langs: gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl es gl gl gl gl en es gl en pt es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es es es es gl es es es gl es es es es gl gl es ca es es gl gl gl en es en es es es gl en es es es en en gl en en en ca pt es gl en en ne gl gl en gl en gl gl gl gl it gl gl gl it gl pt gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl en es gl en pt gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it it gl it gl gl gl it gl gl ast ca es ca en fr gl gl pt es en en es es es en gl gl gl gl gl gl en

text:
BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS ASTELEIROS DE XUVIA (NARÓN) NA BELLE EPOQUE | Fidalgos de Narón
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
← THESAURUS TOPONÍMICO HISTÓRICO DO CONCELLO DE NARÓN
PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE CALDAS? A MOURA E A MULLER MARIÑA →
[Resolvendo o enigma dunha misteriosa foto]
A Pintoresca Vila de Juvia
Ao abeiro da chamada Ponte de Xuvia reconstruída -segundo reza o epígrafe da pedra fundacional atopada polo que subscribe caida no río-,  a finais do Antigo Réxime en 1831
“REINADO DEL SEÑOR DON FERNANDO VII, SIENDO PROTECTOR EL SR. MARQUÉS DE SAN MARTÍN DE HOMBREIRO, AÑO DE 1831”
Xuvia (Narón), era a principios do século XX unha fermosísima vila  e importante nó de comunicacións no fondo da Ria de Ferrol constituida desde o segundo cuarto do século XVIII como unha muy importante e diversificada área industrial da España da Ilustración.
A longa tradición da próspera vila de Xuvia,  permitíu o desenvolvemento a ún e outro lado na primeira metade do século XX, dunha diversificada industria, capitaneada pola familia Barcón, instalada dende 1878 no solar da antiga Real Fábrica de Moeda de Neda, e posteriormente no solar das Reais Fábricas da Ponte de Xuvia de Narón.
Definida “como un imaxinativo, emerxente e ambicioso clan” a familia Barcón foi moi activa nestes momentos do final da primeira guerra mundial de grandes cambios económicos e sociáis.
O 9 de Noviembre de 1876, D. Francisco de Barcón y Quevedo compra al Estado la Real Fábrica de Moneda y Cobrería de Xubia junto con toda la finca, instalando en ella una fábrica de hilados y tejidos, con el nombre de “Barcón & Cía.”, inaugurada el 10 de Marzo de 1878. El 19 de Febrero de 1928, el Sr. Barcón vende la fábrica a D. Dionisio Tejero Pérez, que funda la firma Galicia Industrial. El 1 de Enero de 1956, Galicia Industrial cambia de nombre al ser absorbida por la firma Dionisio Tejero,S.A. El 1 de Marzo de 1982 un grupo textil formado por: Textil Santanderina , S.A., Vic Industrial , S.A., Gerona Textil , S.A. compran a Dionisio Tejero,S.A. la fábrica (en principio solo las instalaciones, y posteriormente el resto de la finca) y constituyen la actual Galicia Textil , S.A.
O proxecto definitivo de Ferrocarril entre as cidades de Ferrol e Bezanzos de 1888 contemplaba oito estacións  Betanzos, Miño, Pontedeume; Franza, Maniños, Neda, Xuvia e Ferrol.
Foi fundador do clan familiar Diego Francisco Barcón de Quevedo (1830-1920) que tivo aos “Barcón Alva” Francisco, Augusto, Luisa e Ildefonso de Mª Luisa delCarmen Alba y Martín; ; aos “Barcón Horta”: Luis, Francisco e Rafael, de Luisa Orta; e aos “Barcón Sandino”, Rita, Antonio e Ubaldo de Ubalda Sandino Barcón
Os Barcón, primeiro Don Francisco de Barcón e logo os seus fillos, os hirmaos Barcón, “protagonistas de boa parte do debate político e cultural da cidade departamental, constituían un grupo familiar de extraordinaria proxección social” e económica tras diversificar moitísimo os seus intereses empresariais,  manténdo na zona un importante vigor industrial, contrapunto a actividade dos asteleiros de Ferrol, favorecidos en 1818 polo remate da ponte de ferro sobre a ría.
O clan familiar dos Barcón como dí a Revista do Club de  Prensa de Ferrol
tiña no seu seo figuras magnetizadas pola capacidad de influencia que, cada vez mais, xeraba a información diaria”
O remate da ponte de ferro sobre a ría en 1818 favoreceu na primeira metade do século XX o desenvolvemento da próspera vila de Juvia, feudo da familia Barcón.
Ubaldo Barcón Sandino, é coñocido pola súa relación cos tranvías de Ferrol,  dos que era propietario dende 1913.
Na escritura de constitución de Tranvias de Ferrol  “constaba a subrogación da sociedade en todos os dereitos e obligacións derivadas da concesión do Tranvia eléctrico de Ferrol a Santa María de Neda, cuxo concesionario era Don Ubaldo Barcón Sandino, quen xunto con Alfredo de Cal Díaz, este último como presidente do Consello de Administración de Tranvias de Ferrol, solicitaron a Administración autorización para dicha transferencia. Sendo Autorizada o 2 de agosto de 1923 (Gaceta de Madrid, 30, 08, 1923).  A escritura de constitución de Tranvias de Ferrol levouse a cabo na notaría, entre Francisco Barcón en representación do grupo de Accionistas de Ferrol a Xuvia e a Sociedade Hispano-belga, representada polo seu Director Xeral Emilio Valdés (GCH, 16,10, 1913) fonte http://www.spanishrailway.com/capitulos_html/tranviasdeferrol.htm
O director do Museo Naval de Ferrol, a quen expreso o meu agradecimento informoume dos números da revista  Vida Marítima  con referencias a construcción de pesqueiros de vapor en Xuvia,  agora dixitalizada  pola Biblioteca Nacional de España-.
Divulgamos agora a existencia da non por puntual, pouco importante industria de construcción naval de  barcos de vapor de Xuvia.
Don Ubaldo Barcón Sandino, prevendo o cambio de rumo do comercio ao remate – 11 de Novembro de 1918- da Primeira Guerra Mundial, decidiu, seguramente ao abeiro da incerta coxuntura, diversificar a súa actividade industrial construindo uns asteleiros no esteiro do Rio Xuvia próximos ao seu panteón familiar, a Igrexa de Santa Rita, onde entre 1919 e 1920 botáronse  varios barcos de pesca e mercantes de respetable porte, dignos de ser reseñados na revista Vida Marítima,  movidos con maquinaria de vapor importada de Inglaterra, montada sobre cascos de madeira por personal técnico traido de Ferrol.
A principios de abril de 1919 cinco meses despois do remate da Primeira Guerra Mundial botouse o primeiro barco de vapor de pesca do que temos noticias O Baldomero dando conta na súa seción “Del Litoral” da botadura de forma destacada a  revista Vida Marítima Año XVIII
Na derradeira década do século XIX sumando á bodega, pañois e aloxamentos de mariñeiros e patrón agora a carboeira, os tanques de auga doce, a caldeira de vapor, o alternador xerador, o eixo transmisor e a hélice, a tecnoloxía do vapor alterando unha milenaria evolución natural modificou estilizando os cascos e aumentando a velocidade  o casco das embarcacións tradicionais de pesca das rías, agora distinguidas na distancia pola longa ringleira de negro fume da cheminea.
O proceso de construción que tradicionalmente seguiron os carpinteiros de ribeira artesanais é de tipo secuencial. O barco contrátase sobre a base dunhas dimensións principais (eslora total, manga fora de forros e puntal de construción) e unha sinxela especificación de materiais, cuxa complexidade aumenta co tamaño.
Queda así resolto o enigma da foto. Vista da nova casa dos Barcón sobre a ponte, e das instalacións na beira esquerda da ribeira, dos asteleiros de Ubaldo Sandino. Dous barcos xa botados, esperan pola maquinariaria inglesa de vapor.
O carpinteiro define a forma do casco coa elaboración da maqueta ou maqueto, un modelo a escala reducida do medio casco en madeira, ou ben, no canto de embarcacións menores, mediante a construción e o montaxe dos elementos principais (roda, codaste, unha ou varias cadernas), que sérvenlle de elementos directores para obter a superficie empregando rixideiras (junquillos).
A elaboración das pezas que van formar a estrutura comeza coa selección da madeira, e continua co trazado e o corte. O proceso construtivo, así sinxelamente descrito, remata co montaxe a bordo e o ensamblaxe dunhas pezas coas outras.
No traballo tradicional xeralmente non se facían planos, gozando dunha ampla liberdade para definir as formas do casco e os aspectos construtivos da estrutura, respectando as dimensións principais e os escantillóns dos elementos básicos do proxecto. As montaxes mecánicas as realizaba normalmente persoal alleo ó estaleiro.
Ademais da propia dimensión empresarial, a carpintería de ribeira industrial tiña como diferenzas significativas o feito de que traballábase sempre sobre plano e de que dispuñan de un cadro de persoal estable, ademais de que xeralmente levaban a cabo as montaxes mecánicas nos seus propios talleres.
Barco de pesca de vapor con popa de espello [de aciago recordo -pois os golpes de mar varrían literalmente deste tipo de popa aos nosos mariñeiros sorprendidos faenando en cuberta- ao deixar moitas viuvas no noso país] matriculado en Ferrol da época, similar ao botado en Juvia. “El montaje de máquina y calderas correrá a cargo de la Sociedad Española de Contrucción Naval”. As montaxes mecánicas as realizaba normalmente persoal alleo ó estaleiro.
A  revista Vida Marítima de 10 de abril de 1919 de forma destacada daba conta na súa seción “Del Litoral” da botadura:
A principios de abril de 1919 cinco meses despois do remate da Primeira Guerra Mundial botouse o primeiro barco de vapor de pesca do que temos noticias O Baldomero dando conta na súa seción “Del Litoral” da botadura de forma destacada a  revista Vida Marítima .
VIDA MARÍTIMA AÑO XVIII,  Nº 622
FERROL.- Botadura del vapor de pesca “Baldomero”. – En los astilleros que en la pintoresca Villa de Jubia posee don Ubaldo Barcón y Sandino, ha sido botado al agua un hermoso vapor pesquero construido por encargo de D. Eusebio Rodríguez y Compañía, de quien es socio gerente el conocido comerciante de esta plaza Don Ricardo Nores.
El acto resultó brillante. Bendijo la nave el capellán de la fábrica de tejidos de los Señores Barcón, y fué madrina la bellísima señorita María de la Asunción Barcón Furundarena, hija de Don Ubaldo.
Al buque se le puso el nombre de Baldomero. Mide 21 metros de quilla y 23 de eslora.
El montaje de máquina y calderas correrá a cargo de la Sociedad Española de Contrucción Naval
A Casa Grande, preparada para recibir aos reis. Un ano despois da botadura Don Ubaldo -amigo personal e hospedeiro do Rei Alfonso XIII- foi nomeado  Marqués de Casa Lozano – nova recollida no ABC do sábado 21 de Novembro de 1919, edición da tarde, p. 23-
VIDA MARÍTIMA AÑO XIX,  Nº. 650
, 29 febrero 1920, p 95
FERROL- […] *** Dos botaduras. – En los astilleros que en Jubia posee  el Sr. Barcón se ha verificado la botadura de dos hermosos vapores pesqueros que respectivamente fueron amadrinados por las señoritas Ángeles Barcón y Pilar Aznar.
Barco de pesca de vapor matriculado en Ferrol da época, similar ao botado en Juvia.
El capellán de la Fábrica de Jubia, D. Jesús Castro, bendijo los barcos.
Ambos barcos casi cayeron simultáneamente al agua, durando la operación tan sólo tres minutos.
El público que presenciaba el acto prorrumpíó en entusiastas aclamaciones.
Despues de la botadura fueron obsequiados los operarios del Astillero con una espléndida comida.
O proceso de construción secuencial dos barcos de vapor sigue o método tradicional: carpinteiros de ribeira artesanais. O barco se contrata consonte determinadas dimensións: a eslora total, a manga fora de forros e o puntal de construción, especificaciones ocasionalmente reseñadas nos asteleiros de Narón.
O número 653, sección “Del Litoral”, de Vida Marítima recolle o 20 de marzo de 1920 a na noticia da botadura dun vapor de pesca dos astelerios de Xuvia:
VIDA MARÍTIMA AÑO XIX
Núm 653 20 marzo 1920, p 126
FERROL.- […] *** Botadura.- En los astilleros que en Jubia posee D. Ubaldo Barcón, ha sido botado al agua un vapocito de pesca que tiene las siguientes características:
Longitud de la quilla, 21 metros, de eslora, en cubierta, 22,70; de Puntal 2,55 y de manga, 4, 35.
As carácterísticas anteriores se sumaban cunha complexidade proporcional ao tamaño do buque outras sucintas especificacións de diversos materiais.
O carpinteiro de ribeira define a forma do casco elaborando para barcos maiores previamente en madeira o maqueto [maqueta/maqueto…a forma masculina galega indica sempre menor tamaño, así a cesta ten un tamaño maior que o cesto; carballa / carballo; machada / machado; fouciña / fouciño; chaqueta / chaqueto; a ponte/o ponto] a escala do medio casco. No traballo tradicional, gozando o carpinteiro de ribeira de plena liberdade nos aspectos construtivos da estrutura definición do casco, etc, non se fan planos adaptándose os escantillóns [patrones ou guías] dos elementos básicos do proxecto as dimensións principais. En embarcacións menores, o carpinteiro de ribeira, previa selección, trazado e corte da madeira, prepara e monta directamente as pezas roda, codaste, cadernas empregando rixideiras… conforma o sólido esquelete os principais elementos directores para a elaboración e ensamblaxe da embarcación.
A maquinaria dos vapores a pouco de rematada a primeira guerra mundial era importada de Inglaterra.
VIDA MARÍTIMA. Núm 660, 30 mayo 1920
*** Lanzamiento de un vapor.- En los astilleros de Juvia se ha efectuado el lanzamiento de un vapor mercante, revistiendo la ceremonia gran solemnidad.
Los propietarios de los astilleros obsequiaron á los obreros que construyeron el casco del buque. Pronto serán botados dos barcos más. Se esperan de Inglaterra dos buques que traen las máquinas para estos barcos.
A ría de Ferrol estaba inzada destes vapores de todos os tamaños
*** La Fiesta del Cristo de los Navegantes.- Con extraordinaria solemnidad se ha celebrado esta fiesta cuyos gastos sufragaron los armadores de las parejas de pesca.
En la procesión marítima, rompía la marcha el vaporcito Rosa Piñeiro. Le seguia el Weyler I. En éste iba la imagen del Cristo de los navegantes. Engalanaban esta embarcación atributos de la marina, ostentando en los mástiles banderas y gallardetes.
Iba después el Weyler número 6  con la banda de música de Infantería de Marina. Daban escolta todos los buques de pesca, engalanados y otros muchos. Los muelles se invadieron de público para presenciar la partida. Disparáronse bombas y los barcos hicieron sonar las sirenas.
Esta obra atópase baixo unha licenza internacional Creative Commons BY-NC-ND 4.0. Calquera forma de reprodución, distribución, comunicación pública ou transformación desta obra non incluída na licenza Creative Commons BY-NC-ND 4.0 só pode ser realizada coa autorización expresa dos titulares, salvo excepción prevista pola lei. Pode acceder Vde. ao texto completo da licenza nesta ligazón: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.gl
André Pena, funcionario de carreira historiador, arqueólogo e arquiveiro do Concello de Narón, é doutor en arqueoloxía e historia antiga e decano do Instituto Galego de Estudos Celtas IGEC. Especializado no estudo das Relixións da Antigüidade; da Relixión Celta e a súa influencia no presente Cristián; da Mitología comparada; das Institucións Celtas e Indoeuropeas; dos Santuarios Celtas; da Orixe pagana e o presente cristián do Camiño de Santiago e de San Andrés e da Historia Antiga, Medieval e Moderna de Galiza.
View all posts by fidalgosdenaron →
Estas entrada foi publicada en ETNOARQUEOLOXÍA coas etiquetas asteleiro de Juvia, Barcón, barco de vapor, Eva Merlán, Francisco Barcón y Quevedo; Galicia Industrial; Dionisio Tejero Pérez; Barcón Alva; Ubaldo Barcón Sandino; Alfredo de Cal Díaz; Tranvias Ferrol; Vapor Baldomero;, Juvia, Marqués de San Martín de Hombreiro, Ponte de Xuvia, Xuvia. Ligazón permanente.
← THESAURUS TOPONÍMICO HISTÓRICO DO CONCELLO DE NARÓN
PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE CALDAS? A MOURA E A MULLER MARIÑA →
3 Responses to BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS ASTELEIROS DE XUVIA (NARÓN) NA BELLE EPOQUE
Rosendo Quiza Lopez di:
Novembro 12, 2016 ás 4:47 pm
Encontrei por inercia este blog e me interesei por el , xa que trata da historia da nosa Galicia e para min e moi interesante saber cousas da nosa Terra .
Febreiro 1, 2017 ás 11:56 am
jesus rosendo quiza lopez di:
Outubro 23, 2018 ás 2:55 pm
A vostedes con todo o meu corazon admiracion e aprecio, gracias, gracias ,gracias .
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Celtic Common Law in The Cradle of the Celts of Atlantic Europe. The “Terra de Trasancos” as a paradigm
Narón Fidalga Cidade. La Rehabilitación De Títulos Históricos. Por Alfonso de Prado Fernández-Canteli. Secretario del Ayuntamiento de Narón
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
Gallaecia. A Terra d… en Dez cousas que debes saber sob…
fidalgosdenaron en Dez cousas que debes saber sob…
María del Pilar Garc… en Dez cousas que debes saber sob…
jesus rosendo quiza… en BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS AS…
fidalgosdenaron en PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE…
ETNOARQUEOLOXIA INSTITUCIONAL DE NARON
HISTORIA DE NARÓN E A TERRA DE TRASANCOS
1.869 comentarios de spam bloqueados polo Akismet
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


document_lang: gl

langs: gl es gl gl gl gl ast gl en en gl gl gl en pt gl gl en gl gl gl it gl gl gl en gl es gl en gl gl pt en gl es gl gl gl en es gl en pt gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it it gl it gl gl gl it gl gl ast ca es ca en fr gl gl pt es en en es es es es es en gl

text:
ETNOARQUEOLOXÍA | Fidalgos de Narón
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
ADDECET: Sendo obxectivo estratéxico do Goberno galego a promoción das relacións cos países de lingua portuguesa, este historiador e arqueólogo do Concello de Narón, se suma ao Goberno  e o Parlamento galego que aprobou, por unanimidade, o 11 de marzo … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Deixar un comentario
Tres cousas que debes saber sobre  Orixe Pagán e Presente Cristián do Camiño de Santiago e de Santo André. Três coisas que deves saber sobre a Origem Pagão e Presente Cristão do Caminho de Santiago e de Santo André Tras fundar o rei  de … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Deixar un comentario
A MUIÑEIRIA TRADICIONAL DO CONCELLO DE NARÓN 1ª Parte
Posted on Abril 1, 2016 by fidalgosdenaron
[Atención! Páxina en construción] POR ANDRÉS PENA GRAÑA LIMIAR    O    MEDIO.  RELEVO O Concello de Narón participa da xeomorfoloxía da comarca da Terra de Trasancos, lato val orientado en dirección S-N que comunica a Ría do Ferrol có Océano … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Deixar un comentario
PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE CALDAS? A MOURA E A MULLER MARIÑA
Posted on Marzo 18, 2016 by fidalgosdenaron
A MOURA É A MULLER MARIÑA Ós Mariño Por André Pena Graña*. Arqueólogo e Historiador do Concello de Narón *André Pena Graña, é Dr. en Arqueoloxía e Hª Antiga e  decano do Instituto Galego de Estudios Celtas   A MOURA, DE … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | 4 Comentarios
BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS ASTELEIROS DE XUVIA (NARÓN) NA BELLE EPOQUE
Posted on Agosto 25, 2015 by fidalgosdenaron
[Resolvendo o enigma dunha misteriosa foto] A Pintoresca Vila de Juvia Ao abeiro da chamada Ponte de Xuvia reconstruída -segundo reza o epígrafe da pedra fundacional atopada polo que subscribe caida no río-,  a finais do Antigo Réxime en 1831 “REINADO DEL … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Etiquetado asteleiro de Juvia, Barcón, barco de vapor, Eva Merlán, Francisco Barcón y Quevedo; Galicia Industrial; Dionisio Tejero Pérez; Barcón Alva; Ubaldo Barcón Sandino; Alfredo de Cal Díaz; Tranvias Ferrol; Vapor Baldomero;, Juvia, Marqués de San Martín de Hombreiro, Ponte de Xuvia, Xuvia | 3 Comentarios
TRES COUSAS QUE DEBES SABER DA PENA MOLEXA, O VAL, CONCELLO DE NARÓN (DEDICADO A MOURA QUE ALÍ SE APARECE NO DÍA DE SAN XOÁN)
Posted on Xuño 19, 2015 by fidalgosdenaron
A Pena Molexa – así chamada polo parecido cunha ‘molexa’ do latín mollicula, “moega [> moegha > molexa]” de ave-, enorme penedo discoide ecabalgado a mantenta, imitando a lúca chea, en O Val, Narón, é, seguramente, o primeiro gran monumento astronómico de Galicia e de Europa orientado á Ascensión da Lúa : Reve, no ano metónico. Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Deixar un comentario
Dez cousas que debes saber sobre o Carnaval, Antroido, Entrudo, Peliqueiros, Pantallas, Ursos, Lobishomes…
Posted on Febreiro 13, 2015 by fidalgosdenaron
1  ESCENIFICA SEGURAMENTE A *EXPULSIÓN DO INVERNO E DO CICLO INVERNAL *De forma parcial por trasladarse a temática do Dying God,  Esus  [Treba y Territorium 2004, 161ss; 136-172] Celta á  Semana Santa.  Os sesenta días do 1 de novembro até o … Seguir lendo →
Publicado en ETNOARQUEOLOXÍA | Etiquetado Agni, Agnus Dei, antroido, Bandas de mozos, Bandua, Candeloria, carnaval, cofradías de guerreiros, corio, Diying god, entrudo, Esus, expulsión do inverno, Laza, magosto, maic ríg, moinantes, origen del carnaval, origen do antroido, orixen do antroido, pantallas, peliqueiros, Setandanieco, Sisnando Galiariz, Teuta, Treba, Tregaranus | 3 Comentarios
Celtic Common Law in The Cradle of the Celts of Atlantic Europe. The “Terra de Trasancos” as a paradigm
Narón Fidalga Cidade. La Rehabilitación De Títulos Históricos. Por Alfonso de Prado Fernández-Canteli. Secretario del Ayuntamiento de Narón
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
Gallaecia. A Terra d… en Dez cousas que debes saber sob…
fidalgosdenaron en Dez cousas que debes saber sob…
María del Pilar Garc… en Dez cousas que debes saber sob…
jesus rosendo quiza… en BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS AS…
fidalgosdenaron en PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE…
ETNOARQUEOLOXIA INSTITUCIONAL DE NARON
HISTORIA DE NARÓN E A TERRA DE TRASANCOS
1.869 comentarios de spam bloqueados polo Akismet


langs: gl es gl gl gl gl gl gl en gl ast gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl en es es

text:
Trebopala ou Croio Teutático de Celanova, e promptema da intronización, amosando a unidade organizativa do clero galaico e a unidade de culto. | Fidalgos de Narón
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
← A TERRA DE TRASANCOS OLLADA DENDE OS MOSTEIROS DE XUVIA E DE PEDROSO NA IDADE MEDIA. NARÓN UN CONCELLO CON HISTORIA DE SEU TOMO II
By fidalgosdenaron | Published Agosto 29, 2013 | Full size is 2953 × 1685 pixels
Durvede o Druida, "Doutor", galaico. Por Carlos Alfonzo baixo a miña dirección.
PRISCILIANISMO Anel das Cíes
Trebopala ou Croio Teutático de Celanova, e promptema da entronización, amosando a unidade organizativa do clero galaico e a unidade e universalidade de culto.
Trebopala ou Croio Teutático de Celanova, e promptema da intronización, amosando a unidade organizativa do clero galaico e a unidade de culto.
Marcar a ligazón permanente.
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


langs: es es gl gl gl gl gl gl pt en pt gl gl en gl en en es gl gl es gl en es gl en gl en pt es es en gl en gl en es en gl gl gl es gl en gl en gl en gl gl en gl gl ca pt es gl en en ne gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl en es gl en pt gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it it gl it gl gl gl it gl gl ast ca es ca en fr gl gl pt es en en es es es en gl gl gl gl gl gl en

text:
O PAZO LIBUNCA E JUAN RUIZ DE LUNA | Fidalgos de Narón
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
← LEMBRANZA DUNHA SOLSTICIAL EXPEDICIÓN DE PIRATAS?
DOCUMENTOS GALEGOS INSERIDOS NO CHAMADO CÓDICE 63B, DO MOSTEIRO DE SAN MARTIÑO DE XUVIA, TRANSCRITOS E PUBRICADOS, POR PRIMEIRA VEZ, ENTRE 1991 E 1992, POR A. PENA en Narón, un Concello con Historia de Seu, Tomo II →
A. Pena Graña. Camiños Milenários [1ª ed. xuño de 2010]
Built by the famous Catalan architec Juan Roig for the Montenegro Family in 1922 in line with the finest bourgeois Spirit of the Belle Époque and universal exhibitions of the day, reflecting their aestetics, economic progress, social aplomb, regionalism and deep faith in science and progress,
Pazo Libunca – a galician Manor- houses the most extraordinary collection of Talavera ceramics in Spain, and one of the most oustanding decorative programmes for ceramics, if not the best, signed by the ingenious maestro Juan Ruiz de Luna Arroyo, a disciple of Sorolla.
Juan Ruiz de Luna Arroyo. Pazo Libunca. Lugar de Verruga [“Pequena Altura”], Sedes. Narón
Pazo Libunca. Construído polo famoso arquitecto catalán Juan Roig para a familia Montenegro en 1922, recollendo o mellor do espírito da burguesía da Belle Époque e das exposicións universais, co seu matiz de estética, de pujanza económica, de satisfacción social, de regionalismo e de enorme fe na ciencia e no progreso.
O Pazo Libunca alberga a máis extraordinaria colección de cerámica de Talavera de España, e un, senón o mellor, dos máis extraordinarios programas decorativos en cerámica do mundo, asinado polo xenial mestre, discípulo de Sorolla, Juan Ruiz de Luna Arroyo.
Juan Ruiz de Luna Arroyo. Grutesco. Pazo Libunca.
Quen non coñece hoxe a cerámica de Talavera?
Is there anyone who is unfamiliar with ceramic creations from Talavera?
Juan Ruiz de Luna Arroyo. Fonte de Mulleres. Pazo Libunca
Talavera, xunto a Sevilla constitúese xa no primeiro terzo do século XVI, cando a cerámica española, Paterna, Manises, incorpora e desenvolve o rico repertorio renacentista, no mellor centro de Europa pola súa elegancia e forza decorativa.
Talavera, together with Seville, rose to fame in the first third of the 16th century, when Spanish ceramics, mainly from Paterna and Manises in the province of Valencia, began incorporating and developing the rich Renaissance repertoire in the most industrious hub for ceramics in Europe, upholding the ideal of elegance and decorative appeal.
Grutesco e cano da ‘Fonte dos Peixiños’. Pazo Libunca
There were many great masters of Spanish decorative ceramics, but perhaps the greatest genius of all who shone with a light of his own in the decorative arts was none other than Juan Ruiz de Luna Arroyo.
Juan Ruiz de Luna Arroyo, sinatura no banco do ‘Painel da Feira’. Pazo Libunca
Juan Ruíz de Luna Rojas flanqueado polos seus fillos, Rafael (esquerda), e Juan Ruíz de Luna Arroyo.
Juan Ruiz de Luna Arroyo, naceu no seo dunha familia de ceramistas en Talavera o 21 de marzo do ano de 1889.
Juan Ruiz de Luna Arroyo was born into a family of ceramists in Talavera one 21st of March 1889.
Soubo conxugar coa tradición familiar a formación académica, ingresando en 1914 na Escola de Cerámica de Madrid.
He learned whow to combine the family tradition with academic training and enrroled in the Madrid School of Ceramics in 1914.
A firma Ruiz de Luna -segundo Mª Isabel Hurley, a quen seguimos aquí-, dáse a coñecer no Salón das Artes Decorativas de Madrid en 1916 e 1917, celebrando súa primeira exposición individual nos salóns do Palacio Arzobispal de Sevilla en 1918.
The name of Ruiz de Luna, according to historian Maria Isabel Hurley Molina, whose research we are indebted to here, whas first publicly shown at the Decorative Arts Exhibition in Madrid in 1916 and 1917, and he held his first individual exhibition in the halls of the Archbishop’s Palace in Seville in 1918.
Músicos. Pazo Libunca. Lugar de Verruga, Sedes, Narón
His most fructiferous period in respect of his artistic achievements, his greatest works and perhaps also the happiest time of his life, was from 1919 to 1922, the years in which Juan Ruiz de Luna Arroyo, the finest ceramicist of all times, designed an ambitious iconographic programme for the Pazo Libunca.
Pazo Libunca. Gando vadeando o río
No que respecta á calidade dos seus logros artísticos destaca sen dúbida como o mellor, o máis fructífero, e aínda o  periodo máis feliz da súa vida,  entre 1919 e 1922.
Os anos nos que Juan Ruiz de Luna  Arroyo, o mellor ceramista de todos os tempos, deseñou o ambicioso programa icnográfico decorativo do Pazo Libunca.
Festa Popular. Obra asinada por Juan Ruiz de Luna sobre o monumental banco do Pazo.
En efecto en Libunca o mestre realizou o seu soño de lograr aplicar á cerámica as tonalidades da pintura e, sobre todo a cor, do seu admirado Sorolla, de quen Ruiz de Luna tomaba clases de colorido desde 1919.
Indeed, at Libunca the master materialised his dream of applying the tonalities of Painting to his ceramic works, and above all the colours of his mentor Sorolla, from whom Ruiz de Luna had received classes in colouring since 1919.
Ese ano regaloulle ao seu mestre este magnífico jarrón de 72 cm. de altura, conservado no Museo Sorolla (Nº invº C 233) decorado coa técnica ceramista herdada do Século XVIII.
That year he gave his master this magnificent vase measuring 72 cm in height, now preserved at the Sorolla Museum (inv. No. C 233) decorated with a ceramic technique from the 18 century.
Juan Ruiz de Luna traballou no Pazo Libunca no mellor e maís feliz momento da sua carreira artística, cando, en exposicións individuais no Norte de España, aproveitando o importante encargo, daba a conocer seu traballo de cerámica e pintura -Casino de Santander en 1921; Casino de Bilbao en 1922-.
Juan Ruíz de Luna worked at the Pazo Libunca manor at one of the most productive and happiest times of his artistic career. When his individual exhibition in the north of Spain were at their height, and he published many of his ceramic Works and paintings as a spin-off to the important commissions he received, such as the Santander Casino in 1922.
Juan Ruiz de Luna Arrollo Pazo. Collendo agua na Fría Fontana. Pazo Libunca : “[…] en Libunca o mestre realizou o seu soño de lograr aplicar á cerámica as tonalidades da pintura e, sobre todo a cor, do seu admirado Sorolla […]”.
Os paneis do Pazo Libunca proban de modo incontestable que xa entón a súa paleta cerámica conseguira ter as mesmas cores que as do óleo o das acuarelas coas que tomou do natural os apuntes pasados logo a cerámica.
The panels at Pazo Libunca are indisputable proof that his ceramic palette had already managed to incorporate the very same colours that oil painters might use, as well as the subtle tones or watercolours that he transposed into ceramic masterpieces.
André J. Pena Graña 2010
Esta obra atópase baixo unha licenza internacional Creative Commons BY-NC-ND 4.0. Calquera forma de reprodución, distribución, comunicación pública ou transformación desta obra non incluída na licenza Creative Commons BY-NC-ND 4.0 só pode ser realizada coa autorización expresa dos titulares, salvo excepción prevista pola lei. Pode acceder Vde. ao texto completo da licenza nesta ligazón: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.gl
André Pena, funcionario de carreira historiador, arqueólogo e arquiveiro do Concello de Narón, é doutor en arqueoloxía e historia antiga e decano do Instituto Galego de Estudos Celtas IGEC. Especializado no estudo das Relixións da Antigüidade; da Relixión Celta e a súa influencia no presente Cristián; da Mitología comparada; das Institucións Celtas e Indoeuropeas; dos Santuarios Celtas; da Orixe pagana e o presente cristián do Camiño de Santiago e de San Andrés e da Historia Antiga, Medieval e Moderna de Galiza.
View all posts by fidalgosdenaron →
Esta entrada foi publicada en Arte Naronés. Ligazón permanente.
← LEMBRANZA DUNHA SOLSTICIAL EXPEDICIÓN DE PIRATAS?
DOCUMENTOS GALEGOS INSERIDOS NO CHAMADO CÓDICE 63B, DO MOSTEIRO DE SAN MARTIÑO DE XUVIA, TRANSCRITOS E PUBRICADOS, POR PRIMEIRA VEZ, ENTRE 1991 E 1992, POR A. PENA en Narón, un Concello con Historia de Seu, Tomo II →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Celtic Common Law in The Cradle of the Celts of Atlantic Europe. The “Terra de Trasancos” as a paradigm
Narón Fidalga Cidade. La Rehabilitación De Títulos Históricos. Por Alfonso de Prado Fernández-Canteli. Secretario del Ayuntamiento de Narón
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
Gallaecia. A Terra d… en Dez cousas que debes saber sob…
fidalgosdenaron en Dez cousas que debes saber sob…
María del Pilar Garc… en Dez cousas que debes saber sob…
jesus rosendo quiza… en BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS AS…
fidalgosdenaron en PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE…
ETNOARQUEOLOXIA INSTITUCIONAL DE NARON
HISTORIA DE NARÓN E A TERRA DE TRASANCOS
1.869 comentarios de spam bloqueados polo Akismet
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: pt es gl gl gl gl pt gl en en gl gl pt en gl pt en gl gl gl pt pt en en en gl gl pt pt en en gl gl pt pt en gl gl gl gl gl gl pt pt pt en en en pt en pt gl gl gl pt pt pt en en en gl gl gl gl pt pt en en gl pt en gl pt en gl gl gl gl pt gl pt en es en gl pt en es es es en gl pt gl es gl gl pt pt en en en gl gl gl en gl gl es pt en pt en pt en gl pt en en gl gl gl gl gl en gl ca pt es gl en en ne gl gl en gl en gl pt gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl en es gl en pt gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it it gl it gl gl gl it gl gl ast ca es ca en fr gl gl pt es en en es es es en gl gl gl gl gl gl en

text:
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG | Fidalgos de Narón
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA →
ADDECET: Sendo obxectivo estratéxico do Goberno galego a promoción das relacións cos países de lingua portuguesa, este historiador e arqueólogo do Concello de Narón, se suma ao Goberno  e o Parlamento galego que aprobou, por unanimidade, o 11 de marzo de 2014,  a Lei Valentín Paz-Andrade para o aproveitamento da lingua portuguesa e vínculos coa lusofonía  O historiador e arqueólogo da Câmara municipal de Narón, sendo objectivo estratégico do Governo galego a promoção das relações com os países de língua portuguesa, se suma ao Governo e o Parlamento galego que aprovou, por unanimidade, o 11 de Março de 2014, a  Lei Valentín Paz-Andrade para o aproveitamento da lingua portuguesa e vínculos coa lusofonía
Preservada polo tempo, a natureza absolutamente virxe aínda, en feliz conjunción coa etno-arqueología, deu moito a esta costa de O Val, feita para colmar todas as aspiracións, convertendo en colosal e magnífico este pequeno tramo costeiro de Narón que mira ao Atlántico, ideal para percorrer en barco, en kayak, para pasear, para ver as aves, para practicar a caza, a pesca ou o mergullo.
The existence of natural landscapes still completely pristine today, and the fortuitous combination of these with an ethno-archaeological history preserved over time, give the coast of O Val its breathtaking qualities, and make a small stretch of cosastline colosal in terms of its magnificent attractions. It is an ideal destination for touring by boat, by kayak, or on foot, as well as for hunting, fishing, and scuba diving.
Algúns, os que chaman erosión ao noso escultor, sosteñen que se deben ao azar as espectaculares cores que visten rochas de singulares formas que cobran vida e cárganse de lendas grazas a imaginación.
Alguns, os que chamam erosião ao nosso escultor, sustêm que se devem ao azar as espectaculares cores que vestem rochas de singulares formas que cobram vida e carregam-se de lendas graças a imaginação.
Some, who consider erosion to be nature’s sculptor, believe the spectacular colours shown by the uniquely formed rock formations are a product of chance, which come to life and have inspired the imagination to create legendary tales.
Sobre algún dos altos acantilados de Europa aínda virxes, vento e mar desencadeados na costa batida por olas xigantes do Atlántico brindan un grandioso espectáculo wagneriano. Ninguén ten que reservar entradas. Sobre algún dos altos acantilados de Europa aínda virxes, vento e mar desencadeados na costa batida por olas xigantes do Atlântico brindan un grandioso espectáculo wagneriano. Ninguén ten que reservar entradas. On some of Europe’s highest cliffs, still pristine, the winds and seas unleashed on the coast, which is battered by gigantic waves of the Atlantic, produce a spectacle of Wanerian proportions, but with no tikets required.
Fraxil e continamente exposta a costa dende Ferrol a Ortegal, logrou, pese aos erros de onte, conservar indemne boa parte da súa integridade litoral, marinas, dunas, lagos de auga doce, ríos, prados enseñoreados polo caravel mariño, orquídeas e flores salvaxes, enseadas e acantilados, como estes de O Val, Narón, nos que se refuxan colonias de paxaros mariños.
Illas e illotes inzados de lendas, sucédense e adoptan, segundo lugares, formas e cores diferentes, cada hora a costa cambia, flutúa con maxia propria.
Fragile and ever-exposed, the coast from Ferrol to Ortegal managed, owing to the chances of history, to preserve undamaged the major part of its littoral integrity, estuaries, dunes, inlets, freshwater lakes, green meadows lording over the sea carnations and wild flowers, coves and cliffs, such as those at O Val, Narón, where colonies of seabirds find refuge.
Islands and islets full of legends are inherited and adopted, according to various spaces, forms, and colors. Every hour the coast changes, shimmering wiht its own magic.
Apreciamos como lugares de relaxamento os esquecidos carreiros costeiros entre capeliñas de Santos e Barcos de Pedra, de berce precristián e celta: San Xiao do Trebo, Santo André  de Teixido, Santa Comba, San Cristovo.
Peregrinos, camiñantes ou sendeiristas emociónanse ante a inmensidade do Océano cando o Camiño, antes de bordear o Cabo Prior ata San Cristovo das Serpers e as súas Areas do Paraiso, salva os Montes da Lagoa e Vilarquinte (O Val, Terra de Trasancos) entre os mais altos cantís de Europa.
Cherished as places for relaxation are the forgotten coastal paths between the small chapes of Saints and Stone Boats, of  pre-Christian and Celtic origins: San Xiao do Trebo, Santo André de Teixido; Santa Comba, and San Cristovo.
Pilgrims and trail walkers find their emotions stirred before the inmensity of the ocean when the path greets the Montes da Lagoa and Vilarquinte [O Val, Terra de Trasancos], among the highest cliffs in Europe.
Aquí descobrese a intimidade das pequenas calas arroladas no oco dos acantilados, as escondidas praias, Lopesa; Hortiña; Casal; Ponzos, de fina area añiñadas entre Cabos rochosos e as estratéxicas escarpas onde se pesca a excelente esquiva robaliza.
Aquí a marcha a pé ten un feudo de seu. Cada pedra do camiño ten un nome propio. garda unha história ou un segredo.
Aqui a marcha a pé tem um feudo de seu. Cada pedra do caminho tem um nome próprio. guarda uma história ou um segredo.
Tal vez foi Deus o artista que estendeu sobre as rochas, as lousas e os granitos a divina paleta de grises, de ocres, de verdes, de rosa alaranxado, desde os incribles granates e azuis, ao negro acibeche.
Hai quen sostén que Galiza foi impresa pola man dereita de Deus, ao descansar sobre ela tras crear o mundo, e que as rias son os seus dedos…
Quén senón encheria de inclibles historias cada recanto da nosa costa, cada praia, cada río, cada monte?
Sexa quem sexa o autor, o sendeiro é a estrada do artista e a súa obra revélase paseando, saborease tomando un baño. A entrada é gratuita. Que ninguén espere un caos nesta galería onde cada día nos cambian a instalación.
Punta Ferruxeda. Que agradable é bañarse logo de percorrer os acantilados en busca de secretas e exclusivas praias onde non fallan nunca as fontes de auga e as cascadas dos pequenos ríos. Que agradável é banharse depois de percorrer os alcantilados em busca de secretas e exclusivas praias onde não falham nunca as fontes de água e as cascadas dos pequenos rios.  Esta fervenza do Rio da Fonte dos Tres Alcaldes, onde a noite de San Xoan un gaiteiro toca unha gaita co punteiro e roncóns de ouro, é a crica que separa Narón de Ferrol. What pleasures await those swimmers who descent the cliffs in serach of the secret an exclusive beaches, where springs and waterfalls from the small rivers appear in abundance?
Tal vez foi Deus o artista que estendeu sobre as rochas, as lousas e os granitos a divina paleta de grises, de ocres, de verdes, de rosa alaranxado, desde os incríveis granates e azuis, ao preto acibeche.
Há quem sustém que Galiza foi impressa pela mão direita de Deus, ao descansar sobre ela trás criar o mundo, e que as rias são os seus dedos…
Quén senão encheria de incríveis histórias a cada recanto da nossa costa, a cada praia, a cada rio, a cada monte?
Seja quem seja o autor, o sendeiro é a estrada do artista e a sua obra revela-se paseando, saborease tomando um banho. A entrada é gratuita. Que ninguém espere um caos nesta galería onde a cada dia nos mudam a instalação.
Perhaps it was God the artis who laid out, over the rocks, the flagstone, and the granite, the divine palette of grays, of ochres, of greens, of pinks and oranges, from the incredible garnets and azures, to the jet black.
There are those who believe that Galicia is the impression of God’s right hand, left as he rested after creating the world, and that the wide river inlets, the “rías” are his fingers…
Who else could fill each niche of our coast, each beach, each river, each mountain, with such incredible stories?
Pola costa de O Val, no Mar, entre algúns dos máis esgrevios acantilados de Europa, caminantes e peregrinos se achegan a un mirador único sobre o Océano e o Val de Trasancos: o Curro Neolítico do Monte de A Lagoa, construcción dos primeiros pastores da Europa Atlántica – o primeiro ‘causewayed enclosure’ ou henge atopado en España- e privilexiado observatorio ou penetran nos segredos dos costumes funerários dos constructores dos enigmáticos túmulos. Pela costa do Vale, no Mar, entre alguns dos mais esgrevios alcantilados da Europa, caminantes e peregrinos se achegam a um mirador único sobre o Oceano e o Vale de Trasancos: o Curro Neolítico do Monte da Lagoa, construcción dos primeiros pastores da Europa Atlántica – o primeiro ‘causewayed enclosure’ ou henge encontrado em Espanha- e privilegiado observatório ou penetram nos segredos dos costumes funerários dos constructores dos enigmáticos túmulos. On the coas of O Val, by the sea, among some of the highest and most rugged cliffs in Europe, hikers and pilgrims approach a unique lookout point over the ocean and the Trasancos Valley. Here is found the Neolithic Curro “causewayed enclosure-“of Monte de A Lagoa, built by the first herders of Atlantic Europe. The wiew is exceptional, and visitors can penetrate the mysteries of the funeral custom of the builders of the enigmatic tombs.
Whoever the creator may be, the trail is the highway of the artist and the work of art is revealed as one walks througth, and relished while having a swim. The price of admission is free. It’s an art gallery where each day the exhibition changes.
No Mar, afondar nas milenarias raíces Europeas e Celtas do Área Cultural Atlántica, que conserva en Galiza como viviente fósil as pegadas do antiguísimo imaxinario, atopamos a chave que desvela os segredos dunha mitología viva: os omnipresentes Mouros, a Serpe con Ás e conchas da Praia da Lopesa, o Mouro gaiteiro da Fonte dos Tres Alcaldes, A Moura e os durmientes da Molexa, etc. No Mar, aprofundar nas milenárias raízes Européias e Celtas do Área Cultural Atlántica, que conserva na Galiza como viviente fóssil as pegadas do antiguísimo imaxinario, encontramos a chave que desvela os segredos de uma mitología viva: os omnipresentes Mouros, a serpe com asas e conchas da Praia da Lopesa, o Mouro gaiteiro da Fonte dois Três Alcaldes, A Moura e os durmientes da Molexa, etc. With The Sea, the roots of the European and celtic people of the Atlantic Culture Area are found, deepened trhough the millenia, where the secrets of antiguity’s imagination are kept. Here we find the key that unlocks the mysteries of mythological life: the omnipresent Mouros, found among the waves and seashells on the beach of the Lopesa, the Mouro bagpiper of the Tres Alcaldes spring, A Moura and the sleeping horsemen of the Molexa, etc.
O Val é a única parroquia de Narón que mira ao Atlántico. No punto máis septentrional da alta e illada costa, adiantada no mar, case formando unha illa, transversalmente fendida por unha galería producida pola erosión mariña, pola que circula o auga, érguese a Pena Lopesa, um esgrevio penedo, como un asparón batido polo mar.
Outra grande fendedura separou a Pena Lopesa dos Montes de Vilarquinte formando unha península ao derrubarse un cantil de inaccesibles paredes vertical e de corenta e dous metros de altura.
A Lopesa é una dos centos de castros atlánticos destruídos pola forza do mar nos fisterras europeos dos que os mariñeiros contan vellas historias a carón das lareiras nas longas noites de inverno.
O Val é a única freguesia de Narón que mira ao Atlântico. No ponto mais septentrional da alta e isolada costa, adiantada no mar, case formando uma ilha, transversalmente fendida por uma galería produzida pela erosião marinha, pela que circula o água, érguese a Pena Lopesa, uma esgrevia pena, como um asparão  batido pelo mar.
Outra grande fendedura separou a Pena Lopesa dos Montes de Vilarquinte formando uma península ao derrubar-se um cantil de inaccesívels paredes ,vertical e de quarenta e dois metros de altura.
A Lopesa é um dos centos de castros atlànticos destruídos pela força do mar nos fisterras europeus dos que os marinheiros contam velhas histórias ao rente das lareiras nas longas noites de Inverno.
The Val is the only parish in Narón with a view of the Atlantic. And that’s a view! At the northernmost point of this high and isolated coast, the Pena Lopesa stands above the swirling waters, a rocky escarpment like spindle, battered by the waves.
Another great fissure separated the Pena Lopesa from the Vilarquinte hills, forming a peninsula through the collapse of a cliff with inaccessible vertical walls over 300 feet high.
A Lopesa is one of the hundreds of Atlantic Iron Age forts “castros” destroyed by the forces of the sea in the European headlands, of which the mariners tell traditional tales around Galician dining tables during the long winter nights.
Eva Merlán Bollaín. Contos e Lendas de Trasancos de tradición oral. Concello de Narón Ed. (2000)
Na pena Lopesa, no tempo dos Mouros, os fermosos, élficos e leucodermos, seres míticos galegos, un poderoso rei custodiaba un fabuloso tesouro. O rei saía a cazar aos montes de Vilarquinte estendendo unha ponte levadiza e virando as ferraduras do cabalo para enganar a os seus inimigos, uns reis nefandos que querían roubarlle o tesouro.
Un dia estes reis, reunindo un grande exército, acamparon no monte, fronte a Lopesa.
Eva Merlán Bollaín. Contos e Lendas de Trasancos de tradición oral. Concello de Narón Ed. (2000)
Na pena Lopesa, no tempo dos Mouros, os formosos, élficos e leucodermos, seres míticos galegos, um poderoso rei custodiava um fabuloso tesouro. O rei saía a caçar  aos montes de Vilarquinte estendendo uma ponte levadiza e virando as ferraduras do cavalo para enganar a os seus inimigos, uns nefandos reis que queriam roubar-lhe o tesouro.
Um dia estes reis, reunindo um grande exército, acamparam no monte, fronte a Lopesa.
At the Pena Lopesa [pena is a Galician Celtic word penn meaning “head”, and “rock”, because rocks are like heads, rising on earth], in the times of those wonderful, light-skinned elfin beings from Galician mythology, the Mouros, a powerful king guarded a fabulous treasure. The king would go hunting in the woods of Vilarquinte, laying down a drawbridge an reversing his horse’s horseshoes to fool his enemies, nefarious kings who sought to rob him of his treasure.
One day those kings gathered a great army, camping out on the woods in front of Lopesa
Tras sete anos de asedio, e a piques de se render pola fame, o rei Mouro argallou de botar aos paxaros o derradeiro ferrado de trigo que tiña.
Trás sete anos de assédio, e preste a se render pela fome, o rei Mouro argallou de deitar aos passaros o derradeiro ferrado de trigo que tinha.
After seven years of siege, and on the verge of surrender because of hunger, the Mouro King cleverly threw his last bushel of wheat to the birds.
Entón os sitiadores, levantando o cerco se marcharon, pensando que o Mouro tiña comida a fartar para moitos anos.
Então os sitiadores, levantando o cerco se marcharam, pensando que o Mouro tinha comida a fartar para muitos anos.
Seeing this, the besiegers lifted their barricades and marched away, convinced that the [*O]Mouro had an abundance of food to last for years.
Pero a Lopesa ainda reserva outras lendas. A Pena Lopesa, “Lobo” dominante sobre os esgrevios cantís, comparte cunha pena idéntica: a chamada Wolf ’s Crag, “Pena Do Lobo” de Escocia, unha lenda similar e algo mais.
A Pena Lopesa toma o seu nome de Lopo [do lat. lupus, “lobo”] de Lago, membro dunha importante liñaxe do Val, sen dúbida descendente dos autóctonos Petriz da casa de Trava. O apelido Lago –pois claro está O Val non ten lagos de auga doce– signifíca mámoa, como a que está non lonxe da Lopesa sobre os montes de Vilarquinte. Chamados na documentación medieval lacos antiquos, ou lagos, “túmulos ou mamoas”, abundan na parroquia.
De Lopo de Lago proclaman descender Juan Fernández de Lago e os seus fillos, Pedro de Lago, escudeiro de Santa Maria a Maior do Val, señor de Belote e do Couto de Baltar, e o escudeiro Gonzalo de Lago, o “postromeyro” que herdaría estes títulos; outro irmán foi o señor de Vilacornelle, Lopo Alonso de Lago.
Mas a Lopesa ainda reserva outras lendas. A Pena Lopesa, “Do Lobo” , dominante sobre os esgrevios cantís, partilha com uma pena idêntica: a chamada Wolf ‘s Crag, “Pena Do Lobo” da Escócia, uma lenda similar e algo mais, o primeiro episodio de violencia de xénero documentado na Terra de Trasancos.
A Pena Lopesa toma seu nome de Lopo [do lat. lupus, “lobo”] de Lago, membro de uma importante linhagem de O Val, sem dúvida descendente dos autóctonos Petriz; Peres ou Pires da Casa de Trava. O apelido Lago [celta ant. com. loco; lat. lacus, “túmulo”, “tumba”, “fosa”], -pois claro está O Val não tem lagos de água doze-, signifíca “mámoa”, como a que está, não longe da Lopesa, sobre os montes de Vilarquinte. Abundan na freguesia estes túmulos ou mamoas, chamados na documentação medieval “lacos antiquos et mamolas”.
No segundo terzo do século XVI, no ‘Recuento de las Casas Antiguas del Reino de Galicia’ escribe Vasco Da Ponte [ou De Aponte]:
No segundo terço do século XVI, no ‘Recuento de las Casas Antiguas del Reino da Galiza’ escreve Basco Da Ponte [ou De Aponte]:
In the mid-16th century, Vasco de Aponte, in the Inventory of the old houses fo the kingdom of Galicia wrote:
Después […] se cuenta la de Lago por muy antigua. Dicen que salieron de Francia y por venir de alta sangre, que había hombres de Don; y créolo porque ay una fortaleza metida en la mar, solar antiguo desta casa, muy acerca de la terra, la cual se llama oi en día la Peña de Don Lope [A Pena Lopesa].
Later […] the house of Lago was very ancient. The say that they left France and that they came from a high bloodline, one of Gentlemen; and I believe this is true because there is a fortress that lies in the sea and an ancient foundation of this house, very close to the land, which is today called the Pena of Don Lope [A Pena Lopesa / Wof’s Crag]
Vasco Da Ponte falando de Gil Pérez de Lago, un persoeiro que situa a principios do século XIV refire outra lenda relacionada coa Pena Lopesa:
Vasco Da Ponte falando de Gil Pérez de Lago, um persoeiro que situa a princípios do século XIV refere outra lenda relacionada com a Pena Lopesa:
Vasco de Aponte refers to another legend related to the Pena Lopesa that speaks of Gil Pérez de Lago, a noble who lived at the begining of the 14th century:
“Esto sería na era de mill y tresçientos y quarenta o cincuenta anos” [á Era Hispánica hai que restarlle 38 anos para saca-la data actual, o ‘anno incarnatione domini”] – di-
[…] Y aquella Peña de don Lope que está metida en la mar es la fortaleza del solar de Lago. […] de manera que tiene fama, que en todo el obispado de Mondoñedo, de siete u ocho casas que son allá, era la más antigua según fama y más poderosa”.
Narón II (1992), 384, 385
“This would be in the year one thousand three-hundred and forty or fifty” [38 years must be subtracted from Hispanic-era dates to arrive at the modern date or anno incarnatione domini] -He says: “This Gil Pérez of Lago, at that time, and I don’t know why, killed his wife, and because of this he lost his lands and titles, and the house fell to ruin, and the family name was lost.
Non cabe dúbida de que existiu unha fortaleza nesa pena, sendo a pedra seguramente reutilizada e levada a outro lugar [seguramente a un depósito de pedras cercano, nos montes de Vilarquinte], pero se encontraron no lugar restos de tellas e cerámica vidrada medieval.
Sustén D’Aponte que nesta fortaleza Gil Pérez de Lago matou á sua mulher propiciando a ruína da casa a meados do século XIV:
Gil Pérez de Lago disposto a matar a sua esposa por Carlos Alfonzo. in O Val, A Sua Historia.
“Este Gil Pérez de Lago en este tiempo, no se por qué caso, mató a su muger; por lo cual perdió sus tierras y señoríos, y de allí quedó la casa baxada; y perdió el apellido, aunque aún tienen las armas”. Narón II (1992), 370; 384, 385
Sendo os Lago “petristas” ou legalistas, partido representado na Terra de Trasancos polo exiliado alcalde de Ferrol Nuno Freire de Andrade, Mestre da Orde de Crhistus, o abaixamento do Lago, donos de extensas  propiedades en Lago, Lourido, Tires e Valdoviño, podería deberse, a súa oposición ao cabeza do partido “golpista” mal chamado “trastamarista”, Fernán perez de Andrade O Boo, irmán do anterior.
Con todo a atribuíble á Pena Lopesa [Pena de Lopo, “Lobo”] podería ser eco de una lenda celta de tipo “melusino”, fixada á liñaxe dos Lago, pois en Escocia Walter Scott recolleu, nun escenario en todo idéntico, exactamente a mesma lenda, con morte da prometida polos ciumes do nobre, e con a Casa abaixada.
Sendo os Lago “petristas” ou legalistas, partido representado na Terra de Trasancos pelo exilado alcalde do Concello de Ferrol, Nunho Freire de Andrade, Mestre da Ordem de Crhistus, o abaixamento dos Lago, donos de extensas propriedades em Lago, Lourido, Tires e Valdovinho, poderia dever-se, a sua oposição ao cabeça do partido “golpista” mal chamado “trastamarista”, Fernán perez de Andrade O Boo, irmão do mencionado Nunho.
Contudo a lenda atribuíble à Pena Lopesa [Pena de Lopo, “Lobo”] poderia ser eco de um relato celta de tipo “melusino”, fixada à linhagem dos Lago, pois na Escócia, Walter Scott recolheu, num promontório em todo idêntico, exactamente a mesma lenda, com morte da prometida pelos ciumes do nobre, e com a Casa abaixada.
The Lago were “petristas” or legalists, the political party represented by the mayor of Ferrol, Nuno Freire de Andrade, Master of the Order of Christ. The fall of the Lago family, owners of extensive property in Lago, Lourido, Tires, and Valdoviño, may have therefore been due to opposition to the head of the “trastamarista” party, Fernán Pérez de Andrade O Bóo,  brother of the mentioned Nuno. In the end, the legend regarding the Pena Lopesa [Pena de Lopo, “Lobo”] could actually be a Celtic “melusino -type” legend, since in Scotland, Walter Scott collected an nearly identical legend, including the death of a bride because of the noble’s jealousy and the fall of the House.
WOLF’S CRAG (SCOTLAND) AND PENA LOPESA (GALIZA). WE HAVE TWO ROCKS, WITH THE SAME NAME AND THE SAME FOLKLORE? WHAT A COINCIDENCE!
Lopesa e Lothian. “The imaginary castle of Wolf’s Crag has been identified by some lover of locality with that of Fast Castle. The Author is not competent to judge of the resemblance betwixt the real imaginary scenes, having never seen Fast Castle except from the sea. But fortalices of this description are found occupying, like ospreys’ nest, projecting rocks, or promontories, in many parts of the eastern coast of Scotland, and the position of Fast Castle seems certainly to resemble that of Wolf’s Crag as much as any other, while its vicinity to the mountain ridge of Lammermoor renders the assimilation a probable one”. Walter Scott Bride of Lammermoor. The Lammermuir Hills are a range of moors which divide East Lothian to the north from Berwickshire in the Scottish Borders to the south. The fictional castle “Wolf’s Crag” has been identified with Fast Castleon the Berwickshire coast. [Sir Walter] Scott stated that he was “not competent to judge of the resemblance… having never seen Fast Castle except from the sea.” He did approve of the comparison, writing that the situation of Fast Castle “seems certainly to resemble that of Wolf’s Crag as much as any other”>> Wikipedia, sub vocabulo The Bride of Lammermoor published in 1819.
“Saberás que o vrao pasado, mentras facía apontamentos na costa de Esat Lotien e en Berbwickhire, interesoume visitar as montaña de Lammermoor, porque me dixeron que había en aquela rexión algunhas antigas ruinas. As que mais me sorprenderon foron as ruinas dun antigo castelo, no cal existiu unha vez ese cuarto isabelino coma ti o chamas. Pasei dous ou tres dias nunha granza próxima, cuxa vella dona coñecía moi ben a historia do castelo e os sucesos que tiveron lugar nel. Un destes era tan interesante que me sentía atraído igualmente a debuxar a paisaxe das vellas ruínas e a representar nunha novela, os singulares acontecementos ocorridos alí. Eis as miñas notas […]
Armas de Sir Walter Scott con a Muller Mariña , como os galegos Mariño e  os irlandeses Ellis
[…] xa había tempo que o ruxido do mar anunciaba aos viaxeiros o seu bater co cantíl, en cuxo cume, pendurara o seu niño, como o dunha mariña águia, o fundador da fortaleza […] [chamada] a Torre [do Lobo] solitaria e espida. Situada nunha rocha saínte sobre os mar do Norte. Por tres lados, as rochas eran inaccesibles. Polo cuarto, cara a terra, protexérase antigamente a entrada por medio dun foxo e dunha ponte levadiza.
Fast Castle. Berwikshire. Rev. John Thomson pinxit, John Horsburgh Sculptit. Wikimedia Commons. Gravado S. XIX.
Esta historia, que pola súa forza dramática deu orixe a dúas óperas, foi atribuida por Walter Scott, a unha familia nobiliaria escocesa.
‘AY UNA FORTALEZA METIDA EN LA MAR MUY ACERCA DE LA TERRA’
“Después […] se quenta la de Lago por muy antigua. Diçen que salieron de Françia y por venir de alta sangre, que havía hombres de Don; y créolo porque ay una fortaleza metida en la mar, solar antiguo desta casa, muy acerca de la terra, la cual se llama oi en dia la peña de don Lope”. Narón II (1992),  384, 385
D’Aponte sustém que nesta fortaleza Gil Pérez de Lago “Esto sería na Era (psv. error por a. D.) de mil y tresçientos y quarenta o cinquenta años”, matou á mulher propiciando a ruína da casa a meados do século XIV
PENA LOPESA: “Este Gil Pérez de Lago en este tiempo, no se por qué caso, mató a su muger; por lo cual perdió sus tierras y señoríos, y de allí quedó la casa baxada; y perdió el apellido, aunque aún tienen las armas” Narón II (1992), 370; 384, 385 FAST CASTLE OR WOLF’S CRAG CASTLE:  ‘I resided for two or three days at a farmhouse in the neighborhood, where the aged goodwife was well acquainted with the history of the castle, and the events which had taken place in it. One of these was of a nature so interesting and singular, that my attention was divided between my wish to draw the old ruins in landscape, and to represent, in a history-piece, the singular events which have taken place in it. Here are my notes of the tale […] […] My friend, Mr. Sharpe, gives another edition of the tale. According to his information, it was the bridegroom who wounded the bride. The marriage, according to this account, had been against her mother’s inclination, who had given her consent in these ominous words: “Weel, you may marry him, but sair shall your repent it.”     Walter Scott
as duas rochas, Pena Lopesa e Wolf’s Crag, paralelas histórias, comum nome , comum -diríamos hoje- violência de gênero, comum destruição e decadência da Casa…a rocha escocesa inspirou uma grande novela de Sir Walter Scott e várias óperas, a rocha galega, inspirounos con Eva Merlán nos seus Contos e Lendas de Trasancos e con Carlos Alfonzo, na  nosa Historia de O Val, Narón.
“[…] my attention was divided between my wish to draw the old ruins in landscape, and to represent, in a history-piece, the singular events which have taken place in it [o marido matou a mulher propiciando a ruína da casa] . Here are my notes of the tale […] […] My friend, Mr. Sharpe, gives another edition of the tale. According to his information, it was the bridegroom who wounded the bride. The marriage, according to this account, had been against her mother’s inclination, who had given her consent in these ominous words: “Weel, you may marry him, but sair shall your repent it.”     Walter Scott
AS VECES A LENDA ESCONDE UNHA VERDADE/ AS VEZES A LENDA ESCONDE UMA VERDADE/SOMETIMES LEGEND HIDES A TRUTH
A absoluta concordancia topográfica e temática entre as dúas lendas, a novelada por Scott e aposta a unha familia nobiliaria escocesa, e a referida por Vasco de Aponte, aposta á sua vez, a unha coñecida familia galega, de O Val, os Lago, fainos pensar que poderia deberse a algo máis que a casualidade.
A absoluta concordancia topográfica e temática entre as duas lendas, a novelada por Scott e aposta a uma família nobiliaria escocesa, e a referida por Basco de Aponte, aposta à sua vez, a uma conhecida família galega, de O Val: os Lago, faz-nos pensar que poderia dever-se a algo mais que a casualidade.
This Story, that by its dramatic force was the inspiration for two operas, was attributed to Walter Scott, from a noble Scottish family, and recounted by Vasco de Aponte, who in turn was part of a noble and well-known Galician  family, the Lagos. We must wander wherther this could be something more than a coincidence.
No alto da Lopesa, hoxe case unha illa exposta ao mar, atopamos moita cerámica procedente da briga ou castro da Idade do Ferro. Como fixemos cos restos do folclore, olas enteiras puderon ser reconstruidas dos esnaquizados fragmentos que sobrebiviron ao vento, a agua e a erosión mariña. Aparecenron tamén anacos e angas de ánforas viñarias romanas que nos falan de luxosas comidas e celebracións, orque os celtas que vivían nestes promontorios atlánticos bebían usualmente sidra, cerveza o viño brancos, inportando por mar, envasado nesas ánforas o viño tinto que viña do sur a grande prezo.
Tamén apareceron as fusaiolas das mulleres que pasaban o dia fiando, seguramente coa cabeza posta nos seus homes e fillos que andaban no mar. Cousas todas elas que nos lembran que para O Val, o Castro da Pena Lopesa é algo máis que outro castro derrubado polo mar [A. Pena]
Con A. López e Ignacio García Novás, subimos ao alto da Pena Lopesa e constatamos como a erosión deixou a vista unha grande cantidade de anacos de olas de de vasillas celtogalaicas da Idade do Ferro, xunto a fragmentos de ferros [cravos], angas de ánforas romanas datables no primeiro terzo do século I, e varias fusaiolas que permiten dar como segura a presenza dun interesante asentamento, unha briga, “castro”, hoxe perdida polo derrube.
É oportuno suliñar como as mesmas formas cerámicas que aparecen na Pena Lopesa repítense no castro de Vilasuso, en Quintá e en xeral no resto dos castros de Trasancos; singularmente está moi estendido un tipo de labio cun particular reborde.
A recente [1990-1991] aparición  de anacos de cerámica similares que conservaban un verniz negro brillante permítenos asegurar que esta cerámica tiña un acabado moi coidado que non se pode apreciar sempre debido á perda do dito engobe ou verniz.
Esta obra atópase baixo unha licenza internacional Creative Commons BY-NC-ND 4.0. Calquera forma de reprodución, distribución, comunicación pública ou transformación desta obra non incluída na licenza Creative Commons BY-NC-ND 4.0 só pode ser realizada coa autorización expresa dos titulares, salvo excepción prevista pola lei. Pode acceder Vde. ao texto completo da licenza nesta ligazón: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.gl
André Pena, funcionario de carreira historiador, arqueólogo e arquiveiro do Concello de Narón, é doutor en arqueoloxía e historia antiga e decano do Instituto Galego de Estudos Celtas IGEC. Especializado no estudo das Relixións da Antigüidade; da Relixión Celta e a súa influencia no presente Cristián; da Mitología comparada; das Institucións Celtas e Indoeuropeas; dos Santuarios Celtas; da Orixe pagana e o presente cristián do Camiño de Santiago e de San Andrés e da Historia Antiga, Medieval e Moderna de Galiza.
View all posts by fidalgosdenaron →
Esta entrada foi publicada en ETNOARQUEOLOXÍA. Ligazón permanente.
← Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Celtic Common Law in The Cradle of the Celts of Atlantic Europe. The “Terra de Trasancos” as a paradigm
Narón Fidalga Cidade. La Rehabilitación De Títulos Históricos. Por Alfonso de Prado Fernández-Canteli. Secretario del Ayuntamiento de Narón
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
Gallaecia. A Terra d… en Dez cousas que debes saber sob…
fidalgosdenaron en Dez cousas que debes saber sob…
María del Pilar Garc… en Dez cousas que debes saber sob…
jesus rosendo quiza… en BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS AS…
fidalgosdenaron en PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE…
ETNOARQUEOLOXIA INSTITUCIONAL DE NARON
HISTORIA DE NARÓN E A TERRA DE TRASANCOS
1.869 comentarios de spam bloqueados polo Akismet
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: gl es gl gl gl gl gl gl gl en pt gl gl gl gl en en en en en pt pt pt pt en es es es en gl ca pt es gl en en ne gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl en es gl en pt gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it it gl it gl gl gl it gl gl ast ca es ca en fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl en

text:
A historia do Concello de Narón está directamente vencellada co esforzo realizado desde a Administración local para coñecer o pasado da que hoxe é a oitava cidade de Galicia. Foi precisamente este Consistorio pioneiro a nivel autonómico en crear unha historia factográfica, isto é, partindo das súas propias fontes documentais. Hai que remontarse ao ano 1987 para situarnos nos tempos nos que os labores de investigación do pasado desta localidade se intensificaron grazas á decidida aposta económica do goberno local naronés, que non escatimou recursos para paliar a falta de estudos sobre a historia da cidade. MARIÁN FERREIRO DÍAZ, ALCALDESA DO CONCELLO DE NARÓN
← DOCUMENTOS GALEGOS INSERIDOS NO CHAMADO CÓDICE 63B, DO MOSTEIRO DE SAN MARTIÑO DE XUVIA, TRANSCRITOS E PUBRICADOS, POR PRIMEIRA VEZ, ENTRE 1991 E 1992, POR A. PENA en Narón, un Concello con Historia de Seu, Tomo II
O SEGREDO DA PENA MOLEXA. A LUNAR BARCA. CINCO COUSAS QUE DEBES SABER →
Tres cousas que debes saber sobre  Orixe Pagán e Presente Cristián do Camiño de Santiago e de Santo André. Três coisas que deves saber sobre a Origem Pagão e Presente Cristão do Caminho de Santiago e de Santo André
Tras fundar o rei  de Galiza Alfonso IX, en 1208, A Coruña, catro anos antes de facer o propio na Terra de Trasancos coas vilas medievais de Ferrol e Neda, a Cidade Herculina obtivo o monopolio de carga e descarga de barcos e de peregrinos ingleses.
Si a Terra de Trasancos quedaba agora fora do novo circuíto de peregrinación inglesa Que importa?
Precedendo ata ao mesmo cristianismo existía, frecuentado por peregrinos ingleses nos séculos XI e XII, un importante camiño costeiro de peregrinación aos nosos finisterres Atlánticos, a Santiago e á Virxe da Barca, e a Santo André e outros outros santuarios.
Este video libro de Turismo do Concello de Narón conta o pasado pagano e presente cristián deste fermoso Camiño.
After founding the King of Galicia and León, Alfonso IX in 1208 A Coruña, four years before doing the same in the “Terra de Trasancos” with the villages of Ferrol and Neda, the Herculine City obtained the monopoly of loading and unloading of English ships and English pilgrims .
If the “Terra de Trasancos” was now outside the new English pilgrimage circuit, what does it matter?
Preceding even Christianity, an important coastal pilgrimage route to our Atlantic Finisterre [Land’s End], to Santiago and the Virgin of A Barca, and to Santo André [Saint Andrew] and other sanctuaries existed, frequented by English pilgrims in the 11th and 12th centuries.
This video book of Turismo del Concello de Narón tells the pagan past and Christian present of this beautiful Camino
Depois de fundar o rei de Galiza, Alfonso IX em 1208 A Coruña, quatro anos dantes de fazer o próprio na Terra de Trasancos com as vilas medievais de Ferrol e Neda, a Cidade Herculina obteve o monopólio de carga e descarga de barcos e peregrinos ingleses.
Se a Terra de Trasancos ficava agora fora do novo circuito de peregrinación inglesa Que importa?
Precedendo inclusive ao cristianismo existia, frequentado por peregrinos ingleses nos séculos XI e XII, um importante caminho costero de peregrinación a nossos finisterres Atlánticos, a Santiago  à Virgen da Barca,  a Santo André e outros santuários.
Este vídeo livro de Turismo do Concello de Narón conta o passado pagano e presente cristão deste formoso Caminho
Tras fundar el rey de Galicia, Alfonso IX en 1208 A Coruña, cuatro años antes de hacer lo propio en la Terra de Trasancos con las villas medievales de Ferrol y Neda, la Ciudad Herculina obtuvo el monopolio de carga y descarga de barcos y peregrinos ingleses.
Si la Terra de Trasancos quedaba ahora fuera del nuevo circuito de peregrinación inglesa ¿Qué importa? Precediendo incluso al cristianismo existía, frecuentado por peregrinos ingleses en los siglos XI y XII, un importante camino costero de peregrinación a nuestros finisterres Atlánticos, a Santiago y a la Virgen de la Barca, y a San Andrés y otros santuarios.
Este vídeo libro de Turismo del Concello de Narón cuenta el pasado pagano y presente cristiano de este hermoso Camino
Esta obra atópase baixo unha licenza internacional Creative Commons BY-NC-ND 4.0. Calquera forma de reprodución, distribución, comunicación pública ou transformación desta obra non incluída na licenza Creative Commons BY-NC-ND 4.0 só pode ser realizada coa autorización expresa dos titulares, salvo excepción prevista pola lei. Pode acceder Vde. ao texto completo da licenza nesta ligazón: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.gl
André Pena, funcionario de carreira historiador, arqueólogo e arquiveiro do Concello de Narón, é doutor en arqueoloxía e historia antiga e decano do Instituto Galego de Estudos Celtas IGEC. Especializado no estudo das Relixións da Antigüidade; da Relixión Celta e a súa influencia no presente Cristián; da Mitología comparada; das Institucións Celtas e Indoeuropeas; dos Santuarios Celtas; da Orixe pagana e o presente cristián do Camiño de Santiago e de San Andrés e da Historia Antiga, Medieval e Moderna de Galiza.
View all posts by fidalgosdenaron →
Esta entrada foi publicada en ETNOARQUEOLOXÍA. Ligazón permanente.
← DOCUMENTOS GALEGOS INSERIDOS NO CHAMADO CÓDICE 63B, DO MOSTEIRO DE SAN MARTIÑO DE XUVIA, TRANSCRITOS E PUBRICADOS, POR PRIMEIRA VEZ, ENTRE 1991 E 1992, POR A. PENA en Narón, un Concello con Historia de Seu, Tomo II
O SEGREDO DA PENA MOLEXA. A LUNAR BARCA. CINCO COUSAS QUE DEBES SABER →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Celtic Common Law in The Cradle of the Celts of Atlantic Europe. The “Terra de Trasancos” as a paradigm
Narón Fidalga Cidade. La Rehabilitación De Títulos Históricos. Por Alfonso de Prado Fernández-Canteli. Secretario del Ayuntamiento de Narón
DIREITO COMÚN CELTOATLÁNTICO: FIR COIRI OU PENA CALDARIA
A LENDA DA PENA LOPESA LEGEND OF THE WOLF’S CRAG
Constitución Política Celta de Gallaecia : Da Treba á Terra e do Castro á Uilla Medieval / Constituição Política Celta de Gallaecia: Da Treba à Terra e Do Castro à Uilla Medieval. A Terra de Trasancos como paradigma
Gallaecia. A Terra d… en Dez cousas que debes saber sob…
fidalgosdenaron en Dez cousas que debes saber sob…
María del Pilar Garc… en Dez cousas que debes saber sob…
jesus rosendo quiza… en BARCOS DE VAPOR BOTADOS NOS AS…
fidalgosdenaron en PARA QUEN É O PEITE DE OURO DE…
ETNOARQUEOLOXIA INSTITUCIONAL DE NARON
HISTORIA DE NARÓN E A TERRA DE TRASANCOS
1.869 comentarios de spam bloqueados polo Akismet
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.