langs: es gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt it fr es pt pt pt gl ko gl gl gl ilo gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl ko gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl fr gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en fr en en en fr it pt pt oc es pt pt oc pt gl pt en de es pt gl fr es en pt en es pt pt pt gl pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
No volver que seremos estamos (IV), por Rafael Catoira - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Desde a Palavra Comum agradecemos a Rafael Catoira que escolhesse este espaço para publicar, em diversas entregas, o seu poemário inédito No volver que seremos estamos.
Antigo dito da tribo Hopi:
Nós somos aqueles aos que estabamos a agardar.
Esta fría mañá de vidro
co cristal do ceo ferindo a xeada,
nos prados as nubes imitan á brétema
e acoitelan xeos de verdura.
Canta o río o seu borboriño
e arrola aos peces no seu espertar nocturno.
A miña mirada da infancia xa tan afastada,
énchese no ar da esencia íntima desta pureza.
É pura, si, coma é puro isto virxinal
que amence coma a primeira ollada
do primeiro ser que habitou esta terra
e descubriu o que estaba na súa visión
ou fixo fabricar o nacer das cousas,
aparecidas por vontade da súa aparición.
Como negar a potencia da pureza
neste mundo onde o artificio amosa as súas moléculas alteradas
do que foi creado para o seu uso elemental?
É a miña ansia, quizais, este desexo de non modificar
o que configurou o mundo:
o paseo coa amizade no seu silencio que o enche todo
pola húmida herba que se inclina desde o monte,
o amor na súa canción antiga que desborda a pel da cordura,
da subterránea auga que xorde do ventre
da montaña e vaise facer río cara ao mar.
É esta constancia sinxela do universo,
o sementado, luz que extrae o fulgor do talo
e o alimento que agroma negando a gravidade.
Isto faise coa maxia dos dons do universo
creados por fonte propia, se acaso
o sortilexio do bruxo que atrae o bisonte
á fame da tribo, inventando palabras novas
para nomear o innomeable,
ese verbo primeiro e preciso escondido nese máxico desexo.
Estala en semellanza do orixe esta mañá,
a memoria ábrese á vida coas experiencias
desa lembranza baixo o pálido manto da bruma.
Entón penso nos xeos máis fondos
onde flores eternas ou outros materiais aínda virxes
coas súas afiadas corolas ou linguas de lava en aviso
e alí, nese pálido cristal duro, de aceiro puído,
agardan para espertar ou deixarse inventar
e tremer a primeira chama dun sol primeiro.
Seica non é esta mañá o amencer primeiro
e cada mañá a creada para espertar
e pensar con que materias formar o mundo
para este paseo polo soño
orixe das cousas soñadas que son reais
porque as miras, e se as miras,
ao mirar danse forma e vida?
Os paxaros marcan co seu voo errático
a tristeza do ar.
O son audíbel do silencio coma o grito cara a dentro.
Un despois da palabra antes de que naza a voz.
Un latexo detido de socate.
Un gritar pretérito que o tempo converteu nun borboriñar
e agora está subitamente calado,
coma en alerta de algo que, sen avisar, se achega.
Un fallo do son
sorbido por un eco baleiro. (Un lugar onde a voz
se perde afastándose nun eterno deambular
sen montaña que o deteña e a traslade á súa orixe,
coa súa volta multiplicada en varias voces
creando un idioma crebado na súa razón,
pero dun falar solemne, doutro mundo.
Algo que recorda a orixe da palabra
e que semella un misterio a piques de revelarse)
Así quedaron nestes recantos os ecos escondidos
daqueles gritos dos nenos
que descubriron aquí a vida entre as voces dos xogos
e as bágoas de mentira para achegar as caricias
das nais en precaución de tódolos perigos.
Aquí, na amplitude do parque, agora minguado pola ausencia,
aínda fica o reflexo de vidro dos seus gritos.
Un ledo crepitar deses estalidos
aínda na fragua da vida. Delgadas voces
baleiraron as pulsións e o ar limpo
axiña volveu encher os pulmóns
xa facéndose á medida deses tórax
marcados por músculos de discóbolo ou seos virxinais
dispostos a alimentar as xeracións que veñen
nun vindeiro sangue que non remata.
As xeracións coma ondas flotantes, un único ser no espello
que inventa carreiros para camiñar con novos pasos
un carreiro xa pisado.
Aquí, neste parque, aniña a nostalxia que xa ninguén lembra.
Aquí amoréanse os esquecidos xogos, a perdida peza
dun xoguete eivado e todos aqueles soños
que a adolescencia foi demorando, e despois, coa hedra
da idade agatuñando polo sangue, agocháronse
entre a lama da lembranza.
Neste lugar onde medraron os ósos dunha xeración,
cando os raios do sol
petaban nas costas daqueles inquedos nenos,
agora unha poeira escura recobre o chan.
Un vento lene, xurdindo do océano, revolvía
aqueles pelos de suor cun fluír que irrigaba vida
naquelas vidas que devoraban o vivir.
Agora, neste parque, o vento vira elípticos tornados
para levantar os papeis que algún día levaron dentro
aquel bocadillo que deron ás formigas coa determinación do capricho.
Arrodean ás randeeiras este po seco que outrora se arrastrou
baixo o zapato dalgún neno ou nena que deixou no cano alargado da fonte
esa sede de afogo e cansazo,
ese esgotar de músculo novo que espreguizaba un paseniño medrar.
Xa deixaron de vir os anciáns co seu pasar lento.
Xa deixaron de gardar as migallas de pan do xantar
para o picar de resorte delgado das medorentas pombas.
Xa deixaron de tirar aquela chuvia que levaban na man fechada,
aquela man que bulideiros escondían na calor dos petos.
Xa non se pousan no cemento gretado do chan
as alas de betume dos pícaros corvos,
nin as pombas de branca cordura,
nin as gaivotas de estraña mirada nos ollos de xeo
que espantan os pardais cos seus pequenos corpos
sostidos por arames de correr inquedo.
Pero aínda baixan do ceo coa súa fame e, enganados
polo costume, achéganse aos bancos de ferro
que renxían co peso daquel home
coa súa artrite de metal que se agachaba lentamente
co brando peso da súa idade, a agardar o sol da tarde
dilatando a calor do seu sangue.
Aínda esperan esas migallas de pan voando un intre
para caer espalladas como neve ou un maná
dun deus que se apiadaba deses seres.
Anxos habitando corpos estraños.
Neste chan de cemento ata os ecos son murchos recordos.
Nada fica daquela algarada, daquelas feridas iniciáticas
naqueles xeonllos, nin daqueles balóns que saían
a voar sen límites, nin parada.
Pero, agora, dos amantes é o parque, e aínda voces,
laios de escándalo contido,
escollen esta soidade acrecentada de sombra.
Algo queda, no ar do parque, destes silencios nocturnos
alterados por un remexer de corpos afanados en espir
un exceso de roupa. O óxido dos bancos e as súas desgastadas táboas
teñen gravados para sempre esas posturas horizontais
que fixeron voar abraios sempre renovados.
Con todo, están esnaquizados aqueles engaiolados xardíns por valados
de escasa medida. Aínda pendura o seu murcho verde algún anaco de zume
nalgunha folla, pero non asubía o ar apagado da súa forza
e o vento desfíxose polos recantos do tempo
e xa non fabrica eses abanos verdes que espallababan recendos de menta
Xa nada purifica os pulmóns espesados co óxido da vida.
Ao redor, altos cristais, reflexos en ollos planos de vidro,
montañas de aceiro e aluminio, gaiolas con corpos
a senlleira figura dun paseante
envolto na súa fatiga, que se vai, atravesa o rancio recendo
e agachada a cabeza, pérdese na distancia.
O ar silandeiro do abandono
instalouse aquí coas súas horas mortas
e ningún vento volverá levantar o dourado po do onte,
que agora é cinza gris
óxído e seco lodo.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
9 poemas de Yolanda Castaño
Posted On 8 Março, 2019 Palavra Comum 0
E ti, que tanto tes viaxado polo mundo, acaso non viches o que vén sendo aínda unha muller?
Posted On 19 Fevereiro, 2019 Artur Alonso Novelhe 0
"O Patriota", é um poema de Artur Alonso Novelhe para palavracomum.com.
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
15 Fevereiro, 2019 0
“Formigas e mandragóras” por Maurício Gomes
14 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


document_lang: gl

langs: es gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt fr fr gl pt pt pt gl ko gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl ko gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr it pt pt oc es pt pt oc pt gl pt en oc es pt gl fr es pt pt en es pt es pt pt pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
No volver que seremos estamos (III), por Rafael Catoira - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Desde a Palavra Comum agradecemos a Rafael Catoira que escolhesse este espaço para publicar, em diversas entregas, o seu poemário inédito No volver que seremos estamos.
Antigo dito da tribo Hopi:
Nós somos aqueles aos que estabamos a agardar.
Hai un silencio que evoca
as resonancias do mundo na tarefa viva
Fluído de algo cun vigor que rompe o espazo
en láminas fuxidías, estrañas resonancias
dun eco quizais perdido nos límites
dun tempo xa pretérito ou anuncio dese algo
que virá coa urxencia do necesitado.
Tamén o vivir é ese silencio tenso,
constancia de músculo na súa retracción de forza.
Recorda o rozamento de alas de algo que voa.
Pluma acariñando o vento coa lentitude
do que sabe o seu destino, a súa confianza cega.
De dúbida esquecida no niño, cando voar
é signo do iniciático revelar do ser madurado.
Do esquecemento do niño entre aquelas gallas trenzadas
coa forma de nobelo ou man baleirada
coa caricia no seu centro.
É luminoso o seu pasar.
Máis ca un voo altivo de aguia,
soporte rexo de corpo e garras. É un alzar
fuxidío, un zoar de pomba, calmo ar en delicado
movemento. Un desequilibrio no espazo
que deixa pegada nun tremer de cor, quizais bolboreta
cos seus delgados élitros. Un soño pendurado do ar.
é unha chamada do silencio que estala.
Un tronar que rebenta os poros do espazo.
Coma se unha montaña se esnaquizase
caendo da súa altitude polo bordo do val.
Coma se un gramo do escorregar desas pedras
contivese a sabedoría das estrelas,
o seu abranguer de universo na lonxitude intensiva
dun átomo. A esencia do centro da terra
revelada polos volcáns e as súas temíbeis erupcións.
Este silencio é unha lapa na soidade
do lume en néboa eterna. É unha soidade
infinita e sideral. De tan antiga a súa presenza
coma os vexetais no albor dos tempos,
xa son pegada perenne, tatuaxe, trilobites,
esa brisa do tempo incrustada na pel da terra.
Céganos como todo o que devén do oculto.
Céganos ese silencio se non temos son que guíe o espírito.
Así non sinto a calor
no corazón das pedras, esa mensaxe do sol
Descoñezo as runas inscritas na pel das rochas.
Descoñezo a pel de auga verde da carriza,
tan reveladora do acollemento
entre os distintos materiais que forman o mundo.
As liñas de sal das augas que se inscriben
na pel das tartarugas, son signos tamén
que non se oen, pero nos din algo
de mapa, cartografía do vivido
que toma forma en pel tan dura,
de percorrido gravado nese perenne peregrinar
seguindo a curvatura do tempo.
Así volve nacer o xa nado
e camiña por camiños xa camiñados.
Este silencio, palpitación do nada,
acéndese no núcleo ígneo do universo,
na materia pura. No inefábel anhelo
da luz dos minerais que ascenden
como unha transmigración cara ás nubes.
É un fluír sonoro esta líquida forza
que move os continentes. Reencarnación
da infinita esencia do resplandor que limita
co oculto. Corporeidade do evanescente.
Vento que sobe ao astral. Melena de cometas.
Todo o que se sospeita no ser
é un vapor, sutil referencia ao magma
que se asoma en erupción súbita
para facerse corpo no solidificar da lava
e nesa nube de calor, antes de caer,
xa se alimenta a forma
como se alimenta o soño dos materiais
Esa liña que non queima.
Esta forza do grito que non se concreta.
Materia ingrávida que flota na conciencia.
Espesa palabra que se adelgaza é o silencio.
Corpo dun baleiro que se enche.
É o corpo como un documento que se dá
para transitar a vida.
(Hai algo que latexa antes de que o ar inaugure o pulmón meniño.
Peito de ave e pluma morna abrazan a xelatina da alma.
Bico de nai para as alas de gasa
que espertan a vida)
Ese papel do vivir que os xenes gastan
na súa reciprocidade múltiple,
é ese bosque que se queima
para reproducirse na cinza, o seu abono máis fértil.
Dozura que foi nese arder de parto.
Alquimia do ar que recicla espallando as cousas no seu saber infinito.
Case o que devén do usado que se transforma para outro uso.
Así este corpo déusenos en préstamo,
como outros corpos o foron para vivir outras vidas noutros tempos
e quizais revivamos no soño ese desaparecer
que se aparece para recordarnos a dádiva
que volverá, no noso imaxinar,
a esta cabeceira da cama a asombrar á nova imaxinación
que se sente absorbida por outra vida tan viva
nese resucitar de sombra, nesa manifestación
que nos di ao oído quen foi o que nos posúe agora,
nun só intre, evanescente si,
pero tan puro na súa dimensión
que ocupa todo o espazo reverdecido
do que foi de seu e que se escapa para deixarnos
un escaso matiz que xa arela esa visita.
Tan chea a memoria que non é túa,
que te perfora con ese baleiro polo resto das horas.
Quizais é o corpo un préstamo co que revivir
un soño xa soñado.
Áxil tronco que ascende inaugurando o ar
coa lembranza vexetal da raíz
e das herbas que como suspiros nacen
para protexer ese berce de verde acollemento.
Unha palpábel densidade: osamenta, arquitectura de cal.
Canle vermella que todo o asolaga. Este músculo
que sustenta a tensa mocidade mentres dura
a súa tensión e logo delóngase e apágase.
Somos este animal terrestre
que anhela algo máis que este escaso voo,
transitorio como todo o que esvara pola pel do tempo
coñecendo a súa disposición ao tránsito
e o seu demorar de río agardando o seu impacto
O leito de area onde escriben o seu nome as mareas
fabrica a espuma que borra as pegadas,
pero sentes que nese ritmo do mar, tan letal
para as túas pegadas (que ti querías fondas,
como bisontes gravados coa cerámica do sangue
nesas covas escondidas na memoria dos séculos
e que falarían de ti para as vendeiras tribos)
hai un sinal aéreo porque voa
nese latexar branco de auréola que debuxan as ondas
e te comunica con algo fondo, algo extraído do lodo mariño
que emerxe limpo e puro.
Algo máis do que aluma no ceo.
Ese horizonte roto pola luz do sol que arrastra
as súas plumas delicadamente púrpura no solpor.
A néboa plana que ascende a la da auga
ou a choiva que fura esa pel tan branda
como pegada de pinga na cinza.
O corpo na súa presenza é duro metal,
pero un ferro dúctil como a brétema é óxido de nube.
Eco de océano no ventre das rochas.
O lugar onde reverbera o son dos ósos.
Onde ferve o sangue o seu amencer constante.
O corpo érguese para ver pasar
o tempo (o brusco esplendor que esnaquiza
coa lentitude e a tenacidade que a natureza
implica na súa mecánica)
en sucesivos invernos de azuis xeos,
veráns do resplandor do trigo,
outonos de noces verdes que ao madurar estalan,
abríndose en par, parindo,
resumindo na súa escasa e apertada pulpa
o útero natural que procrea a vida,
e compite así esa morte xerativa coa primeira estación
Neste intre os sentidos saltan traspasando os ósos
abrindo nova forma a este estar no ser
que xa non é só mecánica obediencia
á natural disposición do que por habitar
obriga coas súas leis, pero que transcenden
as sensacións estas habitacións do corpo,
espertando nova ilusión neste renacer solar
porque a luz empeza, entón, o seu vigor anual
neste estado da vida
e aluma tan forte que á súa luminosidade
acode pronto un respirar melancólico
porque recordamos outras vidas noutros corpos
feridos por eses latexos fortes.
Sangue en canle viva. Semente de estraña pureza
en ledo espertar para volver morder a vida
con labios de bico e caricias durmidas
que nos espertan, sacoden os nosos ombreiros
para habitarnos en nova oportunidade
que sabe (porque sempre sabemos) perdida
Volverá. No volver que seremos estamos.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
More from Rafael Catoira Rey
“Refuxiados” por Rafael Catoira
Posted On 26 Julho, 2018 Palavra Comum 0
Refuxiados   Está o mar asolagado de ollos, de ondas viscerais. As correntes sanguíneas puxan corpos ata beiras inhóspitas. Ollar a esperanza colleita polos …
“O furacán”, por Rafael Catoira
Posted On 20 Março, 2018 Palavra Comum 0
"O furacán", é un artigo de Rafael Catoira para palavracomum.com
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
19 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: gl gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt ca fr gl pt gl gl gl gl gl gl gl en de en en en de pt en fr de es gl oc ca pt it oc es gl pt en oc es pt gl fr gl ca gl en es pt pt pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Abe Rábade expón Covas de luz no Centro Oncolóxico de Galicia, na Coruña - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica de arte Fotografia Xacobe Meléndrez Fassbender
Abe Rábade é ben coñecido no mundo musical como pianista, intérprete e compositor; é moi valorado nos círculos jazzísticos contemporáneos. Mais nesta ocasión amosa outra das súas paixóns artísticas, á que lle vén tomando o pulso nos tres ou catro útlimos anos, a fotografía. Colga vinte e seis instantáneas nas que reivindica a procura da beleza, da harmonía, nos recovecos máis inesperados do cotián. Entre elas está a portada do seu ultimo disco, “Versóns”. En “Covas de luz” hai follas no chan, pucharcas, detalles urbanísticos, valeiros… composicións visuais que o pianista, xogando coa cámara, compara coa música nos seus planos, na orde elexida, as magnitudes de presentación, o aire e o silencio; onde o criterio estético fixa na auga a harmonía ou destaca a melodía central nunha folla. A todo isto hai que engadir unha peculiaridade técnica: a maioría das fotografías foron realizadas co teléfono móbil.
Abe traballa na música cunha simbiose das súas necesidades de investigación interior, persoal, e de comunicación pública. Dinos que no canto diso, na súa fotografía predomina a comunicación, pero unha comunicación cunha certa carga de ambigüidade, aberta ás distintas interpretacións, cun fondo de realismo máxico na procura de espectadores activos que traballen sobre a propia imaxe.
A exposición vén acrecentar o proxecto artístico “… na espera”, que conta xa cunha traxectoria de 4 anos, 3 no caso do Centro Oncolóxico de Galicia.
“…na espera” é un proxecto do Colectivo artístico arTeu, que busca achegar a arte a espazos de uso cotián, neste caso nas salas de espera de centros médicos.
Paciente e acompañantes poden distraer as súas preocupacións máis inmediatas coa contemplación de obras “amábeis” nas que as e os artistas comunican o seu xeito de ver o mundo, as súas inquedanzas… aproveitando eses momentos da vida nos que a présa desaparece, o tempo se para, e a sensibilidade e espiritualidade cobran protagonismo.
A exposición “Covas de luz” de Abe Rábade estará no Centro Oncolóxico de Galicia ate finais de xaneiro e comparte cartel no proxecto “…na espera“ coa exposición “Horas de evocación” de Teresa Candal na clínica AIEMÁ de Santiago.
(Galiza, 1963) Fotógrafo, criador polifacetado no contexto das artes visuais, curador de exposições e comprometido agitador sócio-eco-cultural. Leva mais de 25 anos publicando esporadicamente artigos, entrevistas, críticas, etc, em diversos meios galegos.
You might also like
Raul Gustavo García Roig: “NASCA el sueño creador”
Crítica de arte Fotografia Xacobe Meléndrez Fassbender
“Arte mollando os pés”
Abe Rábade Entrevistas Música
Entrevista ao músico galego Abe Rábade
More from Crítica de arte
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
Posted On 6 Março, 2019 Lito Caramés 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo: mostra sobre o pintor Bartolomé de Cárdenas, Bermejo, que agora chega ao MNAC. As …
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
Posted On 15 Fevereiro, 2019 Lito Caramés 0
Jaume Plensa está considerado un dos grandes escultores vivos. Un artista con obra en moitas institucións, e en moitos espazos …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt it fr es pt fr gl gl gl gl cs gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl de gl gl gl gl gl gl sv gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en oc it pt pt oc es pt pt oc pt gl pt en fr es pt gl fr es en pt en es pt pt pt gl pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Poemas de Rafael Catoira Rey - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Cegado polas ventás do amencer
vexo o perfil da sombra limpa
e sométome a lembranza coa íntegra nudez
e aí están, entre os veos,
a somnolencia e o espertar,
o canto solemne da herba co vento entre os dedos,
o murmurio da luz no vértice da fonte,
a serenidade fabril das raíces,
o grilo no pico do pardal
e todo crepita no lume das horas
e eu, que me derramo co sangue do río,
que sento a miña cicatriz de rocha bañada
subo pola crecente aurora tinguida aínda de cinza
e amolezo a almofada das pálpebras
pensando nese sono que sempre me acompaña,
suxerindo ao devalar da noite labirintos coñecidos,
e unha ventá aberta co aire puro entre as pestanas
dobrando de cénit a luz, cara á vida.
Cara á vida, as pupilas inician o regreso.
Eu teño un anaco de pan entre os dentes, da voltas de roda
o seu zume asolaga o meu ventre de mar cheo de baleas
saciadas de plancto e algas.
É un día eterno con horas de serra e minutos de gadaña,
nel as gallas dos bidueiros lamben o zume dos picos das gaivotas,
lobos espidos adornan a gorxa coa lingua de cal
e nas montañas o horizonte lima os pes das nubes.
Un só pensamento é a cobiza da febre do sentir
onde se mesturan razóns
coa a ansia de xustificar a intuición.
Así é a fame, ateigarse de ausencia,
a sospeita da incerteza,
a cisterna chea de fume, a cheminea chea de auga,
o sal dos ríos, o vinagre das feridas,
os nenos co bico agochado nas meixelas
e a vida con cortinas nas ventás, e unha soa árbore
sen vento nas gallas. Paxaro sen ás.
As agullas do trigo agochan o pan entre eses dedos
para a lingua dos pobres e a súa saliva de area.
A fame é o misterio entre o prodixio da abundancia
nun planeta co ventre de mazá
para nenos que reclaman a súa merenda.
O espírito da fame está nos murchos peitos dunha nai africana
no ritual do espanto. Alguén chora polas esquinas,
sacio de bágoas a miña xordeira.
Eu sei que amei, porque estando a carón túa as augas devólvenme o teu rostro
coas meixelas aloumiñadas coa lentitude branda do limo.
E miña man molla os dedos achegándote. E non deixo de abrir esas cortinas
líquidas admirando a espeleoloxía da túa alma.
Non foi só unha impresión súbita do sol reflectindo nos teus ígneos ollos
co esplendor flotando no meu abraio. En non deixa de cegarme a luz
mentres embazo os ollos coa febre dos teus.
Eu sei que amei porque non acompañei a soidade no seu exilio
nin lle din de comer o meu pan oxidado polo vento que entra baixo as portas.
Sabíao antes do coñecemento.
Deixabas pendurados os labios entre as miñas pestanas, xusto cando o ceo
se apuraba a ocultarse baixo as sabas
e eu sabía do abeiro da noite na túa pel.
Tamén mordín as túas meixelas cando tiña sede. E non respectaba a avaricia.
Por iso dobro os bicos para absorberte coa insistencia propia do delirio
e un coñecemento que soamente a túa carne me transmite para levalo
nos meus petos coma tenaz lembranza dun algo que aínda acontecerá
e por iso se repite.
Día a día as vagas amosan a súa insistencia en acariñar
a lámina do mar. E non se atopan.
Tampouco o sal que escapa asperxido deses rizos leitosos
sabe como ser rescatado do vento. E búscase.
Quen pode oír as bucinas que esconden o son
baixo as pálpebras do mar?
Quen pode sentir o petar da escuma contra as rochas
se ese ritual apenas demora o xermolar dun gran no gran da multiplicación
dos poros dese magma iniciático. E logo é nu pé
e a pegada avanza dentro nesa entrega bautismal do corpo
para a materia líquida
na elevación sacramental do meu ser.
Eu seino e ti tamén que o meu peito de neno absorbe as túas apertas
e vai na procura do teu alento de tempestade entre os cantís
onde a miña nudez xoga un infantil decoro que racha
como a pel do lago co mármore brando do teu pé.
Eu seino e ti tamén. Tamén adías o aire entre os dedos
para as velas do navío sen fronteiras do meu desexo.
Sabes que dou voltas no meu flotante cabalo de madeiras ecuestres
para evitar o naufraxio
e que o meu salvavidas son as dúas meixelas acariñadas polas augas
onde gardas os teus bicos para depositalos no cáliz da miña boca.
Eu sei que amo. Seino e non me digas como.
Podo mentir co vinagre nas feridas
e podo salvar, con oracións nas que nomeo os teus peitos, o sacrificio
da inocencia. Pero nada pode derivar o meu voo cara ao país do teu corpo.
E non deixo de voar.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
9 poemas de Yolanda Castaño
Posted On 8 Março, 2019 Palavra Comum 0
E ti, que tanto tes viaxado polo mundo, acaso non viches o que vén sendo aínda unha muller?
Posted On 19 Fevereiro, 2019 Artur Alonso Novelhe 0
"O Patriota", é um poema de Artur Alonso Novelhe para palavracomum.com.
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
15 Fevereiro, 2019 0
“Formigas e mandragóras” por Maurício Gomes
14 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt ca zh gl ca gl ca es gl gl es es gl gl gl gl pt fr gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca es es gl en fr en en en ca gl en de ca es pt oc pt es pt fr ca gl pt en fa gl ca gl fr gl pt gl en es pt pt pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Hujar, o fotógrafo sincero do underground neoiorquino - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica de arte Fotografia Lito Caramés
Non todos os artistas se deixan cegar polo esplendor da riqueza. Houbo algúns que mesmo souberon optar á pobreza no rompente neoiorquino do capitalismo salvaxe. A creatividade fotográfica de Hujar mostra o reverso desa moeda que vén sendo a sociedade triunfante norteamericana: duras realidades do downtown.
Peter Hujar: a la velocidad de la vida
Peter Hujar, fotógrafo de moda?
O que me interesa é a superficie. Porque a superficie é o interior. A xente sempre di que hai que investigar dentro. Non. Todo está por fóra (…) Fotografo todo o que me atrae. E é esa atracción a que me guía. Aproxímome e disparo. Non cambio nada, nin engado nada, case sempre deixo cousas fóra do encadre, simplifico, por suposto. Simplifico moito (Lisette Model, fotógrafa).
O retratista Peter Hujar (Trenton, 1934 – Nueva York, 1987) viviu os primeiros anos da súa vida nunha granxa de New Jersey en compañía dos seus avós maternos, inmigrantes polacos. Aos seis anos, a súa nai, Rose Kuleba, camareira, levouno a vivir con ela a New York, na parte baixa de Manhattan, daquela unha zona deprimida. Sempre foi un rapaz calado, introvertido. A comezos da década dos 50 matricúlase nos estudos de fotografía da School of Industrial Art, onde parte do profesorado lle axudou tanto coa lingua inglesa como coas materias propias. E comeza a traballar como axudante nos laboratorios que os fotógrafos Otto Maya e Jess Brown teñen na rúa 40. Estes fotógrafos orientan os seus traballos cara o campo da moda (revistas de deseño e de moda) e executan as súas instantáneas en color. Peter traballa ben, e Maya e Brown permítenlle que, despois da xornada laboral, use os propios laboratorios para revelar as súas primeiras fotografías. Desta primeira época consérvanse algunhas positivacións e bastantes probas de contacto. En 1958, cunha bolsa de estudos para coñecer os retablos de igrexas florentinas, viaxa a Italia e aproveita para percorrer parte de Europa. Ao ano seguinte vai a Sicilia, onde fotografará as momias das catacumbas de Palermo. Vivirá principalmente en Europa ata 1963.
De regreso a Manhattan, moverase nos círculos un tanto selectos da escritora Susan Sontag e mais da Andy Warhol Factory. De Warhol fará varios retratos. Por estes tempos é cando Hujar se dedica á fotografía de moda, como free lance. Aínda que lle custou entrar nese mundo, acaba por publicar máis dunha ducia de reportaxes de fotos de moda en revistas tan prestixiosas como Harper’s Bazaar ou en GQ. Nestes anos de traballo para o mundo da moda, Hujar trata de seguir os pasos dalgúns dos fotógrafos de referencia para el, como Irving Penn, un fotógrafo que tamén traballou moito para Harper’s Bazaar, coñecido polos seus logros de iluminación en estudo e mais pola sinxeleza dos seus retratos. De Penn é a máxima: menos é máis, aludindo á austeridade das imaxes. Outro dos ídolos de Hujar era Richard Avedon, o gran retratista que tivo a orixinalidade de ir retratar mineiros polos estados do Medio Oeste, aos que descontextualizaba colocándoos diante dun lenzo branco, que imprimía ás imaxes unha dimensión de eternidade, de atemporalidade. Tamén lle agradaban os traballos directos de Lisette Model, quizais a retratista que lle axudou a descubrir nos corpos tanta forza e expresividade como nas faces das persoas. Nestas preferencias coincide con outro fotógrafo de moda, o xamán Manuel Outumuro.
Por estes anos traballou dentro do movemento dos homosexuais, no Gay Liberation Front de New York, creado no ano 1969, e para o que Hujar aportou a fotografía do seu primeiro cartel, realizado en 1970.
Fago fotografías simples e directas, de xente e temas complexos e difíciles (P. Hujar).
Os retratos de Hujar, segundo contou o comisario Joel Smith na presentación de Peter Hujar: a la velocidad de la vida, distínguense por ter unhas constantes ben claras, aínda que ao longo dos anos o fotógrafo vire de preferencias. Paseando polas salas da Fundación Mapfre é doado percibir que un dos intereses de Hujar para reflectir nas súas instantáneas era o intimismo. Non tiña présas para lograr a foto que el xa visionara nos seus miolos; pasaba horas co/coa modelo, en silencio, disparando ás veces ata 20 carretes con tal de ir creando a atmosfera de complicidade entre retratista e retratado e así conseguir o comportamento natural das persoas, lonxe de afectacións e de poses estereotipadas. En palabras de Smith, Hujar quería entender ao personaxe en profundidade; non buscaba un arquetipo, senón plasmar un ser único e orixinal. Desa relación de horas e próxima que fomentaba, Hujar conseguía que os seus modelos –el por suposto que tampouco– non tivesen vergoña para posaren nus e en posicións e actitudes variadas e atrevidas. Para Hujar o corpo era tan importante para mostrar a personalidade de alguén como o propio rostro. Na Fundación Mapfre están colgadas nas paredes fotografías que poucas veces se ven: nus masculinos mostrando o sexo con total naturalidade (ata a masturbación); mulleres, transexuais de calquera idade. E por último a singularidade. Os retratos de Hujar inciden na individualidade, na consecución dun retrato de persoa ou animal que non se pareza a ningún outro. Os seres formando parte dun todo, pero orixinais, singulares.
Segundo comentaron algúns dos coetáneos e coñecidos, Hujar era unha das persoas máis difíciles de tratar. Quizais por iso, para lograr que os seus retratos tivesen as peculiaridades que enumerou o comisario, propúñase retos a si propio. Por exemplo, inmortalizou a moitas persoas tumbadas, nunha posición non moi ortodoxa para un retrato (un dos máis coñecidos é o retrato que lle fixo á súa amiga, a novelista Susan Sontag, 1975, ou o do tamén escritor William S. Borroughs, de 1975). Por exemplo, tapaba as faces dos modelos con velos, cabelos ou plásticos, tratando de impoñer misterio ou estrañeza ás persoas retratadas. Ou facendo retratos dobres, xogando así coa idea de singularidade, de interacción entre retratados, e destes coa cámara que os apuntaba.
Non acaban aquí as peculiaridades deste fotógrafo tan pouco coñecido do público xeral, aínda que moi apreciado nos círculos fotográficos. Para forzar as composicións usaba moitas veces as diagonais; diagonais descendentes de esquerda a dereita (en realidade o xeito de lectura tradicional en occidente, xa dun páxina escrita, xa dunha imaxe), que atrapan un corpo nu, ou unhas pernas, ou un bailarín, e aínda un can ou o volcán Stromboli. E tamén se ven con frecuencia composicións de exteriores nas que os volumes son tomados pola cámara en escorzos que se internan dentro do espazo encadrado pola fotografía. Así acontece con rúas de Manhattan, con estradas que penetran millas na paisaxe, con rañaceos neoiorquinos, camiños infinitos. As súas fotos sempre eran cadradas. As que agora se poden ver e analizar na Casa Garriga i Nogués da rúa Diputació (todas copias orixinais, feitas polo propio fotógrafo; fotografías vintage) foron feitas ou ben cunha Rolleiflex, a cámara de negativo cadrado por excelencia, ou ben con outras similares, pero que sempre lle ofertaban esas instantáneas cadradas tan apropiadas para as diagonais e para os primeiros planos.
Candy Darling on Her Deathbed. 1973
1973. Hujar underground; a estética do perdedor
O meu traballo provén da miña vida. Para min, a xente que retrato non son freaks ou anomalías. Gústame a xente que é atrevida. Retrato aos que se van aos extremos. Iso interésame, como tamén a xente que se aferra á liberdade para poder ser ela mesma (Peter Hujar, 1979).
No ano 1973 Peter Hujar toma a meditada decisión de abandonar a fotografía comercial. A partir dese momento retratará o que a el lle veña en gana, e só fará pequenos encargos para sobrevivir. Desde un loft da Segunda Avenida, situado por riba do Eden Theatre (un local de variedades e travestismo), Hujar, con 41 anos, opta pola coherencia, pola liberdade creativa; pola pobreza.
Desde ese momento o fotógrafo orientará o seu obxectivo cara persoas do mundo do downtown neoiorquino, a persoas e espazos que non teñen imaxe nos retratos da sociedade norteamericana que premia aos gañadores (os self made man). Hujar capturará coas súas cámaras todo o que rodea: a miseria, a ruínas industriais; mostrará a outra cara da moeda. A estética do perdedor. Para comezar, xa nese mesmo ano 1973 retratará Candy Darling, unha transexual que fora musa do triunfador Andy Warhol, no seu leito de morte (Candy Darling on Her Deathbed), nun cuarto do Columbus Hospital toda envolta de flores, semellando que non está sendo atacada por un cancro, senón que é unha actriz glamurosa de Hollywood que decidiu non erguerse. O retrato –un dos máis coñecidos de Hujar– presenta a Candy como unha princesa, serena e en actitude de agardar a parca. Morrería aos tres meses. Moitos anos despois, a imaxe de Candy Darling foi escollida polo grupo musical Antony and the Johnsons como ilustración para a portada do seu álbum I am a bird now (2005).
Centrado no mundo underground, participa nos movementos contraculturais daqueles anos. Puido ser un creador libre nunha cidade que aínda permitía ser pobre. Hujar estivo nas áreas neoiorquinas onde tocaban Janis Joplin ou Jimi Hendrix, ou comezaban os Ramones; onde as drag queens eran realmente as raíñas da noite. Son tamén os anos nos que Antoni Miralda, o artista das grandes performances na vía pública, chega e traballa en New York; quizais se coñeceron. Retratou a todas as súas amigas e amigos, e a moitos personaxes anónimos que vagueaban polos peiraos da cidade, á procura de supervivencia, á procura de sexo. Como el mesmo dicía, gustábanlle as persoas que son auténticas, que prefiren a liberdade para poder seguir sendo elas mesmas. Foi nestes anos cando coñeceu a Diane Arbus, pois os seus intereses estéticos eran similares. Pero non conxeniaron, Arbus desconfiaba de que Hujar quixese facer o mesmo ca ela, e o fotógrafo da bohemia separábase dela para que non o acusasen de copiala. Con todo, Diane Arbus dixo: Hujar era capaz de retratar un can na lameira, algo que podía parecer un ser fracasado, e convertelo nalgo marabilloso. E Richard Avedon, en 1979, escríbelle a Hujar: Se algún día tes obra nova que queiras vender, chámame; colecciono obra túa e admiro moitísimo as fotos túas que teño.
Dentro desa megacidade e nesas décadas de efervescencia artística (son os intres da consolidación de Pollock, de Kooning, Rothko ou Gorky, os rapaces do expresionismo abstracto), tamén coincidiu con Robert Mapplethorpe, máis novo e con grande éxito no seu traballo, a quen Hujar acusaba de mercantilista e efectista. Hujar tivo que navegar nesa megalópole ente eses dous grandes da fotografía, e o triunfo efectista de Mapplethorpe afectouno bastante, aínda que o traballo de Hujar é máis complexo e máis comprometido socialmente. Moitos outros retratistas optaron pola fotografía máis comercial, como é o caso de Halsman e a súa Jumpology.
Un dos temas que máis interesaban a Hujar era o relacionado coa morte. No ano 1976 publicou o único libro que vería a luz como tal: Portraits in Life and Death, onde combinaba as fotografías que lle facía ás persoas do seu círculo máis próximo con outras que fixera en 1959 ás momias que se conservan nas catacumbas dos Capuchinos de Palermo.
Preguntado Joel Smith por esta etapa final de Hujar, na que aposta claramente pola estética do perdedor, o comisario contestou que si, que desde que abandonou a fotografía comercial virou os seus intereses cara ás persoas máis próximas a el, a xentes que deambulaban por barrios deprimidos. Pero as fotografías que lles facía sempre alimentaban a dignidade da persoa, ou animal. E puxo un exemplo. Na fotografía Dog, Westtown, New York (1978), Hujar capta a imaxe dun can mollado e deitado na lama dos peiraos; pero na pose, no pelo manchado, na mirada mantén o cánido un porte, un estar rotundo, cadrado e unha actitude de solemnidade.
En 1980 coñece ao artista David Wojnarowicz e logo se fan amantes. Con el percorre os barrios deprimidos das aforas de New York e mais de New Jersey, fotografando a ruína: naves industriais abandonadas, espazos baleiros e cheos de ferralla pola banda de Queens ou do baixo Manhattan. Morre en 1987, aos 53 anos, vítima da praga apocalíptica que comezaba a decimar as poboacións, primeiro dos países ricos, e máis tarde dos do sur: a SIDA.
EXPOSICIÓN: Peter Hujar: a la velocidad de la vida
ata o 30 de abril de 2017
(Galiza-Catalunha) Nado en Caroi, Cotobade, en 1949. Profesor de Ensino Secundario, e de Cultura e Lingua Galegas (Proxecto Galauda). Autor do libro de relatos "E agora pasa un tren" (Biblos) e coautor de traballos de historia e antropoloxía: "América, América" (Roure), "Galicia a lo claro" (Popular), "El Islam en las Aulas" (Icària), entre outros. Membro de Furafollas Agrupación Teatral.
You might also like
* Crítica de arte Lito Caramés Pintura
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
* Artur Alonso Novelhe Fotografia Poesia
* Crítica de arte Escultura Lito Caramés
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
More from Crítica de arte
Irmáns Santilari, ourives con lapis e con pincel. Teatro das Vaidades
Posted On 10 Maio, 2018 Lito Caramés 0
Irmáns Santilari, ourives con lapis e con pincel. Teatro das Vaidades: Pere e Josep Santilari presentan obras na galería Artur …
Pamen Pereira: tempos imaxinarios e vanitas
Posted On 1 Março, 2018 Lito Caramés 0
Pamen Pereira: tempos imaxinarios e vanitas Cal é o resultado de xuntar nunha peza artística pedras e andoriñas? Na galería de …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies