langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it es gl gl es en gl gl en es gl gl gl es gl gl es gl gl gl en es gl gl gl gl pt pt gl es zh de en gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Camiños de Bardaos"
Olladas das xentes que visitaron San Sadurniño e deixaron testemuñas en forma de textos, imaxes, pinturas ou filmes: visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Chanfaina'Lab (6) Estrea venres, 27 de febreiro do 2015
Título: Camiños de Bardaos. (Unha achega ao fenómeno OVNI en San Sadurniño)
Director: Ángel Santos Touza
Música: Eduard Artemiev ("Solaris". 1972)
Sinopse: Ollada persoal á paisaxe de Bardaos a través dun relato ficcional mesturado con historias reais de veciños e veciñas da parroquia do San Pipote.
Gravado nas estradas de Bardaos na tarde do 6 de setembro de 2014 dentro do programa do Chanfaina' Lab.
Seleccionado na Sección "Futur's imposibles" no Festival de Cinema d'Autor de Barcelona (2015) e no S8 de Coruña na Sección Sinais.
Ángel Santos Touza é un dos mais reputados cineastas galegos, autor de dúas longametraxes de referencia no que se deu en chamar “Novo cinema galego”.
Ángel nunca escoitara falar de Bardaos, mais cando soubo das rectas e cruces das estradas da parroquia, alá se foi "para ver qué pasaba”. Pretendía filmar os cruzamentos e camiños rectos da concentración parcelaria que caracterizan o universo visual de Bardaos para “falar da xente e da vida a través dos espazos baleiros”. Mais o infortunio agardaba por Santos Touza na parroquia do San Pipote. A cámara esnafrouse e só puido gravar oito planos dos camiños de Bardaos. Con tan cativo material tivo que aguzar o enxeño para toparlle o ”punto” a súa peza. Despois de moitas voltas, decidiuse por crear unha ”ficción documental”, unha ucronía ateigada de retranca. Na segunda parte do filme, as historias cruzadas dos personaxes cobran sentido. Calquera veciño ou veciña poderá recoñecer os referentes utilizados -de Fálame de San Sadurniño-, envoltos noutra referencia cinéfila: a música do filme ruso de ciencia ficción "Solaris" (Tarkovski,1972). “Camiños de Bardaos” é un filme intelixente que xoga respectuosamente coa memoria e o presente, invitando sobre todo ao sorriso, en definitiva a compartir unha orixinal e inquedante hipótese sobre as terras de Bardaos, que ademais, - quén sabe?-, podería converterse en lenda algún día.
Angel Santos Touza, granxeiro en Cotobade (Pontevedra)
Angel Santos escoitando a palabra Bardaos na aula Cemit
Angel Santos no xantar da Chanfaina (o de barba que mira á cámara no centro)
Angel, actor na curta de X.M. Sande "Tenis real"
Proxección de "Los amores jóvenes" de Angel Santos en Dzine
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Bardaos, Chanfaina'Lab, cinema, lendas, vídeos, visitantes
Autor/a: Ángel Santos Touza
Septiembre (Los amores jóvenes) (2006)
Sara y Juan (Los amores jóvenes) [2009]
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


document_lang: gl

langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl es es ca ca es es fr gl fr gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl pt es gl pl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - San Sadurniño, cita veraniega da aristocracia española
O devalar no tempo despois do traballo: paseos, festas, romarías, xogos, deportes e actividades de lecer das xentes de San Sadurniño: bares e tabernas, cinema creador@s, deporte, eventos musicais, feiras, festas e romarías, gastronomías, músicas, naturezas, patrimonio, paseos, ríos,teatro, visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Dende a morte do seu pai, o VI Marqués de San Sadurniño o 18 de abril do 1900, Natividad Quindós, VII marquesa de San Sadurniño, ten o firme propósito de convertir a súa residencia en San Sadurniño nun lugar de referenza veraniega para a élite da aristocracia española. Tras participar moi activamente na organización da proclamación do Rei Alfonso XIII, o 17 de maio de 1902, os Duques da Conquista veñen a descansar a San Sadurniño e consideran que é o momento de poñer en marcha o proxecto iniciado tras da morte do vello marqués. Realizan obras de reforma no vello pazo familiar e dende a súa privilexiada e influínte posición na Corte de Madrid -Dama e amiga persoal da Raiña Maria Cristina- invitan ás mais destacabeis persoalidades da aristocracia a "súa" particular ."Vila da tranquilidade".
No primeiro terzo do século XX, Reis, infantes de España, aristócratas de postín e políticos do Partido Conservador pasearán polos refinados xardíns e a inmensa fraga da Marquesa, alleos a pobreza e miseria do seu entorno. O día 1 de xullo de 1902 chegan os primeiros visitantes dos que se ten noticia: María de la Encarnación Fernández de Córdoba, Duquesa de Bailén; Ángela María Apolonia Pérez de Barradas y Bernuy, Duquesa de Denia e María del Pilar de León y Gregorio, Marquesa de Squilache para pasar a temporada veraniega en San Sadurniño. Días despois tamén chegan para pasar un par de dís os moi católicos e relevantes membros da oligarquía Claudio López Bru, e María Gayón Barrié, marqueses de Comillas, entre outros invitados como os seus familiares directos os Condes de Puñonrostro e a marquesa de Almaguer, cuñada da marquesa de San Sadurniño.
Tamén aproveitan o verán para visitar a súas amizades noutras cidades galegas, nomeadamente Ferrol ou Coruña como informa a prensa da época nun "landó tirado por seis caballos hermosamente enjaezados".
Xa ao final da temporada veraniega a finais de outubro, os Marqueses amosan o seu poderío tamén a nivel local sufragando xenerosamente unhas xornadas relixiosas na honra da patroa municipal, a Virxe do Rosario.
En novembro deste ano o Papa Pio X recibe aos Marqueses en audiencia privada.
A partires das fotografías da época, case podemos concluir que as actividades favoritas na "Vila da tranquilidade" eran: pasear pola fraga, partida de tenis, sestas e lecturas ao fresco, merendas campestres, tertulias na terraza e misa diaria e rosario na Capela do Pazo. En troques as actividades do resto dos habitantes do concello eran outras: segala herba, a seitura e malla, rozalo monte, atender ao gando... e pagarlle as rendas aos Señores Marqueses. O cineasta Xacio Baño evocou este tempo na curtametraxe "Solpor"
San Sadurniño, cita veraniega da aristocracia española
Duquesa de Denia (1827-1903)
Marquesa de Esquilache 1
Marquesa de Esquilache 2
Visita dos Marqueses de Comillas. El áncora .1.8.1902
Claudio López Bru, Marqués de Comillas
Visitas aristocráticas en 1902
Paseos pola Fraga a primeiros do século XX
Reformas no verán de 1902. El Correo gallego (23-8-1902)
Visitas ilustres. Voz de Galicia 29.8.1902
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: San Sadurniño (Concello), Pazo da Marquesa, visitantes
Autor/a: Manuel González Álvarez
Fotógrafo/a: Arquivo municipal de San Sadurniño
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - documentos - Por Tags
Ademais das imaxes, tamén a prensa e os documentos históricos fálannos de San Sadurniño no decurso do tempo: Podes velos en orde cronolóxico aquí , ou consultar algúns datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Alcaldes de San Sadurniñoanimaisasociacións históricasBardaosbares e tabernascastelo de NaraiocochesconflitosConvento do Rosariodeporteemigraciónempresas da madeiraescolaestatísticaseventosfeirasFerreirafestas e romaríasfontesgandeiríaguerraIgrexafeitaigrexas parroquiaisInternetlabregos e labregasLamaslecerlendasmapasmuiñomullermúsicamúsicosNaraíonaturezasnenos e nenasoficiosoutros lugarespatrimoniosPazo da MarquesaPedrosopinturaSan Sadurniño (Concello)San Sadurniño (parroquia)Santa Mariña do MonteSeñores de San Sadurniñoservizo militartecnoloxíatraballostrenvídeosvisitantesxente
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt gl pt gl gl lt gl gl gl eo gl gl gl gl pt gl en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - familia:"Abel Vega Vega"
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
4ª Chanfaina'Lab (15). Estrea venres, 18 de maio do 2018 Director: Abel Vega. Sinopse: "Retrato da vida salvaxe nun...
Ana Lamas e Abel Vega Vega cóntannos a historia da Asociación de Veciños e Veciñas Adiante Igrexafeita, creada...
O río da Pasada da Barra
Acompaña a Abel Vega nesta apaixonante viaxe pola beira do río da Pasada da Barra en San Sadurniño. Este regato nace...
3ª Chanfaina'Lab (6). Estrea venres, 24 de marzo do 2017 Director: Abel Vega. Sinopse: "Documental sobre o proceso da...
"A pena dos tres pés"
2ª Chanfaina'Lab (8). Estrea venres, 8 de abril do 2016 Director: Abel Vega. Sinopse: "Unha viaxe cara á mítica...
O Forgoselo, Igrexafeita ,2015
Mais fotos da Festa do Biscordel
A Torre, Igrexafeita ,1962
O Muiño dos Gaiteiros
Unha nova videocartografía de Abel Vega guíanos polo labiríntico muiño dos Gaiteiros, na parroquia de Igrexafeita...
Os Gaiteiros, Igrexafeita ,2014
Abel Vega guíanos polo entorno do Muiño de Solposto no río Castro ao seu paso pola parroquia de Igrexafeita en San...
A Fonte do Muiño Queimado
A cámara e a voz de Abel Vega Vega, lévanos polas beiras do río Castro en Igrexafeita ata chegar ao "muiño...
O Pozo de Lamas
A través da cámara e a voz de Abel Vega Vega, poderás "pasear" ás beiras do río Castro en Igrexafeita ata chegar á...
Pozo de Lamas, Igrexafeita ,2002
O muíño do Porto
A comezos do século XX un considerable número de muíños permañecían activos nos ríos das sete parroquias de San...
Hippies na festa da Fraga
A Fraga, As Pontes ,1976
A Buiña, A Capela ,1965
Comunión con chocolate na escola
Escola de Igrexafeita ,1966
Primeira Comunión de Domingo
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Festas do Biscordel 1932
O devalar no tempo despois do traballo: paseos, festas, romarías, xogos, deportes e actividades de lecer das xentes de San Sadurniño: bares e tabernas, cinema creador@s, deporte, eventos musicais, feiras, festas e romarías, gastronomías, músicas, naturezas, patrimonio, paseos, ríos,teatro, visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
As festas da Nosa Señora do Biscordel, a mediados de setembro, representan a fin do ciclo festivo anual no Val de San Sadurniño. Son festas de gran tradición e a pesares dos tópicos sobre a Segunda República as parroquias de San Sadurniño seguían a celebrar as súas festas tradicionais relixiosas coa correspondente procesión.
Mais historias da Festa do Biscordel.
Festas do Biscordel 1932
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Biscordel, festas e romarías, lecer, Igrexafeita
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl es es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Fiesta patriótica del árbol"
O día a día de mestres e cativos nas escolas de San Sadurniño : aldea de verán, CPI San Sadurniño, escolas, colexio das monxas, nenos e nenas
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Unha das teimas máis importantes das novas autoridades militares durante a Guerra Civil e o franquismo foi a depuración e control ideolóxico-político do sistema educativo. Este é o contexto da tradicional "festa da árbore", agora cualificada como "patriótica", celebrada un día sinalado polas autoridades franquistas como "nacional", o 2 de maio de 1937: "una gloriosa manifestación de amor a la patria, a la bandera, los árboles y los pájaros insectívoros". Á celebración patriótica asistiron nenos e nenas acompañados polos mestres e autoridades civís e militares da contorna, dende o alcalde Pelayo Casal, ao mestre Arsenio Barreiro e o párroco Daniel Porto Río. Na Crónica publicada na "Voz de Galicia", non se deixa de salientar o carácter patriótico do evento..
"Fiesta patriótica del árbol"
Festa patriótica da árbore La voz de Galicia. 4.5.1937
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: conflitos, escola, guerra, nenos e nenas, naturezas, San Sadurniño (Concello)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it es gl gl it gl gl es gl it gl gl gl gl gl gl es it en sl es es gl es es es es gl gl ast gl pt gl gl it es es gl gl gl gl gl es gl en en en en en gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Soli, soli"
Olladas das xentes que visitaron San Sadurniño e deixaron testemuñas en forma de textos, imaxes, pinturas ou filmes: visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
A Cortiña, San Sadurniño, 2016
3ª Chanfaina Lab (12). Estrea venres 5 de maio do 2017.
Sinopse: "Un deambular polas beiras do río Xuvia na procura de espazos furtivos, de intimidade e confidencia, nos que o amor nace, crece e morre."
Con diálogos de "Le notti bianchi" (Luchino Visconti, 1957), "L'avventura" (Michelangelo Antonioni, 1960) e "La notte", (Michelangelo Antonioni, 1961).
Gravada no Paseo do río Xuvia de San Sadurniño o día 3 de setembro dentro do programa da 3ª Chanfainalab
Nado en Simes, Pontevedra, (1985) e residente en Estocolmo, Eloy Domínguez Serén está considerado como un dos mais orixinais e prometedores cineastas galegos contemporáneos. Licenciouse en Comunicación Audiovisual pola Universitat Autònoma de Barcelona, onde cursou tamén o "Máster en Teoría e Práctica do Documental Creativo". No ano 2010 comeza a súa actividade no ámbito do cinema como crítico na Radio Galega e codirixindo A Cuarta Parede, primeira revista dixital escrita en galego adicada á crítica cinematográfica. En 2011 escribe e dirixe a súa primeira curtametraxe documental, Fills de Samsó, co-producida por Televisió de Catalunya. En 2012 trasládase a Estocolmo, onde comeza un extenso proxecto de diario filmado e unha correspondencia fílmica con Marcos Nine. De ambos dous proxectos, xurdiu a multipremiada curtametraxe: Pettring (2013). No 2014 é seleccionado polo Festival Punto de Vista para participar na cuarta edición do Proxecto X Films. Nese ano rematou en Estocolmo a curtametraxe No novo céio e Jet Lag en Guillarei (Pontevedra). No 2015 realizou a primeira longametraxe, un diario filmado onde narra a súa experiencia como emigrante en Suecia en No cow on the ice e gravou no deserto do Sáhara Yellow brick road. En 2016 estreou a curtametraxe Rust no FIDMarseille e seleccionado en numerosos festivais internacionais.
Os filmes de Eloy móvense, sobre todo, arredor do denominado "cinema do eu", un cine de non ficción no que, a partires da observación do entorno inmediato -sempre aberto ao agromar do inesperado-, reflexiona sobre o "eu" mediante o diálogo con elementos cotiáns: a paisaxe, o traballo, a fala, mesmo os sentimentos persoais do cineasta, enxertándose emocionalmente e fusionando a propia vida co material que filma. Eloy achegouse a San Sadurniño con pouco tempo, pois só dispuña dun día escaso para gravar. Mais nas beiras do río Xuvia non tardou en dar coa "alma" da súa peza: " A idea concreta de 'Soli, Soli' naceu durante un paseo matinal pola beiras do río Xuvia. O azar e a fortuna fixeron que topara de súpeto coa folla danzante que se ve na última escena da peza. Aquela folla, folieira e infatigábel, fíxome lembrar outra moi semellante que achara varios outonos atrás nun bosque de Suecia, en circunstancias moi diversas, e que filmara para a miña película 'No cow on the ice'. Naquel tempo, aquela outra folla, agonizante, simbolizara para min a fugaz transición entre o curto verán e o longo inverno escandinavo; unhas últimas rabexadas de vitalidade, talvez unha sacudida rebelde, ante a inminente chegada do frío e a escuridade. Mais a folla que atopei na beira do Xuvia, polo contrario, celebraba con ritmo harmónico e elegante un verán estirado que se resistía a ser reemprazado polo manto outonal. O movemento circular, acorde e insistente daquela folla danzante activou na miña imaxinación os primeiros acordes e os primeiros versos dunha das miñas cancións italianas favoritas: “tu mi fai girar / tu mi fai girar / come fossi una bambola”. Con esta escena en mente, comecei un deambular pola beira do río na procura de espazos furtivos, de intimidade e confidencia, nos que o amor nace, crece e finalmente morre, antes de transformarse e rexurdir, como as augas do Xuvia, nalgún outro lugar."
En "Soli soli" a folla danzante do río tamén será a espoleta que active as lembranzas do cineasta na súa estadía en Milán, cando era un estudante de vinte anos e onde abriu os ollos á cultura italiana e ao seu cine mediante sesións maratonianas coas pezas claves dos seus grandes referentes: Rossellini, Antonioni, Visconti ou Fellini: "Foi aquel un valioso e intenso proceso de aprendizaxe paralela do idioma, da historia do cinema deste país e (como estudante) da propia linguaxe cinematográfica. Case unha década despois, revisito o traballo daqueles mestres que tan fonda pegada deixaron na miña experiencia e memoria cinéfila. Aos meus vinte anos, aquelas visións enardecidas, tráxicas e letais das relacións amorosas estableceron para sempre na miña imaxinación un vínculo fondo e perdurábel do cinema italiano co amor e coa morte, así como cun senso particularmente dramático da vida." Así pois, a próxima vez que paseen polas beiras do Xuvia, teñan na cabeza este filme, activen a imaxinación e déixense levar por esta deliciosa e suxestiva viaxe italiana polo "devalar do amor" e ilustrada polas augas do fermoso río de San Sadurniño. "Soli, soli", por dereito propio e o talento de Eloy, xa forma parte do patrimonio inmaterial das terras do Xuvia.
Como non puido asistir á estrea da Chanfainalab na Casa de cultura de San Sadurniño, o cineasta enviounos este videosaúdo dende Berlín:
Fotografías de Cesar Galdo.
Eloy Domínguez na Chanfainalab
Eloy na charla preparatoria na aula Cemit
Eloy, turista en San Sadurniño con Marcos lourido, Sabela, Lara e Noa
Eloy c@s chanfaineir@s con Manolo Rico (1923), memoria viva de San Sadurniño
Eloy no Pazo do Concello
Eloy na expo de Tizón con Abel Vega
Eloy na visita turística rodeado pol@s chanfainer@s
Eloy con Lois Patiño e Abel Vega
Eloy presentando a "eira de cineastas" con Sebas, Lara e Noa
Eloy presentando a "eira de cineastas"
Eloy entre o público da eira de cineastas
Eloy no xantar en Bardaos
Rumbo á aventura da Chanfaina con Marcos Lourido
Gravando nas beiras do río Xuvia
Eloy no río Xuvia e a folla danzante
Eloy e a folla bailarina
Presentando virtualmente "Soli, soli" dende Berlín
Eloy na foto oficial da Chanfainalab
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Chanfaina'Lab, cinema, lecer, naturezas, paseos, ríos, San Sadurniño (parroquia), visitantes, vídeos
Autor/a: Eloy Domínguez Serén
Jet lag (2014), trailer
"No Cow on the ice" (2014), trailer
"Yellow brick road" (2015), teaser
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it es gl gl en en gl pt en gl pt gl gl gl en pt es gl es es gl en en pt gl gl gl gl pt gl es gl en en en gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Forgoselo (Granito)"
Olladas das xentes que visitaron San Sadurniño e deixaron testemuñas en forma de textos, imaxes, pinturas ou filmes: visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Chanfaina'Lab (7) Estrea venres, 6 de marzo do 2015
Sinopse: "Granito sobre granito. Penedo de Forgoselo refotografado a partir dumha projecçom sobre superfície de granito. Rochas na terra e ceus empedrados."
