langs: gl gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl es gl gl es es es gl es es es gl es gl es

text:
Polos Publicitarios 30 al 1
Bolsos Publicitarios de Tela
Polos Publicitarios 30 al 1
Polos Publicitarios 20 al 1
Polos para Campaña Política
Bolsos Publicitarios de Tela
Archivos de Categoría: Blog
Blog sobre la confección de polos publicitarios desde telas, colores, tallas y temas relacionados.
Calidades de Polos Publicitarios
Publicado en Febrero 21, 2018Febrero 21, 2018 admin Publicado en Blog
En el mercado peruano hay muchas calidades de polos publicitarios, se puede convertir cualquier polo en publicitarios poniendo su logo de su empresa. Los más requeridos en el Perú son las calidades: Polos Publicitarios en Jersey 30 al 1 Son los polos que están confeccionadas con telas jersey 30 al 1  en su composición esta […]
Publicado en Enero 24, 2018Febrero 21, 2018 admin Deja un comentario Publicado en Blog
Polos de tela de alta calidad estampado con logo de su empresa o negocio, los polos publicitarios son un excelente forma de publicitar tu marca y negocios, puede utilizar para regalar los polos para tu cliente con nombre de tu empresa y de tu producto.
+51 995-500-904 Whatsapp info@opcionpublicitaria.com
© Todos los derechos reservados opcionpublicitaria.com 2013 - 2019


document_lang: gl

langs: gl gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es es en es es gl es gl gl gl es gl es

text:
Polos Publicitarios 30 al 1
Bolsos Publicitarios de Tela
Polos Publicitarios 30 al 1
Polos Publicitarios 20 al 1
Polos para Campaña Política
Bolsos Publicitarios de Tela
Publicado en Enero 24, 2018Febrero 21, 2018 admin Publicado en Blog
Polos de tela de alta calidad estampado con logo de su empresa o negocio, los polos publicitarios son un excelente forma de publicitar tu marca y negocios, puede utilizar para regalar los polos para tu cliente con nombre de tu empresa y de tu producto.
Agregue un comentario Cancelar respuesta
Su dirección de correo no se hará público. Los campos requeridos están marcados *
+51 995-500-904 Whatsapp info@opcionpublicitaria.com
© Todos los derechos reservados opcionpublicitaria.com 2013 - 2019


langs: es es gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl es es gl es es gl es gl es es es es gl gl da es gl es

text:
Polos para Colegios | Opción Publicitaria
Polos Publicitarios 30 al 1
Bolsos Publicitarios de Tela
Polos Publicitarios 30 al 1
Polos Publicitarios 20 al 1
Polos para Campaña Política
Bolsos Publicitarios de Tela
Confeccionamos Polos para colegios de alta calidad con su logo y colores personalizado con telas de alta calidad y acabado Premium.
Tela de Algodón 20 al 1
El polo no se encoge
Color no se despinta (color reactivo).
Entrega a domicilio en Lima Metropolita
Envió a todo el Perú
Tenemos Variedad de modelo:
+51 995-500-904 Whatsapp info@opcionpublicitaria.com
© Todos los derechos reservados opcionpublicitaria.com 2013 - 2019


langs: es es gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl es es es es es gl es gl es es gl es

text:
Polos Publicitarios 30 al 1
Bolsos Publicitarios de Tela
Polos Publicitarios 30 al 1
Polos Publicitarios 20 al 1
Polos para Campaña Política
Bolsos Publicitarios de Tela
Somos una empresa dedicada a la confección y venta polos publicitarios, gorros publicitarios, polos para colegios y polos camiseros publicitarios.
Llevamos muchos años en el mercado prestando servicios y confeccionando polos publicitarios para empresas públicas y privadas, instituciones educativas como colegios, institutos superiores, universidades, ONG y partidos políticos.
A todos nuestros clientes les ofrecemos dos cosas compromiso y puntualidad, dos cualidades que nos ha permitido competir y mantenernos en el mercado.
Confeccionar ropas publicitarias de calidad que aporten valor a la imagen empresarial de nuestros clientes.
Ser líderes en la confección de ropas publicitarias, ofreciendo a nuestros clientes puntualidad, calidad y rapidez.
+51 995-500-904 Whatsapp info@opcionpublicitaria.com
© Todos los derechos reservados opcionpublicitaria.com 2013 - 2019


langs: es es gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl gl es gl gl gl gl es da es gl gl en gl da es es gl es es gl gl es es gl es

text:
Polos Camiseros | Opción Publicitaria
Polos Publicitarios 30 al 1
Bolsos Publicitarios de Tela
Polos Publicitarios 30 al 1
Polos Publicitarios 20 al 1
Polos para Campaña Política
Bolsos Publicitarios de Tela
Fabricamos polos camisero de alta calidad para empresas y público en general y ofrecemos los siguientes beneficios:
Material de algodón pique
Con bordado en pecho y espalda
Con estampado en Pecho y espalda
Entrega a domicilio en toda Lima Metropolitana
Envíos a todo el Perú
Puntualidad en nuestras entregas
+51 995-500-904 Whatsapp info@opcionpublicitaria.com
© Todos los derechos reservados opcionpublicitaria.com 2013 - 2019


langs: es en gl es es es es gl gl es gl gl es es gl es gl gl es gl gl fr en en gl en en en gl en en en

text:
Calendario de Actividades | Colegio de La Milagrosa
Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Copyright © 2019 Colegio de La Milagrosa. All rights reserved.
Hit Counter provided by iphone 5


langs: es es nl gl es uk gl gl gl gl gl en es es pt it en gl es gl de gl gl gl es gl es oc gl en es gl es es es gl gl es pt es pt gl gl gl gl gl gl en pt en es es es pt en es es en es es es en es pt en es es it es es es en es en es gl uk de gl gl gl en gl gl gl el gl oc es gl gl gl es es es es es es gl es es es es es gl gl es gl gl es gl gl gl es es pt es es es gl es es gl gl es gl gl uk gl gl fr es it es es en es es en es

text:
Emotiva adhesión del Obispo de Lugo al Homenaje – Homenaje al Seminario de Mondoñedo
O Seminario na II República
O Seminario na Guerra Civil
O Seminario tras o Vaticano II
Amigos do Seminario de Mondoñedo
Nuestros seminaristas del Menor serán formados en Lugo
Escola poética mindoniense, por Félix Villares
Unha verdadeira Escola poética, por Félix Villares Mouteira
Escola poética mindoniense, por Álvaro Porto Dapena
Díaz Castro, na Escola Mindoniense, por Segundo L. Pérez López
En el Seminario aprendes para la “Vida”, por Manuel Reija y Reija
Vinte e cinco anos de Estudios Mindonienses, por Segundo Pérez López
Las flores latinas, por Álvaro Cunqueiro
Lembranzas do pensum, por Álvaro Porto Dapena
Philosophia Scholastica. E aprendices, por David Corral Díaz
La Gramática latina de Goñi, por Álvaro Porto Dapena
Vilanova na lembranza, por David Corral
Cunqueiro, o Seminario e a Academia Galega, por David Corra Díaz
O estudo da Xeografía, por David Corral Díaz
Os seminarios e a construción social de Galicia, por Jenaro Pérez López
Jose Luis Caruncho Rodríguez
José Ramón Fernández Lombardero
José Manuel García Cheda
Antonio López Díaz (Ribadeo)
António López Diaz (Barreiros)
Juan Luis Pía Iglesias
Francisco Javier Vigil de Quiñones
A voz de Vilalba
La Voz de Galicia
Emotiva adhesión del Obispo de Lugo al Homenaje
20 octubre, 2015 miguel rubiños Mondoñedo 0
El obispo de Lugo, Monseñor Alfonso Carrasco Rouco, envió el pasado día 16, desde Roma, un cálido homenaje de adhesión al homenaje que los antiguos alumnos tributaron al Seminario de Mondoñedo en reconocimiento a la labor docente que el centro desarrolló durante cerca de cuatro siglos y medio.
Don Alfonso, natural de Villalba, fue un brillante seminarista en Mondoñedo, donde recibió el orden sacerdotal en 1985. En 2007 fue ordenado obispo y destinado a la diócesis de Lugo.
Hacemos llegar a Mons. Carrasco nuestro profundo agradecimiento por su personal testimonio de amor al Seminario y su fraternal comunión con todos los antiguos seminaristas que el pasado 17 de octubre se congregaron en el histórico Seminario mindoniense.
Antiguos Alumnos reivindicaron la gran obra cultural y docente del Seminario de Mondoñedo, que recibió también la Medalla de Oro del Concello.
Sé el primero en comentar
Dejar una contestacion Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada.
Guarda mi nombre, correo electrónico, y web en este navegador para la próxima vez que comente.
Xuntanzas de exseminaristas en Ferrol, Foz y Mondoñedo
Paco Cal Pardo, Premio a una Vida de Ingeniero
Gran pesar en la diócesis por la muerte de Rosendo Yáñez
In memoriam: D. Eladio Felpeto Novo
Homenaje en Burela: a bonhomía de Don Benjamín
Eusebio Freire Bargados en José Gil Cortón
Jesús Alfonso Balseiro Vizoso en Adhesións
Ramón Barro en Fallece Aquilino Aneiros, uno de los nuestros
Francisco Martínez "Pacurri" en Os seminaristas e o cine
Jesús Alfonso Balseiro Vizoso en Adhesións
Arquivos Elegir mes agosto 2019 mayo 2019 abril 2019 febrero 2019 enero 2019 diciembre 2018 noviembre 2018 octubre 2018 septiembre 2018 agosto 2018 julio 2018 junio 2018 mayo 2018 enero 2018 noviembre 2017 octubre 2017 septiembre 2017 agosto 2017 julio 2017 junio 2017 mayo 2017 marzo 2017 febrero 2017 enero 2017 diciembre 2016 octubre 2016 septiembre 2016 agosto 2016 julio 2016 junio 2016 mayo 2016 abril 2016 marzo 2016 febrero 2016 enero 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 octubre 2015 septiembre 2015 agosto 2015 julio 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 enero 2015 diciembre 2014
RSS de las entradas
RSS de los comentarios
Copyright © 2019 | Plantilla WordPress por MH Themes
Para mejorar la experiencia de navegación, utilizamos cookies, como la mayoría de webs. Si continuas navegando entendemos que estás de acuerdo con nuestra política de cookies. AcceptRead More


langs: pt es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl en gl en gl en gl es en fr ia fr gl it pt es tr pt es es es en

text:
Ermitas non quería ser vella | Daniel Basteiro
Nov 6, 2018    |       3 comments
Ermitas sempre foi a primeira en erguerse. Pola mañanciña, ou sendo aínda noite pecha, bulía sen descanso co can incordiando arredor. Na Rúa (Ourense), era a que máis se ocupaba da casa, da horta ou da facenda: un par de porcos e unhas cantas pitas e coellos. Nunca faltaba o almorzo preparado para cando espertásen os preguizosos, cunha espectacular bica fresca sobre a mesa e ese chocolate con azucre de máis que tanto nos gustaba e tan pouco nos conviña.
A avoa era tamén das últimas en se deitar, aínda que tivese que apampar diante da televisión ata a madrugada, sentada á mesa, cun coxín no que se debruzaba para facer pequenos descansos.
Tiña unha vitalidade exuberante. Pensaba que queixarse non servía de nada, porque o lombo doe igual por moito que un se laie. Eran moitas as veces nas que comentamos a súa enerxía, inesgotable en comparación coa de outros veciños da súa idade aos que lles podía a fatiga ou a tristura. Pasados os 80 dixo que lle gustaría quitar o carné de conducir. Outro día espetounos unha frase que se me quedou grabada. “Eu non quero ser vella!!”, bramou. Daquela xa rondaba os 90 e a mín parecíame ben máis nova ca min. Tanto, que cando a chamaba por teléfono saudábaa cun “A ver, moza!” que ela correspondía escachando a rir.
De cando en vez lembrábame, cun sorriso entrañable, unha escena de hai máis de 20 anos, nunhas vacacións en Canarias que eu recordo porque nelas aprendín a nadar. “Por que tes tantas raias na cara?”, pregunteille. Ela, que tan presumida foi sempre! Na casa vestía mandilón de batalla, pero para ir á misa ou de viaxe sempre se arreglaba meticulósamente, cunha boa “traxada” das súas, cos labios pintados, coidando que non asomasen as canas no seu cabelo dourado e voluminoso. Como ela dicía, “hai que ir curiosos”. Por se acaso.
Xa pasaron dous meses desde que Ermitas marchou. Fíxoo como ela era, sen un pío. Mentres a enfermidade a foi apoucando foi xogando con dúas barallas, pero non ao tute. Por unha parte, mantiña a súa fortaleza de espírito. “A ver se a semana que ven estou mellor”, díxome a última vez que puidemos falar. Pero as forzas xa lle fallaban e ela íase preparando silenciosamente para o inevitable. Unha das últimas veces que saiu da casa, cos seus pendentes de click postos (os únicos que lle termaban na súa orelliña), fomos a un bar e tomamos una caña. Con tapa, por suposto. Todo o mundo se paraba a saudala, porque había tempo que non a vían. “Cando chegue o día, quero que leas as lecturas, que ti les moi ben”, díxome en canto quedamos sós mentres me collía polo brazo. E, a continuación, coma se nada, levou á boca outro pedazo de lacón.
Na miña cabeza resoan os acordes daquela vella canción de Amancio Prada. “Xa non teño neste mundo nada do que eu tiña”. Porque a morte de Ermitas, a miña avoa e a miña madriña, deixa un inmenso baleiro. Tanto ten a idade cando a persoa é querida. Porque a xuventude que conta é a do espírito que une ás persoas.
Pasan as semanas e cada vez me sinto máis ditoso por ter coñecido a unha persoa extraordinaria. De ter sido nova hoxe, sería feminista, unha eminencia no seu ámbito profesional e dona e señora das posibilidades do mundo global. Pero tocoulle nacer nunha modestísima familia de labregos en Chaguazoso, aldea remota e de montaña da que ela falaba con orgullo e certa nostalxia. Tivo que sobrepoñerse a unha infancia marcada polas dificultades (como recordou don Adolfo na súa brillante e xenerosa homilía) e vivir a súa xuventude baixo a lousa da posguerra. Non puido ir á escola máis do xusto para poder ler e escribir, pero iso aprendeuno ben, tanto que xa moi maior, escudriñaba lentamente cada páxina de La Voz de Galicia, o xornal ao que a suscribiu miña nai. As miserias deron forma a unha desas mulleres duras como o aceiro, cunha enorme capacidade de traballo e tamén para aguantar todo o que lles botasen. Todo sen caer na melancolía e sen perder o sorriso ata sair adiante e sacar adiante aos seus.
“A vaca é vella, o galo é morto. Non teño arrimo nin conforto”, que diría a canción. A súa marcha non é só a dun ser amado senón tamén dun xeito de vivir, das matanzas e as vendimas, do contacto coa terra como medida do home e sustento. E da fala, porque Ermitas falaba un galego puro e xenuino. Era un diccionario andante, falado e cantado, incluso de palabras que non veñen nos libros. Agora, a horta e a viña están a monte, tristes, sen que pareza que a vida que Ermitas lles daba vaia regresar da man de ninguén máis. Din que unha persoa non morre mentres viva no corazón dos demáis, pero ela e a súa xeración son o derradeiro eslabón de moitas cadeas.
Vai pasando o tempo e, moi lonxe da súa casa, sorpréndome pensando nela en calqueira situación. Na súa capacidade de traballo, na súa xenerosidade, no seu carácter familiar, pero tamén social. No seu espírito emprendedor, que a levou pouco menos que a se converter en minorista coas escarolas, tomates ou fréjoles. Todo ecolóxico, claro, porque non coñecía outra maneira. Lembro canto lle gustaba que a levasen de viaxe, canto máis lonxe mellor, e que unha das últimas foi a Madrid, xa pasados os 90, para dar longos paseos, ver un espectáculo de flamenco ou asistir a unha misa cantada. Recoñezo o seu xenio ou a súa humildade nas lembranzas que atesouro dela ou mesmo noutras persoas que ma recordan. Escóitoa, a ela que lle gustaba tanto a música e a foliada, en vellas melodías ou nas que soan para mín por primeria vez. Pregúntome se, de me coñecer en profundidade como adulto e me ter observado de preto, estaría ela orgullosa ou eu á súa altura.
Cada semana alguén se sorprende, cando dou o meu nome por traballo, ou cando non viaxo só, de que Basteiro non sexa o meu primeiro apelido. É o seu, o de Ermitas Basteiro. Co tempo, acabouse incorporando tamén oficialmente ao meu documento de identidade. O seu carácter é case único e conéctame coas raíces máis fondas do seu mundo, o dos meus pais, o da miña tía e do resto da miña familia. Quero crer que non levo só o seu apelido senón que, en parte, en min latexan tamén algunhas das súas virtudes. Hoxe non se me ocorre mellor homenaxe a quen ela foi que facer meu o seu nome e levalo comigo, con orgullo. Tampouco creo que exista maior responsabilidade.
María Jesús | November 6th, 2018
Daniel, un homenaxe precioso, podes estar orgulloso, non ai nada nesta vida, máis bonito q saber de donde ves, para apreciar a esencia do q somos. Por iso o q facemos nesta vida ,, tera su eco na eternidade. Apertas
Ana | November 6th, 2018
Precioso homenaxe .merecente de esa Muller que era como una roca .felicidades .donde queira que se atope estará orgullosa do que fixo e da cosecha que deixou atrás .
milita | November 8th, 2018
Xenial!Noraboa!!Orgullo de avoa e de neto.
Click here to cancel reply.
Introduce tu e-mail y te llegará cada entrada nueva:
Si has llegado hasta aquí abajo, te mereces un premio. Es más, te invito a una copa. Si has llegado hasta abajo, desafías toda ley periodística. Por una parte, la clásica pirámide invertida, que consiste en tratar de captar la atención con el titular y la entradilla, incluyendo los hechos más relevantes al principio y evitando toda narración cronológica. "Nadie llega al segundo párrafo" es una frase que muchos aprendimos demasiado pronto. Pero también desafías a los que teorizan sobre internet. "Internet es para textos cortos. Tres o cuatro párrafos y fuera". Gracias por llegar hasta ahí. Gracias por aceptar el reto. Espero que te haya aportado algo, sea lo que sea.
Created by Site5 WordPress Themes. Experts in WordPress Hosting


langs: es it gl gl en gl gl en gl gl gl en en gl en en en sv en en en en en en hu en gl ja fi en gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl ceb gl it ja gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it en it gl gl gl gl gl gl en gl fa gl gl en es gl en en gl en gl en pt pt pt gl en en gl gl gl gl gl ja ceb en en ru en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
Sistemas de Resolución - Wenzhou Safewire Electric Co, Ltd
Other raised floor plastic floor socket
Pop up desktop socket
Wireless charger mounted socket
apoio Asociacións de proxecto
base de coñecemento técnico
Segmentos que atenden a
Debido a nosa experiencia na fabricación de equipos eléctricos de calidade, temos heen capaz de atender as demandas de diversas industrias, tales como:
áreas de tráfico e aparcamento
Hoteis, hospitalidade e benestar
Saúde, deporte e lecer
Venda ao por menor;
Hoteleiros debe estar confiado nas súas proveedores para que poidan atender a alta esperanza de seus hóspedes, quere da comunidade empresarial internacional .Tudo debe traballar; todo debe estar ben, todo debe estar ata o desgaste inevitable e bágoas.
Moitos proxectos requiren sitios elementos específicos;
Coidados a ter co pasado, ollando para o futuro e satisfacer hoxe é unha responsabilidade importante, precisa dunha fonte coas habilidades para proxectar os esixentes requisitos de perfil, conservación e estándares actuais, mentres aproveita as vantaxes da evolución tecnolóxica.
Residence varían real para divagar, caendo aos anacos ao rústico. Cada única e individual. Nada é estándar, excepto as normas que deben ser aplicadas a todos.
A habilidade é facer que "por defecto" "individuo". Interruptor, tomas, etc son patrón individualise con unha selección de acabados. Trade ata a tecnoloxía de hoxe, controlada polo último aparello, para facer a propiedade exclusiva para vostede ou o seu cliente.
Safewire fai da calidade;
Safewire escoita aos clientes;
Safewire gusta de dicir "si"
© Copyright - 2010-2018 : All Rights Reserved. Technical support: goldensun
ADD: No.152 Xingguang Road, Xingguang industria zona, cidade Liushi, Yueqing, Wenzhou, China, 325604


langs: es gl gl en gl gl en en gl es gl es es es gl gl gl gl it es it es gl gl gl gl es es es gl es gl gl gl es gl uk pt es es es gl es es es pt it es gl gl es es es en es gl es gl gl es es es es es gl es gl it gl es es en gl es gl gl es gl en en gl es gl es es es gl gl gl gl it es it es gl gl gl gl gl es es es gl es gl gl gl es gl uk pt es es es gl es es es pt it es gl gl gl eu it es

text:
EducAragón ::: Departamento de Educación, Cultura y Deporte. Gobierno de Aragón
Consejo de Educación Permanente de Aragón
Consejo Aragonés de Enseñanzas Artísticas
Portal de Formación del Profesorado
Consulta de Extracto de Formación
Máster en Profesorado de Secundaria
Diploma de Formación Pedagógica y Didáctica - FP
Mapa de desfibriladores de Aragón
Guía Educativa / Régimen General/
11 de Octubre de 2019
edad: Desde los 12 años.
titulación: Graduado en Educación Secundaria Obligatoria.
organización: La educación secundaria obligatoria comprende cuatro cursos y se imparte por materias cuya finalidad consiste en que el alumnado alcance los objetivos educativos y adquiera las competencias clave.
Se organiza de acuerdo con los principios de educación común y de atención a la diversidad del alumnado. En cuarto curso, debido a su carácter orientador, se introduce de froma general la optatividad y se pueden establecer agrupamientos de materias en opciones diversas.
duración: 4 Cursos académicos.
objetivos: La ESO tiene como finalidad esencial que todos los alumnos adquieran los objetivos de la etapa y las competencias clave. También pretende transmitirles los elementos básicos de la cultura, desarrollar su capacidad para relacionarse con los demás de forma pacífica, afianzar sus hábitos de estudio y de trabajo, formarlos para asumir sus deberes y ejercer sus derechos y prepararlos para la incorporación a la vida adulta y para acceder indistintamente a cualquiera cualquiera de las enseñanzas postobligatorias recogidas en el artículo 3.4 de la Ley Orgánica 2/2006, de 3 de mayo, de Educación.
- Ciclos formativos de Grado Medio.
- Enseñanzas profesionales de artes plásticas y diseño de grado medio.
- Enseñanzas deportivas de grado medio.
boletín oficial de aragón
boletín oficial del estado
Convocatorias, Ayudas y Subvenciones
Consejo Escolar de Aragón
Consejo de Educación Permanente de Aragón
Consejo Aragonés de Enseñanzas Artísticas
Normativa ESO y Bachillerato
Fondo Social Europeo E.S.O.
Lenguas Propias de Aragón
Portal de Formación del Profesorado
Formación Permanente del Profesorado
Consulta de Extracto de Formación
Máster en Profesorado de Secundaria
Diploma de Formación Pedagógica y Didáctica - FP
Mapa de desfibriladores de Aragón
Departamento de Educación, Cultura y Deporte
Parque Empresarial Dinamiza (Recinto Expo)
Avenida de Ranillas, 5D
Tfno: 976 71 40 00 (Centralita)
© Gobierno de Aragón. Todos los derechos reservados.


langs: es gl gl en gl gl en en gl es gl es es es gl gl gl gl it es it es gl gl gl gl es es es gl es gl gl gl es gl uk pt es es es gl es es es pt it es gl gl es it es en it gl es gl gl es es gl es es gl es gl es gl es es es es en gl es gl gl es gl en en gl es gl es es es gl gl gl gl it es it es gl gl gl gl gl es es es gl es gl gl gl es gl uk pt es es es gl es es es pt it es gl gl gl eu it es

text:
EducAragón ::: Departamento de Educación, Cultura y Deporte. Gobierno de Aragón
Consejo de Educación Permanente de Aragón
Consejo Aragonés de Enseñanzas Artísticas
Portal de Formación del Profesorado
Consulta de Extracto de Formación
Máster en Profesorado de Secundaria
Diploma de Formación Pedagógica y Didáctica - FP
Mapa de desfibriladores de Aragón
Guía Educativa / Régimen General/
11 de Octubre de 2019
titulación: Título de Bachiller en la modalidad correspondiente.
organización: El bachillerato comprende dos cursos académicos. Se organiza de modo flexible y se desarrolla en modalidades diferentes que permiten una preparación especializada de los alumnos para su incorporación a estudios posteriores o a la vida activa.
Las modalidades del Bachillerato son las siguientes: Ciencias, Humanidades y Ciencias Sociales y Artes. La modalidad de Humanidades y Ciencias Sociales se organiza en dos itinerarios: Ciencias Sociales y Humanidades.
duración: Dos cursos académicos.
objetivos: El Bachillerato tiene como finalidad: - Proporcionar a los alumnos formación, madurez intelectual y humana, conocimientos y habilidades que les permitan desarrollar funciones sociales e incorporarse a la vida activa con responsabilidad y competencia.
- Capacitar a los alumnos para acceder a la educación superior.
alternativas: El título de Bachiller facultará para acceder a las distintas enseñanzas que constituyen la educación superior establecidas en el artículo 3.5 de la Ley Orgánica 2/2006, de 3 de mayo, de Educación:
- Formación Profesional de Grado Superior.
- Enseñanza universitaria. Para esta alternativa, hay que superar una prueba de acceso que, junto a las calificaciones obtenidas en el Bachillerato, valorará la madurez académica de los alumnos y los conocimientos adquiridos en él.
- Enseñanzas artísticas superiores.
- Enseñanzas profesionales de artes plásticas y diseño de grado superior.
- Enseñanzas deportivas de grado superior.
boletín oficial de aragón
boletín oficial del estado
Convocatorias, Ayudas y Subvenciones
Consejo Escolar de Aragón
Consejo de Educación Permanente de Aragón
Consejo Aragonés de Enseñanzas Artísticas
Normativa ESO y Bachillerato
Fondo Social Europeo E.S.O.
Lenguas Propias de Aragón
Portal de Formación del Profesorado
Formación Permanente del Profesorado
Consulta de Extracto de Formación
Máster en Profesorado de Secundaria
Diploma de Formación Pedagógica y Didáctica - FP
Mapa de desfibriladores de Aragón
Departamento de Educación, Cultura y Deporte
Parque Empresarial Dinamiza (Recinto Expo)
Avenida de Ranillas, 5D
Tfno: 976 71 40 00 (Centralita)
© Gobierno de Aragón. Todos los derechos reservados.


langs: en es es en ca gl en en de en en it en en en en es en en gl gl en gl es gl es es es en en es es fr es

text:
Lucía Martínez – film score, composition, percussion & more
06.07 Sísifo Confuso. Traballos e días de Francisco Leiro + Lucía Martínez ao vivo. Praza Ramón Cabanillas. Cambados.
12.07 Sísifo Confuso. Traballos e días de Francisco Leiro + Lucía Martínez ao vivo. Illa das esculturas. Pontevedra.
14.07 Lucía Martínez & The Fearless. (Feat. Ronny Graupe, Marcel Kroemker, Benjamin Weidekamp, DJ ILLVIBE, LM). Jazz no Parque Serralves. Oporto
19.07 Sísifo Confuso. Traballos e días de Francisco Leiro + Lucía Martínez ao vivo. Praza da Estrela. Vigo.
03.08 w/Orquesta de Jazz de Galicia. Cambados
Lucía y el nadador
Extracto solo previo a proyección de documental
Concierto en el Festival de la Universidad Politécnica de Valencia UPV
Concierto Samuel Blaser & Lucía Martínez / 16 años del Club de Jazz
Concert extract by b-flat, Berlin, February 20, 2017
Lucia is part of the Japanese drum family
Política de privacidad Creado con WordPress


langs: es en gl gl es en es pt es gl es pt es gl en pt es gl en pt gl gl gl pt gl gl es pt gl gl gl gl pt en en gl es es es es en en

text:
SummerDev: ALM y Calzoncillos de Superman
Bienvenidx a un nuevo evento de XantarDev. Tras la gran acogida del anterior meetup, programamos uno más antes de irnos de veraneo. Os lo anunciamos durante el evento de aniversario, y hemos abierto ya el registro para todos. En esta
XantarDev 26 mayo – 2º Aniversario
¡El sábado 26 de mayo cumplimos dos años! Estamos preparando un meetup a la altura de las circunstancias. El evento tendrá lugar en el Centro Sociocultural de O Castiñeiriño, y el formato será de cinco charlas, divididas en tres por
XantarDev 06 abril 2018 – Big Data | Bots: What? How? Why?
UPDATE 05/04:  ULTIMA HORA! Debido a un problema de última hora no podremos contar con Israel Luengo y su charla de RadStudio C++. En su lugar David Gonzalo estará con nosotros hablando de bots, qué son, cómo han llegado, y
Novo meetup: Big Data e GIS
O vindeiro 2 de Febreiro terá lugar o primeiro meetup de XantarDev do ano. Nesta ocasión os temas a tratar serán BigData e GIS. Na charla de BigData veremos unha introducción a minería de datos. Estamos rodeados polo “hype” do “big-data”, do
Resumo do último Birrastoming. Comeza o curso!
O pasado mércores tivo lugar o III Birrastorming de XantarDev. Empezou como unha choiva de propostas de charlas e acabou converténdose nunha especie de planificación do novo curso que comeza. Pola natureza deste encontro, ningunha destas charlas está pechada nin
O pasado venres 15 de setembro celebramos o noso primeiro meetup con temática legal, en colaboración con NoLegalTech.  A charla foi impartida por @abogadopenal e @kuartillo.   Nesta ocasión déronse tres novidades que queremos salientar: Primeiro meetup que xurdiu esopontaneamente de
Agentes de escucha para el seguimiento de procesos en .NET
Trabajando con un servidor FTP desde .NET
SummerDev: ALM y Calzoncillos de Superman
XantarDev 26 mayo – 2º Aniversario
XantarDev 06 abril 2018 – Big Data | Bots: What? How? Why?
Copyright © 2018  . Powered by WordPress. Theme: Ample by ThemeGrill.


langs: mg es eu gl gl lt eu en gl es es en en sv fr es en gl es sl gl es pt es

text:
Bar Mitzvah, Bat Mizvah | Barbara Diez
Agüero 2391, Buenos Aires, Argentina +54 (11) 4804 3186 info@barbaradiez.com
© 2018 BarbaraDiez Desarrollado por Cascarudo Diseño de Imagen


langs: gl id gl es es es gl gl es gl gl gl es es gl gl gl en es es en es cs en es gl es en en

text:
Club del Orden - Santa Fe
Todos los martes y jueves de 9 a 10 se dictan clases de Yoga; instructora Cristina Roldán Fells, Tel. 4524285.
Conocé los beneficios de ser socio
Copyright © 2018 Club del Orden


langs: gl en gl gl es gl gl gl pt en en en es es gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl pt en en gl es es es es en en

text:
XantarDev nace como unha comunidade técnica na Comarca de Santiago co propósito de dar un paso máis nas quedadas laborais. Profesionais dispostos a compartir experiencias, aprender e divertirse (non necesariamente nesta orde). Unha comunidade hetereoxénea, con profesionais de diferentes tecnoloxías: iOS, Microsoft, Java, Arduino, IoT, boas prácticas, patróns,…Principalmente as reunións e eventos irán dirixidas a programadores pero non se descartan aportacións en sistemas, xestión de proxectos ou outros eidos relacionados dun xeito ou outro co mundo do desenvolvemento.
Na medida do posible as quedadas e eventos levaranse a cabo os sábados pola mañá, para aproveitar o mediodía cun xantar para networking entre os interesados.
One thought on “¿Que é XantarDev?”
Escribo dende Galicia Open Future_, iniciativa que acaba de lanzar duas convocatorias para buscar respostas a sendos retos que lanzamos con duas empresas: FINSA y GRUPO NUEVA PESCANOVA.
Gustaríame falar por se podemos participar en algúns dos eventos que teñades previstos ata o 14 de abril (data fin de convocatoria) y contar polo miudo a iniciativa que penso podería ser de grande interés para algúns dos membros de XantarDev
Máis información en : https://www.openfuture.org/es/new/finsa-y-grupo-nueva-pescanova-lanzan-sus-reto
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Agentes de escucha para el seguimiento de procesos en .NET
Trabajando con un servidor FTP desde .NET
SummerDev: ALM y Calzoncillos de Superman
XantarDev 26 mayo – 2º Aniversario
XantarDev 06 abril 2018 – Big Data | Bots: What? How? Why?
Copyright © 2018  . Powered by WordPress. Theme: Ample by ThemeGrill.


langs: es gl gl es gl es gl es gl es gl es gl es es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es ru es es fr es es it es es en es en es es it eu es es es es es

text:
Solo con 3 Pasos recibiras
3 presupuestos de toldos y pergolas
Elijo mis Toldos o Pergolas
Encuentra Instaladores de Toldos y Pergolas en Coruña (a)
Toldos y Pérgolas en Arteixo
Toldos y Pérgolas en Betanzos
Toldos y Pérgolas en Boiro
Toldos y Pérgolas en Cambre
Toldos y Pérgolas en Carballo
Toldos y Pérgolas en Coruña (a)
Toldos y Pérgolas en Culleredo
Toldos y Pérgolas en Fene
Toldos y Pérgolas en Ferrol
Toldos y Pérgolas en Naron
Toldos y Pérgolas en Noia
Toldos y Pérgolas en Oleiros
Toldos y Pérgolas en Ordes
Toldos y Pérgolas en Pontes De Garcia Rodriguez (as)
Toldos y Pérgolas en Rianxo
Toldos y Pérgolas en Ribeira
Toldos y Pérgolas en Sada
Toldos y Pérgolas en Santiago De Compostela
Toldos y Pérgolas en Teo
Instaladores de Toldos y Pergolas en Coruña (a)
-TOLDOTECNIA - A CORUÑA
Somos una empresa con las mayores garantías del mercado y diseñamos todo tipo de espacios pensados para el confort de sus clientes. En Toldotecnia tenemos más de 20 años de experiencia fabricando nuestros productos puede encontrar todo lo que busca, es decir, todo tipo de toldos, pérgolas, marquesinas, stores, carpas, cubrimientos de piscina, verandas, cortinas de cristal, TODO sobre Toldo...
A Coruña - Coruña (a)
91 279 93 36 Fax: 91 831 60 33
Toldos y Pergolas en Teo - Coruña (a)
En Toldos Galatea somos una empresa innovadora en el sector de los toldos y sistemas de protección solar. Nuestros tejidos y herrajes son de primera calidad. Este año, queremos ofrecer a nuestros clientes nuestra nueva gama en toldos y productos de luxe como son: Palilleria ZEN con vaporizador incorporado Toldos multibrazos Cortinas Screm Toldos de Cofre plano y Muebles de alu...
C/Perbes 8-10, bajo - Ferrol
Toldos y Pergolas en Teo - Coruña (a)
Toldos BREOGAN,es una empresa INNOVADORA en el sector del toldo y sistemas de protección solar, nuestros tejidos y herrajes son de primera calidad. En este año 2009 queremos ofrecer a nuestros clientes nuestra nueva gama en toldos y productos de luxe como la : Palilleria ZEN con vaporizador incorporado Toldos multibrazos Cortinas Screm Toldos de Cofre plano y Muebles de alumini...
Bell (Pol. Ind. Espíritu Santo), 60. - Cambre
Toldos y Pergolas en Pontes De Garcia Rodriguez (as) - Coruña (a)
Inicio | ¿Cómo funciona? | Elijo mis Toldos o Pergolas | Mido mis Toldos o Pergolas | Solicito presupuestos | Calificación del profesional
Consejos de toldos | Noticias | ¿Sabia que? | Quienes somos | Contacto | Ley de protección de datos
© Copyright Toldos.org 2018. Todos los derechos reservados. Diseño de Pagina Web por Pentacorp


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en gl es gl gl gl gl en pt gl en gl gl en gl gl en es gl gl gl es es gl gl gl gl en gl gl en gl gl en gl gl en gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
Fillo do imborrable pintor Anxel Lemos, con quen comezou a pintar de neno no outro lado do mar, o pintor Xavier Lemos inspírase agora na bisbarra do Deza, onde morou e ficou para sempre o que foi seu mestre. En Ventosa e Carboeiro, segue as pegadas do Mestre Mateo.
R.- En Vigo, na rúa Felipe Sanchez número 142, 2º, ó 3 de decembro de 1944, nesa altura meu pai preso na cadea, no edificio da Rúa do Principe, o mesmo que hoxe alberga o Museo de Arte Contemporáneo (MARCO).
Cando se viu libre, intentou en varias ocasións cruzar o Atlántico. No terceiro intento conseguiuno. Aos seis 6 anos de idade, crucei o mar Atlántico coa miña nai e os meus irmáns, Armando, Alberto, Ruben e Miguel para reencontrarse co pai en América, onde se instalara na zona Oeste do Grande Bos Aires.
R.- Asistín ao colexio e máis tarde co meu tío Xosé Lemos, poeta e rotulista, aprendín o oficio e comecei a traballar con Silvano, fabricando televisións ata instalarme despois por miña conta, levando aos irmáns conmigo.
R.- Pintaba porcelana en Bos Aires, mais tarde eu fixen o mesmo. dediqueime a construción de casas prefabricadas en pino de Brasil durante uns anos alternando coa música en diferentes bandas de rock, The Horgoblins, Los Estéreos, Los Estereofónicos e Iracundos ata que lle chegou a hora de regresar de novo a Galiza.
P.- ¿Ao retornar que pasou despois de pasar 17 años en América?
R.- Impliqueime na movida musical, toquei a guitarra nas bandas Os Nocturnos, Os Potes, Os Temples. Mesmo toquei na inauguración do Parador Nacional de Turismo de Baiona, entre outras festas e cumpridas coas obligacións militares a finais dos anos sesenta na Compañía Especial de Operaciones  (COE 81) en O Cumial, Ourense e unha vez licenciado, encontrei traballo en calidade de debuxante e rotulista na Cristalería La Belga.
P.-  E agora Ventosa ¿Por qué?
R.- Descoñecía este lugar no interior de Galicia, aínda que na bisbarra do Deza, tiven amigos artistas e manteño algúns dos que quedan. Cando Paco Lareo, comezou co proxecto de A Solaina de Piloño, os cadros dos pintores de Vigo e  arredores que doaban para aquel soño feito realidade , gardábanse  no  meu estudio de Teis.
Meu pai e eu mesmo, fomos moi  amigos  de Laxeiro.
Fun convidado por un franciscano natural de Ventosa, Padre Casal, destinado en Vigo a  coñecer  este núcleo dezán  con Os Pendellos, a igrexa, a cultura musical,o entorno paisaxístico e as pegadas do mestre Mateo, sen dúbida, e púxenme a traballar, para mostrar o traballo pola ruta Xacobea, fundamentalmente a Catedral do Rural
Galego,  como así  a definiu o profesor, Filgueira Valverde.
Entrevista a Julio Cacheda, propietario da empresa Agrícola Cacheda
“Somos pioneiros na fabricación e montaxe de instalacións á vista, que dan máis dinamismo”
“O día en que a globalización sexa unha realidade poderemos producir máis”
Julio Cacheda é un deses empresarios galegos feito a si mesmo. Logo de traballar por conta allea durante 11 anos, “un día independiceime e aí estamos”, asegura ao lembrar que a súa empresa, Agrícola Cacheda, leva xa aberta ao público en Silleda máis de 12 anos. Logo desta andaina, na que asegura que a súa empresa sempre foi a máis cun crecemento sostido, conta con tres traballadores fixos e unha facturación anual que ronda os 500.000 euros.
Agrícola Cacheda da un servizo de comercialización de produtos que busca sempre mellorar e acadar a maior eficiencia posible, así en servizos coma a inseminación artificial ofrécelles aos seus clientes un produto que conta cunha distinción coma referente mundial na materia. Julio Cacheda é un deses empresarios galegos que sabe o importante que é o sector primario para fixar poboación no rural, e está comprometido con que así siga sendo.
P.- ¿Cales son os servizos máis demandados dos que ofrece Agrícola Cacheda?
R.- Dentro das necesidades do mercado, o tema do engorde do porcino, tamén en reformas cos novos materiais que permiten axilizar moito os procesos e buscamos ademais un mellor servizo con vistas ao futuro noutros aspectos que van aparecendo en necesidades emanadas das novas lexislacións. Eu fun pioneiro no emprego e a instalación “á vista”, nas conducións de augas, as baixantes de acero inoxidable. En Agrícola Cacheda somos pioneiros ademais na fabricación e montaxe das divisións nas naves de tratamento animal, combinando acero inoxidable con PVC.
P.- Este xeito de construír, ¿qué beneficios ten para os seus clientes?
R.- Dálle un maior dinamismo ás instalacións, porque en caso de avarías están localizadas a simple vista e a reparación é cousa de media hora e así a instalación non ten que parar de producir. Nós intentamos ser moi prácticos dentro da calidade, sempre pode haber unha avaría, pero o resultado de aplicar estas técnicas son de melloras cuantiosas e menores custes para os nosos clientes.
P.-Se tivera que resumir o que Agrícola Cacheda ofrece aos seus clientes ¿qué destacaría?
R.- Agrícola Cacheda naceu dando un servizo de produtos sobre todo vinculados á inseminación artificial, e aí seguimos. Levamos a distribución de Magapor, un referente mundial, sobre todo na inseminación porcina, un referente pola calidade dos nosos produtos, que tamén son apreciados en países coma Italia, China, México ou Brasil.
P.- ¿Cómo se presenta o futuro para o sector no que traballa Agrícola Cacheda?
R.- Eu penso que coma en calquera sector o futuro depende do mercado. O día que a globalización sexa unha realidade, con competitividade nos custes de produción está aínda lonxe. Pero o día en que estes custes de produción sexan máis iguais se podería producir aquí máis do que se está producindo.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: gl es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
lalinecomarca - Se ti vira-lo que eu vin
O peto do meu maxín
Deixa a un amigo ó cargo da casa e agora non se falan
Nunha aldea da comarca viven dous amigos que sempre se aconsellaban para tomar calquera decisión de importancia, e tamén se axudaban un ó outro cando era preciso. Pero ás veces este tipo de relacións son moi delicadas, e calquera vento desfavorable pode facelas perigrar, como pasou no caso dos nosos protagonistas. Resulta que un destes veciños, xurdiulle unha viaxe a Estados Unidos, e alá preparou todo para botar polo menos quince días fóra da casa. Como non podía ser doutra maneira, as ovellas, o burro e a casa deixouna a cargo do veciño e amigo, para que coidara dos mesmos e ordenara as cousas o mellor posible durante a súa ausencia provisional. O amigo non puxo reparo ningún ó encargo, e díxolle que marchara tranquilo que as cousas da casa quedaban en boas mans. E así foi, o noso viaxeiro marchou cara América do Norte, e alá botou quince días ó seu aire, vendo cousas e arranxando uns asuntos que tiña pendentes. Pasado ese tempo regresou á aldea, e tróuxolle como recompensa ó amigo que lle quedara o cargo da casa, un chaveiro que lle entregou con moita cerimonia, pero o caso foi que dende esas non se volveron a falar e lévanse a matar,. igual algo tivo que ver o regalo tan xeneroso que recibiu polo seu traballo.
Vende o tractor vello e compra dous peores que o seu
Un veciño da comarca que se dedica un pouco á agricultura, andaba cun tractor que xa tiña anos, pero sempre andivera pola súa man, e funcionaba medianamente ben, pero o noso protagonista deu en teimar que o modelo xa era anticuado, e propúxose vender o seu tractor de sempre e comprar outro usado, pero que fora unha marca máis moderna, e así o fixo. Pero en pouco tempo se deu conta que cambiara os ollos polo rabo, pois a nova adquisición que lle venderon coma unha marabilla da técnica, e en perfecto estado de funcionamento comezou a fallar e pronto o tivo que levar ó taller, pero arranxábao dun lado e logo rompía por outro, polo que tratou de cambialo outra vez, haber se tiña máis sorte. Comprou outra marca que a el lle pareceu de prestixio e comezou a traballar con el. Os primeiros días ben, pero logo comezou a fallar coma o anterior, e agora acórdase moitas veces do tractor vello que el tiña, pero xa é tarde, e pasa o máis do tempo nos talleres.
Vende o coche e acúsano de aparcar en lugares que nunca estivo
Quen se lle ocorre pensar que a venda dun coche usado, feita con tódalas da lei e a un coñecido, che pode traer problemas. Pois iso é o que lle pasa a un veciño da comarca que ordenou desfacerse dun coche da súa propiedade que xa tiña algúns anos, para cambialo por outro novo. O coche en cuestión estaba moi ben coidado, e nunca tivera un accidente, polo que non lle faltaban apetecedores. Pero o dono, que é moi meticuloso, non llo quería vender a calquera que non fora coñecido ou amigo, porque o coche merecíase un dono de confianza. E así foi como parou nas mans dun veciño e amigo que leva unha vida licenciosa, e vai co coche a canto sitio hai de noite e de día, para iso o comprou. Pero o caso curioso é que as culpas das viaxes do coche levas o vendedor, que moitos asocian co vehículo en cuestión, polo que o noso protagonista non está nada contento co novo propietario, pero non ten que lle facer, e terá que soportar as sospeitas que pesan sobre el, aínda sen comelo nin bebelo.
> Se ti vira-lo que eu vin | Xullo  2019
Prémianos cunha cea e teñen que pagar o viño
Ás veces as convocatorias dos premios ou agasallos de distinta índole, non están ben adaptados ó que resulta despois na realidade, creándose confusións ou mesmo malos entendidos que levan a erros innecesarios. Isto foi o que lle debeu de pasar á comisión de festas que se lle ocorreu sortear unha cea para dúas persoas nun restaurante coñecido e prestixioso da zona, que o final acabou tendo problemas de comprensión cos comensais. O sorteo celebrouse con toda solemnidade, e a parella agraciada quedou moi agradecida para a comisión, que lle indicou o restaurante onde podía ir a disfrutar do seu agasallo. Pasados uns días, a parella decidiu ir dar conta da cea que lle tocara, e en principio todo marchou como estaba previsto. A cea foi o acordado pola organización, pero xurdiu un problema cando a parella fixo ademán de saír do restaurante, pois o camareiro requiriulle que tiñan que lle pagar o viño que beberan na cea, foi daquela cando se produciu un pequeno rifirrafe. E o viño pagáronllo, pero logo fóronllo reclamar á comisión de festas organizadora do sorteo, haber como fora a cousa para ter que pagar o viño.
Tócalle unha cesta de navidade e desaparécelle
Un veciño da comarca acabou a noite todo contento, o ver como lle tocaba cunhas rifas unha cesta de navidade chea de cousas. O home non collía en sí de ledicia pensando en que xa non lle faría falla comprar case que nada para as datas de Nadal, posto que a cesta que lle tocara contiña varios produtos e bebidas en abundancia. Pero o noso protagonista non sospeitaba nin por asomo, o camiño azaroso que lle esperaba a cesta en cuestión. Nun principio a cesta subiuna o seu coche, e colocouna no asento de diante xunto o condutor, pero no camiño ocorréuselle parar a tomar uns viños, e uns coñecidos que o viron baixar do coche escondéronlle a cesta no maleteiro, pero outros que estaban o quite, sacaron a cesta do maleteiro e levárona consigo. Cando o noso protagonista volta de tomar os viños, xa botou de falla a cesta, e revisou o coche todo pero non dou con ela, polo que marchou para a casa cavilando que lle puido pasar á cesta. Pero cal foi a súa sorpresa, cando de alí a uns días atopa a cesta baldeira no coche, e máis tarde, e pasado o tempo, vanlle aparecendo os produtos cos que xa non contaba, e así desta maneira tan curiosa, foi como recuperou a cesta co seu contido íntegro, pero uns meses máis tarde do previsto. O que pasou nese entretempo non o sabemos.
Pensa que é a filla a culpable das súas multas
Unha veciña da comarca está toda indignada coa súa filla, porque ultimamente non fan máis que poñerlle multas por distintas infraccións leves, pero que lle van sumando e poñéndoa cada vez máis enfurecida. E a súa filla, que se dá a circunstancia de que é funcionaria, non entende o porqué das culpas da súa nai, posto que ela nada ten que ver coas infraccións da proxenitora, nin cos axentes que lle poñen as sancións. Pois esta circunstancia, que en sí non ten importancia, está a causar un deterioro nas relación familiares, sen unha aparente razón lóxica que o xustifique. A filla non sabe que facer para que a nai entenda, que ela nada ten que ver na súa forma de conducir nin no seu comportamento ó volante. Sen embargo, a nai está totalmente convencida de que a perseguen por ser nai de quen é, e que lle colleron manía e por iso a multan, pero o certo é que ninguén asegura que deixen de multala, aínda que a filla deixara o traballo de funcionaria, polo que o tema teñen que ilo levando así, e facer as paces entre as dúas, para que a convivencia familiar non se deteriore por culpa dunhas multas que en principio nada teñen que ver no asunto.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en it lt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl en el it gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
>  Santiago de Compostela|Xuño 2017
A Cidade da Cultura inaugura ‘Flor Novoneyra’, o testamento pictórico de Lamazares
-A nova exposición do Museo Centro Gaiás supón o encontro de dous xigantes da cultura galega: Lamazares e Uxío Novoneyra.
-Lamazares constrúe unha antoloxía plástica cos versos de Novoneyra a través dun centenar de cadros nos que emprega o seu Alfabeto Delfín.
Flor Novoneyra, a nova exposición do Museo Centro Gaiás, supón un encontro entre dous grandes da cultura galega: Lamazares e Uxío Novoneyra e que o propio artista do Deza define como o seu “testamento pictórico”.
Flor Novoneyra está formada por máis dun cento de obras nas que Lamazares transcribe versos do poeta do Courel empregando o seu coñecido Alfabeto Delfín, un código inspirado no abecedario occidental que o pintor bautizou co nome do seu pai. A exposición supón, así, un diálogo entre pintura e poesía, o encontro entre o pintor que quería ser poeta, como Lamazares se ten descrito ao longo da súa carreira, co poeta namorado da pintura.
Flor Novoneyra, ademais dos cadros de Lamazares, exhibe cincuenta caligramas do poeta, considerado un dos introdutores da poesía caligráfica na literatura galega. A través dun espazo sonoro, o visitante reencontrarase tamén nesta exposición coa voz de Novoneyra, considerado un gran dicidor de versos. A mostra complétase con retratos do autor do Courel realizados por Laxeiro, Tino Grandío, Tavera ou Lorente e cunha escolla de exemplares das súas obras.
Ata o 17 de setembro
Producida pola Xunta de Galicia, a través da Fundación Cidade da Cultura, a exposición está comisariada por María Díaz Rey, directora da galería About Art en Pontevedra, e conta coa colaboración da Fundación Uxío Novoneyra a través da implicación da viúva e un dos fillos do poeta, Elba Rei e Uxío Novoneyra. O proxecto representa a proposta da Cidade da Cultura para a programación expositiva do verán e poderá visitarse desde o 2 de xuño ao 17 de setembro con entrada de balde. Flor Novoneyra conta co patrocinio do Fondo Gaiás da Empresa Galega.
Case cinco décadas despois de que a súa aparición revolucionase a plástica en Galicia, Lamazares segue a ser hoxe un dos pintores galegos con maior proxección internacional. A súa obra, recoñecida dentro e fóra da comunidade, se ten exposto nos museos máis prestixiosos de España e en galerías internacionais de referencia. Influenciado polas vangardas, pintor-nómada que viviu en Nova York, París, Madrid e Berlín, a contorna rural que marcou a súa infancia no val do Deza deixou unha fonda pegada no seu imaxinario. O seu interese pola poesía e a súa relación de amizade con poetas son dúas constantes do seu universo creativo.
Uxío Novoneyra (1930, Parada de Moreda, Serra do Courel – 1999, Santiago de Compostela) representa unha das figuras de referencia das letras galegas. Á idade de 25 anos publicou Os Eidos (1955), poemario considerado un dos cumios da literatura galega. Esta obra, ao igual que Libro do Courel, Muller pra lonxe ou Do Courel a Compostela, fan de Novoneyra unha das voces imprescindibles da literatura galega e un dos grandes intérpretes da terra e a súa poesía.
O Final do Camiño
Inauguración Auditorio Costa Casares
O Cocido en imaxes
Visto e non Visto
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en gl it gl pt gl en gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
Agora que comeza o curso político nos concellos non está de máis botar unha ollada ás distintas actitudes, análises e decisións dos distintos partidos con responsabilidade de goberno ou sen ela. E de paso enlazamos coas irresponsabilidades políticas dos partidos estatais na hora de teatralizar o desgoberno e a falla de oficio político para conformar un goberno, unha vez que o pobo lle dou un mandato claro e decidido. Se volvemos as nosas comarcas tamén temos moito que rascar. Partindo de que ningunha indecisión ou deixadez é positiva nos casos de non obter a maioría, onde se ve o empaque político e a altura de miras é na capacidade de negociacións e o mesmo tempo de chegar acordos programáticos para conformar gobernos estables e estabilizados que poidan levar a cabo políticas de interese para a cidadanía que é en definitiva o que importa. O funcinamento dunha administración local é decisivo para a marcha da súa economía e das empresas que actúan nese ámbito. Os acordos ás veces deberán de estar por encima das cerrazóns ideolóxicas, que son en definitiva as que atrancan o funcinamento da sociedade, cando un non pode ver máis alá de si mesmo. E xa non digamos a miseria política que encerra o querer botarlle a culpa a outros das súas eivas e incapacidades, das súas miserias e fracasos, da súa falla de autocrítica, en definitiva, da súa minusvalía política á hora de representar a cidadanía.
O do PP co rural vai rematar sendo un caso de estudo. A última, o colexio de Agolada comezou o curso con reagrupamento de alumnos e un aula menos. Ata aí todo normal, para a Consellería de Educación, pero na Agolada saíron actores para artellar un deses sainetes que non serven para nada. Resulta que o novo alcalde foi falar a comezos de setembro (non foi sen tempo) co delegado territorial. Non saberemos nunca que pasou nesa reunión pero o rexedor saíu dicindo que Agolada non perdía aulas, e ao día seguinte o delegado dixo que unha menos e punto.
Ata aquí un acto esperpéntico máis no rural galego. O mellor estaba por chegar, resulta que o PP de Agolada, que se tirou gobernando o concello 40 anos nin máis nin menos, e mesmo concelleiras que tiveron responsabilidades durante máis de 4 anos, agora consideran “intolerable” a merma na oferta educativa no municipio. Mesmo mandan notas de prensa asegurando que “a pesares do despoboamento sempre hai alternativa para non mermar a calidade educativa”.
E diante deste espectáculo os veciños e veciñas de Agolada ¿qué teríamos que facer?, manifestarnos en Santiago diante da Consellería de Educación reclamando a educación que merecen os nosos nenos e nenas, e digo eu a señora concelleira iría con nós?, porque si durante 40 anos o PP non foi quén de acadar esa calidade educativa coa que agora se lles enche a boca aos señores do PP agoladense, ao mellor é que pretenden agora, no tempo de desconto que están castigados no banquillo, dar leccións do que puideron facer e en todo este tempo con gobernos “amigos” en Santiago, non puideron ou non lles pagou a pena facer.
En tanto que un responsable político chega tarde a negociar algo e non se entende co seu interlocutor, e outros aproveitan un fallo coma se fora “el chocolate del loro” de xeito vergoñento, os veciños e veciñas de Agolada asistimos impasibles á merma nos servizos sociais públicos que pagamos e aos que temos dereito. Ao PP énchelle a boca coa famosa e desafortunada campaña “Ruralízate”, mentres os seus responsables municipais acatan as ordes de Santiago para seguir matando pouco a pouco as ilusións e o futuro do rural galego. Moitas grazas.
Menos mal que hai moitas voces que claman, polo menos de boquilla, para volver polo campo e que o agro rexurda e a xente comece a regresar ó campo. Sabemos que hai proxectos faraónicos que xa están funcionando por ahí, pero moito me temo que esa non sexa a solución máis axeitada para rexenerar o campo galego en perfecto abandono durante décadas ou centurias. No medio dun montón de bulos e faladurías, que dan para moita especulación e pouco resultado práctico aparecen os listos de Facenda, non sei se mandando globos onda ou van en serio, dicindo que hai que lle poñer un imposto ás hortas, ou os que eles denominan moi finamente “agricultor a tiempo parcial”. E o que eu lle chamaría unha lousa máis encima da tumba anunciada dos poucos agricultores e habitantes do rural que van quedando e que tanta falta farían para manter o noso rural con algo de vida. Aínda non fai moito que comezaron a poñerlle impostos á caseta do can, os galiñeiros, os alpendres para a farramenta e todo aquilo que se move. Non me cabe dúbida que é unha fórmula axeitada para axudar a que a xente viva no rural, pero como non se lle ocorran outras mellores o resultado vai ser o que xa vimos padecendo na Galicia rural, o abandono permanente das aldeas e dos campos. Claro que traballar unha horta resulta unha actividade moi rentable, polo menos de cara a supervivencia, pois algo sempre terás que levar á boca. Por esa actividade que xa cada vez fan menos persoas, deberían de dar unha subvención, o demais é ir cavando a tumba definitiva do campo galego, da vida no rural e en definitiva do país, que se cadra é o que pretenden algúns.
O custe dos gobernos locais
Coa constitución e organización das novas corporacións locais saídas das eleccións do pasado 28 de maio está a producirse estes días un gran debate arredor dos soldos dos alcaldes, as dedicacións exclusivas e parciais, os gabinetes das alcaldías e as dietas que perciben os membros das corporacións locais. Quen máis e quen menos bota contas, divide entre 14 pagas e opina ou induce a opinar aos cidadáns sobre o que nos custan os nosos concellos.
Na Comarca do Deza non somos menos, e tamén estes días arredor da celebración dos plenos de organización nos distintos concellos, se teñen dado sumas e división desta caste para suscitar o debate nas rúas. Salvo honrosas excepcións, coma Lalín ou Silleda, a oposición polo xeral opina que os novos gobernos cobran ou pretenden cobrar de máis. No caso de Agolada o alcalde topou en fronte co PP que ao parecer non lle dan as contas a pesares de que o novo alcalde cobrará 16.600 euros ao ano e o anterior, o seu, superaba os 39.000 euros anuais.
En Rodeiro a oposición quere que o seu alcalde se rebaixe o soldo a 20.000 euros anuais e en Vila de Cruces, onde o alcalde non vai a cobrar soldo, a oposición (PP e BNG) que é maioría, bloqueou a dedicación exclusiva e as dúas parciais que o novo rexedor presentou para poñer a andar o goberno municipal.
Co debate nas rúas e nas tabernas, chamádeme parva, pero aínda non escoitei a ninguén que diga “está ben que cobren por facer un traballo”. Semella que isto da política é algo así coma militar nunha ONG ou en Protección Civil, algo voluntario que se fai nos ratos libres. Pois eu case prefiro que non sexa así, eu prefiro que o meu alcalde e os concelleiros traballen, que lle dediquen horas, e que cobren polo seu traballo, faltaría máis!.
Eu quero que si teño que ir ao Concello a arranxar algo, a falar con alguén do goberno, ou mesmo de paseo, o alcalde e os concelleiros estean alí, atendendo á xente, xestionando e presentando proxectos de futuro para o ben de todos e todas. Pois semella complicado que unha corporación local que ten que ter outro traballo para comer vaia a dedicarlle moito tempo ás súas labores de goberno.
Cobrar por un traballo, é así de básico, e o demais son ganas de enlamar a política cuestionando mesmo que os políticos teñen que comer.
O Corpiño na memoria
> Manuel N. Fiuza
O Santuario da Virxe do Corpiño ven atraendo romeiros de tódalas partes de Galicia e do mundo ao longo de séculos, é un referente dos santuarios da Galicia interior. Nestes días pasados tivo lugar o día grande de O Corpiño, coma tódolos anos polo 23 e o 24 de San Xoán, e foron moitos os romeiros que non quixeron perderse esta festa na honra da Virxe. E foi cando eu relembrei como esta festa estaba ligada a miña traxectoria vital ó longo xa de máis de cincuenta anos, cando aquel neno rebuldeiro corría polos camiños da aldea de Oirós ata chegar a estrada que pasaba pola Corredoira, co obxectivo de parar o coche de liña que levaría a toda a familia cara o santuario do corpiño. Daquela eran varios os autobuses que transportaban os veciños cara a romaría do Corpiño coas cestas da comida ó lombo, e penso agora, onde quedarían escondidas esas cestas, mentres se asistía os actos relixiosos, quizáis nalgunha casa, nunha taberna de confianza ou na carballeira directamente. Lembro con ledicia aqueles anos de rapaz, cando chegaba o vinte e catro de San Xoán, e había que coller cara o Corpiño a oír misa, estar na procesión e logo de escoitar os foguetes e a banda, escoller un lugar axeitado na carballeira para xantar. Entre idas e voltas, o día íase, e non rendía nada. E cando chuviscaba, ou mesmo estaba de treboada, xa os pais tiñan un plan B, que era a taberna de Isabel –no noso caso- a que nos daba acollida e xantábamos alí xunto co tío Alfredo e Rita.Tódolos anos o mesmo ritual ata agora mesmo, unha traxectoria vital ligada ó Corpiño, con tantos recordos e anécdotas que xa quedan para a historia. Pero este ano volvín a xantar na de Isabel cuns amigos, coma fai cincuenta anos, seguindo o ritual familiar, ano tras ano, de xantar no Corpiño polo vinte e catro de San Xoán.
O Terremoto das municipais no Deza
Case tódalas eleccións municipais son movidas e quizáis as que máis se perciben pola cidadanía. Son uns comicios nos que participa xente coñecida, amigos e veciños, e polo tanto espertan un interese grande na cidadanía en xeral. No Deza estabamos acostumados a que non cambiaran moito as cousas durante varias convocatorias electorais, a non ser algún caso puntual, coma no concello de Silleda, que houbera no seu día algún cambio na configuración do goberno municipal, a herdanza no caso de Agolada ou unha lexislatura partida no caso de Rodeiro. Pero nestas últimas eleccións municipais todo foi distinto. Comezando pola cantidade de candidaturas que se presentaron baixo as siglas de distintos partidos e agrupacións electorais en tódolos concellos da comarca, levándose a palma Lalín con oito candidaturas. En principio, é bo que os veciños sintan interese pola política, e se sintan atraídos para dirixir os seus concellos, e que a xente se implique e se mova tentando poñer no panorama electoral propostas distintas e atractivas para os cidadáns, que elixen co seu voto a quen lles parece que mellor pode levar as rendas do concello correspondente. Pero o que fai distinta esta convocatoria de eleccións municipais de outras, é que fixeron cambiar de signo político, tres dos seis concellos do Deza, como é o caso de Vila de Cruces, que prepara un tripartito de Xuntos-BNG-PSOE o acadar a maioría fronte o PP que levaba no poder máis de vinte e cinco anos. En Agolada tamén irrompe un partido novo, creado polos veciños, que gaña as eleccións, tamén substituíndo ó Partido Popular que levaba lustros sustentado o poder municipal. E en Lalín, o PP volta a gobernar despois de catro anos dun cuatripartito que perde a maioría absoluta. Como vimos analizando, o panorama cambia no Deza de cara os vindeiros catro anos, se non hai sorpresas polo medio. E contra a decisión sabia do pobo, nada hai que facer. Como dicía unha paisana cando se lle ía casar a filla “ogallá que sexa para ben”. Agora tócalle ós distintos gobernos os plenos de organización, e poñerse a traballar polo ben dos veciños e do progreso, que é o que esperamos todos.
Comezou a pintar nunha adega parisina. As flores sempre foran o motivo de inspiración e aínda continúan sendo, mais unha galerista francesa lle mercara un crucifixo e outra dama daquel mesmo país, unha tela, onde aparecía un barco a vela.
A familia ligada ao xornal “Le Figaro” para quen prestaba servizos domésticos, non dubidara naquela altura en pendurar nas paredes do seu piso “A Samaritana” e outros, algúns sobre cartón, con margaritas e distintas flores, icono da súa traxectoria pictórica.
No número 6 da Rua Santa Marta de Vigo ou mesmo dicir Bar Roucos, tamén coñecido como “A Capela Sixtina”, que así bautizaran artista plástico, Antón Pulido e o editor, Bieito Ledo, pódense ollar pinturas desta muller que nacera nun día dos namorados no ano 1941, no lugar de Mouriscados, en terras de Mondariz.
Subiu ao Begoña ladeada polo seu irmán, Xosé Luis e a nai, Carmen, con destino a Venezuela para reencontrarse con Xosé Ucha Ucha “O Rancheiro” que emigrara anos antes. Seu pai.
E si na terra natal, lle entusiasmaba a música, no outro lado do Atlántico, seducíuna a “bandolina” do perruqueiro, Augusto Baldomero, de quen se namorara.
Sexa como for, a rapaza enfermou o pouco tempo e tivo que volver a Galiza, onde non tardou en retomar os bailes pola bisbarra ata aquela tarde-noite que as voces e guitarras de Manolo e Ramón ou mesmo dicir Dúo Dinámico, ecoaban nas ribeiras do río Tea no seu paso por Ponteareas “Quisiera ser...tu gran amor./Quisiera ser el eco de tu voz/ para poder estar cerca de ti.”, día no que se comprometera co home que sería o pai dos seus fillos e compañeiro da vida, Euxenio González.
Con el viaxou, esta vez en tren a Francia, primeiro instaláronse en Burdeos e mais tarde en Paris. Foi na capital, onde descubrira a faceta artística. Pintou moito e nunca máis abandonou.
O regresar definitivamente a Vigo, cidade na que o seu home atopara traballo en Barreras, ela seguiu plasmando flores ao mesmo tempo que vendía empanadillas e prensa, na entrada do Ambulatorio de Coia.
O decatarse Laxeiro, o inolvidable pintor de Lalín, do talento da muller, non só a animou a que continuase a facelo, senón que lle propuxo exposicións, catálogos e financiamento para que se dedicara soamente a pintar. Todo o apoio necesario que ela rexeitou. Continuou o seu camiño cargando con panelas de empanadillas e os fillos no colo, tiña que seguir esa loita para comer.
Sexa como for, e moi raro que non exista algunha casa ou piso dalgún médico ou funcionario, que non teña un cadro asinado por MU ou mesmo dicir María Ucha.
Nas paredes da Casa Roucos a beira do convento de San Francisco onde canta e reza, penduran as flores a carón doutras obras asinadas por outros nomes da plástica de Galicia, entre eles o mesmo inolvidable Laxeiro.
“Sementando Camiños” e unha proposta pictórica de Maria Ucha, que se pode ollar durante o mes de abril en Vigo, no Espazo “Detrás do Marco”, nas que empregou formas de zapato en cartón para transformalas en pezas artísticas a través de trazos con flores, baixo o título “Sementando Camiños”, en alusión os peregrinos que se dirixen a Santiago de Compostela, proxecto no que continúa traballando para presentar en distintas salas de Exposición nos Camiños de Santiago nos próximos meses, inclusive a Comarca do Deza.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en de gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
UU.AA pide unha moratoria no novo decreto de puríns
A maquinaria para adaptarse á norma custa entre 12.000 e 30.000 euros.
Dende UU.AA explican que estes novos aplicadores de purín teñen que levar un sistema de trituración para materiais que soen mezclarse co abono, coma a palla. O prezo destes instrumentos oscila entre os 12.000 e os 30.000 euros, e ademais o sindicato destaca que esta maquinaria non é moi frecuente no mercado. Por iso Santalla agarda que a conselleira de Medio Rural convoque un encontro co sector, no que o sindicato exporá a necesidade de poñer en marcha unha mesa de negociación, e mentres tanto é precisa unha moratoria de transición ata o ano 2020, ademais de habilitar unha liña de axudas que permita aos gandeiros adquirir estes novos sistemas. O perigo deste novo decreto é que si os gandeiros non cumpren coa nova normativa, poderían non cobrar a PAC o vindeiro ano. A norma contempla a posibilidade de que as comunidades autónomas apliquen excepcións en determinadas zonas, atendendo a características relacionadas coa súa orografía ou co clima.
Medio Rural pedirá ao Mapama unha moratoria e excepcións para Galicia na aplicación das novas normas sobre uso de xurros
Ángeles Vázquez anuncia reunións con outras comunidades afectadas para facer fronte común.
A Consellería do Medio Rural trasladará ao Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente (Mapama) a necesidade de implantar un período de transición e diferentes excepcionalidades para Galicia na aplicación da normativa sobe xurros nas superficies agrícolas.
Ademais de pedir unha moratoria, a Xunta demandará ao Goberno Central que teña en conta as especificidades de Galicia á hora de desenvolver esta lexislación. Estas excepcións solicítanse en función do sistema de explotación, para as granxas en extensivo, por orografía e edafoloxía, polas condicións do clima, por tamaño das explotacións e a súa dispersión e por motivos socioeconómicos.
No caso da orografía, lémbrase que unha porcentaxe importante do solo agrario útil de Galicia localízase en zonas de alta montaña ou con limitacións naturais. A pendente nalgunhas destas áreas faría imposible practicar o aboado tal e como establece a normativa.
Canto á edafoloxía, indícase que boa parte da nosa comunidade caracterízase por terreos de montaña pedregosos que impedirían a inxección do xurro. Pola climatoloxía, ponse de manifesto que Galicia é unha rexión con precipitacións elevadas durante períodos prolongados, que limita o tempo dispoñible para os labores agrícolas e que condiciona o acceso ás superficies e as prácticas de aboado.
Con respecto ao tamaño das explotacións e a súa dispersión, destácase o predominio do minifundismo en granxas pequenas e medianas, que constitúen o 80% do total, e que o emprego de novos sistemas require potencia e maniobravilidade, algo inviable en moitos casos. Por último, por razóns socioeconómicas, sinálase que a normativa obrigaría a realizar novos investimentos, por carecer desta maquinaria específica de aplicación de xurros e que require ademais, en moitos casos, tractores con maior potencia.
Estas xestións diante do Ministerio súmanse as reunións que a Xunta está a manter con outras comunidades autónomas –tales como Castela e León, Cantabria e Asturias– para contrastar posturas e ver en que medida lles vai afectar ás súas explotacións a nova normativa, co fin de buscar un consenso e estudar posibles excepcións a estas prohibicións, que van condicionar os pagos directos da vindeira PAC 2018.
As explotacións con control leiteiro terán maior puntuación nas axudas para plans de mellora de 2018
O prezo do leite segue a subir en Galicia e acada os 31,7 céntimos.
A Consellería do Medio Rural primará a aquelas explotacións gandeiras que conten con control leiteiro na próxima convocatoria de axudas para plans de mellora e novas incorporacións ao agro. Deste xeito atende unha petición das asociacións provinciais de control leiteiro (Africor) de Galicia. Así o anunciou este mes a conselleira do Medio Rural, Ángeles Vázquez. As explotacións incorporadas ao control leiteiro das africores obterán máis puntos na valoración para o reparto destas achegas, de forma que terán tamén máis posibilidades de recibir maiores importes. Engadiu que a incorporación das granxas ao control leiteiro é un beneficio para todo o sector, xa que redunda nunha mellora da calidade do produto e da xenética dos rabaños. A Consellería do Medio Rural apoia o traballo que realizan as africores e Fefriga mediante diferentes achegas, que ata o ano 2020 superarán os 5 millóns de euros.
Aporta ata un máximo de 2,6 millóns de euros para a realización de probas para determinar o rendemento leiteiro do gando vacún dentro do Programa Galego de selección e mellora da raza frisona. Ademais, a consellería ten asinado un convenio co Laboratorio Interprofesional Galego de Análise do Leite (LIGAL) para asumir o custe das analíticas de control leiteiro. O acordo para as anualidades 2017-2020 é de 1,8 millóns de euros.
Así mesmo, Medio Rural mantén unha colaboración con Xenética Fontao que tamén favorece as africores en materia de mellora xenética do gando. Está asinado para as anualidades 2015 a 2018 por un importe total de 600.000 euros.
Fefriga e as africores contan na actualidade con 2.800 explotacións inscritas en control leiteiro e no libro xenealóxico da raza frisona.
O prezo do leite cru segue a subir en Galicia acadando unha media de 31,7 céntimos por litro durante o pasado mes de outubro, segundos datos do Fondo Español de Garantía Agraria (FEGA). A media española é superior á galega, con 32,8 céntimos por litro. É o valor máis alto dende xaneiro de 2015. O pasado mes de outubro contabilizáronse en Galicia 8.117 gandeiros con entregas, que son 359 menos dos que había a comezos de ano.
Medio Rural avanza coa Fegamp o reparto do futuro Plan marco de mellora de camiños municipais
Este programa está dotado de 16 millóns de euros para o período 2018-2019.
O director xeral da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural (Agader), Miguel Pérez Dubois, reuniuse co presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), Alfredo García, e demais membros da xunta de voceiros deste organismo para avanzar no deseño e execución do Plan Marco de mellora de camiños de titularidade municipal para o período 2018-2019. Na xuntanza participou tamén a directora xeral de Administración Local, Marta Fernández-Tapias.
Este plan está dotado cuns 16 millóns de euros no referido período e a intención da Xunta é buscar o máximo consenso posible cos concellos e os seus representantes na devandita Federación para o reparto destes fondos, partindo sempre de criterios obxectivos.
Así, unha vez feitas as asignacións fixas por concello e por habitantes e entidades de poboación, realizarase unha ponderación atendendo a coeficientes como a superficie de cada municipio, o grao de despoboamento e envellecemento da súa poboación e a súa agrariedade. Neste último caso utilizaranse baremos como a relación entre a superficie total do concello e a das súas explotacións agrogandeiras, o número de explotacións en relación coa poboación rural, os traballadores do agro sobre o total de habitantes do rural e a maquinaria agrícola en propiedade posta en relación coa poboación do agro.
Primaranse, así mesmo, os proxectos de xestión compartida e os procesos de fusión municipal, en aplicación dos criterios aplicables ás subvencións para entidades locais aprobadas no seu día polo Consello da Xunta, cun incremento do 50% das contías correspondentes.
Nesta xuntanza de traballo, o director da Agader puxo de manifesto que as infraestruturas rurais xeran cohesión social e territorial, mellorando as condicións de vida e traballo no medio rural. Así, salientou que por unha banda facilitan a accesibilidade e vertebración do territorio e, por outra, contribúen ao aumento da competitividade agraria e forestal, xa que facilitan o tránsito de maquinaria ás explotacións agrarias, o que redunda nunha maior axilidade das operacións e nunha redución de custos e dos tempos necesarios para poñer os produtos no mercado.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en pt gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
Máis dun 30% das intervencións de Patrimonio poderán ser validadas dende os concellos
Este texto desenvolve a nova Lei do patrimonio cultural autonómica.
A Xunta de Galicia publicou este mesmo mes de decembro no Diario Oficial de Galicia unha instrución relativa ao trámite de autorizacións nos bens inmobles catalogados e declarados de interese cultural, os seus contornos de protección e as zonas de amortecemento de aplicación para a totalidade de concellos galegos.
Trátase dunha instrución negociada coa propia Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP) que vai a posibilitar que un mínimo dun 30% das autorizacións que antes tiñan que pasar pola Dirección Xeral de Patrimonio xa non precisen deste trámite. Este texto procura unha maior axilidade e unha seguridade xurídica para as persoas interesadas e as administracións implicadas.
Máis polo miúdo, o obxecto da instrución é desenvolver o criterio de interpretación sobre o réxime de autorizacións en materia de protección do patrimonio cultural e, dunha forma concreta, que actuacións sobre bens inmobles protexidos polo seu valor cultural ou, de ser o caso, nos seus contornos de protección ou zonas de amortecemento, non requiren da autorización previa da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria por non supoñer afección ningunha, nin poñer en risco os valores culturais protexidos.
Trátase dunha instrución negociada coa propia FEGAMP que describe o ámbito de aplicación para identificar as intervencións que non precisan dunha autorización previa en materia de patrimonio cultural en bens inmobles protexidos e describe a casuística completa ao respecto.
O Museo De Belas Artes revisa as interpretacións da obra do lalinense Alfonso Sucasas
O conselleiro de Cultura e Educación inaugurou a mostra, que poderá visitarse ata o 25 de febreiro.
O conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Román Rodríguez, inaugurou este mes a exposición Alfonso Sucasas. Unha revisión, que repasa a traxectoria do pintor lalinense e busca unha nova mirada sobre as interpretacións dadas á súa obra. No marco da súa intervención, o titular do departamento de Cultura da Xunta de Galicia salientou a pintura de Sucasas como unha demostración auténtica de vitalidade e galeguidade, na man dun artista que “humedecía os seus pinceis nas súas emocións”.
Román Rodríguez lembrou que Sucasas é o creador dunha das imaxes de marca máis potentes e primixenias dos produtos de Galicia, a concha da vieira de Galicia Calidade, “símbolo e esencia do Camiño milenario de Santiago e tamén presente na imaxe do Xacobeo”. A súa obra, de dimensión internacional pero apegada ás súas orixes, converteuno nun dos mellores intérpretes artísticos da realidade galega, sinalou.
O conselleiro quixo felicitar ao comisario, Miguel Fernández-Cid e ao Museo de Belas Artes polo traballo realizado, así como agradecer a todas as persoas e entidades que fixeron posible a exposición, na maioría dos casos cedendo as pezas que a conforman. Román Rodríguez rematou convidando a visitar a mostra, que devolve a Sucasas ao circuíto expositivo galego e sitúao no lugar privilexiado da creación galega que lle corresponde.
A mostra nace co obxectivo de buscar novas interpretacións sobre o traballo do pintor, coñecer mellor os postulados da súa obra, os seus intereses e as súas inquedanzas, coincidindo co quinto cabodano do seu pasamento. Para iso, analízanse de novo datos biográficos, cartas, entrevistas... do artista e repásanse os seus temas e iconografía, e mesmo algúns traballos pouco coñecidos dunha ampla traxectoria de máis de 50 anos de produción artística.
A exposición está conformada por 64 obras, entre pinturas e debuxos, datadas entre 1957 e 2010, entre as que destacan obras de grande formato como o autorretrato do pintor, cedido pola súa viúva María Espinosa; As ofrecidas da Lanzada ou o Tríptico dos peixes.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página


langs: es es gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl gl it gl es en gl gl gl gl en ca en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en fi gl gl gl gl it cs en fr gl it gl ru gl gl gl gl gl es gl gl pt es es uk en es es gl en gl es es

text:
As xoias agroalimentarias de Galicia
A oferta turística galega está ligada coa nosa gastronomía, un dos nosos principais atractivos
Galicia pode presumir de contar con ata 35 produtos alimentarios de calidade, amparados polos seus correspondentes selos de denominación de orixe ou indicación xeográfica protexida. A comunidade dispón dunha excelente despensa, que no caso do agro abrangue dende os produtos lácteos e as carnes ata postres tan emblemáticos coma a tarta de Santiago, pasando polos viños, augardentes, meles, pans, castañas ou produtos da horta, entre eles varias clases de pementos. A oferta turística galega está ligada íntimamente coa nosa gastronomía, que actualmente é un dos principais atractivos da ampla oferta turística da comunidade. Os productos do agro galego potenciáronse nos últimos anos de xeito cualitativo e cuantitativo grazas á dinamización dos coñecidos coma produtos de calidade.
Ao longo da historia e ata épocas relativamente recentes, o sector alimentario galego ténse caracterizado polo autoconsumo, con producións de pequenas dimensións e de alcance limitado e, por ese motivo, cun reducido impacto económico.
Coa posta en valor dos produtos de calidade, a través das denominacións de orixe (D.O ) e das indicaciones xeográficas protexidas (I.X.P.), os produtos galegos acadaron unha nova dimensión, máis competitiva no mercado, atractiva para o consumidor e con todas as garantías de que o produto que se ofrece pasa rigurosos controis de calidade.
Un dos puntos fortes de Galicia é a produción láctea, e a Comarca do Deza é un punto de referencia neste eido. O selo “Galega 100%” certifica o leite galego de calidade diferenciada e garante a excelencia do produto e a súa orixe nas explotacións galegas.
Ademais destaca a calidade dos nosos queixos, con catro denominacións de orixe protexidas (Arzúa-Ulloa, Cebreiro, Tetilla e San Simón da Costa).
Crespo descobre 323 facturas por 1,5 millóns sen pagar polo cuatripartito
O pleno aprobou seis modificacións de crédito.
O pleno extraordinario celebrado este mes en Lalín serviu, entre outras cousas, para aprobar seis modificacións de crédito. Logo de tres horas de debate, acadouse a unanimidade en cinco delas e a oposición abstívose na que afecta á posta en marcha do Plan Concilia. O alcalde, José Crespo, aproveitou o pleno para comunicar que hai máis de 300 facturas sen pagar, que ascenden a 1,5 millóns de euros.
Segundo explicou o alcalde, a relación do anterior goberno municipal coa Consellería de Política Social “non podía ser boa xa que cando rematou a lexislatura non lles remitiron a liquidación de 2018, vostedes debíanlle á Consellería 112.500 euros que cando nos diriximos ao Consorcio nos dixeron que primeiro pagásemos, como así o fixemos”.
Ademais Crespo explicou que había 1,5 millóns de euros de facturas sen pagar. Concretamente, o goberno asegura que hai 323 facturas sen aprobar nin pagar (1,537.162 euros), de elas 236 rexistradas con anterioridade ao cambio de goberno e 87 que chegaron despois, “pero que non son 530.000 euros como anunciaran no traspaso de poderes”.
As melloras na gardería do Pontiñas, por un valor de 45.980 euros, para acondicionar a aula que acollerá aos 13 nenos e nenas en lista de agarda de 1 a 2 anos consiste na dotación de mobiliario, a habilitación dun baño e medidas estéticas e de melloras.
Crespo reprochoulles aos membros do anterior goberno local, agora na oposición, o feito de que “non fixeron os orzamentos dos últimos anos porque non quixeron, porque no 2017 o aprobaron cunha cuestión de confianza e puideron aprobalos cun mes de retraso, aínda que nós os botásemos abaixo no pleno”. O alcalde popular criticou que “ter este concello sen orzamento dous anos da como resultado que teñamos que andar coas modificacións de crédito e todas as que quedan”. Pola contra, Crespo anunciou que o novo goberno local pretende ter o orzamento canto antes para aprobalo.
Crespo negocia co conselleiro un novo edificio para Medio Rural en Lalín
O alcalde demandou un impulso ás parcelarias pendentes na zona.
O alcalde de Lalín, José Crespo, continúa coa súa rolda de contactos nas distintas consellerías da Xunta para demandar asuntos pendentes na capital do Deza. Crespo reuniuse en Santiago co conselleiro do Medio Rural, José González, para tratar varios asuntos pendentes no municipio. Temas coma o novo edificio de medio rural ou as concentracións parcelarias pendentes na zona centraron este encontro de traballo.
Segundo defendeu o alcalde de Lalín diante do conselleiro, “as oficinas de Medio Rural era bo centralizalas nunha única sede, para que non estean disgregadas por todo Lalín”. Crespo asegurou que o conselleiro “viuno con bos ollos e vai estudar o tema”. Para o rexedor lalinense a oficina nova que abrirá en setembro “pode cumprir unha serie de requisitos que poden valer para agora, pero os obxectivos que temos é lograr a construción deste edificio multifuncional de Medio Rural, e para iso demos un dos mellores solares que hai no Concello de Lalín para facelo”. Este edificio integraría ademais de Extensión Agraria, todos os servizos que teñen que ver con medio rural. Segundo explicou o alcalde ao remate do encontro, o conselleiro comprometeuse a estudar este tema “con cariño”, recuperando así un proxecto que estaba xa sobre a mesa en Santiago pero que quedou parado por mor da crise económica.
Ademais durante a reunión o alcalde pediulle ao conselleiro que decrete “o antes posible as concentracións parcelarias de Cristimil, a de Galegos e a de Goiás-Xaxán-A Veiga”. Tamén demandou Crespo na Consellería “que dentro do posible se acelerara o proceso que falta por acabar en Losón, Anzo, Bermés, Madriñán, Méixome, Noceda e Sello, así como a roza das pistas da concentración de Bermés, Sello e Val”.
Entre os temas que o novo alcalde de Lalín levou a Santiago estaban ademais a necesidade de que Medio Rural axude ao goberno local de Lalín no pulo ao mercado de proximidade e dos produtos da horta local. Crespo pediu ademais que Lalín sexa o escenario dun foro de debate sobre medio rural.
Xestur adxudica máis de 2.000 metros cadrados no polígono de Lalín
A bonificación da Xunta superou os 60.000 euros e afecta a unha parcela.
A Xunta de Galicia adxudicou o pasado 11 de xullo un total de 27.218 metros cadrados de solo empresarial en seis parques empresariais, con bonificacións por importe de máis de 1,1 millóns de euros.
Ademais do polígono de Lalín as adxudicacións de solo por parte da empresa pública Xestur realizáronse nos parques empresariais da Sionlla (Santiago de Compostela), Bértoa (Carballo) e Ortigueira na provincia da Coruña. E tamén nos das Gándaras (Lugo) e Pereiro de Aguiar (Ourense).
O prezo total das parcelas adxudicadas á empresas vinculadas á actividade metalúxica, madereira e da alimentación é de 1.987.511,26 euros, despois de descontar a bonificación por importe de 1.161.200,86 euros.
No caso de Lalín esta adxudicación afecta a unha parcela de 2.032 metros cadrados. O prezo da venda foron 142.240 euros e a bonificación acadou un importe de 60.940 euros.
Grazas ás bonificacións aplicadas sobre o prezo de venda, dende 2015 a Xunta de Galicia adxudicou en compravenda ou dereito de superficie máis de 2.000.000 de metros cadrados de solo nos parques promovidos polo Instituto Galego da Vivenda e Solo e a empresa pública Xestur.
As bonificación aplicadas no prezo de venda neste período aproxímanse aos 48 millóns de euros, mentres que o valor das parcelas adxudicadas en dereito de superficie supera os 13,6 millóns de euros. Deste xeito, a aposta da Xunta de Galicia por incentivar a actividade das empresas galegas pola vía do estímulo á adquisición de solo traduciuse en preto de 62 millóns de euros dende 2015.
O investimento estimado que realizarán as empresas adxudicatarias de solo bonificado ou en dereito de superficie ascende a máis de 375 millóns de euros e grazas a el calcúlase que se posibilitará a creación de máis de 6.100 postos de traballo.
> Lalín |Xullo 2019
Crespo recupera a Alcaldía de Lalín
O novo alcalde tendeu a man á oposición para “traballar xuntos por Lalín”.
Logo de catro anos apartado da Alcaldía de Lalín, dende que conseguirá a súa primeira maioría absoluta no ano 1991, o popular José Crespo volve a ser o rexedor do quilómetro cero de Galicia. Crespo conseguiu o pasado 26 de maio unha nova maioría absoluta que lle arrebatou a Alcaldía a Rafael Cuíña. O cambio chegou catro anos despois de que o fillo de José Cuíña no ano 2015 desbancara a José Crespo do seu feudo. Unha lexislatura na oposición chegoulle ao popular para recuncar co bastón de mando lalinense.
O 26 de maio, o PP de Crespo obtivo 11 concelleiros, Compromiso por Galicia con Rafa Cuíña á cabeza acadou 5 edís, 4 foron para o PSdeG de Santalla e o BNG de Paco Vilariño mantivo o seu concelleiro. Foi APAC, ata agora socio de goberno de Cuíña, quen perdeu a representación no Consistorio lalinense, iso sumado ao descenso do partido do ex alcalde chegou para que Crespo recuperara a maioría absoluta na capital do Deza.
Logo dos resultados electorais, José Crespo Iglesias foi proclamado novo alcalde de Lalín o pasado 15 de xuño ás 12.25 horas, grazas aos once votos dos concelleiros do PP. Na sesión de investidura optaron á alcaldía Crespo e Rafael Cuíña, que logrou 9 apoios: os cinco do seu partido de CxL e catro do PSOE, mentres o BNG votou en branco. Nun consistorio abarrotado de público coa chamada dun novo cambio político no municipio, Crespo aproveitou a toma de posesión para tenderlle a man á oposición neste novo mandato, e por iso pediulles a todos os concelleiros electos “traballar xuntos por Lalín”.
Ao pleno de investidura da capital do Deza acudiron o conselleiro de Cultura e veciño de Lalín, Román Rodríguez, e o vicepresidente da Xunta de Galicia e secretario provincial do PP en Pontevedra, Alfonso Rueda. Ambos destacaron a importancia para os populares de recuperar un feudo simbólico e da importancia que ten o Concello de Lalín.
Os “Trens Turísticos de Galicia” estrean ruta polos Camiños de Santiago
Ten ata 12 itinerarios temáticos diferentes que suman máis de 16.000 km de percorridos polas catro provincias.
Este ano 2019 será a sétima edición dos Trens turísticos de Galicia, unha das propostas máis exitosas dos últimos anos e que este ano incorpora unha nova ruta polos camiños de Santiago para descubrir gran parte do patrimonio galego a través de diferentes tramos do Camiño Inglés, do Camiño do Norte, do Camiño Francés e do Camiño Primitivo.
O novo itinerario que bota a andar por vez primeira nesta edición achega aos viaxeiros á realidade viva das peregrinacións xacobeas. Saíndo da cidade da Coruña (Camiño Inglés) achegase ao Mosteiro de Sobrado dos Monxes (Camiño do Norte), á cidade de Lugo (Camiño Primitivo) e ao mosteiro de Samos (Camiño Francés). Percorre así catro dos dez itinerarios xacobeos en Galicia.
A nova edición dos Trens Turísticos de Galicia mantén as xa coñecidas Ruta dos Faros, Pazos e Xardíns Históricos de Galicia, Ruta da Lamprea, a Ruta Ourense Termal e Versalles galego, os seis trens turísticos que percorren os territorios de cada unha das cinco denominacións de orixe vitivinícolas: Monterrei, Rías Baixas, Ribeira Sacra –en ámbolos dous ríos, Sil e Miño-, Ribeiro e Valdeorras, así como a Ruta dos Mosteiros que, tras o éxito do ano pasado co 100% de ocupación, duplica as súas saídas nesta edición.
En total, os viaxeiros poden desfrutar nesta edición de ata 12 itinerarios temáticos diferentes, que farán un total de 57 saídas entre os meses de xuño e outubro e que suman máis de 16.000 km de percorridos polas catro provincias.
Os Trens Turísticos de Galicia contan cun novo punto de información en Santiago para a venda de billetes, unha oficina situada na entrada museística do Mosteiro de San Martiño Pinario. O horario deste punto de información en tempada baixa é de 11,00 a 14,30 horas e de 15,30 a 19,00 horas de luns a venres. O sábado de 11,00 a 15,00 horas. Durante a tempada alta –de xuño a outubro- o horario ampliarase de 10,00 a 14,30 e de 15,30 a 20,00 horas de luns a venres e os sábados será de 10,00 a 15,00 horas.
O novo goberno de Lalín considera o Conservatorio unha prioridade
As concelleiras reuníronse coa directiva deste centro e transmitíronlle tranquilidade.
As concelleiras Paz Pérez Asorey e Begoña Blanco Blanco mantiveron nos primeiros días no seu cargo no novo goberno de Lalín un primeiro encontro coa xunta directiva do CMUS Profesional de Lalín para analizar a situación actual do Conservatorio. Neste contacto inicial as concelleiras transmitiron ao persoal do Conservatorio unha mensaxe de tranquilidade, posto que o CMUS Profesional de Lalín é unha prioridade para o novo goberno.
Neste sentido as representantes municipais indicaron que tentarán non só resolver as eivas que se rexistran nese momento, senón tamén buscar o xeito de potenciar e recuperar a actividade deste Conservatorio que foi punteiro en Galicia.
Ao respecto explicaron aos directivos do Conservatorio que unha das primeiras consultas que se fixeron á Intervención Municipal foi a relativa á inexistencia de profesores de trompa e trompeta e a procura dunha solución inmediata que permita resolver o problema, mentres o Padroado non conte cunha Relación Postos de Traballo (RPT) que permita dotar a este centro municipal de todos os mestres e do persoal necesario para o seu correcto funcionamento.
As concelleiras emprazaron aos técnicos do Conservatorio a unha xuntanza en vindeiras datas para concretar o resultado das consultas realizadas ante a Secretaría e a Intervención Municipal e as posibles solucións para rematar un problema que se reproduciu con continuidade nos dous últimos anos sen que fose posible atopar unha solución.
Blanco e Pérez explicaron que a solución ideal é a de elaborar unha RPT cos postos necesarios, pero é unha saída a medio prazo polo tempo que implica a realización deste documento, co que se necesita unha solución a máis curto prazo, e que buscarán o máis axiña posible.
Así, as representantes municipais estarán en contacto coa directiva do Conservatorio e manterán unha nova reunión con eles, así como cos pais dos alumnos afectados para explicarlle a solución adoptada a curto prazo.
Visto e non visto
O peto do meu maxín
Se ti vira-lo que eu vin
Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza
Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.
Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615 986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810 625 120 810
O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :
Versión para imprimir | Mapa del sitio
Cerrar sesión | Editar página