langs: gl gl gl gl fr gl gl gl pt pt en lt fr tr ku pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl it gl sv gl gl pt gl lt es tr la pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl gl gl en gl gl gl gl pt en lt en tr ku pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl de gl sv gl gl pt en lt en tr ku pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en gl es gl gl gl fr gl gl gl gl pt en lt fr tr ku pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl fr gl de gl it gl gl pt en lt pt tr ku pt pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es es gl es gl en gl gl en gl gl it pt pt fr pt it gl gl gl cs en cs cs cs en en en cs da en cs en en cs cs da en da cs cs en en en cs cs en en cs en cs cs da en da cs en en cs cs en en en fr en gl da gl gl en gl gl cs fr cs en en gl pt es gl

text:
luns, 31 de decembro de 2012
Fragas do Eume - Camiño dos Cerqueiros
Para desexarvos un Bo Nadal Os Caracochas preparamos como regalo de Papa Noel unha pequena ruta cómoda para o inverno na que nos achegamos de novo ás Fragas do Eume para percorrer o Camiño dos Cerqueiros, ruta de altura na que combinamos ambientes de braña e piñeiro coa espesura da fraga nas partes máis baixas da ruta; o maior atractivo de esta ruta son as excelentes panorámicas do embalse do Eume.
O máis complicado de este roteiro é localizalo inicio da ruta para aqueles que non temos un de esos GPS que che falan dentro do coche; para dar co inicio do camiño iremos ata o Mosteiro de Monfero e continuaremos ata Visura e posteriormente a Piladaleña; pasando esta aldea e de forma ascendente continuamos a estrada e veremos un camiño a man esquerda con un cartel de inicio da ruta; metros atrás temos outro panel de inicio de outra ruta. A verdade é que a zona está tan ben indicada que non ten perda.
Deixamos o coche sobre a cuneta por non subir 100 metros e deixalo en unha ampla explanada e iniciamos o roteiro polo camiño que sae do cartel que se ve na fotografía; o camiño polo que nos adentramos na ruta é ancho como na totalidade do trazado e está rodeado por un frondoso pinar no que se abren por veces amplas pradeiras na que pastan vacas ceivas; pronto veremos un paso americano que impide que o gando saia das zonas acotadas. Curiosos son uns cercados que nos atoparemos en case toda a ruta e que serven para aislar especies vexetais plantadas na fraga a modo experimental e impedir a entrada ás áreas a aqueles que non sexan técnicos.
Os primeiros dous quilómetros da camiñata percorren a zona máis alta das Fragas do Eume, como podemos ver na fotografía o camiño máis que unha senda é unha pista cómoda bordeada por castiñeiros e algún carballo que separan o trazado da pista das pradeiras na que pacen algunhas vacas ceivas. o agradable camiño vai pouco a pouco perdendo altura entre curvas para ir perdendo de vista o embalse e os cumios próximos para entrar na espesura da fraga.
Uns dous quilómetros despois de iniciar a camiñata chegamos a un cruce no que vemos o inicio da fraga; está indicado con unha frecha de madeira un camiño que baixa ata o encoro do Eume; nós decidimos tomar este ramal para facer unha pequena derivación sinxeliña pero moi agradable á vista de pouco máis de un par de quilómetros ida e volta. O trazo do camiño segue sendo ancho pero moi fermoso en tempo de inverno dado que estaba totalmente cuberto de follas secas de carballos e castiñeiros que non só era un disfrute para  a vista senón que tamén o era para o oído con un continuo chiscar das follas secas ao camiñar sobre elas. En inverno as arbores de folla caduca están espidas de follas e cubertas de musgo e líquenes.
O camiño remata na ribeira do encoro do Eume; cando nós chegamos non había ninguén e respirabase un gran ambiente de tranquilidade entre tanta auga calma, pero normalmente podense ollar ademáis de numerosas aves numerosas persoas en canoas disfrutando da Fraga de outro xeito non menos apetecible. Este encoro está formado polo estancamento do río provocado pola presa da Ventureira como xa vimos na ruta do Camiño da Ventureira publicada noutra entrada co mesmo nome. Facer esta derivación representa pouco máis de un quilómetro pero ao noso entender é unha das partes máis fermosa da ruta.
Retrocedemos sobre os nosos pasos ata o cruce na ruta principal en este caso por lóxica de forma ascendente. Retomamos a senda principal e continuamos o trazado principal. Pouco a pouco o camiño picará cara arriba a vexetación volve a ter as mesmas caracteristicas que as iniciais. abondan os regatos de auga e atopamos algún que outro panel informativo sobre o biosistema das Fragas pero con pouco interese ao noso entender; a medida que imos ascendendo as vistas ao canón do Eume van alegrando a vista do camiñante e dende o alto podemos ver o encoro na sua práctica totalidade.
Aproximadamente cando levamos uns sete quilómetros de roteiro volvemos atopar outro cruce con unha frecha que indica Mirador da Carbueira, aquí faremos a nosa segunda e última derivación da ruta para achegarnos a este mirador en non máis de un quilómetro ida e volta. O ramal é en unha suave ascensión por un camiño con bastante musgo e árbores flanquenado a senda ata chegar a duas casas abandoadas, a partir de aquí os poucos metros que restan ata o mirador son por un sendeiro pouco marcado en unha braña bastante encharcada de auga. Chegamos ata o mirador da Carbueira, un espectacular balcón pendurado en un precipicio no que podemos ver o canón que forma o río na sua plenitude e contemplar a paisaxe coa serra do Xistral ao lonxe, derivación totalmente recomendable. Por último volvemos sobre os nosos pasos ata a ruta principal para rematala por un camiño similar ao que recorremos na maior parte da xornada, rematando en unha pequena estrada asfaltada que nos levará en un último quilómetro ata o coche.
Animadevos a recorrer esta pequena sinxela e pequena ruta, autentico balcón das Fragas do Eume que podedes recorrer en poucas horas e ideal para facer en esos cortos días de inverno. Totalmente bicicletable e apta para nenos, aínda que iso sí, xa vos coñecedes as capacidades de cada pequeno.
Xa nos contaredes como vos foi e non dudedes en buscar o noso caché!!!
Publicado por Alexandre Soto ás 16:15 2 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
martes, 20 de novembro de 2012
3,5 Km lineal – 7 km ida e volta
2:00 horas -- 3:30 ida e volta
Esta é a nosa primeira ruta de montaña e a verdade é que foi algo accidentada. Despois de estar pintando a mona bastante tempo e abortar outra ruta que nos levaba ao Miravalles en pouco tempo improvisamos unha ruta que ía desde o aparcamento de Porto Ancares ata Cuíña. A ruta é lineal e non demasiado dificil para ser de montaña, pero dado que saímos tarde tivemos que dar volta sin chegar a facer cume. A última incidencia foi que a dous quilómetros do final apaguei o GPS, incidencia pouco importante porque dado que a pateada era lineal a liña coincide coa de ida.
O inicio da ruta empazámola no propio aparcadoiro de Porto Ancares, decidimos tirar cara Cuiña despois de abortar unha ruta a Miravalles ; a ruta marcada con un só cartel informativo no extremo do aparcamento, indica que se fai en unha hora, poida que Calleja sí, pero a xente de a pé precisa duas horas. Que exista un só cartel indicativo en toda a ruta non quere dicir que faga falta ningún máis, o camiño é un sendeiro estreito pero sin perda ningunha ata Cuiña.
Detras do panel sae unha pequena senda ascendente que vai poco a pouco subindo un pequeno promontorio entre pequenas pedras para en pouco tempo baixar a unha pequena campa na que se atopa o refuxio de montaña de Ancares, unha pequena caseta bastante destrozada e rodeada por unha morea de vacas que alegran o camiño co tolón tolón das suas chocas; cando nos fomos aproximando ao refuxio entre as vacas había un enorme mastín dando conta do rabaño que ladraba algo si nos aproximábamos ao gando, pero a verdade é que era un can tremendamente manso.
Deixamos atrás a campa do refuxio de montaña para ir de novo gañando altitude, dende a distancia podemos observar unha pedreira que baixa dende o cumio da montaña que temos enfronte e chama Pena Venera , debemos dirixirnos cara ela gañando altura e co coidado de non esvarar polo xeo, dicimos esto por que a finais de outubro cando nos fixemos esta ruta había placas de xeo durante todo o día e supoñemos que máis no inverno haberá bastante neve. A pedreira non foi dificultosa de pasar, rodeamos a montaña sin sobrepasar os 1700 metros de altitude e dende esa posición podemos ver o val de Suarbol e escoitar a brisa do vento co tintineo das chocas das vacas a distancia.
A partir de este punto poida que o trazado se faga un pouquiño máis esixente, seguimos avanzando entre os piornos e descendendo para dar o salto a unha montañiña algo máis complicada, as pendentes xa se fan máis complicadas ata chegar a cume, a verdade é que non teño a máis remota idea de como se chama este pico, parece ser que xa forma parte do cordal de Cuiña, arriba a altitude xa ronda os 1900 metros de altura e suabizase bastante o camiño; camiñamos pola crista da montaña con unhas vistas espectaculares tanto aos vales do río Cuíña, coma a aldea de Suarbol.
Pois sí, Cuiña xa era o seguinte pico, tan so teremos que facer unha suave baixada para iniciar o último ascenso, a verdade é que estes 150 metros que quedan de desnivel son moi esixentes, pero merecen a pena para estar no teito de Ancares, a un palmo dos 2000 metros de altitude, para nós foi un intento fallido por saír tarde, ante o medo de que nos collese a noite na montaña decidimos abortar a 1900 metros de altitude... unha pena, chegamos ata a altura da lagoa, pero o frio e que había casacadas xeadas obrigaronos a dar volta. Para chegar a cima abondaría con continuar cinco minutos máis e continuar polo mesmo camiño, pero...
En fin, xa nos contaredes si vos gustou a ruta, buscade o noso caché e que non vos desanime que o track estea partido, por que é o único sendeiro e volvese polo mesmo trazado, pero si queredes enviovos o trozo que falta...
Publicado por Alexandre Soto ás 21:44 0 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
venres, 2 de novembro de 2012
Sobrado dos Monxes - Serra do Bocelo
Cando falamos de Sobrado dos Monxes o primeiro que nos aparece pola cabeza é o seu mosteiro, e o segundo... no meu caso vou a ser sincero, nada máis. Pois con esa escusa puxemos de novo as botas e arrancamos para ver o que nos daba de sí esta comarca. O resultado foi moi  gratificante, e nesta ruta ademáis de coñecer o mosteiro de Santa María, subiremos a Serra do Bocelo, atoparemonos co dolmen do Forno dos Mouros, percorreremos fermosas corredoiras e coñeceremos a Lagoa de Sobrado.
O inicio de esta ruta como non podía ser de outra maneira facemolo diante do impoñente mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes, abadía fundada no S.X polos condes de Présaras como mosteiro dúplice para logo ser refundado por Fernando Perez de Traba (fillo de Pedro Froilaz) no século
S.XII pasando a ser un mosteiro bieito. Pouco queda do primixénio estilo románico polo mal gusto da época moderna de convertelo todo en barroco; así podemos ver unha igrexa de tres naves desiguais que ao exterior correspondense coas duas torres separando duas columnas xeminadas  de orde xigante a porta, coroada pola virxe da Asunción. Destaca o xogo de luces tipicamente barroco.
Dado que cando iniciamos a ruta o mosteiro estaba pechado, e que cando a rematamos xa volvía a estar pechado non puidemos ver o interior da abadía bieita. Comenzamos o percorrido na mesma praciña que forma o mosteiro, saímos polo arco que pecha a praza entrando noutra presidida polo concello de Sobrado dos Monxes; saímos da vila calexeando costa arriba e tomamos unha pequena pista pegada aos muros da abadía ata chegar a un pequeno regato, que baixa da lagoa. En este punto o camiño colle firme de terra e volvese ascendente pero agradable entre carballos e castiñeiros.
Ao alto de este camiño tomamos un camiño a man esquerda, adentramonos na frondosidade de unha fraga que disminue a intensidade da luz, o camiño moi humido vai encaixonado entre arbores e pequenos balados de pedra totalmente forrados por musgo e cogumelos, o camiño é realmente bonito, e será a tónica do que será a maior parte da ruta, camiños enlamados con rodeiros marcados polo que aconsellamos que esta ruta non se faga nunha época húmida do ano. O camiño remata nunha pequena aldea, levamos preto de 3 km andados. Nesta aldea, concretamente na primeira casa hai varios pastores alemáns soltos, non son demasiado amigables e por iso o mellor que podedes facer á esperar a que os donos os chamen, ou eso é o que fixemos nós, esperamos a que saíran os donos da casa despois de que os cans se fartaron de ladrar.
Tras abandonar a aldea continuamos un anaco por unha pista asfaltada de aldea, cruzamos o río Tambre, en este tramo aínda é un pequeno regato debido a proximidade do seu nacemento. A paisaxe vaise facendo máis aberta e luminosa, agora temos vista a amplos prados de pasto con infinidade de vacas leiteiras; o camiño pouco a pouco vai gañando altura para ir subindo a chamada serra do Bocelo; encontramos un sinal que nos prohibe o paso, lóxicamente é un camiño de uso público e non lle facemos caso, o único é que antes de chegar a unha pequena aldea abandonada de catro casas e uns cantos cabanotes hai unha alambrada de espiños que corta o paso, algo totalmente ilegal, pero nós tras abrila volvemos a deixala como a atopamos. Seguimos subindo un pouco máis ata coroar a serra do Bocelo a máis de 700 metros de altura, disque é o punto máis alto da provincia.
As fotos de unha cámara compacta non son a mellor forma de ver unha paisaxe nun blog, pero neste caso é o que hai, dende o alto do Bocelo a parte de vermos dous penedos graníticos moi chulos e xigantes, podemos ver unhas estupendas vistas da comarca de Sobrado, non sei todo o que se pode ver, pero son quilómetros e quilómetros. No alto comenzamos a baixar unha estradiña que fai de fronteira entre os concellos de Sobrado e Toques, atopamos un camiño a man dereita que en poucos metros levanos ao Forno dos Mouros; o nome xa é indicativo de que hai un dolmen próximo posto que no S.XVI en Galicia creíase que os mouros eran uns pequenos trasnos que vivían no monte e agochaban tesouriños de ouro nas mamoas; ao pouco de iniciar esta pequena e recomendable derivación xa vemos unha mamoa sen excavar, pero o forno dos Mouros é un fermoso dolmen de corredor en  perfecto estado e excavado pola USC no ano 1989; este dolmen presenta pinturas en zig zag que foron tapadas posteriormente para sua conservación, arqueólogos atoparon restos de cerámica campaniforme.
Desandamos o camiño feito para chegar de novo a ruta principal, en poucos metros o camiño parece ir desaparecendo entre maleza e silvas, será un tramo feo de uns 500 metros para volver de novo as corredoiras; pouco a pouco imos baixando en altura e o bosque e os prados volven a ser os nosos compañeiros, cogumelos e vacas con algunha ovella van a ser os nosos compañeiros de viaxe, poida que humidade de estas corredoiras sexa aínda superior a que fixemos no primeiro tramo, o tempo coando fixemos a pateada estaba seco e o chan dos camiños estaba tan enalamado que parecía unha mousse de chocolate, por iso volvo a recordar que a mellor época para facer esta ruta é cando estean os camiños secos, pouco a pouco diriximonos a Sobrado atravesando algunha que outra aldea e camiños inundados por pequenos regatos, pero fácilmente superables con unhas botas de sendeirismo.
Xa a pouco máis de un quilómetro de rematar a ruta chegamos a lagoa de Sobrado, embalse artificial que fixeron os monxes na época medieval para almacenar auga do río Tambre e dispoñer de líquido todo o ano, así comon para empregala de viveiro para o peixe que comían na abadía, troitas posiblemente. Actualmente e despois de mil anos alí apozada a auga forma unha fermosa lagoa na que aniñan patos e diferentes aves acuáticas así como unha gran cantidade de nenúfares frotando por toda a superficie. O concello rodeou a lagoa de un camiño de madeira e hai un poste ode vixiancia ornitolóxica.
Por último quedanos un cómodo quilómetro para chegar a Sobrado e rematar a ruta. Esperamos que vos gustara esta fermosa ruta que percorre o interior de Galicia e non dudedes en buscar o noso geocaché; xa nos diredes como vos foi...
Publicado por Alexandre Soto ás 20:11 0 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
xoves, 18 de outubro de 2012
Belesar; románico e viño.
Esta vez non presantamos unha ruta máis, esta ruta que recorre o corazón da Ribeira Sacra lucense transitando por unha calzada romana, fragas e pumares ou viñedos colgados en socalcos sobre o río Miño, e todo sin olvidar as fantasticas igrexas románicas; unha explosión de sentimentos que nos transportan ao medievo.
Belesar é unha das aldeas máis fermosas polas que baixa o río Miño, enclavada no fondo de un espectacular canón e rodeada de viñedos e carballeiras. Iniciamos a nosa pateada na mesma aldea e ascendemos por unha pequena pista entre as casas para ir gañando altura; imos ascendendo e deixamos o asfalto e as viñas para entrar en unha fermosa e espesa fraga de carballos e castiñeiros con un camiño rosdeado de espeso musgo, a humidade é moi elevada e a luz volvese tenue pero o que chama a atención de este treito é a fisionomía co camiño, estamos pisando unha calzada romana, xa algo deteriorada pero aínda empedrada. Buceando na rede atopei que era unha vía secundaria que saía da vía XVIII ata chantada; o camiño zigzagueante que segue a calzada para ascender a fraga fai que reciba popularmente o nome dos Codos de Belesar.
Na zona máis elevada da carballeira a calzada romana desaparece ou está cuberta por terra, follas e ourizos, tamén a presenza maioritaria de carballos vai dando paso a retorcidas caracochas que neste tempo cubren o chan de castañas, follas e ourizos. O camiño remata en unha pequena aldea chamada A Portela; está formada por media ducia de casas e algunha cabra, tamén é verdade que aquí tivemos o gran susto da xornada; chegando ás casas da Portela apareceunos no medio do camiño un enorme e roñón mastín leonés que en un primeiro momento fíxonos dar un paso atrás e non movernos, o can achegouse a nós e lambeunos a man, pouco a pouco fomos avanzando deixando atrás o can pero sin deixar de pensar en él.
Deixamos atrás a Portela e tamén a aldea de Montecelo para ir achegandonos ata Diomondi, como podemos ver nesta fotografía o aspecto do terreo cambia totalmente, en poucos metros abandoamos a espesa fraga para entrar en unha zona de suaves prados con moitas vacas, regatos e pumares de maceiras que neste tempo aínda teñen algún froito nas suas polas. As fermosas corredoiras desaparecen e dan paso a unha estrada rural, estreita e pouco transitada que trillan os pes pero para nada estropean a paisaxe.
Cando chegamos a Diomondi recordamos por que a esta bisbarra se lle chama a Ribeira Sacra, entre as poucas casas da aldea encontramos a fermosa igrexa románica de San Paio de Diomondi, templo románico do S.XII  e Monumento Nacional dende 1931 no que destacan as arquivoltas con motivos xeométricos, os capiteis historiados soportados por columnas de marmol liso, a fachada esta coroada por unha austera espadaña. Esta igrexa pertencía a un antigo mosteiro medieval no que descansaban os seus bispos en periodo estival.
Deixamos atrás Diomondi e xa vemos a man esquerda o pazo de Cortes, típica construcción da fidalguía galega do S.XVIII, lamentablemente é privado e non visitable como a maior parte do patrimonio galego. Continuamos pola estrada e chegamos a Galegos tomando unha pista ascendente entre as casiñas para acabar nun comodo camiño que entre corredoiras e en cómodo descenso deixaranos en San Estevo de Ribas de Miño, sempre entre caracochas e carballos formando un paseo de gran beleza.
Esta fotografía non fai xustiza do que é San Estevo de Ribas de Miño, pero sacar unha foto con unha cámara compacta en un lugar reducido pola vexetación é extremadamente complicado, ademáis calquera pode buscar unha foto mellor en internet,con esta imaxe podemos ver a influencia mateana no templo. San Estevo e sin dúbida a xoia do románico da Ribeira Sacra, Monumento Nacional dende 1931, destaca a marabilla do seu rosetón pero para mín o mellor é este timpano con catro arquivoltas e os seus músicos que nos recordan a obra de Mateo na catedral compostelana.  A espadaña situase  fora da estructura da nave en un muro exterior que serve coma punto de apoio a estructura do ábside.
Saímos de San Estevo de Ribas de Miño por unha pequena estrada asfaltada entre a fraga e que non nos abandonará en uns quilómetros, é certo que os tramos de alfalto perden bastente en unha ruta, pero neste caso a beleza da contorna fai que para nada pensemos no firme do chan; pronto cruzaremos a estrada xeral que comunica Chantada com Monforte e entramos na pequena aldea de Pesqueiras para ir calexeando por ela ata abandonala entre viñedos e socalcos como se pode ver na fotografía. Este cómodo paseo remata ao cruzar a presa de Belesar, verdadeiro espanto arquitectónico e natural. Dende a presa a pista de cemento convertese en unha forte pendiente asfaltada que se fai bastante dura, a uns 1500 metros da presa tomamos un desvío a man esquerda que nos volve a introducir no monte para chegar a igrexa de Santa María de Pesqueiras.
Santa María de Pesqueiras é unha fermosa igrexa románica onde paramos para xantar, está rodeada de un espeso souto de castiñeiros e formaba parte de un antigo convento bieito anterior ao S.X e habitado polas monxas ata o S.XVI na que San Paio de Antealtares o cede ao marquesado de Astorga; a simpleza exterior e a sua robusted románica fan de este templo un dos mellores monumentos da Ribeira Sacra, e parece ser, nos non o vimos por que estaba pechada, que o seu interior está decorado con ricas policromías medievais.
Deixamos atrás a igrexa de Pesqueiras por este fermoso camiño ascendente, pronto chegaremos ao lugar de outeiro no que volvemos a tomar a pista asfaltada recorrendo uns tres quilometros de aldeas e terras de labor, este tramo faise algo aburrido pero ao ser costa abaixo pronto se percorre.
Ao pouco de cruzar de novo a estrada xeral chegamos a Ponte sobre o río Asma, outro dos lugares lindos e fermosos que percorre esta ruta. Prácticamente o que nos queda ata o final é camiño asfaltado; a fisionomía da paisaxe cambia totalmente e agora da espesura da fraga pasamos a fermosos viñedos cultivados en socalcos, pequenas terrazas que a modo de grada ata o río remontan a ladeira para posibilitar o traballo na viña. O traballo para conseguir este preciado caldo mencía é durisimo debido a imposibilidade de mecanizar o traballo.
Os dous últimos quilómetros do roteiro fanse algo duros para os xeonllos, comenzamos a baixada do canón do Miño ata Belesar entre os viñedos, pouco a pouco entre curvas e practicamente todo o tempo por pistas rurais entre vides e adegas imos curva a curva baixando ata Belesar atravesando a un quilómetro do final da ruta un pequeno regato que se salva saltando entre ben colocadas laxes fronte a un bonito muiño.
Poida que as fotografías non fagan xustiza da fermosura da ruta, e moito menos esta pobre redacción pero animamosvos a que fagades un dos roteiros de sendeirismo máis fermosos de Galicia, que disfrutedes das suas fragas. do río Miño, das viñas e dos seus productos, que si preguntades a algún veciño, como foi o noso caso, seguro que vos venderán un excelente Ribeira Sacra da casa que supera a calquera caldo comercializado e a prezos moi baixos. Si a ruta a facedes en maio comentaronnos que vernden unhas cereixas moi gordas.
Esperamos que vos guste a ruta e xa nos contaredes....  E por certo, non olvidedes de buscar o noso geocache!!!
Publicado por Alexandre Soto ás 20:49 2 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
venres, 5 de outubro de 2012
Fragas do Eume - Camiño da Ventureira
Iniciamos unha nova tempada de sendeirismo e os Carcochas queremos presentarvos unha das nosas rutas favoritas, o chamado Camiño da Ventureira que percorre a chamada Fraga Vella do Eume. Esta foi para nós o  bautismo de adultos no mundo do sendeirismo, e todo gracias as antigas Andarelas e aos seus estupendos guías que se acabaron convertendo para nós en uns verdadeiros amigos.
Volvemos varias veces con amigos a percorrer esta ruta e agora amosámosvola a vos para que disfrutedes unha tarde aventureira ou vos bauticedes no monte en unha paraxe espectacular.
Xa que chegou o outono e decidimos volver a poñer as botas, para iniciar a tempada, o Camiño da Ventureira era unha opción asequible para facer en unha tarde de sábado, sen presas e sin suar demasiado. Collemos o coche e diriximonos ata o mosteiro de Caaveiro sin recordar que os últimos quilómetros da estrada están cerrados ao tráfico en época estival. Cando chegamos ás Fragas esta foi a sorpresa, e esperamos o bus gratuíto que pon a Diputación ata a Ponte de Santa Cristina, a escasos metros do mosteiro de Caaveiro. A verdede é que o sistema de bus está francamente ben e é unha magoa que non se manteña en pontes e fins de semana de todo o ano, pero iso sí, recordade que hai que retirar os billetes de ida e volta no Centro de Interpretación.
Como se pode ver en esta fotografía o inicio da ruta facemolo na mesma ponte de Santa Cristina, o lugar onde remata a estrada asfaltada que sube a Caaveiro; nós non cruzamos a ponte e seguimos de frente por unha ancha pista de terra deixando sempre o río Eume a nosa man esquerda. O camiño ancho que vemos nesta foto pronto se vai convertendo en un estreito sendeiro espectacular. A verdade é que o camiño non ten perda algunha e avanzamos entre troncos e pedriñas en un continuo rompepernas.
Este tramo do noso roteiro coincide co recorrido do GR Camiño do Medievo que vai dende Betanzos ata Ortegal, poucas son as marcas vermellas e brancas que nos imos atopar, pero hai algunha como se pode ver nesta foto; tamén podemos ver algunha pintadiña de cor azul, posiblemente do Clube de Montaña de Ferrol. A fermosura de este tramo, para min os mellores da ruta debense ao natureza abraiante que rodea o sendeiro, con castiñeiros, carballos, moitas abeleiras, salgueiros e o que máis impresiona, polo menos para min son eses enormes fieitos e o manto de musgo que o cubre todo... este ano un pouquiño menos debido ao recente lume. E tal a espesura que por veces non nos damos de conta de que hai un río ao noso carón, e fascina a tenue intensidade da luz.
Este sendeiro tan só ten como sobresalto unha pequena baixada de uns 50 metros entre as árbores, nada que non se poida facer con cuidado; pronto chegamos a central hidroeléctrica do Parrote, unha estructura de forrada de pequenas pedriñas que tampouco rompe demasiado co entorno, pode ser un lugar válido para facer unha paradiña, picar algo e beber un grolo de auga. Continuamos o noso camiño pola pista asfaltada, como podemos ver o desnivel ascendente é brutal, pero en uns 100 metros xa a abandonamos, tomando as escaleiriñas que nos introducen de novo na fraga a man esquerda tras pasar a curva de ferradura. Este novo tramo volve a ser similar ao que xa fixemos e remata na central hidroeléctrica do Eume, esta sí unha mole espantosa dos anos 60 que debemos atravesar ata antiga central da Ventureira, xa abandonada por esta última. Algunha vez nos temos feito a parada do xantar nas escaleiras de esta vella central
Cruzamos o Eume e entramos no concello da Capela; a partir de aquí percorreremos a ribeira norte do río. Iniciamos un tramo asfaltado de 1´5 km ata chegar a unha entrada de novo ao monte a man esquerda, podemos ver unha indicación. Este tramo da ruta xa non é de Fraga vella, percorremos camiños de terra interrumpidos por un par de regatos, e aínda que non tan bonito como a ribeira sur do Eume non deixa de ter o seu encanto; a vexetación xa se fai menos densa, continuán as mesmas árbores pero iso sí xa están presentes os tipicos eucaliptos e piñeiros. Esta zona da ruta estivo máis afectada polo incendio e a ausencia de vexetación é máis evidente, aínda que iso sí permitenos gozar do Eume e do seu canón desde a altura.
Como por arte de máxia o cómodo camiño morre en un novo sendeiro proximo ao mosteiro de Caaveiro, sinal de que xa estamos chegando ao cenobio e que nos volvemos a introducir na imenmensidade da fraga. Chama a atención de este mosteiro para quen non o coñece o seu tamaño, reducido, por que o que temos que ter en conta é que nel nunca viviron máis de nove monxes que buscaban o refuxio eremítico na espesura da fraga. Fermoso e moi deteriorado este mosteiro medieval foi a última morada de San Rosendo Eiriz alá no S.XI, e pese a algún intento posterior foi abandoado tras a desamortización de Mendizabal en 1835. Como é lóxico é visitable pero teremos que consultar os horarios.
O certo é que a ruta xa remataría baixando ata a ponte de Sta Cristina, nos decidimos facer unha pequena derivación ata o muiño xa derruído do río Sesin e a sua ponte, de un só arco pero realmente bonita; non son máis que uns metros dende o mosteiro por un camiño empedrado pero vale a pena. Tan só nos queda volver sobre os nosos pasos ata o mosteiro e baixar ata a Ponte de Santa Cristina onde iniciamos a ruta.
Esperamos que vos guste a ruta, buscade o noso geocache e xa nos contaredes como vos foi!!!!
Publicado por Alexandre Soto ás 21:32 2 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
sábado, 5 de maio de 2012
O Salitre do Roncudo
Aburrido un sábado pola tarde e aproveitando de que son de Corme decidín coller a mochila e o bastón e aventurarme por unha ruta practicamente olvidada que recorre un tramo de costa virxe que nos permite disfrutar do mar e do seu entorno en estado puro. É unha ruta dura que desaconsello facela en solitario debido ao peligro que conleva un resbalón pola zona de costa.
A ruta inicieina na cormelana praza da Ribeira en dirección ao cabo Roncudo, é un paseo agradable por unha pequena estrada asfaltada que nos leva ata o faro, o paseo de uns tres quilómetros pero relaxados onde contemplamos toda a ría e pasaremos a carón de varias calas e puntales. A uns 500 metros do cabo Roncudo encontramos un pequeno merendeiro e pouco máis abaixo as famosas cruces. O Roncudo sempre foi a fronteira norte da Costa da Morte e nas suas rochas medran os que din que son os mellores percebes do mundo, privilexiados son os que se apañan na coñecida Pedra do Roncudo, afloración rochosa que emerxe das augas a uns 400 metros do cabo e que poderemos ver facilmente entre as olas rompendo.
Aproveitamos os bancos do merendeiro que mencionei antes para colocar unhas polainas, dende o meu parecer indispensable para non espiñarse cos toxos que hai por todo o camiño, collemos unha senda que arranca a poucos metros pasando o merendeiro a man dereita en dirección ao faro; iniciamos aquí unha senda en principio ascendente para ir recorrendo a costa en un tramo de uns tres quilómetros, este é a parte máis fermosa da ruta pero tamén moi dificil, por iso si non queremos complicarnos é mellor que descarguemos de wikiloc outra ruta que nos leve dende o faro Roncudo á aldea de Roncudo sen pasar pola costa; eu decidin arriscarme case por bemoles e recorrer o tramo de costa máis espectacular que coñecin. A senda recorre a costa entre toxos, discorrendo en unha pendiente de desnivel lateral moi pronunciada, e por eso a sua peligrosidade, pasaremos entre penedos, algun regato de auga e sobre espectaculares furnas. Según imos avanzando o camiño por veces desaparece debido a falta de transito, deberemos cruzar campo a través buscando os restos de sendas que se abren, pisando entre toxeiras e sobretodo por este manto de herba dura que medra nas zonas costeiras. De gran beleza en este tramo e poder ver dende un mesmo punto o faro Roncudo as nosas costas e de fronte tanto o faro de Nariga como a maior das illas Sisargas.
Abandonamos a costa por un camiño ascendente con unha pendiente moi acusada que fai perder o alento, pero que se sube rápidamente; esta senda xa está máis aberta por que é transitada polas percebeiras, sempre oín que aproveitando un regato que baixaba ata a costa había uns muíños de auga empregados pola xente de Roncudo pero non cheguei a localizalos, ¡Haber si os vedes vos!, o que sí se ve claramente son os valados de pedra que cercaban os antigos campos de labor. Ao final da ascensión chegamos a outro basureiro sellado do que non quedan sinais.
Ao chegar a este punto podemos sentarnos en algunha das rochas que bordean o camiño para sacar as polainas; a complicación da ruta xa rematou por completo e o único que poden facer esos plásticos é darnos calor nas pernas, andamos o camiño xa ancho en dirección a aldea de Roncudo, pronto se nos acabará o firme de terra e enlazamos con unha pequena pista asfaltada. Entre os patéticos muiños de vento do parque eolico avanzamos uns centos de metros ata chegar as casas de Roncudo, aldea pintoresca na que tan só quedan a día de hoxe un par de familias, pero simpática e chusquiña aldea.
Deixando atrás Roncudo pola mesma estradiña asfaltada encontramos un cruce no que o ramal esquerdo vai cara Corme, é unha opción para rematar a ruta que nos devolve ao coche en dous quilómetros de baixada; nós en cambio seguimos pola estrada ata atopar unha pista ancha a un quilómetro máis ou menos, o camiño faise levadeiro, creo recordar que é a segunda pista á dereita a que collemos, por que a primeira é a que se adentra xunto a unha subestación eléctrica e que nos levaría á Percebellosa. Esta pista é a que da acceso ao parque eólico, non é que teña moito encanto por que é de esas de terra prensada e anchas para dar servizo aos camións das torres. Recorreremos este tramo en unha horiña ata chegar a Barda, unha fermosa praia que veremos dende o alto encaixada entre os barrancos que forma o monte e que sirve de fondeadeiro para numerosas chalaniñas.
Deixamos a pista e cruzamos a estrada para baixar polo medio das casas da aldea de Guxín, deixando as casas atrás diriximonos por unha pistiña asfaltada ata Gondomil a que veremos a un quilómetro, baixo as suas casas encontramos a Pedra da Serpe. No lugar de Gondomil achase un curioso cruceiro chamado a Pedra da Serpe, porque na base que sustenta a cruz está esculpida unha serpe alada; os defensores da cultura celta recoñéceno como un dos símbolos máis importantes de esta cultura e santuario para orar a este animal alado e sagrado para eles, a cruz sería posterior e colocada para cristianizar as tradicións locais. A tradición cristiá argumenta que esta zona estaba infestada de serpes e o evanxelizador San Adrian con un golpe de zapatilla abreu o terreo en donde encerrou ás serpes tapando o burato con esta pedra. Sexa como fose é o principal monumento da zona e con unha datación probada non inferior á da época da construcción da igrexa de San Adrián de Corme Aldea.
Deixando atrás a Pedra da Serpe continuamos o camiño ata a praia da Hermida na que veremos a illa da Estrella á que se pode acceder a pé con marea baixa e na que supostamente foi atopada unha virxe gardada e venerada o luns de pascua na igrexa de San Adrián.
Non nos quedará máis de un quilómetro para rematar a ruta pasando pola praia do Osmo e recorrendo o paseo marítimo para chegar de novo ao punto de partida.
Pois ata aquí a nosa ruta polo Roncudo, ruta moi bonita, con tramos de costa virxe pero non a fagades solipandis como foi o meu caso, xa que o tramo entre o faro e a aldea do Roncudo é complicado, sin cobertura de mobil e con bastante bichería da que pica.
O geocaché de esta ruta non está como outras veces sobre o camiño, apartamonos uns metros pero creo que vos vai a gustar...
Publicado por Alexandre Soto ás 18:40 0 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Hazte fan en Facebook
1.1. A Coruña (30)
Camiño dos Faros (7)
Zona de utilidades dos Caracochas (4)
Fragas do Eume - Camiño dos Cerqueiros
Porto Ancares - Cuíña
Sobrado dos Monxes - Serra do Bocelo
Belesar; románico e viño.
Fragas do Eume - Camiño da Ventureira
O Salitre do Roncudo
1.1. A Coruña (30) 1.2. Lugo (8) 1.3. Ourense (2) 1.4. Pontevedra (6) 2. Asturias (2) 3.1. León (3) Camiño dos Faros (7) Zona de utilidades dos Caracochas (4)
Con tecnoloxía de Blogger.


document_lang: gl

langs: en gl gl gl en gl gl gl gl pt en lt fr gl en pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl es es gl es gl en gl gl en gl gl it pt pt fr pt it gl gl gl cs en cs en cs en en en gl cs da en cs en en cs cs da en da cs cs en en en cs cs en en cs en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en cs cs en en gl pt es gl

text:
domingo, 1 de xaneiro de 2017
Ancares; Ruta dos Tres Bispos
A finais do ano 2014 en un sorte que organizaba o blog Equipaxe de Man fomos agraciados con unha noite no Hotel da natureza Pontes de Gatín; a verdade é que todo saíu xenial e dende aquí o único que podemos facer e volver a agradecerllo e a recomendarvos tanto o blog de viaxes Equipaxe de Man como que vos animedes a pasar unha noite nas Pontes de Gatín. Dada a ubicación do hotel decidimos achegarnos a Degrada para recorrer a ruta dos Tres Bispos, posiblemente a ruta de montaña máis coñecida dos Ancares, moi sinxeliña e que nos permite adentrarnos na serra contemplando os seus cumes máis altos, bosques de acivros e carballos, e fermosas campas e goladas.
Moitas veces un tenlle cariño a unha ruta e non sabe o por que, neste caso si que o teño clarísimo, esta é a miña ruta favorita e foi a terceira vez que a fago. Como para moitos a ruta dos Tres Bispos foi o meu bautismo montañeiro fai preto de vinte anos, e dende aquela a miña paixón polos montes non fixo máis que crecer. Pasados uns quince anos volvín e engancheime de cheo no sendeirismo, e neste 2015 puiden gravar o track e compartilo con vos. Animádevos que seguro a vos tamén vos fará perder a cabeza.
Iniciamos a nosa ruta no albergue de Ancares a uns 1350 metros de altitude, deixamos o coche aparcado e vemos que a carón do aparcamento morre a estrada e arranca unha pista ascendente con restos de asfalto. Neste punto será onde teremos que comezar a ruta, aproximadamente durante un quilómetro camiñamos por unha pista ancha e cómoda con restos de asfalto. Ao rematar este tipo de piso chegamos a un cruce no que o camiño se bifurca, teremos que tomar o ramal da esquerda que sigue en ascenso xa que o da esquerda levaranos ao bosque de Cabana Vella polo que volveremos ó final da xornada. Practicamente é o único cruce da ruta e ademais está sinalizado con un monólito.
Este primeiro tramo da ruta que nos levará ata a Campa de Tres Bispos será en continuo ascenso pero de forma bastante moderada, debemos alcanzar os 1600 metros de altitude pero ao longo de seis quilómetros, unha pista ancha pola que podería pasar un coche sen problema e con pouco desnivel. A vexetación é arbustiva, con moito piorno e escoba, pero tamén aparecen bastantes carballos.
No quilómetro cuarto chegamos á campa de Ortigoso, levamos xa un bo anaco camiñando por un cómodo camiño e disfrutando das vistas tanto do cordal formado polos cumes máis altos dos Ancares como do val que forma o río Vara, pero ó chegar a esta campa de Ortigoso vemos que por un momento o aspecto da ruta varía un pouco, o camiño segue sendo o mesmo pero en unha extensión non moi grande atopamos elementos característicos dos bosques ancareses como son os carballos, os freixos e sobre todo os acivros coas súas follas puntiagudas e os seus froitos vermellos que empregan ou empregaban as aves da zona para alimentarse no inverno. Este era o alimento dos urogalos, ou será si queda aínda algún.
A campa dos Tres Bispos da inicio a un novo tramo da ruta, o camiño morre neste gran circo e presentásenos dúas opcións, seguir polo camiño que se ve na fotografía cresteando ata o pico dos Tres Bispos, ou polo contrario baixar cara a Golada de Vara. Esta segunda opción foi a que fixemos nós por falta de tempo e en arte tamén por pereza. Dende esta campa podemos ver as altas cumes dos Ancares, Tres Bispos, Corno Maldito, Mustallar ou Penalonga entre outros. Esta campa é un fantástico lugar para descansar un anaco e contemplar as montañas, o nome dos Tres Bispos deriva de unha lenda medieval que dicía que nesta zona xuntáronse en reunión os bispos das dioceses limítrofes de León. Astorga e Lugo.
Desde a campa de Tres Bispos arranca un pequeno sendeiro que nos conducirá ata a golada de Vara, a ruta cambia por completo, adentrámonos nun bosque de carballos, abeleiras, piñeiros e acivros; un estreito sendeiro de quilómetro e medio no que será difícil perdernos, un camiño moi pisado sempre descendente entre unha espectacular fraga.
A golada de Vara ábrese ante nós ó final do sendeiro, un enorme prado que invita a que nos tiremos na herba un anaco a descansar e observar tranquilamente tanto as montañas como a fauna, non é complicado atoparnos con algún pozo. Esta zona está atravesada por un cómodo camiño que ven da zona do refuxio da campa de Brego e que segue cara o bosque de Cabana Vella. A trama do camiño volve a ser semellante a do primeiro tramo, ancho e bastante cómodo de andar, iso si a partir de este lugar arranca o terceiro treito diferenciado da ruta.
Dende a golada de Vara continuamos a ruta e adentrámonos de novo no bosque; a poucos metros estará a fonte do río Vara quen nos vai a acompañar uns dous quilómetros. O camiño ata que deixemos o río vai a ser sempre descendente, ancho pero con bastante pedra solta polo camiño que nos poden relentizar a marcha. Pasiño a pasiño imos entrando no bosque de Cabana Vella. Unha marabilla de bosque no que habitan lobos, xabarís, corzos ou si aínda existen algunha pita do monte; en canto a flora sobresae o carballo, pero son moi habituais os acivros e incluso algún teixo. Pouco a pouco imos descendendo entre o criscar das follas ata chegar ós 1150 metros de altitude no que abandonamos o río Vara co seu monte para empezar a ascender cara Cabana Vella.
Ata o enlace co treito de ida quedan uns catro quilómetros de ascenso e un desnivel positivo de uns 350 metros, a verdade é que non ten demasiada complicación a non ser que sexa un día no que aprete o calor; entre carballos e acivros chegamos rapidamente a unhas antigas construcións xa abandoadas e que dan nome ó bosque. Son as Cabanas Vellas, unha antiga factoría forestal ou serradoiro instalada na zona arredor dos anos 40 do século 20. No seu momento foi unha gran factoría para a zona traballando moitos veciños tanto nas serras como no transporta da madeira en carros, cando funcionaba incluso contaba cun teleférico para o transporte. Seguimos subindo e os carballos dan paso a unha maior presenza de acivros, para acabar desaparecer o monte alto pola altitude e dar paso de novo a piornos e escobas.
No momento que deixamos o bosque parece que a ruta xa está rematada, e practicamente é así restaran un par de quilómetros polos que pasaremos por un amplo portal, enlazaremos co cruce do primeiro tramo e baixaremos de novo cara o albergue. Este é o tramo das vistas, certo é que deixamos atrás o cordal e o Penarrubia pero dende o alto podemos ver os cumios de boa parte da serra, outra vista da ruta e non menos agradable.
Como podedes ver esta é unha ruta moi completa, posiblemente a ruta máis clásica dos Ancares galegos, animádevos a recorrela que seguro que non vos vai a defraudar!!!
Publicado por Alexandre Soto ás 19:26 0 comentarios
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Localización: Cervantes, Lugo, España
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Hazte fan en Facebook
1.1. A Coruña (30)
Camiño dos Faros (7)
Zona de utilidades dos Caracochas (4)
Ancares; Ruta dos Tres Bispos
1.1. A Coruña (30) 1.2. Lugo (8) 1.3. Ourense (2) 1.4. Pontevedra (6) 2. Asturias (2) 3.1. León (3) Camiño dos Faros (7) Zona de utilidades dos Caracochas (4)
Con tecnoloxía de Blogger.


langs: en en es gl en en en gl pt en ca en es en fr en fr gl en gl gl en es es pt fr en pt gl en fr en it pt pt gl it pt pl pt gl vi pt pt en en en en en en en en it gl en es es en

text:
Jobs in Faro, PT | Search Career Portugal
Ofertas de empleo Listings in faro
To further narrow your results, try out the filters below.
Filtrar por palabras clave
Filtrar por palabras clave
PT Empleos por ubicación
Região Autónoma dos Açores
Região Autónoma da Madeira


langs: en en es gl en en en gl pt en gl eu es en fr en fr gl en gl gl en es es es gl pt gl es de es ca pt gl ia es es es es es es eo sv eu hu pt es es gl hu de en fr it vi es es es es es es it gl en eu es es es es gl en ca es fr en gl eu ca es sv gl pt ca id fr it es en ca es eu es es en en en en en en en en it gl en es es en

text:
Jobs in Navarra-comunidad-foral-de-nafarroako-foru-komunitateaeu, ES | Search Career Spain
Ofertas de empleo Listings in navarra-comunidad-foral-de-nafarroako-foru-komunitateaeu
To further narrow your results, try out the filters below.
Filtrar por palabras clave
Filtrar por palabras clave
ES Empleos por ubicación
Navarra, Comunidad Foral de / Nafarroako Foru Komunitateaeu
País Vasco / Euskadieu
Valenciana, Comunidad / Valenciana, Comunitatca


langs: gl gl gl ur es es fr es es gl es es es pl ca es ceb ca it ca es es es es es es es es es it es es pl es pt es es es nl es es es

text:
ATC Asociación Técnica de Carreteras
ASFALTOS Y CONSTRUCCIONES ELSAN, S.A.
ASOCIACION TECNICA DE EMULSIONES BITUMINOSOS (ATEB)
CEDEX, CENTRO DE ESTUDIOS DEL TRANSPORTE
CINTRA SERVICIOS DE INFRAESTRUCTURAS, S.A.
CONSEJERIA DE ECONOMIA E INFRAESTRUCTURAS
DIPUTACION PROVINCIAL DE VALLADOLID
DIRECCION GENERAL DE TRAFICO
EXCMA. DIPUTACION FORAL DE BIZKAIA
GENERALITAT VALENCIANA. CONSELLERIA DE VIVIENDA, OBRAS PUBLICAS Y VERTEBRACION DEL TERRITORIO. Dirección General de Obras Públicas, Transporte y Movilidad
GOBIERNO DE ARAGON.DPTO. VERTEBRACION DEL TERRITORIO, MOVILIDAD Y VIVIEND
JUNTA DE CASTILLA Y LEON
JUNTA DE COMUNIDADES DE CASTILLA-LA MANCHA
MATINSA, MANTENIMIENTO DE INSTRAESTRUCTURAS, S.A.
MINISTERIO DE FOMENTO, DIRECCION GENERAL DE CARRETERAS
OFICEMEN (AGRUPACION DE FABRICANTES DE CEMENTO
REPSOL LUBRICANTES Y ESPECIALIDADES, S.A.
TPF GETINSA EUROESTUDIOS, S.L.
ZARZUELA, S.A. EMPRESA CONSTRUCTORA


langs: es es

text: Comentarios en: Jardín Botánico mide la huella de carbono en eventos


langs: pl pl de en gl gl es gl it en es es gl es es it en es es gl es es it en es gl gl es es gl es gl es gl es es es es es es es

text:
Iglesia Castrense de San Francisco
Pazo de la Merced
Tras la ceremonia, se servirá una cena en el Pazo de la Merced, a orillas de la Ría de Ferrol. Se trata de una mansión solariega del siglo XVII. Dicen las viejas tradiciones populares que la edificación se encuentra unida por un pasadizo submarino con el monasterio de San Martiño de Jubia, alojado al otro…
Viernes, agosto 21st 2015
Pazo de la Merced
Ria de Ferrol, Pazo Da Merced, S/N, 15510 Neda, A Coruña
Vuestra presencia en nuestra boda es el mejor regalo de todos, sin embargo como sabemos que algunos querréis regalarnos algo más, ponemos a vuestra disposición nuestra lista de bodas a través de este enlace de Zankyou.com. ¡Muchas gracias!
Dirección de email *
Número de asistentes *
Nombre y apellidos de los asistentes *
San Francisco - Pazo de la Merced
Pazo de la Merced - Ferrol
Pazo de la Merced - Cabañas
¡Esperamos compartir el 21 de agosto con todos vosotros!


langs: gl gl gl gl gl gl en en id ca gl gl gl es en gl gl gl gl gl en pt en it en gl gl en

text:
En nome do Club Deportivo Beade, agradecémoche o interese amosado polo noso Club ao visitar a páxina web oficial da entidade. A través deste portal, tratamos de que as persoas socias, así como aboadas, siareiras e simpatizantes de todo o mundo poidan coñecernos mellor e atopen aquí toda a información que desexen en torno ao noso club.
Internet é a principal vía de comunicación para chegar a calquera parte do mundo e, polo tanto, o mellor instrumento para dar a coñecer o importante crecemento que a entidade está experimentando nos últimos anos.
Por iso, o Club Deportivo Beade coa chegada das novas tecnoloxías, aposta por esta web coa intención de que os nosos equipos se vexan reflectidos nela e que serva como soporte de comunicación fundamental para todos as persoas seguidoras do C.D. Beade, independientemente da parte do mundo na que estean.
A todos as persoas que nos visitan, gracias por facelo, co desexo de que a información que obteñades vos sexa de utilidade.
CDB - Club Deportivo Beade © 2013, all rigths reserved


langs: es es gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en en en gl fr en fr en en en en es gl fr gl fr fr fr en fr en gl en en en en en en en fr en en en en en en en en fr en fr en fr en fr en fr en fr en fr en en es en en gl gl en gl en en en pt en

text:
Na actualidade traballo de Profesora de Sociofonética na University of Leeds.
A miña investigación baséase no uso que facemos da información social tanto na percepción como na produción da fala. A maior parte do meu traballo céntrase na comunidade bilingüe de Galicia. Os meus intereses de investigación xiran en torno:
á variación sociofonética na percepción e produción da fala
ao bilingüismo e a adquisición de segundas linguas
aos neofalantes en comunidades de linguas minoritarias
Cursei o meu doutoramento no Departamento de Speech, Hearing and Phonetic Sciences na University College London. Podes ler a miña tese aquí.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. The effects of language dominance switch in bilinguals: Galician new speakers' speech production and perception. Bilingualism: Language and Cognition. Preprint dispoñible aquí.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Os neofalantes galegos no contexto europeo: A produción e a percepción da fala. En Regueira, Xosé Luís & Fernández Rei, Elisa (eds.), Cambio lingüístico no galego actual. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega / Consello da Cultura.
Griffin, Harry; Varni, Giovanna; Volpe, Gualtiero; Tomé Lourido, Gisela; Mancini, Maurizio; Bianchi-Berthouze, Nadia. Gesture mimicry in expression of laughter. 2015 International Conference on Affective Computing and Intelligent Interaction (ACII).
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Switching language dominance for ideological reasons: A study of Galician new speakers speech production and perception. Discussant Session on Sociophonetics. Proceedings of the 18th International Congress of Phonetic Sciences (ICPhS). Glasgow: University of Glasgow.
Tomé Lourido, Gisela. Phonetics and phonology in the EFL classroom and their influence on the process of teaching-learning pronunciation: A case study. In Wjasinkiewicz-Firlej Emilia & Lankiewicz, Hadrian Aleksander (eds.), From classroom to workplace: Advances in applied linguistics, pp. 127-134.
Tomé Lourido, Gisela. Research tools to assess English pronunciation. In Núñez Delgado, María Pilar y Rienda, José (coord.), La investigación en Didáctica de la Lengua y la Literatura: Situación actual y perspectivas de futuro, pp. 1335-1342. Monema, A. Sánchez e Item Multimedia: Madrid.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Consecuencias do cambio de lingua dominante por razóns ideolóxicas na produción e na percepción da fala: o caso dos neofalantes. Cambio lingüístico no galego actual. Simposio Instituto da Lingua Galega 2015. Universidade de Santiago de Compostela, Santiago de Compostela, Galicia.
Chiu, Faith, Tomé Lourido, Gisela; Hödl, Petra. Experimental approaches to the perception and processing of #sC clusters. P3 seminar. Laboratoire de Linguistique de Nantes (LLING), Université de Nantes, Francia.
Evans, Bronwen G.; Tomé Lourido, Gisela. Switching language dominance for ideological reasons: A study of Galician speakers speech production and perception. Workshop on the phonetics of regional variation. Phonetics and Phonology in Europe (PAPE). Satellite workshop. University of Cambridge, Cambridge, Reino Unido.
Evans, Bronwen G.; Tomé Lourido, Gisela. Effects of language choice and identity on speech perception and production: the case of new speakers in Galicia. INSPIRE London Workshop: Postgraduate Workshop on Accent, Noise, and Talker-listener Interaction. University College London, Londres, Reino Unido.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Effects of language dominance on lexical access in Galician-Spanish bilinguals. British Association of Academic Phoneticians (BAAP). University of Kent, Kent, Reino Unido.
Mayr, Robert; López Bueno, Laura; Tomé Lourido, Gisela. Plasticity in the vowel productions of Galician-Spanish bilinguals: An examination of the effects of dual language switch. British Association of Academic Phoneticians (BAAP). University of Kent, Kent, Reino Unido.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. The role of language background in accent identification: evidence from Galician-Spanish bilinguals. Association of Hispanists of Great Britain and Ireland (AHGBI). 63rd Annual Conference. University of Leeds, Leeds, Reino Unido.
Riverin Coutlée, Josiane; Tomé Lourido, Gisela; Kaleta, Courtney; Evans, Bronwen G. Le développement de la conscience sociolinguistique en contexte de super-diversité. VocUM 2017 – Langage et mondialisation. Université de Montréal, Québec, Canada.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Galician new speakers have a hybrid variety characterised by the effects of language switch: evidence from an accent identification task. 3rd Conference on Experimental Approaches to Perception and Production of Language Variation (ExaPP). University of Vienna, Vienna, Austria.
Evans, Bronwen G.; Madigan, Amy; Tomé Lourido, Gisela. Effects of language background on the development of sociolinguistic awareness: accent processing in monolingual and multilingual 5-6 year old children. Sociolinguistic Variation and Language Processing (SVALP). Virginia Tech, Blacksburg, EUA.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Can listeners recognize an emergent accent? Accent discrimination in the bilingual community of Galicia. Sociolinguistic Variation and Language Processing (SVALP). Virginia Tech, Blacksburg, EUA.
Chiu, Faith, Tomé Lourido, Gisela; Hödl, Petra. Are word-initial sibilant-sonorant clusters especial? Behavioural and neural correlates differentiate sonority-conforming #FR and #SR clusters in English. Old World Conference in Phonology (OCP13). Budapest, Hungría.
Griffin, Harry; Varni, Giovanna; Tomé Lourido, Gisela; Mancini, Maurizio; Volpe, Gualtiero; Berthouze, Nadia. Gesture mimicry in expression of laughter. 6th Affective Computing and Intelligent Interaction (ACII). Xi’an, China.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Effects of language choice on bilingual speech processing in a minority language community: the case of Galician neofalantes. 10th Reino Unido Language Variation and Change (UKLVC). University of York, York, Reino Unido.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Switching language dominance for ideological reasons: A study of Galician new speakers speech production and perception. Discussant Session on Sociophonetics. 18th International Congress of Phonetic Sciences (ICPhS). Glasgow, Reino Unido.
Chiu, Faith, Tomé Lourido, Gisela; Hödl, Petra. A dichotic listening study of English and Greek word-initial consonant clusters. Approaches to Phonology and Phonetics (APAP). Organized by Maria Curie-Skłodowska University (UMCS) and John Paul II Catholic University of Lublin (KUL), Lublin, Polonia.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. Changing language dominance, sounding native? An investigation of neofalantes’ speech perception and production. Spanish in Contact. New times, New spaces and New speakers. 7th International Conference of Hispanic Linguistics (5th Biennial Meeting of the International Association for the Study of Spanish in Society [SiS]). Heriot-Watt University, Edinburgh, Reino Unido.
Tomé Lourido, Gisela; Huckvale, Mark. An Acoustic Study of Galician Newsreaders Speech: the role of gender in the emergence of a new accent variety. British Association of Academic Phoneticians (BAAP). University of Oxford, Oxford, Reino Unido.
Tomé Lourido, Gisela; Evans, Bronwen G. The role of political affiliation and gender in the production and perception of Galician by Spanish-Galician bilinguals. Winter School Language in Context. Organized by the University of Bern, the Center for the Study of Language and Society and the University of Zurich, Kandersteg, Suíza.
Tomé Lourido, Gisela. Research tools to assess English pronunciation. XII International Conference Sociedad Española de Didáctica y de la Lengua y la Literatura (SEDLL). University of Granada, Granada, España.
Tomé Lourido, Gisela. The process of teaching-learning English pronunciation: a case study. II International Seminar Communication-Culture-Creativity. Organized by the Department of Applied Linguistics and English Philology of Stanislaw Staszic Higher Vocational State School in Pila, the Institute of Applied Linguistics of Adam Mickiewicz University in Poznan and the Institute of Applied Linguistics and Translation Studies of the University of Gdansk, Piła, Polonia.
g [dot] tomelourido [at] leeds [dot] ac [dot] uk
School of Languages, Cultures and Societies
Room B14, Michael Sadler Building


text: Comentarios en: “Ningún gobernante puso énfasis en la exportación”


langs: pt en gl gl gl en gl pt gl gl es gl gl gl es gl es en en en gl gl en

text:
Escaiolas Suso – A Empresa
988 442 181 | 649 26 274|info@escaiolassuso.com
A empresa bota a andar no 1993, e adícase á:
colocación de prefabricados de escaiola: placas, molduras, arcos, etc…
colocación de placa de cartón ieso: tabiques, cámaras, teitor, mobeis, etc…
Sempre coa máxima profesionalidade en todo tipo de locais, vivendas, locais comerciais, baixos e garaxes.
Nas nosas intalacións temos un amplo muestrario de traballos realizados na propia nave e tamén de elementos para a decoración.
Parque Empresarial de Roiriz, Parcela 51 ALLARIZ (Ourense)
Teléfono: 988 442 181
Móvil: 649 236 274
Fax: 988 442 181
Copyright Escaiolas Suso | Deseño Ainet Consulting


langs: gl en

text: Comentarios en: ¿Los Círculos de Oración de los Nativos Americanos Curan Realmente?


text: Comentarios en: Curso básico de fotografía gratuito en español en video


langs: en gl es lt eo en it en gl gl es lt eo en it en gl gl es es es es en es gl en en es es en pt gl en en it it gl es es

text:
Catering - Mundo Creativo Eventos Flower Designer - Wedding Planner
Mesa De Postres + Ponqués
Aviso legal | Política de cookies


langs: pt pt gl gl pt en gl gl gl en gl en gl gl gl es en es gl es gl gl gl gl pt

text:
Contacto | Mapa web Versión en español
Rúa dos Ánxeles, 4. 15300 Betanzos
Cociña clásica galega, fundamentalmente peixes e mariscos.
Rúa Saavedra Meneses, 26-28. 15300 Betanzos
Tano Xastrería Confeccións é un pequeno obradoiro artesán no que se fai roupa a medida para home e neno.
Rúa do Rollo, nº 11 15300 Betanzos
Establecemento dedicado á comercialización dunha ampla variedade de produtos de calidade.
[ Ver máis socios ]
Accesibilidade | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: gl pt gl gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl es it

text:
Portada | Contacto | Mapa web Versión en galego
CALENDARIO LABORAL (pdf, 436,05 kb)
Accesibilidad | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: es pt gl gl pt gl gl gl gl en gl gl es es es gl es es es es es es gl es it es es it it

text:
Portada | Contacto | Mapa web Versión en galego
La Asociación de Comerciantes y Empresarios de Betanzos, Centro Comercial Abierto, está formada por algo más de 200 miembros, de los más diferentes sectores. En este apartado puede consultar usted el directorio de comercios y, a través del buscador, acceder a los datos de cada uno de los socios.
Actividad Elige actividad Alimentación Belleza, moda y complementos personales Hostelería Materiais de construcción Muebles, decoración y complementos de casa Salud Varios Vivienda
Sub-actividad Elige sub-actividad Arquitectura Asesoría Automóbil Banca Bazar - menaje de hogar y hostelería Bazares y ferreterías Belleza Carnicerías Clínicas y profesionales Cocinas y baños Electrodomésticos Ensino Estanco Farmacia, parafarmacia, óptica y ortopedia Floristerías Fotografía Fruterías Funerarias Hostelería Informática Inmobiliarias y promotoras Joyerías Jugueterías Lencerías y mercerías Librerías y papelerías Materiales de construcción Moda Muebles, decoración y descanso Panaderías Pastelerías Perfumerías Regalos y artesanía Seguros Supermercados Textil hogar Varios Varios Zapaterías
Calle Elige calle 1ª Travesía del Progreso Avda. da Coruña Avda. de Castilla Avda. Fraga Iribarne Avda. Jesús García Naveira Avenida Juan García Naveira Betanzos o Vello Calle A Lanza Calle Alexandre Bóveda Calle Alguero Penedo Calle Bellavista CALLE CANEIROS Calle Castelao Calle Concepción Arenal Calle Dr. Fleming Calle las Cascas Calle Linares Rivas Calle Manuel Roel Calle Pastelería Calle San Francisco Calle Xoan Vicente Viqueira Camiño Cal das Barras Camiño da Estación Camiño do Carregal Camino de Albar Camino Real de Infesta Camino Real de Infesta Cantón Claudino Pita Cantón Grande Caraña de abajo Infesta Las Cascas Mercado de abastos Muelle Paseo da Galera Paseo Ramón Beade Pintor Seijo Rubio Plaza da Galicia Plaza de los Ángeles Plaza de San Antonio - La Condesa Plaza Doña Agueda Plaza Domingo Etcheverría Plaza Francisco Iglesias Gonzalez Plaza Pepito Arriola Polígono Industrial de Piadela Porta da vila Praza da Constitución Praza de Lanzós Praza do Emigrante PRAZA DO PEIRAO Praza dos Irmáns García Naveira Praza Francisco Blanco Prolongación Rosalía de Castro Rúa Alcalde Beccaria Rúa Alcalde Tomás Dapena Rúa Alfolí Rúa Alfonso IX Rúa da Cañota Rúa da Cerca Rúa da Cruz Verde Rúa da Fonte de Unta Rúa da Mariña Rúa da Pescadería Rúa da Ribeira Rúa das Angustias Rúa das Mariñas Rúa do Castro Rúa do Desengano Rúa do Frade Rúa do Rollo Rúa do Valdoncel Rúa dos Ánxeles Rúa dos Ferradores Rúa dos Ferreiros Rúa dos Prateiros Rúa Dr. José Fariña Rúa Emilia Pardo Bazán Rúa Fonte de Unta Rúa Nova Rúa Pérez Salas Rúa Profesor José Antonio Míguez Rúa Roldan Rúa Rosalía de Castro Rúa Saavedra Meneses Rúa Santiago Rúa Soportais do Campo Rúa Tomás Dapena Rúa Travesa Rúa Venezuela Roibeira Touriñao de Arriba Viladesuso Xan Rozo
Para obtener la información correspondiente de algún asociado de ACEBE CCA puede hacer una búsqueda directa, cubriendo cualquiera de los campos arriba indicados (nombre de la empresa, actividad o subactividad a la que pertenece el miembro o la calle en la que tiene su establecimiento) o bien, si desea restringir la búsqueda, puede cubrir todos esos campos en la misma búsqueda.
El buscador no hace distinciones entre mayúsculas y minúsculas.
Si lo desea, puede realizar su búsqueda de empresas asociadas directamente en este directorio comercial.
Guía de calles comerciales
También puede conocer la distribución de socios de ACEBE CCA en las calles comerciales de Betanzos, a través del siguiente callejero comercial.
Accesibilidad | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: pt pt gl gl pt en gl gl gl en gl ca gl gl gl ca gl gl gl it gl gl gl gl pt

text:
Contacto | Mapa web Versión en español
RÚA CANEIROS, 3 Baixo dereita. 15300 Betanzos
En clínica dental Pardellas contamos coas técnicas máis avanzadas en odontoloxía e aparatos de última xeración. Levamos máis de 30 anos atendéndolles coa confianza e seguridade que nos...
Rúa Rosalía de Castro, Nº 6 15300 Betanzos
Mobles de cociña e baño - Electrodomésticos - Complementos para a súa cociña
Rúa do Rollo, 25 Baixo. 15300 Betanzos
Ofrecemos unha ampla gama de xoguetes, videoxogos e outros artigos para nenos.
[ Ver máis socios ]
Accesibilidade | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: gl pt gl gl pt gl gl gl gl en gl gl gl es es pt es es es es gl es es es es es en de es es gl es es es gl gl gl it

text:
Portada | Contacto | Mapa web Versión en galego
En el listado de la derecha están a su disposición los enlaces a los documentos de los convenios de colaboración firmados por ACEBE CCA para el beneficio de sus asociados.
CONVENIO ABANCA (pdf, 1,8 mb)
BANCO SABADELL (pdf, 119,74 kb)
LA CAIXA (pdf, 1,62 mb)
LÓPEZ SÁNCHEZ ABOGADOS (pdf, 123 kb)
FUCHICA NA TESTA PROMOCIoN SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 22,76 kb)
SOLÍS SOLUCIONES PROMOCIoN SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 15,88 kb)
VIAXES BETANTUR · PROMOCIoN SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 9,36 kb)
Convenio Cruz Vermella (pdf, 708,65 kb)
CORREOS CONVENIO (pdf, 280,38 kb)
CLÍNICA DENTAL LOSADA SERRANO (pdf, 30,33 kb)
LICEO INTERNACIONAL AGARIMO PROMO SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 10,47 kb)
·OPTICA BRIGANTIUM PROMOCION SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 93,62 kb)
·GRUPO SUÁREZ PELUQUEROS PROMOCIÓN SOCIOS ACEBE CCA (pdf, 42,27 kb)
CONVENIO ACEBE · PARKING BETANZOS (pdf, 1,69 mb)
TIN BETANZOS (pdf, 50,18 kb)
ADHESIÓN CONVENIO AFUNDACIÓN (pdf, 320,44 kb)
CONVENIO AFUNDACIÓN (pdf, 25,62 kb)
ÁRTABRO SEGUROS- AXA (pdf, 34,43 kb)
COMPROMISO ADHESIÓN ANPAS (pdf, 22,84 kb)
ESTABLECIMIENTOS COLABORADORES ANPAS (pdf, 16,46 kb)
carné xove · compromiso adhesión (pdf, 2,12 mb)
carné familiar · compromiso adhesión (pdf, 78,07 kb)
Cursos de formación para empresas Liceo Internacional Agarimo
Accesibilidad | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: gl pt gl gl pt en gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt

text:
Portada | Contacto | Mapa web Versión en español
O reparto de boletos efectuarase entre o 16 e o 31 de maio de 2018 ou ata fin de existencias nos establecementos pertencentes á asociación.
- 10 tarxetas prepago de 50 € cada unha.
- 2.000 bolsas tea de algodón reutilizables.
A data límite para reclamar o premio é o 30 de xuño de 2018.
Para que o boleto teña validez é imprescindible que estea selado polo establecemento emisor. Será criterio do responsable do establecemento comercial decidir o número de boletos a entregar a cada cliente segundo o volume de compra e ata finalizar as existencias.
No caso de atopar un premio nunha papeleta o interesado terá que dirixirse co boleto premiado á oficina de de ACEBE CCA, ubicada na Pza. Mestre Xosé Dapena Nº 1 de Betanzos, en horario de 10:00 a 14:00 h. de luns a venres, onde o persoal da oficina se ocupará de xestionar a entrega do agasallo.
Os premios só poderán ser entregados a maiores de idade.
« Anterior | Ampliar | Seguinte »
BASES DA PROMOCIÓN (pdf, 30,34 kb)
Accesibilidade | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: es pt gl gl pt gl gl gl gl en gl gl es es gl es es es es it

text:
Portada | Contacto | Mapa web Versión en galego
Actividad Elige actividad Alimentación Belleza, moda y complementos personales Hostelería Materiais de construcción Muebles, decoración y complementos de casa Salud Varios Vivienda
Sub-actividad Elige sub-actividad Arquitectura Asesoría Automóbil Banca Bazar - menaje de hogar y hostelería Bazares y ferreterías Belleza Carnicerías Clínicas y profesionales Cocinas y baños Electrodomésticos Ensino Estanco Farmacia, parafarmacia, óptica y ortopedia Floristerías Fotografía Fruterías Funerarias Hostelería Informática Inmobiliarias y promotoras Joyerías Jugueterías Lencerías y mercerías Librerías y papelerías Materiales de construcción Moda Muebles, decoración y descanso Panaderías Pastelerías Perfumerías Regalos y artesanía Seguros Supermercados Textil hogar Varios Varios Zapaterías
Calle Elige calle 1ª Travesía del Progreso Avda. da Coruña Avda. de Castilla Avda. Fraga Iribarne Avda. Jesús García Naveira Avenida Juan García Naveira Betanzos o Vello Calle A Lanza Calle Alexandre Bóveda Calle Alguero Penedo Calle Bellavista CALLE CANEIROS Calle Castelao Calle Concepción Arenal Calle Dr. Fleming Calle las Cascas Calle Linares Rivas Calle Manuel Roel Calle Pastelería Calle San Francisco Calle Xoan Vicente Viqueira Camiño Cal das Barras Camiño da Estación Camiño do Carregal Camino de Albar Camino Real de Infesta Camino Real de Infesta Cantón Claudino Pita Cantón Grande Caraña de abajo Infesta Las Cascas Mercado de abastos Muelle Paseo da Galera Paseo Ramón Beade Pintor Seijo Rubio Plaza da Galicia Plaza de los Ángeles Plaza de San Antonio - La Condesa Plaza Doña Agueda Plaza Domingo Etcheverría Plaza Francisco Iglesias Gonzalez Plaza Pepito Arriola Polígono Industrial de Piadela Porta da vila Praza da Constitución Praza de Lanzós Praza do Emigrante PRAZA DO PEIRAO Praza dos Irmáns García Naveira Praza Francisco Blanco Prolongación Rosalía de Castro Rúa Alcalde Beccaria Rúa Alcalde Tomás Dapena Rúa Alfolí Rúa Alfonso IX Rúa da Cañota Rúa da Cerca Rúa da Cruz Verde Rúa da Fonte de Unta Rúa da Mariña Rúa da Pescadería Rúa da Ribeira Rúa das Angustias Rúa das Mariñas Rúa do Castro Rúa do Desengano Rúa do Frade Rúa do Rollo Rúa do Valdoncel Rúa dos Ánxeles Rúa dos Ferradores Rúa dos Ferreiros Rúa dos Prateiros Rúa Dr. José Fariña Rúa Emilia Pardo Bazán Rúa Fonte de Unta Rúa Nova Rúa Pérez Salas Rúa Profesor José Antonio Míguez Rúa Roldan Rúa Rosalía de Castro Rúa Saavedra Meneses Rúa Santiago Rúa Soportais do Campo Rúa Tomás Dapena Rúa Travesa Rúa Venezuela Roibeira Touriñao de Arriba Viladesuso Xan Rozo
Accesibilidad | Aviso legal © 2007 ACEBE.CCA


langs: pt en pl gl es en en es en en gl gl es en fr en gl gl en es es es es en gl es gl es ca es es en es es es gl es en pt es es es es es es es es es es es es es es es es es pt es it es es es es es es es gl es pt en tr es es ca es es nl gl ca es es nl gl ca es es nl gl gl fy en en en pl en en en en en en en en es gl

text:
FUTBOL NACIONAL - 26 Mar 2018
Arbitros para la jornada 15
12:00 horas – Siquinalá vs Suchitepéquez
14:30 horas – Guastatoya vs Cobán Imperial
Asistente 1: René Ochoa
Asistente 2: Juan Lemus
Cuarto árbitro: Amner Escobar
17:00 horas – Comunicaciones vs Marquense
Asistente 1: Carlos Quiñónez
Asistente 2: Juan Tipaz
Cuarto árbitro: Mynor Velásquez
18:00 horas – Petapa vs Sanarate
Asistente 1: Herbert Paz
Asistente 2: William Álvarez
Cuarto árbitro: Oswaldo Aldana
20:00 horas – Malacateco vs Municipal
Asistente 1: Marvin Díaz
Asistente 2: Reginaldo Yucuté
Cuarto árbitro: Luis Escobar
20:30 horas – Xelajú MC vs Antigua GFC
Asistente 1: Marco Díaz
Asistente 2: Manuel Barrera
Cuarto árbitro: Mario Noriega
FUTBOL NACIONAL 23 May 2018
Malacateco juramentó a su nueva Junta Directiva
Malacateco juramentó a su nueva Junta Directiva
FUTBOL NACIONAL 24 Sep 2018
Malacateco sancionará a sus jugadores
Malacateco sancionará a sus jugadores
FUTBOL NACIONAL 09 Apr 2018
Malacateco vence a Marquense y los deja al borde del descenso
Malacateco vence a Marquense y los deja al borde del descenso
Sat Mar 09 20:47:55
Fri Mar 08 21:08:08
Thu Mar 07 16:36:36
Tue Mar 05 20:07:01
Todos los derechos reservados. Claro Fanaticos 2014.
Inicio Términos y condiciones


langs: es en gl es gl gl en en gl gl es en en gl gl es es en es gl es es

text:
Portfolio – Marcela Alejandra Mouriño
Para obtener mis últimos trabajos
© 2019 Marcela Alejandra Mouriño - Todos los derechos reservados.
RokoPhoto Lite hecho por WordPress


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es war gl pt gl gl gl gl es es gl pt gl gl ca gl en gl gl pt es es gl gl la gl gl gl gl it gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl fr gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl de es gl en

text:
A OLIVEIRA DE VIGO E O FUTURO REPUBLICANO DA NOSA CIDADE - NO OLLO DO FURACÁN
Un espazo aberto á mobilización social e á loita cidadá!
No Ollo do Furacán ten como obxectivos e fins:
a) A defensa dos intereses económicos, sociais, culturais e lingüísticos de Galicia.
b) Dinamizar a participación da cidadanía galega e o debate público de temas de interese xeral relacionados con Galicia, a súa economía, sociedade, folclore, gastronomía, tradicións, literatura, arte, música, cine, teatro, artes perfomartivas, radio, televisión e producións audiovisuais, historia, filosofía e resto da súa cultura.
c) Favorecer a transparencia na gobernanza das institucións galegas e a contribución cidadá á boa xestión dos asuntos públicos.
d) Contribuír ao progreso de Galicia e á redución da pobreza, en todas e cada unha das súas cidades, vilas e bisbarras.
e) Apoiar calquera outra iniciativa que favoreza a consecución dos anteriores fins.
Para o cumprimento destes fins realizaranse as seguintes actividades:
a).Charlas, debates, mesas redondas e seminarios.
b).Cursos sobre temas culturais e sociais.
c).Publicacións de toda clase de libros, traballos e estudos.
d).Realización de campañas que permitan unha concienciación social sobre a importancia do dinamismo empresarial e comercial de Galicia.
e).O apoio aos proxectos, novos ou existentes, que favorezan a dinamización da sociedade civil galega.
f).Promoción de calquera tipo de entidades que teñan obxectivos económicos e sociais, de acordo cos fins citados.
g).Creación dunha base de datos e de información sobre os temas relacionados coa historia, xeografía, música, cine, teatro, literatura, filosofía, arte,... de Galicia.
h).Articulación dunha rede de comunicación cos seus dispositivos informativos, e resto de medios necesarios, que permita a xeración dun pensamento colectivo democrático que favoreza a conformación dunha sociedade civil consciente e madura que defenda a súa cultura e a súa lingua propia.
i).Calquera outra que derive das anteriores e dos fins da Asociación.
A FORZA DA XENTE
CANAL OFICIAL DE TELEGRAM DE NO OLLO DO FURACÁN
Encontro Cidadán por Unha Marea Galega
NO OLLO DO FURACÁN (FACEBOOK)
NO OLLO DO FURACÁN (TWITTER)
NO OLLO DO FURACÁN - BLOG ASOCIACIÓN
Novos apoios ao acordo dos tres alcaldes do cambio para unha marea galega
MANIFESTO: MAREA GALEGA, A FORZA DA XENTE
NO OLLO DO FURACÁN ASINA OS PRINCIPIOS BÁSICOS DE MAREAS EN COMÚN
Asociación en Defensa de Galicia “No Ollo do Furacán”
A NOVA FACIANA DA GLOBALIZACIÓN
A OLIVEIRA DE VIGO E O FUTURO REPUBLICANO DA NOSA CIDADE
Por * Óscar Lomba Álvarez
(Intervención íntegra de Óscar Lomba na ofrenda floral perante a Oliveira situada no Paseo de Alfonso XII en Vigo)
Hoxe, 14 de agosto de 2018, cúmprense 86 anos da colocación dunha placa na oliveira de Vigo que foi protexida cun enreixado de ferro e unha cancela; onde foi colocada unha placa de bronce acreditando a promesa que perante ela, fixeron os vigueses de “amor, lealdade e abnegación pola nosa cidade”, en agosto de 1932, sendo alcalde o republicano Amando Garra. Lembremos que as eleccións municipais celebradas o 12 de abril de 1931 determinaron a proclamación da Segunda República Española.
Durante tres anos, a nova República, presidida por Alcalá Zamora e con Azaña como xefe do goberno, intentou sentar as bases dun Estado democrático en cuxo marco quedarán garantidas as autonomías das comunidades nacionais (Catalunya, Euskadi e Galiza), a separación da Igrexa e o Estado e un amplísimo programa de reformas e, por mor do devandito programa, estableceu por primeira vez na historia un sistema autenticamente democrático en todos os eidos, incluíndo a propia Xefatura do Estado, logrouse o voto feminino, botouse a andar a necesaria reforma agraria, a extensión da educación universal, a laicidade das institucións públicas e a democratización do Exército.
Grandes políticos tomaron parte neste intento por modernizar o Estado español. Intelectuais como Salvador de Madariaga, Novoa Santos, Rodríguez Cadarso, Otero Pedrayo, Daniel Castelao…van desempeñar un papel relevante nas Cortes republicanas. Tamén hai que salientar políticos como Julián Besteiro, Indalecio Prieto, Francisco Largo Caballero, Juan Negrín, Francesc Maciá, Lluis Compañys, Federica Montseny, Dolores Ibárruri “Pasionaria”… Outras figuras, como Casares Quiroga, Portela Valladares, Barcia Trelles ou González López alcanzarán, tamén, gran protagonismo nos gobernos republicanos. Asemade hai que salientar as figuras de Ramón Suarez Picallo e Alexandre Bóveda.
Unha das grandes novidades que trouxo a República foi a modernización cultural do país sobre todo no que atinxe ao equipamento educativo. Non esquezamos que o 11 de agosto de 1933 comezou a Misión Pedagóxica de Galiza, dirixida por Rafael Dieste; unha viaxe por terras galegas que duraría seis meses e que percorreu a meirande parte das comarcas galegas. Entre 1931 e 1936, o labor deste inxente esforzo educativo chegou a preto de sete mil vilas e aldeas. Moitas das misións, escolas e bibliotecas ambulantes víronse reforzadas cunha masiva dotación de mestres e educadores voluntarios, que formaron unha hoste de propagación do ideario republicano, socialista, anarquista, e galeguista. Ademais, como salienta Ramón Villares na súa Breve Historia de Galicia, “nalgunhas vilas como Noia, Ribadeo ou Vilalba abríronse centros de ensino medio e na Universidade compostelá, unha nova xeración de estudantes, vinculada a FUE e a organizacións galeguistas, alentou a galeguización da universidade”. Pero o dobre acoso a que se viu sometida por determinadas organizacións radicalizadas que pedían reformas revolucionarias e inmediatas, e por determinados sectores inmobilistas, conservadores e mesmo reaccionarios e contrarrevolucionarios (chegando a producirse algún levantamento como o de Sanjurjo en 1932), xunto cun grande anticlericalismo, co que simpatizaba un importante sector da sociedade española, e a lentitude de determinadas reformas sociais, dificultou a consolidación do réxime republicano e, nas eleccións de novembro de 1933, os partidos de centro dereita (nucleados ao redor da C.E.D.A) obtiveron unha rotunda maioría. A viraxe cara á dereita que deu o novo goberno durante aquel bienio negro, coa anulación de moitas medidas da etapa anterior, provocou sublevacións en Asturias e Catalunya (outubro de 1934), cuxa represión veu representar o primeiro acto do xigantesco drama que se iniciaría o 18 de xullo de 1936. Os sectores máis reaccionarios non aceptaron o rumbo que tomaba o Estado español e tampouco as reformas que pretendían acabar con determinados prerrogativas dos devanditos sectores privilexiados. As capas adiñeiradas e privilexiadas da sociedade puxeron todo o seu empeño para facer fracasar a República e terminaron impulsando e apoiando unha insurrección militar que provocou unha sanguenta guerra civil, e que acabou nunha terríbel ditadura que durou 40 anos. Antes da morte do ditador comezouse a xestarse a Transición e bosquexouse un sistema parlamentario que en virtude da Lei de Sucesión na Xefatura do Estado do 26 de xullo de 1947, proporía a Juan Carlos como sucesor de Franco a título de rei, proposta ratificada polas Cortes Españolas en xullo de 1969, perante as que o novo príncipe prestaría xuramento de gardar e facer gardar as Leis Fundamentais do Reino e os principios do Movemento Nacional, é dicir, o ideario franquista. Xa que logo, non houbo ruptura democrática e por iso existiu certa continuidade entre o aparato da ditadura e a monarquía parlamentaria que a sucedeu. Por iso aqueles que seguimos crendo nos ideais republicanos non podemos renunciar á nosa aspiración de ver nacer en Galicia e no conxunto do Estado español un novo proceso constituínte que conduza á instauración dunha IIIª República.
As vindeiras eleccións municipais de 2019 poden ser o primeiro paso para constituír candidaturas de unidade popular e republicanas no maior número posible de cidades e vilas de Galicia que poidan consolidar unha alternativa antimonárquica que poña en cuestión a lexitimidade do réxime nado da IIª Restauración Borbónica.
Hoxe 14 de agosto de 2018 é un bo día para facer unha ofrenda floral perante esta Oliveira que é símbolo da nosa cidade, cantar o Himno Galego e o Himno del Riego e para berrar xuntos: Viva a República!
* Óscar Lomba Álvarez (Vigo 1966) Licenciado en Dereito e activista social.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-08-2018 14:41
# Ligazón permanente a este artigo
Deixa o teu comentario
(Debe comezar por http://)


langs: en en en lt it gl en en gl gl en gl gl gl en gl gl en hbs_lat ceb pt en gl gl en en en en en en en en en en en en gl gl gl gl gl en en sv en en gl gl gl it gl es gl es gl it en en nl en gl en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en fr en eo tl ca en en en en en en en en id en it en en en gl en en en en en de en en en en en en en de en en en ko ru en en vi en en en en pt en en en en ceb en en en en en nb en en en ie en en en de en fi en en te de en fa ca en en ca en tr en

text:
Steel Pipe, Steel Coils, Steel Strip, Hollow Section, ERW Black Steel Pipe - youxiang
cold rolled steel coil and sheet
hot rolled steel and plate
de tubos de aceiro rolda
Benvido ao Tianjin Hengji Steel Co, Ltd
Tianjin youxiang trading Co., Ltd., founded in July 2014. Companies rely on the unique location advantage of Tianjin Binhai New Area, and the city government quality related support policies, and actively engaged in iron and steel related products of domestic trade, the export business.
kuwait panel sheets corrugated colorful roofing...
colorful corrugated roofing vendor Shandong Hot...
Polycarbonate Prepainted Galvalume Coil Corruga...
roofing sheet ppgi corrugated steel plate
China Supplier ! zinc coated color galvanized c...
PPGI coils ! sgcc ppgi sheet specification wood...
Plastic high quality ppgi sheet color coated st...
hot dipped galvanized mills secondary ppgi shee...
construction building material ppgi sheets Best...
construction materials PPGI sheet metal high qu...
construction materials from ppgi sheet price Hi...
sheet galvanized steel coils (ppgi) /ppgi sheet...
profesional fabricante de produtos siderúrxico tubos case 17 anos. A nosa fábrica está situada en Tianjin.
A nosa fábrica creceu nun Premier ISO9001: 2000 asegurarse o fabricante de alta calidade, produtos de baixo custo.
Nankai district of tianjin huayuan top incubator base 2-18 floors
Call us now: +86 13602161631
Para máis información sobre os nosos produtos ou lista de prezos, por favor, deixe o seu correo electrónico para nós e nós porémonos en contacto en 24 horas.
© Copyright - 2010-2014: Todos os dereitos reservados.
* CAPTCHA: Por favor, seleccione o Key


langs: es gl gl gl en gl gl hu es hu gl gl es hu gl hu gl hu it gl es gl gl gl gl gl pt gl gl gl en es gl gl en es gl it gl gl gl gl gl gl gl en en es gl es gl gl gl en en

text:
Necesitas ser muy rico para enviar a tus hijos a esta escuela. Creo que estoy bien con enviar el mío a la escuela públi...
Festa na casa de Milita
Xa contas cun sistema para crear os teus fotoblogs en galego, desde Abertal queremos dar un paso máis na normalización da nosa lingua e no apoio ao uso das novas tecnoloxías.
Poderás xestionar cada aspecto do teu fotolog nunha sinxela interface sen grandes coñecementos.
Un fotolog non é só unha galería fotográfica, é un diario en imaxes, no que compartir a túa visión do mundo, daquelo que che interesa, preocupa, emociona.. e coñecer as opinións daqueles que se asomen á túa xanela.
Non deixes pasar mais tempo e revélate na FOTOBLOGOTECA..


langs: es en gl en gl gl gl es es gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl es de gl uk es gl gl en gl gl eo gl gl gl gl pt gl es fr pt fr gl gl gl gl gl gl de en eo es es gl gl la es gl gl en es gl gl gl pt gl gl es gl es it gl gl gl fr es en gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl lt gl gl es gl es gl es es es gl es gl gl es en gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl fr es es en gl es es es es es es es es es gl es en es es gl sv es es es es es es gl gl fr gl de es gl en

text:
Sentido tributo al dueño de la voz eterna -
lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
THE BATTLE OF THE GOOD MEN
Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.
Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.
Festival Primavera do Cine, 2015
Nominada a Mellor Banda Sonora
A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM
1º Premio Certamen Etnográfico
ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
ACTUALIZA O TEU COMENTARIO
Actualizacións da Galería de Fotos
AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS
Os Artigos do Faiado
"DESDE DENTRO DO CORAZON"
A FESTA DA CAMELIA, O MARISCO E FEXDEGA
A ILLA DE CORTEGADA
A PRAIA COMPOSTELA E O MUELLE DE FERRO
A Vilagarcía de onte
A Xente que fai Faiado
Aqueles traxes de baño
Arde Madrid na Coruña
Creo en Dios Padre...
ESTREA EN VILAGARCIA DE A VOLTA DOS NOVE
O NOSO RECOÑECEMENTO A URIOSTE
os deportes chegaron coa escuadra
Os bancos de Ravella
Outra maneira de vivir
PERIPLO DE AMOR E MAR
Soan campás de voda
TASCAS, ULTRAMARINOS, TAHONAS E COMERCIOS
Trabanca a Torre - a Torre Trabanca
tradicións nosas, festas e actos
Un antes e un despois
Unha historia de Gondomar
Ir a estas páxinas
A Pedra do encanto, blog de Beatriz Comendador
Amigos dos 50 . Carballo
Canal Youtube de Enrique Melio
Enrique Melio Rey - Músico
fotos antigas de Cambados
Museo virtual de viejas fotos
NOVA PÁXINA DO FAIADO DA MEMORIA
O Blog de Arlillo
Vías de Cine (Manu Guinarte)
Vicente de Souza, actor
Sentido tributo al dueño de la voz eterna
La Praza de A Peixería se quedó pequeña en el homenaje de Los Duendes a Manuel Lassa
Alfonso Galbán, a los teclados, fue el catalizador del homenaje póstumo a su gran amigo.
Pocas cosas hay tan vilagarcianas como la voz de Manuel Suárez Fuentes al frente de Los Duendes. Por eso, y con buen criterio, sus amigos más cercanos, aquellos con los que compartió escenario por todo el mundo, quisieron aprovechar la festividad de San Roque, patrón de la localidad, para rendirle un más que merecido homenaje a título póstumo. La Praza de A Peixería se quedó pequeña para una ocasión en la que Vilagarcía le tributó cariño y admiración.
Atribuir a alguien la condición de icono es una materia espinosa, de las que abren debate. Sin embargo pocos podrán discutir la categoría de héroe musical de Manuel Suárez Fuentes en la historia contemporánea de Vilagarcía.
Como solista de Los Duendes se ganó la admiración de enormes personalidades de la música dentro y fuera de nuestras fronteras. Su potente chorro de voz le situó en el primer escalafón de los cantantes patrios, dejando un sello inconfundible, no solo de excelente artista sino también de persona querida y reconocida.
Sus amigos quisieron brindarle un homenaje póstumo para recordar que el legado de Manuel Lassa está muy presente. La Praza de A Peixería se quedó pequeña para la ocasión y Los Duendes, con el maestro Alfonso Galbán a la cabeza, volvieron a dejar patente que su calidad musical no está reñida con el paso del tiempo, aunque lejos quede ya la época de las giras por Argelia o Suiza o lo de compartir tablas con artistas de la talla de Julio Iglesias, Raphael o Peret.
La presencia en la primera fila de su viuda Marité y su hijo Manuel añadió una mayor emotividad a una velada que cautivó desde su primera nota. El homenajeado se fue el pasado marzo a los 75 años víctima de una larga enfermedad y una muestra muy representativa de vilagarcianos quisieron rendirle admiración y tributo a una voz eterna.
El grovense Anselmo Aguín Prol, conocido artísticamente como Alan Prol, fue el encargado de interpretar la mayoría de los temas del cantante al que más admiró. No estuvo solo a la hora de entonar notas a la perfección. Diana Rodiño, Paty Cancelo y Elena Fernández, coristas del grupo vilagarciano 7 Setenta también contribuyeron al espectáculo, al igual que Andrés Lobato, histórico solista de la orquesta "Los Satélites" y que tampoco quiso faltar a la cita. Alí también estuvieron Álex Iglesias (saxo), Manolo Conde (batería), José Luis Sanz (guitarra), Alberto Estévez (bajo) y Álvaro Cardalda (piano y acordeón), además de Chelas y Tino Lagarón, de Arosa Bay, y con Gaspar Somoza como presentador del evento.
Canciones emblema como "Delilah" o "My way" sonaron de manera perfecta en la noche vilagarciana entre ovación y ovación de un público entregado y con un recuerdo muy latente a flor de piel.
Difícil resultó a muchos de los presentes contener la emoción cuando sonó la voz de Manuel Lassa acompañada por la música en directo de sus amigos interpretando el clásico Galicia Terra Nosa en un colofón perfecto para la ocasión.
Informacion de DIEGO DOVAL en FARO DE VIGO. Foto FAIADO DA MEMORIA
Comentarios (2) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 18-08-2018 08:10
Magnifico. Independientemente de los fallos de luz y sonido que le pueden pasar a cualquiera. Los organizadores no midieron bien el cariño de los villagarcianos por Manolo y con buena voluntad nos metieron en la Peixeria, que estuvo a reventar, inclusive con problemas personales por las sillas. Mejor hubiese estado en el Auditorio. Voy a dar unas pinceladas personales sobre el amigo Manolo. Vivió en una casa hoy tapiada entre Ravella y San Roque, al lado de Milar y asistió conmigo al Instituto, llegando inclusive a practicar balonmano de lo que hay constancia en el Faiado. Su gran voz le sacrificó una juventud de la que los de#blgtk08#más disfrutábamos, pero lo hacia con alegria. Recuerdo los bailes del Liceo, que él, junto con Mingos y Alfonso estaban trabajando, los demás bailábamos y a veces se enfadaban, con buen humor, por que los hacíamos estar tocando hasta las 6 de la mañana. De la época del Instituto quedó entre nosotros una buena amistad y de hecho, cuando nos veíamos, nos saludábamos por
nuestros apellidos, yo a el le llamaba Suárez Fuentes y el me contestaba con Castro Vázquez. Viejos recuerdos. Quedé super encantando del concierto y pido que se repita, pues son esos momentos de que disfrutas de la vida. Un abrazo Suárez Fuentes.
Comentario por Cándido (18-08-2018 14:58)
Aún tengo la foto de Manolo Suárez y Félix con la cariñosa dedicatoria que me hicieron, vestidos con sus elegantísimos trajes de vocalistas de la orquesta en que actuaron juntos por vuelta de 1962, cuando acabara de llegar a Brasil.
Enhorabuena a los organizadores de ese justo homenaj#blgtk08#e a la memória de un gran amigo que con su calurosa voz de timbre inconfundíble, tanto admirábamos en los bailes que animó
Me sumo a los homenajes que le han hecho y, como Cándido, espero que se repitan...
Un abrazo a mi amigo Manolo.
Comentario por José Manuel Casalderrey (19-08-2018 19:29)
Deixa o teu comentario
(Debe comezar por http://)


langs: gl gl es gl gl gl pt es gl pt gl gl it pt es gl gl gl es gl es gl gl es fr gl es gl es en gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl eo ca gl gl pt gl fr gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl de es gl en

text:
Viaxes O Lóstregho no Courel - Viaxes O Lóstregho
Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.
Extremadura - Semana Santa 2002
Lisboa e arredores - Verán 2002
Os Devotos de Santa Clara
País Leonés - Verán 2001
Extremadura - Semana Santa 2002
Lisboa e arredores - Verán 2002
País Leonés - Verán 2001
A Canción do Náufrago
Agrupación Cultural Alexandre Bóveda
Desvelando as mentiras de Feijoo
O niño do moucho
O noso antigo blog de Viaxes O Lóstregho
O outro lado do espello
O Porto dos Escravos
Podcast do programa de radio AF/DC
Podcast do programa de radio Recendo
Premio Literario "Frei Martín Sarmiento"
Carmina Burana, de La Fura dels Baus
Jane Eyre: Unha autobiografía
Dúas donas que bailan
Macbeth, o ruído e a furia
Viaxes O Lóstregho no Courel
Todos os anos polo verán, unha das "marcas brancas" (todas o son) de Viaxes O Lóstregho dedica uns días a ese nobre exercicio do sendeirismo, por Galicia ou arredores cercanos.
Este ano tocou no Courel. Entre outras cousas, porque tiñamos ganas de hospedarnos na magnífica casa de turismo rural As Triegas, que está en Paderne do Courel, a poucos quilómetros de Seoane.
E así o fixemos. Pero houbo algo inesperado que determinou as actividades realizadas. Resulta que tiñamos moita información sobre o Courel, pero moi fragmentada, e non todo o que tiñamos era da mesma calidade. Despois dunhas cantas horas de traballo intentando ordear todo ese caos, decatámonos que precisamente a zona pola que íamos estar nós era na que había máis cantidade e calidade de rutas de sendeirismo, así que decidimos facer todas as rutas por aquela zona, e así facer menos desprazamentos en coche para chegar ao comezo das rutas, factor que no Courel se agradece, porque as estradas son bastantes estreitas e sinuosas. E por se non chegara con iso, resulta que entre Paderne e Seoane, había tamén un curso de astronomía que resultou moi agradable.
Vou entón detallar o que fixemos cada un dos días que estivemos por alí:
- Primeiro día: Chegamos ao Courel a media mañá, e xa era tarde para facer a primeira ruta de sendeirismo incluída no curso de astronomía. Así que nas poucas horas que había entre a nosa chegada e o comezo da charla vespertina, subimos á Mina da Toca, antiga mina romana que agora está derrubada porque se utilizou a famosa técnica da "ruina montium". Tristemente, agora pouco se pode ver porque está totalmente abandonada e é moi perigoso meterse alí polo perigo de derrumbe ou de caer por un precipicio. Despois fomos á charla que daba un astrónomo da Asociación Astrourense na Estación Científica do Courel (magnífica instalación construída pola USC e que está totalmente infrautilizada, mágoa). Despois ceamos xuntos moitos dos asistentes na Casa Caselo de Paderne, e cando xa era noite pechada subimos en coches ao Alto da Pedra (porto de montaña que separa Folgoso do Courel do concello de Samos, a 3 km de Paderne) para ver o ceo. O ceo que se veía era espléndido, non había nin unha soa nube, non ía demasiado frío... Vimos "perseidas" ata cansarnos, puidemos mirar diferentes planetas, estrelas e cúmulos de todo tipo polo telescopio que trouxo o astrónomo de Astrourense. Como vedes, moi intenso o primeiro día, que se prolongou ata as 3 da madrugada no monte.
- Segundo día: Fixemos a ruta do Monte Cido. Existen varias versións da ruta, e distintas variantes dentro dela. Nós fixemos a que saía de Esperante, pasa polo castelo de Carbedo, e que non chegaba a Moreda, senón que cruzaba pola cresta do propio Monte Cido. Eu xa subira a este monte a primeira vez que fun ao Courel, e non pensaba que esta ruta me ía gustar tanto como o fixo. Despois de rematar a ruta, achegámonos á Aula da Natureza para coller folletos novos da zona que non tivéramos. E despois fomos, por primeira vez, visitar a Casa Museo de Uxío Novoneyra, en Parada do Courel. E tivemos a sorte de que estaba alí Uxío Novo, o seu fillo, que nos fixo unha visita guiada memorable. Tamén estaban Elba Rei, a muller do poeta, e Branca Novoneyra, a outra filla.
- Terceiro día: Aquí fixemos algo que levabamos tempo con ganas de facer. No Courel sucede unha cousa moi curiosa que non sucede noutros lugares, supoño. Como a serra é máis ben baixa (os picos máis altos apenas sobrepasan os 1.600 metros, que non é unha altura descomunal), resulta que lles deu por facer unha pista forestal que pasa a máis de 1.500 metros de altura, tocando os picos principais (por alí arriba hai canteiras, supoño que a farían por iso). Está claro que se chegas a esa pista forestal, podes percorrer toda a liña de cumes con moita facilidade, e iso foi o que fixemos. Nós subimos a esa pista dende o Alto do Couto, un porto de montaña que xa pasa dos 1.300 metros de altitude (esta si é unha altura considerable para estrada asfaltada). Deixamos alí o coche e en menos de 1 hora xa estabamos ao pé de Formigueiros, o pico máis alto da serra, cuns 1.640 metros da altitude. Dende aí fomos ata o segundo pico máis alto, Pía Paxaro, duns 1.610 metros de altura. A partir dese punto, a serra xa perde altura, e aparecen múltiples pistas que dan servizo ás canteiras, que están por esa zona. Está de máis dicir que as vistas cara aos dous lados son impresionantes. Debe verse boa parte do sur da provincia de Lugo e o Bierzo.
- Cuarto día: Fixemos a ruta do Castro da Torre, que non está moi ben sinalizada. Sae da Ferrería Nova, pasa por Mercurín, chega ao Castro da Torre, cruza o Lor, chega a Ferreirós de Abaixo, e dende aí volta para Ferreria Nova. Ruta moi chula, pero que se cruza con varias máis (xa dixen que por esta zona hai mogollón de rutas), e a sinalización é moi caótica e pouco clara.
- Quinto día: E último. Fixemos a ruta do Val do Río Pequeno. O tramo entre Seoane e Paderne (ou viceversa) eu xa o fixera catro veces, pero tiña ganas de facela completa. Iso si, fixémola dende Paderne, aproveitando que estabamos alí aloxados. Sube pola Devesa da Escrita ou de Paderne, ata o Castro de Brío, de aí baixa a Mercurín, despois a Ferrería Nova, sube a Seoane, e dende aí, ascende de novo a Paderne polo propio val do Río Pequeno. Aproximadamente a metade da ruta xa a fixéramos noutras ocasións, por diferentes razóns, pero estivo ben completala por enteiro. E de aí, volta para casa.
A foto que poño non é miña, pero vese moi ben (suponse que no colorido outono) un monte que non é moi alto pero é moi vistoso. Está moi cerca de Paderne e recibe o nome de Taro Branco (1.228 metros). É un afloramento de rocha caliza con forma de L invertido, e resulta moi vistoso de ver, sobre todo dende certa distancia.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 18-08-2018 13:45
# Ligazón permanente a este artigo
Deixa o teu comentario
(Debe comezar por http://)