langs: es gl en en gl fr gl pt gl en gl ceb gl fr gl lt gl en gl en gl es gl en gl ceb gl fr gl es gl en gl en gl it gl en gl it gl en gl hu gl et gl fr gl it gl en gl

text:
tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625Tue, 29 May 2018 06:11:44 +0000centrocampistadianteiroespañadefensabarcelonareal madridarxentinamilanporteirobrasildeportivofranciavalenciaceltainglaterraoviedoalemañainteritaliaatleticobetisfiorentinagalaxyholandaiugoslaviaporterorangersromarusiasportingtenerifevalladolidzaragozaathleticatletico de madridbaggiobilbaobobanborussiabosniabulgariacompostelacroaciadelanterodinamarcaeeuujuventusliverpoollos angelesmaiorcamanchestermonacomurcianewcastleolympique marsellaparmareal betisrumaniatottenhamDesaillyMLSPSGUSA 94abelardoablanedoaitorajaxalavesalbacetealfonsoamunikearsenalatlantebaresibatistutabayernbayern munichbebetobenvidabierhoffblancboca juniorsbochumbohemiansbresciabrian laudrupbundesligabusquetsbuyocalderécamarasacameruncamposcaniggiacantonacedruncelta de vigocentralchapuisatchecoslovaquiachelseachequiachilavertchilechristiansencollymorecolombiacoloniacoloradocostacurtacruyffde boerdertyciadino baggiodjalminhadjorkaeffdjukicdonatodortmunddubovskydugarryeffenbergengongaeslovaquiaesnaiderespanyolestados unidoseurocopaevertonfeyenoordfinlandiafrancescolifrancisco liañofutregalatasaraygaliciagascoigneghanaginolagirondins burdeosgordillogudeljguerreroguineagullithagihasslerherculeshiguitailieillgneriomar do nascimentoivanovjordijorgejorge camposkarankakarembeukempeskodrolalaslas palmaslaziole tissierleccelediakhovliañoliberialitmanenlogroñeslubomanchester unitedmauromauro silvamazinhomcmanamanmedellinmehomexicomilenemostovoinixeriaonopkoosasunapanenkapaqueteparaguaipenevpizziportugalprosineckipumasracingraio vallecanorapid vienareal sociedadereino unidorepublica checariver plateroger millasampdoriaseamanserbiasergisevillashearersilvasouthamptonsuizasurinamtaffarelterrasatigresturu floresudineseuruguaivideovillarrealweahzamorano
O post de hoxe está adicado a un gran xogador, a un superclase que non acabou de triunfar na Liga española. Pero ademáis, tratase dun futbolista que se quedou grabado a lume na memoria dos afeccionados españois e que os publicitarios souberon aproveitar. Un tipo que demostrou un tremendo bo humor que axigantou a sua lenda. É Robert Prosinecki.     ¿Quén era?:  Un xogador croata dos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por que chegou o Madrid coa vitola de ser un dos mellores xogadores do mundo, por xogar tamén no Oviedo, Barça e o Sevilla e últimamente, por protagonizar os exitosos anuncios de Renault Kangoo nos que se popularizou 'Prosikito', un boneco que representaba os principais defectos do croata: Ser moi festeiro, lesionarse con facilidade, gustarlle moito as mulleres...       ¿Qué foi del?:  Ademáis do seu éxito como actor de anuncio, Prosinecki é agora o axudante do seleccionador croata, o seu ex compañeiro Slaven Bilic.     ¿Sabías qué...?:  Aínda que é de nacionalidade croata (antes iugoslava), naceu en Alemaña, onde seus pais estaban traballando. - É o único xogador que marcou en dous Mundiais diferentes con dous países distintos (Iugoslavia e Croacia). - O seu primeiro gol coa camisola de Croacia fixollo a España nun amigable xogado en 1994. - A sua terrible facilidade para lesionarse valeulle o calificativo de Lesionecki. - Dise que na sua época de futbolista fumaba dous paquetes de tabaco o día. - Un dos seus últimos equipos foi o Portsmouth inglés. Nese equipo xoga agora Niko Kranjcar, unha das estrelas de Croacia. Foi Prosinecki quen o convenceu para que xogara alí.    - O Madrid pagou por el o Estrela Vermella 1.000 millons de pesetas. Non en van, acababa de ser campión de Europa co equipo de Belgrado. - Alguns compararon a dous recentes fichaxes do Madrid, Woodgate e Robben, con Prosinecki, pola sua facilidade para lesionarse. - Unha irman sua vive en Oviedo, quizais onde máis cómodo estivo en España.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Robert Prosinecki naceu o 12 de xaneiro de 1969 en Schwenningen, Alemaña, pero sendo moi neno os seus pais retornaron a Iugoslavia. Empezou a xogar no Dinamo de Zagreb, en 1986. En 1987 xa fichou polo todopoderoso Estrela Vermella de Belgrado, onde pasou catro anos a moi alto nivel. En 1991 chegou a sua fichaxe polo Madrid. En 1994, marchou o Oviedo, onde permaneceu unha tempada. A seguinte, por petición expresa de Cruyff, fichou polo Barcelona, pero so aguantou un ano. O seu último equipo en España foi o Sevilla, na tempada 96/97. O ano seguinte volveu o Dinamo de Zagreb (que naqueles anos chamabase Croacia de Zagreb -logo volvería a cambiarse o nome-). Pasou tres anos na sua casa e tras un breve paso polo NK Hrvatski do seu país, xogou no Standard de Liexa belga, no Portsmouth inglés, no Olimpia de Ljubljana de Eslovenia, para acabar a sua carreira no NK Zagreb. Con Iugoslavia xogou 15 partidos e meteu catro goles. Con Croacia xogou 49 e meteu 10 goles. No seu palmarés destacan tres ligas e unha copa iugoslava, unha Copa de Europa, unha Intercontinental, unha Copa do Rei e unha Supercopa de España (co Madrid), tres ligas e unha supercopa croata e unha copa eslovena.    PD: Fichar a Prosinecki foi quizais un erro de Cruyff no Barça, porque supuxo a chegada de Pantic o Atletico de Madrid, xogador que acabaria sendo clave no doblete do Atleti. Resulta que Antic quería a Robert Prosinecki para o seu proxecto no Atletico de Madrid, posto que con el no Oviedo conseguira desplegar un bo futbol, pero o Barça interpuxose por medio, quízais buscando a un ex-madridista que triunfara no Camp Nou e devolverlle a moneda polo de Milla e Laudrup. O final foi o propio Robert quen fixo valer a sua vontade e acabou no Barça, onde so brilou durante a pretempada facendo regates tipo "Lobo" Carrasco.  http://quefoide.blogspot.com/2009/10/prosinecki.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-6600837941786982015Sat, 24 Oct 2009 13:12:00 +00002009-10-24T06:23:59.273-07:00centrocampistadelanteroinglaterrale tissierreino unidosouthampton
Os fanáticos do fútbol internacional coñecemos moi ben o protagonista de hoxe. Quizáis moitos de vos non o coñezades, pero xa vos digo que o seu nome é toda unha lenda para os fans das ligas estranxeiras. Non encontraredes aquí un palmarés impresionante, nin siquera a un xogador que fixera historia coa sua selección. Pero as suas extraordinarias actuacions durante 16 tempadas e sobre todo, os seus espectaculares goles, fano merecedor dun sitio no santoral do fútbol mundial e por suposto, neste blog. É Matthew Le Tissier.     ¿Quén era?:  Un centrocampista inglés dos 80, os 90 e principios desta década.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser a estrela do modesto pero sempre guerreiro Southampton FC inglés, por ser internacional e sobre todo, polos seus espectaculares goles.     ¿Qué foi del?:  Retirouse en 2002, nas filas do Southampton, o seu equipo de toda a vida. Agora e un dos analistas do programa Soccer Saturday, da cadena inglesa Sky News.     ¿Sabías qué...?:  Naceu na Illa de Guernsey, unha das illas do Canal da Mancha. - Os nacidos nas Channel Islands poden ser convocados por calquera das Federacions de Fútbol do Reino Unido (Escocia, Inglaterra, Gales ou Irlanda do Norte). Aínda que se rumoreou que puido xogar con Escocia, nunca ocorreu. De feito, xogou con Inglaterra.   - A pesares de ter unha técnica envidiable e unha extraordinaria capacidade goleadora, criticouselle por correr pouco e por ter asiduos problemas de sobrepeso. - A pesares de ter, durante a sua carreira, ofertas do Milan, do Chelsea ou do Tottenham, nunca abandoou o Southampton. - Un avión da compañía Flybe con sede en Guernsey leva o seu nome. - Un bloque de edificios da cidade de Southampton, construido sobre o que antes era o estadio do equipo (The Dell) tamén se chama Matthew Le Tissier. - Seu irman é o presidente da Federación Territorial de Guernsey. - Deixou a sua muller por unha actriz australiana (da que logo se separou). - Le Tissier dixo que se houbera sido francés ou italiano, houbera xogado máis internacionalidades. - En maio de 2002 organizaronlle un partido homenaxe entre o Southampton e a selección inglesa, que acabou 9-9. Le Tissier xogou un tempo con cada equipo.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Matthew Paul Le Tissier naceu o 14 de outubro de 1968 en Saint Peter Port, illa de Guernsey, Reino Unido. Pasou toda a sua carreira no Southampton, onde xogou entre 1986 e 2002. En 443 partidos meteu 162 goles. Coa selección xogou oito partidos, pero non meteu ningún gol.   http://quefoide.blogspot.com/2009/10/le-tissier.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-6374428337354657488Thu, 22 Oct 2009 17:19:00 +00002009-10-22T10:34:21.916-07:00defensaeeuuestados unidosgalaxylalaslos angeles
Estados Unidos nunca foi unha gran potencia futbolística na decada dos 90, agora comeza a facerse un bloque de calidade con opcións en partidos (preguntenllo a España) o cal non quita para que na decada dos 90, de vez en cando, saliran nomes difíciles de olvidar (ou máis ben aspectos). Un deles é Alexi Lalas.     ¿Quén era?:  Un futbolista estadounidense da década dos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Pola sua actuación no Mundial de 1994, no seu país, pola sua longa melena e a sua profusa perilla pelirroxa.     ¿Qué foi del?:  Tras retirarse en 2003, convertiuse no presidente do seu último equipo, Os Anxeles Galaxy. De feito, pode dicir que é o home que fichou para a liga estadounidense a David Beckham.     ¿Sabías qué...?:  En 1994 convertiuse no primeiro estadounidense en xogar en Italia, cando fichou polo Padova. Hai alguns expertos, non obstante, que o consideran o terceiro, pois nos anos 30, houbo dous xogadores na Liga italiana que naceran en Estados Unidos, aínda que en familias 100% italianas. - Grabou varios discos de rock.    - Nos seus ocos libres xoga nun equipo amateur chamado Hollywood United FC, composto por alguns famosetes, como Anthony La Paglia, o protagonista da serie Sin Rastro. - Antes de xogar o fútbol, tamén fixo os seus pinitos no hockei. - En Europa, tras o Mundial do 94, coñeceuselle co sobrenome de Buffalo Bill. - É un auténtico ídolo entre os hinchas escoceses, tanto polo seu aspecto como por meterlle un gol a Inglaterra en 1993. - Xogou un mes no Emelec de Ecuador. - Seu pai é grego.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Panayotis Alexander Lalas naceu o 1 de xuño de 1970 en Birmingham, Michigan, Estados Unidos. Tras xogar no equipo da Universidade de Rutgers, fichou en 1994 polo Padova, onde pasou temporada e media, con escaso éxito. Volveu o seu país para xogar, xa na recén creada Major Soccer League (MSL) no New England Patriots. Despois dunha tempada e un mes en Ecuador, fichou polo MetroStars neoiorquino, para xogar un ano despois no Kansas City Wizards. En 2000 deuse un ano sabático e regresóu en 2001 os Anxeles Galaxy, onde se retirou en 2003 para pasar a formar parte da directiva. Coa selección xogou 96 partidos e meteu nove goles.    PD: Na Copa do Mundo da FIFA do 94 en EEUU, Alexei Lalas e os seus compañeiros chegaron a cuartos de final e caeron eliminados coa campeona Brasil con gol de Bebeto. Esa selección foi a sorpresa da competición xunto a Bulgaria e Suecia. Meola, Balboa, Lalas, Tab Ramos, Wynalda, Cobi Jones, Harkes... Lalas e Balboa eran os centrais, moi contundentes e do mellor do equipo ianqui.     http://quefoide.blogspot.com/2009/10/lalas.html noreply@blogger.com (braizinho1)1tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-435723123053884779Wed, 21 Oct 2009 12:28:00 +00002009-10-21T05:44:03.746-07:00arxentinadianteiroherculeskempesvalencia
Ben, chegou o momento: Valencianistas, arxentinos, preparadevos para emocionarvos coa historia do Matador.     ¿Quén era?:  Un dianteiro arxentino que maravillou o mundo na década dos 70 e os 80.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser o mellor xogador do Mundial de Arxentina 78, amén de máximo goleador.     ¿Qué foi del?:  Tras xogar no ocaso da sua carreira en lugares como Indonesia, Kempes iniciou a sua carreira como entrenador naquel país asiático, en Albania e en Bolivia. A día de hoxe, o Matador é comentarista da cadena estadounidense ESPN, na sua versión latinoamericana, e comenta a Liga Española.       ¿Sabías qué?:  No seu primeiro partido co Valencia fallou un penalti. - Mario Kempes, o artífice do Mundial de Arxentina, ten duas xugosas anécdotas da final. Unha, que non lle deu a man a Xorxe Videla, o militar que ocupaba o cargo de presidente da República Arxentina, debido o tumulto que se organizou. É o mesmo motivo polo que Kempes no chegou nunca a tocar a Copa do Mundo. Segundo conta nunha entrevista a revista El Gráfico, "o día seguinte levarona e non a vimos máis. Era imposible chegar a copa, estaban todos desesperados". - Cando entrenou en Albania, tivo que escapar do país debido o clima prebélico que se creou por unha grave crisis económica. - A dictadura arxentina impediulle chamar Natasha a unha filla, porque soaba a ruso. Tivolle que poñer Magalí. Anos despois tivo outra nena que sí se puido chamar Natasha. - Nunca foi expulsado nos seus 24 anos de carreira futbolística. - Afirma que o defensa máis duro co que se enfrontou foi Xosé Antonio Camacho. - O seu ídolo foi Pelé. - Cando facía o servicio militar xogaba en Rosario Central. Sempre posuidor dunha fermosa melena, un cabo obligouno a cortarla case a ras. Kempes enterouse máis tarde de que o cabo era hincha de Newell's Old Boys (o outro equipo de Rosario e eterno rival do Central).        Biografía, palmarés, estatísticas:  Mario Alberte Kempes naceu en Bell Ville, provincia de Córdoba, Arxentina, un 15 de xuño de 1956. Xogou no Instituto de Córdoba, Rosario Central, Valencia, River Plate, Hércules de Alicante, Austria Viena, Sankt Polten; Krems (ambos de Austria), Fernández Vial (Chile) e Petaling Jaya (Indonesia). Gañou unha liga arxentina con River e unha Copa do Rei, unha Recopa e unha Supercopa de Europa co Valencia. Foi pichichi duas veces en España e otras duas en Arxentina, mellor xogador suramericano de 1978 e sexto mellor xogador arxentino do seculo XX. Coa selección foi campión do Mundo e bota de ouro mundialista en 1978. Sumou 43 partidos coa albiceleste e meteu 20 goles.      PD: No ano 84, Kempes encontrabase semi-retirado en Austria xogando o futbol-sala, e recibiu a chamada do Hércules para xogar en Primeira Division, para axudarlle a non caer en posicions de descenso. Esa tempada o Hércules salvouse gañando na última xornada no Bernabeu, mandando o Málaga a Segunda. O Málaga e o Betis pactaron un empate que mandaba o Hércules a Segunda se non gañaba en Madrid, pero a falta de 5 minutos Sanabria marcou para os herculanos, levando o pánico a Málaga. O ano seguinte Kempes abandonou o clube a media tempada para irse o Austria de Viena.  http://quefoide.blogspot.com/2009/10/kempes.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-5800966871549530625Sat, 17 Oct 2009 11:22:00 +00002009-10-17T04:40:25.556-07:00alemañaborussiacentrocampistacoloniahasslerjuventusroma
Volvemos o fútbol europeo dos 90, ese que nos gusta tanto os frikis do deporte da miña xeracion. Facemolo da man do que era, despois de Klinsmann, o meu xogador favorito de Alemaña, un dos membros dunha xeración de xogadores teutons que deixou moi alto o listón para os anos vindeiros e que aínda non foi igualada, por moito que Ballack, Klose ou Podolski se empeñaran. O protagonista de hoxe é o pequeno Thomas Hässler.     ¿Quén era?:  Un centrocampista alemán dos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos puntais da Alemaña que se proclamou campiona do mundo en Italia 90, xunto a xogadores como Illgner, Matthäus ou Klinsmann.     ¿Qué foi del?:  Retirouse no Salzburgo austríaco en 2004, con 38 anos de idade. Na actualidade forma parte do equipo técnico do Colonia, o equipo no que debutou como profesional. Fai pouco, ademáis, foi axudante de Berti Vogts cando éste era seleccionador de Nixeria.     ¿Sabías qué...?:  O seu apodo en Alemaña era Icke (que significa Ich -eu- en dialecto berlinés -Hässler naceu no Berlín Occidental- ). - Gran parte da sua xeración foise a Italia a xogar, con máis ou menos éxito: Klinsmann, Matthäus ou Brehme son exemplos diso. - Na sua etapa na Juventus (unha tempada), so meteu un gol. - Cando regresou a Alemaña, rexeitou ofertas dos grandes equipos alemans e firmou polo Karlsruher, que pagou a Roma 7 millons de marcos, récord para o clube.   - Na sua última tempada no Karlsruher, o equipo descendeu. No seu contrato había unha cláusula que o deixaba libre se esto ocorría. Ocorreu e foise o Borussia de Dortmund. - Era un extraordinario lanzador de faltas. - A nivel de clubes, non gañou ningún título na sua carreira. - Non era, dende logo, o prototipo de deportista alemán, xa que mide 1,66 metros. - Foi elixido mellor xogador da Eurocopa do 92. - Neste torneo meteu dous goles, un a Comunidade de Estados Independientes e outro a Suecia. Alemaña, como recordaredes, sucumbiu na final ante unha sorprendente Dinamarca. - O seu primeiro gol como internacional meteuno no actual RheinEnergieStadion de Colonia, no que debutou como profesional.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Thomas Hässler naceu o 30 de maio de 1966 en Berlín Occidental, Alemaña. Debutou como profesional en 1984 no Colonia, onde xogou ata 1990, ano no que fichou pola Juventus de Turín. Na cidade alpina pasou so unha tempada e marchou a Roma, onde pasou tres anos. En 1994 retornou a Alemaña, o Karlsruher. Catro anos despois, tras o descenso do equipo de Baden-Württemberg, foise o Borussia de Dortmund. So pasou unha tempada no Westfalen Stadion, trala que viaxou a Baviera para fichar polo 1860 Munich. Tras outros catro anos, pasou a sua última tempada no Salzburgo austríaco. Na selección xogou 101 partidos e meteu 11 goles. No seu palmarés destacan o Mundial do 90 e a Eurocopa do 96.   http://quefoide.blogspot.com/2009/10/hassler.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-7043524705962931950Mon, 12 Oct 2009 13:38:00 +00002009-10-12T07:01:41.851-07:00betisdefensaespañagordilloreal betisreal madrid
Hoxe veño da man dun futbolista que ten un aura especial. Tratase dun deses xogadores que calan fondo nos afeccionados durante anos. Fixo na selección e en dous dos máis grandes equipos de España, o héroe do que vos vou a falar neste post representa a toda unha xeración de futbolistas españois que, aínda sen gañar ningún título a nivel internacional de relumbrón, sí souberon aunar calidade e garra a raudales. O protagonista de hoxe é nada menos que Rafael Gordillo.     ¿Quén era?:  Un defensa español dos 80 e principios dos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser o lateral esquerdo titular de Real Betis, Real Madrid e selección española durante moitos anos, ademáis de estar considerado como unha das máis grandes lendas do beticismo.     ¿Qué foi del?:  Retirouse do fútbol fai 14 anos nas filas do Écixa Balompé. Segue neste equipo, onde actualmente desempeña as tarefas de vicepresidente deportivo.     ¿Sabías qué...?:  A sua marca máis característica foi levar as medias baixadas ata o tobillo, sen espinilleras. - Formou parte do lexendario equipo español que venceu a Malta por 12 a 1, fai agora 26 anos. - Aínda que naceu en Almendralexo (Badaxoz), seus pais eran sevillanos e a cidade hispalense chegou con apenas meses de idade.    - O Barcelona interesouse polo seu fichaxe cando empezou a despuntar no Betis. - Debutou co Madrid diante do Betis, e no Villamarín. - Debutou con España en 1978 nun partido no Molinón ante Noruega. - Compartiu vestiario coa Quinta do Buitre e con lexendarios como Camacho ou Juanito. - Preguntado fai pouco qué cambiaría do Betis, dixo que "o que manda". - A principios do ano 2008 publicouse que Gordillo estaba interesado en comprar o Xerez Deportivo. - Fai dous anos, con motivo do enfrontamento en Copa entre o Madrid e Écixa, Gordillo recibiu un homenaxe por parte da presidencia do clube branco.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Rafael Gordillo Vázquez naceu en Almendralexo, Badaxoz, o 24 de febreiro de 1957. Empezou a xogar no Unidade, equipo do seu barrio (o Polígono de San Pablo). En 1976 debutou co Betis e alí permaneceu ata 1985, ano no que fichou polo Madrid. Como branco estivo ata 1992, cando regresou a Heliópolis para xogar tres tempadas máis como verdiblanco. En 1995 fichou polo Écixa, onde se retirou un ano máis tarde. No seu palmarés destacan catro Ligas, duas Copas do Rei, tres Supercopas de España e unha Copa da UEFA. Coa selección xogou a nada despreciable cifra de 75 partidos e meteu tres goles.      PD: Era un xogador con gran recorrido, non sabias se estaba de lateral ou de extremo, foi o comezo da saga de laterales largos como Cafú ou Roberto Carlos. Para moitos béticos aínda hoxe en día segue sendo o mellor xogador da súa historia. Gordillo meteu o gol número 13 do España - Malta, aínda que foi anulado.  No Real Madrid, Gordillo xogaba de extremo esquerdo, xa que o lateral ocupabao o ex-seleccionador José Antonio Camacho. O seu posto real era de "carrilero".  No ano 1988, Ruud Gullit foi nomeado balón de ouro e o holandés dixo que para el o mellor xogador de europa era Rafael Gordillo, non él.  http://quefoide.blogspot.com/2009/10/gordillo.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-5768546831356182991Wed, 07 Oct 2009 19:58:00 +00002009-10-07T13:15:01.820-07:00colombiahiguitamedellinporterovalladolid
Volvemos o fútbol suramericano da man dun dos seus máis controvertidos personaxes. Este é un deses porteiros que tanto se ven no continente americano (como Chilavert, Rogério Ceni ou Jorge Campos), que non so xogaban baixo o marco, senon que disfrutaba saindo da área, non sen certo perigo, as veces. O deportista de hoxe era todo un tipo e ademáis, puidemos desfrutalo na Liga española. É René Higuita.     ¿Quén era?:  Un porteiro colombiano que destacou na década dos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Pola sua excentricidade, polas suas saidas da área, porque xogou no Valladolid e polo seu famoso 'Salto do Escorpión', unha forma de despexar o balón máis propia de Oliver e Benji que da vida real, pero dende logo, realmente espectacular.     ¿Qué foi del?:  Pois ollo o parche... René Higuita segue xogando o fútbol. En Agosto cummprirá 44 anos. No 2008 fichou polo Deportivo Pereira, da primeira división do seu país. E fixooo porque dixo públicamente que quere volver a selección colombiana.     ¿Sabías qué...?:  Contase que a sua inspiración foi o porteiro arxentino Hugo Loco Gatti (si, o que este ano saía con Josep Pedrerol no programa Clube de Fútbol de TVE). - O seu gran momento chegou en setembro de 1995, nun amigable entre Inglaterra e Colombia en Wembley. O enton xogador do Liverpool Jamie Redknapp lanzou un balón dende fora da área, que Higuita rematou co seu famoso Escorpión. Básicamente é un despexe acrobático realizado cos talons, botando o corpo hacia adiante. - Pero tamén ten no seu haber algunha (e perdón pola expresión) cagada. Monumental foi a de Italia 90, nun partido contra Camerún, cando Higuita saiu da área controlando o balón, e o carismático Roger Milla quitoulla e marcou a porta valeira, gol que ademáis, valeu a eliminación de Colombia. - Tras ese Mundial, o Real Valladolid fichou a tres controvertidos colombianos: Valderrama, Leonel Álvarez e o propio Higuita. Canto rizo en tan poucos xogadores... Ademáis, o entrenador era Pacho Maturana, o que foi seleccionador en Italia 90.    - Tivo serios problemas coa xustiza. En 1993 foi detido por estar implicado nun caso de secuestro. En realidade o que fixo foi mediar para conseguir a liberación da filla dun amigo, pero eso está prohibido polas leis colombianas. Estivo seis meses no cárcere e por iso non puido ir o Mundial de USA 94. En prisión comezou unha folga de fame como protesta. - En novembro de 2004, un positivo por cocaína, en Ecuador, case lle deixa sen fútbol para sempre. - Nunha ocasión, agrediu a un periodista deportivo que se encontrou nun aeroporto. - En 2005 participou Na illa dos famosos, versión colombiana, xunto o seu ex compañeiro de selección e do Valladolid, Leonel Álvarez. - O mellor foi que, nese mesmo ano, participou noutro reality, chamado Cambio Extremo (que aquí chamouse Cambio Radical). Higuita, que non era ningún Adonis precisamente, conmocionou a toda Colombia tras someterse a unha liposucción, a un aumento de mentón, a un arreglo integral dos dentes e algunha chapuciña máis. O resultado foi espectacular. - Era amigo do famosísimo líder narcotraficante Pablo Escobar, o que chegou a visitar no cárcere.     Biografía, palmarés, estatísticas:  José René Higuita Zapata naceu en Medellín, Colombia, o 28 de agosto de 1966. Debutou no Millonarios de Bogotá en 1985. Logo fichou polo Atlético Nacional de Medellín, onde estivo en duas etapas entre 1986 e 1997, entre as cales pasou un ano (a temporada 92/93) no Valladolid. No 97 probou fortuna nos Tiburons Vermellos de Veracruz (México). En 1999 fichou polo Independiente de Medellín. Tras iso, foise case a clube por ano: Real Cartaxena, Atlético Junior, Pereira e Baixo Cauca (Colombia), Aucas (Ecuador) e Guaros de Lara (Venezuela). Os seus dous últimos equipos foron o Deportivo Rionegro e o Deportivo Pereira, ambos do seu país.     http://quefoide.blogspot.com/2009/10/higuita.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-8518083424539793949Thu, 01 Oct 2009 15:00:00 +00002009-10-01T08:18:33.524-07:00centrocampistafranciaginolanewcastlePSGtottenham
