langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG e a Rede Galega de Sementes opóñense ao imposto da industria á agricultura pola reutilización de grans - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG e a Rede Galega de Sementes opóñense ao imposto da industria á agricultura pola reutilización de grans
O SLG e a Rede Galega de Sementes opóñense ao imposto da industria á agricultura pola reutilización de grans
10 de Agosto do 2017
O Sindicato Labrego Galego rexeita o convenio marco sobre reemprego de grans para sementeira, asinado recentemente polo Ministerio de Agricultura, a Asociación de Obtentores Vexetais (ANOVE, lobby da industria das sementes) e organizacións agrarias como UPA e Asaja.
Resulta inaceptable que o Ministerio de Agricultura e dous sindicatos do agro acepten que un grupo de empresas privadas cobren por un ben común que é patrimonio da humanidade, como as sementes, que foron melloradas durante séculos, xeración tras xeración, polas familias labregas. Así, as empresas sementeiras van cobrar por un patrimonio da humanidade, cando debería ser ao revés: ser elas as que paguen aos labregos e labregas por poder utilizar ese patrimonio para crear as súas patentes.
Polo tanto, non podemos aceptar que se nos vaia cobrar aos labregos e labregas un novo imposto por producir sementes a partir de grans certificados que mercamos e cultivamos. Cómpre lembrar que as sementes certificadas teñen un alto custe que triplica o prezo do gran, polo que consideramos que nese sobreprezo debe estar incluído o dereito dos labregos e labregas a reutilizar parte do apañado como semente en posteriores campañas sen un custe adicional. Porén, o convenio asinado esta semana obriga a pagar 12 euros por tonelada de gran reempregado, ou unha taxa entre 1 e 3 euros por hectárea cultivada. Este canon deberá pagarse anualmente durante un período de 25 anos.
Na Galiza, onde non hai grandes superficies de cultivo como na Meseta, quizais o custe non sexa excesivamente elevado, pero non deixa de ser unha taxa que un grupo de empresas privadas repercute nas nosas explotacións coa conivencia do Goberno. Este convenio terá un impacto importante en comarcas como A Limia, onde hai grandes extensións de cultivo cerealeiro. Nesta bisbarra, a superficie de cereal cultivada por explotación pode andar ao redor das 15 hectáreas, aínda que hai explotacións que traballan 50 hectáreas ou máis. Se aplicamos as taxas devanditas de 12 euros por tonelada de gran reutilizado -en cada hectárea seméntanse entre 100 e 150 kg de gran- estariamos a falar dun custe superior aos 50 € para unha superficie dunhas 30 hectáreas; se a taxa fose de 3 € por hectárea, xa estariamos a falar dun custe ao redor dos 100 €.
Con independencia do importe, trátase dun custe innecesario que só servirá para baleirar máis o peto dos labregos e labregas e para que a industria das sementes incremente o seu lucro. Ademais, resulta preocupante pensar en que métodos utilizarán as empresas, amparadas polo convenio, para facer efectivo o cobro. Para o SLG, este convenio reforza a posición dunhas industrias que xa nos teñen afeitas a denunciar, levar a xuízo e esixir multas e sancións a labregos e labregas por reutilizar o gran apañado para futuras sementeiras; agora, isto empeora e augúrase un aumento da conflitividade no campo. De feito, hai casos nos que empresas de sementes teñen denunciado a labregos e labregas por atopar trazas das súas patentes en campos de cultivo onde non foron cultivadas por mor de polinizacións cruzadas. Con estes vimbios, seguimos sen comprender que escuros intereses puideron levar ao Ministerio de Agricultura e a dúas organizacións agrarias como UPA e Asaja a poñerse do lado das grandes empresas asinando un convenio que traerá serios prexuízos aos labregos e labregas e que atenta en contra dos seus intereses.
Oposición da Rede Galega de Sementes
Este convenio tamén atopou o rexeitamento da Rede Galega de Sementes (RGS), que dixo deste del que “concede un maior control á industria sementeira sobre a produción de alimentos, neste caso de cereais e oleaxinosas; e aprovéitase de recursos públicos, coa conivencia da administración, para aumentar o seu poder económico”.
A Rede Galega de Sementes defende “o libre uso das sementes por parte das labregas, e opoñémonos a que o noso patrimonio xenético se mercantilice en mans das grandes multinacionais, mediante patentes, royalties, dereitos de propiedade intelectual, de regalía, etc. medidas apoiadas neste novo convenio marco.
De novo, comprobamos con desagrado como a Administración vela máis polos intereses das grandes corporacións que por potenciar que todo o patrimonio xenético permaneza en mans dos labregos e das labregas, que son as que, día a día, co seu traballo no campo, fan esa mellora e adaptación das variedades.
Observamos con preocupación como recursos públicos, coma neste caso as sementes, son postos en mans das empresas, que din velar pola mellora e selección dese patrimonio xenético, nun claro exemplo de privatización dun ben público.
Vivimos un momento no que os dereitos das sementes campesiñas, que son un legado da humanidade, se recortan día a día polo interese das grandes empresas. A falla de información e formación da sociedade sobre estas cuestións, dada a falla de contacto co mundo rural e as súas problemáticas, fan que decisións coma esta pasen case desapercibidas”.
Finalmente, a Rede Galega de Sementes comprometeuse a facer fronte común en “todas aquelas accións que emprendan COAG e Sindicato Labrego Galego -as dúas organizacións agrarias que se opuxeron- para denunciar este novo convenio marco”.
Dende o Sindicato Labrego Galego queremos expresar as nosas dúbidas sobre os fundamentos xurídicos nos que se basea este convenio de discutible legalidade. Agora mesmo, os nosos servizos xurídicos están a estudar o texto para dilucidar se é conforme a dereito. En caso contrario, iniciaremos accións xudiciais contra a súa aprobación.
Por outra banda, e mentres o convenio siga en vigor, dende o Sindicato Labrego Galego poñemos o noso departamento xurídico ao servizo dos labregos e labregas aos que se lles pretenda cobrar este novo imposto privado para defenderse dos posibles abusos das empresas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG non asistirá aos premios do Ribeiro en solidariedade cos viticultores e as viticultoras afectadas polas xeadas - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG non asistirá aos premios do Ribeiro en solidariedade cos viticultores e as viticultoras afectadas polas xeadas
O SLG non asistirá aos premios do Ribeiro en solidariedade cos viticultores e as viticultoras afectadas polas xeadas
16 de Xuño do 2017
O Sindicato Labrego Galego vén de enviar unha comunicación oficial ao Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeiro rexeitando asistir á sexta edición da cerimonia de entrega dos Premios do Ribeiro. O motivo de negarnos a participar neste evento, que se celebrará no mosteiro de San Clodio (Leiro) o 20 de xuño, é solidarizarnos cos viticultores e as viticultoras afectadas polos danos das xeadas e que están sufrindo un auténtico desamparo por parte das institucións, nomeadamente da Consellaría de Medio Rural.
Para o Sindicato Labrego Galego resulta insultante non só a falla de apoios a centos de viticultores e viticultoras que teñen, agora mesmo, seriamente ameazado o seu medio de vida polas perdas ocasionadas polas xeadas; senón tamén a teima da Consellaría de Medio Rural en culpabilizalos por non ter subscrito uns seguros agrarios deseñados nos despachos de Madrid que non se adaptan á realidade dos nosos viñedos nin da nosa viticultura. Respectamos e consideramos necesario o labor de promoción que desenvolve a denominación de orixe Ribeiro con eventos como esta entrega de premios; pero cremos que, neste 2017, a viticultura ourensá non está para cerimonias nin festas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG denuncia a tentativa de arrasar o piñeiral da praia do Lago (Muxía), protexido polo Plan de Ordenación do Litoral - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG denuncia a tentativa de arrasar o piñeiral da praia do Lago (Muxía), protexido polo Plan de Ordenación do Litoral
O SLG denuncia a tentativa de arrasar o piñeiral da praia do Lago (Muxía), protexido polo Plan de Ordenación do Litoral
10 de Agosto do 2018
O Sindicato Labrego Galego vén de denunciar o incumprimento xeneralizado e o caos que se están a xerar na aplicación da normativa que obriga a rozar e talar franxas de seguridade de 50 metros en torno a vivendas ou núcleos habitados (ver: bit.ly/Caos-nas-Rozas). No marco desta denuncia, o SLG da Costa da Morte quere chamar a atención sobre a ameaza de corta que se cerne sobre o piñeiral da praia do Lago, en Muxía, incluído no Espazo de Interese Paisaxística Punta e Monte do Lago e, polo tanto, protexido polo Plan de Ordenación do Litoral de Galicia (POLG) da propia Xunta.
Dende o SLG non entendemos que se pretenda destruír este piñeiral de alto valor paisaxístico e económico, máis alá do obviamente forestal, pois, segundo di literalmente o POLG: “O aproveitamento turístico deste sistema, cunha accesibilidade relativamente boa dende as zonas máis interiores e dende núcleos como Muxía ou Camariñas, propiciou a aparición de dous cámpings, ambos situados entre a masa forestal, a media ladeira e en primeira liña de costa, un deles con acceso directo á praia”.
Cómpre dicir que, aínda que xa tentaron iniciar a corta, esta adiouse grazas á intervención da afiliación do Sindicato Labrego Galego. Porén, esa corta segue programada e, se ninguén o impide, arrasarase un piñeiral protexido de grande valor e uso para a zona afectada ao amparo dunha normativa que se está a aplicar dun xeito totalmente irracional e caótico, tal e como ilustra este caso que agora denunciamos.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl it gl gl gl gl gl en uk gl en gl

text:
Tralo 25 de marzo, a seguir traballando por unha nova PAC baseada na agroecoloxía e na soberanía alimentaria - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Tralo 25 de marzo, a seguir traballando por unha nova PAC baseada na agroecoloxía e na soberanía alimentaria
Tralo 25 de marzo, a seguir traballando por unha nova PAC baseada na agroecoloxía e na soberanía alimentaria
27 de Marzo do 2017
A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba Seivane, e o asesor da Executiva do SLG, Xosé Ramón Cendán, regresaron de Roma tras participar nos actos reivindicativos da Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC) con motivo do 60 aniversario do Tratado de Roma en base ao cal se fundou o xermolo do que naceu a actual Unión Europea.
Neste marco e durante catro días, do 22 ao 25 de marzo, Isabel Vilalba e Xosé Ramón Cendán participaron, en representación do SLG, en multitude de debates, foros e manifestacións nos que organizacións sociais de todos os ámbitos e procedencias reflexionaron e demandaron unha Unión Europea alternativa que poña por diante o coidado das persoas e dos pobos que a integran e non os intereses corporativos das grandes empresas.
No eido agrario, as intencións iniciais do Tratado de Roma e a Política Agraria Común (PAC) levan xa 60 anos en suspenso. A pesares de seren mencionados no acordo fundacional de 1957, obxectivos fundamentais como garantir unha vida digna aos labregos e labregas, estabilizar os mercados e asegurar o subministro de alimentos a Europa con prezos que sexan accesibles para todos os consumidores e todas as consumidoras, foron en grande medida ignorados nas políticas agrícolas das últimas décadas. No seu canto, vemos que a actual PAC está deseñada para engrosar os beneficios corporativos a costa de desangrar aos labregos e labregas que producen os alimentos. Non podemos obviar que todos estes anos de Política Agraria Común deron como resultado un medio rural cada vez máis despoboado e envellecido, a desaparición de centos de miles de granxas en toda Europa, un modelo produtivo predominante de corte intensivo e industrial que ten provocado numerosos escándalos alimentarios e unha sangría de recursos públicos destinados a subvencionar uns prezos en orixe moi rendíbeis para as industrias e grandes cadeas de distribución pero inviables para os homes e mulleres que gañan a vida no meirande dos sectores agrogandeiros.
Antes de entrar no Mercado Común, na Galiza había máis de 100.000 explotacións leiteiras; hoxe, tras décadas de coutar o crecemento do sector cunhas cotas lácteas inxustas que marxinaron claramente a nosa terra, ás penas pasamos de 8.000 granxas. Datos coma este deberíannos facer reflexionar e considerar a necesidade urxente de dar unha viraxe radical ás políticas agrarias comunitarias.
Por iso, porque queremos recuperar os obxectivos fundacionais do Tratado de Roma de garantir a seguridade alimentaria dos pobos de Europa, porque pensamos que a PAC debe incorporar unha visión adaptada aos desafíos que actualmente afronta a nosa sociedade como son a saúde pública, a conservación do medio ambiente e a xustiza social, o Sindicato Labrego Galego seguirá traballando, tanto en solitario como no seo da ECVC, para que as políticas agrarias comunitarias recuperen o espírito fundacional do Tratado de Roma e evolucionen cara un século XXI en base a principios irrenunciábeis como termos un traballo digno e construír novas políticas baseadas na agroecoloxía e na soberanía alimentaria.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A adega da Rioxa Ramón Bilbao acapara o 21% das axudas á reestruturación e reconversión do viñedo en Galiza - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A adega da Rioxa Ramón Bilbao acapara o 21% das axudas á reestruturación e reconversión do viñedo en Galiza
A adega da Rioxa Ramón Bilbao acapara o 21% das axudas á reestruturación e reconversión do viñedo en Galiza
19 de Xaneiro do 2018
A Consellaría de Medio Rural publicou, o pasado 9 de xaneiro, a listaxe de persoas e empresas beneficiarias das axudas aos plans de reestruturación e reconversión da viña en Galicia de 2017. Dos 726.400 euros que se repartiron entre os 62 plans aprobados, unha adega da Rioxa, Ramón Bilbao, beneficiada con 156.706 euros, quedou co 21% do orzamento.
Se imos ampliando o podio, seguen aparecendo grandes adegas con grandes subvencións. Así, só as cinco primeiras coparon o 60% dos cartos. Ademais de Ramón Bilbao, e por orde: Agrícola Anmar (Martín Códax), con 94.941 €; Terras Gauda, con 61.907 €; Virxe de Galir, con 74.753 €; e González Byass, de Xerez (Cádiz), con 51.115 €. Engadindo as dúas seguintes adegas (Pazo das Tapias, con 27.526 €; e Bodegas Campante, con 27.451), este selecto grupo levaría case o 70% das axudas.
Bernardo Estévez, responsábel do Viño no SLG e pequeno adegueiro no Ribeiro, explica que as axudas á reestruturación están deseñadas para beneficiar grandes adegas e que, por motivo das esixencias, exclúen as pequenas explotacións vitivinícolas. “Moitos viticultores e viticultoras, entre quen me inclúo, que estamos a plantar todos os anos novas viñas de pouca superficie -1.000 metros no meu caso- non pedimos as axudas” explica Bernardo. O motivo é que “as condicións que che impoñen non son rendibles, xa que Medio Rural obrígache a encargar os traballos da nova plantación a unha empresa e non te deixa facelos a ti mesmo, co cal a subvención non dá nin para cubrir o primeiro dia. Ao final quen poden pedir estas axudas son as grandes adegas, que si lles compensa”.
"Medio Rural obrígache a encargar os traballos da nova plantación a unha empresa e non te deixa facelos a ti mesmo, co cal a subvención non dá nin para cubrir o primeiro dia. Ao final quen poden pedir estas axudas son as grandes adegas, que si lles compensa"
A listaxe de beneficiarias das axudas, como xa vimos, non fai máis que ratificar o que denuncia Bernardo Estévez. Ademais, tal e como se fai agora o reparto dos cartos para plantar viñedo novo, estase a favorecer o crecemento das adegas máis grandes que, de seguir así, terán cada vez un maior dominio sobre a produción, os prezos da uva, o mercado e o sector. Pola contra, as regras do xogo que impón Medio Rural condenan os proxectos de menor dimensión a ficar marxinados. É dicir, agora mesmo as políticas de Medio Rural estimulan a concentración do sector vitícola nunhas poucas adegas de grande dimensión apoiadas por grandes capitais, decotío foráneos, por unha banda; e favorecen a desaparición das máis pequenas e do tecido socio-económico que depende delas e que é indispensable para termos un medio rural vivo.
Para Bernardo Estévez “unha vez máis, queda claro cal e o fin da política agraria desta Consellaría: que non quede ni un so labrego nin labrega no rural para, desta maneira, non ter que dar servizos e, por suposto, ser os campións do aforro ante Madrid. Basta con que esas grandes empresas contraten xornaleiros e xornaleiras que non viven no rural para que traballen as súas novas viñas; iso si, con salarios de miseria e xornadas con principio pero sen fin”.
As viñas destruídas pola sarabia e a xeada en 2017, esquecidas e sen un céntimo de axuda
Sorprende, ademais, que a Consellaría de Medio Rural reparta con tanta facilidade centos de miles de euros entre unha poucas adegas grandes e non sexa quen de crear unha partida orzamentaria para apoiar de maneira directa todas as explotacións vitícolas arrasadas pola sarabia e as xeadas en 2017. Estamos a falar de moitas familias viñateiras que viron moi minguadas as súas ganancias, ou mesmo quedaron sen ingresos, situación que sufrirán durante dous anos (os últimos ingresos desas familias que viven só da uva foron pola vendima de 2016 e, se perderon a colleita do ano pasado, volverán ingresar cartos en 2019, se todo vai ben, polo que vendimen neste 2018).
Dende o Sindicato Labrego Galego pedimos, unha vez máis, que a Consellaría de Medio Rural sente a dialogar co sector produtor outras normas do xogo para apoiar, estimular e potenciar a actividade das pequenas adegas familiares, que son as que realmente manteñen persoas vivindo no rural e do rural e as que conservan a esencia da nosa viticultura. E iso pode facelo coas modificacións normativas pertinentes que permitan un reparto máis xusto e equitativo dos cartos públicos de todos e todas á parte máis vulnerable e esquecida do sector produtor.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl en uk gl en gl

text:
En marcha contra a avespa velutina: Concentración en Compostela reclama un plan de choque urxente - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
En marcha contra a avespa velutina: Concentración en Compostela reclama un plan de choque urxente
En marcha contra a avespa velutina: Concentración en Compostela reclama un plan de choque urxente
19 de Outubro do 2017
A Marcha Stop Velutina, convocada pola Asociación Galega de Apicultura, partiu hoxe de Santiago de Compostela cunha concentración diante da Xunta de Galicia na que reivindicou á necesidade dun plan de choque urxente para frear o avance da Vespa velutina, que está poñendo en perigo o medio ambiente e a supervivencia das abellas. A Marcha estará por Asturias hoxe e mañán onde continuarán os actos en Luarca e Xixón, pasará o día 21 por Torrelavega na Feira Apícola de Cantabria e para rematar chegará a Euskadi, o domingo 22 en Vitoria e o 23 en Bilbao.
A concentración convocada hoxe pola Asociación Galega de Apicultura con motivo da saída de Marcha Stop Velutina reuniu diante da Xunta de Galicia en Santiago de Compostela a un numeroso grupo de persoas que instalaron un colmear reinvindicativo, con mensaxes sobre a importancia das abellas, e reclamaron á Administración galega unha serie de reivindicacións sobre o grave problema medioambiental que supón a invasión desta especie exótica invasora, facendo un chamamento ó Presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, para que escoite as demandas que se lle entregaron por rexistro este mesmo día e inste á Xunta a que establezca un plan de loita ordenado, coordinado e financiado que permita reducir o número de Vespa velutina cara ó próximo ano e do mesmo xeito accións a longo prazo, relativas á necesaria investigación.
Entre as reivindicacións da marcha están a  implicación de toda a sociedade na loita contra a Vespa velutina,  a través de accións coordinadas pola administración, xa que éste é un problema que nos afecta a todos e todas. Os convocantes da Marcha Stop Velutina reclaman tamén a unión de organismos oficiais, asociacións e outros colectivos para enfrentarse ó problema de xeito global e organizado. Neste sentido, AGA leva tempo solicitando a súa inclusión dentro da Comisión de Seguimento, creada pola Xunta para a xestión deste problema en Galicia, a cal anunciou unha reunión neste mes de outubro e na que a asociación espera sexa convidada a asistir. Outra das reivindicacións da marcha é a necesidade de que este problema sexa tratado dende unha perspectiva medioambiental, pola súa afectación clara e evidente á biodiversidade. Non se trata dun problema só de abellas, están en perigo moitos outros polinizadores e polo tanto o equilibrio do ecosistema.
É por último, é preciso a posta en marcha inmediata e decidida dun plan de choque por parte das administracións para frear o avance e diminuír os graves efectos que está causando o tártago asiático. Un plan que debe contemplar de xeito prioritario a loita preventiva, coa colocación masiva e coordinada de trampas na primavera para a captura de raíñas fundadoras. Por cada raíña atrapada na primavera evitamos 18.000 velutinas no verán. Este trampeo debe ser realizado non só polo sector apícola, como ata agora promoveron dende a administración, senón que por toda a sociedade, implicando a concellos, centros de ensino, asociacións, etc. Para isto, é necesaria unha campaña informativa para que a cidadanía teña toda a información de man sobre como trampear, explicando tamén a gran importancia desta labor. O plan de actuación debe contar cunha liña investigadora que teña como primeiros obxectivos o coñecemento da especie nesta zona xeográfica, para seguir cunha segunda fase encamiñada a atopar mecanismos de loita biolóxica para enfrontarse a ela sen danos medioambientais. E non hai que esquecer ós directamente afectados, apicultores e apicultoras, ofrecéndolle axudas para a reposición das baixas para a recuperación da cabana apícola perdida a causa do ataque da velutina.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Política Europea - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O Programa BOND e o SLG abordan cun obradoiro os atrancos ás producións labregas da normativa sanitaria
21 de Xuño do 2019 ·
Os días 5 e 6 de xullo, o Proxecto BOND (Bringing Organisations & Network Development e o Sindicato Labrego Galego organizamos, en Compostela, un obradoiro para tratar a problemática dos atrancos que impón a normativa hixiénico-sanitaria, deseñada para grandes empresas, ás producións alimentarias labregas de escala familiar. Aínda que a mañá do venres estará aberto o público, para participar en todo o programa do obradoiro é necesario inscribirse. Tes toda a información no programa que compartimos de seguido:
Sonia Vidal Lamas centrará o seu traballo no Comité Coordinador da ECVC en áreas como Mulleres ou Mocidade
6 de Xuño do 2019 ·
A gandeira de Xunqueira de Ambía e membro da Executiva do Sindicato Labrego Galego, Sonia Vidal Lamas, participou nunha xuntanza de traballo da Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC-European Coordination Vía Campesina), que se celebrou en Bucarest (Romanía) do 3 ao 5 de xuño.
Sonia Vidal Lamas escollida para formar parte do Comité Coordinador da Vía Campesina en Europa
28 de Marzo do 2019 ·
Sonia Vidal Lamas, gandeira de Xunqueira de Ambía (Ourense) que forma parte da Executiva do Sindicato Labrego Galego, vén de ser escollida para formar parte do Comité Coordinador da Coordinadora Europea da Vía Campesina (European Coordination of Via Campesina-ECVC).
Campaña de mobilizacións e emendas da ECVC para dar unha viraxe labrega á Política Agraria Común
29 de Novembro do 2018 ·
A menos dunha semana da presentación das emendas aos informes do Parlamento Europeo sobre a Política Agraria Común (PAC) post 2020, a Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC) está a desenvolver unha campaña en toda Europa para insistir na necesidade de definir un modelo agrícola que sexa sostible e constitúa un verdadeiro apoio para as zonas rurais.
A ECVC denuncia que a reforma da PAC que prepara a CE non toca a raíz dos problemas da agricultura comunitaria
30 de Novembro do 2017 ·
Aínda que case ninguén fala dela, a Política Agraria Común custaralle os europeos e europeas, entre 2014 e 2020, máis de 408.000 millóns de euros. A pesares do astronómico da cifra, o medio rural e a agricultura comunitaria viven permanentemente en crise mentres as industrias e distribuidoras do sector seguen a engordar as súas millonarias contas de ingresos. Onte mesmo, a Comisión Europea fixo público un documento (podes descargalo na icona que atoparás no remate desta páxina) no que adianta as liñas xerais do que deberá ser a PAC máis alá de 2020. Por desgraza, máis do mesmo, tal e como denuncia a Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC), da que forma parte o SLG.
Tralo 25 de marzo, a seguir traballando por unha nova PAC baseada na agroecoloxía e na soberanía alimentaria
27 de Marzo do 2017 ·
A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba Seivane, e o asesor da Executiva do SLG, Xosé Ramón Cendán, regresaron de Roma tras participar nos actos reivindicativos da Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC) con motivo do 60 aniversario do Tratado de Roma en base ao cal se fundou o xermolo do que naceu a actual Unión Europea.
O SLG en Roma para reclamar unha agricultura europea que protexa a terra, a saúde, o traballo e a dignidade labrega
22 de Marzo do 2017 ·
A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba Seivane, e o asesor da Executiva do SLG, Xosé Ramón Cendán, atópanse en Roma para participar nos actos reivindicativos que organiza a Coordinadora Europea da Vía Campesina con motivo do 60 aniversario do Tratado de Roma. De seguido, para enmarcar esta viaxe de traballo e loita, transcribimos o comunicado emitido hai unhas semanas pola ECVC anunciando as accións previstas para o 25 de marzo.
Medio Rural certifica o seu desmantelamento coa perda de 56 millóns de fondos europeos para agricultura
8 de Xullo do 2016 ·
Tras coñecer as cifras definitivas da execución do Plan de Desenvolvemento Rural (PDR) 2007-2013, Galiza confirma o seu suspenso ao perder case 56 millóns de euros de fondos europeos que deixou sen gastar. E iso a pesares de ter tido un prazo adicional de dous anos máis para poder executalos. A cifra elévase a 74 millóns de euros se temos en conta que, a estes cartos de Bruxelas quedaba por engadirlle a parte que lles corresponde poñer á Xunta e ao Ministerio de Agricultura.
O SLG considera inxustificable a ampliación do prazo para cobrar a PAC e pide a dimisión do comisario Phil Hogan
11 de Xuño do 2016 ·
O Sindicato Labrego Galego considera inaceptable a decisión da Comisión Europea de ampliar o prazo para pagar as axudas da Política Agraria Común (PAC) dende o 30 de xuño de cada ano ao 15 de outubro. Con esta decisión, as axudas da PAC poderían cobrarse un ano e medio despois de ter sido solicitadas.
PAC 2020: Máis liberalización non resolverá os problemas da desregulación e a cegueira da clase política
2 de Xuño do 2016 ·
Trala xuntanza informal dos ministros e ministras de Agricultura e Pesca da Unión Europea, o 30 e 31 de maio en Holanda, a Coordinadora Europea da Vía Campesina examinou as súas deliberacións e o documento “Alimentos para o futuro-Ofuturo dos alimentos” (podes descargalo en inglés premendo na icona que hai no remate desta páxina), proposta pola presidencia holandesa da UE para iniciar as discusións sobre o futuro da Política Agraria Común despois de 2020.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: lt gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl ceb gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl uk gl en gl

text:
Pataca - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG demanda de Medio Rural xuntanzas informativas en todas as comarcas afectadas pola couza guatemalteca
1 de Febreiro do 2019 ·
O vicerresponsábel do Sector de Horta, Froita e Flor do Sindicato Labrego Galego, Henrique Outes, rexistrou un escrito dirixido ao conselleiro de Medio Rural no que se denuncia o escurantismo da Consellaría á hora de tratar a crise da couza guatemalteca. As familias que cultivan pataca nas zonas afectadas só están accedendo á información sobre a xestión desta praga a través dos medios de comunicación que, en ocasións, publican datos contraditorios que non fan máis que xerar unha maior confusión, realizando un labor informativo necesario pero que debería corresponder, en primeiro termo, á propia Xunta de Galicia.
A praga da couza guatemalteca váiselle das mans a Medio Rural, chega a Muxía e ameaza a produción de Bergantiños
23 de Maio do 2018 ·
O 26 de marzo, o DOG publicaba unha resolución pola que se declaraba o Concello de Muxía como zona infestada pola couza guatemalteca, praga que afecta aos cultivos de pataca. Iso implica que en Muxía se implantarán as medidas que se aplicaron en 31 concellos da Mariña e Ferrolterra, entre as que se inclúen a prohibición de botar pataca e de comercializala. A maiores de Muxía, os concellos limítrofes terán que adoptar restricións e obrigas no cultivo da pataca como concellos tampón, ademais de informar á Xunta á hora de plantar.
O SLG esixe de Medio Rural apoio ás explotacións arrasadas pola sarabia en Xunqueira de Ambia e Vilar de Barrio
8 de Xullo do 2017 ·
De novo, o 6 de xullo, unhas fortes treboadas de sarabia arrasaron co traballo de toda unha campaña para moitas explotacións agrarias e familias labregas de Xunqueira de Ambía e Vilar de Barrio (Ourense). O 7 de xullo, un pleno extraordinario no Concello de Xunqueira solicitaba, por unanimidade, a declaración de zona de emerxencia para o municipio. E non é para menos, xa que a agricultura e a gandería constitúen o principal motor económico desta zona eminentemente rural, con grandes extensións de cultivos como trigo, cebada e pataca.
A Consellaría de Medio Rural exclúe as organizacións agrarias da comisión de seguimento da couza guatemalteca
29 de Xuño do 2017 ·
O obstrucionismo da Consellaría de Medio Rural ás organizacións agrarias está acadando límites intolerables para calquera sociedade democrática. Se o luns cinco colectivos abandonabamos o Consello Forestal polas prácticas entorpecedoras coas que a Xunta minimiza a participación dos axentes do sector neste órgano consultivo; mañá, 30 de xuño, constituirase a comisión de seguimento da couza guatemalteca (Tecia solanivora) excluíndo dela aos sindicatos do agro.
"Cos sistemas de sanidade vexetal actuais, a couza guatemalteca vén para quedar", por Anxo Pérez Rúa
1 de Xuño do 2017 ·
No Fouce 315, o técnico do Sindicato Labrego Galego na comarca da Limia, Anxo Pérez Rúa, reflexiona sobre a expansión dunha nova praga, a couza guatemalteca, que mantén en xaque un dos principais cultivos e alimentos da Galiza: a pataca.
O SLG pide a compensación do lucro cesante das explotacións afectadas pola couza guatemalteca
30 de Marzo do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego quere chamar a atención sobre a necesidade de indemnizar todas aquelas explotacións da área en corentena pola couza guatemalteca que producen pataca para vender. Trátase de explotacións de horta ou mixtas que dedican unha considerable superficie cada ano á plantación de pataca para a súa venda directa ou a almacenistas que, por mor das restricións impostas pola Consellaría de Medio Rural, terán cuantiosas perdas este ano ao non poder cultivar.
O Sindicato Labrego Galego levará a crise da couza guatemalteca ao Consello Agrario Galego do 14 de febreiro
12 de Febreiro do 2017 ·
Trala xuntanza mantida esta semana entre a directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, Belén Docampo, e as organizacións agrarias, para tratar a crise da couza guatemalteca, temos claro que a Consellaría de Medio Rural segue de brazos cruzados nun problema que xa afecta os cultivos de pataca de 31 municipios do norte de Galiza. Por esa razón, dende o Sindicato Labrego solicitaremos a inclusión deste problema na orde do día do Consello Agrario Galego convocado para o 14 de febreiro.
O SLG pide a Medio Rural a declaración da Limia como zona de emerxencia polos asolagamentos de primavera
22 de Xuño do 2016 ·
As choivas desta primavera na Limia botaron a perder máis do 20% da colleita de millo e pataca e máis do 50% do cereal de inverno. A gravidade dos danos en concellos como Xinzo, Sandiás, Sarreaus, Porqueira, Vilar de Santos, Vilar de Barrio, Trasmiras ou Rairiz; e o impacto sobre as principais actividades económicas destes lugares; fai que sexa preciso valorar a declaración de zona de emerxencia e desenvolver un programa de actuación que mitigue os danos.
O Índice de Prezos entre Orixe e Destino denuncia marxes superiores ao 1.000% en alimentos como a pataca
9 de Abril do 2015 ·
O Ministerio de Agricultura vén de presentar o Observatorio da Cadea Alimentaria, seica para velar nas transaccións comerciais dende que un produto sae da granxa en orixe até que chega a mans do consumidor ou consumidora final. Dende o Sindicato Labrego Galego, compartimos con vós o último Índice de Prezos de Orixe e Destino (IPOD), correspondente ao mes de marzo, elaborado pola COAG e dúas organizacións de consumo (UCE e CEACCU), e que conta coa colaboración do Sindicato Labrego Galego.
O SLG pide a intervención urxente da Consellaría de Medio Rural para evitar unha previsible crise no sector da pataca
5 de Septembro do 2014 ·
O Sindicato Labrego Galego demanda da Consellaría de Medio Rural que reúna ao sector da pataca para afrontar a crise de prezos que se aveciña e que xa están a sufrir os produtores e produtoras de Castela e León, onde a colleita ten lugar cunhas semanas de antelación con respecto a Galiza.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG esixe de Medio Rural apoio ás explotacións arrasadas pola sarabia en Xunqueira de Ambia e Vilar de Barrio - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG esixe de Medio Rural apoio ás explotacións arrasadas pola sarabia en Xunqueira de Ambia e Vilar de Barrio
O SLG esixe de Medio Rural apoio ás explotacións arrasadas pola sarabia en Xunqueira de Ambia e Vilar de Barrio
8 de Xullo do 2017
De novo, o 6 de xullo, unhas fortes treboadas de sarabia arrasaron co traballo de toda unha campaña para moitas explotacións agrarias e familias labregas de Xunqueira de Ambía e Vilar de Barrio (Ourense). O 7 de xullo, un pleno extraordinario no Concello de Xunqueira solicitaba, por unanimidade, a declaración de zona de emerxencia para o municipio. E non é para menos, xa que a agricultura e a gandería constitúen o principal motor económico desta zona eminentemente rural, con grandes extensións de cultivos como trigo, cebada e pataca.
Dende o Sindicato Labrego Galego, solidarizámonos cos labregos e coas labregas afectadas e esiximos da Consellaría de Medio Rural que non siga coa actitude de mirar cara a outro lado diante de sucesos catastróficos que afectan de cheo á agricultura coma este; ou como as xeadas e sarabias que arrasaron viñedos e soutos en zonas como o Ribeiro, Ribeira Sacra ou Valdeorras. Non se trata dunha demanda indefinida, senón que hai unha serie de tarefas que o departamento que dirixe Ángeles Vázquez debería executar con carácter de urxencia que xa foron demandadas hai un mes no sector do viño e que son perfectamente aplicables no caso de Xunqueira e Vilar de Barrio:
Facer unha avaliación e cuantificación precisa dos danos provocados pola sarabia nos cultivos agrarios e gandeiros; e informar de maneira aberta e transparente ao respecto.
Determinar que porcentaxe de cultivos arrasados non están cubertos por seguros agrarios e crear unha liña de axudas directas para garantir a liquidez das persoas afectadas e compensar as perdas.
Liña de créditos sen custes de tramitación e con xuros cero para garantir a liquidez das explotacións afectadas, e negociación de moratorias nos créditos xa subscritos con entidades bancarias.
Se fose necesario, condonación das cotas á Seguridade Social, como mínimo durante seis meses, e rebaixas no IRPF para os labregos e labregas afectadas.
Máis a medio prazo, episodios coma este que, por desgraza, constitúen un suma e segue na actual campaña agrícola na Galiza, deberían obrigar á Consellaría de Medio Rural a renegociar coas compañías aseguradoras das liñas de seguros agrarios para que exista unha oferta de pólizas adaptadas ás necesidades reais das nosas producións e para que, nun futuro, os nosos labregos e as nosas labregas teñan as coberturas necesarias para afrontar adversidades como a acontecida onte en Xunqueira e Vilar de Barrio.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A Consellaría de Medio Rural exclúe as organizacións agrarias da comisión de seguimento da couza guatemalteca - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Consellaría de Medio Rural exclúe as organizacións agrarias da comisión de seguimento da couza guatemalteca
A Consellaría de Medio Rural exclúe as organizacións agrarias da comisión de seguimento da couza guatemalteca
29 de Xuño do 2017
O obstrucionismo da Consellaría de Medio Rural ás organizacións agrarias está acadando límites intolerables para calquera sociedade democrática. Se o luns cinco colectivos abandonabamos o Consello Forestal polas prácticas entorpecedoras coas que a Xunta minimiza a participación dos axentes do sector neste órgano consultivo; mañá, 30 de xuño, constituirase a comisión de seguimento da couza guatemalteca (Tecia solanivora) excluíndo dela aos sindicatos do agro.
Desta maneira, a conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez, asegura unha comisión máis tranquila ao excluír dela as voces críticas coa súa desastrosa xestión dunha praga que ameaza un dos principais cultivos agrarios da nosa terra: a pataca. Cómpre lembrar que a parálise da Consellaría de Medio Rural cando soubo da existencia da praga -en 2016 e cando só afectaba cinco concellos- fixo que esta se estendese por todo o norte das provincias de Lugo e A Coruña; e, ao impoñer a prohibición de plantar demasiado tarde, causou importantes perdas económicas ás explotacións profesionais que teñen a pataca entre os seus cultivos. Respecto disto último, dende o SLG calculamos nuns 8.000 € por hectárea o lucro cesante destas granxas que, obviamente, non recibirán compensación pública algunha por este concepto a pesares da responsabilidade directa de Medio Rural por mor da súa mala xestión.
Ao final, as nosas críticas veñen de ser ratificadas pola propia Comisión Europea, que diante dunha pregunta da eurodeputada Lidia Senra, respondeu que “a Comisión levou a cabo unha inspección en España a fin de avaliar a situación e a eficacia dos controis oficiais de loita contra a Tecia solanivora na Galiza e Asturias. (…) Os resultados da inspección poñen de manifesto que as medidas adoptadas dificilmente lograrán erradicar a praga”.
Por desgraza, a conselleira, nun alarde de despotismo político, excluirá ás organizacións que representamos aos labregos e as labregas, principais afectadas e damnificadas da praga, dunha comisión de seguimento na que só haberá persoal técnico e político e, sobre todo, ningunha voz crítica coa nefasta xestión que se está a levar a cabo. Se o despotismo ilustrado se baseaba nun “todo para o pobo pero sen o pobo”, a despótica Consellaría que dirixe Ángeles Vázquez fai “todo para o agro pero sen o agro”.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Política Internacional - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
La Vía Campesina, protagonista nun decenio da agricultura familiar para garantir a soberanía alimentaria no mundo
7 de Agosto do 2019 ·
O 20 de decembro de 2017, a Asemblea Xeral da ONU declaraba 2019-2028 como o Decenio da Agricultura Familiar. Máis recentemente, o pasado 29 de maio, a Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) e o Fondo Internacional de Desenvolvemento Agrícola (FIDA) expuxeron o Plan de Acción Mundial para levar esta empresa a cabo. Neste acto inaugural celebrado en Roma, ao que asistiron máis de 300 representantes de diversos países e entidades labregas, participou tamén La Vía Campesina.
O SLG rexeita o acordo con Mercosur porque destruiría sectores esenciais como o vacún de carne ou o apícola
11 de Xullo do 2019 ·
O acordo comercial entre a Unión Europea e Mercosur resultará catastrófico para Galiza, especialmente para o medio rural, se realmente se acaba asinando. Sectores estratéxicos para a nosa economía agraria como o da carne de vacún resultarían arrasados. Outros, como o apícola, esencial para a biodiversidade, tamén verían fortemente ameazada a súa supervivencia.
O SLG presenta na Galiza a Declaración dos Dereitos Labregos da ONU cunha lectura pública dos seus artigos
30 de Marzo do 2019 ·
O Sindicato Labrego Galego realizou, o 31 de marzo, unha lectura pública da Declaración dos dereitos dos labregos e das labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais, que foi aprobada definitivamente o 17 de decembro de 2018 pola Asemblea Xeral da ONU en Nova York. O acto tivo lugar no Salón Nobre do Pazo de Fonseca, en Compostela, e nel participaron figuras públicas e representantes de organizacións e colectivos destacados na defensa da terra e dos dereitos humanos na Galiza. Cómpre destacar, neste senso, a presenza de Marina dos Santos, dirixente do Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra do Brasil (MST).
O Sindicato Labrego Galego asina unha carta de solidariedade e apoio á comunidade zapatista de México
15 de Xaneiro do 2019 ·
Nós, intelectuais, académic@s, artistas, activistas e persoas d eboa vontade, así como organizacións, asociacións e colectivos de varios países manifestamos a nosa solidariedade co Exército Zapatista de Liberación Nacional (EZLN) neste momento crucial da súa historia e rexeitamos tallantemente a actual campaña de desinformación, mentiras e calumnias dirixida en contra do zapatismo.
O Parlamento Europeo esixe que os estados membros da UE voten a favor da Declaración dos Dereitos Labregos
5 de Xullo do 2018 ·
Esta mesma semana, o 3 de xullo, o Parlamento Europeo (PE) adoptou unha resolución importante sobre as violacións de dereitos, incluído o acaparamento de terras, que sofren os pobos indíxenas de todo o mundo. Esta resolución inclúe unha importante recomendación aos estados membros da UE para que adopten a Declaración sobre os Dereitos Labregos que se negociou nos últimos anos no Consello de Dereitos Humanos da ONU, e que se volverá reunir en setembro.
17 de abril: Liberemos aos labregos e ás labregas de tratados de libre comercio como Mercosur, CETA ou TTIP!
5 de Abril do 2018 ·
O 17 de abril de 1996, 19 labregos Sem Terra foron asasinados a tiros por unha milicia privada en Eldorado dos Carajás, Estado de Pará, Brasil. O seu crime: a ocupación de terras en barbeito propiedade dun rico terratenente. Este asasinato impune ficou na memoria das organizacións agrarias da Vía Campesina cuxa data foi designada como Día Mundial das Loitas Labregas.
Un paso cara a adiante no proceso para termos unha Declaración Universal sobre os Dereitos Labregos na ONU
4 de Outubro do 2017 ·
A Vía Campesina, FIAN International e CETIM, así como as súas contrapartes, comprácense en anunciar que o Consello de Dereitos Humanos da ONU adoptou por ampla maioría unha nova resolución sobre os dereitos dos labregos e das labregas. Despois de varios anos de arduo traballo, esta é unha vitoria sen precedentes para a defensa dos dereitos da poboación rural do mundo.
O SLG chama aos deputados e deputadas de Galiza no Congreso para que voten contra a ratificación do CETA
28 de Xuño do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego fai un chamamento ás forzas políticas galegas con representación no Congreso para que este xoves, 29 de xuño, voten en contra da ratificación do tratado de libre comercio entre a Unión Europea e Canadá (Comprehensive Economic and Trade Agreement-CETA), porque a súa aprobación sería desastrosa para sectores estratéxicos do noso medio rural como o da carne de vacún, o porcino ou o lácteo.
PP e PSOE unidos de novo para aprobar un tratado de libre comercio con Canadá nefasto para o rural galego
18 de Maio do 2017 ·
O Pleno do Congreso dos Deputados e das Deputadas vén de ratificar esta mesma mañá o acordo de libre comercio entre a UE e Canadá, co voto a favor do PP, PSOE, Cidadáns, PdeCAT, PNV e Coalición Canaria. O Sindicato Labrego Galego considera unha grave irresponsabilidade esta decisión porque pon en perigo o modelo social e profesional da agricultura da UE e a aposta estratéxica das nosas producións de calidade, a seguridade alimentaria, o benestar animal e o respecto ao medio ambiente.
Os labregos e labregas do mercado ecolóxico de San Agustín celebran o 17 de abril na praza de abastos
19 de Abril do 2017 ·
Os labregos e labregas que manteñen o mercado ecolóxico da praza de abastos de San Agustín, na Coruña, levaron a cabo, 18 de abril, un sinxelo acto para conmemorar o Día Internacional das Loitas Labregas, que se celebra cada 17 de abril en memoria do Masacre de Eldorado dos Carajás, no que 19 Sem Terra morreron asasinados pola policía militar no estado brasileiro de Pará en 1996.
A Via Campesina reclama unha Declaración dos Dereitos Labregos na ONU neste 17 de abril, Día das Loitas Labregas
12 de Abril do 2017 ·
O movemento internacional da Vía Campesina chama a todos os seus membros e aliados a mobilizarse o 17 de abril, Día Internacional das Loitas Labregas. Este ano, queremos que o mundo saiba que os labregos e labregas, e outras persoas que teñen o seu medio de vida no rural, traballaron moi duro polos seus dereitos. A iniciativa dos dereitos labregos, iniciada hai 17 anos pola Vía Campesina, é agora un proceso avanzado dentro das Nacións Unidas cara a unha Declaracióni dos Dereitos Labregos. Esta declaración, de aprobarse, creará un instrumento xurídico internacional para protexer os dereitos e chama a atención sobre as ameazas e a discriminación que sofren os labregos e labregas en todo o mundo.
O SLG apoia as mobilizacións contra o CETA porque o tratado será nefasto para sectores coma o cárnico
20 de Xaneiro do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego apoia as mobilizacións que se producirán mañá, 21 de xaneiro, en vilas e cidades de toda a Unión Europea contra o acordo de libre comercio con Canadá (Comprehensive Economic and Trade Agreement-CETA) porque traerá consecuencias nefastas para os nosos sectores agrogandeiros, especialmente o porcino ou o da carne de vacún. Isto é así porque, no intercambio de intereses que houbo nas negociacións, decidiuse que a UE podería exportar a Canadá 16.000 toneladas de queixo sen aranceis a maiores das 13.000 que exportaba até agora, a cambio de permitir que Canadá faga o mesmo con 65.000 Tn de carne de vacún e 80.000 de porcino.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en uk gl en gl

text:
17 de abril: Liberemos aos labregos e ás labregas de tratados de libre comercio como Mercosur, CETA ou TTIP! - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
17 de abril: Liberemos aos labregos e ás labregas de tratados de libre comercio como Mercosur, CETA ou TTIP!
17 de abril: Liberemos aos labregos e ás labregas de tratados de libre comercio como Mercosur, CETA ou TTIP!
5 de Abril do 2018
O 17 de abril de 1996, 19 labregos Sem Terra foron asasinados a tiros por unha milicia privada en Eldorado dos Carajás, Estado de Pará, Brasil. O seu crime: a ocupación de terras en barbeito propiedade dun rico terratenente. Este asasinato impune ficou na memoria das organizacións agrarias da Vía Campesina cuxa data foi designada como Día Mundial das Loitas Labregas.
As violacións dos dereitos fundamentais dos labregos e das labregas que, por desgracia, acontecen a diario, medran agora polos tratados de libre comercio (TLC) que están, exclusivamente, ao servizo das multinancionais.
Trátase de acordos comarciais asentados e acadados por grandes investidores privados que, coa axuda de tribunais privados de arbitraxe, pasan por riba das normas e as leis dos estados, apoderándose das terras, sementes, auga, bosques, recursos mineiros, materias primas agrícolas e mesmo dos coñecementos labregos, desatando unha carreira desenfreada cara á mingua das súas rendas.
O TLC que se está a negociar actualmente entre a Unión Europea e Mercosur é un exemplo disto. En nome dunha ilusoria “competencia libre e non distorsionada”, este TLC quere impoñer a importación de enorme cantidades de produtos libres de impostos, como 100.000 toneladas de carne de vacún e 90.000 toneladas de aves de curral, entre outros. Un golpe fatal para nós, labregos e labregas que vivimos unha situación de crise. Pero este acordo tamén xeneraliza o dumping social e ambiental: a expansión da agroindustria en detrimento das comunidades labregas, maior deforestación, monocultivos, consolidación dos transxénicos e impactos nociovs nos dereitos labregos.
Este acordo, do mesmo xeito que o CETA ou o TTIP e outros TLC negociados pola UE, tamén pon en perigo aos consumidores e consumidoras ao atacar o principio de precaución e barreiras non arancelarias como as normas de seguridade sanitaria dos alimentos, cuxo recoñecemento é froito de longos anos de loitas da cidadanía.
Os labregos e as labregas do mundo somos as primeiras vítimas das políticas de libre comercio e sentímonos como unha moeda de cambio ou unha simple variable nas negociacións en curso. A través de La Vía Campesina, denunciamos unha carreira frenética por producir máis ao menor custe. Europa, incapaz de reformar profundamente unha política agraria común, inxusta e ilexítima; incapaz tamén de garantir unha renda aos traballadores e ás traballadoras da terra; ou de preservar o medio ambiente e o clima; pretende resolver estes retos mediante a exportación. Xa é hora de denunciar esta fraude e apostar pola soberanía alimentaria.
Liberemos aos labregos e labregas do libre comercio!
Gandeiros e gandeiras! Labregos e labregas! Cidandáns e cidadás! Unámonos en Bruxelas o 17 de abril contra o acordo da Unión Europea con Mercosur e contra outros acordos tóxicos!
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en uk gl en gl

text:
A Via Campesina reclama unha Declaración dos Dereitos Labregos na ONU neste 17 de abril, Día das Loitas Labregas - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Via Campesina reclama unha Declaración dos Dereitos Labregos na ONU neste 17 de abril, Día das Loitas Labregas
A Via Campesina reclama unha Declaración dos Dereitos Labregos na ONU neste 17 de abril, Día das Loitas Labregas
12 de Abril do 2017
O movemento internacional da Vía Campesina chama a todos os seus membros e aliados a mobilizarse o 17 de abril, Día Internacional das Loitas Labregas. Este ano, queremos que o mundo saiba que os labregos e labregas, e outras persoas que teñen o seu medio de vida no rural, traballaron moi duro polos seus dereitos. A iniciativa dos dereitos labregos, iniciada hai 17 anos pola Vía Campesina, é agora un proceso avanzado dentro das Nacións Unidas cara a unha Declaracióni dos Dereitos Labregos. Esta declaración, de aprobarse, creará un instrumento xurídico internacional para protexer os dereitos e chama a atención sobre as ameazas e a discriminación que sofren os labregos e labregas en todo o mundo.
A necesidade dunha Declaración da ONU sobre os Dereitos Labregos é máis urxente e evidente neste século XXI. Os labregos e labregas, que producen o meirande dos alimentos consumidos no mundo, seguen a enfrontarse á criminalización, discriminación, desprazamentos e persecución a pesares da existencia de numerosos instrumentos legais internacionais para o recoñecemento e a protección destes dereitos.
Os dereitos básicos dos labregos e labregas son cada vez máis vulnerables a medida que empeora a crise económica e ecolóxica. Esta situación está estreitamente relacionada coas violacións de dereitos humanos: expropiación de terras, desaloxos forzosos, discriminación de xénero, ausencia do dereito á terra e falta de desenvolvemento rural, baixos ingresos e dificultades para acceder aos medios de produción, protección social insuficiente e criminalización dos movementos que defenden os dereitos labregos.
Un bo exemplo de todo isto témolo en África, onde máis do 70% da produción e o coidado da agricultura está en mans de mulleres; porén, hai moi pouco recoñecemento dos seus dereitos en relación coa propiedade dos activos, dificultade para acceder a créditos e información, escasa participación no deseño das políticas agrarias... En Brasil, a pesares de moitos anos de loitas labregas por unha reforma agraria integral, a falta dunha distribución xusta da terra persiste. En Europa, a Política Agraria Común e a desrregulación do mercado do sector lácteo afectan miles de ganderías familiares. En Asia, do mesmo xeito que no resto do mundo, os tratados de libre comercio e os tratados bilaterais destruíron os mercados locais e continúan ameazando as formas tradicionais de agricultura e de intercambio entre labregos e labregas. A concentración da terra está aumentando a medida que algúns labregos e labregas afectados polas políticas neoliberais se ven forzados e forzadas a vender as súas terras. Por último, a participación da mocidade na agricultura está nas súas horas máis baixas.
Facemos un chamamento mundial para conmemorar o Día Internacional das Loitas Labregas e continuar traballando para reforzar a soberanía alimentaria, a loita contra o cambio climático e a conservación da biodiversidade; loitar por unha auténtica reforma agraria e unha mellor protección contra o acaparamento de terras; continuar conservando, usando e intercambiando as nosas sementes; e fortalecer a solidariedade entre labregos e labregas. Isto fortalécenos para defender a nosa terra contra o interese das empresas transnacionais, a persecución e a violencia contra os labregos e labregas. Este ano, en xullo, en Euskadi, a Vía Campesina celebrará a súa VII Conferencia Internacional para afondar na súa análise da crise actual e acordar as liñas estratéxicas de acción para fortalecer este movemento como unha expresión da voz dos labregos e labregas a escala global.
Tamén facemos un chamamento aos países para que non apoien a Declaración das Nacións Unidas sobre os Dereitos Labregos. Mobilizaremos aos nosos membros e aliados para presionar aos nosos gobernos e para garantir o éxito na próxima negociación na cuarta sesión do Grupo de Traballo Intergobernamental sobre os Dereitos Labregos no Consello de Dereitos Humanos da ONU en Xenebra. Cremos que, ao defender os dereitos dos labregos e das labregas, a humanidade tamén gaña. Unídevos a nós neste 17 de abril de 2017 organizando manifestacións, presionando aos gobernos, organizando debates e discusións públicas, proxeccións de películas, mercados labregos, festivais e accións solidarias.
É vital que os nosos dereitos labregos se garantan. O acceso á terra é esencial para unha vida digna no campo e para conseguir a soberanía alimentaria para todos os pobos do mundo.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en uk gl en gl

text:
O SLG apoia as mobilizacións contra o CETA porque o tratado será nefasto para sectores coma o cárnico - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG apoia as mobilizacións contra o CETA porque o tratado será nefasto para sectores coma o cárnico
O SLG apoia as mobilizacións contra o CETA porque o tratado será nefasto para sectores coma o cárnico
20 de Xaneiro do 2017
O Sindicato Labrego Galego apoia as mobilizacións que se producirán mañá, 21 de xaneiro, en vilas e cidades de toda a Unión Europea contra o acordo de libre comercio con Canadá (Comprehensive Economic and Trade Agreement-CETA) porque traerá consecuencias nefastas para os nosos sectores agrogandeiros, especialmente o porcino ou o da carne de vacún. Isto é así porque, no intercambio de intereses que houbo nas negociacións, decidiuse que a UE podería exportar a Canadá 16.000 toneladas de queixo sen aranceis a maiores das 13.000 que exportaba até agora, a cambio de permitir que Canadá faga o mesmo con 65.000 Tn de carne de vacún e 80.000 de porcino.
Cómpre lembrar que sectores como o da carne de vacún é dos máis vulnerables da nosa terra, con boa parte das granxas en zonas desfavorecidas de montaña onde a gandería é o único medio de vida posible que permite que a xente siga vivindo aí, sen ter que emigrar. Ademais, a venda de becerros é un complemento económico importante para moitas granxas de leite que complementan os baixos prezos das súas producións cos xatos.
Estas granxas levan anos aturando uns prezos excesivamente baixos que non cobren os custes de produción e se manteñen artificialmente grazas ás axudas publicas. A entrada de grandes continxentes de carne de vacún de Canadá libre de impostos creará fortes distorsións no mercado e afundirá aínda máis os prezos, polo que miles de explotacións de vacún de carne veranse obrigadas a abandonar a produción, agudizando a desertización rural que padecemos.
Outra cuestión conflitiva é que a normativa canadense é moito máis permisiva en cuestións como o benestar animal ou a utilización de químicos prohibidos: lavado e procesado de carne de polo e tenreira con auga clorada, aclarado carne de vaca con ácido láctico; ou engorde de gando bovino, porcos e pavos con ractopamina. O país norteamericano tamén permite o uso de pesticidas con neonecotinoides, vinculados á morte de millóns de abellas, ou de glifosato; e é o cuarto produtor mundial de transxénicos. Máis alá dos transxénicos (OXM) para alimentar o gando, en Canadá tamén se producen OXMs só para consumo humano, como mazás e salmón.
En canto ao sector gandeiro que, teoricamente, se vai ver beneficiado polo CETA na UE, o lácteo, cómpre advertir que o goberno canadense realizou varias accións a finais de 2016 de cara a reforzarse pola inminente aprobación do CETA. Unha delas foi a de entregar unha axuda de 350 millóns de dólares canadenses (uns 240 millóns de euros) á súa industria láctea para facela máis competitiva. En canto ao sector produtor, creouse un programa de investimentos que, durante cinco anos, permitirá ás granxas canadenses modernizar os seus equipos e aumentar a súa produtividade. Este reforzo para un país no que os centros de engorde gandeiro poden superar as 20.000 cabezas de gando, 100.000 se falamos de aves, fará que as nosas granxas dificilmente poidan competir en pé de igualdade se o produto canadense chega a Europa libre de impostos.
Outro dos riscos do CETA que afectaría á totalidade do noso medio rural e producións agrogandeiras é a minaría. Canadá é unha das principais potencias mineiras mundiais, representando este sector o 4% do seu PIB e xerando 40.000 millóns de dólares ao ano. Isto combinado coa resolución privada dos conflitos comerciais a través do sistema de tribunais de inversión (ICS) permitirá que as mineiras canadenses poidan denunciar calquera lei ou goberno que se opoña aos seus proxectos. Un bo exemplo témolo no ouro de Corcoesto, que pretendía explotar a mineira canadense Edgewater a ceo aberto empregando cianuro de xeito masivo. Afortunadamente, a presión da cidadanía obrigou á Xunta a negarlle o permiso de explotación. Se isto chega a acontecer co CETA aprobado, Edgewater podería ter denunciado á Xunta a través do ICS e, con total seguridade, a Xunta sairía condenada e obrigada a indemnizar a Edgewater cunha multa millonaria a conta dos cartos das galegas e dos galegos. E o problema é que a case totalidade do territorio galego é apta para extraccións mineiras, segundo o Plano Sectorial de Actividades Extractivas da Xunta.
Por todo o devandito, o Sindicato Labrego Galego oponse rotundamente ao CETA e apoiará as concentracións do 21 de xaneiro en Galiza contra un tratado de libre comercio que supón unha seria ameaza para a nosa soberanía, seguridade e produción alimentarias.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl fr gl fr gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Horta, Froita e Flor - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A reconquista da froita autóctona galega comezou no Eume
29 de Xullo do 2019 ·
O Sindicato Labrego Galego está a desenvolver numerosas actividades relacionadas coa recuperación de froiteiras autóctonas. A última foi unha nova colaboración coa Asociación Herbamoura nas comarcas de Arzúa e Melide en forma de curso sobre enxertos que se celebrou a pasada primavera. Pero este labor de recuperación no que foi pioneira a Asociación Galega da Froita Autóctona (AGFA) do Eume xa ten moitos quilómetros percorridos.
Radiografía do sector hortícola galego: Calidade, seguridade alimentaria e apandar prezos baixos
24 de Maio do 2019 ·
O 29 de marzo, o Sindicato Labrego Galego organizou unha xornada no Pazo de Tovar (Lourenzá) baixo o título “Retos e oportunidades para a produción de horta na Mariña”, á que asistiron unha trintena de afiliados e afiliadas e na que contamos con representantes de distribuidoras, da Xunta, consultorías técnicas e, como non podía ser doutro xeito, de labregos e labregas.
Juyoung Gam, horticultora de Barreiros: "O futuro está na diversificación de cultivos e na venda directa"
21 de Septembro do 2018 ·
Se algún día nos cadrase ver a Juyoung Gam, poderiámonos preguntar que fai unha labrega coreana cultivando a terra a carón da praia de San Bartolo, en Barreiros (Lugo). Para obter a resposta, teriamos que remontarnos ao ano 2008, cando Juyoung fixo o Camiño de Santiago e coñeceu a Miguel -xixonés fillo dun emigrante de Barreiros-, ao que uniu dende aquela a súa vida. Despois viría a decisión de vivir da terra na Galiza, pero iso xa ten máis miolo por debullar...
Xulio Rodríguez Bermúdez: “Unímonos para mellorar a calidade de vida e poder vivir deste oficio”
6 de Xullo do 2018 ·
Hai uns quince anos, entrevistabamos a un mozo Xulio Rodríguez (bit.ly/Xulio2003) que xa levaba dez anos de carreira profesional na explotación hortícola familiar, no barrio de San Pedro da Torre (Mondoñedo). Dende aquela, moito choveu, e na súa traxectoria viu de todo: dende a tentativa de crear un selo de calidade propio para a horta galega á constitución da SAT Labregos de Lugo, que é todo un exemplo de que, en temas como a comercialización, a unión fai a forza.
As condicións leoninas impostas polas grandes distribuidoras afogan o sector hortícola galego
10 de Maio do 2018 ·
Na última xuntanza da Dirección de Horta, Froita e Flor do Sindicato Labrego Galego, presentouse o informe sectorial do ano 2017 no que se fai unha análise que ten como elementos máis destacados a seca e os prezos. Respecto do primeiro tema, constatouse que na maioría das comarcas apenas se solicitaron axudas para a seca, polo que, tal e como denunciou o SLG no seu día, os fondos para paliar os danos pola escaseza de auga están moi mal orientados por parte da Consellaría de Medio Rural e non serven nin para compensar as perdas nin para prever crises semellantes no futuro.
"Resiliencia fronte a cambio climático", por Belén Fervenza, responsábel do Sector de Horta, Froita e Flor do SLG
21 de Marzo do 2018 ·
O ano que se foi, o 2017, ofreceunos unha cara nunca antes vista, cara que probablemente acabará sendo coñecida, por frecuente, para todas nós nun futuro non moi afastado. Será lembrado, polo de agora, coma o ano da seca e os lumes forestais. En moitos lugares de Galicia tivemos que sortear situacións até o de agora, inusuais. A falla de auga, xunto coas altas temperaturas, provocaron que a horta de inverno non puidese estar lista nas épocas que normalmente se fai, coas consecuencias que isto ten na economía e viabilidade dos nosos proxectos.
O SLG e a Rede Galega de Sementes opóñense ao imposto da industria á agricultura pola reutilización de grans
10 de Agosto do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego rexeita o convenio marco sobre reemprego de grans para sementeira, asinado recentemente polo Ministerio de Agricultura, a Asociación de Obtentores Vexetais (ANOVE, lobby da industria das sementes) e organizacións agrarias como UPA e Asaja.
O Congreso de Horta, Froita e Flor do Sindicato Labrego elixiu Belén Fervenza como nova responsábel do sector
1 de Xuño do 2015 ·
Belén Fervenza Couñago, labrega na parroquia de Reboreda, en Redondela (Pontevedra), foi elixida, o 31 de maio, nova responsábel de Horta, Froita e Flor do Sindicato Labrego Galego. A súa elección aconteceu na parroquia de Tabeirós (A Estrada), lugar elixido polo SLG para celebrar o seu Congreso de Horta, Froita e Flor, evento que se organiza cada catro anos para formar a nova dirección sectorial na organización e definir a axenda de traballo até a seguinte cita congresual. Belén substitúe así ao anterior coordinador do sector, Miguel Méndez, e contará coa colaboración dun labrego da Costa (Rois) como vicerresponsábel: Henrique Outes.
Xornada de portas abertas sobre recuperación de variedades locais de froiteiras na Estrada
6 de Maio do 2014 ·
Como remate do curso de poda, enxerto e manexo de plantacións de froiteiras que o Sindicato Labrego Galego está a desenvolver na Estrada, vaise celebrar unha xornada de portas abertas na que se falará sobre a recuperación de variedades locais de froita.
A Consellaría de Medio Rural abandona á súa sorte ás explotacións damnificadas polos temporais
5 de Marzo do 2014 ·
Hai unhas semanas, o Sindicato Labrego Galego solicitaba unha reunión de urxencia con responsables da Consellaría de Medio Rural para tratar a crise provocada polos estragos dos últimos temporais nas explotacións agrogandeiras galegas, especialmente nas de horta (antecedentes).
O SLG insta á Consellaría de Medio Rural a tratar a situación crítica pola que atravesan os sectores de horta, froita e flor
5 de Febreiro do 2014 ·
O Sindicato Labrego Galego vén de rexistrar un escrito (pódese descargar ao final desta páxina) solicitando unha xuntanza con responsables da Consellaría de Medio Rural para tratar a crise xerada polos estragos causados polos temporais das últimas semanas no sector de horta, froita e flor na Galiza.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl uk gl en gl

text:
As condicións leoninas impostas polas grandes distribuidoras afogan o sector hortícola galego - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
10 de Maio do 2018
Na última xuntanza da Dirección de Horta, Froita e Flor do Sindicato Labrego Galego, presentouse o informe sectorial do ano 2017 no que se fai unha análise que ten como elementos máis destacados a seca e os prezos. Respecto do primeiro tema, constatouse que na maioría das comarcas apenas se solicitaron axudas para a seca, polo que, tal e como denunciou o SLG no seu día, os fondos para paliar os danos pola escaseza de auga están moi mal orientados por parte da Consellaría de Medio Rural e non serven nin para compensar as perdas nin para prever crises semellantes no futuro.
Horta convencional de venda a grandes distribuidoras
En canto aos prezos, naquelas producións máis convencionais e intensivas, seguimos cun modelo no que os maioristas aseguran a compra das colleitas pero non os prezos. Isto crea moita volatilidade e inestabilidade no sector, que ten que asumir, decotío, fortes perdas. Na última campaña, o pemento morrón tivo unha boa cotización, ao redor de 1 €, do mesmo xeito que o pemento de Padrón e os grelos de outono debido á escaseza de produción.
Outra das eivas da venda a grandes distribuidoras como Gadisa, Eroski ou Carrefour é que só recollen hortalizas que cumpren uns determinados criterios de tamaño, calidade ou presenza moi estritos, polo que os produtores e produtoras vense na obriga de buscar unha saída alternativa a través de almacenistas a aquela parte da súa produción que non encaixa neses parámetros.
Plataforma loxística de Gadisa
A pesares destas condicións de venda leoninas, as grandes cadeas de supermercados publicitan de cara á súa clientela o seu compromiso cos produtos galegos. En realidade, están a crear unha falsa demanda, xa que só traballan unha cantidade moi reducida de produtos galegos e coas esixencias das que falamos. Por exemplo, só aceptan leitugas de 300 gramos, o que provoca grandes perdas nas fincas ao ter que desbotar todas aquelas que non acadan ese peso. Isto provocou fortes perdas no Salnés, onde se están a abandonar moitos invernadoiros.
Horta convencional de venda directa
No caso das producións hortícolas convencionais que se venden directamente, os proxectos que mellor están son aqueles multifuncionais que venden, a maiores, outros produtos como carnes, queixos ou conservas.
Neste eido particular, o informe da Dirección de Horta, Froita e Flor do SLG denuncia que o decreto de venda directa non se está a cumprir en case ningunha das prazas e mercados. Non se cumpre coa etiquetaxe, e segue habendo desiformación sobre a orixe dos produtos e a súa trazabilidade.
O informe subliña “a importancia de provocar demanda de producto galego dende a base, xa que a nosa produción de horta debería atender o mercado interno galego, cousa que non se fai de momento. Compre traballar cos produtores e produtoras nunha vía de solución propia: produción conxunta, cooperativismo, asesoramento técnico-económico, observatorio de prezos, etc”.
No caso do sector agroecolóxico “a campaña de outono foi moi mala, xa que en moitos casos non se puido plantar a tempo e, debido á escaseza de auga e ás altas temperaturas, os rendementos da produción foron moi baixos. A falla desta produción notouse nos meses de inverno, o que repercutiu negativamente na renda das productoras e dos produtores”.
A nivel xeral, detectouse “un estancamento nos prezos e no consumo, o que unido ás dificultades que ten que atravesar este sector, fai inviables moitos proxectos. A maior parte dos labregos e labregas que fan venda directa, sufren o feito de ter que traballar moitas horas para obter un rendemento económico moi baixo. E quen distribúen en pequenas tendas, sobreviven axudados pola revenda que fan doutros productos, o que axuda a complementar a súas rendas”.
Algunhas das eivas e problemáticas que sinala o informe neste sector son as seguintes:
Non temos capacidade para localizar a distribución.
Precisamos colectivizar a produción e atender mellor o mercado.
Maior incidencia das pragas e enfermidades; como a Velutina na froita ou a Tutta no tomate.
Menor presenza de fauna útil nas hortas debido á presión da Velutina.
Debemos ser mais activ@s no enfoque sindical.
O sector está abandonado politícamente, carece practicamente de axudas e, as poucas que hai, están mal dimensionadas e non atenden a realidade de cada proxecto e a súa base territorial, o que dificulta en anos coma este a súa supervivencia.
Grandes distribuidoras gañan terreo na comercialización de produtos ecolóxicos
Outro dos problemas da horta e froita ecolóxicas é que a xente non cambia hábitos de consumo con facilidade. A maioría da poboación merca nas grandes áreas de venda e supermercados, mesmo productos ecolóxicos fóra de tempada. Neste senso, grandes distribuidoras como Eurobanan, asentada en Porriño, fornece de produtos ecolóxicos grandes áreas e pequenos comercios locais sustituíndo, nalgúns casos, as producións locais. Tamén están a realizar e implementar contratos con pequenos productores ecolóxicos, para mercar a súa produción, como cabazas, patacas, arandos,...o que fai que neste caso sexa a distribución a que segue a gañar terreo neste sector.
Sede de Eurobanan no Porriño
As perspectivas de futuro pasan, inevitablemente, por fortalecer a nosa imaxe e a nosa produción de cara á sociedade, de lograr un traballo máis eficiente e traballar colectivamente para fortalecer os nosos proxectos, e de loitar política e sindicalmente polas nosas demandas e necesidades.
A percepción do produto ecolóxico estase a ver no consumidor final como algo pouco ransparente, pois non se distingue no mercado o produto certificado do que non é. Iso crea descnfianza.
Non se está a loitar, a ningún nível, salvo contadas excepcións nalgún colexio, coa captación de novos consumidores e consumidoras dende a infancia. Sería un campo importante para traballar, xa que os nenos e nenas son consumidores e consumidoras de presente e de futuro.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Viño - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
XOGANDO AO MONOPOLY COA VITICULTURA GALEGA
9 de Agosto do 2019 ·
Presidentes de clubs de fútbol, magnates inmobiliarios, directores de cine, deseñadores de moda ou multinacionais: o viño galego, en especial os brancos de uva albariña de Rías Baixas, están no punto de mira dos grandes capitais. Decotío, son vistos como un bo nicho de mercado para investir e facer negocio, especialmente para compañías que xa posúen unha forte rede comercial na que vender un produto que cada vez está a acadar máis prestixio. Mais este boom ten sombras: concentración da produción cada vez en menos mans, especulación urbanística, prezos de viñedo propios da burbulla inmobiliaria, acaparamento de terras e subvencións por grandes empresas moitas veces foráneas, abandono da viticultura colleiteira... Analizamos isto e moito máis nesta reportaxe de investigación publicada no Fouce 326.
Esther Teijeiro, adegueira en Ribeira Sacra: "Cando unha cre en algo e loita por iso, tanto ten o que digan os demais”
30 de Maio do 2019 ·
Esther Teijeiro naceu e criouse entre as cepas da súa familia en Nogueira de Miño, e entre elas viviu toda unha vida xa en Pincelos (A Sariña, Chantada). Aos seus 82 anos, atesoura moita experiencia mimando acios e elaborando viños na Ribeira Sacra. De feito, a súa foi a primeira adega en inscribirse na denominación de orixe e seu foi o primeiro viño con certificación ecolóxica da Galiza. Así e todo, advertiunos: “Eu non teño nada que contar”. Pero, a base de tirarlle da lingua, ao final algo contou...
Cecilia Fernández: "Contra os estereotipos no mundo do viño, na miña empresa traballamos tres mulleres"
1 de Febreiro do 2019 ·
Cecilia Fernández Rodríguez é valdeorresa de raíz. Se cadra por iso, aínda que se formou como bióloga, acabou entre viñedos. Foi traballando como inspectora do Consello Regulador de Valdeorras cando lle espertou a vocación, hai máis de quince anos. Dende aquela, tivo tempo de licenciarse como enóloga e de traballar para adegas da Rioxa, O Bierzo ou Valdeorras. Iso foi até 2016, cando naceu Icía e decidiu dedicarlle o seu tempo. Ese alto no camiño serviría para mudar de rumbo e abrir unha consultoría enolóxica, profesión que compaxina co traballo nos viñedos familiares xunto ao seu pai e a elaboración de viño para autoconsumo.
Cinco grandes adegas acapararon o 43% das axudas á reestruturación do viñedo na Galiza de 2018
22 de Xaneiro do 2019 ·
O Diario Oficial de Galicia (DOG) publicaba a resolución das axudas aos plans de reestruturación e reconversión da viña en Galicia o pasado 15 de xaneiro. Tras unha primeira análise temos que concluír que, do mesmo xeito que na pasada convocatoria destas subvencións, son as grandes adegas as grandes beneficiadas en detrimento das pequenas e dos viticultores e viticultoras. De novo, A Rioxa levou un bo anaco do pastel.
A caída na produción e a estabilidade nos prezos marcou o panorama xeral da vendima de 2018
26 de Novembro do 2018 ·
Este ano, a colleita de uva veu condicionada, como xa informamos no anterior Fouce, por fortes ataques de fungos como o mildiu ou o black roth, que afectaron de maneira desigual, dependendo da zona, e se cebaron especialmente cos viñedos traballados en ecolóxico, con abondosas perdas. No #Fouce322 falamos cos nosos vocais nas diversas denominacións de orixe para que nos contasen como foi esta campaña en cada rexión vinícola galega.
Alerta na D.O. Valdeorras pola falla de seguros agrarios que cubran os danos do mildiu que está arrasando os viñedos
16 de Agosto do 2018 ·
A comarca de Valdeorras sufriu, neste 2018, un ataque de xeito masivo polo fungo mildiu, unha das pragas máis problemáticas e agresivas que poden afectar ao cultivo da vide. Aínda que os ataques por mildiu adoitan ser comúns noutras denominacións de orixe, ás que tamén están asolando este ano, en Valdeorras non é tan frecuente.
Laura Lorenzo (Daterra Viticultores): "O Val do Bibei é unha das zonas con maior potencial vinícola de Galiza"
21 de Maio do 2018 ·
Aínda que naceu en Allariz, Laura Lorenzo veu a Manzaneda e ao Val do Bibei en 2004 e xa non volveu marchar. Dende que comezou a formarse como técnica en vitivinicultura hai case vinte anos, até agora, Laura atesourou experiencia, coñecementos e paisaxes que se plasman á perfección na rica diversidade de viños que elabora: sete etiquetas, vintecinco viñedos, incontables castes, varias zonas xeográficas e unha soa palabra para definilo todo: Daterra.
A adega da Rioxa Ramón Bilbao acapara o 21% das axudas á reestruturación e reconversión do viñedo en Galiza
19 de Xaneiro do 2018 ·
A Consellaría de Medio Rural publicou, o pasado 9 de xaneiro, a listaxe de persoas e empresas beneficiarias das axudas aos plans de reestruturación e reconversión da viña en Galicia de 2017. Dos 726.400 euros que se repartiron entre os 62 plans aprobados, unha adega da Rioxa, Ramón Bilbao, beneficiada con 156.706 euros, quedou co 21% do orzamento.
O SLG non asistirá aos premios do Ribeiro en solidariedade cos viticultores e as viticultoras afectadas polas xeadas
16 de Xuño do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego vén de enviar unha comunicación oficial ao Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeiro rexeitando asistir á sexta edición da cerimonia de entrega dos Premios do Ribeiro. O motivo de negarnos a participar neste evento, que se celebrará no mosteiro de San Clodio (Leiro) o 20 de xuño, é solidarizarnos cos viticultores e as viticultoras afectadas polos danos das xeadas e que están sufrindo un auténtico desamparo por parte das institucións, nomeadamente da Consellaría de Medio Rural.
O SLG reclama que Medio Rural asuma xa as súas competencias e responsabilidades na crise das xeadas
8 de Xuño do 2017 ·
Cando xa pasou un mes dende a sarabiada que arrasou boa parte dos viñedos de Valdeorras, e algo máis dende as fatídicas xeadas de finais de abril que estragaron vides por toda a xeografía galega, a Consellaría de Medio Rural segue sen facer públicos os datos sobre os danos sufridos, tanto no sector vitícola coma noutros como o da mel e o da castaña; e sen crear axudas que realmente axuden ao sector a recuperarse.
Miles de persoas reclaman solucións en Ourense aos danos das xeadas en producións como a vitícola, apícola e castaña
23 de Maio do 2017 ·
Miles de persoas marcharon, este 23 de maio, polas rúas de Ourense para reclamar da Consellaría de Medio Rural que exerza as súas funcións e solucione a crise derivada dos estragos causados polas xeadas de abril e as choivas torrenciais e sarabiadas de maio que afectaron a sectores produtivos coma o vitícola, o da castaña ou o apícola.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl fr gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
"Resiliencia fronte a cambio climático", por Belén Fervenza, responsábel do Sector de Horta, Froita e Flor do SLG - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
"Resiliencia fronte a cambio climático", por Belén Fervenza, responsábel do Sector de Horta, Froita e Flor do SLG
"Resiliencia fronte a cambio climático", por Belén Fervenza, responsábel do Sector de Horta, Froita e Flor do SLG
21 de Marzo do 2018
O ano que se foi, o 2017, ofreceunos unha cara nunca antes vista, cara que probablemente acabará sendo coñecida, por frecuente, para todas nós nun futuro non moi afastado. Será lembrado, polo de agora, coma o ano da seca e os lumes forestais. En moitos lugares de Galicia tivemos que sortear situacións até o de agora, inusuais. A falla de auga, xunto coas altas temperaturas, provocaron que a horta de inverno non puidese estar lista nas épocas que normalmente se fai, coas consecuencias que isto ten na economía e viabilidade dos nosos proxectos.
En xeral, todo o sector primario depende moitísimo das condicións climáticas, condicións que non podemos modificar para obter mellores resultados. A nosa supervivencia e día a día pasan pola capacidade de adaptación que os nosos cultivos teñen. A nosa capacidade de resposta non é inmediata polo que, moitas veces, a falla doutro tipo de políticas que apoien a este sector, está nas nosas mans, na das labregas, na nosa práctica de traballo e no manexo que da terra e dos cultivos fagamos.
En Galicia, maioritariamente predominan solos de compoñente areosa, incapaces de reter auga por si solos, condición que se trata de solucionar co aporte de materia orgánica á terra, o que fai que teñamos solos fértiles e aptos para a horta. Mais, en xeral, as nosas prácticas e o tipo de cultivos que empregamos son altamente dependentes da auga e, nalgúns casos, moi demandantes no uso deste recurso.
Co cambio climático pisándonos os talóns, debemos ser capaces de artellar respostas colectivas ás novas situacións que imos ter que afrontar: mellorar a capacidade de retención e almacenaxe de auga no solo, a perda de fertilidade, a erosión e contaminación do solo, a contaminación da auga , a presión sobre o nivel freático (cada vez maior), a busca de variedades adaptadas ás novas condicións climáticas, a falla de cultura labrega e de manexo, etc.
Precisamos ampliar a nosa visión sobre o noso traballo, ser conscientes do tipo de prácticas que facemos cando poñemos o foco na produtividade e non na mellora da fertilidade, porque deste novo enfoque dependerá o futuro deste sector.
Debemos loitar co día a día de sobrevivir nun modelo económico que non dá prioridade ao valor da terra e ao coidado dos seus recursos, nin das persoas que así o fan.
As nosas prácticas deberían ir enfocadas cara ao novo escenario que se nos presenta. Temos que ser capaces de captar e fixar CO2, de reter auga no solo e mellorar a resposta do mesmo fronte ao cambio climático, co noso facer.
Hai un termo que resume este tipo de prácticas: resiliencia.
Hai varias definicións que resumen este concepto:
Os solos posúen unha capacidade inherente para restaurar o seus sistemas de sustento da vida, sempre que a perturbación causada, especialmente polas actividades humanas, non sexa moi drástica e teñamos tempo suficiente para que os sistemas se recuperen. Esta capacidade intrínseca do solo para rexenerar a súa produtividade chámase “resiliencia”
A capacidade dun ecosistema de aguantar choques externos e reorganizarse mentres muda, para poder reter esencialmente a mesma función, estrutura, identidade e mecanismos de retroalimentación.
Estas definicións que poden parecer complexas de entender, pretenden explicar a capacidade que teñen os solos para rexenerarse e volver a unha situación de “produtividade”tras un cambio moi forte.
Mais nesa capacidade de volver ser o que era e de adaptación, nós somos unha peza fundamental, xa que o noso manexo da terra fará esta resposta mais rápida ou non.
Se dalgún xeito queremos seguir producindo alimentos para a nosa sociedade e mudar un modelo económico que dá prioridade a outros sectores fronte ao noso, e segue afondando nas causas do cambio climático, debemos aprender desta situación e poñer máis que nunca sobre a mesa os nosos argumentos.
Este mundo precisa máis que nunca de labregas na terra, do noso saber facer e das nosas prácticas respectuosas baseadas na observación e respecto polos ritmos e a vida.
A importancia de trasladar os nosos argumentos, facernos escoitar e dar a coñecer as nosas preocupacións, é fundamental para a vida neste planeta.
Porque nós somos os primeiros e as primeiras en ser conscientes dos cambios, en observalos por estar en contacto coa terra, e ninguén mellor que nós para entender o que se nos vén enriba...
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A ECVC denuncia que a reforma da PAC que prepara a CE non toca a raíz dos problemas da agricultura comunitaria - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A ECVC denuncia que a reforma da PAC que prepara a CE non toca a raíz dos problemas da agricultura comunitaria
A ECVC denuncia que a reforma da PAC que prepara a CE non toca a raíz dos problemas da agricultura comunitaria
30 de Novembro do 2017
Aínda que case ninguén fala dela, a Política Agraria Común custaralle os europeos e europeas, entre 2014 e 2020, máis de 408.000 millóns de euros. A pesares do astronómico da cifra, o medio rural e a agricultura comunitaria viven permanentemente en crise mentres as industrias e distribuidoras do sector seguen a engordar as súas millonarias contas de ingresos. Onte mesmo, a Comisión Europea fixo público un documento (podes descargalo na icona que atoparás no remate desta páxina) no que adianta as liñas xerais do que deberá ser a PAC máis alá de 2020. Por desgraza, máis do mesmo, tal e como denuncia a Coordinadora Europea da Vía Campesina (ECVC), da que forma parte o SLG.
O proceso de reforma da PAC vén de dar un paso improtante coa comunicación que fixo onte a Comisión Europa ao respecto. Nun documento de 26 páxinas, a Comisión fai referencia a unha serie de dificultades e cuestións ás que se enfronta o medio rural. Porén, a pesares dun discursos que, a primeira vista, semella escoitar aos labregos e labregas de Europa, as solucións propostas continúan dirixíndose a tratar os síntomas da enfermidade, se tocar as causas que están na raíz de todas as crises que padecen os diversos sectores agrogandeiros e o campo.
Dende a Coordinadora Europea da Vía Campesina salientan varios puntos deste documento que merecen especial atención polo impacto que teñen sobre a agricultura labrega, a calidade de vida no medio rurla e o sistema alimentario da cidadanía europea:
Xestión de riscos derivados do mercado e volatilidade de prezos: A Comisión continúa promovendo os seguros como remedio á crise de ingresos sufrida polos labregos e as labregas. Para a ECVC e as organizacións que formamos parte dela, isto non é unha solución. A volatilidade non é inevitable. A volatilidade é consecuencia da destrución das ferramentas de regulación do mercado. Velaí onde radica o problema e a solución
Axudas directas da PAC e a súa distribución: A Comisión insiste na distribución de axudas de acordo ás hectáreas. As axudas desvencelladas da actividade e en función das hectáreas non chegan a responder aos obxectivos da PAC e agudizan os problemas de control e acumulación da terra, consolidando a inaceptable distribución desigula dos recursos públicos. Dende a ECVC, valórase a intención de facer un reparto máis xusto das axudas da PAC, pero lembra que hai un longo camiño por percorrer entre a intención e a toma de decisións concretas, como se pode observar coa última reforma da PAC, onde as expectativas elevadas remataron cun sentimento de frustración.
Plans estratéxicos: Por outra banda, o documento propón un sistema novo con respecto á aplicación das axudas da PAC, baseado no cumprimento duns obxectivos xerais -definidos a nivel europeo- e plans estratéxicos definidos polos estados membros. A ECVC considera que, en principio, pode ser interesante adaptar a implementación da PAC ás realidades territoriais, pero é imprescindible definir claramente os obxectivos que se queren acadar, garantir a participación das organizacións labregas na elaboración dos plans estratéxicos, así como no asesoramento do sector e o seguimento do proceso de adaptación e cumprimento. Dende este punto de vista, a ECVC rexeita calquera intento que poida haber tras desta proposta de renacionalización da PAC por esta vía.
Promover a prosperidade rural: A Comisión Europea presenta a bioeconomía como un compoñente esencial para dinamizar o desenvolvemento rural. Porén, non é a bioeconomía a que vai dinamizar as zonas rurais, senón a promoción dun sistema agrícola que conta con numerosas e diversificadas fincas e granxas no territorio, mediante a posta en marcha de dispositivos colectivos de transformación e vendas. É grazas a unha actividade agrícola densa e diversa, con fins alimentarios, repartida por todo o territorio, que se poderá lograr o obxectivo do desenvolvemento rural.
Atracción da mocidade labrega: Dende a ECVC, valórase que o relevo xeracional figure entre as prioridades do novo marco, pero en realidade é difícil imaxinar mozos e mozas que sintan atracción pola agricultura cando hai crises permanentes que afectan aos sectores produtivos que dependen das vendas á industria e á gran distribución. É máis, a xente nova non vai apostar pola profesión agraria cando o seu futuro está moi determinado pola situación dos mercados internacionais que someten aos labregos e ás labregas á volatilidade de prezos, inseguridade de ingresos e especulación.
Saúde, nutrición e sostenibilidade: No documento da Comisión Europea, segue a falarse moito de saúde, nutrición e sostenibilidade, pero seguen sen definir os modelos agrarios, alimentarios e comerciais quen de garantir unha produción de alimentos sans e nutritivos, con sabor, respectuosos co medio ambiente e o benestar dos animais e que, ademais, contribúan a loitar contra o cambio climático e xeneren emprego e vida no medio rural. Para a ECVC, este modelo é o da agricultura labrega, familiar e sostible cuxa base son os labregos e as labregas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Un paso cara a adiante no proceso para termos unha Declaración Universal sobre os Dereitos Labregos na ONU - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Un paso cara a adiante no proceso para termos unha Declaración Universal sobre os Dereitos Labregos na ONU
Un paso cara a adiante no proceso para termos unha Declaración Universal sobre os Dereitos Labregos na ONU
4 de Outubro do 2017
A Vía Campesina, FIAN International e CETIM, así como as súas contrapartes, comprácense en anunciar que o Consello de Dereitos Humanos da ONU adoptou por ampla maioría unha nova resolución sobre os dereitos dos labregos e das labregas. Despois de varios anos de arduo traballo, esta é unha vitoria sen precedentes para a defensa dos dereitos da poboación rural do mundo.
Xenebra, 3 de outubro de 2017 – A resolución sobre os dereitos dos labregos e das labregas foi adoptada polo Consello de Dereitos Humanos con 34 votos a favor, 11 abstencións e 2 en contra. Esta resolución dá ao grupo de traballo o mandato de finalizar a “Declaración sobre os dereitos dos labregos e das labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais”. Grazas a esta decisión, agardamos ver a Declaración adoptada polos estados membros da ONU en 2018.
Algúns dos dereitos incluídos na Declaración son os seguintes:
Dereitos aos recursos naturais e o dereito ao desenvolvemento: Os labregos e as labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais teñen dereito a acceder aos recursos naturais presentes na súa comunidade e necesarios para gozar de condicións de vida axeitadas, e a utilizar eses recursos. Teñen dereito a participar na xestión destes recursos e a disfrutar, individualmente ou en comunidade con outras, dos beneficios do seu desenvolvemento e conservación na súa comunidade
Dereito á alimentación e á soberanía alimentaria: Os labregos e as labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais teñen dereito á unha alimentación axeitada e o dereito fundamental a estar protexidas contra a fame. Isto inclúe o dereito a producir alimentos e ter unha nutrición axeitada segundo as súas necesidades e particularidades sociais e culturais, o que garante a posibilidade de disfrutar do máximo grao de desenvolvemento físico, emocional e intelectual. Os e as titulares de dereitos recoñecidos por esta Declaración teñen dereito á soberanía alimentaria. A soberanía alimentaria é o dereito dos pobos a unha alimentación saudable e culturalmente axeitada, producida mediante métodos socialmente xustos que teñan en conta consideracións ecolóxicas.
Dereito á terra e outros recursos naturais: Os labregos e as labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais teñen dereito, individual e colectivamente, ás terras, ás masas de auga, ás augas costeiras, ás pesquerías, aos pasteiros e aos bosques que precisan para alcanzar un nivel de vida axeitado, ter un lugar para vivir en seguridade, paz e dignidade e desenvolver a súa cultura.
Dereito ás sementes: Os labregos e as labregas e outras persoas que traballan nas zonas rurais teñen dereito ás sementes, en particular: a) O dereito a protexer os coñecementos tradicionais relativos aos recursos fitoxenéticos para a alimentación e a agricultura. b) O dereito a participar da distribución equitativa dos beneficios derivados da utilización de recursos fitoxenéticos para a alimentación e a agricultura. c) O dereito a participar na toma de decisións sobre cuestións relativas á conservación e o uso sostible dos recursos fitoxenéticos para a alimentación e a agricultura. d) O dereito a conservar, utilizar, intercambiar e vender sementes ou material de multiplicación conservados nas explotacións agrícolas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística