langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt it oc gl pt pt pt gl ko gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it ko gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en de it pt pt fr es pt pt oc pt gl pt en fr es pt gl de es en pt en es pt pt pt gl pt es pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
No volver que seremos estamos (V), por Rafael Catoira - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Desde a Palavra Comum agradecemos a Rafael Catoira que escolhesse este espaço para publicar, em diversas entregas, o seu poemário inédito No volver que seremos estamos.
Antigo dito da tribo Hopi:
Nós somos aqueles aos que estabamos a agardar.
A chuvia tece con delgadas agullas o devir eterno da vida.
Esta visión transcende o ollar cando no ar
a luz amosa eses filamentos que aluman de invisible brancura.
Esa translúcida caída. O seu descenso
de frío magma. A súa humidade salobre
que foi adozándose mentres ascendía do mar,
voltea a súa xenerativa man, docemente empapada,
sobre o terreo onde a semente agarda
coa impaciencia debida do que se programa
desde os principios sólidos nos que se basea a vida.
Así é o todo deste planeta: un agardar algo
que esperte dun soño aletargado no vivir,
coma o lagarto espreguiza o sangue co sol
que paseniño ábrese paso entre as crebas
da súa rugosa costra que, en contacto coas augas
adelgazadas polo vertical descenso, ábrense
con delicada atención para que se dilúan as veas
Temos unha chuvia quente que se deixa caer
sobre a pel deste astro. Este líquido mesto,
eixe de tódolos centros, navega e rube polo corazón da materia
e baixa coa forza intensiva da chama.
Máquina que fai rodar a astronomía. A lava é o pano
onde se despraza o universo.
Sobre o cristal das fiestras vemos caer a chuvia,
debuxarse en abstractas caligrafiás que nos asombran
Seica non é un idioma
o que define todo iso que nos inquieta?
Coma se nomean as cousas? No seu pronunciar
de nome que xa engloba o todo o que abarca
por que foi definido antes de que pensásemos
o seu sentido; ou nesta calidade de descubrir
e que a nosa imaxinación alentou, deu vida e madrugou
o seu existir e botou a andar co seu significado
xa impreso en cada átomo do seu signo?
Mais, se se descoñece o revelar da chuvia
cando afonda na terra coa súa branda sustancia, a chuvia
xera o motor do vivir nas raíces que devoran o que antes
non existía e agora fai medrar.
Penso nos vexetais tan necesitados
dese bautismo e na pedra labrada lentamente
e no musgo que agarda esa chamada
para despuntar un sinxelo asomo de verdor
e meter as unllas na rocha para rubir
coa súa fusca cabeleira de tupido tapiz
que agocha a animais que respiran nesa pel nova.
Todo o verde é a espiga antes de florecer en trigo.
A súa madurez é consecuencia da alianza
do sol e a chuvia que empapa as raíces.
Así se forxa a espada, desde a flamíxera fragua
ao ventre da auga onde evapora o seu fulgor
e endurece a súa alma. Así é o aceiro: auga e lume
concentrados en moléculas apertadas.
Agora, unha pinga escorrega inqueda. Esvara
polo vidro coma unha pedra pola pel dunha rocha.
Agora amontóase con outra. Case un ritual
ese encontro que se multiplica,
pinga tras pinga e pinga: un rio.
De lonxe o mar.
Unha nube sobre o horizonte bebe a grolos longos,
xusto onde unha gaivota se altera
e sobe en voo que xa non alcanza esa outra nube
preñada que rompe en augas desde o ceo.
Esta chuvia de agora,
por tantos rios eslimada, por tantos ventres de montañas
purificada, esvara, pinga a pinga, polo cristal
Nesas pingas vémonos regresar,
porque regresa esa auga baixo a ponte da historia,
porque ascendeu para volver
no seu calendario sen fin
e viunos, xa antes deste minuto,
xunto á fiestra neste estar contemplativo
mentres buscamos o noso ser
reflectido nese pingar paseniño
que se nos escapa, vidro abaixo,
deixando unha húmida pegada que se vai a escorregar
O Auriga (Unha homenaxe)
O meu avó pisaba forte,
os seus zapatos de ferro deixaron pegada de cemento
e cosmética de alcatrán
polas chairas xeografias desta terra.
A súa man, rexa ferramenta, viraba veloces órbitas
dun planeta pequecho cun guiador onde o seu puño
precisaba mil voltas para mover un segundo vagaroso
Manobras case imposibles con rodas de metal denso,
que el movía con delicada enerxía,
coma se o seu manipular nese redondo eixe
puidese envorcar o firmamento.
Lembro a súa cara e tamén a intemperie
de tódolos seus días xogando a debuxarse na súa pel
como el cartografiaba co seu cilindro apisoadora
estradas virxes entre montes imposibles
e vexetacións ergueitas coa soberbia de guerreiros
invencibles e o seu dereito de conquista.
Lembro as poucas veces nas que, sentado á súa banda
sobre corcel tan lento, notaba renxer a terra
ata acadar a dureza precisa.
(Esa precisión do que é envorcado en si mesmo
pola gravidade e fai habitar
neste planeta esférico, neste círculo exacto
coma aquela roda metálica
que esmagaba o espazo e deixaba un pouso liso, chairo,
pero de compacta forma por onde alixeirar o tempo,
e que el, sobre ese carro de ferro,
incrementábao coma un bruxo dos vellos tempos nos amosaba
un camiño por facer e un horizonte sen final,
Ese dragón que el montaba
(pois fume saía daquel naríz dragoniano
afiado en tubo, asentado na cabeza de tea embreada.
Palio que protexía o avó e a súa auréola de Zeus
distraído da súa potencia, coa súa atención concentrada
incrementaba a gravidade sobre este planeta
que quizais necesitaba un descoido na atención do meu avó
para evaporar o seu ser de pedra astral esmagada
coma un distender de músculo tensado.
O po do chan afundíase ata compactar.
Parían as pedras retrincos esnacados que saltaban
ao redor con son de cristal e brillos fuxidios.
Por detrás daquel Atlas ergueito sobre a máquina
un séquito de camaradas
chorreaban con negro betume a estrada.
Eu, ás veces, fun compañeiro dese auriga,
entón tremíanme os brancos xeonllos
fóra do pantalón curto,
e el falábame en silencio,
un silencio tan intenso que as súas palabras
traspasaban o ruído atroz do pisar de ferro tan cruento.
Sobre ese cabalgar vagaroso
chegábame a súa voz coa mesma forza e a paciencia
que o suave pingar usaba para furar
a rocha. Agora lembro o que me dicia,
entre o tronar do motor, o chorro de coiro negro
que anoitecía o chan e o grito da cantería esmagada:
todas as guerras pérdense, sempre.
Sempre, engadía, con aplacada vehemencia,
unha man no meu ombreiro e outra curvando o mundo.
Desde entón vivo con esa sabedoría.
É doado percorrer a mitoloxía das palabras. Díxenme.
É doado perderse no labirinto
das buguinas e navegar cos hipocampos
e non oir as revelacións do mar, tan antigo,
tan coro e voz dos homes tan seres da terra.
Non ollar na arcaica memoria dos petróglifos,
porque así de antiga era a súa revelación tan sabia.
Quizais as palabras beben na súa oxidación, díxenme.
Quizais o idioma precise nova pel e sangue fértil
para inventariar o desvario e tamén novos ósos
cos que inventar feitos sen heroes
nin máxicos tempos agochados na néboa da lenda.
Quizais sexa precisa só unha palabra coma bafo
de mañá en illa de area branca
para escribir a infancia da vitoria sen guerras, nin batallas,
que necesita nacer sempre
e sempre necesita ser inventada. Riuse da miña inxenuidade
aquel Deus con ferro por alas, tan cansado de voar,
e empuxoume ao ar aberto de mans
para que tocase o chan amodo
e camiñase ergueito seguindo ese camiño
que el inventaba ao pisar co seu andar canso
e que eu rapidamente adiantei
porque el empuxábame a adiantarlle.
You might also like
* Gisela Casimiro Poesia
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
* Entrevistas Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
* Maria Lado Poesia
8 poemas de María Lado
9 poemas de Yolanda Castaño
Posted On 8 Março, 2019 Palavra Comum 0
E ti, que tanto tes viaxado polo mundo, acaso non viches o que vén sendo aínda unha muller?
Posted On 19 Fevereiro, 2019 Artur Alonso Novelhe 0
"O Patriota", é um poema de Artur Alonso Novelhe para palavracomum.com.
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
15 Fevereiro, 2019 0
“Formigas e mandragóras” por Maurício Gomes
14 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


document_lang: gl

langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es fr es pt gl gl gl gl gl gl ca en fr en en en de pt en fr de es gl oc ca pt it fr es gl pt en fr es pt gl de gl ca gl en es pt pt pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Omar Kessel, "Betanzos en mí" - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica de arte Xacobe Meléndrez Fassbender
A exposición “Betanzos en mi”, de Omar Kessel, pode ser visitada no Edificio Liceo de Betanzos ate o 4 de marzo.
Omar naceu na Habana no ano 1953, leva máis de 20 vencellado a Galicia e 15 de xefe de taller do Centro Internacional de Estampa Contemporánea de Betanzos. É precisamente esta última relación co territorio e as súas xentes o que dá título á exposición “Betanzos en min”. Kessel en esencia impregnado do seu camiñar polas rúas brigantinas, tempos nos que son moitos os discípulos aos que conseguiu iniciar e perfeccionar nas técnicas de estampación, especialmente litografía e xilogravado.
Nesta mostra fai unha breve revisión retrospectiva do seu traballo, na que se aprecia un discurso coherente e mantido, dende os carboncillos do traballo de fin de carreira ate os últimos iconos policromados.
Os carboncillos son os únicos traballos en branco e negro da mostra, verdadeiras pezas de coleccionista nas que a liña xa ten unha linguaxe que lle é propia, unha composición tensionada entre a vida, o eros, que nos inunda nos corpos femeninos, e a morte, tánatos, agachado na escuridade das miradas de Orishas e nas mans profanadoras, traslucindo un sincretismo relixioso moi definitorio da espiritualidade cubana, onde os trazos dan saida a rasgos místicos entre o ioruba do oeste africano e o cristián de procedencia española.
A continuación veñen impresionantes lapis a cor sobre fondo negro, óleos e unha pequena sección de litografías da súa prolífica produción. En todos eles as curvas voluptuosas acompáñanse con explosións cromáticas que encarnan o desexo en forma de muller ou de froita tropical –as súas papaias, sempre presentes- en planos de complicadas perspectivas superpostas, veladuras suxerentes e un tratamento delicado dos pregues das teas. Horror vacui, neste neobarroco criollo excesivo, que invade ao espectador. Rostros moitas veces fóra de encadre ou agachados en complexos escorzos, pero que cando aparecen se amosan serios, trascendentes ou malintencionados. E aínda entre eles algún rostro coñecido, ocultando ou descubrindo, facendo exótica á súa musa de pelo vermello.
Mención aparte precisan 3 pezas que el denomina ”Iconos”, que son unha evolución conceptual innovadora, sobre as matrices de xilogravado. Grandes planchas de DM tallado e coreado con unha tinta plana, unha vez seca segue sacando outra capa de material e aplicando despois unha nova man de tinta e así sucesivamente. Non hai estampado sobre papel, o que se expón semella unha matriz de tamaño enorme, unha escultura en negativo policromada –dúas delas presentadas como biombo- onde se expresa toda a espiritualidade de Omar Kessel.
Cecebre, 9 de febreiro de 2014.
(Galiza, 1963) Fotógrafo, criador polifacetado no contexto das artes visuais, curador de exposições e comprometido agitador sócio-eco-cultural. Leva mais de 25 anos publicando esporadicamente artigos, entrevistas, críticas, etc, em diversos meios galegos.
You might also like
Raul Gustavo García Roig: “NASCA el sueño creador”
Crítica de arte Fotografia Xacobe Meléndrez Fassbender
“Arte mollando os pés”
Crítica de arte Xacobe Meléndrez Fassbender
Crónica dunha tarde artística en Compostela
More from Crítica de arte
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
Posted On 6 Março, 2019 Lito Caramés 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo: mostra sobre o pintor Bartolomé de Cárdenas, Bermejo, que agora chega ao MNAC. As …
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
Posted On 15 Fevereiro, 2019 Lito Caramés 0
Jaume Plensa está considerado un dos grandes escultores vivos. Un artista con obra en moitas institucións, e en moitos espazos …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt ca fr ca pt gl es gl gl gl gl en en fr en en en de pt en de pt es pt oc ca pt pt oc ca es pt en fr es pt gl de gl ca gl en es pt pt pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Vínculos, de Helena Segura-Torrella - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Crítica de arte Fotografia Xacobe Meléndrez Fassbender
14 de marzo – 4 de maio 2014
Espacio Moret Art – A Coruña
“Vínculos” é a última exposición que a fotógrafa ferrolá Helena Segura Torrella presenta no Espazo Moret Art da Coruña até o 4 de maio.
Fiel ao seu universo persoal presenta imaxes pechadas en si mesmas pero que suxiren múltiples interpretacións. As súas fotografías-historia son lendas que nos envolven en atmosferas con referencias á liguaxe cinematográfica. Están construídas con minuciosidade a través dunha moi pensada iluminación e unha exhaustiva dirección dos personaxes. A escea detense nun tempo indeterminado, en decorados de estudo ou exteriores fortemente intervidos polas luces, e mantén a tensión sobre unha acción que perturba o espectador, abocado a resolvela no tempo, deducindo o que pasou e proxectándoa cara o futuro.
Inevitable buscar as súas referencias entre outras grandes fotógrafas que renuncian á pretendida autenticidade da fotografía e renegan do documentalismo na súa obra e optan por construír a imaxe, como Tracey Moffatt ou Cindy Sherman que percorren ese camiño indagando no individual, ou o traballo de Jeff Wall, aínda que este, utilizando recursos semellantes, vira o seu encadre cara a identidade máis colectiva, remexendo nas señas propias da comunidade.
Nun rincón barroco da exposición, calificativo que tamén se podería usar para adxectivar algunhas das súas fotografías, sitúa unha pequena colección de retratos fundamentados nun estudo psicolóxico do personaxe, imaxes nas que teñen peso fundamental os ollos (abertos ou pechados), a mirada, sen esquecer unha escenografía coidadosamente elexida para cada un.
(Galiza, 1963) Fotógrafo, criador polifacetado no contexto das artes visuais, curador de exposições e comprometido agitador sócio-eco-cultural. Leva mais de 25 anos publicando esporadicamente artigos, entrevistas, críticas, etc, em diversos meios galegos.
You might also like
* Artur Alonso Novelhe Fotografia Poesia
* Alfredo Ferreiro Fotografia Poesia
“Empurra-me a lua”, poema e foto de Alfredo J. Ferreiro Salgueiro
* Fotografia Luís Chacho
“Maqueta” por Luís Chacho
More from Crítica de arte
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
Posted On 6 Março, 2019 Lito Caramés 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo: mostra sobre o pintor Bartolomé de Cárdenas, Bermejo, que agora chega ao MNAC. As …
A forza e a espiritualidade das esculturas de Jaume Plensa
Posted On 15 Fevereiro, 2019 Lito Caramés 0
Jaume Plensa está considerado un dos grandes escultores vivos. Un artista con obra en moitas institucións, e en moitos espazos …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
26 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: gl gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt ca gl es gl sv gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt en de en en en es pt pt fr es pt gl es es gl en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Da cultura dun home para quen todos os vellos parecían Samuel Beckett (Un exercicio de admiración) - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Carlos Paulo Martínez Pereiro Referências literárias
[Laudatio do Doutoramento honoris causa de D. Manuel Rivas Barrós, ditada polo seu padriño, o Profesor Catedrático Carlos Paulo Martínez Pereiro, na sesión solemne celebrada no Paraninfo da Universidade da Coruña o 23 de marzo de 2012]
Reitor Magnífico, autoridades presentes, prezados e prezadas colegas, miñas señoras e meus señores…
…En representación do Departamento de Galego-Portugués, Francés e Lingüística, que o propuxo, da Facultade de Filoloxía, que o informou de maneira favorábel, e do Claustro Universitario que, en representación do conxunto da institución, aprobou a concesión do doutoramento honoris causa, é para min unha honra apadriñar a D. Manuel Rivas Barrós e pronunciar, a seguir e como é de praxe, a súa laudatio neste acto en que, con tal grao, se formaliza a súa entrada na Universidade da Coruña.
Esta honra é maior, se couber, por nesta ocasión se facer efectiva tamén a mesma condición doutoral para o benemérito profesor John Rutherford, así como, debido aos relevantes e extraordinarios servizos prestados a esta institución, pola entrega da medalla de ouro da universidade ao moi prezado profesor José María Barja, magnífico –nos dous posíbeis sentidos da palabra– reitor desta universidade nos últimos oito anos.
No diploma, que no transcurso desta sesión solemne lle será entregue a Manuel Rivas, sintetízanse as indubitábeis razóns de excelencia que, nos espazos do literario, do cultural e do social, motivan esta distinción. O que nel está escrito, e pode facilmente ser verificado, alicerza o consensual parecer de que o doutoramento que lle é atribuído é unha adecuada e merecida forma de recoñecemento ao contributo impar deste home de letras singular –en tanto en canto consideremos que alguén só é singular cando é plural.
Pois ben, o lletraferit Manuel Rivas naceu, en outubro de 1957, no bairro de Monte Alto nesta cidade da Coruña; cidade e bairro, xunto coa “terra inefábel de Elviña”, a cuxo imaxinario cultural e social sempre permaneceu –e aínda se mantén– grandemente ligado. No transcurso dos seus case once lustros de vida, o acaso da escolla e a clara vontade do oficio fixeron del un ocasional dramaturgo –coa peza O heroe–, mais tamén, un pertinaz e excelente poeta e narrador e, desde que, con quince anos, comezara a traballar como ‘meritorio’, un creativo, lúcido e transgresor xornalista, razón pola cal a súa teimosa intervención social e cultural discorreu sempre en paralelo ao seu non menos constante exercicio da escrita.
Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, alén do seu traballo para a televisión e da creación, promoción e colaboración en emprendimentos e medios estritamente artísticos e culturais –entre os que, só a título de exemplo, sinalariamos Loia ou Luzes de Galiza–, exerce o seu diversificado e influente labor en diferentes medios de imprensa galegos e españois, estando recollida parte desta súa escrita xornalística en volumes como Galicia, bonsai atlántico, Toxos e Flores, Muller no baño, Os Grouchos ou Episodios Galegos, tendo sido merecente, neste ámbito, dos premios Fernández Latorre, Puro Cora ou Fernández del Riego.
De termos que suliñar un só e relevante aspecto en relación a este labor nos medios, fariamolo destacando que este sempre obedece ao clásico principio do eadem, sed aliter; isto é, á facultade artística de seleccionar e á capacidade comunicativa de escribir contra o trivial. Mais, deberiamos salientar aínda que, contra as flaubertianas “ideas recibidas”, di as mesmas cousas, as cousas comunais, e que as di dunha outra maneira tal, que as descifra, desvelando os seus sentidos últimos e, cando necesario, denunciándoos, sen obscenamente sobreexplicalos; quer dicir: negando ironicamente as “sesenta e dúas mil catro centas repeticións” que, n’ O mellor dos mundos de Aldous Huxley, pretensamente “fan unha verdade”.
Por outra parte, nunha época tan rica en xenuflexións, Manuel Rivas decidiu ter o menos posíbel a ver cos que exercen o poder, intervindo, con asentimento e sen resentimento, a favor das causas culturais e de interese social. Implícase na creación e na participación das máis diversas iniciativas e das máis variadas organizacións, como Greenpeace, Nunca Máis ou Queremos Galego, sumándose e axudando a visibilizar e efectivar o máis posíbel boas e relevantes causas comunais como, entre outras, a defensa da lingua e da cultura galegas, do medio ambiente, das liberdades –e, en especial, da liberdade de expresión–, dos valores republicanos, da recuperación da memoria histórica, da dignidade das persoas e dos pobos ou da paz –non por acaso, xa en 1980, o primeiro dos textos do seu poemario inaugural, Libro do entroido, vai precedido dos versos do sabio rei Afonso X “nen d’armas –ca hei espanto”.
Actividades e intervencións sociais contra o despotismo intolerante e a inxustiza que, aliás, foron recoñecidas con galardóns como o da Fundación Luís Tilve ou o do Quinquaxésimo Aniversario da Sección Belga de Amnistía Internacional.
“Era o mellor dos tempos, era o peor dos tempos, era a época da sabedoría, era a época da loucura, era a idade da crenza, era a idade da descrenza […] –resumindo, a época estaba tan avanzada como a época actual, de forma que algunhas das súas autoridades máis notorias insistían en que ela fose recibida, para o ben ou para o mal, só no grao superlativo de comparación” .
Como xa terán percibido, sendo estas algunhas das frases iniciais de Un conto de dúas cidades de Dickens, referidas aos anos de 1775 e de 1859, mais tamén transtemporais, no sentido en que poden e deben ser aplicadas ao desconcerto do mundo característico de todo e calquera outro tempo e situación humanos, son, portanto, tamén aplicábeis aos tempos e ás situacións que teñen acompañado o percurso vital e intelectual tanto de Manuel Rivas como de todas e todos nós.
En conturbados tempos de horrores sen forma, como aqueles ‘náufragos do paraíso’ que retrataran os cáusticos e exactos literatos Thomas Bernhard e Lois Pereiro, angustiados polo eterno retorno da barbarie e o espallamento da sombría miseria moral, se Borges afirmara que “a literatura non é outra cousa, senón un soño dirixido”, neste caso e mudando o punto de vista habitual, ese tal soño sería aquel a que o saldo de eticidade da grande literatura popular –o que talvez é un oxímoron– e da intempestiva cronística rivasianas nos conduce para podermos alcanzar un outro mundo, e mellor, posíbel.
Perante o flagrante paradoxo, a perpetua contradicción e mais a dificil percepción do real humano e natural que nos contornan, quen hoxe será investido doutor decide actuar e escribir, fuxir do superlativo e construír unha esclarecedora obra literaria (e non só) en demi-ton, substituíndo a horizontalidade pola profundidade e pola vertical intensidade.
Unha acción e unha obra que, sen renunciar ao lúdico e ao culto, se adentra no tráxico, batalla contra o carácter polimorfo e infinito da idiotez e, toute proportion gardée, se coloca, co seu implícito ou explícito sentido ético, máis ben do lado da xentiña e da xentalla de noso, aínda que tamén, por así dicir, da popullaccio, dos sans-culottes, dos favelados ou dos lumpen.
Para alén doutros poemas esparsos, o poeta Manolo Rivas recolleu os sete poemarios, que publicara entre 1980 e 2003 –nalgúns casos revisados porque revisitados–, no volume Do descoñecido ao descoñecido, continuando a súa escrita poética, en 2009, coa obra non por acaso plurilingüe A desaparición da neve.
Nesta súa variada produción poética, onde un certo expresionismo aliado ao referente galego e entretecido cunha nutrida enciclopedia poética, propia e allea, fusionan alquimicamente a mirabilia, o mito e o real, reinventando os espazos e os tempos visados até o extremo de que nós tamén nos poderiamos preguntar: como fixo Manuel Rivas para inventar o seu mundo? –na esteira daquel seu admirativo verso-pregunta a Cunqueiro na obra Ningún cisne: “Como fixo, don Álvaro, para inventar Bretaña?”.
É a súa unha poesía construída coas palabras do común e de todos os días, mais distribuídas con exultante precisión, e salferidas con esa cultura híbrida e heterodoxa en que “A esa hora, / naquela taberna, / todos os vellos parecían Samuel Beckett” –como el mesmo define nun conciso e extraordinario poema tamén de Ningún cisne, desta obra que foi Premio ‘Leliadoura’ en 1989…
Unha poesía de potencia reflexiva e a contracorrente das sucesivas tendencias à la page con que vai coexistindo, unha escrita límpida e perplexa na cal se afirman principios e presenzas incontornábeis. E isto é así porque o afirmado hai case trinta anos polo referencial John Berger, entre asombrado e esclarecido, é perfectamente axeitado para a escrita que nos ocupa; isto é, “un poema usar as mesmas palabras que o relatorio dunha empresa é a mesma cousa que un farol e a cela dunha prisón seren feitos con pedras da mesma pedreira. Todo depende da relación que as palabras establecen entre si. As varias combinacións posíbeis, por seu lado, dependen da forma como o escritor se relaciona coa linguaxe, non como espazo vocabular, sintáctico ou mesmo estrutural, mais como afirmación de principios e de presenzas”.
No entanto, por moito que poida ser discutíbel ou simplificador a respecto dunha obra moito máis rica e diversa na súa sinuosa coherencia, é a súa fulcral narrativa o principal alicerce sobre o cal foron edificados a repercusión e o espallamento do conxunto da súa literatura.
Desde que en 1985 aparecera a súa novela curta Todo ben até a moi recente edición recompilatoria O máis estraño. Contos reunidos, Rivas publicou máis dunha ducia de obras nos diversos xéneros ficcionais. Para non sermos cansativos, van permitirme que só mencione, de entre as novelas, as emblemáticas En salvaxe compaña, O lapis do carpinteiro, Os libros arden mal ou Todo é silencio, e, de entre os libros de relatos, os referenciais volumes Un millón de vacas, Que me queres, amor?, Ela, maldita alma ou Contos de Nadal.
Esta penetrante, perturbadora e perspicaz produción ficcional, distante das idílicas historias à l’eau de rose, foi, ademais, insistentemente recoñecida cos máis diversos premios, de todo tipo, lugar e condición –e, por veces, de maneira repetida–, como, por só citar algúns exemplos en caótica enumeración, o da Crítica Galega, o da Crítica Española, o Torrente Ballester, o da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, o Arcebispo Xoán de San Clemente, o Lousada Diéguez…
Por unha parte, xunto coa opción polo detalle e polo apagamento das certezas, a facultade de selección e de reelaboración ética e estética, que se deriva do exercicio da arte do iceberg e da memoria que emprende Manuel Rivas no conxunto da súa obra e, en particular, na súa escrita narrativa, devén cada vez máis necesaria, en tanto en canto xa hai tempo que sabemos –e podemos comprobalo máis, se couber, na omnipotencia da net– que a acumulación de coñecementos e o grande angular non son, de modo necesario, nin o coñecemento nin a única perspectiva iluminadora.
Por outra parte –digámolo tamén–, a substancial incorporación da Galiza das marxes á materia literaria é unha outra virtude (e virtualidade) da súa discursividade ficcional que, a pesar de abordada como un círculo en que o centro está en todas as partes e a circunferencia en ningures, privilexia o humus dos lugares da historia non pasteurizada, da memoria popular non poluída, da actualidade do mar e do campo, da aldea, da vila e da cidade, da persoa e da familia…
Ousariamos dicir sen desasosego que, no conxunto da súa obra vivida e escrita –refractaria, iso si, ao noso desexo de arranxar, de clasificar ou de etiquetar–, a variedade das liñas retrospectivas de interpretación do mutante pasado e de esclarecemento dos diversos presentes teñen un claro reflexo: o das liñas preditivas da memoria dun seu (e noso) “futuro que ten nostalxia” e que, obviamente, aínda non aconteceu… Ou, por sermos máis precisos, O’ Rivas deveu aos poucos, como Merlín, un profeta do pasado que, desafiando a aprensión ortodoxa da aparencia das cousas e calculando o improbábel, nos ten acostumado a vaticinar o agora e o despois desde a mudanza dos tempos idos.
Porque, de feito, Manuel Rivas escribiu –e segue a escribir unha e outra vez, teimosa e polimorficamente– aquel libro que ao poeta ruso Yevgeny Vinokurov lle tería gustado escribir: “Un libro só acerca do tempo, acerca do tempo non existir” en que “diría como pasado e futuro son continuidades do presente”, asumindo unha tradición da antitradición en “que todas as persoas –as que viven agora, as que xa viviron e as que están por vir– están todas vivas”.
De todo o que ficou dito neste eloxio, aínda que de maneira resumida e –espero– non excesiva –pois concordo con Talleyrand en que “todo o que é excesivo é insignificante”–, fácil será para todas e todos avaliar a invulgar importancia do polifacético labor de Manuel Rivas dilucidando o obvio e explicando o evidente.
Por un lado, porque a súa aportación para a dignificación do ser humano e para a cabal recuperación da integridade da súa memoria fan do seu labor interventivo e da súa disposición e dedicación infatigábeis ás causas dos “bos e xenerosos” un marco na historia e na continuidade da sociedade e da cultura galegas (e non só).
Por outro lado –ollo!, que non por outra parte–, porque a relevancia artística da súa obra literaria, a todos os títulos asinalábel e cun estilo presidido por unha díficil poética da contención, un veemente simbolismo e unha innegábel intelixencia estética, contribúe para ilustrar e dinamizar, através da literatura galega, a literatura tout court, dunha maneira que a todos e todas debe orgullarnos.
Contributo letrado este que, se pola súa verdade e cualidade xustifica a inxente tradución e difusión internacional da súa obra e a non menor traslación da mesma a outros modos de expresión artísticos, tamén motivou, en 2009, a súa elección como membro da centenaria Real Academia Galega e xerou a lectura, neste mesmo paraninfo, do seu evocativamente programático e duplamente poético discurso de ingreso sobre A boca da literatura.
É por todo isto que, como o seu padriño, mais especialmente como o seu teimoso lector e admirador de vello que son, só me podo congratular coa moi xusta atribución do grao de Doutor honoris causa a este ilustre escritor tanto da umana cosa bocacciana como, máis especificamente, dos deslocamentos das realidades e sentimentos de noso que el, tan ben como os mellores, ten axudado a engrandecer e facilitado comprender.
Van permitirme rematar este discurso, esta necesariamente condensada laudatio, este exercicio de admiración en que tan palidamente se pintou o retrato do home exemplar e tan difusamente se deseñou a radiografía do brillante escritor –paradigmático representante da excelente escrita literaria galega das últimas tres décadas–, pedindo a (re)lectura para os seus libros e a compañía para as súas indelébeis personaxes, imaxes, ideas ou aconteceres… Porque non son de papel, non: son tan configurada, transfigurada e distorcidamente reais que, tras a lectura, deixan, de maneira paradoxal, unha leda e dolorosa ausencia…
Porque, afinal, como figura nunha das Tisanas da escritora e artista plástica portuguesa Ana Hatherly, “Os libros están sempre sós. Coma nós. Sofren o terríbel impacto do presente. Coma nós. Teñen o don de consolar, divertir, ferir, queimar. Coma nós. Calan a súa furia coa súa farsa. Coma nós. Teñen fachadas lisas ou non. Coma nós. Fermosas, delirantes, horrorosas. Coma nós. Están alí sendo entretanto. Coma nós. No limiar do esquecemento. Coma nós. Cheos de submisión ao servizo do imposíbel. Coma nós”.
Nesta ligazón pódese visualizar o discurso de Carlos Paulo Martínez Pereiro.
E nesta a resposta de Manuel Rivas.
You might also like
Alva Martínez Teixeiro Carlos Paulo Martínez Pereiro Crónicas Teatro
Machado de Assis e a mundana comédia. Cinco peças teatrais, edição de Carlos Paulo Martínez Pereiro e Alva Martínez Teixeiro
Os desígnios da Corte
Carlos Paulo Martínez Pereiro Crítica literária Entrevistas Estela Pan Vázquez Poesia
Entrevista a Carlos Paulo Martínez Pereiro arredor de Uxío Novoneyra
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: es gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt fr es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en en en es gl en eo pt es gl oc es pt pt ca pt gl pt pt fr pt pt pt fr pt it pt en es pt es pt pt pt pt pt gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Texto da presentación de LP, de Lois Pérez - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Referências literárias Verónica Martínez Delgado
O maio do 68 irrompe na sociedade occidental cuestionando o suxeito moderno. Prodúcese unha crise social importante que se salda coa ruptura dos ideais modernos. Deste xeito, xorde un novo tempo, o postmoderno. O mundo postmoderno para Ritzer é tan diferente ao moderno que require formas de pensalo completamente novas. Aparece un novo modo de pensar fragmentado, prodúcese un descentramento que non deixa privilexio ningún ao centro. Para Augé o tempo e o espazo, na postmodernidade, contráense e expándense á vez. O espazo expándese na virtualización, globalizando a cultura identitaria, ampliando o mundo social da interacción. Iso fai que nos deslocalicemos e sintamos o mundo coma un espazo inabranguible. Jameson afirma que non existen mapas que permitan orientarse no hiperespazo propio da postmodernidade. O ser humano postmoderno non consegue, ao perder os referentes espaciais e identitarios, formar un eu que o defina e identifique.
Os postmodernos vivimos en non lugares que forman parte do consumo global, nacen condicionados e estereotipados para un fin. Nestes universos, o inesperado sinxelamente non ocorre.
Fronte a isto, no LP de Lois Pérez, a realidade non é inmutable, hai espazo e lugar para o inesperado. Como Gramsci, Lois tamén promove transmitir ideas diferentes ás do mercado de valores, posúe un pensamento alternativo con outras formas de pensar a vida e de sentir a arte. Para el, outros mundos e outras formas de vivenciar a realidade son posibles.
En LP, Lois fai a súa interpretación escenográfica da vida cotidiana e cóntanos o que acontece entre bastidores e é quen de atrapar os sucesos que desbordan o ser humano postmoderno.
As persoas só percibimos a propia identidade no noso lugar, neses outros que ao recoñecerse en parte co que somos, explícannos. O lugar, Lugo neste caso, a nós e aos lectores, permítennos facer lazo coa realidade, habitándoa. Lugo é o lugar ao que pertence Lois e que á vez lle pertence. E está presente en cada verso, cada coma, cada interlineado, cada espazo…
A xenialidade de Lois radica en que localiza os sentimentos, as vivencias universais nun Lugo, nun eu que se concreta na voz poética, nun entorno cultural concreto con gran destreza.
Estarei sempre agradecida a Lois, e en débeda con el, porque me convidase a acompañalo aquí hoxe. Porque ocupar un espazo é diferente a ter un lugar.
Ocupar un espazo é sinalar unhas coordenadas físico-temporais: deste lado da mesa, na Librería Trama, en Lugo, que non merezo, e non entre o público, que é onde debería estar, o día 4 de abril de 2014.
Pero ter un lugar supón indicar unhas coordenadas socio-afectivas: é a presentación do seu primeiro libro, na súa cidade, cos seus amigos e familiares. Este lugar de Lois, a súa deferencia para comigo, é a que me sitúa no mapa da diferenza. Grazas polo meu cambio de posición, polo papel que me outorgas.
Licenciada en Historia da Arte en 1998 pola Universidade de Santiago de Compostela. Participou en diversas publicacións periódicas como Madrygal, Revista de Estudos Galegos, Dorna, Ólisbos, Festa da Palabra Silenciada, Arraianos, Olga, e en diversos recitais, conferencias, cursos, obradoiros e congresos, sempre relacionados coa poesía e a literatura galegas. Forma parte tamén da Plataforma de Crítica Literaria A Sega e Grupo Bilbao de Madrid. A súa obra foi estudada nos ensaios Ferroláns na historia da literatura galega, de Henrique Dacosta, e Letras de Cal na produción poética galega dúas 90, de Miguel Louzao Outeiro. Recentemente publicouse ou traballo de fin de grao "Verónica Martínez Delgado: unha poeta do século XXI nas marxes do sistema", de Lidia Gladys Cagiao Conde.
You might also like
* Letras Poesia Verónica Martínez Delgado
“O único lugar onde ficar inmóbil”, por Verónica Martínez Delgado
Crónicas Verónica Martínez Delgado
Prólogo para “O Segredo de Sheela Na Gig”, de Iolanda Aldrei
Crítica literária Verónica Martínez Delgado
Visión de xénero na crítica literaria galega feita na Galiza
More from Referências literárias
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo)
Posted On 3 Janeiro, 2019 Alfredo Ferreiro 0
A inefável contradição de José Saramago (apontamentos à volta do processo criativo). Palestra de Alfredo Ferreiro Salgueiro na mesa "Reflexões …
PLANTAR ROSAS NA BARBÁRIE ou a transfiguração do poema
Posted On 27 Novembro, 2018 Hirondina Joshua 0
Os livros que mais me impressionam são aqueles em que o autor está ausente deles. Ausência é a presença de …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies


langs: pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt pt en en ru ru en en fr fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca es ms pt pt pt en fr hu en sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt oc es pt gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl en gl gl en nb en en en pt gl en fr pt pt pt es es pt gl oc ca gl gl gl oc gl pt pt ja pt en pt en es pt es pt pt pt pt pt en ru en en gl es gl pt pt it en en pt gl pt ca pt gl gl pt pt fr pt pt pt pt pt pt es gl pt en en pt en pt gl es es pt pt pt pt en en pt pt

text:
Músicas de Auel 10. Rock n'roll lunático. Ugia Pedreira & Pierrot Rougier - Palavra Comum
Revista Palavra Comum - Artes e Letras
Música Pierrot Rougier Ugia Pedreira
Moita xente gosta de ir pola montaña para estar soa na natureza, soa consigo mesma diante do xigante, da lentitude, do silencio. Ir á montaña para elevarse ata onde non se pode máis elevar. Na práctica, subir montañas tamén representa suor, dor nos pés, feridas, frío, calor extrema, falta de osíxeno, cambras, ampolas… Imos dicer que o que a alma puidese ver como unha peregrinación profiláctica, o corpo víveo como algo potente e mesmo violento. O noso corpo está deseñado para andar quilómetros e ver de lonxe, din os paleontólogos. Somos feitos para empregar o noso corpo. Así, cando a vida non permite moverse nada máis que nos ritmos profesionais e caseiros, podemos aínda ter a oportunidade de volver ser homo sapiens e sentir o equilibrio nas montañas.
Mais como facer cando o corpo non pode moverse de xeito “nomal” e cando a alma xa coñece un pouquiño do pracer, da éxtase, da paz e da felicidade? É o caso de Lua. A alma descubriu o humor, a alegría, a risa, a tenrura, a excitación, a curiosidade. Mais o seu corpo fica semi- incapaz de deixarlle investigar estas emocións de forma correctamente vertical ou sentada, autónoma.
Lua baila muito comigo desde que saiu do hospital. Como un pai responsábel comecei con cancións respeitábeis, con cantantes de voz doce e melodías alegres. Pola fin de cada canción Lua ten unha maneira particular e lindísima de expresar como viviu o baile feito, mostrando a súa experiencia do que vén de suceder. Pasa dunha cara de indeferenza a un sorriso inmenso en dirección á pantalla do ordenador de donde provén “la musique”, pasa dunha cabeza que cae a unha que se levanta, ou dun corpo pasivo a un corpo fervente que quere escalarme e mostra o seu xúbilo.
Teño a convicción de que o rock n’ roll lle axuda a ter ganas de medrar co movemento grazas á emoción que sae desta experiencia conxunta. A ciencia di que non hai aprendizaxe sen emoción nin pracer.
Tamén creo que lle axudou un pouco a socializarse para poder aguantar os saltos de risa dos adultos e a desfrutar das súas conversas apaixonadas, moitas veces lonxe dos intereses infantís.
Velaquí tendes estes tres exemplos de cancións que fan parte das súas preferidas nesta época. Que as desfrutedes a tope!
Un clásico do rock. Un son tremendamente potente, un bombo que marca o ritmo no peito, un baixo regular que marca a súa gravitación no espazo do baile, unha voz de home gato catártica, cambios de ritmos que vou utilizando para variar o movemento, baixadas onde ela cae con sorpresa nos meus brazos e subidas onde ela quere porse de pé sobre os meus ombros. Uso no baile esta rixidez rompéndoa (pés dereitos, brazos cruzados), espasticidade que lle provoca a súa enfermidade mais que neste caso lle permite erguerse e sentirse alta e mestra do mundo, como o alpinista na cima do cumio. Cando remata o último golpe orquestral Lu berra de pracer e comeza a mover as pernas con frenesí. Unha estimulación de alta voltaxe.
Body Count – Body Count
Unha canción que fala da violencia en Los Angeles: «16 nenos asasinados en guerra de clan esta finde, no meu barrio… ». Esta oración fai estalar a Lua de risa, non sei ben porqué. Ela gosta moito da voz de Ice-T, parécelle divertida, supoño. Quizais por ser máis rapeado que cantado ela se sinta na compaña dun home que só lle fala a ela. Ou talvez polo timbre de voz, non sei.
Body count – Evil Dick
Canción altamente sulfurosa para as orellas púdicas. «Evil Dick / Carallo mau» evoca o apetito sexual masculino e agasállanos cun solo feito á maneira dun orgasmo masculino. Que? O que fai este home? Dá isto ás orellas puras da súa pequena filla? Pois si, un día atrevinme a probar esta canción con Lua… e que sorpresa! Para ela non hai nada de moral intelectual ou social, iso son consideracións de adultos. Para Lua só hai enerxía. A sexual é a nosa enerxía máis potente, e para ela é só iso: «enerxia potente» . Movémonos con frenesí como nunha lavadora polo chan e cando acaba o solo nun silencio de dous segundos, ela dime á súa maneira «ohhh papi, guauuu, ha, ha, ha, manda truco!!!!!!!! » Con esa cara de felicidade e de sorrisos listos, sorrindo simpatiquísima de lado.
NOTA: Nestas dúas semanas nas que fun pensando sobre o artigo houbo un cambio na relación de Lua co baile. Os cambios son constantes, instantáneos, na vida con Lua. Son parte da aprendizaxe. A noite do 14 de febreiro desfrutou de calquera cousa que bailamos, non necesitou as súas voces preferidas e recoñecidas. Gozou do baile con papá independentemente da playlist.
You might also like
* Gonçalo Guerreiro Música
Gonçalo Guerreiro | A música como um laboratório onírico
* Música Nacho Muñoz Tiago Alves Costa
Nacho Muñoz – Parkour Sonoro | A cidade como instrumento
* Andrea Silván Estela Pan Vázquez Fotografia Música
“Sei moi ben o que fixen onte”
III Festa Literária de Chaves
Posted On 4 Dezembro, 2018 Alfredo Ferreiro 0
III Festa Literária de Chaves, organizada pelo Clube dos Amigos do Livro ao abrigo do Rotary Clube entre 14 e …
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Posted On 15 Agosto, 2018 Ramiro Torres 0
Para Ugía Pedreira (Vilaronte, Lugo, 1970), a música não está dissociada da vida. Ela é um elemento fundamental para a sobrevivência, …
9 poemas de Yolanda Castaño
8 Março, 2019 0
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
6 Março, 2019 0
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
1 Março, 2019 0
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
27 Fevereiro, 2019 0
19 Fevereiro, 2015 at 22:30
Hola!! ! Que bonitaaaaaaaa!!!! Esta preciosa lúa !! .
Os recuerdo a las dos con muchísimo cariño, que buena gente conocí de la mano de Manuel , Chus y Rui , !!un lujo para mi, me gusta lo que escribes, yo, a estas alturas, y los 9 desbordantes años que tiene María, me quedo con su mundo fantástico y su forma de ver y hacer su vida, a ella también le encanta bailar, y en el suelo hace maravillas!! Jeje, mil besos y no dejes de escribir!
Deixe uma resposta Cancelar resposta
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Quero ser notificado de comentários adicionais por email.
Quero ser notificado de novos artigos por email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Categorias Seleccionar categoria * Abe Rábade Adelino Timóteo Adrián Dios Adrián Magro Afonso Becerra de Becerreá Aida Saco Beiroa Alba Nogueira Alberte Fernandes Marinho Alberte Momán Noval Alberto Esperante Alberto Pereira Alberto Pombo Alcimar Alves de Sousa Lima Alexandre Brea Rodríguez Alfonso Costa Alfonso Rodríguez Alfredo Dourado Alfredo Ferreiro Alice Macedo Campos Alonso Caxade Alva Martínez Teixeiro Amadeu Baptista Amauta Castro Amosse Mucavele Ana Mafalda Leite Ana Maria Oliveira Ana Miranda André Domingues Andrea Nunes Brions Andréa Zamorano Antom Laia Antón Patiño Antonio Iglesias António José Queiroz Antonio Manuel Fraga Antonio Reigosa Antropologia Araceli Herrero Figueroa Arcosonline Arquitectura Artes    Desenho    Escultura    Fotografia    Ilustração    Pintura Artur Alonso Novelhe Audiovisual Baldo Ramos Beatriz Dacosta Begoña Paz Beka Iglesias Belén Mellado (Alicornio) Bernardo Valdês Paços Berta Dávila Biblioteca Bieito Romero Brais Morán Calí Boreaz Carla Carbatti Carlos Ares Carlos Botana Carlos Durão Carlos González Villar Carlos L. Bernárdez Carlos Paulo Martínez Pereiro Carlos Pazos-Justo Carlos Penela Carlos Pereira Martínez Carlos Quiroga Carlos Velasco Souto Carolina Bustos Beltrán Catherine François Caxigueiro Celia Parra Chelo Suárez Chus Pato Ciência Cinema Cláudia Canto Clemente Padín Colaborações de:    Ana Margarida Borges    Andrea Silván    José Pascoal    Luís Chacho    Luís Osório    Marcelo Benini    Maria Manuela Santos Rainho    Maria Oliveira    Paulo Fernández Mirás    Xoán Romay Concha Rousia Craig Patterson Cremildo Bahule Cristina Veira Crítica de arte Dança David Miranda Barreiro David Peón Davide Salvado Diego Q S Direito Economia Editorial Eduardo Estévez Eduardo Méndez Baamonde Eduardo Ribas Fernandes Elena Gallego Abad Eli Ríos Emma Abella Emma Pedreira Entrevistas Ernesto Areias Escultura Estela Pan Vázquez Estíbaliz Espinosa Eugénio Outeiro Eva Veiga Fausta Cardoso Pereira Fernando Barroso Filipe Campos Melo Filipe Marinheiro Fina Roca Fran Pérez ‘Narf’ Francisco Abrunhosa Francisco Castiñeira Francisco Castro Francisco Soares Francisco X. Fernández Naval Franck Meyer François Davo Fred Martins García MC Gastronomia Gisela Casimiro Gisela Ramos Rosa Gonçalo Guerreiro Gonzalo Hermo Graça Videira Lopes Gustavo García Roig Hélder Joaquim Gonçalves Hélder José Hélder Simbad Helena Villar Janeiro Henrique Marques-Samyn Henrique Rabuñal Hirondina Joshua História literária Humanidades Iago Lestegás Ignacio Castro Igor Lugris Inez Andrade Paes Inma Doval Inma López Silva Iolanda R. Aldrei Isaac Lourido Isaac Xubín Isabel Furini Isidro Novo Ismael Ramos Jacobo Fernández Serrano Jaime Munguambe Jaime Rocha Javi Prieto Joana Magalhães João Luís Barreto Guimarães João Madureira joão Manuel Ribeiro João Pedro Messeder-José António Gomes João Rasteiro João Sousa José António Lozano José Barcos José Estévez José Luis Abalo José Manuel Teixeira da Silva José Pinto José R. Montero Juan Luis Rua Kerley Carvalhedo Kerley Carvalhedo Kingsley Dennis Laís Araruna de Aquino Lara Dopazo Ruibal Lara Rozados Laura Villaverde Leandro Lamas Ledicia Costas Letras    Crítica literária    cronica    Crónicas    Ensaio    Filosofia    Filosofia    História    Língua    Narrativa    Poesia       entrevistas    Teatro    Tradução Lino Mukurruza Lito Caramés Livros Lu Paternostro Luís Chacho Luís Filipe Sarmento Luís G. Soto Luís Martínez-Risco Daviña Luís Mazás Luís Serguilha Luís Valle Luísa Monteiro Macvildo Bonde Magia Manel Cráneo Manoel Bonabal Manuel Gago Manuel L. Rodríguez Manuel Lestón Manuel López Rodríguez Manuel Meixide Manuel Pereira Valcárcel Manuel Suárez Mar Pérez Fra Marcelino Fernández Mallo Márcio-André Marcos Abalde Marcos Ferreiro Marcos Nine María Alonso María Alonso Seisdedos María Canosa María do Cebreiro Maria Dovigo Maria João Cantinho María José Fernández López Maria Lado María N. Soutelo María Xosé Queizán Marián Bañobre Maribel Longueira Marília Lopes Marina Ourol Mário Herrero Valeiro Marta Dacosta Martín Camiña Martin Wu Maurício Gomes Mauricio Gomes Meio ambiente Mercedes Queixas Michel Yakini Miguel Anxo Fernández Miguel Mato Miguel Sande Millán Castro Vilariño MJ Pérez Modesto Fraga Moncho Iglesias Míguez Mónica de Nut Mónica Montero Parcero Música Nacho Muñoz Nando Lestón Nando Pereiro Nelson Quinteiro Nifunifa Nolo Suárez Nuno Mangas Viegas Nuno Moreira O Leo Olga Kirk Olga Patiño Nogueira Oralidade Óscar Pedrós Pablo Díaz Pablo Vidal Paco de Tano Paco Nogueiras Paco Souto Palavra Comum Patricia de Lorenzo Patrimonio Paula Gómez del Valle Paulino Pereiro Paulino Vázquez Paulo Ricardo Moreira Paulo Silva Pedro Casteleiro Pedro Eiras Pedro Góis Nogueira Pedro Guilherme-Moreira Pedro Lamas Pedro Vidal Gayoso Pepe Cáccamo Pere Tobaruela Pierrot Rougier Pilar García Negro Política Quico Comesaña Quim Farinha Rafa Janeiro (Neno Escuro) Rafael Catoira Rey Rafael Quintía Pereira Raias Poéticas Ramiro Torres Ramón Blanco Ramón Caride Ramón Neto Ramón Nicolás Raquel Miragaia Raúl Gómez Pato Rebeca Baceiredo Referências literárias Remisson Aniceto Revista Palavra Comum Ricardo Marcos Casás Salgado Roberta Tostes Daniel Roberto Mansilla Roberto Samartim Roberto Sobrado Rocío Blanco Formoso Rocío Soto Roge Fernández Roger Colom Roi Fernández Ronaldo Cagiano Ronaldo Junior Rosa Enríquez Rosalía Fernández Rial Rosalía Rodríguez Rui Tinoco Sabela González Samuel Pimenta Samuel Solleiro Santiago Cortegoso Sebastião Miguel Serafín Mourelle Sergio B. Landrove Sérgio Tannus Serxio Moreira Serxio Suárez Sociedade Sónia Sultuane Susana Sánchez Arins Susanna Busato Tati Mancebo Teresa Barro Teresa Moure Thiago Ponce de Moraes Tiago Alves Costa Tono Galán Tucho Calvo Ugia Pedreira Uncategorized Uxía Uxío-Breogán Diéguez Vergílio Alberto Vieira Verónica Martínez Delgado Vicente Ansola Victor Domingos Victor Oliveira Mateus Viki Rivadulla Virgínia Do Carmo Vítor Vaqueiro Xabier Díaz Xabier P. DoCampo Xacobe Martínez Antelo Xacobe Meléndrez Fassbender Xavier Alcalá    Tertúlia revisitada Xavier Frias Conde Xavier Ponte Casas Xavier Seoane Xelís de Toro Xesús González Gómez    Ler teatro Xiao Berlai Xoán Abeleira Xoán Antón Pérez Lema Xoán Carlos Carreira Xoán Curiel Xoán Lagares Xoán Piñón Xosé Bocixa Xosé Daniel Costas Currás Xosé Duncan Xosé Enrique Acuña Xosé Estévez Xosé García Rodríguez Xosé Iglesias Xosé Lois Garcia Xosé Lois Romero Xosé Manuel García Xosé Manuel Martínez Oca Xulio Álvarez García Xulio Ríos Xurxo Ayán Xurxo Nóvoa Martins Yeos Yolanda Castaño Yolanda López
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
“Mulher levitante” por Luís Serguilha
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
“O poema apresentou-se a um concurso de poesia” por Tiago Alves Costa
“Ursúas” um filme de Roi Fernandez
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Leave this field empty if you're human:
9 poemas de Yolanda Castaño
Bartolomé Bermejo, pintor virtuoso e heterodoxo
8 poemas do livro “Erosão” de Gisela Casimiro
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Fábricas do mesmo: a liberdade na era digital, por Rui Tinoco
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies