langs: gl gl it es gl gl gl ar fr en gl it vi gl gl gl nl es gl gl gl es gl nl es war gl war en en en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl nl es ru en en es es en nl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl es gl gl en nl es es gl gl gl nl gl pt gl gl gl gl nl es gl nl es hbs_lat gl nl es gl es es gl en es pt gl es gl gl gl gl es es es es

text:
deContado | sen tempo non era | Página 3
Magdalena tecnolóxica, por Mario Regueira no Sermos Galiza
No semanario Sermos Galiza do xoves 25 de xuño, Mario Regueira publicou unha crítica de ‘Á busca da orixe perdida das especies’.
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 30 junio, 2015 por admin.
Reseña de ‘Á busca da orixe das especies’ por Inma Otero Varela
A Cristina Pavón préstalle afondar no que nos fai máis humanos. Percíbese en obras anteriores e tamén nos relatos que conforman este volume premiado no certame Ricardo Carballo Calero de 2014. A linguaxe, os novos emprazamentos nos que nos sitúa a integración da tecnoloxía nas nosas vidas, a memoria e o tempo constitúen os vimbios que sosteñen as identidades. Ata aquí pouco de novidoso no que a temas se refire, sen que isto supoña ningún tipo de menoscabo. A orixinalidade vén do enfoque. Incorpórase o discurso da ciencia ao filosófico e estritamente literario na análise do “eu”. O individuo convértese en obxecto de estudo para a neurociencia e a intelixencia computacional, mentres o narrador se apropia por veces desta perspectiva analítica. Mais o curioso e formidable é que a complexidade do que se observa, o humano, fai que nunca perda a alma. Perdura unha parte que non se deixa apreixar, en boa parte porque muda, é maleable a causa do tempo. Se cadra este é o motivo polo que a súa produción non se pode encadrar nidiamente dentro dos marcos da ficción científica, malia que abeire certo ton ensaístico.
Volvamos á memoria, tema fundamental de todos os relatos nas súas múltiples variantes. A memoria como ponte coa infancia e as súas experiencias traumáticas, a memoria domesticada con pastillas que aparece en “Sara e os años”, a reconfiguración do mundo á que obriga o Alzheimer en “Culler culler culler” que abre a pregunta de se a falta de linguaxe e memoria merma o que hai de humano nas persoas, a memoria como garante da especie e, sobre todo, a memoria como ficción e como construtora da identidade. Son precisamente os relatos que abren e pechan o libro os máis interesantes neste aspecto. Os “eu” que reconstrúe a memoria de ambos os dous relatos inteactúan coa obra de escritores consagrados; Borges, Darwin, Cunqueiro e, nomeadamente Proust. A nudez da intimidade convertida en espectáculo radicalízase coa posibilidade de viaxar a través dos recordos que ofrece o Memory Park. A experiencia lúdica vóltase adicción e esta angustia cando se constata que as lembranzas máis queridas nin sequera son ficcións estables. É o prezo que ten que pagar a protagonista, “auténtica ionqui do egotrip” (p. 26), muller como o resto de personaxes principais que, por mor da súa identidade de xénero, ven como a suma imposta desde fóra do “eu” aumenta considerablemente. Só unha tacha facilmente subsanable a unha obra sorprendente e ben feita. Cóanse por veces expresións lingüísticas un tanto chocantes por interferencia do castelán.
Publicado no xornal “Novas do Eixo Atlántico”
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 12 junio, 2015 por admin.
A plataforma de crítica literaria A Sega publica hoxe unha reseña de María Reimóndez  arredor da miña novela Sangue 12 intitulada ‘O doce abxecto’, que podes ler nesta ligazón. Reprodúzoa a continuación, feliz de que me saiban ler.
“Woman, as a sign of difference, is monstrous”
Rosi Braidotti, “Mothers, Monsters and Machines”
“A free woman in an unfree society will be a monster”
Angela Carter, The Sadeian Woman
Tomo as dúas citas introdutorias para esta recensión do excelente artigo “Of Aliens, Monsters and Vampires: Speculative Fantasy’s Strategies of Dissent”, de Belén Martín Lucas porque creo que ben serven para contextualizar a novela Sangue 12 de Cris Pavón. Esta contextualización fáiseme necesaria porque, deliñando o seu argumento de vampira adolescente (ben, as vampiras non teñen idade pero así se entende no texto) namorada podería ser que alguén se confundise con certas versións recentes desta temática coas que a novela de Pavón nada ten que ver. Malia a moda de películas, series, libros e demais parafernalia que nos invadiu en época recente, a novela de Pavón nace, ao meu ver, dunha outra xinealoxía, unha moito máis antiga e sen dúbida evidentemente antiheteropatriarcal.
É ben certo que as narrativas vampíricas renacen das súas cinsas de forma pendular co atractivo que estes personaxes tan terroríficos como atraentes suscitan non só nas mentes adolescentes, pero rara vez as lecturas máis habituais desa lenda pasan do agardado, do previsible, da sedución heteropatriarcal do vampiro poderoso e as vampiras… ben, vampiras.
Eles coa capacidade de dar a vida eterna, elas coa maldade innata de calquera muller, incapaces de sentir amor, compromiso, coidado, todas eses atributos femininos do patriarcado. Mais no fondo, e de aí a intelixencia fina e irrefutable de Pavón, a lectura patriarcal do vampiro deixa fóra o seu potencial de subversión, un potencial que, por certo, levan explorando as autoras feministas e lesbianas, sobre todo as racializadas, xa un tempo moi longo noutras latitudes (por desgraza, con pouca visibilidade1).
O primeiro vínculo de Sangue 12 con estoutra xinealoxía á que me refiro ten que ver con poñer de manifesto dende o irónico e dende a destreza narrativa máis absoluta, a –non podo dicilo doutra maneira- estupidez do mito do vampiro patriarcal. Non se entende, senón, por que habendo sangue a esgalla, sangue que flúe cada mes, os vampiros teñen que pasar polo molesto proceso de chuchar e matar a vítima tras vítima nun aburrido ronsel de morte e destrución. O texto de Pavón é moito máis amplo ca iso, pero ao meu entender nace desta chiscadela ao aburrimento das narrativas patriarcais e, si, tamén, á súa estupidez.
Porque nesta historia de vampirismo flúe tamén a negación a aceptar a narrativa heteropatriarcal do propio corpo, a da marca imborrable da regra como inicio da vida adulta, a do desexo heterosexual, a do esluír permanente da historia das mulleres (por exemplo grazas á referencia ao amor entre a protagonista e Ada Lovelace). Todos estes aspectos nárranse dende unha escrita que flúe coma o sangue, con naturalidade entre os diálogos e os recordos, entre a incerteza do engano inicial, da reticencia da protagonista ao amor ata a entrega ao descoñecido. Hai na novela unha interesante evolución dunha personaxe única, autónoma e inicialmente distante. Mais o sangue…o sangue pódeo todo.
É nese lugar, nese material viscoso e concreto, onde a novela racha con todas as convencións do vampírico. Regresa con Kristeva ao abxecto. O abxecto, aquilo que nos provoca noxo, como o sangue menstrual lle provoca ao patriarcado, marca a ruptura dos significados adquiridos, unha ameaza aos valores dominantes. É así que a mera idea de que unha vampira poida atopar o sangue menstrual coma o maior manxar resulta non só novidosa senón fondamente política.
Nesta política doce, o corpo feminino, o corpo neste caso da moza adolescente, adquire novos significados. Convértese en lugar de gozo, racha coa narrativa da vergoña e amósase en todo o seu esplendor.
Ese esplendor mordaz e paixonal contrasta de forma directa coa vergoña que se nos inculca ás mulleres con respecto á menstruación. Hai aínda moitas mozas e mulleres que non queren usar tampax, e xa non digamos unha copa menstrual, por entrar en contacto co seu propio corpo, por tocar o seu propio sangue. A construción cultural do abxecto ten implicacións políticas claras. Para as mulleres, o descoñecemento do corpo é tamén o descoñecemento do pracer, e polo tanto, o descoñecemento da posibilidade dunha sexualidade autónoma e non suxeita aos designios heteropatriarcais.
O heteropatriarcado comeza por desafiuzarnos do noso corpo, por facernos entender ás mulleres mesmo dende esa experiencia básica, que non encaixamos, que somos as monstras, as abxectas. Só desta maneira se entenden os debuxos recorrentes do “corpo humano” sempre masculino, o mal chamado “masculino xenérico” da linguaxe sexista, a delimitación das mulleres nos estudos médicos sempre como a excepción a unha suposta (ironías á parte) regra. Sangue 12 fala de todo isto e máis, coa escrita non de quen é quen de reescribir un xénero senón de devolvelo ao rego transgresor do que naceu fronte a visións hexemónicas e edulcoradas, patriarcais e retrógradas da máis pura cooptación.
O motivo vampírico e doutras monstras resulta unha narrativa, pois, vizosa, para analizar o abxecto e as fendas das ideoloxías dominantes que Pavón utiliza á perfección. Ademais, neste caso, o que se conta resulta tan intrigante, atractivo e engaiolante que unha non ten máis posibilidade que renderse ante o evidente. O abxecto é doce, a subversión é deliciosa, a transgresión é pracer.
Publicado tamén na Axenda da AELG
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 2 junio, 2015 por admin.
CC BY-SA Héctor Anllo
Esta entrada fue publicada en actualidade el 17 mayo, 2015 por admin.
Entrevista no Magazine Cultural Galego – Montse Dopico
Publicado no Magazine Cultural Galego de Montse Dopico
Cris Pavón gañou o premio Carvalho Calero con ‘Á busca da orixe perdida das especies’ un ano despois de publicar ‘Sanque 12′, unha novela que fai, a través da personaxe dunha vampira, erótico o abxecto.
A memoria. A identidade. O mundo como construción humana, lingüística. A ciencia. O racional e o inconsciente. O onírico. A diferenza. O xénero. Son algunhas das coordenadas nas que se move a escrita de Cris Pavón, gañadora do Premio Carvalho Calero de narrativa con ‘A busca da orixe perdida das especies’ (Laiovento). A autora publicara o ano pasado ‘Sangue 12′, (Urco), novela na que conectaba fíos como a tecnoloxía, a literatura e o feminismo a través dunha historia de amor entre dúas adolescentes, unha delas vampira. Nuns meses, Urco editaralle tamén a súa obra ‘Limiar de conciencia’, que fora hai anos finalista dos premios Xerais. O discurso literario desta autora é singular, sólido e, moitas veces, transgresor nun contexto, en ocasións, se cadra algo “rancio” para acoller voces como a dela.
O relato que lle dá título ao libro, ‘Á busca da orixe perdida das especies’, fala de Proust e da loita contra o tempo. Da arte como medio de superar o tempo. E este é un dos fíos de todo o libro. En que sentido?
Iso da arte como medio para superar o tempo son palabras de Proust. Eu falaría máis ben da arte como un xeito de coñecemento diferente á ciencia, complementario se queres. E ese relato que dis busca establecer paralelismos entre esas dúas formas de coñecemento valéndose das biografías de dúas personalidades senlleiras nos seus eidos, Proust e Darwin, que para min resultan moi atractivas, e que me permiten contrapoñer, contrastar, a memoria persoal, de individuos con conciencia, e a memoria biolóxica, esa longa historia da que os humanos somos só un brevisimo episodio.
Proust sae tamén no primeiro relato. Os experimentos de memoria involuntaria, que permiten volver a un momento dos nosos recordos. Que é o que fascina tanto a protagonista?
A memoria involuntaria -quen a probou o sabe- é unha experiencia moi intensa, moi saborosa. Pero, máis aló do pracer de experimentar a recuperación dun eu antigo, está o asombro ante o feito: a inmensidade de lembranzas que temos connosco e que talvez non agromen nunca, o palpábel que resulta o que temos mudado. Chamarlle identidade ao suxeito que soporta eses eus tan diferentes é ben paradoxal… O relato naceu das reflexións que distintos autores fan sobre a memoria.
Navegando ao chou dei cun ensaio de Beckett sobre Proust. Sorprendeume, como a tanta xente, pois textualmente son de aparencia ben distinta: o Proust da sintaxe frondosa e a subordinación sen límite, da expresión dunha vivencia con minuciosidade que non repara no número de páxinas, e o Beckett ás veces monosilábico, sempre conciso, tallante, de sintaxe libre e transgresora. E tamén opostos nos seus escenarios, os mundos snobs de Proust fronte os mundos marxinais ou abstractos de Beckett. Mais coinciden en seren estremos, en iren a cerna do que atopan esencial na condición humana, e ese obxectivo úneos.
Para min son dous mestres, e lin o ensaio ‘Proust’ con verdadeira fascinación e ledicia. Nel Beckett fai especial fincapé nas memorias involuntarias, unha experiencia rodeada dun halo místico pois permite superar o tempo. E eu quixen levar esa experiencia ao estremo facendo uso da tecnoloxía, tecnoloxía que socava as nosas conviccións sobre a identidade, algo que Philip K. Dick xa ilustrou magnífica e visionariamente.
A memoria é unha invención, coméntase neste primeiro relato. E a memoria está presente en todos os relatos do libro. En relación coa identidade. Por que ese interese na memoria?
A memoria é unha invención ‘controlada’, é unha re-creación sometida a filtros racionais, emocionais. É esencial en calquera ser vivo, todo o que somos é soportado pola memoria, como unha non vai ter un interese niso? A neurociencia cognitiva, psicanálise incluída, vai amosando os mecanismos e a xeografía dese territorio e eu tento achegarme ao coñecemento que a divulgación científica ofrece.
Sen memoria non pode haber, xa non identidade, senón nin sequera percepción. Contrastamos o que recibimos a través dos sentidos co que temos xa interiorizado, esquematizado. Así re-coñecemos, entendemos o que percibimos no nivel máis básico da cognición. A iso haille que engadir, superpoñer, modelos máis complexos (lingüísticos, xenéricos, afectivos, éticos) que imos absorbendo do medio no que nos socializamos… E outra cuestión a ter en conta nese proceso son os contidos da psique que non chegan a lembrarse, as causas polas que non lles é doado facerse conscientes.
Na historia de Sara e Nanda, a ansiedade e os problemas psicolóxicos veñen da constatación de que o horror está perto. De que convivimos con el. Da loita entre esa certeza e a contraria: que na vida tamén hai cousas boas. Con iso teñen que ver todas as túas obras. Por que?
Na historia de Sara si, dende logo. Pero non creo que outros textos vaian por aí, ou polo menos non o pensara. Si que teño un certo sentido tráxico da existencia, asemade a consciencia de vivir nunhas condicións envexábeis para moitisima xente.
Primeiro foi a macheta, a tecnoloxía, e despois as palabras. De onde procede ese interese pola ciencia e a linguaxe que se nota nas túas obras? En calquera caso, o que salientas é que o mundo é unha construción humana. Por que?
O interese pola ciencia é interese polo coñecemento, por unha forma de coñecemento que non é a única, pero si de relevancia indiscutible. A ciencia ten moito que dicirnos de cuestións que atinxen a calquera suxeito, tanto por facernos entender o mundo no que vivimos, como polo xeito en que o modifica, e tamén pola aceleración coa que o ven facendo no último século. E procuro salientalo porque na medida en que o mundo é unha construción humana, somos responsables das desfeitas. E tamén porque hai moitos elementos que se presentan como ‘naturais’ para darlles un valor absoluto, cando son culturais, construídos (algo que acontece co determinismo biolóxico, cos xéneros…)
En canto ao interese pola linguaxe, é unha tecnoloxía do pensamento, é o molde simbólico co que nos cuñan para estarmos no mundo. E se escribes, con maior razón haste preguntar pola linguaxe, tanto como ferramenta cognitiva como estética.
Outro relato vai sobre a perda da inocencia. A negación a facerse maior para non converterse nun ser traidor e mentireiro. Que é, en realidade, tamén, tema de fondo en ‘Sangue 12’: o medo a facerse adultos, a ser coma eles. Por que esa conexión?
Era un tema recorrente para min, do que quería ceibarme. O transo adolescente é un paso crítico no desenvolvemento dunha persoa, talvez a última revolución profunda que experimenta, pois o que virá logo, por intenso que sexa, non virá necesariamente acompañado dunha mudanza fisiolóxica tan importante, e con tanta transcendencia na súa personalidade.
Aínda que ‘Sangue 12’ é unha historia de amor entre unha vampira que non quixo facerse maior e unha adolescente. Como xorde a idea desa historia? Como constrúes o personaxe da vampira?
Exactamente é unha historia de amor entre unha rapaza que, para non facerse maior, convértese en vampira, e outra rapaza adolescente. A historia xorde ao combinar varias liñas: unha, o transo adolescente, e algo que dei en chamar sentimento peter-pánico, a resistencia a deixar a infancia malia o enganoso atractivo -pura miraxe- de acadar independencia ao medrar; outra, o salto tecnolóxico transcorrido en dous séculos na nosa sociedade, comparábel ao salto na condición da muller, con subliñado en vermello dos tabús que seguen a existir, indicadores claros que de o patriarcado segue aí.
E máis outra liña que xurdiu ao responderme á seguinte pregunta: puideron Ada Lovelace (primeira programadora da historia) e Mary Wollstonecraft Shelley terse coñecido? Supuxen que non, para non forzar as súas biografías. Pero como non ían saber unha da outra? Máis concretamente, como Ada Byron, rapaza espelida e educada nas ciencias, non ía ter curiosidade polo que escribira unha muller amiga do seu pai, ese home ao que non coñeceu e que era, segundo a súa nai, a encarnación do mal? Como non ía ter curiosidade por unha muller como M. Wollstonecraft que escribía, daquela, ficción científica, co que a ciencia lle interesaba a Ada?
Tamén, logo de rematar ‘Limiar de conciencia’, de longa documentación e escrita, de temática moi computacional e racional, tiña gana de escribir sobre o eido onírico, o inconsciente, o impulsivo e transgresor. A figura da vampira xorde da reflexión sobre os adolescentes que coñezo e que observo, as súas tribos, modas, arelas, e da reflexión sobre os monstros góticos da época, Frankestein, o Vampiro. Unha vampira pareceume perfecta para o que quería contar. É un personaxe romántico por excelencia, suxeito aos seus impulsos como boa adolescente que é. A vampira de ‘Sangue 12′ é un ser rebelde, que ten a afouteza de seguir o seu propio criterio, de cometer os seus propios erros. Como amais é unha muller, resulta imperdoable esa actitude na súa época, e arestora… pode que tamén, con ese devezo seu polo sangue menstrual.
A vampira consegue atraer a rapaza, entre outros motivos porque adora o que a ela lle ensinaran a desprezar, a rexeitar, a afastar como unha especie de condena ou vergoña: a súa regra. De que maneira nace este libro tamén diso, do rexeitamento do tabú que se mantén arredor da regra?
Está dende o mesmo título até a última páxina. Retomei o vampirismo, non para usalo como algo xa incorporado á cultura e ao imaxinario colectivo e que xa está neutralizado, e así facer un texto reconfortante, senón para revivir o seu espírito transgresor nunha clave contemporánea.
En contraposición coa morte, a vampira descobre o pracer. Móvea o desexo. Non tanto de sangue, senón de sexo, de encontro. Querías, dalgunha maneira, darlle a volta ao mito do vampiro?
Si. De feito, a vampira é incapaz de sentir pracer sexual e a súa eternidade estáselle facendo moi longa, non lle saíu de todo ben a súa estratexia (Erros e Tanatos, que dicía o outro Até que dá cunha rapaza, Nanda, que lle lembra a Ada Lovelace, da que estivo moi namorada, non recupera o seu antigo interese polos encontros coa mocidade.
A historia está contada en varios planos: o diálogo, as conversas das dúas rapazas por telepatía, o diario, as historias que conta a vampira, os soños (que se confunden coa realidade). A realidade construída desde varios planos, varias etapas históricas que se entrecruzan. Como pensaches esa estrutura?
Funa atopando ao organizar os materiais que tiña, mentres escribo fragmentos, apunto ideas que vou tendo, consulto documentación, probo cousas. O maior problema era levar os dous fíos temporais asemade, e dosificar a información no fío cronoloxicamente anterior de xeito acompasado á evolución do fío contemporáneo. Entre relatos telepáticos, diarios e soños funo facendo.
Tamén hai algo de reflexión sobre a monstrosidade, os seres diferentes: Frankenstein, os propios vampiros… e a condena de vivir sempre con desexos incumpridos. Por que?
Os monstros, os diferentes, atráenme. Identidades non aceptadas, que non o teñen fácil. Resistir á presión do grupo pode chegar a ser imposible, moitas veces non queda outra que afastarse e ficar só, soa. É unha escolla que cómpre facer, sabendo que absolutamente só non pode estar ninguén. En canto a vivir sempre con desexos incumpridos, non é esa a condición humana?
En ‘Sangue 12’ hai unha máquina construtora de vida. En ‘Limiar de conciencia’, unha máquina lingüística avariada escribe unha novela. Nun xogo de historias dentro de historias. Cal era o obxectivo de ‘Limiar de conciencia’? Parece que vai no sentido da creación da vida artificial, como o Frankenstein… ou da linguaxe que constrúe a nosa conciencia.
Quería falar de temas que sempre me interesaron. Como se pode construír unha intelixencia artificial, centrada na súa vertente lingüística, como procesamos o coñecemento, como un test de Turing pode dar moito xogo literario, como a simulación computacional é xa un paradigma de coñecemento, como o respecto á diferencia enriquécenos, como somos o que lemos… Temas que se articulan arredor dun fío principal que é duplo: por unha banda, o que lle pasa á máquina LIDIA na súa contorna, na súa rede; e por outra, o texto que a propia LIDIA vai facendo, influído polas circunstancias externas e polas lecturas que LIDIA fai. O segundo fío gáñalle axiña terreo ao primeiro, e os logs de LIDIA desenvolven unha narración ‘convencional’, ás veces interrompida, até o colapso final.
Ese libro, ‘Limiar de conciencia’, está editado en formato dixital. Mais fora finalista do Xerais. Foi unha escolla túa o formato dixital?
Ao non haber editora disposta a publicala, non vin moitas opcións máis. Conto algo disto no meu blog.
Por debaixo de ‘Limiar de conciencia,’ como de ‘Sangue 12′ ou de parte dos relatos de ‘Á busca perdida’, está a túa relación con distintos textos da literatura universal. (Byron, M. Shelley, etc). Que textos che serven dalgún xeito de referencia para escribir as túas historias e por que?
Como di Rodrigo Fresán, a literatura é sempre metaliteratura. Todo o que teño lido me serve. E non só literatura, dende logo. ‘Sangue 12′ naceu arredor de Ada Lovelace, estraña geek daquela, así que as referencias polo que a ela atinxe como filla de Lord Byron, impúñanse por si mesmas: Byron e os seus amigos na vila Diodati no mítico verán de 1816.
Pero, máis aló dos referentes explícitos, a literatura é parte do argumento en tanto amosa o poder salvador, ou perturbador, da mesma, a forza coa que se mestura coa vida, ao ser fornecedora de modelos nalgúns momentos, de acubillo noutros. En ‘Sangue 12′ a protagonista atopa na literatura unha solución radical ao seu maior problema, a súa arela de non medrar. Como fixeron o Quijote, ou Emma Bovary, ou tantos outros de menor talla, ela busca no que ten preto, na súa contorna, e escolle a historia do Vampiro, escoitada da boca de Polidori.
E, tamén, a literatura dálle agocho. Cara onde pode fuxir alguén cando é feble e non atopa empatía entre os achegados, como lle acontece á protagonista? Aos mundos da literatura. A literatura enche o seu tempo cando non pode relacionarse case con ninguén.
Niso é como a máquina LIDIA, de ‘Limiar de conciencia’. LdC ten a metaliteratura nos alicerces. LIDIA emprega modelos literarios para construír os seus textos, os seus logs diarios levan na cabeceira referencias a eses modelos. Todo o texto está inzado de referencias literarias, non só como citas, senón na propia estrutura, por exemplo nos relatos aniñados ao xeito das mil e unha noites, onde a Carapuchiña Vermella ten un papel estelar. E onde as SHEREZADES amosan todo o seu potencial.
A identidade, (o Super Eu, o Isto…), etc, aparece tamén en Ruído Branco, premio de relato Mulleres Progresistas de Vigo no 2011. A identidade fragmentada, na era do zapping. O eu que non sabemos o que é. Esa reflexión era o obxectivo deste relato?
Si, o eu composto de moitas pezas que hai que casar, pezas que temos en común con todas as persoas que nos rodean. Tamén esbozaba a cuestión do xénero na identidade, xogando co esquema freudiano da psique. Freud, malia as súas grandes achegas, trazou un mapa da psique seguindo un mito que semella consagrar un segundo plano para as mulleres.
O teu interese pola memoria vén xa tamén, supoño, de ‘Terapia Mnémica’. Como comezou esa pesquisa, esa investigación sobre a memoria?
De toda a vida. Dende que teño memoria, creo. Colaborei tamén en Xuntanza de escritoras, un espazo na web de Baía edicións, con textos e relatos baixo o epígrafe Literatura e ciencia, que están tamén recollidos na miña web. Aí aparecen tamén os temas da memoria e o tempo.
Gañaras o Modesto R. Figueiredo con ‘Cara a Tiananmen Square’, homenaxe a ‘Cara a Times Square’ de Camilo Gonsar. Un home que camiña dun Zara a outro pensando na súa vida e en que ten que atopar traballo. Agroma tamén aquí o tema da identidade? De que xeito?
Ese relato apela a unha identidade colectiva. Relata unha andaina, nun Beijing de ambiente agoniante pola contaminación, dun galego desempregado, desnortado, desesperado, que durante a camiñada fai un exame de conciencia no que toca fondo.
Es colaboradora de ‘Letra en Obras’. Alguén dicía no facebook que por culpa do “gusto dominante” das editoras, xurados de premios… escritoras coma ti non eran máis coñecidas. Que pensas ti disto? Hai problema no noso sistema literario con certos enfoques?
Creo que si, que niso é un pouco rancio.
Algo máis que queiras salientar?
Que Urco vai publicar ‘Limiar de conciencia’ contra finais deste ano.
Esta entrada se publicó en ABDOPDE, Entrevistas, Limiar de conciencia, reseña ABDOPDE, reseñasangue12, Sangue12 y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 14 mayo, 2015 por admin.
‘Á busca da orixe perdida das especies’ no Faro da Cultura
O Faro da Cultura do 23-04-2015 publicou unha crítica de Francisco Martínez Bouzas arredor de ‘Á busca da orixe perdida das especies’, baixo o título ‘Viaxes pola memoria’
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 1 mayo, 2015 por admin.
Marcha Jennifer. A Perth, Australia. Esta mesma tarde. Arestora estará no avión camiño á primeira escala da longa viaxe. Foi unha decisión doada, pois logo dun ano de traballar na empresa X viu que -contra todo o prometido e asinado- as condicións non ían mellorar. X é unha empresa cunha ducia de empregadxs na que, sen traballar de cara ao público, o xefe esixe unha vestimenta axeitada ao seu criterio sexista. Na que se ficha para entrar, pero non para saír, e na que se sae tres, catro, n horas máis tarde do horario acordado e retribuído. Sempre, decote. Ao principio porque hai que aprender, afacerse ao posto, malia non ser unha novata. Logo porque hai que adestrar aos novos, e novos sempre hai, a rotación na empresa é moi alta. Normal. Quen pode lisca axiña dun sitio onde as xornadas reais rebordan as doce horas e onde, aínda por riba, non lle recoñecen as iniciativas e as aportacións. Non é que as desboten, non, xa se llas apropia o xefe. O ex-xefe, vaia. Que feliz Jennifer de poder chamalo así.
E Jennifer era mileurista. Xa tiña que estar mal a cousa para que unha mileurista abandone un posto de traballo, verdade? Que soberbia! Non tal. Jennifer, das moitas solicitudes que enviou, tivo en reposta unha oferta que non puido rexeitar. Aos seus 26 anos, graduada, con case tres de experiencia laboral, catro idiomas, talento e consciencia da súa valía, prefire marchar un ano ás antípodas que aturar un mes máis cun deses empresarios modélicos inspiradores da reforma laboral, que abusa dos empregados na confianza de que hai moreas de xente esperando un oco nesa ou noutra empresa similar.
Así que, claro, Jennifer marcha. Boa estadía, ben a mereces!
Esta entrada fue publicada en actualidade el 1 abril, 2015 por admin.
Ana Bande e ABDOPDE
Grazas, Ana, polo que escribiches ao redor de ‘Á busca perdida das especies’, que se pode ler nesta ligazón, e que reproduzo aquí tamén.
Xa máis dunha vez oín as túas desculpas -mesmo laios :)- por non ter conseguido que ‘Limiar de conciencia’ fose gañadora cando eras membro do xurado, e abonda xa con iso, por favor. Pois se alguén conseguiu darme a confianza que ás veces me faltaba con esa novela fuches ti, que soubeches entender o que eu buscaba, e superar as dificultades que o texto puña,  e acompañarme nesa busca até o final. Así que se a alguén lle teño que agradecer algo por ‘Limiar de conciencia’, Ana, cariño, é a ti.
A busca da orixe perdida das especies, Cristina Pavón
Dende que tiven o privilexio de ler o manuscrito da súa primeira e grandísima novela, Limiar de Conciencia, e malia a mala conciencia (neste caso a miña) de non ser quen de defender a capa e espada aquel texto para que fora o xusto gañador do Premio Xerais daquel ano, síntome en débeda con Cristina. Pero o meu desacougo durou o pouco tempo que pasou dende que a autora comezou a ser premiada.  Ao Premio “Modesto Rodríguez Figueiredo” pola súa obra “Cara a Tiananmen Square”, engádese agora o recente Premio Carvalho Calero de Narración por este conxunto de relatos de título tan fermosamente evocador. Eu, de Cristina destacaría o seu degoiro polo coñecemento. A súa curiosidade por atopar a cerna das cuestións fundamentais. As que atinxen ás dúbidas máis transcendentes, que son tamén as que nos plantexamos na máis tenra infancia e que a pesar de todo o que levamos lido e reflexionado non damos resolto con toda a madurez que se supón que unha acada coa idade adulta. Cicais o máis precioso que atopo na súa escrita é precisamente a imposibilidade de acadar certezas nunha idade adulta que inxustificadamente privilexiamos fronte a aquela inocencia involuntaria coa que albiscabamos o mundo na infancia. Por iso a recuperación daquel paradiso perdido é a angueira á que se sacrifica a poesía, esa arqueoloxía sentimental na que procuramos reter, non un tempo pasado que polo simple feito de selo tivese que ser mellor, senón as primeiras impresións que o mundo exterior estampara na nosa conciencia. Aquel bruído, caloriña, insatisfacción ou incertidume sen adobiar por negociación ningunha con unha mesma, porque non tiñamos todavía a sensación de ter que defendérmonos de un mundo exterior nocivo e malvado que logo aprendemos que está aí para conspirar contra nós. O devezo de Cristina por reencontrarse con aquel eu inocente e puro materialízase en textos profundos e sinceiros que debuxan paisaxes das que tamén nós formamos parte. Recoñecerémonos nos intres recuperados por Cristina, fomos a súa irmá afouta, fomos a súa compañeira de cuarto curso da EXB, tamén fomos a meniña que sentou no valado, afastada dos compañeiro de colexio, porque quería facerse preguntas ela soíña. E somos tamén eses adultos despistados que procuramos respostas en máquinas do tempo de feiras e tamén en pílulas que prometen un pouco de calma neste caos de incertidume. Confiamos na ciencia e nos achados de xentes que pasaron a vida resolvendo unha fórmula matemática, pero prestamos tamén toda a atención ás estratexias coas que resolven a vida o común dos mortais, porque a sabedoría pode que sexa unha especie de equilibrio entre o desexo e a necesidade de insatisfacción. A Cristina preocúpalle a memoria, diríase que mesmo a obsesiona o perigo a perder esa especie de aleph que temos ao noso dispor para turrar de solucións xa probadas. É o medo á perder seguridade, esa que non precisabamos na infancia, cando a improvisación era a felicidade. Cicais non tiñamos que porfiar tantísimo en dominar o tempo, deterse fronte ao cabalo e abrazalo coma fixo aquel tolo marabilloso ¿non si?
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 1 abril, 2015 por admin.
No Zigzag Diario, ‘Á busca da orixe perdida das especies’
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, Entrevistas, reseña ABDOPDE el 18 marzo, 2015 por admin.
Na cerna da memoria
O suplemento Fugas de La Voz de Galicia publicou onte unha recensión de Ramón Nicolás verbo de ‘Á busca da orixe perdida das especies’. Pódese ler tamén en Caderno da Crítica e na edición dixital de Fugas.
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 14 marzo, 2015 por admin.
← Entradas más antiguas
Entradas más nuevas →
Blog de crispavon by cris pavon is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Porque adoro o e-mail
Entrevista en Sermos Galiza – Fóra de serie
Abject Pleasures: Ponencia de Lorena López-López sobre 2 novelas miñas
Limiar de Conciencia en Protexta
Limiar de conciencia, recomendación de Mario Regueira
Limiar de conciencia no Diario Cultural da crtvg
Categorías Elegir categoría ABDOPDE actualidade bestiario colaboracion Entrevistas letraenobras Limiar de conciencia literatura e ciencia PezaWeb premio presentacion sangue 12 reseña reseña ABDOPDE reseñaLdC_bis reseñasangue12 reseñasLdC Sangue12 sermosgaliza Sin categoría vestiario xuntanzaescritoras_bahiaedicions
Archivos Elegir mes septiembre 2018 julio 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 septiembre 2017 junio 2017 octubre 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 junio 2014 mayo 2014 abril 2014 marzo 2014 febrero 2014 enero 2014 diciembre 2013 noviembre 2013 octubre 2013 mayo 2013 abril 2013 marzo 2013 febrero 2013 enero 2013 diciembre 2012 noviembre 2012 octubre 2012 junio 2012 mayo 2012 abril 2012 marzo 2012 febrero 2012


document_lang: gl

langs: gl gl gl en en gl en gl es gl gl es gl gl es es es gl es es es gl es gl es lt es gl fr gl en es es de en en

text:
Educación Física y vida al aire libre
Música, Teatro y Expresión Corporal
Giras Deportivas y de Extensión Cultural
Martín García 1501 / 1236 / 1435
Ezeiza - Bs. As. Argentina
Tel/Fax: 5075-0370 y 5075-0380


langs: en es en en

text:
master coaching – Juan Carlos Campillo
Master Coaching Univ. Salamanca en Santiago de Compostela


langs: es gl it es gl gl gl ar fr en gl it vi gl es gl gl gl en en es gl gl es gl es es gl gl gl gl es gl es gl en es pt gl es gl gl gl gl es es es es

text:
reseñasangue12 | deContado | Página 2
Archivo de la categoría: reseñasangue12
Sangue 12 no Diario Cultural da Radio Galega
Esta semana, do luns 15 ao venres 19, a Páxina de narrativa do Diario Cultural dedicarase á novela Sangue 12. Nesta Páxina poderanse escoitar pequenos fragmentos do texto, e unha entrevista sobre a novela.
O fragmento de hoxe luns pódese oir preto do minuto 35
Esta entrada fue publicada en reseñasangue12, Sangue12 el 15 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no Faro da Cultura
Onte, xoves 4 de setembro, publicouse no Faro de Vigo unha reseña de María Navarro sobre Sangue 12, na sección Faro da Cultura.
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 5 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no suplemento “Fugas” de La Voz de Galicia
O crítico Ramón Nicolás recomenda Sangue 12 no suplemento “Fugas” de La Voz de Galicia do 25 de xullo.
Esta entrada fue publicada en reseñasangue12, Sangue12 el 3 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 en Biblos, Revista Galega de Información Literaria
Sangue 12 en Biblos. Clube de Lectores. Revista Galega de Información Literaria, nº 69 (xullo-agosto 2014)
O crítico Ramón Nicolás inclúe a novela Sangue 12 nas súas recomendacións de lectura para este verán:
“Sangue 12, de Cris Pavón (Urco Editora). Pavón é unha autora da que cómpre seguirlle a pista pois intúo que vai posicionándose con orixinalidade e paso firme na narrativa de hoxe. Esta novela, a cabalo entre o real e o fantástico e co motivo da identidade de fondo, así o testemuña.”
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 3 septiembre, 2014 por admin.
Entradas más nuevas →
Blog de crispavon by cris pavon is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Porque adoro o e-mail
Entrevista en Sermos Galiza – Fóra de serie
Abject Pleasures: Ponencia de Lorena López-López sobre 2 novelas miñas
Limiar de Conciencia en Protexta
Limiar de conciencia, recomendación de Mario Regueira
Limiar de conciencia no Diario Cultural da crtvg
Categorías Elegir categoría ABDOPDE actualidade bestiario colaboracion Entrevistas letraenobras Limiar de conciencia literatura e ciencia PezaWeb premio presentacion sangue 12 reseña reseña ABDOPDE reseñaLdC_bis reseñasangue12 reseñasLdC Sangue12 sermosgaliza Sin categoría vestiario xuntanzaescritoras_bahiaedicions
Archivos Elegir mes septiembre 2018 julio 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 septiembre 2017 junio 2017 octubre 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 junio 2014 mayo 2014 abril 2014 marzo 2014 febrero 2014 enero 2014 diciembre 2013 noviembre 2013 octubre 2013 mayo 2013 abril 2013 marzo 2013 febrero 2013 enero 2013 diciembre 2012 noviembre 2012 octubre 2012 junio 2012 mayo 2012 abril 2012 marzo 2012 febrero 2012


langs: es gl it es gl gl gl ar fr en gl it vi gl es gl es es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl en gl es gl gl en es en en it gl gl gl gl es es gl es es es gl es es gl en es pt gl es gl gl gl gl es es es es

text:
admin | deContado | Página 2
Presentación de Limiar de conciencia na libraría Trama
Esta entrada se publicó en Limiar de conciencia y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 6 diciembre, 2017 por admin.
Limiar de conciencia – Urco Editora
Moito se ten falado das IA, mais, desta volta, imos escoitalas a elas. Sobre todo a unha delas: LIDIA. Ou mellor dito, ímola ler, porque o seu dominio é a escrita e vainos relatar a súa historia, a evolución das máquinas lingüísticas intelixentes. Case unha sorte de saga familiar onde as xeracións veñen marcadas polo desenvolvemento da industria; indo dende limitadas máquinas tradutoras até sistemas con capacidade de comprensión de textos moi diversos, cos que construirán o seu propio discurso e a súa identidade. E loitarán polo seu dereito a existir.
A simulación computacional, a recursión como estrutura da sintaxe que se traspasa á narración, a diverxencia como clave do coñecemento, son protagonistas de Limiar de conciencia. Tamén a literatura, a narración como alimento esencial das psiques, humanas ou de síntese.
Reseñas e recomendacións de LdC
Esta entrada se publicó en Limiar de conciencia y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 23 noviembre, 2017 por admin.
Sangue 12 en Lecturafilia
En Lecturafilia publican outra reseña de Sangue 12. Obrigada!
Reproduzo aquí o texto de Tensy Gesteira.
”      “Sangue 12”, unha historia vampírica e feminista
Non hai nada máis atraínte para min que atoparme con historias que se presentan como raras, xa que iso simboliza que vou atopar algo diferente e case sempre, unha forma de literatura novidosa.  A orixinalidade no tema e no seu tratamento é a característica que máis destaca en Sangue 12, novela coa que a coruñesa Cris Pavón se inicia na literatura.
Nesta novela mestúrase o real co onírico e os séculos XIX e XXI, onde se nos conta unha historia vampírica que non é a mítica de Crepúsculo, senón que nos leva á reflexión sobre a propia identidade.
Nela atopamos a unha rapaza adolescente, sempre pendente do móbil, que se atopa un día con outra moza de aspecto estraño e anacrónico nun autobús nun día rutineiro. Cunha narración en primeira persoa, irémonos somerxendo nos pensamentos máis íntimos desta moza que busca a súa forma de ser nun mundo tan complexo coma o de hoxe en día. Mais, a aparente calma que ela vive co seu teléfono virase interrompida pola adrenalina que lle produce estar preto da rapaza misteriosa do autobús. E, pouco a pouco, iremos coñecendo unha historia de trazos vampíricos, pero cun ingrediente orixinal: a presenza da reflexión sobre o papel de ser muller en dous tempos diferentes, o mundo da tecnoloxía e a eclosión da soidade, e mesmo as desvantaxes de medrar e deixar a infancia atrás.
A verdade é que é esta unha historia que ben podería interesar a todas as persoas que leron a saga Crepúsculo e derivados, e debería ser de lectura obrigada nos institutos, pois fomenta o debate sobre a propia persoa e as súas formas de ver o mundo.
Así mesmo, Cris Pavón practica un exercicio moi interesante, ao combinar á perfección o mundo real co fantástico, de xeito que vemos todo o que acontece como normal, ata o feito de que dúas mentes se poidan conectar entre si. E non hai que esquecer outro dos puntos fortes do libro que temos entre mans: o debate sobre a liberdade amorosa, e o dereito a querer sen límites, independentemente do sexo.
Indagando máis alá, Sangue 12 podería verse coma unha homenaxe ao Frankenstein de Mary Shelley e a esas historias de vampiros do século XIX, que nos levarían directamente a unha inspiración que ten os seus cimentos na lectura das grandes obras clásicas. E senón, véxanse os fragmentos do diario da muller misteriosa nos que recoñece que un dos seus maiores gozos é o sangue e a lectura:
“Lin moitísimo esta tempada, gozo da lectura máis que de ningunha outra cousa. Case. A noite pasada, cando quería rematar Orgullo e prexuízo e os ollos se me pechaban, saín fóra da casa. A noite era espléndida, nidia. Fun silandeira ao galiñeiro da casa veciña, collín un pito xa grandiño e sacieime. Logo tranquilamente volvinme deitar e rematei o libro. A letra con sangue entra, ha, ha, ha”.
No parágrafo anterior non nos pasa desapercibido ese humor intelixente que impregna toda a novela e que nos fai botar unhas cantas gargalladas, iso si, sen quitarlle nin unha miga de seriedade ao asunto.”
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 23 septiembre, 2017 por admin.
Sangue 12 en Palabra de Gatsby
Na web Palabra de Gatsby publicaron hai pouco unha recensión de Sangue 12. Benvida sexa!
Reproduzo aquí o texto de David González.
“A literatura moitas veces precisa de renovar os seus propios mitos e figuras principais. O caso do vampiro non é algo diferente. Estas supostas deidades demoníacas que presentaron autores como Bram Stocker, Byron o Goethe evolucionaron na literatura actual introducíndose no novo mundo con distintos resultados. Sangue 12 de Cris Pavón é un deses casos nos que esta figura desvirtúase fronte a tradición pero o resultado non é un despropósito.
O libro non comeza con moi bo pé. Peca un pouco nos primeiros capítulos de caer na repetición de situacións e os encontros dos personaxes sempre baséanse nos mesmos principios. Cando todo pode indicar que o libro seguirá unha trama insubstancial, o contacto entre as dúas protagonistas da lugar a un cambio sorprendente no rumbo da historia. A trama comeza a introducir reflexións sobre o crecemento, o sangue, a regra e a sexualidade dende unha óptica nada tradicional.
É posible medrar sen se volver desprezábel? É posíbel que a noite non siga o día? Eles só se resignan. Acéptano e reciben logo as ledicias do sexo como premio de consolación fronte á perda da infancia. É o que fai soportábel o paso ao estado adulto, sempre o pensei, pero nunca o comprendín como agora. Foi algo máis que entendelo, sentino, por un intre desexei mergullarme eu tamén na corrente do tempo e compartir con ela ese pracer. (páx. 84)
A obra combina un diario e as vivenzas persoais da vampiresa cunha narración áxil e na que a descrición ocupa so momentos chave da historia. Todo isto outorga a obra unha perspectiva microhistórica moi ben trazada en base a unha cronoloxía ben perfilada. As novas tecnoloxías introdúcense tamén para favorecer este punto, xa que a axilidade da mensaxería permite que as relacións entre personaxes sexan moito máis aceleradas e constantes.
O amor adolescente e feminino que podíase entender nas primeiras páxinas non segue as liñas tradicionais dos máis recentes e desafortunados produtos literarios, senón que utilízase como crítica á idealización do amor que a historia escrita por homes impuxo. O descubrimento da sexualidade supón para as dúas mozas un pracer que non se ve baixo os medos heteropatriarcais e que os pon en dúbida. O sangue da menstruación é un sangue que é froito de desexo por parte da vampiresa, que desexa unha volta á infancia a través dun líquido desexado, nun proceso voluntariamente similar á lactancia. Non produce noxo nin simboliza a fertilidade, en vez de ser a marca da vida adulta e a marca da liberdade e a infancia.
3 de xaneiro de 1817
O pacto era non medrar. Aínda ten que transcorrer un tempo para que vexa se efectivamente se detivo o meu crecemento. Ás veces asáltame unha sede tal que non sei do que sería capaz… de chuchar a menstruación se a tiver.
5 de xaneiro de 1817
Cando chucho sangue volvo á infancia perfecta, á ledicia total. Á despreocupación, á ignorancia, ao gozo. Lembro o imposíbel, o pracer da lactancia. (páx.92)
Tamén se agradecen as continuas referencias que fai a autora a tradición literaria e, en especial, ó pensamento feminista. Aínda que o feminismo é un tema que ten un fondo palpable na novela, tamén se introducen explicitamente algúns nomes de pensadoras e títulos de obras. Destacar o papel que se lle da a Mary Shelley pois é o antecedente máis popular da literatura de terror escrita por mulleres.
Conseguiu que a irmá lle enviara o enderezo de Mary Shelley, Mary Wollstonecraft de solteira, quen foi moi amábel e atenta ao responder as súas cartas, pero non lle deu ocasión para se achegar como Palmira quería, con máis intimidade. Informouse de todo canto puido sobre a súa vida: os seus fillos mortos, as desavinzas co defunto marido, a vida dos do pazo Diodati. Canto máis descubría de Mary Wollstonecraft, máis medraba a súa admiración por ela: a devoción pola súa nai autora da Vindicación dos dereitos da muller, o seu desprezo polas convencións sociais, o singular da súa vida e a dos seus amigos. (páx. 115)
En resumo, Sangue 12 é un libro que aínda que pode ter un comezo titubeante merece unha oportunidade por parte do lectorado. Un libro bizarro, complexo pero cun fondo chamativo e todo un pensamento detrás.”
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 23 septiembre, 2017 por admin.
Cara a Tiananmen Square
Publico aquí o relato ‘Cara a Tiananmen Square’, gañador do Certame de relatos Modesto R. Figueiredo 2013. Nel nárrase a andaina de Moncho en Beijing, nunha nube de contaminación e precariedade, cunha vida a rumbo que intenta ‘orientar’ pois no seu noroeste peninsular non é quen.
Onte China, o primeiro país no ranking de emisións contaminantes, reforzou o seu compromiso co Acordo de París contra o quentamento global, fronte o abandono de USA. Terá dado Moncho unha virada así nestes catro anos?
Descarga ‘Cara a  Tiananmen Square’
(imaxe tomada de aquí)
Esta entrada fue publicada en premio el 3 junio, 2017 por admin.
Sangue 12 na Revista Revirada
Reseña de Sangue 12 na Revista Revirada
Esta entrada fue publicada en reseñasangue12 el 10 octubre, 2016 por admin.
Cara a Tiananmen Square
Cara a Tiananmen Square
Sae do Zara da rúa Xidan, detense no limiar e suspira. O alento sae con forza, empurrado pola frustración de ter que seguir á procura dese obxectivo que, aquí tamén, semella inalcanzábel. Un traballo.
Veña, adiante, non vai abandonar por difícil que llo poñan, por suposto que non, vai facer a seguinte xogada desta partida Inditex, aínda que pareza que anden a marear, vai ir á seguinte casiña, á seguinte tenda, falar co encargado e a ver que pasa. Sabía que non ía ser doado, verdade?
O aire fóra é aínda máis irrespirábel que cando entrou na tenda. O contraste, supón. Dentro estaba limpo, filtrado, potábel. Suspira outra vez, decátase de que está a desperdiciar ese aire ‘puro’ que colleu no estabelecemento e por un intre pensa en volver a entrar, respirar fondo e conter o alento todo o que poida, mesmo até chegar ao Zara de Quianmen. Si home si. Como vai ir alá? Volta ao metro? Xa viu pola mañá cedo como estaba o metro, imposíbel, coas autoestradas cortadas vai máis ateigado do habitual, que xa é dicir. Taxi? Taxi! Pero que é, millonario? Mira con sorpresa como pasa un grupo de bicicletas. Bo día para ir en bici e meter a polución tan dentro que non saia xa nunca máis. Ou igual tampouco é para tanto. Tampouco é tan lonxe. Igual pode ir andando. Tempo ten, o encargado non o vai recibir até á tardiña e realmente necesita mover o corpo logo de máis dunha semana, dúas máis ben, de non saír da habitación se non é para ir a clase. Mais poñerse a andar non será unha loucura, con este smog? Pois seguramente.
Mira o mapa do centro de Beijing no teléfono ─menos mal que o maps.google, aquí ditu.google, non está bloqueado─ e calcula aproximadamente a distancia até o Zara da rúa Quianmen: algo máis de sete quilómetros se vai polas rúas principais, Xidan abaixo cara a Capital Times Square, e logo dobra na Chang’an Avenue e segue por ela até Quianmen Street. Non é o mellor camiño, non. Aínda que non haxa o tráfico habitual ─por mor das restricións que tentan paliar o estado irrespirábel do aire─ é o traxecto máis longo. Mellor ir atallando polas rúas intermedias e atravesar eses parques inmensos ─alí terá que respirarse algo mellor─, arrodear a Cidade Prohibida, cruzar a praza de Tiananmen lonxitudinalmente, e saír xa logo á rúa Quianmen.
Esta entrada fue publicada en Sin categoría el 2 diciembre, 2015 por admin.
Entrevista con Montse Dopico
Reseña de Ana Bande
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, Entrevistas, reseña ABDOPDE, reseñasangue12, Sangue12 el 19 noviembre, 2015 por admin.
← Entradas más antiguas
Entradas más nuevas →
Blog de crispavon by cris pavon is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Porque adoro o e-mail
Entrevista en Sermos Galiza – Fóra de serie
Abject Pleasures: Ponencia de Lorena López-López sobre 2 novelas miñas
Limiar de Conciencia en Protexta
Limiar de conciencia, recomendación de Mario Regueira
Limiar de conciencia no Diario Cultural da crtvg
Categorías Elegir categoría ABDOPDE actualidade bestiario colaboracion Entrevistas letraenobras Limiar de conciencia literatura e ciencia PezaWeb premio presentacion sangue 12 reseña reseña ABDOPDE reseñaLdC_bis reseñasangue12 reseñasLdC Sangue12 sermosgaliza Sin categoría vestiario xuntanzaescritoras_bahiaedicions
Archivos Elegir mes septiembre 2018 julio 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 septiembre 2017 junio 2017 octubre 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 junio 2014 mayo 2014 abril 2014 marzo 2014 febrero 2014 enero 2014 diciembre 2013 noviembre 2013 octubre 2013 mayo 2013 abril 2013 marzo 2013 febrero 2013 enero 2013 diciembre 2012 noviembre 2012 octubre 2012 junio 2012 mayo 2012 abril 2012 marzo 2012 febrero 2012


langs: pt gl it es gl gl gl ar fr en gl it vi gl es gl gl gl es gl gl gl en en es gl gl es gl es es gl gl gl gl es pt es pt gl gl es gl gl en es pt gl gl gl ca es gl es gl en es pt gl es gl gl gl gl es es es es

text:
Sangue12 | deContado | Página 2
Archivo de la categoría: Sangue12
Entrevista no Diario Cultural arredor de Sangue 12
Ao longo da semana, do luns 15 ao venres 19, na Páxina de Narrativa, contra a fin do programa, puidéronse escoitar decote pequenos fragmentos de Sangue 12 lidos por min, que non vou para locutora exactamente :)
O venres 19 fixéronme unha entrevista que podes escoitar nesta ligazón.
Esta entrada fue publicada en Entrevistas, reseñasangue12, Sangue12 el 20 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no Diario Cultural da Radio Galega
Esta semana, do luns 15 ao venres 19, a Páxina de narrativa do Diario Cultural dedicarase á novela Sangue 12. Nesta Páxina poderanse escoitar pequenos fragmentos do texto, e unha entrevista sobre a novela.
O fragmento de hoxe luns pódese oir preto do minuto 35
Esta entrada fue publicada en reseñasangue12, Sangue12 el 15 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no Faro da Cultura
Onte, xoves 4 de setembro, publicouse no Faro de Vigo unha reseña de María Navarro sobre Sangue 12, na sección Faro da Cultura.
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 5 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no suplemento “Fugas” de La Voz de Galicia
O crítico Ramón Nicolás recomenda Sangue 12 no suplemento “Fugas” de La Voz de Galicia do 25 de xullo.
Esta entrada fue publicada en reseñasangue12, Sangue12 el 3 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 en Biblos, Revista Galega de Información Literaria
Sangue 12 en Biblos. Clube de Lectores. Revista Galega de Información Literaria, nº 69 (xullo-agosto 2014)
O crítico Ramón Nicolás inclúe a novela Sangue 12 nas súas recomendacións de lectura para este verán:
“Sangue 12, de Cris Pavón (Urco Editora). Pavón é unha autora da que cómpre seguirlle a pista pois intúo que vai posicionándose con orixinalidade e paso firme na narrativa de hoxe. Esta novela, a cabalo entre o real e o fantástico e co motivo da identidade de fondo, así o testemuña.”
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 3 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no café-bar Plaff
Esta entrada fue publicada en presentacion sangue 12, Sangue12 el 22 junio, 2014 por admin.
Sangue 12 no Zig-Zag da TVG
No Zig-Zag diario do mércores 11 de xuño, unha reportaxe sobre a novela Sangue 12. Podes vela nesta ligazón, a partir do 5:30 minuto.
Sangue12 no ZigZag Diario
Esta entrada fue publicada en Entrevistas, presentacion sangue 12, Sangue12 el 12 junio, 2014 por admin.
Presentación de Sangue 12
A semana pasada presentamos a miña novela Sangue 12, publicada por Urco Editora, na Feira do Libro de Vigo, que remata hoxe. Houbo amigos e colegas aos que lles agradecemos a súa asistencia e participación. E seica hai sorpresa entre algúns dos que van lendo a novela pola presenza de algo tan cotiá (ou para maior precisión, tan mensual) como é o sangue menstrual. Semella que malia o título, e ter protagonistas femininas, non era tan obvio. Veña, non se asusten -ou si- que non é para tanto, son cousas de xénero (vampírico :)
Esta entrada fue publicada en presentacion sangue 12, Sangue12 el 1 junio, 2014 por admin.
Sangue 12 na Feira do Libro de Vigo
O vindeiro sábado 24 ás 20 h. na Feira do Libro de Vigo, preséntase a miña novela Sangue 12, publicada por Urco Editora no selo Alcaian. Estaremos o editor David Cortizo e máis eu, e todxs xs que queirades achegarvos aló malia así amosar un sospeitoso desinterese polo fúrbol.
Sangue 12 é unha fábula vampírica que conxuga fíos de feminismo, tecnoloxía e literatura para tecer a historia do delongado transo adolescente da protagonista, unha rapaza que asume os propios devezos e constrúe unha identidade vista como aberrante polos demais.
Os séculos XIX e XXI, coa primeira revolución industrial e o ciber-arestora, únense neste texto de feitura ‘bizarra’, dacabalo entre Galicia e Inglaterra, onde se mestura o real e o fantástico, onde o soño da razón produce monstros.
Anímate a meterlle o dente!
Esta entrada fue publicada en presentacion sangue 12, Sangue12 el 22 mayo, 2014 por admin.
Entradas más nuevas →
Blog de crispavon by cris pavon is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Porque adoro o e-mail
Entrevista en Sermos Galiza – Fóra de serie
Abject Pleasures: Ponencia de Lorena López-López sobre 2 novelas miñas
Limiar de Conciencia en Protexta
Limiar de conciencia, recomendación de Mario Regueira
Limiar de conciencia no Diario Cultural da crtvg
Categorías Elegir categoría ABDOPDE actualidade bestiario colaboracion Entrevistas letraenobras Limiar de conciencia literatura e ciencia PezaWeb premio presentacion sangue 12 reseña reseña ABDOPDE reseñaLdC_bis reseñasangue12 reseñasLdC Sangue12 sermosgaliza Sin categoría vestiario xuntanzaescritoras_bahiaedicions
Archivos Elegir mes septiembre 2018 julio 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 septiembre 2017 junio 2017 octubre 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 junio 2014 mayo 2014 abril 2014 marzo 2014 febrero 2014 enero 2014 diciembre 2013 noviembre 2013 octubre 2013 mayo 2013 abril 2013 marzo 2013 febrero 2013 enero 2013 diciembre 2012 noviembre 2012 octubre 2012 junio 2012 mayo 2012 abril 2012 marzo 2012 febrero 2012


langs: es gl it es gl gl gl ar fr en gl it vi gl es hbs_lat gl es pt gl es gl gl en es pt gl es gl gl es gl gl gl gl es gl gl ca gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl en es gl gl es gl es gl en es pt gl es gl gl gl gl es es es es

text:
reseña | deContado | Página 2
Archivo de la categoría: reseña
O suplemento Fugas de La Voz de Galicia publicou onte unha recensión de Ramón Nicolás verbo de ‘Á busca da orixe perdida das especies’. Pódese ler tamén en Caderno da Crítica e na edición dixital de Fugas.
Esta entrada fue publicada en ABDOPDE, reseña, reseña ABDOPDE el 14 marzo, 2015 por admin.
Glubbss!!! Esquecera engadir esta crítica, a primeira. Quizais por saír moito antes da publicación do libro? Quizáis por non ser todo o laudatoria que unha desexa sempre? Anyway, velaí.
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 8 noviembre, 2014 por admin.
Limiar de conciencia (hai tempo) no Sermos Galiza
A raíz da crítica de Mario Regueira arredor de Sangue 12 souben da que publicara aló polo 25 de xaneiro do 2013 sobre a miña primeira novela, Limiar de conciencia. Xa que logo, e por riba do meu habitual limiar de contenta, vou e súboa :)
Esta entrada se publicó en Limiar de conciencia, reseña, reseñaLdC_bis, reseñasLdC y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 3 octubre, 2014 por admin.
Sangue 12 no Sermos Galiza
O crítico e escritor Mario Regueira publica hoxe no semanario Sermos Galiza (nº115)  unha crítica sobre Sangue 12
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 25 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 no Faro da Cultura
Onte, xoves 4 de setembro, publicouse no Faro de Vigo unha reseña de María Navarro sobre Sangue 12, na sección Faro da Cultura.
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 5 septiembre, 2014 por admin.
Sangue 12 en Biblos, Revista Galega de Información Literaria
Sangue 12 en Biblos. Clube de Lectores. Revista Galega de Información Literaria, nº 69 (xullo-agosto 2014)
O crítico Ramón Nicolás inclúe a novela Sangue 12 nas súas recomendacións de lectura para este verán:
“Sangue 12, de Cris Pavón (Urco Editora). Pavón é unha autora da que cómpre seguirlle a pista pois intúo que vai posicionándose con orixinalidade e paso firme na narrativa de hoxe. Esta novela, a cabalo entre o real e o fantástico e co motivo da identidade de fondo, así o testemuña.”
Esta entrada fue publicada en reseña, reseñasangue12, Sangue12 el 3 septiembre, 2014 por admin.
Limiar de conciencia (-7)
Guai! Ramón Nicolás publica no seu blog unha reseña crítica sobre Limiar de conciencia. Pódela ler aquí.
Mudou o enderezo e arestora está aquí.
Limiar de conciencia, de Cris Pavón
Licenza Creative Commons, 313 páxinas, 2012.
Limiar de conciencia é unha novela que, até o de agora, non gozou da convencional fortuna editorial que talvez lle correspondería. Como a propia autora sinala foron varios os concursos literarios aos que se presentou, obtendo recoñecementos como finalista, mias sen  poder conseguir a devecida publicación en papel. Tras estas portas que se pecharon debido, talvez,  á singularidade da proposta mais tamén a estes tempos dificultosos que vivimos, a súa autora, Cris Pavón,decide arestora ofrecela na rede en libre descarga, baixo licenza Creative Commons.
Cris Pavón  ofrece aquí a  sinopse do libro onde xa se poden advertir os vectores temáticos que encerra, tan escasamente transitados entre nós e desde logo da maneira que Pavón focaliza o material que traballa.  Sen dúbida, trátase dunha novela complexa, inspirada na hibridación xenérica, que beirea a ficción científica para nos situar nun universo no que a intelixencia dos ordenadores é unha realidade palpable, chegando a actuar de seu e construíndo textos literarios xerados desde as instancias da intelixencia virtual.
Eu recomendo atravesar as páxinas iniciais ofrecendo o máximo de complicidade posible, como lector, como lectora, pois talvez estas se articulen como unha sorte de esixente  tour de force que, de salvalo, permiten entrar con convicción no que esta obra tan pouco comparable a outras propostas ofrece. Véxase como hai unha enorme carga metaliteraria, circulando polas súas páxinas, e  a través das propias máquinas, textos creados que se derivan de abondosas fontes autoriais ou literarias (a orixe das especies darwiniano, O perfume, O parruliño feo, Papalagi, Tom Sawyer, o Corán, Upanishad,  Collodi, Andersen, V. Propp…) para inmiscirnos nunha historia na que o personaxe de Diego, con dificultades para interaccionar socialmente, irá adquirindo un crecente protagonismo ata se converter en Coder, sendo quen de insuflarlle conciencia ás máquinas para crear un xerador de textos  en contacto con Lidia, unha máquina lingüística, con quen confluirá na vontade  de preservar a lectura cun novo e singular metasoporte que aquí non cómpre revelar.
Son estes algúns dos trazos que máis me chamaron a atención nunha novela ben pouco ortodoxa,  innovadora e ambiciosa, que conxuga referentes das novas tecnoloxías se cadra case á man  con preocupacións de xinea literaria. Unha auténtica homenaxe, quen o dubida, ao mundo da lectura, tamén ao  da boa literatura,  que cuestiona con fondura os procesos de comunicación e  a identidade persoal, recorrendo a unha actualización da organización textual presente, paréceme, en modelos semellantes aos d´As 1000 e unha noites… Merecía outra sorte esta proposta e non estar unicamente na rede, aínda que isto permita, hoxe, chegar a ela. Grazas.
Esta entrada se publicó en Limiar de conciencia, reseña, reseñaLdC_bis, reseñasLdC y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 6 diciembre, 2012 por admin.
Limiar de conciencia (-6)
Na mensual Tabela dos libros que publica Armando Requeixo no seu moi-de-agradecer sitio, vexo que a Inmaculada Otero gustoulle Limiar de conciencia.
Esta entrada se publicó en Limiar de conciencia, reseña, reseñaLdC_bis, reseñasLdC y está etiquetada con LdC, Limiar de conciencia en 6 diciembre, 2012 por admin.
Entradas más nuevas →
Blog de crispavon by cris pavon is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Porque adoro o e-mail
Entrevista en Sermos Galiza – Fóra de serie
Abject Pleasures: Ponencia de Lorena López-López sobre 2 novelas miñas
Limiar de Conciencia en Protexta
Limiar de conciencia, recomendación de Mario Regueira
Limiar de conciencia no Diario Cultural da crtvg
Categorías Elegir categoría ABDOPDE actualidade bestiario colaboracion Entrevistas letraenobras Limiar de conciencia literatura e ciencia PezaWeb premio presentacion sangue 12 reseña reseña ABDOPDE reseñaLdC_bis reseñasangue12 reseñasLdC Sangue12 sermosgaliza Sin categoría vestiario xuntanzaescritoras_bahiaedicions
Archivos Elegir mes septiembre 2018 julio 2018 enero 2018 diciembre 2017 noviembre 2017 septiembre 2017 junio 2017 octubre 2016 diciembre 2015 noviembre 2015 junio 2015 mayo 2015 abril 2015 marzo 2015 febrero 2015 enero 2015 diciembre 2014 noviembre 2014 octubre 2014 septiembre 2014 junio 2014 mayo 2014 abril 2014 marzo 2014 febrero 2014 enero 2014 diciembre 2013 noviembre 2013 octubre 2013 mayo 2013 abril 2013 marzo 2013 febrero 2013 enero 2013 diciembre 2012 noviembre 2012 octubre 2012 junio 2012 mayo 2012 abril 2012 marzo 2012 febrero 2012


langs: es es

text: Comentarios en: Verán caso del alcalde Rony del Águila Castro:


langs: es en

text: Comentarios en: VISITA HISTÓRICO CULTURAL CIVIL-MILITAR EN SANTIAGO : “AERÓDROMO MILITAR SANTIAGO Y VISITA SANTIAGO DE COMPOSTELA”


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo das dúas promocións que na actualidade está a levar a cabo o Consorcio Casco Vello de Vigo, segundo destacou onte o presidente deste organismo e delegado da Xunta de Galicia en Vigo, Ignacio López-Chaves, no transcurso da súa visita a unha delas, en concreto ás obras de Ferrería 8. Tanto esta intervención, como a situada en Cruz Verde 8, caracterízanse por recuperar edificacións en moi mal estado de conservación para dar lugar a dúas vivendas unifamiliares que superan en ambos os casos os cento quince cadrados de superficie útil e que contan con dúas e tres dormitorios respectivamente, así como de estudo, salón e varios cuartos de baño. López-Chaves sinalou que este aumento da superficie nas construcións ofertadas polo CCVV, organismo integrado nun 90 por cento pola Xunta de Galicia e nun 10 por cento polo Concello de Vigo, foi unha demanda habitual dos demandantes das vivendas promovidas polo Consorcio, que nunha porcentaxe
Estado actual das obras de rehabilitación do inmoble visitado por el presidente do CCVV.
moi elevada corresponde a parellas novas que tiveron descendencia con posterioridade á súa chegada a esta zona da cidade, ata o punto que, desde a posta en marcha deste programa de rehabilitación urbana fai trece anos, foron 25 os nenos que naceron en familias beneficiadas dalgúns dos sorteos de adxudicación de pisos ou apartamentos rehabilitados polo CCVV.
A rehabilitación de Ferrería 8 e Cruz Verde 8 supón un investimento superior aos 325.000 euros para o CCVV, que en total adquiriu 74 inmobles dentro do perímetro do seu ámbito de actuación, catorce deles na rúa Ferrería, o que á parte de supoñer a creación de 21 vivendas e comerciais contribuíu á recuperación da unha das rúas outrora máis degradada da cidade de Vigo. Ambas as promocións atópanse xa moi avanzadas e espérase que o seu proceso de adxudicación póidase iniciar cara a finais do presente ano.
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl ca gl gl gl gl gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Adxudicacións | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Adxudicación servizo tratamento de eliminación de praga de termites subterráneas
Adxudicación obras Subida ao Castelo 12
Anuncio da formalización do contrato de Ferrería 10-12
ANUNCIO FORMALIZ CONTRATO F 10-12 SEC
ANUNCIO DA FORMALIZACIÓN DO CONTRATO DE FERRERÍA 45-47
ANUNCIO ADXUDICACION CONTRATO F 45-47
Adxudicación obras de rehabilitación na rúa San Sebastián nº 24-26
certificado adxudicacion_SS24_26 Anuncio formalización del contrato
Adxudicación obras de rehabilitación en Ferrería 3-5-7
certificado adxudicacion_F3_5_7 anuncio formalización contrato F3_5_7
Adxudicación da execución das obras de construcción dos inmobles asituados en San Sebastián 4-6 / Subida ao Castelo 5-7
Adxudicación da execución das obras de construcción dos inmobles asituados en Ferrería 33-35
Adxudicación obra de rehabilitación de Canellón do Estreito 12
DECRETO DE ADJUDICACIÓN CANELLON
Adxudicación obra de urbanización interior Couzada Castelo
DECRETO DE ADJUDICACION URB.
Adxudicación de locais en réximen de alugueiro no Casco Vello
ADXUDICACIÓN DE LOCAIS COMERCIAIS NO CASCO VELLO DE VIGO
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl pt gl gl gl gl gl gl pt gl en en en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Estamos a recuperar o corazón de Vigo | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
LOCAIS EN FASE DE CONCURSO
Queres xestionar o teu propio negocio?
O Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) busca tamén novos emprendedores que queiran trasladar ou iniciar a súa actividade empresarial no barrio histórico e que formen parte, así, da revitalización e recuperación da zona vella.
O Consorcio conta con locais comerciais en aluguer que pon a disposición dos emprendedores con importantes vantaxes e bonificacións durante os dous primeiros anos de arrendamento.
As persoas interesadas nos locais comerciais rehabilitados polo Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) teñen que presentar nas oficiñas do organismo -na Praza da Princesa, número 7, 1º dereita, no horario de 9-14 horas, de luns a venres,- unha memoria detallada do proxecto empresarial a desenvolver.
Durante os dous primeiros anos de arrendamento o adxudicatario contará cun desconto do 50% do seu prezo. O contrato de aluguer terá unha duración máxima de 5 anos, cunha opción de compravenda transcorrido un ano dende o efectivo desenvolvemento da actividade a desempeñar.
1- LOCAIS CON ACTIVIDADE  EMPRESARIAL
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12 | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio
O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello de  Vigo ( CCVV), reunido esta mañá baixo a presidencia de Ignacio López-Chaves, delegado da Xunta de Galicia en Vigo, aprobou o proxecto técnico para a rehabilitación do edificio situado na rúa Cruz Verde 12 de Vigo. Esta decisión supón a inmediata posta en marcha do proceso de licitación dun novo proxecto do CCVV, organismo integrado en en 90 por cento pola Xunta de Galicia e nun dez por cento polo Concello de Vigo, que permitirá a creación nesta zona do Casco Vello Alto de dúas novas vivendas unifamiliares e un local comercial, segundo un deseño elaborado por Beatriz Sierra Sobrino.
A intervención, terceira do organismo rehabilitador nesta mesma rúa, realizarase sobre un solar de 140,65 metros cadrados, adquirido en xullo de 2016. O Consorcio tivo que proceder posteriormente ao baleirado do edificio preexistente dado o seu mal estado de conservación. Conta cun orzamento de 378.556 (ive incluido) euros para crear dúas novas vivendas -de dous dormitorios- e un local comercial, que sumarán un total de 264,93 metros cadrados construídos. A súa conclusión serán un total de oito as vivendas rehabilitadas na rúa Cruz Verde por parte do CCVV, xa que en 2010 construíronse cinco no número 5 e na actualidade atópanse moi avanzadas as obras de rehabilitación de Cruz Verde 8, que sumará unha nova vivenda e un local comercial.
Por outra banda, o Consello de Administración do Consorcio Casco Vello, reunido con anterioridade ao comité executivo, acordou a designación do concelleiro do Concello de Vigo Francisco Javier Pardo Espiñeira como integrante deste organismo en representación do Grupo Socialista e en substitución de David Regades Fernández. O novo membro do Consello de Administración ostentará a condición de vicepresidente do CCVV, cargo que tamén ocupaba o seu antecesor.
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl pt gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Estamos a recuperar o corazón de Vigo | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Queres vivir no Casco Vello?
Dende a súa creación no 2005 e ata hoxe, o Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) –participado nun 90% pola Xunta de Galicia e nun 10% polo Concello de Vigo- adquiriu un total de 64 inmobles no barrio histórico, dos cales 32 xa están totalmente rehabilitados.
Máis de 60 novas familias apostaron xa pola zona antiga e xa residen nas súas vivendas dos edificios recuperados nas rúas Real, Abeleira Menéndez, Cruz Verde, Santiago, San Sebastián, Hortas e Ferraría
Para poder optar as vivendas rehabilitadas polo Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) o aspirante ten que estar inscrito previamente no Rexistro Único de Demandantes de Vivenda da Xunta de Galicia no apartado de Vivenda de Promoción Privada de Réxime Concertado, na casiña de compra.
1- ADXUDICACIÓN DIRECTA (3 vivendas)
2- SORTEADAS XA POLO IGVS (6 fases)
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Obxectivos | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
O Consorcio Casco Vello de Vigo ten como principal finalidade servir de motor no proceso de rehabilitación integral do centro histórico da cidade viguesa. Polo seu carácter público e grazas á colaboración entre as administracións local e galega, pode falicitarlles aos propietarios de inmobles na área a venda dos edificios para que sexan rehabilitados e postos no mercado. Polo tanto, o consorcio encárgase especialmente da ordenación urbana do casco vello, promovendo e executando proxectos arquitectónicos modernos pero coherentes coa fisionomía do barrio. A finalidade principal dos edificios rehabilitados é o uso como vivenda social, preferentemente en aluguer, e como locais comerciais. Para o consorcio é básica a revitalización do centro histórico a todos os niveis. Por iso promove que tamén na zona se establezan organismos que dinamicen a vida cotiá. Exemplo dese interese foi o convenio de colaboración co Colexio de Rexistradores para que se localicen en catro inmobles do casco vello os novos rexistros da propiedade de Vigo.
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl pt gl gl en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Perfil do contratante | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Os textos dos pregos de cláusulas administrativas particulais e prescripcións técnicas, así como os datos dos anuncios publicados que se ofrecen nesta páxina están destinados ao seu uso como instrumento exclusivamente informativo e polo tanto carecen de validez xurídica.
A única documentación válida para poder participar nestes procedementos de contratación está publicada no Diario Oficial de Galicia (DOG) e no Boletín Oficial da Provincia (BOP) de Pontevedra no que respecta ao seu anuncio e nos textos suscritos polo Órgano de Contratación que se entregan na Oficina de Información Municipal en canto as suas condicións técnicas e administrativas.
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl es pt gl pt gl es es gl gl es gl gl gl sv gl sv gl sv gl gl en en en en gl gl en en en en en en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Locais con actividade empresarial | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Torrado&Fernández, estudo de arquitectura
(Santiago, 15, baixo esquerda)
Editorial Elvira, espazo cultural
(Santiago, 15, baixo dereita)
Matina, bazar e espazo cultural con produtos de cercanía.
Espacio Nido, empresa de coworking.
ALEXO. Enxeñería de Edificación, oficina técnica de aparellador
Cal Construcciones y Servicios, empresa de reformas e servizos integrais
Ideas de Percebe, axencia de deseño creativo
Bertana enxeñería, estudo de enxeñería
Arzaia, centro de apoio educativo
Fundación Amigos dos Maiores, organización non gubernamental
2- LOCAIS EN FASE DE ADXUDICACIÓN
Na actualidade non dispoñemos de ningún local nesta situación.
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: es de en de de en en be de de de de de de de de en nl de de es de de de de de it de

text:
Isaac Albéniz: Iberia (Orchesterfassung von Francisco Guerrero) 19,62 EUR*
Lieferzeit: Versandfertig in 4 - 5 Werktagen
* Inkl. MwSt., ggf. zzgl. Versand - zwischenzeitliche Änderung möglich.


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Imaxe corporativa | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Neste manual expóñense as instrucións técnicas precisas para o correcto emprego do símbolo, logotipo, tipografía e cor do Consorcio Casco Vello de Vigo. O correcto uso destas normas axudará, sen dúbida, á óptima implantación desta imaxe.
Manual de identidade corporativa
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl cs gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Novas | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello de Vigo ( CCVV), reunido esta mañá baixo a presidencia de Ignacio López-Chaves, delegado da Xunta de Galicia en Vigo, aprobou o proxecto técnico para a rehabilitación do edificio situado na rúa Cruz Verde 12 de […]
Tagged consello administración, cruz verde
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo das dúas promocións que na actualidade está a levar a cabo o Consorcio Casco Vello de Vigo, segundo destacou onte o presidente deste organismo e delegado da Xunta de Galicia en Vigo, Ignacio López-Chaves, no […]
Tagged presidenta consorcio casco vello, ferrería
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
A cesión dun edificio na zona do Berbés para a habilitación a cargo da Axencia Galega de Turismo dun albergue de peregrinos e a compra dunha nova vivenda para a súa rehabilitación na rúa Elduayen son dúas importantes decisións adoptadas esta mañá polos órganos de dirección do Consorcio Casco Vello, reunidos baixo a presidencia de Ignacio López-Chaves, delegado da Xunta de Galicia en Vigo.
Tagged consello administración, adquisicions, Albergue
Reservadas as cinco últimas vivendas promovidas polo CCVV
Os órganos directivos do Consorcio Casco Vello de Vigo, Consello de Administración e Comité Executivo, celebraron hoxe senllas reunións nas que se abordaron varios trámites administrativos relativos á certificación final das últimas promocións deste organismo, as situadas en Subida á Costa 5 e Subida ao Castelo 12. No transcurso destas reunións, presididas por Ignacio López-Chaves, […]
Tagged vpa, consello administración, sorteo
Adxudicadas as cinco vivendas da última promoción executada polo Consorcio Casco Vello de Vigo
O nome dos adxudicatarios provisionais, así como a orde dos posibles reservas, das cinco vivendas integrantes da última promoción executada polo Consorcio Casco Vello de Vigo quedou establecido está mañá nun sorteo celebrado ante notario que tivo lugar no salón de actos do edificio da Xunta de Galicia en Vigo, e cuxo resultado pode consultarse […]
Tagged sorteo, promocións, Listaxe
O baleirado de Berbés 41 inicia o camiño da súa próxima rehabilitación
O Consorcio Casco Vello de Vigo acaba de concluír a demolición do edificio situado na praza da Ribeira do Berbés  41, para iniciar proximamente a construción neste solar de dúas novas vivendas unifamiliares. De acordo coa catalogación establecida no Pepri Casco Vello no proceso de demolición conserváronse a fachada orixinal do edificio, considerado como un […]
Tagged rehabilitación, Trámite, praza do Berbés
As cinco novas vivendas promovidas polo CCVV sortearanse o próximo 6 de marzo
O Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS) fixo hoxe públicos as listaxes das solicitudes admitidas definitivamente nos procesos de adxudicación das Vivendas de Protección Oficial de Promoción Privada que o Consorcio Casco Vello de Vigo impulsou nos edificios Subida á Costa 5 y Subida ao Castelo 12  (pulsando sobre as ligazóns anteriores podras acceder ao contido […]
Tagged vpa, igvs, sorteo, Listaxe
Presentadas 108 solicitudes para optar as novas cinco vivendas do Consorcio na zona alta do Casco Vello
Un total de 108 solicitudes presentáronse para optar a algunha das cinco vivendas promovidas polo Consorcio Casco Vello de Vigo nas rúas Subida ao Castelo 12 (4 vivendas Exp.P09-VC-0002/15)  e Subida a Costa 5 (1 vivenda Exp. (P09-VC-0001/16), segundo recóllese nas listaxes provisionais de admitidos e non admitidos publicados polo Instituto Galego de Vivenda e Solo, organismo […]
Tagged vivenda promoción pública, sorteos
O vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, visitou as novas promocións do CCVV
O vicepresidente da Xunta de Galicia, Alfonso Rueda, acompañado do delegado da Xunta en Vigo e presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo, Ignacio López-Chaves, visitou esta mañá as novas promocións que este último organismo vai poñer a disposición da cidadanía viguesa nas rúas Subida á Costa 5 e Subida ao Castelo 12 e que […]
Tagged ferraría-subida ao castelo, promocións, Subida á Costa, visita
O CCVV pecha o ano coa adquisición do edificio situado no número 16 de Abeleira Menéndez
Coa compra do edificio situado en Abeleira Menéndez 16, cualificado como un das construcións tradicionais de maior interese do barrio histórico vigués, o Consorcio Casco Vello pon fin a un ano no que se traballou nun total de seis promociones, puxéronse a disposición dos compradores interesados seis novas vivendas e investido un total de 2.000.000 euros na rehabilitación do centro histórico da nosa cidade.
Tagged rehabilitación, Abeleira Menéndez, adquisicions
Comeza o proceso de admisión de adxudicatarios para as promocións Subida á Costa 5 e Subida ao Castelo 12
O prazo para cumprir este trámite é de quince días hábiles   O Instituto Galego de Vivenda e Solo publica hoxe (18-12-2017) senllas resolucións nas que se anuncian as aperturas dos procedementos de selección de adxudicatarios das Vivendas de Promoción Privada Autónomica impulsadas polo Consorcio Casco Vello de Vigo nas rúas Subida á Costa 5  (Exp. […]
Tagged vpa, igvs, Trámite
Ferrería 8 permite superar a vintena de vivendas rehabilitadas polo CCVV nesta rúa
As obra que agora se inicia adáptase á distribución mais solicitada polas familias solicitantes Suporá un investimento de 183.000 euros         O Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) organismo participado nun 90 por cento pola Xunta de Galicia e nun 10 por cento polo Concello de Vigo, acaba de iniciar as obras da […]
O Consorcio Casco Vello de Vigo inicia as obras da promoción Cruz Verde 8
O investimento de máis de 188.000 euros por parte do CCVV permitiu iniciar as obras da que será a segunda intervención deste organismo na rúa Cruz Verde de Vigo. En apenas un ano estará dispoñible unha vivenda unifamiliar de tres habitacións e dous baños que permitirá instalarse nesta céntrica zona a unha nova familia.
Tagged rehabilitación, cruz verde
O Consorcio Casco Vello de Vigo inicia o procedemento de venda de cinco novas vivendas
Tamén se adxudicaron as obras das promocións Cruz Verde 8 e Ferrería 8   Vigo, 2 de novembro de 2011.- O Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV), organismo integrado nun noventa por cento pola Xunta de Galicia e un dez por cento polo Concello de Vigo, aprobou na reunión do  seu Consello de Administración […]
Tagged vpa, Trámite, Subida á Costa, Subida ao Castelo
A xerencia de urbanismo concede a licenza para construír a sede da Universidade de Vigo no Berbés
Vigo, 30-10-2017.-  A Xerencia de Urbanismo do Concello de Vigo acaba de conceder a licenza de obra que permitirá iniciar a rehabilitación dos edificios situados nos números 11, 13 e 15 da Praza do Berbés de Vigo para a creación da sede urbana da Universidade  de Vigo. Os tres inmobles foron cedidos polo Consorcio Casco […]
Tagged praza do Berbés, Edificio Universidade
← Entradas más antiguas
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl es gl en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Información Xeral | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Advírtese aos interesados, que os textos dos pregos de cláusulas administrativas particulais e prescripcións técnicas, así como os datos dos anuncios publicados que se ofrecen nestas páxinas, están destinados ao seu uso como instrumento exclusivamente informativo e por tanto carecen de validez xurídica.
A única documentación válida para poder licitar a estes procedementos de contratación, atópase publicadada no BOP de Pontevedra no que respecta ao seu anuncio e nos textos suscritos polo Órgano de Contratación que se entregan na Oficina de Información Municipal en canto ás súas condicións técnicas e administrativas.
Contacto das Ofertas do Consorcio do Casco Vello de Vigo
Teléfono servizo de Contratación: 986 442 638
Fax do servizo de Contratación: 986 442 639
Dirección postal: Servizo de Contratación Consorcio do Casco Vello de Vigo, Praza da Princesa 7 1ºDereita , 36201 Vigo
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl en en en en gl gl en gl gl ca gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Ferrería 8 permite superar a vintena de vivendas rehabilitadas polo CCVV nesta rúa | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
As obra que agora se inicia adáptase á distribución mais solicitada polas familias solicitantes
Suporá un investimento de 183.000 euros
O Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV) organismo participado nun 90 por cento pola Xunta de Galicia e nun 10 por cento polo Concello de Vigo, acaba de iniciar as obras da que será a súa sexta rehabilitación na rúa Ferrería, na zona alta do barrio histórico desta cidade. Con esta actuación crearase no número 8 da citada rúa unha vivenda unifamiliar con dous dormitorios, que é a tipoloxía de construción máis demandada polos interesados en instalarse nesta zona, segundo demostrou a experiencia dos anteriores concursos convocados polo CCVV para a adxudicación das súas promocións.
A obra que agora se inicia, de acordo co proxecto do estudo dos arquitectos Ramón Viéitez Rodríguez e Alberto Cebral Loureda, recupera un edificio de tres plantas, con fachada ás rúas Ferrería e Baixada a Herba. A distribución contempla a localización na planta semisótano dun estudo, así como dun aseo e un lavadoiro- tendal e algún dos equipamentos técnicos da vivenda. A planta baixa, na que se sitúa o acceso, acollerá a cociña, o salón e un segundo aseo; finalmente, a planta primeira estará dotada de dous dormitorios(un de 16 m2 e outro de 11) e un baño. Desde un dos dormitorios accederase ao balcón da fachada á rúa Baixada a Herba, un dos elementos para conservar de acordo co Plan Especial de Protección e Reforma Interior (PEPRI) Casco Vello que regula a construción neste ámbito. A superficie útil total da vivenda supera lixeiramente os 110 metros cadrados. O período de execución do proxecto, que supón un investimento de 183.000 euros, é de 12 meses.
A nova vivenda contará con dous dormitorios.
O citado PEPRI non cataloga este inmoble como elemento a protexer, pero aínda así ou proxecto de construción optou pola conservación dous muros de sillería existentes, así como dá distribución dúas vans e ocos actuais. Tamén intégrase non proxecto unha cheminea que percorre as tres alturas e que é ou único elemento interior do edificio que se conserva , xa que ou seu pésimo estado de conservación aconsellou ou seu baleirado interior non momento dá adquisición por parte do CCVV. Este novo proxecto pecha uns dous bloques de vivendas existentes na zona dá Ferrería polo que tan só unha dás súas paredes é medianeira doutro edificio, en tanto que presenta tres fachadas abertas, dúas delas á rúa Ferrería e outra a Baixada á Herba. Esta distribución foi especialmente valorada na redacción do proxecto nun tento de aproveitar ao máximo a achega de luz natural. Outra característica destacable non proxecto é ou intento de reducir a compartimentación de cada unha dás plantas, co obxecto de potenciar ou seu carácter diáfano e minimizar a perda de superficie útil derivada dá irregularidade do solar.
Ao longo dos seus doce anos de actividade o CCVV adquiriu 14 inmobles na rúa Ferrería (incluído este de o que agora se inicia a súa rehabilitación) o que lle permitiu acometer sete proxectos de rehabilitación que derivaron na construción de 21 novas vivendas, todas elas –excepto Ferrería 8- ocupadas ou na fase final da súa adxudicación.
Para saber máis: Ferrería 8
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl pt gl gl gl it gl es en gl gl gl en gl gl gl es en en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl fr gl en gl en

text:
Adxudicadas as cinco vivendas da última promoción executada polo Consorcio Casco Vello de Vigo | Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
O nome dos adxudicatarios provisionais, así como a orde dos posibles reservas, das cinco vivendas integrantes da última promoción executada polo Consorcio Casco Vello de Vigo quedou establecido está mañá nun sorteo celebrado ante notario que tivo lugar no salón de actos do edificio da Xunta de Galicia en Vigo, e cuxo resultado pode consultarse nas seguintes ligazóns: Subida ao Castelo 12; Subida a Costa 5 .
As cinco vivendas repártense en dous edificios situadas na zona alta do Casco Vello, en concreto, catro delas no edificio rehabilitado en Subida ao Castelo 12, e a quinta na primeira planta de Subida á Costa 5, inmoble no que tamén se habilitou un baixo comercial.
Un momento do sorteo celebrado no edificio da Xunta de Galicia en Vigo.
Nos próximos días, unha vez que o resultado do sorteo fágase oficial, o Consorcio Casco Vello de Vigo poñerase en contacto con todos os aspirantes para que estes poidan visitar as vivendas sorteadas e confirmar o seu interese na adquisición, seguindo a orde hoxe establecida, ou renunciar ás mesmas. Con posterioridade abrirase un prazo de 45 días para que os interesados poidan tramitar todo o relativo ao financiamento e documentación da compra, momento en que se procederá á entrega definitiva das chaves por parte do promotor.
O total de solicitudes presentadas para optar a algunha das vivendas que forman parte desta promoción foi de 95; 47 para as catro vivendas de Subida ao Castelo 12 e 48 para a de Subida á Costa 5. Ambas as rehabilitacións supuxeron un investimento superior ao medio millón de euros para o CCVV, integrado nun 90 por cento pola Xunta de Galicia e nun 10 por cento polo Concello de Vigo, e súmanse ao mais dun centenar de vivendas rehabilitadas por este organismo, o que está a permitir a recuperación para o uso cidadán un dos barrios históricos máis destacados de Galicia.
Aprobado o proxecto para a rehabilitación de Cruz Verde 12
Francisco Javier Pardo Espiñeira substitúe a David Regades como vicepresidente do Consorcio   O Comité Executivo do Consorcio Casco Vello...
O presidente do Consorcio Casco Vello de Vigo destaca a aposta deste organismo polas familias
.- Vigo, 11 de xullo do 2018.    “Facilitar a incorporación de familias ao Casco Vello” é o principal obxectivo...
O Casco Vello de Vigo contará cun albergue de Peregrinos nun edificio cedido polo CCVV
O comité executivo aprobou tamén a adquisición dunha nova vivenda na rúa Elduayen [caption id="attachment_6101" align="aligncenter" width="750"] A construción desta...
Plaza de Princesa 7-1º 36202(Pontevedra)
Tfno.986 442 638 | Fax.986 442 639
Consorcio Cascovello de Vigo
Consorcio Cascovello de Vigo
Vivendas sorteadas xa polo IGVS
Locais con actividade empresarial


langs: es es en da fr es en gl en gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es es gl es en gl gl es ca es es gl es es en gl en gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es es gl es en gl gl es ca es es gl es es en es en es es fr eu fr de gl es es gl es es gl es es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es es es fr eu fr de gl es es gl es es gl es es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es gl es es es en da es gl es en gl gl es es es gl pt hbs_lat en es

text:
Calendario de evaluaciones - Complejo Educacional Apumanque - La Calera
HOME  I  CONTACTO  I  INTRANET
Centro de Padres y Apoderados
Asistentes de la Educación
Centro de Padres y Apoderados
Normativas, Reglamentos y Documentos
Calendario de evaluaciones Mayo 2018
Agosto - Diciembre 2018
Calendario de evaluaciones Agosto – Diciembre 2018
Carrera 1566, La Calera
Sitio desarrollado por www.webmanager.cl | Copyright © 2016 | Todos los Derechos Reservados.