langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl an gl gl gl pt gl gl gl en gl gl en it gl gl gl en pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
lapiceiros acuarelables | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
8 noviembre, 20158 noviembre, 2015 | Alitana
LAPIS DE CORES E ACUARELABLES
Coñecidos comunmente como lapiceiros coloreados, estes están formados por un centro de cera có pigmento e outros aditivos . O trazo suave e uniforme é de gran resistencia. Caracterízanse pola súa limpeza e as súas posibilidades expresivas.
1º. Abocetar os contornos das figuras.
2º. Comezar a aplicar a cor de forma plana, diferenciando as zonas de luz e de sombra.
3º. Superpoñer cores e aplicar máis pigmento do mesmo ton para matizar os volumes.
4º. Con pincel humedecido disolver os tons comezando polos tons máis claros, para controlar millor as mesturas.
Instrumento manual inventado polos xaponeses nos anos 60, leva un depósito cargado de tinta (solubles en alcol ou en auga), dotado dun feltro absorvente na punta. Con él podemos realizar trazos vigorosos de cor intensa e de distintos grosores. Permiten cubrir grandes superficies con tons homoxéneos e a superposición de trazos. Teñen o inconvinte de palidecer baixo a constante influencia da luz solar. Son apropiados para traballos de artes gráficas e publicitarias, bosquexos e cartelismo. Dependendo do aglutinante poden ser: Base volátil (alcohol): secan máis rápido, por exemplo “edding 600″, Base acuosa: Por exemplo “Staedtler punta fina”, ou Marcadores Mars
TINTA, PLUMILLA E PINCEL : A TINTA CHINA
A tinta china e orixinaria de China, aparece ao redor do 2500 a.C.. É unha técnica de base acuosa composta dun pigmento chamado negro de fume e un aglutinante (goma arábiga ou bórax). Utilízase para debuxos artístico e a delineación de debuxos técnicos.
Vantaxes: secado rápido, nos se emborrona, resistente á auga e á luz, non se desprende do soporte e pódese aplicar sobre unha gran variedade de papeis.
Utensilios de aplicación: plumas técnicas ou estilógrafos, plumillas caligráficas e pinceis
Tinta china. Natalia Veira
Está composta por pigmento (mineral, animal ou vexetal) e un aglutinante (goma arábiga) Véndense secas (en pastillas) ou húmidas en (tubos) e nunha ampla gama de cores.
Aplícase mediante augadas por superposición, desde cores claras as máis escuras, respectando o branco do papel. Caracterízase pola súa versatilidade, creando obras de gran sutileza, transparencia, brillantez e delicadeza.
Pódese considerar que as primeiras acuarelas son os papiros do antigo Exipto, e os temperáns debuxos orientais a tinta son en realidade unha forma de acuarela monocroma. Na Europa medieval, empregábanse pigmentos solubles en auga aglutinados cun densificador derivado do ovo para os manuscritos miniados; da mesma maneira, os frescos medievais estaban pintados con pigmentos mesturados con auga espesados con pintura branca opaca. Posteriormente xurdiron outros tipos de pinturas opacas solubles en auga, moi próximos ás acuarelas, como o gouache, que se segue empregando na actualidade.
TÉCNICAS DE APLICACIÓN DA ACUARELA:
El temerario remolcado a dique seco. Acuarela de William Turner
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


document_lang: gl

langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl an en gl gl gl gl gl gl en pt en gl gl gl gl gl en gl gl en es en it gl en pt en en en war gl gl es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
8 noviembre, 20158 noviembre, 2015 | Alitana
O lapis é unha barra de grafito encerrada nun cilindro ou prisma de madeira. A mina fabrícase cunha mestura de grafito e arxila (ou caolín). A súa dureza depende da cantidade de arxila empregada, a máis arxila máis dureza. Para identificar o grao de dureza clasifícanse en:
Serie B (lapis brandos, utilízanse en debuxo artístico)
Serie H (lapis duros, utilízanse para debuxo técnico) acompañanse dunha numeración: a maior número, máis duro
Serie intermedia ou HB (empregados en esbozos e escritura).
retrato con lapiceiro por Illá Rapin
AS CRETAS  (pasteis, sanguina, sepia)
As cretas consisten en pigmento en po con arxila aglutinados con goma de tragacanto ou metilcelulosa. Son similares ao pasteis pero lixeiramente máis duras e graxas, pódense mesturar co carboncillo ou o lapis a carbón.
De consistencia máis dura que o carboncillo,  fabrícanse en cores branco, negro, as cores da sanguina e da sepia. Son moi luminosas e permanentes, difíciles de borrar. Aínda que se difuminan relativamente ben.
Pódeselles aplicar como no caso do carboncillo un fixativo para que o pigmento quede máis adherido á superficie.
Podes atopalas en barras cadradas ou en lapis con carcasa de madeira.
É unha técnica pictórica seca dunha calidade excelente. Trátase de barritas compostas de pigmento e un pouco de goma de tragacanto como aglutinante. O pastel ten un aspecto aterciopelado sobre o papel, vivo, atractivo, pero ademais, é unha técnica moi agradecida, ideal para practicar coa cor, posto que ao ser unha técnica seca non se necesitan disolventes nin pinceis.
Cantante con  guante. Edgar Degas
A sanguina é unha variante do pastel, é dicir pigmentos secos en po. Fabrícase a base de óxido de ferro. Os matices van desde o escarlata ao carmesí, do vermello ao castiñeiro ou vermello moi escuro. Está mesturado con caolín, que é un tipo de arxila de altísima finura e calidade coa que se fabrica a porcelana.
Debuxo de sibila. Miguel Ángel Buonaroti
É outra variante do pastel que se fai con  caolín coloreado. Chámase así por que a súa cor antigamente obtíñase da tinta da sepia ou xibia, un cefalópodo parecido á lura. Actualmente esta cor sintetízase, é marrón ou terracota escuro.  É moi resistente á luz e fabrícanse en tons claros e escuros.
Ten a particularidade de que combinada co branco e o negro conséguense debuxos aparentemente a todo cor, ideal para retratos e especialmente espidos polos seus tons delicados. No argot profesional a esta técnica coñécella como debuxo “a tres colorees?.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: nl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl nl de gl gl ca gl gl gl gl gl en gl gl es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Vermeer de Delft | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
A vida de Johannes Vermeer
Johannes Vermeer naceu en 1632 en Delft, onde viviu e traballou durante toda a súa vida. Non se sabe de certo quen ensino a Vermeer a pintar. O que si sabemos é que tiña moitos amigos que eran pintores, pero ningún dos estilos deses artistas aproxímase ao seu.
Aínda que Vermeer era un marchante de arte, do mesmo xeito que o seu pai, sempre se considerou algo máis que un pintor. Só traballaba por encargo e non pintaba máis de dous ou tres obras ao ano. Gañaba xusto o suficiente para manter á súa esposa e o seu once fillos. Morreu de súpeto en 1675.
A obra de Johannes Vermeer
Johannes Vermeer só creou 45 pinturas durante a súa vida, das cales 35 chegaron até os nosos días. Probablemente isto converta a Vermeer no pintor máis soado cunha achega tan pequena á historia da arte.
Ao longo da vida de Vermeer, as súas pinturas foron moi infravaloradas. A súa obra empezou a ser apreciada de súpeto despois de que o crítico francés Théophile Thoré-Bürger escribise unha monografía sobre el en 1866. Sabíase tan pouco de Vermeer nesa época que Bürger decidiu chamarlle «a Esfinge de Delft». As obras de Vermeer ilústrannos sobre a realidade da rica e opulenta Holanda do século XVII, cando, grazas ao comercio, estaba na cima do seu imperio colonial. Salvo en dous casos en que o pintor móstranos dúas vistas exterioresa xeneralidade dos seus cadros son, ou ben retratos, ou ben escenas de interiores
O esquema compositivo repítese: unha fiestra aberta no lado esquerdo deixa entrar a luz natural e entre rico mobiliario, vestimenta e xoias se desenvolven un ou dous personaxes, predominantemente femininos. A protagonista é case sempre a muller, tratada de forma moi delicada, detallista e sensual. Ela le, dorme, cose ou traballa, sempre bañada por unha suxerente e tamizada luz que xoga enormemente cos claroscuros. Vestida con ricos vestidos xoias e cuidadosamente peiteada. O interior representado explota en detalles como lámparas, mobles, tapices, cadros, mapas, chans alicatados, etc. Malia esta presenza de personaxes, o verdaderamente importante para Vermeer é o espazo e a luz. Os personaxes son accesorios.
Vermeer convértese así no pintor da intimidade, dos espazos recollidos. A luz, é dourada, tamizada pola humedade das nubes e sensual, as cores moi suaves co azul e o amarelo como protagonistas.
Tamén é coñecido como o mestre da «luz holandesa». Di a lenda que, tras gañarlle terras á auga, a cor dos ceos de Holanda cambiou porque deixaron de existir as marismas e os lagos, e a luz xa non se reflectía no ceo. A mítica «luz holandesa» só pódese apreciar nas pinturas antigas.
Muller lendo unha carta. Momento íntimo cunha luz moi suave matizada por tonos azulados
O xeógrafo. O xeógrafo mira pola fiestra. A luz amarela inunda a estancia
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl an en gl gl gl gl gl gl en pt en gl gl gl gl gl en gl gl en es en it gl en pt en en en war gl gl es an gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl en en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Técnicas de debuxo | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
8 noviembre, 20158 noviembre, 2015 | Alitana
O lapis é unha barra de grafito encerrada nun cilindro ou prisma de madeira. A mina fabrícase cunha mestura de grafito e arxila (ou caolín). A súa dureza depende da cantidade de arxila empregada, a máis arxila máis dureza. Para identificar o grao de dureza clasifícanse en:
Serie B (lapis brandos, utilízanse en debuxo artístico)
Serie H (lapis duros, utilízanse para debuxo técnico) acompañanse dunha numeración: a maior número, máis duro
Serie intermedia ou HB (empregados en esbozos e escritura).
retrato con lapiceiro por Illá Rapin
AS CRETAS  (pasteis, sanguina, sepia)
As cretas consisten en pigmento en po con arxila aglutinados con goma de tragacanto ou metilcelulosa. Son similares ao pasteis pero lixeiramente máis duras e graxas, pódense mesturar co carboncillo ou o lapis a carbón.
De consistencia máis dura que o carboncillo,  fabrícanse en cores branco, negro, as cores da sanguina e da sepia. Son moi luminosas e permanentes, difíciles de borrar. Aínda que se difuminan relativamente ben.
Pódeselles aplicar como no caso do carboncillo un fixativo para que o pigmento quede máis adherido á superficie.
Podes atopalas en barras cadradas ou en lapis con carcasa de madeira.
É unha técnica pictórica seca dunha calidade excelente. Trátase de barritas compostas de pigmento e un pouco de goma de tragacanto como aglutinante. O pastel ten un aspecto aterciopelado sobre o papel, vivo, atractivo, pero ademais, é unha técnica moi agradecida, ideal para practicar coa cor, posto que ao ser unha técnica seca non se necesitan disolventes nin pinceis.
Cantante con  guante. Edgar Degas
A sanguina é unha variante do pastel, é dicir pigmentos secos en po. Fabrícase a base de óxido de ferro. Os matices van desde o escarlata ao carmesí, do vermello ao castiñeiro ou vermello moi escuro. Está mesturado con caolín, que é un tipo de arxila de altísima finura e calidade coa que se fabrica a porcelana.
Debuxo de sibila. Miguel Ángel Buonaroti
É outra variante do pastel que se fai con  caolín coloreado. Chámase así por que a súa cor antigamente obtíñase da tinta da sepia ou xibia, un cefalópodo parecido á lura. Actualmente esta cor sintetízase, é marrón ou terracota escuro.  É moi resistente á luz e fabrícanse en tons claros e escuros.
Ten a particularidade de que combinada co branco e o negro conséguense debuxos aparentemente a todo cor, ideal para retratos e especialmente espidos polos seus tons delicados. No argot profesional a esta técnica coñécella como debuxo “a tres colorees?.
3 noviembre, 20143 noviembre, 2014 | Alitana
O carboncillo sexa quizá a técnica máis antiga que o home empregou para facer debuxos, algúns dos cales aínda hoxe podemos observalos nas paredes das covas. Consiste en ramas carbonizadas de diferentes diámetros – do arbusto bonetero, sabugueiro, tilo, nogueira ou rome, que se emprega sobre todo para realizar esbozos aínda que co carboncillo tamén podemos realizar traballos nos que se pode explorar o claroscuro polos moitos matices de grises que se poden orixinar, e dicir que é un medio especialmente indicado para o estudo e resolución de efectos de luz  e sombra, de modelado, de volume.
A súa punta non é constante e como xeralmente facemos traballo de mancha con él,  podemos xogar a darlle diferentes inclinacións para ter máis tamaños e grosores de liña. Si traballamos de punta, segundo a presión obteremos liñas claras ou obscuras.
Quizá debido a esta versatilidade o traballo faise de xeito máis libre, menos precisa e desde logo, a unha escala máis ampla; co carboncillo non poden debuxarse miniaturas.
O carboncillo bórrase con facilidade. Pasando un difuminador ou un pano por encima do debuxo vámolo difuminando e en partede éste vai saparecendo… si o trazo debuxado é intenso queda un sinal débil, difícil de eliminar totalmente, aínda borrando coa goma.
A inestabilidade do carbón e do carboncillo fai necesaria a fixación do debuxo unha vez terminado. O fixador non é outra cousa que unha capa de líquido pulverizado que ao secarse forma unha película que cobre e protexe o debuxo, cómo un verniz moi diluido. Este fixador soe ser específico pero tamén é posible fixalo coa laca que se usa para o pelo.
1. A inestabilidade do carboncillo non permite apoiar ou rozar coas mans as partes debuxadas,  por isto  é recomendável  traballar co papel en vertical, sobre unha táboa no cabalete.
2. Para agrisar, degradar ou ennegrecer é corrente romper un anaco de carboncillo e debuxar de lado, logrando trazos anchos e en certo xeito regulares.
3. Emprégase a goma de miga de pan para sacar luces ou suavizar determinadas partes.
4. Para o fixado con aerosol pulverizamos o debuxo a certa distancia (20-25 cm), para que chegue máis pulverizado e non se produzan concentración indeseadas.  Este fixador altera un pouco a textura do carboncillo e escureceo un pouco.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: es eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en de en es es es gl fr en fr it fr de en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en sv fr de de fr gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
| Guadalupe Aramburu | Baile Flamenco
Navegación entre vistas de Eventos
Ver como Lista Mes Día
Eventos para septiembre 2018
No se ha encontrado ningún resultado.
Navegación en Calendario Mensual
Navegación en Calendario Mensual
| Guadalupe Aramburu - CLASES y CURSOS de FLAMENCO · BAILAORA FLAMENCA · WORKSHOPS de Flamenco | guadaramburu@yahoo.com.ar


langs: pt en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl es es an gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl en en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
3 noviembre, 20143 noviembre, 2014 | Alitana
O carboncillo sexa quizá a técnica máis antiga que o home empregou para facer debuxos, algúns dos cales aínda hoxe podemos observalos nas paredes das covas. Consiste en ramas carbonizadas de diferentes diámetros – do arbusto bonetero, sabugueiro, tilo, nogueira ou rome, que se emprega sobre todo para realizar esbozos aínda que co carboncillo tamén podemos realizar traballos nos que se pode explorar o claroscuro polos moitos matices de grises que se poden orixinar, e dicir que é un medio especialmente indicado para o estudo e resolución de efectos de luz  e sombra, de modelado, de volume.
A súa punta non é constante e como xeralmente facemos traballo de mancha con él,  podemos xogar a darlle diferentes inclinacións para ter máis tamaños e grosores de liña. Si traballamos de punta, segundo a presión obteremos liñas claras ou obscuras.
Quizá debido a esta versatilidade o traballo faise de xeito máis libre, menos precisa e desde logo, a unha escala máis ampla; co carboncillo non poden debuxarse miniaturas.
O carboncillo bórrase con facilidade. Pasando un difuminador ou un pano por encima do debuxo vámolo difuminando e en partede éste vai saparecendo… si o trazo debuxado é intenso queda un sinal débil, difícil de eliminar totalmente, aínda borrando coa goma.
A inestabilidade do carbón e do carboncillo fai necesaria a fixación do debuxo unha vez terminado. O fixador non é outra cousa que unha capa de líquido pulverizado que ao secarse forma unha película que cobre e protexe o debuxo, cómo un verniz moi diluido. Este fixador soe ser específico pero tamén é posible fixalo coa laca que se usa para o pelo.
1. A inestabilidade do carboncillo non permite apoiar ou rozar coas mans as partes debuxadas,  por isto  é recomendável  traballar co papel en vertical, sobre unha táboa no cabalete.
2. Para agrisar, degradar ou ennegrecer é corrente romper un anaco de carboncillo e debuxar de lado, logrando trazos anchos e en certo xeito regulares.
3. Emprégase a goma de miga de pan para sacar luces ou suavizar determinadas partes.
4. Para o fixado con aerosol pulverizamos o debuxo a certa distancia (20-25 cm), para que chegue máis pulverizado e non se produzan concentración indeseadas.  Este fixador altera un pouco a textura do carboncillo e escureceo un pouco.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: es eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
Clases regulares | Guadalupe Aramburu | Baile Flamenco
Guadalupe Aramburu – Flamenco – Bata de cola
Para enterarte de clases, cursos, shows Seguime en Facebook
No hay próximos eventos actualmente.
| Guadalupe Aramburu - CLASES y CURSOS de FLAMENCO · BAILAORA FLAMENCA · WORKSHOPS de Flamenco | guadaramburu@yahoo.com.ar


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl es gl gl es gl gl gl gl es gl gl en en es gl gl gl es gl gl an gl en gl an gl gl gl gl gl es gl en gl es gl en en en en en en en gl es gl gl gl gl en en es an gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl en en en en en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
A cor habitada | O curso na aula de Educación plástica e visual | Page 2
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
17 mayo, 201516 septiembre, 2015 | Alitana
Como actividade final de curso, os alumnos de 3º de ESO, realizaron un autoretrato. Comezaron por facer unha serie de fotografías das que escollían unha para facer a edición có programa de fotografía Gimp. Aquí aplicaban os cambios que pensaban necesarios e un par de filtros. Situaban despois unha serie de obxectos simbólicos ou que gardasen relación con eles e os unían ao retrato. A continuación podedes apreciar os fermosos resultados obtidos. Noraboa!!
16 mayo, 201517 mayo, 2015 | Alitana
Esta actividade desenvolvida dentro do proxecto cine en curso, é moi especial porque o que pretendemos é que os alumnos a través da fotografía achéguense á xeración que se atopa máis afastada deles por idade pero que á vez lles é moi próxima e querida: as persoas maiores.
Nesta segunda fase da práctica queremos mostrarlles ao resto da comunidade educativa a través dunha exposición que realizaremos prontamente, o resultado das nosas reflexións sobre as persoas que retratamos e tamén as eleccións expresivas esenciais da fotografía: o encadre, a luz, a profundidade de campo, a relación figura fondo, etc…
Aquí deixámosvos cos retratos realizados
7 mayo, 201516 mayo, 2015 | Alitana
Os alumnos de 3º da ESO, fixeron unha visita ao museo de Santiago para ver unha exposición conxunta de fotografía e a exposición do cineasta Val del Omar.
Foi unha visita guiada moi atractiva e na que descubrimos as creacións de xóvenes fotógrafos e o carácter visionario da obra de Val del Omar. Ambas moi interesantes.
A conta do stopmotion
7 mayo, 20157 mayo, 2015 | Alitana
Xa levamos un tempo  en 3º de ESO preparando unha historia e recreando o escenario para realizar o noso stopmotion en pequenos grupos.
É interesante facer un repaso histórico desta técnica de creación de películas nas que mediante aunha suficiente sucesión de fotografías, dase vida a obxectos ou figuras estáticas.
Nestes enlaces podedes atopar algo e historia…
E na barra lateral podes ver algúns  dos escenarios montados para contar as historias
Á voltas co cómic
13 marzo, 201513 marzo, 2015 | Alitana
En 1º da ESO, levamos unhas clases traballando co cómic, coñecendo  un pouco a súa historia,  as súas caracerísticas, e sobre todo levando a cabo os nosos propios debuxos para ir configurando unha pequena historia no que imos reflexando o aprendido
Exposición sobre Picasso no Museo de Belas Artes
19 febrero, 201519 febrero, 2015 | Alitana
En 1891, a piques de cumprir os 10 anos, Pablo Ruiz chegou á Coruña acompañado dos seus pais, José e María, e as súas irmás, Lola e Conchita. O seu pai, profesor, trasladouse con toda a familia a Galicia para dar clases de debuxo na Escola de Artes e Oficios, que por certo agora leva o nome de Picasso. Apenas estiveron catro anos, ata abril de 1895, cando puxeron rumbo a Barcelona. Tempo suficiente para que, antes de cumprir os 14, Pablo Ruiz xa dese boa conta do xenio no que estaba a piques de converterse: Picasso.
A exposición inaugúrase mañán  no Museo de Belas Artes  de A Coruña e estará ata o 24 de maio. É unha boa ocasión par ver obras desta época que son préstamos doutros museos de arte como o de París. Non hai excusa hai que ir vela!
Mirade por exemplo  que óleo tan interesante pintou Picasso con 12 anos, incrible, non!!
Unha das obras mái importantes que pintou Picasso naCoruña
A paz habitada polas cores
29 enero, 20154 febrero, 2015 | Alitana
Os alumnos de 3º de ESO, fixeron este traballo para pensar, expresar e comunicarse entrando na palabra PAZ. Cores, formas e tipografía xúntase para aprender e dicir de forma creativa.
Obras feitas coa técnica do carboncillo
17 diciembre, 20147 mayo, 2015 | Alitana
Estos traballos son as obras dos alumnos despois de practicar a técnica do carboncillo. Quedamos encantados da técnica, pasámolo ben e conseguimos moi bos resultados. Aquí podedes ver o panel onde os expusemos.
Proxecto dereito ao hábitat
19 noviembre, 201416 diciembre, 2014 | Alitana
O venres, os alumnos de 3º de ESO, participaron nunca charla organizada pola Organización Non gubernamental de Desenvolvemento, orientada a coñecer o significado de Hábitat e Hábitat humano relacionandoo sobre todo coa contorna e os lugares cercanos aos alumnos e relacionalo coa calidade de vida á que todo ciudadán ten dereito. E dicer, a necesidade de dispoñer dun hábitat onde todas as persoas poidamos acadar un óptimo desenvolvemento tanto a nivel individual como colectivo. Tras esta charla os alumnos deberán facer unha reflexión do seu hábitat e realizar unha reportaxe fotográfica para describir visualmente esas reflexións.
Esta actividade está organizada xunto co departamento de xeografía e historia, e a colaboración que facemos dende a aula de ed.plástica e visual e a de utilizar a imaxe fotográfica para deixar plasmado o rincón, vista ou lugar que poda axudar a explicar o que queremos do millór éxito posible a nivel formal e estético.
Na seguirte clase, fixemos un visionado de fotografías analizando o “feísmo”, distintos lugares públicos (rúas, prazas,mercados, etc), a estética de edificios, grafittis, xardíns e parques, etc.
A vindeira semana daremos a proxección e comentario das fotografías realizadas.
3 noviembre, 20143 noviembre, 2014 | Alitana
O carboncillo sexa quizá a técnica máis antiga que o home empregou para facer debuxos, algúns dos cales aínda hoxe podemos observalos nas paredes das covas. Consiste en ramas carbonizadas de diferentes diámetros – do arbusto bonetero, sabugueiro, tilo, nogueira ou rome, que se emprega sobre todo para realizar esbozos aínda que co carboncillo tamén podemos realizar traballos nos que se pode explorar o claroscuro polos moitos matices de grises que se poden orixinar, e dicir que é un medio especialmente indicado para o estudo e resolución de efectos de luz  e sombra, de modelado, de volume.
A súa punta non é constante e como xeralmente facemos traballo de mancha con él,  podemos xogar a darlle diferentes inclinacións para ter máis tamaños e grosores de liña. Si traballamos de punta, segundo a presión obteremos liñas claras ou obscuras.
Quizá debido a esta versatilidade o traballo faise de xeito máis libre, menos precisa e desde logo, a unha escala máis ampla; co carboncillo non poden debuxarse miniaturas.
O carboncillo bórrase con facilidade. Pasando un difuminador ou un pano por encima do debuxo vámolo difuminando e en partede éste vai saparecendo… si o trazo debuxado é intenso queda un sinal débil, difícil de eliminar totalmente, aínda borrando coa goma.
A inestabilidade do carbón e do carboncillo fai necesaria a fixación do debuxo unha vez terminado. O fixador non é outra cousa que unha capa de líquido pulverizado que ao secarse forma unha película que cobre e protexe o debuxo, cómo un verniz moi diluido. Este fixador soe ser específico pero tamén é posible fixalo coa laca que se usa para o pelo.
1. A inestabilidade do carboncillo non permite apoiar ou rozar coas mans as partes debuxadas,  por isto  é recomendável  traballar co papel en vertical, sobre unha táboa no cabalete.
2. Para agrisar, degradar ou ennegrecer é corrente romper un anaco de carboncillo e debuxar de lado, logrando trazos anchos e en certo xeito regulares.
3. Emprégase a goma de miga de pan para sacar luces ou suavizar determinadas partes.
4. Para o fixado con aerosol pulverizamos o debuxo a certa distancia (20-25 cm), para que chegue máis pulverizado e non se produzan concentración indeseadas.  Este fixador altera un pouco a textura do carboncillo e escureceo un pouco.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl an gl gl gl gl gl gl gl es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
vocabulario | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
14 octubre, 201423 noviembre, 2014 | Alitana
APAISADO    Cadro, debuxo, gravado ou relevo de forma rectangular na que a altura é menor que a anchura.
BOCETO   Deriva do término italiano bozzetto. Tamén chamado esbozo ou borrador, é un debuxo realizado de forma esquemática e sen preocuparse dos detalles ou terminacións para representar ideas, lugares, persoas ou obxectos. Un boceto é un debuxo feito a man alzada, utilizando lápiz, papel e goma de borrar, realizado xeralmente sen instrumentos de debuxo auxiliares. Pode ser un primeiro apunte do obxecto ideado que aínda non está totalmente definido. Pódense utilizar tanto técnicas de perspectiva como vistas ortogonales. É un debuxo rápido do que logo chegará a ser un debuxo definido ou a obra de arte final en si.
CARBONCILLO   Ramas pequenas carbonizadas, a miúdo sauce ou parra que se utiliza a modo de lápiz brando.
CARICATURA   Debuxo no que os trazos característicos dun obxecto ou persoa son esaxerados, xeneralmente con intención humorística ou satírica.
CLAROSCURO   Arte de dispoñer nunha pintura o contraste de luces e sombras. Aplícase concretamente ao modo de destacar as figuras iluminadas sobre un fondo escuro. Neste sentido destaca o TENEBRISMO durante o Barroco, tendencia artística difundida especialmente por Caravaggio desde principios do siglo XVII, que utiliza acusados contrastes de luz e sombra, de modo que as partes iluminadas destácanse violentamente sobre as que non o están. Exemplo: Morte da Virxe de Caravaggio. .
DIFUMINAR   Atenuar unha cor ao estendelo, diminuíndo a súa intensidade para facelo vaporoso e indeciso.
GRADACIÓN   En pintura, é a  progresión dunha cor a outro, de maior ou menor intensidade, de xeito moi suave.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: pt en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl en gl es gl gl gl gl en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Uncategorized | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
Proxecto dereito ao hábitat
19 noviembre, 201416 diciembre, 2014 | Alitana
O venres, os alumnos de 3º de ESO, participaron nunca charla organizada pola Organización Non gubernamental de Desenvolvemento, orientada a coñecer o significado de Hábitat e Hábitat humano relacionandoo sobre todo coa contorna e os lugares cercanos aos alumnos e relacionalo coa calidade de vida á que todo ciudadán ten dereito. E dicer, a necesidade de dispoñer dun hábitat onde todas as persoas poidamos acadar un óptimo desenvolvemento tanto a nivel individual como colectivo. Tras esta charla os alumnos deberán facer unha reflexión do seu hábitat e realizar unha reportaxe fotográfica para describir visualmente esas reflexións.
Esta actividade está organizada xunto co departamento de xeografía e historia, e a colaboración que facemos dende a aula de ed.plástica e visual e a de utilizar a imaxe fotográfica para deixar plasmado o rincón, vista ou lugar que poda axudar a explicar o que queremos do millór éxito posible a nivel formal e estético.
Na seguirte clase, fixemos un visionado de fotografías analizando o “feísmo”, distintos lugares públicos (rúas, prazas,mercados, etc), a estética de edificios, grafittis, xardíns e parques, etc.
A vindeira semana daremos a proxección e comentario das fotografías realizadas.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: pt en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl pt pt ca es gl gl es gl gl es en es gl gl gl gl gl en gl gl es en gl es gl gl es gl en gl es gl gl gl gl en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
5 diciembre, 20156 enero, 2016 | Alitana
Nestas dúas semanas, estivemos traballando coa ilustración botánica. Xa experimentamos con anterioridade o campo da ilustración pero para acompañar relatos e outros textos literarios. Agora íamos a  poñernos na pel dedebuxantes, biólogos e naturistas que antes de que se descubrise a fotografía, cumplían unha misión moi importante no estudo da botánica: realizar a descripción  e ilustración das especies que se atopaban nas viaxes para clasificalas  e darlle un nome si non eran coñecidas.
Para comezar fixemos unha breve pasaxe pola historia da botánica mostrando as fotografías de ilustracións de autores famosos, parándonos na expedición botánica do novo reino de granada.
EXPEDICION BOTANICA DO NOVO REINO DE GRANADA
A diferenza das anteriores, para iniciar esta expedición non se trouxeron pintores nin debuxantes da Península. Logo de varios anos de traballo, o Sabio Mutis logrou o apoio do Rei para sufragar os gastos dos que el chamou os seus Axudantes: herbolarios e pintores, máis a creación dunha Escola de Debuxo e Pintura, achega á “Botánica”, para ensinar a nenos e a mozos, e onde se prepararían os futuros colaboradores. O prestixio da Expedición Botánica foi moi grande desde os seus comezos. O sabio alemán Alejandro de Humboldt, entre moitos outros, estaba ao tanto destes traballos. Unha vez concluído o seu percorrido polo Orinoco e volto a Cartagena, o 30 de marzo de 1801, orientou a súa viaxe cara ao interior da Nova Granada, atraído pola merecida fama de que xa gozaba a empresa mutisiana. Humbold escribe no seu diario de notas que…” Mutis é un ancián e venerable sacerdote duns 72 anos, moi rico ademais: o Rei paga 10.000 duros anuais pola Expedición. Desde fai quince anos traballan ás súas ordes trinta pintores; el ten de 2.000 a 3.000 debuxos en folio, parecidos a miniaturas. Excepto a de Banks, de Londres, nunca vin unha biblioteca máis nutrida que a de Mutis”.
O barón de Humboldt viña á Nova Granada en compañía de Amadé Bonpland, co propósito de trazar o mapa da rexión norte do Amazonas e comparar as súas coleccións coas do botánico José Celestino Mutis. O que non esperaba atopar era un equipo tan organizado de herbolarios e pintores traballando en tan magna empresa. Coa xenerosidade propia do seu espírito, elogió ampliamente a obra de Mutis e enfatizó a súa admiración polos traballos pictóricos.
Ilustración de Pablo Antonio García do Campo
PABLO ANTONIO GARCIA DO CAMPO
1744 – Naceu en Santafé de Bogotá no seo dunha familia distinguida. Estudou debuxo e pintura con don Joaquín Gutiérrez. O Sabio Mutis interesouse neste novo artista e protexeuno, desenvolviendo o seu talento e refinado gusto. Anos antes da Expedición Botánica levouno a Muzo onde o iniciou no debuxo de plantas, insectos e reptiles.
A. A colleita da folla ou planta, encaixe, debuxo e coloreado.
B. Preparación e realización do paspartou decorado cunha técnica decorativa   que ten suxerente nomes. A coñecemos como Suminagashi, en Japón – ebru, en Turquía – marmolado – xaspeado o sinxelamente papeis tinxidos ou pintados por flotación, en Occidente..
Ilustración botánica en la historia: ciencia y arte
Cómo realizar un Dibujo Botánico Científico: Ludwigia grandiflora
17 mayo, 201516 septiembre, 2015 | Alitana
Como actividade final de curso, os alumnos de 3º de ESO, realizaron un autoretrato. Comezaron por facer unha serie de fotografías das que escollían unha para facer a edición có programa de fotografía Gimp. Aquí aplicaban os cambios que pensaban necesarios e un par de filtros. Situaban despois unha serie de obxectos simbólicos ou que gardasen relación con eles e os unían ao retrato. A continuación podedes apreciar os fermosos resultados obtidos. Noraboa!!
A paz habitada polas cores
29 enero, 20154 febrero, 2015 | Alitana
Os alumnos de 3º de ESO, fixeron este traballo para pensar, expresar e comunicarse entrando na palabra PAZ. Cores, formas e tipografía xúntase para aprender e dicir de forma creativa.
Proxecto dereito ao hábitat
19 noviembre, 201416 diciembre, 2014 | Alitana
O venres, os alumnos de 3º de ESO, participaron nunca charla organizada pola Organización Non gubernamental de Desenvolvemento, orientada a coñecer o significado de Hábitat e Hábitat humano relacionandoo sobre todo coa contorna e os lugares cercanos aos alumnos e relacionalo coa calidade de vida á que todo ciudadán ten dereito. E dicer, a necesidade de dispoñer dun hábitat onde todas as persoas poidamos acadar un óptimo desenvolvemento tanto a nivel individual como colectivo. Tras esta charla os alumnos deberán facer unha reflexión do seu hábitat e realizar unha reportaxe fotográfica para describir visualmente esas reflexións.
Esta actividade está organizada xunto co departamento de xeografía e historia, e a colaboración que facemos dende a aula de ed.plástica e visual e a de utilizar a imaxe fotográfica para deixar plasmado o rincón, vista ou lugar que poda axudar a explicar o que queremos do millór éxito posible a nivel formal e estético.
Na seguirte clase, fixemos un visionado de fotografías analizando o “feísmo”, distintos lugares públicos (rúas, prazas,mercados, etc), a estética de edificios, grafittis, xardíns e parques, etc.
A vindeira semana daremos a proxección e comentario das fotografías realizadas.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Obradoiros e visitas a museos | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
Obradoiros e visitas a museos
Ao longo do curso participaremos en actividades dentro e fora do centro escolar, coa intención de relacionar a ensinanza-aprendizaxe coa contorna e os espazos que nos rodean, para enriquecernos e adquirir ferramentas para comprender e reflexionar sobre o mundo que nos rodea.
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: es eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es oc es en es es gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
Contacto | Guadalupe Aramburu | Baile Flamenco
Para comunicarte conmigo sobre cursos, actividades e inscripciones:
O completá el siguiente formulario y te contestaré a la brevedad:
No hay próximos eventos actualmente.
| Guadalupe Aramburu - CLASES y CURSOS de FLAMENCO · BAILAORA FLAMENCA · WORKSHOPS de Flamenco | guadaramburu@yahoo.com.ar


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl it it gl an en gl en en gl en en gl es gl gl gl en es gl gl gl es gl gl es gl en en en en en en en gl es gl gl gl gl en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
6 marzo, 20166 mayo, 2016 | Alitana
O tres de marzo fixemos unha saída moi completa en 3º de ESO compartida polos departamentos de lingua galega e o noso de educación plástica e visual. Comezomos coa ruta rosaliana na casa de Rosalía en Padrón e rematamos coa exposición de Xosé Suárez na Cidade da Cultura. Entre ambas, para relaxarnos un pouco  poidemos dar un paseo polas rúas de Compostela. Así que resultou un día moi interesante no que aprendemos e disfrutamos moito. O tempo por certo acompañonunos xenerosamente.
E aquí deixámosvos unhas imaxes da visita á exposición de fotografía de Xosé Suárez
16 mayo, 201517 mayo, 2015 | Alitana
Esta actividade desenvolvida dentro do proxecto cine en curso, é moi especial porque o que pretendemos é que os alumnos a través da fotografía achéguense á xeración que se atopa máis afastada deles por idade pero que á vez lles é moi próxima e querida: as persoas maiores.
Nesta segunda fase da práctica queremos mostrarlles ao resto da comunidade educativa a través dunha exposición que realizaremos prontamente, o resultado das nosas reflexións sobre as persoas que retratamos e tamén as eleccións expresivas esenciais da fotografía: o encadre, a luz, a profundidade de campo, a relación figura fondo, etc…
Aquí deixámosvos cos retratos realizados
A conta do stopmotion
7 mayo, 20157 mayo, 2015 | Alitana
Xa levamos un tempo  en 3º de ESO preparando unha historia e recreando o escenario para realizar o noso stopmotion en pequenos grupos.
É interesante facer un repaso histórico desta técnica de creación de películas nas que mediante aunha suficiente sucesión de fotografías, dase vida a obxectos ou figuras estáticas.
Nestes enlaces podedes atopar algo e historia…
E na barra lateral podes ver algúns  dos escenarios montados para contar as historias
Obras feitas coa técnica do carboncillo
17 diciembre, 20147 mayo, 2015 | Alitana
Estos traballos son as obras dos alumnos despois de practicar a técnica do carboncillo. Quedamos encantados da técnica, pasámolo ben e conseguimos moi bos resultados. Aquí podedes ver o panel onde os expusemos.
Proxecto dereito ao hábitat
19 noviembre, 201416 diciembre, 2014 | Alitana
O venres, os alumnos de 3º de ESO, participaron nunca charla organizada pola Organización Non gubernamental de Desenvolvemento, orientada a coñecer o significado de Hábitat e Hábitat humano relacionandoo sobre todo coa contorna e os lugares cercanos aos alumnos e relacionalo coa calidade de vida á que todo ciudadán ten dereito. E dicer, a necesidade de dispoñer dun hábitat onde todas as persoas poidamos acadar un óptimo desenvolvemento tanto a nivel individual como colectivo. Tras esta charla os alumnos deberán facer unha reflexión do seu hábitat e realizar unha reportaxe fotográfica para describir visualmente esas reflexións.
Esta actividade está organizada xunto co departamento de xeografía e historia, e a colaboración que facemos dende a aula de ed.plástica e visual e a de utilizar a imaxe fotográfica para deixar plasmado o rincón, vista ou lugar que poda axudar a explicar o que queremos do millór éxito posible a nivel formal e estético.
Na seguirte clase, fixemos un visionado de fotografías analizando o “feísmo”, distintos lugares públicos (rúas, prazas,mercados, etc), a estética de edificios, grafittis, xardíns e parques, etc.
A vindeira semana daremos a proxección e comentario das fotografías realizadas.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: ca en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl nl en gl gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en cs es es en es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Utagawa Hiroshige | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
Retrato póstumo á memoria de Utagawa
pintado polo seu amigo Utagawa Kunisada
O pintor paisaxista xaponés Utagawa Hiroshige, foi un dos máis grandes paisaxistas da pintura xaponesa, levando esta disciplina a un nivel artístico e de estilo inigualado.
Distinguiuse por series de gravados sobre o monte Fuji e sobre Edo (actual Tokio), que debuxa con mestría as paisaxes e a atmosfera da cidade, captando os momentos da vida diaria da cidade antes da súa transformación ao Meiji (1868-1912). Estas obras caracterízanse polo seu formato vertical, polo control sutil das cores fidedignas -co dominio do verde e do azul- e o seu sentido do primeiro plano, que será renovado, máis tarde, pola fotografía e logo polo cinema.
Utagawa Hiroshige – (Ando Hiroshige). Foi un debuxante, gravador e pintor xaponés, nacido en 1797 en Edo (actual Tokio); morreu na mesma cidade de cólera o 12 de outubro de 1858. Autor prolífico, activo entre 1818 e 1858, a súa obra está constituída por máis de 5.400 gravados.
Ando Hiroshige nos seus comezos foi bombeiro, como o seu pai. Dise que foron os gravados de Hokusai os que acenderon inicialmente nel o desexo de converterse en artista, e así foi como ingresou no estudo de Utagawa Toyohiro, un renombrado pintor, como aprendiz.
En 1812 Hiroshige tomou o nome do seu mestre (en sinal de gradación), asinando as súas obras como Utagawa Hiroshige. A súa carreira divídese aproximadamente en tres períodos. Desde 1811 até 1830 creou gravados de temas tradicionais como novas mulleres e actores.
Durante os 15 anos seguintes logrou a fama como paisajista, alcanzando o pico do seu éxito en 1833, cando foi publicada a súa obra mestra, sériea “Cincuenta e tres estaciones do Tocado” (escenas da estrada conectando Edo e Kyoto). Mantivo este alto nivel noutras series de viaxes, incluíndo “Lugares soados en Xapón” e “Setenta e nove estaciones na ruta Kiso”.
Os traballos de Utagawa Hiroshige do terceiro período -os últimos anos da súa vida-, son ás veces de menor calidade, parecendo que se apuraba para cumprir coas demandas da súa popularidade.
Foi coñecido especialmente polos seus gravados de paisaxes. Como a última gran figura da escola Ukiyo-e (Mundo flotante) chamado así porque retrataba as cambiantes modas e inestables vidas da xente común e de actores, cortesáns e outras habitantes do distrito de entretemento de Edo (actualmente Tokyo). Esta escola coincide co período máis próspero de Edo, entre 1603 e 1867, cando os plebeyos podían afrontar a compra de obras de arte de prezos moderados. Hiroshige, transmutó paisaxes cotiás en escenas íntimas e líricas que o fixeron máis famoso aínda que o seu contemporáneo, Hokusai.
Con Hokusai, Hiroshige dominou a arte popular do Xapón na primeira metade do século XIX. A súa obra non foi tan arriscada ou innovadora como a do mestre antecesor, pero el capturou nunha forma poética e gentil que todos podían apreciar, a experiencia das persoas ordinarias fronte ás paisaxes xaponesas do mesmo xeito que os modos variados de sitios memorables en diferentes épocas. A súa produción total é inmensa, chegando a uns 5.400 gravados.
É o último dos grandes nomes do Ukiyo-e e en particular do gravado a que conduciría a un cume inigualable antes da decadencia da xilografía en Xapón, ao termo dunha historia que só duraría un século. Rompendo cos seus mestres, Hiroshige faise o humilde intérprete da natureza, pero sobre todo é un verdadeiro mago cando se expresa coa axuda dos medios gastados do gravado sobre madeira, facendo xurdir as delicadas transparencias da atmosfera ao compás das estacións, en paisaxes onde o home está sempre presente. O seu compaginación atrápanos.
Pouco despois da apertura forzada do Xapón aos intercambios comerciais con Occidente, é principalmente a través da obra de Hiroshige, que o mundo descobre cara a 1870 a asombrosa orixinalidade das artes gráficas neste país. O xaponismo terá unha influencia determinante sobre os pintores impresionistas e a continuación sobre o Art nouveau.
Espero que vos resulte interesante esta información
Imagen 1 De 11
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl it en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl lt gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl sv pl it gl gl gl gl en id gl es gl gl en gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en es gl es gl es gl gl gl es gl lt gl eo es en gl gl gl es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl gl gl gl en es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
1º CICLO | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
TEMA 1   Para que serven as imaxes?
1.1   A imaxe como un medio de comunicación
1.2   A  presenza masiva das imaxes na nosa contorna, da súa utilización cada vez  maior como medio de comunicación e da súa gran variedade.
1.3   Funcións que a imaxe pode desempeñar: descriptiva, informativa, publicitaria, recreativa
1.4  Experimentar a manipulación física e dixital da imaxe, como instrumento de expresión, comunicación e creación
TEMA 2   Os elementos visuais básicos
– O punto no impresionismo
– a liña creadora de formas
– Tipos de liñas  (recta, semirrecta, segmento,  curva e quebrada)
– Direccions:  Horizontal, vertical, oblicua ou inclinada
– O uso da liña no debuxo de artistas como Picasso e Matisse e na pintura chinesa.
– Tipos de plano pola súa morfoloxía: xeométrico, orgánico, rectilíneo, mixtilíneo e  manuscrito.
– O plano na arquitectura
2.4  A textura como elemento de expresión visual
– Textura natural e artificial, táctiles e visuais
– A textura na arte abstracta
TEMA 3  A cor
3.1  Natureza física da cor
– Cor luz e cor materia: mesturas
3.2   Cualidades: matiz, ton e saturación
3.3   A cor no fauvismo
– O simbolismo da cor
TEMA 4  A Representación do volume. Influencia da luz
– A técnica do claroscuro
4.3  A luz e o volume
4.3  A escultura no barroco
TEMA 5  Formas xeométricas planas
5.1  Figuras e formas básicas: triángulo cadrado e círculo
– Tipos: recto, agudo e llano
– Posicións relativas: complementarios, suplementarios, opostos polo vértice, consecutivos e adxacentes.
– Liñas da circunferencia
– Ángulos da circunferencia
– Posicións dunha circunferencia con respecto a unha liña
– Posicións dunha circunferencia con respecto a outra circunferencia
5.4  Os polígonos como elementos xeométricos básicos. Clasificación segundo determinados  principios.
– División da circunferencia en partes iguais
– A decoración na arquitectura árabe
TEMA 6  Trazados xeométricos fundamentais
6.1  Concepto de medida
– Suma e diferencia de segmentos
– suma e diferencia de ángulos
– Entre dous puntos A e B
– De un punto P a unha recta r
– Entre dúas rectas paralelas  r e s
– Dun punto a unha circunferencia.
– Entre unha circunferencia e unha recta exterior a ela.
– Entre dúas circunferencias exteriores
– Entre dúas circunferencias interiores
6.3  División dun segmento en partes iguais. Teorema de Thales
6.4  Lugares xeométricos básicos no plano
– Mediatriz dun segmento
– Bisectriz dun ángulo
6.5  Construcción con ángulos
TEMA 7   Formas poligonales regulares
– Clasificación: según os lados (equilátero, isósceles e escaleno) e según os  ángulos (rectángulo, acutángulo, obtusángulos)
– Construcción de triángulos
– División interna do triángulo equilátero
– Clasificacióne denominación dos c. convexos (paralelogramos, trapecios e  trapezoides)
– Construcción de cuadriláteros
– División interna do cadrado
– Construcción de polígonos regulares inscritos nunha circunferencia: triángulo, hexágono, cadrado e octógono, heptágono,
– Polígonos regulares estrellados.
TEMA 8   Relación entre formas: Igualdade e semellanza
8.1  Igualdade de formas poligonais
– Por coordenadas cartesianas
8.2  Semellanza entre polígonos
– Por radiación dun vértice
– Por radiación dende un punto exterior.
8.3 Semellanza entre formas mediante a cadrícola.
TEMA 9   Representación da profundidade no plano
9.1  Claves ou procedementos para crear o efecto de profundidade
– A cor e a luz crean profundidade espacial
– As formas superpostas crean profundidade
– A disminución no tamaño das formas crea profundidade
– A altura relativa co respecto ao cadro
– A perspectiva aérea ou atmosférica
– A perspectiva cónica ou lineal
9.2  O tratamento para crear profundidade no cadro en distintos movementos artísticos
TEMA 10   A composición no plano
10.1  O centro de interés
10.2  O equilibrio: simetría, simetría aparente, a compensación de masas
10.3  Miramos unha obra de arte. (fotografía, pintura, escultura)
– Análise obxectiva e subxectiva
10.4 Construímos un cómic
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl an gl en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
Á voltas co cómic
13 marzo, 201513 marzo, 2015 | Alitana
En 1º da ESO, levamos unhas clases traballando co cómic, coñecendo  un pouco a súa historia,  as súas caracerísticas, e sobre todo levando a cabo os nosos propios debuxos para ir configurando unha pequena historia no que imos reflexando o aprendido
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl it an gl an gl an gl en en gl es gl gl gl nl gl gl gl gl gl es gl gl fr gl en gl gl gl gl gl gl gl eo gl gl gl gl de gl gl gl es gl gl gl fr gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl es fr gl gl gl nl en en en gl en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl es en ca es gl gl es gl gl es en es gl gl gl gl gl en gl gl es en de ca en es es gl es gl gl gl gl es gl gl en en es gl gl gl es gl en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Actividades | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
26 marzo, 20166 mayo, 2016 | Alitana
17 febrero, 2016 | Alitana
Como todos os anos, os alumnos de 4º decoran os espazos do instituto para recibir o Entroido. Mirar que careta mais simpática fixeron inspirándose nos peliqueiros!!
6 enero, 20167 enero, 2016 | Alitana
A composición é a forma na que se ordenan os obxectos ou figuras dentro do encadre, é dicir dentro do cadro.
A perspectiva, o horizonte, a diagonal, o formato vertical ou horizontal, o centro de interese, o fondo, o contraste, o equilibrio, son elementos a ter en conta á hora de compoñer o cadro, estes conceptos veñen orixinalmente da pintura.
A composición dunha fotografía é unha arte e como tal non existen regras nin limitacións que fagan que unha determinada composición sexa mellor que outra; no entanto, baseándose nos elementos comúns coñecidos respecto ao modo en que os seres humanos percibimos e subjetivizamos as imaxes hanse documentado unha serie de guías que todo fotógrafo debería coñecer e ter en conta para mellorar a transmisión dos elementos obxectivos e subjetivos do tema e motivo da imaxe ao espectador, son ferramentas básicas da composición, baseadas en que o ser humano cando percibe unha imaxe adoita facelo dunha determinada forma e nunha determinada orde; ademais, existen certos aspectos nunha imaxe que axudan a captar en xeral a atención do cerebro e que adoitan evocar certas sensacións ou sentimentos.
Cando se compón unha fotografía que pretenda ser algo máis que unha instantánea dun feito, é dicir, cando se pretenden transmitir sensacións ou resaltar certas mensaxes cunha fotografía é preciso coñecer como funcionan estes mecanismos da percepción do ser humano de face a aplicar as técnicas oportunas para transmitir o que desexamos. En certo xeito, pódese dicir que a composición é como unha linguaxe subliminal para transmitir sentimentos a través das imaxes.
Algúns elementos cos que se pode xogar na composición son:
Centro de   interés                                                                                Cando o fotógrafo disponse a capturar unha imaxe, busca á vez contar ou mostrar algo en particular. Ese particular é o noso centro de interese e debe ser destacado.
O centro de interese é aquel elemento con máis importancia da fotografía e a donde o ollo debe ser atraído. As formas de destacalo son variadas:
A cor: O ollo é atraído pola cor e si a fotografía ten un forte compoñente de cor nun área específica da toma, entón o espectador sentirase motivado a velo.
Forte contraste: Do mesmo xeito que a cor, unha zona de alto contraste (luz acesa sobre escuro; ou sombra sobre a luz) tamén servirá para atraer a mirada. Esta é outra oportunidade de colocar intencionalmente un centro de interese.
Desenfoque: Na fotografía pódese utilizar a profundidade de campo para illar o centro de interese de modo que o primeiro plano se separa do fondo a través do enfoque.
Bob Dylan en Central Park. New York. Avedon
A composición: O centro de interese é moi rara no centro da imaxe. Existen unhas  regras xerais da composición para situar o  centro de interese que despois repasaremos.
As liñas: Pódense empregar as liñas para dirixir ao ollo cara ao centro de interese da  toma fotográfica. Intente compoñer a través das liñas.
Simplicidad: As mellores tomas fotográficas adoitan ser simples. Mellor evitar cargar de información a imaxe, se temos un centro de interese claro e buscamos a sinxeleza, porque distraen ao espectador do centro de interese.
Achegamento da sombra- Fan Ho, 1954
A textura, como protagonista
O aspecto visual da textura depende do contraste entre as elevaciones luminosas e as depresións en sombras. Cando o efecto esta moi marcado, é fácil imaxinar a superficie con só mirar. Desde o punto de vista visual, a textura aporta ritmo; do mesmo xeito que o ritmo aporta textura.
A textura engade información ao ritmo e a escena contribúe ao realismo, tamén facilita o recoñecemento dos obxectos. As calidades táctiles dun obxecto, son a suavidade, a  aspereza etc.
A textura pasa a ser outro personaxe da foto. Pero vai mais alá, suxiren outra cousa. Un pimiento pasa a ser un músculo retorto, unha alcachofa unha celosía, unha folla de col é unha catarata de auga conxelada, un corpo unha escultura de mármore.
A forma e o volume dos obxectos, así como a sensación de profundidade destes na escena.
A imaxe fotográfica, é bidimensional, pero a iluminación, o contraste tonal e cromático resaltan os volumes.
A luz pode aplanar ou crear fortes sombras, chegando a fundir formas entre si. A forma vén tamén modificada polo punto onde se fai a toma. Un fondo monocromático contrastante, resalta a forma do motivo.
Os obxectos que se reflicten no auga, duplican o seu volume chegando a formar imaxes espectaculares. As formas poden utilizarse para marcar un encadre dentro doutro.
Cando o suxeito fotografado é capaz de moverse (persoas, animais, vehículos, obxecto, auga, etc.) e ademais, no momento de realizar a fotografía deséxase demostrar que realmente móvese, hai que utilizar o desprazamento seguindo ao suxeito coa cámara a baixa velocidade, o auténtico problema consiste na velocidade á que hai que facelo ou utilizar a baixa velocidade e deixar que o obxecto ou suxeito desprácese.
É recomendable deixar un espazo na dirección na cal desprázase o suxeito. Normalmente quérese transmitir sensación de movemento cando o suxeito está en auténtico movemento, así que se debe traballar moi rápido.
Detrás de la estación Saint Lazare, Paris. Cartier Bresson
Para traballar estes elementos, para modelar e transmitir mensaxes nesta linguaxe visual, o fotógrafo ten á súa disposición múltiples ferramentas:
Encadre do motivo e a súa contorna
Colocación dos obxectos dentro do encadre
Enfoque total ou selectivo
Perspectiva e ángulo de tómaa
Consiste na captúra da realidade exterior elixindo e organizando os elementos que formarán parte da composición do contido da imaxe, é dicir, aquilo que o fotógrafo sitúa dentro da fotografía e a porción de escena que elixe captar. Ante un mesmo motivo cada fotógrafo pode elixir facer unha fotografía diferente captando uns ou outros elementos.
Nesta selección do que sitúa dentro da fotografía e como se fai, aínda que ningunha é norma estrita, existen algunhas directrices que se poden ter en conta, a saber:
En toda escena adoita existir un motivo (aquilo que desexamos destacar, o centro de interese) e fondo (aquilo que rodea, decora e/ou dá sentido ao motivo). Para resaltar o motivo o fotógrafo debe encher o encadre con el, isto é, facer que ese sexa o obxecto principal na escena; deste xeito excluiremos do encadre outros obxectos que poidan distraer a atención do espectador sobre o que o fotógrafo seleccionou.
Malia o devandito no punto anterior, é importante no encadre deixar unha certa marxe ao redor do motivo para non atosigar a imaxe. Esta marxe actuará como marco do motivo e, xa que logo, deberá ser normalmente igual por todos os lados da fotografía.
A liña do horizonte adoita ser unha referencia visual clave para o ser humano. Normalmente esta debe manterse recta, horizontal. A percepción dunha liña do horizonte inclinada adoita chamar a atención e, si non está xustificada, dá ao espectador a sensación de que os obxectos vanse a caer cara a ese lado, o cal non adoita producir boas sensacións.
Tamén é importante considerar a profundidade de campo, pois esta permite xogar coa terceira dimensión do espazo, dando a oportunidade de engadir dramatismo a toma.
Lembrade que “a maior apertura de diafragma menor profundidade de campo”
Porto de Santander. Carlos Cánovas
Outro factor comunicativo importante en fotografía é a elección do formato do encadre. A maioría dos elementos fotosensibles (películas ou sensores de imaxe) teñen un formato rectangular e haberá  a posibilidade de elixir un encadre horizontal, vertical ou cadrado: cada un deles transmite sensacións diferentes e ten o seu campo de aplicabilidad:
O encadre horizontal suxire quietud, tranquilidade e adoita utilizarse normalmente para paisaxes e para retratos de grupo.
O encadre vertical suxire forza, firmeza e é o máis apropiado normalmente para retratos (entre outras cousas porque os seres humanos somos máis altos que anchos).
Into the west. Richard Avedon
O encadre inclinado: Hai quen consideran este non é propiamente unha forma de encadre, xa que as fotografías presentásense de xeito horizontal ou vertical, con todo este enfoque obtense inclinando a cámara e justamente a esa posición é ao que generalmente denominamos ?encadrar?. Obviamente é moito menos popular que os anteriores pero como alternativa ocasional pode realzar a mensaxe que se intenta transmitir, xa que en si mesmo transmite dinamismo e forza. Emprégase bastante en casos de deportes extremos ou en escenas onde hai sensación de movemento e acción.
Ilustración de poemas de Manuel María
6 diciembre, 20156 enero, 2016 | Alitana
En  4º de ESO estamos realizando algunhas actividades entorno á figura de Manuel María – ao que se dedica este ano o día das letras galegas- dentro dun proxecto que vai ter como  obxectivo coñecer a obra deste escritor de Outeiro de Rei (lugo). Pero tamén queremos que nos sirva como vehículo para coñecer mellor a creación literaria desde dentro, a relación co tempo que lle toca a un vivir, a paisaxe polo que pasea e transcorre a vida, e os amigos e influencias culturais do seu mundo. Poderiamos resumilo no personaxe no seu mundo e a do mundo do personaxe. Todo elo sen esquecer a expresión e as súas múltiples vertentes a través da cal dámosnos a coñecer ao demais.
Para iniciarnos, comezamos por facernos cunha boa selección de poemas na clase de Lingua galega, que lemos e interpretado nesta materia.
Desta colección, seleccionamos un poema cada un dos alumnos de educación plástica e visual para realizar a ilustración con acuarelas.
Primeiro escollemos o poema que nos facía máis tilín no sentido de que nos gustase e resultásenos inspirador.
Con esa inspiración intentabamos trasladar o que as palabras nos  transmitíano a imaxes con formas, cores e texturas.
Realizamos algúns debuxos previos, e logo xa sobre un boceto máis acabado ensaiamos a cor xa coa técnica da acuarela.
Para rematar realizamos de novo todo o proceso sobre o papel de acuarela.
A continuación podeis observar o reultado deste proceso.
5 diciembre, 20156 enero, 2016 | Alitana
Nestas dúas semanas, estivemos traballando coa ilustración botánica. Xa experimentamos con anterioridade o campo da ilustración pero para acompañar relatos e outros textos literarios. Agora íamos a  poñernos na pel dedebuxantes, biólogos e naturistas que antes de que se descubrise a fotografía, cumplían unha misión moi importante no estudo da botánica: realizar a descripción  e ilustración das especies que se atopaban nas viaxes para clasificalas  e darlle un nome si non eran coñecidas.
Para comezar fixemos unha breve pasaxe pola historia da botánica mostrando as fotografías de ilustracións de autores famosos, parándonos na expedición botánica do novo reino de granada.
EXPEDICION BOTANICA DO NOVO REINO DE GRANADA
A diferenza das anteriores, para iniciar esta expedición non se trouxeron pintores nin debuxantes da Península. Logo de varios anos de traballo, o Sabio Mutis logrou o apoio do Rei para sufragar os gastos dos que el chamou os seus Axudantes: herbolarios e pintores, máis a creación dunha Escola de Debuxo e Pintura, achega á “Botánica”, para ensinar a nenos e a mozos, e onde se prepararían os futuros colaboradores. O prestixio da Expedición Botánica foi moi grande desde os seus comezos. O sabio alemán Alejandro de Humboldt, entre moitos outros, estaba ao tanto destes traballos. Unha vez concluído o seu percorrido polo Orinoco e volto a Cartagena, o 30 de marzo de 1801, orientou a súa viaxe cara ao interior da Nova Granada, atraído pola merecida fama de que xa gozaba a empresa mutisiana. Humbold escribe no seu diario de notas que…” Mutis é un ancián e venerable sacerdote duns 72 anos, moi rico ademais: o Rei paga 10.000 duros anuais pola Expedición. Desde fai quince anos traballan ás súas ordes trinta pintores; el ten de 2.000 a 3.000 debuxos en folio, parecidos a miniaturas. Excepto a de Banks, de Londres, nunca vin unha biblioteca máis nutrida que a de Mutis”.
O barón de Humboldt viña á Nova Granada en compañía de Amadé Bonpland, co propósito de trazar o mapa da rexión norte do Amazonas e comparar as súas coleccións coas do botánico José Celestino Mutis. O que non esperaba atopar era un equipo tan organizado de herbolarios e pintores traballando en tan magna empresa. Coa xenerosidade propia do seu espírito, elogió ampliamente a obra de Mutis e enfatizó a súa admiración polos traballos pictóricos.
Ilustración de Pablo Antonio García do Campo
PABLO ANTONIO GARCIA DO CAMPO
1744 – Naceu en Santafé de Bogotá no seo dunha familia distinguida. Estudou debuxo e pintura con don Joaquín Gutiérrez. O Sabio Mutis interesouse neste novo artista e protexeuno, desenvolviendo o seu talento e refinado gusto. Anos antes da Expedición Botánica levouno a Muzo onde o iniciou no debuxo de plantas, insectos e reptiles.
A. A colleita da folla ou planta, encaixe, debuxo e coloreado.
B. Preparación e realización do paspartou decorado cunha técnica decorativa   que ten suxerente nomes. A coñecemos como Suminagashi, en Japón – ebru, en Turquía – marmolado – xaspeado o sinxelamente papeis tinxidos ou pintados por flotación, en Occidente..
Ilustración botánica en la historia: ciencia y arte
Cómo realizar un Dibujo Botánico Científico: Ludwigia grandiflora
15 octubre, 2015 | Alitana
Alex Katz, aquí y ahora 23 de octubre, 2015 – 7 de febrero, 2016
16 mayo, 201517 mayo, 2015 | Alitana
Esta actividade desenvolvida dentro do proxecto cine en curso, é moi especial porque o que pretendemos é que os alumnos a través da fotografía achéguense á xeración que se atopa máis afastada deles por idade pero que á vez lles é moi próxima e querida: as persoas maiores.
Nesta segunda fase da práctica queremos mostrarlles ao resto da comunidade educativa a través dunha exposición que realizaremos prontamente, o resultado das nosas reflexións sobre as persoas que retratamos e tamén as eleccións expresivas esenciais da fotografía: o encadre, a luz, a profundidade de campo, a relación figura fondo, etc…
Aquí deixámosvos cos retratos realizados
7 mayo, 201516 mayo, 2015 | Alitana
Os alumnos de 3º da ESO, fixeron unha visita ao museo de Santiago para ver unha exposición conxunta de fotografía e a exposición do cineasta Val del Omar.
Foi unha visita guiada moi atractiva e na que descubrimos as creacións de xóvenes fotógrafos e o carácter visionario da obra de Val del Omar. Ambas moi interesantes.
A conta do stopmotion
7 mayo, 20157 mayo, 2015 | Alitana
Xa levamos un tempo  en 3º de ESO preparando unha historia e recreando o escenario para realizar o noso stopmotion en pequenos grupos.
É interesante facer un repaso histórico desta técnica de creación de películas nas que mediante aunha suficiente sucesión de fotografías, dase vida a obxectos ou figuras estáticas.
Nestes enlaces podedes atopar algo e historia…
E na barra lateral podes ver algúns  dos escenarios montados para contar as historias
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl it en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl es gl gl tr gl it en gl gl gl gl gl gl pl da gl gl es gl gl gl es en en gl gl gl gl pl gl gl pt gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl es es gl en gl es gl es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
TEMA 1.  A linguaxe visual
1.1. A linguaxe gráfica e artística.
– a linguaxe gráfica: debuxo artístico, debuxo ornamental
– a linguaxe escultórica: modelado, talla e vaciado
– A linguaxe arquitectónica: materias constructivos e decorativos
1.2  A imaxe e a súa función sociocultural.
– A imaxe fotográfica, televisiva e publicitaria
– Análise: que, como e porque ou para que?
1.3  As linguaxes audiovisuais
– Comunicar, ilustrar, publicitar
– A linguaxe da animación
– A linguaxe cinematográfica: evolución, características ( a secuencia,planos             cinematográficos, anulaciones.
– a linguaxe radiofónica.
– a linguaxe televisiva.
TEMA 2.   Luz e sombra
2.2  Fontes de luz. Natural e artificial
2.3  Calidade e intensidade. Luz dura, luz suave.
2.4  Dirección da luz. Frontal, lateral,  contraluz, cenital, donde abaixo e global.
2.5  A sombra. propia, proxectada e definida.
2.6  A luz e as claves tonais. Clave mayor alta e baixa.
2.7 O Claroscuro. Técnicas
2.8 A luz como elemento constructivo
TEMA 3. Técnicas gráfico plásticas
TEMA 4.  A cor e a súa manipulación
4.1  Características e estructura da cor
4.2  Dimensións da cor
4.3  A linguaxe da cor
– Sistemas de codificación (CMYK,RGB)
– Ordenación e movemento no espazo
– Comportamento e expresividade da cor.
– Armonías e contraste
– As cores planas
TEMA 5.  A Composición: as partes e o todo
5.1  Equilibrio: esquemas básicos
5.7  Liñas de forza
– Canon e módulo
– A sección áurea
TEMA 6.  A xeometría das formas planas
6.3 Circunferencia e circulo
6.4  Polígonos regulares e redes modulares
TEMA 7.  Tanxencias e enlaces
7.1  Rectas tanxentes a unha circunferencia
7.2 Rectas tanxentes a dúas circunferencias
7.3 Enlaces en curvas técnicas: óvalo, ovoide e espiral
TEMA 8.  Representación obxectiva do volume
8.1  Proxección de sólidos
– Proxección cilindrica ortogonal
– Proxección cilindrica oblicua
– Proxección cónica ou central
8.2 Sistemas de representación
– Sistemas de medida: diédrico e acotado
– Sistemas perspectivos: axonométrico e cónico
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: pt en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl en gl gl gl gl gl es en en gl gl en gl en en en gl gl gl gl en gl en gl en gl en gl gl gl es es gl es gl fr gl es es es es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Diego Velázquez | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
Diego Velázquez nace en Sevilla en 1599 e xa con 11 anos entra no taller de arte de Francisco Pacheco, un reputado maestro pintor e gran debuxante. Neste taller pasará Velázquez cinco anos, unha etapa influenciada polo naturalismo e pola obra de Caravaggio. Destacan  entre as súas obras  O Aguador de Sevilla ou A Adoración dos Magos. Durante estes primeiros anos obtén bastante éxito coa súa pintura, o que lle permite adquirir dúas casas destinadas a aluguer.
Xa desde o principio Velázquez é un pintor afastado no seu estilo dos pintores contemporáneos mostrándonos un camiño propio e persoal inventando unha nova maneira de pintar que aínda que aínda sen refinar era diferente a todas as existentes en España en 1623.
A produción artística de Sevilla pode dividirse en tres categorías, as escenas da vida cotiá os asuntos relixiosos e os retratos.
A vella fritindo ovos que pinta con 19 anos pode considerarse a súa primeira obra mestra. Nela a base dunha luz forte e intensa infunde vida a toda unha gama de superficies e texturas aínda que o exceso de virtuosismo, fai desequilibrar a unidade da composición. Con máis control artístico pinta o aguador de Sevilla, parece que coa idea de darse a coñecer na corte. Desde logo hai un importante catálogo de brillos, de texturas con moi bos resultados.
En 1623 trasládase a Madrid onde obtén o título de Pintor do Rei Felipe IV, gran amante da pintura. A partir dese momento, empeza o seu ascenso na Corte española, realizando interesantes retratos do rei, ademais de obras de diferentes temáticas como  O Baco, pintado en 1628 por deseso do mesmo rei.
Felipe IV, 1623-27. Óleo sobre lenzo, 198 cm x 101,5 cm. Madrid, Museo doPrado.
En 1629 coñece a Rubens durante a estancia deste en Madrid, e dous meses despois  viaxa a Italia, onde realizará a súa segunda aprendizaxe ao estudar as obras de Tiziano, Tintoretto, Miguel Anxo, Rafael e Leonardo. Esta viaxe vai supor un xiro decisivo na súa carreira artística. Aprende dos mestres do pasado por unha parte, pero por outra establece contacto cos principais mestres contemporáneos que son os grandes nomes do barroco italiano. Neste período destaca como traballo de grupo A Frágua de Vulcano e A Túnica de Xosé. que supoñen un achegamento á maneira grandiosa do xénero histórico italiano.
A fragua de Vulcano, 1630. Óleo sobre lenzo, 223 cm x 290 cm. Madrid, Museo do Prado.
A década de 1630 é de gran importancia para o pintor, que recibe interesantes encargos para o Palacio do Bo Retiro como As Lanzas ou os retratos ecuestres, e para a Torre da Parada, como os retratos de caza. A súa pintura faise máis colorista destacando os seus excelentes retratos, o de Martínez Montañés ou A Dama do Abanico, obras mitolóxicas como A Venus do Espello ou escenas relixiosas como o Cristo Crucificado. Paralelamente á carreira de pintor, Velázquez desenvolverá un importante labor como cortesán, obtendo varios cargos: Axudante de Cámara e Aposentador Maior de Palacio. Esta carreira cortesá restaralle tempo á súa faceta de pintor, o que motiva que a súa produción artística sexa, desgraciadamente, máis limitada. En xaneiro de 1649 parte do porto de Málaga para a súa segunda viaxe a Italia,  desexaba volver ver as obras maestras dun país tan rico en arte, pero o seu principal obxectivo era cumprir o encargo de facerse con baleirados de esculturas antigas, para as coleccións de Felipe IV.  Na cidade do Tíber coñeceu aos artistas italianos máis importantes do momento. En Roma terá ocasión de pór a proba o seu talento, realizando numerosos retratos, como o espléndido de Juan Pareja, un dos seus axudantes de taller.  É de supor que a este retrato débese o que Velázquez ingresase na Academia Romana ese mesmo ano, o que lle permitiu conseguir os encargos das máis altas esferas onde demostra as súas excelentes calidades pictóricas, triunfando ante o papa Inocencio X,  unha das súas obras maestras.
Retrato de Juan Pareja, 1650. Óleo sobre lenzo, 81.3 × 69.9 cm. Metropolitan Museum of Art, New York.
Inocencio X, 1650. Óleo sobre lenzo, 140 x 120 cm. Galería Doria-Pamphili, Roma.
Neste segundo viaxe, realiza as dúas vistas do xardín  da Villa Medici en Roma. Obras mestras da historia da paisaxe occidental, resultan os cadros máis singulares de Velázquez. Ambos teñen como tema unha combinación de arquitectura, vexetación, escultura e personaxes vivos que se integran de maneira natural nun ámbito axardinado. A luz e o aire, como repiten incasablemente os críticos, son tamén protagonistas destes cadros. Tamén se insistiu secularmente na vontade que parece latexar neles de plasmar un momento concreto, é dicir, de describir unhas circunstancias atmosféricas determinadas, o que levou á teoría de que nos atopamos ante unha representación da “tarde” e o “mediodía”, anticipando o que faría Monet máis de dous séculos máis tarde coas súas famosas series da Catedral de Rouen.
Vista do xardín da Villa Medici en Roma, 1629. Óleo sobre lenzo, 48,5 cm x 43 cm. Madrid, Museo do Prado.
Vista do xardín da Villa Medici de Roma, hacia 1630. Óleo sobre lenzo, 44 cm x 38 cm. Madrid, Museo do Prado.
Cando volve a Madrid xa presenta unha madurez artística difícil de superar, domina por completo o estudo da luz, os matices da cor e a perspectiva aérea .
Desta etapa son As Fiandeiras e As Meninas, lenzo de grandes proporcións no que o pintor logrou como ninguén crear a sensación real de espazo, coma se o lenzo fose unha continuación da estancia desde onde se contempla o cadro.
As meninas, ou A Familia de Felipe IV, 1656-57. Óleo sobre lenzo, 318 cm x 276 cm. Madrid, Museo do Prado.
Nunha sala do Alcázar, onde Velázquez puido instalar o seu taller, atópase a infanta Margarita co seu cortexo. Velázquez pintou un retrato sobre a arte de facer retratos ou como nas Fiandeiras, un cadro sobre o modo de facer cadros?.  O maior número de interpretacións débese, sobre todo, ao espello da parede do fondo, que en ocasións mesmo se quixo entender como un lenzo pintado.
Tras participar na organización da entrega da infanta María Teresa de Austria ao rei Luís XIV de Francia para que se unisen en matrimonio, Velázquez morre en Madrid o 6 de agosto de 1660, á idade de 61 anos.
Velázquez achega moitas novidades á pintura: introduce figuras nos bodegóns, transmítenos a paisaxe como xénero en si mesmo,  crea un espazo abstracto ao redor das figuras, un espazo que coa luz e os matices de cor, suxire un dinamismo inquietante. Formula preguntas á pintura mesma e a través da pintura.
Un maestro, un xenio.
Deja un comentario Cancelar respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *
Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML:
Recibir un email con los siguientes comentarios a esta entrada.
Recibir un email con cada nueva entrada.
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: gl en gl gl id gl gl gl gl gl en nl nl gl it it gl gl gl an gl en en es gl gl it gl gl gl gl gl it it pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt fr en gl en

text:
Entroido | A cor habitada
O curso na aula de Educación plástica e visual
Cinema e fotografía en curso
Obradoiros e visitas a museos
Obradoiro con María Pena Lombao. 1º de ESO
que temas tocamos este curso?
2 febrero, 2016 | Alitana
Como todos os anos, os alumnos de 4º decoran os espazos do instituto para recibir o Entroido. Mirar que careta mais simpática fixeron inspirándose nos peliqueiros!!
VISITA Á EXPOSICIÓN DE XOSÉ SUÁREZ
Vídeo do entroido 2016
4º acuarela bocetos caricatura claroscuro cretas debuxo Entroido gimp lapiceiros acuarelables pasteis retrato rotuladores sepia tinta china témperas Xosé Suárez óleo
Un mundo de texturas
Proudly powered by WordPress | Theme: Sketch by WordPress.com.


langs: en en en pt id gl gl pt pt gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es pt gl en en en en en en en pt en

text:
Valorização de resíduos orgânicos: produção de substâncias húmicas
Res2ValHUM – Valorización de residuos orgánicos: produción de sustancias húmicas
Semana do Mundo Rural 2017
No ámbito da Semana do ...
Día de Cooperación Europea
O Día da Cooperación Europea ...
UMinho coordina un proxecto europeo na área da valorización de residuos orgánicos
A Universidade do Miño lidera ...
A 1 ª Reunión POCTEP
O 1º Encontro POCTEP, Kick- ...
2017 – Res2ValHUM – Valorização de Resíduos Orgânicos: Produção de Substâncias Húmicas


langs: es gl gl es es es es gl gl en sv fr de de fr fr fr sv en es gl gl es es gl pt es en pt gl war es fr fr es de fr es fr fr es en fr es es fr es sl gl es es es es es es es es es it es es es en gl en es es en es es pt gl es it es hu it fr fr it ca eo es nl es en fi nl es en ca fr fr eo de ca ca es pt eo en en fr en fr fr en es fr en fr es nl es de ca fr fr en sl gl en ca gl en es gl fr nl nl en pt fr en pt it es en ca en fr fr en es gl en fr en en en it en en de en fr ca en en fr ms fr fr es es es fr sl gl ca gl gl en it fr en fr es en gl gl en es es eo ca gl en ca ca en es gl en tr ca en fr id en fr gl en en fr en nl gl es es es ca ro gl en es es en es es nl es es en ca ca en ca gl en es es en es en en ms en en gl fr en pt es en ca ca en ceb gl en es eo en es fr en gl es es en es en fr fr en ceb gl en ca ca en es es en en ca fr es es en pt war en sv gl en es es en es fr en hbs_lat gl en es vi en fr fr en pt gl en gl gl en es fr en fr fr pt it es en gl fr pt en ca en gl gl gl gl en sv fr de de fr fr fr sv en es gl es es la es es gl es es es es es es es es

text:
En Expansión.com le ofrecemos un listado completo de todos los españoles en régimen de autónomos dedicados al sector de 'PINTORES, EMPAPELADORES Y DECORADORES'. En nuestro directorio encontrará de forma rápida y sencilla una gran cantidad de información relativa a gestión de impagos, información social y fiscal.
Para conocer más información sobre autónomos del sector de 'PINTORES, EMPAPELADORES Y DECORADORES' simplemente selecciónelo en la lista que le mostramos a continuación.
Provincia: Seleccione provincia ÁLAVA ALBACETE ALICANTE ALMERÍA ASTURIAS ÁVILA BADAJOZ BALEARES BARCELONA BURGOS CÁCERES CÁDIZ CANTABRIA CASTELLÓN CEUTA CIUDAD REAL CÓRDOBA CUENCA GERONA GRANADA GUADALAJARA GUIPÚZCOA HUELVA HUESCA JAÉN LA CORUÑA LA RIOJA LAS PALMAS LEÓN LÉRIDA LUGO MADRID MÁLAGA MELILLA MURCIA NAVARRA ORENSE PALENCIA PONTEVEDRA SALAMANCA SEGOVIA SEVILLA SORIA STA C. TENERIFE TARRAGONA TERUEL TOLEDO VALENCIA VALLADOLID VIZCAYA ZAMORA ZARAGOZA
ADOLFO JOSE CABELLO VIÑAU
ADOLFO MIGUEL REDONDO JURADO
ADOLFO SOLIS DE LA RASILLA ANTOLIN
ADONIS FRANCISCO SANTOS HERNANDEZ
ADRIAN ANTONIO ABELEIRA ALEMAN
VILLANUEVA DE LA SERENA
ADRIAN CRISTOFER DIAZ BRITO
SANTA CRUZ DE TENERIFE
ADRIAN DAVID BAZAN OLMOS
CASTELLON DE LA PLANA/CASTELLO DE LA PLANA
ADRIAN MARTINEZ VILLASENIN ERO
ADRIAN NORBERTO DAVICO ARIEL
ADRIAN OSCAR LOSADA JUAREZ
PALMAS DE GRAN CANARIA (LAS)
SANT VICENÇ DELS HORTS
JEREZ DE LA FRONTERA
ADRIAN SILVESTRU SIMION ILES
MADRIGAL DE LA VERA
ADRIANO GONÇALVES DA SILVA
AFRICA SONIA NAVARRO FERNANDEZ
Otras actividades que te podrían interesar:
AGUAS, SONDEOS Y POZOS
ALQUILER DE MAQUINARIA PARA LA CONSTRUCCION
FONTANERIA, CALEFACCION Y AIRE ACONDICIONADO
REVESTIMIENTO DE SUELOS Y SIMILARES SC
TRABAJOS ACUSTICOS Y AISLANTES
Empresas de PINTORES, EMPAPELADORES Y DECORADORES
Ejecutivos y Cargos de PINTORES, EMPAPELADORES Y DECORADORES


langs: ca pt pt gl gl fr gl gl gl ceb gl gl fr gl gl gl ceb ca ca en gl en en pt en gl en ko en en es en gl fr pt en

text:
MUDANDO DE PEL – Carlos Varela Ulla
ESTOU A MUDARME!!! DO MEU ANTIGO BLOGUE A ESTA NOVA EXPERIENCIA…XA LEEREDES!!!
← Hello world! Tempo para mín, tempo para ti →
Leave a Comment Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Acerca de este sitio
ESTOU MIGRANDO CARA AQUÍ…
2015 © Powered by Theme-Vision.


langs: gl gl gl en gl gl gl es gl es es es pt gl es es es es es es es es es es es es gl es es gl es es es es es es es gl es es gl ca en es en nl ca en fr gl it nl en gl es gl gl gl gl gl gl fr gl es en es es es gl gl es es es en es es es es es es es es gl es es es en es en es es en pt gl es gl pt es es es es de es en gl

text:
Salamanca 2018: SESIONES PARALELAS | Asociación Española de Investigación de la Comunicación (AE-IC)
Agenda Comunicación estratégica y organizacional
Agenda Comunicación y cultura digital
Estructura y políticas de la comunicación
Estudios de audiencia y recepción
Agenda Estudios de audiencia y recepción
Socios/as adscrito/as a la sección
Estudios sobre el discurso
Agenda Estudios sobre el discurso y GT
Socios/as adscrito/as a la sección
GT Estudios de género y comunicación
Producción y circulación de contenidos
Agenda Producción y circulación de contenidos y GT
Socios/as adscrito/as a la sección
GT Periodismo e información de calidad
Teorías y métodos de investigación en comunicación
Agenda Teorías y métodos de investigación en comunicación y GT
Socios/as adscrito/as a la sección
GT Historia de la investigación en comunicación
Publicaciones del Congreso Salamanca 2018
Santiago de Compostela 2008
Editar mi directorio público
Salamanca 2018: SESIONES PARALELAS
Posted on 03/04/2018 11:34 by chemaj@gmail.com
El Programa de Sesiones Paralelas del Congreso de Salamanca 2018 ya se encuentra disponible en la web del congreso > participación.
Para encontrar más información sobre el Congreso se puede consultar en la Web del Congreso.
Etiquetas: Calendario, Programa, Salamanca, Salamanca 2018
AE-IC está afiliada a:
Socios – Ayudas y becas postdoctorales
UPF – La Caixa postdoctoral tenure-track position in Interactive Communication
Becas Santander Iberoamérica Investigación 2020/2021
Estancias de movilidad en el extranjero “José Castillejo” para jóvenes doctores
Ayudas a la movilidad para estancias breves y traslados temporales
Evaluación para la contratación del profesorado universitario
Obtención de Certificaciones I3
Ayudas de movilidad en el extranjero para el profesorado y el personal de investigación sénior
Programa academia de acreditación nacional para el acceso a los cuerpos docentes universitarios
Socios – Ayudas y becas predoctorales
Oferta: Secretaría técnica de la Confederación de Sociedades Científicas de España (COSCE)
Estudios de posgrado en América del Norte y en Asia-Pacífico. Becas de “La Caixa” – convocatoria 2020
Estudios de posgrado en Europa. Becas de “La Caixa” – convocatoria 2020
Becas y Ayudas CIS
Becas y Lectorados MAEC-AECID
Congreso de los Diputados: becas para periodistas
Ayudas predoctorales programa “Salvador de Madariaga”
Ayudas para la formación de profesorado universitario (FPU)
Socios – Call for papers revistas
EPI, El profesional de la Información
Socios – Novedades editoriales
Universidad Complutense de Madrid
Facultad de Ciencias de la Información
Departamento CAP – AE-IC
© Asociación Española de Investigación de la Comunicación (AE-IC), 2020


langs: es gl en en en en en fr gl es gl lt gl ja es en ceb en ru es es fr gl es pl pl tt en ja ja es en es es ja en es es ja en zh zh en en zh zh fr en zh zh fr en pl pl fr ru es es en ru uk uk en en sv sv sv en it it fr ru pt pt fr ru hu hu fr ru pt pt sv en en en fr en ja ja fr en ru ru fr ru en en fr en en en fr pl zh zh ja ru en en fr ru en en es de en en nb de en en fr es es pl hbs_lat es ru es sv gl en es es gl pl gl es ru gl it ca ca es id ca en fr zh pt ca zh en fr zh gl ca ar es es es es es gl gl en ja es en en es es en en es es en en zh es de en zh zh de en zh zh de en pl pl de ru es pl en ru uk nl de en sv sv de en it it de ru pt it de ru hu es de ru pt es de en en pt en en ja en de en ru ja de ru en ru de en en en de pl zh zh en ru en zh en ru en en en de en en en de en en en gl fr fr en nb sv de ca ca en fr fr fr pt pt th sv fr de nb gl en pt pt pt en de en en

text:
MeteoNews: Valores de medición Vigo
Meteo News Pro: the new free app displaying 1-hour forecast!
Los valores de medición más actuales
Época de medición: 6 de febrero de 2020, 17:00fuente de datos: METAR
Otras estaciones de medición cercanas
What is the hottest day of the year? Best chance of the least amount of rain? Find answers in our climate data.
Clima Viana do Castelo
© 2020 MeteoNews AG | About | Sources | Location | Legal Notices
In other countries: Argentina | Österreich | Belgique | Schweiz | Colombia | Deutschland | France | Liechtenstein | Nederland | ประเทศไทย | Türkiye
Other products: meteonews.fm | meteonews.tv | www.saisonwetter.ch | ch.wetter.tv
We are using first-, third-party cookies, and tracking pixels to improve your experience, to display interest-based ads and to obtain statistics of your visits. By continuing to browse the site, you agree to our use of cookies and tracking pixels. To obtain further information, please read our legal notices.


langs: gl gl war gl id gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it pt gl gl gl es gl ru gl es ps gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
O CONSORCIO DO LOURO NON COBRARÁ AS TAXAS DE ABASTECEMENTO E SANEAMENTO ÁS VIVENDAS AFECTADAS POLA EXPLOSIÓN DE TUI - Consorcio de Augas do Louro
Atención ao usuario e incidencias: 900 810 103
Noticias e notas de prensa
Últimos avances no sector
Lun, 02/07/2018 - 08:57
Atendendo a solicitude do Concello de Tui, e en base á relación de vivendas afectadas facilitado polo servizo de urbanismo dese Concello, o Comité Directivo do Consorcio do pasado luns acordou por unanimidade tramitar a baixa temporal no padrón de usuarios para aquelas vivendas que quedaron inhabitables a consecuencia da explosión do material pirotécnico de Paramos do pasado 23 de maio. Deste xeito, os veciños afectados non terán que facer fronte ó pago do recibo de maio-xuño de 2018 nin dos seguintes e mentres que as vivendas afectadas non estean rehabilitadas e volvan a ser habitables.
O Consorcio informa ademais que o último recibo emitido a estas vivendas corresponde co bimestre marzo-abril, período no que as vivendas non puideron verse afectadas pola explosión. O Consorcio mantén ao dispor dos usuarios as oficinas situadas nos catro concellos, o teléfono de atención 24 horas 900810103 e a súa sede electrónica para presentar calquera solicitude, consulta ou reclamación.
Hai moita auga sen vida no universo, pero en ningunha parte hai vida sen auga.
Sylvia A. Earle, oceanógrafa estadounidense
Oficinas de atención ao cliente
Sobre o Consorcio do Louro
O Consorcio en datos
De interese para o usuario
Mapa web | Perfil do contratante
© Consorcio de Augas do Louro, 2014. Tódolos dereitos reservados· Aviso legal


langs: gl gl war gl id gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ru pt gl en gl en es en gl en gl gl es gl ru gl es ps gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
AS TRAÍDAS DE AUGA REÚNENSE COS CONCELLOS DO CONSORCIO DO LOURO PARA ANALIZAR OS TRÁMITES DE RENOVACIÓN DE CONCESIÓNS - Consorcio de Augas do Louro
Atención ao usuario e incidencias: 900 810 103
Noticias e notas de prensa
Últimos avances no sector
Xov, 07/09/2017 - 10:31
Os alcaldes dos catro Concellos que forman parte do Consorcio de Augas do Louro veñen mantendo, dende principios de xullo, diversas reunións con representantes da Comunidade Xeral de Augas de Galicia (COXAPO), asociación que representa a preto de 70.000 membros das traídas de auga, co obxectivo de analizar pormenorizadamente o contido dos informes necesarios para tramitar a renovación das concesións outorgadas pola Confederación Hidrográfica do Miño-Sil, así como para estudar posibles adaptación nas ordenanzas do Consorcio que detallen determinados aspectos da prestación do servizo de abastecemento a través deste ente instrumental da Administración Local.
Á primeira das reunións asistiron representantes do Concello de Tui, da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil e de Augas de Galicia.
Posteriormente, COXAPO reuniuse individualmente cos alcaldes de Mos, O Porriño e Salceda de Caselas.
No día de hoxe, mantívose unha nova reunión na sede do Consorcio na que se estableceron unha serie de liñas de traballo a repartir entre as partes.
En tódalas reunións tanto os Concellos como o Consorcio e COXAPO mostraron a súa plena disposición para traballar coordinadamente en aportar a información necesaria para renovar os permisos da auga.
Hai moita auga sen vida no universo, pero en ningunha parte hai vida sen auga.
Sylvia A. Earle, oceanógrafa estadounidense
Oficinas de atención ao cliente
Sobre o Consorcio do Louro
O Consorcio en datos
De interese para o usuario
Mapa web | Perfil do contratante
© Consorcio de Augas do Louro, 2014. Tódolos dereitos reservados· Aviso legal


langs: gl gl war gl id gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl sv gl gl gl en gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl gl gl gl es gl ru gl es ps gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
Mapa web - Consorcio de Augas do Louro
Atención ao usuario e incidencias: 900 810 103
Podes consultar a continuación o listado de contidos da web. Se non atopas o que buscas, podes tentalo na portada ou a través do buscador na zona superior da web.
Consorcio Augas do Louro
Sistema xenérico de abastecemento
Sistema xenérico de saneamento
Depuración (E.D.A.R. de Guillarei)
Compromiso social e sostibilidade
Beneficios sociais e exencións
Conservación e protección do medio ambiente
Noticias e notas de prensa
Últimos avances do sector
Hai moita auga sen vida no universo, pero en ningunha parte hai vida sen auga.
Sylvia A. Earle, oceanógrafa estadounidense
Oficinas de atención ao cliente
Sobre o Consorcio do Louro
O Consorcio en datos
De interese para o usuario
Mapa web | Perfil do contratante
© Consorcio de Augas do Louro, 2014. Tódolos dereitos reservados· Aviso legal


langs: gl gl war gl id gl it gl gl gl fr gl en gl gl gl gl en pt gl gl gl es gl ru gl es ps gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
Nace a App, Smart aqua - Consorcio de Augas do Louro
Atención ao usuario e incidencias: 900 810 103
Noticias e notas de prensa
Últimos avances no sector
Ven, 17/03/2017 - 10:44
Coincidindo co Día Mundial da Auga, o Consorcio de Augas do Louro realiza o lanzamento da aplicación Smart aqua, que permitirá entre outras cousas, avisar ó Consorcio das avarías que calquer usuario detecte.
Ademáis, os usuarios poderán realizar trámites habituais como indicar a lectura do seu contador, consultar as súas facturas ou realizar pagamentos.
Hai moita auga sen vida no universo, pero en ningunha parte hai vida sen auga.
Sylvia A. Earle, oceanógrafa estadounidense
Oficinas de atención ao cliente
Sobre o Consorcio do Louro
O Consorcio en datos
De interese para o usuario
Mapa web | Perfil do contratante
© Consorcio de Augas do Louro, 2014. Tódolos dereitos reservados· Aviso legal