id en id id en en ceb id tr ms en ms en id en nl en en en ms id ms id ms id id id ms ms id ms id ms ms id id ms id ms ms ms id ms ms id ms id ms id id nb ms ms ms id en id en en en id id ms id id nl en en en ms en id en en en id
Pemalar graviti menerangkan kekuatan intrinsik graviti, dan boleh digunakan untuk mengira tarikan graviti antara dua objek.
Juga dikenali sebagai “Big G” atau Gpemalar graviti mula-mula ditakrifkan oleh Isaac Newton dalam Undang-undang Graviti Sejagat yang dirumuskan pada tahun 1680. Ia adalah salah satu pemalar asas alam, dengan nilai (6.6743 ± 0.00015) x10^–11 m^3 kg^–1 s^–2 (dibuka dalam tab baharu).
Berkaitan: Mengapa graviti sangat lemah? Jawapannya mungkin terletak pada sifat ruang-masa
Keith Cooper ialah seorang wartawan sains bebas dan editor di United Kingdom, dan mempunyai ijazah dalam fizik dan astrofizik dari Universiti Manchester. Beliau ialah pengarang “The Contact Paradox: Challenging Our Assumptions in the Search for Extraterrestrial Intelligence” (Bloomsbury Sigma, 2020) dan telah menulis artikel tentang astronomi, angkasa lepas, fizik dan astrobiologi untuk pelbagai majalah dan tapak web.
Pemalar graviti adalah kunci untuk mengukur jisim segala-galanya dalam Alam semesta.
Sebagai contoh, apabila pemalar graviti diketahui, kemudian ditambah dengan pecutan akibat graviti pada Bumi, jisim planet kita boleh dikira. Sebaik sahaja kita mengetahui jisim planet kita, maka mengetahui saiz dan tempoh orbit Bumi membolehkan kita mengukur jisim matahari. Dan mengetahui jisim matahari membolehkan kita mengukur jisim segala-galanya di dalam Galaksi Bima Sakti pedalaman ke orbit matahari.
Pengukuran bagi G ialah salah satu eksperimen sains berketepatan tinggi yang pertama, dan saintis sedang mencari sama ada ia boleh berbeza-beza pada masa dan lokasi yang berbeza di angkasa, yang mungkin mempunyai implikasi besar untuk kosmologi.
Tiba pada nilai 6.67408 x10^–11 m^3 kg^–1 s^–2 untuk pemalar graviti bergantung pada eksperimen abad kelapan belas yang agak bijak, didorong oleh percubaan juruukur untuk peta sempadan antara negeri Pennsylvania dan Maryland (dibuka dalam tab baharu).
Di England, saintis Henry Cavendish (dibuka dalam tab baharu) (1731–1810), yang berminat untuk mengira ketumpatan Bumi, disedari (dibuka dalam tab baharu) bahawa usaha juruukur akan ditakdirkan untuk gagal (dibuka dalam tab baharu) kerana gunung berdekatan akan menyebabkan ‘plumb-bob’ juruukur (alat yang menyediakan garis rujukan menegak yang boleh digunakan oleh juruukur pengukuran) kepada tarikan graviti sedikit, menyebabkan bacaan mereka hilang. Jika mereka tahu saiz Gmereka boleh mengira tarikan graviti gunung dan meminda keputusannya.
Jadi Cavendish mula membuat pengukuran, ukuran saintifik paling tepat yang dibuat sehingga titik itu dalam sejarah.
Ahli falsafah semula jadi Inggeris Henry Cavendish (1731-1810) membina neraca kilasan untuk mengukur daya graviti antara dua jisim besar, supaya dia boleh membuat pengiraan pertama jisim Bumi. (Kredit imej: Perpustakaan Gambar Sains & Masyarakat/Getty Images)
(dibuka dalam tab baharu)
Percubaan beliau dirujuk sebagai ‘teknik imbangan kilasan‘. Ia melibatkan dua dumbbell yang boleh berputar mengelilingi paksi yang sama. Salah satu dumbbell mempunyai dua sfera plumbum yang lebih kecil yang disambungkan dengan batang dan digantung dengan halus oleh gentian. Dumbbell yang lain menampilkan dua pemberat plumbum 348 paun (158 kilogram) yang lebih besar yang boleh berpusing ke kedua-dua belah dumbbell yang lebih kecil.
Apabila pemberat yang lebih besar diletakkan berhampiran dengan sfera yang lebih kecil, tarikan graviti sfera yang lebih besar menarik sfera yang lebih kecil, menyebabkan gentian berpusing. Tahap pemusingan membolehkan Cavendish mengukur daya kilas (daya putaran) sistem pemusingan. Dia kemudian menggunakan nilai ini untuk tork sebagai ganti ‘F‘ dalam persamaan yang diterangkan di atas, dan bersama-sama dengan jisim berat dan jaraknya, dia boleh menyusun semula persamaan untuk mengira G.
Bolehkah pemalar graviti berubah?
Ia adalah punca kekecewaan di kalangan ahli fizik bahawa “G Besar” tidak diketahui sebanyak titik perpuluhan seperti pemalar asas yang lain. Sebagai contoh, pertuduhan a elektron diketahui kepada sembilan tempat perpuluhan (1.602176634 x 10^–19 coulomb), tetapi G hanya diukur dengan tepat kepada lima titik perpuluhan sahaja. Mengecewakan, usaha untuk mengukurnya dengan lebih tepat tidak bersetuju antara satu sama lain (dibuka dalam tab baharu).
Sebahagian daripada sebabnya ialah graviti benda di sekeliling radas eksperimen akan mengganggu eksperimen. Walau bagaimanapun, terdapat juga syak wasangka bahawa masalah itu bukan sekadar percubaan, tetapi mungkin terdapat beberapa fizik baru di tempat kerja (dibuka dalam tab baharu). Malah ada kemungkinan bahawa pemalar graviti tidak begitu malar seperti yang disangkakan oleh saintis.
Kembali pada tahun 1960-an, ahli fizik Robert Dicke – yang pasukannya telah diambil untuk penemuan latar belakang gelombang mikro kosmik (CMB) oleh Arno Penzias dan Robert Wilson pada tahun 1964) — dan Carl Brans membangunkan teori graviti skalar-tensor yang dipanggil, sebagai variasi Albert Einstein‘s teori umum relativiti. Medan skalar menerangkan sifat yang berpotensi berubah pada titik yang berbeza dalam ruang (an Analogi duniawi ialah peta suhu, di mana suhu tidak tetap, tetapi berbeza mengikut lokasi). Jika graviti adalah medan skalar, maka G berpotensi mempunyai nilai yang berbeza merentasi ruang dan masa. Ini berbeza daripada versi relativiti am yang lebih diterima, yang menyatakan bahawa graviti adalah malar di seluruh alam semesta.
Motohiko Yoshimura dari Universiti Okayama di Jepun mencadangkan bahawa teori graviti skalar-tensor boleh menghubungkan inflasi kosmik dengan tenaga gelap. Inflasi berlaku pecahan sesaat selepas kelahiran alam semesta, dan mendorong pengembangan ruang yang singkat tetapi pesat yang berlangsung antara 10^–36 dan 10^–33 saat selepas Letupan Besarmenggembungkan kosmos daripada saiz mikroskopik kepada makroskopik, sebelum dimatikan secara misteri.
Ilustrasi pengembangan alam semesta. (Kredit imej: MARK GARLICK/PERPUSTAKAAN FOTO SAINS melalui Getty Images)
(dibuka dalam tab baharu)
Tenaga gelap adalah kuasa misteri yang mempercepatkan pengembangan alam semesta hari ini. Ramai ahli fizik tertanya-tanya sama ada terdapat hubungan antara dua kuasa pengembangan. Yoshimura mencadangkan bahawa terdapat — bahawa kedua-duanya adalah manifestasi medan skalar graviti yang merupakan a jauh lebih kuat di alam semesta awalkemudian menjadi lemah, tetapi telah kembali kuat semula apabila alam semesta mengembang dan jirim semakin tersebar.
Walau bagaimanapun, percubaan untuk mencuba dan mengesan sebarang variasi ketara dalam G di bahagian lain alam semesta setakat ini tidak menemui apa-apa. Sebagai contoh, pada tahun 2015, hasil kajian selama 21 tahun mengenai denyutan biasa pulsar PSR J1713+0747 tidak menemui bukti (dibuka dalam tab baharu) untuk graviti yang mempunyai kekuatan yang berbeza berbanding di sini dalam Sistem Suria. Kedua-dua Balai Cerap Green Bank dan juga Teleskop radio Arecibo mengikuti PSR J1713+0747, yang terletak 3,750 tahun cahaya jauhnya dalam sistem binari dengan kerdil putih. Pulsar adalah salah satu yang paling biasa diketahui, dan sebarang penyelewengan daripada “Big G” akan menjadi jelas dalam tempoh tarian orbitnya dengan kerdil putih dan masa denyutannya.
Didalam kenyataan (dibuka dalam tab baharu)Weiwei Zhu dari University of British Columbia, yang mengetuai kajian PSR J1713+0747, berkata bahawa “Pemalar graviti ialah pemalar asas fizik, jadi adalah penting untuk menguji andaian asas ini menggunakan objek di tempat, masa yang berbeza, dan keadaan graviti. Hakikat bahawa kita melihat graviti berfungsi sama dalam sistem suria kita seperti yang berlaku di tempat yang jauh. bintang sistem membantu mengesahkan bahawa pemalar graviti benar-benar universal.”
Kajian semula terhadap ujian makmal terhadap graviti (dibuka dalam tab baharu) dikendalikan oleh kumpulan Eöt-Wash di Universiti Washington.
Kajian semula tentang percubaan untuk mengukur ‘Big G’ (dibuka dalam tab baharu) dan apakah maksud keputusannya.
milik Britannica definisi pemalar graviti (dibuka dalam tab baharu).
“Pengukuran ketepatan pemalar graviti Newtonian (dibuka dalam tab baharu).” Xue, Chao, et al. Kajian Sains Kebangsaan (2020).
“Kes Penasaran Pemalar Graviti (dibuka dalam tab baharu).” Prosiding Akademi Sains Kebangsaan (2022).
“Henry Cavendish (dibuka dalam tab baharu).” Britannica (2022).
Ikuti Keith Cooper di Twitter @21stCenturySETI (dibuka dalam tab baharu). Ikuti kami di Twitter @Spacedotcom (dibuka dalam tab baharu) dan seterusnya Facebook (dibuka dalam tab baharu).
We wish to give thanks to the writer of this short article for this incredible material
Take a look at our social media profiles and other related pageshttps://paw6.info/related-pages/
"Dunia Cermin" Ghostly Ghaib Mungkin Punca Kontroversi…
Tiga dekad pemerhatian teleskop angkasa menumpu pada nilai…
Cincin Foton: Ahli Astrofizik "Selesaikan Tandatangan Asas…
Gelombang graviti kosmologi: Pendekatan baharu untuk…
Kapal Angkasa BepiColombo Membuat Bantuan Graviti Kedua…
Memutuskan untuk Membaca Artikel Ini Bukan Akibat Graviti…
Categories Sains Tags Apakah, graviti, pemalar
2024 Ford Mustang Debut Dengan Kuasa V8, Teknologi Enjin Tidak Sebenar, Brek Drift
Jika kami Telah menambah beberapa kandungan kepunyaan anda atau organisasi anda secara tidak sengaja, Kami memohon maaf. Kami memohon maaf untuk itu dan memberi jaminan bahawa perkara ini tidak akan berulang pada masa hadapan. Jika anda adalah pemilik sah kandungan yang digunakan dalam Laman Web kami, sila e-mel kami dengan Nama anda, Nama Organisasi, Butiran Hubungan, URL yang melanggar Hak Cipta dan Bukti Hak Cipta (URL atau Dokumen Undang-undang) di https://paw6.info/contact/ Saya memberi jaminan bahawa, saya akan mengalih keluar kandungan yang melanggar dalam tempoh 48 Jam.