langs: es en gl es es es gl es gl es es es gl es gl gl gl gl it es gl gl es es gl es gl gl es pt pt fr en fr gl es gl gl gl de fr es gl gl es es gl pt gl gl en gl gl gl pt es es gl gl gl en en en es en en en gl es gl es es gl gl en es ca en ko gl es en nl es

text:
DIGAMEL | Distribución de material eléctrico en Galicia
Esta empresa participa no Programa Galicia Exporta Empresas 2016
Operación cofinanciada polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional
Programa Operativo FEDER Galicia 2014-2020
Programa Galicia Exporta Empresas 2016
Como apoio ao proceso de internacionalización, DIGAMEL, ten axuda concedida polo IGAPE para participar no Programa Galicia Exporta Empresas 2016, cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marco do Programa Operativo FEDER de Galicia 2014-2020. OT3.
“Conseguir un tecido empresarial mais competitivo”.
Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, unha maneira de facer Europa.
O obxectivo principal do Programa Galicia Exporta Empresas 2016 é incentivar e estimular o comercio exterior galego e a internacionalización das pemes galegas. O resultado que se pretende é aumentar a base de empresas exportadoras e consolidar a presenza de empresas galegas nos mercados internacionais.
No noso caso, o plan de acción exterior consiste na elaboración desta páxina web, nos seguintes idiomas : español, galego, inglés e francés.
O principal obxectivo  da creación desta páxina web é facer visibles os nosos produtos a distintos países europeos e internacionais para acadar novos mercados e nichos de clientes no sector eléctrico e de telecomunicacións co conseguinte crecemento da empresa.
Como resultado presentamos esta páxina web adaptada aos mercados que pretendemos acadar e así chegar ao cumprimento dos nosos obxectivos.
IMPORTE SUBVENCIONABLE: 5.590,00 EUROS
IMPORTE COFINANCIADO CON FONDOS FEDER (80%): 3.354,00 EUROS
IMPORTE DA SUBVENCIÓN: 4.192,50 EUROS
ACTIVIDADES COFINANCIADAS: ACTUACIONS DE PROMOCIÓN DESEÑO, CREACIÓN E ALOXAMENTO WEB
¿Quieres recibir información en tu correo con novedades, formación y comunicaciones comerciales del sector eléctrico?
El responsable del tratamiento es Digamel, S.A. con la finalidad de remitir comunicaciones comerciales. Puede acceder, rectificar, suprimir sus datos y ejercer otros derechos según la información de la cláusula adicional de protección de datos.
He leído y acepto los términos de la cláusula adicional de protección de datos Suscribirse
Rúa do Costado 5 , 36162 PONTEVEDRA
+34 986 866 348
+34 986 861 067
Política de protección de datos
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrarle publicidad relacionada con sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación. Si continúa navegando, consideramos que acepta su uso. Puede obtener más información, o bien conocer cómo cambiar la configuración, en nuestra Política de cookies


document_lang: gl

langs: es en gl es es es gl es gl es es es gl es gl gl gl gl it es gl gl es es gl es gl gl es pt pt fr en fr gl es gl gl gl de fr ko es es es en en en gl es gl es es gl gl en es ca en ko gl es en nl es

text:
DIGAMEL | Distribución de material eléctrico en Galicia
En esta página web también ofrece sus servicios DIGAMEL AROUSA S.L con domicilio social Rúa Albarrán, 2-4 Políg Industrial Trabanca, 36600 Vilagarcía de Arousa (España) con CIF B36284099 e inscrita en el Registro Mercantil de Pontevedra con el número PO19560.
¿Quieres recibir información en tu correo con novedades, formación y comunicaciones comerciales del sector eléctrico?
El responsable del tratamiento es Digamel, S.A. con la finalidad de remitir comunicaciones comerciales. Puede acceder, rectificar, suprimir sus datos y ejercer otros derechos según la información de la cláusula adicional de protección de datos.
He leído y acepto los términos de la cláusula adicional de protección de datos Suscribirse
Rúa do Costado 5 , 36162 PONTEVEDRA
+34 986 866 348
+34 986 861 067
Política de protección de datos
Utilizamos cookies propias y de terceros para mejorar nuestros servicios y mostrarle publicidad relacionada con sus preferencias mediante el análisis de sus hábitos de navegación. Si continúa navegando, consideramos que acepta su uso. Puede obtener más información, o bien conocer cómo cambiar la configuración, en nuestra Política de cookies


langs: es gl pt gl gl es gl es es es es es es gl es es gl nl it es es en gl gl en gl pt gl gl es gl es es es es es es gl es es gl nl it es es en gl gl en gl es es fr es es es gl es es es es es es en es gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl gl gl en gl es es es gl es gl gl gl gl gl gl gl es gl es es es es es es es es gl gl gl es es es gl es es gl es pt es en es gl es de pt gl es gl en gl gl en es en es

text:
Fundación Paideia Galiza | Una institución, un espacio abierto
Alquiler de salas y espacios
Programa de movilidad transnacional juvenil, cofinanciado por el Fondo Social Europeo e Iniciativa de Emprego Xuvenil.
Objetivo: Reforzar la empleabilidad y las competencias profesionales.
Resultados: Mejora de la formación y adquisición de experiencia para la inserción laboral.
TALLER GESTIÓN Y PRODUCCIÓN DE FESTIVALES MUSICALES
Es un programa de formación socio-ocupacional para jóvenes que quieran iniciarse en la industria musical, emprendiendo o dinamizando local o comarcalmente su área de residencia.
17 Julio – 7 Septiembre
Foto: Fundación Universidade da Coruña
MESTRADO DESENVOLVEMENTO INFANTIL E ATENCIÓN TEMPERÁ
Edición dun curso de posgrao para titulados universitarios que desexen obter unha formación interdisciplinar destinada a proporcionar as competencias básicas para realizar as tarefas do especialista en Atención Primaria.
1 de agosto a 25 de setembro de 2018
Foto: Fundación Universidade da Coruña
DESENVOLVEMENTO INFANTIL E ATENCIÓN TEMPERÁ
Edición dun curso de posgrao para titulados universitarios que desexen obter unha formación interdisciplinar destinada a proporcionar as competencias básicas para realizar as tarefas do especialista en Atención Primaria.
2ª PREINSCRICIÓN: de 1 de agosto a 25 de setembro de 2018
baile e música tradicional
Dirigido a Solistas y grupos (legalmente constituídos) de música y baile tradicional, que sean mayores de edad, residentes en el Estado español.
Inscripciones hasta el 16 de julio de 2018.
28 de Julio | 21:00h.
Praza de Castelao en Rianxo (A Coruña)
O COIDADO DAS DIFERENZAS NOS SERVIZOS SOCIAIS
24 de Maio | 19:00h.
Praza María Pita, 17. A Coruña
PROYECTOS DE JUVENTUD Y MOVILIDAD
SVE – Servicio de Voluntariado Europeo
Jueves, 7 de Junio | 12:00 h.
Sede Paideia A Coruña. Plaza Mª Pita, 17 | A CORUÑA
EJES DE TRABAJO DE LA FUNDACIÓN
Conferencia “Política de la identidad versus política de la solidaridad”
Francisco Pereña García | Feredico Menéndez Osorio
Conferencia “O coidado das diferenzas nos servizos sociais. Unha cuestión de xustiza”
Begoña Román Maestre  |  Pilar Fernández Pérez
Conferencia “La falsa medida del hombre”
Andrés Moya Simarro | Loís Fermín Rodríguez Vázquez
Conferencia “El precio de la identidad”
Víctor Gómez Pin | Jesús Alberdi Sudupe
Plaza María Pita, 17
Teléfono: +34 981 223 927
Teléfono: +34 981 817 000
Aviso legal | Política de cookies
2018 © Fundación Paideia Galiza
Todos los derechos reservados.
© Copyright Fundación Paideia Galiza
Esta Web utiliza cookies propias y de terceros para realizar tareas de análisis y optimizar su navegación. Si continúa navegando por nuestra Web entendemos que acepta el uso que hacemos de las cookies. Aceptar Más información


langs: en en en id fi en eu es es en es en de de fr sv en en en en en en en en en en en en es en en en es en en en es en en es en es en es en es en fr it en en en en en es en pt en de en gl en fr en gl ca en gl en es en it en gl en es en es en es en gl en es en it en en en it en gl en it es en es en es en es ca en ca en ca en es en es en es en es en es es en es en es en gl gl en pt en pt en en en en en en en vi en en en hbs_lat en en en gl en en en en en en en en en en en en en en en fi fr fr en en en en

text:
Empanadas Malvon Moncloa delivery from Gaztambide - Order with Deliveroo
We use cookies to personalise your experience on Deliveroo — learn more about the cookies we use
MediterraneanCalle Hilarión Eslava, 38, Madrid, 28015Open until 15:00
Descubre todas las variedades de empandillas que ofrece el restaurante Empanadas Malvon...¡no podrás elegir solo una!Read more
You can now see more details of how people have rated Empanadas Malvon Moncloas
Here's what to do
20 - 30 Mins (ASAP)
Your basket is empty
View basket items and fees
Packs Sabores GourmetEmpanadas ClásicasPostresTés Ecológicos y ZumosCervezasRefrescos
View basket items and fees
Your basket is empty
Packs 3 Empanadas + Bebida
Provolone y Tomate Seco
Pollo a la Crema
Cañoncito Dulce de Leche
Tés Ecológicos y Zumos
Té Lima y Menta
Zumo de Pera y Pimienta Negra
Zumo de Tomate con Wasabi
Zumo Limonada con Jengibre
Zumo Mandarina con Romero
Cerveza Mahou 5 Estrellas
Coca Cola Zero Zero
Take Deliveroo with you
Download Deliveroo in the App Store
Download Deliveroo in the App Store


langs: pt pt

text: Coment├írios sobre: Emirates lan├ža ofertas especiais para 120 destinos do mundo


langs: es es

text: Comentarios en: Entidades acuerdan proceso nueva ley de educacion


langs: es es gl es es fr nn en

text:
Óptica Carpintero – Servicios ópticos y optométricos en Malpartida de Cáceres
Calle Luis Chamizo, Nº 11


langs: fr es gl gl es gl gl gl es gl gl es gl gl gl fr en fr fr fr fr fr

text:
Prête-moi ta main - Equipo Pittavino
Entrenadores de perros de cine
Prête-moi ta main Bande-annonce VF
« Prête-moi ta main ». Eric Lartigau dirige Charlotte Gainsbourg et monsieur Alain Chabat. Le chien : un carlin (Félix et Puckie) et Valentine.
©  2019 Equipo Pittavino. Construit avec WordPress et le thème Mesmerize


langs: de de gl gl gl it war es gl pt gl gl gl gl en gl en gl gl es en gl ar es es es

text:
Santa Ana centro, de la estación de gasolina Hermanos Montes, 750 sur, contiguo a las Aldeas SOS.
© 2003 - 2017 Todos los derechos reservados por Franz Liszt Schule.


langs: es en

text: Comentarios en: After Hours – exposición sobre la noche de Tokio para la Asociación Fotográfica Luís Laforga


text: Comentarios en: Enyesado de muros o paredes interiores


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
O bruxo da montaña | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 16 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O bruxo da montaña sabe moitas andrómenas para sanda-las almas feridas. Adiviña canto está por acontecer, se máis que perguntarllo á “peneira de san Cibrán”, e sempre ten unha feiticería axeitada para cada mágoa. ¡Ouh, o bruxo da montaña sabe máis da conta!
Un día é unha rapaza que se mirra de amor e o bruxo inquire da peneira.
— Peneira que peneiras o pan da cristiandade: se Fulano puxo o seu pensamento nesta rapaza vírate para alí.
Moitas veces a peneira vírase para acolá e a coitada sinte as angurias da morte; mais o bruxo, doído de tanto amor como choran o ollos da namorada, asegúralle que o Fulano tornarase cego para tódalas mulleres e non ollará máis que a súa bonitura. E deseguida comenza o enfeitizamento.
O bruxo apaña un sapo e faille moitas cousas e dille moitos ditos que adeprendeu nos libros segredos; dispois cóselle, con agulla enfiada de fío verde, as pelexas dos ollos, ser ferirlle as meniñas, e de remate céiballe estas palabras:
— Sapo, sapiño; eiquí quedas preso e non verás sol nen lúa namentras o Fulano non poña o seu pensamento nesta rapaza bonita.
E a rapaza sai da casa do bruxo cos ollos escentilantes de felicidade.
Eu vino unha noite de tormenta á luz dun lóstrego, esconxurando os nubeiros, e axiña me decatei de que o bruxo ten un espírito que vén de outras edás, que é un “sabio” que non sabe cando foi poeta.
O bruxo empurraba as nubes coma se fosen carneiros e berráballes:
— ¡Tronos ó mar! ¡Tronos ó mar, que alí hai ben onde se afogar! ¡Tronos ó mar!
O bruxo defendendo a montaña.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada lembranzas por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl es gl lt gl gl gl gl it gl it gl pt pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl it gl es gl fr gl gl es gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl

text:
Cousas de Castelao: Portada e índice | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Portada das Cousas de Castelao. Preme na imaxe para vela a maior tamaño.
Como as publicación das Cousas nesta web non é na orde correcta, déixovos un índice, ó que irei engadindo as ligazóns a medida que vaia publicando as Cousas que faltan.
Na noite da derradeira novena de difuntos
No escuro caletre de Martiño
Aínda eu non nascera
Na “cova dos carcamán”
Cando eu era rapaz
Dous vellos que tamén tiveron mocedade
Todos cantos sabían algo da hestoria da vila
Era un barbeiro de sábado
Aínda eu era médico rural
Aínda está no areal
Cando Bieito quedou orfo
Eu non teño mágoa do picariño
Se eu fose autor
Esa fiestra non é un ollo da casa
Foi por segui-los mandados dun amor
Chegou das Américas un home rico
No mar había un afogado
A vella non para de gaba-la súa felicidade
Manter un animal para comelo
Xa van alá moitos anos
Semellante a un frade de madeira
O burro non bulía nin un chisco
O pai de Migueliño
Romualdo era un home “fino”
Nunha eirexa da montaña
O fillo de Rosendo
Era un neniño de manteiga
Esta morea de pedras e tellas
Dende a fiestra da torre
Ese rapaz saído das miñas lembranzas
O bruxo da montaña
Unha rúa nun porto lonxano
Vou contarvos un conto triste
Unha reflexión sobre “Cousas de Castelao: Portada e índice”
Pingback: BLOG DA BIBLIOTECA » Blog Archive » Lingua Galega
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl es pt gl gl gl gl es gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Doña Florinda | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 2 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Doña Florinda casouse con Fungueiriño e viveu lúa tras lúa en espera dun fillo que non chegou. Laiándose da súa cativa sorte, doña Florinda pasaba as horas mortas na solaina escoitando o chouqueleo triste das galiñas poñedoras. Fungueiriño era xogador e morreu do corazón, deixándolle á probe fidalga os anceios fanados de acariñar un fillo.
O loito sentáballe ben a doña Florinda e a carne branca dos seus brazos chamou polas olladas a furto de don Roque. A boa fidalga soupo despertar un amor serodio no peito do solteirón e logrou casarse de segundas. E dispois de casada remenceulle novamente o degoro de ser nai, e aínda viveu, lúa tras lúa, en espera dun fillo que non chegou. Don Roque foise do mundo e doña Florinda quedouse soia diante dos seus anceios fanados.
Pasaron moitos anos. Arestora doña Florinda é unha velliña chuchada polo tempo; tan velliña e tan mirradiña que xa parece unha reliquia. Agora, no remate da súa longa vida, ¡quen o diría!, doña Florinda olla cumpridos os seus vellos anceios. A chocheira fíxolle creer que ten un fillo e calquera día quédase morta de ledicia, da ledicia de ser nai.
A boa da fidalga ándalle dicindo a todos:
— ¿Non sabedes? Nasceume un fillo.
E todos se botan a rir porque as xentes xa non saben emocionarse.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada vellos por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl es en gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
tolos | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 26 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Amigo meu: Eu era cismador e pensatibre a quen a morte gadaña axexaba cos dentes arregañados. No intre de pecha-los ollos para me durmire, un dediño de óso, ou máis ben de marfil, petaba levián na miña testa e o medo facía esplosión en min. Tódalas noites.
Eu morríame do corazón e os médicos non me decían a verdade porque cicais o meu mal non tiña cura. Visitei un e outro e outro máis, e todos me dixeron o mesmo: “Non ten nada”. Pero eu sentía o meu corazón debaterse na súa gaiola, coma un paxaro entolecido, e somentes cando eu ficaba quediño, sen bulir nin chisco, durmía o paxaro do meu peito.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado tolos | Deixa unha resposta
Aínda eu era médico rural
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Aínda eu era médico rural e rubía por un camiño da serra. Os casales estaban lonxe, os alboredos tamén e por alí non había máis que toxos e pedras.
No curuto avistei a figura dunha muller que me chamaba coa man, e o petrucio que camiñaba de par do meu cabalo contoume:
— ¡Malpocadiña! Chámanlle a “tola do monte”. Era unha rapaza ben asisada e bonita como un sol, e din que foi unha meiga quen a enfeitizou e, dispois de perde-lo xuício, tívolle un fillo, e contan que foi do demo…
Por riba da tola do monte voaba un miñato.
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, tolos | Deixa unha resposta
Vou contarvos un conto triste
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Vou contarvos un conto triste
A pouco de casar, doña Micaela comenzou a facer camisirías; mais a súa ilusión abateuse de súpeto e con bágoas nos ollos meteu nun frasco de augardente o froito merado dos seus amores.
Doña Micaela escribeu nun papeliño: “Adolfo, 12 de maio de 1887”. Pegou o papeliño no frasco e, dispois de bicalo tristemente, gardouno no armario das sabáns de liño.
Non vos riades, porque o conto é triste. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado nenos, señoritos, tolos | Deixa unha resposta
No escuro caletre de Martiño
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
No escuro caletre de Martiño buleu sempre un verme de luz. Martiño arelaba ser dono do campanario da eirexa.
Criouse ó rabo do sancristán para gana-la súa vountade e medrando, medrando, chegou a sineiro porque Martiño era parvo e dáballe por tangue-las campás.
Nos primeiros, Martiño escorrentaba rapaces. Despois a porta do campanario, decote aberta, apareceu cun tarabelo. De a pouco Martiño púxolle un ferrollo e meteuse dentro. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, tolos | Deixa unha resposta
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
O fillo de Rosendo | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 16 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O fillo de Rosendo andaba aboiado polas rúas amostrando a súa faciana albeira de mozo malmantido. As letras que deprendera non eran dabando para vivir do traballo da testa e o señoría conquerido non lle deixaba vivir do traballo das mans. Botara tres anos de bachillerato e xan non podía traballar… E a forza de “pitillos” regalados foi matando a cobiza de outras regalías da mocedade.
O fillo de Rosendo xungueose a unha muller, vella, gorda e rica, porque diante de si non aviscaba máis que o pan da esclavitude. ¡Gran desgracia! Porque hai algo peor que traballar para non morrer de fame i é casarse para poder comer tódolos días.
O fillo de Rosendo foi ó casoiro como vai un meniño a unha cesta de melindres, sen decatarse da súa desgracia, porque aínda non se fixera cargo de que a ledicia de comer con fame ten o seu remate na fartura e o casoiro non o ten máis que na morte.
O fillo de Rosendo fíxose dono de algúns pesos nas vísperas do casamento e cando se casou levaba oito décimos de lotería nos petos do seu traxe novo.
E cando o fillo de Rosendo xa estaba encarado coa súa desgracia, chegou a lotería e púxolle nas mans unha chea de miles de pesos, que non eran da súa muller, que eran seus mesmamente, porque de certo que xa os levaba consigo cando foi á eirexa…
A sorte chegou tarde e agora o fillo de Rosendo anda sempre aparellado coa súa muller, que é o seu drama.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada Outras cousas por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Dende a fiestra da torre | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 6 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Dende a fiestra da torre a condesiña ten os seus ollos chorosos enfiados na derradeira revolta do camiño, por onde un día fuxeu a súa ledicia de namorada. Co verme dos ciumes rillándolle o corazón, a condesiña vai morrendo pouquiño a pouco na fiestra da torre.
E pasan días e meses e anos, esculcando no camiño a volta do seu amor. E nun serán de pensamentos velaíños, relembrando aquel bico que se deron a furto, a condesiña belida morreuse de amor.
Velaía como contan as xentes a morte da namorada.
Este sartego encerra dende hai centos de anos as cinzas da malfadada condesiña, e a lenda que se conta de vellos a mozos colleu pulo sentimental no moimento de pedra, hucha misteriosa para tódolos espíritos románticos.
Unha vez foi aberto polos “intelectuales” da vila e dentro atoparon ósos, retrincos de lenzo, po e… carabuñas de cereixas para encher as dúas cuncas.
Por certo que o médico, home de moitos anteollos e de moita caspa na chaqueta, díxolle ó boticario:
— A condesiña do que morreu foi dunha enchente de cereixas…
Hai homes que non saben calar.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada Outras cousas por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl es pt en gl gl gl gl es en gl gl gl fr es en gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl es en gl gl gl gl es gl gl gl

text:
vellos | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 2 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Doña Florinda casouse con Fungueiriño e viveu lúa tras lúa en espera dun fillo que non chegou. Laiándose da súa cativa sorte, doña Florinda pasaba as horas mortas na solaina escoitando o chouqueleo triste das galiñas poñedoras. Fungueiriño era xogador e morreu do corazón, deixándolle á probe fidalga os anceios fanados de acariñar un fillo.
O loito sentáballe ben a doña Florinda e a carne branca dos seus brazos chamou polas olladas a furto de don Roque. A boa fidalga soupo despertar un amor serodio no peito do solteirón e logrou casarse de segundas. E dispois de casada remenceulle novamente o degoro de ser nai, e aínda viveu, lúa tras lúa, en espera dun fillo que non chegou. Don Roque foise do mundo e doña Florinda quedouse soia diante dos seus anceios fanados.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado vellos | Deixa unha resposta
Esta morea de pedras e tellas
Publicado o 30 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Esta morea de pedras e tellas, de latas tomadas e táboas podres, que semella un cortello abatido, foi o tobo en que viveu moitos anos a vella Fanchuca.
Esta figueira de ponlas ensarilladas foi o amparo da vivenda. Os figos ninguén degoraba comelos porque sabían a miseria.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Publicado o 23 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Don Froitoso non vai polos camiños que levan á verdade, porque sospeita que a verdade ten semellanzas coa morte. Desque os homes do seu tempo foron acedándose pola esperencia, don Froitosos viroulles as costas e fíxose compañeiro dos mozos. Un gran optimista. O día que as súas pernas xa non rexan co seu corpo, chamará nas portas dos médicos, e cando fique varado nos cobertores, aínda agardará por un miragre a cencia. Todo menos facerse cargo da súa vellez.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado vellos | Deixa unha resposta
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade
Publicado o 9 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade.
— Esta rapaza baixou do Ceo para ledicia da miña vellez. Un anxo que me mandou o Noso Señor. Unha froliña bonita que nasceu no meu corpo de terra. ¡Ais, que sería de min, soia no mundo, sen agarimo de ninguén!
A vella sigue debullando gabanzas. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Publicado o 26 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O vello “Saramaguiño” pasou a vida cacheando tesouros. Coa pacencia dun xogador de lotería o vello “Saramaguiño” rexistraba o campo da feira, dispois da feira, e o campo da romería, dispois da festa. ¡Cantos valados escudrumou en procura da ola de onzas recortadas! ¡Ai!, o probe “Saramaguiño” morreu sin atopa-lo tesouro degoirado, e nos derradeiros días da súa vida baixábase para apañar do chan as cousas redondas ou brilantes en que batían os seus ollos pitoñentos.
O “Saramaguiño” foi un home de boa fe e na folica dos pecados non levou máis que mentiras, unhas mentiras grandes coma contos de nenos.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Foi por segui-los mandados dun amor
Publicado o 22 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Foi por segui-los mandados dun amor verdadeiro que deixou a súa terra e a súa nai: unha terra verde e farturenta, unha nai vella e cega. Nos primeiros tempos doña Carmen viveu leda pola esperanza do retorno; dispois a seguranza de morrer no desterro deixouna abraiada. Dende entón a probe señora vive sempre lonxe do presente, asolagada en saudades, cunha doce tristura na surrisa; nos ollos a inquedanza dos xordos e nas mans señoriles a dúbida dos cegos. A boa señora enraizouse en terra allea e morrerá do ai que lle quedou.
Publicado en Cousas | Etiquetado emigrantes, namorados, vellos | Deixa unha resposta
Na noite da derradeira novena de difuntos
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Na noite da derradeira novena de difuntos a eirexa estaba inzada de medos.
En cada vela escentilaba unha ánima e as ánimas que non cabían nas velas acesas acochábanse nos currunchos sombrizos e dende alí fitaban os rapaces e facíanlles carantoñas.
Cada luz que o sancristán mataba era unha ánima acesa que se desfacía en fíos de fume e todos sentíamo-lo bafo das ánimas en cada vela que morría. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, mortos, vellos | 1 resposta
Todos cantos sabían algo da hestoria da vila
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Todos cantos sabían algo da hestoria da vila en que eu nacín, xa repousan debaixo dos terróns.
A siña Sinforosa era unha velliña que tódolos días pasaba o mar porque era mandadeira de oficio, como xa fora súa nai súa avoa e cicais tódalas súas devanceiras, dendes que os da banda de acá tiveron comercio cos da banda de alá. Era honrada ou parecía selo pois vivía do seu creto de muller de ben. Engaioleira e faladora con todos, tiña sempre, para a xente fidalga, un caravel na súa boca chuchada. A siña Sinforosa sabía tódalas traxedias do mar naquela travesía.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, mortos, vellos | Deixa unha resposta
Dous vellos que tamén tiveron mocedade
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Dous vellos que tamén tiveron mocedade, que se coñeceron nun baile, que logo se casaron por amor e que viviron arnándose tolamente. Dous vellos, sempre xuntos e sempre calados, que viven escoitando o rechouchío dun xilgaro engaiolado. Sen fillos e sen amistades. Soios.
Antonte leváronlle o viático ó vello e onte morreu. A compañeira dos seus días visteuno, afeitouno e púxolle as mans en cruz. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado namorados, vellos | 1 resposta
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl es pt gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
O señor Antón | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 13 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O señor Antón vivía cando meu avó era mozo. O señor Antón foi un pintor de moita sona, e da súa artesanía quedaron probas a barullo. O señor Antón pintaba todo con lindas coores, tapando madeiras e pedras coma se as vestise con traxes de festa. O señor Antón coidaba que tódalas cousas estaban encoiradas cando non estaban pintadas, e pouco a pouco foi pintando todo, todo… convertindo a pedra en madeira e a madeira en pedra, para que as xentes pasmasen. ¿Pensas que é pedra? Pois non, señor, que é madeira. ¿Pensas que é madeira? Pois non, señor, que é pedra. e velaí o engado artístico do señor Antón.
As súas mellores obras son uns gardaciviles recortados en táboas que hai no moimento de Semán Santa e un cadro de almiñas que ten o tumbo dos difuntos, onde din que puxo a o vello abade pintiparado; pero o señor Antón vivía de facer retratos.
¿Qué como facía retratos o señor Antón?
Estando diante dun xerro de viño tinto, velaí chega unha muller e mais unha nena. A muller dille ó señor Antón.
— Eu estimaríalle mesmamente que fixese un retrato da picariña porque o meu home está fóra, ¿sabe?, e queríallo mandar.
O señor Antón guinda unha ollada enriba da nena, dispois póusalle unha man na cabeza e bambéalla para ensaminarlle ben o cariz e deseguida arrédase unha migalla para medila cos ollos chiscos. De remate, apreixa o queixo coa man e respóndelle á muller:
— O sábado que ven podes vir polo retrato.
Así facía os retratos o señor Antón cando non había fotógrafos e, disque, todos lle saían pintiparados.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada Outras cousas por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt es gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Biografía de Castelao | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao (Rianxo, 1886 – Bos Aires, 1950) é unha das personalidades máis ricas e fecundas do movemento galeguista.
Licenciado en Medicina, abandonou moi cedo a práctica desa profesión para adicarse ás que eran as súas verdadeiras vocacións: a arte e a reivindicación integral de Galiza.
A súa actividade desenvolveuse na creación literaria, no periodismo gráfico, na pintura, no teatro e na política. Membro destacado da Xeración Nós e home comprometido ca defensa da autonomía para Galiza e coa causa republicana, a súa figura alcanzou co paso do tempo unha dimensión mítica.
Entre as súas obras máis importantes están Cousas, Cousas da vida, Os vellos non deben de namorarse, Os dous de sempre, Sempre en Galiza e Retrincos.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl pt en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
nenos | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Ese rapaz saído das miñas lembranzas
Publicado o 9 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Unha vez o noso destemido compañeiro levounos diante da chouza dunha mendicante e díxonos moi afouto:
— Ides ver que risa.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, nenos | Deixa unha resposta
Chegou das Américas un home rico
Publicado o 1 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Chegou das Américas un home rico e trouxo consigo un negriño cubano, coma quen trai unha mona, un papagaio, un fonógrafo… O negriño foi medrando na aldea, onde deprendeu a falar con enxebreza, a puntear muiñeiras, a botar aturuxos abrouxadores.
Un día morreu o home rico e Panchito trocou de amo para gana-lo pan. Co tempo fíxose moxo comprido, se máis chatas que a súa coor… Aínda que era negro como o pote, tiña gracia dabondo para facerse querer de todos. Endomingado, cun caravel enriba da orella e unha ponla de malva na chaqueta, parescía talmente un mozo das festas.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado emigrantes, nenos | Deixa unha resposta
O pai de Migueliño
Publicado o 24 de Xuño de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O pai de Migueliño chegaba das Américas e o rapaz non cabía de gozo no seu traxe festeiro. Migueliño sabía cos ollos pechados cómo era o seu pai; pero denantes de saír da casa botóulle unha ollada ó retrato.
Os “americanos” xa estaban desembarcando. Migueliño e a súa nai agardaban no peirán do porto. O corazón do rapaz batíalle na táboa do peito e os seus ollos esculcaban nas greas, en procura do pai ensoñado.
De súpeto avistóuno de lonxe. Era o mesmo do retrato ou aínda mellor portado, e Migueliño sintéu por il un grande amor e canto máis se achegaba o “americano”, máis cobiza sentía o rapaz por enchelo de bicos. ¡Ai!, o “americano” pasóu de largo sen mirar para ninguén, e Migueliño deixou de querelo.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado emigrantes, nenos | Deixa unha resposta
Eu non teño mágoa do picariño
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Eu non teño mágoa do picariño que mira con ollos encalmados de boi cando os automóbiles pasan pola súa porta. Eu non teño door do picariño que non corre detrás dos autornóbiles. Fame que pase o picariño, sempre será feliz.
Eu teño mágoa do rapaz que sinte formigueiros nos pés cando os automóbiles pasan pola súa porta. Eu teño door do pícaro que corre detrás dos automóbiles. Os rapaces inquedos que andan probando as súas forzas en tódalas máquinas non encherán os seus anceios de felicidade.
Os rapaces da miña terra corren sempre detrás dos automóbiles
Publicado en Cousas | Etiquetado nenos | Deixa unha resposta
Vou contarvos un conto triste
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Vou contarvos un conto triste
A pouco de casar, doña Micaela comenzou a facer camisirías; mais a súa ilusión abateuse de súpeto e con bágoas nos ollos meteu nun frasco de augardente o froito merado dos seus amores.
Doña Micaela escribeu nun papeliño: “Adolfo, 12 de maio de 1887”. Pegou o papeliño no frasco e, dispois de bicalo tristemente, gardouno no armario das sabáns de liño.
Non vos riades, porque o conto é triste. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado nenos, señoritos, tolos | Deixa unha resposta
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Chámanlle a “Marquesiña” e os seus peíños endexamais se calzaron.
Vaí á fonte, depelica patacas e chámanlle a “Marquesiña”.
Non foi á escola por non ter chambra que pór e chámanlle a “Marquesiña”.
Non probou máis lambetadas que unha pedra de zucre e chámanlle a “Marquesiña”.
A súa nai é tan probe que traballa de xornaleira na casa do Marqués.
¡E aínda lle chaman a “Marquesiña”!
Publicado en Cousas | Etiquetado nenos | Deixa unha resposta
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl fr es gl gl gl gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Don Froitoso | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 23 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Don Froitoso non vai polos camiños que levan á verdade, porque sospeita que a verdade ten semellanzas coa morte. Desque os homes do seu tempo foron acedándose pola esperencia, don Froitosos viroulles as costas e fíxose compañeiro dos mozos. Un gran optimista. O día que as súas pernas xa non rexan co seu corpo, chamará nas portas dos médicos, e cando fique varado nos cobertores, aínda agardará por un miragre a cencia. Todo menos facerse cargo da súa vellez.
Don Froitoso é un home dos que retrasan o reló para retrasa-lo tempo e pecha os ollos cando quer que non o vexan. Todo maxinación e fidalguía, vive no seu derradeiro esforzo de galán. Un galán comprementeiro de barbas de liño e caraveles no bico.
O fidalgo barbuzán ten o espírito limpo como unha estrela. Certo día dixen eu que as monxas dos conventos eran cativas e vellas e don Froitoso fitoume feramente e fíxome calar porque para este vello galán aínda son verdades tódalas fermosas mentiras do romanticismo.
Don Froitoso foi a un baile do antroido pasado e alí topouse cunha criada disfrazada. Tratouna con moita cortesía, sen chisco de ruín intención, sen verbas lixosas, como cómpre tratár ás mulleres… Don Froitoso emparellou coa candonga e xuntos entraron nun apartamento, e alí o vello comenzou a recitar poesías de Béquer, que a criada escoitou a rir, a rir… Dispois o vello pideu champán, champán do mellor. E pasadas dúas horas a criada sinteu que lle voaban os miolos, e colléndose a don Froitoso dixo con aflición:
— ¡Ai, que mal me sentou aquel viño blanco con gaseosa!
Pero don Froitoso volverá recitar poesías e a pedir champán nos bailes de tranca.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada vellos por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Esta morea de pedras e tellas | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 30 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Esta morea de pedras e tellas, de latas tomadas e táboas podres, que semella un cortello abatido, foi o tobo en que viveu moitos anos a vella Fanchuca.
Esta figueira de ponlas ensarilladas foi o amparo da vivenda. Os figos ninguén degoraba comelos porque sabían a miseria.
A vella Fanchuca pregaba de porta en porta, alá cando nas nosas aldeas había máis fartura de pan que de diñeiro. Aínda era no tempo en que cada esmola recibía un bico de quen a daba e outro bico de quen a collía; porque as esmolas non eran cachos de cobre acuñado, que eran codelos de pan ou espigas de millo.
A siña Fanchuca, por ser tan probe e tan vella e por estar tan perto da morte, ía tornándose terra e xa se confundía de lonxe coa lama dos camiños. Mais a vella Fanchuca sabía remozarse o día da festa prendendo na roupa moitos remendiños bonitos: adobíos da súa probeza, que o sol e a choiva de todo o ano ían trocando en novos farrapos torreiros.
A vella Fanchuca contaba máis de catro veces vinte anos e portaba nas roupas os remendiños de tódalas festas, talmente como levan as plumas os paxaros cativos.
A primeira mostra de probeza que fitaron os meus ollos foi a siña Fanchuca e dende aquela viven tan aparelladas na miña memoria a vellez e a miseria, que aínda hoxe tódolos vellos enrugadiños parécenme probes de pedir polas portas.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada lembranzas, vellos por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl es pt en gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl es es en gl gl gl it gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl es gl en gl gl pt es en gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
Outras cousas | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Arquivos da etiqueta: Outras cousas
Publicado o 13 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O señor Antón vivía cando meu avó era mozo. O señor Antón foi un pintor de moita sona, e da súa artesanía quedaron probas a barullo. O señor Antón pintaba todo con lindas coores, tapando madeiras e pedras coma se as vestise con traxes de festa. O señor Antón coidaba que tódalas cousas estaban encoiradas cando non estaban pintadas, e pouco a pouco foi pintando todo, todo… convertindo a pedra en madeira e a madeira en pedra, para que as xentes pasmasen. ¿Pensas que é pedra? Pois non, señor, que é madeira. ¿Pensas que é madeira? Pois non, señor, que é pedra. e velaí o engado artístico do señor Antón.
As súas mellores obras son uns gardaciviles recortados en táboas que hai no moimento de Semán Santa e un cadro de almiñas que ten o tumbo dos difuntos, onde din que puxo a o vello abade pintiparado; pero o señor Antón vivía de facer retratos.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Dende a fiestra da torre
Publicado o 6 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
E pasan días e meses e anos, esculcando no camiño a volta do seu amor. E nun serán de pensamentos velaíños, relembrando aquel bico que se deron a furto, a condesiña belida morreuse de amor.
Velaía como contan as xentes a morte da namorada.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Era un neniño de manteiga
Publicado o 19 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Era un neniño de manteiga, bonito coma un caravel. Ningunha señora podía ollalo sen bicalo.
Vistidiño coma un príncipe de lenda, tiña un ollar tristeiro de neno medrado en sedas e bicos.
Os seus traxes primorosos facían do neno un monequiño para bicar con degaro.
O seu traxe de antroido custaba dous meses de traballo, e a súa nai revíase de ledicia.
Porque á súa beira tódolos nenos daban mágoa, vistidiños con traxes cativos.
E a fermosura do neno foi a súa desgracia.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
O fillo de Rosendo
Publicado o 16 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O fillo de Rosendo andaba aboiado polas rúas amostrando a súa faciana albeira de mozo malmantido. As letras que deprendera non eran dabando para vivir do traballo da testa e o señoría conquerido non lle deixaba vivir do traballo das mans. Botara tres anos de bachillerato e xan non podía traballar… E a forza de “pitillos” regalados foi matando a cobiza de outras regalías da mocedade.
O fillo de Rosendo xungueose a unha muller, vella, gorda e rica, porque diante de si non aviscaba máis que o pan da esclavitude. ¡Gran desgracia! Porque hai algo peor que traballar para non morrer de fame i é casarse para poder comer tódolos días.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Romualdo era un home “fino”
Publicado o 5 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Romualdo era un home “fino”. Polas súas maneiras xeitosas conqueriu creto de home ben enseñado, anque as súas cortesías co chapeu na man non tiñan certamente o cuño da fidalguía enxebre. A Romualdo, tan mixiriqueiro, tan fricoleiro, non lle acaía un oficio de traballo, e dispois de chorarse moito logrou meter cabeza no xuzgado municipal, onde viveu esborranchando papel, deica o día do seu pasamento. Romualdo ademais de escribente era un gran catador de viño, calidade que lle deixara o seu pai en herdo.
No beber era como no escribir: moitos groliños de viño enviados de xeito melindroso, letriña miúda con rabiños enribirichados. Tan “fino” no xuzgado coma na taberna. Romualdo emborrachábase moitas veces; pero endexamais esgallou as pernas. Canto máis viño levase a bordo máis cortesías facía.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
A carón da natureza
Publicado o 28 de Xuño de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
É no intre en que a terra, para se durmir, vaille virando as costas á luz e o fume das tellas, mesto e leitoso, vaise erparexendo no fondo do val. Non é cousa de outro mundo pinta-lo que ven os ollos, que serán comestos polos vermes; pero na paisaxe hai máis cousas que fitar, pois naque muíño cantareiro, dous namorados danse o primeiro bico e naquel pazo do castiñeiro seco ouvean os cans.
Dende o adro dunha eirexa ollámo-lo val afundido na choiva. A iauga qeu cai a fío aplaca o fume azul contra as tellas brilantes dunha chouza. Os camiños están cubertos de lama e un vendedor de cobertores pasa cabaleiro na súa besta ferrada. Velaí o cadro dun pintor; pero aínda hai máis na paisaxe, pois tocan a morto no campanario da eirexa e o son é tan amargurado coma se batesen a campá coa mesma cabeza do morto e non adeviñamos en cal casa do lugar hai desgracia porque todas, todas, están tristes.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Publicado o 22 de Xuño de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O alquilador non ten máis bens que un faco, unha albarda e unha corte, e ninguén adeviña como pode mante-lo faco. Cando reparo na besta do alquilador, na probe besta de todos, lémbrome dunha gaivota desplumada. Aquel animaliño, a pique de dexenerar en burro, trenquelea porla beira dos camiños, a rente das silveiras, e quen faga unha viaxe, cabaleiro en tal besta ferrada, seguirá dispois a pé o resto da súa vida.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Aínda eu non nascera
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Aínda eu non nascera e miña nai era pequena.
Na bocanoite dun día morno de abril as xentes da miña vila ollaron unha raiola de luz que viña do mar, batendo no campanario da eirexa como unha raiola de sol colada por unha fenda das nubes; pero non era de sol nin de luar nin de cousa semellante. Aquilo era unha luz de lóstregos, botada por un ollo vixiante, que cachea algo, deténdose de tempo en tempo no campanario da eirexa para sabe-la hora e seguir dispois traballando. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Onde hai un cruceiro
Publicado o 29 de Abril de 2010 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Onde hai un cruceiro houbo sempre un pecado, e cada cruceiro é unha oración de pedra que fixo baixar un perdón do Ceo, polo arrepentimento de quen o pagou e polo gran sentimento de quen o fixo.
¿Tendes reparado nos nosos cruceiros aldeáns? Pois reparade.
A Virxe das Angustias, enclavada no reverso de moitas cruces de pedra, non é a Piedá dos escultores; é a Piedade crea da polos canteiros.
Os nosos canteiros, deixándose levar polo sentimento, non podían maxinar un home no colo da nai.
Para os artistas canteiros Xesucristo sempre é pequeno, sempre é o Neno, porque é o Fillo, e os fillos sempre somos pequenos nos colos das nosas nais.
Reparade nos cruceiros e descubriredes moitos tesouros.
Publicado en Cousas | Etiquetado Outras cousas | Deixa unha resposta
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl pt gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
lembranzas | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 16 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O bruxo da montaña sabe moitas andrómenas para sanda-las almas feridas. Adiviña canto está por acontecer, se máis que perguntarllo á “peneira de san Cibrán”, e sempre ten unha feiticería axeitada para cada mágoa. ¡Ouh, o bruxo da montaña sabe máis da conta!
Un día é unha rapaza que se mirra de amor e o bruxo inquire da peneira.
— Peneira que peneiras o pan da cristiandade: se Fulano puxo o seu pensamento nesta rapaza vírate para alí.
Moitas veces a peneira vírase para acolá e a coitada sinte as angurias da morte; mais o bruxo, doído de tanto amor como choran o ollos da namorada, asegúralle que o Fulano tornarase cego para tódalas mulleres e non ollará máis que a súa bonitura. E deseguida comenza o enfeitizamento.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Ese rapaz saído das miñas lembranzas
Publicado o 9 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Ese rapaz saído das miñas lembranzas de neno foi un compañeiro da escola, gran enemigo de gatos e capitán arriscado de tódolos rillotes. Eu non podo esquecer como se ría estoupando a pedradas os ventres inflados dos cans mortos.
Unha vez o noso destemido compañeiro levounos diante da chouza dunha mendicante e díxonos moi afouto:
— Ides ver que risa.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, nenos | Deixa unha resposta
Esta morea de pedras e tellas
Publicado o 30 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Esta morea de pedras e tellas, de latas tomadas e táboas podres, que semella un cortello abatido, foi o tobo en que viveu moitos anos a vella Fanchuca.
Esta figueira de ponlas ensarilladas foi o amparo da vivenda. Os figos ninguén degoraba comelos porque sabían a miseria.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Nunha eirexa da montaña
Publicado o 12 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Nunha eirexa da montaña eu vin unha cabeira de cristán facendo de peto das ánimas. Tiña unha fenda no frontal e por alí decorrían os cartos dos bos feligreses.
Unha caveira de sacristía, sobada por mans luxadas de cera e de aceite, como lombo de misal antigo, coma pelexo de pandeiro vello. recollendo diñeiro para ben das almiñas do purgatorio, levaba moitos anos de servicio a probe caveira humán.
Agora eu vou contarvos unha cousa.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, mortos | Deixa unha resposta
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade
Publicado o 9 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade.
— Esta rapaza baixou do Ceo para ledicia da miña vellez. Un anxo que me mandou o Noso Señor. Unha froliña bonita que nasceu no meu corpo de terra. ¡Ais, que sería de min, soia no mundo, sen agarimo de ninguén!
A vella sigue debullando gabanzas. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Xa van alá moitos anos
Publicado o 29 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Xa van alá moitos anos e aínda hoxe teño remorsos.
Non había antroido que deixasen de vir á miña casa dúas máscaras choqueiras. Sempre os dous mesmos esterqueiros, coas mesmas caretas, cos mesmos traxes, cos mesmos dios. Eles sabían un segredo amoroso da miña mocedade e tódolos anos viñas chantarmo na cara coas mesmas verbas, coas mesmas gargalladas paifocas.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Publicado o 26 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O vello “Saramaguiño” pasou a vida cacheando tesouros. Coa pacencia dun xogador de lotería o vello “Saramaguiño” rexistraba o campo da feira, dispois da feira, e o campo da romería, dispois da festa. ¡Cantos valados escudrumou en procura da ola de onzas recortadas! ¡Ai!, o probe “Saramaguiño” morreu sin atopa-lo tesouro degoirado, e nos derradeiros días da súa vida baixábase para apañar do chan as cousas redondas ou brilantes en que batían os seus ollos pitoñentos.
O “Saramaguiño” foi un home de boa fe e na folica dos pecados non levou máis que mentiras, unhas mentiras grandes coma contos de nenos.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Semellante a un frade de madeira
Publicado o 19 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Semellante a un frade de madeira mal pintada; tiña un nariz vermello de antroido e unha calva esvaída de difunto reseso, e non sabía un por onde tomale para moufarse da súa cativeza. Malasisado coma os sinos, que repenican con tolería de festa e logo tanxen a morto. Tan amigo de beber que sendo pequeno foise ó augardente dun feto, que era tío seu, e deixouno sequiño de todo. Para gana-la vida chegou a ouvear coma un can no tempo das uvas.
Pero certo día topouse cunha muller nun camiño de romería. A muller ía de promesa, cun faroliño na man. Faloulle, namorouna e casáronse deseguida.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Esa fiestra non é un ollo da casa
Publicado o 15 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Esa fiestra non é un ollo da casa, como son as fiestras, pois ela somentes sirve para que tome a raxeira do sol un cego, o cego qeu se fixo rico a cantar cantigas de rexouba cabo das empanadas arrecendentes.
As vexigas que petiscaron os ollos do cego foron un ben do Noso Señor. Non foi cego de pedir polas portas; nin tampouco cego de cibdade, que chora no violín, escorregando devagariño polas cordas un dedo chuchando de fame. Foi simplementes un cego de romería, un pillastrón, un moinante.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Era un barbeiro de sábado
Publicado o 23 de Xuño de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Era un barbeiro de sábado que amaba os libros que non entendía e gustaba de lelos todos enteiros.
Unha vez topeino coa testa pousada nas mans, ó xeito dun pensador, e díxome:
E dende entón, para min, hai homes que “profundan”.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
← Entradas máis antigas
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


text:
Ese rapaz saído das miñas lembranzas | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 9 de Setembro de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Ese rapaz saído das miñas lembranzas de neno foi un compañeiro da escola, gran enemigo de gatos e capitán arriscado de tódolos rillotes. Eu non podo esquecer como se ría estoupando a pedradas os ventres inflados dos cans mortos.
Unha vez o noso destemido compañeiro levounos diante da chouza dunha mendicante e díxonos moi afouto:
— Ides ver que risa.
Dispois destellou un anaco do tellado e meteuse dentro da chouza. Axiña comenzaron a saír, lanzados por unha bufarda, os codelos de pan e as espigas de millo, esmolas que a vella mendicante acarrexara como unha formiga naquel outono farturento. Dispois o rillote apareceu no tellado a rir, a rir…
Os porcos e as galiñas tiveron festa e os rapaces da escola ollábamos cos ollos arregalados, coma que avisca un sacrilexo. Tódolos rapaces ficamos quedos, e, cando o rillote reparou que tíñamo-lo ánimo engruñado, díxonos para amaina-los ecrupos de concencia:
— Total a vella non merca nada, que llo dan todo.
Aquel rapaz agora é un señor de sona e de creto, dono de moitos millóns, amo de moita xente e de moitos comercios alá nas Américas.
Queira o Ceo que non retorne.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada lembranzas, nenos por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: ca es es gl el gl gl gl gl gl es de es es gl

text:
Traballamos para ir máis lonxe
Ctra. Vegadeo, 56 ( A Campiña ), 27192 Lugo, España
Tel: 982 303 902
FEGAT © 2017 - Todos los derechos reservadosAviso legal - Foro - Mapa web
Este sitio emplea cookies de Google para prestar sus servicios, para personalizar anuncios y para analizar el tráfico. Google recibe información sobre tu uso de este sitio web. Si utilizas este sitio web, se sobreentiende que aceptas el uso de cookies. Más información


langs: gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl tl gl gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Amigo meu | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 26 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Amigo meu: Eu era cismador e pensatibre a quen a morte gadaña axexaba cos dentes arregañados. No intre de pecha-los ollos para me durmire, un dediño de óso, ou máis ben de marfil, petaba levián na miña testa e o medo facía esplosión en min. Tódalas noites.
Eu morríame do corazón e os médicos non me decían a verdade porque cicais o meu mal non tiña cura. Visitei un e outro e outro máis, e todos me dixeron o mesmo: “Non ten nada”. Pero eu sentía o meu corazón debaterse na súa gaiola, coma un paxaro entolecido, e somentes cando eu ficaba quediño, sen bulir nin chisco, durmía o paxaro do meu peito.
No intre en que os médicos me dicían “non ten nada” eu sempre avistei nos seus ollos a pintiña escentilante da mentira e da bulra, e un día esgotouse a miña pacencia e cuspinlle na cara ó especialista.. Dende entón eu vivo no manicomio.
Fai pouco tempo entrou nesta casa un médico eminente, que anque está tolo conserva enteira a súa sabencia, e consulteime con el. O meu compañeiro ensaminoume ben e de remate díxome sin chisco de mintira nos ollos: “Ti non tes nada no corazón; ti estás tolo e nada máis”.
Agora eu xa sei que teño san o meu corazón porque os médicos tolos non minten nin se bulran don enfermos. Pero… teño unha dúbida que me arrepía.
O meu compañeiro dixo que eu estou tolo e agora cómpre que ti, que andas solto, consultes o meu caso cun avogado e que che diga se un médico tolo ten dereito a saber de tolerías.
Moitas apertas do teu amigo
P. D. Contéstame axiña porque quero saber se estou tolo ou non.
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada tolos por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl it gl en gl gl gl gl gl gl es gl gl gl

text:
Cousas de Castelao | Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas" | Paxina 2
Publicado o 12 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Nunha eirexa da montaña eu vin unha cabeira de cristán facendo de peto das ánimas. Tiña unha fenda no frontal e por alí decorrían os cartos dos bos feligreses.
Unha caveira de sacristía, sobada por mans luxadas de cera e de aceite, como lombo de misal antigo, coma pelexo de pandeiro vello. recollendo diñeiro para ben das almiñas do purgatorio, levaba moitos anos de servicio a probe caveira humán.
Agora eu vou contarvos unha cousa.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, mortos | Deixa unha resposta
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade
Publicado o 9 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
A vella non paraba de gaba-la súa felicidade.
— Esta rapaza baixou do Ceo para ledicia da miña vellez. Un anxo que me mandou o Noso Señor. Unha froliña bonita que nasceu no meu corpo de terra. ¡Ais, que sería de min, soia no mundo, sen agarimo de ninguén!
A vella sigue debullando gabanzas. Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
No mar había un afogado
Publicado o 5 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
No mar había un afogado e a vila mariñeira ensumírase no silenzo e na tristura.
Amairana o vento, acougara o mar, trunfara o sol no ceo. E a vila non acordaba nin quencía, como se aínda fose noite, coma se as xentes mariñeiras fefusasen as regalías de Deus. A luz do día embazada polas angurias da traxedia.
No mar encalmado ían e viñan os barcos en procura do corpo de Ramón. Na eirexa da vila unha muller e un rapaciño choraban diante do Cristo miragreiro.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado mariñeiros, mortos | Deixa unha resposta
Manter un animal para comelo
Publicado o 2 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Manter un animal para comelo non está ben, aínda que troquémo-la súa carne na nosa propia carne; pero manter con agarimo un animal para levalo dispois á feira, paréceme unha mostra da ruindade humán.
¡Un día na feira! Diñeiro, xuramentos falsos, meter burro por cabalo, comidas con pimento, pan reseso, viño cativo, tabernas acuguladas… A leda bullanga das feiras é tan mintireira como son as carantoñas do antroido, pois debaixo da ledicia hai tristura nos que venden e medo nos que mercan O día de feira todos van de raposos e ninguén leva o corazón no peito, porque todos coidan que a xente de ben perde diñeiro nos tratos.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado animais | Deixa unha resposta
Xa van alá moitos anos
Publicado o 29 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Xa van alá moitos anos e aínda hoxe teño remorsos.
Non había antroido que deixasen de vir á miña casa dúas máscaras choqueiras. Sempre os dous mesmos esterqueiros, coas mesmas caretas, cos mesmos traxes, cos mesmos dios. Eles sabían un segredo amoroso da miña mocedade e tódolos anos viñas chantarmo na cara coas mesmas verbas, coas mesmas gargalladas paifocas.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Publicado o 26 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O vello “Saramaguiño” pasou a vida cacheando tesouros. Coa pacencia dun xogador de lotería o vello “Saramaguiño” rexistraba o campo da feira, dispois da feira, e o campo da romería, dispois da festa. ¡Cantos valados escudrumou en procura da ola de onzas recortadas! ¡Ai!, o probe “Saramaguiño” morreu sin atopa-lo tesouro degoirado, e nos derradeiros días da súa vida baixábase para apañar do chan as cousas redondas ou brilantes en que batían os seus ollos pitoñentos.
O “Saramaguiño” foi un home de boa fe e na folica dos pecados non levou máis que mentiras, unhas mentiras grandes coma contos de nenos.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas, vellos | Deixa unha resposta
Foi por segui-los mandados dun amor
Publicado o 22 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Foi por segui-los mandados dun amor verdadeiro que deixou a súa terra e a súa nai: unha terra verde e farturenta, unha nai vella e cega. Nos primeiros tempos doña Carmen viveu leda pola esperanza do retorno; dispois a seguranza de morrer no desterro deixouna abraiada. Dende entón a probe señora vive sempre lonxe do presente, asolagada en saudades, cunha doce tristura na surrisa; nos ollos a inquedanza dos xordos e nas mans señoriles a dúbida dos cegos. A boa señora enraizouse en terra allea e morrerá do ai que lle quedou.
Publicado en Cousas | Etiquetado emigrantes, namorados, vellos | Deixa unha resposta
Semellante a un frade de madeira
Publicado o 19 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Semellante a un frade de madeira mal pintada; tiña un nariz vermello de antroido e unha calva esvaída de difunto reseso, e non sabía un por onde tomale para moufarse da súa cativeza. Malasisado coma os sinos, que repenican con tolería de festa e logo tanxen a morto. Tan amigo de beber que sendo pequeno foise ó augardente dun feto, que era tío seu, e deixouno sequiño de todo. Para gana-la vida chegou a ouvear coma un can no tempo das uvas.
Pero certo día topouse cunha muller nun camiño de romería. A muller ía de promesa, cun faroliño na man. Faloulle, namorouna e casáronse deseguida.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
Esa fiestra non é un ollo da casa
Publicado o 15 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Esa fiestra non é un ollo da casa, como son as fiestras, pois ela somentes sirve para que tome a raxeira do sol un cego, o cego qeu se fixo rico a cantar cantigas de rexouba cabo das empanadas arrecendentes.
As vexigas que petiscaron os ollos do cego foron un ben do Noso Señor. Non foi cego de pedir polas portas; nin tampouco cego de cibdade, que chora no violín, escorregando devagariño polas cordas un dedo chuchando de fame. Foi simplementes un cego de romería, un pillastrón, un moinante.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado lembranzas | Deixa unha resposta
O burro non bulía nin chisco
Publicado o 12 de Xullo de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
O burro non bulía nin chisco: tiña os ollos abertos, enfiados no chan, e polas trazas o burro cabilaba de firme, asolagado nas súas cavilacións. Eu enfiei os meus ollos no burro e tamén me puxen a cavilar, esquecido de min mesmo; ensumíndome nos adentros da besta, e sen facerme cargo, os meus pensamentos eran os do burro.  Sigue lendo →
Publicado en Cousas | Etiquetado animais | Deixa unha resposta
← Entradas máis antigas
Entradas máis recentes →
Anónimo con nombre Blog personal de Manuel Rivas
Cousas na Wikipedia Máis información sobre as Cousas na Wikipedia en galego
Museo Castelao Web onde se recolle toda a obra gráfica, literaria e política deste pensador e ideólogo do nacionalismo galego…
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: es gl gl gl gl gl lt ca pt gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl

text:
Era un neniño de manteiga | Cousas de Castelao
Recompilación dos contos de Castelao publicados baixo o nome de "Cousas"
Publicado o 19 de Agosto de 2013 por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Era un neniño de manteiga, bonito coma un caravel. Ningunha señora podía ollalo sen bicalo.
Vistidiño coma un príncipe de lenda, tiña un ollar tristeiro de neno medrado en sedas e bicos.
Os seus traxes primorosos facían do neno un monequiño para bicar con degaro.
O seu traxe de antroido custaba dous meses de traballo, e a súa nai revíase de ledicia.
Porque á súa beira tódolos nenos daban mágoa, vistidiños con traxes cativos.
E a fermosura do neno foi a súa desgracia.
Pouco a pouco, na quentura dos agarimos, o neno fíxose mozo. Un mozo cheo de bondade. Unha bondade chea de inocencia.
O mozo entrou nunha academia militar e a súa nai choraba, choraba; mais no fondo do fondo da súa ialma ela ben arelaba que o seu fillo fose distinto.
E cando chegou vistido de cadete a nai entoleceu de fachenda. E o mozo seguía coa súa bondade limpa e branca de neno.
Un día o mozo marchou á guerra por obliga da súa profesión.
E alí caíu ferido de morte. E ó morrer non dixo máis que esta frase tremendamente tráxica:
Esta entrada foi publicada en Cousas e etiquetada Outras cousas por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Marca a ligazón permanente.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Fornecido con orgullo por WordPress


langs: es es

text: Comentarios para De Otro Angulo Fotografía


langs: es ceb es gl es es es en gl es es es gl es gl es gl es es es gl es pt gl es gl es gl fr de gl it gl gl es es es gl en gl es en en en gl es es gl uk gl es pt es eu gl es en es en gl es en es ru gl es es es eu gl es es gl de gl es es pt en gl es gl es ru gl es en sv fr de de hbs_lat fr en de gl es es sv fr es es en gl en gl es gl gl gl es es es fr gl es gl es es es es gl en es es es

text:
Colegio Oficial de Farmacéuticos de A Coruña Listado
Municipio Todos los municipios A Baña A Coruña Abegondo Ames Aranga Ares Arteixo Arzúa Bergondo Betanzos Boimorto Boiro Boqueixón Brión Cabana de Bergantiños Cabanas Camariñas Cambre Capela (A) Carballo Cariño Carnota Carral Cedeira Cee Cerceda Cerdido Coirós Corcubión Coristanco Culleredo Curtis Dodro Dumbría Fene Ferrol Fisterra Frades Irixoa Laracha (A) Laxe Lousame Malpica de Bergantiños Mañón Mazaricos Melide Mesía Miño Moeche Monfero Mugardos Muros Muxía Narón Neda Negreira Noia Oleiros Ordes Oroso Ortigueira Outes Oza-Cesuras Paderne Padrón Pino (O) Pobra do Caramiñal (A) Ponteceso Pontedeume Pontes (As) Porto do Son Rianxo Ribeira Rois Sada San Sadurniño Santa Comba Santiago de Compostela Santiso Sobrado Somozas (As) Teo Toques Tordoia Touro Trazo Val do Dubra Valdoviño Vedra Vilarmaior Vilasantar Vimianzo Zas
Antes de las 09:30 h la guardia le corresponde a la farmacia que presta el servicio nocturno que se inicia el día anterior a las 22:00h
ALVAREZ IGLESIAS, TERESA DE JESUS
Avda. Garabanxa 24, SIGÜEIRO - Oroso
Principal, 114, CAMELLE - Camariñas
Horario: 9:30 - 22:00
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
Avda. da Mariña, 41-42 - Sada
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
ARDAO PREGO, MARIA DOLORES
Felgosas-La Barquera, nº 3 - Cerdido
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
BARREIRO SALVADO, JUAN JOSÉ
Calle Neira Vilas, 2 - Arzúa
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
Santa Lucía, 44 - Laracha (A)
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
BLANCO PARIS, Mª BELEN
Villar Amigo, 1 - Malpica de Bergantiños
Horario: 9:00 - 22:00
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
BLANCO PEREZ, MARIA TERESA
García Lema, 2, PINO DE VAL - Mazaricos
Horario: 9:30 - 22:00
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
BREA LORENZO, Mª de las Nieves
Rúa da Pataca, 52 - Coristanco
Horario: 9:00 - 22:00
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
CAL DE LA FUENTE, B. y CAL DE LA FUENTE, C.
Avda. de Galicia nº 82 - Pontes (As)
SERVICIO DE GUARDIA DIURNO
No se ha podido geolocalizar a su dispositivo.
Si no se geolocaliza, únicamente se mostrarán las farmacias de guardia
Para geolocalizarse, por favor, habilite los permisos de ubicación de su dispositivo
C/ Riego de Agua, 29-4º
15001 - A Coruña
Teléfono: 981 22 30 14
Fax: 981 22 61 91
Centro de Información Online de Medicamentos
Centro de Información online de Medicamentos Veterinarios
Formulario para notificación de reacciones adversas
Agencia Española del Medicamento
Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos
Solicitud de apertura de página web para empresas
Solicitud de apertura de página web para farmacias
Solicitud de adhesión a CISMED
© Colegio Oficial de Farmacéuticos de la Provincia de A Coruña
© Colegio Oficial de Farmacéuticos de la Provincia de A Coruña


langs: gl gl es es gl es es es oc es gl gl es gl es it es en nn sv sv sv ka sv en en en sv lt es es gl es en

text:
Prostitutas Asiaticas Vigo Contactos De Prostitutas En Vigo
CUMLOUDER PROSTITUTAS PROSTITUTAS SIGLO
PROSTITUTAS AÑOS PROSTITUTAS EN EL EJIDO
Banco de putas numero prostitutas en españa
Prostitutas asiaticas vigo contactos de prostitutas en vigo
Somos un grupo de chicas guapas, simpaticas, fiesteras y atrevidas, dispuestas a realizar todas tus fantasias. Alto standing, discrecion y seriedad. Llamame sin compromiso ninguno te atendere muy amablemente. Besos, caricias, masajes, sexo sin limites. No soy profesional, atiendo esporadicamente, siempre…. Me dedico a ti como nadie lo va a hacer.
Prostitutas en cornella prostitutas en zafra
Ofrezco masajes a caballeros que sepan apreciar el arte del masaje sensual. Hola que tal, soy Sheila, una scort de 24 años muy cariñosa y educada, mido 1,73 y tengo unas…. Contactos asiaticas vigo en Pontevedra. Española, soy de Ferrol y madrileña de adopción. Gordita gustosa deliciosa Vigo.
Informe Especial: los puntos críticos de Lima donde se ejerce la prostitución
E-postadressen publiceras inte. Obligatoriska fält är märkta *
Page 1 Page 2 Next page
Prostitutas en donosti videos x prostitutas reales
Sinonimos de apilar prostitutas santa cruz tenerife
Prostitutas paraguayas en barcelona prostitutas alquiler
Prostitutas baratas en hospitalet mapa prostitutas
Prostitutas en alcantarilla prostitutas san jose


langs: gl es

text: Comentarios en: Agrasa, hortalizas y las especialidades


langs: gl es es ko es es nl gl es gl es gl en es es gl es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en en en en it es es en gl gl es it es gl gl

text:
Saboreando a excelencia dos produtos galegos e lusos
0 producto Productos 0,00 € (0)
El producto se ha añadido correctamente
Saboreando a excelencia dos produtos galegos e lusos
Descubrir e desfrutar dos sabores de Galicia e do Norte de Portugal a través dos seus viños, meles, queixos, embutidos, marmeladas ou doces é posible percorrendo o Salón Gastronómico dos Produtos de Excelencia da Eurorrexión, que está tendo lugar na fin de semana do 17 e 18 de outubro nunha carpa instalada na Alameda de Ourense.
Esta mostra, na que participan unha vintena de produtores (boa parte deles do oriente ourensán), abría as súas portas na mañá do 17 de outubro cun acto inaugural no que participaban os alcaldes do Barco, acompañado pola concelleira de Turismo e Comercio, Irene Dacal, e de Ourense. Así o rexedor barquense, Alfredo García, explicaba o proxecto europeo no que se enmarcha este salón, que está promovido polo Eixo Interior e do que forman parte os concellos do Barco, Sarria e Barcelos (Portugal), xunto coa Deputación de Ourense e o Eixo Atlántico. Nel lévase a traballar os tres últimos anos. Destacaba asemade o valor do selo “Excelencia”, creado a través desta iniciativa, e tamén o feito de que actualmente ampare case 50 produtores de Galicia e do Norte de Portugal. “Este é ademais un proxecto con vontade de continuar. De feito en decembro presentaremos unha nova solicitude de fondos europeos”, adiantaba o rexedor.
O acto inaugural pechábase coa intervención do alcalde de Ourense, Xesús Vázquez, quen daba a benvida a todos os produtores, “que tratan de potenciar o noso rural e de encontrar nel un modo de vida”. Tamén expresaba o seu desexo de que “esta mostra sexa un éxito”.
Este certame reúne a dez adegas, das que seis son da Denominación de Orixe Valdeorras (Alán de Val, Cooperativa Xesús Nazareno, Godeval, Roandi, Pagos de Galir e Santa Marta), dúas da D.O. Ribeira Sacra (Ladeira da Mata e Mondelo), unha da D.O. Ribeiro (Bodegas Cunqueiro) e outra de Portugal (Caves de Valpaços). Tamén se pode visitar o expositor da empresa de Embutidos Hervella, así como a da Queixería As Almendreiras. No apartado de doces figuran os stands de Biquinho Doce, Bicas de Trives e Torta de Sarria e hai tamén cinco expositores de produtos do campo: Aceiroga, Terra de Baronceli, Caurelor, Posada e Mel do Castro.
O recinto feiral ten un horario de apertura ao público de 11 a 14h. durante a mañá e de 17h. a 21h. pola tarde. Ademais de degustacións, inclúe actividades como a cata popular de viños celebrada na tarde do sábado e que estivo dirixida pola sumiller Mercedes González quen explicaba o proceso da cata e as características de viños coa marca Excelencia presentes no salón.
© 2017 por Embutidos Hervella. C/ Do Regueiro 4, Manzaneda, Ourense, 32781 - España
Este sitio web utiliza cookies para facilitar y mejorar la navegación. Puede consultar la información sobre el uso de las cookies en la sección de Política de cookies


langs: gl es es ko es es nl gl es gl es gl en es es gl es gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl es en en en en it es es en gl gl es it es gl gl

text:
Da matanza ao concurso de cociña nas xornadas do Porco Celta
0 producto Productos 0,00 € (0)
El producto se ha añadido correctamente
Da matanza ao concurso de cociña nas xornadas do Porco Celta
Coa “parva”, almorzo previo á matanza a base de embutidos, queixo, viño e licores, arrancaba a VIII edición das Xornadas Gastronómicas e de Recuperación do Porco Celta que se están desenvolvendo en Manzaneda.
Na mañá do sábado 5 de decembro, tralo aperitivo e a inauguración por parte do presidente da Asociación Porco Celta Manzaneda, Juan Hervella e do xerente do Inorde, José Manuel Rodríguez, procedíase á matanza tradicional dun porco criado na explotación da asociación (sacrificio, pelado, lavado…), antes do xantar previsto para as 14 horas no Hostal-Restaurante O’Pendón.
De forma paralela, o pavillón polideportivo da vila acolle durante toda a fin de semana unha mostra de artesanía con produtos gastronómicos da zona (embutidos, bicas, pan, viño, queixo…) e tamén artigos de madeira, abaloiros, etc, sen esquecer un posto do Inorde (copatrocinador das xornadas xunto ao Concello de Manzaneda).
Para o domingo 6 de decembro, no mesmo recinto da mostra, está prevista a terceira edición do concurso de cociña con carne de Porco Celta.
© 2017 por Embutidos Hervella. C/ Do Regueiro 4, Manzaneda, Ourense, 32781 - España
Este sitio web utiliza cookies para facilitar y mejorar la navegación. Puede consultar la información sobre el uso de las cookies en la sección de Política de cookies


langs: gl es es ko es es nl gl es gl es gl en es es gl es gl gl es es es es es en es es gl gl es gl gl gl gl es gl es es gl es gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl es en en en en it es es en gl gl es it es gl gl

text:
0 producto Productos 0,00 € (0)
El producto se ha añadido correctamente
Sois todos bienvenidos a nuestra nueva tienda online dedicada a la venta de embutidos ARTESANOS.
Celebramos el lanzamiento de la nueva tienda online ofreciendo un 10% de descuento insertando el código
A la venta en nuestra web Chorizos ,Salchichón ,Androlla ,Botelo ,Pigureiro... Todo hecho a mano, con materias primas de alta calidad.
Da matanza ao concurso de cociña nas xornadas do Porco Celta
Coa “parva”, almorzo previo á matanza a base de embutidos, queixo, viño e licores, arrancaba a VIII edición das Xornadas Gastronómicas e de Recuperación do Porco Celta que se están desenvolvendo en Manzaneda.
Na mañá do sábado 5 de decembro, tralo aperitivo e a inauguración por parte do presidente da Asociación Porco Celta Manzaneda, Juan Hervella e do xerente do Inorde, José Manuel Rodríguez, procedíase á matanza tradicional dun porco criado na explotación da asociación (sacrificio, pelado, lavado…), antes do xantar previsto para as 14 horas no Hostal-Restaurante O’Pendón.
De forma paralela, o pavillón polideportivo da vila acolle durante toda a fin de semana unha mostra de artesanía con produtos gastronómicos da zona (embutidos, bicas, pan, viño, queixo…) e tamén artigos de madeira, abaloiros, etc, sen esquecer un posto do Inorde (copatrocinador das xornadas xunto ao Concello de Manzaneda).
Para o domingo 6 de decembro, no mesmo recinto da mostra, está prevista a terceira edición do concurso de cociña con carne de Porco Celta.
Reportaxe na fabrica de elaboracion de "Las tres HHH"
Saboreando a excelencia dos produtos galegos e lusos
Descubrir e desfrutar dos sabores de Galicia e do Norte de Portugal a través dos seus viños, meles, queixos, embutidos, marmeladas ou doces é posible percorrendo o Salón Gastronómico dos Produtos de Excelencia da Eurorrexión, que está tendo lugar na fin de semana do 17 e 18 de outubro nunha carpa instalada na Alameda de Ourense.
Esta mostra, na que participan unha vintena de produtores (boa parte deles do oriente ourensán), abría as súas portas na mañá do 17 de outubro cun acto inaugural no que participaban os alcaldes do Barco, acompañado pola concelleira de Turismo e Comercio, Irene Dacal, e de Ourense. Así o rexedor barquense, Alfredo García, explicaba o proxecto europeo no que se enmarcha este salón, que está promovido polo Eixo Interior e do que forman parte os concellos do Barco, Sarria e Barcelos (Portugal), xunto coa Deputación de Ourense e o Eixo Atlántico. Nel lévase a traballar os tres últimos anos. Destacaba asemade o valor do selo “Excelencia”, creado a través desta iniciativa, e tamén o feito de que actualmente ampare case 50 produtores de Galicia e do Norte de Portugal. “Este é ademais un proxecto con vontade de continuar. De feito en decembro presentaremos unha nova solicitude de fondos europeos”, adiantaba o rexedor.
O acto inaugural pechábase coa intervención do alcalde de Ourense, Xesús Vázquez, quen daba a benvida a todos os produtores, “que tratan de potenciar o noso rural e de encontrar nel un modo de vida”. Tamén expresaba o seu desexo de que “esta mostra sexa un éxito”.
Este certame reúne a dez adegas, das que seis son da Denominación de Orixe Valdeorras (Alán de Val, Cooperativa Xesús Nazareno, Godeval, Roandi, Pagos de Galir e Santa Marta), dúas da D.O. Ribeira Sacra (Ladeira da Mata e Mondelo), unha da D.O. Ribeiro (Bodegas Cunqueiro) e outra de Portugal (Caves de Valpaços). Tamén se pode visitar o expositor da empresa de Embutidos Hervella, así como a da Queixería As Almendreiras. No apartado de doces figuran os stands de Biquinho Doce, Bicas de Trives e Torta de Sarria e hai tamén cinco expositores de produtos do campo: Aceiroga, Terra de Baronceli, Caurelor, Posada e Mel do Castro.
O recinto feiral ten un horario de apertura ao público de 11 a 14h. durante a mañá e de 17h. a 21h. pola tarde. Ademais de degustacións, inclúe actividades como a cata popular de viños celebrada na tarde do sábado e que estivo dirixida pola sumiller Mercedes González quen explicaba o proceso da cata e as características de viños coa marca Excelencia presentes no salón.
© 2017 por Embutidos Hervella. C/ Do Regueiro 4, Manzaneda, Ourense, 32781 - España
Este sitio web utiliza cookies para facilitar y mejorar la navegación. Puede consultar la información sobre el uso de las cookies en la sección de Política de cookies


langs: pt ur gl pt gl gl gl gl it pt gl en gl gl gl de gl en en es gl gl es gl pt gl es en gl gl gl gl gl gl es

text:
Penatallada - 18 08 15 Da Laguna Grande a Navaperal polas Cinco Lagunas
SITUACIÓN: Serra de Gredos (Ávila)
PUNTO DE PARTIDA: Refuxio Laguna Grande de Gredos (1.945 m)
ACCESO: Desde La Plataforma polo sendeiro PR – AV - 17
HORARIO: 6/7 horas                     DESNIVEL:              DISTANCIA:
DIFICULTADE: Media       TIPO DE RUTA: Travesía
COTA MÍNIMA: Ponte de Las Cadenas (1.240 m)
COTA MÁXIMA: Portilla del Rey (2.385 m)
MAPA: Parque Nacional de la Sierra de Gredos de Adrados
DESCRICIÓN DA RUTA: Saímos do refuxio en dirección norte deixando o lago a nosa dereita para tomar un sendeiro labrado na rocha en dirección a un cimbro dende o cal podemos ver o Risco Negro, logo dun pequeno descanso proseguimos o camiño ata a braña do Gargantón, bo sitio para encher de auga. O sendeiro segue subindo polas ladeiras cubertas de piornos da Mogota del Cervunal ou Cabeza Nevada (2.433 m), xiramos a cada rato para dar vista o Canchal de la Gálana que fai que a longa costa sexa máis levadeira.
Aquí mesmo, enfronte, o profundo taxo dado pola natureza a rocha e que non e outro que o Gargantón. A esquerda vemos o Cerro de los Huertos (2.472 m), o Risco Moreno (2.478 m) e o Ameal de Pablo (2.505 m).
O sendeiro remata ó acadar a Fuente del Rey que é a antesala da Portilla del Rey (2.385 m), miradoiro privilexiado para contemplar as Cinco Lagunas, curioso tipo de val glaciar colgado, co fondo de resalte ocupado por un rosario de lagos, o Cimero e maior deles, de unha lonxitude de 300/400 m, áchase a 2.125 m e o último a 2.095 m salvando a serie ese desnivel de trinta metros en menos de 1 km. Baixamos por unha grande pedreira para chegar a segunda lagoa. Para acceder a primeira, temos que ir pola beira (orog.) dereita das lagoas. O nome das lagoas a partir da máis alta son os seguinte: Cimera, Gálana, Mediana, Brincalobitos e Bajera. Esta cubeta é un fermoso lugar, difícil de describir, con fermosas fontes e limpas e frías augas.
O desaugue das Cinco Lagunas faise por impoñentes fervenzas, rompendo os riscos da Mogota del Cervunal ou Cabeza Nevada. Pasmos a lagoa Bajera e baixamos por unha pendente bastante pronunciada pola marxe dereita do río. As fervenzas sucédense continuamente, e así chegamos a braña de Majalascoba (1.800 m), coa súa lagoa do mesmo nome.
O sendeiro baixa labrado na rocha, á dereita temos El Novillero (2.246 m) e á esquerda o Risco de las Hoces (2.168 m) é, un pouco máis lonxe, o Calvitero (2.154 m) que preside unha serie de pequena lagoas.
Así chegamos a unha cabana, propiedade de ICONA no lugar coñecido como La Barranca, nós seguimos pola marxe dereita do río e o camiño vaise suavizando, estamos na Garganta del Pinar que nos vai levar ata Rollares del Soto onde conflúe coa Garganta de Gredos, o camiño a partir de agora é coñecido, seguimos ata a ponte das Ranas e xa estamos moi preto do aparcadoiro xunto ó río Tormes.
Web creada por Beep Ribadeo.


text: Comentarios en: EVALUACION DE IMPACTO Y GESTIÓN SOCIAL COMO MEDIDA DE RENDICIÓN DE CUENTAS


langs: es ur gl pt gl gl gl gl it es gl en gl gl gl de gl en es gl gl es gl gl es es en gl gl gl gl gl gl gl gl es

text:
Penatallada - 18 08 13 Picos Almanzor, La Galana e Ameal de Pablo
SITUACIÓN: Serra de Gredos (Ávila)
PUNTO DE PARTIDA: Refuxio Laguna Grande de Gredos (1.945 m)
ACCESO: Neste caso, desde Navalperal de Tormes pola Garganta de Gredos
HORARIO: 6/7 horas                     DESNIVEL: 900 m              DISTANCIA: 9 km
DIFICULTADE: Alta                       TIPO DE RUTA: Circular
COTA MÍNIMA: Refuxio Laguna Grande (1.945 m)
COTA MÁXIMA: Pico Almanzor (2.592m)
MAPA: Parque Regional de La Sierra de Gredos de Adrados
DESCRICIÓN DA RUTA: Xunto á porta do refuxio temos un indicador que indica AL ALMANZOR. Collemos o carreiro que en principio condúcenos á Hoya Antón, sito onde podemos encher de auga, que non imos atopar máis arriba. Seguimos pola canle da Portilla Bermeja, onde podemos atopar, a medio camiño, un grande neveiro, xiramos en dirección oeste pola fonda canle da Portilla del Grampón, lugar soamente visible en toda a súa plenitude desde o Cuchillar de las Navajas ou cando remontamos a Portilla Bermeja. Esta canle parte o Almanzor en dúas metades cunha inclinación preto dos 45º.
Unha vez acadada a Portilla del Grampón preséntase diante de nós un panorama único, a vertente que mira o Tietar esténdese polas abas vertixinosas, cun desnivel de 2.000 m pola Garganta Tejea ou Asperón.
A vertente que cae a Laguna Grande, acada case a vertical, atópase formada por unha compacta muralla agretada e rota en treitos, o aspecto do granito é dunha cor entre verde e negra e o risco terminal dun ton mouro.
Unha vez acadado o cume do Almanzor (2.592 m), logo de pasos sinxelos de (II) o panorama que nos amosa é fermoso, un balcón natural que nos permite estender a mirada ata lugares ben lexanos, con vales e gargantas profundas, miradoiros suspendidos no bacío, rochas inmensas e unha sensación de vertixe. En días claros pódese ver as dúas Castelas, Extremadura e Portugal.
Polo oeste do Almanzor, érguese o Cuerno del Almanzor (2.538 m) que podemos acadar en pouco tempo.
Logo de baixar do Almanzor, o noso itinerario prosegue con rumbo norte. Camiñamos en dirección á Portilla de los Cobardes (2.542 m) seguindo por carreiro claro a través do Venteadero ata a Muesca de La Galana (2.544 m). Neste lugar podemos deixar as mochilas para acometer a subida fácil da Galana (2.564 m) que solo ten un paso onde temos que prestar atención.
De volta na Muesca de La Galana, camiñamos en dirección sur para baixar a pequena Lagunilla del Ameal desde onde se acada facilmente a base do esporón do Ameal de Pablo (2.489 m). O percorrido é lóxico e discorre pola cara sur nunha sucesión de placas e chemineas. O punto máis alto é o Yunque pero de difícil subida e peor baixada polo que iremos á Punta Central, un pouco máis baixa pero con inmellorables vistas.
O camiño de volta facémolo ata a Lagunilla del Ameal e nunha travesía cara ao leste entroncamos con a Canal de los Geógrafos pola que baixamos directamente ao refuxio.
Web creada por Beep Ribadeo.


langs: es ur gl pt gl gl gl gl it es gl en gl gl gl de gl en es gl es es gl gl es gl en gl gl gl gl es gl gl es

text:
Penatallada - 18 09 09 Pico Espigüete
SITUACIÓN: Velilla del río Carrión (Palencia)
PUNTO DE PARTIDA: Cruce do rego Mazobres (1.340 m)
ACCESO: PolaRuta de los Pantanos dendeCervera de Pisuerga ouVelilla del río Carrión. Logo desde Cardaño de Abajo pola pista que vai a Cardaño de Arriba.
HORARIO: 5/6 horas                     DESNIVEL: 1.200 m          DISTANCIA: 11 km
DIFICULTADE: Media       TIPO DE RUTA: Circular
COTA MÍNIMA: Punto de saída (1.340 m)         COTA MÁXIMA: Espigüete (2.451 m)
MAPA: I.G.N.- 106 – I - Macizo de Fuentes Carrionas de Adrados
SINOPSE: Ruta moi entretida, tanto na subida como na baixada que nos brinda, unha vez arriba, fermosas vistas cara aos catro puntos cardinais.
DESCRICIÓN DA RUTA: A subida ao Espigüete pola aresta este é un itinerario moi engadante para a xente habituada as trepadas e valeiros que sen embargo, nesta ascensión non ten máis dificultade que os mil douscentos metros de desnivel a salvar en algo menos de catro quilómetros.
Saímos do aparcadoiro seguindo a pista de Mazobres pero de seguida sae á esquerda un carreiro sinalado con fitos que vai cara ao contraforte nordeste da montaña pola zona máis accesible. Seguimos este carreiro sen complicacións salvando unha primeira zona de mato, e un rechán de prado.
Logo de superar o primeiro tramo, podemos ver a aresta que leva ao cume este do Espigüete. Seguimos subindo ata chegar a unha zona máis suave, que nos deposita no cimbro Cervunal desde o que seguimos subindo, ata un segundo cimbro desde o que vemos de fronte o último obstáculo que nos separa do cume secundario, subindo pola aresta primeiro e xirando á dereita máis tarde para chegar a este primeiro cume de 2.444m, e xa podemos ver o cume principal.
Facemos un pequeno destrepe, cruzando o cimbro que separa os dous cumes, onde se enlazan as vías da cara norte e sur. Nun derradeiro esforzo chegamos ao cume principal do Espigüete (2.451 m).
O macizo central de Picos de Europa queda ó norte; xirando cara ao leste temos Peña Prieta, Peña Sagra, o Curavacas, Valdecebollas, Peña Redonda e Peña Mayor o sur Peña Corada, Pico Moro, os cumes de Riaño, Peña Ubiña, Pico Torres, o Mampodre, Peña Ten, Tiatordos, e por último o macizo occidental de Picos de Europa. Vaia regalo si o día acompaña.
Logo desta parada, comezamos a baixada volvendo os nosos pasos ata o cimbro e collemos a vertixinosa baixada pola cara norte polo medio dunha pedreira. Primeiro por camiño marcado ata chegar a un primeiro tramo de pedreira, costo e esvaradío. O segundo tramo pasa por unha profunda fosa que baixa facendo zigzags ata o camiño de Mazobres.
Chegado ao camiño, xiramos á esquerda para achegarnos a fermosa fervenza de Mazobres para logo, coller o camiño de volta, sempre por pista, ata o aparcadoiro.
Web creada por Beep Ribadeo.


text: Comentarios en: Se abren posibilidades de cooperación entre Uniagraria y entidades panameñas


langs: it pt gl id gl en gl es gl eo es gl es gl es gl es gl gl gl gl gl es gl gl it war it gl gl es pt gl gl gl ca es hbs_lat ru en gl en en en en hu pt gl es es en es es pt id es es es en

text:
Laboratorio de Física y Química
Comenzamos el mes Josefino, con todos los eventos en honor a nuestro Señor San José
"Hacer siempre y en todo lo Mejor"
OCAMPO # 50 OTE, COL. CENTRO
© 2018 Colegio Josefa E. de Ponchaux


langs: gl en es es it gl

text:
Colexio A Inmaculada, Lugo - Minimalism
Nuevo díptico informativo Maristas de Lugo


langs: gl gl gl es gl gl es es es gl gl es gl es gl es gl es es gl

text:
Non estás – Memorias de una vaca
Mi paso por esta tierra llena de oscuridad en invierno u otoño,  y en primavera y en verano si cuadra también,  me ha dejado, me está dejando, cosas positivas, con sabor a miel y aroma cítrico, una mezcla de sensaciones que sé difícilmente olvidaré (eso si algún día salgo de Mordor, los orcos tampoco se esquecen, lo sé, se hacen querer).
Una de las cosas que jamás olvidaré es la literatura gallega, hay escritores para dar y tomar que te dejan sin aliento en la cama hasta las 5 de la mañana cuando al día siguiente tu rendez-vous con el despertador es a las 8. Uno de ellos es Xosé Carlos Caneiro, he leído algunos de sus libros, y ayer, leyendo el periódico me encontré con su columna en La Voz de Galicia, se estremeció hasta lo más hondo de mi alma al leerlo, ¡cuánta belleza junta en unas pocas frases!. Aquí transcribo la columna ( por si interesa más enlazo aquí sus otros artículos):
“(Columna para utilizar en caso de urxencia: cando ela ou el desaparecen, escapan, invisibles. Obviamente o lector ou lectora son libres para darlle calquera outro tipo de uso).
Inicio. Pausa. Respiración modulada ou suave. Calma. Escribo. Cando non estás hai partes de min que se descompoñen, rompen, crash. Cando non estás, anafórica e repetitivamente, saen de min as mesmas palabas: ásperas. Hai unha parte de ti que ten correspondencia exacta coa miña vida. Digo que me completas. Eu, tan diminuto, son incapaz de completar nada, nin sequera este encrucillado difícil da vida. Preguntan polos fillos de Noé e eu escribo Caín. Non respondo unha pregunta con certo tino. Quero dicir con esta experiencia inútil, desculpa, que ti es a única resposta a todas as preguntas. Cando non estás creo que son eu quen está ausente. E o inverno é máis inverno e, despois do mércores de cinza, caen o rato serpe tigre deste xoves en tinta gris. Cando non estás, en realidade son eu quen se ausenta. Perdido. Sen saber onde ir. Ou chegando a territorios onde nunca se me perde nada. Conto as horas que faltan para que regreses. E en cada regreso descubro, redescubro, todo canto te amo: os teus ollos limpos, o pelo, os dedos tan distintos esta vez. Cando non estás neva os días claros e a música, tan lata, deslátame o adentro. Podo proclamar e proclamo, doctorando, que enfermo cando non estás. Unha febre, ou algo así. Un calamar que me devora. Calas, mar, cando ela non está. Aquí. Mordéndome as uñas, celebrando que vivo porque ela vive. Desvivir é saber que esta noite non poderei abrazarte. E que cada quérote será un pentagrama sen notas. Sen clave de sol. Sen ti. Cando non estás, chove (?) ¿sabes?”
Xosé Carlos Caneiro, Jueves 19 de Febrero en su columna “De bar en bar” en La voz de Galicia.
Etiquetas: Amor,Galicia,Xosé Carlos Caneiro
Memorias de una vaca
Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.


langs: es en en ca en es es es en es es pt es ca gl gl en es en gl

text:
PRODUCTOS | Estructures Forts S.L.
© 2019 Estructures Forts S.L.
Aviso legal · Política de cookies


langs: es it lt en gl gl en gl gl gl gl gl es en gl en gl it it gl gl sv gl en gl gl gl gl gl en gl gl it it gl gl gl gl fr gl fr gl fr gl fr gl fr es fr es fr gl fr es en en en

text: Obras de Nani García. Compositor, músico y productor musical.


langs: es it lt en gl gl en gl gl gl gl gl es en gl en gl it it gl gl sv gl en gl gl gl gl gl en gl gl it it gl gl gl gl gl es es gl es en en en

text:
Biografía de Nani García. Compositor, músico y productor musical.
Nani García, A Coruña, 1955
Compositor, músico y productor musical. Inicia su formación musical en composición y jazz en Suecia entre los años 1976 y 1980 al tiempo que cursa estudios de lingüística en las Universidades de Upsala y Estocolmo. A su retorno a Galicia forma parte de los diversos grupos de jazz de la época. Fundador del grupo Clunia a principios de los años 80 su carrera comenzó como pianista de jazz, actividad que mantiene alternando con su faceta de compositor. Solista, productor musical, arreglista e compositor, cuenta con una larga experiencia en los diversos formatos del medio audiovisual (anuncios, tele series, video exposiciones). Autor de bandas sonoras para largometrajes de animación y ficción, obras de teatro, cortometrajes, programas de TV, cuenta con más de 100 publicaciones entre obras de jazz , producciones audiovisuales, producciones para otros artistas. Recién en el 2010 estrena un concierto para clarinete bajo y orquesta de viento y recibe el encargo de composición de una obra para la OSG (Orquesta Sinfónica de Galicia). Su sello personal queda plasmado en obras del cine de animación como De Profundis, Arrugas o el recientemente multigalardonado cortometraje de animación El Gigante lo cual lo señala como uno de los especialistas en el género. Desde el año 2009 dirige el Festival Internacional de Jazz de Vigo "Imaxina Sons".
Jorge Pardo, Maria Joao, Mario Laginha, Baldo Martínez, Tom Gullion, Perico Sambeat, Kenny Wheeler, Pablo Milanes, Mathew Simon, Paolo Fresu, Ainhoa Arteta, Amancio Prada, Michael MacGoldrick, Dulce Pontes, Tom Gullion, Karen Mathesson, Paco Charlín, Alfonso Moran, Victor de Diego, Tom Hornsby, son algunos de lo artistas con los que tiene colaborado.
Estudió linguística en las universidades de Upsala y Estocolmo . Formado musicalmente en Suecia (1976-1980) en las aulas de jazz del taller de música de Sollentuna, impartidas por el pianista Uffe Sandberg y asistió a clases magistrales con el pianista Bill Dobbins.
© 2014 Nani García  /  info@nanigarcia.com


langs: es it lt en gl gl en gl gl gl gl gl es en gl en gl it it gl gl sv gl en gl gl gl gl gl en gl gl it it gl gl gl gl es es es es es es en en en

text:
Eventos Nani García. Compositor, músico y productor musical.
13 de enero - Auditorio Abanca, Santiago de Compostela - Andrea Pousa / Respirar.
18 de enero - Café Vitrubia, Vigo - Nani García Trío.
12 de mayo - Teatro Jofre, Ferrol- Nani García / El sexto sentido.
© 2014 Nani García  /  info@nanigarcia.com


langs: es it lt en gl gl en gl gl gl gl gl es en gl en gl it it gl gl sv gl en gl gl gl gl gl en gl gl it it gl gl gl it it es gl war es es es es gl en en en

text:
Fonoteca Nani García. Compositor, músico y productor musical.
Tema principal de la BSO de Arrugas de Ignacio Ferreras.
Fragmento del tema Lenzos perteneciente a la película Catalina de Mario Iglesias
¿Dónde está la felicidad?
Escuchar archivo de audio
Tema principal de la película brsileña de Carlos Riccelli, Onde está a felicidade?
© 2014 Nani García  /  info@nanigarcia.com