langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Hoxe recibimos o verán facendo chocolate no patio con dúas cociñas solares.
A primeira é do tipo Fun-Panel, e fixérona o curso pasado os alumnos e alumnas de 3ºPDC, así que xa é coñecida no insti. A partir duns paneis de polipropileno celular fíxose a estrutura seguindo un modelo, forrouse con papel de aluminio utilizando silicona como cola, e lista!
O segundo modelo que estreamos este ano utiliza unha antena parabólica de telecomunicacións. Só houbo que forrala con papel de aluminio, atopar o foco e buscar un soporte para a pota para mantela no punto correcto, iso si, revisando a posición cada certo tempo, xa que ao moverse o Sol o foco cambia de lugar.
(Nesta foto xa lle quitáramos á pota o plástico envolvente e, aínda que pareza que non, é negra.
A cor brillante da pota é o reflexo da luz concentrada nela)
En dúas horas as cociñas chegaron aos 100ºC, así que houbo que separar as potas de chocolate e poñelas á sombra mentres non chegaba a hora á que quedamos para a chocolatada.
Para quecer o chocolate aproveitamos o que sabemos sobre a transmisión de enerxía calorífica e buscamos estes efectos:
A enerxía térmica transmítese do Sol á Terra por radiación, é dicir, en forma de ondas electromagnéticas. As cociñas funcionan como concentradores solares, facendo que toda a radiación que chegue a elas se concentre nun punto ou superficie pequena. É alí onde colocamos a ola.
Seguro que tamén sabedes que o negro absorbe moi ben as radiacións, así que por iso pintamos as potas de negro.
Interésanos que a enerxía térmica non escape do chocolate para que se vaia acumulando e vaia aumentando a súa temperatura. Para iso puxemos unha bolsa de plástico (polipropileno) rodeando cada ola, de xeito que no interior prodúcese o efecto invernadoiro. O aire quente circulará por convección no interior da bolsa.
A bolsa con aire no seu interior tamén fai de elemento illante, evitando que a enerxía térmica escape por condución.…
21 Xuño 2010 by María L
Categorías: Enerxía, Proxectos | Tags: chocolate, cociña, Enerxía, solar | 2 comentarios
Agora que hai sol, cociña solar e fotosaltóns!
Esta última semana de curso aproveitamos para facer uns miniproxectos que non levan moito tempo nin traballo. Trátase dun fotosaltón e dunha cociña solar na que fixemos chocolate.
As ideas saqueinas do obradoiro de Xavier Diz nas IX Xornadas de Tecnoloxía de Galicia, organizadas por APETEGA.
Aquí podedes ver un vídeo do funcionamento do fotosaltón, un vibrobot solar que funciona cun pequeno motor vibratorio e unha placa fotovoltaica. Ao poñerse ao sol o fotosaltón comeza a vibrar.
Segundo como coloquemos as patas a dirección do movemento é diferente.
Se queredes construír un podedes dercargar aquí as instrucións.
Onte puxemos ao sol a cociña solar. Quedounos un pouco xusto o tempo para facer un litro de chocolate, e houbo que recoller antes de tempo, polo que só chegamos a 70ºC. Na seguinte ocasión haberá que reservar polo menos 2 horas. ·
Aquí tes as instrucións para montar unha.…
19 Xuño 2009 by María L
Categorías: Enerxía, Proxectos | Tags: chocolate, cociña, Enerxía, Proxectos, solar, vibrobot | 2 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl tr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Nesta sección se introducen os conceptos básicos de electrónica. A finalidade é que o alumnado sexa capaz de identificar compoñentes electrónicos, interpretar esquemas electrónicos e aplicar e deseñar circuítos electrónicos para os seus proxectos.
O nivel é inicial. Todos os contidos están adaptados para o nivel de 4º de ESO.
Recoméndase utilizar como recurso adicional un programa de simulación de circuítos eléctricos e electrónicos.
Inclúese en cada sección unha serie de actividades no ordenador coas que se pretende que o alumnado repase os contidos tratados.
Resulta imprescindible a realización de montaxes prácticas con compoñentes reais. Os contidos e actividades que aquí se presentan non son máis ca un complemento para a aprendizaxe, pero non debe substituír o traballo práctico no taller. Para iso preséntanse unha serie de actividades prácticas e propostas de proxectos:
Cada sección inclúe ao final unha ficha de prácticas. Recoméndase utilizar unha placa de prototipos para aforrar tempo e reciclar compoñentes.
Propostas de proxectos: Inclúense unha serie de propostas de proxectos con certo grao de apertura. A intención é que o alumnado aplique os coñecementos adquiridos para o deseño e montaxe de prototipos. Esta sección leva tempo sen actualizar: Dende que dispoñemos no instituto de robots programables os proxectos que realizamos en 4º de ESO son de robótica.
Inclúese un cuestionario de navegación para cada sección para que o alumnado vaia contestando a diversas preguntas relacionadas cos contidos que aparecen en cada páxina a medida que as vai visitando.
Electrónica analóxica (odt | pdf)
Electrónica dixital (odt | pdf)
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl en en pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Axuda: Relacións xeometría 2D | Impresión 3D
Estas ferramentas permiten dar relacións a xeometría 2D que non poden ser dada a través de cotas, como poden ser as relacións de tanxencia, de coincidencia, de paralelismo…
Son necesarias para ter correctamente definido o noso Sketch.
Antes de dar a relación é necesario ter os elementos seleccionados.
Esta primeira relación é de coincidencia, que se poderá dar entre punto e recta, punto e punto, punto e curva, recta e recta…
Hai situacións nas que esta relación non se poderá usar, en casos lóxicos, onde é xeometricamente imposible que sexan coincidentes dúas xeometrías.
Esta relación permite facer concentricidades, que habitualmente serán entre circunferencias e arcos.
Non se poderá facer concentricidades con figuras que non teñen centro.
Esta relación é a de paralelismo coa que poderemos facer que varias liñas sexan paralelas entre si.
Esta ferramenta da relación de tanxencia, xa pode ser entre liña e curva, liña e circunferencia, circunferencia e circunferencia…
En moitos casos é necesario prolongar a liña á que se lle dá tanxencia, pois que sexa tanxente non quere dicir que sexa coincidente.
Esta ferramenta fai que unha liña sexa horizontal, é dicir paralela á liña de terra do Sketch.
Esta ferramenta fai que unha liña sexa vertical, é dicir perpendicular á liña de terra do Sketch.
Esta ferramenta fai que dúas liñas sexan perpendiculares entre elas.
Esta relación fai que dúas rectas ou arcos teñan a mesma lonxitude.
Esta relación fai que un punto sexa o punto medio de unha recta ou unha curva.
7 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl lt gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl en gl nl gl gl en gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl pl gl gl gl gl gl es es it gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Xogos | tecnoloxia.org | Page 2
Xogo: Aforrar enerxía no fogar
Como podemos aforrar enerxía na nosa casa?
O primeiro que pensamos é en apagar as luces e aparellos electrónicos que non usamos, pero hai moitas cousas máis que podemos facer.
Proba xogar a Energuy, xogo da Axencia pola Eficacia Enerxética de Quebéc. Tes que conducir á personaxe pola súa casa e seleccionar aqueles elementos que podemos modificar para aforrar enerxía.
Ten paciencia, pois tarda un pouco en cargar.
Despois lémbrate de aplicar o mesmo no mundo real, e que non se quede isto nun xogo virtual.
12 Maio 2010 by María L
Xogos con portas lóxicas
Como seguro que despois destas vacacións xa vos esquecestes das portas lóxicas, aquí van uns xogos para facer memoria. Atopeinos en tecnoTIC.
Debes conectar os fusibles nas portas lóxicas para proporcionar enerxía á cámara e facer que o robot medre. O número de fusibles é limitado, así que pensa ben onde colocalos para non desperdicialos. Se o robot non medra o suficiente non poderá defenderse ante as adversidades.
Debes descargar o xogo (.jar) e logo guiar un robot ata un pastel para pasar de nivel. Nos primeiros niveis non necesitas portas lóxicas, senón que chega con unir cada cor coa acción correspondente. Máis adiante terás que utilizar diferentes portas lóxicas para programar o movemento do robot e conseguir que chegue ao seu obxectivo.
Tamén podes empregar un editor gráfico para deseñar o teu propio conxunto de niveis.
A túa tarefa consiste en examinar distintas rexións de Marte cun robot dotado de propulsores para moverse e bumpers para detectar obstáculos. Debes deseñar os circuítos de control que permitan navegar por cada zona e alcanzar o obxectivo. Podes descargar o xogo para Mac ou para Windows.
Podes consultar aquí máis anotacións sobre electrónica dixital…
5 Abril 2010 by María L
Categorías: Electrónica, Xogos | Tags: dixital, Electrónica, Xogos | 0 comentarios
Hoxe ponse en marcha de novo o Gran Colisor de Hadrones do CERN, que pretende facer chocar feixes de protóns. Podedes seguilo en directo aquí.
Ao chocar entre si, os protóns desintegraranse en partículas elementais, o que permitirá estudar:
Cantas partículas totais hai no átomo. En Educación Secundaria estúdase que que os átomos están formados por protóns, neutróns e electróns, pero en realidade mirando máis ao fondo atopamos moitas partículas elementais (quarks, leptóns e bosóns).
Que é a masa. Si, iso que tan acostumados estamos a tocar aínda non se sabe moi ben que é exactamente.
Cal é a orixe da masa das partículas. A teoría dálle a responsable disto ao Bosón de Higgs, pero aínda faría falta comprobalo experimentalmente.
Que é a materia escura. Sábese que existe, pero cos medios actuais non pode ser estudada. A ver se co LHC descúbrese algo máis.
Antes de poñer o LHC en marcha os científicos e enxeñeiros (e científicas e enxeñeiras) do CERN levan meses facendo probas nos sistemas de guiado dos feixes de protóns e nos sistemas de protección dos instrumentos.
¿Queredes facer estas probas?
En realidade non debe de ser tan sinxelo como nolo pintan neste simulador, pero válevos para ter unha idea do que están a facer alí.
Con este simulador podedes controlar algúns dos parámetros do LHC como a temperatura dos supercondutores, o campo electromagnético e a enerxía da colisión, que deben estar ben axustados para que o colisor funcione.
Probade con estes valores:
Enerxía de colisión 14TeV
Despois de bloquear os valores dádelle a “run” e podedes ver as imaxes capturadas. Logo mediante as ferramentas (tools) podedes mirar se atopastes o bosón de Higgs.
Neste vídeo podes ver o que ocorre no interior do LHC:
Da botella ao Big Bang: A viaxe dun protón no LHC
[youtube: De la botella al Big Bang: El viaje de un protón en el LHC ]
(Información: microsiervos, Simulador: Electrónica Pascual)…
30 Marzo 2010 by María L
Categorías: Xeral, Xogos | Tags: CERN, LHC, simulador | 0 comentarios
Se remataches de estudar e gústache a música pásate polo xogo Pâte à Son .
Debes colocar os diferentes mecanismos que aparecen na parte inferior da páxina creando un circuíto para as pezas que aparecen polos laterais do taboleiro.
Cada un dos mecanismos ten unha función e xera un son, pero só se está ben colocado. Se sitúas o punteiro sobre algún deles aparecerán unhas frechas que che permitirán viralo.
Aquí tes o xogo: Pâte à Son
(Visto en Aula de Música)…
11 Febreiro 2010 by María L
Categorías: Xogos | Tags: mecanismo, son, Xogos | 0 comentarios
Xogo: Little Wheel, o xerador eléctrico principal
Había unha vez un mundo habitado por robots. Un día aconteceu un grave accidente no xerador eléctrico principal. Ao quedarse sen subministro eléctrico o mundo caeu nun profundo sono, nada podía funcionar.
10.000 anos despois un raio carga de enerxía a un dos robots. Será capaz de conectar de novo o xerador e devolver a vida robótica ao seu mundo?
Aquí tes o xogo: Little Wheel
Nós non somos robots, pero imaxínaste como poderiamos vivir se non tivésemos subministro eléctrico? Podes deixar aquí a túa opinión.…
19 Outubro 2009 by María L
Categorías: Electricidade, Xogos | Tags: Electricidade, xerador, Xogos | 1 comentario
« Anterior 1 2 3 4 … 6 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl pt es gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
A volta ao mundo dun forro polar vermello. Pequena historia da gran globalización.
Libro: A volta ao mundo dun forro polar vermello. Wolfgang Korn. Ed. Siruela. En castelán.
De onde sae a roupa que levas posta? a onde irá a parar cando canses dela?. A estas preguntas resposta o xornalista alemán Wolfgang Korn co seu libro A volta ao mundo dun forro polar vermello, ofrecéndonos un percorrido ao redor do mundo, dende a extracción da materia prima nun país produtor de petróleo ata o uso de segunda man da roupa en África, pasando polas fábricas de produción de roupa en Asia e o consumo en Europa.  É, polo tanto, unha ollada simplificada ao complexo concepto de globalización, a como se estrutura a produción, distribución e consumo a nivel mundial e aos fíos invisibles que conectan as economías de países moi afastados entre si e no que xoga un papel determinante o consumo dos países desenvolvidos.
Está escrito coma documental ficticio, incluíndo no medio dos capítulos referencias xornalísticas relacionadas cos temas tratados. Cada capítulo está centrado nun tema concreto, o cal permite unha segunda lectura autónoma do mesmo. A lectura do libro é moi interesante e dinámica, e de seguro faráselle curta á maioría dos lectores e lectoras.
Este libro merece estar presente en calquera biblioteca escolar do mundo nun sitio de honra. Rara vez atopamos un libro escrito ex profeso para mozos e mozas que sexa de igual ou maior interese para xente adulta. Está recomendado a partir dos 12 anos, pero seguramente o aproveitamento será óptimo en 3º ou 4º da ESO, e sobre todo é unha lectura recomendable para calquera que vaia a mercar roupa de abrigo nos vindeiros días e ignore o verdadeiro custo de atopar un forro polar a menos de 10 €.
Posible uso do libro na área de Tecnoloxía:
Pode ser un libro interesante para introducir, por exemplo, o tema de fabricación e comercialización de produtos de Tecnoloxía Industrial I. Dada a súa estrutura narrativa tamén é posible ler un único capítulo para comentalo ou traballalo. Por exemplo o capítulo 2 pode utilizarse para traballar os contidos de plásticos.
Pero, por riba de todo, o mellor xeito de traballar con este libro sería a través dun traballo interdisciplinario entre as áreas de Tecnoloxía, Química, Ciencias Sociais, Economía, Ética ou Lingua Castelá, pois así estaríamos a facer a máis profunda lectura desta magnífica obra. Nun mundo complexo e interconectado, a división do coñecemento en áreas decimonónicas está a ser un obstáculo para a análise e comprensión da realidade, propia e allea.
Un material relacionado e complementario é o documental “Mercar, Tirar, Mercar“, máis coñecido polo concepto que ilustra, a obsolescencia programada.…
10 Outubro 2012 by Daniel R. Pizarro
Categorías: Tecnolecturas | Tags: consumismo, forro polar, globalización | 3 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl fr fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Relé de enganche | Electricidade
Relé de enganche ou con encravamento
Un circuíto con encravamento que podes utilizar para os teus proxectos é este da figura:
O pulsador normalmente aberto da entrada é o que acciona o relé, que queda enclavado. Pode ser un pulsador, un microinterruptor final de carreira, ou un circuíto electrónico detector de luz, temperatura, humidade, etc.
O pulsador normalmente pechado ou de desenganche desactiva o relé. Pode ser un pulsador NC, un microinterruptor final de carreira, ou tamén un circuíto electrónico.
Na saída podes colocar o que desexes: unha lámpada, uns LEDs coa súa correspondente resistencia de protección, un motor, un zoador, outro relé, etc.
Un circuíto cun relé con encravamento pódenos servir para moitos proxectos:
Unha alarma actívase cando se detecta unha situación determinada e mantense activada ata que unha persoa desactiva o circuíto. Por exemplo, podes facer un circuíto para que soe unha alarma cando alguén abra un caixón, e só podas desactivala ti cando premes nun pulsador agochado.
Fai clic no pulsador NA para activar o relé. A alarma queda activada despois de soltar o pulsador. Fai clic no pulsador NC para eliminar o enclavamento.
Incorpora esta alarma a unha caixa, un caixón, unha porta, …
Na sección de electrónica tes varios exemplos de detectores (luz, humidade, temperatura, …). Podes utilizalos para activar a alarma, substituíndo o pulsador normalmente aberto pola saída do sensor.
Tamén podes modificar o sinal de saída da alarma cambiando o zoador por unha lámpada, LEDs, etc. Se queres son ou luces intermitentes, podes utilizar un circuíto con 555 en funcionamento astable.
Podes fabricar unha máquina expendedora de caramelos.
Unha ou varias moedas activan o pulsador normalmente aberto (cando a caixa ten o peso suficiente cambia a posición do microinterruptor). O motor ponse en marcha e move unha cinta transportadora. Os caramelos van caendo na caixa ata chegar ao peso axeitado para que se accione un pulsador normalmente pechado, que desengancha o circuíto con relé e detén a cinta transportadora.
Deseña o mecanismo e o circuíto, debuxando as conexións antes de montalo. Ten en conta a polaridade do motor para que a cinta se mova no sentido correcto.
As moedas deben saír da caixa logo de accionar o microinterruptor NA.
Podes regular o peso necesario para activar os microinterrutores cambiando a súa inclinación, utilizando unha panca máis longa (máis sensibilidade), etc.
2 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Tecnoloxías da comunicación | tecnoloxia.org | Page 3
Category Archives: Tecnoloxías da comunicación
Hai tempo falei dunha planta que postea en twitter. Chámase Pothos, e mediante un sensor de humidade, unha tarxeta arduino e unha conexión a internet, envía unha mensaxe a través de twitter para reclamar auga.
Pois non e a única planta que se comunica por internet. Nunha cafetería xaponesa teñen unha planta que recolle datos do seu entorno grazas a unha serie de sensores de humidade, temperatura, luz, presión sonora, etc. Estes datos envíanse a un ordenador que está programado para que os publique nun blogue.
Esta outra planta consta dunha maceta con pernas robóticas e unha serie de sensores que detectan os niveis de luz da habitación. Cando o robot atopa o punto de maior luminosidade, actívase o mecanismo e a maceta comeza a camiñar nesa direción.
Podes ver máis fotografías na páxina do proxecto.…
22 Outubro 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Proxectos, Tecnoloxías da comunicación | Tags: arduino, blog, Control e Robótica, planta, Proxectos | 0 comentarios
Rafael Lozano-Hemmer é un artista que realiza obras de arte tecnolóxica. Realiza intervencións interactivas en espazos públicos utilizando robótica, proxeccións, son, conexións de internet e telefonía móbil, sensores e outros sistemas que se desenvolven pola presenza do público, interactuando cos corpos das persoas ou coas súas sombras.
Entre os seus proxectos atopamos “Frecuencia e volume”. Trátase dunha instalación interactiva que investiga o espazo radioeléctrico e converte ao corpo en antena, pois permite aos participantes sintonizar radiofrecuencias utilizando a sombra do seu corpo.
Un sistema de seguemento computarizado detecta as sombras dos participantes, que se proxectan nunha escala de entre 100 e 800 m2. As sombras escanean as ondas coa súa presenza e posición, e o seu tamaño controla o volume do sinal.
A peza permite a sintonización de calquera frecuencia desde os 150 kHz aos 1.5 GHz, incluíndo tráfico aéreo, FM, AM, onda curta, celular, CB, satélite, telefonía sen fíos e radionavegación. Pódense escoitar ata 16 canles simultáneas e a contorna sonora xerada é unha composición dirixida polos movementos da xente.
Podes ver máis proxectos de Rafael Lozano-Hemmer na súa web.
22 Outubro 2008 by María L
Categorías: Tecnoarte, Tecnoloxías da comunicación | Tags: arte, Tecnoarte, Tecnoloxías da comunicación | 0 comentarios
En Robótica Recreativa e Educativa infórmannos de que bluetooth.com convoca un concurso para montar un robot con Lego Mindstorms NXT que, utilizando a conexión bluetooth, se conecte con outro sispositivo coma un PC ou un teléfono móbil.
Unha vez construído e programado hai que sacarlle un vídeo que amose como utiliza as funcións bluethooth.
O mellor traballo gaña un kit de LEGO Mindstorms NXT e outros premios Bluetooth.
O prazo remata o 31 de outubro.…
7 Setembro 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoloxías da comunicación | Tags: bluetooth, Control e Robótica | 0 comentarios
O control do tráfico
Chega a ponte de agosto e multiplícase o movemento de xente dun lado a outro por terra, mar e aire, un movemento que non sería posible sen as actuais tecnoloxías da comunicación e uns complexos sistemas de control.
A cadea británica BBC axúdanos a que sexamos conscientes da magnitude deste tráfico. Recolleron información dos dispositivos GPS instalados en avións, barcos e transbordadores marítimos para xerar as seguintes imaxes do tráfico aéreo e naval. (vía: bloginventos.com)
Segundo aena, “o principio básico do control aéreo é evitar que dúas aeronaves ocupen o mesmo lugar ao mesmo tempo”. Na páxina “Descubrir o control aéreo” da súa web explícannos como se realiza este control.
Parece mentira que non haxa máis accidentes marítimos con este tráfico. Para que iso non ocorra os barcos contan cunha rede de axudas á navegación marítima, como a sinalización visual, por satélite, radar, VTS, etc. Podes obter máis información na web de Portos do Estado.
Para movernos por estrada tamén se poñen en marcha multitude de mecanismos de control. Detrás dos semáforos hai toda unha estrutura de comunicación e control que axuda, ou intenta axudar, a facer o tráfico máis fluído e seguro. A imaxe corresponde ao centro de control do tráfico de Tokio. Máis de 17.000 sensores proporcionan información sobre os máis de catro millóns de vehículos que hai na cidade.
Pero non se aplica o mesmo sistema de control de tráfico en todas partes. Mira este vídeo da cidade de Hanoi:
Non hai accidentes! Hai unha teoría: Xestión do tráfico sen regras, entre a aouto-organización e o deseño.
Tráfico de telefonía e internet:
Non todo o mundo pode irse de vacacións, así que non lle queda outra que viaxar polo mundo utilizando Google Earth. A cadea BBC tamén amósanos un vídeo no que pode verse o tráfico das redes de telefonía e das grandes canles de fibra óptica que transmiten a información de páxinas de internet.
14 Agosto 2008 by María L
Categorías: Tecnoloxías da comunicación | Tags: comunicación, control, gps, radar, tráfico | 0 comentarios
Como facer que unha planta postee en Twitter
Cando temos plantas variadas nas nosas casas observamos como unhas requiren máis auga ca outras, e resulta complicado atinar coa cantidade xusta, polo menos cando a planta é nova e non a coñecemos. E se andamos coa cabeza noutro lado podemos esquecernos de regalas durante demasiado tempo.
Una solución é que sexan as propias plantas as que nos avisen cando necesitan auga, e pódeno facer chamándonos por teléfono ou escribindo un post en twitter, facendo que tamén as plantas se integren a esta rede social.
Membros do programa de Telecomunicacións Interactivas da Universidade de New York atoparon a maneira de facelo utilizando un sensor de humidade e unha controladora arduino.
Podes ver as instruccións en Botanicalls (www.botanicalls.com)
E, se queres, tamén podes seguir a “Pothos” en twitter…
30 Xullo 2008 by María L
Categorías: Control e Robótica, Proxectos, Tecnoloxías da comunicación | Tags: arduino, planta, sensor, twitter | 0 comentarios
« Anterior 1 2 3 4 5 6 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl ko gl en gl en gl gl en en en gl es en gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Barcos sometidos a fortes golpes de mar | tecnoloxia.org
A semana pasada en 2º de bacharelato faleivos do esforzo de flexión ao que estaba sometido un barco cando hai ondas moi grandes, e a necesidade de que o material teña certa elasticidade para que poida recuperar a súa forma orixinal sen sufrir deformación plástica unha vez cesa o esforzo.
Aquí tedes uns vídeos no que se pode observar isto:
Neste vídeo podemos ver como o barco queda por momentos suspendido no aire. A estrutura está sometida a un importante esforzo de flexión, que tende a dobrala, e tamén de fatiga por existir cargas variables.
Neste outro vídeo podemos observar a flexión. Fixándovos no corredor podedes ver como se dobra a estrutura recuperando posteriormente a súa forma orixinal.
[youtube: MOL Excellence – Bending of Underdeck Passage]
E non debe de ser moi agradable estar aí dentro nestas condicións. Senón dicídello a esta xente que estaba tranquilamente facendo un cruceiro:
[youtube: Pacific Sun Cruise liner in very heavy seas. Internal CCTV footage.]
27 Setembro 2010 by María L
Categorías: Estruturas e Arquitectura, Materiais e procesos | Tags: barco, Estruturas e Arquitectura, flexión, Materiais e procesos | 2 comentarios
Leave a reply →
27 Setembro 2010 at 08:12
En el último vídeo parece que la nave esté entrando en resonancia ya que cada vez hay más amplitud e intensidad en los movimientos… (bos dias)
27 Setembro 2010 at 19:12
Pois non sei se hai ou non resonancia, o que está claro é que quedou o barco feito un cristo
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl es en gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Hoxe recibimos o verán facendo chocolate no patio con dúas cociñas solares.
A primeira é do tipo Fun-Panel, e fixérona o curso pasado os alumnos e alumnas de 3ºPDC, así que xa é coñecida no insti. A partir duns paneis de polipropileno celular fíxose a estrutura seguindo un modelo, forrouse con papel de aluminio utilizando silicona como cola, e lista!
O segundo modelo que estreamos este ano utiliza unha antena parabólica de telecomunicacións. Só houbo que forrala con papel de aluminio, atopar o foco e buscar un soporte para a pota para mantela no punto correcto, iso si, revisando a posición cada certo tempo, xa que ao moverse o Sol o foco cambia de lugar.
(Nesta foto xa lle quitáramos á pota o plástico envolvente e, aínda que pareza que non, é negra.
A cor brillante da pota é o reflexo da luz concentrada nela)
En dúas horas as cociñas chegaron aos 100ºC, así que houbo que separar as potas de chocolate e poñelas á sombra mentres non chegaba a hora á que quedamos para a chocolatada.
Para quecer o chocolate aproveitamos o que sabemos sobre a transmisión de enerxía calorífica e buscamos estes efectos:
A enerxía térmica transmítese do Sol á Terra por radiación, é dicir, en forma de ondas electromagnéticas. As cociñas funcionan como concentradores solares, facendo que toda a radiación que chegue a elas se concentre nun punto ou superficie pequena. É alí onde colocamos a ola.
Seguro que tamén sabedes que o negro absorbe moi ben as radiacións, así que por iso pintamos as potas de negro.
Interésanos que a enerxía térmica non escape do chocolate para que se vaia acumulando e vaia aumentando a súa temperatura. Para iso puxemos unha bolsa de plástico (polipropileno) rodeando cada ola, de xeito que no interior prodúcese o efecto invernadoiro. O aire quente circulará por convección no interior da bolsa.
A bolsa con aire no seu interior tamén fai de elemento illante, evitando que a enerxía térmica escape por condución.
21 Xuño 2010 by María L
Categorías: Enerxía, Proxectos | Tags: chocolate, cociña, Enerxía, solar | 2 comentarios
Leave a reply →
22 Xuño 2010 at 10:57
Muy interesante la experiencia y parece fácil de hacer. Habrá que probar
24 Xuño 2010 at 20:12
Pois anímate, Lucía, pois si que é doada de facer e o resultado é moi rico!
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: en gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en fr gl gl fr gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl en fr gl fr gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Chrome WebLab: Interactuando en liña co Science Museum de Londres
O Science Museum de Londres é deses museos imprescindibles para toda persoa amante da ciencia e da tecnoloxía. Se ides a Londres non volo perdades!
Pero se estades a quilómetros de alí tedes a oportunidade de interactuar en vivo a través de Internet coas cinco instalacións do Laboratorio Web de Chrome no museo.
Abre o teu navegador Chrome e proba estas experiencias. A min as que máis me gustaron foron a Orquestra e o Sketchbot:
En colaboración con outros usuarios e usuarias de todo o mundo podemos facer música utilizando os instrumentos robóticos localizados no museo, que serán controlados remotamente por nós. Podemos elixir entre 7 instrumentos, sempre que non estean xa collidos, e dispoñemos de 6 notas para tocar. A melodía que se escoita é o resultado da combinación dos sons das persoas que están tocando no mesmo intre.
A aplicación utiliza tecnoloxía webshockets, que permite a comunicación simultánea entre varias persoas.
Sketchbot é unha instalación robótica capaz de debuxar caras en area. Desde a aplicación calquera usuario pode enviar unha imaxe do seu rostro utilizando unha cámara web. Esa imaxe convértese primeiro nun debuxo lineal e, de seguido, nunha serie de instrucións que o robot debe seguir para reproducilo sobre area. Podes seguir en directo a través de streaming como o robot vai debuxando a túa imaxe.
Para o desenvolvemento desta aplicación usouse Canvas e Web Workers.
Hai outras instalacións tamén curiosas:
O Teletransportador permítenos viaxar a outros lugares e observar o entorno en tempo real. Podemos visitar unha panadería en Carolina do Norte, o aeroporto en miniatura de Hamburgo ou un acuario de Suráfrica. É posible visualizar estes  vídeos desde o noso navegador en tempo real grazas ás tecnoloxías WebGL e Vídeo HTML5.
Mediante o Rastreador de datos podemos descubrir o lugar de Internet no que está localizada unha imaxe elixida nun buscador. Funciona utilizando a ferramenta Traceroute, capaz de rexistrar os servidores polos que pasa un paquete de datos ata chegar ao seu destino final. Utiliza tamén  WebGL para xerar contornos virtuais en 3D.
Cada persoa usuaria de Chrome WebLab recibe unha tarxeta que lle permite almacenar e recuperar as súas creacións. Mediante a aplicación Explorador de Tarxetas podemos ver as creacións dos visitantes. Para que o acceso á información de Internet resulte un proceso rápido e eficiente , Chrome incorpora o motor Javascript V8 e para amosar estes datos en pantalla utiliza as ferramentas Web Workers e ThreeJS.
Próbaas ti accedendo ao Chrome WebLab.…
1 Setembro 2012 by María L
Categorías: Internet, Tecnoarte | Tags: Chrome, Internet, Science Museum, Tecnoarte, WebLab | 2 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
A electrónica analóxica traballa con sinais continuos, tanto no tempo como en amplitude, que poden tomar infinitos valores.
Por exemplo, un sinal de audio é captado por un micrófono coma un sinal eléctrico analóxico. Nun altofalante, un sinal eléctrico analóxico convértese nunha onda sonora.
Para comezar a facer circuítos electrónicos necesitamos coñecer os compoñentes. Nas páxinas seguintes irás coñecendo os compoñentes electrónicos básicos, como se comportan e como se conectan, para que logo podas incorporar a electrónica aos teus proxectos.
Podes descargar o cuestionario de navegación: Electrónica analóxica (odt | pdf))
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl es es gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Asasinando a un coello de chocolate
Buscando pola rede exemplos de transmisión do calor por condución, radiación e convección atopei este curioso vídeo. Resulta algo “gore”, pero exemplifica moi ben como son estas formas de transmisión de enerxía térmica.
[youtube: Salón del chocolate. Asesinar un conejo.]
(Visto en Ciencia en el siglo XXI)…
9 Novembro 2011 by María L
Categorías: Enerxía | Tags: chocolate, condución, convección, Enerxía, radiación, térmica | 3 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es es gl gl gl en gl gl gl gl gl pt gl it gl gl gl gl pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
A termografía é unha técnica que permite medir e visualizar temperaturas de superficie con precisión e sen necesidade de contacto físico co obxecto a estudar.
Todo obxecto emite radiación infravermella cunha lonxitude de onda que depende da temperatura á que se atopa.  O ollo humano non é capaz de “ver” esta radiación, pois sae fóra do rango visible, polo que necesitamos algún instrumento que sexa capaz de traducir as lonxitudes de onda do espectro infravermello en lonxitudes de onda do espectro visible (cores) e en valores de temperatura. Disto encárganse as cámaras termográficas.
No seguinte vídeo o protagonista filmouse cunha cámara térmica de alta resolución para mostrar a rapidez coa que a superficie do noso corpo perde calor cando se expón ao frío. Observa as variacións da cor na pel.
[youtube: Shirtless Heat Loss Experiment In Freezing Conditions]
No interior dunha cámara termográfica temos un detector sensible á radiación infravermella. A radiación IR faise converxer por medio da óptica sobre o detector IR (microbolómetro), que está composto por unha matriz fotosensible de píxeles. En cada un dos píxeles da matriz a radiación IR produce unha resposta eléctrica (cambio de resistencia e de tensión). Ese sinal é lido polos elementos electrónicos da cámara, que converten estes datos nunha imaxe na pantalla e nun valor de temperatura.
As aplicacións son múltiples e diversas: Localización de avarías, eficiencia enerxética en edificios, diagnóstico en medicina, detección de fallos en instalacións eléctricas e mecánicas, etc.
Estas son as imaxes que nos tomaron na visita á ETS de Minas da Universidade de Vigo (En orde: 4ºESOA, 4ºESOB, 1ºBachB, 2ºBachB)
Aquí tendes outros vídeos nos que nos falan da termografía e das súas aplicacións:
[youtube: Ver a temperatura]
[tv.uvigo: Eficiencia enerxética e termografía]…
31 Marzo 2016 by María L
Categorías: Xeral | Tags: sensor, termografía | 0 comentarios
Visita á ETSE Minas
Xa recibimos as fotografías da visita do alumnado de tecnoloxía de 4º e de Bacharelato á Escola Técnica Superior de Enxeñaría de Minas da Universidade de Vigo.
Están algo borrosas, pero ben valen para lembrarnos do que vimos alí: Termografía, biomasa, novos materiais, tecnoloxía de explosivos e láser 3D.
A min a que máis me gusta é a da termografía que nos fixeron:
Podes descargar aquí o informe termográfico (pdf).
Enviáronnos tamén os vídeos do escáner 3D que fixeron a cada un dos grupos:
[lista de reprodución youtube: Scanner3D]…
22 Novembro 2011 by María L
Categorías: Xeral | Tags: 3D, Materiais e procesos, minas, termografía | 0 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl es ba pt gl gl gl gl ar gl gl gl ca gl gl pt gl gl gl gl gl nl en de gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl gl lt gl it fr ast gl gl gl es gl pt pt it it es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Un tour por París! | App Inventor
Crearemos unha aplicación que permita facer un percorrido virtual de París. A creación dunha aplicación cun mapa completo pode parecer moi complicado, pero App Inventor 2 permite utilizar o compoñente ActivityStarter con Google Maps para as localizacións virtuais que facilitan moito o traballo.
En primeiro lugar, construirás unha aplicación que lanza mapas da Torre Eiffel, o Louvre e Notre Dáme cun só clic. A continuación, poderás modificar a aplicación para crear unha visita virtual de mapas de satélite dispoñibles a partir de Google Maps.
Necesitas unha icona para a túa App (Imaxe de Pixabay.com  – CC0  Dominio Público)
Crea un novo proxecto no App Inventor chamado “ParisMapTour“.
A interface de usuario da aplicación ten:
Unha etiqueta con texto: Interfaz > Etiqueta1, co texto “Descubre París co teu Android“.
ListPicker, que vén cun botón asociado: Interfaz > SelectorDeLista1 (Obxectivo: Mostrar unha lista para seleccionar un destino), co texto “Elixe destino en París“.
ActivityStarter (non visible): Connectividad > ActivityStarter1 (Obxectivo: Abrir a aplicación de Mapas para ir ao destino).
As propiedades de ActivityStarter
ActivityStarter é un compoñente que che permite lanzar en calquera aplicación de Android un navegador, Google Maps, ou mesmo outra das túas propias aplicacións.
Vas construír ParisMapTour onde a aplicación Maps se lanzará para mostrar mapas particulares baseados na elección do usuario, ademais tamén pode pulsar o botón Atrás para volver  e elixir un destino diferente.
Para esta aplicación, tes que especificar as propiedades seguintes (Ollo: as letras maiúsculas / minúsculas son importantes):
Abre o editor de Bloques e crea unha variable coa lista dos tres destinos de París:
Para mostrar a lista cando a aplicación se inicia:
Pon a proba a túa App: cando fagas clic no  botón “Elixe destino en París“. O selector de lista debe aparecer cos tres destinos.
Se o usuario elixiu a primeira opción, “Torre Eiffel”, a propiedade “UriDelDato” (que permite lanzar un mapa específico en Google Maps) establecese en: “https://maps.google.com/?gep:0,0&q=”
De tal xeito, que une o texto do destino seleccionado a busca en Google Maps.
Pon a proba a túa App!
Configurar o Tour Virtual
Agora imos darlle vida á aplicación e que abra algunhas das magníficas vistas da rúa e os monumentos de París. Para iso, primeiro exploraremos Google Maps para obter a URL dalgúns mapas específicos. Cando o usuario elixa un destino utilizarase o índice (a posición na lista) da súa elección para seleccionar e abrir un mapa específico á vista da rúa.
O primeiro paso é abrir Google Maps  para atopar os mapas específicos  para cada destino:
Busca un punto de referencia (por exemplo, a Torre Eiffel).
Achegate ao nivel que desexes.
Elixe o tipo de vista que queres (por exemplo, satélite e 3D).
Copia a URL do mapa. Imos utilizar esta URL para lanzar o mapa dende a aplicación.
A continuación están as URL que usaremos (Botón dereito -> copiar a localización da ligazón)
Necesitarás unha lista chamada “DatosUris”, que contén unha URL para cada mapa que se desexa mostrar.
Programación de bloques da App Tour por París!
Crea unha App do teu pobo con tres lugares de interese, ou se o prefires escolle unha capital europea.
7 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Que número estás a pensar?
Mellora o teu Xilófono
Un tour por París!
Onde está o meu coche?
App Inventor e Arduíno
Acender un led RGB
Control de un coche Arduino por Bluetooth
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt gl gl gl es gl en es gl es gl gl gl gl gl en gl el gl gl de gl gl eo gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Electricidade | tecnoloxia.org | Page 3
Despois de ver este vídeo non volverei dicir que cambiar unha lámpada é moi doado e que non ten nada de perigoso. Mirade estes técnicos que teñen que subir a 832 m de altura para facer unha simple reparación da lámpada dunha antena. Que vertixe!
[youtube: O traballo máis perigoso do mundo]
Chégalle ben tamén ter que traballar revisando liñas de alta tensión, duns 200.000 V. Fixádevos nos arcos eléctricos que se forman cando o operario achégase ao cable. Sabedes por que se forman?
[dailymotion: High Voltage Cable Inspection]
Visto o anterior, traballar no mantemento de aeroxeradores eólicos non é nada:
26 Novembro 2010 by María L
Laranxas para cargar a batería dun iPhone
Algunha vez temos feito en clase o experimento de acender un LED cun limón, e hai tempo faleivos da escultura de patacas de Kristof Kintera.
Pois hoxe temos un cargador para o iPhone feito con 2.380 anacos de laranxa:
[youtube: Orange Fruit Batteries Power An iPhone]
Non se trata de conectar en serie as laranxas sen máis. Para cargar a batería dun iPhone temos que acadar unhas voltaxes específicas en cada cable do conector:
terra=0V, D+=2V, D-=2.5V e V+=5V.
Así que cómpre facer os cálculos e medidas necesarias para lograr eses valores coas laranxas.
Andar con laranxas é bastante engorroso, así que se non temos cargador sempre podemos recorrer á electrónica, como nos explican en raton.cl. Alí móstrannos uns sinxelos circuítos para cargar o iPhone cun conector USB (usa asociación de resistencias como divisoras de tensión) ou co conector do coche (utiliza un regulador de tensión).
12 Febreiro 2010 by María L
Categorías: Electricidade, Electrónica | Tags: Electricidade, Electrónica, laranxas, pilas | 3 comentarios
Coma tódolos anos, no insti celebramos a festa do Samaín, con obradoiros de cabazas organizados polo Equipo de Normalización Lingüística e o Ciclo Superior de Animación Sociocultural.
No departamento de Tecnoloxía tamén poñemos o noso gran de area, e invitamos a que os grupos que queiran lles poñan ás cabazas un circuíto eléctrico para acadar efectos de luces, son ou movemento.
Este ano foron poucas as cabazas eléctricas, pois a última hora aínda estaban co baleirado e decoración, pero houbo unhas cantas de 1º e 2º de ESO con lámpadas e LEDs no interior. Incluso un alumno cambioulle á súa cabaza un ollo por unha roda en movemento.
Grazas ao alumnos e alumnas de 4º de ESO Xeila, André, Pedro, Jessica, Sara, Belén e Anxo, por axudar aos máis pequenos coa conexión dos cables. Iso sí, botei de menos algunha cabaza dos maiores, cun circuíto algo máis complexo. Outros anos sempre hai alguén que se anima.
Aquí vai o vídeo:
[youtube: Samaín 09. Baiona]
Música: Matías o Morcego. Os papaqueixos. …
1 Novembro 2009 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, Samaín | 0 comentarios
Xeradores de corrente eléctrica
Un xerador é un dispositivo capaz de transformar a enerxía mecánica en enerxía eléctrica. Utilízase na maioría de centrais eléctricas para producir a electricidade que chega ás nosas casas. O seu funcionamento baséase en que cando movemos un condutor no seno dun campo magnético xérase unha corrente eléctrica por indución.
Se facemos xirar unha espira nun campo magnético prodúcese unha forza electromotriz (f.e.m.) inducida nos terminais, e unha corrente eléctrica no condutor.
A tensión eléctrica obtida a través do anel colector e a vasoiriña en cada extremo da espira ten unha forma senoidal, e a súa frecuencia dependerá da frecuencia de xiro.
Xerador de corrente continua:
Os extremos da espira conéctanse mediante unhas vasoiriñas cun anel dividido en dous. Deste xeito a corrente sempre circulará no mesmo sentido, obténdose corrente continua pulsante.
Xerador de corrente alterna ou alternador:
No caso dos alternadores, o contacto realízase a través de dous aneis continuos, de xeito que a corrente producida vai cambiando de sentido de forma alternada. Estamos producindo corrente alterna.
Aquí tedes un vídeo explicativo:
Se queredes ver un xerador eléctrico caseiro non vos perdades o tinglado con bicicletas que fixeron no IES Laxeiro de Lalín.
(as animacións son de www.animations.physics.unsw.edu.au e pódense descargar para utilizar en educación)…
19 Outubro 2009 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: Electricidade, xerador | 0 comentarios
Xogo: Little Wheel, o xerador eléctrico principal
Había unha vez un mundo habitado por robots. Un día aconteceu un grave accidente no xerador eléctrico principal. Ao quedarse sen subministro eléctrico o mundo caeu nun profundo sono, nada podía funcionar.
10.000 anos despois un raio carga de enerxía a un dos robots. Será capaz de conectar de novo o xerador e devolver a vida robótica ao seu mundo?
Aquí tes o xogo: Little Wheel
Nós non somos robots, pero imaxínaste como poderiamos vivir se non tivésemos subministro eléctrico? Podes deixar aquí a túa opinión.…
19 Outubro 2009 by María L
Categorías: Electricidade, Xogos | Tags: Electricidade, xerador, Xogos | 1 comentario
« Anterior 1 2 3 4 5 … 10 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl hu gl en gl gl gl gl gl en pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Este parámetro controla a creación de material de aporte no caso de beirís ou zonas nas que a gravidade non permite a correcta deposición do material para realizar unha capa.
Se non se habilita o Soporte, non se fará ningún apoio.
Tocando a placa de impresión: a máquina so fará apoios que teñan como base a mesa de impresión, nunca se apoiará na peza.
En todos sitios: a máquina ten liberdade para xerar material de apoio na mesa e na propia peza, estragando un pouco o seu acabado final.
Para a seguinte figura recoméndase habilitar o soporte e permitir en todos sitios.
[http://wiki.ikaslab.org – soporte – CC BY]
Tamén podemos seleccionar o patrón de soporte e a súa densidade segundo queiramos un soporte robusto ou fácil de quitar. Un doado que extraer é o patrón en zig-zag.
Ademais podemos configurar outros parámetros do soporte, como a súa distancia de separación coa peza.
Na sección de parámetros experimentais que incorpora a versión 3.2 de Cura podemos atopar o “soporte en árbore”, que utiliza ramas que medran e se multiplican cara ás áreas que necesitan soporte, producindo menos puntos de contacto co modelo e obtendo, polo tanto, mellores acabados superficiais.
Eliminar partes do soporte
No menú esquerdo podemos seleccionar o bloqueador de soporte, que permite eliminar o soporte nas paredes que seleccionemos.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl es fr gl gl gl gl en en gl gl en en gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Impresora Legio-Leon3D | Impresión 3D
Algúns centros de Educación Secundaria da Xunta de Galicia foron dotados este curso 2016-2017 cunha impresora Legio Leon3D. Imos engadir aquí algunha información sobre esta impresora.
A máquina que debemos elixir é Prusa i3, pois a Legio está baseada nela.
Recollemos aquí a configuración do programa Cura para esta impresora (achega do compañeiro Bernardo Álvarez)
[CC By-SA Bernardo Álvarez from Cura]
[CC By-SA Bernardo Álvarez from Cura]
Nivelación da cama da impresora
Para unha correcta impresión a base na que se imprimen as pezas debe estar ben nivelada. Neste vídeo explican como facelo:
14 Xaneiro, 2017 by María L
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl ia gl gl gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Condutores e Illantes | Electricidade
Non todos os materiais permiten o paso da corrente eléctrica. Hai materiais polos que os electróns non poden circular e outros polos que os electróns flúen con moita facilidade. Coñecer estes materiais vaiche ser útil para fabricar compoñentes eléctricos con materiais reciclados.
Os condutores son aqueles materiais que conteñen electróns que poden moverse libremente. Son os materiais que nos van a servir para facer circuítos eléctricos.
Entre os condutores atópanse os metais, a auga salgada, etc. Por estes materiais os electróns poden desprazarse libremente dun punto a outro se lle conectamos unha fonte de tensión.
Os illantes son materiais onde os electróns non poden circular libremente, como por exemplo a cerámica, o vidro, plásticos en xeral, o papel, a madeira, etc. Estes materiais non conducen a corrente eléctrica.
Os semicondutores, como o silicio ou o xermanio, presentan propiedades eléctricas que están entre os condutores e os illantes. Utilízanse principalmente como elementos dos circuítos electrónicos.
« Que é a electricidade?
O circuíto eléctrico »
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl en en it en en gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
A música das fábricas | tecnoloxia.org
Interesante proxecto o de Industrial JP. Coas imaxes e sons gravados en fábricas xaponesas de alta tecnoloxía crean hipnotizadores vídeos musicais que nos fan entender a fabricación mecánica con outros ollos e oídos. Nada de ruídos estrondosos e descompasados! Brazos robóticos, motores, bombas, prensas, tornos, engrenaxes e máis crean música tecno movéndose a ritmo con absoluta precisión e sincronía. Para ver e escoitar con calma.
[youtube: Dorian ASAI NEJI]
[youtube: DJ Gonno SHIN-EI Press]
[youtube: Cherryboy Function SAKAMOTO Metal]
Podes ver máis vídeos no canal de youtube de Industrial JP.
23 Novembro 2016 by María L
Categorías: Materiais e procesos | Tags: fabricación, música | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Cando o que queremos imprimir é un voladizo tipo ponte (capas entre columnas) é recomendable aumentar a velocidade de impresión.
Se queremos imprimir paredes inclinadas conseguimos mellores resultados con baixa velocidade de impresión.
Convén reducir a velocidade da parede exterior para mellorar o acabado superficial da peza, pero non debe haber excesiva diferenza entre esta velocidade e a de impresión, pois se non conseguiremos o efecto contrario.
Unha velocidade elevada apenas reduce o tempo de impresión e produce malos acabados, especialmente en pezas cunha xeometría complexa. Para reducir o tempo de impresión é mellor aumentar a altura de capa.
Unha ecuación que podemos utilizar para unha impresora prusa común é a seguinte:
diámetro de nozzle (mm) * altura de capa (mm) * velocidade (mm/s) <= 5mm3/s
Fixa a velocidade á que se vai a mover o extrusor ao desprazarse dun punto a outro da máquina. Unha velocidade recomendada é 120 mm/s. Unha velocidade máis lenta pode producir fíos nos desprazamentos, especialmente cando se traballa a unha temperatura elevada. Pódese aumentar esta velocidade no caso de que os desprazamentos sexan moi longos.
Velocidade de capa inicial
Este parámetro establece a velocidade de impresión da primeira capa. É moi importante para a adherencia da peza realizar a primeira capa a baixa velocidade, polo que se deberá de fixar a un valor inferior á velocidade de impresión normal. Un valor co que se obtén un bo resultado na maioría de impresoras é 20-25 mm/s.
26 Novembro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl pt ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl ceb en gl gl gl en gl it gl gl pt de gl gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Electricidade | tecnoloxia.org | Page 10
Aí vai unha proba de enxeño:
Estamos nunha casa de dous pisos. No piso inferior hai tres interruptores e no piso superior hai unha única lámpada de incandescencia.
Debemos descubrir cal dos tres interruptores é o que acende a lámpada tendo en conta que só podemos subir unha única vez ó piso de arriba para comprobar se a lámpada está acesa.
Nota: Non podemos saír da casa, non vemos reflexos, non hai unha segunda persoa que nos axude, etc. Só se subimos podemos comprobar se a lámpada está acesa ou non.…
14 Febreiro 2008 by María L
A lenda urbana dos fluorescentes
Hai pouco unha compañeira do instituto afirmaba que era mellor non apagar a luz das aulas durante o recreo pequeno de 15 minutos, xa que as lámpadas fluorescentes consumen moito no acendido, máis que se as mantemos acesas.
Eu contesteille que iso era unha lenda urbana, que en todo caso o que aforrariamos serían tubos fluorescentes (durarán máis cantas menos veces os acendamos), pero non enerxía eléctrica.
A verdade é que hai moita xente que pensa isto (éche o que teñen estas lendas), e pódense realizar os cálculos pertinentes para comprobalo.
Por exemplo, imos coller un fluorescente de 20 W:
Potencia do fluorescente: 20 W
Potencia consumida ó acendelo: 100 W (máis ou menos)
Supoñamos que o fluorescente tarda en acenderse 1 segundo. Nese caso a enerxía consumida durante o acendido sería:
E = P t = 100 W 1 s = 100 J
O tempo que ten que estar aceso un fluorescente para consumir a mesma enerxía sería:
E = P t → t = E / P = 100J / 20W = 5 s
Polo tanto, esta lenda urbana só sería aplicable se o recreo durase 5 segundos ou menos.
Outra cousa é que nos compense deixar a lámpada acesa para aforrar tubos fluorescentes, pero está claro que enerxía eléctrica non aforramos.
Podes ler unha explicación sobre isto en curioso pero inútil e tamén podes ver unha animación flash sobre o funcionamento dunha lámpada fluorescente…
12 Xaneiro 2008 by María L
Categorías: Electricidade | Tags: fluorescente, lendas urbanas | 4 comentarios
Engadín unha nova páxina na sección de propostas de proxectos de electricidade: Relé de enganche ou con encravamento. Este circuíto é moi versátil: modificando a saída, a activación da entrada e do desenganche mediante diferentes dispositivos e circuítos podemos deseñar unha gran variedade de proxectos. Nesta sección só inclúo algunhas ideas e proximamente incluirei algún vídeo no que se amose o funcionamento. Cando complete a sección de proxectos de electrónica engadirei outros circuítos con relés activados por sensores electrónicos, pero iso será máis adiante.
Na didáctica da electricidade en tecnoloxía hai algo que me parece moi importante: o alumnado ten que deseñar os circuítos axeitados para os seus proxectos, polo menos en parte, modificando a saída, engadindo un circuíto sinxelo que o complete (luces, son, etc.), ou combinando entre si varios esquemas preestablecidos. Se lles damos todo feito creo que se perde a esencia do proxecto en tecnoloxía, o deseño.
Clica no pulsador normalmente aberto para enganchar o relé. Clica no pulsador normalmente pechado para desenganchalo:
23 Decembro 2007 by María L
Categorías: Electricidade, Proxectos, Web | Tags: circuítos | 0 comentarios
Máis alá das Baterías: Almacenar enerxía nunha folla de papel
O Rensselaer Polytechnic Institute dos Estados Unidos acaba de presentar unha pila eléctrica que ten forma de papel. Trátase dunha batería constituída por un 90% de celulosa e un 10% de nano-tubos de carbono que serven de electrodos e transmiten a electricidade.
Pódese usar como fonte de enerxía en calquera aparello que se nos ocorra, pero con innumerables vantaxes: funciona cos electrólitos naturais existentes no sangue e suor dos seres vivos (útil para implantes médicos como marcapasos), é ultralixeira, extremadamente fina e flexible, e funciona a temperaturas extremas. Ao contrario que as pilas e baterías convencionais, altamente contaminantes, a pila de papel é facilmente biodegradable e non contén ningunha substancia química tóxica.
Fonte: Código cero …
16 Agosto 2007 by María L
Categorías: Electricidade, Enerxía, Materiais e procesos | Tags: inventos | 0 comentarios
« Anterior 1 … 8 9 10
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl en gl it gl gl gl gl gl gl en it es gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
100hex. Arte con impresión 3D | tecnoloxia.org
Non todo vai ser facer cousas funcionais. Tecnoloxía e arte casan moi ben, e quixen aproveitar que teño unha impresora 3D para realizar un proxecto persoal de decoración dunha parede que tiña bastante sosa. Trátase dunha composición de hexágonos todos da mesma cor e dimensións, pero cada un cunha imaxe diferente.
[100hex from María L on Vimeo.]
Para a preparación das pezas e xeración dos ficheiros stl necesarios para imprimir utilicei:
Debuxo CAD con Onshape
Debuxos e fotografías tratadas con Gimp e Inskape, e xeración do ficheiro stl con Openscad.
Programación directa con Openscad e BlocksCAD para a xeración de figuras recurrentes, funcións e fractais
Algunhas pezas foron xeradas modificando ficheiros que atopei en Thingiverse. Grazas á xente por compartir!
Tendes todos os ficheiros en Thingiverse. Trátase dun proxecto aberto, que se pode ir ampliando con novas pezas. Se vos animades a engadir algún novo deseño, adiante.
Podería ser unha idea para decorar esas sosas paredes que soen ter os institutos. Non?
10 Agosto 2017 by María L
Categorías: Deseño, Tecnoarte | Tags: 3D, arte | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl ja gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Deseño | tecnoloxia.org | Page 7
A tecnoloxía é o campo da actividade humana que responde ó desexo de transformar o mundo que nos rodea na procura de novas formas de satisfacer as nosas necesidades. Cando temos unha necesidade, ideamos, deseñamos e creamos un produto ou servizo que nos permita solucionar o problema inicialmente plantexado.
Existen infinidade de exemplos de múltiples solucións posibles a un mesmo problema ou necesidade. Vou poñer un exemplo de deseño de espertadores, que vai dedicado a todas aquelas persoas ás que lles custa levantarse polas mañás, eu incluída. (grazas a “no puedo creer que lo hayan inventado” pola recompilación de inventos gueeks, frikis e variopintos)
O espertador clásico non me vale, xa que estiro o brazo, apágoo, e sigo durmindo. Necesito un espertador que me faga levantar e, o máis importante, espabilar.
Nesta galería podes ver algúns deseños, todos coa mesma intención: Nada de apagar o espertador sen máis, deberás agudizar os sentidos e poñerte en marcha.
Ocórreseche algún outro sistema para incorporarlle a un espertador e que nos faga espabilar?…
26 Xaneiro 2008 by María L
En Nadal, feito a man!
Ante o consumismo desmesurado que impera nestas datas, propoño fabricar regalos artesanais para o Nadal. Aquí van algunhas ideas, pero vale calquera cousa que se faga con material reciclado:
Bonecos con compoñentes electrónicos
Aproveita os compoñentes dunha placa vella dun vídeo ou de calquera outro trebello electrónico estragado para facer simpáticos bonecos coma este da imaxe. Para unir os compoñentes chega con dobrar as patillas con axuda duns alicates. Se non recuperas as patillas dos compoñentes, proba soldar con estaño ou utilizar un pegamento.
Moitas das pilas que tiramos aínda teñen carga suficiente para acender un ou varios LEDs, que necesitan un máximo de 2V. Podes fabricar un boneco coma este para calquera tipo de pila. Os LEDs son bastante económicos (os vermellos custan arredor de 12 céntimos) e os podes conseguir en calquera tenda de electrónica. O resto é botarlle imaxinación. A función do condensador é almacenar carga eléctrica. Podes deseñar un circuíto que o incorpore.
Con LEDs e pilas gastadas podes iluminar calquera obxecto que se che ocorra.
Podes fabricar a túa propia guirnalda de Nadal cuns LEDs. Se non queres utilizar pilas, podes reciclar un cargador dun vello móbil para fabricar a fonte de alimentación. Mide a tensión de saída cun polímetro e busca unha resistencia axeitada que protexa os LEDs (lembra que non deben conectarse a máis de 2 V).
Proba incorporarlle un efecto intermitente a túa guirnalda incorporado un circuíto con transistores ou un circuíto cun 555 en funcionamento astable.
Tamén podes montar un circuíto con LEDs que seguen o ritmo da música. Tes as instrucións nesta páxina
Cousas con ordenadores estragados
Vai ao “punto limpo” do teu concello (se é que ten), e faite con placas de circuítos e tarxetas de ordenador. Bótalle imaxinación e deseña obxectos para aproveitalos, como cadernos, chaveiros, lámpadas, portafotos, … pode ser un regalo moi orixinal.
Recicla CDs ou discos duros para …. pois aí vai a túa imaxinación. Aquí tes unha foto na que se aproveitan os discos duros.
Se reúnes varios microprocesadores podes fabricar una salva manteis coma este da foto. A carcasa dos micros é cerámica, e aguanta ben a temperatura.
E se che gustan os doces, podes facer un circuíto electrónico comestible coma este. Un pastel orixinal para unha ocasión especial.
Recicla lámpadas de incandescencia. Sabes que consumen moito, e que hai que empezar a utilizar nas casas lámpadas de baixo consumo.
Convence á túa familia de que as substitúa e aproveita as lámpadas vellas para fabricar adornos ou utensilios útiles. Aquí tes un exemplo de reutilización.
Tamén podes descargar uns recortables de papel que non teñen desperdicio. Levará o seu tempo montalos, pero son un curioso obxecto decorativo para regalar.
Non vos parece unha barbaridade a cantidade de plásticos que tiramos ao lixo? Hai un sitio chamado toynet que nos invita a facer simpáticos bonecos con plásticos reciclados, e tamén describe as características dos distintos tipos de plásticos.
Divírtete estas vacacións! …
15 Decembro 2007 by María L
Categorías: Deseño, Electrónica, Proxectos | Tags: Proxectos | 3 comentarios
VI Premio Galicia Innovación Júnior
Xa está publicada a VI convocatoria do premio Galicia innovación Junior
Mozos e mozas de 12 a 18 anos poden presentar un traballo no que se explique a idea dun novo produto, servizo ou maneira distinta e innovadora de producir algo xa existente. O xurado valorará a orixinalidade da proposta, a súa utilidade, a posibilidade de aplicación práctica e o grao de desenvolvemento do proxecto presentado. Cada participante poderá presentar un máximo de dúas propostas.
A data límite de presentación das solicitudes remata o día 31 de xaneiro de 2008.
Animádevos a participar coas vosas orixinais ideas. Podedes gañar un ordenador portátil e unha cámara de vídeo dixital.
Tes toda a información en www.galiciainnovacion.com…
9 Decembro 2007 by María L
Categorías: Deseño | Tags: premios | 0 comentarios
No deseño dun obxecto, para que teña éxito, hai que intentar que sexa útil, sinxelo e versátil. Bótalle unha ollada a este sofá-mesa-cama tetris, ideado para apartamentos minúsculos. (de sdesignunit)
Claro que, neste caso, faltaría que fose cómodo (non ten pinta) e económico. Orixinal si que é.
Outro deseño para espazos pequenos é este conxunto de mesa e cadeiras que se pode apilar en forma de menhir: (de “no me puedo creer“)
9 Decembro 2007 by María L
Categorías: Deseño | | 0 comentarios
Hoxe é o quinto aniversario do afundimento do Prestige. Moito dá que falar o tema, pero nunha web dedicada á tecnoloxía non debería deixar de facer referencia á cantidade de enxeños para loitar contra a marea negra que que saíron a luz naquelas datas. Multiplicábanse todo tipo de inventos para extraer o fuel do mar, limpar o residuo adherido ás rochas ou para darlle unha solución ao buque afundido. Unha verdadeira marea de creatividade anti-chapapote. Algúns foron inventos moi útiles e eficaces, outros non tanto, e outros chegaron tarde.
Dende os primeiros días os mariñeiros utilizaron para recoller do mar unha adaptación dos trueles de pesca, ao que lle soldaron unha rede metálica. As redeiras e mariscadoras, a falta de barreiras antifuel comerciais, fabricaron unhas propias. As de Baiona utilizaron poliespán, redes, e recheos de almofadas e as do Grove lonas e gomaespuma.
Outros inventos eran máis sofisticados. Unha empresa de Deza crea una bomba que retira 150 toneladas de fuel por hora, e unha “chapapoteira” foi elixida no Forum 2004 entre as cen mellores ideas do mundo.
Entre as ideas e proxectos de particulares houbo de todo: Cilindros metálicos, gaiolas, redes, bombas aspiradoras … internautas enviaban os seus deseños por se podían aportar o seu gran de area para loitar contra o fuel. Algúns eran proxectos de enxeñería, e moitos outros ocorrencias da xente carentes de rigor técnico, pero moi ben intencionadas. Nestas imaxes podes ver algúns dos bosquexos que circulaban pola rede:
Outro dos retos foi o de solucionar as fugas de fuel do afundido Prestige. Que facemos co fuel somerxido? Ao final optouse por un sistema de lanzadeiras no que interveu o submarino Nautile, pero houbo máis ideas, como a de cubrir o buque con cemento hidráulico, ou bombear o fuel ata a superficie.
Esperemos que Nunca Máis teñamos a necesidade de utilizar calquera destes trebellos.…
13 Novembro 2007 by María L
Categorías: Deseño, Tecnoloxía e sociedade | Tags: Prestige | 0 comentarios
« Anterior 1 … 5 6 7
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Un soldador entre 20 e 30 W de potencia, non máis.
Antes de soldar asegúrate de que:
Os elementos a soldar estean limpos.
O sitio onde vas soldar estea ben ventilado.
Recolle a mesa de traballo.
Para soldar un cable a unha patilla dun compoñente, primeiro tes que estañar o cable e a patilla.
Achega o soldador ao cable uns segundos para quentalo.
Cando estea quente achega o estaño, de xeito que estea en contacto co cable o co soldador.
Cando o estaño empeza a fundirse retírao, e logo retira o soldador, despraándote pola superficie do cable para estender o estaño.
Cando tes a patilla e o cable estañados xa podes unilos
Une as dúas partes a soldar e quéntaas simultaneamente co soldador. O estaño fundirase e unirá a patilla ao cable.
Retira o soldador con coidado de non mover ningunha das partes a soldar.
Cando se arrefríe o estaño podes soltar o cable.
A soldadura está feita correctamente se a capa de estaño une ben as superficies e ten un aspecto brillante.
Soldar en circuítos impresos:
Pon xuntos os elementos que se van soldar.
Quenta simultaneamente coa punta do soldador os elementos a soldar.
Cando a zona de soldadura estea quente, achega o fío de estaño e deixa que se funda unha cantidade suficiente para cubrir as superficies a soldar.
Retira o fío de estaño.
Tras un par de segundos retira o soldador.
Espera a que se arrefríe o estaño sen que se movan as superficies soldadas.
Se a capa de estaño une ben as superficies e ten un aspecto brillante e cóncavo a soldadura está feita correctamente. Se o aspecto da superficie de unión é mate, trátase dunha unión fría.
Corta a patilla sobrante.
Soldadura boa:     placa fría:     patilla fría:
Deseño de circuítos »
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl ceb es gl es es gl gl id gl gl es gl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en en gl en gl es gl en gl en ja gl kn en gl en fr en gl en pt en en en kn en kn en gl gl gl gl gl gl en el it gl gl gl es pt gl gl gl pt es gl gl gl pt pt en gl ar es gl en en en gl gl gl ca gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl es gl pt en gl gl ca ca gl hu en gl it it es es gl pt es es gl pt gl gl gl gl en gl gl es gl gl vi gl gl gl gl it fr gl es es en pt ru

text:
Imos utilizar o condicional if … sen poñer o else. Desta maneira executamos un proceso cando se cumpre a condición, e no caso contrario non sucede nada.
Por exemplo, imos  facer que cando premamos no pulsador, un LED se acenda durante un tempo determinado e despois dese tempo se apague.
Creamos unha variable que lea o estado do pulsador
Utilizamos o condicional if … pois non necesitamos que se execute ningún proceso cando o pulsador está desactivado.
const int pulsador = 2;    // Pin 2 asignado a un pulsador
int estado=0;             // Variable coa que leremos o estado do pulsador. Se non prememos: estado=0 Se prememos nel: estado=1
pinMode(led, OUTPUT);      // Configuramos o LED como saída
estado = digitalRead(pulsador); // Lemos o estado do pulsador e asignamos o valor á variable "estado"
if (estado == HIGH) {           // Se hai sinal no pulsador
Conecta dous interruptores e dous LEDs, con cadansúas resistencias de protección e, utilizando as funcións condicionais, resolve os seguintes problemas:
Latexando:Fai que ao premer nun pulsador un LED latexe acendéndose e apagándose 3 veces e despois permaneza apagado.
Unha función para cada pulsador: Temos dous pulsadores. Un encárgase de acender un LED e o outro de apagalo.
15 Outubro, 2016 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Descrición de Arduíno UNO
O IDE de Arduíno
Entradas e saídas dixitais
Condicional if … else
Sinais PWM e lectura serial
Array de LEDs e funcións
A posición dun servo
Servos de xiro continuo
Motor de corrente continua
Sensor de movemento PIR
O tanque de auga
Reloxo de area dixital
A máquina máis inútil
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl es gl gl en en en gl es en gl gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Xerador de pezas para exercicios de vistas | tecnoloxia.org
Ao profesorado que anda a buscar exercicios para facer vistas pode serlle útil este xerador de exercicios de educacionplastica.net
O primeiro que hai que facer é crear a figura engadindo cubos sen superar o límite de 4x4x4. Unha vez creada a figura, a aplicación dáche a ligazón a unha páxina na que se poderán debuxar as vistas da peza creada. O resultado pode descargarse en formato png ou envialo por correo electrónico.
Grazas a Fernando Ortiz por compartir este recurso
15 Outubro 2014 by María L
Categorías: Comunicación gráfica | Tags: vistas | 2 comentarios
Leave a reply →
27 Outubro 2014 at 19:58
Muchas gracias por compartirlo! Solo le veo una pega, el que no pueda corregirse automáticamente. Aunque claro, entonces requeriría mucho más servidor… No se si sería posible.
27 Outubro 2014 at 20:33
Se a aplicación corrixise automaticamente sería fantástica. Haberá que propoñerllo ao autor e tal vez o teñamos nunha vindeira versión. Non?
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl gl en gl gl gl gl en gl pt es en en gl gl gl en gl gl gl en en en gl gl en gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Yes is More. Arquitectura en banda deseñada. | tecnoloxia.org
Banda deseñada: Yes Is More. Un arquicómic sobre a evolución arquitectónica. Editorial Taschen. En castelán.
O grupo BIG (Bjarke Ingels Group), formado por arquitectos, deseñadores e creativos daneses presenta os seus proxectos urbanos e arquitectónicos a modo de manifesto gráfico utilizando o formato banda deseñada, distribuído tamén coma aplicación do IPad.
Dita opción converte un catálogo estendido de proxectos nunha obra de divulgación e aproximación aos métodos, medios e procesos dun estudo arquitectónico, ilustrando no mundo real o desenvolvemento dun proxecto tecnolóxico, dende o deseño ata a construción ou o rexeitamento da idea proposta.
O medio de comunicación escollido, a banda deseñada, vai en consonancia coas propostas arquitectónicas do grupo BIG: populares, modernas e innovadoras, como é o caso dos proxectos Lego Towers ou The 8-House.
[8H – The 8-House from BIG on Vimeo.]
En calquera caso estamos ante unha obra que pode espertar o interese no urbanismo e na arquitectura, ao velos como temas abertos e dinámicos, tan problemáticos coma apaixonantes.
(Clica na imaxe para ampliar. Edición en Inglés)
Posible uso do libro na área de Tecnoloxía: O uso pode ser dobre, coma forma e como contido.
En canto a forma, basta con ler un capítulo para decatarse da potencia da banda deseñada como medio de comunicación. Neste senso hai que avisar de que a calidade gráfico-narrativa da obra é modesta, non é de interese para aficionados ao cómic coma medio artístico, pero si para os interesados no cómic coma medio de comunicación. Aínda así, pode servir como exemplo para que o alumnado faga un traballo similar utilizando fotografías e programas de edición, como estes cómics sobre o Proxecto Bata (proxecto interdisciplinar de igualdade de xénero) ou este sobre como cambiar a fonte de alimentación do ordenador.
En canto ao contido pode ser un libro de interese para as áreas de Tecnoloxía, Plástica e Ciencias Sociais, ou para calquera traballo interdisciplinario sobre arquitectura, urbanismo ou a ordenación do territorio.
Moitos institutos e colexios levan anos participando no Proxecto Terra, magnífico traballo creado por Xosé Manuel Rosales e financiado polo Colexio de Arquitectos. No material do proxecto hai un cómic sobre arquitectura, A mansión dos Pampín, de Miguelanxo Prado, o mellor autor de banda deseñada galega. Non é precisamente o seu mellor cómic, pero cumpre a súa función. O cómic atópase en todos os centros e pode lerse en liña aquí.
Por outra banda, a quen lle interese o tema da arquitectura e a banda deseñada pode botarlle unha ollada a Arquicómics.
12 Setembro 2012 by Daniel R. Pizarro
Categorías: Estruturas e Arquitectura, Tecnolecturas | Tags: arquitectura, BIG, comic | 3 comentarios
Leave a reply →
13 Setembro 2012 at 14:31
Moi interesante para profanos e, de seguro, que tamén para profesionais do Urbanismo e a Arquitectura. Para os políticos había ser obrigatorio.
14 Setembro 2012 at 10:30
Os políticos deberían escoitar a Xosé Manuel Rosales Noves, aos que envía unha mensaxe clara:
17 Setembro 2012 at 19:26
Muy interesante, una fora diferente de ver y hacer ver arquitectura, gracias por el enlace, lo compartiremos.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en uk gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en hu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it es gl de hu gl gl gl gl gl tg an gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl it es gl fr gl gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Nun circuíto en paralelo os receptores conéctanse como podes ver nas seguintes imaxes: (Fai clic para pechar os interruptores e dobre clic para abrilos)
Cando conectabamos os compoñentes en serie estes non se podían acender e apagar por separado, senón que funcionaban todos ao mesmo tempo, pero conectándoos en paralelo podes acendelos e apagalos de xeito independente.
Conectando os compoñentes deste xeito non aumentamos a resistencia do circuíto, polo que a intensidade que circula por cada compoñente non varía. Todos os compoñentes funcionarán ben.
Lembra que cando conectabamos varias lámpadas en serie viamos que aumentaba a resistencia, diminuía a intensidade, e alumeaban menos.
Observa no amperímetro a intensidade que circula por cada lámpada segundo a maneira de conectalas, nun circuíto simple, en serie ou en paralelo. (Fai clic para pechar os interruptores e dobre clic para abrilos)
O circuíto en paralelo ten un inconveniente: a pila gástase máis ca no circuíto serie.
Se un dos compoñentes se funde ou se desconecta, o resto segue funcionando. (Fai clic para pechar os interruptores e dobre clic para abrilos)
1 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Un mundo sen electricidade?
Que é a electricidade
O circuíto eléctrico simple
Corrente continua e alterna
Medida diferenzas de potencial
Enganche e parada automática
Artigos sobre electricidade en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: es gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl es gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl en el it gl gl en en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Que vos parece este cegoñal?
Atopei hai uns meses esta foto en “tecnología obsoleta“, e forma parte do motor diésel máis grande en funcionamento, o Wärtsilä-Sulzer RTA96-C, que se utiliza para a propulsión de grandes barcos cargueiros. O motor no seu conxunto mide máis de 13 m de altura e 27 de lonxitude, o seu peso supera as 2300 toneladas e desenvolve unha potencia de máis de 80MW.
Máis fotos, información e características en The Most Powerful Diesel Engine in the World!
Non te perdas esta interesante galería de fotos de shipsnostalgia.com onde nos mostran o proceso de fabricación do motor Doxford entre 1957 e 1958.
Podes ver máis fotos en shipsnostalgia.com
12 Novembro 2008 by María L
Categorías: Mecánica | Tags: barco, diesel, fabricación, Mecánica, motor | 0 comentarios
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl en gl gl fr gl gl ceb gl gl gl gl gl gl nl gl en en en gl gl en en tr en gl gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
A característica que ten un condensador de almacenar carga denomínase Capacidade (C) , e mídese en Faradios (F).
Dado que a capacidade dos condensadores soe ser moi pequena, xeralmente emprégase o microfaradio (uF), que corresponde a millonésima parte dun faradio (1 uF = 10-6F).
A carga que almacena un condensador depende da súa capacidade e á tensión que se lle aplica:
Q= Carga en culombios (C)
C = Capacidade en Faradios (F)
V= Voltaxe en voltios (V)
Tempo de descarga dun condensador:
O tempo que tarda en descargarse un condensador a través dunha resistencia depende da capacidade do condensador e do valor da resistencia:
t = 5 C R
C = Capacidade en Faradios (F)
R= Resistencia en ohmios (Ω)
Podemos combinar varios condensadores para conseguir unha maior ou menor capacidade.
Se queremos aumentar a capacidade debemos conectar varios condensadores en paralelo.
Se queremos reducir a capacidade debemos conectar varios condensadores en serie.
1/C = 1/100 + 1/100 = 2/100
C = 100/2 = 50 µF
C = C1 + C2
C = 100 + 100
C = 200 µF
Prácticas con condensadores »
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: pt gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl it gl gl gl es fr gl gl gl fr gl gl en gl gl gl gl es vi en pt es ca vi es en en en ja it gl vi gl gl en es it gl en en gl es gl es en en gl gl gl gl gl es gl en pt en gl en en gl gl de en es gl gl gl gl gl es gl pt gl gl gl es gl gl en gl gl it gl gl en gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
sensor | tecnoloxia.org | Page 2
Boias recollendo datos do mar
Estamos en plena alerta laranxa. En meteogalicia avisan de fortes ventos e ondas de ata 8m de alto na costa.
Coñecer as condicións do mar é posible grazas á existencia dunha rede de boias océano-meteorolóxicas e de ondas, que ofrecen unha información moi útil para institutos meteorolóxicos, autoridades portuarias e marítimas, observatorios oceánicos, piscifactorías, instalacións de enerxía undimotriz ou maremotriz, … e para artistas!
O artista David Bowen, na súa instalación Tele-Present Water, utilizou os datos recollidos por unha estación de boia situada no Pacífico extraendo información sobre a intensidade e a frecuencia do movemento da auga. A intensidade da onda e a frecuencia escálanse e transfírense a unha estrutura mecánica, que simula o movemento da superficie da auga na posición na que se atopa a boia.
[tele-present water from david bowen on Vimeo.]
David Bowen ten outros magníficos traballos tecnoartísticos. Podes velos na súa web.
A boias océano-meteorolóxicas dispoñen de multitude de sensores para recoller datos de temperatura, salinidade, radiación solar, condutividade, velocidade e dirección do vento, etc. Os datos son enviados a un satélite que, a súa vez, envía os datos a unha central de procesamento.
As boias de ondas encárganse de medir a altura das ondas e a súa dirección. Consta de acelerómetros, xiroscopios e un compás, aliméntanse a través de células solares e baterías recargables e constan dunha unidade de control e de comunicación que se encarga do procesamento e do envío de datos.
Aquí tendes imaxes de boias que recollen datos na nosa costa: Cabo Silleiro, Langosteira, Ribeira e Sálvora
Podemos consultar en meteogalicia os datos que nos envía, por exemplo, a boia de Ribeira ou a boia de A Guarda
Este é un gráfico dos datos do vento recollidos hai dous días pola boia de A Guarda:
A boia de Cabo Silleiro rexistrou en 2014 un máximo de 11,5m de altura de onda. Aquí tedes un gráfico cos datos recollidos por esta boia:
Para medir as ondas necesitamos acelerómetros, xiroscopios e un compás. Que función ten cada un na boia? Como funciona un anemómetro? Que tipo de sensor de temperatura utilizan as boias? Sería posible unha boa predición meteorolóxica e do estado do mar sen a existencia de sensores, sistemas de procesamento de datos e de comunicación?
… comezamos co tema de sensores en Tecnoloxía Industrial II.…
9 Febreiro 2016 by María L
Categorías: Control e Robótica, Tecnoarte | Tags: auga, boia, sensor | 0 comentarios
Falando o outro día sobre os sensores que levan os coches alguén mencionou o sensor de choiva, que fai que se activen automaticamente os limpaparabrisas cando chove.
O funcionamento é simple: No interior do sensor temos un díodo LED que emite luz e un fotodíodo que actúa como receptor desa luz. Cando unha pinga de auga cae sobre o parabrisas varían a intensidade e o ángulo da luz reflectida, e esta variación será percibida polo receptor, que deixará pasar máis ou menos corrente en función da luz recibida.
Estes datos de intensidade de corrente envíanse a un controlador que regulará a velocidade do limpaparabrisas, elixindo a máis axeitada dependendo da cantidade de auga detectada.
[Animación flash de Bosch]
Ademais dos díodos emisores e receptores para detectar a choiva o sistema incorpora outros sensores de luz ambiental e de puntos afastados que permiten medir o nivel de iluminación exterior e acender as luces automaticamente se é necesario. Cómpre medir a luz ambiental porque pola noite os limpaparabrisas deben moverse máis rápido que de día para a mesma cantidade de auga.
Máis información: Bosch …
28 Xaneiro 2011 by María L
Categorías: Control e Robótica | Tags: automóbil, choiva, sensor | 0 comentarios
Aquí tedes algunhas animacións para entender o funcionamento dalgúns dos transdutores e captadores que estamos a ver no tema de sistemas automáticos e de control de 2º de Bacharelato. Podedes visitar a páxina electronics.wisc-online.com, que inclúe interesantes animacións, ou as aplicacións multimedia sobre sensores da Universidade de Vigo.
Potenciómetros como sensores de posición e desprazamento
Exemplos de uso do reed
Manómetro de Bourbon, de diafragma, de indutancia e piezoeléctrico.
Captadores de temperatura de resistencia (RTD)
Pirómetro óptico e pirómetro de radiación
Sensores meteorolóxicos: anemómetro, pluviómetro
28 Xaneiro 2010 by María L
Categorías: Control e Robótica | Tags: Control e Robótica, sensor | 2 comentarios
Xoguetes que funcionan por control mental
Acabo de ver na Brújula Verde uns xoguetes que funcionan por control mental.
The Force Trainer trata de elevar unha bola mediante un chorro de aire, e MindFlex rétanos a guiar unha bola a través dun camiño de obstáculos.
Para poder interaccionar con eles debemos poñernos un casco que contén os sensores que se encargan de rexistrar a actividade do noso cerebro e, segundo ela, envía sinais eléctricos ao xoguete. Por exemplo, MindFlex ao recoñecer as ondas cerebrais envía un sinal a un ventilador que controla a “levitación” da bola. Segundo o grao de concentración o ventilador funciona con diferente potencia, podendo guiar a bola polo camiño.
Se non queredes gastarvos os cartos niso, sempre podedes enganar ao persoal cun sinxelo truco de maxia que simula o control mental. Está baseado no coñecido efecto do “mergullador cartesiano (pdf)“.
[Vídeo en metacafe: Baffle Your Friends]
Se te chama a atención isto de manexar unha bola mediante uns sensores na cabeza, non te perdas este vídeo de música creada coa cara. A partir duns sensores que captan o movemento dos músculos este xaponés é capaz de crear composicións musicais.
[Vídeo en youtube: electric stimulus to face]
Para os que comezades 4º de ESO, este ano falaremos de sensores, montaredes uns cantos e traballaremos con eles.…
20 Setembro 2009 by María L
Categorías: Control e Robótica, Xogos | Tags: maxia, sensor, xoguete | 1 comentario
Cubiluz, o cubo luminoso
Non tiña pensado publicar nada máis hoxe, pero acabo de ver en Obsoletos un proxecto moi interesante para facer en clase de tecnoloxía.
Trátase dun cubo de papel que cambia de cor cada vez que o xiramos, tal e como se pode ver neste vídeo:
Cubo luminoso from Obsoletos on Vimeo
Para poder facer isto necesitamos un sensor de inclinación, pero o interesante deste proxecto é que podemos fabricarnos un caseiro utilizando unha moeda en uns cables. O esquema sería este:
Podes ver as instrucións completas no blogue de Obsoletos…
5 Marzo 2009 by María L
Categorías: Electrónica, Proxectos | Tags: acelerómetro, cubo, Electrónica, inclinación, Proxectos, sensor | 3 comentarios
« Anterior 1 2 3 Seguinte »
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en fr gl en en gl en el it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl fr gl gl gl gl gl gl th gl gl gl es gl gl gl gl gl gl sv gl es gl gl gl gl en gl en en en gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Un transistor funciona coma se fose unha válvula: Para que haxa condución entre o colector(C) e o emisor(E) debe haber corrente na base (B).
Segundo isto, podemos distinguir entre tres estados de funcionamento diferentes do transistor: corte, activa e saturación.
En corte non hai corrente de base, e polo tanto tampouco haberá corrente de colector a emisor.
En activa hai unha pequena corrente de base, e permítese o paso de corrente de colector a emisor. A relación existente entre as intensidades é Ic= B Ib, sendo B a ganancia do transistor.
En saturación a intensidade do colector e do emisor chegan ao máximo posible.
Pódelo comprobar no seguinte circuíto:
(Fai clic para pechar o interruptor. Fai dobre clic para abrilo de novo.)
Cando o interruptor está aberto non hai corrente de base e, polo tanto, non circula a corrente entre o colector e o emisor e o LED está apagado.
Cando pechamos o interruptor hai corrente de base, e o LED acéndese, xa que agora hai circulación de corrente entre o colector e o emisor.
Fíxate tamén nas intensidades da base e do colector. Como ves, a intensidade do colector é maior cá da base. O transistor está funcionando como amplificador de corrente.
14 Agosto, 2014 by María L
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.
Que é a electrónica?
De decimal a binario
De binario a decimal
O tamaño da información
Obter a función a partir da táboa
Obter a táboa a partir da función
Obtén a táboa de verdade
O recipiente de auga
Sistema activado por son
Artigos sobre electrónica en tecnoloxia.org
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl it it gl ceb gl gl en gl gl gl gl eo gl gl gl gl gl gl es gl en es en gl gl es gl ja gl gl gl gl fr gl gl gl gl ro pt gl gl gl fr gl lt gl gl gl it it gl gl es hbs_lat en da pt es it gl fr gl es es en pt ru

text:
Solución para aforrar enerxía eléctrica
Xa sabedes que subiu o recibo da electricidade, así que hai que ter coidado e non acender máis luces das necesarias.
Josselin Zaïgouche preséntanos unha solución eficaz para non caer na tentación: switch me :-)
Xa sabedes, pensádeo ben antes de premer no interruptor, que pagar a factura doe.
(Visto en inspire me now)…
31 Decembro 2010 by María L
Categorías: Deseño, Electricidade | Tags: Deseño, Electricidade, factura, luz | 3 comentarios
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio


langs: gl gl gl gl gl es gl en es en gl ceb gl gl gl gl gl pt gl en el it gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl en gl es gl en gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl es gl tr gl gl it gl fr gl es es en pt ru

text:
Imos facer unha serie de prácticas de maior a menor complexidade para sacarlle partido ás ferramentas de debuxo.
En cada unha delas terás uns exercicios, proposta de traballo e algún reto para avanzar.
2 Outubro, 2016 by Alicia Pérez
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Required fields are marked *.
Deseñar e imprimir obxectos
Material: Temperatura, filamento e retracción
Adherencia da placa de impresión
Axuda: Relacións xeometría 2D
A primeira peza en 3D
Outras maneiras de crear volume: Revolución
Crear un sólido multisección
Operación de transformación en 3D
Listos para imprimir: Exportar a .stl
Feito con WordPress | Adaptación do tema: Yoko by Elmastudio