Gravado na Serra do Forgoselo o 6 e 7 de setembro de 2014 dentro do programa da Chanfaina' Lab
Alberte Pagán é unha figura relevante da cultura galega contemporánea, mais tamén do cinema experimental en España. Poeta, ensaísta -referente no cinema de Andy Warhol -, cineasta e activista político, -sempre disidente-; a curiosidade e o talento de Pagán non teñen límites como se pode comprobar a través da súa prolífica traxectoria en mais de 20 filmes. Son sempre exploracións radicais e persoais que semellan respirar ou ter vida propia; a través delas investiga maneiras, universos, tempos e alternativas de ser ou estar en Galicia, mais tamén nos currunchos do planeta que percorre incansablemente coa súa cámara. Esta peza é a terceira entrega da serie "Superfícies". Pagán, fiel a si mesmo, foi ao Forgoselo e tentou "enxergarse" na súa esencia: a paisaxe do granito. "A image dumha pena na Serra do Forgoselo é refilmada a partir dumha superfície granítica: granito sobre granito. Gosto desses ares empedrados: terra e ceu fundem-se numha aperta pétrea". Un filme experimental e contundente no que "non hai nada que entender", porque vai mais aló da epidermes da paisaxe para devolvernos ao mais telúrico e primitivo da Terra: a textura do granito, a base sobre da que se constrúe o territorio e a historia. "O tremor da cámara nos primeiros planos (provocado polo vento, tamém presente, indirectamente, na banda sonora) serve-nos para discriminar a superfície da image, e a partir de aí construirmos as nossas próprias superfícies". Así pois, sintamos a textura do granito da Serra e deixémonos levar tamén por este punto de vista nos roteiros polo Forgoselo.
"Alberte Pagán é un creador inclasificable. Mira o que quere e como quere sen axustarse a ningunha norma agás a que lle marca o seu interese por retratar a realidade, unhas veces social, outras contemplativa e sempre experimental. O autor achegou ao proxecto Chanfaina Lab a terceira entrega da serie "Superficies", plasmando neste caso o granito do Forgoselo, que se realimenta nunha proposta visual e sonora a xeito de espellos infinitos. Cinema protagonizado por penedos, reflexos, riscos... e moito risco no concepto, entendendo como tal todo o que foxe do comercial ou, polo menos, de todo o que estamos afeitos a ver. Pagán marchou aos ermos do Forgoselo para enchouparse da esencia desta paraxe morada case en exclusiva polo gando, o monte baixo, a rocha e as andaravías. Alí filmou pacientemente as texturas das penas para despois proxectalas nunha superficie granítica, gravándoas novamente para ter a materia prima da súa creación. Granito sobre granito. Luz electrónica sobre luz real captada á súa vez por un aparello electrónico que nos mostra texturas sorprendentes ao compás dos muíños de vento, aproveitados polo autor como metrónomo dun ritmo narrativo case estático no visual". Da web do Concello
Alberte Pagán cavilando . (Foto Amador Lorenzo)
Proxeción en Dzine de "Película urgente por Palestina" de Alberte Pagán
Alberte Pagán no xantar da Chanfaina'lab (o do sombreiro)
Susi, Fer Patiño, Carme, Alberte Pagán e Pablo Portero no Hostal Carballo
Imaxe de "Forgoselo (granito)" de Alberte Pagán
Bemqueridas chanfaneiras/os, obrigado polo texto tam agarimoso. Queria pedir-vos umha cousinha: na foto de "Alberte Pagán cavilando" estaria bem acreditar o fotógrafo: Amador Lorenzo. Saúde e anarquia.
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Chanfaina'Lab, cinema, Igrexafeita, Naraío, naturezas, paseos, vídeos, visitantes
Película urgente por Palestina (2012)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl en gl gl gl gl gl eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - O Marqués de San Sadurniño na corte de Isabel II
Ademais das imaxes, tamén a prensa e os documentos históricos fálannos de San Sadurniño no decurso do tempo: Podes velos en orde cronolóxico aquí , ou consultar algúns datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
En outubro de 1849 a Raiña Isabel II cumpría 19 anos. Con tal motivo a Raíña Madre María Cristina deu un baile ao que asistiu a "crème de la crème" da aristocracia española. Entre os invitados estaba José Mariano Quindós, Marques de San Sadurniño, quen tivo honra en bailar coa Raíña , por ser un dos "que a Reina acostumbra a distinguir con sus bailes"; nesta ocasión foi o segundo rigodón tras do príncipe Jorge de Prusia. Este tipo de novas era habitual na prensa madrileña e acreditaba que o pequeno aristócrata ferrolán de 27 anos era unha presenza habitual na Corte de Isabel II. A nova repítese noutras crónicas palatinas como por exemplo dous anos despois na festa de aniversario da infanta Luisa Fernanda no Palacio Real onde "el lujo, la riqueza y las esplendideces resplandecían por todas partes", cando tivo a honra de ser un dos tres homes cos que bailou a Raíña de España.
Mais a súa presenza non se limitaba a ser acompañante habitual na Corte da Raíña Isabel, senón que tamén destacaba polo seu virtuosismo co piano acreditado en numerosas veladas da Corte real en 1848 e 1849.Algunhas das súas intepretacións reflectidas na prensa foron: "Polonesa y variaciones" de Herz, "Gran vals" de Dolher ou "Fantasia para piano" de Duvernoy.
O ascenso meteórico de José Mariano Quindós comezara cando ao remate da Universidade de Compostela en 1843, con 21 anos, foi a Madrid nomeado por Isabel II “Gentilhombre de Cámara”. Axiña destacará na Corte polas súas maneiras e o seu oficio co piano, mais sobre todo pola lealdade á Coroa e ao partido conservador de Narváez. Nas súas filas será elixido Deputado por Ferrol en 1851 con 29 anos polos 150 electores censitarios do distrito.
Supoñemos que foi nesas veladas aristocráticas onde coñecerá a unha Grande de España, Fernanda Villarroel y Goicolea (1827-1873), Vizcondesa de la Frontera e filla dos Duques da Conquista, coa que casará o 31 de maio de 1851 , nunha fastuosa cerimonia "una de las bodas más notables que se han viso en la corte" sendo padriños da voda os Reis de España
O Marqués de San Sadurniño na corte de Isabel II
Baile en Palacio. 21.11.1849
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: músicos, Pazo da Marquesa
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es es gl es es pt es gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es es gl pt pt gl gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Eleccións municipais 1987
Ademais das imaxes, tamén a prensa e os documentos históricos fálannos de San Sadurniño no decurso do tempo: Podes velos en orde cronolóxico aquí , ou consultar algúns datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
As terceiras eleccións municipais celebradas o 10 de xuño de 1987 contaron cunha participación do 68% do electorado. O PSOE de Manuel José Lamas mantén o seu apoio electoral sendo a listaxe mais votada cun 37% dos votos (839) que lle outorgan catro concelleiros, (perdendo un edil respecto as eleccións de 1983).
Os catro concelleiros socialistas foron:
José Antonio Grandal Carballo (Naraío)
Maria Dora González Canosa
O segundo partido mais votado foi ALIANZA POPULAR con Constantino Bedoya, quen duplicou o número de votos (738) ata o 32,48% e acada catro concelleiros:
José Antonio Calvo Cibreiro (Santa Mariña)
José Manuel Aneiros Rodríguez
José Fernández Fernández, será substituído por Hipólito Yáñez Cascudo en febreiro de 1990
O terceiro partido foi a candidatura "INDEPENDIENTE de San Sadurniño" con Fernando Barro Sabín cun 26 % dos votos (593) e tres concelleiros:
Secundino Javier López Barcia. Renuncia
José Sande Beceiro- José Serafín Gudín Sabín (Bardaos)
Por último os nacionalistas de "ESQUERDA GALEGA" con Xoan Emilio Fresco Calvo, profesor de EXB e Presidente da AAVV Igrexafeita acada o 4% dos votos (91), e non teñen representación na corporación municipal.
Así pois, o resultado quedou moi empatado porque ningún partido ten capacidade para gobernar en solitario. A chave na elección de alcalde son os "Independientes" de Fernando Barro. Todo o mundo daba por feito un pacto ou coalición con Alianza Popular "por mor da súa proximidade ideolóxica", polo que estaba "cantado" que o alcalde sería Constantino Bedoya.
O día 30 de xuño constitúese oficialmente o novo Concello. Mais o alcalde será de novo o socialista Manuel José Lamas Soto co único apoio dos seus catro concelleiros e por ser a lista máis votada. Non foi posible o acordo entre Fernando Barro e Constantino Bedoya
Os proxectos estratéxicos do alcalde para a lexislatura serán a consecución dun Centro de Ensino Medio, o Centro de Saúde e dotar de instalacións deportivas a todas as parroquias.
Sen embargo, o segundo mandato do rexedor socialista será un tanto accidentado e non chegará a rematalo. Precisará un pacto cos "Independentes", mais non sempre será doada a acción do goberno. A pesares do éxito da instalación de Intasa, o problema da contaminación de "El cisne", o fiasco de Papelga e os desacordos crecentes con Fernando Barro conducirán a un divorcio anunciado coa moción de censura que lle dará a Constantino Bedoya e Alianza Popular o bastón da alcaldía o 21 de abril de 1990.
Seguintes eleccións en 1991
Candidatura de Esquerda Galega LVG 23.5.1987
Propaganda electoral de "Independientes por San Sadurnino"
Presentación da Candidadura "Independentes por San Sadurniño"
Constantino Bedoya aspira a ser alcalde. LVG 5.6.1987
A elección de alcalde depende dos Independentes. 16.6.1987
Manuel Lamas Soto vai repetir como alcalde.LVG 2.7.1987
Manuel José Lamas Soto, alcalde por segunda vez LVG 15.7.1987
Evolución das eleccións municipais (1979-2015)
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: estatísticas, San Sadurniño (Concello)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Feira en Igrexafeita
O devalar no tempo do traballo: os labores agrarios e gandeiros, artesáns, as feiras, comerciantes e taberneiros: animais , bares e tabernas, emigración, feiras , gandería , labregos e labregas, oficios artesanais, tecidos, o traballo nas hortas datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
A comezos da década de 1910 celébranse xa dúas feiras no campo da feira en San Sadurniño -primeiro domingo de cada mes e o día 17- ademais da que se facía en Santa Mariña do Monte o ultimo domingo do mes.
O alcalde -e comerciante- Pelayo Casal decide crear unha nova feira no outro extremo do Concello, en Igrexafeita todos os días 18. Cumpríase así unha vella arela dos labregos e labregas da banda oriental do Concello. A primeira feira da parroquia tivo lugar o 18 de maio de 1913 nun terreo arrendado a Antonio García Varela, quen fora concelleiro de varias corporacións locais e rico propetario. Os veciños plantaron bidueiros para ter sombra no futuro e os gaiteiros animaron o día. No 1922 aínda seguía a facerse nese mesmo lugar, mais arredor de 1926 deixou de realizarse.
O primeiro día da feira de Igrexafeita segundo Pumariño (Maio/xuño 1981)
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: feiras, gandeiría, labregos e labregas, Igrexafeita
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl es gl es es es es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Misterio no Pazo do Marqués
Ademais das imaxes, tamén a prensa e os documentos históricos fálannos de San Sadurniño no decurso do tempo: Podes velos en orde cronolóxico aquí , ou consultar algúns datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
En 1894 aconteceu un fato de feitos estraños no que se mesturan intereses políticos ou personais e que concitaron o interés mediático dos xornais de ámbito rexional e estatal, atemorizando aos habitantes do concello.
José Mariano Quindós, VI marqués de San Sadurniño chegara dende Madrid a mediados de xullo para pasar unha curta temporada veraniega. Por razóns que ignoramos tomou a decisión de despedir ao administrador das súas propiedades en San Sadurniño, Antonio López Torrens e substituílo polo mestre xubilado das Somozas, Gregorio García Castro. Probablemente a decisión tivera que ver coa remuda completa da corporación municipal en xullo dese ano,cando o gobernador civil destitúe ao equipo de goberno pola desastrosa xestión, nomeando novo alcalde a Antonio López Rodríguez e que supuxo a destitución de López Torrens do seu cargo de Secretario municipal, acusado de corrupción e desastrosa xestión.
Mais o cargo de Administrador do marqués debía ser moi cobizado, xa que días despois, arredor do 8 de outubro dese ano, estourou unha bomba na casa das Somozas na que vivía Don Gregorio, o “novo administrador”. Ao parecer houbo sorte, e a bomba non ocasionou desgrazas persoais, mais si importantes estragos materiais.
Días despois, foron detidos os presuntos autores materiais do atentado, o despedido administrador Antonio López Torrens e os veciños Manuel López Sisto -un mozo de 22 anos- e Angel Sisto.
Para complicar aínda mais o embrollo, os xornais madrileños informan que o “Marqués recibira un anónimo ameazándoo con dinamitar o seu Pazo, por cuxa causa, temendo vinganzas dos anarquistas, dimitiu do seu cargo o Administrador de dicha finca”. A mediados de mes e por pasións políticas, producíase un conato de incendio na casa do practicante municipal, Serafín Alende. Os xornais avisaban que "o pánico extendeuse aos labregos de San Sadurniño e as Somozas, entre os que reina gran excitación".
Porén en novembro de 1894, o marques tomaba unha nova decisión: nomear Administrador Xeral dos seus bens en San Sadurniño ao párroco Felipe Calvo Díaz, que se manterá ininterrompidamente á fronte dos intereses dos marqueses ata un pouco antes do seu falecemento en 1921. Aos poucos, instalouse un posto da Garda Civil en San Sadurniño.
E qué foi dos protagonistas do suceso?
Respecto de Gregorio García Castro, topámolo coma xuíz municipal das Somozas arredor de 1902; tamén o despedido Antonio López Torrens será o xuíz municipal en Neda, casado con Secundina García Somoza. Pola contra, un dos inculpados, Manuel López Sisto, ironicamente retornará a administrar os intereses da marquesa en 1918, falecendo coma xuíz municipal de San Sadurniño a finais de maio de 1929. O seu irmán Avelino López Sisto será o alcalde de San Sadurniño durante a ditadura de Primo de Rivera (24-28) e outro irmán, Antonio López Sisto será o vicesecretario local de Unión Patriótica, único partido legal baixo a ditadura.
Na fotografía Antonio López Torrens, Administrador do Marqués de San Sadurniño de 1889 a 1894 (Arquivo persoal de Eliseo Fernández)
Misterio no Pazo do Marqués
Destitución do Administrador 30-11-1894
Bomba na casa de Don Gregorio El regional 23/10/1894
Incendio na casa do medico (Gaceta de Galicia 14.11.1894)
Amenazas anarquistas. (Iberia 18/11/1894)
Gaceta de Galicia, 30/10/1894
Secundina García Somoza, muller de Antonio López Torrens
Desastre de administrativo no Concello. La voz de Galicia 30.8.1894
"En defensa de los buenos". Xestión administrativa do Concello 4.5.1895
Carta abierta a los vecinos del distrito de San Saturnino. Antonio López, marzo 1897
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: conflitos, Pazo da Marquesa, San Sadurniño (Concello), outros lugares
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it es gl gl gl en gl gl es gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Á beira do Aceiteiro"
Olladas das xentes que visitaron San Sadurniño e deixaron testemuñas en forma de textos, imaxes, pinturas ou filmes: visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Chanfaina'Lab (13) Estrea venres, 17 de abril do 2015
Título: Á beira do Aceiteiro
Director: Víctor Hugo Seoane
Sinopse: "Breve inmersión nas augas dun río que noutrora bulía á par do renxer dos grandes rodicios."
Gravado en San Sadurniño o día 6 de setembro de 2015 dentro do programa da Chanfaina' Lab
O vigués Víctor Hugo Seoane é un novo cineasta galego que non deixa de sorprender en cada un dos empeños nos que se mete. A tensión entre a forma de vida moderna e os ritmos vitais da natureza é un dos sinais de identidade de todos os seus traballos, dende a curtametraxe “Na distancia” (2009). En vindeiros días presentará no PlayDoc a longametraxe documental “Verengo", o resultado de cinco anos de viaxe inmersivo cara as raíces dos seus avós no mais profundo da montaña ourensana..
Para a Chanfaina'lab, Hugo apostou pola natureza en estado puro case por necesidade: “Levaba varios meses fora de Galicia e padecía un stress considerable. Precisaba bosques galegos, río e auga, moita auga e natureza brava…”. Así pois, colleu un folleto turístico do concello e partíu en solitario a percorrer a ruta do Aceiteiro, deixándose levar polo sons do río e da natureza ata facerse parte dela. O ecosistema salvaxe desta fermosa ruta ven enxergado nos restos de muíños que tinguen a ribeira do rego. Muíños que mesmo podemos oír traballando entre a auga grazas a un exquisito tratamento sonoro. O filme é unha invitación á relaxación e a deixarse levar pola beleza salvaxe desta paraxe única de San Sadurniño
"Víctor Hugo Seoane contempla a combinación do recordo do pasado e a forza da natureza para recuperar o que lle pertence. Tamén mira a vida de antano, actualizada cun equilibrio perfecto entre imaxe e son que mesmo nos permiten oír os muíños traballando. "Á beira do Aceiteiro" é un convite á relaxación e a deixarse levar pola beleza desta paraxe única de San Sadurniño. E tamén unha reflexión sobre aquel pasado en que existía un equilibrio case perfecto entre a natureza e o xeito en que as persoas lle tiraban proveito". Da web do Concello
"Á beira do Aceiteiro"
Hugo na procura do aceiteiro con Felipe Lage
O mapa da ruta do aceiteiro
Imaxe dun muiño do Aceiteiro
As beiras do aceiteiro
Hugo, aínda impresionado polo Aceiteiro
Ruta do río Aceiteiro
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Chanfaina'Lab, Camiño Arriba, cinema, lecer, muiño, naturezas, paseos, ríos, vídeos, visitantes, Lamas
Autor/a: Víctor Hugo Seoane .
Do voltar (Curta de nadal para Acto de primavera)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Jose Díaz Aneiros, alcalde
Historias de vida de familias , homes e mulleres das parroquias de San Sadurniño: Bardaos, Ferreira, Igrexafeita, Lamas, Naraio, San Sadurniño, Santa Mariña do Monte así como doutros concellos veciños, algúns moi preto como Moeche, A Capela, Neda, Valdoviño, As Pontes, Narón, As Somozas ou Ferrol; mais tamén hai fotos en Santiago, Ourense, Argentina ou Asturias.
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Alcalde de San Sadurniño (1877)
O día 1 marzo de 1877 toma posesión o novo alcalde José Díaz Aneiros, substituíndo ao enfermo Vicente González . José Díaz Aneiros era fillo de Pedro Díaz (Bardaos). Nacera na parroquia de Bardaos en 1823, mais era veciño e propietario en Lamas. Estaba casado con Tomasa Rodríguez e deixou cinco fillos: Manuel, José María (alcalde en 1894), Carmen, Catalina e Antonio Díaz Rodríguez. Na nova corporación están tamén: Manuel Couce Díaz, 1º tte alcalde (Lamas); Julián González 2º tt; Tomás Cobelo Fernández, síndico (Lamas); Antonio Pérez; Domingo Fernández Fernández; Francisco Fernández; Francisco Ramos; Vicente Castrillón Mesía Lamas); Manuel Piñón (Ferreira); Juan Campos; Juan Carregado Torrente; José María Castro.
Pedáneos: Andrés Fernández do Seijo (Ferreira), Juan Cayetano Yáñez (Igrexafeita); Manuel Pouso (Monte); Manuel Barro (Lamas); José García (Bardaos); Vicente Sisto (SS); Juan Rodríguez (Igrexafeita); Ciprián Romero (Naraío). O novo arrendatario dos dereitos de consumos será o comerciante Ángel Saavedra, mais será acusado o ano seguinte de malversación de fondos e obrigado a pagar o roubado dende o seu posto de cobrador de consumos na súa tenda. Os plenos celébranse os luns as 10 da mañá.
De igual xeito que os alcaldes anteriores, tiña a intención de denunciar a falta de ingresos no Concello de 1865 a 1870 obrigando aos responsábeis á devolución do descuberto: “para satisfacción en el pueblo al ver que sus fondos se encuentran en las arcas y no se hallan en poder de deudores del municipio”..Mais apenas catro meses manterá o bastón municipal, pois dimitirá por razóns de saúde o 5 de xullo de 1877, sendo reemprazado polo tamén veciño de Lamas Manuel Couce Díaz. Falece en Lamas por un tumor estomacal o 10 de maio de 1885. O seu fillo José María Díaz Rodríguez será alcalde de 1897 a 1901.
Jose Díaz Aneiros, alcalde
Sinaturas concelleiros de José Díaz
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Alcaldes de San Sadurniño, Lamas, San Sadurniño (Concello), xente
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl

text: Panadería Inxerto en Cantareliña 1985 - Imaxe ampliada - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it es gl gl es en gl es gl es es es es gl gl gl gl gl gl gl es es gl pt gl gl pt pt pt es gl pt gl gl es es es es gl es gl pt es gl gl gl gl gl pt gl en pt gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Próxima estación, San Sadurniño"
Olladas das xentes que visitaron San Sadurniño e deixaron testemuñas en forma de textos, imaxes, pinturas ou filmes: visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
3ª Chanfaina Lab (14). Estrea venres 19 de maio de 2017.
Sinopse: "San Sadurniño é unha das míticas paradas da liña de vía estreita Ferrol-Xixón, inaugurada polo Xeneralísimo Franco no ano 1962. Cae a tardiña. A viaxe a Xixón dura case dez horas, pero Ángeles ten o pálpito que aínda vai chegar a cear coa súa nai. Unha curta sobre a relatividade do tempo e o espazo. "
Intérpretes: Ángeles Huerta, Carmen Couce, Carmen Bouza (Maruxa); Sara Ferreira
Produción e asistencia moral: Antón Núñez
Son: Manuel Ferreira e Iria Méndez
Fotografía e montaxe: Sandra Sánchez
Gravada nos días 3 e 4 de setembro do 2016 na estación do FEVE de Silvalonga dentro do programa da 3ª Chanfainalab.
Aínda que nacida en Xixón, Ángeles Huerta leva 15 anos residindo en Galicia. Doutora en Literatura comparada, estudou cinema na Met Film School de Londres. Alí rodou a curtametraxe "The Fetch", que percorreu con éxito varios festivais nacionais e internacionais, entre eles o de Cannes. No 2015 comezou a produción da longametraxe "Esquece Monelos" un documental de creación sobre a memoria, a perda e os segredos que inutilmente intentamos manter con nós mesmos. A peza gañou tres premios Mestres Mateo (2017) e ven de gañar a mención especial do xurado no prestixioso "DocumentaMadrid". Actualmente está a traballar na segunda longametraxe, "O corpo aberto", un western gótico sobre a fraxilidade das nosas identidades. Tamén é co-guionista de "A nadadora", a nova película de Sandra Sánchez.
Por ser asturiana resulta case natural que Ángeles Huerta procurase a inspiración na ligazón ferroviaria que comunicou tradicionalmente as terras de Galicia e Asturias, o vello tren de FEVE: "Cando recibín a invitación para participar na Chanfainalab, busquei algo que tivera que ver comigo a un nivel íntimo. Ao descubrir que practicamente todo o territorio de San Sadurniño estaba atravesado pola mítica liña de FEVE Ferrol-Xixón, tiven claro que eu tiña que estar dentro da pantalla. Sen embargo, confeso que estar diante da cámara é algo que me atrae e me repele a partes iguais, así que aquí a axuda dos meus cómplices foi fundamental. Sandra Sánchez foi a montadora da miña primeira longa, "Esquece Monelos", e Antón Núñez foi o co-guionista. Eu invitara a ambos a botar unha man na III Chanfaina Lab, e os dous me empuxaron alegremente a protagonizar a peza. Cómpre dicir que facer a longa fora unha viaxe moi intensa para os tres, e supoño que "Próxima estación, San Sadurniño" foi unha especie de terapia da risa logo dese esforzo. Polo demáis, dicir que a rodaxe foi laboriosa pero moi divertida, e que desfrutamos moitísimo da maneira na que a veciñanza (e o propio persoal da FEVE, aínda que na montaxe final non apareza) participou e axudou na gravación. Un dos reloxos é meu e os outros dous da filla de Sandra Sánchez. Ningún deles foi realmente maltratado durante a rodaxe desta curta."
"Próxima estación, San Sadurniño" é unha invitación á gargallada provocada polo humor absurdo e retranqueiro que sae a cachón polos límites do encadre. Gravada nunha única localización e fotografada pola tamén cineasta Sandra Sánchez (participante na 2º Chanfainalab), conta coa actuación estelar de coñecidas veciñas de Lamas, encantadas por participar nesta peza tan arroutada e divertida.
O filme xa fora definido o día da estrea polo creativo maxín da cineasta como ""a primeira curta cuántica do cinema galego". E de seguro que o mesmo Albert Einstein a miraría con interés, xa que o @ espectador/a ten que agudizar os sentidos ata toparlle o punto ao universo paralelo que semella agromar na estación F.C. de San Sadurniño: "Como peza cómica que é, espero que o espectador ría cando vexa esta curta. Tamén espero de corazón que os actores profesionais me perdoen polo meu atrevemento de me poñer diante da cámara. E por suposto, encantaríame que Sara chegue a saber algún día quen é Francisco Franco."
Así pois, nesta ocasión a Chanfainalab invítavos a un prato divertido, creativo e saboroso, aderezado con mimo e imaxinación por unha singular cineasta que nos transporta nunha viaxe a través do "buraco de verme", cara un espazo-tempo alternativo. Ao fin e ao cabo, un dos lemas de "Fálame de San Sadurniño" sempre foi "Un universo por descubrir" e algo do espírito dese universo especial está moi presente nas imaxes de "Próxima estación".
Fotografías de Cesar Galdo.
"Próxima estación, San Sadurniño"
Angeles Huerta recén chegada ao universo paralelo de San Sadurniño
Angeles escoita atentamente con Ana, Sebas e Bieito
Na charla preparatoria no CEMIT
De turismo por Sansa con Bea, Sandra e Marta
Sandra Sanchez, camara e montadora na 3º chanfainalab
Antón Nuñez apoio espiritual na 3º Chanfainalab
Na visita ao patriarca de Sansa e "depositario do tempo", Manolo Rico
Ángeles de andaina turística por San Sadurniño
Na "eira de cineastas" con Marta, Jorge, Sabela e Marcos
Angeles con Marta Piñeiro
Sandra Sánchez semella moi feliz coa cámara na estación de FEVE
Na procura do "buraco de verme" na estación FEVE de San Sadurniño
Plano de "proxima estación"
Sandra e Antón gravando "Próxima estación, San Sadurniño"
Ángeles "supervisando" a Sandra e Antón
Gravación con Ángeles e Sara
Angeles, Sandra e Antón no xantar do "cabrito ao espeto" en Bardaos
Ángeles, pregonando a estrea mundial de "Próxima estación, San Sadurniño"
Fotocall do equipo coas actrices Maruxa e Carmen Couce
Ángeles no fotocall oficial d@s cineastas da 3º chanfainalab
Ángeles na fotografía oficial da 3º chanfainalab
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Chanfaina'Lab, máquinas, San Sadurniño (parroquia), tecnoloxía, tren, vídeos, visitantes
Trailer de "Esquece Monelos"
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es es pt es gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Santiago Secada Marañón, alcalde
Historias de vida de familias , homes e mulleres das parroquias de San Sadurniño: Bardaos, Ferreira, Igrexafeita, Lamas, Naraio, San Sadurniño, Santa Mariña do Monte así como doutros concellos veciños, algúns moi preto como Moeche, A Capela, Neda, Valdoviño, As Pontes, Narón, As Somozas ou Ferrol; mais tamén hai fotos en Santiago, Ourense, Argentina ou Asturias.
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Alcalde de San Sadurniño (1971-1979).
Santiago Secada Marañón, naceu en Marina de Cudeyo (Santander) o 25 de agosto de 1928, fillo de Ernesto e Concepción. Titulouse na Escola de Veterinaria de Zaragoza. En 1951 realiza o servicio militar como alférez eventual de complemento no Regimiento de cazadores de montaña nº 3 en Huesca. Comeza a súa actividade profesional como veterinario en diferentes localidades de Cantabria ata que acada unha praza en Cesuras.
En 1963 consegue o posto de veterinario municipal en San Sadurniño, no mesmo ano no que casou con María Gutiérrez Lucio. Nun principio, traballará a prol a inseminación artificial e a mellora do gando, o tratamento hormonal na recría de tenreiros ou pulando pola introdución da raza frisona na cabana gandeira de San Sadurniño; mesmo chega a publicar algún artigo sobre temas gandeiros na prensa galega.
Un dos aspectos máis salientabeis de Santiago Secada é a súa militancia falanxista e fervente defensor do réxime franquista; axiña entrará como concelleiro polo terzo familiar e toma posesión da alcaldía o 20 de abril de 1971, aos 42 anos, substituíndo a Angel Gavín. Asemade será o Presidente da "Hermandad de agricultores y ganaderos", ademais de "Jefe Local del Movimiento" e o "Veterinario municipal". Nos seus oito anos como alcalde, Don Santiago era a auténtica -e case única- autoridade en San Sadurniño e representa moi ben o xeito de entender a xestión política nos últimos anos da ditadura franquista. A Secada Marañón tamén tocoulle vivir os anos da transición tras da morte do ditador Francisco Franco en novembro de 1975 ata as primeiras eleccións municipais democráticas de 1979, nas que foi substituido por César Antonio López Fernández
A corporación municipal da que era Presidente en 1971 estaba formada por Cecilio Balseiro Dopico (2º tenente de alcalde,(1930-2014), Daniel Casal Permuy, Vicente Carnero Dopico (1928-2013), Jesus Mera Carregado (1918-2007), Manuel Lamas Salgado, Albino González Mouriz (Lamas 1920-2007), Jesus Ramos Fernández e Orencio Durán Seco. Coa a remuda municipal de 1975 a corporación terá unha nova composición, xa máis ao xeito de Secada Marañón: César Antonio López Fernández, Orencio Durán Seco, Manuel Sabin Prosper, Eladio Fraga Redondo (Naraío,1929-2008), Manuel Lamas Salgado, José Pérez Graña, Jose Mouriz Torrado (1920-2004) e Eliseo Cibreiro López.
Porén, a súa xestión non deixará un legado que se poida lembrar especialmente, tras case oito longos anos de goberno municipal porque o balance é ben cativo. Santiago sentíase orgulloso da instalación de teléfonos nas parroquias, -iniciativa desenvolvida no medio dunha gran polémica e protestas veciñais- o alumeado publico, restauración da Casa consistorial e a inauguración do CPI, que fora unha teima persoal do seu antecesor Angel Gavín. Tamén foi o promotor da pista que conduce ao alto do Pico Ferreira, que arrasou un emprazamento arqueolóxico (1974). Talará o arboredo do campo da feira e o palco da música (1972) e a mítica feira de San Sadurniño desaparece definitivamente durante o seu mandato. Como veterinario apostou pola creación do curro do Forgoselo en Miguelares no verán de 1975.
Nos libros de actas do Concello abundan os xestos políticos vencellados á defensa a ultranza do réxime franquista. De todos os alcaldes do franquismo, sen dubida algunha, Santiago Secada foi o máis militante defensor da Ditadura e terá sonados conflitos con homes progresistas como a persecución ao párroco de San Sadurniño Ramón Díaz Raña, ou mesmo o enfrentamento con representantes do mundo social e empresarial local como Manuel ou Amando Romero Castrillón, amplamente aireado na prensa por "atreverse" a criticar ao alcalde pola súa inación: "porque parece ignorar el parecer y las necesidades del pueblo" ou as trabas burocráticas á actividade cultural do teleclube. Na colección de revistas de Pumariño (1976-1983) dase conta do malestar e conflitos permanentes das AAVV de veciños e a veciñanza en xeral coa alcaldía nos primeiros tempos do posfranquismo.
Mentres, con fondos municipais organizábanse homenaxes á prohomes da ditadura, como Camilo Alonso Vega ou o coronel Lobo Montero (1972). Co gallo do atentado a Carrero Blanco, deixou constancia en acta o enaltecemento das súas cualidades e "relevantes servicios prestados a nuestra patria, España, por el almirante" (1973) .Tamén organizou unha viaxe oficial en maio de 1974 ao Valle de los Caídos "por las almas de los gallegos que perdieron la vida en las campañas de la Guerra de liberación de 1936"; a celebración municipal do primeiro cabodano da morte de Franco en 1976. Resulta reveladora a política de compras do Concello que inclúen libros como "Historia de la guerra civil española" de Ricardo de la Cierva e as únicas suscripcións de prensa que tivo o Concello ata 1977: o falanguista "Arriba" e o diario da Confederación Nacional de Hermandades de Excombatientes"El Alcazar". Esa fidelidade e lealdade ao réxime será recompensada polas autoridades franquistas coa entrega polo gobernador civil Miguel Vaquer Salort da medalla de ouro da Orde de Cisneros.
En entrevista persoal realizada no ano 2015 na súa casa de verán de Cariño, Santiago Secada afirmaba: "El tiempo transcurrido en San Saturnino fue el mejor de mi vida. Hubiera quedado allí si no fuesen los motivos familiares. Yo va veía venir la desintegración de España con la desgracia de las autonomías, así que pedí plaza en mi tierra, Cantabria, antes de que me fuese imposible volver". De feito, en setembro de 1978, acada unha praza de veterinario en Junta de Voto, para logo ir á Santander, onde se xubilaría. As eleccións municipais democráticas celebradas en 1979, déronlle o bastón da alcaldía á César Antonio López Fernández.
Na fotografía, Emilio Tapia Dafonte, delegado do Gobernador saúda ao novo alcalde Santiago Secada en presenza do ex-alcalde Angel Gavín en abril de 1971.
Santiago Secada Marañón, alcalde
Toma de posesión de S. Secada: Cesar López, Eliseo, Emiliano de Xan, Tapia subdelegado de goberno e Gavin
Recibindo a Orden de Cineros por parte do Gobernador Miguel Vaquer Salort con Ricardo Fernández Castro, subxefe do Movemento
Con Emilio Tapia Dafonte, delegado do Gobernador e o falanxista Ricardo Fernández Castro
Nicolás Franco, Ricardo Fernández Castro e Santiago Secada no colexio das Monxas
Ramón Díaz e Santiago Secada
Secada e Ramon no Colexio de Cristo Rey
Santiago Secada na súa casa de Cedeira, (verán de 2016)
Carta ao Gobernador Civil (1973)
Denuncia ao párroco Ramón Díaz Raña
Escrito dos párrocos de San Sadurniño
Acta de toma de posesión 1
Acta de toma de posesión 2
Enfrontamento con Manuel Romero Castrillón (1975)
"El tratamiento hormonal en la recría de terneros". La voz de Galicia 26.4.1968
Misterio do Pico de Ferreira (1977)
Santiago Secada na Voz de Galicia 18 de xullo de 1972
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: Alcaldes de San Sadurniño, conflitos, feiras, gandeiría, San Sadurniño (Concello), xente, guerra
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl pt gl gl gl gl pt gl gl en gl gl en gl es es gl gl gl ca ca ca ca gl gl gl gl gl gl gl pt gl es gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Carlos García Romero e a maxia na pedra
Creacións audiovisuais, literarias ou artísticas realizadas por autores naturais ou residentes en San Sadurniño: creador@s, escultura, Revista Pumariño, músicos, pintura, poesía, teatro
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Agra de Arriba, San Sadurniño, 2014
Carlos García Romero é un dos artistas de San Sadurniño máis coñecidos en Ferrolterra, onde é moi apreciado o seu traballo como decorador e artista en numerosos locais comerciais ou pezas escultóricas de diversa índole. Por medio da marca 2 Duendes, Carlos García e Marina Goti decoraron locais, pintaron murais, tallaron madeira ou poliespán, persoalizaron vehículos, e un sinfín de obras moi variadas que acreditan o seu talento artístico.
Podemos recoñecer algunhas das súas pegadas en San Sadurniño a través de colaboracións na revista Saturnal; na imaxe da Virxe de Belen, as pinturas da Biblioteca Municipal, os enormes murais da remodelada "Area recreativa de Currás", o Barco pirata do Mesón "A Granxa", a escultura do Guardián do bosque, a de Pinocho ou a imaxe da patrona Santa Isabel. Despois de amosar o seu pulo creador con soportes e materiais de todo tipo, dende o 2015 Carlos topou na escultura en pedra unha nova fonte de inspiración para desenvolver a súa creatividade artística, como "A marquesa" fronte ao café Atrium ou a deusa Navia ao carón do Xubia.
Nesta falada, Carlos debulla sobre a súa arte, a obra realizada e o proxecto artístico e vital para o futuro.
Carlos García Romero e a maxia na pedra
Carlos cunha das esculturas
Unha nova obra en elaboración
Mural na Biblioteca Municipal
Mural de 2Duendes na Biblioteca Municipal
Pinocho de Carlos García Romero
Carlos e unha das súas criatuas
Carlos pintando o mural da area recreativa de Currás (2017)
Barco pirata ao carón do mesón "A Granxa"
Mural do campo de futbol
Mural do campo de futbol (2)
Mural do campo de futbol (3)
Mural do campo de futbol (4)
"A marquesa" fronte o café-bar Atrium.
Imaxe de Santa Isabel
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: creador@s, patrimonios, pintura, San Sadurniño (Concello), xente, vídeos, Escultura
Autor/a: Carlos García Romero
Carlos García Romero e Buenafuente (2011)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Inauguración do Centro de saúde
Iniciativas e servizos promovidos polo Concello ou as asociacións culturais e veciñais de San Sadurniño.
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Un dos problemas fundamentais das sociedades rurais ao longo do tempo foi cómo afrontar a enfermidade e nomeadamente a mortalidade infantil. As malas condicións hixiénicas e alimentarias, a inexistencia de servizos médicos, a dispersión xeográfica e os problemas de comunicación, as enfermidades infecciosas e epidemias, minguaban a esperanza de vida de labregos e labregas. Normalmente existían homes e mulleres que a través da transmisión interxeneracional,-ou ensaio e error- eran capaces de curar algunhas enfermidades ou traumatismos utilizando remedios naturais: "curandeiros", "meigas" ou "menciñeiros" estaban para iso. Os ensaios publicados sobre medicina popular galega así o acreditan.
En San Sadurniño sabemos polo Catastro de Ensenada, que arredor de 1752 non hai servizos sanitarios que atendan aos 3.500 veciños, agás un cirurxián en Ferreira (para as moas e traumatismos) e un Hospital para pobres con tres camas mal atendidas polo Marqués de San Sadurniño quen daquela, xa non vivía no Pazo. Podemos facérmonos unha idea da situación cen anos despois, analizando os datos demográficos de 1872 segundo o Rexistro Civil de San Sadurniño.
Teremos que agardar ata 1878, para que San Sadurniño conte ao fin cun servizo de sanidade pública. Un concurso público municipal trae un médico para atender ás familias pobres. O médico interino será Manuel Constenla da Cal, veciño de Xubia. Serafín Alende acada o posto de practicante. Segundo o contrato, o médico debe atender aos pobres do distrito sen cobrarlles honorarios. Serán considerados pobres os que non teñan declaradas en territorial 25 pesetas de riqueza liquida impoñible.
Coñecemos os nomes dalgúns médicos que exerceron en San Sadurniño, xeralmente recén licenciados en medicina, mais que paraban pouco tempo no concello como Carlos Cunqueiro Montenegro (1900-1902), José Goyanes Cedrón (1903-1908), Francisco Malvar (1910), Ricardo Rodríguez Piña ( -1916), José Malvar Yáñez, (1923-1934), aínda que o autentico "médico de San Sadurniño", xa que viviu toda a súa vida no concello, foi Enrique Fentanes Portela, en activo dende 1914 ata a fins da década de 1940.
As corporacións democráticas tentaron a instalación de servizos sanitarios dignos e eficientes, pois estiveron moitos anos nos baixos do Concello. Será co alcalde Manuel José Lamas cando se poñan os alicerces do Centro de Saúde mediante un Convenio co Bispado en 1989 para a cesión dun terreo ao carón do Convento do Rosario. Mais o proxecto converterase en realidade co alcalde Constantino Bedoya.
O 29 de maio de 1992, o Conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia, Romay Beccaría inauguraba oficialmente o flamante e funcional Centro de Saúde de San Sadurniño. Cunha superficie útil de 381 metros cadrados, o proxecto foi deseñado polo arquitecto José Manuel Alarcón Canizo e tivo un custe de 36 millóns de pesetas. A empresa construtora foi Airado y Maseda, domiciliada en Neda.
Inauguración do Centro de saúde
Inauguracion do Centro de Saúde de San Sadurniño. LVG 30.5.1992
O alcalde Lamas e o solar do Centro de saúde LVG 25.8.1990
Concurso de adxudicación do centro médico. LVG 21.10.1990
convenio co Bispado LVG 13.12.1989
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: labregos e labregas, San Sadurniño (Concello), empresas de servizos
Autor/a: Manuel González Álvarez
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl pt en gl pt gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Pepe, o ferrador
O devalar no tempo do traballo: os labores agrarios e gandeiros, artesáns, as feiras, comerciantes e taberneiros: animais , bares e tabernas, emigración, feiras , gandería , labregos e labregas, oficios artesanais, tecidos, o traballo nas hortas datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Pepe é ferrador na parroquia de Bardaos dende fai case 50 anos. Ista é unha pequena crónica do seu día a día. Clip correspondente á serie documental de TVG "Grandes lugares" (2012), producida por Pórtico Comunicación. Tamén podes ver -na pestana videos- un documental completo sobre a familia de Pepe, un capítulo da serie de TVG "Familia de oficio", emitido o 16-3-2014
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: animais, Bardaos, gandeiría, oficios, traballos, vídeos, xente, empresas de servizos
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Feira Rural de San Sadurniño
Iniciativas e servizos promovidos polo Concello ou as asociacións culturais e veciñais de San Sadurniño.
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
A Cortiña, San Sadurniño, 2009
No ano 2009 o Concello propúxose recuperar a tradición feiral -de tempos inmemoriais- na encrucillada de camiños que sempre caracterizou o territorio de San Sadurniño. A iniciativa tenta poñer en valor o desenvolvemento sustentable das empresas agrogandeiras, servir coma escaparate do potencial do medio rural e un argumento máis para dinamizar o tecido económico local do que se beneficia principalmente a hostalaría.
A Feira multisectorial celebrase durante o mes de agosto na finca A Cortiña de propiedade municipal e situada entre a estrada Ferrol-Ortigueira e o río Xuvia. A súa periodicidade será anual e o nome dende a primeira edición, Feira Rural. A iniciativa completarase no 2013 co "Mercado local xusto"
A súa proximidade aos Xardíns do Pazo da Marquesa, a Horta de Conservación con máis de 200 variedades de froiteiras, e ao Arboreto Galego, conforma un espazo natural a carón do paseo do río Xubia, que, debido ás súas características únicas, convertérono nunha actividade multitudinaria e imprescindible no devalar de San Sadurniño ao longo dos últimos anos
Feira Rural de San Sadurniño
2º Feira rural (2010)
3º Feira rural (2011)
4º Feira rural (2012)
4º Feira rural (2013)
5º Feira rural (2014)
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: vídeos, feiras, San Sadurniño (Concello), empresas agrogandeiras, lecer
Feira rural de San Sadurniño (2012)
Feira rural de San Sadurniño (2013)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl es en gl gl gl gl gl gl es es es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - Voda de Natividad Quindós
Ademais das imaxes, tamén a prensa e os documentos históricos fálannos de San Sadurniño no decurso do tempo: Podes velos en orde cronolóxico aquí , ou consultar algúns datos estatísticos
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Moi lonxe da monótona vida labrega en San Sadurniño, o domingo 11 de xullo de 1886, aos 24 anos, Natividad Quindós, Vizcondesa de la Frontera e futura VII Marquesa de San Sadurniño casa no Pazo familiar de San Bernardo con outro aristócrata de 32 anos, Francisco de Asis Arias-Dávila-Matheu y Bernaldo de Quirós, Conde de Cumbres Altas e Grande de España de 1ª clase.
A voda tivera que aprazarse pola bronquite aguda en febreiro de 1886 -con perigo de morte- da Infanta D. Cristina" da que o Marqués de San Sadurniño é portavoz e xefe da Casa Real. Tamén Natividad Quindós estaba ocupada como Camareira e amiga persoal da raiña Rexente María Cristina, afectada polo falecemento do seu home Alfonso XII tres meses antes en novembro de 1885.
Da voda íase falandoen todos os mentideiros da aristocracia madrileña e nos xornais da alta sociedade como “El dia”, “La época”, El siglo futuro”, La Moda Elegante, ou “El imparcial”. A roupa da noiva foi confeccionada polas "Señoritas Bianchi". A raíña outorgara dous meses antes a Real Carta de Sucesión do título IX "Vizcondesa de la Frontera" a Natividad Quindós, tras da morte do posuidor, o seu irmán Fernando de Quindós dous anos antes. Este será o único título nobiliario que aporta Natividad ao aristocrático matrimonio.
A cerimonia foi fastuosa e a ela asistiron a "crème de la crème" da nobreza española, e mesmo Cánovas del Castillo, político mais importante do seu tempo e xefe do Partido Conservador no que milita activamente o pai da noiva e VI Marqués de San Sadurniño. Porén, os gastos desa suntuosa voda foron pagados polas rendas de caseiros e foreiros da comarca de Ferrol e San Sadurniño.
A crónica de sociedade é dabondo elocuente. Os recén casados irán de lúa de mel á localidade francesa de Eaux-Bonnes .
Na ilustración, crónica de "El día" 11 de xullo de 1886
Voda de Natividad Quindós
Pazo familiar en Madrid onde se celebrou a voda de Natividad Quindós
Natividad Quindós, Vizcondesa de la Frontera
Voda de Natividad Quindós no xornal El día (12-7/1886)
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: outros lugares, Pazo da Marquesa, Señores de San Sadurniño
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl gl pt es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - A nova Casa do Concello
Monumentos, igrexas, edificios, patrimonio inmaterial e pezas singulares -grandes e pequenas- de San Sadurniño: castelo de Naraio, castros, convento do Rosario, creador@s, cronoloxía histórica, cruceiros, fontes, igrexas parroquiais, pequenas capelas, lendas, megalitismo , muíños, pazo da marquesa, visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
O Casal, San Sadurniño, 2014
O 2 de xullo do ano 2014 acadábase un fito na historia de San Sadurniño. O emblemático edificio histórico do Pazo da Marquesa pasaba a converterse oficialmente na Casa do Concello de San Sadurniño.
O Pazo da Marquesa é un dos monumentos mais sobranceiros do Concello. Foi o solar do Señorío de San Sadurniño fundado en 1526 e posteriormente convertido en "Marquesado de San Saturnino" dende 1688. O edificio actual foi remodelado a comezos do século XX por María de la Natividad Quindós, "VII Marquesa de San Saturnino, duquesa de la Conquista, marquesa de Gracia Real, marquesa de los Palacios, condesa de Cumbres Altas e vizcondesa de la Frontera". Durante o século XX o pazo e os seus refinados bosques e xardíns -case 100 hectáreas- foron visitados por viaxeiros ilustres, entre eles Alfonso XIII, membros da aristocracia española, políticos conservadores, ademais de escritores e artistas da corte de Madrid. En 1953, á morte da Marquesa, o pazo pasou a mans da orde relixiosa "Hijas de Cristo Rey" e transformado en colexio e hospicio ata o seu peche a comezos do século XXI.
O concello de San Sadurniño tal e como o entendemos hoxe, nacera ao comezo da Rexencia de Maria Cristina, aló por 1835. O primeiro alcalde foi Miguel Vastida. Nun principio a actividade municipal desenvolveuse nunha casa do Agra, ata que en 1863 -sendo alcalde Justo Álvarez Sierra- a Casa Consistorial instalouse no Convento do Rosario, onde permañecerá case 150 anos.
Tras varios anos de negociacións e intentos fallidos, o Pazo foi cedido oficialmente ao Concello en novembro do 2010. As obras de reforma comezaron ao ano seguinte. Ao fin, en xuño do 2014 inaugúrase oficialmente a nova Casa do Concello. Ademais, durante 2015 comezou a funcionar unha escola infantil "As roladas" e no 2017 o "Centro municipal de empresas", un viveiro de empresas, ambalasdúas no edificio anexo do antigo Pazo. O actual alcalde, Secundino Garcia Casal, fálanos deste fito histórico de San Sadurniño.
Resumo do acto de inauguración
Tamén podes escoitar o programa especial "Voces de Galicia" emitido por Radiovoz desde San Sadurniño co gallo da inauguración da nova casa consistorial. O programa -de 2 horas de duración- conduciuno a xornalista Antía Díaz e realizouse no patio do edificio o día 2 de xullo de 2014, festivo local de Santa Isabel.
Video no que se repasa a transformación do antigo pazo da marquesa na nova Casa do Concello, inaugurada en xullo de 2014
Dende a inauguración da nova casa do concello os plenos grávanse en audio. Podes escoitalos aquí.
En setembro do 2014 Xurxo Chirro filmou no pazo a curta "Cartas de Conquista"" dentro do programa da Chanfaina'lab
A nova Casa do Concello
Entrada da Casa do Concello
Ángeles Bengochea e Secundino García asinan a cesión do Pazo (29-11-2010)
Galería de exposicións do Pazo
Pintura do antigo Pazo
Primeiro día na Casa do Concello
O alcalde Secundino García Casal
Acto de inauguración da nova Casa do Concello
Berros do Castro amenizaron o acto de inauguración
Curuxas atopadas nas obras de restauración
Nenos e nenas na solta das curuzas nos xardíns do Pazo
Emisión do programa de Radiovoz na inauguración
Autoridades e exalcaldes na inauguración
O exalcalde Ángel Gavín ante o novo Concello
A xornalista Patricia Hermida conduce o acto de inauguración
Intervención de Diego Calvo, presidente da Deputación de Coruña
Intervención de Secundino García, alcalde de San Sadurniño
Nova Casa do Concello
Entorno da casa do Concello
Acta da sesión do pleno 08/11/2010
teño moitos recordos do pazo da marquesa d san sadurniño. moito corrin por os xardíns da marquesa, xa que vin de pequeno as monxas a escola. pa min e un orgullo,y sastifación. que casa do pobo fora aquí.
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: patrimonios, Pazo da Marquesa, San Sadurniño (Concello), vídeos
Autor/a: Secundino García Casal
Obras de rehabilitación da nova Casa do Concello
Solta de cría de curuxa
O novo Pazo do Concello
Inauguración oficial da nova Casa do Concello
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl en gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - As contas de Santa Isabel
O devalar no tempo despois do traballo: paseos, festas, romarías, xogos, deportes e actividades de lecer das xentes de San Sadurniño: bares e tabernas, cinema creador@s, deporte, eventos musicais, feiras, festas e romarías, gastronomías, músicas, naturezas, patrimonio, paseos, ríos,teatro, visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
As festas de Santa Isabel de 1977 tiveron boa sona, segundo o "Pumariño" dese tempo. No xornal local publicouse o orzamento desagregado de gastos, onde podemos ver as actividades que se realizaron e unha "redacción" de Alejandro Barreiro sobre aquelas festas.
As contas de Santa Isabel
Redación de Alejandro Barreiro sobre as festas do 77
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: lecer, San Sadurniño (parroquia), Santa Isabel, festas e romarías
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl es gl de gl gl gl es gl gl gl en gl es gl gl es war gl es en gl es en gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - madoz
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
O ano dos catro alcaldes
Alcaldes de San Sadurniño en 1854: Justo Álvarez Sierra;José María Castrillón López; Fermín Formoso López e...
Agra de abaixo, San Sadurniño ,1854
A “Fraga da Marquesa” ou “Bosque do Marqués” era una inmensa extensión valada de case 100 hectáreas,...
Concello de San Sadurniño no 1836
Descrición do concello de San Sadurniño segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz
Parroquia de Santa Mariña do Monte no 1836
Descrición da parroquia de Santa Mariña do Monte segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico dePascual...
Santa Mariña do Monte ,1836
Parroquia de San Sadurniño no 1836
Descrición da parroquia de San Sadurniño segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz ....
Parroquia de Naraío no 1836
Descrición da parroquia de Naraío segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz. ...
Parroquia de Lamas no 1836
Descrición da parroquia de Lamas segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz . Descarga...
Parroquia de Bardaos no 1836
Descrición da parroquia de Bardaos segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz ....
Parroquia de Igrexafeita no 1836
Descrición da parroquia de Igrexafeira segundo o Diccionario Geográfico Estadístico Histórico de Pascual Madoz ....
Campo da Feira en San Sadurniño con palco
O campo da feira -souto do Agra- foi, dende sempre, un espazo singular, o cruce de camiños primixenio que dará lugar...
Campo da Feira, San Sadurniño ,1972
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - familia:"Maribel Romero Doce"
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
Arredor de 1870 o matrimonio de labregos formado por Miguel Pita e Elena Fernández vivían no lugar de Outeiro,...
© 2017 - Fálame de San Sadurniño


langs: gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en en it gl gl gl io es gl gl io gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl hu gl gl gl gl gl es gl it es

text:
Fálame de San Sadurniño - "Festa da familia"
O devalar no tempo despois do traballo: paseos, festas, romarías, xogos, deportes e actividades de lecer das xentes de San Sadurniño: bares e tabernas, cinema creador@s, deporte, eventos musicais, feiras, festas e romarías, gastronomías, músicas, naturezas, patrimonio, paseos, ríos,teatro, visitantes senlleiros,
Ver todas Buscar por: DataTemasLugar
No verán do 2002 o Concello presidido por Constantino Bedoya (PP) comezou a celebrar a "Festa da familia", na primeira fin de semana do mes de agosto tras da desaparición da "Feira do Cabalo". A Festa consistía en invitar a todas as familias do concello a un xantar gratuíto para potenciar a convivencia entre veciños e veciñas. O xantar facíase en base a produtos típicos, normalmente.empanada, polbo, carne ó caldeiro con patacas e chourizo, lambetadas e diversas bebidas. Comezou celebrándose nas beiras do Xuvia, mais pasou a facerse no complexo lúdico-deportivo de Currás no campo de fútbol e a piscina municipal. O Concello asumía os custes do evento (arredor de 12.000 euros). Na edición do 2004, xuntáronse arredor de 1.300 persoas; segundo indicaba o alcalde Constantino Bedoya: "Es una ocasión para que vecinos que coinciden muy pocas veces puedan encontrarse y dedicar unas horas a charlar con calma. Además, en vez de invitar sólo a la tercera edad, como hacen en otros lugares, nosotros queremos que vengan abuelos, hijos y nietos". A derradeira edición foi no ano 2006, despois das eleccións municipais do 2007 que outorgaron a alcaldía a Secundino García Casal (BNG).
Na portada fotografía da edición do 2006
Primeira festa da Familia (2002)
Fotografia da 1º festa da familia (2002)
2ª Festa da Familia (2003)
3º Festa Familia (2004)
4º Festa da familia (2005)
Éxito da 4º Festa da familia (2005)
5ª Festa da familia (2006)
Facer un comentario Ocultar formulario
O teu nome: O teu correo electrónico: Canto é cinco máis tres: Escribe o teu comentario:
Temas: familias, eventos, festas e romarías, lecer, San Sadurniño (Concello)
© 2017 - Fálame de San Sadurniño