ml en ml en ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml en en ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en en en en et ml en ml ml en ml ml en en ml ml ml ml en en fi fi en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml en en en en fi ml en ml ml en en ml en en ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml en ml uz en ml ml ml en ml ml en ml en en en ml ml ml ml ml en en en ml ml ml en en ml ml ml en ml ml ml ml ml en en en en en en cs en en cs da en cs en en en fr cs en da en en cs en en ml cs da en da en en en fr ml ml ml
skip to main | skip to sidebar
എ.കെ.രാമാനുജന്റെ  MOULTING  എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കവിതയുടെ വിവര്‍ത്തനം.
ഉറയൂരാന്‍ ആദ്യം വേണ്ടത്, വാലറ്റത്തെ ഏറിവരുന്ന മരവിപ്പിനെ തറച്ചുറപ്പിക്കാന്‍, വേണ്ടത്ര ഉയരത്തില്‍ ഒരു മുള്ളു കണ്ടെത്തുകയാണ്. പിന്നെ ഉറയൂരല്‍ തുടങ്ങാം. അയഞ്ഞ വാലില്‍നിന്നു കുടിയൊഴിയാം. മുഴുവന്‍ തൊലിയും ജീവനോടെ ഉരിഞ്ഞുപോകുമെങ്കിലും.
അങ്ങനെയാണ് ഒന്നോ രണ്ടോ ഉണങ്ങിയ പാമ്പുറ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് നീ ഇടയ്ക്കിടെ കാണുക. മാത്രമല്ല, നീ ഇപ്പോള്‍ മൂത്രമൊഴിച്ച് അശുദ്ധമാക്കിയ വേലിമേല്‍, കാരമുള്ളില്‍ തൂങ്ങിയാടി പുതുശരീരം രൂപപ്പെടുത്താന്‍ യത്നിക്കുന്ന, മെലിഞ്ഞു വിളറിയ ഒരു വയസ്സന്‍പാമ്പ്  ഒരു നിമിഷം നിന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കാനും മതി.
ഒരു നാഴികയുടെ നിഴല്‍കൊണ്ട് അവനെ നീ മൂടേണമേ.
വേണ്ടുന്ന ഉയരത്തിലെ ആ മുള്ളായി  അവനെ നീ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ.
പരിവര്‍ത്തന മുഹൂര്ത്തത്തിനു ഒരു നാഴികയുടെ നിഴല്‍മറ തേടുന്ന ജന്മങ്ങള്‍.... ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ നമ്മള്‍ മനുഷ്യരും എത്രയെത്ര നിഴല്‍മറകള്‍ക്ക് പിറകെയാണ്?
19 January 2010 at 10:37 PM
മുരളി I Murali Nair said...
"നീ ഇപ്പോൾ മൂത്രമൊഴിച്ച് അശുദ്ധമാക്കിയ വേലിമേൽ, കാരമുള്ളിൽ തൂങ്ങിയാടി പുതുശരീരം രൂപപ്പെടുത്താൻ യത്നിക്കുന്ന, മെലിഞ്ഞു വിളറിയ ഒരു വയസ്സൻപാമ്പ് ഒരു നിമിഷം നിന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കാനും മതി..."
മാഷ്‌ സ്വന്തം കവിതകള്‍ കൂടി വല്ലപ്പോഴും എഴുതിയാല്‍ നന്നായിരുന്നു.എത്ര പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചാലും ആ ഉറവ പൊട്ടിയൊഴുകുമെന്നു തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം.
19 January 2010 at 11:09 PM
ഇനി താങ്കള്‍ എന്നാണ് സ്വന്തം പരിവര്‍ത്തനത്തില്‍ നിന്ന് മടങ്ങി പോകുന്നത് ...
അതായത് മുരളി നായര്‍ പറഞ്ഞപോലെ ...
പ്രൊഫൈലില്‍ അഭിനയ തൊഴിലാളി എന്നതിന് പകരം കവി എന്നെഴുതുന്നത് ...
പണ്ട് പബ്ലിഷ് ചെയ്ത സ്വന്തം കവിതകള്‍ ബ്ലോഗില്‍ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാന്‍ നിയമതടസ്സം വല്ലതുമുണ്ടോ ?
20 January 2010 at 12:01 AM
നീ ഇപ്പോൾ മൂത്രമൊഴിച്ച് അശുദ്ധമാക്കിയ വേലിമേൽ, കാരമുള്ളിൽ തൂങ്ങിയാടി പുതുശരീരം രൂപപ്പെടുത്താൻ യത്നിക്കുന്ന, മെലിഞ്ഞു വിളറിയ ഒരു വയസ്സൻപാമ്പ് ഒരു നിമിഷം നിന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കാനും മതി.
മാഷെ, വരികൾ ഉജ്ജ്വലമായി.. അതു ഞാൻ പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല അല്ലേ? .. മുരളി പറഞ്ഞപോലെ താങ്ങളുടെ കവിതകൾ വായനക്കാർ കാത്തിരിക്കുന്നു.. ഒപ്പം താങ്കളെപോലുള്ളവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യവും...
ഒരു നാഴികയുടെ നിഴൽകൊണ്ട് അവനെ നീ മൂടേണമേ.
വേണ്ടുന്ന ഉയരത്തിലെ ആ മുള്ളായി അവനെ നീ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ.....
മനോഹരമായിരിക്കുന്നു മാഷെ .... എല്ലാവരും പറഞ്ഞ പോലെ മാഷിന്റെ പുതിയ കവിതകള്‍ ഒനും കണ്ടില്ലല്ലോ
20 January 2010 at 3:12 AM
മാഷേ എനിക്ക് കവിത വായിച്ചു ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിവില്ല . കേള്‍ക്കാന്‍ ആണ് ഇഷ്ടം .
പിന്നെ ഈ വരികള്‍ക്ക് കടുപ്പവും കൂടുതലാണ് എന്ന് തോന്നി .
ഈ പെയ്യും മഴത്തുള്ളികള്‍ നീയായിരുന്നുവെങ്കില്‍ , ഇത് പോലെയുള്ള വരികളെ എന്നിക്ക് മനസ്സിലാവൂ .
ഇനി മാഷില്‍ നിന്ന് ഇത് പോലെയുള്ള വരികള്‍ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല , കാരണം മാഷിന്‍റെ മനസ്സിന് ഇപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം ഒരു പക്ഷേ , ദൈവം , ആത്മാവ് , മരണം , ജീവിതം , മനുഷ്യന്‍ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങള്‍ ആയിരിക്കാം .( ഏതോ ഇന്റര്‍വ്യൂ കണ്ടപ്പോള്‍ - മുഖ ഭാവം കണ്ടപ്പോള്‍ - അങ്ങനെ തോന്നി . തെറ്റാണെങ്കില്‍ വിട്ടു കളയൂ ).
20 January 2010 at 3:56 AM
എനിക്കിഷ്ടമായ, വെടിയുപ്പും ഗന്ധകവും ചേര്‍ന്ന്
20 January 2010 at 5:07 AM
20 January 2010 at 1:50 PM
ഒരു നാഴികയുടെ നിഴൽകൊണ്ട് അവനെ നീ മൂടേണമേ.
വേണ്ടുന്ന ഉയരത്തിലെ ആ മുള്ളായി അവനെ നീ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ.....
ഇംഗ്ലീഷില്‍ വായിച്ചപ്പോഴത്തേക്കാള്‍ ശക്തമായി തോന്നുന്നത് ഇംഗ്ഗ്ലീഷിലുള്ള എന്റെ കുറവോ? മലയാളത്തിന്റെ കഴിവോ? അതോ പരിഭാഷയുടെ മികവോ?
21 January 2010 at 6:15 AM
21 January 2010 at 10:45 AM
നല്ല കവിത... കുറെ പ്രാവിശ്യം വായിച്ചു... :):) ഞാന്‍ ഒരു റ്റ്യൂബ് ലൈറ്റ് ആണു... മിന്നിമിന്നി കത്തി.. :)
22 January 2010 at 10:53 PM
വിക്രിതിയായ ഒരു സ്കൂൾ കുട്ടിയെ ഒറ്റ നൊട്ടം കൊണ്ട് കവിയും കാമുകനും ഭ്രാന്തനുമാക്കി മാറ്റി..
ഇനിയും ഒന്നുമില്ലെ മാഷിനു പറയാൻ...
23 January 2010 at 5:21 AM
മാസം ഒരു പൊസ്റ്റെന്കിലുമ് ഇടാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ ധന്യരായി
23 January 2010 at 8:42 AM
ee kavitha oru nimishathekk hridayamidippukale nilappikkunnu...
24 January 2010 at 1:07 AM
ഒരു നിഴൽ കാക്കുന്ന ദൈവത്തിനെയണോ വരച്ചു കാണിക്കുന്നത്,
അതോ കാലാത്തിനും സാക്ഷിയായ യഹോവയേയോ?
പാമ്പിനു ലഭിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ മുള്ളും മനുഷ്യന് ലഭിക്കുന്ന ഒരു നാഴിക നിഴലും ഒന്നാക്കാൻ ശ്രമം നടത്തിയോ?
ഒരു നിഴലുകൊണ്ട് മറക്കാൻ കഴിയുമോ??
അന്ന്യർക്ക് ഉപകാരമുള്ള ഒരു മുള്ളായെങ്കിലും മാറാൻ കവി നമ്മെ ഉപദേശിക്കുന്നതും
24 January 2010 at 3:23 AM
മാറ്റം പ്രപഞ്ച നിയമമാണ്. പരിണാമവും, പരിവർത്തനവും നവീകരണവും അനിവാര്യമായ പ്രകൃതിനിയമങ്ങളത്രേ. മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസങ്ങളും ധാരണകളും അവബോധവും എല്ലാം ചേർന്ന അന്തർലോകത്തിനും മാറ്റം ബാധകമാണ്.പാമ്പിനു ഉറയൂരാൻ മുള്ളെന്നപോലെ,മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക നവീകരണത്തിന് ആധാരമായി,ശക്തമായ ഒരു യുക്തിയോ അനുഭവമോ തീരുമാനമോ വിധിയോ ആവശ്യമുണ്ട്. മനുഷ്യാത്മാവിനുമുണ്ട് ഋതുപരിവർത്തനം. എന്നാൽ,മാറ്റം ജീവനോടെ തൊലിയുരിക്കുന്നതു പോലെ വേദനാജനകവുമാണ്.
മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ ഞാനും ഈ വേദന അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.എന്റെ മകനും അതനുഭവിക്കും.
ആ അനിവാര്യതയെയും വേദനയെയും ആവിഷ്കരിക്കുന്നു രാമാനുജന്റെ ഈ പ്രശസ്ത കവിത.
കേരളത്തിലെ സ്ത്രീവാദത്തിന്റെ ചരിത്രപശ്ചാത്തലത്തെക്കുറിച്ച് എന്റെ പ്രിയസ്നേഹിത ഡോ.ജെ.ദേവിക(CDS)ഒരു പുസ്തകമെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ആമുഖമായി കൊടുക്കുന്നതിനു രാമാനുജന്റെ ഈ കവിത തർജ്ജമചെയ്യാൻ ദേവി എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.അങ്ങനെയാണ് ഞാനീ കവിത തർജ്ജമചെയ്യാനിടയായത്.
അഭിപ്രായം എഴുതിയ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഹൃദയപൂർവ്വം നന്ദി.
25 January 2010 at 7:04 AM
നല്ലതു നല്ലത് നല്ലതു നല്ലതു ഒരായിരം നല്ലത് കണ്ടു കമന്റില്‍,
പിന്നെയാ ഓര്‍ത്തതു കമന്റിനു അഭിപ്രായം പറയാനലല്ലോ ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നതു...
വായനക്കാരന്റെ ധര്‍മം നിര്‍വഹിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനും കമന്റുന്നു "നല്ലത്".
26 January 2010 at 2:18 AM
വരികള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന വസ്തുതകളെപ്പറ്റിയാണ് ഞാന്‍ ചിന്തിയ്ക്കുന്നത്...
28 January 2010 at 5:52 AM
29 January 2010 at 4:33 AM
siva // ശിവ said...
പുതുമ തോന്നിച്ച ഒരു കവിത.
2 February 2010 at 5:21 AM
യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു ഈ വരികളിലൂടെ.. അഭിനന്ദനങ്ങൾ
2 February 2010 at 9:23 PM
ഇപ്പോഴാണ് ''തുറമുഖം'' കണ്ടത്. കണ്ടനിലയ്ക്ക് പിന്തുടരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.തുറമുഖം സജീവമാവട്ടെ.
4 February 2010 at 2:59 PM
അവസാനത്തെ ആ പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെ ഏതു വേദനാജനകമായ മാറ്റത്തിലും നമ്മളെ പിടിച്ചുയര്‍ത്താന്‍ ഒരു കൈത്തലം നീളുമെന്നോര്‍ക്കുന്നത് തന്നെ എത്ര ആശ്വാസകരം..
5 February 2010 at 3:27 AM
7 February 2010 at 2:06 AM
7 February 2010 at 2:08 AM
എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അളവറ്റ നന്ദി.
7 February 2010 at 6:32 AM
നന്ദി എന്റെ പ്രീയ കവീ..........
7 February 2010 at 7:34 AM
വന്നു ഈ വഴി വീണ്ടും തിരിച്ചു വരാനായി..
7 February 2010 at 9:27 AM
ഒരു നാഴികയുടെ നിഴൽകൊണ്ട് അവനെ നീ മൂടേണമേ.
വേണ്ടുന്ന ഉയരത്തിലെ ആ മുള്ളായി അവനെ നീ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ.
7 February 2010 at 9:06 PM
തീവ്രമായ വേദനയുടെ നിമിഷങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന തിരിച്ചറിവുകളുണ്ട്,അവനും ഞാനും തമിലുള്ള ദൂരം ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ് ഒറ്റയ്കാകുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍.അത് കൊണ്ടാണ് പിന്‍ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോള്‍ നിഗൂഢമായ ഒരാനന്ദം തോന്നുന്നതും. പരിഭാഷയ്ക്കും ഈ പരിചയപ്പെടുത്തലിനും നന്ദി.
8 February 2010 at 12:28 AM
10 February 2010 at 7:36 PM
11 February 2010 at 10:46 AM
പ്രിയപ്പെട്ട കവീ ഇത് പോലെ ഇടയ്ക്കിടെ വല്ലതുമൊക്കെ നങ്കൂരമിട്ടു ഈ തുറമുഖം സജീവമാക്കില്ലേ ...
18 February 2010 at 10:51 PM
19 February 2010 at 5:41 AM
kavitha vayichu vivarthanam enkilum entho kuravu nanmakal.
20 February 2010 at 8:53 AM
സ്നേഹ സലാം, നല്ല നമസ്കാരം.....
അവിവേകം എങ്കില്‍ സഹ്രദയ മനസ്സേ ക്ഷമിക്കൂ...
തിരക്കിന്ന് അവധി നല്‍കുന്ന സമയങ്ങളില്‍ അല്പ നേരം,,,
'നാട്ടെഴുത്ത്' എന്ന സംരഭത്തില്‍ താങ്കളുടെ സാന്നിധ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
ഔദാര്യ പൂര്‍വ്വം പരിഗണിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷ....
22 February 2010 at 11:09 AM
തിരക്കിന്‌ അവധി നല്‍കുന്ന സമയങ്ങളില്‍ താങ്കളുടെ സാന്നിധ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
നാട്ടെഴുത്തു എന്ന പുതിയ സംരംഭത്തില്‍.
സഹ്രദയ മനസ്സേ,ഔദാര്യ പൂര്‍വ്വം പരിഗണിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷ.
26 February 2010 at 3:29 PM
കമന്റ്‌ ഇടാന്‍ മാത്രം ഞാന്‍ ആളല്ല, എന്നാലും ....
7 March 2010 at 7:57 AM
അമീന്‍ വി സി said...
18 March 2010 at 12:56 PM
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)