langs: es pt fr gl gl gl gl ca gl gl gl en gl gl en gl gl gl en gl gl gl en gl pt en gl pt gl gl en gl en gl hu en gl en en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl nl gl fi gl gl gl nl it en gl gl war ceb gl gl it gl it en gl gl gl it gl sl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl nb gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl es es es es gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl tr en en tr es cs tr en en tr en en tr en en tr en en gl gl gl gl ceb fi gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en gl gl gl ceb gl en gl gl gl gl gl it en de gl fr en ca gl en

text:
1pc cravo cepillo de limpeza de po Art Co Cap Cabeza Redonda Make Up lavado Cepillo Manicura uñas Tool - gd-shop.cn
USD $ EUR € CAD $ GBP £ AUD $
Nail Art & Care (558)
Cepillos de uñas profesionais (51)
Consellos nana nomes falsos (37)
Xel UV, Shellac, xel Polish (33)
Prego Mostrar & Training (27)
Unhas Adesivos e Decalques (52)
2D e 3D Nail Stickers
Auga de transferencia de Adhesivos
Modelos, Stampa & DIY Tools (36)
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Strass & Nail Xoias (173)
Alta Calidade Pedrinhas e Cristal
Prego Alloy & Jewelry
Crave Roda da arte
Secas Flor & Shape
Nail Art creativo (10)
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Nail Art Fimo, Glitter (20)
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
esmalte para unhas (1)
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Cepillos da composición (12)
Aviso: Argumento non válido indicado para foreach () in /www/wwwroot/artlalic.com/wp-content/themes/theme/header.php na liña 187
Wedding & Festas (0)
Nail Art & Care
Frete gratis para todos os pedidos
2% de desconto para orde de US $ 100
Nail Art & Care
1pc cravo cepillo de limpeza de po Art Co Cap Cabeza Redonda Make Up lavado Cepillo Manicura unha ferramenta
Este produto foi engadido con éxito ao carro!
Voltar Shpping despois de 5 segundos
Voltar compra Seguir Compra
1pc cravo cepillo de limpeza de po Art Co Cap Cabeza Redonda Make Up lavado Cepillo Manicura unha ferramenta
SKU: # 001 - En stock
USD $3.00 USD $1.02 (% fóra)
Debes Engadir Lista de Desexos
Envío:  O transporte internacional dispoñible, correo certificado libre para encomenda por USD $ 35
Tempo de entrega:Estándar (10-40 días hábiles, depende dos países de entrega)
desconto:Obter un 2% de desconto en pedidos de USD $ 100,00, obter 3% de desconto en pedidos de USD $ 200,00
tempo de manipulación:Barcos dentro de 3 días laborables despois de recibir o pagamento cancelado
Volve 30 días diñeiro de volta guaratee, o comprador paga o frete de retorno
Professional brushe da arte do prego, óptimo para po uñas limpas.
tamaño de viaxe fai que sexa cómodo para traer sobre as vocacións, oficina ou en calquera lugar desexado.
Esta cepillo está deseñado para Nail Art, manicura, pedicura tratamento.
Perfecto para usar despois do depósito, lixamento e pulido antes ou limpar o po, restos de arquivo.
Handy cable de plástico, fácil de soster.
Cunha tapa transparente, pode manter-se lonxe do busto.
Aplicación: Prego Toe, unha
1 * cepillos de cravo (cor aleatoria)
Prema aquí para cancelar a resposta.
Escriba un comentario aquí:
O teu nome *
O seu correo-e *
− three = 4
Para clientes de Estados Unidos, o paquete será enviado a través ePacket ou China International correo aéreo, que normalmente leva 10 a 20 días hábiles para entrega.
Para os clientes internacionais, a maioría dos elementos son frete gratis, por favor recorra cada detalle do anuncio de transporte.
Nós enviamos no mundo enteiro agás Guadalupe, Martinica, Reunión debido ao servizo postal non fiable.
Solicitudes enviaranse fóra dentro de 1 a 3 días hábiles despois do pagamento cancelado.
Todos os nosos artigos serán enviados ao enderezo rexistrado compradores, por favor actualice o seu enderezo antes do pagamento.
Normal, tempo de entrega previsto:
EUA 10-25 días hábiles
Reino Unido / Canadá / Australia 20-30 días hábiles
Europa 25-35 días hábiles
Rusia / Brasil / Sudamérica 35-50 días hábiles
Tentamos o noso mellor para fornecer-lle a forma máis fiable, accesible de servizo de transporte. Pero ás veces internacional
entrega altamente dependente dos costumes locais e servizo post. Se non recibir o seu artigo no tempo, entre en contacto
-Nos inmediatamente para máis asistencia.
Compradores internacionais - Nota:
- Os dereitos de importación, impostos e taxas non están incluídas no prezo do elemento ou de transporte. Estes requisitos son responsabilidade do comprador.
- Por favor, comproba co seu despacho de aduanas do país para determinar que estes custos adicionais serán antes da licitación / compra.
O tempo de confección e manipulación é o número de días hábiles que levará para procesar os seus elementos antes de envialas. Este procesamento inclúe a comprobación final, fabricación elemento, verificación de calidade e envasado. Iso non inclúe o tempo do transporte.
Diferentes elementos e categorías teñen diferentes tempos de confección e manipular. Con todo, en cada páxina do elemento a información é exhibida ao lado da imaxe artigo como se mostra na figura a continuación.
Tags:cepillos de uñas,pedicura uña,
Os clientes tamén mercaron:
Box 12 Colors Nail Art Real Dried Flowers for A...
USD $4.12 USD $2.98
10 Tamaños 500 PCs Estilo Europa Francés Falso Acry ...
USD $3.45 USD $3.29
4 Pcs Nail Art Drawing French Flower Print Line...
USD $2.99 USD $1.44
10 pcs/lot Crystal Butterfly Nail Art Alloy Tip...
USD $2.12 USD $1.89
10 x Orange Nail Art Shiner Buffer Buffing Bloc...
USD $4.56 USD $4.19
1440pcs Rhinestones 3D Flame Color Nail Art Diy...
USD $4.99 USD $4.89
Miña Lista De Desexos
Aviso de dereitos de autor
Poñer a diversión en Funfetti con estes 5 Recipes
Quen non ama nada Funfetti? Colorido. Feliz. Delicioso. Se vostede ten un aniversario chegando ou está simplemente buscando unha actividade de noite luns, estas 10 receitas son ...Ler máis >>
© Dereitos de autor - 2018: Todos os dereitos reservados. Artlalic.com
Non ten ítems na súa cesta da compra!


document_lang: gl

langs: gl it gl gl es gl gl gl gl gl fr fr gl es es gl es gl gl es gl gl gl es gl gl es en es fr fr es es

text:
Localización y embarque del barco L'Inquiet en Cabo de Gata. Rutas en barco por el Parque Nautural
Enbarcamos en diversas zonas Cabo de Gata y en Garrucha.
Organizamos rutas desde diversos lugares , aunque generalmente embarcamos en las Negras, una bonita localidad de Cabo de Gata
Parque Natural cabo de Gata
Hoteles en Cabo de Gata
Casas en Cabo de Gata
Actividades Naúticas Cabo de Gata
Isub san José Buceo en Cabo de Gata
C/babor 04116 San José, Nijar, Almería
671 46 50 43
629 61 71 63
© Todos los derechos reservados


langs: gl en es id gl es es gl gl es gl it pt gl gl zh es gl es it pt gl es gl es it gl gl gl mk gl en es en en en en gl es gl gl gl zh es en

text:
All for Joomla All for Webmasters
jkljlkjkljkjj{jk kjlkñ jñlkj ñlkj ñklj ñkljñ ljk
Copyright © 2018 CEDEC. Todos los derechos reservados. Designed by Bowthemes.com.


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Ter un informe básico para unha parcela de menos dunha hectárea só custará un euro”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 07 DE FEBREIRO DE 2018 · (0)
Recibir tres premios polo acerto dun proxecto cando nin sequera está no mercado é o que se di arrincar en terceira. Pero un equipo de tres enxeñeiros lucenses conseguiuno: o Premio Ideas da Fundación Unha Galicia Moderna, o primeiro premio da Greenweekend de Coruña e o primeiro accésit de Idea Lugo. José Luis Gude, enxeñeiro e fundador de Smartwood, explícanos en que consiste unha aplicación que pode axudar, e moito, ao complexo sector forestal galego.
Que vistes que vos fixo pensar en dar con esta solución?
Recollendo moitas das consultas que nos facían os propietarios na nosa consultora decatámonos de que tiñan un descoñecemento total sobre o que podían facer. Saben o que hai pero non o que mellor vai coa súa parcela, e interésalles saber canto pode custar determinada plantación ou que plantar segundo o ordenamento urbanístico da zona. Existen estudos moi amplos pero cun prezo elevado que, para unha parcela pequena, no é rendible facer. Xa non digo gañar, porque este é un mercado a longo prazo, pero ás veces non saben nin como manter esa parcela. En Galicia hai un gran número de propietarios de pequenas parcelas, así que é un mercado grande.
E como lles axudará Smartwood?
Indicando que poden plantar, que usos permitidos teñen, cantas árbores serían recomendables para maximizar a produción, canto espazo teñen que deixar entre cada árbore… porque poden plantar moitas a costa de baixar o rendemento produtivo da especie ou plantar menos. E darlles unha guía inicial para que poidan poñer en valor esa parcela. O que máis incerteza xera é saber que plantar e solucionámosllo ao momento. Xeramos un sistema de apoio á decisión.
Está moi avanzada a aplicación?
Si, estamos a utilizala nos nosos traballos de consultoría para afinala, ver os problemas que pode ter e como facer a consulta mas áxil. Estamos en pleno proceso de desenvolvemento.
Cando estará lista para poder mercala?
Calculáramos un período de preparación e lanzamento duns seis meses. A época de maior volume de traballo de plantacións é agora na primavera así que a ver se a temos lista para que poida ser usada cando máis fai falta.
E canto custará descargala?
Temos uns prezos orientativos para ver como responde o mercado. Pensamos que para un informe básico de saber que podo plantar nunha parcela, se ten menos dunha hectárea –a gran maioría– sunamento dun concello e outro: pan poden traballars debates de este pate? stó custará un euro. Hai propietarios que teñen ao mellor 5 ou 6 parcelas e non poden pagar cifras moi elevadas polo servizo. Despois terá outros complementos como saber o plan de distribución xeral de plantas, ou que volume de madeira se pode xerar e o rendemento que dará… segundo se vaian collendo módulos da aplicación terá un prezo. Pero de inicio custará un euro.
Coñeciádesvos antes de traballar neste proxecto?
Si, de feito estabamos traballando xuntos nunha consultora, pero empezamos a desenvolver novas ideas, esta foi a que mas auxe tivo e arrincamos. Xurdiu do Centro Explorer de Lugo, porque o ano pasado presentámonos a ese programa do Campus de Lugo e o Santander. E agora estamos no Viveiro de Empresas de la Fundación CEL de Lugo.
Hai algo que a xente do forestal vos pedira especialmente?
Pois hai unha segunda funcionalidade que nos están demandando moito, porque hai moitos propietarios que non viven preto das súas parcelas, non van plantar e facer rozas. Así que daremos acceso a un marketplace onde se van a poder poñer en contacto coa empresa de traballos agroforestais que realiza a actividade onde ten as parcelas para que lles dea orzamento e poder poñelas en rendemento. Hai moito interese por este marketplace porque se desenvolve moito no ámbito local. Cada empresa é como se tivese a súa zona, basicamente por custos de transporte. Madeira hai moita, pero pesa moito e vale pouco. É unha especie de dito do sector. A través do marketplace o que buscamos é que unha empresa que compra ou tala madeira no centro de Lugo, poñamos por caso, teña acceso a toda a provincia.
No será fácil pero, poderías dar algunha guía xenérica de que é o mellor para plantar nas distintas zonas de Galicia?
Pois poderíache dicir que a provincia de Lugo é un pouco comodín, é dicir que salvo as limitacións de árbores mediterráneas como a oliveira –e non en todas as zonas de Lugo– ou froitos cítricos, case se pode plantar de todo. O máis recomendable para cada parcela depende das súas características edafolóxicas e, sobre todo, xeográficas, porque a Galicia interior coas súas xeadas recorrentes é moi distinta á Galicia litoral. Todos eses parámetros, que varían moito segundo a zona, recollémolos nos nosos algoritmos de valoración xerando unha resposta para cada parcela.
Como ves a xestión forestal galega, un dos recorrentes quebradizos de cabeza deste país?
Ten puntos de mellora, empezando pola ordenación do territorio. Unha ordenación forte maximiza os rendementos do chan forestal, agrícola e agropecuario. O problema é a variabilidade entre o ordenamento dun concello e outro: podemos ter un onde se explique polo miúdo os usos que pode ter unha parcela e no concello limítrofe temos catalogado só o chan urbano. Non é indefensión, pero estás máis exposto a que cada propietario faga unha plantación determinada sen ter en conta ao conxunto, cando se sabe que organizando de forma global obtense un beneficio maior. Ese é o principal problema.
Que é o que falla? Porque mira que hai mesas, foros, plans…
Si que se están a realizar avances e hai directrices públicas de ordenamento que funcionan, pero chocan coa forma de ser dos propietarios. Discútese case con cada un o que fai que, aínda que haxa avances, non sexan tan grandes. O arraigamento ás parcelas algunhas veces é un piar e outras veces un muro. Pero estes pasos pequenos vannos levar a conseguir algo máis. Seguro.
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 04 DE AGOSTO DE 2017 · (0)
A ladaíña que Cela relata na marabillosa Madera de Boj é coma un rosario dos naufraxios ensartados na nosa costa. Batallas, arrecifes e tormentas fixéronos posuidores –malia que pouco conscientes– dun incrible patrimonio. Habitamos un dos países do mundo con máis riqueza histórica baixo as augas, Galicia é un arquivo submarino, pero con escaso interese por recuperar.
Coñecemos moi ben o que temos en terra pero descoñecemos practicamente todo o que hai baixo a auga, salvo por traballos feitos puntualmente e sen moita continuidade. O filólogo e escritor Rafael Lema recollía en 2014 no seu traballo Costa da Morte, un país de soños e naufraxios un compendio actualizado e polo miúdo de afundimentos preto das nosas costas comezando no século IX: temos polas Cíes unha frota enviada polo emir Muhammad I de Córdoba (852-886) en castigo aos ataques normandos e ás incursións cristiás onde perdeu entre 20 e 30 baixeis. Unha xoia, xa que as testemuñas da morfoloxía dos barcos da España islámica son rarísimas. Rafael listou tamén 90 mercantes afundidos na loita submarina da I Guerra Mundial por Ubbots alemáns, malia que calcula que haberá máis de 150.
A lenda do tesouro de Rande
Poida que as supostas riquezas de América non estean baixo as lamas da ría de Vigo, pero si cascos e todo tipo de restos dos galeóns que marchaban cara Sevilla. A última expedición foi en 2011 e séguese á espera de cartos para poder continuar, e iso que foi un éxito. Entre os moitos que levan anos laiándose deste escaso interese está o coñecido arqueólogo submarino coruñés Miguel San Claudio. “A Costa da Morte suma máis naufraxios que todo o litoral español. Alí descansan galeóns, submarinos, acoirazados, mercantes, veleiros, avións e ducias de barcos de diferentes épocas, tamaños e orixes”. Tras anos de oficio en Archeonauta decidiuse a axudar a configurar as dúas rutas do Galician SeasShipWrecks Finisterre para ver se polo menos tirábase proveito destes recursos: a Ruta dos Galeóns de Fisterra a Ézaro e a Ruta dos Buques de Guerra de Porto do Son a Carnota. Dous centros de mergullo preparados para inmersións guiadas, Mergullo Finisterre e Mergullo Compostela, están detrás de cada visita, unha abraiante descuberta de xacementos submarinos.
Contra do que podería parecer a conservación de moito do patrimonio cultural subacuático é mellor que a de sitios arqueolóxicos en terra firme. Pero a erosión do mar non sempre é o peor inimigo: a pillaxe de compañías de “cazadores” de tesouros na procura de amortizar tempo e equipos son unha ameaza constante que xera conflitos como o que enfrontou durante tres anos a Odissey co Goberno de España pola fragata que cubría a ruta comercial España-América Nuestra Señora de las Mercedes. E iso que existe dende 2007 o Plan de Protección do Patrimonio Arqueolóxico Subacuático, un decálogo de medidas que van dende a protección física e xurídica ata a coordinación con gobernos autonómicos, Ministerio de Defensa, Interior, Cultura e Asuntos Exteriores. Pero tamén cómpre financiamento para sacar o que hai debaixo das augas antes de que outros tomen a dianteira.
O pasado maio reuníanse en París os Estados da Convención de Patrimonio Cultural Subacuático da Unesco. Confirmouse que catro proxectos españois –en Andalucía, Valencia e Cataluña–, entran a formar parte do Rexistro de Boas Prácticas en protección deste patrimonio. Galicia non aparece por ningures. E volveuse lembrar que en España podemos ter a certeza de contar cun dos patrimonios subacuáticos máis ricos do mundo froito dunha historia fiada entre unha fachada atlántica e outra mediterránea. Non podemos entendérmonos sen o mar pero predomina certa mentalidade continental, o que resulta abraiante. E non sempre foi así: non cómpre mais que ollar á nosa historia do século XVI ao XVIII. Como afirma Miguel San Claudio “semella que con Carlos III enterramos no Escorial o noso espírito marítimo”.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt hbs_lat gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“O tratamento do diabético é baratísimo, comparado cos custos de non controlar a enfermidade”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 15 DE DECEMBRO DE 2017 · (0)
Francisco Javier Maestro Saavedra é especialista en Medicina Familiar no centro de saúde de Elviña e docente no Máster sobre Manexo do paciente con Dm2 da Universidade de Alcalá de Henares e Lilly. Hai unhas semanas achegoulles aos seus colegas da área coruñesa e ferrolá as claves para facer fronte nas consultas a unha patoloxía moi frecuente –cada vez máis– e coa que trata a diario no seu centro de saúde da Coruña. Esta doenza está adiantando a súa aparición no calendario da vida e cómpre tomala en serio.
Direille que durante anos pensaba que practicamente nacíase sendo diabético… Cales son os tipos de diabetes que hai?
A diabetes tipo 1 é a que se desenvolve nunha época temperá da vida, logo está a diabetes xestacional e, finalmente, a diabetes ocasionada porque se van esgotando… digamos “as pilas” da xestión do azucre no noso organismo. Esa é a diabetes tipo 2, a máis frecuente entre a poboación e a que tratamos máis os médicos de familia claro.
Hai factores xenéticos, diabetes xenética?
Xenética, xenética non existe unha realidade na diabetes. A tipo 1 aparece en idades temperás pero non por ser diabético tipo 1 significa que, se tes fillos, vaian selo. Están máis asociadas a déficits específicos. E si que hai outro tipo de diabetes que non está asociada a ningún destes tres grupos pero a súa incidencia é mínima.
Por que xorde a diabetes durante un embarazo?
É unha intolerancia ao metabolismo do azucre que ocorre ás veces durante a xestación. O test de O´Sullivan trata de detectalo porque leva a patoloxías como fetos máis grandes que sofren nos partos. O único tratamento que existe é a insulina. Pero unha porcentaxe das mulleres que a desenvolven, tras o fin da xestación acaban tendo diabetes tipo 2 e hai que levar un control posterior.
Os primeiros sinais de alarma xeralmente dánnolos eses recoñecementos anuais que nos facemos?
Si, nas análises de control das empresas ou porque nos controlamos periodicamente. A maioría das diabetes collémolas porque aparece unha alteración da glucosa.  A sintomatoloxía en persoas que non fixeron eses controis está asociada á sede, ao cansazo… pero a maioría collémolas en controis de saúde normais.
Cales son eses valores?
Calquera persoa que en dúas análises teña unha glucemia maior de 126, ou ben que nun control dos de picada no dedo dea 200 ou máis cos síntomas que mencionei de sede ou cansazo é diabética tipo 2.
E se descubrimos eses valores empezamos cambiando de estilo de vida ou xa supón insulina?
O ideal sería que cando nos esteamos achegando a eses valores fagamos un cambio nos hábitos. Que é o máis complicado. Aos meus pacientes insístolles moito en que hai que andar media hora todos os días sen pararse a falar con ninguén nin mirar escaparates. Posiblemente atrase a aparición da diabetes. E comer ben, por suposto. O sedentarismo está aí e moitas comidas exceden porcentaxes razoables graxas e de azucre. O sobrepeso é a consecuencia e unha das causas principais da aparición da tipo 2.
Porque unha vez que a tes xa é para sempre…
Si, a diabetes unha vez diagnosticada é para sempre.
Cal é o custo real do tratamento?
Podo contestar á galega?
Baratísimo. Baratísimo comparado cos custos de non controlar a enfermidade. […]
(Extracto da entrevista publicada no número 318 – novembro 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
Luz Pozo Garza, profeta na súa terra
REDACCIÓN · PUBLICADO O 12 DE XUñO DE 2018 · (0)
A Escola Oficial de Idiomas de Viveiro leva o nome da poeta galega, que foi unha das tres voces elixidas para inaugurar o “Xardín das pedras que falan”, un proxecto literario impulsado por Suso de Toro no Colexio de Fonseca de Compostela.
O “Xardín das pedras que falan” pretende crear unha espiral de pedras que leven gravados versos de importantes escritores e escritoras de todo o mundo. Durante o acto de inauguración destapáronse as tres primeiras, que corresponden con obras escritas polas autoras galegas Rosalía de Castro e Luz Pozo Garza e polo irlandés Seamus Heaney.
De forma progresiva, iranse incorporando diferentes rochas ata alcanzar un total de corenta, segundo desvelou a Universidade de Santiago, entidade promotora –xunto co Concello– da iniciativa. O seu reitor en funcións, Juan Viaño, destacou o “carácter simbólico” deste espazo “que conserva un espírito e carácter especiais”. Viaño asegurou que o xardín forma parte do “patrimonio dunha Universidade vinculada con Compostela e coa súa cidadanía”.
No acto inaugural participaron tamén o alcalde de Santiago e a concelleira de Acción Cultural, Martiño Noriega e Branca Novoneyra; Marie Seamus, viúva de Seamus Heaney; Anxo Angueira, presidente da Fundación Rosalía de Castro; Cesáreo Sánchez, presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega; Suso de Toro, escritor e autor do proxecto e a escritora e colaboradora de ECO Luz Pozo Garza.
Escola de idiomas Luz Pozo Garza
Poucos días despois do acto en Compostela, a prestixiosa autora galega trasladábase a Viveiro para participar no acto público de cambio de nome da Escola Oficial de Idiomas. A directiva da EOI explicou que a iniciativa partiu dunha campaña do Observatorio da Mariña pola Igualdade, que propoñía pór nomes de mulleres a centros educativos. Á dirección pareceulle “moi boa idea” e puxérona en práctica, segundo explicou Sonia Fernández, xefa de estudos. Houbo unha votación entre tres candidatas, Micaela Chao Maciñeira, Maruja Mallo e Luz Pozo Garza, e resultou elixida a filóloga, docente, poeta e integrante da Real Academia Galega.
Desde a EOI aseguran estar “moi contentos de que a escola leve o seu nome, primeiro por ser muller, e tamén por ser unha persoa de linguas, unha muller apreciada, recoñecida, de moita valía e unha pioneira en moitos aspectos, non só no artístico senón tamén no persoal”, destacou Fernández. Pola súa banda, o director da escola, Francisco José Pérez, destacou a figura e a personalidade da homenaxeada, “sobre todo tendo en conta os tempos que lle tocou vivir”. Precisamente antes de descubrir o novo nome na fachada do centro tivo lugar un dos momentos máis emotivos, cando a autora recordou os malos tempos do exilio recitando un poema sobre o desterro de Ovidio. Tamén persoal da escola leu en galego, italiano, alemán, francés e inglés varios poemas da académica.
Unha autora en plena actividade
Luz Pozo Garza, nacida en Ribadeo en 1922, declarouse “mariñana ao cen por cento” e asegurou estar “moi emocionada” ao tempo que sorprendida de que se “acordasen” dela en vez de optar por alguén máis novo. Pero, malia os seus 95 anos, a autora asegurou ter varios libros preparados que agarda publicar nos próximos meses, un deles sobre o Pazo de Tor, de onde provén o seu apelido materno, Garza, xa que os primeiros habitantes dos pazo foron os Garza de Castillón.
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“O noso proxecto de empresa é un proxecto de vida”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 06 DE XULLO DE 2017 · (0)
Roberto Cabeceira é socio de Xeométrica, unha empresa pontevedresa de enxeñaría que dá resposta a un amplo abano de nichos profesionais que xorden ao abrigo das novas tecnoloxías. Con el falamos no número deste mes dentro dunha reportaxe adicada a novos emprendedores.
Cantos sodes en Xeométrica?
Xuntámonos catro socios, cada un dun sector e roldamos os 40: somos novos pero o fomos máis. Entre marzo e setembro de 2015 estivemos desenvolvendo a idea de negocio nun local dun centro de negocios. E por aí empezamos.
A idea tivo unha evolución vertixinosa. Queriamos ofrecer medición tridimensional de precisión e centrámonos sobre todo en documentación xeométrica do patrimonio arquitectónico cultural. Cando empezamos ninguén apostaba polo patrimonio. Arriscámonos pero é máis bonito, é un debuxo artesanal aínda que sexa dixital, gozamos do noso traballo.
Entendo que o principal cliente é público…
Si, é a administración. Aínda que non é un servizo caro as empresas do sector manexan orzamentos axustados e non hai moita marxe. Quizais as nosas técnicas tampouco se poden xeneralizar para a documentar calquera patrimonio senón para o que teña un interese especial, que mereza o gasto. Podemos documentar con posibilidades case infinitas, dende un percorrido low cost ata estruturas inaccesibles.
Son caros os vosos equipos? Foi o maior investimento?
Si, son equipos de medición industrial moi caros. Non só mercalos senón mantelos coas súas revisións e calibracións. Os equipos informáticos tampouco son, digamos, “normais”. Nin o software.
Con quen estades traballando agora?
Co Concello e a Deputación de Pontevedra, pero estamos a abrirnos a toda Galicia: traballamos en Santa Eulalia de Bóveda, en San Martín Pinario, na Torre de Xinzo de Limia e estamos no Pazo Trasalba. Posiblemente vaiamos ao Pazo de Raxoi aínda que economicamente non é unha panacea é unha gran satisfacción e fas cousas que son valoradas e respectadas.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
A lingua da xente nova
REDACCIÓN · PUBLICADO O 02 DE MAIO DE 2017 · (0)
Hai uns días coñecéronse os gañadores da quinta edición do certame de declaracións de amor na rede, o concurso que organizan as consellerías de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria e a de Política Social, por medio da Secretaría Xeral de Política Lingüística e da Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado. O xurado, que estivo presidido pola escritora María Canosa, concedeu unha mención de honra ademais dos seis premios establecidos nas bases a outras tantas mensaxes elixidas de entre as máis votadas no concurso, polo grao de elaboración, orixinalidade e calidade lingüística das declaracións de amor que presentaron.
Mais, independentemente dos premios, os organizadores destacan o “éxito da convocatoria, que logrou a participación de preto de 600 mozos e mozas ben enviando mensaxes, ben como votantes”, explica Valentín García Gómez, secretario xeral de Política Lingüística. Desde o seu departamento, xunto coa Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, traballan xa no que será o primeiro plan de dinamización da lingua galega entre a mocidade feito pola Xunta de Galicia, unha nova folla de ruta para a promoción do uso social do idioma propio de Galicia desde o ámbito da mocidade que está previsto que presenten este mesmo ano os dous organismos gobernamentais.
Ao abeiro del, implementaranse iniciativas como Lingua de namorar ou outras que teñan como obxectivos específicos “potenciar o uso do galego como lingua de relación na mocidade galega, reforzar o uso do idioma entre os galegofalantes e proporcionarlle modelos lingüísticos galegófonos de referencia á rapazada de orixe castelanófona”, destaca García Gómez. Deste xeito queren darlle cumprimento ás directrices do sector 2 do Plan xeral de normalización da lingua galega aprobado por unanimidade de todos os grupos políticos con representación no Parlamento galego no ano 2004 e onde se fai fincapé neste sector da mocidade para “superar vellos prexuízos e fomentar todo tipo de creatividade en galego como forma lúdica de galeguización e de creación de mercado cultural”.
Cecilia Vázquez, directora xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado, recorda que “a dinamización e a promoción do galego entre a mocidade é un eixo prioritario da acción do Goberno galego”, ao tempo que destaca que programas como Lingua de namorar “non só serven para fomentar entre os rapaces e rapazas o uso do galego, senón que tamén permiten amosar a capacidade creativa e talento deles”. Pero, ademais de defender “a utilidade do galego en todos os ámbitos, contextos e momentos da vida”, Cecilia Vázquez destaca a necesidade de dirixirse “a unhas franxas de idade nas que se fai moi necesaria a intervención con iniciativas de dinamización lingüística”. E para iso resulta de gran utilidade “o emprego da lingua galega nun ámbito como o das tecnoloxías, fundamental para a difusión do idioma polo seu valor innovador e de futuro”.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 311 – abril 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 05 DE AGOSTO DE 2016 · (0)
Dos 60 campos de golf do norte peninsular 21 están en Galicia, terra á que é fiel moito golfista do resto de España, un visitante “de calidade” que non só pon os pés sobre a herba. Non obstante o sector devece por crear máis canteira local e porque as instalacións deixen de verse como un capricho tan antiecolóxico como elitista.
Foron 45.000 as licencias que se perderon en toda España tras o paso da crise, polo que non sorprende que a Federación Galega de Golf manexase en 2015 un orzamento de 120.000 euros, inferior ao de 2008. Pero o peor xa pasou.
Aínda que os afeccionados claman por unha maior difusión do deporte vía campos de golf municipais para manter con vida os que temos, o golfista de paso é insubstituíble. Así que o apoio da Dirección Xeral de Turismo a este deporte está fóra de dúbida, mantén que atrae un turismo que pode desestacionalizarse e que aproveita a viaxe para facer máis cousas ca escoller paus. O golf como subproduto dunha oferta complementaria.
Con esa idea en mente naceu a Asociación Galicia Destino Golf hai pouco anos. Non reúne a todos os campos galegos –labor que lle corresponde á Federación Galega de Golf– pero si a unha boa parte xunto con casas de turismo rural, hoteis, adegas, restaurantes, balnearios e axencias de viaxes. Entre todos e vía touroperadores atraen ao golfista cun paquete completo: comida, cultura, campos ao carón de balnearios como o de Mondariz ou Guitiriz… Saben o que quere o xogador sénior de golf e danllo. O sector, no seu conxunto, achega a España uns 775 millóns de euros anuais segundo informe de Golf Business Partners “El impacto económico del Golf en España”. É sabido que o sur e o levante son as zonas cobizadas, pero Galicia ten tamén o seu oco non só atraendo a golfistas do norte europeo senón, sobre todo, do resto do Estado.
Pero por moito visitante que veña un deporte morre se non nutre a canteira do país e xera afección. Por esforzos que non quede: a Consellería de Cultura e a Federación Galega de Golf asinaban un acordo para que, nas zonas onde hai campos públicos, o golf formase parte do horario lectivo no curso 2013-2014. Comezouse pola Coruña pola proximidade do Campo Municipal, formouse aos profesores cun curso de 10 horas e a RFEG proveu aos colexios de kits de material. Non hai outra fórmula para implantar de forma masiva o deporte: campos públicos, prezos populares e canchas de prácticas preto das cidades, caso do da Torre coruñés con 1.900 abonados, o de Meis de Vigo e o de Silleda, que son municipais.
Fóra dos municipais é caro ser socio dun club de golf?
Depende de como o vexamos e do proveito que tiremos del. Por exemplo: a cota mensual familiar do Club de Golf Ría de Vigo é de 170 euros é a individual de 70. O de Meis, que é municipal, móvese entre unha cota familiar mensual de 51 euros e unha individual de 31. Os campos galegos de perfil medio que perderon socios cadran contas con torneos, ofertas familiares, green fees máis económicos…
Non é difícil atopar ofertas de fins de semana combinando golf con turismo termal e rural ou paquetes con clases de iniciación e perfeccionamento realizadas por monitores da Federación Galega de Golf e da Asociación Galicia Destino Golf. Ao longo do ano hai tamén varias citas de competición: o Circuíto de Golf Sénior, o torneo Ribeira Sacra Patrimonio da Humanidade Ladies Open, o Circuíto CENOR-Camiño de Santiago, o Torneo de golf Peregrinación no que participaron 170 golfistas que aproveitaron para facer un cruceiro pola Ría de Vigo, ou o I Circuito Galego de Golf Paradores de Galicia.
A oferta de campos galegos é máis ca suficiente pero non temos tipo links, os que están situados en zonas dunares preto do mar ao estilo dos de Escocia, Portugal ou Irlanda…
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número de agosto de eco)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
Novo golpe ao sistema financeiro galego
A adquisición do Popular-Pastor polo Santander volve afastar os centros de decisión bancaria de Galicia
GONZALO FERNÁNDEZ · PUBLICADO O 17 DE XULLO DE 2017 · (0)
Exclusión financeira en determinadas poboacións, falta de competencia, axuste do emprego ou máis dificultades á hora de conseguir crédito. Estes son algúns dos problemas que pode provocar a compra do Banco Popular por parte do Santander segundo expoñen a ECO tanto partidos políticos como empresarios, sindicatos ou colectivos de profesionais desta comunidade autónoma. Á espera do que poida acontecer coa marca Pastor, de forte arraigo no territorio, confían tamén en que os seus novos propietarios resarzan dalgún xeito aos accionistas minoritarios da entidade, que en Galicia suman uns 60.000 sobre un total de 300.000.
“O banco resultante da integración de Santander e Popular fortalece a diversificación xeográfica do grupo nun momento de mellora do ciclo tanto en España como en Portugal, o que nos permitirá cumprir con todos os nosos compromisos con clientes e accionistas”. Con estas palabras anunciaba a presidenta de Banco Santander, Ana Botín, o pasado 7 de xuño a adquisición do Banco Popular por parte da súa entidade, unha operación que se produciu tras a poxa levada a cabo polo Fondo Único de Resolución (FUR) e o Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB), na que este banco foi seleccionado como entidade adxudicataria ao prezo simbólico dun euro.
Segundo explicou a representante dos novos propietarios do Popular, esta integración vén reforzar significativamente a presenza do grupo tanto en España, onde a entidade resultante suma 17 millóns de clientes, ten unha cota de mercado en crédito do 20 % e unha cota do 25 % en pemes, como en Portugal, onde ten catro millóns de clientes e unha cota en crédito do 17,5 %. Pero ademais, con esta adquisición, o Santander pasa a ser a segunda maior entidade bancaria en Galicia, con máis do 30 % do negocio.
Esta comunidade autónoma é ademais unha das que máis se vai ver afectada por esta integración, xa que o Banco Popular xa adquirira anteriormente o Pastor, unha entidade cun forte arraigamento neste territorio, onde conta 60.000 dos seus 300.000 accionistas. Así mesmo, a operación tamén é vista en Galicia con certo receo por canto poida significar un paso máis na exclusión financeira de determinados territorios e un afastamento dos centros de decisión bancaria en relación á concesión de créditos ao tecido produtivo galego.
A adquisición do Banco Popular polo Santander tamén vén poñer de manifesto as discrepancias que existen no Parlamento de Galicia entre o grupo do goberno e os da oposición. Se o Partido Popular recibiu a noticia con “sorpresa”, En Marea e o Partido Socialista, con preocupación, mentres que o Bloque Nacionalista Galego a define como “a crónica dunha morte anunciada”. Por parte dos populares, o seu portavoz na cámara autonómica, Pedro Puy, amosa a ECO a súa estrañeza por esta operación, “tanto polos acontecementos previos á súa resolución mediante venda, como pola rapidez coa que interveu o Banco Central Europeo”, xa que foi a primeira vez que actuaba así na resolución dunha entidade financeira. Neste sentido, sinala que se procedeu así debido a “unha crise de liquidez”, á que se uniron uns “problemas de solvencia” que a entidade viña arrastrando, “o que precipitou a súa adquisición”. […]
Dende o punto de vista do emprego, Puy define a situación pola que atravesa o sector financeiro como “unha tormenta perfecta”, cunha “reducida marxe de beneficio” debido aos baixos e mesmo negativos tipos de xuro, e onde “as ganancias en eficiencia veñen polo aforro de custos, nun contexto no que a dixitalización facilita o trato a distancia cos clientes”. Dentro deste “cambio estrutural”, advirte de que “a situación pode agravarse como consecuencia da integración dos servizos centrais das dúas entidades”, así como pola “posible duplicidade de oficinas en mercados locais de reducida dimensión”. […]
Dunha forma ben distinta á do Partido Popular viu En Marea esta operación. Segundo comenta a ECO o seu deputado Manuel Lago, a “liquidación do Popular-Pastor” percibírona cunha “enorme preocupación”, xa que vén dar continuidade a un “proceso de concentración financeira” que deixará “moi poucas entidades” en España e que, en Galicia”, desembocou xa nun “duopolio”. Así define a un sistema que nesta comunidade autónoma ten dúas entidades, “Abanca e Santander-Popular-Pastor”, que representan o 80 % do total do mercado financeiro galego, prexudicando á economía deste territorio. “É malo para todo o mundo: para o acceso das empresas ao crédito, para a falta de competencia para o sector e mesmo para o funcionamento da democracia, porque só dúas entidades dominan a economía do país”, apunta.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Ou o PSdeG lidera o cambio ou a dereita seguirá mantendo o control”
TERESA ROCAMONDE - FOTOS: MIGUEL MUÑIZ · PUBLICADO O 03 DE ABRIL DE 2018 · (0)
Non acaba de chegar á política, nin moito menos, mais o desembarco de Gonzalo Caballero na Secretaría Xeral do PSdeG parece estar cambiando o rumbo dun partido roto polas liortas e os malos resultados electorais. Polo momento non só gañou as primarias con toda a maquinaria do partido en contra senón que logrou xa o apoio público de quen foi o seu principal opositor, o todopoderoso alcalde de Vigo Abel Caballero. Un bo inicio para quen ten a responsabilidade de unir un partido cuxas liortas internas foron directamente proporcionais aos escanos perdidos. E todo isto nun complicado escenario político e territorial cuxa xestión marcará o rumbo desta comunidade nos próximos anos.
Cal é o balance persoal destes primeiros cen días como secretario xeral?
Pois foron tres meses de intensidade persoal e política, entre outras cuestións porque combino a actividade académica na Universidade de Vigo coa fase política e aínda estou interiorizando esta nova etapa e os retos asociados. Pero a verdade é que as primeiras impresións son positivas, creo que estamos dándolle solvencia ao proxecto do partido e á nova situación orgánica e estamos traballando dun xeito que creo que está establecendo uns bos cimentos para o futuro do PSdeG e para propiciar un cambio de ciclo político en Galicia.
Ve factible seguir compaxinando universidade e política?
Eu dixen que polo menos este curso ía manter o traballo na Universidade. Unha vez que remate terei que repensar isto, porque é verdade que preciso máis tempo para o labor político, pero gustaríame manter algún tipo de vinculación coa universidade porque, ademais, é unha boa forma de manterse en contacto coa sociedade e coa xente nova, que é o que debe facer un político. Son un cidadán normal, co seu traballo e a súa vida e que, a maiores, asume un reto político. Creo que é mellor forma de facer política.
Pódese facer política sen estar no Parlamento? Hai quen considera que iso réstalle moita visibilidade…
Eu creo que a forma tradicional de facer política implicaba que para facer oposición había que liderar grupos parlamentarios. Estamos nun momento distinto e o debate parlamentario ten unha prolongación social menos extensa. Pedro Sánchez non está no Congreso e é o líder do PSOE e o líder da oposición, desde a esquerda, ao Partido Popular. Aínda levo pouco tempo á fronte do PSdeG pero eu creo que o nivel de visibilidade está sendo bo e, aínda que non desboto que nalgún momento entre na Cámara, non é unha prioridade.
Efectivamente, ao igual que Pedro Sánchez non é deputado e chegou a secretario xeral sen o apoio dos “baróns” e contra a “maquinaria” do partido. Síntese suficientemente apoiado?
O Partido Socialista é a militancia e a do PSdeG falou con claridade nas catro provincias, e o Congreso Nacional Galego respaldou a decisión da militancia aínda cun resultado maior. Despois diso as distintas estruturas orgánicas e cargos do partido asumen que hai unha dirección política encargada de tomar as rendas e eu sinto o apoio da militancia pero tamén do conxunto da organización e dos cargos, non só en Galicia senón tamén da Dirección Federal do partido, con Pedro Sánchez á fronte.
Podemos falar entón do fin das liortas familiares no PSdeG?
É certo que no PSdeG hai distintas sensibilidades que poden requirir distintas follas de ruta, e isto é lóxico nunha organización democrática na que hai primarias para elixir candidaturas e hai distintas opcións… Pero eu creo que o Congreso Nacional Galego pechouse de forma adecuada e desde entón eu sinto, cada vez máis, un inmenso respaldo da militancia e tamén de milleiros de simpatizantes que empezan a percibir que hai unha dirección política renovada capaz de responder ás necesidade deste novo tempo.
Acaba de participar no Comité federal no que, segundo algunhas voces, o PSOE deriva cara un partido asembleario, se fortalece en demasía o secretario xeral…
Eu xa lin críticas en todos os sentidos, que o novo modelo lle dá un enorme peso á militancia e que llo dá á dirección federal. Non é sinxelo para quen non coñece moi ben o Partido entender o novo Regulamento, que simplemente desenvolve de forma axeitada os estatutos aprobados no último Congreso Federal, mantendo a estrutura de democracia representativa, con órganos de dirección que toman decisións, pero con máis mecanismos de democracia participativa, para que a militancia poida dar opinión sobre cuestións fundamentais. Nesa liña votaron os militantes socialistas e nesa liña regulou o Congreso Federal primeiro e agora o Comité Federal. E sendo Pedro Sánchez quen gañou, el ten a responsabilidade de liderar a organización para levala a un novo escenario político.
Se lle parece, imos xa cos problemas que afectan aos cidadáns. Cal considera agora mesmo o PSdeG que é a principal preocupación da cidadanía galega?
Son economista e son socialista, polo tanto preocúpanme as desigualdades. Eu creo que a situación de crise económica e social que percibe a cidadanía galega e as familias é o principal tema de referencia política para o país. É certo que o cadro macroeconómico ofrece cifras positivas pero ese cadro non se corresponde coa vida da cidadanía. Temos un nivel de desemprego relevante, os salarios e pensións máis baixos do estado, un recorte dos servizos públicos feito polo Partido Popular en Galicia moi importante, con privatizacións e debilitamento da sanidade pública e medidas que supuxeron un quebranto na concesión das axudas á dependencia. Temos un medio rural abandonado, moita xente nova ben formada que non ten posibilidades de vida digna en Galicia, o problema demográfico… O balance non é positivo e estamos desaproveitando un ciclo económico de crecemento para favorecer políticas sociais e de emprego que permitan mellorar a calidade de vida dos galegos. Esta é a prioridade dos socialistas, por riba de calquera outra que ocupa máis titulares nos medios para non recordar que estamos saíndo desta crise cun nivel de desigualdade e de exclusión social moi preocupante.
Entre eses problemas que menciona está o demográfico: somos a rexión do mundo con menor fecundidade, máis avellentada e temos catro cidades galegas entre as 20 de España con menos poboación activa. É posible reverter isto?
É verdade que hai valores e preferencias sociais que marcan en cada tempo as taxas de fecundidade pero tamén que o modelo económico e social é determinante das decisións que toman as persoas. Se o modelo dificulta a calidade de vida das familias, os servizos públicos se recortan, non fomentamos unha política económica activa… estaremos fallando. O problema da demografía hai que abordalo desde un novo modelo económico e social que ten que basearse en tres cuestións que son clave, en xeral, para o conxunto das políticas públicas en Galicia: unha política económica activa que permita manter aquí a xente nova –e especialmente as mulleres– cuns ingresos adecuados para formar unha familia; unha política de medio rural que axude a impulsar o interior e os pequenos concellos, e unhas políticas sociais comprometidas coa calidade de vida da cidadanía. Temos que asumir que ter fillos é unha contribución ao futuro do país, hai que poñelo en valor e recoñecelo dunha vez. E, paralelamente, fomentar a chegada de inmigrantes, porque a tendencia demográfica dinos que non haberá galegas suficientes para manter a taxa de reposición; pero, para atraer inmigrantes, tamén precisamos unha economía puxante que xere emprego.
Con políticas activas, pero o Goberno do Partido Popular está anquilosado nunha liña de acción política centrada no axuste das contas, cunha ideoloxía conservadora neoliberal baseada en que pareza que se controla o déficit –aínda que Feijóo disparou a débeda pública nestes anos– e sen estratexia de país nin modelo de política económica.
O certo é que coa débeda pública disparada, peores salarios e máis pensionistas para menos traballadores, resulta difícil pensar en incentivar políticas económicas e sociais moi ambiciosas. De feito moitos expertos alertan da imposibilidade de manter o actual estado do benestar.
Se non conseguimos revitalizar a economía é evidente que ese é o escenario. Precisamos traballo e salarios dignos, porque este é o elemento fundamental tanto para impulsar a demanda e o consumo como para lograr uns niveis de cotización que permitan manter o sistema. Pero para iso hai que ter política económica activa, que é o que propomos desde o Partido Socialista fronte á inacción económica do Partido Popular: política para os sectores produtivos, políticas activas de emprego, de I+D+i… Se conseguimos aproveitar todas as nosas potencialidades, que son moitas, podemos rachar o círculo vicioso para entrar nun círculo virtuoso e recuperar a calidade de vida das galegas e galegos.
(Extracto da entrevista publicada no número 322 – marzo 2018)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Ao ser autónomo decátaste de que a empresa inviste nos traballadores, e non só o que se ve na nómina”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 01 DE AGOSTO DE 2017 · (0)
Sara Pena é a fundadora de Rachachán, un acolledor espazo no centro de Pontevedra para cativos de ata 3 anos "preparado segundo os criterios da Association MontessoriInternationale". Ela é outra das emprendedoras do noso último número.
Hai colexios en Galicia que traballen con este sistema?
En Santiago hai un en Sar e outro en Bertamiráns, e este setembro abre outro en Vigo. Tamén hai docentes na escola pública que aplican esta pedagoxía nalgún centro reagrupado de educación infantil.
Pero o teu é un proxecto para os máis cativos.
Si, non é escolar: teño un espazo con grupos de idades que van de 0 a 3 anos e moitos materiais organizados por áreas. Pero non teño un programa preparado para cada aula, cada neno ten o seu.
Por que está vivindo este renovado prestixio a pedagoxía Montessori?
Vive unha revitalización porque os avances en neurociencia aplicada á educación, e moitos neurosicólogos e pedagogos –sobre todo estadounidenses– estanlle dando nova visibilidade. É unha aprendizaxe multisensorial, todo o que pode tocarse e interiorizarse cos sentidos faise, dende a matemática ata a linguaxe: todo está representado en materiais moi atractivos. Úsase tamén para traballar con diversidades cognitivas, terceira idade e demencia. Non hai comparacións, ofreces o alimento que precisa cada persoa.
É o teu primeiro proxecto como autónoma?
Si, antes viña de exercer en escolas de Madrid e en Praga –que foi onde me formei– pero como autónoma é a miña primeira experiencia.
Está indo moi ben, ao ser un campo tan especifico son practicamente a única persoa formada para estas idades. Teño traballo. Xa sabemos que os autónomos non temos unha situación boiante pero dende o primeiro mes de apertura puiden ter beneficios e investir en mellorar material e espazo. Un privilexio!
Así que contenta con ser a túa xefa.
Moito. Tes moito traballo que non é a túa tarefa mentres non podes delegar, como facturación ou promoción. Pero levo o traballo moito mellor sabendo que está da miña man.
Non no material pero si quero traballar co que me gusta e de forma coherente co que penso. Non poño prezos moi elevados por esa exclusividade e tento facelo da forma máis xusta.
Cambia a visión das cousas cando un emprende?
É verdade que os autónomos temos que facturar moito para cubrir todos os gastos ata ter beneficios e decátaste que a empresa tamén é así: inviste nos traballadores e non só o que se ve na nómina. Fai o mesmo esforzo.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 09 DE OUTUBRO DE 2017 · (0)
Case todos os profesionais do sector inmobiliario manteñen que o mercado está máis que enfiado: hai máis vendas grazas a uns prezos axustados e mesmo á alza, malia que non esperan vaivéns fóra de testo. Os bancos teñen interese en seguir dando créditos pero a nova Lei Hipotecaria que pode aprobarse este outono quere evitar vellos usos.
Pódese facer oficial: vivimos unha época de crecemento nunca visto nos últimos 10 anos tras o crack. Ao vendedor cústalle cada vez menos atopar un comprador aínda que é certo que o tempo que tarda en facelo varía en función da zona. “A media situaríase nun prazo de 9 meses, pero se a vivenda está nunha gran cidade o tempo redúcese practicamente á metade”, afirma Luis Gualtieri, fundador de Oi Realtor. A compra de vivendas aumentou un 13% no primeiro semestre de 2017 segundo o Instituto Nacional de Estatística e os prezos subiron unha media do 5%. O consultor Eduardo Molet estima que a finais de ano esta subida podería ser do 12%. Cumpren, pois, normas acordes ao novo mercado para evitar desfeitas, abusos e desmáns ben coñecidos.
O Goberno de Madrid ten moi perfilada a Lei Reguladora dos Contratos Hipotecarios de Crédito Inmobiliario xunto co apoio de organismos como a Axencia Estatal de Defensa do Consumidor. Tal e como se desenvolve –pendente de aprobar este outono– antes da firma do contrato o banco terá que proporcionar toda a documentación, como a ficha co contido das cláusulas. A revisión desta documentación farase ante notario e serán necesarias dúas visitas antes da compravenda.
A primeira visita será gratuíta
Nela teranse que resolver todas as dúbidas previas á firma. “Nunca vin ningún notario que non explicase, xa se facía antes, o que pasa é que despois de 17 anos vendendo casas decátasche de que a xente non le nada porque a escritura pode sumar 20 folios por diante e por detrás”, asegura a ECO Alfredo Christian Mosteirín, director do grupo Lugania, unha das inmobiliarias máis importantes de Lugo. “O notario o que fai é abreviar e ir ao esencial, meten tantas cláusulas e é tan enrevesado que ten que explicalo todo. Cada banco é cada banco e, ao final, o mellor é que vaias cun axente inmobiliario que saiba o que está a facer e que lea ben os condicionantes da escritura hipotecaria para contrastalo co notario”, apunta o experto lucense.
“A obriga de ter que visitar dúas veces o notario antes da firma do contrato ofrece ao comprador maior transparencia e maior seguridade”, engade Luis Gualtieri. Na segunda visita ao notario deberase de informar sobre as cláusulas abusivas –se as houbese–, ademais de que a futura lei prohibe a venda de produtos vinculados á hipoteca, salvo que sexan beneficiosos para o cliente.
De momento, trátase dun borrador pero o anteproxecto da Lei Reguladora dos Contratos Hipotecarios suponse que garantirá a transparencia do contrato e a seguridade xurídica. O fundador de Oi Realtor coida que a normativa que entrará en vigor previsiblemente no outono permitirá a moitos dar o paso e mercar a ansiada vivenda “cun contrato hipotecario ético”. Dende Lugania engaden que a nova lei pon máximos nos custos de amortización anticipada, “baixaría ao 0,25 dependendo dos tramos. Pero debería ser cero. Se debo ao banco 100.000 euros e amortizo 50.000 non sei porque me cobran”.
(Extracto da reportaxe publicada no número 316 – setembro 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“No noso sector hai case pleno emprego”
TERESA ROCAMONDE · PUBLICADO O 19 DE MAIO DE 2017 · (0)
Galicia ten capacidade para converterse nunha software factory, centrada na exportación e capaz de duplicar o sector TIC actual. Así o asegura Antonio Rodríguez, presidente do Clúster TIC de Galicia, quen coñece os retos que ten por diante un dos sectores con mellores perspectivas de futuro nesta comunidade.
As últimas cifras do sector parecen optimistas. Estamos realmente á cabeza?
O hipersector TIC mantén a senda do crecemento, sobre todo na parte especificamente TIC, porque nos atopamos nun bo momento para o mundo tecnolóxico e dos contidos, cunha base crecente tanto de consumidores finais coma de novos produtos e servizos para empresas. Este sector foi un dos que mellor soportou a crise que supuxo mais un freo que afundimento. Pero as empresas necesitan investir en TIC para competir, e por iso en canto a economía se recupera, o sector crece con forza. Temos empresas innovadoras, con capacidade, e temos programas de apoio e o que necesitamos é axudar a estas empresas a crecer, sobre todo fóra de Galicia. […]
Cantas empresas integran actualmente o Clúster e que cifras manexan?
Contamos con 95 asociados, a meirande parte pemes, que aglutinan ao redor de 4.800 traballadores e facturan aproximadamente 600 millóns de euros. Pero cabe destacar que no Clúster tamén participan outras entidades, coma colexios profesionais e centros tecnolóxicos, que proporcionan outra perspectiva nos proxectos e estratexias, e mantén contacto cun ecosistema TIC máis amplo, de arredor de 300 axentes do sector.
O clúster está traballando conxuntamente con outra organizacións onde a tecnoloxía xoga un papel relevante. Están o resto de sectores plenamente concienciados da importancia da innovación e mellora tecnolóxica?
Sen dúbida, pero, en moitos casos, o problema dáse á hora de investir. Unha empresa saneada debe investir entre un 2% e un 5% dos ingresos en TIC para estar o día do mercado. Isto non é a regra en Galicia, e por iso vemos tantos procesos de negocio anticuados en moitos sectores. Agora xorde timidamente unha conciencia da necesidade da transformación dixital, de facerse únicos grazas ao uso intelixente da tecnoloxía aplicada ao teu negocio. Axudan os novos paradigmas TIC, o opensource, os mozos e mozas ben preparados, pero cada empresa debe pór en marcha unha estratexia propia TIC e iso non se compra, hai que facelo […]
Cal é a maior fortaleza e cal a maior debilidade do sector?
A maior fortaleza, sen dúbida, é o seu estado saneado, a alta capacitación das empresas e o ecosistema TIC para afrontar, de xeito individual ou agrupado, calquera proxecto de innovación e mellora tecnolóxica que un cliente necesite. É dicir, o sector TIC pode dar resposta a calquera necesidade cos recursos actuais. Debilidades temos dúas: soldos e descenso de matriculacións en carreiras STEM. Semella que, a pesar de garantir un emprego, non estamos de moda, son carreiras duras e hai que traballar arreo despois para brillar, os soldos de entrada son baixos relativamente –aínda que logo crezan rapidamente–, pero isto pesa na mocidade máis que a garantía de atopar traballo. O problema dos soldos continuará mentres pretendamos traballar no sector local […]
Así que hai percorrido para medrar máis…
Por suposto. O hipersector TIC global crece de forma explosiva, captura investimento, crea miles de empresas cada ano, polo que non hai mellor sitio para traballar. A nosa política está en fomentar a creación de negocios que aposten por produtos TIC globais, especializados, punteiros, porque os grandes clientes do mundo tamén están cansos de traballar sempre cos mesmos provedores e andan na procura de novas empresas. As grandes multinacionais teñen unha unidade que busca nova tecnoloxía en pequenas empresas, e aí podemos competir con calquera. Galicia pode ter no futuro unha software factory, focalizada na exportación e con bos soldos, que duplique o sector TIC actual.
(Extracto da entrevista que se pode ler completa no número 312 – maio 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl pt pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
Olimpio Pérez e os inicios da Compostela moderna
TERESA ROCAMONDE · PUBLICADO O 11 DE MAIO DE 2018 · (0)
A Banca Olimpio Pérez é parte da historia económica e empresarial de Galicia, pero tamén da memoria sentimental de Santiago de Compostela. Así queda reflectido nun libro que acaba de ver a luz no que o autor, Xoán López Facal, fai unha aproximación á historia recente da capital galega “a través dunha importante familia de banqueiros e dunhas figuras que o tempo foi ennobrecendo”.
O Consorcio de Santiago e a Editorial Galaxia veñen de editar o libro Olimpio Pérez. Unha historia da Compostela moderna, no que Xoán López Facal detalla todo o relativo á Banca Olimpio Pérez: negocios, contas, volume e composición da súa carteira de valores, a rede de relacións financeiras etc.
O autor, que é enxeñeiro industrial e doutor en Ciencias Económicas pola universidade compostelá, quere que esta obra sirva para “contribuír a un mellor coñecemento da nosa historia económica”, pero tamén como “unha homenaxe sentimental á cidade de Santiago de Compostela e unha aproximación á súa historia recente a través dunha importante familia de banqueiros e dunhas figuras que o tempo foi ennobrecendo”. No primeiro capítulo o autor fai un retrato da sociedade compostelá decimonónica, onde non faltan personaxes como Rosalía de Castro, de aí o de “homenaxe sentimental”.
O libro naceu como resultado da súa tese de doutoramento, titulada “O Banco de Olimpio Pérez, 1880-1936” que obrigou o autor a “perseguir documentos desordenados, espallados polos estantes do subterráneo da sede de Cervantes e os almacéns do Banco Gallego na Coruña, polo Arquivo Histórico do Banco de Bilbao no barrio bilbaíno do Arenal –que garda a documentación do Banco da Coruña– e tamén polo Banco de España”. Malia iso, López Facal asegura que o arquivo bancario do “banco de don Olimpio” –como era coñecido en toda a comarca compostelá e mesmo no resto de Galicia–, é “probablemente o máis completo de España”.
Un exhaustivo labor de documentación sobre a empresa pero tamén sobre a historia moderna de Santiago que se teceu, en gran medida, nas oficinas que o pai de Olimpio Pérez, o empresario rioxano Manuel Pérez Sáenz, abrira en plena praza de Cervantes en 1845. Unha casa que o seu sogro, o acomodado comerciante compostelán Francisco Rodríguez Arijón adquirira tres anos antes e que, ademais de acoller os negocios da familia, sería a vivenda na que creceu Olimpio Pérez.
Unha sede en activo
Esa casa, hoxe convertida no Centro Abanca Obra Social, acolleu precisamente a presentación do libro, na que participaron, ademais do autor e o director da Editorial Galaxia, Francisco Castro, o alcalde de Santiago e presidente do Consorcio da cidade, Martiño Noriega, e a xerente e o responsable de Publicacións deste organismo, Belén Hernández e Juan Conde.
Segundo López Facal, Olimpio Pérez era un home “piadoso, familiar e moi compostelán”. Dedicou toda a súa vida á familia, aos negocios e á cidade na que viviu. De feito, a diferenza doutras entidades da época, a súa só tivo unha sucursal fóra de Santiago: a de Vilagarcía de Arousa, polo seu porto e a relación coa emigración en América, de onde proviñan boa parte dos seus fondos. Aínda que tamén mantivo relacións comerciais con capitais europeas como Londres e París, o que demostra que se trata xa dunha “banca moderna que non se limitaba aos depósitos e créditos”, algo que tamén se manifesta nos investimentos que fixo “en empresas galegas como as eléctricas”, destaca o autor.
Olimpio Pérez morreu o 7 de marzo de 1915, deixando unha familia numerosa composta por once fillos e 32 netos. Nese momento era o presidente da Caja de Ahorros de Santiago, que el mesmo axudara a fundar. Finou nun contexto de incerteza social e económica, debido á guerra en Europa. Malia iso os novos xestores lograron manter a entidade, pola que pasaron ata seis xeracións da familia ata que no ano 1965, xa baixo o nome Banco de Hijos de Olimpio Pérez, S.A., foi absorbida polo Banco de Crédito e Inversiones, que en 1987 pasou a ser coñecido como Banco Gallego. Tras pasar a mans das caixas, en marzo de 2013 o banco foi nacionalizado e un mes despois o Estado vendíao en poxa pública por un euro ao Banco Sabadell, que levou a cabo unha integración total aínda que en Galicia as oficinas do Banco Gallego e as que operaban na comunidade coa marca SabadellAtlántico pasaron a denominarse SabadellGallego. O último vestixio corporativo da familia Pérez pasaba a diluírse nun banco catalán cun custo para as arcas públicas de 325 millóns de euros.
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
TERESA ROCAMONDE · PUBLICADO O 23 DE MARZO DE 2018 · (0)
As últimas proxeccións de poboación publicadas polo Instituto Galego de Estatística aseguran que, no mellor dos escenarios, en 2031 seremos algo máis de dous millóns e medio de galegos cunha idade media de 50,35 anos. No peor, a perda de poboación superaría o 10 % con case de 282 mil galegos menos. E en calquera escenario a esperanza de vida é de case 83 anos para os homes e 88 para as mulleres, unha lonxevidade que debemos ter presente desde novos.
Cada vez vivimos máis e cada vez somos menos os que cotizamos, polo que é evidente a importancia de pensar no futuro non xa como sociedade senón cada un de nós como individuos, especialmente en Galicia, onde temos unha das menores taxas de fecundidade do mundo e unha das poboacións máis envellecidas. Así o alertaron varios expertos durante a presentación do estudo sobre os efectos da lonxevidade sobre as condutas de aforro privado e gasto público realizado polo Instituto Español de Analistas Financeiros (IEAF) e así o corroboraba novamente uns días despois a última proxección de poboación en Galicia publicada polo Instituto Galego de Estatística (IGE).
Tomando un prazo de 15 anos, ningún dos escenarios que presenta o documento para a Galicia de 2031 é bo. No mellor dos casos, no que a fecundidade aumentaría ata acadar en 2030 a prevista para España, 1,36 fillos por muller (agora mesmo estamos en 1,11) e a entrada de inmigrantes tamén se incrementaría nun 10 %, a poboación galga lograría superar o cifra simbólica dos 2,5 millóns de habitantes. No peor dos escenarios previstos –no que diminuiría a entrada de inmigrantes un 10 % con respecto ás cifras de 2014 e a fecundidade situaríase na media observada na década dos anos noventa– a perda de poboación en Galicia nos próximos 15 anos sería do 10,4 %, case 282.000 persoas menos.
A isto hai que sumarlle que, en calquera dos escenarios previstos, a media de idade dos galegos supera os 50 anos e a esperanza de vida mantense en 82,7 anos para os homes e 87,8 para as mulleres, un progresivo envellecemento que agrava aínda máis a xa inexistente pirámide de poboación que desde hai anos mostra o perfil dun floreiro cada vez máis estreito na base e máis ancho na parte media/alta.
Récord en lonxevidade… e envellecemento
En 2017 os menores de 20 anos representaban menos do 16 % da poboación galega mentres que os maiores de 65 anos eran xa o 24,6 %, unha porcentaxe que se prevé para o conxunto do Estado dentro de 15 anos; é dicir, un de cada catro galegos supera a idade de xubilación.
Para termos unha idea do que implica o envellecemento e o declive demográfico botamos man da serie histórica: en 1981 había en Galicia case 875.000 menores de 20 anos (31,1 % da poboación); arestora os galegos de cero a 19 anos non chegan aos 429.000 (15,8 %), e no ano 2031 quedarían en 335.000 (12,3 %) fronte aos 780.000 galegos maiores de 65 anos (28,7 %).
Unha situación insostible que require cambios e adaptacións urxentes por parte das administracións que moitos expertos consideran que se están demorando máis do axeitado polo custo político que poderían supoñer. Esta demora, que antes ou despois vai afectar ao groso da poboación –esa que arestora conforma o centro da pirámide–, xunto coa constatación de que o mellor dos escenarios seguirá sendo un mal escenario, fai que cada vez sexan máis os que alertan da necesidade de adaptar as economías individuais e familiares a esta nova situación.
(Extracto da reportaxe publicada no número 322 – marzo 2018)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Hai mentes e persoas de gran valía en todas as ramas e en todas partes”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 18 DE MAIO DE 2017 · (0)
No equipo da USC que lidera este catedrático –de ecuacións diferenciais non lineais, por se alguén se fai unha idea– hai unha bolseira iraquí, outro chinés e moitos galegos encantados de traballar cun dos mellores matemáticos do mundo. A Juan José Nieto Roig apaixónalle o que fai pero o seu paso por Estados Unidos fíxolle ver que, ademais de ao traballo, á vida cómpre dedicarlle unha boa porcentaxe de tempo.
Antes de nada unha curiosidade: a túa biografía pon que naciches en Madrid. Es galego de adopción ou a todos os efectos?
A todos os efectos. Como dicía o escritor “a min nacéronme” en Madrid, os meus pais estaban alí por traballo pero a miña infancia paseina en Coruña.
Supoño que asumes que traballar no mundo da investigación, xa non digamos matemática, leva directamente ao anonimato por moi considerado que esteas.
Si, moitas veces pasa desapercibida. Estamos recluídos no noso nicho e non transcende. E unha función moi importante é transmitir o que facemos e a súa utilidade.
Estiveches investigando nunha Universidade de Texas cunha bolsa Fulbright; canto tempo?
Dous anos. E con distintas bolsas, unha delas a Fulbright.
E como foi? Que che pareceu o mellor e o peor dese mundo universitario e investigador que ás veces tanto se admira?
Pois é completamente diferente, a verdade. O positivo é a cantidade de medios que teñen os grandes centros de investigación e as universidades, e o negativo é o tipo de vida, moi orientada a traballar. Quizais en exceso. Cando es novo –e eu érao cando estiven– é unha situación idónea, pero para a toda a vida… non estou tan seguro.
Certo que ademais de traballar moito invisten; a porcentaxe do seu PIB que vai a investigar é alta.
Bastante máis ca nosa! En España estamos por debaixo, xa non digo de Xapón ou Estados Unidos, senón da media europea. Pero non todo se soluciona aumentando os orzamentos, senón cunha política científica axeitada e con perspectiva de futuro.
Canta xente traballa no teu equipo?
Unhas 15 persoas. Hai dous catedráticos, dous profesores titulares, dous doutores, xente contratada para distintos proxectos e bolseiros, como un de postdoutorado cunha bolsa do Goberno chinés, outra matemática bolseura polo Goberno de Iraq, xunto a bolseiros da Xunta e o Ministerio que investigan no noso grupo.
É imprescindible a estabilidade laboral, equipos sólidos no tempo? Non hai algo positivo no intercambio de xente?
Un equipo de investigación é coma un de fútbol ou unha empresa: necesita dun núcleo estable. Pero que se vaia incorporando xente nova ou que investigadores do grupo vaian a outras universidades, enriquece. Con todo, estamos nunha situación bastante inestable e iso é perigoso de cara ao futuro, terá consecuencias nefastas para a investigación. E non falo do noso grupo en concreto senón da política de I+D en Galicia e España. Xa hai xornadas para científicos españois que traballan fóra e queren volver, para informalos de en que se poden colocar fóra da investigación, porque o sistema reduciu moito o seu orzamento e non vai poder absorbelos a todos.
As investigacións que facedes permiten predicir o desenvolvemento de enfermidades como o Ébola ou Zika. Como?
O que se facía antes era recoller datos e analizalos estatisticamente para saber a orixe da enfermidade e as implicacións, pero de maneira pouco rigorosa. Por exemplo: o cólera non se sabía moi ben como se transmitía, pero analizando casos e distribución viuse que se centraba nunha zona onde había unha fonte que era a orixe. E concluíuse que era por beber augas infectadas. Agora contamos con ferramentas matemáticas que permiten facer modelos de distintos fenómenos e serven para facer predicións, e iso tentamos facer. O bo das matemáticas é que, moitas veces, un mesmo modelo pódese aplicar en distintas situacións e vimos que podían utilizarse no estudo de moitos problemas biomédicos.
(Extracto da entrevista que se pode ler completa no número 312 – maio 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Hai cousas que pensabas que non ían funcionar e funcionan. E ao revés”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 24 DE XULLO DE 2017 · (0)
Nelson Alonso é co-fundador de Carabuñas, "o resultado de moitas tardes e noites de pensar, de moita ilusión e moito traballo". Desde 2011 levan aproveitando os recursos naturais e dándolles valor a través de la transformación. Elaboran conservas e licores con materias primas de calidade de produtores ecolóxicos galegos. Eles tamén son protagonistas da reportaxe deste mes adicada a novos emprendedores.
Eva e máis ti sodes xa expertos en tirar proveito do sabugueiro pero, viñades de traballar no agro ou na alimentación?
Non, traballabamos en campos totalmente diferentes e empezamos a darlle voltas, porque tiñamos ganas de facer un proxecto que estivera vinculado co campo, algo novo. Apareceu a oportunidade e viñemos.
A Vilar de Santos.
Si, somos unha especie de emigrantes dentro do país, chegamos dende As Neves e Salvaterra. Pero somos do rural e queríamos conseguir un proxecto para vivir nel e del.
Como chegastes a esta árbore?
Empezamos probando con marmeladas e, entre as receitas, tiñamos unha con sabugueiro. A resposta foi moi boa e en 2015 decidimos que Carabuñas traballase só sabugueiro. Empezamos a investigar e decatámonos de que en Alemaña, Austria e Inglaterra teñen moitísimos produtos co froito e a flor. Despois veu a xalea e a cervexa, así que imos ampliar a plantación. A mellor decisión foi especializarse en algo que ninguén estaba aproveitando.
Sen embargo toda a vida utilizouse como planta medicinal.
Si, en Galicia moitísimo porque ten moitas propiedades e está vinculada co mundo da maxia. Iso pasa en toda Europa: é unha arbore moi especial. Pero aquí non tiñamos tradición de aproveitala gastronomicamente, só no Caurel facían marmelada e o froito tinxía o viño. Pero nada máis.
É unha planta delicada?
Non, é forte. Pero traballamos coa de aquí, porque en cada zona foise creando unha subespecie. A nosa está totalmente adaptada e non precisa de coidados especiais salvo pola praga de pulgón. E en cultivo e podada os froitos son mellores.
En que investistes máis tempo?
En desenvolver os produtos porque o sabugueiro si que é delicado de traballar. Investimos dous anos e pico só para mellorar receitas. Fixémolo mentres traballabamos noutro sitio, a nosa escola foi traballar moito.
Algún produto novo en mente?
O licor, que está en probas.
Estades contentos coa decisión que tomastes?
Estamos moi contentos. Semellaba unha cousa extravagante pero a acollida foi moi boa. Tamén axudou moito o Forum Gastronómico da Coruña porque déronnos un premio ao sabor máis orixinal. Que un xurado experto diga que está rico, ben feito e ben presentado é moi importante.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“Desde 2005 o número de sociedades taxadoras reduciuse case á metade”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 21 DE MARZO DE 2018 · (0)
Paloma Arnáiz estreouse como secretaria xeral da Asociación Española de Análises de Valor a mediados de febreiro, aínda que xa viña traballando nela como analista dende 2016. A Xunta Diretiva confiou nela para ser a voz das sociedades que fan o 90 % das taxacións inmobiliarias de España. Case seguro que a que lle taxou a súa vivenda –se a ten en propiedade– está entre elas. Criticadas polo seu papel nos anos da burbulla, Arnáiz asegura que en realidade o seu traballo está moi fiscalizado. Falamos con ela para saber como traballan.
O mellor taxador de vivenda é sempre un arquitecto?
En España o é por mandato legal e ten a súa lóxica. Aínda que titulados doutras especialidades serían quen de facelo non é tan sinxelo para alguén sen coñecementos técnicos en edificación identificar sinais de ruína física, describir os materiais, avaliar a funcionalidade da distribución ou medir a superficie. Un arquitecto ou arquitecto técnico posúe a habilitación legal para construír edificios e por iso é quen mellor coñece a súa natureza.
Esta asociación integra a 23 sociedades de taxación que fan o 90 % das valoracións de España. Non parece un sector moi atomizado en comparación con outros. É difícil abrir unha sociedade taxadora?
É un reto. Para poder operar no mercado regulado é necesario atravesar un proceso de homologación a través do Banco de España, hai que ser sociedade anónima, contar cun capital social mínimo de 300.000 euros e, polo menos, 10 profesionais. Tamén ter asegurada a responsabilidade civil fronte a terceiros por un mínimo de 600.000 €, contar no consello de administración con membros de probada honorabilidade comercial e profesional e dispoñer dos medios técnicos e persoais. Pero ademais, a concentración do sector financeiro –o principal cliente das sociedades de taxación– tivo como consecuencia a do noso sector. Desde 2005 reducíronse o número de sociedades taxadoras case á metade.
Houbo anos atrás malas prácticas no sector?
Este foi dende a súa orixe un sector homologado e supervisado polo Banco de España, así que non creo que poida falarse de “malas prácticas” nun sentido xeral. Isto non quere dicir que os asociados non estean continuamente traballando en moitas áreas de mellora, tanto no ámbito da ética como no puramente técnico. Por iso continuamos publicando estándares de autorregulamento.
Entón, que normas rexen o día a día dun taxador asociado?
Por citar as máis importantes calquera sociedade de taxación debe someterse ás circulares do Banco de España que é a entidade supervisora; ao Real Decreto 775/1997 sobre Réxime Xurídico de Homologación dos Servizos e Sociedades de Taxación, e á Orde ECO 805/2003 sobre normas de valoración de bens inmobles. Tamén ao código ético da AEV, aos seus estándares e aos regulamentos internos das empresas asociadas.
Desde 2013 enviades a Fomento información sobre as taxacións de vivenda trimestralmente. Que evolución estades a ver en relación ao prezo?
Pois 2017 marcou un antes e un despois, todos os asociados coinciden en que a media nacional de prezos continuará subindo de forma suave, aínda que hai dispersión de ritmos en función das localidades. Nas grandes cidades os prezos poderían crecer de maneira notable pero nun gran número de concellos a tendencia é aínda de descenso ou, no mellor dos casos, de estancamento.
Hai zonas onde é máis sinxelo facer unha proxección do que pode valer un ben nuns anos?
Pois segue sendo imposible adiviñar o futuro, e moito máis o dos prezos inmobiliarios. A súa evolución está ligada a unha inxente cantidade de factores. É certo que en zonas onde historicamente a evolución foi regular e cíclica poderiamos esperar que se repetise, pero o último ciclo inmobiliario español foi anormalmente longo e pronunciado así que as estatísticas dispoñibles non se consideran reproducibles no futuro. Calquera proxección debe limitarse a unha avaliación do risco de que os prezos suban ou baixen nos tres ou catro anos seguintes, nunca tratar de ir máis aló.
E cales son os elementos, digamos, especulativos na taxación destes valores?
Os escenarios e ofertas que revelen comportamentos orientados a obter beneficios a curto prazo. Así o define a Orde ECO 805/2003. Poden provir de expectativas de cambios de uso ou edificabilidade dos terreos, ou ben da chegada de novas infraestruturas que impliquen unha posible revalorización do inmoble pero cuxa presenza futura non estea asegurada.
E como os evitades?
Facendo unha análise das ofertas de prezos e desbotando os datos que reflictan este tipo de intencións. Proxéctanse escenarios que teñan en conta exclusivamente fitos dos que se teña constancia plena, como as aprobacións en firme de plans urbanísticos e a implantación efectiva de novas infraestruturas.
Tras estudar arquitectura fixeches un Máster en valoracións inmobiliarias. Tiñas clara a vocación ao terminar a carreira ou sinxelamente pensaches que terías máis opcións laborais?
Pois o meu interese polos aspectos empresariais da arquitectura comezou durante a etapa universitaria. De feito entre as optativas que cursei atopábase precisamente Valoración Inmobiliaria e Organización Empresarial da Arquitectura. Tiven claro que quería orientarme cara este ámbito e pronto entrei en contacto con profesionais da taxación que me axudaron.
Por certo, contabas coa túa elección?
Contaba coa vantaxe de coñecer a fondo a AEV e de estar traballando cos asociados nas comisións de traballo, pero non podía ter plena seguridade de ser elixida. Os criterios para unha decisión deste calado concernen moitos ámbitos e os outros candidatos eran bos competidores!
(Extracto da entrevista publicada no número 322 – marzo 2018)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl zh gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
“O 90% do profesorado non utiliza as ferramentas tecnolóxicas que proporciona a Xunta”
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 16 DE XULLO DE 2017 · (0)
Xurxo Cobelas é asesor didáctico en novas tecnoloxías e fundador de www.iEscola.es, unha pequena empresa "destinada a axudar os colexios a implementar o uso das novas tecnoloxías" en todos os ámbitos. El é outro dos protagonistas da reportaxe deste mes adicada a novos emprendedores.
Facía falta formar ao profesorado en novas tecnoloxías?
Facía. Ademais de profesor en primaria imparto cursos no Centro de Formación de Recursos da Xunta. Vin que o profesorado non acababa de arrincar con isto e quixen montar algo para botarlles unha man estando pendente, non só cun curso puntual.
Entón, o nivel TIC dos nosos docentes…
É moi baixo. Sobre todo –aínda que pareza o contrario– é máis baixo en secundaria que en primaria. En primaria a xente é máis innovadora pero secundaria, en canto lles ensinas algo novo, sempre din “teño que dar un temario”. Non se dan de conta de que poden dalo doutra forma.
Os colexios que formades son maiormente públicos ou concertados?
Pois temos clientes da pública, concertada e privada. Os centros tamén nos contratan para levar o mantemento informático. O meu socio, Luis, é consultor tecnolóxico.
Adoitamos movernos porque facilitamos a tarefa. Quedamos unha tarde e impartimos a formación, aínda que tamén damos cursos na nosa sede.
Que é o que máis éxito ten do que facedes?
O DidacTic: levámoslles o mantemento informático e axudamos os profesores co blogue, coa web e coas aplicacións máis útiles. Tamén coa subida de documentos e a xestión da web que dá a Xunta a cada centro. Sempre lles digo que é un escaparate, é o primeiro que mira un pai. É importante que estea actualizada.
Pois arrincamos en setembro de 2015 e está a funcionar mellor do esperado. Tampouco lle dedicamos todo o tempo que podemos porque son profesor e o meu socio tamén. Así que estamos a pensar en contratar unha persoa.
Que opinas de programas como Abalar?
Supoño que che gustan… Son moi fan de Abalar, dar un computador a cada neno e a nós unha aula virtual para subir contidos e exames online, pero o 90 % do profesorado non utiliza as ferramentas tecnolóxicas que a Xunta proporciona para educación. Tamén está implantando eDixgal, un proxecto de educación dixital. Levo dous anos como profesor de quinto e os nenos están encantados, aprenden doutra forma e non co método tradicional libros-deberes, que é aburridísimo. Abúrreme ata a min.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 314 – xullo 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 25 DE OUTUBRO DE 2016 · (0)
Son algo así como a quintaesencia da utilidade universitaria porque xeran traballo cualificado e actividade económica na propia contorna, o que sempre cómpre. As spin-off galegas –esas empresas fillas das aulas superiores– fan, por riba, un traballo excepcional.
Todos gañan: os emprendedores poden seguir desenvolvendo a tecnoloxía que se xerou na universidade ata o produto final e contratar persoal investigador valioso, a universidade impulsa a transferencia de resultados pola que tanto se clama, e a sociedade benefíciase dos postos, dos impostos que pagan e, obviamente, dos produtos nos que traballan.
Os equipos humanos das spin-off tiveron a ambición, o enxeño e o acerto de saber explotar novos procesos, produtos ou servizos aproveitando os resultados da investigación pública. Sillicon Valley é o archicoñecido exemplo nado das universidades californianas de Stanford e Berkeley, pero nestas nosas lonxitudes son as OTRIS universitarias (Oficinas de Transferencia dos Resultados da Investigación) as incubadoras e viveiros de empresas e os parques científicos as claves. Nestes últimos 15 anos naceron algunhas xa totalmente operativas e rendibles e outras no camiño de conseguilo. Estas son algunhas delas:
ALLGENETICS: asociada á Universidade da Coruña e con sede no Centro de Investigacións Científicas Avanzadas do Campus de Elviña. En 2011 foi distinguida como IEBT (iniciativa de emprego de base tecnolóxica) pola Xunta. O pasado mes recollían o premio Galicia Spin-Off 2016.
GALCHIMIA: naceu en 2001 e está en Compostela. Os seus profesionais atoparon unha saída produtiva á súa "obsesión pola química” facendo investigación baixo demanda a clientes en todo o mundo. Vén de recibir o Galicia Spin-Off 2016.
GEN-DR: á procura de investimento para teren laboratorio de referencia en Santiago e ofrecer os seus servizos o ano que vén. Genetics and Drug Response, vinculada á USC, predí a resposta a fármacos e tratamentos cunha análise xenética do paciente. Gañaron a terceira edición do programa Argos 2015.
COGOMELO GAMES: Fly Away é o primeiro proxecto desta spin-off vinculada á UDC e finalista na última edición de Spin2016; consiste en levar unha mosca ata o obxectivo trazando unha ruta e usando power ups para evitar inimigos e obstáculos.
CELTALGA EXTRACT: situada en Santiago, é a primeira firma biotecnolóxica de Galicia que recorre ao crowdfunding-recompensa. Lanzou un proxecto para coñecer a resposta do mercado a súa cosmética, elaborada con extractos de algas galegas.
(Extracto da reportaxe que se poderá ler completa no número de novembro de eco)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
A miña casa é túa
ESTHER GARRIDO · PUBLICADO O 07 DE ABRIL DE 2017 · (0)
O 10 de maio entra en vigor o decreto que tentará ter baixo control administrativo as vivendas que se alugan para pasar uns días. Chegaron para quedar, no sector hostaleiro saben que teñen que competir con elas ofrecendo outros servizos, pero pedían o que agora se pretende: propietarios rexistrados e un mínimo de calidade garantida por lei, máis aló do agarimo de cadaquén coidando a súa casa.
Todos coñecemos webs onde ir á procura dun piso para compartir entre varios ou para que unha familia viva ao seu ritmo nos días libres que ten. […] O sector hostaleiro asumiu que tendo esta opción hai xente que tirará dela porque non pode pagar un hotel, ou porque prefire aloxarse nunha casa coma se fose propia, pero que haberá igual milleiros de clientes que valoren os servizos e o confort hoteleiros. O que reclamaban é que, de competir, que se faga con regras.
Na nosa terra o Clúster Turismo de Galicia ten calculado que hai unhas 30.000 destas vivendas de aluguer vacacional, pero a Xunta rebaixa a cifra entre 10.000 e 30.000, datos moi a ollo que cómpre concretar, un dos obxectivos do Decreto 12/2017 do 26 de xaneiro que entra en vigor en breve.
“Non nace para prohibir ni limitar, nace para regular unha oferta que existe e que está chamada a convivir cos aloxamentos hostaleiros”, asegura a ECO o clúster de turismo galego. “Estamos convencidos de que é perfectamente compatible coa oferta regrada. É máis: a incorporación suma” porque estas vivendas aumentan a oferta en áreas non urbanas, menos cubertas. Pero deben facelo cun mínimo de calidade, “e en consonancia coa oferta regrada”.  E esperan que sexan moitas as que se dean de alta no rexistro que xa está aberto.
Na mesma liña fala a Federación Provincial de Empresarios de Hostalería de Pontevedra liderada por César Sánchez-Ballesteros, que tamén coida que a oferta “non só é compatible, senón complementaria alí onde a infraestrutura hostaleira non está moi desenvolvida”, pero debe entrar nas estatísticas. “En turismo cantos máis sexamos, seremos máis fortes, sobre todo se traballamos en conxunto”. Quen ofreza o piso ou a casa debe ter feito unha serie de pasos entre Semana Santa e o verán, prazo que dá o Goberno galego.
Non todos están conformes
Turismo asegura que o decreto foi acordado co sector, coa Fegamp, coa Federación de Asociación de Vivendas Turísticas (Aviturga) e con varias asociacións de consumidores. Pero dende Aviturga négano e anuncian que recorrerán o decreto ao TSXG.
A presidenta da Asociación de Vivendas Turísticas de Galicia, Dulcinea Aguín, ten aliados no camiño como a concelleira de Turismo de Cangas, Tania Castro. Dulcinea fala de “papelorio e restricións” e está contra de que o decreto converta aos concellos en axentes de cobro dos propietarios. Tampouco quere a limitación máxima de 30 días de aluguer ou que se prohiba alugar por habitacións, porque esta demanda é “cada día maior”. Teme ademais que para moitas vivendas antigas conseguir licenza de ocupación vaia ser complicado.
De aí que o voceiro do grupo parlamentario do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, pida atrasar a aplicación do decreto, entre outras cousas para facilitar a implicación dos municipios, malia recoñecer que a norma era “necesaria”.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 311 – abril 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54


langs: gl de gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ast gl gl gl en it gl es

text:
ECO Revista do Eixo Atlántico
Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto
Agricultura ecolóxica, unha nova vida para o rural galego?
TERESA ROCAMONDE · PUBLICADO O 01 DE XUñO DE 2017 · (0)
Galicia conta con 27.000 hectáreas de superficie ecolóxica. So no último ano as certificacións do consello regulador aumentaron case un 36,5 % e o volume de negocio creceu por riba do 25 %, ata os 41,7 millóns de euros. Esta cifra supón que os ingresos xerados pola agricultura ecolóxica multiplicáronse por 140 desde 1999. E a intención da administración e seguir avanzando nesta senda.
En 1997 botaba a andar o Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia. Dous anos despois os ingresos xerados pola agricultura ecolóxica na nosa comunidade apenas chegaban aos 290.000 euros. O ano pasado a cifra multiplicouse por 140, ata chegar os 41,7 millóns de euros. Só con respecto ao ano 2015 o incremento superou o 25 %, o que deixa constancia do bo momento que vive o sector, que pode representar unha vía de futuro para o rural galego, cada día máis ferido de morte tanto polo imparable despoboamento como pola rotunda tendencia demográfica da nosa comunidade, que suma xa trinta anos con saldo vexetativo negativo –morren máis persoas das que nacen–. Isto, sumado á unha economía pouco atractiva para atraer inmigración, representa un gravísimo problema para Galicia do que os expertos levan anos alertando e as administracións parece que empezan a tomar nota.
Entre as tímidas medidas que están comezando a aplicar están as destinadas a converter o rural galego nun lugar atractivo e rendible, capaz de fixar –e mesmo atraer– poboación nova. É o obxectivo do Plan de fixación da poboación no rural ao que a administración autonómica dedicará nos próximos anos 4,3 millóns de euros para fomentar a agricultura ecolóxica, o que permitirá ampliar nunhas 8.000 hectáreas a superficie ecolóxica desta comunidade, que actualmente se sitúa nas 27.000 hectáreas.
Así o anunciou a conselleira do Medio Rural, Ángeles Vázquez, na presentación da memoria anual correspondente a 2016 do Craega, onde reafirmou a aposta do Goberno galego por impulsar este tipo de producións. Nesta liña enmarcou o plan estratéxico específico que se está impulsando e que servirá para analizar a situación e as perspectivas existentes neste ámbito, así como para deseñar as liñas fundamentais de fomento e promoción desta actividade cara o futuro.
A responsable de Medio Rural en Galicia salientou o “incremento constante e sostido tanto da superficie inscrita como dos operadores” de agricultura ecolóxica nos últimos anos, poñendo como referencia o pasado 2016 no que a superficie certificada polo consello aumentou case un 36,5 % e o volume de negocio creceu por riba do 25 %, ata chegar a eses 41,7 millóns de euros.
Referente para o agro galego
Para a administración autonómica, a produción ecolóxica é un “referente” dentro do agro galego, “non só polo seu peso económico, senón tamén pola súa transcendencia social, ambiental e ata cultural, porque o ecolóxico conforma toda unha cultura de produción e consumo”.
En relación co consumo, os datos achegados polo informe sinalan que case o 92 % dos galegos coñece ou escoitou falar dos alimentos ecolóxicos, e alegan a “saúde” como principal motivación para consumilos, unha cuestión na que os expertos non sempre coinciden.
O afamado bioquímico José Miguel Mulet, autor do libro Los productos naturales ¡Vaya timo!, asegura que non son nin mellores nin máis sans e pon en dúbida o beneficio medioambiental, especialmente cando son trasladados a milleiros de quilómetros, xa que “o impacto en forma de emisións de CO2 do seu transporte é moito peor que o que tería producilas de forma non ecolóxica pero máis cerca”.
Primar o “quilómetro 0” pero mirando fóra
“O ideal sería que os regulamentos primaran que os produtos foran quilómetro 0”, asegura o profesor valenciano. E aquí radica unha das grandes vantaxes do sector ecolóxico galego, en que cumpre maioritariamente o enfoque local e de proximidade que piden os defensores dunha agricultura orgánica verdadeiramente alternativa á intensiva e industrial.
A maioría da produción ecolóxica de Galicia vai destinada ao consumidor galego, unha tendencia que desde o consello regulador tratan de mudar, alegando á oportunidade que “están aproveitando noutras zonas de España con peores condicións”- Por iso celebraron hai uns meses unha Xornada sobre Comercialización de Produtos Ecolóxicos na que participou, entre outros, o director de negocio de Biocop, empresa pioneira na distribución de produtos ecolóxicos en España, que factura xa máis de 10 millóns de euros.
O boom do leite ecolóxico
Curiosamente, un dos sectores que mellor podería desenvolverse neste novo escenario, xa que produce un dos produtos de maior demanda ecolóxica, é o leiteiro. Sector no que Galicia é un referente e que leva anos sufrindo como poucos a reconversión do campo galego. Malia que aportamos máis do 60 % do leite ecolóxico que chega ao mercado, a oferta non é suficiente para cubrir a gran demanda. E a incorporación de novas explotacións é lenta e difícil por varios motivos, desde o minifundismo galego que dificulta aumentar as cabezas de gando ata os tempos necesarios para obter a certificación.
Non obstante, a directora xeral de Gandaría anunciou que este ano se incrementará máis dun 113,5 % o número de granxas galegas certificadas para a produción de leite ecolóxica, xa que as 42 en proceso de conversión se unirán ás 37 que están vendendo xa o seu produto. De aí que a administración autonómica insista na aposta pola agricultura ecolóxica como “medio de vida digno e saudable”.
(Extracto da reportaxe que se pode ler completa no número 312 – maio 2017)
REVISTA ECO - Benito Blanco rajoy, 7 1º A Coruña TFL. 981 14 50 24 - Fax 981 20 62 54