langs: gl en gl it gl en pt gl gl en gl gl it en en pt es en tr en ne gl gl fa en gl gl it en pt es en tr en ne gl en it en gl gl it en pt es en tr en ne gl en it en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl it en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
Estoume quitando | Si home si
~ Outro periodista no millo
Se hai algo sobrevalorado é a famosa primavera, esa estación que non é nin unha cousa nin outra. De entrada, non se lles fai raro que se chame “primavera”, e non primaveira, como parecería lóxico? A primavera como tal, soamente existe no Corte Inglés, e todos sabemos con que intención. Anque neste caso nin sequera lle podamos botar a culpa ó Corte Inglés, como pasa co día do Pai, ou con Papá Noel. A primavera xa ten de sempre unha sona inmerecida, baseada en medias verdades, ou en cousas que puideron ser certas hai tempo, pero que agora non son máis que tópicos.
Nunca pensei verme nestas, de verdade. Dando consellos en público, ou peor aínda, normas do que antes se chamaba urbanidade. Pero igual que a proliferación dos coches motivou que se implantaran algunhas regras (ir sempre por una man, deixando a metade da vía para os que veñen pola contraria) a chea de trebellos electrónicos que manexamos impón que se sigan uns comportamentos mínimos. E non caio no feo vicio de dicirlle ós demais o que deberían facer porque pense que é unha obriga cívica. A min, todos os que nos aeroportos, en canto chegan ó sitio de coller as maletas, prenden o aparato, din “oyé, que ya llegué”, e comezan a radiar o proceso ata que collen o taxi ou ata que o deixan, tanto me teñen. Se non coñecera ás empresas operadoras, mesmo abrigaría a esperanza de que a existencia dese tipo de usuarios supuxera unha baixa das tarifas para os demais. O meu é por puro egoísmo: amólame tanto que coman diante de min coa boca aberta como que berren ó meu lado polo móbil.
Os abominables homes dos resorts
Eu tamén son humano. Unhas veces máis ca outras, pero humano. Así que tamén fun de vacacións a un sitio deses cheos de calor e de veraneantes (aquí a mostra de humanidade: non sempre fago o que digo, nin tampouco sempre digo o que fago). O sitio concreto non debería vir a conto, pero especifico que foi Lanzarote, e nun sitio deses que chaman resorts, que son como un campamento, pero de ingreso voluntario. Dígoo por se hai algún experto na sala que considera que algunhas das tremendas conclusións que saquei desa experiencia non son xeneralizables a todos os ambientes vacacionais e si exclusivos desa illa, ou ó revés. Así, ademais de ler, logo poden practican o bonito deporte da controversia, valendo chegar ás mans ou non.
07 Martes Ago 2007
Posted by sihomesi in Estoume quitando
Posiblemente o peor desas 600.000 vivendas que pretenden erixir na costa galega os promotores –e grande maioría dos propietarios actuais das terras onde se construirían, dito sexa de paso- non sería o alicatado que quedaría o litoral, que tamén. O malo é a xente que aparecería esporadicamente coa escusa de que os comprou e que pretende pasar uns días neles ou alugalos.
Retrato do político como can da merenda
20 Mércores Xuñ 2007
Posted by sihomesi in Estoume quitando, Xeral
Aviso a navegantes: Isto que se dispoñen a ler – nun acto de benevolencia que agradezo aínda que estea dictado polo aburrimento- é politicamente incorrecto por ser demasiado correcto politicamente, non sei se me explico. Tamén é editorialmente incorrecto, porque non pega moito co espírito do resto da revista. En resumo e con perdón, isto é unha chamada de atención para que lle collan aprecio á clase política.
Se hai que ir, vaise, pero…
25 Mércores Abr 2007
Posted by sihomesi in Estoume quitando
O que non pasou por ese trago hai uns días, pasará dentro dunhas semanas. De feito, hai que pasalo dúas, tres ou catro veces ó ano. Por moitas experiencias que se teñan superado, por moitas veces que saímos delas dicindo que é a última e que nin de coña, recaemos sempre. É o que ten viaxar.
Hai moito tempo, nunha época tan remota en que incluso hai constancia escrita, acuñouse o dilema “mar ou montaña”. Tratábase dun dilema tan falso como ese de se che gustan morenas ou louras, porque daquela a xente viaxaba a onde podía, os que podían, e para quedarse alí meses enteiros. Era ir pasar o verán a outro sitio e non había nada que contar, quitado que alguén escordara un pe ou partira unha perna. Foi máis recentemente, cando a xente deu en discutir se viaxar á India ou a Nova York, ás Canarias ou a Benidorm, cando realmente empezou todo. As viaxes tiñan unha finalidade, ou peor aínda, varias: pasalo ben, coñecer sitios ou cousas, ter experiencias… En fin, é incrible a capacidade do ser humano para autoenganarse.
20 Mércores Dec 2006
Posted by sihomesi in Estoume quitando
As autoridades todas están empeñadas en sacarnos dos vicios, incluso dos vicios que eles practican, a pesar dos cartos que as institucións ingresan a conta deles. De todos os vicios, hábitos e toxicomanías, quitado do máis perigoso e custoso que hai, e do que eles sacan máis proveito: conducir.
Arte de facer fillos
08 Domingo Out 2006
Posted by sihomesi in Estoume quitando
Hai quen poida pensar que isto da reproducción humana é unha cousa sinxela, ben pola reflexión teórica de que a humanidade se deu apañado ata hoxe para correr a bola da vida, ben por algunha experiencia persoal práctica que vostedes poidan ter. Pois por moita reflexión filosófica, moito coñecemento histórico ou moita experiencia que lle boten, non é certo. Ter un fillo (ou filla, claro) é toda unha arte.
Palabras que deberían sufrir un accidente
23 Domingo Xul 2006
Posted by sihomesi in Estoume quitando
As palabras son como os alicates ou os ollos azuis. Ferramentas útiles para labores e propósitos de todo tipo, que se poden usar ben ou mal. Pero hai outras que son como as navallas barbeiras: puideron servir para algo bo no seu tempo, pero agora máis vale restrinxir o seu uso para non mancarse e evitar desgracias.
Odio ser de aquí
16 Martes Mai 2006
Posted by sihomesi in Estoume quitando
Ben, o titular é para que picaran, pero non é que estea precisamente contento con ser galego. Non é que me desguste a comida, ou a bebida. Ó revés, o ser humano é unha construcción a base de herdanzas e costumes, e se os nosos pais, a sociedade na que medramos, se fixeron a base de porco e sardiñas, o normal é que nos gusten a nós, quitado traumas infantís ou indixestións. Ata tal punto que eu recordo ter entrevistado a un fotógrafo cubano moi famoso, David Corral, o que fixo as imaxes de Fidel entrando na Habana, e recordaba que os pais eran de Lugo, e a pesares de que sempre foran pobres, nunca comían millo, porque decían que era para os porcos, cando veciños seus emigrantes da Coruña ou Pontevedra non tiñan problema ningún.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 2 hours ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


document_lang: gl

langs: gl en gl it gl en gl fr en gl gl es gl gl gl gl en gl en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl es es pt es es es en pt pt en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
Rato como malo de novela | Si home si
~ Outro periodista no millo
corrupción, economía, James ellroy, novela negra, política, Rodrigo Rato
O outro día entrevistei a James Ellroy, un dos bótolle que arredor de douscentos xornalistas que o entrevistaron na súa xira ibérica de presentación de Perfidia¸ o seu último libro. Ellroy seduciume como escritor o bastante como para terlle lido todo o que publicou en español, que xa veñen sumando, sen a última, trece novelas, dous libros autobiográficos e tres ou catro recompilacións de relatos breves ou artigos xornalísticos. Como persoa, os seus primeiros 30 anos de vida foi un ser pouco recomendable, por dicilo suavemente, e os trinta e pico seguintes, aínda que os dedique a escribir, quizais non teña mellorado substancialmente, aínda que si socialmente. É á vez un moralista extremo, un asocial militante, e un autor disciplinado que sabe das obrigas das promocións de libros. Non contesta preguntas de política —limitase a definirse de extrema dereita— nin de actualidade. En realidade, moléstalle calquera pregunta que non se refira ao libro que está promocionando. Así que me limitei a comentarlle que a política española sería unha excelente inspiración se algún día quería deixar de ser o demon dog, o can rabioso da literatura que lle encanta facer que é, e prefire ser o demo a secas, un trasno. E iso que cando llo dixen non sabía o da presunta detención de Rodrigo Rato.
Que Rato, que cando portavoz da oposición conservadora ao Goberno de Felipe González en asuntos económicos criticase acedamente a amnistía fiscal do entón goberno socialista logo se acollese a que ditou o goberno conservador é perfectamente coherente en España, na que os políticos teñen uns principios que comezan e rematan nos intereses dos seus partidos, sempre que non contradigan os propios (os intereses, non os principios). Que un economista que era unha lumbrera chegue a un posto polo que hai puñaladas como director do FMI e o deixe aos poucos, polas consabidas “razóns persoais”, sen que ninguén dea máis explicacións e o que é máis raro, sen que ninguén as pida, establece o nivel de omertá financeira, política e mediática desta sociedade. Que a ese alguén cargado con esas “razóns persoais” lle dean logo o mando de Bankia, o banco máis ou menos público mais grande que quedaba logo de que a banca realmente pública lla regalara Aznar a un colega, roza o inexplicable. E xa afonda no inextricable o argumento do portavoz do PP no Parlamento Europeo, Esteban González Pons, de que “si un partido como el PP no pone ningún obstáculo para que un icono como Rodrigo Rato pase por lo que ha pasado, algún crédito tiene que tener”. É dicir, haille que darlle crédito a un partido “como o PP” (ignoro en que sentido hai que tomar iso) que podendo obstaculizar que un icono como Rodrigo Rato pase polo que pase, non o faga. Por que pasou Rodrigo Rato? Por que se investigue se se acolleu a unha a amnistía fiscal, se tiña diñeiro negro e outras actividades que, se xa son feas nun cidadán corrente, son xa como para chamarlle de todo a alguén que leva toda a vida dicíndolle aos demais que teñen que sacrificarse e velando porque o fagan pola forza se non o fan de grado.
“Aquí non hai complexidade narrativa ningunha”, diríame Ellroy. “Todo iso pasou, ou non, á vista de todo o mundo, sen ter que extorsionar a ninguén. Foi, como din vostedes, como roubar a un cego”. É certo, o único elemento novelesco foi ese xesto policial de facerlle baixar a cabeza Rato cando o metían no coche, como se ve en todas as series. E esa posiblemente vai ser a súa única condena.
La Opinión de A Coruña 18 de abril de 2015
← Previous post Next post →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google+. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 30 minutes ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 23 hours ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: it en gl it gl en es gl fr en gl gl es gl it en en pt es en tr en ne gl gl eu en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl es gl es it es gl it en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
Florentino Pérez | Si home si
~ Outro periodista no millo
A ver quen manda aquí
Antón Losada, desigualdade, Florentino Pérez, pobreza, riqueza
Antonte participei na presentación do libro de Antón Losada Los ricos vamos ganando. O título está sacando da frase do multimillonario Warren Buffet, “claro que hai loita de clases. Pero é a miña clase, a dos ricos, a que empezou esa loita. E imos ganando”.  Buffet, que está sempre entre os cinco máis ricos do mundo, afirmou non entender por que a súa secretaria paga un 33% de impostos mentres el, que gana considerablemente máis, non sube do 19% a porcentaxe do que ten que ingresar. O libro de Losada asegura, en liñas xerais, que os ricos fartáronse de ter que subvencionar o estado de benestar, e que a crise non foi un paso en falso do que nos podemos recuperar todos, ou a maioría, antes ou despois. Non, foi un cambio de sistema e as cousas non volverán ser como antes. Ou si, volverán ser como moito antes. Como no tempo dos señores e dos vasalos, e imaxinen que papel lles tocou xogar.
22 Luns Xuñ 2009
Posted by sihomesi in Si home si
Cristiano Ronaldo, Especulación inmobiliaria, Florentino Pérez, futbol, Real Madrid
En contra da opinión maioritaria, a min pagar 94 millóns de euros por contratar a Cristiano Ronaldo non me parece mal. E non precisamente porque sexa madridista. Nin polas razóns do chiste dos de Bilbao que discuten os 20.000 millóns de pesetas que custou o Guggenhein e conclúen: “bueno, si mete goles…” De entrada, non comparto a validez desas comparacións de cantos hospitais se poderían construír, ou cantos vellos atender como se debería, coa cantidade de cartos que meteu o Real Madrid en comprar a Ronaldo III. Todos os domingos hai xente que gasta nunha entrada de fútbol un diñeiro que permitiría vivir un mes enteiro a unha familia de Burkina Faso, sen que se lle reproche nada. Tampouco vexo relación entre a situación de crise e o contrato deste Ronaldo, sucesor daquel outro Ronaldo calvo e do Ronaldinho dos dentes. Quen se queira indignar cos beneficios que sacan algúns no medio da miseria dos demais, ten unha chea de obxectivos a maiores deste. Eticamente, gastar 162 millóns en dous contratos –e o que veña- é unha desfachatez, pero o que a min me amola é o que ten de trato desigual.
28 Luns Nov 2005
Posted by sihomesi in Si home si
eléctricas, Florentino Pérez, Luthiers, Unión Fenosa
Se algún día xurde a iniciativa de cambiar o noso vello, entrañable e interminable himno que reproduce as conversas que mantén a foresta do monte sobre aspectos patrióticos, eu propoño desde xa e desde aquí aquel dos Luthiers que comeza:
Ya el sol asomaba en el poniente ya el cóndor surcaba el firmamento y la patria gloriosa, heroica y valiente de victoria profiere el juramento…
Ya los fieros enemigos se alejaron no resuena el ruido de sus botas nos pasaron por encima y nos ganaron, nos dejaron, en derrota. Perdimos, perdimos, perdimos otra vez.
Efectivamente, desde que apostamos por Juana la Beltraneja en detrimento de Isabel a Católica, historicamente non atinamos nin o complementario, e nos últimos días perdemos dúas veces.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 4 hours ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: en en gl it gl en en es en en pt es en tr en ne gl en nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ceb gl gl gl fr gl gl it gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl it gl gl es gl en lt en gl en gl es es es es es pt gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl gl gl gl gl es pt es es es es en pt pt en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
~ Outro periodista no millo
´XOSÉ MANUEL: VIN QUE NON TIÑAS CORREO ELECTRÓNICO NO FACEBOOK. OCURREEÚSEME POÑER O POEMA AQUÍ. ESPERO QUE NON CHE PARECE MAL…MIGUEL
: CAFÉ RECORTADO CON MALA LECHE
Pontevedra, ao 10 de Abril de 2012.
Na cumio extremo da miña impotencia
Un día vivía con Felicidade,
Cumio da lus brillante e intensa,
No que as ledicias vivían,
En cada extremo do longo día perdido.
Fonda lus que intégrame e achégame
As ganas de vivir un mundo aberto,
Lus aberta aerea e invisible
Un mundo aberto, amplo e diverso,
Dun mar de continuo sosego,
Dunha raiola incisiva e penetrante
Que atravesaba o poder do ar íntegro.
Vivín o calor fondo dunha vida tranquila,
Vivín os desexos cumplidos dunha noite amorosa
Na que a lúa se dibuxaba no teito da noite espida.
Vivir sintindo como os paxariños cantaban,
Doce múseca natural e fermosa
Nas arbres ateigadas de follas verdes,
E frores de intensidade branca,
E sucumbir a un mundo, enteiramente, feliz,
Bágoas de choiva fina, piolla na pel espida,
Caían dun ceo cargado de nubes repetidoras,
Algodós grosos cubertos de branco e gris chumbo,
Que, de novo, amosaban o poder da choiva
Que ía mollando os campos secos,
Campos povorentos e decadentes,
Chuvia da esperanza desexada,
Nacemento dun futuro froito verde
Da terra castaña ou negra,
Orixe e extremo longo,
Chove e chove esperanza,
Non me laio da dor oculta
Namentras o ar cheira a terra mollada,
Escoito e sinto o dominio da choiva bagoante,
Que os meus cabelos loiros se mollan
Pingas que pola frente caídas,
Un serán de choiva vive,
A rente dun campo hermo.
O labrego a súa leira longa, sacha dura
Os sulcos da terra sedenta, abrénse
Gardan as semillas que serán froito.
Nunca perdo a esperanza,
E a forza intensa que me domina.
Faime abrir os camiños futuros.
As distancias, vanseme facendo máis pequenas,
E o tempo pásame a gran velocidade,
Coma se fora un ave veloz e invisible
E acato o valor das palabras reais,
Que alimentan o meu interior famento
Dun futuro mellor, aínda non debuxado
Que as malas novas espanta,
E a forza do noso traballo alivian.
Será o camiño aberto de futuro próximo,
Sucumbir do medo paralizador,
Buscar con forza os camiños da liberdade,
Abrir as portas que pecharon sen causa,
Chamar a cada ser humano polo seu calificativo
Correspondente, nin máis nen ,menos,
Dun mundo egoísta que remata
Coas realidades dos traballadores,
Darse a pobreza de xeito obrigado
Por a indecencia dos mercados temerarios
Namentras o Fondo Monetario Internacional
Ameaza de forma decisiva e condundente,
Namentras aoutos cargos do Estado
Quitándolles o café das once da mañá
E sen poder mirar o periódico, prohibido,
No posto de traballo.
Que invaden a sociedade nun desasosegado
Inmereciado que reduce a cantidade
Das nóminas mensuais, que fan máis duro
O quefacer cotiá; ser desertor de antiguas tendas
E cubrir a necesidade primaria.
O estado do benestar quérenno arrincar
Do vivir cotiá e levándonos
Ao un estado increíble de malestar xeral.
A necesidade chama a máis necesidade
E a carencia é sunstituido polo
No seu tempo foi abundancia virtual.
Somos libros grosos carentes de contido
Cunha decoración exterior perfecta.
O mundo aparente que engaña
Qu viste fino y e non dí nada.
A carencia dos sentimentos
E o presente de indicativo
Do verbo roubar en enorme cantidade.
Sempre restando, sempre ignorando
A necesidade dos necesitados,
Dos febles seres humanos
28 Decembro 2016 ás 00:44
Por favor ayúdeme a compartir https://www.change.org/p/ministro-de-justicia-petici%C3%B3n-de-indulto?recruiter=273748951&utm_source=share_petition&utm_medium=copylink
9 Agosto 2018 ás 07:21
Veo el sitio web http://www.sihomesi.com y es impresionante. Me pregunto si el contenido o las opciones de publicidad de banners disponibles en su sitio.
¿Cuál será el precio si nos gustaría poner un artículo en su sitio?
Nota: el artículo no debe ser ningún texto como patrocinado o publicitado o así
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Google+. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 23 hours ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 23 hours ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
RT @jordipc: Este vídeo falso con las caras mezcladas de Steve Buscemi y Jennifer Lawrence es una prueba espectacular del futuro de deep fa… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: gl en gl it gl en gl es fr en gl gl es gl es gl gl gl gl gl en gl en en pt es en tr en ne gl gl gl it gl gl gl en en pt es en tr en ne gl lt fr en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl es gl en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es en gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
literatura galega | Si home si
~ Outro periodista no millo
AELG, Biblioteca Municipal, Cultura, Día das Letras, escritores, literatura galega, Lois Pereiro, Manuel Rivas, Monforte de Lemos, poesía
Hoxe andarei por Monforte, porque alí aínda é Ano Lois Pereiro. Éo nos corazóns —ou na víscera onde cada quen faga residir a emoción— de moita xente, pero na cidade onde el naceu éo oficialmente, por decisión do Concello, e hoxe celébrase o acto polo que a Casa da Cultura e a Biblioteca se chamarán desde agora Poeta Lois Pereiro.
Foto Carlos Cortés. La Voz de Galicia
A mesma Casa da Cultura onde tivo lugar a sesión solemne da Real Academia do Día das Letras Galegas, hai catro anos, naqueles días nos que lle acabei collendo algo de manía ao meu irmao pequeno de tanto traballo que deu. O de hoxe será algo máis sinxeliño. Acudiremos unha requitropa —que é a monfortina expresión para culimaia, ou rabaño máis ou menos humano— de persoas, diremos cousas, agardo que breves, e hala, a facer tempo ata a noite a escoitar a Vera Lynn e a Tres Trebóns.
Ben, antes do “hala!”, a familia daremos uns libros deses que son difíciles de atopar.  Un facsímile, a obra completa bilingüe e dúas traducións da poesía completa, á que fixo ao inglés Jonathan Dunne e a que fixo ao búlgaro Tsvetanka Elenkova.
A importancia do inglés non fai falta que a proclame eu, xa se encargan as autoridades educativas deste país, pero no que atinxe ao búlgaro, a min paréceme que calquera biblioteca que se prece debe contar nos seus andeis con edicións en búlgaro, ou en finés, ou lingua así. Pero sobre todo, nestes tempos nos que o acceso ao coñecemento, ou polo menos á información é ben doado, calquera biblioteca debe contar con libros. As bibliotecas están ben para traballar sen ceder as distraccións, para acceder a internet quen non o teña na casa, ou para consultar datos inasequibles por outros medios. Pero unha biblioteca é para ler libros nela, en recollemento colectivo, ou levalos para casa a desfrutalos a soas.
Cando Lois e eu eramos nenos, os libros entraban na casa nos santos, nos aniversarios, e nos desprazamentos por cuestións médicas, fundamentalmente —ai!, e ese “ai!” non é retórico— ao dentista. Pero entre cumpreanos, empastes e revisións oculares, estaba a biblioteca da Caixa, e alí Julio Verne, Salgari, e unha chea de refuxios, tropicais ou glaciares para as tardes de néboa ou de aburrimento. Supoño que os políticos devecen por ter rúas e prazas co seu nome, barcos de guerra ou acordos de paz. Tanto que mesmo lles poñen a placa en vida, o que se sabe se evidencia máis os méritos dun ou o peloteo dos outros.
Pero para un escritor, que mellor que unha biblioteca, unha das trincheiras que nos van quedando contra a barbarie ilustrada —ilustrada non porque ilustre, senón porque ten “santos”, imaxes—. Tampouco está mal que che dediquen un colexio, pero o malo dos centros do ensino é que as experiencias son daquela maneira, e sempre corres o risco de escoitar: “cada vez que me lembro do Otero Pedrayo danme ganas de converterme nun asasino en serie”, sen que o pobre don Ramón teña culpa ningunha. O peor que che pode ocorrer nunha biblioteca é que sexan pouco delicados lembrando que hai un ano que tes un libro na casa. Polo demais, como lle escoitei unha vez ao irmán Rivas citar a René Char: “Dans mon pays, on dit merci”. No meu país danse as grazas.
(La Opinión de A Coruña 11 de abril de 2011)
Queda inaugurada a web de Lois Pereiro
14 Mércores Xul 2010
Posted by sihomesi in Non sei eu...
literatura galega, Lois Pereiro, poesía
15 Sábado Mai 2010
Posted by sihomesi in Si home si
Días das Letras Galegas, literatura galega, Novoneyra
Hai días, remexendo papeis na casa familiar procurando outra cousa, atopei un cuestionario que lle mandara de rapaz, xa non lembro para que, ou mellor dito para ónde, a Uxío Novoneyra, co que daquela tiña amizade bastante para que me perdoara cousas como os erros de imprenta que se me escaparon cando deseñei os Poemas caligráficos que publicou na colección Cadernos da Gadaña de Brais Pinto. Atopei o cuestionario, que tiña tan esquecido como a súa finalidade, e as respostas, escritas coa aquela letra súa, grandeira coma el. Non atopei, e delas si teño memoria, as fotos que nos fixera Xurxo Lobato nunha noite de frío e viño en Lugo. O do achado de papeis parece un recurso estilístico para abarloarme ao Día das Letras, pero non o é.
11 Sábado Xuñ 2005
Posted by sihomesi in Matrix Press, Xeral
Babelia, De Toro, Jaureguizar, literatura galega, Méndez Ferrín, Rivas
Quéixase Jaureguizar de que “ningún medio de Madrid ou Barcelona publica nada sobre un autor galego e ningunha institución chama a un autor galego para un acto de quitado os dous de sempre”. Un día despois, BABELIA publica un dispendio dedicado ó tema no que inclúe -ademais a de Jaure como esencial- a entrevista menos traballosa e máis satisfactoria da miña vida profesional recente, ou unha delas. Para que logo algúns digan que as eleccións non valen para nada
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 1 hour ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: gl en gl it gl en gl gl gl en en gl gl gl es gl gl gl gl gl en en pt es en tr en ne gl pt en en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl gl en gl en pt es en tr en ne gl en gl gl gl gl gl gl en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en

text:
O que veña 2012 | Si home si
~ Outro periodista no millo
Category Archives: O que veña 2012
Eleccións galegas de outubro de 2012
AGE, Anova, Beiras, BNG, Compromiso por Galicia, Eleccións galegas 2012, PP, PSdeG- PSOE
“Vou dar un prognóstico: pode pasar calquera cousa” (Roy Atkinson, adestrador de fútbol).
Esta vai ser a primeira vez na que se dá construído unha alternativa (nunca mellor dito) política neses quince días de ruído inútil que vén sendo unha campaña electoral, como vai ser no caso de AGE.
O BNG terá que reflexionar por que, cun discurso similar ao seu, unha nova forza política compite con tanto éxito nos seus caladoiros.
Tamén a EU non lle viría mal pensar as razóns de por que ata agora non se comeran unha rosca e agora fano cun discurso máis radical.
E xa metidos en fariña de cavilar, en Compromiso conviría que analizaran os motivos polos que, sendo a proposta menos redundante, a que en teoría vén a encher un espazo político que non está cuberto, foi a que menos logrou comunicar o seu proxecto á cidadanía (a maiores da obvia de ter ou poñer moitos menos medios).
“Os franceses fan folga os luns porque sube o pan; os martes maniféstanse porque ganan pouco; os mércores protestan pola falta de liberdades… E o domingo votan á dereita”. François Mitterrand
16 Martes Out 2012
Posted by sihomesi in O que veña 2012, Res Publica, Si home si
No comezo desta etapa da democracia en España, que como se nota polas formas, foi hai pouco máis de trinta anos, as esquerdas e as dereitas queixábanse de que a maioría dos votos fosen para o centro de Adolfo Suárez porque era guapo. Así, ao bruto, podíaselles dar a razón, porque analizando os respectivos espectros (con perdón), na esquerda arrastraba moito máis o punto de cantante latino de Felipe González que a traballada experiencia de Tierno Galván ou Santiago Carrillo, e Suárez ben máis que Fraga e a súa tropa de vellos coñecidos do NO-DO. Por esa razón Julio Anguita teimou logo no de “programa, programa, programa”, que ironicamente acabou sendo un slogan, o contrario do que pretendía, que era un chamamento a que o electorado atendese ao fondo das ofertas, ao que había dentro do paquete, e non ao debuxo de fóra.
Tanto ruído para tan poucas noces (A enquisa do CIS)
16 Martes Out 2012
Posted by sihomesi in O que veña 2012, Res Publica, Si home si
Eu cunha enquisa gozo tanto como un neno cunha chea de rotuladores gordos e unha parede branca. Como non teño nin idea de analizalas probablemente se hai algún sociólogo na sala teña a mesma reacción que o pai ou dono da parede branca, pero de verdade que o paso ben debullándoa, e máis se é das agardadas, como a que sacou o CIS sobre as eleccións galegas a mesma mañá da resaca da pegada de carteis. E que debeu sentar aos resacosos, políticos e xornalistas, como un baño de auga fría. Tanto ruído todos estes meses para que quede todo practicamente como estaba, coas mesmas noces que había máis Beiras.
24 Luns Set 2012
Posted by sihomesi in Kinopravda, O que veña 2012
≈ Deixar un comentario
21O, Eleccións galegas 2012
Beatriz Mato e María Faraldo, de precampaña na feira de Miño o 23/9/2012 (foto Partido Popular)
O horror, o horror (as listas)
20 Xoves Set 2012
Posted by sihomesi in El País, O que veña 2012
Anova, BNG, Compromiso por Galicia, Eleccións galegas 2012, Feijoo, PP, PSdeG- PSOE
Con todos os respectos aos amigos que van nelas, confirmando a tendencia destes últimos anos estas deben ser as listas máis ruinciñas que recordo. Non sei se é que a xente xa non se apunta ou que.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 36 minutes ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: hbs_lat en gl it gl en en gl en en gl gl es pt en en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl es fr gl en pt es en tr en ne gl gl gl fr gl pt en pt es en tr en ne gl en gl ca gl en gl gl gl es en pt es en tr en ne gl gl en gl gl gl en pt es en tr en ne gl en gl gl es gl es en en pt es en tr en ne gl en gl en gl en gl gl es es gl en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl es gl en pt es en tr en ne gl gl gl en gl es en pt es en tr en ne gl en gl gl gl en gl es en pt es en tr en ne gl en gl en es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en

text:
~ Outro periodista no millo
frikismo, Galicia, superstición, tópicos, Videncia
Campaña Europeas, candidatos, fans, Feijoo, Millán Mon, política, PP
Isabel Carrasco: a crónica negra non quita a rosa
Isabel Carrasco, Periodismo, periodismo penoso
Brandaland… a terra de Brandariz
28 Luns Abr 2014
Posted by sihomesi in Kinopravda
≈ Deixar un comentario
Galicia, Homeland, meu lar, miña casiña
Casa Brandariz en Alvedro (A Coruña)
Non me saen as contas
28 Venres Xuñ 2013
arte mortuoria, lápidas, literatura funeraria, socioloxía, Tumbas
Posted by sihomesi | Filed under Kinopravda
19 Mércores Xuñ 2013
O famoso (sobre todo cando o chaman por megafonía) dominicano James Bond Cero Cero Siete Carrión.
Posted by sihomesi | Filed under Kinopravda
≈ Deixar un comentario
Caseta del Mayor Dolor
07 Venres Xuñ 2013
Posted by sihomesi in Kinopravda
≈ Deixar un comentario
Antequera, cofradías, religiosidad popular, Semana Santa
(…con el mínimo esfuerzo?)
E OUTRAS ESTAMPAS DE ANTEQUERA
Insulto politicamente correcto (outra de CR)
07 Venres Xuñ 2013
Posted by sihomesi in Kinopravda
Conde Roa, corrección política, pintadas, política
Compostela. Auditorio de Galicia-Facultade de Xornalismo
Agora xa está, déixao así. Tanto ten. (Bilingüismo)
25 Domingo Nov 2012
Posted by sihomesi | Filed under Kinopravda
Pregón (Actividade vazquiana ou o ben nunca durme)
23 Martes Out 2012
Católicos, Domund, Misiones, Paco Vázquez
Posted by sihomesi | Filed under Kinopravda
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 1 hour ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: gl en gl it gl en en gl fr en gl gl gl gl it en en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
sistema electoral | Si home si
~ Outro periodista no millo
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
≈ Deixar un comentario
24M, eleccións municiàis, partidos políticos, política, sistema electoral
O da xornada de reflexión é unha de tantas rodas de muiño que tragamos como se fosen requisitos democráticos, cando son usos que quedaron aí non se sabe por que, como o de votar en domingo. (Ben, o de votar en domingo si se sabe por que, en teoría para estimular a participación, e de paso para non ter que pagar as horas). Ninguén necesita un día para reflexionar, e o que todos desexamos, electores e candidatos, e que todo acabe canto antes, yquesealoquediosquiera. En realidade, a xornada de reflexión é de acougo, porque hai quen chega tan disparado ao décimo quinto día da campaña e infinitísimo da precampaña, que se non frea 24 horas pode pasar calquera cousa. Se relacionan a Ada Colau con Bin Laden porque o antigo protexido da CIA e exsocio de Bush tiña un libro de Chomsky, autor que asinou a favor de Barcelona en Comú, alguén pode dicir que Pablo Echenique é un mutante porque vai en cadeira de rodas como o profesor Charles Xavier de X-Men. Pero non está mal ter un tempo para pensar nas eleccións.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 2 hours ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: gl en gl it gl en gl gl fr en gl gl es gl it en en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl es gl gl gl gl es en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl en en gl gl gl gl gl gl en pt es en tr en ne gl es gl en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl pt en en gl gl es gl gl it en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl en es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
~ Outro periodista no millo
Rato como malo de novela
corrupción, economía, James ellroy, novela negra, política, Rodrigo Rato
O outro día entrevistei a James Ellroy, un dos bótolle que arredor de douscentos xornalistas que o entrevistaron na súa xira ibérica de presentación de Perfidia¸ o seu último libro. Ellroy seduciume como escritor o bastante como para terlle lido todo o que publicou en español, que xa veñen sumando, sen a última, trece novelas, dous libros autobiográficos e tres ou catro recompilacións de relatos breves ou artigos xornalísticos. Como persoa, os seus primeiros 30 anos de vida foi un ser pouco recomendable, por dicilo suavemente, e os trinta e pico seguintes, aínda que os dedique a escribir, quizais non teña mellorado substancialmente, aínda que si socialmente. É á vez un moralista extremo, un asocial militante, e un autor disciplinado que sabe das obrigas das promocións de libros. Non contesta preguntas de política —limitase a definirse de extrema dereita— nin de actualidade. En realidade, moléstalle calquera pregunta que non se refira ao libro que está promocionando. Así que me limitei a comentarlle que a política española sería unha excelente inspiración se algún día quería deixar de ser o demon dog, o can rabioso da literatura que lle encanta facer que é, e prefire ser o demo a secas, un trasno. E iso que cando llo dixen non sabía o da presunta detención de Rodrigo Rato.
economía, estafa, FROB, Novacaixagalicia, preferentes
austeridad, crisis, economía, OCDE, paro, pobreza, Recortes
Agora resulta que non había que pasarse co da austeridade. O informe sobre Perspectivas de Emprego realizado pola Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE) e difundido esta semana, asegura que o malo da crise non foi soamente que se disparase o paro, senón tamén as consecuencias nos que conservaron o traballo. Máis ou menos, o informe di que as reducións salariais en España a raíz da crise “orixinan estreiteces económicas nos traballadores e as súas familias, ademais de afectar negativamente ao consumo interno”. O mundo dos expertos é incrible. Canto non terán estudado e analizado para chegar á conclusión de que se baixan os salarios a xente o pasa mal e compra menos! Deberon facer un traballo de campo exhaustivo, porque a ninguén se lle ocorre de primeiras (polo menos a quen cobre o que cobran eles).
Sobre todo, o incrible é que en decembro do ano pasado, eles mesmos (ben, non sabemos se eran os mesmos expertos, pero foi a mesma OCDE) recomendaban baixar os salarios. E aquí xa sabemos que somos mandadiños, porque baixaron unha media do 2% anual, a porcentaxe máis elevada de Europa, despois da de Grecia. “As baixadas salariais desta magnitude poderían causar considerables penurias”, advirte, non sei se sorprendido, o organismo internacional. Así en confianza, queridos expertos: xa as causaron. Vexan os informes desa ONG antisistema, Cáritas. Quizais os viron, e por iso agora din que baixar é malo, cando antes dixeron que era bo. De todas formas, aquí non baixaron os salarios, por moito que diga a OCDE. Quen o vai saber mellor que o presidente da patronal, Juan Rosell, que saíu ao día seguinte desmentindo, non os efectos, senón directamente a causa. Tamén Montoro ten dito por activa e por pasiva que os salarios non baixaron. Fronte a tan desinteresadas opinións, están os datos do Banco de España que en febreiro apuntaron a que os soldos caían o dobre do que establecían as estatísticas, pero todo o mundo sabe que o banco central español é unha coñecida escola de pensamento económico bolivariano. O informe da OCDE recoñece tamén –mecachis!- que os prezos non baixaron porque os empresarios preferiron en xeral aproveitar a baixada salarial para incrementar beneficios. Así que se se os soldos baixaron e os prezos non, como queren que remonte o consumo (isto ocorréuseme a min soliño).
E para acabar de amolala –vaia polas ánimas- vai e resulta que a enorme porcentaxe de traballo temporal que hai en España é algo “nefasto tanto para as persoas como para a economía”, segundo o organismo internacional (que debe ser das poucas veces que usa a palabra “persoa”. Así que o informe suxire que case mellor non baixar os salarios “porque poden acabar sendo contraproducentes e, sobre todo nun contexto de inflación próxima a cero, poderían ter unha eficacia limitada na creación de emprego. Eses axustes acentuarían o risco de pobreza”.
En realidade, non sei a que vén o cambio. Os informes das OCDE antes xustificaron a austeridade, pero agora vana seguir impoñendo igual, con ou sen informes. E tampouco debe ser que teman as responsabilidades, porque os expertos nunca son responsables das economías que ditan, teñan as consecuencias que teñan. Unicamente que influíra a realidade, pero tampouco hai moitos precedentes.
(La Opinión de A Coruña 6/9/2014)
É a economía, estúpidos
06 Venres Dec 2013
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
economía, gobierno, ley de seguridad ciudadana, o Rajoy
Como de economía ando xusto –en coñecementos, no outro non é cuestión que airee aquí as miñas cousas- non sei se a famosa luz ao final do túnel que di Rajoy é a do día ou a dunha locomotora que vén de fronte. Polo que vexo ao meu redor, non enxergo tal luz, anque admito que pode ser que eu estea mal colocado e me falte a perspectiva axeitada. E se invoco estatísticas e informes, como o da OCDE que asegura que a crise e os recortes en sanidade poderían ter efectos para a saúde a longo prazo e consecuencias para os máis vulnerables, de seguro que Montoro ou De Guindos teñen outros, propios ou que lles pasa Botín. O que me estraña é que non haxa xente de orde que pense e diga: voteinos a vostedes para que amañasen a economía, non para que volvesen ás leis de orde pública do franquismo.
28 Luns Out 2013
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
caridad, crisis, economía, Emilio Botín, España, fraude laboral, paro, solidaridad, Soraya Sáenz de Santamaría, TVE
Don Emilio Botín dixo que España está nun momento fantástico, e que chegan cartos a sacos de todas partes. Hai quen o toma a mal, recordando que en España hai seis millóns de parados (cinco millóns e medio, descontando ese medio millón que Soraya Saénz de Santamaría e so Soraya Sáenz de Santamaría sabe que defraudan, eles e as empresas que os contratan, claro), tres millóns de persoas viven con menos de 300 €/mes e doce millóns por debaixo do nivel da pobreza. O que pasa é o propietario do Banco Santander vive nun planeta propio, no que tamén hai tres dimensións e está sometido a lei da gravidade e a algunha outra que tamén rexe aquí, pero polo demais é un mundo semellante, pero soamente tanxente. Un mundo no que a xente pode presentarse con pantalón corto e de vermello dos pes á cabeza diante das autoridades do seu país, como el se presentou. Que sencillote, non?.
“A dereita tende ao cinismo e a esquerda á melancolía”
22 Venres Feb 2013
Posted by sihomesi in Res Publica, Uncategorized
adaptabilidade, Daniel Innerarity, dereita, economía, esquerda, política, renovación, socialdemocracia
Un diálogo ben interesante no blog Axenda Pública de El diario.es entre Daniel Innerarity e José Saturnino Martínez, do que tiro esta cita do primeiro:
“A dereita ten unha relación coa realidade aberta á aprendizaxe e a esquerda ten unha relación coa realidade máis ben de tipo normativo. Estou xeneralizando, claro, pero o groso do corpo ideolóxico da dereita está formado en escolas de negocio, facultades de económicas, oficios nos que hai que aprender rápidamente do fracaso e hai que rectificar con velocidade, e xa que logo estar aberto cara á realidade. A esquerda, onde hai máis oficios relacionados con temas sociais e de valores, ten unha relación máis ben normativa coa realidade. Outra vez, xeneralizando, son xente afeita a dicirlle á realidade o que ten que ser, en lugar de aprender tras un fracaso. Creo que a capacidade de aprendizaxe da dereita é moi rápida porque aplican aquilo de “se non che gustan estes principios, teño outros”, por iso tende ao cinismo, mentres que a esquerda tende á melancolía. Logo das derrotas sempre tende a pensar que a realidade está equivocada. E logo atópase no medio dunha longa marcha para renovar os principios e volver á aplicabilidade práctica, cando xa a dereita cambiou de principios e está a outra cousa.
Cando as novas xeracións son máis liberais que socialdemócratas, entenden moito mellor a linguaxe da adaptabilidad e apertura radical. Fronte a isto a esquerda aparece como fundamentalmente conservadora, gardiá non de conquistas sociais senón de privilexios, pechando o espazo social. En definitiva, ou a esquerda se renova nos términos dunha socialdemocracia liberal ou perderá a batalla cunha dereita que é moito máis adaptativa”.
12 Mércores Dec 2012
Posted by sihomesi in Si home si
Aerolíneas Argentinas, Aznar, CEOE, corrupción, Díaz Ferrán, economía, Economía de España, empresa, Esperanza Aguirre, Hacienda, privatización, Viajes Marsáns
Arturo Fernández, que é o vicepresidente da patronal española e presidente da madrileña (non confundir co do traxe cruzado con botóns dourados que di “chatina”) asegura que a “incidencia” de Gerardo Díaz Ferrán non quita lexitimidade á CEOE que presidiu Ferrán ata que tivo que soltar o mando se non quería afundila con el. Estou de acordo. O que Arturo Fernandez II (o empresario) chama pudorosamente “incidencia”, igual as empresas de servizos as avarías que te deixan sen eles, non lle quita lexitimidade á organización, senón tamén a todo un sistema de control das irregularidades económicas e fiscais.
Os carritos de Mercadona
24 Venres Ago 2012
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
crisis, economía, Mercadona, pobreza, Sánchez Gordillo, solidariedade
Teño que recoñecer que non me cae ben de todo o señor Sánchez Gordillo. Nas súas aparicións ten sempre un aire dramático e transcendental, síntoma de que se toma moi en serio a si mesmo.
Pero como me caia ou me deixe de caer a min o alcalde de Marinaleda non vén a conto. (Aos seus veciños cáelles excelentemente, porque tres de cada catro vótano). E moito peor me caen os que nos toman a todos por parvos, e nos queren facer crer que hai un conflito institucional ou os mercados se sobresaltan porque un líder sindical/alcalde/deputado autonómico encabece unha performance reivindicativa levando sen pagar uns carritos de comida dun Mercadona.
26 Sábado Mai 2012
Posted by sihomesi in Si home si
Bankia, crise sistémica, economía
Quería falarlles do burato de Bankia, pero é algo impreciso de máis. Cando se me ocorreu o tema a cousa andaba por 12.000 millóns e pico, que veñen sendo un billón das extintas pesetas. A hora de escribilo, ás últimas informacións falaban de que os fondos públicos que habería que poñer eran 20.000 millóns de euros. Decido escribir do asunto porque aquí non pasa nada, sexan 12, sexan 20 ou sexan 30.000 millóns de pufo cando vostedes estean lendo isto. O que me pasma é o ben que funciona este país para vixiar as cousas pequenas e como se lle escapan as cousas grandes.
Os medos da clase dirixente
21 Luns Mai 2012
Posted by sihomesi in Si home si
Hai un señor que escribiu un libro que virá presentar esta semana á Coruña que se chama No hay huevos (o libro, obviamente, non o señor), segundo me conta un amigo empresario. Pese ao título, o autor, Manuel Dafonte, non reta ao lector a que salia fóra a discutir algo, senón que analiza as circunstancias do emprendedor que fracasa, e describe un caso concreto, o seu. O mesmo día no que me falaron do libro, outro amigo, este do sector inmobiliario (o lector apreciará que teño polo menos dous amigos de ámbitos que non esperaba que os tivera) comentoume arrepiado que o peor non son os rescates que se están a facer no sector financeiro, senón que non se sabe o que vai haber que rescatar realmente. Imaxinarán que me fun moi tranquilo para a casa.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 3 hours ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: pt pt en gl gl gl gl de it gl pt it gl gl gl gl en en en en en gl es gl de it gl it es es

text:
CARTEL Mostra do branco Lexítimo 2018 "Paderne"
9-10 de xuño de 2018
2ª Carreira Trail do Branco lexítimo
Also, you can stay in touch with us here:


langs: gl en gl it gl en es fr en gl gl es gl it en en pt es en tr en ne gl en fr en gl gl gl gl en it en pt es en tr en ne gl pl fr en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl es gl en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl es gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl ca gl it en pt es en tr en ne gl gl gl en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl es zh it gl gl es gl gl en pt es en tr en ne gl en en es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en

text:
Si home si | Outro periodista no millo | Páxina 2
Os 10 minutos de Andreas Lubitz
accidentes aéreos, Andres Lubitz, catástrofes, Germanwings, pilotos, suicidios, traxedias
Dez minutos foi o tempo no que o Airbus 320-211, pasou de ser un avión de pasaxeiros normal, un dos milleiros que fan o servizo de transporte entre puntos máis ou menos distantes do mundo todos os días, o voo GWI9525 de Barcelona a Düsseldorf, a converterse nunha traxedia tan terrible como inexplicable, e sobre todo pasou de ser a ferramenta de traballo dun individuo de 27 anos que, exteriormente, tíñao practicamente todo para ser unha persoa satisfeita, a ser o instrumento de autodestrución máis estarrecedor e atroz dos que se poden imaxinar.
Esta mañá (a de onte para vostedes, e case para min) foi case desas de Día-D. E todo polo eclipse. O elemento cativo da casa estaba tan emocionado co asunto, que ata estaba absolutamente convencido de que era día festivo non polo traslado do santo de seu pai —e de máis da metade da poboación masculina e parte da feminina da idade de seu pai— nin polo do día dedicado ao proxenitor macho, senón polo fenómeno celeste. Mesmo levaba días interrogando aos maiores da unidade familiar sobre se fixeramos acopio das lentes pertinentes.
asuntos internos, chantaxe, cloacas do Estado, Comisario Villarejo, delitos de policias, escándalos políticos, escoitas ilegais, extorsión
Á hora de analizar como nos vai pódese botar man das estatísticas do INE, e comprobar que o produto interior bruto, o que os economistas de levita chamaban a riqueza dun país, experimento no terceiro trimestre de 2014 un sólido aumento interanual do 1,6% en España, mentres en Galicia é como se non fixera nada: subiu un 0,4%. Se en 2014 se crearon en España 434.000 empregos, un 2,5% máis (aínda que boa parte sexan de dúas horas á semana), en Galicia non se creou ningún e mesmo se perderon 2.000 postos de traballo. Pero non fai falta botar man dos números, incluso de números que agachan traxedias humanas detrás. Miremos as miserias humanas cara a cara e vexamos que non hai comparación posible ningunha.
A color do que se mira
23 Sábado Mai 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
color, moda, percepción, sensación, viral
Recoñezo que cheguei tarde ao debate crucial do ano. O de se o vestido era azul e negro ou branco e dourado. A información seria e importante está xa tan pouco xerarquizada e colocada onde cadra, que souben do caso por un debuxo de O Bichero, no que dous patróns debatían e un terceiro, cun sorriso color granate, terciaba: “Tinto barrantes!”. Porque a moitos pareceralles que medio mundo debatendo sobre se un vestido era dunha color ou doutra, como se iso fose importante, o ton ou o vestido en si mesmo, era unha trangallada, comparable a daqueles sabios bizantinos que dedicaban o tempo a discutir cantos anxos cabían na punta dun alfinete mentres os turcos asaltaban as portas da capital do imperio. Non é tal. A parvada do vestido, como outras moitas cousas que teñen entretido a medio mundo e que por fóra parecen, efectivamente, parvadas, son o resultado de elaborados plans formativos.
Confieso que he jugado
26 Domingo Abr 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
adicción, Candy Crush, Celia Villalobos, política
Si, eu tamén teño xogado. Non no Congreso dos Deputados, nin no Parlamento Galego, porque sempre que pisei tan nobres institucións foi por traballo (o que non quere dicir que estivese infinitamente ocupado, nin sequera medianamente entretido, pero debe ser pola decoración, os mobles ou as alfombras, que sempre me deu polo papel). O caso é que teño xogado en horario laboral a un especie de precedente do Candy Crush. Servíame para facer pausas, para desestresarme,… e sendo sincero, para pasarme pegado á pantalla como un adicto horas, dándolle ao clic. Creo que se chamaba “Same” ou algo así, pero na familia era coñecido como “as bólas”, a pesar de que eran un cadradiños con cores planas e rotulados A, B,C, D e E. O seu son ambiente era: “Xa estás colgado das bólas?”(con perdón). “Papá está coas bólas e non me axuda cos deberes!”
Máis radares, por favor
26 Domingo Abr 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
accidentes, circulación, DGT, radares, tráfico
Sei que o vou escribir e vostedes se dispoñen a ler vaime atraer as iras de bastante máis xente do habitual, mesmo de algún que outro amigo, e que cando empece a observar desplantes, saúdos fríos ou indirectas como puñais nas redes sociais desta vez si que vou saber por que é. Pero considero que non se debe escribir para facer amigos (aínda que tampouco para o contrario), e que se alguén tivo a imprudencia de permitirme publicar as miñas opinións, non vou multiplicar eu o risco para a sociedade dicindo o que me pete ou me congracie cos lectores. Nada diso, e se estou en desacordo coas novas medidas que vai adoptar a DGT en cuestión de control de velocidade, dígoo, e santas pascuas.
Que non quero nada, eh?
26 Domingo Abr 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
“De verdade que non, que non quero nada. Non sexas parvo/parva. Non ves que é unha trangallada, unha festa comercial sen sentido nin tradición ningunha? De verdade, faime caso. Como moito, saimos tomar algo, un viño e para a casa, e máis nada. Que NON, pesada/pesada!”. Seguro que vostede protagonizou coa súa parella algún diálogo cuspido a este, e polo seu ben, espero que non teña picado. Porque el/ela, si quería algo polo San Valentín. Quizais llo dixo ao remate do día, de maneira delicada: “pois si, cari, perdoa, pero algo esperaba”. Ou non: “claro que quería algo!, como non ía querer algo? Todo o mundo espera algo, quitado que a súa parella sexas ti!”. Ou quizais non llo diga, pero dentro, frío como o interior das croquetas conxeladas cando as frito eu, sempre estará aquilo de “mira que lle custaba regalarme aquel cable de datos para o iPhone que lle levo dicindo que necesito desde hai tempo”.
Plantar percebes na horta
26 Domingo Abr 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
Cifuentes, Depor, desinformacióin, hooligans, Jimmy, violencia
Víctor Hugo estrañábase da crenza firme que os malvados tiñan en que todo lles ía saír ben. A min o que me estraña é que lle estrañara a Víctor Hugo. Non sei moi ben como era a Francia do século XIX na que el viviu, pero imaxino que non todas as historias acababan como as das súas novelas, pasándoas canutas, pero con final feliz, como en Les misérables ou Notre Dame de Paris (ben, nesta morría ata o apuntador, dentro do canon romántico, pero era final feliz porque morría o malo). E temos que supoñer que desde aquela, as cousas algo melloraron. Mesmo por aquí, aínda que finais felices haxa poucos, e como moito, o mérito é empatar. O que non cambiou é que o mal non triunfará, pero tampouco o castigan. Quero dicir que mentres nos predican as virtudes do esforzo, da produtividade e da austeridade, esquecen outra que é a da responsabilidade. Que as decisións teñen consecuencias, non soamente penais ou políticas, senón tamén profesionais.
Igualdade con marcha atrás
25 Sábado Abr 2015
Posted by sihomesi in Si home si
≈ Deixar un comentario
Educación, machismo, Violencia de xénero, xuventude
“¿En qué momento se jodió el Perú?”, era a famosa pregunta que se facía Zabalita, o personaxe de Conversación en La Catedral de Mario Vargas Llosa, e que derivou en frase-comodín para describir unha situación sen amaño posible na actualidade, pero que nun momento anterior puido haber esperanzas de que o tivese. Se lles digo a verdade, despois de ver os resultados dunha enquisa do CIS para o Ministerio de Sanidade, estou a punto de preguntarme retoricamente “en que momento se fodeu a igualdade de xénero?”, non porque pense que antes a situación fose mellor, senón porque non vexo demasiadas razóns para o optimismo.
22 Xoves Xan 2015
Posted by sihomesi in Matrix Press, Non sei eu..., Si home si
arte, fotografía, líderes mundiales, tolerancia
Esta imaxe ten aspecto de termómetro, e tamén mide. Non a temperatura, pero si evidencia, ao meu entender, o grao de tolerancia real da sociedade española. Polo menos da sociedade española que ten conexión a internet e unha certa preocupación por estar ao tanto do que pasa. Non quero sacar conclusións sobre o resto.
Cheguen ás súas propias, ou non, pero miren isto (fíxense nos comentarios, e sobre de todo, na aporbación ou rechazo que suscitan), porque a columna deste sábado 24 en La Opinión de A Coruña vai ir máis ou menos por aí.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 1 hour ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy


langs: it en gl it gl en en gl fr en gl gl gl gl it en en pt es en tr en ne gl gl fr en gl gl gl gl it en pt es en tr en ne gl es es pt es es es en en es gl gl gl gl pt pt gl gl gl nl gl gl gl gl es gl cs en it gl gl gl pt fr gl gl it tr en gl fr gl gl pt es en en es es es gl gl gl gl gl gl gl en

text:
~ Outro periodista no millo
E que morren os votantes
24M, Alberto Núñez Feijoo, BNG, Concellos, eleccións municipais, Mareas, política, PPdeGalicia, PSOE, resultados electorais
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
30 Sábado Mai 2015
Posted by sihomesi in Res Publica, Si home si
≈ Deixar un comentario
24M, eleccións municiàis, partidos políticos, política, sistema electoral
O da xornada de reflexión é unha de tantas rodas de muiño que tragamos como se fosen requisitos democráticos, cando son usos que quedaron aí non se sabe por que, como o de votar en domingo. (Ben, o de votar en domingo si se sabe por que, en teoría para estimular a participación, e de paso para non ter que pagar as horas). Ninguén necesita un día para reflexionar, e o que todos desexamos, electores e candidatos, e que todo acabe canto antes, yquesealoquediosquiera. En realidade, a xornada de reflexión é de acougo, porque hai quen chega tan disparado ao décimo quinto día da campaña e infinitísimo da precampaña, que se non frea 24 horas pode pasar calquera cousa. Se relacionan a Ada Colau con Bin Laden porque o antigo protexido da CIA e exsocio de Bush tiña un libro de Chomsky, autor que asinou a favor de Barcelona en Comú, alguén pode dicir que Pablo Echenique é un mutante porque vai en cadeira de rodas como o profesor Charles Xavier de X-Men. Pero non está mal ter un tempo para pensar nas eleccións.
RT @Nopanaden: En la foto podéis ver a tres señores. Uno es conocido. Los otros dos son un extraño peligro que está donde no debería. Sentí… 2 hours ago
RT @orodil: Vaia! As mesmas que para ir de Lugo a Santiago! 🤔 https://t.co/iZ9Stlhp7J 1 day ago
RT @ctxt_es: "¿Cómo estaría la situación política española si Podemos hubiese facilitado, con su apoyo o su abstención, el primer intento d… 1 day ago
RT @SON_EG: ‼‼IMPORTANTE : Sentimos comunicar que se cancela el concierto de @RadioOceano_ de este sábado 02/02 en @GarufaClub de A Coruñ… 1 day ago
Anulado o concerto de mañá de @GarufaClub. Desculpas grandes. twitter.com/RadioOceano_/s… 1 day ago
Gardar blog / post
Seguir o blogue vía correo electrónico
Escribe o teu enderezo de correo electrónico para seguir este blogue e recibir notificación dos novos artigos.
26X: Alguén debe unha cea a alguén
O Motín da Bounty
E que morren os votantes
Hoxe pense noutra cousa (Xornada de reflexión)
Arquivo Elixe un mes Xuño 2016 Decembro 2015 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Decembro 2014 Setembro 2014 Xullo 2014 Maio 2014 Abril 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Xaneiro 2014 Decembro 2013 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Agosto 2013 Xullo 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009 Xullo 2009 Xuño 2009 Maio 2009 Abril 2009 Marzo 2009 Febreiro 2009 Xaneiro 2009 Decembro 2008 Novembro 2008 Outubro 2008 Setembro 2008 Agosto 2008 Xullo 2008 Xuño 2008 Maio 2008 Abril 2008 Marzo 2008 Febreiro 2008 Xaneiro 2008 Decembro 2007 Novembro 2007 Outubro 2007 Setembro 2007 Agosto 2007 Xullo 2007 Xuño 2007 Maio 2007 Abril 2007 Marzo 2007 Febreiro 2007 Xaneiro 2007 Decembro 2006 Novembro 2006 Outubro 2006 Setembro 2006 Agosto 2006 Xullo 2006 Xuño 2006 Maio 2006 Abril 2006 Marzo 2006 Febreiro 2006 Xaneiro 2006 Decembro 2005 Novembro 2005 Outubro 2005 Setembro 2005 Agosto 2005 Xullo 2005 Xuño 2005
O que veña 2012
Enviar a este enderezo Nome O teu enderezo de correo-e
A entrada non se enviou - comproba os teus enderezos de correo electrónico!
Fallou a verificación do correo-e, téntao outra vez.
Sentímolo, o teu blog non pode compartir artigos por correo electrónico.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Cookie Policy