langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl fr gl gl gl gl gl en gl sv en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Chegou o momento do Museo da Emigración Galega
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Poida que nesta lexislatura teñamos funcionando o Museo da Emigración Galega ou o Espazo Emigrante ou o Centro de Interpretación da Diáspora Galega. O nome non é o importante nin tampouco o lugar onde se estableza. A miña aposta persoal é o aproveitamento dun espazo dentro do futuro complexo cultural do compostelán monte Gaiás. Hai anos, en 1992, defendía a creación dun museo fose en Vigo ou na Coruña coa referencia posta en New York e no seu emblemático edificio da illa de Ellis. Desde aquela ningún responsable de Emigración perdeu un minuto do seu tempo en ler os folios do meu anteproxecto. A idea que por outra parte non ten nada de orixinal recibiu moitas adhesións do exterior e poucas do interior pero non por iso menos valiosas como por exemplo a do escritor Manuel Rivas.
Sempre entendín que o escaso interese por recoñecer aos refundadores de Galicia en América viña dunha eiva do subconsciente que actuaba a xeito de borrador para que no noso disco duro non quedase nada daqueles anos de escuridade. Logo fun dándolle voltas ao asunto e mudei para a tese de don Ramón Piñeiro López. Nas miñas conversas co egrexio filósofo de Láncara funme afacendo ao aspecto sentimental da longa diáspora galega. Os movimentos migratorios en Galicia, ademais de seguir uns patróns sociais, levan dentro unha gran carga sentimental que os fai únicos. Calquera pode entender que non é o mesmo que emigre un pequeno propietario que un traballador por conta allea. A nosa foi unha emigración de donos do seu que recrearon lonxe os usos e costumes da súa parroquia.
Quero e desexo que o novo goberno peche a ferida. Hai que ser agradecido cos que no pasado loitaron por nós e unha boa forma de agradecerlles aos nosos irmáns da diáspora é mediante a súa dignificación. Para que ninguén os poida acusar de nada hai que reformar con urxencia a lei para establecer o voto en urna. O sorriso dos netos da emigración ao sinalar con orgullo o lugar onde naceron os avós non ten prezo. O lume que quece na lareira dos avós é o mellor combustible do mundo porque sae de dentro para fóra. Non podemos estragar o manancial do sentimento por mor de andar detrás duns votiños obtidos mediante unhas prácticas non éticas. Hai que saír do ensarillado que nos atoalla.
Levo anos repetindo que o voto emigrante non é ningún problema como tampouco o é a emigración. Só cando perdemos a memoria vemos negro onde hai branco. A cor branca alumea nos dereitos dos emigrantes e os pequenos cortes de luz que escurecen haberá que arranxalos sen eliminar a fonte de enerxía. Os que saíron fóra teñen os mesmos dereitos que os que quedaron e son a enerxía renovable que necesita Galicia. Non entendo que haxa que penalizalos porque viven en Montevideo e non en Vimianzo. O desacertado manifesto de Se resides, decides parece feito por racistas da ultradereita cando en realidade os seus autores son xente ben intencionada e de boa fe.
Onde está o erro? Que nos está a pasar? A miña condición de neno emigrante faime dono dunha visión menos etnocentrista dos dereitos da diáspora. Durante os meus primeiros cinco anos de vida Galicia era un anaquiño dunha parroquia chamada Santa Baia de Tines. Logo na capital uruguaia aprendín que Galicia era o son dunha gaita e unha língua diferente daquela que eu utilizaba cos meus amigos uruguaios. O meu sentimento de pertenza pouco tiña de relación coa xeografía, algo que por outra banda, esquecera totalmente.
Se mantivemos viva a chama do sentimento cando aquí a vida era dura foi porque nunca rompemos o vínculo espiritual coa aldea. Se non era por interese económico entón hai que aceptar ao sentimento ---sexa morriña ou saudade--- como uns dos alicerces ou piares básicos de que contra todos os males temos milleiros de netos que son galegos sen coñecer a terra dos avós. Somos donos dun patrimonio espiritual moi valioso que outros pobos envexan pero temos arroutos suicidas que queren aplicar terapias radicais para sandar enfermidades imaxinarias.
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl pt gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl it gl it gl sv en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Vigo: á procura do tempo perdido
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
O fracaso do goberno PSdeG-BNG levou a Corina Porro á alcaldía viguesa. O bipartito da Xunta aboca ao PSdeG e ao BNG á formación dun goberno municipal compartido que a sondaxes sinalan tan factíbel como difícil de xestionar.
Partido Popular: resistir é avanzar
Máis que a súa xestión, o PPdeG vendeu vitimismo e as fraquezas (reais ou imaxinadas) das accións do goberno central e a Xunta de Galicia respecto de Vigo. Voceiro dun goberno sitiado, que non é quen de concertar os seus proxectos con ningún dos centros de poder relevante da cidade (Porto de Vigo, Zona Franca, Universidade...) ou de fóra (ministerios, consellarías...), o PPdeG practica unha estratexia de resistencia numantina e explota no se favor as debilidades dos seus competidores. A súa fortaleza repousa tamén nun estado de opinión cidadán que é favorábel á elección dun goberno de limitadas capacidades pero estábel, máis que partidario dun goberno potencialmente máis eficaz pero sometido a turbulencias institucionais pola falta de concorcia entre os seus socios.
O test de eficacia e credibilidade ao que debe estar sometido todo goberno, en Vigo non se lle aplica a equipo de Coriña Porro senón á oposición: quen ten que ofrecer credibilidade é a coalición de goberno que non puido ser en 2003 e que a debera ser a alternativa a partir do 27-M.
Este é un dos moitos paradoxos que ofrece o escenario electoral de Vigo. Pero hai máis: se finalmente repunta electoralmente, o PG de Soto, candidatura que se ofrece como opción de ruptura fronte aos de «antes» (PPdeG) e aos de «agora» (PSdeG-BNG), pode ser determinante na formación dunha maioría que o será a prol do continuísmo no goberno do PPdeG. Un tripartito PSdeG-BNG-PG resulta para a maioría dos vigueses unha posibilidade dificilmente imaxinábel.
O terceiro paradoxo tócalle ao candidato do PSdeG, Abel Caballero. O seu gran aval é a súa presumíbel capacidade relacional: o seu bo entendemento coa Xunta, co Goberno central, coa todopoderosa Zona Franca e, como non, coa institución portuaria que dirixe e sobre a que construíu propagandisticamente a súa proxección pública.
Dúas pexas. Unha, o Porto de Vigo foi sempre a institución menos colaborativa co goberno de Vigo, gobernase quen gobernase, fose o PSdeG, o BNG ou o PPdeG. Segunda pexa, a súa falta de química co BNG é evidente e isto alenta a pantasma de Ventura Pérez Mariño. Para esclarecer as cousas, Abel Caballero declarou que a el «non lle repugna pactar» co BNG, cando debería dicir que está disposto e mesmo encantado de poder ofrecer un goberno plural cun programa de acción sólido e ben pactado.
O cuarto paradoxo incúmbenlle ao nacionalismo. Santiago Domínguez, repescado para a política local, achega unha imaxe accesíbel e dialogante e logrou compor unha lista de inequívoco carimbo renovador. A candidatura renovada do BNG ofrécese como sinal de que se pasou páxina e de que se aprenderon as leccións da crise de goberno de 2003. Rescatando o bo da súa experiencia no goberno municipal (1999-2003) quérese mirar cara ao futuro e facer posíbel un goberno galeguista e progresista na principal cidade do país e, no que lle toca, emendar o tempo de graza no goberno que usufructuou a dereita.
Malia todo, o grande obstáculo que impediu a gobernanza co PSdeG en 2003 segue aí: falta un plan e modelo urbanístico consensuábel cos socialistas vigueses. Domínguez renovou o discurso municipal do BNG en Vigo, agás no referido ao Plan Xeral de Ordenación Urbana, onde a fidelidade ao modelo xestionado desde 1999 polo nacionalista Xabier Toba non é posto en cuestión. Domínguez é proclive ao pacto coa candidatura socialista, pero haberá que ver como pode sortear a esa diferenza substancial, a mesma que abriu a fenda que crebou o goberno compartido co PSOE en 2003.
Cara á cuarta coalición?
Confíase na tradición progresista e galeguista de Vigo para cimentar unha nova oportunidade de goberno, sabida de erros e sabedora de que a consolidación do cambio político en Galiza depende en grande medida da cidade atlántica do sur. Sería a cuarta coalición sostida por nacionalistas e socialistas desde a fin do sotismo en 1991.
O primeiro acordo gobernamental, subscrito polo PSdeG, polo PSG-EG e polo BNG en 1991, serviu de catarse dos excesos autoritarios da maioría sotista, pero o debilitamento do PSOE na recta final do felipismo, o devalo electoral do PSG-Esquerda Galega e o ascenso do Partido Popular da man da súa poposta de centrismo reformista impediron a súa continuidade.
En 1999 Vigo elixiu por maioría absoluta ao Partido Popular e outorgou a alcaldía a Manuel Pérez porque quería un goberno monocor e forte. O PPdeG pagoulle cun goberno fracturado e sen capacidade de iniciativa ningunha nun tempo en que outras grandes cidades galegas como A Coruña e Santiago resolvían os seus grandes problemas infraestruturais e definían a súa misión no tramado urbano e socieconómico de Galiza.
A segunda coalición (1999-2003), que levou á alcaldía ao nacionalista Lois Pérez Castrillo, non se deu consolidado no marco dunha cooperación de alcance limitado. Carlos Príncipe, investido como segundo do goberno, fixouse como obxectivo evitar a consfirmación cidadá de Castrillo como alcalde e os seus esforzos dirixíronse antes que nada a inverter o sorpasso electoral que fixera do PSdeG a terceira forza política viguesa.
Foron catro anos nos que primaron estratexias de cooperación-competencia entre as dúas forzas gobernantes. Os esforzos de Príncipe non lle reportaron ningún beneficio persoal ao ser destronado como cartel electoral por Ventura Pérez Mariño pero debilitaron o liderato de Pérez Castrillo e emparcederon os importantes logros acadados na definición de proxectos estratéxicos para a cidade e a Mancomunidade de Vigo.
A terceira coalición fracasou estrepitosamente. Pérez Mariño soubo beneficiarse da súa imaxe de político-cidadán, non enzoufado polas liortas municipais, e gañoulle a posición ao BNG. Asinar o pacto foi máis doado que xestionalo. Mirando no modelo de Orozco e sobre todo de Francisco Vázquez, Ventura Pérez Mariño quixo impor a supremacia decisional do alcalde. Fracasou. E fracasou o BNG que pagou un elevado prezo por manter a fidelidade ao seu modelo urbanístico e, sobre todo, por tentar evitar a súa subalternización dentro do goberno.
Ao longo da campaña electoral, a proposta da cuarta coalición non se deu visualizado con solvencia. É unha opción resignada para Abel Caballero que se comporta como xestor dunha maioría absoluta (de alcance imposíbel) e unha posibilidade preocupante para o BNG por cousa da desconfianza que hai na organización frontista respecto do talante de Caballero e máis que nada pola fonda discrepancia que existe respecto do Plan Xeral de Ordenación Urbana. A campaña non serviu para evidenciar grandes dotes transaccionais, nin permitiu achegar posicións, tampouco ofreceu un futuro horizonte de acordos de goberno sólidos e sustentábeis. Esta debilidade é a que fai forte a Coriña Porro.
Son moitos os que simplifiquen e queran facer ver que hai que elixir entre dúas políticas, unha monocromona, non moi ineficaz, pero aparentemente estábel e a posibilidade dunha nova coalición PSdeG-BNG, adoecida de credibilidade, que ten que a un tempo emendar un fracaso ben próximo, ilusionar e definir colaborativamente un proxecto de goberno para unha cidade demasiado acostumada a funcionar sobre a solidez da súa sociedade civil e a fraqueza das súas institucións. Os lemas partidarios están invertidos. En Vigo o PPdeG pode ofrecer que fará máis a próxima vez. O PSdeG pode reclamar confianza como clave de futuro. E o BNG terá que invertir tamén o sentido do seu lema, desde o país deberá multiplicar os seus esforzos renovadores para facer un novo Vigo.
Ao longo do seu mandato Corina Porro, expresión da dereita de «cara amábel», gastou en políticas efectistas pero non eficaces. Máis que a súa xestión, o PPdeG vendeu vitimismo e as fraquezas (reais ou imaxinadas) das accións do goberno central e a Xunta de Galicia respecto de Vigo.
Santiago Domínguez, repescado para a política local, achega unha imaxe accesíbel e dialogante e logrou compor unha lista de inequívoco carimbo renovador. A candidatura renovada do BNG ofrécese como sinal de que se pasou páxina e de que se aprenderon as leccións da crise de goberno de 2003.
O Porto de Vigo foi sempre a institución menos colaborativa co goberno de Vigo, gobernase quen gobernase, fose o PSdeG, o BNG ou o PPdeG. A falta de química de Abel Caballero co BNG é evidente e isto alenta a pantasma de Ventura Pérez Mariño.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Reparto de asentos en 2003
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl eu gl ast es gl gl ca gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Feijoo e López falan de 'lobbie cantábrico' e coinciden en política lingüística
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
"Constatamos a vontade de acordos, agora toca poñer a traballar os equipos", apuntan, prevendo diálogo sobre turismo ou pesca.
Redacción - 19:45 22/02/2010
Tags: cornixa cantábrica Euskadi lehendakari Patxi López
A potención do Eixo Atlántico, a declaración como Patrimonio da Humanidade do Camiño do Norte, a marca turística "España Verde", a pesca, anti-terrorismo, industria... Foron algunhas das cuestións mencionadas polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, e o lehendakari Patxi López, á saída da súa primeira reunión este luns en Euskadi. O lehendakari enmarcou este encontro na súa serie de xuntanzas cos mandatarios de Cantabria, Nafarroa, Asturias ou Aquitania na procura dunha "fértil colaboración coas comunidades veciñas".
"Non fixemos máis que constatar a vontade de chegar a acordos e agora toca poñer a traballar os nosos respectivos equipos para que baixen ao terreo do concreto", explicou Patxi López, "temos un grande terreo que sementar e seguro que pronto veremos os froitos desta colaboración", engadiu no que dixo ver como un chanzo máis na "esperanza de revitalizar a cornixa cantábrica".
Feijoo destaca o entendemento en política lingüística
O presidente da Xunta definiu a afinidade Euskadi-Galiza de relación de "afecto, cariño e respecto mutuo dende hai moitísimos anos entre ambas as dúas sociedades". Dixo o mandatario galego que galegos e vascos "comparten mar, a cornixa, as cores verdes e azuis e probablemente unha forma de entender a vida". De xeito específico, salientou Núñez Feijoo que a Xunta considera que a administración vasca é referente en cuestións como a sanidade, políticas I+D+i e internacionalización.
Por outro lado, e ao respecto desta reunión, desde a Xunta destacan o presunto entendemento entre López e Feijoo ao respecto das políticas de normalización lingüística. Segundo a nota oficial da presidencia galega, Feijoo e o socialista vasco "coincidiron na súa defensa dos principios educativos de bilingüismo, liberdade e introdución do inglés na ensinanza". Di a Xunta que ambos os dous "compartiron a necesidade de defender a lingua propia nun contexto de liberdade e, ao mesmo tempo, a ambición colectiva de lograr unha educación trilingüe nas súas respectivas comunidades autónomas". De feito, o tema lingüístico ocupou boa parte da intervención do presidente da Xunta no almorzo informativo do Fórum Europa Tribuna Euskadi.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Blanco reitera que o TAV chegará a Galiza en 2015 pero cancela obras nas estradas Edición xeral
Fomento culpa a Xunta do atraso na ampliación de Alvedro Edición xeral
Despois de suprimir as oficinas comarcais, Igualdade prioriza as subvencións a concellos Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl eu gl eu gl gl gl eu gl gl gl gl de en sv fr de de it gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Pola "liberdade para elixir o éuscaro" na 'zona non vascófona' de Nafarroa
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Unhas tres mil persoas manifestáronse este domingo en Iruñea pola igualdade de dereitos en todo o 'herrialde'.
Redacción - 10:55 29/03/2010
Tags: éuscaro Euskal Herria manifestación Nafarroa
Marcha deste domingo en Iruñea
Unhas tres mil persoas, segundo os organizadores, manifestáronse este domingo nas rúas de Iruñea convocados por pais da chamada 'zona non vascófona' de Nafarroa co fin de reivindicar a igualdade de dereitos para os cidadáns de toda esta provincia de Euskal Herria.
Liberdade para elixir o éuscaro (en éuscaro e en castelán). Ao termo da manifestación, leuse un comunicado onde se reivindicaba a posibilidade de "escolarizar os nosos nenos e nenas en éuscaro na nosa localidade cos mesmos dereitos e opcións ca o resto".
A demanda esténdese tamén á aprendizaxe para adultos, á televisión e á radio ou á cultura en xeral. "Desde o noso bilingüismo, abrírmonos ao mundo aprendendo a nos comunicar en linguas estranxeiras, sendo multilingües", sinalaron.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A RAG presenta un recurso contra o decretazo Edición xeral
No 25 de xullo, "que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas" Edición xeral
Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl es es gl pt gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl it gl it gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Comeza o mundial do deporte máis elegante
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Australia parte como favorita na copa do mundo de críquet
Este martes os ollos de medio planeta estarán pousados no que suceda nas pequenas illas caribeñas de fala inglesa, aínda que aos galegos e ás galegas non se lles acorde neste momento pensar por que. Alí comeza o mundial de críquet, un deporte que move masas en países tan distintos como a India, Paquistán, Australia, San Cristovo ou Inglaterra, e que terá (disque) uns dous mil millóns de telespectadores en 200 países.
Os ollos de medio planeta estarán pousados no que suceda nas pequenas illas caribeñas de fala inglesa, aínda que aos galegos e ás galegas non se lles acorde neste momento pensar por que. Alí comeza o mundial de críquet, un espectáculo que terá (disque) uns dous mil millóns de telespectadores en 200 países.
Que é o críquet?
Non, o críquet non é o cróquet (o que xogaba a raíña de corazóns de Alicia) e tampouco é o béisbol, aínda que se lle imita ben. De feito, dicirlle a un estadounidense ou a un venezuelano que o críquet é un béisbol civilizado quizais non lle pareza correcto, pero é como mellor poderiamos definilo: os dous consisten en tratar de petarlle a unha bóla cun pau, e en atrapar a bóla batida antes de que caia ao chan mentres que os contrincantes completan carreiras sobre a pista. Pero no críquet os partidos duran seis horas, os xogadores visten de branco, levan menos proteccións, e a bóla arrebólase contra o chan e non directamente contra o golpeador. E ademais, hai que parar a cada pouco para tomar o té.
Como gran peculiaridade, detrás do golpeador (que bate na bóla cunha pá lixeiramente curva), colócanse uns pauíños en equilibrio que, dependendo de quen os derrube e como, poden acelerar a vitoria. E iso resulta importante en encontros que chegan ás seis horas de duración. O críquet é un deporte claramente de verán, que se xoga en xuño en Inglaterra, en decembro en Australia e Sudáfrica e no Caribe e na India todo o tempo.
O mundial das Indias Occidentais
A longa duración dos encontros é a responsábel de que os mundiais da especialidade, que se celebran a cada catro anos, duren máis de seis semanas de competición continuada. Nesta edición de 2007 o partido inaugural terá lugar en Kingston, a capital xamaicana, e desputarano Paquistán e a peculiar selección organizadora: as Indias Occidentais. As pequenas nacións de San Cristovo e Nevis, Trindade e Tobago, Santa Lucía, Antiga e Barbuda, Güiana, Barbados, Granada e Xamaica, reunidas nesta denominación dende 1928, acollerán todos os encontros do campionato.
Pero non é esta a única agrupación nacional curiosa, porque en críquet as dúas metades de Irlanda (a do Norte e a República do sur) compiten baixo unha mesma bandeira dende 1855. E, por suposto, Inglaterra e a cinsenta Escocia (cinsenta cando menos no críquet) estarán tamén presentes no mundial de 2007 como seleccións de seu.
Australia, a gran favorita
A priori, quen parte en mellor situación para revalidar o título é Australia, a única selección que levou en tres ocasións para a casa a Copa Mundial de críquet. Terá que ter coidado coa República de Sudáfrica, coa que precisamente se enfrontará na fase previa, pois é a selección que chega cun mellor resultado neste ano. Os australianos veñen de esmagar a Inglaterra nun longo test que durou todo xaneiro. Os outros cabezas de grupo serán Sri Lanka, Nova Celandia e Paquistán.
Para saber a solución teremos que agardar bastante: ata o 28 de abril non saberemos se os australianos comandados por Ricky Ponting puideron conquistar o título de campións mundiais de críquet sobre o elíptico céspede de Bridgetown, en Barbados. E sempre nos quedará o satélite.
O Seis Nacións marcha ao continente
O ano pasado levouno Gales, e en 2006 o torneo máis carismático do rugbi internacional, o Seis Nacións, foi parar ás arcas galas. Os franceses debían...
Arrinca o Seis Nacións
Gales, Escocia, Inglaterra, Francia, Italia e Irlanda. Esas son as seis nacións que desputan o torneo de rugbi máis importante do hemisferio norte, e...
O País de Gales gaña o Seis Nacións de rugbi
O torneo internacional máis importante de rugbi do hemisferio norte, o Seis Nacións, foi parar ao pequeno País de Gales logo de once anos. Coa súa...
O mundial terá (disque) uns dous mil millóns de telespectadores en 200 países.
A longa duración dos encontros é a responsábel de que os mundiais da especialidade, que se celebran a cada catro anos, duren máis de seis semanas de competición continuada.
A priori, quen parte en mellor situación para revalidar o título é Australia, a única selección que levou en tres ocasións para a casa a Copa Mundial de críquet.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: pt gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl it gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de it gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
A miña alegría de hoxe non me fai esquecer aos merdentos blancolorados que non xogaron limpo nunha campaña na que vostede foi atacado sen consideración. Estou a falar da descalificación persoal nun intento de facer que Mujica fose case coma unha especie de ignorante paisano que o único que fai é tomar mate. En vez de criticar as propostas e debater sobre o programa do Frente Amplio foron contra a persoa. Non sei pero poida que os ataques personais sexan a impotencia manifesta dos mercenarios publicitarios que non atopaban nin fenda nin oco onde poder roer. Quero dicir que o quixeron ridiculizar porque viron que non había onde rascar.
Agora hai que mirar para adiante e vostede ten moito laburo para consolidar os avances nun novo horizonte de progreso. Un basco sustitúe a un galego. Sei, pola súa maneira de ser, que non quere ser o protagonista senón máis ben sinxelamente o compañeiro e coordinador dos esforzos que convirtan ao Frente Amplio nunha forza transformadora. Noutros tempos falábase de revolución. Hoxe non hai nada máis revolucionario que progresar en paz nuns tempos en que o neo-capitalismo sen cancelas está sendo subvencionado polos cartos públicos. Aquí poida que estea a clave do éxito frenteamplista. Arredor seu hai un partido unido que é o fiel intérprete do sentimento maioritario da poboación máis aló de quen sexa o candidato.
O seu triunfo é un logro incríble e marabilloso. Amosa a madurez democrática da cidadanía que vota por unhas ideas e unha liña de honradez que fideliza unha marca de calidade chamada Frente Amplio. Pido permiso, señor Mujica, para facer unha comparanza con don Xosé Artigas. Xa sei que vostede dirá que a única similitude está no nome de pía pero na miña opinión hai máis semellanzas. Ao mellor estou esbardallando [en uruguaio: divagando] se digo que dentro dos fundadores do M.L.N. era vostede o máis artiguista  despois de Raúl Sendic. Non esquezo que o “Bebe” foi pioneiro ao viaxar en 1961 ao lonxano norte para defender os dereitos sociais dos cañeros [cortadores de cana de azucre] coa fundación da heroica organización sindical UTAA na vila de Bella Unión. Outros compañeiros seus eran máis urbanos e a súa inspiración viña de modelos máis lonxanos. Vostede xa me entende, verdade?
Haberá quen se pregunte se ten algún significado o de ser hoxe artiguista. O paso do tempo fai que recordemos con luxo de detalles cousas da infancia. No meu caso vexo cada vez máis nidias as rúas do meu barrio: Carabelas, Criollos, Lancaster, Roberto Koch, Ramón Márquez. Cada unha delas vai asociada cun acontecemento: o lugar onde merquei o meu primeiro trompo, os bailes e os primeiros bicos. Na escola axiña me fixen seguidor de Artigas. Un neno emigrante desembarca en Montevideo e faise artiguista. Cando os mestres falaban do heroe patrio eu vía un valente xinete que cabalgaba contra das inxustizas polas amplas chairas. Nunca puiden aceptar que o deixasen morrer no Paraguai.
Para moitos vostede foi un perdedor. Estivo anos no cárcere sendo salvaxemente torturado polos milicos. Sei que esquecía a dor cabalgando na beira de don Xosé coma un irmán máis daquel pobo en redota. Pensaron que vostede estaba dentro da pequena cela de formigón. O certo era que ía cos paisanos artiguistas comentando que ao noso xefe lle facía falta un poncho para pasar o inverno. Así foi que aprendeu moita xeografía descoñecida da fermosa Banda Oriental e lugares con eufónicas denominacións: Arapey, Ayuí, Batoví, Ibirapitá, Caraguatá, Yapeyú. Neste tempo de escuridade houbo moita reflexión. A súa enorme forza moral fíxoo recoñecer os erros cometidos. O cidadán que sae daquela longa noite é un home sabio, un humanista convencido de que a vinganza non é un material axeitado para construír nada.
Ao meu entender Mujica Cordano é o presidente que necesita un país que está no bo camiño pero que debe aínda reparar vellas feridas. Houbo quen quixo ganar as eleccións coa venda nos ollos pensando en que os votos só se xuntan falando de rebaixar os impostos. Hai un desafío por diante que o meu prezado presidente arranxará botando man do seu oficio de vendedor de flores. Durante o seu vindeiro mandato non quedará crime político sen xulgar nin desaparecido sen identificar e todas e todos terán unha floriña fresca diante da súa tumba. Nun país de politiqueiros baratos temos un home ético e por tanto unha garantía de progreso en harmonía. O meu desexo é que teña moita saúde para que o seu esforzo contaxie de amor aos nosos esperanzados corazóns.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl pt gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl es es gl gl gl gl en sv fr de de fr fr gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Listado galerías
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Fiz Vergara: Un roteiro polos 'eidos da bremanza'
Roteiro organizado pola agrupación cultural Ergueitos. Entre o lugar de Aira Padrón (Samos), deica a casa natal de Fiz Vergara en Santalla de Lóuzara.
Concentración convocada pola plataforma Queremos Galego na Praza do Obradoiro o mércores 30 de decembro.
Día de Galiza: PSdeG en Rianxo
Petición dun novo Estatuto: máis autogoberno, no marco da Constitución española
O PSdeG demandou en Rianxo un acordo de todas as forzas para "situar a Galiza no maior nivel autonómico posíbel".
Sen apoio institucional, a selección galega xoga en Compostela
Orgullo colectivo proxectado na Irmandiña. Imaxes: Isabel G. Couso
Día de Galiza: actos institucionais
PP: "O sentimento patriótico non é privativo de ninguén"
Feijoo volveu facer referencia ao galeguismo cordial na entrega das Medallas de Galiza aos catro ex presidentes do Goberno.
Mobilización do metal en Compostela
Imaxes do fin da marcha que levou aos traballadores do metal de Pontevedra até Compostela, na procura de solucións á negociación do seu convenio colectivo.
Moción de censura en Gondomar
"Moción = corrupción" nos cartaces e "Fóra os corruptos de Gondomar" nos berros, foron lemas na vila miñorana no día en que se votou a moción de censura que levou ao goberno local a PP, PSOE e Move Gondomar botando da alcaldía o equipo do BNG.
(Imaxes: Santiago Veloso e Pedro Telmo / Valminor.info)
Budiño, Wolfstones, Seivane, La Bottine... Estampas musicais da edición 2009. (Fotografías: César Galdo)
Día de Galiza: Manifestación Causa Galiza
Causa Galiza: en demanda dunha República Galega
Os independentistas avogaron pola convocatoria, a curto prazo, dunha folga xeral nacional e reclamaron a autodeterminación e soberanía para Galiza.
Marcha de Salcedo en imaxes
Dous milleiros de persoas mobilizáronse nas proximidades da Brilat denunciando a afectación da franxa de seguridade sobre a propiedade dos veciños.
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en en en gl gl de gl en gl es gl de gl en en gl es gl de gl en gl es gl de gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Nas Actas do Ceo recóllese o último debate sobre as eleccións autonómicas galegas do pasado primeiro de marzo. Considerando o seu interese foi trasmitido en directo pola emisora oficial San Pedro News que emite sen censura previa desque nomearon a Luís Seoane coma o seu máximo responsable. Están programados máis debates porque sobe moito a audiencia cando se fala de emigración e do voto exterior. Hai moita curiosidade polo cómputo do voto da emigración e en especial a determinación da incidencia da Santa Compaña nos resultados.
O presidente pide que os oradores sexan respectuosos nas súas expresións porque aquí enriba non están ben vistos nin os berros nin os insultos. Os participantes son tres coñecidos emigrantes riopratenses: Ramón Berdullas de Brión, Pedro Couceiro da Coruña e Manuel Meilán de Lugo. O primeiro falará en nome do P.P. e os outros dous en carácter de simpatizantes do falecido bipartito. As intervencións seguen a orde alfábetica.
A verdade que levei unha boa alegría co retorno dos meus ao goberno. Estou vendo a satisfacción de don Manuel Fraga Iribarne polo triunfo que sei o fará rexuvenecer para axudar na recuperación de Galicia. A maioría dos galegos entenderon que os socios do bipartito acababan con todo o que el fixera. Non tiñan dereito a desfacer as obras ben feitas.
Non sei don Ramón pero eu sempre pensei que vostede era un home máis intelixente. Comprobo abraiado que na súa cachola non leva nada só pleitesía ao Pai Fundador. Está dicindo que en tres anos e medio o presi Emilio e vice Anxo estragaron Galicia. Se o cre realmente estou diante dun grandísimo pasmón. Algo que dubido moito porque gañou unha fortuna en Bos Aires entón é vostede un auténtico hipócrita.
A min de parvo non me ten nada xa que Berdullas foi un lince nos seus negocios porteños. Quero falar dun tema que me interesa e do que estou lendo moito xa que o meu neto Maximiliano é arquitecto. Falo da lei do Hábitat aprobada polo bipartito. Unha normativa do máis avanzada do mundo na que a vivenda deixa de ser un luxo para convertirse nun dereito. Unha lei ética que por si soa xa debería de revalidar a confianza dos galegos. Algo tan galego coma unha casiña de seu non sumou ningún voto.
Por favor, don Manuel, crin que vostede era xente normal coma min. Sei que don Pedro ten dúas carreiras, medicina e química, e que toca o violín con maestría. Non me veña con trangalladas sobre as vivendas  porque foi o bipartito o que freou a construcción. Toda Gañlicia chea de apartamentos e veñen os listos ---en Bos Aires serían “los avivados”--- do bipartito e paran todo para que a xente quede sen traballo. Flor de giles, iso é o que son.
Que eu fose o primeiro doutor en Química saído da universidade compostelá en especializarme en Munich e que fale alemán, inglés e francés non quere dicir que estea nas nubes co meu admirado Vivaldi. O meu pai era notario na Coruña e por iso puiden estudar pero fun sempre republicano e galeguista. Se miramos os tres anos e medio do bipartito con imparcialidade veremos que foi o mellor goberno da historia de Galicia. Dixen con imparcialidade, que xa sei non é fácil, porque temos o defecto de arrimar a sardiña á nosa lareira.
Menos diplomacia don Pedro! O emigrante Berdullas é un máis do grupo de renegados do seu país. Meteuse nun barco para América porque quería ter unha boa gabardina [así o di el]. Aquí fixo moitos cartos e logo veña a facerlle reverencias ao patrón maior de Vilalba. Con esta traxectoria vital non se lle pode pedir que entenda quen defende o progreso para Galicia. Pensar en algo que estea máis lonxe do seu embigo é revolucionario.
É certo que quería ir á festa dos Ánxeles cunha gabardina nova pero non tiña as pesetas para mercala. En Bos Aires traballei sempre mentras outros andaban tocándose o carallo. Cando volvín polo aldea ía de punta en branco, moi feliz, porque era un americano. Se o meu partido volveu foi porque representa ao sentimento galego maioritario que mira ti por onde é bipartito: urbano e rural. Os dous están adheridos ao noso partido.
Non se trata se ser diplomático senón de entender que hai dous mundos ou realidades ben diferentes. Un sen case nada e o outro con todo. Cando eu investigaba sobre produtos sanitarios para vacinas do gando vacún o Berdullas só lera un libro que era o catecismo. Así é difícil que se chegue a ser solidario e a pensar no conxunto da sociedade. Ao revés, a emigración fixo medrar o individualismo máis egoísta e insolidario. Non se medra por dentro por mor dos cartos senón cando asumimos cal é o noso papel nesta curta etapa temporal chamada vida.
A súa honradez don Ramón está fóra de dúbidas. Sábese que foi a persoa que puxo máis cartos dentro do P.P. porteño cando abriu a primeira sede local e pagaba o teléfono e os gastos do seu peto. O triste para min é que utilizase o diñeiro para manter aos galegos no retraso. O seu esforzo foi para que a dereita de sempre se perpetuase no poder, é dicir, os mesmos que o meteron nun barco para América. Hai que ser burro, oh!
O do catecismo é certo. O lía bastante mal e non entendía moitas das palabras que me facían repetir. Sigo sen saber o seu significado pero son moi católico, eh? Os cartos que puxen para o meu partido foron de corazón pero non todo foi coser e cantar. Paseino moi mal cando se produciron os enfrontamentos entre Castelao e Ucha. Son bos compañeiros pero incompatibles. Poida que fose un burro porque outros que enchían o peito diante de don Manuel Fraga non quitaban un peso do peto para que o noso partido botase raíces en chan arxentino.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Manuel Suárez Suárez naceu en 1953 en Vimianzo (Terra de Soneira). Con só cinco anos emigrou coa súa nai a Montevideo, onde se licenciou en Dereito. No Uruguai participou activamente na vida asociativa galega e dirixiu a publicación trimestral Guieiro. Tamén publicou o libro "Memorias Riopratenses" (2003). »
Carlos López García-Picos, egrexio compositor betanceiro (22/07/2010)
Un tango para Rosalía de Castro. (09/07/2010)
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
Que 2009 sexa o ano da emigración galega (16/10/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl ca gl gl gl gl gl gl es gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Tags
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Srebrenica: 775 cadaleitos para un aniversario
Milleiros de persoas percorren a rota que seguiron os musulmáns bosníacos en xullo de 1995 fuxindo das forzas serbobosníacas, que asasinarían a oito mil persoas.
Cadea perpetua para dous ex xefes militares serbobosnios pola matanza de Srebrenica
O proceso, o máis grande xulgado polo TPI, comezou o 14 de xullo de 2006 e en total 315 persoas prestaron declaración.
O Parlamento serbio acorda unha desculpa oficial pola matanza de Srebrenica
Aprobado logo dunha tensa sesión, o documento indica que Serbia debería ter feito máis para impedir o masacre pero evita cualificalo de xenocidio.
Holanda, eximida de responsabilidade no masacre de Srbrenica
A sentenza considera que a actuación do batallón holandés destinado na zona debe ser atribuída á ONU, mais esta non pode ser xulgada.
A ONU non poderá ser xulgada polo xenocidio de Srebrenica
Os xuíces da Haia decláranse "sen competencia" para aceptar a demanda sobre a responsabilidade de Nacións Unidas no masacre.
A ONU e Holanda, a xuízo polo xenocidio de 1995 en Srebrenica
Comezou na Haia unha audiencia para determinar a responsabilidade dos cascos azuis holandeses na matanza de oito mil musulmáns en Bosnia.
Doce anos despois: que ninguén esqueza Srebenica
Os sospeitosos seguen fuxidos, os superviventes non se senten reparados e piden que ninguén esqueza un dos maiores masacres de civís da Europa contemporánea.
Arrestado un dos ex xenerais serbios máis buscados por crimes de guerra
Zdravko Tolimir é considerado un dos principais colaboradores de Ratko Mladic no masacre de Srebenica.
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl it gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en gl es gl gl gl pt pt gl es es gl gl gl gl pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Manuel Suárez - Que 2009 sexa o ano da emigración galega
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Quizais sexa a miña formación en terras uruguaias o que me afirma nas miñas louvanzas para Francia, un país do que todos herdamos algo despois daquel histórico mes de xullo de 1789. Se dicimos que a historia da emigración é longa non podemos dicir o mesmo da vida en democracia. Os gobernos que se suceden en Madrid e nas diferentes comunidades autónomas seguen abaneando sen establecer unha política social para a diáspora. Certo é que se aprobou o Estatuto da Cidadanía Española no Exterior. É un paso positivo e progresista para que os de fóra teñan os mesmos dereitos que os de dentro. Pero hai moito sen facer como pode ser a urxente implantación do voto en urna. Case se pode afirmar que só se move ficha cando hai eleccións ou máis ben ao comprobar que o censo do exterior ---o antes chamado CERA--- sobe moitísimo.
Se falei de Francia é porque alí as propostas dun goberno son logo cumpridas polo seguinte sen que haxa ningunha discontinuidade. Aquí aínda non temos esa madurez e andamos sempre nas verzas intentando innovar e ser orixinais. Os anos pasan e aínda os emigrantes non votan na urna nin hai circunscrición electoral propia e tampouco unha mostra itinerante de calidade que amose a realidade daqueles que deixaron a súa terra. Existen boas iniciativas de carácter privado como a que recolle a traxedia dos nenos da guerra pero fallamos no conxunto e tamén na síntese. Non sei cal e o razoamento que sostén a insensatez de que non temos nin Museo nin Centro sobre a emigración galega. Hai anos cando en Francia era primeiro ministro Lionel Jospin propuxo a creación dun Centro da Memoria Histórica da Inmigración para agradecer a achega dos inmigrantes que se instalaron en Francia.
Aló por 1992 escribía sobre a necesidade patriótica dun museo da emigración galega tomando como modelo o norteamericano da illa de Ellis [New York]. Se queremos un exemplo máis próximo podemos viaxar ata París para coñecer a Cidade Nacional da Historia da Inmigración. O seu nome está indicando que o goberno francés outórgalle a máxima xerarquía en semellanza coas xa existentes cidades das ciencias e da música. As obras de mellora do antigo edificio de 10.000 metros cadrados do ano 1920 no que estaban as coleccións museísticas de África e Oceanía custaron 20 millóns de euros. Están deseñadas as liñas básicas para que o centro non sexa algo estático, só para mirar, senón aberto e dinámico. Por unha banda será un centro de conservación e salvagarda da memoria e polo outro un centro de produción e reflexión. Haberá unha exposición permanente (cronolóxica, desde a Revolución ata hoxe), exposicións temporais (a primeira sobre o proceso de colonización e descolonización e seguirá con outra sobre os estranxeiros na loita contra a ocupación nazi) e un espazo para as artes plásticas. Haberá un centro de documentación e conservación de arquivos e un departamento de eventos científicos. Quizáis un dos aspectos máis importantes para nós sexa o de que a Cidade Nacional parisina xogará o papel de cabeceira dunha rede que valorizará e apoiará aqueles proxectos que noutros lugares de Francia son testemuña da memoria da inmigración. Non se pretende a centralización na capital senón que desde alí vaian recursos para outras cidades como por exemplo para Lyon que está construíndo o seu Museo da Inmigración a medias entre o concello e a rexión de Ródano-Alpes.
En Galicia aínda non hai nada encamiñado para que a emigración teña na Cidade da Emigración Galega o seu lugar físico e sentimental de referencia. O noso país vive nos nosos descendentes e debemos ser quen de posibilitarlle a visita a un edificio no que atopen dixitalizadas as fichas coa saída dos seus avós e tamén as imaxes que recollan as ricas e variadas experiencias migratorias en Arxentina, Brasil, Cuba, Uruguai ou Venezuela. Axiña entraremos en campaña electoral. Son da opinión de que hai que dialogar, propoñer e presionar para que os partidos políticos introduzan no seu programa a creación dun centro ou museo da Emigración. As obras no compostelán monte Gaiás serán en parte rendibles se apostamos con convicción pola instalación dun Espazo Emigrante. Teño a absoluta certeza de que aquel goberno que leve adiante o proxecto recibirá o recoñecemento dos milleiros de herdeiros que temos espallados polo mundo. A diáspora deixará de estar na orfandade. Haberá na capital galega unha referencia identitaria na que a Xunta de Galicia terá aceso o lume do espírito que non esquece a nobre loita dos devanceiros.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A forza galega do Uruguai (22/06/2010)
Entre grelos e silicio (22/05/2010)
Aquelas empanadas montevideanas de dona Valentina (04/05/2010)
O baúl arxentino da tía María (19/04/2010)
A crise do voto emigrante (06/04/2010)
O ingreso de dona Micaela na Asemblea Celestial Riopratense (24/03/2010)
As singraduras dos emigrantes (04/03/2010)
O ingreso de Andrés Pazos na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (19/02/2010)
Un emigrante de Alqueidón (04/02/2010)
Un adeus garimoso para o meu amigo Andrés Pazos Pérez (15/01/2010)
Unha sesión especial na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (15/12/2009)
O vindeiro presidente da República Oriental do Uruguai (04/12/2009)
Pepe Mujica, o cultivador de amarantos (04/11/2009)
Pepe Mujica será presidente do Uruguai (13/10/2009)
O ingreso de Pérez Prado na Asemblea Celestial (28/09/2009)
Un adeus patriótico para Antonio Pérez Prado (10/09/2009)
O centenario de Tacholas (03/09/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Galega Riopratense falan de Gondomar (10/08/2009)
A miña sincera noraboa para Castelao Bragaña (24/07/2009)
A biografía dun poeta emigrado (20/07/2009)
Na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense están preocupados (02/07/2009)
En “Cas do Rico” non queren volver ao retraso (15/06/2009)
Don Ramón Piñeiro López na Asemblea Celestial da Emigración Riopratense (03/06/2009)
Chegou o momento da unidade da diáspora (13/04/2009)
Chegou o momento do Museo da Emigración Galega (25/03/2009)
Debate postelectoral na Asemblea Celestial Riopratense da Emigración (04/03/2009)
O voto exterior: debate na Asemblea Celestial Riopratense (04/02/2009)
O voto exterior: contaminados ou roubados? (19/01/2009)
Diálogo en Pasarela (17/12/2008)
En Montevideo ao abeiro de Peñarol (26/11/2008)
Hai cincuenta anos en Montevideo (05/11/2008)
O que avisa... (06/09/2008)
A fichaxe do 'gayego' Santamaría polo Madrid (25/08/2008)
Graciñas… eurodeputados Borrell, Obiols e Grau (04/08/2008)
Os emigrantes dicimos non (07/07/2008)
Camiñando entre penedos (13/05/2008)
Os charrúas riopratenses e as alaricanas (29/01/2008)
Un egrexio emigrante en Montevideo (09/01/2008)
Unha saída para o ensarillado do Gaiás (11/12/2007)
Non podemos perder deputados en Madrid (21/11/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - A Xunta teima en introducir o modelo de ensino en inglés
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
CONTRA O DITAME DO CONSELLO CONSULTIVO
Os sindicatos denuncian que abre a porta a que a lingua de apoio sexa só o español, redundando en que o galego non serve para certas materias.
Redacción - 18:21 16/06/2010
Tags: CIG-Ensino decreto ensino inglés plurilingüismo STEG
A Consellaría de Educación vén de convocar a Mesa Sectorial para este venres 18 de xuño. O obxectivo é desenvolver o Decreto 79/2010, o chamado Decreto do Plurilingüismo, na liña da implantación do inglés, co vista posta na creación dunha rede de centros plurilingües en Primaria e Secundaria coa introdución de até un terzo das materias nunha lingua estranxeira.
Tanto a CIG-Ensino como o STEG perciben nesta medida unha manobra para reducir a presenza do noso idioma nas aulas, sen reparar nin en gastos nin nas consecuencias. Apuntan que é imposíbel acreditar que a implantación dun terzo do horario en inglés vai supor máis destreza nesta lingua se esa decisión non vai acompañada doutras medidas como a redución co alumnado por aula, a dotación de máis profesorado.
Ademais, alertan de que “xa que o profesorado para dar toda a materia nunha lingua estranxeira, terase que apoiar no galego ou no castelán”. Na práctica, isto suporá “abrir a porta a que a lingua de apoio sexa só o castelán”, subliña o STEG, o que redunda na mensaxe que este Goberno semella querer potenciar: que o galego non serve nin para o ensino de ciencias nin para aprender outros idiomas”.
Asemade, ambos os dous sindicatos ven na medida, ademais dun ataque contra o galego, un interese propagandístico: “poderán publicitar que o alumnado está a recibir a materia nunha lingua estranxeira, enganando á cidadanía cun modelo que non garante a aprendizaxe de linguas e diminúe a calidade educativa”.
Apoio os centros privados e concertados
Outra crítica que recibe esta decisión é que “o Goberno opta por programas que non pode xeneralizar ao conxunto da poboación educativa, xa que a Consellaría non ten sequera coñecemento de que profesorado dispón de formación como para implantar o programa”. O STEG teme que a Consellaría “volva beneficiar os centros concertados coas axudas económicas contempladas, nun reforzo do trato discriminatorio que ten cara os centros públicos do país, como se puido comprobar co programa Abalar”.
Dende a CIG-Ensino tamén ven nesta norma “unha barreira selectiva e segregadora para o alumando, pois dá lugar á clasificación dos centros e dos seus alumnos dende un punto de vista elitista e contrario á equidade e á igualdade”. Destacan que, ademais se creara “un círculo de preferencias, xa que o alumnado que curse os seus estudos nestes centros obterá un certificado que lle dará preferencia na participación en programas específicos e de formación lingüística da Consellaría en detrimento do alumnado que non tivo esa oportunidade”.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A RAG presenta un recurso contra o decretazo Edición xeral
No 25 de xullo, "que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas" Edición xeral
Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: pt gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl pt gl en gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl sv en sv fr de de it gl gl gl gl es gl es gl gl gl it gl gl gl gl es pt es es es gl gl pt gl gl fr gl gl gl gl gl gl ro gl gl gl gl gl gl es it gl gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Rafael Cuiña - As borrascas entran sempre polo norte
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Como lle pedía o xa Presidente electo, Galicia falou alto e claro. Unha vitoria contundente que fai lembrar aquelas dos tempos do “fraguismo”, nas que o número de  escanos chegou a ser aínda maior, por decisión soberana do pobo.
Mais esta é xa unha nova xeración de “populares” nada ao abeiro do gran triunfador da noite electoral, Alberto Núñez Feijoo. Debo recoñecer que tiña o convencemento pleno  da repetición dos mesmos resultados de hai catro anos, e polo tanto, da reedición, por moi pouco, do chamado bipartito. Mais esa sensación mudou radicalmente cando observei no mitin de peche de campaña de Ourense, ao que acudín convidado polo candidato popular –xesto que lle agradezo-, que aquel era un acto “coma os de antes”, coa xente moi entregada e confiada na victoria electoral que finalmente se produciu 48 horas despois. Xa alí dirixentes populares contábanme satisfeitos os seus datos internos –deses que non terxiversan os medios de comunicación- que lles daban o escano número 12 pola circunscrición coruñesa, e polo tanto o deputado número 38 necesario para ter a maioría absoluta que garantía o goberno para os populares. Recoñecía o candidato que moitos dos seus compañeiros achegábanse a el dicíndolle que quizais tivera que agardar catro anos para os seus obxectivos, mais el manifestou a súa impresión persoal de que sí tería unha oportunidade, como finalmente así foi. E con ese convencemento marchei da capital das Burgas cara o Deza, reforzado pola asistencia sorpresa de Zapatero ao peche de campaña do PSdeG en Compostela –sinal inequívoca de que algo non marchaba ben para eles-, cavilando como afectaría esa nova realidade a Galicia, na situación de devastadora crise económico-financiera na que nos atopamos.
Podemos considerar xa “lenda urbana” aquelo de que unha alta participación en Galicia beneficia á esquerda. O dato da participación do 70% do electorado –sen incluir os residentes ausentes-, é un xesto de madurez política do pobo galego, que deixa pouco marxe para ese reiterado debate. E ademais un ten que mudar a súa opinión no que respecta á non influencia das campañas electorais no posterior resultado, cando é evidente que neste caso sí variou determinantemente nos dez días anteriores aos comicios, a pesares do número marxinal de ocasións nas que un goberno recen chegado ao poder non repite a segunda vez na que se presenta aos comicios, sendo este un dato moi significativo e determinante do acontecido.
Cales pudieron ser os factores determinantes para a perda da Xunta do binomio PSdeG-BNG? Penso que se acudimos aos resultados por cidades vemos o determinante da crise económica e do, xa con data de caducidade, decreto lingüistico.  Estou plenamente convencido de que o famoso decreto non tentaba impoñer o noso idioma, senón como dixo o portavoz parlamentario do BNG, Carlos Aymerich, “poñelo”. A mensaxe que calou nas nosas cidades foi a contraria, axudados probablemente polos poderes fácticos, que decidiron que a educación dos nosos nenos debía ser basicamente en castelán e, como reafirmo hoxe, tristemente. Mentres, o PSdeG fixo unha paupérrima campaña electoral, como recoñecían algúns dirixentes, con viraxes estranos nos seus plantexamentos, que daban a entender unha liña non moi clara de goberno, sumado á crise económica e a unha evidente imaxe de goberno non unido, no que os conselleiros socialistas facían a súa “guerra particular”, independentemente de como o facían os conselleiros “frentistas”.
O PPdeG evidentemente foi de menos a máis na campaña, e así o testemuñan os seus propios datos internos. Moita culpa dese éxito tena ese “gurú” ideolóxico no que se convertíu para os populares Pedro Puy, gran referente para Alberto Núñez, a hora de marcar o rumbo da nave dos populares galegos. Agora é o momento no que o triunfador líder do PPdeG ten que amosar a xenerosidade no momento da vitoria, achegarse aos partidos da oposición e  forzas sociais para acordar as medidas necesarias para sacar este país da crise, porque non podo entender que alguén queira facer política nesta terra sen ter como prioridade precisamente a Galicia.
No momento de escribir estas liñas, chégame a nova da dimisión de Emilio Pérez Touriño, xesto que o honra e que pon de manifesto que para algúns nas amargas derrotas, por riba dos intereses persoais, están os dun partido tan importante para Galicia como é o PSdeG. É sen dúbida un exemplo a seguir en democracia, pois na derrota aqueles que se amarran á poltrona –e exemplos na política estatal temos- demostran un maior interese polo seu ego, que polo proxecto político que ofrece, á súa militancia. Agora Touriño e Quintana, como se dun capítulo das “vidas paralelas” de Plutarco se tratase, volven a camiñar xuntos na derrota, despois de facelo na vitoria. Teño que dicir que realmente o sinto polo líder frentista, porque me consta a súa boa vontade de abrir o abano do partido a outras concepcións galeguistas, a pesares do que me separa ideolóxicamente da súa formación, e con pena polo que me achega. E alégrome  por Alberto Núñez Feijoo, que sempre tivo un comportamento persoal impecable comigo, a pesares de ser crítico con algúns aspectos dentro do partido fundado por Manuel Fraga.
Preguntábame un íntimo amigo, dirixente socialista, se cría, logo dos resultados, na existencia da ideoloxía galeguista no país. O certo é que non son ninguén para afirmalo, mais do que sí estou seguro, e de que eu vouno ser ata o día que morra.
*Quería expresar dende esta columna o meu modesto recoñecemento ao traballo que fixo nestas eleccións todo o equipo de Vieiros, dende o seu editor ata o último redactor. Foi un exemplo de traballo independente, e diría que desproporcionado polos medios dos que dispoñen a diario, que foi referencia nestes comicios, como así o recolleron diferentes medios do país.
Os meus máis sinceiros parabéns.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Naceu en Lalín en 1972. Cursou estudos de Dereito e na actualidade é empresario neste municipio dezao. É membro da directiva do Instituto Galego de Estudos Europeos e Autonómicos (IGEA).
Saíndo do armario (11/06/2010)
17 de Maio, percorrendo o mar de pedra (13/05/2010)
O galego no Senado (03/05/2010)
Imos contar mentiras… (12/04/2010)
Rosa Díez, patriota galega (25/02/2010)
O “erro” de Vilariño de Conso (03/02/2010)
Opinando en casa allea (29/12/2009)
Baltarismo versus aparato (14/12/2009)
A nai de tódolos estatutos (26/11/2009)
Outros muros deben caer (12/11/2009)
A cuarta forza, ou arre ou xo (29/10/2009)
A conxura dos necios (substrato galaico) (14/10/2009)
Emocións de censura (01/10/2009)
Despois do 25, vén o 26… (29/07/2009)
25 de Xullo: Estatuto para o país en que vivimos (22/07/2009)
Vivindo na contradición (15/07/2009)
Foi antes o ovo que a galiña (08/07/2009)
Un acordo exemplar (01/07/2009)
No pecado vai a penitencia (24/06/2009)
Unha visita de provincias (17/06/2009)
De como afrontar unha medio victoria e asumir unha medio derrota (10/06/2009)
As “apaixoantes” eleccións europeas (03/06/2009)
Polo ben do administrado? (27/05/2009)
Dous anos por estes Vieiros (20/05/2009)
O 17-M comprometidos con Galicia (13/05/2009)
Quo Vadis Zapatero? (06/05/2009)
Démoslle unha nova oportunidade a Aznar (29/04/2009)
Malos tempos para a lírica (22/04/2009)
O advimento de Xosé Blanco (15/04/2009)
Retos da VIII lexislatura (I) (08/04/2009)
Unha de traspaso de poderes (01/04/2009)
Unha de débedas historicas (25/03/2009)
Unha de xerros chineses (18/03/2009)
Unha de triste ironía (11/03/2009)
Notas de campaña (II) (25/02/2009)
Notas de campaña (I) (18/02/2009)
Amigos, inimigos…e compañeiros de partido (04/02/2009)
Marchando unha de listas electorais (28/01/2009)
Entroido, cocido e …eleccións (18/12/2008)
A cacharela das vaidades (01/11/2008)
É posible un pacto PP-BNG? (25/09/2008)
De adiantos electorais, ética e outras teimas (II) (28/08/2008)
De adiantos electorais, ética e outras teimas (18/08/2008)
De "picos e palas" (21/07/2008)
A nova aventura do nacionalismo galego (18/06/2008)
Heroes do mar (02/05/2008)
Pode ser realmente o BNG decisivo en Madrid? (08/04/2008)
Outro Partido Popular é posible (10/03/2008)
E se encontra algo mellor … cómpreo (11/02/2008)
Un erro máis (18/01/2008)
¿Unha proposta extrapolable? (04/12/2007)
A clave foi Guerra (Alfonso) (02/11/2007)
A Dobre moral (17/10/2007)
Que erro, que inmenso erro! (*) (03/10/2007)
E agora… as xerais (17/09/2007)
A intelixencia política... ou non (03/09/2007)
É Acebes do PSOE? (03/08/2007)
“Tonto é o que dí tonterías” (17/07/2007)
Pactos versus Losada (03/07/2007)
Estatuto sí, mais decidimos nós (18/06/2007)
Uns gañaron máis ca outros (28/05/2007)
Galeguismo de salón (10/05/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl it gl gl gl de ja en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Deseñando o vehículo do futuro
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Da moto ao coche, pasando por sofisticadas naves espaciais e vehículos de exploración de apaixonantes mundos que comezan na pantalla do computador. Moitos medios de transporte para a imaxinación dos seareiros da tecnoloxía. E nun recuncho, velaí un orixinal deseño, baixo consumo, mínima emisión de gases contaminantes, e reciclábel en simpáticos monifates.
Redacción - 13:00 01/04/2007
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Eganet tacha de "intromisión empresarial"un programa das cámaras de comercio Edición xeral
Na primeira plana: Estatut, Congreso, privatizacións Edición xeral
Do que falaron os blogueiros: fútbol e billardas Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es es es es es es gl gl sv en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl es gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Pobos orixinarios da Arxentina exixen un Estado plurinacional
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Edición xestionada por Débora Campos
Ducias de miles de cidadáns indíxenas toman a Praza de Maio de Bos Aires, logo de 10 días de marcha por todo o país, para se entrevistaren coa presidenta.
Participaron uns 40 mil indíxenas
As perto de 50 organizacións indíxenas que emprenderon unha marcha hai 10 días co fin de lle exixiren ao Goberno o recoñecemento dun Estado plurinacional semellante ao instaurado recentemente en Bolivia polo presidente Evo Morais, chegaron esta quinta feira a Bos Aires onde pretendían entrevistarse coa presidenta arxentina, Cristina Fernández de Kirchner.
Os manifestantes ocuparon o Obelisco, símbolo da capital, á espera de que o resto de comunidades cheguen á cidade. En total calcúlase que estas marchas mobilizaron uns 40 mil indíxenas. No último ano, o Goberno expresou a súa vontade de dialogar cos grupos de indíxenas.
"Desde os catro puntos cardinais da República Arxentina e aínda máis de Bolivia e Paraguai arribaron esta tarde ao redor de cinco mil poboadores de terras americanas aínda antes da chegada dos españois hai mais de 500 anos. Con motivo dos festexos do bicentenario a semana pasada partiron desde as súas respectivas vilas desde a Quiaca até Tierra de Fuego para chegar hoxe á histórica Praza de Maio e partillar irmandados esta celebración . Desde horas da mañá os porteños e familias das provincias arxentinas que chegaron para pasar esta fin de semana longa foron enchendo os arredores da Praza de Maio para recibir por primeira vez na historia do pais os verdadeiros donos destas terras. Unha xornada onde a emoción e as bágoas foron protagonistas e os abrazos un símbolo de irmandade", informa Graciela Pereira desde Bos Aires.
Mensaxe ao Pobo Arxentino da Comunidade Arxentina Americana en apoio á marcha dos Pobos Orixinarios:
Alguna vez nos van a tener que reconocer
Alguna vez nos van a tener que ver
Alguna vez los vamos a conmover
Estamos aquí desde siempre
Fuimos con esta tierra antes de que fuera sometida y explotada
Somos pueblos originarios, blancos, negros, mestizos, criollos
Formamos nuetras vidas entre grandes dolores y grandes amores mestizando nuestra tierra amada
Nos queda pendiente vernos y reconocernos, projimos y hermanos sosteniendo con el alma la luz que nos fue dada.
Union de todos los colores del territorio americano.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Fotos de Graciela Pereira (clique para ampliar)
O Estado Español continuará a non recoñecer a independencia de Kosovo Edición xeral
Decisiva, aínda que non vinculante, opinión da Corte Internacional de Xustiza sobre a secesión de Kosovo Edición xeral
Exhuman restos de Simón Bolívar Venezuela
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl pt gl pt gl es gl gl gl gl en de en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Cancélase o evento "Irmandinhos 2010"
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
A noticia chega desde o grupo de facebook e fala da cancelación definitiva da que sería a cuarta edición da maior partida de rol en vivo do mundo, ambientada na Galiza do século XV.
Enviada por nanook o 16/06/2010 01:09
Este acontecemento era un dos xogos en vivo con maior número de participantes a nivel mundial, conseguindo o record Guinness a tal mérito, cunha loxística alabada polos mesmos rapaces que acudían ao castelo de Monterrei e deseñada coa axuda da Xunta nas edicións previas de 2006,2007 e 2008.
Con participantes procedentes de todo o estado a cifra cercana aos 1000  pretendia aumentarse abríndose a interesados de toda Europa.
O xogo recreaba a Segunda Revolta Irmandiña. Os xogadores pertencían inicialmente a dous bandos e recrearon a loita que libraron señores e campesiñado no 1467.
O apoio institucional ás actividades do rol no país parece rematar e con el unha etapa insólita nas relacións entre este colectivo e os organos de goberno. Voces de pedagogos, historiadores e socilogos veñen reclamanando a dignificación do rol, considerado pola prensa amarela como unha actividade perxudicial, argumentando o fomento da lectura, as relacións sociais, desenvolvemento da imaxinación, o interese pola historia e mellora da expresión oral.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl eu gl gl gl gl gl de it gl gl gl gl zh en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Máis de 250 cregos vascos solidarízanse cun seu compañeiro censurado por unha editorial católica
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Sacerdotes de Guipúzcoa apoian a José Antonio Pagola, un teólogo que escribiu unha controvertida biografía de Xesús.
Redacción - 17:47 05/03/2010
Tags: censura cregos vascos
O teólogo vasco José Antonio Pagola dedicou sete anos a investigar a figura de Xesús de Nazaret. O estudo deu como froito o libro “Xesús. Aproximación hitórica”, que axiña se converteu nun gran éxito editorial xa que se chegaron a vender 60 mil exemplares. Mais a alegría durou pouco. O pasado mes de febreiro a editorial marianista PCC decidiu retirar a obra das librarías logo de que as teses de Pagola, actual director do Instituto de Teoloxía e Pastoral de Donostia, producisen un forte debate dentro do seo da Igrexa española.
Pagola defende que Xesús naceu entre os anos seis e catro da nosa era, en Nazaret (e non Belén como se sostén oficialmente) e tiña como lingua o arameo, aínda que coñecía o hebreo e algo de grego. O teólogo vasco afirma que a súa profesión era a de “obreiro da construción” e non a de carpinteiro
O libro da polémica defende que Xesús predicaba a igualdade real entre homes e mulleres e que estaba “máis interesado na vida da xente ca na relixión”. Pagola aseguraba que a mensaxe do persoeiro estudado era contraria a calquera dominación: “Pedía un espazo sen dominación, nin masculina nin de ningún tipo. Dicía que ninguén podía poñerse enriba de ninguén, nin el pode gobernar a ninguén”.
A reacción á retirada do libro non se fixo agardar. Este mesmo venres, 252 cregos de Guipúzcoa publicaron unha carta de solidariedade con Pagola. Na misiva denuncian a persecución que sufriu o teólogo e piden que se aclare quen presionou á editorial católica para que retirase a obra das librarías. Os relixiosos vascos mostran o seu malestar con “algúns sectores da Conferencia Episcopal Española”
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A RAG presenta un recurso contra o decretazo Edición xeral
No 25 de xullo, "que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas" Edición xeral
Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl gl es gl es ja en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Entre lecer e xogueta: absorber coñecemento
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Afondamos na Iniciativa Galega polo Software Libre, Mancomun.org; “Alta definición 10980 líneas”, por Carles Agea; “O desenvolvemento de xogos con Direct/Xna”, por Miguel Ángel Ramos Barroso, de Microsoft Ibérica; a última novidade de BluSens, presentada polo seu director de marketing, Miguel Churruca; “Emprego nas TIC. O modelo Coremain”, a cargo de Ana Álvarez Ramos Barroso, na foto de arriba.
Redacción - 20:45 30/03/2007
Tags: blusens coremain conferencias microsoft software libre
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Eganet tacha de "intromisión empresarial"un programa das cámaras de comercio Edición xeral
Na primeira plana: Estatut, Congreso, privatizacións Edición xeral
Do que falaron os blogueiros: fútbol e billardas Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl sv gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl en gl pt gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl ro gl gl gl es eu en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - MONTERROSO: NO CORAZÓN DA ULLOA, NO CORAZÓN DE GALICIA
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Este ano, aló polo 11 de setembro, imos de Romaxe a Monterroso. Monterroso atópase no corazón de Galicia, formando, xunto con Palas de Rei e Antas de Ulla, a Comarca da Ulloa, situada na cabeceira do río Ulla. Protexida polos montes do Careón, Farelo e Vacaloura, e regada polo río Ulla e unha morea de regueiros que o van configurando: Son cento catorce quilómetros cadrados de terra fértil e produtiva.
País  granítico (penas, pedras de muíño,….), rico en carballos, castiñeiros, fragas e soutos; noutra época terra chea de leiras de centeo e trigo (por iso hai tantos muíños), hoxe convertidas e praderías pois a xente adícase á cría de gando vacún.
Terra de bos queixos, en especial dos chamados da nabiza (os da época do nabo, no inverno) e bos xamóns (inspiráronlle a Otero Pedrayo o poema adicado ó xamón cando pernoctou un día en Monterroso).
Ten unha poboación duns catro mil trescentos habitantes, dos que uns 2000 viven na vila. A xente das aldeas adícase á agricultura e a da vila vive fundamentalmente do sector servizos: funcionarios do Centro Penitenciario e traballadores (a maioría a tempo parcial) na fábrica de envasado de conservas de Arotz (castañas, amorodos, espárragos, framboesas….).
Conta cun colexio de Educación Primaria, un Instituto de Secundaria, Centro Médico, Centro Penitenciario, Cuartel da Garda Civil, Museo Parroquial (con interesantes pezas arquolóxicas e útiles dos oficios tradicionais.
Alí  onde se cruzan os camiños
Monterroso é ademais cruce da camiños: Lugo por Guntín; Coruña por Palas, Melide….; Pontevedra por Antas de Ulla, Agolada, Lalín…; Ourense por Taboada, Chantada.
30 parroquias, a maioría con Igrexa Románica. Estamos no camiño de Santiago (pasa por Ligonde, unhas das grandes parroquias de Monterroso e referencia no camiño medieval a Santiago polo seu hospital de peregrinos) de aí a súa influencia.
Ten censados 15 castros (o crego da parroquia de Monterroso, Carlos Méndez Vázquez, ten publicado un libro sobre os mesmos). Os topónimos das aldeas e lugares recollen esa presenza castrexa, así como a presenza dos romanos coas súas “villae”, influencia do Camiño de Santiago, terra de fidalgos e señores feudais: Ulloa, Salgado, Sirgal, Amarante,….
Lugar de Feira ....e Romaxe
Feira o día 1 de cada mes, destacando a do 1 de novembro, a Feira de Santos, a Feira das Feiras ou o Feirón, como se coñece (hai documentos que indican que no ano 1581 xa se facía esta feira, pero posiblemente sexa aínda máis antiga). Noutrora feira de gando cabalar (necesario para os labores do campo) e produtos agrícolas (fabas, castañas, trigo, centeo…) e do porco (xamóns, lacóns, chourizos,…), hoxe, sen faltar estes elementos, ten o que calquera feira pero multiplicado por dez ou vinte.
Como persoeiros ilustres temos a Lorenzo Varela e a Teolindo Cortiña Toural (1884-1972), crego, poeta, quen co alcume de Antón de Xirgal, critica o caciquismo e cofunda o xornal “El Eco del Ulla”, canle de reivindicacións sociais e culturais e vía de comunicación coa xente da emigración.
A área fluvial da Peneda é un espazo de lecer, de goce da auga e unha “homenaxe” aos muíños, aos muiñeiros (e polo mesmo, creo eu, ao trigo, ao pan, aos labregos….). Un lugar de Romaxe para una ano de Camiño.
e nela vivirei sempre,
¡penso ser sempre galego!
non podo deixar a patria;
moito menos o tarreo;
non podo deixar o lar
-siquera oír falar deso-
en que a mamá me atoupou
tantas veces co sabelo;
non podo esquencer a fala
que a miña nai no barrelo
me deu a mamar co leite
¡miña fala, fala miña!
pois a todos ti pos ledos;
ben o saben as maiciñas
que de cerca ou de lexos
cantan cántegas da terra
para facernos estar quedos.
Miña mai do corazón,
se me acordo doutros tempos,
se me acordo dos pesares
que che dei sendo nicrenxo,
a miña alma non alteza
e queda fría de todo
como as noites do inverno;
se me acordo dos contiños
que contabas ó teu neno,
cando o tiñas entre as saias
os meus ollos lagrimexan,
bágoas botan coma dedos;
se me acordo da túa fala,
pois falabas en galego
cando estou lonxe de ti,
por oírte me devezo.
que salía do teu seo,
E nela xa ten un tempro;
nunca a perderéis na vida,
anque a perda o mundo enteiro
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Equipo organizador da Romaxe 2010
Regresa o Culturgal Edición xeral
Independencia, creatividade e esplendor Edición xeral
Un país normal Edición xeral
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl es gl es gl gl pt gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - CANSINOS
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
Hola, me llamo Manuel, soy gallegohablante pero voy a escribir esto en castellano para tocarle los cojones a unos cuantos. Un buen día llega uno a vieiros, como página "informativa" y si no informativa, de gallegadas varias, y te encuentras que gallegadas más bien pocas, aquí solo hay guerrilleros en contra de unos gigantes-molinos de viento que en ocasiones se llama España, hui no!, perdón "o estado espanhol" faime graza a verdade, que sempre estemos a criticar aos españois, cando os mais antigaleguistas da historia, son os propios galegos, a persecución ao galego propiciouna un galego, alias paquiño, a persecución aos nacionalismos históricos, outro galego, o que ahora preside o partido que non quere nin oir falar de nacionalismos históricos de onde é? ui, galego?, parade a pensar, e quizais veredes que case toda-las liberdades que temos permitironnas facer xente de fora de galicia, sí, nos redactamos o estatuto, pero se non fora por un político de Ávila, non tiñamos nin estatuto nin carallada varia... logo o tema de perda de falantes da língua... sempre tiranizando aos castelanfalantes por non falar galego, nalgún punto do "linaxe" deixouse o galego, polo que o problema non é dos que falan en castelán, é da autoestima dos que falamos en galego, ah, e moito menos, vaise a protexer o galego por leis que indiquen canto galego hai que falar nas escolas, o galego protéxese con espectáculo, producción literaria, cine, festa, televisión, consérvase con normalidade, facendo un bo producto que por casualidade está en galego, se ese producto está centrado en defende-la língua, non vai defender unha merda, o galego converterase nunha "historia da filosofía" ou "xeoloxía" e os rapaces escaparán da língua, por que será sinónimo de escola...
así que se queredes defender a Galiza, empezade a barrer na casa, cando a cas esté limpa limpade ás rúas.
Enviada por percebinho o 21/06/2010 02:58
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto


langs: gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl es gl gl gl pt gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en sv fr de de fr fr gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt

text:
Vieiros: Galiza Hoxe - Listado galerías
Luns, segunda feira, 08 de xullo de 2019
O noso país é convidado de honra na Festa Marítima Internacional de Brest, o maior e máis prestixioso evento do patrimonio cultural mariñeiro. Alí, Galiza estreitou vencello con outras culturas mariñeiras do mundo.
Salvador Allende: Cen anos de vida, un milleiro de soños
Durante máis de mil días liderou o pobo de Chile polo camiño cara ao socialismo, até que un 11-S o fascismo fundiu as arelas de moitos. Este 26 de xuño celébrase o centenario do seu nacemento.
Once anos de Vieiros
Evolución de Vieiros ao longo destes once anos de historia.
O son das buguinas
A exposició xunta textos de María Reimóndez e fotos de Paco Vila Barros sobre a experiencia de Implicadas no Desenvolvemento na India logo da tsunami.
Cabo Fisterra, Patrimonio Europeo: Acto de proclamación oficial
Un recoñecemento ao valor natural e patrimonial de Cabo Fisterra. A conselleira de Cultura, Ánxela Bugallo, recolle o galardón europeo no acto celebrado en Yuste.
Pola erradicación da lapidación
O alumnado da USC escenificou unha lapidación na compostelá Praza do Obradoiro, para protestar contra esta práctica criminal.
I Certame de Fotografía LGTB Aturuxo
Este ano convocouse por primeira vez este certame co lema "Rompando os tópicos. Familia e afectividade". Organizábao a Federación de Asociacións de lesbianas, gais, bisexuais e transexuais (lgbt) de Galiza con motivo do día do Orgullo,coa colaboración do Centro Quérote e coa produción da Concellaría de Cultura e da Dirección xeral de Xuventude e Solidariedade. Aquí vemos os resultados, unha mostra que poderemos ver na Casa da Xuventude, en Compostela, do 28 de xuño ao 28 de xullo.
A libraría Couceiro estrea local na praza compostelá de Cervantes. Catro plantas albergan libro galego portugués, libro antigo e libros de arte, ademais doutras actividades relacionadas como obradoiros de encadernación, presentacións de libros... Foi inaugurada este luns 23 de xullo.
Quintana Martelo no Auditorio de Galicia
Unha mostra retrospectiva recolle o mellor deste artista compostelán, dende o 26 de setembro até o 9 de decembro.
Exposición organizada na Alameda compostelá por Fundación La Caixa, coa colaboración do Concello de Santiago, para sensibilizar acerca da violencia.
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto