langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es fr es pt es gl gl gl es es gl gl gl pt en fr en en en es gl en ca es es it fr pt pt gl fr de pt pt en ja pt gl pt fr es pt gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Cartas a Emilia Pardo Bazán (XIV), por Teresa Barro - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Falemos agora da língua da Galiza. No teu ensaio sobre se o galego era dialeto ou língua estan alguns dos elementos principais que haberia que analizar para enfocar ben o asunto. Nisto das línguas está moi enraizado o hábito patriarcal de interpretar tudo seguindo pautas de dominio e submisión e de superioridade e inferioridade. Como xa dixemos en cartas anteriores, nestas cousas das patrias funcionan as pautas patriarcais tanto ou mais ainda que nas familias.
O primeiro a ter en conta cando se analiza a cuestión da língua ou línguas da Galiza é que, cando a Galiza quedou formando parte da coroa de Castela e separada de Portugal, aquela língua galaico-portuguesa que antes se falaba e escrevía nunha grande parte da península ibérica seguiu sendo a língua falada e escrita de Portugal e perdeu forza, en cambio, na Galiza, onde foi substituída, pouco a pouco, por un castelán que adquiriu cada vez mais influéncia e prestixio na España iniciada polos reis católicos. Desde entón, durante case seiscentos anos, o galego foi perdendo recursos e importancia. Seguírono falando grande parte dos habitantes da Galiza, en distintos níveis, até seguramente metade do século XX, cando empezou a urbanización en masa da povoación e a entrada tambén masiva de meios de comunicación de forte impacto como a televisión. A partires do século XV o galego foi virando, mais cada vez, unha língua de falar na casa ou ¨da aldeia¨, reducida á intimidade e sen importancia oficial por non se considerar língua utilizável fora desa intimidade ou deses meios xulgados incultos. Co tempo pasou a ser a língua dos que non sabian falar, e mesmo os que a falaban nas aldeias non sabian o que era aquilo e chamábanlle ¨isto que falamos por aqui¨.
Tudo o que dis no teu ensaio Idioma o dialecto está atinado. Dis que o único en que se distingue en realidade un idioma dun dialeto vén sendo en que o idioma ten títulos nobiliarios e goza de estimación social, mentres que o dialeto non, e que, en definitiva, os considerados hoxe idiomas son dialetos do latin, e que o latin é
uno de los muchos dialectos hablados por las tribus arias moradoras del territorio latino. ¿Será más encumbrada la alcurnia del griego? Tampoco, ni la del sánscrito; pues ambos, como el latín, proceden de una lengua primitiva, de la cual desciende la numerosa y opulenta familia de los lenguajes indo-europeos. El gallego es una lengua antigua venida a menos; como el provenzal, madrugó en prestarse al cultivo y a las galas de la poesía lírica; como el provenzal -aunque con menos violencia- las vicisitudes políticas la hirieron en un momento crítico de su desarrollo, cuando cabalmente tomaba vuelo y prevalecía la destinada a ser lengua nacional española. En suma, el gallego es un romance, igual en su nacimiento a los otros en que el latín se descompuso, traído luego al estado de patué por el mutismo de la literatura y la fuerza de las circunstancias históricas, y renaciente en las letras desde la segunda mitad del siglo XIX.
Filológicamente, ningún romance procede de otro romance: todos ellos son corrupciones fonéticas y renovaciones dialectales del latín, quien a su vez lo es de su venerable lengua, madre común del griego, latín y sánscrito. Las unidades nacionales, al formarse, propenden a establecer la identidad de lengua, eligiendo entre sus dialectos.
Dialeto é, como ben dis, unha língua ¨venida a menos¨, que perdeu alcurnia social, e a língua galega virou dialeto porque non foi a língua escollida para a España dominada pola coroa de Castela. A descrición paréceme exacta, esteamos ou non contentos co que sucedeu. Teño que dicer, porén, falando disto dos dialetos, que, afeita como eu estaba a ver a pouca estimación en que se tiñan, e sabendo o trunfo que supuxo conseguir que o galego non fose considerado dialeto dentro da España, senon língua, surprendeume a forza que tiñan os dialetos na Alemaña e na Austria, por exemplo, e supoño que na Suiza tambén, e o feito de que alemáns e austriacos defendesen os seus dialetos e os cultivasen á par da língua ¨formal¨. O que me pareceu ver neses países foi que o dialeto tiña na prática tanta importancia como a língua nacional e que esa importancia non era só emocional e de sentimento, senón social tambén. Os dialetos alemáns e austriacos non son linguaxes de aldeáns, dos que non saben, como virou o galego co tempo, senón o que identifica aos habitantes dun lugar e os distingue dos de outros. Non sei ben como analizar este fenómeno e limítome a constatar a sua existencia, mas lévame a pensar que a chave do desprezo da língua galega non estivo tanto na clasificación de dialeto que se lle deu como na especie de apartheid que se criou entre duas castes, a do campo e a da cidade, e na relación con Portugal. A língua galega perdeu aceitación social nun grau imenso, e este é un feito que haberia que analizar. Paréceme que o desprezo ao galego non é de orixe lingüística nen filolóxica, senón social, emocional e político, e talvez resulte difícil de analizar mesmo porqué segue habendo esa falta de aceitación hoxe. Eu ouvin até o cansazo a teoría de que o catalán non se perdera, como se perdera o galego, porque na Cataluña habia unha clase meia que defendia a língua e na Galiza non. O parecido entre Cataluña e Galiza está en que nengunha delas é Castela, mas os dous países teñen unha historia mui diferente, e comparar o que sucedeu neles como se tivesen que ser iguais paréceme un erro fundamental. Hai até un sentimento de culpabilidade nos galegos, cando se comparan cos cataláns, por non teren sabido defender a língua como o fixeron eles. Ese sentimento de culpabilidade virou case unha obsesión que non deixa ver a realidade, pior ainda, porque se mestura con ese patriarcado que eu coido, Emilia, que é tan forte no noso país e que leva a ver á Galiza como a nai vítima e maltratada á que os bons fillos teñen que defender dos maus. Nese contexto, non ter sabido defender a língua é como ser ¨maus fillos¨, fillos ingratos que atraizoaron á Familia.
A forza que ten no mundo unha língua determinada nunha época concreta débese principalmente á utilidade e o prestixio que adquire nesa época desde o ponto de vista económico, intelectual e social. Eu coido que o forte patriarcado que impera na Galiza leva a unha visión fatalista e a crer que a língua dominante de hoxe será a que domine no futuro, sen entender que tudo muda co tempo. Nos meus tempos mozos o francés era a língua estranxeira de mais categoria e ¨utilidade¨ na España e a que se aprendia no ensino secundario. O alemán tiña prestixio científico e académico naqueles meus anos de xuventude, cando alguns viaxaban a Alemaña para se formaren nalgunhas materias consideradas sérias. Logo o inglés xa pasou a ser o idioma que habia que aprender porque ¨facia falta para tudo¨, e agora está empezando a selo o chinés. Esa preponderancia dunha língua sobre as demais vai case sempre unida á preponderancia política e económica dun país, ao ¨imperio¨ dun tipo ou de outro. O predominio do inglés que se ve hoxe é consecuencia do poderio dos Estados Unidos nestes momentos. Tampouco é que os países que teñen a hexemonia impoñan sempre a sua língua pola forza; o que sucede é que chega un momento en que tudo o que ten mais influencia se inicia na língua do país que vai na dianteira e se imita logo nas demais. Muito do atractivo que ten o hoxe o inglés, xa aparte dos aspectos mais utilitarios, vén da influéncia do cine, a música popular, as artes e as publicacións. Isto é importante telo en conta para non cair no vitimismo e non rematar na pura fantasia cando se queren defender as línguas que quedan atrás das predominantes en cada momento. Dado que a Galiza quedou formando parte da coroa de Castela e separada de Portugal, e que o castelán pasou a ser a língua predominante na España dominada pola coroa de Castela e a língua case única do imperio americano, foi un proceso lóxico que pouco a pouco esa língua castelá na que se producia tudo e se facia a vida social e intelectual mais interesante predominase sobre aquela outra língua, a galega, que quedara cada vez mais reducida a expresar a vida diaria dos que traballaban no campo, na pesca ou en oficios manuais, e incapaz de responder á vida intelectual, artística e económica da sociedade más culta e dinámica.
Ainda así, cómpre facer algunhas perguntas. Por que deixou de cultivarse o galego? Por que houbo ese rexeitamento intelectual e emocional que continúa hoxe, cando, a pesares de que se estuda no ensino oficial, hai muita xente nova que di que non quer falar galego porque non lle agrada e o encontra feio? Por que hai galegos que queren que se fale un galego que non teña nada que ver co portugués? E por que o portugués acorda mais rexeitamento e mais desprezo ainda que o galego?
Seguiremos con isto das línguas, Emilia.
(Galiza-Inglaterra) Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e na de Madrid, licenciándose nesta última en Pedagoxía en 1960. En 1962 casou con Fernando Pérez-Barreiro Nolla, co que en 1964 se traslada a Londres, onde traballou como tradutora, residindo desde 2008 en Lancaster (Inglaterra). Membro fundadora do Grupo de Traballo Galego de Londres, ten colaborado con distintas publicacións galegas, como Grial, A Nosa Terra e Sermos Galiza, así como nos programas de radio da BBC. En 1980 obtivo o certificado da Faculty of the Astrological Studies de Londres. Obra: Ensaio: Cartas a Rosalía, 1981, Edicións do Castro; Introducción á Astroloxía, 1983, Xerais; Dentro e fóra, 2002. Traducións: Contos de Andersen, 1983, Edicións do Castro; Alicia no país das marabillas, de Lewis Carroll, xunto con Fernando Pérez-Barreiro, Xerais; Alicia do outro lado do espello, Xerais; Fábulas de Esopo, 1997, Laiovento.
You might also like
* Crónicas Eduardo Ribas Fernandes Kerley Carvalhedo
“Piruá”, por Kerley Carvalhedo
* Crónicas Maurício Gomes
“Café amargo” por Maurício Gomes
“Eu, o troféu e a solidão”, por Kerley Carvalhedo
“Fazer rede” por Fausta Cardoso Pereira
Posted On 27 Setembro, 2018 Fausta Cardoso Pereira 0
Abrir a porta e respirar o entusiasmo do novo. Olhar em frente e não saber por onde começar. Encantar-me com …
Freedonia: un concerto en Nova York?
Posted On 17 Julho, 2018 Estela Pan Vázquez 0
Perante a Praia de Riazor –pois os ventanais deixaban ver a paisaxe a mediodía– emprázase a banda Freedonia ás 12:30 …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


document_lang: gl

langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es fr pt pt es gl gl gl gl gl gl gl gl pt en fr en en en es gl en ca es es it fr pt pt gl fr de pt pt en ja pt gl pt fr es pt gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Cartas a Emilia Pardo Bazán (X), por Teresa Barro - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Suspeito ou intúo que ti, que fuches feminista na práctica ainda que talvez non o foses na teoria, pensarias que o patriarcado estaba ben e que asi tiña que ser. Pensarias seguramente que o problema da desigualdade de direitos entre varón e muller se solucionaría con mulleres que fosen capaces de facer o que facian os homes. Eu coido que, mentras exista o patriarcado, as mulleres estarán inferiorizadas dun xeito ou doutro e que o sistema as diminuirá e as reducirá ao papel que lles ten asignado por muito que demostren que son tan capaces como os homes.
Para ver como funciona o patriarcado o mellor é ver como funciona a familia patriarcal, pois que ese é o modelo básico que se reproduce logo en todas as capas da sociedade. A estrutura da familia patriarcal é por esencia xerárquica e baséase no principio inamovível de que o verdadeiramente importante, o tronco do que depende tudo o demais, é a familia como conxunto e entidade, non os seus integrantes. O tronco terá pólas e follas, mas son accesorios, complementos, elementos secundarios. Falábamos de que á patria se lle outorga santidade e de que, mesmo porque é santa sempre, merece amor, fidelidade, entrega e agradecimento eterno, e ten direito a exixir sacrificios e incluso vidas. Iso é unha imitación exacta do que sucede coa entidade Familia, que tambén é santa e portanto hai que sacrificar tudo por ela. Os integrantes da Familia non deberán desapegarse do tronco nen aspirar á independencia. No patriarcado a dependéncia é santa e a independéncia é traizón e unha infración intolerável.
O patriarcado foi o instrumento perfeito para estabelecer mandos e xerarquias inamovíveis e desigualdades natas e indiscutíveis. E desigualdade, xerarquia e superioridade e inferioridade intrínsecas e indiscutíveis son o que a familia patriarcal estabelece e propaga. Desde o momento mesmo en que vimos ao mundo quedamos inseridos para sempre na categoría superior ou inferior, segundo teñamos nascido varón ou muller. Quen nasce varón pertence ás ramas principais do tronco familiar, as únicas capaces de propagar a familia como tal, porque no patriarcado esa tarefa correspóndelle ao varón. O varón ten o deber de dar continuidade á familia mediante a transmisión do apelido paterno aos fillos. Iso no mínimo, pois esa liña masculina queda mais fortalecida ainda cando hai proxenitura masculina nas herdades económicas e sociais. A transmisión do apelido do pai aos fillos é un dos pilares do patriarcado. Por muitos avances que as mulleres fagan no terreo da igualdade cos homes, non lles será fácil vencer a desigualdade fundamental que ven de que o transmisor do vínculo familiar, o continuador da familia, sexa o varón e non a muller. E non deixa de ser estraño, Emilia, que nen no feminismo dos teus tempos nen no dos meus se plantexase este tema.
O de que se festexase e preferise sempre o nascimento dun varón ao dunha muller foi porque no patriarcado o varón ten un papel principal na familia e portanto na sociedade, mentres que a muller ten un papel secundario, de axuda á tarefa do varón, e unha desas axudas é a de darlle fillos varóns que podan continuar a liña masculina de mando e poder. Ainda que a transmisión do vínculo familiar se fai principalmente coa transferencia do apelido paterno, en muitos casos é o varón, por exemplo, o que ten que velar polas almas dos antepasados con rituais que só pode facer ele, e iso xa é abondo para que nas culturas onde o culto aos antepasados é forte, o varón sexa muito mais importante para a Familia que a muller.
Unha das grandes perversidades do patriarcado foi a de que, a pesares de ser a muller a principal criadora dos fillos, non se considerase a principal continuadora da familia. O lóxico e natural sería que a muller fose a principal continuadora da familia e que os fillos levasen o apelido da nai, dado que ela ten un papel muito mais importante na criación deles que o pai, ou que polo menos levasen o apelido dela de cativos e logo escollesen o que preferisen ao chegaren á idade adulta. As mulleres foron escravizadas, aprisionadas, despoxadas das liberdades mais básicas, tratadas pola lei como menores de idade, mutiladas, asasinadas, apedradas, queimadas, enterradas vivas, humilladas e desprezadas por medo a que tivesen fillos de outros varóns que non fosen os continuadores da Familia á que pertencian. Se fosen as mulleres as continuadoras da familia e non os varóns, nada diso teria sentido e todos eses abusos e crueldades non farian falta.
O do papel secundario da muller foi algo que asentaron, remacharon e difundiron todos os que manexaron as relixións, cando menos as mais coñecidas. Repito, Emilia, que non sei se o patriarcado se implantou no mundo grazas ás relixións ou se quedou incrustado nas relixións porque xa estaba implantado. Do que non hai dúvida é de que o apoio foi mutuo. Para falar da relixión que mellor coñezo, que é a xudaico-cristiá, a interpretación que as autoridades eclesiásticas fixeron da Bíblia para defender o patriarcado non se ten de pé. As igrexas cristiás sostiveron sempre que o Deus bíblico, pintado por elas como o típico patriarca, varón, vello e autoritario, implantara o patriarcado no mundo, cando o que se ve no relato da Bíblia que usaron para o adoutrinamento que fixeron é que ese Deus profetizou o patriarcado entre as desgrazas que afectarian aos humanos. E a interpretación que se fixo dos relatos bíblicos para adentrar a ideia de que Deus fixera á muller inferior ao varón e subordinada a ele baséase nun razoamento disparatado que non resiste a análise.
O de que se dé a preferencia ao varón non é o fundamental do patriarcado. Malia ser difícil de imaxinar, poderia ter sido ao revés, que se lle dese preferencia á muller, e o sistema teria funcionado. O fundamental é o enraizamento do principio da desigualdade e xerarquia, e para o sistema é esencial que sexan natas, conxénitas, e que non se podan mudar.
As ideias deterministas son unha das bases do sistema. A crenza de que tudo o que acontece no mundo está predeterminado polos deuses e que o ser humano non ten liberdade para rexer o seu destino foi inculcada polas xerarquias de todas as relixións. Esas ideias deterministas e fatalistas están mui vivas en todas as sociedades e sen dúvida nas de tradición católica, nas que sempre ¨será o que Deus queira¨ e tudo o que sucede é porque o patriarca que está nos ceus así o ordena. A ese Pai-Patriarca divino atribúeselle mando absoluto sobre os seres humanos, os seus ¨fillos¨, aos que pon a prova todo o tempo enviándolles desgrazas e calamidades para que merezan seu amor e demostren piedade filial aceitando o que o Pai faga e sen cuestionar a sua actuación nen pedirlle responsabilidade. Criouse así o modelo divino de familia autoritaria, controladora e ditatorial, e ese é o modelo que segue a familia patriarcal e o que se repite logo en todas as estruturas da sociedade.
(Galiza-Inglaterra) Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e na de Madrid, licenciándose nesta última en Pedagoxía en 1960. En 1962 casou con Fernando Pérez-Barreiro Nolla, co que en 1964 se traslada a Londres, onde traballou como tradutora, residindo desde 2008 en Lancaster (Inglaterra). Membro fundadora do Grupo de Traballo Galego de Londres, ten colaborado con distintas publicacións galegas, como Grial, A Nosa Terra e Sermos Galiza, así como nos programas de radio da BBC. En 1980 obtivo o certificado da Faculty of the Astrological Studies de Londres. Obra: Ensaio: Cartas a Rosalía, 1981, Edicións do Castro; Introducción á Astroloxía, 1983, Xerais; Dentro e fóra, 2002. Traducións: Contos de Andersen, 1983, Edicións do Castro; Alicia no país das marabillas, de Lewis Carroll, xunto con Fernando Pérez-Barreiro, Xerais; Alicia do outro lado do espello, Xerais; Fábulas de Esopo, 1997, Laiovento.
You might also like
* Crónicas Eduardo Ribas Fernandes Kerley Carvalhedo
“Piruá”, por Kerley Carvalhedo
* Crónicas Maurício Gomes
“Café amargo” por Maurício Gomes
“Eu, o troféu e a solidão”, por Kerley Carvalhedo
“Fazer rede” por Fausta Cardoso Pereira
Posted On 27 Setembro, 2018 Fausta Cardoso Pereira 0
Abrir a porta e respirar o entusiasmo do novo. Olhar em frente e não saber por onde começar. Encantar-me com …
Freedonia: un concerto en Nova York?
Posted On 17 Julho, 2018 Estela Pan Vázquez 0
Perante a Praia de Riazor –pois os ventanais deixaban ver a paisaxe a mediodía– emprázase a banda Freedonia ás 12:30 …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt fr gl en gl gl gl gl gl en fr en en en en gl en oc pt gl pt fr gl gl pt fr pt pt pt en ca es pt pt zh gl en gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Cerco literario para ovellas lectoras - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Alberte Momán Noval Crítica literária
Como adoita acontecer, as redes sociais, alén doutras consideracións, teñen a función de prender lumes pero, como se dos montes galegos se tratase, as consecuencias destes, lonxe de propoñer un debate frutífero, conseguen tan só unhas consecuencias devastadoras. Ao fío dunha entrevista realizada por César Lorenzo Gil a Rexina Vega e a polémica que esta suscitou nas redes sociais, coido que debo, ou mellor dito, non debo, pero sinto unha obriga que supera a miña vontade de dedicarme ao traballo, dar o meu punto de vista.
O debate sobre un posible sistema literario galego (‘nacional’ en oposición ao galego ‘internacional’ do que teimosamente nos afastamos), lémbrame ás miñas aulas de economía na facultade. Nelas falábase de que, na creación dos mercados, cumpría uniformar o máximo posible a demanda, creando estratos aos que poder dirixir a oferta de xeito individualizado. Neste sentido, os sistemas literarios foron fabricando os seus compartimentos estancos, aos que dirixir o seu público potencial. Deste xeito, creáronse etiquetas como a da literatura xuvenil ou aqueloutra para adultos. Como se pode apreciar, deixo de lado a literatura infantil que, por motivos que aluden á idade e aos primeiros estadios da alfabetización cómpre darlle un tratamento diferenciado. E ollo que non falo de madurez, posto que nada ten que ver co feito de ter as claves para interpretar un texto escrito. Na miña opinión, alén de que deba ou non ser considerado un xénero menor, a literatura xuvenil é unha argallada para convencer, xa non aos adolescentes, senón aos seus pais de que o que neste xénero se mostra é politicamente correcto, segundo o estrito réxime moral que debe imperar no seo dunha etapa vital non exenta de conflitos. Coido que o ensino medio, ou o ensino en xeral, está absolutamente condicionado coas máximas que definen o contrato social, así como a indolencia que debe marcar aos individuos que por el se rexen. Considerar os adolescentes incapacitados, forma parte xa da crenza absolutamente asumida no conxunto da sociedade. As lecturas que a esta parte do total van dirixidas, teñen que gardar un respecto absoluto a esa incapacidade. O problema non sería tan grave se houbese unha literatura para adultos que suplise esas carencias, en canto a alternativas á literatura xuvenil se refire. Vénseme á mente un adolescente, agachado na parte máis escura do seu cuarto, para poder ler con calma algún libro destinado para os adultos, como aconteceu, en tempos, con aqueles filmes catalogados con rombos. Pero iso non acontece, porque, basicamente, os adultos non len. Isto provoca unha seria descompensación en canto aos departamentos estancos que antes falabamos, no sentido de que o da literatura xuvenil, definida por un mercado que obriga a consumir, no mercado do propio ensino medio, correspóndese co principal sustento das principais casas editoriais, mentres que a literatura para adultos, ou cando menos a que se correspondería cun xénero ‘maior’, para continuar cunha terminoloxía que fai referencia á utilizada por Rexina Vega, debe saltar as normas do seu xénero, para introducirse no caixón que lle correspondería a aquel ‘menor’. Esta descompensación, crea un aumento da oferta nun xénero, en detrimento da literatura máis elaborada, ou de xénero ‘maior’. Isto leva a dúas situacións que conflúen. Por unha parte, os adolescentes, tratados eternamente como seres inferiores, non atopan na literatura unha vía de escape ás súas frustracións, propias da súa idade ou propias, sinxelamente, da psicopatía social instaurada. A consecuencia disto, as mozas e os mozos deixan de ler. Por outra banda, os adultos ven unha carencia case absoluta dunha literatura que colme as súas expectativas lectoras. Iso, sumado ao feito de que a vida frenética que estamos na obriga de levar, reste tempo ao lecer e faga que os adultos tampouco lean. Indo un pouco máis aló, quen ten, despois de todo o descrito, vontade de seguir lendo, debe acudir a outros sistemas literarios próximos, na procura da diversidade que aplaque as súas ansias, o que se traduce en ler en español ou na fala internacional do galego, o que, por outra banda, non é negativo, xa que, por unha parte, implica o coñecemento do noso propio idioma e pola outra, no caso do español, implica o coñecemento dunha outra lingua que debemos dominar, entre moitas outras, alén dos condicionantes xeopolíticos aos que esteamos suxeitos. O caso é que esa situación resta capacidade á literatura galega (‘nacional’) que fica, segundo se conclúe do que acabo de expoñer, desprestixiada. Chegados a este punto, poderiamos tratar o tema que liga o sistema literario ‘nacional’ con aquel internacional, ou da lusofonía. Mais, como adoito repetir, na Galiza a lusofonía aínda é unha lusoafonía, xa que os prexuízos galegos contra a vertente máis internacional son hostilmente manifestos, o que impide un normal fluxo ou intercambio dende o punto de vista da escrita a través dos dous muros de silencio, o físico, correspondente a unha fronteira institucional inventada, e o da fronteira mental que é, aínda se cabe, máis perigosa. Mais este é un eido no que eu tampouco me sinto cómodo, noutra ocasión explicarei o motivo, que pertence a un ámbito máis estritamente terapéutico. Pero, malia non dedicarme á copromancia, como o magnífico escritor brasileiro Rubem Fonseca, podo asegurar que o fin das hostilidades prexudicará amplamente á visión máis localista do idioma de noso. Asumindo a incongruencia do meu discurso entoo o preceptivo mea culpa.
Agora ben, volvendo ao de antes, coido que debo posicionarme sobre o que considero eu ‘menor’ ou ‘maior’ dentro da literatura. Para min non hai tal distinción de xéneros, a non ser a pretendida polos mercados. Coido que os nosos e as nosas adolescentes teñen capacidade para desprenderse do xugo das infantiladas, ou literaturas que se autoconstruíron menores, porque teñen capacidade para xerar discursos e opinións propias, sen necesidade de que lles veñan impostos corolarios moralizantes cun absurdo afán didáctico. Isto implica que toda a literatura debe manterse dentro dun rango académico e dar mostras dunha erudición exacerbada? Efectivamente non, a non ser que se desexe facer, alén dun exercicio de liberdade creativa, un exercicio de pedantería. A lectura debe responder, tamén, ao impulso do momento, polo que haberá ocasións para os clásicos da filosofía, e momentos máis propicios para lecturas destinadas ao simple divertimento, lonxe do canon do mercado.
Indo aínda un pouco máis aló, quen se escude neste réxime empresarial para xustificar a súa falta de capacidade literaria, construíndo o que se deron en chamar, aló onde os libros se venden por centos de miles, best-sellers, que vaia cambiando de país, ou que asuma finalmente os dous centos millóns de lectores e lectoras potenciais da vertente internacional da lingua, abrindo a súa cabeciña a un verdadeiro mercado ou sistema literario. O inglés tamén é unha opción neste caso, pero aínda máis complexa. Doutro xeito, que se contente con ofrecer ao mundo algo máis de mil exemplares e tentar vendérnolo como unha sucesiva reimpresión de miseria. Poñer cerco á creatividade non é facer literatura.
Por outra banda, aludindo tamén á devandita entrevista, eu non creo nos grandes proxectos editoriais. Nin sequera creo nos medianos proxectos editoriais, cando menos segundo están definidos na actualidade, porque redundan na ficción dun minúsculo sistema literario pechado en si mesmo. Pola contra, si creo nos pequenos proxectos literarios, amparados na nova facilidade para a impresión baixo demanda, ou similar, que lles permite chegar a pequenos e grandes públicos, indistintamente e segundo as necesidades de cada obra. Nun entorno globalizado, dende a diáspora máis local, até a vertente máis internacional de noso, aló onde se atope, xa hoxe e en calquera momento do día, pode acceder aos contidos que o sistema literario global efectivamente ofrece. Cómpre pensar en como adaptarse a esa nova situación e deixar de mirar para o embigo propio, cegado polo ego de autor ou autora, ou polas esixencias da micción do mercado galego (‘nacional’).
You might also like
Crónicas Tradução Xesús González Gómez
A guerra de España: escritores e escritura nos Estados Unidos, por Robert Sayre
O gato de Hilario
More from Alberte Momán Noval
Erótica, de Alberte Momán
Posted On 8 Dezembro, 2016 Alberte Momán Noval 0
Erótica (PDF), de Alberte Momán Naval, é mais uma obra anteriormente publicada na Arcosonline, um projeto digital de Victor Domingos.
O desexo, pintura e poesía (II)
Posted On 25 Abril, 2016 Francisco Souto 0
Estase a realizar unha exposición colectiva dos pintores Xulio Maside, Xoán Pardiñas e Fernando Riveiro (no Pazo da Cultura de …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt zh pt pt gl gl en en fr en en en es gl en oc ca pt pt oc pt fr gl fr gl gl gl en fr es en pt de pt pt pt en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
A Alicia galega no mundo - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
En 2010 comezou nos Estados Unidos un proxecto de facer unha especie de compendio de ¨Alicias¨en todas as linguas do mundo. A todos os tradutores se nos encarregou a tarefa de traducir de volta (back-translate) con exactitude ao inglés tres páxinas, as mesmas todos, e de escreber un pequeno ensaio en inglés sobre a tradución que fixéramos á nosa lingua. A idea de traducir de volta tiña sentido tratándose de Alicia, pois que, aparte da dificuldade que supuñan os innumerábeis xogos de palabras, etc., en moitos países e linguas nen sequer hai os animais que saen en Alicia, por exemplo. A tradución de volta empezou no Twinkle, twinkle, little star, e iso xa apresentou un problema cuase seguro para a maioría dos tradutores, porque non haberá moitos países que teñen unha canción tan coñecida polos cativos todos como esa para os de fala inglesa. De feito, Fernando e eu optamos por facer unha tradución mais literal do texto e non buscar unha canción galega. O proprio título do libro tamén variaría en moitos casos. Na tradución de volta do noso non queda como The Adventures of Alice in Wonderland senon como The Adventures of Alicia in the Country of Marvels.
O proxecto estaba pensado para culminar este ano, o 2015. Acaba de publicarse a obra, de 1.000 páxina, en tres volumes (Alice in a World of Wonderlands, Oak Knoll Press: 2015), e estes días inaugurouse unha exposición, co mesmo título do libro, en The Grolier Club (Nova Iorque) que estará aberta até o 21 de novembro. Xunto fotos da exposición e o meu ensaio sobre a Alicia galega, que disponibilizo agora para os leitores de Palavra comum.
Ler My Story of the Galician Alice, by Teresa Barro.
(Galiza-Inglaterra) Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e na de Madrid, licenciándose nesta última en Pedagoxía en 1960. En 1962 casou con Fernando Pérez-Barreiro Nolla, co que en 1964 se traslada a Londres, onde traballou como tradutora, residindo desde 2008 en Lancaster (Inglaterra). Membro fundadora do Grupo de Traballo Galego de Londres, ten colaborado con distintas publicacións galegas, como Grial, A Nosa Terra e Sermos Galiza, así como nos programas de radio da BBC. En 1980 obtivo o certificado da Faculty of the Astrological Studies de Londres. Obra: Ensaio: Cartas a Rosalía, 1981, Edicións do Castro; Introducción á Astroloxía, 1983, Xerais; Dentro e fóra, 2002. Traducións: Contos de Andersen, 1983, Edicións do Castro; Alicia no país das marabillas, de Lewis Carroll, xunto con Fernando Pérez-Barreiro, Xerais; Alicia do outro lado do espello, Xerais; Fábulas de Esopo, 1997, Laiovento.
Fotografia Tiago Alves Costa
As ilhas que nos habitam (e uma quase crónica da Ilha de São Simão)
O Somarinjo, primeiro capítulo de Non hai outro camiño, de Isaac Xubín
“Formigas e mandragóras” por Maurício Gomes
Posted On 14 Fevereiro, 2019 Mauricio Gomes 0
Elas começaram a explorar o corpo estranho, entravam pelos buracos labaredas da languidez daquela inexistência. Lá se encontrava, como uma …
O Certame de Narrações Breves Manuel Murguia acrescenta o seu valor em 2019
Posted On 27 Janeiro, 2019 Palavra Comum 0
O Certame de Narrações Breves Manuel Murguia de Arteijo acrescenta o valor em mais 1.100 euros. Prazo termina em 15 …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: it gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt oc en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el ro gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en en gl en fr it pt pt oc es pt pt oc pt gl pt en fr pt pt gl oc gl pt gl en es pt es pt pt pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Emulando a Juan Eduardo Cirlot - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Recreando ao meu admirado poeta Juan Eduardo Cirlot.
Meu pranto é a cruz que me condena,
meu pranto vai pola xustiza escrava,
meu pranto é cadea que me ata,
a todos os oprobios cometidos.
Meu pranto é unha selva de promesas,
perdida en labirinto de xacintos,
meu pranto é un martelo que golpea
a todos aqueles que dominan.
Meu pranto é un río desbordado,
que sempre vai en contra da maldade,
meu pranto é unha ferida aberta,
meu pranto é conciencia proclamada.
Meu pranto é por fin, afín a un berro,
que se escoita nun planeta desolado.
Meu pranto é unha inmensa bágoa.
Lágrima, que xamais será vencida.
A miña risa é concerto inesperado
de sons recreados nun gran soño.
A miña risa é bailarina executante
en tubos de cristal e alegre xeo.
A miña risa é un clamor de mil campás,
desatadas no limiar da túa estrela.
A miña risa é unha choiva azul de dardos,
que acenden e aceleran as cometas.
A miña risa é o ritmo dunha onda
que rompe o equilibrio contra o vento.
A miña risa é un don que ao tempo escuro,
axóuxeres de prata lle regala.
A miña risa soa a auga de cen fontes,
a miña risa é un arco de promesas.
A miña risa e o relampo dunha risa,
é un ruído estrepitoso de metais.
A miña risa é toda túa; a ti cha entrego.
Anxos que perdedes aos cativos,
que os deixades esvarar polas rompentes,
anxos que afogades baixo as augas
os sorrisos confiados e inocentes.
Anxos que vestides brancas túnicas,
e portades espadas de tres gumes,
anxos que destruídes nun instante,
castelos de ilusións que son lexítimos.
Anxos de voo devastador,
que obrigades os nenos a rezar,
e a ter medo deses ollos, que son brasas,
anxos que estades en todo e en ningures,
proclamados nun rumor de abellas negras.
Anxos avaros do seu mel,
anxos destrutores da inocencia,
anxos que sorrides como ortigas
e apestades a mercurial veleno.
Anxos que tedes dedos coma serpes,
e con eles dispersades as tristezas.
E partides corazóns igual ca noces.
na escuridade dos días.
A miña pena é sentimento irrenunciable,
a miña pena xurdiu cun primeiro pranto.
A miña pena é un berro de silencio,
é unha dor, lacerante, unha condena.
A miña pena enraizou na miña alma,
a miña pena é un deserto desolado.
A miña pena é un vento que me abrasa,
a miña pena é a couza que me roe.
A miña pena é como unha fiestra cega,
a miña pena é un pozo de secretos…
A miña pena encadeada ao meu destino,
sempre vai comigo e non me deixa.
A miña voz son eu mesma na palabra,
a miña voz é un don que me enaltece,
a miña voz é o martelo que golpea.
A miña voz é o son que me distingue
das sombras e da mudez das pedras.
A miña voz de manancial, é voz de río,
que xurdiu para ser sempre escoitada.
A miña voz é o cantar que anaina un neno
A miña voz é grito aberto que condena.
A miña voz é un lamento de xasmíns.
A miña voz ole a rosas de azafrán.
Resonancia que se escoita en todas partes.
A miña voz son as cores dunha idea.
A tarde é un cadaleito de cobre.
A tarde é un proceso xa gastado.
A tarde é unha luz indecisa.
A tarde e un xardín baixo das augas.
A tarde é confín dos meus temores.
A tarde é unha nube adurmiñada.
A tarde son lembranzas que regresan.
A tarde é a escola do meu tempo.
A tarde é o ritmo dunha tregua.
A tarde e un suspiro moi profundo,
dividida en cen mil berros desgarrados.
A tarde que proclama as súas estrelas.
E fere a súa sombra o meu espazo.
A tarde é limiar da escuridade,
A tarde lentamente nace cega.
A tarde é para min desasosego.
A tarde é silencio e desamparo.
A tarde e a ausencia dunha voz.
A tarde é no forno o pan do medo.
É un debuxo de merlos que agonizan.
O un busca ao dous desesperado,
o dous ten a chave dun terceiro,
o tres é obxecto deses dous,
o catro é un enlace programado.
O cinco é coma o vento e a semente,
o seis é multitude dispersándose,
o sete xa é un pobo engrandecido.
o oito resístese, mais é cercado.
O nove triúnfa sempre nas batallas,
o dez foi vencedor, vencido agora,
o once queda en medio extraviado,
o doce é perfecto e pecha o círculo.
O trece desaxusta o equilibrio,
catorce e quince son exércitos de rosas,
o dezaseis é clamor de espada e dardo.
Os demais encadéanse os uns aos outros.
E así, ata contar por infinitos.
O mellor don con que fun bendicida ao nacer foi cunha sede infinita de libros. O gusto por respiralos e lelos, tan pronto aprendín a ler. Poeta e narradora, dedícome a crear universos que conxugan o realismo e a maxia.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
More from Chelo Suárez
O gato de Hilario
Posted On 3 Julho, 2017 Chelo Suárez 0
Hilario volveu de América máis pobre que marchara. Para disimular a súa frustración, presumía diante dos colegas de ter vivido …
Posted On 30 Março, 2017 Chelo Suárez 0
Sebas era sepultureiro, como o foran o seu pai, o avó, seu bisavó e máis o tataravó. Era o seu …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
19 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt gl oc gl pt pt gl gl gl pt gl gl gl pt gl gl pt gl gl pt gl gl pt gl gl gl pt gl pt gl pt en fr en en en en pt en ca gl gl gl zh pt pt it de gl pt pt en zh pt pt gl fr es pt pt en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Entrevista a Xulio Álvarez García - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Arquitectura Entrevistas Xulio Álvarez García
– Palavra Comum: Que é para ti a Arquitectura?
– Xulio Álvarez: Unha linguaxe artística en permanente revisión, un reto revitalizante pra o sentir, preguntas no ar, concerto e desconcerto, ilusión e desilusión. Un enorme ser vivo que, ás veces, agroma con abraio entre nós e que é imposíbel coñecer en toda a súa infinda ambigüidade.
Falo da Arquitectura coma obra de arte. Non me interesa a Arquitectura entendida coma derivada da construción e o negocio. Dende cativo, eu sempre fun educado na ensoñación.
Sigo o acontecer do Deseño Arquitectónico dende hai moitos anos. Ás vegadas apréixoo, enténdoo; noutras empostas váiseme entre certas carraxes disimuladas. Xa hai tempo que deixei de procurar respostas contundentes pra definir e proxectar a Arquitectura. Cando aparece, a natureza construída obra un milagre e eu non sabería definir como se produce.
– Palavra Comum: Que aspectos da Arquitectura reivindicarias por não serem suficientemente conhecidos na sociedade?
– Xulio Álvarez: Existe un enorme descoñecemento da Materia Intelectual que dá vida á Arquitectura. Hai unha grande distancia entre o micromundo cultivado na disciplina e o resto da sociedade. A xente enténdea fundamentalmente en termos de gosto persoal, e isto tradúcese na aparición masiva de paisaxes artificiais inzadas de acenos plásticos á moda do lugar e do momento, argallando unha escena puramente insubstancial.
A Arquitectura intelectualizada é vista en moitos casos coma petadura persoal incompatíbel co bo gosto. O bo gosto dominante é o que suxiren sutilmente os estamentos vencellados á produción edilicia (empresas de materiais, construtores, promotores) e ten que ver coa cultura da falsidade e a aparencia, na que está mergullada maoritariamente ista sociedade. O fenómeno atingue a todas as clases sociais, mingua nos tempos de crise e arrequece nos de bonanzas. O diñeiro e máis as novas tecnoloxías son as principais armas destrutivas nista escena queimada.
Chamo polo respecto social á independencia da Arquitectura coma disciplina artística. Amo profundamente, entre outras naturezas artificiais, a emocionante paisaxe exterior das instalacións industriais da Refinería da Coruña (aínda que preferiría que se adicasen a outras angueiras), as formas exactas de moitas Arquitecturas Navais, os retallos de sorprendente frescura dalgunhas Arquitecturas tradicionais, a fachada cáseque atea da Santa Clara Compostelá ou a sorprendente verdade do museu coruñés de Arte Sacra. Non podo aturar o balcón á nada.
– Palavra Comum: Quais são as características próprias da Arquitectura galega e com que outros modelos nos comunica?
– Xulio Álvarez: A Arquitectura Tradicional ten algo que ver coa Arquitectura Naval. Proas á auga e ao vento. Formas puras, ocos mínimos, cobertas xustas. Arquitectura Europea ao pé da Corrente do Golfo. Coma cáseque todo o xenuíno, gosta e non gosta, e así é coma moitas das rehabilitacións acoden a salvar a embarcación pra furar no casco e logo varar o barco no deserto da indefinición.
A Arquitectura Galega Contemporánea bebe da escena arquitectónica internacional e, nalgúns casos, aporta algún aceno local de señardade implosiva. Mandan as mensaxes visuais en formato físico ou dixital que chegan de todo o mundo e que dictan maioritariamente o devir criativo. A fotografía condiciona a Arquitectura e isto é un problema importante porque prioriza a ollada lambriqueira e tende a converter o pensamento esculcador nun doce manierista.
– Palavra Comum: Como é a tua visão da Arquitectura actual? Que caminhos achas conveniente transitar nestes tempos?
– Xulio Álvarez: Existen pinceladas de boa Arquitectura en todos os países. Tamén no noso. E iso malia o rexeitamento dominante que o convirte nun fenómeno illado sen a máis mínima transcendencia social. O groso da produción edilicia serve só ao beneficio empresarial e á entrambilicada ilusión colectiva. Só se pensa no lugar en termos lucrativos, de borra e fachenda. A enorme carga lexislativa que regula a pegada construtiva pretende unicamente poñer orde no xogo especulativo. Pensemos que se as normativas construtivas e urbanísticas tivesen fasquía de retroactividade histórica, desaparecerían cáseque por completo as cidades históricas e sería imposíbel a existencia de moita da Arquitectura que nos define. Isto é abraiante! Manda absolutamente o Capital e o fenómeno do espazo coma xerador de lucro incesante.
Niste panorama atolaxado non sei doutro camiño a seguir que non sexa o da Resistencia Criativa motivada no compromiso e a paixón pola arte de construír con emoción e conmoción.
– Palavra Comum: Que importância tem no teu trabalho o diálogo com a tradição cultural, a ecologia e a sociedade?
– Xulio Álvarez: Pra min, o único diálogo posíbel é co lugar e a súa historia, coa contorna na que se ubica o Proxecto. O novo edificio intervén coma unha peza escenográfica máis nun teatro preexistente. A obra representada pode ter unha forte compoñente ecolóxica ou tradicional e, nise caso, cómpre ser respectuosos con isa vocación. Noutros moitos casos non existe obra e o teatro está arrasado. Niste suposto paga a pena dialogar só coas luces e sombras do paradiso criativo.
A tradición cultural, a ecoloxía e as aparentes necesidades sociais serven en non poucos casos de cínica xustificación pra aloumiñar intervencións politicamente correctas e perfectamente prescindíbeis á hora de arrequecer a cárrega de calidade arquitectónica do lugar habitado.
– Palavra Comum: Fala-nos dos teus gostos culturais e artísticos (música, literatura, artes plásticas, etc.). Sentes que há vínculos ocultos ou explícitos entre as artes e a Arquitectura? Quais seriam, nesse caso?
– Xulio Álvarez: Sinto moito de teimudo conforto coa música vella galaico-irlandesa, coa revolución mental de Bach, coa irreverencia espacial de Le Corbusier, co sublime xogo vital de Joyce e coa permanente primavera emocionada de Manuel Rivas; pero gosto sen distinción de calquera produción artística na que albisque calidade criativa.
Interésame moito o mundo cultural galego e os seus autores. É un tesouro que cómpre aloumiñar sen acougo. A paisaxe criativa galega é incribelmente interesante e vizosa. Trátase dun tobo ecolóxico sorprendente. Xorde na esquecida horta de atrás dunha sociedade de palmeiras frías e barcos plantados, e medra sen se brizar en base á súa propria seiva, combatida até a vergoña polos que lle negan sistematicamente a auga e o Sol.
A Arquitectura é unha das linguaxes artísticas máis esquecidas. A súa relación coas demais é moi problemática. Non estou dacordo cos que pensan que a Arquitectura abrangue, dalgún xeito, todas as outras artes. Non o fai. Conviven dun xeito natural e interactivo dende unha absoluta independencia, e cando se achegan explicitamente a nivel conceptual ou sensitivo, cáseque sempre perde, por descoñecemento, a Arquitectura.
– Palavra Comum: Que projetos tens e quais gostarias chegar a desenvolver?
– Xulio Álvarez: Pra que a Arquitectura poida aparecer, cómpre que exista un cliente receptivo, unha empresa entendida e unha postura proxectual coidada e valente e, na maoría dos casos, ista conxunción é imposíbel. A xente, en xeral, non entende nin asume as formas intelectuais da Arquitectura, e ista xurde á contra e cando lle cadra. Agora mesmo estou, coma sempre, a argallar a posibilidade dalgún outro milagre.
– Palavra Comum: Que achas de Palavra Comum? Que gostarias de ver também aqui?
– Xulio Álvarez: É un produto cultural sorprendentemente atractivo. Dignísima achega ao universo do pensamento. Paisaxe amábel e interactiva. Casa aberta e motivadora nun entorno desesperantemente ermo, e á que lle desexo mil sementes produtivas.
NOTA: desde Palavra Comum agradecemos a entrevista a este grande arquitecto, autor, entre outras obras, do desenho actual do Museo da Terra de Melide, magnífico espaço que, evidentemente, recomendamos encarecidamente visitar.
(Galiza) Ramiro Torres nasceu na Corunha no 1973 e estudou Graduado Social. Tem publicado poemas na revista 'Poseidónia' e 'Agália', assim como no blogues 'A fábrica' e 'A fábrica da preguiça'. Inaugurou as edições do Grupo Surrealista Galego com o seu livro "Esplendor Arcano".
You might also like
* Entrevistas Ledicia Costas
Entrevista | Ledicia Costas: “Son unha escritora bastante instintiva”
* Entrevistas Poesia Rebeca Baceiredo
Entrevista | “O Canto da Sibila” de Rebeca Baceiredo
* Entrevistas Estela Pan Vázquez Teatro
Entrevista a Carlos Caetano Biscaínho Fernandes
Entrevista ao arquitecto galego Iago Lestegás
Posted On 28 Julho, 2016 Ramiro Torres 0
- Palavra Comum: Que é para ti a Arquitectura? - Iago Lestegás: Non todo obxecto construído é Arquitectura. Son Arquitectura os …
Entrevista a Óscar Pedrós
Posted On 17 Dezembro, 2014 Ramiro Torres 0
- Palavra Comum: Que é para ti a Arquitectura, um trabalho ou uma paixão? Por que? - Óscar Pedrós: Como bom …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies