langs: gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
As MIR e unha noites: Consellos para estudantes de Medicina da USC
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
Estás a ver as publicacións marcadas coa etiqueta Consellos para estudantes de Medicina da USC. Ver todas as publicacións.
Consellos á xente que comeza Medicina
Seguramente sexades estudantes que acabades de comezar Medicina e estaredes a ler isto coa esperanza de encontrar unha axuda que vos guíe nesta nova aventura. Pois non. Lamento informarvos que este artigo non o escribo para vós, escríboo para o meu eu do pasado, para ese Jon de 18 aniños que chegou a Compostela con máis actitude que aptitude e máis esperanza que experiencia. Porque se puidese voltar atrás no tempo, isto é o que me diría.
A persoa que senta ao teu lado non é a túa rival, é a túa compañeira
A medicina non é unha competición por ver quen é mellor, é un traballo en equipa para poder chegar á meta. Comparte os apuntamentos e os exames vellos, gratis, sen esperar nada en troca. Cando vexas que unha compañeira está a chorar, sobrepasada pola presión dos exames, vai onde ela e apóiaa. E si, se no medio do exame ves que a do lado está desesperada, murmúralle algunha resposta. Porque ao final o bo médico non é o que sabe toda a medicina, é o que é capaz de facer que as persoas se sintan mellor.
Consello #09: Vai ás charlas das academias do MIR
Vai ás charlas das academias do MIR, dan regalos útiles.
Durante 5º, virá xente das academias de preparación do MIR darvos charlas para extorsionarvos convencervos de que vos apuntedes. Aínda que hai que ter bo siso e non deixarse enganar, que che son moi raposeiros, é bo ir ás charlas, mesmo que sexa só polos regalos. Por exemplo, nos últimos anos CTO vén dando gratis o libro Táctica y Estrategia en el examen MIR, que é moi útil con independencia da academia en que acabes, e se o queres comprar custa 25€. Xa os de AMIR non son tan xenerosos e só dan un pendrive, mais... é diferente cada ano. Podedes facer colección.
E non digades que volo dixen eu, pero aínda que non sexades de 5º podedes ir ás charlas igual e coller os regalos, que non vos van pedir que demostredes de que ano sodes. ;)
Consello #08: Tratade ben os bedeis
Os bedeis de Medicina son xente excepcional. Tratádeos ben.
Publicado por Jon no 16/06/14 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC Ningún comentario:
Consello #07: Facede a novatada á xente que entre en primeiro
Facede a novatada á xente que entre en primeiro.
A novatada é unha das mellores tradicións, pero desgrazadamente está a desaparecer nos últimos anos. A premisa é fácil: No primeiro día de aulas, un estudante de 6º faise pasar por profesor e dá unha clase de presentación. O obxectivo é meter medo aos novos estudantes que acaban de chegar, inventando cousas terríbeis sobre a Medicina ou facéndoos quedar como ignorantes, con exame sorpresa incluído. Ao final de todo, cando os estudantes xa están a pensar en fuxir da carreira, revélase que todo fora unha novatada e dáse a benvida á nova xeración á facultade.
Nota: No vídeo, a rapariga que chora ante a pregunta do profesor é unha estudante de 6º e está a finxir. Ningún estudante foi danado durante a realización desta novatada.
Publicado por Jon no 24/02/14 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC Ningún comentario:
Consello #06: As leccións máis importantes apréndense na cafetería
As leccións máis importantes apréndense na cafetería.
No semisoto da facultade, xusto debaixo das aulas 4 e 5, encóntrase a pouco coñecida aula 0. Nela impártense materias tan importantes na formación médica como son Cafetería Patolóxica, Cafetería Clínica ou Cafetería Médico-Cirúrxica. O profesor encargado da docencia é o eminente catedrático Luís García, ao que xentilmente chamamos Tío Luís. Por causas alleas ao departamento, os horarios poden solaparse cos doutras materias, polo que pode ser preciso que faltes a algunha delas. Mais non te preocupes, paga a pena. Saber Fisioloxía ou Anatomía pode facer que sexas mellor médico, mais as leccións que aprenderás na cafetería farán sen dúbida que sexas mellor persoa.
Publicado por Jon no 11/02/14 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC Ningún comentario:
Consello #05: Hoy no hay clase
Hoy no hay clase significa que hai que ir á clase para non ter clase.
Dúas veces ao ano, observaredes como a xente de sexto irrompe nas aulas con aparencia de levar toda a noite de festa ao grito de Hoy no hay clase. Non vos preocupedes, non é un dos sinais da apocalipse, é unha tradición que vén de lonxe. A primeira das veces é en decembro, despois da súa cea de Nadal, na cal aparecerán con adornos típicos da época e convidaranvos a cantar panxoliñas coa letra convenientemente modificada (vídeo). A segunda será á altura de abril, despois da súa cea de Licenciatura, e virán cunha charanga, un conxunto de gaiteiros ou calquera agrupación musical equivalente (vídeo).
Para que todo vaia como debe ser, é importante que as persoas de anos inferiores sigan estas dúas sinxelas normas:
Aínda que saibades que van vir os de sexto, hai que ir á clase. Non vale saír no día anterior e dicir "bah, non vou á clase, total vana rebentar". É máis, se es das persoas que non acostuman ir, ese día non podes faltar.
Hoy no hay clase significa precisamente iso. Nos últimos anos está a perderse ese concepto, e é fundamental. Cando chegan os de sexto, faise festa e non se volve dar clase en toda a mañá.
Nota: Se queredes ver máis vídeos das rebentadas de clase da miña promoción, botade unha ollada a este canal do Youtube.
Publicado por Jon no 18/11/13 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC Ningún comentario:
Consello #04: Sexto é o mellor ano de Medicina, aprovéitao
Ten a novatada, a cea de Nadal, o rebentón de clases da mañá seguinte á cea de Nadal, a Gala dos Óscars, o acto de Licenciatura, a cea de Licenciatura, o rebentón de clases da mañá seguinte á cea de Licenciatura...
Sexto é o mellor ano de Medicina, aprovéitao.
Publicado por Jon no 30/10/13 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC Ningún comentario:
Consello #03: Como evitar que os profesores che pregunten
Se no medio da aula un profesor che fai unha pregunta, pode ser que non saibas a resposta ou que cos nervios non deas respondido. Haberá profesores aos que un "non sei" lles chegue, pero todos nós sabemos que hai outros que se non respondes farán por deixarche en ridículo e mandarche traballos para a casa. E ninguén de nós quere iso, non é? Pois atende ben estes consellos...
- Escolle ben onde sentar
Sentar na primeira fila é un erro obvio, mais tamén o é sentar na última. En xeral, evita sentar onde o profesor poida chamar a túa atención dando un golpiño na túa mesa ou tocándote no ombro. Se tes dúbidas, olla o seguinte gráfico, onde as liñas grises son os corredores por onde o profesor pode camiñar, os X vermellos os lugares perigosos e os V verdes os sitios seguros.
- Non leves roupa de cores rechamantes nin características distintivas
A camuflaxe non é só cousa da guerra. É común nos profesores preguntar sinalando e dicindo "tu, o de vermello", "a rapaza de azul", "o do xersei a raias" e cousas do estilo. Evita isto levando roupa con cores neutras e que sexa dificilmente descritíbel.
- Non baixes a cabeza sen máis, finxe estar a escribir
Aínda que a técnica de finxir escribir é xa pouco efectiva, polo menos así se che pregunta poderás pedirlle xentilmente que che repita a pregunta, gañando tempo para pensar unha resposta que dicir. É importante non baixar a cabeza sen máis, xa que o profesor non é parvo, verá que estás evitando a súa mirada e irá por ti.
- Se preguntan ao compañeiro do teu lado, prepárate
Di o refrán Cando vexas as barbas do veciño a arder, pon as túas de mollo. É probábel que, se o compañeiro do teu lado non sabe a resposta, che toque a ti recibir o rebote como nun concurso da TV. Por iso é importante que andes con ollo e busques desesperadamente a resposta nos teus apuntamentos mentres o teu colega titubea. E oes, se a encontras a tempo tamén podes ser solidario e chivarlla!
- Se todo falla, pon cara de póker e responde seguro de ti mesmo
A pesar de todo o esforzo, pode ser que sexa o teu sino ser preguntado. Nese caso, o importante é non perder a calma e responder seguro de ti mesmo. Para gañar tempo podes pedir xentilmente ao profesor que repita a pregunta, e acto seguido repetila a modo de afirmación con outras palabras. Mentres fas isto pon cara de moita concentración ao tempo que botas unha ollada de esguello aos apuntamentos e dás un toquiño ao teu compañeiro para que cho chive.
E se nada funciona e non che vén á cabeza nada minimamente coherente que dicir, solta un "non sei" moi convencido, sen titubear e mantendo o contacto visual. Se cheira o teu medo cebarase contigo, se te ve firme deixarate e irá coa pregunta a outra presa máis débil.
Actualización: Acaban de lembrarme polo Twitter unha técnica que faciamos nós con certo profesor. Para evitar que andase entre as mesas, bloqueabámoslle o paso pondo mochilas, abrigos, bolsos e cousas do estilo no chan. Ben é certo que algunhas veces chegou a saltar por riba das barreiras anti-profes, pero... e o gracioso que é ver saltar a un profesor?
Publicado por Jon no 13/10/13 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC 1 comentario:
Consello #2: Tactos rectais
Tarde ou cedo vas ter que facer un tacto rectal a alguén. É mellor que te vaias mentalizando...
Publicado por Jon no 11/10/13 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC 2 comentarios:
Consello #01: Fuxide, insensatos!
Estudantes de primeiro de Medicina, aínda estades a tempo. Fuxide a fume de carozo!
Publicado por Jon no 23/09/13 Etiquetas: Consellos para estudantes de Medicina da USC 2 comentarios:
Publicacións máis antigas Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl de gl gl gl gl gl fr gl es gl gl gl fr gl gl es gl gl gl fr gl gl es es es gl es gl es gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl en gl gl pt es gl gl gl fr pt gl it gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl zh gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
As MIR e unha noites: Lingua
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
Estás a ver as publicacións marcadas coa etiqueta Lingua. Ver todas as publicacións.
SERGAS, magóasme nos ollos (III)
Xa hai un tempiño das dúas primeiras entregas do SERGAS, magóasme nos ollos (ver parte 1 - ver parte 2), mais parece que non tivo demasiado efecto, xa que continúan a aparecer erros lingüísticos por todas as partes. Á vista disto, vamos continuar con esta terceira entrega, para ver se dunha vez os organismos públicos toman consciencia e comezan a usar o galego correctamente.
Campaña da Plataforma SinDOLOR (Fonte: Feísmo lingüístico)
EVA son as siglas de Escala Visual Analóxica, que é precisamente o sistema de medición da dor que se está a promover na campaña. Entón, o xogo de palabras entre EVA e o verbo castelán evaluar faise difícil de adaptar na tradución galega, é certo. Mais... EVAlúalo? De verdade? Parécevos que deixar a palabra en castelán puro, co seu pronome enclítico e todo, ten algún xeito? Así pensando rápido podían ter posto algo do tipo "Ningunha dor é irrelEVAnte". Non sei, calquera cousa antes do que iso.
Visto o bo acollemento que tivo a primeira parte do SERGAS, magóasme nos ollos (preme aquí para vela) e a xente que quixo colaborar, era obrigado facer unha segunda parte. Quero lembrar que non se trata de ridiculizar nin de facer pouco da xente, senón de denunciar unha actitude de desleixo para a nosa lingua por parte dun dos sectores máis vitais para a súa normalización.
Impreso do SERGAS (Fonte: @chio_en_galego)
Ese erro constante nos impresos do SERGAS. Ese hiperenxebrismo perenne que manca na vista cada vez que o ves. Todo o mundo o ve, non si? É bastante obvio. Entón, podédesme explicar como en 25 anos que ten o Servizo Galego de Saúde ninguén foi capaz de corrixilo!? Si, estou a falar dese sa, que ás veces aparece como sá ou saa. En galego dise sala, con l intervocálico. O único sa que existe é o feminino de san, antónimo de doente.
Neste estraño bilingüísmo en que vivimos dáse unha cousa ben curiosa. No castelán, calquera erro lingüístico, por pequeno que sexa, é motivo de vergoña. Se nun hospital español houbese un rótulo que dixese, por exemplo, *neumolojía en vez do correcto neumología todo o mundo se alporizaría e sería corrixido decontado. No galego isto non acontece así. Se nun hospital galego existe un rótulo que di *neumoloxía en vez do correcto pneumoloxía, ninguén lle dá importancia. E o que é peor, se alguén se decata do erro e ten a ousadía de queixarse, o resto da xente contéstalle con reproches. Porque o castelán hai que o escribir ben, mais no galego todo vale.
Si, é moi fácil botar a lingua a pacer, mais... como demostrar que é verdade? Pois cunha boa colección de fotos.
(Fonte: As MIR e unha noites)
Entón, vamos repasar os erros das fotos, que son faciliños.
Camilla en galego é padiola, andas ou angarellas.
Armacén, aínda que é unha forma que existe no galego, non é a palabra normativa, que sería almacén. E suero é soro.
Extravismo non existe en lingua ningunha, refírense ao estrabismo.
Ieso é aquilo que repetía a Pantoja de Puerto Rico. O material que se usa para inmobilizar as fracturas dos ósos chámase xeso.
Excluxivo é a maneira en que Rajoy pronuncia exclusivo.
Tes algunha foto do galego maltratado nun hospital ou centro de saúde? Envíaa por correo-e a contacto@asmireunhanoites.com ou nun tweet mencionando @MIReunhanoites para facer a segunda parte deste artigo!
Publicado por Jon no 04/08/15 Etiquetas: Lingua 7 comentarios:
Os médicos que non falaban galego
Cadriño de Luís Davila, máis coñecido como O Bichero.
É preciso saber galego para ser médica?
A resposta é simple, non. Para ser médica é preciso saber anatomía, fisioloxía, patoloxía, farmacoloxía... mais non galego. Nin castelán. Nin inglés. Nin islandés. Nin inuktitut. Mais se cadra é que esa non é a pregunta adecuada, probemos con outra.
É preciso saber galego para exercer a medicina?
Neste caso, a resposta é... depende. Depende de onde queiras exercer a medicina. Se o teu obxectivo é ser traballar na Islandia, pois o galego non é preciso. Nin se queres traballar na Inglaterra Nin na Arxentina. Nin en Nunavut. Ímonos achegando, mais a pregunta aínda non é a adecuada.
É preciso saber galego para exercer a medicina en Galiza?
Aí lle demos! Esa é a pregunta. E a resposta é un rotundo si (vaia, a resposta sería é, que as preguntas en galego respóndense co verbo, mais entendedes o que quero dicir). Se un médico quere traballar na Galiza ten que saber galego. E castelán. Porque os doentes teñen o dereito de expresarse en galego (non o digo eu, dío o Estatuto de Autonomía no artigo 5), e se o médico non sabe galego veríanse privados dese dereito. Tan simple como iso.
Iso é que queres impor o galego aos médicos! O que importa é que sexa bo médico, non a lingua que fale!
Contra, saíronme respondóns os enunciados! Vamos ver, imaxinemos por un momento que iso é certo. Non importa a lingua, importa que sexa bo médico. Moi ben, trae a mellor médica de toda a Islandia e pona a traballar no Hospital Comarcal do Salnés. Como se comunicaría cos doentes? En islandés? En inglés? Por xestos? Como entendería as historias clínicas? Como falaría coas outras médicas? E cos enfermeiros?
Ben, pode ser. Mais a verdade é que se non coñeces o idioma da túa contorna, dificilmente poderás adaptarte.
Pero xa aprenderá a lingua por necesidade! Non hai que impor!
Ai, que bonitas son as imposicións cando o favorecen a un, e que feas cando favorecen o resto. Pois verás, querido enunciado que escribo eu dándome réplicas a min mesmo, resulta que para exercer de médico no Reino de España si que é obrigatorio saber unha lingua: o castelán. Para presentarse á actual convocatoria do exame MIR, por exemplo, é preciso acreditar un nivel C1 ou C2 de castelán no caso de seres dun país non castelanfalante. Obrigatorio.
No entanto, en calquera oposición para o Sergas (por exemplo,esta oposición a médico de urxencias hospitalarias de 2013). Saber galego vale 5 puntos (sobre máis de 100), que che dan no caso de ter feito o bacharelato nun instituto galego, ter o título CELGA4 ou responder ben 10 preguntas tipo test. Se non sabes galego, non pasa nada.
Pero estamos en España, un médico español ten que poder traballar en calquera lugar de España. E segundo a Constitución Española todos os españois teñen o deber de coñecer o castelán, entón non hai problema.
Uau, quen hai un pouco renegaba da imposición agora recorre a ela para xustificarse. Se existe o deber de saber o castelán, mais só o dereito de usar o galego... cal é a lingua que se está a impor? E até que punto é lexítimo obrigar a unha persoa a non usar a súa lingua na súa terra? Vale máis a teima dun médico español en non aprender o galego que o dereito dunha persoa galega por usar o seu idioma?
