langs: es en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en en gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl en gl gl en gl gl io gl gl tr es gl pt es gl gl es pt en gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl en gl ko ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Galiza archivos - Página 3 de 9 - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Archive for category: Galiza
O Comité Central convoca o XV Congreso Nacional da UPG para 17 de novembro de 2019
11/06/2019/in Galiza /by UPG
Realizada a valoración dos procesos electorais acontecidos nas últimas semanas. Ler máis →
Fortalecer o nacionalismo popular a camiño da soberanía
12/12/2018/in Galiza /by UPG
Análises e resolucións do Comité Central do Partido reunido no mes de novembro
Nos últimos dous anos o BNG deu pasos importantísimos para reafirmar socialmente o perfil nacionalista, asentar -no mínimo no noso campo- o principio da autorganización e unha práctica en coherencia, consolidar a unidade interna, recuperar iniciativa e iniciar tamén a recuperación de apoios sociais e electorais… Con todo, este camiño de recuperación e avance do nacionalismo non estivo nin está exento de dificultades, quer polas circunstancias externas quer polas nosas propias debilidades. Sobre as primeiras debemos sempre tentar actuar para vencelas. No que ten a ver coas segundas temos a firme determinación de contribuír para superalas o antes posíbel, pois esa é a premisa para podermos avanzar.
É por iso que, nun momento especialmente complexo, tanto por razóns obxectivas como subxectivas ou de conciencia social, en que o nacionalismo ten importantes obxectivos políticos, sociais e electorais no horizonte, debemos estar especialmente preocupados por acertar na maneira de encaralos para lograr que redunden en aumento da organización, da conciencia nacional e do apoio social ao movemento nacionalista.
Nese sentido, os procesos electorais que temos pola frente son unha boa oportunidade para incidir na actividade de organización social, para alargar a organización e a presenza do nacionalismo. Tamén para a clarificación da situación política do País, pois é claro que, polo contexto en que se producen, estas as eleccións municipais van máis alá dun proceso puramente local. É, pois, fundamental incentivar o debate político e ideolóxico e a defensa de alternativas que, referidas á modificación da realidade actual da Galiza, vaian acompañadas ou situadas dentro dunha estratexia que contemple obxectivos máis a longo prazo e que signifiquen contradición ou ruptura co marco vixente.
Entendemos que é preciso facer incidir o discurso especialmente na necesidade dunha forza política nacionalista, denunciando coa máxima claridade e contundencia a onde levou a política de unidade coa esquerda española: anular a presenza de Galiza como nación na política estatal, crear máis abulia e desnacionalización dentro e incitar a deixar o futuro de Galiza nas mans de fóra. O discurso forte do nacionalismo, con linguaxe clara e en chave galega é a mellor maneira de evidenciar que hai política diferente e propia, que non é asimilábel a ningunha outra.
As próximas eleccións europeas permitirán ao nacionalismo dar un paso nunha liña de acción que debe ter continuidade no futuro: a articulación dunha alianza política -con perspectiva de permanencia- das forzas soberanistas da Galiza, Euskalherria e Cataluña, co obxectivo de fortelecer os movementos de liberación nacional das tres nacións. A crítica ao que representa a UE como alianza ao servizo dos intereses das oligarquías e do imperialismo e frente a iso a soberanía das nacións e os intereses populares debe constituír o eixo da actuación política do nacionalismo neste ámbito.
No que atinxe o traballo político e social nos próximos meses, debemos ter presente que o nacionalismo ten en andamento importantes obxectivos políticos e sociais, para alén dos electorais, que non debemos deixar nunca de lado, pois se os lograrmos concluír con éxito permitirán maior capacidade de influencia e o avance das posicións nacionalistas na sociedade galega. Alén diso, debemos procurar axustar adecuadamente na práctica política o xogo entre táctica e estratexia. Deixando sempre claro a defensa do dereito de autodeterminación e que o noso obxectivo estratéxico é unha República da Galiza soberana, debemos promover actuacións tácticas que cuestionen a submisión a Madrid e o impasse político en que a Galiza está ancorada, aínda que sexa só para provocar un debate social que evidencie as contradicións das forzas de obediencia española e as limitacións dun rexime político incapaz de aceptar a mínima mudanza positiva. Nesa mesma liña, contribuír activamente para organizar o descontentamento social contra as políticas antisociais e antigalegas do rexime español, fortalecendo a mobilización social debe ser unha preocupación permanente do noso traballo militante.
Aliás, debemos estar preparados para un deterioro da vida económica, social e política no Estado español aínda maior, que poda afectar a nosa actuación social e institucional. Tamén para a probabilidade de se produciren escenarios de conflitividade política que anulen ou desvirtúen aínda máis o valor da presenza nas institucións. É claro que estamos asistindo a un auxe público das posicións ultra-reaccionarias, avivadas pola apoteose de españolismo promovido polas forzas do rexime, que coloca o debate político no Estado español nunha vía de irracionalidade e de exasperación represiva que aínda se pode agravar. Eis máis unha razón para tentar fortalecer todo o posíbel a nosa estrutura de presenza, influencia e intervención social, para podermos mellor responder e encarar os desafíos que veñan por diante.
Frente á Constitución española, soberanía galega
05/12/2018/in Galiza /by UPG
Hai 40 anos o noso Partido, xunto coa AN-PG, desenvolveu un intenso labor para rexeitar o texto constitucional que pactaran os herdeiros do franquismo coa esquerda reformista española, PSOE e PCE. O BN-PG, que realizou a campaña do referendo sob o slogan “Contra a Constitución española e colonial, un NON galego e popular” opuxo ao rexime unitario e monárquico que o texto deseñaba a alternativa da soberanía articulada nas Bases Constitucionais da Nación Galega.
Catro décadas despois, as razóns que nos levaron a rexeitar a Constitución española continúan vixentes. É máis, neste tempo o noso País sofreu as consecuencias negativas dun sistema político que perpetuou a dependencia e o espolio colonial, colocou os nosos recursos ao servizo da oligarquía española e das transnacionais, propiciou a continuidade do empobrecemento e da emigración, marxinou a nosa lingua e cultura e xerou un rexime autoritario e corrupto, que cercea os dereitos democráticos e as liberdades públicas.
Para responder ás demandas das nacións que ainda facemos parte deste Estado, frente ao exercicio do dereito de autodeterminación que reclamamos as forzas patrióticas, a Constitución optou por un modelo unitario “descentralizado” sobre a base do sistema autonómico. Como xa denunciamos na altura, o modelo autonómico non só non representa unha saída para o exercicio dos dereitos nacionais da Galiza -polo contrario, está pensado para manter a submisión e a dependencia- senón que tampouco é adecuado para dar resposta aos graves problemas sociais e económicos que o noso País ten de enfrentar.
Se nunca foi alén dunha mera descentralización administrativa, hoxe a autonomía, após os reiterados procesos de recentralización, non pasa dunha casca baleira de contido que só é útil para que o rexime español poida manter a ficción dun pretendido autogoberno que na práctica nin existe.
Aliás, o propio rexime político español áchase submerso nunha profunda crise consecuencia da incapacidade de dar saída ao descontentamento social e, fundamentalmente, ás aspiracións de soberanía das nacións. O proceso de independencia da Cataluña deixou ao descuberto o carácter profundamente centralista e antidemocrático do rexime monárquico español. Enfrontada á determinación popular, esencialmente na Cataluña, o rexime reaxe tirando a careta e apostando abertamente polas solucións máis abertamente españolistas, autoritarias e fascistas.
En todo o caso, todo isto non fai máis do que confirmar a inviabilidade de ningunha reforma en sentido progresivo, democrático e de recoñecemento dos dereitos das nacións. A tendencia que estamos vendo vai precisamente no sentido contrario: máis españolización, menos democracia, menos dereitos e máis negación da Galiza e da súa lingua e cultura.
Neste contexto, a defensa da soberanía da Galiza gaña forza como forma de podermos decidir sobre o noso e sentar as bases para resolver os problemas económicos e sociais do noso País, mais tamén como a única maneira de podermos garantir liberdade para a Galiza e democracia para o noso povo. Frente ao rexime español centralista, monárquico e autoritario, a nosa vía só pode ser a dunha República Galega social e democrática. A independencia nacional da Galiza é, hoxe por hoxe, o único camiño.
100 anos de nacionalismo galego
13/11/2018/in Galiza /by UPG
Esta fin de semana fanse 100 anos da realización en 1918 da I Asemblea Nacionalista Galega, organizada polas Irmandades da Fala na cidade de Lugo. Esta asemblea supuxo un salto cualitativo no político: a superación do rexionalismo e o primeiro paso para considerar de Galiza como un país con capacidade para decidir en todos os eidos e o nacemento do nacionalismo como proxecto político liberador. Ler máis →
UPG xúntase á protesta pola sentenza do Supremo a favor da banca
07/11/2018/in Galiza /by UPG
O BNG convoca nesta quinta feira, día 8, actos de protesta contra unha sentenza que evidencia “até que punto a xustiza está supeditada ao poder do capital, verdadeiro poder que xa nin se molesta en disimular a súa capacidade de torcer sentenzas xurídicas ao máis alto nivel”. Ler máis →
Acto de lembranza no aniversario do pasamento de Bautista Álvarez
11/09/2018/in Galiza /by UPG
O vindeiro sábado, 15 de setembro, a Unión do Povo Galego realizará un acto de lembranza a Bautista Álvarez co gallo do primeiro aniversario do seu pasamento, para seguir expresando  o recoñecemento a un home excepcional, a unha persoa que entregou a súa vida á causa da liberación nacional e social do povo galego e que o fixo con lucidez, con determinación e con coherencia até o final. Ler máis →
Tributo a Moncho Reboiras no 43 aniversario do seu asasinato
06/08/2018/in Galiza /by UPG
A Unión do Povo Galego (UPG) vai desenvolver como todos os anos, desde fai xa 43 anos, os actos públicos de tributo a Xosé Ramón Reboiras Noia o vindeiro 12 de agosto, domingo, baixo o programa que de seguido damos conta:
Ás 12:00h. Ofrenda floral.
SCDR O Pote, Maniños. (1)
Ás 14:30h. Xantar popular. (2)
Ás 16:30h. Conferencia de Francisco Rodríguez: “Vixencia da análise nacionalista na Galiza”
Ás 19:00h. Concentración da Praza de Armas. Saída cara á rúa da Terra onde foi asasinado Moncho Reboiras. Intervención de Paulo Ríos, Secretario Xeral da UMG. Ofrenda floral e canto da Internacional.
Ás 19:30h. Intervencións Políticas no Cantón.
Iván Ribas (Portavoz municipal do BNG en Ferrol)
Susana Méndez (Sindicalista e membro do Comité Centr)
Néstor Rego (Secretario Xeral da UPG)
Ao remate, canto do himno galego.
Nestes momentos en que é máis necesario que nunca defender un proxecto político nacionalista,  recollemos o exemplo do camarada Moncho Reboiras no traballo de autoorganización do povo galego e proclamamos a nosa fidelidade á causa da independencia nacional da Galiza,  á que o noso camarada entregou a súa vida, e convidamos o conxunto do povo galego a participar con nós nesta homenaxe.
(1)  O lugar do xantar ás 14:30 será nas instalacións da SCDR O Pote de Maniños. O enderezo é: O Pombal, Estrada da Palma 217 Maniños, Fene. Anexamos mapas.
(2)  O prezo do xantar é de 15 € e será preciso anotarse no correo electrónico upg@upg.gal, indicando o nome das persoas. A data límite para se anotar será a quinta feira 9 de agosto.
No 50 aniversario da celebración a UPG chama a participar masivamente nos actos do BNG do Día da Patria Galega
18/07/2018/in Galiza /by UPG
Estamos nas vésperas do Día da Patria Galega, a grande cita anual en que celebramos a festa nacional da Galiza, enfatizamos o compromiso nacionalista coa defensa dos dereitos do pobo galego e salientamos a reivindicación da soberanía. Mais o 25 de xullo é tamén a ocasión máis favorábel para que o nacionalismo, como proxecto político que encarna a vontade do noso País de actuar como nación, se dirixa ao conxunto da sociedade galega para explicar as razóns polas que é precisa unha mudanza de marco político, que saque a Galiza da dependencia e a coloque con capacidade e decidir por si propia e de construír un futuro de prosperidade e de liberdade. Ler máis →
O contexto político e o traballo que debemos enfrontar. Resolucións do Comité Central
18/07/2018/in Galiza /by UPG
Na sesión do Comité Central do noso Partido realizada no pasado venres 6 de xullo analizamos o actual momento político e acordamos a liñas básicas de actuación para os vindeiros meses: Ler máis →
A mudanza que a Galiza precisa: romper a dependencia, asumir e exercer a soberanía
13/06/2018/in Galiza /by UPG
Ao fío do cambio de goberno en Madrid, que despertou expectativas nalgúns sectores sociais que achamos excesivas e infundadas, o Secretariado Político da UPG analizou o novo contexto político e tirou algunhas conclusións que queremos trasladar de maneira sintética para contribuír a un debate  que resulte esclarecedor en relación co traballo a abordar nos próximos tempos. Ler máis →
Page 3 of 9‹12345›»
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


document_lang: gl

langs: en en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Sentar as bases para a Galiza soberana - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Sentar as bases para a Galiza soberana
Artigo de Néstor Rego, Secretario Xeral da UPG
A mobilización masiva neste Día da Patria Galega ten que servir para que o nacionalismo saia fortalecido e sexa capaz de dar máis un paso decisivo para gañar a maioría social para a causa da soberanía da Galiza. O momento político non é fácil, mais tamén se abren vías polas que podemos camiñar.
Con efecto, hoxe o debate político no Estado español xira arredor da cuestión nacional e iso, a pesar da notoria ausencia da Galiza como nación -especialmente após perder a voz soberana no Congreso-, pode ser unha oportunidade se a soubermos aproveitar. É claro que o proceso de independencia de Cataluña é agora mesmo o principal factor de cuestionamento do sistema político español, monárquico e centralista, e o único que neste momento o coloca en risco real de ruptura.
Infelizmente tamén é evidente que na Galiza de hoxe o debate sobre a soberanía non fai parte aínda da preocupación cotiá do conxunto dunha sociedade galega aínda non consciente da relación dos problemas sociais, das dificultades materiais de existencia, coa situación de dependencia do noso País. Mais nós temos que introducilo se quixermos avanzar nese camiño, pois non serve de moito se fica reducido aos sectores máis concienciados e que xa apoian o nacionalismo. E temos que facelo con decisión e sen complexos mais tamén con argumentos e con capacidade de convicción.
Non podemos limitarnos a confiar en que o desenvolvemento do proceso de independencia de Cataluña e a crecente confrontación co Estado actúe automaticamente a favor da causa da soberanía da Galiza. Xa temos analizado que á par de moitos elementos positivos, nun contexto como o noso en que o poder de influencia dos medios do sistema é practicamente total, o anticatalanismo que destilan a diario acaba por callar na sociedade galega e por actuar como un elemento máis de españolización.
Tamén non adiantaría o mimetismo formal co que alí acontece, obviando que as situacións sociais e políticas son moi diferentes en ambos os países. Por tanto, a nosa actuación non se pode limitar a explicitar a nosa aspiración á soberanía ou á independencia nacional, nin -con ser necesaria- a expresar a nosa solidariedade con Cataluña e co lexítimo exercicio do dereito de autodeterminación que está a realizar.
Galiza ten de percorrer o seu propio camiño e o nacionalismo, neste momento complexo, ten de marcalo con claridade. E iso pasa necesariamente por que o debate -tamén en relación coa soberanía- xire arredor do noso País, da súa situación e das súas necesidades. É preciso chegar á maioría social coa evidencia do espolio dos nosos recursos, dos nosos impostos e dos nosos aforros; coas consecuencias prácticas nas nosas vidas da dependencia; coa constatación de que o sistema autonómico -para alén de padecermos un goberno submiso aos ditados de Madrid- é absolutamente inadecuado para resolver os nosos problemas. E por tanto, tamén coa consciencia da necesidade de mudarmos o marco político se quixermos mudar o presente que vivimos.
O desafío está en que o nacionalismo sexa capaz de estabelecer, de forma clara e asumíbel por sectores crecentes da sociedade galega, as bases políticas para deixar definitivamente atrás o actual marco constitucional e autonómico que perpetua a nosa situación de dependencia. Unhas bases que, apoiándose no principio recoñecido internacionalmente do dereito de autodeterminación, parta da premisa de que para mudarmos as cousas a Galiza debe ter capacidade de decidir de maneira soberana sobre os seus asuntos.
E é preciso facelo baixando ao terreo da concreción, buscando a ligazón coas posibilidades reais de mellorar as condicións materiais de vida e de desenvolver as potencialidades do País en todos os ámbitos: financiamento, recadación de impostos, control público sobre os sectores estratéxicos da economía, relacións laborais, salarios, seguranza social e pensións, infraestruturas de transporte, seguranza pública e viaria, lingua, cultura, xustiza, servizos públicos, relacións internacionais…
Nesa liña está xa traballar o BNG, a partir dos puntos presentados no pasado 28 de xuño e que, convenientemente desenvolvidos, terán de constituír unas auténticas Bases políticas para unha nova Galiza con capacidade de decidir. En todo o caso, convén non perder a perspectiva de que o obxectivo é fomentar un debate que evidencie as posicións de cada forza política, facendo aflorar as contradicións; que permita alargar a base social do nacionalismo, aumentar a conciencia nacional, ampliar a organización, reforzar a autoorganización do povo galego e gañar apoio político e social. Estas son sempre as máis sólidas bases, a mellor garantía de poder avanzar no camiño da soberanía.
Con todo, como diciamos, o debate aberto no Estado a propósito de Cataluña incorpora elementos positivos que convén saber aproveitar. Para comezar, evidencia a absoluta incapacidade do rexime político español para asumir a existencia de nacións diferentes da española e menos aínda a posibilidade de que democraticamente exerzan os seus dereitos nacionais. Mesmo, co seu comportamento autoritario, saca á luz para amplos sectores sociais a faceta máis antidemocrática dun Estado que nega e persegue o exercicio do dereito democrático do voto.
Alén diso, desmascara o comportamento hipócrita dunha esquerda española autoproclamada ‘rupturista’ que na hora da verdade se posiciona claramente contra a realización do referendo de autodeterminación programado polo Goberno catalán para o día 1 de outubro. Na teoría asume o dereito a decidir das nacións. Na práctica alíñase co tradicional bipartidismo do sistema PP-PSOE para se opor a el, nunha actitude que non ten escrúpulos en pasar por alto o respecto aos máis elementais principios democráticos e que contribúe eficazmente para reforzar o rexime político español.
O feito de que as catro principais forzas do escenario político español coincidan na necesidade de manter no esencial a estrutura unitaria do Estado e mesmo a Constitución -iso si, coa posibilidade de reformala “para mellorala”- pode resultar esclarecedor para algúns sectores proclives ao nacionalismo. Como analizabamos no XIV Congreso da UPG, “as perspectivas de mudanzas positivas para os intereses nacionais da Galiza desde as dinámicas políticas españolas son absolutamente inexistentes e nin sequera se albisca unha posibilidade certa de democratización real do Estado”.
Nese sentido, fica máis claro que a única vía para mudar a situación actual é a ruptura democrática co réxime español e a asunción da soberanía por medio dun proceso constituínte propio. Como Partido asumimos que o noso obxectivo estratéxico é a independencia nacional da Galiza. Como militantes nacionalistas sabemos que o noso traballo diario consiste en chegar coas nosas razóns á maioría social, ás clases populares; en evidenciar as contradicións e aproveitalas para crear conciencia; en mobilizar e organizar o povo; en definitiva, en sentar as bases para que, máis cedo do que tarde, poidamos ver cumprido o obxectivo da soberanía.
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: pl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en en en en en en gl en gl es en gl gl en gl gl en gl gl en gl es en gl gl es pt gl en gl it es gl es en gl nb ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Author Archive for: UPG
This author has yet to write their bio.
Meanwhile lets just say that we are proud UPG contributed a whooping 232 entries.
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.
04/02/2020 /in Social /by UPG
A Federación Rural Galega FRUGA, levou a cabo a súa terceira Asemblea Nacional o pásado sábado no Pazo de Feiras e Congresos de Lugo sob o lema “Dez anos na Defensa do Rural Galego”, nos que celebrou os seu décimo aniversario como organización. Posteriormente celebrou un xantar de homenaxe aos precursores do sindicalismo agrario nacionalista.
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar
22/01/2020 /in Galiza /by UPG
A Unión do Povo Galego, UPG, desenvolverá o seu XV Congreso o domingo 16 de febreiro no Pazo de Congresos de Compostela baixo o lema “Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar”.
Non á guerra imperialista no oriente medio
07/01/2020 /in Internacional /by UPG
A UPG condena as accións militares dos EEUU en Oriente Medio, e en concreto o último ataque que en Iraq asasinou ao xeneral iraniano Qassem Soleimani e a varios dos seus acompañantes.
Concentración polo galego nas sete cidades
16/12/2019 /in Galiza /by UPG
A plataforma cidadá Queremos Galego, composta por máis de 600 entidades, chama a cidadanía galega a mobilizarse nas sete cidades galegas o 19 de decembro, ás 20h, en resposta á situación de emerxencia lingüística que amosan con claridade datos como os do IGE  e para reclamar que a Xunta cumpra coas demandas realizadas polo Consello […]
Nós de onte a hoxe: 100 anos de historia
10/12/2019 /in Galiza /by UPG
A Federación de Asociacións Culturais Galegas “Galiza Cultura”, inaugura o vindeiro 11 de decembro ás 17:30 a súa exposición Nós de onte a hoxe: 100 anos de historia no Museo do Pobo Galego (Compostela). Galiza Cultura conmemora así o centenario dunha iniciativa singular e decisiva na historia contemporánea da Galiza: o nacemento da revista Nós, […]
“Non emigramos, expúlsannos” campaña nacional de Vía Galega
05/12/2019 /in Social /by UPG
O 14 de decenbro Vía Galega convoca concentracións ás 12 da mañá diante dos concellos de máis de 40 cidades e vilas do País, para denunciar a triste realidade da emigración galega.
A UPG envía saúdo ao Congreso do PT
22/11/2019 /in Internacional /by UPG
Ao 7º Congresso Nacional do Partido dos Trabalhadores, São Paulo (Brasil)
O soberanismo galego volverá a darlle voz a Galiza no Congreso
12/11/2019 /in Galiza /by UPG
Galiza vai ter voz propia no Estado da man do BNG una vez logrado un escano pola provincia da Coruña nas eleccións xerais deste domingo que será ocupado por Néstor Rego.
Con Bolivia, contra o golpe
12/11/2019 /in Internacional /by UPG
A UPG quere facer pública a súa total condena ao golpe de estado iniciado en Bolivia onte domingo, e que levou á dimisión do Presidente Evo Morales.
“Non emigramos, expúlsannos. Soberanía para crear traballo digno”
29/10/2019 /in Galiza /by UPG
A plataforma Vía Galega, que integra máis de 50 entidades sociais e culturais en defensa dos dereitos nacionais de Galiza, presentou a campaña “Non emigramos, expúlsannos. Soberanía para crear traballo digno”. A iniciativa comezou onte cunha charla na Facultade de Xeografía e Historia da USC, na que denunciaron a marcha por motivos laborais de 216 […]
Page 1 of 24123›»
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
Resulta difícil imaxinar un país que se aprecie en algo, cun mandatario, á súa fronte, que exprese, de forma tan cínica e lambida, como  Feixóo, o máis negativo da sociedade que representa institucionalmente. Sei que amplos sectores ilustrados de Galiza son refractarios a considerala unha colonia, e mostran o seu desagrado, incomodo ou ironía incrédula, se se pretender explicar algunhas actitudes e comportamentos persoais e colectivos respecto de nós mesmos como pobo, partindo do prisma dos efectos da colonización. Porén, de non crermos nalgunha característica racial, inherente ao nosos xenes, non queda máis remedio que recorrer a un esquema analítico proveitoso para realidades coloniais, para entendermos os efectos que caracterizan a nosa psicoloxía colectiva, a nosa forma de comportamento social, de maneira  tan singular e específica.
Aliás, os pobos colonizados, como todos, teñen os seus defectos e as súas virtudes. As políticas, as institucións, os distintos grupos sociais organizados e as persoas, podemos cultivar uns ou os outros, ou simplemente ofrecermos un abano ilustrativo das nosas contradicións. Cando o proceso de colonización está moi asentado e as súas consecuencias moi interiorizadas, colectivamente, como naturais, acontece que xa non é, de forma prioritaria, o deseño colonial obxectivo, a estrutura de poder, coas súas relacións de dependencia e subordinación en todas as ordes, a que funciona con especial eficacia e resorte exclusivo da forza para manter a colonización, por moito que a el remita en última instancia. Son os factores internos de autocolonización os máis eficaces para lexitimar e dar por naturais os efectos que o deseño colonial provoca. Poderíamos dicir que o colonizado é un poderoso factor, ideolóxico, moral e social, a prol de manter o statu quo , agravándoo progresivamente en todos os aspectos.
Este eficaz factor interno de colonización aparece, por exemplo, como moi relevante en relación coa a actitude que verbo da nosa lingua, foi asentándose en amplos sectores da sociedade galega: estrañamento como se nada tiver a ver con ela; negación do seu estado de prostración e reacción hostil perante o seu uso social, en todas as funcións e todos os ambientes, como un atrevemento ou aspiración  intolerábel ou impropia de persoa educada; inversión da realidade considerando imposición a limitada e marxinal aparición da lingua galega como vehícular no ensino e noutros servizos básicos; recurso ao criterio de liberdade de uso para impedir calquera proceso de normalización pública, nas institucións e servizos; carencia  de toda significación emocional ou simbólica positiva do galego como referente da propia realidade ou orixe. Como vemos, estamos perante unha versión máis alienada, dunha proxección práctica máis agresiva, exercida desde dentro dos propios colonizados, cunha aparente naturalidade social. A intencionalidade individual , máis ou menos consciente, con que estas condutas se expresan socialmente non invalida o seu obxectivo final: facer inviábel a restauración de uso do galego e acabar provocando a súa práctica desaparición.
Este individualismo extremo que se proxecta contra o idioma propio, facéndoo desaparecer ou facéndoo irrelevante, sen significado, como símbolo da nosa procedencia colectiva e síntoma da conciencia social sobre nós mesmos, é unha das características máis acusadas do actual Presidente da Xunta, o Sr. Núñez Feixóo. É o seu,  un  individualismo de trepador político desbocado ao servizo da colonización, que determina todos os seus comportamentos. Acompáñao un cinismo flegmático, capaz de enunciar sen inmutarse discursos morais ou políticos que agochan o contrario do que parecen dicir ou din colosais mentiras. Así, sabendo que a súa actitude perante o Goberno de España é da máis absoluta submisión e servilismo, non ten empacho, se as circunstancias apreman ou o esixen, en presentarse, de forma puntual,  como aparente reivindicador , a través de poses mediáticas, tratando de nos convencer da súa influencia política en Madrid en servizo de Galiza (lembremos a recente foto no Ministerio de Facenda con Montoro, as anteriores co Ministro de Fomento ou as recorrentes con Raxoi). Sempre é unha auténtica obra de simulación, con destino aos parvos indíxenas. Porén, esta suposta influencia, en canto a defensa dos intereses do pobo galego, é nula, pois el está ao servizo doutros intereses e ten outros obxectivos: velar pola unidade de España, expresar a conformidade  co noso papel nela, afortalar a mentalidade social de non termos capacidade económica para vivir por nós, a idea de vivirmos grazas aos subsidios de España…O obxectivo consiste en lexitimar  un deseño colonial que beneficia intereses oligárquicos, sempre reverencial con eles (por certo, oligarquías coas que se entrevista para a galería, desde os directivos de  Iberdrola, Banco de Santander ou Zara aos de  Ence ou Pescanova, pasando por Citroen ou a Igrexa Católica).
Por outra parte, é especialmente grimosa e irritante a insistencia coa que se mostra, con ar de suficiencia, como alumno avantaxado e modélico na aplicación  na Galiza da legalidade en materia de estabilidade orzamentaria, isto é, de déficit público e pago da débeda. Presume de bo facer, de xestión exemplar, lexitimando a política de recortes nos servizos básicos, e aínda enriba facendo comparanzas fraudulentas con outros, sen lle tremer a voz, pois sabe que goza dunha cobertura mediática que o protexe do descrédito máis absoluto  se houber coñecemento real da súa política fiscal, financeira, económica en xeral. Non contento con bendicir un sistema de financiamento insuficiente para atender debidamente os servizos públicos como sanidade, educación e servizos sociais, acode a pedir préstamos á Banca privada para poder atender gastos nestas materias, mesmo após facer graves recortes, pagando elevados intereses, no canto de facelo recorrendo a préstamos a baixo ou nulo interese do Ministerio de Facenda, postos a disposición de todas as CCAA, sabedor o Goberno de elas non contaren con suficiencia de ingresos para sufragar os gastos dos devanditos servizos básicos que lles foran transferidos. Pois ben, chegou a ter a cara dura de, unha vez outros, non só Catalunya, se beneficiaren de miles de millóns en condicións inmellorábeis, dicir que os que cumprían  co déficit e o pago da débeda tiñan que ser compensados, véndose abocado a, tarde, mal e a rastro, alén de en contía pírrica en comparanza  a todas as demais Comunidades Autónomas, recorrer aos préstamos do Ministerio de Facenda, que só por servir á política partidaria de intoxicar contra a Generalitat, rexeitara. A súa negación e desprezo polos intereses do país é directamente proporcional ao entusiasmo que gasta en coidar os seus persoais, presentándose como máximo campión en defensa do marco constitucional e autonómico e do ben e satisfeitos que estamos os galegos dentro del. Galiza vive no mellor dos mundos posíbeis.
Porén, esta súa conformidade, propia do colonizado resignado e colaboracionista, ben agresivo logo cos que intenten romper a orde existente, como bo servo da idea da España imperial, xustifica non poder solucionar ningún problema galego de certa entidade, pretextando que non ten competencias: desaparición das Caixas de Aforros, sector naval, pesqueiro, AP-9, sector lácteo, transporte ferroviario da antiga Feve, problema da pataca, pensionistas de Noruega….Causa estupor e vergoña o descaro impertérrito co que afirma que se trata de competencias estatais para xustificar a súa inacción e inutilidade…Claro que son competencias estatais, mentres non sexan propias. Porén négase en redondo a reivindicar a  ampliación de  competencias, pois Galiza non necesita máis, segundo el. Abonda, efectivamente, con xestionar o que nos dan e o que nos permiten. A súa carencia de intención, a súa falta de tesón, paciencia e convicción neste aspecto, retrátano como o peor dirixente autonómico de  todo o Estado español, malia as características nacionais do pobo galego.  Renuncia conscientemente a asumir os intereses de Galiza, en nome dunha política de submisión a unha españolización social e cultural e a un deseño económico que nos anula e destrúe como pobo. Así nos vai.
O resultado desta forma de proceder que el representa de forma hiperbólica, pero que en boa maneira caracterizou a maior parta da andadura autonómica galega, é que Galiza ten menos competencias específicas que Madrid ou Andalucía. E unha das poucas que ten, a da lingua, úsaa para maltratala, agochala, hostilizala e desprezala. A verdade é que fire ver con canta desvergoña arrogante se conduce o mandatario galego.  Imperturbábel, coa súa cara de póker,  sábese blindado por unha censura que expresa tamén o control social existente, e vai de home moralmente íntegro, de gobernante dedicado e eficaz, de personaxe ouvido e respectado na Corte de España. Aliás, os feitos son teimudos. A política do Presidente da Xunta está levando o seu pobo a maior irrelevancia política do que nunca, á desvalorización máis absoluta dos nosos intereses colectivos. Con Feixóo na Presidencia da Xunta somos, máis do que nunca, un país á deriva. Está a usar todos os mecanismos políticos ao seu alcance para mantelo na órbita da autonegación, da subordinación ao deseño colonial español para Galiza. E todo  isto acontece cando a situación política no Estado español é máis crítica, e Galiza necesitar quen a represente desde si mesma, sen subordinación aos deseños que nos aferrollan como pobo,  para mudar a nosa lamentábel situación, coa disposición de responsabilizarnos de nós propios.
O orixinal atópase no dixital Terra e Tempo: http://www.terraetempo.gal/artigo.php?artigo=4738&seccion=4
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en en en en en en en en ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl gl en

text:
A lei de montes do PP favorece os intereses de ENCE e a propagación de grandes incendios - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Fotos do XIV Congreso
Fotos do XIII Congreso
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Bautista Álvarez. Patriota exemplar.
Homenaxe a Moncho Reboiras 2018
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
A lei de montes do PP favorece os intereses de ENCE e a propagación de grandes incendios
10/07/2017/in Social /by UPG
Entre os días 3 e 15 de agosto de 2006 Galiza padeceu unha descomunal vaga de incendios. Algo semellante, mas con consecuencias mais dramáticas, venlle de acontecer, o mes pasado, aos nosos irmáns portugueses. As causas estruturais destes incendios, tanto na Galiza como en Portugal, veñen a coincidir. Abandono e desorde do mundo rural, cambio climático, monocultivo de especies pirófitas (tipo eucalipto), falla na prevención e conservación dos montes. Estes veñen a ser os motivos, entre outros, que están na orixe dos grandes incendios.
Facía un ano que o BNG ostentaba responsabilidades de goberno da Consellería do Medio Rural, cando tivo de enfrontar esa onda destrutiva. Daquela negativa experiencia a consellería, dirixida por Suaréz Canal, tirou as súas conclusións e decidiu pór en marcha unha serie de medidas estruturais co obxectivo de evitar que algo parecido volvese a pasar.
Dúas grandes medidas constituíran a base de actuación sobre a política do monte; unha, o fomento da xestión en común dos montes de particulares e comunidades de montes, mediante as Unidades de Xestión Forestal (UXFOR), a outra, a aprobación, no 2007, da Lei de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galiza.
Complementando estas dúas grandes liñas de actuación creouse a empresa pública Servizos Agrarios Galegos (SEAGA), co fin de contribuír á loita e prevención dos incendios forestais e a acompañar todos estes instrumento constituíse, en colaboración coa Dirección Xeral da Xuventude, dirixida por Rubén Cela, o Voluntariado en Defensa do Monte Galego, como mellor xeito de implicar á sociedade galega no cuidado do monte e na prevención e aviso de lumes no monte.
A lei de prevención contra incendios forestais estableceu unha serie de medidas preventivas tendentes a protexer tanto á veciñanza que vive no medio rural, así como as instalacións de todo tipo localizadas nese espazo, establecendo distancias onde era obrigado manter limpo o terreo e nalgúns casos libre da presencia de especies favorecedoras do fogo, evitando plantacións arbóreas continuas de mais 50 hectáreas e prohibindo a forestación de terras agrarias
Coa volta do PP ao goberno galego, no 2009, todas estas medidas e ferramentas foron fulminantemente botadas a baixo. Unhas, como as UXFOR ou o Voluntariado, eliminadas; outras, como a lei de incendios, derogadas; e outras, como SEAGA, pervertidas e infrautilizadas.
Mediante lei de montes, de 2012, o PP introduciu unha serie de modificacións na lei de incendios que acabaron por deturpar a filosofía da mesma, así como baleirar de contido das medidas adoptadas, o que supuxo, na practica, a súa derogación.
A lei de montes do PP desordena o espazo rural (favorece a forestación de terras agrarias); rebaixa as medidas preventivas (distancias); induce ao monocultivo de especies como o eucalipto, para favorecer os intereses de ENCE; e, polo tanto, propicia que se propaguen os grandes incendios forestais.
Soamente un mundo rural vivo e habitado, con un espazo rural e un monte ordenado, ben xestionado e multifuncional pode ser a mellor garantía para evitar que ocorran incendios de grandes dimensións, como pasou en Galiza no 2006 e este 2017 en Portugal.
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT
4º Convivio da Cultura Galega Un tempo estelar e conflitivo na historia de Galiza


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
O vindeiro 8 de marzo mulleres de varios países do mundo estamos convocadas a un paro internacional, para reclamar unha igualdade real que nos permita desenvolver as nosas actividades diarias sen sermos discriminadas nin agredidas polo mero feito de sermos mulleres.
Convocamos folga para esixir a mellora das condicións sociolaborais das mulleres e o fin das discriminacións e agresións machistas. Como resposta aos salarios inferiores que percibimos as mulleres en comparación cos dos homes. Ao chan pegañento ou o teito de cristal que nos impide promocionar. Aos atrancos na conciliación da vida familiar e laboral, que converten a Galiza na segunda comunidade do estado que máis demandas laborais presenta en relación con concrecións horarias de redución de xornada, permisos de lactación e por denegación de prestacións por risco no embarazo, e que forza a moitas mulleres a acollerse de xeito maioritario a solicitudes de excedencia por coidado que nos permitan exercer as tarefas de coidado que ninguén realiza.
Porque as xornadas das mulleres son maioritariamente parciais e os nosos contratos  temporais, o cal afecta aos nosos salarios, á nosa cotización, e diminúe a posibilidade de acceder a unha xubilación digna. Porque as mulleres seguemos a ser obxecto de agresións sexuais, na rúa, no lugar de traballo, sen que se adopten medidas urxentes que garantan a nosa integridade. Porque de nada serve aprobar protocolos de prevención e actuación ante o acoso, ante a violencia machista, ou planes de igualdade de oportunidades se estes son baleiros de contido, se non identifican as discriminacións, se non mudan o status quo. Porque é preciso amosar en todos os centros de traballo o contributo que fan as mulleres. A nosa situación de desvantaxe. As discriminacións que sofrimos.
Convocamos folga como consecuencia do fracaso das reformas lexislativas, como repulsa á pasividade ante a vulneración de dereitos. Mais tamén porque estamos fartas da hipocrisía que rodea o 8 de marzo. Da banalización dunha data, que mesmo é obxecto de comercialización para o capitalismo, felicitando ás mulleres e exacerbando artificialmente o seu papel na sociedade, vinculando sempre ese rol aos estereotipos que lle interesa expandir ao patriarcado. Ou ben é empregada como marqueting político por parte de quen conmemora o 8 de marzo, mentres aproba lexislacións e normas contrarias aos nosos dereitos.
Queremos recuperar o xermolo proletario e mobilizador que deu orixe á conmemoración do 8 de marzo, porque as mulleres somos todas traballadoras e como tales debemos esixir dunha derradeira vez por todas o cumprimento dos nosos dereitos, porque é preciso que a economía dos coidados estea no epicentro das políticas públicas, e porque o acoso, as agresións e a violencia contra as mulleres teñen que rematar.
En Galiza convocáronse preto de 14 folgas xerais dende a caída da ditadura franquista, e foron innumerábeis as xornadas de loita nas que as centrais sindicais combinamos paros parciais, asembleas e manifestacións. Mais esta convocatoria vai ser a primeira vez na que as galegas seremos convocadas a saír do noso traballo, para concienciar do traballo que fan as mulleres, que non imos permitir máis ataques aos nosos dereitos, visibilizaremos o traballo aportado polas mulleres nun día normal para o seu recoñecemento, e marcharemos xuntas en mobilización amosando o poder da nosa unidade.
E farémolo só as mulleres,porque é preciso visibilizar a nosa loita, o espazo que ocupamos na sociedade, mais facendo un chamamento aos homes para que apoien as nosas reivindicacións, non secundando á folga, pero si participando no debate e na asunción dos motivos que nos levan a ela. En todas e cada unha das asembleas que se fagan nos centros de traballo, pero tamén nos fogares, nas asociacións, nas organizacións das que formamos parte. Levemos a problemática das mulleres a todos os recunchos da sociedade. A tolerancia cero cos comportamentos machistas que permanecen ocultos (e non tan ocultos) en todas as esferas. Os homes que queiran amosar a súa solidariedade coa loita que colaboren na difusión da convocatoria. Que fagan o posíbel para arroupar ás compañeiras cando estas paren. Que asuman as tarefas de coidado como propias. Que as acompañen na esixencia das súas reivindicacións.
Implicar aos homes no debate é revolucionario. Facer falar aos delegados sindicais, aos traballadores, mesmo en empresas masculinizadas, da situación de acoso sexual e laboral que viven as mulleres, da fenda salarial existente, da violencia que sofren a mans dos homes, romper con  condutas paternalistas que relegan ás mulleres a un rol secundario, é unha prioridade. A violencia exercida contra as mulleres en todas as esferas da vida require dunha resposta social. Hai que romper coa compoñente hipócrita. Cos linchamentos mediáticos cando se publica unha nova relacionada cun feminicidio ou cunha violación. E implicarse na loita individual e colectivamente, non ante casos puntuais, senón no día a día.
Deixemos de compartir solidariedades baleiras de contido nas redes e amosemos a nosa repulsa real á desigualdade e á violencia. Que os acosadores, os agresores e os violentos sintan nas súas carnes o poder do desprezo. Facerlles ver o que son: uns covardes. Illalos socialmente. Acusalos co dedo. Son eles os que teñen que modificar os seus hábitos, as súas condutas e non as mulleres. Porque temos claro que o sistema non protexe ás vítimas. É falso. Revitimiza ás mulleres. E o que é pior, desposúe ás mulleres de algo que é vital: a esperanza de poder voltar a ser libres. Temos que facerlles ver aos maltratadores, aos machistas que viven en demasiadas casas preto de nós, nos nosos centros de traballo, nas asociacións culturais e deportivas nas que participamos, nun posto de poder, que non imos permitir un só ataque máis. Se sodes homes: encarádevos e repudiádeos, que noten o baleiro do seu propio xénero. Nós, creamos redes de apoio. Temos que facerlle ver a todas as mulleres bravas que pese a ter todo en contra deciden rachar coa violencia e coa discriminación, que non están soas nesta loita.
As mulleres levamos séculos aturando agresións e ataques aos nosos dereitos. Asasináronnos por querer vivir libres, por querer estudar, por querer votar, por querer divorciarnos, por pretender ter acceso a métodos anticonceptivos, por querer ter un contrato de traballo, por negarnos a unha violación, por denunciar, por manifestarnos. Queimáronnos vivas por bruxas. Mutiláronnos para evitar que desfrutemos do sexo. Obrigáronnos a denunciar. E cando o fixemos, non nos creron. Mais non imos permitir máis ataques aos nosos dereitos. O 8 de marzo imos amosarlle ao mundo que outro sistema é posíbel.
O orixinal atópase no dixital Terra e Tempo: http://www.terraetempo.gal/artigo.php?artigo=4853&seccion=13
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: es en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl en gl gl gl gl en gl en en en en en en en en en en ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl gl en

text:
Bota a andar a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) para frear a eucaliptización de Galiza - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Fotos do XIV Congreso
Fotos do XIII Congreso
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Bautista Álvarez. Patriota exemplar.
Homenaxe a Moncho Reboiras 2018
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Bota a andar a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) para frear a eucaliptización de Galiza
19/01/2018/in Social /by UPG
Máis de 60 organizacións que conforman a rede “Cousa de Raíces”, impulsan unha ILP “para a protección e mellora dos hábitats de bosque autóctono, a racionalización da xestión do monte e a loita contra os incendios forestais” que pretende virar 180º as políticas de xestión dos nosos montes e do noso medio rural e frear a eucaliptización da Galiza.
Representantes das organizacións promotoras da ILP  anunciaban o inicio da campaña de recollida de sinaturas. Como obxectivo márcanse conseguir que chegue ao Parlamento co maior respaldo social acadado nunca por unha Iniciativa Lexislativa Popular. Un amplo espectro da sociedade rural galega que abrangue organizacións sociais, veciñais, culturais, de montes ou de produtores/as alertadas non só polo cada vez maior abandono do rural galego, senón tamén polas consecuencias que a expansión desta especie, o eucalipto, ten canto a lumes forestais.
Entre outros obxectivos, con esta ILP preténdese conseguir que, ao igual que xa fixo Portugal, se decrete unha moratoria para as novas plantacións de eucalipto, xa que non ten sentido que se siga plantando mentres se debate un novo modelo forestal. Ademais demándase que se elimine dos espazos protexidos, rede natura e demais e das terras de alto valor ecolóxico.
Con todo a ILP vai máis alá do Plan Forestal, que atinxe só á xestión dos montes, porque pretende unha nova xestión do medio rural no seu conxunto. Entre outras, a protección da biodiversidade de hábitats e especies; medidas valentes para garantir a multifuncionalidade de usos; o fomento do arborado autóctono e mesmo que se elabore un catálogo de frondosas, pendente desde 1992, porque, sen isto, non se pode planificar.
Máis información e texto integro da Iniciativa Lexislativa Popular: http://www.fruga-galiza.org/2018/01/11/bota-a-andar-a-iniciativa-lexislativa-popular-ilp-para-a-mellora-do-bosque-autoctono-a-xestion-racional-do-monte-e-a-loita-contra-os-incendios/#more-2586
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT
Declaração da UPG de solidariedade a Lula e ao povo brasileiro Miles de persoas nas rúas de Compostela en defensa da sanidade pública


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Xestionar mellor non é transformar - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Xestionar mellor non é transformar
A esquerda latinoamericana que, malia os retrocesos, permanece nunha posición de vangarda no ámbito internacional, fica atravesada desde hai varios anos polo debate a respeito do alcance dos procesos de transformación en curso. A chegada ao goberno de forzas progresistas e populares, logrou imprimir unha evidente reorientación das políticas nun sentido favorábel ás clases populares e traballadoras, desde o exercicio firme da soberanía mais, ao tempo, cun afán deliberado pola integración rexional no que denominan “Nosa América”. No entanto, os retrocesos electorais que se veñen de producir na Venezuela, no que a dereita opositora e reaccionaria atinxiu a maioría na Asemblea Nacional, en Arxentina, coa vitoria do ultraliberal Mauricio Macri nas eleccións presidencias ou no Brasil, co golpe ‘brando’ contra Dilma Rousseff, puxeron o foco nas falencias deses procesos.
Carlos Fonseca Terán, fillo do histórico líder sandinista, proclamaba recentemente a necesidade de a esquerda latinoamericana deixaren de “xestionar ben o capitalismo”. Segundo Fonseca, os retrocesos electorais e sociais sinalados tiñan causa, polo menos en parte, no contraste entre o alcance do xiro político implementado polos gobernos progresistas e as (novas) expectativas creadas no seo do povo, e singularmente entre as capas que foron promovidas desde a pobreza até posicións de maior confort socioeconómico. A cerna do problema sintetizouna Fidel Castro, poucas semanas despois do triunfo revolucionario en 1959: “a revolución non ten termos medios: ou triunfa plenamente ou fracasa”. No caso da esquerda latinoamericana, que a pesar de ocupar importantes espazos de poder político, no marco de institucionalidade burguesa, non atinxiu inda a conquista plena do poder por parte do povo traballador, a disxuntiva sitúase nun estadio previo, que enunciaba con acerto Fonseca: ou se profundan e radicalizan as mudanzas para facer irreversíbel os procesos de transformación [revolucionaria] ou estes colapsarán e serán derrotados polas poderosas forzas internas e externas que os axexan.
Ben é certo que xa quixermos nós que na Galiza o debate se situase nesas coordenadas, pois indicaría que o proxecto emancipador nacional-popular que representa o nacionalismo galego tería avanzado de maneira significativa e concitado, como ocorre do outro lado do océano, importantes cotas de apoio popular. No entanto, malia non encarar, como é obvio, as mesmas tarefas nin estar no mesmo grao de desenvolvemento que os procesos progresistas en América Latina, o debate arredor do alcance, da misión e obxecto, si que nos pode ser pertinente. No sentido de non nos entrampar en fases intermedias, nin caermos na trampa de que un ascenso electoral ou mesmo o retorno ao goberno galego, sexan meta nin fin de nada, cando en realidade serían apenas o inicio dunha nova fase na loita (socio)política, que apostando na construción dunha nova hexemonía social lle permita ao povo traballador, como suxeito do noso proxecto, a toma efectiva do poder real, que como sabemos –sob o capitalismo– nunca está nos Parlamentos, nin nos gobernos. Unha realidade agravada, no caso galego, pola forzosa dependencia á que nos somete o Estado español e mais a Unión Europea.
É pois, esencial, comprendermos que xestionar mellor a institucionalidade político-administrativa en favor dos intereses da maioría social, inda sendo a curto prazo un avanzo beneficioso para o povo, non implica unha mudanza real. Que transformar exixe modificar os límites, deconstruír a orde vixente como paso indispensábel para a construción dunha nova sociedade. Do punto de vista da acción institucional, esta perspectiva ten que se traducir no recoñecemento da existencia de límites obxectivos e subxectivos para a materalización dun programa avanzado de transformación. Constatalos, claro, pois existen. Mais recoñecer non significa asumir, nin aceptar. A experiencia de goberno do nacionalismo visa, por ter chocado reiteradamente contra eles coma un muro, que enfrontamos límites legais, administrativos ou institucionais. Mais tamén límites derivados da correlación de forzas, quer a nivel social, quer na representatividade institucional pola necesidade de apoio doutros actores. A cuestión non é actuarmos como se non existisen, con proclamas utópicas e ideoloxistas que coliden coa realidade material. Non. Mais tampouco resignarnos face a estes, dando por imposíbel ultrapasalos e renunciando, xa que logo, á disputa política [e non apenas institucional] necesaria para botalos abaixo.
No ámbito municipal, pola súa concreción e proximidade, esta cuestión tórnase, na miña opinión, máis doada de percibir e de comprender. É evidente que inda sendo goberno, mesmo contando cunha maioría de noso, a nosa actuación política vai tentar ser estrangulada polos corsés da legalidade vixente, que dificulta e mesmo quer inviabilizar a posta en marcha de políticas que ameacen o statu quo do réxime político español, subsidiario dos intereses do capital monopolista e a súa oligarquía empresarial e financeira. Vémolo cando se pretende abordar a reversión dos procesos de privatización dos servizos públicos, empurrados e en grande medida blindados pola lexislación española. Ou cando apostamos na insubmisión fronte os recortes impostos desde os gobernos da dereita de ámbito superior.
Diante disto, o camiño non é o de se conformar nin acomodar no raquítico marco do hoxe posíbel. Moi ao contrario, revolverse contra eses límites para tombalos, exixe en primeiro lugar da denuncia da súa existencia, da axitación social que permita abrigar co maior apoio popular as nosas posicións insubmisas e tamén, de a correlación o permitir, atravesalos a través da desobediencia coa forza da lexitimidade popular, construíndo na práctica espazos de contrapoder (popular) que eviten ficarmos nese perigoso ecuador do que falaba Fidel, e que sempre na historia se traduciu na derrota. Esa é a divisoria entre xestionar e transformar. Sen mudanzas estruturais non hai transformación.
O orixinal encóntrae en Terra e Tempo: http://www.terraetempo.gal/artigo.php?artigo=4596&seccion=13
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: es en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Navia Rivas de Castro - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Navia Rivas de Castro
Graduada en Filosofía na USC e estudante de doutoramento.
Actualmente fai parte da Comisión Permanente de Galiza Nova, e é integrante do Consello Nacional do BNG, sendo responsábel comarcal do BNG da Montaña.
Compromiso militante, activismo, para que?
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl es gl gl gl gl gl gl en en en en en en en en en en en en ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl gl en

text:
A UPG xunto con máis de sesenta partidos comunistas e obreiros de todo o mundo asina unha Declaración de condena a Israel e apoio ao povo palestino - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Fotos do XIV Congreso
Fotos do XIII Congreso
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Bautista Álvarez. Patriota exemplar.
Homenaxe a Moncho Reboiras 2018
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
A UPG xunto con máis de sesenta partidos comunistas e obreiros de todo o mundo asina unha Declaración de condena a Israel e apoio ao povo palestino
21/05/2018/in Galiza, Internacional /by UPG
O texto da declaración, que foi iniciativa do Partido Comunista grego é o seguinte:
Declaración conxunta condenando o ataque asasino do exército israelí contra o povo de Palestina
Os Partidos Comunistas e Obreiros rexeitamos decididamente o ataque do exército israelí en territorios palestinos, na Franxa de Gaza, que provocou un verdadeiro masacre, asasinando a sangue frío a manifestantes desarmados, homes, mulleres e nenos.
A decisión provocadora do goberno de  Trump de recoñecer a Xerusalén como a capital de Israel e trasladar alí a Embaixada dos Estados Unidos, en contra da protesta xeral internacional, desencadeou por completo a agresividade de Israel, que continúa a ocupación ilegal de territorios palestinos e continúa  masacrando ao povo palestino.
Os gobernos dos países que asumen unha postura de distancias iguais, identificando á vítima co  perpetrador do crime, teñen graves responsabilidades; a posición da Unión Europea, que emite un chamamento a “todos os lados para mostrar moderación” mentres se está producindo un masacre organizado do pobo palestino e  a UE está a mellorar as súas relacións co Estado israelí, é inaceptábel.
Os Partidos Comunistas e Obreiros expresamos a nosa solidariedade e o noso apoio ao povo palestino e a súa xusta loita a favor do seu propio estado independente e soberano dentro das fronteiras de 1967, coa súa capital en Xerusalén Oriental. Esiximos o recoñecemento inmediato do estado palestino. Continuamos a nosa loita e chamamos aos povos a fortalecer as súas manifestacións para que cese a intervención militar asasina do exército israelí nos territorios palestinos e revogar a decisión dos EE. UU. de trasladar a súa embaixada en Xerusalén.
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT
Queremos Galego convoca manifestación o 17 de maio baixo o lema “En galego... Condenar o masacre. Defender a liberdade do povo palestino


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en en en en en en en en en en ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl gl en

text:
1º de maio. Avante a folga xeral galega. - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Fotos do XIV Congreso
Fotos do XIII Congreso
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Bautista Álvarez. Patriota exemplar.
Homenaxe a Moncho Reboiras 2018
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
1º de maio. Avante a folga xeral galega.
26/04/2018/in Galiza /by UPG
Encaramos máis un 1º de maio, Día do Internacionalismo Proletario, nun contexto marcado pola continuada agresión contra a clase traballadora e o conxunto das clases populares da nosa nación. Un saqueo que, sob a coartada da crise capitalista, é perpetrado por parte dos gobernos da dereita españolista ao ditado da Unión Europea e dos intereses do grande capital. Vemos, pois, que a pesar de as cifras macroeconómicas daren algúns síntomas de recuperación, a economía real e, singularmente, as condicións materiais de vida e de traballo do noso pobo, non só non teñen mellorado senón que continúan a empeorar. Ao desemprego insoportábel, que provoca a expulsión por millares da nosa mocidade, acrecéntase unha brutal vaga de precarización das condicións laborais e o empobrecemento dos salarios. Fenómenos que se articulan e integran nunha estratexia xeral que ten por obxecto alargar o nivel de explotación da maioría do pobo para seguir aumentando os lucros dunha minoría, a cada vez máis rica e poderosa.
No caso do noso país, Galiza, o papel dependente que nos impón o deseño centralista do Estado español e mais a UE, acaba por agravar a situación, provocando un esmorecemento produtivo que desertiza actividades estratéxicas, como a industria, e engole a nosa base produtiva. Nestas condicións faise máis evidente do que nunca que a reivindicación do noso dereito a vivirmos con dignidade do noso traballo na propia terra exixe tamén da conquista da independencia nacional, para orientar a política económica, social, industrial e laboral ao servizo dos intereses do pobo traballador galego e sentar as bases da construción do socialismo.
Diante desta ofensiva sen límites contra a clase traballadora galega, faise indispensábel robustecer a resposta obreira e popular a través da mobilización e o conflito, nas rúas e nos centros de traballo de toda a nosa nación. Nese sentido, toda vez que asistimos a un aumento significativo da conflitividade e da capacidade de mobilización –que ficaba en parte adormecida pola miraxe dunha imposíbel solución “rupturista” en chave estatal española–, é preciso orientar a raiba e o descontento social en acción organizada.
O chamado da CIG a promover a convocatoria dunha Folga Xeral é un paso non só necesario senón estratéxico. Hai motivos suficientes e, sobre todo, hai condicións para a clase traballadora galega dar, máis unha vez, unha contestación firme e contundente ao desemprego, a precariedade, o empobrecemento de salarios, a ameaza ás pensións, os recortes nos servizos públicos e a vaga represiva, coa que a dereita españolista nos abafa. Razóns tamén, todas elas, para continuarmos a loita pola soberanía da nosa nación e pola construción dunha sociedade realmente democrática, xusta, igualitaria e libre.
Por unha Galiza soberana,
Pola independencia nacional e o socialismo
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT
A UPG saúda o novo Presidente cubano Miguel Díaz- Canel con motivo da súa... A mocidade galega cara a folga xeral. Comunicado conxunto.


langs: gl en gl ca gl en en en en en en en eo en en en en en gl gl gl gl gl es es gl fr it it it fr it it es gl gl pt en de gl ca gl en gl gl en gl gl pt pt pt gl gl es es es gl gl pt it gl pt gl gl gl gl gl pt es gl es gl gl es es gl hu en fr es es es en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl pt gl gl en ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl es gl es gl hu gl gl it es en gl gl gl gl es en gl gl es gl fr gl gl gl pt gl gl ca pt es gl pt gl es es en pt es en es es pt es en pt gl en

text:
Conciencia de clase e de nación - UPG
Foro Internacionalista: Brasil, Compostela e Vigo, 2019
Homenaxe a Moncho Reboiras 2019
Acto de Lembranza a Bautista Álvarez no aniversario do seu pasamento
Fotos Tributo a Moncho Reboiras 2017
Foro internacionalista: Proceso de Paz en Colombia, Vigo 2017
Fotos homenaxe a Moncho Reboiras 2016
Acto de lembranza a Bautista Álvarez no cabodano do seu pasamento
Intervencións no acto de despedida e tributo a Bautista Álvarez
Foro Internacionalista. Arnau Comas, Cataluña a camiño da independencia
Ocupación do Pazo de Meirás. Declaracións de Néstor Rego
Discurso de Xesús Seixo no 1º de maio de 2017 en Vigo
Foro Internacionalista. Bruno Carvalho e Colombia
Foro Internacionalista. Prersentación acto sobre Colombia
Homenaxe a Moncho Reboiras 2016. Discurso de Néstor Rego
XIV Congreso UPG. Discurso de clausura, Néstor Rego
María Pilar García Negro
Navia Rivas de Castro
Conciencia de clase e de nación
Vimos de celebrar na pasada fin de semana o VII Congreso Confederal da CIG, un congreso que tivo por lema Coa CIG somos máis fortes e no que analizamos catro anos de intenso traballo sindical, catro anos nos que a nosa central sindical deu importantes pasos adiante conseguindo o apoio de novos sectores da clase traballadora galega que consideraron á CIG como o mellor instrumento para a loita diaria na defensa dos seus dereitos individuais e colectivos.
Que a CIG avanzara neste tempo non é calquera cousa pois como ben dicía o noso novo Secretario Xeral Paulo Carril no seu discurso de clausura, ser da CIG hoxe é un acto de heroísmo; hai persoas ás que ao mellor parécelles esaxerado empregar o termo heroísmo para designar á afiliación da CIG pero Paulo non esaxerou; ser da CIG é destacar na empresa, levar a etiqueta de perigoso contestatario e en non poucos casos saber que á mínima podes ser sancionado, discriminada, despedido ou despedida.
Ademais a patronal e o goberno galego saben que coa CIG non poden contar como compañeira de viaxe para a famosa concertación social, pois o noso sindicalismo non anda con panos quentes nin gusta do politicamente correcto. Tentamos chamarlle ás cousas polo seu nome, consideramos que é a confrontación a que fai avanzar á humanidade, pois fronte á explotación e ao empobrecemento só cabe a confrontación. Non acreditamos nesa idea que nos últimos tempos, por efecto do bombardeo ao que nos someten os instrumentos ideolóxicos do sistema, se está instalando en moitos traballadores e traballadoras de que os dereitos son concesións, e por tanto cando hai unha situación de crise debemos considerar lóxico que quen os concedeu ten a posibilidade de retiralos; para nós os dereitos son conquistas arrebatadas por medio da loita a quen buscan manter este sistema no que priman a desigualdade e o individualismo.
Fronte a quen falan de que o sindicalismo non debe ser político e debe simplemente atender aos problemas concretos de cada fábrica a CIG defende un sindicalismo politizado, un sindicalismo que estea na rúa, e que sendo efectivo na solución dos problemas concretos de cada centro de traballo sexa quen de elevar a conciencia de clase dos traballadores e traballadoras, politizándoos, de xeito que asuman e comprendan que a meirande parte dos seus problemas e das súas reivindicacións están enmarcadas nunha loita común contra o sistema capitalista.
A CIG é consciente ademais de que a loita internacional da clase traballadora debe empezar por ser unha loita nacional, como ben di o Manifesto Comunista; pois a clase traballadora galega ten uns problemas determinados derivados da realidade de Galiza, unha nación que sofre unha dependencia colonial; uns problemas que debe enfrontar erguendo alternativas que partan da nosa propia realidade e das nosas posibilidades, poñendo as nosas riquezas naturais a producir para o ben da colectividade e defendendo os nosos sinais de identidade e os nosos dereitos colectivos como clase e como pobo.
Con estes principios e con este xeito de actuar fomos quen de edificar o máis valioso instrumento da clase traballadora galega, unha central sindical que mantén o rumbo certo nun momento tan complexo como actual. E manter o rumbo non é doado, son moitos os atrancos, son moitos os intentos de debilitarnos, pois quen hoxe teñen o poder económico e político non poden permitir que haxa unha central sindical que lles afee esa imaxe dunha Galiza idílica, na que xa non hai nin crise, nin salarios de miseria, nin emigración de milleiros de mozos e mozas seguindo o camiño que hai décadas percorreron os seus pais e avós.
A construción do sindicalismo nacionalista galego foi, é e será un labor colectivo de traballadores traballadoras nos que agromou a semente de Amador, Daniel e Moncho, e no acto de clausura deste congreso rendemos unha sinxela e emotiva homenaxe a quen puxeron as bases para que a CIG sexa o que hoxe é. Un pequeno grupo de compañeiros e compañeiras que, con enorme sacrificio e grandes doses de ilusión, a finais dos anos setenta e inicios dos oitenta do século pasado, foron facéndolle un oco a propostas sindicais que tendo orixes diversas compartían un obxectivo que está plasmado hoxe no artigo 1 dos estatutos da CIG: crear “unha organización sindical dos traballadores e das traballadoras galegas, constituída para a mellor defensa dos seus intereses, desde unha perspectiva de clase que aspira a unha Galiza plenamente soberana e sen explotación.”
O orixinal encontrase en Terra e Tempo: http://www.terraetempo.gal/artigo.php?artigo=4622&seccion=4
Cen anos da revolución de outubro
Conciencia de clase e de nación
Cuba inicia unha nova etapa
Francia con Macron, todo baixo control
Desde o pobo galego: Viva o pobo catalán!
O colonizado colonizador ou o descarado exercicio da indignidade
O deseño historiográfico colonial: apropiación e aniquilación
O final do camiño
O irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade
O que non podemos calar
Que é o nacionalismo?
8 de marzo: camiñando cara a folga de mulleres
María Pilar García Negro
CASTELAO: Un dereito e un deber (para as galegas e os galegos do presente)
O valor máxico das palabras
Regresar á nosa identidade
Navia Rivas de Castro
Compromiso militante, activismo, para que?
A mocidade a camiño da independencia
Algunhas conclusións ao fío dos últimos procesos electorais
Bautista Álvarez, sempre connosco
Cataluña e Galiza: cuestión de democracia
Defender a Galiza, defender a soberanía
Gañar o povo para a nosa causa
Mantemos en alto o soño dunha Galiza libre
Nacionalismo, única garantía de mudanza real
O fin da democracia formal
Sentar as bases para a Galiza soberana
Vimos de lonxe, imos para lonxe
Novos tempos, tempos de gañalo todo
A hora de Cataluña, a hora dos pobos
O españolismo abre camiño ao fascismo
Por unha banca nacional(izada) galega
Xestionar mellor non é transformar
Categorias Seleccionar categoria Galiza Internacional Mocidade Social
Diante da emerxencia sanitaria e da crise económica e social07/04/2020 - 15:53
A UPG celebra o seu XV Congreso16/03/2020 - 12:59
III Asemblea Nacional da FRUGA. Dez anos na defensa do rural galego. Homenaxe a Milucho.04/02/2020 - 14:07
XV Congreso da UPG. Autodeterminación para a Galiza existir e avanzar22/01/2020 - 13:10
Seguir a @GalizaUPG Tweets by GalizaUPG
© Copyright - Unión do Povo Galego 2017 | Desarrollado por MEIGASOFT