langs: gl gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl es es es es es gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en gl en gl gl gl gl it en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl sk gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl es gl it gl gl gl gl gl gl gl gl it gl fr gl gl es es es es gl gl es es gl es vi gl en es gl en gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl pt gl ca gl gl gl en

text:
Haití e República Dominicana realizadas por homes ignorantes e sen corazón
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Sociedade
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Sociedade
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Sociedade
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Sociedade
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Sociedade
iniciaciónMundoHaití e República Dominicana realizadas por homes ignorantes, desanimados e sen corazón
A revolta popular de Haití pode estenderse como incendio forestal ao problema dominicano
10 xullo, 2018 Belz Mundo 5
HOMBRES DE PODER QUE PODEN SER DESTINADOS POR
EXEMPLO DA AVISO XERAL DO ESTADO DOMINICANO
Carta aberta sen presunción de interferencia:
Vexa, escoite e sofre as consecuencias dunha visión dantesca do que pasa cru, sinxelo, sinxelo e realmente nunha sociedade arruinada pola inmensa impotencia na Haití Superstición e falta de organización popular para elixir liderado entre os que asumir o risco de morrer con balas ou facões, cuxo propósito tería a pretensión de ter acceso ao recibir e distribuír a axuda internacional que undersell nas rúas de Porto do Príncipe funcionarios e bandas militares, non só se fai un acto de insolidaridad o actual goberno, en vez de unha encrucillada diabólicos que poden queimar máis aló das reaccións hoxe violentamente ocorren entre barricadas e lume polo aumento dos prezos dos combustibles, algo que por extensión da proximidade tamén pode ser concibida como un incendio forestal no República Dominicana, Non querendo saber o perigo que se esconde un efecto dominó xogado con demostrou falta de control por non ter en conta a percepción dramática do que pode ocorrer logo principalmente sendo debido á omisión intencional que eses sentimentos non son aínda probar claramente polo egoísmo atroz de políticos que arramblan corruptamente con todo o que poden e xa teñen billete de ida sen volta a Estados Unidos, os eventos recentes desorde civil son reproducidas no seu territorio mentres a música "créole" resentimento é oído chegando máis preto e que certamente pode paliar a influencia dun Bachata incomprensible.
Estou disposto a que están abertos para o teito con estaño teito oxidado, cubrindo a pobreza, non pode escribir, describir ou feitizo, catacumbas como as letras que a palabra ea súa definición non debería existir un maior vergoña de quen podemos citar hipocrisía continuar insultos e non pretendo facela desaparecer, non unha enciclopedia, pero o mapa das persoas que seguen a rezar a un deus descoñecido para min, que por máis que tente non ve-lo en calquera lugar, e moito menos neste inferno afundindo cada vez máis nun pozo de impotencia para loitar con algunhas chamadas constantes á equidade por moi pouco do que somos capaces de dar.
Teño mezclado entre o horror mollado, medo seco eo horror real que andar libremente entre os que vagueiam ao redor de ti con un destino descoñecido, e comprobar outro ser dunha cor diferente pode manter os seus miradas curiosos, medorentos e respectuosos en pensar que un estraño pode arrincar parte insignificante da súa pobreza. E iso doe tanto sobre e outros que decidiron axudar de calquera forma, mesmo coa oposición dun matadoiro despiadadamente que alcanzaron lonxe dun Atoleiros que nunca secan. E iso doe máis do que debería ser apoiada no que erroneamente chamamos sociedade ou terceiro mundo cando ningún pedestal para ningún vencedor na carreira olímpica sendo o peor tratados por comunidades e países veciños, que son inibidos de achegarse dun problema que xa se detectou virus ansiedade gravitacional ea falta de sanidade en todas ligadas á explotación do veciño negro ou segmentos castaños, sempre miserables pesos que máis gastan en ron e cervexa para esquecer o rancor que están crecendo dentro deles.
Eu fico me pregunta onde eu estiven en campo aberto, expostos a ideas que non poden ocultar, e eu enrolo mansamente no pensamento futuro que pode entender un deses moitos recén nacidos casualidade ou determinación nacional para procrear sen responsabilidade, que incentiva e acción na ignorancia dunha escola de ficción aberrante, ninguén en cera que pode ser deseñado un giz branco é dabondo.
Podo admitir que sorte que eu teño para se xestione unha sociedade europea que padece moitos defectos, pero nunca ese sentimento de desesperación protexida pola vaíña do seu propio caos ten Haití eo propio Dominicana, que discorda de todo, falar moito e fai pouco para resolver o seu desexo irreprimível de mentir a todos que quixesen escoitar e podemos predicir que pode arrincar mil pesos a carteira para sempre chea de dólares e euros, mentres que os nenos maltrapilhas e descalzo, aprendices saqueos instinto culpa branca occidental, pregunta por calquera motivo que se presta para a ocasión, paga-las a única comida do día non fixo ningún polo, pero un pouco de arroz con feixón moi poucas voltas cunha banana madura
Non me fale sobre o sacrificio, porque para algúns, é o pan invisible todos os días, e para min ver que cada segundo foi o castigo que impide-me facer as paces comigo mesmo e co outro mundo castigados que vive nun dimensión moi diferente da miña alta Vantage eu parezo un renegado, limitando-me a seguir a lagoa como comentarios necesarias se iso é conseguir por sementar a semente de orgullo para coller ilusión.
Teño un soño, un só soño, sigo soñando. Soñar coa liberdade, soñar coa xustiza, soñar coa igualdade e, con sorte, non necesitar soñar con eles.
É sempre o momento para facer o correcto.
Nada no mundo é máis perigoso que a sincera ignorancia ea estupidez consciente.
Citas de Martin Luther King
E iso doe, e inacción é detido como un zócolo que non sabe para chegar ao punto máis débil para pedir desculpas por deserción, urgando nunha escusa corazón durmir para o voo, o que pode facer o pensamento facer se amnésico cando a memoria de volta para os rebeldes alma de portas pechadas sen obter calquera outra cousa, incapaz de facer outra cousa que submisión chamada campá para continuar deixando a boca un anaco de pan.
Haitianos e dominicosNon hai outra solución que non entendeu para garantir unha obriga para toda a paz, esixir transparencia, insistindo en que a xustiza aparece e penalizar a corrupción máis infame, grotesco, empírica e bruto, protexendo os seus propios traidores togados Jean Alain Rodríguez Sánchez, Fiscal Xeral do Estado de República Dominicana, Unha persoa que pode traballar de forma intelixente para a fusión da illa se pode facer tan necesaria como imprescindible, sempre que entra con legal calçadeira de feito e detrás das reixas a unha serie de políticos abusivas seu estado privilexiado, emitindo ordes de retención e capturar outros primeiras figuras reprobabades haitianos abrigados no país, ou están a realizar un plan macabro máis aló da fronteira, utilizando a coerción sistemática dos que non están de acordo e son un cancro ideolóxica para limpar un proxecto que pode agora ter sombras pero mañá pode ser iluminado polo sol da razón.
Nada que un home o degrade máis que deixar caer tan baixo que odia a alguén.
This article has been Digiproved © 2018Some Rights Reserved
Contido orixinal aquí é publicado baixo os termos desta licenza:
, Recoñecemento, ningún traballo derivado non comercial
Pode copiar este contido, e re-public-lo sen modificación para fins non comerciais, sempre que incluír unha asignación aberta ao autor (s). Non ten permiso para crear obras derivadas.
¡Queima HAITI! Vista preliminar informativa dos graves incidentes que están a suceder nestes momentos e durante o pasado 6 e 7 de xullo
España: a primeira reunión de dous xefes de goberno, un estado (Sánchez), o outro autonómico (Torra)
10 xullo, o 2018 22: 43
11 xullo, o 2018 16: 37
Non. Comparas o lixo de Haití con RD
11 xullo, o 2018 18: 45
fai República Dominicana non funciona ou Haití ou calquera que emos liberado da España Haití Estados Unidos 2 veces haitianos e dominicanos non pode ser máis diferente todos comparten k ademais de ser humano é a illa obter información e fucione Haití co seu país que non debe ser Dominicana saber primeiro antes de dar opinión e kerer que don rep cargado cos mortos
Somos un país libre e soberano, os asuntos de Haití resólvense en Haití e non na República Dominicana
11 xullo, o 2018 19: 36
Non á violencia en Rep. Dom.
16 xullo, o 2018 17: 56
Di un comunicador, José A luz, que en Rep. Dom. Hai unha cultura de corrupción, e é certo, que non terminou de dicir que esta cultura foi herdada do español, ou que Solitsrios foi esquecido, o presidente de España, o seu país, foi eliminado polo congreso.
O feito de ter tido relacións sentimentais cos haitianos, alí no último, non lle dá o dereito de expresar a súa opinión sobre o que é adecuado para nós en relación co problema haitiano.
Se queres seguir vendo aos teus haitianos ao teu país, non queres buscar solucións ao noso país, porque o convén.
Deixe unha resposta cancelar resposta
O seu enderezo de correo electrónico non será publicado.
PERIODISMO E BLOG DE INFORMACIÓN
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 xullo, 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 xullo, 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 Xuño, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 Xuño, 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 Xuño, 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 Xuño, 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maio, 2019
15 minutos de una operación tardía que van a salir más caros que un riñon de oro, con un valor de no menos 1.200 millones de euros
31 Xaneiro, 2019 1
Comparte este artículoTweet Otra pifiada más de unos políticos que no saben discernir entre lo que vale un peine cuando se tienen pocos pelos que contar, máxime cuando no lo van a pagar ellos.. también [...]
Unha nova historia de ficción, que non pretende ler como un conto de fadas
10 de decembro, 2017 1
Comparte este artigo Tweet Unha historia de ficción para ler nunha noite de tempestade, o que chamará á anterior, esperando o día que anunciará a liberdade e que desencadeará unha renovada ilusión. Sen [...]
Cartas, epílogos e epitafios
Blog editado por WebAssistance | Copyright © 2017 | Solitarios invisibles
de erro: O contido está protexido !!
Esta páxina utiliza cookies e outras tecnoloxías para que poidamos mellorar a túa experiencia nos nosos sitios: Saber máis.Concordo
Your license is inactive or expired, please subscribe again!


document_lang: gl

langs: gl gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl es es es es es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl fr gl gl es es es es gl gl es es gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl pt gl ca gl gl gl en

text:
Corrupción, independencia e poucas repercusións
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Sociedade
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Sociedade
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Sociedade
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Sociedade
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Sociedade
iniciaciónPolíticaDo "aburrimiento" e que o efecto dominó non se interrompeu unha e outra vez
10 de decembro, 2017 Invisible Política 1
Da corrupción, a independencia e as poucas repercusións, mentres a xustiza duerme.
Adición "Mestres do mundo" e os seus peóns, tamén hai algúns "Villereyes" e villanos, depuxo algúns, creron intocáveis, de pequenas tramas da Terra Nai que persisten independente do xenial urbanización global, que usan o seu poderes para acumularse indescifrables pactos, subornos e segredos, Valorando cheo de cartos e tempo baixo a expoliación, especulación e comisións, froitos dos bunkers corrupción insaciables, a fin de apoiar revoltas imprudentes que para ter éxito, eles ían cara actos criminais impunes cometidos en tempos non moi lonxe presente, ao que se engaden escuras e Os orzamentos falsificados destinados a outras necesidades de necesidade educativa pública e saudable recoñecéronse cunha queixa carente de protestas plausíbeis e efectivas, que serviron para completar a proxecto de separación este noso gran comunidade, apoiado por "xefes" e líderes de autonomías que aspiran a algo máis que unha autogoberno leal a un país e súa constitución, e obrigado a facer cómplices dun erro que, por desgraza, non é corrixido nin pagar , como se podería esperar dun "Xustiza" adormecida Leva moito tempo espertar. E o menos complicado sería que o efecto do dominó se realice sen ser impedido, evitando que calquera "man" desorientada ou demasiado interesada impida.
Dos políticos e as súas posicións excesivamente tolerantes e comprometedoras
Moitas veces esquecemos aos cidadáns quen as institucións son propiedade de todosAsí como municipios e ministerios deben garantir os elixidos para tales ejemplaridad Comenda, que por desgraza non é ofrecido en transparencia está a preocupar a omisión dos seus deberes, sen os exames finais para notas baixas non teñen ningunha castigo se fixeron mal, e garantir o estado dun ser que hoxe é cuestionada e dunha vez por todas, comezar a ver que a broma popular que os que facelo en detrimento de todos deben pagar, con sentenzas de traballo forzado conformidade, a que nos referimos probas, deixan moito que desexar.
Temos moitas a sensación de que os nosos representantes políticos están máis preocupados polo ser ocurrentes nos seus encontros no chan ou asentos do poder xudicial, ás veces chegando ao insulto fácil e palavrão estudou no espello na noite anterior, que foi entón perdoar entre sorrisos, abrazos e apertas de man, tentando non esconderse, o que que poderiamos chamar de cortesía parlamentaria non hipocresia tanto intentando defender e raramente contrasta, deixando todo para o día seguinte.
De promesas e actos invalidados
Tomamos moito menos do que as teorías e proxectos non serán estudadas respecto no Parlamento e reflectidos en negro asinado en papel selado, as especificacións de reprobación ten tal valor escasísimo sendo perdido tanto tempo non lexislar e estar sempre en continua promoción electoral, que trata de promover ad nauseam que comisións de investigación son inútiles, excepto para purgar a inquedanza dos que na noite anterior entre outros consellos que pode impedir descanso, ou aqueles que simplemente soñar, pensar ou delirar que as dúbidas, desculpas, sorpresas e dicir mentiras, como a máis experimentado en tales aparicións absurdas reunirse cos seus avogados para manexar na súa defensa da "besta" de feito, sabendo con precisión que nunca morde-los.
Dos "ocupantes", os seus danos ea súa implausible "protección"
Estamos indignados cando se lembra que cando os aforros son investidos en ladrillo, correspondente a esa chamada foi feita para apoiar o sector da construción, leis impiden evacuar pronto aqueles propiedade ocupando ilegalmente ou non pagar o valor dun contrato xuridicamente concluíu, causando medo e malestar naqueles investimentos que crean riqueza indirecta ou aqueles que tentan alugar a un prezo xusto para aumentar os seus plans de xubilación escaso, atopando-se preso, ferido polo atraso eterna en resolver a súa situación precaria, especialmente cando previamente avisado con avisos de que o seu esfregar dureza contra a provocación, os dereitos lexitimados permanecer en segundo plano e beneficiar tanto que causa gastos, a parte que pide a rápida implantación nos xuízos de despejo, mentres moitos deses "criminais" que son, así, roubar espazo que o sacrificio foi alcanzado propios, tamén nos prexudican levantando as contas de auga, gas e electricidade, o "gancho" para servizos coa aprobación dos que deberían protexer, promovendo así un insubordinado mafia, letras pequenas e actos violentos de rexeitamento, que negocian casas, documentos falsos e transferencias simbólicas que aumentan as súas carteiras, denotando unha preocupación de que, ao parecer, non aparece para ser resolto a través da demostración da presunción de inocencia, ou un dereito de protección que debe ser abordada por aqueles localmente representar, non inibia pola intervención dunha xustiza que debe ter a obriga de crear e ensinar unha lección os que xogan cos dereitos dos que afirman consistente coa lei nos longos corredores de espera interminable.
Da nosa falta de fe, esperanza e caridade e con moita perda de comprensión.
E así vai, perdiendo a fe aos poucos, alimentando o rexeitamento e non crendo as falsas doutrinas que terminarán "queimando" nunhas urnas ardentes de cando en vez, que só serven para reemplazar aos que falan, sonríen e prometen moito, tanto, que si non o fan, sempre estará coa xustificación de culpar aos demais, esperando que os próximos candidatos continúen xestionando cuestións eternas, sempre pendentes, de que non puideron resolver E destes "avogados" só de intencións, sabemos que son moitos.
Os anos 430 poden servir para recordar e reconciliar posturas.
Unha nova historia de ficción, que non pretende ler como un conto de fadas
13 decembro 2017 para 14: 54
Toda a verdade e nada máis que a verdade.
Deixe unha resposta cancelar resposta
O seu enderezo de correo electrónico non será publicado.
PERIODISMO E BLOG DE INFORMACIÓN
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 xullo, 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 xullo, 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 Xuño, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 Xuño, 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 Xuño, 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 Xuño, 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maio, 2019
España: as taxas para responder a Xustiza a través dun togado
7 novembro 2017 8
Comparte este artigoTweet Canto cuesta responder á Xustiza mediante a axuda dun avogado? En resposta a algunhas suxestións sobre curiosidade xurídica, relacionadas coas preguntas que xorden, probablemente [...]
DEFENSA PERSOAIS E PROFESIONAIS 5.0 (DPP 5.0) en Punta Cana (RD)
30 maio, 2018 0
Comparte este artigo TweetDefensa persoal para mulleres, nenos e homes que queren camiñar de forma segura (Non apto para profesionais con marcados riscos laborais, para os cales temos outros tipos de mesas máis sofisticadas e recomendadas, con [...]
Cartas, epílogos e epitafios
Blog editado por WebAssistance | Copyright © 2017 | Solitarios invisibles
de erro: O contido está protexido !!
Esta páxina utiliza cookies e outras tecnoloxías para que poidamos mellorar a túa experiencia nos nosos sitios: Saber máis.Concordo
Your license is inactive or expired, please subscribe again!


langs: gl gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl es es es es es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl fr gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl fr gl gl es es es es gl gl es es gl es vi gl en es gl en gl it gl an gl en gl gl en gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl pt gl ca gl gl gl en

text:
Os "catro mosqueteros", dous xa falecidos en 2017, arquitectos dos tratados "trilaterales" do novo comercio.
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Sociedade
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Sociedade
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Sociedade
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Sociedade
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Sociedade
iniciaciónMundoOs "catro mosqueteros", dous xa falecidos en 2017, arquitectos dos tratados "trilaterales" do novo comercio.
Os plans "maquiavélicos" do obscurantismo que inflúen nos tratados do comercio internacional "trilateral", inducido pola poderosa Comisión que os supervisa desde o cumio dunha pirámide de goberno inalcanzable.
19 de decembro, 2017 Invisible Mundo 5
La Comisión trilateral, un dos tentáculos de a "polbo" financeira de máxima magnitude, manexada polos "mestres do mundo", está máis viva que nunca, adherindo firmemente a aquelas institucións que inevitablemente poderán dominar, non poder resistir a influencia do poder obtida pola "Iluminado", xa sexa trazando as profundidades do encuberto ou estrangulando os intentos dos que intentan pasar desapercibidos por un cerebro silencioso e tortuoso.
De feito, todo o poder económico dos americanos está controlado por varias familias de forma ordenada desde o ano 2003, orquestado polos suplentes do falecido. David Rockefeller, que dinamizaron a xestión ata o punto de operar con toda naturalidade e respondendo afirmativamente as cuestións, cando están relacionadas co feito de que controlan o goberno actual en Estados Unidos.
La Comisión trilateralDesde o seu inicio, organizou progresivamente acordos comerciais permanentes e acordos futuros.
El NAFTA (Tratado de Libre Comercio de América do Norte), o GATT (Acordo Xeral sobre Aranceles e Comercio, que estableceu as bases da Organización Mundial do Comercio), a CAFTA (Tratado de Libre Comercio entre os Estados Unidos, América Central e República Dominicana), o TPP (Acordo de Cooperación Económica Estratéxica Trans-Pacífico, integrado por Estados Unidos, Canadá, México, Perú e Chile, por unha banda, o territorio territorial e máis lonxe en Australia, Malasia, Singapur, Brunei, Vietnam, Xapón e Nova Zelanda) TTIP (Asociación de Comercio e Investimento Transatlántico), que corresponde a unha das negociacións máis escuras entre as nacións que desexan continuar a súa influencia nos acordos de libre comercio e, polo tanto, na estabilidade do seu Produto Interior Bruto (PIB) no mundo, sen esquecer outros programas en curso que aínda non foron dimensionados pola comisión de garantías dese núcleo de poder, que utiliza os tratados como se fose un xogo interminable de xadrez.
Para Comisión trilateral, os obxectivos deben ser globais e en palabras memorables dun dos seus consultores máis influentes, facendo referencia Zbigniew Brzezinski (morreu en mayo de 2017) que xa estaba previsto en 1969 sen ningún condicionamento.
"O estado-nación como a unidade fundamental da vida organizada do home deixou de ser a principal forza creadora: os bancos internacionais e as corporacións multinacionais actúan e planifican o futuro en termos moito máis avanzados que os conceptos políticos da nación establecido. "
David Rockefeller ea súa visión indiscutible e respectada para todos os membros "trilábeis"
Alusión que apoiou a afirmación repetitiva de David Rockefeller (Morreu en marzo de 2017), cando non dubidou en afirmar que el e outros pertencían a unha pirámide "indestructible" de poder, na que a estrutura política e económica non tiña separación, mesturándose e dirixido polas grandes corporacións do comercio global.
"Algúns ata cren que somos parte dunha cabala secreta que funciona contra os mellores intereses dos Estados Unidos; cualificando á miña familia e a min como "internacionalistas" e nos acusando de conspirar cos demais no planeta, para construír unha estrutura política e económica global máis integrada nun mundo unificado. Se esa é a acusación, considero culpable e estou orgulloso diso. "
E este é o lugar onde ninguén escapa da influencia do poder á sombra, lembrando mostrar un exemplo, iso Michael Froman (nacido en 1962 e postulado para a gran sucesión), que nunca deixou de ser membro da Comisión Trilateral, foi nomeado por Obama en 2013 como único representante para negociar tratados con países 11. Ordenamento que non obtivo o mínimo rexeitamento nas filas democráticas e republicanas, que tamén coa arrogancia habitual, manifestada na súa toma de posesión:
"Que ninguén se deixe enganar coa expresión "ex-membro". O membros da Comisión Trilateral renuncian cando toman posicións no Poder Executivo do goberno. E cando ao final serven en postos vitais, como o do representante comercial estadounidense, que non chega alí por accidente. Están seguindo unha axenda específica, estudada e segura de ser compartida ".
De todos os obxectivos que o Comisión trilateral, os tratados que se están a promover, é dicir, o TTIP eo TPP, son elementos cruciais e prioritarios no seu esforzo para favorecer os intereses das grandes corporacións que deben substituír os gobernos como ferramentas de poder ".
Unha das megacorporacións máis favorecidas é a Comisión trilateralÉ Monsanto, BASF, Bayer, Dow, Dupont, Syngenta, afirmación transparente e ser comprendido, a biotecnoloxía destacada máis multinacional dedicada, que desde 2008 até hoxe continúan a obter pedidos importantes adaptadas para os países que asinaron o mencionado tratados.
Outro home de marketing internacional e un experto en desinformación é Islam Siddiqui, nacido na India, popularmente coñecido como o "Agricultor que vende pesticidas" segundo o que di cada vez que ten a oportunidade:
"O que necesitamos agora no século XXI é outra revolución, que non se realiza de forma convencional. Necesitamos utilizar tecnoloxías neste século, incluíndo a biotecnoloxía, a tecnoloxía de mellora xenética e as tecnoloxías de bioloxía molecular máis avanzadas. Os produtos químicos, os pesticidas, agora deixan unha pegada menor no medio ambiente, son máis verdes, en termos de efectos adversos e os efectos ecolóxicos. E tamén son probados máis a fondo. "
Moitas organizacións non gobernamentais preocupadas co exceso de contaminación no mundo, non seduciu e cuestionou os produtos químicos e derivados son menos prexudiciais, xa que as análises ata a data non ter comprobado o contrario, o que contradí apoio redondeza fai Islam Siddiqui das súas empresas protexidas.
Por exemplo, o pesticida máis utilizado no mundo, implantado xunto con cultivos transxénicos Monsanto, "está a ser probado tan minuciosamente" para garantir a súa seguridade, que agora foi declarado probable canceríxeno polo OMS (Organización Mundial da Saúde). Obviamente estamos falando do lamentablemente famoso Roundup.
Probablemente, a función real de Siddiqui para negociar os intereses de EEUU en TPP, foi a favorecer grandes industrias norteamericanas de biotecnoloxía, e todas as empresas que contribúen á parcela de participación substancial, dando culturas modificadas e sementes xeneticamente modificadas ( OMG), xunto con pesticidas custo moi baixo para o agricultor modesto que acaba vendendo as súas colleitas aos sindicatos que, en teoría, pagados un prezo de mercado, que na revenda a 'poxa' Debe sempre ir máis alto, porcentaxe non recibirá o produtor ter que xestione os intereses de crédito que facilita bancario, e aumento de pólizas de seguro que cobren culturas baixo mínimo.
"Os agricultores están empobrecidos, as multinacionais crecen utilizando as súas ventosas gelatinosas e os consumidores sofren o castigo dun transxénico, posiblemente máis e máis nocivo polo uso de pesticidas demasiado productivo".
Cal será o resultado da participación de Siddiqui nas negociacións destes tratados? Non hai consecuencia, xa que as nacións que poidan resistir a importación de alimentos transgénicos serán demandadas en tribunais privadas, por interferir no "libre comercio".
Este é o principal obxectivo co TPP e TTIP, dende a súa creación e conexión co mundo, a posta en marcha dos acordos de ameazas veladas na súa copia fina, onde as medidas de precaución dar lugar a evidencia forense por estrada perden, o que beneficia as multinacionais e exasperar os que buscan revalidarlas para facer xuízos que certamente pode ser abortada, indo contra os acordos leoninos elaborados por un equipo de avogados, aconsellamos por moitos xuíces que algún día podería "casualmente" xulga estes delicados e custosos litixios que poden estenderse á eternidade.
En mayo de 2015, o xornal acreditado The Guardian, emitiu unha chamada para atención co seguinte fragmento do artigo que reproducimos a continuación:
"La Unión Europea renunciou a litixios de leis de pesticidas, debido á presión estadounidense sobre TTIP. Funcionarios do comercio estadounidense empuxaron o UE para deixar atrás calquera acción de reclamación contra produtos químicos que actúan como disruptores endocrinos relacionados co cancro ea infertilidade masculina para facilitar o avance do tratado de libre comercio ".
O máis grave é que esta acción represiva e inquietante ocorreu sen que o tratado fose ratificado no seu día e por cambios. A presión para chegar a un acordo que beneficia ás grandes corporacións superou os efectos tóxicos que poden ter sobre a poboación no uso de produtos químicos que causan a infertilidade e o cancro.
En conclusión: este é o respecto que os líderes e políticos estadounidenses e europeos teñen para as poboacións que pretenden representar, o que demostra que están subordinados a unha orde de comportamento hegemónico.
Este é o tipo de xuízo que se pode esperar, cando o TTP eo TTIP, despois de ser ratificados, ampliarán as súas competencias en acordo tácito cos políticos da xornada.
Este é o rostro da "octopusia" do globalismo corporativo.
Esta é a cara do globalista Comisión Trilateral, o xefe e mostra respectuosa en todos os seus actos cos "donos do mundo", que pode ser capaz de acabar con unha boa parte da humanidade, ao simple propósito de buscar equilibrio da poboación do mundo, grazas ao "insecticida" lento e tossudo, acordado neses escuros tratados comerciais bilaterais (perdón). trilateral.
La Comisión trilateral El constrúe un pesadelo presente e futuro para todos os que enfuerzan para acadar un mundo máis limpo que testemuñan como unha ditadura mundial gobernado por as pinzas de grandes corporacións e grupos bancarios que posúen todo, incluíndo os nosos propios stocks como consumidores cunha inevitable demanda de produtos alimenticios, financiados polo interese participativo de todo o que se entenda como subliminal.
os beneficios dos acordos de libre comercio coa súa sigla maxestoso e bombástico non existen, e os que acaban cuestión encallada descrédito, a miseria profesional e algún outro exemplo sería atopar nunha casa de saúde mental.
España: non todo é a paz no desexo do país que brilla
Todas as pontes están namoradas dun suicidio
20 decembro 2017 para 15: 36
A "xustiza divina" é a responsable dos que fan o mal, pero hai tratados que non valen nin seguen.
11 Febreiro 2018 para 11: 50
11 Febreiro 2018 para 11: 50
16 Febreiro 2018 para 00: 04
... Squalid, lea este artigo, que non está escrito por Maduro ou por Diosdado Cabello, para que eles poidan ver o que está apoiando ... están apoiando aos seus verdugos ... Non sexa preguiceiro, lévelo, para que abandones a ignorancia ...
16 Febreiro 2018 para 00: 05
... Despois de lelo, dan a súa opinión por este mesmo medio ... Saúdos ...
Deixe unha resposta cancelar resposta
O seu enderezo de correo electrónico non será publicado.
PERIODISMO E BLOG DE INFORMACIÓN
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 xullo, 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 xullo, 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 Xuño, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 Xuño, 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 Xuño, 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 Xuño, 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maio, 2019
Las confesiones irreales de Genkisscan, cuando se convierten en una razonable presunción de la verdad
31 Xaneiro, 2019 1
Comparte este artículoTweetUn paseo por la reflexión puntual y por una calle estrecha en la que para muchos recorrerla es una fría estepa Probablemente éste sea uno de esos artículos manidos de una crisis social que avanza a [...]
Alejandro Alsina: a cultura dun pobo tamén está pintada, debuxada, modelada e modelada
22 marzo, 2018 27
Compartir este artigo TweetAnunción aos investimentos, menos "bitcoins" no mercado e máis apostando pola arte que provén do Grupo Parque Colón na Zona Colonial, Santo Domingo, República Dominicana. Primeira presentación do artista 1 [...]
Cartas, epílogos e epitafios
Blog editado por WebAssistance | Copyright © 2017 | Solitarios invisibles
de erro: O contido está protexido !!
Esta páxina utiliza cookies e outras tecnoloxías para que poidamos mellorar a túa experiencia nos nosos sitios: Saber máis.Concordo
Your license is inactive or expired, please subscribe again!


langs: gl gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl es es es es es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl fr gl gl gl gl en gl fr es gl gl gl es gl gl en gl es gl gl de gl gl es gl gl en gl es gl gl gl gl de es es hu en gl en gl de gl pt gl it gl es pt gl gl es gl gl ia gl gl gl gl de gl en gl gl gl gl gl gl en gl ceb gl it gl es gl es gl de gl gl es gl gl es gl gl gl es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en gl de gl en fr es gl gl gl de gl en gl de gl en gl pt gl gl gl gl gl es it en gl es de es gl es la gl gl gl gl gl gl gl it es gl gl de gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es de en en gl de gl gl en gl de pt en gl de gl en gl de lt en gl de gl gl gl en gl gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl gl de it en gl gl de es en gl gl gl pt gl es gl de gl gl gl de gl es gl de gl es gl de gl es gl de es es gl de ca gl gl gl gl gl gl gl de pt pt gl gl de gl en it de gl en eo de pt en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl de pt en gl de gl es gl es gl en gl de gl gl en gl gl es gl en gl de gl en gl de gl en gl gl de en en gl de is en gl de gl en gl de gl en gl de gl en gl en gl en gl de gl en gl de gl gl gl es gl gl gl gl gl gl de gl es gl es es es gl de gl en es pt gl es gl de it en gl en it en gl de fr en gl de gl es gl en gl gl es gl gl en gl es gl de gl en gl es gl en en es it de it es la de gl en gl es de gl gl gl es gl de gl es gl de gl es es en gl gl es gl gl en gl gl gl gl gl en pt de gl pt ia gl de it en gl gl gl gl es gl gl gl de gl en gl gl de gl en gl de gl es gl gl gl gl es gl fr gl es gl de gl gl gl gl de gl es gl eo de gl es gl de it es gl en gl es es en it es gl de gl en gl es gl en gl es gl en gl de ia en ia es it en ia es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl en gl de ia en gl de gl gl en gl de gl en gl de es en gl de gl en gl gl de gl en gl gl de gl en gl gl gl gl es gl de gl en en de gl en gl gl de gl en gl gl de gl en gl gl de pt en gl de mwl en gl de gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en gl es gl en gl es gl en gl es gl it gl es gl en gl es gl en gl es gl en gl gl gl gl gl es en en en es en en hbs_lat gl de gl es gl de gl en gl es gl de gl en gl de gl es gl en gl de gl en gl de es es gl en gl gl es gl en gl gl gl gl es gl gl gl gl en gl es es gl es gl en gl es gl en hbs_lat es gl en gl es gl en gl de gl es gl de gl gl gl gl en gl en pt es gl gl es gl de gl en gl gl es gl ca gl gl gl gl it gl fr gl gl es es es es gl gl es es gl gl gl gl en gl gl en gl en gl gl gl en gl gl en gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl pt gl ca gl gl gl en

text:
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Sociedade
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Sociedade
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Sociedade
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Sociedade
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Sociedade
iniciaciónContos e guiónsNON hai dous NON 3 MÁIS
12 outubro 2017 Invisible Contos e guións 0
Un escenario de encontros mixtas, os intereses diferidos que alavancar os protagonistas en busca dunha felicidade descoñecida por unha banda, ea suposta sereno polos protagonistas ambiente familiar tenso e ó mesmo tempo. Tecla de comedia
Boa tarde, boa noite ... e para moitos outros ... que dubidaron en visitarnos, grazas por unirse a nós.
Esta historia é protagonizada por tres defensores numancianos, suicidas ... ou optimistas, en todo caso. Personaxes irrelevantes dunha sociedade típica ou atípica (dependendo de se o mires ... ou a séntache). Son descoñecidos e simpáticos, inimigos ao mesmo tempo, pero fanse amados. Os "outros" tres, no emprego de méritos, sairán e non poderán ser vistos físicamente por aqueles que poidan interesar. Non intente localizalos. Simplemente non o son.
Esta trilogía de organismos vivos conformada, que xa supera a idade da nefasta e miserable responsabilidade, sofre unha especie de apendicitis mental. Están inmersos nunha dimensión descoñecida e que, en distancias curtas, non coñecerán nin posúan, creo que nunca, recursos para reaccionar.
En realidade, tornar-se o espello de moitas outras accións, convulsivos, como e inconstancia reconfortante que "aval", aludindo a unha falta de ética e moral social, están condenadas á desaparición dunha fatalidade ... afortunadamente sen consecuencias. A falta de desexos, a falta de perspectivas, o aburrimento ... son imaxes difusas do seu complexo, e unha ... imitado e limitado natural.
Pero o que máis empezar¡ ... estamos no teatro, nun escenario de fantasía (moi real) ... Pode sorprender nos atopamos ante o mesmo e distorsionado espello, sen o problema de facer historia, lembrando o pasado Quizais sexa a túa vez de recordar. Esta é a incongruência doce, azedo e libre para catalogar unha historia sen ter que aceptar o seu contido.
E é que, en certo xeito, estes personaxes pertencen a un espécime que é parapeta no incoherente, probablemente ... no máis abxectivo do pensamento. Son seres, por algúns anodinos, por outros ... exemplos coa alma á que ocorren fragmentos de vida fáciles de entender, difíciles de interpretar e incomprensibles se "disfrazan" mal.
Hoxe teremos a oportunidade de ver como se desenvolve unha etapa das súas tolas controversias.
Javier aparece no escenario, cun canoteiro e cana, levando algúns pasos de baile baixo unha música romántica, e despois colgalos nun rack situado nun extremo do escenario.
Eu imaxino que está do meu lado esquerdo, probablemente me criticar ao límite, que é da familia de María eo "off" estraños humildes á dereita do corredor, dependendo de como mira, vai ser o máis próximo ao fenómeno da Jenny, a comprensión como pedra triangular indispensable. Entender que o ambiente non existir nunha resonancia política, e estou moi contento de ser o único a ter a verdade, eu teño sempre, e correctamente, o uso da palabra.
Xa te coñezo a algúns de vós. A outros ... ¡non! Non o sei ... non, pero benvido a este escenario da desorde, a falta de decisións e as desilusións.
Javier pula, baixa os ollos, a música desaparece lentamente ... agarra unha cadeira con determinación, séntese e mira ao público, axitando a un e ao outro ...
Na parte de atrás e á esquerda do escenario, unha cama. O proyector percorre o escenario e enfoca suavemente a Maria.
María, María, María (fragmento da canción West Side Story) ... Silencio ...
MARIA (levantándose da cama e abotonando os botóns dunha bata)
Teña en conta que de Javier ... cando estabamos en Exipto ... que nin tiña ... o paseo de camelo, unha visita ao cruceiro Pirámides, Nile, mercados de pulga, impreso estes, como eles chaman ...?: Papiros.
JAVIER (colle un xornal do piso e do fan)
...E a calor que fixo. Os bazares, o quincalla. Si, querido, si ... por suposto recordo que tan intelixente son estes exipcios e como foron capaces de solucionar o problema do ladrillo, aínda hoxe xogándolle na cabeza. Ao parecer sempre tiveron moita experiencia con inmobles. Bo corrector era iso Tutankammon
Voz do propio Javier: hehehe, quen inventou o ollo
... Ademais, non teñen ningún problema cos residuos. Todo o que queda é que se están acumulando para construír montañas e nichos para facer un negocio escandaloso con turismo sarcófago. Recomendo que vexas algún capítulo, cando o repiten, nos "dous".
O foco móvese á dereita e ilumina a Jenny, que aparece sentada nunha butaca. Jenny xorde abruptamente e dirixe o centro do escenario. Vestir de forma informal, con pantalóns vaqueros axustado e unha blusa de cores brillantes e vibrantes.
Javier! ... que estás programando? Estás buscando sorprenderme e xa tes as entradas para ese cruceiro no Mediterráneo. Ole, ole, ole! (e nun ton incrédulo infantil) ... Non podo crer.
Javier levántase, dobra silenciosamente o xornal e achégase a Jenny
De feito Jenny, estou nela ... compaixaría que non podamos superar. En setembro tes que pagar a matrícula para nenos, libros, uniformes, incluído o teu (usando un ton de sarcasmo), pensión alimenticia e sabes que o meu ex reacciona mal cando a renda non chega ao final do mes.
MARIA (Sentado no bordo da cama, axustando agora os zapatos)
Por certo, Javier, o próximo mes, a miña nai vai casar e debemos pensar no presente que lle imos a dar.
(El distanciase a poucos pasos de Jenny, manexando un sorriso moi amplo)
María ... parece que aínda non se deron conta de que estamos separados. E que a miña nai me odia, e que a figura do seu noivo, o octogenario enmascaraba que ata onte me ameazaba con anónimo, dándome un golpe ... o bastardo ... Por que?
Por certo, Javier ... Cando vas querer atopar á miña nai?
Pronto, querida, pronto ... pero primeiro debes coñecer ao teu fillo ... ¿non crees?
Voz de apagado de Javier: Nin se sei onde o tes?
Mire a Javier, sei que me engana, que non son fieis para min, pero hai que cubrir aparicións ... aínda que estean "un tanto separados" ... distanciados, polo menos ata que os dous coñecen claramente.
Ademais, o teu é unha crise de idade ... e debes ter paciencia. Oh ... e iso, que ... a próstata ... xa o fixeches? ... Ei ... oíchesme a Javier!
Volves á rapaza. Mire María, xa non estamos xuntos, nin moito menos engananos con outra muller (Sorriso irónico de Javier dirixida á exclamación pública e categórica): Non, nunca che enganaría.
Voz de apagado de Javier: Eu enganei a ela.
Javier Ten un fillo ?, que nos unimos, que nos brinda paz e que se converte na froita madura, xerminada pola nosa unión sincera e na mellor forma do noso amor tolo e tenro.
(Empregando un aspecto estendido e irónico)
O maduro, o maduro ... diráo por ela (respondendo a si mesmo).
Xa sabes, Jenny, levando os nenos ao mundo hoxe é unha gran responsabilidade. Din que somos máis de sete mil cincocentos millóns no mundo, e que non hai futuro ... nin sequera pola metade, a non ser que instrilles desde unha idade nova na política ...
A voz de Javier: ... ou na fontanería.
Pero ... non me contestou!
JAVIER (fronte a Jenny, cara a cara)
Si, mel ... si, teño respondido ...
¿Que pensas de Javier? ... Cando todo este problema de bipolaridade termina, ¿que pensas se volvemos a colocar as baterías e facemos unha viaxe ... poderiamos dirixirnos a Benidorm? Non?
A Benidorm, ou onde queira, a túa nai vai ... eo gilipollas do teu pai recentemente adoptado.
Javier, dáme algo de diñeiro. Vin un pequeno vestido en El Corte Inglés ... moi fermoso.
... e tamén un salto de cama ... que vai che levar tolo. Veña tola ... En realidade creo para os dous. Púxoo e mirades (Jenny pensativo e cuestionado) ... e comprobamos o que pode suceder a continuación.
Non sei cando nin como foi. A verdade é que entre María e eu, últimamente non había outra relación que non era semellante á de dous irmáns xemelgos. Entón apareceu Jenny. Un día cruzamos os nosos ollos. A vin de novo no mesmo bar. Ela díxome que era soltera, que tiña coñecemento ... (heh, heh, heh) que estaba perdendo o seu arroz. Confesou que non tiña fillos e que estaba a buscar unha oportunidade na vida para lograr a felicidade, a alegría ea felicidade que nunca compartiu con ninguén, agás cando foi contestado por un tempo silencioso e gótico.
MARIA (mira o lado do escenario, achegándose aos poucos á fronte de Jenny)
Jenny (Deslizando sensualmente as mans polo seu corpo)
¡Frigida, xeado de xeo! Bo aspecto e non outro como ti. Vou facerte feliz ... e sabes por que?
JAVIER (mirando a cada un cun pote de café e unha tetera en cada unha das súas mans)
(Como asistente de voo) ... Café, Té, Té, Café.
Café Eu amo, sempre o fas tan ben.
Té Se non hai máis nada. Aínda que o farei, o meu amor, non funciona así como me fai.
Os dous sosteñen unha cunca entre as mans e Javier Escancia. Beber, estar atento e sentar. Javier ao bordo da cama. Jenny na cadeira e Maria na butaca.
Hai un silencio, mentres os ollos dos protagonistas asentan ausentemente.
De súpeto, María subiu do sofá, Jenny intenta e renuncia a facelo, mentres Javier permanece inmóbil.
MARIA (cunha actitude nerviosa que percorre o escenario)
Isto non pode seguir así. Se queres un divorcio, dígame, pero o máis axiña posible. Non podo vivir así. Comprenderás que teño que reconstruír a miña vida.
Javier ... dime cando vas a divorcialo? Non podo vivir neste inferno de celos frustrados e ansiedades, nun mar de inestabilidades e lagoas descoñecidas que me afastan e enfurecen. Este problema me vai volverse tolo.
Cando non ten que se preocupar cando tanto vós seguro de si mesmos cando entender que eu non son invisible sobre esta encrucillada, onde deixei o último coche para chegar a outro tren, eu non sabía que as paradas eo teu destino. E quen sabe se nunca vai parar.
Debes gastar máis tempo cos teus fillos!
¡Debería pasar máis tempo comigo! ... Está moi ocupado últimamente. Demasiado diría.
Debería pasar máis tempo comigo ... e traballar menos para ti, polos teus impedimentos, histeria e outros ... drones que me subimen sublime.
E agora déixame. Vostede me deixa aburrido, infeliz, con poucas posibilidades de atoparme. Xa me mergullou en miseria Javier.
María ten o toque do teléfono móbil nese momento e apágoa nerviosamente).
Non estou seguro de que vou facer. Vou comezar a mercar un cupón do "xa", unha parte da lotería, eu vou xogar e apostar polo BonoLoto, o euro-millóns, para as piscinas, o "chinés" ... Ludo, sei.
Estou saturado, corrompido polas circunstancias inesperadas e infectado pola túa ambiciosa ordinaria. Me sinto deprimido e debo albiscar o camiño e atopar o camiño que nunca debería perder.
Jenny (esquecendo a disertación de Javier)
Ah, Javier, non che dixen, o outro día foi o axente de seguros, xa sabes, ese amigo meu de Facebook, para que asine a política de vida (alargando un sobre). É mellor prever. Non es tan novo e non teño un anel de compromiso que me fai dicir con orgullo que son a túa muller.
MARIA (ela tira a súa alianza e Javier tómao aos seus pés)
Quizais esta chave sirva para liberarche dos grilletes que parece ter. Quizais, poida ser, é o recordatorio indispensable para pagar as endebedades da pensión de mantemento.
María, María, (A melodía de West Side Story toca de novo) Non te paso unha pensión. Dareiche o que necesitas e insistes en formalizar algo que, por voso memez, non contempla ningún acordo regulatorio.
Por favor, Javi ... dásme 100 máis euros, teño que ir ao "super", e ese "whisky" que bebe xa sae a través dun riñón. Pensaches en deixar de fumar?
JAVIER (Ansioso e intrigado, tira un proxecto de lei que desaparece dos dedos axilantes de Jenny da súa billetera).
Eu non fumei durante seis meses, e para beber, sempre tomei zumes. Pero que mala memoria ten esta muller.
MARIA (levantando un pano que enxuga as súas falsas bágoas)
Onte estabamos galiña viuvez miña nai. Ben ... Sinto moito que non viñes. Non se casarán, perderían as súas pensións. Tiña un bo, longo tempo dende que eu durmín tan tarde ... e só, sen ter que escoitar o seu ronco, que nunca me incomodou moito, pero tamén non perder ... eu realmente non sei ?. Bo, o "super" que tivemos Javier.
Jenny (Tirando a María fóra bruscamente cun golpe de cadeira)
Non crees que Javi ... que debemos ter unha conta conxunta? Así que non tería que preguntarlle nada e sería máis fácil atender as prioridades da casa ... ¿Que pensas?
JAVIER (El volveuse a sentar e mira o xornal)
Por suposto, si, muller. Co meu "ex" nunca foi necesario, pero entendo que os tempos cambian e a vida vai demasiado rápido para non facer as cousas, o que debería ser feito antes. Si, si, está claro, teremos que pensar niso.
MARIA (recuperándose do golpe e alisando a perna)
Ay Javier, debes ir pensando en utilizar as pilas milagrosas de novo. Non tes moral por máis de tres meses.
María, María ... non tivemos sexo por máis dun ano ... e antes, cando o fixemos foi por casualidade pura e simple.
Como resultado diso, Javier, perdoame por interferir, pero o teu "ex" ten razón. Debe asegurarse te ollar: disfunción eréctil, exaculación precoz ... verdade .eu, eu non me importa, todo ten unha solución se o amor é sincero, porque non só nos une sexo, pero ultimamente, Javier, o estrés fai durmir e sempre teña dor de cabeza ... e iso, francamente, non é moi normal ... ¿non?
E din que as mulleres, cando comezamos a detectar a menopausa todos irritou, e cambiar a personalidade. Parece que nos transformamos, xa sei, pero ... tampouco son capaces de enfrontarse a unha realidade. Vostede concorda con Jenny?
Ao final vai facer o meu día amargo con tal complicidade,
Jenny (usando o seu teléfono móbil, el chama a María, que a recolle no momento)
Son Jenny, xa sabes quen son.
Creo que debemos falar, ¿crees que temos unha bebida?
Ben ... por que non? Onde? Cando?
Pasa un silencio prolongado.
Honey, teño que saír ...
Teño quedado con Patricia. Un compañeiro que ten un problema co seu xefe.
Pero, se non traballas con Jenny
Ben, cando o fixen ... véxalo despois, ama! (desaparece da escena)
MARIA (dirixíndose a Javier e desaparecendo do escenario)
Saín de Javier, estou tomando as chaves. Teño que comprar, non vaia a casa un día e non teña nada para beber. Ah, e che traeredes os cigarros que fuma, aínda que cheira tan mal. Vémolo máis tarde, corazón da miña vida.
JAVIER (levantando a voz)
E duro. Se non fume nin bebo.
Para min, podes quedarche, ata estou de acordo nun spa en Pachucistán, aínda que dubido que puideses parar. As "neurotoxinas" están a xogar estragos mesmo nas mentes máis perversas ... ¡e son vostedes!
Javier dirixindo ao público na sala
Por certo, alguén sabe a que hora o "camión de ligadura" coincide no televisor.
No escenario é Javier, alisa o cabelo, camiña e regresa logo dos seus pasos, mira por todas partes, senta no sofá e transforma a televisión, que transmite un concurso:
Coa letra "M" ou "J": Nome das mulleres, casado ou vínculo cun home cuxo nome remata en "ER". De conduta dubitativa, prostitutas para algúns e heroínas para outros.
Responda a mesma voz despois de uns segundos ... ¿Pasas a palabra?
JAVIER (apaga a televisión)
Xuro que sería María ... ou Jenny ... ¡que se preocupa!
Aparecen Maria e Jenny, unha sentada ao bordo da cama, a outra sentada no sofá. Ambos se comunican por teléfono ... con outros personaxes da trama.
Ola Pepe, como estás, pensei que non me chamarían. Silly, si, si, vin o teu perfil varias veces ... Ben ... despois, se o desexas, aceptamos o FACEBOOK, o chat ou o twitter ... si, ao mesmo tempo onte, ou envíame un que 'UP. E non me fagas esperar moito tempo. ¡Ah! E outra cousa pequena, se queres algo serio comigo, debes deixar de "ligotear" con esas femias que non deixan de incomodar. Ben, tolo, ves máis tarde ... Chao.
Mire cariño, non veña agora con obleas. Xa sabo que teño 17 anos e que non chego á idade da idade mental que esperas dunha muller. Dígoche a verdade, non me importa se fose moi vello, e vou esperar o tempo que se necesita, e creo que si, estou namorado de ti.
Jenny detense e bebe directamente dunha botella de cervexa, botando unha burp inconfundible.
Ben, amo, si, si, si, si a todo, pero agora teño que ir ao instituto.
Ah, non, si, estamos de vacacións, pero estou facendo un curso de ... Inglés e chinés mandarín.
Ben Charly ... eu tamén te amo ... e o desexo ...el cobre o aparello coa man e exclama) inicio feliz do verán.
E se pesado, bica, moitos si. Entón falamos sobre o "Messenger".
Jenny cuelga e retoma outro número. No outro lado dun escenario xa dividido por unha pantalla, María responde.
Jenny (risa nerviosa e infantil)
(A melodía de West Side Story toca de novo)
Falei con Charly ... É un amor ... Está tolo por min ... sobre os meus ósos.
E eu con Pepe. Vou ter que cantar corenta para el nos clubs, e algúns máis. O imbécil non deixa de xogar en internet.
Creo que estou namorada María.
Javier é un sol. Nunca podería danarte, pero espero que entenda cando chega o momento.
Onde está el? Non oín falar por el durante moito tempo.
Javier non deixa de traballar. Agora, como el é o coordinador do encontro, el xa está pagado pola asistencia e as dietas. Coñeza un promotor e espera que se despexa un "defaulter". É unha casa moito máis grande, e xa non teremos problemas espaciais para acomodar ao meu fillo, que xa está aquí, e á miña nai, que acaba de separar.
Se podo axudarche, muller.
Grazas María ... por certo, o meu fillo ten unha mala herba que "merda". Queres comprar un pouco?
Non, grazas a Jenny, tiven o outro día o suficiente con eses pequenos po que me deu para limpar o nariz.
María pinza o nariz varias veces
Jenny estrea o nariz unha e outra vez.
Esa foi unha broma. Gustoume ... gustoulle parvo.
E ves, para triunfar no "disco", deixando ás nenas acurraladas. Vostede recorda que "rapaza bastarda" ... ela non quería deixar que o seu noivo puxese as mans sobre nós.
Que cara ten Jenny. Ei ... e Javier, onde o coñeceu?
Coñecín no bar do barrio onde vivimos. É o único entorno "de moda" que paga a pena. A miña amiga Patricia é a propietaria, e foi ela quen me presentou a Javier.
Había moito que pasaba alí? Quero dicir, se frecuentaba moito o bar.
El adoitaba vir moitas veces para ver se el ligou con catro golfistas regulares para a confusión, e de paso pasou unha masa nas máquinas tragamonedas. E ás veces bebía coma un cossaco e comportábase como un tolo.
E agora non aparece pola barra?
Javi é moi rico, pero é un cansazo. Eu o amo moito, pero xa sabes ... ao final, el só está interesado na propiedade do teu culo, a maior parte da túa fronte ... e fútbol.
Si, si ... xa o sei. Mentres hai un mercado, ten que ir á tenda.
O que María ... Nós afumamos algunhas latas esta tarde por conta do meu fillo ... E Javier, quen é quen o pagará. Imos festa e mañá imos inventar algo.
Feito Unha cousa de Jenny, non tes medo de quedar embarazada?
Teño vindo os tubos durante séculos. Despois de ter catro fillos, considerei que xa era bo para sorpresas.
Comprendín que só tiñas un.
Ben si Un de cada pai diferente. Pero o pequeno é quen rouba o meu corazón. Está tan atento, tan guapo ... tan canoso.
Creo que o seu pai dedicouse ao "casting" de publicidade. Para outros, perdín o control deles. Un deles foi empregado como un mensajero ou "segurata", outro estaba involucrado nunha ONG, eo outro estaba ou estaba a cargo dun barco de pesca, recollendo e entregando fardos.
Non deixes de sorprenderme.
Ben, filla, Pepe xa che enfeitizou ... por certo, cando vou coñecerlle en persoa?
Naquel momento entra a Javier no escenario ... e colgar os seus teléfonos
Si, é ... pero, tan incómodo.
JAVIER (cunha actitude irritada, colle o teléfono e chame coa voz)
Marí ... María, se son eu ... Mire María, ... María, vostede me oe (O mesmo canto de María, María ... de West Side Story) Estou canso de pagar boletos de aparcamento e todos eles á madrugada, que agora son, ademais, os máis caros.
Son os teus fillos, Javier. Saen pola noite e xa saben ... son mozos e non teñen máis responsabilidade que vivir a vida, que xa é difícil ... Vou dicirche.
E dígovos que non poderá ser
Por suposto, Javier, e debemos ter en conta que non tiveron unha guía para guialos durante algún tempo, para corrixilos. Non podo facer máis que o que fago. Ademais, non podo facelo máis, entendes?
JAVIER (adoptando unha posición quixotesica)
E desde cando me chamaron a serena das súas noites, nos feces de extinción dos seus caprichos.
Se compras a moto, tería un coche e non me vería, como adoito facelo, incapaz de cubrir unha emerxencia, como o outro día ...
Que pasou o outro día?
Que estaba viaxando, e Jenny me pediu que me dixese que lle perdeu, que sabía que nos amamos tanto, e que se puidese obtela dun rexistro que o seu fillo adoitaba ir, eles estaban retidos por unha aventura amorosa. débeda.
Que eu fun en taxi, e que carreira ... o que me custou! ... ademais do propio porco quería conectarme.
Non! Fillo de Jenny
Eu maten a ese neno
Pobre, co que lle ama
Javier e María colgarán os seus respectivos teléfonos, a luz do escenario queda atenuada. Xoga unha música (Partons Vite de Kaolin)) O escenario está na escuridade, volvendo centrarse en Jenny, que está sentado falando por teléfono, mentres María fai o mesmo, sen voz, escoitando. Ambos están separados pola pantalla.
Jenny (ao mesmo tempo, el fala que le un xornal dobrado) texto camuflado -
Charly! ... como recibín o teu número de teléfono? . Vostede é estúpido por canto practica non?
Cando me mande esas mensaxes tan abraiantes ... de onde crees que o fas? ... do loft de Movistar.
Mira, Charly, teño un problema. A miña nai e meu irmán están sendo maltratados. Por certo, ¿estás sempre frío? ... ben. Eu penso que me podería axudar. E dende que traballas nunha discoteca, atoparás a alguén que poida dar un toque de alerta ... Que a quen? ... ao meu pai ... cal é o seu nome? ... Javier.
Charly ... te pasa algo? ... Excite home, excítate ... Ben, chamaré ... Ah, e non me prestan moita atención ... hoxe, teño un mal día ... Chao, Chao.
Desactivaron os móbiles. María se levanta, Jenny segue sentada.
Jenny ... Podo pasar?
Si muller, por suposto ... sucede.
Os dous se atopan atravesando un breve abrazo. Eles preparan unha bebida, sentarse e falar, murmurando un bla, bla, bla, bla, duo.
Non é o teu fillo?
Ir a Deus ... ou a túa nai?
... E Javier, cando volverá?
Se a televisión non está activada, tampouco existe.
Ve ... Pepe di que me ama moito, que quere me levar para as Canarias, e me impele a tomar unha decisión.
E que vas facer?
¿Sabes que temperatura teñen en Canarias?
Din que sempre hai primavera
Ben, eu non sei ... E agora sobre a celulite me formado, ea flaccidez ... Imos !, Realmente non sei que facer.
Goza de María, disfruta ... esa vida é de catro días. E xa consumiu "algúns".
Jenny, dirixiríame a Canarias, pero teño un problema.
Se muller, a regra, o cadrado eo cadrado.
Estou embarazada de Jenny
Non me fagas rir Entón Pepe te quedou embarazada a través do chat ... E o fixo prácticamente. Non te mata ... Hahahaha
Non, se non é Pepe, é o teu fillo quen me posuía
Jenny (sorprendido e disgustado)
Estás tolo, pero tolo para empatar
MARIA (irritado e aburrido)
Ben, necesito unha reparación
Ben, xa que non está na tapa cerebral da "diu"
Pensei en divorciarse o máis rápido posible de Javier.
Que vergonza !, e con Pepe, se fose necesario, acabo mañá.
E que queres facer co meu fillo bendito, casar?
Mira María, idiotas así ... hoxe, onte e mañá, poucos eh.
Ademais de ser unha sedutora de mierda, irresponsable, escorbutosa e corrupta de menores ... ¡é que es unha puta Maria golfa!
Eh, lentamente ... exemplo de virtudes, que o teu fillo ten 24 anos de idade e xa é vello.
E o teu algo máis do dobre ... e algúns máis
Confeso a Jenny, o teu fillo me volve tolo
O meu fillo volve tolo á "vella" do traballador social, o sacerdote da parroquia eo sarxento da tía, ese alto da garda urbana.
María ... Que o meu fillo sexa homosexual.
O que pasa co meu fillo, é que vender os gramos 50 de "HACHÍS" ...
.... Para vender gramos 50, é capaz de deitarse co pio máis voraz ... ou coa estrela da mañá. Descubra a muller
Ben, imos ter un bebé. E non penso en abortar
Vostede é un aborto. Veremos o que di Javier cando descobre.
Non se atreverá a dicirlle.
Mira María, o meu fillo é moi tarambana, pero tamén moi minucioso. Xa me entende ... el non sabe o que quere, xa que non creo que sexa a persoa adecuada para colgar unha responsabilidade dese tipo.
Pero el me obrigou ...
O obrigaches. Vostede o obrigou cos seus encantos dunha vella cadela para non rexeitalo. María é moi mala, pero iso é moi malo, pendeja!
Jenny ... suegra. Non me deixes así, neste desculpe estado. Estou sufrindo o suficiente. Estou desfeito.
Ti abusaste do meu fillo, ninfa-pedófilo. Te atreveras a humillar o honor da familia, e non imos consentir agora que o aproveche. Tamén ... o meu fillo ten outra orientación sexual e hai que respectalo.
Insisto en Jenny. O seu fillo vén de idade, e ambos cometeron un erro, eu sei ... pero se non quere admitir que eu teño que ir para as Illas Canarias con Pepe, e seguro que vai entender e non ser sorprendido ao asumir a paternidade, que ti eo teu fillo queren negarme.
Estás tolo, miña filla
Hai unha escuridade progresiva que volve reiniciarse a maior luminosidade entrando a Javier no escenario, mirando ambos xeitos, dándose conta de que tampouco o é.
Javier agarra o teléfono, marca e fala ...
Ola, neno ... o tema está ben para ti ... (silencio)
¿Es vostede un idiota ou o ves? ... Xa che dixen que a vincularás, pero non a que a predicaches. Agora ... bo ... e iso di a lista da túa nai, ahhgg, que mellor todo está na familia ... eh. Ok, vale ... Campión. Vou chamarlle
Javier pensativo, camiña lentamente de esquerda a dereita. Re-dial
María ... Si, son Javier, queres un xeado e falamos. Si, en 5 pola tarde, Jenny chegará tamén. Que, que non? Vémolo máis tarde
A cortina péchase para dar paso ao II e último acto
Unha mesa redonda, a sentada é Javier, aparece Jenny e bícaa na fazula, inmediatamente María tamén o fai, quen lle dá un bico longo nos beizos.
Que sorpresa! Antes desexara este encontro por moito tempo.
Esquecín que xa sabías, o estúpido que estou ... por suposto, por suposto que sabes. Somos veciños e vivimos na mesma dirección, pódese dicir que porta a porta, non?
Doña María Encantada ... ¿Que significa todo isto Javier?
Olle a Jenny, fermosa ... Estou pensando en volver á miña esposa ... se quere. E para que non atopes sospeitas e malentendidos máis tarde, é mellor deixar todo claro ... como bos veciños que somos.
Hoxe máis que nunca, Javier aínda está namorado de ti. Teremos outro fillo, outro fillo para selar esta nova reconciliación, esta proba, este compromiso que autenticará esta última proba de confianza.
MARIA (mira a Javier aos ollos ignorando a Jenny)
Eu sabía que o meu sacrificio non sería en balde, que reconsiderarías.
Hai algo que me preocupa. Hoxe chamoume unha certa Pepe, un avogado para unha ONG servindo desinteresadamente, e díxome que Jenny chantageia ti .. É certo María ?.
Si muller, si. O que tamén se adica a facer árbitro, e eu ía levar tanto tempo como eu podería ... a unha pensión, vacacións de Playa del Ingles.
Non sei nada de Pepe ... Javier
Non o meu fillo ... non o coñeces?
Ben, non, non teño o pracer
Ben, telo tido contigo ... parecer moito pracer.
Non sei de que estás falando, imos a casa, Javier?
O que chantaxe está falando de Pepe ... veña, Jenny!
... e vostede que coñeces a Pepe?
Javier corre a man pola fronte ...
Do partido amistoso que fixemos na "empresa", recordades?
El me pediu o teléfono dunha rapaza ... para divertirse, convidala ...
E deu o meu
Cínico, que falso é vostede.
Ese día estivo comigo con Jenny e recordaredes esa cea na que coñecemos moita xente. Tiven que estar ausente pola dor do xeonllo que recibín e Pepe aproveitou a oportunidade para conectarte contigo,
Non, nada querido, este cara é un malvado
Pouco tempo atrás quería levar os mortos ... pero bo, de ti María, todo pódese esperar.
¿Pódesme preguntar por un manguito de ron Javier?
Non, vou confesar todo Javier.
Estes dous ... Pepe e Jenny están involucrados, enganáronme, drogáronme e o fillo de Jenny me abusou, forzándome, violándome e agora din que ao non dicirche nada, queren compensación. Unha cantidade que lles permite viaxar a Canarias, como o entendo, e desaparecela da súa vida.
Javier non o apoia. Aínda non te fixaches conta? Ela é unha muller perfidiosa.
E que vas facer?
Polo momento pregunta ao xinecólogo por un aborto por unha indignación que debemos denunciar.
Comezar de novo con Javier. Tivemos un accidente nas nosas vidas, en que os nosos fillos aínda non foron ilesos. E temos a obriga, a oportunidade de rescatarnos.
¿Estás seguro de Maria?
Como non será! Que pájara é o teu "ex".
Javier vai ás bancadas:
E vostedes que pensan, que faría, como reaccionaría a unha situación tan burlesca. Mellor non dicir nada ... quizais lles deas para saír da sala?
Jenny (indo ás tendas onde a súa familia está supostamente acomodada)
Ninguén necesita dicir nada. Aquí, para ver, para escoitar e calar ... chitón! ... por favor. Ademais, quen se preocupa pola nosa fatalidade emocional. Se iso é o que sentimos perdón!
MARIA (indo ao outro lado, onde está a túa familia teórica)
Agora máis que nunca necesito o teu apoio. Son o máis danado desta historia, desta vil rede que arruinou a miña vida. Aproveiten a miña bondade, a miña inocencia, a miña debilidade sentimental. Da miña soidade.
Teño sido ferido por unha infidelidade, por un exceso de confianza doutro home que aparecía inesperadamente e que tampouco me merecía. Foi traizoado polo que consideraba un bo amigo, eo seu fillo, a quen me resulta difícil esquecer ... e perdoar.
Síntoo por todo, e todo é debido a un complot.
Non, quero dicir o paranoico da túa maldita nai
Jenny (agitando a man na ameaza)
Non insultes, non insultes que te coloque ...
Non, non o quero
É o mesmo, devolverémosche de todos os xeitos.
Intente manter a serenidade e a educación que parecía ter. Saque a cabeza do conxelador e da razón ... por suposto, se xa o tiña.
Javier (dirixindo ao público)
Jenny e María en frascos
Non vou dicirche nada sobre como me podía sentir ...
Eu me sinto como un inútil. Teño entendido que o amor verdadeiro é moi difícil de manter vivo no corazón e agora sufro, sofre moito (guiñando ao público).
Entre dúas mulleres son eu e estou nun abismo. ¿Que facer, se no fondo non aspirado a unha reconciliación? Estou confundido
Vivín con el durante moitos anos, tivemos fillos, gozamos da felicidade dunha casa e agora creo que nunca me perdoará. Tiven unha aventura cun home, provocado por desilusión e desesperación.
Un home que eu non sei ... cun batallón e un pouco máis !, Vostede atravesou a pedra, vagando polas páxinas de contactos para ter un fan club no "Facebook !. E mesmo o meu fillo xogouno.
E agora é un mosquito morto, o moi incapaz.
E mire quen fala. Que arrebata-me marido, arregaçar co meu mozo, eu ofrecido nunha bandexa de prata ao seu fillo, e enriba continúa flertando con Charly, como se fose un menor.
Charly non o menciona, entendes? Charly é moi home para estar na viperina da túa lingua. Lagarta, es unha lagarta, víbora.
Non o creas, Javier. Todo é o resultado dunha tontería. Dáme a oportunidade de explicarlle todo só. Eu amo a Javier ... créame, ¿non?
Home, como crer, creo máis ao Rajoy e ao ZP xuntos, e dentro do Santo Sepulcro que reza a todos os santos.
O teléfono de Javier soa insistentemente
O teléfono de María toca e ela corta
O teléfono de Jenny soa e ela corta
Ah, ola Ei neno, di a súa nai non se esqueza de mercar pan ¡OK !, Ya! .. e Mary ... claro, claro! .. se eu ver? ...., pasando pola tenda colleu a disposición do traxe que che comprou ... ¿non vas á voda ?, hehehe.
Esta é unha conspiración Javier
JAVIER (gardando o teléfono)
Non! ... nada, nada.
Jenny (dirixíndose a María con arrogancia)
Vostede podería terlle dito que vir, non podía? Entón puidemos escoitar atentamente a outra versión.
O meu fillo non precisa de ninguén para comprar un traxe ... escoita?
Teño prestado o diñeiro, nada máis. Ademais, foi el quen me ofreceu acompañarme á festa de divorcio da miña nai.
...Pero eu non ía a ir ao final! O traxe seguro de que o termine pagándolle.
Nunca quixo saber nada sobre a avoa dos nosos fillos
Sen dúbida perdiches a chave. Estás histérico e depravado.
Non me diga iso ... Non consello ... impudente!
O que María, non o leite, un par de hóspedes é o que ela merece!
Ben nenas, xa o suficiente. Estou empezando a estar farto das túas historias, que non levan a ningún fin.
Non estou disposto a ser maltratado deste xeito.
Vostede recorda a Javier, o día que a vimos con Pepe, tan caramelizada. Entón, rindo fóronse.
Estás confundindo a Jenny, nunca vin a María con ninguén contigo. Seguro que se confunde.
Entón farei co meu fillo. Pequeno espectáculo, meu Deus! Unha dama tan antiga que se enganou a si mesma.
Citeilles aquí para dicirlle que teño unha enfermidade incurable
Que dices ... que?
O de aburrimento integral, si continúo contigo dous. E esa é unha enfermidade moi contaxiosa. A idiocidade é un virus incurable que difunde e mata calquera conatus de delicadeza mental.
Os tres permanecen en silencio, inmóbiles.
Como verás, ningún deles aínda chegou á conclusión de que a estupidez é un mal endémico que se pode facer unha praga, en que o comportamento humano, converténdose os, viscerais e explosivos portadores inchados diatribas son dexenerados .
Inxenuidade, esgotamento aparecer unha personalidade, diminuír os nosos protagonistas, non máis individualmente pensar, incorporando-lles un vago sentimento de supervivencia que Distancia aínda máis os encontros que se causan xuntos sen entender.
Debe haber sempre alguén no medio para sentirse vestida, para facer tristezas máis soportable, tristezas e algunhas alegrías inesperadas, o satírico-se os fai estar tolo cando inxectado dose de absurdo ... e trancos e barrancos, que, desde o punto de vista noso entendemento que será difícil de pasar.
Son tres, e son como ... o que máis ?, San troupes simple, estatuas erguidas grazas ao selo de papel sostendo unha situación irreal, unha tragicomédia en que todos participaron de xeito anónimo seguramente queira cambiar a vida de Javier, Jenny e María.
Pasaron máis de 3 anos e a vida deu un gran salto grotesco nos avatares dos nosos heroes ... ou fracasos.
Javier foi dunha forma suave, sen bater a porta, mentres dous deles, Jenny e Mary, asumiu unha situación caótica e prexudicial para os seus idades: aceptar a soidade xuntos, sen rancor, coa intención de continuar a sopa quente e nutritiva degustación , subvencionado para a vida por un patético bobalicón.
Jenny e Maria aparecen nos seus vestidos, buscando desgreñados e tendo unha cunca de café sentada ao redor dunha mesa de leiteira. Un ambiente arduo.
Me pasa o azucre
Xa sabes que se sinta mal
Non Maria, a dietética era a miña nai. E segundo a última análise a próxima vítima, se non se calma, será vostede
Pobre cousa ... canto tempo morreu?
Como é o momento de Jenny?
Hoxe é o sábado María, a sepultamos o xoves
Como pasa o tempo
Ay María, que pequena cabeza de "plover" tes
Carlitos ... ¿Que opinas de Carlitos ... onde está Carlitos?
Nada María, non digo nada. Vaia tomar a píldora
Onde está o meu bebé ... que fixeches con el?
Carlitos non existe María.
Lembre que o médico dixo. Vostede é un hipocondríaco sen remisión e un paranoico sen cura eo seu embarazo ... Que durou 3 anos! ... Foi totalmente imaxinario. Todos os días reinventar a María ... do mesmo xeito que sempre.
Pero estiven embarazada e creo que estou embarazada de novo.
Non estás embarazada con ninguén, nin o meu fillo, nin Pepe, nin Charly ... menos aínda Javier ...
¡O que estás é algo valioso!
Jenny ... Vostede me pasa unha cookie
Si, por suposto, María a que queres?
Separe con manteiga, boa herba ou ... chocolate, que tanto lle gusta.
MARIA (incorporado con mostras de rabia)
Isto é intolerable. Non podo tardar máis. Vostede riu, vostede burlarse de min.
Jenny (completo e paciente)
Teño que falar coa túa nai ... ela é a única que me entende nesta casa.
8 Pavillion, nicho 23043, Cemiterio Modernista, 33 Street, 18 Doorbell
Tomaremos un taxi, non?
Por suposto, e antes de pasar pola farmacia ...
(Interrogarse a si mesma) Vexamos que tranquilidade dan a esta muller?
Jenny, Jenny ... recordades a voda que o teu fillo e eu fixen?
Como non Maria! Estabas tan fermosa. Co seu vestido de noiva, cetim de cetim satinado branco e unha cola que parecía a princesa do reino de "Chantecler".
Como non me lembro? Nunca (rindo) Vou esquecelo. Nunca esquecerei eses momentos de tanta felicidade ...
Si Jenny, estabamos moi felices ese día, ningún asistente á cerimonia pode negalo.
Por suposto que non ...
Que imaxinación delirante, ¡meu Deus!
Déixeme ver ao meu fillo ... o teu neto
E duro, que manias ten esta muller.
A miña filla ... deixa de sufrir agora!
A escena ten lugar nun escenario incomparable. Dúas mulleres, as súas experiencias, as súas doenzas, as súas mentes danadas polo uso e abuso de memorias que inevitablemente deixan atrás.
Un deles é malo, un é malo, sempre se atopou mal ... eo outro, peor. Un vive das anomalías impregnadas polos rastros da vida. Continúan maquillando nos espellos secretos. O outro converteuse en fofocas ás que aínda ten a esperanza de non estar sempre.
Despois de todo, os dous están xuntos, para ben ou para mal, e fanse entre eles. Un retirou, o outro aínda é unha porco, crendo na súa sanidade mortificado, que aínda está dispoñible para pode atopar o "plus Quam perfectus" para ofrecer o seu colo, moito amor aínda e moitas decepcións que teñen que soportar.
Ninguén está encomendado a Deus, senón ao demo, que por certo, nunca os deixou en paz.
A vida é fermosa, a soidade non é. E hoxe, as memorias son tingidas de grises, unha cor case imperceptible para deseñar soños con matices, os que fan nunca esquece, pechado-os na caixa de recordos perfumadas para unha fragrancia descoñecida.
As noites de María e Jenny case sempre terminan cunha última botella de cervexa frotada, o que os fai sentir mellor que ... onte. E os seus soños non se converten en pesadelos, nin se traizoan ao amencer.
Javier volve entrar no escenario cruzando os postos. Unha vez no escenario, mira a Maria, que ten unha mente ausente. Jenny leva a cabeza sobre a mesa, compartindo o espazo cunha botella de cervexa baleira. Jenny esperta e mira para atopalo.
Boa noite, Jenny ... Como é Maria? Como estas hoxe?
Como sempre Javier. O mesmo Máis desaparecido que unha cabra ... e máis atrás que a morte de mala sorte.
Non deixes de coidala. Xa sabes que somos en parte culpables do que lle ocorre. Os seus fillos non poden vela neste estado lamentable, e o seu Jenny, é un ser egoísta incapaz de pensar noutros.
...Pero cal é a culpa do meu fillo?
Todos somos responsables da desgraza de María
E o teu Javier, non estás separado da súa escasa condescendencia, desde o seu mínimo razonamiento.
Debemos ser condescendentes. Nunca soubo cumprir as circunstancias que se orixinaron no cruzamento das nosas desgracias. Nin sequera sabía defenderse dos seus monsergas, desde a súa forma de cuestionar os seus erros.
Que demos, que diaños! O que estás falando, home?
Dos teus xogos, das túas influencias perversas, dos teus contratiempos irracionales, da túa tolemia. Confiaba en ti ... por querer estar preto de min.
Que diablos estás? Ela é unha merda de verbo. Incluso pensei que o máis vello dos seus dous fillos non é o seu, e moito menos creo que ela sabe quen é.
¡Bastante Jenny! ... aínda é a miña muller.
E eu que son ... o anxo gardián, con patíns que corre todo o tempo ... en busca doutros consolados.
Acordamos que manteríamos o noso segredo, despois do descanso que tivemos oficialmente.
Estás peor que ela. Estaba impresionada pola cabeza ... e a túa razón se desgastaba.
E o peor de todo, non respectaches o meu sacrificio.
Aproveitou o meu bo sentido e, a cambio, recibín unha conspiración perpetua.
Non son nin o teu Javier, cando parecía que ía ser a túa muller ... E agora que?
Se ... mari ...
A voz de María como un lamento entra na conversación. Sentado, fixa os ollos sobre Javier.
Non amo, calme. Estaba falando con Jenny sobre a vida tan cara.
Cara! ... e cada día con máis sisa. Diga "iso" (apuntando o dedo índice a Jenny) para me deixar claro, se non ...
De non ser así ...
Nada muller, disculpa a ela. Non ves que hoxe non está ben.
Aquela voz ... Eu non me gusta de Jenny, que se comportan e gracias lle importa e comeza a comer.
Javier, non me sinto ben. Pegue algunha orde na casa. Por certo, colleches a Carlitos da escola?
Non hai amor, lembre ... Carlitos está en Irlanda, aprendendo inglés.
Non, grazas a Jenny, non levarei nada máis
Non quere tampouco un "birra" ou que prepare o "copazo" de ron que me pide neste momento.
Pero ... Jenny, vas pensar en min Javier.
Nada, non queres nada, Javier?
Javier se achega a Jenny e pon o brazo ao redor da cintura, mentres María regresa neles.
Ben Jenny, quizais algo despois ... e no teu cuarto, aínda que sabes: Non sei se podo recuperar estímulos perdidos, outra calor. Eu son un home diferente, pero podo sacrificarme para o ben de ambos.
María xira de forma xenerosa, Javier separouse da cintura de Jenny.
Os aneis do teléfono de Javier, mentres as dúas mulleres están paralizadas.
Javier responde a chamada, indo a un recuncho do escenario.
Ola querida. Si entendo que hoxe é o xoves e temos unha cita con Charly e Pepe.
Non esquezo tampouco. A túa nai? ... A túa nai está ben ...
Nunca entenderán, pero o que sento, e creo que tamén, é puro e sincero. E agora non debemos agochar as nosas emocións.
Por suposto ... Si, parvo, chamado Pepe e Charly, hoxe é un día especial, celebramos o terceiro ano da nosa liberación, do noso orgullo.
Viva o noso orgullo !, muac, muac ... Chao, adiós.
MARIA (do outro lado do escenario)
Pepi ... por favor, ¿queres preparar a cea para Carlitos?
Jenny (levantando a voz)
Javier, vas a quedar para cear?
Non podo Jenny ... Grazas, é tarde e quédome co teu fillo.
Ah si, dáche os seus recordos ... Aínda ten problemas con Pepe?
Non agora é ... Charly, que está arroxando os teus fillos ao teu fillo.
Eu son un bo amigo. O teu amigo máis fiel, comprometido e sincero.
Como te entendes ... Sempre serás un amor.
E que pasa co teu Jenny?
Que para min todos podes ir a tomar por saco.
Javier, aínda estás alí?
Si, querido, pero estou deixando ...
Por favor, dígame ao meu mozo Pepe que non me atraso, espera por min, prepare rápido e pronto.
Díganlle que estou agora. Sería inapropiado facelo esperar tanto tempo
JAVIER (abrindo unha porta imaxinaria)
Isto é o que vou dicir.
Ben ale, ale! Máis aínda ver Javier. Aquí estamos só, ela cos debuxos animados, e eu coa pc. Quizais atopemos un destes días en internet e temos máis cousas para dicirlle.
Jenny (chamándoa gritando), Onde poñiste o meu sutiã?
Quizais Jenny ... Boa noite María ... Vela mañá ... Ben, teño tempo, quedareime un pouco máis.
A cortina cae lentamente, pecha e a música de "People Village" xorde na atmosfera.
Jenny, está chovendo? Deixar a Javier un paraugas. Uff ... a escuridade veu de súpeto. Debería estar moi nublado? ...... Non Carlitos?
Autor / Juan Hdez.Belz
CATALUNYA: A vinganza do dragón
Sé o primeiro en comentar
Deixe unha resposta cancelar resposta
O seu enderezo de correo electrónico non será publicado.
PERIODISMO E BLOG DE INFORMACIÓN
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 xullo, 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 xullo, 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 Xuño, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 Xuño, 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 Xuño, 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 Xuño, 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maio, 2019
Cartas, epílogos e epitafios
Uruguay maniféstase e esixe explicacións a unha responsabilidade que o seu ex presidente non asume
23 de abril, 2018 209
Comparte este artigo Non hai ningún uso agora, pasou tanto tempo e moito menos xustifica que todas as cousas malas sucedéronlle nunha cela con algúns tiros no estómago, cando se detiveron e [...]
Cipitrol 4: a esclavización do sono inducido na pobreza caribeña
23 maio, 2018 26
Compartir este artigo TweetCipitrol 4: As doses que alteran a composición poden causar "escravitude", pola dependencia que produce un poderoso sedante e probablemente destrutivo á mente e ao corpo humano. Un par de [...]
Cartas, epílogos e epitafios
Blog editado por WebAssistance | Copyright © 2017 | Solitarios invisibles
de erro: O contido está protexido !!
Esta páxina utiliza cookies e outras tecnoloxías para que poidamos mellorar a túa experiencia nos nosos sitios: Saber máis.Concordo
Your license is inactive or expired, please subscribe again!


langs: gl gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl es es es es es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl fr gl gl es es es es gl gl es es gl gl gl gl en gl gl en gl ca gl gl gl en gl gl en gl gl ca gl gl es gl gl en es gl fr el pt en gl gl it gl gl es gl gl gl gl pt gl ca gl gl gl en

text:
Apague a luz e xógueo de novo: Listas abertas
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Sociedade
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Sociedade
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Sociedade
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Sociedade
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Sociedade
iniciaciónPolíticaApague a luz e xógueo de novo: Listas abertas
Apague a luz e xógueo de novo: Listas abertas
8 outubro 2017 Invisible Política 0
Desactivar a luz e as tebras reflexiona sobre os recentes acontecementos en Cataluña, e entón cando ten a súa propia opinión, sen influencia, poñendo a chave, porque probablemente atopou o camiño certo dunha porta que se abre e pecha con a clave de todo, que a inmensa liberdade para facelo en calquera momento.
Quere incorporarse algúns, outros fican no curral, e ambos non teñen empatía política para se librar de seus propios prexuízos, subestimándonos diariamente e moi alto grao de liviandade. Algúns contradicir a regra da lei, outros buscan para esmagar a insurrección autónomo que superou o poder acumulado en trinta e cinco anos.
E agora vén o gran problema que levou a dividir un pobo á metade. Algúns desprezando a outra parte coa súa manipulación constante e irresponsabilidade, o outro con frontes abertas con desgusto queren permanecer no poder. E ti, onde está nun pensamento morto, nunha estación chamada "morte", ou o seu propio paroxismo de quen mira, e con audacia descarada, como ninguén conta cando se trata de ocultar manchas e manifestos, como que estar fóra da lei, están conscientes aínda gozar de impunidade, mentres que outros intentan tomar como refén para que non agradecerlles permanecen incólumes por seus moitos corrupción caprichos inmerso e aburrimento para continuar defendendo con artificios en que o tempo xoga ao seu favor.
Para os cidadáns é hora de se revoltar pacificamente, esixindo que o Estado de dereito, tratar todos e cada un co seu inmenso poder, sen subterfuxios ou manchas, e así por aquí, desde esta dirección do humilde opinión, suxerimos que do mesmo xeito que está a protestar, sen mandíbulas, seguirá a facelo, pero a elección de persoas en listas abertas, e non ás partes o único que queren é enarbolarse entre bandeiras que representan todos nós, pero que non deben subrir servir a cesta de mazás apodrecer por un egoísmo desmedido.
Non pode reinar incerteza ou tolerar máis lavado cerebral, esperando que a próxima vez, convocar urnas, pode haber papeletas máis puras e cheas nomes que garanten unha méritos goberno concentración subordinado adquiridos, a simple e clásico si ou non, iso realmente non dicir nada. listas abertas, esa é a opinión de moitos que postulan vivimos en democracia, paz e esperanza de prosperidade que merecemos, e intentar roubar unha deficiencia comprobada.
Voces e ecos afogados nunha pinga de auga
Unha "historia" ... demasiado lonxe para non contar
Sé o primeiro en comentar
Deixe unha resposta cancelar resposta
O seu enderezo de correo electrónico non será publicado.
PERIODISMO E BLOG DE INFORMACIÓN
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 xullo, 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 xullo, 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 Xuño, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 Xuño, 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 Xuño, 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 Xuño, 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maio, 2019
Tribunal Supremo: o lobby bancario sempre gaña no "casino" político.
7 novembro 2018 2
Comparte este artigo TweetBanks sempre gaña ... mentres perde os xogadores compulsivos Se non, haberá casinos e trileros. Pensar que a incomodidade dalgúns xuíces do Tribunal Supremo puido ter desaparecendo [...]
O africano "cabalo de Troia" monta a través de Europa
30 Xuño, 2018 27
Compartir este artigo Tweet É moi lamentable que os mozos entre os anos 12 e 20 non coñezan o significado de "o cabalo de Troia", simplemente o máis astuto asocialo cun virus informático coñecido como [...]
Cartas, epílogos e epitafios
Blog editado por WebAssistance | Copyright © 2017 | Solitarios invisibles
de erro: O contido está protexido !!
Esta páxina utiliza cookies e outras tecnoloxías para que poidamos mellorar a túa experiencia nos nosos sitios: Saber máis.Concordo
Your license is inactive or expired, please subscribe again!