langs: gl gl de gl de gl gl es lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl eo es es gl gl gl gl gl gl gl sv gl gl gl gl gl es lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl eo es es gl gl gl gl gl gl gl sv gl gl gl gl es gl gl ca it gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl en en en war en gl it gl pt en gl en hu en pt gl es pt pt gl gl pt

text:
Aberta a matrícula para a Escola Infantil
O Concello de Negreira informa da apertura do prazo para a renovación de matrícula, e de solicitude de novo ingreso para nenos e nenas de 0 a 3 anos, na Escola Infantil Municipal do Concello de Negreira para o próximo curso.
Ábrese o prazo de renovación de matrícula para o curso 2.016 - 2.017 dos alumnos e alumnas  da Escola Infantil Municipal de Negreira que xa asistiron durante o curso 2.015 – 2.016.
PRAZO: do 1 ó 15 de abril
LUGAR: Rexistro Xeral do Concello de Negreira, en horario de 9 a 14 horas
. última declaración da renda dos pais.
. xustificación da situación laboral (actual) dos pais.
. calquera outra circunstancia que varíe a situación socio-familiar.
SOLICITUDE DE NOVO INGRESO
Ábrese o prazo de inscrición de nenos e nenas 0 a 3 anos na Escola Infantil Municipal para o curso 2.016 - 2.017.
PRAZO: do 1 ó 15 de abril.
LUGAR: Rexistro Xeral do Concello de Negreira, en horario de 9 a 14 horas
. solicitude de novo ingreso.
. certificado de convivencia.
. DNI do pai,nai ou titor/a.
. libro de familia.
. última declaración da renda de todos os membros da unidade familiar.
. última nómina ou xustificación da situación laboral dos pais.
. tarxeta de desempregado/a.
. outros documentos que procedan, nos que consten incidencias familiares, económicas e sociais puntuables no baremo.
.informe dos servizos sociais nos supostos  de que sexa necesario por falta de acreditación documental suficiente ou pola situación especial na que viva a unidade familiar.
. documentación complementaria: certificado médico do neno/a, carné de vacinacións actualizado, fotocopia da tarxeta sanitaria, dúas fotos do neno/a e impreso de domiciliación bancaria.
Aberta a matrícula para a Escola Infantil
O Concello de Negreira informa da apertura do prazo para a renovación de matrícula, e de solicitude de novo ingreso para nenos e nenas de 0 a 3 anos, na...
TEL. 981 885 250
TEL. 981 885 550
FAX. 981 885 328
Rúa do Carmen 3
15830 - Negreira- A Coruña
Concello de Negreira |Contacto
Aviso Legal | Política de Cookies | Política de privacidade
Website desenvolvida por evelb


document_lang: gl

langs: gl gl de gl de gl gl es lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl eo es es gl gl gl gl gl gl gl sv gl gl gl gl gl es lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl eo es es gl gl gl gl gl gl gl sv gl gl gl gl es gl it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl ca pt gl gl gl gl gl gl it gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl it gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl pt gl gl es gl gl gl gl gl es gl en gl en gl ceb pt gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en hu en pt gl es pt gl gl pt

text:
Este enderezo de correo está a ser protexido dos robots de correo lixo. Precisa activar o JavaScript para velo.
De 9:00 a 15:00 (de luns a venres)
Carreira de San Mauro, Nº 11 - 2ª PLANTA
A emisora municipal ten o obxectivo de achegar a toda comarca a informacíon máis próxima con espazos variados centrados na actualidade. Unha programación elaborada para cumprir coa vocación de servizo público aberto á participación de toda a cidadanía.
·De 10:00 a 12:00 h. Conexión Latina.
Música latina. Presenta Ovi Martínez.
·De 12:00 a 14:00 h. O Faladoiro.
Programa de variedades coa actualidade informativa e cultural da comarca. Presenta Emilio Forján.
·De 14:00 a 14:30 h. Informativo.
As novas da xornada no ámbito local e comarcal.
·De 14:30 a 20:00 h. Todo Éxitos.
Programa musical cos éxitos nacionais e internacionais.
·De 14:30 a 15:30 h. Ábrete de Orellas. (Martes)
Axenda de concertos semanais en Galicia e novidades discográficas da nosa terra. Presenta Pepe Cunha.
·De 20:00 a 20:30 h. Informativo.
·De 20:30 a 10:00 h. Fío Musical.
As mellores cancions do recordo.
·De 10:00 a 11:00 h. Descubre by Top Playlists.
Novos talentos, curiosidades musicais, noticias, entrevistas a artistas nacionais e internacionais. Presentan Bruno Navarro y Celia Lucía López.
·De 11.00 a 12.00 h. Aires Celtas.
Música folk. Presentan Federico Salvador y Juan Armando.
·De 12:00 a 15:00 h. Conexión Latina.
·De 15:00 a 20:00 h. Todo Éxitos.
·De 20:00 a 10:00 h. Fío Musical.
De 10:00 a 12:00 h. Toxicosmos.
Música alternativa. Presenta Juan Carlos Mataix.
·De 12:00 a 15:00 h. Conexión Latina.
·De 15:00 a 20:00 h. Todo Éxitos.
·De 20:00 a 10:00 h. Fío Musical.
A emisora municipal do Concello de Negreira naceu no verán de 1988 facendo as súas primeiras emisions dende un pequeno estudio na Casa do Concello.
En 1991 pasaría a ocupar as actuais dependencias compostas por un control, un estudio locutorio, e unha sala de redacción na segunda planta da Casa da Cultura, antiga Casa Consistorial na rúa máis emblemática da vila, a Carreira de San Mauro.
Radio Negreira sempre mantivo o distintivo de ser A Voz da Barcala, cunha vocación constante de servizo público a disposición dos cidadáns do concello de Negreira, e no seu conxunto, das xentes do Val de Barcala e zonas limítrofes, incluíndo sobre todo ó veciño concello de A Baña, que xunto a Negreira forman a comarca natural de Barcala, pero tamén Brión e Ames, do Val da Amaía, e Mazaricos e Santa Comba, na comarca natural de Xallas.
O Concello de Negreira xestiona a emisora, facéndose cargo dos gastos de persoal, e do seu mantenemento.
Identificados coa cultura e o pobo
Unha emisora como Radio Negreira debe ter moi claros cales son os seus obxectivos: Formar, informar e entreter, pero sempre dende o punto de vista dun servizo público municipal, que debe estar presente en tódolos acontecementos da vida dos cidadáns do pobo, e sempre perfectamente identificados coa Cultura, costumes, e o día a día das súas xentes en ámbitos como o deporte, a economía, e por suposto, a vida e a política municipal.
Nunha liña editorial claramente aberta a tódolos sectores cidadáns e grupos políticos, sí se pode chegar a ter o respeto da gran maioría coma medio de comunicación moi próximo ao oínte, e único polas súas características, xa que son precisamente os veciños os que fan posible que tódolos días, os que traballamos na radio, poidamos sair en antena para contar as súas grandes e pequenas cousas.
Un dos principais principios segue sendo o compromiso co idioma dun país. O galego é ultilizado en tódolos programas, salvo excepcións en que o entrevistado só fale castelán. As radios municipais temos un gran papel como dinamizadoras do idioma galego entre a poboación. Un claro exemplo témelo en que cada vez son máis as emisoras de carácter privado que emiten a súa programación local en galego.
Adaptación as novas tecnoloxías
É un dos aspectos que máis nos preocupan. A pesar dos escasos recursos cos que contamos as emisoras de radio municipais, a súa importancia para o desenvolvemento das áreas ou comarcas onde emiten, deberían recibir un maior apoio das institucións para adaptarse á tecnoloxía dixital, como o gran reto de futuro para a súa supervivencia.
+34 981 885 736
Este enderezo de correo está a ser protexido dos robots de correo lixo. Precisa activar o JavaScript para velo.
De 9:00 a 15:00 (de luns a venres)
Carreira de San Mauro, Nº 11 - 2ª PLANTA
TEL. 981 885 250
TEL. 981 885 550
FAX. 981 885 328
Rúa do Carmen 3
15830 - Negreira- A Coruña
Concello de Negreira |Contacto
Aviso Legal | Política de Cookies | Política de privacidade
Website desenvolvida por evelb


langs: es en gl es gl es gl gl gl es es es en es es nl gl en

text:
eventos Archivos - Alcalá Accesible - Obra social
9 febrero, 201629 abril, 2016 Alcalá Accesible
#DeSantiagoASantiago #Copia #Pega #Difunde #Comparte #Gracias – El Sábado 30 de Abril a las 9:00 horas misa y bendición del peregrino en la Iglesia de Santiago. – El próximo Sábado 30 de Abril comienza el primer proyecto de la Asociación Alcalá Accesible llamado “De Santiago a Santiago”, que consiste en realizar el camino de Santiago nuestro […]
EventosAbril camino discapacitados eventos Santiago


langs: en es gl es es gl en gl gl ca es gl pt gl es es gl es gl gl pl es es en gl en id en en gl es es gl en gl gl ca es gl pt gl es es gl es gl gl pl es es es es es es en gl es es es es en es gl en es en en es gl en es en ru gl en en en en war gl de nl en gl en en en es en gl

text:
estudiar | Education in Canada
Conoce los pasos a seguir para estudiar en Canadá.
By Néstor Sánchez on Mar, 31/07/2018 - 09:03
La Educación en Canadá es sinónimo de excelencia, innovación y futuro.
Ah! y además, hablamos de Canadá.
El Equipo de Education in Canada with love and caffeine.
Hablamos de Canadá. ¿Te apuntas?
La dirección de correo electrónico del suscriptor
Education in Canada | Red Leaf S.L. © 2018, Todos los derechos reservados.


langs: gl id en gl gl es gl gl es es es gl gl la es gl gl gl gl ca es gl gl gl ca es gl it es en es it gl gl gl es it es gl it es es gl gl gl en es es gl gl es gl es gl es es gl es es gl en es hi en

text:
Centro de divulgación de Astronomía
Noche Internacional de Observación de la Luna
¡Ven a ver un castillo y descubre el Universo!
Castillo, centro de interpretación de Astronomía y planetario.
ESO, Bachillerato y FP.
Observación astronómica con láser y telescopio.
Material educativo y didáctico Cosmolarium.
Divulgación. Exposiciones y charlas
Semana Mundial del Espacio
Semana de la Ciencia en Andalucía
¡Atención! Este sitio usa cookies y tecnologías similares.
Si no cambia la configuración de su navegador, usted acepta su uso.
© COSMOLARIUM · Castillo de Hornos de Segura


langs: gl id en gl gl es gl gl es es es gl gl la es gl gl gl gl ca es gl gl gl ca es gl it es en es it gl gl es gl es en es en gl en es en gl en en gl es es gl es es gl en es hi en

text:
Centro de divulgación de Astronomía
Noche Internacional de Observación de la Luna
El equipo de Cosmolorium forma parte y/o colabora con las siguientes redes y proyectos.
El Septimo Cielo · Web de la Estrategia Andaluza de Divulgación de la Astronomía
Red Andaluza de Astronomía
Semanas de la Ciencia en Andalucía · Fundación Descubre
Noche Internacional de Observación de La Luna
Semana Mundial del Espacio
¡Atención! Este sitio usa cookies y tecnologías similares.
Si no cambia la configuración de su navegador, usted acepta su uso.
© COSMOLARIUM · Castillo de Hornos de Segura


langs: gl id en gl gl es gl gl es es es gl gl la es gl gl gl gl ca es gl gl gl ca es gl it es en es it gl es es es es oc es en en en gl es es es es gl es es gl en es hi en

text:
Centro de divulgación de Astronomía
Noche Internacional de Observación de la Luna
COSMOLARIUM, Castillo de Hornos
C/ Castillo s/n, 23292, Hornos de Segura
Esta dirección de correo electrónico está siendo protegida contra los robots de spam. Necesita tener JavaScript habilitado para poder verlo.
Hay 134 invitados y ningún miembro en línea
¡Atención! Este sitio usa cookies y tecnologías similares.
Si no cambia la configuración de su navegador, usted acepta su uso.
© COSMOLARIUM · Castillo de Hornos de Segura


langs: gl en gl es gl es gl gl gl es gl gl de es pt fr gl ca gl gl en es es gl es gl es es en gl vi

text:
Calendario de Evaluaciones 2° semestre
No necesariamente el número de lista es la cantidad de alumnos


langs: es gl de gl gl ro gl de gl gl en gl es gl gl gl gl gl es pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es es en es en es en es gl es en es fr es fr es en es gl es en en gl gl es gl zh gl ca es ms es zh fr es gl gl gl gl gl es es pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl

text:
Convocatoria del proceso selectivo para cubrir 23 plazas en la CNMC (OEP 2017)  - Resolución por la que se aprueba la bolsa de trabajo temporal
Ofertas de empleo-Organismo de Reguladores Europeos de las Comunicaciones Electrónicas (BEREC)
La CNMC convoca proceso selectivo para cubrir plazas de personal laboral (OEP 2016) -- PROCESO FINALIZADO ---
Proceso selectivo para la provisión de un puesto de personal técnico mediante un contrato de interinidad (sede de Barcelona).
Resolución del Tribunal Calificador del proceso selectivo para cubrir 1 plaza de administrativo en la Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia mediante un contrato de interinidad
Proceso selectivo para la provisión de un puesto de Personal Técnico mediante un contrato de interinidad, ubicado en la sede de Madrid
Proceso selectivo para la provisión de un puesto de Personal Administrativo mediante un contrato de interinidad, ubicado en la sede de Madrid
Provisión de puestos de trabajo de Subdirector Adjunto
Provisión del puesto de Subdirector de Análisis Económico
Provisión de puestos de trabajo por el sistema de libre designación
Páxina Seguinte Siguiente >
Biblioteca e Centro de documentació
Registro Grupos de Interés
menu secciones de interes
Que é a CNMC?
Todos los acuerdos y decisiones
Que facemos polos consumidores?
(C) Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia 2017. Reservados todos os dereitos. CIF: Q2802141H


langs: es gl de gl gl ro gl de gl gl en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es ca en it de en it ca en es gl zh gl ca es ms es zh fr es gl gl gl gl gl es es pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl

text:
Caixa de correo de queixas, suxestións ou comentarios
Os correos aquí dirixidos non se consideran en ningún caso unha presentación oficial nin requiren necesariamente resposta, se ese fose o caso débese utilizar a sede electrónica da CNMC.
Horario: 9:00 a 14:30 horas, de luns a venres máis información
Bolivia 56 (08018 Barcelona)
Biblioteca e Centro de documentació
Registro Grupos de Interés
menu secciones de interes
Que é a CNMC?
Todos los acuerdos y decisiones
Que facemos polos consumidores?
(C) Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia 2017. Reservados todos os dereitos. CIF: Q2802141H


langs: gl lt gl en gl gl gl es gl gl gl gl gl es es gl pt nap gl en gl en gl es gl en gl de gl es gl ca gl pt gl es gl eo gl es gl sv gl pt es sv tr pt en gl gl

text:
Unha axenda para Escola Infantil, de libre uso e en galego – nócomún
A idea é que cada familia faga as súas propias capas, persoais e intransferibles, nunha cartolina tamaño A4 que poida guillotinar, plastificar e encanutillar xunto coa axenda. Se non sodes xente creativa (ou non vos dá a vida), tamén podedes descargar aquí un modelo, listo para imprimir.**
Agardamos que vos sexa útil e que sintades esta axenda como vosa, porque o é. Sodes libres para compartila, para modificala e para imprimila tantas veces como queirades. Se tedes dúbidas sobre o seu uso ou algunha proposta de mellora, por favor, contactade con nós. O proxecto xurdiu dunha idea de Sonia Díaz que floreceu no Twitter, alimentada con creatividade e cariño por Antía Paz e Gerardo Uz. Este último foi, tamén, quen a maquetou.
O seu uso está suxeito a unha licenza Creative Commons CC-BY-SA. Tedes máis información aquí.
*Nestoutra, en norma AGAL.
**E se sodes xente moi creativa e xenerosa e queredes compartir a vosa proposta de capa, mandádenola e engadímola ao proxecto. Sabela González compartiunos as súas aquí, podedes usalas baixo licenza CC BY-NC-SA.
Audiovisual   Comunicación   Creación   Literatura   Música   Teatro
Asesoría Legal   Contratación   Eventos   Produción   Xestión


langs: es lt gl en gl gl gl sv gl gl gl gl gl es it es en gl en it gl nap gl en gl en gl es gl en gl de gl es gl ca gl pt gl es gl eo gl es gl sv gl pt es sv tr pt en gl gl

text:
Jazz en liberdade – nócomún
Unha longametraxe documental sobre a memoria e o jazz
Trinta anos despois músicos e amigos vólvense ver as caras. Será a primeira vez dende aqueles días, que mudaron para sempre as súas vidas, deixando na súa memoria unha fonda pegada que arrecende a bos recordos e bos amigos. Mais o tempo transforma e modula as lembranzas e agora o encontro dos vellos amigos que seguiron camiños diferentes, supón unha revisión das experiencias acumuladas. A amizade, o encontro interxeracional e o jazz perante a paisaxe que brindan os recunchos desta vila do Morrazo.  As persoas, os sons, os espazos foron mudando baixo o constante ritmo das ondas nas costas de Cangas, coma se unha infinita jam session acompañase a vidas de todos os seus veciños.
Con guión e dirección de Xes Chapela, este traballo obtivo o premio á MELLOR LONGAMETRAXE DOCUMENTAL nos PREMIOS MESTRE MATEO 2010 outorgados pola Academia Galega do Audiovisual.
Unha banda sonora orixinal coa participación dos seguintes músicos: Abe Rábade (piano), Adam Niewood (saxo), Bill Goodwin (batería), Dave Pybus (saxo), Iago Fernández (batería), Javier Pereiro- Gdjazz (trompeta) , Jorge Pardo (saxos, frauta), Juansy Santomé (contrabajo), Max Gómez (bateria), Max Sunyer (guitarra), Paco Charlín (contrabaixo), Peter Delphinich (trompetas), Rubén Carles (contrabaixo), Salvador Niebla (bateria), Santi Quintáns (guitarra), Xan Campos (piano, teclado), Xosé Manuel Budiño (frauta), Zlatko Kaucic (percusión), Juan Rial (bateria) e Antón Campos (contrabaixo).
Traballamos con: Isaac Palacín, Luis de Santiago, Festival Internacional de Jazz CANJAZZ, Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra, FreeCode Jazz Records, AGADIC, TVG, Concello de Cangas
< Balada Triste de Moqueta
Audiovisual   Comunicación   Creación   Literatura   Música   Teatro
Asesoría Legal   Contratación   Eventos   Produción   Xestión


langs: es gl gl es en gl gl gl gl gl en gl pt en gl es en fi gl gl es gl es sv

text:
Comezamos novo curso de Markea en Cambados con Martin Codax – Markea
Tras un merecido descanso estival, iniciamos o curso de Markea. Nunha marabillosa xornada en Martin Codax, tivemos a oportunidade de escoitar e aprender dun grande da Comunicación e do Marketing. Carlos Fernández, CM de Iberdrola, convidounos a reflexionar sobre a importancia de conxugar o verbo COMPARTIR dende as marcas.
Logo desta impresionante MasterClass, aproveitamos para coñecernos un pouco máis entre nós e xeramos networking a bordo dun catamarán pola preciosa Ría de Arousa. De 10! Graciñas a María Garrido e a todo o seu equipo polo convite 🙂
Aviso legal Política de privacidade 2018 © MARKEA. ASOCIACIÓN GALEGA DE MARKETING
Si continuas utilizando este sitio aceptas el uso de cookies. más información Aceptar
Los ajustes de cookies de esta web están configurados para "permitir cookies" y así ofrecerte la mejor experiencia de navegación posible. Si sigues utilizando esta web sin cambiar tus ajustes de cookies o haces clic en "Aceptar" estarás dando tu consentimiento a esto.


langs: gl gl gl es en gl gl gl gl gl en gl pt en gl gl it fi gl pt es gl es sv

text:
Visita ao CIS Galicia – Markea
Esta mañán, membros de Markea e do Clúster de Comunicación de Galicia fixeron unha visita ao CIS Galicia para comprobar en primeira persona as posibilidades que a Realidade Aumentada e a Realidade Virtual nos ofrece para o noso sector.
#CIS Galicia #Realidade Aumentada #Realidade Virtual
Aviso legal Política de privacidade 2018 © MARKEA. ASOCIACIÓN GALEGA DE MARKETING
Si continuas utilizando este sitio aceptas el uso de cookies. más información Aceptar
Los ajustes de cookies de esta web están configurados para "permitir cookies" y así ofrecerte la mejor experiencia de navegación posible. Si sigues utilizando esta web sin cambiar tus ajustes de cookies o haces clic en "Aceptar" estarás dando tu consentimiento a esto.


langs: gl en

text: Comentarios en: Xornada de Marketing Dixital coa Galicia Business School


langs: es es es it gl gl es gl gl gl gl gl es gl es es es es es es gl es gl es es gl gl es es es es gl gl es gl gl it fr en en en cs en fr fr en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en gl gl en it gl gl

text:
Semana Santa en la Parroquia Santa Teresa de La Garena « Parroquia Santa Teresa de Jesús
La Garena – Diócesis de Alcalá de Henares
Excursión a Alba de Tormes
Enfermedad y vida conventual
Semana Santa en la Parroquia Santa Teresa de La Garena
Posted on 13 marzo, 2016 Actualizado enn 16 marzo, 2016
Aquí tenéis todas las actividades de la parroquia para estos días y que podáis celebrar en plenitud la Semana Santa.
Esta entrada fue publicada en Avisos, Celebraciones, Semana Santa y etiquetada como Semana Santa.
V Domingo de Cuaresma
Horarios de Verano 2016
Parroquia Santa Teresa de Jesús - La Garena
Calle Arturo Soria nº 8 (al lado de estación de Renfe de La Garena)
Párroco: D. Gabriel García-Alfageme Zarza-Uranga
Vicario Parroquial: D. Josué Mulet Jaume
Teléfonos: 616 103 693/664 067 305
Despacho Parroquial: Lunes, Martes y Miércoles de 18.00h a 19.00h
Nos asociamos con Eventbrite


langs: es es es it gl gl es gl gl gl gl gl es gl es es es es es es gl es gl es gl es es gl gl es es es es gl gl es gl gl es fr en en en cs en fr fr en it en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl gl en it gl gl

text:
junio « 2018 « Parroquia Santa Teresa de Jesús
La Garena – Diócesis de Alcalá de Henares
Excursión a Alba de Tormes
Enfermedad y vida conventual
Aviso Horario de Verano
Posted on 24 junio, 2018 Actualizado enn 24 junio, 2018
Con la llegada del verano y en concreto del mes de Julio, cambian algunos horarios de la Parroquia. Recordad que los horarios siempre están disponibles aquí.
Esta entrada fue publicada en Sin categoría.
Domingo 24 de Junio. Comida/cineforum
Imagen Posted on 21 junio, 2018
Esta entrada fue publicada en Sin categoría.
Parroquia Santa Teresa de Jesús - La Garena
Calle Arturo Soria nº 8 (al lado de estación de Renfe de La Garena)
Párroco: D. Gabriel García-Alfageme Zarza-Uranga
Vicario Parroquial: D. Josué Mulet Jaume
Teléfonos: 616 103 693/664 067 305
Despacho Parroquial: Lunes, Martes y Miércoles de 18.00h a 19.00h
Nos asociamos con Eventbrite


langs: en en en en en en en en en en en en en en en en en es es es gl en ca gl en en es es

text:
Playdesa - SPECIALIST IN FLEXIBLE PLASTIC PACKING
HOME • PROCESSES • PRODUCTS • QUALITY • CONTACT US
Quality policy, Env. and prevention
We have the newest in multilayer extrusion that allows us to make the product with a huge variety of widths as the client requires.
We have four flexographic machines which allow us to work with up to eight colors.
In this area we can make the product up to three layers typically using metalized Ppcast /OPP/PA/AL/PET with a PE base.
This section is completed with the rest mentioned and giving the wide range of machines at our disposal, we cover bottom, side and triple seal.
PLÁSTICOS Y DESARROLLOS S.A.:
Motorway Porriño-Tuy exit nº 23 • O Cerquido
36472 Salceda de Caselas. Pontevedra (Spain)
P.O. BOX 141 • 36400 Porriño (Pontevedra)
Tel.: +34 986 346 142 - +34 986 346 003
Fax: +34 986 346 130
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrar sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación.
Si continua navegando, consideramos que acepta su uso. Puede cambiar la configuración u obtener más información aquí . Aceptar


langs: gl gl fi gl gl gl gl ast es gl gl gl es es pt es gl pt es gl en gl gl en gl gl gl gl de cs cs cs cs en cs cs cs cs fr es gl gl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs gl es tr pt pt gl gl it gl gl gl gl gl es es gl gl gl la gl gl gl gl gl gl fr en gl gl pt es gl en it gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl es

text:
fragmentos da galaxia: Unha amiga náufraga
Damos por sentadas demasiadas cousas, o cal deriva por vía directa da aceptación social dun determinado discurso ou estado de opinión, que, para non mexarmos fóra do testo, consideramos ‘politicamente correcto’. Hoxe, por exemplo, ser galante cunha señora pode rematar cos nosos ósos no xulgado, porque ha de saberse que, cando as lindes do politicamente correcto se restrinxen progresivamente, comeza a resultar moi difícil delimitar a fronteira entre a corrección política e ser unha gilipollas. Pero, para alén do discurso establecido, cocido ao lume de políticos urbanitas e medios de comunicación ao seu servizo, hai realidades independentes, túzaras e impermeables ás oscilacións do pensamento pretendidamente único e aceptado.
Teño eu unha amiga, entusiasta empresaria dunha explotación rural da Galicia occidental consagrada fundamentalmente ao leite, que, ben ao pesar da súa mentalidade moderna, vive náufraga nunha illa. Nesa illa, o rótulo ‘igualdade de xénero’ xa non é que sexa unha falacia nin que non signifique nada; é, simplemente, unha idea incomprensible, como tantas outras, produto de entes informes e afastados, chamados cidades. Nesa illa, só os homes van á ao bar. Un día, a miña amiga náufraga, que si vai ao bar, observada con receo e mesmo agresividade por seis ou oito circunstantes do establecemento, preguntou a estes se eran viúvos. A miña amiga náufraga fai top-less na praia e imaxina con ironía o que pensarían os seus paisanos se a viran, o que é pouco probable que suceda pois ir á praia para os seus paisanos é cousa da cidade e non vai con eles.  Á miña amiga náufraga non lle dan as horas do día para levar a explotación, alimentar e muxir as vacas; criar a súa filla e atender os pais, xa velloucos e pouco útiles, porque o que é o home, axudar, axúdaa pouco. A miña amiga, náufraga si, pero emprendedora e progresista, séntese atrapada entre forzas opostas: o amor aos seus e a dorosa conciencia de que os seus son usuarios dun inventario de prexuízos, refractarios a toda influencia externa, dos que ela abomina.
Non é necesario mirar para os países musulmáns para comprobar como noutras culturas (a cursiva é miña) o discurso da igualdade de xénero se fai anacos. A prevalencia da nosa ollada abstracta, urbana, moderna e positiva estórbanos acceder a realidades moi próximas, pero, curiosamente, moi afastadas tamén do foco informativo cotián.
Ole pola miña amiga náufraga.
Publicado por juan l. blanco valdés en 12:14 p. m.
Etiquetas: lembranzas e reflexións, política, sociedade
Entrada más reciente Entrada antigua Página principal
Suscribirse a: Enviar comentarios (Atom)
O dono do furancho
juan l. blanco valdés
Ver todo mi perfil
Segue Fragmentos por email
blogosfera (61) cine (18) cousas nas que anda un (95) curiosidades (45) Da artesa da memoria (30) edición (185) ex libris (132) ficcións e relatos (11) imaxes (23) lectura (61) lembranzas e reflexións (236) Lingua (63) literatura (51) música (33) personalia (29) poesía (12) poesía propia (21) política (120) sociedade (346) sociedadehttp://www.blogger.com/img/blank.gif (2) tecnosociedade (104) universidade (40)
Fragmentos anteriores e máis vellos
A edición e os libros
A bitácora galega da edición
Agregador cultural de blogs sobre libros e edición
Autores científicos e académicos
Blog de Trama y Texturas
Censo de blogs sobre libros e edición
Con Valor. Blog de José M. Barandiarán
Dosdoce. Gestíón cultural & comunicación
Los futuros del libro
O blog do libro universitario
Blogs amigos e amigas
Apunta para non esquecer
Blog de Ana Bande
O blog de Jaime Asensi
Poetas do mundo nas súas voces
Delyrarte. Máis apuntes moi útiles
Image & Art: apuntes moi útiles
Letra G. A blog da tipografía
Letritas. Blog de tipograía
O que di Microsoft sobre tipografía
Tipografía e deseño dixital
Tipografía; deseño; comunicación e máis. Blog de Juan Martínez-Val
Ver todas as fontes do mundo
TODOS LOS DERECHOS RESERVADOS. © Juan L. Blanco Valdés. Tema Sencillo. Imágenes del tema: luoman. Con la tecnología de Blogger.


langs: gl gl da es es gl gl es gl fr gl gl gl gl es gl fr en gl gl gl gl es gl fr gl gl gl es gl en tr gl gl gl es gl en la gl gl es gl es es pt es gl pt es gl en gl gl en gl gl gl gl en hu es cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs gl es tr pt pt gl gl it gl gl gl gl gl es es gl gl gl la gl gl gl gl gl gl fr en gl gl pt es gl en it gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl es

text:
O vate Máximo Estrella, sublime e pobretón, doíase con carraxe de que para os españois la vida es un magro puchero; la muerte, una carantoña ensabanada que enseña los dientes; el infierno, un calderón de aceite albando donde los pecadores se achicharran como boquerones; el cielo, una kermés sin obscenidades, a donde, con permiso del párroco, pueden asistir las Hijas de María. Este pueblo miserable transforma todos los grandes conceptos en un cuento de beatas costureras. É imposible penetrar a cerna dun pobo con tal estética literaria se non se posúe o xenio de Valle-Inclán. Imposible? Tal vez non. Outro colega xeneracional de don Ramón de las barbas de chivo volvía a esa médula, secular e rica de facetas, en catro extraordinariamente lúcidos versos: La España de charanga y pandereta, cerrado y sacristía, devota de Frascuelo y de María, de espíritu burlón y de alma quieta.
Hoxe ya semos europeos e España é un país orgulloso de semellarse aos outros países da súa contorna. As touradas, a tortilla de patacas, a sesta, falar moi alto e as dezasete modalidades baixo as que se pode solicitar café nun bar son apenas unha anécdota, o recordatorio amable dunha teimuda tendencia a manter, vivos e puxantes, trazos que aos de fóra lles fan moita graza. Pero o camiño para termos chegado a ser un país coma outro calquera foi, en verdade, unha congostra virada e ben fodida. Da expulsión dos xudeus á Contrarreforma, da Inquisición aos Caprichos de Goya e da capa de Luís Candelas ás folclóricas con faralaes transita un mar de tempo,  escuridade,  sangue e medo. Transita a media España que de 1936 a 1975 rompeulle o corazón á outra media; unha España que non se parece a nada.
Publicado por juan l. blanco valdés en 11:59 a. m. No hay comentarios:
Esta teima dos pobres pompeianos callou co andar dos tempos nunha palabra, graffiti, que é un verdadeiro mot-témoin dos nosos tempos. Artistas urbanos fanáticos do rap, gorra de béisbol ao revés e jeans de tres talles máis, provistos de poderosos aerosois definen nas paredes das cidades, no interior de pontes, nos sinalizadores das estradas, nas estacións de metro… unha nova forma de cultura plástica e conceptual que, na súa imaxinación e poder estético, nada teñen que ver coas pintadas dos vellos tempos. Seguro que a vostede o asalta de cando en vez a palabra BOSTA, grafada en grandes caracteres e con artística maiúscula perfilada, en innúmeros sitios de Compostela, ao punto de semellar case unha icona gráfica da cidade.
A remates dos 70 e nos 80, os ácratas facían alarde de ironía en portas e tapias do Franco: No es Vota no, es butano; Parad el mundo que me apeo; Non queremos o medio ambiente, querémolo enteiro. É verdade que o criterio estético era de menor calado e non se chegaba ás auténticas obras de arte que hoxe poden contemplarse como expresión, que dúbida cabe,  dunha nova forma de cultura, directamente destilada da experiencia da vida urbana. Daquela, abondaba cun esprai vermello, unha reivindicación política (e había, naqueles días, onde elixir…) ou un chisco de retranca. Hoxe, signo, talvez, dos tempos, catro antropomorfos (ou xinecomorfas, dá igual), incultos, nostálxicos de revolucións que, por boa fortuna, non tiveron que vivir, consentidos e pouco dados aos límites, luxan paredes centenarias e obras mestras da escultura de hai novecentos anos para alardear, igualmente, de imaxinación, graza e fina retranca, da mellor do país: Machirulos pim pam pum; No salí de tu costilla, tú saliste de mi coño; Feminismo ou revolución, e por aí. Se leran un libro…
Etiquetas: lembranzas e reflexións, sociedade
Karaoke, tatami, kimono, bonsai, surimi, samurai, tempura, iudo, ikebana, manga, mikado, kamikaze… Mire vostede que nos cae lonxe o imperio do Sol Nacente e, así é todo, poucos estranxeirismos gozan na nosa lingua da popularidade e prestixo das voces importadas do arquipélago nipón. Ten moito que ver no asunto, creo eu, a fascinación que sobre Occidente exerceu sempre a orixinalidade, heroica épica, delicadeza e espiritualidade (ou unha combinación de todo) da cultura xaponesa. Non é só que bonsai, tatami ou ikebana sexan verbas fermosas, dotadas dunha sonoridade étnica e remota; é que, de seu, cultivar árbores a microescala, axoenllar para tomar o té ou converter os ornamentos florais nunha arte sublime son manifestacións dunha altura moral directamente derivada da elegancia vital, o amor pola contemplación e o aproveitamento das leccions inesgotables da natureza.
E, falando de natureza, sabe vostede o que é shinrin-iouku? Home, así non se pode! Todo hai que explicalo! Hai que poñerse ao día! Menos mal que aquí estamos para o que faga falta…
Pois si, shinrin-ioku é a última tendencia chegada a Occidente do país do sushi. Literalmente significa ‘baño de bosque’ e se refire aos contrastados beneficios que, sobre a saúde, produce a inmersión na luz, nos sons, nas cores, nos aromas da silente quietude dos bosques (visite shinrin-yoku.org e xa me contará). Polo visto, practicar con frecuencia o shinrin-ioku, que está arransando en media Europa, reduce a presión arterial, tempera o estrés e os seus  moitos efectos nocivos, mellora a calidade do sono, axuda á recuperación tras unha enfermidade e, mesmo, estimula o funcionamento do sistema inmune. Xa ve, mellor (e máis barato para todos) ca ir ao ambulatorio e saír cunha ducia de receitas.
A verdade é que, como os urbanitas somos todos medio papahostias e apouchamos co que nos boten, abonda con que se bautice con nome exótico algo que levamos facendo séculos para acabarmos crendo que somos la mar de orixinais. Eu, qué quere que lle diga, levo bañándome en bosque ben de anos, en boa medida porque a Amaía, bendita terra na que habito, é un a xeito de inmenso balneario para tal fin: bosques infindos de carballos e meloxos, castiñeiros, freixos e bidueiros, nos que deixarse seducir pola maxia de nai Natura e esquecer o mundo son a cousa máis doada. Pero, claro, se ademais, a andar polo monte agora se lle chama shinrin-iouku a cousa gaña moitísimo, onde se vai comparar! Seguro que fai máis efecto.
Publicado por juan l. blanco valdés en 12:52 p. m. No hay comentarios:
Cousas que pasan nun sofá
Hai metamorfoses sorprendentes. Eu sei dun comunicador moi popular, barbado, de lentes escuras e nome raro para máis datos que, tras facerse popular en programas de telelixo facendo permanente gala dunha arrogancia, dunha insolente prepotencia e dunha impiedade non sei se máis impresentables que ridículas, agora, transmutada a mala baba co pelexo do año, senta con persoas, persoeiros e personaxes do famoseo nun sofá para, moi ao seu pracer e no que se supón é un programa serio (e non os brodios que antes protagonizaba), afondar no aspecto humano dos seus entrevistados desde o que semella unha visión intelixente das cousas e das persoas. Todo ben ata aquí. Non serei eu , desprovisto de categoría e coñecementos para tal cousa, quen critique o dereito que todos temos a dar matute aos demais sempre que os demais nos crean. Ben sabido é que para que haxa listos ten que haber parvos e a nosa, tamén é ben sabido, é unha sociedade que vai, como rabaño de ovellas, a onde a caixa tonta se propoña conducila. Ora, talvez ao noso comunicador, nesa curiosa transmutación de borde supremo e oficial a xornalista lúcido e ecuánime, quedoulle en stand-by algo da súa soberbia pasada, só pendente de que o seu convidado no sofá non se lle puxera ao rego, como se adoita dicir, e, contra o criterio onmipotente do noso comunicador, aquel ousase rebelarse e non dicir amén.
Nun contexto social de extrema polarización das ideas, de confronto permanente nun ruído mediático insoportable e de gurús da comunicación que, dende os seus púlpitos, pontifican diariamente para a súa parroquia, eu, humilde cidadán, creo que se erosionaron irremediablemente (ou francamente se perderon no camiño) moitas dos máis nobres trazos da nobilísima arte da información e a comunicación. Penso eu que o xornalista debe someterse inequivocamente á fluidez e plasticidade da realidade da que informa e non pretender moldeala ao seu criterio. Neste senso, sentar a unha persoa no sofá para, minutos despois, romper coa entrevista e botar ao entrevistado porque ao xornalista non lle gustan as opinións deste (por moito que sexan polémicas e incorrectísimas politicamente) é, ao meu modesto entender, unha felonía impropia dun verdadeiro xornalista e dá a medida dos tempos e ao que temos chegado. Persoalmente, deume a sensación de que o señor Mejide, por moito Chester no que agora sente, bota en falta a liberdade da que gozaba na silla de Got Talent.
Publicado por juan l. blanco valdés en 11:43 a. m. No hay comentarios:
Un tipo moito máis novo ca min, ao que quero con ese amor rabioso que prende en nós como unha segunda pel ou a hipoteca da casa, usa unha interxección de factura propia para expresar toda unha gama de reaccións negativas acerca dos acontecementos da vida: decepción, estrañeza, incomprensión, hostilidade, preocupación, crítica, negación… A interxección é máis ben minimalista e caracteristicamente desprovista de entoación: bu. É un bu neutro, nin alto nin baixo, pasivo, como apagado. Este tipo tan querido di bu se a comida non lle atrae; di bu se esquecín botar gasolina (ao seu coche, por suposto); di bu cando na neveira non hai zume de brick e bu perante a perspectiva de madrugar o día seguinte. Cando, por algunha razón, a percepción é especialmente negativa ou xera unha reacción de desgusto máis intensa, a interxección reitérase: bu bu, podendo chegar, en casos de decepción extrema, a un enfático bu bu bu. Nunca, ata o momento, lle rexistrei mais de tres bus. O tipo este leva a interxección tamén ao territorio da escrita e, ante un guasap no que lle comunico algo que non lle gusta (o cal non é inhabitual), a resposta no bocado de texto do meu celular é Bu / Bu, bu ou Bu, bu, bu, segundo o grao de contrariedade que a misiva lle provoque.
O curioso do caso,  será polo contacto, e que se me contaxiou a interxección e tamén eu me descubro de cando en vez exclamando bu. É máis, ultimamente digo bu con sorprendente frecuencia. Déitome coa matraca insoportable do procès e esperto coa matraca insoportable do procès, e digo bu. Escoito a un gurú de idade provecta pontificar na caixa tonta afirmando que o país está máis cerca de 1939 que de 1978, e digo bu. Antes a xente vía o parte da tele á hora de xantar e esquecíase do conto ata a hora de cear. Agora, o balbordo dos medios, xornais impresos e dixitais, canles de tv, redes sociais, streamings, fake news e demais chatarra non pecha nunca e sobarda todo límite. Ruxe-ruxe, díxome-díxome. E digo bu. Oio (que non escoito) a Sánchez, logo a Rivera, despois a Iglesias, Casado e o de Vox, de cuxo nome nunca me lembro, e digo bu.  Xa quixera eu non dicilo e que as cousas marcharan mellor!
O bo (ou talvez non tan bo) do asunto é que, coincidindo co tío este que tanto quero, os meus bus son tamén inexpresivos, exánimes, non levan en si a semente da saudable indignación, nin da xusta carraxe, nin da enerxía do dinamiteiro que soña con cambiar o mundo. Levan só fastío, un aburrimento abismal, e a escura convicción de que ao mellor é certo que, como país, non temos remedio.
Publicado por juan l. blanco valdés en 10:26 a. m. 1 comentario:
Etiquetas: lembranzas e reflexións, Lingua, sociedade
Cando, na altura de cuarto curso da vella licenciatura de Filoloxía Hispánica, con aproximadamente vinteún anos, tocoume don Jorge Manrique e as súas sobrecolledoras coplas de pé quebrado, inspiradas pola morte do pai, lembro que aquel verso do poeta,  cualquiera tiempo pasado fue mejor, pareceume unha chorrada de regulamento: o mellor con vinteún anos é o presente e, desde logo, o futuro, un mar incalculable de tempo que non vai rematar xamais. Só co paso dos anos, un comeza a entender que, nalgures, talvez na volta do bote, debe haber unha data de caducidade, e se empeza, en efecto, a sobrestimar o pasado e a reputar como máis florido, máis útil, máis suxestivo e nobre, o tempo mozo no que floreceu a primavera da nosa vida. Conste que, sobre todo no exercicio das duras responsabilidades paternais, nunca vendín a idea dos vellos tempos como a arcadia feliz e o presente como unha desastrosa apocalipse, pero iso tampouco me impide recoñecer algunhas cousas. Algunhas cousas como que a globalización, a hipertecnoloxía e o consumismo compulsivo, á parte de aguilloar moita tontería, acabaron con boa parte da espontaneidade humana.
Mire vostede, por exemplo, a nosa cidade. Deixando de lado peculiaridades únicas, de todos coñecidas, indo ao caso Compostela é hoxe unha cidade como outra calquera. En Compostela fanse botellóns multitudinarios; a xente vai sempre de présa e estresada; hai autoestradas e autovías que nos conectan co mundo; un fermoso aeroporto e ata unha Cidade da Cultura, como moderno monumento do que presumir. En Compostela hai  o que hai en todas as cidades: Leroy Merlin, Decathlon, El Corte Inglés, Media Markt, Bricomart… En fin, o esperable. Sabe que? Eu boto en falta, ás veces cunha saudade grande como unha vaca grande, aquela Compostela de 1977, cando cheguei para ir á Universidade e aínda se percibía que a cidade vella era a aldea máis grande de Galicia e polas súa rúas deambulaba un catálogo de tipos inclasificables. Bretón e o seu bastón musical, John Balan, Casal e o seu papagaio Juanito, o “Caudillo”, aquel clochard ao que chamabamos Franco del Carro e o seu apocalíptico rotulador… compoñían a estampa dunha cidade nocturna e espectral, de esperpento ou barrigaverde. Do meu camiño diario á facultade en Mazarelos, lembro, sentados na rúa das Orfas, un cego acordeonista, que se contorsionaba mentres tocaba, e a súa muller, de pelo amarelo, que agardaba as moedas dos transeúntes nunha vella boina. O tipo tocaba fatal e ninguén, creo, tirou un son máis lamentable do fol dun acordeón pero a min me gustaba velos, polo anacronismo. Nunca lles din un peso e agora, que me arrepinto, xa é demasiado tarde.
Publicado por juan l. blanco valdés en 11:51 a. m. No hay comentarios:
Etiquetas: lembranzas e reflexións
Entradas antiguas Página principal
Suscribirse a: Entradas (Atom)
O dono do furancho
juan l. blanco valdés
Ver todo mi perfil
Segue Fragmentos por email
blogosfera (61) cine (18) cousas nas que anda un (95) curiosidades (45) Da artesa da memoria (30) edición (185) ex libris (132) ficcións e relatos (11) imaxes (23) lectura (61) lembranzas e reflexións (236) Lingua (63) literatura (51) música (33) personalia (29) poesía (12) poesía propia (21) política (120) sociedade (346) sociedadehttp://www.blogger.com/img/blank.gif (2) tecnosociedade (104) universidade (40)
Fragmentos anteriores e máis vellos
Abascal y cierra España
A edición e os libros
A bitácora galega da edición
Agregador cultural de blogs sobre libros e edición
Autores científicos e académicos
Blog de Trama y Texturas
Censo de blogs sobre libros e edición
Con Valor. Blog de José M. Barandiarán
Dosdoce. Gestíón cultural & comunicación
Los futuros del libro
O blog do libro universitario
Blogs amigos e amigas
Apunta para non esquecer
Blog de Ana Bande
O blog de Jaime Asensi
Poetas do mundo nas súas voces
Delyrarte. Máis apuntes moi útiles
Image & Art: apuntes moi útiles
Letra G. A blog da tipografía
Letritas. Blog de tipograía
O que di Microsoft sobre tipografía
Tipografía e deseño dixital
Tipografía; deseño; comunicación e máis. Blog de Juan Martínez-Val
Ver todas as fontes do mundo
TODOS LOS DERECHOS RESERVADOS. © Juan L. Blanco Valdés. Tema Sencillo. Imágenes del tema: luoman. Con la tecnología de Blogger.


langs: en en gl en es es es es es es en es es es es es es es es es es es gl es es es fr es es es es es es es es gl gl es es fr es es es es es es es es es es es es es es es es es fr es es es es es es es es es es es fr es es es es es es es es es en gl es es es es es fr es es fr es en es es es es fr es gl es gl en es es es gl fr es it pt es es fr es es es

text:
+ Dirección de obra de vivienda unifamiliar en Dorneda (Oleiros)
+ Dirección de obra de vivienda unifamiliar en Foxo (Arteixo)
+ Dirección de obra de reforma y ampliación de vivienda unifamiliar en O Pinar (Oleiros)
+ Proyecto de ejecución de cubierta en Lodairo (Mugardos)
+ Proyecto de ejecución de fachada en Melide
+ Proyecto de ejecución y dirección de obra de tienda TD Urban (Betanzos)
+ Ejecución de ampliación de vivienda unifamiliar en A Costa (Melide)
+ Proyecto de ejecución de cooperativa agraria (Melisanto)
+ Proyecto de ejecución de vivienda unifamiliar en Foxo (Arteixo)
+ Proyecto de ejecución de vivienda unifamiliar en Dorneda (Oleiros)
+ Proyecto de reforma y ampliación de vivienda unifamiliar en O Pinar (Oleiros)
+ Proyecto de reforma de vivienda unifamiliar en Arzúa
+ Taller de construcción en madera #hayunhorreoensevilla
+ Licencia de apertura de restaurante Mexicano en A Coruña
+ Proyecto y ejecución de cubierta en Moeche
+ IEE Informe de evaluación de edificios en Calle Belén (A Coruña)
+ Proyecto de restauración de hórreos en el concello de A Capela
+ Proyecto de recuperación de ruina en Esteiro (Cedeira)
+ Proyecto y reforma de local para tienda de ropa Clopp (A Coruña)
+ Proyecto de cambio de uso de oficina a vivienda en Calle Novoa Santos (A Coruña)
+ Europan 13 – Primer Premio , A Coruña
+ Proyecto de ejecución de vivienda unifamiliar en Foxo, Arteixo
+ Proyecto de reforma de vivienda unifamiliar en Moeche, A Coruña
+ Diseño interior y mobiliario para The Pieza, Madrid
+ Proyecto de garaje para tres coches en Cerdido, A Coruña
+ Proyecto de reforma de vivienda unifamiliar en Mera, A Coruña
+ Proyecto de ampliación de vivienda unifamiliar en A Costa, Melide
+ Proyecto de reforma de bloque de viviendas en Pontedeume, A Coruña
+ Redacción de memoria de actividad para centro de terapia en Oleiros.
+ Diseño web para el albergue Alfonso II el Casto
+ Proyecto de Bar en Furelos, Melide
+ Diseño web para el restaurante Sony
+ Proyecto de ampliación de explotación ganadera en Santiso, Melide
+ Proyecto de reforma de Bar Norte, Melide
+ Proyecto de reforma de un centro de estética en Domende, A Coruña
+ Instalación “Otras Naturalezas” en la galería Hangar, A Coruña
+ Proyecto de reforma del Albergue Alfonso II el casto, Melide
+ Proyecto de reforma para Pulpería o Catalán, Melide
+ Dirección y coordinación del taller “Proyecto Blablabla” en la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Sevilla
+ Diseño de tablas de surf para PULL&BEAR
+ Imágenes 3d para Mantiñán Arquitectos.
+ Exposición individual de la familia de lámparas < en Goodies Store, A Coruña
+ Proyecto de vivienda unifamiliar en Arzúa
+ Montaje y coordinación de la exposición “Viaje al Centro de la Tierra” del fotógrafo Carlos Álvarez
+ Dirección creativa y producción de video y fotos de campaña para Diego Estrada
+ Proyecto de librería Moito Conto, A Coruña
+ Artículo “Lo natural” para el fanzine num. 3 “los opuestos” de Bartlebooth
+ Showroom en la sala COAG para la presentación de la colección de muebles
+ Pechakucha Night A Coruña Vol. 8
+ Proyecto de cierre de finca en A Devesa / Santiso /A Coruña
+ Diseño y fotografía para el catálogo de moda de Susana Blázquez
+ Fashion film para la diseñadora de moda María Abilleira: -M- br>
+ Vídeo-presentación de la página web: “arquitecturadegalicia.eu”
+ Maqueta de vivienda mínima Drop para UrbanSquare /A Coruña/
+ Proyecto y ejecución de reforma de local en Ángel Rebollo: “Benita” /A Coruña
+ Proyecto de reforma de salón de Cousas /Melide/A Coruña/
+ Proyecto básico y de ejecución de vivienda en Chorén /Santiso/A Coruña
+ Coordinación del VI Encuentro de la Red Arquitecturas Colectivas Galicia
+ Dirección y coordinación del taller “Yo camino, tú caminas, él camina” para el VI AACCGaliza
+ Colaboración junto con Taller de Casquería en la inauguración de la exposición de la XII Bienal Española de Arquitectura y Urbanismo en la Nave 16 de Matadero Madrid
+ Diseño gráfico y creación de espacios para los encuentros de lectura: “xx¬ lemos xuntos” /Sanxenxo, Pontevedra.
+ Proyecto de reforma de la hemeroteca de la ETSAC: “#proxectoblablabla” /A Coruña
+ Fashion film y lookbook de la colección de moda: “InEmigrante“ de Carmen Delgado. Madrid.
+ Video-performance en el festival de arquitectura de la ETSAC: “360 fetsac12” /A Coruña
+ Taller para la semana de acogida de alumnos en la ETSAC: “Momotoro” /A Coruña
+ Proyecto de reforma de un apartamento en A Coruña: “si no puedes mejorar a IKEA, no lo hagas” /A Coruña
+ Imagen gráfica para la firma de joyas “sansoeurs”
+ Coordinación y difusión de conciertos: “The Estar no teu Estar“, ocupación temporal del espacio doméstico. vol.02 FEDERICO FLESFA /A Coruña
+ Propuesta para el Concurso Internacional de Escultura para el futuro Parque de Levante: “Diálogo” /Murcia
+ Mención de honor en el concurso internacional de arquitectura para el IMOV Lanzarote: “El no-edificio o el museo que no es museo” /Lanzarote
+ Mención de honor en el concurso para estudiantes de arquitectura “The limit Barbate”: “Parques que son plazas“/ Cádiz
+ Creación del Le! Laboratorio extraordinario. Herramienta estudiantil que gestiona acciones con el fin de realizar cambios a nivel global partiendo de micro-intervenciones /A Coruña
+ Conferencia en el espacio de intervención cultural Normal [istoenormal.org] /Normal/A Coruña
+ Diseño de escaparate para la tienda “El perfume”: “Nebulosa da contenda navideña” /Culleredo, A Coruña
+ Instalación-taller “el chisme blablabla” en la semana cultural de la ETSAM /Madrid.
+ Diseño web y difusión de la plataforma “A cidade dos barrios” para MMASA
+ Diseño de InfoPOINT e imagen gráfica de la plataforma “A cidade dos barrios” para MMASA
+ Performance flu-or à fond + visita M.A /Louvain-la-Neuve/
+ “Fotoblitz*”. vol.00 DIE GURKE. Ataque fotográfico relámpago /A Coruña/
+ Instalación-performance en la Escuela de Arquitectura de A Coruña [ETSAC]: “Día da percepción non habitual“. Laboratorio eXTRaordinario. fetsac 09
+ Montaje y diseño gráfico para el espacio expositivo “Ángel” colaboración con el COAG Santiago
+ Instalación en “Roteiros 09“. Colaboración con el COAG Santiago
+ Montaje de la exposición “Habitares, los lugares de los ciudadanos” en la Sede del COAG Coruña. Colaboración con el estudio de arquitectura MMASA
+ Instalación-performance: C.R.I.S.I.S. Comunicado de FLU-OR a la Comunidad Internacional sobre el momento socio-económico actual /Pontevedra/
+ 3er premio en el concurso de iniciativas universitarias de Galicia: “Por unha mobilidade segura”. Dirección General de Tráfico /A Coruña/
+ Cartelería para el concurso “Campaña VIH-SIDA” /A Coruña/
+ Coordinación y difusión de la plataforma de conciertos “The Estar no Teu Estar“, ocupación temporal del espacio doméstico. vol.01 MLK /A Coruña/
+ Juan Miguel Salgado Gómez
+ Luis Manuel Santalla Blanco
+ Andrea Ricoy (en prácticas)
+ Gutier de la Torre
+ Hugo de Celis
Puntos de distribucion | CV


langs: es es

text: Comentarios en: 8 motivos para unirte a nuestro Coworking


langs: en en en en en en ie en pt en es es en pt ca la en es es pt en en en en en es en en en en es pt en en en

text:
Centro de Votaciones - SEEEE
Póvoa de Varzim (Portugal), 2014
Universidad de Vigo (Spain), 2014
Vigo (Spain) - Requires Flash Player
[In process] Hotel Mirador
O Grove (Spain), Requires Flash Player
[In process] EDC EuroDevelopment Corporation
[In process] FL Construções, Lda.


langs: es en en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl ca en en es es pt de gl it it pt es gl gl es es es

text:
Me gusta este inmueble :: www.promosa.info
Referencia: 00127-AT - Áticos 2 hab. en MOSTEIRO
Edificio en construcción situado en la carretera Cambados-Pontevedra, en el nucleo urbano de Mosteiro- Meis
Garaje Exterior Terraza Bien comunicado Ascensor Buenas vistas Armarios empotrados


langs: es en en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl it en en es es es de gl it it es es gl gl es es es

text:
Me gusta este inmueble :: www.promosa.info
Referencia: 00128-P - Pisos 3 hab. en MOSTEIRO
Edificio en construcción situado en la carretera Cambados-Pontevedra, en el casco urbano Mosteiro- Meis
Garaje Calefacción Exterior Terraza Bien comunicado Ascensor Buenas vistas


langs: gl es gl gl gl es gl id de es gl gl gl es gl gl gl gl gl it es gl es es ca eu gl gl gl es es gl gl es ca es es es es es fr gl gl gl es es es gl gl gl gl ca de es gl ca de gl es ca de gl es ca de es es ca de es es ca de es es ca de es es ca de es es ca de es gl ca de es gl es es es en gl es gl es en en en en es es gl gl es gl en ca de gl gl ca de es gl ca de es en ca de es gl ca de es es ca de es en ca de es en ca de es es ca de es es ca de gl gl gl es gl es pt gl es gl gl gl es gl ca de gl es ca de gl gl ca de gl gl ca de es gl ca de gl es ca de es es ca de es es ca de es gl ca de es gl ca de es gl gl gl es gl gl es gl gl gl es gl ca de es gl ca de es es ca de gl es ca de es es ca de es gl ca de gl es ca de es gl ca de es gl ca de es gl ca de es it es gl es es ca eu gl gl gl gl ca en es it gl es en en gl gl en en it en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en es es es cs es gl gl es es pt es en es

text:
O ABC da dialéctica materialista
Quienes somos y que defendemos
Pintadas fascistas en la sede de IU Antequera
1968: el año de la revolución
El movimiento estudiantil mexicano de 1968
Solidaridad con los independentistas catalanes detenidos: alto a la represión
Un nuevo 8 de marzo histórico - La mujer trabajadora en pie contra la derecha franquista
Karl Marx: el hombre, el pensador y el revolucionario
Industria vasca, el naufragio permanente
El voto rogando y con la Constitución dando
Así saquea al pueblo el patriotismo españolista
Ante el 28 de abril: necesitamos un programa auténticamente socialista
Guerra sucia contra Podemos: no son las  “cloacas” del Estado, es el régimen del 78
Los estudiantes de la UPO elegimos República
Sevilla: la clase trabajadora del distrito Cerro-Amate vuelve a la calle.
Un nuevo 8 de marzo histórico - La mujer trabajadora en pie contra la derecha franquista
La sentencia de Alsasua-Altsasu: de viaje al pasado (reaccionario)
El juicio revela la naturaleza corrupta del régimen del 78: Presos políticos catalanes: ¡libertad!
Mundo árabe y oriente medio
Manos Fuera de Venezuela
¡Ante la arremetida imperialista responder con medidas revolucionarias!
Mundo árabe y oriente medio
Argelia: ¡Irse significa irse!
Mundo árabe y oriente medio
Argelia: cayó Buteflika, ¡ahora debe caer el sistema!
Ataques terroristas en Sri Lanka: ¡sólo la unidad de los trabajadores puede acabar con la violencia sectaria!
Brasil: ¿Quién mandó matar a Marielle?
Canadá – Sectarios atacan a Fightback en Ottawa mientras los fascistas nos amenazan en Toronto
De la “ayuda humanitaria” al apagón nacional - ¿cuales son los planes del intento de golpe de Trump en Venezuela?
Del golpe de Kornilov de 1917 al golpe de Guaidó del 2019: ¿cuál es el rol de la izquierda?
EEUU: “Por una revolución contra la clase multimillonaria” - ¡Necesitamos una campaña socialista independiente!
El purgatorio británico del Brexit, ¿llegará algún día a su fin?
Leon Trostky y la Cuarta Internacional
La URSS y el estalinismo
El franquismo y la transición
El Imperialismo y la Guerra
Las Revoluciones del Siglo XX
1919-2019: Centenario de la Internacional Comunista (II) - La IC en España: los orígenes del PCE, 1919-1922
Leon Trostky y la Cuarta Internacional
Mentiras, malditas mentiras y Netflix: la difamación contra León Trotsky
En memoria de la Comuna (Lenin)
El franquismo y la transición
A 43 años del 3 de marzo: Vitoria, hermanos, nosotros no olvidamos
1919-2019: Centenario de la Internacional Comunista (I)
Las Revoluciones del Siglo XX
Leon Trostky y la Cuarta Internacional
La carta suprimida de Trotsky - Una breve introducción de Alan Woods
Las Revoluciones del Siglo XX
Rosa Luxemburgo, Karl Liebknecht y la revolución alemana
El franquismo y la transición
España en la década de 1970: Cómo se traicionó la revolución
El franquismo y la transición
40º aniversario de la Constitución de 1978 – Crisis de régimen, república y socialismo
En defensa del Marxismo
Análisis y Perspectivas Políticas
Materialismo Dialéctico y Filosofía
En defensa del Marxismo
Lucha fraccional en el CWI-CIT: su sección española se marcha
En defensa del Marxismo
Carta abierta a los miembros y exmiembros del CWI-CIT
Discurso ante la tumba de Marx
¿Por qué los marxistas nos oponemos a la prostitución?
Tesis sobre los métodos y las formas de trabajo de los partidos comunistas entre las mujeres
En defensa del Marxismo
El artículo de Mao 'Contra el liberalismo' ¿combate realmente al liberalismo?
Análisis y Perspectivas Políticas
Por qué los marxistas nos oponemos a los controles de inmigración
En defensa del Marxismo
Marxismo frente a política de identidad
En defensa del Marxismo
Marx, los ratones y Alberto Garzón
Materialismo Dialéctico y Filosofía
La miseria de la posmodernidad
O ABC da dialéctica materialista
Previous Article Alexandre Bóveda, mártir antifascista
Next Article HAI MAREA!
Smaller Small Medium Big Bigger
Default Helvetica Segoe Georgia Times
A dialéctica non é ficción ou misticismo, senón unha ciencia das formas do noso pensamento, na medida en que non se limita aos problemas cotiáns da vida, mais intenta chegar a unha comprensión de procesos máis amplos e complicados. A dialéctica e a lóxica formal manteñen unha relación similar á que existe entre as matemáticas inferiores e as superiores.
Aquí, tentarei esbozar a esencia do problema, de forma ben resumida. A lóxica aristotélica, do siloxismo simple, parte da proposición de que "A" é igual a "A". Acéptase este postulado como axioma para unha cantidade de accións humanas prácticas e de xeneralizacións elementais. Pero en realidade, "A" non é igual a "A". Isto é fácil de demostrar se observarmos estas dúas letras cunha lente: son completamente diferentes unha da outra. Porén, alguén pode dicir que o importante non é o tamaño ou a forma das letras, xa que son só símbolos de cantidades iguais, por exemplo, dunha libra de azucre. A obxeción é incongruente; en realidade, unha libra de azucre non é igual a unha libra de azucre: unha balanza máis precisa sempre descubrirá unha diferenza. De novo, alguén pode obxectar: con todo, unha libra de azucre é igual a si mesma. Isto tampouco é verdade: todos os corpos cambian constantemente, de tamaño, peso, cor, etc. Nunca son iguais a si mesmos. Un sofista responderá que unha libra de azucre é igual a si mesma, "nun momento dado". Ademais do valor práctico moi dubidoso deste "axioma", este tampouco soporta unha crítica teórica. Como debemos deseñar, realmente, a palabra "momento"? Se se trata dun intervalo infinito e sinal de tempo, entón unha libra de azucre está sometida, durante o transcurso deste "momento" a cambios inevitables. Ou o "momento" é unha abstracción puramente matemática, ou sexa, cero tempo? Porén, todo existe no tempo; e a propia existencia é un proceso ininterrumpido de transformación; en consecuencia, o tempo é un elemento fundamental da existencia. Deste xeito, o axioma "A" é igual a "A", significa que unha cousa é igual a si mesmo se non se modifica, isto é, se non existe.
A primeira vista, podería parecer que estas "sutilezas" son inútiles. De feito, son dunha importancia decisiva. O axioma "A" é igual a "A" é, por unha banda, o punto de partida de todos os nosos coñecementos e, por outra, é tamén o punto de partida de todos os erros do noso coñecemento. Pode ser usado con uniformidade só dentro de certos límites. Se os cambios cuantitativos de "A" son desprezables para a cuestión que temos na man, entón podemos presumir que "A" é igual a "A". É deste xeito, por exemplo, que o vendedor e o comprador consideran unha libra de azucre. Do mesmo xeito, consideramos a temperatura do Sol. Ata pouco tempo atrás, considerabamos deste xeito o poder adquisitivo do dólar. Porén, cando os cambios cuantitativos superan certos límites, se converten en cambios cualitativos. Unha libra de azucre, sometida á acción da auga ou do queroseno, deixa de ser unha libra de azucre. En mans dun presidente, un dólar deixa de ser un dólar. Determinar o momento preciso, o punto crítico, no que a cantidade se transforma en calidade, é unha das tarefas máis importantes e difíciles en todas as esferas do coñecemento.
Todo obreiro sabe que é imposible elaborar dous obxectos totalmente iguais. Na transformación do bronce en conos, permítese o desvío nos conos, sempre que este non supere certos límites (chámase isto tolerancia). Aínda que se respecten as normas de tolerancia, os conos son considerados iguais ( "A" é igual a "A"). Cando se supera a tolerancia, a cantidade se transforma en calidade; noutras palabras, os conos son de calidade inferior ou completamente inútiles.
O noso pensamento científico é só unha parte da nosa práctica xeral, incluíndo as técnicas. Para os conceptos, tamén existe unha "tolerancia" que non está fixada pola lóxica formal baseada no axioma "A" é igual a "A", pero pola lóxica dialéctica baseada no axioma de que todo se modifica constantemente. O "sentido común" caracterízase polo feito de que sistematicamente supera a "tolerancia" dialéctica.
O pensamento vulgar traballa con conceptos como capitalismo, moral, liberdade, Estado obreiro etc., considerándoos como abstraccións fixas, presumindo que capitalismo é igual a capitalismo, moral é igual á moral etc. O pensamento dialéctico analiza todas as cousas e fenómenos nas súas mudanzas continuas, xa que determina, nas condicións materiais daquelas modificacións, este límite crítico no que "A" deixa de ser "A", un Estado obreiro deixa de ser un Estado obreiro.
O vicio fundamental do pensamento vulgar radica no feito de quererse contentar con fotografías áridas dunha realidade que se compón de eterno movemento. O pensamento dialéctico dá aos conceptos, mediante aproximacións sucesivas, correccións, concrecións, riqueza de contidos e flexibilidade; diría incluso ata certa suculencia que, en certa medida, os achega aos fenómenos vivos. Non hai capitalismo en xeral, pero un capitalismo deuse, nunha determinada etapa de desenvolvemento. Non existe un Estado obreiro en xeral, pero un Estado obreiro determinado, nun país atrasado, rodeado por un cerco capitalista etc.
A relación entre o pensamento dialéctico e o pensamento común é similar ao dunha película cunha fotografía. A película non invalida a fotografía inmóbil, pero combina unha serie delas, segundo as leis do movemento. A dialéctica non nega o siloxismo, pero nos ensina a combinar os siloxismos de tal xeito que nos leve a unha comprensión máis certeira da realidade sempre en cambio. Hegel, na súa Lóxica, estableceu unha serie de leis: cambio de cantidade en calidade, desenvolvemento a través das contradicións, conflito entre o contido e a forma, interrupción da continuidade, cambio de posibilidade en inevitabilidade , etc., que son tan importantes para o pensamento teórico como o siloxismo simple para as tarefas máis elementais.
Hegel escribiu antes que Darwin e antes que Marx. Grazas ao poderoso impulso que a Revolución Francesa deu ao pensamento, Hegel adiantou o movemento xeral da ciencia. Pero como era só un anticipo, a obra dun xenio, recibiu de Hegel un carácter idealista. Hegel traballaba con sombras ideolóxicas como realidade final. Marx demostrou que o movemento desas sombras ideolóxicas non reflectía nada máis que o movemento de corpos materiais.
Chamamos a nosa dialéctica , materialista, porque as súas raíces non están no ceo nin nas profundidades do "libre albedrío", senón na realidade obxectiva, na natureza. A conciencia xurdiu do inconsciente, a psicoloxía da fisioloxía, o mundo orgánico do mundo inorgánico, o sistema solar da nebulosa. En todas as balizas desta escala de desenvolvemento, os cambios cuantitativos se transformaron en cualitativos. O noso pensamento, ata o pensamento dialéctico, é só unha das formas de expresión da materia en modificación. Neste sistema non existe lugar para Deus e nin para o Diaño, nin para a alma inmortal, nin para modelos eternos de leis e morais. A dialéctica do pensamento, xurdindo da dialéctica da natureza, posúe, en consecuencia, un carácter totalmente materialista.
O darwinismo, que explicou a evolución das especies a través da marcha das transformacións cuantitativas en cualitativas, foi o maior triunfo da dialéctica en todo o terreo das ciencias naturais. Outro gran triunfo, foi o descubrimento da táboa de pesos atómicos de elementos químicos e, posteriormente, a transformación dun elemento noutro.
A estas transformacións (especies, elementos etc.) está, estreitamente ligada a cuestión da clasificación, de igual importancia nas ciencias naturais e nas sociedades. O sistema de Linneo (século XVIII), que utilizaba como punto de partida a inmutabilidade das especies, limitábase á descrición e clasificación das plantas, segundo as súas características exteriores. O período infantil da botánica é análogo ao período infantil da lóxica, xa que as formas de noso pensamento se desenvolven como todo o que vive. Só o repudio definitivo á idea de especie fixa, soamente o estudo da historia da evolución das plantas e a súa anatomía, preparou as bases para unha clasificación realmente científica.
Marx, que ao contrario de Darwin, era un dialéctico consciente, descubriu unha base para a clasificación científica das sociedades humanas no desenvolvemento das súas forzas produtivas e na estrutura das relacións de propiedade, que constitúen a anatomía social. O marxismo substituíu a vulgar clasificación descritiva que aínda florece nas universidades, por unha clasificación dialéctica marxista. Só mediante a utilización do método de Marx é posible determinar, correctamente, tanto o concepto do que sexa un Estado obreiro, como o momento da súa caída.
Como vemos, todo isto non contén nada "metafísico" ou "escolástico", como afirma a ignorancia vaidosa. A lóxica dialéctica expresa as leis do movemento no pensamento científico contemporáneo. A loita contra a dialéctica materialista expresa, pola contra, un pasado distante, o conservadorismo da pequena-burguesía, a autosuficiencia dos académicos rutineiros… e unha faísca de esperanza nunha vida despois da morte.
Trotsky Galego Filosofía Materialismo dialéctico
Previous Article Alexandre Bóveda, mártir antifascista
Next Article HAI MAREA!
2017 - a 100 años de la Revolución de Octubre LUCHA DE CLASES - Corriente Marxista Internacional Politica de privacidad


langs: gl gl ca en es fi gl gl en gl gl en en it en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl

text:
O ABC da dialéctica materialista
Smaller Small Medium Big Bigger
Default Helvetica Segoe Georgia Times
A dialéctica non é ficción ou misticismo, senón unha ciencia das formas do noso pensamento, na medida en que non se limita aos problemas cotiáns da vida, mais intenta chegar a unha comprensión de procesos máis amplos e complicados. A dialéctica e a lóxica formal manteñen unha relación similar á que existe entre as matemáticas inferiores e as superiores.
Aquí, tentarei esbozar a esencia do problema, de forma ben resumida. A lóxica aristotélica, do siloxismo simple, parte da proposición de que "A" é igual a "A". Acéptase este postulado como axioma para unha cantidade de accións humanas prácticas e de xeneralizacións elementais. Pero en realidade, "A" non é igual a "A". Isto é fácil de demostrar se observarmos estas dúas letras cunha lente: son completamente diferentes unha da outra. Porén, alguén pode dicir que o importante non é o tamaño ou a forma das letras, xa que son só símbolos de cantidades iguais, por exemplo, dunha libra de azucre. A obxeción é incongruente; en realidade, unha libra de azucre non é igual a unha libra de azucre: unha balanza máis precisa sempre descubrirá unha diferenza. De novo, alguén pode obxectar: con todo, unha libra de azucre é igual a si mesma. Isto tampouco é verdade: todos os corpos cambian constantemente, de tamaño, peso, cor, etc. Nunca son iguais a si mesmos. Un sofista responderá que unha libra de azucre é igual a si mesma, "nun momento dado". Ademais do valor práctico moi dubidoso deste "axioma", este tampouco soporta unha crítica teórica. Como debemos deseñar, realmente, a palabra "momento"? Se se trata dun intervalo infinito e sinal de tempo, entón unha libra de azucre está sometida, durante o transcurso deste "momento" a cambios inevitables. Ou o "momento" é unha abstracción puramente matemática, ou sexa, cero tempo? Porén, todo existe no tempo; e a propia existencia é un proceso ininterrumpido de transformación; en consecuencia, o tempo é un elemento fundamental da existencia. Deste xeito, o axioma "A" é igual a "A", significa que unha cousa é igual a si mesmo se non se modifica, isto é, se non existe.
A primeira vista, podería parecer que estas "sutilezas" son inútiles. De feito, son dunha importancia decisiva. O axioma "A" é igual a "A" é, por unha banda, o punto de partida de todos os nosos coñecementos e, por outra, é tamén o punto de partida de todos os erros do noso coñecemento. Pode ser usado con uniformidade só dentro de certos límites. Se os cambios cuantitativos de "A" son desprezables para a cuestión que temos na man, entón podemos presumir que "A" é igual a "A". É deste xeito, por exemplo, que o vendedor e o comprador consideran unha libra de azucre. Do mesmo xeito, consideramos a temperatura do Sol. Ata pouco tempo atrás, considerabamos deste xeito o poder adquisitivo do dólar. Porén, cando os cambios cuantitativos superan certos límites, se converten en cambios cualitativos. Unha libra de azucre, sometida á acción da auga ou do queroseno, deixa de ser unha libra de azucre. En mans dun presidente, un dólar deixa de ser un dólar. Determinar o momento preciso, o punto crítico, no que a cantidade se transforma en calidade, é unha das tarefas máis importantes e difíciles en todas as esferas do coñecemento.
Todo obreiro sabe que é imposible elaborar dous obxectos totalmente iguais. Na transformación do bronce en conos, permítese o desvío nos conos, sempre que este non supere certos límites (chámase isto tolerancia). Aínda que se respecten as normas de tolerancia, os conos son considerados iguais ( "A" é igual a "A"). Cando se supera a tolerancia, a cantidade se transforma en calidade; noutras palabras, os conos son de calidade inferior ou completamente inútiles.
O noso pensamento científico é só unha parte da nosa práctica xeral, incluíndo as técnicas. Para os conceptos, tamén existe unha "tolerancia" que non está fixada pola lóxica formal baseada no axioma "A" é igual a "A", pero pola lóxica dialéctica baseada no axioma de que todo se modifica constantemente. O "sentido común" caracterízase polo feito de que sistematicamente supera a "tolerancia" dialéctica.
O pensamento vulgar traballa con conceptos como capitalismo, moral, liberdade, Estado obreiro etc., considerándoos como abstraccións fixas, presumindo que capitalismo é igual a capitalismo, moral é igual á moral etc. O pensamento dialéctico analiza todas as cousas e fenómenos nas súas mudanzas continuas, xa que determina, nas condicións materiais daquelas modificacións, este límite crítico no que "A" deixa de ser "A", un Estado obreiro deixa de ser un Estado obreiro.
O vicio fundamental do pensamento vulgar radica no feito de quererse contentar con fotografías áridas dunha realidade que se compón de eterno movemento. O pensamento dialéctico dá aos conceptos, mediante aproximacións sucesivas, correccións, concrecións, riqueza de contidos e flexibilidade; diría incluso ata certa suculencia que, en certa medida, os achega aos fenómenos vivos. Non hai capitalismo en xeral, pero un capitalismo deuse, nunha determinada etapa de desenvolvemento. Non existe un Estado obreiro en xeral, pero un Estado obreiro determinado, nun país atrasado, rodeado por un cerco capitalista etc.
A relación entre o pensamento dialéctico e o pensamento común é similar ao dunha película cunha fotografía. A película non invalida a fotografía inmóbil, pero combina unha serie delas, segundo as leis do movemento. A dialéctica non nega o siloxismo, pero nos ensina a combinar os siloxismos de tal xeito que nos leve a unha comprensión máis certeira da realidade sempre en cambio. Hegel, na súa Lóxica, estableceu unha serie de leis: cambio de cantidade en calidade, desenvolvemento a través das contradicións, conflito entre o contido e a forma, interrupción da continuidade, cambio de posibilidade en inevitabilidade , etc., que son tan importantes para o pensamento teórico como o siloxismo simple para as tarefas máis elementais.
Hegel escribiu antes que Darwin e antes que Marx. Grazas ao poderoso impulso que a Revolución Francesa deu ao pensamento, Hegel adiantou o movemento xeral da ciencia. Pero como era só un anticipo, a obra dun xenio, recibiu de Hegel un carácter idealista. Hegel traballaba con sombras ideolóxicas como realidade final. Marx demostrou que o movemento desas sombras ideolóxicas non reflectía nada máis que o movemento de corpos materiais.
Chamamos a nosa dialéctica , materialista, porque as súas raíces non están no ceo nin nas profundidades do "libre albedrío", senón na realidade obxectiva, na natureza. A conciencia xurdiu do inconsciente, a psicoloxía da fisioloxía, o mundo orgánico do mundo inorgánico, o sistema solar da nebulosa. En todas as balizas desta escala de desenvolvemento, os cambios cuantitativos se transformaron en cualitativos. O noso pensamento, ata o pensamento dialéctico, é só unha das formas de expresión da materia en modificación. Neste sistema non existe lugar para Deus e nin para o Diaño, nin para a alma inmortal, nin para modelos eternos de leis e morais. A dialéctica do pensamento, xurdindo da dialéctica da natureza, posúe, en consecuencia, un carácter totalmente materialista.
O darwinismo, que explicou a evolución das especies a través da marcha das transformacións cuantitativas en cualitativas, foi o maior triunfo da dialéctica en todo o terreo das ciencias naturais. Outro gran triunfo, foi o descubrimento da táboa de pesos atómicos de elementos químicos e, posteriormente, a transformación dun elemento noutro.
A estas transformacións (especies, elementos etc.) está, estreitamente ligada a cuestión da clasificación, de igual importancia nas ciencias naturais e nas sociedades. O sistema de Linneo (século XVIII), que utilizaba como punto de partida a inmutabilidade das especies, limitábase á descrición e clasificación das plantas, segundo as súas características exteriores. O período infantil da botánica é análogo ao período infantil da lóxica, xa que as formas de noso pensamento se desenvolven como todo o que vive. Só o repudio definitivo á idea de especie fixa, soamente o estudo da historia da evolución das plantas e a súa anatomía, preparou as bases para unha clasificación realmente científica.
Marx, que ao contrario de Darwin, era un dialéctico consciente, descubriu unha base para a clasificación científica das sociedades humanas no desenvolvemento das súas forzas produtivas e na estrutura das relacións de propiedade, que constitúen a anatomía social. O marxismo substituíu a vulgar clasificación descritiva que aínda florece nas universidades, por unha clasificación dialéctica marxista. Só mediante a utilización do método de Marx é posible determinar, correctamente, tanto o concepto do que sexa un Estado obreiro, como o momento da súa caída.
Como vemos, todo isto non contén nada "metafísico" ou "escolástico", como afirma a ignorancia vaidosa. A lóxica dialéctica expresa as leis do movemento no pensamento científico contemporáneo. A loita contra a dialéctica materialista expresa, pola contra, un pasado distante, o conservadorismo da pequena-burguesía, a autosuficiencia dos académicos rutineiros… e unha faísca de esperanza nunha vida despois da morte.
Trotsky Galego Filosofía Materialismo dialéctico


langs: es es ca es it fi gl gl en gl gl en en it en gl gl gl gl gl gl

text:
Smaller Small Medium Big Bigger
Default Helvetica Segoe Georgia Times
“Moitas veces os mártires crean mundos que os heroes nin tan sequera son capaces de concibir. E na miña Terra cumprirase a vontade dos mártires” Castelao
Con motivo do oitenta aniversario do golpe de estado fascista son moitas as homenaxes que se suceden ás vítimas da barbarie. Dende Loita de Clases queremos aproveitar este espazo para facer memoria e dignificar a quen loitou con valentía para propagar os ideais de esquerda. A figura de Alexandre Bóveda como político, intelectual e ideólogo do galeguismo, resulta un exemplo fundamental de compromiso e xenerosidade na nosa historia.
Nado en Ourense, en 1903, estuda peritaxe por libre, dende moi novo exerce como empregado de Facenda e xefe de Contabilidade. A nivel intelectual e ideolóxico, Alexandre Bóveda formase nos círculos do Partido Galeguista. É lector asiduo da Revista Nós, colabora na publicación La Zarpa do líder do movemento do agrarismo Basilio Álvarez e participa en tertulias con Losada Diéguez e Castelao. No entanto, o punto álxido na carreira política de Alexandre Bóveda foi, sen dúbida, a activa participación na comisión de redacción do Estatuto de Autonomía galego durante a II República. A súa grande capacidade estratéxica e a profunda comprensión do escenario político no estado español levan a Bóveda a participar na campaña electoral das eleccións de 1936 como candidato da Fronte Popular por Ourense. Un acto de xenerosidade do nacionalismo galego sobre o que se debe facer especial fincapé. Tras o levantamento militar de xullo, Bóveda resulta encarcerado acusado de traizón e condenado a morte. O 17 de agosto de 1936, actualmente Día da Galiza Mártir, Alexandre Bóveda é fusilado na Caeira, Poio. Nese mesmo lugar os sublevados asasinaron a nove republicanos máis, entre eles ao seu amigo e compañeiro Víctor Casas, outro dos partidarios da alianza na Fronte Popular.
É necesario recoñecer en Alexandre a un firme defensor da unidade das esquerdas que, sen abandonar o galeguismo, soubo ver a necesidade de construírmos entre todos e todas unha fronte contra o avance do fascismo. A escolla da figura do ourensán é asemade unha maneira de reivindicar a necesidade de recuperación da Memoria Histórica en Galiza e no Estado. Quen mellor ca el como símbolo de todas as demais vítimas da represión; xa foran fusiladas, torturadas, exiliadas ou condenadas a vivir no máis terrible silencio e humillación.
Lembrar ás nosas e aos nosos mártires é facer homenaxe e recoñecer o labor de tantas persoas que, coma Bóveda, pagaron coa vida a súa militancia: a defensa duns ideais de igualdade, democracia e xustiza social.
Alexandre Bóveda Galiza Galego Loita de Clases Castelao Guerra civil española