langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es de pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en es gl en oc es pt pt oc ca gl gl oc pt pt gl en vi pt pt pt vi es pt pt en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
"Le paradis", de María Ruído - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Audiovisual cronica Estela Pan Vázquez Letras
Este filme de María Ruído [cf. Work & Words] preside o espazo a ela adicado na S8 Mostra de cinema periférico da Coruña. A infancia e a maternidade son os eixos temáticos da mesma, nunha composición que indica por medio de imaxes estes aspectos chaves para a condición feminina e humana.
Fechar o ciclo como se dunha apoloxía do non domesticado se tratase e refacer a trama para poñer no centro un animal salvaxe.
A domestificación impón as súas regras que hai que saber atravesar para facer do asento unha invitación ao salto.
Saltar do berce como ese gato que non quere por límites a súa existencia e que transita libre entre roseira e roseira.
A imposición social de ser nai vén da man dos xogos da infancia e dos obxectos cos que nesa época nos relacionamos. Unha especie de epifanía desenvólvese nese tipo de xogos para encaixarnos nos roles que se nos asignan.
Esa nena en primeiros planos co seu carriño e coa pretensión de facer do dito gato unha especie de bebé devólvenos á idea primitiva de cousificar a descendencia e todo baixo a ollada perplexa dunha nai que aquí é mera observadora.
Son catro minutos de filme rodado nun xardín e en branco e negro que nos dispón diante dunha acción gravada con planos curtos que retratan un momento significativo: o da fuxida, a fuxida cara a liberdade.
Si, é un filme de liberdade, de aquelo que xorde polos camiños dunha música improvisada, e que nos leva cara roteiros non perfilados: saír do berce, como ese gato que non quere ser o fillo desa nena.
Soster a dúbida da maternidade cando pouco nos importa que o gato marche, cando moito nos importa ser donas do noso corpo.
Calcular sinerxias e establecelas como punto de partida para acadar unha actitude crítica en torno as maternidades. Parir non é o destino da muller.
Xornalista, escritora e artista visual galega. Licenciada en Ciencias Políticas - especialidade Relacións Internacionais, na USC (2003) cunha beca Erasmus no Institut d’études Politiques de París. Realiza un DEA chamado "Temps et Territoires" na Académie de Nantes (2004). No ano seguinte traballa cunha beca Leonardo da Vinci da Universidade de Salamanca no Cinema de Art e Essai Les Cineastes, na Loire. Desde Comunicación Audiovisual (USC) realiza un inercambio na Escuela Nacional de Artes Plásticas (UNAM). Cursa o Master en Literatura e Cultura (UdC); expón na galería 124 de México D. F. Vacacións en gris e negro e Constructio; accede a Medicina no 2015 (USC); asina os seus primeiros libros na editorial madrileña Letras de Autor: Onte e Gauloises; publica videos en Palabra Audiovisual da Aelg; participa no Festival de poesía Alguén que respira (Santiago de Compostela). É membro da Aelg, do Colexio de Xornalistas, de Crea e de Cima.
You might also like
* Amauta Castro entrevistas Estela Pan Vázquez Poesia
Entrevista | Amauta Castro: “O verso admite todo o que nos devasta”
* Andrea Silván Estela Pan Vázquez Fotografia Música
“Sei moi ben o que fixen onte”
* Poesia Tiago Alves Costa
Tiago Alves Costa sobre “Cabalos salvaxes transparentes na noite”
Afectos de Carla Carbatti, José António Lozano e Luís Filipe Sarmento no Raias Poéticas 2018
Posted On 23 Junho, 2018 Palavra Comum 0
Afectos de Carla Carbatti, José António Lozano e Luís Filipe Sarmento no Raias Poéticas 2018: A Revista Palavra Comum foi …
Raias Poéticas 2018 (4): José António Lozano
Posted On 12 Junho, 2018 Palavra Comum 0
"Raias Poéticas 2018 (4): José António Lozano": A Revista Palavra Comum foi Media Partner do Raias Poéticas - Afluentes Ibero-Afro-Americanos …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


document_lang: gl

langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt de gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en de en en en es pt en oc es gl gl ko pt pt pt de gl pt pt en fr pt pt pt oc pt pt pt en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
O grupo de teatro Chévere - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica literária Ler teatro Referências literárias Teatro Xesús González Gómez
Estas serían, así, en grandes liñas, as dúas grandes tendencias teatrais da modernidade: o teatro épico (Piscator, Brecht, etcétera) e un teatro no que os homes (e as mulleres) reunidos poderían tirar da súa propia substancia o elemento imaxinario capaz de representar a experiencia adquirida e de se enfrontaren a novas emocións (de Artaud ao Living Theatre pasando por un sen fin de experiencias que longo é enumerar e que, como o teatro épico, con novas formas, continúan até hoxe).
Hai máis de 150 anos o dramaturgo alemán Christian Friedrich Hebel, afirmou que o destino dun drama é sempre ser lido. Mais o destino deste teatro-festa, deste teatro-espectáculo do que Chévere é o maior representante entre nós, tamén é ser lido, mais sobre todo, é ser compartido. O xa citado Jean-Jacques opuña a d’Alembert, que defendía a virtude civilizatoria do teatro, a festividade, é dicir, o poder autónomo e creador dos grupos viventes. O textos que nos propón Chévere son guións, ás veces acabados, outras, a maioría, completamente abertos, para iniciar a festa cando os grupos viventes se reúnen. Ou, aínda máis, ou mellor: léanse con atención sobre todo as cancións, e as obras máis «curtas» incluídas en Annus Horríbilis: son propostas para que os grupos viventes se reúnan.
