langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl hu gl gl gl gl gl gl gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Valora o teu coñecemento do mercado
O que debes saber antes de empezar
Elixe a túa forma xurídica
Os 15 erros máis comúns do emprendedor
Ligazóns interesantes para emprendedores
Respostas ás dúbidas mais frecuentes
Bolsa de Locais Baleiros
Diagnostica a túa idea de negocio
Valora o teu coñecemento do mercado
Valora o teu coñecemento do mercado
Recoméndase responder espontaneamente, coa maior obxectividade e sinceridade posibles. As primeiras reaccións son as que dan resultados máis acertados.
Os resultados obtidos serviranlle para reflexionar sobre o seu perfil empresarial, podendo identificar os seus puntos fortes e aqueles que requiren dun desenvolvemento para a mellora do seu potencial como emprendedor á hora de afrontar a creación dun establecemento.
Existen establecementos que operan no mesmo sector e/ou actividade ofrecendo produtos ou servizos similares aos que pensa vender ou prestar?
Estudou a competencia e detectou os puntos fortes e débiles respecto dela? Detectou os elementos *diferenciadores que poidan achegar maior valor engadido aos seus produtos/servizos?
Coñece con detalle como actúan os establecementos que compiten no mercado ou sector no que pretende introducirse: prezos, formas de pago e cobro...?
Se non dispón desta información, sabe como conseguila de forma fiable?
Identificáronse os posibles provedores que intervirían na posta en marcha (investimentos, existencias, subministracións,...)?
É capaz de interpretar a información, estatísticas ou outros datos de carácter xeral de forma útil para traballos concretos?
Está plenamente convencido de que pode abrirse camiño no mercado actual co seu produto e/ou servizo?
Se tivese que definir a situación do mercado ou sector que corresponde ao seu negocio, diría que está en crise ou en crecemento?
Dispón de fontes de información onde obter datos sobre a evolución e tendencia do mercado no que se vai a introducir?
Dada a actual situación económica, cre que é o momento máis adecuado para pór en marcha o seu negocio?
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl hu gl gl gl gl en es gl gl gl it gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl it en pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl it en gl gl gl gl gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Respostas ás dúbidas mais frecuentes
O que debes saber antes de empezar
Elixe a túa forma xurídica
Os 15 erros máis comúns do emprendedor
Diagnostica a túa idea de negocio
Valora o teu coñecemento do mercado
É fácil crear un novo negocio?
O principal erro dos emprendedores é pensar que crear un negocio é fácil. Non basta só con ter unha boa idea, senón que tamén é necesaria paciencia para pola en práctica e estar disposto a defender o proxecto durante o tempo que poden durar os preparativos e o papelorio. Tampouco é fácil conseguir financiamento se non se dispón de suficiente capital propio.
Como podo identificar ideas de negocio?
A iniciativa ou proxecto de creación dunha empresa xérase a partir dunha idea que xorde da observación da realidade económica en que nos movemos. Nela detectamos posibles oportunidades de negocio que nos leva á introdución no mercado de determinados produtos ou servizos demandados pola sociedade que, ou ben carece deles, ou se os ten, non cobren adecuadamente as súas necesidades.
As ideas de negocio derivan xeralmente dunha ou varias das seguintes fontes:
A formación académica dos promotores. É lóxico que unha persoa que realizase uns estudos determinados queira canalizar a súa carreira no exercicio profesional dos mesmos. Así, un arquitecto pode montar un estudo de arquitectura, un avogado un despacho de avogados, etc.
As viaxes ao estranxeiro. Trátase de identificar ideas de negocio que funcionaron noutros países e que poden ter éxito no mercado nacional da mesma maneira ou facendo pequenos cambios.
Os cambios sociais da nosa contorna. Son ideas que xorden a medida que cambia a sociedade, propiciadas polo envellecemento da poboación, a incorporación da muller ao mercado laboral, o aumento da inmigración... Desta maneira créanse empresas de catering, empresas que coidan de nenos e maiores, locutorios, etc.
As novas formas de vivir o lecer. Ideas xurdidas da detección dunha demanda de actividades de lecer, culturais e artísticas de maior calidade. Por exemplo, empresas dedicadas ao ensino de técnicas de navegación, axencias de lecer, casas e centros de turismo rural, talleres de artesanía e empresas agroalimentarias.
A aplicación das novas tecnoloxías. O desenvolvemento de internet está a estimular a aparición de empresas comerciais e de servizos que utilizan a rede como medio de traballo.
Usos alternativos a produtos: reciclaxe de mobles, transformación de consumibles, etc.
No entanto, a idea é só o comezo da aventura empresarial.
Que aspectos debo analizar para determinar a viabilidade da miña idea?
grao de desenvolvemento da Idea.
custo de levala a cabo.
Factores de influencia da contorna (poboación, renda, nivel educativo…).
Teño unha idea de negocio, cal é o seguinte paso?
O seguinte paso é a elaboración do Plan de Empresa, unha ferramenta de traballo para todas aquelas persoas ou colectivos que queiran pór en marcha unha iniciativa empresarial.
É un documento escrito polos promotores do proxecto e nel están recollidos os diferentes factores e os obxectivos de cada unha das áreas que interveñen na posta en marcha da empresa.
As utilidades do Plan de Empresa son varias:
Internamente obriga aos promotores do proxecto a iniciar a súa aventura empresarial, cuns mínimos de coherencia, eficacia, rigor e posibilidades de éxito, estudando todos os aspectos de viabilidade do mesmo, é dicir, obriga a “pór os pés no chan”.
Externamente é unha espléndida carta de presentación do proxecto a terceiros, que pode servir para solicitar soporte financeiro, buscar socios, contactar con provedores, Administracións, etc.
Ademais, servirá de referencia para a acción futura da empresa e como instrumento avaliación da marcha do negocio e de medida dos resultados alcanzados
Existen algunhas datas máis convenientes, desde o punto de vista fiscal, para iniciar unha actividade empresarial ou profesional?
Tendo en conta que a maior parte dos impostos son de deveño anual, e que trimestralmente hai que facer declaracións liquidacións ou pagamentos fraccionados ou a conta, existe a mesma obrigación formal, a efectos de declaracións anuais, para quen comeza unha actividade o un de xaneiro que para quen o fai o 30 de decembro, e as mesmas obrigacións trimestrais para quen inicia a súa actividade ao principio ou ao final dun trimestre.
Por iso, na medida do posible, é aconsellable iniciar as actividades coincidindo co inicio do período a que corresponden as declaracións ou liquidacións (principio de ano ou, se non é posible, principio de trimestre).
En todo xa que os pagamentos no Réxime Especial da Seguridade Social dos Traballadores Autónomos son mensuais e a cota obedece ao mes completo, é sempre mellor a principio que a finais de mes.
Iso ha de ser tido en conta, sobre todo, para constituír sociedade, dado que nos Estatutos debe constar a data de inicio de operacións e non é aconsellable indicar unha data nos estatutos e outra diferente nas declaracións fiscais.
Como acertar coa localización da miña empresa?
Se queres que o teu negocio sexa un éxito o primeiro que debes facer é dedicarlle tempo, moito tempo, a buscar o local onde vas instalalo. Atopalo é unha tarefa difícil porque hai que ter en conta un gran número de variables e non só o custo do aluguer:
tamaño e características da poboación próxima ao local
poder adquisitivo dos clientes potenciais
a proximidade ás fontes de aprovisionamento, aos provedores.
a existencia ou non de competencia
A elección do local para instalar o negocio é unha decisión básica. Hai que buscar a localización adecuada. A implantación ideal é aquela en a que o local cumpre o maior número de variables de forma favorable para o negocio.
Que é o plan de empresa?
A empresa comeza a súa andaina empresarial no momento en que se desenvolven por escrito as ideas que se teñen en mente. O Plan de Empresa é a ferramenta de apoio para todas aqueles que queren pór en marcha unha iniciativa empresarial, recollendo os diferentes aspectos e obxectivos da empresa.
Os emprendedores e pequenos empresarios, deben adecuar a súa idea de negocio á realidade, xa que ter unha xenial idea achégache pero non garánteche o éxito. O plan de negocio fará que se depure a idea, adáptese ao mercado e defínase para acertar co financiamento necesario.
Estas necesidades e dificultades para emprender fan que moitos se reformulen a súa idea de negocio, readaptándola ás características que rodean ao proxecto sen deixarse enganar polo seu entusiasmo.
A utilidade do Plan de Empresa é dobre:
Internamente obriga aos promotores do proxecto a estudar a viabilidade da súa aventura empresarial cuns mínimos de coherencia, eficiencia, rigor e posibilidade de éxito.
Externamente é unha espléndida carta de presentación do proxecto a terceiros, servindo como soporte á hora de solicitar ou buscar financiamento alleo, novos socios, contactar con provedores e administracións, etc.
A maioría dos plans de empresa contén as seguintes seccións:
Plan de Investimentos e Localización
Como presentar unha idea ou proxecto empresarial
Hai unha serie de puntos sobre os que hai que traballar:
Coñecer con detalle o proxecto que presentaremos. Será de gran axuda realizar un eficaz Plan de Empresa que recolla todas características do negocio.
Determinar as necesidades empresariais. Unha das máis estendidas é a falta de financiamento para a posta en marcha do negocio. que cantidade será a necesaria que complemente a achega propia, analizar para que se vai a utilizar e o momento en que faría falta, e formúlalas a utilizar para a súa devolución.
Analizar os produtos financeiros máis usuais e adecuados (préstamo, crédito, leasing, renting…)
Recoller información sobre as vías de financiamento existentes no mercado
Valorar o risco da operación:
Hai que ser moi convincente e para iso nada mellor que levar a lección aprendida e ser moi selectivo, utilizando os argumentos de maior peso e non ofrecer unha lista interminable de argumentos menores que poderían dificultar a claridade da nosa posición. Convén anticipar as posibles obxeccións e dúbidas que a outra parte poida expor e preparar as respostas oportunas.
A preparación da presentación é tan importante como a presentación mesma.
Como debe de ser a presentación escrita do proxecto empresarial?
Non debemos considerar que só o contido é fundamental senón que tamén hai que prestar atención á forma.
Hai que tratar en todo momento de porse no lugar da persoa que vai ler o documento e imaxinar que non sabe nada da nosa idea. Para iso, debemos evitar dar cousas por suposto e explicarnos coa maior claridade posible.
Sabes cal é capital inicial necesario?
O Plan de Investimento recolle os elementos necesarios para a posta en marcha e inicio da actividade empresarial , pero cando se pregunta aos emprendedores se cren saber o capital necesario para a posta en marcha do seu negocio e se saben en que o van a investir, responden de forma afirmativa na maioría dos casos. E o que adoita ocorrer é que se calculou só o activo fixo (investimentos), esquecendo as existencias iniciais, os gastos de constitución, as taxas e licenzas, a tesouraría inicial (Caixa e bancos), a propiedade industrial e rexistros, as aplicacións informáticas, etc.
Ademais adóitanse calcular os soldos sen incluír o % da Seguridade Social, ou non adoitan descontar o IVE dos produtos a facturar como ingresos, e sempre adoitan xurdir gastos imprevistos cos que non se contaron.
Débese ter unha previsión de liquidez da empresa e coñecer as necesidades de financiamento a curto prazo (non só a longo). Analizaranse por unha banda os ingresos que se prevén ter e, doutra banda, os gastos necesarios de funcionamento. Unha vez todos xuntos, debemos ver o resultado mes a mes durante o primeiro ano para ir vendo o beneficio ou perda. Isto permitirá controlar a Tesouraría, cuestión esencial en toda empresa e particularmente nas novas, onde é vital ter recursos líquidos.
Que é un plan económico financeiro?
Desde o plan económico financeiro, avaliarase, de forma máis axustada, a cantidade de diñeiro requirido para a posta en marcha do proxecto, describindo en que se vai gastar, e como e cando se van a poder facer fronte ás devolucións.
A falta de liquidez nos primeiros meses de actividade, é desgraciadamente unha realidade, e débese fundamentalmente ao optimismo con que se proxectan os ingresos e a mala planificación dos gastos iniciais.
Cando unha empresa é rendible?
Cando os ingresos son maiores que os gastos. Con todo, non habemos de quedarnos na comprobación nun momento dado, senón avaliar a posible evolución da rendibilidade no tempo. Por exemplo, é bastante normal que unha empresa non sexa rendible durante os dous primeiros anos pero que a partir dese momento o sexa, e moito.
Que diferenza hai entre liquidez e rendibilidade?
A liquidez móstranos a capacidade do negocio de facer fronte aos pagamentos. De forma simplificada, pode vir reflectida polo diñeiro que temos en Caixa e Basncos. Con todo, a rendibilidade indica a relación existente entre os ingresos e gastos.
Por exemplo, se as miñas vendas (ingresos) superan ás miñas compras (gastos) pero teño que pagar aos meus provedores (pagamentos) antes do que cobrarei dos meus clientes (cobros), podo dicir que o meu negocio é rendible (ingresos - gastos) pero que pode presentar problemas de liquidez (cobros - pagamentos nun momento dado). Estes problemas de Tesouraría, se son puntuais, poden resolverse, recorrendo a financiamento externo, por exemplo cunha conta de crédito.
Se son permanentes, o que reflicte nunha falta de adecuación entre os prazos de pagamento e de cobro, co cal seria necesario reformulalos e tentar negociar con clientes e provedores.
Que prezo han de ter os meus produtos e/ou servizos?
Cando o que se vende é un servizo persoal, é difícil calcular o prezo ao que se cobra unha hora de traballo. Hai que tomar como referencia ao mercado.
Por outra banda, moitas veces é desaconsejable entrar nunha guerra de prezos para captar clientes xa que un competidor máis grande será capaz de aguantar o pulso durante máis tempo.
Como se pode saber o prezo de mercado dun produto?
Hai varias formas de conseguilo. Todo dependerá se son prezos establecidos polo mercado en poxas (peixe, vexetais,...) ou se é regulado (pan, libros, medicamentos...) ou se é libre (aínda que pode ser controlado por un grupo ou establecido entre unha oferta moi ampla). Non obstante o preguntar a establecementos en marcha é a mellor da fonte de información.
Póñome un soldo ou vivo do beneficio?
Son moitos os/as emprendedores/as que pensan que o negocio xerará suficientes ingresos como para vivir con tranquilidade. Con todo, durante os primeiros anos as perdas son algo habitual, polo que mellor é porse un “soldo”, así se conta con ingresos persoais fixos e estables.
Por outra banda, para analizar a viabilidade real dun negocio é conveniente considerar o que necesita o negocio para subsistir. Por tanto, como o negocio necesita da participación do empresario autónomo, é recomendable considerar un importe como salario
Como se establece a xornada de traballo?
Xeralmente os Convenios colectivos establecen unha xornada semanal ou anual, e, practicamente en todos os casos, indica que a xornada máxima debe respectarse "en cómputo anual".
É por iso que, practicamente en todos os sectores, pódese facer unha distribución anual da xornada. Esta distribución anual permitirá maior intensidade de traballo en épocas de tempada alta, e diminuír a intensidade en épocas máis baixas, sempre obtendo do traballador a prestación máxima desde o punto de vista legal, e obtendo os traballador períodos de merecido descanso sen que a empresa sufra prexuízo algún.
En todo caso, a xornada ordinaria non poderá exceder de 9 horas diarias.
Cal é o custo total dun/a traballador/a?
O custo é o do soldo máis as cargas sociais (Seguridade Social). Naqueles casos en que o traballador deba efectuar desprazamentos ou efectuar comidas fóra do seu lugar habitual, haberá que compensarlle os gastos en que por iso incorra.
Seguindo un exemplo dun traballador que perciba un soldo bruto mensual de 1.000 euros, as súas cargas sociais serán as seguintes achegas do empresario:
ao Réxime Xeral da Seguridade Social: 23,6%
á Mutua de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais: 0,99%
TOTAL CARGAS SOCIAIS = 31,59%
Deste xeito, o traballador de 1.000,000 euros brutos mensuais supón un custo para a empresa de:
14.000,00 euros de soldo (12 mensualidades máis dúas pagas extraordinarias)
+ 4.422,60 euros (31.59% de 14.000,00)
Que é un DAFO?
Un DAFO é un cadro que se forma cos puntos fortes e débiles do proxecto. O nome DAFO vén das iniciais: Debilidades (puntos débiles internos da miña empresa) Ameazas (puntos débiles que proveñen de factores externos á empresa que non controlo) Fortalezas (puntos fortes internos da miña empresa) e Oportunidades (oportunidades que me ofrece o mercado).
puntos débiles internos da miña empresa
puntos débiles que proveñen do mercado
puntos fortes internos da miña empresa
oportunidades que me ofrece o mercado
Que é unha franquía?
Podemos dicir que é un contrato en que un empresario, o franquiciador, que explota determinado tipo de negocio, cede a outro empresario os seus coñecementos, publicidade, imaxe de marca, etc. De modo que o franquiciado limítase a pór os medios (persoal, local, maquinaria, recursos financeiros, etc.), que se utilizarán de acordo coas instrucións do franquiciador e baixo a marca deste. O franquiciador percibe un diñeiro en concepto de "canon", e o franquiciado obterá os beneficios da explotación do negocio.
A marca eclipsa os atributos distintivos do franquiciado quen, en definitiva, pasa a ser un mero "executor" do saber facer do franquiciador.
O contido deste contrato non vén explicitamente regulado en ningunha norma, polo que a súa regulación débese á vontade das partes e á práctica mercantil.
No entanto, como o franquiciador posúe coñecementos que o franquiciado non ten, a lexislación trata de protexer ao franquiciado para que non se produzan abusos do franquiciador baseados no coñecemento deste.
Por iso existe unha lixeira regulación da franquía, aínda que se refire a aspectos formais e administrativos, máis que a aspectos de contido de contrato. Esta regulación legal é a establecida no artigo 62 da Lei 7/1996 de 15 de xaneiro de Ordenación do Comercio Comerciante polo miúdo, que indica:
Pola franquía cédese o dereito á explotación dun sistema propio de comercialización de produtos ou servizos.
Quen desexen ser franquiciadores en España deberán inscribirse, no seu caso, no Rexistro que para ese efecto poderán crear as Administracións competentes.
Cunha antelación mínima de 20 días á firma do contrato ou á entrega de calquera pagamento, o franquiciador deberá entregar ao franquiciado a información necesaria para que este poida decidir libremente e con coñecemento de causa a súa incorporación á rede de franquía.
Que debemos considerar á hora de decidirnos por un negocio de franquía?
Coñecer con exactitude en que consiste unha franquía.
Asegurarnos que seremos capaces de someternos ás normas que ditará o franquiciador e de adaptarse á disciplina de grupo.
Asumir a responsabilidade que supón o pór en marcha un negocio e os riscos que del se poden derivar.
Establecer cales son as nosas capacidades e preferencias a fin de chegar a elixir o sector e a actividade máis adecuada ás nosas circunstancias.
Realizar unha exixente selección da insignia de franquía entre as existentes no sector que seleccionase.
Para que necesito o diñeiro?
O financiamento é necesaria para o investimento inicial e os gastos de posta en funcionamento, pero tamén é recomendable ter en conta os gastos fixos correntes (autónomos, luz, teléfono, alugueres, Facenda…) dos primeiros meses nos que é máis que probable que a cifra de ingresos sexa moi baixa.
Como consigo o diñeiro?
Á hora de financiar o proxecto, a mellor fonte son os Bancos e Caixas aínda que para iso haxa que contar cun aval.
Outra posibilidade é tentar buscar un socio e/ou investidor.
Que teño que ter en conta para pedir un préstamo para financiar a miña actividade?
Primeiro de nada é necesario ter resposta ás seguintes preguntas:
Que cantidade necesito realmente?
Para que o necesito? Non é o mesmo necesitar diñeiro para pagar a provedores que para comprar unha máquina.
Que capacidade tense ou se pode ter para devolvelo? Hai que ter unha idea de canto diñeiro pódese devolver ao mes.
Unha vez respondidas estas preguntas, e ao acudir á entidade financeira, que debemos preguntar?:
Que garantías ou avais exixen para concedernos o préstamo? Como norma habitual exíxese que outras persoas o garantan, por exemplo coa nómina dalgún familiar).
Que tipo de interese vannos a cobrar?
Con que periodicidade imos ter que devolver o préstamo (cotas mensuais, trimestrais, etc.)?
Canto temos que pagar en cada cota?
Que prazo dannos para devolvelo todo?
Que gastos vannos a cobrar por concedernos o préstamo (comisión de apertura, gastos de estudo, etc.)?
Existen gastos adicionais se decidimos cancelar o préstamo pendente antes de que finalice?
Sempre é importante achegar fondos propios, polo menos un 20 ou 30% das necesidades de investimento. O pagamento mensual do préstamo solicitado sempre será menor que se solicitamos o 100 % tendo en conta que, en todo caso, a devolución terase que facer tanto se o negocio sae adiante coma se afúndese.
Por outra banda, tampouco é conveniente investir todos os fondos propios, xa que é aconsellable manter unha parte do capital como colchón ante posibles necesidades imprevistas de liquidez.
Ademais do interese, cales son os custos de obter financiamento bancario?
O cobro de comisións é libre, cada entidade pode fixar libremente as súas condicións e tarifas, mesmo pode determinar se as cobra completas ou só unha porcentaxe dependendo dos clientes. Pero, en todo caso, as entidades están obrigadas a informar o Banco de España das súas tarifas e comisións. Estas adoitan ser:
Comisión de Seguimento e Cobro
Comisión de Peche e Cancelación Anticipada
Outros Gastos poden ser os gastos de tasación, seguro, notario, Rexistro, Seguro de incendios e danos, Imposto de Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados (sustitutivo do IVE no caso de adquisición de inmobles ou bens de segunda man), gasto de Xestorías, Fedatario público…
Que garantías pódennos pedir ao solicitar un préstamo?
Préstamos con garantía persoal:Concédense atendendo exclusivamente á solvencia persoal do beneficiario ou dalgunha outra terceira persoa como avalista.
Préstamos con garantía real:Suxéitase o bo fin da operación a determinados bens, mobles ou inmobles, polo que poden subdividirse en:
Préstamos con garantía hipotecaria, nos que se suxeita ao cumprimento da obrigación bens inmobles.
Préstamos con garantía pignoraticia, nos que se asegura o pagamento do préstamo cun ben moble dado en peza.
Que é o período de carencia nun prestamo?
Ao solicitar unha operación financeira, é posible que a entidade nos ofreza a posibilidade de que durante un certo tempo paguemos só os intereses do mesmo e non o importe correspondente ao préstamo, mesmo poida que non paguemos nada durante o primeiro ano; isto é o que se denomina período de carencia.
Como contrapartida a operación encarécese considerablemente porque ao terminar o período de carencia as cotas a pagar serán máis altas.
Esta opción será recomendable cando teñamos dificultades de liquidez no inicio da operación.
Que é unha conta de crédito?
Cando a empresa atópase con insuficiencia de liquidez adoita recorrer aos créditos bancarios a curto prazo.
Unha Conta de Crédito é un produto mediante o cal, co soporte da conta corrente, ponse a disposición do cliente un crédito. A duración da conta de crédito adoita ser anual, aínda que renovable. Ao vencimiento, o crédito non debe estar disposto para a súa posible cancelación.
Adoitan formalizarse nunha Póliza de Crédito e a principal diferenza entre o financiamento a través dun préstamo ou dun crédito reside en que no caso do préstamo páganse intereses pola totalidade da cantidade solicitada, mentres que nun crédito, os intereses páganse unicamente pola cantidade efectivamente disposta.
Que é o leasing?
Os bens obxecto de cesión son equipo ou inmobles destinados a finalidades empresariais ou profesionais. Ao final do contrato, o cliente dispón dunha opción de compra para adquirir o ben por un valor residual que normalmente coincide co importe dunha cota.
O leasing é un instrumento sinxelo para acceder ao uso dos bens para calquera actividade empresarial ou profesional, xa que permite financiar até o 100% do valor de adquisición.
Mediante o pagamento dunha cota mensual durante un prazo determinado, a compañía de leasing aluga o ben ao arrendatario. Ao finalizar o contrato, e, segundo a modalidade de leasing, cancelarase o arrendamento, renovarase ou o arrendatario exercerá a opción de compra, que é o máis habitual.
O leasing evita ao cliente o pagamento do IVE da compravenda, que corre a cargo da entidade de leasing. Este aspecto é especialmente interesante en operacións de importes elevados, xa que o cliente tardaría bastante tempo en recuperar o IVE.
A principal vantaxe que presenta o arrendamento financeiro fronte a outras fórmulas de financiamento é o seu favorable tratamento fiscal, pois as cotas de leasing son fiscalmente deducibles, o que supón dunha amortización acelerada dos investimentos.
No caso de empresarios acollidos ao réxime de estimación obxectiva (módulos) non poden gozar da vantaxe da dedución das cotas de leasing como gasto, dada a natureza deste réxime tributario (o beneficio estimado é independente do volume de ingresos e de gastos).
Que é o renting?
O renting é un servizo integral a medio e longo prazo de aluguer de bens de equipos ou vehículos turismos.
Mediante o pagamento dunha cota fixa mensual durante un prazo determinado a compañía de renting garante o uso e goce do ben e comprométese a prestar diferentes servizos adicionais para a súa utilización, Nunha soa cota inclúense os servizos de mantemento, reparacións, impostos, seguro, etc.
Antes da finalización do contrato, o usuario e a compañía acordan a renovación ou non da operación. Se non se renova, o contrato termina coa devolución da ben fronte ao leasing no que se pode adquirir polo que ao final do contrato o ben pasa a ser propiedade do provedor.
As vantaxes máis destacables son:
Utilización do ben sen realizar desembolso pola totalidade do investimento.
O aluguer é, por propia definición, gasto fiscalmente deducible.
Mellora a liquidez da empresa, non han de realizarse grandes desembolsos.
Permite adaptar a empresa aos constantes cambios que exixe a evolución tecnolóxica do mercado.
Podo financiar a miña empresa con subvencións?
As subvencións poden ser de moitos tipos e financiar gran variedade de elementos (investimentos, intereses de préstamos, etc.). Con todo, e de forma xenérica, é conveniente prescindir delas ao avaliar a viabilidade dun negocio, posto que:
Cando se solicita, non sabemos se nola van a conceder ou non, xa que é o organismo que a ofrece o que avalía se cumprimos ou non os requisitos exixidos.
Aínda cando cumpramos os requisitos, poida que non quede suficiente dotación orzamentaria para facer fronte a todas as solicitudes.
Sempre transcorre un tempo desde que se solicita ata que se comunica a concesión ou denegación. E se nola conceden, sempre transcorre un tempo ata que a cobramos.
En moitos casos, a subvención recíbese só tras realizar o investimento e/ou o gasto e habelos pagamento.
Dado que as necesidades de financiamento dun negocio non só veñen determinadas polo importe senón tamén polo momento no que podemos dispor esa cantidade, polo xeral é conveniente considerar a subvención como unha axuda extraordinaria e, como tal, incerta (ben en tempo, ben en cantidade).
Que significa que unha subvención se concede "a fondo perdido"?
As axudas ou subvencións a fondo perdido son aquelas que, unha vez concedidas e cumpridos os requisitos e obrigacións que no seu caso deriven da concesión, non levan a obrigación de devolución por parte do beneficiario das mesmas.
Pódese cobrar todo o desemprego para abrir un negocio?
Para poder percibir o pagamento único da prestación por desemprego é necesario, en primeiro lugar que se teña dereito ao cobro do paro. Por tanto, quedarían excluídas aquelas persoas que se atopen nunha situación de desemprego por baixa voluntaria.
Unha vez solicitado o dereito á prestación por desemprego (non fai falta telo recoñecido) poderase solicitar o pagamento único, a condición de que queden máis de tres mensualidades pendentes por cobrar.
Se o/a desempregado/a vaise a dar de alta como empresario individual (autónomo) ou vai crear unha Comunidade de Bens ou Unha Sociedade Civil, poderá obter até un 40% do total da prestación que quede por cobrar, abonándose o resto mensualmente con cargo ás cotas da Seguridade Social correspondentes ao Réxime Especial de Autónomos.
Poderase obter até o 40% sempre que se xustifique que o investimento a realizar é igual ou superior.
Nunca hai que darse de alta como Autónomo antes de solicitar o pagamento único, pois neste caso, o dereito á prestación por desemprego paralízase e por tanto non se ten dereito a solicitar o pagamento único. Unha vez solicitado podemos darnos de alta como Autónomo sen ter que esperar á aprobación.
Hai que ter en conta que unha vez aprobado o pagamento único, o INEM concederá un mes para acreditar o alta efectiva como autónomo/a e xustificar os investimentos para as que solicitou o 40%.
Como se negocia cun banco?
Hai que saber planificar o momento idóneo para iniciar as negociacións e non acudir ás entidades financeiras con présas e a apremiante necesidade de obter o diñeiro.
Para evitalo é conveniente ter un calendario de acción cos tempos necesarios nunha negociación con vista a ter pechado o acordo nas datas oportunas. Se calculamos con certa folgura os tempos, disporemos dunha mellor posición para negociar cunha postura máis sólida.
Hai que evitar negociar con présas, cando o tempo aprema, xa que a nosa posición negociadora sería moi débil, do que se podería aproveitar a outra parte.
Se non hai máis remedio que negociar con présas, haberá que tratar por todos os medios que a outra parte non perciba esta urxencia.
Cales son as fases dunha boa negociación?
Preparar a información para a presentación. Coñecer con detalle o proxecto que imos defender e convencer, polo que haberá que definir as necesidades empresariais de investimento.
Desenvolvemento da Presentación: hai que planificar desde a exposición que se fai do proxecto até o momento adecuado para presentalo. Trátase dun intercambio de información para chegar a un acordo polo que valorar as características, tácticas e estratexias propias dunha negociación.
Acordo e Seguimento: Antes de dar por pechado un acordo hai que cerciorarse de que non queda ningún cabo solto. É frecuente que unha vez que se chegue a un acordo, as partes reláxense. Con todo, leste sería o momento de facer xustamente ao contrario, valorando detidamente as condicións do acordo e permanecer moi atentos de que o recolleito e acordado cúmprase.
Hai que traballar cun só banco ou con varios?
Traballando cunha soa entidade, arríscasche que ante situacións de pagamentos imprevistos quedes sen axuda. Operando con varios, sempre algún pode cubrirche con esa letra non prevista, repartindo o risco.
Debemos analizar o maior número de entidades e non deixarnos guiar só porque sexan máis ou menos coñecidas, xa que na actualidade existe unha gran competencia polo mercado das PEMES.
Á hora de elixir un banco, en que nos debemos fixar?
Debemos fixarnos fundamentalmente nas seguintes características para decantarnos por unha ou outra entidade:
Que conte cunha oferta variada de produtos e servizos por se os tivésemos que utilizar nalgún momento.
Axustado custo dos produtos e servizos ás necesidades da empresa.
Sucursal próxima á nosa sede xa que sempre é bo manter un contacto directo e persoal.
Que a entidade cumpra coa lexislación bancaria, evitando os chamados “chiringuitos” financeiros. É aconsellable visitar a web do Banco de España para coñecer a situación das entidades financeiras (www.bde.es).
Que facilite a operatividade e sinxeleza á hora de realizar as xestións.
Que conte cun servizo eficiente de banca electrónica, que nos permita aforrar xestións e tempo.
Que teñamos atención personalizada, evitando que cada día nos atenda unha persoa distinta.
Que facilite información transparente e fiable das nosas operacións.
TRÁMITS E FORMAS XURÍDICAS
Se non vou ter socios, Que tipo de forma xurídica debo adoptar?
Para os emprendedores que empezan con poucos recursos é recomendable establecerse como autónomo/empresario individual. Cando o negocio despegue, o mellor é converterse nunha Sociedade Limitada.
Que nome tería a miña empresa se son empresario autónomo?
Os empresarios individuais utilizan o seu propio nome e NIF para facturar nos seus negocios, e os provedores factúranlles de igual forma. Si poden, se o desexan, obter un nome comercial, debendo realizar os mesmos trámites que se se tratasen de sociedades: asegurarse de que o nome elixido non está a ser utilizado e “reservalo” no Rexistro Nacional de Patentes e Marcas.
Diferenzas entre o réxime xeral da seguridade social e o réxime especial de traballadores autónomos
Cada vez aproxímanse máis, reducindo as súas diferenzas, que, na actualidade, basicamente son as seguintes:
Réxime de Autónomos non ten desemprego na actualidade. Iso supón unha menor cobertura, pero tamén un menor custo (ao redor dun 8% como media sobre a base de cotización).
No Réxime Xeral a base de cotización vén constituída polo soldo que percibe o traballador, mentres que no Réxime de Autónomos é o propio autónomo quen decide a base de cotización e en consecuencia, as cotas que vai pagar. Evidentemente, a menor cota, menor cobertura, dado que a base de cotización será o punto de partida para o cálculo das diferentes prestacións. Isto explica a generalización de que os autónomos teñan xubilacións máis baixas que as dalgúns dos seus empregados: simplemente cotizaron con arranxo a bases inferiores ás correspondentes aos salarios que pagaron a eses empregados.
Pódese constituit unha sociedade limitada sen achegar diñeiro?
Si. Podemos achegar outros elementos non dinerarios, sempre que, efectivamente, teñan valor e sexan útiles á actividade económica a desenvolver. Estes elementos deberán estar perfectamente identificados na escritura de constitución da Sociedade, e o seu valor deberá constar na propia escritura (aínda que non fai falta que se achegue facturas, nin informes periciais, nin tasaciones).
Do valor responden os socios que constitúen a sociedade.
Como elixir o nome da sociedade?
O primeiro paso á hora de constituír unha Sociedade é rexistrar o nome da mesma. Para iso, hai que solicitar ao Rexistro Mercantil Central a certificación conforme devandito nome (ou outro similar) non está previamente rexistrado.
O trámite de rexistro a realizar permite que en cada solicitude inclúanse tres nomees distintos por orde de preferencia, para que, no caso de que o primeiro sexa rexeitado, téntese rexistrar o segundo e se non, o terceiro.
Para rexistrar o nome da súa futura Sociedade, pode pedir como primeira opción o nome que nun principio elixise, e como segunda e terceira opción, o mesmo nome seguido dunha ou varias palabras que o diferencien de nomes iguais ou parecidos xa rexistrados.
Hai que elixir ben as palabras que se engaden posto que hai unha serie de palabras que o Rexistro Mercantil non considera como diferenciadoras.
Pode consultar os criterios seguidos polo Rexistro Mercantil para conceder denominacións ou a lista de palabras que non se consideran diferenciadoras.
Un exemplo de solicitude podería ser :
1ª opción: DOM MONI, S.L.
2ª opción: DOM MONI ALIMENTACIÓN, S.L.
3ª opción: DOM MONI DOCES E SALGADOS S.L.
Os socios e administradores de sociedades, deben darse de alta no réxime especial dos traballadores autónomos da seguridade social?
Estarán obrigatoriamente incluídos no Réxime Especial de Autónomos quen exerzan as funcións de dirección e xerencia que leva o desempeño do cargo de conselleiro ou administrador, ou presten outros servizos para unha sociedade mercantil capitalista, a título lucrativo e de forma habitual, persoal e directa, sempre que posúan o control efectivo, directo ou indirecto, daquela. Entenderase, en todo caso, que se produce tal circunstancia, cando as accións ou participacións do traballador supoñan, polo menos, a metade do capital social.
Presumirase, salvo proba en contrario, que o traballador posúe o control efectivo da sociedade cando concorran algunhas das seguintes circunstancias:
Que, polo menos, a metade do capital da sociedade para a que preste os seus servizos estea distribuído entre socios, cos que conviva, e a quen se atope unido por vínculo conxugal ou de parentesco por consanguinidad, afinidade ou adopción, até o segundo grao.
Que a súa participación no capital social sexa igual ou superior á terceira parte do mesmo.
Que a súa participación no capital social sexa igual ou superior á cuarta parte do mesmo, se ten atribuídas funcións de dirección e xerencia da sociedade.
Nos supostos en que non concorran as circunstancias anteriores, a Administración poderá demostrar, por calquera medio de proba, que o traballador dispón do control efectivo da sociedade.
Que responsabilidade teñen os socios e os administradores das sociedades?
Os socios non responden as débedas da sociedade: a súa función é achegar un capital e reunirse, polo menos unha vez ao ano, para controlar a marcha da sociedade.
Con todo, os Administradores xestionan a sociedade. Iso quere dicir que xestionan o capital que puxeron os socios, e realizan constantemente actividades que poden comprometer intereses doutras persoas (clientes, provedores, traballadores, etc.).
Deste xeito, os administradores deben exercer o seu cargo con profesionalidade. De non facelo así poden incorrer en responsabilidade persoal e pasar a responder persoalmente das débedas sociais. Este é o sentido de, por exemplo, o artigo 105.5 da Lei de Sociedades de Responsabilidade Limitada, que obriga aos Administradores a convocar aos socios para decidir liquidar a sociedade se esta funciona mal e hai risco de non poder atender os pagamentos cando a sociedade comeza a perder o seu patrimonio por perdas.
Porqué adóitase aconsellar aos empresarios ou aos administradores de sociedades que fagan separación de bens cos seuscónxuxes?
O réxime económico matrimonial xeneral é o de gananciales. Iso quere dicir que, cando se contrae matrimonio, cada cónxuxe continúa sendo propietario dos bens de que era titular. A partir do matrimonio, as ganancias (e de aquí o nome de gananciales) que produza cada cónxuxe serán propiedade común do matrimonio. Neste réxime, a responsabilidade polas débedas do empresario será a seguinte:
BENS PRIVATIVOS do empresario responden en todo caso das débedas da empresa.
BENS GANANCIALES XERADOS POLA ACTIVIDADE empresarial, responden, tamén, en todo caso.
RESTANTES BENS GANANCIALES responden as débedas da empresa, salvo que o outro cónxuxe opóñase expresamente a iso, facendo constar a súa oposición no Rexistro Mercantil.
BENS PRIVATIVOS do outro cónxuxe, só responderán se devandito cónxuxe así o consente expresamente facendo constar devandito consentimento no Rexistro Mercantil.
Este réxime de responsabilidade dos bens gananciales é bastante complexo á hora de formalizar a oposición por parte do cónxuxe que non está de acordo na responsabilidade xeral dos bens gananciales, así como á hora de acoutar que bens son de que clase.
É por iso que frecuentemente se opta por unha solución máis sinxela, consistente en, simplemente, substituír o réxime económico matrimonial de gananciales polo de separación de bens, o que poden facer os cónxuxes en calquera momento en presenza de Notario outorgando capitulaciones matrimoniais. Con iso os bens xerados por cada cónxuxe despois de contraer matrimonio pertencen a quen os xerou, e os gastos comúns do matrimonio sopórtanse polos dous cónxuxes de acordo coas proporcións ou sistema que nas propias capitulaciones acorden.
Hai que dicir que todo o que comentamos aplicarase tamén aos Administradores de Sociedades cando adquiran responsabilidade persoal polas débedas da sociedade (en determinados casos de neglixencia), pois o Administrador responde como o empresario, segundo o Código de Comercio.
No entanto, a partir do 25 de abril de 2008, coa entrada en vigor da Lei 10/2007 de Réxime Económico Matrimonial Valenciano, os matrimonios que se contraian quedarán acollidos directamente ao réxime económico matrimonial de separación de bens.
Existe un número mínimo de socios para constituír unha sociedade?
Unha soa persoa pode constituír unha sociedade. Esta denominaríase Sociedade Unipersonal e o socio sería o administrador único da mesma, achegando o 100% do capital social e sendo responsable tanto de dereitos como das obrigacións que orixinase a súa actividade.
É necesario que todos os socios traballen na empresa?
Non é necesario; nas sociedades existe a posibilidade de que algún dos socios achegar unicamente diñeiro á mesma, tendo participación en función do achegado tanto nos beneficios como nas perdas que a sociedade xere ao final do exercicio. Estes socios chámanse socios capitalistas, distinguíndose dos socios traballadores, que teñen ademais, unha relación laboral coa súa propia empresa.
É conveniente pasar de ser empresario individual a facer unha sociedade por razóns fiscais?
Pode ser conveniente se os beneficios son altos ou se a cifra de facturación é elevada.
O Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas é un imposto progresivo que aplica un tipo ascendente conforme aumenta o beneficio. Desta maneira, cando a renda dispoñible supera o importe de 25.800 euros, pasamos a tributar o 37% sobre o exceso da devandita cifra (até 25.800 euros pagamos, como moito, o 28%), e pasaremos a tributar o 45% polo que exceda de 45.000 euros.
O Imposto sobre Sociedades, en cambio, supón un gravame do 30% pola parte do beneficio comprendida entre 0 e 90.151,81 euros, e do 35% pola parte do beneficio que exceda de 90.151,81 euros (se a empresa factura anualmente menos de 5.000.000 euros).
Por iso, cando o empresario ten rendas anuais superiores a 25.800 euros, convenlle exporse a creación dunha sociedade.
Doutro lado, as sociedades e os empresarios ou profesionais que facturen unha cifra anual superior a 600.000 euros deben levar unha contabilidade de acordo co Plan Xeral de Contabilidade, o que exixe coñecementos técnico-contables. Isto é un obstáculo para a creación de sociedades, pois normalmente suporá un incremento dos custos.
En conclusión, se os beneficios producen unha renda dispoñible superior a 25.800 euros, ou a facturación comeza a ser elevada, debemos expornos a conveniencia de crear unha sociedade, presentando xa moi poucas dúbidas o interese da súa creación cando a facturación anual supera os 600.000 euros.
Que é unha comunidade de bens e cando pode ser interesante como forma xurídica de empresa?
Di o Código Civil (artigo 392) que "hai comunidade cando a propiedade dunha cousa ou dun dereito pertence pro indiviso a varias persoas"
Nada impide que unha empresa pertenza a varias persoas aínda sen crear unha Sociedade Mercantil. Nese caso, os bens, dereitos e débedas propios da empresa poden pertencer a varias persoas sen que se determine que ben, que dereito, que débeda corresponde a cada persoa, senón que todas elas compártanos de modo xenérico.
Poden existir á hora de constituír unha Comunidade de Bens (CB):
Razóns organizativas:A Comunidade de Bens permite axuntar nunha soa entidade (como ocorrería con calquera sociedade), a organización produtiva, comercial financeira e de persoal dunha actividade empresarial (así, por exemplo, a Comunidade é quen contrataría con provedores e clientes, quen emitiría as facturas, quen constaría como obrigada ao pagamento das facturas de provedores, e, mesmo, quen actuaría como unidade a efectos fiscais.
Razóns de simplicidade documental e de xestión:os documentos de llevanza obrigatoria nas Comunidades de Bens son os mesmos que correspondería levar a cada un dos seus socios se a explotación empresarial fose efectuada directamente por eles como empresarios individuais, coa vantaxe organizativa de que bastaría con levar un libro para a Comunidade en lugar dun para cada socio ou comuneiro. As Sociedades Mercantís, en cambio, deben estar inscritas no Rexistro Mercantil, deben levar unha contabilidade axustada ao Código de Comercio, e presentar a diligenciado no propio Rexistro os seus Libros de Comercio, e depositar no mesmo as súas contas anuais.
Razóns fiscais:Existe diferente tratamento fiscal dos beneficios segundo trátese de Imposto sobre Sociedades ou ben Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas. Esta diferenza inclina a balanza a favor das Comunidades de Bens cando a presión fiscal é menor en caso de aplicar o Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas que no de aplicar o de Sociedades, ou, polo menos, non se derive unha vantaxe cara a este segundo Imposto. Efectivamente, a Comunidade de Bens non tributará polos seus beneficios, senón que o farán directamente os socios imputándoselles directamente os resultados e tributando estes por Renda das Persoas Físicas.
Quen están suxeitos ao réxime xeral do IVE?
Están suxeitos ao Réxime Xeral do IVE as sociedades e persoas físicas, comerciantes e profesionais, non acollidos a un réxime específico. Estes Réximes Especiais son:
Agricultura, gandaría e pesca.
Bens usados, obxectos de arte, antigüidades e obxectos de colección.
Comercio comerciante polo miúdo (Recarga de equivalencia).
Réxime das operacións de ouro de investimento.
No Réxime Xeral tribútase pola diferenza entre o IVE devengado e o IVE soportado. Hai tres tipos vixentes: Xeral (18%), Reducido (8%) e Súper reducido (4%).
As sociedades e persoas físicas suxeitas a este Réxime están obrigadas a conservar e emitir as facturas coa desagregación do IVE e o seu tipo e á levar de Libros Rexistros de facturas recibidas e emitidas.
En que consiste a recarga de equivalencia?
A Recarga de Equivalencia é o réxime obrigatorio para tributar o IVE no caso dos comerciantes comerciantes polo miúdo que sexan persoas físicas ou entidades en réxime de atribución de rendas (se todos os seus socios son persoas físicas), e que comercialicen polo miúdo artigos ou produtos de calquera natureza, salvo os exceptuados no Regulamento do IVE.
Neste caso, a liquidación do IVE corre a cargo do provedor, previa aplicación da recarga correspondente:
Tipo de IVE da 18% => Recarga do 4%.
Tipo do IVE da 8% => Recarga do 1%.
Tipo do IVE da 4% => Recarga do 0,5%.
Para as entregas de bens obxecto do Imposto Especial sobre os Labores do Tabaco, a Recarga será do 1,75%.
Os empresarios suxeitos a este réxime, non teñen que presentar declaracións nin realizar pagamentos, pero si están obrigados a conservar as facturas e tickets.
Como recuperar o iva pagamento polas compras efectuadas antes de iniciar a actividade?
Para recuperar o IVE pagado por compras efectuadas antes de iniciar a súa actividade deberá:
Efectuar unha "declaración previa ao comezo de operacións" (casa 17 do modelo 037), en data anterior ás compras.
Solicitar facturas aos provedores a quen satisfaga o IVE.
Efectuar a "declaración de inicio de actividade (casa 21 do modelo 037). Tendo en conta que non deberá transcorrer máis dun ano desde que efectuou a declaración previa. De non respectar este requisito, perderase o dereito a recuperar o IVE das compras previas ao comezo da actividade.
Descontarse o IVE nas declaracións trimestrais (modelo 300) que se efectúen unha vez iniciada a actividade.
Existen algunhas datas máis convenientes, desde o punto de vista fiscal, para iniciar unha actividade empresarial ouprofesional?
Tendo en conta que a maior parte dos impostos son de deveño anual, e que trimestralmente hai que facer declaracións liquidacións ou pagamentos fraccionados ou a conta, existe a mesma obrigación formal, a efectos de declaracións anuais, para quen comeza unha actividade o un de xaneiro que para quen o fai o 30 de decembro, e as mesmas obrigacións trimestrais para quen inicia a súa actividade ao principio ou ao final dun trimestre.
Por iso, na medida do posible, é aconsellable iniciar as actividades coincidindo co inicio do período a que corresponden as declaracións ou liquidacións (principio de ano ou, se non é posible, principio de trimestre).
En todo xa que os pagamentos no Réxime Especial da Seguridade Social dos Traballadores Autónomos son mensuais e a cota obedece ao mes completo, é sempre mellor a principio que a finais de mes.
Iso ha de ser tido en conta, sobre todo, para constituír sociedade, dado que nos Estatutos debe constar a data de inicio de operacións e non é aconsellable indicar unha data nos estatutos e outra diferente nas declaracións fiscais.
Como se establece a xornada de traballo?
Xeralmente os Convenios colectivos establecen unha xornada semanal ou anual, e, practicamente en todos os casos, indica que a xornada máxima debe respectarse "en cómputo anual".
É por iso que, practicamente en todos os sectores, pódese facer unha distribución anual da xornada. Esta distribución anual permitirá maior intensidade de traballo en épocas de tempada alta, e diminuír a intensidade en épocas máis baixas, sempre obtendo do traballador a prestación máxima desde o punto de vista legal, e obtendo os traballador períodos de merecido descanso sen que a empresa sufra prexuízo algún.
En todo caso, a xornada ordinaria non poderá exceder de 9 horas diarias.
Cal é o custo total dun/a traballador/a?
O custo é o do soldo máis as cargas sociais (Seguridade Social). Naqueles casos en que o traballador deba efectuar desprazamentos ou efectuar comidas fóra do seu lugar habitual, haberá que compensarlle os gastos en que por iso incorra.
Seguindo un exemplo dun traballador que perciba un soldo bruto mensual de 1.000 euros, as súas cargas sociais serán as seguintes achegas do empresario:
ao Réxime Xeral da Seguridade Social: 23,6%
á Mutua de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais: 0,99%
TOTAL CARGAS SOCIAIS = 31,59%
Deste xeito, o traballador de 1.000,000 euros brutos mensuais supón un custo para a empresa de:
14.000,00 euros de soldo (12 mensualidades máis dúas pagas extraordinarias)
+  4.422,60 euros (31.59% de 14.000,00)
Os socios e administradores de sociedades, deben darse de alta no réxime especial dos traballadores autónomos daseguridade social?
Estarán obrigatoriamente incluídos no Réxime Especial de Autónomos quen exerzan as funcións de dirección e xerencia que leva o desempeño do cargo de conselleiro ou administrador, ou presten outros servizos para unha sociedade mercantil capitalista, a título lucrativo e de forma habitual, persoal e directa, sempre que posúan o control efectivo, directo ou indirecto, daquela. Entenderase, en todo caso, que se produce tal circunstancia, cando as accións ou participacións do traballador supoñan, polo menos, a metade do capital social.
Presumirase, salvo proba en contrario, que o traballador posúe o control efectivo da sociedade cando concorran algunhas das seguintes circunstancias:
Que, polo menos, a metade do capital da sociedade para a que preste os seus servizos estea distribuído entre socios, cos que conviva, e a quen se atope unido por vínculo conxugal ou de parentesco por consanguinidad, afinidade ou adopción, até o segundo grao.
Que a súa participación no capital social sexa igual ou superior á terceira parte do mesmo.
Que a súa participación no capital social sexa igual ou superior á cuarta parte do mesmo, se ten atribuídas funcións de dirección e xerencia da sociedade.
Nos supostos en que non concorran as circunstancias anteriores, a Administración poderá demostrar, por calquera medio de proba, que o traballador dispón do control efectivo da sociedade.
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Autorización comercial autonómica
Inscrición no Rexistro Galego de Comercio
Boletín de administración electrónica Xunta
Horarios comerciais en zonas turísticas
Título II Da ordenación comercial
Capítulo III Da autorización comercial autonómica
Artigo 28º.-Apertura de establecementos comerciais.
1. Para a apertura dun establecemento comercial será requisito imprescindible a obtención da licenza municipal de apertura ou actividade ou, de ser o caso, comunicación previa ou declaración responsable. Ademais do anterior, nos supostos previstos nesta lei, requirirase autorización comercial da Comunidade Autónoma.
2. As licenzas de apertura dos establecementos comerciais serán concedidas polos concellos, de acordo coa normativa vixente en materia de urbanismo, seguranza, salubridade e protección do medio ambiente.
3. En todo caso, as actividades comerciais non suxeitas ao trámite de incidencia, efecto ou impacto ambientais, nin ao informe da consellaría titular da competencia en sanidade, estarán exentas da obtención da licenza municipal de apertura ou actividade, bastando para o inicio desta a presentación dunha comunicación previa ou dunha declaración responsable.
4. Suxéitanse unicamente ao deber de presentar unha comunicación previa, asinadapolapersoa transmitente e a adquirente, os cambios de titularidade das licenzas de actividadeou apertura de establecementos e actividades comerciais.
5. Os datos contidosnaslicenzas de apertura de establecementos comerciais ou, de ser o caso, nas comunicacións previas ou declaracións responsables recibidas serán comunicados polo respectivo concello á dirección xeral con competencia en materia de comercio para os efectos da súa inscrición no Rexistro Galego de Comercio consonte o disposto no artigo 8º desta lei.
Artigo 29º.-Actividades suxeitas á autorización comercial autonómica.
1. O sometemento á autorización comercial autonómica da instalación de establecementos comerciais ten como finalidade garantir a axeitada integración territorial do establecemento comercial a través da súa planificación urbanística e da execución previa das infraestruturas e dotacións necesarias, a súa compatibilidade desde o punto de vista da protección do medio ambiente e a accesibilidade dos cidadáns a estes equipamentos en condicións adecuadas.
Atendendo á antedita finalidade, unicamente precisará autorización comercial autonómica a instalación, a ampliación e o traslado dos establecementos comerciais individuais ou colectivos que destinándose ao comercio retallista de calquera clase de artigos teñan unha incidencia ambiental, territorial, urbanística e no sistema viario que transcenda o termo municipal no que se localicen, pola súa magnitude, importancia e características.
2. Para estes efectos, enténdese que unicamenteteñen incidencia supramunicipal, e polo tanto están suxeitos á autorización comercial autonómica, a instalación e o traslado dos establecementos comerciais cuxa superficie útil de exposición e venda ao público sexa igual ou superior a 2.500 metros cadrados polo impacto territorial, urbanístico, viario e medioambiental xerado. Tamén será preceptiva a citada autorización no caso de ampliacións de establecementos comerciais cando a superficie que resulte tras a ampliación sexa igual ou superior a 2.500 metros cadrados.
3. Non precisan de autorización comercial autonómica:
a) Os establecementos individuais dedicados á exposición e á venda de automóbiles, de embarcacións e outros vehículos, maquinaria industrial ou agrícola, de materiais para a construción e artigos de saneamento, que requiran dun grande espazo físico.
b) Os mercados municipais e os denominados centros comerciais abertos.
4. Serán nulas de pleno dereito as licenzasmunicipais de edificación e uso do solo e mais de actividade outorgadas para a instalación, a ampliación ou o traslado de establecementos comerciais que precisando de autorización comercial autonómica de acordo co establecido nesta lei fosen outorgadas sen ela.
Artigo 30º.-Superficie útil de exposición e venda ao público.
1. Enténdese por superficie útil de exposición e venda ao público toda aquela superficie onde se desenvolvan actividades de vendas e de intercambio comercial.
2. En particular, enténdense incluídos entre os espazos definidos na alínea anterior os seguintes:
a) Os mostradores, os estantes, as vitrinas, os escaparates, os andeis de bandexas ou góndolas, as illas, as cámaras ou os murais accesibles ao público, destinados á presentación dos artigos, así como os probadores.
b) Os espazos de venda, exteriores e interiores.
c) As escaleiras, os corredores e calquera outro espazo destinado á permanencia e ao tránsito de persoas, precisos para o acceso aos artigos.
d) A liña das caixas rexistradoras, así como a zona entre estas e a saída, sempre que nesta se desenvolva algunha técnica de promoción comercial, directa ou indirecta.
3. Exclúense expresamente da superficie útil de exposición e venda ao público aquelas superficies destinadas ás seguintes finalidades:
a) As dependencias ou as instalacións non accesibles ao público en xeral, nas que non se desenvolva actividade comercial directa.
b) As zonas de estacionamento, sempre que nestas non se desenvolva ningunha actividade comercial.
c) As zonas destinadas permanentemente á restauración e ao desenvolvemento de actividades lúdicas.
Artigo 31º.-Solicitude da autorización comercial autonómica.
1. Para o caso dun establecemento comercial de carácter individual, a autorización comercial autonómica solicitaraa a persoa que vaia desenvolver efectivamente a actividade comercial.
2. No caso dun establecemento comercial de carácter colectivo, a autorización comercial autonómica deberaa solicitar a persoa promotora. Se no establecemento comercial colectivo se integran establecementos que individualmente precisan de autorización comercial consonte o disposto no artigo 29º desta lei, estes deberán solicitar individualmente autorización comercial autonómica no suposto de non estaren incluídos no proxecto colectivo presentado pola persoa promotora.
Artigo 32º.-Procedemento para a obtención da autorización comercial autonómica e a súa valoración.
1. A autorización comercial autonómica será concedida mediante resolución da persoa titular da consellaría competente en materia de comercio con carácter previo á obtención da licenza de obra municipal, así como á obtención de calquera outra licenza ou permiso doutra entidade ou administración que sexan esixibles, de ser o caso.
2. A concesión da autorización comercial autonómica estará fundamentada nos seguintes criterios de interese xeral, cuxo cumprimento estará debidamente xustificado no proxecto:
a) A adecuación da nova implantación aos instrumentos de ordenación do territorio que, de ser o caso, resulten aplicables.
b) A viabilidade urbanística, tendo en conta a plena concordancia do establecemento proxectado coas determinacións establecidas no planeamento xeral e nos instrumentos de desenvolvemento e xestión urbanística e mais no resto de normas de competencia municipal.
c) O axeitado cumprimento da normativa reguladora en materia de accesibilidade, circulación e mobilidade contidas no proxecto e a previsión de mellora das infraestruturas que permitan a fluidez do tráfico rodado xerado pola implantación comercial no suposto de que as existentes non resulten axeitadas.
d) A dotación de, polo menos, unha praza de aparcadoiro por cada 20 m2 de superficie útil de exposición e venda ao público. Así mesmo, deberase prever a reserva de prazas para persoas discapacitadas nos termos que establece a normativa vixente.
e) O establecemento de liñas de transporte colectivo que desconxestionen o tráfico rodado e permitan acceder en axeitadas condicións de regularidade e intensidade á implantación comercial cando as existentes non resulten suficientes.
f) A viabilidade e a legalidade ambiental do proxecto co cumprimento da normativa vixente en materia medioambiental, que preverá a adopción de medidas positivas de protección ambiental que reduzan a contaminación acústica, a emisión de gases de efecto invernadoiro e a produción de residuos, e a súa xestión mediante procedementos de valorización, preferentemente mediante reciclaxe e reutilización, e a utilización da auga, da enerxía, das materias primas e doutros recursos de maneira eficiente. Este criterio acreditarase do xeito establecido na letra b) da alínea 3 deste artigo.
g) O informe da consellaría competente en materia de traballo sobre o cumprimento dos criterios establecidos na letra h) desta alínea.
h) A materialización no establecemento pretendido de instalacións e medidas de conciliación da vida familiar e laboral, tales como a creación de gardarías, ludotecas ou salas de lactación. A avaliación do impacto laboral da creación ou destrución de emprego na localidade, a adopción de medidas ou compromisos para a estabilidade no emprego, o número de empregados e empregadas segundo a unidade de superficie comercial, como indicadores de mellora da calidade do servizo.
3. Logo de completar a documentación, o órgano instrutor recadará os seguintes informes:
a) Informe da consellaría competente en materia de ordenación do territorio e urbanismo sobre o cumprimento dos criterios establecidos na letra a) da alínea anterior.
b) Declaración de impacto ambiental, que constituirá a acreditación do cumprimento do criterio f) da alínea anterior.
Para estes efectos, os proxectos de instalación de establecementos comerciais precisados de autorización comercial autonómica someteranse en todo caso aos trámites de avaliación de impacto ambiental. O procedemento correspondente quedará integrado no de outorgamento da autorización comercial e o órgano substantivo será a consellaría competente en materia de comercio. Durante a tramitación da avaliación de impacto enténdese suspendido o procedemento para resolver a autorización autonómica.
c) Informe da consellaría competente en materia de transporte sobre a existencia ou a suficiencia do transporte interurbano previsto no criterio e) da alínea anterior.
d) Informe do concello en cuxo termo municipal se pretenda localizar o establecemento comercial, que se deberá pronunciar sobre o cumprimento dos criterios b), c), d) e e) da alínea anterior, ademais do cumprimento de todas as normas que habilitan a apertura do establecemento.
e) Informe do organismo galego de defensa da competencia, que non poderá versar sobre aspectos económicos.
4. Transcorridos dous meses desde que se teña constancia da recepción da petición de cada informe sen que existise pronunciamento expreso para o efecto, poderanse proseguir as actuacións, presumíndose favorables. Porén, no suposto de ausencia do informe previsto na letra d), poderá ser recadada a información complementaria que resulte precisa e que conste á disposición da consellaría competente en materia de urbanismo e transporte.
5. Ao estar emitidos os anteriores informes, o expediente remitiráselle á Comisión Consultiva prevista no artigo 20º.3 desta lei para o obxecto de que efectúe a proposta de resolución. A Comisión Consultiva poderá neste trámite solicitar ampliación ou aclaracións dos informes emitidos.
6. O prazo para resolver o procedemento de autorización comercial autonómica será de seis meses desde que teña entrada no rexistro do órgano competente para a súa tramitación a documentación completa, incluído o xustificante de aboamento das correspondentes taxas. Transcorrido o prazo para resolver o procedemento sen que recaese resolución expresa, a solicitude entenderase estimada por silencio administrativo.
7. Regulamentariamente establecerase o procedemento de concesión da autorización comercial autonómica prevista nesta lei.
Artigo 33º.-Simplificación administrativa e integración de procedementos.
Sen prexuízo do disposto no artigo 28º desta lei, o procedemento para a obtención da autorización comercial autonómica eximirá da necesidade de obter a licenza municipal de actividade. Obtida a autorización autonómica, o concello respectivo será competente para o outorgamento da licenza urbanística.
Artigo 34º.-Vixencia da autorización comercial.
1. A vixencia da autorización comercial autonómica terá carácter indefinido.
2. Sen prexuízo do disposto na alínea anterior, a autorización concedida caducará no caso de que o proxecto de instalación do establecemento comercial autorizado non se leve a cabo no prazo dun ano, contado desde que remate o termo indicado no calendario presentado para a súa realización. Non obstante, a persoa interesada poderá solicitar, mediante escrito motivado e con anterioridade á terminación do prazo do ano citado, a prórroga deste por un período máximo de seis meses.
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl en gl gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en en ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Concurso voluntario de acredores
Instrumentos e produtos de financiamento
Liñas preferentes de financiamento
A negociación con entidades financeiras
Adiamento de impostos e seguridade social
Concurso voluntario de acredores
Documentos e artigos de interese
Concurso voluntario de acredores
Se ao final de todo, non se liquidan os problemas de liquidez, quédanos un último cartucho: o Concurso Voluntario de Acredores. Solicitar o Concurso Voluntario é unha opción a valorar xa que é a figura á que se acollen as empresas cando son ou están a piques de ser insolventes, é dicir, non poden pagar as súas débedas. O concurso permítelles conxelar o pagamento dos créditos.
Moitas empresas (mesmo persoas físicas) ante as serias dificultades para facer fronte ao pagamento das súas débedas, con situacións de insolvencia actuais ou inminentes, afróntanas cos medios e garantías que a nova Lei Concursal  (Lei 22/2003) pon ao noso alcance, podendo conseguir unha saída airosa dun estado de dificultades.
Aínda que é unha figura xurídica que tradicionalmente esperta receo nas empresas e na sociedade no seu conxunto, quizais debido a que se trata  dunha figura  aínda pouco coñecida, o concurso de acredores ofrece importantes vantaxes ao empresario dilixente que o insta para facer fronte a unha situación de insolvencia, máis aínda se  o fai cando esta é inminente e aínda non se chegou á  falta de pagamento dos acredores. Non se trata só de conseguir a  satisfacción do acredor, senón tamén a de evitar que os  administradores incorran nunha responsabilidade que poida  alcanzar aos seus bens propios ou  mesmo, e aínda máis grave,  poidan ser acusados dun delito de insolvencia punible.
Vexamos a continuación algunhas consideracións que corroboran a anterior afirmación:
O concurso permite conxelar o pagamento dos créditos. Un equipo externo avalía se o estrangulamento financeiro é pasaxeiro ou non.
Non supón a desaparición da empresa. De feito, o concurso de acredores está pensado para permitir a súa continuidade, por exemplo, a través da venda ordenada de activos
Se non hai fondos, o persoal cobraría do Fondo de Garantía Salarial até un máximo do que resulte de multiplicar o dobre do salario mínimo diario, sen pagas extras, polo número de días pendentes, cun máximo de 120 días..
A diferenza do chamado concurso forzoso, o voluntario (declarado a instancias dos propietarios), permite aos xestores seguir levando as rendas da compañía, aínda que as súas decisións poden ser vetadas polo xuíz ou polos administradores concursais.
Á hora dos cobros, cobran con preferencia os chamados acredores con privilexios: os traballadores da empresa, as administracións públicas e os debedores con garantías reais, é dicir, prendas e hipotecas. Loxicamente, nese grupo están a maioría dos bancos. Os últimos en cobrar son todos os demais: os bancos que non teñan garantía de cobro, os provedores e os subministradores.
É necesario insistir no feito de que no concurso voluntario o debedor conserva as facultades de administración e disposición sobre o seu patrimonio, de forma que a intervención dos administradores concursais limítase á  súa autorización ou conformidade. Non cabe dúbida que a situación é preferible á que se derivaría dun concurso necesario,  instado por calquera acredor, na que o efecto fundamental é a suspensión do debedor para o exercicio das súas facultades de administración e disposición sobre o seu patrimonio, ao ser substituído polos administradores concursais, o que supón unha desvantaxe para tratar de conseguir que a empresa siga a súa actividade e permitir ao empresario saír airoso da súa situación de crise.
Por outra banda, a finalidade de reestruturación da empresa que pretende a Lei Concursal pasa necesariamente por asegurar aos acredores o pagamento de todas as débedas contraídas desde o día da declaración de concurso, xa que, doutra forma, ningún provedor traballaría máis para dita empresa. Só  as débedas anteriores ao procedemento quedan en suspenso, á espera de que o procedemento determine  cando e como deben pagarse. Isto permite á empresa en crise un respiro e unha reorganización da débeda mentres que, para os acredores, o concurso garante que todas as obrigas posteriores serán pagas. Por estas peculiaridades, é especialmente importante que o concurso chegue a tempo, é dicir, que antes de que a falta de pagamento se prorrogue durante meses facendo entrar nunha crise definitiva á empresa, póñanse en marcha estes mecanismos  legais que garanten o pagamento das débedas desde o primeiro día. A nova lei Concursal outorga importantes vantaxes á empresa en situación de insolvencia  provisional, en aras de lograr  a súa recuperación e garantir o cobro para os acredores.
Instar o concurso a tempo permite que a falta de pagamentos non se produzan e pon en marcha os mecanismos de reestruturación da empresa, como son entre outros a oportunidade de alcanzar un convenio cos acredores que prevexa unha redución da  débeda  (quita) e un  atraso admitido no pagamento desta (espera), co fin de que non sexa necesaria a liquidación e peche da empresa, senón que sexa viable o reflotamento e mantemento da mesma.
Quizais o maior inconveniente da solicitude do Concurso de Acredores, sexa a complexidade e dilación do proceso, tal e como se reflicte no seguinte esquema:
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl es gl lt ceb it es gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl es es gl es es gl es ceb es ceb en ceb gl es

text:
Portal del comerciante Galego - Una iniciativa de la redREDIC - Xunta de Galicia
Festivo hábil para la práctica comercial
Fecha de inicio del evento: 02 Diciembre, 2018
Fecha de finalización del evento: 02 Diciembre, 2018
Página 1 de 1
Mostrando del 1 al 1 de un total de 1 registros
© Xunta de Galicia. Información mantenida y publicada en internet por la Xunta de Galicia
Oficina de Registro Único e Información
Puede suscribirse a las novedades de esta web con un lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl hu gl gl gl gl en es gl es es es es gl es gl es es gl es es es gl es gl es es gl es gl es gl nl gl en gl gl es gl es gl gl es es es es en en es es en ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Ligazóns interesantes para emprendedores
O que debes saber antes de empezar
Elixe a túa forma xurídica
Os 15 erros máis comúns do emprendedor
Respostas ás dúbidas mais frecuentes
Bolsa de Locais Baleiros
Diagnostica a túa idea de negocio
Valora o teu coñecemento do mercado
Ligazóns interesantes para emprendedores
A continuación mostramos unha lista con ligazóns a páxinas web con información interesante para a creación e xestión de proxectos empresariais.
Información relativa a cuestiones de orden jurídico, fiscal, social, financiero y profesional en el ámbito de creación de empresa.
Repertorio de ligazóns de interese sobre a cultura emprendedora, casos de éxito...
Centros Europeos de Empresas Innovadoras
web de acceso al Boletín Oficial del Estado (BOE)
Webs sobre contratación y Seguridad Social
Páxina web do Instituto Nacional de Emprego
Páxina web da Guía Labora que edita anualmente o Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais
Webs sobre fiscalidad, contabilidad y trámites de constitución
Páxina web da Axencia Tributaria: información fiscal. Modelos e formularios, programas de axuda.
Páxina web do Instituto de Contabilidade e Auditoria de Contas: información sobre normativa contable.
Páxina web do Rexistro Mercantil Central.
Oficina Española de Patentes e Marcas: información e normativa sobre propiedade industrial. Localizador de marcas.
Web con calculadora financeira para estimacións en operacións de préstamo(cotas, tipos de inetrés, prazos...)
Portal xenérico de acceso por parte do cidadán á Administración Xeral do Estado.
Web da Dirección Xeral de Política da PEME: información sobre creación de empresas, contratación, financiamento, fiscalidade, cooperación empresarial...
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Documentos e artigos de interese
Instrumentos e produtos de financiamento
Liñas preferentes de financiamento
A negociación con entidades financeiras
Adiamento de impostos e seguridade social
Concurso voluntario de acredores
Documentos e artigos de interese
Documentos e artigos de interese
A xestión financeira en escenarios de crise. Como afrontar os problemas de liquidez?
Técnicas de Xestión Comercial
A xestión de pagamentos a provedores e a Lei de Ordenacion do Comercio Comerciante polo miúdo
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl hu gl gl gl gl en es en gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - CREACION DE EMPRESAS
O que debes saber antes de empezar
Elixe a túa forma xurídica
Os 15 erros máis comúns do emprendedor
Ligazóns interesantes para emprendedores
Respostas ás dúbidas mais frecuentes
Bolsa de Locais Baleiros
Diagnostica a túa idea de negocio
Valora o teu coñecemento do mercado
Bolsa de Locais Baleiros
Unha das debilidades do sector do comercio retallista de Galicia é, sen dúbida, a elevada idade media dos titulares de establecementos comerciais tradicionais, así como as dificultades que existen para o relevo xeracional, unido a unha crecente perda da capacidade competitiva de determinadas formas comerciais tradicionais.
Para abordar esta problemática  o Plan Ágora, agora Re-comercia, prevé entre as súas medidas a rexeneración do tecido empresarial mediante a aparición de novos comerciantes, así como o incremento no mercado inmobiliario da dispoñibilidade de locais comerciais, situados moitos deles en centros urbanos, núcleos históricos e lugares estratéxicos.
Con esta finalidade,  a Consellería de Economía e Industria pon a disposición dos emprendedores e comerciantes unha Bolsa de Locais Baleiros coa información de  todos os locais comerciais susceptibles  de ser alugados na comunidade autónoma.
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es es gl gl gl ast gl gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Observatorio do Comercio de Galicia
PREMIOS DO COMERCIO GALEGO 2019
PREMIOS SMART COMMERCE 2017
PREMIOS SMART COMMERCE 2016
O sector téxtil en Galicia
Entrega de Premios A SEMANA DO TEU COMERCIO
Area de comercio da Xunta de Galicia
Consello Galego de Comercio
Observatorio do Comercio de Galicia
Mesas Locais de Comercio
Observatorio do Comercio de Galicia
A Lei 13/2010, do 17 de decembro, do comercio interior de Galicia, establece a creación do O Observatorio do Comercio de Galicia, como un órgano asesor, consultivo, de estudo e formación en materia de comercio, adscrito á dirección xeral competente en materia de comercio, cuxa organización e funcionamento se establecerán regulamentariamente, que ten atribuídas as seguintes función:
1. Producir e xestionar os coñecementos propios en materia de comercio a través da análise da información recibida, da elaboración de informes e estudos propios e mais do deseño de instrumentos de observación sectorial e espacial da Comunidade Autónoma de Galicia.
2. Elaborar plans estratéxicos para a modernización, a dinamización e o fortalecemento do tecido comercial galego.
3. Xestionar o depósito de coñecementos en materia de comercio, recompilando a información xerada por outras instancias públicas ou privadas, mediante a adecuada organización dos dispositivos de conexión e seguimento destas.
4. Difundir e divulgar o coñecemento en materia de comercio a través de actividades formativas programadas, como cursos, seminarios, mesas redondas e demais iniciativas análogas, así como da elaboración e a difusión de publicacións, tanto en soporte de papel coma electrónicas.
5. Promover a participación da sociedade na mellora e no desenvolvemento da actividade comercial en Galicia.
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Utilidades
Instrumentos e produtos de financiamento
Liñas preferentes de financiamento
A negociación con entidades financeiras
Adiamento de impostos e seguridade social
Concurso voluntario de acredores
Documentos e artigos de interese
DICIONARIO DE TERMOS ECONÓMICO FINANCEIROS
Calculadora financeira para préstamo
Cálculo límite de rendibilidade ou punto morto
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl pt gl gl pt gl gl gl ia gl gl gl gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es gl it en sv fr de de es fr it en sv fr de de es ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Diagnostica a túa idea de negocio
Valora o teu coñecemento do mercado
Diagnostica a túa idea de negocio
Recoméndase responder espontaneamente, coa maior obxectividade e sinceridade posibles. As primeiras reaccións son as que dan resultados máis acertados.
Os resultados obtidos serviranlle para reflexionar sobre o seu perfil empresarial, podendo identificar os seus puntos fortes e aqueles que requiren dun desenvolvemento para a mellora do seu potencial como emprendedor á hora de afrontar a creación dun establecemento.
Ten notas escritas onde explica e detalla o seu proxecto empresarial?
Empezar a actividade e ter ganancias, non é o mesmo está de acordo?
Cada negocio ten un momento e un lugar oportuno. Tivo en conta esta afirmación?
Está realmente seguro de que ha *llegao o momento adecuado para levar a cabo a súa idea de negocio?
É a idea nova?
A idea responde á súa necesidade que ten posibilidades reais de ter demanda? Identificáronse as necesidades que o novo proxecto vai satisfacer aos potenciais clientes?
Dispón de suficiente financiamento para cubrir a etapa de inicio da súa idea de negocio? (6 primeiros meses)
Realizou algún tipo de estimación das necesidades financeiras para o investimento necesario ao comezo do negocio, así como o cálculo dos posibles beneficios a obter?
Estableceu algún contacto, solicitado algunha opinión, que lle reafirmou no seu convencemento en canto ao futuro do seu proxecto?
Valora a reacción dos demais ante a súa idea?
Se unha persoa próxima propuxéselle investir nun proxecto idéntico ao que se está expondo, faríao sen dubidalo?
Coñece con profundidade o produto e/ou servizo que vai ser a base do seu negocio? Definiu as características?
Á hora de desenvolver a súa idea, tivo en conta a información transmitida polos futuros provedores?
Parécelle importante facer un Plan de Negocio e Viabilidade?
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds


langs: gl gl gl gl lt ceb it pt gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl nn gl gl gl gl pt gl gl gl pt pt gl gl gl es fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ast gl ceb gl ceb en ceb es gl

text:
Portal do comerciante Galego - Rexistros
Inscrición no Rexistro Galego de Comercio
Boletín de administración electrónica Xunta
Horarios comerciais en zonas turísticas
2.- Rexistro de propiedade Inmobiliaria
3. - Rexistro de Plans de Autoprotección
O titular ou representante dunha industria en xeral ou de calquera instalación industrial en construcións urbanas ou rurais, debe inscribila no Rexistro de Establecementos Industriais de Galicia (RI) antes do inicio da súa actividade industrial, para iso terá que solicitalo ao departamento territorial correspondente da Consellería de Economía e Industria.
Rexistro Industrial da Comunidade Autónoma de Galicia
CONSELLERÍA DE ECONOMÍA E INDUSTRIA
XEFATURA TERRITORIAL DA CORUÑA
SERVIZO DE ADMINISTRACIÓN INDUSTRIAL DA CORUÑA
Praza de Luís Seoane, s/n
Teléfono: 981182294 / 981184906 Fax: 981184790
XEFATURA TERRITORIAL DE LUGO
SERVIZO DE ADMINISTRACIÓN INDUSTRIAL DE LUGO
Rolda da Muralla, 70
Teléfono: 982294656 / 982294659 Fax: 982294681
XEFATURA TERRITORIAL DE OURENSE
SERVIZO DE ADMINISTRACIÓN INDUSTRIAL DE OURENSE
Teléfono: 988386748 / 988386744 Fax: 988386727
XEFATURA TERRITORIAL DE PONTEVEDRA
SERVIZO DE ADMINISTRACIÓN INDUSTRIAL DE PONTEVEDRA
R/ Fernández Ladreda, 43-5º
Teléfono: 986805240 Fax: 986817580
2.- Rexistro da Propiedade Inmobiliaria
Inscrición ou anotación dos actos e contratos relativos ao dominio e demais dereitos reais sobre bens inmobles, é dicir, a título enunciativo, adquisición e transmisión dos devanditos bens e a constitución e cancelación de hipotecas sobre os mesmos.
Rexistro da Propiedade Inmobiliaria en cuxa circunscrición radica o inmoble. (LOCALICE O SEU REXISTRO)
1.      Escritura Pública de compra-venda.
2.      Xustificante de pagamento do Imposto sobre Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados.
3.      Pago do arbitrio sobre o incremento do valor dos terreos.
A Persoa Físicao Xurídica que decida adquirir un inmoble, pode comprobar a titularidade do mesmo ou a existencia de cargas (hipoteca ou anotacións de embargo) que o graven, solicitando unha certificación de dominio e cargas, mediante instancia dirixida ao Rexistrador da Propiedade Inmobiliaria.
O valor da inscrición é declarativo da propiedade, xa que a adquisición da mesma obtense polo outorgamento da Escritura Pública de compra-venda.
Este rexistro pode efectualo o que adquira un inmoble, o transmita , teña interese en aseguralo, ou quen ostente a súa representación. (MÁIS INFORMACIÓN)
3.- Rexistro de Plans de Autoprotección
A Norma Básica de Autoprotección aprobada por Real Decreto 393/2007 estableceu un catálogo de actividades afectadas pola mesma, entre as cales figuran determinadas actividades comerciais.
En concreto, no apartado 2g) do Anexo I do citado Real Decreto, recóllese, como parte do catálogo de actividades afectadas, “(...) Aqueloutras actividades desenvolvidas en centros, establecementos, espazos, instalacións ou dependencias ou medios análogos que reúnan algunha das seguintes características: Todos aqueles edificios que alberguen actividades comerciais, administrativas, de prestación de servizos, ou de calquera outro tipo, sempre que a altura de evacuación do edificio sexa igual ou superior a 28 m, ou ben dispoñan dunha ocupación igual ou superior a 2.000 persoas (...)”
Segundo o artigo 4.2 do citado Real Decreto 393/2007, “O Plan de Autoprotección deberá acompañar aos restantes documentos necesarios para o outorgamento da licenza, permiso ou autorización necesaria para o inicio da actividade” das actividades afectadas por esta normativa.
En relación a esta Norma Básica, no Diario Oficial de Galicia do 21 de outubro de 2010, publícase o  Decreto 171/2010, de 1 de outubro, sobre plans de autoprotección na Comunidade Autónoma de Galiciaque entrará en vigor en abril de 2011.
O mencionado Decreto establece a creación do Rexistro de Plans de Autoprotección, que dependerá da dirección xeral da Xunta de Galicia con competencias en materia de protección civil.
O rexistro ten como finalidade fundamental o establecemento dunha base de datos sobre o contido dos plans de autoprotección, á que poderán acceder os servizos de emerxencias da Comunidade Autónoma de Galicia, aos efectos de ampliar a información sobre os centros, establecementos, espazos, instalacións ou dependencias que facilite e optimice as súas posibles intervencións en caso de sinistro.
A inscrición neste rexistro é obrigatoria para todas as actividades, centros e instalacións que se determinan no catálogo de actividades. As non incluídas no devandito catálogo poderán, así mesmo, inscribirse no rexistro con carácter voluntario.
Os titulares das actividades e dos centros e instalacións públicas e privadas que se determinan no catálogo de actividades deberán solicitar a inscrición do plan de autoprotección con carácter previo ao inicio da súa actividade ou á modificación do exercicio da xa autorizada.
© Xunta de Galicia. Información mantida e publicada na internet pola Xunta de Galicia
Oficina de Rexistro Único e Información
Pode subscribirse ás novidades desta web cun lector de feeds