langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl ca gl pt es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Se o referendo previsto para o 1 de outubro sae a favor dunha república catalá, Carles Puigdemont (Amer, 1962) será recordado como o 130.º e último president dunha Cataluña autonómica. Ou iso promete o bando independentista. Tras menos de dous anos nun posto que aceptou sen que en principio estivese destinado para el, a poucos días de cumprir coa promesa electoral do seu partido e pouco despois dos atentados que golpearon Cataluña, Puigdemont recibe a Luzes no salón contiguo ao seu despacho do Palau da Generalitat.
Cos atentados do 17-A, pensaron nalgún momento aprazar o referendo? Non. Estes días só pensamos en como atender as vítimas, como ser eficaces coa nosa policía e como xestionar unha situación crítica en pouco tempo. Todo isto con moita tensión interior e exterior. Pero estamos convencidos de que o terrorismo non debe marcar a nosa axenda política.
Logo desta traxedia, vostede criticou que se relacionasen os atentados coa axenda política catalá pero, coa distribución de bandeiras españolas e os apupos ao rei, non lle pareceu que a manifestación do sábado 26 de agosto contra o terrorismo foi política? Todo é política hoxe en día. Eu fun a actos onde me aplaudiron e onde me asubiaron. Forma parte da nosa sociedade que a xente se poida expresar e non hai que dramatizar sempre que estas expresións se fagan desde o respecto ao outro.
Foi unha manifestación respectuosa? Por riba de todos os matices e acentos, houbo un desexo moi grande e transversal de paz. Que levasen bandeiras españolas, republicanas, independentistas ou carteis contra as armas… Esa xente que pensa de forma moi afastada noutros asuntos, pensou o mesmo neste tema: queren vivir nunha sociedade sen violencia, en paz e convivencia. E creo que os diferentes acentos cos que se expresaron enriquecen tamén a mensaxe porque a fan auténtica.
Aínda que impacte a moitos… Cabe repasar as manifestacións de rexeitamento ao terrorismo que houbo en España. Tralos tristes atentados do 11-M —lémbroo porque participei nestas manifestacións— certos grupos políticos tiveron un protagonismo moi grande. Recordo a sé do Partido Popular, consignas políticas… e viñamos de ver como morreran case 200 persoas.
Compárao coa manifestación de Barcelona? Non. Só digo que nunha sociedade democrática e libre, a sociedade exprésase. Pero isto non debe enganar a ninguén sobre o obxectivo final da mobilización: o rexeitamento ao terrorismo e transmitir unha mensaxe de paz.
Ao ser entrevista para o papel, a publicación tardará uns días e está prevista para logo da Diada do 11 de setembro… É alto risco agora facer unha entrevista en papel estes días! (risas). É que son días decisivos e quen sabe o que fará o Goberno central. Igual nos inhabilitan a todos…
Pero aínda faltan as leis de Transitoriedade e do Referendo por aprobar e, sobre todo, asinar o decreto de convocatoria do referendo. Pódenos asegurar que a convocatoria do referendo xa estará asinada para a Diada de Cataluña? Si.
E que fará o Govern se o Tribunal Constitucional o impide? Vai para seis anos que o Tribunal Constitucional, outros tribunais e o Goberno español intentáronnos parar, pero non pararon nada. Estamos a poucos días de que se celebre o referendo que vai decidir se somos independentes ou non…
Pero, ata que non se aprobe unha lei ou firme a convocatoria, o Constitucional non pode facer nada… Case sete anos despois dunha sentenza do Constitucional que non nos parou, de verdade alguén cre que pararemos agora? O único que pode parar o referendo é outro referendo acordado. O Estado sempre ten tempo ata o último día e, ata o último momento, esta é a vía que privilexiaremos. Aínda que sabemos que isto non vai pasar.
Se, de todos os xeitos, sabe que non obedecerán ao Tribunal Constitucional, por que esperar tanto entón para aprobar as leis e asinar o decreto de convocatoria? Primeiro imos obedecer as nosas leis aprobadas no Parlamento catalán. Serán decisións tomadas noutra legalidade pero non na ilegalidade. Aínda que algúns ás veces cren que o facemos para convocar eleccións, cumpriremos os fitos que nos marcamos. E convocaremos cando estea a lei aprobada.
Pero por que tardar tanto en aprobala? Porque intentamos facer unha lei a través dun procedemento e vai ter que ser a través doutro, pero necesitamos unha lei para convocar. E, en xeral, os referendos que se convocaron en España convocáronse con case o mesmo período de tempo que o que imos facer. Anunciei que iamos facer un referendo en setembro de 2016 e anunciei data e pregunta en xuño, así que creo que non hai ninguén en Cataluña que non saiba que imos facer un referendo o 1 de outubro. Logo hai a formalidade de ter unha lei e ter un decreto e isto será en tempo e forma.
A organización dun referendo, como dunhas eleccións, ten un custo. Pero o TC anulou as partidas do orzamento da Generalitat destinadas a ese fin. Contempla usar diñeiro non público para a organización do 1-O? Estamos nunha situación de anormalidade porque non puidemos acordar o referendo e ademais tivemos o Estado claramente en contra, destinando a Garda Civil a perseguir as urnas mentres a nosa policía se dedicaba a outras cousas. É unha situación que nos obriga a actuar de forma adecuada fronte a este escenario de complexidade e de ameaza permanente. E con todo, imos poder dar unhas garantías e ter os elementos que fan que este sexa un referendo homologable.
Pero, a nivel de orzamento será… É un tema absolutamente instrumental o de como compramos as urnas.
Non lle pregunto polas urnas en concreto senón en xeral se vostede contempla que se aporte diñeiro non público para axudar á organización? Non contemplamos que o que depende do funcionamento da Generalitat sexa privatizado. O que si pasará, como pasou nos procesos electorais españois, é que por exemplo os axentes electorais sexan voluntarios. Pero isto será un referendo organizado e do que se fará responsable o Goberno de Cataluña. Como o faga para conseguilo é o problema do Goberno de Cataluña, pero finalmente a xente vai poder ter a oportunidade e o dereito de poder votar. Isto é o que imos garantir.
Se gaña o «si», vostede confía en que outros países ou a Unión Europea mesma apoien o resultado? É evidente que se gaña o «si» se darán as condicións necesarias para que se produza o mesmo que pasou con todos os casos precedentes. Se existe unha maioría a favor de constituír un Estado independente, a realidade impoñerase, guste ou non. Vai haber un proceso de adaptación á realidade que pode ser máis grande, máis lento ou máis rápido e isto dependerá de como organizamos a transición nacional e do grao de disposición que vai ter o Estado español para acordala. Pero é evidente que se hai unha maioría de persoas en Cataluña que quere un Estado independente, Cataluña serao.
Estímase unha porcentaxe mínima de participación para que o referendo teña lexitimidade? Isto sería posible no caso dun referendo acordado no que unha das dúas partes propuxese que debería ter un mínimo, como foi o caso en Montenegro.
Aínda así, o Govern podería fixalo tamén de xeito unilateral para dar máis peso ao resultado… O Govern propúxollo ao Goberno español para poder acordalo. Pero como non quere pactar, nós faremos o que se fixo en todos os referendos do mundo, ata en España co referendo do Estatut de Cataluña ou o da Constitución Europea. Non creo que se nos poida esixir condicións diferentes ás que se esixiron eles mesmo ao convocar outros referendos.
Vostede dixo que «Un ‘si’ ou un ‘non’ son unha vitoria» e que «para o Govern, o resultado é secundario», pero entendo que para vostede, como independentista, un «non» sería un fracaso político ou persoal? Persoal non porque en todo caso estaría fracasando desde hai 40 anos, xa que somos unha autonomía española desde que teño idade de votar. Para o Govern, poder dar a oportunidade á xente do teu país de decidir libremente que quere ser, sexa o que decida, é bo.
Por iso lle preguntaba a nivel persoal, como president independentista que lidera un partido con proxecto independentista. Non sería un fracaso para vostede? Eu, intimamente, confésolle que celebrar o referendo faime feliz. Para min, poder exercer o dereito a autodeterminación é isto. Claro que fun independentista e vouno a ser sempre, pero xamais me desentendín do meu país polo feito de que unha maioría quixese ser unha comunidade autónoma. Polo tanto o que me provoca persoalmente, aínda que sexa presidente, non ten importancia.
Se gaña o «non», non teme que o Goberno español castigue a Cataluña intentando quitarlle algunhas competencias que ata hoxe tiña? Iso é certo. Se hai unha vitoria clara do «non», gañámonos o dereito a ser respectados por parte do Goberno español, pero é verdade que se le erradamente a situación poida que entre na fase da vinganza. Aínda que, se o fai, probablemente a próxima vez que haxa eleccións a vitoria do independentismo será clara e rotunda. Por outra banda, no caso de que, por circunstancias alleas, por razóns de forza ou razóns que agora non podo imaxinar, o Goberno español consiga que non celebremos o referendo, evidentemente que haberá tamén unha vinganza do Goberno español, pero non será contra os independentistas senón que afectará a todos os cataláns. Os que queren que gañe o «non» deben saber que a vinganza do Estado español ímola a pagar todos.
Non parece unha visión esperanzadora… É que xa o estamos pagando. Cando vemos o atraso en infraestruturas, o mal financiamento do sistema sanitario, as dificultades en transacción comercial exterior, a tarifa eléctrica… Cren que, cando hai un colapso nas proximidades de Barcelona, eles distinguen que só vai prexudicar os independentistas? Castígannos a todos xa. Todo o mundo debería saber que, ata sen decisión soberana do pobo de Cataluña, o Estado xa demostrou que ten ganas de continuar a súa política de acantoamento de Cataluña.
Se gaña o «si» dixo que negociaría con Rajoy.  E se Rajoy rexeita o resultado?  O máis probable é que o primeiro día Rajoy nos diga que non recoñece o resultado. Pero van cambiar moitas cousas no caso de que gañe o «si». Porque a decisión ímola aplicar e imos activar a Lei de Transitoriedade Xurídica que nos dará amparo para que actuemos xa como un Estado independente e nos podamos dirixir directamente á comunidade internacional. A negociación vaise producir si ou si. É inaceptable e imposible que dous países, por distantes que se atopen as súas posicións políticas, non senten a falar das súas diferenzas.
Aínda que leven xa anos sen falar? Sen falar porque España nega que exista este problema, pero cando o problema se faga evidente, porque as urnas farano evidente, e cando o mundo se dea conta xa de que non é un asunto interno español, é obvio que isto cobrará outra dimensión. Gústelles ou non.
Como pode estar tan seguro diso? Á maioría de nós, por exemplo, non nos gusta o Brexit e desexariamos que non se producise, pero é unha realidade que temos que aceptar. E hai que manexar unha situación que non nos gustaba, pero que existe. Entón van ter que tomar as negociacións do Brexit como terán que tomar a negociación —se cadra tripartito UE-España-Cataluña— para manexar a nova realidade que vai xurdir no noso referendo.
Non podían rexeitar o resultado do Brexit xa que foi pactado. Foi unha decisión unilateral do Reino Unido, non creo que o pactase con España por exemplo.
Pero o Reino Unido é un Estado membro da UE e está no seu dereito… Organizouno un Estado e, de forma unilateral, este Estado decidiu a sorte do conxunto da Unión Europea. Os outros cidadáns europeos non votamos o Brexit do mesmo xeito que algúns propoñían que todos os españois votasen sobre a independencia de Cataluña. Poño o Brexit non para facer unha analoxía, xa que hai moitas diferenzas, senón porque creo que o sentimento maioritario en Europa é que non era conveniente, que é un problema para a UE pero que, logo que se produciu e aínda que non nos guste, temos que recoñecer esta realidade. Aí é onde hai un problema serio, non só de Mariano Rajoy senón do sistema político español, agás Podemos: non recoñeceron aínda que hai un problema entre o Estado español e Cataluña. Se non hai recoñecemento é practicamente imposible que haxa calquera tipo de solución.
Se Rajoy lle propón un referendo pactado o 2 de outubro será demasiado tarde? Efectivamente, será demasiado tarde.
Ou sexa que o 1-O, se gaña o «si», só se negociará a transición para unha Cataluña independente? Claro. Porque sería moi deshonesto pola nosa banda dicir aos cataláns que imos aplicar o resultado, que eles decidan ser un Estado independente e que logo se negocie outra cousa. Non o faría e non o vou a facer.
Nestes últimos meses, o Govern tivo que negociar tamén cos seus aliados da CUP. É máis complicado negociar coa CUP ou con Mariano Rajoy? Evidentemente con Mariano Rajoy, xa que non negocia nada. Coa CUP podemos non chegar a acordos pero si que negociamos cando menos. E a negociación política é isto: sempre hai que estar disposto a ceder. Isto é o que lle custa ao Goberno español. Creo que, para eles, chegar a un acordo con Cataluña sería unha humillación ou unha derrota.
O Goberno español dixo que estaría disposto a todo para impedir o referendo. Entre a suspensión da autonomía (o artigo 155 da Constitución), o cárcere, a inhabilitación, rexeitar o resultado do referendo… Cal sería a peor situación? Que estea disposto a todo non significa que queira que pase todo. Non creo que vaia a pasar ningunha das opcións apocalípticas. Non hai que esquecer que España é un país membro da UE con compromisos internacionais e resultaría incongruente coa traxectoria destas últimas décadas do Estado español que haxa algún tipo de medida de forza, xa sexa encarceramento ou intervención de forzas para evitar un referendo. Creo que o uso da forza é lexítimo para evitar delitos ou crimes —como os que vivimos agora— pero non para impedir que a xente vote. Honestamente, creo que non vai pasar e creo que non peco de inxenuo.
Existe a posibilidade de que este referendo non se celebre? Por parte catalá, non. Creo ademais que o Estado español non ten os instrumentos para evitar que o pobo de Cataluña vote.
Haberá campaña do «non»? Diría que xa a hai. Todo este nerviosismo por parte do PP, de Cidadáns ou do PSOE non se produciría se non houbese referendo ou se tivesen claro o resultado. Ignoraríano ou non lle darían importancia. Hoxe, esfórzanse en argumentar por que non é boa a independencia de Cataluña: claramente é unha campaña do «non». Benvida sexa e ben lexítima que é! Agora, se estes partidos van asumir formalmente esta campaña, non o sei. Pero non hai que confundir as opinións das cúpulas dos partidos coas dos seus votantes. A maioría dos cidadáns de Cataluña quere votar e isto é un feito incontestable.
Para o resto de España, que Cataluña sexa independente ten consecuencias. Non teme que España se quede coxa sen Cataluña? Non. Creo honestamente que as relacións con España van mellorar porque a trataremos de igual a igual e desde o respecto. Ademais, queremos insistir no feito de que non é un proceso antiespañol. Non nos queremos desentender de España: nin nos compromisos económicos que ten na súa débeda exterior, nin das rexións españolas que necesiten aínda a solidariedade das máis ricas. Hai que contribuír e estamos dispostos a facelo.
Forma parte tamén do que quere negociar con Rajoy tralo 1-O? Claro, porque imos dicir que queremos continuar contribuíndo, pero coa proporción que a nós nos pareza xusta e soportable. Hoxe, o 8 % do noso PIB vaise e isto non pasa en ningún outro sitio de Europa.
Unha Cataluña independente non podería influír sobre outras comunidades autónomas? Son realidades diferentes. No País Vasco, por exemplo, non teñen problemas co tema fiscal, pero imos ver que pasa cando Euskadi propoña a reforma do Estatuto que xa anunciou o lehendakari. O Estado español tamén ten problemas co País Valencià e as Illas Baleares sobre infrafinanciación e incumprimento de compromisos en infraestruturas. Será culpa nosa? Non. Existe un problema que é o Estado español, pero se cumpre, se se volve equitativo e xusto, non tería que ter problemas.
Cando aceptou o cargo en xaneiro de 2016, imaxinaba estar nesta situación hoxe? Cando dixen que si, era consciente do que asumía e de todo o que comportaba. Tamén me imaxinaba que no sistema político español habería alguén que entendería que tiñan que propoñer algo disruptivo. Sempre mantiven unha esperanza remota, pero esperanza á fin e ao cabo, que alguén podería ter os azos de resolver o problema. Isto non pasou, e nin tan sequera houbo a posibilidade de que pasase.
Se puidese volver ao comezo de 2016, faría algo de xeito distinto? Seguramente hai moitas cousas do día a día porque eu non cheguei aquí nin preparado para ser presidente nin coa mentalidade de selo porque non o tiña imaxinado nin, polo tanto, querido. Se cadra tería dito que non (risas). É unha brincadeira. Se dixera que non, tería que ter dimitido da política.
Estaba entre o eixo e a roda… Eu sempre fun independentista. Dentro do partido, era o pepito grillo que lles dicía «a ver cando facemos a independencia» pero non tiña ningún cargo. Unha vez liderei a Associació de Municipis per la Independència que entón era unha das voces públicas do proceso, e cando me propuxeron ser o presidente deste período histórico non podía dicir que non. Tería que ter abandonado a política e ir para a casa porque non sería coherente.
Entón se gaña o «si», retirarase feliz desta lexislatura? Se gaña o «si», temos seis meses para poñer en marcha o proceso constituínte. Deixaría todo ordenado para poder retirarme desta primeira liña política satisfeito de cumprir co encargo que recibín.
Artigo anterior«A cuestión catalá»: Sobre democracia e podremia
Seguinte artigoManifesto [47]: Contra a estratexia da humillación
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


document_lang: gl

langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl ca es pt gl pt gl pt gl pt ca gl pt gl pt ast pt gl pt es pt gl pt gl pt gl pt es pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt it pt gl pt en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Cartafol Archives - Page 3 of 5 - Revista Luzes
De autoría masculina e feminina, estas imaxes ofrecen unha revisión actualizada das prácticas artísticas feministas realizadas dende os anos noventa en Gali... [...]
Os berros nas paredes
O cartel é un medio de expresión que acadou historicamente as súas cimeiras de uso e expresividade nas épocas de maior tensión social ou política. No séc... [...]
Esa era a pregunta, unha mestura de curiosidade, ilusión compartida, aproveitamente das ideas alleas e un chisco de envexa, que se facían e se fan os amigos. ... [...]
Son cen obxectos para contar unha cultura, unha escolma dos que se poden ver na exposición Galicia cen, organizada polo Consello da Cultura Galega. Coordina... [...]
Cartafol: Saúde e Terra, irmá(n)s!
Falan galego, trátanse de irmáns e irmás, unha estrela riscada é o seu contrasinal, traen a fouce por emblema, deséxannos Saúde e Terra. Son os homes e as... [...]
A xeneralización da técnica de impresión litográfica, a partir dos anos 20, achegou a arte do deseño gráfico ao público xeral. As propostas de Díaz Bali... [...]
Identidade e esquecemento. Velaí as dúas caras da memoria. A Galicia que retratan estas tarxetas postais, anteriores a 1905, pouco ten xa que ver coa actual, ... [...]
Cartafol: A estética da crise
Graffiti, pichaçao, stencils, murais, pósters. A estética da crise maniféstase a través da práctica simbólica da arte urbana. De Chicago a Londres, de At... [...]
Contamina, invita a casa
CO2. Gases acidificantes. Partículas. Metais pesados. En Galicia están asentadas a maioría das empresas máis contaminantes do Estado español. No primeiro p... [...]
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt gl es gl it gl gl gl es gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
As libreiras [marzo 2018] - Revista Luzes
Mercedes Corbillón, Cronopios (Pontevedra e Santiago)
Poucos homes tan felizmente omnipresentes na literatura galega como Víctor Freixanes. Así e todo, baixo a alongada sombra do seu nome agóchase unha obra de ficción tan brillante como escasemente  lida.  Adentrarse en Cabalo de Ouros é facelo nunha espesura de bosque frondoso, asediados por un feixe de personaxes que se nos van aparecendo construídos entre o real e o mítico. Envurullados nunha prosa tan nítida como florida chegamos ao Pasamundo, a esa partida de cartas que durará tres días e tres noites onde correrá o diñeiro quente e quen sabe se o sangue. De fondo, o retrato dun lugar e dun tempo que queremos crer que xa non existe, onde os homes se xuntaban en prostíbulos e os nenos chamaban de pais a señores con sotana, onde uns traballaban arreo nas minas de wólfram e os mesmos de sempre acarrean as sacas cos cartos. Pero máis alá da barafunda está a verdadeira protagonista desta historia, a moza Rosaura, que non naceu para señora pero si para quedar para sempre no maxín do lector. Ela descobre o inxusto do mundo ao mesmo tempo que  descobre o mundo das palabras, que da pluma de Freixanes xorden fermosas e etéreas coma pompas de xabón,  «levan dentro todas as cores, todas as fantasías, a aboiar no aire por riba da furia das criaturas».
A miña descuberta deste mes vén da man de Begoña Huertas e Rata books. Esta editorial, de pouco máis dun ano de vida e dirixida por Iolanda Batallé, caracterízase polo cuidado das súas edicións -—nas que nin a cor das cubertas é accidental—, e pola búsqueda de obras diferentes ás do circuíto comercial. El desconcierto é un bo exemplo desta liña editorial. Nesta obra a súa autora intenta comprender a enfermidade. Cun estilo directo, periodístico, avaliará os seus sentimentos tras o diagnóstico de cancro e utilizará a literatura como unha ferramenta que lle permita manterse en pé. Alonxada en todo momento da autocompaixón, a súa escrita coloca o lector na pel do enfermo e fai comprender que a saúde e a enfermidade son dúas caras da mesma vida, e que todos nos situaremos en ambas nalgún momento da nosa existencia.
Gracia Santórum, Blog Trafegando ronseis
Son moitos os libros que se están a publicar sobre feminismo, sobre mulleres que deben ocupar un lugar na Historia. Tanto baleiro durante tantos séculos! E agora descubrimos quen foi a nai da quimioterapia, quen estudou as estrelas, quen… Mulleres afoutas que loitaron contra unha sociedade patriarcal que non as deixaba desenvolverse como científicas, exploradoras, inventoras, artistas, escritoras… Mulleres que non están nos manuais de educación, mulleres que non recibiron o premio merecido para dárllelo aos homes que estaban ao seu carón. Pioneiras. Galegas que abriron camiño que vén de publicar a editorial Xerais, con textos de Anaír Rodríguez e ilustracións de Nuria Díaz consta de doce biografías de mulleres pertencentes a diversas áreas profesionais como o xornalismo, a medicina, a literatura, o fútbol, a música ou os avances científicos.
Sira González, Biblioteca municipal os Rosales (A Coruña)
Dixo Pilar Bellver na súa visita a Galicia a principios deste 2018 que coa novela V y V fixera trampa: que escribiu catro novelas nunha, que estaba concebida ao estilo da literatura clásica e que nos daba un aniño para lela e despois comentala. Pero niso estaba enganada, é unha novela que ense-guida atrapa a lectora, e as súas 824 páxinas devó-ranse porque queremos coñecer todo o que lles acontece ás irmás prota-go-nistas: Progne e Filomela. Pilar Bellver trae ao século xxi o mito que narra Ovidio nas Metamorfosis alá polo ano 8 d. C., unha historia de violación e venganza que neste caso desenvólvese tanto no plano privado coma no público, sempre dende un enfoque femi-nista e anticapitalista. As longas reflexións que intercambian as persona-xes do libro son tan ricas que darán lugar a profun-dos debates sobre os temas propostos. E, ante todo, deleitarán a quen se achegue ás súas páxinas.
Artigo anteriorRosa María Calaf: «Estou moi ocupada vivindo»
Seguinte artigoO home das mil caras
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: es en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl nl gl pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Caza cruel - Revista Luzes
Cando unha especie desaparece, séguea outra. Seis das trece especies de grandes baleas que hai están clasificadas como en perigo de extinción. Pese á moratoria internacional, países como Islandia continúan a cazalas para o seu mercado. Ao redor dun milleiro de exemplares son asasinadas cada ano para fins comerciais.
Faga o correcto Sr. presidente. Con este cartel, a Humane Society International demandaba á UE a prohibición do comercio de produtos derivados da caza das focas. A súa importación prohibiuse en 2009.
O futuro dos rinocerontes... «Non é tan colorido como adoitaba ser». Estes mamíferos son unha das especies máis ameazadas do planeta. O seu corno é unha peza moi prezada para os furtivos, e a súa caza está en ascenso, segundo WWF.
Sen trampas, sen excusas. Aprobada en 2004 polo Goberno laborista de Tony Blair, a prohibición sobre a caza do raposo no Reino Unido está baixo revisión. O cartel é da plataforma creada para o mantemento do veto a esta práctica.
Non deixes que desapareza. Cada 12 de agosto celébrase o Día do Elefante, promovido pola canadiana Patricia Sims e a Fundación tailandesa para a Reintrodución do Elefante, para alertar das ameazas que sofre esta especie, entre elas a caza furtiva.
Para acceder a este contido, precisar ser subscritor/a Luzes.
Inicia sesión ou subscríbete.
Artigo anteriorMatar animais, un deporte?
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt gl gl es gl gl nl gl fr ast gl nl pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Á cabeza en paciencia - Revista Luzes
Fernando González LaxeÁs CeibasEN ABERTOLuzes 35Política
Máis de catro anos xa é tempo abondo para levar cabo unha avaliación dunha actuación política concreta. Non obstante, non me corresponde a min facela da actual Xunta de Galicia, senón aos partícipes directos na campaña electoral. Pero podemos proporcionar ideas de como escudriñar un balanzo político. Para uns especialistas na materia, existen índices que miden a eficiencia do labor desenrolado a través de ratios que van sinalando a mellor ou a peor traxectoria da actividade política. Por exemplo, son válidos aqueles indicadores que indexan a xeración de riqueza económica, o benestar social, os niveis de desigualdade ou os ratios vencellados á demografía. Para outros expertos, estes índices non son tan relevantes como o novo ratio impulsado pola Comisión Europea, denominado o Índice de Progreso Social, que vén sendo un indicador sintético que agrupa unha ducia de compoñentes, co obxecto de ordenar todas as rexións europeas.
A min persoalmente gústame máis utilizar tres tipos de índices. O primeiro aquel que valora a relevancia das leis aprobadas polo Goberno. É dicir, saber o contido estratéxico dunha lei, que se supón contribúe a modificar ou a preparar a sociedade cara a un novo rumbo. O segundo é o que fai referencia ao nivel de atractividade. Ou sexa, avaliar canto representas en función de quen quere vivir ou instalarse no teu territorio. Constitúe, sen subida, un índice de sedución. E o terceiro mide o posicionamiento de Galicia no mundo, e vén reflectido pola presenza nos foros internacionais e a relevancia da opinión do país,
medida polas referencias marca/país.
Obtidos os indicadores en cada un deses ámbitos, poderiamos afirmar que Galicia retrocede varios postos no ránking europeo de rexións, tal e como amosa o anuario de Eurostat. Agora, para o execración do 2011, ocupamos o posto 144 das 272 rexións no que atinxe ao produto interior bruto per cápita e o 157 —das mencionadas 272 rexións— no referente ao índice de progreso social. Tampouco estamos nos primeiros lugares nos índices de posicionamento ou de marca/país elaborados polos investigadores expertos neses eidos. Xa que logo, son vostedes os que deben tirar as conclusións.
Non obstante, Galicia está á cabeza das comunidades autónomas españolas no índice da paciencia, tal e como se expón nun traballo da investigadora social Libertad González, utilizando a metodoloxía de David Figlio, da Northerwestern University. Isto que significa? Poida ser que aqueles que teñen máis paciencia (o exemplo clásico dos chineses) pasados uns anos estean mellor preparados para adoptar decisións, posto que posúen
Ou sexa, agardamos novas positivas para as vindeiras xeracións, non para as presentes. Será por culpa ou éxito deste Goberno? Saberémolo dentro de décadas, pero deixámolo escrito.
Ex-presidente da Xunta de Galicia (1987-1990)
Artigo anteriorUn tempo novo para Galiza
Seguinte artigoPalabra de Feijóo
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl en pt en fr en gl gl ca gl pt en gl es gl gl gl nl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
As libreiras - Revista Luzes
No libro reportaxe Mar de invernía, o profesor Héctor Pose fai unha homenaxe a todas esas vilas mariñeiras galegas poboadas de xentes rudas afeitas a traballar arreo. E faino repasando os últimos días de vida do seu avó.  O autor alterna as súas vivencias persoais con historias que retratan a algún dos personaxes máis característicos do pobo de Malpica, que actúa como un pano de fondo durante todo o relato. O libro está perfectamente ilustrado polas fotografías de Gervasio Varela e Carlos Valcárcel. A emigración, unha viudedade prematura por mor dun naufraxio, unha voda durante unha nevarada histórica son algunas das situacións que, cunha linguaxe sinxela e por momentos morriñenta, serven para retratar a vida a carón do mar. Sen dúbida unha obra moi recomendable para disfrutar coa palabra e a imaxe.
Lila de Lilith, Compostela
Marta atopáse no  seu cuarto, anoxada coa nai, cando recibe unha chamada para ir ao mundo dos contos. Convertése así  na protagonista dunha divertida historia de aventuras. Da man dunha píntega coñece as princesas dos contos que lle piden que reescriba a súa historia. Descobre cousas de súa nai que fai que se achegue a ela. Marta e a píntega aborda valores como a cooperación ou a empatía como xeito de resolución de conflitos. Neste libro atopamos moitos elementos que representan un modelo de literatura pola igualdade: dunha banda as princesas que, cansas do papel sumiso que se lles otorgou tradicionalmente, expresan o desexo propio de cada unha. Da outra, o papel da protagonista, unha nena afouta, creadora de palabras e de historias que se enfronta aos seus medos e se responsabiliza do que lle sucede, empoderándose.
Moito conto,  A Coruña
Dani Mosca é un coñecido cantante dun grupo chamado Las moscas que trata de cumprir a promesa que lle fixo ao seu pai de enterralo na comarca de Tierra de Campos. Para iso emprende unha viaxe nun coche fúnebre cun chofer ecuatoriano moi falador. A volta ás orixes, que mentres buscamos experiencias deixamos durmir, vai compoñendo unha biografía sentimental. Nela conecta arte e cultura con acordes filiais dunha época de brillantez intelectual, con personaxes sacados do franquismo recalcitrante, como no caso do pai do protagonista, un personaxe recoñecible, campesiño, feito a si mesmo. A música, o amor e a amizade, a conexión entre vida e ambiente creativo combínanse con toques de humor e definicións cheas de sensibilidade. Un gozo como a diferente filosofía de vida de pai e fillo contrasta e vai confluíndo co paso do tempo.
«En case todos os meus cómics
hai unha teoloxía ecoloxista»
Seguinte artigoManifesto [43]: Non ao medo que anega
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: en en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Ana Pontón, Author at Revista Luzes
Un tempo novo para Galiza
O que nos diferencia a nós de Catalunya e Euskadi é que eses outros dous pobos, desde a transición para acó, tiveron case sempre á fronte dos seus gobernos... [...]
Ás CeibasEN ABERTOLuzes 35Política
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt gl gl gl pt gl gl gl gl nl gl pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Mundo papel: Alento - Revista Luzes
Unha vegada máis, irmáns, nesta pequena revista imos a buscarvos: aos que traballades dentro dos lindeiros da Pátrea e aos que andades esparexidos por eses camiños do mundo fora, aos que tendes fé nos nosos destiños e aos que, por non ter ainda cismado dabondo na sagra mañitude da nosa nazonalidade, andades un pouco escarriados cobizosos de fitos e arelantes da doitriña.
Faguemos ALENTO non inquérito de ir percisando a máis limpa e rexa ortodoxia nazonalista, nestes tempos tristeiros de vacilazóns e de dúvidas. Dito está que nos emprazamos ao marxen dos partidos e que quixéramos ficar sempre enriba dos partidos.
Nesta loita impracabre entre as antigas ideias democrátecas e as novas conceizóns tiránecas do Estado, nosa xuventude desváiselle allea, ainda en boa parte, aos fondos e inmorredoiros imperativos do noso sangue galego. Veleiquí a nosa máisima preocupazón. Porque nós quixéramos pra a nosa mocedade un soio tema de meditazón: Galiza. E a través de Galiza o milloramento da vida en todol-os hemisferios, o enriquecemento de todal-as culturas, a consagrazón da verdade en todol-as língoas, unha verdadeira e fonda fraternidade entre todol-os homes do mundo.
Nosa revista cobiza sere o iesponente da realidade galega, cunha fórmula primordial de salvamento: Galiza pobo, nazón, individualidade étneca, persoalidade inconfundibre no decorrer da Histórea, ceibe e garantida na sua liberdade, soberán dos seus destiños, dona de sí, en capacidade prena de autodeterminazón
En ALENTO imos espôr nosas arelas un fato de patriotas que, nesta nova liña de loita, cobizamos a liberdade do noso pobo.
Alento, Boletín de Estudos Polítecos, comezou a imprimirse en xullo de 1934. Dirixida por Álvaro de las Casas, entre os seus colaboradores estiveron Vicente Risco, Francisco Fernández del Riego, Luís Seoane, Xohán Brañas, Paulino Pedret Casado, Ramón Villar Ponte, Aquilino Iglesia Alvariño, Augusto María Casares e Luís Manteiga. Publicou artigos sobre arte, teoría literaria, ensaio ou sobre o concepto do nacionalismo.
Alento rematou a súa andaina en xuño de 1935. O nome da revista foi recuperado para o «Orgao da Xuventú Comunista Galega», que publicou o seu número 1 en 1977. Os doce números ou boletíns que chegaron a imprimirse están dispoñibles para a súa consulta na hemeroteca virtual da Real Academia Galega.
Artigo anteriorContamina, invita a casa
Seguinte artigoRetrovisor: Miro Casabella
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl ca pt es en gl gl gl nl pt es gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
[ Antequera, Málaga, 1992 ]
A realidade da inauguración da fábrica de celulosa de ENCE
—daquela aínda vinculada ao Instituto Nacional de Industria— é hoxe unha historia case esquecida. Mais marcou a vida de persoas como Dolores Rosales Pazos, cuxas lembranzas e padecementos acabaron centrando o proxecto Mareas, exercicio de foto-ensaio sobre o marisqueo a pé e a flote do pobo de Lourizán (Pontevedra). Imaxes tomadas na actualidade ofrecen testemuño do acontecido no pasado, nunha viaxe de ida e volta a unha situación social e humana máis complexa do que se quixo transmitir. Mareas, xurdido como traballo académico, captou o descontento xeneralizado coa factoría de ENCE perceptible a pouco que unha se achegue ao lugar. Para documentar, aínda anos despois, uns acontecementos que non deberon pasar desapercibidos.
Artigo anteriorRetrovisor: Miro Casabella
Seguinte artigoEstaréis todos muertos, menos yo
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Ecoloxía mural - Revista Luzes
Este é un dos carteis que Pepe Barro fixo para a loita de Comisións Labregas contra a nuclear de Xove. A caveira dunha vaca neste caso (a raspa dun peixe noutro) como símbolos gráficos da morte radioactiva.
Xove, os residuos radioactivos botados en bidóns fronte ás costas galegas. Este cartel, de X. M. Pereiro e Xurxo Lobato era o chamamento a unha manifestación contra a nuclearización de Galicia.
Este cartel de ContraminaAcción presenta a chamada «Lei de Depredación» como unha praga bíblica ou un dos bombardeos que asolaron Europa na II Guerra Mundial (de aí a estética) e moitos outros sitios do mundo desde entón.
Pepe Galán deseñou este cartel para «O País de Nunca Máis», un espectáculo musical e teatral que percorreu o país todo baixo dunha carpa, aproveitando o impulso creativo do colectivo artística Burla Negra.
Para acceder a este contido, precisar ser subscritor/a Luzes.
Inicia sesión ou subscríbete.
Artigo anteriorEstades fartos de «memoria histórica»?
Seguinte artigoGalicia como tapería
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: es it gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl fr es gl gl gl it gl gl en ceb gl zh it gl gl gl gl gl pt gl gl gl en en gl en gl gl en en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ceb es gl uk en gl ceb en ceb gl ceb gl en en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
Exhibición de corte China fabricantes de maquinaria Proveedores, Factory - Ruking
Máquina de costura modelo de corte
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade plotter de corte dixital
bolsa de coiro de corte dixital
trazador de corte de envases
máquina de visualización de corte
Patróns de corte Plotter
Patróns de corte Plotte
Máquina de costura modelo de corte
Máquina Plotter tecido Cutting
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Materiais flexibles máquina de corte-MCC02
Exhibición máquina de corte - fabricantes, fábrica, provedores de China
We also offer product sourcing and flight consolidation services. We have our own factory and sourcing office. We can provide you with almost every type of product related to our product range for Display Cutting Machine, Sheet Metal Machine corte , cortador CNC Foam Cuttter Plotter , máquina de papel hidráulica de corte , We welcome new and old customers from all walks of life to contact us for future business relationships and mutual success! We have been experienced manufacturer. Wining the majority of the crucial certifications of its market for Display Cutting Machine, With the support of our highly experienced professionals, we manufacture and supply best quality products. These are quality tested at various occasions to ensure only flawless range is delivered to customers, we also customize the array as per the need of customers to meet the requirement of customers.
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Costura modelo de corte Machine-MC02
High definition Printing Textile Laser Cutter P...
Chinese wholesale Camo Jersey Pullover - Carto...
Top Grade Cnc Plasma Cutter - Flexible Materia...
Factory best selling Garment Fabric Pattern Cut...
Factory Price For Heat Transfer Film - Pattern...
100% Original Factory Flatbed Die Cutting Machi...
Professional China Textile Machine Spare Parts ...
Discountable price Pattern Plotter Printer - S...
8 Years Exporter Fabric Laser Cutting Machine -...
High Performance Die Cutting Plotter - Adverti...
Price Sheet for Pattern Self Adhesive Vinyl - ...
Leading Manufacturer for Used Flatbed Cutter Pl...
Wholesale OEM/ODM Pvc Color Vinyl With Size 1.0...
CE Certificate Oscillating Knife - Patterns Cu...
Lowest Price for Flatbed Pattern Cutting Table ...
China New Product Sewing Art Rotary Cutter - D...
Manufacturer of Heat Transfer Cutting Vinyl Fil...
New Delivery for Nylon Webbing Hot Cutting Mach...
Good quality Vinyl Plotter - Carton Box Cuttin...
China Cheap price Template Cutting System - Do...
Professional China Plasma Cutting - Patterns C...
Leading Manufacturer for Leather Strap Cut Mach...
12 Next > >> Page 1 / 2
© Copyright - 2010-2018: Todos os dereitos reservados.
Dirección: 2002-3 Chengnan Buisiness Building, Ningbo City, provincia de Zhejiang, China 315100
tecnoloxía RUK manter a mente realismo e prod ...
GUANGZHOU DPES SIGN EXPO CHINA 2018


langs: en en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl es gl es gl es es gl gl pt gl gl gl gl

text:
Helena González Fernández, Author at Revista Luzes
Independencia emocional e teimosía democrática
Terror, medo, tristura Os atentados do 17 de agosto en Barcelona e Cambrils foron un horror e puxeron de manifesto, unha vez máis, a vulnerabilidade diante d... [...]
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl es gl es gl gl es gl gl pt gl gl gl gl

text:
Anxo Quintana, Author at Revista Luzes
O mellor é non facer nada
Galicia conta cunha realidade social e económica diferenciada da do resto do Estado que precisa de proxectos gobernamentais específicos. Ese é o fundamento b... [...]
Ás CeibasEN ABERTOLuzes 35Política
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Xosé Hermida, Author at Revista Luzes
Alberto Núñez Feijóo chegou a presidente da Xunta dicindo que non tiña nada que ver con Fraga e, sete anos despois, trata de mostrar que tampouco é tan dis... [...]
O derradeiro póker do presidente
Dous misterios coruñeses desacougaban España a comezos dos anos noventa: Zara e o Deportivo. Ninguén se explicaba que un tendeiro de barrio oculto á curiosi... [...]
Aquí un amigoEN ABERTOOpinión
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt pt gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Manifesto [29]: Xornalismo fronte a delicuencia global - Revista Luzes
Artigo anteriorYolanda Díaz: «Realmente hai tanta xente que pode encabezar a lista de En Marea?»
Seguinte artigoContamina, invita a casa
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: en en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl eo gl eo gl gl es eo gl pt gl eo gl gl eo gl gl pt gl gl gl gl

text:
Suso de Toro, Author at Revista Luzes
Portugal é nosa e Galiza tamén é súa
É inevitábel, non lle hai que facer. Á que nos xuntamos unhas poucas persoas galegas con preocupación polo noso país para armar foro de debate, editar un x... [...]
«A cuestión catalá»: Sobre democracia e podremia
Xosé Manuel Pereiro pídeme para este número de Luzes que escriba sobre Cataluña e España e indícame un camiño, «como este conflito político está a pod... [...]
Tan tranquilo como firme
Camilo fixo dunha forma clara unha síntese do galeguismo republicano e da esquerda sen ficar detido nas soidades por un tempo pasado ou morriña xeracional. O ... [...]
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl it pt gl gl nl gl pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Contamina, invita a casa - Revista Luzes
CO2. Gases acidificantes. Partículas. Metais pesados. En Galicia están asentadas a maioría das empresas máis contaminantes do Estado español. No primeiro posto de todas, a central térmica das Pontes de García Rodríguez. Esta instalación, alimentada con carbón e gas natural e pertencente a Endesa, emite cada día 1,9 toneladas de gases de efecto invernadoiro á atmosfera, segundo a análise de datos de emisións verificadas e entrega de dereitos de emisión que compila a Oficina Española do Cambio Climático.  Auga, aire, alimentación… O impacto destas empresas produce cambios no ecosistema e na economía, e está aínda por saber –ou por difundir– o verdadeiros efecto que teñen para a saúde dos galegos.
Artigo anteriorManifesto [29]: Xornalismo fronte a delicuencia global
Seguinte artigoMundo papel: Alento
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt it gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl nl es pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Celta: fútbol de salón - Revista Luzes
O fulgor desta campaña do Celta, a pesar dalgunhas avultadas derrotas en Balaídos, supón unha volta ao xogo da serpe de Mostovoi, aquel fútbol de salón de entre séculos dun cadro de competición europea. Tras anos no inferno, a fantasía renace nas biqueiras celestes de Nolito e na pizarra de Eduardo Berizzo.
Eduardo Berizzo: intensidade e beleza. Desde que Fernando Vázquez fora destituído na fatídica tempada do descenso (2006/2007), coa excepción do bo de Paco Herera, no banco do Celta faltou un adestrador que entendese a gramática do fútbol celeste. Un técnico que promovese un xogo capaz de fundir intelixencia, beleza, emoción e identidade. Que entendese que o Celta non é un equipo calquera, a pesar de ser un dos cadros históricos máis humildes da primeira categoría; que o Celta é dende a súa fundación en 1923 un cadro con vontade de ser a primeira selección galega. Eduardo Berizzo foi ese técnico celtista e de nova fasquía que precisaba o equipo dende hai unha década.
Berizzo, durante catro tempadas e media, de 2001 a 2005, formou parte dun dos mellores Celtas da historia e forxou o seu carácter celtista como un defensa solvente e entregado, capaz de marcar catro tantos. Na tempada do ascenso de Fernando Vázquez, a derradeira de Berizzo como central celeste, converteuse no auténtico axudante do adestrador, tanto na lameira como no vestiario, amosando a súa vocación como técnico e os seus dotes de liderado. Formado máis tarde con Marcelo Bielsa, como axudante na selección chilena que participou no Mundial de Suráfrica, adquiriu do polémico adestrador de Rosario o seu característico xogo de presión no campo contrario e querenza pola posesión do balón. Un modelo de intensidade física, disciplina táctica e beleza combinativa que Eduardo Berizzo desenvolveu dende a pasada campaña no Celta, sobre un estilo de xogo xa moi respectuoso co trato da bóla, iniciado en tempos de Herrera e Eusebio, que Luís Enrique intensificou e incorporou á canteira da Madroa. O modelo Berizzo estourou con todos os estralos nesta campaña. O arxentino quere un Celta afouto, ambicioso para marcar e gañar, capaz de xogar durante os noventa minutos co mesmo esquema e idéntica convicción no Camp Nou ca na lameira do Fragoso, sexa co Madrid veloz de Cristiano, co Atlético intenso de Simeone ou cos sempre antipáticos Valencia ou Xetafe. Presión alta nos dous terzos da portaría, duelos defensivos individuais nos que participan tanto defensas como atacantes e moita fantasía no ataque resumen a concepción ética do xogo do adestrador arxentino capaz de manter a serenidade e os pés chantados na terra cando o equipo golea ao Barça ou é goleado de forma dolorosa no estadio do Lagares.
Cabral, Augusto e Tucu: a espiña arxentina, orde e disciplina. Augusto Fernández é o home de Berizzo na lameira. Xunto aos tamén veteranos Gustavo Cabral e Pablo Hernández Tucu conforma a espiña dorsal do equipo, a que achega orde e disciplina táctica, indispensable para facilitar unha saída harmoniosa do balón e para acadar recuperacións nas tres liñas. Destas biqueiras arxentinas agroma boa parte do xogo combinativo que aproveita o temible tridente atacante celeste. O caso de Augusto merece atención, xa que a tempada pasada foi reconvertido por Berizzo dende a súa posición na banda dereita á de medio centro defensivo, un descubrimento que o sitúa á altura de xogadores de auténtica lenda que ocuparon esa posición no equipo como Mazinho, Makelele ou Borja Oubiña, o capitán celeste malogrado pola lesión en Anfield Road. O renacer de Cabral, procedente tamén de River Plate como Augusto, merece atención, xa que está vivindo algúns dos seus mellores momentos de forma como auténtico xefe da defensa de Berizzo. Outrosí sucede co Tucu, un volante moi técnico e de altura, que chegou dende O’Higgins da man de Berizzo, cuxa boa traxectoria nesta segunda campaña está facendo calar ao sector da bancada que o discutiu polo seu ritmo elegantemente vagoroso. Contando co recambio e apoio proporcionado por Nemanja Radoja, unha promesa serbia, e Daniel Wass, o internacional dinamarqués que substituíu o inesquecible Krohn-Dehli, o motor arxentino é esencial para que a espiña do equipo manteña o equilibrio e se axeite aos tempos que o xogo require.
A canteira da Madroa. Foron Paco Herrera e Luís Enrique os adestradores que incorporaron ao primeiro equipo a xogadores da canteira da Madroa como Aspas, Hugo Mallo, Túñez, Roberto Lago e Jonathan Vila, ao tempo que deron continuidade a Álex López e aos porteiros Sergio Álvarez e Yoel, ademais de facer debutar en primeira a rapaciños como Jonny Castro e Santi Mina, mesmo cando este xogaba no equipo xuvenil. Berizzo está sendo moito máis prudente cos seus antecesores, aínda que no seu once mantén como indiscutibles baixo os paus a Sergio e en ambas as dúas bandas a Hugo Mallo e Jonny Castro, defensas con gran proxección atacante, sobre todo o xove internacional de Matamá, que leva facendo asombrosas exhibicións, aínda que tamén cometera algúns erros tremendos, inevitables nun xogadorazo en formación. Mentres no banco agardan a súa oportunidade Madinda e Rubén Blanco, así como outras promesas no Celta B.
Nolito e Orellana: o departamento artístico. Boa parte do éxito do Celta de Berizzo reside no extraordinario estado de forma dos seus extremos, pola dereita o chileno Fabián Orellana e pola esquerda o sanluqueño Nolito. Ambos os dous traballan no departamento artístico celeste, onde forman sociedade con Iago Aspas, conformando unha nao ventureira, un dos mellores tridentes ofensivos do campionato. «O poeta» de Santiago de Chile séntese querido e valorado en Vigo, o que o leva a encarar en cada partido a portaría rival de forma case obsesiva. A súa mobilidade e capacidade de trazar liñas no baleiro aseguran en cada partido a aparición de alustros coma metáforas enviadas sobre a escuadra. Outrosí sucede con Nolito que vive en Galicia as súas mellores campañas como futbolista. Os mexillóns da Peña Carcamáns da Illa de Arousa, como a dieta atlántica a base de polbo de Ons e camaróns de Bueu, algún efecto deberon ter para revolucionar ao internacional andaluz. Goleador en estado de graza, activista do fútbol dell´arte, Nolito é capaz de reinventar unha e mil veces a súa xogada característica, entrada polo recanto superior da área, caneo ao defensa e xute con parábola ao pau longo, demostrando que os partidos son intelixencia en movemento, onde se formulan, como sinalaba André Maurois, problemas matemáticos de gran complexidade que se resolven nun alustro.
Aspas: o astro de Moaña. Tras a súa experiencia en Liverpool e Sevilla, Iago Aspas regresou a Balaídos moito máis sereno e xeneroso no esforzo. A súa capacidade eléctrica para asociarse visualmente cos extremos nos espazos interiores, a súa velocidade para correr no contragolpe e a súa serenidade para enfrontarse ao porteiro convertérono nun dos mellores noveis da Liga. Celtista até a medula, futboleiro de erudición obsesiva, tras a retirada recente de Oubiña, o astro de Moaña representa a icona da canteira e dos valores dun celtismo en clara renovación xeracional.
Máis ca un club. O éxito do Celta actual moito ten que ver coa intención do presidente Carlos Mouriño, propietario da maioría das accións, de transformar o equipo nun club de fútbol arraizado sobre a comunidade viguesa e galega, tanto a territorial como a que vive día a día o celtismo na diáspora. Unha xestión societaria caracterizada pola austeridade económica, que nas campañas infernais de Segunda permitiu saír do proceso concursal e agora en momentos de bonanza case liquidar a débeda millonaria acumulada. Mais tamén unha xestión deportiva que apostou de forma paciente pola consolidación da canteira, tanto para facilitar xogadores ao primeiro equipo como para obter ingresos de traspasos de promesas como Santi Mina, Denís Suárez, Rodrigo ou Joselu, ou de xogadores feitos e dereitos como Yoel e Aspas. Sen esquecer o respecto do presidente pola identidade do club, no que atinxe a utilización do idioma galego e a súa historia camiño xa do centenario, como da creación de lazos de afecto e respecto co primeiro rival, o Deportivo da Coruña.
A bancada de Balaídos, formada en moitas derrotas, sabe apreciar o momento excepcional do xogo de salón ofrecido polos pupilos de Berizzo. Mais faino con mesura e prudencia, como corresponde a un equipo modesto que non renuncia a enxergar o regreso á competición europea, mais que non esquece os perigos de volver ás andadas do ascensor. Balaídos é moi exixente para cantar a Rianxeira. Faino só cando o equipo xogou un partido extraordinario ou o resultado é moi amplo. Un exercicio de sobriedade entusiasta que ben podería ser emulado noutras actividades do país dos galegos.
Seguinte artigoO berro animalista de Lino Lago
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: en it gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl fr es gl gl gl it gl gl en ceb gl zh it gl gl gl gl gl pt gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ceb es gl uk en gl ceb en ceb gl ceb gl en en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en en de en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
Guillotina cortador de papel China Manufacturers, Suppliers, fábrica - Ruking
Máquina de costura modelo de corte
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade plotter de corte dixital
bolsa de coiro de corte dixital
trazador de corte de envases
guillotina cortador de papel
Patróns de corte Plotter
Patróns de corte Plotte
Máquina de costura modelo de corte
Máquina Plotter tecido Cutting
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Materiais flexibles máquina de corte-MCC02
Guillotina cortador de papel - Fabricantes, Fábrica, provedores de China
Responsible excellent and fantastic credit rating standing are our principles, which will help us at a top-ranking position. Adhering towards the tenet of "quality initial, buyer supreme" for Guillotine Paper Cutter, CNC Téxtil máquina de corte , patrón cortador Plotter , máquina de envasado para caixas de papel , With a wide range, good quality, realistic charges and stylish designs,Our products and solutions are widely recognized and trusted by users and can fulfill continuously changing economic and social needs. We not only will try our greatest to present fantastic expert services to each purchaser, but also are ready to receive any suggestion offered by our prospects for Guillotine Paper Cutter, Our team knows well the market demands in different countries, and is capable of supplying suitable quality products at the best prices to different markets. Our company has already set up a professional, creative and responsible team to develop clients with the multi-win principle.
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Special Design for Cnc Router For Sale - Carto...
Good Wholesale Vendors Printing Plate Maker - ...
Factory Selling Co2 Laser Cutter - Advertising...
Factory made hot-sale Graphic Sticker Cutting M...
China Wholesale Fabric Laser Plotter Cutter Mac...
factory Outlets for Heat Transfer Numbers - Pa...
One of Hottest for Laser Contour Plotter Machin...
China Cheap price Inkjet Fabric Printing Machin...
Best Price for Gift Box Maker - Double Head-Au...
Factory directly Flatbed Cutter - Sewing Templ...
2018 Latest Design Contour Roland Cutting Plott...
Wholesale Price China Paper Bag Box Maker - Fl...
High Quality Ccd Camera Laser Vision Cutting Co...
Rapid Delivery for Sticker Cut Plotter Machine ...
Hot Sale for Cameo Cutting Plotter - Flexible ...
2018 New Style Luminescent Transfer Film - Fle...
Reliable Supplier Pattern Making Plotter Machin...
Ordinary Discount Outdoor China Plotter - Flex...
Factory source Garments Pattern Cutting Plotter...
ODM Supplier Matte Green Color Vinyl - Carton ...
Supply OEM Dgital Cutting Plotter - Flexible M...
High Quality Vinyl Laser Plotter Cutter - Sewi...
Factory making Flatbed Cutter Plotter - Carton...
12 Next > >> Page 1 / 2
© Copyright - 2010-2018: Todos os dereitos reservados.
Dirección: 2002-3 Chengnan Buisiness Building, Ningbo City, provincia de Zhejiang, China 315100
tecnoloxía RUK manter a mente realismo e prod ...
GUANGZHOU DPES SIGN EXPO CHINA 2018


langs: pt en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl nl pt pt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Berros de liberdade - Revista Luzes
Reclama a túa vida. Anuncio dun concerto de Fugazi xunto con Bikini Kill e voceiros de distintos movementos de dereitos civís e pola igualdade, para denunciar a influencia do Tribunal Supremo e os actos das administracións Reagan e Bush neste eido. Revista Riot Girrrl
«Je suis Charlie». O asalto dun comando xihadista á redacción de Charlie Hebdo e o asasinato de doce persoas non foi o primeiro atentado islamita en Francia, pero polas súas características, a reacción que suscitou si foi pioneira en canto a creatividade. Daniela Hartmann.
«Acabemos coa impunidade dos crimes contra xornalistas». O 3 de Maio é o Día da Liberdade de Prensa, pero o 2 de novembro celébrase o Día Internacional en contra de que queden impunes os crimes contra quen exerce esa liberdade.
Anonymus contra a Lei Sinde. Un colectivo cunha imaxe inspirada nun filme, oponse á Lei SInde, chamada así pola cineasta que a promoveu sendo ministra de Cultura. A primera —logo viría a Lei Mordaza— que substraía aos xuíces a capacidade de decidir sobre Internet.
Para acceder a este contido, precisar ser subscritor/a Luzes.
Inicia sesión ou subscríbete.
Artigo anteriorNeutralidade da Rede
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl nl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Eu fun un capitán de abril - Revista Luzes
Eduardo Rolland e Suso IglesiasEN ABERTOLuzes 25Reportaxes
Aquela chamada, aquel ouveo de democracia que foi o 25 de abril de 1974, chegoulle tamén ao galego Miguel Sobrino, entón estudante de Socioloxía en Madrid. Así que, movido polo mesmo impulso que Portugal enteiro, tomou o primeiro tren para Lisboa. E rematou por converterse nunha testemuña excepcional da Revolución dos Caraveis. Estivo presente na rendición da PIDE, a temible policía secreta do Estado Novo. Patrullou con tanques polo centro de Lisboa. Presenciou a liberación dos presos do cárcere de Caxias. Participou na asemblea que, na primeira noite revolucionaria, cambiou o nome da ponte Antonio Salazar por 25 de abril. Asistiu á chegada do exilio de Mario Soares. E á reunión entre Cunhal e Spínola. E conviviu co propio José Afonso nos primeiros días revolucionarios. Tamén apareceu nas páxinas de Paris Match. E agora, cando se cumpren 40 anos, recorda os días vermellos do estoupido dos caraveis.
O rapaz, cargado de forzas, preséntase alí ao seu contacto. Era o cantautor José Jorge Letria —hoxe presidente da Sociedade de Autores de Portugal—, irmán do famoso xornalista Joaquim Letria. «Chegabas alí con aquel romanticismo, pedindo algunha misión, pensando ‘Eu quero morrer aquí’. Así que me dixeron: se queres facer algo, vai á PIDE e fai o que poidas».
A PIDE, a Polícia Internacional e de Defesa do Estado, era a forza do terror na ditadura salazarista. Era a policía política que secuestraba e torturaba os opositores. E que mantiña un control total da sociedade a través dos bufos, os informadores civís incrustados en cada barrio e en cada posto de traballo, dispostos a delatar toda disidencia. Así que non foi estraño que, leais ao réxime e temendo a reacción popular, fosen os últimos en renderse.
Atrincheirados no seu cuartel xeral na rúa Antonio María Cardoso, dispararan sobre a multitude durante a noite, asasinando catro manifestantes. Os únicos catro mortos da Revolución dos Caraveis. Así que, á mañá seguinte, no medio dunha tensión enorme, chegou Miguel Sobrino ao epicentro da revolta.
«Nas rúas xa se vían os militares cos caraveis nos fusís. E o que se vía era un ambiente xa de alegría. Aqueles soldadiños vendo como a xente os apoiaba», relata Sobrino. «Pero esa noite houbera disparos, había mortos e feridos; e os da PIDE estaban dentro, gañando tempo para queimar o máis posible. Cando eu cheguei estaban as fogueiras ardendo».
Sobrino idea facerse pasar por xornalista: «Atraveso o cordón militar como se fose da prensa, co meu carné da facultade de Socioloxía. Como puña ‘Ciencias PP e Socioloxía’, eu dicía que PP era ‘Imprensa’. No fregado, dentro do edificio, con aqueles pides alí, estabamos catro parvos: eu, un equipo da televisión sueca e tres máis. E tiñamos os fusileiros apuntándonos».
«Ao longo do día houbo máis tiros. Unhas ráfagas pilláronme nunha cabina de teléfonos e temín pola miña vida. Dixen: ‘Mi madriña, que fago aquí?’», recorda. «Cando se renderon, ían chegando pides detidos, algúns coa cabeza sangrando, porque había xente que non había quen a parase…».
Tras asistir á rendición da PIDE, Miguel Sobrino vai vivir outro momento histórico. «Cando saía o convoi cos axentes detidos, subímonos nun camión artillado. E chegamos á prisión de Caxias, onde a xente estaba na porta, pedindo que liberasen os presos. E cando chegou a noite comezaron a saír».
Aínda recorda a emoción do momento: «Ábrense as portas, e un tío abrázame e ponse a chorar e berrar: ‘Levaba 19 anos aquí metido!’. Alí choraba todo o mundo. Foi unha festa».
Pero a catarse estaba aínda por chegar. «Metémonos nun coche cando xa non quedaban presos na cadea… E volvemos ao centro. E sentín algo indescritible. A praza do Rossio, chea de xente bailando, cantando… Era un estado de catarse e de felicidade enorme. Foi unha festa ata as dúas da mañá. Cada tanto, aparecía un convoi de soldados con bandeiras vermellas, os caraveis nos fusís e a xente botándolles flores. É incrible o que sente un pobo cando pasa algo así», lembra Sobrino.
Había présa por cambialo todo. Por exercer a liberdade. E por vivir a democracia. Así que alí mesmo, no Rossio, votaron cambiar un símbolo da ditadura: «Eran as doce do noite, e no centro da praza fixemos unha asemblea para cambiarlle o nome á ponte… Non podía seguir chamándose Oliveira Salazar. Había que mudar aquilo. Mentres a xente se bañaba na fonte, votamos. Non esperamos nin un minuto. Saíron algúns cunha camioneta e unha brocha e tacharon ‘Oliveira Salazar’ para poñer ‘25 de abril’».
Para Miguel Sobrino, aquela noite foi a máis emocionante da Revolución: «O Rossio foron milleiros
e milleiros de persoas sentindo a liberdade».
Ao día seguinte, o hoxe profesor converteuse en xornalista e case axente secreto. Porque comezou a visitar a central da PIDE, na procura de información reservada. «Como tiña o meu falso carné de prensa coábame por todas partes. Foron varias as miñas visitas á PIDE. E saía sempre cargado de papeis. Había restos de fogueiras, pero aínda atopabas papeis co rótulo de ‘Top Secret’ por todas partes».
Sobrino íalle levando todo aos revolucionarios: «Saquei material confidencial bastante duro. Pero eu non sei o que levaba. Só vía ‘Top Secret’, ‘Top Secret’… Cando lles entreguei os documentos, alucinaban: ‘Pero ti sabes o que trouxeches?’, preguntábanme. Eran as listas de todos os bufos de Portugal». Alí estaban os nomes dos colaboradores da policía política, os delatores que enviaban os seus veciños ao inferno.
Como Sobrino estaba en todas partes, sempre coándose nos momentos clave, foi de grande axuda para a prensa destacada en Lisboa. «Pasáballe a información aos xornalistas, de España, de Le Monde, dos grandes medios… Porque eu estaba alí, vivindo aquilo e era unha fonte de primeira man», conta.
Pero a información que se publicaba en España, aínda na ditadura franquista, estaba moi manipulada. O diario ABC titulaba en primeira: «Golpe de Estado en Portugal». E deixaba claras as súas simpatías por Marcelo Caetano e o defunto Salazar: «Se ha consumado el cambio de Régimen en Portugal. Concluye un largo período tras no pocos aciertos y éxitos económicos y sociales». TVE, nun papel aínda máis penoso, chegaba a informar dun brote de cólera en Portugal. Alertando os galegos de que non cruzasen a fronteira por razóns sanitarias.
«Recordo os informativos de Televisión Española e o papel vomitivo de Diego Carcedo. O papel que xogou na contrarrevolución foi lamentable», critica. «Daquela dicían que en Portugal había unha epidemia de cólera. En Galicia vacinaban a xente contra o cólera. Non querían que se coñecese o que estaba a acontecer alí. Non fose que en España quixesen o mesmo. Foi vergoñenta a información de Televisión Española e de Radio Nacional. Era o ano 74. Aínda gobernaba o vello. E a xente tíñana enganada co de Portugal».
Aínda lle quedaba moito por vivir a Sobrino: «Cando todo se calmou, decidín ir ver a José Afonso a Setúbal para darlle un abrazo. Pasei toda a tarde e a noite con el. Ao día seguinte era cando chegaba o avión con Cunhal e o músico José Mário Branco que estaban no exilio. E quedamos en ir xuntos para alá. Estivemos mesmo a repartir pasquíns polas rúas de Setúbal, ata que lle aconsellaron non exporse tanto, porque había mesmo ameazas de morte contra el», rememora.
«Pola mañá fomos recibir a Cunhal. E de aí a ver a Spínola. Eu ía con Cunhal. Chegamos á Cova da Moura e quedamos na antesala, mentres decidían o futuro da revolución. De aí fomos á sede dun movemento democrático… E a quen me encontro? A Galvão! E presentáronmo. Era incrible, porque ía atopando todos os protagonistas, un tras doutro», lembra o que entón era un entusiasta mozo revolucionario.
Sobrino estivo tamén na chegada de Mário Soares. Mesmo aparece nunha foto na revista Paris Match co líder do Partido Socialista ou noutra abrindolle paso a Soares e a Cunhal: «Pescáronme nesa e noutras fotos das axencias internacionais, porque eu estaba alí; tiven a sorte de vivir a Revolución dos Caraveis en primeira liña, como un inconsciente», bromea.
O Primeiro de Maio foi a gran explosión de liberdade do país: «Era o primeiro acto oficial tras anos de ditadura e foi un día emocionante». Sobrino quedou sen cartos días máis tarde e non tiña billete de volta. Foi á embaixada de España en Lisboa e pediu que o repatriasen: «Eu alí disimulando: ‘Pasaba por aquí de turismo e atopei isto’. Un dos funcionarios apiadouse de min e prestoume os cartos para comprar o billete de volta».
Quen hoxe é profesor na Complutense recorda que foi recibido de volta en Madrid case como un heroe. Todos querían coñecer a súa narración dos feitos. «Para nós supuxo un camiño a seguir. Había que ver o que era Portugal antes do 25 de abril. Calquera mozo tiña que pasar cinco anos de mili. E estar ao servizo das multinacionais matando pretos en África».
Hoxe, cando mira atrás, lamenta que a Revolución dos Caraveis evolucionase cara ao conservadorismo: «A xente esperaba moito pero aquela revolución foi reconducida. E agora en Portugal están a sufrir de novo e a xente volve saír á rúa porque quere outra cousa». Pero recoñece que foi «unha ruptura, non unha transición como a que houbo en España na que, ao final, están os mesmos».
E Sobrino ri, emociónase e goza cando recorda aqueles días revolucionarios de hai agora corenta anos. Os días nos que o rapaz da Revolución dos Caraveis foi testemuña en primeira fila dun momento que cambiou a historia. Deses acontecementos únicos nos que semella imposible quedar na casa.
Gustouche este artigo? Asegura a continuidade do xornalismo que conta, págalle un café a un xornalista!
Seguinte artigoO Camiño do Revés
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl en gl pt es gl pt gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Manifesto [25]: Os crimes machistas teñen nome: feminicidio - Revista Luzes
Artigo anteriorA guerra segue cando as cámaras marchan
Seguinte artigoAquí nunca pasa nada
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: es en gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl pt pt pt en gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en ca gl en gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt pt gl fr pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl

text:
Dépor: reiniciando - Revista Luzes
Logo dun ano convulso tras a marcha de Augusto César Lendoiro, marcado polo desafortunado despedimento de Fernando Vázquez e o tráxico asasinato do seareiro Jimmy no Manzanares, o Dépor recupera por fin a calma e a ilusión con Víctor Sánchez no banco e a consolidación de Lucas Pérez como novo ídolo da bancada de Riazor.
Os deportivistas sabiamos que o poslendoirismo había ser un período complicado, cando non convulso. Afixerámonos a vivir nese estado de mobilización permanente liderado polo home que unha vez chegado á presidencia do club fixera abalar a hexemonía tradicional do fútbol español, nos dera títulos e gloria europea e nos permitira gozar dalgúns dos mellores futbolistas da historia recente. Claro que o prezo de todo aquilo foi excesivo: unha débeda descomunal e, sobre todo, unha fractura social no deportivismo e na sociedade coruñesa que tinxiu de dramatismo, ao xeito das recentes eleccións venezolanas, a asemblea extraordinaria de accionistas de xaneiro de 2014. Un chavismo-lendoirismo decadente e en horas baixas enfrontábase a unha oposición desquiciada, fracturada e apoiada con estridencia polos xornais e os poderes fácticos máis reaccionarios da cidade, que fixeran da derrota de Lendoiro unha cuestión persoal para a que non había que escatimar medios nin escrúpulos de ningún tipo: o todo ou a nada.
Finalmente foi o todo, ou a nada, segundo se mire. Perdeu Lendoiro, por pouco, pero perdeu e axiña entendemos os deportivistas que algo rematara para sempre e comezaba outra cousa, non importaba se mellor ou peor, pero sen dúbida outra cousa. Entrementres, no campo de xogo, o Dépor loitaba con moitos apuros na Segunda División cun equipo máis ben mediocre e que tampouco podía permanecer alleo á inestabilidade institucional daqueles tempos revoltos. Fernando Vázquez, excelente preparador, capaz de tirar o maior rendemento de calquera equipo e que a falla de grandes xogadores soubera apelar á conexión emocional coa bancada —principal patrimonio do deportivismo—, conseguía o milagre: o ascenso e, xa que logo, o retorno á Primeira División.
Tino tivera sorte. Podía argallar o seu novo proxecto dende a máxima categoría. Axiña declarou a súa intención de facer unha aposta, como non!, polo «fútbol de toque», ou «fútbol de salón», chámeno como prefiran; esa fórmula, en todo caso, que enche o papo de todos os arribistas que proban sorte no populista mundo do fútbol. E foi así que na súa primeira gran decisión, cunha frialdade e impudicia propia do departamento de recursos humanos dunha multinacional, despediu a Fernando Vázquez —Un técnico de aldea. Coma quen di, un ninguén— e deixou perplexa a torcida, á que lle sobraban as razóns para adorar ao de Castrofeito.
Inda non se recuperara o deportivismo do impacto cando, ao cabo duns días, aparecía na praza de Pontevedra, co seu sorriso inconfundible de galán de serie B, o home que representaba a idea de fútbol que sempre rexeitara un estadio curtido e sabio como Riazor: Víctor Fernández. A labazada fora dupla e deixara tan atordado o deportivismo que non houbo sequera marxe de reacción. Tino rompera un tabú do mundo do fútbol: non despedir o adestrador que vén de acadar un ascenso. O rexeitamento á fichaxe de Víctor era pois inevitable, e non tiña nada que ver co pasado celtista do aragonés. Outros adestradores de pasado celtista fixeran parte da historia e do afecto do deportivismo: o propio Fernando Vázquez, o circunspecto Lotina —o home que levou o Celta a Champions—, e por suposto o único adestrador que pode presumir dun título ligueiro para Galiza: Jabo Irureta. Pero Víctor era demasiado, a antítese da idea de fútbol da afección deportivista, que sabe de sobra que o único que pode vender motos en Riazor é Motos Botana… pois as motos que vendía Víctor Fernández non lle gustaban un pelo…
O Madrid gañaba 2-8 en Riazor; o Celta gañaba os dous derbis; un mediocampista bosnio de porte escuálido e de apelido Medunjanin, que non chegara a triunfar no Valladolid, era a grande aposta do adestrador no mediocampo para desesperación da bancada; e o vitimismo convertíase de súpeto no discurso preferido nas roldas de prensa. «Hemos merecido más», espetaba Víctor antes de que os xornalistas lle preguntasen nada, independentemente de que o equipo viñese de arrastrarse de xeito lamentable polo campo… Se me permiten a boutade, Víctor Fernández púxonos durante seis meses mirando para Cuenca.
E no medio de todo isto, aconteceu outro desastre, ou o desastre, dun dramatismo inesperado: o asasinato de Jimmy no Manzanares: un suceso triste, patético, descorazonador e que deixou inevitablemente o fútbol a un lado. E a seguir a tépeda e entreguista resposta institucional dende o club, que aceptou a versión oficial chegada dende Madrid e que pretendía converter as vítimas en culpables… E a bancada de Maratón inferior pechada porque alguén decidira que era castigo merecido e outros que agacharon cobardes á cabeza… e a bancada dividida dun xeito tan cruel e desagradable como nunca antes… —inciso: foi daquela que decidín abandonar a miña condición de socio: pesaban de había tempo dúas razóns, as mesmas que me levaron a abandonar o tabaco; isto é, o diñeiro e a saúde. E resistinme a aceptalas, pero o que xa non podía tolerar era que o fútbol me producise, inda por riba, tristeza. E a tal punto chegaramos—.
O suceso do Manzanares restoulle importancia ao resto das cousas, que ata daquela parecían tan graves. O fútbol, en todo caso, continuaba a brillar pola súa ausencia e, con dor de corazón, Tino acabou cedendo ao desexo da bancada de cesar a Víctor Fernández. Apostou por outro Víctor, Víctor Sánchez del Amo, alguén que, malia a súa escasa experiencia como adestrador, contaba co respecto do deportivismo, que unha década atrás admirara a súa calidade como interior dereito no Dépor campión de Liga. O novo Víctor abandonou os discursos triunfalistas; non vendeu fume, apenas prometeu traballo e, en consecuencia, o equipo colleu unha fasquía ben máis respectable. Contra todo prognóstico, e grazas en parte a unha competición tan devaluada que a salvación se vendía barata de máis, o Dépor chegou ao último partido con opcións de permanencia. Eran complicadas, é certo —puntuar no Camp Nou non é fácil—, pero aquel día resultou inusitadamente accesible e Salomao conseguiu cun gol in extremis o que parecía imposible ao descanso cun 2-0 en contra…
Esta tempada na que estamos, Víctor Sánchez del Amo tivo a oportunidade de traballar cun equipo á súa medida. O Dépor reforzouse abondo en todas as liñas e as cousas corren ben. Cando menos, o ambiente é tranquilo e o fútbol volve ser protagonista. Recuperouse mesmo a ilusión grazas a un rapaz do barrio das Flores que se está a converter nun dos protagonistas do campionato pola súa calidade inusitada e pola súa capacidade goleadora. Lucas Pérez é o goleador que botaba en falta o deportivismo nos últimos anos. Logo de curtirse en campionatos convulsos como o ucraíno e o grego durante un lustro, chegou de volta á casa para gañar a admiración dos seareiros e demostrar que a canteira coruñesa é unha das máis prolíficas do estado. Pedro Mosquera, outro coruñés, é o referente do equipo no centro do campo, mentres que o brasileiro Sidnei aséntase como o xefe na defensa. O Deportivo non ten mal aspecto. No momento de redactar este texto, arrecende os postos europeos. Malia certa fraqueza en defensa, o equipo presiona con intensidade e xera moito fútbol ofensivo. Por vez primeira en moito tempo, ten ademais quen aproveite as oportunidades de gol e iso é fundamental para sumar os puntos que garantan a permanencia. Toca gozar do fútbol, xa que logo, e esquecer por fin estes turbulentos dous últimos anos.
Conclusión: o lendoirismo é historia, abofé que é historia, para ben e para mal. E agora toca outra cousa que, a fin de contas, non será outra cousa que o que queira que sexa o propio deportivismo: un sentimento ben bonito, polo demais, que non lle pertence máis que aos que o viven no seu día a día, unha fraternidade que nos acompaña onde queira que vaiamos e da que presta moito facer parte. Porque ser dos que gañan é moi fácil, pero ser do Deportivo parécenos moito mellor.
Artigo anteriorDebates intrépidos: implantar a renda básica?
Seguinte artigoCelta: fútbol de salón
No labirinto da atención primaria
Unha mirada poética sobre Belgrado
Homeland: Poden os estadounidenses odiaren os EUA?
Onde podo atopar Luzes?
Este proxecto recibiu unha axuda do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Revista Luzes 2015. Todos os dereitos reservados


langs: gl it gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl fr es gl gl gl it gl gl en ceb gl zh it en gl gl gl gl pt gl gl gl en en gl en gl gl en en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ceb es gl uk en gl ceb en ceb gl ceb gl en en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en ca en en ca en tr en

text:
Mostra Facendo Táboa China fabricantes, provedores, fábrica - Ruking
Máquina de costura modelo de corte
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade plotter de corte dixital
bolsa de coiro de corte dixital
trazador de corte de envases
Patróns de corte Plotter
Patróns de corte Plotte
Máquina de costura modelo de corte
Máquina Plotter tecido Cutting
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Materiais flexibles máquina de corte-MCC02
Sample que fai de mesa - Fabricantes, fábrica, provedores de China
abide by the contract", conforms on the market requirement, joins from the market competition by its good quality likewise as provides more comprehensive and superb support for customers to let them become large winner. The pursue of the company, is definitely the clients' pleasure for Sample Making Table, patrón bolsa máquinas de corte , plotter Foam Cutting , máquina de Panos de corte , Any interest, make sure you really feel free to get hold of us. We're searching forward to forming prosperous enterprise interactions with new purchasers across the earth within the near upcoming. With this motto in mind, we've come to be one of quite possibly the most technologically innovative, cost-efficient, and price-competitive manufacturers for Sample Making Table, We hope we can establish long-term cooperation with all of the customers. And hope we can improve competitiveness and achieve the win-win situation together with the customers. We sincerely welcome the customers from all over the world to contact us for anything you need!
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Costura modelo de corte Machine-MC02
Manufacturing Companies for Oscillating Knife C...
Discount wholesale Cutting Plotter With Flexisi...
Cheap price Paper Sample Cutting Plotter - Pat...
ODM Manufacturer Pattern Self Adhesive Color Vi...
Good quality shirt/bag/shoes/leather - Flexibl...
Competitive Price for Co2 Laser Cutting Plotter...
OEM/ODM Manufacturer Printing Textile Plotter C...
Top Suppliers Leather Cutting Plotter - Flexib...
Quoted price for Cutting Plotter Machine - Fle...
OEM China Sign Display Cutting Machine - Flexi...
High Performance Die Cutting Plotter - Adverti...
Big discounting Printing Fabric Cutting Plotter...
China Wholesale Heat Transfer Vinyl Silver - C...
Cheap price Sticker /vinyl Printer - Sewing Te...
factory low price Pattern Cutting Machine - Se...
Factory best selling Laser Cut Favor Boxes - A...
Top Grade Acrylic Quilt Template - Flexible Ma...
2018 New Style Sheet Metal Cutting Machine - C...
Discount Price Pringting Banner - Flexible Mat...
2018 wholesale price Die Cutting Machine - Pat...
Discountable price Cut Plotter Machine - Doubl...
China Cheap price Plasma Cutting Machine - Sew...
12 Next > >> Page 1 / 2
© Copyright - 2010-2018: Todos os dereitos reservados.
Dirección: 2002-3 Chengnan Buisiness Building, Ningbo City, provincia de Zhejiang, China 315100
tecnoloxía RUK manter a mente realismo e prod ...
GUANGZHOU DPES SIGN EXPO CHINA 2018


langs: pt it gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl fr es gl gl gl it gl gl en ceb gl zh it fr gl gl gl gl pt gl gl gl en en gl en gl pt en en gl en en en en en fr en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ceb es gl uk en gl ceb en ceb gl ceb gl en en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en ca en en ca en tr en

text:
Plotter cortador China fabricantes, provedores, fábrica - Ruking
Máquina de costura modelo de corte
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade plotter de corte dixital
bolsa de coiro de corte dixital
trazador de corte de envases
Patróns de corte Plotter
Patróns de corte Plotte
Máquina de costura modelo de corte
Máquina Plotter tecido Cutting
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Materiais flexibles máquina de corte-MCC02
Plotter cortador - Fabricantes, fábrica, provedores de China
We have our own product sales staff, style crew, technical group, QC staff and package staff. We now have strict high quality management procedures for each approach. Also, all of our workers are experienced in printing subject for Plotter Cutter, escuma máquina de corte , corte e Vinci máquina , CNC Carving máquina , To supply prospects with superb equipment and providers, and constantly build new machine is our company's organization objectives. We look ahead for your cooperation. abide by the contract", conforms on the market requirement, joins within the market competition by its superior quality likewise as provides far more comprehensive and great company for shoppers to let them develop into huge winner. The pursue on the corporation, is definitely the clients' gratification for Plotter Cutter, Our products have been obtained more and more recognition from foreign clients, and established long term and cooperative relationship with them. We`ll provide the best service for every customer and sincerely welcome friends to work with us and establish the mutual benefit together.
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Free sample for Pattern Cutting Machine - Patt...
Factory making Laser Plotter Cutters - Pattern...
Factory For Winfashion Plotter - Patterns Cutt...
Professional Factory for Self-adhesive Vinyl Fo...
2018 Good Quality Plotter De Corte De Pvc - Se...
ODM Supplier Cardboard Die Cutting Machine - F...
Special Price for Vinyl Cutting Machine - Flex...
Renewable Design for Cutter Apparel Template Cu...
Quoted price for Sing Vinyl/advertising Vinyl -...
China Manufacturer for Lettering Film - Sewing...
Manufacturer of Sample Machine - Sewing Templa...
Short Lead Time for Fabric Sample Cutting Machi...
China Gold Supplier for Cnc Textile Cutting Mac...
Wholesale Price High Speed Sewing Machine - Ca...
Free sample for Cheap Sticker Cutting Plotter -...
Hot-selling Sample Making Table - Advertising ...
Trending Products Photo Vinyl Cutting - Flexib...
Popular Design for Apparel Inkjet Plotter - Fl...
Factory Directly supply 87cm Vinyl Plotter - A...
OEM Customized Display Cutting Machine - Adver...
High Quality Cheap Rhinestone Template - Flexi...
123 Next > >> Page 1 / 3
© Copyright - 2010-2018: Todos os dereitos reservados.
Dirección: 2002-3 Chengnan Buisiness Building, Ningbo City, provincia de Zhejiang, China 315100
tecnoloxía RUK manter a mente realismo e prod ...
GUANGZHOU DPES SIGN EXPO CHINA 2018


langs: es it gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl fr es gl gl gl it gl gl en ceb gl zh it es gl gl gl gl pt gl gl gl en en gl en gl gl en en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ceb es gl uk en gl ceb en ceb gl ceb gl en en it en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
Sinal de corte China fabricantes de maquinaria Proveedores, Factory - Ruking
Máquina de costura modelo de corte
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade plotter de corte dixital
bolsa de coiro de corte dixital
trazador de corte de envases
Señal máquina de corte
Patróns de corte Plotter
Patróns de corte Plotte
Máquina de costura modelo de corte
Máquina Plotter tecido Cutting
Dobre Sistema de corte Cabeza de Auto
Publicidade e Embalaxe Industria máquina de corte
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Carton Box Cutting Plotter-MTC03
Publicidade de mesa dixital de corte Plotter-MTC06
Carton Box Cutting Plotter-MTC01
Materiais flexibles máquina de corte-MCC02
Sinal máquina de corte - Fabricantes, fábrica, provedores de China
Sticking to the principle of "Super Quality, Satisfactory service" ,We are striving to be a good business partner of you for Sign Cutting Machine, Honeycomb máquina de corte , tarxeta die máquina de corte , hidráulica Dixital Die máquina de corte , We will continually strive to improve our service and provide the best quality products with competitive prices. Any inquiry or comment is highly appreciated. Please contact us freely. We will devote ourselves to providing our esteemed customers with the most enthusiastically thoughtful services for Sign Cutting Machine, Our company insists on the principle of "Quality First, Sustainable Development", and takes "Honest Business, Mutual Benefits" as our developable goal. All members sincerely thank all old and new customers' support. We will keep working hard and offering you the highest-quality products and service.
Dobre Head-Auto Cutting System-RJMDC
Costura modelo de corte Machine-MC02
ODM Supplier Cardboard Die Cutting Machine - F...
CE Certificate Cnc Foam Cutter - Carton Box Cu...
High Performance High Quality Cutting Plotter -...
Personlized Products Flatbed Pattern Cutting Ta...
8 Years Exporter Acrylic Cnc Router Machine - ...
Good Quality Cutting Plotter Price - Double He...
IOS Certificate Pattern Adhesive Vinyls - Flex...
China Factory for Reflective Sheets - Sewing T...
Reasonable price Flatbed Plotter Cutter - Adve...
China OEM Wholesale Heat Transfer Vinyl - Sewi...
2018 High quality Computerized Fabric Cutting M...
Low price for Pattern Cutting Plotter - Sewing...
Reliable Supplier Cad Printer Garments Pattern ...
Big discounting Fabric Laser Cutting Plotter - ...
Discountable price Pattern Plotter Printer - F...
High Performance Plotter Cutting Machine - Sew...
OEM/ODM Factory Laser Heat Transfer Vinyl - Se...
China Wholesale Fabric Laser Plotter Cutter Mac...
China Gold Supplier for High Speed China Plotte...
Top Grade Cnc Plasma Cutter - Flexible Materia...
Wholesale Price Reflective Heat Transfer Film -...
IOS Certificate Automatic Sewing Machine - Car...
12 Next > >> Page 1 / 2
© Copyright - 2010-2018: Todos os dereitos reservados.
Dirección: 2002-3 Chengnan Buisiness Building, Ningbo City, provincia de Zhejiang, China 315100
tecnoloxía RUK manter a mente realismo e prod ...
GUANGZHOU DPES SIGN EXPO CHINA 2018