langs: gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl nl gl gl gl gl gl es gl gl gl en gl es gl en gl tr gl en gl es en gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl pl en en gl es en gl it ia pt it es gl es en es gl gl gl gl gl gl ceb en en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl it gl gl es it gl es es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl pl es gl gl gl gl cs en it gl en en en pl es gl gl cs en it pt gl gl el ms en en en gl es gl en en en en gl ceb gl en es es pl es es gl pt es gl en gl it gl en es pt en es gl es nl ceb war gl it es en es vi ur it fr fr gl es en fr it gl pt nl gl en en gl es gl nl pt fr gl fr de de ca ru nl ceb de en de fi ru ru gl en es gl es gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Salvador, O | Galegos no mundo
O Salvador é un país pouco máis grande que a metade de Galicia pero con máis do dobre de poboación. Ten a densidade poboacional máis alta de todo o continente americano.
A diversidade cultural é unha das principais características do país, onde se mesturan as culturas maya, lenca, nahua, ulúa, española e outros grupos étnicos minoritarios.
O seu nome en idioma indíxena é Cuscatlán que significa “terra de xoias”, e xoias son as que atopa o visitante cando coñece este pequeno país. Sobre todo, un atractivo turístico inmenso baseado no seu entorno natural, dunha beleza inigualable, e no seu clima. E tamén, nuns salvadoreños cálidos e sempre amables cos viaxeiros.
Recentemente O Salvador está experimentando un rexurdir importante da súa economía.
Ten 27 anos e é natural da Guarda. Antía chegou ao Salvador cunha Bolsa de Cooperantes do Estado Español, e leva un ano traballando alí. Destaca o carácter amable da xente, sempre sorrinte, e tamén a tranquilidade en comparación co ritmo estresante da vida en calquera país de Europa. Con Antía visitamos o peirao de pesca artesanal e algunhas das praias máis fermosas da zona.
Natural de Ourense, ten 39 anos e é biólogo. Chegou hai 7 meses para traballar cunha ONG española. En breve ten que volver a Galicia, así que trata de gozar ó máximo esta experiencia única. Xulio rompe cos tópicos e destaca o traballadora que é a xente no Salvador. Con el imos a Jiquilisco, á praia La Tirana en cayuco, e a xantar en Montecristo. Unha xornada natural moi completa.
É de Pontevedra, ten 32 anos e leva 5 no Salvador. Traballa como consultora para UNICEF, na xestión de organizacións sociais. O seu tempo libre dedícao a actividades culturais, moita praia e escapadas de fin de semana a vilas fóra da cidade. Con ela visitaremos o mercado da capital, un lugar cheo de vida onde se pode comprar de todo.
Natural de Samos, chegou ao Salvador escapando de facer o servizo militar en Marrocos. Agora ten 79 anos e leva 58 no lugar, onde preside unha importante empresa farmacéutica.
Ten 48 anos, é orixinal de Vigo e traballa no Banco Interamericano de Desarrollo. Vivía en Nova York cando foi enviada ao Salvador polas Nacións Unidas para supervisar os acordos de paz trala guerra civil. O que ía ser un lugar de paso converteuse no seu fogar, pois finalmente acabou casando cun comandante da guerrilla. Con Carmen faremos unha excursión á vila colonial de Suchitoto.
É de Triacastela (Lugo) e ten 31 anos. Viaxou ao Salvador para traballar como cooperante e xa leva un ano e medio alí. Gústalle que o Salvador sexa un país pequeno porque pódese coñecer ben en moi pouco tempo. Con ela coñeceremos o centro de San Salvador e faremos unha paradiña para tomar algo nun café interesante.
Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde setembro de 2016.)
O Salvador (en castelán: El Salvador) é un país de América Central. Limita ao norte e ao leste con Honduras, ao leste co golfo de Fonseca, ao sur co Océano Pacífico e ao oeste con Guatemala. A súa capital é San Salvador. Vostede ten que ter en conta que o 89% dos salvadoreños son mestizos, 9% brancos, e 2% indíxena.
Artigo principal: Historia do Salvador.
Os conquistadores españois que chegaron ao Salvador entre 1524 e 1525, viñan desde Guatemala logo de participar na conquista do México. Durante a colonia, O Salvador formou parte da Capitanía Xeneral de Guatemala, tamén coñecida como Reino de Guatemala. O territorio salvadoreño estivo dividido nas Alcaldías Maiores de San Salvador e Sonsonate. En 1811 e 1814 producíronse importantes levantamentos contra o dominio español que expresaron a inquietude independentista dos crioulos (a elite branca descendente de españois). Finalmente, as nacións da América Central conseguiron a súa independencia de España, o 15 de setembro de 1821[1]. O 1823 formouse a Federación Centro-Americana, composta polos actuais países da América Central: Guatemala, Honduras, O Salvador, Nicaragua e Costa Rica. O Salvador independizouse da federación o 1838.
Unha guerra civil de 12 anos, que custou as vidas de preto de 75 000 persoas, chegou á súa fin no 1992, cando o goberno de dereita e a guerrilla de esquerda asinaron un tratado que levou a reformas militares e políticas.
Artigo principal: Política do Salvador.
A Constitución de 1983 defíne o ordenamento legal básico do pais. Aí estabelécese que O Salvador é unha república democrática, representativa na que rexe o sistema presidencialista, cuxos tres órganos son o Órgano Executivo, encabezado polo Presidente da República e o seu Gabinete. O órgan Lexislativo, nomeado Asemblea Lexislativa de O Salvador (Unicameral) de 84 deputados, e o Órgano Xudicial, expresado na Corte Suprema de Xustiza, integrada por 15 maxistrados, sendo un deles electo como Presidente do Poder Xudicial.
O presidente é electo por sufraxio directo e dura no cargo 5 anos. Non pode ser reelixido no período seguinte. O partido Alianza Republicana Nacionalista (ARENA) ten o poder executivo desde 1989 e séguese a manter no seu cargo após catro períodos consecutivos.
Cos Acordos de Paz de Xapultepec (1992) creáronse a nova Policia Nacional Civil, a Procuradoría para a Defensa dos Dereitos Humanos, o Tribunal Supremo Electoral, déuselle vida legal como partido político á oposición de esquerda na forma do Fronte Farabundo Martí para a Liberación Nacional (FMLN) e redefiniuse o papel do exército, reservado para a defensa da soberanía e a integridade territorial. Tamén se suprimiron algúns corpos de seguridade que estaban ao mando do exército, como foron a Garda Nacional, a Policía de Facenda e os Batallóns especiais formados para manteren a guerra contra a insurxencia dos anos 80.
Artigo principal: Subdivisións do Salvador.
O Salvador está dividido en 3 zonas (Zona Occidental, Zona Oriental e Zona Paracentral) e 14 departamentos. Os departamentos, segundo a zona, son:
Santa Ana, O Salvador
Departamento de San Salvador
La Paz, O Salvador
Artigo principal: Xeografía do Salvador.
O releve do Salvador está composto dunha meseta central pouco elevada (de 400 a 800 m de altitude) recortada por vales fluviais e recuberta de numerosos volcáns (Santa Ana, San Vicente, San Salvador, Tecapa, Conchagua, Ilamatepec), dos cales algúns están aínda activos. A parte máis elevada do país sitúase no norte, no monte El Pital (2.730 m). A estreita franxa costeira que bordea o océano Pacífico non supera os 25 km de ancho. O Lempa, que é parcialmente navegábel, é o principal río do país.
O clima do Salvador é tropical, cunha estación seca (novembro a abril) e unha estación húmida (maio a outubro). Atópase, segundo a altitude, terras quentes, ata 800 m, terras tempadas, ata 1800 m e, máis alá, terras xeadas. A temperatura anual medio da capital, San Salvador, é de arredor de 24 °C.
As cidades máis importantes do Salvador son:
San Salvador, a capital
Artigo principal: Economía do Salvador.
A economía do Salvador experimentou unha mestura de resultados durante o goberno do partido ARENA nas iniciativas do mercado libre e o modelo de xerencia fiscal que inclúen a privatización do sistema de actividades bancarias, as telecomunicacións, as pensións públicas, a distribución eléctrica, e unha parte da xeración eléctrica, redución dos aranceis, eliminación dos controis de prezos e subsidios, e unha aplicación mellorada dos dereitos de propiedade intelectual. O PIB estivo a crecer nun paso constante pero modesto despois da sinatura dos Acordos de Paz en 1992, nun ambiente de estabilidade macroeconómica.
Un problema que O Salvador enfronta é a desigualdade económica da distribución das ganancias persoais. No 1999, a quinta parte da poboación máis rica recibiu o 45 % dos beneficios, mentres que a quinta parte máis pobre recibiu soamente o 5,6 %.
Desde o mes de decembro de 1999, as reservas internacionais netas igualaron aos 1.8 mil millóns de dólares. Tendo este almacenador intermediario de moeda forte para traballar, o Goberno do Salvador, emprendeu un plan monetario da integración que comezaba o 1 de xaneiro do 2001, polo cal o dólar dos Estados Unidos se converteu en moeda de curso legal xunto ao colón salvadoreño, e toda a contabilidade formal foi emprendida nos dólares. Deste xeito, o goberno limitou formalmente a súa posibilidade de poñer políticas monetarias sobre o mercado para influír variábeis a curto prazo na economía. Desde 2001, o colón deixou de circular e agora xa non se utiliza para facer transaccións; porén, algúns almacéns aínda informan ao público de prezos en colóns e á vez en dólares.
En xeral, a poboación apoiou o cambio do colón ao dólar, se ben os salarios seguen sendo iguais a pesar de que creceu o prezo da maioría dos produtos. O cambio ao dólar axudou a baixar os intereses nos créditos, co que moitas persoas tiveron acceso a créditos para compraren unha casa ou un automóbil. Os sectores políticos da esquerda foron moi críticos no proceso de dolarización, o cal unicamente favorece ás empresas do sector financeiro.
Actualmente, a economía está máis orientada cara á manufactura e aos servizos, en lugar da agricultura (cultivo do café). As súas principais industrias son a de alimentos e bebidas, produtos do petróleo, tabaco, produtos químicos, téxtiles e mobles.
Artigo principal: Demografía do Salvador.
Por favor, axuda na mellora deste artigo ou sección ampliando a información que achega.
Se cadra, podes atopar máis información na páxina de conversa.
Artigo principal: Cultura do Salvador.
Por favor, axuda na mellora deste artigo ou sección ampliando a información que achega.
Se cadra, podes atopar máis información na páxina de conversa.
Día de la Mujer
Día de la Cruz
Día de la Madre
4, 5 e 6 de agosto
Día de la Independencia
Día de la Raza
Día de Tódolos Santos
↑ Embaixada d'El Salvador nos EE. UU., De la Civilización a la Independencia, consultado o 29 de marzo de 2007
Commons ten máis contidos multimedia sobre:  O Salvador
Países do mundo  · América central
Países do mundo  · América
Saint Kitts e Nevis
San Vicente e Granadinas
Illa de San Martiño
Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur
ISNI: 0001 2375 2529 0000 0001 2375 2529
Alba González GallegoSalvador, O08.07.2014


document_lang: gl

langs: es es es en es en

text: Micro-hostal restaurante "La Puerta del Perdón"


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl gl es gl en gl gl gl gl gl sv gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Non paramos! Hoxe sae o equipo cara Atenas, Sicilia e Tánxer. Como sempre nas saídas, ben guapos, a ver que tal levan a calor neses destinos! Ademais hoxe queremos presentarvos á máis recente incorporación de Galegos No Mundo: Fernando Dans, o novo reporteiro gráfico! Galegos de Atenas, Sicilia e Tánxer, alá imos!!
Cando falamos de GOOGLE pensamos na nube, na Rede, algo inmaterial… pero aquí o equipo de Galegos No Mundo pasou pola súa sede en Mountain View (California) e mandounos esta foto!
Para que non se poñan celosos, subimos a foto do outro equipo. Ala van! E como xa dixemos a semana pasada, mirade que boas caras teñen, a ver se volven igual de guapos despois de estar gravando nos ÁNXELES, SAN FRANCISCO, VANCOUVER e HOUSTON! Non vos dan ningunha pena, a que non?
Primeira parada: Düsseldorf! Aquí está o primeiro equipo que sae hoxe de viaxe. Mirade que guapos van, a ver se traen estas cariñas despois de pasar tamén por Budapest, Xenebra e Bordeos! Boa Viaxe!!


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl gl en gl en es gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Concurso | Galegos no mundo
Mediante o concurso Viaxa con Galegos No Mundo queremos premiar aos nosos espectadores cunha viaxe inesquecible. Participar é moi sinxelo, só hai que estar pendente dos novos programas, neles aparecerá unha pregunta que faga referencia a algún detalle da emisión. A través do formulario que aparecerá na nosa páxina web podedes participar no sorteo. Estade atentos aos novos programas e sorte!


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl es es es fr gl gl fr gl pt gl es gl gl gl gl gl nl gl en gl es en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it it en de de it de de de gl de it de en de de de de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es es gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl uk es es uk en es uk en en uk uk gl en uk uk uk uk es es es ar uk uk uk uk gl gl gl es pl es gl gl gl gl gl es gl gl gl gl es es gl es gl gl it cs en it gl es eo es sk pt en hu en es pt pt gl fr es fr sv es pl eo it gl es cs pt gl it es en gl fr bar ru en gl ru en sv en ru en fi ja pt ru fr gl cs gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Varsovia | Galegos no mundo
A historia recente de Varsovia é tráxica. Foi arrasada durante a II Guerra Mundial e o recordo dese momento histórico segue vivo na memoria da cidade. Por iso ten un casco antigo moi especial, pois foi reconstruído de novo pedra a pedra, e tan ben feito, que a Unesco declarouno Patrimonio da Humanidade. Os seus pazos e edificios históricos chaman a atención dos visitantes. A cidade conta tamén con multitude de parques grandes e ben coidados onde os varsovianos gustan de facer exercicio ou pasear. A día de hoxe Varsovia converteuse nunha cidade moderna e chea de vida. Abundan os rañaceos na súa zona comercial e é todo un referente económico en Europa xa que moitas empresas e axencias internacionais teñen a súa sede aquí.
Ten 25 anos e é de Ferrol. Traballa de profesora de español en Varsovia. Chegou alí cunha bolsa Erasmus, pero quedou para traballar e mellorar o seu polaco. Achegámonos á escola de español na que traballa e imos con ela a facer unhas compras pola zona máis comercial.
Atopou á súa parella en Varsovia cando foi estudar e agora xa leva 5 anos. Natural de Tui, Telmo coordina e dá clases nunha Escola. Con el coñecemos a zona comunista de Varsovia, na que hai moito que ver.
É de Vigo e ten 30 anos. Fixo as oposicións para mestre pero non tivo sorte e decidiu emigrar. Agora é profesor de español. Dende que chegou a Varsovia tenta coñecer ao máximo a cidade e outras partes do país. Con Eduardo imos a un mercado de antigüidades, ao Museo da Sublevación, e tamén, de festa nocturna.
Ten 56 anos, é de Anllo (Lugo), e leva 6 traballando en Varsovia como directivo dunha empresa. Antes estivo traballando co antigo ministro José Antonio Alonso, e tivo un cargo na Policía Nacional. Non vivira fóra de Galicia antes, polo que os comezos en Varsovia foron complicados: a comida, o clima, o novo entorno de traballo… A súa muller tamén atopou traballo na embaixada e xa foi vivir con el. Con Gil Arias damos un paseo e vemos o Pazo de Belvedere e o chamado Pazo sobre a Auga.
É natural de Vigo, ten 31 anos e leva un ano en Varsovia. Estudou filoloxía galega e traballa como lectora na Universidade. Di que marchou case sen pensalo, e cando see deu conta xa estaba alí coa neve ata os xeonllos. Ela di que cambia a neve pola humidade de Santiago. Con Ana visitamos o Campus Universitario e o Barrio de Praga.
Ten 40 anos, é de Silleda, e traballa como mestre na Universidade de Varsovia. Non lle gusta nada o estrés da cidade pero encántalle a vida anónima do estranxeiro porque di que ademais alí son ben recibidos. Coñece moi ben a gastronomía polaca, por iso imos xantar con el e maila súa muller, que é polaca.
Varsovia[1][2] (en polaco: Warszawa, [varˈʂava] (AFI),  escoitar; en alemán: Warschau) é a capital e cidade máis poboada de Polonia. A cidade atópase na chaira do río Vístula no corazón da rexión de Mazowsze (da que tamén é capital), aproximadamente a medio camiño tanto da costa do mar Báltico coma dos Montes Cárpatos. A súa poboación no ano 2017 era de 1 753 977 persoas, cunha área metropolitana de preto de 3,1 millóns de persoas.[3] A área total da cidade abrangue 519,9 km2, e a aglomeración 6.100,43 km2 (Área metropolitana de Varsovia, Obszar Metropolitalny Warszawy). Varsovia é a oitava maior cidade da Unión Europea.
A cidade ten numerosas industrias, entre elas de manufacturados, enxeñaría eléctrica e automóbil, é sede de 66 institucións de ensino superior, incluíndo a Universidade de Varsovia e a Universidade Tecnolóxica de Varsovia, a Escola Superior de Negocios, e unha Academia Médica. En Varsovia hai máis de 30 teatros, entre eles o Teatro e Ópera Nacionais e a Orquestra Filharmónica Nacional.
O nome da cidade deu lugar ao Pacto de Varsovia, á Convención de Varsovia, ao Tratado de Varsovia e ao chamado Levantamento de Varsovia.
Varsovia é o nome latino da cidade, que deriva do polaco Warszawa. A palabra Warszawa parece ser unha evolución de Warszewa ou Warszowa, isto é "pertencente a Warsz".[4]
A etimoloxía popular relaciona o nome da cidade co dun pescador chamado Wars, que estaría casado cunha serea de nome Sawa (de aí o escudo da vila).[5] En verdade, Warsz foi un nobre que ostentou o señorío dunha vila próxima a cidade (Mariensztat) nos séculos XII-XIII.[6]
O nome oficial de Varsovia é Miasto Stołeczne Warszawa ("Varsovia Cidade Capital").[7]
As primeiras comunidades que se estableceron no emprazamento ocupado actualmente por Varsovia foron Bródno (fundada entre os séculos IX e X) e Jazdów (fundada entre os séculos XII e XIII). Despois de que Jazdów fose invadida, estableceuse un novo emprazamento semellante nunha pequena vila de pescadores chamada Warszowa. A comezos do século XIV a vila converteuse en parte das posesións dos Duques de Masovia, converténdose na capital de Masovia en 1413. Trala desaparición dos gobernantes do ducado, ao non ter descendencia, o ducado foi engadido á Coroa de Polonia en 1526. En 1529 Varsovia converteuse por primeira vez na sede do Parlamento polaco, dun xeito permanente a partir de 1569. En 1573 a cidade deu o seu nome á Confederación de Varsovia, a cal establecía a liberdade relixiosa na República das Dúas Nacións.
Grazas á súa proximidade entre as dúas capitais da República das Dúas Nacións, Vilnius e Cracovia, Varsovia converteuse na capital da República, e, en 1596 na capital da Coroa polaca cando o rei Sexismundo III Vasa cambiou a súa corte dende Cracovia. Varsovia seguiu sendo a capital da República ata 1795, cando foi anexionada poloReino de Prusia, converténdose entón na capital da provincia de Prusia do Sur. En 1807 converteuse na capital do Ducado de Varsovia, trala liberación da cidade polas tropas de Napoleón. Tralo Congreso de Viena de 1815, Varsovia converteuse na capital do Reino de Polonia, unha monarquía constitucional unida ao Imperio Ruso baixo unha unión persoal. En 1816 foi inaugurada a Real Universidade de Varsovia foi establecida en 1816.
Debido as reiteradas violacións da constitución polaca por parte dos rusos, prodúcese no 1830 o Levantamento de novembro. O enfrontamento ruso-polaco o longo de 1831 remataría coa derrota dos segundos e supuxo o cesamento da autonomía do Reino de Polonia. O 27 de febreiro de 1861 unha multitude de varsovianos que protestaba contra a ocupación rusa é tiroteado polas tropas rusas, morrendo cinco persoas. Máis adiante, no 1863-1864 Varsovia será a sede do goberno polaco clandestino.
Varsovia florece no último cuarto do século XIX baixo o mandato do alcalde Sokrates Starynkiewicz (1875–92), un xeneral ruso nomeado polo Tsar Alexandre III. Neste tempo proxéctanse as primeiras redes de saneamento e traída de auga, deseñadas e construídas polo enxeñeiro inglés William Lindley e máis o seu fillo William Heerlein Lindley, así como a expansión e modernización do trasporte público, iluminación nocturna e rede de gas.
En 1918 Polonia declara a súa independencia e Varsovia convértese na capital da Segunda República de Polonia. Neste contexto prodúcese a Guerra Polaco-Soviética que vive o seu episodio determinante nas aforas da cidade: A Batalla de Varsovia de 1920 que se produce nos arredores da capital, nas súas defensas orientais. A vitoria das forzas polonesas frea o avance soviético, permite a contra-ofensiva polaca e obrigará en último termo a Rusia a firmar a paz de Riga de 1921, na que se fixan as fronteiras entre ambos estados para o Período entre-guerras.
Durante a Segunda Guerra Mundial a Polonia central, incluíndo Varsovia, pasa a formar parte do Goberno Xeral da Polonia ocupada, un protectorado Nazi. Tódolos centros de educación secundaria ou superior son pechados, e os xudeus (varios centos de milleiros) da cidade son concentrados no Gueto. Co paso do tempo os alemáns tratarán de evacuar a tódolos xudeus cara os campos de exterminio, producíndose o Levantamento do Gueto de Varsovia, no que os sobreviventes do gueto en inferioridade numérica e de armamento manteñen a loita durante case un mes, sendo finalmente masacrados na práctica totalidade.
Barbacana da cidade vella
En xullo do 1944 o Exército Vermello entrara bastante no territorio polaco, premendo aos alemáns que se retiran cara Varsovia. No coñecemento de que Stalin non é partidario dunha Polonia forte e independente, o Goberno polaco no exilio con sede en Londres ordena ao exército clandestino (Armia Krajowa, AK) que tome o control da cidade antes de que os soviéticos cheguen a ela. Así, o 1 de agosto do 1944, ante o rápido avance das tropas soviéticas cara a cidade o AK comeza o Levantamento de Varsovia co apoio da poboación local.
Inicialmente o Levantamento planeárase para unha loita de 48 horas, mais prolongouse ate 63 días, cando finalmente capitula o AK. Os combatentes que se renden aos alemáns son considerados por estes coma "prisioneiros de guerra" e enviados a campos específicos en Alemaña. A poboación civil da cidade é evacuada e Hitler, a pesar dos termos expresados na capitulación, ordena arrasar Varsovia ate os cementos, unha vez queimados ou levados a Alemaña, os tesouros dos seus museos e bibliotecas. Preto do 85% da cidade ficou derruída, incluíndo o centro histórico e o castelo real.
Aspecto da cidade en xaneiro do 1945
Para cando o AK se rendeu aos alemáns, xa o Exercito Soviético tomara o distrito de Praga> (barrio da capital que se sitúa na marxe dereita do río Vístula), onde agardou ate recibir a orde para cruzar. O mandado chegou o 17 de xaneiro de 1945, e a unidade que tivo a honra de liberar os entullos da que fora a capital de Polonia foi o I Exército do Ludowe Wojsko Polskie (LWD, en galego Exército Popular Polaco, nótese que a pesar do nome era unha unidade do Exército Vermello), que encabezaba a Ofensiva Vístula-Oder nese sector da fronte. Sinalar que a pesar de combater contra os Nazis, os efectivos do Armia Krajowa que foron apresados polo NKVD eran considerados perigosos, sendo en moitos casos deportados a Siberia, encarcerados durante anos ou executados.
Despois da Guerra, o goberno comunista de Bolesław Bierut fixo de Varsovia a capital da "nova" República Popular de Polonia, e comezou a súa reconstrución e repoboación. Ante a escaseza de vivendas levantáronse barrios enteiros de edificios prefabricados. Desta época é tamén o Pałac Kultury i Nauki (O Pazo da Cultura e a Ciencia), un rañaceos rematado en 1955 que domina o centro da cidade e que foi un agasallo da URSS aos polacos. Ao mesmo tempo moitas das rúas históricas, edificios e igrexas de antes da Guerra foron restaurados ou construídos novamente, respectando a súa forma e acabados orixinais. Este labor de reconstrución foi recoñecido pola UNESCO, que en 1980 inscribiu o centro histórico da cidade na lista do Patrimonio da Humanidade.
A partir da segunda metade do século XVII, o emblema da cidade é unha serea coa espada e un protector nas mans, que representa a criatura que - segundo as lendas - ordenou fundar a cidade.
Comparación dos arrabaldes da cidade en 1939 e na actualidade
Varsovia foi historicamente centro de inmigración interna e externa, especialmente de Europa do leste. Durante 300 anos foi a maior capital europea situada ao leste de París, do que lle vén o alcume de París do Leste. Demograficamente foi a cidade máis diversa de Polonia, chegando a ser no pasado un 20% da poboación de orixe xudía ou non polaca. Trala Segunda Guerra Mundial desapareceu case toda esta poboación, quedando minguada esta porcentaxe. Na actualidade a maioría da poboación nada fóra de Varsovia e de orixe polaca.
No 2007 Varsovia atopábase no posto 67[8] das cidades máis caras do mundo para vivir.
A cidade de Varsovia non é só fogar de moitas das institucións nacionais e axencias do goberno, en Varsovia tamén se atopan as sede de moitas empresas nacionais e internacionais. No ano 2003 rexistráronse na cidade 268.307 compañías. A participación financeira de investidores estranxeiros no desenvolvemento da cidade estimouse no 2002 en arredor 650 millóns de euros. Varsovia produce máis do 15% dos ingresos nacionais de Polonia. O GDP (PPP) per capita de Varsovia foi de $28,000 no 2005. No mesmo ano, a taxa de desemprego da cidade era unha das menores de Polonia atopándose por baixo do 3%; e a recadación por impostos directos e indirectos roldou os 8.740.882.000 złotys, na cidade.
É frecuente escoitar que Varsovia é xunto con Frankfurt, Londres e París, unha das cidades máis "altas" de Europa. Nela encontramos once dos maiores rañaceos do país, sendo nove deles edificios de oficinas. A construción máis alta é o Pazo da Cultura e da Ciencia (Pałac Kultury i Nauki), situado no centro da cidade, e que é o cuarto edificio máis alto da UE
Varsovia tamén é sede de Frontex (Axencia Europea de Xestión da Cooperación Operacional nas Fronteiras Externas dos Estados-Membros da Unión Europea).
Edificio da Bolsa desde 1876 ate 1939.
Varsovia foi sede dun mercado de valores desde 1817, mais en 1945, a causa dos cambios políticos que se produciron tras a Segunda Guerra Mundial, este non volveu abrir. Houbo que esperar até abril de 1991 para ver de novo en funcionamento á Bolsa de Varsovia, xa unha vez reintroducida a economía de libre mercado. Hoxe a Bolsa de Varsovia é a maior de Polonia, con máis de 300 compañías representadas e unha capitalización de 440.920 millóns de dólares (US) a día 28 de decembro do 2007.[9]
Como anécdota sinalar que antes de que entrase en funcionamento a nova sede da bolsa no ano 2000, a sesións celebrábanse nun edificio que antes do 1991 fóra a central do PZPR (Partido Obreiro Unificado de Polonia).[10].
Durante a reconstrución da cidade despois da Segunda Guerra Mundial as autoridades comunistas decidiron converter a cidade nun gran centro industrial: construíronse grandes e numerosas fábricas nos arredores e na propia Varsovia, destacando o complexo de Huta (Metalurxia) onde se crearon dúas fábricas de autos e unha metalúrxica.
Coa deterioración da economía comunista estas factorías perderon importancia e a moitas quebraron no a partir do 1989 (fin da República Popular de Polonia). Hoxe a Arcelor Warszawa Steel Mill (antes Huta Warszawa) é a única das grandes fábricas que permanece, xunto coa Fabryka Samochodów Osobowych (FSO) onde se fabrican automóbiles principalmente para a exportación (hoxe Chrevolet-Daewoo), pero que tamén se venden en Polonia coa marca FSO.
Fachada da Terminal 2
Recollida de maletas da Terminal 2
Tranvía novo de Varsovia
Estación de metro Plac Wilsona
En xeral o transporte público e barato en Polonia, sobre todo para os estudantes, os calen poden recibir ata un 50% de desconto. Porén, este desconto non é aplicable ao transporte nocturno.
O principal aeroporto de Polonia, o Aeroporto Frédéric Chopin de Varsovia atópase a 10 km do centro da cidade. Antigamente coñecido como Aeroporto internacional de Okęcie, o seu nome actual vén do famoso compositor polaco Frédéric Chopin. Con máis de 100 voos nacionais e internacionais ao día e 9.268.551 pasaxeiros no 2007 (en torno ao 50% do tráfico de pasaxeiros do país), é de lonxe o maior aeroporto polaco. A principal terminal do aeroporto é a Terminal 1. Xunto a esta terminal atópase a terminal Etiuda dende a cal operan os voos de baixo custo. Os voos nacionais operan dende a terminal nacional, adxunta á Terminal 1. A Terminal 2 foi inaugurada no 2008 coa previsión de incrementar a capacidade do aeroporto en 6 millóns de viaxeiros.
Na actualidade existen plans de converter o antigo aeródromo militar Modlin, situado a 20 km ao norte de Varsovia, nun aeroporto de compañías de baixo custo, e voos chárter. A curto prazo agárdase que se poida comezar a empregar no ano 2009 como data máis temperá, agárdase que o aeroporto teña unha capacidade comprendida entre os 2 e os 3 millóns de pasaxeiros.
Tamén existen plans de construír un novo aeroporto internacional, aínda que non se sabe cal vai ser a súa localización.
A primeira liña de tranvía de Varsovia abriu o 11 de decembro de 1866. O derradeiro servizo de tranvía tirado por cabalos finalizou o 26 de marzo de 1908. No período comprendido entre as dúas guerras mundiais, a rede de tranvías foi nacionalizada e espallada por toda a cidade. Trala invasión de Polonia en 1939 os servizos foron detidos debido ás perdas acontecidas durante a guerra. Porén, en 1940 os servizo de tranvías volveu a pórse en marcha. En 1941 establecéronse as novas cores dos transportes (amarelo e vermello, como a bandeira de Varsovia).
Durante o levantamento de Varsovia a rede de tranvías foi esnaquizada. Porén, o 20 de xuño de 1945 volveu a funcionar.
Trala Segunda Guerra Mundial a rede de tranvías de Varsovia mellorou considerablemente. As vías espalláronse por tódolos arrabaldes da cidade. Porén, durante os anos sesenta, as políticas polacas e soviéticas de emprego do petróleo soviético fixeron que se acurtasen as liñas de tranvía e se puxeran en marcha máis autobuses.
Na actualidade a compañía Tramwaje Warszawskie posúe 863 tranvías que percorren uns 470 km de vías. Na cidade existen outras 20 liñas de tranvía que son empregadas en ocasións especiais (como no Día de tódolos santos).
O metro de Varsovia (Metro Warszawskie) é un dos máis novos de Europa e o único do país. Foi inaugurado en 1995 e esta formado por unha soa liña de 11 km, a cal se atopa en obras e une o centro da cidade coas densamente poboadas aforas da cidade. Existen plans de ampliación da rede de metro con novas liñas encanto se remate a liña existente.
En Varsovia existe un servizo regular de autobuses que une o aeroporto Okecie co centro da cidade. O autobús 175 fai o traxecto entre o centro e o aeroporto. O autobús 188 percorre o traxecto entre o aeroporto e o barrio de Praga.[11].
Os taxis teñen unhas das tarifas máis baixas de Europa, estes teñen paradas oficiais. Os taxis de Varsovia non teñen unha cor determinada, o seu único distintivo é unha liña amarela e vermella, o escuro da cidade e o signo do taxi no teito do automóbil.
— A Haia (1991).
— Illa de Francia (1990).[Cómpre referencia]
— San Petersburgo (1997).
— Tel Aviv (1992).
↑ 1,0 1,1 Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para varsoviano.
↑ López Martínez, María Cruz (2005). Gran dicionario século 21 da lingua galega. Editorial Galaxia. p. 1446. ISBN 9788482893419.
↑ "Population on 1 January by age groups and sex - functional urban areas". Eurostat (en inglés).
↑ Kazimierz Rymut (2006.). Nazwy miast Polski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. ISBN 83-04-02436-5.
↑ "The Warsaw Mermaid". Consultado o 11 de febreiro de 2008.
↑ "Historia Warszawy" (en polaco). Arquivado dende o orixinal o 13 de maio de 2010. Consultado o 11 de febreiro de 2008.
↑ "Ustawa o ustroju miasta stołecznego Warszawy". www.prawo.lex.pl. Arquivado dende o orixinal o 01 de xaneiro de 2007. Consultado o 15 de xullo de 2008.
↑ Economist Intelligence Unit report [1] consultado o 15 de xuño de 2007
↑ "Platinum Partner: Warsaw Stock Exchange". www.tmtevents.eu. Consultado o 28 de xullo de 2008.
↑ "Tourism". www.poland.gov.pl. Consultado o 28 de xullo de 2008.
Commons ten máis contidos multimedia sobre:  Varsovia
UNESCO – Patrimonio Mundial - Centro Histórico de Varsovia
Compañía do trasporte urbano
Capitais dos países membros da Unión Europea


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl es gl es gl ca gl gl gl eo gl en gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl de es de en gl en es gl gl gl gl gl ast de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl de en lb it en en gl de nl en de en es en ceb en en sv de cs de de de de fr fr ca it de fr de es de en de de en de en de fi de de de de de en de de gl en de es gl hbs_lat de en en en ceb en gl de de de es es gl de de de de de de de de de gl gl gl gl de es de es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl pt pt pt pt pt gl gl gl es gl gl ca lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl de en en gl es en pt it en sv pl gl gl gl gl es gl fr gl es gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Múnic, é unha cidade do sur de Alemaña pertencente ao Estado Federado de Baviera. Conta cunha poboación de 1, 3 millóns de habitantes, case a metade que toda Galicia, e foi cualificada no 2009 como a cidade con mellor calidade de vida de Alemaña.
Pero se por algo é coñecida esta cidade é polo seu equipo de fútbol, o Bayern, o mellor de Alemaña e con seguidores por todo o mundo. Ademais en Múnic atópanse centros deportivos de primeira orde, como o Parque Olímpico, construído para os Xogos Olímpicos de 1972, e o Allianz Arena, estadio ultramoderno construído para a Copa Mundial de Fútbol de 2006.
Múnic é unha cidade moderna pero cunha longa tradición, cultural e deportiva, e non existe lugar mellor para tomar unha boa cervexa ao aire libre, de feito aquí celébrase cada ano o mundialmente coñecido Oktober Festk ou Festival do Outono.
Ten 65 anos e é de Toén, en Ourense. Xa leva 47 anos en Múnic, onde está moi integrado. Traballou para a Siemens e agora está xubilado, con tempo para unha das cousas que máis lle gusta: andar en bicicleta pola cidade. Alfonso lévanos a coñecer o Museo da BMW, onde veremos os modelos máis espectaculares, o estadio de fútbol do Bayern de Múnic e o Palacio de Nymphenburg.
Chegou a Múnic cunha bolsa de investigación sobre dereitos de autor. Esta avogada de 32 anos leva un ano na cidade, e xa coñece todos os segredos e recunchos que fan de Múnic unha das urbes máis visitadas de Alemaña. Por iso ninguén mellor ca ela para amosarnos lugares e prazas como Odeon Platz, Marienplatz, o mercado Viktualen Market, a Catedral e a Milla de Ouro Maximilian Strasse.
Ten 26 anos, é de Cambre e leva un ano en Múnic. Está traballando de enxeñeira construíndo pontes para a rede ferroviaria alemá, xa que ela é enxeñeira de obras públicas. Berta non ten reparo en amosarnos a cultura alemá máis tradicional, coma os traxes ou a comida típica. Pero ademais visitaremos con ela o Parque Olímpico e un mercado ecolóxico.
É veciño de Santiago de Compostela, ten 23 anos e está facendo en Múnic prácticas de márketing deportivo. Daniel explícanos que alí, en canto hai bo tempo, énchense os parques de xente facendo todo tipo de actividades. Nós imos dar unha volta con el polo máis grande de Europa e un dos máis grandes do mundo: o Englischer Garten.
É un ourensán máis que integrado no país xermano. Faremos unha excursión con el para coñecer a rexión de Baviera, unha das zonas máis ricas de Alemaña, repleta de lagos, castelos, prados e montañas. Veremos o Castelo de Neuschwanstein e como estabamos tan cerca, fomos botar gasolina a Austria.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Múnic (homónimos).
Múnic (en alemán: München, [ˈmʏnçn̩] (AFI),  escoitar; en bávaro Minga) é a capital do estado (Bundesland) de Baviera. É, tras Berlín e Hamburgo, a terceira cidade en tamaño de Alemaña, cunha poboación duns 1.261.000 habitantes (2003). Está á beira do río Isar. Coñecida nalgúns ámbitos polo seu equipo de fútbol (o Bayern de Múnic) e pola súa cervexa, base da chamada "Oktoberfest" ou por ser sede olímpica das Olimpíadas de 1972.
O asentamento foi fundado como Munichen no 1158 por Henrique o León, duque de Saxonia, e media centuria despois conseguía o título de cidade e era fortificada. Inicialmente, o bispo Otto von Freising(Freising) e Henrique disputáronlle a cidade ao emperador no Reichstag en Augsburgo; no 1180, co acordo de Henrique o León, Otto de Wittelsbach fíxose duque de Baviera, fundando a dinastía Wittelsbach, que dirixiría Baviera até 1918. No 1255, o ducado de Baviera dividiuse en dous, e Múnic converteuse na capital da Alta Baviera.
No 1327, a cidade enteira foi destruída polo lume, pero reconstruída con éxito algúns anos despois por Luís IV, quen tiña daquela o trono do Sacro Imperio Romano Xermánico. No 1632 a cidade caeu baixo control de Gustavo Adolfo II de Suecia na Guerra dos Trinta Anos, pero no 1705 foi reconquistada polos Habsburgo. A primeira institución académica da cidade, a academia Bávara de Ciencias, foi fundada na cidade no 1759. A cidade creceu de xeito rápido até se converter nunha das maiores cidades da Europa continental. No 1806, chegou á capitalidade do estado monárquico bávaro, sede do parlamento estatal (Landtag) e da nova arquidiocese de Múnic e Freising. Vinte anos despois outra prestixiosa institución educativa, a Universidade Landshut, asentouse en Múnic.
Moitos dos mellores edificios da cidade datan deste período, baixo o estilo de arquitectura Maximiliano, nomeado así polo rei Maximiliano I. Estes edificios inclúen a Ludwigstraße, a Ruhmeshalle, e a Königsplatz construídos polos arquitectos Leo von Klenze e Friedrich von Gärtner, e a estatua "Baviera", feita por Schwanthaler.
Sinagoga principal de Múnic, inaugurada o 9 de novembro de 2006 despois de ser esnaquizada en 1938 durante a Noite dos cristais rotos
En 1882 introduciuse a iluminación eléctrica e a cidade foi a sede da primeira exhibición de electricidade en Alemaña. Dezanove anos despois o Zoo Hellabrunn abriu na cidade. Tras a I Guerra Mundial, a cidade foi o centro que deu a Adolf Hitler e aos nazis o comezo do poder sobre Alemaña. No 1923 Hitler e os seus seguidores concentráronse na cidade para tratar de derrocar o goberno e coller o poder, revolta que foi un fracaso, co resultado do arresto de Hitler e o Partido Nacional-Socialista virtualmente descoñecido fora de Múnic. Porén, a cidade volveu ser un dos baluartes nazis de novo cando conseguiron o poder en 1933.
En 1938, asinouse o Pacto de Múnic, co que os Sudetes, antes checoslovacos, pasaron a Alemaña. Este tratado foi asinado por representantes de Alemaña, Italia, Francia e Gran Bretaña. Un ano despois, no 1939, efectuouse en Múnic un intento de asasinato de Hitler. Puido variar o rumbo da historia, pero fallou. Múnic foi a cidade da Rosa Branca (en alemán: Die Weiße Rose), un grupo de estudantes que formou un movemento de resistencia de xuño de 1942 a febreiro de 1943. Foron arrestados a continuación da distribución de panfletos na Universidade de Múnic. A cidade foi duramente castigada durante a II Guerra Mundial e, despois da ocupación americana no 1945, foi reconstruída a partir dun ambicioso plan mestre.
A cidade ten varios museos de arte importantes, entre os que se atopa a Alte Pinakothek (vella pinacoteca), Neue Pinakothek (nova pinacoteca) e a Pinakothek der Moderne (pinacoteca de arte moderna) . Foi tamén o lugar do Blaue Reiter, grupo de artistas anterior á I Guerra Mundial. Tamén aínda que doutro estilo o Museo Nacional de Baviera.
Outras atraccións turísticas famosas inclúen o Xardín Inglés (Englischer Garten), un parque axardinado próximo ao centro da cidade que conta cunha área nudista, o Deutsches Museum (Museo de Ciencias), e o Rathaus-Glockenspiel, un reloxo ornamental con figuras móbiles na Casa do Concello. Pode que a máis famosa atracción de Munic sexa a Oktoberfest, unha celebración de dúas semanas en relación coa cervexa (de finais de setembro a primeiros de outubro, todos os anos). Máis edificios famosos son a Frauenkirche (Catedral da Nosa Señora) e o Olympiaturm (Torre Olímpica, unha estación de radio e TV situada no parque olímpico).
A Olympiaturm lembra o masacre de Múnic, ocorrido nas Olimpíadas de 1972 que tiveron lugar na cidade, na que terroristas armados do grupo palestino "Setembro Negro" colleron como reféns ao equipo olímpico israelí. Unha tentativa de rescate foi infrutuosa, co resultado da morte dos israelís hospedados, 5 terroristas, e un policía alemán. Tamén tivo lugar na cidade a Copa Mundial de Fútbol 1974.
Situada na chaira de Voralpenland ("terra antes de chegar aos Alpes"), a aglomeración muniquesa esténdese sen límites xeográficos. Hoxe son varias as cidades tradicionais bávaras que forman parte dos suburbios e son adecuadas para a súa visita se vostede esgotou as visitas no centro.
O seu punto máis alto é o Warnberg, situado no décimo noveno distrito (Thalkirchen - Obersendling - Forstenried - Fürstenried - Solln), cunha altura de 519 m. A cota máis baixa, de 492 m, atópase ao norte, no distrito de Feldmoching.
O río Isar transcorre pola cidade durante un total de 13,7 km, entrando polo sudoeste e abandonándoa polo nordeste. No río áchanse varias illas, como a Museumsinsel (Illa do Museo), chamada así porque nela atópanse o Deutsches Museum (museo da Historia da Ciencia e a Técnica Alemá), ou a próxima Praterinsel.
Ao redor da cidade existen numerosos lagos, dos cales se poden destacar: o Ammersee, o Wörthsee e o Starnberger See.
Neste último lago ten a súa orixe o río Würm, que xuntamente co Hachinger Bach e as diversas canles do río Isar bañan a cidade. Pero aínda así, a maioría das derivacións do río Isar que pasaban polo centro foron canalizadas ou mesmo desecadas por mor das obras do metro e do ferrocarril
A Nosa Señora en Marienplatz
Múnic atópase nunha zona de transición entre o clima atlántico (húmido) e o continental (seco). Ademais, son factores decisivos do seu clima os Alpes e a súa proximidade ao río Danubio. Esta combinación de varios elementos fai que meteoroloxicamente a rexión sexa moi inestable, con constantes cambios de tempos.
O vento procendente dos Alpes, denominado Föhn, transporta durante todo o ano, a pesar de que de forma irregular, aire seco desde o sur cara á cidade. Estas correntes contribúen decisivamente a unha moi boa visibilidade durante case que todas as épocas do ano que permite observar desde a distancia a cadea montañosa alpina. A temperatura máis alta gravada oficialmente foi de 35,8 °C na estación de medida de Nymphenburg.
As tormentas son habituais. Até o momento, a que causou uns danos máis elevados é a pedrizada do 12 de xullo do 1984, os cales ascenderon a aproximadamente 1,5 mil millóns de Euros. A neve, principalmente debido á súa proximidade cos Alpes fai presenza no inverno, convertendo a cidade como a máis rica de Alemaña en precipitacións deste tipo.
Nunha análise por distritos constatouse que o sur goza de máis adoita que o norte, o cal se atopa máis afectado pola brétema. A parte leste é máis seca que a oeste. Estas marcadas diferenzas teñen a súa base principal na división da cidade por parte do Isar e crean un micro-clima específico
Edificio BMW en Múnic, Alemaña. Un dos poucos edificios que foron construídos de arriba a abaixo. E o museo BMW.
Segundo unha comparación entre as cincuenta máis grandes de Alemaña, realizada pola revista Wirtschaftswoche, a INSM e a Kölner IW Consult GmbH, Munic é a cidade que ten a mellor calidade de vida e un maior benestar económico. O estudo presentado en Berlín o 30 de xuño do 2006 declara a capital bavara como a cidade con máis éxito económico de Alemaña, seguida por Frankfurt a.M., Stuttgart, Düsseldorf e Mainz. Nel valóranse indicadores económicos e de infrastruturas como a produtividade, os investimentos, a innovación, a taxa de paro, o número de habitantes altamente cualificados ou os soldos. Múnic conseguiu 77,6 puntos dos 100 posibles, mentres que o resto de cidades da lista quedaron a unha notable distancia, por baixo dos 70 puntos.
Segundo a revista económica Capital, Múnic tamén é a máis adiantada entre os postos do ranking de prespectivas económicas, seguida de Stuttgart, Düsseldorf e Hamburg. No seu número 2/2005 esta revista presentou a previsión do desenvolvemento das 60 cidades máis importantes de alemña no período 2002 - 2011 no referente ao crecemento, a ocupación, o incremento da poboación e o poder adquisitivo.
O poder adquisitivo dos cidadáns muniqueses sitúase nos 26.648 Eur por habitante, a unha gran distancia do resto de cidades alemás.
Os principais sectores económicos de Múnic son o turismo, a construción de maquinaria, a industria automobilística, as telecomunicacións e a edición de software. Tamén teñen importancia as entidades financeiras e destácase para ser a sede do maior número de empresas de seguros de Alemaña.
A biotecnoloxia é importante na súa zona de influencia financeira, a pesar de que se concentra no municipio veciño de Planegg.
Destácase tamén polo feito de ser a segunda cidade con máis editoriais de todo o mundo, detrás de Nova York. O Süddeutsche Zeitung, un dos principais diarios en lingua alemá, edítase na cidade. Unha gran cantidade de industria correspondente ao resto de medios de comunicación concéntrase na súa área de influencia económica: a televisiva a Unterföhring e a cinematográfica a Geiselgasteig.
A feira de mostras acolle regularmente feiras de nivel internacional.
Con Allianz, BMW, Hypo Real Está, Infineon, MAN, Münchner Rück AG, Siemens AG e pronto Linde AG, son 8 as empresas que teñen a sede e cotizan ao índice DAX dos principais valores, cousa que lle outorga tamén nesta categoría o primeiro lugar do ranking.
Empresas con sede en Múnic
Especialmente despois da Segunda Guerra Mundial, moitas empresas que tiñan a súa sede en Berlín ou na República Democrática Alemá trasladáronse a Múnic. Listaxe das principais:
Altria Group (sede en Alemaña)
Burger King (sede en Alemaña)
C. H. Beck Editors
Gräfe und Unzer Editors
GMX Servicios de Internet
McDonald’s (sede en Alemaña)
Münchener Rück Assegurances AG
ORACLE (sede en Alemaña)
RedHat (sede en Alemaña)
Sony BMG Music Entertainment (sede en Alemaña)
Sun Microsystems (sede en Alemaña)
Actividades culturais e lúdicas
Estas son algunhas das actividades culturais máis destacadas que regularmente teñen lugar na cidade durante o ano:
Carro de Hacker-Pschorr durante o desfile de inicio da festa da cervexa
Entroido: Baile das mulleres do mercado (Tanz der Marktfrauen) e actividades lúdicas no Viktualienmarkt.
Febreiro/marzo: Festa da cervexa forte (Starkbierfest), especialmente no Nockherberg, sede da cervecería Paulaner.
Abril: Festa de primavera (Frühlingsfest) na Theresienwiese.
Abril/maio: Mercado tradicional na Mariahilfsplatz, chamado Auer Dult.
Maio: Festa cultural e familiar do primeiro de maio na Marienplatz.
Maio: Bienal de Múnic, mostra internacional de teatro musical que se celebra cada dous anos desde 1988.
Maio/agosto: Bladenight, saída nocturna en patíns.
Maio/xuño: StustaCulum, o festival universitario máis grande de Alemaña en Studentenstadt, a residencia de estudantes máis grande do país.
Xuño: Streetlivefestival na Leopoldstraße.
Xuño: Festival do cómic.
Xuño/xullo: Tollwood no Olympiapark.
Xullo: Christopher Street Day, día do orgullo gai.
Xullo: Festa xaponesa. Ten lugar o terceiro domingo na caseta detrás da Casa da arte (Haus der Kunst).
Xullo: Festival musical Bell'Arte no patio da Residenz.
Agosto: Festa de verán no Parque Olímpico.
Agosto: Theatron MusikSommer - un mes de concertos diarios no Parque Olímpico.
Agosto: Festa de verán no Viktualienmarkt.
Agosto: LILALU, festival infantil e de circo no Parque Olímpico.
Setembro: Streetlivefestival na Leopoldstraße.
Setembro/outubro: Oktoberfest, festa da cervexa no Theresienwiese (die Wies'n).
Novembro/decembro: SPIELART, festival de teatro de Múnic.
Novembro/xaneiro: Tollwood na Theresienwiese.
Decembro: Mercado de Nadal (Christkindlmärkte).
Ademais hai que facer unha especial atención ao festival de Opera (Opernfestsipele) e á mostra de Cinema (Filmfest).
Weißwurst con Priezl e mostaza doce
Son típicas as salchichas brancas (Weißwurst) que teñen a súa orixe en Múnic en 1857. O Leberkäs, unha especie de embutido quente, é outra das especialidades desta cidade, acompañado normalmente un boliño (Leberkäs mit Semmel).
A cervexa é a bebida máis típica da gastronomía de Múnic. A máis bebida é a Helles, unha cervexa de baixa fermentación, pero tamén é moi coñecida a Weißbier, de alta fermentación na cal o 50% do cereal debe ser trigo. O duque Guillerme IV de Baviera promoveu a lei que fixaba a composición da cervexa. Aínda está vixente "Lei de pureza de 1516|lei da pureza" (Reinheitsgebot) para producir a cervexa. As marcas tradicionais da cidade son: Löwenbräu, Paulaner, Spatenbräu, Augustiner, Hofbräu e Hacker-Pschorr
Escudo grande, utilizado soamente en ocasións especiais
Escudo oficial, chamado escudo pequeno
A Múnic correspóndelle ser a sede do parlamento e goberno bávaro pola súa condición de capital do estado libre. Ademais, tamén é capital da rexión Oberbayern e do seu distrito administrativo (Landkreis München). Outros órganos estatais de cobertura federal e internacional teñen igualmente a súa sede na cidade, como a Oficina Europea de Patentes ou o Tribunal Federal de Finanzas (Bundesfinanzhof).
Tradicionalmente dominaron a política local os partidos de centro esquerda, mentres que en Baviera adoita gobernar o centro dereita.
Desde 1993 Christian Ude (SPD) ocupa a alcaldía da cidade. O tenente de alcalde é Christine Strobl (SPD), e o terceiro tenente de alcalde, Hep Monatzeder (Die Grünen, Os verdes). Na actualidade a cidade atópase gobernada mediante un acordo entre socialistas e verdes.
O escudo da cidade mostra en cor prateada un monxe bieito co hábito negro de contorno dourado e zapatos vermellos. Na man esquerda sostén un libro de xuramento e levanta a dereita para facelo.
O escudo actual foi confeccionado en 1957 e chámase escudo pequeno. Tamén se utiliza o que, pola contra, recibe o nome de escudo grande. Nel aparece, sobro fondo prateado, un portal vermello coas portas abertas e custodiado por dúas torres cunha táboa raiada de cores negro e dourado. Sobre o portal figura un león dourado coroado. Na porta pódese ver o monxe que tamén aparece no escudo pequeno.
O aeroporto de Múnic, chámase Franz Josef Strauß International Airport na honra de Franz Josef Strauß.
Technical University of Munich
Munich University of Applied Sciences
Sitio web da cidade (en alemán)
O sitio web da comunidade galega en Múnic


langs: en es en gl gl en en en en en en en en

text:
En defensa de pensións dignas para os 12.000 mariños da Asociación ex- marinos Noruegos Long Hope.
Os deputados Yolanda Diaz e Antón Gómez-Reino, xunto aos mariños e todos os partidos do Congreso, excepto o Partido Popular, reclaman ao Goberno que se persone na demanda contra Noruega.


langs: en es gl gl gl gl gl gl gl gl en en en en en en en en

text:
O BNG RECLAMA Á UE A SINATURA DUN CONVENIO CON NORUEGA QUE GARANTA OS DEREITOS DOS GALEGOS RETORNADOS
A eurodeputada do Bloque lembra que esta situación xa foi tratada na Comisión de Peticións pero segue sen solución
Bruxelas, 6 de xullo de 2018.- A eurodeputada do BNG, Ana Miranda, reclama que a Unión Europea inste aos gobernos de España e Noruega a asinar con urxencia un convenio bilateral que teña por obxectivo garantir os dereitos dos traballadores afectados. Así o demandou tras presentar unha pregunta por escrito á Comisión Europea sobre a situación do persoal que desenvolveu parte da súa vida laboral en Noruega, máis de 12.000 galegos, pero aos que este Estado non lles recoñece os seus dereitos.
“Pese aos anos de vida profesional desenvolvidos, Noruega non lles recoñece os seus anos de cotización”, denunciou Ana Miranda, quen asemade criticou que a Unión Europea desenvolva convenios bilaterais en materia de pesca ou libre circulación de mercadorías pero non en política social.
Neste sentido, o BNG quere que a Unión Europea inste ao Estado Español e a Noruega a asinar de xeito urxente un convenio bilateral de carácter retroactivo que garanta o recoñecemento dos dereitos dos traballadores retornados. Ana Miranda lembra que a situación de discriminación deste colectivo, agrupado na asociación Long Hope, xa foi tratada na Comisión de Peticións do Parlamento Europeo en 2011 con ese compromiso. “Aínda así segue sen solución”, denuncia a eurodeputada nacionalista.
Segundo Long Hope, Noruega non recoñece pensións de xubilación aos traballadores do mar embarcados nos seus buques até o ano 1994, por carecer da condición de residentes mentres traballaban alí, pese a que alí pagasen os seus impostos. Esta desprotección acentúase en tanto que o Estado español non computou o tempo de embarque nestes buques para o cálculo de prestacións de seguridade social.
O Bloque considera que se debe corrixir a desigualdade de trato en materia de seguridade social que supón a vulneración do artigo 14 do Convenio Europeo de Dereitos humanos relativo á “prohibición de discriminación”. É o caso que, segundo a xurisprudencia do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos, hai diferenza de trato discriminatorio por razón de nacionalidade, ao non esixirse a residencia, polo contrario, os nacionais noruegueses empregados nos mesmos barcos, sen que exista xustificación obxectiva e razoábel para iso.


langs: en en es es es es es en en

text:
NUESTRAS GENTES EN PARÍS DEFENDIENDO A NUESTROS MARINEROS AFECTADOS POR LA GRAVE INJUSTICIA SOCIAL QUE NORUEGA COMETIÓ CON ELLOS, Y MOSTRADO AL MUNDO ESA INJUSTICIA
LA VOZ DE GALICIA 27-05-2018.
Los exmarinos gallegos de Long Hope protestan en París contra Noruega


langs: en es gl en gl gl en en en en en en en en

text:
Xa vemos o que temos asi que mais de catro que temos con nos na Asociacion ides ter que ir a xunta dos vosos amigos do PP E CANDO TEÑAMOS ELECCIONS VOTADELLE VOTADELLE QUE XA VOS INVITARAN A UNHA COMELLOADA .
Montse Prado: “Os 12.000 mariñeiros embarcados na Long Hope levan 7 anos agardando unha


langs: en es gl es en en en en en en en en

text:
Mañán estarán en Compostela unha vez mais manifestándose para reclamar o que é xusto: as súas pensións
Asociación ex- marinos Noruegos Long Hope


langs: en es gl en en en en en en en en

text: VANESSA ANGUSTIA. Veño de rexistrar e enviar a batería de iniciativas ao novo Goberno coordinadas coa Asociación de ex marinos en Noruega Long Hope, para coñecer as medidas de protección e defensa que levarán a cabo para garantir os dereitos sociais dos mariños españoles aos que se lles negan os seus dereitos e as súas pensións. #XustizaLongHope


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl en en en nl gl gl gl gl lt de gl es gl gl gl it gl nb gl en gl en gl es en ja gl gl gl gl gl fr az en en gl fr eu gl it gl en en en pl gl fr en fr fr fr fr fr fr fr fr en en pl gl fr fr fr fr en fr fr fr fr fr fr fr gl ca fr de de fr fr fr fr fr zh fr oc gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl pt gl gl pt gl gl en gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl es it en gl es gl gl gl gl gl cs en it gl eo es de es es de es de nl pt es de es es de fr de de de fr de eo es cs de fr cs de de nl cs de de de en en fr gl fr de en ceb en fi pt en nl de gl de gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Glasgow | Galegos no mundo
Considerada a segunda cidade do Imperio Británico na época victoriana e situada nas terras baixas do centro oeste de Escocia, á beira do río Clyde, Glasgow é actualmente a maior cidade de Escocia e a terceira en importancia de Reino Unido por detrás de Londres e Birmingham.
Glasgow é unha cidade cosmopolita, centro neurálxico da industria, do comercio, dos medios de comunicación e do transporte de Escocia, ademais de sede de moitos negocios punteiros da rexión. É o terceiro destino turístico más visitado do Reino Unido despois de Londres e Edimburgo, recibindo máis de dous millóns de visitantes ao ano.
Glasgow é coñecida pola súa ampla oferta cultural e de ocio, pois posúe unha grande variedade de teatros, museos, bibliotecas, galerías de arte e festivais e conta tamén cunha importante escena musical. De feito, chegou a ser Capital Europea da Cultura en 1990 por diante de París ou Atenas. Dende o 1451 funciona nesta urbe a Universidade de Glasgow, de moito prestixio debido á calidade dos seus estudos e sobre todo á súa tradición investigadora.
En 1999, Glasgow recibiu o título de Cidade Británica da Arquitectura e do Deseño debido á variedade de estilos e deseños arquitectónicos presentes nos seus edificios que van dende o victoriano ate estilos ultramodernos pasando polo art nuveau.
Glasgow é unha cidade moi coñecida polo seu moderno patrimonio arquitectónico. A mellor maneira de coñecelo é facerse acompañar por Isabel Garriga, unha arquitecta de Lugo que xa leva moitos anos en Glasgow.
É de Vigo e leva sete anos en Glasgow onde ten unha empresa de servizos lingüísticos. Viaxa moito a Hamburgo para estar coa súa moza, que vive alí, pero tamén lle queda tempo para saír a tomar algo por Glasgow. Con el vemos algo do ambiente nocturno desta cidade.
Moi preto de Glasgow está Stirling, un lugar precioso que desprende historia por todos os lados. Aquí está o monumento a William Wallace, o famoso heroe de Braveheart. E aquí tamén vive Xabier Cid, un consultor web de 37 anos de Ourense, que chegou a Escocia para dar clases de galego e que despois de seis anos no lugar está encantado.
É da Coruña e leva case 11 anos en Glasgow, onde tivo un fillo. Traballa de Radiofísica Hospitalaria mais antes foi guía turística da Universidade de Glasgow; razón pola que coñece moi ben o campus universitario que, entre outros lugares, nós visitamos con ela.
As Universidades de Glasgow son famosas en todo o Reino Unido. Ata aquí veu hai uns meses Bea Remeseiro, unha enxeñeira informática de 27 anos natural de Curtis que ao chegar tivo que facer esforzos por comprender o inglés da zona pero que hoxe está plenamente integrada. Con ela paseamos polo centro da cidade.
É de Foz, e hai 10 anos foi de visita a Glasgow. Aquí coñeceu ao seu marido co que tivo 2 fillas e xa non deu marchado. Con ela imos ao Barras Market, un mercado apaixonante no que podemos atopar de todo.
Glasgow (pronunciado [ˈɡlɑːzɡoʊ] en inglés, en gaélico escocés Glaschu, pronunciado [ˈɡ̊ɫ̪as̪əxu], ou Glesca/Glesga en escocés) é unha cidade de Escocia. Os seus 688.420 habitantes convértena na primeira cidade escocesa e a terceira de Gran Bretaña. Está situada na beira do Río Clyde nos Lowlands Escoceses. A xente de Glasgow é coñecida como glaswegians. Glaswegian tamén é o nome do dialecto local do escocés.
Glasgow está situada nas ribeiras do río Clyde, no centro-oeste de Escocia.
Malia estar a unha latitude semellante á de Moscova, o clima de Glasgow é máis suave do que cabería agardar, grazas á influencia que sobre el exerce a cálida Corrente do Golfo. Correspóndelle, pois, un clima de tipo oceánico, clasificado Cfb segundo a clasificación climática de Köppen. As medias do período comprendido entre os anos 1971 e 2000 representánse na seguinte táboa:
Artigo principal: Historia de Glasgow.
A cidade medrou a partir dun arcebispado medieval e do posterior establecemento da Universidade de Glasgow no século XV, chegando a ser o maior centro da Ilustración escocesa no século XVIII. A partir deste século constituíuse coma un dos maiores centros de comercio transatlántico coas colonias británicas americanas. Coa chegada da Revolución Industrial a cidade e a súa área de influencia convertéronse nun dos principais núcleos mundiais de industria pesada, especialmente construción naval. Na época vitoriana e na do rei Eduardo VII era coñecida como a segunda cidade do Imperio Británico. A finais do século XIX e comezos do século XX a cidade creceu enormemente chegando ó millón de habitantes e situándose como a cuarta cidade europea tras Londres, París e Berlín. Na década dos 60 do século XX a recolocación dos seus habitantes en novas cidades e suburbios periféricos reduciron a poboación aos 688.420 habitantes actuais no seu centro e 1 749 154 na área metropolitana.
Na actualidade, a cidade é un dos 16 maiores centros financeiros de Europa e o fogar da maioría das grandes compañías de Escocia. Despois de Edimburgo, Glasgow é o segundo maior destino turístico de Escocia.
Catedral de Glasgow. Tamén coñecida como a Catedral de San Mungo, pertence á Igrexa Presbiteriana escocesa, a Igrexa de Escocia. Segundo a lenda, sitúase no lugar onde o santo patrono de Glasgow, San Mungo, ergueu unha igrexa no século VI, establecendo así o nacemento da actual cidade. A súa tumba sitúase na propia catedral. Foi consagrada no 1136. Esta primitiva catedral foi destruída ao pouco tempo polo lume, construíndose outra nova no 1197, que foi reformada sucesivamente nos séculos posteriores. A úlitma reforma significativa data de mediados do século XIX.[1]
Universidade de Glasgow. Fundada en 1451, é a cuarta universidade máis antiga do mundo anglosaxón. Entre a súa nómina de estudantes e docentes salientan algunhas figuras intelectuais coma o físico Lord Kelvin, o economista Adam Smith ou o inventor James Watt.
Museo Kelvingrove. É o museo e galería de arte máis importante de Escocia, tratándose do museo non londinense máis visitado de todo o Reino Unido. Na súa colección, de máis de 8.000 pezas, inclúense tanto obras de arte coma fósiles e pezas arqueolóxicas, salientando a Anunciación de Sandro Botticelli e o Cristo de San Xoán da Cruz de Salvador Dalí, ademais de obras do impresionismo francés e do Renacemento alemán.
En Glasgow están presentes catro universidades:
Universidade do Oeste de Escocia
Universidade Caledonian de Glasgow
O metro de Glasgow (Glasgow Subway) posúe unha única liña que data do ano 1896, sendo así o terceiro metro máis vello do mundo tras o de Londres e Budapest . Esta liña, que é circular, atravesa o río e une o West End co centro da cidade. Na actualidade, o metro é administrado pola Strathclyde Partnership for Transport (SPT).
O servizo de autobuses urbanos da cidade é dado por diversas empresas privadas. A principal estación de autobuses é a Buchanan Bus Station.
Por Glasgow pasan varias autoestradas, entre as que destacan a M8, que conectan as dúas cidades máis importantes do país: Glasgow e Edimburgo e a M80, que une as cidades de Glasgow e Stirling.
Na cidade de Glasgow hai dúas estacións de ferrocarrís principais:
Estación Central de Glasgow: atópase na beira do río Clyde nun edificio que data do ano 1879. De aquí parten os trens con dirección sur, tanto os que viaxan a destinos escoceses como os que chegan a cidades inglesas como Birmingham ou Londres.
Estación da Queen Street: desta estación atópanse os servizos con destino Edimburgo e todos aqueles cara o norte de Escocia.
A cidade está servida por dous aeroportos:
Aeroporto Internacional de Glasgow: atópase na localidade de Paisley, a 11 quilómetros do centro da cidade.
Aeroporto Internacional de Prestwick: atópase a uns 50 quilómetros de Glasgow. É destino de compañías aéreas de baixo custo. Conta cunha estación de ferrocarril.
Nas últimas décadas a cidade de Glasgow cambiou radicalmente a súa faciana nas beiras do río Clyde
Glasgow está irmandada coas seguintes cidades:
Capital Europea da cultura
↑ Páxina web da Catedral de Glasgow
Páxina oficial do concello de Glasgow
Capitais europeas da cultura
2000: Reiquiavik · Bergen · Helsinqui · Bruxelas · Praga · Cracovia · Santiago de Compostela · Aviñón · Boloña
2001: Rotterdam · Porto
2002: Bruxas · Salamanca
2004: Xénova · Lille
2007: Luxemburgo · Sibiu (rexión)
2008: Liverpool · Stavanger
2009: Linz · Vilnius
2010: Essen · Pécs · Istambul
2011: Turku · Talín
2012: Guimarães · Maribor
2013: Marsella · Košice
2014: Riga · Umeå
2015: Mons · Plzeň
2016: Donostia · Wrocław
2017: Aarhus · Paphos
2018: Leeuwarden · A Valeta
2019: Matera · Plovdiv
2020: Galway · Rijeka
2021: Timișoara · Novi Sad · Eleusis


langs: en es es es en en en en en en

text:
LONG HOPE BUSCA EN MADRID LA MISMA UNIDAD POLITICA QUE GALICIA PARA DEMANDAR A NORUEGA
La Voz de Galicia 07-02-2018


langs: es es

text: Comentarios en: QUEDA EN FIRME INHABILIDAD DEL EX-MINISTRO FERNANDO LONDOÑO


langs: en es en gl en en en en en en en

text: Aquí en esta Compañía a mais grande de Europa e unha das mais grandes do Mundo traballou algun da Asociacion vastantes anos tamen e Escandinava claro e Danesa, pero aqui non eran ladrons coma en Noruega, claro que non.


langs: en es gl en en en en en en en en en

text: Cada vez aprendemos mais, aqui no medio ata ahí unha sub contrata dunha empresa Galega de Ourense, non ven no artigo pero xa o sabemos.


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl en en en en gl gl gl gl gl gl es gl sv gl en gl en gl es en es gl gl gl gl gl gl gl cs en it gl en fr fr fr it ca fr fr fr sv fr fr en fr fr ceb en ja fr it fr fr it cs tl de it fr en la fr fr fr fr en fr fr cs ro hbs_lat de nb fr de fr fr de de fr de nl en pl ca ca en es es nl en fr nb fr fr en nl fr nl fr en fr es fr en en fr fr en en fr en fr fr en fr sv fr en fr fr en fr es fr ca fr eo ca en fr fr fr fr fr en fr de en fr pl fr fr en en en fr fr fr fr nl fr fr fr fr fr fr fr it en pl fr fr fr de pl fr en en pt fr en fr es en en en fr en ms fr en fr fr it en en en en es it fr en en en fr fr de fr en en pt ca fr fr es en fr en en fr en en fr nl es fr fr fr en de fr fr fr io nb da sv nb pl de eo en fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr es fr fr fr es fr fr fr vi ca en fr es it fr fr pl fr ca fr fr fr eo sk fr fr fr ca en fr fr en fr de de fr en en sl ro es fi fr fr de la fr fr de fr fr de en de de fr de fr de en nl de en nl es pt fr fr fr fr en nl fr de fr fr de en de it es fr nb fr fr nl fr de war fr pt ro fr fi it en fr es es it fr fr fr pl en fr pt ro en pl es fr gl it fr pl fr de nl fr de fr ro ca en nds hu fr fr ro nl en fr it es fr ca fr de war fr es fr fr es en en en fi en nl de fr nb en fr fr nl cs fr fr nl fr fr fr nl it en it fr fr en es en en es ca ca fr ca gn fr vi fr en fr pl hbs_lat it eu fr fr nl en hu la es fr fr nl en fr de fr it ca fr en fr en it en fr fr fr fr fr pl en en fr fr pl oc fr fr fr pt fr fr pt fr fr fr en ca ro en fr fr fr fr en fr fr fr fr en fr fr fr fr fr fr ca fr fr fr fr en fr fr ca pt fr ca ca fr en fr en en fr id en de es en fr en fr fr fr en ms pl fr en de en it fr fr fr fr fi fr da fr fr en en en cs fr fr fr fr fr fr fr fr ru en fr en fr fr fr fr fr fr es fr ca fr cs ca fr nl fr en sv fr tr fr fi fr nl fr cs fr sv en en fr en en en pt hu en it es en de fr fr de sl nl hbs_lat ca fr fr fr fr vi en fr fr fr fr fr en fr fr it fr fr pt en fr it fr fr fr en tl it nb sk fr nl fr fr fr fr fr fr fr nl en fr en eu gl fr de de ru ceb en de de fi de ru de gl de gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
A cidade de Reims, situada ao noroeste de Francia, é coñecida por ser a máis grande da comarca onde se fai unha das bebidas máis famosas do mundo: o champaña.
Dous mil anos de intensa historia deixaron pegada en Reims. Durante moito tempo foi o lugar onde coroaban aos reis de Francia, e, tamén, unha parada obrigatoria dunha das variantes do Camiño de Santiago. Na actualidade pode presumir dun magnífico conxunto de edificios históricos declarado Patrimonio Mundial pola UNESCO, entre os que sobresaen o Pazo de Tau, a catedral de Notre-Dame de Reims ou a Abadía de Saint-Remi.
Con preto de 200 000 habitantes, Reims destaca tamén por ser unha cidade universitaria e ben comunicada, xa que está a media hora en tren de París.
Ten 25 anos e é natural de Tui (Pontevedra). Leva 9 meses fóra da casa. Estudou turismo e foi cunha bolsa Leonardo da Xunta a Reims, pero cando rematou, quedou uns meses contratada na oficina de turismo da cidade. Con ela veremos parte de Reims, visitaremos a Bodega Veuve Clicqout, e asistiremos a un espectáculo na Catedral.
Ten 32 anos e é natural de Santiago de Compostela. Estudou xornalismo e traballou para diferentes xornais, pero xa en Francia dedicouse á ensinanza do español. Diego casou cunha moza norteamericana e xuntos decidiron probar sorte no país veciño. Con Diego pasearemos polas viñas e tomaremos algo nun restaurante típico da zona, como é, o “Café du Palais”, fronte ao Pazo de Xustiza.
Con 40 anos e orixinal de Sarria, é doutora en Historia da Arte, e trasladouse á cidade de Reims un tempo por motivos laborais. Rosa é investigadora no Museo das Peregrinacións e dedícase en exclusiva ao Camiño de Santiago. Agora imparte conferencias con motivo do 800 aniversario da Catedral de Reims e do 60 aniversario da Fundación da Asociación de Amigos do Camiño de Santiago (de Francia). Con ela visitaremos o interior da catedral.
Ten 68 anos e é natural de Cambados, pero leva media vida en Reims, xa que marchou de Galicia con 19. Foi músico da banda de Castrelo de Cambados pero cambiou a frauta traveseira pola paleta para traballar de albanel. Agora está xubilado, e con el veremos o estadio do Stade de Reims.
Reims é unha cidade do nordés de Francia, situada a 129 km de París. É a maior cidade da rexión de Gran Leste, aínda que non é capital do seu departamento, Marne.
Está situada nunha chaira na ribeira dereita do Vesla, afluente do Aisne, e sobre a canle que conduce o Aisne ao Marne. Ao sur e ao oeste elévase a Montaña de Reims, e nesa mesma dirección atópanse os viñedos de Champaña. Os principais lugares de Reims son a Place Drouet d'Erlon, a Place Royale, no centro, onde se atopa unha estatua de Luís XV, e a place du Parvis, onde hai unha estatua de Xoana de Arco. A Rue de Vesle, a arteria máis importante, atravesa a cidade de suroeste a nordés.
A superficie da cidade é de 47,02 km² e a súa poboación en 2008 era de 188.078 habitantes.
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  Reims
Páxina oficial (en francés)
Comunas do departamento de Marne
ISNI: 0001 2160 0409 0000 0001 2160 0409


text: Manifestación de la asociación el 25-07-2017 en Santiago de Compostela.NA DEFENSA DOS NOSOS DIREITOS ROUBADOS POR NORUEGA E ABANDONADOS POR ESPAÑA VALE PERO NOS SABEMOS LOITAR AQUÍ NOS TENDES ANTE MILES DE PERSOHAS.


langs: gl en gl gl en gl gl gl gl es es es nl gl gl gl pt gl en gl en gl es gl es gl en gl es en gl gl gl gl gl gl gl es oc de fa es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl la gl de gl de fr gl gl gl en en nb en it fr en en zh pt fi gl fr en en en en sl es gl it it da sl gl gl gl en gl de gl de it gl gl es it en ro en gl pt en nb oc cs gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl es es gl fr es gl en gl nl gl es gl gl gl gl es es fr gl es gl it it it es es gl gl en ca pt pt fr gl gl fr gl es it en gl en gl gl es es es gl es gl gl gl en gl en en en en en fr fr en fr en gl gl gl cs en it gl es eo es sk pt en hu en es pt pt gl fr es fr sv es pl eo it gl es cs pt gl it es en cs en it gl eo es de es es de es de nl pt es de es es de fr de de de fr de eo es cs de fr cs de de nl cs de de de en en fr gl fr ru en en en ca ru en nl hbs_lat de en fr sl ru fi ro sv eu gl en es gl es gl gl en gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en en gl en

text:
Coñecida como a cidade da luz e non só porque foi a primeira en dotar as súas rúas de luz eléctrica, senón tamén porque iluminou o mundo coa súa modernidade. Sempre adiantada aos tempos, sempre revolucionaria. Na capital francesa fraguáronse os dereitos humanos e os principios de liberdade, igualdade e fraternidade, isto atraeu artistas e intelectuais de todo o mundo creando un ambiente fascinante nun constante fluír de ideas.
Esta semana Galegos no mundo fai parada nun dos principais destinos turísticos do mundo. Sen dúbida fermosa, elegante e romántica.
Para moverse pola capital francesa o mellor é o metro. Raquel Arias, é unha coruñesa que coñece moi ben a historia e as intrahistorias do metro de París. Traballa como axente de seguros no Banco Nacional de París. Convídanos á súa casa, preto da Bastilla, un pequeno estudio de 23 m2. Facemos a compra no mercado de Aligre, un dos máis baratos da capital francesa. E descubrimos Le Marais, un dos barrios máis típicos e cosmopolitas de Europa.
Ramón Chao, exiliado a Francia en 1956, e pai do músico Manu Chao. Galegos no mundo compartirá con este escritor e xornalista lucense unha andaina literaria e gastronómica. Con el entramos na mítica librería Shakespeare and Company, frecuentada por Hemingway, Scott Fitzgerald ou James Joyce, e no hotel Esmeralda, onde Xulio Cortázar rematou Rayuela. Tamén coñecemos O Fogón, un templo culinario galardoado cunha estrela Michelín e rexentado por un castelán no que se serve viño da Ribeira Sacra.
Juan Castro. Este coruñés de 27 anos vive na rúa Santa Ana, en pleno corazón do barrio xaponés de París, a tres minutos andando do seu traballo na Delegación da Cámara do Comercio Española, moi preto do Museo do Louvre. En París hai infinidade de pontes, pero Juan vainos amosar a máis romántica de todas, a ponte dos namorados, chea de candados que as parellas deixan alí para selar o seu amor.
Farto de vivir no lugar onde máis turistas se concentran para sacar fotos da Torre Eiffel, Roberto Fernández mudouse a unha zona máis tranquila ás aforas de París. Este enxeñeiro informático, natural de Bande, leva 24 anos vivindo na capital francesa.Desde Montmartre, subimos con Roberto ata a Basílica de Sacre Cour para contemplar as mellores vistas da cidade da luz. E na nosa axenda non podía faltar visitar no barrio do Pigalle o Moulin Rouge, das zonas máis animadas de París.
Se estás namorado, París é a cidade perfecta. Isto sábeo ben unha parella da Coruña, Ana e Marco, casaron hai menos dun ano e elixiron a capital francesa para compartir a súa vida. Ana Domenech, responsable de márketing nunha axencia de viaxes e Marco Meijide, consultor nunha empresa norteamericana, recíbennos no seu ático, no distrito de Pompidou. Con eles atravesamos o Arco de Triunfo e paseamos polos Campos Elíseos, prestixioso escaparate de París e unhas das avenidas máis caras de Europa. Desde a praza da Concorde dirixímonos á beira do río e viaxamos con Ana e Marco nunha romántica travesía polo Sena.
Esta páxina é sobre a capital de Francia. Para a figura mitolóxica vexa Paris.
París (en francés Paris [pa.ʁi] (axuda · info)) é a capital de Francia, Chef-lieu da Illa de Francia e a única comuna-departamento do país. Atópase nun meandro do río Sena no centro da Conca parisiense, entre a confluencia do río Marne e o Sena augas arriba, e o Oise e o Sena augas abaixo.
A cidade de París dentro dos seus límites administrativos ten unha poboación estimada de 2.181.371 habitantes (2006).[2] Con todo, durante o século XX, a área metropolitana de París espallouse alén dos límites da comuna. A súa área urbana, a segunda máis grande de Europa, ten unha poboación de 11.174.740 habitantes (1999).[3]
A rexión de París (Illa de Francia) é, xunto con Londres, o centro económico máis importante de Europa.[4] Con 500,8 mil millóns de euros (630 mil millóns de dólares), produciu unha cuarta parte do Produto Interior Bruto (PIB) de Francia no 2006. La Défense é o primeiro barrio de negocios de Europa,[5] alberga a sede social de case a metade das grandes empresas francesas, así como a sede de vinte das 100 máis grandes do mundo. París tamén acolle ou acolleu a moitas organizacións internacionais como a Unesco, a OCDE, a Corte Penal Internacional e o Club de París.
A cidade é o destino turístico máis popular do mundo, con máis de 26 millóns de visitantes estranxeiros por ano.[6] Adoita considerarse como a cidade máis fermosa, elegante e espectacular do mundo por contar con moitos dos monumentos máis famosos e admirados do orbe: a Torre Eiffel, a Catedral de Notre-Dame, os Campos Elisios, o Arco do Triunfo, a Basílica do Sacré Cœur, d'Os Inválidos, o Panteón, o Arco de La Défense, a Ópera Garnier ou o barrio de Montparnasse, entre outros. Tamén alberga institucións de recoñecemento mundial: o Louvre, o Museo de Orsay e o Museo Nacional de Historia Natural de Francia.
Artigo principal: Historia urbana de París.
Imaxe da Torre Eiffel trala súa inauguración en 1889
Os Parisii, pobo galo do que provén o nome de París, habitaron o emprazamento encravado na 'Île de la Cité' ou illa da cidade, na que na actualidade se atopa a catedral de Nôtre Dame. Crese que os Parisii fundaron a cidade entre 250 a.C. e 200 a.C., aínda que se descoñece o lugar exacto do emprazamento da cidade gala.
En 52 a.C. cando os romanos tomaron a cidade, a rebautizaron chamándoa Lutetia, reconstruíndoa durante o século I na beira esquerda do río Sena.
Segundo a tradición medieval, San Dionisio foi o primeiro bispo da cidade a mediados do Século III. Outra lenda conta que Xenoveva, patroa de París, axudou no 451 á defensa da cidade contra os hunos.
París tomou o seu nome actual no século IV e Clodoveo I, rei dos francos a fixo capital 508, trala vitoria sobre os romanos.
Cando os Capetos conseguiron o trono de Francia en 987, París converteuse nunha das dúas grandes cidades do seu dominio persoal. Con Filipe Augusto (1190-1220) París converteuse definitivamente na capital do reino, construíndose daquela unha nova muralla que protexese un sector máis amplo da cidade. No século XIV, Carlos V (1371-1380) construíu unha muralla meirande a anteriormente citada.
Entre finais do século XVI e comezos do XVII, Henrique IV, construíu os primeiros conxuntos arquitectónicos modernos como a Place des Vosges. O seu sucesor Luís XIII estendeu a muralla de Carlos V sobre a beira dereita. Luís XIV destruíu esa muralla e ordenou construír no canto dela os primeiros grandes bulevares.
A finais do século XVIII, na fortaleza da Bastilla, atopada na parte oriental da cidade, iniciouse oficialmente o movemento que coñecido como a Revolución Francesa.
Trala súa autoproclamación de Emperador, Napoleón Bonaparte decidiuse por París para a capital do seu Imperio, logo de ter contemplado a Lión para tal privilexio.
Baixo o reinado de Luís Filipe, a cidade acelerou o seu ritmo de crecemento.
Con Napoleón III a cidade sufriu a súa transformación urbana máis significativa. O emperador comisionou ao Barón Haussmann para que executase os cambios necesarios para converter París na cidade máis moderna do mundo naquela época. Derrubándose unha gran parte da cidade antiga e medieval, dando paso aos grandes bulevares e edificios modernos, sendo o máis destacado a Ópera Garnier. Tamén se construíron canalizacións de augas e outros importantes adiantos en obras públicas. Este período chegou á súa fin trala caída do emperador como consecuencia da derrota sufrida polo seu exército na guerra franco-prusiana.
Durante a segunda metade do século XIX, París albergou varias exposicións que reunían a expositores de todo o mundo. A máis destacada tivo lugar en 1889 con motivo da conmemoración do primeiro centenario da revolución. Para este evento foi construída a Torre Eiffel, que, aínda que debía ser desmontada unha vez rematada a exposición, continúa actualmente no seu emprazamento orixinal (48º51'29.04"N 2º17'40.10"L).
Coa chegada do século XX a cidade comezou a construción do seu metro.
En 1940 a cidade foi tomada polo Wehrmacht (exército alemán) de Adolf Hitler no marco da Segunda Guerra Mundial. Durante a guerra, París estivo administrada polas forzas de ocupación, as cales a abandonaron despois de catro anos, sen causarlle danos de consideración, en comparación cos danos sufridos por outras cidades europeas durante a guerra.
Baixo a administración do segundo presidente François Mitterrand, na década dos 80 e comezos dos 90, a cidade recibiu un renovado impulso no seu urbanismo e infraestruturas. Renovándose sectores deprimidos da cidade, en particular barrios da beira esquerda e a Villette; levantándose novos edificios emblemáticos, como a biblioteca, o Arco da Defensa e o Museo de Orsay; renovándose tamén dun xeito radical o Museo do Louvre.
Demografía da Rexión de París
(segundo estimacións da INSEE no 2005)
(Depts. 92, 93, 94)
(Depts. 77, 78, 91, 95)
Crecemento estatístico (Censo INSEE do 1999)
A cidade de París tiña unha poboación de 2.125.246 habitantes no censo de 1999, cifra menor ao máximo de 2,9 millóns de habitantes que acadou en 1921. A perda de poboación da cidade reflicte a experiencia da maioría das grandes cidades do mundo desenvolvido que non expandiron as súas fronteiras. Os principais factores da perda foron a caída significante do tamaño dos fogares, e a espectacular emigración de residentes aos arrabais entre 1962 e 1975. Os factores da emigración inclúen a desindustrialización, as altas rendas, o aburguesamento dos barrios céntricos, a transformación do espazo residencial en espazo para oficinas e a mellora da calidade de vida das familias traballadoras.
As perdas poboacionais da cidade de París constitúen as maiores no mundo sobre unha poboación de 2 millóns de habitantes. As perdas de poboación son negativas para a cidade, polo que as autoridades están levando a cabo unha serie de medidas para fixar poboación con bastante éxito, conseguindo o primeiro medre poboacional na cidade dende 1954, en xullo do 2004, acadando unha poboación de 2.144.700 habitantes.
París é unha das cidades de máis de 1 millón de habitantes máis densamente poboadas do mundo occidental. A súa densidade, excluíndo os parques periféricos de Boulogne e Vincennes, era de 24.448 habitantes por km² no censo oficial de 1999. Incluíndo estes dous parques era de 20.164/km², sendo a quinta comuna máis poboada de Francia despois de Le Pré-Saint-Gervais, Vincennes, Levallois-Perret, e Saint-Mandé, tódalas comunas situadas preto dos arrabais da cidade.
Os distritos cunha menor densidade poboacional atópanse na parte central e occidental da cidade. Os distritos maior poboados atópanse ao norte e no leste da cidade.
Hôtel de ville de París
Logo da lei do 10 de xullo de 1964 sobre a reorganización da rexión parisiense, que entrou totalmente en vigor o 1 de xaneiro de 1968, a vila de París é á vez un departamento e un concello. Anteriormente e desde 1790, París era a capital do departamento do Sena. O concello de París divídese en 20 distritos municipais e en 21 circunscricións electorais. A sede da administración municipal está na Mairie de Paris, tamén coñecida como Hôtel de ville de Paris.
A aglomeración de París
A cidade de París é moito máis pequena que a súa área urbana e metropolitana. Actualmente, a área urbana da cidade (agglomeration) ocupa un anel de tres "départements" ou barrios - tamén coñecido como "petite couronne" (pequeno anel) - e esténdese cara a un anel exterior de catro "grande couronne départements". Estes oito départements xuntos completan a rexión de Illa de Francia.
A aglomeración de París ou área urbana (unité urbaine) ten unha extensión de 2.723 km², sendo 26 veces maior que a propia cidade de París. Ao unirse a aglomeración urbana de París máis a súa área metropolitana (aire urbaine) forman unha extensión de 14.518 km2 ou o que é o mesmo, unha área 138 veces maior á propia cidade de París, chegando a superar as fronteiras da rexión da Illa de Francia.
Arco do Triunfo de París
Notre Dame de París
A Catedral de Nôtre Dame
Os Inválidos e a tumba de Napoleón
Parque do Bois de Boulogne
Parque do Bois de Vincennes
Instituto do Mundo Árabe
As ribeiras do Sena
O barrio de Saint-Germain-des-Prés
A Praza da Bastilla
A Ponte de Alexandre III
A Praza da Concordia
Capital Europea da cultura
↑ Definición de parisiense - Dicionario da Real Academia Galega
↑ INSEE. "Populations légales 2006" (en francés). Consultado o 2 de marzo de 2009.
↑ INSEE. "INSEE - 99 % des franciliens vivent dans l’aire urbaine de Paris" (PDF) (en francés). Consultado o 2 de marzo de 2009.
↑ "Madrid puede convertirse en la metrópoli más importante de Europa tras París y Londres". El Economista (en castelán). Consultado o 2 de marzo de 2009.
↑ "Défense 2015". ViaMichelin (en castelán). Consultado o 2 de marzo de 2009.
↑ "Visitan París 26 millones de personas al año". El Universal (en castelán). Consultado o 24 de marzo de 2009.
Commons ten máis contidos multimedia sobre:  París
Ayers, Andrew (2004). The Architecture of Paris. Axel Mendes. ISBN 9783930698967.
Rachel Lawrence, Fabienne Gondrand ‘’et al.’’ (2010). Paris (City Guide) (12th ed.). London: Insight Guides. ISBN 9789812820792.
Paris (Tourist Guide). Paris: Michelin. 1990. ISBN 2060135516.
Vincent Cronin (1989). Paris on the Eve, 1900–1914. New York: Harper Collins. ISBN 0-312-04876-9.
Vincent Cronin (1994). Paris: City of Light, 1919–1939. New York: Harper Collins. ISBN 0-00-215191-X.
Jean Favier (23 April 1997). Paris (en French). Fayard. ISBN 2-213-59874-6.
Jacques Hillairet (22 April 2005). Connaissance du Vieux Paris (en French). Rivages. ISBN 2-86930-648-2.
Colin Jones (2004). Paris: The Biography of a City. New York: Penguin Viking. ISBN 0-670-03393-6.
Bernard Marchand (1993). Paris, histoire d'une ville : XIXe-XXe siècle (en French). Paris: Le Seuil. ISBN 978-2-02-012864-3.
Rosemary Wakeman (2009). The Heroic City: Paris, 1945–1958. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-87023-6.
Páxina web oficial da cidade
Galegos no Mundo, París, programa da TVG.
Capitais dos países membros da Unión Europea
Capitais europeas da cultura
2000: Reiquiavik · Bergen · Helsinqui · Bruxelas · Praga · Cracovia · Santiago de Compostela · Aviñón · Boloña
2001: Rotterdam · Porto
2002: Bruxas · Salamanca
2004: Xénova · Lille
2007: Luxemburgo · Sibiu (rexión)
2008: Liverpool · Stavanger
2009: Linz · Vilnius
2010: Essen · Pécs · Istambul
2011: Turku · Talín
2012: Guimarães · Maribor
2013: Marsella · Košice
2014: Riga · Umeå
2015: Mons · Plzeň
2016: Donostia · Wrocław
2017: Aarhus · Paphos
2018: Leeuwarden · A Valeta
2019: Matera · Plovdiv
2020: Galway · Rijeka
2021: Timișoara · Novi Sad · Eleusis
ISNI: 0001 2114 268X 0000 0001 2114 268X


langs: en es gl en en en en en en en en en en

text: Aquí temos o noso Presidente Pedro Sanchez coa sua homologa Norueguesa Erna Solberg el e guapiño pero ela tamen fan boa parella.Que Dios os bendiga xuntaronrese pra falar de nos durante a Cumbre da OTAN en Bruxelas ,ainda que hay moito mangante por o noso entorno que non e merecedor de tal esforzo como fai esta directiva pra quese chegue a isto.Claro esto xa o tiña que haber feito o Rajoy fai un par de anos pero como o PP solo estaba pra papar.


langs: gl en gl gl kn gl gl gl gl gl gl pt fr pt fr en de ca en

text:
Navegación entre vistas de Eventos
Ver como Lista Mes Día
No se ha encontrado ningún resultado.
536 North Columbine Avenue, Lombard, IL 60148
1 630 890 9102
Zerif Lite powered by WordPress


text: Comentarios en: Mercados y mercadillos de Barcelona


langs: es gl gl gl en en gl en ca es es en ru lt ru gl es es gl gl gl gl en en gl en ca es gl es gl pt pt gl gl es gl gl gl es en pt hu gl it pt es gl es gl es gl es pt ca es gl pt es ca es gl es pt es es pt pt la es ca es es pt es gl es gl es gl es gl pt en gl gl pt en pt en pt gl gl gl es es es es pt ca pt pt es gl it gl lt es es gl eu pt es es pt gl es ca gl es es pt gl es en es it es en gl gl es en it gl it en it es es es en es nl gl en de es ca es es en es es ca es es es gl it es es es es fr gl lt es fr de en en en es it gl nb es es gl gl en en tr es fr pt

text:
Cuidado de la salud spain-web.com
Todos los tipos Todos los tipos Agencia de seguros Cuidado veterinario Dentista Doctor Farmacia Fisioterapeuta Hospital Tienda de mascotas
Lista de las fisioterapeutas de salud en Galicia.
Todas las localidades en Galicia donde hay fisioterapeutas
A Pobra do Caramiñal 200 visitas
As Pontes de García Rodríguez 347 visitas
Caldas de Reyes 252 visitas
Cangas do Morrazo 250 visitas
El Barco de Valdeorras 473 visitas
La Coruña 2398 visitas
La Estrada 421 visitas
Monforte de Lemos 961 visitas
O Barco 351 visitas
O Milladoiro 178 visitas
Palas de Rey 138 visitas
Ponte Caldelas 125 visitas
Pontes De García Rodríguez ( As ) ( Santa María ) 201 visitas
Porto de Santa Cruz 357 visitas
Porto do Son 81 visitas
Puentes de García Rodríguez 126 visitas
Salceda de Caselas 676 visitas
Salvaterra de Miño 157 visitas
San Roque (Coristanco) 336 visitas
San Saturnino 220 visitas
Santa Comba 607 visitas
Santiago de Compostela 6419 visitas
Serra de Outes 60 visitas
Vilagarcía de Arousa 1388 visitas
Villagarcía de Arosa 1432 visitas
Xinzo de Limia 229 visitas
Últimas revisiones sobre servicios de salud
Esperas interminables aún llegando antes de la hora prevista para no tener que esperar casi 1 hora de más . Uno de lo sitios más caros y con el ma...
"Clínica Veterinaria Central Pet - Hospital de Mascotas"
No dejaría a mi perrita en manos de otras personas.
19/06/2018, by Cristina García
18/06/2018, by Irene Torres merchán
Servicios de salud populares
Dr.Pedro Arce Y Dra. Maite Curbelo
Ildefonso valls de la torre 7 1d, Arrecife, Canarias 35500
+34 928 81 54 61
Angel Dario Pose Nieto
Avenida Vilaboa, 102, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 66 40 04
Anna Tuneu - Laura Asumendi - Miren Marquina
Plaza Centenario, 2 -1-Izq, San Sebastián-Donostia, País Vasco 20006
+34 943 46 92 02
Pérez Chacón Espino Valentín
Calle Primero de Mayo, 60, Puerto del Rosario, Canarias 35600
+34 928 85 08 51
Localidades populares con servicios de salud:
Valladolid, Castilla y León
Las Palmas de Gran Canaria, Canarias
Regiones populares con servicios de salud:
Otros países con servicios de salud:
Healthcare in the United Kingdom
Healthcare in the United States


langs: es es es gl es gl gl es es es gl gl es gl gl es gl es es gl es gl es gl es es es es es es es es es gl ca fr gl es gl es gl gl es pt es es es pt es en gl

text:
Escuela de Música & Artes Católicos
Equipo Sede Villa Mella – Guaricano
Equipo Sede Alcarrizo – Pedro Brand
Equipo Sede Boca Chica
Equipo Sede Cristo Rey
Equipo Sede Los Mina
Equipo Sede Monte Plata
Equipo Sede Oriental Sur
Equipo Sede San Isidro
Equipo Sede V Centenario
Equipo Sede Villa Duarte- Las Americas
Equipo Sede Sabana Perdida
Equipo Arquidiocesano Santiago de los Caballeros
Equipo Diocesano Mao Montecristi
Diócesis La Altagracia, Higüey
Diócesis San Juan de la Maguana
Diócesis San Pedro de Macoris
Diócesis San Francisco de Macoris
Escuela de Música & Artes Católicos
abril 26, 2017Santiago GuzmanActividades, Noticia
Tweets por el @rccddo.
© 2016 - RCCD Todos los Derechos Reservados


langs: es gl gl gl en en gl en ca es es en ru lt ru fr ru it es es es es es ro gl gl gl nn ca es es gl es es es ja gl es es es es es en es ca pt en pt gl en es eu sv ceb gl fr es es gl en en tr es ca es es es gl it es es es es fr gl lt es fr de en en en es it gl nb es es gl gl en en tr es fr pt

text:
Cuidado de la salud spain-web.com
Todos los tipos Todos los tipos Agencia de seguros Cuidado veterinario Dentista Doctor Farmacia Fisioterapeuta Hospital Tienda de mascotas
DentaLara in Rúa Souto, 2, Galicia: revisiones, horarios de apertura, indicaciones de manejo, fotos, contactos, etc.
Por el momento, no hay opiniones sobre DentaLara.
¿Cómo calificaría este servicio?
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Galería de fotos de DentaLara
Acerca DentaLara en Culleredo
DentaLara está ubicado en Rúa Souto, 2, Culleredo, Galicia.
Los servicios de salud más cercanos
Avda. de Vilaboa Nº97-BAJO C, Vilaboa, Galicia 15174
+34 981 10 00 62
Avenida Vilaboa, 170, Vilaboa, Galicia 15174
+34 981 65 44 48
-VILABOA-Culleredo-La, Avenida Vilaboa, 65-71, A Coruña, Galicia 15174
+34 981 66 01 82
María Amabelia López Grandal
Avenida Vilaboa, 175, Vilaboa, Galicia 15174
+34 881 91 66 34
Avenida De Vilaboa, 68, Vilaboa, Culleredo, Galicia 15174
+34 881 96 96 98
Avenida Vilaboa, 102, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 66 40 04
Localidades populares con servicios de salud:
Valladolid, Castilla y León
Las Palmas de Gran Canaria, Canarias
Regiones populares con servicios de salud:
Otros países con servicios de salud:
Healthcare in the United Kingdom
Healthcare in the United States


langs: es gl gl gl en en gl en ca es es en ru lt ru gl es es gl gl gl gl en en gl en ca es gl es gl pt pt gl gl it ca es en gl gl es pt es id gl it pt es es gl es es gl pt gl es gl gl war pt gl es pt ca es gl gl es sw gl pt es pt gl es ca es es gl es es pt es es pt pt ca es gl la es pt es es gl gl es pt gl es pt es gl gl es es gl gl gl es gl pt gl gl es pt en pt es gl gl es es es es es es pt es ca ca gl pt pt es gl gl es es gl eu es es pt gl la gl gl es ca gl gl gl en es es es es gl es es gl en es it es en gl gl es en it gl it en it es es es en es nl gl en de es ca es es en es es ca es es es gl it es es es es fr gl lt es fr de en en en es it gl nb es es gl gl en en tr es fr pt

text:
Cuidado de la salud spain-web.com
Todos los tipos Todos los tipos Agencia de seguros Cuidado veterinario Dentista Doctor Farmacia Fisioterapeuta Hospital Tienda de mascotas
Lista de las cuidados veterinarios de salud en Galicia.
Todas las localidades en Galicia donde hay cuidados veterinarios
A Pobra do Caramiñal 200 visitas
Caldas de Reyes 252 visitas
Carballiño ( O ) 173 visitas
Carballo ( San Xoan ) 171 visitas
Castro de Rey 50 visitas
El Barco de Valdeorras 473 visitas
Fonte Díaz 127 visitas
Ginzo de Limia 176 visitas
La Coruña 2398 visitas
La Estrada 421 visitas
La Guardia 130 visitas
Monforte de Lemos 961 visitas
O Barco 351 visitas
O Carballiño 820 visitas
O Grove 160 visitas
O Milladoiro 178 visitas
O Porriño 262 visitas
Pobra De San Xiao ( A ) 55 visitas
Ponte Caldelas 125 visitas
Porriño ( O ) 355 visitas
Porto de Santa Cruz 357 visitas
Porto do Son 81 visitas
Puentes de García Rodríguez 126 visitas
Puerto del Son 33 visitas
Salceda de Caselas 676 visitas
Salvaterra de Miño 157 visitas
San Saturnino 220 visitas
Santa Comba 607 visitas
Santiago de Compostela 6421 visitas
Vigo, Pontevedra 110 visitas
Vilagarcía de Arousa 1388 visitas
Vilanova de Arousa 167 visitas
Villagarcía de Arosa 1432 visitas
Xinzo de Limia 229 visitas
Últimas revisiones sobre servicios de salud
Esperas interminables aún llegando antes de la hora prevista para no tener que esperar casi 1 hora de más . Uno de lo sitios más caros y con el ma...
"Clínica Veterinaria Central Pet - Hospital de Mascotas"
No dejaría a mi perrita en manos de otras personas.
19/06/2018, by Cristina García
18/06/2018, by Irene Torres merchán
Servicios de salud populares
Dr.Pedro Arce Y Dra. Maite Curbelo
Ildefonso valls de la torre 7 1d, Arrecife, Canarias 35500
+34 928 81 54 61
Angel Dario Pose Nieto
Avenida Vilaboa, 102, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 66 40 04
Anna Tuneu - Laura Asumendi - Miren Marquina
Plaza Centenario, 2 -1-Izq, San Sebastián-Donostia, País Vasco 20006
+34 943 46 92 02
Pérez Chacón Espino Valentín
Calle Primero de Mayo, 60, Puerto del Rosario, Canarias 35600
+34 928 85 08 51
Localidades populares con servicios de salud:
Valladolid, Castilla y León
Las Palmas de Gran Canaria, Canarias
Regiones populares con servicios de salud:
Otros países con servicios de salud:
Healthcare in the United Kingdom
Healthcare in the United States


langs: es gl gl gl en en gl en ca es es en ru lt ru es ru nl es es es es es ro gl gl es gl ca es es gl es es es ja es ru de ru ja en ru ja es ru ja es ru ja es ru ja gl ru ja es es es es en es es en gl en es gl en es gl en en es gl gl nl es eo gl en es en tr es ca es es es it gl es es es es fr gl lt es fr de en en en es it gl nb es es gl gl en en tr es fr pt

text:
Farmacia Santa Gema en A Coruña, Galicia
Cuidado de la salud spain-web.com
Todos los tipos Todos los tipos Agencia de seguros Cuidado veterinario Dentista Doctor Farmacia Fisioterapeuta Hospital Tienda de mascotas
Farmacia Santa Gema in Carretera Santuario de Santa Gema, 3, Galicia: revisiones, horarios de apertura, indicaciones de manejo, fotos, contactos, etc.
Opiniones sobre Farmacia Santa Gema
Por el momento, no hay opiniones sobre Farmacia Santa Gema.
¿Cómo calificaría este servicio?
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Horario de apertura Cerrado ahora
Hoy: 09:30 — 14:00 16:30 — 21:00
Galería de fotos de Farmacia Santa Gema
Acerca Farmacia Santa Gema en A Coruña
Farmacia Santa Gema está ubicado en Carretera Santuario de Santa Gema, 3, A Coruña, Galicia.
Los servicios de salud más cercanos
Palavea Vieja 59 bajo, 4A, A Coruña, Galicia 15174
Rúa Otero Pedraio, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 66 51 11
Centro Oncológico de Galicia
Rúa Doctor Camilo Veiras, 1, A Coruña, Galicia 15009
+34 981 28 74 99
Centro Saúde O Portádego
Avenida Portadego, 6a, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 95 65 10
Rúa Amparo López Jean, 27, Culleredo, Galicia 15174
+34 881 16 64 03
Avenida Pasaxe, 31, A Coruña, Galicia 15009
+34 981 13 91 05
Localidades populares con servicios de salud:
Valladolid, Castilla y León
Las Palmas de Gran Canaria, Canarias
Regiones populares con servicios de salud:
Otros países con servicios de salud:
Healthcare in the United Kingdom
Healthcare in the United States


langs: es gl gl gl en en gl en ca es es en ru lt ru en es es gl gl gl gl en en gl en ca es es gl pt gl en gl en pt gl hu gl es id gl it pt es gl es gl pt gl es gl gl es ca es pt gl es gl pt es es ca es gl es es es gl pt es pt es es ca gl es gl es es es es pt gl es es gl gl es gl es pt en gl gl gl en pt pt gl es it es es es es pt ca es gl pt gl es es lt es gl eu es gl es gl la gl pt gl it es ca gl gl gl gl es es pt gl es es en es it es en gl gl es en it gl it en it es es es en es nl gl en de es ca es es en es es ca es es es it gl es es es es fr gl lt es fr de en en en es it gl nb es es gl gl en en tr es fr pt

text:
Cuidado de la salud spain-web.com
Todos los tipos Todos los tipos Agencia de seguros Cuidado veterinario Dentista Doctor Farmacia Fisioterapeuta Hospital Tienda de mascotas
Lista de las hospitales de salud en Galicia.
Todas las localidades en Galicia donde hay hospitales
A Pobra do Caramiñal 201 visitas
As Pontes de García Rodríguez 347 visitas
Barco ( O ) 306 visitas
Castro de Rey 50 visitas
El Barco de Valdeorras 473 visitas
Ginzo de Limia 176 visitas
La Coruña 2398 visitas
La Estrada 421 visitas
La Guardia 130 visitas
Monforte de Lemos 961 visitas
O Barco 351 visitas
O Grove 160 visitas
O Milladoiro 178 visitas
O Porriño 262 visitas
Porriño ( O ) 355 visitas
Puebla del Caramiñal 125 visitas
Puentes de García Rodríguez 126 visitas
Ribas de Sil 102 visitas
Salceda de Caselas 676 visitas
Salvatierra de Miño 145 visitas
Santiago de Compostela 6422 visitas
Val do Dubra 21 visitas
Vigo, Pontevedra 110 visitas
Vilagarcía de Arousa 1388 visitas
Villagarcía de Arosa 1432 visitas
Xinzo de Limia 229 visitas
Últimas revisiones sobre servicios de salud
Esperas interminables aún llegando antes de la hora prevista para no tener que esperar casi 1 hora de más . Uno de lo sitios más caros y con el ma...
"Clínica Veterinaria Central Pet - Hospital de Mascotas"
No dejaría a mi perrita en manos de otras personas.
19/06/2018, by Cristina García
18/06/2018, by Irene Torres merchán
Servicios de salud populares
Dr.Pedro Arce Y Dra. Maite Curbelo
Ildefonso valls de la torre 7 1d, Arrecife, Canarias 35500
+34 928 81 54 61
Angel Dario Pose Nieto
Avenida Vilaboa, 102, Culleredo, Galicia 15174
+34 981 66 40 04
Anna Tuneu - Laura Asumendi - Miren Marquina
Plaza Centenario, 2 -1-Izq, San Sebastián-Donostia, País Vasco 20006
+34 943 46 92 02
Pérez Chacón Espino Valentín
Calle Primero de Mayo, 60, Puerto del Rosario, Canarias 35600
+34 928 85 08 51
Localidades populares con servicios de salud:
Valladolid, Castilla y León
Las Palmas de Gran Canaria, Canarias
Regiones populares con servicios de salud:
Otros países con servicios de salud:
Healthcare in the United Kingdom
Healthcare in the United States