Completamos un ciclo de grandes futbolistas franceses dunha gran época (xa vistes aquí a Djorkaeff, a Dugarry e a Cantona, entre outros) cun xenial xogador de fútbol que quizáis abriu unha tendencia do máis actual, a de aproveitar a sua imaxe para facer un diñeiro extra futbolístico. O protagonista de hoxe é David Ginola.     ¿Quén era?:  Un futbolista francés dos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos máis talentosos futbolistas franceses, por asombrar a Europa nun Paris Saint-Germain no que formou unha temible parella con George Weah e por conquistar as inglesas co seu acento francés, o seu sorriso 'Profidén' e a sua melena.     ¿Qué foi del?:  Retirouse en 2002 en Inglaterra. Agora fixo os seus primeiros pinitos como comentarista deportivo e estase a preparar para sacarse o título de entrenador. Ademáis, apareceu no reality Coach Trip, da televisión británica. É unha especie de Gran Hermano pero viaxando por toda Europa e facendo probas. Ginola participou nunha delas, en Francia, xogando o fútbol-praia cos concursantes.     ¿Sabías qué...?:  Ginola fixose famosísimo en Inglaterra por protagonizar un anuncio de televisión de productos para o pelo de L'Oréal, que finalizaba cun "Porque eu o valo", dito cun marcado acento francés que volvía tolas as inglesas. - Tamén participou nun anuncio do Renault Laguna. Era protagonista asiduo dun programa da BBC chamado Vingt Minutes (nada que ver cos nosos irmans franceses), adicado a ensinar francés no Reino Unido. - Ginola foi sinalado por todos como o culpable de que Francia non se clasificara para o Mundial do 94. Tivo unha bronca con Cantona tras ese partido. A partires de aí, nin o protagonsita de hoxe, nin Cantona nin Papin volveron a ser convocados polos bleus. Comezaba así a época de Zidane e compañía. - Foi elixido, en 1999, xogador do ano en Inglaterra, tanto polos medios como polos xogadores da Premier. - É embaixador da Cruz Vermella. - Antes de irse a Inglaterra, vinculouselle co Barcelona. - Participou en duas películas. Ademáis, é un dos dobradores que participou na versión francesa da película de animación Buscando a Nemo. Puxo a sua voz a disposición de Jacques, o camarón que compartía acuario con Nemo. - Ten dous fillos. - Declarouse seguidor de Sarkozy.     Biografía, palmarés, estatísticas:  David Ginola naceu o 25 de xaneiro de 1967 en Gassin, a moi poucos quilómetros de Saint-Tropez, en plena Costa Azul. Comezou a sua carreira en 1985 no Toulon. En 1987 fichou polo histórico Racing Club de París. De 1990 a 1992 xogou no Brest. De 1992 a 1995 triunfou no Paris Saint-Germain e logo deu o salto a liga inglesa. Do 95 o 97 xogou no Newcastle United. Ese ano fichou polo Tottenham Hotspur, onde permaneceu ata o 2000. Xogou dous anos máis no Aston Villa e no 2002 acabou a sua carreira nas filas do Everton. Coa selección so xogou 17 partidos e meteu tres goles. No seu palmarés destacan unha liga francesa, duas Copas francesas e unha Copa da Liga, todo co PSG. En Inglaterra gañou, cos Spurs, unha Copa da Liga (hoxe Carling Cup). Dase a circunstancia de que ése trofeo era o último que había gañado o Tottenham ata o ano pasado, cando o volveu gañar.    PD: Ginola levou unha ovación no Bernabeu cando foi sustituido nun partido de Copa de Europa. O propio Real Madrid estivo a punto de contratalo tamén con Benito Floro no banquiño, aínda que, finalmente, o Real Madrid decidiuse polo eslovaco Petr Dubovsky.  http://quefoide.blogspot.com/2009/10/ginola.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-8121853575636917658Fri, 18 Sep 2009 20:18:00 +00002009-09-18T13:39:32.845-07:00centrocampistaevertongascoigneinglaterralaziorangerstottenham
Bad Boy, Enfant Terrible, incorrixible... o protagonista de hoxe é un deses que encheron periódicos enteiros coa sua forma de xogar e a sua forma de ser. E segueo facendo. Xenial, polémico, amado, odiado, gamberro, sensible. Un xenio: Paul Gascoigne.        ¿Quén era?:  Un futbolista inglés da década dos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos mellores centrocampistas de Inglaterra na sua época, polas suas miles de anécdotas e pola sua merecida fama de gamberro.     ¿Qué foi del?:  Retirouse en 2004, nas filas do modestísimo Boston United (que agora está na que sería a cuarta división inglesa). Non deixou de facer aparicions públicas debido os seus problemas co alcohol, como que lle prohibiran subir a un avión por ir borracho ou unha pelexa co cantante de Oasis, Liam Gallagher.     ¿Sabías qué?:  Gañouse a adoración de toda Inglaterra cando nunha semifinal do Mundial 90 (Inglaterra - Alemania) viu un cartón amarelo que lle houbera impedido xogar a final (os pross perderon) e chorou como un neno no céspede. - Unha das máis famosas fotos da historia do fútbol inglés protagonizana o agora actor Vinnie Jones e el, cando xogaba no Newcastle.   - Na sua época de maior fama, antes de irse a Italia, chegou a ser protagonista dun videoxogo. Incluso grabou un disco. - En Inglaterra era costume que os futbolistas das categorías inferiores limpiaran as botas dos xogadores do primeiro equipo. A Gascoigne, xuvenil do Newcastle, tocoulle limpar as do lexendario Kevin Keegan. Cando iba de camiño a casa a limpialas, perdeunas. Gascoigne, avergoñado, dixollo a Keegan, que lle respondeu: "Tranquilo, nunca me gustaron esas botas". - No Reino Unido é máis coñecido como Gazza. - Cando xogaba no Glasgow Rangers, liou unha de escándalo. Nun partido de máxima rivalidade relixiosa entre protestantes (Rangers) e católicos (Celtic), meteu un gol e non se lle ocurriu mellor cousa que celebralo como se tocara unha frauta, o estilo das polémicas marchas protestantes da anticatólica Órde de Orange. Recibiu ameazas de morte por iso.   - Nunha ocasión, cando xogaba co Tottenham, sustituiu unhas diapositivas sobre tácticas que ia mostrar o adestrados Terry Venables por imáxes pornográficas. - El quería xogar no Liverpool, pero nunca lle fixeron unha oferta e foise os Spurs. - Compartiu vestiario no equipo londinense con dous vellos coñecidos Nayim e Lineker. - A sua fillastra Bianca Gascoigne é bastante famosilla en Inglaterra. O porqué, podedelo ver poñendo o seu nome en Google.     Biografía, palmarés, estatisticas:  Paul John Gascoigne naceu un 27 de maio de 1967 en Dunston, Inglaterra. Empezou nos xuvenis do Newcastle no 80. Saltou o primeiro equipo no 85. Fichou polo Tottenham no 88. En 1992 foise a Lazio de Roma. En 1995 foise a Escocia, o Glasgow Rangers. Volveu a Inglaterra en 1998, o Middlesbrough. Logo arrastrouse polos campos nas filas de Everton, Burnley, Gansu Tianma de China e finalmente, Boston United. Gañou unha FA Cup en 1991, duas ligas escocesas (96 e 97) e unha Copa (1996). Coa selección xogou 57 partidos e meteu 10 goles. Tamén chegou a ser entrenador do Kettering Town, da sexta división inglesa, en 2005.    PD: Recordo outras anécdotas de Gazza: unha vez, estando concentrado coa selección inglesa e completamente borracho, roubou o autobús do equipo e estampouno contra o pilar dunha ponte.   Cando Glenn Hoddle lle comunicou tras o ultimo partido de clasificacion contra Italia, que non seria levado a Francia 98 este, totalmente borracho, destrozou a habitacion do hotel. Nas concentracions da seleccion inglesa riase e mofaba de Graeme Le Saux porque bebía viño.  http://quefoide.blogspot.com/2009/09/gascoigne.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-7952297928129882126Sun, 06 Sep 2009 15:36:00 +00002009-09-06T09:11:45.712-07:00deportivoespañafrancisco liañoliañoportero
Seguimos co Superdepor e facemolo da man dun dos seus pilares, nada menos que o porteiro. Un caso curioso, ademáis, porque habendo demostrado como o fixo as suas cualidades, non deu o salto a un equipo máis grande (quizáis porque o Depor da sua época xa o era) nin tampouco tivo renome internacional. En calquera caso, é un histórico do noso campionato e merece con creces estar aquí. É Paco Liaño.     ¿Quén era?:  Un porteiro español dos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser o porteiro do xa lexendario Superdepor que maravillou a toda España na primeira metade dos 90, así como de ser o porteiro que gañou o Trofeo Zamora con mellor promedio de goles encaixados, na tempada 93-94, con so 18 goles encaixados en 38 partidos (unha media de 0,47 goles por encontro).     ¿Qué foi del?:  Retirouse no 1998, nas filas do Sporting de Xixón. Despois desa experiencia, agora é entrenador de porteiros no seu Santander natal, na escola de Goyo Zamoruca, ademáis de ser comentarista colaborador con alguns medios de comunicación, como Telecinco.     ¿Sabías qué...?:  Quedou as portas de ser campión de Liga. Era o porteiro do Deportivo coa famosa Liga do penalti de Djukic. - Dous anos despois da sua retirada, o Depor conseguiu por fin o título de Liga. O porteiro era o camerunés Jacques Songo'o. - Logrou dous Zamoras consecutivos. - Cando fichou polo Depor, en 1991, o equipo coruñés estaba recén ascendido a Primeira e el acababa de proclamarse Zamora de Segunda co Sestao. - Xogou en equipos das catro comunidades españolas bañadas polo Cantábrico. - Estivo moi cerca de fichar polo Real Murcia ese veran. - Sobre o penalti de Djukic dixo: "Recordo que non o quería ver. O final fixeno e leveime a mesma decepción que todos". Preguntado pola famosa polémica sobre se ese día, Bebeto non quixo tirar a pena máxima, dixo: "Que ninguen diga que Bebeto se raxou, porque o encargado de lanzalos era Donato, que nese momento non estaba no campo. Bebeto empezou tirando os penaltis pero fallou catro dos cinco penaltis que lanzou e deixou de tiralos. Curiosamente o mesmo Donato había fallado duas xornadas antes un penalti en Pamplona que tamén nos daría a Liga. Ninguen pode botarlle a culpa a Djukic de nada daquelo". - Foi seguidor de Zubizarreta. - Como vos dicía na introducción, Paco Liaño non chegou nunca a ser internacional. Pero el considera que "merecín ir o mundial de Estados Unidos (1994). Ese foi o ano no que gañei o Zamora do récord e case a Liga e doeume un pouco". (foron Zubizarreta, por suposto, Cañizares e ... Lopetegui) - Na tempada do seu lexendario Zamora, xogou todos os minutos do campionato e non recibiu ningun cartón. - Segundo comentan no blog "Yo jugué en el Sporting", Liaño sufriu unha polidiscopatía cervical que o obligou a retirarse. - Na mesma entrada adicada a Liaño, contase que no seu primeiro ano estivo a sombra do mítico Juan Carlos Ablanedo. Unha das poucas ocasions que tivo de xogar foi a segunda parte dun Zaragoza-Sporting. No descanso o marcador era de 3-0 a favor dos maños e o míster asturiano, Benito Floro, dixolle a Ablanedo: "Comechete os tres goles. Decidelle a Liaño que quente". O resultado final foi 5-0.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Francisco Liaño Fernández naceu en Santander o 16 de novembro de 1964. Comezou a sua carreira deportiva no Racing de Santander en 1984. Na sua terra permaneceu ata 1990, que foi cando emigrou a un histórico como o Sestao. Tras unha espectacular tempada na que acabou como Zamora de Segunda, fichou polo Deportivo da Coruña, o equipo que o encumbrou. Tras cinco anos de éxitos, en 1996 fichou polo Sporting de Xixón, onde tras duas tempadas retirouse. No seu palmarés destacan os dous Zamoras de Primeira e un de Segunda, a Copa do Rei do 95 e a Supercopa dese mesmo ano.      PD: Na tempada do récord (18 goles en 38 partidos) hai que ter en conta que nun partido recibiu 3, Barcelona 3-0 Deportivo, entón a marca pódese cosiderar como 15 goles en 37 partidos. Aí é nada!.     http://quefoide.blogspot.com/2009/09/liano.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-3414901740213726123Mon, 24 Aug 2009 23:33:00 +00002009-08-24T17:06:26.171-07:00brasilcentrocampistadeportivomauromauro silvasilva
Estamos falando dun dos mellores brasileiros que xogaron na nosa liga, todo un exemplo de profesionalidade, traballo e bo facer. É unha das estrelas principais do Deportivo da Coruña que maravillou a España nos 90 (o SuperDepor) e por riba, pertencente a unha xeneración de xogadores brasileiros que culminaron a sua carreira coa consecución do Mundial 94. Bueno, non me alargo máis. Hoxe toca falar de Mauro Silva.     ¿Quén era?:  Un mediocampista brasileiro dos 90 e principios desta década.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos pilares do SuperDepor, un dos máis queridos pola afección e por ser campión do mundo en 1994 con Brasil.     ¿Qué foi del?:  Retirouse en 2005, nas filas do Depor. Estudiou un máster de formación executiva e creou unha empresa, con sede en Sao Paulo (onde vive agora), que se chama Mauro Silva Sports&Business Plan. Toca o campo da construcción e a través dela, Silva asesora a promotores, especialmente galegos, para que invirtan en Brasil. Ademáis, Silva é broker na Bolsa brasileira.     ¿Sabías qué...?:  Pasou 13 anos na Coruña. O seu fillo maior naceu na cidade galega. - Retirouse con outro histórico do Depor, o eterno capitán Fran. Foron homenaxeados no mesmo partido. Chegou a Galicia con Bebeto. - Levou sempre o dorsal 6. - Se Bebeto representaba o futbolista brasileiro caprichoso pero máxico e fantasioso, Mauro representaba o brasileiro serio, traballador e comprometido. Naquela época, oíase ese chiste tan malo de "Bebeto canta e Mauro... Silva". - A sua capacidade goleadora non era, dende logo, a sua especialidade (tampouco o seu cometido). En 369 partidos en Primeira, so meteu un gol. Na seleçao non chegou a estrearse (xogou 59 partidos). - Na Coruña comercializanse camisetas co lema "Eu vin o gol de Mauro Silva", considerándoo como algo histórico. Ese gol meteuno o brasileiro en 1994, ante o Valencia. - Actualmente, comparase o mediocampista do Vilarreal Marcos Senna con Silva. - Recorda con especial cariño o 4-0 que o Depor lle meteu o Milan nun partido de Liga de Campions. - Gañou co Depor tantos títulos como marcaba o seu dorsal.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Mauro da Silva Gomes naceu o 12 de xaneiro de 1968 en Sao Bernardo do Campo, Brasil. Comezou a xogar no Guaraní FC, entre 1988 e 1990. Ata 1992 xogou no Bragantino. Dende o 92 e ata a sua retirada, en 2005, xogou no Depor. No seu palmarés a nivel de clube destaca unha Liga, duas Copas do Rei e tres Supercopas de España. Coa canarinha logrou o Mundial do 94 e a Copa América do 97.    PD: É considerado xunto a Guardiola, Redondo, Laudrup e Xavi como un dos 5 mellores centrocampistas da historía da Liga.   Ó pouco tempo de chegar á Coruña, dous ou tres anos despois, a Lazio puxo sobre a mesa de Lendoiro a clausula de rescisión. Uns mil millons de pesetas daquela (ano 93-94). Mauro non quixo irse.   É curioso comprobar como o fútbol brasileiro acostuma a dar dous tipos de xogadores de características complementamente diferentes. Por un lado, tipos ofensivos, eléctricos, rápidos, repletos de calidade, desordeados, anárquicos e con certa tendencia a dispersión fora do campo -vexase Ronaldinho, Ronaldo, Romario, Robinho...- e por outro, xogadores marciais, pesados, con personalidade e dominio táctico, e discretos como personaxes públicos -vexase Mauro Silva, Mazinho, Dunga, Emerson, Kaká...  http://quefoide.blogspot.com/2009/08/mauro-silva.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-5566294339519564933Mon, 10 Aug 2009 16:19:00 +00002009-08-10T09:51:35.846-07:00bohemianscentrocampistachecoslovaquiachequiaeurocopapanenkarepublica checa
Poucos xogadores se fixeron tan famosos por unha sola xogada como o protagonista de hoxe. Foi, ademáis, o momento cumbre dunha Eurocopa, a de Iugoslavia 76. É Antonin Panenka. Sí, o do penalti.     ¿Quén era?:  Un xogador checo das décadas dos 60, 70 e 80.     ¿Por qué se lle recorda?:  Polo que aconteceu o 20 de xuño de 1976: Pequeno Maracaná de Belgrado (Iugoslavia). Alemaña e Checoslovaquia xogan a final da Eurocopa. Un gol do alemán Hölzenbein (o 2-2) leva o partido a prórroga e os penaltis. Todos converten os seus tiros ata que o teutón Uli Hoeness manda o seu lanzamento as nubes. O resultado na tanda é 4-3 para os checoslovacos e chega o turno de Antonin Panenka, centrocampìsta ofensivo do Bohemians de Praga. Enfronte, Sepp Maier, o mellor porteiro do momento. Panenka consegue enganar a Maier, que se tira a sua esquerda, pero o tiro do checo é extrano... coa punteira do seu pe dereito eleva en vaselina o balón que se cola mansamente no centro da portería alemá. Gol. 5-3. Checoslovaquia é campiona de Europa. Panenka entra na historia.       ¿Qué foi del?:  Trala sua retirada, e na actualidade, Antonin Panenka é o presidente do que fora o seu equipo de sempre, o Bohemians de Praga, na segunda división checa.     ¿Sabías qué...?:  Retirouse os 45 anos, en 1993, nas filas do Kleinwiesendorf austríaco. - Un periodista francés calificou a Panenka, tras ese penalti, como "un poeta". - Zinedine Zidane lanzou un penalti, na final do último Mundial de Fútbol, máis ou menos como Panenka. Foi o 1-0... o que pasou logo xa o sabedes. - Algunhas fontes din que Panenka practicara este tipo de lanzamentos co porteiro checo Viktor. - O ex deportivista Djalminha o Real Madrid, Riquelme con Arxentina na Copa América do ano pasado, o portugués Helder Postiga a Inglaterra na Eurocopa de 2004, o italiano Totti a Holanda na de 2000 ou o ucraniano Milevsky no último Mundial, a Suiza, son outros dos xogadores que lanzaron un penalti 'ó Panenka'.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Antonin Panenka naceu un 2 de decembro de 1948 en Praga, Checoslovaquia (hoxe República Checa). Entre 1967 e 1981 xogou no Bohemians da sua cidade natal. Logo xogou no Rapid de Viena austríaco ata 1985 e tras iso pasou por diferentes equipos daquel país como o St. Pölten, o Slovak Viena, o Hohenau e o xa citado Kleinwiesendorf. Coa sua selección xogou 59 partidos e meteu 17 goles. Gañou duas ligas en Austria e unha copa. Tamén foi subcampeón da Recopa co Rapid.   http://quefoide.blogspot.com/2009/08/panenka.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-8404930826837878616Thu, 06 Aug 2009 15:14:00 +00002009-08-06T08:30:11.722-07:00arxentinafrancescoliolympique marsellariver plateuruguai
O protagonista deste post é, sen dubida, un dos mellores xogadores sudamericanos da historia. Un superclase dos que fai tempo que non se ven. É o uruguaio Enzo Francescoli.     ¿Quén era?:  Un mediapunta uruguaio das décadas dos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser o auténtico líder do River Plate arxentino, o santo e seña da selección charrúa, coa que gañou tres Copas de América.     ¿Qué foi del?:  Tras retirarse no 1997, Francescoli é vicepresidente das empresas Tenfield e Gol TV. A primeira delas é unha compañía de organización de eventos deportivos. Teñen os dereitos das retransmisions do fútbol uruguaio. A segunda é un canle de televisión que retransmite nos Estados Unidos 24 horas de fútbol.     ¿Sabías qué...?:  Francescoli xogou no Olympique de Marsella na tempada 89/90. Un ilustre marsellés, Zinedine Zidane, chamou o seu fillo Enzo en honor do uruguaio. - É máis coñecido como O Príncipe. - Destaca o seu enorme parecido físico co dianteiro arxentino agora do Inter de Milán, Diego Milito. - Hincha de Peñarol de Montevideo, nunca xogou no equipo aurinegro. Fixo unha proba pero foi rexeitado por ser demasiado delgado. - Este ano foi elexido como máximo ídolo de toda a historia de River Plate. - Como o seu apelido indica, é de orixe italiano.   - O día do seu homenaxe-despedida (o 1 de agosto de 1999), xuntou a 60.000 enfervorizados fans no Monumental de River. Co equipo da Banda Sangre xogaban naquel enton os vellos coñecidos Aimar e Ayala, o ex-merengue Saviola e o ex culé e ex murcianista Bonano. Enfronte estaba o Peñarol, no que xogaba o ex deportivista Walter Pandiani. Nese partido, saltaron o campo os fillos de Francescoli, de 10 e 12 anos. O maior meteu o último gol do partido, o 4-0. - Os hinchas de River cantaban na sua honra esta canción: "...veni, veni, canta conmigo, que un amigo vas a encontrar que de la mano, del Uruguayo, todos la vuelta vamos a dar...veni, veni, canta conmigo, que un amigo vas a encontrar que de la mano, del Uruguayo, todos la vuelta vamos a dar...!".    - No fútbol arxentino, 'Dar la vuelta' é sinónimo de ser campión. - O equipo que máis o sufriu en Arxentina foi San Lorenzo de Almagro, que recibiu 10 goles do Príncipe. Boca recibiu a metade.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Enzo Francescoli Uriarte naceu o 12 de novembro de 1961 en Montevideo, Uruguai. Debutou en 1980 nas filas do Montevideo Wanderers, onde xogou dous anos. Foi cando iniciou a sua primeira época nos Millonarios (así se coñece a River Plate), bastante exitosa. Logo, en 1986, fichou polo lexendario Racing de París (equipo que agora se adica o fútbol amateur). Pasou dous anos bastante tristes alí e un máis, na tempada 89/90, no Olympique de Marsella. De Francia saltou a Italia, onde xogou no Cagliari tres anos e un no Torino. E por fin regresou a River no 94, onde xogou os seus últimos tres anos. Coa selección xogou 72 partidos e meteu 15 goles. O seu palmarés recolle unha liga arxentina, tres Aperturas e un Clausura e unha liga francesa. Ademáis, gañou tres Copas de América con Uruguai, unha Copa Libertadores e unha Supercopa Americana.   http://quefoide.blogspot.com/2009/08/francescoli.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-7338607479191577954Wed, 15 Jul 2009 19:15:00 +00002009-07-15T12:30:07.647-07:00aitorathleticbilbaocoloradodefensaespañakarankareal madrid
Volvo presentarvos no blog un ex xogador do Real Madrid. Este é un dos da mellor época recente do clube branco, na que como antaño, volveron reinar en Europa. Sen facer ruido, estivo un lustro no clube de Chamartín, un lustro de grandes éxitos, que o converteron nun xogador moi coñecido dentro e fora de España. É un futbolista que se retirou fai pouco. Sen máis dilación, pasovos a falar de Aitor Karanka.     ¿Quén era?:  Un defensa español que destacou nos 90.    ¿ Por qué se lle recorda?:  Por formar parte do Madrid que conseguiu gañar tres Ligas de Campións (a séptima, a oitava e a novena).     ¿Qué foi del?:  Retirouse no 2006 nas filas do Colorado Rapids da MLS. Na actualidade é o seleccionador español sub-16.     ¿Sabías qué...?:  Seu irman David é tamén futbolista, pero o contrario que Aitor, é dianteiro. Xogou no Murcia ou no Sporting de Xixón e agora xoga no Sant Andreu. - So xogou un partido coa selección española. Foi en abril de 1995 ante Armenia, en Erevan (Armenia 0-2 España). - Xogou seis partidos coa selección de Euskadi. - Saiu da canteira de Lezama. Debutou no primeiro equipo xunto a Julen Guerrero (que é case da sua quinta).    - Cando chegou a Colorado, a Euskal Etxea ou casa rexional vasca de Colorado brindoulle unha calurosa benvida. No seu partido de debut ondearon as ikurriñas. - Das tres finais de Champions que conseguiu o Madrid na sua época, so xogou na de 2000 (contra o Valencia). Na de 2002 (contra o Bayer Leverkusen) estivo convocado pero non xogou. Na de 1998 non foi convocado. - O pouco de chegar o Madrid detectouselle un problema cardíaco que o mantivo alonxado dos terreos de xogo. - O primeiro equipo do Athletic subiuno o alemán Jupp Heynckes. Cinco anos despois, chegou o Madrid da man do propio Heynckes. - So meteu catro goles en Primeira División, os catro co Athletic. - Competiu por España na Olimpiada de Atlanta 96.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Aitor Karanka de la Hoz naceu en Vitoria o 18 de setembro de 1973. Nos seus comenzos xogou no Corazonistas e no Alavés, ata que se incorporou a disciplina do Athletic de Bilbao. Debutou en 1992 no primeiro equipo, ata 1997, cando fichou polo Madrid. En 2002 regresou o Athletic e no 2006 emigrou a Estados Unidos e ese mesmo ano retirouse. O seu palmarés é excelente. Ten unha Liga española, duas Supercopas de España, tres Ligas de Campións, unha Intercontinental e unha Supercopa de Europa. Coa selección, como vos dicía, xogou un so partido.      http://quefoide.blogspot.com/2009/07/karanka.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-6527768656629171547Sun, 05 Jul 2009 15:33:00 +00002009-07-05T08:55:09.943-07:00atletico de madridbrasilcentrocampistadefensadeportivodonatoespaña
O futbolista que vos traio hoxe é un dos máis entrañables xogadores que pasaron pola liga española. Un deses que se fan querer polas afeccions, polos compañeiros e polos contrincantes polas suas boas formas. Sempre cunha sorrisa na cara, hoxe traiovos a Donato Gama Da Silva.    ¿ Quén era?:  Un futbolista hispano-brasileiro dos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Pola sua lonxevidade como futbolista, pois retirouse os 41 anos, polo seu bo humor e, sobre todo, por aquel famosísimo anuncio do libro de autoaxuda Forza para vivir.     ¿Qué foi del?:  Trala sua retirada, en 2003, adicase a ser ministro da Igrexa Universal do Reino de Dios (onde os membros deportistas son chamados Atletas de Cristo, como Kaká ou Baltazar). Está traballando para abrir unha escola de fútbol para nenos en Brasil e colaborar co Deportivo da Coruña.     ¿Sabías qué...?:  Se nacionalizou español e debutó coa absoluta no 94, na clasificación para a Eurocopa do 96. - O día do seu estreno, en Sevilla ante Dinamarca, marcou un gol. Marcaría outros dous máis con España.    - De pequeno vendeu paraugas en Río de Xaneiro e de xove foi cerralleiro. - Era coñecido como o Avo nos seus últimos anos de carreira. - No seu primeiro pasaporte español houbo un erro coa fecha do seu nacemento. En vez de nado no 62, o pasaporte decia que nacera no 52, polo que houbo certa polémica sobre a sua idade. - Foi o segundo xogador máis vello que xogou na Liga Española. Superouno o valencianista Amedeo Carboni. - Nalguns campos de fútbol cantabanlle con sorna "Donato dame forza, forza pa vivir".     Biografía, palmarés, estatísticas:  Donato Gama da Silva naceu en Río de Xaneiro, Brasil, un 30 de decembro de 1962. Comezou a xogar no Vasco de Gama en 1980. No 88 chegou a España, as filas do Atlético de Madrid, onde estivo catro anos nos que gañou duas Copas do Rei. En 1992 marchou o SuperDepor e alí permaneceu 11 anos. Cos galegos gañou duas Copas do Rei, unha Liga e tres Supercopas de España. Coa Selección Española xogou 12 partidos.    PD: Donato é membro dunha Igrexa Evanxélica Bautista na Coruña. É dicir, a Igrexa de Martin Luther King e o ex-presidente e premio nobel Jimmy Carter, entre outras personalidades ilustres. Baltazar e Michael Chang, quen tamén son cristianos evanxélicos ou "protestantes". A Igrexa Universal do Reino de Dios en cambio, moi extendida en Brasil, é un movemento sincretista, autóctono e de recente creación, que non está vinculado os movementos cristianos históricos. Tampouco ten nada que ver con este movemento a organización "Atletas de Cristo", que é unha entidade evanxélica-protestante ben recoñecida en Brasil e moitos outros países pola sua labor de asistencia espiritual os deportistas de élite. Tal é o caso de Donato, Baltazar, Kaká e outros moitos.    Na actualidade, ademáis de formar parte do equipo de veteranos do Depor, e da selección española de fútbol-praia, Donato pasa as suas horas xogando o Golf, desfrutando da sua familia, e ocupado en distintos negocios.      Foi o primeiro xogador negro da historia da selección española en xogar. Nos anos 60 houbo un que estivo convocado nalguns partidos pero non chegou a debutar, o guineano Miguelito Jones (ollo, pronúnciese como sona en galego, non "Yons" como se diría en inglés). Aínda que curiosísimo, sen embargo sí se lle pode considerar campión de Europa en España 64, porque estivo convocado nalgun dos partidos desa Eurocopa.      http://quefoide.blogspot.com/2009/07/donato.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-1223870844669975879Mon, 29 Jun 2009 12:34:00 +00002009-06-29T05:54:35.068-07:00alemañabayernbayern munichbundesligacentrocampistadefensaeffenbergfiorentina
Desde que Alemaña pasara a final da Eurocopa, veño pensando posibles nomes de xogadores alemans que poderian asomar o blog. Pensei en grandes estrelas da Mannschaft, en cracks teutons que houberan marcado unha época. Hainos bos, como Brehme, Klinsmann ou Matthaus. Pero o final decidinme por un que creo que encarna perfectamente o que pensan moitos do fútbol alemán. Tratase dun bo xogador, pero a vez dun tipo duro, pendencieiro, antipático se me apuras, desafiante, polémico... Un xogador que moitos afeccionados valencianistas recordarán e que encima xa fai pouco falou de España e da Liga, e non tirándolle flores precisamente. Sí, é Stefan Effenberg.     ¿Quén era?:  Un centrocampista alemán dos 90 e principios deste seculo.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser o capitán do Bayern de Munich durante alguns anos nos que equipos españois o sufriron e por ser un dos xogadores alemans máis polémicos dos últimos tempos.     ¿Qué foi del?:  Retirouse en 2004 no Al Arabi de Qatar. Agora comenta os partidos da Champions League para a cadena alemá Premiere.     ¿Sabías qué...?:  Forma parte do mellor 11 titular da historia do Bayern de Munich, elexido polos afeccionados do equipo bávaro. Comparte este honor con lendas como Beckenbauer, Rummenigge ou Torpedo Müller. - Coñecido polos afeccionados como Effe ou O Tigre. - Effenberg encheu centos de titulares en Alemaña despois de saberse que tiña un lío coa atractiva esposa do seu compañeiro do Bayern, Thomas Strunz, chamada Claudia. Effenberg, que tamén estaba casado, divorciouse da sua muller. Claudia Strunz e o Tigre casaron en 2005. - Effenberg estivo moi cerquiña de fichar polo Atlético de Madrid en 2002, gracias a gran amizade que o une coa familia Gil (de feito, Effenberg e a sua familia pasaron uns días na famosa finca de Valdeolivas). O problema, foi, como sempre, o diñeiro. - O posible fichaxe de Effenberg polo Glorioso Invencible tivo algunhas consecuencias desastrosas para o Atlético. O lexendario Paulo Futre era director deportivo do clube, pero os Gil comezaron a negociar o fichaxe do teutón a espaldas de Futre. Cando o portugués se enterou pola prensa, decidiu deixar o cargo, por sentirse ninguneado pola familia.    - O seu paso pola selección tamén estivo marcado pola polémica. No Mundial de Estados Unidos, o Tigre Effenberg non se lle ocurriu outra cousa mellor que sacarlle o dedo anular a afección alemana que lle silbaba polo seu baixo rendemento. Esto costoulle a expulsión do equipo e pasou catro anos sen xogar na Mannschaft. - Por se fora pouco polémico, Effenberg publicou en 2003 as suas memorias, nas que pon a caer dun burro a alguns dos seus compañeiros. Do mítico Matthäus, por exemplo, di que é un "cagón". - Nesta Eurocopa, preguntado polo Italia-España de cuartos, iste gran vidente dixo: "Non teño dúbida que os italianos gañarán o equipo español". E preguntado pola dupla Torres-Villa, afirmou que "Hai xogadores moito mellores como Ruud Van Nistelrooy".     Biografía, palmarés, estatísticas:  Stefan Effenberg naceu o 2 de agosto de 1968 en Hamburgo, Alemaña. Comezou a xogar no Victoria da sua cidade natal como xuvenil. O seu paso a profesionalidade deuno co Borussia Mönchengladbach, onde pasou tres anos. Tras iso, fichou en 1990 polo Bayern de Munich. Dous anos despois foise a Italia para converterse nun dos ídolos da Fiorentina. En 1994 volveu a Mönchengladbach e catro anos despois, realizou de novo o camiño ó todopoderoso Bayern. En 2002 marchou o Wolfsburgo e acabou a sua carreira en 2004 no Al Arabi qatarí. No seu haber conta con tres Bundesligas e duas Copas alemanas, máis duas Copas da Liga. En 2001 gañou a Liga de Campións (co Bayern e ante o Valencia), a Supercopa de Europa e a Intercontinental. Coa selección alemana xogou 35 partidos e meteu 5 goles.      http://quefoide.blogspot.com/2009/06/effenberg.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-4488812102625959437Thu, 18 Jun 2009 19:06:00 +00002009-06-18T12:28:08.860-07:00barcelonacentrocampistahagireal madridrumania
O mellor xogador da historia de Romanía pode dicir tamén que xogou nos dous máis grandes equipos de España. Todo un crack, Gheorghe 'Gica' Hagi asomase a este blog.     ¿Quén era?:  Un futbolista romanés que abandeirou o deporte do seu país nos 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Pola sua extraordinaria clase co balón (que lle gañou o sobrenome de Maradona dos Cárpatos) e polo seu carisma no terreo de xogo.     ¿Qué foi del?:  Retirado en 2001, fixose entrenador. Tras dirixir a sua selección e o Galatasaray, entre outros, fixose cargo do mellor equipo de Romanía, o Steaua de Bucarest do controvertido George 'Gigi' Becali, do cal dimitiu tras enfrontarse o presidente, que lle ordeaba as alineacions. Agora é olleador en Europa do Este dun equipo escocés, o Inverness Caledonian Thistle.     ¿Sabías qué?:  Non gañou ningún título nin co Madrid nin co Barça. - A sua muller é a irma da muller do seu amigo, tocaio e compañeiro no Barça e na selección Gica Popescu.   - É de etnia arumana. - É o máximo goleador da historia da selección romanesa. - En España recordase un gol que, co Barcelona, lle meteu o Celta de Vigo dende o centro do campo.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Gheorghe Hagi naceu un 5 de febreiro de 1965 en Sacele, Constanta, Romanía. Empezou a xogar no Farul Constanta, do que pasou o Sportul Studentesc. En 1987, xusto despois de que o Steaua gañara a Copa de Europa, firmou por este equipo. A sua seguinte etapa pasouna no Madrid, entre o 90 e o 92, de onde emigrou o Brescia italiano, que o tivo nas suas filas ata o 94. Firmou polo Barcelona ese ano e xogou duas tempadas. De aí foise o Galatasaray turco, onde en cinco anos viviu unha das suas mellores etapas. Empezou como entrenador na sua selección. Logo entrenou o Bursaspor e o Galatasaray en Turquía e a Politecnica de Timisoara e o Steaua no seu país. Gañou duas Supercopas de Europa (con Steaua e co Galatasaray), unha UEFA (co equipo turco) e varias ligas e copas locais en Romanía e Turquía.    PD: Cando falamos de Hagi debemos mencionar un pouco o Mundial 94. Romanía perdeu en cuartos de final, pero foi a selección que probablemente realizou o xogo máis vistoso. E esa selección, o igual que Bulgaria, non era un equipo, senon Hagi e un ou dous máis facendoo todo, e ese Mundial foi o que o relanzou a fama, e con iso a sua fichaxe polo F.C. Barcelona (e bueno, tamén o que non poideron fichar a Rui Costa)        http://quefoide.blogspot.com/2009/06/hagi.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-3379514577958058511Sun, 14 Jun 2009 19:56:00 +00002009-06-14T13:22:48.466-07:00centraldefensadeportivodjukiciugoslaviaserbiatenerifevalencia
<a href="http://3.bp.blogspot.com/_PHZC-aNkaik/SjVcCfQ2L6I/AAAAAAAAAJY/TXSl2iJ83AI/s1600-h/djukic2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347281330393984930" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 194px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_PHZC-aNkaik/SjVcCfQ2L6I/AAAAAAAAAJY/TXSl2iJ83AI/s320/djukic2.jpg" border="0" /></a><br /><div>Un dos momentos máis dramáticos dos últimos anos da Liga española tivo lugar fai xa 15 anos (cómo pasa o tempo). Tivo lugar no estadio de Riazor e tivo como protagonista o xogador do que vos vou falar hoxe. Tratase dun histórico do noso campionato, un futbolista que viviu un amargo trago, xunto a toda unha cidade. É Miroslav Djukic.</div><br /><div><br /><strong>¿Quén era?:</strong> Un defensa serbio da década dos 90 e principios deste seculo.</div><br /><div><br /><strong>¿Por qué se lle recorda?:</strong> Sexamos realistas. Recordaselle por aquela fatídica última xornada da Liga 93/94. Era o 14 de maio de 1994. Xogabanse o campionato o Barcelona e o Deportivo da Coruña. Na última xornada, o Depor, entrenado por Arsenio Iglesias, dependía de sí mesmo. Se gañaba era campión. No último minuto do partido, con 0-0 no marcador, o Valencia cometeu un penalti. Aínda que o debería tirar Bebeto (ou polo menos eso é o que sempre se dixo), o brasileiro non quixo lanzalo e a responsabilidade recaeu no defensa iugoslavo Miroslav Djukic. Non quedaba tempo para máis. Se entraba, o Depor gañaba o partido e a Liga. Todo Riazor, toda Galicia parou. Era un momento histórico. Un equipo modesto como o Depor podería arrebatarlle a Liga os grandes. Djukic colleu o balón. Colocouno no punto de penalti. Cos brazos en xarra, resoplou profundamente. Colleu carreiriña, lanzou coa perna dereita a dereita do porteiro González... e o gardameta do Valencia parou o balón. A Coruña chora. Barcelona estalla de alegría. O soño do Super Depor desvanecese. Anos máis tarde, Djukic fichou polo Valencia. A sua carreira acabouna tamén en España, no Tenerife.<br /></div><br /><div><strong>¿Qué foi del?:</strong> Como vos dicía, retirouse no Tenerife, no ano 2004. Volveu a Valencia, para residir na bela capital do Turia. Fíxose entrenador e debutou, en 2006, como técnico da selección Serbia sub 21. O ano seguinte fichou como entrenador do Partizan de Belgrado, un dos grandes equipos serbios de todolos tempos. A principios deste ano, e en sustitución de Javier Clemente, faise cargo da selección absoluta de Serbia. Fai unhas semanas, Radomir Antic sustituino. Non obstante, Djukic fixose cargo da selección olímpica de Serbia, coa que acaba de desputar os Xogos de Pekín.<br /></div><br /><div><strong>¿Sabías qué...?:</strong> O día seguinte do partido de maio do 94, o do penalti, no portal da casa onde Djukic vivía apareceu unha pintada: "¿Djukic? Querote igual".<br />- O serbio quedou profundamente marcado por ese fallo. Dixo que foi o momento máis triste da sua vida deportiva e que "a xogada, a imaxe, o momento, perseguiume durante moito tempo, era como unha obsesión insana. Un día decidín que non podía seguir pensando naquel maldito instante, non quería volverme tolo". Cando anos despois, o Depor gañou a Liga, Djukic declarou que "Deus existe. Merecíano. Agora estou en paz".<br />- Declarou recentemente que lle encantaría entrenar en España.<br />- Anos despois daquela Liga, o defensor valencianista Giner afirmou que o Barcelona os primou aquel día.<br />- Na sua época valencianista, estivo seriamente pelexado con Santi Cañizares, ata o punto de non falarse. O motivo é que o serbio nunca consentiu as intensas broncas de Cañizares os defensas. Finalmente, fixeron as paces.<br />- Fai pouco houbo polémica, de novo, polo penalti de Djukic. Fernando Giner, o mesmo que dixo que o Barça os primou, afirmou que "Durante o partido Bebeto dixome de todo: que se éramos uns vendidos, que se non nos daba vergoña? En fin, de todo -recalca-. Cando pitan o penalti dirixome a el e digolle que xa o tiñan, que se era o que quería xa o conseguira. O que son as cousas. Enton desapareceu da miña vista, escondeuse e tivoo que tirar 'Djuka'. Fodeume que se borrara desa maneira. A Liga perdea o Deportivo, non lla facemos perder nos". O brasileiro respondeulle: "Quen diga que non me atrevín a tirar o penalti, está mentindo. Donato non estaba no campo e Djukic era o lanzador. Él nunca fallaba, nin sequera nos entrenamentos. Falei con él para tiralo, pero dixome que estaba ben para lanzar e facer gol. Ademáis, no campo eu xamais falaba cos xogadores rivais. Eu non lle comentei nada a Giner. O que el di agora son tonterías. Está tolo e minte".<br />- Djukic volveu a vivir momentos amargos como futbolista. En concreto, as duas finais da Liga de Campións que perdeu co Valencia.<br /></div><br /><div><strong>Biografía, palmarés, estatísticas:</strong> Miroslav Djukic naceu o 19 de febreiro de 1966 en Sabac, Serbia. Debutou como profesional en 1986 nas filas do Macva Sabac. Logo pasou unha tempada no Rad de Belgrado, ata que en 1990 fichou polo Deportivo da Coruña, onde pasou sete anos. Logo fichou polo Valencia CF. En 2003 foi o Tenerife e en 2004 retirouse. Gañou unha Copa do Rei e unha Supercopa de España co Depor. Co Valencia gañou unha Liga, unha Copa e unha Supercopa de España. Como internacional, xogou 48 partidos e meteu dous goles, tanto coa selección de Iugoslavia unida como coa Iugoslavia que formaron despois Serbia e Montenegro.</div> http://quefoide.blogspot.com/2009/06/djukic.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-1280567322056234156Tue, 09 Jun 2009 12:18:00 +00002009-06-09T05:41:03.461-07:00camerundianteiromonacoroger milla
Todo un exemplo de lonxevidade e profesionalidade, é todo un símbolo no seu país, e non é para menos. É Roger Milla.     ¿Quén era?:  Un futbolista camerunés dos 60, os 70, os 80 e os 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos mellores xogadores da historia de Camerún, participante en tres Mundiais de fútbol.     ¿Qué foi del?:  Pois retirouse no Putra Samarinda, que é un equipo indonesio, en 1997, con 45 anos de idade. Tras ter algún cargo na Federación Camerunesa, na actualidade é embaixador de Unicef no seu país.    ¿ Sabías qué...?:  En 1987 retirarase do fútbol internacional. Co Mundial de Italia 90 a volta da esquina, o presidente de Camerún chamouno para pedirlle por favor que xogara coa selección. Meteu catro goles nunha competición que consagrou o seu país. - Tamén xogou o Mundial de USA 94, con 42 anos. Convertiuse no xogador máis veterano en xogar unha fase final mundialista. Ademáis, meteu un gol (ante Rusia), o que tamén lle fixo ser o xogador máis vello que meteu un gol nun Mundial.   - Foi elexido como o mellor xogador africano do seculo XX. - O seu verdadeiro apelido é Miller. - É o africano que máis goles meteu en Mundiais (5).   - O Camerún de 1994 bateu outro récord. Neste equipo estaba a maior diferencia de idade entre dous xogadores de toda a historia dos Mundiais. Milla tiña, nese Mundial, 24 anos máis que o seu compañeiro Rigobert Song, que por certo, é agora o capitán de Camerún e o xogador con máis internacionalidades. - O seu penúltimo equipo foi o Perlita Jaya indonesio. Nese equipo retirouse o matador Kempes. - En Italia 90 tamén se fixeron famosas as suas celebracions de gol. Iase o córner e alí iniciaba un baileciño secundado polos seus compañeiros. - Sempre levou o 9 nos Mundiais que xogou. - Pelé elexiuno como un dos 125 mellores xogadores da historia.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Albert Roger Mooh Miller naceu o 20 de maio de 1952 en Yaoundé, Camerún. Enumerovos os seus equipos, porque son un huevo: Eclair de Douala, Leopard de Douala, Tonnerre Yaoundé, Valenciennes, AS Monaco, Bastia, Saint Etienne, Montpellier, Saint Pierroise, Perlita Jaya e Putra Samarinda. Con Camerún xogou 102 partidos e meteu 28 goles.    PD: Recordo que non se sabía a idade que tiña, pero é que nin el estaba seguro porque a sua unidade de medida para medir o tempo non eran os anos, senon as colleitas. Esto dixoo nunha bonita entrevista que lle fixeron en France Football.   A verdade é que Camerún foi a auténtica animadora de Italia 90, se non chega a ser por eles sería un mundial máis merda aínda do que xa foi. E case se cargan a Inglaterra en cuartos, foi a ostia ese partido... cargaronse a Arxentina no partido inaugural nunha cantada do parapenaltis Goycoechea. Ademáis recordo que foi a única selección nese mundial que apostou polo toque e por xogar algo o fútbol, incluso a Brasil do nefasto Lazaroni non xogou un pemento, e así lles foi... estou de acordo en que Milla podería haber xogado nun equipo máis potente porque tiña calidade para iso, nos 80 e os primeiros 90 os xogadores africanos so xogaban en Francia, e en equipos mediocres. Tamén participou en España 82 no grupo "galego", xunto con Italia, Perú e Polonia, empataron os tres partidos.   O xogador máis completo dese equipo de Camerún era sen dúbida Oman Biyik, aínda que o máis determinante seguia sendo o noso protagonista, Roger Milla.        http://quefoide.blogspot.com/2009/06/roger-milla.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-7416950708854946454Tue, 26 May 2009 12:24:00 +00002009-05-26T05:44:57.726-07:00baggiocentrocampistadino baggiointeritaliajuventusparma
Unha das pantasmas para a selección española é o xogador do post de hoxe, un xogador que todos recordamos por meterlle un gol a España, naquel fatídico partido de Boston de 1994. Hoxe falo de Dino Baggio.     ¿Quén era?:  Un centrocampista italiano que destacou nos 90.     ¿Por qué se lle recorda?:  Por ser un dos pilares da selección italiana no Mundial de Estados Unidos do 94. En España, recordase porque foi o autor do primeiro gol dos transalpinos no partido de cuartos que enfrontou a España e a Italia.     ¿Qué foi del?:  Pois sorprendentemente, Dino Baggio segue xogando o fútbol os seus 36 anos. Faino, eso sí, nas filas do Tombolo, que compite na Terza Categoria do fútbol italiano (A Prima Categoría e a seguinte a serie C-2, a Terza e a terceira desde a Prima), que nin sequera é profesional. É a décima categoría do Calcio, a máis baixa (Para facervos unha idea, a Terceira Rexional é a oitava categoría do futbol daquí). Tomou a decisión de fichar por este equipo porque o entrenador é seu primo.     ¿Sabías qué...?:  Non ten ningún parentesco con Roberto Baggio. - Debutou na selección o mesmo día que o ex xogador do Atlético de Madrid e Barcelona Demetrio Albertini.    - O diario Marca recollía o outro día unhas declaracions de Baggio a propósito do partido da Euro 2008 entre Italia e España: "España leva 88 anos sen gañarnos un partido oficial. Será por algo. España sempre xoga ben; Italia gaña máis". - Cando Dino estaba na Juventus, o Parma fixolle unha oferta para fichalo. Nin Baggio nin a Juve querían desfacerse del, así que o equipo piamontés ofreceu o Parma a posibilidade de fichar a un xove xogador chamado Alessandro Del Piero. Cando xa estaba case todo feito, Dino Baggio cambiou de decisión e marchou o equipo parmesano. - Na tempada 98/99, un partido Wisla Cracovia - Parma da Copa da UEFA, un afeccionado polaco lanzou un coitelo dende as gradas que impactou na cabeza de Dino Baggio, quen non sufriu feridas graves. O suceso costoulle o Wisla un ano de sanción. - Aínda que se rumoreou o seu pase o Chelsea, en Inglaterra xogou no histórico Blackburn Rovers.     Biografía, palmarés, estatísticas:  Dino Baggio naceu o 24 de xullo de 1971 en Camposampiero, na provincia italiana de Padua. Empezou a xogar no histórico e lexendario Torino, en 1988. En 1991 foi fichado polo Inter de Milán, onde so permaneceu un ano. En 1992 chegou a Juventus de Turín, onde despuntou. En 1994 levouno o Parma, onde formou parte da columna vertebral do equipo ata 2000. Ese ano fichou pola Lazio, ata 2003. Ese ano e o seguinte viviu duas cesions, unha o Blackburn Rovers e outra o Ancona italiano. Tras un breve paso en 2005 pola Triestina, da Serie B italiana, deixou o fútbol, para volver este ano o Tombolo. A nivel de equipos, gañou unha Copa italiana, unha Supercopa e tres UEFAS. Coa selección xogou uns nada despreciables 60 partidos e meteu 7 goles.    PD: A anecdota máis importante de Dino Baggio e a que acabou coa sua carreira foi nun partido Parma-Juventus do 9 de xaneiro de 2000, Dino Baggio é expulsado inxustamente por unha acción sobre Zambrotta, mentres se dirixe os vestiarios cuspe o cespede e co indice e pulgar fai un xesto de contar billetes. Suspendeno por dous partidos coa selección Italiana (nese momento era titular indiscutible) e o seu clube o Parma suspendeo por 6 partidos e multao con 200.000.000 de liras (100.000 euriños que naquela época eran moito máis, aínda que agora non sexan xa pouco). Despois diso non volvería a ser convocado coa selección e xogaría so 66 partidos ata 2005 co Parma, un xogador que era o xefe do mediocampo parmesano.  http://quefoide.blogspot.com/2009/05/dino-baggio.html noreply@blogger.com (braizinho1)0tag:blogger.com,1999:blog-6388618627741402625.post-2084230344477620352Thu, 14 May 2009 13:51:00 +00002009-05-14T07:19:53.475-07:00atlantecamposgalaxyjorgejorge camposlos angelesmexicoporteiropumastigres
<a href="http://1.bp.blogspot.com/_PHZC-aNkaik/SgwoatZ8p2I/AAAAAAAAAJA/GNzRiro6zTY/s1600-h/campos1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335684097857333090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 229px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PHZC-aNkaik/SgwoatZ8p2I/AAAAAAAAAJA/GNzRiro6zTY/s320/campos1.jpg" border="0" /></a><br /><div>Estou seguro de que o protagonista de hoxe vaivos encantar. En realidade, é inolvidable, polo que se axusta pouco o título do blog, pero supoño que vos interesará saber que foi del. É o paradigma de porteiro extravagante latinoamericano, controvertido, afeccionado a sair da porta, capaz do mellor e do peor, carismático, popular, adorado polos fans... É un dos futbolistas mexicanos máis coñecidos internacionalmente, un dos máis famosos. O protagonista de hoxe é nada menos que Jorge Campos.</div><br /><div><br /><strong>¿Quén era?:</strong> Un porteiro mexicano de finais dos 80, dos 90 e de principios deste seculo.</div><br /><div><br /><strong>¿Por qué se lle recorda?:</strong> Por ser o porteiro titular da selección mexicana nos 90, incluidos os Mundiais de 1994 e 1998 (en Corea e Xapón 2002 estivo, pero como suplente), polos seus extravagantes e chamativos uniformes e porque durante moitas etapas da sua carreira xogou de dianteiro.</div><br /><div><br /><strong>¿Qué foi del?:</strong> Retirouse en 2004, nas filas do Puebla FC. Tras ser axudante do seleccionador Ricardo Lavolpe, na actualidade é comentarista deportivo do canal TV Azteca. Ademáis, ten unha empresa de comida rápida chamada Sportortas. A sua especialidade son as deliciosas tortas mexicanas.</div><br /><div><br /><strong>¿Sabías qué...?:</strong> Foi unha das imáxes da firma deportiva Nike. De feito, formaba parte do famosísimo equipo que rodou un dos máis aplaudidos e recordados anuncios de televisión da marca estadounidense, ese no que unha serie de xogadores internacionais se enfrontaba a un equipo de demos. Xunto a Campos, que fai de porteiro do equipo, estaban Eric Cantona, Thomas Brolin, Ronaldo, Maldini ou Figo.<br />- Na sua carreira levou dous dorsais, o 9 e o 1. Cando levaba o 9, solía xogar de porteiro. Co 1, solía facelo de dianteiro.<br />- Sorprendeu o mundo cando no Mundial de Estados Unidos luciu uniformes de cores fluorescentes e unhas tallas máis grandes. Existe unha teoría que di que os porteiros saen beneficiados cando levan cores chillons. Segundo esta teoría, os dianteiros soen lanzar inconscentemente o balón cara onde está o porteiro, atraídos polas cores chamativas. Noutro extremo, non obstante, hai outra teoría que di que é mellor que os porteiros leven cores escuros ou apagados, para que os dianteiros non poidan ver dun rápido vistazo onde está situado o gardameta.<br />- O seu apodo en México é El Brody (deformación de brother, irman en inglés).<br />- Suplía a sua escasa estatura para ser porteiro (1.75 m) cunha gran axilidade.<br />- Era tan famoso que inspirou un personaxe da serie xaponesa de anime Campeones (Capitán Tsubasa é o seu nome orixinal). Este personaxe chamabase Ricardo Espadas e era o porteiro da selección mexicana sub 20.<br />- El mesmo diseñaba os seus uniformes.<br />- É o terceiro xogador con máis internacionalidades por México (130 en 13 anos).<br />- Disputou as tres primeiras tempadas da Major Soccer League, a liga dos Estados Unidos. Xogou no Los Angeles Galaxy e nos Chicago Fire.<br /></div><br /><div><strong>Biografía, palmarés, estatísticas:</strong> Jorge Campos Navarrete naceu o 15 de outubro de 1966 en Acapulco, México. Debutou como profesional en 1988, nas filas dos Pumas da UNAM. Nesa primeira etapa, que durou ata 1995, xogou indistintamente de dianteiro e de porteiro. Tras unha tempada no Atlante, pasou a 96-97 nos LA Galaxy. Tivo dous pasos moi breves por Chicago Fire e polo Cruz Azul do seu país, ata que en 1998 volveu aos Pumas. Cambiou de felino en 1999 para xogar cos Tigres. En 2000 volveu de novo os Pumas. En 2001 de novo xogou no Atlante e os seus dous últimos anos, de 2002 a 2004, xogou no Puebla. No seu palmarés destacan, entre outros títulos, unha Copa Confederacions (1999), unha Copa CONCACAF, e numerosos títulos nacionais en México.</div><br /><div></div><br /><div>PD: Creo recordar que dician que era mellor como dianteiro centro que como porteiro. Eu so o vin como porteiro e era bastante mediocre, moi da escola sudamericana, baixiños, palomiteros e moi inseguros, capaces da parada imposible e despois tragarse 2 goles en córners.<br />Aínda así Jorge Campos foi sen dubida un porteiro que marcou toda unha época no fútbol mexicano e a sua fama extendeuse por todo o mundo debido os seus uniformes extravagantes, a sua forma de xogar na portería, capaz do mellor e do peor, por ser un porteiro cunha complexión moi atípica (so 1´75 cm) e por xogar ademáis como dianteiro, onde chegou a destacar na liga do seu país. En México ademáis tenselle un especial cariño, non so como deportista, senon pola sua personalidade sencilla, humilde e moi amigable.<br />Como porteiro creo que a pesares dos erros que tiña, demostrou unha axilidade e uns reflexos únicos na sua especie. En 1993 foi o terceiro mellor porteiro do mundo segundo a FIFA e no 94 o décimo. Estivo además varias veces nas seleccions deste organismo.</div><br /><div></div> http://quefoide.blogspot.com/2009/05/jorge-campos.html noreply@blogger.com (braizinho1)1


document_lang: gl

langs: es fr id en en en gl es gl es es es en en es es en gl es en en gl es gl es

text:
Guitarra de nogal español | Guitarras Artesanas Ginés Marín
guitar.levantina@gmail.com +34 648 782 075
Warning: A non-numeric value encountered in /homepages/33/d483856338/htdocs/gines/guitarrasartesanas/wp-content/plugins/woocommerce/includes/abstracts/abstract-wc-product.php on line 923
Guitarra de nogal español. Las tapas de la guitarra son de pino y abeto alemán.
Es una guitarra de concierto.
Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /homepages/33/d483856338/htdocs/gines/guitarrasartesanas/wp-content/plugins/woocommerce/templates/single-product/meta.php on line 25
Desarrollado por Eduardo Inglés.


langs: es fr id en en en gl es gl es gl gl en en es es en gl es en en gl es gl es

text:
Guitarra flamenca de ciprés | Guitarras Artesanas Ginés Marín
guitar.levantina@gmail.com +34 648 782 075
Warning: A non-numeric value encountered in /homepages/33/d483856338/htdocs/gines/guitarrasartesanas/wp-content/plugins/woocommerce/includes/abstracts/abstract-wc-product.php on line 923
Guitarra flamenca. Guitarra de ciprés con sus tapas talladas con madera de pino/abeto alemán.
Una guitarra adaptada a los artistas flamencos para sus conciertos.
Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /homepages/33/d483856338/htdocs/gines/guitarrasartesanas/wp-content/plugins/woocommerce/templates/single-product/meta.php on line 25
Desarrollado por Eduardo Inglés.


langs: en ie gl es pt gl gl es gl gl gl es it gl it pt gl es it pl gl es en es

text:
El actual directorio está compuesto por:
Dra. María do Socorro Cordeiro Ferreira
Sitios web con profesionales Inscritos en AMA Chile


langs: fr en gl es gl es gl en es gl es gl es gl gl en en es es en es

text:
© 2018 Anfusen.cl - Publicaciones (RSS) - Commentarios (RSS) - Log in ASOCIACIÓN NACIONAL DE FUNCIONARIOS SENCE SOTERO DEL RIO 326 PISO 10 OFICINA 1006 - Telefonos: 6881726 - 8706206 Santiago Chile
Web Master Jaime Muñoz Araya
Logo ANFUSEN.diseño de Yasmina Troncoso.


langs: fr fr fr fr en fr fr fr en es de fr fr fr fr fr it fr en en fr en en en fr en en sv tr tr tr tr en en tr hbs_lat tr is ca en en tr sv es tr id en en tr sv pl tr tr en en eo id nl tr es en en tr id hy id tr en en ceb es tr sv tr en en tr tl tr tr tr en en id eo ga id ceb en en tr tr eo tr en en en en en fr fr en en en en en fr fr

text:
Gîtes, Hôtels Ruraux et Maisons ruraux d'Espagne - Recherche de tourisme rural en Gites, - GîtesEspagne.com
Votre navigateur pour Gîtes et Hôtels ruraux d'Espagne
Trouvez votre Gîte ou Hôtel rural en Espagne directement dans les webs des propriétaires de les maisons ruraux: Choisissez une province sur la carte, dans la liste ou fixe les critères de recherche, où vous pouvez jouir de la tranquilité du tourisme rural dans l'Hébergement Rural, Maisons Ruraux, Hôtel Rural, Logements ou des Gîtes d'Espagne.
Sélectionnez le logement dans la carte
choisir la zone où vous voulez aller.
Fixe les Critères de Recherche
Tout A Coruña Alava Albacete Alicante Almería Asturias Avila Badajoz Baleares Barcelona Burgos Cáceres Cádiz Canarias Cantabria Castellón Ciudad Real Córdoba Cuenca Girona Granada Guadalajara Guipúzcoa Huelva Huesca Jaén León Lugo Lleida Madrid Málaga Murcia Navarra Ourense Palencia Pontevedra La Rioja Salamanca Segovia Sevilla Soria Tarragona Teruel Toledo Valencia Valladolid Vizcaya Zamora Zaragoza
Tout Maison Chambres et Hotel Rural
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 et plus
Tout 0 - 20 0 - 30 0 - 40 0 - 50 0 - 60 Tout
As-tu peu de temps ?... Envoyez votre demande à toutes les Gîtes d'une province, et choisit entre celles qui répondent
Choisissez votre maison dans une liste
Maison rural, Gîtes et Hôtels Ruraux d'Espagne


langs: es ca gl ilo gl gl en gl it oc es gl ca es gl ca es gl fa es gl de es gl fa es gl de es gl fa es gl fr es gl oc es gl oc es gl de es gl fr en sv fr de de fr fr fr sv en fr fr gl en gl fr gl es gl es gl es gl es es es es

text:
Timbre de video Inteligente Wi-Fi de Hikvision
Catálogo Comprador TI este lunes 20 de agosto
Términos y condiciones de uso y privacidad
Copyright© 2005-2016 CanalTI.pe - Media Comm - Todos los derechos reservados.
Jirón Orejuelas 226, Surco, Lima 33 – Perú - Central Telefónica: (+511) 627-5520


langs: es gl de es pl es gl es gl es gl gl pt gl es gl es gl es es it gl cs es es gl ceb it gl gl gl es gl es es gl en es gl gl es de de es gl es gl gl gl fr en en es gl es gl gl es es de de es gl es gl gl gl fr en en es gl es gl gl gl en gl es en sv de de es es es es gl es es gl fr gl en es en gl fr es fr gl en gl es en es

text:
4AB LEN Propuesta didáctica Mis vecinos los ogros
Página Principal de Descargas Cursos 4 - Cuarto Área Humanista
Usted ha descargado este archivo 0 veces en las últimas 24 horas; el límite es 100.
Sus descargas de archivos en total han sido 0 en las últimas 24 horas; el límite es 100.
4AB LEN Propuesta didáctica Mis vecinos los ogros
Gracias por descargar 4AB LEN Propuesta didáctica Mis vecinos los ogros
Si su descarga no comienza automáticamente en unos pocos segundos haga clic en el siguiente enlace
© Colegio Salvador Dalí - 2018 2018 - Creado por Red Enlaces


langs: fr gl de es pl es gl es gl es gl gl pt gl es gl es gl es es it gl cs es es gl ceb it gl gl gl es gl es es gl en es gl gl es de de es gl es gl gl gl fr en en es gl es gl gl es es de de es gl es gl gl gl fr en en es gl es gl gl gl en gl es en sv de de gl nl de es es gl gl es es gl gl gl gl gl gl es en es

text:
No hay artículos en esta categoría. Las subcategorías se mostraran en esta página, que pueden contener artículos
© Colegio Salvador Dalí - 2018 2018 - Creado por Red Enlaces


langs: en en es es es es eo es en it en de en en en en gl gl en en en en en en en en en en en en es es es es eo es en it en de en en en en gl gl en en en en en en en en en en en es pt it en es es es gl en es ca it en es es es en es ca en en eo es en en es es es en it en it en es es en en en en

text:
TALIBÉS: Niños esclavos (work in progress)
Los muros de Europa (Croacia, Serbia, Lesvos)
Los Muros de Europa (Idomeni)
Los Muros de Europa (Idomeni)
Hacia la Europa que nos contaron: EL ÉXODO DE LA VERGÜENZA
Centro Cultural La Casa Elizalde, Barcelona.
Hacia la Europa que nos contaron: EL ÉXODO DE LA VERGÜENZA
Festival de Cine Octubre Corto
Centro Cultural Cajarioja, Arnedo, La Rioja. Spain
DocField'16 - Los Muros de Europa
Centro Cultural Pati Llimona. Barcelona
Los Muros de Europa
Centro Cultural Ibercaja. Logroño. La Rioja. Spain
(15 al 29 Febrero 2016)
Rube: Género e identidad en el corazón del Raval
Libreria editorial Veusambveu. Barcelona
Centro Cultural La Farinera del Clot. Barcelona
BCN real BCN ideal (18/09/2015 – 10/10/2015)
Los Margenes BCN Tour
Arts Santa Mónica. Barcelona
Proyecto PIGS (29/04/2015 – 03/05/2015)
Old School Room. London, UK
Citysense: Viajando a través de historias
La Gota de Leche Centro Cultura Joven Ayuntamiento de Logroño. La Rioja. Spain
© Rober Astorgano 2016
error: Content is protected !!


langs: es gl es es gl gl gl en en es es

text:
UDLA - Sistema de Certificados
Toggle navigation Sistema de Certificados
Bienvenido  al sistema de certificados en línea.
Ingrese el Folio e Id de Alumno que aparece al final del certificado:
Para validar certificados emitidos antes del día 07 de Septiembre del 2015, ingrese aquí.
2015 UDLA | Consultas Servicio de Asistencia Telefónica - 800 240 100 - servicio.estudiante@udla.cl


langs: en fr gl gl fr gl es gl es gl gl es en pl es gl gl en es gl en en

text:
← CARTEL INSPECCIÓN CICLOMOTORES Y VEHÍCULOS AGRÍCOLAS
Publicado 20 febrero, 2018 | Por kirgkr
El tamaño completo son 1080 × 1544 pixels
Copyright Kr Informatica © 2015. All Rights Reserved.
Powered by WordPress and WordPress Theme created with Artisteer by kr.


langs: es es

text: Comentarios en: CAMPAMENTO CIENTÍFICO LLEVARÁ A HUILO HUILO A 40 ESCOLARES DE CHILE, ARGENTINA Y URUGUAY


langs: es gl gl es gl es es gl es gl pt en es pt gl gl es gl es es gl es gl pt lt gl es pt war fr en lt es it es en es pt es pt es es es es lt gl es es es lt es es es es es es an es an lt es an es an lt es es es es es es es es lt es es es es gl en en gl es es it es it es pt es pt es en fi en en en fi en

text:
Visitar Galicia - Turismo por España
Ruta por las Playas de España
10 pueblos con encanto de Galicia
Nandi Monteagudo 3 semanas ago
Ni que decir tiene que Galicia es uno de los rincones más bellos de nuestra geografía, con un gran número de pequeños y coquetos pueblos, algunos marineros, otros de interior, pero todos con un encant…
Lugares increíbles para perderse en La ría de Muros y Noia
Nandi Monteagudo 2 meses ago
Entre la abrupta Costa da Morte y las turísticas Rías Baixas encontramos un lugar único que no te puedes perder: La ría de Muros y Noia. Extensas playas de arena fina, bonitos pueblos pesqueros, castr…
Fiesta de la Lamprea en Arbo. Una deliciosa escapada para disfrutar en abril
Nandi Monteagudo 9 abril, 2018
Amantes del buen comer y beber, si estáis planeando una escapada para este mes de abril y la gastronomía y los buenos caldos van a ser una parte fundamental del viaje, no te pierdas este destino que t…
Nandi Monteagudo 9 abril, 2018 1 0
Ruta de los Faros de Galicia
Nandi Monteagudo 3 diciembre, 2017
Entretenida como pocas y pensada para ser realizada en coche, autocaravana o en moto, la Ruta de los Faros de Galicia propone disfrutar de toda la costa gallega, con sus playas salvajes, sus arenales …
Nandi Monteagudo 3 diciembre, 2017 0 0
7 lugares únicos para descubrir en el Camino Francés. Desde Sarria a Santiago
Nandi Monteagudo 1 diciembre, 2017
Sarria se encuentra muy cerca de los últimos 100 kilómetros, la distancia mínima que hay que recorrer a pie para ganar la Compostela. Este último tramo del Camino Francés te llevará por el interior de…
Nandi Monteagudo 1 diciembre, 2017 0 0
Escapada micológica y de relax en Galicia
Nandi Monteagudo 23 noviembre, 2017
Descubre A Quinta Da Auga, un hotel de lujo, antigua fábrica de papel en el siglo XVIII, rodeado por una frondosa finca por la que discurre el río Sar y ubicado en una zona residencial de Santiago de …
Nandi Monteagudo 23 noviembre, 2017 0 0
Galicia, en diez planes diferentes
Nandi Monteagudo 27 marzo, 2017
Tierra de contraste y extraordinariamente salvaje. Así es la naturaleza de Galicia, territorio de playas y paisajes de mar, pueblos perdidos y lugares mágicos envueltos en leyendas. Pero también, tier…
Nandi Monteagudo 27 marzo, 2017 1 1
O Grove. La gran fiesta del marisco
Nandi Monteagudo 21 septiembre, 2016
En esta localidad pontevedresa, enclavada en la ría de Arousa, es inevitable hablar de marisco, a pesar de que sus bellas playas y sus aguas termales, bien valen su visita. Si te acercas por aquí la s…
Nandi Monteagudo 21 septiembre, 2016 0 0
Disfruta de Ourense en cuatro paradas
Nandi Monteagudo 4 septiembre, 2016
Hablar de Ourense es hablar de aguas termales, monasterios de origen medieval, vinos, antiguos castros y yacimientos romanos. Pero Orense es mucho más: presume de un rico patrimonio histórico, espacio…
Nandi Monteagudo 4 septiembre, 2016 0 0
Romería Vikinga de Catoira en Galicia
Lulu Chávez 2 agosto, 2016
El primer domingo de Agosto tiene lugar en la localidad pontevedresa de Catoira, en la desembocadura del río Ulla, la Romería Vikinga de Catoira, una de las fiestas más divertidas de Galicia, que está…
Lulu Chávez 2 agosto, 2016 0 0
1 2 3 4 →
Destinos románticos para una escapada en dos en España
Nandi Monteagudo 3 días ago
10 pueblos con encanto de Galicia
Nandi Monteagudo 3 semanas ago
8 buenas razones para visitar Peñíscola
Nandi Monteagudo 4 semanas ago
5 playas que no te puedes perder este verano en Formentera
Nandi Monteagudo 2 meses ago
Lugares increíbles para perderse en La ría de Muros y Noia
Nandi Monteagudo 2 meses ago


langs: es fr gl gl fr gl es gl es gl gl es en pl es gl es es es gl en en

text:
← EXCMO. AYUNTAMIENTO DE MOZÁRBEZ LES DESEA A SUS VECIN@S UNAS FELICES FIESTAS Y UN PRÓSPERO AÑO NUEVO 2018
Publicado 21 diciembre, 2017 | Por kirgkr
El tamaño completo son 2144 × 1424 pixels
Copyright Kr Informatica © 2015. All Rights Reserved.
Powered by WordPress and WordPress Theme created with Artisteer by kr.


langs: en en pt gl gl gl gl gl es gl gl it gl gl es gl es es gl gl gl fr pt es pt gl gl hu gl en gl gl gl fr es es es gl lt gl gl gl ca en

text:
NA TERRA DE é unha produción de Danga Danga Audiovisuais para Televisión de Galicia. Consta de 14 capítulos de 50 minutos.
NA TERRA DE quere achegarse a cada trazo da nosa identidade dende diferentes puntos de vista. Pregúntase que hai detrás de xestos dados por supostos, visita as fábricas en que nacen os obxectos cotiás e enfoca as mans dos artesáns, debuxa as músicas de noso e afonda nas voces máis novas, pasa polo mar de sempre e navega polos oficios de hoxe. Porque, alén da velocidade deste século, e mesmo bulindo nela, atopamos unha vella Galicia que segue firme, cos pés ben postos NA TERRA DE…
Hai milleiros de persoas que se erguen cada mañá coa certeza de que o meirande reto do día é a vida mesma. Homes e mulleres que padecen na súa pel a dureza da enfermidade e a aínda máis cruel incomprensión da diferenza. Mobilízate achégase a enfermos e familiares das dúas enfermidades dexenerativas máis extendidas da nosa sociedade, Alzheimer e Parkinson, para coñecer o día a día dunha loita contra o tempo mesmo. Saímos á rúa con eles e faremos partícipes aos que pasen de que ás veces, para axudar a alguén, basta cun pouco de comprensión. Como a que tamén reclaman os enfermos de Crohn e colite ulcerosa, que nos demostrarán que sempre que haxa un ombro amigo, existirá a fe.
Etiquetas: Mobilízate, Na terra de
10 anos de Berberecho e 1 de Danga Danga
O Berberecho faise maior e Danga Danga cumple o seu primeiro ano, para celebralo estamos de estrea: temos nova web e por fin colgamos o Berberecho en internet (que estaba descolgado da rede trala desaparición de Flocos.tv) Agardamos comezar este segundo ano con bo pé e estar ao voso carón nos anos vindeiros.
Benvidos e benvidas a nosa páxina!
En Galicia conviven dúas linguas. E o que debería ser unha riqueza cotiá convértese moitas veces nunha fonte diaria de conflitos. Neste programa especial para as letras galegas, abogaremos pola normalización do galego cos colectivos que traballan arreo pola súa inclusión dentro dun sistema que aínda pensa en castelán. Demostraremos que é posible defender unha lingua sen atacar as liberdades de ninguén e que cando nos mobilizamos coa palabra os nosos actos están cargados de razón. Por iso, as accións deste programa buscan achegar e comprender, en espazos públicos ocupados por multitudes activas que non rexeitarán un bico… ou mil.
Etiquetas: Mobilízate, Na terra de
Danga Danga en “Desde Galicia para el mundo”
Temos o pracer de formar parte do programa nº914 de Desde Galicia para el mundo: “Gente creativa: la gran industria” onde falamos da produción audiovisual en Galicia.
Somos una industria porque tenemos talento y generamos beneficio. Porque trabajamos con los mejores y porque nos hacemos oír en el exterior. Las nuevas generaciones del sector audiovisual nos han otorgado premios y reconocimiento, pero sobre todo han abierto camino a los que llegan empujando detrás.
Perder una vaca puede representar la mejor formar de acercarse a Corea del Sur. Crebinsky no sólo nos da lecciones de guión, nos proporciona también nuevas formas de producción y distribución. El futuro pasa por seguir avanzando. La joven productora Danga Danga, premiada como idea empresarial de comercio y turismo por el ayuntamiento de Compostela estudia y analiza nuestros movimientos en los nuevos soportes para dar un paso más. No sólo somos innovadores, también somos competitivos. Necesarias son nuevas tecnologías, formación, visión, marketing, ayudas… lo imprescindible sigue siendo tradicional.
Xosé Manuel Bazarra “Sepi”
A Produtora Danga Danga
Na terra de …
No te vuelvas portar MAL
O mal de Ullarra
Tú a Vigo y yo a La Coru
aparicións en prensa buyessaysfast.com danga danga Education MOBilízate premios Top News Uncategorized Uncategorized


langs: gl gl gl gl es es es gl gl en gl it es

text:
La Stampa de la Negra Sitio oficial valparaiso Restaurante exclusivo en honor a la artista Mercedes Sosa comidas italianas musica en vivo eventos excelente atención
Dirección: Salvador Donoso 1498 Valparaíso Chile


langs: en it en lt it gl en en en en en en en hbs_lat gl gl gl en ceb gl gl gl gl en en en en gl gl ceb en da en gl es gl it en en nl en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
cold rolled steel coil and sheet
hot rolled steel and plate
ao longo de todos estes anos
experiencia dos nosos sommeliers foi galardoado co máis que un puñado de premios
A mellor carta de viños
Ler o que os nosos clientes pensan despois de probar os nosos viños
Tianjin youxiang trading Co., Ltd., founded in July 2014. Companies rely on the unique location advantage of Tianjin Binhai New Area, and the city government quality related support policies, and actively engaged in iron and steel related products of domestic trade, the export business. Main products include square tube, rectangular tube, angle steel, channel steel, H-section steel, I-steel, hot-rolled flat steel, small square steel series of iron and steel products.
10 Asociacións de Industria de aceiro Benvido Gl ...
Bruxelas - A 18 de abril, 2016, representantes de alto nivel de gobernos de todo o mundo, xunto con representantes da industria siderúrxica global, reuniuse en Bruxelas para resolver a grave crise afflicti exceso de capacidade ...
Address:Nankai district of tianjin huayuan top incubator base 2-18 floors
Para máis información sobre os nosos produtos ou lista de prezos, por favor, deixe o seu correo electrónico para nós e nós porémonos en contacto en 24 horas.
© Copyright - 2010-2014: Todos os dereitos reservados.
* CAPTCHA: Por favor, seleccione a árbore


langs: en pt es gl es es es gl es es es gl es es gl gl en en en en ca

text:
Aviso legal | Academia Raquel Albaina
Academia en Bilbao, Begoña. Inglés, matemáticas, apoyo escolar y pruebas de acceso. Profesores nativos, profesores a domicilio
Pruebas de acceso y oposiciones
Clases de español para extranjeros
© 2016 Academia Raquel Albaina


langs: de gl de fr de de de de de gl es fr es gl pt gl gl gl ro gl gl de de ar gl fr de de de de de gl fr es gl pt gl gl gl en de gl de de en de de

text:
Seite nicht gefunden - fotoareas | die Fotografin in der Schweiz und in Barcelona
Die Seite wurde nicht gefunden
Die gewünschte Seite existiert leider nicht (mehr), oder ein Tippfehler verhindert den Aufruf. Hier geht es zur Startseite
21.10.2016 - Ein Leben auf Der Strasse
17.08.2016 - Una vida en la Calle


text:
Hogueras San juan 2018 Mozárbez | MOZARBEZ
← HOGUERA DE SAN JUAN 2018
Publicado 10 junio, 2018 | Por kirgkr
El tamaño completo son 2517 × 3646 pixels
Copyright Kr Informatica © 2015. All Rights Reserved.
Powered by WordPress and WordPress Theme created with Artisteer by kr.


langs: en fr gl gl fr gl es gl es gl gl es en pl es gl es en es gl en en

text:
Publicado 13 marzo, 2018 | Por kirgkr
El tamaño completo son 820 × 1157 pixels
Copyright Kr Informatica © 2015. All Rights Reserved.
Powered by WordPress and WordPress Theme created with Artisteer by kr.


langs: gl en

text: Comentarios en: El Concello comienza a abastecer con cisternas el depĆ³sito de agua