langs: es es es gl gl es fr en gl es es gl en en en en en en

text:
Serramoura (serie semanal) | Simón Casal de Miguel
Serie semanal de suspense, líder de audiencia en Galicia. Una producción de Voz Audiovisual para TVG, emitida internacionalmente en AXN Sci-Fi.
Sinopsis: En Serramoura, un pueblo que vive de la explotación maderera, dos familias, los Soutelo y los Fiuza, luchan por hacerse con el control del negocio. Pero la vida en Serramoura se ve bruscamente alterada al aparecer asesinada una de sus vecinas. La Comandancia de la Guardia Civil envía a Diego Bazán que se unirá a la sargento Marga Neira para resolver el caso. Dos mundos distintos, dos personalidades opuestas condenadas a entenderse.
Clip de varias escenas de la 5ª temporada dirigidas por Simón Casal de Miguel:
Más información y capítulos completos: http://www.crtvg.es/en-serie/as-nosas-series/serramoura
Lobos Sucios (Dirty Wolves) (cine) →


document_lang: gl

langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl en es en gl gl gl gl gl gl gl es gl en es gl en en

text:
O Teatro Principal énchese para ver “Amanece que no es poco” e conversar co seu director sobre sub-ruralismo e cambio climático | resclima
Inicio » O Teatro Principal énchese para ver “Amanece que no es poco” e conversar co seu director sobre sub-ruralismo e cambio climático
O Teatro Principal énchese para ver “Amanece que no es poco” e conversar co seu director sobre sub-ruralismo e cambio climático
Viernes, Abril 7, 2017
Ás 18:20 horas da tarde, a entrada do Teatro Principal amosaba unha extensa cola de persoas agardando a entrar na proxección da película “Amanece que no es poco”, do director manchego José Luís Cuerda.
Minutos antes do inicio da proxección, tan só quedaban algúns sitios libres nos palcos superiores. Despois, risas, sorrisos e mesmo gargalladas nunha cadea de secuencias recoñecidas por boa parte do público e que constitúen xa unha película de culto de primeira orde.
A conversa-coloquio que viu despois tampouco se quedou atrás. O director, admitindo os seus enciclopédicos descoñecementos sobre o cambio climático, foi rememorando anécdotas da película, das súas personaxes e da súa vida en xeral. Da falta da liberdade de expresión (“a miña película non se podería estrear hoxe…”), pasábase ao eloxio do rural; da ecoloxía das ideas ao adianto dalgúns dos detalles da súa próxima película (que comezará a rodar en novembro); da asemblea de mulleres aos homes dos bancais...
Despois de máis dunha hora de coloquio, o evento rematou cunha pechada ovación ao director, ao que aínda lle quedaba asinar autógrafos, sacarse fotos e saudar a todas as persoas que querían darlle as grazas pola marabillosa velada que acababan de pasar.
O Cambio Climático constitúe quizais o maior reto ambiental ao que se terá que enfrontar a humanidade nas próximas décadas. É por este motivo polo que o Grupo de Investigación de Pedagoxía Social e Educación Ambiental (SEPA) da Universidade de Santiago de Compostela (USC) deseñou o proxecto “Descarboniza! que non é pouco...”, co que se busca organizar e acompañar grupos de persoas que estean dispostas a “descarbonizar” os seus estilos de vida, reducindo así as súas emisións de gases de efecto invernadoiro.
Na actualidade, estase a desenvolver unha iniciativa piloto a través dun convenio de colaboración co Concello de Santiago de Compostela, traballando nos Centros Socioculturais de Vite, Lavacolla e Fontiñas.
Neste contexto, parecía importante organizar un evento que, alén de dar unha maior visibilidade ao proxecto, contribuíra a explorar novas liñas de actuación. Coa vontade de ligar humor, educación ambiental e cambio climático pensouse na proxección da película “Amanece que no es poco” (película inspiradora do nome do proxecto) e unha conversa-coloquio co seu director, José Luís Cuerda.
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl en es en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en es gl en en

text:
O proxecto “Descarboniza! que non é pouco...” comeza a súa andaina | resclima
Inicio » O proxecto “Descarboniza! que non é pouco...” comeza a súa andaina
O proxecto “Descarboniza! que non é pouco...” comeza a súa andaina
Martes, Febrero 21, 2017
PROXECTO “DESCARBONIZA! QUE NON É POUCO...” A importancia dos pequenos grandes cambios colectivos
O Cambio Climático constitúe quizais o maior reto ambiental ao que se terá que enfrontar a humanidade nas próximas décadas. A súa relevancia e impacto están fora de toda dúbida e a posta en marcha de iniciativas de mitigación e adaptación revélase unha obriga inescusábel para estados, comunidades autónomas e municipios, entre outras moitas entidades.
Así mesmo, o papel que debe xogar a Educación Ambiental no impulso e acompañamento destas iniciativas tamén conta con reiterados chamamentos; o derradeiro deles recollido no Acordo de París aprobado na Conferencia das Partes (COP21) celebrada en decembro de 2015.
É por este motivo polo que o Grupo de Investigación de Pedagoxía Social e Educación Ambiental (SEPA) da Universidade de Santiago de Compostela (USC) deseñou o PROXECTO “DESCARBONIZA! QUE NON É POUCO...”, co que se busca organizar e acompañar grupos de persoas que estean dispostas a “descarbonizar” os seus estilos de vida, reducindo así as súas emisións de gases de efecto invernadoiro.
A investigación da percepción do Cambio Climático e a recompilación de dispositivos e iniciativas sociais e educativas exitosas na redución de gases de efecto invernadoiro agroman os que se formulan como piares do proxecto: as actividades vivenciais significativas que conectan ás persoas co problema e o traballo grupal e/ou comunitario que lle outorga proxección social. Experimentar os coñecementos adquiridos e facelo acompañado doutras persoas convértese así na metodoloxía de traballo; grupos que, a través de distintas dinámicas irán decidindo, a partir da información que se lles proporcionará, que facer e como para reducir as súas emisións de gases de efecto invernadoiro.
Esta metodoloxía de traballo busca tamén contribuír á participación activa da cidadanía nos problemas ambientais e na vida pública en xeral; e faino desde a resiliencia comunitaria, é dicir, desde a necesidade de articular mecanismos que, como comunidade e cos propios recursos, lles permita resolver satisfactoriamente os retos actuais.
Unha iniciativa piloto no concello de Santiago de Compostela
Durante primeiro semestre do 2017 o Grupo SEPA desenvolverá unha iniciativa piloto no Concello de Santiago de Compostela a través dun convenio de colaboración coa Concellería de Medio Ambiente e Convivencia.
Tomando como punto de referencia o traballo que se ven desenvolvendo nos Centros Socioculturais da cidade, o proxecto botará a andar con tres grupos iniciais: un grupo xuvenil no CSC de Vite, unha asociación de mulleres rurais da parroquia de Lavacolla e un grupo mixto no CSC de Fontiñas.
Podes seguir a nosa actividade a través desta páxina web e do facebook Descarboniza-Que-non-é-pouco.
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl gl es en gl gl gl en es gl en es gl en en

text:
Nova publicación no marco do proxecto Resclima | resclima
Inicio » Nova publicación no marco do proxecto Resclima
Nova publicación no marco do proxecto Resclima
Miércoles, Junio 28, 2017
Temos o pracer de presentar o libro dixital Resclima: aproximación ás claves sociais e educativas do cambio climático, recentemente editado no marco do proxecto Resclima e que contou co apoio de Aldine Editorial.
Os textos incluídos nesta obra son froito do labor e das inquietudes compartidas ao longo de catro anos polas persoas e colectivos que participan no proxecto Resclima, persoas e colectivos que exploran nas súas reflexións e nas súas experiencias as dimensións sociais e educativas do cambio climático e das políticas de resposta ás ameazas que comporta.
Todos os textos, igual que o conxunto de resultados e produtos derivados do proxecto Resclima, oriéntanse a servir de base para elaborar materiais e recomendacións que melloren a educación e a comunicación sobre a crise climática.
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl en it en pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en es gl en es gl en en

text:
Humor, Cambio Climático e Educación Ambiental | resclima
Inicio » Humor, Cambio Climático e Educación Ambiental
Humor, Cambio Climático e Educación Ambiental
Martes, Marzo 28, 2017
Conversa-coloquio con José Luís Cuerda sobre Subruralismo e Cambio Climático. De “Amanece que no es poco” a “Descarboniza! que non é pouco…”
Humor, cambio climático e educación ambiental; tres conceptos que poucas veces vemos xuntos. Trátase dunha cuestión tan importante que nin sequera podemos facer chiste dela? Será que as persoas que traballamos na órbita do cambio climático e a educación ambiental temos pouco sentido do humor? Estaremos a esquecer algo tan importante como a risa na divulgación do colapso ecolóxico?
Non temos resposta a estas preguntas, mais si o firme propósito de emenda… tanto na busca de respostas á ausencia do humor no noso campo como á necesidade de impulsalo. E coa actividade que presentamos nesta entrada queremos comezar a poñer remedio a esta situación.
A película “Amanece que no es poco” fai parte dunha triloxía que ten o seu inicio con “Total”, o primeiro traballo do director José Luís Cuerda nos camiños do subruralismo. I é que este foi o adxectivo que empregou o poeta italiano Gianni Toti despois de ver “Total” no festival de Montecarlo en 1985. “Isto non é subrealista, senón subruralista”. Estaba, segundo dicía, por baixo do ruralismo, da maneira de vivir máis elemental do ser humano; a súa poética, por así dicilo, era subxacente a esa maneira de vivir[1].
“Amanece que no es poco” (1988), primeiro, e “Así en el cielo como en la tierra” (1995), despois, convertéronse por lóxica poética en dúas mostras dun subruralismo que, co paso do tempo, mesmo chegou a contar cunha lexión de seguidores/as (amanecistas).
Despois de que a equipa de traballo de “Descarboniza! Que non é pouco…” lle puxera este nome ao proxecto, caeu na conta da homenaxe involuntaria (será cousa do subconsciente) á película “Amanece que no es poco”; mais desde entón non deixamos de darlle voltas á cantidade de cuestións que a película ten en estreita relación coa problemática ambiental, en xeral, e o cambio climático, en particular. Pensamos logo na posibilidade de convidar ao director José Luís Cuerda a proxectar a película e conversar sobre as nosas interpretacións; e para a nosa sorpresa, dixo que si…
E así é como nos puxemos a organizar a proxección e a conversa-coloquio que terá lugar o vindeiro 6 de abril no Teatro Principal de Santiago de Compostela (ás 18:30 a proxección da película e ás 20:30 a conversa con Cuerda; entrada libre ate completar aforo con invitación).
Que pasaría na aldea de “Amanece que…” co fenómeno do cambio climático? Como lles poderían afectar a subida da temperatura, os fenómenos meteorolóxicos extremos ou a subida do nivel do mar?
O alcalde de “Amanece que…”, clase política unidimensional na aldea, ¿sería escéptico, negacionista, convencido ou mesmo entusiasta?
Estades todas/os convidadas/os a vir ou, no seu defecto, seguilo pola rede (colgaremos o enlace cando chegue o momento). E tamén a enviarnos as preguntas que vos gustaría facer a José Luís Cuerda a descarboniza@resclima.info
[1] Estracto do libro “Amanece que no es poco”, de José Luís Cuerda, para a editorial “pepitas de calabaza” (2013).
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl pt es en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en es gl gl gl en gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl es en es gl en es gl en en

text:
Proxecto “Descarboniza! Que Non É Pouco…”. Pequenos grandes cambios colectivos fronte ao cambio climático | resclima
Miguel Pardellas Santiago, Pablo Á. Meira Cartea e Lucía Iglesias da Cunha
Jueves, Octubre 5, 2017
Imos comezar sen rodeos: o Cambio Climático é unha evidencia, a comunidade científica é unánime na súa existencia, en que é responsabilidade do ser humano e nas ameazas que proxecta. En consonancia, os escenarios futuros son pouco prometedores –un planeta extremadamente cálido e un clima caótico–, e iso se só temos en conta a dimensión climática da crise ambiental na que estamos inmersas. Sen poñernos demasiado pesimistas, poderiamos falar da crise enerxética e o esgotamento dos combustíbeis fósiles, da crise de biodiversidade e a masiva extinción de especies, ou da crise social e a disgregación das comunidades.
Con este panorama, a resposta das sociedades contemporáneas dista moito de ser a desexábel. Mesmo coa crecente alarma científica, con advertencias cada vez máis apremiantes sobre a necesidade de reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro, a reacción da humanidade, e nomeadamente dos seus gobernantes, bascula entre a incompetencia, a ignorancia, a inxenuidade ou a fantasía; ou unha mestura irresponsable de todo xunto.  No mellor dos casos, as propostas de solución que se están manexando están a ser parciais, de curto prazo, descoordenadas, superficiais e predominantemente tecnolóxicas.
Un panorama pouco prometedor dado que non temos outro planeta ao que trasladarnos, que facer entón?
Por suposto, podemos agardar a ver que pasa. Confiar en que os responsábeis políticos tomen cartas no asunto e articulen unha resposta internacional que garanta unha transición enerxética equitativa, asegurando unha vida digna, non só para unha pequena porcentaxe de privilexiados, senón da meirande parte da humanidade e do resto de seres vivos cos que compartimos a Terra.
Ou podemos comezar a facer cousas por nós mesmas. Nesta liña de traballo preséntase o proxecto “Descarboniza! Que non é pouco…”.
Desde fai máis dunha década, o Grupo de Investigación en Pedagoxía Social e Educación Ambiental (SEPA), da Universidade de Santiago de Compostela (USC), está a analizar como percibe a cidadanía o Cambio Climático e que dispositivos e iniciativas sociais e educativas resultan exitosas na súa interpretación e na posta en práctica de accións que reduzan a emisión de gases de efecto invernadoiro. Neste enfoque está implícita a premisa de que, máis aló da súa obxectivación a través de representacións científicas, os problemas ambientais chegan a ser interiorizados polas comunidades humanas a través de procesos de construción social da realidade que son determinantes na forma en que se valoran e se reacciona –ou non- diante das ameazas que comportan. Subxace, por tanto, o propósito de atopar solucións en clave social e cultural á crise ambiental.
Coa vontade de reverter na sociedade o traballo desenvolvido, no curso 2015-2016 comeza o deseño dun proxecto de intervención social que pretende aplicar os resultados das diversas investigacións, buscando reducir en clave socio-cultural a distancia sideral que afasta da crise climática a vida cotiá da maioría das persoas e das comunidades da nosa contorna.
Algunhas claves: nas nosas sociedades cada vez son máis as persoas que se declaran convencidas da realidade do cambio climático e da súa natureza antropoxénica, mais non se concibe como un reto nin como unha responsabilidade propia[1] . É un problema, si, pero non se establece, ou non se quere ou pode establecer, unha relación directa coa nosa vida cotiá; non é nin relevante nin significativo.
Heras, Meira e Benayas explican moi ben a molesta situación… “A sensación de incomodidade ante o fenómeno do cambio climático adivíñase, de feito, como un denominador común para medios, políticos e cidadanía: para os medios, resulta un tema difícil de tratar, ademais dunha potencial fonte de conflitos cos intereses dos anunciantes; para os políticos trátase dun tema pouco atractivo, xa que é difícil suscitar apoio popular formulando o problema con toda a súa crudeza, ou defendendo medidas de resposta que conleven regulacións e autolimitacións; para os cidadáns é unha fonte de medo e frustración, xa que moitos intúen que ninguén quedará indemne ante unha ameaza que se anuncia como profunda e de dimensión global, á vez que perciben unha escasa capacidade persoal para influír sobre a evolución do problema”[2].
Sabemos, pois, como representa a cidadanía o cambio climático, e algunhas das claves que poden axudar a sentirse corresponsábel da problemática e actuar, a través da presión ás distintas administracións e gobernantes e/ou mediante o cambio de hábitos e comportamentos. E ademais, contamos coa experiencia acumulada, de numerosas prácticas educativas e iniciativas sociais que conseguiron, e están a conseguir na actualidade, cambios significativos en barrios, vilas e cidades. Metodoloxías de intervención nas que destacan as actividades vivenciais que conectan ás persoas co problema e o traballo grupal e/ou comunitario que lle outorga proxección social. É dicir, que reducen a distancia entre unha ameaza global que se representa distante no tempo e no espazo e os marcos vitais significativos para as persoas.
Con estes ingredientes comezamos a cociñar o Proxecto “Descarboniza! que non é pouco...”, co que se busca organizar e acompañar grupos de persoas que estean dispostas a “descarbonizar” os seus estilos de vida, reducindo así as súas emisións de gases de efecto invernadoiro.
Cómpre dicir que, aínda botando man do símil culinario, o proxecto non busca unha receita máxica, cada grupo e cada comunidade precisa da súa adaptación. O elemento grupal e participativo adquire aquí un protagonismo esencial; a través de varias sesións de traballo, o grupo adquire coñecementos sobre o cambio climático e a crise ambiental, e decide que facer e como. Desta forma búscanse accionar varios resortes conxuntamente: a corresponsabilidade coa problemática, incidindo positivamente no que se pode facer, nomeadamente de forma colectiva; a organización de actividades vivenciais, que conecten co sentir das participantes; o reforzo intragrupal das accións a poñer en marcha, sobre todo a nivel emocional; ou o sentimento de comunidade, asumindo os seus límites e potencialidades. En resumidas contas, quérese impulsar a resiliencia comunitaria a través do traballo cun grupo de persoas desa comunidade.
Unha vez definida no plano teórico a metodoloxía de intervención cumpría avaliar a súa aplicación na práctica. E foi neste punto cando xurdiu a posibilidade de “probar” o proxecto no Concello de Santiago de Compostela, posto que desde a Concellería de Medio Ambiente e Convivencia queríase desenvolver un proxecto de Educación Ambiental sobre Cambio Climático, no marco das actuacións previstas para a redución de gases de efecto invernadoiro a nivel municipal –que incluía outras actuacións nas luminarias das instalacións municipais, a flota de transportes públicos ou a aposta polas enerxías renovábeis–.
Durante primeiro semestre do 2017 o Grupo SEPA desenvolveu unha iniciativa piloto na que se tomou como referencia o traballo que se viña desenvolvendo nos Centros Socioculturais (CSC) do Concello. A través de varias sesións formativas, afondouse nas causas e consecuencias do Cambio Climático así como das accións que poden poñerse en marcha para reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro de forma persoal e colectiva con tres grupos iniciais: un grupo xuvenil no CSC de Vite, unha asociación de mulleres rurais da parroquia de Lavacolla e un grupo mixto no CSC de Fontiñas.
Despois de catro meses de traballo, a avaliación da metodoloxía de intervención foi moi positiva, nomeadamente co público sénior e de terceira idade; neste caso, alén das dinámicas e contidos previstos, o traballo coa memoria individual e colectiva revelouse un exercicio fortemente motivador, ligando os recordos dun “pasado de baixas emisións” coa súa actual cotidianidade e as accións necesarias en clave de descarbonización.
O limitado do tempo do proxecto piloto deixou varias accións pendentes de executar, se ben o seu grao de desenvolvemento e, sobre todo, a positiva resposta dos grupos cos que se traballou propiciaron a continuidade de “Descarboniza! Que non é pouco…” no Concello de Santiago de Compostela. No curso 2017-2018 traballaremos en 6 CSC con dúas liñas de actuación prioritarias:
A coordinación de accións. Na actualidade, o Concello de Santiago de Compostela está a desenvolver varios proxectos que directa ou indirectamente podería ligarse ao proxecto “Descarboniza…” (compostaxe comunitaria, hortas urbanas, tropa verde, etc.). Por outra parte, os Centros Socioculturais seguen a revelarse como as mellores plataformas para o traballo con grupos. Buscarase, por tanto, buscar sinerxías entre estes dous elementos para acadar un maior impacto e coordinación das actuacións a desenvolver.
Un público sénior. Posto que a metodoloxía de intervención resultou especialmente efectiva con públicos adultos e, sobre todo, con públicos sénior ou de terceira idade, centrarase a atención precisamente nestes destinatarios. O seu carácter como vectores de intervención na comunidade e a súa dispoñibilidade temporal fan deles un colectivo cun enorme potencial. Ademais, existen moi poucas iniciativas de Educación Ambiental que traballen con este grupo.
Cómpre engadir que o traballo co público adulto non é excluínte doutro tipo de intervencións. De feito, nun dos CSC traballaremos cun grupo xuvenil, posto que as actividades ligadas á memoria colectiva teñen un enorme potencial para o desenvolvemento de experiencias interxeracionais que, de forma simultánea, cheguen a públicos de distintas idades.
Responso final e anecdotario
O Proxecto “Descarboniza! Que non é pouco…” quere ser, por riba de todo, unha iniciativa honesta e coherente, coas participantes e con nós mesmas. Entendemos a investigación social como unha ferramenta para a transformación da sociedade, analizando a realidade e promovendo accións que enfronten os retos contemporáneos.
O Cambio Climático non vai deixar de existir pola posta en marcha do noso modesto proxecto, mais estamos convencidas de que contribuír a unha maior capacitación da cidadanía é o camiño a seguir, o máis digno e o máis responsable.
Finalmente, por se alguén se pregunta de onde saíu o nome do proxecto diremos que despois de que a equipa de traballo de “Descarboniza! Que non é pouco…” lle puxera este nome, caeu na conta da homenaxe involuntaria (será cousa do subconsciente) á película “Amanece que no es poco”; mais desde entón non deixamos de darlle voltas á cantidade de cuestións que a película ten en estreita relación coa problemática ambiental, en xeral, e o cambio climático, en particular. Tal foi así que no mes de abril convidamos ao director José Luís Cuerda a conversar sobre a súa película e as nosas interpretacións. Podedes velo aquí: https://vimeo.com/214457171
[1] Na páxina web www.resclima.info pódese acceder á meirande parte dos traballos desenvolvidos polo Grupo SEPA coa percepción do Cambio Climático coma obxecto de estudo.
[2] Heras Hernández, F., Meira Cartea, P. Á. y Benayas del Álamo, J. (2016). Un silencio ensordecedor. El declive del cambio climático como tema comunicativo en España 2008-2012. REDES.COM, 13, 31-55. Dispoñible para descarga en http://revista-redes.hospedagemdesites.ws/index.php/revista-redes/article/view/435/477 .
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: it es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en it gl it it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl gl en gl en gl gl pt gl gl gl es es en es de gl es es es en en gl pt pt en gl gl pt pt en gl fr it gl es pt pt es es es es pt pt pt es es es es fr pt es pt pt gl pt pt es pt en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt en gl en en en gl en es gl en es gl en en

text:
O cambio climático (CC) é o gran reto do século XXI. Para eludir os peores escenarios que prognostica a ciencia é preciso adoptar cambios profundos nas nosas sociedades. Urxe tomar conciencia da vulnerabilidade humana diante desta ameaza, así como aceptar a maior responsabilidade das sociedades que más teñen contribuído ás emisións de Gases de Efecto Invernadoiro (GEI), que contrasta coa menor capacidade das sociedades infra-desenvolvidas para responder aos efectos dun clima fora de control.
A resposta efectiva á alteración antrópica do clima é, ademais, urxente. As alarmas prendidas pola comunidade científica advirten que temos escaso tempo para reaccionar. En poucos años haberá que emprender unha gran transformación social, económica e enerxética para evitar o colapso da civilización tal e como a coñecemos.
Nesta encrucillada sorprende a lentitude coa que avanzan as políticas climáticas. O CC ocupa un lugar marxinal na area pública e dista moito de ser un tema prioritario para os tomadores de decisións ou para a poboación en xeral. O CC valórase como unha ameaza difusa, aprazada no tempo e afastada no espazo. O obxectivo fundamental dos programas educativos e de comunicación na próxima década debe ser converter o CC nun problema relevante e significativo.
O Proxecto Resclima (www.resclima.info) e a REAJA naceron como un aporte a esta tarefa. No IV Seminario Internacional Resclima e no 2º Encontro da REAJA poñemos a mirada sobre o papel dos sistemas educativos, outorgando atención preferente á inclusión do CC no curriculum e na praxe educativa da educación secundaria. Neste nivel, os e as adolescentes teñen a primeira oportunidade de conectar formalmente coas ciencias do clima coa madurez necesaria para aprehender na súa complexidade os retos do CC e os cambios necesarios para transitar cara un mundo sostible e xusto.
Entendemos que una resposta ao CC que sexa eficaz e urxente dende o sistema educativo require aplicar un “curriculum de emerxencia climática” que converta esta ameaza nun compoñente central do quefacer pedagóxico en todos os niveis educativos e, principalmente, na educación secundaria.
O evento celebrarase os días 26 e 27 de outubro de 2018, en Santiago de Compostela, articulándose arredor dos seguintes eixos de reflexión:
- Representacións sociais do cambio climático no alumnado e o profesorado de educación primaria, secundaria e universitaria.
- A Educación para o cambio climático no sistema educativo universitario e non universitario.
- Comunicación do cambio climático e cidadanía.
- A educación nas políticas de cambio climático.
- Educación para o cambio climático e xustiza ambiental.
Av. do Burgo das Nacións, s/n, 15704 Santiago de Compostela, A Coruña
Pulsar no enlace para ver a localización: https://goo.gl/maps/i9CQtnZori62
Pablo Ángel Meira Cartea (USC)
Lucía Iglesias da Cunha (USC)
Alejandra Duran (CONICET, Argentina)
Alejandro Pérez Diez (USC)
Antonio García Vinuesa (USC)
Germán Vargas Callejas (USC)
Kylyan Marc Bisquert (USC)
M. Carmen Morán de Castro (USC)
María Barba Núñez (USC)
Miguel Pardellas Santiago (USC)
Mónica Arto Blanco (USC)
Grupo de Investigación en Pedagoxía Social e Educación Ambiental (SEPA)
Universidade de Santiago de Compostela
Rede Internacional de Pesquisadores em Educação Ambiental e Justiça Climática (REAJA)
Concello de Santiago de Compostela
Asociação Portuguesa de Educação Ambiental (ASPEA)
Grupo Pesquisador em Educação Ambiental, Comunicação e Arte (GPEA) - Universidade Federal de Mato Grosso (UFMT)
Adolfo Agúndez Rodríguez (Université du Québec à Montréal-UQAM, Canadá)
Antonella Bachiorri (Università degli Studi di Parma, Italia)
Araceli Serantes Pazos (Universidade da Coruña)
Carlos Vales Vázquez (Centro de Educación Ambiental e Extensión Universitaria de Galicia)
Conceição Colaço (Universidade de Lisboa, Portugal)
Cristina Teixeira (Universidade Federal do Paraná, Brasil)
Edgar González Gaudiano (Universidad Veracruzana, México)
Francisco Heras Hernández (Oficina Española de Cambio Climático, España)
Francisco Soñora Luna (Universidade de Santiago de Compostela, España)
Gloria Elena Cruz Sánchez (Universidad Veracruzana, México)
Irineu Tamayo (Universidade de Brasilia, Brasil)
Jacqueline Carrilho (Universidade Federal do Rio Grande, Brasil)
Joaquim Pinto (Associação Portuguesa de Educação Ambiental, Portugal)
José Antonio Caride Gómez (Universidade de Santiago de Compostela, España)
José Gutiérrez Pérez (Universidad de Granada, España)
José Manuel Gutiérrez Bastida (Inguruguela, España)
Laura Bello Benavides (Universidad Veracruzana, México)
Lucie Sauvé (Université du Québec à Montréal- UQAM, Canadá)
Marcos Sorrentino (Universidade de Sao Paulo, Brasil)
María Sintes Zamanillo (Centro Nacional de Educación Ambiental, España)
Marilia Andrade Torales (Universidade Federal do Paraná, Brasil)
Mario Oliveira (Instituto Politécnico de Leiria, Portugal)
Marli Rodrigues (Universidade Federal Fluminense, Brasil)
Michelle Sato (Universidade Federal do Mato Grosso, Brasil)
Sara Carvalho (Universidade de Aveiro, Portugal)
Teresa Pozo Llorente (Universidad de Granada, España)
Ulisses Azeiteiro (Universidade de Aveiro, Portugal)
Instrucións para a presentación de traballos
Comunicacións orais breves (speech-flash)
Os traballos en modalidade de comunicación oral breve, serán presentados por un dos/das seus/súas autores/as nun tempo máximo de 5 minutos (formato speech-flash), sen ningún tipo de apoio audiovisual (por exemplo, diapositivas ou slides).
As presentacións foron agrupadas en base aos eixos temáticos e por afinidade de contidos. Cada sesión está dividida en dúas quendas de 5/6 autoras/es respectivamente, que subirán xuntas/os ao escenario a presentar consecutivamente os seus traballos. Inmediatamente despois de rematar a primeira quenda, este primeiro grupo baixará do escenario para dar paso ao segundo, que seguirá a mesma dinámica.
Prégase ás/aos autoras/es que preparen adecuadamente as súas presentacións orais para axustarse ao máximo ao tempo dispoñible, e permitir así o correcto desenvolvemento das sesións. Neste sentido, o tempo de exposición será estritamente controlado. Así mesmo, rógase ás/aos autoras/es que se dirixan puntualmente ao inicio da súa sesión ao pe do escenario para seguir as instrucións da/do correspondente coordinador/a.
As/os autoras/es contactarán coa Secretaría do Seminario no horario de Recepción e acreditacións (venres 26 de outubro, de 8:00 a 9:00), onde recibirán indicacións para a súa exposición no espazo habilitado. As/os participantes do Seminario poderán achegarse á exposición de pósteres durante o horario do café da mañá de venres 26 e sábado 27 de outubro (de 11:30 a 12:00), así como no descanso da tarde do venres (de 18:00 a 18:30), polo que se prega ás/aos autoras/es que permanezan durante este tempo ao carón do seu póster para expoñelo e atender ás persoas interesadas no seu traballo. Cada autor/a responsabilízase de imprimir, colocar e retirar o seu póster. Durante a noite de venres 26 habilitarase un espazo onde poder gardar o póster e podelo ter a disposición para a sesión do sábado 27.
Premio ao mellor póster: unha comisión composta por dous integrantes do Comité Organizador e dous membros do Comité Científico valorará no transcurso do evento o conxunto de pósteres presentados, apreciando fundamentalmente a calidade do contido e a súa capacidade de comunicación e de síntese. O póster premiado recibirá no Acto de Clausura do Seminario un certificado de recoñecemento, así tamén como se efectuará o reembolso da taxa de inscrición da/do autor/a principal.
A Comisión Organizadora do IV Seminario Internacional Resclima e 2º Encontro da REAJA fará entrega de certificados de asistencia e de participación nas distintas modalidades de presentación de traballos. No primeiro caso, estes serán proporcionados pola Secretaría do Seminario ao efectuar a acreditación na mesa de Recepción e acreditacións que se habilitará o venres 26 de outubro de 8:00 a 9:00. En caso de non poder asistir neste horario a recoller o seu certificado, deberase poñer en contacto con calquera dos membros da Comisión Organizadora, que poderá indicar a quen dirixirse para conseguilo.
Os certificados de presentación de traballos (comunicacións orais e pósteres) serán entregados ás/aos autoras/es ao finalizar as respectivas sesións pola/o coordinador/a destas.
IMPORTANTE: En calquera caso, para a expedición dos correspondentes certificados, é preceptivo completar o formulario disposto na seguinte ligazón https://goo.gl/forms/WbgoXVoIEUd0Be8n1 antes do vindeiro 10 de outubro. Non se poderá emitir certificado a aquelas persoas que non faciliten a información requirida dentro do prazo estipulado. Se desexan que tamén se lles certifique a participación das/dos coautoras/es dos traballos malia non asistan ao Seminario, deberase proporcionar os seus datos mediante o mesmo formulario.
RECOÑECEMENTO COMO CURSO DE FORMACIÓN PERMANENTE DO PROFESORADO NON UNIVERSITARIO DE GALICIA: Solicitada homologación á Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria como actividade de formación permanente do profesorado. Para tal efecto, seguir as mesmas indicacións de envío de información sinaladas no anterior parágrafo.
O Auditorio de Galicia ten un servizo de restauración aberto ao público que ofrece un menú de autoservizo a 10€ e un menú para levar en caixa libre de plástico a 9€. Os menús inclúen bebida, primeiro prato, segundo -quente ou frío, e con opción vexetariana- e sobremesa.
As persoas da empresa LASSO, como responsables da prestación deste servizo, son conscientes do importancia e valor da gastronomía tradicional, así como da elaboración de propostas culinarias con produtos de proximidade e de tempada. Exemplos concretos disto son o servizo de bebida con auga km0 como alternativa á auga embotellada, as sobremesas caseiras de Versos da Ruda, feitos artesanalmente e servidos en recipientes reutilizables, ou as caixas libres de plástico que se utilizan no menú para levar.
Todas as persoas inscritas e debidamente acreditadas no IV Seminario Internacional Resclima e 2º Encontro da REAJA están convidadas aos cafés que se servirán nas sesións matutinas de Café con exposición de pósteres. Neste sentido, para facilitar a súa identificación como participante do evento, rogamos leven consigo en todo momento, e de xeito visible, a acreditación que lle será entregada durante a Recepción e acreditacións do inicio do Seminario (venres de 8h a 9h). En caso de non poder asistir neste horario a recoller a súa acreditación, póñase en contacto con calquera dos membros da Comisión Organizadora, que lle indicará a quen dirixirse para conseguila.
Para calquera consulta: seminario@resclima.info
Para descargar o programa do Seminario:
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl de es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl en es en gl gl gl es gl gl gl gl pt gl gl gl es gl gl gl es es en gl en es es es gl en gl es gl en es gl en en

text:
Educación Ambiental para unha alimentación sustentable | resclima
Kylyan Marc Bisquert i Pérez e Pablo Ángel Meira Cartea
Miércoles, Septiembre 13, 2017
Estamos a comer o mundo?
Para responder afirmativamente a esta pregunta, que xorde da lírica suxestión de Riechmann (2005), bastaríanos con recorrer a datos actualizados referidos á dimensión alimentaria da crise ambiental ou, se se prefire, de como inciden os modos nos que os humanos nos alimentamos na degradación ecolóxica do planeta. Neste sentido, se tomamos como referencia a contribución do sector agroalimentario ao Cambio Climático, por constituír este fenómeno global unha das principais e máis perentorias manifestacións da devandita crise, deberemos remitirnos necesariamente ao Quinto Informe do Panel Intergubernamental de Expertos sobre Cambio Climático das Nacións Unidas (IPCC) e, en base ao mesmo, admitir que canto menos, e seguindo a mesma metáfora, estamos a cociñalo.
Nese informe indícase que aproximadamente unha cuarta parte dos gases de efecto invernadoiro (GEI) de orixe antropoxénico proceden directa ou indirectamente da agricultura, a silvicultura e outros usos do solo (IPCC, 2015, p. 9). Porén, aínda que desa contribución só se conveña a atribuír entre un 11% e un 15% ás actividades estritamente agrarias, esta proporción aumenta notablemente se temos en consideración todo o complexo conxunto que configura o sistema agroalimentario globalizado e hexemónicamente industrializado na actualidade. Dita consideración integral do sistema agroalimentario incluirá, máis alá do estritamente vinculado aos manexos produtivos ou extractivos, dende a produción e distribución de insumos agrarios (sementes, fertilizantes, pesticidas, maquinaria, combustibles, etc.) ata o consumo final dos alimentos e a xeración de residuos ao longo de toda a cadea, comprendendo entremedias unha ampla variedade de procesos de transformación, envasado, refrixeración, transporte, distribución e comercialización dos alimentos.
Fotografía: Banco de Imágenes y Sonidos. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte
Así, segundo os cálculos publicados por GRAIN (2014), estímase que a contribución total do sistema agroalimentario global ás emisións GEI supón realmente entre un 44% e un 57% sobre o cómputo total das emisións antropoxénicas (ao redor da metade!). De xeito desagregado, alén dos derivados dos procesos agrícolas xa indicados, un 15-18% correspondería á deforestación provocada en un 70- 90% do total mundial pola ampliación da fronteira agraria; un 5-6% ao transporte das mercadorías alimentarias; un 8-10% ao procesamento e envasado destas; un 2-4% á refrixeración e outros procesos de distribución e venta; e finalmente, un 3-4% derivaría do inmoral malgasto global de alimentos, dos que case a metade rematan por se desperdiciar.
Con todo, os impactos que o sistema agroalimentario provoca son ademais unha arma de dobre fío, pois o da alimentación é precisamente un dos sectores produtivos máis sensibles ás alteracións climáticas e ecolóxicas. Alertaba recentemente a FAO (2016) que o Cambio Climático está xa a afectar á agricultura e á seguridade alimentaria en todo o mundo, dinámica que se verá irremediablemente agravada se non se toman medidas de mitigación e adaptación oportunas. O incremento de eventos meteorolóxicos extremos, a aparición, expansión e desprazamento de pragas, a modificación dos patróns tradicionais de precipitacións ou a suba do nivel do mar, son consecuencias previsibles do Cambio Climático que terán efectos nefastos sobre as colleitas e a provisión de alimentos.
O sistema agroalimentario é, por tanto, un elemento fundamental da configuración das sociedades humanas que é mester revisar e ter en especial consideración se pretendemos avanzar cara a modelos de desenvolvemento máis xustos e sustentables, tanto á hora de adoptar políticas dende as institucións como no exercicio da cidadanía. Neste sentido, a xeración e promoción de sistemas agroalimentarios alternativos ao hexemónico, relocalizados e acordes cos principios de sustentabilidade social e ambiental, resulta unha prioridade. É aquí onde a dieta e os seus múltiples modelos de construcción poden xogar un papel crucial á hora de potenciar á configuración de sistemas agroalimentarios sustentables.
A dieta como eixo central da sustentabilidade social e ambiental
Á vista do panorama descrito, entendemos que a alimentación debe ser un foco de especial atención na práctica dunha Educación Ambiental crítica e transformadora, que aspire a propoñer e promover novas formas de articulación social en torno a un novo paradigma que sitúe a sustentabilidade social e ambiental no centro. Neste sentido, suxerimos a dieta, entendida nun sentido amplo, e as súas múltiples construcións como ferramentas á hora de impulsar transformacións socioeconómicas e culturais máis amplas.
Con dito sentido amplo do termo dieta nos referimos a unha concepción que supera o reducionismo nutricionista, que o entende como un mero cómputo da inxestión de nutrientes ou unha serie de prácticas destinadas ao control de masa corporal. Así pois, concibimos a dieta como un conxunto de condutas e hábitos individuais e colectivos vinculados a alimentación, que inclúe todas aquelas decisións que van dende a selección da composición, cantidade e preparación dos alimentos que se inxiren, ata a elección destes en base a distintos criterios á hora de súa provisión. Ditos criterios responderán a unha ampla gama de situacións, posibilidades, intereses, consideracións e sensibilidades, vinculadas a cuestións económicas, de estatus social, culturais, de saúde, de acceso, relacionais, éticas ou de responsabilidade social e ambiental. Neste sentido, algúns exemplos de criterios para a configuración da dieta poderían ser o custo e a vía de acceso aos alimentos (autoconsumo, redes sociais próximas, canais de distribución), o tipo de produtos que se adquiren (de orixe vexetal ou animal, frescos ou procesados, etc.), a procedencia destes (locais ou de importación máis ou menos alongada), o seu formato (granel, embalados, coxeados, etc.), as súas implicacións sociolaborais e ambientais a distintos niveis, a tempada, a súa composición e valores nutricionais, o seu prestixio social e adecuación cultural, etc. Evidentemente, todas estas consideracións se verán tamén mediadas por influencias do entorno (modas, tendencias, publicidade, etc.), así como por preferencias e gustos individuais, máis ou menos vehiculados por aquelas.
Con construción da dieta nos referimos aos marcos de referencia, coñecementos, valores e principios relativos á alimentación que se manexan e transmiten á hora de influír na configuración da dieta de suxeitos ou grupos, en tanto que acción educativa, e por ende, intencionada. Así pois, pode tratarse de modelos de construción da dieta que poñan o foco en distintas cuestións, como poden ser a saúde e a nutrición, perspectiva de innegable relevancia e necesidade, mais tamén poden incorporar, entre outros, criterios de sustentabilidade social e/ou ambiental. Dependendo do modelo de construción da dieta que se manexe e transmita, estarase a promover a adopción de determinados hábitos e comportamentos que poden terminar por influír na configuración da dieta das persoas destinatarias da acción educativa en cuestión, e así mesmo, en última instancia se estará a promover a participación como consumidoras –ou incluso asumindo outros roles- en distintos modelos de sistema agroalimentario (local/global, industrializado/campesiño-ecolóxico, gran distribución/canais curtos de comercialización, etc.). A divulgación do célebre Prato de Harvard (www.thenutritionsource.org), como superación da obsoleta pirámide alimentaria, ou as campañas impulsadas polo Ministerio de Agricultura y Pesca, Alimentación y Medio Ambiente (www.alimentacion.es/) son exemplos de modelos de construción da dieta fundamentalmente orientados á promoción dunha alimentación saudable, mentres que campañas de sensibilización como a de Alimentos kilométricos de Amigos da Terra ou iniciativas socioeducativas como Alimentacción de VSF Justicia Alimentaria Global (Canarias e Altamira, 2014) o son da promoción dunha alimentación sustentable.
Fotografía: Elena Hervás. Banco de Imágenes y Sonidos. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte
Así mesmo, consideramos tanto a dieta como os seus múltiples modelos de construción como un elemento altamente maleable e cun significativo potencial para a transformación das sociedades e da súa pegada ecolóxica. Nesta liña, Faber et al. (2012), nun informe para a Comisión Europea, salientan os cambios nos hábitos alimentarios da poboación europea como medidas que poden contribuír  considerablemente a mitigar as emisións de GEI no marco da UE, destacando a redución do consumo de proteínas de orixe animal, a asunción de dietas saudables, a redución dos residuos e malgasto de alimentos, o consumo local e de tempada e a redución enerxética en transporte, almacenamento e preparación dos alimentos. Fronte a estas propostas identifican barreiras individuais (falta de información e conciencia das implicacións da dieta, máis o carácter cotiá e case automático dos hábitos alimentarios) e sociais, de tipo estrutural (dispoñibilidade e acceso), cultural (consumo de carne considerado esencial) e económicas (dietas saudables percibidas como máis caras), para a superación das cales propoñen medidas políticas de tipo fiscal, pero tamén comunicativas, entre as que suxiren intervencións educativas.
Ademais, entendemos tamén a dieta como un modo concreto e viable para amplas capas de poboación a través do cal exercer formas de cidadanía que desdebuxan os tradicionais límites entre as esferas pública e privada, no sentido da cidadanía alimentaria proposta por Gómez-Benito e Lozano (2014) ou da cidadanía ecolóxica defendida por Dobson (2010), en base as cales os actos do consumo alimentario poden chegar a ser actos políticos de certa transcendencia se se efectúan en base ao coñecemento das súas múltiples implicacións e en coherencia cos principios de sustentabilidade e xustiza social, especialmente cando a acción individual muda a dinámicas colectivas e comunitarias máis amplas, pois poden chegar a ter incidencia na configuración dos sistemas agroalimentarios. Neste mesmo sentido, propoñemos a dieta como un dos eixos para a constitución dunha emerxente Cultura da Sostibilidade (Vargas e Barba, 2015) –ou da sustentabilidade- que nos permita cambiar de paradigma e superar un modelo de desenvolvemento obsoleto, socialmente inxusto e ambientalmente inviable.
Canarias, E. e Altamira, F. (2014). Ingredientes de Soberanía Alimentaria. VSF Justicia Alimentaria Global. Recuperado de http://www.alimentaccion.net/sites/default/files/2014_Sistematizaci%C3%B3n%20de%20Alimentacci%C3%B3nI.pdf
Dobson, A. (2010). Ciudadanía y medio ambiente. Barcelona: Proteus.
Faber et al. (2012). Behavioural Climate Change Mitigation Options and Their Appropiate Inclusion in Quantitative Longer Term Policy Scenarios. Delft: CE Delft.
FAO (2016). El estado mundial de la agricultura. Cambio Climático, agricultura y seguridad alimentaria. Roma: FAO. Recuperado de http://www.fao.org/3/a-i6030s.pdf
Gómez-Benito, C. e Lozano, C. (2014). Constructing Food Citizenship: Theoretical Premises and Social Practices. Italian Sociological Review, 4 (2), 135-156.
GRAIN (2014). La soberanía alimentaria: 5 pasos para enfriar el planeta y alimentar a su gente. Recuperado de https://www.grain.org/article/entries/5100-la-soberania-alimentaria-5-pasos-para-enfriar-el-planeta-y-alimentar-a-su-gente
IPCC (2015). Cambio Climático 2014. Mitigación del cambio climático. Contribución del Grupo de Trabajo III al Quinto Informe de Evaluación del Grupo Intergubernamental de Expertos sobre el Cambio Climático. Resumen para responsables de políticas. Recuperado de http://www.ipcc.ch/pdf/assessment-report/ar5/wg3/WG3AR5_SPM_brochure_es.pdf
Riechmann, J. (2007). Comerse el mundo: sobre ecología, ética y dieta. Málaga: Ediciones del Genal.
Vargas, G. e Barba, M. (2015). Cultura da sostibilidade e cooperación ao desenvolvemento en centros educativos de Galicia e República Dominicana. Ambientalmente Sustentable, 2(20), 715-731.
*Texto extraído de Bisquert i Pérez, K. M. e Meira Cartea, P. Á. (2016). Educación Ambiental para unha alimentación sustentable. En M. Oliveira, O. Santos, N. Carvalho, E. Lameiras e J. Castro (Coords.), Atas do II Congresso Internacional Educação, Ambiente e Desenvolvimento (pp. 243-255). Leiria: OIKOS.
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl es gl gl es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es gl gl gl it gl gl gl en gl en es gl en es gl en en

text:
Streaming do coloquio compartido con Ses "Milonga Climática". | resclima
Inicio » Streaming do coloquio compartido con Ses "Milonga Climática".
Streaming do coloquio compartido con Ses "Milonga Climática".
Lunes, Marzo 19, 2018
O proxecto “Descarboniza! Que non é pouco…” convida á cantante Sés (María Xosé Silvar) a un coloquio compartido co público no que mesturar cancións con reflexións sobre o cambio climático e algúns dos temas máis recorrentes da súa discografía.
Entrada de balde, previa retirada de invitación a partir do 7 de marzo no despacho de billetes do Teatro Principal. Pero se non puideches conseguir unha entrada terás a oportunidade de seguir o evento por streaming desde a seguinte ligazón. Esperamos que o gocedes.
Inicie sesión para comentar
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: it es gl lt es gl gl gl gl es es gl gl gl it gl es es es es it it es es en pt gl gl en gl gl gl gl gl gl en gl es gl en es gl en en

text:
Inicio » IV Seminario Resclima / 2º Encontro REAJA
IV Seminario Resclima / 2º Encontro REAJA
Viernes, Enero 26, 2018
Os días 26 e 27 de outubro de 2018 a cidade de Santiago de Compostela acollerá o IV Seminario Internacional Resclima e o 2º Encontro da Rede Internacional de Pesquisadores em Educaçao Ambiental e Justiça Climática.
Nesta ocasión poñemos a mirada sobre o papel dos sistemas educativos, outorgando atención preferente á inclusión do CC no curriculum e na praxe educativa da educación secundaria. Neste nivel, os e as adolescentes teñen a primeira oportunidade de conectar formalmente coas ciencias do clima coa madurez necesaria para aprehender na súa complexidade os retos do CC e os cambios necesarios para transitar cara un mundo sostible e xusto.
Entendemos que una resposta ao CC que sexa eficaz e urxente dende o sistema educativo require aplicar un “curriculum de emerxencia climática” que converta esta ameaza nun compoñente central do quefacer pedagóxico en todos os niveis educativos e, principalmente, na educación secundaria.
Os eixos temáticos para organizar as achegas de quen queira compartir estes espazos de reflexión e intercambio son os seguintes:
Representacións sociais do cambio climático no alumnado e o profesorado de educación primaria, secundaria e universitaria.
A Educación para o cambio climático no sistema educativo universitario e non universitario.
Comunicación do cambio climático e cidadanía.
A educación nas políticas de cambio climático.
Educación para o cambio climático e xustiza ambiental.
Para máis información facer click AQUI
Proyectos EDU2012-33456 | EDU2015-63572P financiados por:


langs: gl gl gl gl es gl gl es gl gl es es gl es es gl gl es gl en es es es gl gl gl es en gl es gl es es gl gl es gl es gl es gl gl es hu es es gl gl es es gl es es en es gl es es gl gl es es

text:
Atención: martes de 14:00 a 17:00 Hs.
Roperito: miércoles de 14:00 a 17:00 Hs.
Servicio de Comedor a los pacientes carenciados de Nefrología:
3er. y 4to. martes a partir de 12:00 Hs.
miércoles y jueves de 14:00 a 17:00 Hs.
Martes 15:00 a 17:00 Hs.
Miércoles 14:00 a 17:00 Hs.
lunes a viernes de 14:00 a 16:00 Hs.
2do y 3er. curso martes 14:00 a 15:30 Hs.
Sin conocimiento del idioma: martes 15:30 a 17:00 Hs.
-TEJIDO: dos agujas, crochet y telar:
martes 15:30 a 17:00 Hs.
Anotarse en Secretaría parroquial
-TALLER DE DIBUJO Y PINTURA:
Consultar en Secretaría parroquial
NOCHE DE LA CARIDAD
Preparan viandas a partir de las 9:30 Hs.
21:00 Hs. se inicia el recorrido de reparto.
Los días viernes se distribuye la Sagrada Eucaristía.
Para enfermos graves comunicarse con Secretaría parroquial.
Consultar en Secretaría parroquial
-APOSTOLADO DE LA ORACIÓN:
1er. viernes de mes a las 17:00 Hs.
-CÍRCULOS DE LA VIRGEN:
Si Ud. desea la visita de la Virgen a su domicilio, solicítelo en Secretaría
Anotarse en Secretaría parroquial
-ADORACIÓN AL SANTÍSIMO SACRAMENTO:
Primeros viernes de mes luego de la misa de 19:30 Hs., hasta las 21:00 Hs.
Todos los miércoles y jueves, breve adoración luego de la misa de 19:30 Hs.
-GRUPO CAMINO AL CORAZÓN:
Informes en Secretaría parroquial
Colectas – Donaciones - Contribución familiar
Comunicarse con Secretaría Parroquial
Juan F. Seguí 3815 (1425) | Buenos Aires | Argentina | Tel. 011 4802 0638 / 4807-1044 | psantaelena@gmail.com
Para sugerencias al site escríbanos a webmaster@santaelena.org.ar


langs: es es

text: Estructura básica de esta web


langs: es es gl es gl gl en es en en gl es gl gl fr gl gl en es gl es gl en es gl gl gl es es gl gl en en es en en en

text:
Útiles Escolares 2018 – Jardín Infantil "El Llano"
San Ignacio 3023, San Miguel, Santiago, Chile
LISTA DE UTILES MEDIO MAYOR 2018
LISTA DE UTILES MEDIO MENOR 2018
UTILES DE TRABAJO PRE KINDER 2018
Taller de Cocina 2018
Archivos Seleccionar mes Enero 2018
2018 cocina taller verano Útiles 2018
Back to post list
Next post Talleres de Verano
© 2018 Jardín Infantil "El Llano" – All rights reserved
Powered by  – Designed with the Customizr theme


langs: es es gl gl fr es

text:
Draco Restaurante :: El Trapiche
Draco Restaurante - Eventos. Fiestas Empresariales.
Servicios: Restaurante, comidas regionales e internacionales, casa de te, patio cervecero, show en vivo, desayunos, salón de eventos.


langs: es es es es

text: Comentarios en: Empresa farmacéutica Lilly reconoce e impulsa labor de entidades sociales


langs: es en id en gl es gl es es es es es gl es es es gl en es en es es gl es es es pt es en en en gl es gl es es es es es gl es es es gl en en

text:
2017 Álbum de fotos | XV Jornadas Internacionales de Guitarra de Valencia 2017
Colegios: Mi amiga la guitarra
Facebook Twitter Googleplus YouTube Instagram
2017 Álbum de fotos
Programa • Premios Trujamán • Fotos • Vídeos • Programa en pdf • 5º CIGAJ
Mujer y guitarra: Memoria gráfica de las jornadas
Para descargar las fotos en tamaño grande, bájatelas de Google Foto, hay 3 álbumes:
-> Jornadas 2017 -> Momentos 2017 -> 5º CIGAJ
Programa • Premios Trujamán • Fotos • Vídeos • Programa en pdf • 5º CIGAJ
Copyright © 2018 JIGV. All Rights Reserved.
Design by: Carmina Andrés
Colegios: Mi amiga la guitarra
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish.Accept Read More


langs: es es es gl es es gl es gl en pt oc es es tr es en en fr gl it gl fr

text:
Diseño Interior & Exterior | Oficina Técnica
Acerca de JUAN COLLAZO diseño, interiorismo y reformas.


langs: pt gl es gl id pt ja en en en en gl fr en gl en gl es es gl en it fr gl en en gl gl es en en en en en fr en en en en en en

text: J.J. Rodríguez – fotografo de bodas- wedding photographer


langs: gl es

text: Comentarios en: Música clásica para actividades creativas


langs: gl en en gl gl gl es es gl gl gl en ca es gl en en en es en

text:
Apologies, but no results were found for the requested archive. Perhaps searching will help find a related post.
Todos los Derechos Reservados - República Argentina
Powered by Nirvana & WordPress.


text: Comentarios en: Día 3. Acaba Código Camiño, pero en realidad es sólo el principio


text: Comentarios en: Descubre cómo será la primera etapa del hackatón sanitario Código Camiño


langs: es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en lt en en en gl en es gl es en lt gl es en it gl eo en en en gl gl sv gl es es

text:
Presentación - Página web de toneson
Somos unha editorial que crea materiais didácticos propios e diferentes. Podes seguirnos ou poñerte en contacto connosco para impulsar o teu propio proxecto.
Aquí tes un pequeno anticipo:
Aquí estamos á túa disposición para calquera cousa que precises, ben sexas profesional ou particular. Non deixes escapar a túa idea. Estaremos encantados de escoitarte.
Aviso legal | Condiciones de pago y envío | Política de privacidad | Política de cookies
Esta página web utiliza cookies. Las cookies mejoran la experiencia del usuario y ayudan a mejorar esta página. Al continuar navegando por esta web, estás aceptando nuestra política de cookies. Más detalles aquí: política de cookies Sí


langs: ca es es en it fr en it en it es en es en ia gl

text:
GUIA de LANUS COMERCIOS - SERVICIOS
Cámaras de Seguridad -Alarmas Vecinales con Identificador -Comercios-Locales- Servicios para Empresas - Alarmas Vecinales -ALARMA VECINAL HORUS - RESERVA LAGUNA DE ROCHA
- QUERES PUBLICAR EN LA GUIA - DISEÑOS WEB ECONOMICOS -
. - - + R T re
ALARMAS VECINALES - ALARMAS VECINALES ZONA SUR


langs: pt gl gl gl es gl it gl es gl gl it gl gl pl es es gl en gl pt gl pt ca es

text:
"El mejor medio para hacer buenos a los niños es hacerlos felices." (Oscar Wilde)
© Escola infantil Santiago Apostol. Todos los derechos reservados.


langs: pt gl gl gl es gl it gl es gl gl it gl gl pl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl pt gl pt ca es

text:
4. Non poderán traer lambetadas. Nos aniversarios poderán traer tortas, biscoitos, pasteis, zumos, etc...
5. Un neno/a enfermo non pode asistir á escola. No caso de que enferme no Centro, avisarase para que sexa recollido de inmediato.
6. Se necesita que ao neno/a se lle suministre un medicamento, deberá presentar a correspondente receita médica indicando: dose, hora e medida. Non se lle suministrará ningún medicamento sen autorización asinada polos pais/nais (incluso calquera antitérmico).
7. Non poderá recoller ao neno/a unha persoa descoñecida polo titor/a, sen previo aviso dos(entregarase DNI da persoa encargada e autorización dos pais/nais).
8. É necesario constatar por escrito calquer tipo de alerxia do neno/a.
9. Lavar a cabeza do neno/a polo menos unha vez ao mes con productos antiparasitarios, sobre todo en primavera e outono
10. Se o neno/a utiliza o servizo de comedor, deberá traer un mandilón etiquetado, pasta e cepillo de dentes se é maior de 2 anos.
11. Todos osnenos/as que tomen biberón, deberán traelos coa súa mamadeira e leite etiquetada.
12. Todos os nenos/as deberán traer un vaso de plástico.
13. Cada neno/a, se utiliza chupeta, deberá traer unha na súa correspondente caixa etiquetada.
14. Cada neno/a traerá na súa mochila, para deixar na escola:
-Muda completa e calcetins.
-Bolsa plástica para enviar roupa sucia
-Babeiro grande (utilizase no comedor)
15. Os pais/nais, non poderán entrar nas instalacións da escola, agás nas ocasións que as titoras crean convinte. Con isto evitarase unha angustia ós demáis nenos/as que non estén os seus pais/nais presentes.
16. Deberán presentar unha fotocopia do DNI das persoas ás cales avisaremos en caso de enfermidades (Agás se son os propios pais/nais).
Escola Infantil Santiago Apóstol
© Escola infantil Santiago Apostol. Todos los derechos reservados.


langs: pt zh gl gl gl es gl it gl es gl gl ur en gl en en en en en en gl es en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en es gl gl gl gl gl en en en en it en en pt en en en en en en en en en en en gl en fr gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en fr en en en en en en en en en en en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en pt en en en en en en en en gl en gl gl gl gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl gl es gl es en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl ca gl en gl en en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl gl gl gl en en en en en en en pt en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl gl en en en en en en en en gl en gl gl gl gl en en en en en en en gl en gl es gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en de en gl gl es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl war en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en de en gl es en en en en en en en en es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en pt es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en eu gl en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en en gl en gl en en en en en en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl en en en en en en es en gl en en en en en en en en gl en es es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en hbs_lat gl gl en en gl en hbs_lat gl gl en en en en en en gl en es gl en en en en en en en en gl en gl pt en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en pt en gl es en en en en en en en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en en en en en gl en gl en gl gl en en gl en gl gl en en en en en en gl en gl gl gl es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en de en gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl gl es en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl it gl en en gl en it gl gl gl en en en en en en gl en en en en en en en en pt en en en en en en en en pt en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl es gl en en gl en es gl gl en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en de en gl en en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en gl en en en en en en en en gl en es gl gl en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en pt gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl en en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en en gl en gl es en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en en gl en gl gl en en en en en en en gl en gl en gl gl gl en en gl en gl gl gl en en en en en en gl en gl gl gl en en en en en en en en en gl pt gl pt ca en es

text:
A partir de hoxe estará a vosa disposición a nosa páxina web da Escola Infantil. Aquí poderedes seguir as actividades que facemos día a día e atopar toda a información necesaria para novos acontecementos.
Esperamos que sexa de voso agrado!!
As profes de 2-3 queremos dar as gracias a todas as familias que viñeron a pasar un ratiño con nos.
Esta sema viu a familia de Julia. A súa nai e o seu pai trouxeron un montón de caracois!
Canto xogamos con eles!!! Despois con un cd e mais cousiñas fixemos un caracol que quedou precioso!
Este luns visitounos a familia de Lois e contounos un conto super super bonito dun ratiño que nos ensinou algo moi importante. Logo fixemos cada un o noso ratiño e levamos uns colares e pulseiras de flores chulísimasss.
Pasámolo xenial, moitas grazas por vir papis!!!!
Programación: Semana do 11 ao 15 de xuño.
Esta semana viñeron de visita as familias de Dani, Carla e Carmen, Valeria e Adriana.
Por parte de Dani, veu a sua mamá. Con ela fixemos uns chulísimos disfraces de ovella. Para iso deunos unha "camiseta" a cada un, e tivemos que pegar nela boliñas de papel que iamos facendo. Para completar o disfraz púxonos a cada un unhas coroas con orelliñas. Que guapos estabamos!!!
Por parte de Carla e Carmen viñeron o seu papá, a súa mamá e a súa irmá Sara. Menuda sorpresa cando entraron, xa que viñan acompañados duns pitiños, aos cales coa axuda de Sara démoslles de comer. Despois déronnos a cada un unha cuncha para que pintaramos, unhas de cor vermello que as convertiriamos en caranguexos e outras en cor verde para tranformalas en tartarugas. Unha vez secas, coa axuda de papá, mamá e Sara pegámoslles as patiñas e máis os olliños. Que chulas nos quedaron!!!
Por parte de Valeria veu a sua mamá. Para comezar pediunos que escolleramos un dos tantos animais que traía nunha caixiña. Despois deunos un lenzo a cada un para pintar de cores diferentes, e unha vez secos a mamá pegoulles o animaliño que escolleramos. Pero a sorpresa viu cando sacou dúas caixas nas que había debuxadas unha amasadora e mais un forno, e nos dixo que eran máxicas!!! Na primeira botámoslle, de un en un, fariña, cacao e azúcar, e Aitor sería o encargado de escachar os ovos para botalos dentro. Unha vez todos os ingredientes dentro o profe Aitor axitou a caixa, púxoa enriba da outra caixa co debuxo do forno, abriu a porta debuxada e.... sorpresa!!! Dentro había unhas riquísimas galletas de chocolate con debuxos de animais.
E por parte de Adriana, veu a súa mamá e a súa irmá Carla. Ademáis viñan acompañadas do seu canciño Coco, co cal xogamos un montón xa que non paraba quieto. E como actividade trouxeron unha xirafa, pero faltábanlle as súas características manchas marróns. Asi que mamá e máis Carla pintáronnos as máns e coa súa axuda estampámos as nosas huellas na xirafa para poder facer as manchas. Que chula nos quedou!!!
Moitísimas gracias por vir!!! Foi unha semana divertidísima.
Hoxe visitounos a mamá e a avoa de Hugo e trouxéronnos a Pepe e a Lola.
Gustáronnos moitiisimooo e puidemos pintalos e levalos a nosa casa. Ademáis tamén nos trouxeron unhas coroas precicosaaas.
Moitiiisimasss grazas por vir, pasámolo xenial.
Esta semana visitounos a familia de Joel. A súa nai e a súa prima entraron na nosa clase con unhas tartarugas pequeniñas e moi fermosas. Tocámolas, pasearon pola clase, démoslle de comer...
Despois pintamos unhas cunchas de vieira e sabedes o q fixemos con elas? Tartarugas!
Que bonitas quedaron! Moitas gracias por vir!!!
Programación: Semana do 4 ao 8 de xuño.
Os nenos e nenas de 1-2 anos baixaron a Educación Infantil para ver os poliños que teñen.
A VACA DE YOEL (1-2 ANOS)
Os pequenos de 1-2 anos tamén foron a visitar á vaca Linda.
O venres, os papás de Sabela, sorprendéronnos cunha familia de sete tartarugas. Démoslle de comer e xogamos con elas pola clase. Encantáronnos!!! Logo, cada un decoramos a nosa e levámolas a casa. Pasámolo moi ben. Moitiiisimasss grazas papis!!!!
O mércores, os papás e o irmán de Nico, trouxéronnos unha super tartaruga. Tocámola e ensinámoslle a nosa clase. Logo, cada un decoramos a nosa tartaruga e levámolas para a casa. Moitiisimas grazas por vir familia. Pasámolo xenial.
O luns visitounos a mamá de Iván e tróuxonos a súa mascota. Era moi boa e moi agarimosa. Fomos a ensinarlle o cole e paseámola un ratiño cada un. Pasámolo moi ben, moitas grazas por vir.
Esta semana tivemos a visita da familia de Yoel e a de Gabi. Menudas sorpresas que nos tiñan preparada!!! O papá e a mamá de Yoel viñeron acompañados da vaca Linda e mais do seu terneiro, e tamén do seu can Yorky. Miramos como Linda amamantaba ao seu pequeno e mentras o facía, coa axuda do papá de Yoel, puidemos acaricialo un pouquiño. Unha vez na clase a nai de Yoel, acompañada da avoa, regalounos a cada un un paquetiño con galletas de chocolate en forma de vaca. Estaban riquísimas!!!
E por outra parte, a nai de Gabi. Cando chegou montounos un circuito de psicomotricidade e explicounos como tiñamos que cruzalo, cada parte nunha forma de animal: primeiro con pasos grandes de elefantes, despois reptar como un cocodrilo, pasar sen perder o equilibrio como os monos, subir coma leons e por ultimo tirarnos coma focas. Antes de comezar pintounos a cada un a cara para camuflarnos e unha vez feito... Comezamos!!!! Fixemos o circuito todos de maravilla, asi que de premio a mamá de Gabi púxonos pegatinas en forma de estrela. Para rematar invitounos a un rico biscoito e a gusaniños.
Que ben o pasamos coas dúas familias!!! Moitas gracias pola visita.
EXCURSIÓN Á PANADERÍA ACUÑA (2-3 ANOS)
Programación: Semana do 28 de maio ao 1 de xuño.
Este venres viñeron a mamá e a avoa de Eric e Izan a contarnos o conto do " Coelliño Branco". Gustounos un montón escoitalo e ainda mais facer cada un o noso Coelliño Branco para levalo para a casa.
Moitiisimas grazas por vir a compartir con nos un ratiño.
O Xoves visitáronnos o papá e a mamá de Izan González e contáronnos un conto de animais moi bonito. Logo fixemos un debuxo do conto, con todos os animais que aparecían nel. Pasámolo moi ben. Moitas grazas por vir papis!!!!
Esta semana viñeron a visitarnos o papá e a mamá de Inés. A sorpresa foi que viñeron acompañados dunha tartaruga grandísima!!! Intentamos darlle de comer, pero estaba un pouco asustada, ainda así conseguimos que asomara a cabeza e que andivera un pouco pola clase. Como actividade montamos uns dinosaurios de cartulina para levar para casa. Unha vez rematado, o papá de Inés disfrazouse de dinosaurio para que bailásemos con el unha canción... a verdade e que nos asustou un pouquiño!!! E unha vez sacado o disfraz infláronnos uns globos para continuar coa festa. Que ben o pasamos!!!!
Os papis de Laura trouxeron unha sorpresa nunha caixiña: dous patiños amarelos! E noutra caixa... patiños que levamos para as nosas casas. E pegamos gomets de animáis tamen! Moitas gracias por vir!
Vaia sorpresa cando entraron os pais de Elsa na Nosa clase. Trouxeron unha vaca! Cunhas luvas fixeron as ubres que chearon de leite. Ordeñamos a vaca e fixemos unhas marionetas. Que bonitas quedaron! Moitas gracias por vir!!!
EXCURSIÓN GRANXA "O KIRIKO" (2-3 ANOS)
Programación: Semana do 21 ao 25 de maio.
CIRCUITO DE PSICOMOTRICIDADE (2-3 ANOS)
Hoxe visitounos a mami de Vera e vaia sorpresa trouxo ¡¡¡un pitiño!!!
Contounos como nacen, de donde saen, acariciámolo... que suave!!!
Tamén fixemos un pitiño que levamos para as nosas casas.
E sabedes que? ¡¡¡Mamá Laura sabe facer maxia!!!
No galiñeiro que trouxo apareceron ovos de chocolate. A idea era que os iamos levar pero non nos puidemos resistir e tivemos q comelos.
¡¡Moitas gracias por vir e por facer que o pasaramos tan ben!!
Hoxe visitounos a familia de Violeta, e fixemos moitiisimaaa maxia!!!!!
Coñecemos a dous pitiños e unha galiña. Logo fixemos unhas coroas de galiñas e levamos uns pitiños para a casa. Pasámolo moi ben.
Esta semana voltaron de visita a mamá e o irman de Bruno e a mamá de Xoel
¡Menuda sorpresa que nos tiñan preparada!
Para comezar déronnos un animaliño a cada un, e resulta que nun papel que estiraron no chan estaban os debuxos dos animaliños. Asi que puxémonos diante do que nos tocou e para pintalos fixeron unha mezcla riquísima, iogurt tinguido de diferentes cores. Asi que unha vez feitas as misturas....
Pintamos un montón, incluso acabamos pintados nós de cabeza a pés ¡Que divertido que foi! Moitas gracias por vir de novo.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
O luns visitounos a familia de Iria e troxéronnos dúas sorpresas: presentáronnos a súa mascota Lúa e contáronnos o conto do Polo Pepe. Logo bailamos e escoitamos a canción de Lúa e do Polo Pepe. Ademais cada un levamos para a casa uns animais moi moi bonitos.
¡¡¡Moitas grazas por vir papis!!!
Programación: Semana do 14 ao 18 de maio.
-Día das letras galegas.
AGASALLO DA NAI (2-3 ANOS)
Así realizaron os nosos nenos nenos e nenas o agasallo para as súas nais.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana viñeron a visitarnos a mamá de Xoel e a mamá e o irmán de Bruno.
Trouxéronnos caracois para que fixeramos con eles carreiras pero a verdade é que ningún deles gañou xa que dedicáronse a explorar a nosa clase. Tamén observamos no medio dos caracois como se desplaza unha miñoca. Para rematar, e coa axuda das mamás fixemos uns caracois de plastilina. ¡¡Quedáronnos chulísimos!! Ademáis para levar para casa tíñannos preparados uns paos de cores cos nosos nomes.
¡¡ Moitas gracias por todo e pola visita!! Pasámolo xenial.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Este mércores coñecemos coa mamá de Andrés, algúns animais mariños como o polbo, a sardiña, unha cría de tiburón..... Ademáis, tamén fixemos unhas cunchas decoradas con moitas pegatinas mariñas.
Pasámolo moi ben e encantounos coñecer un pouco mais o mundo do mar.
¡Moitas grazas por vir Susana!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
O luns visitounos a mamá de Brais, Yasmina, e fixemos uns ratonciños Pérez moi moi bonitos.
Pasámolo moi ben e encantounos levar aos nosos ratonciños Pérez para a casa.
¡¡Moitiiisimasss grazas por vir mami!!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana visitounos a familia de Teresa, a súa nai e a tía viñeron a pasar connosco un ratiño.
Fixemos uns pitiños que quedaron moi bonitos. Cantamos e bailamos.
¡¡Que ben o pasamos!!
Programación: Semana do 7 ao 11 de maio.
-Agasallo do Día da Nai.
Esta semana pasada Aarón fixo un aniño.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana viu a visitarnos Rubén, o papá de Samara.
Fixemos uns poliños con lá amarela, e coa súa axuda colocámoslles os ollos, os peteiros e mais as crestas.
Moitas gracias por vir a visitarnos.
¡¡Que ben o pasamos!!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Hoxe viñeron os papis de Jacobo e fixemos uns peixes moi bonitos de moitas cores.
Pasámolo moi ben e gustounos moito a súa visita.
¡¡Moitas grazas por vir papis!!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Seguimos coas emocións. Esta semana tamén tivemos familia protagonista.
O xoves vius a nai e o pai de Sabela. Xogamos a un xogo de bolas de cores. Puxéronnos tattoos de premios e contáronnos un conto.
O venres, os pais de Anxo e a súa irmá Xiana, sorprendéronnos con Percherón e Colorín, dous cabalos moi boiños e moi bonitos.
Subimos o seu lombo, démoslle cenorias...
Programación: Semana do 23 ao 27 de abril.
-Agasallo do Día da Nai.
-Agasallo do Día da Nai.
PINTURA MUSICAL (1-2 ANOS)
Pintamos o son da música.
FLORES DA PRIMAVERA (2-3 ANOS)
E así pintamos as nosas botellas de plástico para darlle forma de bonitas flores da primavera.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana visitáronnos tres familias: a de Sandra, a de Clara e a de Nuno.
Lena, a nai de Sandra viu con Chita, unha cadeliña que adoptaron fai años e que nos encheu de mimos. Despois fixemos uns cadeliños con toallas! ¡¡¡Quedaron tan bonitos!!!.
O día seguinte, os pais e a irmá de Clara entraron na nosa clase con catro coelliños. Que suaves eran! Xogamos moito con eles e tamén nos disfrazaron. ¡¡Que guapos estabamos!! Pintamos un coello e bailamos. Vaia día!!!
E o venres viu a nai de Nuno, cantamos, bailamos, pintounos a cara e nos pintámoslla a ela!
Moitas grazas por adicarnos o voso tempo e facer destas mañás recordos que non esqueceremos.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Hoxe visitounos a familia de Eyden, o seu papá Rubén e a sua mamá Nati. Trouxéronnos unha gran sorpresa: uns puzzles de diferentes animais para montar. Gustáronnos moitisiimooo e montámolos un montón de veces.
Pasamolo xenial e nos imos moi contentos cos nosos puzzles para a casa.
Moitas grazas por vir papis!!!!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana tamén nos visitou a mamá de Martina e trouxo unha gran sorpresa: " Kira", a súa mascota.
Démoslle moitos agarimos, paseámola, démoslle auga, xogamos a tirarlle pelotas....encantounos a súa visita.
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana comezamos o día das familias protagonistas e os primeiros en visitarnos foron os papás de Fátima, Miriam e Bernardo. Viñan cunha gran sorpresa: unha granxa moi bonita. Pero o granxeiro da granxa, Paquito, estaba un pouco triste, porque perdera as súas ovellas. Os papás de Fati dixéronnnos se lle axudabamos a Paquito a topar esas ovellas e para iso cada un de nos fixemos una ovella poñéndolle o pelo e a nariz con algodón de diferentes cores. Logo pegámoslles os ollos e por último puxémoslles os seus cencerros.
Encantounos axudar a Paquito a ter de volta as súas ovellas.
Para celebrar que este granxeiro tiña de volta as ovellas, bailamos todos xuntos unha canción e a verdade é que as nosas ovellas estaban moi moi contentas.
Moitiiisimasss grazas por vir papis!!!! Pasámolo xenial!!!
FAMILIA PROTAGONISTA (2-3 ANOS)
Esta semana viñeron a visitarnos as mamás de Nere e Anxo. Trouxéronnos uns globos para que decoráramos con pegatinas de caras de diferentes animais : elefantes, tucáns, vacas, poliños.... E ademáis contáronnos o conto da "Ratiña Presumida".
¡¡Que ben o pasamos!!
Moitas grazas por vir.
Programación: Semana do 23 ao 27 de abril.
-Actividade: flores da primavera.
Hoxe os mais cativos realizamos o noso primeiro obradoiro da froita.
Con el descubrimos novas texturas e novos sabores.
¡¡QUE BEN O PASAMOS!!
COCIÑEIROS POR UN DÍA (1-2 ANOS)
Hoxe fixemos de cociñeiros e cociñamos pan-pizza.
COR VERMELLA (1-2 ANOS)
A primavera viu da man da cor vermella.
MURAL DA PRIMAVERA (2-3 ANOS)
Seguimos traballando nese mural tan chulo.
¡¡QUE BEN VAI QUEDAR!!
Programación: Semana do 16 ao 20 de abril.
-Obradoiro: cociñeiros por un día.
-Actividade: mural da primavera.
Estas dúas semanas tivemos varios aniversarios nas aulas de bebés.
¡¡MOITOS PARABÉNS ALBERTO, NEREA E ADA!!
COR AMARELA (1-2 ANOS)
Para traballar a cor amarela, os nenos e nenas de 1-2 anos fixemos ao polo Pepe.
¡¡Soprarás e soprarás e a auga moverás!!
MURAL DA PRIMAVERA (2-3 ANOS)
Os cativos e cativas das aulas de 2-3 anos están preparando un mural da primavera.
Cada aula encargouse dunha cousa e cando o teñamos rematado ensinarémolo por aquí.
Programación: Semana do 9 ao 13 de abril.
-Actividade: mural da primavera.
As nosas profes da aula de bebés decidiron facer unha actividade de relaxación cunhas masaxes que foron recibidas con agradecemento.
O día 2 de abril celebrouse o día mundial de concienciación sobre o autismo e os nosos nenos e nenas participaron neste precioso acto.
¡¡Xa merendamos soiños e facémolo xenial!!
As bolboretas e os paxariños foron os primeiros en visitarnos esta semana.
AGASALLO DÍA DO PAI (1-2 ANOS)
Encantounos pintar o agasallo de papá.
AGASALLO DÍA DO PAI (2-3 ANOS)
Así foi como traballaron os nenos e nenas de 2-3 anos na realización do agasallo do pai.
¡¡ESPERAMOS QUE FORAN DO VOSO AGRADO!!
Aquí vos deixamos un resumo do maravilloso dia que pasamos cos nosos maiores.
Programación: Semana do 12 ao 16 de marzo.
Esta semana tocoulle a Pablo.
¡¡FELIZ PRIMEIRO ANIÑO PARRULO!!
PSICOMOTRICIDADE CON PELOTAS (1-2 ANOS)
SEMANA DA PRENSA (1-2 ANOS)
¡¡QUE INTERESANTES SON ESTAS NOTICIAS!!
Observamos, manipulamos e facemos un collage cos xornais.
MOTRICIDADE FINA (1-2 ANOS)
Pintamos con rotuladores e fixemos uns murais chulísimos.
MURAL AMARELO (1-2 ANOS)
Recoñecemos a cor amarela e facemos un mural cos obxetos que trouxemos da casa.
Hoxe os nenos e nenas das aulas de 2-3 anos visitaron aos nosos maiores do centro de día Boas apertas.
Foi unha experiencia enriquecedora, tanto para os nosos peques coma para os nosos "avoíños". Dámoslles as gracias a todos eles polo cariño demostrado e por deixarnos ser partícipes nunha das súas actividades. O tempo pasóusenos voando así que de seguro voltaremos.
Para a semana subiremos mais fotos.
Programación: Semana do 26 de febreiro ao 2 de marzo.
-Actividade: mural da cor amarela.
-Actividade: mesas de luz.
PAPEL DE CORES (1-2 ANOS)
Rasgamos papel de seda e fixemos boliñas e o resultado...
Os nosos nenos e nenas de 1-2 anos tamén disfrutaron dos bos días e baixaron ao parque.
COR VERMELLA (2-3 ANOS)
Para ir coñecendo á perfección a cor vermella que mellor que estas xoaniñas tan bonitas.
Aproveitando estes bos días que nos acompañan fixemos unha saida ao patio.
Programación: Semana do 19 ao 23 de febreiro.
-Actividade: papel de cores.
-Obradoiro: auga de cores.
-Semana da cor vermella.
MESAS DE EXPERIMENTACIÓN (2-3 ANOS)
Tres mesas diferentes, tres actividades para experimentar.
¡¡ESTAS PROFES NON DEIXAN DE SORPRENDERNOS!!
Programación: Semana do 12 ao 16 de febreiro.
MAQUILLAXE ENTROIDO (2-3 ANOS)
COMPLEMENTO ENTROIDO (2-3 ANOS)
Programación: Semana do 5 ao 9 de febreiro.
Nestas dúas semanas estiveron de aniversario tres dos nosos pequerrechos.
¡¡FELIZ PRIMEIRO ANIÑO ARIÁN, AIXA E ANXO!!
¡¡A ver quen sabe cal é cal!!
DEBUXO EN AZUCRE (1-2 ANOS)
¡¡Que divertido pintar co dedo e ademais...QUE RICO!!
MÁSCARAS DO ENTROIDO (2-3 ANOS)
Os nenos e nenas de 2-3 anos fixeron unhas máscaras de animais para o entroido.
Esta semana os nenos e nenas de todo o colexio conmemoraron o día da Paz e o venres sairon ao pavillón para celebralo.
Nas fotos podemos ver aos nenos e nenas de 2-3 anos e uns murais feitos por todos.
Programación: Semana do 29 de xaneiro ao 2 de febreiro.
-Actividade: debuxo en azucre.
TACTO DUENDES (1-2 ANOS)
Unha forma moi divertida de coñecer diferentes texturas.
DÍA DA PAZ (1-2 ANOS)
¡¡Que chula a man pintada de blanco!!
DÍA DA PAZ (2-3 ANOS)
Menudo mural mais chulo imos a facer coas nosas mans..
NOVAS TECNOLOXÍAS (2-3 ANOS)
Na escola infantil do Santiago Apóstol tamén traballamos coas novas tecnoloxías.
¡¡Hai que ver como controlan estes cativos!!
Programación: Semana do 22 ao 26 de xaneiro.
¿QUEN ESTÁ NO ESPELLO?
Con este exercicio fomentamos o desenvolvemento da parte superior do seu corpo ademais de estimular o seu sentido visual e autoconciencia.
BONECO DE NEVE (1-2 ANOS)
Traballamos o inverno e as texturas.
¡¡QUE BONECO DE NEVE NOS SAIU!!
Facemos pingüíns cos nosos pés.
Como temática invernal, os nenos e nenas de 2-3 anos fixeron uns pingüíns cos seus propios pés.
Programación: Semana do 15 ao 19 de xaneiro.
Esta semana estivo de aniversario Alba.
¡¡FELIZ PRIMEIRO ANIÑO PEQUERRECHA!!
Os nenos e nenas de 2-3 anos moveron o seu corpo a ritmo de Rock & Roll coas súas almofadas e despois usáronas para relaxarse.
¡¡QUE BEN O PASAMOS!!
BONECO DE NEVE (2-3 ANOS)
¡¡Que mellor maneira de representar o inverno que facendo un boneco de neve!!
Programación: Semana do 8 ao 12 de xaneiro.
-Actividade: boneco de neve.
-Actividade: boneco de neve.
CESTA DOS TESOUROS (0-1 ANOS)
Os nosos pequeniños e pequeniñas traballaron o sentido do tacto con esta cesta dos tesouros que nos trouxo a nosa compañeira Bárbara.
Como nos portamos xenial queremos pedirvos...
ÁRBORE DE NADAL (1-2 ANOS)
Os cativos de 1-2 anos decoramos a nosa propia árbore de nadal.
EXCURSIÓN A CORREOS (2-3 ANOS)
Os nenos e nenas de 2-3 anos fixeron a carta para os reis magos e foron en autobús a enviala a correos.
¡¡QUE MAÑÁ MAIS DIVERTIDA!!
Por problemas técnicos a páxina web estivo fora de servizo. As novas actualizacións chegarán en breve. Disculpen as molestias.
Programación: Semana do 4 ao 8 de decembro.
Vaia obradoiro de cociña fixeron os nosos nenos e nenas de 1-2 anos.
A xelatina de fresa encantounos en todos os sentidos.
O seu tacto, o seu cheiro e....
A cousa vai de maxia. Esta vez con unha caixa, pinturas e canicas pintamos un esquío de distintas cores.
Programación: Semana do 27 de novembro ao 1 de decembro.
-Psicomotricidade: poñer e quitar.
-Actividade: esquíos con caixa máxica.
CINTAS WALDORF (0-1 ANOS)
Hoxe os nenos e nenas da aula de bebés descubriron as cintas Waldorf e a través delas experimentan o xogo imaxinativo e desenvolven a motricidade grosa.
Esta semana nas aulas de 1-2 anos experimentamos coa auga.
¡¡QUE BEN O PASAMOS!!
Traballamos o noso corpo con pelotas e aros.
BOTELLAS MÁXICAS (2-3 ANOS)
A profe Patri fíxonos un obradoiro que nos encantou a todos.
As fotos falan por si soas.
Cun prato e un chisco de imaxinación....
Programación: Semana do 20 ao 24 de novembro.
FROITAS DO OUTONO (1-2 ANOS)
¿QUEN DIXO QUE AS MELLORES FROITAS ERAN AS DO VERÁN?
Puxémonos as botas do bo que estaba todo.
BOTAS DE AUGA (1-2 ANOS)
OBRADOIRO SENSORIAL (2-3 ANOS)
Menudo obradoiro fixemos nas aulas de 2-3 anos. Con distintas plantas aromáticas que nos deron en cociña coñecemos un montón de cheiros novos.
Os nenos e nenas de 2-3 anos fixemos unha ovella con pintura blanca e corchos.
Programación: Semana do 13 ao 17 de novembro.
-Obradoiro: froitas do outono.
-Actividade: botas de auga.
MURAL DE TEXTURAS (1-2 ANOS)
Os nenos e nenas de 1-2 como ainda son moi cativos para baixar ao magosto así que, se Mahoma non vai á montaña...
POLIÑO PÍO (2-3 ANOS)
Con pintura amarela , un garfo e unha pouca imaxinación fixemos un poliño chulísimo.
FESTA DA COR AMARELA (2-3 ANOS)
Os nenos e nenas das aulas de 2-3 vimos vestidos de amarelo para traballar esta cor e de paso disfrutar dunha boa festa.
Hoxe celebrouse no cole o Magosto e os nosos nenos e nenas maiores baixaron ao patio a disfrutar desta festa.
Programación: Semana do 6 ao 10 de novembro.
-Obradoiro: festa da cor amarela.
FESTA DE SAMAÍN (0-1 ANOS)
FESTA DE SAMAÍN (1-2 ANOS)
FESTA DE SAMAÍN (2-3 ANOS)
¿Unha meiga coa pisada dun pé?
¡¡Que ocurrencias tan xeniais teñen as nosas profes!!
PISADAS TERRORÍFICAS (0-1 ANOS)
Os cativos da aula de bebés quixeron decorar a súa clase coas pisadas mais terroríficas.
Programación: Semana do 30 de outubro ao 3 de novembro.
-Obradoiro: cabaza de papel celofán.
Estes dous cativiños son Brais e Samuel e acaban de empezar no cole.
XORNAIS E REVISTAS (1-2 ANOS)
Pasámolo xenial arrugando, facendo bolas, rasgando...e experimentando coa nosa caixa de luz.
PINTURA DA CASTAÑA (1-2 ANOS)
Pintamos con ceras a nosa castaña do outono.
FROITAS DO OUTONO (2-3 ANOS)
Esta semana os nenos e nenas de 2-3 anos fixeron un obradoiro con froitas co outono: caquis, noces, castañas, freixoas, granadas...
RECOLLIDA DE FOLLAS (2-3 ANOS)
Aproveitamos o bo tempo que fixo esta semana para baixar ao patio a recoller e manipular as follas caidas das árbores.
Programación: Semana do 23 ao 27 de outubro.
-Actividade: pintura de castaña.
-Psicomotricidade: xornais e revistas.
-Obradoiro: froitas do outono.
-Actividade: recollida de follas.
LUCES E SOMBRAS (0-1 ANOS)
Pasámolo xenial coas luces de cores na oscuridade.
FOLLA DO OUTONO (1-2 ANOS)
O outono encheu as nosas clases de follas.
Facemos leóns coas nosas manciñas.
LUCES E SOMBRAS (2-3 ANOS)
¡¡Vaia espectáculo de obradoiro!!
Todo a escuras e de repente un montón de luces de distintas cores.
Como esta semana choveu moito non puidemos sair a buscar as follas. Como plan alternativo debullamos millo.
Programación: Semana do 16 ao 20 de outubro.
-Actividade: folla do outono.
-Obradoiro: mural do outono.
-Obradoiro: luces e sombras.
OBRADOIRO: ZUME DE LARANXA (1-2 ANOS)
Que ben o pasamos espremendo e probando o zume de laranxa.
PSICOMOTRICIDADE: PANEIS SENSORIAIS (2-3 ANOS)
MURAL DO OUTONO (2-3 ANOS)
Os nenos e nenas de 2-3 anos imos a facer un mural representando o outono.
Programación: Semana do 9 ao 13 de outubro.
-Obradoiro: zume de laranxa.
-Obradoiro: mural do outono.
Aquí están os nenos e nenas novos da aula de bebés.
Os mais cativiños do cole tiveron a súa primeira clase de música.
PINTURA DO OUTONO (1-2 ANOS)
Os nenos e nenas de 1-2 anos fixeron unha pintura do outono misturando coas súas mans diversas cores desta época.
PINTURA DE UVAS (2-3 ANOS)
Aproveitamos para coñecer a época da vendimia e todo o relacionado, e para iso pintamos uns racimos con corchos.
Para comezar ben o curso, os nosos nenos e nenas maiores fixeron unha actividade ben divertida.
Traballaron o seu corpo como animais.
Programación: Semana do 2 ao 6 de outubro.
-Actividade: pintura do outono.
-Actividade: pintura de uvas.
Como cada ano comezamos un curso cheo de entusiasmo e ilusión.
As nosas profes veñen cargadas de enerxía e con moitas ganas de por en práctica todo o que teñen preparado para os peques. Estará cheo de sorpresas.
¡¡BENVIDOS AO MUNDO DOS ANIMAIS!!
Escola Infantil Santiago Apóstol
© Escola infantil Santiago Apostol. Todos los derechos reservados.


langs: pt gl gl gl es gl it gl es gl gl it gl gl pl gl es gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt ca es

text:
"Educar a un niño no es hacerle aprender algo que no sabía, sino hacer de él alguien que no existía." (John Ruskin)
A educación na nosa escola ten como base dous obxectivos xerais:
2. Proporcionar ó/á neno/a un ambiente feliz, cálido e seguro onde desenvolver os seus coñecementos e aprendizaxes. Para que estas dúas finalidades se cumpran fixamos unha serie de principios enmarcados nas áreas do currículo de Educación Infantil.
a. A felicidade do noso alumnado é un dos principios que rixe a nosa forma de traballo, facendo que disfruten ó máximo no centro.
b. Apostamos por unha metodoloxía activa, participativa e global, onde o punto de partida é o interés do neno/a e a súa experiencia no contexto máis cercano no que no xogo ten absoluta importancia no proceso de ensinanza-aprendizaxe.
c. Pretendemos que adquiran un nivel de competencias adecuado, acorde coas necesidades dos diferentes entornos nos que se desenvolve.
d. A educación psicomotriz é outro pilar, xa que a través desta o neno toma conciencia do seu propio corpo e das súas necesidades en relación ó seu entorno e ós seus iguais para mellorar a súa autonomía facéndose cada vez máis independente do adulto.
e. Fomentamos os valores de convivencia como respeto, compañeirismo, esforzo...
¿Qué facemos para logralos?
Para que os nenos consigan os principios anteriormente mencionados propoñemos os seguintes principios metodolóxicos:
1. O xogo, é a principal actividade. Tódolos aprendizaxes teñen un carácter lúdico, ademáis de ser estimulantes, atractivos e coherentes coa súa etapa.
2. Traballamos mediante a estimulación temperá, é decir un programa no que o neno recibe ás súas aprendizaxes a través dos seus sentidos, potenciándoos. Faise de manera individual para así adicar a cada neno toda a atención.
3. O tempo que permanecen os nenos na escola está organizado do mellor xeito posible respetando sempre ás súas necesidades. Os nenos combinan a súa estancia en espazos con outros de descanso, xa que é importante que o neno experimente momentos de relaxación a parte das súas sestas diarias.
4. A xornada planifícase en rutinas, como a asemblea, a actividade diaria,a alimentación, o descanso. Estas rutinas fanse sempre igual porque lle serven ós nenos para interiorizar o concepto de tempo.
5. Unha boa organización do espazo é fundamental para que os nenos desenvólvanse libremente pola aula.
6. Ás educadoras serven de modelo ó/á neno/a por eso realizan tódalas actividades con eles, prestándolles axuda en todo o necesario e motivándoos de forma activa. Isto aporta ó neno confianza e seguridade.
7. As aprendizaxes son globalizadoras e guíanse mediante un proxecto didáctico con fichas, cancións, xogos…
8. E por último a participación da familia é fundamental na escola. É fundamental que pais e escola manteñan unha estreita relación e colaboración, xa que a educación depende de ambas partes. Ten que existir unha continuidade entre o que fan os nenos na escola e o que fan fóra dela. Isto lograse mediante a comunicación diaria a través da axenda, reunións periódicas e titorias. (poñer unha rutina) E por suposto o ingrediente máis importante: MOITO CARIÑO.
Escola Infantil Santiago Apóstol
© Escola infantil Santiago Apostol. Todos los derechos reservados.


langs: es en en gl es es en en es en en es en en it es it es en es gl es ca ca en es pt es sv ca tr es gd es en ca en en en en

text:
© 2017 - mimesis home
Puntos de venta / Stockists
Calle Carnicería Vieja, 18. Bilbao (Vizcaya)
Calle Zabaleta, 45. San Sebastián (Guipúzcoa)
Plaza Mayor, 10. Ourense
Calle Ave María, 27. Madrid
Carrer del Pi, 11. Barcelona
Plaza Pintor Eugenio Chicano, 1. Málaga
Calle A Rosa, 23. Santiago de Compostela (A Coruña)
Carrer de la Fusina, 20. Vic (Barcelona)
Calle Magdalena, 126. Ferrol (A Coruña)
Calle Carral, 7. Vigo (Pontevedra)
Carrer del Correu, 1. Vilanova i la Geltrú (Barcelona)
© 2017 - mímesis home | webdesign : blauedesign.com


langs: fr gl fr gl gl gl de gl gl gl fr gl gl gl de gl gl fr gl es gl gl es sv

text:
A noiva Sommera é unha noiva feminina, sinxela e elegante que se rexe pola frase "menos é máis". É unha muller sensible pero con moita personalidade, que non segue ao pé da letra as tendencias e busca calidade e exclusividade nos seus deseños. Pezas artesanais, feitas con tecidos naturais, encaixes antigos, muselinas, organzas e tules de seda así como guipures de algodón. En definitiva, esta colección creouse dende o mimo e a perfección, conceptos ligados á Alta Costura.
© 2017 Sommera Atelier. Todos los derechos reservados.
Aviso Legal           Política de cookies
Si continuas utilizando este sitio aceptas el uso de cookies. más información Aceptar
Los ajustes de cookies de esta web están configurados para "permitir cookies" y así ofrecerte la mejor experiencia de navegación posible. Si sigues utilizando esta web sin cambiar tus ajustes de cookies o haces clic en "Aceptar" estarás dando tu consentimiento a esto.


langs: es es

text: Comentarios en: DTCO SmartLink: solución inteligente para el tacógrafo digital


langs: en zh gl es gl gl gl gl es es es es es es it es it gl gl es gl es es es gl es gl es gl es es es tr en en en en gl gl gl gl es en en en en es es es es es en gl en gl en fr en gl en es en en es es es es

text:
Sede Juan Bernardo de León
Área de Educación Cultural y Artística
Área de Estudios Sociales
Área de Lengua y Literatura
Área de Lengua Extranjera
Área de Comercialización y Ventas
Área de Educación Física
Pers.Admin y de Servicio
Escrito por Luis E. Villacrés C.
BIENVENIDOS AL ACTUAL VIRTUAL
Síguenos en redes sociales y forma parte  de la mejor comunidad educativa.
Unidad Educativa Juan de Velasco
Sitio Web desarrollado por: Luis Eduardo Villacrés C.