langs: pt en pt gl pt gl gl gl gl lt gl gl eo gl it gl en es gl gl gl gl en gl gl ro pt en gl gl it ca pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt ca en gl gl es pt en gl gl pt pt en gl gl es pt en gl gl es pt en gl gl fr pt gl gl es ca gl gl en gl gl gl gl gl en gl es es en gl it es en gl gl es en gl pt es en gl it es en en gl it es en gl it es en gl it es en en gl it es en en gl pt es en gl pt es en gl es es gl gl uk gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl war gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl ca gl gl en gl gl gl gl en gl gl en oc gl en en en gl en gl gl gl en gl gl pt nl en gl gl es ast en en gl gl en gl en pt gl es nl en gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl it es en gl es es gl it es en gl it es gl pl es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en es gl es es en gl gl gl gl gl es es en gl gl pt es en gl gl es es en gl gl es es en gl gl en es en gl gl es es gl gl gl gl gl gl es en lt es gl gl ast gl gl es gl gl gl gl gl gl gl en en es gl fr ca es lt es pt ca sv pt fr gl fr es es gl es en de ca es gl en gl pl ca gl pt gl pt gl fr gl gl pt es en gl gl pt pt gl es gl es ca es gl en gl ur gl ru gl de en gl en gl es gl fr gl fr gl wa gl nn gl ru gl gl es en is gl gl nl lt da uk de gl lt gl es gl es gl es es hbs_lat gl en nl fr gl en vi ceb gl de gl de hu pt gl fi gl gl gl es en es gl it it es pl tl it hu gl es es en gl de es lt ca pt es pt gl ceb eo sv pt lt es fr gl gl gl es gl lt gl pt es es gl es gl en gl pt gl es gl ceb gl hbs_lat lt sv es sv it es fr fr gl pt gl gl gl lb it de gl eo gl en gl fr gl es gl es sv pt gl gl gl es gl es es es gl en gl en gl nl en lt gl gl gl pl gl pt gl es en en gl es es pl es gl es gl pt gl es es gl it gl it pt pl gl en es gl es gl en gl gl gl pt gl en gl gl gl

text:
Contos a partir de imaxes
HABÍA UNHA VEZ UNHA ÁRBORE… EN PONTEVEDRA
As árbores habitan na cidade coma veciñas silandeiras nas que apenas nos fixamos malia que proporcionan osíxeno, sombra, beleza e moitos máis beneficios. De orixe autóctona ou procedentes de afastados lugares do mundo, forman parte necesaria da paisaxe e algúns exemplares destacan pola súa antigüidade, porte ou propiedades. Escolares do CEP Marcos da Portela e do CEIP San Martiño trazaron un percorrido literario polo xardín urbano descubrindo que “A árbore xenerosa” ten fondas raíces e que a súa semente agromou en cada recuncho.
Había unha vez unha familia que se mudou a unha casa ao lado da capela de Santa Margarida, en Pontevedra. Cando chegaron, Xaquín, o neno máis pequeno da familia, quedou sorprendido. Cando Xaquín estaba poñendo as súas cousas no cuarto, miraba o carballo pola ventá. Cada mañá, ao amencer, saudábao pensando que o carballo tamén o saudaba. E así cada día. Cando ía ao colexio, Xaquín falaba co carballo sobre os seus problemas, conflitos, amigos… Pasaron os anos e o carballo non florecía. Xaquín sabía que algún día o carballo morrería entón, cada vez que ía xunta del, colocáballe nunha póla unha flor de papel. E así cada día. Cando Xaquín rematou, xa era primavera e sentiuse feliz do traballo que fixera polo carballo. Deste modo sabía que o carballo morrería feliz recordándoo para sempre.
O LOUREIRO E A SESTA
No parque de Campolongo, un neno chamado Hugo xogaba cun loureiro non moi bonito, non moi feo, non moi grande e tampouco pequeno. Hugo xogaba a lanzar as froitas da árbore aos seus amigos. Tamén durmía nas súas pólas. Un día, o neno viña do colexio moi cansado e entón decidiu botar unha sesta ao lado do seu amigo o loureiro. Ao espertar, deuse conta de que cambiaran moitas cousas! Os nenos non estaban xogando nas súas casas aos videoxogos; estaban fóra xogando no parque e os adolescentes non estaban pegados aos seus teléfonos móbiles. O mellor de todo era que as árbores podían moverse e falar. O malo era que o seu amigo o loureiro dicíalle: -Esperta!!!
Contan os vellos que nos seus tempos mozos a xacarandá que se atopa no Parque das Camelias foi unha árbore moi peculiar. Din os anciáns, aos que xa ninguén escoita, que cando eran cativos, non máis maiores ca vós, paraban todas as tardes a escoitar os contos cheos de fantasías cos que lles agasallaba a súa amiga Xasmina, o nome co que a chamaban. Pero esta historia non sempre foi así… Todo comeza un día de primavera. A alegre e resplandecente Xasmina está máis contenta ca calquera árbore do lugar, xa que acaba de decidir que quere ser contacontos, pero o único inconveniente é que… non ten ninguén que a poida oír. Polo que, sen quitar esa alegría que corría polas súas raíces, e sen que se lle borrase o sorriso do tronco, decidiu preguntarlle unha por unha ás persoas que pasaran por alí, ata atopar alguén disposto a parar e a escoitar os belos contos que a Xasmina lle pasaban pola súa copa. A primeira persoa que pasou foi unha rapaza de pel moi branca e fina, cabelo louro coma os raios do sol e uns ollos dun azul intenso coma a cor dos pétalos das súas flores.
-Oe, rapaza! Queres un conto escoitar? –preguntoulle Xasmina.
-Non, ho! Non teño tempo, pois á perruquería teño que ir, para os meus cabelos sempre perfectos poder lucir –respondeulle Xasmina. A rapaza pasou de longo, bamboleándose, deixando a árbore soa.
-Que rapaza tan maleducada! –pensou Xasmina.
A seguinte persoa que pasou foi un home de negocios duns cincuenta anos, baixiño, calvo e cunha barriga tan grande que a Xasmina sorprendíalle que puidera camiñar. Vestía de maneira formal e levaba na súa man un maletín do que sobresaían numerosas follas. -Oe, homiño! Queres un conto escoitar? –preguntoulle Xasmina. -Non, ho! Non teño tempo, se o meu instinto non me falla hoxe é día de venda, así que non me molestes! O homiño marchou e Xasmina volveu quedar soa. -Tremendo home! –pensou Xasmina. Cando Xasmina xa perdera toda esperanza, pasou unha rapariga de aspecto humilde, con roupas vellas e co cabelo encrespado.
Xasmina, toda ilusionada, comezou a contarlle as historias que lle pasaban pola súa copa. E despois dese momento, todos os días pola tarde a moza quedaba para escoitar os seus contos.
UNHA AMIZADE PARA TODA A VIDA
Había unha vez unha nena que vivía en Pontevedra. Un día, a nena soubo que ía mudarse aos Estados Unidos de América porque o seu pai non encontraba traballo. A nena estaba moi triste. Uns días despois xa se estaba instalando na súa nova casa nos EUA. Saíu ao xardín. Era moi grande, pero non tiña nin unha soa árbore, así que foi á tenda e mercou unhas sementes. Ao chegar á casa plantounas no xardín. Un ano despois xa medrara a árbore: era un fermoso alcipreste. A nena pasaba o día con el, rían xuntos, xogaban xuntos… Pasaron os anos e a nena fíxose moi maior, e o alcipreste tamén. A nena e o alcipreste foron amigos durante toda a vida. Foron o alcipreste e a nena máis felices do mundo.
Había unha vez unha palmeira de Canarias que tiña moitas cousas que ofrecer, aínda que os nenos non a querían porque daba bos froitos, senón porque querían ser o seu amigo. Os nenos preguntábanlle a diario por que era así. Un día fartouse da mesma pregunta e respondeulles: -A razón do meu comportamento é que só houbo un neno que me plantou e me coidou, pero non como todos agardades, senón dun modo egoísta. Un día plantoume porque a súa nai lle dixera que plantase un plataneiro para obter os seus plátanos bos e gratis. Regoume moi ben ata que, un día, cando me saíron os froitos, pasou a recollelos e non me botou auga, así que pensei que se esquecera de min. Non volveu aparecer durante anos. E é por iso que herdei co tempo o seu comportamento. E agora estou aquí! Os nenos quedaron asombrados coa súa penosa historia. De súpeto, un mozo duns vinte anos, máis ou menos, apareceu ao lonxe cun gran caldeiro de auga. A palmeira berrou: -É el! –tamén lle preguntou –Por que non viñeches en todo este tempo? O neno respondeulle: -É que estiven moi ocupado cos estudos do colexio, pero agora trouxen isto para ti! E botou a auga na terra. O mozo díxolle: -Síntoo! Agora poderei vir sempre onda ti! E déronse unha grande aperta!
Había unha vez un castiñeiro das Indias que vivía en Pontevedra, nos arredores da igrexa de San Xosé. O castiñeiro estaba triste porque non tiña ningún compañeiro que pasara tempo con el e, aínda por riba, todo o mundo dicía que as súas castañas non servían para nada, nin para comer tan sequera. Aínda así, o castiñeiro era moi fermoso, sobre todo na primavera. Todos o maltrataban. Todos, menos un neno que pasaba o tempo con el. Iso consolábao algo pero, aínda así, sentía que non tiña valor ningún e pensou que era a árbore máis desgraciada da cidade. Teodor, que así se chamaba o neno, non cansaba de xogar co seu prezado castiñeiro das Indias. Xogaban ás agochadas, ao balón prisioneiro… Un día, unha malvada persoa que chegara a Pontevedra envelenou os cabalos do pai de Teodor. A árbore, cando se decatou daquilo, quixo ser unha das mellores curandeiras e pensou que cos seus froitos podería saír unha medicina para curar os cabalos. O neno e mais ela apertaron os froitos do castiñeiro das Indias e saíu un líquido verde e espeso. Teodor deulle o zume ao cabalo do seu pai e, milagrosamente, pareceu que se recuperaba. O pai de Teodor premiou o seu fillo e, como non, a árbore do castiñeiro das Indias. De maiores, Teodor e a súa querida árbore foron os mellores curandeiros!
Había unha vez unha parella de namorados que ían ter un neno chamado Pedro e querían ter unha árbore que nacera ao mesmo tempo que o neno. O neno medrou xunto coa árbore, un bidueiro. O neno botáballe auga os días que non chovía. Dáballe o composto que reciclaba na súa casa. O neno tivo noiva; ela quería toda a atención de Pedro, polo que tivo que deixar de atender a árbore e deixala a cargo dos pais. Anos despois, os pais morreron e a árbore quedou sen xente que a coidara durante dous anos. Pedro rompeu coa noiva e volveu coa árbore. Pedro pediulle perdón por todo o tempo que a árbore estivo soa. Ela aceptou as desculpas e volveron ser amigos para sempre.
Hai moito tempo, había unha árbore do ámbar que criara unha nena, que chegou a converterse na súa mellor amiga. Sempre xogaba con ela ás agachadas, ás parellas… Para xogar, a nena axudaba a xogar á árbore. Un día, a nena non apareceu e a árbore púxose triste. Pouco despois, a árbore soubo que se fora a outro país porque lle ofreceran un traballo alí. Moitos anos despois, a filla da nena foi xunta da árbore e díxolle: -Ola, son a filla daquela nena que coñeciches. A miña nai faloume moito de ti –A árbore respondeulle: -Ola, si, a verdade é que a túa nai era moi boa. A nena preguntoulle se quería ser a súa amiga e a árbore díxolle que si porque, se era filla da súa mellor amiga, seguro que era coma ela. Dende ese momento sempre están xuntas e convertéronse en grandes amigas. O que ninguén sabe é que a primeira mellor amiga da árbore mirábaas dende unhas cámaras moi satisfeita desa amizade tan boa.
Todo comezou nunha mañá de verán cando uns nenos insultaron un amigo seu. O neno tiña oito  anos, chamábase Xoán. O neno, moi triste, sentou a carón dunha nova planta que había no colexio: chamábase Washingtonia, na honra do primeiro presidente dos EUA. Ao neno pareceulle tan fermosa que seguiu investigando na casa. Ao día seguinte, o neno volveu sentar a carón da palmeira, xa máis calmado. A palmeira díxolle: -Por que choras? O neno contoulle o que lle dixeran os seus compañeiros: que o seu soño era imposible, que nunca sería futbolista. Xoán adestraba todas as tardes co seu equipo, o Val Miñor. El ía todas as tardes ver a palmeira. Xa con dezaseis anos, adestrando todas as tardes, conseguiu que o ficharan por un club importante. Aos catro días ían xogar contra o seu rival de toda a vida. A palmeira enfermou e o neno tivo que escoller entre o seu soño ou ela. O neno, ao día seguinte, díxolle ao seu adestrador que non quería xogar. Despois diso, o neno foi correndo onda a palmeira e deulle unha aperta. Aos poucos días, a palmeira xa estaba ben e seguiron xogando xuntos toda a vida.
Continiade a ler e descubriredes máis historias protagonizadas por árbores senlleiras da cidade. Convidámosvos a que as coñezades e as visitedes da man de Jaime Blanco-Dios e Amancio Castro consultando a súa guía sobre a flora ornamental arborescente de Pontevedra.
from → A nosa cidade
ANIMAIS QUE NOS VIXÍAN SEN QUE NOS DECATEMOS DA SÚA OLLADA
O monorrollas é un ser que vive en caixóns de restaurantes, casas… O seu labor é abrir as botellas, aínda que ás veces realiza outros traballos. Para abrir as botellas senta enriba delas, baixa a cola en forma de parafuso, engancha a cortiza e levántaa. Outras especies de monorrollas son os gorirrollas, que traballan en restaurantes chineses; os orangurrollas, que traballan nos restaurantes turcos; e os chimparrollas, que traballan en hamburgueserías e pizzerías. Advertencias: hai que telos contentos porque, se se enfandan, non che quererán axudar. Antes tes que ensinarlles como abrir as botellas para que collan confianza e realicen a súa función como é debido.
A maioría dos salgüins viven no Xapón e están en perigo de extin ción. Son uns animais moi simpáticos cos da súa especie, pero tímidos cos seres humanos. Cando comen alimentos sosos, bailan salsa para que o sal que levan no seu interior caia sobre eles. O salgüin xa existía miles de anos antes que os seres humanos, aínda que tardamos moito tempo en darnos conta da súa utilidade, no ano 1.000 a.C. aproximadamente. Dende entón non se volveron comer alimentos sosos. Para salgar os alimentos non fai falla que collas o salgüin na man, xa que el só pode tirar o sal sobre o prato. Iso si, se queres que o faga máis rápido, debes bailar con el. Hai dous tipos de salgüin: o que expulsa sal pola cabeza e o que o fai polo cu.
O polirrón é un animal doméstico orixinario dos Estados Unidos que se extendeu por todo o mundo. Acostuman a comer as flores que a xente lles dá aínda que, ás veces, cando hai visita, quedan tan quedos sen moverse nin un milímetro, que fican durmidos coas flores colocadiñas e coa auga na súa panza. Para que o polirrón esperte e marche a decorar con flores outra zona da casa hai que pronunciar unha palabra máxica: SEADOLI. Existen tres tipos de polirróns: os comúns; os ratirróns, que son parecidos aos ratos; e os polisos, que a xente utiliza para beber ás veces ao confundilos cos vasos.
O bolbolín nace das notas musicais das óperas e agóchase nos bolsos das millonarias. Vive en mansións tocando música ambiental que lle sobe a moral ás persoas. Aliméntase de púas, xa que odia as guitarras. Muda de fíos cando se lle estragan. Cando o bolbolín fai vibrar as súas cordas parece que un profesional estivese a tocar un violín. Se os rapaces se meten con el, usa a súa música para engaiolalos e que o deixen en paz. Ten unha canción para cada cousa: para relaxar un bebé se chora, para calmar a ira… O bolbolín non é único na súa especie, xa que tamén existe a bolbotarra e o bolbochelo, que así se chama o bolbolín cando é adulto. Os seres humanos que coidan del non lle poden dar auga, xa que se estragaría como a madeira.
O toucho é un animal moi especial que vive nos estoxos dos nenos e nenas dos colexios de Madrid. Pode cortar follas el só, para o que tes que facerlle cóxegas nas ás. Os seus grandes ollos úsaos para localizar as cousas na escuridade dos estoxos. Hai que ter conta de que non escapen nin se xunten en mandas, porque poden comezar a cortar todo o que lles pase por diante. O toucho é da familia do coucho, que axuda a cortar a comida con facilidade, e tamén do pelcho, que axuda a cortar froita. O toucho é un animal salvaxe e, para adoptalo, só hai que facerlle cóxegas na cabeza. O maior perigo é que corte o estoxo onde se agocha e foxa. Non o volverás ver xamais.
As raterchas viven nos armarios en mandas de vinte individuos. Son ovíparos e aliméntanse sobre todo das fibelas dos pantalóns. Sérvennos aos humanos para colgar a roupa e comezan a berrar se non as atopamos. Pero coidado! Se teñen fame poden roerche a roupa. Se adestras ben as túas raterchas poden chegar a facerche os deberes.
A pamiga é unha clase de formiga  orixinaria do Brasil que se atopa nos alboios. A nosa amiga pamiga axúdanos cando temos que plantar unha planta ou árbore. Hai que ter moito coidado porque, se se enfada, pode acabarche coa terra do xardín. Ela é a que fai o burato. Se temos borralla na caldeira, recóllea. Se se molla coa choiva, pode oxidarse.
Sara González Solla, 6º
A xirasoira é un curioso animal, curmá dos baterrafas. Vive nas casas antigas nas que hai moito po, normalmente detrás da porta da cociña ou ao lado da lareira para estar quentiña. É orixinaria do Amazonas, xa que nace dunha pranta que só se atopa alí. Ás xirasoiras gústanlles moito as peras pero o que máis lles gusta é o po e aliméntanse fundamentalmente del. Por iso son moi útiles na casa; poden varrer ata o teito. Tamén poden alcanzar os pratos máis altos da cociña, cambiar as cortinas, pintar as paredes… Os humanos déronse conta de que facer todo iso cansaba moito, así que decidiron importar xirasoiras do Amazonas. Todo o mundo quería ter unha xirasoira no seu fogar. A xirasoira ten moitas curmás, algunhas moi interesantes. As percherrafas, e as fresoiras rematan o traballo das xirasoiras. As aspirasoiras son outra especie moito máis evolucionada e moito máis cara que as xirasoiras. A xirasoira é un animal moi especial e serás moi afortunado se tes unha.
Iria Fernández Méndez, 6º
O monador é un animal moi brincador. É orixinario dos grandes bosques do Amazonas, onde lle gusta moito subir ás árbores. Por iso na casa é bo telo preto dunha pranta ou de ramiñas amoreadas na terraza. Hai que ter moito coidado porque acostuman a enganchar a cabeciña, que ten un montón de furados. Nos bosques pásalles o mesmo, así que deben axudarse os uns aos outros. O monador é moi útil porque axuda nas casas coando os líquidos, aínda que non lle guste moito facelo porque queda enchoupado. Aproveita os anacos de comida que quedan prendidos para alimentarse. Tampouco lle gusta quedar nos caixóns, así que anda sempre a choutar pola casa. Hai moitos tipos de monadores: uns grandes que viven no Canadá, e outros máis pequenos que viven en Asia.
O rinomé é un animal salvaxe que vive no fondo da sabana africana. É solitario, aínda que ás veces atopámolo en mandas. Os cazadores profesionais cázanos para vendelos no mercado negro, quitarlles a pel ou a súa mesiña de noite, de excelente calidade, que dura dez anos sen romper. A pel do rinomé é moi apreciada: a do macho alumea pola noite cunha luz moi forte e a da femia cunha luz máis feble. O rinomé é un excelente animal de compañía, que axuda a gardar obxectos da casa que transporta no seu caixón. Cando os necesitas, chamas por el e tráechos. Tamén é útil para alumear a casa, xa que a súa pel ilumínase en diferentes intensidades segundo as veces que lle tires do rabo. O rinomé non precisa moitos coidados: só tes que lavalo cinco veces ao mes e darlle cada día un pouco de herba do xardín, así que tamén é un excelente corta-céspede. Iso si, encántalle que lle canten cancións e así ten máis enerxía.
A rasadora é dunha especie orixinaria dos pantanos, pero un día quixo ver mundo e trasladouse ás nosas casas. Vive nos armarios e come po, moito po. É moi testana e se alguén non lle fai caso, aspírao. É lenta pero coa súa lingua atrapa bechos de todas as clases. Coa súa trompa, moi semellante á dos elefantes, aspira o po para comelo. Este animal é moi raro de ver, xa que vive só nas casas da xente co corazón puro. Gústalle erguerse moi cedo para alimentarse e, cando remata de aspiralo todo, ás veces hai que axudalo porque hai sitios a onde non pode chegar, como os mobles altos. A rasadora pertence a unha antiga estirpe de animais pantanosos na que tamén están as bolboradoras e outros seres que viven nos buratos das paredes e as limpan de bechos. Advertencia: a rasadora muda de bolsa alimenticia porque, se non, podería estourar. Se lle levas a contraria, aspírate. Recárgase soa. Non lle tires da lingua porque podería perder todos os coñecementos sobre a casa na que vive e volverse agresiva.
Noa García Pazos, 6º
A cullertruz é o animal máis rápido e áxil de toda a cociña e, aínda que non é flexible, acomódase perfectamente nos caixóns dos cubertos. Normalmente axuda os nenos máis pequenos da casa a tomar as papas, pero hai que ter coidado! As cullertruces, se se enfadan, poden morderche e botar a correr pola casa, de arriba para abaixo, ata a hora de durmir, cando se acochan todas xuntas nos caixóns. Este animal doméstico axúdanos a inxerir líquidos sen ter que mover un dedo. Ela soa introdúcese no prato e vai levando a comida á nosa boca. É especialmente útil para os bébés: se estás ocupado e non podes atendelos, chamas a cullertruz e traballo feito! Normalmente teñen bo carácter, pero no inverno, a época de máis traballo e na que a comida está máis quente, móstranse máis irascibles. Hai cullertruces de diferentes tamaños para axudarnos cos diferentes líquidos: café, papas, iogurt, a mediana para comer, a grande para servir… Nas casas dos ricos e privilexiados hai cullertruces de ouro que se poden facer máis grandes ou máis pequenas segundo se precisen. Son moi escasas e custan máis.
Inés Bará de la Fuente, 6º
from → Fauna imaxinaria
QUE COUSA COUSIÑA É?
Ao longo dos obradoiros de O CARTAFOL os nenos e nenas de 5º curso do CEIP de Vilaverde-Mourente tamén tiveron tempo de construír adiviñas de animais.  A ver quen as acerta todas!
Alfombra golosa con ganas de mel
que cando se aburre pasea polo Courel.
Bocoi enorme con moito estilo,
pesca un salmón nun río moi frío.
Abano de mil ollos
do monte alto do norte,
lapislázuli que camiña lento
presumindo ante a súa corte.
Mapa que corre sen parar
do principio ao final.
Na hora de xantar
ruxe ruxe sen parar. Quen é?
para aliviar a barriguiña.
Semente que voa polo prado
voando por todos lados.
Amarela coma o sol voa e ten boca
que non fai ningún son.
Lúas que iluminan o monte,
é o mellor vixiante das estrelas na noite;
é a estrela que se agocha baixo a ponte.
Sobre as pólas das altas árbores
el comparte os seus mellores cantares,
está afastado de todos os mares.
Nun prado calquera vive un animal,
diamantes negros que non me miran mal.
E por riba, quen pasa?
Algodón que me leva a colleita para a casa.
Tutú de bailarina que flota na auga,
pompa de xabón que arrastra a marea.
Aparece coma o aire na area,
escorregadiza coma un peixe,
non a pises, ou saberás dela.
Felpudo que vai camiñando
en busca de auga e de alimento.
Manchas de tinta na pel,
que é branca coma o papel,
para espantar as moscas,
no cu ten un pincel.
Ferdinando, o protagonista do relato que Munro Leaf escribiu en 1936, é un touro pacífico e sensible que devece por pasar as tardes sentado entre as flores ou a carón dunha sobreira, a súa árbore preferida. Inspirándose neste xato, o alumnado dos centros Froebel e A Carballeira constrúen relatos sobre animais amigables, sensibles, agarimosos… Criaturas diferentes na procura do seu lugar no mundo.
A historia de Leo o falcón.
Había unha vez un falcón que tiña algo diferente dos demais. El nacera nun acantilado raro, tiña unha forma cadrada, que era algo moi estraño para un cantil. Ao falcón, chamado Leo, encantáballe, porque el sentaba alí a mirar a xente que pasaba pola praia. Era un falcón ao que lle gustaba falar cos que pasaban; un falcón moi social. Os seus irmáns non eran así. Os seus irmáns saían todas as mañás a cazar. El, mentres tanto, alí, sentado no cantil. Á súa nai parecíalle moi estraño e ela intentouno convencer de que se intentaba ser coma os seus irmáns, ía ser un falcón mellor. Pasou o tempo e o falcón seguía sendo igual e os seus irmáns adolescentes xa eran dos falcóns máis importantes de toda a rexión. Por aquel entón, Leo xa cambiara algo. Agora xa non só era social, senón que directamente baixaba á praia a estar coa xente, e a xente mirábao con cara de exclamación porque obviamente parecíalles raro que un falcón non os ameazara. Un día os falcóns, a nai, o pai e os dous irmáns, decidiron ir cazar e pedíronlle a Leo que o intentara. Leo dixo –Ben, vouno intentar! –Chegou a noite e saíron cazar. Leo estaba moi nervioso porque non sabía o que estaba a facer. Cando todo empezou, separáronse para ir cazar na fraga. Pero el, sen amigos, non era feliz; alí non había xente á que saudar… non lle gustaba, el non era así!
Jorge Barros Suárez, 5ºA
A historia do lobo Riperto.
Riperto é un lobo especial. Xa desde pequeno tiña algo distinto aos seus irmáns. Os seus irmáns sempre estaban a comer carnaza, pero a Riperto non lle gustaba a carne. Os seus pais preocupábanse por el e sempre lle insistían para que fora con eles, pero Riperto dicía que non e que non. A el non lle agradaba iso de matar outros animais. Un día descubriu que era vexetariano. Riperto non era aceptado, non tiña amigos. Un día acabáronse todas as froitas, hortalizas e demais verduras. Un día tivo que probar a carne e, do pouco que lle gustou, separouse da súa manda e foi vivir cuns lobos que eran coma el. Alí viviu feliz comendo vexetais cos seus novos amigos.
Álvaro Pérez Sueiro, 5ºB
(CEIP A Xunqueira II)
A historia do león Tripín.
Había unha vez un león chamado Tripín. Cando era pequeno perdera a súa nai, polo que non puido recibir cariño. Tripín prometeuse que, fose como fose, daríalle cariño a todas as persoas que o necesitasen. Os seus irmáns, veciños, amigos… metíanse con el, por ser así, especial, por pensar doutra maneira. Eles non pensaban igual ca el, dicían que o importante era ser O Rei da Selva. Pero Tripín sempre pensara o mesmo: que o máis importante sempre será que todo o mundo teña e reciba cariño. El dá cariño dun modo moi peculiar; non dá abrazos nin bicos, nin nada diso… o que fai Tripín é falar cos seus amigos, darlles apoio, consello… Tripín axudaba a todos os animais que o necesitaban. Dez anos despois, Tripín xa era un león feito e dereito e seguía a cumprir a súa promesa, e cada día dáballe máis cariño a máis xente. Grazas a el case todos os leóns da sabana Tiki-Trake eran felices. Cando cumpriu os dezasete anos comezou a facer o que todos os adolescentes, namorarse. Tripín estaba na sabana dándolle consellos á súa amiga Jany cando pasou por alí unha leoa moi guapa, a máis guapa de todas as que vira. Pouco a pouco foron namorando ata que acabaron por ser noivos. Desde ese momento, Tripín seguiu a ser o león que sempre fora e querendo moito a Mencía, a súa noiva.
A historia da gaivota Cocota.
Un día, nunha praia afastada, naceu unha gaivota. Desde o principio a súa nai deuse de conta de que era diferente. Non chiaba para pedir comida, só se achegaba á súa nai e dicíallo moi baixiño. A súa nai preocupábase por ela, pero non, tampouco xogaba ao xogo de “Quen chía máis?”. Un día o seu pai preguntoulle por que non xogaba ou chiaba para comer. Ela respondeulle que non era quen de chiar porque lle doía a gorxa. O seu pai pensou que se a deixaba pasaríalle co tempo. Ao cabo dos anos, Cocota fíxose independente e aos seus pais xa non lles facía caso. Por iso un día decidiu marchar da súa casarocha e foi vivir á praia do lado porque alí non había gaivotas soas; tamén turistas e, sobre todo, cans. Alí fíxo a súa casa e quedou a vivir ata o día que unha gaivota, que resultou ser a súa irmá, lle pediu axuda para espantar unha nécora que lle estaba a morder a todas as gaivotas da familia. Ela díxolle que tiña que chiar moi forte para espantala. Cocota chiou pero só lle saíu un fío de voz. Entón, a súa irmá pediulle a Cocota que marchara porque non servía para nada. Cocota foi para a súa casa da praia do lado. Cocota alí viviu feliz, sen gaivotas, sen persoas e sen cans.
Guang Li Sanmartín Ruibal, 5ºB
Hai moito tempo naceu en Galicia un moucho chamado Xabier. Naceu de noite, e iso fixo que non lle gustara ver ás escuras. Vós pensaredes, -Se é un moucho! Pode ver de noite! –. Por poder, pode; con todo, non lle gustaba estar só coa súa familia. Pensou que, no canto de durmir de día, podería facelo de noite. Pero iso non era tan fácil, custáballe moito, e os seus irmáns rían del. Como non durmía nin polas noites, nin polas mañás, estaba irritante e desconcentrado. Iso fixo que a súa familia cortara toda relación con el e o botaran fóra do niño. Quitáronlle todo o que tiña. Estiveron meses sen falar ata que un día decidiu irlles contar que o acolleran nunha casa onde hai gatos, cans, paxaros, peixes e tartarugas. Queríalles contar que xa non necesitaría a súa axuda. Os primeiros días estivo moi contento pero, co paso do tempo, tivo morriña do bosque, dos animais, da familia.
Pero a cousa non para aquín continuade a ler para coñecer máis animais diferentes.
from → Ecoloxía e natureza, Fauna imaxinaria
AS EMOCIÓNS DOS ANIMAIS, EN PRIMEIRA ‘PERSOA’
Gústannos os animais. Telos na casa, visitalos na granxa ou velos no seu hábitat natural pero, algunha vez vos puxestes no seu lugar? Que pensarán eles de nós? Agradaralles a nosa presenza ou, pola contra, desacougaralles? Poñerse na súa pel e tratar de imaxinar o que senten foi o punto de partida destes tenros relatos logo de ler «Son un cabalo», escrito por Gonzalo Moure e ilustrado por Esperanza León.
Son un pastor alemán. Todos os días vén visitarme unha rapaza que vive comigo en Campañó. Ten o pelo louro e os ollos azuis e
pequenos. Cando xogas comigo gústame, non me dás medo. Despois sempre me dás unha galleta das que a min tanto me gustan. Ti, nena, pensas; eu non sei o que pensas de min, pero eu sei que pensas. Gustaríame poder saber o que pensas. Eu creo que ti, moitas veces, sabes o que penso porque, cando ladro, dásme de comer ou de beber, ou tamén xogas comigo. A min gústame correr e eu creo que ti o sabes porque nunca me encerras. Gústame que me deas aloumiños porque me recordas a miña nai, que tamén mos daba coa súa pel e coa súa lingua. Dende que nos separaron desexo poder volver ver a miña familia. Hai uns anos, cando vía a un grupo de cans, pensaba que era a miña familia, desexaba poder volvela ver. Aínda agardo ese día. O que máis desexo no mundo é poder ver a miña familia, na que tanto penso, coa que tanto soño. Non me gusta cando me berras nin cando me pegas porque me portei mal. Tampouco me gusta cando me pós bozo. Gústame que xogues comigo aínda que ti non o saibas.
Son un peixe de cores. Estou nun acuario. Todo o mundo me mira, sobre todo unha nena que me dá de comer. A nena ponse a falar, conta o que lle pasou durante o día pero, como non hai ninguén no cuarto, supoño que fala comigo. A nena é pequena, ten uns seis ou sete anos, case sempre leva unha saia e camisetas de cores. Non entendo moi ben o que dis, nena, eu sei que me falas pero, non sei nin como falar contigo, nin entendo ben o que dis. Ás veces tamén vexo persoas adultas, unha muller e un home. Eles case non me fan caso. Ás veces dánme de comer, pero case non fan caso. Neniña, encántame cando me fas brincadeiras e divírtome contigo. Teño pequenos recordos da miña nai, dos meus irmáns e dalgúns peixes que estaban comigo e pasabámolo moi ben. Teño moitas cousas que non entendo de ti. A min gústame xogar na auga e ti pasas o día mirando o outro acuario cadrado onde hai persoas dentro. A min gústame estar con outros peixes, pero estou só. Hai cousas que me dan medo de ti. Fas movementos moi raros e asústasme. Tocas o acuario moi forte e fas sons que me dan moito medo. Gustaríame contarche que durmo na auga sen deitarme e cos ollos abertos. En cambio, ti tómbaste nunha cama e dormes cos ollos pechados. Na memoria dos peixes gustaríanos estar todos no mar. Tamén nos gusta o océano. Alí sénteste libre, podes facer de todo, voltas, xogos, ir a lugares do mar moi lonxe… é o mellor! Grazas por escoitarme, por estar comigo, por coidarme. Espero que sigas sendo tan boa comigo, espero que sigas a coidarme tan ben.
Rita González González, 6ºB
Son un lobo, un lobo carnívoro e, aínda así, non como carne. Unha nena, ás veces, pasea pola fraga na que a miña manda vive. O cabelo louro e os seus lazos, que colean cando foxe de min, e os seus ollos asustados, que escintilan. Ti pensas que quero paparte, pero non é verdade. Asústaste cando corro detrás de ti, mais só é un aceno de xogar. Algunha xente ódiame sen coñecerme, pero non é o teu caso. Gústame o teu riso, cando corremos xuntos. Ti pensas que o meu ouveo é de desagrado, mais é mentira. É o meu modo de rir. Os teus cariños impulsan os meus ouveos. Tampouco sabes que non durmo profundamente, porque se non podería vir un cazador. Iso dixéronlle os meus tataravós aos meus avós, e os meus avós aos meus pais, e os meus pais a min. Os meus devanceiros eran case tan listos coma ti. Por iso eu son un lobo listo, coma os meus devanceiros. Poucas cousas conseguen asustar a un lobo, pero ti fas algunhas desas cousas. Cando fas ruídos doutros animais ao xogar xunto a min, fasme sentir ameazado. Tampouco quero que intentes levarme para a túa casa. Son moitos humanos vivindo xuntos e pode chegar a ser perigoso. Estou feliz coa miña manda. Eu soño con vivir nun lugar cheo de ríos e plantas. Sería moito mellor xogar alí que na fraga chea de cazadores. Gustaríame que souberas que cando estou quieto estou en alerta, que cando ouveo estou ben. Ti non entendes o que eu digo con isto, e gustaríame que aprenderas a miña curiosa lingua. Quero que continúes rindo e non volvas terme medo nunca máis. Quero ser o teu amigo. Quero que sexas a miña amiga.
Lorena Abilleira Gil, 6ºA
Son un huski. Hai días que me vén visitar á miña caseta. Non me dán medo os humanos, xa que se portan ben comigo, non me fan dano. Gústame que me revise os ollos porque di que cando sexa grande podo ter problemas de vista. Gústame que coide as patas. Como os huskies somos cans de traballo, as nosas patas son imprescindibles. Ti, home, es bo comigo. Gústame estar contigo, aínda que non quero que me bañes. Eu prefiro que me cepilles, xa que a miña raza é limpa e non cheira. Cando acabamos aquel percorrido cheo de xente, ás veces estás contento e outras decepcionado. Eu non sei que pensas. É difícil sabelo, aínda que sei que algún día conseguireino. Quero expresarme. Xa encontrei maneiras, e ti tamén comigo. Sabes o que quero facer só ás veces; cando quero xogar, ti agochas a pelota, entón empezo a chorar e ti lévasme fóra. Non te entendo, só quero xogar. Pero ti dáste de conta. Creo que algún día ti e mais eu falaremos igual. Cando me acariñas sinto un forte sentimento porque penso na vez que estaba nun sitio onde me vendían e iso é o que máis me gusta de ti. Gustaríame quesouberas o que sinto. Quérote moito. Dende que cheguei, ti cóidasme coma se fose o teu fillo. Ogallá fose un humano coma ti, pero non podo. O importante é que cando tiro da zorra non somos dous, somos un!
Paula Fernández Ucha, 6º
Son un esquío. Vivo nun parque e todos os días vexo a moita xente pasear: chovendo, nun día soleado, con cans, volvendo do traballo… Pero todos os días á mesma hora vexo a mesma nena. Sempre con dúas trenzas, cunha mochila e cunha bolsiña con landras para min. Sinto escapar moitas veces, pero tes que entendelo, es moi grande e ás veces dásme medo. Sei que só me queres aloumiñar, pero teño que fuxir, non podo evitalo. Gústame o teu sorriso. Ás veces avísame de que vas tocarme, e esas veces, tranquilízasme, dásme seguridade e felicidade. Tamén me dá medo cando corres cara a min. Penso que me vas pisar, e cando queres collerme tamén. Ás veces enténdote. Sei que che gustaría levarme á túa casa, pero a túa nai non te deixa e tampouco che gustaría deixarme encerrado nunha gaiola. Eu penso igual. Este parque é o meu paraíso, cos demais esquíos, vendo a xente pasear e coas túas visitas. Necesito botarte de menos e espertar á mesma hora, pasar fame para que as túas landras saiban mellor. Grazas polos teus agarimos, os teus sorrisos e comidas. Por favor, segue a vir e eu seguirei a agardarte.
from → A nosa cidade
ENTREVISTA A MARÍA SOLAR
Expresiva, inqueda, falangueira, polifacética… Son algunhas cualidades de María Solar ás que puideron achegarse os rapaces e rapazas do CEIP de Marcón que a entrevistaron con motivo da publicación de “Teño uns pés perfectos”. Un libro divertido e instrutivo que lle deparou á súa autora ter recibido moitas fotografías nas que os lectores presumían dos seus pés. Para a escritora e xornalista compostelá, a literatura tenlle proporcionado moitas anécdotas e satisfaccións.
Como se che ocorreu facer un libro sobre os pés?
Porque están tan oprimidos e esquecidos, que me pareceu bonito dedicarlles un libro. Gústanvos as ilustracións? Fíxoas Gusti, un arxentino que vive en Barcelona. Eu coñecino en México, na Feira do Libro de Guadalajara, cando el participaba nunha manifestación para que se aclarase a desaparición duns estudantes de maxisterio. É unha persoa tan implicada que cando se lle propuxo facer un libro sobre os pés, entendeuno perfectamente. Os seus debuxos teñen moito humor, son moi graciosos.
Farás máis libros sobre outras partes do corpo?
Pois empecei polos pés, pero igual facemos outro doutra cousa. Que vos parece sobre a boca? Serve para comer, para dar bicos, está chea de bacterias…
Canto tardas en escribir un libro desde que o pensas ata que o rematas?
Depende. Algúns son poucos meses e outros son anos. Acabo de publicar unha novela coa que levaba catro anos.
Cales foron as primeiras obras que escribiches?
Os dous primeiros libros que escribín non eran de contos; eran de ecoloxía, de didáctica para os colexios. Chamábanse “O libro do noso mar” e “Ecoloxía na aula”. Pasaron aínda dez anos dende ese momento ata que collín textos que tiña gardados nos caixóns, envieinos ás editoriais e empezaron a publicarme contos.
Como se che ocorreron os títulos dos teus libros?
Hai títulos que se me ocorren ao principio e outros que, remato o libro, e estou dándolle voltas a como chamarlle. Eu creo que o mellor título que se me ocorreu nunca é “O fillo do pintamonas”, que trata sobre unha nube dos soños.
Tes un sitio especial onde escribir?
Na miña casa, o último cuarto que quedaba dispoñible ocupouno Martín, o meu fillo pequeno. Debo ser das poucas persoas que escribe pola cociña, pola sala, polo cuarto… Non teño un sitio onde escribir, xa me gustaría! Cando compre outra casa vou facer un sitio para min, para escribir.
Cal foi para ti o teu mellor libro?
Que difícil! Eu sempre escribo en galego. Que un libro que naceu na nosa lingua, estea publicado tamén en castelán e despois se traduza ao portugués e ao catalán, gústame moito; cando os meus libros chegan a outros sitios, tendo en conta que escribo nun idioma que fala menos xente, para que despois os lea todo o mundo. “O meu pesadelo favorito” tivo moitos premios e eses recoñecementos son bonitos. Ese libro gañou o Premio Lazarillo, que é o máis antigo de España. Un día estaba na miña cociña, soou o teléfono e dixéronme: “Buenos días, le llamamos de la Casa Real”. Entón preguntáronme se quería ir comer á casa do rei o 23 de abril, vai xa un ano. Entón fun, e sabedes o que fixen ao saír do Pazo Real? Fun ao aeroporto e comín unha hamburguesa. Sabedes por que? Porque tiña fame! Vouvos contar o que me sucedeu para que non vos pase se ides ao Pazo Real, un sitio fantástico, precioso. Eu estaba ao carón do rei e en fronte da raíña. E cando sentas a comer, cando empezas a comer? Cando todos están servidos, non é? Iso é de educación! Era unha mesa de oitenta persoas. Primeiro servíronlle ao rei, despois á raíña e logo a todos os demais. Eu agardei a que estiveran servidos ata o fondo e empecei a comer. E cando tomei a primeira culleradiña, o rei acabou, e sabedes o que fan? Empezan a recoller os pratos. Cando chegou o segundo prato, puxéronlle ao rei, á raíña e, cando puxeron o meu prato xa non esperei a que acabaran de servir a todos, só polos do arredor. E nestas, o rei acabou e recolleron os pratos. Entón trouxeron o postre e empecei a comelo. Cando levaba un cachiño comido, resultou que o café se tomaba noutro sitio e, como o rei se puxo de pé para ir tomar o café, todo o mundo se ergueu e marchou detrás del. Así que se ides ao Pazo Real, non agardedes por ninguén para comer.
Que tipo de literatura che gusta máis, infantil ou para maiores?
Gústame toda. Pero un libro como “Teño uns pés perfectos” non teño claro que sexa só para nenos; creo que é para todas as idades. Se o le unha persoa maior vai entender unhas cousas e, se o le un neno ou unha nena, vai entender outras. Vale para todo o mundo.
Como se che ocorreu ser escritora e xornalista?
Desde pequena eu quería presentar na tele, pero non tiña o concepto de xornalista, senón de presentadora. O xornalismo é máis ca iso: hai que documentarse, saber máis da persoa que se entrevista, preparar as preguntas… Ademais, as linguaxes para a radio e para a tele son distintas. Eu cheguei ao xornalismo dun modo un pouco especial: no instituto había un rapaz que ría moito de min porque eu tiña unha voz moi aguda. Tempo despois vin que se organizaba un curso de dobraxe e apunteime, non para traballar en dobraxe; eu quería aprender a falar ben. Despois de aprender a dobrar, xa era actriz de dobraxe. Cando rematei de estudar Maxisterio fun facer a carreira de Bioloxía e na facultade vin un anuncio dunha radio que collía xente. Entón fun facer unha proba e como sabía colocar a voz, polo curso de dobraxe, colléronme. Entón entrei en Radio Compostela. Un día chamáronme para facer unha proba para a Radio Galega, de alí pasei á Televisión de Galicia e, no medio, decidín estudar Xornalismo. Fixádevos que, ao final, todo vale para algo. Se non fixera dobraxe igual hoxe non estaba na radio e na tele. Por iso, se podedes aprender algo, aprendédeo.
Na túa primeira reportaxe tiveches vergoña?
Eu creo que non. Cando chego á televisión, dáme igual quen estea diante miña. Tanto se teño que falar diante dun auditorio con dez mil persoas, como se teño que falar diante das cámaras; se hai un xefe de Estado, un ministro, un presidente… non me importa, non teño vergoña. Cando si paso nervios é cando preparo a entrevista: ter que buscar como facela, que quede ben, procurar documentación… Aí si que me preocupo. Pero cando chega o momento do directo e vou facer o que estiven a preparar, entón reláxome e estou moi contenta de poder facelo.
Cal das túas profesións, xornalista e escritora, che gusta máis?
As dúas; ao final, todo é comunicación. Cando estás na televisión ou na radio, estás comunicando con alguén, contándolle algo. E cos libros estás facendo o mesmo, contando unha cousa que os demais fan súa.
Ao ser escritora e xornalista quédache tempo para outras cousas?
Pois estou bastante tempo traballando, pero ao único ao que non lle quito ningún tempo é aos meus fillos. Polas tardes dedícome a ser transportista: lévoos a karate e esas actividades. Como traballo tanto, a nena maior de 16 anos medrou moi rápido, xa se fixo grande, e agora o neno pequeno non quero que me escape; a eles si que non lles quito nin un só minuto. O resto do tempo, vou traballando.
Estás contenta co teu esforzo no traballo?
Eu son moi traballadoriña, creo que hai que traballar e esforzarse; que as cousas non veñen así, de arriba. E tamén penso que co tempo, cando te esforzas e traballas, tes recompensas.
A miña afección principal é falar coa xente, quedar con xente divertida, diferente… Teño moita sorte pola miña profesión, porque me permite coñecer persoas moi distintas e interesantes. Ver xente moi poderosa ou xente que o está a pasar moi mal. Apréndese e fai que unha medre como persoa.
PODOLOXÍA E OUTRAS CURIOSIDADES
Practicando a faceta xornalística de María Solar, o alumnado do CEIP de Marcón pescudou, redactou e difundiu reveladoras informacións sobre os pés. Velaquí as novas fantásticas da súa propia colleita.
DESCOBREN UNS PÉS DE CABRALES EN PONTEVEDRA
Nunha parroquia de Pontevedra, en Marcón, había un veciño asturiano que era moi coñecido, xa que tiña uns pés moi peculiares: os seus pés cheiraban a queixo de Cabrales. Os seus pés cheiraban a quilómetros de distancia á redonda. Un día pasou por Marcón un científico ao que lle chamou moito a atención o olor dos pés deste veciño e quixo investigar as causas. Fixo analíticas, probas, todo o que se pode imaxinar; ata que un día puido confirmar que os seus pés ulían a Cabrales por causa dunha bacteria que tamén tiña o queixo asturiano, a MHJEKTAMOFILHA XDCA. Os seus pés ulían así porque os seus pais, durante a súa infancia, alimentaran a este veciño todos os días con queixo de Cabrales.
Antía Carballal, Candela Lorenzo
CIENTÍFICOS INVESTIGAN UNHA ENFERMIDADE NOS PÉS
O once de marzo de dous mil dezaseis, científicos da Universidade de Alacante encontraron unha moza coa enfermidade chamada Osopatía, que destrúe os ósos dos pés. Unha moza de Alacante a quen lle contaxiou unha enfermidade o seu can mordéndoa nun pé, está a ser estudada. Aínda non se sabe por que o can lle contaxiou esta enfermidade. Si se sabe que destrúe os ósos dos pés.
-Teño moita suor e tiróns nas dedas.
Ás veces dánme cambras.
Alejandra Romero Filgueira, Pablo Fernández López
MABE WADLOW ENTRE NO LIBRO GUINNESS DOS RECORDS COS PÉS MÁIS GRANDES DO MUNDO
Mabe Wadlow entra no libro Guinness dos Records 2015 grazas a unha enfermidade como a do seu pai, Robert Wadlow. O norteamericano Mabe Wadlow, de trinta e tres anos, entra no libro Guinness dos Records superando o record do seu pai, Robert, con 49,99 cm. de longo no pé esquerdo e 52,24 cm. no dereito. Non só ten os pés grandes, senón tamén todo o corpo. O seu zapateiro Thomas di:  –Os seus pés son como dous grandes camiños! –. A súa filla Noha tamén vai polo mesmo camiño, pois mide 1,75 metros e ten oito anos. Mabe non ten ningún problema, pois practica atletismo, vai ao ximnasio e fai rutina como o resto das persoas. Mabe está casado cunha muller, Jenna. Ela está costumada, pois leva vinte e cinco anos con el. O día da voda, Jenna tivo que subir a un escano xa que, ademais de ter os pés máis longos do mundo enteiro, é moi alto: mide 2,50 metros.
Mara Abreu Cortegoso, Belén da Silva Tieso
INVENTAN UNHA MÁQUINA PARA ANDAR
Nunha vila da provincia de Pontevedra, Marín, construíron unha máquina que fai as mesmas función que os nosos pés. Na nosa visita á vila fixámonos en que as máquinas eran de ferro e dentro había uns homiños que traballaban día e noite sen parar. Teñen o cerebro tan desenvolvido coma os humanos. Están probando se funcionan no laboratorio de Ciencias de Pontevedra. Preguntámoslles aos cidadáns que lles parecen. A mayoría dos enquisados responderon que era unha cousa moi arriscada. Informaremos nos vindeiros días.
Antía Martínez Pérez, Pablo Ferreiro Couto
O DESCUBRIMENTO DUNHA TRIBO COS PÉS IGUAIS DÁ A VOLTA AO MUNDO
Nunha aldea hindú, un investigador atopou unha tribo na que as mulleres tiñan os dous pés dereitos e os homes os dous pés esquerdos. O investigador, Paul Saljensin, preguntoulles aos aldeáns quen eran. Os aldeáns responderon que eran da aldea Mjelid, do lugar chamado Ningulindhe. O problema que tiñan estas xentes era que non podían camiñar nin facer as súas tarefas: ir por auga, coller os nenos, facer a comida… Paul preguntoulles como era posible vivir tan incomodamente. Un aldeán díxolle que lles preguntara aos seus pés se podían volverse normais, pero os pés dixeron que non. Paul acabou por abandonar a aldea sen atopar unha resposta a aquel misterio.
Noelia González, Alejandra Rodríguez
DESCOBREN UNHA FAMILIA CUNS PÉS DIFERENTES
A familia García naceu cos dous pés dereitos. A familia García tiña uns pés diferentes, uns zapatos diferentes e uns calcetíns diferentes. Case todos os zapatos eran de coiro estaban forrados con tea. A familia tiña algo especial: ter dous pés dereitos. O malo de teren dous pés dereitos é que poden caer para o lado contrario, o esquerdo, pero xa están acostumados. Eles, ao estaren acostumados, non lles parece estraño, e aos seus amigos tampouco lles parecía moi raro, pero á xente do seu barrio si. A eles dáballes igual. Un día, á familia García tiveron que operarlle un pé, o esquerdo, e a todos o mesmo, como ás demais persoas. O médico díxolles que o novo pé se chamaba esquerdo. A familia García quedou asombrada, e dixo: Vaia nome máis raro! Desde entón, a familia García tivo un pé esquerdo e un pé dereito.
Victoria Cons, Carmen Rodríguez
DESCOBREN UNS PÉS DIFERENTES NUNHA PARROQUIA DE PONTEVEDRA, TOMERZA
Nunha parroquia de Pontevedra, en Tomeza, había un misterio: alí viven tres homes que teñen os pés diferentes. O venres pasado, o noso enviado visitou a parroquia de Tomeza. Alí atopou tres homes que tiñan os pés diferentes. Un tíñaos romanos, outro exipcios e outro gregos. O que tiña os pés gregos, tiña os pés máis grandes. Cando ten que comprar zapatos élle moi difícil porque case non hai. Os seus amigos axúdanlle a buscar, xa que para eles si que hai. Unha señora que ten unha zapatería ofreceulles un zapato para cada clase de pés. Eles déronlle as grazas.
Elisa Moure García ,Naomi Moreira Ruibal
from → Collage xornalístico, Novas fantásticas
« Entradas máis antigas
ocartafoldolerez en AS EMOCIÓNS DOS ANIMAIS, EN PR…
Gonzalo en AS EMOCIÓNS DOS ANIMAIS, EN PR…
Kalandraka - Blog K en ENTREVISTA A PACO NOGUEIRAS:…
O CARTAFOL EN PDF:
CEIP M. Vidal Portela
CEP Marcos da Portela
O Museo das ideas
Envíanos as túas mensaxes e suxerencias ao seguinte enderezo:ocartafoldolerez@gmail.com
Introdice o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte ao CARTAFOL e recibir notificacións das novas publicadas.
Únete aos outros 5 segidores
A cidade dos nenos Adiviñas A nosa cidade A nube de Martín Arte As bibliotecas Axenda Cociña creativa Collage xornalístico Comic Contos a partir de imaxes Contos para nenos que dormen deseguida Coñecemento Ecoloxía e natureza Entrevistas Fauna imaxinaria Historias disparatadas marcas e acontecementos incribles Microrrelatos Novas fantásticas Novas lendas Pasado medieval Pasatempos Pegadas de Rodari Poesía Ponteciencia Tradición
Libros do Cartafol 2016:
Preme nas imaxes e nos títulos para ampliar información:
X. Neira Vilas/L. Lamas
TEÑO UNS PÉS PERFECTOS
A HISTORIA DO TOURO FERDINANDO
CADROS PARA UNHA EXPOSICIÓN
O HOME DE AUGA
INVENTARIO ILUSTRADO DE ANIMAIS
INVENTARIO ILUSTRADO DE INSECTOS
COMO FACER UN CÓMIC
Libros do Cartafol 2015:
Preme nas imaxes e nos títulos para ampliar información:
O HOMIÑO VESTIDO DE GRIS
O PRÍNCIPE DAS SOMBRAS
MANUAL DO BO PASEANTE
LUIS VAI Á PRAIA
HISTORIAS DE MESTRE RAPOSO
HISTORIAS DE MESTRE RAPOSO 2
Libros do Cartafol 2014:
Preme nas imaxes e nos títulos para ampliar información:
O NENO QUE APRENDEU A VOAR
A NUBE DE MARTÍN
OS AMIGOS DE ARCHIMBOLDO ROQUE
Os libros do Cartafol 2013:
Preme nas imaxes e nos títulos para ampliar información:
ROSALIA DE CASTRO. ANTOLOXÍA POÉTICA
Rosalía de Castro/B. Padrón
M. José Ferrada/S. Poirot
M. José Ferrada/ N.Troshinsky
A COCIÑA DE TOTÓ MURUBE
O REI OSO BRANCO E OUTROS CONTOS MARABILLOSOS
A GRAN VIAXE DO SEÑOR M.
ODA A UNHA ESTRELA
LA NIÑA DE ROJO
EL PAPAGAYO DE MONSIEUR HULOT
OS TRES LOBIÑOS E O PORCO
Os libros do Cartafol 2012:
Preme nas imaxes para ver as fichas completas:
DESCUBRIR A ARTE A TRAVÉS DO MUNDO
CATÁLOGO DE OBXECTOS REBULDEIROS
A ÁRBORE DE FOLLAS DIN A-4
UN LUGAR NO BOSQUE
A HISTORIA DO RAINBOW WARRIOR
MÁIS RESPOSTAS ÁS PREGUNTAS QUE NUNCA TE FIXECHES
AS LUCES QUE SE ACENDEN E SE APAGAN
Os libros do Cartafol 2011
Preme para ver as fichas completas:
G. Rodari/P. Otero (Il.)
C.E. Ferreiro/B. Ramos (Il.)
HISTORIA DA RESURRECCIÓN DO PAPAGAIO
A HISTORIA DE ERIKA
GALEGO Á BEIRA DO MAR
O CADRO MÁIS BONITO DO MUNDO
MANUAL DE CALCETÍNS SALVAXES
INSTRUCCIÓNS PARA ESPERTAR A UNHA CADAIRA DURMIDA
SOPA DE SOÑO E OUTRAS RECEITAS DE COCOCIÑA
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
O cartafol do Lérez
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


document_lang: gl

langs: pt es gl es gl es gl gl es gl gl es es es pt es en gl es es es gl gl fr gl it es gl es gl gl es es en eo gl es es es tr fr gl gl es es es es gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl pt es it es es es gl gl it gl fr es gl es gl gl gl gl gl gl fr en es es gl it es gl es es es

text:
Gelen Dolado Fernández - OS NENOS QUE NON SON FILLOS DE DEUS - - Santa Mariña Dozo
Coro del Catecismo Sta. Mariña Dozo
Conferencia Año de la Fe
ARTICULOS DE OPINIÓN / REFLEXIÓN
Mª José Prado Tirado
VISITAS EN LA WEB
Escuela de Agentes de Pastoral
Plan Pastoral Diocesano 2017-2018
HORARIO MISAS Y DESPACHO
CICLO LITÚRGICO 2017 Ciclo A
Tiempo Ordinario - Ciclo A 2017
CICLO LITURGICO 17-18 CICLO B
Tiempo de Cuaresma 2018
¿Quieres recibir en tu correo nuestros boletines?
Acepto la política legal
Estás en : Inicio » Parroquia santa mariña dozo » ARTICULOS DE OPINIÓN / REFLEXIÓN » Gelen Dolado Fernández
OS NENOS QUE NON SON FILLOS DE DEUS
Deíxovos esta carta aberta ó Papa Francisco, que leva por título "OS NENOS QUE NON SON FILLOS DE DEUS".
Espero que este pequeno instrumento vos serva para a reflexión, sempre dende o agarimo.
Adicarlle un cachiño do voso tempo a leer o arquivo adxunto. Vaga a pena.
» OS NENOS QUE NON SON FILLOS DE DEUS
¿Quieres compartirlo en Facebook?
Para continuar debe usted elegir una talla.
Inicio  |  Quiénes somos  |  Noticias  |  Descargas  |  Galeria  |  Enlaces de interés  |  Contacto  |  Aviso Legal  |  Mapa del Sitio
En nuestra web encontrarás » Articulos de opinión / reflexión  |  Cáritas  |  Catecismo parroquial  |  Catequesis confirmación  |  Ciclo liturgico 17-18 ciclo b  |  Ciclo litúrgico 2017 ciclo a  |  Comunidades religiosas  |  Coro parroquial  |  El rincón del humor  |  Formación  |  Grupo pascua xoven  |  Horario misas y despacho  |  Párroco d. jose aldao  |  Sinodo  |  Tu opinas  |  Varios  |  Visitas en la web


langs: gl lt gl it gl gl es it gl es gl es es es gl it gl eu es ca es en es de es eu es ru es ru es eu es ru en eu es es eo es es es en ru es ru es ru es ru es eu pt fr lt ru es ru es ru es ru en tt es en en ru en ru es de es ru es ru es en es ru lt ca en tt it de es ru it ru es de es ru es de es en es ca es en es en es en es de es ru es ru it ru es ru es ru es ro es eu es de es ru es ca es ru es ca es de es eu it en es ru es ru es de es ru es ru es ca es ru ro ru gl ru it de fr ru es gl gl gl pt gl gl hu gl gl gl gl zh gl gl gl gl gl zh gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en en gl it ceb es pt gl pt gl gl it ca gl ast gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it ceb hu gl gl gl gl hu io gl en gl gl gl

text:
A Vaquiña polo que vale de XENERA Compañia Electríca
¿Ha olvidado su contraseña? Pulse Aquí
El responsable de la red de cables que le suministra es, en caso de avería, la Compañía Distribuidora tradicional de su zona.
Seleccione su Compañía distribuidora en la siguiente lista:
GAS Y ELECTRICIDAD I, SAU
SOCIEDAD ELECTRICISTA DE TUY, S.A.
SERVICIOS URBANOS DE CERLER, S.A. (SUCSA
SAN MIGUEL 2000 DISTRIBUCION, S.L.
CENTRAL ELÉCTRICA SESTELO Y CIA, S.A.
AGUAS DE BARBASTRO ELECTRICIDAD, S.A.
COMPAÑÍA DE ELECTRIFICACIÓN, S.L.
COOPERATIVA ELECTRICA ALBORENSE, S.A.
DISTRIBUIDORA ELÉCTRICA CARRIÓN, S.L.
DISTRIBUIDORA ELÉCTRICA DE ARDALES, S.L.
DISTRIBUIDORA ELECTRICA DE GAUCIN, S.L.
DISTRIBUIDORA ELÉCTRICA LOS BERMEJALES,
EL PROGRESO PIRINEO-HEROS.FRANCISCO BOLL
ELECTRA ALTO MIÑO, S.A.
ELECTRA DE SANTA COMBA, S.L.
ELECTRA DEL NARAHÍO, S.L.
ELÉCTRICA DE CABAÑAS, S.L.
ELÉCTRICA DE CANTOÑA, S.L.
ELÉCTRICA DE MONESTERIO, S.A.
ELÉCTRICA FUCIÑOS RIVAS, S.L.
ELÉCTRICA LOS MOLINOS, S.L.
ELÉCTRICA SAN SERVAN, S.L.
ELECTRICA SANTA MARTA Y VILLALBA, S.L.
ELÉCTRICAS SANTA LEONOR, S.L.
ELECTRICIDAD LA ASUNCION, S.L.
EMPRESA ELÉCTRICA MARTIN SILVA POZO, S.L
ENERGIA DE MIAJADAS, S.A.
FUENTES Y COMPAÑIA, S.L.
GRUPO DE ELEC. RURAL DE BINEFAR Y COMARC
HEREDEROS DE EMILIO GAMERO, S.L.
HIDROELÉCTRICA DE LARACHA, S.L.
HIDROELÉCTRICA DE SILLEDA, S.L.
LA PROHIDA DISTRIBUCION ELECTRICA, S.L.
ELECTRICA DE JALLAS S.A.
HIJOS DE FRANCISCO ESCASO S.L.
HIJOS DE JACINTO GUILLÉN DISTRIBUIDORA E
ENERGETICA DE ALCOCER, S.L.U.
LUIS RANGEL Y HERMANOS, S.A.
SOCIEDAD ELECTRICA DE RIBERA DEL FRESNO,
SUMINISTRADORA ELECTRICA DE CADIZ, S.A.
SUCESORES DE MANUEL LEIRA, S.L.
ELECTRICA DE JALLAS S.A.
ENDESA DISTRIBUCIÓN ELÉCTRICA, S.L.
ELECTRICA DE LIJAR, S.L.
INDUSTRIAS PECUARIAS DE LOS PEDROCHES, S
SOLANAR DISTRIBUIDORA ELECTRICA, S.L.
ELECTRICA DE VALDRIZ, S.L.
Recuerde que en su factura de la luz tiene el número de averías que está buscando.
Enerxía ao prezo de custo
*Prezo do servizo suxeito ás condicións contractuais.
Enerxía ao prezo de custo
*Prezo do servizo suxeito ás condicións contractuais.
Esta web utiliza cookies con fins funcionais e analíticos. Se navegas por ela, estarás a aceptar o seu uso. Podes consultar todos os detalles da nosa Política de Cookies
Elixe Xenera Compañia Electrica
Por 3€/mes* de xestión, enerxía a prezo do mercado mayorista
*Prezo do servizo suxeito ás condicións contractuais.
Siga os nosos consellos para consumir menos electricidade no seu fogar ou na súa empresa.
Por qué con XENERA ?
Enerxía de Capital Galego
XENERA é unha sociedade de galegos e domiciliada en Galicia, por iso pagamos os nosos impostos nesta comunidade autónoma e creamos actividade empresarial e laboral nela. Actualmente 24.000 fogares e empresas galegas consomen enerxía de XENERA a diario e nas mellores condicións.
A NOSA HISTORIA - 120 ANOS
Enerxía ao Meior Prezo
Porque con A VAQUIÑA calquera pode comprar enerxía como fan os grandes: a prezo do Mercado Maiorista. Sexas particular ou empresa debes saber que en 2016 e 2017 o prezo da enerxía media anual de A VAQUIÑA foi ata un 23% máis baixo que as cotizacións para prezos fixos.
En XENERA pensamos no Medio Ambiente. Recibirás a túa factura a través do email e poderás consultala na túa área de cliente da nosa web.
Que é o CUPS?
XENERA Compañia Electrica © 2019.
Todos os dereitos reservados.
TEÑA A MAN A SÚA FACTURA DA LUZ PARA PODER REALIZAR A ANÁLISE DE AFORRO.
A QUE HORA CHE PODEMOS CHAMAR?* Pola mañá (9:00 a 14:00) Pola tarde (15:00 a 18:30)
Política de Privacidade e Cookies
Condicións Xerais de Contratación


langs: gl en

text: Comentarios en: Democracia y educación, el libro de John Dewey sigue causando polémica


langs: en en id en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en

text:
Planning for Pilgrimage 2015 | The Way of the Stars
Protected: Planning for Pilgrimage 2015
Enter your password to view comments.
This content is password protected. To view it please enter your password below:
This entry was posted in Uncategorized on January 20, 2015 by SPR.
← The End of the Beginning
Protected: Planning for Pilgrimage 2015
Protected: The End of the Beginning
Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Protected: Day 37: Salceda to lavacolla –
Protected: Day 36: Melide to Salceda
Lynne & Chuck on Protected: The End of the Beginning
Garry & Joyce on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Hroozen on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Rachel on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Stacey on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Proudly powered by WordPress


text:
Day 30: la Laguna de Castilla to Biduedo | The Way of the Stars
Protected: Day 30: la Laguna de Castilla to Biduedo
Enter your password to view comments.
This content is password protected. To view it please enter your password below:
This entry was posted in Pilgrimage on May 13, 2014 by SPR.
← Day 29: La Portela de Valcarce to Laguna del Castilla Days 31 and 32: Biduedo to Barbedello Via Samos and Sarria →
Protected: Planning for Pilgrimage 2015
Protected: The End of the Beginning
Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Protected: Day 37: Salceda to lavacolla –
Protected: Day 36: Melide to Salceda
Lynne & Chuck on Protected: The End of the Beginning
Garry & Joyce on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Hroozen on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Rachel on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Stacey on Protected: Day 38: Lavacolla to Santiago de Compostelle
Proudly powered by WordPress


langs: eu es

text: Comments on: V edition of the ANDREkintzailea Programme


text: ANDREkintzailea programaren V. edizioa(e)ko iruzkinak


langs: en es

text: Comments on: Bilbao Charter of Values


langs: pt vi gl gl es gl gl es es gl pt it gl gl pt gl it gl gl gl gl gl gl gl gl es pt gl gl gl gl pt gl gl gl gl es

text:
Carro Mostra 03 | carrogalego.com
De 2 pezas de madeira de carballo
Eixo de madeira de fresno
Ferraxe con sobrerellas e medias lúas, e con baldón de 2 pezas
Peso: 100 / 150 kg
Carro típico da zona de Chantada.
Ten as rodas cun ollal pequeno, polo que son máis pesadas.
Pintado de vermello escuro.
Desarrollado por Xaniño - Diseño Gráfico y Web | 2017


langs: es es es es gl gl gl hu gl gl es es gl es es es es gl gl es es es gl gl gl es es gl es es gl es es es ca en

text:
Cursos profesionales a su medida | RC
Evaluación lingüística en selección de personal
RC elaborará su propio curso a medida para cubrir sus necesidades lingüísticas específicas, para que pueda desenvolverse cómodamente en el ámbito internacional de su profesión, sobre todo en el área comunicativa, tanto en la expresión como en la comprensión oral.
© RC Servicios Lingüísticos
Ronda Sant Pere, 17 , 3-3, 08010 – Barcelona
T: 93 301 71 81 | F: 93 412 44 33 | info@rcrepcon.com


langs: es es gl es gl en en es es es es fr gl en es de es gl gl es es es gl gl gl gl es es es es gl es es es es es ar gl pt gl es gl ar gl pt es es gl ar gl gl es es gl es es en it gl nb it pt es de it it gl es es es es es es es es fr es gl es en es

text:
Alojamientos rurales en La Coruña
33 alojamientos rurales encontrados en La Coruña
Ver en el mapa Ordenado por: Nombre | Precio | Plazas | Valoración | Popularidad
Os Caseiros da Painza   € 25.00 - € 42.00
Casas con encanto, situadas en un entorno icomparable.
Arzúa   -   50 Plazas  -   Casa rural en La Coruña
4,560 Visitas | 0 Comentarios
Os Petroglifos   € 24.00
En el entorno se encuentra una estación rupestre donde se hallan petroglifos, y otros lugares de gran interés turístico.
Boiro   -   16 Plazas  -   Casa rural en La Coruña
4,386 Visitas | 0 Comentarios
Pazo de Galegos   € 45.00 - € 85.00
Esta casa, situada en lo alto del Valle del Ulla a 13 km. de Santiago de Compostela, fue residencia de D. Antonio López Ferreiro, canónigo de la Catedral de Santiago de Compostela, miembro destacado de la Real Academia de la Lengua Gallega.
Vedra   -   23 Plazas  -   Hotel en La Coruña
6,115 Visitas | 0 Comentarios
Páginas: Inicio | Anterior | 1 | 2 | 3 | 4 |
» Rutas de La Coruña (9)
» Fiestas de La Coruña (2)
» Playas en La Coruña (39)
» Casas rurales en La Coruña (28)
» Hoteles rurales en La Coruña (3)
» Balnearios en La Coruña (2)
» Campings en La Coruña (1)
» Apartamentos en La Coruña (1)
Contactar | Sobre nosotros | Aviso legal | Política de privacidad | Añadir alojamiento rural | Contenidos para tu web | Mapa del sitio
Turismo rural / Casas rurales


langs: es gl es es gl pt gl gl gl es ro es es es gl es es es gl es es

text:
CONTACTO Living La Dehesa Residencia del Adulto Mayor
Gerente Comercial: María Isabel Mahns
Escríbanos y le responderemos a la brevedad
Living La Dehesa © 2015 Desarrollado por Estudio Lumínica


langs: gl gl gl gl es gl gl gl en gl es gl gl gl en es gl gl es es es gl fr es gl es es es es fr es

text:
Galería – Parroquia La Visitación
Loma de los González, El Poblado
Para contribuir con las obras de nuestra parroquia puede realizar sus donaciones a la siguiente cuenta:
© 2018 Parroquia La Visitación. Todos los derechos reservados


langs: es es es es es es es es es es pt es gl gl es es es es es es es ca es es es es es es es es es es gl es es es es es gl gl gl es es es es es es es es gl gl es pt es es es es pt it en

text:
Trayectoria Profesional Bocetos Edificios Esculturas Faros Flamenca Gallegas Musicos Nipona Personajes Taurina Contacto
Todavía lo recuerdo, un sábado soleado por la mañana, a la puerta del museo Picasso, en Barcelona, ya tenia obra suficiente para vender y demasiada para casa, al rato, se acerca una persona de unos cincuenta años, seria, pasa y esboza una sonrisa, continua andando y no deja de mirar los cuadros, da media vuelta y me pregunta si son míos los cuadros, a lo cual digo que sí, hace elogios sobre mi obra y se presenta:
– Hola, soy Antonio Tapies ¿no me conoces?
– Soy un pintor catalán reconocido, ¿no has oído hablar de mi?
Mi contestación le gustó y dejo sorprendido, esbozo una nueva sonrisa, ¿de donde saldría este personaje?, pintor, con una pintura tan inocente, tan personal, tan fácil de leer, y allí en la puerta del un museo, como si tal cosa, Tapies se mostraba confundido, al momento le pedí que si se podía apartar que tenia posibles clientes, entonces empezó a preguntar, ¿cuánto tiempo llevas pintando? ¿en que escuela estudiaste bellas artes? ¿que pintor te gusta? A todo contestaba lo mismo: nada o ninguno. Cada vez más incrédulo, me invitó a seguir charlando en mi cafetería preferida, la del museo textil, mismo enfrente. Allí continuó su incredulidad, pero a la vez contento de este extraño encuentro; me empezó a aconsejar, frases que jamás olvidaré: ¡No vayas a museos ni exposiciones!, ¡No vayas a escuelas de arte!, ¡No veas libros de arte!, en resumen NO TOMES INFLUENCIAS; has nacido en la pintura con lo que muchos pintores mueren sin conseguir, un estilo propio, el poder decir de un cuadro con solo verlo, éste es un Velloso aquí y en cualquier continente.
"Encontrar en plena calle los cuadros de Velloso fue como entrar en el mundo de la inocencia, de los secretos primitivos de las formas y el color. Con trazos firmes y decididos y sin ninguna influencia, los cuadros de Velloso me sorprendieron como si algo nuevo acabase de nacer en el arte, una nueva etapa". Tapies
Exposición de Raul Velloso en el Casino Ferrolano – Galicia Ártabra Digital por María Fidalgo Casares
O pintor Raúl Velloso expón a súa obra ata o 31 de marzo no Casino - Diario de Ferrol
Un torrente de luz para días grises - Faro de Vigo por Javier Manchado
"No entiendo cómo no hay un creativo en cada Concello" - Faro de Vigo por Ángel Graña
Un alumno gallego de Tapies muestra sus pinturas en la capilla de San Ramón - El Ideal Gallego
ATENEO FOTOGRÁFICO: Vigo, da man de Raúl Velloso
«Cuando un autor muestra su obra debe estar allí para defenderla» - La Voz de Galicia por B. R. Sotelino
Velloso alumbra Baiona - Atlántico Diario
Ceip. O Pombal: Visita do pintor RAÚL VELLOSO
Inventiva: Gracias a la floristería Nai Natura y al pintor Raúl Velloso
Raul Velloso apropa la seva original visió del romànic més contemporani - BonDia Diari digital d'Andorra
La Capilla de San Roque acoge la exposición de Raúl Velloso - Sada Digital
ATENEO FOTOGRÁFICO: Raúl Velloso, "Faros do mundo"
Coruña Turismo: Más de 900 escolares participaron en el proyecto de dinamización turística "O Vagalume da Torre"
O BLOGUI: RAUL VELLOSO C@S NEN@S DE INFANTIL
'Andante', exposición de hormas de pintores, escultores y fotógrafos - El Correo Gallego
Pantagruel, supongo: Un maridaje de gastronomía y pintura
O Bandullo: Recetas de cocina en vídeo: julio 2011
Raúl Velloso con uno de sus óleos de gheisas - ABC
Aula de Cocina Porto-Muiños: Gastronomía&Arte
Caixa Galicia convierte sus sucursales en el Camino de Santiago en espacios de arte — InfoENPUNTO Periódico de Arte y Cultura
O CURRUNCHO DE ANXOS
Cuadros para un menú en Agar-Agar – COLINETA
Test: Un maridaje de gastronomía y pintura
Cangas de Morrazo - Wikipedia, la enciclopedia libre
El gallego Raúl Velloso expondrá en la prestigiosa Art Basel de Miami - Faro de Vigo por Amaia Mauleón
Vivencias enlatadas - La Opinión A Coruña
Aula de Cocina Porto-Muiños: Conservas A CREATIVIDADE
Aula de Cocina Porto-Muiños: Conservas a Creatividade: las verduras del mar llegan a Arteixo
Ayuntamiento de Betanzos: VI Concurso: Claudino Pita Pandelo. "O teu debuxo vai en globo" Edición 2010
Tras la pista del globo de Betanzos - La Opinión A Coruña
Mexillón en Bueu - Televisión de Galicia
Raúl Velloso Lago - Camara Oficial Minera de Galicia
La rosa marchita del sentido común: Cartas a mi hija - Rosendo Díaz Peterson
Concello de Bueu: EXPOSICIÓN SOLIDARIA "Viúvas e Faros guiando Galicia" de RAÚL VELLOSO
Raúl Velloso se apunta a la "Pig Parade" - Faro de Vigo
El trueque llega a Bueu con LocalizARTE - Faro de Vigo por Ana Martín
El artista Raúl Velloso y su relación con Antoni Tapies - V Televisión
Ler cadros, pintar palabras - Faro de Vigo
O programa "conservas a creatividade" clausura un mes de actividades cunha gran festa no cta — EL NOTICIERO DE ARTEIXO
RaÚl VeLlOsO – isabelandia
Arte para vestir - Faro de Vigo
El restaurante A Centoleira culmina las celebraciones de su 130 aniversario - Faro de Vigo
Ayuntamiento de Lalín: Exposición de pintura Raúl Velloso
Visitas escolares a la muestra del cangués Raúl Velloso - Faro de Vigo
El Sagrado Corazón visita la exposición de Raúl Velloso - Faro de Vigo
Raúl Velloso, Exposição 14 Julho - ARMAZEM, Porto


langs: es en sq it en es es es es en es en

text:
Solicitud de Medicamentos – Dr. Pedro Roman
Copyright © 2019 Dr. Pedro Roman — Ascension theme by GoDaddy


langs: es en sq it en es es es es en es es pt en

text:
Solicitud de Equipos Medicos – Dr. Pedro Roman
Debe estar registrado y haber iniciado una session para ver esta solicitud.
Para registrarse entre aqui.
Copyright © 2019 Dr. Pedro Roman — Ascension theme by GoDaddy


langs: en en gl gl en gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
The English Village Survival Throws4778336 - O monte é noso
Páxinas que ligan con esta
A última modificación desta páxina foi o 26 de decembro de 2013 ás 13:21.
Todo o texto está dispoñible baixo Creative Commons Reconocimiento Compartir Igual.
Política de protección de datos


langs: es gl gl es es es es es es pt gl ca en gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl de gl es gl es gl es gl gl gl es gl fi gl es gl fi gl es gl gl gl es gl fi gl es gl de gl es gl es gl es gl es gl es gl de gl es gl pt gl es gl gl gl es gl fi gl es gl es gl es gl es gl es gl nl gl es gl es gl es gl es gl es gl en gl es gl en gl es gl fi gl es gl es gl es gl de gl es gl es es

text:
El Noble Buenos Aires - Sucursales - BuscaBaires.com
Todos los barrios AgronomíaAlmagroBalvaneraBarracasBelgranoBoedoCaballitoChacaritaCoghlanColegialesConstituciónFloresFlorestaLa BocaLa PaternalLiniersMataderosMonserratMonte CastroNueva PompeyaNúñezPalermoParque AvellanedaParque ChacabucoParque ChasParque PatriciosPuerto MaderoRecoletaRetiroSaavedraSan CristóbalSan NicolásSan TelmoVélez SarsfieldVersallesVilla CrespoVilla del ParqueVilla DevotoVilla General MitreVilla LuganoVilla LuroVilla OrtúzarVilla PueyrredónVilla RealVilla RiachueloVilla Santa RitaVilla SoldatiVilla Urquiza
El Noble es una cadena de casas de comida rápida, especializada en empanadas y pizzas.
Sucursales de El Noble en Buenos Aires
El Noble Village Caballito
El Noble Villa Urquiza
El Noble Villa del Parque
El Noble Villa Crespo
El Noble San Cristóbal
El Noble Plaza Las Heras
El Noble Paseo Alcorta
El Noble Parque Patricios
El Noble Palermo Viejo
El Noble Dot Baires Shopping
El Noble Carrefour San Lorenzo
El Noble Caballito Cinemark
El Noble Barrio Norte
El Noble Alto Palermo
El Noble Abasto Shopping
Rubros de El Noble en Buenos Aires
Delivery de Pizzas y Empanadas


langs: es es es es gl et es es es it de de es es pt es sv es en gl it en es es nb en pt it es es es es en es lt fr es it es es nl ca et es es es it de de es es pt es sv es en gl it en es es nb en pt it es es es es en es lt fr es it es es nl lt es es es es gl es es gl es es es en

text:
Galicia Archives - Viajando con Nael
Ruta en coche por Galicia (III), Fragas do Eume y La Coruña
Era nuestro cuarto día por tierras gallegas y nos tocaba hacer la tercera ruta en coche que teníamos preparada, lo que no sabíamos es que iba a ser la última, por desgracia. En la primera ruta en coche por Galicia,
Ruta en coche por Galicia (II): Pueblos congelados en el tiempo y cañón de Sil
Cuando compramos los billetes de avión para Santiago de Compostela y reservamos el hotel, inmediatamente me puse a buscar como un loco los lugares que no podían faltar en una visita a Galicia. Buscando y buscando di con el cañón
Ruta en coche por Galicia (I), las Rías Baixas
Galicia siempre estuvo entre mis lugares a visitar desde pequeño, así que en cuanto tuvimos la oportunidad pusimos rumbo al norte de España para conocerte esta preciosa tierra. Siempre que me preguntan por un viaje a Galicia digo que ir
Youtube Facebook Twitter Instagram
Aviso legal y política de privacidad
Sí, nuestra web también usa cookies ¿Las aceptas?.Si Más info


langs: es gl gl es es es es es es pt gl ca en gl es gl en gl en gl es gl fi gl en gl fi gl es gl es gl gl gl fi gl it gl es gl it gl es gl it gl es gl it gl es gl it gl es gl it gl es gl it gl es gl en gl en gl pt gl fi gl en gl de gl es gl es es

text:
Delsey Buenos Aires - Sucursales - BuscaBaires.com
Todos los barrios AgronomíaAlmagroBalvaneraBarracasBelgranoBoedoCaballitoChacaritaCoghlanColegialesConstituciónFloresFlorestaLa BocaLa PaternalLiniersMataderosMonserratMonte CastroNueva PompeyaNúñezPalermoParque AvellanedaParque ChacabucoParque ChasParque PatriciosPuerto MaderoRecoletaRetiroSaavedraSan CristóbalSan NicolásSan TelmoVélez SarsfieldVersallesVilla CrespoVilla del ParqueVilla DevotoVilla General MitreVilla LuganoVilla LuroVilla OrtúzarVilla PueyrredónVilla RealVilla RiachueloVilla Santa RitaVilla SoldatiVilla Urquiza
Delsey es una marca de valijas.
Sucursales de Delsey en Buenos Aires
Delsey El Solar de la Abadía
Delsey Aeroparque Jorge Newbery
Rubros de Delsey en Buenos Aires


langs: es en es en ceb es en en es en gl es gl es es en es es es es es gl es es es es es es es es es es es es es gl es es gl es gl en es es es es en gl gl en es es es es es es en en en

text:
Nacido en Ferrol en 1962 soy licenciado en Geografía e Historia por la Universidad de Santiago con las especialidades de Historia del Arte Antiguo y Medieval y de Museología. Profesor Agregado de Bachillerato desde 1987, he desarrollado la docencia en diversos Institutos de Enseñanza Secundaria de Galicia y en la actualidad soy profesor del Centro de Educación para Adultos de Pontevedra. Me doctoré cum laude en 2002 con una tesis interdisciplinar en la que analizaba las relaciones entre el teatro y las artes plásticas en la Edad Media peninsular (Drama e iconografía en el arte medieval peninsular (siglos XI-XV), y desde entonces he orientado mi labor investigadora no sólo hacia el terreno del arte si no también hacia el teatro y los espectáculos. Los frutos de ese trabajo pueden verse en los siguientes libros y artículos:
-Parvulus puer in annuntiatione virginis : El motivo del Niño en la Anunciación, UNED, Madrid, 1995.
- Drama e iconografía en el arte medieval peninsular (siglos XI-XV). Tesis doctoral dirigida por D. Víctor Nieto Alcaide, UNED, Madrid, leída 18 octubre 2002.
- Conventos y monasterios de Galicia, NigraTrea, Vigo, 1999 (Libro en colaboración con Carlos Sastre Vázquez). I.S.B.N.: 84-95364-00-X. (cap. I: el monacato gallego)
- O Mosteiro de San Salvador de Budiño e a 'Terra de Toroño', Instituto de Estudios Vigueses, Vigo, 2011, ISBN: 84-89599-47-5.
- Tutivillus. El demonio de las erratas, Turpin Editores, colección en 8vo, nº. 11, Madrid, 2015. (Introducción)
- "La iglesia de Santa Mariña Dozo", En: Pontenova, revista de la Diputación de Pontevedra, nº 0 (1993), pp. 53-66. I.S.S.N.: 1133-7206
- "Parvulus puer in annuntiatione virginis. Los relieves de Santa Mariña Dozo", En: Archivo Español de Arte, CSIC, Madrid, nº 266 (1994), pp. 173-176. I.S.S.N.: 0004-0428.
- "Parvulus puer in annuntiatione virginis. Un estudio sobre la iconografía de la Encarnación", En: Espacio, Tiempo y Forma, UNED, Madrid, Serie VII, nº 9 (1996), pp. 11-51. I.S.S.N.: 1130-4715 Página Web con Base de Datos
- “Introducción. Panorama general de la arquitectura gallega”, En: Enciclopedia de los Monumentos de España. Vol 1. Galicia, Ediciones SOSA, Vigo, 1998, pp. 4-20. I.S.B.N.: 84-605-8159-4.
-  “Drama e iconografía na Idade Media: Aspectos teóricos e algúns casos galegos”, En: Anuario de Estudios Teatrais, (2002), pp. 9-44. I.S.S.N.: 1579-3753
- “La fiesta del Corpus en Vigo en los siglos XVI y XVII”, En: Anuario de Estudios Vigueses, nº 10 (2004), pp. 119-129. I.S.S.N.: 1135-1810
- "La vidriera de Santiago Peregrino procedente del Hospital Real de Santiago. ¿Sixto de Frisia o Diego de Santillana?", En: Anuario Brigantino, nº 28 (2005), pp. 351-362. I.S.S.N.: 1130-7625
- “Antigüedad y origen del Corpus en Galicia”, En: CIAG.doc, Revista del Círculo Internacional de Amigos de los Gigantes, Vallgorguina (Barcelona), año 4, nº 13, diciembre (2006), pp. 7-11.
- “La Coca o Tarasca en Galicia”, En: CIAG.doc, Revista del Círculo Internacional de Amigos de los Gigantes,  Vallgorguina (Barcelona), año 5, nº 14, marzo (2007), pp. 12-17.
-  "Máscaras, gigantes y cabezudos en el Corpus gallego", En: CIAG.doc, Revista del Círculo Internacional de Amigos de los Gigantes,  Vallgorguina (Barcelona), año 5, nº 15, agosto (2007), pp. 4-9.
- “El teatro de los Jesuitas en Galicia en los siglos XVI y XVII”, En: TeatrEsco. Revista del Antiguo Teatro Escolar Hispánico, Universidad de Valencia, nº 2 (2007). ISSN: 1699-6801
-  “La ‘Egloga de Virgine Deipara’ y el teatro de los jesuitas en Galicia en la Edad Moderna”, En: Anuario del Instituto Ignacio de Loyola, Universidad de Deusto, San Sebastián, nº 14 (2007), pp. 247-286. ISSN: 1135-8513.
- “66 fichas de teatro escolar en Galicia”, En: ALONSO ASENJO, Julio, TeatrEsco, Base de datos del Antiguo Teatro Escolar Hispánico (CATEH), Universidad de Valencia, Valencia, 2007. ISSN: 1699-6801, accesible en Parnaseo: en el cuadro Buscar en todos los campos introducir "ficha elaborada por GONZALEZ MONTAÑES".
-  “Gigantes de Galicia - A Pobra do Caramiñal (A Coruña)”, En: CIAG.doc, Revista del Círculo Internacional de Amigos de los Gigantes, Vallgorguina (Barcelona), año 6, nº 19, (junio 2008), pp. 19-20.
- “El teatro en la Universidad de Santiago de Compostela durante la Edad Moderna y Loa al Espíritu Santo”, En: TeatrEsco. Revista del Antiguo Teatro Escolar Hispánico, Universidad de Valencia, nº 3 (2008). ISSN: 1699-6801
- "El Entremés de los pastores de la Egloga de Virgine Deipara, pieza de teatro jesuítico representada en el Colegio de Monterrei (Ourense) el 8 de diciembre de 1581. Edición y estudio”, En: TeatrEsco. Revista del Antiguo Teatro Escolar Hispánico, Universidad de Valencia, nº 3 (2008). ISSN: 1699-6801
- “Fiestas en Santiago de Compostela por la consagración del templo de la Compañía de Jesús y el segundo aniversario de la canonización de San Francisco de Borja (17-24 de abril de 1673)”, En: Anuario del Instituto Ignacio de Loyola, Universidad de Deusto, San Sebastián, nº 15 (2008), pp. 123-136
- “Gigantes de Galicia - Viduedo (San Cristobo de Cea - Ourense)”, En: CIAG.doc, Revista del Círculo Internacional de Amigos de los Gigantes, Vallgorguina (Barcelona), año 6, nº 21, (diciembre 2008), pp. 9-10.
-  “El tímpano de San Justo de Segovia y la ‘Visitatio Sepulchri’”, En: Románico. Revista de Amigos del Románico, nº 9, dic. (2009), pp. 10-18
- "El Panteón de los Valladares en la iglesia de San Benito de Fefiñanes (Cambados). Nueva filiación estilística y cronología de los yacentes", En: Pontevedra. Revista de estudios provinciais, nº 24, (2014), pp. 77-90 ISSN: 0211-5530.
- "El Entremés del portugués, pieza teatral jesuítica en gallego del siglo XVIII. Noticia del manuscrito, edición y estudio", En: Taller de TeatrEsco, Parnaseo-Universidad de Valencia, Valencia, (2016)
-  “O galego no teatro dos xesuítas en Galicia (1572-1729)”, En: «Calen barbas, falen cartas. A escrita en galego na Idade Moderna», Simposio ILG, Santiago 20-22 de novembro 2017, Universidade de Santiago-ILG, Santiago de Compostela, 2018 [En edición].
- “Prodesse et delectare: Entretenimiento, pedagogía, moral y propaganda en el teatro de los Colegios de los jesuitas en Galicia”, En: A Compañía de Xesús en Galicia: Historia, Arte e Cultura (Congreso: Santiago de Compostela, 8-10 de marzo – 2018, Rivo Vázquez, María & Carnicero Méndez-Aguirre, Justo, dir.), Santiago de Compostela, 2018.
-  “O Entremés gallego de Salvador Francisco Roel”, En: A Trabe de ouro: publicación galega de pensamento crítico, nº 108 (2018), pp. 135-137.
-  Antonio Cortijo y Miguel Zugasti, Adiciones al corpus dramático español del siglo XVI. La “Comedia de la invención dela sortija”, partes I y II (Monforte de Lemos, 1594). Pamplona: Eunsa, 2016. 261 pp., En: RILCE. Revista semestral de la Facultad de Filosofía y Letras, Universidad de Navarra, Pamplona, vol. 33, nº 2 (2017), pp. 809-814.
-  Julio Alonso Asenjo, La Égloga de Virgine Deipara : Estudio y edición. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, 2018. 220 p.; 24 cm. (USC editora. Textos ; 2), En: A Trabe de ouro: publicación galega de pensamento crítico, nº 108 (2018), pp. 157-163 [en Gallego].
-  Julio Alonso Asenjo, La Égloga de Virgine Deipara : Estudio y edición. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, 2018. 220 p.; 24 cm. (USC editora. Textos ; 2), En:  RILCE. Revista semestral de la Facultad de Filosofía y Letras, Universidad de Navarra, Pamplona, (2019) [Castellano, en edición].
- “Ai meu Deus!, que por mor da Santa Coca perdín o demo da misa”. Prólogo al libro de Héctor M. Silveiro Fernández: Palillos de madeira : Os Xigantes de Vilafranca do Bierzo, Asociación Cultural Escola de Gaitas de Vilafranca, Vilafranca do Bierzo, 2010, pp. 9-11.
- El tema de la Anunciación en la obra de El Greco. Estudio iconográfico. 1994 (programa doctorado UNED, Madrid).
- Ambrosio de Morales y la Mezquita de Córdoba. La visión y apreciación del arte islámico de un humanista del siglo XVI. 1994 (programa de doctorado UNED, Madrid).
- La imaginería animal en el arte islámico. 1995 (programa doctorado UNED, Madrid).
- La 'Farsa llamada Danza de la Muerte' de Juan de Pedraza (1511). 1995 (programa de doctorado UNED, Madrid).
- La recepción y valoración de la obra de El Greco : Público y crítica. 1995 (programa doctorado UNED, Madrid).


langs: en gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl gl gl es en gl es it gl fr gl en gl es en es gl gl fr es

text:
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
ANÓNIMO (¿Compañía de Alonso CABALLERO?)
Santiago de Compostela, CO
Comedia representada en la iglesia del convento benedictino de San Payo [=Pelayo] de Antealtares de Santiago de Compostela.
Teatro ciudadano , Teatro benedictino , Compañía profesional
© Julio González Montañés.


langs: en gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl en en en en es gl es it gl de gl en gl es en pt gl gl fr es

text:
Farsa Officium Misse Sancti Iacobi [=Misa farcida de Santiago] - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
Farsa Officium Misse Sancti Iacobi [=Misa farcida de Santiago]
Farsa Officium Misse Sancti Iacobi [=Misa farcida de Santiago]
Fulberto de CHARTRES (atrib.)
Santiago de Compostela, CO
Misa con rasgos parateatrales atribuida a Fulberto de Chartres (ca. 960-1028), incluida en el ’Códice Calixtino’ de la Catedral de Santiago. Se cantaba/representaba en las fiestas del Apóstol.
Drama litúrgico , Teatro hagiográfico
© Julio González Montañés.


langs: es gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl es es es en gl es it gl de gl gl gl es en es gl gl fr es

text:
Historia de San Eustaquio - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
Historia de San Eustaquio
Historia de San Eustaquio
Juan FELÍPEZ, pintor vecino de Santiago
Santiago de Compostela, CO
1583, 12 de abril
Representantes: probablemente aficionados en la fiesta de Pascua de Resurrección que mantenía en Compostela la Cofradía de la Quinta Angustia.
Teatro ciudadano , Teatro hagiográfico , Vecinos de la villa
© Julio González Montañés.


langs: en gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl ceb ceb es en es gl es it gl fr gl ca gl es en es gl gl fr es

text:
Dialogus miscelaneus - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
Alonso PÉREZ de LARA
Santiago de Compostela, CO
Personajes: Apóstol Santiago, España, Peregrino, Gallego. No hay pruebas de que la obra se haya representado.
© Julio González Montañés.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl en gl fi en gl en gl gl it gl de gl gl gl gl gl gl gl gl en gl fr gl en gl en en gl gl gl gl gl gl fr en en es eu gl de es en pt gl en en zh sl en gl en gl en en en en az en en en en en gl en fr en eu en gl en it en gl en en en en en en en en fr gl gl gl gl gl fa en de ru ca en en en de ru en tr en fr en eu de en gl en en en en en fr en en en en en br en en en en en gl en en en en en it en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en zh ca de ru en en gl en en fr en fr en nl en fr en pl en nl en ru en fr en nl en en en fr en en en ja en fr en de en fr en es en nb en fr en de en en en en en sv en de en de en fr en en en fr en it en fr en de en en en gl gl gl gl gl en fr de es en en oc fr oc vi en fr fr oc en en ca fr ja uk en fr oc ca fa en oc de ca fa en fr de en en en fr oc en bn en zh fr en tg en fr fr pt de en fr la de en en fr oc es en en oc oc fr vi en fr de oc tg en da ca fr en en fr fr oc vi en oc nb de en en de fr de en en fr oc fr my en oc fr gl tg en fr en en fa en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nb da ja en en en eu de en en gl en en en nb hy de en pl gl gl gl gl en oc sv en en fr ja en nb en en de hy fr ca en de sv en de en fr eu vi pl fr en vi en gl en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv gl gl gl gl en fr da en fr oc ru fa fr oc en tg nl ca fr en fr fr en en pl fr fr en nl fr en en ru fr ca tg fr fr fr arz nl oc ru en en oc ca de fr fr pl vi en gl gl gl gl en la de cs ja fr fr de fr de ur cy de oc en en fr oc oc cy es oc id en nb fr de fa fr ca gl en de fr sv en en fr de ru en oc ca vi sv oc fr tg en gl en en gl gl gl gl en en en de de en en gl de ru en en jbo ca en fa en fr de fi tg en gl fr oc en en en oc da en en en fr fr sd en ro fr fr en en en oc oc en en en fr fr ceb en gl ca en my en en gl en gl gl new en new en gl gl gl gl en en gl de fr en en en en it oc oc fa en en en en oc oc fa en pt en gl oc oc en en en en en oc oc tg en en en en ca ca sd en en en en fr de fa en en en fr oc oc ilo en en en gl oc oc jbo en en en gl ca ca fa en gl en en it es en en en gl en es gl gl gl gl gl eu de en en en gl en gl gl gl en ca fi en fr fr mk en fr en fr fr en oc fr sv nb de en fr fr gl fr eu en gl en gl gl gl gl gl ru en fr de en de ru en de de de fr it en ca de ilo eu en en ja de en de de en ru de fa fr gl de sl de fr en en ca fr vi de de en fr fr ta de fr en fr de en fr ru en oc fr tg de pl en de eu fa de br en it eu fa de sv en en de fa de en en fr de jbo de el en sv de fa de en en en de jbo de en en en de fa de en gl en gl gl gl gl gl en ru it jbo en fr es oc ta fr de en oc ceb en fr en hbs_lat gl en sv en fr jbo en en es fr fa de ja es da jbo de de gl fr jbo en sv en fr jbo fr en en de cy fr fr gl en jbo en de en en gl en en gl gl gl gl vi de en gl en en gl pt gl gl en it pl fr gl fr de de en it oc de en it en eu en gl en el gl gl gl gl pt zh fr fr de gl en en en en gl en fr fr en fr pt en fr fr en fr oc en fr fr en fr oc en fr fr en fr fr en fr fr en it nl gl oc oc ca ru en fr gl sv de sv de en gl gl en gl gl gl en pt en pt gl gl gl da en oc vi dv fr en oc de cy fr en fr fr fa fr en fr fr jbo ru en sv eu jbo de en en de gl gl es

text:
Estatísticas de cdbmassanassa.es (2019-03) - main
Unha nova visita defínese por cada novo visitante entrante (accedendo a unha páxina) que non estivera conectado ó sitio durante os últimos 60 mins..
Número de máquinas cliente (enderezos IP) que viñeron a visitar o sitio (e que miraron polo menos unha páxina).
Este dato refire o número de diferentes persoas físicas que accederan o sitio.
Número de veces que unha páxina deste sitio é vista (Suma de tódolos visitantes para tódalas visitas).
Esta dato difire de "accesos" en que somente conta páxinas HTML e non imaxes e outros ficheiros.
Número de veces que unha páxina, imaxe ou ficheiro do sitio e vista ou descargada por alguén.
Este dato provese como referencia somente, dado que o número de "páxinas" vistas é a miudo preferido para propósitos de mercadotecnia.
Este dato refírese á cantidade de datos descargados de tódalas páxinas, imaxes e ficheiros no sitio.
As unidades están en KB, MB ou GB (Kilooctetos, Megaoctetos ou Gigaoctetos)
Dinastats recoñece cada acceso ó sitio feito despois dunha procura dende os 226 Procuradores e Directorios mais populares da Interrede (como Yahoo, Altavista, Lycos, Google, Voila, etc...).
Lista de tódalas páxinas externas que foron usadas para enlazar (e entrar) ó sitio (Somente as 10 páxinas externas máis frecuentemente usadas son amosadas). Os enlaces usados polos resultados dos procuradores son excluídos aquí porque xa foron incluídos na liña anterior desta táboa.
Esta táboa amosa a lista de mais frecuentes palabras ou frases clave usadas para atopa-lo sitio dende Procuradores e Directorios da Interrede. (Palabras clave dos 226 Procuradores e Directorios mais populares son recoñecidas por Dinastats, como Yahoo, Altavista, Lycos, Google, Voila, etc...).
Decátese de que o número total de procuras por palabras clave pode ser maior co número total de procuras por frases clave (número real de procuras) porque cando dúas palabras clave sexan usadas na mesma procura, a procura e contada dúas veces por palabras clave (unha vez por cada palabra).
Dinastats é capaz de recoñecer ata 0 robots.
Tódalas estadísticas feitas en relación ó tempo están baseadas na hora do servidor.
Aquí, os datos expostos son valores medios (calculados a partir de tódolos datos entre a primeira e última visita no rango analizado)
Aquí, os datos expostos son sumas acumulativas (calculados a partir de tódolos datos entre a primeira e última visita en un rango analizado)
Algunhas Duracións de visitas son 'descoñecidas' porque non sempre poden ser calculadas. As principais razóns disto son:
- A visita non rematara cando a 'actualización' ocurríu.
- A visita escomenzóu na derradeira hora (despois das 23:00) do derradeiro día dun mes (Unha razón técnica evita que Dinastats calcule a duración de tales sesións)
Os Gusanos son ordenadores automáticos visitantes que son de feito servidores externos, infectados por un virus, que intentan realizar accesos particulares no servidor para infectalo. Na maioría dos casos, ditos gusanos explotan algúns erros de servidores sen actualizar ou comerciais. Se o sistema non é o obxectivo sensible do gusano, pódese sinxelamente ignorar estes accesos.
Hai moi poucos 'gusanos de servidor' no mundo pero están moi activos ás veces. Dinastats é capaz de recoñecer 0 sinaturas de gusanos coñecidos (nimda, code red, ...).
A petición foi comprendida polo servidor pero se procesará máis tarde.
O servidor procesóu a petición pero non hai documento para enviar.
O documento pedido foi reubicado e está agora noutro enderezo amosado na resposta.
Error de sintaxe, o servidor non comprendéu a petición.
Intentos de acceder un URL onde un par identificador/contrasinal foi requirido.
Un número alto neste apartado podería significar que alguén (como un intruso) está intentando romper ou introducirse no sitio (esperando entrar nunha área segura probando diferentes pares identificador/contrasinal, por exemplo).
Intentos de acceder a un URL non configurado para ser accesible, nin siquera con un par identificador/contrasinal (por exemplo, un URL nun directorio non definido como "navegable").
Intentos de acceder un URL non existente. Este erro a miúdo significa que hai un enlace inválido nalgures no sitio ou que un visitante escribíu mal un certo URL
O servidor tardóu demasiado tempo para responder unha petición. Este erro frecuentemente implica ben un lento guión (script) CGI que o servidor foi requirido para matar ou ben un servidor web extremadamente conxestionado.
Erro interno. Este erro é a miúdo causado por un programa CGI que finalizóu anormalmente (volcado de núcleo, por exemplo).
Código retornado por un servidor HTTP que funciona como atallo ou pasarela cando un servidor real destinatario non responde axeitadamente á petición do cliente
Erro interno do servidor.
A pasarela non responde.
Versión de HTTP non soportada.
21 Mar 2019 - 03:00
Xan Feb Mar Abr Mai Xuñ Xul Ago Set Out Nov Dec - Ano - 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Historial mensual   Días do mes   Días da semana   Horas
Países   Lista completa   Cities   Máquinas   Lista completa   última visita   Enderezo IP non resolto   Usuarios Autentificados   Lista completa   última visita
Duración das visitas   Tipo de ficheiros   Vistas   Lista completa   Entrada   Saída   Sistemas Operativos   Versións   Descoñecido   Navegadores   Versións   Descoñecido
Orixe   Procuradores referentes   Sitios referentes   Procura   Palabras clave de procura
Códigos de status HTTP   Páxinas non atopadas
01 Mar 2019 - 00:00
21 Mar 2019 - 02:57
Tráfico non visto *
* O tráfico non visto é tráfico xerado por robots, gusanos ou respostas con códigos especiais de estado de HTTP.
Países (Primeiros 10)   -   Lista completa
Máquinas (Primeiros 10)   -   Lista completa   -   última visita   -   Enderezo IP non resolto
Máquinas : 0 Coñecidos, 1566 Descoñecido (IP non resolto)
18 Mar 2019 - 22:16
21 Mar 2019 - 01:43
14 Mar 2019 - 15:03
17 Mar 2019 - 09:49
16 Mar 2019 - 07:57
16 Mar 2019 - 07:57
08 Mar 2019 - 17:36
10 Mar 2019 - 11:47
20 Mar 2019 - 19:14
15 Mar 2019 - 23:42
Usuarios Autentificados (Primeiros 10)   -   Lista completa   -   última visita
Usuarios Autentificados : 0
Outros identificadores (e/ou usuarios anónimos)
Número de visitas: 2794 - Media: 427 s
Cascading Style Sheet file
Dynamic PHP Script file
HTML or XML static page
Dynamic Perl Script file
TrueType scalable font file
HTML or XML static page
HTML or XML static page
Páxinas/URLs (Primeiros 10)   -   Lista completa   -   Entrada   -   Saída
Sistemas Operativos (Primeiros 10)   -   Lista completa/Versións   -   Descoñecido
Navegadores (Primeiros 10)   -   Lista completa/Versións   -   Descoñecido
Procedencia das conexións ó sitio
Enlaces dende procuradores de Internet - Lista completa
Enlaces dende páxinas externas (outros sitios web exceptuando procuradores) - Lista completa
Palabras clave de procura (Primeiros 10)
0 palabras clave distintas
Códigos de status HTTP
Códigos de status HTTP*
* Os códigos amosados aquí contan accesos ou tráfico "non visto" por visitantes, logo están aillados nesta táboa.
Dinastats Servicio de Regions - Basado en AWStats 6.9 (build 1.925)


langs: es gl es en en en ca hu es pt es es es gl en ca hu es pt en es en gl gl gl gl gl gl gl es es oc es es pt en es de es gl gl en id oc es es es gl es fr es es es gl es fr es es es ca es fr es es es gl es fr es gl pt en es fr es

text:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750 - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Investidura como caballero de Alfonso XI
Santiago de Compostela, CO
1332, 25 de julio
Ceremonia parateatral de investidura caballeresca ...
Pedro de VITORIA, catedrático, y los maestros y b...
Santiago de Compostela, CO
1508, 25 de julio
En castellano, con preludios en latín y griego. R...
1571, 25 de julio
Representadas con motivo de la fiesta del Apóstol...
Fray Francisco PÉREZ, franciscano
Santiago de Compostela, CO
1598, 25 de julio
Representada durante la festividad del Apóstol Sa...
Compañía de Francisco de PORRAS
Santiago de Compostela, CO
1612, 25 de julio
En castellano. Representantes: actores profesional...
Compañía de Pedro de LOAISA y Juan de VARGAS
Santiago de Compostela, CO
1615, 25 de julio
Representada durante la festividad del Apóstol.
1666 (ca.), 25 de julio
Danza de espadas, posible pervivencia de una antig...
Mostrando resultados por página
© Julio González Montañés.


langs: es gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl es es en en es gl fr it gl fr gl es gl es en es gl gl fr es

text:
Diálogo de la Concepción de Nuestra Señora - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
Diálogo de la Concepción de Nuestra Señora
Diálogo de la Concepción de Nuestra Señora
1578, 8 de diciembre
Se representó con motivo de la institución en el Colegio de la "Congregación mariana" el "día de Nuestra Señora de la Concepción" (8 de diciembre). En castellano y latín.
Teatro jesuítico , Estudiantes
© Julio González Montañés.


langs: es gl es en en en ca hu es pt es es es gl es gl es es es en gl fr it gl fr gl fr gl es en es gl gl fr es

text:
Auto del Prendimiento - Dataface Application
Buscar en todos los campos:
Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Texto total o parcialmente en gallego
Primer registro (por orden cronológico)
Último registro (por orden cronológico)
Encontrados 1 de 433 registros en la tabla Teatro en Galicia. Noticias de representaciones hasta 1750
Mostrado 1 de 1
Representado en la Plaza de la Herrería de Pontevedra el Jueves Santo, desde antes de 1647 y hasta 1701.
Representaciones de la Pasión , Vecinos de la villa
© Julio González Montañés.