Estás a buscar un conflito lingüístico onde non o hai, o que realmente temos é un bilingüísmo harmónico.
Bonita metáfora chamar bilingüísmo harmónico á diglosia, mais é como chamar convivencia harmoniosa ao acoso laboral. Vouche dar un par de exemplos persoais que me aconteceron nas prácticas de medicina, hai un par de anos.
No primeiro caso, foi no meu primeiro día de prácticas en certo servizo do Hospital Clínico de Compostela. Estaba a procurar o meu titor, do que só coñecía o nome, polo que entrei na sala de médicos e preguntei á primeira persoa que vin cunha bata branca "Desculpa, estou a buscar o doutor XXXXX", ao cal respondeu "In Spanish please". Quedei calado, sorprendido pola resposta, e o tipo da bata branca continuou a falar "Es que no hablo gallego". Botei en falta un perdoa ou un por favor, mais tanto ten, paseime ao castelán e continuei a falar con el. Curioso, pregunteille se é que estaba a facer unha rotación externa ou algo, mais non. Era un residente do hospital. De segundo ano. E en dous anos non se molestara nin en aguzar o ouvido para entender o galego.
O segundo pasoume cun médico que tiña a consulta empapelada con cartaces de Galicia Bilingüe. Nada máis escoitarme falar galego, sen eu mostrar ideoloxía ningunha, preguntou "Tú no serás de los CAFres, ni de Galicia Nova ni de esas porquerías, ¿no?". Bo comezo. Conversando con el, mostraba unha orgullosa ignorancia da lingua galega ("¿La gorsa? ¿Qué es la gorsa?" "A gorxa é a garganta" "Es que hay cosas del gallego que me cuesta entenderlas") e un desprezo absoluto por ela. O suposto bilingüísmo que promocionaba era na realidade un castelán para todos, galego para quen o queira. E o médico era oriúndo de Castela, estudara en Salamanca, mais levaba xa anos a exercer en Compostela.
E estes son só dous exemplos persoais dos que dou fé, que nin se achegan ás historias que teño ouvido por aí. Historias que serían denunciábeis, pero das que non vou falar por ser de terceiras persoas. E si, é de xustiza recoñecer que moitas profesionais, sobre todo nas xeracións máis novas, falan en galego cos doentes galegofalantes mesmo sendo elas castelanfalantes. Mesmo vin unha residente portuguesa que falaba con gheada aos velliños ingresados. Mais para garantir este segundo escenario de igualdade, onde calquera doente poida falar na súa lingua sen problemas, é preciso que as médicas saiban galego.
Publicado por Jon no 19/01/15 Etiquetas: Artigos, Lingua 147 comentarios:
5 formas cultas de chamar a cousas noxentas
Xa fixera hai tempo a entrada 5 termos médicos para a xente normal, con palabras estrañas que usamos os médicos. Mais desta vez quero mergullarme no terreo da escatoloxía para traervos 5 palabras que parecen moi bonitas e cultas, mais que son unha verdadeira porcallada.
Imaxe puramente ilustrativa, sen relación co contido da publicación.
Masa fecal de consistencia dura e seca.
Se seguides o blogue, estaredes familiarizadas coa palabra inglesa scybala. Pois escíbalo é a súa forma galeguizada, segundo figura no Dicionario galego de termos médicos, que tamén podemos encontrar en portugués e en castelán.
Substancia que se atopa no suco balanoprepucial e nos labios menores, produto da acumulación de segregacións e células epiteliais escamadas, de mal cheiro, calidade untuosa e cor abrancazada.
Imaxinade un pene. Visualizádelo? Pois agora imaxinade unha substancia entre branca e amarela, con consistencia de manteiga, xusto debaixo do bordo onde comeza o glande. Agradábel, non é? Pois a palabriña chegou a ser famosa en certos ámbitos, e mesmo aparece no filme Regreso ao futuro.
EGAGRÓPILA s.f. ou EGREGÓFITO s.m.
Masa de alimento non dixerido que é regurxitada.
Tecnicamente a palabra só se usa para a masa que rexurxitan as aves, mais na linguaxe coloquial é usada para chamar ao vómito dunha persoa que ten cousas sen dixerir, como anacos de pizza ou grans de millo. Podedes convertelo nun xogo, e cando saiades á noite e vexades unha egagrópila no chan tentar adiviñar que é o que ceou a persoa. Ou podedes ser normais, como prefirades.
Vómito fecaloide ou estercorario.
Das cousas máis noxentas do mundo, esta é a raíña. Trátase, literalmente, de vomitar merda. Ter unha obstrución tan grave no final do tubo dixestivo que os alimentos, practicamente dixeridos de todo (ou sexa, practicamente excrementos), suban de novo e sexan expulsados pola boca. Vaia, xa vos facedes unha idea. Vou parar, que me dá noxo só con describilo. Nesta familia léxica temos tamén outras palabras preciosas, como piemese (vomitar pus), blenemese (vomitar moco) ou colemese (vomitar bile).
Distensión do abdome a consecuencia dos gases acumulados no tubo dixestivo.
Ter o ventre inchado non é algo noxento en si mesmo, mais é a antesala do desastre. Dicir "teño un pouco de meteorismo" equivale a dicir "en calquera momento estoura a bomba de gas e morredes todos asfixiados". A pesar da semellanza, non ten nada que ver cos meteoritos, aínda que coa expulsión dos gases intestinais podería saír despedido algún coprólito.
Nota: Todas as definicións, excepto a de egagrópila/egregófito, foron tiradas do Dicionario galego de termos médicos.
Publicado por Jon no 09/12/14 Etiquetas: Cousas de médicos, Lingua Ningún comentario:
Termos médicos: Varo e valgo
Durante a última aula da academia do MIR, estiven a darlle moitas voltas aos conceptos varo e valgo. Veredes, en medicina hai dúas condicións bastante comúns chamadas xeonllo varo (genu varum) e xeonllo valgo (genu valgum). Consisten no que vedes na imaxe a seguir.
Entón, ter xeonllo varo é que os xeonllos saian para fóra, en forma de  , e ter xeonllo valgo é que os xeonllos se metan para dentro, en forma de ><. Sinxelo, non é? Pois agardade un pouco...
Se vos dá por mirar no dicionario, veredes que varo significa «[Membro ou segmento dun membro] que se desvía cara a dentro, en relación ao eixe do corpo» e valgo significa «[Membro ou segmento dun membro] que se desvía cara a fóra, en relación ao eixe do corpo». Ou sexa, exactamente ao revés.
Chegados a este punto, non puiden aturar a sensación de non saber. Quizá sexa cousa miña, que nunca superei a etapa da infancia na cal os nenos non deixan de preguntar o porqué das cousas. O caso é que cando estou nunha situación como esta, non podo ignoralo e dicir "é así e punto". Afortunadamente vivimos nunha época onde temos acceso a todo coñecemento humano vía Internet, polo que decidín facer unhas pesquisas até que dei coa solución.
Veredes, o quid está en que as palabras varo e valgo fan referencia ao segmento distal, a parte do óso ou da articulación en cuestión que está máis afastada do centro do corpo. No caso do xeonllo, o segmento distal sería a tibia, co que o xeonllo varo é aquel no que a tibia apunta para dentro e o xeonllo valgo é aquel no que a tibia apunta para fóra. Volvede mirar as imaxes e veredes como todo encaixa. O mundo volve ter sentido.
Ou sexa, se somos exactos e usamos a linguaxe anatómica, as definicións correctas son:
Varo: Dito dun óso ou articulación, indica o desvío medial do seu segmento distal.
Valgo: Dito dun óso ou articulación, indica o desvío lateral do seu segmento distal.
Mais antes de terminar, cómpre facer un apuntamento máis. Historicamente, como se pode ver nos tratados médicos escritos en latín, varus facía referencia ao feito de ter os xeonllos xuntos e valgus ao feito de telos separadas. Ou sexa, unha persoa que tiña varus era aquela que tiña xeonllo valgo, e unha persoa que tiña valgus era aquela que tiña xeonllo varo. Isto é simple de comprender, xa que as palabras realmente mantiveron o significado (varo para dentro, valgo para fóra), só que pasou a aplicarse a partes diferentes.
Publicado por Jon no 26/10/14 Etiquetas: Artigos, Lingua 2 comentarios:
De médicas e enfermeiros
Elizabeth Blackwell, a primeira médica (1849).
A miúdo lemos a forma a médico en xornais e revistas, eu mesmo teño escoitado a mulleres que exercen esta profesión presentarse dicindo son a médico. Mais... cal é a maneira correcta de chamar a unha muller que exerce a medicina, a médico ou a médica?
En galego, a única forma correcta para o feminino é a médica. Simplemente. Así figura no Dicionario da RAG e no Dicionário Estraviz. Con todo, apelar ás autoridades lingüísticas é como cando a túa nai che retrucaba dicindo porque si, e cala a boca. Vamos entón profundizar un pouco no tema.
Tradicionalmente, a profesión de médico foi cousa de homes. As mulleres podían ser curandeiras, menciñeiras, compoñedoras, meigas ou, no mellor dos casos, enfermeiras, mais nunca médicas. Por isto, non existía daquela unha forma feminina, como hoxe en día non existe o feminino de cura, crego ou bispo. Aínda así, non estou a ser correcto de todo. Non existía un nome para a muller que exercía a profesión, mais a palabra médico sempre tivo feminino, polo menos na súa función de adxectivo. Por exemplo, pensade na axuda médica, na asistencia médica, na baixa médica ou na receita médica, sería impensábel que alguén dixese axuda *médico, asistencia *médico, baixa *médico ou receita *médico. Entón, se a palabra médico ten unha forma feminina médica, que sentido ten usar a forma masculina para as mulleres?
Chegados a este punto, hai quen retruca é que nunca se dixo "médica", o lóxico é manter a forma tradicional. Moi ben, continuemos con este argumento. Tradicionalmente, as mulleres eran as únicas que exercían a enfermaría, e a forma feminina é a tradicional. Chamemos entón aos homes que a exercen o enfermeira, que é a forma tradicional. E aquí é onde se ve ese machismo intrínseco que se oculta baixo a maquillaxe dunha suposta igualdade. Porque chamar a un home enfermeira é absurdo e ridículo, mentres que chamar a unha muller médico soa formal, mesmo culto.
Afortunadamente, a lingua facémola os falantes. Na Idade Media chocaríalles escoitar a palabra señora, xa que dicían o señor/a señor (como nesta cantiga de Santa María). No século XIX chocaríalles escoitar presidenta, política, médica, xuíza ou enxeñeira, xa que non existían mulleres con eses títulos. Na actualidade a sociedade avanzou, e a lingua con ela. Por que ficar atrás?
P.S: A persoa titulada que asiste nos partos é un parteiro ou unha parteira. As formas matrona e comadroa non teñen masculino e é mellor usalas só no seu sentido tradicional de muller sen título que axudaba nos partos antigamente.
P.P.S: Ah! E á hora de usar plurais, para evitar dicir os médicos englobando homes e mulleres, non escribades @s médic@s, os/as médicos/as, xs médicxs ou *s médic*s. Dicide simplemente o persoal médico. Queda mellor e así evitades o sexismo tanto na escrita como na fala.
Publicado por Jon no 10/06/14 Etiquetas: Artigos, Lingua 4 comentarios:
5 termos médicos para a xente normal
Imaxe sacada do vídeo da canción Paracetamoxyfrusebendroneomycin de Amateur Transplants.
Hai unha conspiración na sombra. Unha seita secreta leva séculos decidindo o destino da humanidade, ocultos á vista de todos. Reúnense en cerimonias coñecidas como congresos, onde revisan as súas sagradas escrituras, chamadas guías. Cada certo tempo, só polo pracer de ver subxugada a poboación, inventan novos protocolos, leis alleas ao poder político, mais que todo o mundo deberá acatar baixo ameazas de morte. Moitos nomes foron dados a estas persoas a través da historia. Xamáns, bruxos, curandeiros, menciñeiros... diferentes designacións para unha mesma confabulación.
No seu afán por confundir e manipular a sociedade, estes individuos desenvolveron a súa propia fala, un conxunto de termos propios que os leigos descoñecen. Pouco se sabe desta lingua mística, mais algúns termos foron recentemente desencriptados, a pesar das ameazas, por un grupo de persoas que prefire manterse no anonimato. E hoxe eu, polo ben do coñecemento público, arriscarei a miña propia vida publicando aquí eses termos.
Exitus é un latinismo, e significa literalmente saída (si, como no inglés exit). Na linguaxe médica esta palabra é usada como sinónimo de morte. Deste xeito, se estás a piques de someterte a unha operación e escoitas que o cirurxián di "xa levo tres exitus no que vai de mañá" non te alegres do bo e exitoso que é o teu médico...
Un profesor meu afirmou nunha ocasión que a palabra idiopático vén do grego ídios, "non teño nin idea", e páthe, "quen me dera sabelo". Realmente ídios significa "propio" e páthe "doenza", ou sexa, unha doenza que aparece por causa do propio corpo. Mais tanto ten a etimoloxía, a verdade é que a explicación do profesor é a máis acaída. Se unha médica che di que a túa afección é idiopática, é que non ten nin idea de onde vén.
Do grego iatrós, "médico" e génos, "orixe". Unha doenza iatroxénica é unha doenza resultado dun acto médico. Puido ser como efecto secundario dun tratamento, como mal menor na procura dun ben maior, ou por neglixencia. Tanto ten, o caso é que se un médico che di que tes unha afección iatroxénica, a túa reacción debe ser mirar para el con cara de sospeita e dicir "Olliño, eh? Que te teño vixilado...".
Do grego nósos, "doenza" e kómeo "coidar", fórmase a palabra nosocomio, que significa "hospital", e de aí o adxectivo nosocomial, "relativo ao hospital". Unha infección nosocomial é aquela que colleches no hospital, porque cha contaxiou a paciente do lado, porque o médico non lavou as mans antes de te atender, ou porque o quirófano non foi ben desinfectado. Cando un médico che diga isto, tes que pedirlle xentimente que che mostre as mans, mirar para elas con cara de desaprobación e dicirlle "Non che están alá moi limpas... e laváchelas ben antes de vir onda min?".
Vén da palabra incidental máis o sufixo -oma, que significa tumor. Entón, un incidentaloma é un tumor que che viron por casualidade cando che estaban a mirar outras cousas non relacionadas. É importante resaltar que, desta vez, non é culpa do médico. Deixa de cagarte nos herdeiros de Hipócrates e alégrate de que cho encontrasen antes de que fose algo máis grave.
Publicado por Jon no 15/03/14 Etiquetas: Cousas de médicos, Lingua Ningún comentario:
O galego e a medicina
Foto: Feísmo Lingüístico. O termo correcto en galego é padiola.
Hai xa uns anos, levei o meu caderno de prácticas a un ilustre catedrático de Anatomía para que me asinase a correspondente sesión clínica. Como galegofalante que son puxen en galego o título da dita sesión, polo que no caderno aparecía escrito «Ombro doloroso». No momento de ir asinar, decorreu o seguinte diálogo.
—Eso no te lo firmo.
—Desculpe, por que non mo quere asinar?
—¿Has leído lo que has puesto?
—Ah! Dío polo de "ombro"? É que en galego non leva hache.
—¿Cómo que está en gallego? ¿En gallego no sería "dooroso"?
—Venga, venga —dixo mentres asinaba— como quieras.
O preocupante desta anécdota non é que o home non soubese que ombro, como úmero, veñen do latín umerus, polo que etimoloxicamente non levan h. O preocupante é que un catedrático que naceu na Galiza, que se formou na Galiza, que exerce na Galiza e que é membro da Real Academia de Medicina e Cirurxía da Galiza descoñeza e menosprece a lingua propia do seu país. E non, por desgraza non é un feito isolado. Non hai máis que ver as sinalizacións de case calquera hospital galego, onde aparece sistematicamente o castelanismo *neumoloxía, cando en galego non hai máis forma que pneumoloxía.
Mais xa non é só o desleixo, senón a falta de oportunidades. A día de hoxe, na única facultade de Medicina da Galiza, as aulas en galego son totalmente residuais. Pode variar segundo a promoción, mais na miña só tiven tres profesores que falasen na nosa lingua. Vaia, catro se contamos un que non nos deu máis que tres ou catro aulas dunha hora. Tendo en conta que, de modo xeral, temos uns catro profesores por materia e unhas dez materias por ano, nun total de seis anos... que porcentaxe representa iso? 5%, tirando polo alto? E sen entrar a valorar a calidade do galego que falan, entre coniuxes (cónxuxes) e abrochos de lexionela (surtos ou brotes).
Entón, neste panorama, cando unha persoa acaba a súa formación médica, non ten idea de cal é a forma galega dos termos médicos. E así, se quere usar o galego con normalidade na súa profesión, na maioría dos casos verase na obriga de usar o termo castelán que lle é familiar, axudando a deturpar un pouco máis o noso xa deostado idioma. Mais aínda hai esperanza. Se tomamos consciencia da situación e nos preocupamos por usar os termos galegos, aos poucos iremos naturalizándoos, espallándoos e favorecendo que a xente os coñeza. Para iso déixovos dous documentos de grande utilidade:
Dicionario Galego de Termos Médicos (.pdf)
Vocabulario de Medicina (galego-español-inglés-portugués) (.pdf)
(Nota: Os exames da carreira son practicamente todos tipo test, coas preguntas redactadas en castelán. Entón, o noso dereito a responder na lingua que queiramos redúcese a escribir un xe, un xis ou un equis.)
Publicado por Jon no 26/02/14 Etiquetas: Artigos, Lingua 9 comentarios:
Publicacións máis antigas Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


langs: pt pt gl gl de gl gl gl pt gl gl gl gl nl gl gl gl en pt en en en gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
Totem e tabu: Mitos e médias verdades sobre a doença mental | As MIR e unha noites
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
O próximo 27 de xaneiro ás 20h, haberá unha interesante palestra en Ferrol, na Fundaçom Artábria, co título «Totem e tabu: Mitos e médias verdades sobre a doença mental». A encargada de falar será a psiquiatra Iria Veiga que, alén de ser membro da Coordenadora do Movemento Galego de Saúde Mental, ten tamén un fantástico blogue chamado O outro lado do espello.
A palestra falará sobre o que é e o que non é unha doenza mental, sobre a psiquiatría como disciplina, e sobre as cuestións sociais e políticas relacionadas con esta materia na Galiza de hoxe.
A Fundaçom Artábria encóntrase na Travesía Batallóns, 7, en Ferrol. Se non sabes chegar, podes ver as indicacións no Google Maps.
Publicado por Jon no 24/01/17 Etiquetas: Eventos
Raíña Vermella09:30 do 24 de xaneiro de 2017
Dende Irún igual che queda un pouco lonxe Ferrol, unha mágoa que non podas estar. Grazas pola difusión!
Oliver Jones13:33 do 7 de setembro de 2017
Attractive section of content. I just stumbled upon your website and in accession capital to assert that I get actually enjoyed account your blog posts. Any way I will be subscribing to your feeds and even I achievement you access consistently quickly. all of craigslist
Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


langs: gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
O día que 'As MIR e unha noites' acabou
Sabedes cando estades a escoitar música cos auriculares, a música acaba e continúas cos auriculares postos? Pois iso é o que acontece con As MIR e unha noites. A música acabou hai moito tempo, mais eu continuaba cos auriculares postos, negándome a aceptar o silencio. Este blogue significou moito para min. Foi a miña vida, a miña ilusión, o meu xeito de me mostrar ao mundo. Foi o meu compañeiro e testemuña durante un tempo moi decisivo. E foi, por riba de todo, a historia do meu fracaso.
Non me entendades mal, non foi un fracaso o blogue. Se mesmo cheguei a falar na radio del! O fracaso foi a miña vida. O fracaso, en definitiva, fun eu. Mais o fracaso non é algo mao, todo o contrario. O fracaso é a oportunidade de aprender, de crecer, de encontrar novos camiños. E o meu camiño afastouse do MIR e deste blogue.
Se queredes continuar a ler cousas escritas por min, están todas recolectadas en www.amil.gal. Alí hai artigos antigos escrito por min en moitos sitios diferentes, e alí estarán os novos artigos que escriba no futuro.
E para concluír, xa que le roubei a House o logo deste blogue, voume apropiar tamén dunha das cancións que usan nesa serie. Porque eu non conseguín o que quería. Porque non sempre podes conseguir o que queres.
As aventuras do Dr. Sito: As lentes
Ciencia e pseudociencia: Por que cremos en cousas raras?
Anotade na axenda: 10 de febreiro ás 20h no Pub O Garaxe de Carral. Alá dará unha palestra a nosa psiquiatra favorita, Iria Veiga, membro da Coordenadora do Movemento Galego de Saúde Mental e autora do blogue O outro lado do espello.
O evento está organizado pola Asociacion Ecocultural Lacrar e leva por título Ciencia e pseudociencia: Por que cremos en cousas raras?. O Pub O Garaxe está na rúa Alcalde Francisco Javier Alvajar, 5 de Carral (podes ver aquí a localización no Google Maps).
Publicado por Jon no 01/02/17 Etiquetas: Eventos Ningún comentario:
Nenas con pene e nenos con vulva
Antes de chegar á universidade, na química que estudei no bacharelato, aprendín que trans é aquel esteroisómero no cal os substituintes están en lados opostos da dupla ligazón (no caso dos alquenos) ou en caras opostas (no caso dos cicloalcanos). Máis tarde, xa na facultade de Medicina, aprendín que os ácidos graxos trans son aqueles ácidos graxos saturados que teñen unha configuración xeométrica trans. Estes ácidos graxos trans forman graxas trans, que se encontran en alimentos sometidos a procesos de hidroxenación. Estas graxas, que melloran a frescura e textura dos alimentos, son prexudiciais para a saúde, aumentando os niveis de lipoproteínas de baixa densidade (o coñecido como colesterol mao) e o risco de padecer doenzas do corazón e certos cancros.
Ben, antes de continuar, perdoade o tixolo que vos acabei de soltar. Serve para explicar o meu argumento. Todo isto aprendino durante a miña formación, e non só. A xente que non estudase unha carreira de ciencias seguro que ten ouvido falar das malvadas graxas trans algunha vez. En programas destes de saúde da televisión, en anuncios de alimentos superchachis para a saúde que non levan nadiña de graxas trans, ou sairía o tema nalgunha conversa con alguén. Fálase disto abertamente. Sen complexos. Sen tabús. Mais resulta que as graxas non son o único trans que existe.
En ningún momento da miña formación falaron das persoas trans. Ou, se o fixeron, foi de maneira anecdótica e sen explicar en absoluto o tema. Na televisión, o único referente que existiu foron parodias supostamente humorísticas de homes disfrazados de muller. Na publicidade, nos anuncios, nos programas de saúde... nada. E nas conversas coa xente, o máis achegado foron chistes de travelos.
Non quero nin pensar cantas veces, por inconsciencia e ignorancia, fixen sentir mal a alguén que non se identificaba co xénero que lle fora imposto pola sociedade. Cantas veces repetín as condutas tránsfobas que vira, sen saber o que era a transfobia. Sen saber sequera o que é o xénero e a diferenza que existe entre este e o sexo.
Por todo isto son tan necesarias as campañas como a que está a realizar a asociación Chrysallis Euskal Herria. Nas paradas de bus de 4 capitais euscaldunas (Donostia, Gasteiz, Bilbo e Iruñea) hai grandes cartaces con nenas e nenos debuxados e o texto "Hai nenas con pene e nenos con vulva. Así de sinxelo". E realmente é así de sinxelo. Esta campaña é un xeito simple e directo de mostrar a realidade tal e como é. Para dar visibilidade a un colectivo marxinado e deostado. Para educar persoas ignorantes coma min.
Nota: Este artigo é un remake do artigo Trans que publiquei orixinalmente no Portal Galego da Língua. Se a Hollywood lle vai ben facendo remakes, non vexo por que eu non debería facelos. É ou non é?
Publicado por Jon no 31/01/17 Etiquetas: Artigos Ningún comentario:
Totem e tabu: Mitos e médias verdades sobre a doença mental
O próximo 27 de xaneiro ás 20h, haberá unha interesante palestra en Ferrol, na Fundaçom Artábria, co título «Totem e tabu: Mitos e médias verdades sobre a doença mental». A encargada de falar será a psiquiatra Iria Veiga que, alén de ser membro da Coordenadora do Movemento Galego de Saúde Mental, ten tamén un fantástico blogue chamado O outro lado do espello.
A palestra falará sobre o que é e o que non é unha doenza mental, sobre a psiquiatría como disciplina, e sobre as cuestións sociais e políticas relacionadas con esta materia na Galiza de hoxe.
A Fundaçom Artábria encóntrase na Travesía Batallóns, 7, en Ferrol. Se non sabes chegar, podes ver as indicacións no Google Maps.
Publicado por Jon no 24/01/17 Etiquetas: Eventos 2 comentarios:
#HistoriasPsicotécnicas: O home que xa vía ben
Como médico aínda sen especialidade, levo tempo empalmando (he, he) traballos como médico xeral facendo recoñecementos en centros psicotécnicos. Porque comer hai que comer. En fin, deixando a miña vida de lado, o caso é que teño vivido neste tempo varias historias curiosas. E xa que teño un blogue, quero compartilas convosco. Para iso vou usar o hashtag #HistoriasPsicotécnicas, e aquelas que ocupen menos de 140 caracteres irán no Twitter (@MIReunhanoites), mentres que as máis longas irán aquí. Entón, sen máis enredar, vai a primeira delas, que dei en chamar O home que xa vía ben.
Estaba eu coa miña compañeira psicóloga na recepción do psicotécnico, no mostrador situado á entrada para, como é obvio, recibir a xente que entra. E entrou un home. E recibímolo. O home en cuestión contounos que tiña no permiso de condución, desde hai 8 anos, a restrición de ter que usar lentes para a miopía. Porén, despois da súa última visita á óptica, xa non as necesitaba. Á vista desta recuperación repentina da capacidade visual, quería como é obvio retirar a restrición de usar lentes do seu permiso. Até aquí, todo ben.
Publicado por Jon no 28/12/16 Etiquetas: Historias psicotécnicas Ningún comentario:
#Movember, cancro de próstata e cancro testicular
Aproveitando o Movember, quixen facer este pequeno vídeo para falarvos acerca do cancro de próstata e o cancro testicular. Non vos preocupedes, o vídeo é moi lixeiro e centrado na prevención, non vai cargado de datos e termos demasiado especializados. E se gostades, xa sabedes, subscribídevos ao canal do Youtube!
Publicado por Jon no 15/11/16 Etiquetas: Vídeos 1 comentario:
Publicacións máis antigas Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


