langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en es it gl gl gl gl gl gl gl sv en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Un emigrante de Alqueidón
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Poida que o actual goberno galego sexa quen de sandar as feridas que se foron facendo durante máis dun século de emigración galega. Estou a falar da diáspora desta vella terra atlántica que buscou acubillo lonxe e que deixou alí a súa honrada pegada de esforzo solidario. Non hai máis honra que a incondicional achega de sangue para erguer un novo espazo onde quecer e esquecer longas noites de friaxe. O mundo da emigración está cheo de edificantes exemplos e cada un de nós coñece historias dignas de figurar en letras de imprenta. Todos formamos parte do fogar de Breogán que é ao mesmo tempo real e virtual. A emigración fixo nacer un novo produto que é unha amálgama de realidade social e sentimental: a neomorriña.
Aínda hai quen non se decatou de que os emigrantes son grandes creadores e ademais con obra orixinal. Hai quen os ve coma uns desgraciadiños e quen os califica de heroes. Segundo sexa a visión da diáspora será tamén a actitude cara eles. Haberá quen diga que é mester axudalos porque están lonxe e outros dirán moi convencidos que son a personificación daqueles inmorrentes guerreiros do Medulio. Aínda que prefiro a versión épica non se trata de enfrontarse a ningunha dualidade que por certo inflúe tamén no enfoque parcial e localista que sobre a emigración teñen milleiros dos nosos cidadáns.
Hoxe o feito migratorio galego está protagonizado polos nosos descendentes. Non sei ben pero paréceme que nesta identificación coa nosa terra hai máis sentimento que ideoloxía. Levo falado con moitos arxentinos e uruguaios aos que non lles preocupa nadiña o aspecto electoral da súa incorporación ás raíces. Afirman con convencemento que só deben votar no lugar onde residen porque senón estarían decidindo sen coñecemento de causa. Din que non deben intervir nos asuntos internos do concello onde naceu a avoa ou o avó porque a eles ningún dos candidatos que se presenten lles fixo ben nin mal. Un pasaporte pode ser moi útil para un emprego pero non ten valor ningún se os corazóns dos nosos descendentes latexan noutro ritmo xa que os que escollan loitar con nós estarán exentos de trámites administrativos, taxas e impostos.
Vexamos o novo produto do que falo. Se escribo estas liñas é porque fun neno emigrante en Montevideo e por tanto inclúome dentro do grupo dos creadores. Estou a reflexionar desde os meus poucos coñecementos filosóficos pero seguindo as liñas ético-sentimentais que saen das conversas mantidas con don Marcelino de Alqueidón [Brión-A Coruña]. O meu amigo é un home sabio, culto e fondamente reflexivo. Actúa e pensa. Non esquece os seus anos fóra. A súa experiencia migratoira aínda que curta foi suficiente para facer del outra persoa ben diferente daquela que un día colleu rumbo a Caracas. Os que non saiban identificar o novo produto recoméndolles unha sesión con don Marcelino na cafetería compostelá “Maycar”. A súa proximidade e xenerosidade semellan saídas do antigo e revitalizador manancial do Tremo.
Dixen que os emigrantes son creadores da Neomorriña, un pensamento que se basea na tradicional saudade que tan ben estudou o egrexio filósofo de Láncara, Ramón Piñeiro. A vida emigrante fai que naza esta unidade entre a lembranza e o presente. Os días lonxe da aldea son sempre actividade. Hai que loitar para progresar e poder deixar aos descendentes unha vida mellor. Neste actividade cotiá os vieiros están fixados polos recordos e polo compromiso de non esquecer onde están as orixes. A neomorriña non ten nada que ver coas bágoas senón máis ben coas veas vivificantes da memoria. A lembranza da festa parroquial é motivo de alegría e non de pena. Agora todos os días son unha festa porque sempre hai un bo molete na mesa.
Se falei de acción e de sentimento foi a xeito de limiar para intrucirme no Espazo Emigrante. Se os nosos irmáns na diáspora foron quen de manter a súa identidade digo eu que non será nada complicado desde a Xunta de Galicia a concreción dun lugar para memoria emigrante. A miña proposta de aproveitamento do monte Gaiás e algún dos edificios da Cidade da Cultura non é o descubrimento da pólvora pero abre un camiño para o diálogo. Sei que hai outros lugares. Eu mesmo en 1992 falaba das posibles localizacións do Museo da Emigración Galega nos portos da Coruña ou de Vigo e tamén de Santiago de Compostela pola súa centralidade. O fondo do asunto non está no lugar escollido senón na decisión de que Galicia teña un sitio específico para o encontro emigrante.
Quero pedir e pido, na miña condición de neno emigrante montevideano, que o señor presidente Núñez Feijóo faga posible que os herdeiros do esforzo emigrante teñan un lugar onde honrar aos seus avós. Desexo que os netos do meu prezado amigo poidan achegarse a unhas instalacións nas que informarse, formarse e camiñar polas rúas que coñeceu o seu avó na capital venezolana. Non podemos deixar que esmoreza a liña sucesoria que agromou vizosa polo mundo adiante. Os nosos carballos medran en todos os climas e continentes pero cada un deles necesita unha pouca auga fresca do vello manancial parroquial. Estou vendo a Alicia e a Suso no Espazo Emigrante. Teñen diante súa un gran panel cunha fotografía do barco que levou ao seu avó ata o porto da Guaira e síntolles dicir en voz baixiña: Graciñas, avó. A túa longa singradura rematou con saúde.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl ast gl pt gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - 'SOS para os montes galegos: Non á mina en Pico Vello'
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Xestionado pola Federación Ecoloxista Galega e Vieiros
Diferentes colectivos do país exixen a paralización do proxecto de explotación de andalucita a 50 metros do Parque Natural Fragas do Eume.
Acto no lugar onde vai ir a mina
Diferentes colectivos do país, co respaldo da asociación alemá Rettet den Regenwald, iniciaron unha nova acción de protesta esta semana para exixir a paralización do proxecto da mina de andalucita no lugar de Pico Vello. Esta linda co Parque Natural das Fragas do Eume, e está constituída na súa maior parte por fraga mesta e pasteiros.
O monte Fontardión, ao pé do que está Pico Vello, constitúe o único corredor ecolóxico entre o Parque Natural Fragas do Eume e o LIC Xubia-Castro, ambos os dous incluídos na Rede Natura 2000. "A posta en funcionamento da explotación suporía a perda deste corredor ecolóxico e a destrución irreversíbel dun inmenso patrimonio natural e etnográfico", denuncian os colectivos.
Ademais, a explotación mineira -din- "afectaría tamén o Parque Natural Fragas do Eume", dado que a entulleira se situaría xusto sobre o rego Maciñeira, afluente do río Eume, principal caudal que percorre o Parque Natural, provocando unha "grave contaminación" por lixivacións e escorreduras.
Informe de avaliación ambiental
Porén, no informe de avaliación ambiental non se detallan as repercusións negativas derivadas da execución do proxecto sobre o Parque Natural situado a tan só 50 metros de distancia da zona da extracción, aseguran. Consideran que a faixa de amortecemento é "insuficiente" para o librar das afeccións causadas pola contaminación da mina.
Por iso, baixo o lema SOS para os montes galegos: Non á mina en Pico Vello, esta iniciativa insta todas aquelas persoas preocupadas pola preservación da zona a enviaren un correo electrónico a diferentes organismos da Administración Pública. Polo momento, perto de dúas mil persoas xa deron o seu apoio á iniciativa.
As cartas de protesta da ciberacción están a ser dirixidas ao presidente da Xunta, ao conselleiro de Industria, ao director xeral de Industria, Enerxía e Minas, ao conselleiro de Medio Ambiente, ao secretario xeral de Calidade e Avaliación Ambiental, á presidenta de Augas de Galicia, ao conselleiro do Medio Rural, ao director xeral de Conservación da Natureza e ao alcalde das Pontes.
Apoian a denuncia: Agrupaçom de Montanha Águas Limpas, Adega, Club de Montaña Ferrol, Colectivo Ártabra 21, DROSERA, FEG, Fusquenlla, G.N.Hábitat, Guerrilleiros das Fragas, Néboa, Lapis Verdes, O Rabo do Galo, Saramaganta, a Sociedade Galega de Historia Natural e Verdegaia.
Poden asinar a carta, que será enviada de xeito automáticco, nesta ligazón
Roteiro reivindicativo contra o proxecto mineiro nas Fragas do Eume
A Fiscalía investigará o proxecto mineiro que ameaza as Fragas do Eume
A rede rebélase contra a mina de andalucita nas Fragas do Eume
A Xunta autoriza unha mina a ceo aberto ás portas das Fragas do Eume refugando a lexislación ambiental
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
"Por cada posto de traballo que crea un supermercado, destrúese un e medio" Edición xeral
"Saneamento eficaz si, macrodepuradora non" GZ-Sete
A Xunta desvelará onde quere construír a segunda incineradora de lixo despois das municipais Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl en gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl it gl it gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Perigo: máis fraudes bancarios na rede
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
OS CIBERDELICUENTES MELLORAN AS SÚAS TÉCNICAS
Un informe do Banco de España acaba de alertar do aumento “alarmante” dos casos de 'phishing' no Estado. Non dar os datos das contas ou das sinaturas electrónicas a través do correo electrónico é unha das claves para evitar converterse en vítima.
Asociación de Usuarios de Internet Caixa Galicia fraude internet phishing
O “phishing” consiste no roubo da identidade dixital de cidadáns ou empresas. Os 'ciberdelicuentes' soen copiar a imaxe corporativa dos bancos para lograr os datos, cos que despois operan libremente nas contas bancarias.
Avalanchas masivas de emails
Trátase dun perigo que está a estender por todo o planeta. “O fraude en liña segue a medrar un 15% cada tres meses” denuncia un informe da consultora Mark Monitor. A compañía alerta que, ademais, os fraudes son cada vez máis sofisticados. Tamén son lanzados mediante “avalanchas masivas” de correos electrónicos ou mensaxes a móbiles, o que fai máis difícil a súa rápida detección.
Os bancos e caixas galegos non son alleos a este problema. Por exemplo, na web da Asociación de Usuarios de Internet aconsellan aos clientes de Caixa Galicia sobre como evitar os riscos. A propia entidade bancaria publica unhas recomendacións de seguridade contra estes fraudes.
Consellos para estar seguros
“Caixa Galicia nunca solicitará a un cliente que facilite a súas claves por escrito, a través do correo electrónico, nin por teléfono o mensaxe SMS. Polo tanto, non debe facilitar estes datos, a excepción no servizo de acceso a banca electrónica” aconsella, entre outros puntos, a entidade galega.
Unha cuestión fundamental é, polo tanto, identificar se un está a navegar realmente na web do banco. Para estar seguros, cómpre, en primeiro lugar, fixarse en que na barra de direccións aparece 'https' no lugar do común 'http'.
“Un sitio 'https:' é un sitio seguro, aínda que esto por si só non garante que a páxina web sexa a correcta”, explica Caixa Galicia. Comprobar se hai “un pequeno candado amarillo situado na esquina inferior a súa dereita” é outra das recomendacións.
Evitar os accesos públicos
Non empregar a banca electrónica dende cibercafés, bibliotecas e telecentros é unha boa práctica. E é que os ladróns colocan ás veces dispositivos nos computadores, trebellos que son quen de gravar todo o que se teclea.
Ser precavido é fundamental, especialmente tendo en conta que os casos de 'phishing' afectaron a 229 bancos electrónicos nun só mes, din os datos de Mark Monitor. Ademais, desas 229 entidades, 158 foron suplantadas por vez primeira.
As empresas, albo dos ataques dos delincuentes informáticos
Os cabalos de Troia multiplicáronse por seis o último ano no Estado español.
Detectan unha fraude que lles afecta a 74 mil enderezos .eu
Os dous millóns de enderezos que xa suma o dominio .eu son exemplo do espectacular éxito conseguido pola iniciativa que poucos meses de funcionamento...
En cada campaña de 'phishing' mándanse ata un millón de correos. Un 5% supera un filtros de 'antispam' e un 25% dos que reciben o correo 'fan click' no enlace, di a consultora Gartner.
Dos 12.500 que 'fan click', un 2% acaba dando os seus datos aos ladróns. É dicir, hai unhas 250 vítimas por cada millón de correos enviados inicialmente.
Malia que o número de vítimas semella reducida, resulta abondo para os ladróns. E é que en cada campaña os ciberdelincuentes logran uns 300.000 euros.
Guía rápida da Asociación de Internautas contra o 'phishing'
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Exemplo de suplantación da web de Caja Madrid mostrado pola Asociación de Internautas
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl pt gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Colectivos sociais ferroláns sacan á luz os furados do proxecto de Fomento para o tren a Caneliñas
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Os veciños poñen alternativas enriba da mesa
Alén da presión cidadá, o propio Concello presentou alegacións aos trazados ferroviarios cara ao porto exterior.
Redacción - 09:30 17/05/2010
"Eran tres estudos moi sesgados" e premeditadamente elaborados para privilexiar unha das opcións propostas sobre as outras dúas, e xustamente a de maior e máis grave impacto sobre o contorno. Así o crítica César Bedoya, portavoz dun conxunto de colectivos que acaba de achegar un extenso documento de alegacións ao estudo informativo de accesos ferroviarios ao porto exterior de Ferrol. Unha plataforma que en tempo récord sumou o consenso necesario co obxectivo de "non consentir" o que se considera que sería "unha nova agresión medioambiental sobre o elemento que máis en valor debera de poñerse na comarca: a Ría".
A plataforma veciñal considera que a opción lóxica sería chamada "Alternativa Norte", "a máis acorde á fin prevista e respectuosa con todos os intereses públicos afectados", e que o informe de Fomento chama a rexeitar polo seu custo superior.
Segundo os colectivos sociais, esa opción conta xa con informes favorábeis de diversos organismos, a propia Dirección Xeral de Costas entre eles, e aproveitaría infraestruturas xa executadas causando menor impacto. Ademais, o seu trazado a través de túneles paralelo ao recente corredor norte permitiría conectar varias áreas industriais e servir por exemplo de incentivo extra para a captación de empresas do Polígono de Leixa evitando novas obras no futuro, sendo tamén doada a súa conexión co Polígono Río do Pozo.
Polémico viaduto na proposta privilexiada por Fomento
Na proposta que chega coa beizón desde Madrid, inclúese a construción dun viaduto que cruza a enseada da Malata, unha posibilidade completamente rexeitada polos veciños. Considera a plataforma cidadá que se trata dun proxecto que incumpre "todos os obxectivos de normativa medioambiental" e que crearía un área de "impato crítico" onde os danos e prexuízos causados serían irreversíbeis. De xeito concreto, provocaría que as enseadas da Malata e A Cabana quedasen na práctica inservíbeis "e reducidas a unha simple esterqueira" véndose abocadas á desaparición e impedindo a recuperación dun área cun elevado potencial como viveiro marisqueiro.
A plataforma suxire que o único xeito de botar adiante esta 'alternativa sur', e así o avala co informe dunha consultora do eido das infraestruturas públicas, sería a substitución do viaduto por un túnel que partindo do peirao de Fernández Ladreda e a través do peirao carboeiro, chegaría deica a zona da Graña por baixo do mar. Recordan os colectivos sociais que se trata dunha obra factíbel xa que, na mesma área construíuse un túnel submariño que conecta o colector xeral coa estación de bombeo da Cabana.
O Concello únese ás alegacións
Ao trazado impulsado por Fomento presentou tamén alegacións finalmente o propio Concello de Ferrol. O goberno municipal entenden que a estratexia urbanística do municipio e as posibilidades de beneficiar a área industrial serían criterios abondo para que a opción escollida fose a chamada 'Alternativa Norte'.
Desde a plataforma social pregúntanlle ao ministerio acerca do "moi marcado sesgo de parcialidade en favor da execución da alternativa sur". "Leva a interrogarse sobre o por que, dando lugar a pensamentos de que a consultora redactora do estudo informativo foi dirixida para acentuar esa parcialidade por algún interese, oculto ou nnon, que, no seu caso, poderían dar lugar a que se chegara a estudar se se puidera derivar algún tipo de responsabilidade na súa actuación", expoñen.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A RAG presenta un recurso contra o decretazo Edición xeral
No 25 de xullo, "que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas" Edición xeral
Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl eu gl eu gl gl gl eu gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Primeiro Aberri Eguna sen un lehendakari nacionalista vasco
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Os partidos soberanistas euscaldúns celebran este domingo en actos separados o Día da Patria. EA únese nesta xornada ao colectivo Independentistak.
Marcha do Foro Nacional en 2009
Os partidos nacionalistas vascos celebran este domingo de Pascua o Aberri Eguna, o Día da Patria, por vez primeira desde a reinstauración do goberno en Euskadi sen que un nacionalista vasco ocupe a Presidencia (Lehendakaritza).
O PNV elixiu de novo Bilbo para este día. Estaba previsto que o presidente do EBB (Executiva) do PNV, Iñigo Urkullu, fose o encargado de dar lectura a un manifesto en que aposta por materializar iniciativas para que o Estado respecte o sistema institucional "que emane da vontade do pobo vasco".
Declaración do PNV: Agirre Lehendakariaren bidetik (en castelán)
O colectivo Independentistak, composto por cidadáns en favor da independencia, logrou unir a esquerda abertzale e a Eusko Alkartasuna (EA). O programa é similar ao que en anteriores edicións convocaba o Foro de Debate Nacional. Estaba previsto que dúas marchas partisen ao tempo desde Irún (Gipuzkoa) e Hendaia (Lapurdi) para confluír finalmente na ponte fronteiriza entre herrialdes.
Declaración do colectivo (en éuscaro, castelán e francés)
Seguimento en directo da xornada, na web de Independentistak
Aralar, formación da esquerda abertzale, decidiu non se unir a esta convocatoria, mais enviará unha delegación. O partido celebrou este sábado o Aberri Eguna de forma anticipada, en colaboración con Abertzaleen Batasuna e Iratzarri, no Iparraldeoa. Na súa declaración oficial aseguran que se "abre un camiño para a colaboración, a posta en marcha dun movemento soberanista, plural e non violento".
Declaración de Aralar con motivo do Aberri Eguna (en castelán)
Información en Vieiros sobre o Aberri Eguna de 2009
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Militantes do PNV celebraron actos en montes vascos este sábado pola tarde
O colectivo Independentistak prevé que a xornada sexa histórica
Acto de Aralar, este sábado pola tarde
Blanco reitera que o TAV chegará a Galiza en 2015 pero cancela obras nas estradas Edición xeral
Fomento culpa a Xunta do atraso na ampliación de Alvedro Edición xeral
Despois de suprimir as oficinas comarcais, Igualdade prioriza as subvencións a concellos Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: pt gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl da en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Os emigrantes dicimos non
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
O 18 de xuño o Europarlamento aprobou unha directiva do Retorno que se calamos a boca marcará o futuro das nosas vidas e acabará cos principios democráticos de convivencia que nos definen e polos cales houbo moito que loitar. O sábado 21 de xuño o meu amigo Manuel Rivas escribe no seu ético espazo semanal sobre o que chama a "amnesia retrógrada" da Unión Europea e o seu inxusto discurso contra da inmigración. O Foro Galego de Inmigración xa se manifestou en contra deste erro e promoverá a partir de setembro unha campaña de concienciación social. O domingo 30 rematou en Tucumán (norte arxentino) a reunión do Mercosur cunha declaración unánime dos países que o forman en contra do desprezo co que se trata aos emigrantes sudamericanos.
Comezo hoxe a miña loita contra deste pensamento que intenta negar e prohibir e pechar portas. Non podemos permitir que os buscan un emprego sexan considerados delicuentes por un pequeno grupo de políticos que reciben votos da ignorancia dalgúns dos seus votantes. Se o 90% dos europeos non comunga coa insensatez non hai que deixar que sexan os medos duns irresponsables os que convirtan ao noso fermoso curruncho atlántico nun campo de concentración.
Hai que comezar axiña porque a mentira espállase un millón de veces máis axiña que a verdade. Iso foi sempre. Diante da mentira non hai pensar un minuto porque vai directamente aos pés e non ao cerebro. A mentira di que os de fóra veñen quitarnos os nosos postos de traballo e claro, se non facemos uso do cerebro, queremos dárlles unhas patadas aos intrusos. A intención da mentira é que os traballadores nativos rebaixen as súas actuais rendas xa que senón virán os de fóra a traballar pola metade do salario.
Hai que dar pasos para enfrontarse e gañar a batalla. Nós, os galegos, pobo emigrante onde os haxa somos os abandeirados da solidariedade porque recibimos agarimo en todos e cada un dos vieiros que percorrimos polo mundo adiante. Non somos desagradecidos e temos boa memoria. En todas as aldeas hai quen lembre o ben que nos acolleron na Habana, Bos Aires, Caracas, Montevideo ou Delémont. Non somos xente que sinta ningunha "amnesia retrógrada" porque aínda temos netos que desexan encher de bicos as enrugas da querida avoa Galicia.
Propoño para ir abrindo a campaña e ofrezo os meus servizos para no verán visitar ducias de centros galegos sudamericanos ---alí é inverno--- para que se manifesten antes de que en Madrid o Congreso dos Deputados empece coa tramitación para a reforma da actual lei de Estranxeiría. Os ventos ávregos que veñen de Europa queren unha lei máis dura e restritiva e pero nós somos máis de vento nordés que sopra cando o necesitamos. Penso que temos a forza moral necesaria, avaliada por séculos de diáspora, para dicir non diante das inxustizas e para promover máis dereitos sociais. O avance está na porta aberta aos que sofren dificultades. Os que entran non son estranxeiros senón membros da nosa propia familia.
Quero propoñer tres suxestións: a) unha carta aberta ou artigo de reflexión do presidente da Xunta de Galicia (xa o fixo o presidente de Andalucía) no que o xefe do executivo galego manifeste a súa oposición ao novo texto comunitario; b) unha declaración institucional do Parlamento de Galicia en contra da directiva do Retorno; c) un escrito de todos os centros galegos do mundo dirixido ao presidente Rodríguez Zapatero no que manifesten que non esquecen que tiveron abertas as portas para unha nova vida cando houbo necesidade dun fogar onde quecer ao abeiro das tempestades.
Estou berrando con todas as miñas forzas para que no meu prezado Montevideo saiban que non esquezo aquela escoliña uruguaia na que fixen as primeiras letras. Alí ninguén me marxinou por baixar dun barco e por non saber quen era Xosé Artigas. Lembro aos meus amigos da infancia Claudio, Gildo e Horacio cando desde a radio o locutor Carlos Solé berraba Goool…de Peñarol! e nós coma movidos por un resorte veña a brincar de alegría. Ningún edicto pretoriano da UE vai facer que esqueza que nas beiras riopratenses houbo un oco para min e que Galicia enteira está aberta para que novos nenos berren un gol, sexa do Celta, Deportivo, Pontevedra ou Racing de Ferrol.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: pt gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl pt gl gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl eu en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Contan os que saben que na última Asemblea Celestial Riopratense da Emigración Galega estívose falando do voto exterior nunha sesión monográfica presidida por don Xesús Canabal Fuentes. Aló enriba están moi preocupados pola imaxe de Galicia. Comproban que cada ano está máis estragada por mor da ausencia do voto en urna na diáspora. O patriarca do Amenal [O Pino] pronuncia unhas palabras previas ao debate lembrando que o asunto non é menor senón básico nun estado democrático. Di que se todos somos cidadáns pois non se entende que haxa dous sistemas electorais segundo sexa o lugar xeográfico no que se vota.
Hai convocados dous relatores que presentarán as súas opinións. Son dous bergantiñáns cunha longa experiencia na colectividade por seren rivais nas eleccións á presidencia da Casa de Galicia. Estamos a falar de Marcelino Martínez Gómez [Coristanco] e de Luís Andrade Castro [Ponteceso]. O presidente pedíralle a don Manuel Meilán Martínez que participase pero este declinou xa que entende que Marcelino defende os seus mesmos principios e ademais está un pouco mal da gorxa logo do paseíño de fin de ano polas murallas de Lugo. A rolda de intervencións é por orde alfábetica e as respectivas intervencións constarán no libro de actas do Ceo Galego.
Agradezo a oportunidade señor presidente para poder limpar un pouco a miña imaxe de trampulleiro electoral. Aló abaixo fun o xefe da Casa de Galicia e gañei cantas eleccións quixen. Pero xa se sabe que outros virán que bo me farán. Antes era o demo e os meus votantes semellaban seren fillos da Santa Compaña pero de acordo coa actual lei electoral eu son un santiño e ademais un pioneiro. Penso que a Xunta debería de facerme unha homenaxe e convencerme de que escriba as miñas memorias ou polo menos un decálogo do bo xuntador de votos montevideano.
Poida que teñas a oportunidade Luís pero non de limpar nada. Coido sinceramente que aínda quedarás máis atrapallado na lama. Temos que falar da nosa experiencia e de se hoxe houbo un avance democrático para que os emigrantes voten con garantías. Nos nosos tempos eu perdía sempre contra ti porque tiñas todos os resortes da institución na man e non dubidabas en utilizalos. A min o que me alporizaba era a ignorancia dos votantes que non sabían elixir entre un discurso e outro. O meu era integrador e progresista e o teu era pechado e conservador.
Vexo Marcelino que segues equivocado. Que non home…que non van por aí os tiros. Pareces parvo, claro que sendo de Coristanco non me extraña. ¿Querés avivarte de una vez, che? Se fun o amo e señor da Casa de Galicia foi porque nunca falei en ningún acto electoral de ideas ou programas. Lembrarás que era de poucas palabras. O que se me ocorreu foron dúas xenialidades: a) ofrecer postos de traballo para os fillas e fillos dos que me votasen; b) ameazar aos funcionarios coa perda do traballo se gañaba a oposición. Cada vez que o penso paréceme máis eficaz o meu sistema. Non falla nunca. Por un lado recollía os votos do interese digamos que activo [obter un posto de traballo] e polo outro os votos do medo  [perder o emprego].
Xa me estás quentando. Se non fose porque son home de paz era para meterche unha boa patada no cu. Sabes ben que fixen defensa persoal e cunha reviravolta déixote escangallado. Pero a verdade eu non vexo ningunha xenialidade en gañar as eleccións desa maneira. Só recollías dúas clases de votos: dos chupamedias e dos cagóns. Non sei pero así eras o presidente duns votantes moi ignorantiños. Unha peniña…por favor home…quizais o parviño fuches sempre ti que te crías que te querían porque eras un bo administrador.
Vexo que te picaches coa alusión ao teu concello de nacemento pero sigo pensando que os de aquela banda sonche ben palurdiños. Falas dos ignorantes que me votaban. Supoño que nas urnas cheas de votos para a miña lista “26” habería algún que sabía ler e escribir. Na democracia Marcelino todos os votos suman o mesmo. Recoñezo que pensei que me querían polo meu esforzo para que a Casa de Galicia funcionase ben.
O tema era o voto en urna e nós discutindo sobre o teu mafioso sistema de captación de votos. Na cita electoral do 1º de marzo haberá novamente escándalo, Luís. Será así porque non se reformou a lei. Entón haberá recollida de sobres casa por casa e varios coñecidos nosos que levan anos aquí ao noso carón comprobarán que siguen votando. O de votar é un dicir… xa que alguén da súa familia votará por eles. Está mal, moi mal, pero o peor aínda é ver que meten dentro do sobre a papeleta dun partido que en vida eles nunca escolleron. Hai que rematar axiña coa ofensa reiterada ao mundo da diáspora galega. Síntome desprezado e protestarei diante de quen sexa para que se mude esta situación.
Non sei pero coido que establecer o voto en urna é pouco patriótico. A min paréceme que o mellor é non facer cambios. Hai que manter viva a vella tradición caciquil galega. Se os meus netos votan por min, sen saír da casa, seguirán unidos con Ponteceso. Se teñen que desprazarse ata Pocitos ao consulado entón poida que se esquezan do seu avó. Comprenderás que o río Anllóns quédalle un pouco lonxe. Pero ademais coas urnas perdemos empregos. Quedarán mozas e mozos sen traballo e sen posibilidade de convalidar a súa especialidade no Uruguai. Ti sabes ben, Marcelino, que aquí non temos ningunha universidade que convalide a nosa titulación en Trangallada Electoral Autonómica.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Manuel Suárez Suárez naceu en 1953 en Vimianzo (Terra de Soneira). Con só cinco anos emigrou coa súa nai a Montevideo, onde se licenciou en Dereito. No Uruguai participou activamente na vida asociativa galega e dirixiu a publicación trimestral Guieiro. Tamén publicou o libro "Memorias Riopratenses" (2003). »
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl zh en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Unha saída para o ensarillado do Gaiás
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Aló por 1992 escribín sobre a necesidade patriótica dun centro ou museo da Emigración galega tomando como modelo o norteamericano da illa de Ellis. Non sei cal é a xustificación que sostén a insensatez de non termos en Galicia ningún espazo de titularidade pública sobre a nosa diáspora. Coido que a nosa comunidade superará vellos localismos e medrará se orienta un dos seus focos sobre o compostelán monte Gaiás para alumear sobre a palabra EMIGRACIÓN.
A dignificación dos emigrantes non se consigue por medio dun departamento autonómico reconvertido en ONG senón pola súa incorporación identitaria ao país de Rosalía e Castelao. Os netos non serán galegos por unha esmoliña ou por un posto de traballo. O sentimento nace sobre todo no agradecemento aos esforzados avós que cruzaron o mar buscando unha vida mellor para os seus descendentes.
A opinión maioritaria é que as obras da famosa Cidade da Cultura tiveron un custe desaxustado. O anterior goberno é responsable dunha desfeita de 400 millóns de euros. Logo de que a comisión parlamentaria presente as conclusións comezará realmente o traballo do bipartito para poñer en valor unhas construccións que en si mesmas non valen nada. Sen encher de contido son sinxelamente alpendres de deseño que nin sequera se poden aproveitar para almacéns porque carecen de accesos axeitados. Se fosen cartos investidos e non estragados agora non estaríamos falando de rendibilidade. A falta de políticas culturais fixo que a verdadeira riqueza quedase esquecida entre as silveiras e os toxos. As antas da cultura megalítica, xoias prehistóricas erguidas polos primeiros arquitectos de Galicia, foron desprezadas porque non se vía nelas ningunha monumentalidade nin oportunidade de negocio.
Se hai anos falaba da illa de Ellis en New York agora quero recoller un exemplo francés no que só se investiron 20 millóns de euros. Trátase dun proxecto comezado por Jospin e continuado por Raffarin que se denomina Centro da Memoria Histórica da Inmigración co que se quere agradecer a achega dos inmigrantes que se instalaron en Francia. O centro formará parte da parisina Cidade Nacional da Historia da Inmigración. O seu nome está indicando que o goberno francés quere darlle a máxima xerarquía en semellanza coas existentes cidades das ciencias e da música.
As obras de remodelación dun antigo edificio de 1920 no que estaba o museo de África e Oceanía custaron só 20 millóns de euros para unha superficie de 10.000 metros cadrados. O responsable deste centro, Jacques Toubon, impulsou unha ampla concertación con estudiosos da historia das migracións, institucións e asociacións destacadas polo seu traballo na recuperación da memoria histórica. Están deseñadas as liñas básicas para que o centro non sexa algo estático, só para mirar, senón aberto e dinámico. Por unha banda será un centro de conservación e salvagarda da memoria e pola outra un centro de producción e reflexión. Haberá unha exposición permanente (cronolóxica, desde a Revolución de 1789 ata hoxe), exposicións temporais (a primeira será sobre o proceso de colonización e descolonización e seguirá con outra sobre os estranxeiros na loita contra a ocupación nazi) e un espazo para as artes plásticas. Ademais un centro de documentación e conservación de arquivos e un departamento de eventos científicos.
Quizáis un dos aspectos máis importantes para nós ---que queremos un gran museo da emigración no porto da Coruña e outro no de Vigo--- sexa o de que a Cidade Nacional de París xogará o papel de cabeceira dunha rede que valorizará e apoiará aqueles proxectos que noutros lugares de Francia son testemuña da memoria da inmigración. Non se pretende a centralización na capital senón que desde alí vaian recursos para outras cidades como por exemplo para Lyon que está construíndo o edificio do seu Museo da Inmigración entre o concello e rexión de Ródano-Alpes.
Pódese aprender deste exemplo francés que crea emprego. O que non corresponde é competir con proxectos instalados en cidades que reciben millóns de visitantes anuais ( Pompidou, MOMA, Tate Modern) porque os cartos dos galegos son para crear riqueza dentro. Non pode saír un euro fóra. Un espazo emigrante no monte Gaiás permitirá que a futura oficina administrativa do Valedor do Emigrante teña alí a súa sede. Servirá para centralizar as investigacións e a documentación sobre o fenómeno migratorio no seo dun edificio de referencia. Temos moitos profesionais espallados polo mundo que traballan con ánimo pero sen coordinación e sempre en currunchos de escasa confortabilidade. Os estudosos das migracións e os especialistas en historia americana atoparán o seu fogar ao carón da histórica Compostela. A emigración vive nos nosos descendentes e debemos ser quen de poderlles ofrecer a posibilidade dunha visita a un edificio no que atopen dixitalizadas fichas e fotografías que informen da saída dos seus avós.
Se temos os investigadores traballando seremos autónomos porque poderemos montar as nosas propias actividades conmemorativas que se promocionarán polos institutos do país para que os estudantes coñezan un compoñente básico da nosa historia contemporánea. Poida que haxa quen dubide do atractivo desta temática e sosteña que non lle interesa a ninguén. Unha dúbida ata certo punto razoable vendo tanta trangallada pero que se convirte en certeza cando se presenta un traballo serio no que estamos todos representados ou reflectidos.
Se organizamos unha mostra sobre Alejandro Campos Ramírez (Alejandro Finisterre) temos que crear un evento de carácter didáctico ao mesmo tempo que entretido. Que Alexandre de Fisterra inventase o “futbolín” non pode quedar nunha anécdota senón que será o fío condutor dunha narración que nos faga viaxar desde o cabo Vilán ata Montserrat pasando por Guatemala e México. Que José María Silva Fernández nacese na estradense aldea de Montillón e fose o fotógrafo máis lonxevo de Galicia pouco significa pero se engado que foi amigo persoal e tamén o fotógrafo preferido de Carlos Gardel entón a cousa cambia. A mostra iría acompañada coa música dos tangos de autor galego en aliaxe coa serie de retratos de Gardel máis famosa do mundo feita en Montevideo por Silva en 1933.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Manuel Suárez Suárez naceu en 1953 en Vimianzo (Terra de Soneira). Con só cinco anos emigrou coa súa nai a Montevideo, onde se licenciou en Dereito. No Uruguai participou activamente na vida asociativa galega e dirixiu a publicación trimestral Guieiro. Tamén publicou o libro "Memorias Riopratenses" (2003). »
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl es gl gl gl ca gl gl gl gl es de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - A casa que soñaron Narf e Manecas Costa xa está en pé: Aló Irmao!
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
UNIÓN MUSICAL GALIZA- GUINÉ BISSAU
Á venda o seu primeiro disco, cunha mestura de sons saudosos, encontro entre culturas e conexión coa terra.
Redacción - 09:15 10/06/2010
Tags: Aló Irmao música Manecas Costa Narf
Aló Irmao!, o proxecto creativo que botaba a andar hai xa dous anos, xa ten disco á venda. A casa común na que habitan o latexo africano de Manecas Costa e o espírito aventureiro de Narf xa está en pé e chega ás tendas de música de todo o país ofrecendo un encontro musical vizoso, cuns temas que se moven entre os sons saudosos, que parten da celebración do encontro entre culturas e que chegan aos nosos oídos en galego, portugués, crioulo, machopi e inglés.
A gravación recolle os concertos que os músicos ofreceron o 16 e o 17 de xuño de 2009 no Teatro Principal de Santiago de Compostela e incorpora un dvd cun vídeo das actuacións en directo. Producido por Nordesía Producións e editado por Falcatruada, recolle con vivacidade o son directo de Narf e Manecas, que conseguen contaxiar ao público da súa complicidade sobre o escenario.
Nos 12 temas do disco mestúranse as guitarras e as súas voces persoais, tamén as percusións de Celso Mahuie e o son único da 'tina', o tambor de auga guineano. En temas como “Aló Irmao”, “Esta noite”, “Emigrante”, “Irmón de terra” ou “A flor de pel”, Aló Irmao convida a esquecer as fronteiras, volver á infancia, reflexionar sobre a emigración, comprometerse, gozar da vida, lembrar o pasado e soñar un futuro mellor para os pobos. En suma, ofrécennos un disco completo, con música sinxela e innovadora a un tempo, incapaz de deixar indiferente a calquera que teña oídos abertos á emoción.
Aló Irmao convértese en banda deseñada
Narf e Manecas Costa gravan o seu novo disco perante o público
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Regresa o Culturgal Edición xeral
Independencia, creatividade e esplendor Edición xeral
Un país normal Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - 2013. Galiza elixe Presidenta
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Por que Galiza non ten unha muller presidenta?
Até 2005 houbo 25 mulleres no Parlamento de Galicia. Nesta lexislatura a cifra mesmo minguou a 24 deputadas. O feito de que unha muller, Dores Villarino, fose escollida para presidir a institución, non oculta o déficit de representación nos escanos.
Á fin, trátase dun exemplo significativo dos obstáculos para o acceso das mulleres ao liderado político. Do mesmo xeito, o número de alcaldesas ou mesmo de concelleiras é claramente inferior e na Xunta, aínda que o actual goberno estabelecese a paridade en canto a conselleiras e conselleiros, por baixo destes, os altos cargos son maioría de homes.
E cando van ter as universidades unha reitora? Será o Valedor do Pobo unha muller algún día? Por que non hai mulleres dirixindo as grandes empresas? Por que as mulleres cobran menos? Por que son presionadas para deixar o traballo cando están preñadas?
As preguntas son moitas. E as respostas?
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl gl gl es el gl gl gl gl es gl gl ja en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl hbs_lat gl gl gl es gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Karadzic afronta un cargo de xenocidio máis logo de se reformular a acusación
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
O ex líder serbobosnio volveuse negar a se declarar culpábel ou inocente, alegando unha suposta inmunidade prometida polos EUA.
O xuíz Iain Bonomy
O ex líder serbobosnio Radovan Karadzic volveu rexeitar este martes a competencia do Tribunal Penal Internacional para a ex Iugoslavia (TPII) para o xulgar e negouse a se declarar culpábel ou inocente. Consecuentemente, segundo as normas da corte, o xuíz asumiu no seu nome a declaración de "non culpábel" para poder proseguir o proceso.
Karadzic volveu comparecer perante o tribunal logo de que a acusación reformulase a lista de cargos contra el, que suman un total de 11, dous de xenocidio (un máis que antes) e nove de crimes de guerra e lesa humanidade.
O ex presidente da República Srpska (unha das entidades en que se divide Bosnia) de novo alegou a suposta inmunidade que lle ofreceu co Acordo de Dayton o entón asistente do secretario de Estado de EUA durante a Administración Clinton, Richard Holbrooke, ao final da guerra de Bosnia (1992-1995).
"Este tribunal non ten dereito a me xulgar. Eu defendo un principio; que as guerras non poden acabar e os acordos de paz ser asinados mediante engano afirmou Karadzic, detido o ano pasado en Belgrado logo dunha década agochado.
Bombardeo de Sarajevo e masacre de Srebrenica
Antes de que puidese continuar coa súa alegación, o xuíz Iain Bonomy recordoulle que o obxectivo da vista se limitaba a que se pronunciase sobre os cargos. Porén, o ex líder serbobosnio reiterou a súa decisión de non declarar polas razóns que expuxera. Polo momento, descoñécese a data en que comezará o xuízo.
Entre os crimes que se lle imputan están o de asediar e bombardear Sarajevo; organizar o masacre de Srebrenica; ordenar o asasinato de líderes bosníacos e croatas; deportar civís pola súa condición nacional ou relixiosa; e destruír fogares, negocios e lugares sagrados.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Radovan Karadžić, este martes no tribunal da ONU
O Estado Español continuará a non recoñecer a independencia de Kosovo Edición xeral
Decisiva, aínda que non vinculante, opinión da Corte Internacional de Xustiza sobre a secesión de Kosovo Edición xeral
Exhuman restos de Simón Bolívar Venezuela
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: es gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Don Luís Seoane agradece que o recén chegado Antonio Pérez Prado, case sen tempo de desfacer as maletas, interveña na sesión da Asemblea Celestial da Emigración Riopratense [ACER] na que o recibirán Eduardo Sánchez Millares [Noia] e Fernando Pereira Caamaño [Soutomaior] para oficializar o seu ingreso como membro de pleno dereito. O organismo acolle aos que fixeron patria en calquera das beiras do Río da Prata. A sesión será trasmitida en directo pola Radio do Ceo nun espazo que está a ter moi bos índices de audiencia. O director quere que as intervencións sexan de acordo coa orde alfabética do nome de pía dos participantes para que Antonio se sinta en familia.
--- Antonio: Pois a verdade, meus amigos, que non tiña ningunha présa por mudar de residencia. O certo é que nunca faltou un bife con papas fritas na miña casa. Tampouco fun moi orixinal ao facerme seareiro da vella “Nazón de Breogán” sendo o único herdeiro de dous bos lucenses de Parga que se xuntaron para facerme a min. Home! Non é que saíse ningunha marabilla pero polo menos fun quen de espetar algunha que outra crítica no comportamento dos dirixentes da nosa colectividade. Houbo veces en que tiña ganas de “cagarlos a patadas en el culo” pero había que aguantarse porque actuaban de boa fe naquel formigueiro de emigrantes.
--- Eduardo: Benvido, Antonio. Sei que un dos que querías patear era eu pero agora xa pasou e aquí enriba só temos permitido o uso da palabra. Non sei pero coido que sempre te tiven en consideración. Eras un bo médico, sen dúbida, pero no Centro Galego o galo do curral era eu. Ti, sendo universitario, competías con vantaxe e había que “atarte cortito”  senón o persoal feminino ía detrás túa. Houbo momentos en que me meteches en bos apretos porque ninguén pode negar  que fun un gran picaflor.
--- Fernando: Ola, Antonio. Tiña ganas de falar contigo. Lembrarás, meu amigo, que a primeira distinción que se che entregou foi a do Patronato da Cultura Galega de Montevideo da que eu era o secretario. Aquela Vieira de Prata que propuxen logo de ler o teu axeitado ensaio publicado en “Ediciones de la Bastilla” púxote no mapa riopratense dos bos e xenerosos. Teño que pedirche desculpas porque me quentei moito cando non viñeches ao xantar homenaxe naquel domingo montevideano do que quero esquecerme. Tes que entender que quedei mal diante dos meus compañeiros directivos porque parecía que eras un informal e irresponsable ao non comunicar con anterioridade a túa imposibilidade para desprazarte. Estou vendo aos convidados no salón do “Automóvil Club” da avenida Agraciada ---unhas 250 persoas--- e ti sen dar sinais de vida.
--- Antonio: Primeiro respondo a Eduardo porque aínda que non o pareza tivemos anos de relacións cordiais. Ti falas de competencia coas enfermeiras en vez de falar da miña competencia profesional. Agora que pasaron os anos estás máis morno pero daquela eras o demo. As enfermeiras non querían coincidir contigo no ascensor ao ter unha man moi longa. Podo asegurar que a túa fama era merecida e que te esforzabas para permanecer no Top One.
Contigo estiven mal, Fernando e quen debe desculparse son eu. Puiden avisar con tempo e non o fixen. Estaba afundido. A miña esposa que tamén era médica cortou comigo dun día para outro e foise con Aixa aos Estados Unidos. A miña pequena lonxe e durante moitos anos. Nunca o recoñecín pero foi o pau máis duro da miña vida. Seguín traballando e coa retranca a xeito de coiraza pero quedei marcado polo meu fracaso familiar.
--- Eduardo: A min fodíame que andaban ao teu redor dicindo que el doctor Pérez Prado es muy amable…el doctor Pérez Prado es muy simpático. Por suposto que sabía da túa valía profesional e por iso sempre te tiña preto de min para as visitas de autoridades nacionais e estranxeiras. Unha cousa non ten que ver coa outra. Tamén lembro que eras bastante cáustico nos comentarios anti-colectividade e que se tiñas algunha amabilidade a gardabas todiña para as enfermeiras.
--- Fernando: O pasado, pisado pero no seo da Asemblea Celestial non hai lugar para as hipocresías. Levei unha boa alegría cando os do Pedrón de Padrón se lembraron de ti e cando Alonso Montero te convidou ao congreso de poetas alófonos en Compostela ou cando fuches a Montevideo invitado por Zubillaga Barrera para participar no II Coloquio do Centro de Estudos Galegos. Mereceches máis distincións pero na Xunta de Galicia había ---espero que o novo presidente recoñeza a achega emigrante--- pouca sensibilidade para con aqueles loitadores cun certo arrecendo de republicanismo no corpo. Aproveito para recordar que en Montevideo vive o redondelán Roxelio de Cesantes que merece un recoñecemento. Para min, Antonio, estás no máis alto do pedestal sendo o meu “galaicono” preferido.
--- Antonio: Sempre escoitei que Noia era terra de zapateiros. No teu caso, Eduardo, fuches un bo cliente dos zapateiros ao queimar moitas solas correndo detrás das enfermeiras. Disque non eras moi selectivo e que o teu eran as veteranas non moi fracas. Non é unha crítica pero sempre me sorprendeu o teu ingreso no P.P. sen que che fixesen a rigorosa proba da castidade.
Non me queixo, Fernando, polos premios recibidos e ata coido que recibín máis do que realmente merecía. Vexo que oíches falar dos meus “galaiconos” que intentan achegar unha imaxe recoñecida dentro da mal chamada cultura nacional arxentina. Se o primeiro presidente e o primeiro educador e o primeiro premio Nóbel eran fillos de Galicia haberá que poñerse a pensar un pouquiño antes encherse a falar da inexistente nación arxentina [en terminoloxía sociolóxica quero dicir].  Hai que falar do complexo de Polícrates que segundo o prof. Rof Carballo nos diferencia coma xen dominante e que levaron para Bos Aires os nosos emigrantes.
Eduardo: Parece que o único que facía polos corredores do Centro Galego era ir detrás das saias brancas. Tamén fun un bo administrador que non deixei que se estragase o patrimonio social. Eu era galeguista moderado pero sen un partido forte non se pode progresar e así foi que me fixen “popular”. Fun dos giles que traballaba gratis e non me arrepinto porque a nosa semente fixo que novamente teñamos un goberno serio na Xunta. Con gobernos bipolares, ti que es médico o entendes, non se vai a ningures.
Fernando: Non estou de acordo contigo porque houbo medallas Castelao que se outorgaron por compromisos de quen gobernaba naquel momento. Así non se fai. Non é ético utilizar as condecoracións públicas para quedar ben cos amigos. Por favor! Meu Deus! Quedaches sen medalla e tamén Tacholas e Pampillón e Cupeiro. Non tiven tempo senón no meu pequeno concello de Soutomaior tiña previsto unha festa cultural anual para cada un de vos. Algo de tempo tiven pero houbo que enfrontarse contra de moitos ignorantes que só querían cousas concretas e puntuais no eido local.
Antonio: Recoñecerás meu Eduardo que a túa fama era certa porque presumías diante de quen fose. Supoño non esqueceches aquela aclaración miña cando estabas a fachendear dun alcume que che puxeran. Non podo ---estou na radio--- repetir aquela escea machista. Por suposto que é tempo pasado pero de algo temos que falar. Somos amigos e coincidimos no desexo de que Galicia progrese e tamén en que os peronistas non gobernen máis na Arxentina.
As medallas e os premios, despois que chegas aquí enriba, teñen pouca importancia irmán Fernando. Cando miramos para abaixo entendemos o burriños e paspáns que fumos. Moita tecnoloxía pero a envexa segue medrando sen que haxa ningún medicamento que a cure ou alomenos a manteña controlada. Moito teléfono móbil e mensaxes de texto pero os namorados seguen a quedar sen palabras cando se emocionan.  Acabo de chegar e mira todo o que aprendín.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Manuel Suárez Suárez naceu en 1953 en Vimianzo (Terra de Soneira). Con só cinco anos emigrou coa súa nai a Montevideo, onde se licenciou en Dereito. No Uruguai participou activamente na vida asociativa galega e dirixiu a publicación trimestral Guieiro. Tamén publicou o libro "Memorias Riopratenses" (2003). »
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl it gl gl gl gl gl gl gl sv en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Máis retorno!
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Cando se trata de cumprir cun compromiso de identidade alí teremos sempre a voz e a man solidaria de dona Diáspora. Neste mes e logo de berrar en Santiago de Compostela o luns 17 foise voando ata a capital arxentina para celebrar o Bicentenario do país que acubillou no seu seo a máis de medio millón de emigrantes galegos. Quería estar o 25 no Teatro Colón pero non foi convidada e iso que as obras de rehabilitación foron responsabilidade dunha empresa galega. Non sentiu ningunha pena xa que recibiu un convite da súa neta Graciela para xantar unha comida especial que lle chaman locro.
Estivo pensando nun agasallo para que a neta puidese lucir no seu apartamento da rúa Santiago del Estero sen repetirse coas cerámicas de Sargadelos. Despois dunhas voltas atopou a solución nun bulbo que meteu no peto para que fose a primeira Flor de Santiago en agromar no centro de Bos Aires. Unha idea que lle pareceu perfecta porque a súa neta é ela mesma un verdecente gromo de Galicia na Arxentina. Cre que a flor se aclimatará ben á humidade porteña aínda que a súa orixe mexicana sexa nun terreo máis seco. O seu nome científico é o de “narcissus indicus jacobes” e foi admirada por Emilia Pardo Bazán e disque Thomas Jefferson a tiña no seu xardín.
A anfitrioa recíbea cunha guitarra na man para cantarlle en galego “Saudades” a xeito de cordial benvida. As bágoas escorregan polas meixelas de dona Diáspora ao lembrar ao amigo Pérez Prado que foi o autor da versión galega deste gran tango do ano 1935 do xenial dúo Cobián-Cadícamo. Graciela di que hai anos que non canta tangos porque anda un pouco desmotivada xa que leva anos agardando por unha mostra-exposición sobre os galegos no tango. Antes de ir á mesa quere que dona Diáspora escoite un tema musical chamado “Comparsa silenciosa” que lle enviaron de Montevideo. Supón que non o coñece e queda moi sorprendida cando no medio do salón se pon a bailar un candombe acompañando a voz de Ruben Rada e repetindo: “Toca que te toca, tocando van, oyen las maderas aunque no están...Toca que te toca, soñando van, cinco morenitos por la ciudad”.
No xantar a neta pode explicarlle que o locro é un guiso de millo que é orixinario do noroeste arxentino. Moi alimenticio e fácil de preparar. Hai que esmagar o millo e deixalo unha noite a remollo para logo cocer xunto cun anaco de carne de porco e de faldra de vacún. Un pouco de sal, loureiro, unha cebola, un cacho de cabaza e un porro. Hai que facelo sen présa cun lume lento e admite varias combinacións sempre que leve de base o millo. Dona Diáspora felicita á boa cociñeira quen confesa que é a primeira vez que o fai na casa porque é unha comida para compartir. Pregunta sobre a razón desta recuperación nunha cidade que sempre estivo imitando aos fogóns de París e ao mesmo tempo faise unha autocrítica ao redor da non utilización gastronómica polos galegos do millo que chegou de América.
O avó materno de Graciela, Manuel Pereira Rodríguez, nacera nas beiras do río Deza na aldea de Cotarelo na parroquia lalinense de Goiás. Era un home alegre, moi vital e foi quen lle ensinou os vellos cantares aldeáns e ducias de palabras en galego. Falaba sempre de que a súa querida Arxentina non progresará se só medra arredor da capital engadindo que o masacre dos poboadores orixinarios por un goberno constitucional non ten xustificación posible. Dona Diáspora ten na man un artigo de Mempo Giardinelli sobre os Qom [tobas] do Chaco que a ten moi apenada. Non entende que un país que abriu as súas portas e foi hospitalario con millóns de emigrantes europeos teña na miseria a unha etnia que está esmorecendo entre os quebrachos. Perdón, onde dixen quebrachos ---árbore rexa onde as haxa--- haberá que poñer soia transxénica xa que se están tronzando montes enteiros de milleiros de hectáreas para plantar un veleno que é pan para hoxe e fame para mañá. E falando do pan, os donos lexítimos dos terreos que son as comunidades aborixes morren de fame e de enfermidades. Unhas poucas liñas de Giardinelli abondan para amosar a desfeita: “Aunque el frente del hospital está recién pintado, detrás hay un basural a cielo abierto en medio de dos pabellones. Vidrios y muebles rotos, escombros, radiografías, cascotes y deshechos quirúrgicos enmarcan las salas donde los pacientes son sólo cuerpos chupados por enfermedades como la tuberculosis o el Chagas”.
Graciela escoita con fonda atención cada palabra e quere máis detalles sobre a aseveración de que “Imos camiño nun novo monte Medulio” en Galicia. Se seguimos así ---explícase dona Diáspora--- pechados no egoísmo axiña seremos unha especie en extinción que quedará reducida a vivir en centros asistenciais atendidos por especialistas enterradores que terán diante seu un monitor para vixiar cando soterrar aos derradeiros galegos. As fontes seguirán botando auga fresca pero ninguén beberá delas se a evolución demográfica se mantén en indicadores negativos. Os lobos de Vimianzo ---todos eles bos amigos meus, prezada Graciela--- ao pasar perto das aldeas baleiras irán rosmando: Meus pobriños os galeguiños que nos tiñan a nós por inimigos.
No Parlamento de Galicia creouse recentemente unha comisión para a Dinamización Xeográfica que está estudando o descenso, o envellecemento e a dispersión poboacional. O sentimento de dona Diáspora fai que Graciela se contaxie de entusiasmo e se ofreza para colaborar. O primeiro será unha carta aos membros da comisión parlamentaria para que inclúan na súa axenda de traballo un tema ao seu modo de ver moi necesario: o do retorno. Di que se os avós eran campesiños e construíron cidades enteiras ben poderán os seus netos urbanos construír un novo rural. Se antes encheron de futuro as chairas riopratenses agora serán os descendentes os responsables de anovar as pólas dos vellos carballos. Para Graciela a recuperación está nos corazóns dos nosos herdeiros do exterior xa que serán eles os que convencerán aos merlos para que inclúan o tango “Volver” no seu repertorio. Por certo que a exitosa creación de Alfredo Le Pera e Carlos Gardel non se axusta ao espírito activo do retorno da mocidade pero se a escolleu foi porque os seus autores foron dous emigrantes que se fixeron amigos en Bos Aires.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: es gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Letras 2011: O Bierzo turra a prol da candidatura de Fernández Morales
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
A RAG decide este sábado
Ás portas de que os académicos decidan quen é o homenaxeado, diversas institucións bercianas fan forza en favor do escritor local.
Redacción - 11:35 24/06/2010
Tags: Fernández Morales Letras 2011 RAG
O especial de Vieiros Letras 2010 en homenaxe a Uxío Novoneyra
O Consello Comarcal do Bierzo, único ente comarcal recoñecido como tal en Castela e León, o Concello de Cacabelos, lugar onde está enterrado o autor, o Instituto de Estudos Bercianos, o Colectivo de Mestres de Galego no Bierzo, Fala Ceibe, a Asociación Cultural Vagalume, a asociación Xarmenta... Un feixe de colectivos bercianos suman voz a prol da candidatura de Antonio Fernández Morales como autor a homenaxear no Día das Letras o vindeiro ano 2011.
"A fala que empregou Morales no século XIX, segue viva a día de hoxe e está presente nos centros escolares polo interese de máis de mil familias que decidiron que os seus fillos e fillas cursen galego voluntariamente no século XXI", expoñen nun comunicado conxunto, "cunha aposta como esta por saber do noso pasado, enriquécese o noso presente para facer un futuro mellor, unha aposta que debe ser apoiada dende as administraciois e que este tipo de celebraciois que agora solicitamos teñen a ben realizar no Bierzo, contribúen a que se faga máis presente e se divulgue un patrimonio común e compartido de galegos e bercianos".
Recordámoslles que Ricardo Carvalho Calero ou Florencio Delgado Gurriarán son outros nomes que nos últimos anos abrollan forte como candidatos á homenaxe. Desta volta, o nome Fernández Morales gaña forza pola coincidencia en 2011 do 150 aniversario da publicación da súa obra 'Ensayos poéticos en dialecto berciano' (1861), libro de gran importancia para a literatura galega por ser un dos primeiros publicados na etapa do denominado Rexurdimento. Mais hai que lembrar que por exemplo en 2010 cumpríanse os cen anos do nacemento de Carvalho Calero e finalmente o escollido foi Uxío Novoneyra. Xa que logo, os académicos teñen a última palabra. Á Real Academia Galega tócalle decidir e a resolución será comunicada este sábado contra as 13h na sede da institución na rúa Tabernas da Coruña.
O especial de Vieiros Letras 2010 en homenaxe a Uxío Novoneyra
Fernández Morales abrolla outra vez na lista da RAG para a homenaxe das Letras
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Regresa o Culturgal Edición xeral
Independencia, creatividade e esplendor Edición xeral
Un país normal Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl pt es gl gl es gl gl gl gl gl pt de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - A historia durmida en 'La passion de Jeanne d'Arc': 'O proceso de Artaud'
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
O cineasta Ramiro Ledo presenta esta quinta feira a súa segunda fita, onde utiliza imaxes do filme de Dreyer para lle tirar un novo significado a través das memorias de Antonin Artaud.
Tags: Antonin Artaud Carl Theodor Dreyer Cineclube de Compostela O proceso de Artaud Ramiro Ledo
Fotograma do filme de Ramiro Ledo
A combinación de imaxes do filme de Carl Theodor Dreyere La passion de Jeanne d'Arc, a través das memorias de Antonin Artaud sobre a súa expulsión da Internacional Surrealista, sérvenlle ao cineasta Ramiro Ledo (Lugo, 1981) para lles dar un novo significado, para descubrir unha nova historia que xa estaba, durmida, na obra de 1928 do realizador danés.
O resultado: O proceso de Artaud. A segunda fita de Ledo, logo do seu recoñecido CCCV (Cineclube Carlos Varela), de 2006, que vai ser presentada polo Cineclube de Compostela esta quinta feira ás 21.30 horas no Centro Social O Pichel da capital galega.
Para Ramiro Ledo, o filme de Dreyer está escrito contra o seu tempo, desde o futuro: "Vermos hoxe La passion de Jeanne d'Arc ponnos diante dun tribunal medieval, e fainos pensar no pouco que mudou a posta en escena dos xuízos desde hai case seiscentos anos. Dános a ver como a maneira de tratar coas leis non implica necesariamente que se faga xustiza con elas".
Ademais, na sesión desta quinta -a habitual cuarta feira muda esta semana por mor da súa coincidencia coa noite das cacharelas-, o propio realizador lucense participará dun debate co público así que finalicen as proxeccións previstas.
Os outros dous títulos da noite son: Montaggio in quattro movimenti: 1. A Corner In Wheat (Danièle Huillet e Jean-Marie Straub, Italia, 1985 / D. W. Griffith, EUA, 1909) e Le tournage de '10e Chambre' (Raymond Depardon, 2004).
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Regresa o Culturgal Edición xeral
Independencia, creatividade e esplendor Edición xeral
Un país normal Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt ja en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - O PXOM de Nigrán: entre o boicot e a apatía
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
A participación cidadá na elaboración do PXOM de Nigrán corre grave perigo e, con ela, a propia viabilidade e credibilidade dese Plan. O silenzo do Goberno Municipal, o boicot da oposición e a desconsideración do Equipo Redactor respecto aos acordos do Consello Sectorial, poñen en risco a mesma supervivencia deste órgano de participación.
NOTA DE PRENSA DE SALVEMOS MONTEFERRO
Salvemos Monteferro participa activamente nos traballos que o Consello Sectorial, constituído por asociacións veciñais, colectivos e organizacións políticas, ven desenvolvendo sobre as propostas que o equipo redactor do PXOM de Nigrán presentou como documentos de Inicio e de Avance.
Salvemos Monteferro considera que estes documentos foron elaborados sen un estudo rigoroso das condicións xeográficas e socio-económicas do noso concello e que as propostas realizadas adoecen de graves eivas, así como de falta de consideración coas conclusións aprobadas por ampla maioría no Consello Sectorial.
Tampouco o comportamento da Corporación Municipal nos parece o máis axeitado e ilusionante nun proceso de elaboración da estratexia urbanística de gran transcendencia para o futuro de Nigrán. Uns, boicoteando e desprezando os debates do Consello Sectorial, e os outros mantendo a boca pechada. Aquí ninguén opina nin se pronuncia. Ningún corporativo, agás unha única excepción, se digna expresar nada sobre o Nigrán que quere para o futuro.
Aínda máis, a política de boicot da oposición municipal e un certo clima de apatía arrastran a colectivos e asociacións que, nesa inercia, poden abandonar as súas responsabilidades veciñais, deixando de participar nos debates do propio Consello Sectorial.
Así as cousas, Salvemos Monteferro mantivo ata agora o seu compromiso de participación, non só para defender que Monteferro sexa un espazo natural protexido e coidado, senón para colaborar tamén na definición dun planeamento racional e sustentable para Nigrán.
No plenario do día 8 de xuño, o Consello Sectorial aprobou unha serie de cuestións para ser presentadas como suxestións ou alegacións ao Documento de Avance do PXOM. Ademais de subscribir estas, Salvemos Monteferro presentou pola súa conta outras dez alegacións que resumimos a continuación.
ALEGACIÓNS DE SALVEMOS MONTEFERRO AO DOCUMENTO DE AVANCE DO PXOM DE NIGRÁN
1. Nigrán pertence á comarca do Val Miñor, e tal realidade débese ter en conta ao redactar o Plan Xeral. Non pertence á comarca de Vigo, como se afirma no Documento de Avance, aínda que si poidamos considerar que Nigrán se sitúa na área de influencia ou hinterland desa cidade e, polo tanto, o planeamento deberá ter en conta a política de servizos comúns, coma o transporte.
2. O equipo redactor propón o deseño dun Centro Urbano. Salvemos Monteferro considera que non existe unha opción clara de centralidade no noso concello. Se o desenvolvemento urbano que se vaia prever ten a parroquia de Nigrán como escenario, parece normal que se defina aí un espazo centralizador; pero tamén as instalacións comerciais e de ocio de Porto do Molle van ser elemento de centralidade, como o son xa na actualidade outros lugares de encontro da veciñanza. Espazos da beiramar como A Ranmallosa, Praia América, Panxón ou Patos cumpren esa función e para eles deberán ser contempladas actuacións especiais. En calquera caso, Salvemos Monteferro oponse a unha hipotética deslocalización do Colexio de Vilameán “H. Juanes” como desde hai décadas se ven propoñendo para ubicar aí a gran praza ou a gran alameda de Nigrán.
3. Busca de ubicación axeitada para un Centro Cultural Multiusos, dotado de superficie suficiente para a Biblioteca e para o Arquivo Municipal, con locais para o movemento asociativo e para a mocidade.
4. Oposición á total colmatación urbana do territorio litoral. Entendemos que deberán reservarse amplos espazos verdes e arborados.
5. Protección da canle do río Muíños e dos outros ríos e regatos do concello.
6. Anulación da consideración de urbanizable para a porción de solo non desenvolvido do SAU-1 de Monteferro e aumento das medidas protectoras de Monteferro.
7. Necesidade dun estudo serio das necesidades da poboación para establecer unha previsión de vivendas a construír en Nigrán nos próximos 12 anos.
8. Aproveitamento do solo urbanizable existente e aínda por desenvolver antes de recalificar novo solo rústico como urbanizable.
9. Necesidade dun estudo económico, científico, das rendas familiares para definir as posibilidades, entre outras, de acceso á vivenda por parte dos veciños e veciñas de Nigrán.
10. A obriga non respectada da Avaliación Ambiental Estratéxica como instrumento de deseño do plan.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl pt gl gl es gl gl pt es gl gl gl pt gl gl gl zh en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - ¡Olé, Lugo, olé!
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Mentres, "as traballadoras sociais desbordadas"
O BNG denuncia que a Concellaría de Benestar Social, en troques de atender os casos que aumentan, organiza "Ferias sevillanas de Abril" nos centros municipais.
Tags: BNG Feria de Abril Lugo servizos sociais
A socialista Carme Basadre
O concelleiro do BNG Xosé Chorén pediu esta cuarta feira ao goberno municipal que reforce o número de traballadoras sociais, que "están desbordadas" debido ao incremento da demanda por mor da crise, atendendo unha media de 10 casos diarios, moi por riba do recomendábel. Ademais, as citas estanse a dar con demoras de dous meses.
"As traballadoras sociais son o primeiro contacto cos servizos sociais e son o nexo de unión entre as persoas que precisan de atención social e as distintas redes asistenciais, tanto a municipal como a da Xunta. Por iso, se as traballadoras sociais non poden desenvolver axeitadamente o seu labor, todos os servizos sociais se resenten", asegurou o nacionalista.
Os servizos máis afectados por este colapso son axuda a domicilio, da que se benefician 9.500 persoas; atención á dependencia, que conta con 104 usuarios neste momento; e emerxencia social, que atende a 765 beneficiarios
Feria de Abril nos centros sociais municipais
Chorén exixiulle á concelleira de Benestar Social e Igualdade, Carmen Basadre (PSOE), que atenda esta situación e centre os seus esforzos nas verdadeiras prioridades e necesidades dos Servizos Sociais, en troques de organizar "Ferias sevillanas de Abril" nos centros sociais municipais.
Ao respecto deste tipo de actos, desde o BNG criticouse que o que se desenvolve toda esta semana no Centro Social Maruja Mallo, inclúa ademais catas de viños, cando forma parte do programa municipal de ocio alternativo para menores +XTi, que procura precisamente todo o contrario: previr a iniciación no consumo de alcol por parte dos mozos e mozas de entre 12 e 16 anos.
O concelleiro nacionalista ironizou coa posibilidade de que os expertos en prevención da drogadicción que participan estes días nunha convención internacional en Lugo avalíen se son axeitadas este tipo de políticas públicas para a mocidade.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A RAG presenta un recurso contra o decretazo Edición xeral
No 25 de xullo, "que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas" Edición xeral
Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto