langs: ca en pt pt es pt pt gl pt pt pt ca ca pt oc oc en oc en oc en oc en en oc en oc en ca en oc en oc pt pt ca pt gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt pt pt pt gl oc ca oc ca ca oc oc en oc pt pt ca gl ca ca ca en oc en ca pt pt ca gl gl gl en en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en pt pt pt pt pt ca ca ca en ca en ca en en en oc pt pt ca pt pt es sk ca en pt tr gl es gl pt fr fr nl gl pt en pt fr it ca ca pt en it en gl fr it gl fr gl gl gl pt fr gl fr gl ca es pt ca nl pt fr ca pt pt it pt pt en ca pt es it gl gl fr en it gl gl ca fr pt gl pt gl es gl en pt es es gl fr ca fr nl sv gl lt es fr it fr es ca pt gl eu pt it pt fr es es es ca en es gl ca ca ca it pt ca fr en es es en es pl fr gl fr fr fr fr pl en es pt fr fr sk es en fr en fr gl gl ca ca fr es it fr pt es pl it pt pt en pt fr es it pt gl en pt fr gl eu fr gl de ca pt gl gl fr it it pt en en fr en gl ceb fi fr it ca pt pt fr fr pt it en it gl gl fr en fr fr es pt gl fr gl es en pt en gl ca fr pt es fr ca en fr gl es en de en pt gl it de pt gl pt en en it fr gl lt fr fr fr ca fr en en eu pt en gl fr pt

text:
Isac Nunes da Luz Cordeiro *** Tradutor Público e Intérprete do Comércio *** Idiomas: francês, espanhol, catalão e galego *** Matriculado na Junta Comercial do Estado do Paraná *** Curitiba *** República Federativa do Brasil
Documentos brasileiros a serem utilizados na Espanha
Mostrando postagens com marcador Llengües minoritzades. Mostrar todas as postagens
quarta-feira, 22 de maio de 2019
Niça: reüssida del primièr festenal de cinèma escolar en lengas minorizadas
Unes dos cents liceans e collegians qu’aprenon l'occitan an descobèrt de ficcions e de reportatges en occitan, basco, catalan, còrs e creòl
Lo teatre Francis Gag de Niça aculhiguèt lo 15 de mai passat lo primièr festenal escolar de filmes en lengas minorizadas de l'estat francés; li dison Vè lo qui. Organizat per la television web Cultura Viva e per l'Associacion de Professors de Lengas Regionalas (APLR) de Niça, l'eveniment foguèt l'ocasion de presentar de creacions cinematograficas en occitan e tanben en basco, catalan, còrs e creòl. Los organizaires parlan d'una “data que farà data” perque “la naissença d'aqueu festivau novator desira durar dins lo temps!”.
Las projeccions èran devesidas en doas categorias. La del cinèma local presentèt una seleccion de filmes realizats pels escolans de l'acadèmia de Niça. Mas l'occitan èra plan present amb d'autres accents dins la seccion “Filmes d’ailà” que metèt a l'onor de creacions de Peiregòrd, e mai de Corsega e de Catalonha Nòrd.
Durant tota la session, las festivalièrs compausats de 200 liceans e collegians qu'aprenon l'occitan, descobriguèron de ficcions e de reportatges que tractavan de tèmas coma la Guèrra de 1914-1918, los atemptats terroristas e quitament la draga sus Internet e lo preservatiu perfumat.
Se guierdonèt dos creacions de la categoria “Filmes d’aicí”, las doas del licèu Parque Imperial de Niça; d'un caire, la ficcion Fai volar!, consagrada al jòc de pilo; e de l'autre Reünion a Niça, una creacion niçardocreòla consagrada a l'art culinari de Niça e de l'illa de la Reünion.
La jurada —compausada per d'artistas, d'associatius e de professors documentalistas— deliberèt jos l'agach del vicepresident del conselh departamental delegat a l'audiovisual, Bernard Asso.
Après aquela reüssida, los escolans d'occitan, e d'autras lengas de l'estat francés, auràn tornar lor rendètz-vos l'an venent per la segonda edicion del festenal de cinèma.
[Imatge: Cutura Viva Television - poblejat dins www.jornalet.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Català, Cinema, eventos, Gastronomia, Llengües minoritzades, Occitan
quarta-feira, 8 de maio de 2019
Unha antoloxía leva ao italiano a obra de cincuenta autores galegos
A edición bilingüe abrangue dende Afonso X e os trobadores ata Lois Pereiro
Gemma Álvarez Maneiro e Giovanni Borriero, na presentación do seu libro en Santiago
La letteratura galega. Autori e testi é o título dunha antoloxía de que vén de publicar en Italia o selo Carocci editore na súa serie Finisterrae, froito da colaboración de tres universidades (Padua, Roma e Perugia) co apoio económico da Xunta. A escolma, ao coidado de Gemma Álvarez Maneiro e Giovanni Borriero, con prólogo de Xesús Alonso Montero, reúne as biografías e unha selección de textos de cincuenta autores, dispostos en orde cronolóxica, arrancando con Afonso X e os trobadores, ata concluír con Lois Pereiro. A súa lectura permite «coñecer dende os inicios até a actualidade o galego a través das diversas perspectivas: histórica, social e lingüística», explica Álvarez Maneiro.
As cincuenta figuras escolmadas foron no seu día homenaxeadas co Día das Letras Galegas. «Adoptamos a listaxe como lenzo de soporte dun retrato fiel e rigoroso da literatura, historia e sociolingüística da lingua de noso», di Álvarez Maneiro, quen cre que a efeméride ofrece unha boa guía a «figuras vitais». A antoloxía concede importancia ao contexto e a mensaxe do autor e a familia lingüística tamén se nota. «A proximidade das dúas linguas fillas do latín facilitou o fluír da tradición. O feito de botarmos man da etimoloxía latina foi vital», aclara a profesora. Aínda así, foi necesario incluír un glosario: «Vocábulos como aldea, cacique, dorna, ferrado, orballo ou saudade non aceptan tradución, xa que de a facermos perderiamos calidade na tradución».
Esa proximidade ten a súa correlación na presenza dos estudos galegos en Padua. «Partimos duns fortes piares -confirma Álvarez Maneiro-. Dado que o interese dende Italia coas nosas letras parte da literatura medieval galego-portuguesa e tendo en conta que Padua é berce europeo do estudo medievalista o vencello está feito; certo é que esta calzada romana viuse ampliada a figuras máis recentes pasando por todas as fases histórico-literarias do galego. O curso de Lingua e Letteratura Galega, xunto co Lettorato, abrangue todos os períodos literarios».
Un exemplo desa relación é Giovanni Borriero, quen coñeceu as letras galegas a través da lírica medieval cando estudaba Románicas en Padua. Tralo doutoramento asistiu aos cursos para estranxeiros en Santiago e foi ampliando a súa relación co galego ata dirixir o Centri di Studi Galeghi de Padua. Entre os seus ensaios figura a literatura medieval pero tamén figuras contemporáneas como Celso Emilio.
Do proceso de tradución da antoloxía, Borriero destaca Gándara, de Bouza Brey -«unha das poesías máis fermosas e complicadas de xirar ao italiano»-, Lanza de Soledá, de Iglesia Alvariño e mais «a forza expresiva de Novoneyra». Ao profesor italiano, alén da lírica medieval -«que amo moito»-, interésanlle Blanco Amor, Risco -«o novelista, non o ideólogo»- e Castelao. Este último é fío condutor da antoloxía. «É un autor ‘universal’, no momento que fala da humanidade e non só do ‘tipo’ galego. O mesmo discurso é válido, na miña opinión, para A esmorga. O intento de Castelao é situar o galego nunha dimensión europea (así tamén Carvalho Calero na súa importantísima historia da literatura», sostén Borriero.
Precisamente a internacionalización do galego é un asunto «crucial» para o especialista italiano no contexto sociolingüístico da lingua e a preocupación polo descenso de falantes; «un problema fondamente complexo», admite. «Penso que concienciación das orixes e da lingua son construídas sobre todo a nivel político. Por voltas a impresión é que prende forza o feito de que o galego fale demasiado do galego, é dicir, un exercicio de autolimitación», reflexiona. De cara a fóra, Borriero cre que «o primeiro traballo que cómpre levar a cabo é a edición de todos os ‘clásicos’. De relevancia son tamén as traducións. En Italia existen contadas de Rosalía e Castelao, practicamente nada de Pondal e Curros».
Porén, no contexto dunha Unión Europea apoiada máis en criterios económicos que culturais, as linguas minorizadas deben mirar non só para fóra, senón para si. «Deben protexer a identidade de seu, non a través da lexitimación exterior, senón procurando nelas mesmas a propia forza creadora, no estudo do pasado a razón de seren».
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Edição, Etimologia, Galego, Identité, Lecture, Literatura, Llengües minoritzades, Tradução
segunda-feira, 6 de maio de 2019
Aragon: primièra emission de television entièrament en aragonés
L’emission comprendrà d’entrevistas, de reportatges socials e culturals, una seccion de lenga, de dessenhs animats e la participacion dels escolans
La television regionala d’Aragon emetrà deman sa primièra emission entièrament en lenga aragonesa. Lo programa s’apèla Charrín Charrán, passarà a partir de 9h45 e inclurà de reportatges e entrevistas suls afars socials e culturals d’Aragon.
L’emission tendrà tanben una seccion sus de questions de lenga e una pichona sèria de dessenhs animats sus l’istòria d’Aragon. En mai d’aquò, i aurà una seccion per la participacion dels escolans que fan d’aragonés a l’escòla.
L’emission la presentarà Silvia Cebolla, una femna que dempuèi longtemps difusa la lenga aragonesa en publicant sus YouTube de vidèos de cosina vegetariana. L’acompanharà Jorge Pueyo, licenciat en drech natural, e Juan Pablo Martínez, professor de l’Universitat de Saragossa e academician de l’aragonés.
L’aragonés es una de las lengas mai minorizadas d’Euròpa, e es parlada per aperaquí 25 000 personas dins lo nòrd d’Aragon. A l’ora d’ara, compta sus una creissenta comunautat de neolocutors que vòlon recuperar la lenga. Dins las escòlas d’Aragon, las demandas d’estudiar l’aragonés e lo catalan despassan cada an las previsions.
I aguèt un periòde escur ont las autoritats lo consideravan coma un dialècte, e las lengas catalan e aragonesa d’Aragon passèron un marrit moment entre 2013 e 2016, quand èran oficialament nomenadas per mejan d’eufemismes estonants: l’aragonés s’apelava LAPAPYP, sigla espanhòla per “lenga aragonesa pròpria dels airals pirenencs e prepirenencs”, e lo catalan se nomenava LAPAO, sigla espanhòla de “lenga aragonesa pròpria de l’airal oriental”. Ara, l’aragonés e lo catalan son pas lengas oficialas mas benefícian d’una cèrta reconeissença malgrat l’oficialitat exclusiva del castelhan.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Català, Entrevista, Llengües minoritzades, Meios
domingo, 5 de maio de 2019
An creat un ret europèu per defendre e promòure las lengas minorizadas
L’occitan es representat pel Congrès Permanent de la Lenga Occitana
De bascos, catalans, frisons, ladins, tiroleses, galècs e occitans an creat ongan un ret d’institucions lingüisticas per far viure las lengas minorizadas d’Euròpa, ne promòure la coneissença e far respectar la diversitat lingüistica del continent. Del costat occitan, es lo Congrés Permanent de la Lenga Occitana que representa la lenga nòstra, e trabalha amb la Real Academia Galega, l’Institut d’Estudis Catalans, l’Euskaltzaindia, la Fryske Akademy e EURAC - Institute for Applied Linguistics.
Segon l’acòrdi que signèron en genièr passat, lo ret se batrà per la reconeissença d’aquelas lengas e los instituts que las representan lucharàn davant l’Union Europèa per ne garentir los dreches lingüistics e l’avenir. En mai d’aquò,  se pensa a l’escambi d’experiéncias dins lo desvolopament de ressorsas lingüisticas e se parla de trabalhar dins una infrastructura numerica comuna.
[Imatge: RAG/Euskaltzaindia - poblejat dins www.jornalet.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Diversité, Llengües minoritzades, Numérique, Occitan
segunda-feira, 1 de abril de 2019
A Xunta incumpre a súa propia normativa e non lle esixe ao profesorado que acredite o seu coñecemento do galego
A Liña do Galego rexistra varias queixas pola existencia de docentes que persisten na súa negativa a acreditar o seu coñecemento da lingua, tanto no ensino secundario como na Escola Superior de Arte Dramática de Galiza
A Mesa pola Normalización Lingüística vén de recibir, a través da Liña do Galego, varias queixas pola existencia de docentes de ensino secundario e da Escola Superior de Arte Dramática de Galiza (ESAD) que persisten na súa negativa a acreditar o seu coñecemento da lingua galega.
Por un lado, nas listaxes de ensino secundario de interinidades e substitucións hai casos de persoas que traballan sen ter acreditado o coñecemento de lingua galega, cando é obrigatorio facelo ben con certificados de validación ou facendo unha proba antes da oposición. E, polo outro, nas convocatorias de listaxe da ESAD aparece como requisito ter coñecemento da lingua propia de Galiza, mais hai a posibilidade de ser seleccionado sen telo “na falta de candidatos que si o acrediten”. Neste caso, segundo recollen as mesmas bases, “as persoas candidatas deberán obter, no prazo máximo de dous anos desde que sexan nomeadas, o citado certificado de coñecemento da lingua galega (Celga 4) ou equivalente”. Porén, segundo refiren as persoas que emitiron estas queixas, hai profesorado que leva máis de dous anos traballando na devandita escola sen acreditar o seu coñecemento de galego.
“Hai un incumprimento flagrante da normativa e a Consellaría de Educación non fai nada”, lamenta Marcos Maceira, presidente da Mesa. “Permite  a ilegalidade que supón que haxa persoas que leven anos a traballar no ensino público sen cumprir un dos requisitos esenciais para o acceso á función pública, que é estar acreditada en coñecemento de lingua galega”, recorda. “Como actuaría a Consellaría de Educación de non cumprirse algún dos outros requisitos?”, conclúe.
A Liña do Galego
É un servizo gratuíto ofrecido pola Mesa pola Normalización Lingüística dirixido a toda a poboación que, desde o ano 2007, atende consultas sobre dereitos lingüísticos e tramita queixas cara ás institucións, empresas etc, que os vulneran; así como parabéns para quen dea pasos cara á garantía do dereito a vivir en galego. Desde xullo do ano 2016, a Mesa puxo en marcha a app A Liña do Galego; o obxectivo desta aplicación é proporcionar ás usuarias e usuarios unha nova forma de comunicación que permita o envío de queixas e parabéns dunha forma sinxela, rápida, segura e cómoda.
A Mesa pola Normalización Lingüística
É unha entidade social independente, constituída en 1986 e da que forman parte arredor de 5000 socias e socios e que ten como obxectivo a normalidade plena da lingua galega. Neste sentido, a defensa do dereito ao emprego do galego en Galiza en todas as situacións e contextos é unha das súas principais liñas de actuación. Entendemos que o dereito ao uso da lingua propia non se pode desligar dos máis elementais dereitos humanos, civís e democráticos. A entidade dotouse do Observatorio de Dereitos Lingüísticos que conta cun comité asesor formado por xuristas e persoas expertas en diferentes ámbitos. O Observatorio elabora relatorios e informes que envía a diferentes institucións públicas galegas, estatais ou, recentemente, ao comité de expertos do Consello de Europa para a Carta europea das linguas rexionais e minorizadas. Anualmente presenta publicamente o seu informe A Liña do Galego baseado nos casos de vulneracións de dereitos lingüísticos, mais tamén nas consultas ou parabéns a quen si os garante. A Mesa pola Normalización Lingüísitica forma parte da Rede Europea para a Igualdade das Linguas – ELEN.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Certificações, Direito, Ensino, Galego, Igualtat, Langues Régionales, Llengües minoritzades, Normas e leis
sexta-feira, 29 de março de 2019
Las economias de Trump tòcan las emissions de ràdio en chechèn, tatar e bashkir
L’eliminacion de tres servicis informatius de Radio Free Europe daissarà aquelas lengas sens emissions criticas e objectivas
L’administracion del president dels Estats Units, Donald Trump, a prepausat de far d’estalvis en redusent del 22% las despensas consagradas a la radiodifusion internacionala e prevei l’eliminacion de tres servicis d’informacions de Radio Free Europe (RFE). Un dels servicis que se vòl barrar es un canal en qualques lengas minorizadas, mai que mai chechèn,  tatar e bashkir. D’un caire, “se tracta d’emplecs qualificats pels parlaires aquelas lengas” que se van pèrdre, çò planh a Jornalet un activista d’aquelas lengas. De l’autre, “es practicament lo sol mèdia que rapòrte regularament d’un biais critic e objectiu la politica lingüistica del govèrn rus”, çò precisa.
Lo budget per RFE seriá reduch de 124 milions de dolars en 2019 a 87 milions en 2020. Aquela reduccion considèra de mesuras draconianas de reduccion dels còstes. Las emissions en lenga georgiana seràn tanplan tocadas. A mai, se reduirà lo servici dins los Balcans en interrompent las activitats en sèrbe de Montenegro e en macedonian.
RFE difusa a l’ora d’ara dins 22 païses en 22 lengas. Sa tòca es de fornir d’informacions als païses ont los mèdias son restrenches.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Informació, Llengües minoritzades, Meios, Política
Postagens mais antigas Página inicial
Tradução traducció tradución traduction traducción
Aprendizaje de idiomas (820)
Canis et circensis (83)
Cursos y actividades (243)
Eça de Queiroz (40)
Federico García Lorca (115)
L'expression de la semaine (63)
Le billet de dyonisos (8)
Le vidéoclip du jour (154)
Les bonnes adresses (29)
Mario Vargas Llosa (72)
Normas e leis (3437)
O Mapa da Cultura (24)
Pablo Ruiz Picasso (70)
Produção de Alimentos (391)
Publicidade e Propaganda (117)
Qualité de vie (244)
Refranes y expresiones (647)
Resenhas de livros (313)
Seguir por correio eletrônico
Feedjit Live Blog Stats
La tour de Babel
Tema Janela de imagem. Imagens de tema por LordRunar. Tecnologia do Blogger.


document_lang: gl

langs: id en pt pt es pt pt gl pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt ca gl gl gl pt gl gl es gl gl gl gl gl gl hbs_lat gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es es gl gl gl gl pt pt pt gl es es en es es es es es es es es es es pt pt pt es pt it fr fr fr fr fr fr en pt pt ca pt pt es sk ca en pt tr gl es gl pt fr fr nl gl pt en pt fr it ca ca pt en it en gl fr it gl fr gl gl gl pt fr gl fr gl ca es pt ca nl pt fr ca pt pt it pt pt en ca pt es it gl gl fr en it gl gl ca fr pt gl pt gl es gl en pt es es gl fr ca fr nl sv gl lt es fr it fr es ca pt gl eu pt it pt fr es es es ca en es gl ca ca ca it pt ca fr en es es en es pl fr gl fr fr fr fr pl en es pt fr fr sk es en fr en fr gl gl ca ca fr es it fr pt es pl it pt pt en pt fr es it pt gl en pt fr gl eu fr gl de ca pt gl gl fr it it pt en en fr en gl ceb fi fr it ca pt pt fr fr pt it en it gl gl fr en fr fr es pt gl fr gl es en pt en gl ca fr pt es fr ca en fr gl es en de en pt gl it de pt gl pt en en it fr gl lt fr fr fr ca fr en en eu pt en gl fr pt

text:
Isac Nunes da Luz Cordeiro *** Tradutor Público e Intérprete do Comércio *** Idiomas: francês, espanhol, catalão e galego *** Matriculado na Junta Comercial do Estado do Paraná *** Curitiba *** República Federativa do Brasil
Documentos brasileiros a serem utilizados na Espanha
Mostrando postagens com marcador Singularitat. Mostrar todas as postagens
segunda-feira, 27 de maio de 2019
Descubertas escenas de sexo entre animais de hai 4.000 anos únicas en Galicia
O Gorgulliño. Ese é o nome do lugar de Vincios, en Gondomar, onde se atoparon un total de 38 petróglifos de entre 3.500 e 4.000 anos. As novas insculturas están moi pretos do gran mural de petróglifos de armas de Vincios, coñecido como Auga da Laxe.
Petróglifo cunha escena de caza
Foi o Instituto de Estudos Miñoranos o que deu conta deste novo achado que foi posible grazas a unha talla de eucaliptos da comunidade de montes. A maior parte deles son deseños abstractos como círculos concéntricos, entre eles un “moi considerable” duns 50 centímetros de diámetro, espirais ou ferraduras.
Pero os máis interesantes do conxunto apareceron hai xa meses, tras unha inspección “de oficio” pola contorna da Portela. Segundo apunta o arqueólogo desta institución, Xilberte Manso, en Faro de Vigo, revisando as pedras da zona atoparon dúas escenas “impresionantes” que reúnen un total de 17 figuras de équidos.
Entre estas escenas hai unha de caza sen humanos, na que se percibe a caída das presas nunha trampa, e outra de cópula para perpetuar a especie. Moi pouco comúns ambas as dúas. De apareamento só coñécese en toda Galicia un gravado prehistórico en Tourón, en Ponte Caldelas, asegura Xilberte Manso, “e hai certas dúbidas de que sexa iso”. E de captura de animais só hai outra na comarca, moi importante pola súa singularidade, a de Outeiro dos Lameiros, en Sabarís.
No caso da representación cinexética, os cabalos non son os únicos animais. “Pode que haxa dous cans que os acurralan cara a trampa, utilizados xa daquela para a caza, e tamén outro cuadrúpedo que parece unha cabra”. É unha mostra de que os habitantes da zona non só capturaban para matar e alimentarse, “senón que vos collían vivos para domesticar e montar”, apunta o experto no xornal vigués.
Os achados serán trasladados á Dirección Xeral de Patrimonio para a súa catalogación e documentación co fin de protexelos e evitarlles danos derivados dos traballos no monte. A intención dos comuneiros é pór en valor o espazo e deseñar en canto sexa posible “rutas para visitar a zona e mesmo unha app para obter a información sobre cada xacemento con só facerlle unha foto”, indica o seu presidente, Xosé Antón Araúxo.
[Imaxe: arquelologiaenlared.paleorama.com - fonte: historiadegalicia.gal]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Dibujo, Informació, Meios, Património, Singularitat
sábado, 25 de maio de 2019
“Cada moucho ó seu souto”, equivalente, entre outras varias, ó castelán “cada mochuelo a su olivo”
O lingüista Xosé Antonio Pena Romay publica unha nova entrega da sección de fraseoloxía "Verbas sisudas non queren testemuñas".
A escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus) |
Por Xosé Antonio Pena
Naquelas ocasións en que lle queremos dicir a un grupo de persoas que xa é hora de se recolleren ou de se retiraren do lugar no que se atopan, e que xa é tempo de que cadaquén vaia para o sitio ou lugar que lle corresponde –que en moitas ocasións pode ser o seu propio domicilio– a facer o que se supón que ten que facer ou a desempeñar os seus labores ou tarefas, é probable que a paremia que máis escoitemos sexa, enunciada xa ó dereito en castelán, a de cada mochuelo a su olivo. Pero, como acontece tantas outras veces, en galego temos tamén as nosas propias paremias para dar conta dese mesmo contido, como imos ver a seguir:
Cada mochuelo a su olivo
{= Paremia con que se lle indica a un grupo de persoas que xa é hora de se recolleren ou de se retiraren do lugar en que se atopan, ou que xa é tempo de que cadaquén vaia para o sitio ou lugar que lle corresponde –que en moitas ocasións pode ser o propio domicilio– a facer o que se supón que ten que facer ou a desempeñar os seus labores ou tarefas.}
Cada moucho ó seu souto # para o seu souto
Cada rato ó seu burato # para o seu burato
Cada moucho arrime ó seu souto
Cada moucho ó seu souto e cada rato ó seu burato
Cada moucho para o seu souto e cada rato para o seu burato
Cada ovella á súa cortella && Cada ovella ó seu curral
Ex.: [Nun contexto dunha festa de noite:] Bueno, gente, aquí ya hemos estado, así que cada mochuelo a su olivo, que mañana es día de curro.
Bueno, xente, aquí xa estivemos, así que cada moucho ó seu souto ‡ cada rato ó seu burato ‡ cada moucho arrime ó seu souto ‡ cada ovella á súa cortella ‡ cada ovella ó seu curral, que mañá préndese.
Cada moucho ó seu portelo && Cada moucho para o seu corroucho # para o seu soucho &&Cada crouco no seu souto && Cada can ó seu palleiro # no seu palleiro && Cada coello ó seu tobo && Cada galo ó seu galiñeiro && Cada pola ó seu poleiro && Cada ovella ó seu fato
● Inda tamén, nesta mesma liña (e podendo indicar, asemade, que cada persoa ou cousa onde ten que estar é no lugar que lle corresponde):
Pallas ó palleiro, galiñas ó galiñeiro && Pallas ó palleiro, vellas ó fiadeiro && Cada galo no seu galiñeiro e cada pola no seu poleiro && [E MESMO, REFLECTINDO NESTE CASO CONCEPCIÓNS TRADICIONAIS DO PAPEL DA MULLER NA CASA]: As pallas á palleira e as donas á lareira && As pallas no palleiro e as mulleres no trasfogueiro
1. Polo que atangue á voz bueno do exemplo, non considerada normativamente, quixera aclarar que o criterios que se vai adoptar ó longo destes artigos é o de asumila como integrante do noso acervo ou corpus lingüístico naqueles casos en que funciona como elemento ilativo ou de apoio do discurso (non así, por suposto, cando se usa en función adxectiva ou nominal como voz equivalente ó noso bo), na medida en que forma parte, xa de xeito natural, do idiolecto de practicamente todos os galegofalantes de seu.
Dun xeito relacionado, é posible que tamén que se teña observado nalgunha das entregas anteriores o uso, totalmente consciente, da locución sen embargo, que deixou de ser tida normativamente en conta (cando menos dun xeito explícito) a partir das Normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego de 2003.
E aproveitando que o Lérez pasa por Pontevedra, e nunha liña semellante, entendo que tamén se debería estudar a posibilidade de que formasen parte do galego normativo certas voces (algunhas delas bastante estendidas) de evidente orixe ou influencia castelá que pasaron a ser empregadas en galego dun xeito propio e distintivo diferente ó do castelán, e que a día de hoxe non se recollen na norma precisamente por esa peculiaridade. Referímonos a palabras como, por exemplo, e entre outras, perrera (correspondente ó flequillo do castelán, e que na norma se recolle como floco –acepción 4 do DRAG–), achuela (exactamente equivalente ó que de xeito normativo se designa como desaparafusador) ou cachondo (non no sentido de cacheiro [=“excitado sexualmente”], explicitamente rexeitado no DRAG; nin no de, tomando a acepción do DRAE, “burlón, divertido, bromista”, para o cal en galego dispomos de voces coma o propio bromista ou algareiro, algareón, carallán, pándego ou refaixeiro, entre outras), senón no de “sexualmente atractivo” (p. ex.: O mestre novo estache ben cachondo). A nosa opinión é que, sendo como é un fenómeno común o do estranxeirismo en todas as linguas, non debería resultar en principio desatinado aceptar voces de orixe estranxeira naqueles casos en que estas pasan a ter singularidade propia, distinta da orixinal, na lingua de importación (isto é, en que se conforman con substantividade de seu nela, na medida en que se erixen como creacións únicas, particulares e específicas da dita lingua).
2. En relación con certas voces que aparecen nalgunhas das paremias reflectidas e que non se rexistran no DRAG, sinalaremos o seguinte:
- Corroucho e soucho: recolleitas nas paremias cada moucho para o seu corroucho e mais cada moucho para o seu soucho (ambas tiradas do Refraneiro Galego de Xesús Taboada Chivite, publicado en Cadernos de Fraseoloxía Galega, 2), supomos que son variantes deturpadas doutras voces.
- Cortella: vén a ser basicamente unha variante de cortello, vocábulo este que definiremos no seguinte punto.
- Crouco: o máis probable é que na paremia reflectida estea a denotar unha castaña pequena ou unha castaña sen froito.
- Prender: forma verbal que aparece no exemplo e que indica, aplicada a un día, que ese día é de traballo (verémolo máis polo miúdo cando abordemos expresións galegas equivalentes á castelá día de curro).
3. Velaquí a seguir un pequeno recordatorio de léxico presente neste artigo que se cadra resulta descoñecido ou dubidoso para algúns lectores (de tirarmos literalmente a definición do Dicionario da Real Academia Galega [DRAG] en liña, sinalámolo):
Souto (DRAG): substantivo masculino Terreo poboado de castiñeiros. Fomos ao souto por castañas. Sinón.: castañal, castiñeira. [CORRESPÓNDESE CO CASTELÁN *CASTAÑAR.]
Moucho (DRAG): substantivo masculino (Athene noctua) Ave rapaz nocturna da familia dos estríxidos, de cor parda con pintas brancas nas partes superiores, abrancazada con riscos verticais castaños nas inferiores e ollos amarelos e grandes. Nalgúns lugares, o moucho é un paxaro de mal agoiro. Confróntese: bufo. ►FORMA MENOS RECOMENDABLE: noucho. [CORRESPÓNDESE CO CASTELÁN *MOCHUELO.]
Cortello (DRAG): substantivo masculino 1. Corte pequena, especialmente a dos porcos e xatos. Porcos ao cortello. Sinóns.: cubil, porqueira. Confróntese: cocho. 2. figurado Lugar sucio e desordenado. Tiña o cuarto feito un cortello. [NESTA ACEPCIÓN PÓDESE CORRESPONDER BASICAMENTE CO CASTELÁN *CUCHITRIL.]
Portelo (DRAG): substantivo masculino 1. Portela. As ovellas pasaban dunha leira a outra por un portelo. Pecha o portelo para que non saian as ovellas. 2. Pequena abertura por onde se atende ao público, en oficinas ou en despachos de billetes. Acercouse ao portelo a preguntar a que hora saía o tren. [NESTA ACEPCIÓN CADRA COA ACEPCIÓN EQUIVALENTE DA VOZ CASTELÁ *VENTANILLA.] 3. Oficina en que se venden e reservan billetes para transporte ou entradas para funcións e espectáculos. Agardaron para comprar as entradas do concerto no portelo e estiveron a piques de quedar sen elas. [NESTA ACEPCIÓN CADRA COA EQUIVALENTE DA VOZ CASTELÁ *TAQUILLA (inda que as voces que quizais máis se veñan empregando na realidade sexan as de billetería e billeteira, que cadran coas usadas en portugués).]
Palleiro (DRAG): substantivo masculino Morea de palla ou de herba seca en forma de cono, que se fai na eira de tal xeito que non se molle coas chuvias. Despois de segar, fanse os palleiros. Sinóns.: meda, palleira.
Tobo (DRAG): substantivo masculino. Burato que fan debaixo da terra certos animais para viviren ou refuxiárense nel. O coello vive en tobos. As toupas encheron a leira de tobos. Sinóns.: cova, lapa, pala, paleira, toba, tobal, tobeira, toco, toqueira. Confróntese: gorida, guarida, niño. [VÉNSE A CORRESPONDER CO CASTELÁN *MADRIGUERA.]
Fato (DRAG): substantivo masculino Fatado. Un fato de bois. Un fato de homes. Un fato de canas. [BASICAMENTE VÉNSE A CORRESPONDER, EN FUNCIÓN DOS EMPREGOS, CO CASTELÁN *HATAJO OU *HATO.]
Fiadeiro (DRAG): substantivo masculino 1. Lugar ou dependencia da casa habilitado para fiar. Dous candís alumaban no fiadeiro. 2. Reunión que se facía para fiar e que remataba con cantos e bailes. Xeralmente os fiadeiros facíanse de noite. Sinóns.: fía, fiada, fiandón.
Lareira (DRAG): substantivo feminino Pedra plana situada a pouca altura do chan, onde se fai o lume para cociñar, nas casas tradicionais, e sobre a que adoita ir colocada unha cambota. No canizo, encima da lareira, cúranse os chourizos e sécanse as castañas. Sinóns.: lar, larega.
Trasfogueiro (DRAG): substantivo masculino Armazón de ferro formada por unha barra horizontal e dúas verticais, que se coloca na lareira para apoiar a leña. Puxo unhas achas a secar no trasfogueiro.
4. As expresións galegas están tiradas das seguintes fontes:
- Recolleita propia da oralidade galega.
- Recolleita propia documental (artigos de prensa, artigos ou comentarios na Rede, obras escritas, folletos publicitarios, etc.).
- Paz Roca, Mª Carmen: “Aportazón ao refraneiro. Coleición de refrás recollidos da tradizón oral por Lois Carré (1898-1965)”. Cadernos de Fraseoloxía Galega, 4, 2003, páxs. 129-141. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Rivas Quintas, Elixio: Material lexicográfico da súa elaboración consultado no Dicionario de Dicionarios da lingua galega (dirixido por Antón Santamarina):
a. Frampas, contribución al diccionario gallego, publicado en 1978.
b. Frampas II, contribución al diccionario gallego, publicado en 1988.
c. Frampas III, contribución al diccionario gallego, inédito e cedido polo autor para o Diccionario de diccionarios da lingua galega.
- Rodríguez González, Eladio: Diccionario enciclopédico gallego castellano, vols. I (1958), II (1960) e III (1961). Consultado no Dicionario de Dicionarios da lingua galega (dirixido por Antón Santamarina).
- Taboada Chivite, Xesús: Refraneiro Galego. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, 2, 2000. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Vázquez Saco, Francisco: Refraneiro galego e outros materiais de tradición oral. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, 5, 2003. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Ventín Durán, José Augusto: “Fraseoloxía de Moscoso e outros materiais de tradición oral”. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, anexo 1, 2007.
[Imaxe: Salvemos Cabana - fonte: www.galiciaconfidencial.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Dicionários, Estrangeirismos, Galego, Português, Refranes y expresiones, Singularitat, Verbas sisudas
quinta-feira, 23 de maio de 2019
«Cuore Doscuernos», de Diego A. Bartolomé
Escrito por Emilio Calle
Publicado por la editorial Tres Inviernos, “Cuore Doscuernos” supone una verdadera sorpresa, resultado del encuentro provocado por el hecho de que Diego A. Bartolomé, reconocido ilustrador, no solo haya aportado su caudal imaginativo para acompañar un texto, sino que también es el autor del relato escrito. Dos creadores de disciplinas muy distintas y que ahora son el mismo enfrentados en un “duelo” que va originando una tensión creativa cuyo espléndido resultado final reafirma su singularidad.
Un libro con mucho para disfrutar.
Desde el principio, el relato apresa, no se limita a intrigar. Su protagonista nace en las propias páginas, brota frente a nuestra mirada en un espacio todavía por descubrir, acertadísimo recurso que logra que su camino corra en paralelo al del lector, pues ambos deberán ir desentrañando los engranajes inherentes a este universo vertebrado desde una exquisita y muy respetuosa aproximación al género.
Siendo su autor alguien dedicado a la ilustración principalmente, admira su dominio de una prosa muy fluida y generosa en el detalle, desnuda de pretensiones, tan traviesa como divertida, conteniendo la tendencia al efectismo en el que tan sencillo es caer en este rematadamente complicado género, rezumando en algunos pasajes verdadera poesía sin tropezar con lo forzadamente poético.
Acompañado de diversos personajes (cabe destacar a Muni, un gamusino con las cualidades de ese “amigo invisible” que todos hemos tenido, o que seguimos teniendo, alocada criatura que incluso cuando ya no está sigue presente en la imprevisibilidad reinante), acometeremos junto a él esta suerte de viaje iniciativo (¿acaso alguno no lo es?) hasta llegar a lo más hondo y humano de un fábula sobre un mundo herido, un universo con cosmogonía propia donde toda criatura, sin excepciones (dragones, brujas, hadas, unicornios, sirenas, mamuts, triceratops, centauros, grifos…), tiene cabida sin que salten las alarmas de la incredulidad, apoyándose en una férrea coherencia interna para permitirse semejante mezcolanza y desparpajo referencial. Nada o nadie que aparezca adquiere en momento alguno carácter ajeno o acomodaticio. Nada. Luna, Tiempo, Tierra… No son elementos, ni parte del paisaje, ni conceptos. En mayúsculas. Tienen nombre propio, y por ello son también protagonistas activos, con voz y sombra, y reverberan detrás de cada palabra, y pueden incluso arropar a quien lo necesita.
Este logro se ve redoblado porque viene mejor que bien acompañado por las ilustraciones del propio autor. Diego A. Bartolomé podía haberse limitado a reforzar lo narrado, ajustándose a ese único parámetro. Pero no. Su prodigioso dibujo (hay algo muy bello en ese acabado final, tan íntimo, tan personal, tan falto de artificio de ningún tipo, con el trazo aún vivo de lo que se acaba de dibujar) puede transmutarse y ser de pronto como apuntes a pie de página, o narrar incluso de un modo secuencial y repentinamente sin palabra alguna determinados momentos del periplo como si de una novela gráfica se tratase, o mostrarnos lo que no ha sido nombrado, o pasar de la precisión de una miniatura a llenar de alma y vida a gigantescas ilustraciones de apasionante complejidad técnica, incluso para un lego.
Palabra y dibujo no establecen dos relatos paralelos, ni se complementan.
Desgajar una sola pieza haría que el astuto ensamblaje se desmoronase y se precipitase hacia la moralina o hacia las ramplonerías de lo evidente. El desenlace, ya inmersos en un mundo del que somos parte, nos deja en las inciertas mareas de toda verdadera travesía por la fantasía, o si se prefiere, por la naturaleza de las fantasías, porque recalando en el fondo de cada una de ella podemos saber quiénes somos desde una óptica del todo inesperada. O expresado con el genio de Chesterton: “Los cuentos de hadas superan la realidad no porque nos digan que los dragones existen, sino porque nos dicen pueden ser vencidos”.
“Solo tú pones límites a tus sueños”, leemos en un decisivo momento del relato.
Y es una suerte que Diego A. Bartolomé no haya puesto límites a los suyos, y que además se haya decidido a compartirlos con todos nosotros.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Dibujo, Illustration, Poésie, Singularitat
quarta-feira, 24 de abril de 2019
Baa Box - Warm Canto (Laborie Jazz/Socadisc/Idol)
C'est un bien bel opus que nous présentait le 12 avril dernier Baa Box, étonnant trio mené par la chanteuse basée à Paris Leïla Martial, improvisatrice virtuose et inspirée.
Le groupe, également composé des poly-instrumentistes Eric Perez (batterie/voix) et Pierre Tereygeol (guitares/voix), combine avec brio, originalité et élégance, les univers jazz et folk aux musiques tzigane, inuit et d'Afrique centrale ("Nuit Pygmée"), les sonorités acoustiques aux boucles électroniques.
Alimenté de vocalises envoûtantes ("Le Sourire du Clown", "Jeanne"), de beatboxing ("Amuse Bouche") et de rythmiques hypnotiques aux lignes de basse finement ciselées ("La Danse du Clown (II)"), Warm Canto révèle avec éclat la singularité de ses divagations arctiques nébuleuses, de ses chants polyphoniques entêtants (" Pieds Nus") et de ses percussions world virales, qui s'enrichissent de cordes aux arrangements somptueux ("Forget and Be").
Ce second effort, qui succède à Baabel paru en 2016, nous propose un voyage sonore immersif et insolite, captivant d'emblée l'auditeur. Ce dernier, littéralement happé par ses mélodies solaires ("Solal"), se voit déambuler hors des sentiers battus, guidé par une poésie et une tendresse aveuglante.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Elegància, Insolite, Música, Originalité, Poésie, Singularitat
Postagens mais antigas Página inicial
Tradução traducció tradución traduction traducción
Aprendizaje de idiomas (820)
Canis et circensis (83)
Cursos y actividades (243)
Eça de Queiroz (40)
Federico García Lorca (115)
L'expression de la semaine (63)
Le billet de dyonisos (8)
Le vidéoclip du jour (154)
Les bonnes adresses (29)
Mario Vargas Llosa (72)
Normas e leis (3437)
O Mapa da Cultura (24)
Pablo Ruiz Picasso (70)
Produção de Alimentos (391)
Publicidade e Propaganda (117)
Qualité de vie (244)
Refranes y expresiones (647)
Resenhas de livros (313)
Seguir por correio eletrônico
Feedjit Live Blog Stats
La tour de Babel
Tema Janela de imagem. Imagens de tema por LordRunar. Tecnologia do Blogger.


langs: lt en pt pt es pt pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt en pt gl gl gl gl pt pt pt es pt gl gl gl gl gl pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt pt pt es pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt pt es gl gl gl gl gl gl gl pt pt pt pt gl gl fr gl gl gl gl pt pt pt pt pt es gl en gl gl gl en gl gl pt pt gl pt pt gl gl es gl gl gl gl pt pt pt pt gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl pt pt pt pt pt gl gl es gl gl gl es pt pt pt pt pt es sk ca en pt tr gl es gl pt fr fr nl gl pt en pt fr it ca ca pt en it en gl fr it gl fr gl gl gl pt fr gl fr gl ca es pt ca nl pt fr ca pt pt it pt pt en ca pt es it gl gl fr en it gl gl ca fr pt gl pt gl es gl en pt es es gl fr ca fr nl sv gl lt es fr it fr es ca pt gl eu pt it pt fr es es es ca en es gl ca ca ca it pt ca fr en es es en es pl fr gl fr fr fr fr pl en es pt fr fr sk es en fr en fr gl gl ca ca fr es it fr pt es pl it pt pt en pt fr es it pt gl en pt fr gl eu fr gl de ca pt gl gl fr it it pt en en fr en gl ceb fi fr it ca pt pt fr fr pt it en it gl gl fr en fr fr es pt gl fr gl es en pt en gl ca fr pt es fr ca en fr gl es en de en pt gl it de pt gl pt en en it fr gl lt fr fr fr ca fr en en eu pt en gl fr pt

text:
Isac Nunes da Luz Cordeiro *** Tradutor Público e Intérprete do Comércio *** Idiomas: francês, espanhol, catalão e galego *** Matriculado na Junta Comercial do Estado do Paraná *** Curitiba *** República Federativa do Brasil
Documentos brasileiros a serem utilizados na Espanha
Mostrando postagens com marcador Galiza. Mostrar todas as postagens
quarta-feira, 5 de junho de 2019
Galiza cada vez mais perto de Portugal
A Junta da Galiza vai começar a introduzir paulatinamente a língua portuguesa na educação secundária daquela Região Autónoma de Espanha. A cooperação económica vai também ser aprofundada.
Dizem que o galaico-português é uma âncora forte que liga Portugal à Galiza desde há muitos séculos. O certo é que os portugueses, quando ouvem galegos, detectam apenas um ligeiro sotaque, mais uma das muitas formas de se falar português. Já os galegos, quando confrontados com portugueses a falarem num pseudocastelhano, costumam aconselhar (com algum azedume) a que falemos em português.
Esta aproximação tem sido uma constante das últimas décadas. E basta dizer que na Galiza até os jornais portugueses se vendem nos quiosques normais. Integrados em Espanha, os galegos sempre que podem nos vão dizendo do seu gosto em refazer o mapa da península. Lembram que para cá (Portugal) fugiram muitos galegos quando o regime franquista os perseguia, e paulatinamente vão construindo laços de aproximação a Portugal.
Nesse sentido, o presidente da Junta da Galiza, Alberto Nuñez Feijóo, disse na passada semana, no Porto, que tem intenções de “paulatinamente” introduzir o conhecimento do português como língua estrangeira no ensino secundário galego.
Depois de receber a Medalha Municipal de Honra da Cidade do Porto pelo seu contributo para o relacionamento entre o norte de Portugal e a Galiza, o presidente da Junta galega recordou o Memorando de Entendimento para a Adopção do Português como Língua Estrangeira de Opção e Avaliação Curricular no Sistema Educativo não Universitário da Comunidade Autónoma da Galiza, assinado em fevereiro de 2015, e afirmou que a intenção actual é ir “introduzindo paulatinamente o conhecimento do português como língua estrangeira dentro da educação secundária na Galiza”.
Feijóo disse também que há intenção de ampliar estudos bibliográficos das línguas galega e portuguesa nas respectivas bibliotecas públicas.
Na área da Educação, o presidente da Junta da Galiza assumiu que o “programa de cooperação interuniversitária deve continuar, assim como a mobilidade de estudantes e a promoção de projectos formativos comuns”, acrescentou Feijóo.
Há “quatro áreas importantes” para reforçar da colaboração entre galegos e o norte de Portugal, observou o presidente da Junta da Galiza. Além da área da Educação e da Cultura, Feijóo falou também no âmbito institucional e no sector da Economia, referindo a necessidade de dinamizar os “respectivos mercados”, com Jornadas de Emprego no âmbito da eurorregião e no âmbito institucional” e organizando reuniões políticas sectoriais.
“Temos instrumentos muito importantes para materializar a cooperação”, afirmou, recordando que têm à disposição a primeira estratégia de especialização inteligente transfronteiriça da União Europeia, e que aspira a mobilizar 360 milhões de euros até 2020.
O presidente da Junta da Galiza defendeu também a vontade de trabalhar com o norte de Portugal para ambos se “posicionarem no mercado latino-americano”.
Em seu entender, “tanto a Galiza como Portugal têm condições para reforçar a colaboração no Brasil e nos países latino-americanos, trocando informação, fazendo missões conjuntas dos empresários, intensificando a nossa relação”.
Enquanto em Lisboa se defendia o reforço dos laços, Compostela decidiu juntar-se à associação das cidades lusófonas no decorrer de uma reunião em Luanda.
A capital da região espanhola da Galiza, Santiago de Compostela, foi já admitida como membro observador da União das Cidades Capitais de Língua Portuguesa (UCCLA), durante a 33.ª assembleia-geral da organização, realizada em Luanda.
De acordo com o secretário-geral da UCCLA, Vítor Ramalho, reconduzido nas funções para novo mandato, até 2019, esta aproximação, com a adesão à organização, resulta “do desejo” de Santiago de Compostela de “reforçar as relações com as cidades do mundo lusófono, não apenas com as portuguesas.
A UCCLA conta actualmente com 41 cidades lusófonas associadas, além de cerca de 40 empresas cooperantes, e nesta 33.ª assembleia-geral terminou o mandato de Maputo (Moçambique) na liderança rotativa da comissão executiva, que passa agora a ser assumida, até 2019, por Santo António do Príncipe, em São Tomé e Príncipe.
Esta cidade vai receber no final do corrente ano a próxima reunião da comissão executiva, enquanto a 34.ª assembleia-geral da UCCLA deverá ter lugar em Cascais, Portugal, no início de 2018, conforme proposta daquele município, aprovada na mesma reunião.
O apoio à organização e formação no seio das autarquias que integram a UCCLA é uma das prioridades da organização, que está a virar-se também para a promoção económica destas áreas no exterior.
Além disso, a UCCLA tem conduzido candidaturas a fundos comunitários e ao Instituto Camões para projectos de apoio ao desenvolvimento nas respectivas cidades, explicou o secretário-geral da organização.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Bibliotecas, Castellano, Ensino, Formation, Galego, Galiza, Lusofonia, Meios, Português
sábado, 1 de junho de 2019
As illas Kassitérides, segundo algúns textos clásicos, eran un arquipélago situado ao norte do porto dos ártabros, fronte ás costas occidentais da península ibérica. A orixe do nome vén do grego kassíteros, que quere dicir estaño, metal abondoso nesas illas, das que saía unha gran produción para o seu comercio, capitaneado durante longo tempo polos fenicios. Da súa aliaxe co cobre naceu o bronce, nome co que se denominou unha nova idade na que se fabricaron utensilios e armas que superaban o coñecido ata ese momento. Por iso a revolucionaria importancia destas minas.
Din os escritos antigos que o arquipélago estaba formado por dez pequenas illas dispostas en forma de anel, e nalgunhas cartografías da época aparecían situadas no noroeste da costa galega. Os seus habitantes vestían mantos negros con túnicas que lles chegaban ata os pés, e camiñaban con bastóns semellando imaxes como as das furias das traxedias romanas. Vivían preferentemente do gando e comerciaban intercambiando os prezados metais das súas minas (estaño e chumbo) por cerámica, sal e obxectos de bronce, sobre todo cos fenicios.
Pero a situación real das illas Kassitérides nunca estivo moi clara e, se ben nalgunhas cartografías antigas aparecían localizadas fronte á costa norte de Galicia, na realidade actual nese enclave non hai nada, e ben puideron ser confundidas con algo diferente. As illas atlánticas galegas non coinciden, xa que nelas nunca houbo unha cantidade significativa de ningún metal e ademais os textos sempre as situaban ao norte do porto dos ártabros, é dicir, ao norte da Coruña actual. As illas Sorlingas, ao sur de Cornualles, tampouco parece que puidesen ser porque non consta que nelas houbese unha minería significativa.
Polo tanto, a existencia real das Kassitérides é un misterio que responde máis a unha posible denominación xenérica para todos os enclaves costeiros atlánticos, onde os antigos navegantes viñan buscar o prezado metal: quizais Galicia, Bretaña ou Cornualles, enclaves da histórica ruta do estaño.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
quarta-feira, 29 de maio de 2019
O Reino de Galiza nun mapa italiano do século XV
É un mapa da primeira metade do século XV elaborado sobre unha placa de metal que destaca pola grandiosidade do traballo do gravador. Infuído pola cartografía da época, debedora da tradición de Ptolomeo recuperada pola Escola de Viena e dos portulanos cataláns, presenta Galiza como un espazo político diferenciado no ámbito peninsular. Eis un extracto da información publicada ao respecto no número 347 do semanario en papel Sermos Galiza.
O mapamundi de Borgia é unha cartografía de sesenta e tres centímetros de diámetro, elaborada na primeira metade do século XV e realizada, segundo consta no propio gravado, nalgún lugar do sur de Alemaña. As dúbidas existentes sobre este traballo son moi numerosas, a comezar pola data da súa finalización que algúns autores sitúan con anterioridade ao 1453 e outros no propio 1450.
Nesa mesma liña tampouco hai certeza plena sobre a súa orixe alemá, podéndose só certificar a súa historia desde 1794, momento no que o cardeal, teólogo e historiador Stefano Borgia merca a peza a un anticuario portugués. A partir dese momento, a obra incorpórase ao legado deste importante coleccionista, facendo primeiro parte do museo de Velletri, punto de destino dos máis importantes investigadores europeos do momento, e desde mediados do século XIX á Biblioteca Vaticana.
A concepción cartográfica presente no traballo estará influída ao tempo pola obra de Ptolomeo e os portulanos da escola catalá. A produción de Ptolomeo volverá ser valorada en Occidente após a tradución de parte dos seus textos ao latín en 1406, deixando pegada nalgúns dos máis importantes cartógrafos da época como Pirrus de Noha ou Andrea Bianco, onde Galiza ocupa un lugar de destaque. As pegadas dos portulanos da coroa catalá son evidentes, significándose pola información detallada que presentan para fixar os contornos das diferentes áreas costeiras e determinar as grandes liñas comerciais do momento. As semellanzas da carta de Borgia con outros traballos do momento non deixan dúbida ningunha, sendo evidentes as similitudes co mapa de Frei Mauro de 1459 e a carta catalá de 1459.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Bibliotecas, Galiza, História, Informació, Museus, Tradução
quinta-feira, 23 de maio de 2019
Semana das letras galegas no Ceará, Brasil
Unha palestra sobre a poesía galega e un concerto de Uxía, entre as actividades do programa da Universidade Estatal
A Universidade estatal de Ceará (Uece), en Brasil, ten preto de 24.000 alumnos e alumnas. Nela traballan máis de mil profesores e posúe 10 campus, onde se imparten 78 cursos de grado, 43 de posgraduado, 87 de especialización. Esta Universidade acolle a Semana das letras galegas, coordinadas por un dos seus profesores, Jakson Renner Rodrigues Soares, que coñece ben a Galiza pois viviu aquí varios anos.
As actividades que contempla o programa abranguen desde un concerto de Uxía e Orquestra Sinfónica da UECE até una palestra sobre a poesía galega contemporánea, que imparte Cesáreo Sánchez Iglesias, que o 24 de maio recibe a medalla ‘Alberto Nepomuceno’.
A presentación do libro ‘As bolboretas do Mekong’, de Cesáreo Sánchez, ou una roda de conversa na defensa da educación pública son outros dos actos programados, que tamén inclúen obradoiros de canto.
A Alberto Nepomuceno (Fortaleza, 1864-Rio de Janeiro, 1920) correspóndelle, segundo os historiadores, a paternidade do nacionalismo na música académica brasileira. Tamén é o nome da medalla de mérito artístico da Universidade Estadual do Ceará, no Nordeste do Brasil, e que foi concedida ao poeta Cesáreo Sánchez Iglesias.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: eventos, Galiza, Música, Poésie
quarta-feira, 22 de maio de 2019
O galego escóitase por primeira vez no Festival de Cannes co filme 'O que arde', de Oliver Laxe
A lingua galega escoitouse este martes por primeira vez no Festival de Cannes coa estrea da película de Oliver Laxe 'O que arde', coa que foi seleccionado para competir na sección Un Certain Regard.
A película foi seleccionada para competir na sección Un Certain Regard.
Oliver Laxe estrea mañá no Festival de Cannes 'Ou que arde'. MIRAMEMIRA
Rodada integramente en galego en varias localizacións dos Ancares e doutros puntos de Galicia durante o pasado verán, esta terceira longametraxe de Oliver Laxe contou co apoio da Xunta para a súa produción, encabezada pola empresa compostelá Miramemira.
O director da Agadic, Jacobo Sutil, acompañou o equipo de 'O que arde' no primeiro dos seus catro pases en Cannes, que concluíu cunha prolongada ovación por parte do público. Trátase, ademais, da terceira ocasión na que Oliver Laxe participa neste prestixioso festival, onde xa obtivo o Fipresci da Quincena de Realizadores 2010 con 'Todos vós sodes capitáns' e o gran premio da Semana Crítica en 2016 con 'Mimosas'.
Xunto co realizador galego estiveron tamén nesta estrea Amador Arias e Benedicta Sánchez, os dous actores amateur que protagonizan a película, así como Andrea Vázquez, Xavi Font e Damián Varela, produtores de Miramemira, o guionista Santiago Fillol ou o montador Cristóbal Fernández, entre outros.
'O que arde' conta a historia de Amador, quen regresa a casa da súa nai nunha pequena aldea escondida nas montañas da Galicia rural despois de cumprir condena por provocar un incendio forestal.
[Imaxe: - fonte: www.galiciaconfidencial.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Cinema, eventos, Galego, Galiza, Prix
sábado, 11 de maio de 2019
Publicadas as axudas a escritores, ilustradores e tradutores para participar en festivais e feiras do libro
O prazo de presentación de solicitudes é dun mes contando a partir de mañá
O Diario Oficial de Galicia (DOG) publica hoxe a orde pola que se establecen as bases reguladoras da subvención para que persoas escritoras, ilustradoras e tradutoras poidan participar nos festivais e feiras internacionais do sector do libro que se celebren ao longo deste ano.
Os requisitos para poder beneficiarse destas axudas son ter asistido e participado nun festival ou feira internacional do sector do libro, acreditar o desenvolvemento da súa actividade na Comunidade Autónoma galega e ter publicado obra en Galicia e na actividade para a que solicita a subvención nos últimos tres anos.
Para estas axudas, a Consellería de Cultura e Turismo destina un importe de 30.000 euros para o financiamento dos gastos da viaxe referidos a aloxamento e transporte. Deste xeito, os beneficiarios recibirán un máximo de 600 euros se asisten a un festival ou feira na Unión Europea e 1.500 euros se a cita se celebra fora da UE.
O prazo de presentación de solicitudes é dun mes contando a partir de mañá e os interesados deberán enviar o formulario que está dispoñible na sede electrónica da Xunta por vía electrónica ou presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común. Ademais, cómpre destacar que os interesados só poderán solicitar axudas para asistir a unha única feira o festival internacional.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: eventos, Galiza, Normas
sexta-feira, 12 de abril de 2019
A Mesa promove, xunto con entidades do resto do Estado, un manifesto a prol da pluralidade lingüística
Pontevedra acolleu esta mañá a presentación do Manifesto a prol da pluralidade lingüística: liberdade, igualdade, democracia promovido por entidades de todo o Estado. A Mesa pola Normalización Lingüística, Kontseilua (Euskal Herria), Ómnium Cultural, Ciemen e Plataforma per la Llengua (Cataluña), Acción Cultural del País Valencia (País Valenciá), Nogará (Aragón) e Iniciativa pel Asturianu (Asturias) impulsan este escrito, que se presentou simultaneamente en Pontevedra, Barcelona, Valencia e Donostia.
O manifesto conxunto a prol da pluralidade lingüística recolle a situación de desigualdade manifesta das linguas diferentes do castelán no Estado español, que recentemente foi denunciada en organismos internacionais como a Comisión de Dereitos Humanos da ONU, o Parlamento Europeo ou o Consello de Europa e mais no Congreso español. “Existen máis de 500 disposicións legais amparan o español”, recordou o presidente da Mesa, Marcos Maceira, na presentación. “Coñecer a lingua propia de cada territorio, no caso de Galiza o galego”, explicou, “non é requisito para o acceso á administración pública, incluída xustiza ou os corpos de seguridade; a presenza nos medios de comunicación públicos do Estado é anecdótica; e a lexislación restrinxe a presenza das linguas na etiquetaxe e información de produtos”. “O incumprimento da Carta Europea das linguas é flagrante”, concluíu, “e tal e como recolle o manifesto conxunto esta situación debe ser recoñecida, para avanzarmos nun Estado democrático”.
“Só desde posicións de odio, favorábeis á discriminación e contrarias ao pluralismo”, asegurou Maceira, “se pode defender a situación actual”.  “O Estado español é plurilingüe”, recordou, “e non pode recoñecer máis dereitos a quen fala unha das linguas que existen dentro do seu territorio, todas e todos os cidadáns temos os mesmos dereitos e deberes”. “As linguas son mostra de diversidade e non hai linguas superiores a outras”, asegurou o presidente da Mesa, “todas son útiles para a comunidade que a fala e precisas para o desenvolvemento cultural e social da súa comunidade”. A igualdade entre as linguas é igualdade entre os cidadáns”, concluíu.
“Para garantir a igualdade lingüística”, recolle o manifesto, “o Estado debe estender deberes e dereitos dos que até agora só se beneficiou o castelán, como son a capacitación en linguas propias do persoal de todas as administracións públicas, incluída a de xustiza, o seu uso xeneralizado nas páxinas oficiais e o seu recoñecemento a nivel internacional e paridade co castelán. Así mesmo  debe pór fin á imposición legal exclusiva do castelán na normativa estatal, que afecta de maneira frontal ao ámbito económico e singularmente á etiquetaxe, e debe de emprender unha política decidida para rematar coas discriminacións lingüísticas e para difundir o coñecemento e o respecto por todas as nosas linguas”.
Manifesto completo: Manifesto a prol da pluralidade lingüística_ liberdade, igualdade, democracia
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Direito, Diversité, Galego, Galiza, Igualtat, Liberté, Meios, Normas e leis, Política
segunda-feira, 1 de abril de 2019
A Mesa denuncia a “imposición” do galego cunha campaña
A Mesa pola Normalización Lingüística comezou hoxe unha campaña de denuncia contra a “imposición” do galego. A través de cartaces que se repartirán polas diferentes localidades de Galiza e mais nas redes sociais, o organismo de defensa dos dereitos lingüísticos recorda que o ensino infantil en galego nas cidades non supera o 8%, que non hai máis dun 0,6% de xoguetes en galego e que o 22,7% das nenas e nenos galegos de 5 a 14 anos non saben falar na súa propia lingua. Non existen diarios impresos en galego, só o 4% das canles de televisión que recibe a cidadanía galega recollen a súa lingua, as sentenzas en galego supoñen un 5% do total e as pólizas de seguro en galego, un 1%.
O portavoz da Mesa, Marcos Maceira, recorda que estes son só algúns dos centos de datos que, en todos os sectores, evidencian a ausencia absoluta de liberdade para o uso do galego por falta de dispoñibilidade. “Unha clara inferioridade de condicións que impide vivir en galego con toda normalidade”, asegura, “en igualdade e liberdade”. Esta situación de desigualdade no Estado español conta co amparo de máis de 500 disposicións legais que obrigan á presenza do castelán, sen sequera ter en conta a existencia do galego. “Os datos demostran”, conclúe Maceira, “que o discurso da imposición tan utilizado polo Partido Popular só agocha a vontade de reducir a cero a xa precaria presenza do galego como tamén demostra a vontade de prohibir o coñecemento do galego no acceso ao funcionariado autonómico manifestada publicamente polos líderes estatais do PP”.
A Mesa pola Normalización Lingüística
É unha entidade social independente, constituída en 1986 e da que forman parte arredor de 5000 socias e socios e que ten como obxectivo a normalidade plena da lingua galega. Neste sentido, a defensa do dereito ao emprego do galego en Galiza en todas as situacións e contextos é unha das súas principais liñas de actuación. Entendemos que o dereito ao uso da lingua propia non se pode desligar dos máis elementais dereitos humanos, civís e democráticos. A entidade dotouse do Observatorio de Dereitos Lingüísticos que conta cun comité asesor formado por xuristas e persoas expertas en diferentes ámbitos. O Observatorio elabora relatorios e informes que envía a diferentes institucións públicas galegas, estatais ou, recentemente, ao comité de expertos do Consello de Europa para a Carta europea das linguas rexionais e minorizadas. Anualmente presenta publicamente o seu informe A Liña do Galego baseado nos casos de vulneracións de dereitos lingüísticos, mais tamén nas consultas ou parabéns a quen si os garante. A Mesa pola Normalización Lingüísitica forma parte da Rede Europea para a Igualdade das Linguas – ELEN.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Dados, Direito, Ensino, Galego, Galiza, Igualtat, Liberté
sexta-feira, 29 de março de 2019
Mario Vargas Llosa visita a Academia
A Real Academia Galega e a Casa-Museo Emilia Pardo Bazán recibiron a visita do premio Nobel de Literatura Mario Vargas Llosa, que estes días se atopa na Coruña para participar nun seminario international sobre a súa obra na UDC. O escritor foi recibido na rúa Tabernas polo presidente da institución, Víctor F. Freixanes, e a tesoureira, a académica Marilar Aleixandre.
Mario Vargas Llosa observa a exposición de libros da biblioteca de Emilia Pardo Bazán que se pode ver na Casa-Museo.
Mario Vargas Llosa asinou no libro de ouro da RAG e mais no da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán. "Foi moi emocionante visitar esta casa onde está tan viva a presenza de dona Emilia. Como modesto académico, pídolle desculpas por non admitila na Real Academia da Lingua Española, á que honraría e e enriquecería a súa presenza", escribiu neste último.
Víctor F. Freixanes agasallou o escritor cun exemplar de Rosalía de Castro. Autógrafos poéticos, da colección Clásicos da Academia; e outro de Martin Codax. Bañarnos emos nas ondas! As sete cantigas, coeditado pola RAG, a Xunta de Galicia e o Parlamento de Galicia.
Mario Vargas Llosa conversa co presidente da Real Academia Galega.
[Imaxes: RAG - fonte: www.academia.gal]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Bibliotecas, eventos, Galiza, Literatura
segunda-feira, 25 de março de 2019
Giuseppe Tavani, o sabio das cantigas
Falece aos 95 o catedrático italiano que se converteu nun erudito da lírica medieval galega
Tavani, en maio do 2004, durante a lectura do seu discurso como académico de honra dá RAG.
Giuseppe Tavani (Roma, 1924-2019), un dos nomes de referencia para o estudo da lírica medieval galega, vén de falecer na súa cidade natal. Catedrático de Filoloxía Románica da Universidade de La Sapienza, era académico de honra da RAG e mais honoris causa pola Universidade de Santiago. Son recoñecementos institucionais a toda unha vida de erudición sobre a cultura da Idade Media, co foco posto non só nas achegas poéticas de Galicia, senón tamén da Provenza e de Cataluña, onde tamén se sentiu a súa perda. A Academia Galega sumouse este luns aos pésames polo pasamento do profesor italiano.
A entidade galega lembra como Tavani interpretou con rigor e erudición a literatura medieval galega, da que desenvolveu unha interpretación que situaba no galego e non no portugués as orixes primitivas da poesía trobadoresca, da que Santiago de Compostela sería un centro difusor. «Galicia inventa unha maneira de facer poesía distinta da transpirenaica, creando un xénero orixinal, que non ten analoxías por ningures», sostivo no seu discurso de aceptación da distinción como membro de honra da RAG no 2004. «O resultado foi un modelo poético que soubo imporlle a toda a Hispania centrooccidental e a poetas non só galegos,e que produciu un conxunto de textos de gran relevancia cultural, máis que suficiente para caracterizala coma unha Provenza peninsular, forxa ou berce dunha das máis importantes manifestacións líricas da Idade Media».
O seu saber investigador levouno a escribir numerosos artigos e libros, entre os que destacan As cantigas de escarnio, en colaboración coa tamén académica de honra da RAG Giulia Lanciani -falecida en novembro pasado- e Dicionário da Literatura Medieval Galega e Portuguesa. Para Tavani, ademais, a relación entre galego e italiano foi unha viaxe de ida por volta, xa que tamén traduciu á súa lingua materna obras como o Grifónde Alfredo Conde ou Tempo de Compostela, de Salvador García Bodaño.
[Imaxe: XOSÉ CASTRO - fonte: www.lavozdegalicia.es]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: décès, Dicionários, Galiza, Interpretação, Literatura, Português, Tradução
domingo, 24 de março de 2019
Preguntáballe un día a un seu colega unha pediatra nicaraguana temporalmente en Galiza : "Que es lo que las madres les dan aquí tanto de comer a sus hijos ? Que es eso de colo ?  Porque claro –me dicen ellas- el niño me pide colo, no quiere más que colo, y yo… le doy colo!". A benquerida e valente Mirna levou unha boa sorpresa ao saber o que era.
Efectivamente, colo é unha palabra moi definitoria da nosa relación materno-filial e aos galegos e galegas tráenos un arreguizo de bicos e agarimos. É unha das nosa palabras máis características. Tan nosa se foi facendo que excluiu, na práctica, entre a poboación  de orixe galega (mesmo se fala castelán) o vocábulo regazo. Moitas persoas hanse sorprender ao saberen que estoutra palabra é tan galegoportuguesa como española.
Colo –que tamén existe con este sentido en portugués- é definido polo dicionario en liña da Academia Galega como :
1 Especie de asento, á altura do peito, formado polas mans e os brazos, ou ben entre a cintura e os xeonllos, cando se está sentado.
Colle o neno no colo.
O neno ía, no autobús, sentado no colo da nai.
2 Parte do corpo que une a cabeza co tronco.
Inflamóuselle o colo á vaca de tanto rozarlle o xugo.
OBSERVACIÓNS: Esta acepción primaria foi practicamente desprazada pola forma pescozo, particularmente tratándose de persoas, mentres colo se especializou na acepción anterior.
Engadamos nós que a acepción orixinal da palabra é a segunda, e que a primeira é unha derivación dela. Reparemos –para nos decatarmos  ben- en que habitualmente un pequerrechiño ou pequerrechiña (un neno/nena de colo), para se sentir en seguridade, bota o brazo ao pescozo, ao colo da súa nai ou da persoa que o leva.
Continuemos co dicionario da RAG:
3 Por extensión. Parte de certas pezas de vestir que rodea o pescozo.
O colo da camisa.
4 Por extensión. Parte máis estreita dalgúns órganos ou recipientes.
O colo dunha botella.
SINÓNIMO gorxa CONFRÓNTESE vinca
O colo do útero.
Dos distintos significados de colo derivan as palabras colar (‘peza de adorno, de protección ou de amarre de persoas e animais que rodea o pescozo’, ’zona das pezas de roupa que rodea o pescozo’ e tamén denominación galega equivalente do castelán solapa), colete (‘peza de vestir sen mangas que se pon xeralmente por riba da camisa’), coleiro (‘cesto alto, moi utilizado na vendima, que se carga rente ao pescozo’) e mais coligada (‘golpe dado no pescozo coa man’).
Debemos sinalar un par de locucións relacionadas: darlle colo a unha botella (ou recipiente similar) é inclinala deixando pasar ben o aire para permitir a saída do líquido;  dicir alguén algo para o seu colete é falar consigo mesmo (en castelán decir para sus adentros, para su fuero interno)
E en vez do españolismo colleja (derivado de cuello) utilicemos coligada (equivalente exacto noso) ou outros sinónimos : calugada, gulifada, pescozada ou pescozón, este último termo tan galego como portugués ou español.
Mais no remate é obrigado lembrarmos de novo o aloumiño da nai :
Durme, meu roliño, durme,
durme, durme, meu rolo,
e cando despertes dime
se hai berce como o colo
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Como dicilo?, Dicionários, Galego, Galiza, Português
quinta-feira, 14 de março de 2019
Manuel Rivas presenta en Dublín a tradución ao inglés de «A boca da terra»
O escritor participa este xoves día 14 nun recital no Instituto Cervantes da capital irlandesa
Manuel Rivas presentará o seu poemario en Dublín este xoves día 14.
Manuel Rivas participa este xoves día 14 no Instituto Cervantes de Dublín (18.30 horas) nun recital co gallo das celebracións de San Patricio e mais no marco do ciclo Foco Poesía Galega. O escritor presenta a tradución ao inglés do seu poemario A boca da terra, xunto coa tradutora Lorna Shaughnessy, quen xa traducira A desaparición da neve, The Mouth of the Earth.
A actividade, que é de balde previa reserva, tamén incidirá nas conexións entre Galicia e Irlanda, tanto de clima como de paisaxe, pero tamén musicais, literarias e ata no ADN.
Rivas é un dos autores galegos máis traducidos ao inglés, tanto en poesía -From Known to Unknown ou The Disappearance of Snow- como en prosa -The Carpenter's Pencil, Books Burn Badlyou One Million Cows-.
[Imaxe: CESAR QUIAN - fonte: www.lavozdegalicia.es]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Galiza, Poésie, Tradução
Postagens mais antigas Página inicial
Tradução traducció tradución traduction traducción
Aprendizaje de idiomas (820)
Canis et circensis (83)
Cursos y actividades (243)
Eça de Queiroz (40)
Federico García Lorca (115)
L'expression de la semaine (63)
Le billet de dyonisos (8)
Le vidéoclip du jour (154)
Les bonnes adresses (29)
Mario Vargas Llosa (72)
Normas e leis (3437)
O Mapa da Cultura (24)
Pablo Ruiz Picasso (70)
Produção de Alimentos (391)
Publicidade e Propaganda (117)
Qualité de vie (244)
Refranes y expresiones (647)
Resenhas de livros (313)
Seguir por correio eletrônico
Feedjit Live Blog Stats
La tour de Babel
Tema Janela de imagem. Imagens de tema por LordRunar. Tecnologia do Blogger.


langs: pt en pt pt es pt pt gl pt pt pt pt pt pt es es es es es es es es es es es es es es es es es es es es es es en en pt pt es gl gl gl pt gl gl es gl gl gl gl gl gl hbs_lat gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es es gl gl gl gl pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt pt pt pt es gl es es es es es pt pt pt pt gl es es pt es es es gl es es es es es es es es pt pt pt pt pt es sk ca en pt tr gl es gl pt fr fr nl gl pt en pt fr it ca ca pt en it en gl fr it gl fr gl gl gl pt fr gl fr gl ca es pt ca nl pt fr ca pt pt it pt pt en ca pt es it gl gl fr en it gl gl ca fr pt gl pt gl es gl en pt es es gl fr ca fr nl sv gl lt es fr it fr es ca pt gl eu pt it pt fr es es es ca en es gl ca ca ca it pt ca fr en es es en es pl fr gl fr fr fr fr pl en es pt fr fr sk es en fr en fr gl gl ca ca fr es it fr pt es pl it pt pt en pt fr es it pt gl en pt fr gl eu fr gl de ca pt gl gl fr it it pt en en fr en gl ceb fi fr it ca pt pt fr fr pt it en it gl gl fr en fr fr es pt gl fr gl es en pt en gl ca fr pt es fr ca en fr gl es en de en pt gl it de pt gl pt en en it fr gl lt fr fr fr ca fr en en eu pt en gl fr pt

text:
Isac Nunes da Luz Cordeiro *** Tradutor Público e Intérprete do Comércio *** Idiomas: francês, espanhol, catalão e galego *** Matriculado na Junta Comercial do Estado do Paraná *** Curitiba *** República Federativa do Brasil
Documentos brasileiros a serem utilizados na Espanha
Mostrando postagens com marcador Estrangeirismos. Mostrar todas as postagens
terça-feira, 28 de maio de 2019
‘Tumbing’, ‘silloning’ y ‘edredoning’: un sufijo inglés para crear neologismos
—¿Qué vas a hacer este finde?
—Un mix de tumbing, silloning y tocamiento de bolo a dos manos que me está haciendo salivar ya, no te digo más.
—¡Mira que eres aburrido! ¡Vamos a hacer algo!, ¿no? ¿Unas cañas por Lavapiés y un cine por la tarde?
—¿Un cine? ¿Para qué, para que me metas a ver una peli de esas tuyas que no sirven ni para echarte la siesta? No, gracias. Me quedo en casa.
—Bueno, pues propón tú el plan.
—Ya te lo he dicho. Además, Nuria tampoco sale este fin de semana y nos apetece un rollo más casero.
—Vamos, que lo del silloning es una excusa. Tú, lo que vas a practicar de verdad es el edredoning.
—Todo lo que me dejen y más. ¡Cómo lo sabes!
Que el contacto entre lenguas las enriquece es más cierto que afirmar que el sol sale por el este. De toda la vida de Dios, los idiomas pegan la oreja unos a otros, escuchan palabrejas nuevas y se las quedan como propias para ayudarse a designar nuevas realidades inexistentes hasta ese momento en su vocabulario.
El latín lo hizo con el griego, el inglés con el latín y el francés, y el español mamó de toda lengua que se le arrimó a lo largo de su larga historia.
Pero una cosa es tomar prestadas ciertas palabras, lo que viene siendo la tradición, y otra, que la morfología de una lengua llegue a influir en la de otra. Y eso es lo que está ocurriendo en español (al menos en el español de Ejpaña) con el muy british sufijo -ing. Para que luego digan que no innovamos.
Usual o no, lo cierto es que cada vez más escuchamos neologismos como tumbing, silloning, balconing, edredoning, puenting (por cierto, esta última ya incluida en la última actualización del DRAE) y todo lo que se nos pase por la imaginación y la creatividad.
Son sustantivos que expresan una acción en la que interviene, de alguna manera, el objeto al que se refiere el nombre base (el sillón, en el caso de silloning) y que pueden responder también a necesidades expresivas.
Volviendo al ejemplo anterior, al decir silloning estamos dejando claro que no nos vamos a levantar del mismo ni con agua caliente.
¿Por qué ocurre esto? Porque nos parece que el inglés es mucho más pintón, resultón, molón y prestigioso que el humilde español y porque nos gusta una gracia más que a un tonto un carrito, así que no podíamos dejar pasar la oportunidad de demostrar ese peaso sentío del humor que tenemos a la hora de ser expresivos y chistosos. Que para aburrida ya está Theresa May.
[Ilustración: Dillon Shook on Unsplash - fuente: www.yorokobu.es]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Créativité, Dicionários, Estrangeirismos, Français, Neologismos
sábado, 25 de maio de 2019
“Cada moucho ó seu souto”, equivalente, entre outras varias, ó castelán “cada mochuelo a su olivo”
O lingüista Xosé Antonio Pena Romay publica unha nova entrega da sección de fraseoloxía "Verbas sisudas non queren testemuñas".
A escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus) |
Por Xosé Antonio Pena
Naquelas ocasións en que lle queremos dicir a un grupo de persoas que xa é hora de se recolleren ou de se retiraren do lugar no que se atopan, e que xa é tempo de que cadaquén vaia para o sitio ou lugar que lle corresponde –que en moitas ocasións pode ser o seu propio domicilio– a facer o que se supón que ten que facer ou a desempeñar os seus labores ou tarefas, é probable que a paremia que máis escoitemos sexa, enunciada xa ó dereito en castelán, a de cada mochuelo a su olivo. Pero, como acontece tantas outras veces, en galego temos tamén as nosas propias paremias para dar conta dese mesmo contido, como imos ver a seguir:
Cada mochuelo a su olivo
{= Paremia con que se lle indica a un grupo de persoas que xa é hora de se recolleren ou de se retiraren do lugar en que se atopan, ou que xa é tempo de que cadaquén vaia para o sitio ou lugar que lle corresponde –que en moitas ocasións pode ser o propio domicilio– a facer o que se supón que ten que facer ou a desempeñar os seus labores ou tarefas.}
Cada moucho ó seu souto # para o seu souto
Cada rato ó seu burato # para o seu burato
Cada moucho arrime ó seu souto
Cada moucho ó seu souto e cada rato ó seu burato
Cada moucho para o seu souto e cada rato para o seu burato
Cada ovella á súa cortella && Cada ovella ó seu curral
Ex.: [Nun contexto dunha festa de noite:] Bueno, gente, aquí ya hemos estado, así que cada mochuelo a su olivo, que mañana es día de curro.
Bueno, xente, aquí xa estivemos, así que cada moucho ó seu souto ‡ cada rato ó seu burato ‡ cada moucho arrime ó seu souto ‡ cada ovella á súa cortella ‡ cada ovella ó seu curral, que mañá préndese.
Cada moucho ó seu portelo && Cada moucho para o seu corroucho # para o seu soucho &&Cada crouco no seu souto && Cada can ó seu palleiro # no seu palleiro && Cada coello ó seu tobo && Cada galo ó seu galiñeiro && Cada pola ó seu poleiro && Cada ovella ó seu fato
● Inda tamén, nesta mesma liña (e podendo indicar, asemade, que cada persoa ou cousa onde ten que estar é no lugar que lle corresponde):
Pallas ó palleiro, galiñas ó galiñeiro && Pallas ó palleiro, vellas ó fiadeiro && Cada galo no seu galiñeiro e cada pola no seu poleiro && [E MESMO, REFLECTINDO NESTE CASO CONCEPCIÓNS TRADICIONAIS DO PAPEL DA MULLER NA CASA]: As pallas á palleira e as donas á lareira && As pallas no palleiro e as mulleres no trasfogueiro
1. Polo que atangue á voz bueno do exemplo, non considerada normativamente, quixera aclarar que o criterios que se vai adoptar ó longo destes artigos é o de asumila como integrante do noso acervo ou corpus lingüístico naqueles casos en que funciona como elemento ilativo ou de apoio do discurso (non así, por suposto, cando se usa en función adxectiva ou nominal como voz equivalente ó noso bo), na medida en que forma parte, xa de xeito natural, do idiolecto de practicamente todos os galegofalantes de seu.
Dun xeito relacionado, é posible que tamén que se teña observado nalgunha das entregas anteriores o uso, totalmente consciente, da locución sen embargo, que deixou de ser tida normativamente en conta (cando menos dun xeito explícito) a partir das Normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego de 2003.
E aproveitando que o Lérez pasa por Pontevedra, e nunha liña semellante, entendo que tamén se debería estudar a posibilidade de que formasen parte do galego normativo certas voces (algunhas delas bastante estendidas) de evidente orixe ou influencia castelá que pasaron a ser empregadas en galego dun xeito propio e distintivo diferente ó do castelán, e que a día de hoxe non se recollen na norma precisamente por esa peculiaridade. Referímonos a palabras como, por exemplo, e entre outras, perrera (correspondente ó flequillo do castelán, e que na norma se recolle como floco –acepción 4 do DRAG–), achuela (exactamente equivalente ó que de xeito normativo se designa como desaparafusador) ou cachondo (non no sentido de cacheiro [=“excitado sexualmente”], explicitamente rexeitado no DRAG; nin no de, tomando a acepción do DRAE, “burlón, divertido, bromista”, para o cal en galego dispomos de voces coma o propio bromista ou algareiro, algareón, carallán, pándego ou refaixeiro, entre outras), senón no de “sexualmente atractivo” (p. ex.: O mestre novo estache ben cachondo). A nosa opinión é que, sendo como é un fenómeno común o do estranxeirismo en todas as linguas, non debería resultar en principio desatinado aceptar voces de orixe estranxeira naqueles casos en que estas pasan a ter singularidade propia, distinta da orixinal, na lingua de importación (isto é, en que se conforman con substantividade de seu nela, na medida en que se erixen como creacións únicas, particulares e específicas da dita lingua).
2. En relación con certas voces que aparecen nalgunhas das paremias reflectidas e que non se rexistran no DRAG, sinalaremos o seguinte:
- Corroucho e soucho: recolleitas nas paremias cada moucho para o seu corroucho e mais cada moucho para o seu soucho (ambas tiradas do Refraneiro Galego de Xesús Taboada Chivite, publicado en Cadernos de Fraseoloxía Galega, 2), supomos que son variantes deturpadas doutras voces.
- Cortella: vén a ser basicamente unha variante de cortello, vocábulo este que definiremos no seguinte punto.
- Crouco: o máis probable é que na paremia reflectida estea a denotar unha castaña pequena ou unha castaña sen froito.
- Prender: forma verbal que aparece no exemplo e que indica, aplicada a un día, que ese día é de traballo (verémolo máis polo miúdo cando abordemos expresións galegas equivalentes á castelá día de curro).
3. Velaquí a seguir un pequeno recordatorio de léxico presente neste artigo que se cadra resulta descoñecido ou dubidoso para algúns lectores (de tirarmos literalmente a definición do Dicionario da Real Academia Galega [DRAG] en liña, sinalámolo):
Souto (DRAG): substantivo masculino Terreo poboado de castiñeiros. Fomos ao souto por castañas. Sinón.: castañal, castiñeira. [CORRESPÓNDESE CO CASTELÁN *CASTAÑAR.]
Moucho (DRAG): substantivo masculino (Athene noctua) Ave rapaz nocturna da familia dos estríxidos, de cor parda con pintas brancas nas partes superiores, abrancazada con riscos verticais castaños nas inferiores e ollos amarelos e grandes. Nalgúns lugares, o moucho é un paxaro de mal agoiro. Confróntese: bufo. ►FORMA MENOS RECOMENDABLE: noucho. [CORRESPÓNDESE CO CASTELÁN *MOCHUELO.]
Cortello (DRAG): substantivo masculino 1. Corte pequena, especialmente a dos porcos e xatos. Porcos ao cortello. Sinóns.: cubil, porqueira. Confróntese: cocho. 2. figurado Lugar sucio e desordenado. Tiña o cuarto feito un cortello. [NESTA ACEPCIÓN PÓDESE CORRESPONDER BASICAMENTE CO CASTELÁN *CUCHITRIL.]
Portelo (DRAG): substantivo masculino 1. Portela. As ovellas pasaban dunha leira a outra por un portelo. Pecha o portelo para que non saian as ovellas. 2. Pequena abertura por onde se atende ao público, en oficinas ou en despachos de billetes. Acercouse ao portelo a preguntar a que hora saía o tren. [NESTA ACEPCIÓN CADRA COA ACEPCIÓN EQUIVALENTE DA VOZ CASTELÁ *VENTANILLA.] 3. Oficina en que se venden e reservan billetes para transporte ou entradas para funcións e espectáculos. Agardaron para comprar as entradas do concerto no portelo e estiveron a piques de quedar sen elas. [NESTA ACEPCIÓN CADRA COA EQUIVALENTE DA VOZ CASTELÁ *TAQUILLA (inda que as voces que quizais máis se veñan empregando na realidade sexan as de billetería e billeteira, que cadran coas usadas en portugués).]
Palleiro (DRAG): substantivo masculino Morea de palla ou de herba seca en forma de cono, que se fai na eira de tal xeito que non se molle coas chuvias. Despois de segar, fanse os palleiros. Sinóns.: meda, palleira.
Tobo (DRAG): substantivo masculino. Burato que fan debaixo da terra certos animais para viviren ou refuxiárense nel. O coello vive en tobos. As toupas encheron a leira de tobos. Sinóns.: cova, lapa, pala, paleira, toba, tobal, tobeira, toco, toqueira. Confróntese: gorida, guarida, niño. [VÉNSE A CORRESPONDER CO CASTELÁN *MADRIGUERA.]
Fato (DRAG): substantivo masculino Fatado. Un fato de bois. Un fato de homes. Un fato de canas. [BASICAMENTE VÉNSE A CORRESPONDER, EN FUNCIÓN DOS EMPREGOS, CO CASTELÁN *HATAJO OU *HATO.]
Fiadeiro (DRAG): substantivo masculino 1. Lugar ou dependencia da casa habilitado para fiar. Dous candís alumaban no fiadeiro. 2. Reunión que se facía para fiar e que remataba con cantos e bailes. Xeralmente os fiadeiros facíanse de noite. Sinóns.: fía, fiada, fiandón.
Lareira (DRAG): substantivo feminino Pedra plana situada a pouca altura do chan, onde se fai o lume para cociñar, nas casas tradicionais, e sobre a que adoita ir colocada unha cambota. No canizo, encima da lareira, cúranse os chourizos e sécanse as castañas. Sinóns.: lar, larega.
Trasfogueiro (DRAG): substantivo masculino Armazón de ferro formada por unha barra horizontal e dúas verticais, que se coloca na lareira para apoiar a leña. Puxo unhas achas a secar no trasfogueiro.
4. As expresións galegas están tiradas das seguintes fontes:
- Recolleita propia da oralidade galega.
- Recolleita propia documental (artigos de prensa, artigos ou comentarios na Rede, obras escritas, folletos publicitarios, etc.).
- Paz Roca, Mª Carmen: “Aportazón ao refraneiro. Coleición de refrás recollidos da tradizón oral por Lois Carré (1898-1965)”. Cadernos de Fraseoloxía Galega, 4, 2003, páxs. 129-141. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Rivas Quintas, Elixio: Material lexicográfico da súa elaboración consultado no Dicionario de Dicionarios da lingua galega (dirixido por Antón Santamarina):
a. Frampas, contribución al diccionario gallego, publicado en 1978.
b. Frampas II, contribución al diccionario gallego, publicado en 1988.
c. Frampas III, contribución al diccionario gallego, inédito e cedido polo autor para o Diccionario de diccionarios da lingua galega.
- Rodríguez González, Eladio: Diccionario enciclopédico gallego castellano, vols. I (1958), II (1960) e III (1961). Consultado no Dicionario de Dicionarios da lingua galega (dirixido por Antón Santamarina).
- Taboada Chivite, Xesús: Refraneiro Galego. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, 2, 2000. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Vázquez Saco, Francisco: Refraneiro galego e outros materiais de tradición oral. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, 5, 2003. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
- Ventín Durán, José Augusto: “Fraseoloxía de Moscoso e outros materiais de tradición oral”. En Cadernos de Fraseoloxía Galega, anexo 1, 2007.
[Imaxe: Salvemos Cabana - fonte: www.galiciaconfidencial.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Dicionários, Estrangeirismos, Galego, Português, Refranes y expresiones, Singularitat, Verbas sisudas
quinta-feira, 25 de abril de 2019
Estas son algunhas das máis de 2.000 palabras incorporadas polo galego no último ano
Investigadores da UVigo detectan neoloxismos como 'deseucaliptizar', 'webisodio' ou 'cibercrime'
Investigadores do Observatorio de Neoloxía da Universidade de Vigo elaboraron un informe no que se recollen máis de 2.000 neoloxismos en lingua galega que foron identificados no último ano, e extraídos de publicacións 'en liña'.
O equipo dirixido polos profesores Xosé María Gómez Clemente e Alexandre Rodríguez Guerra, do que tamén forma parte as investigadoras Ana Fernández Berrocal, Xema Rocha Molina, Anabel Garrido García, destacou algúns casos "por producir un impacto neológico moi notable", como 'sexodiversidade', 'webisodio' (episodio dunha serie producida para internet), 'neorretranca', 'deseucaliptizar' ou 'ecocabicha'.
Así mesmo, apuntaron tamén como interesantes certos "préstamos", como 'podcasting', 'hater' (aplicado a redes sociais) ou 'mentoring'; ou "compostos" como 'cibercrime', 'bioinformática' ou 'ecocidade'.
Os investigadores precisaron que a maior parte destas palabras créanse a partir de procedementos identificados como formais ('anti-austeridade', 'recuncamento', 'autopublicidade'...); pero tamén hai unha parte que son estranxeirismos sen adaptar ('quiche', 'photocall', 'fake news'...) ou neoloxismos semánticos ('tuiter', 'tubo'...).
"Vitalidade" da lingua galega
Con este informe na man, o Observatorio conclúe que a "vitalidade" da lingua galega é semellante á da española ou a portuguesa. Para que unha palabra sexa considerada neoloxismo debe cumprir algunhas características e, aínda que o feito de non estar no dicionario pode ser un indicio, "necesítase comprobar se hai un criterio obxectivo de novidade na palabra, se é percibida como tal polos falantes ese se pode documentar unha determinada extensión do seu uso".
A Neoteca da Universidade de Vigo contén actualmente máis de 10.000 rexistros neológicos identificados e documentados nun 'corpus' de prensa en lingua galega publicada desde 1997. Cada rexistro inclúe información contextual, datación, fonte, categoría gramatical e procedemento de formación léxica.
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Dicionários, Estrangeirismos, Galego, Neologismos, Vitalité
quinta-feira, 21 de março de 2019
«Película biográfica», alternativa a «biopic»
La expresión película biográfica es un alternativa preferible en español al término inglés biopic.
En los medios de comunicación se ven frases como «Respect será el nombre del biopic que contará el ascenso de Aretha Franklin», «El biopic El Gordo y el Flaco llega a los cines» o «Jaenada  protagonizó la biopic de Mario Moreno Cantinflas».
El anglicismo biopic, que se ha formado por acortamiento y posterior amalgama de la construcción biografic picture, significa, tal y como se señala en el Oxford Dictionary, ‘película biográfica’, expresión que sirve como alternativa a la palabra inglesa.
Así pues, en los ejemplos anteriores habría sido más adecuado escribir «Respect será el nombre de la película biográfica que contará el ascenso de Aretha Franklin», «La película biográfica El Gordo y el Flaco llega a los cines» y «Jaenada protagonizó la película biográfica sobre Mario Moreno Cantinflas».
No obstante, si se prefiere utilizar el anglicismo, lo adecuado es escribirlo en cursiva o, cuando no se dispone de este tipo de letra, entre comillas. Asimismo, se recuerda que el plural de esa voz en ingles es biopics.
[ Foto: archivo Efe/Paco Campos - fuente: www.fundeu.es]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Cinema, Dicionários, Estrangeirismos, Meios
segunda-feira, 18 de março de 2019
El ‘top ten’, el ‘top manta’ o el ‘top-less’
Muchas locuciones inglesas con ese término se pueden traducir al español con mayor riqueza léxica
Activistas de Femen en Hamburgo, este pasado 8 de marzo.
Escrito por ÁLEX GRIJELMO
El idioma español dispone de una cantidad de recursos propios que ya quisieran para sí muchas empresas endeudadas. Y sin embargo sigue pidiendo préstamos.
En la lengua española, los recursos propios son todas las piezas y raíces de las que disponen nuestro léxico y nuestra gramática. Los préstamos absurdos son los términos y expresiones de otras lenguas que traemos a nuestra conversación y a nuestros textos sin necesidad alguna. Y el alto interés que pagamos lo constituye el hecho de que estos vocablos depredadores acaben aniquilando opciones autóctonas más precisas y a menudo más bellas (si bien esto último pertenece a la subjetividad de cada cual), que se quedarán desplazadas y aburridas en su rincón.
Uno de esos términos invasivos es el inglés top, que nos rodea por doquier. “Ha entrado en el top 10” (o aún peor, en el top ten), “ficharemos a un jugador top”, “es una top-model”, “lo compré en el top manta” o “tomó el sol en top-less”.
El término top sirve en inglés para muchas funciones. Por lo común, designa la parte de arriba de algo. Pero muchas locuciones inglesas que lo incluyen se pueden traducir al español con mayor riqueza léxica. Así, at the top of de hill viene a ser “en la cumbre de la colina”; at the top of the tree equivale a “en la copa del árbol”; y at the top of the list significa “a la cabeza de la lista” o simplemente “en cabeza”.
Del mismo modo, “los top ten” son “los diez mejores”; y top-model se puede traducir como “supermodelo” (opción que avanza con firmeza frente al término inglés que llegó con tantas pretensiones). También cabe sustituir “lo compré en el top manta” por “se lo compré a un mantero”. Un jugador top es “un jugador cumbre” (tercera acepción académica). Y en cuanto a top-less…
Top-less (adaptado a veces como “toples”) significa literalmente “sin lo de arriba”, expresión muy fácil de entender en el contexto playero.
Anoté en 1998 la alternativa “en tetas”, que oí a una bañista (“voy a tomar el sol en tetas”, frente a “voy a tomar el sol en top-less”), y sospeché que detrás de ese hallazgo se ocultaba el genio del idioma, un personaje lento pero certero que a veces posee a los hablantes para reconducir ciertas tendencias extraviadas (en este caso, tal vigilancia no tiene nada que ver con la moral y las buenas costumbres).
Hubo quien ridiculizó esa alternativa, pero ahora la locución “en tetas” figura en el banco de datos de la Academia (“puede ser cazada en tetas en la playa”, dice uno de los registros) y ofrece 3.290.000 resultados en Google, de los cuales 70.000 corresponden a “el sol en tetas” (hace dos años eran 40.000). Incluso en la serie Cuéntame (capítulo 243, marzo de 2013) un niño nos cuenta que Lola, la prima inglesa de los Alcántara, “se ha puesto en tetas”.
Y también leemos noticias como “Las Femen boicotean en tetas a Berlusconi” y declaraciones como “Quiero tomar el sol en tetas en la playa y que nadie venga a decir nada”.
Puede entenderse que alguien juzgue malsonantes esas expresiones. En tal caso dispone de alternativas como “en monoquini”, “con el pecho al aire”, “sin sujetador” o “con el pecho desnudo”, incluso el irónico “a pecho descubierto”.
Pero todos estos recursos propios del español referidos aquí para sustituir a top ten, top-model, top manta o top-less no les bastan a algunos periodistas y hablantes que nos endeudan a todos mientras nuestros propios ahorros empiezan a devaluarse.
[Foto: PATRIK STOLLARZ AFP/ GETTY IMAGES - fuente: www.elpais.com]
Enviar por e-mailBlogThis!Compartilhar no TwitterCompartilhar no FacebookCompartilhar com o Pinterest
Marcadores: Castellano, Estrangeirismos, Refranes y expresiones, Tradução
Postagens mais antigas Página inicial
Tradução traducció tradución traduction traducción
Aprendizaje de idiomas (820)
Canis et circensis (83)
Cursos y actividades (243)
Eça de Queiroz (40)
Federico García Lorca (115)
L'expression de la semaine (63)
Le billet de dyonisos (8)
Le vidéoclip du jour (154)
Les bonnes adresses (29)
Mario Vargas Llosa (72)
Normas e leis (3437)
O Mapa da Cultura (24)
Pablo Ruiz Picasso (70)
Produção de Alimentos (391)
Publicidade e Propaganda (117)
Qualité de vie (244)
Refranes y expresiones (647)
Resenhas de livros (313)
Seguir por correio eletrônico
Feedjit Live Blog Stats
La tour de Babel
Tema Janela de imagem. Imagens de tema por LordRunar. Tecnologia do Blogger.