langs: gl gl gl gl de gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
As MIR e unha noites: As Aventuras do Dr. Sito
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
Estás a ver as publicacións marcadas coa etiqueta As Aventuras do Dr. Sito. Ver todas as publicacións.
As aventuras do Dr. Sito: As lentes
Publicado por Jon no 05/03/17 Etiquetas: As Aventuras do Dr. Sito, Imaxes Ningún comentario:
Publicacións máis antigas Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


langs: gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl es gl gl pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ro gl en gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl ca es gl gl es gl gl es es gl ast gl gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl it gl gl gl en gl gl de gl gl it de gl gl gl gl gl

text:
As MIR e unha noites: Historias do MIR
As MIR e unha noites utiliza cookies de Google para fornecer servizos e analizar o tráfico. Ao navegar neste sitio estás a aceptar o seu uso. Máis información Aceptar
Estás a ver as publicacións marcadas coa etiqueta Historias do MIR. Ver todas as publicacións.
Víctor Cebey estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2015 e actualmente é R1 de Oncoloxía no Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela (CHUS). Estes son os seus consellos para esta última volta de estudo do MIR.
O estado dun estudante do MIR cando, despois de meses de encerro, por fin sae ao mundo exterior.
Cando Jon me dixo que podía colaborar co blogue As MIR e unha noites, fíxenme o interesante, pero por dentro estaba como un neno cando lle ofrecen droga nun instituto… moi feliz e sorprendido. A verdade, sigo sen ter moi claro se o que vos direi aquí será de algunha axuda. Na carreira fun un estudante tirando a mediocre, dos que ían safando en cada convocatoria grazas ao estudo intensivo da noite previa. Durante o MIR o meu percentil non subiu de 35, e ademais tiven frecuentes brotes psicóticos contra o final da preparación, na fase na que estades vós agora. Pero aquí estou, escribindo como se non houbese mañá e pontificando sobre o que foi, sobre o que facer e sobre o que me estaba a pasar hai un ano…
Paula Iris Iglesias estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2014 e actualmente é R1 de Medicina Familiar e Comunitaria na Unidade Docente Multidisciplinar de Atención Familiar e Comunitaria de Ferrol. Estes son os consellos que dá á hora de visitar hospitais e centros de saúde para escoller a praza de Medicina de Familia onde facer a residencia.
Andar a preguntar polos hospitais pode cansar moito...
Parece mentira pero, cando o Jon me pedíu alá por decembro se podía escribir algo sobre o MIR para o seu blogue, decateime de que esa época era xa unha lembraza difusa de nervios e manuais pintarraxeados. Ían meses que nin pensaba nos simulacros, nas voltas, percentís e todas esas parvadas. E así vos pasará a vós. Unha vez teñades a vosa praza, todo o que acontecera meses antes disolverase como azucre en auga.
O que si teño aínda moi presente é o proceso que seguín para escoller praza, así que decidín facer a colaboración co Jon sobre este tema.
Primeiro aclarar que eu escollín Medicina Familiar e Comunitaria (MFeC) e o proceso é un pouco diferente ao resto de especialidades pero intentarei que este texto sexa útil para todos.
Laura Fernández Saborido estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2014 e actualmente é R1 de Cirurxía Xeral no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO). Isto é o que vos ten que contar ás persoas que estades na recta final do estudo.
Don't panic é o lema do libro Guía do autostopista galáctico. Non o coñecedes? Pois xa falei del no blogue...
Tranquilos, a estas alturas xa está todo feito, confiade no que fixestes estes meses, bla bla bla...
Cando escoitades isto dávos gana de pegarlle a todos e berrar que o levas fatal, que non teñen nin idea da pouca idea que tes, e que non che vai dar nin para hidroloxía en Cuenca (si, sorprendentemente, a pesar de que NON hai hidroloxía en Cuenca, todos lle temos un temor patolóxico a acabar alí).
Cando Jon me dixo de escribir este artigo, pensei que a miña experiencia non lle ía servir a ninguén, porque o meu caso foi raro. Pero... quizais por iso lle sirva a alguén.
Veredes, vouvos contar a miña historia: a min o MIR pilloume nunha época difícil da miña vida, a varios niveis. Desde o principio do estudo, e por circunstancias persoais, entrei nun círculo vicioso de ir mal co estudo, desmotivarme, pasar de todo, non estudar, ir peor, desmotivarme máis aínda.... algúns cadernos do MIR, sen esaxerar nada, non cheguei nin a abrilos. Non teñen nin o máis mínimo punto de rotulador, e menos aínda un post-it.
Entón unha persoa importante para min, a un mes do MIR, díxome “Obviamente non vas a recuperar todo o que non fixeches ata agora. Pero ti fai o que poidas. Calquera parágrafo que estudes vai ser un parágrafo máis que sabes. Total xa estás inscrita, vas ir ao MIR, e se podes ir con 5 parágrafos máis, pois vas”.
Entón decidín priorizar. Dunha forma brutal. Non tiña outra opción.
Prioridade 1: simulacros. Facelos e corrixilos. Os vídeos poden parecer unha parvada, pero eu durante o MIR tiven a Macarrón na miña cabeza “si la B es correcta, pero la C es más correcta, DÉJATE DE TONTERÍAS, MARCA LA C!!”. Se non, polo menos corrixilo da outra forma, e quedar ben cos esquemas e resumos que poñen. Porque iso é o máis importante.
Prioridade 2: estudar os 2-3 temas máis importantes das 10 materias máis importantes. Non máis. O resto case non o van preguntar. Por moito que esteades convencidos de que “este ano si” e “a min non me pillan nesta”.
Non vale a pena a estas alturas poñerse como tolos a tentar repasar todo e saber todo. Ninguén de vós vai saber todo. Pero tampouco o do voso lado.
Tendemos a pensar que o MIR “este ano vai ser diferente”, e “van preguntar algo que nunca preguntaran” e “eu voume saber esa pregunta rarísima na que ninguén pensou”. Todos os anos todos pensamos así. E todos os anos pensamos “aínda que aos demais lles saíu ben outros anos... e se este ano definitivamente si que cambian, e fodémonos?”. E nunca cambian. E no caso de que cambiasen, “fodémonos” todos. Pero non vale a pena perder tempo de estudar cousas importantes que van preguntar si ou si, en estudar cousas que non van preguntar.
Así que nestes momentos de desesperación e depresión pre-MIR... dúas ideas clave:
Non vos angustiedes. Ás veces a angustia nubra a mente e ao final é peor saber moito angustiado, que pouco sen angustiar. E, por moito que teimedes en pensar o contrario, todos estades “igual de mal” (tamén é certo que sei perfectamente que isto volo dixeron mil veces, e aínda que eu vos diga a mil e unha, ides seguir sen crerme, e ides seguir pensando que non, que é que ti o levas realmente mal, que eu non imaxino ata que punto.... pois creme que si, que o podo imaxinar).
Priorizar, priorizar, priorizar. Non hai que abranxer todo. Á desesperada, mellor ir ao seguro: se podedes mirar só dous temas.... pois míranse. Mellor dous do que un. Aínda que outros leven preparados vinte e tres. Que máis ten, se só van preguntar deses dous.
Así que... que non cunda o pánico, calma e con cabeciña. É normal non lembrarse de nada agora, mesturar todo... no MIR vaivos vir á cachola como por arte de maxia. Cousas que dixo alguén na clase hai 5 meses, de repente vanche dar unha neta. Seguiredes sen crerme, seguiredes a pensar que “non, a min iso non me vai pasar, eu vou quedar en branco”... Ben, eu a respecto diso xa non teño o que facer.
Só vos digo que... se eu puiden nun mes, todos vós podedes (e non pensedes que sou nin súper lista, nin que o sabía da carreira, nin cousas así... máis ben tirando ao contrario...). E só vos desexo que vos pase rápido a espera, que vos saia ben o MIR, e que despois vos lembredes de todo o que vos dixeron tantas persoas e que non criades, e digades “pois tiña razón”.
Unha que foi ao MIR levándoo seguramente bastante peor que a maioría de vós, e que colleu unha especialidade das que quería.
Publicado por Jon no 08/01/15 Etiquetas: Historias do MIR 1 comentario:
Cynthia, radióloga: «Os 10 MIRdamentos»
Cynthia Vidal estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2014 e actualmente é R1 de Radiodiagnóstico no Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA). Aquí nos resume en 10 mandamentos como debedes encarar a recta final do estudo do MIR.
A da imaxe non é Cynthia, obviamente. Cynthia ten o cabelo máis escuro.
LER ANTES DE VOLTARTE MIRDA
1. Amarás o Libro Gordo [ou os desgloses] sobre todas as cousas: Nel están recollidas todas as preguntas e respostas dos últimos anos, xa sei que estas canso de velas e que fostes obrigado a facelas en simulacros anteriores… E aínda así segues a erralas, iso non che di nada?
2. Non dirás o nome da Academia en van: Se son 3 días para Pedia, son 3 días, ninguén vai darche un pin porque saques dias de Infecciosas para aprender o calendario vacinal. Hai materias que non renden e punto, se queres sabelo todo dunha especialidade fai un p*** bo MIR e gaña 4 anos desa residencia
3. Santificarás as festas: NON ESTUDES EN DOMINGO, imaxinastes unha semana de 15 días de estudo MIR? Precisas todo o tempo do mundo, pero tamén precisas non estar ingresado na planta de Psiquiatría para poder ir ao exame
4. Honrarás os simulacros: Non che apetece perder 4 horas de exame e 1 hora de corrección porque tes que estudar… Que fan os nadadores antes das Olimpíadas? Exacto: nadar! non ven o vídeo de “Buscando a Nemo” nin estudan Hidroloxía, así que nada! Maldita sexa!
5. Non matarás: Non importa cantas veces ameaces con suicidarte nin cantas emoticonas de carita chorando e pistola mandes. Iso non dá netas. Estudar dá netas. P.S: Tesnos a todos fartos e fixémosche unfollow no Twitter porque na vida real xa non che vemos, PESADO!
6. Non cometerás actos impuros: Así que non durmistes estudando Cardio, polo que non te levantastes para estudar Preventiva, pero xa o recuperarás na semana de Neuro? Sabes o ridiculo que sonas? Seguro?
7. Non roubarás: Non estudes por apuntamentos alleos, ler o subliñado dalguén é como usar a súa roupa interior… Apetéceche? Iso pensaba
8. Non darás falso testemuño nin mentirás: “Saquei 9000 netas”, “son o percentil 512”, “bla bla bla”. Escoita isto: a ninguén lle importa unha merda. E agora segue a estudar.
9. Non consentirás pensamentos impuros: Sabes que vai acontecer se vas ao MIR pensando que te vas pór nervioso e fracasar? Bingo.
10. Non cobizarás os bens alleos: Non te emparanoies co ben que lle vai a F.T.L. (vaille realmente ben!). O MIR é unha chave que permite abrir certas portas, traballa por poder abrir a TÚA e esquece o resto, dentro de 6 meses a ninguén lle vai a importar o teu número. Seis días. Seis horas. Seis minutos despois de coller a praza. Nin a ti.
Publicado por Jon no 05/12/14 Etiquetas: Historias do MIR Ningún comentario:
Montse, médica de familia: «Dáme igual, como se fago Familia en Ceuta»
Montserrat Fernández estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2014 e dentro de pouco estrearase como R1 de Medicina Familiar e Comunitaria na Unidade Docente Multidisciplinar de Atención Familiar e Comunitaria de Pontevedra. Así é como nos relata a súa experiencia completa, desde o estudo até a elección de praza.
Imaxe meramente ilustrativa, tirada de informatio.ru.
Aínda que vos poida parecer mentira, creo que levo repetindo esa frase cousa de dous anos, por dúas razóns un chisco distintas: porque tiña claro que as únicas especialidades das que non desfrutaría serían as cirúrxicas, xa que durante os anos da carreira ninguén conseguiu que o quirófano me emocionase; e porque estaba desexando comezar a traballar, debido a que escollín Medicina de xeito vocacional. En resumidas contas, embarqueime na aventura que representa o MIR sen ter claro case nada. Así que aquí vos vai o primeiro consello: moitos de nós tomamos a decisión de que especialidade queremos cando quedaron no pasado todos os trámites anteriores, así que é o último tema que vos debe agobiar, aínda que sexa o primeiro do que vos falo e polo que vos pregunte todo o mundo.
Os meses de preparación para min foron moi tranquilos (quizais excesivamente), pero son unha persoa atípica que procura non estresarse baixo ningunha circunstancia. Pódovos dicir que durante os meses do verán estaredes relativamente ben e que a partir de aí é cando case todos comezan a sentir os primeiros nervios. Todos pasamos por momentos malos e non tan malos, pero intentade desfrutalo, aprender e non velo só como un trámite. Darédesvos conta de que a rutina se convertirá na vosa mellor amizade. Se vos bloqueades, pechade os manuais sen medo, dubido que non logredes os vosos obxectivos por un día de parón tras moitos de esforzo. Nesta etapa, o mellor que podedes facer é escoitar aos vosos maiores (os que xa pasaron polo mesmo: profesores, titores, compañeiros que son residentes...) e que ante o temor de estardes a facer algo mal, preguntedes. Aínda que poida parecer que non, hai marxe para solucionar detalles que non estedes a afrontar da mellor forma. Pedide axuda sempre que o precisedes, por favor.
Chegou o día D e pasou, sen máis. O que sentiredes ao saír é como unha especie de baleiro que só sabedes expresar dicindo que descoñecedes como o fixestes. Debedes sentirvos orgullosos de todo o traballo realizado, satisfeitos se estudastes todo o que vos foi posible e non fustigarvos polos erros baixo ningún concepto.
Recoñezo que eu, onde peor o pasei, foi valorando as especialidades. Pensei de novo todo, con pros e contras, coa práctica excepción de cirúrxicas e médico-cirúrxicas. Mesmo houbo momentos en que me pasou pola cabeza que para min Oncoloxía Radioterápica non era tan mala opción, e hoxe penso que neses momentos Sauron se meteu entre as miñas neuronas e dou grazas por ter desbotado ese tipo de ideas. Ao final, quedei coas opcións que xa tiña previamente. Despois de cousa dun mes pensando moi ben todo, cheguei a Madrid tendo claro o que quería facer e con todas as opcións previamente enviadas por solicitude telemática (que vos recomendo encarecidamente facer se tedes a posibilidade). É certo que nunca se sabe onde se pode atopar a felicidade, teño exemplos chamativos e representativos moi pretiño, pero intentade que a tolemia non se apoderede de vós e non fagades rarezas do tipo de escoller unha especialidade de laboratorio se o que máis desexades é ver unha morea de pacientes todos os días. Por último, a respecto da elección, nunca ocorre nada ata que un bo día pasa, e este ano tiveron que reiniciar o sistema por unha confusión cos datos, así que comprobade moi ben todo, incluso o voso nome completo consultando co DNI se é preciso, antes de darlle ao botonciño no teclado.
Conclúo dicíndovos que agora son inmensamente feliz e estou desexando que chegue o día de incorporarme. Creo que xamais me sentín tan orgullosa de min mesma nin con tantas forzas como agora. E xamais poderei esquecerme de todos aqueles que pasaron incluso máis nervios ca min con todo isto e que sempre estiveron pendentes, pasase o que pasase, fose bo ou malo. As caras de felicidade de todos os que puxeron o seu graíño para que levase todo o mellor posible son simplemente insubstituíbles. Agora, o meu maior desexo, é que todos os que comezaredes con isto en breves saibades de primeira man todo o que estou a sentir dentro dun ano. Deséxovos a mellor das sortes e despídome dicindo, máis unha vez, que se necesitades algo continúo por aquí.
Publicado por Jon no 09/05/14 Etiquetas: Historias do MIR Ningún comentario:
Lucía, médica de familia: «Así é o día da elección da praza MIR»
Lucía Ribadulla estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2014 e dentro de pouco estrearase como R1 de Medicina Familiar e Comunitaria no Hospital Universitari Doctor Peset de Valencia. Esta é a historia do día que foi escoller a praza MIR a Madrid.
Conto aquí, por petición do meu amigo Jon, como é o día da elección da praza MIR.
Eu tiven que ir elixir, tras un tormentoso parón dunha semana, un martes 22 de abril na sesión da tarde (cada día van 700 en total, 350 en cada sesión). Valente de min, decidín desafiar o destino collendo o Ryanair da mañá. Por sorte, ningún desafortunado imprevisto ocorreu, e andaba xa en Madrid centro ás 10h30 da mañá.
Como muller inquieta dirixinme directamente ao Paseo do Prado para tentear o terreo. O Ministerio atópase xusto en fronte do Museo do Prado e a entrada é por unha porta no lateral do edificio, na rúa Lope de Vega. Aínda así, se tiveses dúbidas de se estás na localización correcta, unha multitude de xente mordendo as unllas indicaranche que estás no lugar en que debes estar.
Como ía dicindo, despois de ver o terreo e ter todo centímetro da rúa baixo o meu control, dirixinme ao hostal a descansar as últimas horas antes do momento. En nada deron as 15h00 e aí estabamos todos, nerviosos, esperando, recordando a sensación deses fatídicos momentos antes de entrar nun exame, pero multiplicada x10.
E así, ás tres, comezan a chamar por orde de número. Co teu DNI identifícaste nunha mesa, onde che dan un papel co teu nome, o cal tes que mostrar no momento que elixes a praza. Camiñas, pasas un pequeno control de seguridade e, finalmente entras nunha sala grande.
Cando todo o mundo entrou pechan as portas, e os xogos da fame comezan. Danche unha charla de media hora sobre as normas e o que tes que facer, e logo diso comezan a chamar de dez en dez aproximadamente. Sobes ao estrado, onde hai varios computadores, e o último é no que lles tes que dicir o nome da especialidade e o lugar. Póñencho na pantalla, á vez que o ven e escoitan todos os da sala. Miras que polos nervios non dixeches hidroloxía e dáslle ao ENTER. «¡Adjudicada!», di unha muller polo micrófono.
Aínda que che din que podes parar a pensar, que che dan tempo, a verdade e que a sesión decorre bastante rápido. O tempo pasa, vas informando polo Whatsapp dos cotilleos, dos coñecidos que soben e o que collen, de se algún deixa pasar a vez por amor, deixas de respirar cada vez que oes que alguén elixe a especialidade que queres ata que... chega o teu momento. Cos nervios no seu apoxeo, rezas para que ningún dos que subiron diante de ti digan o que ti queres e... listo. Fose a primeira ou a quinta opción, xa tes a túa praciña. Saes por outra porta distinta, vas a outra mesa en que che dan mais papeis e diríxeste á saída, onde os teus achegados che darán os parabéns e saltarán contigo.
Xa lograches a túa meta.
Publicado por Jon no 25/04/14 Etiquetas: Historias do MIR Ningún comentario:
Mateo, internista: «MIR is coming!»
Mateo Balado estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2013 e actualmente é R1 de Medicina Interna no Hospital Universitario de Getafe. Estes son os seus consellos.
Parece unha tomadura de pelo, cando a dinámica vital redúcese a un maratón de chapatoria on fire, estás repasando máis de media ducia de asignaturas/semana, e sacando tempo de onde non hai para facer simulacros nos que os percentiles bailan como un Van Damme de tres ao cuarto, pero o peor xa pasou.
A resposta de quen anda sumido na Fase Final (que por certo sona a título de película de acción ochentaria, ou movemento de xogo de rol tipo Magic) podería ser merecidamente un si home si ou un chupa aquí ou algunha lindeza polo estilo. Pero a verdade é que tras pasar meses e meses enclaustrado nunha biblioteca mallando en manuais/desgloses/libros obesos mórbidos como se non houbese mañá, vendo como o resto do mundo ten vida, dúas semanas máis nas que botar o resto non son nada absolutamente. Estades rozando cos dedos a vosa liberdade, o fin do MIRtirio (non puiden resistilo) antes de que vos deades conta ides estar entregando a vosa plantilla e que chova! Agora é cando ides notar que toda esta tocadura de gónadas digo traballo displinado da os seus frutos.
Asín que un par de consellos:
Priorizade: Xa non hai tempo para chuminadas ou disque disque. Hai que repasar o que sabedes que vai caer. Así que da igual o frikismo que medie, por Buda, non perdades tempo repasando a enfermidade de Kikuchi, a de Gaucher, as Rickettsias e a nai que as fixo ou o distrés respiratorio do potrillo macho. En cambio mirade ata que vos sangren os ollos, con alevosía e dolo, os IAM, TEP, FA, TB,GMN, ACV e demais siglas que son garantía de resposta correcta, motherfuckers. Agora é o intre de afianzar, non de fagocitar todo o que non deu tempo antes (nin falta que fai).
Non vos poñades a pensar en se vos vai dar a nota para esto ou o outro, que se tedes o percentil non sei que ou non se cantos. Para andar exprimindo os miolos en semellantes disquisicións ides ter meses de sobra.
E para acabar, o máis importante, parafraseando á Terbutalina: DESCANSEN, OSTIA!!! Non é momento de heroicidades (a.k.a Mongoladas) como non durmir estudar noite e día, empezar a tomar pirulas, ofrecer sacrificios a Macarrón, RuizMateos, (Mr) Satán ou quen sexa. A duras penas sácase tempo á marxe para outra cousa que non sexa as funcións vitais indispensables para non acabar ouveando pola ventana os TNMs do cancro de pulmón cos pantalóns por bandana, pero agora desconectar e máis importante que nunca.
E ante todo coidado co que tomamos (nada de poñerse cego de BZP o día de antes, Beta bloqueantes ou calquer outra invención de Mordor antes do exame).
SORTE, QUE IDES FUNDIR!
PD: Xa lle podedes ir facendo un monumento aos vosos pais, irmáns amigos, e moz@s, que anda que non nos poñemos gilipollas nin nada con todo este asunto. Sen a xente a quen queredes nada disto sería posible e tampouco merecería a pena.
Publicado por Jon no 22/01/14 Etiquetas: Historias do MIR 1 comentario:
Finta, cirurxiá: «Eu fun ao MIR con muletas, unha perna inmóbil e sen reloxo»
Finta Abella estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2013 e actualmente é R1 de Cirurxía Xeral no Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela (CHUS). Isto é o que vos ten a contar á xente que estades a piques de examinarvos.
Xa hai un par de meses que Jon me propuxo que escribira para o seu blog, pero por diversos motivos non foi ata agora, a 15 días do día D, cando puiden facelo. E penso nos que estarán preparando o MIR, e en como estarán a estas alturas... en como estaba eu hai un ano, mi madre!! Supoño que estarán nese punto no que parece que claudicas, que non hai tempo material no día para todo, e que te metes na cama e parece imposible desconectar (incluso che veñen cousas soltas á cabeza, nin sequera sabes o motivo, e poste a pensar "e esto de onde era..? De Pneumo? De Onco? aaaaaaaaaah!!"), e estás como medio pirado, con cambios de humor e esgotado, ata parece que te levantas con sono... estás nese momento no que pensas que o tempo corre da túa contra pero nada máis lonxe da realidade, porque o traballo está practicamente feito, soamente queda fixar algúns conceptos e mirar os últimos días as cousas que hai que chapar, e o mellor é que o día do exame chegue canto antes, porque en canto pase empeza o periodo de vacacións máis longas que existen ata a xubilación... eso si que está ben!!
Para animarvos un pouco direivos o que vos espera neses meses de liberdade absoluta: os primeiros días levantarédesvos cedo, é inevitable cambiar nun día os horarios de nove meses, eu estuven despertando ás 8 durante un mes!! Pero ides ter tanto tempo libre que ata estades medios perdidos, despois dunha rutina tan rígida. Eu estaba descolocada. O mellor que se pode facer é pasear, viaxar, ir ó cine, ver películas, dormir, volver a dormir (ides ver que de todo o que vos propuxéchedes facer, dormir vai empezar a ocupar un dos primeiros postos, e que é un pracer enorme). E o que non hai que facer é estar torturándose ou pensando no exame continuamente, porque a nosa mente recorda sobre todo as preguntas nas que fallaches, e non as que contestaches ben, e eso é unha putada. Se lle damos moitas voltas a esto vaise formando unha bóla inútil e parasita que molesta. Hai que saír, quedar, desfrutar porque vai pasar moito tempo ata volver a ter 4-5 meses libres, así que a rendelos!!
Como consellos que eu poida dar... bueno, seguramente non sexa a máis axeitada para isto, a miña amiga Tami estará pensando que manda carallo que os dea eu que me agobiei co exame de Protección Radiolóxica, pero penso que os días previos ao MIR leveinos moi ben e fun moi tranquila, certamente, así que vos diría que:
Facede estes días o mismo que viñestes facendo todo este tempo, e se vos saturades, pasade a outra cousa: serie, música, o que sea que vos distraia...
Cando cheguedes ao exame non cambiedes nada do que facíades nos simulacros (eu ese día decidín deixar moitas máis en blanco do que facía habitualmente, error, hai que actuar coma sempre).
Ante preguntas de tipo ético que vos collan "en bragas", hai que pensar que todos estades igual, así que a intentar sacala que a resposta está aí.
Se despois do exame decidides meter os resultados, e ver o posto aproximado que ocupades, tede en conta que pode afastarse bastante do verdadeiro posto (no meu caso o número variou 1300 postos á alta, dálle moito que pensar a un...), e dádelle un valor relativo.
Intentade ter varias opcións, de especialidades e de lugares, porque idealizar unha soa opción é pecharse portas e arriscar bastante. Evidentemente soe haber unha opción que nos chama máis, pero hai que forzarse a facer unha lista de dez mínimo. Porque nunca se sabe. No meu caso non collín a miña primeira opción, e estou contentísima!! Penso que ata que fas unha especialidade e traballas nela, non sabes canto che gusta. De feito a lista de especialidades é difícil de facer, porque temos unha idea de acordo a como nos foron as cousas na carreira, moitas veces. Eu recomendo non desanimarse e comezar por descartar as que "non gustan" antes de escoller as que "si gustan".
Preguntade aos residentes antes de coller unha especialidade, ás veces dannos datos importantes á hora de escoller.
E polo resto, xa vós ides ir vendo que facer! E podedes dicir que se sobrevive a unha oposición, e tanto!! Eu fun con muletas, unha perna inmóbil e olvideime de levar o reloxo ao exame... un desastre! Pero tranquilos, sempre hai alguén que leva dous, jajaja... (e no meu caso, foi a que agora é a miña coR, cousas da vida)
ÁNIMO, o día 1 a coller unha boa chuza e a olvidar a metade das cousas!! Jaja...
Publicado por Jon no 19/01/14 Etiquetas: Historias do MIR 2 comentarios:
Fermín, traumatólogo: «Meses de incerteza e ideas delirantes e hipocondríacas»
Fermín Barreiro estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2013 e actualmente é R1 de Traumatoloxía no Hospital Arquitecto Marcide de Ferrol (CHUF). Explícanos aquí como foi a súa experiencia co MIR en forma de historia clínica.
Avisan d'As MIR e unha noites para valorar experiencia MIR.
Licenciado en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela (2006-2012).
Preparación de convocatoria MIR en CTO e presentación en febreiro de 2013.
Paciente que acode por presentarse ó examen MIR con diagnóstico favorable. Despois de pasar uns meses de elevada incerteza acompañada de ideas delirantes e hipocondríacas escolle praza en abril. Actualmente R1 de COT no CHUF.
BEX, COC, NH, NP, afebril.
CeC: Sen adenopatías, sen IVX.
ACP: Rítmico, sen sopros. MVC.
ABD: Brando, depresible, non doloroso. Sen masas nin megalias.
MMII: Pulsos simétricos palpables.
Rx tórax: Sen alteracións.
TAC cerebral (preMIR): (Copio informe radiolóxico) “Sin datos de patología vascular aguda en el momento actual. Se aprecia importante desarrollo de sustancia gris cerebral compatible con época de aprendizaje acelerado reciente (correlacionar con la clínica). Seno longitudinal superior colapsado”.
TAC cerebral con contraste (posMIR): “Respecto a TAC anterior se observa importante atrofia cerebral difusa. Zona preservada de materia gris que cacta contraste en lóbulo parietal izquierdo en relación con el área que controla las habilidades manuales y mecánicas. Se recomienda ingreso y gammagrafía urgente”.
Residente de Traumatoloxía en CHUF.
Repouso relativo e inmobilización en cadeira de estudo ata o día do exame.
Deambulación en carga parcial asistida por bastóns.
Analxesia habitual se precisa.
Alprazolam 0.5 1 comp. á noite se sae mal o simulacro.
Hibor 3500U / 24 horas para profilaxe tromboembólica.
Continuar recomendacións do Dr. Abuín.
Control en consultas de Traumatoloxía en 6 semanas con Rx de control.
Se complicación ou mala evolución reacudir ó MIR.
Publicado por Jon no 11/12/13 Etiquetas: Historias do MIR Ningún comentario:
Aitor, hematólogo: «Ante todo mucha calma»
Aitor Abuín estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, presentouse ao exame MIR en 2013 e actualmente é R1 de Hematoloxía no Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela (CHUS). Estes son os consellos que vos dá a todas aquelas persoas que estades a preparar o MIR.
Moi boas, compañeiros MIReños.
Miles de regras mnemotécnicas voando pola vosa cabeza. Correccións de simulacros (que máis que simulacros parecen colonoscopias masivas) nas que ledes Pregunta que no se puede fallar..., e vós pensades Seguro que non? Estádesme retando?. Horas e horas de academia na que vos machacan con cousas que poden caer, pero que ó mellor non caen...
Si, 2 meses para facer, o que moitos dan en chamar, o exame máis importante (polo momento) das vosas vidas. 2 meses nos que vos virán dúbidas de se o estades facendo ben, se lle dedicades o tempo necesario a estudar, ou se pola contra vos estades pasando...
A estas alturas da película poucos consellos vos podo dar. Tedes o traballo prácticamente feito. Pero si vos podo comentar unhas cantas cousas que son ETA nestes momentos:
Perder o tempo con asignaturas de estilo Inmunoloxía ou Xenética. Optimizade.
Deixar de lado os Desgloses, Libro gordo ou onde sexa que teñades as preguntas dos anos previos, para estudar máis horas. Eses libros son a Biblia, e tedes que ter fé cega neles.
Cambiar o voso horario de estudo.
Facer dos percentís o centro das vosas vidas.
Nesta lista deixei o máis importante para o final. Como o disco de Siniestro Total: “Ante todo, mucha calma”. Desconectade desta merda todo o tempo que poidades (frikear en Youtube é clave) e deixade de lado pensamentos parasitos do estilo Vouno facer mal, Non me van dar as netas para o que quero ou o clásico Non me vai dar tempo a acabar o exame.
Antes díxenvos que tiñades o traballo feito, e agora engado que, de seguro, moi ben feito. Ides facer un exame caralludo, e ides poder escoller o que queirades onde queirades. Seguro.
E sen máis, deixo de darvos a chapa con este discurso de abuelo. Grito espartano, e a comerse o MIR, compañeiros!
Publicado por Jon no 27/11/13 Etiquetas: Historias do MIR 3 comentarios:
Publicacións máis antigas Inicio
Queres recibir o resumo semanal?
Escribe o teu correo-e
A vida do Jon (98)
As Aventuras do Dr. Sito (1)
Consellos para estudantes de Medicina da USC (10)
Cousas de médicos (44)
Cousas do blogue (5)
Historias do MIR (10)
Recomendacións da semana (10)
Webs en que colaboro
Baixo unha licenza CC. Con tecnoloxía de Blogger.


langs: pt id gl gl gl ceb pt pt pt gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl cs gl lt fr gl it gl es gl

text:
Queremos #VodasBonitas – Atinta e arte
Atinta e arte 2016 | Aviso legal e privacidade
Pasamos a fin de semana en ExpoBEC, unha feira relacionada con vodas e comunións que desde hai xa varios anos se celebra na Coruña no mes de xaneiro.
A nosa primeira experiencia nun evento deste tipo rematou cunha experiencia moi positiva. Tivemos ocasión non só de contarlle o que facemos a moitas parellas e familias que visitaron o noso stand. Tamén coñecemos a outras empresas e profesionais do sector, algo que sempre enriquece!
A quen nos preguntou polo noso catálogo de deseños contestámoslle o que supoñedes: non replicamos, personalizamos. É o noso compromiso coas cousas bonitas, coas experiencias únicas, coa filosofía de que, efectivamente, para gustos… cores!
Pequenas ideas, grandes ideas e ideazas
Aínda que ao stand non trouxemos demasiadas mostras, procuramos destacar algúns deseños e elementos dos diferentes momentos polos que pasan os noivos desde que deciden casar ata que o recordan coas fotos cando pasa o gran día.
Decidir estar nunha feira implica preparar un stand. Nunca sabes se vas estar á altura! Cando por riba es unha empresa de deseño, que vende a imaxe, e esas cousas bonitas das que tanto falamos, o risco de ridículo (e de éxito) multiplícase.
Pensamos nun stand acorde coa nosa filosofía de traballo. Riquiño no contido, barato nos materiais, bonito no estético.
E pensamos na madeira como material principal a empregar. Nin imaxinades o feas que son as estruturas de melamina que atopas nas feiras cando chegas! Propuxémonos cambiarlles a cara e vestilas de madeira. Tablas de friso de piñeiro clariño.
Completámolo con outros elementos en madeira das mesmas tonalidades: un banco, unha pequena cómoda e dúas columnas de caixas nas que colocar as mostras.
Nos caixóns da cómoda colocamos os nosos folletos, e enriba varios tarros de gominolas. Nas caixas puxemos todas as mostras, e sobre o banco, xusto no centro, colocamos unha pantalla na que durante toda a feira explicamos nun vídeo a nosa filosofía de traballo.
Decoramos o banco cuns coxíns moi chulos, e puxemos o noso logo e a nosa páxina web sobre a estrutura de madeira do stand, e rematámolo cunha alfombra de cor turquesa no chan.
Non hai comentarios en Queremos #VodasBonitas


langs: es id gl gl gl ceb pt gl pt gl gl gl pt gl pt gl gl pt gl gl gl

text:
Atinta e arte 2016 | Aviso legal e privacidade
Temos a sorte de traballar a moi poucos centímetros de xente que fai cousas orixinais, divertidas e moi interesantes. Son os nosos irmáns das produtoras Ainé Producións e Tex45 Producións, que teñen entre os seus proxectos a campaña Imposible sen ti, unha iniciativa pola concordia no derbi galego da que xa fala media Galicia cando [...]
Pasamos a fin de semana en ExpoBEC, unha feira relacionada con vodas e comunións que desde hai xa varios anos se celebra na Coruña no mes de xaneiro.
Seis propósitos bonitos para 2017
Así comeza esta aventura, ou así comeza a aventura de contala! Hai hoxe dous anos que naceu Atinta e arte, e pensamos que era un bo momento para poñernos o reto de contar o que pensamos e polo que pasamos nunha web, e nun blog.


langs: pt gl id gl gl gl ceb pt gl pt gl pt gl gl

text:
Atinta e arte 2016 | Aviso legal e privacidade
Pasamos a fin de semana en ExpoBEC, unha feira relacionada con vodas e comunións que desde hai xa varios anos se celebra na Coruña no mes de xaneiro.


langs: pt id gl gl gl ceb pt gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ja gl gl it gl es gl

text:
Seis propósitos bonitos para 2017 – Atinta e arte
Atinta e arte 2016 | Aviso legal e privacidade
Escoitar moito, para entender o antes posible o que pasa pola cabeza dos nosos clientes cando nos falan dos deseños nos que pensan para os seus proxectos.
Aprender, e aprender, e seguir aprendendo. Non quedar no de sempre: nas ferramentas de sempre, nas ideas de sempre… Aprender a empregar novos métodos e novas estratexias.
Mirar pola calidade sendo críticos, moi críticos. Non pensar que se ao cliente lle serve, a nós tamén pode servirnos.
Convencer ao mundo de que non é o mesmo un bo deseño que un mal deseño, que pararse e deixarse aconsellar é toda unha inversión para calquera proxecto de imaxe.
Ser ordeados no traballo, na forma de organizalo e de xestionalo. Non ser conformistas nin preguiceiros.
Levarnos igual de ben que ata agora: entre nós (os que formamos parte de Atinta e arte) e cos nosos clientes e proveedores.
E así comeza esta aventura, ou así comeza a aventura de contala! Hai hoxe dous anos que naceu Atinta e arte, e pensamos que era un bo momento para poñernos o reto de contar o que pensamos e polo que pasamos nunha web, e nun blog.
De entrada, convidámosvos a dar unha volta por esta páxina: polas súas seccións, polos traballos que queremos amosarvos de primeiras… Todo o que veña desde hoxe serán reflexións, contos e historias do que facemos cada día: perseguir un mundo de cousas bonitas, ben feitas e ben pensadas. Que entren polos ollos.
Non hai comentarios en Seis propósitos bonitos para 2017


langs: es gl gl es gl it gl es es it gl gl gl es gl it gl es es it gl gl gl es ja es gl es es es es

text:
Fernando Véliz Montero | Publicaciones
“Ya es hora de superar el habitual paradigma del trabajo como instancia de cansancio, rutina y estrés. Hoy el desafío es emprender el vuelo y habitar en organizaciones sanas y coherentes”
© 2017 Fernandovelizmontero - Todos los derechos reservados


langs: gl nl fr gl en en en es es es es es es es gl ceb gl en gl es es gl gl es gl en en cs en es ja nl is en ja nl is es ja fr is es ja it is es ja nl is gl ja cs is es ja fr is gl ja fr is it pt gl gl nl it gl en es fr sv ast fr fr es fr de en nl de es fr gl gl fr fr hu gl en es en es es es it gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl pt en en en es pt gl gl es oc en en es es es es es es es gl ceb gl en gl es es gl gl es

text:
Ganzuas de selección y decodificadores
Set de ganzuas 37 piezas
GANZUA HU66 (2) NUEVO MODELO
DECODIFICADOR 2 EN 1 (HU92)v3
Maletin Impresion bloqueo rapido...
Recambios para maletín de impresión
0 produtos produto (valoiro)
Bumping llaves sueltas Seguridad
JUEGO COMPLETO BUMP-KEYS MULTIPUNTOS
» Todos os máis vendidos
99,00 € 89,00 €
Our hotline is available 24/7
Pago después del recibo
Pago asegurado al 100%
Tel: +34 955 826 465
Ganzuas de selección y decodificadores


langs: es es es en en es es es en en es es en en en en en en gl es gl es pt fr en es es en en

text:
Página no encontrada - Alida Vázquez
Diseño web y Marketing online
Apologies, but the page you requested could not be found. Perhaps searching will help.
Alida Vázquez Marketing online - 2017
Powered by Fluida & WordPress.


langs: it gl gl es gl ceb ceb lt gl gl gl ca it gl it gl gl gl it it es gl pt ja fr ca gl es en pt gl pt es es it gl pt es gl es es pt es gl gl es pt es gl es gl es es es pt es pt es es gl es gl es gl gl gl es es es gl es gl gl fr it es es en es es en es fr

text:
Liga Escolar | Club Voleibol Emeve
Página sobre el Voleibol en Lugo y su cantera.
RSS feed for this section
Policanteira Sábado día 30 Marzo 2019
Publicado el 28 marzo 2019.
Related Posts:Policanteira Emevé Sábado 23 Marzo 20191º Proba Cto Alevín Ourense 2019. Policanteira EmevéGalician Army no última xornada das superligas.…Fase Final Xuvenil Feminino- Domingo 31 Marzo 2019Partidos 2 e 3 de marzo 2019
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar1 Comentario
Policanteira Emevé Sábado 23 Marzo 2019
Publicado el 23 marzo 2019.
Related Posts:Policanteira Sábado día 30 Marzo 20191º Proba Cto Alevín Ourense 2019. Policanteira EmevéGalician Army no última xornada das superligas.…Fase Final Xuvenil Feminino- Domingo 31 Marzo 2019Partidos 2 e 3 de marzo 2019
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Infantís, Liga Escolar, Ligas Galegas1 Comentario
Publicado el 21 febrero 2019.
Related Posts:Liga Escolar Kids and Us e Liga Autonómica.Provincial Escolar alevín e benxamín. Lugo, maio 2018Fotos Provincial Escolar Mayo 2016Partidos Liga Escolar 18 Febreiro 2017Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do…
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar, Liga Zonal (Poli)Comentarios desactivados en Liga Escolar Kids&Us
Liga Escolar Kids and Us e Liga Autonómica.
Publicado el 14 febrero 2019.
Related Posts:Liga Escolar Kids&UsPartidos Liga Escolar 18 Febreiro 2017Liga Escolar 18 MarzoLiga escolar e ligas galegasLiga Escolar Alevín y Benjamín 25 Marzo 2017
Publicado en Liga Escolar, Liga Zonal (Poli), Ligas Galegas1 Comentario
Publicado el 27 agosto 2018.
Ponte en contacto con nosotros si quieres formar parte de este club. Related Posts:Alvaro BustosDiego Taboada, sigue en el Emevé.Partidos 15 y 16 de OctubreEmevé: Premio ao mellor clube de base de Galicia 2018
Publicado en Liga Escolar, Ligas Galegas, Novas, Novas de Prensa, Super Liga Femenina 1, Super Liga Masculina 21 Comentario
Provincial Escolar alevín e benxamín. Lugo, maio 2018
Publicado el 13 mayo 2018.
Acadamos o primeiro posto en Alevín Masculino có Emevé AM1 A Carrilana, en Benxamín Masculino có Emevé BM1, e en Benxamín Feminino có Emevé BF1.  En alevín feminino o Emevé foi 3º e 4º. Gran ambiente de xogo, sí señor. Related Posts:Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do…Provincial Escolar Alevín e BenxamínProvincial Federado Alevín e […]
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar1 Comentario
Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do Deporte 12 Maio 2018
Publicado el 10 mayo 2018.
Este Sábado, día 12 de Maio, no pavillón Casa do Deporte, terán lugar o campionato provincial alevín e benxamín, tanto feminino como masculino. Os partidos, comenzarán ás 16.00h. Related Posts:Provincial Escolar alevín e benxamín. Lugo, maio 2018Provincial Escolar Alevín e BenxamínEl Progreso y el EmevéProvincial Federado Alevín e BenxamínProvincial Escolar Lugo
Publicado en Liga EscolarComentarios desactivados en Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do Deporte 12 Maio 2018
Emevé: Premio ao mellor clube de base de Galicia 2018
Publicado el 27 abril 2018.
¡Estamos sin palabras! Sólo podemos dar las gracias a todas las personas que, sean o no parte del Club, nos han ayudado, fuese con lo que fuese y como fuese. Este premio, es de todos: jugadores, entrenadores, padres, madres, abuelos y abuelas… y sin duda alguna, es de los que cada día luchan por llevar […]
Publicado en Liga Escolar, Liga Zonal (Poli), Ligas GalegasComentarios desactivados en Emevé: Premio ao mellor clube de base de Galicia 2018
Categorías Elegir categoría Alevíns  (31) Benxamíns  (24) Cadetes  (52) Campionatos de España  (28) Fotos  (17) Infantís  (53) Liga Escolar  (41) Liga Zonal (Poli)  (36) Ligas Galegas  (141) Novas  (273) Novas de Prensa  (88) Selección Nacional  (17) Super Liga Femenina 1  (142) Super Liga Masculina 2  (128) Videos  (5) Volei Praia  (8) Xuvenil Feminino  (43) Xuvenil Masculino  (32)
RSS de las entradas
RSS de los comentarios
Archivos Elegir mes abril 2019 marzo 2019 febrero 2019 enero 2019 diciembre 2018 noviembre 2018 octubre 2018 septiembre 2018 agosto 2018 julio 2018 junio 2018 mayo 2018 abril 2018 marzo 2018 febrero 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 octubre 2017 septiembre 2017 julio 2017 junio 2017 mayo 2017 abril 2017 marzo 2017 febrero 2017 enero 2017 diciembre 2016 noviembre 2016 octubre 2016 septiembre 2016 agosto 2016 julio 2016 junio 2016 mayo 2016 abril 2016 marzo 2016 febrero 2016 enero 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 octubre 2015 septiembre 2015 agosto 2015 julio 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 agosto 2014 julio 2014 junio 2014 mayo 2014
© 2019 Club Voleibol Emeve. Club Voleibol Emevé .
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrarle publicidad relacionada con sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación. Si continua navegando, consideramos que acepta su uso. Puede cambiar la configuración u obtener más información ‘aquí’. ACEPTAR


langs: pt gl gl es gl ceb ceb lt gl gl gl ca it gl it gl gl gl it it es gl pt ja fr ca gl gl en pt gl pt es es it gl pt es gl es es pt es gl pt es pt es es es es es es es gl es es es es gl es es es gl gl es es es gl gl es gl gl fr it es es en es es en es fr

text:
Benxamíns | Club Voleibol Emeve
Página sobre el Voleibol en Lugo y su cantera.
RSS feed for this section
Policanteira Sábado día 30 Marzo 2019
Publicado el 28 marzo 2019.
Related Posts:Policanteira Emevé Sábado 23 Marzo 20191º Proba Cto Alevín Ourense 2019. Policanteira EmevéGalician Army no última xornada das superligas.…Fase Final Xuvenil Feminino- Domingo 31 Marzo 2019Partidos 2 e 3 de marzo 2019
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar1 Comentario
Publicado el 23 marzo 2019.
Related Posts:Policanteira Sábado día 30 Marzo 20191º Proba Cto Alevín Ourense 2019. Policanteira EmevéGalician Army no última xornada das superligas.…Fase Final Xuvenil Feminino- Domingo 31 Marzo 2019Partidos 2 e 3 de marzo 2019
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Infantís, Liga Escolar, Ligas Galegas1 Comentario
Publicado el 21 febrero 2019.
Related Posts:Liga Escolar Kids and Us e Liga Autonómica.Provincial Escolar alevín e benxamín. Lugo, maio 2018Fotos Provincial Escolar Mayo 2016Partidos Liga Escolar 18 Febreiro 2017Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do…
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar, Liga Zonal (Poli)Comentarios desactivados en Liga Escolar Kids&Us
Provincial Escolar alevín e benxamín. Lugo, maio 2018
Publicado el 13 mayo 2018.
Acadamos o primeiro posto en Alevín Masculino có Emevé AM1 A Carrilana, en Benxamín Masculino có Emevé BM1, e en Benxamín Feminino có Emevé BF1.  En alevín feminino o Emevé foi 3º e 4º. Gran ambiente de xogo, sí señor. Related Posts:Provincial Escolar Alevín e Banxamín. Casa do…Provincial Escolar Alevín e BenxamínProvincial Federado Alevín e […]
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar1 Comentario
Multicampus 2018.Voley, basket, tenis, fútbol!!
Publicado el 10 mayo 2018.
Related Posts:Campamento Verano 2016. Apúntate!Liga Iberdrola.Haro Rijoa Voley-Emevé de LugoVoley Playa: Ainara Burgo y Candela López.Ligas autonómicas y superliga 2. 20-21 Enero 2018Ivelina Avramova, al Emevé.
Publicado en Alevíns, Benxamíns1 Comentario
Álbum de cromos do Emevé
Publicado el 16 diciembre 2017.
Xa temos o álbum de cromos do Emevé. Xa tes o teu? Vaino buscar á Librería A Carrilana e colecciona a todos/as xogadore/as deste clube Related Posts:Lotería Emevé 91853Fotos Provincial Federado Lugo 20 Mayo 2016Fotos SF2 Emevé – C V Torrelavega 7 OctubreFotos Emevé – C Vigo Voleibol 7 OctubreFotos SM2: Emevé Lugo – CV […]
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Cadetes, Infantís, Super Liga Femenina 1, Super Liga Masculina 2Comentarios desactivados en Álbum de cromos do Emevé
Video da canteira do Emevé na súa presentación.
Publicado el 31 octubre 2017.
Pinchade na imaxe. Related Posts:Programa vía streaming fin de temporada 2017-2018Programa Streaming Fin de tempada 2016-2017Streaming SM2 y SF2 desde Lugo.Vídeo Fundación TIC. XI Copa Princesa, Lugo 2018.…Fiesta A Canteira de El Progreso
Publicado en Alevíns, Benxamíns, Cadetes, Infantís, Liga Escolar, Ligas Galegas, Super Liga Femenina 1, Super Liga Masculina 2, Xuvenil Feminino, Xuvenil MasculinoComentarios desactivados en Video da canteira do Emevé na súa presentación.
Fiesta A Canteira de El Progreso
Publicado el 16 junio 2017.
Os chicos do Emevé disfrutando da festa organizada por El Progreso para a entrega de premios A Canteira. Rodrigo, Hugo y Hugo. Hai canteira no Emevé!!! Related Posts:Premios A Canteira. El ProgresoCoa selección nacional. Orgullo galegoVideo da canteira do Emevé na súa presentación.El Emevé logra la financiación para jugar en la…El Progreso con el Emevé.
Publicado en Benxamíns, FotosComentarios desactivados en Fiesta A Canteira de El Progreso
Categorías Elegir categoría Alevíns  (31) Benxamíns  (24) Cadetes  (52) Campionatos de España  (28) Fotos  (17) Infantís  (53) Liga Escolar  (41) Liga Zonal (Poli)  (36) Ligas Galegas  (141) Novas  (273) Novas de Prensa  (88) Selección Nacional  (17) Super Liga Femenina 1  (142) Super Liga Masculina 2  (128) Videos  (5) Volei Praia  (8) Xuvenil Feminino  (43) Xuvenil Masculino  (32)
RSS de las entradas
RSS de los comentarios
Archivos Elegir mes abril 2019 marzo 2019 febrero 2019 enero 2019 diciembre 2018 noviembre 2018 octubre 2018 septiembre 2018 agosto 2018 julio 2018 junio 2018 mayo 2018 abril 2018 marzo 2018 febrero 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 octubre 2017 septiembre 2017 julio 2017 junio 2017 mayo 2017 abril 2017 marzo 2017 febrero 2017 enero 2017 diciembre 2016 noviembre 2016 octubre 2016 septiembre 2016 agosto 2016 julio 2016 junio 2016 mayo 2016 abril 2016 marzo 2016 febrero 2016 enero 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 octubre 2015 septiembre 2015 agosto 2015 julio 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 agosto 2014 julio 2014 junio 2014 mayo 2014
© 2019 Club Voleibol Emeve. Club Voleibol Emevé .
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrarle publicidad relacionada con sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación. Si continua navegando, consideramos que acepta su uso. Puede cambiar la configuración u obtener más información ‘aquí’. ACEPTAR


langs: en gl gl es gl ceb ceb lt gl gl gl ca it gl it gl gl gl it it es gl pt ja fr ca gl gl it gl es en gl it es es gl war it es es pt es it es es es gl es gl es gl gl es es es es gl es es es pt es es es es es es gl es gl gl fr it es es en es es en es fr

text:
Club Voleibol Emeve | Page 3
Página sobre el Voleibol en Lugo y su cantera.
Antonio Mondéjar: MVP da 18ª xornada da SM2
O colocador de Emevé, Antonio Mondéjar, foi designado como o MVP da 18ª xornada na Superliga Masculina 2. O director de xogo do conxunto lucense dirixiu con maestría as múltiples opcións do cadro que dirixe Diego Taboada, conseguindo un 53% de eficacia ofensiva dos lucenses, para vencer no derbi galego, ante Voley Dumbría, no  choque […]
A canteira do Emevé na pre selección Galega.
Infantil Feminino: Sara, Noa, Candela L, Candela F e Olalla. Infantil Masculino: Samu e Xoel Cadete Feminino: Ainara e Paula R Cadete Masculino: José, Marcos, Raúl e Miguel. Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Cadetes, Infantís, Ligas Galegas, Novas de Prensa1 Comentario
Gratificante proxecto. Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Novas de Prensa1 Comentario
Día da Muller, Emevé na Mosqueira con forza!!
Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Novas, Novas de PrensaComentarios desactivados en Día da Muller, Emevé na Mosqueira con forza!!
O Emevé loita e defende os dereitos da Muller!
Súmate á esta xuntanza, este día a esta hora. Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Ligas Galegas, Novas, Novas de Prensa1 Comentario
Partidos 2 e 3 de marzo 2019
Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Cadetes, Ligas Galegas, Super Liga Femenina 1, Super Liga Masculina 21 Comentario
Ligas autonómicas 23-24 febreiro 2019
Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Cadetes, Infantís, Ligas Galegas1 Comentario
Compartir en redes sociales Tweet
Posted in Alevíns, Benxamíns, Liga Escolar, Liga Zonal (Poli)Comentarios desactivados en Liga Escolar Kids&Us
Categorías Elegir categoría Alevíns  (31) Benxamíns  (24) Cadetes  (52) Campionatos de España  (28) Fotos  (17) Infantís  (53) Liga Escolar  (41) Liga Zonal (Poli)  (36) Ligas Galegas  (141) Novas  (273) Novas de Prensa  (88) Selección Nacional  (17) Super Liga Femenina 1  (142) Super Liga Masculina 2  (128) Videos  (5) Volei Praia  (8) Xuvenil Feminino  (43) Xuvenil Masculino  (32)
RSS de las entradas
RSS de los comentarios
Archivos Elegir mes abril 2019 marzo 2019 febrero 2019 enero 2019 diciembre 2018 noviembre 2018 octubre 2018 septiembre 2018 agosto 2018 julio 2018 junio 2018 mayo 2018 abril 2018 marzo 2018 febrero 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 octubre 2017 septiembre 2017 julio 2017 junio 2017 mayo 2017 abril 2017 marzo 2017 febrero 2017 enero 2017 diciembre 2016 noviembre 2016 octubre 2016 septiembre 2016 agosto 2016 julio 2016 junio 2016 mayo 2016 abril 2016 marzo 2016 febrero 2016 enero 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 octubre 2015 septiembre 2015 agosto 2015 julio 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 agosto 2014 julio 2014 junio 2014 mayo 2014
© 2019 Club Voleibol Emeve. Club Voleibol Emevé .
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrarle publicidad relacionada con sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación. Si continua navegando, consideramos que acepta su uso. Puede cambiar la configuración u obtener más información ‘aquí’. ACEPTAR