langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es es gl en gl gl lt gl gl gl en fr en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Esta fin de semana: Freeday4Girls e Naukas2014
Cunha fin de semana con bo prognóstico meteorolóxico e unha temperatura da auga da ría de 21ºC cando o habitual é 17ºC vai ser difícil quedar na casa mirando a pantalla do ordenador. Porén, para quen queira, temos dous interesantes eventos que podemos seguir en streaming a partir de mañá.
Mañá pola mañá, de 9:30 a 14:00 h, podemos conectarnos a Freeday4Girls, Xornada de software libre e muller, un evento orientado a visualizar e promover o rol da muller no eido do software libre en Galicia, e no que se amosarán experiencias en diversas disciplinas: creatividade, deseño, xestión, formación, etc.
Desde as dez da mañá ata as oito da tarde do venres e do sábado podedes conectarvos a Naukas Bilbao 2014, un evento de divulgación científica con múltiples charlas de 10 minutos de duración sobre temas do máis diverso, o que fai que adquira unha dinámica moi amena e fluída.
Alégrome especialmente de que esta edición de Naukas conte con máis mulleres que outros anos, e agardo que se vaia dando cada vez máis visibilidade ao importante traballo das mulleres no eido da ciencia e da tecnoloxía.
Podedes consultar o programa completo en naukas.com e conectarvos ao streaming en eitb.com. O hashtag en twitter é #Naukas14
Boa fin de semana!
Actualización: Podes ver todos os vídeos de naukas2014 en eitb.com…
25 Setembro 2014 by María L
Categorías: Convocatorias | Tags: ciencia, divulgación, muller, software libre | 0 comentarios
Na Casa. Unha breve historia da vida privada.
Libro: En Casa. Unha breve historia da vida privada. Bill Bryson. Editorial RBA. En castelán.
“A Bill Bryson ocorréuselle un día a idea de que adicamos moito máis tempo a estudar as batallas e as guerras da historia que a reflexionar sobre aquilo do que está feita a historia: séculos de xente desenvolvendo con discreción a súas tarefas cotiás, comendo, durmindo e tratando de vivir con máis comodidades, e que a maior parte dos principais descubrimentos da humanidade atópanse na mesma estrutura das casas que habitamos”.
Vale, supoño que moitos de nós teremos feita esta acertada reflexión, pero cando quen a fai é un escritor e divulgador de éxito internacional, autor dun dos bestsellers científicos máis merecidos das últimas décadas, Unha breve historia de case todo (Ed. RBA), o resultado é un ensaio de 600 páxinas que se deixa ler na súa maior parte con unha axilidade e intriga propia das novelas.
En casa é un percorrido por unha inxente cantidade de innovacións presentes nas nosas vidas cotiás: arquitectura, electricidade, cociña, medicina, etc… seguindo o esquema de narrar cronoloxicamente o desenvolvemento dun invento ou proceso presente nunha habitación da mansión actual do autor, mansión cuxo plano serve de índice-guía do libro. Por exemplo, no capítulo da cociña, relata como e cando empezou a utilizarse o xeo coma conservante moitas décadas antes dos frigoríficos actuais. A proposta investigadora e divulgativa do autor enmárcase nunha rama historiográfica recente que pode denominarse Historia da vida cotiá ou da vida privada.
Dado o inabarcable propósito do libro, o autor decide restrinxirse a estudar un período de tempo moi concreto, a partir do século XVIII en adiante, e en especial a partir de mediados do século XIX. Por suposto este período de tempo ten de particular o inxente número de innovacións, cambiando máis as vivendas e a sociedade nos últimos 150 anos ca nos 2000 anteriores.
Así mesmo, e por citar un dos poucos peros que se lle poden por ao libro, está todo moi centrado en Inglaterra: o desenvolvemento das típicas mansións inglesas, da campiña inglesa, da sociedade inglesa, do vocabulario doméstico en inglés,… Aínda que era normal que o autor escollese esta autolimitación, para os foráneos pode quedar un tanto aburrido.
En definitiva, pode non ser un libro tan tan redondo coma o de Unha breve historia de case todo pero o seu tema o converte nunha obra a ter en conta por calquera interesado na tecnoloxía e a súa historia.
Posible uso do libro na área de tecnoloxía:
Penso que o libro podería figurar na biblioteca de calquera profesor ou profesora de Tecnoloxía, en especial calquera que teña interese en facer traballos interdisciplinarios.
Unha vez lido o libro é factible consultalo a modo de enciclopedia para utilizar a información do desenvolvemento dunha innovación determinada. Por exemplo, para realizar unha proposta de traballo do análise e estudo da evolución dun obxecto cotiá, que pode complementarse coa visita á exposición Deseño de Sistemas. Escola de Ulm na sede de Vigo da Fundación Barrié (ata o 14 de Outubro). Nesta exposición, breve e sinxela, pero de alto interese para os interesados no deseño, hai varios exemplos de tecnoloxía cotiá (xoguetes, mobles, electrodomésticos,…) que no seu momento foron innovacións revolucionarias.…
4 Setembro 2012 by Daniel R. Pizarro
Categorías: Tecnolecturas, Tecnoloxía e sociedade | Tags: Bill Bryson, divulgación, historia | 2 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl es gl en gl gl en gl gl en en pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Adherencia da placa de impresión | Impresión 3D
Estes parámetros controlan a creación dunha base situada arredor da nosa peza, o cal mellora a adherencia contra a mesa.
Estes soportes xeran engadidos que posteriormente teremos que eliminar, e non é doado, pois soe quedar un mal acabado, supoñen un maior consumo de material, maior tempo de impresión, etc. Como consello recomendamos usar a opción falda (Skirt) para a maioría das pezas  e borde e balsa no caso de pezas con moi pouco apoio ou moi esbeltas.
[http://wiki.ikaslab.org – Tipo de adherencia – CC BY]
Falda (Skirt): A peza apóiase directamente sobre a mesa. Refírese a unha forma que debuxa o extrusor antes de empezar a imprimir a peza, marcando un recinto no que estará a mesma. Serve para darlle tempo ao extrusor para empezar a extruír ben antes de comenzar.
Borde (Brim): Créase un perfil do espesor da primeira capa de impresión que rodea a nosa peza.
A figura apoia sobre a mesa, pero aumentamos a superficie da primeira capa.
Balsa (Raft): Créase unha lámina de espesor configurable debaixo da peza para mellorar a adhesión.
Hai que ter en conta que ao aplicar “Balsa” a figura non vai apoiar a súa base sobre o cristal de impresión, polo que esta superficie non vai quedar cunha terminación tan boa coma se imprimísese directamente sobre o cristal.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl es gl es en gl es en es gl gl gl en en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl pt gl gl gl lv lv lv gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Mapas de karnaugh no teu móbil android
Xenial Karn Map! unha aplicación educativa que permite simplificar funcións lóxicas mediante mapas de karnaugh, obter a táboa de verdade elixindo min-terms ou max-terms ou debuxar o seu esquema electrónico.
Pode serlle moi útil ao alumnado para corrixir os exercicios de electrónica dixital, ou se non os pillamos, para usar de chuleta nos exames ;-)
Para un nivel máis avanzado, DSLab UAM ofrécenos ademais outras interesantes aplicacións: Combinational Circuits, con exercicios de electrónica combinacional, e Sequential circuits, con exercicios de electrónica secuencial.
(Atopeino en twitter grazas a Pedro Landín)…
29 Outubro 2014 by María L
20 Abril 2013 by María L
Categorías: Electrónica | Tags: android, dixital, Electrónica | 0 comentarios
Cogomelos. Unha ollada á automatización industrial.
No supermercado vemos bandexas de cogomelos todos igualiños, orientados do mesmo xeito e co rabo da mesma lonxitude. Podemos imaxinarnos unha fábrica cunha chea de traballadoras e traballadores dedicándose intensamente a clasificar, cortar e ordenar os cogomelos en bandexas para preparalos para a comercialización, pero o máis seguro é que non sexa así. Hoxe en día as fábricas están intensamente automatizadas e unha parte moi importante das tarefas son realizadas por máquinas que funcionan coordinadas entre si mediante complexos sistemas de control.
Mirade este vídeo e observade como é o proceso dunha fábrica de cogomelos, onde está automatizado o cultivo, colleita, clasificación por tamaños, orientación, corte e paletizado dos ricos “champis”, conseguindo unha produción de dúas toneladas por hora.
[youtube: Champignons – (Mushroom machine) – Havatec BV]
Actualización 15/10/2012: Se preferides os cogomelos naturais aos industriais, non hai máis que ir ao monte a buscalos agora que estamos no outono, pero sempre con moito coidado de identificalos ben, non vaia ser que sexan velenosos. Para axudarnos a identificalos hai unha aplicación para móbiles android chamada Micokey, que descubrín grazas a Mallando no Android. A aplicación MicoKey comprende as 255 especies máis comúns de Galicia, incluíndo fichas con imaxe e datos de polo menos cen destas especies. Nas vindeiras actualizacións incluirán máis fichas detalladas.
De tódolos xeitos, se tedes dúbidas, cómpre sempre consultar a algunha persoa experta. Non comades cogomelos collidos no campo sen ter a seguridade de que son comestibles.…
14 Outubro 2012 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: android, automatización, cogomelos, proceso | 1 comentario
ElectroDroid. Electrónica no teu Android.
Se tes un teléfono con SO Android e es estudante ou profesional da electrónica seguramente te gustará a aplicación ElectroDroid que podes descargar de balde.
Aínda que moitos dos recursos que ofrece excedan as necesidades dos estudantes de Educación Secundaria, podemos sacarlle partido a moitas ferramentas.
Por exemplo, inclúe calculadoras do código de cores das resistencias, da Lei de Ohm, divisores de voltaxe, da resistencia equivalente de sistemas en serie e paralelo ou da frecuencia e tempo de disparo dun temporizador 555.
Tamén inclúe táboas de datos moi útiles para clase: Símbolos electrónicos, valores de resistividade e condutividade, táboas de verdade das portas lóxicas, álxebra de Boole ou os pins dos integrados da serie 7400.
Pódense instalar novos plugins, coma un pequeno simulador de circuítos “EveryCircuit“. Non é gran cousa, polo menos a versión free que probei, pero para levar no peto está moi ben. Inclúe animacións e sinal de osciloscopio.…
14 Setembro 2012 by María L
Categorías: Electrónica | Tags: android, Electrónica, recursos, simulador | 2 comentarios
GalApps: Galego no teu Android
Se tes un dispositivo móbil funcionando con android non tes ningunha escusa para falar e escribir ben en galego.
A xente de GalApps pon á nosa disposición tres estupendas aplicacións para levar o galego no peto:
Conxuga automaticamente verbos en galego
Busca calquera termo e descobre tódalas posibles acepcións da palabra.
Traduce automaticamente do galego ao español, catalán,  inglés ou francés, e viceversa.
E se tes pensado agasallar a alguén cun androide, lémbrate de instalar antes estas aplicacións.…
17 Decembro 2011 by María L
Categorías: Xeral | Tags: android, galego, teléfono móbil | 13 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en gl oc en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
O código ASCII (American Standard Code for Information Interchange) é un estándar de representar caracteres e símbolos en forma electrónica. Asignamos a cada letra ou número un conxunto de 8 bits que o identifican. Dese xeito, cada vez que prememos unha tecla o ordenador é capaz de identificala e traballar con ela.
Case todos os sistemas informáticos actuais utilizan o código ASCII ou unha extensión compatible para representar textos e para o control de dispositivos que manexan texto.
Traslada texto a código binario e viceversa:
Usa só texto ASCII de 8 bits
Non poñer espazos entre cada carácter
Aquí tes máis información sobre o código ASCII, onde podes ver a equivalencia de moitos caracteres en decimal, hexadecimal e binario.
« Dixitalización da información
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl es gl gl gl es en pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Tuiteiras e tuiteiros, despois de dar moita caña a través dos hashtags #twitterengalego e #twitterengalegoxa e, sobre todo, grazas ao traballo voluntario de tradutores e tradutoras, por fin podemos configurar a rede social Twitter no idioma galego.
De momento aínda é unha versión Beta, polo que se supón que a tradución está aberta a correccións e modificacións.
A min, despois de case 5 anos tuiteando, cústame admitir chamarlle chío a un tuit. Non creo que fose necesario traducir unha palabra tan estendida e usada nesta rede, pois iso tal vez provoque máis rexeitamento que aceptación. Non sei. A min persoalmente non me gusta :-(
En fin, parabéns á comunidade tuiteira galega. De tódolos xeitos, non chega con configurar Twitter en galego, hai que tuitear en galego!…
20 Febreiro 2013 by María L
O notificador: comunicación social en 1935
Hoxe en día utilizamos medios de comunicación sociais para deixar mensaxes aos nosos amigos e amigas. Se deixas a mensaxe “Voume de vacacións a Carnota!” en tuenti , no fotolog ou en twitter, os teus contactos decataranse de que marchaches de viaxe un tempo, sen ter que avisalos un por un mediante SMS.
Pois isto que estamos utilizando non é algo novo. Cambiaron os medios, agora electrónicos, pero a idea de deixar mensaxes en público de xeito que calquera persoa as poida ver xa existía en 1935. (Vía:lo que sea .0)
O que ves na imaxe chamábase “O notificador“, unha máquina instalada nas rúas, tendas e estacións de Londres a principios do século pasado que servía para que as persoas puidesen deixar mensaxes en público. Só había que escribir unha mensaxe nunha tira de papel continuo e introducir unha moeda para que a nota permanecese detrás dun cristal da máquina durante un mínimo de dúas horas.
Hoxe en día utilizamos redes sociais en Internet, que son dun gran potencial comunicativo e formativo, pero pensa que nas redes sociais abertas ao público calquera persoa pode ler as túas mensaxes e ver as fotos e vídeos que publicas.
Debes deixar para o ámbito privado aquelas mensaxes e fotos persoais que non desexes compartir con calquera. Se non as publicarías nunca na máquina “Notificador” ou no taboleiro de anuncios do insti, tampouco o fagas en Internet, pois vén sendo o mesmo, anque con outras tecnoloxías que lle dan soporte.…
11 Marzo 2009 by María L
Categorías: Internet, Tecnoloxías da comunicación | Tags: redes sociais, twitter | 0 comentarios
Como facer que unha planta postee en Twitter
Cando temos plantas variadas nas nosas casas observamos como unhas requiren máis auga ca outras, e resulta complicado atinar coa cantidade xusta, polo menos cando a planta é nova e non a coñecemos. E se andamos coa cabeza noutro lado podemos esquecernos de regalas durante demasiado tempo.
Una solución é que sexan as propias plantas as que nos avisen cando necesitan auga, e pódeno facer chamándonos por teléfono ou escribindo un post en twitter, facendo que tamén as plantas se integren a esta rede social.
Membros do programa de Telecomunicacións Interactivas da Universidade de New York atoparon a maneira de facelo utilizando un sensor de humidade e unha controladora arduino.
Podes ver as instruccións en Botanicalls (www.botanicalls.com)
E, se queres, tamén podes seguir a “Pothos” en twitter…
30 Xullo 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Proxectos, Tecnoloxías da comunicación | Tags: arduino, planta, sensor, twitter | 0 comentarios
Twitter: Xeo en marte!
Are you ready to celebrate? Well, get ready: We have ICE!!!!! Yes, ICE, *WATER ICE* on Mars! w00t!!! Best day ever!!
Ou sexa, que parece ser que hai auga en Marte.
Phoenix Mars Lander atópase actualmente explorando a superficie polar de marte. Podes ver nesta imaxe os instumentos que leva a bordo para levar a cabo a súa misión:
A nova sairá en tódolos medios de comunicación, así que en internet atoparedes máis información, por exemplo na web da NASA.
O motivo deste post é o meu último descubrimento: Twitter.
Twitter é unha ferramenta que mestura os conceptos de blog, rede social e mensaxería instantánea. É coma un “microblog”, que permite aos usuarios e usuarias a publicación de mensaxes curtas (máximo 140 caracteres), de xeito rápido e sinxelo, e que chegue a tódolos teus contactos.
Teño que recoñecer que me parecía algo bastante absurdo, pois non entendía moi ben a súa utilidade. Sen embargo permite o seguemento de novas dun evento de interese coma, por exemplo, a misión de Phoenix, un congreso, un festival, ou simplemente saber o que está a facer un colega.
Tedes máis información no blog “El camarote” e tamén na comunidade de profes “edutuiter“, onde se lle da un uso educativo.
A miña conta: http://twitter.com/tecnoloxia…
20 Xuño 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Internet | Tags: phoenix, twitter | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl en gl gl gl gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Unha vez finalizada a configuración dos parámetros de impresión é hora de exportar o programa para imprimir a nosa peza.
Cando a peza estea calculada, temos que GARDAR ARQUIVO , para xerar o arquivo .gcode, gardámolo na tarxeta SD e directo á máquina.
Lémbrate que se imprimes a través do PC cómpre telo acendido mentres dure a impresión.
2 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl nl gl gl gl gl hu pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Este valor indica a porcentaxe de recheo que vai ter a figura. Para aforrar plástico nunca se fan as pezas macizas. O volume restante despois do espesor da parede énchese con diferentes patróns que podes seleccionar.
O recheo vai repercutir directamente no tempo de impresión e no custo da peza, pero ao mesmo tempo fai minguar a súa resistencia, polo que debemos utilizar un recheo axeitado ás características mecánicas que queiramos conseguir.
Para creacións artísticas, figuras ou elementos decorativos, podemos usar un recheo do 20%, mentres que para pezas que deban soportar peso ou esforzos podemos darlle un 80% de recheo.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en es gl es gl gl en gl en gl en gl es gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Low-Tech Factory. Repensando a fabricación.
Teño que recoñecer que sinto unha especial debilidade polas máquinas absurdas e improdutivas que teñen como única finalidade a intervención artística e invitar á reflexión.
Mediante unha serie de máquinas reinterpretan e exploran os procesos de fabricación de diversos produtos, experimentando técnicas de moldeado, termoconformado ou punto para a fabricación de gorros, bolsos, lámpadas, … e incluso flocos de millo. Non son máquinas produtivas que sirvan para instalarse en grandes fábricas, desde logo, a idea é recrear e valorar o proceso polo que se crea un produto, retardar o proceso de fabricación para que se converta nun espectáculo que poda ser apreciado e recoñecido.
Unha das obras é a máquina de flocos de millo, que produce unha única “palomita” cada vez. Un proceso que xeralmente se produce en masa é illado para que se converta nun espectáculo, producindo unha satisfacción visual e gastronómica.
[ECAL Low-Tech Factory/Oncle Sam from ECAL on Vimeo.]
Outro curioso traballo é a randeeira-tecedeira. Ao balancearse móvense unha serie de engrenaxes que poñen o equipo de tecer a funcionar, e pouco a pouco vai facéndose un gorro de la.
[ECAL Low-Tech Factory/Rocking-Knit from ECAL on Vimeo.]
Se che interesa a arte da fabricación improdutiva, neste vídeo podedes ver outros traballos de ECAL Low-Tech Factory:
[ECAL Low-Tech Factory from ECAL on Vimeo.]…
17 Novembro 2012 by María L
Categorías: Deseño, Materiais e procesos, Tecnoarte | Tags: Deseño, Low-Tech, Tecnoarte | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl en gl gl gl gl gl pt gl gl gl id gl es pt en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en en it en gl en en en en en en en kn en gl en en en en en en en kn en el en gl en gl en gl en gl en kn gl en kn en gl es gl en sv fr de en gl gl en gl es en en sv fr en en en gl es gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
[CC0, public domain from wikimedia]
Queremos montar e facer funcionar un dado electrónico que marca mediante uns leds un número ao chou entre 1 e 6 cada vez que prememos nun pulsador.
Pode haber diferentes opcións de deseño:
O dado amosa un número cada vez que actuamos sobre un pulsador. Para evitar múltiples lecturas primeiro agardamos a que se prema o pulsador e despois a que se solte, como vimos na práctica do contador mellorado. Nese momento xérase un número ao chou entre 1 e 6 e móstrase no dado. Pode acompañarse don son nun zumbador.
Cada vez que premamos nun pulsador empezan a cambiar os números do dado electrónico rapidamente e de forma aleatoria. Cando prememos de novo no pulsador o dado marca un número ao chou entre 1 e 6. Como vas utilizar un único pulsador tanto para o arranque como para a parada do dado, cómpre que repases a práctica do pulsador con memoria. Podes tamén incorporar son.
Monta 7 LEDs como aparece na figura. Non esquezas as resistencias de protección de 220Ω.
Monta ademais un pulsador cunha resistencia de 10kΩ.
Para crear o programa debes crear unha función dado(num) na que se indiquen os diferentes casos.
void dado (unsigned char num) { switch (num) { case 1: // número 1 digitalWrite (7, LOW); digitalWrite (8, LOW); digitalWrite (9, LOW); digitalWrite (10, HIGH); digitalWrite (11, LOW); digitalWrite (12, LOW); digitalWrite (13, LOW); break; case 2: // número 2 digitalWrite (7, LOW); digitalWrite (8, HIGH); digitalWrite (9, LOW); digitalWrite (10, LOW); digitalWrite (11, LOW); digitalWrite (12, HIGH); digitalWrite (13, LOW); break; // complétao ti case 3: // número 3 case 4: // número 4 case 5: // número 5 case 6: // número 6 default: case 0: //Apagar todos os leds }
void dado (unsigned char num) {
case 1: // número 1
case 2: // número 2
case 3: // número 3
case 4: // número 4
case 5: // número 5
case 6: // número 6
case 0: //Apagar todos os leds
Despois, no loop, podes chamar a función para que se execute
numero = random(1, 7); // Xera un número ao chou entre 1 e 6 dado (numero); // Mostra o número no dado
numero = random(1, 7); // Xera un número ao chou entre 1 e 6
dado (numero);         // Mostra o número no dado
Para inicializar o xerador de números aleatorios e evitar que xere sempre a mesma secuencia, debes introducir no setup() a instrución:
Podes facer o mesmo, pero utilizando un display 7 segmentos.
18 Novembro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Podes deseñar e construír un coche que se move cara adiante e cara atrás. Necesitas facer unha plataforma e incorporar unha polea a un dos eixes, que será movida por un motor. Na seguinte imaxe tes un modelo, pero podes facer a plataforma con outra forma diferente, dependendo da carrocería que lle queiras poñer.
Os eixes deben ser paralelos entre si. Incorpora unhas guías intentando evitar o máximo posible o rozamento co eixe.
Para movelo podes fabricar un mando cunha chave de cruce feita cunha pinza da roupa ou utilizar un conmutador dobre comercial.
Podes incorporarlle luces dianteiras accionadas dende o mando mediante un interruptor. Utiliza uns LEDs para incorporar unha luces que se acendan automáticamente cando o coche vai marcha atrás. Utiliza un simulador de circuítos para facer os deseños.
Deseña unha carrocería orixinal. Utiliza un material que pese pouco.
Podes complicalo aínda máis: Se lle conectas dous motores ás dúas rodas dianteiras, podes controlar o movemento mediante un conmutador dobre de dous pulsadores, un para cada motor. Para que xire ben cómpre que a roda traseira sexa unha roda tola.
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es fr gl gl gl es gl en es es en gl ceb es gl gl gl gl de gl ast gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl fr gl fr gl es es en pt ru

text:
Procedemento | Revoltallo de termos
A través dun formulario web aloxado en tecnoloxia.org, comezaremos recollendo aquela terminoloxía propia do galego utilizada no campo da tecnoloxía. Calquera persoa pode participar. Comproba antes de engadir algún termo que non estea xa incluído na listaxe.
Dá a coñecer unha palabra en galego utilizada en calquera especialidade tecnolóxica. Cómpre que sexa propia do galego, que sexa diferente do castelán ou do inglés.
A que campo da tecnoloxía pertence? Introduce alí a especialidade tecnolóxica onde ten máis uso: informática, mecánica, electrónica, robótica…, tentaremos poñer algo de orde a este revoltallo de termos.
Pódese incluír a definición estrita de dicionario, pero se non é de doada comprensión para o público xeral non especialista convén introducir unha descrición que facilite a súa comprensión.
Exemplo: “Denomínase engrenaxe ou rodas dentadas ao mecanismo utilizado para transmitir o movemento dun compoñente a outro dentro dunha máquina. Ao moverse unha engrenaxe, os seus dentes empurran aos dentes doutra roda engrenada, provocando o seu movemento en sentido contrario. “
Unha imaxe vale máis ca mil palabras, de feito en tecnoloxía precisamos do debuxo técnico para expresármonos con claridade. Engade unha fotografía, debuxo ou animación que dea soporte á explicación do termo. A imaxe irá reducida a 150 píxeles de alto, así que envía imaxes que non sexan moi grandes. A imaxe debe estar en formato JPG, GIF ou PNG
Podes incluír unha ligazón que nos permita ampliar a información. Debe ser en galego. Unha boa opción é dirixir á galipedia, enciclopedia libre en galego. Se o termo está incluído nela, estupendo, e se non o está, pode ser unha boa tarefa para traballar co alumnado en clase.
Unha vez teñamos recompilado suficiente léxico será hora de traballar con el na xornada do 4 de novembro. Vai á sección de propostas de actividades. Alí atoparás algunhas ideas de traballo e tamén podes enviarnos as túas.
19 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Revoltallo de termos. A tecnoloxía en galego.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl de gl gl en gl gl gl gl gl en en en gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Desprazamento e refrixeración | Impresión 3D
Estes parámetros axustan o desprazamento do cabezal de impresión pola peza que se está imprimindo.
Un parámetro interesante é o “Modo Peinada“, que fai que o cabezal se mova dentro do perímetro impreso da peza para non deixar residuos entre ocos baleiros e reducir o tempo de impresión, pero tamén pode deixar marcas na superficie.
Se seleccionamos a opción “sen forro” evitamos que o nozzle ou boquilla pase por riba das partes impresas das capas superior e inferior cando se despraza e que deixe feas marcas.
Se non queremos que a boquilla pase en ningún caso por riba da peza cando se despraza podemos seleccionar “evitar partes impresas al desplazarse”, pero poden quedar marcas na parede.
A calidade do resultado final tamén está moi relacionada coa refrixeración: despois de depositada unha capa ten que transcorrer o tempo suficiente para que o filamento depositado se arrefríe o necesario para poder soportar unha nova capa.
Recoméndase ter activada a refrixeración e imprimir a unha velocidade lenta. Isto é especialmente importante en paredes inclinadas e partes con pouca sección, como a da imaxe.
Podemos axustar o tempo mínimo de capa. Por exemplo, no caso dunha peza cunha sección moi pequena cos parámetros por defecto vai ser moi difícil que as capas se arrefríen o suficiente antes de que volva a pasar o cabezal. Axustando un tempo mínimo de capa facemos que a velocidade se faga máis lenta neses casos ou incluso que o cabezal se levante para agardar a que arrefríe, evitando así que a peza se deforme.
Outra opción neste tipo de pezas é imprimir varias ao mesmo tempo, ou imprimir ao seu carón un cilindro da mesma altura. Desa maneira dálle tempo a arrefriar mentres está imprimindo a segunda peza.
22 Abril, 2018 by María L
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Compoñentes dun circuíto | Electricidade
Aínda que xa coñecemos algúns compoñentes que forman un circuíto eléctrico, nesta sección profundaremos un pouco máis, coñeceremos máis compoñentes  e aprenderemos a conectalos para deseñar e montar circuítos para os nosos proxectos.
Podes descargar o cuestionario de navegación: Compoñentes: (odt | pdf)
Para montar un circuíto eléctrico necesitamos os seguintes compoñentes básicos:
Un xerador ou acumulador que proporcione a diferencia de potencial necesaria para que a corrente eléctrica flúa polo circuíto. Pode ser unha pila, unha batería, unha fonte de alimentación, ou un xerador de corrente continua ou alterna.
Un medio condutor polo que a corrente eléctrica poda circular. Pode ser un cable, unha chapa metálica, unha placa de prototipos, unha placa de circuítos impresos, etc.
Uns elementos receptores da enerxía eléctrica que a transformen noutro tipo de enerxía: unha lámpada para proporcionar luz e calor, un motor que proporciona movemento, etc.
Uns elementos de manobra ou control que me permitan controlar o circuíto, abrindo ou pechando o paso de corrente. Temos para iso os interruptores, pulsadores, conmutadores, etc.
Tamén podemos introducir elementos de protección, que protexen aos elementos do circuíto de posibles sobrecargas. Por exemplo, un fusible ten esa función.
Xeradores e acumuladores »
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl en gl pt gl gl gl gl gl gl gl en es pt gl pt gl gl hu nl es fr en gl gl en tr pt fr en en id gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl en gl gl gl gl en gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Queremos facer un aparcadoiro cun número limitado de prazas. Un display 7 segmentos indicará  o número de prazas que quedan dispoñibles.
Hai un barreira de entrada e unha barreira de saída. A detección de coches á entrada e á saída faise con sensores ultrasónicos e o movemento das barreiras con servos. Para cada barreira imos poñer un único sensor ultrasónico á entrada: cando detecta un obxecto sobe a barreira e cando deixa de detectar o obxecto agarda un tempo e baixa a barreira.
Cada vez que entra ou sae un coche un contador rexistrará o cambio.
Nesta simulación de Scratch podes ver o que se pretende:
Preme en cada coche para que entre ou saia do parking
Display 7 segmentos 1 díxito + rexistro de desprazamento 74HC595
Programa inicial para unha barreira [tecnoloxia.org CC By-SA]
Display 7 seg con rexistro de desprazamento.
Estruturas condicional e agardar mentres.
Recoméndase crear funcións para cada evento. Por exemplo void lecturaEntrada (){proceso} para a lectura do sensor de entrada, void subirEntrada(){ proceso} para o movemento da barreira de entrada, void Display(byte numero){proceso} para enviar o dato do nº de prazas ao display, etc. Logo no loop() só teremos que invocar estas funcións cando queiramos que se executen.
Non está de máis utilizar a consola para enviar datos do proceso como “distancia entrada = X cm”,  “subindo saída”, etc. Dese xeito poderás detectar erros facilmente, por exemplo, se non se executa unha función ou se executa repetidamente en bucle.
Cando arrancamos o Arduíno os sensores ultrasónicos darán unha lectura = 0, polo que cómpre agardar a que ámbolos dous dean unha lectura maior que 0, pois se non van ordenar abrir a porta antes de que haxa presenza. Como o farías?
Cando todo funcione correctamente podes facer algunhas melloras:
Semáforos: Engade un semáforo ao carón de cada barreira para indicar ao condutor cando pode pasar.
Máis sensores: Para a entrada e a saída o ideal é que haxa un sensor a cada lado da barreira, de xeito que baixe cando detecte que o vehículo xa pasou e non despois dun tempo. Engade outros dous ultrasónicos ao programa.
Pulsadores:  Poderiamos incluír uns pulsadores de emerxencia para poder abrir e cerrar as barreiras no caso de necesidade, aínda que non haxa detección do sensor ou estean todas as prazas ocupadas. Como o farías?
Detector de presencia: Vai ser unha liada de cables, pero é interesante simular os aparcadoiros nos que se indican mediante unha luz verde as prazas que están libres. Que sensor porías para detectar a presenza dun vehículo nunha praza?
Aquí podes ver un vídeo co aparcadoiro funcionando:
Para a montaxe deste proxecto deseñamos e imprimimos unhas pezas cunha impresora 3D.
Nesta páxina de thingiverse podes descargar as pezas deseñadas para este parking. Se queres, podes modificalas facendo unha copia desta páxina de OnShape.
Imaxes: [tecnoloxia.org CC By-SA]
En tecnoloxia.org/impresion3d tendes información sobre como configurar a vosa impresora e sobre como deseñar pezas con Onshape.
20 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr fr en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Conmutadores 1 circuíto varias posicións
Un conmutador é un elemento que establece una asociación entre unha entrada e unha saída das múltiples que ten. Esta conexión perdura no tempo, ata que volvemos a accionar o conmutador.
O conmutador de dúas posicións ten 3 patillas. A conexión do medio é a común, e as patillas A e B son as posibles saídas.
Clica na imaxe para accionar o conmutador. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.
Unha aplicación do conmutador é poder conectar e desconectar un circuíto dende dous puntos distantes:
Podemos utilizar un conmutador como interruptor, deixando unha das patas (A ou B) sen conectar.
Clica na imaxe para accionar o conmutador. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.
Conmutador dobre ou bipolar
O elemento que podes ver na figura trátase dun conmutador 2 circuítos e dúas posicións (6 contactos). Consiste en dous conmutadores de dúas posicións que se activan ao mesmo tempo.
É importante que identifiques cada unha das patillas antes de conectalo nun circuíto.
Fai clic para cambiar a posición do conmutador dobre. Un dobre clic fai que volva á posición inicial.
Pódenos servir para controlar dous circuítos ao mesmo tempo:
Clica na imaxe para accionar o conmutador dobre. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.
Unha utilidade que ten e servir como chave de cruce, para poder inverter o sentido de xiro dun motor.
Cando se inverte a polaridade nas patillas dun motor, cambia o seu sentido de xiro.
Para poder facer isto mediante un conmutador dobre debemos unir as patillas e conectar o motor como se mostra na figura.
Logo debes conectar o motor, unha pila e un interruptor xeral para desconectar completamente o circuíto. Fíxate no sentido da corrente ao cambiar a posición do conmutador bipolar.
Clica na imaxe para accionar o conmutador dobre. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr en gl ar en ja en ar en kn en fr gl pt kn kn en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl it en en ja sv es en fr en en en en en en en en en sv fr de de de en gl gl gl gl gl ja gl en gl gl it gl en gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
A proposta consiste en construír unha maqueta que simule o control do tráfico mediante semáforos. Trátase dunha programación secuencial, moi sinxela.
Para o acendido e apagado dos LEDs: Entradas e saídas dixitais → LEDs intermitentes
Para o zumbador: Xogando co son → Melodía
Se vas facer un semáforo de peóns máis complexo pódeche interesar:
Para engadir un contador: Display 7 segmentos
Para engadir un boneco que se move: Matriz de LEDs
Reto1: Rúa con paso de peóns e semáforos
Imos construír unha maqueta na que se mostre unha rúa con semáforo. Debe conter dous semáforos de coches e dous de peóns, un para cada sentido de circulación.
O semáforo de coches ten tres LEDs: Vermello, amarelo e verde.
O semáforo de peóns ten dous LEDs: Vermello e verde.
Incorpora un zumbador para a melodía do semáforo de peóns cando está verde.
Debes programar de maneira cíclica os acendidos e apagados dos LEDs, e tamén facer soar a melodía cando se pode cruzar a rúa. Chega con programar 5 LEDs, xa que os semáforos de ámbolos dous lados da rúa poden ir conectados en paralelo, recibindo o mesmo sinal.
Podes utilizar unha función para definir a melodía, de maneira que cando necesites usala só terás que chamala. Por exemplo:
void melodia() { // Definimos a función "son" para chamala despois tone(4,1000,200); // 1000 Hz durante 0.2s delay(200); tone(4,2000,200); // 2000 Hz durante 0.2s delay(200); tone(4,500,200); // 500 Hz durante 0.2s delay(200); } void loop(){ for (int n=0;n<4;n++){ // Repetimos a melodía 4 veces melodia(); } }
void melodia() {          // Definimos a función "son" para chamala despois
tone(4,1000,200);       // 1000 Hz durante 0.2s
tone(4,2000,200);       // 2000 Hz durante 0.2s
tone(4,500,200);        // 500 Hz durante 0.2s
for (int n=0;n<4;n++){       // Repetimos a melodía 4 veces
Outra opción: Semáforo de peóns con botón.
Podes utilizar o mesmo esquema anterior, pero neste caso, cando unha persoa desexa cruzar a rúa debe premer nun pulsador. Despois dun tempo o semáforo de peóns porase en verde e o de coches vermello mentres soa unha melodía, ata que volve outra vez a poñerse vermello despois dun tempo.
Reto 2: Cruce de semáforos
Hai dúas rúas, unha principal e outra secundaria. Os semáforos da rúa principal están conectados en paralelo entre si, así que só fai falta programar tres LEDS (SC1R, SC1A E SC1V).
Na rúa secundaria hai un semáforo de coches con tres LEDs (SC2R, SC2A e SC2V) e un semáforo de peóns con dous LEDs (SP2R e SP2V). Poderías incorporar outro semáforo de peóns ao outro lado da rúa conectado en paralelo con este . Incorpora ademais un zumbador para o son.
Debes programar a secuencia cíclica do estado dos diferentes semáforos. Pode ser de axuda completar previamente unha táboa de estados coma esta. Complétaa ti.
Semáforo de coches 1
Semáforo de coches 2
Mellora os programas: Cando o semáforo de peóns se pon vermello o de coches non se pon verde inmediatamente, senón que agarda un tempo. Ademais, o led verde do paso de peóns escintila unhas cantas veces antes de apagarse para avisar aos peóns de que vai cambiar.
Display 7 segmentos: Incorpora na parte superior do semáforo de peóns un display 7 segmentos que, cando estea verde, vaia contando desde 9 ata 0 os segundos que faltan para cambiar a vermello. Se xa tes ocupados moitos pins de Arduíno podes utilizar un rexistro de desprazamento.
Pantalla de LEDs: Anímaste a debuxar a programar para unha matriz de LEDs un boneco que simule unha persoa camiñando? O semáforo de peóns quedará bastante máis chulo. Recomendo utilizar unha matriz con protocolo SPI para poder usar só dous pins do Arduíno.
Deseño 3D: Se dispós dunha impresora 3D, podes deseñar un modelo de semáforo, imprimilo e utilizalo para montar a maqueta.
Se tendes unha conta en Onshape podedes copiar este deseño para modificalo e adaptalo a outros proxectos, ou tamén para descargar os ficheiros en formato STL, tamén dispoñibles en thingiverse. Consta de 6 pezas, e está preparado para que non haxa que pegar nada, xa que as pezas encaixan unhas con outras facendo presión.
Imaxes: [tecnoloxia.org CC By-SA]
En tecnoloxia.org/impresion3d tendes información sobre como configurar a vosa impresora e sobre como deseñar pezas con Onshape.
Aquí tes un vídeo no que se mostra a programación básica dun semáforo. Fáltanlle melloras.
20 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: fr gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl fr gl gl fr gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl en fr gl fr en en en gl es en gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Chrome WebLab: Interactuando en liña co Science Museum de Londres | tecnoloxia.org
O Science Museum de Londres é deses museos imprescindibles para toda persoa amante da ciencia e da tecnoloxía. Se ides a Londres non volo perdades!
Pero se estades a quilómetros de alí tedes a oportunidade de interactuar en vivo a través de Internet coas cinco instalacións do Laboratorio Web de Chrome no museo.
Abre o teu navegador Chrome e proba estas experiencias. A min as que máis me gustaron foron a Orquestra e o Sketchbot:
En colaboración con outros usuarios e usuarias de todo o mundo podemos facer música utilizando os instrumentos robóticos localizados no museo, que serán controlados remotamente por nós. Podemos elixir entre 7 instrumentos, sempre que non estean xa collidos, e dispoñemos de 6 notas para tocar. A melodía que se escoita é o resultado da combinación dos sons das persoas que están tocando no mesmo intre.
A aplicación utiliza tecnoloxía webshockets, que permite a comunicación simultánea entre varias persoas.
Sketchbot é unha instalación robótica capaz de debuxar caras en area. Desde a aplicación calquera usuario pode enviar unha imaxe do seu rostro utilizando unha cámara web. Esa imaxe convértese primeiro nun debuxo lineal e, de seguido, nunha serie de instrucións que o robot debe seguir para reproducilo sobre area. Podes seguir en directo a través de streaming como o robot vai debuxando a túa imaxe.
Para o desenvolvemento desta aplicación usouse Canvas e Web Workers.
Hai outras instalacións tamén curiosas:
O Teletransportador permítenos viaxar a outros lugares e observar o entorno en tempo real. Podemos visitar unha panadería en Carolina do Norte, o aeroporto en miniatura de Hamburgo ou un acuario de Suráfrica. É posible visualizar estes  vídeos desde o noso navegador en tempo real grazas ás tecnoloxías WebGL e Vídeo HTML5.
Mediante o Rastreador de datos podemos descubrir o lugar de Internet no que está localizada unha imaxe elixida nun buscador. Funciona utilizando a ferramenta Traceroute, capaz de rexistrar os servidores polos que pasa un paquete de datos ata chegar ao seu destino final. Utiliza tamén  WebGL para xerar contornos virtuais en 3D.
Cada persoa usuaria de Chrome WebLab recibe unha tarxeta que lle permite almacenar e recuperar as súas creacións. Mediante a aplicación Explorador de Tarxetas podemos ver as creacións dos visitantes. Para que o acceso á información de Internet resulte un proceso rápido e eficiente , Chrome incorpora o motor Javascript V8 e para amosar estes datos en pantalla utiliza as ferramentas Web Workers e ThreeJS.
Próbaas ti accedendo ao Chrome WebLab.
1 Setembro 2012 by María L
Categorías: Internet, Tecnoarte | Tags: Chrome, Internet, Science Museum, Tecnoarte, WebLab | 2 comentarios
Leave a reply →
5 Setembro 2012 at 00:35
Parece un autobombo de Chrome
5 Setembro 2012 at 08:24
Si, supoño que con esta mostra Google quere dar a coñecer as potencialidades do seu navegador. De feito en cada sección explican a tecnoloxía utilizada nas instalacións. Paréceme unha moi boa maneira de publicitarse.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl ceb gl gl gl en gl gl en gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Toothbrush Bot é un simpático robot-cepillo que podes fabricar con materiais de refugallo: o motor dun móbil (un motorciño cunha excéntrica no eixe que se utiliza para o vibrador), unha pila de botón, un interruptor pequeno (recíclao dun xoguete vello) e un cepillo de dentes ó que lle tes que cortar o mango.
Solda os compoñentes formando un circuíto simple e pégaos ó cepillo utilizando cola termofusible.
Aquí tes un vídeo do funcionamento:
Na clase fixemos uns aproveitando un mandos da PS2:
E tamén fixemos uns con placas solares:
No blogue tes máis ideas para facer vibrobots.
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl en gl gl es gl gl gl en gl ca es ca de gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Enerxía | tecnoloxia.org | Page 2
Houbo un tempo en que alá onde había un río con suficiente caudal construíase unha presa para facer un encoro que alimentase unha central hidroeléctrica. Despois da desfeita é cando nos damos de conta da destrución dos ecosistemas e queremos recuperalos, polo menos é así en algures.
Neste vídeo podes ver a demolición controlada da presa de Condit, que restablece o caudal natural do río White Salmon (Estado de Washington, EEUU):
[youtube: Spectacular Time Lapse Dam Removal Video] (Visto en likecool)
A maioría das centrais hidroeléctricas que existen en Galicia non cumpren a Directiva Marco da Auga (DMA), que asegura o estado ecolóxico dos ríos, e moitas construíronse máis por intereses económicos de particulares que por necesidades enerxéticas reais da poboación.
Neste vídeo falan do caso do encoro de A Baxe no río Umia, en Caldas de Reis:
[youtube: Demolicion de presas en telediario TVE1]
Centrais hidroeléctricas? Poden ser necesarias, pero non a calquera prezo. Cómpre un uso e aproveitamento máis racional dos recursos e espazos naturais, pois son patrimonio de todas as persoas.
[Lista de reprodución de youtube: Defendendo os Rios da Amazônia]
Para repasar o funcionamento das centrais hidroeléctricas:
4 Novembro 2011 by María L
Categorías: Enerxía | Tags: auga, demolición, Enerxía, hidroeléctrica | 0 comentarios
O programa “A noite temática” emitiu recentemente dous interesantes documentais relacionados coas centrais nucleares:
O pesadelo dos residuos nucleares
O documental presenta os resultados dunha investigación sobre a xestión de residuos nucleares en EE.UU., Rusia, Alemaña e Francia, e saca á luz o segredo e descontrol que rodea o tratamento destes residuos. (1h 33 min)
[youtube: lista de reprodución La pesadilla de los residuos nucleares]
A batalla de Chernóbil
O 26 de abril de 1986 unha proba de seguridade na central nuclear de Chernóbil provocou a maior catástrofe nuclear da historia.(1h 17 min)
[youtube: lista de reprodución La batalla de Chernóbil]
Actualización 16 de maio de 2011:
Outro documental sobre residuos nucleares que paga a pena ver: Into Eternity
[youtube: lista de reprodución Into Eternity]…
10 Abril 2011 by María L
Categorías: Enerxía, Tecnoloxía e sociedade | Tags: Chernóbil, nuclear, reportaxe, residuos, vídeo | 2 comentarios
IV Xornada monográfica de APETEGA: Bioconstrución, domótica e enerxías alternativas
Xa está aberto o prazo de inscrición para a IV Xornada monográfica de APETEGA, que este ano tratará de Bioconstrución, domótica e enerxías alternativas.
Será o sábado 27 de novembro de 2010 a partir das 9:30 da mañá.
O programa inclúe a visita ao Parque Eólico Experimental de Sotavento, coa visita a un aeroxerador e á sala de control do parque, a realización dun proxecto de enerxía con hidróxeno e de enerxía solar, unha visita a unha vivenda bioclimática e domótica, visita ás instalacións bioclimáticas de Alvarella e unha conferencia sobre bioconstrución.
Tedes toda a información na web de apetega: programa, formulario de inscrición, como chegar, etc.…
14 Novembro 2010 by María L
Categorías: Convocatorias, Enerxía | | 0 comentarios
Hoxe recibimos o verán facendo chocolate no patio con dúas cociñas solares.
A primeira é do tipo Fun-Panel, e fixérona o curso pasado os alumnos e alumnas de 3ºPDC, así que xa é coñecida no insti. A partir duns paneis de polipropileno celular fíxose a estrutura seguindo un modelo, forrouse con papel de aluminio utilizando silicona como cola, e lista!
O segundo modelo que estreamos este ano utiliza unha antena parabólica de telecomunicacións. Só houbo que forrala con papel de aluminio, atopar o foco e buscar un soporte para a pota para mantela no punto correcto, iso si, revisando a posición cada certo tempo, xa que ao moverse o Sol o foco cambia de lugar.
(Nesta foto xa lle quitáramos á pota o plástico envolvente e, aínda que pareza que non, é negra.
A cor brillante da pota é o reflexo da luz concentrada nela)
En dúas horas as cociñas chegaron aos 100ºC, así que houbo que separar as potas de chocolate e poñelas á sombra mentres non chegaba a hora á que quedamos para a chocolatada.
Para quecer o chocolate aproveitamos o que sabemos sobre a transmisión de enerxía calorífica e buscamos estes efectos:
A enerxía térmica transmítese do Sol á Terra por radiación, é dicir, en forma de ondas electromagnéticas. As cociñas funcionan como concentradores solares, facendo que toda a radiación que chegue a elas se concentre nun punto ou superficie pequena. É alí onde colocamos a ola.
Seguro que tamén sabedes que o negro absorbe moi ben as radiacións, así que por iso pintamos as potas de negro.
Interésanos que a enerxía térmica non escape do chocolate para que se vaia acumulando e vaia aumentando a súa temperatura. Para iso puxemos unha bolsa de plástico (polipropileno) rodeando cada ola, de xeito que no interior prodúcese o efecto invernadoiro. O aire quente circulará por convección no interior da bolsa.
A bolsa con aire no seu interior tamén fai de elemento illante, evitando que a enerxía térmica escape por condución.…
21 Xuño 2010 by María L
Categorías: Enerxía, Proxectos | Tags: chocolate, cociña, Enerxía, solar | 2 comentarios
O tren que non para
Entre os maiores problemas que teñen os trens de alta velocidade atopamos a demora producida nas paradas intermedias que alongan o tempo da viaxe e o gasto enerxético na deceleración e aceleración do tren en cada estación.
Co fin de reducir o tempo e o gasto enerxético, o deseñador chinés Chen Jianjun presenta unha solución enxeñosa: que o tren non se deteña. A idea é introducir unhas cabinas que se acoplan e desacoplan ao tren cada vez que pasa por unha estación.
Cando chegas á estación hai que subirse a unha cabina. No intre en que o tren pasa pola estación a cabina previamente acelerada acoplarase ao tren e tranquilamente os pasaxeiros poderán ir acomodándose no interior.
Para baixarse do tren hai que subirse na cabina que leva acoplada, e cando pasa pola estación só ten que desenganchala para que os pasaxeiros baixen dela.
[youtube: The train that never stops at a station]
En resumo, cada vez que o tren pasa por unha estación solta unha cabina cos pasaxeiros que queren baixar e recolle outra cos que queren subir, e dese xeito o tren nunca para, aforrando tempo e enerxía.
Calcúlase que con este sistema o tren que une Pekín con Guangzhou, separadas 2.475 kilómetros e con 30 paradas intermedias, reduciría dúas horas e media o seu percorrido.
(Vía: un correo do meu pai)…
6 Xuño 2010 by María L
Categorías: Deseño, Enerxía | Tags: Deseño, tren | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 … 8 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Luvas tradutoras da linguaxe de signos
Un dos problemas das persoas xordomudas é que a maioría da poboación descoñece a linguaxe de signos, o que dificulta moito a comunicación fóra do ámbito no que se moven. Unha magnífica solución vén da man duns estudantes da Universidade de Washington: Deseñaron unhas luvas capaces de traducir os movementos das mans en palabras emitidas a través dun altofalante.
A súa invención, SignAloud, consiste nun par de luvas equipadas con sensores e unha controladora que se encargan de rexistrar datos de posición e movemento das mans. Estes datos son enviados vía Bluetooth a un ordenador central, que busca a relación entre eses datos e un xesto concreto. No caso de atopar coincidencia, emite a través dun altofalante a palabra ou frase asociada.
Aquí tendes un vídeo onde se ve como funciona:
[youtube: SignAloud: Gloves that translate sign language to voice]
Non é a primeira vez que se desenvolven unhas luvas coa mesma finalidade. Hai tempo que se está investigando en diferentes prototipos, non exentos de problemas coma o peso, escasa ergonomía, problemas na asociación dos xestos cos rexistros de datos, adaptación aos diferentes idiomas, etc. A misión é facer un dispositivo lixeiro e ergonómico que se poida utilizar de forma cotiá, como poden ser os lentes de contacto ou os audiófonos, facilitando a vida das persoas e eliminando barreiras de comunicación.
Unha estupenda idea! Agardaremos velo dentro de pouco como algo habitual entre as persoas xordomudas.
E se queredes saber como se traduce unha palabra ou frase en castelán á linguaxe de signos, tamén temos ferramentas en liña que nos facilitan a tarefa, coma por exemplo Signslator. Non está de máis aprender algunhas palabras.…
8 Maio 2016 by María L
Categorías: Control e Robótica | Tags: linguaxe, luvas, sensor | 0 comentarios
Exeria: alternativas á linguaxe sexista
A través do canal fwwwrando de vieiros atopamos unha aplicación que analiza textos, detecta termos susceptíbeis de seren sexistas e ofrece alternativas. Chámase Exeria, e pódese descargar para integrala no paquete ofimático Open Office.
Considero que nun campo de actividade como a Tecnoloxía, no que a presenza da muller é mínima, cómpre facer un esforzo na educación para eliminar todo tipo de discriminación sexista, incluída a linguaxe.
Xa sei que non chega con isto, pero para fomentar nas nenas e mozas o interese pola tecnoloxía e os estudios e profesións relacionadas, que se sintan incluídas en tódalas referencias orais e escritas paréceme fundamental. As enxeñeiras, arquitectas e técnicas tamén existen, así que deben existir igualmente na linguaxe utilizada.…
20 Xaneiro 2009 by María L
Categorías: Opinión, Xeral | Tags: aplicación, exeria, linguaxe, sexista, software libre | 3 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl en gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Grid of Bits | tecnoloxia.org
Por se alguén se despistou, este é o xogo do que vos falei para practicar o sistema binario. Instalable en dispositivos Android.
Un positivo para quen consiga o mellor tempo no nivel intermedio. A ver quen o leva! :-)
Aquí tendes outros xogos para practicar
[Actualización 16/01/2018] Aquí está a clasificación no prazo establecido. Parabéns!
9 Xaneiro 2018 by María L
Categorías: Electrónica, Xogos | Tags: binario, dixital | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Perímetro: grosor | Impresión 3D
Este parámetro determina a anchura das paredes laterais do obxecto, xa que sempre se fará unha parede maciza do espesor que se programe.
O valor deste parámetro vai estar influído directamente polo diámetro da boquilla do HotEnd, sendo este valor igual ao diámetro da boquilla do HotEnd multiplicado polo numero que voltas que queiramos dar ao obxecto.
Por exemplo, sse o noso HotEnd ten unha boquilla de 4mm e queremos que polo menos dea 2 voltas ao borde do obxecto, debemos de poñer un valor de 0.8mm. O valor que debemos de introducir neste parámetro dependerá da tipoloxía da peza e do recheo que usemos, pero o normal é facer un borde con 2 ou 3 voltas.
Recomendamos non baixar de 1 mm. Un valor de 1.2 mm é un valor estándar que dá bastante bo resultado.
Incrementar este valor supón incrementar o tempo, o peso, pero conséguese unha maior rixidez da peza.
Con este parámetro indicaremos que grosor terán as partes superiores e inferiores. As capas que as compoñen non se ven afectadas pola configuración de recheo, polo que serán capas macizas. Dependendo da figura que queiramos imprimir e do recheo que usemos imos necesitar máis ou menos capas.
O valor do grosor de capa hai que indicalo en milímetros, polo que hai que multiplicar o valor da altura de capa polo numero de capas que queiramos. Por exemplo, si estamos imprimindo cunha altura de capa de 0.2mm e queremos ter 3 capas macizas, haberá que introducir neste parámetro 0.6mm.
O normal é usar 3 ou 4 capas macizas, pero nalgunhas pezas para ter un bo acabado imos necesitar algunhas mais, por exemplo no caso de utilizar unha densidade de recheo moi baixa ou cando a altura de capa é moi pequena.
En xeral, se non hai preferencias por cambiar o espesor, recomendase  que sexa o mesmo que o parámetro anterior, 1.2 mm. Este número é recomendable que sexa un múltiplo da altura da capa.
Hai outros parámetros interesantes que podemos axustar e que nos poden resultar útiles:
Patrón superior/inferior: Podemos modificalo para que as liñas da primeira e/ou última capa sigan un patrón determinado (liñas, concéntrico ou zigzag)
Alternar parede adicional: Imprime unha parede adicional cada dúas capas para atrapar mellor o recheo, facendo que as impresións sexan máis sólidas.
Encher espazos entre paredes: Supón que queres unha parede dun milímetro de espesor. Se o ancho da boquilla é de .4 mm só caben dúas capas e quedará un espazo baleiro entre elas. Esta opción fai que este oco se encha.
Aliñación de costuras en z: Evita a costura vertical que se produce cando as capas empezan sempre nun mesmo punto.
Habilitar alisado: pasa pola superficie da última capa sen extruír material, facendo un alisado da superficie.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl ru gl gl gl en en fr gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Elementos de protección | Electricidade
Son dispositivos que protexen ó circuíto de sobrecargas de tensión e ó operario de posibles accidentes.
Está formado por un fío de cobre que se funde se hai sobrecarga, abrindo o circuíto. Colócase en serie co circuíto. Impide que poda queimarse algún compoñente.
O fusible conéctase en serie cos compoñentes que queremos protexer
Existen outros elementos de protección nas instalacións eléctricas, pero verémolos máis adiante.
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl it gl gl gl es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Boias recollendo datos do mar | tecnoloxia.org
Estamos en plena alerta laranxa. En meteogalicia avisan de fortes ventos e ondas de ata 8m de alto na costa.
Coñecer as condicións do mar é posible grazas á existencia dunha rede de boias océano-meteorolóxicas e de ondas, que ofrecen unha información moi útil para institutos meteorolóxicos, autoridades portuarias e marítimas, observatorios oceánicos, piscifactorías, instalacións de enerxía undimotriz ou maremotriz, … e para artistas!
O artista David Bowen, na súa instalación Tele-Present Water, utilizou os datos recollidos por unha estación de boia situada no Pacífico extraendo información sobre a intensidade e a frecuencia do movemento da auga. A intensidade da onda e a frecuencia escálanse e transfírense a unha estrutura mecánica, que simula o movemento da superficie da auga na posición na que se atopa a boia.
[tele-present water from david bowen on Vimeo.]
David Bowen ten outros magníficos traballos tecnoartísticos. Podes velos na súa web.
A boias océano-meteorolóxicas dispoñen de multitude de sensores para recoller datos de temperatura, salinidade, radiación solar, condutividade, velocidade e dirección do vento, etc. Os datos son enviados a un satélite que, a súa vez, envía os datos a unha central de procesamento.
As boias de ondas encárganse de medir a altura das ondas e a súa dirección. Consta de acelerómetros, xiroscopios e un compás, aliméntanse a través de células solares e baterías recargables e constan dunha unidade de control e de comunicación que se encarga do procesamento e do envío de datos.
Gráfico dunha boia océano-meteorolóxica:
Aquí tendes imaxes de boias que recollen datos na nosa costa: Cabo Silleiro, Langosteira, Ribeira e Sálvora
Podemos consultar en meteogalicia os datos que nos envía, por exemplo, a boia de Ribeira ou a boia de A Guarda
Este é un gráfico dos datos do vento recollidos hai dous días pola boia de A Guarda:
A boia de Cabo Silleiro rexistrou en 2014 un máximo de 11,5m de altura de onda. Aquí tedes un gráfico cos datos recollidos por esta boia:
Para medir as ondas necesitamos acelerómetros, xiroscopios e un compás. Que función ten cada un na boia? Como funciona un anemómetro? Que tipo de sensor de temperatura utilizan as boias? Sería posible unha boa predición meteorolóxica e do estado do mar sen a existencia de sensores, sistemas de procesamento de datos e de comunicación?
… comezamos co tema de sensores en Tecnoloxía Industrial II.
9 Febreiro 2016 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: auga, boia, sensor | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
A icona Ver modo ofrece 3 tipos de vistas diferentes do obxecto que teñamos na área de impresión.
Podemos intercambiar as vistas para ver con detalle algúns elementos da figura.
Sólido: Mostra a figura coma un sólido, permitindo ver o resultado final da peza impresa.
Rayos X: Esta vista, ademais de permitir ver a través do obxecto, mostrará cavidades ou elementos internos das propias pezas.
Capas: De todas as vistas esta é quizais a máis útil, xa que podemos ver o deseño por capas, isto permítenos ver como actuará realmente a impresora á hora de imprimir e se hai algunha zona na que o laminado da peza sexa complexo ou simplemente non o faga como nós queremos.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ro en gl gl en es fr gl gl gl en en gl gl gl en de en es es gl gl gl gl it gl en en en gl gl gl de gl es es gl en gl gl gl gl es en gl gl gl de it es gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Tecnoarte | tecnoloxia.org | Page 3
Gústanme estas obras da artista belga Elodie Antoine. Crea interesantes paisaxes industriais tecendo fío: torres de refrixeración, guindastres, torres de alta tensión, pontes, chemineas… (Visto en JunkCulture)
Podes ver máis traballos desta artista na súa web…
8 Abril 2012 by María L
Chámase Mogees, acabo de velo en microsiervos e encántame.
Trátase dun dispositivo que, a través dun micrófono de contacto e dun software específico (MuBu), é capaz de recoñecer xestos sobre calquera superficie e asocialos a diferentes sons. É obra de Bruno Zamborlin e Norbert Schnell.
Non te perdas o vídeo:
[youtube: Mogees – Gesture recognition with contact-microphones]
Os micrófonos son dispositivos capaces de converter o son en impulsos eléctricos.
Os micrófonos de contacto son micrófonos deseñados para detectar formas de onda sonora nun medio sólido no canto de facelo a través do aire. Utilízanse, por exemplo, para recoller o son directamente de instrumentos musicais de xeito que non afecte o son ambiental.
No caso de Mogees, o micrófono detecta vibracións na superficie, que serán diferentes en función da textura e xestos que se realicen sobre ela, e transfórmaas en impulsos eléctricos. Estes datos eléctricos dixitalízanse e, mediante o software MuBu, asóciase un arquivo de audio almacenado nunha base de datos a cada patrón sonoro que recolle o micrófono.
5 Xaneiro 2012 by María L
Categorías: Tecnoarte | Tags: micrófono, Mogees, música, son, Tecnoarte | 0 comentarios
ArtFutura 2011 – Repasando o futuro
A partir da semana que vén, do 4 ao 26 de novembro, poderemos asistir en Vigo ao programa audiovisual de ArtFutura. Será no Marco (Museo de Arte Contemporánea de Vigo) na Rúa do Príncipe.
Unha das proxeccións é Connected, documental dirixido por Tiffany Shlain que trata a influenza da tecnoloxía nas nosas vidas.
[youtube: Connected] (Podes seleccionar subtítulos en Español premendo en “cc”)
Outro documental de interese é PressPausePlay, dirixido por David Dworsky e Victor Köler, que nos fan ver a importante influenza dos novos medios na música, a arte e o deseño. presspauseplay.com
Coma noutras edicións, non pode faltar o ArtFutura Show, que nos mostra as obras máis relevantes deste ano no campo da animación dixital, e o Futura Graphics, que inclúe as pezas máis destacadas do motion graphics e a creación dixital recentes.
[youtube: Paths of Hate]
[youtube: The Monster of Nix]
o programa audiovisual de ArtFutura 2011
a web do Marco (agardo que axiña publiquen os horarios das proxeccións)
28 Outubro 2011 by María L
Categorías: Convocatorias, Tecnoarte | Tags: artfutura, Convocatorias, Tecnoarte | 0 comentarios
Se queres crear un grupo musical e non tes con quen, móntate unha banda robótica e asunto solucionado. E non penses que iso soa mal. Mira este vídeo da canción “The Beautiful People” de Marilyn Manson interpretada por EOL Robot Band.
[youtube: EOL Robot Band covers The Beautiful People by Marilyn Manson]
Non faltará moito para que poidamos asistir a un concerto robótico completo. Todo se andará.
Aproveito para dicir que este sitio estará parado un tempo e será sometido a algunhas reformas. Co comezo do curso en setembro volverá a coller ritmo.
Pasade unhas boas vacacións!…
23 Xullo 2011 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: música, robot, Tecnoarte | 0 comentarios
As máquinas de Kristoffer Myskja
Dando unha volta por designboom.com atopei a Kristoffer Myskja, un artista noruegués que non deixa indiferente a ninguén cos seus orixinais autómatas.
Dádevos unha volta pola súa web, onde podedes ver fotos e vídeos do seu traballo, entre eles unha orixinal máquina de fumar, que supoño que necesitará saltarse a lei antitabaco para ser exposta na sala dun museo. Non vos perdades o vídeo.
Ten outras interesantes obras, nas que xoga co son, coa mecánica e coa electrónica.
22 Agosto 2010 by María L
Categorías: Tecnoarte | Tags: autómatas, fumar, Kristoffer Myskja, máquina, Tecnoarte | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 5 … 9 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl es it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl de it gl eo gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl es en gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Cosima Dannoritzer, autora do documental “Mercar, tirar, mercar” que desvela como a industria se esforza en limitar conscientemente a vida útil dos produtos ao servizo da economía, ten outro interesante traballo: “A traxedia electrónica“, sobre o negocio mundial existente ao redor dos residuos electrónicos, a súa reciclaxe ilegal e o tráfico desde Europa e EEUU ata os vertedoiros de Ghana e China, que destrúe o medio ambiente e pon en risco a vida de milleiros de persoas en África e Asia.
Cada vez que nos desfacemos un produto electrónico cómpre ser consciente da vida que vai ter despois. Que podemos facer para pór remedio a isto?
[youtube: La tragedia electrónica, Documentos TV]…
14 Marzo 2015 by María L
Creación de obxectos sonoros no alg-a lab
Ten boa pinta este obradoiro “Creación de obxectos sonoros” programado para a Feira Imaxinaria 2014 do Alg-a Laboratorio (do 39 ao 31 de agosto en Valadares, Vigo)
Neste obradoiro esencialmente práctico búscase unha re-apropiación de sons escondidos, daqueles sons conservados nos espazos máis improbables da nosa vida. Neste taller serán transformados materiais naturais e obxectos comúns da vida cotiá, para crear instrumentos que poidan producir universos sonoros únicos e orixinais, sen descartar as posibilidades da electrónica (amplificadores, circuítos sinxelos e micrófonos de contacto) e a electromecánica. (Motores, altofalantes, etc). Por último faremos exercicios de escoita profunda e improvisación.
Máis información: Creación de obxectos sonoros…
26 Agosto 2014 by María L
Categorías: Convocatorias, Electrónica | Tags: Electrónica, Proxectos, reciclar, son | 0 comentarios
Aproveitando as vacacións e que o tempo está de chuvia e vento, que tal construír unha lámpada con cousas atopadas na casa?
O deseño da imaxe é de David Olschewski, e resulta moi doado de reproducir cunhas pinzas da roupa, un pouco de cola branca e os compoñentes eléctricos. Esta é unha lámpada de mesa, pero poderíase facer igualmente unha de teito, utilizar pinzas de plástico de cores ou crear unha con outros materiais.
E se che fai falta un colgadoiro, aquí tes un ben simple:
E xa que estamos coa simplicidade, non te perdas este organizador de cables:
31 Marzo 2010 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: Deseño, lámpada, Proxectos, reciclar | 0 comentarios
Vertedoiro sonoro é unha interesante iniciativa consistente en construír instrumentos musicais con material de refugallo.
Comparten a súa investigación lixo-sonora explicándonos o material utilizado, os pasos a seguir para construír os instrumentos, imaxes, e tamén, como non podería ser doutro xeito, un arquivo de audio co son obtido para cada instrumento.
Claro que non tódolos instrumentos son inventados por eles. Non podería faltar este tradicional instrumento galego feito con cunchas de vieiras:
Gústache a música? Proba construír os teus propios instrumentos con cousas que atopes pola casa.
Ligazón ao vertedoiro sonoro…
28 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Proxectos | Tags: lixo, música, Proxectos, reciclar | 0 comentarios
Os disquetes sons eses dispositivos de almacenamento de datos que utilizábamos hai anos e que xa son tecnoloxía obsoleta.
Moita xente xa os tirou hai tempo ao lixo, pero se aínda tes disquetes na casa aí van unhas ideas de reutilización:
Se che gusta pintar, podes utilizalos como soporte para as túas obras, como fai o artista Nick Gentry
E qué che parece reutilizar cassettes?…
17 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: Deseño, disquetes, lixo, Proxectos, reciclar | 0 comentarios
1 2 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: war gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl en es gl es es gl gl gl gl en gl ca eo gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ur gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Esculturas sonoras con motorciños e máis
Non fai falta alta tecnoloxía para facer instalacións tecnoartísticas. O artista suízo Zimoun utiliza no seu traballo pequenos motores de corrente continua, un compresor de aire e outros elementos para facer as súas esculturas. Tamén dános novas ideas e modelos de vibrobots.
O resultado pódelo ver neste vídeo: Paisaxes sonoras e en movemento do máis orixinal.
[Zimoun : Sound Sculptures & Installations from ZIMOUN on Vimeo.]
29 Decembro 2009 by María L
Os modelos de vibrobots que teño amosado aquí utilizan un motor cunha excéntrica no eixe, de xeito que ao xirar cambia a posición do centro de masas provocando un movemento vibratorio.
Pódense utilizar motores vibratorios comerciais ou reciclados de aparellos electrónicos, ou simplemente suxeitando ou soldando unha peza metálica nun lado do eixe.
Hoxe atopeime con outro modelo de excéntrica que se fai suxeitando un tubo de plástico flexible no eixe dun motor eléctrico. Paréceme boa idea, pois non sempre é doado conseguir motores vibratorios.
Bótalle unha ollada a este vídeo. Parece que os vibrobots están movendo o rabo!
Se ao final do tubo poñemos tinta, un pincel, un lapis, etc. conseguimos que este equipo de robots pouco intelixentes sexa capaz de crear unha “obra de arte”. Neste vídeo pódelos ver en acción:
(Visto en Jen Lewis)…
24 Xullo 2009 by María L
Categorías: Electricidade, Proxectos, Tecnoarte | Tags: rabo, Tecnoarte, vibrobot | 0 comentarios
Pocket Drunken Robot é outro modelo de mini vibrobot feito con motores vibratorios. (Visto en es.makezine.com)
youtube: Drunken Robot Cocktail Party
Se queres construír un, tes as instrucións en instructables.
O autor Ookseer pide que si constrúes un ou máis lle envíes fotos e vídeos.
Podes ver máis modelos de vibrobots publicados aquí.…
22 Xullo 2009 by María L
Categorías: Electricidade, Proxectos | Tags: vibrobot | 2 comentarios
Agora que hai sol, cociña solar e fotosaltóns!
Esta última semana de curso aproveitamos para facer uns miniproxectos que non levan moito tempo nin traballo. Trátase dun fotosaltón e dunha cociña solar na que fixemos chocolate.
As ideas saqueinas do obradoiro de Xavier Diz nas IX Xornadas de Tecnoloxía de Galicia, organizadas por APETEGA.
Aquí podedes ver un vídeo do funcionamento do fotosaltón, un vibrobot solar que funciona cun pequeno motor vibratorio e unha placa fotovoltaica. Ao poñerse ao sol o fotosaltón comeza a vibrar.
Segundo como coloquemos as patas a dirección do movemento é diferente.
Se queredes construír un podedes dercargar aquí as instrucións.
Onte puxemos ao sol a cociña solar. Quedounos un pouco xusto o tempo para facer un litro de chocolate, e houbo que recoller antes de tempo, polo que só chegamos a 70ºC. Na seguinte ocasión haberá que reservar polo menos 2 horas. ·
Aquí tes as instrucións para montar unha.…
19 Xuño 2009 by María L
Categorías: Enerxía, Proxectos | Tags: chocolate, cociña, Enerxía, Proxectos, solar, vibrobot | 2 comentarios
Vibrobots co mando da PS2
Este é un traballo feito por dous alumnos de Diversificación de 3º de ESO. Aproveitaron os motores con excéntrica dun mando estragado dunha PlayStation2 para facer vibrobots con cepillos.
O mando utilizado foi un que trouxeron para desmontalo e analizar o seu interior.
youtube: Vibrobots coa PS2
Podes ver máis modelos de vibrobots publicados aquí .…
18 Xuño 2009 by María L
Categorías: Control e Robótica, Proxectos | Tags: Proxectos, vibrobot | 0 comentarios
1 2 3 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl pt gl gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Programación e robótica en galego | tecnoloxia.org
Con motivo da celebración do V Día da Ciencia e da Tecnoloxía en Galego temos varias actividades interesantes para participar desde os departamentos de tecnoloxía dos centros de educación secundaria:
Videoconferencia sobre programación en galego
O vindeiro mércores 5 de novembro, a Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística (CGENDL) convida ao alumnado de 2º ciclo de ESO e Bacharelato a participar nunha videoconferencia sobre programación en galego. O relator é Manuel Caeiro, doutor en enxeñaría de telecomunicación na Universidade de Vigo, que falará da historia da programación desde un punto de vista moi básico e práctico e nos animará a programar en galego a través de ferramentas como Scratch e Squeark.
Tedes toda a información na web da CGENDL
En http://codigooctopus.org tedes unha chea de exemplos de programas en galego realizados con Scratch.
Concurso “Inventa en galego”
Neste concurso organizado por Igaciencia e patrocinado pola Secretaría Xeral de Política Lingüística e EducaBarrié grupos de alumnos e alumnas deberán desenvolver unha aplicación para móbiles e tabletas Android utilizando App Inventor. O prazo límite de presentación de traballos é o 9 de novembro de 2014
Tedes máis información na web de igaciencia: Inventa en galego
Concurso “Sensores para todos”
Tamén desde Igaciencia, co patrocinio de Educa Barrié e a Domus, invítannos a desenvolver aplicacións de robótica con Lego e Arduino para recoller datos cos seus sensores e representar os resultados obtidos. Recolleranse os traballos ata o 9 de novembro.
Tedes máis información na web de igaciencia: Sensores
18 Outubro 2014 by María L
Categorías: Control e Robótica, Convocatorias, Tecnoloxías da Información | | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Na sección de “Electróns en movemento” xa vimos como montar un circuíto eléctrico simple, que é aquel que consta dun só receptor.
Fai clic para pechar os interruptores e dobre clic para abrilos:
Circuíto con interruptor e lámpada
Circuíto con pulsador e zoador
As frechas que aparecen sobre o cable marcan o sentido da corrente eléctrica que, por convenio, vai do polo positivo ao polo negativo da pila, anque os electróns móvense en sentido contrario.
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl en gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
UCLA Ordenador mecánico de 1948 | tecnoloxia.org
Tan afeitos estamos hoxe en día aos dispositivos electrónicos que facilmente nos esquecemos de que hai unhas poucas décadas atrás a electrónica apenas estaba desenvolvida e os cálculos realizábanse de forma mecánica. Un exemplo témolo no analizador diferencial UCLA, de 1948.
Daquela presentábase coma un cerebro mecánico capaz de resolver rapidamente problemas matemáticos, con innumerables aplicacións, por exemplo, na enxeñaría ou no deseño industrial, augurando un futuro cheo de computadoras mecánicas facendo de todo.
[UCLA’s 1948 Mechanical Computer from Gizmodo on Vimeo.]
Pasaron os anos e esta tecnoloxía quedou completamente desbotada. A electrónica desprazou definitivamente a computación mecánica, e estas máquinas quedaron como fantásticas pezas de museo ocupando un imprescindible chanzo da historia da tecnoloxía.
7 Maio 2014 by María L
Categorías: Mecánica, Tecnoloxía e sociedade, Tecnoloxías da Información | Tags: Mecánica, ordenador | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Combinación de circuítos | Electrónica
Podes combinar varios circuítos entre si. Utiliza os esquemas das prácticas e proba o acoplamento utilizando un simulador. Utiliza unha única pila, ou varias no caso de utilizar relés e circuítos que funcionen con distinta tensión, pero non poñas tantas pilas como circuítos utilizados. Ollo cos curtocircuítos!
Estes son algúns exemplos, pero podes facer moitas máis combinacións:
(Circuíto deseñado por alumnado de Baiona)
Quixeron facer unha porta corrediza que se active cando unha persoa colócase diante e corta un haz de luz. Utilizaron un relé para combinar os dous circuítos.
O problema que ven é que en canto se pasa a célula fotoeléctrica invértese o sentido de xiro do motor, pechándose a porta, así que non dá tempo a cruzar.
Posibles solucións: utilizar un temporizador ou un circuíto de relé con encravamento.
Deciden utilizar o relé de enganche ou con encravamento (ver sección de electricidade).
A activación do relé realízase mediante o detector de escuridade, e o desenganche mediante un pulsador colocado doutro lado da porta.
Mentres estea cortado o paso da luz (pasa outra persoa), non se pecha a porta (non se desengancha o relé)
No prototipo final que construíron engadíronlle un pulsador doutro lado da porta para poder abrila en sentido inverso, e dous pulsadores para pechala, un a cada lado da porta.
O problema que houbo está relacionado coa sensibilidade da célula fotoeléctrica, pois para que funcionara houbo que colocar a LDR e a lámpada moi cerca unha da outra, a unha distancia inferior ó ancho da porta.
« Modificación da saída
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl ja gl ja gl gl it it gl ja gl gl en es en gl gl en en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
O recipiente de auga | Electrónica
Deseña un sistema que nos vaia avisando sobre o nivel de auga dun recipiente. O sistema de aviso poden ser unha serie de LEDs. Cando o recipiente está cheo, se queres, pode soar tamén un zoador.
Podémolo complicar aínda máis: Un pulsador activa unha bomba de auga e nun panel vaise vendo o nivel de auga mediante uns LEDs. Cando o recipiente encheuse completamente dáse unha orde a bomba para que pare. Deberás combinar o circuíto detector de humidade co circuíto de encravamento.
Sensor de humidade (recipiente cheo)
NO: arranque da bomba.
NC: o detector de recipiente cheo debe actuar aquí para parar a bomba
Se queres podes automatizalo aínda máis (isto é para nota): O primeiro sensor de nivel de auga marca o inicio da bomba, e a bomba para cando o sensor de recipiente cheo dá a orde. Dese xeito non fai falta que unha persoa actúe sobre a bomba para poñela en marcha, senón que o fai automaticamente cando o nivel de auga é baixo.
Pista: podes utilizar un sensor de humidade invertido (detector de sequidade): actívase cando non hai auga, e desactívase cando hai:
(Ver posible solución en crocodile technology)
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Detector de temperatura | Electrónica
Imos utilizar un transistor para construír un circuíto detector de temperatura. Necesitaremos unha resistencia que varía coa temperatura, é dicir, un termistor.
Utilizaremos un termistor NTC, que se comporta de xeito que canto maior sexa a temperatura menor é a súa resistencia.
Fai clic nas frechas para cambiar a temperatura e observa o valor da resistencia:
Observa o seguinte circuíto facendo clic en “aumentar T” e “diminuír T”:
Cando a temperatura é baixa (0ºC), a resistencia do termistor NTC é elevada, e non permite que haxa corrente de base, polo que o LED non acende.
Cando aumenta a temperatura (20ºC), a resistencia da NTC diminúe, hai intensidade de base e, polo tanto, hai corrente de colector a emisor, polo que o LED acéndese.
Poderías utilizar unha resistencia axustable no canto da resistencia fixa de 2.2kΩ para axustar o circuíto á temperatura desexada.
« Detector de luz
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl tr gl gl gl gl gl tr en gl en en en en en en en en en en en en en sv en en en en sv fr en en en en fr de en en en en de de en en en en de fr en en en en fr fr en en en en fr fr en en en en fr sv en en en en sv en en en en en en fr en en en en de en en en en en en ja en en en en fr fr en en en en it de en en en en en en gl es en gl fr en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Sistemas de numeración | Electrónica
Existen distintos sistemas de numeración definidos mediante unha base (ou número de símbolos diferentes que utiliza), e o valor de cada díxito segundo a posición que ocupa, sendo o díxito da dereita o de menor valor.
O que utilizamos normalmente é o sistema decimal, que consiste en 10 díxitos (do 0 ao 9) que se combinan entre si para formar todos os números que queiramos.
Dicimos que traballamos en base 10, xa que representamos as unidades por 100, as decenas por 101, as centenas por 102, etc.
O sistema binario só ten 2 díxitos, 0 e 1, denominados bits (binary digits). É un sistema en base 2.
Por exemplo: 1010(2 = 1·23 + 0·22 + 1·21 + 0·20 = 8 + 0 + 2 + 0 = 10(10
Utiliza a base 16 e os símbolos de 0 a 9 e as letras A, B, C, D, E, F (equivalentes a 10, 11, 12, 13, 14, 15 respectivamente)
C3(16 = 12·161 + 3· 160 = 195(10
Convertedor Convertedor de sistemas de numeración
[Scratch: Convertedor binario-decimal decimal-binario]
« Inicio electrónica dixital
De decimal a binario »
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio