langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl es de en gl gl gl gl gl gl en gl pt gl gl gl en pt gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es en uk en fr es en ru en gl gl en zh pt gl es kn en gl gl gl gl es en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en en sk en ru en pt en en en en kn en en gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en en ru en pt gl gl en kn de en kn en en gl gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en fr fr it fr en fr de fr fr fr fr fr fr de fr fr fr nl fr de fr fr en sk en gl en gl en pt en pt gl en kn it en kn kn gl en en en en ru en kn it en kn kn en gl en ru en gl es en en en gl es en en it kn gl gl en en sv it kn de kn en ia gl gl gl es pt en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en en sk en ru en en gl en pt en pt en en en ceb en en en ja en ja en ja en en kn en en gl es uk en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en gl en ru en uk en en uk kn en en uk en en zh kn en en uk ru ceb en ceb kn en kn en en kn en gl gl gl gl es gl es ja en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en fr en sk en ru en ru ru en ru kn en en en en ru ja en de kn en en en en es uk en kn en en en en gl es en eo kn en en en kn en sl gl gl gl es pt en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en sk en ru en en ru es gl en kn en en en en en ru es gl en kn en en en kn en vi gl gl gl es es en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en gl en vi en fr fr fr fr en en en en en en en en en en en en en en gl en pt ru pt kn kn ru en es en es en en kn en gl en gl gl gl gl gl gl it gl en gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
[By Laserlicht CC BY-SA from Wikimedia ]
[By oomlout CC BY-SA from Wikimedia Commons]
Nesta sección imos traballar cunha matriz de LEDs, que non é máis ca un conxunto de LEDs dispostos en forma de táboa ou matriz, cunha serie de filas e columnas. Nestas matrices podemos debuxar letras, símbolos e debuxos de todo tipo, polo que poden ter moitas aplicacións para os nosos proxectos.
Hainas con LEDs dunha única cor, de dúas cores e con LEDs RGB. Nós imos usar unha matriz sinxela dunha única cor e de rango 8×8.
O maior problema que atopamos a priori nestas matrices de LEDs é a cantidade de pins que teñen, o que nos limitaría moito a realización de proxectos, pois consumiriamos todos os pins do noso Arduíno para facelas funcionar e non nos quedarían suficientes para facer outras cousas.
Nós imos usar aquí unha solución más práctica, que é a de utilizar un circuíto integrado para gobernar a matriz: MAX7219, co cal aforraremos pins do Arduíno. Pódese mercar a matriz co circuíto integrado xa soldado ou os compoñentes por separado. Para traballar en secundaria recomendo a primeira opción.
[Pins dunha matriz de LEDs from arduino.cc]
[Matriz con MAX7219 By BIGDOG1971 CC from Instructables]
Imos conectar directamente ao Arduíno a Matriz con MAX7219.
A conexión do integrado realízase a través dun porto serie asíncrono SPI. No caso dun Arduíno UNO conectaremos:
dataPin: DIN (MISO) ao pin 12
clockPin: CLK  ao pin 11
csPin: CS ao pin 10
dataPin (o pin DIN da matriz) é o encargado de enviar os datos en serie.
clockPin (pin CLK na matriz) é o encargado de emitir o sinal de reloxo que indica cando hai que ler cada bit.
csPin (o pin CS da matriz) é o pin de selección de dispositivo.
Aquí imos mostrar unha serie de programas nos que podes ver as distintas posibilidades da Matriz de LEDs. Estes programas deberás adaptalos segundo as necesidades do teu proxecto.
Para facer os nosos programas na matriz imos utilizar unha librería proporcionada por Adafruit chamada LedControlMS (ligazón a GitHub. Ligazón directa ao ficheiro zip) Nela temos toda a programación necesaria para definir os caracteres na matriz, polo que aforramos moito traballo de programación.
Descargámola ao noso ordenador e desde o IDE seleccionamos Sketch → Incluír biblioteca → Engadir .zip
Todos os programas empezarán co seguinte código no que preparamos a matriz.
lc.shutdown(0,false);    // Activamos a matriz
lc.setIntensity(0,8);    // Asignamos ao brillo un valor intermedio (entre 0 e 15)
Nas vindeiras prácticas indicaremos unicamente o código do programa que hai que engadir ao anterior. Lémbrate de incluír a primeira parte do programa!
Imos escribir un texto no noso programa e vaise mostrar, carácter a carácter, na matriz de LEDs. Para iso utilizamos a función:   lc.writeString (0,”texto a escribir”);
// Programa: void loop() { lc.writeString(0,"tecnoloxia.org"); delay(1000); lc.writeString(0,"1234567890"); delay(1000); }
Se o que desexamos é que se mostre na matriz un texto recollido desde a consola utilizaremos o seguinte programa, que recolle cada carácter introducido no buffer. Para mostralo usamos a función: lc.displayChar (0,carácter a escribir);
Lémbrate de incluír no setup() a instrución Serial.begin(9600); para que se estableza a comunicación serie co ordenador.
void loop() { while (Serial.available() > 0) { // mentres haxa datos no buffer facemos o seguinte: byte c = Serial.read(); // Lemos un carácter lc.displayChar(0, lc.getCharArrayPosition(c)); // escribímolo na matriz delay(500); } lc.clearAll(); }
while (Serial.available() > 0) {                   // mentres haxa datos no buffer facemos o seguinte:
byte c = Serial.read();                          // Lemos un carácter
lc.displayChar(0, lc.getCharArrayPosition(c));   // escribímolo na matriz
Se o que queremos é que as letras se movan pola pantalla dun lado a outro (scroll) debemos utilizar unhas funcións que posibilitan ese desprazamento. O primeiro parámetro indica o carácter a desprazar e o segundo o intervalo de tempo entre as escrituras na pantalla, que inflúe na velocidade de desprazamento.
Scroll cara á esquerda: scrollLeft(carácter, tempo);
Scroll cara á dereita: scrollRight(carácter, tempo);
// Programa: // Primeiro definimos as funcións de scroll // Función scroll cara á esquerda void scrollLeft(char ch, int tempo){ int pos =lc.getCharArrayPosition(ch); for (int scroll=0; scroll  0) { byte c = Serial.read(); scrollLeft(c, 150); } lc.clearAll(); }
// Primeiro definimos as funcións de scroll
// Función scroll cara á esquerda
void scrollLeft(char ch, int tempo){
for (int scroll=0; scroll<13; scroll++) {           // Scroll de 0 a 13 pois o ancho da letra é de 5 columnas
for (int i=7;i<13;i++){                          // Escribe cada letra desde a posición marcada
// Función scroll cara á dereita
void scrollRight(char ch, int tempo){
for (int scroll=0; scroll<13; scroll++) {
for (int i=0; i<6;i++) {
// No loop indicamos os textos que queremos mostrar con scroll chamando ás anteriores funcións
// Scroll dun carácter
// Scroll dun texto (debemos ir collendo os caracteres un a un)
for (int n=0; n<palabra.length();n++){
char c = palabra.charAt(n) ;
// Scroll dun texto introducido a través da consola
Serial.print ("introduce un texto na consola");
while (Serial.available() > 0) {
byte c = Serial.read();
Neste primeiro programa imos acender e apagar algúns LEDs indicando as súas coordenadas. Para iso utilizamos a función lc.setLed(matriz, fila, columna, estado).
Por exemplo:  lc.setLed(0,5,5,HIGH); // Acender o LED da posición (5, 5)
Para borrar toda a pantalla utilizamos a función:   lc.clearDisplay(0);
// Programa: void loop() { // void setLed(int addr, int row, int col, boolean state); // lc.setLed(matriz, fila, columna, estado) lc.setLed(0,0,0,HIGH); // Acendemos o LED (0,0) delay(500); lc.setLed(0,0,7,HIGH); // Acendemos o LED (0,7) delay(500); lc.setLed(0,7,0,HIGH); delay(500); lc.setLed(0,7,7,HIGH); delay(500); lc.setLed(0,0,0,LOW); delay(200); lc.setLed(0,0,7,LOW); delay(200); lc.setLed(0,7,0,LOW); delay(200); lc.setLed(0,7,7,LOW); delay(200); }
// void setLed(int addr, int row, int col, boolean state);
// lc.setLed(matriz, fila, columna, estado)
lc.setLed(0,0,0,HIGH);  // Acendemos o LED (0,0)
lc.setLed(0,0,7,HIGH);  // Acendemos o LED (0,7)
Tamén podemos ir movéndonos pola matriz:
// programa void loop() { for (int i=0; i<8; i++){ // Desprazamento na fila 2 lc.setLed(0,2,i,HIGH); delay(100); lc.setLed(0,2,i,LOW); } delay(100); for (int i=0; i<8; i++){ // Desprazamento na columna 2 lc.setLed(0,i,2,HIGH); delay(100); lc.setLed(0,i,2,LOW); } delay(100); for (int i=0; i<8; i++){ // Desprazamento continuo for (int j=0; j<8; j++){ lc.setLed(0,i,j,HIGH); delay(100); lc.setLed(0,i,j,LOW); } delay(100); } delay(1000); }
for (int i=0; i<8; i++){        // Desprazamento na fila 2
for (int i=0; i<8; i++){        // Desprazamento na columna 2
for (int i=0; i<8; i++){        // Desprazamento continuo
for (int j=0; j<8; j++){
4. Filas e columnas
No caso anterior desprazamos un único bit. Se queremos desprazar un byte (conxunto de 8 bits) dun lado a outro utilizaremos as seguintes funcións:
Control das filas: lc.setRow(matriz, fila, valor)
Control das columnas:  lc.setColumn(matriz, columna, valor);
Podemos utilizar o valor en binario: Por exemplo con B10100101 (en binario) indicamos os LEDs que están acesos cun 1 e os apagados cun 0. Tamén podemos expresar o byte en decimal (0= todo apagado ata 255 todo aceso) ou en hexadecimal (0x00 todo apagado ata 0xFF todo aceso)
// Programa: void loop() { for (int i=0; i<8; i++){ // Desprazamento vertical dun byte lc.setColumn(0,i,B10100101); delay(100); lc.setColumn(0,i,LOW); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); for (int i=0; i<8; i++){ // Desprazamento horizontal dun byte lc.setRow(0,i,B01011010); delay(100); lc.setRow(0,i,LOW); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); for (int i=0; i<8; i++){ // Varrido continuo columnas lc.setColumn(0,i,255); delay(100); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); for (int i=0; i<8; i++){ // Varrido de filas unha a unha lc.setRow(0,i,255); delay(100); lc.setRow(0,i,0); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); }
for (int i=0; i<8; i++){        // Desprazamento vertical dun byte
for (int i=0; i<8; i++){        // Desprazamento horizontal dun byte
for (int i=0; i<8; i++){        // Varrido continuo columnas
for (int i=0; i<8; i++){      // Varrido de filas unha a unha
Imos desprazar un byte cara á esquerda e cara á dereita utilizando o operador de desprazamento lóxico
<<  Despraza  cara á esquerda (multiplica por 2)
>> Despraza cara á dereita (divide entre 2)
// Programa: void loop() { int valor2=B11100000; for (int i=0; i >1; // Despraza os bits á dereita na columna 2 un a un delay(200); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); int valor3=B00000111; for (int i=0; i<8; i++){ lc.setColumn(0,2,valor3); valor3=valor3<<1; // Despraza os bits á esquerda na columna 2 un a un delay(200); } lc.clearDisplay(0); delay(1000); }
for (int i=0; i<8; i++){
valor2=valor2>>1;           // Despraza os bits á dereita na columna 2 un a un
for (int i=0; i<8; i++){
valor3=valor3<<1;           // Despraza os bits á esquerda na columna 2 un a un
Outra cousa que nos pode interesar é crear debuxos para mostrar na matriz. Para iso temos que definir cada debuxo cun array que conteña os valores dos LEDs (acesos e apagados). Existen aplicacións para facelo facilmente, como a que hai nesta ligazón. Só hai que seleccionar os LEDs que queremos acender e xera automaticamente os valores en binario e hexadecimal. Revisa a orientación que deben ter os debuxos segundo a orientación da túa matriz de LEDs.
[Captura da aplicación led matrix generator]
Neste exemplo imos facer o latexo dun corazón. Para facer outras animacións só tes que modificar os arrays cos teus debuxos, xerar o patrón como se indica e programar o void loop() segundo as túas necesidades.
//Código dos frames que imos mostrar: byte corazon1[] = { B01100110, B11111111, B11111111, B11111111, B11111111, B01111110, B00111100, B00011000}; byte corazon2[] = { B01100110, B10011001, B10000001, B10000001, B10000001, B01000010, B00100100, B00011000}; //Función para transformar o array do debuxo nun patrón para a matriz void mostrar(String nome){ for (int i= 0; i<8; i++){ lc.setRow(0,i,nome[i]); } } void loop() { mostrar(corazon1); // Mostra o corazón1 delay(500); mostrar(corazon2); // Mostra o corazón2 delay(500); }
//Código dos frames que imos mostrar:
byte corazon1[] = {
byte corazon2[] = {
//Función para transformar o array do debuxo nun patrón para a matriz
for (int i= 0; i<8; i++){
mostrar(corazon1);     // Mostra o corazón1
mostrar(corazon2);     // Mostra o corazón2
Estas son algunhas ideas para traballar:
Xogo de luces: Xoga coa matriz conseguindo efectos de luces chulos. A ver o que che sae!
Xogo do aforcado. Crea o xogo do aforcado para xogar na consola serie. Nunha matriz de LEDs irá aparecendo a imaxe do aforcado a medida que avance o xogo e aumenten os fallos.
Semáforo de peóns: Nun proxecto de cruce de semáforos, o semáforo de peóns disporá dunha pantalla de LEDs para simular o movemento do boneco verde.
Farmacia: Simula nunha pantalla de LEDs o letreiro luminoso dunha farmacia, con xogos de luces. Inclúe un scroll co dato de temperatura ambiental recollido a través dun sensor de temperatura.
Termómetro sentimental: Utiliza un sensor de temperatura ou de luz e establece tres rangos de niveis. Nunha matriz de LEDs no rango máis baixo mostrarase unha cara triste, no do medio unha cara normal e no superior unha cara contenta.
Matriz de LEDs felicitando o ano 2017
23 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ca pt gl gl gl en fr gl gl en gl es gl gl en gl pt gl es gl gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
escultura | tecnoloxia.org | Page 2
The Senster: Primeira escultura robótica
Os museos máis vangardistas de arte contemporánea programan mostras de arte robótica e interactiva. Un exemplo é o evento internacional e anual Artbots.
Pero non creades que é unha idea actual. En 1970 Edward Ihnatowicz creou “The Senster”, un robot hidráulico controlado por ordenador e que interactuaba co público grazas a unha serie de sensores de movemento e son. Unha escultura completamente innovadora para a época, e a primeira do xénero.
Aquí podes ver a Senster en acción:
Tes máis información sobre este traballo en senster.com (Visto en: interactivearchitecture.org)
Neste vídeo podes ver unha pequena mostra da arte robótica actual:
[Robotic art from miguel angel arnaiz on Vimeo.]…
5 Xullo 2009 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: Control e Robótica, escultura, robot, Tecnoarte | 1 comentario
Parallelotree: Arte cinético cunha leva
Gústame esta escultura cinética de Aaron Geman que funciona cun sistema leva-seguidor.
Parallelotree by Aaron Geman
Pódevos valer de inspiración para un proxecto de mecanismos.
(Visto en The automata/automaton blog)…
19 Abril 2009 by María L
Categorías: Mecánica, Proxectos, Tecnoarte | Tags: escultura, leva, Mecánica, mecanismo, Tecnoarte | 2 comentarios
Se che gusta a escultura e queres saber como se traballa o granito, aínda estás a tempo de ver in situ o traballo de oito escultoras e escultores que están a executar as súas obras diante do Centro Veciñal e Cultural de Valladares (Vigo).
O obxectivo principal do Simposio Europeo de Escultura “Arte e Tecnoloxía” é dotar de esculturas ao entorno do Parque Tecnolóxico e Loxístico de Vigo.
O material das obras é principalmente granito de diversas calidades e zonas da provincia de Pontevedra: Rosa de Porriño, Negro de Campolameiro, Gris de Mondariz, Albero do Galiñeiro, Azulado de Couso, Gris de Salvaterra, Silvestre do Monte Alba, etc.
Bo material elixido nun país feito de pedra, e máis na área metropolitana de Vigo, na que unha das industrias con maior peso é a extración, transformación e comercialización de granito.
Se che interesa a profesión podes informarte na Escola de Cantería da Deputación de Pontevedra.…
31 Agosto 2008 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: escultura, granito | 0 comentarios
« Anterior 1 2
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Un polbo está na area da praia de Rodas e vai quedar seco. Axúdao a meterse na auga acertando todos os valores das saídas das portas lóxicas que ves en pantalla. Tes un límite de tempo de 30 segundos. Se fallas, morrerá!
Este pequeno xogo está feito utilizando Scratch, interesantísima plataforma de programación coa que se poden crear facilmente xogos, animacións, historias ou simulacións.
No vindeiro Congreso de Software Libre para Educación (1 e 2 de xullo) presentaremos unha web con material en galego para aprender a programar en Scratch.  Proximamente teredes máis noticias.
5 Xuño 2014 by María L
Categorías: Electrónica, Tecnoloxías da Información, Xogos | Tags: dixital, Electrónica, programación, scratch, Xogos | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt es es gl gl pt gl es gl en nl gl en gl pt sv pt es pt en id gl gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja en gl en gl pt pt en kn en gl en gl en es es pt en sv fr en pt en gl es pl en sv fr en pl en gl gl gl gl gl es en it gl pt gl en gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Porta de garaxe | Arduino
Trátase de programar a apertura e peche da porta dun garaxe. Este mesmo sistema podes utilizalo para programar unha ponte levadiza, o movemento dunha barreira ou un ascensor de dous pisos, pois estes proxectos prográmanse do mesmo xeito, con lixeiras modificacións.
Ao premer o pulsador 1 o motor xira nun sentido, abrindo a porta, ata que acciona o final de carreira FC1, entón para.
Ao premer no pulsador 2 o motor xira no sentido contrario, cerrando a porta, ata que acciona o final de carreira FC2, entón para.
Se o prefires, podes facer que a porta cerre automaticamente despois dun tempo, eliminando o pulsador 2.
Nesta simulación de Scratch podes ver o que se pretende:
Motor de corrente continua (~ 5V) e controlador H-Bridge L293D
2 pulsadores + 2 resistencias de 10kΩ
2 microinterruptores + 2 resistencias de 10kΩ
Para ir realizando probas do programa monta nunha protoboard un controlador de motores, dous pulsadores coas súas resistencias de 10kΩ, e dous micro-interruptores final de carreira tamén con resistencias de protección de 10kΩ. Os microinterruptores finais de carreira actuarían tamén como pulsadores conectando a pata común (COM) e a normalmente aberta (NA) e deixando a NC libre.
Cando o programa funcione realiza as conexións sobre a porta de garaxe, substituíndo os compoñentes. Pode ser que necesites cambiar o sentido de xiro do motor. Conecta ademais outros dous pulsadores doutro lado da porta en paralelo cos anteriores, para que se poda abrir e cerrar a porta desde dentro e desde fóra.
Porta aberta FC1: 4
Porta cerrada: FC2: 5
Ver diagrama de fluxo.
Utiliza un controlador de motores para programar o movemento e parada do motor de corrente continua.
Fai a montaxe e programa as funcións “esquerda()”, “dereita()” e “parada()” para despois chamalas no programa cando se precisen. Por exemplo:
// Antes do loop(): Declaración da función xirar á esquerda: void esquerda() { digitalWrite(E1, HIGH); // Activamos Motor1 digitalWrite(I1, HIGH); // Xira cara á esquerda digitalWrite(I2, LOW); } // Dentro do loop(): chamada a executarse a función de xirar á esquerda: esquerda();
// Antes do loop(): Declaración da función xirar á esquerda:
digitalWrite(E1, HIGH);     // Activamos Motor1
digitalWrite(I1, HIGH);     // Xira cara á esquerda
// Dentro do loop(): chamada a executarse a función de xirar á esquerda:
Utiliza un condicional para detectar a activación de cada pulsador:
if (digitalRead(pulsadorAbrir)==1) { proceso abrir porta }
if (digitalRead(pulsadorAbrir)==1) { proceso abrir porta }
Utiliza a función while (repetir mentres) para mover o motor mentres non se active o interruptor final de carreira.
while (digitalRead(fc1)==0){ proceso do motor }
while (digitalRead(fc1)==0){ proceso do motor }
Semáforo: Engade ao programa anterior un semáforo con dous LEDs: Estará activo o verde cando a porta estea aberta e parada. No caso contrario estará activo o vermello.
Inicio: Engade un programa no inicio que detecte se a porta está aberta cando conectamos o Arduíno e, nese caso, péchase. Despois o programa debe funcionar normalmente.
Peche automático: Se despois dun tempo determinado ninguén ordenou cerrar a porta, cerrará de forma automática. (Olla antes a páxina Medindo o tempo)
Célula fotoeléctrica: Instala aos lados da porta unha LDR e un LED láser apuntando cara a ela. Engade ao programa o necesario para que, se se interrompe o sinal cando a porta se está a pechar, o motor debe cambiar o sentido e abrirse ata que a LDR volva recibir o sinal, volvendo a iniciar entón o peche da porta.
Mando IR: No canto de usar pulsadores utiliza un mando e un receptor IR para iniciar a apertura e peche da porta.
Neste caso utilizamos unha porta de garaxe feita hai anos por alumnado da ESO e controlada mediante relés. Adaptouse o circuíto para controlala con Arduíno. Os acabados son algo chafalleiros, pero para traballar o control con Arduíno valeunos ben. Con esas tremendas escuadras a porta resiste terremotos!
Velaquí un vídeo da porta funcionando:
20 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Quen se puxo algunha vez a desmontar algún trebello coma unha radio, disco duro ou disqueteira seguro que pasou tempo investigando onde está ese parafuso que hai que quitar primeiro para chegar máis ao fondo.
Grazas a juegos.microsiervos descubrín uns xogos que van sobre iso.
Trátase de xogos de escape, deses nos que tes que buscar e utilizar obxectos para escapar dunha habitación, pero neste caso non hai habitación senón que trátase de desmontar unha radio, un disco duro, un ventilador, un rato de ordenador, unha tostadora ou un reloxo espertador.
Os xogos de escape enganchan e son moi bos para romperte a cabeza, aínda que para pasar o tempo recomendo mellor coller un desaparafusador de verdade e desmontar calquera trebello estragado e en desuso. Por exemplo desmontando un disco duro vello consegues uns imáns estupendos e un motorciño que pode valer para calquera proxecto.
Veña, aproveitade para entretervos estes días previos ao comezo de curso, que xa queda pouco.…
14 Setembro 2010 by María L
Categorías: Xogos | Tags: escape, trebellos, Xogos | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl en gl gl gl es es gl gl en gl gl gl gl gl es gl es gl es gl en gl bg gl gl en gl gl gl es gl gl ko nb gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Mecánica | tecnoloxia.org | Page 3
Deseño de mecanismos por ordenador
Disney está a desenvolver un software que permite crear autómatas mecánicos que realizan movementos complexos utilizando engrenaxes e barras articuladas. Primeiro, mediante unha animación de curvas, seleccionamos o tipo de movemento que queremos e automaticamente o programa crea un mecanismo optimizado que o reproduce o máis fielmente posible.
O interesante disto é que os mecanismos xerados mediante este sistema logran movementos moi interesantes utilizando unicamente un motor ou manivela, e tamén que poden ser fabricados con impresoras 3D.
[youtube: Computational Design of Mechanical Characters]
Sería moi útil dispoñer dun software así en clase de tecno, para o deseño de proxectos mecánicos.
Máis información: Computational Design of Mechanical Characters…
12 Maio 2014 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: automata, mecanismo, software | 1 comentario
UCLA Ordenador mecánico de 1948
Tan afeitos estamos hoxe en día aos dispositivos electrónicos que facilmente nos esquecemos de que hai unhas poucas décadas atrás a electrónica apenas estaba desenvolvida e os cálculos realizábanse de forma mecánica. Un exemplo témolo no analizador diferencial UCLA, de 1948.
Daquela presentábase coma un cerebro mecánico capaz de resolver rapidamente problemas matemáticos, con innumerables aplicacións, por exemplo, na enxeñaría ou no deseño industrial, augurando un futuro cheo de computadoras mecánicas facendo de todo.
[UCLA’s 1948 Mechanical Computer from Gizmodo on Vimeo.]
Pasaron os anos e esta tecnoloxía quedou completamente desbotada. A electrónica desprazou definitivamente a computación mecánica, e estas máquinas quedaron como fantásticas pezas de museo ocupando un imprescindible chanzo da historia da tecnoloxía.…
7 Maio 2014 by María L
Categorías: Mecánica, Tecnoloxía e sociedade, Tecnoloxías da Información | Tags: Mecánica, ordenador | 0 comentarios
Chámanos robots, pero en realidade son divertidos autómatas mecánicos. Este en forma de boneco que anda con dúas patas grazas ao sistema biela-manivela e a unha transmisión por engrenaxes semella moi fácil de construír, e véxoo ideal como proxecto para 2º de ESO, no tema de mecanismos.
[youtube: Robot Caminante en 2 patas (Fácil de hacer) walking robot] (Visto no scoop.it de Gumersindo Fernández)
O modelo é obra de “El Profe García”, que ten na súa canle de youtube unha chea de vídeos con ideas interesantes para utilizar en clase de tecnoloxía. Entre elas atopei outros bechos que camiñan, como o mecanismo do Robot araña, ou robot hexápodo, tamén moi doado de construír:
[youtube: Robot Araña o Hexapodo ( como se hace)]
Outro mecanismo interesante é o Robot verme, que utiliza tamén o sistema biela-manivela:
[youtube: Robot Gusano (Como se hace)]
É cousa de remexer un pouco máis en youtube para atopar outros modelos para construír no taller, e enchelo ata arriba de bicharía. …
15 Abril 2014 by María L
Categorías: Mecánica, Proxectos | Tags: biela, mecanismo, Proxectos | 1 comentario
A tecnoloxía intenta en moitos casos imitar á natureza para conseguir mellores estruturas, mecanismos e sistemas, pero a maioría das invencións nada teñen que ver con ela. Un exemplo témolo na aviación: Conseguimos facer máquinas voadoras cando deixamos de imitar o voo das aves.
Outro exemplo de sistema ideado de forma totalmente nova son as engrenaxes, que non existen no medio natural… bueno, iso ata hoxe. Acaban de descubrir un insecto, o Issus coleoptratus, que ten un mecanismo de roda dentada nas súas patas que lle permite saltar cun tempo de resposta asombroso, segundo nos contan en lainformacion.com.
[youtube: Planthopper gears in action]
Resulta curioso que algo ideado polas persoas como as engrenaxes, de súpeto, sexamos quen de atopalo nun insecto, coma se fose un deseño creado seguindo un manual de mecánica.…
15 Setembro 2013 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: engrenaxes, Mecánica, natureza | 0 comentarios
Mecanización na arte topiaria
Nunca me gustaron esas esculturas feitas en plantas. Para min son moito máis bonitas se as deixas medrar ao seu aire, aínda que recoñezo o mérito artístico de quen se dedica á arte topiaria.
Porén, non vos imaxinedes a a unha persoa cunhas tesoiras de podar cortando as pólas que sobresaen do buxo, pois a mecanización tamén chegou aquí. Nos seguintes vídeos podes ver unhas máquinas dunha empresa holandesa que poden podar arbustos en forma de bóla ou de cono a un ritmo entre 600 e 5000 por hora.
[youtube: 11.4 R=400 L.wmv]
Outro modelo da mesma compañía é capaz de podar un campo ou xardín con plena autonomía, utilizando para guiarse un mapa en 3D e GPS.
Un horror! Agardo que non se estenda a moda destes espantosos xardíns.
31 Xaneiro 2013 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: arte, planta, xardín | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 5 … 16 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en fr fr en uk uk en gl en es en en gl ja es en gl kn en sk ru ru es gl kn en en kn en gl en fr en de ja el zh zh en zh ja en en gl es ar en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de fr fr fr fr fr fr fr fr en fr fr it fr en fr de fr fr fr fr fr fr de fr fr fr nl fr de fr en uk uk en cs en en gl en es en en gl ja es en gl en mr cs en kn en gl ru en uk ru es ar en ar en en kn ar es en kn pt en en kn ar en en kn pt es en en kn en ar kn en kn en gl gl gl gl gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Comunicación por IR | Arduino
Nesta sección imos comunicarnos coa nosa placa Arduíno a través dun mando e un receptor de infrevermellos (IR). Lograremos acender e apagar LEDs premendo nas teclas do mando. Despois podes adaptar os programas para actuar sobre outros elementos do teu proxecto (motores, servos, displays, etc.)
Imos utilizar o mando que aparece na imaxe, pero tamén poderiamos facer probas cun mando da televisión dos que temos por casa. Nese caso previamente debemos identificar o código que envía cada tecla e facer o programa en función do mesmo.
Segundo o teu modelo de receptor IR, debes identificar os pins VCC, GND e sinal. Se os conectas mal podes estragar o teu receptor e xa non conseguirás nada. Consulta o datasheet.
O sinal do receptor IR debe conectarse nunha entrada dixital. Imos conectalo no pin 3. Tamén imos engadir dous LEDs con resistencias de 220Ω.
O primeiro que debemos facer é instalar unha librería que me permita empregar un mando. Eu usei a librería IRremote que vén neste enlace de GitHub.
Este programa ímolo utilizar para ver o código que emite cada tecla en hexadecimal. Abre a consola, preme en cada unha das teclas e copia o resultado para poder programar despois en función deses valores.
Serial.begin(9600);    // Comunicación serie
irrecv.enableIRIn();   // Comunicación IR
if (irrecv.decode(&results)){             // Se hai sinal no receptor
Serial.println(results.value, HEX);     // imprime o valor en hexadecimal
irrecv.resume();                        // Prepárase para recibir o seguinte valor
Imos acender e apagar un leds premendo nas teclas do mando. Modifica os valores hexadecimais segundo o teu mando e as teclas que desexes utilizar para o control.
#include   #include   int led1=13; int led2=12; int RECV_PIN = 3; // Pin que recibe o sinal IR IRrecv irrecv(RECV_PIN); decode_results results; // Configuración void setup() { Serial.begin(9600); // Comunicación serie while(!Serial); irrecv.enableIRIn(); // Comunicación IR pinMode(led1,OUTPUT); pinMode(led2,OUTPUT); } // Programa void loop() { results.value=0; if (irrecv.decode(&results)){ Serial.println(results.value, HEX); // imprime o valor en hexadecimal irrecv.resume(); if(results.value == 0xFD08F7){ // tecla 1 acender Led1 digitalWrite(led1,HIGH); Serial.println(results.value, HEX); } if(results.value == 0xFD28D7){ // tecla 4 apagar Led1 digitalWrite(led1,LOW); Serial.println(results.value, HEX); } if(results.value == 0xFD8877){ // tecla 2 acender Led2 digitalWrite(led2,HIGH); Serial.println(results.value, HEX); } if(results.value == 0xFDA857){ // tecla 5 apagar Led2 digitalWrite(led2,LOW); Serial.println(results.value, HEX); } if(results.value == 0xFD30CF){ // tecla 0 apagar todos digitalWrite(led1,LOW); digitalWrite(led2,LOW); Serial.println(results.value, HEX); } delay(200); irrecv.resume(); } }
int RECV_PIN = 3;          // Pin que recibe o sinal IR
Serial.begin(9600);    // Comunicación serie
irrecv.enableIRIn();   // Comunicación IR
Serial.println(results.value, HEX);   // imprime o valor en hexadecimal
if(results.value == 0xFD08F7){        // tecla 1 acender Led1
if(results.value == 0xFD28D7){        // tecla 4 apagar Led1
if(results.value == 0xFD8877){        // tecla 2 acender Led2
if(results.value == 0xFDA857){        // tecla 5 apagar Led2
if(results.value == 0xFD30CF){        // tecla 0 apagar todos
Mando da tele: Proba descubrir o código de varias teclas do mando da túa tele, equipo de música, etc.
Control: Fai que premendo teclas do mando se executen diversos programas dos que xa tes feitos. Por exemplo, tecla1:escintileo, tecla2: melodía, tecla3:coche fantástico, tecla4: xiro dun motor cara á esquerda, tecla5: xiro cara á dereita, tecla6: parada, ou o que se che ocorra. Define funcións para cada un dos programas.
Ascensor: Para o proxecto dun ascensor de 3 pisos, utiliza un mando para introducir o piso ao que desexas ir.
26 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl es gl gl en gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Dividir entre cero cunha calculadora mecánica | tecnoloxia.org
Se facemos esta operación nun programa informático, a división por cero é considerada coma un erro lóxico. No caso de que se produza dita operación, os procesadores matemáticos son capaces de detectala e, nese caso, entregan un informe de erro que detén o proceso que se está a executar e evita que a aplicación entre nun bucle infinito.
Proba dividir entre cero na túa calculadora de peto e verás como a resposta é unha mensaxe de erro ou de operación non válida.
Pero que sucede nunha calculadora mecánica? Podes ver o resultado neste vídeo:
[youtube: Esto es lo que pasa si divides entre 0 con una calculadora mecánica.] (Vía: @iagovarela)
Nestas máquinas os cálculos realízanse facendo xirar sucesivos engrenaxes un número determinado de veces segundo a operación que se realice. No caso das divisións, o procedemento é similar ao método que utilizamos cando dividimos manualmente, a base de restar sucesivamente para encontrar cada díxito do resultado. Ao ser o divisor igual a 0, a resta execútase sempre, pero o resultado non cambia, polo que a operación se repite infinitamente intentando obter un resultado. A máquina entrou nun bucle infinito!
Algunhas calculadoras mecánicas máis modernas xa incluían un “E” para indicar erro cando se producía, pero enseguida chegaron as calculadoras electrónicas que fixeron que estas bonitas e ruidosas máquinas pasasen á historia.
2 Abril 2016 by María L
Categorías: Mecánica, Tecnoloxías da Información | Tags: calculadora, matemáticas | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl hu gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Un relé é un interruptor automático controlado pola electricidade. Os relés permiten abrir ou cerrar circuítos eléctricos sen a intervención humana.
O relé é o elemento que dá a orde de que funcione o motor dunha porta automática, as luces dun semáforo, o motor dun ascensor, e multitude de sistemas automáticos.
Cando se fai pasar corrente eléctrica a través da bobina ou electroimán, este xera un campo magnético ao seu redor, e atrae a armadura que, co seu movemento, fai que os contactos cambien de posición.
Desta maneira estamos actuando sobre un conmutador por medio da corrente eléctrica, sen contacto físico.
O símbolo do relé varía en función do número de contactos que teña. Pode ser un interruptor, un conmutador unipolar, un conmutador dobre ou bipolar, …
relé con conmutador unipolar
relé con conmutador bipolar
O relé permítenos unir circuítos diferentes.
O circuíto onde conectamos a bobina chámase circuíto de control, e o circuíto ao que se conectan os contactos é o circuíto de potencia. Desta maneira podo utilizar como circuíto de control un circuíto que funciona a 6 V de corrente continua para operar sobre un circuíto que funcione a 220V de corrente alterna. Se non existira o relé non poderiamos facer iso.
Fai clic na imaxe para accionar o relé. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.
Circuíto de enganche ou encravamento:
Cando accionamos un circuíto mediante un pulsador, o circuíto só estará activado mentres teñamos o dedo sobre o botón. Sen embargo en moitos circuítos de control necesitamos que o circuíto quede activado despois de soltar o pulsador (imaxínate subir nun ascensor co dedo no botón, e que se o quitas o ascensor párase). Para solucionar iso o que facemos é conectar un relé de enganche:
Fai clic no pulsador NA para activar o relé. A lámpada queda acesa despois de soltar o pulsador. Fai clic no pulsador NC para eliminar o encravamento.
Elementos de protección »
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en en gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Aquí van algunhas ideas de proxectos relacionados coa seguridade
Utiliza como referencia o programa “clave” da sección  teclado matricial e engade o necesario para realizar melloras:
Uns LEDs indican se o sistema está ou non bloqueado.
As mensaxes deben mostrarse nunha pantalla LCD
Un servo recibirá as ordes de abrir ou pechar a caixa de seguridade. Podes utilizar unha caixa de cartón cunha ventá común entre a caixa e a tapa. Nunha posición o brazo do servo atravesará a ventá non permitindo que se abra e noutra posición quedará libre.
Para que ninguén ande a fedellar nos proxectos podemos engadir unha clave. O proxecto funcionará normalmente cando o sistema estea desbloqueado. Unha vez programado, engade este programa ao dun proxecto xa construído. Deberá funcionar só cando o sistema estea desbloqueado.
Imos emular un sistema de alarma nunha vivenda. Podes facelo nunha pequena maqueta de cartón.
Sensores: Incorpora un sensor en cada ventá e en cada porta da vivenda, de xeito que o sensor envíe un sinal cando se abran. Podes utilizar un microinterruptor ou un sensor reed + un imán. Tamén podes incorporar un sensor PIR para unha estancia da vivenda.
Activación: A alarma actívase mediante un número de 4 díxitos que se debe introducir pola consola serie. Cando a alarma está activada debe mostrar a mensaxe “Alarma activada”.
Saída: No momento en que calquera sensor instalado na vivenda detecte a entrada dun intruso, deberá aparecer na consola a mensaxe “Presencia de intruso, sistema disparado”. Ademais debe soar un zumbador e acenderse e uns LEDs de maneira intermitente simulando un sinal de bombeiros ata que se desactive a alarma.
Desactivación: Para desactivar a alarma débese introducir a través da consola un código numérico de 4 díxitos diferente ao de activación. No momento de desactivala aparece a mensaxe “Alarma desactivada” e apagaranse o zumbador e os LEDs.
Erro: Se os códigos introducidos para a activación e desactivación son erróneos, aparecerá a mensaxe “Código erróneo” na consola e volverá pedir introducilos. Podes establecer un límite de tres intentos.
Cando isto funcione pode mellorar o proxecto substituíndo a consola por unha pantalla LCD para mostrar o texto e un mando IR ou un teclado matricial para introducir os códigos.
9 Decembro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt en gl en en en it gl gl gl it it gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl en gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
1, 2, 3 A song about electricity
Unha versión eléctrica do clásico “Are you gonna be my girl” de Jet.
because it powers our lives
makes it possible for us to thrive…
4 Marzo 2017 by María L
Que sucede cando aplicas 15000 voltios a unha madeira? Pódelo ver neste vídeo:
[youtube: Fino Philips] (Vía: saltacomungat)…
7 Marzo 2013 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, madeira | 0 comentarios
Solucionando o problema enerxético mundial cun chisqueiro
Alguén pensa que o que se mostra no seguinte vídeo pode funcionar? É posible ou imposible?
[youtube: Como generar electricidad gratis!!] (Colgouno César Fernández en Redeiras)
Axiña vou montar un para conectar o microondas, a neveira, a lavadora e a prancha. O que vou aforrar na vindeira factura da luz!
Desde logo que estamos ante un fake. Onde está o truco? Que cousas non cadran? Que leis se incumpren? Como o fixeron?…
13 Maio 2012 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, fake | 2 comentarios
CircuitLab: Simulador de electrónica online
Decateime da existencia do editor/simulador de circuítos electrónicos CircuitLab esta mañá a través dun tuit de slandete, así que pouco tempo tiven para fozar nel. Con todo, paréceme unha aplicación estupenda, pois a interface gráfica é moi atractiva e intuitiva, polo que me parece moi axeitada para os niveis de educación secundaria, especialmente para bacharelato.
Neste vídeo podes ver como funciona:
[youtube: Getting Started with CircuitLab]
Como puidestes ver no vídeo, CircuitLab permite construír circuítos analóxicos e dixitais, cambiar os datos dos compoñentes, calcular as tensións de saída para un compoñente determinado ou observar o sinal do osciloscopio. Outro aspecto interesante é que se poden compartir os esquemas co resto de usuarios e usuarias.
Un dos inconvenientes é que a listaxe de compoñentes é limitada, e algúns bótanse moito en falta.
Aquí tes un dos circuítos que veñen de exemplo:
Desde logo que é unha sorte contar con este tipo de aplicacións que se executan desde o navegador, e non andar a depender de instalacións de escritorio deseñadas para un determinado sistema operativo (sexa cal sexa). Lembrádevos por exemplo de Logic-Lab ou de logic.ly dos que falei hai tempo.
Cada vez hai máis aplicacións online para facer de todo. Agora só falta unha aposta clara para mellorar a conectividade dos centros de ensino galegos, moitos cun ancho de banda que provoca desacougo, coma é o noso caso.…
4 Marzo 2012 by María L
Categorías: Electricidade, Electrónica | Tags: CircuitLab, circuítos, dixital, Electricidade, Electrónica, simulador | 6 comentarios
O camiño da electricidade
Aquí tedes algúns materiais de apoio aos apuntamentos de clase, e que vos poden axudar a facer os traballos sobre as instalacións eléctricas que tedes nas vosas vivendas.
Xa coñecemos o funcionamento dos diferentes tipos de centrais eléctricas. A enerxía eléctrica xerada nelas debe chegar agora ás nosas casas. O camiño que segue podémolo ver na seguinte infografía de Rede Eléctrica de España, e constitúe o que chamamos rede de distribución pública:
[Red Eléctrica de España: Cómo funciona el sistema eléctrico]
O centro de control eléctrico (CECOEL) é o responsable da operación e supervisión coordinada en tempo real das instalacións de xeración e de transporte. Garante a continuidade e seguridade do subministro eléctrico mantendo en constante equilibrio a xeración e o consumo.
Para entender como funciona podes realizar una visita virtual ou xogar ao xogo “CONTROLA, simulador de control eléctrico“. A misión é manter o subministro eléctrico ante incidencias diversas, controlando la produción das centrais para dar resposta ao consumo en núcleos urbanos e industriais.
A instalación de enlace une a rede de distribución pública coa instalación interior de cada vivenda.
Para comprender agora por onde entra a electricidade nun edificio de varias vivendas temos esta infografía de educarex.es:
A instalación eléctrica interior é a que temos dentro da vivenda. Cada derivación individual chega a unha vivenda a través do Cadro Xeral de Mando e Protección que se atopa á entrada da mesma.
Outro material que pode ser útil é o que nos ofrece digital-text: “Instalaciones de la vivienda”
– – – – – – – – – –
Para axudarvos a identificar todo isto nas vosas casas, desde o poste ou desde a acometida ata o cadro de mando e protección, poden servirvos estes documentos de Foremfe Elea, nos que se ilustran as diferentes partes con fotografías:
(Isto válevos aos que vivides nun edificio de varios pisos. Nas casas unifamiliares o que soedes ter é unha caixa de protección e medida. Mirade os apuntamentos de clase.)
Cadro eléctrico de distribución.
Orientacións para os traballos:
Saca fotografías de todo o percorrido, polo menos desde a acometida, e engádelles descricións aos distintos elementos. Se podes, intenta atopar o poste eléctrico e o transformador de media a baixa tensión.
Se decides facer un vídeo, débese escoitar ben toda a explicación.
Se o cadro xeral de mando e protección da túa vivenda está sen etiquetar, engade etiquetas identificativas debaixo de cada interruptor.
Fixándote no cadro, fai un esquema unificar da instalación.
Cando remates o traballo podes botar unha partida ao xogo simulador do centro de control eléctrico “controla”.…
9 Xaneiro 2012 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, Instalacións | 0 comentarios
1 2 3 … 6 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl gl en gl en de en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en br en en en en fr en en en en en en en en en en gl en en gl en en en gl en gl gl en pt gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Todo isto que estivemos a ver válenos para resolver problemas técnicos utilizando circuítos electrónicos. Para resolver estes problemas debemos sempre seguir estes pasos:
Identificar as entradas e as saídas
Crear unha táboa de verdade coas entradas existentes e obter os valores da saída na táboa de verdade
Obter a función lóxica a partir da táboa de verdade
Construír o circuíto con portas lóxicas
Imos recuperar o exemplo do interruptor de luz da oficina que fixemos con anterioridade:
Nunha oficina queremos pór un punto de luz que se poida accionar mediante un interruptor. Para aforrar enerxía incorporaranse dous sensores que detectan a intensidade de luz que entra por cada unha das dúas xanelas do local, de xeito que se a luz é suficiente (entra polas dúas xanelas) non se acenderá a lámpada.
1. Identificamos as entradas:
A: interruptor A. 0= aberto 1= pechado
B: Sensor de luz. 0= sen luz natural, 1= con luz natural
C: Sensor de luz. 0= sen luz natural, 1= con luz natural
2. Construímos a táboa de verdade e indicamos os casos nos que a saída S=1
3. Obtemos a función lóxica:
F = AB’C’ + AB’C + ABC’
4. Simplificamos a función
F = AB’ + AC’
5. Construímos o circuíto con portas lóxicas.
Descarga este boletín de problemas (pdf)
« Implementar o circuíto
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en en gl gl gl gl de en gl gl gl gl gl es gl es en gl gl gl gl gl en gl es en es gl en gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Por se alguén se despistou, este é o xogo do que vos falei para practicar o sistema binario. Instalable en dispositivos Android.
Un positivo para quen consiga o mellor tempo no nivel intermedio. A ver quen o leva! :-)
Aquí tendes outros xogos para practicar
9 Xaneiro 2018 by María L
Categorías: Electrónica, Xogos | Tags: binario, dixital | 0 comentarios
Mapas de karnaugh no teu móbil android
Xenial Karn Map! unha aplicación educativa que permite simplificar funcións lóxicas mediante mapas de karnaugh, obter a táboa de verdade elixindo min-terms ou max-terms ou debuxar o seu esquema electrónico.
Pode serlle moi útil ao alumnado para corrixir os exercicios de electrónica dixital, ou se non os pillamos, para usar de chuleta nos exames ;-)
Para un nivel máis avanzado, DSLab UAM ofrécenos ademais outras interesantes aplicacións: Combinational Circuits, con exercicios de electrónica combinacional, e Sequential circuits, con exercicios de electrónica secuencial.
(Atopeino en twitter grazas a Pedro Landín)…
29 Outubro 2014 by María L
Categorías: Electrónica | Tags: android, dixital, karnaugh | 0 comentarios
Un polbo está na area da praia de Rodas e vai quedar seco. Axúdao a meterse na auga acertando todos os valores das saídas das portas lóxicas que ves en pantalla. Tes un límite de tempo de 30 segundos. Se fallas, morrerá!
Este pequeno xogo está feito utilizando Scratch, interesantísima plataforma de programación coa que se poden crear facilmente xogos, animacións, historias ou simulacións.
No vindeiro Congreso de Software Libre para Educación (1 e 2 de xullo) presentaremos unha web con material en galego para aprender a programar en Scratch.  Proximamente teredes máis noticias.…
5 Xuño 2014 by María L
Categorías: Electrónica, Tecnoloxías da Información, Xogos | Tags: dixital, Electrónica, programación, scratch, Xogos | 0 comentarios
20 Abril 2013 by María L
Categorías: Electrónica | Tags: android, dixital, Electrónica | 0 comentarios
Sección de electrónica dixital
28 Decembro 2012 by María L
Categorías: Electrónica, Web | Tags: dixital, Electrónica, recursos | 2 comentarios
1 2 3 4 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl en en gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Estirando un barco | tecnoloxia.org
Parece ser que o cruceiro era moi pequeno, así que decidiron agrandalo cortándoo pola metade e engadindo un bloque de 99 pés (30,175m). A operación foi realizada no estaleiro Blohm + Vosss en Hamburgo e pódese ver neste bonito timelapse:
[LiveLeak: Cruise Ship Cut in Half, Then Stretched 99 Feet (Time Lapse) (Visto en Twitter)
20 Abril 2014 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: barco, estaleiro | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en gl es gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
A impresora 3D capaz de imprimir edificios | tecnoloxia.org
Sen dúbida, é o momento das impresoras 3D, que están a revolucionar a fabricación de obxectos. As impresoras 3D son máquinas capaces de crear pezas volumétricas a partir dun deseño feito por ordenador superpoñendo capas de material.
O revolucionario do tema é que os consumidores temos a oportunidade que fabricar os nosos propios produtos, cousa que ata agora estaba reservada ás fábricas. Se dispoñemos dunha impresora destas podemos fabricar calquera pequeno obxecto de uso cotiá, máis ou menos personalizado, producir unha peza estragada que non atopamos no mercado ou deseñar e construír as formas que imaxinemos. Hai tempo falabamos aquí de como montarse unha para un centro de ensino.
Porén, cando se fala de impresión 3D non debemos pensar unicamente en pequenos obxectos de plástico. Tamén é posible imprimir edificios!
Iso é o que están a probar na University of Southern California cunha impresora 3D xigante que bota chorros de formigón seguindo un patrón deseñado por ordenador, e aseguran que pode construír unha vivenda en 24 horas. Supoño que se refiren só a estrutura, pois unha vivenda non consta unicamente de paredes e hai que contar coas instalacións eléctricas, de auga, saneamento, calefacción, etc. que levan máis tempo.
A tecnoloxía chámase Contour Crafting, e pode revolucionar a industria da construción ao permitir automatizar o proceso, abaratando custos. O robot encargaríase de construír a estrutura, deixando para os humanos o traballo fino das instalacións. Ademais, a técnica de impresión permite construír formas creativas e exóticas que polos medios tradicionais sería moi difícil facer, polo menos sen dispararse o orzamento.
Nestes vídeos podes ver como é o proceso:
[youtube: Why Design Now?: Contour Crafting]
[youtube: Animation of Contour Crafting in whole house construction (high res)]
9 Febreiro 2014 by María L
Categorías: Control e Robótica, Estruturas e Arquitectura | Tags: 3D, arquitectura, impresora, robot | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl en gl gl gl it gl en en es it gl en gl it gl en en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
CAD 3D online | tecnoloxia.org
A tendencia das aplicacións de todo tipo é que se executen desde un navegador e gardemos e compartamos os ficheiros na nube, permitindo que poidamos traballar desde calquera lugar, con calquera dispositivo e con calquera sistema operativo. Isto non vai ser menos para o deseño CAD.
Estas últimas semanas ando a fedellar cunha aplicación moi interesante e con moitas posibilidades: Onshape. Para usala basta con dispoñer dun ordenador, una conexión a internet e un navegador. As posibilidades son moi amplas: deseños CAD 2D sinxelos, deseño de pezas 3D exportables en STL para imprimir nunha impresora 3D e animacións de sistemas mecánicos.
Aquí tedes un exemplo de traballo con Onshape:
[youtube: Part Studios in Onshape]
Outra aplicación interesante que descubrín hai pouco é tinkercad. É máis sinxela e menos profesional que Onshape, pero para a ESO ten moitas posibilidades. Botádelle unha ollada.
Claro que nos centros de ensino deberían actualizar os equipos (a última dotación que temos son os DELL do 2006) e mellorar as conexións a internet. Non soluciona nada a última dotación de encerados interactivos en todas as aulas cando temos serias limitacións nos equipos para o alumnado e na conexión a internet. A prioridade en dotacións non debería ser a instalación de encerados para que o alumnado mire para eles, senón equipos informáticos cos que poida traballar e un ancho de banda decente, non?
5 Marzo 2016 by María L
Categorías: Comunicación gráfica | Tags: 3D, CAD | 2 comentarios
Leave a reply →
5 Marzo 2016 at 13:48
Moi interesantes as achegas. Coido que habería que incluír a necesidade de que o navegador admita WebGL, outra eiva en equipos dos centros educativos, que en moitos casos aínda van con XP >:(
5 Marzo 2016 at 15:27
Claro, necesítase un equipo decente cunha tarxeta gráfica decente e un navegador decente e actualizado. (“Internet Explorer is currently not supported.”)
Aquí os requirimentos: Graphics Performance Recommendations
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl de gl es en gl gl gl gl gl gl zh gl fr gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl pt gl gl gl ru fa en gl gl gl gl en fr es nb sv en fr fr fr fr en en en nb en en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl de gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Unha roda para o escornabot
Escornabot é un robotiño deseñado para educación infantil e primeiros cursos de primaria que leva anos percorrendo os coles de todo o mundo. É software e hardware libre, o que implica que calquera pode coller os deseños, a electrónica e o software e modificalos a gusto.
Agora desde twitter lanzan o escornareto “Deseña a túa roda”. Trátase de personalizar a roda do escornabot e compartila antes do 24 de febreiro de 2019. Se participas entrarás no sorteo dun escornabot.
Como podes participar? Explícannolo en thingiverse
Os que xa participastes no deseño de engrenaxes para o reto da oshwdem tédelo fácil, pois o procedemento é similar: partimos da roda xa deseñada totalmente lisa, debuxamos sobre a superficie e facemos os buratos que precisemos para crear unha figura.
Se che resulta máis cómodo que usar o stl, podes descargar aquí o ficheiro RodaEscorna.stp (zip) para traballar a partir del.
Unha vez deseñada debes compartila facendo remix na páxina de thingiverse e subir alí o teu modelo stl, e se queredes podedes facer mención a @escornabot en twitter para avisar.
Xa tedes tarefa para estas vacacións de Nadal. Eu xa fixen algunhas:
17 Decembro 2018 by María L
Estamos a preparar o reto de impresión 3D da OSHWDem imprimindo engrenaxes para levar alí, e a verdade é que nolo poñen moi doado. Collemos os modelos dxf xa feitos, extruímos e limitámonos a debuxar o interior e imprimir. Pero a cousa ten algo máis de chicha. Como debuxariamos nós engrenaxes axustadas a unha táboa perforada determinada? Imos ver como facelo para poder construír nos institutos unha parede destas e adaptala ao espazo que teñamos.
Antes de nada deberiamos coñecer algunhas cousiñas sobre as engrenaxes rectas, que son as que imos fabricar.
Circunferencia primitiva e diámetro primitivo (Dp): A circunferencia primitiva é a circunferencia ao longo da cal engrenan os dentes. Poderiamos substituír dúas engrenaxes por dúas rodas de fricción coas circunferencias primitivas e obteriamos a mesma relación de transmisión. O diámetro primitivo é o diámetro desta circunferencia.
Dentes (Z): Son os que realizan o esforzo de empurre e transmiten a potencia entre a roda motriz e a conducida. Podemos ter máis ou menos dentes en diferentes rodas dentadas, pero para que engrenen deberían encaixar os uns cos outros.
Módulo (m): Para que dúas engrenaxes engrenen entre si deben ter o mesmo módulo, isto é, a relación entre o diámetro primitivo en mm e o número de dentes.
Paso circular: É a distancia entre dous puntos homólogos de dous dentes consecutivos, medida sobre a circunferencia primitiva. Para que dúas rodas dentadas engrenen deben ter o mesmo paso.
p = ? m
Ángulo de presión: É o que forma a liña de acción coa tanxente á circunferencia de paso. 20 ou 25º son ángulos normalizados.
Hai moitas aplicacións na rede para poder debuxar engrenaxes introducindo os parámetros anteriores. Por exemplo podes usar Metric Spur Gear Generator (online) e exportar a dxf. En Inkscape tes unha ferramenta de xeración de rodas dentadas (Extensións -> Representar -> Engrenaxe -> Engrenaxe), ou se usas Onshape (online) podes instalar un engadido que che facilita moito a tarefa. Hai moitas máis aplicacións, poderás velo se buscas un pouco máis.
Vale, todo isto está moi ben, pero que parámetros introducimos alí? Agora imos con iso :-)
Unha opción sería elixir engrenaxes de diferentes dentes, un módulo común, calcular as distancias ás que se sitúan as diferentes rodas e furar unha táboa segundo estes valores.
Outra opción é adaptar o tren de engrenaxes a unhas distancias prefixadas. Imos coller como modelo a táboa perforada que teñen no local de Bricolabs na Domus: Buratos de 8mm formando unha cuadrícula e separados 31 mm entre si.
Imos calcular os parámetros de dúas engrenaxes cos eixes separados 62 mm. Se queremos engrenaxes do mesmo tamaño o diámetro primitivo de cada unha será de 62 mm.
Agora imos fixar un número de dentes, por exemplo Z1=17. (Despois veremos que non nos valerá calquera número)
O que debemos facer agora é calcular o módulo, que será común a todas as engrenaxes que fagamos despois.
Agora imos calcular o diámetro e dentes dunha roda dentada que engrene cunha das anteriores, pero a unha distancia entre eixes de 3*31= 93mm. O seu diámetro primitivo tería que ser (93-31)*2=124 mm. Como o módulo debe ser o mesmo que o anterior, con el calcularemos o número de dentes:
E o mesmo podemos ir facendo collendo diferentes distancias. Por exemplo en diagonal, como na seguinte imaxe, formando un ángulo de 45º. Podemos calcular a diagonal “a”: 2*31=a*cos45 -> a= 2*31/cos45= 87,6812 mm
Polo tanto, o diámetro primitivo da nova roda medirá: (87,6812-31)*2=113,3625mm
Agora co módulo calcularemos o número de dentes:  Z3= Dp/m= 113,3625/3,64706=31 dentes
E así procederemos sucesivamente para calcular o número de dentes para outras distancias. Ollo! que deberá darnos sempre un número enteiro de dentes (ou moi aproximado). Se un cálculo nos dese 23,5 dentes obviamente non valería, e habería que calcular de novo. Facelo a man resulta pesado, así que mellor será usar unha folla de cálculo ou un script que nos axude. No caso da Oshwdem utilizaron este script para buscar o módulo e dentes para os diámetros que querían.
Por exemplo, poderían valernos os seguintes valores:
E aquí tendes unha aplicación de scratch para facer os cálculos, e que mostra os conxuntos de valores válidos atopados:
Como queremos que as rodas xiren libremente sobre os eixos de 8mm, facemos no centro de cada engrenaxe un burato de 9mm. Evitaremos que se escapen do eixo engadindo unha arandela e unha xunta tórica.
Unha vez calculadas as engrenaxes que necesitamos introducimos os parámetros no noso xerador de engrenaxes favorito seleccionando un ángulo de presión de 20º, debuxamos o interior e imprimimos.
Xa sabemos como se fai, así que podemos adaptar este chulo reto da OSHWDem a calquera parede e co panel perforado que teñamos máis a man. Penso que nos talleres de tecnoloxía non debería faltar unha. Podemos, ademais, conectar un motor e facer cálculos das relacións de transmisión e velocidades angulares, todo iso sobre unha montaxe real.
Estas son as pezas que levamos á OSHWDem2018
E neste enlace podedes ver un vídeo coa montaxe en movemento: https://www.instagram.com/tv/BqE8nCbHV5J/…
1 Novembro 2018 by María L
Categorías: Mecánica, Proxectos | Tags: 3D, engrenaxes, mecanismo | 0 comentarios
Esta edición da OSHWDem 2018, o 10 de novembro, ten un novo reto de impresión. Trátase de imprimir engrenaxes para colocar na parede perforada da sala maker da Domus. Coas achegas da comunidade conseguirase encher a parede? Chegará cun motor para mover todas as rodas dentadas?
Imprimide nas cores que queirades e co deseño interior que queirades, pero respectando as dimensións necesarias para que as engrenaxes encaixen ben.
No repositorio de Bricolabs tendes os parámetros das engrenaxes e modelos en DXF, FreeCad e OpenScad que podes descargar para facer os deseños do interior.
Algunhas levaremos do IES Primeiro de Marzo. A ver o que lle vai saíndo este mes ao alumnado de Fabricación Dixital de 1º de Bacharelato. Velaquí uns modelos:
10 Outubro 2018 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: 3D, engrenaxes, Mecánica | 0 comentarios
Impresión 3D sobre tea
Unha das posibilidades da impresión 3D é o deseño téxtil utilizando unha tea como soporte da impresión. Neste vídeo podes ver uns exemplos de escamas de dragón:
[Print on Fabric from María L on Vimeo.]
O procedemento é fácil. Utilízase un modelo 3D teselado, de xeito que as diferentes pezas podan moverse libremente. Imprímense dúas capas sobre a base da impresora, pausamos a impresión, colocamos enriba a tea ben suxeita á base mediante unha pinzas e continuamos imprimindo.
Usei a tea que tiña máis a man, que e é bastante fea, por certo. O importante é que sexa fina e estea tecida con folgura para que peguen as capas de filamento que están a un lado e outro da tea. Se utilizamos unha gasa transparente a creación pódese coser sobre outro tecido sen que se note demasiado.
Aquí deixo esta posibilidade de traballo para quen queira facer proxectos téxtiles.…
3 Outubro 2018 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: 3D, téxtil | 0 comentarios
Soporte para sensor ultrasónico
Se necesitades un soporte para un sensor ultrasónico, pode servos de utilidade este que usamos neste proxecto do aparcadoiro de hai un par de anos. Está deseñado para o modelo HC-SR04. O ultrasón queda suxeito sen utilizar parafusos e a parte inferior está deseñada para suxeitalo nun servo.
Podedes descargar aquí o STL ou modificar o deseño ao voso gusto con Onshape. E, se queredes, tamén podes repasar como se programa un sensor ultrasónico con arduino.…
10 Febreiro 2018 by María L
Categorías: Deseño, Proxectos | Tags: 3D, arduino, ultrasónico | 0 comentarios
1 2 3 4 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
XV Xornadas de Tecnoloxía de Galicia | tecnoloxia.org
O programa de obradoiros das xornadas é do máis completo: Arduíno,  deseño e impresión 3D, música electrónica, robótica,  “cacharreo”, Scratch, App Inventor, Cinemagraph, deseño web, html5, pneumática, etc.
Tamén haberá visitas o venres pola mañá, asemblea da asociación e distendidos espazos de xantar-debate nos que arranxaremos a educación deste país.
A inscrición debe realizarse a través deste formulario antes do 23 de maio. É de balde para socios/as de APETEGA e 60€ para o resto.
Máis información en APETEGA
9 Maio 2016 by María L
Categorías: Convocatorias | Tags: apetega, xornadas | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt gl gl ko gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Erro 0036. Unha reflexión sobre a dependencia tecnolóxica.
Madrid, 2057. A tecnoloxía proporciona ao ser humano unha vida chea de comodidades e… sen erros? Jorge Arellano, un tipo corrente, verase acurralado na súa propia casa polos mesmos dispositivos que garanten a súa seguridade. Como reaccionará un home afeito a que sexan as máquinas as que lle solucionan todos os seus problemas?
A historia é divertida e tamén mellorable, pero cumpre coa súa función: chamar a atención sobre a dependencia cada vez maior que temos da tecnoloxía para case todas as cousas que facemos na vida diaria.
Déixovos a vós as reflexións, e eu só quero resaltar unha cousa: Os erros técnicos son sempre erros humanos. No deseño de calquera dispositivo ou sistema sempre hai que considerar o maior número de variables e casos posible, e ofrecer solucións ante posibles incidencias. Se a pila da chave do coche se gasta, sempre estará a chave clásica que permite abrilo. Deseñar un sistema de apertura e peche 100% electrónico, inseguro e sen alternativa trátase unha decisión humana, e non dun erro técnico.
Canto maior é a dependencia da tecnoloxía para realizar tarefas da vida cotiá, mellor debe ser o deseño dos sistemas, especialmente en relación á súa seguridade no funcionamento.…
2 Decembro 2012 by María L
Categorías: Tecnoloxía e sociedade | Tags: dependencia, erros | 1 comentario
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl lv io gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl en gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Esas ondas que nos rodean…
Todo o mundo escoitou algunha vez que as ondas que emite o teléfono móbil son malas, que as das antenas de telefonía móbil son horriblemente malas, que a wifi que usamos para conectarnos a Internet é mala, e somos bastante máis benevolentes coas ondas que transmiten os sinais de radio e televisión.
Pero… son realemente malas? que estudios e informes científicos existen ao respecto?
O luns pasado no programa Escépticos de ETB faláronnos deste tema:
[eitb.com: Escépticos (Capítulo 4): ¿Las ondas del mal? ]
Xa tratamos estas cousas hai algún tempo:
E se non sabedes que é o Espectro electromagnético, buscade en calquera sitio menos neste:
O espectro electromagnético segundo Cuarto Milenio
Un pouco máis de información:
El Mundo: Un gran estudio descarta que os móbiles causen cancro
El País: Usar el móbil non causa cancro
enchufa2:A evidencia científica sobre a relación entre móbiles e cancro
16 Outubro 2011 by María L
Categorías: Tecnoloxías da comunicación | Tags: escépticos, espazo radioeléctrico, ondas, teléfono móbil | 0 comentarios
Sistema Oyster de enerxía undimotriz
Hai pouco vimos en 1º de bacharelato varios sistemas que aproveitan a enerxía das ondas no post sobre enerxía undimotriz.
Hoxe coñecín un novo sistema que acaba de poñerse en marcha en Escocia e que é capaz de proporcionar enerxía eléctrica a 9.000 fogares aproveitando a enerxía das ondas. Trátase do sistema Aquamarine Power – Oyster wave energy.
Unha plataforma baixo o mar sostén un pesado panel de forma vertical que é balanceado polas ondas. Grazas a este movemento actívase un sistema hidráulico que leva auga a unha central en terra, encargada de transformar a enerxía mecánica do movemento en enerxía eléctrica.
Aquí tedes un vídeo:
[youtube: Aquamarine Power – Oyster wave energy device]
Máis información con fotos en aquamarinepower.com
2 Decembro 2009 by María L
Categorías: Enerxía | Tags: Enerxía, ondas, undimotriz | 0 comentarios
O espectro electromagnético segundo Cuarto Milenio
Se vedes Cuarto Milenio non vos creades nada do que alí se di.
Son múltiples e variadas as estupideces que contan, pero hoxe leveime as mans á cabeza. Mirade este vídeo:
youtube:Espectro electromagnético segundo Cuarto Milenio
Así que as ondas sonoras (mecánicas) son ondas electromagnéticas!!!
Vaia! Non sei entón cómo podo explicar na ESO o funcionamento dun micrófono, un altofalante, o sensor ultrasónico que usan os robots de Lego cos que traballamos, o Bluetooth, a radio, a telefonía móbil, e un longo etcétera. Tremenda burrada!
En fin, tedes unha crítica moi boa en wisphysics. Recoméndovos a lectura (ou pode que a poña obrigatoria en clase)
Segundo un reciente estudio sobre Percepción social da Ciencia e da Tecnoloxía, a fonte de información que se cita maioritariamente é a televisión (82,3%). Preocúpame ese dato, pois se a fonte principal de información son programas como o de Cuarto Milenio creo que é mellor que a xente non se informe :-(…
27 Marzo 2009 by María L
Categorías: Xeral | Tags: cuarto milenio, ondas, son, TV | 9 comentarios
En días de temporal resulta impresionante ver as ondas do mar, capaces de levantarse a metros de altura e levar por diante todo o que se atopen no seu camiño. Non poderiamos aproveitar toda esa desbordante enerxía para producir electricidade?
A enerxía producida polo movemento das ondas chámase enerxía undimotriz, e algúns países da Unión Europea xa están a desenvolver tecnoloxías que permitan aproveitala e transformala en enerxía eléctrica.
Nesta infografía de consumer.es podemos ver como se pode aproveitar a enerxía das ondas:
Clica aquí para ver a infografía en pantalla completa
A costa galega, que con tódalas súas reviravoltas ten 1.659 km de extensión, aínda non conta con estes sistemas de xeración de enerxía eléctrica, pero nun futuro próximo chegaremos a velos, pois xa se están a dar os primeiros pasos: Wavecat, da USC.…
9 Febreiro 2009 by María L
Categorías: Enerxía | Tags: Enerxía, ondas, undimotriz | 2 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl en pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Material: Temperatura, filamento e retracción | Impresión 3D
Controla a temperatura da boquilla do HotEnd.  Temos que axustar a temperatura en función do plástico que vaiamos utilizar.
Os plásticos máis comúns son o ABS e o PLA. Para ABS fixaremos unha temperatura de 220-240º e para o PLA de 190-220º.
Para o polímero que usaremos normalmente, PLA (poliácido láctico), unha temperatura de impresión recomendada oscila entre 190 e 220ºC. A temperatura ideal será diferente segundo o fabricante, composición, cor, impresora, temperatura exterior, etc.
A maior velocidade de impresión maior deberá ser a temperatura para que o plástico flúa axeitadamente..
Temperaturas elevadas producen moitas irregularidades nas pezas, especialmente en voladizos, e tamén fíos nos desprazamentos.
Temperaturas baixas poden facer que as capas non peguen correctamente ou que o filamento se atasque no extrusor por non fluír con facilidade.
Temperature Calibration GCODE Editor by orubap (Thingiverse)
Pódese facer un test de calibración da temperatura para atopar a máis axeitada á túa impresora e filamento. Debes modificar o gcode cada certa altura para cambiar a temperatura de cada tramo. En thingiverse podes descargar varios test.
Unha vez xerado o gcode coa temperatura inicial de 185ºC podes editalo utilizando calquera editor de texto.
Por exemplo, para unha torre de calibración de 100 mm de altura, podemos ir modificando a temperatura 5ºC cada tramos de 10 mm. A primeira instrución sobre a temperatura atópase no inicio do código: M104 S185. Buscamos Z10, e engadimos unha nova liña coa nova temperatura: M104 S190. Despois Z20 e engadimos a temperatura de M104 S195, e así sucesivamente ata chegar a Z90 cunha temperatura de M104 S230
Establece o diámetro do filamento que utilizamos. Os diámetros que se usan comunmente son de 3mm e 1.75mm. O máis habitual é utilizar filamentos de 1.75 mm.
Por defecto poremos un fluxo  do 100 % cando o filamento non está cargado con ningún tipo de fibra ou material especial.
[http://wiki.ikaslab.org – problemas na retracción – CC BY]
O extrusor retrae o filamento cando vai desprazarse en baleiro (sen imprimir) para imprimir unha parte da peza illada o outra peza localizada na mesa. Isto ten a finalidade de evitar que se creen fíos de plástico que son arrastrados co extrusor e deixan un mal acabado superficial.
A retracción debe estar activada, xa que senón quedarán rebabas.
Para evitar as rebabas, é recomendable tamén axustar correctamente a temperatura.
Indica a cantidade de filamento que vai a retraer. Distancias pequenas reducen o tempo de impresión, pero empeoran a calidade. Por defecto trae 4.5 mm que é un valor que funciona ben.
Baixa calidade: 0 a 3 mm
Media/boa calidade: 3 a 4.5 mm (recomendada 4.5)
Boa/alta calidade: 4.5 a 6.5 mm
Velocidade á que realiza a retracción. Este parámetro ten unha ampla marxe de traballo, por defecto trae 40mm/s que é unha velocidade á que funciona ben.
Pódese aumentar máis a velocidade, pero unha velocidade moi elevada pode mellar o filamento, que se atasque ou que o motor se “salte pasos” e estragar a impresión. Unha velocidade reducida incrementará o tempo de impresión.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
A intensidade (I) é a cantidade de carga eléctrica que atravesa a sección dun condutor nun segundo.
Canta máis voltaxe teña a pila que conectemos a un circuíto máis intensidade circulará, pois os electróns terán máis enerxía para moverse e, polo tanto, circulará máis cantidade de carga nun segundo. Pero ollo, que se nos pasamos coa voltaxe, a intensidade faise tan grande que os receptores que conectemos pódense fundir.
Nos seguintes circuítos verás que canta máis voltaxe teña a pila máis intensidade circula e as lámpadas alumean máis. (Fai clic para pechar os interruptores, e fai dobre clic para abrilos.)
Máis resistencia => menos intensidade
Canta máis resistencia teña un circuíto menor será a intensidade que circula por el, xa que aos electróns lles custará máis circular.
Nos seguintes circuítos verás que cantas máis lámpadas conectamos en serie no circuíto máis resistencia hai e, polo tanto, circula menos intensidade. As lámpadas cada vez alumean menos. (Fai clic para pechar os interruptores, e fai dobre clic para abrilos.)
Lei de Ohm »
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ast gl gl gl gl gl en en fr gl gl en en gl gl en en gl es en ca gl es en en gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Comezará axiña o curso 2013-2014, pero este blogue seguirá no estado de letargo dos últimos meses, provocado primeiro por un embarazo complicado que me mantivo fóra das aulas e agora pola atención constante que demanda un pequechiño recentemente chegado ao mundo.
Teño algúns artigos pendentes para publicar, e irán saíndo a medida en que vaia atopando tempo para dedicarlle a este blogue, que non teño intención de abandonar. Trátase unicamente dunha situación pasaxeira que durará polo menos ata que remate o permiso de maternidade e volva de novo a dar clase. Mentres tanto intentarei polo menos atopar de cando en vez algún que outro oco para publicar algunha información tecnolóxica ou as novas que xurdan en relación coa nefasta LOMCE.
A todas e a todos os que volvedes estes días aos centros de ensino, feliz comezo de curso!
1 Setembro 2013 by María L
Categorías: Web | | 5 comentarios
Leave a reply →
1 Setembro 2013 at 10:48
Estaremos á escoita. Que vaia todo ben!
2 Setembro 2013 at 06:36
Botábase de menos este blog, pero o importante agora é que coides do bebé. Parabéns!
2 Setembro 2013 at 10:56
¡Enhorabuena! Primero es cuidar al bebé, tus lectores podemos esperar.
2 Setembro 2013 at 17:03
Enhorabuena! disfruta al máximo de tu bebé. Será la dinamo que te recargue la bateria para cuando vuelvas a dar clase. Seguro que el blog no lo abandonas, de vez en cuando te picará el gusanillo.
3 Setembro 2013 at 10:15
Felicidades María! Xa verás como ser nai cambia a vida e a percepción do mundo. Alégrome moito por ti.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Dixitalización do son | Electrónica
Para converter unha onda analóxica nunha dixital, faise unha mostraxe da altura da onda acústica en intervalos regulares de tempo. A cada fracción asígnaselle un número binario, de xeito que un ordenador ou os aparellos dixitais de son podan tratar esta información.
Se queremos escoitar o son dixitalizado, hai que converter estes datos en código binario nunha onda analóxica, invertendo o proceso.
O son ten varios formatos acordados para representar mostras en octetos. WAV ou mp3 son formatos comúns en Internet.
Proba este teclado: Estamos a converter un sinal dixital nunha onda analóxica.
« Dixitalización da imaxe
O tamaño da información »
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl es gl gl en gl es es gl gl gl en hu gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
O motor V12 máis pequeno do mundo
En tecnoloxia.com descubrimos este interesante vídeo: Un motor V-12 naval de inxección de aire comprimido construído de xeito artesanal.
[youtube: El motor V-12 más pequeño del mundo]
Pero non nos imos quedar co motor máis pequeno, pois os enormes motores de barcos creo que impresionas máis. Non te perdas o Mega Motor diésel.
Nesta páxina temos máis información sobre Patelo, o xubilado que se dedica a fabricar minimotores. …
20 Novembro 2011 by María L
Cando pensamos nun motor o primeiro no que pensamos é no clásico motor alternativo de 4 tempos con 4 cilindros, pero hai moitos outros modelos. Imos ver uns cantos.
Motores de 4 tempos:
O motor alternativo de combustión interna aproveita a forza expansiva dos gases inflamados no interior dun cilindro para proporcionar así o traballo útil necesario para a propulsión mecánica.
Poden ser motores de acendido por chispa (Gasolina) ou motores de acendido por compresión (Diésel). Xa vimos en clase os tempos e diferenzas, e aquí póñovos uns vídeos nos que podemos ver mais detalles:
Motores de 2 tempos:
O motor de dous tempos é un motor térmico de combustión interna con acendido provocado que realiza as catro etapas do ciclo termodinámico (admisión, compresión, expansión e escape) en dous movementos lineais do pistón (1 volta do cegoñal). Utilízase en motores foraborda, motocicletas, motoserras, etc.
Como complemento á explicación vista en clase tedes estes vídeos:
Aquí tedes outras animacións: 2tiempos e 2tiempos_valvula.
Aínda que a maioría dos automóbiles utilicen 4 cilindros colocados paralelamente, existen múltiples disposicións posibles.
Por exemplo, en coches de alta gama podemos atopar motores de 6 ou 8 cilindros, e na Fórmula 1 o regulamento marca que deben ser de 8 cilindros en V.
A disposición dos cilindros tamén varía. Podédelo ver neste vídeo:
[youtube: Balance of I.C.Engines]
Os motores radiais ou en estrela que aparecen ao final do vídeo utilizábanse en aviación ata a aparición do motor a reacción.
Nesta animación, por exemplo, podes ver a disposición dos pistóns nunha Harley Davidson
O motor Wankel é un motor de combustión interna con pistón rotatorio en forma de triángulo equilátero de lados curvilíneos que se move no interior do estátor. Unha coroa dentada no interior do rotor fai mover un piñón solidario co eixe do motor.
Aquí podedes ver uns vídeos co funcionamento:
8 Novembro 2010 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: Mecánica, motor, wamkel | 1 comentario
A través do blogue Recursos Educativos atopei a aplicación ESvideo.
Trátase dun servizo que nos permite crear cuestionarios a partir de vídeos e enviar os resultados. Ten o inconveniente de que non permite til, ñ, º, e outros caracteres, pero é moi sinxelo de usar.
Fixen un pequeno cuestionario de proba sobre o motor diésel para ver como funciona o servizo.
Despois de cubrir o cuestionario podedes enviarme o resultado poñendo:
Class ID: O curso. Por exemplo, se es de 4º PDC pon “4PDC”
Paréceme unha interesante aplicación, que seguramente usarei máis adiante.…
19 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: cuestións, Mecánica, motor, vídeo | 0 comentarios
No blogue “El Tao de la Física” podemos ver as instrucións para montar un interesante motor que funciona con bandas elásticas e unha lámpada que actúa como fonte de calor.
O funcionamento é simple: cando se quentan as bandas de goma, contráense e a súa tensión aumenta, producindo un cambio na posición do centro de masas, o que provoca o xiro da roda.
Aquí tes un vídeo no que se pode ver o seu funcionamento:
Se as tensións de tódalas gomas é a mesma, o centro de masas está no centro da roda e non xira, pero se o centro de masas sae o centro, a roda pesará máis dun lado e xirará de xeito que a parte de maior peso tenda a baixar. Co movemento, as gomas anteriores arrefríanse e serán outras as que se quenten, volvendo a deprazar o centro de masas e facendo xirar a roda no mesmo sentido, e así sucesivamente.
Haberá que facer un para probalo.
Tes uns vídeos coas instrucións no Tao de la Física.…
3 Xuño 2009 by María L
Categorías: Mecánica, Proxectos | Tags: gomas, Mecánica, motor, Proxectos | 0 comentarios
Que vos parece este cegoñal?
Atopei hai uns meses esta foto en “tecnología obsoleta“, e forma parte do motor diésel máis grande en funcionamento, o Wärtsilä-Sulzer RTA96-C, que se utiliza para a propulsión de grandes barcos cargueiros. O motor no seu conxunto mide máis de 13 m de altura e 27 de lonxitude, o seu peso supera as 2300 toneladas e desenvolve unha potencia de máis de 80MW.
Máis fotos, información e características en The Most Powerful Diesel Engine in the World!
Non te perdas esta interesante galería de fotos de shipsnostalgia.com onde nos mostran o proceso de fabricación do motor Doxford entre 1957 e 1958.
Podes ver máis fotos en shipsnostalgia.com…
12 Novembro 2008 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: barco, diesel, fabricación, Mecánica, motor | 0 comentarios
1 2 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ro es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Tecnoarte | tecnoloxia.org | Page 9
Dende hoxe 23 de outubro e até o 16 de novembro terá lugar no MARCO, Museo de Arte Contemporánea de Vigo, o programa audiovisual da XIX edición de ArtFutura, que inclúe máis de oito horas de imaxes de alto impacto coas últimas achegas do campo da cultura dixital, os videoxogos e os efectos especiais.
Podemos ver, entre outros, un documental sobre a exposición Máquinas e Almas, o documental Das Netz de Lutz Dammbeck, un especial sobre a escola francesa Supinfocom e unha retrospectiva de Satoshi Tamioka, recoñecido autor xaponés de animación dixital.
Podes descargar aquí o programa en pdf…
23 Outubro 2008 by María L
Categorías: Convocatorias, Tecnoarte | Tags: artfutura, Convocatorias, Tecnoarte | 1 comentario
Rafael Lozano-Hemmer é un artista que realiza obras de arte tecnolóxica. Realiza intervencións interactivas en espazos públicos utilizando robótica, proxeccións, son, conexións de internet e telefonía móbil, sensores e outros sistemas que se desenvolven pola presenza do público, interactuando cos corpos das persoas ou coas súas sombras.
Entre os seus proxectos atopamos “Frecuencia e volume”. Trátase dunha instalación interactiva que investiga o espazo radioeléctrico e converte ao corpo en antena, pois permite aos participantes sintonizar radiofrecuencias utilizando a sombra do seu corpo.
Un sistema de seguemento computarizado detecta as sombras dos participantes, que se proxectan nunha escala de entre 100 e 800 m2. As sombras escanean as ondas coa súa presenza e posición, e o seu tamaño controla o volume do sinal.
A peza permite a sintonización de calquera frecuencia desde os 150 kHz aos 1.5 GHz, incluíndo tráfico aéreo, FM, AM, onda curta, celular, CB, satélite, telefonía sen fíos e radionavegación. Pódense escoitar ata 16 canles simultáneas e a contorna sonora xerada é unha composición dirixida polos movementos da xente.
Podes ver máis proxectos de Rafael Lozano-Hemmer na súa web.
22 Outubro 2008 by María L
Categorías: Tecnoarte, Tecnoloxías da comunicación | Tags: arte, Tecnoarte, Tecnoloxías da comunicación | 0 comentarios
« Anterior 1 … 7 8 9
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl sv gl gl gl gl gl gl gl gl en en en gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl en gl de en es gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
A perspectiva isométrica é unha técnica de representación gráfica dun obxecto tridimensional en dúas dimensións, onde o tres eixos coordenados forman ángulos iguais de 120º cada un sobre o plano. É moi utilizada en tecnoloxía para o deseño e visualización de obxectos e pezas.
Aínda que vos pareza algo novo, estades moi acostumados a ver obxectos representados neste tipo de perspectiva, xa que é utilizada en moitos xogos.
Seguro que moitas e moitos de vós pasastes algún tempo na rede social Habbo, plantando verduras en Farmville, construíndo unha cidade en Cityville, interaccionando nas primeiras versións dos Sims, e moitos máis . Fixádevos ben: están debuxados en perspectiva isométrica.
En moitos destes xogos podemos orientar obxectos nun terreo isométrico coma nesta aplicación flash (vista aquí). Probade engadir unha cadeira e xirala nesta retícula en isométrica.
Para que vos entreteñades un pouco debuxando en perspectiva isométrica tedes estas aplicacións:
educacionplastica.net:  Debuxar con cores – Debuxar con liñas
Cubescape Non vos perdades a galería. Alí podedes ver os debuxos que fai a xente.
Tamén podedes probar estes xogos isométricos:
Contour: Guía a bola ata a meta deformando un terreo isométrico.
Isoball2: Guía a bola ata a meta construíndo ramplas.
DuBlox: A ver se es capaz de levar a peza ata a meta sen caer da plataforma isométrica.
8 Outubro 2012 by María L
Categorías: Comunicación gráfica, Xogos | Tags: isométrica, perspectiva, Xogos | 0 comentarios
Unha das primeiras cousas que se aprenden na materia de tecnoloxía é debuxar en perspectiva. Necesitamos saber representar obxectos e sistemas de forma gráfica, pois é a forma máis eficaz de transmitir a información técnica.
Pero non vos vale só para debuxar os proxectos de tecno. Podedes aproveitar que sabedes obter unha imaxe tridimensional nun plano para xogar coa perspectiva no entorno. Pode ser divertido.
Mirade a obra do artista Aakash Nihalani. Utiliza cintas adhesivas de cores para resaltar contornos inesperados nas cidades.
[Flikr Slideshow: Aakash Nihalani Photostream]
Anímase alguén a sacarlle perspectiva á porta do taller de tecno?
16 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Comunicación gráfica, Tecnoarte | Tags: 3D, Comunicación gráfica, perspectiva, Tecnoarte | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio