langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl ko gl gl gl gl gl en en en gl gl gl gl gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Erro 0036. Unha reflexión sobre a dependencia tecnolóxica. | tecnoloxia.org
Madrid, 2057. A tecnoloxía proporciona ao ser humano unha vida chea de comodidades e… sen erros? Jorge Arellano, un tipo corrente, verase acurralado na súa propia casa polos mesmos dispositivos que garanten a súa seguridade. Como reaccionará un home afeito a que sexan as máquinas as que lle solucionan todos os seus problemas?
A historia é divertida e tamén mellorable, pero cumpre coa súa función: chamar a atención sobre a dependencia cada vez maior que temos da tecnoloxía para case todas as cousas que facemos na vida diaria.
Déixovos a vós as reflexións, e eu só quero resaltar unha cousa: Os erros técnicos son sempre erros humanos. No deseño de calquera dispositivo ou sistema sempre hai que considerar o maior número de variables e casos posible, e ofrecer solucións ante posibles incidencias. Se a pila da chave do coche se gasta, sempre estará a chave clásica que permite abrilo. Deseñar un sistema de apertura e peche 100% electrónico, inseguro e sen alternativa trátase unha decisión humana, e non dun erro técnico.
Canto maior é a dependencia da tecnoloxía para realizar tarefas da vida cotiá, mellor debe ser o deseño dos sistemas, especialmente en relación á súa seguridade no funcionamento.
2 Decembro 2012 by María L
Categorías: Tecnoloxía e sociedade | Tags: dependencia, erros | 1 comentario
Leave a reply →
3 Decembro 2012 at 17:15
Na miña experiencia parte do problema é que a xente non só non sabe cómo funciona a tecnoloxía, se non que ademáis non lle interesa.
Para demasiada xente, cómo funciona o móbil é sinxelamente maxia.
Isto da lugar a aplicarlle certa intelixencia a calquera trebello tecnolóxico. Cousas como “Non me quere funcionar hoxe” son pan de cada día.
E logo, cando o aparato funciona como ten que funcionar, segundo a súa programación, en lugar de razoar máxicamente cómo nos gustaría que funcionase, sorprendémonos. “No medio da discoteca coa boca chea de magdalena, díxenlle o móbil que chamase a un amigo, e púxome a alarma para as sete da mañán”
Pasa o mesmo cos microondas, e sempre hai algún que decide que é boa idea secar nel os calcetíns, ou poñer papel de aluminio por debaixo por se se sae algo que sexa máis fácil limpalo.
Se as cousas funcionan con maxia, e xa funcionaron antes, non temos razóns para pensar que van a deixar de funcionar nun momento dado.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl it gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl es gl gl gl en gl gl es gl gl gl en gl ca es ca de gl gl gl gl gl gl pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Boias recollendo datos do mar
Estamos en plena alerta laranxa. En meteogalicia avisan de fortes ventos e ondas de ata 8m de alto na costa.
Coñecer as condicións do mar é posible grazas á existencia dunha rede de boias océano-meteorolóxicas e de ondas, que ofrecen unha información moi útil para institutos meteorolóxicos, autoridades portuarias e marítimas, observatorios oceánicos, piscifactorías, instalacións de enerxía undimotriz ou maremotriz, … e para artistas!
O artista David Bowen, na súa instalación Tele-Present Water, utilizou os datos recollidos por unha estación de boia situada no Pacífico extraendo información sobre a intensidade e a frecuencia do movemento da auga. A intensidade da onda e a frecuencia escálanse e transfírense a unha estrutura mecánica, que simula o movemento da superficie da auga na posición na que se atopa a boia.
[tele-present water from david bowen on Vimeo.]
David Bowen ten outros magníficos traballos tecnoartísticos. Podes velos na súa web.
A boias océano-meteorolóxicas dispoñen de multitude de sensores para recoller datos de temperatura, salinidade, radiación solar, condutividade, velocidade e dirección do vento, etc. Os datos son enviados a un satélite que, a súa vez, envía os datos a unha central de procesamento.
As boias de ondas encárganse de medir a altura das ondas e a súa dirección. Consta de acelerómetros, xiroscopios e un compás, aliméntanse a través de células solares e baterías recargables e constan dunha unidade de control e de comunicación que se encarga do procesamento e do envío de datos.
Aquí tendes imaxes de boias que recollen datos na nosa costa: Cabo Silleiro, Langosteira, Ribeira e Sálvora
Podemos consultar en meteogalicia os datos que nos envía, por exemplo, a boia de Ribeira ou a boia de A Guarda
Este é un gráfico dos datos do vento recollidos hai dous días pola boia de A Guarda:
A boia de Cabo Silleiro rexistrou en 2014 un máximo de 11,5m de altura de onda. Aquí tedes un gráfico cos datos recollidos por esta boia:
Para medir as ondas necesitamos acelerómetros, xiroscopios e un compás. Que función ten cada un na boia? Como funciona un anemómetro? Que tipo de sensor de temperatura utilizan as boias? Sería posible unha boa predición meteorolóxica e do estado do mar sen a existencia de sensores, sistemas de procesamento de datos e de comunicación?
… comezamos co tema de sensores en Tecnoloxía Industrial II.…
9 Febreiro 2016 by María L
Randearse nun parque pode resultar máis emocionante se o facemos a través dunha cortina de auga como a do vídeo. Está todo calculado para que non haxa auga no momento en que pases pola vertical.
[youtube:Waterfall Swing – World Maker Faire]
Para crear o muro de auga, esta é bombeada ata a parte superior da estrutura, onde hai unha canle distribuidora na que se sitúan unha serie de electoválvulas, que abrirán ou pecharán o paso da auga ao exterior segundo as ordes eléctricas que reciba dun controlador. Neste caso, uns sensores montados no bambán recollen información sobre o ángulo e a velocidade de cada balanceo e envíana ao controlador que, mediante software, calcula cando se deben abrir e pechar as electroválvulas para que se cree un burato na parede de auga no momento preciso.
Mediante este sistema poden crearse cortinas de auga con letras, gráficos, animacións, efectos luminosos, etc.
Un exemplo podémolo ver neste vídeo, no que se mostra unha fonte na estación de Osaka (Xapón) que, aparte de funcionar coma reloxo indicándonos a hora, entretén a xente con todo tipo de figuras e animacións feitas con auga.
[youtube:Waterfall Graphic Print (Osaka Station City) 1]
Na web de Safe-Rain explican como se fan este tipo de cortinas de auga dixital ou as fontes danzantes que atopamos nas prazas de moitas cidades.
Hai anos fixéramos en 4º unha fonte intermitente utilizando unha bomba de auga controlada por un 555. Cunha placa arduino sería máis fácil de programar, e poderíanse crear efectos curiosos. Queda no aire coma idea para un proxecto de control e robótica.…
23 Decembro 2015 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: auga, fonte | 0 comentarios
Houbo un tempo en que alá onde había un río con suficiente caudal construíase unha presa para facer un encoro que alimentase unha central hidroeléctrica. Despois da desfeita é cando nos damos de conta da destrución dos ecosistemas e queremos recuperalos, polo menos é así en algures.
Neste vídeo podes ver a demolición controlada da presa de Condit, que restablece o caudal natural do río White Salmon (Estado de Washington, EEUU):
[youtube: Spectacular Time Lapse Dam Removal Video] (Visto en likecool)
A maioría das centrais hidroeléctricas que existen en Galicia non cumpren a Directiva Marco da Auga (DMA), que asegura o estado ecolóxico dos ríos, e moitas construíronse máis por intereses económicos de particulares que por necesidades enerxéticas reais da poboación.
Neste vídeo falan do caso do encoro de A Baxe no río Umia, en Caldas de Reis:
[youtube: Demolicion de presas en telediario TVE1]
Centrais hidroeléctricas? Poden ser necesarias, pero non a calquera prezo. Cómpre un uso e aproveitamento máis racional dos recursos e espazos naturais, pois son patrimonio de todas as persoas.
[Lista de reprodución de youtube: Defendendo os Rios da Amazônia]
Para repasar o funcionamento das centrais hidroeléctricas:
Flash eitb: Energía hidroeléctrica
4 Novembro 2011 by María L
Categorías: Enerxía | Tags: auga, demolición, Enerxía, hidroeléctrica | 0 comentarios
Auga interactiva que non molla
Hai tempo que non amoso nada sobre instalacións tecnoartísticas, así que hoxe vai unha: Waterboard, de Mark Burton
Trátase dunha pantalla interactiva que permite xogar con auga sen mollarse. Cun rotulador ou co propio corpo podemos debuxar o camiño que queremos que sigan os chorros de auga que aparecen pola parte superior da pantalla e obter así efectos interesantes.
Podes velo neste vídeo:
21 Xuño 2010 by María L
Categorías: Tecnoarte | Tags: auga, interactivo, Tecnoarte | 2 comentarios
O timo dos purificadores de auga
Hoxe vai un off-topic, pois non vou falar de tecnoloxía, senón de química. O post saíume un pouco longo, pero non quería deixar fóra detalles.
Isto vén a conto da visita á miña casa dun comercial dunha empresa de purificadores de auga, que se ofreceu a analizar a auga de consumo da miña vivenda e facer una demostración da súa pureza. Nunca recibo vendedores a domicilio, pero neste caso tiña curiosidade polo que ían contar xa que soábame que había un timo por alí agochado.
Recoñezo que a química téñoa bastante esquecida, pero non o suficiente para darme de conta do fraude da demostración. Isto foi o que pasou:
Despois da presentación, o comercial pediunos 4 vasos de auga.
1- Auga da traída.
A auga da traída vén clorada para desinfectala e evitar a proliferación de microorganismos patóxenos. Este cloro atópase na auga en forma iónica Cl– ou combinado con outros elementos, sobre todo hipocloritos ClO–.
2 – Auga purificada
Tratou a auga da billa mediante un trebello de osmose inversa que levaba nunha maleta, similar ao da imaxe:
A osmose inversa é un proceso físico que consiste en facer pasar auga a través dunha membrana semipermeable dende unha solución máis concentrada a unha menos concentrada mediante a aplicación de presión. As sales en disolución quedan retidas na membrana.
Ao ferver a auga da traída, a auga pura evapórase e aumenta a concentración de sales en disolución.
Contén moitas sales en disolución, como poden ser sales de sodio, magnesio, calcio, etc.. Podédelo ver no etiquetado das botellas.
Unha vez colocados os vasos enriba da mesa comezou a festa.
O primeiro que soltou foi que o cloro da auga é tóxico, provoca cancro e infinidade de enfermidades. A intención non é outra que asustar á xente sobre o consumo de auga da traída.
Vaia! Entón ollo con botarlle sal á comida. O sal común é cloruro de sodio, NaCl, que ao disolverse na auga sepárase nos ións Cl– e Na+. Como pode dicir que o cloro canceríxeno?
O que si é tóxico é o gas cloro Cl2, pero non é precisamente gas cloro o que atopamos na auga que temos na casa.
En referencia ao cloro da auga, non está demostrado cientificamente que os compostos derivados provoquen cancro, aínda que algúns xornais publicasen artigos sensacionalistas dicindo que si. O que si está demostrado é a súa eficacia na desinfección da auga, e hai que ter en conta que as augas urbanas están sometidas a estritos controis de calidade periódicos.
Despois de poñer o cloro coma un veleno que debíamos evitar a toda costa se non queríamos morrer de cancro dixo que ía determinar a cantidade que levaba cada un dos vasos que había enriba da mesa.
O primeiro que fixo foi utilizar un condutivímetro.
Como o seu nome indica, mide a condutividade da disolución, e determina así a concentración de electrólitos que contén en ppm (partes por millón)
Os electrólitos son ións, que ao seren partículas cargadas responden cando aplicamos unha diferencia de potencial. Canto maior sexa a concentración de sales maior condutividade terá a auga.
Esta sales poden ser Na+, Cl–, Ca++, ClO–, etc.
Despois de facer a proba comprobouse que a maior concentración de electrólitos tíñaa a auga mineral, logo a fervida, logo a da traída, e a purificada practicamente non tiña.
Claro que o comercial non o explicaba así, senón que se aproveitaba de que non todo o mundo sabe o que é un electrólito e daba a entender que o que estábamos medindo era a concentración de substancias perigosas e contaminantes da auga. Vamos, que todas as augas teñen unha concentración elevadísima de algo horrible excepto a purificada co seu aparello.
O cloro pégase á comida!
Para demostrar doutro xeito a concentración de cloro na auga fixo un novo experimento. Botou unhas gotas de ortotolidina en cada un dos vasos. A ortotolidina reacciona co cloro disolto e tinxe de amarelo a disolución. Canto maior sexa a concentración de cloro máis escura resulta.
Hai que ter valor para dicir que o cloro é canceríxeno e que logo utilice ortotolidina para a demostración, composto que está catalogado como probable canceríxeno humano pola Organización Mundial da Saúde (OMS) e o Centro Internacional de Investigacións contra o Cancro (CIIC). De feito xa está retirado o seu uso nos test de cloro das piscinas.
Evidentemente a auga tratada por osmose inversa quedou completamente transparente.
O seguinte foi dicir que o cloro se pega á comida e estámolo consumindo, nun ton que vía a dicir algo así como que esta substancia horrible, canceríxena e tóxica é absorbida pola comida.
Para facer a demostración pediunos unha mandarina, partiuna pola metade e meteuna nun vaso. Ao cabo dun tempo desaparecía a cor amarela da auga, e a conclusión foi que “o cloro pégase aos alimentos e estádelo consumindo!”
Vaia, pois iso é o mesmo que cando metemos unhas anchoas en sal. O cloruro sódico é absorbido por elas. O mesmo ocorre con esas olivas que comemos, que non viñan salgadas da oliveira. As sales absórbense polas células dos organismos, pero iso non ten por que ser prexudicial. Pero claro, se non pensamos niso e nos deixamos sorprender polo experimento da desaparición do ton amarelo caemos na trampa.
Toda esa porcallada que leva a auga que bebemos.
O último experimento foi unha electrólise en cada un dos vasos de auga.  A electrólise é unha reacción química que se produce aplicando a electricidade.
Necesítase unha disolución con contido en electrólitos (sales disoltas, como Cl-) para que funcione como medio condutor eléctrico. Aplícase corrente continua mediante uns electrodos (ánodo e cátodo) de xeito que os ións son atraidos por cada electrodo segundo a súa carga.
Nos electrodos prodúcese unha transferencia de electróns entre os elementos que forman o electrodo e os ións, producíndose novas substancias.
Non estou segura da composición dos electrodos do aparello que utilizou, pero parecéronme de aceiro e aluminio. Tampouco sei cal é exactamente a reacción química que se produciu (e se alguén a sabe agradézolle que mo diga), pero ao facer a electrólise en cada un dos vasos obtívose o resultado dun precipitado noxento en cada un deles, excepto no da auga purificada, xa que ao eliminarlle os electrólitos non produce a reacción.
Supoño que se trata dun precipitado de ferro.
(imaxe collida de aquí)
A mensaxe do comercial era que todo ese precipitado que estabamos a ver eran substancias que se atopaban na auga que consumimos, era a porcallada que leva agochada e que non se ve, e que grazas ao seu experimento sacabámola á luz.
De novo aprovéitanse do descoñecemento da xente, pois non todo o mundo sabe o que é unha electrólise e que nesa reacción se producen novas substancias, e fan crer que todo iso estaba na auga.
O comercial xa se dera de conta que na miña casa non ía vender nada, e deixou sen explicarnos cousas que tiña preparadas. A intención era a de vender un purificador de auga de nada menos que 2.500 €.
Están indo polas casas e pisos de moitas cidades de Galicia, e aprovéitanse da xente maior sen estudos e preocupada pola súa saúde para facerlle crer que a auga da traída, a do pozo ou a auga mineral embotellada son malísimas. Non é que o aparello que venden sexa malo (o prezo si), pero dende logo que os métodos que empregan para convencer á xente son un auténtico timo.
Síntome na obriga, polo tanto, de avisar destes feitos para evitar na medida do posible que máis xente sexa vítima deste fraude. E tamén destacar a importancia de que a ciencia e a tecnoloxía formen parte da cultura da poboación. A incultura científica e tecnolóxica fainos vulnerables ante aos fraudes, timos, crenzas e lendas urbanas.…
19 Marzo 2010 by María L
Categorías: Opinión, Xeral | Tags: auga, química, timo | 99 comentarios
1 2 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt gl en gl gl gl fr gl en gl gl es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
En novembro: OSHWDem e Maker Faire Galicia | tecnoloxia.org
Este mes temos en Galicia dúas citas moi interesantes para as persoas afeccionadas á tecnoloxía: o día 11 a OSHWDem na Coruña e os días 24, 25 e 26 a Maker Faire Galicia en Santiago de Compostela.
A OSHWDem (Open Source Hardware Demonstration) é unha feira de tecnoloxía onde se expoñen inventos cun nexo común: todos eles son proxectos libres, é dicir, que as súas especificacións, esquemas e código foron publicados, de forma que calquera poida estudalos, entender o seu funcionamento, replicalos e mesmo melloralos. Atoparás novas tecnoloxías, robótica, arte, Internet das cousas, electrónica, hardware, software, competicións de robótica, etc.
Eu participarei co mural 100Hex de impresión 3D, e está aberto a que calquera participante contribúa nel co seu propio hexágono, coas únicas limitacións de dimensións (60 mm de lado e 2mm de espesor) e cor (branca).
A edición do 2017 celebrarase o día 11 de novembro no Museo Domus da Coruña.
A Maker Faire Galicia celebra este ano a súa terceira edición. É unha feira de inventos, un escaparate para a creatividade e o enxeño pensado para todos os públicos e disciplinas: gastronomía, robótica, mecánica, ciencia, arte urbana, música, electrónica, artesanía, etc.  Celebrarase os días 24, 25 e 26 de novembro na Cidade da Cultura de Santiago de Compostela. Podes ver o programa aquí.
1 Novembro 2017 by María L
Categorías: Convocatorias | Tags: makerfaire, OSHWDem | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Deseña e constrúe un cruce de semáforos. Utiliza un conmutador para que cando un dos semáforos estea verde, o outro marque vermello e viceversa.
O esquema eléctrico é o da figura. Antes de montar o circuíto debuxa o cableado sobre o debuxo (imprimir pdf). Os cables das lámpadas van por un tubo que sostén o semáforo.
Podémolo complicar máis: Engade a cada semáforo o indicador correspondente para os peóns, coas súas correspondentes luces vermella e verde. Deseña o circuíto axudándote dun simulador e fai un deseño orixinal.
Se queres podes utilizar LEDs no canto de lámpadas, pero ten coidado coa tensión da pila. Podes utilizar unha pila de 1,5V. Se queres utilizar unha pila de 4,5V, conecta en serie unha resistencia de 100 ohmios, dese xeito diminuirás a intensidade que circula polos LEDs e non se fundirán. Lémbrate de que a pata longa vai ao positivo e a curta ao negativo.
Unha maneira interesante de facer un semáforo é mediante un programador cíclico de bote. Dese xeito o semáforo funciona todo o tempo que queiramos, sen ter que activar nós manualmente o conmutador. Podes ver cómo se fai neste web.
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es es gl gl gl es gl es es es gl es fr gl ar es en pt

text:
Edificio MIRADOR DE LA RIA | Sogeinverca
Edificio MIRADOR DE LA RIARef. 32
Edificio de 60 viviendas, locales, garajes y trasteros, con vistas a la ria del Burgo.
Alcalde Electo Carballo (A Corveira - Culleredo)


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Hoxe toca dar a despedida ao 2017 e comezar con bo pé o 2018, que seguro que vai ser bo.
Se queredes saber como se programa unha pantalla LCD con Arduíno tendes aquí un manual. Recomendo usar LCD con interface I2C.
E se queredes un soporte para a LCD dos vosos proxectos podedes descargar en Thingiverse o deseño 3D que fixo o alumnado de 2ºBach o curso pasado.
31 Decembro 2017 by María L
Categorías: Xeral | Tags: aninovo, arduino, lcd | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Medida de intensidades | Electricidade
Conecta a punta negra en COM e a vermella en VΩHz
Comproba que no polímetro está seleccionada a corrente continua (DC)
Sitúa o selector na zona de intensidade en corrente continua (A ). Se ao medir sae un 1 na pantalla é que a escala é pequena para a medida que queremos facer. Sobe a escala.
Para medir unha intensidade colócase o polímetro en serie.
A punta de proba vermella ten que ir no lado do polo positivo e a punta negra no lado do negativo. Se a medida sae negativa é que están colocadas ao revés.
Fíxate que ao conectar dúas lámpadas en serie aumenta a resistencia e, polo tanto, diminúe a intensidade.
« Medida de diferenzas de potencial
Medida de resistencias »
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl en gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Aforrando traballo! Simetrías | Impresión 3D
Imos crear pezas con simetrías na súa xeometría
Para realizar a simetría primeiro teremos que ter unha liña de simetría (liña media), a que  seleccionaremos, e posteriormente seleccionaremos a xeometría para facer a simetría.
A segunda opción é a mesma, pero seguindo unha guía circunferencial.
Crea un novo esbozo, Sketch, no botón  >.
Selecciona o plano onde imos a traballar, neste caso en Top. Fai clic co botón dereito enriba do plano Sketch 1, e selecciona  >.
Debuxa un rectángulo centrado no orixe de coordenadas, de 175mm x 130mm.
Crea unha circunferencia de 15mm de diámetro, situada a 25 mm de cada lado do rectángulo.
Fai clic en  >, cambia o valor de 3x en horizontal cara a dereita, por 6, e 1x en vertical cara abaixo por 3.
A distancia entre circunferencias en horizontal é de 25 mm, e en vertical de 40 mm.
Para rematar de definir esta ferramenta fai clic co botón esquerdo do teu rato.
Como podes ver,  o teu esbozo aparece en negro. Iso quere dicir que está totalmente definido e pechado. Se aparecese en azul algunha parte do teu esbozo, significaría que non está totalmente definida a acotación. E se aparecese algunha cota en gris claro quere dicir que ese dato está de máis, non é necesario, xa que outras cotas definen totalmente a peza.
Agora démoslle volume. Coa ferramenta  >, creamos un volume de 10 mm de espesor.
Crea as seguintes pezas:
Serás quen de crear esta peza?
Visualizar a peza en Onshape
7 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl gl it nb gl es en pt de en gl es en gl uk pt eo es hbs_lat gl es en it es it en gl ko gl es pt gl en gl gl gl gl en gl gl en de en en en gl gl gl en en en en en en gl gl gl gl gl gl gl de gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Internet | tecnoloxia.org | Page 2
Matemáticas co buscador de google
O buscador de google é, sen dúbida algunha, a máis eficaz ferramenta para facer procuras na web e atopar facilmente o que queremos. Pero non serve unicamente para iso. Sabías que o buscador de google funciona tamén como calculadora? Sabías que podemos utilizalo para a representación gráfica de funcións matemáticas? Sabías que con el podemos converter unidades?
Para utilizalo como calculadora non hai máis que escribir na caixa de texto a operación que desexamos realizar e o resultado aparecerá ao darlle a buscar.
Podemos, ademais, utilizar diversas constantes físicas: G (gravitación universal), h (Planck), c (velocidade da luz no baleiro), etc.
Unha das novidades máis recentes do buscador google é que permite a representación gráfica de funcións. Só temos que introducir a función que desexamos visualizar na caixa de texto do buscador e clicar en buscar.
Por exemplo, se introducimos sin(2e^x) o resultado é unha gráfica que podemos mover, ampliar e reducir. Ademais, vainos dicir as coordenadas do punto no que estea o cursor.
Tamén podemos debuxar varias funcións na mesma gráfica. Temos que escribilas separadas por unha coma e aparecerán representadas cada unha nunha cor diferente.
Para utilizar o buscador de google como conversor de unidades temos que escribir o nome das unidades en inglés e separalas por “in” ou “to”.
30 Celsius in Fahrenheit → 86 degrees Fahrenheit
5000 cal to J → 20 920 joules
15 in to cm → 38.1 centimeters (in=polgada)
Conversor de sistemas de numeración
Tamén podemos utilizar o buscador para pasar dun sistema de numeración a outro.
Se o número que queremos converter está en binario hai que lle poñer “0b” diante, e se está en hexadecimal “0x”.
45 in binary → 0b101101
216 to hexadecimal → 0xD8
0b1001 to decimal → 9
0xf2 to decimal → 242
2011 in roman numerals → MMXI
Realmente hai moitas máis cousas que podes facer co buscador de google. Bótalle unha ollada a esta páxina.…
6 Decembro 2011 by María L
Categorías: Internet | Tags: conversor, funcións, google, gráficas, matemáticas, unidades | 10 comentarios
Se tedes un pouquiño de tempo, recoméndovos escoitar a conferencia que Juan Freire deu o 9 de novembro na Libre Soft World Conference LSWC 2011
Fala do coñecemento aberto, do procomún, un modelo de produción e xestión no que as persoas partícipes comparten coñecementos, organizan a súa produción e xestionan as súas relacións colectivas de forma autónoma, e que funcionan de xeito independente ás institucións oficiais e aos mercados.
Non se trata de algo novo, senón que este modo de funcionar xa comezou na Idade Media. Porén, a tecnoloxía social que se está a estender desde hai anos (Internet, software libre, wikipedia, comunidades e redes sociais, etc) permite recuperar estes antigos modos de funcionar producindo coñecemento independente e libre.
Para reflexionar: ata que punto pode chegar capacidade de transformación social, política e económica do coñecemento aberto?
Cando falamos de software libre, do traballo en rede, de colaborar e compartir en internet, estamos a falar de moito máis que de linux ou windows, copyright ou copyleft, pagar ou piratear, … a cousa é moito máis profunda, e supoño que chegará un tempo en que todas e todos o comprendamos e sexamos realmente conscientes da súa importancia.
(Vía: Conocimiento abierto o porqué el software libre se inventó en la Edad Media)…
16 Novembro 2011 by María L
Categorías: Internet, Tecnoloxías da Información | Tags: Internet, software libre | 2 comentarios
17 de maio: Día das Letras Galegas, día de Internet
17 Maio 2011 by María L
Categorías: Internet, Xeral | Tags: galego, Internet, letrasgalegas | 0 comentarios
Que é a propiedade intelectual? E o copyright? Ata que punto pódese posuír unha idea? Ata que punto pode ser un delito copiar? Dende hai uns anos, especialmente dende a irrupción masiva de Internet, o sistema de dereitos de autor estase a cuestionar constantemente.
O documental Copiade, malditos! serve de gran axuda para comprender o que está a suceder.
[¡Copiad, malditos! (DOC/58’/ES/HD720p 16:9) from elegant mob films on Vimeo.]
[ tve2: ¡Copiad, malditos! duración: 58 min 15 s ]
Este vídeo distribúese baixo licenza Creative Commons, e podes descargalo da propia web de tve.…
20 Abril 2011 by María L
Categorías: Internet, Xeral | Tags: copiad, creative commons, documental, malditos | 0 comentarios
O principio de neutralidade da rede describe o tratamento do tráfico a través de internet (aplicable tamén a tódalas redes de comunicación), e indica que tódolos datos que circulan pola rede deben ser tratados da mesma forma, navegando á mesma velocidade e garantindo o libre acceso a calquera tipo de información.
Unha cousa tan simple, eficaz e democrática coma esta parece ser que agora está en perigo, pois hai iniciativas políticas encamiñadas a facer de Internet unha rede completamente distinta. Todo isto vén polas presións das grandes empresas de telefonía e cable, que consideran que o seu negocio aumentaría se puidesen controlar o acceso ás infraestruturas e aos diferentes servizos e contidos de Internet.
Neste vídeo explícano moi ben:
[youtube: La neutralidad de la red]
Se aínda non o temos claro, para entendelo pode servir comparar a rede de comunicación a través de internet coa rede de estradas que nos permiten circular libremente polo noso país: Non te perdas o artigo “La neutralidad de las carreteras”
Visto o panorama, non queda outra que solicitar que se asegure a neutralidade da rede mediante unha lexislación que garanta o uso aberto e imparcial de Internet para tódolos usuarios e usuarias. Polo tanto, tecnoloxia.org contribúe apoiando o “Manifesto por unha rede neutral“.
Manifesto por unha rede neutral
Os cidadáns, cidadás e as empresas usuarias de Internet adheridas a este texto MANIFESTAMOS:
1. Que Internet é unha Rede Neutral por deseño, dende a súa creación até a súa actual implementación, na que a información flúe de maneira libre, sen discriminación ningunha en función de orixe, destino, protocolo ou contido.
2. Que as empresas, usuarias e usuarios de Internet puideron crear servizos e produtos nesa Rede Neutral sen necesidade de autorizacións nin acordos previos, dando lugar a unha barreira de entrada practicamente inexistente que permitiu a explosión creativa, de innovación e de servizos que define o estado da rede actual.
3. Que as e os usuarios, emprendedores e empresas de Internet puideron definir e ofrecer os seus servizos en condicións de igualdade, levando o concepto da libre competencia até extremos nunca antes coñecidos.
4. Que Internet é o vehículo de libre expresión, libre información e desenvolvemento social máis importante co que contan a cidadanía e as empresas. A súa natureza non debe ser posta en risco baixo ningún concepto.
5. Que para posibilitar esa Rede Neutral as operadoras deben transportar paquetes de datos de maneira neutral, sen erixirse en “aduaneiros” do tráfico e sen favorecer ou prexudicar a uns contidos por riba doutros.
6. Que a xestión do tráfico en situacións puntuais e excepcionais de saturación das redes debe acometerse de xeito transparente, de acordo a criterios homoxéneos de interese público e non discriminatorios nin comerciais.
7. Que a dita restrición excepcional do tráfico por parte das operadoras non pode converterse nunha alternativa sostida á inversión de redes.
8. Que a dita Rede Neutral se ve ameazada por operadoras interesadas en chegar a acordos comerciais polos que se privilexie ou degrade o contido segundo a súa relación comercial coa operadora.
9. Que algúns operadores do mercado queren “redefinir” a Rede Neutral para manexala de acordo cos seus intereses, e esa pretensión debe ser evitada; a definición das regras fundamentais do funcionamento de Internet debe basearse no interese de quen as usan, non de quen as provén.
10. Que a resposta ante esta ameaza para a rede non pode ser a inacción: non facer nada equivale a permitir que intereses privados poidan de facto levar a cabo prácticas que afectan ás liberdades fundamentais da cidadanía e a capacidade das empresas para competir en igualdade de condicións.
11. Que é preciso e urxente instar ao Goberno a protexer dun xeito claro e inequívoco a Rede Neutral, co fin de protexer o valor de Internet de cara ao desenvolvemento dunha economía máis produtiva, moderna, eficiente e libre de inxerencias e intromisións indebidas. Para iso é preciso que calquera moción que se aprobe vincule de xeito indisolúbel a definición de Rede Neutral no contido da futura lei que se promova, e non condicione a súa aplicación a cuestións que pouco teñen que ver con esta.
A Rede Neutral é un concepto claro e definido no ámbito académico, onde non suscita debate: As persoas e as empresas teñen moito dereito a que o tráfico de datos recibido ou xerado non sexa manipulado, terxiversado, impedido, desviado, priorizado ou retrasado en función do tipo de contido, do protocolo ou aplicación empregado, da orixe ou destino da comunicación nin de calquera outra consideración allea á da súa propia vontade. Ese tráfico tratarase como unha comunicación privada e exclusivamente baixo mandato xudicial poderá ser espiado, trazado, arquivado ou analizado no seu contido, como correspondencia privada que é en realidade.
Europa, e España en particular, atópanse no medio dunha crise económica tan importante que obrigará ao cambio radical do seu modelo produtivo e a un mellor aproveitamento da creatividade dos seus cidadáns. A Rede Neutral é crucial á hora de preservar un ecosistema que favoreza a competencia e innovación para a creación dos innumerábeis produtos e servizos que quedan por inventar e descubrir. A capacidade de traballar en rede, de xeito colaborativo, e en mercados conectados, afectará a todos os sectores e todas as empresas do noso país, o que converte a Internet nun factor clave actual e futuro no noso desenvolvemento económico e social, determinando en gran medida o nivel de competitividade do país. De aí a nosa profunda preocupación pola preservación da Rede Neutral.
Por todo iso instamos con urxencia ao Goberno español a ser proactivo no contexto europeo e a lexislar de xeito claro e inequívoco neste sentido.
Se estás de acordo co manifesto, podes contribuír dándolle difusión:
reprodúceo, lígao, tradúceo, compárteo, vótao, …
Temos o manifesto en galego grazas á xente de mallando na eira.…
30 Novembro 2010 by María L
Categorías: Internet, Tecnoloxías da comunicación | Tags: Internet, manifesto, manifiesto, neutralidade, rede | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 … 10 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl gl en en gl en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
[Scratch: O electropolbo preguntón II. Magnitudes.]
Responde ás seguintes preguntas sobre magnitudes eléctricas. Serás quen de acertar todas?
Contesta a, b, c, d, … Se acertas á primeira gañas 5 puntos. Se acertas á segunda gañas 2 puntos. A partir de aí non gañas puntos, pero tes que contestar ben.
[Scratch: Lei de Ohm. Preguntas.]
Para escribir números decimais utiliza o punto, e non a coma.
Se acertas á primeira gañas 5 puntos. Se acertas á segunda gañas 2 puntos. A partir de aí non gañas puntos, pero tes que contestar ben.
Enerxía e potencia eléctricas
[Scratch: Enerxía e potencia eléctricas. Preguntas.]
Para escribir números decimais utiliza o punto, e non a coma. No caso de que a operación non dea un resultado exacto utiliza dous decimais.
Se acertas á primeira gañas 5 puntos. Se acertas á segunda gañas 2 puntos. A partir de aí non gañas puntos, pero tes que contestar ben.
Lei de Ohm. Carreira para xogar por parellas!
[Scratch: Carreira de polbos. Lei de Ohm]
En cada quenda tócalle a un dos polbos atinar a solución da pregunta sobre a Lei de Ohm que lle fai a dorna. Gaña o polbo que chegue antes á meta (marxe dereita do escenario)
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl en gl gl es gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Lámpadas que levitan | tecnoloxia.org
Preciosa esta combinación de levitación magnética coa tecnoloxía sen fíos de transmisión de enerxía. “Flyte” é obra de Simon Morris e trátase dunha lámpada que semella unha antiga de incandescencia pero que no interior está composta por LEDs. Levita xirando sobre unha base que funciona coma unha estación de carga sen fíos por indución electromagnética, o que provoca o acendido dos LEDs.
Podes velo no seguinte vídeo:
[Flyte : Levitating Light from Narwhal Pictures on Vimeo]
Polo aire non se transmite electricidade, senón un campo magnético. Cando unha bobina se sitúa preto da outra, por efecto do campo magnético xérase nesta última unha corrente eléctrica, que fai que se acenda o LED.
Se queredes, podedes probar este sinxelo experimento de acendido dun LED por indución electromagnética. Necesitades construír dúas bobinas (unha emisora e outra receptora) e conectar un transistor, unha resistencia e un LED, tal e como explican neste vídeo:
[youtube: Proyectos | Transmisión Inalámbrica de Energía Eléctrica – Muy fácil de hacer]
7 Novembro 2015 by María L
Categorías: Electricidade, Proxectos | Tags: indución, lámpada | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt es gl gl gl gl es gl es es gl gl es gl pt gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es en gl en gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Arduíno pode comunicarse con outros dispositivos transmitindo e recibindo información. Pode comunicarse co ordenador, con outro Arduíno, cun receptor GPS, unha pantalla, un teléfono móbil, etc.
A comunicación con outros dispositivos realízase de forma dixital, é dicir, mediante pulsos eléctricos que representan os ceros e uns en binario. A cantidade mínima de información que pode transferir é un byte (8 bits).
Necesitamos ademais un código común para codificar os caracteres que enviamos. Arduíno utiliza o código ASCII (ver táboa).
A velocidade de comunicación vén determinada polo tempo en que cada bit se mantén na liña. Por exemplo, se un bit se mantén na liña de comunicación durante un segundo dicimos que a comunicación é de 1 bit por segundo = 1 bps = 1 Baudio
Arduíno é capaz de realizar comunicacións serie desde 300 a 115200 baudios. Por defecto, para a comunicación serie, estableceremos unha velocidade de 9600 baudios cando queiramos comunicarnos.
O búfer ou buffer é un espazo de memoria no que se almacenan datos de maneira temporal. O seu principal uso é para evitar que o programa se quede sen datos durante unha transferencia. A medida que van chegando datos á tarxeta Arduíno, estes son almacenados no búfer ata que o programa se encarga de lelos.
Arduíno Uno ten un búfer dunha capacidade de 64 bytes.
Serve, por exemplo, para comunicarnos co ordenador a través da consola ou para conectar dous Arduínos entre si. É a comunicación que se utiliza para transmitir datos mediante USB ou Bluethood.
Pins de comunicación serie no Arduíno:
Para realizar a transmisión de datos empréganse dúas liñas de cables:
Tx: Transmisión de datos
Rx: Recepción de datos
Podemos establecer a comunicación con outro dispositivo a través dos pins 0 (Rx) e 1 (Tx), ou a través do cable USB.
Cando a placa Arduíno está transmitindo ou recibindo datos, acéndense os LEDs Tx e Rx
Nós utilizaremos este tipo de comunicación para utilizar unha pantalla LCD con interface I2C.
I²C ,  I2C, IIC ou TWI (Two Wire Interface, ou interface de dous fíos)  é un sistema de comunicacións en serie que utiliza dúas liñas para transmitir a información: unha para os datos (SDA) e outra para o sinal de reloxo (SCL)
Trátase dun bus de comunicación mestre-escravo no que os diferentes compoñentes (escravos) se conectan en paralelo coa placa Arduíno (mestre) a través das dúas liñas de bus (SDA e SCL).
[tecnoloxia.org CC By-SA from Fritzing]
Pins de comunicación I2C no Arduíno:
No caso dunha placa Arduíno UNO as conexións I2C serían:
GND e Vcc para a alimentación.
SDA (pin de datos) ao pin analóxico A4.
SCL (sinal de reloxo) ao pin analóxico A5.
A tarxeta Arduíno UNO Rev3 ten outros dous pins que podemos utilizar igualmente para a comunicación I2C, e que están na parte superior, xunto aos pins dixitais. Está indicado pola parte de atrás da tarxeta. Se tes este modelo de Arduíno e che resulta máis cómodo podes substituír as conexións A4 e A5 polos pins SDA e SCL da parte superior.
A librería Wire será a encargada de xestionar o protocolo de comunicacións.
[by Cburnett CC By-SA from Wikimedia Commons]
Nós utilizaremos este tipo de comunicación para o control dunha matriz de LEDS gobernada polo integrado MAX7219.
SPI é un protocolo de comunicación serial (Serial Peripherical Interface) mestre-escravo. É máis rápido có I2C ou có porto serie normal e permite enviar e recibir datos ao mesmo tempo.
Pins de comunicación SPI no Arduíno:
[tecnoloxia.org CC By-SA from Fritzing and arduino reference]
O SPI utiliza catro liñas: MOSI (do mestre ao escravo), MISO (do escravo ao mestre), CLK (reloxo) e SS (selección). Para a comunicación SPI dun Arduíno UNO podemos utilizar os pins ICSP, pero nesta sección non imos traballar con eles. Para o control da matriz de LEDs usaremos pins dixitais que tamén teñen a función SPI (pins 10, 11, 12 e 13)
20 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl en gl gl en en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
A potencia eléctrica (P) é a enerxía consumida por unidade de tempo.
Canta máis potencia teña un aparello eléctrico
máis enerxía eléctrica consume na unidade de tempo.
menos tardará en consumir unha certa cantidade de enerxía.
Por exemplo, para quentar unha pota de auga necesitamos unha determinada cantidade de enerxía calorífica, con independencia do sistema que utilicemos para quentala.
Unha vitrocerámica consume enerxía eléctrica e transfórmaa en enerxía calorífica. Canta máis potencia seleccione na vitrocerámica, menos tempo vou necesitar para quentar esa pota de auga, pero a enerxía eléctrica consumida é a mesma (sen contar a que estragamos).
P = E / t  =>  E = P · t
Como E = V · I · t , temos que: P = V · I
V= voltaxe en voltios (V), I = intensidade en amperios (A)
P = potencia en vatios (W), E = enerxía en xulios (J) e t= tempo en segundos (s)
P = potencia en kilovatios (kW), E = enerxía en kilovatios-hora (kWh) e t= tempo en horas (h)
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en es gl gl en gl gl de gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Sintetizador con Luz: LDR Synth
Velaquí un sinxelo proxecto para 4º de ESO:  Light2Sound LDR Synth
É unha especie de theremin de luz. Aquí podes escoitalo:
Utiliza un temporizador 555 en funcionamento astable (intermitente) e unha LDR, resistencia que varía en función da luz incidente. Ao achegar ou afastar a LDR ao LED de alta luminosidade dentro do tubo, cambia a resistencia da LDR facendo cambiar a frecuencia das pulsacións á saída, e producindo un son máis agudo ou máis grave no altofalante.
Aquí tedes toda a información. Animádesvos a montalo?
19 Novembro 2014 by María L
Categorías: Electrónica, Proxectos | Tags: 555, LDR, theremin | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl es gl gl gl gl en en it gl gl en gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Solucionando o problema enerxético mundial cun chisqueiro | tecnoloxia.org
Alguén pensa que o que se mostra no seguinte vídeo pode funcionar? É posible ou imposible?
[youtube: Como generar electricidad gratis!!] (Colgouno César Fernández en Redeiras)
Axiña vou montar un para conectar o microondas, a neveira, a lavadora e a prancha. O que vou aforrar na vindeira factura da luz!
Desde logo que estamos ante un fake. Onde está o truco? Que cousas non cadran? Que leis se incumpren? Como o fixeron?
13 Maio 2012 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, fake | 2 comentarios
Leave a reply →
13 Maio 2012 at 17:58
Parece que non é tan evidente. Le os comentarios de youtube e verás a cantidade de xente que o cre
13 Maio 2012 at 18:54
Supoño que moitos deses comentarios serán dos propios autores do fake, para intentar convencer á xente. Outros serán de xente que o crea.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt gl gl it gl en gl gl en en gl en gl es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Captives. Escultura e robótica | tecnoloxia.org
Cando Michelangelo esculpiu a serie de esculturas inacabadas coñecidas como “Os escravos” ou “Os prisioneiros ” utilizaba o método da talla directa: Primeiro facía uns bosquexos e despois introducía as súas ferramentas no mármore de forma manual. El mesmo dicía “Dentro do bloque está a figura, o único que fago é arrincar coa ferramenta a pedra que sobra ao redor desta, ata que a figura queda liberada da súa envoltura.”
Neste caso non liberou completamente as figuras, que quedaron prisioneiras, atrapadas no mármore que as encerraba completamente.
Prigioni – (1513-1534) – Michelangelo
O artista italiano Davide Quayola acaba de presentar no festival Ars Electronica a súa interpretación contemporánea da serie “Prigioni” de Miguel Anxo. As esculturas xa non se fan en mármore, senón en polietileno expandido (EPS de alta densidade) máis coñecido como poliexpán, e non son unhas mans cun martelo e un cicel quen as esculpe, senón un robot industrial controlado por ordenador.
Captives – (2013) – Davide Quayola
Nun mundo dixital as máquinas encárganse da técnica, pois manualmente non podemos alcanzar a precisión do fresado CNC, e a creatividade, a imaxinación e a arte céntranse no deseño dixital, un debuxo en 3D que un robot sexa capaz de interpretar.
Nos seguintes vídeos amósase o proceso escultórico no que se visualizan as funcións matemáticas que forman parte do “pensamento” do robot escultor.
[Captives – Robotic Milling from Quayola on Vimeo.]
[Captives – Robot session]
Nesta páxina podedes ver máis imaxes da obra “Captives” de Quayola
12 Setembro 2014 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: escultura, robot, Tecnoarte | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en gl en es en en en en es en es en gl en gl en fr en pt en gl en gl en pt en gl en gl en gl en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
[Scratch: O electropolbo preguntón V. Compoñentes electrónicos.]
Responde ás seguintes preguntas sobre compoñentes electrónicos básicos. Serás quen de acertar todas?
Contesta a, b, c, d, … Se acertas á primeira gañas 5 puntos. A partir de aí non gañas puntos, pero tes que contestar ben.
Relaciona cada compoñente electrónico co seu nome. Preme no círculo laranxa e fai clic no nome que lle corresponde.A ver se non tes ningún erro!]
Relaciona cada símbolo co seu nome. Preme no círculo laranxa e fai clic no nome que lle corresponde.
[Scratch: Identifica os símbolos electrónicos]
Identifica os símbolos electrónicos a medida que se van nomeando.
Faino no menor tempo posible.
Código de cores das resistencias
[Scratch: Atina as resistencias]
Intenta atinar todas as resistencias que podas nun minuto. Se acertas súmanse 2 puntos. Se fallas descóntase 1 punto. A ver se es quen de bater o récord.
« Prácticas con chips
14 Agosto, 2014 by María L
Leave a reply →
24 Novembro, 2014 at 9:08 a.m.
Hola, en clase hemos hecho varios “récords” en los juegos, y al actualizar la página no aparece. Gracias por su tiempo, y muy buena página 😉
24 Novembro, 2014 at 4:45 p.m.
Si, pasoume tamén a min. Non sei por que non quedan gardados os records. En todo caso iso sucede en Scratch. A ver se se pode amañar. Grazas.
2 Marzo, 2015 at 10:14 a.m.
ola, non queda ghardados os records. Ghraciñas.
2 Marzo, 2015 at 2:52 p.m.
Si, non sei por que non quedan gardados. Xa o revisarei. Grazas!
2 Marzo, 2015 at 10:17 a.m.
Bloquease todo o tempo, cada vez que alguén se conecta caese a páxina… Funciona moi mal
2 Marzo, 2015 at 2:53 p.m.
Penso que iso ten máis que ver coa conexión dos institutos que coa propia páxina.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl en gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl en gl en gl es gl gl pt gl gl gl es fr gl gl en gl gl gl gl en gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Listaxe de materiais | Arduino
[By oomlout CC BY-SA from Wikimedia Commons]
Para traballar nunha clase non é necesario que todo o alumnado teña o mesmo material, é dicir, non necesitamos dispoñer de 15 pantallas LCD, 15 matrices de leds ou 15 módulos bluetooth.
Hai unha serie de compoñentes básicos que se necesitan para empezar a programar e que debería estar dispoñible como máximo por parellas (Arduíno, protoboard, cables, LEDs, resistencias, potenciómetros). Con moi pouco xa se poden facer moitas cousas.
Despois, segundo os proxectos que se vaian facer por equipos necesitarase material extra, pero só a cantidade necesaria para o proxecto a desenvolver.
Nas prácticas que vas atopar aquí utilizouse unha tarxeta Arduíno UNO, pero podes utilizar calquera das existentes no mercado, tendo en conta as súas especificacións e a situación dos distintos pins.
No noso centro, ademais de Arduíno UNO, temos algunhas placas “Arduclema” que mercamos no 2008. Para descargar os programas nesta placa debes seleccionar “Arduíno Diecimila” e o procesador: “ATmega168“.
Necesitas un cable USB para conectala co ordenador. Fíxate en que porto está conectado para descargar os programas.
Para comezar a programar con Arduíno non necesitas moitos compoñentes. Estes son os básicos para as prácticas de inicio:
[By oomlout CC BY-SA from Wikimedia Commons]
Placa de protopitos (protoboard ou breadboard). Descrición.
LEDs de cores (vermello, verde, amarelo)
Para os LEDs as que teñas entre 220Ω → 560Ω
Para os pulsadores: 10 kΩ
Potenciómetro 10 kΩ. Mellor se ten un cursor manual.
Podemos facer algunhas prácticas máis cos compoñentes electrónicos que temos no taller da ESO (motor de CC, son, sensor de Luz):
Motor CD de 5 ou 6V
Transistor NPN de uso xeral (por exemplo BC547, 2N2222, etc)
Díodo ( por exemplo 1N4001, 1N4007)
Dependendo do que vaias facer vas necesitar outros compoñentes. En cada unha das páxinas aparece a descrición do material necesario para a montaxe: servos, sensores, pantallas, etc.
Para conectar algúns compoñentes vas necesitar cables jumper macho-femia ou pins de conexión á placa de prototipos.
Nalgunhas prácticas ofrécense diferentes opcións segundo o material dispoñible. Por exemplo, un display 7 segmentos pode ser de ánodo común ou de cátodo común, ou podes ter unha pantalla LCD 16×2 estándar ou con interface I2C. Utiliza o que teñas dispoñible ou merca o que che pareza máis axeitado.
5 Decembro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl en gl gl fr gl gl gl de gl gl de es gl gl gl gl gl gl eo gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Electricidade | tecnoloxia.org | Page 2
CircuitLab: Simulador de electrónica online
Neste vídeo podes ver como funciona:
[youtube: Getting Started with CircuitLab]
Como puidestes ver no vídeo, CircuitLab permite construír circuítos analóxicos e dixitais, cambiar os datos dos compoñentes, calcular as tensións de saída para un compoñente determinado ou observar o sinal do osciloscopio. Outro aspecto interesante é que se poden compartir os esquemas co resto de usuarios e usuarias.
Un dos inconvenientes é que a listaxe de compoñentes é limitada, e algúns bótanse moito en falta.
Aquí tes un dos circuítos que veñen de exemplo:
Desde logo que é unha sorte contar con este tipo de aplicacións que se executan desde o navegador, e non andar a depender de instalacións de escritorio deseñadas para un determinado sistema operativo (sexa cal sexa). Lembrádevos por exemplo de Logic-Lab ou de logic.ly dos que falei hai tempo.
Cada vez hai máis aplicacións online para facer de todo. Agora só falta unha aposta clara para mellorar a conectividade dos centros de ensino galegos, moitos cun ancho de banda que provoca desacougo, coma é o noso caso.…
4 Marzo 2012 by María L
Categorías: Electricidade, Electrónica | Tags: CircuitLab, circuítos, dixital, Electricidade, Electrónica, simulador | 6 comentarios
O camiño da electricidade
Aquí tedes algúns materiais de apoio aos apuntamentos de clase, e que vos poden axudar a facer os traballos sobre as instalacións eléctricas que tedes nas vosas vivendas.
Xa coñecemos o funcionamento dos diferentes tipos de centrais eléctricas. A enerxía eléctrica xerada nelas debe chegar agora ás nosas casas. O camiño que segue podémolo ver na seguinte infografía de Rede Eléctrica de España, e constitúe o que chamamos rede de distribución pública:
[Red Eléctrica de España: Cómo funciona el sistema eléctrico]
O centro de control eléctrico (CECOEL) é o responsable da operación e supervisión coordinada en tempo real das instalacións de xeración e de transporte. Garante a continuidade e seguridade do subministro eléctrico mantendo en constante equilibrio a xeración e o consumo.
Para entender como funciona podes realizar una visita virtual ou xogar ao xogo “CONTROLA, simulador de control eléctrico“. A misión é manter o subministro eléctrico ante incidencias diversas, controlando la produción das centrais para dar resposta ao consumo en núcleos urbanos e industriais.
A instalación de enlace une a rede de distribución pública coa instalación interior de cada vivenda.
Para comprender agora por onde entra a electricidade nun edificio de varias vivendas temos esta infografía de educarex.es:
A instalación eléctrica interior é a que temos dentro da vivenda. Cada derivación individual chega a unha vivenda a través do Cadro Xeral de Mando e Protección que se atopa á entrada da mesma.
Outro material que pode ser útil é o que nos ofrece digital-text: “Instalaciones de la vivienda”
– – – – – – – – – –
Para axudarvos a identificar todo isto nas vosas casas, desde o poste ou desde a acometida ata o cadro de mando e protección, poden servirvos estes documentos de Foremfe Elea, nos que se ilustran as diferentes partes con fotografías:
(Isto válevos aos que vivides nun edificio de varios pisos. Nas casas unifamiliares o que soedes ter é unha caixa de protección e medida. Mirade os apuntamentos de clase.)
Cadro eléctrico de distribución.
Orientacións para os traballos:
Saca fotografías de todo o percorrido, polo menos desde a acometida, e engádelles descricións aos distintos elementos. Se podes, intenta atopar o poste eléctrico e o transformador de media a baixa tensión.
Se decides facer un vídeo, débese escoitar ben toda a explicación.
Se o cadro xeral de mando e protección da túa vivenda está sen etiquetar, engade etiquetas identificativas debaixo de cada interruptor.
Fixándote no cadro, fai un esquema unificar da instalación.
Cando remates o traballo podes botar unha partida ao xogo simulador do centro de control eléctrico “controla”.…
9 Xaneiro 2012 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, Instalacións | 0 comentarios
Relé de enganche. Preme nos pulsadores!
Desde que comezou o curso recibín correos e mensaxes de varios profesores e profesoras que botaban de menos os contidos de electricidade que tiña aquí antes das reformas. Desculpade polo trastorno, e aviso de que xa están de novo dispoñibles. A verdade é que como non dou clase este ano a 2º e 3º de ESO non me din moita présa.
Podedes acceder desde o menú superior: Electricidade
Tiña pensado revisalos con maior profundidade e cambiar algunhas cousas, pero dado que hai xente agardando por eles decidín deixalo como estaba e o único que fixen foi corrixir uns problemas que daban algúns scripts co navegador chrome. Penso que agora xa funciona ben, pero se vedes algún problema avisade.
31 Outubro 2011 by María L
Categorías: Electricidade, Web | Tags: contidos, Electricidade | 2 comentarios
(Debuxo de Mandor.sk visto en Desenchufados)…
29 Abril 2011 by María L
Categorías: Electricidade, Electrónica | Tags: Electricidade, Electrónica, humor, resistencia | 1 comentario
Solución para aforrar enerxía eléctrica
Xa sabedes que subiu o recibo da electricidade, así que hai que ter coidado e non acender máis luces das necesarias.
Josselin Zaïgouche preséntanos unha solución eficaz para non caer na tentación: switch me :-)
Xa sabedes, pensádeo ben antes de premer no interruptor, que pagar a factura doe.
(Visto en inspire me now)…
31 Decembro 2010 by María L
Categorías: Deseño, Electricidade | Tags: Deseño, Electricidade, factura, luz | 3 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 … 10 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en en en gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl en es gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl de gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Comunicación gráfica | tecnoloxia.org | Page 2
A perspectiva isométrica é unha técnica de representación gráfica dun obxecto tridimensional en dúas dimensións, onde o tres eixos coordenados forman ángulos iguais de 120º cada un sobre o plano. É moi utilizada en tecnoloxía para o deseño e visualización de obxectos e pezas.
Aínda que vos pareza algo novo, estades moi acostumados a ver obxectos representados neste tipo de perspectiva, xa que é utilizada en moitos xogos.
Seguro que moitas e moitos de vós pasastes algún tempo na rede social Habbo, plantando verduras en Farmville, construíndo unha cidade en Cityville, interaccionando nas primeiras versións dos Sims, e moitos máis . Fixádevos ben: están debuxados en perspectiva isométrica.
En moitos destes xogos podemos orientar obxectos nun terreo isométrico coma nesta aplicación flash (vista aquí). Probade engadir unha cadeira e xirala nesta retícula en isométrica.
Para que vos entreteñades un pouco debuxando en perspectiva isométrica tedes estas aplicacións:
educacionplastica.net:  Debuxar con cores – Debuxar con liñas
Cubescape Non vos perdades a galería. Alí podedes ver os debuxos que fai a xente.
Tamén podedes probar estes xogos isométricos:
Contour: Guía a bola ata a meta deformando un terreo isométrico.
Isoball2: Guía a bola ata a meta construíndo ramplas.
DuBlox: A ver se es capaz de levar a peza ata a meta sen caer da plataforma isométrica.
8 Outubro 2012 by María L
Categorías: Comunicación gráfica, Xogos | Tags: isométrica, perspectiva, Xogos | 0 comentarios
Aprendendo algo de linguaxe audiovisual
Cada vez somos máis os profesores e profesoras de calquera materia que gravamos e editamos vídeos ou pedímoslle ao alumnado que os faga. Porén, a maioría carecemos da formación audiovisual necesaria para realizar os nosos traballos cun mínimo de calidade.
Guión, storyboard, planos, secuencias, … Recomendades algún material de consulta que nos axude a poñernos ao día para traballar o vídeo cun pouquiño de xeito?
Eu desde logo que non me sinto capaz de abordar este tema con profundidade, e recoñezo as miñas carencias formativas neste campo, pero hoxe vou dedicar esta entrada a uns planos básicos utilizados no cine. Son unhas boísimas composicións feitas por kogonada para vimeo que atopei onte por casualidade e que creo que serven de exemplo para introducir tres tipos de planos que se poden utilizar nunha gravación.
Punto de fuga central nas películas de Kubrick:
O punto de fuga central non só dá sensación de perspectiva á imaxe, senón que tamén contribúe a que a mirada do espectador quede atrapada na fotografía, aumentando o protagonismo da imaxe.
[Kubrick // One-Point Perspective from kogonada on Vimeo.]
Nun plano contrapicado a cámara sitúase por debaixo do obxecto e oriéntase cara arriba. Serve para magnificar un obxecto ou persoa, por iso é tan utilizado polos políticos, ou polo mesmo Darth Vader.
[Tarantino // From Below from kogonada on Vimeo.]
Picados de Wes Anderson:
Nos planos picados a cámara grava dende arriba e oriéntase cara ó chan. O efecto que produce é o contrario có do contrapicado, pois utilízase para resaltar a fraxilidade ou inocencia do obxecto enfocado.
[Wes Anderson // From Above from kogonada on Vimeo.]
Gustaríame que alguén comparta algún material para saber máis destas cousas, e que nos axude a mellorar os nosos vídeos caseiros. Algunha recomendación?…
10 Setembro 2012 by María L
Categorías: Comunicación gráfica | Tags: audiovisual, cine, planos | 5 comentarios
Axonometría en realidade aumentada
Hoxe pola mañá estiven a seguir por streaming a Xornada Aumentame 2012, da asociación Espiral, que pretende converterse nun punto de encontro para o intercambio de ideas, experiencias, proxectos e novidades sobre a Realidade Aumentada en Educación.
Entre os relatorios da xornada é de destacar o traballo do alumno de 2º de bacharelato Víctor Valbuena do IES Vilatzara de Vilassar de Mar (Maresme), cuxo obxectivo final é conseguir unha agrupación de exercicios de axonometría acompañados das súas respectivas representacións tridimensionais en realidade aumentada para que a súa percepción espacial sexa sinxela.
Para probar a aplicación só necesitas entrar na páxina A-RA! Axonometría, imprimir o marcador, conectar a cámara web dirixíndoa cara ó marcador impreso e navegar polas distintas seccións para ver as figuras en 3D.
28 Abril 2012 by María L
Categorías: Comunicación gráfica | Tags: AR, vistas
Un diagrama de Venn para definir a enxeñaría de xeito moi simplificado:
(Vía: Un tuit de @ingenieriared)…
8 Febreiro 2012 by María L
Categorías: Comunicación gráfica, Xeral | Tags: enxeñaría | 0 comentarios
Matematicamente: Feliz 1+2-3+4*(5-6+7*8*9)  (vinllo a @fblascoc)…
31 Decembro 2011 by María L
Categorías: Comunicación gráfica | Tags: aninovo | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 … 7 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Prácticas de conexionado | Electricidade
Ao principio pode resultar algo complicado realizar a conexión real dun circuíto a partir do esquema eléctrico, xa que os compoñentes poden estar colocados en posicións diferentes, pero só hai que fixarse ben.
Convén realizar unha prácticas de conexionado de circuítos antes de facer as montaxes no proxecto definitivo.
Podes descargar a seguinte ficha de prácticas en pdf
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl es gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
placa de cobre para circuítos impresos
un trade con broca de 1 mm
un soldador e estaño
O primeiro que facemos é debuxar o esquema electrónico nun papel milimetrado. Cada liña será a pista que quedará impresa no circuíto. Os lugares onde van as patas dos compoñentes marcámolas cun punto groso.
Logo dámoslle volta ó papel e debuxamos a pistas polo outro lado. Pódese facer no cristal dunha xanela.
Colocamos o papel (do lado do debuxo que fixemos na fiestra) sobre o lado de cobre da placa de circuítos, suxeitámolo con cinta adhesiva e furamos nos puntos onde van as patas dos compoñentes.
Cun rotulador especial para circuítos impresos, ou cun edding 3000, remarcamos os buratos e unimos as pistas.
Na cubeta de plástico preparamos unha solución ao 50% de auga forte e 50% de auga osixenada a 110 volúmenes. Introdúcese a placa de circuítos na cubeta e espérase a que se disolva o cobre. Ten coidado de non tocar a disolución coas mans. Utiliza uns guantes e unha pinzas.
Cando o cobre estea disolto sacamos a placa con axuda dunhas pinzas e a lavamos ben, con moita auga. Logo limpamos os restos de rotulador con alcohol ou cunha goma de borrar.
Agora toca soldar os compoñentes á placa. As patas dos compoñentes introdúcense polo lado da baquelita ou fibra de vidro, e sóldanse con estaño pola parte onde temos gravadas as pistas. Podes ver como se solda no apartado de soldadura.
Explicación obtida do material “fabricación dun circuíto impreso” de Xose Manuel Atanes, das VI xornadas de Tecnoloxía de Galicia.
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Levantando un coche con espaguetes
Agora que andamos co ensaio de tracción en tecnoloxía Industrial vén a conto este reto da Escola de Arquitectura da Universidade CEU San Pablo: Propuxéronse levantar un vehículo de 1200kg con 260 espaguetes, e conseguírono!
Nun ensaio posterior comprobaron que os espaguetes resistiron 1650 kg antes de romper, así que aínda puideron utilizar menos espaguetes na proba, pero non escatimaron en coeficiente de seguridade.
É máis que habitual que os estudantes universitarios de todo o mundo utilicen espaguetes para os seus deseños estruturais. Basta que fagades unha busca “spaghetti bridge” en google para atopar miles de exemplos.
Por que espaguetes? A tensión máxima de rotura do material do espaguete está ao redor de 27,7 MPa e ten un módulo de elasticidade de 1375 MPa, habendo variacións dependendo das características do material. Un espaguete da marca Barilla do nº7 (2mm de diámetro) en tracción resiste uns 80 kg. Sen cocer, claro.
Que terá a sémola de trigo duro para ser tan resistente?
9 Outubro 2017 by María L
Categorías: Estruturas e Arquitectura, Materiais e procesos | Tags: ensaios, tracción | 0 comentarios
Materiais que engordan cando se estiran
Cando sometemos un material a un esforzo axial de tracción observamos como sofre unha redución da súa sección transversal. Pola contra, cando aplicamos un esforzo axial de compresión observamos como a súa sección transversal aumenta. É dicir, cando estiramos o material faise máis fino e cando o comprimimos faise máis groso.
Isto é algo que vimos ao estudar os ensaios de tracción e compresión, e parécenos do máis lóxico. Porén, non todos os materiais se comportan así. Os materiais auxéticos caracterízanse por comportarse xusto de xeito contrario: Fanse máis grosos cando se estiran e máis finos cando se comprimen. Podes velo neste vídeo:
[youtube: The strange behaviour of auxetic foams]
Estes materiais son sintéticos e presentan un coeficiente de Poisson negativo.
Por teren unhas propiedades mecánicas fóra do normal as aplicacións dos materias auxéticos son moi interesantes. Por exemplo en medicina permiten que sexa máis doada a introdución de implantes ou sondas para abrir vasos sanguíneos, pois fanse máis finos ao empurralos. Tamén teñen aplicacións en procesos de envasado, roupa de seguridade, seda dental, etc.
Xa sabes, non afirmes con rotundidade que ao estirar un obxecto estréitase, pois podes ter ao teu redor algún obxecto fabricado cun material auxético e podes quedar mal.…
25 Setembro 2012 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: auxéticos, ensaios, Materiais e procesos | 2 comentarios
Simulador do ensaio de tracción
O blogue Aula de Tecnologías dános a coñecer un interesante simulador do ensaio de tracción: Tensile Testing Simulation.
Permite seleccionar entre seis tipos de aceiros e comparar as diferentes gráficas.
A web Why Study Materials ofrece outros interesantes recursos en inglés para o estudio dos materiais.
Unha mágoa non telo coñecido antes, pois xa rematamos este tema de 2º de bacharelato, pero queda aquí gardado para o curso que vén, e por se alguén o quere utilizar.
Se a alguén lle interesa, materiais.wik.is é un traballo realizado polo alumnado do curso pasado, que buscou vídeos dos diferentes ensaios mecánicos realizados na industria. Este curso actualizámolo con algún vídeo máis.…
9 Outubro 2009 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: aceiro, ensaios, Materiais e procesos | 0 comentarios
O alumnado de Tecnoloxía Industrial de 2º de bacharelato elaborou o seguinte wiki sobre ensaios de materiais: http://materiais.wik.is
O obxectivo era atopar vídeos das máquinas e procesos que se utilizan na industria, xa que no instituto unicamente podemos facer na práctica o ensaio de tracción, pero non outros.
En dúas horas de clase, repartíndose o traballo, atoparon fotos, vídeos e a descrición dos ensaios mecánicos máis importantes.
Desexan compartir o seu traballo con estudantes doutros centros, así que se vos interesa botádelle unha ollada.…
9 Novembro 2008 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: ensaios, Materiais e fabricación | 2 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl es gl es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Mapas de karnaugh no teu móbil android | tecnoloxia.org
Xenial Karn Map! unha aplicación educativa que permite simplificar funcións lóxicas mediante mapas de karnaugh, obter a táboa de verdade elixindo min-terms ou max-terms ou debuxar o seu esquema electrónico.
Pode serlle moi útil ao alumnado para corrixir os exercicios de electrónica dixital, ou se non os pillamos, para usar de chuleta nos exames ;-)
Para un nivel máis avanzado, DSLab UAM ofrécenos ademais outras interesantes aplicacións: Combinational Circuits, con exercicios de electrónica combinacional, e Sequential circuits, con exercicios de electrónica secuencial.
(Atopeino en twitter grazas a Pedro Landín)
29 Outubro 2014 by María L
Categorías: Electrónica | Tags: android, dixital, karnaugh | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl gl en es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Simulador de arduino online | tecnoloxia.org
Hai tempo que tiña noticias deste simulador, pero ata agora non me puxen a probalo, e a verdade é que ten moitas posibilidades.
123D Circuits permite realizar montaxes electrónicas virtuais e programar unha tarxeta arduino UNO, o cal é moi interesante para que o alumnado faga probas de programación na casa e comprobe o resultado sen necesidade de ter os compoñentes físicos. Como calquera simulador, é unha axuda que non substitúe as montaxes prácticas, que se deben realizar na clase.
Con 123D Circuits podemos tamén deseñar proxectos de maneira colaborativa entre varias persoas e compartir o resultado coa comunidade.
Ademais, a aplicación permite embeber os proxectos en calquera sitio web. Por exemplo, aquí tedes un programa para xerar diferentes cores cun LED RGB no que se pode ver a montaxe e o código arduino.
28 Abril 2015 by María L
Categorías: Control e Robótica, Electrónica | Tags: arduino, simulador | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl zh gl gl gl gl gl gl hbs_lat en gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Sacando volume | Impresión 3D
Imos a crear unha nova peza un pouco máis complexa!
Preparamos a área de debuxo:
Debuxamos as pezas en calquera sitio:
Crea dúas circunferencias en calquera lugar e unha recta por riba delas.
Nota: Fíxate que cando fas clic nun botón, este queda activado cun sombreado azul, para desactivalo podes facelo de dúas maneiras:
Fai de novo clic nese botón.
Imos a establecer relación entre estes tres elementos:
Selecciona a recta e unha circunferencia, e fai clic no botón de  >.
Repite o paso anterior coa outra circunferencia.
Agora imos a facer os puntos de principio e fin da recta coincidentes cos puntos de tanxencia.
Fai clic no punto do principio da recta e a primeira circunferencia e logo fai clic en coincidentes .
Repite o paso anterior para o punto final da recta e a segunda circunferencia.
Liñas auxiliares de construción
Imos a crear unha liña de puntos para o crear un eixe que pasa polo centro das dúas circunferencias. Para elo utilizaremos unha nova ferramenta: Construction. O que debuxemos con esta ferramenta non ten influencia á hora de realizar as operacións de xeración de sólidos, simplemente axudan no esbozo.
Fai clic en  >.
Con este botón activado, fai clic en  >, e debuxa unha liña en calquera lugar (lembra pulsar ESCAPE, cando remates).
Agora establece a relación de coincidencia: Selecciona esta liña e os puntos dos dous centros das circunferencias e fainos coincidentes.
Realizaremos agora unha simetría con respecto a esta liña auxiliar utilizando a ferramenta espello (Mirror). os pasos a seguir son:
Selecciona a liña que utilizaremos para facer a simetría.
Selecciona os elementos do noso esbozo que queremos duplicar.
Premer na ferramenta  >.
Imos a recortar os anacos das circunferencias que sobran coa ferramenta recortar (Trim), que permite recortar/estender tramos de liñas sobrantes hasta o punto máis próximo, introducindo relacións de coincidencia entre estes dous puntos.
Este botón ten tres opcións:
Trim: esta primeira opción recorta o sobrante ata o punto máis próximo que se lle indique.
Extend: esta segunda opción estende a liña ata o punto máis cércano que se indique.
Split: divide xeometría por un punto dado, resultando dous fragmentos xeométricos  independentes.
Activa o botón  >, e fai clic sobre os anacos interiores das circunferencias.
Agora imos a acoutar o noso esbozo. Fai clic en  >, e logo selecciona a circunferencia. Ponlle un radio de 25 mm, á outra de 15 mm, e distancia entre centros de 60 mm.
Para que quede totalmente definido o noso esbozo imos situalo no plano, para elo:
Fai coincidentes a liña punteada que pasa polos centros das circunferencias e o eixe X.
Fai coincidentes  o centro de unha circunferencia e o centro dos eixes.
Como podes notar, agora o esbozo, sketch, cambiou de cor, xa non é azul, agora é negro. Isto quere dicir que o noso esbozo é un perfil cerrado e continuo e está totalmente definido.
Imos a darlle volume!
Fai clic no botón  >, agora para ver mellor a extrusión, seleccionamos a perspectiva Trimétrica, fai clic en    (no lado dereito da pantalla)  e selecciona Trimetric.
Selecciona Blind e a frecha cara arriba. Dálle de profundidade 30 mm (Depth=30mm).
Crea esta nova peza, editando o esbozo da peza02.
Utiliza unha nova ferramenta  >
Esta ferramenta crea perfiles paralelos ós que realizamos, a unha separación dada, tanto cara ó interior como ó exterior.
Primeiro selecciónase o perfil, despois dámoslle á icona  >, e indicámoslle a dirección e a medida.
E se agora redondeamos tódalas bordes da nosa peza?
Unha vez teñamos o noso sólido inicial poderemos redondear as súas arestas cun radio dado.
No recadro «Entities to fillet» seleccionaremos as arestas para redondear.
No recadro inferior seleccionaremos o radio do redondeo.
En ocasións non se poderá facer redondeo por motivos xeométricos; por exemplo non se pode redondear cun radio de 10mm unha aresta cuxo lado ten 3mm de ancho.
Fai clic para visualizar a peza final en Onshape!
2 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Materiais e procesos | tecnoloxia.org | Page 11
Category Archives: Materiais e procesos
Máis alá das Baterías: Almacenar enerxía nunha folla de papel
O Rensselaer Polytechnic Institute dos Estados Unidos acaba de presentar unha pila eléctrica que ten forma de papel. Trátase dunha batería constituída por un 90% de celulosa e un 10% de nano-tubos de carbono que serven de electrodos e transmiten a electricidade.
Pódese usar como fonte de enerxía en calquera aparello que se nos ocorra, pero con innumerables vantaxes: funciona cos electrólitos naturais existentes no sangue e suor dos seres vivos (útil para implantes médicos como marcapasos), é ultralixeira, extremadamente fina e flexible, e funciona a temperaturas extremas. Ao contrario que as pilas e baterías convencionais, altamente contaminantes, a pila de papel é facilmente biodegradable e non contén ningunha substancia química tóxica.
Fonte: Código cero …
16 Agosto 2007 by María L
Categorías: Electricidade, Enerxía, Materiais e procesos | Tags: inventos | 0 comentarios
« Anterior 1 … 9 10 11
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en war gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl es es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Convocatorias | tecnoloxia.org | Page 17
ObradoiROBOT: xogos cun robot móbil guiado por intelixencia artificial, é unha actividade organizada polo equipo de robótica móbil do Grupo de Sistemas Intelixentes da USC e conta co copatrocinio da Dirección Xeral de I+D (programa Diverciencia).
A actividade consistirá nunha competición na que os equipos participantes terán que guiar “a cegas” un robot móbil Pioneer 3DX por un circuíto delimitado con valados.
Este contido lúdico irá precedido dunha presentación divulgativa e a demostración práctica das bases tecnolóxicas do guiado dun robot móbil (sensores láser e de ultrasons, comportamentos do robot e intelixencia artificial) e a realización do percorrido polo circuíto polo propio robot autónomamente.
O 10 de novembro, a partir das 10:30 celebrarase o obradoiro no IES Escolas Proval (Nigrán), dirixida a estudantes dos ciclos medio e superior de electrónica e da modalidade de tecnoloxía do bacharelato.
Hai máis información na web de ObradoiROBOT…
3 Novembro 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Convocatorias | Tags: Control e Robótica, Convocatorias, robot | 0 comentarios
Dende hoxe 23 de outubro e até o 16 de novembro terá lugar no MARCO, Museo de Arte Contemporánea de Vigo, o programa audiovisual da XIX edición de ArtFutura, que inclúe máis de oito horas de imaxes de alto impacto coas últimas achegas do campo da cultura dixital, os videoxogos e os efectos especiais.
Podemos ver, entre outros, un documental sobre a exposición Máquinas e Almas, o documental Das Netz de Lutz Dammbeck, un especial sobre a escola francesa Supinfocom e unha retrospectiva de Satoshi Tamioka, recoñecido autor xaponés de animación dixital.
Podes descargar aquí o programa en pdf…
23 Outubro 2008 by María L
Categorías: Convocatorias, Tecnoarte | Tags: artfutura, Convocatorias, Tecnoarte | 1 comentario
Control automático e robótica con Arduino
O vindeiro 8 de novembro a Asociación do Profesorado de Tecnoloxía de Galicia, APETEGA, organiza a súa II Xornada Monográfica, que tratará este ano sobre os contidos de control e robótica do currículo de Tecnoloxía, que se abordarán mediante a utilización da controladora Arduino.
A xornada terá lugar no IES Pedra da Auga de Ponteareas, Pontevedra, e estará limitada a un máximo de 40 persoas.
Tes toda a información na web de APETEGA…
23 Outubro 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Convocatorias | Tags: Control e Robótica, Convocatorias | 0 comentarios
Concurso espacial 2009: Observar a Terra dende o espazo
Este concurso, convocado polo Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial (INTA) e a Fundación Aeroespacio, coa colaboración de diversas entidades, pretende que mozos e mozas descubran que a actividade espacial é fonte dun elevado número de tecnoloxías, moitas das cales configuran a nosa realidade diaria sen case ser conscientes diso.
Os traballos desta edición versarán sobre a actividade espacial, en especial sobre aqueles logros desenvolvidos no campo espacial que agora son de utilidade na vida cotiá e sobre aqueles avances tecnolóxicos que nos permiten ter un mellor coñecemento do planeta grazas á observación desde o  espazo.
As modalidades dos traballos a presentar son: investigación, robótica espacial, narrativa/banda deseñada, e animación.
Entre os traballos gañadores na edición anterior atopamos algúns traballos de tecnoloxía, como por exemplo o proxecto de construción dun brazo robótico do IES Xebic. Ondara, Alicante.
Na categoría de animación por ordenador gañou este traballo chamado Sputnik Omega – Mision Hiperespacio, do colexio San José.
Máis información sobre a convocatoria en : http://www.concursoespacial.com…
21 Outubro 2008 by María L
Categorías: Convocatorias, Proxectos | Tags: Convocatorias, Proxectos | 0 comentarios
Galiciencia é unha exposición que organiza Tecnópole (Parque Tecnolóxico de Galicia) na que cada grupo de alumnos e alumnas mostra o seu proxecto científico, invento ou investigación, explicando aos visitantes como o fixo, resultados obtidos, funcionalidades… Este ano haberá tamén a Galiciencia na rúa.
Ademais disto haberá talleres, conferencias, sesións de cine e outras actividades de divulgación da ciencia e da tecnoloxía.
Os centros que queiran participar, tanto presentando un proxecto como de visita, teñen aberto o prazo de inscrición dende o 15 de setembro ata o 15 de outubro.
As actividades da Semana da Ciencia realizaranse os días 18, 19 e 20 do mes de novembro de 2008 no auditorio de Ourense.
Tes máis información na web de Tecnópole…
15 Setembro 2008 by María L
Categorías: Convocatorias, Xeral | Tags: Convocatorias | 0 comentarios
« Anterior 1 … 15 16 17
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Creación de obxectos sonoros no alg-a lab | tecnoloxia.org
Ten boa pinta este obradoiro “Creación de obxectos sonoros” programado para a Feira Imaxinaria 2014 do Alg-a Laboratorio (do 39 ao 31 de agosto en Valadares, Vigo)
Neste obradoiro esencialmente práctico búscase unha re-apropiación de sons escondidos, daqueles sons conservados nos espazos máis improbables da nosa vida. Neste taller serán transformados materiais naturais e obxectos comúns da vida cotiá, para crear instrumentos que poidan producir universos sonoros únicos e orixinais, sen descartar as posibilidades da electrónica (amplificadores, circuítos sinxelos e micrófonos de contacto) e a electromecánica. (Motores, altofalantes, etc). Por último faremos exercicios de escoita profunda e improvisación.
Máis información: Creación de obxectos sonoros
26 Agosto 2014 by María L
Categorías: Convocatorias, Electrónica | Tags: Electrónica, Proxectos, reciclar, son | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Levantando un coche con espaguetes
Agora que andamos co ensaio de tracción en tecnoloxía Industrial vén a conto este reto da Escola de Arquitectura da Universidade CEU San Pablo: Propuxéronse levantar un vehículo de 1200kg con 260 espaguetes, e conseguírono!
Nun ensaio posterior comprobaron que os espaguetes resistiron 1650 kg antes de romper, así que aínda puideron utilizar menos espaguetes na proba, pero non escatimaron en coeficiente de seguridade.
É máis que habitual que os estudantes universitarios de todo o mundo utilicen espaguetes para os seus deseños estruturais. Basta que fagades unha busca “spaghetti bridge” en google para atopar miles de exemplos.
Por que espaguetes? A tensión máxima de rotura do material do espaguete está ao redor de 27,7 MPa e ten un módulo de elasticidade de 1375 MPa, habendo variacións dependendo das características do material. Un espaguete da marca Barilla do nº7 (2mm de diámetro) en tracción resiste uns 80 kg. Sen cocer, claro.
Que terá a sémola de trigo duro para ser tan resistente?
9 Outubro 2017 by María L
Categorías: Estruturas e Arquitectura, Materiais e procesos | Tags: ensaios, tracción | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb en gl gl gl en gl gl gl en de gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl en pt en gl gl gl gl gl gl lt gl it fr ast gl gl gl es gl pt pt it it es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Primeiros pasos | App Inventor
Crear unha conta en Google
Para utilizar App Inventor cómpre dispoñer dunha conta Google, xa que App Inventor é un traballo conxunto entre Google e o MIT (lembra que Android é de Google). Podes utilizar unha conta xa existente o crear unha nova.
Abre o navegador e crea a túa conta en accounts.google.com. Sigue as instrucións da páxina de Google para crear unha nova conta.
OLLO, para utilizar App Inventor non serve calquera navegador. Funciona con Google Chrome, Safari ou Firefox, pero Internet Explorer aínda non é compatible con esta aplicación.
Imos á páxina de App Inventor: http://appinventor.mit.edu/explore/
Facemos clic sobre o botón Create Apps!. Se non temos aberta unha sesión en Google o navegador pedirá que o fagamos agora.
Como probar as Apps que imos creando en App Inventor
Ao acceder coa conta de Google temos que aceptar os termos do servizo de App Inventor.
Para poder probar como funciona o que imos facendo en App Inventor necesitamos transferilo a un móbil ou usar o Emulador. Na web de App Inventor temos información sobre como conectar o noso terminal Android e sobre como instalar o emulador que simula un teléfono Android no noso ordenador.
Temos tres opcións para configurar as probas en vivo, mentres se constrúen as aplicacións:
Usando un dispositivo Android e unha conexión sen fíos a internet. Terás que instalar a aplicación App Inventor Companion App no dispositivo.
Instrucións: Construir aplicacións cun dispositivo Android e conexión WiFi
Se non tes un dispositivo Android terás que instalar o software no ordenador para que poidas utilizar o Emulador de Android.
Instrucións: Instalar e executar o Emulador en AI2 (AppInventor2)
Se non tes unha conexión sen fíos a Internet terás que instalar o software no ordenador para que poidas conectar o dispositivo Android a través de USB. A opción de conexión USB pode ser complicada, especialmente en Windows.
Instrucións: Conexión a un teléfono o tablet cun cable USB
App Inventor mostra inicialmente a contorna en inglés, pero podemos utilizalo tamén en castelán. A elección do idioma faise pulsando sobre o menú “English” situado na esquina superior dereita da páxina de App Inventor.
Xa temos a nosa contorna preparada para programar!
Se tes dúbidas, a continuación tes unha breve presentación sobre os primeiros pasos en App Inventor:
App inventor primeros pasos i from Ies Margaritasalas
3 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Que número estás a pensar?
Mellora o teu Xilófono
Un tour por París!
Onde está o meu coche?
App Inventor e Arduíno
Acender un led RGB
Control de un coche Arduino por Bluetooth
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ja gl gl gl gl gl de it gl lt gl gl gl en eo gl gl gl gl gl en gl es en gl es gl fr gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Deseño | tecnoloxia.org | Page 3
Aproveitando as vacacións e que o tempo está de chuvia e vento, que tal construír unha lámpada con cousas atopadas na casa?
O deseño da imaxe é de David Olschewski, e resulta moi doado de reproducir cunhas pinzas da roupa, un pouco de cola branca e os compoñentes eléctricos. Esta é unha lámpada de mesa, pero poderíase facer igualmente unha de teito, utilizar pinzas de plástico de cores ou crear unha con outros materiais.
E se che fai falta un colgadoiro, aquí tes un ben simple:
E xa que estamos coa simplicidade, non te perdas este organizador de cables:
31 Marzo 2010 by María L
Cando estudamos os mecanismos transmisores e transformadores do movemento soemos poñer exemplos de utilización en máquinas e dispositivos de uso común, pero pódense utilizar tamén con fins decorativos e non funcionais, potenciando a súa beleza intrínseca.
Mira este deseño de kinektdesign. A min paréceme moi orixinal.
Aquí hai un vídeo co anel en acción:
[youtube: Kinekt Design’s Gear Ring]
1 Febreiro 2010 by María L
Categorías: Deseño, Mecánica | Tags: Deseño, engrenaxes | 3 comentarios
Os disquetes sons eses dispositivos de almacenamento de datos que utilizábamos hai anos e que xa son tecnoloxía obsoleta.
Moita xente xa os tirou hai tempo ao lixo, pero se aínda tes disquetes na casa aí van unhas ideas de reutilización:
Se che gusta pintar, podes utilizalos como soporte para as túas obras, como fai o artista Nick Gentry
E qué che parece reutilizar cassettes?…
17 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: Deseño, disquetes, lixo, Proxectos, reciclar | 0 comentarios
Conectando de xeito imaxinativo elementos de fontanería e electricidade podemos construír lámpadas do máis orixinal, como fai o deseñador croata Robert Matysiak.
Anímaste a facer unha lámpada destas para a túa casa?
Necesitas unha lámpada (mellor de baixo consumo), un portalámpadas, un interruptor, un enchufe, cable paralelo, … e calquera material usado con imaxinación, se é reciclado mellor.
Para evitar despistes con algún cable solto, mellor usa un material illante para a estrutura.
Poden interesarte tamén estas lámpadas con tubos e billas.
18 Novembro 2009 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: Deseño, lámpada, reciclar | 0 comentarios
De onde vén o bonequiño de Lego?
Existe unha teoría da evolución:
Pero neste caso triúnfa o creacionismo.
Na patente temos a proba:
Ollo, que non vale aplicar isto ás persoas.…
13 Novembro 2009 by María L
Categorías: Deseño | Tags: Deseño, LEGO, patente | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 5 … 7 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio