langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG pídelle á Xunta unha alianza coas comunidades da Cornixa Cantábrica para derrogar o decreto de xurros - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Medio Ambiente e Montes>
O SLG pídelle á Xunta unha alianza coas comunidades da Cornixa Cantábrica para derrogar o decreto de xurros
O SLG pídelle á Xunta unha alianza coas comunidades da Cornixa Cantábrica para derrogar o decreto de xurros
21 de Febreiro do 2018
O decreto que prohibirá dentro dun ano o esparexemento de xurros para abonar prados é unha obriga inxusta e arbitraria que lle pasará unha factura millonaria ao sector lácteo e que, polo tanto, terá un fortísimo impacto económico na Galiza, onde temos a metade das granxas leiteiras do Estado e o 38% da produción. Quen non o cumpra, terá penalizacións nas axudas da Política Agraria Común (PAC), indispensables para a economía de miles de familias labregas.
O decreto de xurros pretende reducir, entre outras, a contaminación por amoníaco. Mentres que o sector de vacún de leite é responsable do 4'4% destas emisións, o porcino causa o 17'5% e os fertilizantes artificiais (nitratos de síntese) case o 20%. Dá a casualidade de que Fertiberia, a industria agroquímica da que a ministra de Agricultura foi directiva é, segundo reza a súa web, “un dos principais operadores mundiais no mercado do amoníaco”.
Intereses da ministra de Agricultura na industria dos fertilizantes que máis contaminan
Aínda que as granxas de vacún que alimentan o gando en base a pasteiros son responsables só dunha mínima parte das emisións contaminantes que se pretenden combater, a ministra de Agricultura non está a facer nada para evitar as emisións da cría industrial de porcino e o uso de fertilizantes químicos. Porén, máis que poñerlles couto a estes, parece que a ex-directiva de Fertiberia que dirixe actualmente o Ministerio de Agricultura defende que se siga contaminando con fertilizantes químicos, como así o demostra a defensa que está a facer España na Unión Europea para seguir permitindo o cadmio, un metal pesado tóxico e canceríxeno presente nos abonos de fosfato; en troques de defender o abonado con fertilizantes naturais.
En canto ao sector porcino, en Aragón -a comunidade máis contaminante xunto con Cataluña- pasaron de 2 millóns de cabezas en 1999 a 8 millóns en 2015; no mesmo período, Cataluña duplicou a súa produción porcina.
O decreto culpabiliza e castiga tamén as granxas máis sostibles
En definitiva, o decreto que obriga a enterrar os xurros en troques de esparexelos afectará a quen menos contamina, e deixará seguir contaminando aos principais responsábeis desa contaminación. De levarse adiante, só será beneficioso para industrias como a de maquinaria agrícola, a de fertilizantes químicos ou para a gandería intensiva e industrial sen base territorial. Pola contra, sairán prexudicadas granxas de leite que alimentan o gando en base a pasteiros, cunha baixa carga gandeira e mesmo con producións ecolóxicas.
Obriga de mercar unha maquinaria innecesaria
Ademais de non atallar o problema das emisións contaminantes, o decreto obrigará a realizar un gasto enorme a unhas granxas asediadas polos baixos prezos do leite. Cómpre ter en conta que os apeiros mecánicos para enterrar os xurros poden superar os 10.000 euros e precisan dun tractor duns 100 CV, polo que moitas granxas poderían verse na tesitura de ter que cambiar incluso de tractor para poder adaptarse a unha norma absurda. Neste senso, cómpre coñecer os datos achegados por científicos como Juan Castro Ínsua, do Centro de Investigación Agraria de Mabegondo (CIAM), que mantén que as máquinas para enterrar os xurros non serven en terreos inclinados ou con pedras, como os que predominan na Galiza; e que ese enterramento se pode facer de igual maneira e cos mesmos resultados á hora de reducir a contaminación sen investir en custosas maquinarias: só hai que pasar a grade de discos despois de esparexer o xurro.
Necesidade dunha fronte común para deter este disparate
Por iso, dende o SLG volvemos insistir na necesidade de que a Xunta faga fronte común coas outras comunidades da Cornixa Cantábrica para forzar a derrogación dunha norma que culpabiliza e castiga ás granxas que menos culpa teñen da contaminación da que se lles acusa, e que vai ser especialmente lesivo con Galiza polo grande peso socioeconómico que ten o sector lácteo no noso rural. Tamén pedimos que, en caso de querer combater a contaminación, se regulen este tipo de emisións especificamente por lei e as normas obriguen a todos por igual. É absurdo que, para tentar reducir a contaminación, se impoñan obrigas como condición para cobrar unhas axudas da PAC ás que non concorren as principais industrias contaminantes.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


document_lang: gl

langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl en uk gl en gl

text:
O mercado semanal do alimento labrego en Teo bota a andar coa asistencia de máis de cincocentas persoas - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O mercado semanal do alimento labrego en Teo bota a andar coa asistencia de máis de cincocentas persoas
O mercado semanal do alimento labrego en Teo bota a andar coa asistencia de máis de cincocentas persoas
9 de Xuño do 2012
A pesar da choiva, o mercado do alimento labrego dos Tilos (Teo), organizado polo SLG e polo concello, foi todo un éxito. Ao redor de medio milleiro de persoas achegáronse até para mercar alimentos de tempada producidos por explotacións da bisbarra. En total, houbo quince postos de venda onde se puideron atopar dende hortalizas frescas até produtos elaborados como marmeladas, rosquillas, viños e licores. Ademais, ás 13:00 horas tamén se sorteou unha cesta elaborada con alimentos de cada posto.
Deste xeito, culmina todo un traballo que comezou cun curso de agricultura ecolóxica no concello en 2011, e tivo continuidade na organización deste evento e nunha serie de charlas previas en Calo, Recesende, Os Tilos e Cacheiras para promovelo.
A partir de agora, o mercado do alimento labrego dos Tilos celebrarase cada sábado, de 10:00 a 14:00 horas, creándose así un espazo de venda directa como alternativa de futuro para as produtoras e produtores da zona. Con esta liña de fondo, o mercado nace como un proxecto de acción e sensibilización colectiva, para favorecer o consumo de alimentos locais e de tempada, e para recuperar a idea do mercado como espazo social e de encontro. Dende o Sindicato Labrego Galego cremos que, no contexto de crise estrutural na que nos atopamos, as alternativas de futuro pasan por este tipo de apostas, que teñen na soberanía alimentaria o seu marco de acción.
O desenvolvemento de mercados coma este é tamén unha vía para xerar emprego rural, especialmente nestes momentos no que o paro ameaza a unha parte importante da poboación. Precisamos buscar alternativas, e a produción de alimentos sans e de calidade é unha delas.
Este mercado bota andar co compromiso dun grupo de labregas e labregos da comarca, agardando que se sumen moitas e moitos máis. No mercado p atopar espazos diferenciados: agricultura ecolóxica certificada, alimentos naturais e sostibles, producións caseiras, etcétera.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en sv gl gl uk gl en gl

text:
Medio Ambiente - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
ContraMINAcción organiza un seminario sobre o impacto das drenaxes acedas e os depósitos de refugallos mineiros
21 de Xuño do 2019 ·
A plataforma ContraMINAcción está ultimando os preparativos do seminario técnico “Impacto ambiental das drenaxes ácidas de mina e depósitos de residuos mineiros”, que se celebrará en Compostela o 29 de xuño. Para poder levalo a cabo contará cun especialista de prestixio internacional: o doutor Steven H. Emerman.
Observatorio Eólico de Galicia, unha ferramenta para mudar os resultados da eólica no medio rural
20 de Maio do 2019 ·
por Xavier Simón Fernández, coordinador do Observatorio Eólico de Galicia
O Observatorio Eólico de Galicia (OEGA), coordinado pola Universidade de Vigo (UV), nace pola vontade decidida da Fundación Juana de Vega (FJV) e a Fundación Isla Couto (FIS) de contribuír á conservación e desenvolvemento do medio rural, á preservación da súa contorna natural e humana e á mellora da súa base económica e das actividades con ela relacionadas. Ambas entidades privadas colaboran con diferentes institucións do País para promover os traballos, iniciativas e experiencias de acción comunitaria, económica e social, requiridos na actual situación de cambio en que vivimos para a pervivencia da nosa identidade colectiva galega nun contexto de maior xustiza social, tamén enerxética.
Aperfasa, Fruga, Ovica e SLG inician unha campaña para demandar solucións aos danos da fauna salvaxe
8 de Maio do 2019 ·
A Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aperfasa), Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (Ovica), Federación Rural Galega (Fruga) e Sindicato Labrego Galego (SLG) reuniron en Compostela, o 8 de maio, varios centos de gandeiros e gandeiras de toda Galiza para reclamar solucións urxentes aos danos provocados pola fauna salvaxe. E fixérono cunha marcha que comezou sobre as 12:00 na Consellaría de Medio Rural, en San Caetano, e transcorreu até a Consellaría de Medio Ambiente, en San Lázaro, para bater potas e tixolas diante da administración competente para ver se así escoita dunha vez por todas unhas demandas que levan anos desoíndo.
Aperfasa, Ovica, Fruga e SLG farán marcha-cacerolada en Santiago para pedir solucións aos danos da fauna salvaxe
29 de Abril do 2019 ·
A Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aperfasa), Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (Ovica), Federación Rural Galega (Fruga) e Sindicato Labrego Galego (SLG) están ultimando os preparativos para realizar unha manifestación de protesta con cacerolada o 8 de maio en Compostela para esixir solucións urxentes para os danos da fauna salvaxe. Ese día, realizarase unha marcha dende os edificios administrativos da Xunta de Galicia en San Caetano até a sede da Consellaría de Medio Ambiente, en San Lázaro.
A Comisión contra as Minas na Terra Chá pide a dimisión do director xeral de Minas, Bernardo Tahoces
22 de Abril do 2019 ·
O 17 de abril, os medios de comunicación sacaban a luz a nova de que o director xeral de Minas, Bernardo Tahoces, deberá declarar como imputado diante da Fiscalía de Medio Ambiente o 2 de maio por presunta prevaricación ambiental. Tahoces terá que declarar por irregularidades denunciadas por Verdegaia na reapertura da Mina de San Finx (Lousame) tales como carecer de DIA (declaración de impacto ambiental) etc.
IV Encontro de ContraMINAcción: O día que uniu forzas na Galiza a loita contra a minaría destrutiva na Galiza
11 de Abril do 2019 ·
A Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción desenvolveu, do 15 ao 17 de febreiro, o seu IV Encontro. Nesta ocasión, acudiron representantes de catorce organizacións e plataformas de toda a Península Ibérica que están a enfrontar nos seus respectivos territorios a ameaza, o impacto directo ou as secuelas da actividade mineira. Precisamente, esta pluralidade de voces serviu para tirar varios denominadores comúns que se están a dar nesta loita. Tes unha crónica do encontro que xa publicamos nesta web AQUÍ Agora, compartimos con vós un resume das voces que se puideron escoitar eses días en Compostela.
SLG e Aperfasa convocan unha manifestación conxunta o 8 de maio para esixir solucións aos danos da fauna salvaxe
9 de Abril do 2019 ·
O Sindicato Labrego Galego e a Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aperfasa) fixeron público, o 8 de abril, un acordo de colaboración para demandar solucións aos danos da fauna salvaxe na Galiza e anunciaron unha manifestación conxunta para o día 8 de maio. Desta maneira, o SLG suspende a convocatoria de protestas que tiña prevista para esta mesma semana, o 11 de abril.
O SLG e Asperfasa convocan manifestación o 8 de maio para denunciar a indefensión cos ataques da fauna salvaxe
26 de Marzo do 2019 ·
O Sindicato Labrego Galego ofreceu, o 25 de marzo, unha rolda de prensa en Lugo para denunciar a indefensión que están a sufrir as granxas de toda Galiza diante dos ataques da fauna salvaxe. Aínda que, inicialmente, puxo o 11 de abril como data para realizar unha manifestación de protesta, acabou chegando a un acordo coa Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aprefasa) e, de cara a unir forzas e facer unha convocatoria o máis ampla posible, pospoñeuse a marcha de protesta en Compostela para o 8 de maio.
Colectivos de Galiza, España e Portugal colaboran no IV Encontro de Contraminacción para enfrontar a minaría
16 de Febreiro do 2019 ·
A Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción desenvolveu durante a xornada deste sábado, 16 de febreiro, a parte principal da programación do seu IV Encontro. Nesta ocasión, como xa temos informado, acudiron representantes de organizacións e plataformas de toda a Península Ibérica que están a enfrontar nos seus respectivos territorios a ameaza, o impacto directo ou as secuelas da actividade mineira. Precisamente, esta pluralidade de voces serviu para tirar varios denominadores comúns que se están a dar nesta loita.
O IV Encontro de ContraMINAcción convocará na Galiza movementos contra a minaría destrutiva de toda a Península
5 de Febreiro do 2019 ·
A Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción1 está a organizar o seu IV Encontro, que se celebrará en Santiago de Compostela os días 16 e 17 de febreiro. Nesta cuarta edición, baixo o título “Impactos da minaría na Península Ibérica”, o evento transcende as fronteiras de Galiza ao invitar 14 organizacións e plataformas que se opoñen á actividade mineira en España e Portugal polas consecuencias negativas que esta ten no seu entorno2.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl pt gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Un cento de labregas abordan en Outeiro de Rei as problemáticas asociadas á titularidade compartida - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Un cento de labregas abordan en Outeiro de Rei as problemáticas asociadas á titularidade compartida
Un cento de labregas abordan en Outeiro de Rei as problemáticas asociadas á titularidade compartida
22 de Septembro do 2017
A Secretaría das Mulleres do Sindicato Labrego Galego, a Asociación Labregas e a Confederación de Mulleres do Mundo Rural (Ceres) celebraron este venres, 22 de setembro, en Vida de Aldea (San Clodio de Aguiar, Outeiro de Rei, Lugo), unha xornada multidisciplinar financiada polo Ministerio de Agricultura na que se abordou a cuestión da titularidade compartida nas explotacións e á que asistiron case un cento de labregas.
Así, a xornada comezou cunha mesa de debate sobre o “Dereito de familia en cuestión”, que contou coa participación da avogada Sandra Pena, especialista nesta área legal que trata todo o relacionado coa xestión administrativa e política da unidade familiar, como reparto de bens e dereitos, herdanzas, separacións, divorcios etc. A letrada foi moi tallante á hora de afirmar que, no intre de formalizar unha relación, as mulleres van condicionar as súas vidas en función das condicións en que o fagan. Por iso, Ana Pena aconsellou que, tómese a decisión que se tome ao respecto, se faga sempre sendo conscientes do que implica, pois non é o mesmo facer separación de bens que vivir en réxime de gananciais, sendo esta última opción a maioritaria. Por exemplo, en caso de divorcio, unha muller que leve toda a súa vida traballando na casa da familia do seu cónxuxe, na granxa familiar, se non se fixo cotitular da explotación, non terá dereito case a nada ao non estar a granxa tamén ao seu nome e a pesares de ter sido fundamental o seu traballo para mantela.
A xornada continuou cunha mesa dirixida pola enfermeira e especialista en dereito á saúde, Emma Rodríguez Blanco, que incidiu en como afecta o anteproxecto de reforma da Lei de Saúde de Galicia ao desmantelamento de servizos sanitarios no rural, o cal ten repercusión directa na saúde das mulleres labregas, que cada vez teñen máis lonxe do seu domicilio a asistencia médica especializada.
Tralo xantar e unha visita guiada ao proxecto Vila de Aldea, en San Clodio de Aguiar (Outeiro de Rei) -lugar onde se desenvolveu a xornada- continuouse pola tarde, xa centradas no tema fundamental do programa, co obradoiro “Claves para a igualdade nas granxas, titularidade compartida”. Cómpre non esquecer que, dende a súa entrada en vigor o 5 de xaneiro de 2012, a Lei de Titularidade Compartida só conseguiu que se desen de alta como titulares 17 labregas na Galiza e 290 en todo o Estado. Estas cifras son a expresión dun rotundo fracaso á hora de aplicar unha lei que debería solucionar o feito de que, na Galiza, siga habendo 35.000 mulleres que traballan na granxa familiar sen ser titulares e, polo tanto, sen dereitos laborais ou sanitarios pola súa profesión. Se falamos a nivel de Estado, calcúlase que son 400.000 as labregas nesta situación de flagrante desigualdade. Dende a Secretaría das Mulleres do SLG e Ceres estase a defender a necesidade de que a titularidade compartida sexa dada de oficio, aínda que, até o momento, a Administración segue sen responder a un problema á hora de aplicar esta lei que leva arrastrando varios anos e que mantén sen dereitos centos de miles de mulleres que se dedican á agricultura.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A Secretaría das Mulleres do SLG culmina cunha xornada na Estrada a súa campaña en torno ao 25 de novembro - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Secretaría das Mulleres do SLG culmina cunha xornada na Estrada a súa campaña en torno ao 25 de novembro
A Secretaría das Mulleres do SLG culmina cunha xornada na Estrada a súa campaña en torno ao 25 de novembro
28 de Novembro do 2017
A secretaría das Mulleres do Sindicato Labrego Galego organiza mañá, mércores 29 de novembro, no local da Asociación de Mulleres Rurais de Tabeirós (A Estrada), unha xornada de análises e traballo en torno á violencia machista baixo o título “Labregas sementando igualdade”. Previamente, realizáronse obradoiros en localidades rurais como Ponteareas, O Rosal, Teixeiro, Lalín, ou nas parroquias compostelás de Marrozos e Sar.
Nesta ocasión, contaremos coa participación da escritora Eli Ríos, que compartirá coas asistentes como unha enfermidade como o cancro de mama que afecta a mulleres é tratada e estudada dende a perspectiva masculina; e coa da que fora responsábel da Secretaría Xeral de Igualdade da Xunta no bipatito, Ana Luísa Bouza.
Para a Secretaría das Mulleres do SLG, este tipo de accións é fundamental, xa que problemáticas como a desigualdade ou as violencias machistas intensifícanse no medio rural. A responsábel da Secretaría das Mulleres, María Ferreiro, explica que “vimos dunha historia na que, en moitas ocasións, a herdanza das granxas e, polo tanto, a mellora, era case sempre para un fillo varón, e se ese fillo casaba, a muller era a que ía para unha casa allea onde convivía co compañeiro, co sogro e coa sogra, etcétera, e pasaba a ocuparse, co paso dos anos, dos coidados tanto dos nenos e das nenas como das persoas maiores. Esta situación leva a que moitas mulleres, a pesares de traballar toda unha vida nunha granxa, non teñan dereitos profesionais recoñecidos, xa que a titularidade da granxa está a nome dos cónxuxes e, no mellor dos casos, comezan a cotizar ao redor dos 45 ou 50 anos de idade. Ningún ben ou dereito desa actividade profesional que exerce a muller labrega está ao seu nome e, polo tanto, carecen de independencia económica”.
“Esta situación”, denuncia María Ferreiro, “xera unha gran vulnerabilidade. Temos que ter en conta que moitas zonas rurais sofren despoboamento e son as mulleres as que se atopan especialmente illadas, xa que a parte pública e de relacións sociais corre a cargo do home. Este illamento tamén agudiza a vulnerabilidade das mulleres maltratadas que, no rural, non teñen capacidade para falar con alguén para denunciar a súa situación, xa que a única persoa coa que teñen contacto é o propio maltratador e o seu círculo familiar”.
Os recortes nos servizos públicos do rural agudizan na vulnerabilidade das mulleres
Ademais disto, María Ferreiro tamén denuncia “os recortes nos servizos rurais, xa de por si moi reducidos”. E sinala como exemplos destes recortes a supresión de áreas sanitarias eminentemente rurais como a de Monforte, A Mariña, Salnés ou Valdeorras; ou que só existan xulgados de violencia machista en Vigo e A Coruña.
“Por todo isto”, conclúe a responsábel da Secretaría das Mulleres do SLG, “e porque a violencia machista procede dun sistema patriarcal avalado polo propio sistema económico vixente, é preciso seguir organizándonos, seguir camiñando xuntas para poder rachar con esta desiguladade que nos afecta no noso día a día”. Nese espírito, precisamente, habería que encadrar a xornada que se celebrará mañá en Tabeirós.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl it en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl uk gl en gl

text:
8 de marzo: As labregas apoiamos a Folga Internacional Feminista para transformar a vida das mulleres - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
5 de Marzo do 2018
No ano 2017, as mulleres galegas sumámonos e convocamos o Paro Internacional que xurdiu das mulleres polacas e latinoamericanas. Neste 2018, mulleres de mais de 57 países do mundo estaremos na rúa mobilizándonos. Por que?:
Polos nosos dereitos como mulleres.
Porque queremos transformar a vidas das mulleres e o mundo no que vivimos.
Porque queremos que se contemplen e valoren os coidados da vida e o benestar das persoas.
Para que a igualdade das mulleres sexa efectiva en tódolos ámbitos das nosas vidas.
Para que se loite sen ambigüidades contra todo tipo de violencias que sufrimos polo feito de ser mulleres.
PORQUE ESTE 8 DE MARZO FACEMOS FOLGA EN:
As mulleres asumimos a maior parte do traballo domestico e de coidados no noso entorno familiar. Do tempo que se adica as tarefas do fogar, as mulleres adicamos un 74,45% fronte o 25,55% que adican os homes. No mundo rural, as mulleres labregas normalmente temos a nosa actividade profesional no mesmo lugar no que vivimos. Isto fai que exista unha forte división sexual no noso traballo. A nivel profesional, na maioría dos casos as mulleres labregas ocupámonos de tarefas como os coidados dos animais, a alimentación, a limpeza, o muxido, a conservación de sementes, etc. E, ao mesmo tempo, desenvolvemos esas mesmas tarefas no fogar. Ocupámonos das crianzas, das persoas maiores -en moitos casos dependentes-, da alimentación, etc. Ademais, temos que dicir que os servizos públicos de atención, tanto a persoas maiores como a crianzas, son moi escasos ou nulos nas zonas rurais.
Todos estes traballos non se contemplan nas estatísticas económicas. Son traballos non remunerados e, polo tanto, non recoñecidos como traballos "produtivos"; non forman parte da "riqueza" dun pais, da súa economía ou do sistema capitalista. Queremos denunciar que ningunha economía é posible sen o traballo dos coidados. A administración aforra cantidades inmensas de diñeiro a costa deste traballo que desenvolvemos as mulleres e que esta totalmente invisibilizado e non remunerado. Isto fai que, en moitos casos, fagamos dobres ou triplas xornadas de traballo.
As mulleres sufrimos máis o desemprego que os homes. Un 58% das mulleres están no paro e esta cifra increméntase se falamos de mulleres mozas. Non podemos esquecernos da fenda salarial (diferencia entre os salarios que perciben os homes e os salarios que percibimos as mulleres) situada na actualidade nun 23%. Estes dous feitos contribúen a que as nosas pensións sexan máis baixas (unha media de 346 euros menos). Na nosa profesión labrega, a consecuencia disto e que as pensións ás que temos dereito as mulleres labregas son entre un 33% e 35% inferiores ás dos homes.
Moitas labregas non son titulares da granxa na que desenvolven a súa profesión, a pesares da Lei 35/2011 de Titularidade Compartida que o fai posible. A lei recoñece esta situación de desigualdade, que priva ás mulleres dos seus dereitos laborais sobre a granxa, que fai que carezan de ingresos propios malia a traballar da mañá á noite os 365 días do ano e, en moitos casos, négalles o dereito a cotizar á Seguridade Social. A pesares de que as estimacións apuntan a que hai unhas 33.000 mulleres nesta situación, dende a aprobación da lei só solicitaron a titularidade compartida 17 granxas galegas.
Seguimos sufrindo agresións sexuais na rúa, no lugar de traballo, camiños con inseguridade e medos, sen que se adopten as medidas urxentes que garantan a nosa integridade. A lista de mulleres asasinadas tódolos anos non deixa de medrar, mentres se aproban leis sen orzamentos e as que temos non se cumpren na súa totalidade. No entorno rural, debido ao illamento que moitas veces sufrimos, é difícil saír de situacións de violencia machista; moitas veces, a vítima só fala co agresor.
POR TODO ISTO E POR MOITO MAIS, REIVINDICAMOS:
O dereito a unha vida digna.
Que a igualdade sexa real.
A dignificación e recoñecemento dos traballos de coidados e reprodutivos.
A corresponsabilidade dos homes e das administracións nas tarefas dos coidados, xa que son responsabilidade da sociedade no seu conxunto.
PARA VISIBILIZAR A SITUACIÓN NA QUE VIVIMOS E VISIBILIZAR AS NOSAS REIVINDICACIÓNS COMO MULLERES CONVOCAMOS ESTA FOLGA O 8 DE MARZO
Esta folga, a diferencia doutras,
É UNHA FOLGA DE MULLERES
É UNHA FOLGA DE COIDADOS
Organízate para que no teu entorno sexan os homes quen se encarguen das tarefas que habitualmente recaen en nós: alimentación, traballos domésticos, crianzas, persoas maiores, dependentes, etc.
É UNHA FOLGA LABORAL
Non acudindo o noso posto de traballo
É UNHA FOLGA DE CONSUMO
Significa tentar consumir o mínimo posible o día 8 de marzo.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: lt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl es en gl gl gl es es es gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Organigrama - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Executiva do SLG: A soberanía alimentaria é garantía de futuro
Isabel Vilalba Seivane, secretaria xeral
Xosé Lois Varela Carreira
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Plan Forestal de Galicia: a Consellaría de Medio Rural comeza a casa polo tellado... - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Medio Ambiente e Montes>
Plan Forestal de Galicia: a Consellaría de Medio Rural comeza a casa polo tellado...
Plan Forestal de Galicia: a Consellaría de Medio Rural comeza a casa polo tellado...
20 de Decembro do 2017
O pasado luns, 18 de decembro, celebrouse unha nova xuntanza do Consello Forestal de Galicia na que a conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez, e o director xeral de Ordenación Forestal, Tomás Fernández Couto, presentaron a revisión do Plan Forestal de Galicia (PFG). Mentres a nosa equipa técnica está a estudar o documento, dende o Sindicato Labrego Galego queremos valorar a propia presentación do mesmo que se fixo por parte da Consellaría de Medio Rural e que, a nunha primeira impresión, semella que a revisión do PFG non vai mudar nada a política forestal da nosa terra.
Para empezar, a Xunta está a construír un edificio comezando polo tellado, pois o normal é que antes dese plan forestal existise unha estratexia en base á cal redactalo, e só despois proceder a facer unha Lei de Montes. Así o fan os diversos organismos con competencias en materia forestal, dende o propio Ministerio de Agricultura, a outros máis globais que, aínda que non teñen potestade para lexislar, si deseñan estratexias e planifican, como a Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura (FAO) ou a Comisión Europea. Así, sen unha estratexia previa, semella que a única liña marcada en materia forestal pola Xunta é continuar a producir madeira para triturar.
Como exemplo do devandito, podemos sinalar que a exposición do e da responsábel de Medio Rural se baseou na superficie prevista para piñeiro e eucalipto, esta última en contra do criterio establecido polas directrices elaboradas polo sector. Nesa exposición, Couto e Vázquez asimilaron, moitas veces, a superficie dedicada a frondosas cos espazos protexidos ou de interese, sen facer fincapé en ningún momento na necesidade de recuperar a industria deste tipo de produción nin mencionar a importancia de establecer incentivos e beneficios para os propietarios e as propietarias deste tipo de masas.
Algo semellante ocorreu co pastoreo, englobando Medio Rural na súa exposición as superficies de pasto coa ocupada por monte raso ou de pouco arboredo, como zonas de espazos abertos; por contraposición ao monte arborado produtor de madeira, “porque ten que haber de todo”.
Todo isto contravindo totalmente as definicións dos aproveitamentos forestais na Lei 7/2012 de Montes de Galicia que deberían ser tidas en conta e desenvoltas nos plans forestais da Xunta.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A Secretaría das Mulleres do SLG leva a Madrid propostas para enfrontar o fracaso da Lei de Titularidade Compartida - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Secretaría das Mulleres do SLG leva a Madrid propostas para enfrontar o fracaso da Lei de Titularidade Compartida
A Secretaría das Mulleres do SLG leva a Madrid propostas para enfrontar o fracaso da Lei de Titularidade Compartida
18 de Septembro do 2017
A Lei de Titularidade Compartida entrou en vigor, o 5 de xaneiro de 2012, para dar unha solución á flagrante desigualdade que padecen miles de labregas que non son titulares da explotación na que traballan. Cando nacera a lei, calculábase que só na Galiza había 35.000 mulleres nesta situación, 400.000 se falamos a nivel estatal. Porén, dende aquela, só se deron de alta na Galiza 17 mulleres, 290 en todo o Estado.
O Fouce 316 recolle a última xuntanza que mantivo a técnica da Secretaría das Mulleres do SLG e membro da Executiva, Ana Eiras, coa directora xeral de Desenvolvemento Rural do Ministerio de Agricultura, Esperanza Orellana, para tratar a cuestión do desenvolvemento da Lei de Titularidade Compartida. Neste encontro participaron tamén representantes de asociacións de mulleres rurais, cooperativas e organizacións agrarias de todo o Estado.
Nun comunicado emitido con respecto a esta xuntanza, o propio Ministerio de Agricultura que “o ritmo de incorporación de explotacións a este réxime debería ser máis elevado”. Precisamente, na xuntanza analizáronse as posibles causas deste fracaso.
A solución posible: titularidade compartida de oficio
En nome da Secretaría das Mulleres do Sindicato Labrego Galego e da Confederación de Mulleres do Mundo Rural (Ceres), Ana Eiras defendeu un documento no que se recordaba unha petición ambiciosa das nosas organizacións coa que, de seguro, a Lei de Titularidade Compartida sería plenamente efectiva: que todas as explotacións agrarias que teñan un só cónxuxe como titular pasen a ter titularidade compartida de oficio.
Para levar a cabo isto, habería que implicar os servizos xurídicos do Estado. Estes, deberían determinar que granxas se atopan en situación propicia para ter a titularidade compartida e comunicarse con elas para obter o seu consentimento e regularizar a súa situación. Desta maneira, acadarían a titularidade compartida todas aquelas explotacións que non expresasen a súa intención de continuar cun só titular.
Tamén pedimos nesta xuntanza que a Administración forme funcionarios e funcionarias en cada comunidade autónoma para asesorar e acompañar nos trámites da titularidade compartida ás persoas interesadas, xa que, na actualidade, o meirande do corpo funcionarial non sabe como actuar diante deste trámite burocrático.
Aproveitar o financiamento para desenvolvemento rural
Outro dos principais obstáculos á hora de que nunha explotación soliciten a titularidade compartida é a obriga posterior de ter que cotizar ambos titulares á Seguridade Social. As bonificacións anunciadas para mulleres de 40 e 50 anos non foron suficientes para promover a alta. Para superar este obstáculo, dende Ceres e o SLG pedimos que o Ministerio de Agricultura modifique o Programa Estatal de Desenvolvemento Rural para que promova a igualdade de xénero nas explotacións con axudas e estímulos que realmente inciten a dar o paso de acollerse á titularidade compartida.
Finalmente, tamén expresamos a necesidade de organizar unha campaña informativa específica para o medio rural a través de axentes locais como grupos de desenvolvemento rural (GDRs), organizacións agrarias ou asociacións de mulleres. Esta campaña debería contemplar a realización de charlas xeneralizadas no marco da Rede Rural Estatal e estar baseada no contacto directo cos homes e mulleres que se poden acoller á titularidade compartida.
A técnica da Secretaría das Mulleres e integrante da Executiva do SLG, Ana Eiras (a primeira pola dereita) representou á nosa organicación e a Ceres nesta xuntanza de ámbito estatal
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
22 de abril: Manifestación en Compostela en defensa do monte veciñal e un plan forestal para un medio rural vivo - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
22 de abril: Manifestación en Compostela en defensa do monte veciñal e un plan forestal para un medio rural vivo
22 de abril: Manifestación en Compostela en defensa do monte veciñal e un plan forestal para un medio rural vivo
10 de Abril do 2018
O 22 de abril haberá unha manifestación en Compostela convocada pola Organización Galega de Comunidades de Montes (ORGACCMM) e apoiada, ademais de polo Sindicato Labrego Galego, por Fruga, CIG, Atrifoga, Asociación pola Defensa da Ría e Adega. O motivo da manifestación é a defensa do monte veciñal e en man común (MVMC) diante da revisión da lei que os regula e diante do novo plan forestal da Xunta. O lema da manifestación será “Pola defensa do MVMC, titularidade da veciñanza comuneira e por un Plan Forestal para un medio rural vivo”.
A manifestación do 22 de abril será a culminación dunha intensa campaña de asembleas que se estiveron a facer por toda Galiza dende marzo e que, esta mesma semana, pasará a un plano máis mediático a través de roldas de prensa en Ourense, Pontevedra, Lugo, Vigo e Compostela.
Afondando máis nos motivos destas mobilizacións, en primeiro lugar cómpre destacar a modificación da Lei de MVMC, a través da Lei de Acompañamento dos Orzamentos. Esta permitirá á administración facer unha xestión cautelar do monte cando este se declare en estado de abandono ou no caso de que desapareza a comunidade veciñal titular do monte. Considerarase abandono se se dá algunha destas circunstancias:
Que o monte sufra deterioro ecolóxico ou degradación de terras.
Que non sexa explotado de acordo cos recursos ou que sufra explotación abusiva.
Que o grao de aproveitamento da extensión forestal non sexa o axeitado.
Que os aproveitamentos non se adecúen ao plan de ordenación.
Que non exista plan de ordenación ou este non sexa aprobado pola administración por considerar que non se axusta aos obxectivos da xestión.
Esta xestión poderá ser exercitada pola administración competente ou mediante a encomenda a entidades ou empresas de capital público. Tamén pode ser alugada, a través do Banco de Terras, por un período de ate 50 anos. Neste último caso, e aínda que se constitúa unha nova comunidade de montes ou xunta provisional, o reinicio da actividade non será posible ata o remate da cesión ou arrendamento.
Contra un Plan Forestal de Galicia que segue dando prioridade ao cultivo masivo de eucalipto
Por outra banda, trala presentación da primeira revisión do Plan Forestal de Galicia (PFG), vemos que o texto defendido pola Xunta segue a ter un marcado carácter produtivista de madeira de ciclo curto, incluíndo a posibilidade do aproveitamento de cultivos enerxéticos.
Este plan non asegura que se respecte unha superficie agraria útil dun terzo do territorio galego, que sería o idóneo para garantir a nosa soberanía alimentaria; nin fai fincapé na recuperación dos terreos forestados ilegalmente. Iso si, o PFG propón un aumento da superficie de eucalipto e non limita a plantación do nitens.
Respecto das frondosas autóctonas, o PFG enfócaas cara á conservación e non cara a un aproveitamento das mesmas, xunto coa recuperación do tecido industrial asociado.
Os aproveitamentos de pastos, apícolas ou de froitos están relegados a segundo plano e asociados á existencia de espazos abertos fronte á masa forestal, sen darlle unha importancia económica.
Finalmente, en materia de lumes forestais, non prevé unha revisión do servizo extinción de incendios nin hai unha aposta clara pola prevención.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
II Foro de Agroecoloxía: Compra pública de alimentos ou o que se podería facer con 3.000 millóns de euros - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
II Foro de Agroecoloxía: Compra pública de alimentos ou o que se podería facer con 3.000 millóns de euros
II Foro de Agroecoloxía: Compra pública de alimentos ou o que se podería facer con 3.000 millóns de euros
21 de Decembro do 2017
Para rematar os texto sobre o II Foro Labrego de Agroecoloxía, incluímos este sobre o conversatorio que houbo na tarde do domingo, 29 de outubro, ao redor da compra pública de alimentos, que é un dos mellores xeitos, por parte das diversas administracións, de apoiar as producións ecolóxicas: mercándoas para fornecer hospitais, comedores escolares, restaurantes e cafetarías de institucións públicas, exército, centros penitenciarios, etc.
Para isto, contouse coa presenza de Damián Copena, do Grupo de Investigación en Economía Ecolóxica e Agroecoloxía, da Universidade de Vigo; Ester Comas, presidenta de Veterinarios sen Fronteiras; ou de experiencias como a dos comedores escolares de Ames ou a Escola Municipal A Caracola de A Coruña.
Nun contexto no que a compra pública de alimentos move entre 2.000 e 3.000 millóns de euros cada ano no Estado Español, e no que só nove empresas copan o 50% deste diñeiro; non hai dúbida de que un reparto máis xusto destes cartos con criterios agroecolóxicos pode ser un forte revulsivo para o medio rural, a saúde, o coidado do medio ambiente ou a dignidade e sostibilidade da profesión labrega. Trátase de algo perfectamente factible, como demostran exemplos como o da Escola Infantil A Caracola, da Coruña; ou o do Grupo Lentura de labregos e labregas, nacido grazas á iniciativa do Concello de Ames, que traballan en ecolóxico e fornecen comedores escolares da súa bisbarra cun total de 1.200 alumnos e alumnas.
Escola Infantil A Caracola
Da Escola Infantil A Caracola falounos a súa directora, Beatriz Ferreira. A Caracola é unha das nove escolas que dependen do Concello da Coruña e que son de xestión indirecta, é dicir, que o propio profesorado, coa axuda do persoal do centro, son os que deciden a alimentación do comedor, os menús, a quen se lle mercan os alimentos, etc. No caso da Caracola, son doce profesores e profesoras, unha cociñeira, unha limpadora e unha administrativa. Deste equipo partiu a iniciativa de facer un menú ecolóxico para 82 nenos e nenas de até tres anos. E xa levan oito anos coa experiencia. Trátase dun cambio integral no que se aposta polas hortalizas de tempada e no que tentan implicar a toda a familia, con actividades como darlles a probar os alimentos que comerán os seus fillos e as súas fillas, cursos de cociña, rede de compostaxe ou a coordinación dun grupo de consumo no que as familias poden mercar tamén os alimentos que merca a escola.
En 2015, tras un encontro de comedores ecolóxicos promovido polo GDR As Mariñas, xurdiu unha experiencia piloto para introducir hortalizas ecolóxicas e locais en tres centros escolares fornecidas por cinco granxas da zona. A partir de aí, A Caracola tamén comezou a mercar directamente a produtores e produtoras locais. Ademais, tentan expandir a experiencia levándoa a outros centros escolares con cociña propia, conseguindo que outra media ducia de colexios aceptase mercar tamén a granxas ecolóxicas da bisbarra.+
Lentura e o Concello de Ames
O caso do Concello de Ames tamén é un bo exemplo do que pode facer unha institución para apoiar a agricultura local. Hai doce anos, comezouse a traballar na relación entre labregos e labregas da zona e persoas que querían consumir en ecolóxico. Isto derivou na posta en marcha, en 2006, do Proxecto Amorodo, no que se involucraron tamén os concellos de Rois e Dodro. Amorodo durou catro anos nos que se apoiou o tránsito de granxas convencionais cara a métodos ecolóxicos de cultivo e se puxeron en marchas as primeiras experiencias comerciais en precario.
En base a esta experiencia, fíxose unha selección das granxas máis estables e comprometidas co proxecto e creouse a Asociación Lentura de labregos e labregas, completamente autónoma e sen a tutelaxe do concello.
As granxas de Lentura teñen o seu maior cliente no concello de Ames. Cómpre ter en conta que este concello ten catro centros escolares e unha gardería, con dous comedores que serven menús a 1.250 nenos e nenas, sendo o concello o encargado de mercar os alimentos. A dietista que deseña os menús cada quince días está en contacto permanente con Lentura para saber con que alimentos locais conta en cada época do ano. Por mor da grande cantidade que merca, Lentura faille ao Concello de Ames un 20% de desconto, pero tamén vende noutros ámbitos. En calquera caso, trátase dunha relación comercial, a do concello e Lentura, que aínda pode ir a máis xa que, dos 7 € que custa cada menú de media, a metade son o gasto en produtos frescos e, desa metade, o que leva Lentura polas súas vendas é unha parte mínima.
Cómpre dialogar con todos os axentes implicados na cadea alimentaria pública
Ao final desta conversa sobre compra pública de alimentos, tamén se tiraron unha serie de conclusións para traballar este eido:
Cómpre chegar a quen ten o poder último de decisión na compra pública de alimentos en cada caso particular: Xunta, concellos, centros escolares, anpas...
É necesario convencer ás administracións de que introduzan outros criterios á hora de mercar alimentos, a maiores dos simplemente económicos. Criteriso sociais, medioambientais, de saúde, etc.
As administracións poden e deben poñer as ferramentas e os mecanismos para facilitar a compravenda a produtores e produtoras locais e do país.
Só poderemos avanzar se a compra pública responsable de alimentos é unha demanda de toda a sociedade. Tódalas partes implicadas no proceso son clave: comensais, familias, directivas de centros, persoal de cociña, etc.
Cómpre localizar as diferentes persoas implicadas na cadea de compravenda de alimentos e traballar e acompañalas neste proceso de cambio. Neste senso, faise necesario combater os medos e resistencias que poden ter os diferentes axentes: produtoras e produtores, comunidade educativa, equipo de cociña, etc. O comedor escolar debe ser entendido como unha aula máis do centro onde os nenos e nenas, ademais de alimentarse, aprenden.
Hai que coordinar e planificar conxuntamente os menús e a produción.
A compra pública e responsable de alimentos é opción é posible e viable economica, social e ambientalmente, tal e como demostran diversas experiencias en marcha e exitosas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O Sindicato Labrego organiza en Arzúa unha Xornada de saberes ao redor da sabedoría ancestral das labregas - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O Sindicato Labrego organiza en Arzúa unha Xornada de saberes ao redor da sabedoría ancestral das labregas
O Sindicato Labrego organiza en Arzúa unha Xornada de saberes ao redor da sabedoría ancestral das labregas
30 de Xaneiro do 2018
O Sindicato Labrego Galego organiza este 1 de febreiro, no local social de Pantiñobre (Arzúa), unha Xornada de saberes dirixida a mulleres. Nela, as participantes realizarán ao longo de todo o día un intercambio de coñecementos sobre os saberes ancestrais das mulleres labregas.
Así, pola mañá, as mulleres presentes falarán dos saberes e coñecementos que teñen en torno a catro elementos fundamentais na cultura rural: a lúa, os santos, o calendario e o mal de ollo. Tras un xantar en común, pola tarde haberá un obradoiro sobre herbas medicinais impartido por María Bagaria, de Erva Meira (http://ervameira.blogspot.com.es/), no que ademais de compartir entre todas os diversos coñecementos que cada unha teña sobre as herbas e os seus usos, ensinarase a elaborar un bálsamo medicinal a partir dun aceite esencial.
O momento escollido para a celebración destas xornadas non é casual. Dende antigo, o principio de febreiro é a época de inicio das actividades do campo en case que todas as culturas. Esta data marca no calendario a planificación dos traballos das labregas.
É coñecida a celebración da Virxe da Candelaria en todo o país o 2 de febreiro. O curioso do caso é que esta devoción, que vén da cristianización da tradición romana, celébrase alén das nosas fronteiras: as calendas de febreiro (de febrearius, mes dedicado á deusa Februa). Crese que a orixe do nome deriva de febrau ou februale, termo co que a civilización romana designaba certos sacrificios e cerimonias relixiosas de purificación. Os antigos encamiñábanse cara á celebración das Lupercais, poñíanse baixo a protección de Neptuno e representábase por unha “muller vestida de azul que entre as súas mans suxeitaba un ave acuática e sostiña na súa cabeza un depósito do que saía abundante auga”, simbolizando as frecuentes choivas que se dan este mes.
Na xornada falaremos disto, ademais da lenda de Yamanjá, de orixe africana, que se celebra na outra beira do Atlántico o mesmo 2 de febreiro.
O que nos interesa contextualizar é como a celebración dunha festa cristiá coincide, unha vez máis, cos tempos dos calendarios agrícolas que, de novo, non deixa de ser a celebración da luz.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Agroecoloxía - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O III Foro Labrego de Agreocoloxía no Fouce 322: Proxectos agroecolóxicos coa forza das redes e do colectivo
3 de Decembro do 2018 ·
A falta de espazo no Fouce 322 fixo que non puidésemos darlle unha extensión suficiente a varios contidos do III Foro Labrego de Agroecoloxía que foron do máis interesante. Un bo exemplo é o da palestra de proxectos agroecolóxicos celebrada o primeiro día, que convocou catro experiencias do máis diverso co denominador común de seren iniciativas cooperativas ou colectivas. De seguido, compartimos con vós o texto íntegro orixinal que tivemos que resumir para publicar na edición impresa do Fouce.
Conclúe o Foro do SLG en Allariz reforzando a súa aposta por consolidar proxectos e redes de agrocoloxía na Galiza
22 de Outubro do 2018 ·
O Sindicato Labrego Galego, coa colaboración do Concello de Allariz, celebrou durante a fin de semana do 20 e 21 de outubro a terceira edición do Foro Labrego de Agroecoloxía baixo o lema "Camiñando xuntas pola soberanía alimentaria". De seguido, compartimos con vós un resume de todo o que deu de si este evento que trataremos máis a fondo no Fouce.
20-21 de outubro en Allariz: III Foro Labrego de Agroecoloxía “Camiñando xuntas pola Soberanía Alimentaria”
17 de Outubro do 2018 ·
O Sindicato Labrego Galego e o Concello de Allariz presentaron en sociedade, o 16 de outubro, o III Foro Labrego de Agroecoloxía, que se celebrará na capital alaricana os días 20 e 21 de outubro. No acto estiveron, por parte do consistorio, a alcaldesa, Cristina Cid, e o concelleiro de Medio Ambiente, Bernardo Varela; e, por parte da organización agraria, María Xosé Castro Fernández, da granxa Mimá (Pazo do Meire, Allariz), e Santi Rodríguez Cid, labrego de Cartelle.
II Foro de Agroecoloxía: Compra pública de alimentos ou o que se podería facer con 3.000 millóns de euros
21 de Decembro do 2017 ·
Para rematar os texto sobre o II Foro Labrego de Agroecoloxía, incluímos este sobre o conversatorio que houbo na tarde do domingo, 29 de outubro, ao redor da compra pública de alimentos, que é un dos mellores xeitos, por parte das diversas administracións, de apoiar as producións ecolóxicas: mercándoas para fornecer hospitais, comedores escolares, restaurantes e cafetarías de institucións públicas, exército, centros penitenciarios, etc.
II Foro de Agroecoloxía: Produción e consumo coinciden en demandar maior apoio institucional na comercialización
19 de Decembro do 2017 ·
O primeiro conversatorio que se celebrou no II Foro Labrego de Agroecoloxía versou sobre as relacións entre produción e consumo e contou con representantes dos Foros Ecolóxicos do Barbanza (A Coruña), do mercado 4 Ponlas (Pontevedra), da tenda lucense Bico de Grao e da Rede de Consumo O Careón, de Melide (A Coruña).
O Sindicato Labrego da Mariña reclama a recuperación da formación agroecolóxica na Escola Pedro Murias de Ribadeo
12 de Decembro do 2017 ·
Vai para un ano que, a iniciativa de profesionais mariñáns de longa traxectoria e convocadas polo Concello de Ribadeo, diversas entidades relacionadas co medio rural xuntámonos para falar da deriva de abandono da Escola Pedro Murias de Ribadeo.
II Foro de Agroecoloxía: Mostra de proxectos de comercialización de alimentos agroecolóxicos
11 de Decembro do 2017 ·
No #Fouce317 vén unha ampla crónica do II Foro Labrego de Agroecoloxía, que se celebrou nas instalacións da Illa de San Simón o 28 e 29 de outubro. Compartimos con vós un resume da palestra que levou por título "Proxectos de comercialización de alimentos agroecolóxicos", e que contou coas intervencións de Biocoop, Nutrenbio, Bioalai e MiMá.
O Foro do SLG remata co compromiso de tecer redes e traballar nas institucións para reforzar a agroecoloxía
30 de Outubro do 2017 ·
A segunda xornada do Foro de Agroecoloxía que está a celebrar o Sindicato Labrego Galego na Illa de San Simón comezou, este domingo 29 de outubro, coa intención de desenvolver, dende un punto de vista práctico, moitas das ideas e cuestións xurdidas o día anterior con respecto á comercialización. Adiantamos agora unhas liñas xerais do que deu esta xornada que iremos desenvolvendo nos vindeiros días.
Arrinca o II Foro Labrego de Agroecoloxía analizando os pros e os contras da comercialización directa
29 de Outubro do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego está a celebrar esta fin de semana, na Illa de San Simón, o II Foro Labrego de Agroecoloxía, un evento que aposta, do mesmo xeito que a organización agraria, por unha visión integral e sostible da agricultura, tanto dos métodos de cultivo, como das relacións comerciais, as condicións de vida dos produtores e produtoras, do benestar animal, dos ecosistemas ou da paisaxe.
O SLG presenta o II Foro Labrego de Agroecoloxía para tentar mellorar a comercialización de alimentos ecolóxicos
25 de Outubro do 2017 ·
O Sindicato Labrego Galego presentou hoxe, 25 de outubro, a que será a segunda edición do Foro Labrego de Agroecoloxía, que se celebrará na Illa de San Simón (Redondela) ao longo de toda esta fin de semana baixo o título “Camiñando xuntas pola soberanía alimentaria”. Desta maneira, o SLG dá continuidade a un evento que naceu o ano pasado en Betanzos coa intención de crear un espazo de encontro para todas as persoas, colectivos e organizacións que apostan por unha produción de alimentos que vaia máis alá dos métodos de cultivo ecolóxicos e sexa, entre moitas outras cousas, un factor activo de xeración de emprego, de sostibilidade ambiental, de saúde e de xustiza laboral.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl it gl gl gl uk gl en gl

text:
O Sindicato Labrego Galego da Mariña elixe a Iván Rodríguez Lombardero como novo responsábel comarcal - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O Sindicato Labrego Galego da Mariña elixe a Iván Rodríguez Lombardero como novo responsábel comarcal
O Sindicato Labrego Galego da Mariña elixe a Iván Rodríguez Lombardero como novo responsábel comarcal
16 de Marzo do 2018
O Consello Comarcal do Sindicato Labrego Galego da Mariña acordou por unanimidade a remuda na coordinación comarcal da organización que viña desempeñando Antonio Villarino desde o ano 2001. O substituto de Villarino será Iván Rodríguez Lombardero, que traballa no SLG desde setembro de 2015 como responsábel do local de Vilanova de Lourenzá.
Lombardero é xeólogo pola Universidade Complutense de Madrid e fixo o doutoramento na Escola Técnica Superior de Enxeñería de Montes, onde se especializou en Planificación Rural e Avaliación de Impacto Ambiental. Neste senso, o novo responsábel comarcal do SLG na Mariña ten vinte anos de experiencia en proxectos nacionais e internacionais, foi consultor do programa CORDIS (Community Research and Development Information Service) da Comisión Europea, e traballou tamén nas administracións ambientais autonómica e local, ocupando a praza de técnico de Medio Ambiente durante tres anos no Concello de Ribadeo.
Ademais de responsábel do local de Lourenzá, Iván Rodríguez Lombardero ten participado, dentro do SLG, en xornadas de eficiencia enerxética e sobre a loita fronte a couza guatemalteca. Actualmente, é representante do Sindicato Labrego na Rede de Decrecemento de Galicia, O Bierzo e Eo-Navia.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
O SLG denuncia no Parlamento problemas que fan inviable a gandería na Galiza ante os que a Xunta non actúa - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
O SLG denuncia no Parlamento problemas que fan inviable a gandería na Galiza ante os que a Xunta non actúa
O SLG denuncia no Parlamento problemas que fan inviable a gandería na Galiza ante os que a Xunta non actúa
28 de Marzo do 2018
Unha comitiva do Sindicato Labrego Galego formada por representantes da Dirección do Leite do SLG (Manuel Villaverde, Eliseo Cebreiro e Sandra Cancelada) e pola súa secretaria xeral, Isabel Vilalba Seivane, mantiveron, o 28 de marzo, encontros con representantes dos grupos parlamentarios de BNG (Xosé Luís Rivas Cruz), En Marea (Luís Villares e Davide Rodríguez) e PSOE (José Manuel Pérez e José Antonio Quiroga).
O motivo destas reunións foi o de tratar catro das principais ameazas e lastres que teñen os nosos sectores agrogandeiros para ser rendibles e que, diante do deterioro sufrido nos últimos meses, ameazan cunha crise de consecuencias imprevisibles: os baixos prezos no sector lácteo, o decreto de prohibición do esparexemento de xurros, o difícil acceso á terra e os danos da fauna salvaxe. Aínda que o SLG tamén pediu manter un encontro co grupo parlamentario do PP, a día de hoxe non recibiu resposta.
Comisión de investigación parlamentaria para os prezos do leite
Nos prezos do leite, o SLG alertou aos deputados e deputadas da situación de extrema vulnerabilidade na que se atopan as nosas granxas de cara á vindeira campaña, con prezos medios dos máis baixos de Europa que xa comezaron a amosar síntomas de novas baixadas cando apenas comezaron a subir. Oficialmente, o prezo medio da Galiza xa caeu medio céntimo de decembro de 2017 (0'322) a xaneiro de 2018 (0'317); máis alá damedia, o meirande das granxas galegas cobran prezos inferiores, normalmente por baixo dos 30 céntimos. Neste senso, cómpre lembrar que as granxas galegas non se beneficiaron das subas xeneralizadas que houbo en toda Europa en 2017. Así, a nova campaña que comeza o 1 de abril e na que se asinarán novos contratos, vén co anuncio dalgunhas industrias de que van baixar os prezos (ver bit.ly/SLGcelega) e mesmo con subas en insumos coma os pensos.
Respecto á posibilidade de negociar un prezo digno, dende o SLG denunciouse que os prezos e condicións veñen impostos polas industrias, que as OPLs que se supón que cobran subvencións para negocialos non serven para nada, e que os foros de diálogo que existían no pasado -como a Mesa do Leite- están completamente desmantelados. Do famoso Plan Estratéxico do Sector Lácteo anunciado en 2015, non se sabe nada del nin se lle agarda.
Diante da pasividade da Consellaría de Medio Rural nestes graves problemas, o SLG pediu a creación dunha comisión de investigación parlamentaria que, coa participación de expertos, estude se as industrias lácteas fan prácticas ilegais pactando prezos á baixa e explique por que unha mesma empresa paga menos en Galiza que en comunidades veciñas por un leite de igual calidade e que despois se vende no mesmo brick e baixo a mesma marca. Ademais, tamén se lles pediu aos grupos da oposición que propoñan a restauración de foros como a Mesa do Leite e que ás industrias que se beneficien de subvencións se lles esixan nas bases das subvencións prezos dignos e boas prácticas mercantís coas granxas e se fagan auditorías para garantilo.
Fronte común para anular a prohibición de esparexer xurros
Outro dos temas que o SLG tratou con BNG, PSOE e En Marea foi o decreto que prohibe esparexer xurros. Trátase dunha obriga inxusta, arbitraria, inútil e, polo tanto, innecesaria, que pasará unha factura millonaria ao noso sector lácteo e ao erario público. Aínda que a escusa para impoñer esta norma é diminuír as emisións de gases contaminantes como o amoníaco, esta contaminación é producida, maioritariamente en España, pola industria dos fertilizantes e pola cría intensiva de aves e porcos. Voces autorizadas, coma o Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo, defenden que boas prácticas como esparexer os xurros con prato invertido e despois pasar unha grade de discos tería os mesmos efectos á hora de reducir as emisións que inxectalos na terra tal e como obriga o decreto. Polo tanto, os inxectores de xurro non solucionan nada, non son necesarios e, por se non abondase, non son aptos para traballar na Galiza. Diante disto, dende o SLG pedíuselle aos grupos políticos que sumen forzas para deter esta normativa disparatada que pode saírlle moi cara ao noso sector lácteo e ás arcas públicas.
Definir quen é responsable de facer que se cumpra a lei nas forestacións de terras agrarias
O SLG denunciou diante de BNG, PSOE e En Marea que a Xunta segue consentindo as forestacións ilegais de terras agrarias con total impunidade. A pesares da crise dos incendios de outubro de 2017, na que as caóticas e case sempre ilegais forestacións con eucalipto e piñeiro propiciaron a morte de catro persoas e incontables danos materiais, a día de hoxe a lei segue a vulnerarse e cadaquén planta o que quere onde lle peta sen que o delito sexa perseguido. Sobre as plantacións ilegais existentes, tampouco se fixo acción algunha dende a Xunta. É obvio que precisamos un Goberno que faga cumprir a lei á hora de ordenar o territorio, que protexa o solo agrario para producir alimentos e que desenvolva unha política forestal racional; e iso comeza por que a Consellaría de Medio Rural ordene que os axentes que deben facer cumprir a lei -gardas forestais e concellos- actúen de oficio diante de calquera vulneración da norma que detecten.
Informe xurídico para dilucidar se a Xunta é responsábel civil dos danos da fauna salvaxe
Finalmente, o SLG denunciou diante dos grupos parlamentarios da oposición a problemática en aumento dos ataques da fauna salvaxe. Lonxe de crear un sistema de compensacións que posibilite a conservación da vida salvaxe e o desenvolvemento da actividade das nosas granxas, a Xunta está a desmantelar as deficientes e cativas axudas que tiñamos ao respecto. O síntoma máis evidente disto é que, en 2017, non se convocaron as axudas para paliar os danos do xabaril. Nas que si se convocaron, seguen a padecerse as mesmas eivas: contías insuficientes que non cobren nin de lonxe os danos, prazos imposibles para xustificar os gastos, ou demoras de dous anos en cobrar a axuda. Isto fai que moitas granxas atacadas non pasen o traballo e a burocracia que supón denunciar e que a actividade gandeira comece a ser inviable en amplas zonas do noso territorio. A maiores, dende o SLG explicóuselles aos grupos parlamentarios que existe xurisprudencia de Castela e León que di que a administración competente é a responsable civil subsidiaria dos danos da fauna salvaxe. Neste senso, pedíuselles respecto desta cuestión a elaboración dun informe xurídico que dilucide se é a Xunta de Galicia a responsábel civil dos danos da fauna salvaxe e, en caso de selo, que se actúe en consecuencia indemnizando directamente os estragos sen necesidade de solicitar axudas.
Tras esta xuntanza, dende o Sindicato Labrego Galego agardamos poder reunirnos tamén co Partido Popular de Galicia para poder expoñerlle unhas problemáticas que, combinadas, poden resultar catastróficas e provocar fortes crises nalgún dos principais sectores agrogandeiros do noso país, como o lácteo ou o da carne de vacún; e fronte ás cales, nin a Consellaría de Medio Rural nin a Xunta están a tomar ningún tipo de medida nin a activar plan algún para enfrontalas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Xuntanza SLG-Medio Rural: a prórroga dos xurros é indefinida e levantaranse 290 has. de forestacións ilegais - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
29 de Abril do 2018
O 27 de abril, unha comitiva do Sindicato Labrego Galego mantivo unha xuntanza de traballo coa conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez; e a directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, Belén do Campo. Ao encontro, que se celebrou na sede da Consellaría, acudiron por parte da organización agraria a súa secretaria xeral, Isabel Vilalba Seivane; a coordinadora do SLG nas comarcas de Compostela e Bergantiños, Marieta Pastoriza; e os gandeiros Manuel Villaverde (Forcarei) e Eduardo Quintás (Touro). A xuntanza produciuse despois de que o SLG solicitase formalmente entrevistas para tratar diversas cuestións, que van dende os prezos do leite á crise da couza guatemalteca. De seguido, un resume do falado:
Decreto de prohibición de xurros: Medio Rural afirma que a prórroga será indefinida
Dende o SLG transmitimos a nosa preocupación sobre que ía acontecer nos sectores gandeiros unha vez pasado o ano 2018 e caducada a prórroga concedida até que se faga efectiva a prohibición de esparexer xurros. Explicámoslle á conselleira que o sector de vacún non podía asumir fortes investimentos nunha maquinaria moi custosa, pouco efectiva e mesmo inviable en moitas zonas de Galiza e que, sobre todo, non ía server para diminuír as emisións duns gases provocados, maioritariamente, polo porcino intensivo e polos fertilizantes químicos.
A conselleira díxonos que Medio Rural dispuña de informes do Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM) e da Consellaría de Medio Ambiente que demostran que en Galiza non hai un problema salientable coas emisións de amoníaco. Pero quizais o máis importante que nos comunicou é que a prórroga para poder seguir esparexendo os xurros para abonar non vai ser só para 2018, senón que se entende como indefinida, e que aconsellásemos á xente que non fixese ningún investimento en maquinaria para enterrar os xurros porque non ía ser necesario.
Fauna salvaxe: Medio Rural recoñece que hai especies fóra de control e que pode provocar serios problemas en sanidade gandeira
Explicámoslle que se trata dun problema gravísimo que temos enriba. A conselleira admitiu a gravidade do problema, que xa lle foi transmitido polos sectores gandeiros en varias ocasións e admitiu que a súa magnitude podía compararse á de problemas como o dos prezos do leite, por exemplo. Ángeles Vázquez admitiu que existían poboacións de determinadas especies salvaxes, coma o xabarín, totalmente fóra de control que, ademais dos danos ás granxas, constitúen un serio problema sanitario de transmisión de enfermidades á cabana gandeira como tuberculose, peste porcina, etc. polo que se está a implicar tamén o Ministerio de Agricultura, xa que non se dá só na Galiza. Vázquez afirmou que a Consellaría de Medio Rural tiña unha liña de traballo común coa de Medio Ambiente para tratar de afrontar as poboacións descontroladas de determinadas especies.
A pesares do dito, a conselleira non nos falou de ningún outro compromiso concreto para facer fronte a este problema. Transmitímoslle a nosa queixa de que os tecores non están a cumprir coa súa responsabilidade e cos plans de xestión das poboacións de fauna salvaxe en grande medida porque non teñen un apoio decidido da propia administración. Neste senso, lembrámoslle á conselleira que moitos tecores teñen un corpo de socios moi envellecido e que están a ter serios problemas para dar saída á carne das pezas cazadas. Para o SLG, Medio Rural debería identificar estes problemas e outros nos tecores para darlles solución.
Forestacións ilegais de terras agrarias: Compromiso inmediato de levantar 290 hectáreas de forestacións ilegais e de actuar nas vías de comunicación
Denunciamos diante da conselleira este problema que se dá en toda Galiza e que deixa sen base territorial moitas granxas. Explicámoslle que non pode ser que a única solución sexa que uns veciños denuncien a outros para que a Administración actúe. Ángeles Vázquez díxonos que, neste tema concreto, mantivo un encontro coas xefaturas territoriais de Medio Rural para que se actúe de oficio fronte ás forestacións ilegais. E para levar isto a cabo, propuxéronse metas concretas como facer un plan de actuación dirixido a facer respectar a normativa de distancias nas vías de comunicación, comezando polas principais. Neste senso, a Consellaría de Medio Rural ten intención de levantar 290 hectáreas de forestacións ilegais de aquí a xullo e limpar distancias en 500 kms. de autovías, autoestradas e outras vías de comunicación principais, para pasar despois a outras de menor entidade. E nisto están traballando coordinandose con outros organismos como concellos ou a Deputación da Coruña.
Couza guatemalteca: Pedimos a cobertura do lucro cesante e maior transparencia
Denunciamos que non había un coñecemento da magnitude deste problema no sector e que existía unha grande desconfianza respecto ao seguimento da praga e o programa de control e medidas para erradicala, estando en xogo a produción de pataca non só nas zonas en corentena, senón en toda Galiza. Ángeles Vázquez comprometeuse a facilitarnos os resultados do programa de control e erradicación que estaba levando a cabo a Consellaría. En canto ao programa de indemnizacións reclamamos que, a maiores das xa existentes, se cubra tamén o lucro cesante, especialmente naquelas explotacións nas que unha parte importante dos seus ingresos dependen do cultivo de pataca.
As eivas nos procesos administrativos de Medio Rural
Outro dos temas tratados son as dificultades e eivas nos procesos administrativos relacionados con agricultura: prazos insuficientes para tramitar plans e axudas, fallos informáticos constantes que provocan atrasos e unha grande perda de tempo e recursos. Puxemos como exemplo as primas de incorporación ou os plans de mellora.
Dende o SLG, incidimos na necesidade de que a Consellaría de Medio Rural debe dotarse de mellores recursos técnicos e de máis persoal, non só na administración central, senón, sobre todo, na rede de oficinas agrarias comarcais, especialmente en departamentos como sanidade vexetal e animal ou o CIAM.
Para nós, estas carencias tradúcense en serias dificultades para poder xestionar o día a día das granxas, en problemas para resolver expedientes e ás veces no risco de que se perdan axudas importandes como as citadas. A sensación que temos é a de que se está desmantelando a Consellaría de Medio Rural.
Dixéronnos que nos últimos tempos houbo ampliación de persoal, con prioridade ao sector forestal, pero que entraba dentro dos seus plans reforzar o persoal noutros sectores.
Sector Lácteo: denunciamos a discriminación de prezos que sufre Galiza e pedimos que os controis de antibióticos sigan sendo responsabilidade do Ligal
Falámoslle da proposta do Ministerio de Agricultura de que sexan as propias industrias as que comproben e analicen a presenza de antibióticos no leite en substitución do actual programa de control no que as mostras son analizadas polo Laboratorio Interprofesional Galego de Análise do Leite (Ligal). Para o SLG, o programa de control do Ligal ofrece moitas máis garantías que a análise que poidan facer as industrias, polo que lle pedimos que isto siga sendo así na Galiza. O contrario sería privatizar outro servizo público en detrimento da calidade e das garantías que nos ofrece agora mesmo a súa xestión polo Ligal. Pedímoslle, polo tanto, que Medio Rural defenda esta posición diante do Ministerio de Agricultura.
Tamén denunciamos da concertación de prezos á baixa que estás a facer as industrias lácteas na Galiza á hora de asinar novos contratos na Galiza. Queremos que se investigue e se tomen medidas Pedímoslle á Consellaría que se investigue realmente se hai acordos entre industrias e se estude en profundidade a formación de prezos que fan as industrias; neste senso, denunciamos a clara discriminación que están a sufrir as nosas granxas cando unha mesma industria paga menos un leite de igual calidade en Galiza con respecto a granxas de Asturias, por exemplo. Trátase dunha clara discriminación e, para nós, ilegal.
Máis en xeral, denunciamos tamén a inexistencia dun plan de futuro para o sector lácteo galego e de foros de diálogo como a Mesa do Leite nos que se poidan deseñar e acordar medidas beneficiosas para o sector.
Sen saírmos do sector lácteo, tamén falamos dos proxectos de industrias e cooperativas lácteas que está a apoiar a Consellaría de Medio Rural. Dixémoslle á conselleira que este tipo de apoios públicos deben estar condicionados a darlle un retorno positivo ao propio sector en forma de compromisos de prezos dignos e mellores condicións contractuais, por exemplo. Non pode ser que se estean a dar axudas millonarias a industrias que despois seguen extorsionando as granxas impoñendo prezos de miseria e condicións leoninas nos contratos, ou mesmo deixando de recoller leite.
Mina de Touro O Pino
Eduardo Quintás reiterou á conselleira a petición da veciñanza de Touro para que visite a zona afectada polo proxecto de extracción de cobre de Atalaya Mining e comprobe, in situ, o forte impacto que ten actualmente a minaría na zona e o que tería sobre as explotacións gandeiras e a vida nas parroquias en caso de ir adiante o novo plan extractivo. Dentro das súas competencias, a conselleira dixo que tiñan que facer un informe ao respecto e comprometeuse a realizar unha visita a Touro para ver as consecuencias do proxecto mineiro.
Parte da comitiva do SLG que se reuniu con Ángeles Vázquez e Belén do Campo. De esquerda a dereita: Eduardo Quintás, Isabel Vilalba e Marieta Pastoriza
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Arrinca a Marcha Stop Velutina con unha concentración reivindicativa diante da Consellaría de Medio Rural - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Arrinca a Marcha Stop Velutina con unha concentración reivindicativa diante da Consellaría de Medio Rural
Arrinca a Marcha Stop Velutina con unha concentración reivindicativa diante da Consellaría de Medio Rural
18 de Outubro do 2017
Ante a alarmante situación que está sufrindo o medio ambiente a causa da imparable e devastadora praga da avespa velutina, a Asociación Galega de Apicultura xunto con outras asociacións da Cornixa Cantábrica decidiron organizar a Marcha Stop Velutina, que partirá o día 19 de outubro dende Santiago de Compostela, onde terá lugar unha concentración con motivo da saída da marcha, diante do edificio da Xunta de Galicia en San Caetano ás 10.30.
A invasión da especie invasora Vespa velutina supón un grave problema medioambiental de consecuencias imprevisibles que afecta a toda a sociedade. É urxente a posta en marcha dun plan de choque, coordinado pola administración, xunto coas asociacións e a poboación, para frear o avance desta praga e os terribles estragos que está causando. A única vía posible neste momento é a convivencia con esta especie, pero non a calquera prezo, a convivencia esixe a supervivencia das abellas e o resto de polinizadores.
Até agora a loita recaeu principalmente no sector apícola e a administración limitouse á entrega dunhas 10.000 trampas, que foron colocadas só nos colmeares, xunto coa retirada de niños durante o verán. Según o noso parecer, é necesario realizar unha nova planificacións dos traballos, centrándose moito na loita preventiva, coa colocación masiva e coordinada de trampas na primavera para a captura de raíñas fundadoras, xa que por cada raíña capturada un niño evitado. Para iso, precisaríanse 50.000 trampas xunto cos seus atraíntes, a distribuir pola administración tanto no sector apícola como noutros colectivos, colexios, concellos, etc., e que tería un orzamento dun millón de euros. Por outra banda, a investigación é fundamental para coñecer mellor o comportamento desta especie invasora, o seu impacto medioambiental e económico e estudar métodos de control eficaces. Deben ser os organismos oficiais os que a promovan e poñan os medios necesarios para levala a cabo, xunto con universidades e outras institucións. A pesar de ter anunciado medidas neste sentido a Xunta de Galicia limitouse ata agora ao asino dun só convenio de colaboración coa Universidade de Vigo e máis coa Universidade de Santiago, contando soamente a UVigo cun orzamento específico. É absolutamente necesario, como así reclama a rama investigadora, que se unifique e se financie a investigación dende a administración, xa que ésta será a orixe das ferramentas que poderemos utilizar contra a Vespa velutina no longo prazo.
Ante esta situación, a Asociación Galega de Apicultura en colaboración coa Confederación en defensa da abella na Cornisa Cantábrica (CODACC), convocaron do 19 ao 23 de outubro a Marcha Stop Velutina, unha marcha de sensibilización social e reivindicación sobre este problema que percorrerá as comunidades máis afectadas polo tártago asiático, realizando concentracións e actos informativos nos diferentes lugares polos que pasará. En Santiago de Compostela, con motivo da saída da marcha o xoves 19 de outubro ás 10.30 h., faremos unha concentración diante da Xunta de Galicia en San Caetano, á que animamos a participar a toda a poboación e na que entregaremos as nosas reivindicacións ó Presidente da Xunta de Galicia, solicitándolle unha reunión urxente para explicarlle a gravidade da situación e as nosas propostas.
Ente os obxectivos da marcha está tamén a divulgación das ferramentas que temos sobre a mesa para frear o avance desta praga. Unha delas é a Plataforma Stop Vespa Velutina, unha iniciativa que partiu de Galicia e que ten como obxectivo trasladar as demandas do sector aproveitando a xuntanza de forzas como un mecanismo de presión ás administracións competentes. Na actualidade tamén Asturias e Cantabria teñen as súas plataformas constituídas. Por outra banda, informaremos acerca dos primeiros resultados obtidos co sistema "trampa eléctrica", un sistema de protección das colmeas que foi obxecto de estudo en AGA e que concluíu coa difusión da "Guía para a construcción caseira da trampa eléctrica" dispoñible na páxina web de AGA.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl it gl uk gl en gl

text:
12 de abril, xornada sobre "Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais" - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
12 de abril, xornada sobre "Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais"
12 de abril, xornada sobre "Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais"
27 de Marzo do 2018
O 12 de abril, o Pazo de Mariñán (Bergondo) acollerá unha xornada sobre “Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais a través de espazos de sacrificio colaborativos”. Interesante iniciativa que abordará unha das fases máis dificultosas para as granxas de aves e coellos e, ao mesmo tempo, das que máis potencial e futuro teñan para as explotacións avícolas e cunícolas familiares: o sacrificio na propia granxa e a comercialización directa da carne. Para inscribirte, tes que chamar ao 686 783 800 ou enviar un email cos teus datos a arrexo4@gmail.com Podes descargar o programa na seguinte icona.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Outros - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Asociación Galega de Apicultura (AGA) convoca protestas en Ourense para esixir solucións á expansión da velutina
3 de Abril do 2019 ·
A Asociación Galega de Apicultura (AGA) convocou unha concentración de protesta para o xoves 4 de abril diante da Delegación Territorial da Xunta de Galicia en Ourense. Será ás 11:00 e con ela, unha vez máis, tentará chamar a atención da Consellaría de Medio Ambiente dunha praga que está a ser catastrófica para o sector apícola que se lle foi das mans ás autoridades competentes para controlala: a avespa velutina. De seguido, compartimos con vós os argumentos de AGA para saír á rúa.
O Sindicato Labrego Galego responde a enquisa do Ministerio de Agricultura sobre a etiquetaxe do mel
18 de Decembro do 2018 ·
Até o este mércores 20 de decembro está aberta unha consulta pública do Ministerio de Agricultura sobre a implantación e obriga dunha etiquetaxe máis detallada da orixe de mel. É importante que os consumidores e consumidoras teñamos información clara sobre a orixe dos produtos que mercamos, e os produtores e produtoras a oportunidade de defendernos ante as importacións masivas de mel de baixa calidade.
SLG e AGA esixen unha etiquetaxe transparente para o mel de cara a evitar a venda fraudulenta de produtos foráneos
11 de Decembro do 2018 ·
A Coordinadora de Organizacións Agrarias e Gandeiras (COAG) organizou unha campaña de accións en 18 cidades do Estado para denunciar a normativa que regula a etiquetaxe do mel, por amparar a fraude e prexudicar directamente o mel de calidade dos nosos apicultores e das nosas apicultoras.Na Galiza, fomos o Sindicato Labrego Galego e a Asociación Galega de Apicultura as organizacións encargadas de secundar esta mobilización, cunha concentración no Centro Comercial As Cancelas, en Compostela. De seguido, compartimos con vós o manifesto:
SLG e AGA farán unha protesta o 11 de decembro en Compostela en defensa do noso mel
5 de Decembro do 2018 ·
O sector apícola da Coordinadora de Organizacións Agrarias e Gandeiras (COAG), da que forma parte o Sindicato Labrego Galego, organizou unha serie de mobilizacións para o 11 de decembro en Almería, Córdoba, Guadalaxara, Xaén, As Palmas, Logroño, Málaga, Menorca, Murcia, Oviedo, Pamplona, Salamanca, Santander, Santiago de Compostela, Sevilla, Tenerife, Valencia e Zaragoza, para denunciar os abusos da industria do mel a produtores e produtoras, por unha banda, e ás persoas que consumen, por outra.
Alarma no sector de vacún na Galiza por positivos de tuberculose en granxas sen problemas sanitarios
23 de Novembro do 2018 ·
Nos últimos tempos, na Galiza estamos asistindo á aparición de positivos por tuberculose en granxas que tiñan unha cualificación sanitaria óptima e que, dende hai anos, non introduciran animais de fóra. Isto, fixo que o Sindicato Labrego transmitise a súa preocupación aos servizos de Sanidade Animal e, ao pouco, organizase en Vilalba unha palestra informativa, a comezos de outono, na que participou Xosé Fraga Martínez, xefe de área do Servizo de Gandería na Terra Chá.
12 de abril, xornada sobre "Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais"
27 de Marzo do 2018 ·
O 12 de abril, o Pazo de Mariñán (Bergondo) acollerá unha xornada sobre “Viabilidade da comercialización de aves e coellos das granxas artesanais a través de espazos de sacrificio colaborativos”. Interesante iniciativa que abordará unha das fases máis dificultosas para as granxas de aves e coellos e, ao mesmo tempo, das que máis potencial e futuro teñan para as explotacións avícolas e cunícolas familiares: o sacrificio na propia granxa e a comercialización directa da carne. Para inscribirte, tes que chamar ao 686 783 800 ou enviar un email cos teus datos a arrexo4@gmail.com Podes descargar o programa na seguinte icona.
Xosé María Vilaverde: "Cando fun á oficina agraria dicir o que quería facer, dixéronme que era imposible”
4 de Decembro do 2017 ·
A Quinta da Vacaloura é unha granxa ecolóxica da parroquia de Naraío (San Sadurniño) onde Xosé María Vilaverde, paseniño, vai construíndo, xunto coa súa familia, un medio de vida que non ten moito que ver coa súa formación académica-Ciencias Políticas, Xestión de Cooperación Internacional e ONGs- pero si coa súa conciencia e compromiso co entorno, o planeta e ideas como a soberanía alimentaria.
Arrinca a Marcha Stop Velutina con unha concentración reivindicativa diante da Consellaría de Medio Rural
18 de Outubro do 2017 ·
Ante a alarmante situación que está sufrindo o medio ambiente a causa da imparable e devastadora praga da avespa velutina, a Asociación Galega de Apicultura xunto con outras asociacións da Cornixa Cantábrica decidiron organizar a Marcha Stop Velutina, que partirá o día 19 de outubro dende Santiago de Compostela, onde terá lugar unha concentración con motivo da saída da marcha, diante do edificio da Xunta de Galicia en San Caetano ás 10.30.
Nace a Plataforma Stop Velutina para forzar o compromiso da Xunta e do Goberno na loita contra esta avespa asiática
20 de Maio do 2017 ·
Este 20 de maio, coincidindo co Día Mundial das Abellas, presentouse en Compostela a Plataforma Stop Velutina, unha rede de 24 organizacións e colectivos que nace da iniciativa da Asociación Galega de Apicultura (AGA) e do Sindicato Labrego Galego. O obxectivo da Plataforma Stop Velutina é esixir a asunción de competencias sobre a problemática do tártago asiático por parte da Consellería de Medio Ambiente, no ámbito de Galicia; e máis do Ministerio de Agricultura, no ámbito estatal.
SLG e AGA reclaman a Industria e Medio Rural que esixan do Goberno do Estado unha etiquetaxe transparente no mel
19 de Outubro do 2016 ·
A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego (SLG), Isabel Vilalba Seivane, e o secretario técnico da Asociación Galega de Apicultura (AGA), Xesús Asorey, foron as persoas encargadas de rexistrar nos edificios administrativos de San Caetano (Compostela) hoxe, 19 de outubro, senllos escritos dirixidos ás consellarías de Industria e Medio Rural para que lle esixan ao Goberno do Estado os cambios lexislativos necesarios para posibilitar unha etiquetaxe transparente no mel na que se detalle, entre outros aspectos, o país ou países de orixe do produto. Posteriormente, ás 13:00 horas, ambos mantiveron unha xuntanza coa directora xeral de Comercio, Sol María Vázquez Abeal , para expoñerlle a problemática denunciada.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
A Dirección do Leite do SLG denuncia a parálise da Xunta diante dos baixos prezos e o decreto de xurros - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
A Dirección do Leite do SLG denuncia a parálise da Xunta diante dos baixos prezos e o decreto de xurros
A Dirección do Leite do SLG denuncia a parálise da Xunta diante dos baixos prezos e o decreto de xurros
7 de Febreiro do 2018
Tras reunirse, a Dirección do Leite do Sindicato Labrego Galego vén de expresar a súa fonda preocupación polos últimos datos sobre o sector publicados polo Fondo Español de Garantía Agraria (FEGA), correspondentes a decembro de 2017, que reflicten o estancamento duns prezos que, na Galiza, seguen a ser os peores do Estado xunto cos de Baleares (32'2 céntimos por litro, 1 céntimo menos que a media estatal) e continúan a estar moi por baixo da media europea (37'76 céntimos).
Polo demais, estes datos de decembro serviron para constatar que o ano 2017 saldouse no sector lácteo galego co peche de 463 granxas ao pasar das 8.477 de xaneiro ás 8.014 de decembro. É moi posible que, a estas alturas, Galiza xa teña menos de 8.000 explotacións lácteas.
Esta situación tan preocupante contrasta con ton triunfalista da conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez, que non deixa de falar do ben que está o sector lácteo na Galiza alí onde vai, ao tempo que non move un dedo para tratar de reconducir a anomalía de que a Galiza non se beneficie da suba de prezos que se veu producindo en toda Europa ao longo de 2017.
Asturias, cos deberes feitos en prezos e xurros
E mentres a nosa conselleira dedica os seus esforzos a campañas publicitarias e propagandísticas, os seus colegas de comunidades veciñas fan os deberes que esixe o sector lácteo. Sen ir máis lonxe, a semana pasada publicábase na veciña Asturias -onde o prezo medio do leite en decembro foi de 35'4 céntimos- o decreto que exime da obriga de enterrar os xurros a máis do 90% do territorio do Principado. Na Galiza, os nosos gandeiros e as nosas gandeiras seguen sen saber que pasará con esta cuestión e outras cruciais das que depende o seu futuro. Cómpre saber que o decreto dos xurros, deseñado por persoal técnico nos despachos, non ten razón de ser, pois os estudos indican que as principais causantes da contaminación por amoníaco son as granxas intensivas de porcino (17'5%) e os abonos de síntese (o 20%). Pola contra, o sector do vacún só é responsable do 4'4% destas emisións, o que fai que a Cornixa Cantábrica, incluída Galiza, sexa unha das zonas menos contaminadas do Estado. Non queremos ser mal pensad@s, pero o feito de que a actual ministra de Agricultura, Isabel García Tejerina, teña sido directiva de Fertiberia -en palabras da propia industria “empresa líder en el sector de los fertilizantes en la Unión Europea y uno de los principales operadores mundiales en el mercado del amoniaco”-, non nos dá ningunha confianza.
O traballo inmediato que se agarda dunha conselleira de Medio Rural na Galiza: Fronte común contra o decreto dos xurros e negociación de prezos antes de marzo
Dado que enterrar os xurros pode implicar un altísimo custe para o sector -inxectores mecánicos, tractores con máis potencia- e non vai resolver un problema do que as nosas granxas lácteas non son as causantes; e dado que ese decreto permite exencións como a de Asturias só en 2018, pero despois será de obrigado cumprimento; preguntámonos se a conselleira de Medio Rural ten intención de facer fronte común cos seus colegas da Cornixa para frear este despropósito que ameaza con socavar aínda máis a castigada economía das nosas granxas.
De paso, se lle acorda reunirse cos axentes do sector para dilucidar as causas que fan de Galiza case o único lugar de Europa no que apenas subiu o prezo do leite para tentar articular solucións, non sobraría. Neste senso, dende a Dirección do Leite do Sindicato Labrego Galego, queremos lembrarlle a Ángeles Vázquez que en marzo asinaranse os novos contratos no sector; agardamos que, para daquela, xa teña feito o traballo e xestións necesarias para que, na Galiza tamén, se revisen á alza os novos prezos que impoña a industria de acordo cuns valores máis acordes aos que cotiza o leite no resto da Unión Europea.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística


langs: gl es

text: Comentarios en: Para saber si está enfermo, consulte a su camisa


langs: gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl uk gl en gl

text:
Galiza perdeu máis de 1.500 granxas lácteas dende a fin das cotas e segue a ter un dos prezos máis baixos de Europa - Sindicato Labrego Galego
A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro
Contra a Lei de augas
Galiza perdeu máis de 1.500 granxas lácteas dende a fin das cotas e segue a ter un dos prezos máis baixos de Europa
Galiza perdeu máis de 1.500 granxas lácteas dende a fin das cotas e segue a ter un dos prezos máis baixos de Europa
4 de Abril do 2018
Co remate da campaña 2017-2018 no sector lácteo, cúmprense tres anos dende que desapareceu o sistema de cotas lácteas. Polo medio, tivemos unha das peores crises de prezos que se recordan e pecharon máis de 1.500 granxas: das 9.484 explotacións en activo que había en abril de 2015, pasamos ás 7.967 que contabilizaron os últimos datos do sector, correspondentes a xaneiro de 2018.
Prezos baixos como en Lituania ou Romanía
O peor de todo é que esta situación de crise crónica do leite galego non se corresponde coa conxuntura do sector a nivel europeo, que viviu un período bonanza grazas á escaseza de manteiga e aos altos prezos de cotización deste produto. Así, mentres os principais países produtores da UE tiveron prezos medios superiores aos 35 céntimos -algúns como Alemaña, Holanda, Austria ou Irlanda en torno aos 40-, na Galiza ás penas se superaron timidamente os 30, padecendo o meirande das nosas granxas valores inferiores, polo xeral entre os 26 e os 28 céntimos. Os prezos do leite na Galiza están á par dos peores de Europa e son semellantes aos de países como Bulgaria, Eslovenia, Estonia, Lituania ou Romanía. O peor de todo é que non chegaremos a beneficiarnos da bonanza, pois os prezos xa levan un par de meses amosando síntomas de baixada, con caídas nas medias e nos contratos da nova campaña.
Todo o poder para as industrias
A supresión das cotas do leite supuxo o desregulamento total do sector e deixarlle ás industrias todo o poder para impoñer contratos con cláusulas arbitrarias e abusivas e para manter na Galiza os prezos artificialmente á baixa. Isto evidencia un máis que posible pacto entre empresas, algo ilegal que debería investigar a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC), que semella estar só vixiante diante de acordos de prezos favorables para as granxas pero non á hora de fiscalizar as infraccións flagrantes da industria.
Inexistencia de políticas para o sector e fracaso do acordo lácteo
Estes tres anos de liberalización salvaxe do sector estiveron bendicidos dende as diversas administracións pola ausencia total de políticas para o sector lácteo, tanto a nivel comunitario, como estatal e galego. Nin sequera a crise de 2015 serviu para que o Ministerio de Agricultura ou a Consellaría de Medio Rural fixesen algo polo sector. Do Acordo de Sostibilidade do Sector Lácteo de boa vontade que asinaron as industrias e as cadeas de distribución -coa bendición de UUAA e Asaja e a oposición de COAG e o Sindicato Labrego Galego- nada se sabe. O imperio mafioso das industrias á hora de impoñer contratos e prezos, e o descaro das cadeas de distribución para seguir utilizando o leite como reclamo a pesares das denuncias e das multas, é a constatación do fracaso deste acordo. Polo demais, desmanteláronse os foros de diálogo como a Mesa do Leite e substituíronse polas Organizacións de Produtores/as Lácte@s (OPLs), uns chiringuitos que só serven para cobrar subvencións por non facer nada, o que podería ser un claro caso de malversación de fondos públicos.
Síntomas dunha nova crise: sobreprodución e caídas continuadas no prezo
En resume, a fin do sistema de cotas e a carencia de políticas de control dos prezos e dos mercados xa provocaron unha forte crise por sobreprodución en 2015 e están axudando a xestar a seguinte. Os últimos datos indican que o prezo medio do leite volveu a caer na UE en febreiro, por terceiro mes consecutivo, cun valor de 35'07 céntimos e acumulando un descenso, dende decembro, do -7'3%. Ao mesmo tempo, comezan a saltar as alarmas polo exceso de produción: en xaneiro do 2018, o crecemento das entregas continuou a tendencia dos meses precedentes, cun aumento do 4% en relación ao mesmo mes do ano anterior, e do 5,4% no Estado Español.
Necesidade de políticas públicas para o sector lácteo que garantan uns prezos dignos e unha produción acorde á demanda
O sistema de cotas non era perfecto, pero a liberalización salvaxe que agora se impón é aínda peor. De seguirmos por este camiño, o sector lácteo galego seguirá a ser o máis prexudicado, até o punto de que agora é posible que as industrias, con macroproxectos como a granxa de Noviercas con 20.000 vacas, aposten por deslocalizar e levar a produción preto dos grandes centros urbanos para reducir custes. De feito, o peche xeneralizado de granxas en toda a UE marca unha tendencia a concentrar a produción cada vez en menos mans, incidindo na desarticulación, desemprego e desertización do noso medio rural e promovendo un modelo intensivo moi pouco sostible económica, social e ambientalmente.
Por iso, dende o SLG seguimos reclamando a necesidade de facer políticas públicas de control da produción e dos mercados que garantan prezos dignos e unha distribución racional e xusta da capacidade produtiva dos diversos territorios. Tamén avogamos pola necesidade de que os diversos axentes do sector se reúnan en foros de diálogo arbitrados pola administración, como a Mesa do Leite, para chegar a acordos sobre prezos, contratos e condicións de compravenda. O contrario, seguir co sector liberalizado como até o de agora e permitir as prácticas mafiosas da industria, supón rubricar a sentenza de morte do sector lácteo galego, tal e como están a confirmar, lamentablemente, as estatísticas.
Sindicato Labrego Galego © 2008
Subvencionado pola Presidencia da Xunta de Galicia. Secretaría Xeral de Política Lingüística