langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl gl en es en gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl gl ast gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Rubalcaba, si. E Rajoy, tamén.
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
10 Nov 2011 ⋅ Carlos Aymerich ⋅
Temas: 20N, BNG, Feijóo, paro, PP, PSOE, Rajoy, Rubalcaba
“Rubalcaba, si”. Tal semella ser, xunto co combativo “loita polo que queres”, o lema principal dunha campaña na que o PSOE propón reducir o gasto militar, revisar as políticas de austeridade e estabelecer novos impostos para a banca e as grandes fortunas. Toda unha impostura vindo de quen, como Rubalcaba…participou en todas e cada unha das medidas do goberno de Zapatero. Vexamos, apoiou Rubalcaba a reforma constitucional pactada co PP de imposición do défice cero? Si, Rubalcaba si. Facía parte Rubalcaba do goberno que promoveu o recorte das pensións, abaratou o despedimento, eliminou os limites á contratación temporal, privatizou as caixas e entregou á banca privada 126.000 millóns de euros? Si, si. Rubalcaba, si. Quizais só haxa un xeito de dar credibilidade ás promesas electorais do PSOE: que este próximo venres o goberno as aprobe por Decreto-Lei. Mais non habendo nada que llo impida non semella, porén, que tal vaia suceder.
Así as cousas non chama a atención que este luns pasado, apesar dos esforzos dos medios de comunicación duns e doutros, non houbese debate. Porque non pode haber debate se non hai confrontación de ideas, se non hai desputa entre propostas antagónicas. E non houbo tal. Neste ponto leva razón Rubalcaba cando, xa contra o final do programa, recoñeceu que cambiar de goberno non quer dicer que vaian cambiar as cousas. El sabe ben do que fala. Se Rato mantivo as políticas de Solbes, se este volveu despois continuar as de Rato como hoxe fai a ministra Salgado coas deles os dous pouco máis hai que falar. Está ben clariño.
Daquela non extraña que de cada vez máis xente estexa a procurar no nacionalismo a alternativa que non encontran nin no PP nin no PSOE. Unha alternativa clara, galega e de esquerda, para recuperar o verdadeiro sentido da democracia: o goberno do pobo, a primacía dos intereses das persoas sobre a ditadura dos mercados. O 20-N, BNG!
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
Nace en Vigo en 1967. Profesor de dereito administrativo na UDC e portavoz do BNG no Parlamento Galego.
O Parlamento Europeo aposta por aumentar a representación feminina nos consellos directivos
O PP e a rexeneración da democracia
A Xunta reserva dous millóns para propaganda no inicio do ano electoral
Arma de dobre fío
Removida política e territorial
Con data de caducidade
Un relato que produce agnósticos
A batalla do aborto
A caixa `b´ dos orzamentos
Cifras para a reflexión e a participación cidadá
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


document_lang: gl

langs: la gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl es gl gl gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
Armand Mattelart (1936) está convencido de que hoxe en día a tecnoloxía vai moito máis rápido que os cidadáns que buscan coñecer o que ocorre. Nos anos setenta deu a badalada con “Para ler ao pato Donald”, onde desenmascara o imperialismo do personaxe de Disney. En rigor, canda o seu colega Dorfman, estudou a visión imperialista da industria cultural fronte aos países subdesenvolvidos. En Santiago de Compostela, onde vén de recibir a medalla de ouro da USC, o teórico belga da comunicación denuncia que cada vez quedan menos espazos onde confrontar ideas. E, respecto das novas tecnoloxías, advirte que, sendo ás veces elementos que favorecen actuacións solidarias, hai nelas “novas formas de tensión e dominación”.
08 Xan 2018 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - COMUNICACIÓN E TECNOLOXÍA ⋅ ⋅ Tags: Assange, Chile, CIA, Mattelart, Medios de comunicación, pato Donald, Snowden, Wikileaks
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl en en gl pt gl gl gl gl en en it gl gl la gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
22 Mai 2017 ⋅ Tempos Dixital ⋅
Temas: Concello de Carballo, normalización lingüística, XIII Premio a artigos xornalísticos normalizadores
Un enorme círculo vermello e un H maiúsculo, seguido dun signo de exclamación. Esa foi a maneira na que contestaron a miña primeira solicitude dunha proba diagnóstica, o meu primeiro día como médica residente. A petición poñía: “Inchazón en membro inferior esquerdo, sen evidencia de traumatismo previo. Solicito descartar fractura”. Á radióloga debeulle parecer tan mal aquela falta de H, que nin se molestou en comprobar un coñecemento que, por outra banda, debeu acreditar para ocupar a súa praza.
Despois, virían centos de explicacións, cuestionamentos e comentarios, case sempre por parte de compañeiros, e non de pacientes. Respondín tantas veces á pregunta “e ti, por que falas galego?”, que xa teño unha expresión e unha resposta automática preparada. Sempre contesto: “e por que non?”, con sorriso imperturbable. Que a inmensa maioría dos pacientes da miña área falen galego, que case todo o persoal o empregue como lingua habitual, que me negue a empregar a lingua como marca de clase que me diferencia das persoas ás que trato… todas eses non parecen ser motivos suficientes, nin suficientemente obvios. Ten que existir outro motivo, oculto e inconfesable, para empregar unha opción diferente á non marcada. Presentar unha sesión clínica ou escribir un informe de alta, xa non digamos un informe xudicial, en galego, tamén semellaba ir traer múltiples problemas, aínda que finalmente non pasaba nada.
Posiblemente, ningunha das persoas que fan esas preguntas teñen unha postura consciente en contra do galego. A radióloga que contestou aquela petición fíxoo por pura e simple ignorancia, non por malicia. Porén, a pregunta, “por que falas galego?” cobra un significado moi concreto á luz de todos estes detalles cotiás. Por unha banda, por que falas galego sendo médica, tendo unha profesión de prestixio social? Quen pregunta ten unha noción inconsciente de que a lingua do coñecemento, da ciencia e do prestixio non é o galego. Por outro, por que falas galego, a pesar das múltiples, pequenas e incómodas trabas que che poñemos entre todos diariamente? Por que a estratexia de desalento que tan ben funciona está fallando?
En medicina, traballamos analizando síntomas e signos superficiais que desvelan patoloxías máis profundas. Aquel círculo vermello era o primeiro síntoma observable dun trastorno co que todas as que falamos galego loitamos cada día.
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
O autor aínda non ten ningunha información no seu perfil.
Fai teu o galego!
NON POR MIN; POR ELES
Premio a artigos xornalísticos normalizadores do Concello de Carballo
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl fr gl en gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | O mundo en 2012: a eclipse das vellas hexemonías
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
10 Feb 2012 ⋅ Xulio Ríos ⋅
Temas: BRICS, IGADI, Libia, Obama, presidenciais USA, primavera árabe, Siria, Xulio Ríos
Se o ano 2011 deixounos a todos a rotunda mensaxe de que o mundo precisa cambios profundos, non semella claro que estes vaian abordarse en 2012. Ao longo de 2011, a crise de débeda da zona euro converteuse na maior ameaza para a economía mundial, segundo a OCDE (Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico). O prognóstico para 2012 é dun crecemento do 3,4 por cento, que se reduciría a un 0,2 no caso da zona euro. As grandes economías están perdendo impulso e o fin da crise da zona euro non semella previsible de momento. Poucos días despois de que os líderes europeos celebraran un cumio “decisivo” para acordar reformas do Tratado da UE co propósito de poñer fin á crise, axencias de cualificación e organismos financeiros multilaterais viñan a lembrar que a eurozona seguía ameazada. Dende Moody’s e Datong (a axencia de cualificación chinesa) anunciaban a intención de revisar á baixa os rátings de varios países da zona por mor dos problemas financeiros de Europa. A zona euro e o conxunto da UE seguen expostos a novas tensións.
En Estados Unidos, acosado polas débedas, cunha economía desacelerada e un elevado índice de desemprego, o goberno de Obama encara un 2012 marcado polas eleccións presidenciais de novembro aventurándose un incremento inevitable das tensións entre demócratas e republicanos arredor da situación socioeconómica e da orientación da política exterior. Ambas as dúas formacións proseguirán a súa andaina ritual de costas a movementos como Ocupa Wall Street, reveladores de que a desigualdade económica e a avaricia corporativa xeran un repudio crecente ata na propia sociedade estadounidense, tradicionalmente á marxe de eclosións desta natureza que seguen propagándose con crecente intensidade por todo o mundo.
As guerras de Iraq e Afganistán, impulsadas en nome da loita contra o terrorismo, seguirán perdendo a súa centralidade, tanto pola perda de significación global de al-Qaeda no imaxinario occidental, especialmente trala morte de Ben Laden, como pola convicción de que o futuro inmediato do planeta en termos estratéxicos dirímese noutras zonas, en Asia–Pacífico, a onde Washington anunciou a súa volta con pompa e boato. As dúas guerras custáronlle a EE.UU. máis de 6.000 vidas e miles de millóns de dólares, avultadas insignificancias, a fin de contas, en comparanza co sufrimento causado á poboación civil dos países ocupados. Esa volta a Asia-Pacífico xera moitas incertezas e reforza a idea dunha China cercada económica e militarmente tralo anuncio dun aumento da presenza de infantes de mariña estadounidense en Australia.
A vitalidade emana dos BRICS
Os países emerxentes, por outra banda, acentuaron o proceso de aproximación gradual ao centro do escenario mundial. A clave dese cambio é o seu peso económico. Coa inclusión de Suráfrica, os países do BRICS contan, en total, co 43 por cento da poboación mundial e acumulan reservas de divisas combinadas por valor de 4,3 billóns de dólares. En 2011, a economía chinesa creceu un 9 por cento respecto ao ano anterior, seguido dun 8 e un 4 para India e Rusia, respectivamente. Brasil, Suráfrica e Chile están facendo importantes progresos. Segundo o FMI, as economías emerxentes alcanzarán unha media de crecemento do 6,4 por cento, fronte ao 1,6 das economías desenvolvidas. A participación dos primeiros na economía mundial vai en aumento.
O resto do texto, no número 176 da revista Tempos Novos
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
O autor aínda non ten ningunha información no seu perfil.
O naufraxio de Europa
Libia, a terra das milicias
Da guerra mediática contra a Síria
Escenarios da Primavera árabe: despois de Gadafi, que?
Internet, entre a esperanza e a fraude
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: la gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl pt ca gl gl es gl ca gl gl gl pt gl pt pt pt en gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
CATALUNYA, UN MES DE SUSPENSE
Xa non hai volta atrás. O proceso de desconexión de Catalunya avanza cara o 1 de outubro e o goberno de Madrid vixía por terra, mar e aire os movementos do independentismo para abortalo. Rotas todas as pontes entre a Generalitat e a Moncloa, nada pode evitar o choque de comboios. Cantos saian á rúa para darlle valor reivindicativo á Diada do vindeiro 11 de setembro, farano dispoñendo desde a víspera dunha lei de transitoriedade coa que canalizar a nova legalidade republicana no momento do desamarre, e coa convocatoria unilateral dun referéndum -“Quere que Catalunya sexa un Estado independente en forma de República?”- publicada no Diari Oficial da Generalitat. A estas alturas, é difícil predecir en que vai dar ese tour de force entre, por unha banda, quen tenta exercer o chamado dereito a decidir e quen, pola outra, tenta impedilo cunha combinación de ameazas, tribunais e forza policial. Moito menos doado é predecir a folla de ruta do día despois no probable caso de que, pese a todo, a cidadanía poidera finalmente depositar o seu voto nas urnas. Non houbo nestes últimos 40 anos ningún outro momento que revestise tanta tensión política.
(Avance do Informe publicado en TEMPOS NOVOS 244 de setembro de 2017)
07 Set 2017 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - DESTACADAS, POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: 1-O, CATALUNYA, desconexión, procés, Puigdemont, referendo, referendum
No meu artigo publicado no número 200 da edición en papel da revista TEMPOS NOVOS (xaneiro 2014), quedou pendente abordar con certo detalle a cuestión catalá, que leva tempo ocupando o centro do escenario político. O rebumbio crecente de acusacións cruzadas, desafogos viscerais, espasmos patrióticos dun e doutro lado, verdades descontextualizadas, medias
verdades, falsidades mellor ou peor adobadas, espadadas xurídicas, recursos a unha historia sempre manipulada, balances e contrabalances económicos, predicións paradisíacas, escenarios apocalípticos e algunha que outra análise racional, xira todo arredor dunha realidade indiscutible e de dúas preguntas que derivan dela.
A realidade é que, polas causas que sexa, unha abafadora maioría da sociedade catalá quere exercer o dereito de autodeterminación, isto é, quere decidir libremente que facer consigo mesma no que atinxe á súa relación co Estado español, e que unha parte considerable desa maioría desexa que o exercicio dese dereito se oriente no sentido de separar a Cataluña de España para constituír un novo Estado dentro da Unión Europea. E de aquí veñen as preguntas. Primeira: é lexítimo, dentro dos principios universais da democracia moderna, ese dereito? Dito doutro modo: é democrático que a sociedade catalá manifeste a súa vontade maioritaria nese asunto ou o democrático é impedirlle que o faga por aplicación da legalidade constitucional vixente? Segunda pregunta: a hipotética secesión de Cataluña sería beneficiosa ou prexudicial para os seus habitantes? (En que sería claramente prexudicial para o resto de España hai acordo).
10 Xuñ 2014 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: Artur Mas, Cataluña, CATALUNYA, Generalitat, INDEPENDENCIA, Justo Beramendi, referendum
Papandreu no centro da Europa
Há uns poucos dias pudemos conhecer de primeira mão o tecto democrático da Europa do capitalismo e da guerra do Iraque e Afeganistám. Quando um presidente dum governo soberano pensa na opçom dum referendo… Read more
20 Nov 2011 ⋅ por Pepe Árias ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: Camilo Nogueira, Grecia, Papandreu, referendum, Toni Negri
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl es es en en en gl gl gl en gl pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt gl en gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Luís Álvarez Pousa
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
10 Mai 2013 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - OUTROS ⋅
Sen proxecto político, co país ao pairo
Se Rajoy, en contra do que xa é habitual, tivese pensado aceptar preguntas…
Luis Álvarez Pousa Malia a retórica utilizada nas solemnidades de ritual,…
23 Xan 2012 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: cultura, Feijóo, PP, Xunta
Fraga, ese home. Entre o fascismo e o liberalismo conservador (Parte 2)
Pódese clasificar o pensamento político-ideolóxico de Fraga entre o conservadorismo autoritario e o neoconservadorismo, a democracia cristiá e o populismo. Publicamos a continuación a segunda parte do artigo de Luís Álvarez Pousa.
20 Xan 2012 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: conservadurismo, fascismo, Fraga, Hobbes, liberalismo, Transición, Xosé Rúas
Fraga, ese home. O autogoberno (Parte 1)
Recollemos o pensamento  de Fraga Iribarne sobre o dereito de autodeterminación e a implantación no reino de España do estado das autonomías. Recuperamos  un texto publicado por Luís Álvarez Pousa en 1999 e inspirado na tese doutoral de Xosé Rúas  Read more
19 Xan 2012 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: Álvarez Pousa, autodeterminación, autonomía, federalismo, Fraga, Transición, Xosé Rúas
Se Feijóo non foi máis alá do que un recambio técnico nas consellarías afectadas pola deserción de Pilar Farjas e Currás, é porque ten máis ca decidido un adianto electoral. Non se explica doutra maneira que non aproveitase a ocasión Read more
11 Dec 2011 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: Álvarez Pousa, Consellería de Cultura, Currrás, Farjas, Feijóo, Merkozy, Rosa Quintana, Samuel Juárez, Xunta
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: en gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl es en en gl es gl gl en gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl en gl gl en gl gl gl gl en gl pt gl gl es gl es gl nl en gl es gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Iolanda Veloso Ríos
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
Publicado por: Iolanda Veloso Ríos
O venres pasado acordeime moito, pero moito moito, do proceso de “rescate” e “nacionalización” de Novagalicia. Teño que recoñecer que son incapaz de dicir cantos cartos se lle levan “prestado” (falando deste tema non podo evitar poñelo todo entre comiñas, digamos que utilizo estes termos porque non me queda outra que aceptar barco como animal acuático) porque cada vez que leo novas informacións as cifras van mudando como por arte de maxia e son sempre tan confusas que para alguén de letras coma min é ben difícil botar contas. Digamos, así redondeando, que 10.000 millóns de euros. Read more
09 Ago 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: Audasa, bancos, nacionalización, Novagalicia
Non quero ser como Beckham
Dedicado ás xogadoras do Celta Bosco
A noite na que a Roja gañou a Eurocopa reenviei un chío de Lucía Etxebarría que enlazaba coa súa revista dixital, Allegra Mag, concretamente cun artigo titulado “El opio del pueblo” no que contaban cantos cartos públicos nos custa o fútbol entre subvencións de concellos e comunidades autónomas, pelotazos urbanísticos e débedas con facenda e seguridade social. Sumando todo, unha auténtica millonada. Pero das gordas, das que rescataba a educación ou a sanidade públicas. Read more
03 Xul 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: Celta Bosco, Del Bosque, Eurocopa, Lucía Etxebarría, Sara Carbonero, Selección española de fútbol
A privatización da maternidade
A Xunta presentou no parlamento galego un plan de dinamización demográfica para o noso avellentado país no que non está garantido o relevo xeracional. É lóxica a súa preocupación aínda que me gustaría darlles algúns argumentos para que non se preocupen demasiado, que os vexo algo agobiados co tema da reprodución. Nun tempo de recortes nos servizos públicos básicos, onde sobran profesoras, investigadoras, estudantes… tampouco é preciso esforzarse demasiado en ter moitos fillos a menos que teñamos garantido que van ser banqueiros, que é o que necesitamos para saír da crise. Read more
10 Xuñ 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: dinamización demográfica, maternidade, Xunta de Galicia
Non hai moito tempo vin o filme “Margin Call”, a crónica da vida de oito traballadores dun poderoso banco de investimentos durante as 24 horas previas ao inicio da crise financeira de 2008, baseada no acontecido con Lehman Brothers e a posterior crise económica mundial. Logo dunha xuntanza nocturna urxente toman a decisión de vender todos os activos tóxicos da empresa sabendo perfectamente as consecuencias que iso terá para o mercado financeiro mundial pero entenden que é a única maneira de salvar a entidade. Read more
27 Mai 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: Lehman Brothers, Margin call, NovaGalicia Banco, participacións preferentes
Polo 1 de maio como experiencia
Este primeiro de maio encádrase neste período chamado de crise sistémica global do capitalismo, unha chea de termos absolutamente absolutos que nos falan da grande debacle económica que vivimos, evidente por fin logo de ser negada durante moito tempo polos grandes homes de negocios e polos organismos internacionais. Porén, penso que o que ninguén pode negar a estas alturas é que a economía, a capitalista, claro, porque, que eu saiba, non hai outra, domina absolutamente todo. Read more
30 Abr 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: 1 de maio, desemprego, día do traballador, Rajoy, reforma laboral, sindicatos, traballo
Axudando a ser nai
Cada día van xurdindo novas noticias sobre bebés roubados no noso país e no resto do estado que verdadeiramente poñen a pel de galiña. Mulleres enganadas, abusando da situación de poder de persoal médico e relixioso nos hospitais, para quitarlles os seus fillos e dárllelos, a cambio de cartos, a outras parellas. O feito de roubar e vender bebés e o resultado de miles de persoas buscando as súas familias biolóxicas é absolutamente espeluznante. Read more
16 Abr 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: bebés roubados, familia, maternidade, muller
O 2 de abril, ademais do día internacional do libro infantil e xuvenil, é o día mundial de concienciación do autismo. No noso país tal día como este, entre outras actividades, ten lugar a presentación do primeiro conto con pictogramas publicado en galego así que, dalgunha maneira, conmemóranse as dúas celebracións cunha mesma actividade. Ademais búscase un novo espazo para a lingua galega, completamente ausente Read more
01 Abr 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: autismo, libro infantil e xuvenil, pictogramas, recortes, Trastorno de Espectro Autista
A cociña da política
A pesares do que poida parecer polo título do artigo, non vou falar da famosa cociña na que se xuntan as elites das organizacións políticas para chegar a acordos sobre futuras accións con maior ou menor repercusión para a cidadanía ou para a militancia dos partidos. Read more
24 Xan 2012 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: De Cospedal, feminismo, igualdade, paridade, política, Sáenz de Santamaría
Portada para un asasino
Recentemente saíu publicada na portada dun xornal galego unha escandalosa noticia sobre un home condeado por asasinar a súa muller e o seu fillo que estaba cobrando a pensión de viudez. Denunciaba este medio de comunicación a falla de coordinación entre as administracións que permitía que esta persoa cobrase 670 euros brutos ao mes Read more
22 Dec 2011 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: comunicación, igualdade, violencia machista
Unha destas tardes de chuvia estaba na casa coas miñas crianzas que vían unha canle de televisión infantil onde xa comezan a bombardealas cos anuncios dos xoguetes que teñen que pedirlles, segundo as súas preferencias, Read more
15 Nov 2011 ⋅ por Iolanda Veloso Ríos ⋅ - OPINIÓN ⋅ ⋅ Tags: consumismo, desafección, Grecia, Nadal, televisión, UE
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl es en gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl it gl gl la gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Entrevista: Jorge Mira, físico
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
22 Feb 2017 ⋅ Tempos Dixital ⋅
Temas: académico correspondente, ConCiencia, fuso horario, I+D, Jorge Mira, RAG
Catedrático de Física na USC, elixido académico correspondente da RAG
Desbótase o paradigma científico de que cando dúas linguas coexisten nun mesmo territorio, unha deles acaba extinguíndose
Luís Villamor Texto Fernando de Paz Foto
Con 48 anos vén de ser elixido novo membro da Real Academia Galega. Que méritos fixo?
Son consciente de que pode resultar estraño ver un físico na Real Academia Galega, pero a explicación é que no 2003 puxen en marcha unha liña de investigación que intentaba esclarecer como foron elixindo os galegos o seu idioma, entre castelán e galego, en función das circunstancias que fosen.
E como foi a elección e cales foron as circunstancias?
O modelo parte de dúas hipóteses moi sinxelas: unha é a presión que ten un falante en contra del: eu por exemplo, galegofalante, ao entrar nunha sala que fala castelán. Ou sexa, a maior presión para pasarse ao castelán. O outro parámetro mide a distancia entre as linguas. Se estou nunha terra na que se falen dúas linguas razoablemente semellantes, pasar dunha a outra vai ser máis fácil que se fosen moi distintas. Entre galego e chinés sería moi difícil pasarse ao chinés. Tan só con estes parámetros foron quen de describir as porcentaxes de uso ao longo do tempo. É dicir, a principios do século XX, a poboación de Galicia era practicamente monolingüe galega, nun 90%.
Cal foi o proceso de perda de falantes?
O que pasou é que a xente foi aprendendo castelán, porque… digamos que se foi culturizando. Foise mesturando. Foi sinxelamente unha globalización.
Foi unha mestura e un incremento da circulación de información, e iso fai que os monolingües galegos deixen de selo. Meus avós eran monolingües galegos, non sabían falar castelán, cousa que a min xa non me ocorre: falo as dúas linguas. E por outra banda, os monolingües casteláns foron aumentando. Se alguén ten dúbida disto, que pense que na xeración dos seus avós a maioría da xente falaba galego, e na xeración dos netos, non é así.
Alonso Montero di que os rapaces agora están moi ben preparados en galego, saben moita gramática e demais, pero ligan en castelán…
Claro, sábeno mellor, pero fálano menos.
Este estudo permite sacar dúas medidas da sociedade galega. Este modelo é termodinámico, considera Galicia como un gas de átomos, 2,8 millóns de átomos, que están nun sistema e funcionan como unha lei física. O que se abstrae de aí é o prestixio, que o común da poboación lle adscribe ao castelán e ao galego, entendendo por prestixio as posibilidades de ascenso que cada quen lle atribúe a cada lingua. E vese que, polas razóns que sexan, o prestixio asociado ao castelán é superior ao do galego.
Cre que o galego está atrapado aínda un pouco no doméstico? Como habería que inverter ou equilibrar a ecuación do prestixio?
Elevando o prestixio dunha das linguas, do galego.
Si, quizais. Non vou entrar niso. Ou simplemente co fomento a través doutro tipo de medidas máis impositivo. Non sei. Cos datos de prestixio e distancia deste traballo, elaboramos unha análise física, na que vemos que o sistema é estable. E desbótase o paradigma científico que di que sempre que dúas linguas coexistan nun mesmo territorio, unha deles acaba extinguíndose. Con este traballo esclarecemos que existe unha ventá para que o sistema poida ser estable. Esclarecemos que o galego e o castelán están nun sistema de certa estabilidade, aínda que o galego está próximo ao risco.
Hai unha situación diglósica?
Iso non o sei. Eu simplemente analicei o equilibrio destes dous sistemas. Por todos estes traballos a Real Academia Galega, que fixo un grupo de investigación no plenario hai dous anos, entendeu que era merecente de integrarme como membro correspondente.
Quen avalou a súa entrada na RAG?
Henrique Moteagudo, Víctor Freixanes, Francisco Díaz Fierros, e tamén apoiou Manuel Rivas.
As razóns para estar en contra do cambio de fuso horario
Penso en O Político e o científico, de Max Weber. Vostedes traballan con feitos. Os políticos con xuízos de valor, ás veces dificilmente predicibles. A reflexión científica teno levado á política?
Hai algo que teño en consideración. Isto que teño aquí, unha pera, se a collo e a deixo caer, hai unha lei que a fai caer, pero a ciencia é algo falible. Se un día ao facer isto, ao poñela aí, quedase no sitio sen haber unha razón que o explique, a lei da gravitación universal de Newton habería que desbotala. O modelo científico é perfecto ata que veña unha nova teoría. No caso de Newton veu Albert Einstein e tirou a súa teoría. A política ten unha parte que non é moi falible, que depende das interpretacións. Con todo, hai unha parte da política cientificamente analizable. Por exemplo, hai modelos, como o que eu fixen para as linguas, que son aplicables á política. E é asombroso ver como a dinámica de voto é a mesma en Italia nos anos cincuenta e noventa; en Islandia, nos anos dous mil e pico, e en Polonia, nos noventa. E hai un traballo duns físicos italianos respecto disto. Os átomos sociais funcionan igual en Polonia, en Italia e en todas partes. Entón, esta é a parte científica da política. Agora, de aí a facer un paralelismo entre as dúas cousas, xa é un pouco máis complicado.
Está de actualidade o negacionismo. Aí está Donald Trump e o goberno que fixo. Algúns rexeitan o cambio climático, aparecen antidarwinianos… Permítame a brincadeira, vostede o máis que nega é a necesidade de cambiar o horario en Galicia?
O do negacionismo. Imos ver! Todo sistema físico composto de infinidade de átomos ten un comportamento colectivo que agroma de xeito natural como esa colectividade. É dicir, un átomo só ten as súas propiedades, pero un átomo nun gran colectivo emerxe con outras propiedades nese colectivo. E esas propiedades tamén son obxectivas, como as do átomo individual. A sociedade humana é unha cousa parecida. Ten sete mil millóns de átomos, finitos, e eses comportamentos colectivos tamén teñen certas propiedades que indican como somos. E cando ese sistema de átomos ten algunha perturbación externa, pode haber un cambio de fase, que é unha crise que transforma o colectivo noutra cousa, noutro sistema colectivo. Hai unha transición. O mundo está nun momento no cal unha crise do café en Colombia pode causar un efecto dominó e repercutir na Bolsa de Berlín. Teño medo de que estas cousas do negacionismo sexan estertores dun modelo. A sociedade humana vai cara a unha mente colectiva. Estaremos próximos a un cambio de fase?
Mais que cambio de fase, o negacionismo non é unha prolongación anómala de ciclo? Parece que estivésemos ante aquilo da dama vitoriana, chea de encaixes, que retrucaba a Darwin: ao mono parecerase vostede!
Isto era no parto da teoría. O darwinismo tivo un momento de florecemento. houbo un gran shock, pero deseguida foi aceptada a súa teoría. Foi o máis do máis, pero agora hai sectores que están caendo nesa valoración e estamos volvendo para atrás. Aínda que a sociedade avanza, a globalización ten un efecto, e é que permite a diferenciación, un asunto no que estou nestes momentos traballando. Cada individuo pode crearse a súa propia subrede de xeito que se illa do resto e pode vivir nunha fantasía, na que pensa que todo o mundo é coma el. Isto falouse moito no caso de Podemos, que tivo un resultado menor do que esperaba. É xente que está moi conectada en redes, e ás veces pode crearse a ilusión de que todo o mundo pensa coma eles. E non é así.
Preguntáballe polo cambio horario en Galicia…
O fuso horario é unha cousa que me estremece, porque demostra falta de reflexión ante cousas cientificamente máis que evidentes. Imaxinemos que agora pasamos do fuso horario de Berlín ao de Londres…
Un fuso horario, o de Berlín, que xa estaba na época da República, contrariamente ao que se ten dito…
Si, a República xa cambiou antes que Franco o horario. De feito, unha das primeiras medidas que tomou Franco cando entrou en Madrid e Barcelona, foi suprimir o fuso de Berlín e poñer o de Londres. Hai que dicilo. Porque hai falacias que se estenderon no seu momento. En concreto, veñen dun grupo que hai en Madrid para a racionalización dos horarios, que empezou a meter ese bulo, e como ninguén dixo nada, foi avanzando. Unha das cousas que fixo Franco foi isto. Que pasou? Que Charles de Gaulle, que cambiara o fuso, cando entrou en guerra con Alemaña, viu que había certas vantaxes xeográficas no novo, entón en 1945 dixo: pois non me cambio. Este fuso cómprenos. E Franco, vendo o que facía De Gaulle, que tiña o cambio pendente, porque cada tres meses cambiaban o fuso horario durante a guerra, fixo isto…
Teño entendido que era porque había máis luz para facer a guerra…
Claro, claro… E había unha teoría que dicía que o noso fuso ideal era o que tiña Berlín. Pero o noso horario non é nin nazi nin franquista. Se alguén lle quere meter un alcume, sería gaullista e europeo. De feito, o xermolo da Unión Europea foi cun novo horario único.
Vostede refuga o cambio de fuso co argumento de que amence practicamente á mesma hora en A Coruña que en Amsterdam…
O planeta terra é unha bola, cun grande eixo de rotación sobre si mesmo, pero este eixo non está dereito. A terra sufriu un cataclismo cando se estaba formando, veulle un gran planetoide, meteulle un golpe e escorou algo. Isto quere dicir que na orientación da terra hai un momento que está o polo sur contra o sol, e hai momentos que está o polo norte. Ocorre que a iluminación do planeta cambia segundo o momento en que esteamos do ano. Isto fai que, se mirásemos a terra dende o espazo, veríamos no solpor e amencer unha raia que separa o día da noite. Os astronautas, a 400 quilómetros de altura, ven isto. Hoxe mesmo se fixésemos a raia, veriamos que amenceu practicamente ao mesmo tempo en Amsterdam ca en Vigo, con cinco minutos de diferenza. Non así en Londres. Isto que dicía Albert Rivera: o sol é Greenwich e non Alemaña, é unha auténtica imbecilidade. Temos o amencer sincronizado, cando estamos no inverno, con 250 millóns de europeos. Pero claro, todo país ten un ancho, amence primeiro por Niza que por Brest, e en España por Murcia, por exemplo, que por A Coruña. O que non podemos é ter unha hora distinta cada cinco quilómetros. Isto era o que tiñamos hai cen anos.
Ás veces póñense como exemplo as diferentes horas de Canadá e EUA…
Se se pon o mapa a escala, vese que en Canadá caben catro Españas. Por tanto, de aí os distintos fusos. Entón o amencer invernal de España está aliñado co amencer de Europa. A situación é a mesma para o solpor no verán. Atardece ao mesmo tempo en Amsterdam, Bruxelas, A Haia, A Coruña, Ourense… O un de xuño atardece máis tarde en Bruxelas ou Amsterdam ca en Madrid por este efecto do cambio da terra. Isto de que en Galicia anoitece tardísimo, e de que é unha anomalía, é mentira. Entón, non é que sexa negacionista. É un problema de incultura, de ver o mapa plano. Segunda cuestión, se cambias o fuso horario para Londres, quere dicir que onde antes eran as oito agora van ser as sete. Pero as persoas  seguen co seu horario de sete a dúas ou de catro a oito. Primeira consecuencia, toda a vida do país desprazaríase unha hora co cambio de fuso. Entón estes do cambio manifestan: imos adiantar os horarios, no canto de saír ás oito, vaise saír ás sete. Pero un señor baixa a súa persiana e di: está poñéndose o sol, coma onte. Ou sexa, está no mesmo sitio.  Cambiar o fuso unha hora e adiantar o horario é un cambio de suma cero. É a falacia de cambiar o reloxo para atrás, pero a túa vida vai seguir igual. É imposible que haxa un cambio nos hábitos de vida dos españois.  Habería un problema pola transición dos horarios. O desarranxo que habería sería descomunal. O custo do cambio sería unha burrada.
O do aforro enerxético co cambio de hora é un mito?
Ten unha razón de ser no cambio estacional. Non hai que mesturar cambio de fuso con cambio estacional. Hoxe o día solar en Galicia dura nove horas; dentro de seis meses, quince horas e media. A diferenza entre o día e a noite é de seis ou sete horas. Mais en só tres meses, vai ser cero. Estamos nun cambio que é razoable, o de pretender adaptarse cunha hora arriba e abaixo. Este aforro é notable. Claro que aquí hai outra das falacias: alguén dixo que o aforro é unha minucia. Pero eu digo, poñámonos en pleno verán, adoptemos a hora vella, e xa veriamos o que aforrariamos. Pero ese experimento non se pode facer, non vas cambiar a hora no verán!
A ciencia avanza en progresión xeométrica, pero é falible
Desde o Principia de Newton, Galileo, Max Planck, Einstein, Heisenberg… Variacións sobre o mesmo tema? Son enteiramente rupturistas as investigacións?
Si, si. Totalmente rupturistas. A gravitación foi un grandísimo adianto, pero a relatividade de Einstein tombou a gravitación. Dentro de mil anos, cando se analice a historia do século XX, estou seguro que nos imos quedar só coas guerras mundiais e a teoría xeral da relatividade, que provocou unha fractura con todo. Encontrou a equivalencia entre masa e enerxía, que deu lugar á guerra nuclear. Sabemos que vai ter que vir outra teoría e vai ter que tombala. Pero dende que xurdiu sabemos que o universo se expande, de aí saíu o big bang, que o universo é finito e observable. E que o universo leva un tempo finito existindo. Grazas a isto, no ano 1923, Havel encontrou que había máis galaxias á parte da nosa, da vía Láctea. En 1998 concluíron que o universo non só se expande, senón que o fai cada vez máis rápido, nunha aceleración misteriosa. Entre 1998 e 2003, descubriuse que existe unha enerxía descoñecida, que se chama escura, que é o 70% do universo. Non se sabe o que é. Enerxía que agroma do baleiro. E unha cousa é a nada e outra o baleiro, o folio no que se pinta o universo. Ninguén se vai acordar de Siria ou de Trump, senón de que, no cambio de milenio, o ser humano atopou esa porcentaxe de universo. A ciencia avanza en progresión xeométrica. Hai máis científicos traballando agora ca en toda a historia anterior.
Con que podería compararse isto?
Ao descubrimento de que había máis galaxias, ou de que a terra xira arredor do sol.
Dígame tres verdades irrefutables en materia científica.
En Física non hai nada irrefutable. A ciencia é falible. Son unha serie de modelos que converxen na realidade. Esta realidade busca patróns, fai unha hipótese, crea un modelo, e se explica a realidade é valido, pero no momento en que exista unha simple cousa que vaia contra o modelo, este cae. E ten que vir unha nova teoría. É o sino da ciencia.
O primo de Rajoy, catedrático en Sevilla, levou o presidente a non crer no cambio climático. Agora di que é o maior reto ambiental e que España vai ter unha lei sobre isto. É postureo?
De Rajoy teño que dicir que en campaña dixo: imos poñer horarios ata as 18 horas e o fuso de Portugal, e eu dígolle que é o mesmo que o noso horario actual ata as 19 horas. Cambio climático? Hai moitísima evidencia científica e feito probado. Está plenamente demostrado, e moitas das mentes máis preclaras din que como non se tomen medidas urxentes será o fin da civilización dentro de cen anos, tal e como a coñecemos. De feito, o dano xa é irreparable. Aínda que fósemos ultradilixentes iamos pagar o pato no futuro. O problema sirio é un problema en cuxa orixe está o cambio climático. Houbo un cambio nos patróns de chuvia de Siria, isto creou problemas agrícolas e foi un dos detonantes da crise. Detrás de moitas guerras houbo problemas climáticos, secas, coas que a xente pasa fame. Pasou ao longo da historia e está pasando. Vai haber migracións masivas, grandes cataclismos, que van  desestabilizar o sistema.
Trump pretende a fabricación de artefactos que poidan superar o escudo antimísiles…
Falabamos da culturización dos líderes. Os físicos que mandaban no complexo militar e industrial norteamericano, que tiveron gran forza na política do país, sabían que había cousas que non tiñan solución. Dicía Einstein: non sei como será a terceira guerra mundial, pero a cuarta será con pedras.
Xa pode estar mal a cousa para que haxa quen confíe nuns cantos xenerais que saben que hai cousas que non se poden facer…
Hai xente que se esquece do pánico nuclear dos sesenta. E de que conflitos nucleares locais, como o que puidese xurdir entre Paquistán e India, afectarían a todo o planeta. Bombas de baixa potencia crearían un inverno nuclear, e a cantidade de detrito que se xeraría e subiría ás capas da atmosfera, comportaría un efecto similar ao que aconteceu cando se extinguiron os dinosauros, coa caída dun meteorito. E despois habería unha primavera ultravioleta, destruiríase o paraugas ultravioleta, e fritiriamos. Sería un cataclismo, unha desfeita para todo o mundo. Pagarían o pato rusos, norteamericanos, todos. Se a terra fora do tamaño dun balón de fútbol, a atmosfera sería una película finiña. O 99% está concentrada nos primeiros 25 quilómetros. E vivimos nesa capiña, como acabemos con ela, imos de cu. Pero a terra vai evolucionar, xa tivo varias extincións masivas. Xa se adaptará, xa aparecerá calquera cascuda, algunha bacteria. Que nós desaparezamos, á terra vaille dar o mesmo. Haberá alguén que atope a súa oportunidade, pero a extinción vai ser culpa nosa.
Cal é a situación da divulgación e investigación en Galicia?
Cando eu empecei, a finais dos noventa, non había practicamente nada. Agora, dúas décadas despois, o panorama avanzou de xeito extraordinario en divulgación. Agora hai ducias, centos de divulgadores, mellorouse. En investigación, dende unha perspectiva ampla, o adianto de España e Galicia foi extraordinario. Fai trinta anos Galicia era residual en investigación e España tamén. Trinta anos despois están homologadas. A liña é ascendente. O último Nobel de Física que se deu é alguén que vén colaborar aquí, coa xente da Facultade de Química, Ben Feringa. Cando imos mirar lustro a lustro, si que imos ver certas baixadas. O problema non é tanto apoio material como medios humanos. Hai bolsas que apoian aos que están facendo a carreira, pero tiña que haber un sostén, máis ou menos estable, para que empecen a facer teses de doutoramento, e que todo o mundo estivese activado. Hai o risco de que só se prime os grupos de excelencia. Queremos que a xente que estea xogando o partido non quede cruzada de brazos uns anos, porque perdemos ao investigador. Sucede que por mor desta maneira de repartir os fondos, só podes pedir se estás nestes grupos de excelencia. Hai que procurar que o tren non perda todos os vagóns.
Dígame catro científicos do país…
Angel Carracedo, Jose Luis Mascareñas e Luís Diz Marzán.
María José Alonso ou Peregrina Quintela, de Matemáticas…
En I+D+i seguimos suspendendo…
Foron peores as medidas no pasado. Depende con que perspectiva mires, con perspectiva de trinta anos, imos ben.
A empresa privada achega ben pouco…
Ese si que é o problema de base, que está máis no medio empresarial. As empresas do mundo civilizado teñen un investimento en I+D que en Galicia non existe. Esta diferenza é moi grande e é unha revolución que aínda non se produciu. En Alemaña é normal que colegas meus acaben a súa tese e vaian para a empresa. En Holanda, igual. En España iso non ocorre, ou ocorre en grao moi pequeno.
Dicía León Tolstoi que a ciencia carece de sentido, porque non ten resposta para o que debemos facer e como debemos vivir. Concorda?
Non estou de acordo con Tolstoi; era unha época na que non había coñecemento do ser humano como agora. Os átomos que forman esta pera non son distintos dos que me forman a min.Vostede queima un porco e quéimame a min e, entre a cinza do porco e a miña, non sabería dicir cal é cal. As regras para formar ese ser son o mesmo para o porco ca para min. Son as mesmas para todos. Totalmente en contra, por tanto, desa idea.
Jorge Mira Pérez (1968) é Catedrático de Electromagnetismo na Facultade de Física da USC. Dende 1999 colabora coa TVG. No 2006 puxo en marcha o programa ConCiencia, co que logrou que viñeran a Galicia case unha trintena de premios Nobel e personalidades da relevancia de Stephen Hawking. O físico de Baio, tamén columnista científico en La Voz de Galicia, ten recibido unha ducia de premios, entre eles o do Colegio Oficial de Físicos de España e o da Crítica de Galicia de investigación. Foi mención de honra do premio de investigación da Real Academia Galega de Ciencias, no 2011. Entre as súas afeccións conta a natación, xadrez, esgrima, taekwondo e atletismo.Vén de ser nomeado académico correspondente da Real Academia Galega.
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
O autor aínda non ten ningunha información no seu perfil.
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en gl gl gl es gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
Autor do libro a Independencia de Escocia, este catedrático de Ciencias Políticas da Universidade de Aberdeen cre que Europa non é obstáculo para unha Escocia independente. A nación escocesa celebrará un referendo de independencia o 18 de setembro deste
ano, co visto e prace de Inglaterra, tras a sinatura do chamado pacto de Edimburgo. David Cameron e Alex Salmond selaron a consulta, que vén precedida dun intenso debate económico sobre as vantaxes e inconvenientes dun hipotético trunfo do independentismo. Michael Keating cre que esta vez, se cadra, non gañará o independentismo, pero deixará aberto o escenario para
futuras consultas. O profesor e experto, que vén de dar unha conferencia no Consello da Cultura, observa que en Gran Bretaña o simbólico é recoñecido, e “non hai problemas con palabras como nación, identidade ou seleccións deportivas”. En España xa non sería o mesmo.
Trescentos anos con Inglaterra, e acabará celebrando un referendo de autodeterminación. Tan mal lle foi a Escocia con Inglaterra ou é unha cuestión de reconstrución nacional?
Si, é unha cuestión de reconstrución do país como comunidade política, porque dentro da UE hai unha Escocia como espazo cultural, cunhas tradicións, mais con excepcións. Dende finais do século XIX hai un movemento para a autonomía, que trunfou finalmente despois de cen anos. Antes destes cen anos houbo tamén unha intención de descentralización administrativa, cun ministerio para Escocia, dirixido a aplicar as políticas públicas. Escocia tivo todas as institucións dun Estado, con excepción dun Parlamento.
07 Mai 2014 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: CATALUNYA, ESCOCIA, Gran Bretaña, Independence Party, INDEPENDENCIA, Luís Villamor, Michael Keating, SNP, UKIP
Xa está na rúa o número 202 da revista TEMPOS NOVOS. Na nosa sección EN…
02 Abr 2014 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅ ⋅ Tags: ÁLVAREZ CORBACHO, Beramendi, BERTA DÁVILA, BIEITO IGLESIAS, CARLOS CRUZADO, CATALUNYA, ESCOCIA, GONZALO RODRÍGUEZ, INDEPENDENCIA, KEATING, MIGUÉLEZ-CARBALLEIRA, ProTexta, QUEIZÁN, VILLAMOR
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl vi gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Privatización das caixas galegas: a crónica dunha morte negada
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
Novagalicia Banco será a marca comercial
31 Out 2011 ⋅ Xurxo González Fernández ⋅
Temas: Bildu, BNG, caixas, fusión, Novacaixagalicia, PP, privatización, PSOE, Xavier Vence
O Banco de España a través do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria cumpriu puntualmente a comezos de outubro a súa ameaza de nacionalización de Novacaixagalicia, paso previo para a súa total privatización. A nova, que coincidiu coa da compra do Banco Pastor polo Popular, supuxo a culminación dun proceso de perto de dous anos que significou o desarraigo dos centros de decisión financeiros galegos. Cúmprense así as predicións dalgúns economistas, como o catedrático de Economía da USC, Xavier Vence, que alertaron xa en 2009 que o verdadeiro perigo que se agochaba tras as predicións apocalípticas sobre o negro futuro de Caixa Galicia e Caixanova por separado era a ameaza de desmantelamento dun sistema financeiro propio e próximo ao tecido económico. O fin da historia, tantas veces negado desde determinados sectores políticos, estivo precedido por un camiño de ambigüidade e cambios de opinión.
Hai dous anos a Xunta aínda non definira a súa postura sobre o futuro das caixas galegas. A finais de outubro, Feijóo deixaba aínda certo marxe de manobra ás direccións de Caixa Galicia e Caixanova. Pese a recoñecer que a tutela financeira das entidades “correspondía á Xunta”, amosábase disposto a escoitar a “explicación das caixas”. A incógnita sobre a posición da administración autonómica despexouse a comezos de decembro. Todas as iniciativas para fusionarse con entidades doutras comunidades serían vetadas polo Goberno galego, que apostaba pola integración das dúas grandes caixas.
O discurso a prol da fusión apoiouse nunha auditoría externa encargada pola Xunta e practicada pola consultora internacional KPMG. A finais de xaneiro de 2010, a conselleira de Economía e Facenda, Marta Fernández Currás, presentaba o resultado das indagacións dos expertos privados: o proceso de fusión mantería a solvencia e aseguraría a galeguidade. A entidade resultante sería, segundo o estudio, “a quinta de España por volume de activo” e os custes da fusión “quedarían amortizados en 2013”. Currás asegurou tamén que a nova entidade daría “beneficios desde o primeiro ano”. O proceso para determinar o futuro de máis da metade do aforro galego durou un mes e custou ás arcas públicas arredor dun millón de euros.
Unha lei de caixas inaplicada
No ámbito normativo, a fusión deixou varias reformas no Parlamento de Galicia e unha sentenza do Tribunal Constitucional. A principal reforma da Lei de Caixas produciuse tras o apoio do maioritario grupo parlamentario popular a unha proposición do BNG, que foi aprobada no Hórreo o 30 de decembro de 2009. A entrada de representantes autonómicos nos órganos de goberno, a modificación das incompatibilidades dos seus membros e o outorgamento expreso da competencia para autorizar fusións interrexionais á Xunta constitúen os seus puntos principais. O Goberno central non tardou en recorrer a lei por inconstitucional, o que implicou a súa suspensión automática. En xuño, a sentenza restituía a maior parte da lei, pero deixaba sen efecto a autorización previa do Goberno galego a fusións interrexionais.
Logo do 11 de maio de 2010 a declaración de inconstitucionalidade da lei de caixas preocupaba menos en San Caetano
Pero logo do 11 de maio de 2010 a declaración de inconstitucionalidade dese punto preocupaba un pouco menos en San Caetano. Ese día Feijóo anunciara en directo pola TVG que Galicia permanecería “no mapa financeiro español cunha caixa de aforros, froito do acordo das caixas por unha fusión equilibrada e paritaria”. O 1 de decembro dese ano comezaba a operar a fusión baixo a marca de Novacaixagalicia.
Durante todo o proceso, o PSdeG debatíase entre o apoio do seu secretario Xeral, Manuel Vázquez, ás políticas impulsadas desde Madrid a favor da bancarización e privatización das caixas e a defensa pechada dos alcaldes socialistas ás direccións das súas respectivas caixas territoriais. Abel Caballero fixo unha demostración de forza en febreiro de 2010 ao mobilizar case 20.000 persoas en contra da fusión con Caixa Galicia. Polos altofalantes instalados no percorrido da manifestación, o speaker alentaba aos concorrentes a non permitir o expolio de Caixa Vigo.
A caixa foi entregada a Castellano, ex de Inditex e daquela vicepresidente de La Voz de Galicia
Os cambios de criterio do Goberno central na esixencia dos índices de solvencia ás caixas a comezos de 2011 derona volta de porca definitiva ao proceso. O equipo de Zapatero advertiu en febreiro de que se non se cumprían antes deste outubro, o Banco de España tomaría o control. Non houbo prórroga no prazo. Nos oitos meses que mediaron, a caixa foi entregada a José María Castellano, ex de Inditex, presidente da compañía de telecomunicacións ONO e vicepresidente de La Voz de Galicia até xuño, previa bancarización da caixa para atraer capital privado. Feijóo apuntouse a esta solución como método, na súa opinión, para salvar a galeguidade das caixas. O resultado, depreciación de arredor do 90% dos activos da caixa, nacionalización a prezo de saldo e fin da obra social.
Non é cuestión de tamaño
Comprobar se os vaticinios dos economistas críticos coa fusión sobre as desastrosas consecuencias da perda da banca local para economía se cumpren é cuestión de tempo, quizais non de moito. Xavier Vence recordaba recentemente que o exemplo da fusión de Caixanova indica, unha vez máis, como vén ocorrendo desde a quebra de Lehman Brothers en 2008, que tamaño non é sinónimo de forza, polo menos no universo bancario.
Ninguén semella disposto a responsabilizarse da desfeita. A ambigüidade dos discursos políticos, a amplitude dos intereses en xogo e o cambiante panorama de alianzas políticas non facilitan o reparto de culpas. Un dos protagonistas dos últimos días, José María Arias, que pilotou a venda do Pastor, si que se atreveu nos últimos días, non sen certa carga cínica: “O que hai que preguntar lles aos galegos é que queren para Galicia e unha vez que o determinen, miren a ver como poden facelo. O que non poden é esperar a que veña alguén de fóra a resolverlles os seus problemas”. Á luz do acordo entre as caixas vascas e Bildu, no que se garante o control do banco polas asembleas das caixas prohibindo o capital privado e o 30% dos beneficios para a obra social, a conclusión pode ser deprimente.
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
O autor aínda non ten ningunha información no seu perfil.
A Xunta gasta 400.000 euros en pedirlles “austeridade” aos galegos
O PP e a rexeneración da democracia
Rubalcaba ou o medo ao cambio
A privatización ilexítima do Servizo Galego de Saúde
As televisións autonómicas na corda frouxa
En defensa de don Iñaki
20-N: quince anos despois
Francisco Delgado: “A crise non está a afectar á Igrexa porque é inmensamente rica”
Pérez Bouza: “A reforma da Constitución introduce un corsé para as administracións públicas”
A dimisión do valedor
Por unha revolución ética
O custe da democracia
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: es gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl es gl gl es gl pt gl gl gl en en gl gl en gl gl gl gl en gl es es gl es gl gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | Denís Fernández Méndez
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
Publicado por: Denís Fernández Méndez
Mario Regueira: “Gustaríame que os meus lectores escoitasen as cancións que saen na novela”
Jazz cantado, emigrantes galegos nunha lonxana cidade do norte (sen porto), análise da familia, como un elemento máis opresivo que liberador, reflexións sobre a parella e a sexualidade e unha visión non edulcorada da realidade (sen caer no pesimismo). Eses son algúns dos elementos da nova novela de Read more
24 Abr 2012 ⋅ por Denís Fernández Méndez ⋅ - CULTURA ⋅ ⋅ Tags: Cultura galega, editoriais, Estaleiro, Mario Regueira, Outono Aquí
Santi Domínguez: “Estamos dispostos a negociar un acordo co PSOE, sempre que haxa respeto mutuo”
8 meses despois das eleccións municipais de maio, a cidade máis poboada de Galiza, Vigo, segue cun goberno en minoría do PSOE, mentres o seu antigo socio de goberno, o BNG, recupera un perfil opositor cara a Abel Caballero. Conversamos co portavoz municipal nacionalista, Santi Domínguez.
24 Xan 2012 ⋅ por Denís Fernández Méndez ⋅ - POLÍTICA ⋅ ⋅ Tags: Abel Caballero, bipartito, BNG, Máis Galiza, PSOE, Santi Domínguez, Vigo
“Sea tan amable, y diga que le debo”. Con esta simbólica frase comezaba Siniestro Total o seu concerto de 30 aniversario en La Iguana. Cumprían 30 anos, pero tocaban por primeira vez nunha das salas máis míticas da noite viguesa.
30 Dec 2011 ⋅ por Denís Fernández Méndez ⋅ - CULTURA ⋅ ⋅ Tags: 80s, Country and Western, Iguana, Javier Soto, Julián Hernández, movida, rock, Siniestro Total, Vigo
Disquecool vén de cumprir 6 meses na rede
Disquecool: “Empezamos coa típica conversa de xornalistas que se propoñen montar algo e nunca chega a nada”
Quedamos no “Máis Palá” para entrevistar a Ana e a Cris, dúas xornalistas viguesas que puxeron en marcha un dos proxectos máis interesantes da rede galega en anos: unha revista dixital de deseño, moda e tendencias en galego. A revista vén de cumprir 6 meses e mesmo agasallou cunha estantería a un dos seus lectores para celebralo.
14 Nov 2011 ⋅ por Denís Fernández Méndez ⋅ - CULTURA ⋅ ⋅ Tags: cine, disquecool, Facebook, Jarvis Cocker, Misery Bear, moda, tendencias
Manuel González López: “Galicia non perdería soberanía se avanza a integración europea”
Conversamos a primeiros de outubro con Manuel González López (Outes, 1975), profesor de Economía Aplicada na USC e con ampla experiencia no eido dos proxectos europeos e de cooperación ao desenvolvemento. Dous temas ocuparon a entrevista…
24 Out 2011 ⋅ por Denís Fernández Méndez ⋅ - ECONOMÍA ⋅ ⋅ Tags: BCE, default, Grecia, integración europea, Keynes, Krugman, Manuel González, UE
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: vi gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl it en pt it gl es gl gl gl gl gl it gl gl la gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl en fr en en en fr gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Tempos Dixital | II Festival Agrogay da Ulloa
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
09 Out 2015 ⋅ Tempos Dixital ⋅
A vangarda está no rural
O pasado 29 de agosto o colectivo homosexual estaba convocado a deixarse ver na Granxa Maruxa, en Monterroso, a mesma da que saen as galletas de nata con destino a medio país, unha das maiores delicias culinarias da zona. O festival tiña un obxectivo moito máis ambicioso cá reunión dun colectivo, a simple separación en función da condición sexual. E conseguiuno. Ben é certo que se pretendía darlle visibilidade e agradecer o esforzos de todos os homes e mulleres que cada día tratan de rematar cos prexuízos, coas etiquetas, coas imposicións dun tempo que, tampouco no rural, debera volver. Pero o encontro ía máis alá, ía de futuro, do sustentable, da loita pola recuperación das orixes, da terra, dun modo de vida que, pese a vivir forxado na tradición, hoxe tamén é vangarda. Vangarda é apostar polo rural para vivir, sen que iso implique limitación ningunha, vangarda é dedicarse á agricultura sostible, á artesanía, vangarda é saír á rúa defender os dereitos dun prezo do leite digno. De aí a porta de entrada ao recinto na que podía lerse: para entrar, hai que saír. Puro simbolismo.
Desde a Ulloa reivindicouse unha sociedade que coopera, que se fai forte como colectivo e potencia os valores dun rural en loita, pero non só. É un rural que soltou lastre, que non se avergoña da súa procedencia, senón que a emprega como altofaltante para presumir, con orgullo (non só gai), dun modo de vida que lonxe de extinguirse se vén arriba.
A diversidade e a tradición déronse a man na carballeira da Granxa Maruxa ao longo de toda a xornada.  En pouco máis dun ferrado de terra conseguiron recrear, de xeito exacto, o que supón a vida no campo en Galicia no século XXI. Unha paisaxe na que a segadora convive coa exposición de fotografía de Vítor Nieves, na que as vacas remoen coa frauta máxica de Mozart mentres de lonxe se escoita a Davide Salvado: “Preciosa onde me levas, eu xa non teño vontade/Para esquecer os teus ollos/Para quererte a metade”.
O movemento agrogay ábrese paso desde A Ulloa como un escaparate que outorga visibilidade a todas as opcións sociais e afectivas, que lles permite aos veciños e veciñas mostrarse tal e como son, aproveitar as sinerxías desde a raíz, defendendo unha forma de vida que reivindica, por riba de todo, a dignidade. Este verán Ses encheuse de dicir por prazas e pobos de media Galicia: “falta identidade que axude a vivir”. Na Ulloa non, na Ulloa expórtase esa identidade que non só axuda a vivir, senón que contribúe a facer un país máis libre e valioso. Se falamos só de saúde é posible que o corazón de Braulio minguara. Agora ben, non teño dúbidas de que no sentido afectivo alcanza a plenitude. Como el mesmo dixo: “longa vida ao movemento agrogay”.
Subscríbete ao noso RSS Feed, Síguenos en Twitter ou comparte o artigo nas redes sociais.
Comparte este artigo Publícao en Facebook
O autor aínda non ten ningunha información no seu perfil.
A campaña de Nadal de TEMPOS NOVOS prorrógase até o próximo 7 de xaneiro
Furia destrutiva e desidia política
Xa na rúa o número de novembro de Tempos Novos
Tempos Novos dalle un repaso ao goberno Feijóo
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZA
A publicación de comentarios está suxeita a moderación.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Nome de usuario ou dirección de correo electrónico
Enter your WordPress.com blog URL
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011


langs: gl gl gl nds gl gl gl gl en es en gl gl ca fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt en gl gl en gl gl th gl en gl gl gl en gl gl gl en gl en gl en es gl pt pt it gl es pt en gl gl pt gl gl gl nb gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl fr gl gl ca gl gl pt es pt

text:
Por favor, introduce o teu e-mail para recibir un novo contrasinal.
Subscribe to our RSS Feed
A política e os políticos están en horas baixas. Non teñen boa prensa entre…
11 Xan 2013 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅
Despois do 21-O: sen potencial político
Máis alá dos resultados convertibles en escanos, e de revalidar Feijóo a…
Sen proxecto político, co país ao pairo
Se Rajoy, en contra do que xa é habitual, tivese pensado aceptar preguntas…
08 Out 2012 ⋅ por Luís Álvarez Pousa ⋅ - OUTROS ⋅
A troianización da democracia
Todo o que vén das últimas sondaxes demoscópicas leva a confirmar a deterioración…
06 Set 2012 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅
Contra o que manifestan o goberno español e os seu delegados, como é o caso…
03 Xul 2012 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅
Europa, nun océano de icebergs
A crise embridou nun océano de icebergs, e a punto está de facer que Europa,…
07 Xuñ 2012 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅
Eu chorar, chorei, o domingo á tarde cun Celta histórico
Tan só quixen estar soa. Cando o señor da camiseta amarela soprou o chifre no minuto 92, tan só quixen estar soa. Coa bufanda celeste cubrín a cara e descansei no asento no que levo media vida compartindo penas e alegrías. Balaídos lanzaba ao aire o berro de guerra, o berro de “xa estamos aquí” e mentres os célticos bicaban e abrazaban aos seus irmáns, eu permanecía allea á celebración. Mentiría se digo que non sei o que sentín, que non sei no que pensei ou que non sei como describilo. Read more
04 Xuñ 2012 ⋅ por Carolina Sertal Souto ⋅ - OPINIÓN, OUTROS ⋅ ⋅ Tags: Celta
Os 100 días de Rajoy
Pasados os primeiros cen días de xestión gobernamental, Mariano Rajoy – e a opinión publicada que aplaude a súa estancia no poder- busca desesperadamente algún depositario das culpabilidades derivadas da extraordinaria dureza das medidas tomadas nos ámbitos teoricamente intocábeis do ensino e da sanidade públicas. Despois de afirmar que nunca utilizaría a herdanza recibida como explicación basilar da súa acción como inquilino da Moncloa, o novo presidente –e os ministros que o acompañan- Read more
26 Abr 2012 ⋅ por Xesús Veiga Buxán ⋅ - OPINIÓN, OUTROS ⋅ ⋅ Tags: Aznar, Bruxelas, Mariano Rajoy, Merkel, zapaterismo
Estado de excepción económico e laboral
Grazas ao ataque de marianismo que sufriron tódolos asistentes ao cumio neoconservador…
28 Mar 2012 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅ ⋅ Tags: Dolores de Cospedal, economía, Mariano Rajoy, política, PP, PSOE, reforma laboral
Algúns dereitos das nais que traballan fóra
O traballo é un dereito de todas as mulleres. Algunhas deciden deixar de traballar…
21 Mar 2012 ⋅ por Tempos Dixital ⋅ - OUTROS ⋅
Page 2 of 3123
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O nacionalismo galego e a independencia de CataluñaOutubro 3, 2014, 11:07 a.m.
200 NÚMEROS MARCANDO A DIFERENZAXaneiro 30, 2014, 3:57 p.m.
Un relato que produce agnósticosXaneiro 30, 2014, 5:08 p.m.
SUMARIO Nº 201Marzo 7, 2014, 10:27 a.m.
Marcel Mauri, vicepresidente de Omnium CulturalMarzo 1, 2019, 9:00 a.m.
O verdadeiro retoXullo 9, 2018, 6:45 p.m.
SUMARIO TEMPOS NOVOSXullo 9, 2018, 11:30 a.m.
ENTREVISTA JAVIER PÉREZ ROYOXuño 15, 2018, 10:35 a.m.
desenfiado básico do argumentario contra o dereito a decidir:...Outubro 3, 11:07 a.m. by santimartinez-lopez
15M 20N Audiovisual Beiras BNG caixas CATALUNYA Concello de Carballo Conde Roa corrupción crise democracia débeda economía educación eleccións Feijóo Fraga galego Galicia Galiza Grecia igualdade Justo Beramendi Mariano Rajoy Merkel música música galega nacionalismo Podemos política PP primavera árabe PSdeG PSOE Rajoy recortes Rubalcaba Tempo de Contos Tempos Novos UE Vigo Vikingland Xurxo Borrazás Xurxo Chirro
Artigo a "Contabilidade creativa" de Xesús Veiga publicado en Tempos Dixital http://t.co/vwoJTHuS
Xuño 11, 2012 - 1:29 p.m.
Se queredes participar en "Tempo de Contos" cos vosos relatos, poemas,...só tendes que envialos a @temposnovos.net" class="twitter-link">xerencia@temposnovos.net
Xuño 11, 2012 - 1:28 p.m.
Tempo de contos: "Pentecostés. Veni, Sancte Spiritus" de Alberte Momán (en Tempos Dixital) http://t.co/Eo0GPxYb
Xuño 11, 2012 - 1:25 p.m.
Artigo de @iolandavr "A privatización da maternidade" publicado en Tempos Dixital http://t.co/apyYom4T
Xuño 11, 2012 - 1:23 p.m.
En Tempos Dixital acabamos de publicar un artigo de @frmartinezh sobre o rescate financeiro http://t.co/7lh3XqtN
Xuño 11, 2012 - 1:21 p.m.
Entrevista con Claudio Rodríguez Fer, distinguido como Doutor Honoris Causa na Universidade da Alta Bretaña http://t.co/i4yjGySJ
Xuño 6, 2012 - 7:08 p.m.
Tempo de Contos, espazo online de creación literaria http://t.co/0Ls17Wrc
Xuño 6, 2012 - 7:06 p.m.
"O labirinto paquistaní" http://t.co/hDPm2l40, artigo de Enrique Carballo
Xuño 4, 2012 - 7:59 p.m.
Que pasou en Mali? E en Guinea Bissau? Aloia Álvarez Feáns fai unha radiografía dos golpes de Estado nos territorios http://t.co/RWGlaUcA
Xuño 4, 2012 - 7:58 p.m.
Último número á venda
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011