langs: gl fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl es pt es en gl ru en tr en eo en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
A web Novas do Eixo Atlántico publicou unha recensión crítica de Inma Otero Varela sobre o libro de poemas Terraza, de Fran Alonso.
Xa non hai obreiros para as tortillas
Moito presta ler a Fran Alonso en pantalla, pero tamén se agradece cheirar os seus versos no papel. Autor de longa traxectoria en soporte convencional e tamén dixital, combina neste momento os seus chíos poéticos en twitter coa recente publicación do poemario que ocupa estas liñas co que volve, non é que o tivese abandonado de todo, á poesía do cotián que aparecía no seu primeiro Persianas, pedramol e outros nervios. O título xa o di todo, polo menos no que atinxe ao marco e ao material literario. O eu lírico apóstase na mesma mesa da mesma terraza no gonzo que abre a porta ao outono. Durante días escribe no seu caderno, para sorpresa de transeúntes, como vai pasando a vida. O coloquialismo do discurso demostra unha vez máis como os bos poetas fan castelos coas palabras de casoupa que sosteñen a meirande parte da nosa existencia. O parrafeo íntimo vai escribindo a socioloxía irrefutable que aniña en cada elemento do diario. A fugacidade dos contidos dos xornais que tentamos espantar a bategadas, as chularías sonoras das motos, as xanelas que dan respiros de mar no cemento, ou as pombas que peteiran nos restos das mesas á beira dos ácaros e dos móbiles, decoran un mosaico humano ollado cun certo pesimismo.
tagged with Fran Alonso, Inma Otero Varela, Novas do Eixo Atlántico, pedramol e outros nervios, Persianas, Portada, Tortillas para os obreiros
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


document_lang: gl

langs: es fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es en gl en en en gl gl gl gl en pt es en gl ru en tr en eo en gl es en gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
A web de Comarcas na Rede publicou unha recensión crítica de Manrique Fernández sobre o libro de poemas Terraza, de Fran Alonso.
Fran Alonso ten a teima de reinventarse con cada entrega literaria, sempre á procura de novas canles expresivas e novos xeitos de mudar a realidade máis achegada a través, a miúdo, do verso. Neste caso, ‘Terraza’ presenta unha colección de poemas que teñen en común un espazo físico cotián, como é a terraza dun bar nunha cidade (Vigo), e unha maneira de entregarse ao verso natural, sinxela e desprexuiciada. De feito, ben poderiamos definir este libro como unha especie de diario poético no que o autor nos conta como a vida flúe ao seu arredor mentres disfruta dun café nunha terraza nos albores do outono.
Deste xeito asistimos ao voo das pombas ao noso arredor na procura dalgunha migalla que aproveitar, ou ao ruído das motocicletas que surcan a rúa, aos movementos na parada de autobús preto da terraza, a esa pinga salgada de mar que se deixa ver entre os edificios da cidade, as conversas dos veciños de mesa… Noutras palabras: ao decorrer da vida dende a perspectiva dun mero espectador.
‘Terraza’ é un libro afable, sen acritude nin afán crítico ou de denuncia, malia que non por iso deixa de amosar algunha que outra ferida. Pero cando esas feridas aparecen fano como parte do adobío habitual da vida, non con afán reivindicativo. Clientes de idade avanzada en cadeiras de rodas, rapaces pegados a un móbil que os aílla do mundo… Son parte dunha sociedade en permanente remuda que o poeta debuxa dende a cadeira da cafetería dun xeito singular e sorprendente.
E se o enfoque deste libro resulta curioso, non o é menos a metapoesía que agocha entre os códigos QR espallados por todo o texto, nos que o autor nos remite a imaxes, vídeos, sons, tuits, novos versos ou calquera outra virtualidade que considere axeitada para mergullar ao lector no seu mundo lírico. Fran Alonso, de espírito infantil, gusta de enredar coas redes sociais e as novas ferramentas de comunicación. De feito, algúns dos chíos aos que nos remite ‘Terraza’ pertencen a ese outro proxecto que chama ‘Estado de malestar’, consistente en tuitear cada día un poema en menos de 140 caracteres.
tagged with COMARCAS NA REDE, Fran Alonso, Manrique Fernández, Poemario, Portada
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: gl fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl pt es en gl ru en tr en eo en gl es gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
Os tres libros de poesía infantil de Fran Alonso acaban de ser reeditados durante estes dous meses de outubro e novembro. Publicados na colección Sopa de Libros de Xerais e ilustrados polo propio autor, Cidades alcanza a súa 4ª edición, O meu gato é un poeta a súa 6ª edición e Poemas birollos para ler cos ollos a súa 2ª edición.
Cidades, publicado por primeira vez en 1996, foi premio Rañolas ao Libro Infantil e Xuvenil do Ano, 1997. Recoñecido e unanimamente aplaudido, Cidades converteuse nestes anos nun referente da poesía infantil debido, segundo a crítica, á súa vocación de actualizar temas e formas. No libro, entrañable e intimista, a cidade convértese nun ser vivo, o asfalto adquire vida, e a soidade e a rutina énchense de cores, olores e sabores. A través dun alento poético fondo e sincero, descúbrenos a emoción que latexa nas rúas e deita unha ollada tenra e rebelde sobre a vida desde a óptica da infancia e adolescencia. Cidades é unha porta para que os máis novos entren na poesía.
O meu gato é un poeta, publicado en 2011, foi Premio Fervenzas Literarias ao Mellor Libro Infantil do ano. É un libro que pretende transmitir a poesía dun xeito lúdico, divertido e, sobre todo, accesible para os lectores e lectoras. Está ideado coma se fose un xogo ou un obradoiro. O meu gato é un poeta bota man da fusión de xéneros literarios a través da reflexión, da poesía visual, dos xogos de palabras, da interacción, dos caligramas, da narración, da música, das novas tecnoloxías para conseguir unha proposta poética fresca e divertida.O libro vai acompañado dun CD que enriquece o texto grazas á mestura de distintas artes e amplia ante os lectores a súa visión da poesía, permitíndolles abordar novas dimensións e agrandando a súa percepción sensorial. A música das seis cancións do CD é de Xurxo Souto.O meu gato é un poeta conta tamén con web propia www.gatopoeta.net. Nesta páxina o lector poderá atopar máis poemas, información sobre o libro e o disco, xogos, mp3 coa voz do autor recitando, cuestionarios con respostas…
Poemas birollos para ler cos ollos, publicado en 2016, é un libro de poesía infantil que parte dunha concepción lúdica, divertida e transgresora da poesía. Os poemas nacen de dúas fontes fundamentais: a poesía visual e a oralidade. Botando man do elemento gráfico para facer que os poemas se lean coma se fosen cadros e buscando a complicidade das cancións infantís, dos arrolos e das sortes, Fran Alonso fai neste libro unha proposta sorprendente e modernizadora. O resultado é un libro moi accesible que sitúa a poesía moi próxima á sensibilidade das nenas e nenos de hoxe.
tagged with Fran Alonso, Máis vendidos, Poesía infantil, Portada, Sopa de Libros
O meu gato é un poeta
Poemas birollos para ler cos ollos
Poesía infantil e xuvenil
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: es fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es en gl en gl gl sk pt es en gl ru en tr en eo en gl es pt gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
A escritora Berta Dávila publicou no xornal dixital Praza Pública un artigo de valoración crítica titulado Abril de libros no que fala do libro de poemas Terraza, de Fran Alonso.
No espazo da poesía chega o poemario Terraza, de Fran Alonso, poeta que ten gañado de seu a categoría de imprescindible pola súa procura incansable de espazos novos que conquistar coa palabra. Autor dunha obra inconoclasta, vén de concluír hai poucos días un proxecto literario na rede social Twitter con excelente recepción de lectores e internautas. Co título “Estado de malestar” recolleu diariamente cento corenta poemas de non máis de cento corenta caracteres que perseguiron o pulso da vida nos derradeiros meses. Neste Terraza, que asume (a priori) o formato do libro tradicional, non se sabe se son os poemas os que atravesan á voz poética que mira pasar a vida contemporánea sentado nunha terraza, ou se é a vida a que se deixa atravesar pola mirada do poeta, que é ás veces caleidoscópica, ás veces conmovida ou desconcertada,  pero sempre irreverente e observante. Poemas de verso curto e percorrido longo, a medida é exacta tanto en proporcións como na escolla da palabra precisa. Compleméntase, ademais, coa introdución de códigos QR que remiten a esoutro mundo de músicas, referentes e hipertexto, de aí que o formato de libro tradicional sexa, como comentabamos antes, nada máis que un a priori. A pertinencia e a habelencia do autor neste xogo entre espazos visibles e invisibles (a terraza e o poema, o libro e a rede) convirte o poemario nun obxecto inusual e valioso, digno de ser lido na rúa ou na intimidade da luz da mesa de noite. Non importa: o seu potencial para crear mundos e evocar outros lugares é suficiente para transportarnos a onde queríamos estar aínda que non o soubésemos antes de abrir as páxinas.
tagged with ABRIL DE LIBROS, BERTA DÁVILA, Fran Alonso, Poemario, Portada, PRAZA DAS LETRAS, Terraza
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: es gl es es gl gl en es gl es es gl gl gl es es gl gl es es gl es es es gl es es gl gl gl es es es es en

text:
“Esta empresa participa no Programa Galicia Exporta Empresas 2016
Operación cofinanciada polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional.
Programa Operativo FEDER Galicia 2014-2020.
Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, unha maneira de facer Europa.
O obxectivo principal do Programa Galicia Exporta Empresas 2016 é incentivar e estimular o comercio exterior galego e a internacionalización das pemes galegas. O resultado que se pretende é aumentar a base de empresas exportadoras e consolidar a presenza de empresas galegas nos mercados internacionais.
CONSULTORÍA E INGENIERÍA CIVIL
Estudios de anteproyectos y proyectos
Control y vigilancia de obra
Apoyo técnico a constructoras y promotoras
Obra civil en carreteras, autovías, ferrocarril, etc.
Puentes y estructuras singulares
Urbanizaciones y poíígonos industriales
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
+34 981 571 823 info@ingenieriadelnoroeste.com
Aviso legal | Política de privacidad
Proyecto cofinanciado por IGAPE, XUNTA DE GALICIA y el Fondo Europeo de Desenvolvimiento Regional del programa operativo 2014-2020


langs: gl gl es es gl gl es gl es es es es es es es es es es es es es es es gl gl es es gl es es es gl es es gl gl gl es es es

text:
PROYECTO DE LICITACIÓN: COLECTORES XERAIS DE SANEAMENTO E EDAR DE AUGAS RESILUAIS DE GANDARIO, BERGONDO (A CORUÑA)
Cliente: UTE ISOLUX INGENIERIA S.A.- CORSAN- CORVIAM CONSTRUCCIÓN S.A.- CRC OBRAS Y SERVICIOS, S.L.
Inversión Proyectada: 4.126.131,82 €
Con esta actuación se pretende asegurar la recogida de las aguas residuales de la población, así como la construcción de una planta depuradora de aguas residuales, para su tratamiento antes del vertido depurado al mar.
Se dimensiona para atender las necesidades de una población actual total de 4.009 hab.eq. y futura total de 6.038 hab. eq.
Las infraestructuras hidráulicas que se proyectan son las siguientes:
Construcción de una red de colectores generales de saneamiento separativo de aguas fecales domésticas, formada por colectores de PVC pared compacta de Ø 315 y 400 mm., y pozos de registro de aros prefabricados (en zonas de nivel freático bajo) y de hormigón “in situ” (en zonas de nivel freático alto). Funcionará por gravedad, recogiendo los vertidos de los colectores secundarios existentes y futuros, conduciéndolos hasta la nueva EDAR de Gandarío.
Construcción de tres estaciones de bombeo intermedio de la red general de colectores, con sus correspondientes tramos de impulsión.
Estación depuradora de aguas residuales urbanas (E.D.A.R.)
Conducción de desagüe del vertido depurado, desde la EDAR hasta el punto de vertido situado en la ría de Betanzos, a una distancia de cerca de 1 km. del borde costero.
Reposición de servicios: Consistirá en la reposición de los firmes afectados por la construcción de los colectores e impulsiones, que discurren por vías públicas, así como de múltiples cruces de tuberías de abastecimiento y drenaje.
CONSULTORÍA E INGENIERÍA CIVIL
Estudios de anteproyectos y proyectos
Control y vigilancia de obra
Apoyo técnico a constructoras y promotoras
Obra civil en carreteras, autovías, ferrocarril, etc.
Puentes y estructuras singulares
Urbanizaciones y poíígonos industriales
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
+34 981 571 823 info@ingenieriadelnoroeste.com
Aviso legal | Política de privacidad


langs: es gl es es gl gl es pt gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl pt pt gl es gl gl es es es es gl es es gl gl es gl es es gl gl es es gl es es es gl es es gl gl gl es es es

text:
PROYECTO PARA EL CONCURSO DE CONCESIÓN DE LA OBRA: DESDOBRAMENTO DO CORREDOR CG-4,1 DO MORRAZO
CONTRATO DE SERVIZO PARA ESTUDO DE MOBILIDADE NA ÁREA METROPOLITANA DE A CORUÑA
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
NOVO VIAL DE CONEXIÓN DO CORREDOR BRIÓN-NOIA COA AC-543 EN SAMPAIO (NOIA)
ACONDICIONAMENTO DA ESTRADA CP-0701, TREITO: PORTOMOURO- SANTA COMBA
RONDA NORTE DE PONTEVEDRA
PROYECTO DE TRAZADO E IMPACTO AMBIENTAL. RONDA NORTE DE PONTEVEDRA. TREITO; MOURENTE (N-541)- TILVE (N-550) Y VARIANTE DE ALBA. TILVE (N-550)- PO-531
ASISTENCIA TÉCNICA PARA EL CONTROL Y VIGILANCIA
PROYECTOS MODIFICADOS Nº 1 Y Nº 2
PROYECTO COMPLEMENTARIO Nº 1
V.A.C. BRIÓN-NOIA (A CORUÑA). PRIMER TRAMO : BRIÓN- MARTELO
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
PROYECTO DE LICITACIÓN: COLECTORES XERAIS DE SANEAMENTO E EDAR DE AUGAS RESILUAIS DE GANDARIO, BERGONDO (A CORUÑA)
CONSULTORÍA E INGENIERÍA CIVIL
Estudios de anteproyectos y proyectos
Control y vigilancia de obra
Apoyo técnico a constructoras y promotoras
Obra civil en carreteras, autovías, ferrocarril, etc.
Puentes y estructuras singulares
Urbanizaciones y poíígonos industriales
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
+34 981 571 823 info@ingenieriadelnoroeste.com
Aviso legal | Política de privacidad


langs: gl gl es es gl gl es gl gl es it gl es gl oc es es es es gl gl es es gl es es es gl es es gl gl gl es es es

text:
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
Esta dirección de correo electrónico está siendo protegida contra los robots de spam. Necesita tener JavaScript habilitado para poder verlo.
Estudios de anteproyectos y proyectos
Control y vigilancia de obra
Apoyo técnico a constructoras y promotoras
Obra civil en carreteras, autovías, ferrocarril, etc.
Puentes y estructuras singulares
Urbanizaciones y poíígonos industriales
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
+34 981 571 823 info@ingenieriadelnoroeste.com
Aviso legal | Política de privacidad


langs: gl fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl en pt es en gl ru en tr en eo en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
Poetízate, a antoloxía de poesía galega feita por Fran Alonso, é unha antoloxía viva, que o autor revisa e amplía con frecuencia, chegando agora á 15ª edición coa incorporación dalgunhas das voces máis novas da poesía galega: Silvia Penas, Gonzalo Hermo, Ismael Ramos e Tamara Andrés.
Pero isto non é unha novidade desta 15ª edición. Poetízate, un libro que se converteu nunha ferramenta de referencia no ámbito do fomento da lectura, da difusión da poesía e nas bibliotecas escolares, vén sendo revisada e actualizada con frecuencia polo seu autor. De feito, desde a primeira edición a nómina de voces da antoloxía incrementouse en 21 poetas, mulleres e homes, que non figuraban na primeira edición e que denotan un esforzo continuo de renovación. Das 80 voces que a antoloxía contaba na 1ª edición, pasou nesta última, que se acaba de poñer en circulación estes días, a 101 voces moi significativas da poesía galega. A paxinación, en cambio, incrementouse unicamente en 8 páxinas, pasando de 216 na primeira edición a 224 nesta última.
A maior actualización produciuse coa 8ª edición, en xuño de 2011, que incorporaba poemas de Xoán Abeleira, David Rodríguez, Xerardo Quintiá, Elvira Riveiro, Lucía Novas, Daniel Salgado, Dores Tembrás, Xiana Arias, Berta Dávila e Rosalía Fernández Rial.  En 2014 prodúcese unha nova ampliación, coa 12ª edición, e Poetízate enriquécese coas voces de Calros Solla, Olalla Cociña, Verónica Martínez Delgado, María Reimóndez, Andrea Nunes Brións e o propio autor da antoloxía, Fran Alonso. Finalmente, nesta 15º edición as páxinas da antoloxía recollen poemas de Silvia Penas, Gonzalo Hermo, Ismael Ramos e Tamara Andrés.  Ao mesmo tempo, ao longo destes anos, actualizáronse ou cambiaronse algúns dos poemas de autores que xa figuraban en Poetízate, unha antoloxía viva, útil, e en constante proceso de renovación.
tagged with Andrea Nunes Brións, Antoloxía, Antoloxía da poesía galega, BERTA DÁVILA, Calros Solla, Daniel Salgado, David Rodríguez, Desmitificar a poesía, Dores Tembrás, Elvira Riveiro, Gonzalo Hermo, Iniciarse na poesía, Ismael Ramos, Lucía Novas, María Reimóndez, Olalla Cociña, Poesía e rebelión, Poetízate, Portada, Rosalía Fernández Rial, Silvia Penas, Tamara Andrés, Verónica Martínez Delgado, Xerardo Quintiá, Xiana Arias, Xoán Abeleira
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: es fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es pt es en gl ru en tr en eo en gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
Reproducimos o texto de Iolanda Zúñiga sobre o libro de poemas Terraza, de Fran Alonso, lido na presentación de Vigo, na libraría Cartabón. Hoxe xoves 30 preséntase en Compostela.
Fran Alonso volve posicionarse, con Terraza, na disidencia, esa trincheira inherente á súa escrita, caracterizada por unha rebeldía a ralentí, infiltrada, abastecida de palabras certeiras, frases destras, versos sobrios e, sobre todo, inzada de reflexións situadas lonxe do adoutrinamento. É unha insubmisión a que practica o autor desas que, mentres nós lemos alleos a estarmos a rentes dun campo de minas, algo que non esperamos implosiona, cara os nosos adentros, cara ás entrañas. E quedamos desabrigados, desarmados, impregnados dunha sensación crúa, que logra esfolarnos e fendernos, abrirnos a carne sen máis remedio que continuar entregándonos á lectura, ao autor, á súa rebeldía, á súa escrita.
De Fran Alonso xa coñecemos a súa vocación de escritor solidario. Desde aquelas crónicas en territorio ocupado, nas que denunciaba a situación dos refuxiados saharahuís nos anos 90; a esa humanidade coa que tratou sempre os males mentais provocados por alienacións varias: cidades, traballos, relacións… todas submisións, en definitiva; pasando polo inconformismo fronte ao vivir indigno, en todas as súas dimensións. De aí que, ademais de escritor solidario, sexa un escritor de rastreo: igual que eses cans de olfacto prodixioso que dan coa caza abatida polas escopetas traizoeiras, el cheira, na distancia, as fisuras das que emana a ruindade das vidas sometidas á rutina. É a elas, á ruindade e á rutina, a quen lles segue o rastro, ata localizalas. E apresalas cos dentes. Escríbeas, despois, coa habilidade do depredador, pero non dese depredador que se nutre da presa para saciar a fame, senón daquel que, ademais, se irmanda con ela, exhíbese xunto a ela. As súas son capturas despoxadas de artificio, pois deixan constancia do noso destino común e irremediable. Talvez sería mellor dicir, entón, que Fran Alonso é un escritor de rescate: coma eses cans áxiles que ladran na tobeira dos accidentados, ata quedar afónicos, coa esperanza de que alguén escoite o seu alboroto e acuda a liberar aos feridos da agonía, e os axude a asomar entre os cascallos. Estes son os personaxes aos que o autor entrega as súas historias: anónimos aos que, sen necesidade de encomialos como heroes, lles recupera a voz.
Terraza está publicada en papel, pero comprobaredes, tras cada páxina ou cada dúas, como os poemas devólvenvos á rede. Uns códigos QR inesperados sementan o libro. Con eles, a lectura muda nun alento antolladizo que, como sucede co fol dun acordeón, vos arrastrará ata seducirvos, ou freará en seco para que batades con algún eco da melodía da desolación que soa na Terraza.
Con todo, a sensación que me quedou é que Terraza é un caderno de campo. Botando man da esaxeración, podería ser un diario do naturalista Charles Darwin. Darwin, fascinado polo descoñecido, embarcouse nunha viaxe de exploración arredor do mundo cuxo cometido máis destacado era o de observar e anotar o observado. Naquel tempo, o aliado na expedición foi o bergantín Beagle, botado no río Támesis, en Londres. Hoxe o mundo deixou de ser o lugar enigmático e afastado que era naquela época. Hoxe todo é global. É por iso que, hoxe, para rexistrar a realidade, talvez abonde con ir abastecidos do mesmo caderno e o mesmo lapis, regados por un café neste caso, que usaba Darwin e, en lugar dun bergantín, elixir como testemuña aliada a unha Terraza, por exemplo a da cafetería Hobby, estendida sobre a beirarrúa de Pi i Margall, en Vigo. E sentar, en calidade de voyeurs. Pero non como eses miróns que gozan coa sordidez do alleo, senón coma eses outros que, non sen pesar, confirman, observando os fracasos demais, os seus propios.
Fran Alonso séntanos canda a el nesta Terraza, que podería ser calquera outra -de calquera barrio, cidade ou país- e convídanos a compartir mesa, silla, parasol e pombas, para que comprobemos o irreversibles que son as marcas do tempo. Esas erosións que, máis que gretarnos a pel, grétannos as ganas, a enerxía, a fe. Ese desgaste que nos sacude e sitúa no único devir implacable: o feito de estarmos abocados á morte.
Este poemario é un compendio, pois, de moitos asuntos: Terraza é un lapso na inercia para entregarse á vida contemplativa. E cando falo de contemplación refírome non só ao feito de pór freo ao ritmo imposto para tomar alento e ver fluír a rutina dos demais desde a nosa propia, senón que tamén me refiro a esa connotación relixiosa de quen medita. Terraza é unha mirada asombrada acerca das xentes que nos rodean, que, ás veces, son persoas, e outras son fauna. Iguanas, caimáns, elefantes, gansos, camaleóns, xirafas, gatos… Un aquel de realismo máxico descarga aos clientes do peso de ser humanos. E, por outra banda, lémbranos canta veces adoptamos condutas animais. Domésticos ou salvaxes. Chegando a mimetizarnos con eles. Terraza é unha banda sonora para días idénticos. Nela deixan a súa pegada motos nerviosas e autobuses disciplinados; o mar e parte das estacións, coas súas mudas cíclicas, tamén participan no coro.
Nas mesas da Terraza consumen bebidas, e consumen a vida, persoas de todas as xeracións. E a cada tramo de idade adoita serlle inherente un comportamento. Adolescentes que exhiben a soberbia da inmortalidade, mulleres de mediana idade con todo e nada que contarse, un home impedido carente do corpo que un día lle pertenceu… E o autor, completando a paisaxe, que escribe: “(…) Que ironía, eu / que deploro esa imaxe tan estúpida / e carbónica do escritor / que emprega as cafeterías / para compoñer os seus poemas / e acabo deste xeito.”
Terraza tamén é un reflexo dos estratos sociais. Moitas das persoas que por ela transitan son improdutivas para a sociedade: xubilados, parados, marxinais… Pero a Terraza destrona o statu quo. E se este estado das cousas, este equilibrio vital que cremos temos non é equilibrio? E se nin sequera é vital? E se, máis ben, todo se alicerza no inestable, no insán? Porque os personaxes produtivos de Terraza están sometidos a varios réximes que os afogan. Por exemplo, o réxime laboral, onde no entreacto dunha desas xornadas de produción sen pausa a Terraza bríndalles un espazo para o sosego. Ou o réxime virtual, un xugo imprescindible para existirmos hoxe en día, e que tamén supón un respiro ao réxime da realidade. Porque o real, ao cabo, non é máis que o réxime da rutina. E os espectros da rutina son eles, os personaxes de Terraza, que vimos sendo nós, todos e todas nós, quen non temos intención, nin forzas, nin cartos, para desafiar ao sistema, quen confluímos na Terraza nos intervalos ridículos que nos conceden as ocupacións.
tagged with Fran Alonso, IOLANDA ZÚÑIGA, LIBRARÍA CARTABÓN, Portada, Terraza
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: gl fr gl pt en es es es ru id gl en lt gl gl gl es es pt pt pt es en en en ca pt ca it pt it pl pt de de pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt ie gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl war pt es en gl ru en tr en eo en gl es es gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en fr gl en en es en gl gl es gl gl gl gl es es gl gl en gl gl gl ceb gl gl gl gl gl gl ca gl gl it gl es gl gl es gl pt gl gl gl it it pt gl ko it gl gl gl gl es en en es en en ca en gl gl gl gl

text:
La web de Fran Alonso
O crítico Xosé Manuel Eyré publicou no seu blog Ferradura en tránsito unha recensión crítica sobre o libro de poemas  Terraza, de Fran Alonso.
A visión poética dunha terraza
É relativamente frecuente que o simple se volva complexo, que o que parecía unha cara se volva un poliedro. A primeira vista Terraza, de Fran Alonso, parece un libro testamentario da realidade cotiá que se vive nunha terraza de Vigo. Un exercicio de poesía narrativa no cal o autor está moi atento a describrinos o que ve (  o rapaz que fala co vento, tres mulleres falando, dúas mulleres que discuten, adolescentes armados con cadanseu teléfono móbil, un home delgado pero forte…) e forman parte do continente que el mesmo ocupa,a terraza, ou o que a rodea ( as motos que como vermes foxen, as pombas de voar flexíbel,a xente que agarda polo autobús) ou tamén do seu mundo interior, un mundo interior que tamén é habitante da terraza, por suposoto, e que está integrado polo que ve (os cans, as pombas) como por outros que pertencen á imaxinacion interpretativa do autor (as iguanas, os pelícanos, os coalas) alí, naquel mundo no que remata o verán para dar paso ao outono, naquel mundo que tamén ten unha fiestra ao  mar.
Pero non todo é tan simple.
Desde os seus inicios como escritor, xa non só como poeta, Fran Alonso nunca lle perde ollo á realidade, desde Persinas, pedramol e outros nervios até Tráiler exemplifican ben o que vimos de dicir. E nos últimos tempos está especialmente atento ás posibilidades expresivas que ofrecen as novas tecnoloxías, como os Poemas birollos para ler cos ollos (poesía oral e visual que incorpora un videoxogo) ou Poétic@ (poesía electrónica e crossmedia que expolora ese mundo de posibilidades que ofrece internet) sen esquecer o proxecto poético que mantén ne twiter, esta Terraza vén engadir un novo chanzo a esa carreira que o leva a incorporar todas as plataformas posíbeis á escrita poética, pois incorpora códigos QR en moitos dos poemas que aquí figuran. De xeito que eses poemas valen por dous. Cando o lector agarda o corpo poético tradicional, atópase encetando o poema un código QR que remite á obra anterior do poeta, de xeito que insire a realidade cotiá da terraza no mundo poético propio do autor.
Nun mundo onde xa non hai tortilla para os obreiros, ninguén a pide seica, errariamos se crésemos que os poemas narrativo-descritovos de Fran Alonso son pouco poéticos. Certamente poderían ser relatos breves sobre o acontecer diario da terraza, mais non é menos certo que sempre Fran Alonso atopa, nalgún momento, o achado poético que xustifica a nosa agarda (“No rostro dela adiviño o perfil / dunha coidadora de ocasos” (39) ), que tampouco é moito porque Fran Alonso demostra en cadanseu poema que a visión que nos está a trasladar é a dun poeta, ás veces desde o mesmo inicio (“ A terraza ten o ánimo abatido” (34).) A fin de contas, Terraza, é a vida exterior que rodea o poeta nun momento dado, alí sentado, nun interludio entre dúas actividades, un lóstrego lúdico no correr do día, mais o poeta é poeta en calquera hora, en calquera circunstancia, en calquera momento, porque o poeta ve a vida exterior como un poeta e nela proxecta a visión poética interior.
Un poemario como Terraza, e en xeral toda a a obra poética do autor, contradí esa visión simplista que algúns teñen e segundo a cal o poeta é unha sorte de ser exclusivamente atento ao seu mundo interior, un mundo interior que cre rico e por iso nolo comunica. Por iso non é casualidade que os códigos QR remitan con certa frecuencia Poétic@, porque o poemario en si é a poética do cotián, do cotián nunha terraza calquera dunha cidade calquera a unha hora calquera onde o único notábel, o que marca as diferenzas, é que hai sentado un poeta que no seu caderno deixa constancia en forma poética dese acontecer, que é moito máis  rico  do que en principio poderiamos sospeitar, e se é moito máis rico é pola visión poética. De aí a importancia que teñen na vida @s poetas.
tagged with Ferradura en Tránsito, Fran Alonso, Portada, Xosé Manuel Eyré
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Leave this field empty
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
TWITTER DE FRAN ALONSO
E-POESÍA EN GALEGO, ESPAÑOL E PORTUGUÉS
Poétic@ é un libro de poesía electrónica ou ciberpoesía, de vocación transmedia e acceso libre, que explora as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías desde a interacción cos lectores/as.
Fran Alonso en FACEBOOK
A WEB POR TEMAS
Seleccionar categoría A poesía é un globo Álbum ilustrado Animación Artigos Audio Centros de ensino    Primaria    Secundaria Clubs de lectura Críticas e-Literatura Edición Entrevistas    Entrevistas en Sección Fora de Xogo Fran Alonso TV Infantil (LIX) Lectores/as Libros    A araña e mais eu    A casa da duna    A punta de pistola    Cartas de amor    Cemiterio de elefantes    Cidades    Contos nerviosos    Estado de Malestar    Folerpas de Novoneyra    Males de cabeza    Ninguén    O brillo dos elefantes    O meu gato é un poeta    Poemas birollos para ler cos ollos    Poétic@    Poetízate    Silencio    Street poems    Subversións    Terraza    Tráiler    Transición Literario Narrativa Noticias Novelas Poesía Poesía infantil e xuvenil    Pitipoto Presentacións Radio Recursos Reedicións Traducións    Español    Italiano    Outras linguas    Portugués Vento Vídeos Xeral
Agardo por ti en Pinterest.
OS LIBROS DE FRAN ALONSO
Un país a medio facer (2008), 1ª edición
The spider and me
Tortillas para os obreiros
A punta de pistola
Persianas, pedramol e outros nervios
O brillo dos elefantes
O meu gato é un poeta (2011), 4ª edición
Io e il ragno
La araña y yo
A aranha e eu
A araña e mais eu
Silencio (2014), 3ª ed
A vida secreta de María Mariño (2007)
A lúa no probador
A casa da duna
Voces da Groba, voces de Berlín (2010), 1ª edición.
Powered by WordPress and Dynamic News.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e Cancelar
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.


langs: gl gl es es gl gl gl es es es en es es gl gl gl gl gl gl lt gl gl es es pt gl war es es es es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es en en es es it es es es sk es es es es es es it es es es es gl es it es lv es es ceb en it ru it es es it es en it es es es es es it es en es es gl gl es es gl es es es gl es es gl gl gl es es es

text:
Nuestro objetivo fundamental es lograr la máxima satisfacción de nuestros clientes, adaptando nuestros ritmos y procesos para lograr el cumplimiento de los plazos y premisas fijadas en cada uno de nuestros trabajos.
Desarrollando esta filosofía de empresa hemos conseguido a lo largo de nuestra andadura profesional tener una relación con nuestros clientes basada en la confianza mutua y la cercanía, regida por la integridad y profesionalidad de la que esta empresa hace gala.
INOR ha desarrollado su trabajo para las principales Administraciones gallegas y estatales, así como para la empresa privada
S.P. MINISTERIO DE MEDIO AMBIENTE (Confederación Hidrográfica de Norte)
C.MAT.I. ( Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas)
Consorcio Gallego de Servizos de Igualdade e Benestar
E.P.O.S.H. (Empresa Pública de Obras y Servicios Hidráulicos)
S.P.I. (Sociedade pública de investimentos de Galicia, S.A)
ACEOUSA (Autoestrada Sto. Domingo –Ourense S.A.)
Diputación de A Coruña
Concello de Porto do Son
Concello de A Cañiza
ARIAS HERMANOS CONSTRUCCIONES S.A.
ATLANTICA DE CONSTRUCCIÓN Y MEDIO AMBIENTE S.L.
BEGANO S.A. (Bebidas Gaseosas del Noroeste)
C. Y E. ALEJANDRO MARTINEZ E HIJOS, S.L.
CIESA S.L. (Consultora de Ingenieria y Empresa)
CONSTRUCCIONES OBRAS Y VIALES, S.A.
CONSTRUCCIONES PONCIANO NIETO, S.L.
CONSTRUCCIONES R VAZQUEZ Y REINO, S.L.
CONSTRUCCIONES TABOADA Y RAMOS S.L.
CONSTRUCTORA SAN JOSE S.A.
CRC Obras y Servicios S.L.
CRTVG. COMPAÑÍA DE RADIO/TELEVISION DE GALICIA
ESPINA Y DELFIN S.L.
ESTABLECIMIENTO PENITENCIARIO DE MOTERROSO (LUGO)
EXTRACO Construccións e proxectos, S.A.
FRANCISCO GOMEZ Y CIA S.L.
OBRAS Y CONSTRUCCIONES CORTIZO, S.L.
OVISA, Pavimentos y obras S.L.
PROMOVE XESTION TECNICA, S.L.P.
PUENTES Y CALZADAS INFRAESTRUCTURAS, S.L.U.
S.A. DE OBRAS Y SERVICIOS- COPASA
SERCOYSA PROYECTOS Y OBRAS, S.A.
TENTE CONSTRUCCIONES MODULARES S.L.
URBES GESTION DEL SUELO, S.L.
CONSULTORÍA E INGENIERÍA CIVIL
Estudios de anteproyectos y proyectos
Control y vigilancia de obra
Apoyo técnico a constructoras y promotoras
Obra civil en carreteras, autovías, ferrocarril, etc.
Puentes y estructuras singulares
Urbanizaciones y poíígonos industriales
COLECTORES XERAIS DE GANDARIO
TRAZADO Y CONSTRUCCIÓN: AUTOVÍA AG-59
Rúa Picaños nº 44 bajo 15702 Santiago de Compostela - A CORUÑA
+34 981 571 823 info@ingenieriadelnoroeste.com
Aviso legal | Política de privacidad


langs: en en en es es en en en ko en it es en es en ru en it gl es en fr en it es en es en it es es es es

text:
Acto de Titulación de la Licenciatura en Tecnologías de la Información
En la ruta de Juan Rulfo !!
Israel Reyes - Todos los Derechos Reservados


langs: es es

text: Comentarios para dlasoluciones.com ::: dlasoluciones.com


langs: gl gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl es es gl gl gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl en la gl es es gl en gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl

text:
Con motivo da Candelaria, o 2 de febreiro tivo lugar, como de costume, na Igrexa Parroquial a bendición dos nenos e nenas bautizados no ano 2017 e a presentación á Santísima Virxe. Participaron un grupo moi numeroso nunha celebración preparada polo grupo de Pastoral Familiar e solemnizada polo Coro Parroquial.
Lectura do Santo Evanxeo segundo San Lucas
Cando chegou o tempo da purificación, conforme á Lei de Moisés, levaron o neno a Xerusalén, para presentalo ó Señor (pois así está escrito na Lei do Señor: todo varón primoxénito consagraredes ó Señor), e tamén para faceren unha ofrenda , conforme se di na Lei do Señor: Un par de rulas ou dous pombiños.
Vivía nese tempo en Xerusalén un home xusto e piadoso, chamado Simeón, que agardaba a restauración de Israel. O Espírito Santo, que estaba con el, tíñalle prometido que non había morrer sen velo Unxido do Señor.
Movido polo Espírito, foi ó templo, e, cando entraban os pais do neno Xesús para cumpriren o mandado pola Lei do Señor, él, colléndoo nos brazos, louvou a Deus dicindo:
- Agora podes, Señor, segundo a túa promesa, despedir en paz o teu servo, porque xa os meus ollos viron o teu Salvador, o que preparaches para tódolos pobos: luz de revelación para os xentís e gloria do teu pobo Israel.
O pai e maila nai do neno ficaron abraiados polo que tal dicía do neno. Bendiciunos Simeón e díxolle a María, a nai:
- Mira, éste está disposto para a caída ou soerguemento de moitos en Israel, para ser bandeira de discusión; e a ti mesma unha espada hache atravesala alma: así ficarán descubertas as cavilacións de moitos corazóns. (…)
Cando remataron todo o ordenado pola Lei do Señor, volveron para Galilea, á vila de Nazaret. O neno ía medrando, forte e intelixente; e a gracia de Deus estaba con Él.
c/ Gómez Ares de Guisamonde, 1
Tels: 981 820 131/616 442 500


langs: th gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl gl fa pt en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl gl en gl en gl en gl es en gl en gl en gl en gl la gl es es gl en gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl

text:
Toca volver a empezar. Agradecidos ó inmenso labor dos catequistas empezamos un novo curso de catequese (2018-2019). Comenzar a Catequese é un encontro coa nosa fe, ó mesmo tempo que redescubrir a importancia dos pais e da familia na educación cristiá. Aquel foi o voso compromiso cando bautizastes ós vosos fillos, e a parroquia pretende colaborar con vós neste senso.
É importante non só "mandalos fillos ó catecismo", senón participar con eles na celebración do Domingo. Pais, familia e parroquia, necesitamos camiñar xuntos para ofrecer ós máis pequenos unha boa e coordinada educación cristiá.
Así como os pais se preocupan da formación humana, cultural, artística e deportiva dos fillos, tamén é importante o crecemento na fe. Ofrecemos pois a nosa colaboración e un ano máis queremos contar coa vosa, e pedimos que non nos falte a axuda do ceo.
A catequese parroquial faise presente en cada un dos Sacramentos de Iniciación Cristiá:
BAUTISMOS: despois de solicitalo con antelación suficiente na parroquia, prográmase un encontro co párroco. Condición indispensable que os padriños estén confirmados.
PRIMEIRAS COMUNIÓNS: é necesario facer o curso de preparación dende Primeiro de Primaria. A Comunión lévase a cabo en TERCEIRO de Primaria ou idade equivalente, despois do curso intensivo no mes de maio, como tamén a asistencia á misa os domingos.
CATEQUESE DE CONFIRMACIÓN: para confirmarse é preciso asistir á catequese dous cursos completos, asistir a misa os domingos e tamén, como é lóxico, matricularse na clase de relixión no colexio.
Saudámosvos e como sempre quedamos á vosa disposición,
O párroco e os catequistas.
HORARIO CATEQUESE: de 1º Primaria a  1º ESO ® 11:00 h
MISA DAS FAMILIAS: domingos ás 12:00 h
(Agradecemos que os pais se senten nos bancos cos seus fillos para participar xuntos na celebración).
Colaboración Económica para adquirir os materiais: 7 € (en caso de duda consultar coa directora de Catequese para aportar según cada situación familiar).
Os de 1º de Primaria aportan a vontade.
c/ Gómez Ares de Guisamonde, 1
Tels: 981 820 131/616 442 500


langs: gl gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl es pt es es es la gl es es gl en gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl

text:
Santa Maria do Obre | San Martiño
Santa Cristina de Barro
Santa María de Argalo
San Pedro de Tállara
Inicio /Iglesias /San Martiño de Noia /Santa Maria do Obre
Santa Maria do Obre
Construida en época románica, sufre importantes reformas, las más significativas en los s. XVIII y s. XIX. Conserva de esta época el ábside de planta rectangular unido a la nave directamente destacando en él un vano situado en la parte posterior compuesta por un arco de medio punto moldurado que descansa sobre dos columnillas y una cruz.
En el interior, un arco de medio punto se apoya en semi-columnas encajadas en el muro, con capiteles de motivos florales y una cornisa a modo de imposta donde debía de arrancar la bóveda, decorada con elementos geométricos.
El resto de la construcción es de época posterior: nave de planta basilical dividida en tres tramos por arcos de medio punto, contrarrestado al exterior con contrafuertes, muros encalados, cubierta a dos aguas y tejado de teja. La fachada tiene una puerta enmarcada por un arco de medio punto y tres arquivoltas, otra puerta adintelada y cuatro vidrieras con arco de medio punto. Sacristía adosada a uno de los laterales de la nave desde cuyo interior se pueden ver seis canecillos que se conservan en el alero de los que tres están rotos. Campanario de cuatro machones y arcos de medio punto coronados por cupulinos.
c/ Gómez Ares de Guisamonde, 1
Tels: 981 820 131/616 442 500


langs: es en gl en gl gl es es es gl gl fr fr fr es gl gl gl cs es es es es fr es pt gl gl es gl fr es gl gl gl cs es gl gl es en lt es ca en es es en en en en en en en be es es fr gl es en es it es fi en es en en en en en en en

text:
Ciudadano Científico - Fideicomiso de Conservación de Puerto Rico
Reserva Natural Hacienda La Esperanza
A Deep-Time Socioecosystem Framework to Understand Social Vulnerability on a Tropical Island
Isabel C. Rivera-Collazo , Cristina Rodríguez-Franco & José Julián Garay-Vázquez
Mapas de investigaciones en la cuenca del Río Grande de Manatí
100 Products of Exploring the Life of Río Grande de Manatí Project
Water Quality Monitoring in Río Indio, Morovis, Puerto Rico
Manuel Antonio García Berlingeri, José F. García Berlingeri, Sandra Berlingeri Santiago and Manuel García Vega
Understanding the past to better our future!
Study of coastal erosion in high impact tourist beaches
Jean Carlos Colón Bergollo
FIDEICOMISO DE CONSERVACIÓN DE PUERTO RICO
Para uso interno únicamente.
"This material is based upon work supported by the National Science Foundation under Grant No. 1223882"
© Copyright 2008 Fideicomiso de Conservación. Todos los derechos reservados.


langs: es gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl es es es es es es es es es la gl es es gl en gl gl es gl gl pt gl hu gl es hu gl gl la ca es es es pl gl

text:
Restauración de la Iglesia de San Bernardo | San Martiño
Santa Cristina de Barro
Santa María de Argalo
San Pedro de Tállara
Inicio /Restauración de la Iglesia de San Bernardo
Restauración de la Iglesia de San Bernardo
Al lado del río Traba se sitúa la iglesia de San Bernardo, formando parte del camino real que unía Noia con Santiago de Compostela siendo una de las entradas más importantes de la villa. Se comenzó a construir en el año 1691 por orden del conde de San Bernardo, D. Antonio Cortés de Mendoza y Sotomayor y se finaliza en el 1709, con el lenguaje y formas del período Barroco.
En julio del 1936 fue quemada, dado en estado en que quedó, se cierra al culto durante 15 años. En la década de los 50, un colectivo de noieses decide restaurarla, ejecutando las cubiertas que podemos ver a día de hoy. La iglesia se vuelve a cerrar alrededor de los años 80 por deficiencias en la techumbre.
Dado que es un ejemplo de patrimonio cultural de Galicia y beneficia con valores culturales, económicos y etnográficos, está en la mente de muchos su restauración, dado que su estado es muy deficiente y amenaza ruina.
Los arquitectos José Barreiro y Martín Insua han elaborado un proyecto básico y de ejecución de intervenciones urgentes en la nave mayor de la iglesia y después de presentarlo al párroco de Noia, la Dirección Xeral de Patrimonio Cultural de la Xunta de Galicia autoriza las obras de la primera fase de restauración.
La Diputación de A Coruña en la Convocatoria de Subvenciones de Promoción Económica 2015 concedió una subvención de 13.413€ .
Un grupo de colaboradores de San Martín y Sta. Cristina, con el Párroco de Noia, llevan a cabo un colecta entre los feligreses para afrontar las obras de esta primera fase de restauración que incluyen trabajos de carpintería y albañilería en la nave principal por un valor de más de cuarenta mil euros que fue contratada a la empresa Pavimentos Noia.
Se están realizando al mismo tiempo las gestiones oportunas para continuar próximamente con otras actuaciones en fases sucesivas y se espera la colaboración de organismos superiores así como la aportación de empresas y autónomos que sin duda valoran la conservación del patrimonio noies.
c/ Gómez Ares de Guisamonde, 1
Tels: 981 820 131/616 442 500


langs: es en

text: Comentarios en: XI JORNADAS DE RELATOS EN PRÁCTICAS PEDAGÓGICAS EN EDUCACIÓN ARTÍSTICA


langs: en en gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl nl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
www.quenchedera.com proporciona o acceso a informacións, servizos ou datos (en adiante, “os contidos”) en Internet pertencentes ao titular ou aos seus licenciantes aos que o USUARIO poida ter acceso. O USUARIO asume a responsabilidade do uso do portal. Dita responsabilidade esténdese ao rexistro que fose preciso para acceder a determinados servizos ou contidos.
En dito rexistro o USUARIO será responsable de aportar información veraz e lícita. Coma consecuencia deste rexistro, ao USUARIO pódeselle proporcionar un contrasinal do que será responsable, comprometéndose a facer un uso dilixente e confidencial do mesmo. O USUARIO comprométese a facer un uso adecuado dos contidos e servizos (coma por exemplo servizos de chat, foros de discusión ou grupos de novas) que ofrece o portal e con carácter enunciativo pero non limitativo, a non empregalos para (i) incurrir en actividades ilícitas, ilegais ou contrarias á boa fe e á orde pública; (ii) difundir contidos ou propaganda de carácter racista, xenófobo, pornográfico-ilegal, de apoloxía do terrorismo ou atentatorio contra os dereitos humanos; (iii) provocar danos nos sistemas físicos e lóxicos do sitio web, dos seus proveedores ou de terceiras persoas, introducir ou difundir na rede virus informáticos ou calesqueira outros sistemas físicos ou lóxicos que sexan susceptíbeis de provocar os danos anteriormente mencionados; (iv) intentar acceder e, no seu caso, utilizar as contas de correo electrónico doutros usuarios e modificar ou manipular as súas mensaxes. www.quenchedera.com resérvase o dereito de retirar todos aqueles comentarios e aportacións que vulneren o respeto á dignidade da persoa, que sexan discriminatorios, xenófobos, racistas, pornográficos, que atenten contra a xuventude ou a infancia, a orde ou a seguridade pública ou que, ao seu xuízo, non resultaran adecuados para a súa publicación. En calqueira caso, o titular non será responsable das opinións vertidas polos usuarios a través dos foros, chats, ou outras ferramentas de participación.
5. PROPIEDADE INTELECTUAL E INDUSTRIAL
O titular por sí ou coma cesionario, é titular de tódolos dereitos de propiedade intelectual e industrial da súa páxina web, así coma dos elementos contidos na mesma (a título enunciativo, imaxes, sonido, audio, vídeo, software ou textos; marcas ou logotipos, combinacións de cores, estructura e diseño, selección de materiais usados, programas de ordenador precisos para o seu funcionamento, acceso e uso, etc.), titularidade do titular ou ben dos seus licenciantes.
Tódolos dereitos reservados. En virtude do disposto nos artigos 8 e 32.1, párrafo segundo, da Lei de Propiedade Intelectual, quedan expresamente prohibidas a reproducción, a distribución e a comunicación pública, incluida a súa modalidade de posta a disposición, da totalidade ou parte dos contidos desta páxina web, con fins comerciais, en calqueira soporte e por calqueira medio técnico, sen a autorización do titular. O USUARIO comprométese a respetar os dereitos de Propiedade Intelectual e Industrial titularidade do titular. Poderá visualizar os elementos do portal e incluso imprimilos, copialos e almacenalos no disco duro do seu ordenador ou en calqueira outro soporte físico sempre e cando sexa, única e exclusivamente, para o seu uso persoal e privado. O USUARIO deberá absterse de suprimir, alterar, eludir ou manipular calqueira dispositivo de protección ou sistema de seguridade que estivera instalado nas páxinas do titular.
6. EXCLUSIÓN DE GARANTÍAS E RESPONSABILIDADE
O titular non se fai responsable, en ningún caso, dos danos e prexuízos de calqueira natureza que puideran ocasionar, a título enunciativo: erros ou omisións nos contidos, falta de disponibilidade do portal ou a transmisión de virus ou programas maliciosos ou lesivos nos contidos, a pesar de adoptar tódalas medidas tecnolóxicas precisas para evitalo.
O titular resérvase o dereito de efectuar sen previo aviso as modificacións que considere oportunas no seu portal, podendo cambiar, suprimir ou engadir tanto os contidos e servizos que se presten a través da mesma coma a forma na que estes aparezan presentados ou localizados no seu portal.
No caso de que en www.quenchedera.com se dispuxesen enlaces ou hipervínculos cara outros sitios de Internet, o titular non exercerá ningún tipo de control sobre ditos sitios e contidos. En ningún caso o titular asumirá responsabilidade algunha polos contidos dalgún enlace pertencente a un sitio web alleo, nin garantizará a disponibilidade técnica, calidade, fiabilidade, exactitude, amplitude, veracidade, validez e constitucionalidade de calqueira material ou información contida en ningún de ditos hipervínculos ou outros sitios de Internet. Igualmente a inclusión destas conexións externas non implicará ningún tipo de asociación, fusión ou participación coas entidades conectadas.
9. DEREITO DE EXCLUSIÓN
O titular resérvase o dereito a denegar ou retirar o acceso ao portal e/ou os servizos ofrecidos sen necesidade de preaviso, a instancia propia ou dun terceiro, a aqueles usuarios que incumpran as presentes condicións Xerais de Uso.
O titular perseguirá o incumprimento das presentes condicións así coma calqueira utilización indebida do seu portal exercendo tódalas accións civís e penais que lle poidan corresponder en dereito.
11. MODIFICACIÓN DAS PRESENTES CONDICIÓNS E DURACIÓN
O titular poderá modificar en calqueira momento as condicións aquí determinadas, sendo debidamente publicadas coma aquí aparecen. A vixencia das citadas condicións irá en función da súa exposición e estarán vixentes ata que sexan modificadas por outras.
12. LEXISLACIÓN APLICABLE E XURISDICCIÓN
A relación entre o titular e o USUARIO rexirase pola normativa española vixente e calqueira controversia someterase aos Xulgados e tribunais de España.
As cookies son elementos de información que un sitio web instala no seu navegador ou no seu dispositivo durante o seu percorrido polas páxinas, e serven para almacenar información sobre a súa visita. O noso sitio web utiliza cookies para:
– Asegurar que as páxinas web funcionan correctamente.
– Almacenar as súas preferencias.
– Coñecer a súa experiencia de navegación.
– Recopilar información estadística anónima, como que páxinas visitou ou canto tempo estivo nelas.
O uso de cookies permítenos optimizar a súa navegación, adaptando a información e os servizos ofrecidos aos seus intereses, para proporcionarlle unha mellor experiencia cando nos visite. A nosa web utiliza cookies para funcionar, adaptar e facilitar ao máximo a navegación do Usuario.
As cookies asócianse únicamente a un usuario anónimo e ao seu ordenador/dispositivo e non proporcionan referencias que permitan coñecer datos persoais. En todo momento poderá acceder á configuración do seu navegador para modificar e/ou bloquear a instalación das cookies enviadas polo noso sitio web sen que iso lle impida o acceso aos contidos.
Os usuarios que completen o proceso de rexistro ou inicien sesión cos seus datos de usuario (coma por exemplo, para poñer comentarios) poderán acceder a servizos adaptados ás súas preferencias según a información persoal suministrada e almacenada na cookie do seu navegador.
Utilizamos os seguintes servizos que xeran as súas propias cookies:
– Widgets de Redes sociais (Facebook, Twitter…)
Para obter máis detalles, pode consultar a información dos responsables desas cookies:
– Cómo utiliza Google as cookies.
– Tipos de cookies utilizados por Google.
– Cómo administrar as cookies no navegador para bloquealas ou borralas.
O coche dos porcos
Días de mal tempo
A calor nas noites galegas
Contrasinal perdido?  |  Rexistrar
Xoan en Un día no Marineda
Anairda en Manual do cabrón
quenchedera en A Biblia
Marcos del Rio en A Biblia
Mar en Un día no Marineda
Quenchedera.com | Aviso legal | Contacto


langs: es en gl gl en fr gl en

text:
O rexistro de usuario non está permitido neste momento.
Nome de usuario ou correo electrónico:


text: Comentarios en: Nueva Prensa Digital RICOH 7100X de Producción Color


langs: es es gl en es en

text:
Producción editorial | Global Print
Libros, Manuales de formación, Tesis doctorales, etc.


text: Comentarios en: UNILA publica convocatoria para admisión de estudiantes indígenas


text: Artículos - Notas de Prensa


langs: en es es es ca en

text:
Slaloms - Off-Road - Trial
V SLALOM ESCUELA DE CONDUCCIÓN LUIS CLIMENT - 26 DE JULIO DE 2015
TRIAL 4X4 D'AVIA - CAMPIONAT DE CATALUNYA - DIUMENGE 12 D 'ABRIL DE 2015
http://afondu.com/index.php/noticias/bloque-ii/slaloms-off-road-trial/item/393-trial-4x4-davia-campionat-de-catalunya-diumenge-12-d-abril-de-2015.html http://afondu.com/index.php/noticias/bloque-ii/slaloms-off-road-trial/item/393-trial-4x4-davia-campionat-de-catalunya-diumenge-12-d-abril-de-2015.html Slaloms - Off-Road - Trial Wed, 18 Mar 2015 08:31:44 +0000


langs: en en gl gl es gl gl gl gl gl gl it fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl sv en gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl pt lt fr gl hu gl gl gl gl es gl lt gl en gl gl gl gl fr it en gl gl gl gl gl gl gl es es es es gl ja gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl nl gl gl gl gl gl gl es pt gl gl en gl gl gl gl gl en gl nl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
As festas nas aldeas galegas – Quenchedera.com
Dicía o refrán que contra o vicio de pedir, está a virtude de non dar. Este é un dito que utilizamos moitos cando se achegan as festas da aldea e un día de fin de semana os da comisión de festas decide que xa é hora de levantarse. E ti pensas… A cona, xa veñen estes incansábeis pedichóns co conto de que hai que poñer para traer á Panorama, á París, ao Combo… e ao final tráenche a Chenoa ou Gisela e cághaste en tódolos santos… pero éche o que hai. E total ao final sabes que vas a rematar metendo pena bailando o Amoriños de Juan Pardo ou o Xirarei de Xil Ríos.
O caso é que no intre que esta xente peta á porta da casa daste conta: O verán xa está aquí. E aí veñen as festas…e aiii o que nos ghusta a nós a festa! Amigos, familia, orquestas, xogos, alcol, churrascadas, polbos, e polvazos tamén, se tes sorte. Estos son algúns dos ingredientes que levan a gran maioría das festas das aldeas en Galicia. Sómosche xente festeira, dende Maio ata Setembro podemos ir empatando festa con festa sen descansar unha soa semana.
Para os que viven fora da aldea e piden as vacacións para desfrutar da festa, é unha das datas máis agardadas do ano. Incluso reservan enerxías e sobre todo cartos para vivila plenamente. Durante a túa vida podes vivir en diferentes lugares pero cando alguén fala das festas da túa aldea pensas “Hostia…vaia festa“. Podes estar a centos de quilómetros do lugar que che viu nacer ou levar anos sen poder asistir a elas, pero esa morriña non cha quita ninguén.
Normalmente o día de apertura da festa hai macrobotellón. Sí. Somos así, queremos meter pena dende o primeiro día. Normalmente aos botellóns acuden os adolescentes, pero nestas festas apúntase todo Cristo. Pola noitiña refresca pero imos a fuejo entre calimochos, licor café e ensaladas con alcol desas que prepara algunha xente. Qué é iso de botarlle pepino, pétalos de rosas, grans de café ou pimenta? Xa que vos poñedes, metédelle sal, vinagre e aceite! E algúns teñen os collóns de chamalo “el buen beber“. Iso é un puto froreiro, por favor. Se queres beber de xeito pides johnniecola nun vaso de tubo cun par de pedras de xeo. E que che sobre polo menos media Coca-Cola. Iso é un cubata e non a merda dos Gin-tonics.
En fin, como estaba a contarvos, co conto de que imos na llama non temos frío, pero sempre atopas a esa rapaza responsable, que está pendiente de “A ver si no me ven mis padres, que me bebí un Malibú con piña y estoy piripi jijiji“, pero que controla o suficiente como para levantar a vista e ver o panorama: un invocando ao dragón nunha esquina; unha chavala mexando entre os coches e outra tapándoa para que non a vexan ao ritmo de “Apura, que a mi primo le metieron 80 euros por mear en la calle“; e un chaval meténdolle fichas á moza dun colega que ese primeiro día de festa non pudo saír porque quedou a estudar para o último exame, todo ao ritmo dun “Entre ti e mais eu, díxome que estaba pensando en deixalo contigo, que xa non sentía o mesmo“; e tamén a unha rapaza con camiseta de tiras e un short que lle tapa pouco máis que a cona. Ao ver a esta última é inevitable non exclamar un… Carallo, e aquela non ten frío? Por certo, algo que sempre falta en tódalas festas son BAÑOS PÚBLICOS. Por favor concellos, poñede baños, que despois apesta a aldea! O que tamén falta moito nas festas é o desodorante. Por favor, desfrutade da festa, pero con desodorante, así os demáis tamén podemos desfrutar. Ou facédelle caso á muller e botade polvos de talco, que despois ides cheirando e metendo pena pola festa adiante coa camisa coma Camacho.
Nas noites de botellón a bebida nunca falta. O carallo son os xeos. Cántas veces escoitaríamos o de “¿No te sobrará un hielito no?“. Tamén a de “¿y pajitas?“. Sí, es un porco saído e a cara de mongolo que pos cando chas ven a pedir unha chavala guapa non cha quita ninguén. O caso é que para os xeos hai truco. Imos ao bar e…
– Cánto vale un cubata?
– Pois éncheme este capacho con xeo, que estamos aquí fora a facer botellón e quedamos sen él
E o botellón segue vivo. A do Malibú con piña animouse cun roncola pero de repente aparecen os pais…”Hostia, aí veñen!” E dille á amiga (aquela que andaba a tapar á outra entre os coches) o de “Aghúantame aquí do cubata que veñen meus pais. Pero non bebas moito eh!“. O que potou sobreviveu grazas a unha hamburguesa do McDonalds (sí, esas que moitos odian pero que salvaron máis vidas que o Cunqueiro de Vigo); ao que andaba a meter fichas mandárono á merda; e a chavala mexando entre os coches… pois simplemente foi sustituida por outra. Lei de botellón: Entre dous coches sempre hai unha chavala mexando e outra tapando.
Comezas a ver pasar coches tuneados, coas ventanillas abertas, e cunha radio que vale máis que o resto do coche. O maletero, como non, ocupado polo subwoofer. O chaval, con corpo de ximnasio e media neurona no cerebro. Igual que a rapaza que vai ao seu lado, destas que vai máis pasada que Sue Ellen e regálache un alarido dende o coche: “Ueeeeeeh Ehh Ehh Ehh“. E tamén aprendes poesía, escoitas á xente dos arredores facer esas rimas que saen só con alcol, eses Eminems galegos que soltan versos coma “Non sei que teñen as chavalas de baixa estatura, que ma poñen dura, ura, ura, ura“. Ole.
Pero tamén hai os que prefiren inaugurar a festa bebendo e poñéndose cegos de alcol pero dentro da tranquilidade e só cos amigos, pasando de aguantar mamonadas. Eses que organizan unha cea na casa dalguén e alí beben a saco. Nas casas é menos probable que se agote o xeo, pois faise un cálculo polo alto dos xeos que se van precisar, ademáis de contar cun conxelador mentres non se gastan, pero o problema é que bebemos moito, e enchemos as copas de xeo coma se non houbese un mañá. Ao final da noite acabamos por ir a meterlle puñaladas ao conxelador para sacar algunha pedra de xeo. E da igual que o cubata nos saiba logo á merluza que nos trouxo o tío na última marea que botou alá no Gran Sol.
Cando xa tes unha idade, despois dunha borracheira das juapas, levántaste con ganas de morrer, e no caso das mulleres é peor aínda, pois canto máis altos sexan os tacóns, a resaca será moito máis dura.
Chega o segundo día de festa: comida familiar. Morte e destrucción. Fas acto de presencia nun estado lamentable. Escoitas o “¡A comer!” de túa nai pero da primeira chamada pasas. Xa sabes que é todo unha trampa para que vaias a poñer a mesa. Comezamos a comer e a avoa bótache cachos de churrasco no plato coma se foran a comer alí 20 persoas. Entón comezan as negociacións, é coma ir a unha casa de empeños..
– Avoa, bótame só un par de cachiños de churrasco
+ Diso nada, unha tira enteira, coma teu tío
Miras para teu tío e xa parece un porquiño. É desas persoas que recibiron unha boa educación á hora da comida, pero a él gústalle encher as camisas de lamparóns, coller toda a comida coas mans, rematar con cachos de criollo ata no DNI, e gastar un paquete de servilletas se fai falta. Viño vai e viño ven e ti comezas a animarte de novo. O truco para manterte vivo na semana das festas da aldea é estar bebendo de maneira continua. Así evitas as resacas.
Miras para a esquina da mesa e ves a túa tía a solteirona. Era a máis pequena das irmás e a máis consentida. Fixo o que quixo, foi de aquí para alá, comezou 4 carreiras distintas e non rematou ningunha. Despois estivera un tempo en Barcelona vendendo pulseiras e outras caralladas artesanais. O que molaba dela eran os cambios de look que facía. Unhas veces aparecía cunhas rastas de aquí a mañá, outras coa metade da cabeza rapada, e outras co pelo verde. Iso sí, o cheiro que a acompaña dende sempre é algo abrumador. Miña nai sempre me dicía que á tía gustáballe moito o campo. Sería pola herba supoño. Xa apuntaba maneiras daquela…
En fin, nos seguíamos ao noso: comer. Para queimar toda a comida que lle metes nas festas só tes que correr nunha cinta a toda hostia durante 3 anos. E non podemos esquecernos do marabilloso e máxico trío composto por café / postre / chupito, artífice de grandes días de troula. Despois da comida hai que facer unha pausa e deixar repousar todo iso. Imos para o sofá. Poñemos Antena 3. Hoxe toca “Peli de niñeras”. O máis probable é que vaia a roubar un marido ou un fillo. Dende aquí quero mandar un saúdo ao colectivo das neneiras. Algunhas o único que rouban é comida. Entón botas unha siesta desas que cando espertas tes que volver a aprender a andar. E veña, toca saír de novo. Hoxe ven a Panorama…
Antes de ir ver a orquesta vas tomar algo cos colegas. Teu primo trae á moza e a unhas amigas. E vaia amigas… Entón cando te levantas para presentarte e darlle dous bicos tropezas coa mesa, coa cadeira do lado e rematas por botarlle o cubata enriba a algunha delas. A noite promete. Botas unha ollada e a aldea está a reventar de xente. Nas festas, a aldea multiplica por 2, 3 ou 4 a súa poboación. Hai xente que di que da ghusto ver a aldea con tanta xente, pero o normal e escoitar a cotío expresións do tipo “Xa veñen os putos turistas a tocalo carallo“. Chega a hora da orquesta e hai que prepararse. Imos pedir de beber á barra que montaron alí ao lado…
– Que tomas ti?
+ Nada, que trouxen o coche
– Bueno carallo, de aquí a que marchemos…
+ Ponme un roncola
Qué difícil é convencernos…
Cando xa levan unhas cantas cancións, ti xa vas na llama, pero o da Panorama probablemente vaia peor ca ti. Escoitas entón detrás de ti a un par de chavalas… “Ves mexar detrás da orquesta?” E aí van elas. Ti bótaslle un ollo á Panorama e outro ao panorama. A camareira estame a poñer olliños. E cada vez que pido chámame “cariño”. Entón sae o fantasma que levas dentro para soltarlle aos colegas a de “Apóstoche unha jarimba a que jicho á camareira“.
Nos grupos mixtos, as mulleres a maioría das veces elas quedan a bailar onda a orquesta e os mozos van á barra. Alí póñense coa súa pose de macho alfa, oteando o horizonte. E con horizonte quero dicir a tódalas chavalas que pasan. Comezan a falar coa camareira e unha das rapazas do grupo alerta “Ei, vixía ao teu mozo, que xa leva un bo cacho falando coa camareira…“. Non te preocupes, están a falar sobre o que pasará nas vindeiras eleccións.
Nos grupos de solteiros, todos andan de caza, entón saen a amosar a súa verborrea…
Hainos que non calculan as posibles respostas e levan un zás coma un mundo…
– Ei mosa, queres botar un polvo?
– Non te preocupes, non son celoso…
+ Tampouco eres juapo
“Sabes onde hai festa hoxe tamén? Nos meus pantalóns. E ti estás invitada.”
“Boas noites rapazas. Estou a dúas persoas de facer un trío. Se vos animades volas dúas, teño a casa aquí ao ladiño.”
“Esta pirola caduca hoxe, hai que comela”
– Xoghamos a Peter Pan?
+ E iso como é?
– Ata a campanilla
En fin, que podemos escoitar de todo.
Entre os numerosos grupos sempre atopas a algún a discutir sobre cal é a mellor orquesta. “A Panorama xa non é o que era. Eu son mais do Combo“. Entón tocan a túa canción favorita e comezas a saltar coma un tolo “WEEEH ¡TEMAZOOO!“… A estas alturas da noite todo son temazos. Aquí todos escoitamos música clásica e calqueira grupo novo é unha merda… “Desde Queen no he escuchado nada de calidad“. Todos somos uns entendidos…ata que chega o “Explota mi corazón” ou a de “Para hacer bien el amor hay que venir al sur” de Raffaella Carrá. Como che collan esas cancións co puntillo estás fodido.
A orquesta segue a topísimo cando ves á túa ex… “Mira para aí, a miña ex. Foi deixarme, adeljasou e mira que cachonda se puxo.” Vas a falarlle e sóltaslle o típico “Te veo guapísima, ¿qué tal todo?” E de repente aparece un tipo con dous cubatas e ela di “Pues estoy aquí con Nacho, el de la local, seguro que lo conoces“. Ti pensas, “que si o coñezo? miña nai…onde se foi meter a rapaza…” O Nacho este é o típico poli divorciado mononeuronal, un chulito con barbiña de tres días que sempre leva gafas de sol. Vamos, que ademáis é feo que nin Dios e quere esconder a cara o máximo posible. Pero en fin, ela verá o que fai…
Atópaste cun chaval que estudara contigo na ESO. Daquela era medio parvo, pero despois de moitos anos sen velo, agora descubres que é parvo enteiro. Él saúdache cunha efusividade tremenda, e ven a darche unha aperta, pero ti téndeslle a man e él remata por darche un lamentable abrazo lateral. O rapaz caíache mal, que vas facer… Acabas de deixalo a altura da merda, pero éche o que hai. O tipo insiste en darche a brasa con “qué tal todo? qué estudaches? que tal o resto da clase?“… EU QUE HOSTIA SEI! CAÍADESME CASE TODOS MAL, NON ME INTERESA! Cando se vai, ti quedas alí cun vaso de plástico cos xeos derretidos e os teus colegas desapareceron. Botas a man ao bolsillo para coller o móbil e chamalos e chega a hora do microinfarto… non está no bolsillo de sempre. Comezas a tocarte por todos lados e nada… “Merda, outra vez perdín o móbil!“. Tes que tranquilizarte e á primeira que pasa dislle o de…
– Tes un pitillo?
Perdeches o móbil, aos colegas, non ligaches e jodestes unha chea de cartos. A orquesta anuncia que toca a última e vaise, e cando rematan escoitas de fondo iso de “Se non tocades outra, volcamos o camión! Se non tocades outra, volcamos o camión! LOLOLOLO” É hora de marchar para a casa. Pero volves a ter fame. Despois da enchenta da comida, o estómago ensanchou e pide máis. Tamén contribúe á túa fame o olor a pizzas dos postos que hai nos arredores, ou das patacas de “O Pataqueiro”. Veña, collo unha de patacas e marcho. E cando chegas, túa nai está levantada e esperando… para dicirche o de “Acórdate que mañá hai que ir a misa“. “A misa que vaia Jesucristo“, replicas. Túa nai responde cun “Vaiche castighar Dios“. E túa tía (a hippie non, a outra), que tamén andaba por alí levantada solta “Aiiii que malo é, non me extraña que vaias á misa tódolos Domingos miña irmá!“. E ao final acabas cedendo á chantaxe emocional, e rematas levantándote para ir meter pena á misa. “Polo menos alí tamén teñen alcol“, pensas. Aí vou. Por certo, o móbil tíñao túa nai. Resulta que o atopou boa xente e chamou a ese contacto que todos temos na axenda: AAMamá.
Dinche que vaias á misa para recibir a graza do señor e sí, el debe partirse o cu á nosa conta. Alí o cura faiche levantar e sentar unha chea de veces no que dura a misa. O de estar a facer sentadillas toda a misa está simpático, pero non teño o corpo para caralladas. Se ao final a igrexa é coma o ximnasio: pensamos que por ir unha horiña, o que fixemos o resto da semana queda borrado. En fin, que vas tomar o viño para ir recuperando folgos para a noite seguinte e rezas para que o cura diga canto antes a agardada frase de “La paz del señor sea siempre con vosotros“. E veña, marcho que teño que marchar.
Hoxe montaron unha carpa enorme e alí vas atopar sardiñas, polbo e empanada. O típico? Sí, pero que bo está todo. Se queredes ver esas caralladas onde che poñen un plato enorme con catro herbas e un pistacho no medio ide mirar a TopChef. Toca volver a encherse pero non moito, que pola tarde hai torneo de fútbol sala. Eses torneos onde se apunta todo Cristo, e entre eles teu tío, que está coma un pucho e a barrigha asómalle por debaixo da camiseta. Tamén é a oportunidade perfecta para putear a algúns, facendo caños acompañados dun “OOOOOOOLE”, que por suposto, reciben o seu “FILLO DE PUTA” correspondente.
Este día pola noite toca ir de tranqui. Ou ese é o obxectivo inicial… Vas cear cos amigos a un deses sitios que se come caralludamente pero de “mellor para a cociña non mires”. A prejunta típica da cea é “A qué hora son os fueghos?” “Hostia! é verdade, xa me esquecía, pois haberá que ir velos“. E aí volveste a liar, aparece un colega que trouxo a un primo de alá da América que é personajísimo e claro. Tes que quedar. Qué putada… O americano non ten nin puta idea de español nin de galego e por suposto, a primeira idea que che ven á cabeza é ensinarlle o noso querido idioma. Esas primeiras frases que lle fas pronunciar: éche o que hai, quen che dera, o carallo, vaiche boa, a rañala, era visto ou que che den polo cu pasan a formar parte do seu vocabulario. É todo un orgullo cando escoitas o galego na súa boca. Coma as primeiras palabras dun fillo.
Non podemos olvidarnos das peñas, que son a alma das festas! Esa incrible Festa da Dorna en Ribeira á que todo o mundo debería ter asistido polo menos unha vez na vida. A qué carallo agardas para ir? As peñas son outra das cousas típicas en moitas festas galegas. Eses grupos de xente formados para facer básicamente o de comer, beber, xogar, ou facer diferentes actividades relacionadas coa festa. As peñas levan unha vestimenta en común para diferenciarse do resto, aínda que ao final, o bonito é que se xuntan todas ao ritmo da música, e da igual a que peña pertenza cada un. O uniforme está caralludo sobre todo para as mulleres, que durante unha semana non teñen que preocuparse pola indumentaria van a poñer ao día seguinte. Iso si, para vivir esta aventura hai que ir preparado, pois esa semana de festas o valor do teu fígado no mercado negro baixa un 95%, e podes facerte 7 anos máis vello nesa semana de festa. Moitos din o de “unha vez ao ano non fai dano” pero… o carallo… as festas das aldeas revéntanche vivo. Realmente non son festas feitas para que desfrutes, senón para que consigas sair vivo. Aínda así e todo, paga a pena. As festas das aldeas son esas que colles unhas vacacións para poder desfrutalas, e cando rematan fanche falta outras vacacións para recuperarte delas. Neses días comes, bebes, e fo…, bueno, mellor quedamos coas dúas primeiras, que son seguras.
E seguindo co tema da indumentaria das peñas, o problema é que a festa dura moitos días e só temos unha camiseta…co cal o cheiriño que desprende iso pode ser mortal. A camiseta da peña da gusto cando é noviña, pero non tarda en encherse de lamparóns, firmas chungas, debuxos de pirolas e dedicatorias de xente que nin coñeces, desas que ao día seguinte miras a camiseta e pensas “quén carallo puxo esta merda?“. Tamén é moi normal aparecer coa camiseta rachada, ou directamente perdela.
Cabe mencionar o paseíño que todos damos pola festa para ver os típicos postos de roupa, logo pillamos uns churriños, un algodón de azucre, un cachiño de pizza e ala vai a dieta a tomar polo cu. Era visto. Bótaslle unha partidiña ao Bingo, máis que nada para escoitar ese “Que viene, que viene, Chsss, Chsss, que viene, que viene“. Botábalo de menos dende o ano pasado, e sábelo. E toca a paradiña tamén no “SIEMPRE TOCA” de tirar das cordiñas ou no dos peixiños. Si… SIEMPRE TOCA, pero SIEMPRE TOCA unha merda. Polo menos levas un peixiño para a casa. A ver o que che dura… E toca facer unha paradiña na tómbola. Esa verborrea marabillosa que ten o tipo, menudo fenómeno, vaia repertorio… pero o mellor de todo é cando xoga coa xente e faille elexir entre a caixa ou…
– ¿LA CAJA o 27 SANDWICHERAS?
– ¿LA CAJA o 15 ASPIRADORAS?
– A SOLUCIÓN PARA ACABAR COA FAME NO MUNDO OU UN TÍTULO PARA O CELTA?
Ao final, a maioría escolle a caixa, porque sodes cabezóns. Co que molaría ter 27 sandwicheras. Máis que nada por joder ao tipo. E porque total na caixa sempre hai unha pouca merda.
Tamén tes ese momento no que che apetece algo fresquiño, un xeado. Vas con tódalas ilusións postas ao bar da esquina e miras para o cartel. Unha pintaza todos, pero coma en calqueira bar, só teñen de tres clases. Por favor, xerentes dos bares, tachade do cartel os que non tedes! Así aforrámonos unha chea de decepcións!
Nas festas da aldea é complicado atopar o amor. O certo é que a maioría sodes poetas de bragueta e usades as infalibles frases de @quenchedera para intentar botar un polvo. Comezades cantando o “Vivir así es morir de amor” de Camilo Sesto e sorpréndeste a ti mesmo facendo a patada de Karate Kid de Bisbal ao ritmo do “Corazón Latino”. Ao final acaba acercándose unha. Pensas “Hostia…son o Leo Messi dos bailes latinos“, pero non, a chavala só quería un pitillo.
Vas para un bar deses pequenos e escuros que teñen unha porta que nunca viches aberta. Pásache de todo pola cabeza, incluso que se trata dun local tipo “La Teta Enroscada” de “Abierto hasta el amanecer”, pero as camareiras nese sitio non son coma as da peli… O caso é que alí éncheste a cervexas, cubatas e chupitos mentres xogas ao futbolín, saltas con “Chiquilla” e móveste ao ritmo da de “Follow the Leader”. Entre gol e gol no futbolín, fíxaste que na barra hai unha rapaza á que xa cazaches varias veces mirando para ti. Aí vas… Chegas á barra e pides unha cervexa para ela, pero a rapaza solta un incrible “A cervexa sabe mellor en beizos alleos…“. Pensas “mimadriña… que esta noite parece que vou a metela… e non me lembro de como ía o conto…“. Chegades á casa, ela quita a roupa… “Miiiiña nai… lencería finísima…” E tiñas as túas dúbidas pero confírmalo… “Pois sí, esta o que quere é foder“. E nada, acaba o conto e ela marcha. Sí, sei que queriades que vos relatara esta parte pormenorizadamente pero non é plan de poñervos cachondos. Tes idea de baixar de novo para a festa, pero aínda quedan días…
Noutro deses días, preséntanche a unha morena impresionante da que te namoras perdidamente. Pero dalí a un minuto sóltache “Soy tu prima segunda. De pequeña nos fuimos a Madrid a vivir y seguro que no te acuerdas de mi, ¿verdad? jijiji” Aparece en escena túa tía Lola para cortarche de raíz as intencións: “A ela nin tocala eh! Que xa che vexo vir“. Unha menos. Sí, unha menos. Sabedes que sempre hai unha “tía Lola” na familia á que sempre lle hai que facer caso se queres seguir con vida.
Pero non pasou nada, seguimos de troula cos colegas ao ritmo do Danza Kuduro e o Picky Picky, aínda que a ti vaiche máis o “Vaiche boa” dos Heredeiros, o “Xirarei” de Xil Ríos, ou calqueira dos exitazos que poñían no Xabarín Club: Non todo é o que parece; Pode ser; Onde vas rapaz?; Carmiña Vacaloura; Estou na lavadora ou a Oda ao futbolín dos Diplomáticos de Monte-Alto son temas que quedarán para sempre na memoria de moitos galegos.
Onte houbo éxito no plano sexual, a ver se hoxe volve a tocar premio… Para iso levas preparadas un par de coreografías. Bueno, tes algunha máis, pero o do “chunda chunda” movendo a man arriba e abaixo coma un papaostias e o baile do repartecartas non o contamos. A primeira das túas coreografías é mover a cabeza arriba e abaixo e ao mesmo tempo facer o mesmo co pé dereito. Perdón, entón é só unha coreo, que o de facer dúas cousas á vez para os homes é moi compricado. Se conseguimos manter ese ritmo de cabeza-pé, por favor, valorádeo porque para nós é un esforzo importante. Saes á rúa e o… “Hostia, que frío fai nesta puta aldea” non pode faltar. Meu, estamos en Galicia, qué agardabas? O de que faga un calor infernal e te poidas bañar as 4 da mañá é complicado.
Vas dar unha volta polos postos dos xitanos e comezas a ver os peluches… “Mira, ese de Minion está chulísimo!“, escóitaslle a unha rapaza… e pensas “O de ligar cos peluches pode ser coma levar a un miniño ou a un can, igual se me acercan as mulleres. Ao mellor ata volvo a triunfar esta noite…” Entón vas ao das pistolitas. Camela soa de fondo. Sempre hai algún perdedor mirando a ver se alguén consigue levar o premio que él non puido, e solta o de “Coidado, que disparan torto” Entón recalculas o disparo e rematas impactando no cu da xitana… Aiii para onde andarías ti a mirar… O das pistolitas non é o teu, pero vas ao posto onde hai que reventar globos con dardos… “Este non, que hai moita distancia entre globos“. Pero hai máis… “Este tampouco, que ten os globos medio deshinchados“… e o último sí que che vale… Aí vas…e premio! Pero claro, xa non hai o Minion molón que viras no primeiro posto, e rematas levando un monstruo chunguísimo que é máis grande ca ti. Ala, a cargar co peluche ao lombo toda a noite. Pensas “A ver se a algunha lle gustan os monstruos. E os peluches tamén.”
Vas de volta para o bar de sempre e como non… “OFERTA PARA OS DA PEÑA: CUBATAS A 3 €”. Xa non tes escusa para volver a emborracharte de novo e rematar a noite cantando a de “Eu traio unha borracheiraaa de viño, que auga non bebo mira, Ei! mira Maruxiña mira, Ei! mira como veñooo!!!“. Pero é entrar e dicir o de “Isto é un campo de nabos“. Tomas unha e vas mirar a orquesta de hoxe. Alí cánsaste de escoitarlle a moitas a de “Merda… rompéronme as medias” ou a de “Vou mexar! Alguén máis ten ganas?” A orquesta ponse a cantar a de “Booomba” e ti, co cubata na man tentas bailar facendo “un movimiento sexy” e acabas tirando o cubata por riba do pantalón. Lamentable.
Vai sendo hora de recollerse, polo que o normal é comezar con trifulcas do tipo “A ver, aclarádevos oh! quenes imos no taxi?“. Baixaches o coche pero andas medio na llama, entón vas a enviarlle un Juasap a un colega que se foi antes para a casa, pero nese momento xa che envía él un… “Ide con coidado, hai control na rotonda. Acaban de pararme estes fillos de… Xa andan a recadar“. Coa mala sorte que tes, o máis probable é que che paren, e senón, seguro que deixas o coche metido nunha cuneta… así que agardas a que che baixe, vas pillar uns churriños de chocolate, vas xogar un par de partidas ao Bingo cos vellos… e finalmente o monstruo xa pode ir para a casa. E ao peluche tamén o levas. O vindeiro ano, máis e mellor.
Seguro que pensas que as festas da túa aldea son as mellores, polo que podes comentar neste artigo e recomendarllas a todo o mundo!
Por quenchederaCategories MisceláneaTags Festas
Gustouche o artigo? Compárteo nas redes sociais :)
Tamén che pode interesar
Os veráns en Galicia
Un día de Fin de ano
Anterior Previous post: A infancia
Seguinte Next post: Un día no Marineda
O coche dos porcos
Días de mal tempo
A calor nas noites galegas
Contrasinal perdido?  |  Rexistrar
Xoan en Un día no Marineda
Anairda en Manual do cabrón
quenchedera en A Biblia
Marcos del Rio en A Biblia
Mar en Un día no Marineda
Quenchedera.com | Aviso legal | Contacto


langs: en en gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl es pt gl gl en gl gl gl gl gl en gl nl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
As 10 leis básicas da neveira – Quenchedera.com
O que estades a estudar xa non vos motiva? Tráiovos as 10 leis básicas que se cumpren cando falamos dese electrodoméstico a onde vas de visita a cada hora, coma se agardaras que por arte de maxia apareceran alí cousas novas para comer… a neveira! Sei que as Leis da Termodinámica non vos molan moito, polo que podedes optar por aprender as LEIS DA NEVEIRA…
1ª – Se cando pechas a porta da neveira escoitas caer algo dentro, pasa de todo. O problema é do seguinte que a abra.
2ª – Se rematas o leite debes deixar a botella valeira no estante. Xa a tirará ao lixo o seguinte que a abra.
3ª – Se hai leitugas, tomates ou limóns podres no caixón de abaixo, pasa de todo. Xa se tirará cando comecen a desfilar os bichos.
4ª – Se rematas a auga non gardes outra botella para que enfríe. O seguinte que tome auga do tempo.
5ª – Se hai postre para toda a familia e o comes ti todo, debes desfacerte das probas que te delaten.
6ª – Se rematas calqueira embutido, deixa o papel tirado no estante, para que o seguinte en abrila saiba que ten que ir a mercalo.
7ª – Sempre existirá un estante cheo de froita podre, que permanecerá alí ata que veña o seguinte inquilino do piso.
8ª – Se vas á neveira a buscar algo, cando a abres debes esquecerte do que ías a buscar.
9ª – En época de exames, hai que ir cada hora de visita, abrir a porta e mirar a ver se por arte de maxia aparece algo novo.
10ª – Queda terminantemente prohibido tirala no monte cando deixe de traballar.
Por quenchederaCategories MisceláneaTags Frases
Gustouche o artigo? Compárteo nas redes sociais :)
Tamén che pode interesar
O Día da Nai
Un día de Fin de ano
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará. Os campos obrigatorios están marcados con *
Anterior Previous post: Os estupendos
Seguinte Next post: Manual do cabrón
O coche dos porcos
Días de mal tempo
A calor nas noites galegas
Contrasinal perdido?  |  Rexistrar
Xoan en Un día no Marineda
Anairda en Manual do cabrón
quenchedera en A Biblia
Marcos del Rio en A Biblia
Mar en Un día no Marineda
Quenchedera.com | Aviso legal | Contacto


langs: es en en gl gl gl gl gl es es es es es es gl es en es es gl en es es es es es es es es it es es gl es pt es en en

text:
Servicio de garzones y mozos 9-1570121, garzones para eventos en Stgo Ofrecemos garzones y barman para atender todo Santiago y VIña llamanos 9-1570121
GARZONES ORGANIZADOS PARA ATENDER TU EVENTO DE MANERA EFICAZ
EVENTOS EN SANTIAGO CHILE Y VIÑA
HAZ TUS RESERVAS CON LA MEJOR EMPRESA DE GARZONES CON BUENA PRESENCIA Y UNIFORMADOS
Teléfono: 9-1570121 ( garzonexpress gmail.com )
Recarga De Toner Brother Dcp-l2540dw
Tecnico Calefont Neckar Mademsa C 983371087 Viña Del Mar - Valparaíso
Instalaciones Reparaciones Filtraciones Destapes Gasfiter 24922753
Ofrezco Garzones Eventos, Matrimonios, Etc.
Garzones Para Eventos, Domicilio, Banqueterias, Bodas 9-1570121, Parti
Servicio De Garzones Telefonos 09-1570121,disponible En Todo Santiago
Apreciado Servicio De Mozos Y Garzones 9-1570121 En Santiago Region
Ofrecemos Servicio De Mozos Domicilio Catering 9-1570121, Private
Hola A Todos! Servicio De Garzones 9-1570121 Para Todo Santiago
Increible Servicio De Garzones Para Fiestas 9-1570121 Cobertura Stgo
Servicio De Garzones Y Mozos 9-1570121, Garzones Para Eventos En Stgo
▼ Participar en el Foro
Powered by Rie.cl 2010  |