langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl es gl es gl pt gl pt pt es gl es gl es gl es gl es gl ca gl gl gl gl gl it gl es gl es gl es gl es gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl pt gl pt gl pt gl es gl en gl es gl es gl hu gl fi es gl ro gl pl gl es gl en gl es gl fr gl pt gl pt gl es gl es gl es gl fr gl it gl es gl nl gl fr gl fr gl en gl es gl en gl it gl es gl es gl en gl pt gl vi es gl en gl nl gl eo gl gl gl fr gl en gl pt gl pt gl ca gl fr gl pt gl es gl pt gl en gl es gl ca gl gl gl en gl es gl eu gl de gl en gl nl gl es es pt gl it gl es gl es gl fr gl ca gl hu gl es gl es gl war gl es gl en gl en gl en gl en gl es gl en gl es gl gl gl es gl es gl lt gl es gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Naceu en Monforte de Lemos, con orixes no Incio. Licenciado en Periodismo pola Complutense, traballou para boa parte dos xornais galegos, en radio, e foi guionista e director de programas de TVG e TVE. A maior parte da súa traxectoria profesional desempeñouna en TVE y en El País. Fundou as revistas Loia, La Naval e Bravú e a banda Radio Océano. Na actualidade segue a colaborar en El País e mantén columnas en La Opinión de A Coruña e Faro de Vigo, e en medios dixitais. Desde 2008 é decano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e participa en palestras ou escribe sobre cuestións teóricas da comunicación non porque saiba por onde vai a cousa senón porque llo piden.
Editor executivo. Louro, Muros, 1978. Migrante coma a metade da miña xeración. De momento, resístome a emigrar coma outra metade. Ideeiro vocacional. Razón aquí.
Manuel Rivas Barrós, escritor e xornalista, naceu no barrio de Monte Alto na Coruña o 24 de outubro de 1957. Estudou no instituto coruñés de Monelos, cando comezou a traballar en El Ideal Gallego, e na universidade Complutense de Madrid. Foi cofundador das revistas Teima, Man Común e Luzes de Galiza. Entre outras obras, escribiu Que me queres amor? (Premio Nacional de Narrativa), O lapis do carpinteiro (novela traducida a 32 idiomas) e Os libros arden mal (Premio da Crítica galega e española).
Lisboeta, naceu en 1954. Estudou Literatura na Sorbonne e frequentou Estudos Africanos e Intelligence na Universidade Harvard. Rui Araújo é xornalista, docente e escritor. Colaborou con O Jornal, Expresso, RTP, Grande Reportagem, United Press International, CBS News, Libération e Le Point. Foi Provedor do Leitor do jornal Público e gañou once premios de xornalismo. Traballa para a TVI (Prisa) e o International Consortium of Investigative Journalists. Leccionou na Universidade Autónoma de Lisboa e deu seminarios sobre xornalismo no Instituto Superior Técnico e na Universidad Complutense de Madrid (Máster de Periodismo ABC). É desde 2012 profesor convidado da Universidad Rey Juan Carlos (Máster en Periodismo de Investigación de El Mundo). Publicou cinco libros de non ficció (sobre corrupción e espionaxe) e catro novelas.
O equipo da Revista Luzes
Adrián Dios Vicente (Serra de Outes, 1989) é economista e mestre en Desenvolvemento Económico e Innovación pola USC. Actualmente cursa estudos de doutoramento na mesma Universidade en materia de Historia Económica. Colabora en diversos medios como Praza Pública e Sermos Galiza. Membro da Executiva Nacional do BNG, é participante activo de diversos movementos sociais, particularmente do estudantil e o deportivo, sendo adestrador de baloncesto no ADB Fontiñas, en Santiago de Compostela. Desenvolve, xunto con Iago Lestegás, o vlog de pensamento crítico strelka.gal.
Pontevedra, 1989. A Universidade de Santiago deume o título de xornalista, pero aínda me queda moito para poder gañalo. Dende aquela escribín, locutei e deambulei tentando darlle voz a historias que precisaban ser contadas, sen deixar de lado a miña paixón pola natureza. Tras pasar pola Radio Galega, establecinme en Inglaterra, onde dirixín o meu primeiro documental, en colaboración coa BBC.
Xornalista. Compaxina a teoría e a práctica no mundo do deporte. Colaborou con diversos medios realizando crónicas deportivas e escribiu dous libros relacionados co fútbol: O fútbol na sociedade galega e O Penalti de Fuco.
Profesor ligado aos movementos de renovación do ensino e á normalización do idioma, é unha das figuras máis destacadas da literatura galega contemporánea. Entre outros moitos, recibiu o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil en 2007. A maior parte da súa obra está traducida a todas as linguas ibéricas, coreano, árabe e francés.
Santiago, 1986. Licenciouse en Xornalismo na Facultade de Ciencias da Comunicación de Compostela. Dende o ano 2009 traballou na sección de Cultura de Xornal de Galicia até o peche da cabeceira. Actualmente, traballa de freelance para medios como Praza Pública ou Sermos Galiza. Combina o traballo de xornalista coa súa faceta literaria. No ano 2006 gañou o Premio Biblos Pazos de Galicia coa novela Dor Pantasma (Biblos, 2006). Tres anos despois fíxose co Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia coa obra Con acuse de recibo (Biblos, 2010). En 2012, acadou o Vicente Risco de Creación Literaria coa novelaTodos os días (Sotelo Blanco, 2013). En 2014 cosegue o Premio García Barros de Novela con Máscaras rotas para Sebastian Nell (Galaxia, 2014).
Santiago de Compostela, 1979. Despois de estudar Xornalismo en Santiago marchou a Madrid, onde ficou doce anos, cinco dos cales foi responsable da Revista Pueblos, unha publicación de análise internacional. No eido do xornalismo ten colaborado con medios como Tempos Novos, Praza Pública, FronteraD e a revista ecuatoriana América Latina en Movimiento. A súa aproximación intelectual a África, facilitada por un doutoramento en Relacións Internacionais e Estudos Africanos que está rematando, permitiulle ser a gañadora do premio de ensaio Casa África no ano 2009, froito do cal saiu do prelo Nigeria. Las brechas de un petroestado (La Catarata, 2010). No 2010 emigrou a México, onde dá clases de Relacións Internacionais e Comunicación nunha universidade da cidade de Querétaro.
Meira (Lugo), 1985. Até a chegada da crise era xornalista. De título e de profesión. Logo dunha primeira parada na delegación de Europa Press en Galicia deixei a miña firma uns meses en A Nosa Terra Dixital para recalar finalmente na sección de Economía de Xornal de Galicia. Alí contamos a diario as causas dun afundimento global que remataría por afundirnos tamén a nós. Dende entón, e tras ostentar o honroso título de parada, son xornalista a tempo parcial e ocupo a maioría do meu tempo en aprender e tentar que outros aprendan. Agárrome con forza ao xornalismo en papel malia que sei que é agarrarse á proa doTitanic.
Escribe algunha crítica, algún texto para presentar os libros das amigas, de cando en vez fai unha entrevista, gaña a vida como profesora de Lingua e Literatura. Foi coordinadora de ProTexta, revista de libros de Tempos Novos, entre o 2009 e o 2013. Colaborou co xornal Vieiros e foi redactora en Acordar comunicación, onde coordinou a revista e o web do proxectoPraza das Letras. Antes foi lingüista na CRTVG, traballou na Área de Publicacións do Consello da Cultura Galega ou no Servizo de Normalización Lingüística da USC. No oficio de facer libros, gústalle desde organizar a edición ata corrixir probas ou revisar traducións. Publicou en Grial; LG3-Culturagalega.org; Lectora, revista de dones i textualitat; Quantas letras para um rio ouGalicia21, Journal of Contemporary Galician Studies.
Tras estudar periodismo en Barcelona, Andrés Mourenza trasladouse en 2005 a Turquía, onde aprendeu turco e comezou a traballar para El Periódico e a Agencia EFE, entre outros medios. Ademais de Turquía viaxou polos Balcáns, o Cáucaso, Iraq e Chipre para informar sobre a situación nestas zonas. En 2011 trasladouse a Grecia para seguir o desenvolvemento da crise económica. Forma parte da plataforma académica Eurasian Hub e, xunto ao profesor Francisco Veiga, é coordinador do libro El retorno de Eurasia (2012). Escribiu ademais o libro de viaxes Transcaucasia Exprés (2009) e o ensaio La génesis del alevismo: los otros musulmanes de Turquía (2011).
Aníbal Malvar é xornalista e escritor, por esa orde. En Galiza, traballou en El Correo Gallego, El Mundo e numerosas revistas e panfletos de toda caste. En 2000 emigrou a Madrid para incorporarse como reporteiro ao suplemento Crónica de El Mundo, ata que un día lle retiraron a placa e a pistola (emprego e soldo) por insubordinación e saiu voluntariamente do xornal de Pedro J. Despois seguiu insubordinándose en Público (papel e máis tarde dixital), El Confidencial e Cuarto Poder. Como escritor, publicou Soño do violinista (Ed. Coordenadas, 1990), Un home que xaceu aquí (Sotelo Blanco, 1993), A man dereita(Sotelo Blanco, 1994), Unha noite con Carla (Xerais, 1995), Á de mosca (Xerais, 1998) e (esta en castelán) La balada de los miserables (Akal, 2012).
Habitante da cidade vella da Coruña. Participante, desde hai anos, de diferentes experiencias de movimentos sociais. Laboralmente vinculado ao mundo agrario e ao mundo da economía social. Hoxe participo de diversos colectivos e, no campo do asalto institucional, da Marea Atlántica, de Podemos Galiza e, a bon seguro, de instrumentos que ainda temos que crear.
Son mariñano da mariña de Lugo, de Non Xove Nuclear. Autor dePiratas de lo público. Profesor titular de Ciencia Política da USC, doutor europeo en Dereito, máster en Xestión Pública pola UAB. Ex secretario xeral da vicepresidencia da Xunta e ex secretario xeral de Relacións Institucionais. Comentarista e analista na Ser, Cuatro, El Periódico e eldiario.es. Antes na TVE, TVG e El País.
Monforte de Lemos, 1957. Pintor e escritor. Participou na creación da revista Loia con Manuel Rivas e os irmáns Xosé Manuel e Lois Pereiro. Colaborou xunto con Menchu Lamas nas actividades do grupo poético Rompente. Membro fundador do grupo Atlántica, foi incluído nas mostras panorámicas internacionais da arte española contemporánea de finais do século XX. Ten obra no Museo Reina Sofía, CGAC, MEIAC, Fundació La Caixa, MACBA, Fundación Thomas, entre outros. Como escritor, ten publicado dúas ducias de libros, a maioría ensaios, como os dous últimos, Escritos de un sonámbulo(Caballo de Troya, 2011) e Lois Pereiro. Dicionario de sombras. (Espiral Maior, 2011), pero tamén ten poemarios como Océano e silencio (Colección Tambo. Deputación de Pontevedra, 2006).
Mondoñedo, 1971. É profesor e crítico literario. Como investigador tense ocupado da obra de Á. Fole, A. Otero, L. Seoane, E. Lence-Santar, X. Díaz Jácome, C. E. Ferreiro, Á. de las Casas, A. López-Casanova, V. Taibo, M. Leiras Pulpeiro ou X. Mª Díaz Castro, autor este último ao que dedicou a súa Tese de Doutoramento. Membro da AELG, a AECL e o Pen Galicia, recibiu, entre outros, o Premio Xerais á Cooperación Editorial e o Premio Literario Ánxel Fole. Exerce como crítico no ProTexta deTempos Novos, nos xornais Faro de Vigo e La Opinión, en El Ideal Gallego e Diario de Ferrol e mais nos dixitais Galicia Confidencial e Praza Pública. Unha parte representativa do seu labor como comentarista foi recollida no volume Criticalia (2011) e, dende febreiro do 2011, no blog homónimo.
Arturo Lezcano. Ferrol, 1976. Fíxose xornalista en Compostela, pasou varias etapas en Londres, traballou en medios galegos e de Madrid e viaxou todo o que puido, ata que no inicio de 2006 decidiu arriscar e facer o que sempre soñara: mudarse a América Latina para ser freelance. Tivo durante cinco anos e medio a súa base en Bos Aires e agora cumpre tres no Río de Xaneiro, e nese tempo non deixou de percorrer o continente para contar historias en xornais, revistas, radios e televisións internacionais. Cando para de chover, volta á súa casa da Coruña.
A Coruña, 1981. Foi redactor de cultura nos finados Galicia Hoxee Xornal de Galicia, e tivo parte no lanzamendo do portal Galiciaé. Hoxe, ante o elevado número de defuncións entre as cabeceiras da prensa escrita, traballa en tarefas de comunicación corporativa. Cando pode, e lle deixan, continúa a facer colaboracións xornalísticas, en lugares como a revista dixital de cinema A Cuarta Parede.
Naceu na Coruña no ano grande do punk e de Antonio Rosón. Cobrou a súa primeira nómina no programa musicalChambo, da Televisión de Galicia. Desde aquela traballou fundamentalmente nos medios públicos galegos, en espazos informativos (Bos Días, A Revista) e de entretemento (O país dos ananos, Tourilandia). Na Radio Galega dirixiu o programaExtrarradio e actualmente forma parte do equipo do magacínGalicia por diante.
Unha muller da aldea. Coma quen di, unha ninguén. E ademais, pobre. Naceu e comezou a medrar no Carballiño, malia que o último terzo da súa vida xa o botou en Compostela. Alí foi dar, ela e a súa teimosía en (mal)vivir do xornalismo, máis un oficio das palabras. Empezou en La Voz de Galicia. Despois viñeron Faro de Vigo, Galiciaé e Sermos Galiza. Na actualidade traballa nun caderno onde anota de todo canto soסou de noite. O resto do día practica para que lle saian ben as burbullas de xabón.
Nado en Ourense en 1957 —pertence pois á xeración do Seat 600—, estudou na cidade miñota o bacharelato e en Compostela licenciouse como historiador. Houbo un tempo no que militou en política pero sobre ese período aplícase esta frase do Eça de Queiroz: eu son como o principado de Andorra, non teño historia. Esquecida a aventura xuvenil coa musa Clío, exerce de profesor de gramática galega para pobres (nun instituto público) e de escritor de actualidades na imprensa. De cando en vez, oficia de prosador ficcionista publicando narrativas: Miss Ourense, O mellor francés de Barcelona, Bajo las más bellas estrellas, A vida apoteósica, A historia escríbese de noite, Amor e música lixeira, Pan e coitelo, Contos da terra da tarde…Proximamente pasará da caza de pelo á caza de pluma editando un poemario intitulado A última música das cousas.
Ferrol, 1990. Comecei a escribir no 2009 sobre cine nun blog propio e desde aquela non parei. Despois de varios anos de andainas entre xornais, blogs e televisións, acabei no meu fogar xuntando letras para todo aquel disposto a lelas. Entre texto e texto, trato de comezar a miña tese doutoral sobre cinema galego. Incluso cando non falo de cine, estou a falar del.
Carlos Callón (Ribeira, 1978). Escritor, profesor e activista. Entre os libros que publicou salientan os títulos Como defenderes os teus dereitos lingüísticos (2011, premio Redelibros ), Amigos e sodomitas (2011, premios Vicente Risco e Fervenzas Literarias), Como falar e escribir en galego con corrección e fluidez (2012) e Atravesar o fantasma (2014). É presidente de Honra da Mesa pola Normalización Lingüística, a maior asociación cultural de Galiza, a cal presidiu entre 2002 e 2014. Twitter: @carloscallon
Escritor, dramaturgo, músico e artista vencellado á xeración de activistas culturais que xurdiron arredor da Sala Nasa, desenvolve a súa actividade en diversos campos, desde a crítica da cultura e a dirección escénica até a creación artística e literaria en diferentes linguaxes. Carlos Santiago (Compostela, 1966) É un dos creadores galegos máis asentados na relación con Portugal, onde traballou con diversas compañías teatrais como Trigo Limpo, A Barraca, o GTN de Lisboa ou Baal 17. Formou parte das bandas de rock Nicho Varullo e Psicofónica de Conxo e da compañía teatral Chévere. Consumado monologuista e guionista cinematográfico, ten varios libros publicados de poesía, narrativa ou teatro, como Metalurxia, Acantinado ou Abraço de Ferro, sendo autor de dúas ducias de pezas teatrais estreadas en Galiza e Portugal.
Carmen García-Rodeja. Nacida en Lugo en 1957. Profesora de Xeografia e Historia en ensino secundario, Traballou con fontes orais en diferentes campos, presentado comunicaciones en congresos sobre temas de: Emigración e xénero: La mujer emigrante gallega en América latina, Mayagüez (Porto Rico); La emigración gallega a través de las escritoras Carmen Kruckemberg y Pura Vázquez, Guadalajara (México) ou Mujeres inmigrantes gallegas en los Estados Unidos en Bayamón (Porto Rico). Como membro da A.R.M.H. (Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica) ten colaborado na documentación de varias fosas, realizado a organización de diferentes actos: entrega de restos despois da exhumación e informes antropoloxico-forense, actos de recoñecemento de represaliados do franquismo ou homenaxes.
Nace na Coruña no 1974 e críase en Sargadelos ata os 14 anos. Licenciada en Ciencias Políticas e MBA, comeza a traballar en Vigo na revista Industrias Pesqueras fundada por Valentín Paz Andrade, ao que seguen 15 anos como xestora cultural en Imago Mundi. Actualmente, traballa na Galería Sargadelos da Coruña onde é responsable de Comunicación de Produto do grupo empresarial. Padroa da Fundación Praza Pública e colaboradora de opinión no mesmo xornal dixital.
Nacín na Coruña o 25 de novembro de 1990. Xornalista, feminista, internacionalista e deportivista. Especialiceime en política internacional na Universidade Pompeu Fabra e mergulleime no xornalismo dixital. Sempre cun pé polo mundo e con catro na terra. @claudiamoran90
Vigo, 1989. A miña avoa conta unha anécdota para explicar por que son xornalista. Un día, con tres anos, esperaba da súa man nun paso de peóns cando lle espetei: “Avoa, que significa asesoría?”. Ela, desconcertada, non entendía de onde sacara tal palabra, menos cando eu apenas aprendera a ler. “Pois xuntando as letras dese cartel”, respondín, sempre segundo os seus afectuosos recordos. Polo meu avó descubrín o xornal, que a diario continúa lendo con detemento, acariñando cada páxina coas súas mans curtidas pola fábrica e o campo. Desde entón, nunca deixei de xuntar letras e de mirar o mundo con curiosidade. Escribín para o Ideal Gallego, Praza Pública, Sermos Galiza, eldiario.es, Diagonal, El País e Interviú, entre outros.
Xornalista ourensá. Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid. Traballa no diario El País. Tras facer prácticas no xornal La Región, iniciou a súa carreira profesional na edición ourensá de Faro de Vigo, dende a que pasou a La voz de Galicia. En 2006 incorporouse a edición aberta por El País en Galicia.
Daniel Rodríguez Cao (A Coruña, 1985), licenciado e doutorando en Ciencias Políticas e da Administración Pública na USC. Estuda acción colectiva e movementos sociais, previo paso pola Socioloxía das Migracións e a Observación Electoral Internacional. É un dos asinantes iniciais de Marea Atlántica e membro da directiva de Galiza Ano Cero.
Naceu en Monterroso en 1981. Formouse como xornalista. Publicou os libros de poemas Sucede (2004), días no imperio(2004), Éxodo (2006), Os poemas de como se rompe todo(2007), Ascension –con deseños de Xosé Carlos Hidalgo- (2010),ruído de fondo (2012) e Dos tempos sombrizos (2013). Con María do Cebreiro escribiu A Guerra (2013) -tamén un libro de poemas-, e con Manuel Darriba a crónica AGE. A emerxencia da Alternativa Galega de Esquerda (2013). Colabora n’O Xornal da CUT, no Novas da Galiza ou n’A Trabe de Ouro. Traduciu a Allen Ginsberg ou Adrienne Rich ao galego e a Lois Pereiro –a quen tamén antologou- ao castelán. No grupo de música electrónica Das Kapital –que editaron os discos Ruído negro (2011) e Grecia(2013)- fedella nos sintetizadores e escribe letras.
Lugo, 1985. Estudou Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela e comezou a exercer o oficio nos informativos de Radio Galicia-Cadena SER. A súa traxectoria continuou vinculada á información e á radio en Radio Voz, etapa na que colaborou tamén co suplemento literario de Tempos Novos. En 2008 formou parte do equipo de Xornal de Galicia, encadrado na súa sección de política e centrado na crónica parlamentaria e no seguimento do Goberno galego e a actividade dos partidos. Interesado na relación do xornalismo con Internet, participou tamén en iniciativas individuais e colectivas no mundo dos blogs. Forma parte da redacción de Praza Pública dende o nacemento do xornal, que dirixe dende outubro de 2013.
Nigrán, 1979. Xornalista dos de pirámide invertida e datos máis que de anécdotas e declaracións. Especializado en política e infraestruturas, fixo de todo en Atlántico Diario, o departamento de comunicación da Consellería de Política Territorial, Xornal de Galicia e El País. Colaborador do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI) e de Praza Pública, para a que escribiu Angrois, o AVE en anacos (Praza/Meubook, 2014), co que gañou o premio de xornalismo Xosé Aurelio Carracedo da Deputación de Ourense.
Filla e neta de galegos, naceu no hospital do Centro Galego de Bos Aires, que é como nacer noutro sitio calquera de Galicia. Xornalista e profesora na Universidade de Bos Aires (UBA), traballou nos medios Clarín, El Día, Página 12 (da Arxentina) eVieiros, A Nosa Terra e na Radio Galega. Na actualidade, é editora da información política do xornal El Argentino. Fundou, xunto coa doutoranda en Letras Andrea Cobas Carral, o ciclo de literatura Lectores Galegos en Bos Aires que xurdiu no ano 2006 no Café Tortoni da cidade de Bos Aires e que continúa coas súas actividades no Centro Cultural de España (CCEBA). É correspondente da Real Academia Galega (RAG) e presidenta da Asociación Internacional de Estudos Galegos (AIEG) ata o ano 2015.
O Valadouro, 1988. Xornalista. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e tivo a sorte de poder traballar no seu oficio cando arreciaban os despidos e a desaparición de cabaceiras. A ela tocoulle en 2012. Pasou pola redacción de El País en Compostela e agora vive en Marsella alongando unha bolsa nunha asociación de xornalistas.
Naceu en Ferrol cando era del Caudillo, pero gústalle dicir que naceu no pobo de Ares (A Coruña), por motivos obvios e porque un débese á súa infancia, que é o tempo de verán; e porque, como dixera Cortázar, o individuo pertence ao lugar onde enterra á súa xente. Así pois, Ares, setembro do 62. Licenciouse en Xornalismo pola Complutense, pero non esperou a terminar primeiro curso para poñerse a traballar: fixo o que puido en diversos medios galegos e publicacións culturais. De volta en Madrid e farta de perder o tempo naquela facultade, seguiu frecuentando redaccións e institutos de idiomas, e volveu marchar: estancias e cursos en diversas cidades e universidades europeas. Finalmente, formou parte do persoal fundacional de El Mundo en 1989. E aí segue, escribindo entrevistas, o seu xénero por excelencia. Ademais asina unha columna en Indrets, suplemento de lecer e viaxes da edición de Barcelona, onde agora recalou co seu fillo e os seus trebellos. É autora das novelas No amarás a tu madre e Amor sin decir Amalia, dous libros de entrevistas e algúns contos recollidos en antoloxías.
Eliseo Fernández (Ferrol, 1967). Licenciado en Documentación. Profesionalmente traballa como bibliotecario e é ademáis investigador especializado na historia do movemento obreiro e do anarquismo en Galicia. Sobre estes temas ten publicados os librosJosé López Bouza: do anarquismo ao republicanismo,Obreirismo ferrolán, Unha bibliteca obreira: o Centro Obrero de Cultura y Beneficencia, O anarquismo na Galiza: apuntes para unha enciclopedia e O movemento libertario en Galicia (1936-1976) (estes últimos en colaboración con outros autores). Foi membro do Comité Científico do Congreso da Memoria (Narón, 2003) e do Congreso da Guerrilla (A Coruña, 2009), integrante do Consello Asesor do Proxecto de Investigación Interuniversitario “As vítimas, os nomes, as voces, os lugares” e actualmente é presidente do Ateneo Ferrolán.
León, 1962. É autora dos libros de poemas Cartas celtas e Tinta Preta. Con Manuel Outeriño participou na tradución ao castelán de cinco libros de poesía de Xosé Luís Méndez Ferrín. En 2007 foi comisaria da exposición Visión do frío, organizada con motivo da concesión a Antonio Gamoneda do Premio Cervantes. Como xornalista pasou por distintos medios en Galicia, Madrid, Valladolid e León. En 2012 co-fundou a revista dixital Tam Tam Press. Na actualidade traballa por libre en distintos proxectos culturais e, cos poetas Víctor M. Díez e Vicente Muñoz, está a comisariar o ciclo Nomeando o porvir. Encrucillada de poetas, que se vai celebrar no Musac (León) entre marzo e xuño de 2014.
Valencia, 1956. Xornalista. 24 anos en RNE (1984-2008) como director de emisoras e Servizos Informativos en Galicia e Comunidade Valenciana. Seis anos de director do programa La Bañera de Ulises por Radio 3 de RNE (2002-2008). Escritor e/ou director dos documentais Agustí Centelles e Extinción (TV3),Back to Bach e País Mediterráneo (La 2 de TVE), El rojo de las cerezas/La memoria de Lise London (Televisión de Aragón) e da serie Linatakalam -Falemos- (TVG e Televisión de Marrocos). Colaborador en prensa escrita: Hoja del Lunes de Vigo, Faro de Vigo, Diario de Galicia, Levante e El País (1979-2012). Autor dos ensaios e novelas Ningún lugar (Editorial Meteora, 2001), La Bañera de Ulises/Saltimbanquis y marineros en una travesía por la paz (Calamar Ediciones, 2005), Voz de mar/Veu de mar(Efecto Violeta, 2007) e Aire de fuga (Efecto Violeta, 2009). Na actualidade, colabora no suplemento El Viajero do diario El País, realiza actuacións en directo con textos propios no espectáculoCello Solo xunto ao instrumentista francés Matthieu Saglio e organiza en Valencia o festival Espai mediterrani.
Pertence ao colectivo Renda Básica Universal Compostela. Educadora Social nos servizos sociais comunitarios na administración local. Forma parte da xunta de goberno do Colexio Profesional do Educadoras e Educadores Sociais de Galicia (CESSG).
Felipe Carnotto. Nace en São Paulo no 1986 e á idade de dous anos comeza a vivir en Vigo onde traballa na actualidade. Licenciado en Comunicación Audiovisual pola UPSA Salamanca, o seu traballo publícase en The Guardian, Der Spiegel, El País, ABC, Interviú, Sermos Galiza... Colleita o posto de honra no IPA Awards, Imaxes con fondo do Fondo Galego de cooperación e diferentes bolsas.
Santiago, 1946. Escritor e catedrático de Socioloxía na Universidade Complutense de Madrid, cidade na que vive dende 1969. Autor de varios libros en diferentes xéneros, tanto en galego como en castelán, mantén o blog de análise política e electoral El voto con botas, agora asociado a infoLibre.
Fran P. Lorenzo (Vigo, 1973) é xornalista. Estudou no Instituto Santa Irene de Vigo e pertence á primeira promoción de profesionais do xornalismo formados na universidade galega. Dedícase á información cultural nas páxinas de El Correo Gallego. Traballou para os dous diarios en lingua galega (O Correo Galego e Galicia Hoxe) e participou na fundación e posta en marcha do dixital Dioivo (2012-2013). Posgrao en xestión cultural pola Universitat Oberta de Catalunya, mantén o blog Un país en lata (unpaisenlata.wordpress.com). En 2014 recibiu o XXXIII Premio Blanco Amor pola súa primeira novela Cabalos e lobos (Xerais, 2015).
Cerdanyola, 1965. É periodista e guionista. Escribe en El País e fíxoo tamén en publicacións como Interviu. Ten publicado diversos libros, a meirande parte sobre cultura española democrática. Os últimos, CT o la Cultura de la Transición (2012), Barcelona rebelde (2009) e La canción del verano (2007). Foi guionista do programa Polònia de TV3 as tres primeiras tempadas.
Héctor Fouce (Lugo, 1972) é profesor na Facultade de Ciencias de Información da Universidade Complutense de Madrid, onde dirixe o grupo de investigación Semiótica, comunicación e cultura. É especialista en estudos culturais e en música popular, investigando as transformacións da industria musical nas últimas décadas. Foi Catedrático de Etnomusicoloxía no Conservatorio Superior de Música de Aragón e xornalista musical. Entre os seus libros destacan El futuro ya está aquí. Música pop y cambio cultural (Velecío, 2007) e Made in Spain. Studies in popular music (Routledge, 2013)
Compostela, 1987. Licenciouse en Xornalismo na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidad de Santiago de Compostela. Aprendeu xornalismo local en La Voz de Galicia e logo traballou en Público, La Sexta, e foi redactor fundacional deeldiario.es. Na actualidade é freelance. Colabora en medios como Praza.com, Público.es, Playground Magazine e eldiario.es. O seu primeiro libro publicase en febreiro de 2014, Dajla. Apuntes desde o Sahara, sobre a súa experiencia nunha viaxe aos campamentos refuxiados saharauís.
Carballo, 1975. Xornalista. As entrevistas que lle fixo a ducias de persoeiros para El Mundo, MAN, La Voz de Galicia, DT ou Público están recollidas no blog A veces oigo voces https://henriquemarino.wordpress.com/
Vigo, 1979. Xornalista. Lois Pereiro. Vida e obra (Xerais, 2011) é o seu primeiro libro e Contra a morte, escrita e dirixida a medias con Alexandre Cancelo, o seu debut na longametraxe documental. É unha das persoas involucradas na construción dunha televisión para internet dende abaixo á esquerda, Galiza Ano Cero, e comparte con Natalia Balseiro e Julio Gómez o proxecto Música en Branco: memoria da Agra do Orzán. Todos os luns de 19 a 20h conduce Disimulen, un programa de radio sen sintonía en Cuac FM, a emisora comunitaria da Coruña. Entre 2011 e 2012, até o peche da edición galega, formou parte do equipo de colaboradores de El País. Antes dedicou tres anos, os que van de 2008 a 2011, a Xornal de Galicia e Xornal.com, onde foi xefe de Cultura e coordinador dos suplementos Nós, Exit e Contexto.
A Coruña, 1969. Enxeñeiro de Telecomunicación. Comezou a súa andaina profesional no grupo Sargadelos como encargado de produción en Cerámicas do Castro. Seguidamente traballou no despregamento de redes de infraestructuras de telecomunicación en ISOLUX WAT, e como libre exercente ata setembro de 2005, cando foi nomeado delegado de Política Territorial e seguidamente presidente de Portos de Galicia ata maio do 2009. Traballou en AENA, onde foi director da Comisión Técnica do Comité de Rutas Aéreas de Galicia dende maio de 2010 ate marzo de 2012. Na actualidade, de volta ao mundo das telecomunicacións, traballa en Marca Franca SL, dedicada ao comercio electrónico de servizos profesionais, empresa da que é socio e director.
Bilbao, 1965. Escribe xornais en El Progreso, novelas para rapaces -e ás veces para adultos en Xerais- e un blog.
Lugo, 1973. Sempre se definiu de nacionalidade galego-estremeña. Xornalista vocacional por crer no que aparecía no cinema norteamericano, tivo que matricularse na Licenciatura de Historia ao non existir daquela en Santiago facultade de Xornalismo. A elección non lle pesou demasiado, pois moitas veces sinalou que os historiadores eran os xornalistas do pasado. Pero a espiña seguía cravada, e cando rematou a carreira decidiu marchar a Bilbao para cursar o Máster do Grupo Correo. De retorno a Galicia, e xa acreditado no mundo da comunicación, traballou como redactor en medios como Diario de Pontevedra, Europa Press e Cadena Noroeste, todos eles na mesma provincia. Paralelamente mantiña a súa actividade como historiador da que se derivan publicacións e ensaios en torno á emigración galega e os medios de comunicación.
Toba 1940. Enxeñeiro Industrial Superior e Economista. Formou parte de Esquerda Galega até a súa extinción. Representou o PSG-EG na III Lexislatura do Parlamento Galego. Exerceu de enxeñeiro e economista en diversas sociedades e de docente na Universidade de Santiago. Dedica os seus ocios ás árbores e aos libros.
Juana Vera, periodista free lance, poeta e escritora, naceu o 21 de xuño de 1961 en Buenaventura, Colombia. Filla de emigrantes, de nai galega e pai catalán, licenciouse en Ciencias da Información na Universidade Complutense de Madrid. Traballou en Madrid para Album de Artes, Crónica 3 de las artes, El croquis, Diario 16, El País Semanal, El País, El Mundo, Geo, Muy interesante, Cinemanía, Rolling Stones, The guardian, El semanal (Grupo correo) e para a revista Ecos de España y Latinoamérica. Entre os anos 2002-2010 foi cectora de español na Universidade de Passau (Alemania), profesora do Sprachen Zentrum (Centro del lenguaje), da Universidade Humboldt de Berlín e correspondente en Alemania para o semanal El siglo de Europa. Na actualidade é correpondente de El siglo de Europa en Galicia, onde colabora con distintos medios da prensa escrita. Como escritora, foi finalista do Premio Nacional de Poesía Adonáis, 1995, con Líneas e finalista do Premio Europeo Apel-Les-Mestres de Literatura Infantil e Xuvenil Ilustrada, 1999, co seu libro El reloj, ilustrado por Eneko de las Heras.
Vilardevós, 1975. Autor das novelas El váter de Onetti, Fin de poema e A pregunta perfecta. Hai anos atopou oco no xornalismo. Non sabe como. Neste tempo fixo de todo, e nada:deportes, cultura, sucesos, horóscopos, política, sanidade, bares. En canto puido, meteu unha muda limpa nunha maleta e fuxiu para sempre das redaccións. Agora escribe en Jot Down e El Progreso, e colabora en A vivir que son dos días, da Cadena Ser. Anda ao seu aire.
Judith Prat (Altorricón, 1973), é fotógrafa documental. A súa traxectoria como fotógrafa vén definida polo interese en sacar á luz realidades que en ocasións non son visibles, por plasmar en imaxes pequenas historias de persoas anónimas que no fondo están contando como é o mundo en que vivimos. Nos últimos anos traballou en África, Oriente Medio e América Latina e o seu traballo foi recoñecido en festivais e galardóns como o Julia Margaret Cameron award en Reino Unido, o Prix de la Photographie de Paris, os International Photography Awards en EEUU ou o Seminario de Fotografía e Periodismo de Albarracín. Publica en diferentes medios nacionais e internacionais e as súas fotografías exhibíronse en cidades como Montreal, Quebec, Querétaro, Moscú, Zaragoza ou Barcelona.
Culleredo, 1973. Licenciado en Humanidades e graduado en Xeografía e Historia, entre outras rarezas de distintos paus, déuselle por falar pola radio aló polos anos 90. Escribiu en La Voz de Galicia, no DXT Campeón e en Europa Press. Buscando o norte, botou varios anos en Suecia onde foi colaborador de RNE e profesor na Universidade de Uppsala. Na actualidade dirixe o informativo-magacín Galicia por Diante, na Radio Galega, a primeira hora da mañá, cando aínda non se sabe se estamos a onte ou a hoxe. Segue estudando rarezas.
Lara Rozados Lorenzo (Poio, 1982) licenciouse en Ciencias da Comunicación pola USC, onde tamén realizou estudos de Filoloxía Galega, o Curso de Aptitude Pedagóxica e o Mestrado en Estudos Teóricos e Comparados de Literatura e da Cultura. Actualmente prepara a súa tese de doutoramento nesta área, cunha investigación sobre prácticas performativas nas poetas galegas contemporáneas. Traballou durante anos en varios medios de comunicación en galego, como Vieiros, A Nosa Terra, Sermos Galiza ou o Faro de Vigo edición Deza, nomeadamente na sección de cultura, e tamén colaborou con reportaxes, entrevistas ou crítica literaria, teatral e cinematográfica na RevIstaca, Grial, Andaina, SonoTone, Novas da Galiza, Praza Pública, O Salmón Oval, Letra en Obras, O Lacón Milenario, A Sega ou Criaturas, ademais de publicar poemas nos fanzines Pelos e Cousas e Cona, ou o Pirata, do Cineclube de Compostela. Publicou un pequeno ensaio como capítulo do libro Non conciliados, tamén do Cineclube de Compostela, e o seu primeiro libro de poesía, O caderno amarelo, foi merecente do VII Premio Victoriano Taibo. Desde a adolescencia forma parte da Asociación Cultural e Xuvenil Itaca, onde, xa adulta e como monitora, desenvolveu actividades de teatro, escritura creativa, obradoiros, excursións e campamentos, entre moitas outras, para a infancia e a adolescencia. É monitora e directora de tempo libre. Tamén é membro do Cineclube de Compostela, para o que ten realizado tradución de subtítulos e textos para empregar como follas de sala, presentación de filmes e ciclos, e a coordinación dun proxecto Grundtvig da Unión Europea co título Small Cinema for Learning Community, con asociacións checas e polacas. E por último, tamén de Histeria Teatro, compañía afeccionada coa que ten realizado varios espectáculos e experiencias de dinamización no ámbito de Compostela. No ámbito do teatro profesional, ten traballado con Berrobambán nas áreas de distribución e comunicación, axudantía de dirección e elaboración de unidades didácticas.
Lucía Aldao e María Lado
Poetas dende a súa adolescencia, Lucía Aldao e María Lado non soportan a idea dun poeta aburrindo ó público cos seus textos. Por iso inventaron hai xa 10 anos un formato de lectura, o aldaolado, no que cantan as súas cancións favoritas, contan historias máis ou menos simpáticas que teñen que ver cos poemas, a literatura, ou a súa azarosa vida de escritoras, e propoñen ao público que se convertan en autores dadaístas a través de divertidos xogos. O que faga falta para que o respectable asista a unha velada chea de poesía, emoción e divertimento. Desta experiencia naceron títulos como Onde estea un cubata que se quite un soneto, Moita poesía, pouca diversión, Poeta de mierda, Con dez poemas por barba, After, ou Sempre en Ibiza, espectáculos cos que viaxan por Galicia nunha xira crónica, e por algún lugar máis de cando en vez.
Lupe Ces naceu en Ferrol no ano 1958, vinculada ao barrio de Caranza. Desde os 16 anos participa de formacións políticas e movementos do campo do nacionalismo e independentismo. Activista feminista vinculada desde os comezos á Marcha Mundial das Mulleres, representou a Galiza nas mobilizacións e encontros celebrados por esta rede internacional en Nova York, Washington e París. Na actualidade forma parte do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, e de distintos proxectos de economía social. É mestra e publica habitualmente artigos de opinión en distintos medios. Desde o 2005 mantén o seu blogue persoal "Caranza Free Opiniom".
A Guarda (Pontevedra), 1954. Fotógrafo autodidacta. Numerosas exposicións de fotografía en Galicia e Suíza. Coordinador cultural da Sociedade A Nosa Galiza de Xenebra e Centros Galegos de Suíza durante máis de vintecinco anos. Colaborador gráfico en Xenebra do Théâtre du Galpon e Collectif Graphique Avanti!.Publicación do libro Gameleiros, retratos de mariñeiros de pesca baixura da Guarda, textos de Miro Villar, en Edicións Xerais (1999). Co-dirección e realización da longametraxe Une histoire seule (Xurxo Chirro, Aguinaldo Fructuoso, 2013). Como funcionario internacional, de xaneiro 1989 a marzo de 2014, traballou para a Axencia da ONU para os Refuxiados (ACNUR). Emigrante, dende 1979 reside en Xenebra, Suíza.
Vigo, 1959. Licenciado en Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago e mestre en educación infantil e primaria en excedencia dende 1990. Foi presidente da asociación pedagóxica Nova Escola Galega (1986-88) e traballa en Edicións Xerais de Galicia dende o ano 1990, sendo dende 1994 o seu director xeral. Ten colaborado en distintos medios como por exemplo La Región ou Atlántico Diario e na actualidade (2010) escribe un artigo semanal para Faro de Vigo.
Manuel Casal Lodeiro (Barakaldo, 1970). Consultor de Internet e activista. Cofundador da asociación Véspera de Nada por unha Galiza sen petróleo, participou en Decrecimientos: Lo que hay que cambiar en la vida cotidiana (2010), 15-M: O pobo indignado (2011), a Guía para o descenso enerxético (2013) e O fim do petróleo (2014). Coordina a revista 15/15\15 e, tras Nosotros, los detritívoros (2014), vén de publicar A esquerda ante o colapso da civilización industrial.
Sarria, 1973. Estudou Xornalismo na Complutense e Filosofía na UNED. Traballa como escritor, guionista e xornalista autónomo. Iniciou a súa carreira en El Progreso de Lugo e ten colaborado en medios como El Mundo, Expansión, a Axencia Galega de Noticias, o magazine galego GPS, a revista colombiana El Malpensante e a edición galega de El País. Mantivo unha columna semanal de opinión no extinto De Luns a Venres. No 2013 recibiu o premio Fernández del Riego de xornalismo. A súa obra literaria abrangue prosa e poesía, con varios títulos premiados e traducidos ao castelán. A súa novela máis recente, O bosque é grande e profundo (Xerais), recibiu unha calorosa acollida da crítica. Escribe guions para cine e televisión e dirixiu documentais como Pacios. As fotos da memoria, exhibido en festivais internacionais e en distribución na Rede.
Sanxenxo, 1978. Xornalista. Fixo toda a súa carreira profesional en Diario de Pontevedra antes de empezar a escribir en El Mundo. É autor dos libros Irse a Madrid, Grupo Salvaje e Manu.
Caracas, 1961. Coordinador editorial e consultor de comunicación. Colabora como analista político en Tempos Novose nalgúns faladoiros da TVG. Membro do Comité de Redacción deLuzes, é presidente da Fundación Praza Pública que edita o xornal dixital praza.com e participa asemade no canal de televisión Galiza Ano Cero. As súas últimas publicacións son A novísima dereita e nós. O bienio gris toupa (2.0 Editora, 2011) e, con Marcos Pérez Pena, A crise nos medios en galego (CPXG, 2013).
Monforte de Lemos, 1975. Posgrao en Dirección de Fotografía da ESCAC de Barcelona. Fotógrafo dende os 14 anos, comenzou a súa carreira no mundo da fotografía de moda. Nómades, Auga, o sangue da terra ou Regreso a Orixe son algúns dos seus traballos máis importantes dentro do ámbito da fotografía documental. Os últimos 12 anos ven traballando como freelance para Mediapro, Overon, Fundación Caixa Galicia e S.A. Xacobeo. Actualmente dirixe e produce o documental Tempo.
Manuel Veiga Taboada (Monforte, 1960) estudou xornalismo e socioloxía en Madrid, doutorándose cunha tese sobre as relacións entre Galiza e o Estado español, no período da Restauración. Traballou no semanario A Nosa Terra, do que chegou a ser director. Como novelista, recibiu o Premio Xerais e o Manuel García Barros.
Naceu en Marín (Pontevedra) hai 56 anos. Ligado á Televisión de Galicia entre 1987 e 1990, na actualidade é director xeral de contidos en Telecinco. Con experiencia en radio e medios escritos, é profesor da Área de Programación no Máster de Produción Audiovisual da Universidade Complutense de Madrid.
Xornalista de oficio. Máster en dirección de comunicación. Colabora en medios como Eldiario.es, Praza.com ou Galizaanocero.tv. É membro do Conselho Editorial de Altermundo.org. Forma parte do equipo do festival Cineuropa de Santiago de Compostela. Foi cofundadora do proxecto Dioivo e trabalhou, até o día do seu peche, no diario Galicia Hoxe, onde tamén co-coordinou o suplemento dominical Lecer. Exerceu de relacións públicas de eventos culturais como Plats del Món en Barcelona. Compartiu programa de actualidade internacional en Radio Obradoiro. Periodicamente, fai de artesana amateur coa súa firma de complementos ‘O que, oh?’.
Estudou deseño gráfico e dirección de arte na Escola Pablo Picasso. Traballo desde 1990, alternando bipolarmente o meu propio estudio con distintas axencias de publicidade, entre elas Maxan e BAP Conde. Deseñei publicacións como Bravú,Monografías ou Obradoiro, do COAG da Coruña. Desde 2011 teño o estudio www.tank-estudio.com.
Vigo (1992). Xornalista e xestora de medios pola Universidade de Cardiff. Galeguista, celtista, lectora e friki a tempo completo. Coordinadora de Luzes dixital.
María Reimóndez Meilán naceu en Lugo e é tradutora e intérprete de profesión. A súa obra literaria percorre a poesía, a narrativa para persoas adultas e crianzas e o ensaio dende hai máis dunha década. Seus son títulos como Moda Galega(Edicións Positivas, 2002), O club da calceta (Xerais 2006), que foi galardoada co Premio San Clemente e que foi traducida ao italiano e o castelán, adaptada ao teatro por Teatro do Morcego e ao cine por Ficción Producciones, En vías de extinción (Xerais 2012) e Feminismos (Xerais 2013), en coautoría con Olga Castro. Conta tamén cunha longa traxectoria como tradutora literaria. Ademais, Reimóndez é fundadora da Organización Non Gobernamental de Cooperación ao Desenvolvemento Implicadas/os no Desenvolvemento
Xornalista, investigadora e produtora de contidos dixitais. Leva traballando 15 anos en cine, televisión e internet, sobre todo explorando as interseccións entre estes medios. É especialista en narrativas interactivas e transmedia, en contido web e en distribución e promoción audiovisual en internet. É socia e co-fundadora de A Navalla Suíza, empresa de comunicación dixital, e co-editora de EMBED.at, publicación en torno ao audiovisual integrado. O seu último proxecto é Screenly, unha plataforma online para distribuir cinema en salas baixo demanda, no territorio español.
Cantabria, 1978. Filla da diáspora da Terra do Medio e campurriana como as galletas. Luguesa por amor (#amellorprovincia). Xornalista. Desde 2005 conta historias en El Progreso. Con anterioridade fixérao en Diario de Pontevedra, La Voz de Galicia e El Diario Montañés. Entusiasta da cultura de masas e do pop de vello. A súa educación sentimental bebe de rock kalimotxeiro, ‘Buffy, cazavampiros’ e Los Tamara. Seareira do Club Deportivo Lugo. Señora polimedicada. Orgullosa neofalante. Eurofán. Gafafrauta. Nerd. Feminazi. Aínda agarda a que lle cheguen a carta de Hogwarts e un corvo de Winterfell.
Nai, filla e avoa. Periodista de Le Monde durante 20 anos, nos que traballou en Monde des Livres, o suplemento de libros, televisión e teatro, e foi correspondente en España de 2002 a 2005. Sigue a escribir nos seus blogs, sobre todo de teatro, e fai de guía voluntaria de París para turistas cunha asociación internacional chamada Parisien d'un jour- Paris greeters, e moitas cousas máis.
Chiba (Xapón), 1983. É licenciado en Ciencias Políticas pola Chuo University (Xapón) e Máster en Xestión da Cooperación Internacional e das ONGs pola USC. É investigador nos asuntos políticos e económicos e actualmente reside en Guatemala. Adquiriu a licencia de intérprete-guía oficial en castelán otorgado polo goberno xaponés e traballa tamén de intérprete e traductor. Adquiriu tamén a licencia de consultor medioambiental de nivel superior e traballou varios anos nas ONGs medioambientais e empresa xaponesa. É analista colaborador do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI) e publica varios artigos nas revistas e xornais en Galicia. É coautor dos libros "Os 50 capítulos para coñecer Galicia" e "Os 60 capítulos para coñecer Madrid e Castela" publicados no Xapón.
Barcelona, 1957. Crítica literaria e ensaísta especializada en literatura contemporánea, e europea en particular. Foi editora, asesora de publicacións e grandes festivais literarios, crítica literaria nos principais periódicos e revistas españolas, e forma parte actualmente de diversos consellos de redacción de revistas culturais. Organizadora de numerosos ciclos e encontros, comisaria de exposicións antolóxcas sobre grandes escritores universais (como, por exemplo, o Premio Nobel de Literatura Isaac Bashevis Singer ou o francés Jules Verne), traduciu tamén autores como Leonardo Sciascia, Attilio Bertolucci, Francis Ponge e Philippe Jaccottet. É directora das coleccións de poesía e de ensaio literario "La Rama Dorada", da editorial Huerga & Fierro, e da colección "Los Papeles de Sefarad", da Editorial Errata Naturae. Escribe semanalmente sobre literaturas estranxeiras no suplemento ABC Cultural do diario ABC, e colabora de forma habitual nas revistas Letras Libres, Revista de Libros, Turia eVanguardia Dossier. É xurado de diversos premios literarios.
Miguel Anxo Bastos Boubeta
Vigo (1967), Doutor en Ciencias Ecomicas e Licenciado en Ciencias Politicas. Profesor Titular de Ciencia Política e da Admnistración. Universidade de Santiago de Compostela.
A Coruña, 1980. Xornalista coruñés con raíces no Ortegal. Licenciado en Periodismo na USC, co último ano cursado na Universitat Autònoma de Barcelona. Comecei a traballar en La Opinión de A Coruña, pasando despois algún tempo polo xornalismo deportivo antes de incorporarme ao gratuíto LV. De luns a venres desde a súa fundación. Logo traballei tamén no falecido Xornal de Galicia, desde os seus inicios ata o seu pasamento, e agora fágoo en Praza Pública. Colaborei en varios medios como Expansión ou La Región Internacional —este último durante a miña estadía en Londres— e participo nalgún faladoiro sobre deportes na radio.
Xornalista. Licenciada en Historia, Socioloxía, Antropoloxía e Ciencias Políticas. Traballei na sección cultural do Galicia Hoxe, onde tamén fun co-coordenadora da Revista das Letras. Fun colaboradora de El País e El Mundo. Na actualidade escribo en Praza Pública e no Faro de Vigo. Formo parte, tamén, de proxectos asociativos como a revista Murguía ou Dioivo.
Vigo, 1975. Coma unha pingueira, as miñas primeiras fotografías tomeinas en Santiago. Recordo que montamos, Eva e mais eu, un pequeno laboratorio no baixo da nosa casa na rúa de San Pedro. Aí empezou todo. Logo veu a escola en Barcelona e un percorrido que enche o meu arquivo de fracasos.
A Coruña, 1981. Xornalista afincado en Madrid onde traballa coma freelance. Deu os seus primeiros pasos en Radio Coruña Cadena SER para logo probar sorte no periodismo deportivo en Radio Nacional de España e Marca. Decepcionado coa experiencia, marchou a Madrid a cursar dous posgraos en xornalismo e comezou a traballar para o grupo Vocento. Dende hai dous anos traballa pola súa conta colaborando para diversos medios, entre eles o suplemento XL Semanal, o magazine Jot Down ou a revista Yorokobu. Ten, ademais, un espazo semanal todos os martes no programa La Ventana de A Coruña da Cadena SER.
Fillo de galegos, nacido na emigración da Barcelona de 1970. Foi o Director de Informativos Tele 5 en Galicia de 1998 a 2003 (onde cubríu a castástrofe do Prestige, Premio Ondas a Informativos Tele5). Anteriormente colaborou na Axencia EFE, nos informativos da TVG, e pasouse ao entretemento en programas para Antena 3, Telemadrid, Tele 5, Cuatro e as TDT,s . Agora é o Subdirector dos Programas de Actualidade en Tele 5. Licenciado en C.C. da Información pola Complutense e MBA en Empresas de Televisión pola Universidade de Salamanca.
@nurivila1 Periodista independente (1992). O seu traballo céntrase principalmente en temas relacionados coas desigualdades, conflitos e dereitos humanos. Despois de traballar na fronteira turco-siria, agora escribe reportaxes para distintos medios dende Amán, Xordania. Antes de comezar a viaxar, Núria colaborou con algúns medios cataláns comunitarios e levou a cabo un estudo sobre o concepto da 'desobedencia civil' e como este é interpretado pola prensa convencional e alternativa.
Negreira, 1978. É licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela e Master en Medios de Comunicación pola Universidade da Coruña, en colaboración con La Voz de Galicia. Desenvolveu o seu labor como xornalista en distintos gabinetes de comunicación, tanto no sector privado coma no institucional. Mantén colaboracións con distintas revistas e xornais, entre eles El País. É autora de varias guías sobre patrimonio e recursos turísticos de Galicia. En 2006, gañou o Premio de Ensaio Manuel Murguía por un estudo sobre os medios de comunicación na súa comarca ao longo do século XX.
Xornalista de Euskal Herria. Estudou filoloxía eslava en Barcelona e xornalismo na UPV. Especialista en Europa do Leste. Fixo moitas viaxes a zonas problemáticas, coma Kosovo, diversos puntos de conflito do Cáucaso e especialmente na Ucraína, onde foi testemuña de todos os capítulos da crise que vive o país.
Periodista criado entre xornais e episodios de Lou Grant. Apaixoado da política, si, pero deses que chaman todoterreo; tanto é así que divide o seu tempo entre o xornalismo tradicional, o científico, o musical e, se se terza, o deportivo. Está estreitamente vinculado a El País, no que comezou a deixar a súa firma hai case dúas décadas, aínda que os seus primeiros pasos profesionais os dese en Diario de Galicia e Faro de Vigo. Tras pasar por medios dixitais como ZooNews ou eldiario.es, na actualidade é correspondente en Galicia de El Confidencial. O seu proxecto máis persoal chámase GCiencia, un medio dixital que se propón contar a ciencia e a investigación de Galicia coas ferramentas do xornalismo.
Criado nunha aldea que xa non existe, descubriu sendo un cativo que na vida non habería que escoller bando, mais si tocaba facelo, mellor irse con Foucellas, o guerrilleiro invencible. Hoxe, como xornalista, recorre o mundo na procura de historias de outros guerrilleiros, foraxidos e mise-rables varios aos que darlles voz. Ao final, “xornalismo é contar algo que alguén nalgún momento e nalgún lugar non quere se saiba. O resto é propaganda”.
Patricia Hermida Torrente. Nada en San Sadurniño en 1977. Licenciada en Xornalismo pola Facultade de Xornalismo (Ciencias da Comunicación) da USC. Promoción 1995/1999. Traballa como xornalista en El Correo Gallego dende o ano 2003, e como corresponsal de Radio Nacional de España (RNE) na comarca, dende o ano 2001. Previamente traballou en Localia-Ferrol e na Televisión de Ferrol Canal 31.
A Coruña, 1984. Xornalista, galega, do Depor pero con nai viguesa. Estudei Ciencias da Información e una maestría de Comunicación Política en Compostela antes de cursar o posgrado en Xornalismo do diario EL PAÍS . Desde 2004 traballei como reporteira en Radio Voz, Radio Galega, Televisión de Galicia, Cadena Ser e o diario EL PAÍS. Tamén desenvolvín traballos de comunicación no Concello da Coruña –“o master máis duro de todos”, dicía o meu xefe- e no Congreso dos Deputados. Fun sete anos bolseira, período necesario para rematar tendo un contrato neste oficio, si, o mellor do mundo –grazas, Gabo- pero tamén o máis precario. Vivo en México DF desde xaneiro de 2012, onde traballo como reporteira para EL PÁIS. O meu segundo apelido é Candeira
Naceu na Coruña un luns do 85. Estudou Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela e máster da Unión Europea na UPV. Correspondente para a Axencia EFE en Filipinas, Portugal e Indonesia durante seis anos. Cursa Dereito na Universitat de Barcelona.
Lugo, 1968. Editor, xornalista, escritor e xestor cultural. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola USC e Máster en Comunicación. Actualmente é articulista de El Correo Gallego e Mundiario.com, e conduce o espazo Libros sen reservas en Santiago TV. Autor de varios libros, dende 2004 dirixe Alvarellos Editora.
Fene, 1946. Enxeñeiro técnico naval, licenciado en Ciencias Económicas e doutor en Ciencias Económicas pola Universidade da Coruña. Traballou en Astano (1971-1985), no departamento de promoción industrial de Astilleros Españoles (1985-1989) e na empresa Tile Stone(1989-2003). En 2003 incorporouse á UDC como profesor asociado. Foi profesor titular do departamento de Enxeñaría naval (2000-2013) e profesor honorario dende 2014. Foi subdirector da Escola Politécnica Superior entre 2002 e 2013 e xestor de innovación da Consellería de Industria (2005-2010). Foi membro de Esquerda Galega, concelleiro en Pontedeume (1987-1990), presidente do Ateneo Eumés (2009-2013) e cofundador da plataforma Rumbo21. Ten publicado As relacións banca industria en Galiza (Laiovento, 2000) e Racionamento de Crédito e estrutura financeira das empresas (UDC, 2001). Colabora habitualmente con La Voz de Galicia e Tempos Novos.
Raúl Gómez Pato, nacido en Ourense en 1966, é licenciado en Filoloxía Clásica e profesor de Ensino Secundario de latín e grego. Aparte de colaborar como ilustrador e escritor en libros e revistas, ten publicado os seguintes volumes de poesía: Choiva, vapor e velocidade, A casa deshabitada da familia Pena, Verba quae supersunt, e Tratado de zooloxía para corazóns mancados.
Rebeca Baceiredo (Ourense 1979) é licenciada en Ciencias da Comunicación, doutora en Filosofía e con formación en arte contemporánea. Escribiu O suxeito posmoderno. Entre a estética e o consumo (Premio Ramón Piñeiro 2005, Galaxia 2006), (repeat to fade) (Estaleiro 2011), A revolución non vai ser televisada. Devir imperceptible seguindo a Gilles Deleuze (Euseino? 2013, Premio de Ensaio da AELG 2014), E meterei a miña lei no seu peito (Estaleiro 2014), Capitalismo e fascismo. Psico-ontoloxía da escravitude (Euseino? 2015). Ademais ten tratado en artigos a cuestión do poder e da súa ontoloxía, máis especificamente da produción de subxectividade, atravesada en ocasións pola perspectiva de xénero e clase, dende distintas ópticas, e tamén xogando con diversos códigos e campos semióticos.
Xornalista e comunicadora especializada en temas sociais. Desenvolveu a súa carreira xornalística en ABC, un suplemento de La Vanguardia e Radio Intereconomía e publicou reportaxes en eldiario.es, La Marea e Periodismo Humano, entre outros medios. Foi coordinadora do departamento de comunicación na India na Fundación Vicente Ferrer e elaborou campañas para ONG e iniciativas sociais e culturais.
Meirás-Valdoviño, 1976. Xornalista e investigadora da Sección de Comunicación do Consello da Cultura Galega. Na actualidade é vicedecana do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia. Colaboradora habitual en distintos medios de comunicación impresos e dixitais. En 1999 presentou a súa primeira novela, Eu de maior quero ser, á que seguiron Corazóns amolecidos en salitre (Laiovento, 2002), Resistencia (Xerais, 2003), O xardín da media lúa (Galaxia, 2004). As últimas son Sol de inverno, Ás de bolboreta, e Ámote Leo A. Destino Xalundes. Ten publicados relatos en varios volumes colectivos e conta con varios premios literarios como o Modesto Rodríguez Figueiredo, o Manuel Lueiro Rey, o Manuel Murguía, o Arcebispo Juan de San Clemente o da Crítica Losada Diéguez, e os Xerais de Novela e de Novela Infantil e Xuvenil.
Comisaria e crítica de arte. Especialista en coleccionismo e na arte da muller en Galicia. Directora da colección de arte de A Banca, 1998-2014. Comisariou exposicións de artistas como: Yves Saint Laurent, Eduardo Chillida, Leiro, Kounnelis, Tarsila do Amaral, Tamara de Lempicka, Diego Rivera, Frida Khalo, Maruja Mallo, Urbano Lugrís...
Trotamundos do xornalismo, formou parte nos anos 80 e 90 das redacións de La Voz de Galicia, Cambio 16, Spanish International Network, El Independiente, Diario de Galicia,Vogue e Televisión de Galicia. Crente na máxima de Mac Luhan de que o medio é a mensaxe, teimou no nacemento das revistas galegas Man Común, La Naval e Bravú. Coguionista nos albores dun cine galego activista -Érase unha vez unha fábrica (Carlos L. Piñeiro, 1979)– e nunha das primeiras longametraxes de banda deseñada, Os vixiantes do camiño (Miguelanxo Prado, 1999). Garda como mellores experiencias na vida ter camiñado polo lado salvaxe coa banda de rock Radio Océano e compartir a aventura dos fillos coa compañeira amada. Desde hai xa máis dunha década, exerce como redactor xefe no diario La Opinión de A Coruña, que axudou a fundar. Asiste con esperanza a este novo parto de papel, tan malparado nestes tempos dixitais.
Nacín na Coruña no ano 1974. Son licenciada en Xornalismo pola Facultade de Ciencias da Información da Universidade de Santiago en 1996 e cursei estudios de doutoramento en Filoloxía Árabe no Departamento de Estudios Semíticos da Universidade de Granada (1996-1999), onde realicei unha tesiña sobre o poder político e a prensa en Exipto. En Galicia traballei na redacción de El Correo Gallego (1996), na delegación coruñesa do Faro de Vigo (1999) e en La Voz de Galicia (1999-2000). Teño colaborado para as revistas Tempos Novos, Tempo Exterior e Magazine e presentei na TVG o programa Hai debate! (2006). Formei parte da redacción que fundou o diario La Opinión A Coruña en 2000 e a delegación galega de El País en 2006, xornal este último para o que sigo a traballar na actualidade.
Xornalista, guionista e produtor audiovisual. Traballou e ocupou postos de responsabilidade en Faro de Vigo, La Naval,Obradoiro, Diario de Galicia, Mediaset (Tele 5, Producciones Mandarina) e dirixiu a Televisión de Galicia (2005-2009). Na canle autonómica foi guionista e director de múltiples formatos:Radio Onte, musical; En pé de festa, magazine; Adiviña quen vén esta noite, talk show; Pasiño a Pasiño, concurso; Gracias pola galega, humor; Fíos, serie de ficción; Os Vixilantes do Camiño, serie de animación; Xabarín Club, infantil, entre outros. Na actualidade é produtor executivo e director de contidos de Suído Producións.
A Coruña, 1969. Licenciada en Filoloxía Inglesa. Escritora, tradutora, consultora cultural, formadora de formadoras en alfabetización dixital, membro do Grupo surrealista galego. Creo na acción directa e na vontade da comunidade.
Pontevedra, 1984. Xornalista todoterrno e multiplataforma, o primero por gusto e o segundo por imperativo xeracional (reparou hai pouco en que é un ‘milennial’ dos da primeira fornada). Escribe de todo para El País, para unha axencia de noticias e para quen o ature. Honorato é apelido. Honorato é apelido.
Xornalista xubilado en Sevilla desde o primeiro día do 2011. Traballara en Galicia desde abril do 1972 até setembro do 1988: dez anos en El Ideal Gallego, cinco en La Voz de Galicia, e apenas un no desaparecido Diario de Galicia, ademais de intentos suicidas tipo Man Común e colaboracións dentro e fora de Galicia. Antes do 72, sobreviviu en Madrid en diversos traballos precarios, dos que recorda con especial cariño Diario SP e Triunfo. De febreiro do 89 ao 31 de decembro do 2010, redactor de Canal Sur Televisión, sen perder o contacto con Galicia en medios que pasaron do papel ao dixital e algúns á nada. Coautor tamén dalgúns libros xornalísticos, o primeiro, Informe dunha frustración, con Manuel Rivas. Nacido en Cádiz, os seus pais eran de Porto do Son e os seus fillos naceron na Coruña.
Xosé Manuel Aldea Moscoso (31-12-1964) é actualmente o director e socio fundador da editorial e consultoría cultural Ouvirmos e desde o 2013 dirixe e coordina Culturgal, feira das industrias culturais galegas. Na súa traxectoria coma editor á fronte de Ouvirmos ten recibido diversos recoñecementos coma o Premio da Crítica de Galicia pola colección A Tiracolo no 2008 e o Premio á Mellor iniciativa editorial da Asociación Galega de Editores pola colección de Fotobiografías Sonoras no 2009. Fundou o xornal 'Novas da Galiza', do que foi o seu primeiro director e participou na creación da primeira distribuidora dixital de produtos musicais galegos 'Lonxa Cultural'. Na actualidade forma parte das directivas de varias asociacións gremiais e ocupa a vicepresidencia da Asociación Galega de Editores e mais da Asociación Galega de Empresas Musicais.
Xulio Ríos (Moaña, 1958), é director do IGADI.
Estudou periodismo e penou durante dez anos nun xornal de difusión local. Publicou contos en revistas e no volume colectivo Follas de Carballo (Lumieira), o xoguete cómico para mozos Con Aroa, o último verán (Sotelo Blanco), e a colección de poemas primavera de navallas (QueQueres).
Nado en 1956. Licenciado en Historia. Premio Ortega y Gasset El País 2003. Premio Goumand, 2007 e 2013. Premio da Crítica Galicia 1991. Académico da Real Academia Galega de Belas Artes. Coautor de máis de 40 libros. Dirixe o premio Ksado de fotografía. Reseñado en varias historias da fotografia española e con obra no museos Reina Sofia, IVAM, Macuf...
Xurxo Souto, A Coruña 1966. Músico e escritor, licenciado en Filoloxía Clásica. Dende moi rapaz, como é lóxico, sentiu querenza polo campo da festa. Atracción amplificada en clave xenética cando descubriu que o seu avó, o saxofonista Manuel Eiroa, fora un dos fundadores da orquestra Satélites. No traballoDo apolíneo e do dionisíaco, incluído no libro Fumareu (Xerais, 1995), interpreta a festa da aldea, dun xeito global, seguindo a proposta de A orixe da traxedia clásica do filósofo Friedrich Nietzsche . No ano 2010 desenvolveu esta tese até o mango como comisario da exposición A Ritmo de Orquestra, creada para o FIOU (Festival Internacional de Orquestras de Ourense).
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


document_lang: gl

langs: es en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt pt en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en pt es en en en en en nl gl en en en en en en pt es en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl es en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en nl gl en en en en en pt es en en en en en pt gl gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt gl en en en en en pt es en en en en en pt gl gl en en en en pt gl gl en en en en pt es gl en en en en pt gl gl en en en en pt es gl en en en en pt gl gl en en en en pt gl gl en gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Números impresos - Revista Luzes
Viaxe ao corazón do soño roto americano de Santiago Romero. Aquí nunca pasa nada de Jaureguizar. Entrevistas a Saleta Goi, Patricio Guzmán e Antonio Escohotado. Retrovisor de Julia Otero.
Darío Rivas, o home que venceu a Franco de Débora Campos. Catro relatos de non ficción para a caída da cidade de Santiago de Compostela de Bieito Iglesias. Entrevistas a Carlos Martínez-Buján e Anxos Sumai.
México: estación de sombras de Aloia Feáns, 34 maneiras de morrer en Madrid de Aníbal Malvar, Segue Vivo o 15-M? de Héctor Juanatey. Entrevistas a Sés e Xaime Subiela.
Discutir pola paz de Nacho Carretero, o caso Pókemon de Xosé Manuel Pereiro e Ga-mo-nal de Héctor Juanatey. Entrevistas a Lidia Senra, David Fernández e Claudio Magris. Retrovisor de María Pilar García Negro.
Ruanda: cen días de horror de Nacho Carretero. Ruanda: Vai ser de novo 6 de abril de Alfonso Armada. Transgalicia. Entrevistas a Teresa Moure, Jaime Gonzalo e Celsa Díaz Cabanela.
O eterno país do futuro de Arturo Lezcano, As mans do Mar de Xavier Queipo, Paula Regueira e Elisa Lois e A carreira inverosímil de Diego Romero. Entrevistas a Jairo Restrepo, Olga Rodríguez e María Reimóndez. Retrovisor Julián Hernández.
O diamante do Mar Negro de Miguel-Anxo Murado, Ourense baseado en feitos reais de Diego Ameixeiras e as “infames” bibliotecarias de Xavier Redondo Abal. Entrevistas a Antía Cal, Albert Serra e Pepe Ribas.
París vs. Panorama 48 horas de tráiler e megaorquestra de Xurxo Souto, A revolución vén das nais de Manuel Villanueva e De vilas e viláns de Xabier P. Docampo. Entrevistas da Os da Ría, Ana Gesto e Beatriz Suárez Briones. Retrovisor Agustín Fernández Paz.
Escocia: cardos, Burns e petróleo de Raúl Gómez Pato, A tregua ourensá do abertzale de Xurxo Lobato e Omayra Lista, Como atopamos o guerrilleiro Dios? de Carmen Rodeja. Entrevistas a Ada Colau, Leonardo da Jandra e Xermán Labrador. Retrovisor Antón Reixa.
Teoría da razón catalana de Guillem Martínez e Paula Regueira. Mareas, revolucións nos concellos? de Anxo Lugilde. Haití, o soporte espiritual dun pobo de Arturo Lezcano. Entrevistas a Josep Fontana, Antonio Gamoneda e Carme Forcadell.
As vidas descosidas da roupa que vestimos de Pablo L. Orosa. Gastronomía galega: camiños de volta de Manuel Gago. A espiña galega que quebrou a amizade de Hemingway Dos Passos de Santiago Romero. Entrevistas a Carlos Oroza, María do Cebreiro e Nora Streijilevich.
Ferguson: estampas da América dividida de Diego E. Barros. Unha tribo á intemperie de Alexandra Pacheco. Eu antes molaba. Crónicas do acenocumarol de Marta Veiga Izaguirre. Entrevistas a Pascual Serrano e Carolina del Olmo.
Os galegos que venceron aos nazis de Arturo Losada. Bopha, historia dunha prostitución de Pablo L. Orosa. A curtametraxe secuestrada de Óscar Losada. Entrevistas a Miguel de LIra, Miquel Bassols, Laura Oso e Carmen Castillo.
Tsipras contra os muíños de vento de Andrés Mourenza. Sinfornía de extrarradio de Fran P. Lorenzo, Kiko Novoa e María Yáñez. A ficha policial do galeguismo de Xan Fraga. Entrevistas a Miguel Anxo Fernández Lores, Kiko Amat e Helena Miguélez-Carballeira.
Galicia, capital Bos Aires de Débora Campos. O kurdo sae do armario, entra na escola de Andrés Mourenza. Luís Seoane, xornalista radiofónico do misterio de Xesús Blanco Rosas. Entrevistas a José Carlos Bermejo, Zidrou e Alejandro Quiroga. Retrovisor Xosé Neira Vilas.
Os espazos do desexo de Agustín Fernández Paz. A pesca da quenlla en Cabo Verde de Rui Araújo. Alimentos Lácteos: o conto dos bos xestores de Francisco Cortez-Lobao e Sara Torreiro. Entrevistas a Xurxo Mariño e James Ellroy.
O silencio de Youk Chhang de Pablo L. Orosa. C’s: operación Reconquista de Henrique Mariño. Mariano ten un paln de Antón Losada. Entrevistas a Poetarras e Elías Portela. Retrovisor Tonhito de Poi.
Monte Pindo, parque natural de David Fontán. 1915: A memoria armenia resucita en Turquía de Andrés Mourenza. A tatuaxe dos graffiti de Antón Patiño. Entrevistas a Ángela de la Cruz e Susana S. Recouso.
Paquete legal para autoamordarzarse de Marga Tojo. A memoria histórica de Álvaro Cunqueiro de Armando Requeixo. Entrevistas a Abraham García, Xacio Baño e Julia Gómez. Retrovisor Xurxo Souto.
Reporteiro en guerra de Rui Araújo. Mercancía refuxiada de Cristián López. Emigrantes do balón de Carlos Castro e Óscar Losada. Entrevistas AldaoLado. Adianto editorial de “O último día de Terranova”, novela de Manuel Rivas.
A pobreza incómoda de Cristián López. A loita polo dereito das mulleres de Beti Vázquez. Entrevistas a Basilio Losada e Karlotti.
Número monográfico sobre o 20-D. O votante inesperado de Antón Losada. Outro teito de cristal de Claudia Morán. O que non foi de Sonia Vizoso. O segredo das enquisas por Fermín Bouza. O ciclo do eterno retorno de Gaciño.
Os crimes machistas teñen nome: feminicidio. “As violencias toleradas” de Beti Vázquez. “A guerra segue cando marchan as cámaras” de Pablo González. Entrevista a Antón Reixa e crónicas futbolísticas sobre Deportivo e Celta.
“Máis alá da resistencia está a acción”. Con capa de Antón Patiño, este monográfico cultural conta con textos de César Antonio Molina, David Lombao, Xurxo Souto, Sonia Díaz e Sergio Lago.
Entrevistas a Mini e Arnaldo Otegi. “As mulleres do Bloco” por Carlos Santiago. Artigos de opinión de Marga Tojo, Juan L. Cudeiro, Afonso Eiré e Adrián Dios.
Contra a nostalxia, memoria. Ceo ou cénit: A autoría feminina na poesía galega. Artigos de Daniel R.Cao, Xosé Manuel Pereiro, Miguel-Anxo Murado e Marta Lois.
Ence: Contamina, paga a casa. O duque desempalmado de Diego Giráldez. A nova revolución kurda por Andrés Mourenza. Entrevistas a Boaventura de Sousa Santos e Yolanda Díaz.
Canto pesa a cultura? de Marcos Lorenzo. Entrevista a Manuel Bragado e Víctor Freixanes. Cultura e subvencións, crónica dunha fábula por Cesar Lorenzo Gil. Retrovisor: Manuel María por Saleta Goy.
Galicia, traballar e ser pobre. Mans arriba, isto é un contrato por Cristián López. Entrevista a Ana Miranda. Reportaxe fotográfica: Homs baixo asedio de Bilal Alshami.
Chenóbil, 30 anos sen data de solución, Da Cidade das Rías á Grande Cidade Ártabra. Entrevistas a Julio Rodríguez e Beli Martínez. Reportaxe: Historias do leite.
Agustín Fernández Paz, o mestre de soños. Entrevista a Joan Subirats e Saskia Sassen. Reportaxes: Moken, o pobo que le o mar. Millennials, retrato dunha xeración. O Lobo, no punto de mira.
REPORTAXES: Palabra de Feijóo. Deixar facer, deixar morrer. A reconversión silenciosa. O Furacán que non cesa. A cadeira coxa do estado de Benestar. Trinta anos de impaciencia.
Escriben: Alberto Núñez Feijóo, Xoaquín F. Leiceaga, Luís Villares, Ana Pontón, Emilio Pérez Touriño, Anxo Quintana e Fernando González Laxe.
Crónica: San Froilán, en Lugo liguei, por Marta Veiga Izaguirre. Reportaxes: A chamada da serea. A outra represión: o desterro, por Manuel Pazos. Tempo, un pausado documental sobre o Courel, por Anxo F. Couceiro. Ksal, o artista que pintaba nas mareas de Terranova, por Xuxo Souto. Entrevistas: Ossama Mohammed, director de cine sirio e Paco Fernández Rei.
Internacional: a chamada da serea (II). Reportaxes: Santiago, parque temático?, As mulleres da nova política galega. Entrevista con Ana Pontón. República: Exposición Mulleres do silencio, Dez anos de Rinoceronte e entrevista a James Rhodes.
Entrevista Ahmed Ali, fotoxornalista exipcio acollido en España. Crónica: Diario dun escondido. Reportaxe: O espectro de Alan Kurdi. República: Ruído podre contra o estado das cousas, O cómic que revolucionou a narración e A natureza fantástica de Lugrís.
Viaxe ao corazón roto do soño americano. A noite que vén. Darío Rivas, o home  que venceu a Franco. Little Galicia. Chamádeme Azzy. A vida plural de José Antonio. O diamante do mar negro. A viaxe de Sabria. As vidas descosidas da roupa que vestimos. Unha tribo á intemperie. Eu antes molaba. A pesca da quenlla en Cabo Verde.
Goodbye, utopía. Entrevista pendente con Fermín Bouza. Reportaxe: Lavacolla, lugar triste. Creación: Poemas inéditos de John Berger. República: Unha anatomía da danza contemporánea en Galicia: de En Pé de Pedra ao Escenas do Cambio. O John Berger de Dores Tembrás.
O mar nunca contado. Rohingya: o xenocidio
que o mundo descoñece. Idas, voltas e reviravoltas da AP-9. Entrevista con Pedro Costa. República: Unha farsa histórica: a festa escénica de Valle-Inclán. Rosalía en Bos Aires. Poemas desde o cárcere de Rafael Bárez.
A eterna mentira do AVE. O universo demoníaco. Entrevista con Edelmiro López Iglesias. Esplendor e caída do Telmo’s. República: Carlos Casares, ilustrísima 2017. Entrevista ao director de animación Alberto Vázquez. Estou contigo en Conxo.
Morrer aquí é fácil. Malaisia: humor vs. corrupción. Entrevista con Francisco Pillado Maior. Darío Álvarez Blazquez, o médico dos pobres. República: Poesía e cinema, diálogo entre Os días afogados e Auga a través. A longa viaxe dos videoxogos. Entrevista co bailarín Javier Martín.
Infancia na xeopolítica do desastre. O outro lado da guerra. As esperanzas rotas. Refuxiados na propia terra. As ruínas de Sabratha. Informes: rearmamento global.
Úrsula Heinze: A escrita que cura. México: Non disparen, somos periodistas! Entrevista con Gabriel Rufián. A transición sen fin da paisaxe. República: A demolición da Casa Guzmán de Alejandro de la Sota. O longo silencio de Marga Gil Roësset.
A vida en diferido. Irlanda do Norte e o Brexit. A delirante historia do Dinoseto. República: Entrevista con Ignacio Martínez de Pisón. Mirar cos oídos, escoitar cos ollos. Manuel Pampín, o galego que fundou a editorial Corregidor.
Carles Puigdemont: «O Estado español non ten os instrumentos para impedir que Cataluña vote». Deixar de crer en España. Territorio Xangai. Opinión: escriben Suso de Toro, Xoán Antón Pérez-Lema, José Antonio Martín Pallín, Helena González.
Xosé Manuel Beiras: «Eu non quería ser un líder». Onde está Santiago Maldonado? Na sombra das cidades. Adianto editorial: A nena do abrigo de astracán. República: Entrevista á artista multimedia Blanca Rego. As outras imaxes da Transición. Syd Barret, a estrela da psicodelia británica.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
O día que pensamos que ardía todo. Baltasar Garzón: «Non habería que evitar a votación do 1-O. Se non era legal, non tería efectos». As palabras do outono catalán. Os últimos de Nadurongo. Tango: unha multitude de homes sós. Deporte feminino e educación.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
Especial entrevistas: Saleta Goi, Alan Stivell, Claudio Magris, Ada Colau, Manolis Glezos, Antonio Gamoneda, Miguel de Lira, Nuccio Ordine, Boaventura de Sousa, Manuel Bragado e Víctor Freixanes, Chus Pato, Ignacio Sánchez Cuenca e Fermín Bouza.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
A crise de Sudán do Sur. Entrevista a Gervasio Sánchez. Os outros náufragos do Casón. Cando en Fisterra case se acaba o mundo. Prestige: Cando en Galicia se moveu o silencio. OUFF 2017: Todos nós somos cinéfilos. Filosofía: E Platón volveu ás aulas.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
Ramón Valcarce, o cura das Encrobas. Senegal: demontando El Dorado. Entrevista: Costa-Gavras. O carpinteiro que sementaba barcos. Entrevista: Oliver Laxe. A escena da BD galega autoeditada. Conversa con Raúl Zurita, poeta chileno.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
Custodios ou propietarios: de quen é o patrimonio galego na diáspora? O Vietnam turco en Siria. Entrevista: Abel Caballero. Os lisboanos. Entrevista a Rafael Álvarez, El Brujo. Exposición sobre o pasado suevo de Galicia.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
Pensións: caixa de resistencia. A terceira batalla de Mogadixo. Entrevista: Rosa María Calaf. Unha historia galega da menstruación. Entrevista a Francisco Leiro. La Insurgencia, o triunfo da censura. Conversa con Marcelo Ndong, o galego que volveu ao seu país.
Podes atopar Luzes en kioscos e librarías.
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl en pt pt gl pt gl pt gl pt gl es gl pt gl pt gl pt sv sv gl pt gl pt gl pt gl fr gl pt es es gl pt es pt gl pt en es gl pt en sv fr de sv gl gl pt gl gl gl gl

text:
Multimedia Archives - Revista Luzes
Unha das loitas do movemento feminista máis prolongada e que vén de conseguir un novo avance en Irlanda e na Arxentina, é a da despenalización do aborto. Le... [...]
A vida e os tempos secuestrados
Iago Cortón   O tempo en Auria vai paseniño, nunha roda interminable de esperanza e abandono. Se o tren demorou cen anos, á prisión provincial de O... [...]
Luzes 58MultimediaProfundidade de campo
As caras da xustiza
A simboloxía da xustiza non vai moito máis aló da reiterada vestal cega coa balanza, unha representación equidistante e afastada da experiencia real dos axu... [...]
Pódese dicir que a miña é unha historia errada. Pola educación que recibin dos meus pais o meu futuro apuntaba cara as ciencias. De feito, son químico, mai... [...]
Luís Otero Loureiro A idea comezou a formarse a partir do enfeitizamento visual e estético que me provocan estes espazos abandonados ou semiabandoados ao l... [...]
Luzes 57MultimediaProfundidade de campo
Virginia De Son Virginia De. Non falo de min porque xa sei quen son. Como dicía a outra: recollo fragmentos de moitas historias que querería contar, coa mu... [...]
Luzes 55MultimediaProfundidade de campo
Tomei a decisión máis importante da miña vida o día que, ao chegar da Escola de Aparelladores da Coruña, comuniquei na casa a miña intención de deixar os... [...]
Pintura, escultura, fotografías e instalacións compoñen esta exposición que reúne o, ata agora, maior número de pezas da colección de arte privada de ABA... [...]
Manuel Valcárcel Recordo ver en moitas películas da Idade Media, o momento no que un rei levaba o seu primoxénito á parte máis alta do castelo e lle dic... [...]
Luzes 54MultimediaProfundidade de campo
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: en en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt gl pt gl gl gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt es pt gl pt pt pt gl pt gl pt gl es en sv fr de fr pt pt gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes, Author at Revista Luzes
As libreiras [Descubertas de xullo]
Maru Cardiel, biblioteca municipal Ágora (A Coruña) Un profesor universitario é o protagonista desta novela de título homónimo. Stoner é un home normal... [...]
Unha das loitas do movemento feminista máis prolongada e que vén de conseguir un novo avance en Irlanda e na Arxentina, é a da despenalización do aborto. Le... [...]
Manifesto [Luzes 58] A urxencia doutro rumbo
Non se sabe a verdadeira razón da renuncia de Núñez Feijóo a competir polo poder do Partido Popular, el que era reclamado como unha especie de D. Sebastião... [...]
As caras da xustiza
A simboloxía da xustiza non vai moito máis aló da reiterada vestal cega coa balanza, unha representación equidistante e afastada da experiencia real dos axu... [...]
Lorena Bembibre, Instagram Este libro que propoño como descuberta deste mes foi editado hai xa dous anos pola editorial Chan da pólvora. É un libriño peq... [...]
Luís Otero Loureiro A idea comezou a formarse a partir do enfeitizamento visual e estético que me provocan estes espazos abandonados ou semiabandoados ao l... [...]
Luzes 57MultimediaProfundidade de campo
Manifesto [Luzes 57] Cando o río da democracia leva auga
«¡No me lo puedo creer!». Os seus achegados din que Mariano Rajoy caeu nunha especie de estupor dende que decatou de que ía de certo perder o poder, e que n... [...]
Retrovisor: Xabier P. DoCampo
Xabier P. DoCampo naceu en Rábade en 1946, mais a súa crianza foi en Castro de Ribeiras de Lea. Foron para alí cando el tiña sete meses. En Castro o seu ... [...]
Manifesto Luzes [56] A revolución feiticeira fronte ao «réxime viril»
Nunca como neste tempo abanearan de tal xeito as estruturas do mundo chantado como un dominio machista. ¶ É un dominio que abrangue a Terra como un único pre... [...]
Publicamos a continuación os cinco gañadores (un primeiro premio, un segundo, e tres terceiros) e nove finalistas do concurso de microrrelatos convocado pola ... [...]
O equipo da Revista Luzes
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt es gl gl pt gl pt es es gl pt en pt gl pt en hbs_lat pt es pt es pt gl pt gl la gl pt fi fi gl pt gl en gl en fi es gl gl es gl gl de gl pt en sv fr gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes 42 Archives - Revista Luzes
«En case todos os meus cómics
Manuel Valcárcel Rangún, antiga capital de Birmania, hoxe chamada Yangón, segue a ser a cidade máis poboada de Myanmar, un país que celebrou as suas pri... [...]
Luzes 42MultimediaProfundidade de campo
Gracia Santórum Blog Trafegando Ronseis Lin Terraza con pracer, ollando pombas e persoas, transcribindo os seus poemas nun vídeo, porque Fran é quen de f... [...]
O noso programa ¿Qué ven a facer O LABREGO? —dirán os nosos leutores— Pois duas palabriñas e cont’acabado. O LABREGO, sin representar bandería pu... [...]
«Fartura, luz  e progreso»
Se houbo un símbolo do progreso foi o ferrocarril. Os raís marcaron o rumbo da civilización e as locomotoras foron «o Cristo dos tempos modernos», na eufó... [...]
Xestación subrogada ou maternidade comercial?: as nosas irmás non están á venda
Relanzado esta lexislatura, o debate sobre a posibilidade da concepción a favor de terceiros comeza na mesma terminoloxía. A complexidade que encerra este tem... [...]
O meu proxecto de fin de estudos era unha curta titulada A danza de Katiuska. A miña parella Sarah estaba embarazada e xa saíra de contas. Eu chamaba ansioso ... [...]
Xestación subrogada ou maternidade comercial?: desacralizar a xestación
Relanzado esta lexislatura, o debate sobre a posibilidade da concepción a favor de terceiros comeza na mesma terminoloxía. A complexidade que encerra este tem... [...]
Son un voyeur, recoñézoo. Se algunha vez paso pola vosa rúa e esquecestes correr as cortinas tede por seguro que botarei unha ollada. Non é que queira vervo... [...]
«Vivimos nunha Galicia máis próspera
pero tamén máis pequena»
Experto en política agraria e director de numerosos traballos  de investigación nos eidos do desenvolvemento rural e a economía galega, o profesor da USC ex... [...]
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl es gl fr en en es gl de gl gl pt gl gl gl gl

text:
Consello editorial - Revista Luzes
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt gl ca gl es gl es es gl gl gl gl pt gl pt gl gl gl en gl gl gl pt gl en gl es gl gl es pt gl es gl es gl es pt pt gl pt en sv fr gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes 51 Archives - Revista Luzes
Hai que apostar polo decrecemento?: Decrecemento económico, utópica solución?
O actual sistema económico basea a súa existencia nun crecemento continuado. A riqueza mídese en termos de acumulación, e o estancamento conduce á recesió... [...]
Germán Díaz Formado en guitarra clásica, estudou zanfona con Rafael Martín, Pascal Lefeuvre ou Isabelle Pignol, entre outros. Con este instrumento actuou... [...]
Luzes 51O pobo elixido
Emilio Araúxo Centradas nas esixentes condicións de vida da xente labrega, estas son fotografías implicadas. A súa mirada diríxese ao traballo manual do... [...]
Luzes 51MultimediaProfundidade de campo
A (r)evolución cultural da Burla Negra
Coincidindo co décimo quinto aniversario do naufraxio do leviatán negro polas nosas costas, circularon na rede artigos sobre os incumprimentos desa manobra de... [...]
Todos nós somos cinéfilos
O Festival de Cine Internacional de Ourense regresou na súa 22ª edición cun espírito renovado. Co convencemento de que calquera de nós pode volverse amante... [...]
E Platón volveu ás aulas
É imprescindible para tomar conciencia do noso lugar no mundo, para conectar as distintas ramas do coñecemento e facilitar a escoita e o diálogo, unha parte ... [...]
Cara o novo mundo posible
David Esperón e Óscar Rodríguez
A idea de que o sistema actual fai que todos camiñemos, felices e ignorantes, collidos da man cara á extinción global non é nova. Dende Henri Thoreau ou Rus... [...]
María José Arceo: «Estamos comendo plástico»
A súa instalación Po futuro protagonizou o recente festival Totally Thames de Londres. María José Arceo (1984, Santiago de Compostela), graduada con honor e... [...]
Aprobada o pasado mes de outubro, a Lei de Fomento de Iniciativas Empresariais desregulariza sectores como o forestal, o mineiro ou o eólico para favorecer os ... [...]
Leslie Knope: o local é político
Após cinco décadas e un millón de anti-heroes vagando atormentados polas nosas pantallas, a terceira idade de ouro da televisión deu con Leslie Knope, unha ... [...]
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: es en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl es gl es es tr gl es gl es gl es de es gl es gl es gl es es tr gl es gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl es gl ro gl gl en sv fr de gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Aquí un amigo Archives - Revista Luzes
Se non me queda máis remedio que aturar un xenro no futuro, quero que sexa como Alberto Núñez Feijóo, igual que o queren a maioría absoluta das nais e pais... [...]
Foi o máis dereitista da esquerda francesa, o máis catalán dos políticos galos… e o máis francés dos opinadores cataláns. Manuel Valls é o home das m... [...]
Cristina Cifuentes viña da casa co sorriso posto. Entre gripes e festas de gardar, a instigadora da «folga á xaponesa» para o 8m —en Xapón non teñen nin... [...]
Aquí un amigoLuzes 55OpiniónPolítica
O home das mil caras
Rubén Juste de Ancos
Un home sospeitoso, que sería tenebroso se o seu silencio non parecese inofensivo. Ao ler a súa biografía bordeamos unha sucesión de acontecementos nos que ... [...]
Aquí un amigoLuzes 54OpiniónPolítica
O ministro nobre da educación pública
Un dos segredos mellor gardados do Consello de Ministros de cada venres é que alí, entre tanto patriota, séntase un guiri. Non un guiri calquera. O guiri é... [...]
Aquí un amigoLuzes 53OpiniónPolítica
Inés Arrimadas é unha trintañeira calquera. Ou case. Destas mulleres do século XXI que puido estudar, viaxar, mudarse a unha gran cidade e atopar un traball... [...]
Aquí un amigoLuzes 53OpiniónPolítica
Asoma a melena o primeiro frío de novembro e o home chamado José Manuel Maza cruza a madrileña Glorieta de Quevedo correndo, a gabardina, da cor das castaña... [...]
Aquí un amigoLuzes 51OpiniónPolítica
Goethe e os golpes de peito
Contrariar unha vocación non parece aconsellable porque poida que a un lle vaia máis ou menos ben na vida, pero a longo prazo ese «querer ter sido» cóasech... [...]
Aquí un amigoLuzes 49OpiniónSeccións
Deus sentado nun balón de fútbol
Logo de moito buscar e comparar, cheguei  á conclusión de que ningunha imaxe fai tanta xustiza a Angel María Villar como a da súa somnolenta esposa cabecea... [...]
Aquí un amigoLuzes 48OpiniónPolítica
O rei Midas dos empresarios
A biografía oficial de Juan Miguel Villar Mir é a dunha sorte de rei Midas da historia empresarial española. Licenciado en Dereito, doutor enxeñeiro de Cami... [...]
Aquí un amigoLuzes 46OpiniónSeccións
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt gl pt es gl gl gl gl es gl ca gl pt it it gl es en es gl pt en es gl es en es gl en gl es gl en gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes 44 Archives - Revista Luzes
O outro lado da guerra
Os reporteiros Rui Araújo e Tiago Ferreira percorreron durante tres semanas Siria, de sur a norte: Damasco, Qurah, Maalula, Homs, Al-Salamiyah, Ithriya, Khanas... [...]
España. O ocultismo do gasto militar
A opacidade nas contas do gasto en Defensa provoca disparidades no cálculo. Mentres o Ministerio o cifra nun 0,97% do PIB, o Instituto Internacional de Investi... [...]
Kurdistán. Refuxiados na súa propia terra
O fin das negociacións de paz entre o Goberno turco e o PKK, e o posterior golpe de Estado en xullo de 2016 fixeron que Bakur, o Kurdistán turco, volte aos pe... [...]
Europa chama a filas
A UE vive rodeada de perigos e ameazas. A crise dos refuxiados, o desafío do Brexit ou as tensións coa nova administración estadounidense de Donald Trump «s... [...]
As ruínas de Sabratha
En Sabratha, unha cidade a uns sesenta quilómetros ao oeste de Trípoli pódese contemplar, quizais mellor que en ningún outro sitio, en que se ten convertido... [...]
Trump engorda a besta
O mandatario estadounidense estréase incrementando un 10%  o orzamento en Defensa, sinalando que o camiño para facer  América-grande-outra-vez volve ser a ... [...]
Hai unhas semanas, un neno afgán de 14 anos que viaxa só e que sobrevive dende hai un ano nos almacéns abandonados da estación de Belgrado, preguntábame: ... [...]
Infancia na xeopolítica do desastre
Wahim ten seis anos. Desde hai semanas deambula só polas rúas de Melilla. «Non entende nada do que pasa ao seu redor. É un pequeno de seis anos. Como non te... [...]
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt gl pt en pt gl fr gl nl gl pt fi pt gl pt gl de gl es gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes 33-34 Archives - Revista Luzes
Colofón [33·34]: Os praceres minúsculos
Máis cultura, isto é a autoxestión
Creación: O oído é un cazador de pantasmas
Saskia Sassen «As altas finanzas guíanse pola lóxica da extracción, como na minaría»
A ollada do cosmonauta
Carta do inverno da ausencia
Fernández Paz, o xastre que cosía universos bonitos
Hai outros lugares, eu son feliz aquí
Fargo: Esta é unha historia real
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl es sv sv gl pt gl war gl es gl pt gl pt gl en gl th gl pt gl es es es gl pt gl fi gl pt gl gl gl gl en sv fr gl pt gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Luzes 57 Archives - Revista Luzes
A simboloxía da xustiza non vai moito máis aló da reiterada vestal cega coa balanza, unha representación equidistante e afastada da experiencia real dos axu... [...]
«Nada nesta Declaración poderá interpretarse no sentido de que confire dereito algún ao Estado, a un grupo ou a unha persoa, para emprender e desenvolver ac... [...]
Pódese dicir que a miña é unha historia errada. Pola educación que recibin dos meus pais o meu futuro apuntaba cara as ciencias. De feito, son químico, mai... [...]
Adianto editorial da primeira novela do xornalista Pablo L. Orosa, que publica este mes de xullo Edicións Xerais. A intriga e a memoria percorren esta reconstr... [...]
Lorena Bembibre, Instagram Este libro que propoño como descuberta deste mes foi editado hai xa dous anos pola editorial Chan da pólvora. É un libriño peq... [...]
Memoria dos gudaris galegos
Cando a primeiros de outubro de 1936 os milicianos do batallón CNT n.º 1 Bakunin se instalan en Amurrio para ocupar posicións na fronte arabesa, non pasan pa... [...]
Lúa Ribeira: «Gústame a fotografía que require risco»
Premio Jerwood Photoworks 2018 pola súa obra titulada Subida al cielo, Lúa Ribeira (A Coruña, 1986), graduada en deseño gráfico pola Escola de Deseño de B... [...]
A melancolía norteña de Golpes Bajos
Adoita falarse do grupo galego Golpes Bajos como fillo adoptivo da Movida madrileña. Mais a suposta falta de militancia galega non pode estar máis afastada da... [...]
Chikahiro Hanamura: «A paisaxe é a nosa imaxinación»
As instalacións de Chikahiro Hanamura (Osaka, Xapón, 1976) foxen dos museos. Están nos hospitais da súa cidade natal ou en pobos de Bangladesh ameazados pol... [...]
Irlanda, a fin dun reino de tristuras
O venres 25 de maio, unha «revolución silenciosa» culminaba sonoramente en Irlanda. Un 66,4 % das e dos votantes rexeitaban contunden-temente a famosa oita... [...]
O Día das Letras ben vale unha cabra
As libreiras [Descubertas de xullo]
Luis García Montero: «A poesía aporta serenidade para resistir a manipulación»
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados