langs: es gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es es gl fr gl es gl gl gl it gl gl gl gl gl es gl es gl es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Biblioteca Municipal de Lalín
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Rúa Z, 9 - 36500 Lalín , Pontevedra
42.660344, -8.110521 (mostrar ruta)
Ambiental. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Rehabilitación da Casa Consistorial de Lalín para destinala a Biblioteca Municipal: Redacción de Proxecto Básico e de Execución, Dirección de Obra e asesorado para o amoblado e equipamento da Biblioteca.
Inmoble de planta cadrada e muros portantes de cachotería, construído a mediados do século XIX para Casa Consistorial.
Nos seus máis de cento sesenta anos de historia, sufriu sucesivas e agresivas modificacións: forxados de formigón de baixa calidade, falsos teitos uns por baixo dos anteriores, compartimentacións excesivas...
Optouse por basear a intervención en dous eixos: funcionalidade do uso bibliotecario, conxugada coa análise crítica das preexistencias para a súa modificación ou conservación. Respecto á funcionalidade, distribuíronse as áreas de tal xeito que se conseguise unha optimización do espazo, permitindo unha grande cantidade de usos simultáneos –así como diversas formas de entender unha Biblioteca– procurando sempre que non interferisen entre si.
En planta primeira sitúanse os usos tradicionais de biblioteca: a entrada principal, atención e despacho do persoal, consultas, fondos, e salas de lectura, tendo en conta os diversos usos que se lles pode dar ás mesmas: existe unha principal, de lectura, estudo e consulta –digamos o uso habitual nunha biblioteca–, dúas a porta pechada –unha de máximo silencio e concentración, pensada para opositores e similares, e outra lixeiramente ruidosa, na que se permitiría falar para facer traballos en grupo–, e no medio destas dúas, a de lectura de prensa, con boas vistas ó exterior. Sobre esta planta existe un altiño de instalacións, oculto. Na planta baixa dispóñense os menos silenciosos –e/ou que precisaban menos luz, dados os ocos existentes–: salas infantil e audiovisual –estas orientadas ao sur para obter luz–, consulta informática, aseos, cuarto de instalacións, almacenaxe e un salón de actos con capacidade para sesenta persoas destinado a cursos, presentacións, proxeccións...
As aperturas espaciais efectuadas no interior permiten a entrada da luz natural a tódolos espazos da edificación, antes moitos deles escuros, sen precisar da apertura de novos ocos ou modificar os existentes, e determina a localización dos novos usos.
Buscouse manter a identidade da edificación recuperando elementos como as estruturas de cachotería e madeira, carpinterías, ferraxería, a porta de forxa dos antigos calabozos... Foi imposible noutros casos, como no falso artesoado do vello salón de plenos –resultou ser de paneis prefabricados moldeados de fibrocemento con amianto–, substituído por un novo (...) esta vez de carballo –démoslle ó salón de plenos o teito de madeira que quixo ter no seu día e non puido–. Os materiais e cores nos que se basea a actuación son a cor do granito silvestre, reproducida nos pavimentos continuos, os grises da forxa, e o branco, puro, das paredes e dos encalados, que busca a luminosidade espacial, coma se dun laboratorio do coñecemento se tratase. A madeira está presente na obra en varias maneiras: na estrutura rehabilitada, ás veces oculta e outras vista; nas carpinterías interiores e revestimentos do ascensor (...), nas carpinterías exteriores, conxugando a ventá tradicional galega coa folla de perfil europeo; e, sobre todo, no artesoado do antigo salón de plenos, onde se deseñou un panel de carballo macizo que permitise o acondicionamento acústico da Biblioteca, ao tempo que proporciona un carácter especial ao que foi o espazo máis singular do edificio.
A sustentabilidade non se deixou aparte por tratarse da rehabilitación dunha edificación protexida. Executouse un sistema de climatización por xeotermia, para o cal foi precisa a perforación de dous pozos dentro da propia edificación; a transmisión do calor ou frío efectúase por chan radiante. No salón de actos optouse por un sistema aerotérmico e climatización por condutos de aire, para permitir un quecemento ou refrixeración rápida dos espazos. Todo isto, xunto coas melloras en illamentos (...), e un sistema de iluminación de grande calidade e altamente eficiente (...). Sempre procurando a luminosidade e funcionalidade máximas dentro do preexistente.
Obra finalista nos XVII Premios COAG, na categoría de Rehabilitación. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. Santiago de Compostela 2017.
FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ, Luis; “Biblioteca Municipal Lalín”, Enki Arquitectura. Lalín 2014.
VV.AA.; “Rehabilitación da Casa Consistorial de Lalín para destinala a Biblioteca Municipal”, XVII Premios COAG. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, Santiago de Compostela 2017.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


document_lang: gl

langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl es gl it gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es en gl fr gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl pt gl es es es es gl gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Escola Universitaria de Enfermería e Podoloxía
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Naturalista López Seoane - 15403 Ferrol, A Coruña
Hospital (Pavillón de Oficiais)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Remodelación do Pavillón de Oficiais de Esteiro para Escola Universitaria de Enfermería.
Consellería de Educación e Ordenación Universitaria + Deputación Provincial de A Coruña
O incendio ocorrido o 7 de febreiro de 1891 destruíu en gran parte o vello Real Hospital de Mariña de Nosa Señora dos Dores –construído para cuartel e transformado en centro sanitario cara ao 1767– acelerou o lento proceso da construción dun novo hospital militar que substituíse ao existente e que dese resposta ao incremento das necesidades hospitalarias da cidade.
Tras dito incendio, o Ministerio de Mariña contratou coa sociedade francesa Tollet a construción do Hospital de Mariña do Departamento de Ferrol. Esta sociedade encargaríase de redactalos planos e construír o novo Hospital de Esteiro, pero baixo a co-dirección dun enxeñeiro da base naval designado como inspector das obras pola propia Capitanía de Ferrol e co asesoramento do Xefe de Sanidade.
Conseguida a propiedade dos terreos, a parcela resultante pechouse cun amurallamento de cachotería. Entre 1896 e a inauguración do recinto o 16 de xullo de 1902 levantáronse os catro grandes pavillóns hospitalarios –Servizos Xerais, Medicina, Cirurxía e Venéreos–, dous medianos –Contaxiosos e Presos– e cinco pequenos destinados a dependencias de servizos, como a farmacia, o local para os presos, as cociñas e o pavillón de infecciosos –estes dous últimos hoxe desaparecidos–.
Seis meses despois de que a Xunta de Galicia crease a Universidade de A Coruña, o Concello de Ferrol aprobaba –na sesión plenaria do 10 de xuño de 1990 o convenio coa Xerencia de Infraestrutura do Ministerio de Defensa– a entrega polo Ministerio ao Concello do antigo Hospital de Mariña para o seu destino a usos universitarios. Trala sinatura do documento de cesión o 21 de xuño, houbo que agardar uns meses a que se producira o desaloxo dos edificios militares, facéndose cargo formalmente das instalacións o Concello o día 3 de outubro dese mesmo ano.
O edificio de oficiais foi o último dos pavillóns históricos en construírse. Realizouse segundo o proxecto do arquitecto Rodolfo Ucha Piñeiro nos anos corenta do pasado século, sobre un dos baluartes da muralla –de aí a súa forma– tras incorporarse o terreo da mesma e a franxa exterior do foso ao recinto do hospital.
O novo destino do pavillón obriga a transformala súa primitiva estrutura pensada para corredores centrais con habitacións a ambos lados nun corpo central de servizos en cada planta, con aulas nas naves laterais.
A súa arquitectura racionalista –allea ao modelo ecléctico do resto do hospital– foi recuperada no proxecto. O que non foi posible recuperar foron os diversos mobles, lámpadas e obxectos interiores –deseñados polo propio Ucha– que se perderon durante a etapa de abandono que sufriu a edificación.
CASTELO ÁLVAREZ, Bernardo; “Desde el Santo Hospital de Caridad al Centro Cultural Carlos III”, Ferrol Análisis, 2. Ferrol 1991.
CASTELO ÁLVAREZ, Bernardo; “Rehabilitación, reconstrucción e intervención en el Santo Hospital de la Caridad para su reconversión en Centro Cultural”, Actas V Jornadas de rehabilitación de edificios antiguos. Almendralejo 1996.
DALDA ESCUDERO, José Luis + DÍAZ SOTELO, José; Plan Especial de acondicionamiento y ordenación para usos universitarios del Antiguo Hospital de Esteiro. Documento consultado na Oficina de Planeamento do Concello de Ferrol. Ferrol 1991.
FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ, Xosé + SORALUCE BLOND, José Ramón; “Escola Universitaria de Enfermería”, Ferrol. Colección Arquitecturas da Provincia de A Coruña, tomo XIV. Deputación Provincial de A Coruña. A Coruña 2001. Páx.286-287.
INSUA CABANAS, Mercedes; Arquitectura hospitalaria. Tese de doutoramento defendida na Universidade de A Coruña, no Departamento de Enxeñaría Industrial. A Coruña 2000.
INSUA CABANAS, Mercedes; Arquitectura hospitalaria gallega de pabellones. Universidade de A Coruña, Servizo de Publicacións. A Coruña 2002.
INSUA CABANAS, Mercedes; “Arquitectura hospitalaria militar: la rehabilitación del Hospital Naval de Ferrol”, Arquitectura, defensa y patrimonio. Universidade de A Coruña. A Coruña 2002. Páx.67-92.
SORALUCE BLOND, José Ramón; O antigo Hospital de Esteiro: Campus Universitario de Ferrol. Vicerreitorado de Extensión Universitaria, Universidade de A Coruña. A Coruña 1996.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl pt gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl es es es en gl it gl gl it gl gl en gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Albergue Público de Ribadiso
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Ribadiso de Abaixo - 15819 Arzúa, A Coruña
42.930873, -8.130643 (mostrar ruta)
Afectado polo Camiño de Santiago.
Rehabilitación do antigo hospital de peregrinos de Ribadiso para albergue público de peregrinos.
Servizo de Arquitectura de Xestión do Plan Xacobeo ‘93
Aguirre de Urcola, Isabel
Reboredo Chaves, Francisco Javier
Antigo hospital de peregrinos chamado de Ribadiso da Ponte, próximo a unha ponte datada no século XII que dá acceso ao lugar.
Ademais dunha sabia reutilización dos edificios orixinais e do patio que conforman co río próximo, que se acentúa cunha acertada posta en valor, o arquitecto propuxo o complemento de dous barracóns para programas e servizos comúns aínda que, debidamente separados do resto, rematan a idea de conxunto.
O aspecto comedido e o acabado amable deses barracóns - alpendres aseguran a súa adecuación e a súa función de complemento do conxunto, nunha clara referencia a unha arquitectura tradicional actualizada.
SEARA MORALES, Iago; “Celestino García Braña”, Artistas Galegos. Arquitectos, tomo VI: Da modernidade ao século XXI. Nova Galicia Edicións. Vigo 2003. Páx.268-297.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl es es gl gl es pt gl es gl ro ro ro it it nl ro ro en en en en en en en en fr es es es fr es fr fr nl nl nl nl nl nl nl fr gl ar gl gl gl gl

text:
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Progreso 30 - 32003 Ourense, Ourense centro cultural almacén banco ourense
Museo das Peregrinacións e de Santiago
Praza das Praterías - 15704 Santiago de Compostela , A Coruña museo banco santiago de compostela
Sede Fundación Barrié de la Maza en Vigo
Policarpo Sanz 31 - 36202 Vigo , Pontevedra centro cultural banco vivenda vigo
Subdelegación de Estranxeiría en Pontevedra
Michelena 28 - 36002 Pontevedra , Pontevedra oficina banco pontevedra
Imaxes etiquetadas con "banco"
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: es gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en pt es es gl fr gl en gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Residencia 'Casa de Europa'
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Salvadas 2 - 15705 Santiago de Compostela , A Coruña
42.886311, -8.546457 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Casa Europa e acondicionamento e urbanización da finca Vista Alegre.
Consorcio da Cidade de Santiago de Compostela
A finca de Vista Alegre pertencía no século XVIII ao veciño mosteiro de San Martiño Pinario, sendo coñecida co nome de Horta de San Martiño e estando delimitada por un impoñente muro de pedra.
Trala desamortización, a finca foi adquirida por unha familia da burguesía compostelá. Nela decidiu construír a súa vivenda ao redor do ano 1903 en estilo colonial. Na fachada norte, no andar baixo, a casa tiña engadida unha pequena capela –cun gran retablo barroco– con acceso directo dende o interior deste andar e cunha balconada sobre ela no andar primeiro. Na fachada sur, presentaba unha ampla galería.
No ano 1996 o Consorcio da Cidade de Santiago de Compostela encargou aos arquitectos Arata Isozaki e César Portela Fernández-Jardón o Plan Director da Finca Vista Alegre. Devandito plan –dando resposta ao encargo– contemplaba a reconversión da finca en parque público e da vivenda familiar en residencia para profesores invitados, unha vez que esta foi cedida en uso á Universidade de Santiago. Tamén observaba a futura implantación de catro novos volumes destinados ao Centro de Estudos Avanzados, ao Conservatorio Superior de Música, ao Instituto para o Desenvolvemento de Galicia e Documentación Europea e un edificio habitacional igualmente de carácter universitario.
Os principios que orientaron o proxecto, e a actuación, son os seguintes: respectar os valores de todo tipo (…) que contén o conxunto e cada unha das súas partes; recuperar e restaurar os valores de todo tipo existentes en épocas pasadas e hoxe danados ou desaparecidos; e introducir novos valores –tamén de todo tipo– compatibles cos anteriores, como consecuencia das novas actuacións que os novos usos demandan.
Os obxectivos perseguidos coa actuación foron de carácter diverso (…).
De carácter eminentemente social é a transformación dunha finca familiar, de uso privado, nun Parque Municipal de uso público.
Dende unha perspectiva urbanística, o principal obxectivo era reordenar a finca para acomodala aos novos usos (…) sen que se resentira a estrutura do conxunto, e a de cada unha das partes, preservando os valores ambientais e paisaxísticos de todo iso. Para logralo optouse por: respectar o antigo muro perimetral de pedra, conservándollo, restaurándollo e reconstruíndo panos do mesmo, desvirtuados co paso do tempo; preservar toda a ordenación orixinal existente (…); e todo isto tratando de acentuar (…) o carácter orixinal de cada unha das partes, e reforzar a idea e o espírito do conxunto.
No referente á arquitectura, o reto principal tiña orixe análoga ao dito anteriormente: como rehabilitar un edificio, transformándollo de vila familiar nunha residencia, cos requirimentos espaciais e tecnolóxicos que iso conleva, sen afectar á súa tipoloxía, sen cambiar o volume nin as fachadas, sen afectar á súa imaxe histórica, sen perder co cambio a súa harmonía compositiva, o seu equilibrio coa contorna, o seu carácter intimista, a súa peculiar atmosfera, ese aire decadente, un tanto ecléctico, de principios do século, que fai deste palacete un típico exemplo de arquitectura mestiza, da coñecida vulgarmente como indiana.
En canto á botánica, tódalas actuacións se orientaron a respectar e restaurar a enorme riqueza existente.
Aos aspectos construtivos prestóuselles especial atención. (…) E é a defensa do oficio construtivo, ademais do concepto, o que se exercitou na presente rehabilitación, recuperando materiais e técnicas tradicionais, investigando materiais novos ou novas formas de empregalos, profundando en técnicas coñecidas, redescubrindo oficios perdidos.
Primeiro premio no concurso convocado para a rehabilitación da Casa Simeón na Finca de Vista Alegre en Santiago de Compostela, 1998.
PORTELA FERNÁNDEZ-JARDÓN, César; “Casa de Europa en Santiago”, César Portela. Arquitecto. Pontevedra.
PORTELA FERNÁNDEZ-JARDÓN, César; La Casa de Europa. CA Gráficas. Mos 2001.
PORTELA FERNÁNDEZ-JARDÓN, César; “Casa de Europa”, Restauración y Rehabilitación, 72. Universidade Politécnica de Valencia. Valencia 2003. Páx.22-29.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl ru pt hbs_lat fr hbs_lat sl hbs_lat fr hbs_lat hbs_lat en uk en pt en en pt de fr de de de de de de en en en en en en en en en en gl ar gl gl gl gl

text:
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Lugar de Zamáns - 36310 Vigo muíño vigo
Centro de Interpretación da Ruta dos Muíños da Costa da Morte
Camiño do Pardal 17 - 15259 Muros , A Coruña museo muíño muros
Muíños de mar de Estaca de Bares
Faro da Estaca de Bares 6 - 15337 Mañón muíño mañón
Museo do Muíño da Seca
Aldea de Tragove 84 - 36634 Cambados , Pontevedra museo muíño cambados
Restaurante 'O Muíño' en Meira
Parque Profesor Río Barxa - 27240 Meira, Lugo restaurante muíño meira
Vivenda en Requeixo de Valverde
Requeixo de Valverde 61 - 32667 Allariz , Ourense vivenda muíño allariz
Imaxes etiquetadas con "muíño"
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl pt es pt es es en es gl es gl fr fr nl fr fr nl fr fr nl en nl en en en en de es es lv lv en eo en nl en en sl sl sl sl sl sl sl sl es es es es es es es es gl ar gl gl gl gl

text:
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Casa da Cultura de Pontedeume
Santo Agostiño 20 - 15600 Pontedeume, A Coruña casa da cultura convento pontedeume
Hotel AC Palacio del Carmen
Oblatas s/n - 15703 Santiago de Compostela, A Coruña hotel convento santiago de compostela
Hotel Monumento Convento de San Benito
Praza de San Benito - 36780 A Guarda , Pontevedra hotel convento a guarda
Hotel Monumento San Francisco
Campillo de San Francisco 3 - 15705 Santiago de Compostela , A Coruña hotel convento santiago de compostela
Museo de Belas Artes de A Coruña
Zalaeta s/n - 15002 A Coruña, A Coruña museo convento a coruña
Imaxes etiquetadas con "convento"
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
A XIII BEAU exhibiu os traballos galardoados nunha exposición homónima e itinerante que tivo a súa primeira parada no Palacio de Carlos V da Alhambra de Granada, coincidindo a súa inauguración –o 19 de xullo de 2016– coa entrega de premios, onde participaron os co-directores da bienal –Begoña Díaz-Urgorri, Juan Domingo Santos e Carmen Moreno Álvarez–, e Francisco Mangado en calidade de coordinador xeral de bienais en España.
En outubro de 2016, a XIII BEAU chegou por primeira vez a Estados Unidos para exhibirse na Cooper Union for the Advancement of Science and Art de Nova Iork. Despois trasladouse á oficina cultural da Embaixada de España en Washington –SPAIN arts & culture–.
En maio do 2017 estivo presente na Feria Barcelona Building Construmat, contando coa participación dalgúns dos autores premiados na bienal. Esta foi a primeira parada no regreso da XIII BEAU ao Vello Continente; logo foi a quenda de Avilés.
O pasado día 8 de febreiro inaugurouse a exposición da XIII Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo na Sala das Arquerías dos Novos Ministerios ás dezanove e trinta horas, contando coa presenza do ministro de Fomento Íñigo de la Serna. A exposición poderá visitarse dende ese día ata comezos do mes de abril.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl en gl gl es gl ro gl gl gl gl gl gl gl fr en fr es es gl en gl pl gl gl gl it gl gl gl it gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Hotel Spa Vilavella
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Lugar de Vilavella - 32549 A Mezquita, Ourense
Casa de postas + Cuartel da Garda Civil
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Reforma para hotel rural e spa en Vilavella, Ourense.
A Casa Grande de Vilavella tivo a súa existencia ligada historicamente ao paso da vía de comunicación entre Galicia e a meseta, abarcando unha condición limítrofe entre Ourense, Zamora e Portugal.
Esta condición viuse reforzada polos diferentes usos desempeñados ao longo da súa vida: casa de postas, pensión, mesón de arrieiros ou Cuartel da Garda Civil.
A rehabilitación da Casa Grande realizouse respectando os muros existentes e engadindo determinados elementos estruturais de nova planta como piares metálicos e vigas mixtas de aceiro para recibir lousas de formigón visto. Esta parte do complexo edificado alberga o acceso xeral, cafetería, ximnasio e habitacións de diverso formato.
O Spa sitúase cara ao sur, en prolongación do edificio principal e dando fachada a unha praza que o separa da nova edificación de acceso á plataforma superior.
A ampliación, situada baixo as ramplas de pendente en curva que serven para acceder á plataforma superior dos castiñeiros, está ocupada por habitacións que buscan a luz e as vistas aos castiñeiros dende a parte inferior. Propúxose unha estrutura de formigón armado de tal xeito que poida converterse en xeradora da complexa forma desenrolada polas ramplas da urbanización, as cales parten como lousas dende o terreo para acabar constituíndo o forxado curvo do edificio.
BLANCO GUERRA, Fernando; “Hotel y Spa en Vilavella”, On Diseño, número 317. Barcelona 2011.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl pt gl ro gl gl gl gl gl gl fr en gl es en es es gl fr gl gl it gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Espazo Lusquiños da Mocidade
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Avenida de Marín 19 - 32001 Ourense, Ourense
42.350013, -7.869024 (mostrar ruta)
Rehabilitación de edificio para actividades para a Xuventude.
Mosquera del Palacio, Carlos
A actual edificación foi construída no ano 1955 e estaba conformada, na súa orixe, por catro vivendas: dúas en planta baixa e dúas na planta alta desenroladas en dúplex e con acceso polos volumes laterais retranqueados.
A proposta pretende acoller e dar resposta ás necesidades que sempre tivo a xuventude (…) xunto coas demandas actuais.
O programa resólvese en dúas plantas prescindindo do aproveitamento do baixocuberta, o cal se incorpora ás estancias da planta alta, outorgando unha maior espacialidade ás mesmas, e regularizando os faldóns de cuberta e as liñas de cornixa co que se rompe a fragmentación volumétrica do estado previo e mellórase desta maneira a percepción exterior do mesmo, resultando un edificio máis compacto e homoxéneo.
A situación descentrada do ingreso –cara ao oeste– despraza as comunicacións verticais a unha posición máis centrada, optimizando desta maneira as circulacións e os percorridos de evacuación.
Na planta baixa, no ala leste, organízanse as salas de ensaio que se intercalan e quebran entre zonas de ocio fuxindo do corredor central e procurando iluminación e ventilación natural. No oeste, atopamos a área de audiovisuais composta por unha sala de proxeccións e un aula para impartir cursos. (…) Na planta alta sitúanse dúas salas a ambos lados da escaleira; a sala polivalente convértese nun pequeno auditorio mediante unha tribuna retráctil, e no local das antigas escaleiras sitúase a zona de almacenaxe-camerino. (…) Na outra sala –destinada a xogos– a apertura de ocos na cuberta e a canalización da luz mediante o falso teito, sectorizan o espazo e acondiciónano acusticamente. A luz tamízase naqueles ocos ao sur mediante pantallas que reflicten a luz. (…) A entrada de luz cenital lévase ao extremo no módulo onde se sitúan as comunicacións verticais reflectíndoa da mesma maneira e canalizándoa ata a planta baixa mediante un forxado e un ascensor acristalado.
Na fachada norte colócanse lamas que funcionan como controladores acústicos do edificio. Devanditas lamas permiten –pola súa masa e configuración– absorber e disipar as ondas sonoras producidas polo tránsito ferroviario.
(IGLESIAS LIMA + MOSQUERA DEL PALACIO + PÉREZ RODRÍGUEZ)>/p>
Premio Gran de Area 2016 de Aportación á Arquitectura
TRESPES, Arquitectos; “Espazo Lusquiños. Rehabilitación de edificio para actividades para la Juventud”. Fundación Arquia: IV Premios Arquia 2012-2013. Fundación Caixa de Arquitectos.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl es gl en gl gl gl gl gl gl gl fr en ast es es es en gl fr gl gl it gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Albergue Casa Grande de Lusío
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
San Cristovo do Real (Lusío) - 27633 Samos, Lugo
42.739426, -7.280240 (mostrar ruta)
Vivenda (I/ barbería na planta baixa)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico
Rehabilitación para albergue e museo da Casa Grande de Lusío
Xunta de Galicia + Abadía de Samos
Iglesias Babío, Juan Ramón
A Casa Forte de Lusío data do ano 1551 e nela naceu a principios do século XIX o ilustre matemático Vicente Vázquez Queipo, inventor das táboas logarítmicas.
Rehabilitación reversible e funcional, máximo respecto e posta en valor do edificio orixinal.
Rehabilítanse vigas, solos de madeira e carpinterías en bo estado mantendo a súa configuración arquitectónica orixinal. O eixo norte-sur preexistente do edificio distribúe a ambos lados os usos de albergue e museo. Dous núcleos de comunicacións conectan os espazos máis públicos cos máis privados e todos eles cos servizos nas distintas plantas do edificio.
Lectura clara de elementos construtivos novos fronte a técnicas de construción tradicionais.
A peza lineal que contén a escaleira, distribúe os usos do albergue e conecta as tres plantas, á vez que a escaleira do museo establece un percorrido que discorre por espazos de diferentes formas e alturas, a través da torre, corredor, e o coro da capela acentuando a riqueza espacial interior do edificio.
Empréganse medios sostibles de aporte enerxético, como colectores solares e medios de regulación de captación enerxética nas novas fachadas. Os novos elementos regulan o confort ambiental ao tempo que organizan espazos, xerando un novo edificio público confortable e doado de habitar.
(HERMO SÁNCHEZ + IGLESIAS BABÍO + LÓPEZ VEIGA)
Primeiro premio no concurso convocado para a rehabilitación da Casa Grande de Lusío,2oo6.
VV.AA.; “Rehabilitación da Casa Forte de Lusío (Samos)”, Camino de Santiago. Revista Peregrina, números 117-118. Federación Española de Asociaciones de Amigos del Camino de Santiago. Logroño 2008.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl en gl gl es gl en gl it gl gl gl gl gl en en es es gl gl de gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl lv gl es gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Hotel Pazo O Rial
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Avenida de Vilanova 117 - 36611 Vilagarcía de Arousa , Pontevedra
42.577796, -8.796727 (mostrar ruta)
Catalogado, segundo DOG 135 do 16 de xullo de 1991.
Rehabilitación do Pazo de O Rial instalando un Hotel - Residencia de catro estrelas con 51 habitacións.
Pazo O Rial S.A. (Julio Mondragón Gómez)
O Pazo de O Rial foi fundado en 1696 polo conde Juan Antonio Mariño de Lobeira, último propietario da torre e fortaleza de Lobeira –na comarca de O Salnés–, con cuxa pedra e sillares se construíu este pazo.
O corpo central do edificio está flanqueado por dúas torres, característica singular do Pazo de O Rial, xa que tódalas demais construcións desa época réxense por unha normativa que soamente permitía una torre por concello. O marqués de Mariño quixo que o seu pazo fose diferente e por iso o situou de tal forma que puido rexistrar cada torre nun municipio distinto.
Neste modelo arquitectónico sóubose harmonizar os elementos prácticos e os meramente decorativos resultando un edificio de gran pureza, simetría, equilibrio e estética. Destaca a cantidade de escudos. En especial o que se encontra na fachada principal e que amosa as armas de Lobeira, Aldao, Montenegro e Ribeira.
Conta ademais con outra característica diferencial e é que a capela emprázase próxima á torre esquerda, unida á estrutura do edificio por unhas escaleiras que os comunican.
O Pazo foi ampliándose con posteriores edificacións nos séculos seguintes a medida que cambiaba de propietario, pertencendo aos condados de Soutomaior, Valladares, Aldao, Sarmiento ou Araújo entre outros.
Proxéctase a rehabilitación do Pazo (…) reconstruíndo e conservando tódolos elementos existentes de valor arquitectónico e mantendo nas ampliacións que resultan imprescindibles as características artísticas da construción orixinal.
(…) A posibilidade da conservación das edificacións existentes e o seu aproveitamento para o destino que se pretende han de considerarse en función de tres premisas: polo seu valor artístico e arquitectónico, polo seu estado de conservación e polo seu aproveitamento funcional.
(…) Á vista de que para a instalación dun Hotel-Residencia (…) é absolutamente imprescindible ampliar o actual Pazo (…), proxectouse unha ampliación seguindo rigorosamente estes criterios:
Respecto á composición horizontal da edificación actual, de tal xeito que o volume ampliado non perturbe as perspectivas frontais da fachada principal nin do seu conxunto.
Disposición formal da ampliación de tal maneira que se poñan de relevo a disposición actual e futura da fachada principal e as súas torres.
Respecto ao estilo arquitectónico do edificio actual e aos seus detalles ornamentais con repetición de varandas, almeas, remates de chemineas, etc... pero mantendo as diferenzas no tratamento de materiais que son lóxicos para evitar o mime¬tismo entre a construción orixinal e a ampliación actual.
Aproveitamento das plantas interiores da ampliación como consecuencia das características topográficas do terreo, pero evitando, cun tratamento formal adecuado da planta máis baixa, a presentación dunha fachada de grandes dimensións.
JAUREGUIZAR AZAROLA, Mariano; “Proyecto básico de rehabilitación del Pazo de El Rial instalando un Hotel - Residencia de cuatro estrellas con 51 habitaciones”; documento consultado na Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia, coa signatura 1981/004. Vilagarcía de Arousa 1979.
PAULOS CAMPOS, José Luis: “El Pazo Rial”; traballo inédito do Doutorado en Arquitectura Xénese, Concepción e Linguaxe na Arquitectura, curso 2007/2009. Universidade de A Coruña. A Coruña 2009.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl es gl ro gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es es gl en gl es gl gl gl gl gl it gl gl gl es gl gl es es gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Museo do Muíño da Seca
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Aldea de Tragove 84 - 36634 Cambados , Pontevedra
42.525417, -8.817045 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Recuperación do Muíño da Seca en Tragove (Cambados) como museo.
Segundo un manuscrito asinado por Amaro Alonso –con data do 4 de maio de 1622– o Muíño de Mareas da Seca foi construído sobre unha vella saíña por orde de Gonzalo de Valladares e Sarmiento –I Vizconde de Fefiñáns–, quen encargou a obra ao mestre de cantería e artilleiro coruñés Francisco Grie.
Cunha presa duns cincuenta metros de longo, o conxunto constaba da propia presa –de cinco comportas–, do propio muíño –ao que ían moer os seus cereais a maioría dos labradores da comarca do Salnés–, a vivenda, as cortes e o alpendre. Na planta baixa do muíño atopábase a maquinaria que posibilitaba a moenda. O primeiro andar comprendía os elementos de moenda: tres moas do país de gran groso para moer millo, e unha albeira de gran fino para o trigo e o centeo, así como as pezas auxiliares. A segunda planta e o faiado estaban destinados á vivenda, coas súas habitacións.
O fluxo e o refluxo das mareas eran aproveitados para facer funcionar as catro moas coas que contaba o muíño. A zona interior quedaba en seco coa baixamar, por iso se denominaba A Seca, volvéndose encher coa preamar. Para moer aproveitaban a baixamar –estimada nunhas tres horas– chegando a moer ata douscentos quilogramos por moa en dúas quendas, de día e de noite.
No século XIX o muíño cambiou de propietario, pasando a pertencer á familia Prego. Pero non foi ata mediados dos anos setenta da pasada centuria cando deixou de funcionar: cando o derradeiro muiñeiro –Manuel Piñeiro Señoráns, casado coa filla do propietario– cesaba a súa actividade.
Na actualidade recuperouse o muíño para convertelo en Museo: no primeiro andar encóntrase a recepción e a sala histórica, na planta baixa atópanse os muíños e, finalmente, no baixocuberta está situada a sala de apeiros.
BARREIRO FUENTES, Ainhoa + GONZÁLEZ PÉREZ, Noelia + ZELS GARRIDO, Alba; “O muíño de mareas da Seca”, A Buxaina. Revista Dixital do IES Francisco Asorey. Cambados 2013
BAS LÓPEZ, Begoña; “Muíños de marés da ría de Arousa”, Brigantium: Boletín do Museo Arqueolóxico e Histórico de A Coruña, 2. A Coruña 1981. Páx.141-177.
BAS LÓPEZ, Begoña; “Muíño en Cambados”, Muíños de marés e de vento en Galicia. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña 1991. Páx.34-43.
DE LLANO CABADO, Pedro; O muiño de mar de A Seca. Comisión de Defensa do Patrimonio Arquitectónico + Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. Santiago de Compostela 1980.
DE LLANO CABADO, Pedro; “O muiño de mar de A Seca”, Obradoiro. Revista de Arquitectura e Urbanismo. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. Santiago de Compostela 1980. Páx.63-70.
VV.AA.; “Muíño de A Seca”, Buxa. Asociación Galega do Patrimonio Industrial. Ames 2009.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: es gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es en es gl en gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Pinacoteca Francisco Fernández del Riego
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Abeleira Menéndez 8 - 36202 Vigo, Pontevedra
42.237811, -8.726016 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Rehabilitación para localización dunha pinacoteca en Rúa Abeleira - Vigo.
Concello de Vigo + Ministerio de Cultura
Rodríguez Rodríguez, Julio Daniel
Diego Arias Taboada, mestre de campo e gobernador de Vigo, foi o promotor deste pazo no século XVII. El foi o encargado da defensa da cidade e dos seus castelos ante a invasión do exército portugués acuartelado en Bouzas no 1665.
O Pazo de Arias Taboada é unha edificación de traza barroca caracterizada pola súa sobriedade, destacando na súa fachada o escudo de armas das familias Taboada e Figueroa.
Amosa un rudo tratamento da cachotería mesturada con perpiaño, reservándose a delicada cantería granítica para o encadre dos vans, plataforma das balconadas, cornixas e gárgolas.
O obxectivo principal da actuación consiste na obtención dos espazos necesarios para a localización dos fondos pictóricos e escultóricos do museo da cidade que carecen actualmente de espazo suficiente na actual sede do Museo en Castrelos (…).
A greta introducida no conxunto, será o corazón lumínico e organizativo do edificio que aporte claridade tipolóxica ao conxunto.
Dada a estreitura das parcelas recuperables sobre a rúa Ferrería e o gran desnivel existente con respecto ao acceso principal ao conxunto en rúa Abeleira Menéndez nº 8 decídese inserir unha construción sobria e sinxela sobre esta rúa que resolva a interconexión entre as pezas principais do conxunto e o novo acceso de servizo ao centro.
Esta nova peza do conxunto, de forma sensiblemente lonxitudinal compórtase tipoloxicamente como unha galería, que é o xeito por excelencia de resolver as pinacotecas na época clásica. Esta galería aporta ademais dunha extraordinaria flexibilidade de uso a condición de compartir o uso expositivo co circulatorio. A través dela, e en combinación co patio de nova creación accédese e organízase a circulación horizontal das plantas de exposición.
O tratamento desta galería, mediante unha fronte de carpintería de gran sobriedade que regulará a entrada de luz dende o norte, servirá de telón de fondo ao pazo urbano de Arias Taboada que se pretende poñer en valor, evitando as medianeiras vistas que a aplicación directa da normativa podería xerar.
Consolídase a construción en forma de torre como referente urbano e elemento de vinculación vertical do edificio, adaptándollo ás dimensións para os elementos de circulación vertical necesarias por normativa. Aproveitarase a necesaria reconstrución deste elemento para convertelo nun factor de identidade do centro, un reclamo publicitario e elemento de recoñecemento a escala cidadá, asimilable a un faro urbano.
( RIVOIRA ZECCA + RODRÍGUEZ RODRÍGUEZ)
MERA RODRÍGUEZ, José Carlos + SANTOS OGANDO, José Jorge; “Pinacoteca Francisco Fernández del Riego”, Guía de Arquitectura Contemporánea de Galicia. Pontevedra 2013. Páx.144.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl en gl ro gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl gl es gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Santa Baia de Chacín
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Santa Baia - 15256 Mazaricos, A Coruña
42.906394, -8.935100 (mostrar ruta)
Catalogado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
A igrexa de Santa Baia de Chacín é un templo de tres naves separadas por arcos de medio punto que descansan sobre columnas de sección octogonal. A capela maior ten planta rectangular e está cuberta cunha bóveda de canón de cantería apoiada nun arco faixón. No lado do Evanxeo apégase a sancristía, tamén de planta rectangular cun único acceso dende o interior do presbiterio. Un gran arco triunfal dá acceso á nave principal, na que aparece ao fondo un coro alto de madeira hoxe en estado ruinoso.
No exterior, a fachada destaca pola súa composición asimétrica ao presentar no muro norte –dentro do mesmo plano que a fachada– unha torre campanario formada por dous corpos: o primeiro de planta cadrada con arcos de medio punto sobre machóns chafranados e decorado con cornixas moi saíntes; o segundo, tamén con catro vans, coróanse cunha cúpula semiesférica ornamentada cun pequeno acroterio con bola. A porta principal –alintelada– está coroada por un arco de medio punto que crea un tímpano no que se situaba unha imaxe da santa titular.
A igrexa foi pechada ao culto dende que nos anos setenta se construíu un novo templo en Pino de Val. Na actualidade, o seu estado é moi ruinoso con parte da cuberta derrubada e cun importante avance da vexetación sobre os seus muros. E a pesar de que tanto os veciños como o arcebispado e o concello amosaron o seu interese por conservala, a día de hoxe aínda ninguén aportou cartos para dar o primeiro paso cara á súa recuperación.
VV.A; “La iglesia de Santa Baia de Chacín está mal conservada”, La Voz de Galicia. Barbanza, 2 de xuño de 2006.
FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ, Xosé + SORALUCE BLOND, José Ramón; “Igrexa de Santa Baia de Chacín”, Arquitecturas da Provincia de A Coruña, tomo X. Deputación Provincial de A Coruña. A Coruña 1998. Páx.88.
GAGO MARIÑO, Manuel; “Santa Baia de Chacín: as ruínas do arcanxo”, Capítulo Cero.
SOLIS PAIS, Liliana; “Igrexa de Santa Baia de Chacín”, Patrimonio Galego.
VV.AA; “Santa Baia de Chacín”, Guía Turística Mazaricos 2010. Mazaricos 2010. Páx.13.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: es gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl pt gl ro gl it gl gl gl gl gl en en it es es gl en gl pl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl es es es es gl es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Hotel Monumento Convento de San Benito
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Praza de San Benito - 36780 A Guarda , Pontevedra
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico
Proxecto básico e de execución de adaptación e reforma de edificación existente (parte antigo convento beneditinas) para zonas nobres e parte de habitacións de hotel dunha estrela.
Fradua Romero, Jesús Javier
No ano 1558, os bisnetos de Pedro Madruga fundaron o convento de San Bieito de A Guarda baixo a advocación da Transfiguración do Noso Señor para compensar a súa modesta política matrimonial. Tres anos despois xa estaban rematadas as obras principais da igrexa, do claustro, do refectorio, dos dormitorios, da enfermería, o cerre da horta e as demais dependencias necesarias para o servizo da comunidade.
A mediados do século XVII moitas das paredes da igrexa ameazaban con derrubarse, polo que se acometeron pequenas pero insuficientes actuacións. Non foi ata preto do 1730 cando a comunidade logrou reunir os cartos necesarios para acometer a reforma integral do edificio. Tralas obras da igrexa afrontouse a reedificación da ala oeste do conxunto.
As tropas francesas e a desamortización de 1836 apenas afectaron á comunidade, pero trala aprobación do Real Decreto do 15 de outubro de 1868, o convento pasou a ser propiedade municipal e as monxas víronse obrigadas a trasladarse ao convento de Baiona.
En xuño de 1869 produciuse un brote de viruela na vila e, ante a gravidade da situación, o concello converteu a ala leste do convento nun improvisado –e provisional– hospital provincial. Máis tarde, a ala oeste converteríase nunha escola mixta. Mentres, as zonas que non eran empregadas íanse deteriorando con alarmante rapidez.
O 17 de decembro de 1881 o bispado de Tui facíase coa titularidade do convento, da igrexa e da horta. E dous días máis tarde as monxas beneditinas regresaban para afrontar a reconstrución do tramo leste do convento –dedicado a refectorio e celas–, o retelle de todo o edificio e a construción dun pequeno campanario para servizo da comunidade e do público.
Era o primeiro paso cara unha nova época de esplendor, a cal se apagaría co crecemento urbanístico da vila nos anos setenta do pasado século.
A solución proposta, tanto en distribución –que cumpre as necesidades propostas– como en adecuación á zona de localización desenrolouse tendo en conta o conxunto no que se atopa situada.
A realidade dunha edificación existente, moi deficiente, tanto en distribucións como en sistemas estruturais, obrigou a unha nova proposta tanto en distribución interior como en fachada.
Por outra banda, o cambio de distribución interior vén imposto polo cambio de uso.
No conxunto adoptouse unha continuidade harmónica, mantendo as constantes da edificación local, adaptando a edificación ao uso proposto, creando nunha unidade de conxunto que (…) se incorpora ao total existente, mellorándollo tanto estrutural como esteticamente.
DOMÍNGUEZ FONTELA, Juan; “El Monasterio Benedictino de la Transfiguración de la Guardia. Apuntes históricos”, Presente. 14 capítulos. A Guarda 1936.
FRADUA ROMERO, Jesús Javier; “Anteproyecto de reforma de dos plantas de habitaciones para hotel de una estrella”; documento consultado no Arquivo Municipal de A Guarda, coa signatura 1310/01. A Guarda 1988.
FRADUA ROMERO, Jesús Javier; “Proyecto básico y de ejecución de adaptación y reforma de edificación existente (parte antiguo convento Benedictinas) para zonas nobles y parte de habitaciones de hotel de una estrella”; documento consultado no Arquivo Municipal de A Guarda, coa signatura 1310/01. A Guarda 1989.
FRADUA ROMERO, Jesús Javier; “Obras de reparación de las habitaciones del hotel Convento de San Benito”; documento consultado no Arquivo Municipal de A Guarda, coa signatura 1291/13, licenza número 098/036. A Guarda 1998.
LORENZO ASPRES, Alberta; "Transfiguración do Noso Señor ou San Bieito de A Guarda", Intervencións no Patrimonio Galego para a industria hostaleira. Universidade de A Coruña. A Coruña 2014. Páx.317-364.
RÍO RAMOS, Laura; “San Benito”, Monasterios y conventos de la Península Ibérica, volume I: Galicia. Hércules de Ediciones D.L. A Coruña 2008. Páx. 282-303.
VILLA ÁLVAREZ, Joaquín Miguel; El Convento de las Benedictinas de A Guarda 1558-1984. Mosteiro da Transfiguración do Señor de Trasmañó, ed. Redondela 2013.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl fr en gl es es es fr gl en gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl es es es es es gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Museo de Arte Contemporánea de Vigo (MARCO)
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Príncipe 54 - 36202 Vigo, Pontevedra
Sede do cárcere e xulgados de Vigo
Ben de Interese Cultural
Rehabilitación do antigo Cárcere e Xulgados (1861-188o) situada no centro urbano con tipoloxía de panóptico radial.
Concello de Vigo + Unión Europea (FEDER), por medio do Programa INTERREG II España-Portugal
García-Quijada Romero, Francisco Javier
O 16 de maio de 1861 aprobouse a Real Orde para a construción dunha prisión que substituíse ao atroz réxime penitenciario existente ata o momento. O proxecto foi redactado polo arquitecto José María Ortiz y Sánchez, e tras moitas e diversas modificacións, o que nun principio ía ser un simple cárcere, acabou converténdose nun Palacio de Xustiza –denominación que presidiría o frontispicio– con xulgados, prisións e un pequeno albergue para os gardas. Finalmente o conxunto foi inaugurado no 1880, dezanove anos despois.
A edificación, de planta hexagonal irregular, responde á tipoloxía arquitectónica de panóptico, desenvolvida polo filósofo británico Jeremy Bentham. Constituída por tres galerías –mulleres, homes e menores–, estas confluían nunha rotonda con capela na planta superior e centro de control e vixilancia na inferior. Este esquema penitenciario estaba moi en uso no século XIX e representaba un notable avance no campo humanitario, xa que cada galería tiña cadanseu patio de recreo e as celas dispoñían de boa iluminación e ventilación.
A época máis escura do cárcere produciuse tralo golpe de estado franquista. Durante máis dunha década foi tan alto o número de presos que o edificio quedouse pequeno, tendo que instalar dependencias anexas nun frontón –hoxe desaparecido–. Entre as súas reixas estiveron membros da Unión de Intelectuais Libres como Valentín Paz Andrade, Darío Álvarez Blázquez, Jorge Seoane, Alejandro Otero, Antonio Ocampo ou Francisco Fernández del Riego.
O cárcere deixou de funcionar como tal cando entrou en funcionamento a prisión preventiva da cidade, e os servizos municipais alí instalados foron trasladados a partir do 1976, data da inauguración do actual Pazo Consistorial.
E finalmente, co traslado dos xulgados, o conxunto arquitectónico enfrontouse no 1980 á súa derruba para a construción dunha praza arborada. Pero tralo forte rexeitamento deste novo proxecto por parte de iniciativas populares que contaron co apoio de prestixiosos arquitectos como Álvaro Siza Vieira e Javier Sáenz de Oíza, e de importantes historiadores, como o catedrático de Historia da Arte da Escola Superior de Madrid, Pedro Navascués Palacio; conseguiuse que o 6 de outubro de 199o a Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia declarase o edificio como Ben de Interese Cultural.
A intervención interésase pola tipoloxía do edificio e a súa integración na estrutura urbana; constitúe unha relectura contemporánea da súa arquitectura e as súas leis xeométricas e de composición.
A utilización do granito, en sillería e en aplacado, reforza a dobre lectura do material, a tradicional, vinculada ao concepto de masa e a contemporánea, como elemento epidérmico.
O panóptico central, cilindro de sillería granítica, é a entrada real ao Museo, desprazando esta da fachada ao centro do edificio. A centralidade enfatízase co baleirado do primeiro cilindro e o seu remate cunha cúpula. Devandita cúpula está formada exteriormente por chapas cilíndricas de aceiro inoxidable, e interiormente por aros de madeira.
As galerías convértense en espazos diáfanos, iluminados axialmente por luz cenital. Os antigos muros baléiranse de materia, transformándose en muros de luz natural filtrada dende a súa coroación. Os patios cóbrense con dúas follas acristaladas, unha como cuberta e outra interior formando un plano curvado a modo de lona colgada sobre un espazo exterior.
FRAGA RIVAS, Salvador + GARCÍA-QUIJADA ROMERO, Francisco Javier + PORTOLÉS SANJUÁN, Manuel; “Proyecto Básico para Museo de Arte Contemporáneo de Vigo en la Antigua Cárcel y Juzgados”, documento consultado na Dirección Xeral de Patrimonio Cultural - Xunta de Galicia, coa signatura 1997/204. Vigo 1995.
FRAGA RIVAS, Salvador + GARCÍA-QUIJADA ROMERO, Francisco Javier + PORTOLÉS SANJUÁN, Manuel; “Proyecto Básico y de Ejecución para Museo de Arte Contemporáneo de Vigo en la Antigua Cárcel y Juzgados”, documento consultado na Dirección Xeral de Patrimonio Cultural - Xunta de Galicia, coa signatura 1999/113. Vigo 1998.
GARRIDO RODRÍGUEZ, Jaime; Vigo, la ciudad que se perdió. Arquitectura desaparecida. Arquitectura no realizada. Deputación Provincial de Pontevedra. Pontevedra 1992. Páx.55-63.
GONZÁLEZ LÓPEZ, Olga; El MARCO de Vigo: de Cárcel y Palacio de Justicia a Museo de Arte Contemporáneo. MUPART, Memoria, Uso, Pasado e Arte. Ministerio de Economía e Competitividade. Vigo 2012.
VV.AA.; “MARCO, Museo de arte contemporánea de Vigo, FQP Arquitectos”, Arquitectura en granito = Architecture in granite. Clúster do granito. Porriño 2012. Páx.122-147.
VV.AA.; “MARCO. Museo de Arte Contemporáneo de Vigo”, Vigocultura. Vigo 2009. Páx.32-35.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: pt gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es es es gl en gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Oficina de Turismo de Lugo
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Miño 10,12 - 27001 Lugo, Lugo
43.010099, -7.559226 (mostrar ruta)
Catalogados (números 150514 e 150515): Nivel de protección 3 e 2 do Plan Especial de Protección y Réxime Interior do Casco Histórico de Lugo.
Adecuación de locais para Oficina de Turismo.
Dirección Xeral de Turismo - Xunta de Galicia
Arias Jordán, José Luis
Os dous inmobles foron construídos entre os séculos XVII e XVIII, presentando unha boa calidade arquitectónica. Orientan as súas fachadas traseiras cara a un patio interior ao que tamén dan fronte pequenas construcións tradicionais utilizadas como ás de servizo das construcións principais.
O uso ao que se destinan os dous baixos que ocupará a Oficina de Turismo é mixto: por unha banda é un uso administrativo, que se desenvolve fundamentalmente no baixo de Miño 12 –nunha superficie inferior a douscentos cincuenta metros cadrados–, e por outro é un uso cultural –no baixo de Miño 10 e construcións do fondo da parcela de Miño 12–, ocupando o resto da superficie.
O acceso principal e a zona de información e atención ao público sitúase no edificio número 12. Aquí defínese un local amplo e representativo cun gran mostrador situado ao fondo do local. Neste mostrador concéntranse tres postos de traballo de cara ao público e á súa dereita un pequeno despacho independente pero con conexión visual co mostrador (…). Tanto na zona do mostrador como no pequeno arquivo-almacén –situado á beira do encargado–, tívose moi en conta a necesidade neste tipo de locais de almacenamento de gran cantidade de papel (...). Neste sentido deseñouse tralo mostrador e rematando visualmente o local un gran andel de aceiro e vidro que contén con amplitude a información máis inmediata que proporciona a Oficina ao visitante e proporciona ao local un pano de fondo moi dinámico ao expor frontalmente os diferentes folletos que se proporcionan ao turista e facilítanlle unha información visual moi directa.
A idea xeradora deste espazo de recepción é a dunha caixa de madeira de castiñeiro tinguida –en teito e paredes– cun pavimento continuo de listóns de lousa escura. No centro –e aproveitando a existencia de restos arqueolóxicos de muros de orixe romana– deséñase un núcleo de expositor de restos soterrados, vitrina e banco de descanso para visitantes. Este núcleo central articula e ordena o espazo xeral e define ámbitos de usos diferenciados: zona de información en taboleiro de anuncios, zona de descanso no banco, contemplación de pantallas de plasma con imaxes informativas, contemplación - reflexión sobre achados arqueolóxicos e cidade romana soterrada e por último zona de solicitude e recepción de información.
Ao fondo deste espazo o gran mostrador de vidro retroiluminado, actúa –xunto coa luz que emana desde os restos situados a cota superior– como foco de atención dentro do deseño contido e austero dos acabados do local. Subxace a idea da luz da modernidade nunha contorna onde a tradición e a historia marcan a pauta de calquera intervención.
Dende este mesmo espazo, na fachada fronte ao acceso, unha apertura no muro permite albiscar o patio interior antes citado que actúa como nexo de unión entre as dúas zonas da Oficina. Este patio de gran riqueza espacial cos alpendres rústicos existentes –de madeira e lousa– urbanízase e deseña para relacionalo de modo moi directo co interior dos locais destinados á Oficina de Turismo. Pavimentos de granito abuxardado, lousa e zonas axardinadas e unha iluminación discreta en horas nocturnas, son os elementos destacados desta sinxela urbanización.
Un pasadizo acristalado e lixeiro e moi relacionado con este patio une as edificacións de Miño 12 e Miño 10. Nesta zona de paso sitúanse os puntos de consulta con computador e conexións á rede, moi utilizados neste tipo de locais.
Por este pasadizo –acaroado á edificación de Miño 12 e construído ex novo con este fin– accédese á outra zona da oficina que será destinada a unha ampla sala de exposicións relacionadas coa promoción turística. Esta sala terá acceso independente dende o pequeno soportal que esta edificación exhibe na Praza do Campo e que é un dos recunchos máis característicos da cidade antiga. Esta dualidade de espazos permite o uso desta zona como sala de exposicións aberta á cidade cun horario distinto ao da Oficina de Turismo ao situarse en ámbitos espaciais distintos e facilmente independizables.
A zona de sala de exposicións contén cara ao fondo unha pequena área de descanso, consulta e biblioteca onde volven situarse armarios con andeis para ampliar a zona de almacenaxe (…). Dende aquí comezan as dependencias de servizo onde se sitúan aseos xerais (…), salas de máquinas e almacéns que ocupan a edificación anexa antes citada e que se conecta espacialmente coa Oficina a través dun corredor.
CATALÁN TOBÍA, Santiago; “Oficina de Turismo Lugo 2009”, Santiago Catalán.
LÓPEZ ALBA, Óscar; “Oficina de Turismo Lugo”, OLA estudio.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
A XIII BEAU exhibiu os traballos galardoados nunha exposición homónima e itinerante que tivo a súa primeira parada no Palacio de Carlos V da Alhambra de Granada, coincidindo a súa inauguración –o 19 de xullo de 2016– coa entrega de premios, onde participaron os co-directores da bienal –Begoña Díaz-Urgorri, Juan Domingo Santos e Carmen Moreno Álvarez–, e Francisco Mangado en calidade de coordinador xeral de bienais en España.
En outubro de 2016, a XIII BEAU chegou por primeira vez a Estados Unidos para exhibirse na Cooper Union for the Advancement of Science and Art de Nova Iork. Despois trasladouse á oficina cultural da Embaixada de España en Washington –SPAIN arts & culture–.
E a vindeira semana, a XIII BEAU estará presente na Feria Barcelona Building Construmat, que terá lugar do 23 ao 26 de maio no recinto da Gran Vía da cidade condal. O martes 23 –ás seis da tarde– celebrarase un acto de presentación da exposición que contará coa participación dalgúns dos autores premiados na bienal.
Esta será a primeira parada no regreso da XIII BEAU ao Vello Continente; logo visitará –e con ela Proxecto ARGA– os países de Francia, Alemaña, Xapón e Suecia, entre outros.
O Consello Superior dos Colexios de Arquitectos de España –CSCAE–, chegou a un acordo con Fira Barcelona para a asistencia gratuíta dos arquitectos a Construmat. Para iso dispúxose un código de acceso que se introducirá no proceso de acreditación.
Para máis información, podedes pinchar no seguinte enlace.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Santo Estevo de Pardollán
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Lugar de Pardollán 14 - 32329 Rubiá , Ourense
42.452112, -6.828069 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
A igrexa de Santo Estevo de Pardollán ten a súa orixe no século XII, sendo igrexa parroquial ata mediados do século XX: cando se construíu o templo actual.
Ten planta basilical dunha única nave, cunha ábsida cuadrangular tanto ao interior coma ao exterior. A sancristía tamén é cuadrangular, aberta á nave no lado norte e comunicada co presbiterio a través dunha porta. No exterior da ábsida aprécianse dúas etapas construtivas, as dúas con cachotería de pedra, habendo un engadido posterior sobre a cabeceira primixenia, ao que se accede dende o exterior a modo de xanela cuadrangular sobre o arco triunfal da igrexa. A fachada principal está configurada cun arco de medio punto, con dovelas de traza e labra excepcionais realizadas en conglomerado de arenisca ou pedra de Pardollán, recoñecible pola súa cor ferrosa. A portada está coroada por unha gran espadana de dobre arco, hoxe sen campás. A cuberta da nave –actualmente caída– era de dúas augas ao xeito tradicional da zona, cunha trama de madeira recuberta por grandes lousas. A cubrición da ábsida realízase cunha bóveda de canón apuntada.
A perda da cuberta deixou á intemperie o interior da igrexa, favorecendo que as cabeceiras dos muros filtren a humidade e que a vexetación prolifere por toda a edificación. Os encalados, que aínda conservan certa policromía, desplácanse; e o retablo desfáise polo ataque constante de insectos e fungos xilófagos.
No 2011 o adro foi acondicionado pola asociación en defensa do patrimonio medieval galego O Sorriso de Daniel coa colaboración da asociación de veciños local Santo Estevo.
PRIETO, Daniel; “Unha asociación salva unha igrexa románica abandonada en Ourense”, Xornal de Galicia. Ourense, 25 de xullo de 2011.
NIQUELARTE; “Igrexa de Santo Estevo de Pardollán”, PatrimonioGalego.net: http://patrimoniogalego.net/index.php/5618/2011/09/igrexa-de-santo-estevo-de-pardollan/.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl fr en gl es gl war gl fr gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Casa Museo Manuel María
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Rúa F 2 - 27150 Outeiro de Rei, Lugo
43.102317, -7.613456 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
Proxecto básico e de execución de Casa-Museo de Manuel María.
Fundación Manuel María de Estudos Galegos
A casa natal do poeta Manuel María Fernández Teixeiro (nado o 6 de outubro de 1929) coñécese co nome de Casa de Hortas e foi construída polos seus avós no 1891, sendo unha típica casa de labregos da Terra Chá.
En torno ao ano 1935 levantouse unha palleira pegada á casa para gardar o carro, os arados e diversos utensilios agrícolas, ademais da palla e da herba seca. No ano 1961, os pais fixeron outra alteración na vivenda: construíron un anexo –para uns caseiros– pegado á casa matriz pola fachada leste, cortando parte do corredor exterior. A adición –que cambiou substancialmente o aspecto da edificación– foi un fracaso; pois os caseiros apenas viviron algúns meses no lugar e o anexo quedou abandonado.
A última reforma que se fixo na vivenda foi nos anos setenta –Manuel María xa non vivía aquí–, e consistiu en poñer un novo forxado de formigón, que non alterou a disposición xeral dos cuartos da planta alta. Aproveitouse para facer un cuarto de baño no andar superior e agrandouse o comedor de verán da planta baixa. Tamén se anulou o corredor que existía entre a zona central e a porta de saída cara á fachada norte. A cociña ampliouse a costa dun paso que comunicaba coa palleira. Finalmente, esta reforma anulou a corte, destinando o espazo a almacén de ferramentas e produtos.
(…) A intervención consiste en poñer en valor unha edificación tradicional da Terra Chá, pero en transformación constante, rescatando o esencial dos espazos onde viviu o poeta, e creando un marco axeitado para custodiar a súa obra e entender a súa relación co contexto que a motivou.
(…) Preténdese recuperar o aspecto orixinal, sen perder de vista as necesidades que require o seu novo uso, no sentido de adoptar medidas de seguridade, favorecer e sinalizar os canais de circulación e evacuación en caso de incendio, e posibilitar o acceso a persoas discapacitadas. Afortunadamente a casa é moi xenerosa nas súas medidas e comunicacións, polo que foi posible acometer as obras necesarias.
(…) Decídese: manter a disposición dos espazos interiores, pois correspóndense, máis ou menos, cos que existían cando o poeta naceu e habitou a casa; acondicionar toda a planta baixa para usos públicos, agás a cociña, que se reserva para uso privado; considerar a planta piso como núcleo da Casa-Museo con preparación de espazos relacionados coa vida do poeta e coa elaboración da súa obra; e rehabilitar a escaleira facéndoa practicable.
A Casa-Museo intégrase nun percorrido que comeza no curral, espazo exterior previo, para visitar a continuación as diferentes dependencias das edificacións e das hortas. Pódese acceder independentemente á Biblioteca, ao Auditorio e ás Hortas. Faise compatible o uso da casa por un público maioritario, e a reserva de algunhas estancias para uso exclusivo de investigadores ou invitados da Fundación.
(CASABELLA LÓPEZ + DÍAZ VIEITES)
CASABELLA LÓPEZ, Xan + DÍAZ VIEITES, Xosé; “Casa-Museo Manuel María”, XVI Premios COAG: Candidaturas. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. Santiago de Compostela 2015.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl fr gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl en en fr es gl gl fr gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Vivenda Baltanás en Paderne
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Lugar de Paderne - 27324 Folgoso do Caurel, Lugo
42.658725, -7.188106 (mostrar ruta)
Rehabilitación de palleira para vivenda unifamiliar en Paderne.
Nunha paisaxe excepcional encóntrase unha antiga palleira cunha construción torpe na súa parte alta.
Derrúbase o novo e consérvanse os grosos muros de pedra sobre os que se constrúe unha estrutura de madeira. Abaixo os dormitorios e arriba o estar para mirar o espectáculo topográfico e de vexetación co recordo lóxico da casa Domínguez de Sota. Os muros de cachotería acubillan co seu grosor aos dormitorios e a estrutura de madeira ao estar, mostrándose ambas formas de facer e construír. A vivenda non ten intención de esconder nada, todo se evidencia. A planta superior adáptase a cada recuncho e sabe subir ou baixar para solucionar pequenas diferenzas e aproveitar tódolos espazos.
Arriba a estrutura de madeira que se repite con pequenas variacións y vaise deformando ao ritmo da traza dos muros, exhíbese e acompáñase de máis madeira: por dentro e por fóra. Abaixo a madeira forra e dá calidez aos espazos compactos e compartimentados de durmir. Arriba un espazo aberto e un gran oco arriba.
A vivenda disponse nunha espiral á que se accede dende un punto intermedio e ten o seu punto máis alto na cociña e o máis baixo nos dormitorios. O espazo continuo da planta alta fragméntase con dous cambios de altura que conseguen unha certa privacidade na entrada para logo mostrar a contundencia da paisaxe. O espazo é tan pequeno que calquera fragmentación provocaría unha suma de pequenas dependencias e o traballo estivo en mostrar uns límites no uso que non se acompañan de límites físicos.
Gañador dos Premios FAD de opinión. Barcelona 2011.
Obra seleccionada nos Premios de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea ou Premios Mies van der Rohe. Barcelona 2011.
Mención na XI Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo. Madrid 2011.
VV.AA.; “Casa en Paderne do Courel”, Arquitectura, número 360. Colexio Oficial de Arquitectos de Madrid. Madrid 2010. Páx.20-27.
VV.AA.; “Vivienda en Paderne”, Diseño Interior, número 223. Madrid 2011.
VV.AA.; “Casa Baltanás en Paderne”, On Diseño, número 320. Barcelona 2011.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl en en gl es es es gl fr gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl es gl gl gl es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Colexio de Farmacéuticos e Médicos de A Coruña
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Rego de Auga 29 - 15001 A Coruña, A Coruña
43.370475, -8.397976 (mostrar ruta)
Nivel de Protección Integral + Plan Especial de Protección e Reforma Interior da Cidade Vella e Pescadería.
Rehabilitación integral de edificio para sede do Colexio de Farmacéuticos e Médicos de A Coruña.
Colexio Oficial de Farmacéuticos + Colexio Oficial de Médicos da provincia de A Coruña
Gallego Fernández, José Manuel
O edificio, cuxa construción data do ano 1870 baixo a dirección de Juan de Ciórraga, presenta un deseño arquitectónico caracterizado pola gran nobreza dos seus elementos ornamentais: cornixas, soportais, galerías de madeira, impostas, molduras...
Na planta baixa sitúanse o portal e o baixo accesible dende a rúa Rego de Auga e dende o soportal da avenida da Mariña. As plantas superiores –primeira, segunda, terceira e baixocuberta– posúen unha estrutura similar, con galería ou balcóns nos seus extremos –exceptuando as plantas primeira e segunda no alzado cara á rúa Rego de Auga–.
No 1959 produciuse un primeiro cambio de uso e a ampliación –andares cuarto, quinto e baixocuberta– do edificio, para oficinas e sede do daquela Colexio Provincial de Médicos e de Farmacéuticos, posteriormente segregado nos dous colexios actuais.
A intervención sobre o edificio propón a rehabilitación integral da totalidade da edificación, actuando nunha primeira fase con tarefas de recuperación en zonas comúns como o portal, a caixa de escaleiras-ascensor, a cuberta, os forxados de madeira e de cerámica, as fachadas e o patio do inmoble –desaparecido e cegado nas sucesivas intervencións que tiveron lugar ao longo da vida útil do edificio–, ao tempo que se eliminan aquelas actuacións executadas que desvirtuaban as características da edificación. A reapertura do patio orixinal, busca desconxestionar e iluminar con luz natural os espazos centrais das plantas, ao tempo que se introduce un novo foco de interese visual no seu interior. Respéctanse e recupéranse aqueles elementos de relevancia patrimonial –escaleira, mosaicos, vidreiras–, integrándollos nas actuacións e operacións de recuperación dos espazos interiores. O proxecto esténdese particularmente á renovación de elementos estruturais, como son o reforzo e a nova execución de elementos da estrutura horizontal do inmoble, nas zonas en estado ruinoso.
As seguintes fases da obra habilitan dependencias do Colexio de Médicos organizadas nas dúas primeiras plantas do edificio, destinadas a usos expositivos, de reunión e ocio. O resto de alturas corresponde á sede do Colexio de Farmacéuticos, con usos de formación, administración, secretaría, recepción de colexiados, presidencia, sala de xuntas, laboratorio, centro de información do medicamento, arquivos e oficinas do colexio.
O aspecto más significativo das plantas do edificio é a notoria desproporción entre a fronte –6,50 m– e o fondo da parcela –38,00 m–. Este feito é moi relevante á hora de definir as dependencias do programa, posto que se considera moi importante evitar a presenza de elementos opacos que obstaculicen o paso da luz natural cara ao interior da edificación. Esta cuestión pode considerarse como o leit motiv da proposta, que organiza as plantas con elementos construtivos ou de mobiliario, permitindo o paso da luz natural sen construír tabiques opacos –á diferenza da actuación do ano 1959, que organizaba e distribuía as plantas quedando moi escuras as zonas interiores–. La recuperación do patio orixinal da edificación contribúe a iluminar áreas que doutra maneira presentarían un deseño máis lóbrego.
Deste xeito xurde a idea de encerrar en volumes de vidro os elementos que requiren representación, compacidade ou segregación, impedindo a súa lectura como elementos cegos. Estas caixas teñen unha definición de materiais que as singulariza do resto. Tamén se logra unha mellor eficacia no tendido das instalacións. O resto das áreas organízase como unha oficina aberta, con zonas de traballo separadas por estanterías con baldas abertas que contribúen a unha lectura espacial conxunta.
(…) En canto á intervención interior, vén precisada por actuacións de retirada de revestimentos nos muros medianeiros, deixando descuberta a cachotería de pedra, con operacións de consolidación, e limpeza (…). Nos falsos teitos, óptase por deixar vista a estrutura de madeira dos forxados en algunhas zonas, composta por vigas e pontóns de castiñeiro, moi expresiva, e en moi bo estado (…). A convivencia e o contraste das texturas irregulares da madeira e a pedra cos novos materiais contribúe a outorgar carácter á actuación, facendo convivir elementos actuais coas preexistencias (…).
En resumo, a intervención pretende resolver a organización e os requisitos de uso e actividade colexial aunando o funcional e o representativo. Os materiais, sistemas e acabados dispostos respectan a nobreza do inmoble e favorecen a súa luminosidade interior, eliminando no posible as compartimentacións e opacidades de intervencións anteriores.
(GALLEGO FERNÁNDEZ + PATIÑO EIRÍN)
Obra candidata aos XVI Premios COAG.
GALLEGO FERNÁNDEZ, José Manuel + PATIÑO EIRÍN, Andrés; “Rehabilitación integral de edificio para sede del Colegio de Farmacéuticos y Médicos de A Coruña”, XVI Premios COAG. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. 2014.
VV.AA.; “Edificio de los Colegios de Médicos y Farmacéuticos de A Coruña”, Grupo AlForo.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl es gl es gl es es gl es es gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Bon Xesús de Trandeiras
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Trandeiras - 32636 Xinzo de Limia , Ourense
42.102079, -7.659520 (mostrar ruta)
Inventariado. Edificio de interese tipolóxico e arquitectónico.
As orixes do mosteiro remóntanse á aparición dunha imaxe do Neno Xesús a uns cabaleiros portugueses, os cales construíron unha capela afamada e concorrida que motivaría a fundación do cenobio no ano 1520 polo prior de Xunqueira de Ambía: don Alonso de Piña. Tres anos máis tarde establecéronse os monxes franciscanos.
O edificio mantén en pé a igrexa e o claustro, que responden a tipoloxías e formas do primeiro renacemento, aínda que tamén conserva elementos góticos postmedievais: cubricións de crucería, abundancia de decoración de grotescos nas portadas e arcadas que achegan este edificio a formas utilizadas coetaneamente pola arte isabelina desenvolvida en Castela e pola manuelina en Portugal. O claustro –cuadrangular– presenta arcos conopiais que se apoian en columnas de fuste moldurado e rematadas en capiteis sinxelos pero elegantes con sobria decoración vexetal e/ou animal.
No 1668 o edificio foi pasto das lapas, supoñendo un grave deterioro para as súas fábricas e a reconstrución da igrexa –dunha soa nave e cabeceira poligonal–.
En tempos da Revolución Francesa, o mosteiro foi refuxio de moitos curas e bispos franceses. No 1809, durante a Guerra da Independencia, as tropas galas destruíron a igrexa e as súas imaxes, e mataron a sacerdotes, frades e paisanos. No 1813, un novo incendio arrasou os dormitorios, a cociña e o claustro. Pero trala desamortización, produciuse o abandono definitivo do conxunto e o inicio da súa decadencia. Foi vendido a particulares que empregaron as súas pedras para outras construcións.
Na actualidade, a igrexa –en relativo bo estado– aínda se utiliza para a celebración do culto, mentres que o resto da edificación se atopa nun lamentable estado de ruína. De feito, varias asociacións da comarca teñen denunciado o seu mal estado e propuxeron diversas alternativas para a súa recuperación. Entre as devanditas propostas, a administración municipal interesouse pola rehabilitación da torre sur ou Torre dos Gardas para aula didáctica de interpretación da natureza comarcal, encargándolle o proxecto ao arquitecto Mascareñas Nogueiras.
Pero a iniciativa semella que quedou no esquecemento; pois o tempo pasa, a ruína periga e a vexetación avanza.
C.V., A.; “Bon Xesús de Trandeiras”, La Voz de Galicia. Ourense, 13 de xullo de 2001.
EFE; “Seara pide programa de rehabilitación del monasterio Bon Xesús de Trandeiras”, Noticias Galicia. Lalín, 1 de abril de 2015.
VV.AA.; “Trandeiras. Precaución”, Dende a Limia. Limia, 1 de febreiro de 2013.
VV.AA.; “La rehabilitación de Trandeiras podría comenzar en el 2015”, Dende a Limia. Limia, 31 de decembro de 2014.
CONDE VALVÍS, Francisco; “El convento del Buen Xesús de La Limia”, Cuadernos de Estudios Gallegos, tomo 17. Santiago de Compostela 1962. Páx. 358-373.
COUCEIRO FREIJOMIL, Antonio; “Origen, fundación y primeros tiempos del Monasterio del Buen Jesús de Trandeiras”, Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Ourense, tomo XI, número 242. Ourense 1938. Páx. 503-511.
DE ARXILA, Ulmo; “Mosteiro do Bom Jesus de Trandeiras”, Patrimonio Galego.
GONZÁLEZ SUÁREZ, Fernando; “Las obras en el convento del Buen Jesús de La Limia a finales del siglo XVII”, Porta da Aira: revista de historia del arte orensano, número 2. Ourense 1989. Páx. 139-149.
VV.AA.; “Monasterio del Bon Xesús de Trandeiras”, Lista Roja del Patrimonio. Madrid.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl eo gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Premio XIII BEAU na ETSAC
Xornada de palestras na que participamos da man da Escola Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña co gallo do premio recibido na categoría de Divulgación e Transferencia Social na XIII Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo 2015.
Un total de sete galardóns da edición da XIII Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo recaeron entre profesores e/ou egresados da ETSA de A Coruña, polo que a Escola decidiu celebrar un evento cos premiados e finalistas:
Jesús Irisarri Castro e Guadalupe Piñera Manso (Irisarri + Piñera) foron premiados pola rehabilitación de catro edificios para os Rexistros da Propiedade de Vigo; pero non puideron asistir ao evento.
Juan Creus Andrade e Covadonga Carrasco López (Creus + Carrasco) foron premiados pola Casa Chao en Corcubión: a reinvención dunha vivenda de pouco máis de tres metros de ancho e dezaseis de fondo no extremo dunha mazá no casco histórico desta vila da Costa da Morte; a resolución con claridade da escena urbana, aportando unha visión renovada do modo de construír, sen esquecer a propia identidade, mediante referencias á historia e á cultura do lugar.
Carlos Quintáns Eiras foi finalista pola súa vivenda unifamiliar en Perbes, unha construción semisoterrada resolta en pedra, madeira e formigón, que se pecha aos curiosos pero que se abre ás fermosas vistas da ría de Betanzos.
Patricia Sabín Díaz e Enrique Blanco Lorenzo (Sabín + Blanco) foron seleccionados pola rehabilitación da Casa do Parque das Fragas do Eume, próxima ao mosteiro de Monfero e que eles coñecen co nome da Casa dos Caseiros. Unificando as construcións orixinais –unha vivenda, unha palleira e unha cuadra– crearon un único espazo fluído pero que se pode subdividir, con tódalas estancias interconectadas, pero sen que cada recuncho perda o seu carácter.
Logo foi o noso turno… e puidemos compartir cos presentes o premio na categoría de Divulgación e Transferencia Social polo noso labor de difusión das Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia.
Borja Díaz Carro, Tono García Mejuto e Sergio Suárez Sánchez foron premiados na categoría de Divulgación polo libro Arquitectura para la Educación Primaria en Mauritania da ong Alianza por la Solidaridad. A publicación describe como un proceso construtivo –tanto nas fases de deseño, xestión e mantemento– é importante nun contexto tan particular como é o da cooperación e, por outra banda, visualiza unha serie de edificacións realizadas ao longos dos últimos corenta anos en Mauritania.
Ángel Montero Pérez recibiu un galardón polo seu proxecto fin de carreira Torre P93, encadrado dentro do tema Torre de vivendas en Arteixo e titorado polo profesor Enrique Blanco. O proxecto propón non só solucionar as condicións de habitabilidade dentro dun entorno industrial, senón tamén responder –a través do programa– ás necesidades dunha contorna urbana cuxa segregación impide moitas das funcións sociais básicas que deberan darse no concello.
E para rematar as charlas, ademais dun pequeno ágape, contamos coa música dun trío de jazz.
Na nosa quenda de exposición, ademais de poñer rostro aos que estamos detrás desta plataforma de divulgación das Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia, quixemos destacar aos que para o noso entender son os aspectos máis innovadores que presenta Proxecto ARGA, e que o xurado así o soubo entender e valorar:
Ser pioneiros. Ata o momento non existía –nin existe– ningunha base de datos na que consultar tódalas Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia. E a través deste inventario, enchemos ese baleiro documental.
Para tódolos públicos. A información está exposta de xeito que permite unha consulta totalmente didáctica e sen necesidade de posuír uns coñecementos previos en materia de arquitectura e/ou rehabilitación.
Debate actual. Ao ser un espazo virtual, podemos apreciar a través das redes sociais e en tempo real, a actitude cara á nova arquitectura incorporada, xerando ese debate de opinións no que participan dende expertos na materia ata os usuarios desa edificación.
Proceso aberto. Este inventario, por unha banda é un proceso aberto xa que está en constante e continuo labor de actualización; e pola outra, é un proceso aberto a todos os que queirades colaborar connosco, ben para patrocinar a web, ben para mellorar e aumentar a calidade da información exposta.
Parabéns a tódol@s participantes… e grazas a tod@s por vir e acompañarnos nesta celebración.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl en gl en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Transcrición da entrevista concedida a Radio Cerna, o primeiro espazo radiofónico especializado en temática medioambiental e ecoloxista promovido pola Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia –Adega–, que naceu co obxectivo de dotar de formación e información sobre o medio ambiente no noso país.
¿Cómo definirías o Proxecto ARGA?
Proxecto ARGA é un espazo virtual, dixital (…) que pretende dar a coñecer e poñer en valor todas aquelas rehabilitacións que se fan en Galicia, ben arquitecturas históricas, ben arquitecturas que quedaron en desuso, monumentos abandonados… (…). Ser conscientes do que temos.
O Proxecto ARGA leva en funcionamento tres meses, pero xa leva cociñándose máis dun ano. ¿De onde se extraen eses datos que ata o momento estaban espallados e que agora se concentran nesa plataforma web?
Pois ou ben de arquivos municipais, de arquivos da Xunta, ou ben de arquivos históricos e da Universidade, de arquivos dos propios arquitectos... (…) Mesmo as propias páxinas web dos estudios de arquitectura teñen [exposta] a información que se precisa para formar parte do censo de Proxecto ARGA.
Esta xa é unha pregunta de materia de tese. Á vista de toda esta documentación, ¿cales consideras que son as conclusións que se poden extraer ao respecto da rehabilitación de edificios en Galiza?
Houbo un cambio. Antes había un edifico abandonado: recuperábase sen máis. Agora hai unha consciencia de que haxa unha correspondencia (…) entre o uso antigo e o uso novo. Pénsase máis o que se fai (…): é un pouco simplificar esta idea.
E logo, tense máis consciencia do Patrimonio como identidade. De feito, hai diversas asociacións culturais e veciñais que se dedican a poñer en valor o seu patrimonio (…), ben mediante actividades ou reclamándolle ás propias administracións a súa recuperación (…).
A sociedade implícase agora máis na rehabilitación de edificios patrimoniais e búscanse usos máis acordes coa esencia destes edificios, pero ¿a que causas obedece este cambio de mentalidade, que supoño, que tamén afecta aos profesionais da arquitectura?
Supoño que como todo é que maduramos.
Cando foi da Segunda Guerra Mundial había unhas necesidades, había outra maneira de pensar. Logo cando foi do traspaso de Autonomías existían outras necesidades: había edificios baleiros e facían falta edificios administrativos, entón decidiuse darlles un novo uso. Agora o que máis se precisan son [edificios con] usos sociais. (…) E se cadra é iso, entre a consciencia e a necesidade do momento, séguese a evolución natural, a evolución que existe.
Proxecto ARGA acolle todo tipo de edificios rehabilitados: públicos ou privados, históricos ou non. O único requirimento para poder ser acollido por ARGA é que tivese un cambio de uso. ¿Que tipo de usos se adoitan impulsar nestes edificios rehabilitados de Galiza?
Pois ultimamente parece que están de moda os usos sociais (…), pero tamén gañan seguidores, por así dicir, os usos hoteleiros. (…) Pero vai chegar un momento no que en lugar de ter edificios ou monumentos baleiros, o que teremos serán hoteis baleiros. (…) E volvemos ao mesmo: concienciación pero nos dous sentidos, tanto á hora de rehabilitar por algo que estea abandonado pero tamén para algo que lle dea continuidade. Non só cun novo uso se recupera, ten que haber un novo uso (…) que supoña a continuación da vida do edificio.
É que aquí realmente está o reto da rehabilitación de hoxe en día: dotar de usos que teñan continuidade. Pero con respecto aos criterios utilizados no proceso de rehabilitación e dende o punto de vista profesional, ¿tamén houbo un cambio de mentalidade, quizais cara métodos máis sostibles?
Si que se observa diferenza entre as rehabilitacións máis antigas e as máis actuais: teñen en conta o emprego de máis materiais e (…) máis respecto cara á conservación desa arquitectura herdada. Antes existían uns obxectivos que había que cumprir si ou si, e moitas veces ese monumento ou ese edificio pasaba a un segundo plano. Agora están como ao mesmo nivel, (…) tanto ese pasado que nos chega (…) en forma de arquitectura como ese futuro que se lle vai dar. Entón hai ese respecto, volvemos ao que dicía antes, esa continuidade. Antes a rehabilitación supoñía un punto e aparte; agora vemos esa continuidade tanto nos materiais, [como] nas técnicas, nos usos. Vemos esa (…) madurez das ideas e das intervencións, e iso é sostenibilidade.
A maioría das veces sae máis barato rehabilitar que construír de cero porque, ao fin e ao cabo, non deixa de ser un acto de reciclaxe, reciclaxe de edificios. ¿Pero cales son os límites que non se deben traspasar a través da rehabilitación para que non deixe de ser iso, reciclaxe?
Podemos falar (…), como dixemos antes, da Autenticidade, que procura ser a pedra angular desas intervencións ou da Identidade, algo co que nos sintamos identificados, que teñamos ese edificio como un símbolo e que se siga conservando.
Se se respectan eses valores, que hai máis, pero estes dous principais, se se conservan, [o edificio] segue a ter esa ligazón co pasado, esa continuidade da que volvemos falar.
De tódolos edificios rehabilitados que xa fuches introducindo en Proxecto ARGA, ¿cales dirías que conservan mellor esa autenticidade, esa identidade, eses valores que nunca deben de perderse ante unha rehabilitación?
Se cadra precisamente por iso, por esa conservación e respecto, diría a Torre Lombarda de Allariz, unha obra de César Portela, que antes era unha fábrica de coiros e agora é unha pousada. Aquí, de feito, a identidade que tiña non existía, era nula, non había esa consciencia… Bueno, o Patrimonio Industrial pódese dicir que é moi recente a súa concienciación. E esta intervención púxoa de manifesto, incluso se fixo un paseo do coiro e hai máis fábricas rehabilitadas no entorno do río.
E logo outra [rehabilitación] que foi moi premiada é o Centro de Recursos para Persoas con Discapacidade en Medelo, no concello de Silleda, e obra do estudio santiagués Arrokabe. Neste caso era unha antiga granxa, un exemplo de arquitectura tradicional galega, cun cambio de uso totalmente radical, alleo, que non ten nada que ver o que se dedica agora co que se dedicaba antes.
Calquera de nós pode participar en Proxecto ARGA fornecendo da información. ¿Como podemos axudar nós a construír ese inventario, ese censo de edificios rehabilitados?
Existen dúas opcións. (…) A primeira sería enviar rehabilitacións: (…) mesmo con dicir existe esta intervención, houbo este cambio de uso, antes era isto e agora dedícase a isto. Se se teñen planos, fotografías… canta máis información, moitísimo mellor. (…) E logo, hai outro formulario para aquelas arquitecturas (…) que están en situación de abandono (…) e dende aquí facemos (…) unha pequena chamada (…) de atención.
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl ca gl nl gl gl gl gl gl ar gl gl gl gl

text:
Proxecto ARGA - Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Anuncio publicado na páxina web da Escola Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña para informar da inauguración da nosa plataforma virtual e promocionala entre os diversos colectivos que compoñen a ETSAC.
O anuncio presenta Proxecto ARGA a través da cita de Martorell i Terrats que dá a benvida na nosa web.
Proxecto ARGA nace coa idea de recopilar e divulgar a Arquitectura Rehabilitada de Galicia:
Moitas construcións deixan de ter aplicación ao seu fin primitivo e, a non ser que se trate de monumentos de excepcional mérito, quedan no abandono. E así vanse perdendo en vilas e cidades os valores característicos dos tempos pasados, o aspecto típico que lle fora propio. A monotonía e o gris esténdense por todas partes (…). Un dos procedementos máis acertados, co que se obteñen resultados satisfactorios, é a adaptación daqueles edificios que perderon a súa utilidade primitiva a outro tipo de vida interna. O viño novo fermenta mellor entre madeiras vellas. A vida moderna entre paredes antigas semella distinguirse, mellorarse …
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar


langs: gl gl gl lt gl gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en gl gl gl es pt pt fr gl gl es pt pt fr gl gl gl en lt gl gl gl es es it gl pt pt es pt pt pt gl pt es es es gl en es en pt es pt es it en gl gl es en pt en gl gl pt gl es gl fr fr nl fr fr nl fr fr nl en nl en en en en de en en de de de de de de es es eu nl nl es es en en en en en en en en en en en fr en ru es es es es es es es es sl pl es sl en bn sl ta fr gl gl fr fr gl gl fr ru en en en en en en en en lt eo lt eo lt eo lt hbs_lat en en en en en en en en fi ja ja ja ja ja ja fr nl nl nl nl nl nl nl nl ru ru ru ru en ru ru fr es es es es es es es fr pl pl pl pl pl pl pl pl es es es es es es es es uk ru uk eu eu ru ru ru gl ar gl gl gl gl

text:
Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia Proxecto ARGA
O buscador devolverá resultados que conteñan todos os termos incluídos na busca, ata un máximo de catro. O resto serán ignorados. Considerarase un termo de busca cada palabra individual ou frase entrecomiñada.
Castelo de Donís, 3 - 27664 Cervantes , Lugo hotel palloza cervantes
Casa Rural Granero del Burro
A Peroxa 68 - 32150 A Peroxa , Ourense hotel vivenda a peroxa
Hotel AC Palacio del Carmen
Oblatas s/n - 15703 Santiago de Compostela, A Coruña hotel convento santiago de compostela
Hotel Monasterio de Aciveiro
Lugar de Aciveiro s/n - 36556 Forcarei, Pontevedra hotel mosteiro forcarei
Hotel Monumento Castelo de Maceda
Rúa do Castelo s/n - 32700 Maceda, Ourense hotel castelo maceda
Hotel Monumento Convento de San Benito
Praza de San Benito - 36780 A Guarda , Pontevedra hotel convento a guarda
Hotel Monumento Monasterio de San Clodio
Rúa San Clodio s/n - 32420 Leiro, Ourense hotel mosteiro leiro
Hotel Monumento San Francisco
Campillo de San Francisco 3 - 15705 Santiago de Compostela , A Coruña hotel convento santiago de compostela
Loureiros 6 - 15704 Santiago de Compostela, A Coruña hotel vivenda santiago de compostela
Hotel Pazo de Altamira
Altamira 18 - 15704 Santiago de Compostela, A Coruña hotel pazo vivenda santiago de compostela
Hotel Pazo de Lestrove
Fortunato Cruces s/n - 15891 Dodro, A Coruña hotel vivenda dodro
Hotel Pazo O Rial
Avenida de Vilanova 117 - 36611 Vilagarcía de Arousa , Pontevedra hotel vivenda vilagarcía de arousa
Hotel Rural Casa de Aldán
Avda. José Graña 20 - 36945 Porto de Aldán (Cangas), Pontevedra hotel fábrica cangas
Hotel Rural Dona Blanca
San Clodio s/n - 32420 Leiro , Ourense hotel vivenda leiro
Lugar de Vilavella - 32549 A Mezquita, Ourense hotel casa de postas cuartel a mesquita
Alfredo Nan s/n - 32664 Allariz , Ourense hotel fábrica allariz
Vivendas para Mozos en Monforte de Lemos
Praza Doutor Goyanes - 27400 Monforte de Lemos, Lugo vivenda hotel monforte de lemos
Imaxes etiquetadas con "hotel"
imaxe {0} de {1}
evitar autopistas evitar peaxes Aplicar