langs: gl en gl gl gl pl gl es en gl es es gl gl es it gl es es gl gl gl pt es en pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es nl gl en en es en

text:
El tren en la Memoria_Siro_López_Lorenzo
Asociación Monfortina de Amigos del Ferrocarríl
El tren en la Memoria_Siro_López_Lorenzo
EL TREN EN LA MEMORIA
Escritor y humorísta gráfico
¿CALES SON AS SUAS PRIMEIRAS LEMBRANZAS DO TREN?
Os da estación de Ferrol, a finais dos anos coarenta, cando iamos esperar -porque había que esperar e case sempre moito- ao meu irmán, 21 anos maior ca min, que viña de Madrid a pasar as vacacións na casa familiar. Iamos todos: meus pais, miña irmá, meu cuñado e eu; emocionados como se viñese do Tibet e cando oiamos o pitido do tren e o viamos achegándose, a miña nai e a miña irmá enxugaban as bágoas. Non sei para que, porque en canto baixaba meu irmán do tren volvían chorar mentres duraban os bicos e as apertas.
¿RESÚLTANLLE GRATOS ESES RECUERDOS?
Claro que si. Moito. A estación de tren era para min e os meus amigos un lugar máxico. A propia estrutura da estación, co reloxo, a campá... facíanos evocar as películas de vaqueiros ou de misterio. O xefe de estación co uniforme, a bandeirola e o pito, parecíanos un personaxe heroico; e o mesmo o garda agullas. Coñeciamos polo nome ou o alcume áos mandadeiros e mandadeiras; algúns popularísimos, como Maruja Racú. De todo iso tratei en varios artigos dunha serie que se publicou na edición de Ferrol de La Voz de Galicia, todos os sábados durante cinco anos. Aquelas estadías na estación de ferrocarril son dos recordos máis vivos que gardo da miña infancia.
¿LEMBRA O SEU PRIMEIRO VIAXE EN TREN?
Non con precisión, pero foi, sen dúbida, de Ferrol a Cabanas, a carón de Pontedeume. Leváronme a miña irmá e o meu cuñado para pasar o día na praia da Magdalena, que daquela aínda tiña casetas para os bañistas, como tantas veces e tan marabillosamente a pintou o gran Antonio Tenreiro.
¿USA OU TEN USADO CON FRECUENCIA O TREN COMO MODO DE TRANSPORTE?
Non moito, pero fixen viaxes moi divertidos e moi importantes para min. Curioso foi o de 1973 de Ferrol –onde eu vivía- a Ourense, para montar unha exposición de caricaturas que a miña muller e eu levabamos, enmarcadas con moldura fina, en dúas maletas enormes, e dar unha conferencia. Saímos de Ferrol ás 7 da mañá e cobráronnos un sobreprezo porque o tren era moi rápido. Debía de selo porque chegamos a Monforte moi cedo. O malo foi que o enlace chegaba ás 5 da tarde e era un tren vello e lentísimo, que viña cheo de xente. Non parecía caber ninguén máis, pero foron amabilísimos e fixéronnos sitio a nós e ás maletas. Durante bastante tempo viaxamos como sardiñas en lata, pero por fin chegamos a Ourense co tempo xusto para colgar a exposición e dar a conferencia.
¿QUÉ PENSA DA EVOLUCIÓN DESTE MODO DE TRANSPORTE?
Non coñezo a evolución do tren en España, pero teño a impresión de que sempre foi desigual. Dígoo porque nos anos setenta aínda había trens terceiro mundistas; despois foron mellorando lentamente e nos últimos anos hainos moi bos e outros non tanto. Xa digo que pode ser unha percepción errónea, porque falo máis por intuición que por información. O que é innegable é que hai viaxes en tren comodísimos –de A Coruña a Ourense, por exemplo- que cada vez contan con máis pasaxeiros. Eu téñome que mentalizar de que ás veces non paga a pena coller o coche.
¿PENSA VOSTE QUE O FERROCARRÍ TEN SIDO UN ELEMENTO IMPORTANTE PARA O DESENROLO SOCIO ECONÓMICO DE GALICIA?
Non tanto como debera, pero si, claro que si. Cando a primeira locomotora chegou a Ourense, Curros Enríquez adicoulle un poema no que a convertía en símbolo do progreso. Iso era en 1881, pero o tren tivo sempre boa sona en Galicia. Cando se empezaba a construír a Autopista do Atlántico, había quen vía nela unha coitelada que dividiría a Galicia e crearía maiores diferencias sociais; e mentres poñían petardos á maquinaria da Autoestrada, daban como alternativa para un desenvolvemento racional de Galicia unha rede de ferrocarril con tramos curtos, que vertebrara o país. A A6 non fixo mal ningún, senón todo o contrario, pero ao tren témoslle unha especial querencia.
¿COMO VE VOSTEDE O FUTURO DO FERROCARRÍL GALEGO?
Non teño nin idea, nin creo que o saiba ninguén. O pandeiro está en mans de políticos e xa se sabe que, con políticos por medio, todo é incertidume. A ver que pasa en 2020. Daquela saberase se hai vontade de mellorar os accesos a Galicia, ou se todo é “parole, parole, parole”.
Siro López Lorenzo en un momento de la entrevista
Usted está aquí: Inicio El tren en la memoria El tren en la Memoria_Siro_López_Lorenzo
Designed by Cándido Blanco.


document_lang: gl

langs: gl es

text: Comentarios para hotel pazo de altamira


langs: es es en gl es pt gl es es es es es gl es it gl es es gl gl gl es gl gl gl hu gl en es de es sv es it es gl lt pt en es de es sv es it es gl lt it en es en es de es uk es gl lt it en es de es sv es nl es gl lt es tr es de es sv es eu es gl lt es en es fr es de es pl es gl lt es en es de es sv es pl es gl lt es en es de es fr es nl es gl lt es en es fr es de es en es gl lt it en es de es sv es th es fr lt pt en es fr es fr es it es gl lt en en es es ja es fr es de es gl lt es en es fr es fr es eu es en lt es en es fr es fr es eu es en lt en en es es fr es en es de es gl lt en en es es en es fr es de es gl lt pt en es fr es fr es it es it lt es en es de es sv es en es en lt it en es de es sv es en es en lt en en es es es es es pl es en en en en sv en pt it es fi es pt es gl es es es es gl es it gl es es gl gl gl es gl gl es es sv

text:
Elije tu alojamiento de vacaciones en Galicia | Costagalicia.com
Por favor, active javascript en su navegador para disfrutar de todas las características de esta página.
Chalet cala de Anido
Riba da Cheda 1ºB
ALQUILER POR CAMAS O COMPLETO
Piso Playa de Boa 1º
Piso Playa de Boa 2º
ALQUILER POR CAMAS O COMPLETO
ALQUILER POR CAMAS O COMPLETO
Ocio y turismo activo
© 2015 COSTAGALICIA.COM todos los derechos reservados
Las cookies nos ayudan a ofrecer nuestros servicios. Al utilizar nuestros servicios, aceptas el uso de cookies. OK


langs: es es en gl es pt gl es es es es es gl es it gl es es gl gl gl es gl gl gl hu gl en it es sv es en es da es it lt en en es es fr es fr es de es gl lt it en gl es de es en es pl es it lt it en es es de es sv es en es es lt it en es es fr es fr es en es es lt it en es es de es fr es en es es lt it en es es fr es de es en es en lt gl en es es fr es fr es it es gl lt en en gl es fr es fr es pl es gl lt it en es es fr es fr es nl es ca lt en en sv en pt it es fi es pt es gl es es es es gl es it gl es es gl gl gl es gl gl es es sv

text:
Elije tu alojamiento de vacaciones en Galicia | Costagalicia.com
Por favor, active javascript en su navegador para disfrutar de todas las características de esta página.
.- OFERTA: Del 01 al 14 Julio, 520 € la semana, (7 noches).
Apto. Altair 2º I
.- OFERTA: Del 01 al 14 Julio, 520 € la semana, (7 noches).
Apto. Altair 2º D
.- OFERTA: Del 01 al 14 Julio, 520 € la semana, (7 noches).
CON JARDÍN Y ZONA DE JUEGO INFANTIL
CON VISTAS AL MAR
Ocio y turismo activo
© 2015 COSTAGALICIA.COM todos los derechos reservados
Las cookies nos ayudan a ofrecer nuestros servicios. Al utilizar nuestros servicios, aceptas el uso de cookies. OK


langs: pt gl gl gl gl gl gl gl es pt en gl es en gl it pt gl en gl ceb gl en ca eu gl gl

text:
VENDA DE ENTRADAS ELKANO BROWNING CREAM presenta 'BOR BOR' | Clamores | Madrid(MADRID)| GIGLON
Inicio Espectáculos MADRID Madrid ELKANO BROWNING CREAM presenta 'BOR BOR'
Dirección Rúa Alburquerque, 14 - Madrid (MADRID)  (Ver mapa)
GIGLON ® todos os dereitos reservados | Política de privacidade | Termos e condicións


langs: es es es

text:
Arquitecto por la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña (ETSAC) desde 1993, Desarrolla el ejercicio libre de la profesión de arquitecto durante 9 años y la docencia durante 5 años.
Ha trabajado en empresas públicas por cuenta ajena durante 20 años y actualmente es el Decano del Colexio de Arquitectos de Galicia (COAG).


langs: es gl es en en es es gl es

text:
II Feria Deporte y Salud de Mieres
Política de cookies: Utilizamos cookies propias y de empresas colaboradoras para mejorar tu experiencia de usuario. Si navegas por nuestra página web, estarás aceptando el uso de las cookies en las condiciones establecidas en la presente Política de cookies
Dossier de la edición 2017 (PDF)
Aviso Legal   Iniciar Sesión


langs: en gl es es en es en gl es en gl en gl es es en es pt gl gl en gl en gl en en es en gl es es en es en gl es en gl en gl es es en es pt gl gl en gl en pt pt es es es gl es es ca es es en en en en

text:
Out & Eventos | LATIN PEOPLE NY
Hábitos & Formas de Vida
- martes 11, junio, 2019
Hábitos & Formas de Vida
Inicio Out & Eventos
Por puntuación de reseñas
Populares por siete días
Por puntuación de reseñas
No hay publicaciones para mostrar
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.


langs: gl pt gl es gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt es

text:
Cartografía: QGIS | Linux e outras cousas
Ferramentas para unha posible análise
É preciso ter un arquivo coa cartografía municipal de Galicia para poder traballalo. A este arquivo coas características básicas do territorio (mapa de concellos), iremos engadindo información estatística cartografiable. É conveniente ir gardando os mapas e táboas de datos que imos facendo nunha carpeta nova.
O primeiro paso é buscar esa base cartográfica: concellos.shx. Alternativamente, pódese abrir o programa QGIS e no menú principal (arriba de todo) ir a “capa/ añadir capa vectorial/ Explorar”; aquí hai que seguir a rota anterior até chegar ao arquivo municipio.shp e abrilo.
Agora debemos ter un mapa de concellos de Galicia no QGIS. Imos co rato á pestana “Capas” situada à esquerda, clicamos co botón dereito sobre o nome do arquivo “concello”. No menú así aberto imos a “Abrir tabla de atributos”. O que temos aí é unha táboa con todos os datos contidos no arquivo. Pechamos a táboa.
A información contida nesa táboa é cartografable. Para facer un primeiro mapa, vólvese clicar co botón dereito do rato sobre a capa “concellos”. No menú, vaise a “Propiedades”. Na xanela que se abre imos á pestana “Estilo”.
Neste primeiro mapa imos amosar todos os concellos de Galicia. Para elo, na parte superior, onde pon “Símbolo único”, poñemos “Categorizado”. A información que queremos representar está no atributo (columna) CODMUNI, que son os códigos numéricos asignados aos concellos segundo pertenzan a unha área ou outra. Polo tanto, onde pon Columna, escollemos CODMUNI. Acto seguido escollemos a rampa de cores. Neste caso, como só queremos representar áreas xeográficas e non gradacións numéricas entre elas, convén escoller unha “nueva rampa de color/ aleatorio”. Para mudar as cores que aparecen por defecto faise cun dobre clic sobre os símbolos que queremos mudar, onde se pode aumentar o nivel de transparencia, cambiar a cor ou modificar o estilo dos limites municipais representados no mapa. Unha vez deseñadas as cores, clicamos en “clasificar” (se non quedará o mapa en branco) e posteriormete OK, aparecendo o mapa con cada concello nunha cor diferente. Para pór sobre o mapa o nome de cada concello, vólvese á xanela “Propiedades” da capa, na pestana “etiquetas” escóllese o campo “MUNI”, o estilo de letra, etiquetar só os obxectos espaciais selecionados, a ubicación e se facer ou non buffer. No mapa resultante, se clicamos sobre un concello coa opción “Seleccionar objetos espaciales individuales”, aparecerá sobre o mapa o nome de cada concello.
Podemos gardar o mapa así creado en “archivo/ guardar proyecto”
Elaboración dun mapa empregando unha base de datos externa
O seguinte paso será crear un mapa con información non contida no arquivo coa base cartográfica. Neste caso, imaxinemos que queremos representar o mapa comarcal de Galicia.
En primeiro lugar, hai que abrir unha táboa coa información sobre a que se vai traballar. Abrimos un libro de cálculo novo, onde pegamos a columna na que están os códigos dos concellos (isto é moi importante, pois estes códigos son os que nos permitirán logo realizar a unión desta táboa de datos coa do arquivo cartográfico). Seguidamente, colocamos as variables que queremos representar. Na nova folla de cálculo non debe haber espazos libres, nin símbolos, nin acentos, para facilitar a súa posterior lectura polo GIS.
Logo hai que gardar este libro en formato database (dbf).
A seguir, voltamos á xanela de QGIS, onde imos ao menú “capas/ añadir capa vectorial/ Explorar”, onde buscamos o arquivo dbf recén-creado e o abrimos.
Na pestana de capas da esquerda escollemos a capa “concellos” e voltamos ao menú “Propiedades” e, dentro deste, á pestana “Uniones”. Nesta, clicamos sobre o ícono “+” e unimos a capa creada e engadida no paso anterior polo campo que corresponde ao código de concello (CODCON), coa mesma información da capa “concellos” (CODMUNI). Clicamos OK e comprobamos que a unión de táboas se realizou con éxito abrindo a táboa de atributos da capa “concellos”.
Para realizar o mapa cos últimos datos introducidos, seguimos o mesmo proceso explicado máis arriba para cartografar valores graduados, escollendo a nova columna de datos (se non se lle deu outro nome, aparecerá como N2).
Para presentar o material cartográfico de cara a súa publicación ou comunicación, o software QGis conta coa función do menú principal “Archivo/ Nueva configuración de impresión”.
Ao pulsar ese botón, ábrese unha xanela na que temos unha folla en branco na parte esquerda e un menú na dereita.
O primeiro será traer o noso mapa á folla de presentación. Isto faise pulsando o botón do menú de íconos “Añadir mapa nuevo” ou do principal “Diseño/ Añadir mapa”. Para que o mapa apareza na folla hai que pulsar co botón esquerdo do rato sobre ela e estirar.
No menú da dereita podemos axustar as características de tamaño e colocación do mapa na folla
Despois facemos o mesmo coa frecha de orientación e a barra de escala. Só hai que pulsar nos íconos correspondentes do menú principal e despois levalos á folla pulsando nela co botón esquerdo do rato. Como antes, no menú da dereita temos opcións para mudar o estilo e características destes ítems.
Se queremos introducir unha frecha de orientación diferente á que nos dá o QGis por defecto, podemos cargala de entre as imaxes que temos gardadas no noso computador. Isto faise pulsando no ícono da cámara fotográfica “Añadir imagen”. No menú da dereita imos a “elemento” e a “cargar” e escollemos a imaxe que gardamos previamente.
Para engadir o título, vaise ao ícono “Añadir etiqueta” e á dereita escrébese o contido do título (en “elementos/ etiqueta”). Como nos casos anteriores, pódese modificar o tamaño, estilo, marco, fondos, etc.
Para engadir a lenda cos valores representados no mapa, púlsase en “Añadir leyenda vectorial”. Para unha boa visibilidade de lenda e mapa, debe irse a “Elemento/ Elementos de la leyenda/”, púlsase no título (grupo) de lenda e no lapis de edición e bórrase o contido. Despois desta operación, a lenda debería poder verse ben, como recadro de texto que podemos mover para situar na parte do mapa que mellor nos pareza. Para agregar un título para a lenda, no menú da dereita vaise a “General/ Título” onde se escrebe o título desexado e se lle dá formato.


text:
José Luis Vázquez Otero, Ingeniero Industrial e Ingeniero Técnico Industrial, Máster en Tecnologías de Construcción Sostenible y Passivhaus Designer.
Vocal de Formación en el Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales de A Coruña. Profesor de Organización y Proyectos de Sistemas Energéticos en la Consellería de Educación. Formador de formadores para la Consellería de Educación y otras organizaciones en materia de Eficiencia Energética. Jefe de Departamento de Energía y Agua y Coordinador de Programas Internacionales en IES Universidade Laboral. Ha sido experto en desarrollo curricular para el Ministerio de Educación en las Familias Profesionales de Instalación y Mantenimiento y Energía y Agua. Colaborador como Consultor y Proyectista en Taller de Ingeniería MYL, S.L.P.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en pt pt en pt gl pt pt en pt gl gl gl en gl gl pt pt es pt gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl pt pt en pt gl gl gl pt pt pt hbs_lat gl es gl gl gl gl es gl gl tr pt pt gl pt pt pt gl en gl en gl cs pt mk gl gl pt pt pt gl es pt gl en gl pt it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Esculca | Observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
ATAQUE ATRIBUÍDO A COLIGAÇÃO LIDERADA PELOS SAUDITAS
ONU exige inquérito a ataque que matou 50 crianças no Iémen
O secretário-geral da ONU, António Guterres, apelou na quinta-feira à realização de um inquérito independente à morte de 50 crianças, ocorrida quando o autocarro que as transportava foi atacado no norte do Iémen. Este ataque foi atribuído à coligação militar liderada pela Arábia Saudita. Guterres “apelou a um inquérito rápido e independente” e exortou todas as partes a esforçarem-se “em poupar os civis (…) durante a realização de operações militares”, indicou.
ANTES ERA OBRIGADO USAR EQUIPAMENTOS NÃO INTRUSIVOS
Portugal: Seguranças privados vão poder passar a apalpar quando fazem revistas
A nova lei da segurança privada limita o exercício desta actividade a vários níveis, mas também alarga o âmbito de acção destes profissionais nalgumas circunstâncias: os vigilantes passam a poder apalpar os frequentadores de recintos desportivos, bem como os passageiros de aeroportos, de portos e ainda os utentes de outros recintos onde estejam autorizados a fazê-lo. Está-lhes porém vedado o recurso a esta técnica em discotecas.
E DO ATAQUE FASCISTA NA PRAZA DE VIC
O secretario da Unión de Oficiales de la Guardia Civil fai burla da agresión a un xornalista
O secretario da Unión de Oficiales de la Guardia Civil (UO), Juan Ramon Manzanares, publicou na pasada cuarta-feira un chio en que fala en ton irónico sobre a agresión dun policía español ao xornalista Jordi Borràs, no pasado mes de xullo. “O feitizo do xornalista virouse contra o feiticeiro”, di o garda civil sobre Borràs, ao que chama de “trolete”. O xornalista denunciou estas palabras, acompañando a mensaxe de Manzanares cun “todo en orde”.
AÇOITADOS POR TODO O CORPO, ARRASTADOS POLO SOLO...
Organização de DD.HH. denuncia torturas a menores palestinos em prisão israelense
Vários depoimentos de meninos palestinos revelam que foram golpeados e submetidos a torturas sistemáticas durante e após a detenção por parte das forças israelenses, denunciou no passado dia 7 de agosto em Ramallah a Comissão de Assuntos dos Presos. A advogada dessa organização, Hiba Ighbarieh, documentou os depoimentos de três menores detidos na prisão de Majido, sobre o que sofreram durante e após sua detenção.
ENTENDE QUE A RESPOSTA É INCOMPLETA E CONFUSA
EsCULcA reitera solicitude de información ao Concello da Coruña sobre operativo A Insumisa
Con data 7 de agosto, EsCULcA rexistrou nova solicitude de información ao Concello da Coruña sobre as actuacións policiais desenvolvidas pola Policía Local e a Policia española en maio pasado no despexo das instalacións da Comandancia de Obras, onde tiña a súa sede o C.S.A. A Insumisa. O Observatorio requere o esclarecemento de algúns aspectos que na resposta recibida do Concello aparecen no seu entender incompletos e mesmo incoherentes.
PODERÍA ESTAR IMPLICADO AXENTE XA CONDENADO
Denuncian violencia inxustificada en intervencións da Policía Local de Ourense
Democracia Ourensana reclama a creación dunha comisión de investigación que avalíe o funcionamento da Policía Local. Onte divulgou un comunicado en que fala de casos de violencia policial ‘confirmados con lesións certificadas polo SERGAS’. ‘Existen varias testemuñas ao respecto do uso de violencia inxustificada”, afirma. Tamén denuncia que un dos supostos agresores é un axente condenado por deixar sen efecto multas impostas a familiares e amigos.
RESPOSTA DO GOBERNO A UNHA PREGUNTA CON RETICENCIAS
Son excepcionais as condicións prisionais en que cumpre condena Iñaki Urdangarin?
“A execución penal no sistema penitenciario español réxese polo principio denominado de individualización científica” que “supón adaptar o cumprimento da condena ás circunstancias de cada tipo de interno”, sexan estas procesuais, penais ou “persoais, familiares ou sociais”. E, nomeadamente, “aquelas que afectan a seguranza e a preservación da súa intimidade”. Así responde o goberno à pregunta formulada polo senador Comorera sobre a situación dun preso concreto.
IGNORANDO O SEU PROPIO REGULAMENTO DE HONRAS
Concello de Valdepeñas nomea ‘Señor da Vendima’ a imaxe de Xesus Nazareno Rescatado
A localidade de Valdepeñas xa ten ‘Señor da Vendima’. Unha distinción que non está recollida no seu regulamento de honras mais que a Corporación municipal tivo a ben conceder á imaxe do ‘Noso Pai Xesús Nazareno Rescatado’, após a solicitude da Arquiconfraría de que é titular. Un nomeamento que tentaba pasar desapercibido no punto nº19 da sesión plenaria de carácter extraordinario celebrada neste 2 de agosto, aínda que finalmente non foi así.
DINAMARCA MULTA PRIMEIRA MULHER POR USO DE NIQAB
“Proibição generalizada não é necessária e viola o direito à liberdade de expressão e religião”
Dois dias após entrar em vigor a proibição do uso de roupas que cubram o rosto, incluindo véus islâmicos como o niqab e a burqa, uma mulher de 28 anos foi multada em cerca de 150 euros por violar a lei num centro comercial em Horsholm, no norte de Copenhaga. As autoridades dinamarquesas foram chamadas ao centro comercial na sexta-feira na sequência de uma briga entre duas mulheres, que começou quando uma delas tentou tirar o niqab da outra.
« primeira« anterior...2345678910... seguinte »última »
Medidas de exceção como novo paradigma autoritário
Muito se fala nas crises econômicas cíclicas dos Estados capitalistas, mas pouco se analisam as crises políticas que periodicamente neles ocorrem, as quais são desencadeadoras de paradigmas autoritários de Estado. O Estado de exceção é o segundo modelo geral que o Estado moderno adquiriu até o fim do século XX. Texto
Anularmos o xuizo de Alexandre Bóveda 27/08/2018
A Lei estatal da Memoria Histórica do 2007 (LMH) declarou a ilexitimidade das condenas penais decididas polos ilegais tribunais de excepción, quer militares, quer o TOP ou os Tribunais de Responsabilidades Políticas. Mais non anulou estas condenas. …
Xoán Antón Pérez Lema
En defensa dos nosos veciños e veciñas ‘manteiras’ 27/08/2018
Probablemente pronto nos dirán, regresando a Galiza, que as persoas manteiras da rúa Real da Coruña, que son veciños e veciñas desa cidade desde aí moitos anos, son neste 2018, de súpeto, un “importantísimo” problema de orde pública nesa cidade. …
Corporativismo como ariete 26/08/2018
Non é verdade que o Goberno vaia ficar inactivo ante un suposto ataque á inmunidade da xurisdición española por parte dun tribunal estranxeiro O Goberno comparecerá se tal caso se producir, mais, en principio, entenden que a demanda non fala diso e, certamente, que a independencia de ningún xuíz se ve menoscabada. …
Pelo direito à morte assistida 22/08/2018
Se alguma vez chegar o diagnóstico e eu decidir que quero marcar o dia para o meu fim, vai ser fácil: …
Sobre o direito de Lula concorrer à eleição presidencial e o amesquinhamento de obrigações internacionais do Brasil 22/08/2018
As instituições do estado brasileiro sempre tiveram uma relação de amor e ódio com o direito internacional. Por um lado, a aristo-burocracia que as povoa adora viajar para o exterior, se gaba de lá ser ouvida em palestrinhas a justificarem a prática de tirar casquinha do serviço público, à base de diárias em dólar e passagens em classe executiva …
Eugênio José Guilherme de Aragão
“O que está a acontecer em Israel foi previsto em 1967”
Guia prático. Como manter comunicações privadas na era do Big Brother
Guia sobre direitos humanos (ONU)
Guía para solicitantes de acceso á información
Guia básico de Observadora/es
Guia Básico Direitos Fundamentais [AGAL]
Guía Básica de Dereitos Fundamentais [ILG-RAG]
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en es it gl gl gl it pt gl gl it gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl es it pt pt gl gl it gl gl pt pt gl es gl en gl gl gl it gl gl gl gl uk gl pt pt pt hbs_lat gl es gl gl gl gl es gl gl tr pt pt gl pt pt pt gl en gl en gl cs pt mk gl gl pt pt pt gl es pt gl en gl pt it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Esculca | Observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Como xa tivemos ocación de comentar en ocasións anteriores, tamén en Portugal, un grupo de organizacións “solidárias com a iniciativa internacional para obter dos respectivos Estados a subscrição do Protocolo Adicional do Tratado da ONU contra a tortura, para que este possa entrar em vigor, juntou-se para participar e organizar a parte portuguesa, que culminará, no dia Internacional contra a Tortura – 26 de Junho de 2005. A acção pública prevista realizar-se-á na véspera, dia 25”.
Ugio Caamanho, militante independentista en prisión preventiva en Soto del Real, apresentou o 24 de Agosto denúncia por maus tratos contra vários funcionários deste centro penitenciário. Segundo a denúncia, os funcionários levaron Ugio Caamanho ao módulo de isolamento e ali, encanto un deles o levantava segurando-o polo pescozo, os outros mallavan nel urxindo-o a despir-se. Ao ser conducido novamente à cela pudo comprovar que as suas pertenzas foran espalladas polo chan.
A Mesa da Cámara acordou o pasado 12 de Xullo encomendar Ditame à Comisión de Asuntos Exteriores, polo procedimento de urxéncia, e estabelecer un prazo de oito dias hábeis para a presentación de emendas à totalidade ou a parte do articulado, a respeito da ratificación do Protocolo Facultativo à Convención contra a Tortura e outros Tratamentos ou Penas Cruéis, Desumanos ou Degradantes.
TRIBUNAL MUNDIAL SOBRE O IRAQUE
O EXCEPCIONAL E O DRACONIANO CONVERTEN-SE EN NORMA
Este é o expresivo título do relatório que Statewatch acaba de facer público sobre o que denomina “A emerxéncia do rexime contra-terrorista” (The exceptional and draconian become the norm). Trata-se de un estudo onde se examinan alguns documentos públicos (e outros secretos) en que o G8 e a UE deseñan a nova –e perigosa- estratéxia de actuación contra o risco de atentados.
“É inadmisível que se poda encarcerar persoas, ou confiná-las en arresto domiciliário, en base à tipificación de novos delitos de “incitación”, ao recurso a técnicas de vixiláncia masivas que incluirán gente inocente ou à modificación da norma para que a defensa non poda coñecer as provas inculpatórias ou a sua orixe. Nunha democracia, cando se vulneran os direitos e liberdades de uns poucos, vulneran-se os direitos e liberdades de todos”, afirma Tony Bunyan, Director de Statewatch.
30 DE AGOSTO: DIA DAS PERSOAS DESAPARECIDAS
Manter recluída unha persoa en detención secreta, sen revelar a sua sorte e paradeiro, é un acto de tortura contra ela e a sua família que constitui en si mesmo violación de direitos humanos e pon a persoa “desaparecida” en perigo de sofrer outras torturas e maus tratos.
Segundo documentan vários relatórios oficiais dos EE.UU., un número indeterminado de persoas detidas na “guerra contra o terror” están recluídas sob custódia secreta en prisións descoñecidas ou en locais ocultos das prisións oficiais para asi as substrair ao controlo do Comité Internacional da Cruz Vermella.
TRANSPARÉNCIA vs. PROTECCIÓN DE DADOS?
Peter Hustinx, Supervisor Europeu para a Protección de Dados, acaba de publicar un guia prático para o correcto exercício destes dous importantes direitos: Transparency vs. Data protection?.
“A transparéncia e a intimidade son direitos básicos e un non pode prevalecer sobre o outro”, afirma Hustinx. “En caso de conflito “a solución há encontrar-se nun exame cuidadoso de ambos os princípios”.
A DEMOCRACIA NA ENCRUCILLADA?
Os dias 29 e 30 do próximo mes de SETembro, organizado polo Monash Institute for the Study of Global Movements (www.arts.monash.edu.au/ncas/democracy ) terá lugar en Prato (Itália) un foro internacional en que, sob o título A democracia na encrucillada? Contra-terrorismo e estado, serán postas a debate algunhas das medidas que toman os governos na chamada “guerra contra o terror”.
. lexislación anti-terrorista e estado de seguranza,
. o império da lei sobre o terreno e na lexislación,
. a politica de terror global,
. tortura, crimes de guerra e Convencións de Xenebra,
. a criación da figura do “non cidadán”,
. xornalistas incrustados, dentro e fora do estado.
Confirmaron xa a sua asisténcia: Tariq Ali, autor de The Clash of Fundamentalisms: crusades, jihads and modernity (2002) and Bush in Babylon (2003), Dr Marjorie (Mo) Mowlam, John Pilger, Sir Nigel Rodley KBE, John Keane, Tony Bunyan (Statewatch UK), Martin Woollacott (The Guardian), W. Wesley Pue, Thomas Mertens, Reem Bahdi, George Williams, Tony Coady, Lex Lasry QC, Stephen Kenny, Dr Ben Saul, Dr Guy Goodwin-Gill, Phil Scraton, Jenny Hocking, Colleen Lewis.
Regulamento de Seguranza nos Aeroportos
Despois de anos de denúncias, a Comisión Europea decidiu finalmente facer pública a versión revisada do Regulamento de Seguranza nos Aeroportos, que entrou en vigor o pasado 20 de Agosto. O Regulamento non precisa de norma algunha de desenvolvimento por ser ‘obrigatório en todos os seus elementos e directamente aplicável en cada Estado membro’. A publicación veu pór fin à polémica atitude da Comisión cuxo inxustificado secretismo deu lugar a frecuentes casos de abusos nos aeroportos europeus.
Entre eles, o de David Raya, cidadán do Hospitalet de Llobregat, que denunciou no Parlamento Europeu ter sido obrigado en várias ocasións a exibir o seu historial médico confidencial para demonstrar que padece de diabetes e fibrose quística e precisa viaxar con medicamentos e produtos líquidos. Segundo alguns axentes, a esixéncia estaria amparada polo Regulamento que nesa altura era secreto, circuinstáncia que loxicamente impedia comprovar a sua legalidade e provocava unha situación de manifesta indefensión.
Curiosamente, na sesión da comisión en que o Sr. Raya expuxo a sua queixa, cando o eurodeputado Ignasi Guardans manifestou que, ao ser secreta, a norma deixava unha “ampla marxe de manobra à arbitrariedade”, a secretária da Comisión, presente na sala, revelou que a norma previa que as persoas que padezan algunha doenza podan levar medicamentos e bebidas non alcóolicas. O governo español deu a coñecer a norma o 27 de SETembro, con dous meses de demora.
« primeira« anterior...622623624625626627628629630... seguinte »última »
Medidas de exceção como novo paradigma autoritário
Muito se fala nas crises econômicas cíclicas dos Estados capitalistas, mas pouco se analisam as crises políticas que periodicamente neles ocorrem, as quais são desencadeadoras de paradigmas autoritários de Estado. O Estado de exceção é o segundo modelo geral que o Estado moderno adquiriu até o fim do século XX. Texto
Anularmos o xuizo de Alexandre Bóveda 27/08/2018
A Lei estatal da Memoria Histórica do 2007 (LMH) declarou a ilexitimidade das condenas penais decididas polos ilegais tribunais de excepción, quer militares, quer o TOP ou os Tribunais de Responsabilidades Políticas. Mais non anulou estas condenas. …
Xoán Antón Pérez Lema
En defensa dos nosos veciños e veciñas ‘manteiras’ 27/08/2018
Probablemente pronto nos dirán, regresando a Galiza, que as persoas manteiras da rúa Real da Coruña, que son veciños e veciñas desa cidade desde aí moitos anos, son neste 2018, de súpeto, un “importantísimo” problema de orde pública nesa cidade. …
Corporativismo como ariete 26/08/2018
Non é verdade que o Goberno vaia ficar inactivo ante un suposto ataque á inmunidade da xurisdición española por parte dun tribunal estranxeiro O Goberno comparecerá se tal caso se producir, mais, en principio, entenden que a demanda non fala diso e, certamente, que a independencia de ningún xuíz se ve menoscabada. …
Pelo direito à morte assistida 22/08/2018
Se alguma vez chegar o diagnóstico e eu decidir que quero marcar o dia para o meu fim, vai ser fácil: …
Sobre o direito de Lula concorrer à eleição presidencial e o amesquinhamento de obrigações internacionais do Brasil 22/08/2018
As instituições do estado brasileiro sempre tiveram uma relação de amor e ódio com o direito internacional. Por um lado, a aristo-burocracia que as povoa adora viajar para o exterior, se gaba de lá ser ouvida em palestrinhas a justificarem a prática de tirar casquinha do serviço público, à base de diárias em dólar e passagens em classe executiva …
Eugênio José Guilherme de Aragão
“O que está a acontecer em Israel foi previsto em 1967”
Guia prático. Como manter comunicações privadas na era do Big Brother
Guia sobre direitos humanos (ONU)
Guía para solicitantes de acceso á información
Guia básico de Observadora/es
Guia Básico Direitos Fundamentais [AGAL]
Guía Básica de Dereitos Fundamentais [ILG-RAG]
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en es gl it gl gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es en es pt gl gl

text:
Ales PayáLa cifra negra: un documentario sobre violencia institucional | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
La cifra negra, documentario gañador do Premio do Público á mellor longametraxe na 16º edición do Festival de Cinema e Dereitos Humanos de Donosti.
O 27 de xaneiro de 2013, unha moza que voltaba dunha discoteca en Córdoba foi abordada por varios policías á paisana. Buscaban os responsabeis de varios roubos pola zona, dos que, casualmente, ela fora tamén vítima. Non levaba a documentación encima porque acababan de roubarlla. Foi alxemada e introducida no coche patrulla. Entre risas, os axentes conduciron de forma temeraria dando tumbos para que a detida batese contra o biombo de vidro do vehículo. partiu o nariz e sangraba gravemente, mais non quixeron levala a un hospital. ‘Filla de puta, non te queixes máis, que vas ficar encerrada no calabouzo’, denuncia que lle dixeron. Ao saír, foi ela mesma quen chamou unha ambulancia. O seu caso foi denunciado ante o Comité Contra a Tortura da ONU despois de a Fiscalía o ter recusado. O Ministerio de Xustiza español contestou á ONU que ‘non había probas’, apesar dos testemuños da vítima e os laudos médicos.
Este caso, xunto con millares máis, poderían converter o documentario La Cifra Negra nunha serie de televisión de varias tempadas. O filme leva meses virando por salas de todo o Estado, apesar de ter sido vetado en moitas outras con diferentes escusas, pois mostra unha incómoda realidade da que pouco se sabe ou se quere saber. Entre varias historias coñecidas, como a do director do xornal vasco Berria, Martxelo Otamendi, ou os abusos contra as persoas que tratan de saltar o valo de Melilla, hai múltiplas historias descoñecidas: mortes en centros de menores, violacións, malleiras interminabeis ou humillacións de todo tipo. La Cifra Negra móstranos algunhas das que ocorren nos CIEs, en comisarías, nas prisións, en manifestacións ou en plena rúa, cunha crueza que arrepía. Sobre todo pensar que alguén poida gozar facendo dano a outra persoa. Sobretodo cando se supón que o perpetrador é quen há de velar polos nosos dereitos e a quen pagamos todas e todos por o facer. E máis cando en contadas ocasións, estes abusos acaban en condena ou, polo menos, en xuízo.
O documentario dirixido polo mozo eldense Ales Payá, utiliza a dramatización dalgúns casos con coñecidos actores, e conta tamén coa participación de varios expertos en dereitos humanos. Tamén xuíces, avogados e un representante do Sindicato Unificado de Policía (SUP) dan a súa opinión sobre un fenómeno demasiado descoñecido, mais preocupantemente habitual e impregnado de impunidade. Enfrontarse de novo ao torturador, aínda que sexa ante un xuíz, explica o medo de moitas vítimas a denunciar, sumado ás escasas condenas por este tipo de abusos.
Sobre o título, Payá explica de onde vén a idea: ‘La cifra negra é un termo que se utiliza en criminología para referirse aos delitos que non poden ser cuantificados porque non foron denunciados nin hai datos oficiais. Neste caso referímonos á cifra negra da violencia institucional. O que retratamos e os que recolleron as organizacións que consultamos son apenas a punta do iceberg’.
A maioría dos casos que expón o documentario foron recollidos no rexistro da Coordenadora para a Prevención e a Denuncia da Tortura, unha plataforma que trata de denunciar e visibilizar estas prácticas no Reino de España. Esta coordenadora púxose en marcha en novembro de 2004, e desde entón leva esixindo ao Estado ferramentas eficaces para previr estas prácticas, tratando de mobilizar a sociedade civil e concienciar a opinión pública documentando e denunciando todos os casos que recollen.
Para o seu portavoz, Jorge del Cura, o documentario La Cifra Negra é moi necesario porque permite visualizar casos concretos. ‘Non é o mesmo ver e ouvir ás vítimas que un informe frío’. Ademais, este traballo é un dos que por primeira vez abranxe varios ámbitos e circunstancias onde se producen estes casos. O director da fita explica a clasificación por contextos que retrata o documentario: prisións, centros de menores, movementos migratorios (fronteiras e CIEs), aplicación da lei antiterrorista no período de incomunicación, mobilizacións sociais e outros contextos que non poden ser etiquetados, ‘maioritariamente casos que ocorren nunha dilixencia policial rutineira que acaba derivando en vulneración dos dereitos humanos’.
Após as múltiplas condenas e advertencias dos organismos internacionais ao Reino de España por non actuar ante estes graves feitos, Jorge del Cura insiste en que ‘debe ser a sociedade civil quen se mobilice e obrigue o Estado a cumprir as normas nacionais e internacionais. Denunciar e visibilizar os casos e as complicidades para que a sociedade tome consciencia e obrigue as institucións, aínda que os estados sempre van tratar de evitalo’.
‘Democracia e tortura non son incompatibeis. A cuestión é que o Estado demócrata debería investigalos, previr e sancionar, mais ningún Estado o fai porque continúan a crer que é unha práctica útil para o control social’, explica Jorge del Cura. Non só isto, senón que estas prácticas son aprobadas por grande parte da cidadanía ‘para protexer a poboación’, tal e como reflectiu Amnistía Internacional nunha enquisa realizada en 2014. No Reino de España, concretamente, un 17% dos enquisados así o considera. Nos Estados Unidos, esta porcentaxe atinxe o 45%. De feito, lembra del Cura, ‘as democracias son innovadoras en técnicas de tortura’.
En 2015, o Comité Contra a Tortura da ONU, mostrouse ‘seriamente preocupado ante informacións segundo as cales as autoridades españolas non investigan de forma rápida, eficaz, imparcial e completa as denuncias de actos de tortura e malos tratos cometidos polas Forzas e Corpos de Seguranza do Estado, incluídas as denuncias de actos presumibelmente cometidos durante o réxime de incomunicación e nos casos de uso excesivo da forza por parte da policía.’
Mais o Estado español parece impermeábel ao gotexo de chamadas de atención de organismos internacionais e ás múltiplas condenas. O Comité, ademais, adverte de que as autoridades realizarían ‘poucos esforzos para xulgar os supostos culpabeis’, e que esas prácticas contribúen a crear ‘unha cultura de impunidade entre as forzas da orde’.
Que facer daquela? ?Hai que obrigar os estados, para que o seu custo sexa maior que os beneficios que poidan tirar destas prácticas? Por isto, tanto del Cura como Payá salientan a idoneidade deste documentario. Segundo Payá, a xente enche as salas para velo, mais tamén toparon coas portas fechadas nalgunhas filmotecas. Aínda que non se especifique o motivo, o director sospeita que o contido do documentario incomoda. As salas onde non se aceptou proxectar o documentario son o Centro Galego de Artes e Imaxe da Coruña, o Museo de Arte Contemporánea de Alacant (MACA), o Centro Cultural A Alcazaba de Mérida, a Filmoteca Nacional en Madrid, ‘e esperando resposta doutros centros que levan meses sen nin se queira contestar o teléfono’, afirma Payá.
← A Garda Civil detén 4 mozos de Altsasu sen agardar a sentenza firme
Global Peace Index: Grave deterioramento da situación do Reino de España en termos de paz →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
Cortinas Fechadas, de Jafar Panahi
Léa Maria Aarão Reis
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl es en gl gl es gl en gl gl tr gl en gl gl gl pt en pt gl pt pt en pt gl tr es en gl gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Anularmos o xuizo de Alexandre Bóveda
A Lei estatal da Memoria Histórica do 2007 (LMH) declarou a ilexitimidade das condenas penais decididas polos ilegais tribunais de excepción, quer militares, quer o TOP ou os Tribunais de Responsabilidades Políticas. Mais non anulou estas condenas.
En defensa dos nosos veciños e veciñas ‘manteiras’
Probablemente pronto nos dirán, regresando a Galiza, que as persoas manteiras da rúa Real da Coruña, que son veciños e veciñas desa cidade desde aí moitos anos, son neste 2018, de súpeto, un “importantísimo” problema de orde pública nesa cidade.
Non é verdade que o Goberno vaia ficar inactivo ante un suposto ataque á inmunidade da xurisdición española por parte dun tribunal estranxeiro O Goberno comparecerá se tal caso se producir, mais, en principio, entenden que a demanda non fala diso e, certamente, que a independencia de ningún xuíz se ve menoscabada.
Pelo direito à morte assistida
Se alguma vez chegar o diagnóstico e eu decidir que quero marcar o dia para o meu fim, vai ser fácil:
EUGÊNIO JOSÉ GUILHERME DE ARAGÃO
Sobre o direito de Lula concorrer à eleição presidencial e o amesquinhamento de obrigações internacionais do Brasil
As instituições do estado brasileiro sempre tiveram uma relação de amor e ódio com o direito internacional. Por um lado, a aristo-burocracia que as povoa adora viajar para o exterior, se gaba de lá ser ouvida em palestrinhas a justificarem a prática de tirar casquinha do serviço público, à base de diárias em dólar e passagens em classe executiva
Até hoxe o sufrido contribuínte español viuse abocado a rescatar bancos e concesionarios de autoestradas varios, mais non se dera o caso até o momento de nos pediren que rescatásemos un xuíz.
123456789... seguinte »última »
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en pt it en gl en en gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ast gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca it en en gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Joan Queralt: ‘Llarena tivo medo ao vacío” | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
O xurista Joan Queralt recíbenos no seu pequeno gabinete do novo edificio da Faculdade de Dereito da Universidade de Barcelona. Embrúllanos todo un corpus legal que o xuiz Pablo Llarena retorceu ao máximo para poder manter unha causa por rebelión, sedición e malversación a dirixentes independetistas que non cometeron ningún destes delitos. E a chave de Llarena, di Queralt, é Alemaña: se o tribunal de Slesvig-Holstein denega a entrega de Carles Puigdemont por ningún delito colapsa todo. E se, entón, o xuízo contra os presos se mantén, chegaríase a unha situaicón grotesca, incomprensíbel, que Europa condenaría. Por iso, porque non existe ningún destes delitos, o profesor e xurista avisa que sería un erro grave que algún dos avogados quixese pactuar condenas co procurador.
Di que se Pedro Sánchez quixese os presos politicos poderían estar na rúa en cuestión de horas
A acusación, que a leva o promotor público, podería pedir a liberdade dos presos políticos ou ben dar apoio á petición que fan os presos. Se ao xuiz de instrución ninguén lle pede que fiquen en prisión, tería que deixalos ir.
A estas, dito de maneira educada, habería que as incentivar. Deixemolo aquí.
Que quer dicir? Facer unha chamadiña?
(Asente). Ben, Manos Limpias tivo un incentivo peor: metéronnos no cárcere. Tantas veces foi o cántaro á fonte que deixou a asa. Maneiras de incentivar hai moitas, pode facerse de grado ou pola forza. Portanto a estas faiselles ver a necesidade de non se oporen á posta en liberdade.
Non. Facéndolles ver que é por un ben de interese superior do estado. Hai moitas maneiras de vender as cousas.
Non foi así cando o gabinete do promotor pediu a posta en liberdade de Joaquim Forn.
Exacto. Porque foi unha xogada hipócrita: o procurador retirouse porque sabía que estaban os outros. Era pura xesticulación. Agora trátase de facelo de verdade.
Por que quixeron xesticular naquela altura?
Por Europa. Para demostrar que a xustiza española era independente.
Portanto se o procurador quer, os presos poden estar na rúa mañá mesmo.
Poden. É asinar un papel, que pode ser aproveitando que volten pedir a liberdade. Que o procurador non se opoña.
Por que non o fixo até agora?
– Porque iso depende do goberno. Cando na segunda feira Pedro Sánchez publicou un chío que é unha evidencia, que é unha cuestión política, quer dicir que os políticos non poden esconderse baixo as togas de xuíces e procuradores. Que saia daí, pois. Veña! Se iso é verdade, que faga politica. Ben sei que as cousas non son tan fáceis, e que os principais obstáculos que ten Sánchez son xente que ten dentro do PSOE.
– O aparato do partido, do que Sánchez foi vítima. Olle, en Franza houbo un primeiro ministro chamado Pierre Mendès, que exerceu o cargo apenas sete meses, e nunca máis voltou á política, mais é un referente ético e moral da esquerda. Promoveu a independencia da Indochina, da Tunisia, comezou a de Marrocos e cando tocaba Arxelia fixéronno marchar. E todo iso en sete meses. Sabía que era a súa morte politica, mais se colles calquera libro de historia verás que aparece en letras grandes.
Quer dicir que Pedro Sánchez pode querer emular Pierre Mèndes France?
Todos os políticos queren pasar á historia. E fanno os que cando topan cun problema grande tentan resolvelo de verdade.
Faise difícil pensar que queira facelo, tendo en conta declaracións recentes.
Está claro. Penso que temos que distinguir cando fala para os seus e cando non. O que non sempre é fácil desencriptar.
O procurador do Tribunal Supremo pode rebelarse contra a nova procuradora pública?
Non, afastados. Fora. Lembra Torres Dulce? Foi o que se negou a pór as querelas en Catalunya polo 9-N. Non o vía claro. Ao cabo de tres semanas demitíase. O que pareceu un accidente. Era un bon xurista, unha persoa conservadora, non pense que era un procurador chegado de Sierra Maestra co Che Guevara na mochila. Mais lera o código penal e dixo que non entraba. Portanto foi despachado. É que o procurador público é nomeado polo goberno. Non ten independencia. E non debe tela, con diferenza aos xuíces. Na maior parte do mundo occidental, os procuradores forman parte do executivo.
Mais teñen que querer facelo.
Compre coraxe política. De repente alguén puxo sobre a mesa cartas novas, e non saben como xogalas. Se pensas que nunha situación de crise como esta todo será plácido e que ás tres estarás en casa para xantar, pois non.
A presión política interna no estado español podería ser enorme se se decidise pór en liberdade os presos.
Quen nos ía dicir hai un mes que habería unha mudanza de goberno en España? Ninguén. Se as cousas se fan ben é posíbel abrirse fendas importantes. Mais non será da noite para o día, e temos que conxelar o de ‘temos presa’. Porque temos de ser conscientes que vivimos onde vivimos. Aqui cremos que, sendo persoas educadas, firmes nas conviccións políticas e cun exercicio democrático de base, todo estaba arranxado. E non. Que fan? Mándanche os piolíns.
Coñece a nova procuradora pública do estado, María José Segarra?
Persoalmente non, Mais teño boas referencias dela. Progresista, unha muller de quen toda a xente fala moi ben. Comprometida co estado de dereito. Aquí a grande cuestión é que a xente comprometida co estado de dereito, cando lle tocan a unidade de España esquece o estado de dereito.
Avonda con que a procuradora xeral teña outro punto de vista se o resto dos procuradores continúan focando o problema da mesma maneira?
É unha dependencia hierárquica. Procurador só pode haber un. Os outros son membros do ministerio público, e ela ten a vantaxe de que non ten que voltar atrás en nada que teña feito antes. Ela ainda non fixo nada. E depende do goberno.
Di que a suspensión dos deputados procesados que fai Llarena é irregular.
É. O contido do 384bis da lei de proceso penal xa foi interpretado poloTC. Os rebeldes deste artigo que esgrime Llarena son os que utilizan armas ou explosivos para equiparalos aos terroristas. E no último auto o Supremo xa dicía que nesta rebelión non houbera nin armas nin explosivos. Non o dicimos nós. Esta é a interpretación máis estendida na doutrina xuridico-constitucional e penal española.
Como se entende que Llarena faga unha cousa así?
Da mesma maneira que a doutrina máis estendida é que non hai rebelión nin sedición nin desobediencia e no entanto el vai para adiante. Culminou o proceso de retorcemento do dereito. Puxo o ramo.
E un suspensión un chisco estraña
É. Dun certo xeito tivo medo ao vacío. Non quer que o acusen de alterar a composición do parlamento. Na suspensión continúan sendo deputados. Inventou un dereito procesual e penal constitucional. Vai innovando. Cando estudemos dereito teremos que facer o apéndice Llarena.
É produto dun certo medo de Llarena para que non pareza que se excede?
É que tería sido alterar a composición do parlamento. Mesmo el debeu darse conta de que non podía facelo.
Sorprendeulle que Llarena actuase como o fixo?
Sorprendeunos a todos. Porque era un home conservador, bon xurista, de trato amábel. Coñece todos os avogados cataláns, e algúns cunha certa familiaridade. E de repente este home chega ao Supremo e experimenta a vertixe da altura.
Se en lugar de Llarena tivese sido outro xuiz, teria feito o mesmo?
Vexo que as decisións da sala do Supremo son moi similares. A maioiría de maxistrados do Supremo están convencidos que ir contra a unidade de España é o máximo atentado. E iso resólvese co que temos. E se non entra ben, facémolo entrar como sexa, ainda que sexa a golpes de martelo. Pense que o ano pasado, no discurso dos tribunais, o presidente do Consello Xeral do Poder Xudicial dixo que a base do estado de dereito era a unidade de España. Unha besteira, porque iso non está  en nengures; porque daquela, por exemplo, a Franza non sería un estado de dereito porque a súa base non é a unidade de España. O concepto de estado de dereito é universal.
Esta é a orixe do problema.
O aviso fíxoo Rosa Díez no 8 de abril de 2014, cando o congreso recusou a petición de admisión a trámite do referendo. Para min, é un dos días esquecidos mais políticamente importantes porque proporciona as chaves de todo o que pasou.
Que dixo Rosa Díez?
Que a unidade de España era un dereito fundamental dos españóis. E é claro que non é un dereito fundamental, mais moita xente pode sentir que é así
Non hai mecanismos efectivos a escala europa para paralo?
Cando di ‘efectivos’ quer dicir rápidos? Porque cando un ten unha inflamación na barriga vai ao CAP, e apálpanno, e din apendicite, urxencias e opéranno. Cando se inflama o estado de dereito temos que esperar dez anos até chegarmos a Estrasburgo. Porque en dereito todo ten de ser demostrado e acreditado, e hai que esgotar todas as vías internas españolas. E como os de España o saben adian os termos nalgunhas cousas.
Cando tiñan que votar Puigdemont como candidato á investidura, ditaron medidas cautelares sen o teren admitido a trámite. Estivo seis meses pendente de recurso para dicir que non había obxecto.
É por iso que Llarena tamén quer adiar a decisión sobre a euroorde en Alemaña?
A euroorde en Alemaña é a súa peza fundamental. En París, no Museo da Ciencia, está o patrón ouro; na Suiza, hai un reloxio atómico: o patrón tempo. Europa é o noso patrón ouro, ou o noso reloxio atómico; se o que facemos aquí se axusta ou non a eses parámetros. E até agora na Europa dixeron que diso nada. Escocia prolóngao, na Bélxica dixeron dúas veces que non, e deixaronnos en liberdade e sen medidas cautelares. Na Alemaña fixéronno correctamente: había unha euroorde e detiveron este señor, metéronno na prisión; ao cabo dun cantos días houbo unha vista e deixéronno en liberdade.
O problema que ten Llarena…
-… é que fican excluídos os delitos políticos da euroorde. E que hai a dobre incriminación dun delito; non é tanto o nome que se dé a un delito nun país ou noutro, sinón os feitos, que sexan incriminabeis. E a rebelión, como como se presenta aquí, non é incriminábel na Alemaña. Por iso dixeron que de rebelión nada, e examinan a malversación. Mais tampouco encaixa, pola maneira como se comprende na Alemaña e como se identifica aquí.
Se a Llarena lle denegan a extradición de Puigdemont, que pasará?
Que aquí farían un xuízo grotesco. O vice-presidente sería xulgado por rebelión, malversación e máis cousas, supoño, e en troca outros serían impunes e non lles poderían facer nada. E Puigdemont, co non da Alemaña, e os conselleiros na Bélxica, e a conselleira na Escocia, poderían entrar no estado español durante quarenta días sen que os pudesen tocar. Por eses delitos. Non digo que durante ese tempo non inventasen outros.
Haberá un momento importante que será cando o procurador presentar o escrito de acusación.
Delimitará o terreno de xogo. Mais iso será un segundo capítulo, que xa veremos. Agora toca polos en liberdade. E ficou moi claro que esta liberdade há de ser sen pactos; cos presos non se negocia nunca. A liberdade non é negociábel: dase ou non se dá. E teñen que os pór en liberdade sen contrapartida; nada de teren que abandonar a política… Nada de nada, nesta primeira fase.
E despois virá a segunda fase.
Mais virá moi condicionada polo que pase na Alemaña.
En que medida a condicionará? Se non concede a extradición de Puigdemont por ningún delito, como condicionará iso as acusacións con vista ao xuízo?
Se condenan os que están aquí, irán a Europa e diranlles que non.
Mais Alemaña, Bélxica e Escocia van pronunciarse antes do xuizo.
Van, si. E creo que a queda das euroordes será importante. Vexo grandes posibilidades que de que sexa así. Dirán a España: non segue o patrón, nin en lonxitude nin en tempo, teñan que ir a que llo miren.
Sería posíbel que acabase reducido a un xuízo só por desobediencia?
É que non hai desobediencia. No primeiro de outubro non votaron os politicos, sinón o pobo. E resulta que despenalizaran os referendos ilegais. Como se pode acusar de desobediencia por un delito que non existe?
E podería pasar que non tivese sentido sequera facer o xuízo?
Iso está en mans do procurador. Llarena conduce o automóvel mais quen ten as chaves e o depósito da gasolina é o procurador. E se non deixa de botar gasolina, o automóvel continuará avanzando. Mais se o procurador non acusa e as acusacións populares son incentivadas, o automóvel deixará de moverse.
A presión politica en España pode influir moito na decisión que tome o procurador.
Mais a pancada a Europa sería terríbel. Imaxine que os países requeridos din que non e apesar diso aquí tiran para adiante; a condena é firme, e despois os condenados van a Estrasburgo e alí din que non era delito.
Ao cabo de dez anos
Mais a bofetada para o sistema sería terríbel. O descrédito da xustiza española sería brutal. E iso tamén temos de valoralo.
Non son conscientes diso
Home a xustiza española xa levou unhas cantas labazadas. Por exemplo coa doutrina Parot; Marlaska, cando presidía a sala, calou e dixo ‘execútese’. Está claro, se o de arriba che di que non é, pois tes que acatalo. Outra cousa é a prensa de trincheira de Madrid,
E bombas nas cervexarías de Munich
É que grande parte deste nacionalismo casposo español vive no século XIX. Non sabe que os maxistrados alemáns, belgas, suiízos, escoceses, teñen internet? Que saben español? É unha autarquía mental e xurídica. Cando din que hai que pór bombas nas cervexarías aos alemáns non lles agrada nada. E o xuiz tamén é alemán, eh? e pregúntase: a que país temos que entregar esta xente? Máis ainda cando ninguén di nada destas declaracións. Que dixo a Asociación da Prensa de Madrid?
Ve posíbel que algúns avogados da defensa podan pactuar co procurador?
Resérvome a opinión. Mais creo que non pode haber pactos.
Non entendería que o fixesen?
Nin como xurista nin como cidadán. Ora, recoñezo que quen está no cárcere encóntrase nunha situaicón especial. E tampouco podemos impor patróns de conduta de defensa. Dito iso, esa política de apaciguamento non funciona. É o que fixeron os ingleses cos nazis nos anos trinta; cando voltaban de avión da última conferencia enteiráronse da invasión da Polonia. Non funciona; porque recoñeces a túa culpabilidade, recoñeces os feitos, e de cara aos outros é brutal. E deitas gasolina sobre as acusacións. Do punto de vista xurídico e politico é un erro. Ora ben, para quen está no cárcere, coas penas astronómicas que lles peden, o mundo é o dous por tres da cela. Temos que ter en conta todo isto.
Pode haber maneiras diferentes de entender a defensa por parte dos avogados?
Non todos os procesados teñen a mesma importancia procesual, porque non tiveron a mesma intervención.
Non todos os avogados entenden da mesma maneira a dimensión politica desta causa?
Todos os avogados teñen como primeiro mandato defender o seu cliente.
E nun caso como este, con presos políticos?
Si, mais o preso é quen está dentro encerrado. Non se pode facer un xuízo se non temos en conta iso. Xa hai quen o fixo, que é Santi Vila, e iso implicou o seu afastamento. Creo que por veces pecamos moito de facer prognósticos sen termos en conta todos os datos. Son moi variábeis. Que haxa esta causa pendente na Alemaña é unha variábel que non podemos gobernar. Se o extraditan só por malversación o preito fica igualmente coxo. Se non o extraditan por nada, fica coxo das dúas pernas. Talvez quen quer un apaciguamento de verdade sexan algúns sectores de Madrid que non queren facer o ridículo. Mais iso non o sabemos.
Sorprendeulle que Boye lanzase esa alerta?
Byle é moi esperto. É un home cun sentido estratéxico brutal.
Josep Casulleras Nualart i Albert Salamé (fotografies)
← Ministerio de Asuntos Militares ordena destruir con herbicidas vexetación na Faixa
Presentan a Asociación de Afectados 1-O e o arranque da campaña #ARA PARLA TU →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en it en en it gl it gl it es pt gl it gl it es it gl pt gl it pt it gl en pt it gl it gl it gl it pt it gl it pt pt pl en gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Relatorios e Dossieres | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Relatorio Torturas e Malos Tratos no Centro Penitenciario da Lama
Relatorio sobre actuacións policiais 24-25 de xullo de 2011
Relatorio sobre a marcha ao cárcere de Teixeiro – Xaneiro de 2013
Dossier sobre a situación no cárcere de Teixeiro
Relatório manifestación 15 de xuño en defensa dereitos persoas xulgadas na AN
Relatorio sobre actuacións policiais – 24 de xullo 2013
Relatório Vista Oral en 08/10/2012
Relatorio sobre o desenvolvemento da Manifestación de Siareir@s Galeg@s – Pontevedra 29-12-2012
Relatorio sobre a Marcha ao C.P. de Teixeiro – 12/12/2012
Dossier sobre actuacións policiais 24-25 de Xullo 2012
Relatorio manifestación Siareir@s Galeg@s – Decembro 2011
Dossier sobre actuacións policiais – Sala Iago Compostela – Novembro 2011
Anexos ao Dossier sobre actuacións policiais Sala Iago – Novembro 2011
Dossier sobre Xornada de Folga Xeral 27-X
Relatório sobre a marcha ao C.P. deTeixeiro – Decembro 2011
A Tortura na Galiza – 2008
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en en gl fa en en gl en en gl en gl cs pt mk gl es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase introducindo o seu enderezo electrónico:
Subscribing I accept the privacy rules of this site
“O que está a acontecer em Israel foi previsto em 1967”
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl it pt pt en it gl en gl en it pt en pt it gl pt gl en gl pt gl es gl ca gl it es es gl it gl pt gl it gl pt gl it gl en gl it pt gl gl pt gl es gl en gl gl gl it gl en gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Medidas de exceção como novo paradigma autoritário. O Estado de exceção é o segundo modelo geral que o Estado moderno adquiriu até o fim do século XX – Pedro Estevam Serrano, Jornalistas Livres
Muito se fala nas crises econômicas cíclicas dos Estados capitalistas, mas pouco se analisam as crises políticas que periodicamente neles ocorrem, as quais são desencadeadoras de paradigmas autoritários de Estado. O Estado de exceção é o segundo modelo geral que o Estado moderno adquiriu até o fim do século XX.
15 meses de Hirak: impresións dun observador participante
Guieiro para metropolitan@s: no Rif, perguntar, escoitar, comprender, respectar, acompañar, apoiar….sempre en segundo plano. O protagonista é o pobo rifeño que teima en se recoñecer como suxeito político soberano.
Como manter comunicações privadas na era do Big Brother – Um Guia Prático
Vivemos em tempos complicados e, francamente, perigosos em que a capacidade de manter comunicações seguras é absolutamente crucial para a maior parte das pessoas. Até recentemente, a espécie de tecnologia que podia protegê-las era simplesmente demasiado complexa. Nos dias de hoje podemos utilizar serviços MUITO refinados que não exigem essa espécie de perícia da nossa parte.
Informe da situación da sanidade galega no ano 2016
Dr. Xosé Mª Dios Diz. Membro do Consello Asesor da FGS e Portavoz da Plataforma SOS Sanidade Pública de Compostela
O autor proporciona os datos que definen a situación da sanidade pública galega no ano 2016. Revela as súas carencias no que a persoal, infraestruturas e dotación económica di respecto, lembra a vixencia de leis que exclúen da asistencia sanitaria importantes sectores da nosa sociedade, subliña as consecuencias do desmanelamento e a privatización de servizos asistenciais e estratéxicos e do control da industria (farmacéutica e tecnolóxica) sobre as decisións do sistema sanitario.
Xurisdición e execución penal. O cárcere: unha contradición institucional
Luigi Ferrajoli – Universidade de Roma
O autor examina a natureza da chamada “xurisdición de vixilancia penitenciaria” para cuestionar o verdadeiro estatuto da mesma ao non se pronunciar sobre actos concretos das persoas privadas de liberdade, senón sobre formas de ser de carácter subxectivo, cuestiona a posibilidade de no interior do cárcere poder darse un respecto efectivo dos dereitos fundamentais das persoas privadas de liberdade e propón algunhas medidas concretas para avanzar cara unha paulatina superación da opción custodial.
Sistema de rexistro e comunicación da violencia institucional (SIRECOVI)
Observatori del Sistema Penal e els Drets Humans (OSPDH)
O OSPDH, presenta o deseño e funcionamento dunha ferramenta de axuda e denuncia en supostos de violencia institucional co fin de as institucións, organizacións ou actores que teñan que ver no desencadeamento dos feitos, na defensa dos dereitos das vítimas ou na protección e promoción dos dereitos fundamentais das persoas poidan ter coñecemento da situación e tomar as medidas necesarias que foren do caso e da súa competencia.
Islamofobia e ŷihādismo en Europa
Roberto Mansilla – Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional, IGADI
Europa está observando un auxe dos sentimentos islamófobos ao carón dunha crise socioeconómica que ameaza con derrubar a arquitectura de integración comunitaria e os compromisos sobre a defensa das liberdades, dos dereitos humanos e da lexislación humanitaria. Este proceso está acelerándose nos derradeiros anos, igualmente motorizados pola riada de atentados terroristas de corte ŷihādista; pola presenza dunha numerosa comunidade musulmá de terceira xeración en varios países europeos, pero que visualiza notables deficiencias en materia de políticas públicas que permitan a súa inclusión e integración; e pola súbita aparición do drama humanitario dos refuxiados, principalmente dos provenientes do conflito sirio, desde mediados de 2015.
O USO DO TEST P300 NO PROCESO PENAL ESPAÑOL: ALGÚNS ASPECTOS CONTROVERTIDOS
Ana Sánchez Rubio (Doutoranda en Dereito Procesual. Universidade Pablo de Olavide – Sevilla
O test P300, tradicionalmente utilizado no ámbito médico para a detección de certas disfuncións, irrompeu no sistema xudicial como unha proba científica non exenta de críticas, tanto no que toca á súa legalidade como no que di respecto ao seu grao de cientificidade. Aquí trátase de disipar algúns mitos e establecer certas directrices para que o seu emprego no proceso penal poida chegar a ser plenamente efectivo.
A evolución do sistema penitenciario español, 1995-2014: Transformacikóns da penalidade e modificación e modificación da realidade
José Ángel Brandariz García – Facultade de Dereito – Universidade da Coruña
O autor analiza as transformacións normativas, estruturais e institucionais que viviu o sistema penitenciario español nas dúas últimas décadas, da aprobación do Código Penal ao ciclo de criminalización da heroína, examinando o devir do sistema penitenciario en relación coa evolución da economía española durante o período e estudando as transformacións teleolóxicas do cárcere no cadro desa evolución.
Coa liberdade relixiosa topamos, opositores
A Sentenza da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Supremo de 6 de Xullo de 2015 (rec.1851/2014) recoñece o dereito dunha opositora, aspirante a praza de corpo docente da Xunta de Galiza, membro da Igrexa Cristiá Adventista do Sétimo Día, a ser examinada do coñecemento de lingua galega nun momento non comprendido entre a posta de sol da sexta-feira e a posta de sol do sábado.
“Rexeitamentos en fronteira”: Fronteiras sen dereitos?
Informe promovido desde o Proxecto I+D+i IUSMIGRANTE
Este relatorio analiza a nova figura do “rexeitamento en fronteira” (disposición adicional décima da Lei de Estranxeiría), pondo de manifesto que as entregas sumarias –tamém coñecidas como “devolucións ou expulsións en quente”– ás autoridades marroquís de cidadáns estranxeiros interceptados no perímetro fronteirizo de Ceuta e Melilla tampouco achan cobertura legal nesta nova regulación.
A actualización da LECrim ás necesidades da sociedade da información, erros e acertos
Ofelia Tejerina Rodríguez. Avogada da Asociación de Internautas.
O 13 de Marzo o Consello de Ministros aprobou o Proxecto de Lei Orgánica de modificación da Lei de Axuizamento Criminal coa intención de adaptar as previsións normativas ás necesidades da sociedade da información. A reforma incide directamente nos arts. 18 e 24 da CE desenvolvendo dereitos fundamentais, ou máis ben a súa restrición.
Os proxectos de reforma do sistema de protección á infancia: Una mirada desde a educación social crítica.
Laura Cruz – Ana Iglesias – Profesoras da Facultade de Ciencias da Educación da Universidade da Coruña
Con data 20 de febreiro de 2015, o actual goberno ven de aprobar dúas reformas lexislativas, unha ordinaria: Proxecto de Lei de modificación do sistema de protección á infancia e á adolescencia, e outra extraordinaria: Proxecto de Lei Orgánica de modificación do sistema de protección á infancia e á adolescencia
Carta de Dereitos Humanos e Principios para Internet
Internet Rights & Principles
A Coalición Internet Rights % Principles elaborou a Carta de Dereitos Humanos e Principios para Internet que cobre a práctica totalidade dos dereitos que conforman a Carta Internacional de Dereitos Humanos da ONU. A súa aceptación como base de referencia para o desenvolvemento de reformas lexislativas no ámbito local e rexional crece constantemente.
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl en gl en en gl en en io gl gl en en gl gl gl gl gl gl en en en gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Son excepcionais as condicións prisionais en que cumpre condena Iñaki Urdangarin? | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
RESPOSTA DO GOBERNO A UNHA PREGUNTA CON RETICENCIAS
“A execución penal no sistema penitenciario español réxese polo principio denominado de individualización científica”, o que “supón adaptar o cumprimento da condena ás circunstancias de cada tipo de interno”, sexan estas procesuais, penais ou “persoais, familiares ou sociais”. E nomeadamente “aquelas que afectan á seguranza e á preservación da súa intimidade”. Así responde o goberno español a pregunta formulada polo senador Joan Comorera sobre a situación dun preso concreto: Iñaki Urdangarín.
“A Administración Penitenciaria ten a obrigación de velar pola vida, integridade física e saúde dos internos e é un deber ao que non pode renunciar ainda que para dar cumprimento ao mesmo teña de adoptar medidas excepcionais de separación entre internos, que no caso desta persoa referida na cuestión comporte a ocupación dun espazo exclusivo para el”. argumenta con fundamento o goberno na súa resposta.
Cales son esas medidas?
Iñaki Urdangarín ingresou no pasado 18 de xuño no cárcere de Brieva, construído como penal para mulleres en 1989 cun módulo especial en que poden ser internados homes. Luís Roldán, por exemplo, ex director da Garda Civil, pasou neste módulo 10 anos. Recentemente, por unha importancia aproximada de millón e medio de euros, foron reformadas as instalacións de aquecemento, auga  quente e gas por canto, segundo parece mostraban algunhas deficiencias que o goberno entendeu urxía solucionar antes de acoller o novo hóspede.
No módulo hai cinco celas, patio, comedor e sala de vis-à-vis por onde, segundo informan algúns medios, o preso ten absoluta liberdade de movementos.
O que chama a atención non é que o goberno entenda ser o seu deber velar pola vida, integridade física e saúde das persoas internas aplicando o principio de individualización científica. Así o di a lei, e a lei -en principio- está para ser observada tamén polo goberno.
Non, non é iso o que chama a atención. O que realmente choca é que un goberno informado dos seus deberes poda manter un sistema prisional como o do Reino de España, en que é práctica habitual afastar persoas presas lonxe da familia e lugar de arraigamento, en que tortura, malos tratos e morte son rotina en moitos centros, en que persoas con patoloxías psíquicas -anteriores ou aparecidas no período de reclusión- non reciben atención médica, en que persoas xordas son castigadas por non ouviren avisos orais, en que persoas con algún tipo de discapacidade física non poden acceder a determinados espazos do centro penitenciario por causa das barreiras arquitectónicas, en que persoas transexuais son recluídas en módulos reservados a persoas doutro sexo, en que aquecemento e comida son máis que escasos… Chama a atención, si.
Será talvez que en realidade a culpa desta contraditoria situación non é dos responsábeis políticos que manteñen un sistema penitenciario tan manifestamente desigual mais de quen, por torpeza ou precipitación, non soubo escoller con acerto o cárcere que mellor se adecuaba ás súas circunstancias?
Iso polo menos é o que parece sugerir o Ministro responsábel do ramo, Fernando Grande-Marlaska, cando nega a existencia de trato de favor a Iñaki Urdangarín e afirma que calquer outro cidadán, querendo, podería ter escollido cumprir condena na ala exclusiva do centro penitenciario de Brieva. “A crítica é precisa -apostila para calmar os ánimos- mais temos que ter cautelas”.
Pois iso, amodo e sentidiño, que as cousas non son o que parecen.
← De presos (politicos e non)
Denuncian violencia inxustificada en intervencións da Policía Local de Ourense →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl es en en es en en gl gl gl gl gl pt en gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía denuncia criminalización da migración | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
602 MIGRANTES DENUNCIADOS POR 'ATENTADO Á AUTORIDADE'
Fotografía de Javier Bauluz
A Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía (APDHA) mostrou o seu máis profundo rexeitamento á denuncia presentada contra os 602 migrantes que saltaron o cerco de Ceuta o día 27 de xullo. A denuncia, interposta polo Bufete de Abogados Nuria de Madariaga dous días despois de os migrantes teren cruzado a fronteira, solicita prisión incondicional sen fianza e impútalles un delito de atentado contra a autoridade nun dos seus supostos agravados.
A asociación andaluza sostén que, en termos xurídicos, ‘trátase dunha resposta racista e inhumana. Este tipo de denuncias supoñen a criminalización e persecución das persoas migrantes’. A ollos da entidade, resulta extremadamente preocupante que ‘o despacho de Nuria de Madariaga decidise aplicar o dereito penal do inimigo, apesar das continuas vulneracións de dereitos recoñecidos na lexislación que sofren as persoas migrantes, entre elas a prohibición de solicitar asilo, a falta de asistencia xurídica e tradución, detencións ilegais, ausencia de protección á infancia e a vítimas de tráfico de persoas, entre outras.
Segundo a APDHA, esta denuncia supón un precedente moi preocupante en tanto que ‘xustifica o xiro punitivo e a tendencia á criminalización das persoas migrantes’ nun contexto en que, tal e como lembra a asociación, ‘a inmigración por puntos non habilitados non é un delito e continúan producíndose devolucións en quente apesar de teren sido condenadas polo Tribunal Europeo de Dereitos Humanos’ na súa sentenza de outubro de 2017 contra o Goberno de España [2].
Por último, no comunicado, a organización denuncia a crecente militarización da Fronteira Sur. ‘Non só fechamos as nosas fronteiras, como vimos en Turquía en 2015, ou este ano en Libia’, ademais, ‘militarizamos e bunkerizamos a Unión Europea’, denuncian. A asociación andaluza fala, como así sinalaron xa numerosos relatorios [3], dunha ‘industria do control migratorio’.
Neste sentido, APDHA lembra que a Declaración Universal de Dereitos Humanos -ratificada polo Estado español- especifica nos seus artigos 13 e 14 que ‘toda persoa ten dereito a circular libremente e a elixir a súa residencia no territorio dun Estado e ademais a buscar asilo’ e que, segundo un relatorio da Fundación porCausa, desde 2006, o Goberno español destinou case 743 millóns de euros ao control e protección das súas fronteiras [4] e do cal, critican, un reducido lobby de empresas internacionais fan negocio co sufrimento destas persoas.
← Denuncia de presos políticos cataláns contra España na ONU pode ter resolución inminente
Reclaman investigación sobre morte de preso que avisara ser obxecto de malos tratos →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en ca ca en en gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
De presos (politicos e non) | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
Á forza, a sociedade catalá aprendeu estes últimos -e obscuros- meses toda unha serie de cuestións penais e penitenciarias que até ese momento só as persoas do gremio xudicial coñecían. Grazas, esta vez si, a tantos medios de comunicación que levaron aos seus faladoiros a avogados, catedráticos de Dereito, etc. fomos facendo noso un mundo que para moitos era totalmente descoñecido e que, ademais, moita xente sempre pensou que todo o do cárcere e dos xulgados era algo dos outros.
Esta formación colectiva debe ser celebrada, á vez que o é o proceso -tamén colectivo- de sensibilización cara ao mundo de que falaba: o da prisión. Seguramente centos de millares de persoas sentíronse indignadas, ou polo menos acharon que era inxusto, que unhas familias tivesen de ir ver os seus familiares por centos de quilómetros, que estas familias fosen inspeccionadas, que se amoestase alguén simplesmente por aproveitar unha chamada persoal desde o cárcere para facer unha entrevista, que un preso poida estar 18 horas ou máis fechado na cela ao longo do día e un longo etcétera onde coincidiriamos en que a prisión rouba unha serie de dereitos que van alén da simples privación de liberdade .
Infelizmente, esta sensibilización colectiva de que falaba veu por unha cuestión moi concreta: o encarceramento dos nosos políticos. Converténdoos así en presos políticos, por moito que alguén poida negalo.
Debería facernos reflectir, contodo, como é que o cárcere e as súas variabeis, as que hai décadas que existen e que en Cataluña afectaron durante os últimos anos perto de 9.000 persoas, só comezaron a importar agora. Por que a xente non se preocupou antes do que pasa nos cárceres?
Seguramente, e agora non será grazas aos medios de comunicación, crearon no imaxinario social unha sensación de inseguranza global que hai que combater e os políticos axudaron aprobando normativas, moitas veces aprobadas en quente, para dar resposta a unha sociedade con sede de vinganza ante casos concretos e horribeis ou ante ameazas terroristas dentro do mesmo país até hai pouco ou a nivel internacional desde o 11S. Por todo iso parece que dentro dos cárceres están os seres máis indesexabeis e perigosos e que unha vez fechados non deberían poder voltar saír nunca máis.
A realidade, dentro dos muros, é bastante distante. Non vou facer agora unha análise sociopolítica das persoas encarceradas, mais dando catro datos poderedes facer unha idea de quen hai alí dentro ( Datos do ano 2017, publicadas polo Departamento de Xustiza ):
Das 8.367 persoas encarceradas 41% sonno por delitos contra o patrimonio e a orde socioeconómica (furtos, roubos ?), o 29,5% por delitos violentos (lesións, homicidios…), o 17,5% por delitos contra a saúde pública (tráfico de drogas) e o 12% restante por outros delitos.
Das 8.367 persoas encarceradas só 573 son mulleres (6,8%).
O 56,7% das persoas presas teñen nacionalidade española, o 7% son estranxeiras de países da UE e o 36,3% son estranxeiras non comunitarias.
E agora que xa temos os presos aquí e que todo o mundo sabe que Catalunya é a única Comunidade Autónoma con competencia, sería un bo momento para aproveitar o interese colectivo no mundo dos cárceres e comezar a revisar tantas cousas que até agora interesaran moi poucos.
Porque con nosas propias leis na man os presos políticos só terán, e no mellor dos casos e se levan ben (o cárcere é condutismo puro e duro), 40 minutos semanais de chamadas cos seus familiares e amigos; comerán e cearán o mesmo cada 15 días; se necesitan comprar algo no economato da prisión terán que pagar un prezo superior ao que o mesmo produto custaría nun supermercado da rúa; se algún deles levase a cabo unha conduta contraria á orde establecida dentro podería acabar castigado, podendo chegar ao extremo de estar un mínimo de 3 meses seguidos nunha cela de isolamento, encerrado 18 horas ao día (até hai pouco eran 21, ver: https://www.media.cat/aillament/); se chegasen a ser condenados e non recoñecesen o delito non poderían saír nunca de permiso e cumprirían a condena enteira; e se todo isto non nos gusta demasiado, tampouco nos debería gustar cando afecta os presos que non consideramos políticos. Aínda que se pensamos quizais moitos tamén o serían vistos doutras perspectivas, mais iso xa sería cuestión doutro artigo.
Porque, e para terminar homenaxeando Nelson Mandela, unha nación non debe xulgarse por como trata os seus cidadáns mellor situados, senón por como trata os que teñen pouco ou nada. E se moitos estaremos de acordo que o encarceramento e a xudicialización do conflito catalán nunca será a solució, por qué deberíamos pensar que o cárcere será a solución á violencia, os roubos ou ao tráfico de drogas?
← Concello de Valdepeñas nomea ‘Señor da Vendima’ a imaxe de Xesus Nazareno Rescatado
Son excepcionais as condicións prisionais en que cumpre condena Iñaki Urdangarin? →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: es en en en en en en en en en en en es en en en en en en en ru en en en en en en en gl en en es es gl gl gl en gl en es ca gl es en en en en en en en en en en en en en es fr en en en en en en en en en es en es es gl

text:
(Español) Servicios Generales – Ciudad de Dios
Material – Book of Daniel
Guide to Memorize the Scriptures
What we believe about the bible
God’s promises to pray
Guides for the week of prayer
Guides for the week of testimonies
Health of the nations
Home / Eventos / Servicio General / (Español) Servicios…
One Takes Over 1
Reunió de Jóvenes 1
Reunión de Lideres 1
8:00 am – 12:00 pm
Servicios 8:00a.m. y 10:00a.m.
© 2019 Ciudad de Dios . Privacy Policy
May 19 (Español) Ahora Puedo Ver
May 12 (Español) Caminar en la Luz


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en pt pt pt it pt gl gl gl it gl gl en gl it gl gl pt en pt gl gl pt gl gl es gl en gl pt gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
PEDRO ESTEVAM SERRANO, JORNALISTAS LIVRES
Medidas de exceção como novo paradigma autoritário
Muito se fala nas crises econômicas cíclicas dos Estados capitalistas, mas pouco se analisam as crises políticas que periodicamente neles ocorrem, as quais são desencadeadoras de paradigmas autoritários de Estado. O Estado de exceção é o segundo modelo geral que o...
Determinados partidos políticos, xuíces e medios acusan de practicaren a violencia líderes independentistas e sociais así como os CDR. Diante deste intento de criminalización repasamos diferentes métodos non violentos que foron empregados ao longo da historia.
15 meses de Hirak: impresións dun observador participante
Guieiro para metropolitan@s: no Rif, perguntar, escoitar, comprender, respectar, acompañar, apoiar….sempre en segundo plano. O protagonista é o pobo rifeño que teima en se recoñecer como suxeito político soberano.
Direitos e Liberdades na Galiza
Publicamos o Resumo de Notícias recolhidas por EsCULcA durante o 4º trimestre de 2017.
15 meses de Hirak: impresións dun observador participante (Santiago Vences)
Guieiro para metropolitan@s: no Rif, perguntar, escoitar, comprender, respectar, acompañar, apoiar….sempre en segundo plano. O protagonista é o pobo rifeño que teima en se recoñecer como suxeito político soberano.....
Liberdade de expresión : Contra os límites do poder e as censuras sociais
Artigo de Fernando Blanco
– Avogado – Vice-presidente de EsCULcA
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl en gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
AO GRITO DE "VIVA FRANCO" "VIVA ESPAÑA"
Abren expediente ao policía español que agrediu en Barcelona o fotoxornalista Jordi Borràs
Asuntos Internos abriu expediente informativo ao policía á espera da resolución xudicial. Por agora non foi afastado das súas tarefas laborais. Como noutros casos onde hai implicados policías, o corpo non tomará ningunha medida disciplinar até non estar o caso fechado. Os feitos aconteceron onte no bairro Gótico de Barcelona. O agresor gritou “Viva Franco” e “Viva España” e comezou a bater no xornalista. Cando tentaron afastalo identificouse como policía mostrando a placa.
Ofrendas, rogativas, prebendas… ou como incumpren a lei as autoridades galegas
Segundo a súa propia constitución, o Reino de España é un estado aconfesional, non un estado laico, o que limita a independencia dos poderes civis. Mais, apesar das súas limitacións, a aconfesionalidade obriga os poderes públicos a respectaren o principio de neutralidade en materia relixiosa e veda calquera tipo de confusión entre funcións relixiosas e institucionais, así como calquera tipo de discriminación en favor dunha determinada fé
Tortura e malos tratos nas prisións da Galiza
Ainda que pareza cousa do pasado ou de lugares remotos, a tortura e os malos tratos poden acontecer ao pé de nós, no noso país, grazas á nosa indiferenza e á nosa capacidade de aceptar o inaceptábel. O novo vídeo de EsCULcA denuncia unha situación próxima e demasiadas veces ignorada. Como mostra, dous casos de Teixeiro que chegaron aos xulgados: o primeiro pouco despois de o penal ser inaugurado, o segundo hai apenas uns meses.
Entretanto, 18 anos de queixas, denuncias, arbitrariedades e silencios.
Sen privacidade non hai liberdade. Cifra os teus datos e comunicacións
En ESCULCA consideramos que non é posíbel exercer as liberdades civis e políticas cuando as vidas e comunicacións da cidadania son sistematicamente vixiadas, rexistradas e controladas polo poder. Observamos con preocupación crescente como o Estado Español e a Unión Europeia intensifican e afinan o leque de medidas represivas e de controlo destinadas a intervir no mundo dixital.
Liberdade de expresión. A volta ao silencio
EsCULcA publica o seu primeiro vídeo sobre dereitos e liberdades: “Liberdade de expresión. A volta ao silencio”. Unha reflexión sobre a progresiva erosión do dereito da sociedade a expresar libremente ideas, opinións, reclamacións. Da Lei Corcuera á Lei Mordaza pasando por a lei de violencia no deporte, as sucesiva reformas do código penal ou diferentes ordenanzas municipais.
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
Denuncian violencia inxustificada en intervencións da Policía Local de Ourense | Esculca
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
PODERÍA ESTAR IMPLICADO AXENTE XA CONDENADO
O próximo pleno do Concello de Ourense debaterá unha iniciativa de Democracia Ourensana que reclama a creación dunha comisión de investigación que avalíe o funcionamento da Policía Local. O partido divulgou onte un comunicado en que falan de casos de violencia policial. ‘Foron confirmados con lesións certificadas polo SERGAS e existen varias testemuñas ao respecto do uso de violencia inxustificada”, din. Tamén denuncia que un dos supostos agresores é un axente condenado por deixar sen efecto multas impostas a familiares e amigos. Democracia Ourensana asegura que o goberno local non tomou medidas para solucionar a situación denunciada.
Gonzalo Pérez Jácome, dirixente de Democracia Ourensana
Fonte: La Voz de Galicia
← Son excepcionais as condicións prisionais en que cumpre condena Iñaki Urdangarin?
EsCULcA reitera solicitude de información ao Concello da Coruña sobre operativo A Insumisa →
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
A súa busca non produciu ningún resultado
Comprobe se a ortografía é a correcta.Elimine as comiñas que delimitan as frases para buscar cada palabra individualmente: "escaravello azul" atopa menos resultados que escaravello azul.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.


langs: es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl en ca ca en gl gl en gl en en gl pt en en it pt pt en pt en it en gl en es gl es es pt gl gl

text:
OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DIREITOS E LIBERDADES
Resumos trimestrais de noticias (Galiza)
De presos (politicos e non)
O encarceramento dos líderes políticos cataláns, e portanto as súas condicións de vida dentro da prisión, levou a sociedade a un estado de indignación colectiva que parece esquecer que o cárcere hai séculos que afecta millares de persoas na nosa terra.
Para recebir o Newsletter de EsCULcA, subscríbase aqui
Memória ocular: Cenas de um estado que cega
Tadeu Breda e Sérgio Silva
A liberdade é uma luta constante
Driblando a democracia: Como Trump venceu
Léa Maria Aarão Reis
La cifra negra: un documentario sobre violencia institucional
EsCULcA - Observatorio para a Defensa dos Dereitos e Liberdades.
Páxina elaborada por Global Soluciona con WordPress. WordPress é Software Libre baixo licencia GNU.