As revolucións nunca tiveron un guión (e cando usaron dun guión, non foron revolucións e estaban abocadas ao fracaso, v.b., o famoso «procès català»). Os textos de Chévere tampouco, en realidade, son guións: son propostas de guións para iniciar a festa teatral, a festa entre homes e mulleres: o espectáculo. De aí, talvez, como afirma na devandita entrevista Xesús Ron: «Chévere nace facendo teatro para divertirse, pero pouco a pouco a actitude combativa que tiñan todos os membros acabou por impregnar a toda a compañía. A partir dun momento, si que todos os temas que se tocan teñen un pouco de compoñentes social, tamén, se se quere, político, á hora de xerar debate e de axitar un pouco as conciencia do público».
Cada representación de Chévere é un acontecemento, afirma Xesús Ron: cada obra, cada proposta teatral incluídas nestes dous volumes son o anuncio do acontecemento e, á vez, mentres dura a lectura, á parte do gozo que supoñen os diálogos, as voces narradores, o humor que deitan, etc. son unha incitación para asistir aos espectáculos di grupo que creou, colectivamente, estes textos. Porque no teatro-festa, no teatro-espectáculo, cúmprese, en certa maneira, aquel «verso» de Ducasse: «a poesía debe ser feita por todos, non por un».
Para acabarmos: recoméndase encarecidamente a visita: a lectura. E se se ten oportunidade, a participación como espectador.
You might also like
* Cinema Laura Villaverde Teatro
Chola & Lola | Laura Villaverde – Uma revolução que chega desde o rural
* Entrevistas Jaime Rocha Poesia Teatro
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
* Entrevistas Estela Pan Vázquez Teatro
Entrevista a Carlos Caetano Biscaínho Fernandes
More from Crítica literária
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo)
Posted On 3 Janeiro, 2019 Alfredo Ferreiro 0
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo). Palestra de Alfredo Ferreiro Salgueiro na mesa "Reflexões …
«Plantar rosas na barbárie», poesia da falésia
Posted On 3 Abril, 2018 Alfredo Ferreiro 0
«Plantar rosas na barbárie», poesia da falésia: Todos o poemas do livro de Luís Serguilha semelham um único objeto mutante, …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es oc gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en en en en en de gl en oc es gl pt oc ca gl gl zh es pt pt en fr es pt gl oc es pt gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Elena Gómez Dahlgren e Xosé Cannas: refinamento obxectual - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Carlos L. Bernárdez Crítica de arte Gastronomia
Froito da colaboración entre o cociñeiro Xosé Cannas e a escultora Elena Gómez Dahlgren xorde o proxecto “Cociñando polo lado salvaxe do Atlántico”, presentado recentemente no restaurante Pepe Vieira (Raxó, Poio), para o que foi concibido.
Ao longo de case un ano, a artista foi realizando un conxunto de obra gráfica directamente inspirada nos ingredientes e as receitas de Xosé Cannas e nunha segunda fase unha singular vaixela que sintetiza todas as suxestións do traballo gastronómico e harmoniza dun xeito sobranceiro cociña e artes plásticas.
As obras concibidas por Elena Gómez Dahlgren, máis que unha vaixela convencional, máis ou menos acertada en deseño, hai que entendelas como obxectos artísticos que funcionan como soporte da obra gastronómica. Son traballos cerámicos que expresan a enerxía creadora por medio dunha extrema economía das formas, que aluden sinteticamente a mundos materiais variados (desde o vexetal até o seriado), propendendo a un certo organicismo que pode evocar formas, por exemplo, dun vexetal ou de formas xeolóxicas, sen facer delas imaxes abstractas, e nas que o propio ritmo é o que se torna visíbel, concreto, cheo de sutileza e elegancia.
Certamente, toda o conxunto ten un referente orgánico e natural, mesmo cando tende a formas xeométricas, aspecto que evidentemente ten que ver cunha profunda identificación co motivo inspirador -esa frescura e intelixencia que agroma nas receitas de Xosé Cannas-, como se a artista quixese captar delas a súa pulsión, non a súa visión máis epidérmica. De aí esa intensa potencia física que deitan as súas pezas, que remiten ás pulsións profundas e ao mundo telúrico.
Son traballos que non pretenden reflectir vaixelas xa existentes, senón que, sen dúbida, pertencen a unha realidade-outra, paralela ao mundo real e en diálogo co culinario, que se cargan de unha indubidábel potencia poética e que acaban por constituírense en signos vitais.
Neste sentido, Elena Gómez Dahlgren consegue pór en funcionamento, por medio destes soportes cerámicos, moitos niveis de suxestión -claramente en relación cos traballos gastronómicos de Xosé Cannas-, expresando plasticamente un certo “estado de ambigüidade”, por usarmos un termo caro ao surrealismo, que é a condición que se impón na nosa lectura das súas imaxes e obxectos, non a única lectura, sen dúbida, mais si a de maior intensidade. O resultado de conxunto permite enxergar como a totalidade das pezas posúen uns criterios coa suficiente ambigüidade que posibilita entendelos e interpretalos non soamente como obras individuais –unha opción posíbel e lexítima-, senón tamén como parte dun argumento, dunha reflexión que quere amosar a lectura visual dunha artista que se enfronta con problemáticas determinadas no ámbito plástico, nesta ocasión feliz e deliberadamente sometida a un contexto, unha temática e unhas necesidades materiais que semellaban levala inevitabelmente ao terreo do deseño, mais do que ela escapou sen renunciar de vez ao carácter utilitario que leva implícito o traballo.
De por parte, algo que tamén transmite rotundamente a artista é que a escultura supón para ela unha relación co material de enorme intensidade, cunha profunda consciencia do seu papel como creadora e do proceso a seguir, sen o que sería imposíbel dar forma a materiais sólidos e durábeis.
O tratamento físico das pezas dótaas dun contraste manifesto entre zonas de intenso puído e as máis esgrevias; nas primeiras tórnase a superficie reflectidora nun espello, contrapóndose estas áreas coas zonas de maior rugosidade; dalgún xeito Elena Gómez Dahlgren segue na liña de escenificar e dar resposta a vellos problemas das relacións forma-espazo, como fixeron os artistas da vangarda histórica condo se achegaron ao mundo cerámico. En concreto, no caso da escultora viguesa, cremos que a cerna das súas pescudas non está estritamente no problema da forma, senón, máis ben, no dos vestixios do seu ritmo, movemento ou posicionamento tridimensional.
O resultado, visto no seu conxunto, salienta pola súa esgrevia elegancia. As pezas son postas en común conformando un mundo emotivo, desde un tipo de elementalidade que xorde do refinamento obxectual, a que deitan cada unha das pezas e que permite que agrome a súa potencial poeticidade. O sentido obxectual e poético ao tempo destas pezas pode evocarnos e trasladarnos a mundos diversos: xeolóxicos, grafismo prehistórico, formas vexetais… como punto de partida, pero este referente non é máis do que un simple esteo no camiño, non unha etiqueta estática, da que as obras e a proposta están ben lonxe. Hai en todos os soportes -máis que pratos- unha aparencia de inutilidade -ou, mellor, de estraña utilidade-, de obxecto atopado, de recreación lúdica, que é o que carga de sentido poético o universo da artista, aspectos que coido resumen a vontade que transmite esta atractiva serie que nos fai chegar desde todos estes obxectos a esa realidade sempre esvaradía e case imposíbel de aprehender que é a beleza.
Como na música atonal o son, como na pintura a liña e o baleiro, en “Cociñando polo lado salvaxe do Atlántico” cociña e soporte conquistan un estado de pureza e expresividade. Textura, sabor e forma conseguen, daquela, reducírense á súa dimensión máis esencial: signo e comunicación.
You might also like
* Carlos L. Bernárdez Pintura
As leccións do mestre Castelao
O soño atrapado polo rabo. As creacións surrealistas volven ocupar os espazos da galería Mayoral
Lagostim do dia, por Carlos Botana
More from Carlos L. Bernárdez
A pintura de Alfonso Sucasas: o costumismo transcendido
Posted On 17 Outubro, 2016 Carlos L. Bernárdez 0
A vizosa obra de Alfonso Sucasas (Lalín, 1940 – Vila de Cruces, 2012) estivo marcada polas súas fondas fidelidades pictóricas …
Centenario do pintor Antonio Lago Rivera
Posted On 6 Junho, 2016 Carlos L. Bernárdez 0
Cúmprense este 2015 os cen anos do nacemento de Antonio Lago Rivera (A Coruña, 1916-París, 1990). O noso pintor pertenceu …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt fr gl en es gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl ca gl vi gl it en de en en en en gl en oc it pt pt ca es pt pt fr pt gl pt pt fr pt pt pt fr pt pt pt en es pt es pt pt pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Lugar de incendios (V), por Paco Souto e Serxio Moreira - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Ilustração Música Paco Souto Poesia Serxio Moreira
Andar ainda tres veces máis
Ou colgando de ubre escasa
E despois furar fondo no barro
Para non atopar da auga
A deitar o vómito na cama
E morrer de fame
E seguir a andar de morta
Vivo nun país de Marea baixa
Entre argazos e agullas de coral
Construímos a ilusión do solpor mentres
O sol debruza con quietude os seus pés
Na lagoa da tarde
De enchermos a lúa
O noso país cativo afogaría en sal océana
Apenas é un baixo
A romper a pedra azul das augas
Un salseiro de cobalto
Sen terra para a labranza
Sen augas de beber
Arrincar a pel e que veñan as escamas
Empeñar brazos e pernas por aletas
E iluminar coa tuberculose
As galadas que nos dean alento
(Galiza) A Coruña, 1962. Coeditor das edicións do Dragón nas que publica os cartóns colectivos Ao mar de adentro, A rota dos baleeiros e Dous bocetos. Coeditor tamén de Letras de Cal nas que publica Fado, 1998. É autor ademais de As árvores do incesto, Espiral Maior, 1995; Crebar cristais coa lingua, Caldeirón, 2003 e As horas de María, Espiral Maior, 2007. Ten no seu haber, entre outros, os premios Espiral Maior 1994, Johán Carballeira 2006, e foi accesit do III premio de poesía erótica Illas Sisargas co libro E alentar na túa rosa que verá a luz proximamente na colección Caldeirón. En 1993 realiza xunto a Kukas e Laura Quintillán o espectáculo pluridisciplinar América. En 2001 na sala galán do Compostela xunto ao piano de Serxio Moreira a montaxe Como águas de maio co que repite en Aviléscanto, 2003; As horas de María, 2007 e na homenaxe a Xelucho Abella por encargo da A. C. Monte Branco para a festa das letras 2008. Ilustra os libros Tortillas para os obreiros de Fran Alonso, Xanela ao bío de Paco de Tano, Arredor do teu corpo de Antonio García Teijeiro e Baile Átha Cliath de Alberte Momán e realiza portadas para o libro de Miro Villar, Ausencias pretéritas e Um corpo para a infância de Celeste Craveiro. Participa en exposicións colectivas como Botella ao Mar, ou as organizadas por adega arredor do lixo ou Artnatura, e individuais como Poemas suxos, ou no restaurante Mar de Ardora, Lugar de incéndios. Colaborou en teatro cos Monicreques de Kukas en Don Gaiferos e con Matarile en Hamletmaschine. Fai crítica teatral para A Nosa Terra, a día de hoxe ten un programa semanal de literatura A Escrita en Radio Roncudo, única radio libre da Costa da Morte.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo)
Posted On 3 Janeiro, 2019 Alfredo Ferreiro 0
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo). Palestra de Alfredo Ferreiro Salgueiro na mesa "Reflexões …
Vencedores no Certame de Narrações Breves Manuel Murguia de Arteijo
Posted On 17 Maio, 2018 Palavra Comum 0
Vencedores no Certame de Narrações Breves Manuel Murguia de Arteijo: a) Primeiro premio, ao relato Bochorno, de Charo Pita; b) …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
19 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt fr es pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en de en en en es gl en oc es pt pt oc ca gl gl oc pt pt gl en es pt pt es fr es pt gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
O Sáhara Occidental - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Estela Pan Vázquez História Política
Derradeiro territorio non autónomo en África despois da fin do apartheid en Namibia e a independencia de Eritrea, o Sáhara Occidental viu a súa descolonización aprazada pola potencia colonial española ata a morte do ditador. Pola presión da “Marcha verde”, o acordo de Madrid do 14 de novembro de 1975 puxo fin á presencia española.
A validez de este acordo é posto en dúbida pola Fronte popular pola liberación do Sakiet el- Hamra e do Río do Ouro (Fronte Polisario), que proclama a RASD o 26 de febreiro de 1976. Os enfrontamentos, comezados desde mediados do 1975, son continuos entre as forzas marroquís e as forzas saharauís ata comezos dos anos 90. Marrocos levanta un mur de sable que separa o Sáhara occidental en dúas zonas: unha sobre control marroquí e outra que limita con Alxeria e Mauritania sobre control da Fronte Polisaria.
O dereito de autodeterminación do pobo saharauí foi recoñecido desde 1975 pola Corte Internacional de Xustiza, constatando que non existe ningún tipo de lazo de soberanía entre O Sáhara occidental e Marrocos e Mauritania e que polo tanto non pode anular a aplicación do principio de autodeterminación grazas a expresión libre resultado da vontade da poboación de dito territorio.
A AXNU xa antes da retirada española anunciaba entre 1966 e 1973: “ o principio de autodeterminación e a súa aplicación pode realizarse ante un cadro que garanta aos habitantes do Sáhara occidental sobre dominación española, a expresión libre e auténtica da súa vontade”.
As autoridades marroquís e a Fronte Polisaria rexeitaron inicialmente toda solución fundada sobre un referendo de autodeterminación.
Segundo a Fronte Polisaria a súa calidade de movemento de liberación nacional representativo do pobo saharauí debía subtraerse ó referendo. E así mesmo que despois da proclamación da RASD non tiña sentido e máis sendo admitida pola OUA en 1980 e recoñecida por 76 países desde entón.
En 1988 o secretario xeral da ONU e o representante do presidente da 0UE presentan as súas proposicións. Trátase principalmente da aplicación do cessez-le feu e da organización do polémico referendo coa idea de deixar ao pobo saharauí a elección da súa independencia ou a integración en Marrocos.
Este plan ten tres elementos principais: A identificación dos electores mediante unha Comisión de identificación fundada sobre o censo español do ano 1974. Os non censados con todo poden selos de novo. Por outra parte a designación dun Representante especial do secretario xeral que será responsábel de toda as cuestión relativas ao referendo. E por último a MINURSO, unha organización da ONU.
Este plan foi avalado pola resolución 690 do Consello de Seguridade e a aplicación comeza o 6 de setembro de 1991 (data do cessez-le feu).
A MINURSO está constituída dunha compoñente militar con mandato de vixiar a aplicación do cessez-le feu. Segundo a resolución do referendo deberá vixiar e facer retroceder as tropas marroquinas e ou da Fronte Polisaria. Está composta por 3000 efectivos para o mantemento da paz.
O principal é a dificultade de identificar á poboación saharauí susceptíbel de participar no referendo. As dúas partes aportan criterios diferentes. É de destacar que a orixe tribal e nómade fai difícil a computación. A pesar da conclusión en 1997 dos acordos de Houston a idea de referendo non progresou. A vía de referendo sostida pola comunidade internacional despois da crise, fai que se presente como unha idea errónea. Así a resolución 1282 do 14 de decembro de 1999 desestima o referendo e propón un cadro de autonomía privilexiada.
Xornalista, escritora e artista visual galega. Licenciada en Ciencias Políticas - especialidade Relacións Internacionais, na USC (2003) cunha beca Erasmus no Institut d’études Politiques de París. Realiza un DEA chamado "Temps et Territoires" na Académie de Nantes (2004). No ano seguinte traballa cunha beca Leonardo da Vinci da Universidade de Salamanca no Cinema de Art e Essai Les Cineastes, na Loire. Desde Comunicación Audiovisual (USC) realiza un inercambio na Escuela Nacional de Artes Plásticas (UNAM). Cursa o Master en Literatura e Cultura (UdC); expón na galería 124 de México D. F. Vacacións en gris e negro e Constructio; accede a Medicina no 2015 (USC); asina os seus primeiros libros na editorial madrileña Letras de Autor: Onte e Gauloises; publica videos en Palabra Audiovisual da Aelg; participa no Festival de poesía Alguén que respira (Santiago de Compostela). É membro da Aelg, do Colexio de Xornalistas, de Crea e de Cima.
You might also like
* Amauta Castro entrevistas Estela Pan Vázquez Poesia
Entrevista | Amauta Castro: “O verso admite todo o que nos devasta”
* Andrea Silván Estela Pan Vázquez Fotografia Música
“Sei moi ben o que fixen onte”
* Poesia Tiago Alves Costa
Tiago Alves Costa sobre “Cabalos salvaxes transparentes na noite”
More from Estela Pan Vázquez
Entrevista | Rosalía Fernández Rial: “Resistir é o que nos fai sobrevivir”
Posted On 23 Agosto, 2018 Estela Pan Vázquez 0
Entrevista audiovisual de Estela Pan a Rosalía Fernández Rial.     Rosalía Fernández Rial (Carballo, 1988), Licenciada en Filoloxía e Doutora en Didáctica …
Freedonia: un concerto en Nova York?
Posted On 17 Julho, 2018 Estela Pan Vázquez 0
Perante a Praia de Riazor –pois os ventanais deixaban ver a paisaxe a mediodía– emprázase a banda Freedonia ás 12:30 …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: es gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt ca ca es ca gl ca fr gl es gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl en it la gl gl gl es en gl gl gl gl gl ca es pt gl en es en en en ca gl en oc ca es pt fr ca gl pt fr ca pt pt en fa gl ca gl es gl pt gl en es pt pt pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Obras mestras do museo Thyssen de Madrid acomódanse no Montjuïc barcelonés - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica de arte Lito Caramés Pintura
O Museo Thyssen-Bornemisza de Madrid chega ao seu 25 aniversario, e con tal motivo escolma unhas ducias de obras mestras da pintura europea para exhibilas en Barcelona, onde tamén hai unha pequena colección Thyssen. A mostra Un Thyssen mai vist organízase por xéneros, o que permite comprobar que certos temas non pasan de moda por moito que muden os tempos.
Co gallo da celebración do 25 aniversario da instalación do Museo Thyssen-Bornemisza de Madrid, no pazo de Villahermosa, un edificio emblemático do Paseo del Prado, a Fundació LaCaixa logra que o Thyssen ceda unha escolma de obras mestras para poder ser contempladas en Caixaforum Barcelona. E esta exposición temporal recibe o nome de Un Thyssen mai vist. As pezas pictóricas, pois só se trasladaron obras sobre táboa e sobre lenzo, percorren seiscentos anos da historia da arte europea, contando con presenzas tan punteiras como Fra Angelico, El Greco ou Tiziano, Rubens e Rembrandt, ou Cézanne, Picasso, Hopper e O’Keeffe. O título da mostra refire o feito de que é a primeira vez, nestes vinte e cinco anos, que o museo madrileño fai un préstamo tan xeneroso a outra institución, e que todas as obras sexan propiedade do citado museo. En total están agora en Montjuïc 63 obras pertencentes ás coleccións dos Thyssen. Iso si, non todas as pinturas viñeron de Madrid. É ben sabido que as coleccións Thyssen teñen un depósito en Barcelona, concretamente agora no Museu Nacional d’Art de Catalunya (MNAC); anteriormente viñeran para ocupar espazos do mosteiro de Pedralbes. Pois ben, 8 pezas foron seleccionadas entre as da colección Thyssen que alberga o MNAC. Dicir tamén que das 63 pezas que compoñen Un Thyssen mai vist, 42 delas nunca viñeran a Barcelona. Aquí un paseo polas salas de Un Thyssen mai vist, en Caixaforum Barcelona.
Unha exposición por xéneros pictóricos
Un Thyssen mai vist está comisariada por Guillermo Solana, que tamén é o director artístico do Museo Thyssen-Bornemisza de Madrid, unha peza clave dentro do funcionamento da institución museística. Na presentación, Solana ocupouse de destacar que todas as pezas que agora chegaron a Montjuïc para formar parte da escolma Un Thyssen mai vist, forman parte da exposición permanente que o Thyssen ten nas salas do pazo de Villahermosa. Son, por tanto, obras importantes da historia da pintura.
O comisario aclarou tamén que Un Thyssen mai vist é orixinal na súa configuración e presentación das obras. Tendo as pinturas unha ordenación evidente, xa por cronoloxía, xa por espazos europeos, optaron por mostralas ao público polas temáticas reflectidas en témperas e óleos. Un Thyssen mai vist ten a particularidade e a novidade de exhibir as pezas pictóricas –que van desde o século XIV ata o século XX– ordenadas por xéneros artísticos e non por unha lóxica e habitual sucesión cronolóxica. Os xéneros pictóricos escollidos executan un amplo percorrido por escolas artísticas, e por estilos artísticos, pois nestes seiscentos anos a historia da arte oficial fala de grandes movementos estilísticos. Os xéneros baixo os que se ordenan as 63 pinturas son: a pintura relixiosa, o retrato, a natureza morta, a paisaxe natural e a paisaxe urbana. Percorrer as salas de Caixaforum Barcelona contemplando e admirando as pinturas colgadas permite comprobar que hai xéneros pictóricos que perduran no tempo. No apartado de pintura relixiosa coincide unha obra de Fra Angelico cunha de Marc Chagall; nos retratos conviven Raffaello Sanzio con Alberto Giacometti; entre as naturezas mortas, un Gris e un Heda, e nas paisaxes un óleo de Patinir con outro de Georgia O’Keeffe.
Por último, indicar que Guillermo Solana, na presentación á prensa de Un Thyssen mai vist, comentou que facer a selección foi bastante problemático, pois querían traer a Barcelona verdadeiras obras mestras da colección Thyssen-Bornemisza, pezas que están colgadas permanentemente nas salas do pazo de Villahermosa. Á hora da selección tiveron que ter conta de non sacar dunha sala varias pinturas para que os visitantes que nestas datas paseen polos andares do museo madrileño non vexan demasiados buratos, espazos orfos deixados polas 55 pinturas que viaxaron do Paseo do Prado á antiga fábrica téxtil Casaramona, obra de Puig i Cadafalch, un dos grandes arquitectos do modernismo en Cataluña.
Rembrandt. Autorretrato con gorra e dúas cadeas. 1642
O primeiro apartado que se ofrece aos visitantes é o dedicado á pintura relixiosa. Cristiá, e logo católica. Sobre este xénero comeza o percorrido con primitivos italianos de tanta valía como Duccio di Buoninsegna, representado pola táboa Cristo e a Samaritana (1310), na que o fondo aínda medieval plano, de tonalidades douradas (lembranza da pintura bizantina?), comeza a combinarse con esas arquitecturas xeométricas, urbanas, imposibles (onde as persoas son tan altas como as portas dunha vila), que son o xermolo da perspectiva, da pintura figurativa. A destacar tamén a Virxe da Humildade (1433), de Fra Angelico (unha das pezas que está habitualmente no MNAC, composición frontal con anxos, diferente da táboa de Cenni i Francesco, A Virxe da Humildade co Pai eterno, o Espírito Santo e os doce apóstolos (1375), na que a virxe dá de mamar ao fillo, pero cunha estrutura máis arcaica na súa concepción, mormente os apóstolos –seis a cada banda da virxe– con iconografías que retrotraen ao románico), e nas cores usadas.
Non é o único emparellamento que ofertan as pinturas traídas de Madrid. A continuación está unha crucifixión de Paolo Ucello e outra de Gerard David, de mediados do século XV as dúas, pero con diferenzas apreciables: a primeira é unha témpera sobre táboa de composición horizontal, cunha paisaxe abstracta, mentres que David (que se autorretrata á dereita do cadro, como se fose un dos doantes da táboa) xa pinta ao óleo e fai unha composición na que a paisaxe realista vai ata o infinito, incluíndo cidades, montes, camiños inzados de viaxeiros, e cunha gradación das cores que incrementan a sensación de afastamento: a perspectiva flamenga. Outro emparellamento de luxo é o que xunta a Anunciación de El Greco (1576) coa do Veronés (1580). A do primeiro é case unha obra de xuventude, a virxe de azul, o anxo de branco e amarelo dourado tan característico de Theotokopoulos, mentres que o óleo do Veronés é obra de senectude, escura, con arquitecturas esaxeradas e tendentes a un Manierismo como antesala do Barroco que está a chegar. Actualmente a El Greco atribúense tres versións da iconografía da anunciación: esta do Thyssen que agora está en Montjuïc, outra que non hai moito mercou o Museo del Prado, e por último a que case se descoñece, pertencente á colección Muñoz Ramonet. Esta última que só se coñece por fotos antigas, é unha das pezas que o dono legou ao concello de Barcelona, que leva anos en litixios coas fillas de Muñoz Ramonet por negarse estas a dar as obras de arte que o seu pai deixou testado que irían aos fondos do concello. Algúns expertos aseguran que a Anunciación pertencente á colección Muñoz Ramonet é máis grande que as outras dúas, e de máis calidade.
Como peza peculiar (despois de dar un pinchacarneiro de séculos), Solana trae de Madrid A Virxe da Aldea (1938-1942), de Marc Chagall. O pintor ruso comezou a crear este cadro en Francia, durante as persecucións dos xudeus polos nazis, e rematouno xa en New York, onde foi parar fuxindo dos pogroms contemporáneos. Na pintura, a virxe cristiá ocupa a parte dereita, vestida de branco (como unha noiva) e tan grande coma o cadro; a modelo para esa figura é Bella, a muller de Chagall. O resto da pintura vese ocupado pola aldea (Vitebsk, aldea natal de Chagall), e por anxos voadores acompañados, claro, dunha vaca voadora que toca o violín. O surrealismo está servido.
O xénero retratístico tamén está moi ben representado, desde finais da Idade Media ata os anos 70 do século pasado. Retratos executados por Campin, Memling ou Raffaello comparten espazos con outros saídos da destreza de Tiziano, Rubens ou José de Ribera. O retrato busca sempre, sexa cal sexa a época ou as filias do seu autor ou autora, o realismo, a aproximación ás faccións individuais da persoa escollida para eternizala; o retrato vén sendo unha imaxe dunha imaxe, unha caracterización da imaxe que xa dá a persoa. Por iso se consegue, nos casos de mestría, crear un personaxe. Un personaxe é o Retrato dun home robusto, de Robert Campin, como tamén o é o Violinista alegre cun vaso de viño, de van Honthorst, obra barroca firmada por un dos caravaggistas holandeses, onde chama a atención o vaso de viño e a man dereita do violinista que, a contraluz, sae practicamente do cadro. E o auto-personaxe de Rembrandt, que se retrata como un xentilhome de 36 anos.
Xa no século XX cómpre salientar o Arlequín con espello, de Picasso (1923) –en realidade un autorretrato disimulado co disfraz– que se presta ao xogo infinito da imaxe da imaxe: o pintor caracterizado reprodúcese no espello, na pintura… unha actualización das Meninas? Eduard Hopper, o pintor norteamericano, acode, outra volta, á definición da soidade con Cuarto de hotel (1931): nun pequeno cuarto de hotel unha muller a medio vestir mira un papel (seica un horario de trens, segundo últimas verificacións). A frialdade das cores, a claridade dunha fiestra que se intúe á esquerda, provocan o estado anímico de abatemento, de abandono. Así mesmo, Giacometti, o escultor que adelgazaba as súas figuras ata reducilas a entes sen corpo e a pouco máis que arames, está aquí representado pola pintura a medio facer Retrato de muller (1965).
Hopper. Hotel Room. 1931
Canaletto. Il Bucintoro. 1745
Vanitas, de Rerum Natura, Scaena urbis
O xénero da natureza morta, ou bodegón, nace como tal cara finais do renacemento e atopa a cima da súa produción nos séculos seguintes co Barroco. A natureza morta pasa de ser un exercicio do artista para non perder a man a unha interpretación da vida, da fugacidade da propia existencia. Por iso tamén se lles deu en chamar vanitas. A vanitas é a metáfora do tempus fugit, da brevidade e da desaparición das cousas. Os responsables do Museo Thyssen-Bormeisza trouxeron a Caixaforum naturezas mortas sobresaíntes, e de todo tempo. A fugacidade, a conciencia de que todo morre, non ten fronteiras de espazo nin de tempo. Así o demostran, por exemplo, a pintura do artista norteamericano Harnett, Obxectos para uns intres de ocio (1879), unha pintura realista que presenta nunha mesa o xornal, a pipa prendida, un libro, restos de comida, etc. e Botella, garrafa, xerro e limóns, de Cézanne. Ou tamén o bodegón de Picasso e Botella y frutero (1919) de Gris, ambos nos brinquedos xeométricos do cubismo sintético. A destacar tamén a Natureza morta (1913) de Alexandra Exter. A pintora de orixe ucraína militou nas vangardas rusas e foi unha das persoas que conectou, desde Francia, co futurismo italiano. Unha obra de collages, de cubismo sintético, que fala de alfaias, de cigarros, da bebida ou de pezas de froita. É unha das únicas dúas obras –de 63 que hai en Un Thyssen mai vist– que se pode atribuír con certeza a unha muller artista. A natureza morta e as vanitas non pasaron de moda. Aínda hoxe é doado ver verdadeiras actualizacións dese xénero que tanto éxito tivo no barroco. Así se comproba vendo a nova serie de vanitas que andan a facer os irmáns Santilari, ou o vídeo que ofrece o artista Sam Taylor-Wood, na súa Still Life. Por non falar do filme El Sol del Membrillo, de Víctor Erice, cun Antonio López tratando de pintar un marmelo que muda, que madura, que podrece.
A paisaxe é elemento fundamental na constitución da pintura figurativa europea, da man da perspectiva creadora da ilusión da terceira dimensión no lenzo. Na mostra Un Thyssen mai vist hai dous apartados dedicados ás paisaxes. O primeiro é a paisaxe máis tradicional, rural, de natureza. As tres primeiras obras integradas neste apartado, titulado De rerum natura, son do século XVI e estruturan fondas paisaxes –moi do gusto da perspectiva xeométrica renacentista– como se o coñecemento dun novo continente polos europeos obrigase a dilatar espazos e horizontes. Nos tres casos, as naturezas, inventadas, cumpren a misión de ser sublimes escenografías para escenas relixiosas. Así acontece na obra de Patinir, na de Dossi e na de Brueghel I. Logo veñen as paisaxes realistas e con puntos de vista adaptados ao observador sobre o terreo, como é habitual nas obras holandesas (Koninck). O romanticismo decimonónico rompe a visión global, a perspectiva de grandes profundidades e aposta máis pola integración na natureza, por introducirse no bosque para apreciar os ritmos naturais da floresta, así como por mudar o formato e preferir a visión vertical fronte ás inmensidades horizontais do barroco. Esas exploracións por dentro das fragas tamén valen para facer unha viaxe interior. Como exemplos unha pintura de Durand e outra de Courbet, o revolucionario que foi quen de pintar L’origin du monde. Xa no século XX as paisaxes diversifícanse moito, e nesta mostra hai exemplo diso: as Nubes de verán (1913), de Nolde, Árbore solitaria e árbores conxugais (1940), de Ernst, e Desde as chairas II (1954), de O’Keeffe. Max Ernst presenta aquí unha obra aínda nos vieiros do surrealismo, grupo que viña de abandonar, e en plena II Guerra Mundial, antes de marchar a EEUU, mentres que Georgia O’Keeffe presenta un óleo que nada ten que ver coas súas coñecidas flores sensuais; trátase dunha paisaxe de feituras abstractas e de cores avermelladas e amarelas, onde recolle a luminosidade de Texas que acababa de descubrir e que tanto a impresionara.
Remata Un Thyssen mai vist co apartado Scaena urbis, no que se concede o protagonismo ás vedute, as paisaxes urbanas que tanto éxito tiveron, por exemplo, como publicidade para a vila de Venecia, e como reclamo para os viaxeiros da Grand Tour. A veduta era a postal do século XVIII e XIX. Por iso non poden faltar dúas vedute de Venecia, unha de Marieschi, e outra de Canaletto, o pintor que fixo e vendeu vistas da súa cidade por toda Europa. Pero estas vedute fíxoas e vendeunas agrandando os espazos da Venecia do XVIII, falsificando perspectivas e dimensións de prazas e edificios; todo polo turismo minoritario e de luxo de antano. O percorrido polas salas pasa polo século XIX cunha paisaxe urbana de París que Pissarro executa cara o final da súa vida, cando xa tiña problemas de visión e recluíase nun hotel para seguir pintando, e aterra en pezas, algunhas pouco coñecidas, de Kandinsky, nun delicioso xogo de volumes arquitectónicos de Feininger (profesor tamén da Bauhaus) e nas Cabinas telefónicas (1967) de Estes, verdadeira metáfora da vida neoiorquina, unha anti-veduta pola fragmentación dos espazos, polos múltiples puntos de vista. Un magnífico exemplo de pintura neorrealista.
Pissarro. Rue Saint Honoré. 1897
O’Keeffe. Desde as chairas II. 1954
Poucas creacións de mulleres artistas, nun ano no que tiveron algunha visibilidade
Na exposición Un Thyssen mai vist, organizada para festexar os 25 anos de vida do Museo Thyssen-Bornemisza de Madrid, hai dúas obras que se poden atribuír claramente a mulleres artistas. Dúas obras dun total de 63. O 0,31% do total. Preguntado directamente ao Museo Thyssen de Madrid polo número de obras dos seus fondos, e as de autoría feminina, a resposta é que teñen 1.233 obras en total; delas 25 son creación de mulleres artistas. Un 2% do total. Un Thyssen mai vist non chega á porcentaxe global.
Os casos destas descompensacións son infinitos e xeneralizados. Segundo a investigadora Isabel Segura, no ano 2011, das pezas propiedade do Museu Nacional d’Art de Catalunya (MNAC) un 0,70% eran obra de mulleres; e o Museu d’Art Contemporani de Barcelona (MACBA) alcanzaba a porcentaxe do 9,95%. Un museo de arte contemporánea, onde é máis doado ter obra de mulleres artistas. O Museo del Prado, que alberga uns 27.000 obxectos artísticos nos seus fondos, conserva (segundo informou o propio museo por correo electrónico) entre eles 83 pezas de autoría feminina demostrada (gravados, esculturas, fotografías, pinturas). A porcentaxe non pasa dun 0,3%. Tampouco a selección de obra para unha exposición temporal na actualidade contempla a inclusión de pezas de autoría feminina. Un Thyssen mai vist é un exemplo. E outros museos fan o mesmo. Do Musée d’Orsay viñeron pinturas para a mostra El triunfo del color. De Van Gogh a Matisse. Colecciones de los museos d’Orsay y de l’Orangerie, coorganizada pola Fundación Mapfre; pois bem, das 72 pinturas escolmadas ningunha era creación dunha muller. E non será porque o Musée d’Orsay non ten pezas de Berthe Morisot, ou de Mary Cassat, ou de Eva Gonzales, por poñer só exemplos de artistas ben coñecidas. Outro tanto aconteceu co mesmo museo e a mesma fundación na actual exposición Renoir entre dones. De l’ideal modern a l’ideal clàssic. Col·leccions del Museus d’Orsay i de l’Orangerie, que tampouco quixeron escoller algunha obra de contemporáneas de Renoir para acompañar os lenzos do pintor de Bal du Moulin de la Galette. De homes si.
A esta realidade pódense engadir outras particularidades. Na mostra Un Thyssen mai vist hai retratos de mulleres que levan títulos como Retrato dunha dama fiando, ou Retrato dunha xove dama con rosario. Sen nome. Non se saben quen son. Son damas. Por contra, os homes si que se sabe quen son, e coñécense datos das súas vidas. As mulleres amósanse con atributos que definen á persoa como boa esposa, laboriosa, ou muller virtuosa: rosario, vestidos recatados, roca, en interiores austeros, etc. Din os especialistas que cando aparecen estes retratos de damas soas debe entenderse que de seguro formaban parte dun díptico; no outro lenzo estaría o home, e a ese si que se lle daba nome e apelidos. A muller “señora de”, mero apéndice dun home.
E todo isto nun ano no que houbo exposicións monográficas dedicadas a mulleres, alí onde non era habitual. O MNAC, por exemplo, dedicou por primeira vez na súa historia, non unha, senón dúas mostras temporais e exclusivas a dúas artistas: a fotógrafa alemá Marianne Breslauer, viaxeira por España nos anos 30, e a Lluïsa Vidal, pintora modernista, feminista e pacifista, contemporánea de Rusiñol e de Casas, pero da que non se fala. O mesmo se pode dicir do Museo del Prado, que adica estes meses algunhas das súas salas a expoñer as pinturas de Clara Peeters, orixinal creadora de fascinantes bodegóns barrocos. Os casos chegan ao Centro de Arte Reina Sofía e a moitas outras institucións museísticas. Acaso os tempos, pouco a pouco, están mudando? Iso é o que prognosticou Bob Dylan (The Time They are a Changin) xa en 1964. Daríanlle o Nobel por tal capacidade vaticinadora?
EXPOSICIÓN: Un Thyssen mai vist
ata o 5 de febreiro
(Galiza-Catalunha) Nado en Caroi, Cotobade, en 1949. Profesor de Ensino Secundario, e de Cultura e Lingua Galegas (Proxecto Galauda). Autor do libro de relatos "E agora pasa un tren" (Biblos) e coautor de traballos de historia e antropoloxía: "América, América" (Roure), "Galicia a lo claro" (Popular), "El Islam en las Aulas" (Icària), entre outros. Membro de Furafollas Agrupación Teatral.
You might also like
* Crítica de arte Lito Caramés Pintura
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
* Crítica de arte Escultura Lito Caramés
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
* Lito Caramés Pintura
Os mapas do mundo pictórico, segundo Jorge R. Pombo
More from Crítica de arte
Irmáns Santilari, ourives con lapis e con pincel. Teatro das Vaidades
Posted On 10 Maio, 2018 Lito Caramés 0
Irmáns Santilari, ourives con lapis e con pincel. Teatro das Vaidades: Pere e Josep Santilari presentan obras na galería Artur …
Pamen Pereira: tempos imaxinarios e vanitas
Posted On 1 Março, 2018 Lito Caramés 0
Pamen Pereira: tempos imaxinarios e vanitas Cal é o resultado de xuntar nunha peza artística pedras e andoriñas? Na galería de …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies