langs: es ro en gl it gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl en gl gl gl en gl en gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl en gl hi gl es gl gl es gl es en hi gl es en en gl ceb it gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it en zh en gl gl es gl en en gl gl gl gl it gl it lt nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
fundición en area - Ningbo Tongda Fundición de precisión Co, Ltd
As pezas de desgaste
Sol de Sica Fundición
Aceiro de baixo carbono
Pezas de porta automática
Pezas pneumáticos e eléctricos
Fundición por cera perdida
Sol de Sica Fundición
area de fundición, o proceso de fundición máis amplamente utilizados, utiliza moldes de area dispensabades para formar pezas de complexos metálicos que poden ser feitos de case calquera liga. Xa que a plantilla de area debe ser destruído, a fin de eliminar a parte, a chamada de fundición, moldaxe en area tipicamente ten unha taxa de produción baixa. O proceso de fundición en area implica a utilización dun forno, de metal, patrón, e plantilla de area. O metal é fundido no forno e, a continuación, ensina e vertida na cavidade do molde de area, que está formado por defecto. O molde de area separa ao longo dunha liña de separación ea fundición solidificada pode ser eliminado. Os pasos neste proceso están descritas en maior detalle na sección seguinte. Na moldaxe en area, a peza principal do equipo é a plantilla, o cal contén varios compoñentes. O molde é dividido en dúas metades - a cara (metade superior) eo arrastre (metade inferior), que se atopan ao longo dunha liña de separación. Ambas as metades do molde están contidos dentro dunha caixa, chamada dun bote, que en si está dividido ao longo desta liña de separación. A cavidade do molde está formado por area de envasado arredor do estándar en cada metade do globo. A area pode ser embalado coa man, pero as máquinas que usan presión ou impacto asegurar mesmo envase de area e esixir moito menos tempo, aumentando así a taxa de produción. Despois da area ser embalado eo estándar é eliminado, unha cavidade permanecerá que constitúe a forma exterior da peza de fundición. Algunhas superficies internas da moldaxe pode ser formado por núcleos.
area de fundición é utilizada para producir unha ampla variedade de compoñentes metálicos, con xeometrías complexas. Estas pezas poden variar moito en tamaño e peso, variando dun par de onzas de varias toneladas. Algunhas pezas fundidas de area máis pequenas inclúen compoñentes como engrenaxes, poleas, eixes de manivela, bielas, e hélices. aplicacións maiores inclúen caixas para equipos de gran porte e bases de máquinas pesadas. area de fundición tamén é común na produción de compoñentes para automóbiles, tales como bloques de motor, colectores de motores, cabeçote, e casos de transmisión.
fundición en area é capaz de utilizar de case calquera liga. Unha vantaxe de area de fundición é a capacidade para adaptala materiais con temperaturas de fusión elevadas, incluíndo aceiro, níquel e titanio. Os catro materiais máis comúns que se utilizan en area de fundición son presentados a continuación, xunto coas súas temperaturas de fusión
Materiais á temperatura de fusión
de aliaxe de aluminio 1220 ° F (660 ° C),
as ligas de bronce 1980 ° F (1082 ° C)
de fundición 1990-2300 ° F (1088-1260 ° C)
de aceiro fundido 2500 ° F (1371 ° C)
O custo do material para a fundición en area inclúe o custo do metal, que funde o metal, a plantilla de area ea area do núcleo. O custo do metal é determinado polo peso da parte, calculada a partir de volume de parte ea densidade do material, así como o prezo unitario do material. O custo de fusión tamén será maior para unha parte de peso maior e é influenciado polo material, como algúns materiais son máis caros para derreter. Con todo, o custo de fusión en xeral insignificante comparado co custo de metal. A cantidade de moldes de area que se utiliza, e, polo tanto, o custo, tamén é proporcional ao peso da peza. Por último, o custo da area do núcleo é determinada pola cantidade e tamaño dos núcleos utilizados para adaptala a parte.
Area vantaxes proceso de fundición
pode producir pezas moi grandes
pode formar formas complexas
Moitas opcións de materiais
de baixo custo de ferramental e equipos
de chatarra pode ser reciclada
prazo de execución curto posible
TONGDA PRECISE CASTING CO,LTD
Phone: +86 574 87410555
Fax: +86 574 87416700
A súa mensaxe Para Pricelist
Para máis información sobre os nosos produtos ou lista de prezos, por favor, deixe o seu correo electrónico para nós e nós porémonos en contacto en 24 horas.
CHINA CASTING EXPO 2018
45,000 m2 Exhibition Area, 500 Exhibitors,40,000 professional Visitors      Founded in 2005,“China (Shanghai) International Casting  Exhibition” has been held Thirteen times successfully, with exhibits...
© Copyright - 2010-2017: Todos os dereitos reservados. - Alimentación por Globalso.com


document_lang: gl

langs: gl id gl gl gl en gl gl gl gl gl ceb gl ceb es gl gl es gl gl gl es fr gl gl fr gl gl gl gl gl es es gl it gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es eo gl gl pt en gl fr fr pt fr fr gl fr fr pt fr fr gl fr fr en gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Ruta dos faros “on the road” | Vive a Costa da morte
Os guías dos barcos en coche ou en moto
Situados sobre impoñentes rochas, recibindo os embates deste fero mar e da forza do vento, érguense orgullosos e valentes os faros da Costa da Morte. Percorrendo o agreste litoral, coñecerás os auténticos vixías destas terras que velan porque cada día cheguen os nosos mariñeiros sans e salvos aos seus fogares.
Esta é a escusa perfecta para vivir a beleza do case salvaxe romance do mar e da terra a través dos seus faros, das súas vilas mariñeiras, dos seus santuarios, das súas praias salvaxes, da súa gastronomía e, como non podería ser doutro xeito, das súas xentes.
Faro de punta Nariga (Malpica)
A ruta lévate ata o primeiro faro na nosa visita, o máis moderno que atoparás na Costa da Morte. Deseñado por César Portela, parece que se vai botar ao mar como se fose un barco de pedra. Recomendamos que aproveites para facer unha paradiña na vila de Malpica, e no santuario de Santo Hadrián do Mar, coas illas Sisargas ao seu carón. Desde alí poderás contemplar a próxima parada: o faro do Roncudo, na vila de Corme (Ponteceso).
Faro do cabo Roncudo (Corme, Ponteceso)
Atópase na vila mariñeira de Corme (Ponteceso) especialmente coñecida polos seus percebes, tan bos e saborosos como complicada e arriscada é a súa extracción. Testemuñas son as brancas cruces situadas na contorna do cabo Roncudo que lembran e honran aos percebeiros falecidos mentres traballaban no lugar e a mariñeiros que pereceron en tráxicos naufraxios. Se tes sorte, e che coincide a “marea”, poderás ver como traballan as percebeiras nas rochas. Son, sen dúbida, unhas heroínas! Por suposto, non abandones esta vila sen probar os seus percebes!
De camiño a Laxe, busca ás mariscadoras do río Anllóns e non  perdas as impresionantes vistas desta franxa de litoral desde o cumio do monte Branco.
Faro de cabo Roncudo
Cruces xunto ao faro de cabo Roncudo
Mirada ao interior: Rego dos Muíños, dolmen de Dombate e castro de Borneiro
Ben merece a pena, antes de chegar ao seguinte faro, realizar unha parada no concello de Cabana. Por que? Non podes deixar escapar a oportunidade de volver a vista moi atrás, ata as nosas orixes e visitar o castro de Borneiro e a chamada “Catedral do Megalitismo galego”, o dólmen de Dombate, e o seu centro de interpretación. Pagará a pena esta pequena, pero exquisita parada arqueolóxica!
Antes de chegar a este faro terás a oportunidade de coñecer outra vila mariñeira: Laxe. Pérdete pola zona vella e visita o seu Museo do Mar! Despois, achégate ao faro e depara na escultura dunha nai co seu fillo coa vista na inmensidade do océano á espera do seu home. Poñerache a pel de galiña! E axudarache a comprender o modo de vida, moitas veces non moi doado, das familias do mar.
Fai unha parada máis antes de proseguir camiño nas virxes e solitarias praias de Soesto e de Traba. É fácil imaxinarse coma un náufrago nestes areais perdidos no Atlántico. Atento tamén as aves que habitan estes espazos naturais!
Faro de cabo Vilán (Camariñas)
A vila de Camariñas espérate para amosarche as súas tradicións máis especiais: o mar e o encaixe. Descubre o faro de Cabo Vilán: a súa contorna é máxica e a historia dos seus naufraxios estremecedora,… Poderás descubrila no museo que alberga o propio faro, e tamén visitando o coñecido como Cemiterio dos Ingleses. Para chegar ata el, o mellor é percorrer a pé un evocador sendeiro que une o faro co fantástico areal do Trece e a vila de Camelle. Goza e sinte o percorrido con cinco sentidos! Polo camiño, busca coa vista, aos pés da duna rampante de Trece, a camariña (Corema album), o arbusto que dá nome a esta bonita vila.
Faro de cabo Touriñán (Muxía)
Aquí remata a nosa particular Ruta dos faros pola Costa da Morte. Pero antes de capturar o último raio de sol da Europa continental, dá un paseo por Muxía, unha acolledora vila protexida pola Virxe da Barca. A figura do seu santuario pousado na propia rocha, case sobre o mar, é sobrecolledora. Lenda, fe, historia e o forte bater das olas son os protagonistas desde lugar tan especial e cheo de emocións. O intenso olor a incenso e a cera invitarate a entrar no templo para ver as ofrendas dos mariñeiros e das súas familias á virxe en forma de barcos e outros exvotos. Envolverate o auténtico sentir da Costa da Morte!
Faro de cabo Touriñán
Faro de cabo Touriñán
Queres vivir esta experiencia para descubrir a Costa da Morte?
Ofrecémosche as seguintes opcións desde 79€.
PAQUETE TURÍSTICO RUTA DOS FAROS "ON THE ROAD" 4D/3N
Coñece os faros desta parte da Costa da Morte sobre rodas. Esta é unha escapada ideal para facer en moto, en coche ou en autocaravana. Bono con 5% de desconto para reservar 3 aloxamentos e ter a oportunidade de percorrer de xeito slow a ruta dos faros por estradas de costa, case sempre á beira do mar, de norte a sur ou á inversa, a orde non altera a beleza da paisaxe! Podemos reservarche mesa nos mellores restaurantes para facer desta experiencia unha delicia gastronómica.
Aventura | Gastronomía  | Cultura | Accesible | Ecoturismo | Grupos
Estes prezos inclúen IVE e son por persoa en habitación dobre. Mínimo 2 persoas.
TA: 1 de xullo – 1 setembro, Semana Santa, Nadal e pontes festivas.
TB: resto do ano
Costa Caión + Hotel Rústico e Apartamentos A Torre de Laxe + Casa Fontequeiroso
Casa da Sebe + Casa de Arrieiro + Casa Castiñeira
Hotel Fonte do Fraile + Hotel Rústico Lugar do Cotariño + Casa de Trillo
Para grupos:  Hotel Monte Blanco + Hotel Playa de Laxe + Albergue Bela Muxía ou Albergue Arribada
· Aloxamento seleccionado con almorzo.
· Actividades descritas no programa.
· Reserva de mesa nos restaurantes propostos.
· Seguro de asistencia en viaxe e anulación.
· Transporte para facer as actividades indicadas no programa (agás que se especifique o contrario)
· Calquera servizo extra non indicado como incluído, así coma gastos persoais nos aloxamentos.
Organización técnica a cargo do XG-23 e XG-502. Prezos comisionables para venda a través de axencias minoristas.
Na Costa da Morte podes confeccionar a túa viaxe a medida:
Costa da Morte accesible
Descubre a forza do temporal
Actívate na Costa da Morte
Costa da Morte, miradoiro natural
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: gl id gl gl gl en gl gl ca gl gl es gl en pt pt gl pt gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es eo gl gl pt en gl gl fr fr id fr fr pt fr fr gl fr fr es en fr fr it fr gl fr fr gl fr fr es fr fr gl fr fr pt fr fr gl fr fr gl fr fr gl fr fr gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Muller e mar | Vive a Costa da morte
Na Costa da Morte o mar escríbese en feminino. As mulleres deste lugar de Galicia son coma o seu mar, bravas e cheas de vida. Enfrontarse a el desde pequenas forxa o seu carácter garrido e loitador. Elas son un dos principais motores económicos desta comarca.
Nesta experiencia poderás coñecer da man das súas protagonistas que significa o mar na súas vidas e na da súa familia, permitíndoche coñecer a cultura mariñeira da Costa da Morte e como inflúe na súa xente.
Faro do Roncudo de Corme (Ponteceso)
Invitámoste a achegarte ao faro do Roncudo, onde tanta sona teñen os percebes das súas rochas. Tanta coma as historias de naufraxios e vidas humanas que aquí este bravo mar levou por diante. Fíxate nas cruces que atoparás ao pé do acantilado en recordo dos que aquí pereceron. Se che coincide un día de faena, aquí no cabo Roncudo poderás ver ás percebeiras coa súa “ferrada” na búsqueda do rei do mar.
Percebeiros de Corme (cabo Roncudo)
Mirador de monte Branco e esteiro do Anllóns (Ponteceso)
Situado no cumio do monte Branco poderás gozar dunha espectacular vista do esteiro do río Anllóns, declarado Lugar de Interese Comunitario e Zona de Especial Protección de Aves (ZEPA) e incluído na Rede Natura 2000. Este é un promontorio natural desde o que contemplar unhas inmellorables vistas do río Anllóns na súa desembocadura, do sistema dunar da Enseada da Insua, ou Dunas da Barra (como se coñecen na zona), da ría de Corme e Laxe e do océano Atlántico. Aproveita para subir aquí co túa cámara antes do amencer ou se non es dos máis madrugadores… Tamén quedarás prendado da luz do solpor!
Vistas da ría de Corme e Laxe (Cabana)
Desde a “ribeira” de Cabana, as vistas da ría de Corme e Laxe son marabillosas. Nesta franxa críase un dos berberechos máis prezados de España, o “berberecho do Anllóns”. Decenas de mariscadoras levan a cabo unha extracción sostible deste saboroso molusco, á vez que poderás ver unha das poucas carpinterías de ribeira en funcionamento que garda tras de sí unha longa tradición familiar.
Vistas de la ría de Corme y Laxe desde Cabana
Faro de Laxe e praia dos Cristais (Laxe)
Desde o faro de Laxe, a escultura dunha muller agardando polo seu marido é testemuña de marabillosas vistas sobre o Atlántico. Moi preto de aquí descubrirás a praia dos Cristais, chea de fermosas pedras translúcidas pulidas polas ondas, de furnas que agochan lendas de namorados e dun cemiterio que mira ao mar.
Na vila de Laxe, non deixes de pasear pola longa praia de area branca, perderte polas súas rúas e casas señoriais ou visitar á igrexa de Santa María situada nunha atalaia e que noutrora foi testemuña pétrea de ataques de piratas.
Vila e porto de Camariñas
Inspira e escoita a vida que emana esta vila mariñeira. Pasea polo porto, polas rúas estreitas franqueadas das tradicionais vivendas de pescadores que aínda se manteñen en pé. No pano de fondo, o son son rítmico das palilleiras, quen con ritmo rápido e acompasado, fan voar os bolillos contra as almofadas tecendo as máis complexas pezas de encaixe.
Paseo marítimo de Camariñas
Porto pesqueiro de Camariñas
Declarado Sitio Natural de Interese Nacional en 1933, explorando este lugar emblemático da xeografía local coñecerás a íntima relación desta costa feiticeira cos naufraxios. O afundimento do acorazado inglés HMS Serpent en 1890 acelerou a construción do actual faro Vilán e o seu paso á categoría de primeira orde, converténdose no primeiro electrificado de España e un dos máis característicos da Costa da Morte.
Queres vivir esta experiencia para descubrir a Costa da Morte?
Ofrecémosche as seguintes opcións desde 59€.
PAQUETE MULLER E MAR 2D/1N
Vive o máis auténtico da Costa da Morte en compañía das redeiras e das mariscadoras, verdadeiras artesás que che amosarán a
arte do seu oficio mentres contan historias de naufraxios e de pescadores. Experiencia de 2 días / 1 noite para gozar de dúas actividades coas mulleres do mar da Costa da Morte.
Cultura | Ecoturismo | Grupos
Estes prezos inclúen IVE e son por persoa en habitación dobre. Mínimo 2 persoas.
TA: 1 de xullo – 1 setembro, Semana Santa, Nadal e pontes festivas.
TB: resto do ano
EN MALPICA. Visita a Asociación de Redeiras do Fieital e coñece o dolmen de Dombate.
Hotel Fonte do Fraile
NA RÍA DE CORME E LAXE. Goza da experiencia da man da Asociación de Redeiras Illa da Estrela.
Casa Rural de Arrueiro
Hotel Playa de Laxe
Hotel Rústico e Apartamentos A Torre de Laxe
Para familias: Aparthotel Porto Cabana
Para grupos: Hotel Monte Blanco
NA RÍA DE CAMARIÑAS. Percorre a Ruta do Ariño e visita conserveira Cerdeimar ou o porto da man das auténticas mulleres do mar.
Hotel Rústico Lugar do Cotariño
*Para familias e grupos de amigos dispoñemos de apartamentos e de casas rurais de aluguer completo.Consúltanos!
· Aloxamento seleccionado con almorzo.
· Actividades descritas no programa.
· Reserva de mesa nos restaurantes propostos.
· Seguro de asistencia en viaxe e anulación.
· Transporte para facer as actividades indicadas no programa (agás que se especifique o contrario)
· Calquera servizo extra non indicado como incluído, así coma gastos persoais nos aloxamentos.
Organización técnica a cargo do XG-23 e XG-502. Prezos comisionables para venda a través de axencias minoristas.
Na Costa da Morte podes confeccionar a túa viaxe a medida:
Costa da Morte accesible
Ruta dos faros “on the road”
Descubre a forza do temporal
Actívate na Costa da Morte
Costa da Morte, miradoiro natural
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: gl id gl gl gl en gl gl gl gl gl pt gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl it gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es eo gl gl pt en gl fr fr pt fr fr es fr fr gl fr en gl fr fr gl fr fr gl fr fr es fr fr en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Descubre a forza do temporal | Vive a Costa da morte
Safari fotográfico polo litoral de Camariñas
Nesta experiencia vivirás o carácter e a forza do mar da Costa da Morte, artesán inspirado que moldea a diario esta paisaxe de formas suaves; fonte de vida deste territorio de ancestrais tradicións e da bravura e coraxe dos seus habitantes acostumados a enfrontarse á dureza e beleza dos temporais que asolan esta costa. Déixate envolver pola néboa que humedece e enche de misterio esta lendaria costa!
Nesta aventura quedarás abraiado pola cantidade de embarcacións que naufragaron na Costa da Morte, tantas coma historias e lendas que tardarás en borrar da túa memoria…
Vila de Caión (A Laracha)
Achégate a esta antiga vila baleeira no municipio da Laracha. Parece tentar a sorte introducíndose no mar tan bravo que a rodea. Coas treboadas, é fácil imaxinar que será tragada polas ondas para sempre… Propoñémosche un paseo polas súas rúas e polo seu paseo marítimo ata a praia das Salseiras, moi frecuentada por surfistas. Non esquezas visitar o Arquivo da Pesca de Caión!
Recomendámosche acabar a visita no santuario de Nosa Señora dos Milagres de Caión, que cada ano 8 de setembro reúne a centos de romeiros que van pedir pola súa curación. Lembra levar un pano branco e mollalo na súa fonte de augas milagreiras! Mentres seca ao aire, goza dunhas marabillosas vistas da enseada de Caión.
A forza do mar vista desde Razo (Carballo)
A praia de Razo é un areal extenso de area dourada moi concorrido no verán para pasar unha xornada ao lado do mar. O resto do ano é habitual a práctica de deportes de aventura coma o surf. Nesta ocasión, propoñémosche que experimentes unha clase de meteoroloxía nun día de temporal. Poderás coñecer os ciclos das tormentas e como se forman as ondas neste bravo mar da Costa da Morte.
Pasea polas estreitas rúas e admira as características vivendas mariñeiras que aquí aínda se conservan coas súas tradicionais galerías e muros pintados de vivas cores, que combinan cos dos barcos fondeados no porto. Ules o mar? Ademais de polas coñecidas palilleiras do encaixe de Camariñas, esta vila e os seus habitantes está marcada pola gran cantidade de naufraxios dos que foi testemuña e aos que prestou auxilio. O máis simbólico foi, ao mellor, o do buque escola inglés Serpent, na enseada de Trece, en 1890.
Cabo Vilán e Museo do Faro (Camariñas)
En cabo Vilán, declarado Sitio Natural de Interese Nacional en 1933, coñecerás a íntima relación desta costa cos naufraxios. O Museo do Faro, situado no interior do emblemático faro Vilán, alberga o Centro de interpretación dos naufraxios, faros e sinais marítimas da Costa da Morte.
No faro Vilán poderás coñecer de primeira man a historia da actual fareira, una das tres primeiras de España nun mundo de homes. Non marches sen ver a posta de sol desde este privilexiado enclave, e busca o “raio verde“, a cor que toma a luz do astro rei na contorna destas lanternas que guían a mariñeiros e navegantes.
Ruta dos Naufraxios (Camariñas)
Entre a vila de Camariñas e a de Camelle percorrerás a costa con más naufraxios de Europa, e coñecerás as máis de 63 historias que agocha o mar, grazas a unha Ruta dos naufraxios con realidade aumentada dispoñible para móbil. Podes ver e descargar a información desde calquera punto da costa de Camariñas, tanto en coche coma camiñando. Una opción moi recomendable é percorrer a pé o tramo entre o faro Vilán e o Cemiterio dos Ingleses, 8 quilómetros que discorren por unha pista forestal que transita por un dos territorios virxes máis fermosos da Costa da Morte. Neste paseo podes atoparte con algún dos recordos que trae o mar, e que aquí teñen nome propio: as crebas.
Cemiterio dos Ingleses (Camariñas)
No Cemiterio dos Ingleses de Camariñas atoparaste cun dos camposantos incluídos na Ruta Europea de Cemiterios Singulares, recoñecida como Itinerario Cultural Europeo. Nel repousan os restos dos 172 tripulantes do Serpent falecidos no naufraxio deste barco inglés en Punta do Boi (1890). A súa é unha das historias máis tráxicas da Costa da Morte, e que puido ser relatada polos seus tres únicos superviventes, grazas á axuda dos habitantes de Camariñas. No seu interior permanecen os restos do capitán e oficiais e no recinto exterior, os dos mariñeiros.
Cementerio de los Ingleses (Camariñas)
Cementerio de los Ingleses (Camariñas)
Enseada de Trece (Camariñas)
Explora este tramo de costa e deixa que te sobrecolla unha das zonas máis virxes de Camariñas. A enseada de Trece está localizada entre as praias de Trece e o monte Branco. Aos pés da duna rampante máis alta de España (150 m), contemplarás as famosas caramiñas, arbusto agora en perigo de extinción que aquí ten a maior reserva do noroeste español, e do que procede o nome do municipio. Sorprenderate a rareza das pedras antropomórficas talladas polo vento e o mar, protagonistas da abraiante paisaxe que te rodea. Podes aprender as variacións do vento voando unha cometa, ou xogar a interpretar as formas humanas ou animais que se agochan nestes grandes bloques pétreos… Todo depende da perspectiva, non si?
Ensenada de Trece y duna del monte Branco (Camariñas)
Museo de Man (Camelle, Camariñas)
A nosa última parada é a vila de Camelle na que te achegarás ao edén de fantasía e soidade do alemán Manfred Gnädinger, “Man, o alemán de Camelle”. No museo dedicado á súa obra, construída a partir de crebas que Man ensamblaba, deformaba e pintaba para as súas creacións, coñecerás a visión propia deste singular artista e a súa especial relación co mar e coa natureza. Man chegou a Camelle nos anos 60, e morreu uns días despois do naufraxio do Prestige (2002) e do desastre ambiental que desencadeou.
Queres vivir esta experiencia para descubrir a Costa da Morte?
Ofrecémosche as seguintes opcións desde 45€.
PAQUETE TURÍSTICO A FORZA DO TEMPORAL 3D/2N
Sorpréndete coa beleza dos temporais! Experiencia de 3 días / 2 noites en aloxamentos diferentes para percorrer a Costa da Morte coma se foses unha marexada. O programa inclúe unha clase de meteoroloxía na aula de Raz Surf Camp (Carballo) con vistas ao mar, e o percorrido pola Ruta dos Naufraxios nas proximidades do cabo Vilán. (Camariñas). Completa a experiencia coa visita ao Arquivo de Pesca de Caión (A Laracha).
Aventura | Ecoturismo | Grupos
Estes prezos inclúen IVE e son por persoa en habitación dobre. Mínimo 2 persoas.
T.A.: 1 de xullo – 1 setembro, Semana Santa, Nadal e pontes festivas.
T.B.: resto do ano
Hotel Rural Mar de Queo + Casa Fontequeiroso
Costa Caión + Hotel Rústico Lugar do Cotariño
Pazo do Souto + Casa de Trillo
Hotel Fonte do Fraile + Casa Castiñeira
Para grupos a partir de 20 persoas
Balneario de Carballo + Hotel Monte Blanco
Hotel Punta del Este + Hotel Playa de Laxe
· Aloxamento seleccionado con almorzo.
· Actividades descritas no programa.
· Reserva de mesa nos restaurantes propostos.
· Seguro de asistencia en viaxe e anulación.
· Transporte para facer as actividades indicadas no programa (agás que se especifique o contrario)
· Calquera servizo extra non indicado como incluído, así coma gastos persoais nos aloxamentos.
Organización técnica a cargo do XG-23 e XG-502. Prezos comisionables para venda a través de axencias minoristas.
Na Costa da Morte podes confeccionar a túa viaxe a medida:
Costa da Morte accesible
Ruta dos faros “on the road”
Actívate na Costa da Morte
Costa da Morte, miradoiro natural
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: gl id gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl fr fr ceb gl de gl gl pt gl fr gl gl gl gl gl es es gl it gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es eo gl gl pt en gl gl fr fr gl fr en es it it es it fr gl fr fr gl fr fr fr fr fr gl fr fr es en fr es gl fr fr es fr fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Costa da Morte, miradoiro natural | Vive a Costa da morte
A Costa da Morte é un miradoiro privilexiado que nos asoma a unha paisaxe atlántica exquisita que suma as distincións de Rede Natura, Lugar de Importancia Comunitaria, Zona de Especial Protección para as Aves, Paisaxe Protexida nos Penedos de Pasarela e de Traba,…
Aquí atoparás aves, cetáceos, especies de flora e fauna endémicas, formacións xeolóxicas singulares… Case 20.000 hectáreas protexidas, cunha variedade de hábitats difíciles de reunir en tan pouca extensión consolidan a Costa da Morte como un dos grandes destinos de turismo natural e de ecoturismo. Natureza en estado puro!
Lagoa de Baldaio e a Pedra do Sal (Carballo)
O espazo Razo-Baldaio alberga un dos complexos dunares máis fermosos e grandes de Galicia. A praia, a marisma e a lagoa conforman un sistema natural de gran valor ecolóxico incluído na Rede Natura 2000. Desde o punto de vista xeolóxico, os cambios aos que se viu sometido este ecosistema permítenos reconstruír nunha ollada a evolución do nivel do mar nos últimos 15.000 anos.
Tamén poderás observar os mamíferos mariños que viven nestas augas, a Pedra do Sal é un dos mellores sitios para avistalos.
Considerada como un dos 10 mellores lugares de Galicia para ver aves, sobre todo nos arredores dos portos, a Costa da Morte consolídase como unha das áreas de referencia para o turismo ornitolóxico. A gran variedade de hábitats cos que conta (27), entre os que destacan esteiros, chairas lamacentas ou areosas, cantís con vexetación das costas atlánticas e bálticas e varios tipos de hábitats dunares, así como a cantidade de especies rexistradas (289), ofrécenche a posibilidade de ver ata 100 aves nunha xornada percorrendo unha distancia de menos de 60 km. Sen dúbida en punta Nariga, desde unha das terrazas do seu faro, un barco de pedra que reta ao mar ofrecendo prodixiosas vistas, é o lugar idóneo para comezar este percorrido.
Mirador do monte Branco e esteiro do río Anllóns. Vistas da ría de Corme e Laxe (Cabana e Ponteceso)
Desde o cumio do monte Branco poderás gozar dunha espectacular vista do esteiro do río Anllóns, declarado Lugar de Interese Comunitario e Zona de Especial Protección de Aves (ZEPA) e incluído na Rede Natura 2000. Fíxate na lingua de area que forma o meandro do río na desembocadura e sigue coa vista terra a dentro. Este mar de area dourada escintilante é sistema dunar da ensenada da Insua, conocido popularmente como Dunas da Barra, que separa o espazo intermareal da ría de Corme e de Laxe. Está formado por un conxunto de dunas móbiles de casi 2 km de lonxitude e 400 metros de anchura media. Un rico ecosistema cheo de flora e fauna singular digno de admirar!
Mirador de monte Branco
Lagoa de Traba (Laxe)
A parroquia de Santiago de Traba esconde, preto da aldea de Mórdomo, un dos seus maiores tesouros. Trátase dunha pequena e estreita lagoa rica en fauna e vexetación, que configura unha das paraxes de maior de importancia ornitolóxica da Costa da Morte e de Galicia. Tamén é moi importante a presenza de londras, así como de distintos anfibios, peixes e réptiles que a habitan durante todo o ano. Un lugar óptimo para a observación da fauna!
Non podes acabar o teu percorrido polo miradoiro natural que é toda a Costa da Morte sen achegarte ao cabo Touriñán, o punto máis occidental de Galicia e da España Peninsular. Aquí, dúas veces ao ano (do 21/03 – 25/04 e do 13/08 – 22/09) poderás ver o último raio de sol da Europa continental.
Sería perfecto ter a posibilidade de visitar o Banco de Aves de Galicia. Trátase dunha ampla área marítima (uns 9600 km2) situada a uns 220 km (120 millas náuticas) ao oeste do cabo Touriñán. É unha montaña submarina que chega a só 600m da superficie, rodeada de fondos de 4000 m de profundidade, e onde se poden avistar interesantes aves mariñas e cetáceos. Sería unha experiencia inesquecible!
Faro de cabo Touriñán
Faro de cabo Touriñán
Queres vivir esta experiencia para descubrir a Costa da Morte?
Ofrecémosche as seguintes opcións desde 65€.
PAQUETE TURÍSTICO COSTA DA MORTE, MIRADOIRO NATURAL 2D/1N
Experiencia de 2 días / 1 noite en diferentes zonas da Costa da Morte para que elixas as actividades que máis che gusten. Para completar a   túa experiencia, reservámosche mesa nos restaurantes Miramar de Corme ou Miramar de Balarés (zona de costa), ou na taberna A Cunca (Buño, Malpica) e restaurante Río Sil (Carballo).
Aventura | Ecoturismo | Grupos
Estes prezos inclúen IVE e son por persoa en habitación dobre. Mínimo 2 persoas.
TA: 1 de xullo – 1 setembro, Semana Santa, Nadal e pontes festivas.
TB: resto do ano.
ZONA DE RAZO-BALDAIO. Ruta de sendeirismo interpretativa con Benquerenza e visita ás marismas de Baldaio cos monitores de Raz Surf Camp. Recomendamos a visita ao Centro de Interpretación dos Muíños de Auga da Costa da Morte (A Laracha).
Hotel Balneario de Carballo
Hotel Rural Mar de Queo
NA RÍA DE CORME E LAXE. Dúas rutas de sendeirismo interpretativas con Benquerenza, unha polo monte Blanco e o estuario do río Anllóns, e outra polas paisaxes mariñeiras de Laxe. Recomendamos non esquecer a visita ao castro de Borneiro e ao dolmen de Dombate.
Hotel  Playa de Laxe
Hotel Rústico e Apartamentos Torre de Laxe
Casa Rural de Arrueiro
Para familias. Aparthotel Porto Cabana
Consuta o prezo se viaxas con nenos.
Para grupos. Hotel Monte Blanco (Cabana de Bergantiños)
*Para familias e grupos de amigos dispoñemos de apartamentos e casas rurais de aluguer completo. Consúltanos!
**Para grupos de máis de 10 persoas recomendamos aloxarse no hotel Punta del Este (Carballo), hotel Monte Blanco (Cabana de Bergantiños), hotel Playa de Laxe (Laxe) ou no albergue Bela Muxía (Muxía).
· Aloxamento seleccionado con almorzo.
· Actividades descritas no programa.
· Reserva de mesa nos restaurantes propostos.
· Seguro de asistencia en viaxe e anulación.
· Transporte para facer as actividades indicadas no programa (agás que se especifique o contrario).
· Calquera servizo extra non indicado como incluído, así coma gastos persoais nos aloxamentos.
Organización técnica a cargo do XG-23 e XG-502. Prezos comisionables para venda a través de axencias minoristas.
Na Costa da Morte podes confeccionar a túa viaxe a medida:
Costa da Morte accesible
Ruta dos faros “on the road”
Descubre a forza do temporal
Actívate na Costa da Morte
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: gl id gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl de gl de gl gl gl de fr pt gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Contacto | Vive a Costa da morte
Envíanos as túas preguntas ou dúbidas sobre as experiencias que che propoñemos para gozar da Costa da Morte!
Cidade ou nome do hotel
Acepto a política de privacidade.
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: gl id gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl es gl es gl gl es ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl pt gl gl gl gl es gl gl es gl gl es eo gl gl pt en gl gl fr fr it fr it gl it fr it fr fr pt fr fr gl fr fr fr it fr gl fr fr es en fr gl fr fr es fr fr gl fr fr pt fr en gl fr en gl gl en es gl gl gl gl pt gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en gl en ru gl

text:
Artesanía atlántica | Vive a Costa da morte
Chea de cores e diversidade, encaixe de Camariñas, santuarios marianos que se alzan á beira do mar, natureza salvaxe, postas de sol inigualables,… Se de algo presume a Costa da Morte é da beleza do seu mar bravío e da calidade da súa artesanía,… Un recordo permanente e indeleble para quen nos visita!
Nesta experiencia poderás coñecer da man de artesáns, palilleiras e oleiros a importancia destes oficios tradicionais na súas vidas. Todos eles son reflexo dunha cultura propia, da tradición popular e do seu que facer diario.
Ecomuseo do Forno do Forte, olería de Buño (Malpica)
Invitámoste a que coñezas un lugar no que pervive parte da herdanza do noso pasado, no que se rende tributo a uns dos oficios tradicionais dos artesáns da Costa da Morte: os oleiros. No ecomuseo participarás en obradoiros de feituras que falan coas mans que moldean o barro desde hai séculos. Un lugar no que o seu saber contribúe ao enriquecemento do noso patrimonio cultural galego.  Invitámoste a manchar as mans de emocións e barro e a crear a túa propia peza de olería de Buño.
Pezas de barro de Buño
Se de algún homínido podemos falar que eran ben coñecedores do traballo artesán son os nosos antepasados castrexos. Poderás visitar A Cibdá de Borneiro, un dos castros máis antigos de Galicia, onde poderás facer unha visita guiada que che axudará a entender como vivían. A seguinte visita obrigada é á “Catedral do Megalitismo galego”, o dolmen de Dombate e o seu centro de interpretación.
Servirache para entender que tan grande é a pegada do home desde tempos tan ancestrais neste recuncho de Galicia!
Neste lugar coñecerás como os vimianceses empregaban a forza da auga para reducir o volume das pezas do liño e da lá. Unha verdadeira mostra da enxeñería artesanal popular!
Muíños nos batáns de Mosquetín
As paredes desta antiga fortaleza de Vimianzo constitúen o escenario dunha mostra de artesanía en vivo, na que poderás ver antigos oficios. Encaixes, telas de liño, sombreiros de palla, zocos, traballos en coiro e prata, pezas de barro e granito, cestos e maquetas configuran esta fermosa oferta artesanal, un auténtico pracer para todos os sentidos.
Non deixes Vimianzo sen antes visitar a igrexa de Santiago de Cereixo, un templo románico rural do século XII que foi clave para os peregrinos que chegaban por mar para ir a Muxía e Santiago.
Invitámoste a coñecer, de primeira man, un dos patrimonios culturais, materiais e inmateriais, máis importantes de toda Galicia. O encaixe é a expresión de identidade de todo un pobo, o resultado da súa creatividade en resposta e interacción co seu entorno, coa súa historia, cos seus hábitos de vida.
Vén e coñece o artesanal labor das palilleiras, das mulleres da ría de Camariñas, as auténticas protagonistas de toda esta cultura ao redor do encaixe, símbolo da súa identidade, transmitida de nais a fillas. Non che apetecería un auténtico “bautizo do encaixe”?
Secadoiros de congro (Muxía)
Os muxiáns aprenderon a facer do persistente vento do nordés o seu principal compañeiro de traballo. Alí, próximos á beira do mar, atópanse os dous últimos secadoiros artesanais nos que, aínda, a día de hoxe, se segue a secar o congro. Se o vento sopra, as pezas de congro moveranse como sabas colgadas nun tendal.  Aquí, a vila ule un pouco máis a mar!
De camiño a Muxía, non debes pasar por alto o mosteiro románico de San Xiao de Moraime. Busca as súas pinturas dos pecados capitais e repara no seu espectacular pórtico que tanto nos recorda ao da Catedral de Santiago de Compostela.
Secadoiro de congro da Pedriña
Secadoiro de congrio da Pedriña
Queres vivir esta experiencia para descubrir a Costa da Morte?
Ofrecémosche as siguientes opciones desde 59€.
PAQUETE TURÍSTICO ARTESANÍA NATURAL 2D/1N
Completa esta experiencia etnográfica con suxerentes xantares nos restaurantes San Francisco (Malpica), A Mariña (Camariñas), Pastoriza (Baio, Vimianzo) ou na taberna A Cunca (Buño, Malpica).
Experiencia de 2 días / 1 noite en diferentes zonas da Costa da Morte para que elixas as actividades que máis che gusten.
Cultura | Ecoturismo | Grupos
Estes prezos inclúen IVE e son por persoa en habitación dobre. Mínimo 2 persoas.
TA: 1 de xullo – 1 setembro, Semana Santa, Nadal e pontes festivas.
TB: resto do ano.
EN MALPICA. Fai unha xoia coas redeiras do Fieital e a túa peza de olería no Ecomuseo Forno do Forte. Para grupos (máis de 8 persoas) incluímos unha “muiñada” na Laracha.
Hotel Balneario de Carballo e Hotel Punta del Este
Costa Caión, Hotel Rural Mar de Queo ou Pazo do Souto
Hotel Fonte do Fraile
NA RÍA DE CORME E LAXE. Crea a túa propia pulseira ou colar coas redeiras da Illa da Estrela e aproveita para visitar o dolmen de Dombate.
Hotel Playa de Laxe
Hotel Rústico e Apartamentos A Torre de Laxe
Casa Rural de Arrueiro
Para familias: Aparthotel Porto Cabana
Para grupos: Hotel Monte Blanco (Cabana de Bergantiños)
NA RÍA DE CAMARIÑAS. Percorre a ruta guiada da artesanía e practica cos palillos nun bautizo de encaixe. Aproveita para visitar o castelo de Vimianzo e o mosterio de Moraime (Muxía).
Casa Fontequeiroso, Casa de Trillo ou Casa Castiñeira
Hotel Rústico Lugar do Cotariño
*Para familias e grupos de amigos dispoñemos de apartamentos e casas rurais de aluguer completo. Consúltanos!
**Para grupos de máis de 10 persoas recomendamos aloxarse no hotel Punta del Este (Carballo), hotel Monte Blanco (Cabana de Bergantiños), hotel Playa de Laxe (Laxe) ou no albergue Bela Muxía (Muxía).
· Aloxamento seleccionado con almorzo.
· Actividades descritas no programa.
· Reserva de mesa nos restaurantes propostos.
· Seguro de asistencia en viaxe e anulación.
· Transporte para facer as actividades indicadas no programa (agás que se especifique o contrario).
· Calquera servizo extra non indicado como incluído, así coma gastos persoais nos aloxamentos.
Organización técnica a cargo do XG-23 e XG-502. Prezos comisionables para venda a través de axencias minoristas.
Na Costa da Morte podes confeccionar a túa viaxe a medida:
Costa da Morte accesible
Ruta dos faros “on the road”
Descubre a forza do temporal
Actívate na Costa da Morte
Costa da Morte, miradoiro natural
Esta web utiliza cookies para ofrecer unha mellor experiencia de usabilidade para o usuario.ACEPTOLer máis


langs: es gl es en gl en gl it gl es gl gl es es gl gl eu en eu gl en gl en gl gl es eo gl en gl en en gl jbo pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl es gl gl gl gl gl pt en gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es en gl ceb gl gl pt gl gl gl en en la fr gl en en en en

text:
16:16  Historia de Galicia  No comments
A oliveira era unha árbore que, tempo atrás, era abundante en Galicia. As súas orixes remóntanse á época dos romanos, que o introduxeron na Ribeira Sacra e logo ao resto da Comunidade. Foi cos Reis Católicos, no século XV, cando se fixou un imposto de catro reais por oliveira, motivo que os condenou á tala e á súa case total desaparición da paisaxe galega.
Existen varias teorías que deron lugar a este feito:
- Que os impostos os subeu o Conde de Olivares empeñado en beneficiar os seus territorios nas inmediacións de Sevilla.
- Que foron os Reis Católicos os que mandaron cortar todas as oliveiras pra construír os barcos da Armada Invencible.
- Que os Reis Católicos, en vinganza polos acontecementos Irmandiños dentro do que se coñece como "Doma e castración de Galicia", gravaron fiscalmente as oliveiras pra beneficiar a repoboación dos territorios conquistados no sur peninsular.
Soamente sobreviviron en lugares recónditos da Ribeira Sacra e nas serras, donde escaparon do control da Facenda Pública. Lugares coma Quiroga,  conseguiron manter os seus olivos e, a día de hoxe, continúan organizando a Feira do Aceite que ano tras ano reúne aos produtores e a moitos consumidores que veñen do resto de Galicia, e de España". Esta coñécese co nome de "Feira do Aceite de Bendilló"; nada no ano 2000, nela elabórase aceite puro de oliva nun muíño de aceite restaurado.
As oliveiras tamén se mantiveron nas proximidades dos templos, porque a Igrexa foi exonerada do pago do imposto, debido a que o aceite empregábase na elaboración dos santos óleos.
As oliveiras galegas máis antigas, están en Arbo e datan de 1796. Son unha variedade autóctona que procesa aceite de alta gama. O exemplar galego, é diferente do de outras latitudes: o daquí precisa moita auga, non coma o andaluz. É máis pequeno, de tronco menos groso e froito pequeno.
Cinco séculos despois, os olivares volven con forza a ocupar o seu lugar no campo galego. A empresa Abril, dedicada ó envasado de aceite andaluz, e a Fundación Desarrollo Producto Ecológico de Galicia, promoveron a recuperación do cultivo da oliveira en Galicia, concretamente na zona da Estrada, como forma de aproveitamento de superficies agrícolas abandonadas. O obxectivo é a produción dun aceite ecolóxico elaborado integramente a partir de olivas galegas.
A modo de curiosidade, as oliveiras galegas son unha variedade específica non catalogada no banco de xermoplasma das 242 variedades da Universidade de Córdoba.
Como posible consecuencia daquela presenza das oliveiras en Galicia, está a abundante toponimia derivada: Oliveira é nome de lugares da Arnoia e Poio e parroquia de Ponteareas; A Oliveira é nome de lugares de Corcubión, Gondomar, Ponteareas e Vigo. Tamén Olveira, lugar de Teo e parroquias de Dumbría e Ribeira; A Ponte Olveira é lugar de Mazaricos; e O Alto de Olveira é un lugar de Porto do Son. Olives é nome dunha parroquia da Estrada. En Ribadavia existe unha igrexa do século XII denominada de Santa María de Oliveira.
Lugares coma Vigo, teñen unha oliveira no seu escudo. É coñecida coma a cidade olívica porque antigamente, este territorio estaba cheo destas árbores. Fai xa 2.000 anos, en terrenos da cidade, coma a zona de Teis, descubríronse ruínas de instalacións da época para a fabricación de aceite.
Á parte disto, a oliveira está presente en toda Galicia mediante exemplares soltos que medran xunto ás igrexas e algunhas casas nobres. Entres estes, destacan tres exemplares clasificados como árbores senlleiras de Galicia:
A oliveira do Paseo de Alfonso XII, en Vigo (Pontevedra).
As oliveiras do cemiterio de Adina, en Padrón (A Coruña).
A retícula de oliveiras do Pazo de Santa Cruz, en Vedra (A Coruña).
Oliveira en Vigo, no paseo de Alfonso XII
En Compostela tamén temos o noso exemplar de oliveira. Está no casco histórico e, curiosamente, atópase na praza da Oliveira á que se chega por unha ruela que leva o mesmo nome.
Lugares pra ir con bebés. A Alameda de Compostela.
10:34  Alameda de Compostela, Familia, Lugares pra ir con bebés  No comments
Non é o mesmo moverse con nenos que xa andan por si mesmos, que moverse cun bebé que vai en silla de paseo. Por iso, escribo este post, xa que eu creo que é algo que condiciona bastante á hora de moverse e máis cando se viaxa.
Esta semana funme co pequecho, que agora ten 1 ano, á Alameda de Compostela. Entre outros motivos, temos que se asemella a un minizoo no cal os máis miudos interactúan con uns cantos patos e cisnes acostumados á xente. E se lles das algo de comer, serán os teus mellores amigos sen dúbida.
Entrando polo paseo da Ferradura,  uns pasos máis adiante, está un dos miradores máis famosos de Santiago, xa que dende el se divisa perfectamente a Catedral e o Centro Histórico. Sentados no banco que está alí para tal fin, puidemos contemplar as espectaculares vistas mentres comíamos uns gusanitos.
Continuando co noso percorrido, chegamos ao mirador do Campus sur dende o cal un alcanza a ver ata máis alá dos límites da cidade. Un lugar totalmente recomendable para disfrutar dos solpores, por exemplo.
Chegando á Igrexa do Pilar, hai un par de edificacións que gardan unha historia. Ámbalas dúas se fixeron pra a Exposición Rexional Galega de 1909. Ocupaba 30.000 metros cadrados, urbanizou os terreos do que máis tarde sería o Campus Sur. O Pavillón de Recreo Artístico e Industrial (foto da dereita), ten unha historia longa e variopinta: en 1910 montouse nel o cinematógrafo. Proxectáronse películas polo menos ata 1915. Posteriormente pasa a ser propiedade do Concello, que o destina, logo de reformado, a Laboratorio Químico Municipal. Tivo moitos máis usos, que, en parte, desfiguraron a traza inicial de Antonio Palacios. Foi ata cuartel da Falange ata converterse, hoxe, nunha escola infantil.
Preto daquí, atopámonos co palco da música (1896), e xusto ao carón, un banco moi especial: o banco máis famoso da Alameda Compostelán. É o coñecido coma "banco acústico", "banco sonoro", ou "banco dos namorados" (1916). O seu deseño e especial ubicación, así coma a orientación, facilítanlle a curiosa propiedade de transmitir moi ben o son dun extremo ao outro. E se non comprobádeo por vos mesmos, a verdade é que hasta custa crer o ben que se escoita.
Un pouco da historia de Compostela que vemos a diario mentres paseamos pola cidade, pero que moitas veces nin coñecemos.
Galizeando en familia. Un paseo pola Costa da Morte.
10:15  Costa da Morte, Familia, Galizear  No comments
Este domingo tocou galizear en familia pola Costa da Morte, unha viaxe que facía tempo que nos apetecía facer pero que tivemos que pospoñer ata que Nicolás fora un pouquiño máis grande. Así que, alá nos fomos os tres! Teño que dicir que é unha das partes de Galicia que conta cunhas das paisaxes máis espectaculares, así que foi un día moi intenso no que non deixabamos de visitar lugares. En conclusión, moito para o pequecho que se nos acabou mareando. A próxima vez menos coche e máis andar, aínda que para iso teremos que esperar algo máis.
Saímos (non moi cedo) pola mañá cara a Muxía, a 1h e 10 min. aprox. de Santiago de Compostela. Alí queríamos comer e visitar o famoso santuario da Virxe da Barca. Cando se ten un neno pequeno un xa non pensa en ir ao mellor restaurante, ao máis barato ou ao máis bonito. Nós soamente queríamos o máis tranquilo, é dicir, que non houbera moita xente para que nos puideran atender ben, e tamén porque con un bebé un non pode botar nel todo o tempo do mundo. Así que entramos no Pedra D´Abalar (un dos primeiros que nos atopamos despois de aparcar) e foi todo un acerto, xa que máis tranquilos e mellor atendidos non puidemos estar. Logo tocou visita ó santuario. Alí puidemos ver o estado no que se atopa actualmente despois daquel raio que casi o destrúe por completo. Moi bo ambiente e moita xente na "Pedra dos Cadrís" a cal é famosa porque se lle atribúen algunhas propiedades curativas. Créese que si se pasa nove veces por debaixo dela, cúranse as enfermidades de riles, de costas e de cabeza.
Dende Muxía víamos o Cabo Vilán e decidimos ir ata alí xa que había soamente un pouco máis de media hora en coche. As vistas tiñan que ser boas, así que non o pensamos moito. De camiño pasamos por Camariñas pero xa non paramos para non perder moito tempo. Unha vez en Cabo Vilán non puiden evitar quedarme sorprendida pola inmensa piscifactoría que se atopa ós pés do mesmo. Quen puido autorizar semexante cousa? Se alguén o sabe por favor, que mo diga. Ademais estamos falando dun espazo dentro da Rede Natura. Logo entereime polo meu marido, que é xeógrafo e desto sabe bastante, que era dunha compañía chamada Stolt Sea Farms e que vertían as súas augas no mar. Dende logo o impacto paisaxístico é tremendamente negativo, e se non mirade a foto.
Cabo Vilán, espectacular!! Podo dicir que das mellores vistas en moito tempo. Un sitio que recomendo que visitedes polo menos unha vez na vida. Se non ollade a fotografía. Cada pouco tempo tiñamos que parar para volver a velo xa que a pouco que te movías, o ángulo cambiaba e a paisaxe era outra.
Despois de visitalo, decidimos continuar ata o Cemiterio dos Ingleses que estaba moi preto, a 25 minutos máis ou menos. Así que alá fomos! Nicolás ía tranquilo, polo que non lle demos máis voltas. Inciso: de camiño atopámonos co mellor banco de Galicia, que digo de Galicia, do mundo jaja. Si é que Galicia váisenos a inundar de bancos con vistas como sigamos así.
Unha vez que chegamos, baixei con moita ilusión posto que era un lugar do que oíra falar moito e apetecíame coñecelo. Para servos sinceira, desilusionoume bastante, non me esperaba o que me atopei. Era soamente un recinto pechado que á súa vez tiña outro recinto tamén pechado dentro, ademais dunha placa conmemorativa. O mellor sen dúbida, o enclave. Sen embargo, o curioso do lugar foi un conxunto de pedras apiladas que se perdían ó lonxe. Se alguén sabe porque están alí, que mo diga porque a verdade é que me quedei un pouco sorprendida.
Durante a ruta, teño que engadir que a Costa da Morte ten unhas praias IMPRESIONANTES (e iso que eu son das Rías Baixas, que outra cousa non teremos alí, pero praias unhas cantas). Está claro que o de que non teñan moita xente e a forte oleaxe axudan a que se manteñan así de ben. Ademais, trátase dun espazo natural protexido. A Enseada do Trece, xa famosa porque nela foi onde naufragou o Serpent no 1890, ten uns areais de infarto.
O neno tiña que merendar así que dirixímonos a Camelle por dous motivos: un, porque estaba preto, e dous, non o coñecíamos. O meu marido falábame dun tal Man, que resulta que era un artista alemán que facía esculturas, e que nunha viaxe a Camelle decidíu quedarse a vivir alí. Din que morreu de pena cando o fuel do Prestige danou as súas obras. Pareceume moi curioso a verdade.
Na foto vedes a casiña na que vivía (agora xa case derruída) e tamén algunhas das estatuas que fixo. En resume: día longo e estábamos a hora e media de Santiago. Merendamos, visitamos a casa de Man e tiramos millas para a capital posto que o pequecho estaba algo mareado e nós bastante cansados de tanto coche. Conclusión: volveremos! Queda moito por ver e as paisaxes valen a pena. Próximamente máis posts da nosa familia facendo turismo por Galicia.
Recunchos da outra Compostela
18:43  Galizear, Recunchos, Santiago de Compostela  No comments
Cando un pensa en Santiago de Compostela, o primeiro que lle ven á cabeza é a Catedral, o Obradoiro, o Franco ... en xeral, o casco histórico da cidade. E non é para menos, que somos Patrimonio da Humanidade!! Pero neste post quero compartir con todos vós algúns lugares da zona nova, sobre todo da zona coñecida coma o Ensanche, que na miña humilde opinión, merece tamén a pena, nuns casos pola historia que gardan detrás, noutros pola súa orixinalidade. Preparados? Comezamos!!
1. Por sorprendente: este xardín interior na rúa García Prieto. De casualidade un día xirei a cabeza e vin esta marabilla agachada ó carón dun dos edificios. A verdade é que merece especial mención nestes recunchos.
2. Pola súa orixinalidade: Obelisco do Campus Sur. Elaborado en aceiro corten e feito por Ignacio Basallo. Na outra fotografía, e xusto ao carón de dita estatua, temos os edificios-vela deseñados polo arquitecto César Coll. Un pouco de modernidade para aqueles que nos gusta ver algo diferente de vez en cando. E non nos olvidemos dos amantes da arquitectura.
3. Pola súa conservación: Casa de Europa. É unha residencia universitaria destinada ao aloxamento de profesores invitados e visitantes procedentes doutras universidades do mundo que acoden a Santiago de Compostela. A Finca Simeón (máis coñecida como Finca Vista Alegre) pertenceu a unha importante familia de banqueiros da cidade co mesmo nome. Os seus 36.000 metros cadrados recollen toda clase de especies arbóreas coma laranxeiras, maceiras, camelias, cipreses, palmeiras, aciñeiras, araucarias, salgueiros e unha fermosa carballeira. Para os amantes dos paseos, conta con itinerarios peonís e pódese percorrelo en bicicleta.
4. Pola súa importancia: Antiga Estación de Cornes - Hoxe Casa das Asociacións. Sita na Rúa Manuel Beiras, moitos pasabamos por aquí descoñecendo a orixe deste emplazamento. Resulta que aquí estaba a antiga estación de tren de Compostela. A súa historia comeza o día 15 de setembro de 1873 cando se inaugura a primeira liña ferroviaria de Galicia: Cornes-Carril (un traxecto de apenas 42 quilómetros) construída por The West Galicia Railway Company, empresa británica cuxo primeiro xerente foi Camilo Bertorini. Curiosamente este era bisavó materno de Camilo José Cela. O 14 de abril de 1943, RENFE pechou a estación de Cornes e abriu o actual edificio na rúa do Hórreo. Hoxe en día, entre outras cousas, os servizos que ofrece son: fondo biblio-vídeo-gráfico, zona de estudo, lectura e prensa, zona wi-fi, salas de reunións e salóns multiusos.
5. Pola súa situación: Parque de Eugenio Granell (ou do Paxonal). Un dos meus lugares preferidos da cidade, tanto para pasear como para facer algo de exercicio. Atópase na zona de Ponte Pedriña, moi preto do Hipercor e, polo tanto, lonxe do centro da cidade. Apto para aqueles que queiran desconectar un pouco, entre outras cousas, do ruído das obras e como non, do dos coches. Estos días podemos disfrutar dunhas estatuas moi singulares e orixinais feitas pola escola de canteiros de Poio e que se atopan ó longo da senda peonil do Sar, da cal forma parte este lugar.
6. Polo seu luxo e atractivo: A Rosaleda (Rúa da Rosa). Zona residencial proxectada por Jenaro de la Fuente dentro da expansión do Ensanche coma unha especie de cidade xardín (cada casa ten unha zona verde). Un non pode evitar cotillear cando pasa polos impresionantes chalés que forman parte da mesma. Pertencen a familias moi coñecidas de Santiago que viven nelas. Ningún está á venda (que se saiba). Para os máis curiosos, hai 24 chalés independentes e media ducia de pareados. E a modo de curiosidade: todos datan dos anos corenta e os promotores foron Jesús M. Balboa e o histórico galeguista Manuel Beiras, pai do BNG, que acabou residindo aquí.
7. Pola súa arquitectura de tipo rexionalista: Tenencia do Hórreo (actualmente rúa de López Ferreiro). Parte do Ensanche Antigo, está formado por corenta chalés encostados situados entre as rúas de Curros Enríquez, López Ferreiro e Eduardo Pondal, e deseñados polo arquitecto Rodríguez Losada en 1929. Tenencia do Hórreo é o nome co que se coñeceu a esta rúa desde a Idade Media ata que decidiron poñerlle López Ferreiro, que é como se chama hoxe. Unha cooperativa construeu ó final desta rúa, unhas vivendas chamadas "casas baratas". A verdade é que lle dan un sentido á arquitectura da zona outorgándolle certa homoxeneidade.
8.  Pola súa repercusión mediática: Edificio Modernista, na rúa do Pombal 32. Este espertou o interés de Iker Jiménez, o presentador de Cuarto Milenio, o cal tratou de averiguar a historia que escondía dito lugar asegurando tamén que estaba embruxado. É un dos edificios máis olvidados de Compostela sin lugar a dúbida. A casa foi construída no ano 1917 polo arquitecto Jesús López de Rego para o promotor e escultor compostelán López Pedre. Fai anos foi comprada por un matrimonio maior, os cales din que "tódolos días veñen unhas quince ou vinte persoas a facerlle unha foto".
9. Pola súa repercusión histórica: Castelo da Rocha Forte ou dos Churruchaos. Sito en Conxo, foi o escenario de destacados feitos da historia Compostelana e un símbolo do poder señorial do arcebispo de Santiago e a opresión exercida sobre os habitantes das terras pertencentes ao señorío. Gran parte do xacemento foi destruído na construcción da vía do ferrocarril, a cal o atravesa hoxe en día. Construído no ano 1240, a Rocha convírtese no século XV nun edificio odiado e temido polos labradores da zona.
Arriba, restos da fortaleza. Abaixo, posible reconstrucción. Fonte: Wikipedia
Durante as décadas de 1450 e 1460, os soldados do arcebispo, agrupados no destacamento da Rocha, roubaban o gando, secuestraban labradores e violaban mulleres. As denuncias quedaron rexistradas para o futuro no Libro do Concello de Santiago. No ano 1467 destrúese definitivamente con ocasión da Gran revolta irmandiña iniciada no ano 1466.
10. Pola lenda que agochan: As Casas de Ramírez. Son unha serie de edificacións para obreiros levantadas nos anos 40-50 construídas en terreos agrícolas ás aforas de Santiago. Pero o interese polas mesmas, está na tráxica historia que hai detrás. "O 25 de abril de 1718, o estudante de artes Manuel Joseph Ramírez de Arellano e Sotomayor, de familia adiñeirada e apelidos compostos,  camiña na madrugada por un escampado na zona coñecida como Agros da Carreira, unha zona de labradío que non queda de paso a ningunha parte.
Agros da Carreira. Fonte: Memorias de Compostela
No lugar onde hoxe se levanta a igrexa de San Fernando, fronte ao antigo Peleteiro, Ramírez detense preocupado. Manuel mira con desconfianza aos lados, medorento de que o estean observando. Por fin, o estudante divisa entre a néboa formas humanas que aumentan de tamaño segundo se achegan. A luz da lúa reflíctese no fío do puñal segundos antes de que o aceiro lle atravesase o peito ao estudante, que cae de xeonllos, ensartado e desconcertado. O sangue de Ramírez abona a terra que pisa".
Casas de Ramírez, moi preto da Praza Roxa
Dona Isabel de Sotomayor chorará amargamente o resto da súa vida ao seu fillo e encargará a un dos mellores canteiros, que levante un cruceiro no mesmo punto onde o seu fillo atopou a morte. E onde está hoxe o verdadeiro cruceiro? Pois lonxe de alí. Exactamente, na praza de San Fiz de Solovio, fronte ao pub A Radio. Fai pouco, Agros de Ramírez recuperou un cruceiro copia do orixinal, feito en cemento e pagado polos veciños.
A primeira fotografía corresponde ó cruceiro orixinal, ó caron de Xeografía. A segunda é a réplica en cemento, moi preto da Praza Roxa.
Por último, quería dedicar este post ó meu fillo Nicolás que, recentemente, chegou á nosa vida converténdose, dende ese momento, no noso compañeiro de viaxe.
7 curiosidades da Noite de San Xoán
18:51  Curiosidades, Festas, San Xoán  2 comments
Xa chega San Xoán!! E o número sete convírtese no seu protagonista: sete herbas, sete saltos sobre o lume, beber de sete fontes, recibir sete ondas do mar. Pero, por que este número? É o número máxico por antonomasia e simboliza os graos de perfección. O número sete -dixo Hipócrates- polas súas virtudes ocultas, tende a realizar tódalas cousas; é o dispensador da vida e fonte de tódolos cambios, pois incluso a lúa cambia de fase cada sete días. Para non romper a maxia, este ano déixovos un post tamén con SETE curiosidades sobre esta festa tan arraigada na nosa comunidade. Comezamos!!
Curiosidade 1. Os celtas chamaban Alban Heruin a esta festividade; o seu significado era o de celebrar o instante no que o Sol se achaba no seu máximo esplendor, cando duraba máis tempo. A partir de aquí, os días vanse facendo máis cortos ata o solsticio de inverno.
Curiosidade 2. O baño de medianoite. Ás doce en punto, si nos bañamos no mar ou nos lavamos en fontes milagreiras ou santas, serviranos de remedio para case calqueira mal, xa que estas aumentan neste día e a esa hora as súas propiedades.
Curiosidade 3. Si a medianoite se fai unha cruz nas árbores, estas producirán o dobre de froito.
Curiosidade 4. Se tes parella e queres saber se te casarás con ela, debes por un bol con auga e dúas agullas. Se as mesmas se xuntan ao final da noite, a resposta será un si.
Curiosidade 5. Lavarse a cara, pero sin mirarse ao espello. En algúns lugares a tradición di que hai que lavarse a cara xusto a medianoite. Pero hai que ter en conta que si te miras ao espello despois de facelo, o feitizo non funcionará.
Curiosidade 6. Hai sete prantas que non poden faltar na elaboración das famosas Herbas de San Xoán:
- O fiúncho ou hinojo. Herba de obriga, corre os malos espíritus e é especial contra o mal de ollo.
- O fento macho ou helecho. É un fento velenoso. En xeral é un antiparásito.
- O codeso. É un arbusto sagrado para os galegos. Utilizábase para facer vasoiras e varrer a casa dos malos espíritos.
- A abeloura ou herba de San Xoán. Empregábase na menciña tradicional coma cicatrizante, adstrinxente e antiséptica. O refraneiro di que "A herba de San Xoán limpa a cara de grans".
- A malva común. Serve contra a bronquite, afeccións dixestivas, nervios, etc. O refrán di "Cun horto e un malvar hai menciñas para un fogar".
- O romero ou romeu. Crese que é a herba que realmente protexe e purifica os fogares galegos por excelencia.
- A herba luisa. É unha herba especia para os amoríos.
Tamén se empregan como herbas de San Xoán: Deladeira, Trobisco, Espadana, Artemisa, Macela, Herba punteira, Roseira brava e moitas máis.
A preparación chámase "facer o cacho" e consiste en coller auga de sete fontes. Hai que deixalas á intemperie, que lle caia o orballo, durante a noite. Á mañá seguinte lavámonos con esa auga recendente, especialmente a cara e os pés para purificar a pel. Así procuramos non avellentar, sandar e previr enfermidades cutáneas e rexuvenecer a pel.
Curiosidade 7. A máis coñecida en todo o mundo. Apunta aquelo que queiras olvidar nun papel e quéimao.
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.
17:50  Santiago de Compostela, Slow Food, Slow Food Compostela, Slow Galicia  3 comments
As cidades de hoxe en día cada vez parécense máis entre elas: están perdendo a súa personalidade e identidade, estanse homoxeneizando. Ritmo frenético, bloques de edificios idénticos, pérdida do contacto coa natureza ... Segundo Paolo Di Croce, secretario internacional de Slow Food, cada día 60 millóns de persoas comen nun McDonald’s do mundo, o que supón 800 persoas cada segundo. Neste contexto xurde en Italia un novo movemento que promove unha vida máis plena, desacelerada e auténtica. O movemento Slow Food é un enfoque alternativo ó desenvolvemento económico urbano. Critica a cultura do consumo e promove unha forma de desenvolvemento sostible e unha equidade social.
Slow Food Compostela convírtese no Convivium número 36 en España dando presencia por fin en Galicia a unha representación deste movemento que tanta forza e fama colleu nos últimos tempos. Segundo representantes internacionais de Slow Food, Galicia ten un enorme potencial de produtos, tanto animais como agrícolas, pero estes hainos que coidar e protexer. O que nós pretendemos é axudar a dar a coñecer esta produción local así como poñer en contacto aos pequenos produtores cos consumidores dos mesmos.
O Convivium (chámaselle así ás sedes locais) Compostelano está formado por 5 mozos especializados en diferentes áreas, dende informáticos ata organizadores de eventos pasando por un xeógrafo-cartógrafo. Nestes momentos buscan o apoio das institucións santiaguesas para poder darse a coñecer e difundir esta filosofía na capital de Galicia. Outro dos seus obxectivos é que o Convivium obteña un número considerable de socios para que os eventos poidan adquirir unha maior difusión e poidan beneficiar ó maior número de persoas. Outra das vantaxes de formar parte deste grupo é que a xente coñeza aqueles establecementos (restaurantes, negocios...) que ofrecen un produto "Slow" en Santiago de Compostela tan valorado hoxe en día, tanto polos turistas, como polos locais.
A nosa comunidade é un lugar ideal para difundir a filosofía Slow dada a riqueza e grande variedade de produtos cos que conta. Os seus cociñeiros comprenden que non se pode separar o pracer gastronómico da responsabilidade cos produtores, sen os cales non existiría a cociña de éxito. A colaboración entre ámbolos dous propicia a loita contra o abandono da cultura tradicional e a estandarización da comida. E non nos olvidemos, que Santiago de Compostela foi elixido por Skyscanner o segundo sitio de España onde mellor se come.
Fonte: La Voz de Galicia
Existe unha relación entre a filosofía Slow e o Camiño de Santiago. Facelo é unha experiencia turística slow. Durante o mesmo, a persoa desconecta da súa vida cotiá, toma o tempo para achegarse a si mesma e aliméntase dos produtos locais. Os principais ingredientes do camiño son as súas paisaxes, o contacto coa natureza, a comunicación coas outras persoas do camiño, a gastronomía ... Unha vez que se chega á Santiago esta filosofía non continúa, desaparece, e é unha mágoa. Desde Slow Food Compostela trataremos de que esto non ocorra proporcionándolles a opción de seguir disfrutando desta filosofía a aquelas persoas que así o desexen.
5 cousas que deberías saber se ves a Galicia
10:39  consellos, Galicia  1 comment
Se eres un amante da boa gastronomía, das paisaxes verdes e frondosas, do mar e do seu relaxante murmurio, das praias de area dourada e augas cristalinas, e das camiñatas na natureza…  o teu destino é Galicia. Se che gusta gozar dun destino en tódolos seus sentidos, e tomarte o teu tempo para viaxar, aquí terás a oportunidade de facelo. Conecta cas súas xentes e experimenta en primeira persoa unha cultura chea de tradicións vinculada dende sempre, co mar e ca terra.
1. Que lugares visitar? Entre outras cousas, terás a opción de pasear polas rúas de Compostela e contemplar dende o Obradoiro a maxestuosidade dunha das Catedrais máis famosas e fermosas do mundo. Poderás visitar os nosos pobos mariñeiros onde a tradición e a gastronomía típica dos mesmos conectaranche cos seus habitantes e co seu día a día. Tamén poderás contemplar o mar infinito dende os acantilados de San Andrés de Teixido, os máis altos de Europa a tan “so” 612 metros do nivel do mar. Se che parece pouco, terás a oportunidade de camiñar polo paseo marítimo da cidade de A Coruña considerado o máis longo do mundo debido ós seus 13 km que bordean a península. E como non, tamén temos a Fervenza de Ézaro, a única de Europa que desemboca no mar, todo un espectáculo da natureza que non te podes perder. Moi preto, en Carnota, está un dos maiores hórreos do mundo con case 35 metros de lonxitude, vascho a perder?
E por último, vouvos a falar da mellor praia do mundo segundo o prestixioso diario británico The Guardian: a praia de Rodas nas Illas Cíes. Que podo dicir dela? Pois que un ten a sensación de atoparse no paraíso cando pasea pola beira do mar sentindo nos pés a súa area fina e branca digna dos destinos máis solicitados do mundo. As súas augas frescas e transparentes non deixan nada á imaxinación ofrecendo a oportunidade de ver e disfrutar dun fondo mariño rico e nutrido de todo tipo de animais e especies.
2. Que comer? A parte dos nosos atractivos paisaxísticos, non podo olvidarme tamén dunha das gastronomías máis famosas e recoñecidas do mundo. É famoso o noso pulpo á feira, os nosos pescados e mariscos, dos mellores do mundo, o cocido de Lalín e a tarta de Santiago, que xa se convirteu nun recordo indispensable para aquel que visita a cidade compostelana. E que podo dicir das nosas empanadas? Pois que soamente en Galicia atoparás as mellores empanadas do mundo elaboradas sempre de forma tradicional. Por último, non podería olvidarme dos pementos de padrón, que uns pican e outros non, e da nosa famosa e popular queimada, á cal se lle atribúen propiedades curativas e tamén, unha vez que se pronuncia o conxuro, servirache de protección contra os maleficios.
3. Onde comer? Recentemente, Santiago de Compostela foi elexido o segundo lugar de España onde mellor se come, por detrás de San Sebastián. Isto é debido a que contamos cuns excelentes cociñeiros e cuns produtos do mar e da terra que posúen unha calidade excelente e meritoria.
4. Cóidate un pouco. Galicia é o principal destino termal de España cas mellores augas para proporcionarche o descanso ideal ou recuperarte das túas doenzas. Temos balnearios coma o de Mondariz, pioneiro no termalismo galego e todo un referente en Europa. Que hai mellor que isto?
5. Onde durmir? E pra rematar, o aloxamento. Como defensora do Turismo "Slow" ou Turismo Lento son partidaria de permanecer nun destino varios días para poder coñecelo a fondo e disfrutar do entorno e das súas xentes. Persoalmente recoméndovos unha web chamada Hundredrooms que che permite atopar un apartamento no destino que ti escollas para pasar as túas vacacións e así poder ir ó teu aire sen pagar moito. Dende Viveiro ata Sanxenxo e pasando por Santiago de Compostela, poderás atopar o sitio que máis che guste e que máis se adapte ó teu bolsillo. E con isto a experiencia está completa!!
Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Historia dun naufraxio: o "Cabo Razo", Punta do Chazo-Boiro (1958)
Lugares ideais para experimentar a autenticidade dunha aldea galega
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.
10 lugares que fan que Galicia sexa única
Galizear Slow Galicia Galicia Historia de Galicia Santiago de Compostela Festas Slow Food Turismo Rural Aldea Galega Camiño de Santiago Familia Recunchos Ruta Ría de Arousa San Xoán A Coruña Abuín Alameda de Compostela Baiona Betanzos Bodas Cabo Razo Casa Trillo Casa do Batán Celebridades Cemiterio de San Amaro Costa da Morte Cuntis Curiosidades Digital Detox Gastronomía Illa de Sálvora Leiro Lendas Lugares Lugares pra ir con bebés Lusco e fusco Mártires de Cans Naufraxio Nebra Parque das Illas Atlánticas Parque do Pasatempo Porto do Son Rianxo Rincóns Slow Ruta da Camelia Slow Food Compostela Solpor Termas Turismo Vilagarcía de Arousa consellos
Copyright © Galizeando | Powered by Blogger
Design by NewWpThemes | Blogger Theme by Lasantha - Free Blogger Themes


langs: gl gl es en gl en gl it gl es gl gl es es gl gl eu en eu gl en gl en gl gl es eo gl en gl en gl es gl gl gl gl gl gl es en gl ceb gl gl gl pt gl gl en en la fr gl en en en en

text:
Galizeando entre o lusco e o fusco ~ Galizeando
12:29  Galicia, Lusco e fusco, Solpor  No comments
Como ben di o novo slogan de Galicia: "Quero descansar, quero sol, quero mar, quero un atardecer ..." Neste post sobran as palabras, así que vos deixarei cos 7 solpores máis espectaculares cos que me atopei dende que comecei con esta aventura de Galizeando. Espero que vos gusten tanto como a min.
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en Facebook
Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Subscribirse a: Publicar comentarios (Atom)
Historia dun naufraxio: o "Cabo Razo", Punta do Chazo-Boiro (1958)
Lugares ideais para experimentar a autenticidade dunha aldea galega
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar
10 lugares que fan que Galicia sexa única
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.
Galizear Slow Galicia Galicia Historia de Galicia Santiago de Compostela Festas Slow Food Turismo Rural Aldea Galega Camiño de Santiago Familia Recunchos Ruta Ría de Arousa San Xoán A Coruña Abuín Alameda de Compostela Baiona Betanzos Bodas Cabo Razo Casa Trillo Casa do Batán Celebridades Cemiterio de San Amaro Costa da Morte Cuntis Curiosidades Digital Detox Gastronomía Illa de Sálvora Leiro Lendas Lugares Lugares pra ir con bebés Lusco e fusco Mártires de Cans Naufraxio Nebra Parque das Illas Atlánticas Parque do Pasatempo Porto do Son Rianxo Rincóns Slow Ruta da Camelia Slow Food Compostela Solpor Termas Turismo Vilagarcía de Arousa consellos
Copyright © Galizeando | Powered by Blogger
Design by NewWpThemes | Blogger Theme by Lasantha - Free Blogger Themes


langs: gl gl es en gl en gl it gl es gl gl es es gl gl eu en eu gl en gl en gl gl es eo gl en gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl sl es gl es gl gl gl gl gl gl en gl en es gl gl es es gl pt es gl gl pt gl gl en en gl de gl gl en de es es en gl de gl gl en en gl gl gl gl es en gl ceb gl gl gl pt gl gl en en la fr gl en en en en

text:
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar ~ Galizeando
16:50  Rincóns Slow, Slow Galicia  4 comments
As cidades de hoxe en día cada vez parécense máis entre elas: están perdendo a súa personalidade e identidade, estanse homoxeneizando. Ritmo frenético, bloques de edificios idénticos, pérdida do contacto coa natureza ... Neste contexto xurde en Italia un novo movemento que promove unha vida máis plena, desacelerada e auténtica. Estamos falando do movemento Slow.
Galicia é un lugar cun enorme potencial Slow (palabras do Secretario Internacional de Slow Food, Paolo Di Croce, na súa última visita a Vimianzo) e por elo, moita xente que busca desconectar do estrés da súa vida e relaxarse, viaxa á nosa terra. A continuación amosareivos aqueles rincóns que algúns dos compañeiros de Galicia TB, entre eles eu, usan para desconectar da súa vida cotiá e tomarse un tempo para achegarse a si mesmos. Ingredientes principais: as súas paisaxes e o contacto coa natureza. Comezamos!!
Tanto o interior coma a costa galega ten milleiros de lugares para desconectar e gozar da calma e paisaxes desta terra tan especial. Un dos meus favoritos son as praias máis solitarias do concello de Porto do Son onde, mesmo en pleno verán, podes pasear por elas en soidade mentres ves unha fermosa posta de sol.
2. "Maruxaina y su mochila".
Non teño que pensar moito; o meu lugar para desconectar do mundo está aquí preto. Elixo as Illas Cíes como lugar slow, pero ollo, non falamos dos meses de verán nos que apenas é posible conseguir un pouco de relax. Ir a pasar unha fin de semana en marzo por exemplo, cando as praias están baleiras, non hai gritos, tampouco xente facendo selfies nin barcos cheos de sombrillas e bolsas cada hora.
Poder subir ó faro sen cruzarte con ninguén, ver animaliños varios e disfrutar do silencio interrumpido polas malignas gaivotas que agardan os seus botíns de tempada. Espertar nun camping deserto, ver como as túas son as únicas pegadas na area e sentirte coma se foses o único habitante.
Este é o meu paraíso, a miña visita anual de desconexión total, sen móbil nin nada enchufable, unha pequena mochila, un bo libro e pouco máis. Nas Cíes non precisas nada, o entorno ofréceche de todo.
Autora: Maruxaina y su mochila
Os Cañóns do Sil son xa en si mesmos un destino excelente en Galicia para gozar pausadamente das súas paisaxes, mosteiros e miradoiros acompañados unicamente da tranquilidade que só a natureza pode proporcionar.
De entre todos os lugares que coñezo da zona, o que máis me impresionou é a pasarela do río Mao, que transcorre paralela ao devandito río. A pasarela é unha autentica pasada xa que hai puntos nos que se eleva varios metros sobre o río deixando unhas vistas xeniais e non adoita estar moi concorrida polo que se pode gozar da tranquilidade dun paseo por ela. Moi recomendable sobre todo en primavera ou en outono.
4. "Deambulando con Artabria".
Trátase do Seixo Branco, unha zona de acantilados en Mera, no concello de Oleiros e dende onde se divisa a cidade da Coruña. É un sitio especial, rodeado de verde e de mar. Hai varias rutas de senderismo nesa zona e poderás desconectar totalmente. Tamén quedan restos dunhas baterías militares, pero tede coidado coas furnas, que para que non o saiba, son covas marinas que "nacen" grazas a erosión do mar.
Autora: Deambulando con Artabria
5. "Viaxando en Furgo".
Area recreativa de San Xoan, Guitiriz. Como chegar? Dende Guitiriz toma a estrada en dirección a Os Vilares, e a 2,5 km colle unha pista á esquerda. Transcorridos 5 km atopámonos co lugar. Accesibilidade: peonil, en coche e en autobús.
Área de recreo que ocupa unha superficie de 1,2 ha, situada á beira dun encoro (que abastece de auga a vila de Guitiriz) e no medio dun frondoso piñeiral salpicado con vexetación autóctona.
Á esquerda encontrámonos co pantano, bordeado por unha pista que leva xusto ata a área de descanso suficientemente equipada para comer ao aire libre e gozar do descanso, cun refuxio de pedra de boas dimensións e unha fonte construída en pedra de cantería dun só cano en 1985.
Para nós é un lugar moi especial, pois imos 4 veces ao ano para ensinar ao noso peque as diferentes estacións e como afecta á natureza.
Autores: Viaxando en furgo
6. "Tales of a Wanderer".
A Praia do Rostro, unha magnífica praia preto de Fisterra na que se pode pasear, surfear, e mesmo voar o papaventos nun dos moitos días nos que os ventos do Océano Atlántico golpean as súas dunas. O mellor: non adoita estar moi concorrida.
Autor: Tales of a wanderer
Un lugar en Galicia...? Unha dura decisión. Pero pódovos recomendar un lugar para unha noite despexada. Ese lugar é o Faro do Roncudo. Se durante o día impresiona, e máis durante os temporais de inverno, é un lugar "tranquilo" durante as noites de verán.
É un punto moi especial en Galicia, non só por aparcar o coche e a simple vista alzar a mirada e encontrarse coa vía láctea, senón porque esa zona na costa representa en Galicia que moitas persoas durante centos de anos deixaron a súa vida no mar pasando por estas costas embravecidas. Sentarse, gozar do son do vento contra a costa ... e recordar as persoas que viven para sempre baixo o faro.
E por último, tócame a min contarvos o meu rincón slow para a desconexión, aquí vai!! Cando necesito desestresarme un pouco voume a un lugar moi pequeno perdido na Ría de Arousa chamado o Areoso. Pero ó igual que Maruxaina, e dado que no verán se enche de xente, fágoo "fora de tempada", cando non hai ninguén. É un lugar tremendamente tranquilo e aislado que asemella unha duna xurdida do mar. A claridade e transparencia das súas augas invitan a sumerxirse nas mesmas. Un quédase encandilado observando os seus fondos mariños e a súa area branca e fina que non ten nada que envidiar aos máis famosos destinos turísticos. Como non se pode relaxar un con este panorama??
Cal é o teu rincón Slow en Galicia??
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en Facebook
Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Moi boas. Veño de descubrir o voso blog e alégrome moito de atopar xente viaxeira que conta o que ve como galego e en galego. Deixovos o meu por se fora do voso interese. Ten un ano de vida e está comenzado a dar os seus primeiros pasos.
Graciñas!! Moita sorte co teu :)
O meu rincon Slow en Galiza... la Comarca de Ortegal y UltreiaRural (www.ultreiarural.com)
Gracias por este post!
Graciñas a ti polo teu comentario :)
Subscribirse a: Publicar comentarios (Atom)
Historia dun naufraxio: o "Cabo Razo", Punta do Chazo-Boiro (1958)
Lugares ideais para experimentar a autenticidade dunha aldea galega
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar
10 lugares que fan que Galicia sexa única
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.
Galizear Slow Galicia Galicia Historia de Galicia Santiago de Compostela Festas Slow Food Turismo Rural Aldea Galega Camiño de Santiago Familia Recunchos Ruta Ría de Arousa San Xoán A Coruña Abuín Alameda de Compostela Baiona Betanzos Bodas Cabo Razo Casa Trillo Casa do Batán Celebridades Cemiterio de San Amaro Costa da Morte Cuntis Curiosidades Digital Detox Gastronomía Illa de Sálvora Leiro Lendas Lugares Lugares pra ir con bebés Lusco e fusco Mártires de Cans Naufraxio Nebra Parque das Illas Atlánticas Parque do Pasatempo Porto do Son Rianxo Rincóns Slow Ruta da Camelia Slow Food Compostela Solpor Termas Turismo Vilagarcía de Arousa consellos
Copyright © Galizeando | Powered by Blogger
Design by NewWpThemes | Blogger Theme by Lasantha - Free Blogger Themes


langs: pt gl es en gl en gl it gl es gl gl es es gl gl eu en eu gl en gl en gl gl es eo gl en pt en gl es gl gl gl gl gl es gl gl es gl en gl en fr gl en en en en en gl gl gl gl es en gl ceb gl gl gl gl gl gl en en la fr gl en en en en

text:
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela. ~ Galizeando
17:50  Santiago de Compostela, Slow Food, Slow Food Compostela, Slow Galicia  3 comments
As cidades de hoxe en día cada vez parécense máis entre elas: están perdendo a súa personalidade e identidade, estanse homoxeneizando. Ritmo frenético, bloques de edificios idénticos, pérdida do contacto coa natureza ... Segundo Paolo Di Croce, secretario internacional de Slow Food, cada día 60 millóns de persoas comen nun McDonald’s do mundo, o que supón 800 persoas cada segundo. Neste contexto xurde en Italia un novo movemento que promove unha vida máis plena, desacelerada e auténtica. O movemento Slow Food é un enfoque alternativo ó desenvolvemento económico urbano. Critica a cultura do consumo e promove unha forma de desenvolvemento sostible e unha equidade social.
Slow Food Compostela convírtese no Convivium número 36 en España dando presencia por fin en Galicia a unha representación deste movemento que tanta forza e fama colleu nos últimos tempos. Segundo representantes internacionais de Slow Food, Galicia ten un enorme potencial de produtos, tanto animais como agrícolas, pero estes hainos que coidar e protexer. O que nós pretendemos é axudar a dar a coñecer esta produción local así como poñer en contacto aos pequenos produtores cos consumidores dos mesmos.
O Convivium (chámaselle así ás sedes locais) Compostelano está formado por 5 mozos especializados en diferentes áreas, dende informáticos ata organizadores de eventos pasando por un xeógrafo-cartógrafo. Nestes momentos buscan o apoio das institucións santiaguesas para poder darse a coñecer e difundir esta filosofía na capital de Galicia. Outro dos seus obxectivos é que o Convivium obteña un número considerable de socios para que os eventos poidan adquirir unha maior difusión e poidan beneficiar ó maior número de persoas. Outra das vantaxes de formar parte deste grupo é que a xente coñeza aqueles establecementos (restaurantes, negocios...) que ofrecen un produto "Slow" en Santiago de Compostela tan valorado hoxe en día, tanto polos turistas, como polos locais.
A nosa comunidade é un lugar ideal para difundir a filosofía Slow dada a riqueza e grande variedade de produtos cos que conta. Os seus cociñeiros comprenden que non se pode separar o pracer gastronómico da responsabilidade cos produtores, sen os cales non existiría a cociña de éxito. A colaboración entre ámbolos dous propicia a loita contra o abandono da cultura tradicional e a estandarización da comida. E non nos olvidemos, que Santiago de Compostela foi elixido por Skyscanner o segundo sitio de España onde mellor se come.
Fonte: La Voz de Galicia
Existe unha relación entre a filosofía Slow e o Camiño de Santiago. Facelo é unha experiencia turística slow. Durante o mesmo, a persoa desconecta da súa vida cotiá, toma o tempo para achegarse a si mesma e aliméntase dos produtos locais. Os principais ingredientes do camiño son as súas paisaxes, o contacto coa natureza, a comunicación coas outras persoas do camiño, a gastronomía ... Unha vez que se chega á Santiago esta filosofía non continúa, desaparece, e é unha mágoa. Desde Slow Food Compostela trataremos de que esto non ocorra proporcionándolles a opción de seguir disfrutando desta filosofía a aquelas persoas que así o desexen.
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en Facebook
Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Encántame esta entrada! :) Veño a felicitarte e darche a noraboa , pois acabas de ser nominada co premio bloguera con bo rollo , que se entrega entre compañeir@s. Desexo que sexa do teu agrado. Bicos. http://unplaninfinito.com/2016/04/03/bloguera-con-buen-rollo-%F0%9F%98%8A/
Jaja, eres un solete, gracias polo honor, agradécese moito :)
Wow, fantastic blog layout! How long have you been blogging for? you made blogging look easy. The overall look of your web site is excellent, as well as the content! itunes account login
Subscribirse a: Publicar comentarios (Atom)
Historia dun naufraxio: o "Cabo Razo", Punta do Chazo-Boiro (1958)
Lugares ideais para experimentar a autenticidade dunha aldea galega
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar
10 lugares que fan que Galicia sexa única
Lugares para experimentar a autenticidade dunha aldea galega (2)
Galizear Slow Galicia Galicia Historia de Galicia Santiago de Compostela Festas Slow Food Turismo Rural Aldea Galega Camiño de Santiago Familia Recunchos Ruta Ría de Arousa San Xoán A Coruña Abuín Alameda de Compostela Baiona Betanzos Bodas Cabo Razo Casa Trillo Casa do Batán Celebridades Cemiterio de San Amaro Costa da Morte Cuntis Curiosidades Digital Detox Gastronomía Illa de Sálvora Leiro Lendas Lugares Lugares pra ir con bebés Lusco e fusco Mártires de Cans Naufraxio Nebra Parque das Illas Atlánticas Parque do Pasatempo Porto do Son Rianxo Rincóns Slow Ruta da Camelia Slow Food Compostela Solpor Termas Turismo Vilagarcía de Arousa consellos
Copyright © Galizeando | Powered by Blogger
Design by NewWpThemes | Blogger Theme by Lasantha - Free Blogger Themes


langs: pt gl es en gl en gl it gl es gl gl es es gl gl eu en eu gl en gl en gl gl es eo gl en pt en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es en gl ceb gl gl gl pt gl gl en en la fr gl en en en en

text:
Recunchos da outra Compostela ~ Galizeando
18:43  Galizear, Recunchos, Santiago de Compostela  No comments
Cando un pensa en Santiago de Compostela, o primeiro que lle ven á cabeza é a Catedral, o Obradoiro, o Franco ... en xeral, o casco histórico da cidade. E non é para menos, que somos Patrimonio da Humanidade!! Pero neste post quero compartir con todos vós algúns lugares da zona nova, sobre todo da zona coñecida coma o Ensanche, que na miña humilde opinión, merece tamén a pena, nuns casos pola historia que gardan detrás, noutros pola súa orixinalidade. Preparados? Comezamos!!
1. Por sorprendente: este xardín interior na rúa García Prieto. De casualidade un día xirei a cabeza e vin esta marabilla agachada ó carón dun dos edificios. A verdade é que merece especial mención nestes recunchos.
2. Pola súa orixinalidade: Obelisco do Campus Sur. Elaborado en aceiro corten e feito por Ignacio Basallo. Na outra fotografía, e xusto ao carón de dita estatua, temos os edificios-vela deseñados polo arquitecto César Coll. Un pouco de modernidade para aqueles que nos gusta ver algo diferente de vez en cando. E non nos olvidemos dos amantes da arquitectura.
3. Pola súa conservación: Casa de Europa. É unha residencia universitaria destinada ao aloxamento de profesores invitados e visitantes procedentes doutras universidades do mundo que acoden a Santiago de Compostela. A Finca Simeón (máis coñecida como Finca Vista Alegre) pertenceu a unha importante familia de banqueiros da cidade co mesmo nome. Os seus 36.000 metros cadrados recollen toda clase de especies arbóreas coma laranxeiras, maceiras, camelias, cipreses, palmeiras, aciñeiras, araucarias, salgueiros e unha fermosa carballeira. Para os amantes dos paseos, conta con itinerarios peonís e pódese percorrelo en bicicleta.
4. Pola súa importancia: Antiga Estación de Cornes - Hoxe Casa das Asociacións. Sita na Rúa Manuel Beiras, moitos pasabamos por aquí descoñecendo a orixe deste emplazamento. Resulta que aquí estaba a antiga estación de tren de Compostela. A súa historia comeza o día 15 de setembro de 1873 cando se inaugura a primeira liña ferroviaria de Galicia: Cornes-Carril (un traxecto de apenas 42 quilómetros) construída por The West Galicia Railway Company, empresa británica cuxo primeiro xerente foi Camilo Bertorini. Curiosamente este era bisavó materno de Camilo José Cela. O 14 de abril de 1943, RENFE pechou a estación de Cornes e abriu o actual edificio na rúa do Hórreo. Hoxe en día, entre outras cousas, os servizos que ofrece son: fondo biblio-vídeo-gráfico, zona de estudo, lectura e prensa, zona wi-fi, salas de reunións e salóns multiusos.
5. Pola súa situación: Parque de Eugenio Granell (ou do Paxonal). Un dos meus lugares preferidos da cidade, tanto para pasear como para facer algo de exercicio. Atópase na zona de Ponte Pedriña, moi preto do Hipercor e, polo tanto, lonxe do centro da cidade. Apto para aqueles que queiran desconectar un pouco, entre outras cousas, do ruído das obras e como non, do dos coches. Estos días podemos disfrutar dunhas estatuas moi singulares e orixinais feitas pola escola de canteiros de Poio e que se atopan ó longo da senda peonil do Sar, da cal forma parte este lugar.
6. Polo seu luxo e atractivo: A Rosaleda (Rúa da Rosa). Zona residencial proxectada por Jenaro de la Fuente dentro da expansión do Ensanche coma unha especie de cidade xardín (cada casa ten unha zona verde). Un non pode evitar cotillear cando pasa polos impresionantes chalés que forman parte da mesma. Pertencen a familias moi coñecidas de Santiago que viven nelas. Ningún está á venda (que se saiba). Para os máis curiosos, hai 24 chalés independentes e media ducia de pareados. E a modo de curiosidade: todos datan dos anos corenta e os promotores foron Jesús M. Balboa e o histórico galeguista Manuel Beiras, pai do BNG, que acabou residindo aquí.
7. Pola súa arquitectura de tipo rexionalista: Tenencia do Hórreo (actualmente rúa de López Ferreiro). Parte do Ensanche Antigo, está formado por corenta chalés encostados situados entre as rúas de Curros Enríquez, López Ferreiro e Eduardo Pondal, e deseñados polo arquitecto Rodríguez Losada en 1929. Tenencia do Hórreo é o nome co que se coñeceu a esta rúa desde a Idade Media ata que decidiron poñerlle López Ferreiro, que é como se chama hoxe. Unha cooperativa construeu ó final desta rúa, unhas vivendas chamadas "casas baratas". A verdade é que lle dan un sentido á arquitectura da zona outorgándolle certa homoxeneidade.
8.  Pola súa repercusión mediática: Edificio Modernista, na rúa do Pombal 32. Este espertou o interés de Iker Jiménez, o presentador de Cuarto Milenio, o cal tratou de averiguar a historia que escondía dito lugar asegurando tamén que estaba embruxado. É un dos edificios máis olvidados de Compostela sin lugar a dúbida. A casa foi construída no ano 1917 polo arquitecto Jesús López de Rego para o promotor e escultor compostelán López Pedre. Fai anos foi comprada por un matrimonio maior, os cales din que "tódolos días veñen unhas quince ou vinte persoas a facerlle unha foto".
9. Pola súa repercusión histórica: Castelo da Rocha Forte ou dos Churruchaos. Sito en Conxo, foi o escenario de destacados feitos da historia Compostelana e un símbolo do poder señorial do arcebispo de Santiago e a opresión exercida sobre os habitantes das terras pertencentes ao señorío. Gran parte do xacemento foi destruído na construcción da vía do ferrocarril, a cal o atravesa hoxe en día. Construído no ano 1240, a Rocha convírtese no século XV nun edificio odiado e temido polos labradores da zona.
Arriba, restos da fortaleza. Abaixo, posible reconstrucción. Fonte: Wikipedia
Durante as décadas de 1450 e 1460, os soldados do arcebispo, agrupados no destacamento da Rocha, roubaban o gando, secuestraban labradores e violaban mulleres. As denuncias quedaron rexistradas para o futuro no Libro do Concello de Santiago. No ano 1467 destrúese definitivamente con ocasión da Gran revolta irmandiña iniciada no ano 1466.
10. Pola lenda que agochan: As Casas de Ramírez. Son unha serie de edificacións para obreiros levantadas nos anos 40-50 construídas en terreos agrícolas ás aforas de Santiago. Pero o interese polas mesmas, está na tráxica historia que hai detrás. "O 25 de abril de 1718, o estudante de artes Manuel Joseph Ramírez de Arellano e Sotomayor, de familia adiñeirada e apelidos compostos,  camiña na madrugada por un escampado na zona coñecida como Agros da Carreira, unha zona de labradío que non queda de paso a ningunha parte.
Agros da Carreira. Fonte: Memorias de Compostela
No lugar onde hoxe se levanta a igrexa de San Fernando, fronte ao antigo Peleteiro, Ramírez detense preocupado. Manuel mira con desconfianza aos lados, medorento de que o estean observando. Por fin, o estudante divisa entre a néboa formas humanas que aumentan de tamaño segundo se achegan. A luz da lúa reflíctese no fío do puñal segundos antes de que o aceiro lle atravesase o peito ao estudante, que cae de xeonllos, ensartado e desconcertado. O sangue de Ramírez abona a terra que pisa".
Casas de Ramírez, moi preto da Praza Roxa
Dona Isabel de Sotomayor chorará amargamente o resto da súa vida ao seu fillo e encargará a un dos mellores canteiros, que levante un cruceiro no mesmo punto onde o seu fillo atopou a morte. E onde está hoxe o verdadeiro cruceiro? Pois lonxe de alí. Exactamente, na praza de San Fiz de Solovio, fronte ao pub A Radio. Fai pouco, Agros de Ramírez recuperou un cruceiro copia do orixinal, feito en cemento e pagado polos veciños.
A primeira fotografía corresponde ó cruceiro orixinal, ó caron de Xeografía. A segunda é a réplica en cemento, moi preto da Praza Roxa.
Por último, quería dedicar este post ó meu fillo Nicolás que, recentemente, chegou á nosa vida converténdose, dende ese momento, no noso compañeiro de viaxe.
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en Facebook
Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Subscribirse a: Publicar comentarios (Atom)
Historia dun naufraxio: o "Cabo Razo", Punta do Chazo-Boiro (1958)
Lugares ideais para experimentar a autenticidade dunha aldea galega
8 Rincóns en Galicia ideais para desconectar
10 lugares que fan que Galicia sexa única
Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.
Galizear Slow Galicia Galicia Historia de Galicia Santiago de Compostela Festas Slow Food Turismo Rural Aldea Galega Camiño de Santiago Familia Recunchos Ruta Ría de Arousa San Xoán A Coruña Abuín Alameda de Compostela Baiona Betanzos Bodas Cabo Razo Casa Trillo Casa do Batán Celebridades Cemiterio de San Amaro Costa da Morte Cuntis Curiosidades Digital Detox Gastronomía Illa de Sálvora Leiro Lendas Lugares Lugares pra ir con bebés Lusco e fusco Mártires de Cans Naufraxio Nebra Parque das Illas Atlánticas Parque do Pasatempo Porto do Son Rianxo Rincóns Slow Ruta da Camelia Slow Food Compostela Solpor Termas Turismo Vilagarcía de Arousa consellos
Copyright © Galizeando | Powered by Blogger
Design by NewWpThemes | Blogger Theme by Lasantha - Free Blogger Themes


langs: gl pt gl gl es en gl gl it gl nl en en en gl en gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl lt gl en en gl es gl gl it it pt de es es es pt gl gl gl gl en gl gl gl gl ru en gl gl es gl gl

text:
Camila Alonso e Alberto Castiñeira triunfan no Tríatlon Concello de Poio - Pontevedra Viva
Domingo 3 de Xullo, 2016 ás 10:15 do Domingo 3 de Xullo, 2016
Camila Alonso (Tríatlon Ferrol) e Alberto Castiñeira (Arcade Inforhouse) foron os vencedores da proba, gañando así o dereito para representar a Galicia no próximo Campionato de España por Autonomías.
Na categoría feminina a loita foi moi igualada entre tres compañeiras do Tríatlon Ferrol como Camila Alonso, Sara Guerrero e Melina Alonso, que foron xuntas na cabeza durante a natación e a bicicleta ata que todo se decidiu na carreira a pé. Ao final impúxose Camila (1:02:00) seguida de Sara Guerrero (1:03:03) e Melina Alonso (1:02:35).
Na proba masculina produciuse un corte de sete deportistas tras a natación. No grupo ía Alberto Castiñeira, que concluíu o ciclismo cuns poucos segundos de vantaxe e encarou o tramo a pé en solitario ata a liña de meta cun tempo de 54:55. Segundo foi Martín Carreira (55:57) e terceiro Ismael López (56:07).
Consulta aquí as clasificacións completas.
VI Tríatlon Concello de Poio
Sete anos de Tríatlon Concello de Poio
Por Redacción | Xoves 6 de Xullo, 2017
O Tríatlon Concello de Poio, unha cita consolidada no calendario galego
Por Redacción | Xoves 30 de Xuño, 2016
Rexístrate para acceder aos servizos máis avanzados.
Nome que queres usar
Escolle unha imaxe para identificarte
Contrasinal (6 caracteres ou mais)
Repite o contrasinal, por favor
Xa estás rexistrado de antes? Accede aquí.
Entra para comentar, gardar favoritos e publicar anuncios breves.
Non estás rexistrado? A que agardas? :)
Non lembras o contrasinal? Unha pista.
Mandarémosche o contrasinal ao correo que nos indicaches no rexistro. Por favor, revisa tamén o cartafol de spam. :)
Escribe aquí o correo co que te rexistraches.
Espera, que acabo de lembralo.
2012. CC-by-nc-sa. Pontevedra Viva é o xornal electrónico de información xeral de Pontevedra e a súa comarca.
Todos os datos de contacto
Dinos se algo non vai ben
OKUtilizamos cookies para mellorar os nosos servizos. Se continúas navegando, consideramos que aceptas o seu uso.


langs: es en

text: Comentarios en: Gobernador electo de Veracruz implementará plan de austeridad