ml ml ml en en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en fr en en en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en en fr en hu it en pt en cs en pt en en it su en it en en cs uz en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fi en en en en en en en en en en en fr en en en ml en en en en en
Showing posts with label നിരൂപണം. Show all posts
ഇതിലുള്ളത് ലോകത്ത് പലയിടത്തും കാണും പക്ഷെ ഇതിൽ ഇല്ലാത്തത് ലോകത്ത് ഒരിടത്തും കാണുകയില്ല എന്ന് ഫലശ്രുതി അൽപ്പം ആലങ്കാരികത കലർന്നതാണ്. സുന്നത്ത് കല്യാണം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഇല്ലാ എന്നേ പറയാൻ പറ്റൂ. എന്നാൽ മനുഷ്യജീവിമണ്ഡലത്തിന്റെ അനുഭവമണ്ഡലത്തിൽ ഉള്ളത് ഇതിൽ കാണാൻ പറ്റും.
മനുഷ്യ സംസ്കാരം കലർപ്പാണ്. സ്വകീയമായി അതിൽ തന്നെ പൂർണ്ണമായി ഒരു സംസ്കാരവും നിലനിൽക്കുന്നില്ല. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൂടെ നാനാതരത്തിലുള്ള ജീവിതക്രമങ്ങൾ കൂടിക്കലർന്ന് പലതരത്തിൽ പരിണമിച്ച് നാനാതരത്തിൽ അർത്ഥം ഉളവാക്കി നമ്മിലേക്ക് കൈമാറി വന്ന സംസ്കാരത്തിന്റെ ബഹുശാഖിയായ ഒരു മഹാപ്രവാഹത്തെ ആണ് ഒരുപക്ഷെ നാം മഹാഭാരതം എന്ന് വിളിച്ച് പോരുന്നത്. അതല്ലാതെ അച്ചടിയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരു രൂപത്തെ അല്ല.
ആർ എൻ ദണ്ഡേക്കർ:- ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് സ്ഥാനത്ത് നിന്നും തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയാലും മനുഷ്യാവസ്ഥ ചെന്ന് പെടാവുന്ന ഏത് സ്ഥാനത്ത് നിന്നും മഹാഭാരതത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ആ അവസ്ഥ അതിൽ കാണാൻ പറ്റും.
വലിയ കാവ്യം വലിയ ഇതിഹാസം എങ്കിലും കേരളത്തിൽ വീട്ടിൽ വായിക്കാറില്ല. കാരണം കുടുംബകലഹത്തിന്റെ കഥ ആണ് എന്നതാണ്. ആദരണീയമായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഏതോ തരത്തിൽ അലോസരവും മഹാഭാരതം കൊണ്ട് നടക്കുന്നു. പാപം പുണ്യം എന്നതൊന്നും കൃത്യമായി പറയുന്നില്ല. ജയത്തസ്മാൽ പരാജയ.. എന്ന് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ. ഒരു അനുഭവത്തെ തന്നെ അതിന്റെ മറുപുറം ആക്കിക്കൊണ്ട് മഹാഭാരതം കാണിയ്ക്കുന്നു.
രാമായണത്തിൽ സത്യാസത്യവും ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളും കറുപ്പും വെളുപ്പും പോലെ ക്ലിയർ ആണ്. മഹാഭാരതത്തിൽ സത്യത്തിനുള്ളിൽ അസത്യവും ഉണ്ട് എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
കഴിഞ്ഞ ഒന്നരനൂറ്റാണ്ടിനിടയിൽ മിക്കവാറും എല്ലാ വിജ്ഞാനമേഖലകളിൽ നിന്നുകൊണ്ടും മഹാഭാരതം വായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഏകദേശം 1300 ഓളം പുസ്തകങ്ങൾ ഇതിനിടയ്ക്ക് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മലയാളത്തിൽ രണ്ടാമൂഴം പോലെ പുനരാഖ്യാനങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. സാഹിത്യകേന്ദ്രീകൃതമായ വായന അല്ലെങ്കിൽ മതകേന്ദ്രീകൃതമായ വായനമാത്രമേ മലയാളത്തിൽ ഉള്ളൂ.
വി.എസ് സൂക്താങ്കാർ:- മഹാഭാരതം ഒരു പേരാലിനെ പോലെ തായ്ത്തടി നിലമ്പൊത്തിയാലും പ്രദേശമാകെ പടർന്ന് നിലനിൽക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മഹാഭാരതം വിഭിന്നരീതിയിൽ വായിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ധ്യാത്മവിചാരം മുതൽ വിഭിന്നലിംഗികരീതിയിൽ ഉള്ളവരെ പറ്റി കൂടെ മഹാഭാരതത്തിൽ ഉണ്ട്. ആ രീതിയിൽ എല്ലാം വായിക്കപ്പെട്ടു.
മഹാഭാരതത്തിന്റെ ആന്തരികബഹുത്വത്തെ കെട്ടഴിച്ച് വിടുക എന്നതിൽ ഊന്നിയാണ് ഈ വായന.
നാരായണഗുരു ആത്മം എന്നതിനെ അപരവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. അവനവനാത്മസുഖത്തിനായി ആചരിക്കുന്നത് അപരന്നു ഗുണത്തിനായി വരേണം എന്ന ജനാധിപത്യ വിപ്ളവാശയം.
ഭഗവത്ഗീത - ചരിത്രപരമായ അടിസ്ഥാനം, പരിണാമം (എഴുത്തച്ഛന്റെ മഹാഭാരതത്തിൽ ഗീത രണ്ട് ശ്ലോകത്തിൽ ഒതുക്കി. കീഴാളകവികൾ ഗീതയെ തൊട്ടിട്ടില്ല.
മഹാഭാരതത്തിലെ ജീവിതദർശനം. സബ്ജക്റ്റീവ് ആണ്. സുനിലിന്റെ ചില തോന്നലുകൾ മാത്രം.
എ.കെ.രാമാനുജൻ: ഒരിന്ത്യക്കാരനും ഒരു ഹിന്ദുവും ആദ്യമായി മഹാഭാരതം വായിക്കുന്നില്ല. വായിക്കുന്നതിനു എത്രയോ മുന്നേ മഹാഭാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനുമുന്നേ ഐതിഹ്യങ്ങളായും വിശ്വാസങ്ങളായും സീരിയലുകൾ ആയും എല്ലാം അദ്ദേഹം അതിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. സഞ്ചിതസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു കൃതിയാണ് മഹാഭാരതം. അതിനാൽ ആദ്യവായന തന്നെ പുനർവായന ആണ്. അങ്ങിനെ വായിക്കുമ്പോഴാകട്ടെ സംസ്കൃതത്തിൽ വായിക്കുന്നില്ല. പ്രാദേശികഭാഷയിൽ ആണ്. വായ്മൊഴിയിലൂടെ പ്രാദേശികഭാഷയിൽ ആണ് മഹാഭാരതം ഇത്രയും കാലം നിലനിന്നത്.
എസ്.വി. കേട്ക്കാർ. സൗതസാഹിത്യം(=സൂതന്മാരും മാഗധന്മാരും ഒക്കെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തി അതിൽ നിന്നും ഉണ്ടായ സാഹിത്യം) എന്ന് ആണ് മഹാഭാരതത്തെ വിളിക്കുന്നത്. ബ്രാഹ്മണ പൗരോഹിത്യ ആശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മന്ത്രസാഹിത്യത്തിനെതിരെ ശ്രവണപാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വേരോടി പടർന്ന ഇന്ത്യഭാവന വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഒരു ബദൽ പാരമ്പര്യമാണ് മഹാഭാരതത്തിന്റെ സാഹിത്യരീതിയായ സൗതസാഹിത്യം. മഹാഭാരതം സ്ത്രീകൾക്കും ശൂദ്രന്മാർക്കും പ്രാപ്യമായിരുന്നു.
മഹാഭാരതത്തിൽ ഉടനീളം ഇന്ത്യയിലെ നാടോടി മിത്തുകൾ കലർന്നിരിക്കുന്നു.
ഫിറ്റ്സ്ജെരാൾദ്. എ ജനറേറ്റീവ് മെറ്റ്രിക്സ് ഓഫ് തീംസ്, ഫിക്സഡ് ഇൻ പർട്ട് ബട്ട് വെരി ഫ്ലൂയിഡ് ആന്റ് ഡൈനാമിക്ക്. പ്രമേയങ്ങളുടെ ഒരു മൂശ, ഒരു പ്രജനകസ്ഥാനം സുനിശ്ചിതം ആണെങ്കിലും പലഭാഗത്തും അനിശ്ചിത്വം. അയവാർന്നത്. സ്ഥിരതയ്ക്ക് അകത്ത് അസ്ഥിരതയെ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് എപ്പോഴും പ്രവർത്തനക്ഷമമായിരിക്കുന്ന ഒരു മൂശയായി ഇന്ത്യൻ ജീവിതത്തിൽ മഹാഭാരതം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്.
മഹാഭാരത പാരമ്പര്യം എന്താണ്? അച്ചടിയ്ക്കപ്പെട്ട പാഠരൂപം കൈവരുന്നതിനു മുൻപും മഹാഭാരതം പ്രാദേസികാഖ്യാനങ്ങളായി നാടൊടിഗാനങ്ങളായി വീരസാഹസപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വിശദീകരണങ്ങളായി ബഹുശാഖിയായി നിലനിന്നുരുന്ന മഹാഭാരത പാരമ്പര്യത്തെ സംഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ എഴുതിയ പാഠരൂപം വരുന്നത്. മഹാഭാരതം ലിഖിതരൂപത്തിൽ ആരംഭിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അക്കാലം വരെ ചലനാത്മകമായിരുന്ന ബഹുശാഖിയായിരുന്ന മഹാഭാരതജീവിതത്തിന്റെ ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയുടെ മുഹൂർത്തമാണ് മഹാഭാരതത്തിന്റെ ലിഖിതരൂപം എന്ന് ഫിറ്റ്സ്ജെരാൾഡ് പറയുന്നു. ബഹുശാഖിയായ ചലനാത്മകമായിരുന്ന മഹാഭാരതം ഒരു ഏകാത്മകരൂപമായി മാറുകയാണ് ലിഖിതരൂപം വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായത്. മഹാഭാരതപാരമ്പര്യം ജനിച്ചയിടമല്ല അത് സ്തംഭിച്ച് നിന്ന ഇടമാണ് ലിഖിതരൂപം. ലിഖിതരൂപം കൈവന്നതോടേ അത് മറ്റൊരു പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി. ഈ ലിഖിതരൂപത്തിനെ പിൻ പറ്റിക്കൊണ്ട് മറ്റ് ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ നനാരൂപത്തിലുള്ള മദ്ധ്യകാലസാഹിത്യങ്ങളായി പരിണമിച്ച് പുതിയ ഒരു പാരമ്പര്യം ഉണ്ടായി. ഈ രണ്ട് പാരമ്പര്യങ്ങളുടേയും സംഗമരൂപമാണ് ലിഖിതരൂപം വന്ന മുഹൂർത്തം.
ഏകമാനമയാ ട്ക്സ്റ്റ് ഫോമിൽ അല്ല മഹാഭാരതവും രാമായണവും നിലനിന്നിരുന്നത്.
ക്രിട്ടിക്കൽ എഡിഷൻ ഇറക്കാനായി ഇന്ത്യയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് 1239 താളിയോലഗ്രന്ഥങ്ങൾ, മനുസ്ക്രിപ്റ്റ് സൂക്താങ്കാറും സംഘവും കളക്റ്റ് ചെയ്തു. (അതിൽ നിന്ന് തന്നെ സംസ്കൃതത്തിനും ഒരു ഏകമാനലിഖിതരൂപമല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.) അത് 8 ഭാഷകളിൽ ഉത്തരേന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ നിന്ന് 5 സൗത്തിന്ത്യയിൽ നിന്നും 3 ഭാഷകൾ എന്നിവയിൽ നിന്നും സെലക്റ്റ് ചെയ്തതാണ് ഇപ്പോ ശുദ്ധപാഠമായി പറയപ്പെടുന്നത്. അതും ശരിയല്ല.
പതിമൂവ്വായിരം ശ്ലോകങ്ങളുറ്റെ വ്യത്യാസം ദക്ഷിണേന്ത്യൻ, ഉത്തരേന്ത്യൻ മഹാഭാരതങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. രാമായണത്തിൽ ആകെ 26 ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളേ ഉള്ളൂ എന്ന് ഓർക്കുക.
പകർത്തിയെഴുതുമ്പോൾ മാറ്റപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. വ്യാസൻ ഗണപതിയ്ക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത് ഗണപതി എഴുതിയതാണ് എന്നത് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ പാഠങ്ങളിൽ ഇല്ല. അത് ഉത്തരേന്ത്യൻ പാഠങ്ങളിൽ മാത്രം. അപ്പോൾ തന്നെ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാവുമല്ലൊ.
ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്തും മഹാഭാരത പാരമ്പര്യം വിവിധരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
മഹാഭാരതത്തിന്റെ പർവ്വസ്വരൂപം - 18 പർവ്വങ്ങൾ. ഇത് എല്ലാകാലത്തും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നുവോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല. ഈ പർവ്വങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ഹരിവംശം എന്ന കൃതി മഹാഭാരതത്തിന്റെ ഭാഗമായി പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്നു. രാമായണം - ഉത്തരരാമായണം എന്ന പോലെ മഹാഭാരതം - ഹരിവംശം
ശാന്തിപർവ്വം അനുശാസനപർവ്വങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് കൂട്ടിചേർത്തതാണ്. ആദിപർവ്വത്തിന്റെ ചിലഭാഗങ്ങളും പിൽക്കാലകൂട്ടിച്ചേർക്കൽ ആണ്. ഇവപ്രബോധനാത്മകമായവയാണ്. പ്രാദേശികവ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഇവ ഇല്ല.
ആദിപർവ്വം അവസാനിക്കുന്നത് ഖാണ്ഡവപർവ്വത്തിലാണ്. അഗ്നി മഹാഭാരത്തിൽ ഉടനീളം ഉണ്ട്. അരക്കില്ലം, അശ്വഥമാവ് പാണ്ഡവകുടീരം കത്തിയ്ക്കുന്നത് അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. ധാരാളം
വനപർവ്വം: ധാരാളം ഉപകഥകൾ. യക്ഷപ്രശ്നം. നളോപാഖ്യാനം, ശ്രീരാമൻ
ഉദ്യോഗപർവ്വം: യുദ്ധം. ദ്രൗപദിയും കുന്തിയും യുദ്ധത്തിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റെല്ലാവരും സമാധാനദൗത്യത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായി മാറുന്നു.
ഭീഷ്മപർവ്വം: യുദ്ധം നടക്കുന്നു. കമന്ററി യുദ്ധം തുടങ്ങുമ്പോൾ തുടങ്ങുന്നില്ല. പത്താം ദിവസം യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് സഞ്ജയൻ തിരിച്ച് വന്ന് ഭീഷ്മർ വീണു എന്ന് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങുന്നു.
ദ്രോണപർവ്വം: അഭിമന്യു മരണം അശ്വഥാമാവ്. ദ്രോണരുടെ മരണം
ശല്യപർവ്വം: ദുര്യോധനൻ പരാജയപ്പെടുന്നു. ദുര്യോധനനും സുയോധനനും ഒരാളാണ്
ശൗക്തികപർവ്വം: അശ്വഥാമാവ് പടനായകൻ. പാണ്ഡവരുടെ കുടീരം കത്തിയ്ക്കുന്നു. മുഴുവരേയും വെട്ടിക്കൊല്ലുന്നു. പാണ്ഡവർ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു സാത്വികിയും രക്ഷപ്പെടുന്നു. അവശേഷിക്കുന്നത് 9 പേർ മാത്രം.
സ്ത്രീപർവ്വം: ഗാന്ധാരി കണ്ണിലെ കെട്ടഴിയ്ക്കുന്നു. കൃഷ്ണനെ ശപിക്കുന്നു
അശ്വമേധപർവ്വം: അനുഗീത. പരീക്ഷിത്തിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്നു. അനുഗീത ആലപിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണരീതി അനുഗീതയിൽ കൂടുതൽ.
ഇന്നത്തെ രൂപത്തിലുള്ള ഒരുലക്ഷത്തോളം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള മഹാഭാരതത്തിനെ പറ്റി പറയുന്ന ആദ്യസൂചന അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ശിലാശാസനത്തിൽ നിന്നാണ്. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഖോഹ എന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ലഭിച്ചതാണ് ഈ ശിലാശാസനം. ശതസഹസ്രീസംഹിത എന്ന് ഈ ശിലാശാസനത്തിൽ മഹാഭാരതത്തെ പറ്റി പറയുന്നു. അതിനു മുൻപ് ഗ്രീക്കുകാരനായ ഡോൺ ക്രിസ്റ്റോസം ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള ഇലിയഡ് ഉണ്ട് എന്ന് എ.ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പറഞ്ഞതായി കാണുന്നുണ്ട്. അത് ക്രിസോസ്റ്റം പറഞ്ഞതായി പറയുന്നതാണ് കണ്ട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. അത് ശരിയാണോ എന്ന് കൃത്യമായി അറിയില്ല. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാവ്യം ആണ്.
ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരാൾ എഴുതിയതാണോ എന്ന് സംശയം. അത് വലിപ്പം കൊണ്ടല്ല. കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ വിവർത്തനം പ്രസിദ്ധമാണല്ലൊ. ആ രീതി പ്രസിദ്ധ കഥ ആണല്ലൊ. അനുക്ഷണം തർജ്ജുമ ചെയ്തതാണല്ലൊ.
പദ്യത്തിലും ഗദ്യത്തിലും മഹാഭാരതമുള്ള അപൂർവ്വം ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ ഒന്നാണ് മലയാളം. ഈ പാരമ്പര്യം വെച്ച് നോക്കിയാൽ അങ്ങനെ ഒരാൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് എഴുതാൻ പറ്റും. എന്നാൽ മഹാഭാരതത്തിന്റെ അഭ്യന്തരഘടന വെച്ചാണ് പറയുന്നത്. ജയം 8000 ശ്ലോകങ്ങൾ. 24000 ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള ഭാരതം എന്നും പിന്നീട് ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള മഹാഭാരതമായി പരിണമിച്ചു. വ്യാസനാൽ ക്രോഡീകരിച്ചത് 8000 ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള ജയം ആയിരുന്നു.
നാഷണനൽ ലൈബ്രറിയിൽ പുസ്തകം ചേർക്കുന്നതുപോലെ ആണ് മഹാഭാരതത്തിൽ ആശയങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്നത്. വെട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല. കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളേ നടന്നുള്ളൂ.
വ്യാസശിഷ്യനായ ജൈമിനിയുടെ ഭാരതത്തിൽ കൗരവകേന്ദ്രീകൃതമാണ്. അതിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ ഇന്നും ലഭ്യമാണ്. വൈശ്യമ്പായനൻ എന്ന ശിഷ്യന്റെ വേർഷൻ ആണ് നമുക്ക് ഇന്ന് കോമൺ ആയത്.
വ്യാസൻ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം കമ്പൈലർ അല്ലെങ്കിൽ സംശോധകൻ. കൃഷ്ണദൈപായനൻ എന്നതിനർത്ഥം ദ്വീപിൽ പാർക്കുന്ന കറുത്തവൻ എന്നാണ് അർത്ഥം.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശാവതരമായിരുന്ന വ്യാസൻ മഹാഭാരതത്തിന്റെ അവസാനഭാഗങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും വിഷ്ണുനാരായണന്റെ രൂപമായി മാറ്റം സംഭവിയ്ക്കുന്നു. ഇത് കാണിക്കുന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ മാറ്റമാണ്.
പാഠങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പാഠങ്ങൾ. എല്ലാ ആഖ്യാനങ്ങളുടേയും ആഖ്യാനമായി മാറി. ആദ്യ ആഖ്യാതാവ് ഏറ്റവും അവസാനത്തേത് ആണ്.
ആവർത്തനങ്ങളും ആരോഹണങ്ങളുമായ ഒരു പാറ്റേൺ മഹാഭാരതത്തിനുണ്ട്. ആവർത്തിച്ച് ആവർത്തിച്ച് സൗന്ദര്യം കൂട്ടുന്ന ഒരു രീതി ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ പണ്ടേ ഉള്ളതാണ്.
(ഇത് ഒരു ചുരുക്കം മാത്രമാണ്. മുഴുവൻ കേൾക്കുക തന്നെ ചെയ്യുക. ചുരുക്കി എഴുതിയതിൽ തെറ്റുണ്ടാകാം. ഞാൻ ഉത്തരവാദി അല്ല.)
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 2:49 PM 1 comment: Links to this post
Labels: mahabharatha, sunil pi ilayidam, sunil pi ilayitam, നിരൂപണം, പലവക, മഹഭരതം, ലേഖനം, സുനിൽ പി ഇളയിടം
Friday, December 23, 2016
Sapieins A brief history of Humankind
Sapieins A brief history of Humankind
Kindle version price Rs 236.55
Publisher: Vintage Digital; 01 edition (4 September 2014)
Sold by: Amazon Asia-Pacific Holdings Private Limited
Paperback Rs249.00 Publisher: Penguin Random House (11 June 2015)
ചിലപുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചാൽ പുതിയ പുഴയിൽ കുളിച്ചപോലെ ഒരു പുതിയ ഉന്മേഷം കിട്ടും. അത്തരമൊരു വായനാനുഭവം ഒരു പുതിയ ഉന്മേഷം ആണ് എനിക്ക് ഈ പുസ്തകം വായിച്ച് കിട്ടിയത്.
ഞാൻ പറയുന്നതൊന്നും ആവില്ല നിങ്ങൾ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ അനുഭവം. അത് ഉറപ്പ്.
Big History എന്ന ശാസ്ത്രശാഖയിൽ പെട്ട പുസ്തകം. പ്രപഞ്ചോത്പത്തിയിൽ (ബിഗ് ബാങ്ങ്) നിന്നും ഇന്നേവരേയ്ക്കുള്ള ചരിത്രം ആണ് ഈ ശാഖയിൽ പെട്ടത്.
Maps of Time" by David Christian എന്നത് ഈ ശാഖയിലെ മറ്റൊരു പുസ്തകമാണ്. ഡേവിഡ് കൃസ്റ്റ്യൻ ആണ് ബിഗ് ഹിസ്റ്ററി എന്ന് രണ്ട് വാക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് പുതിയ വാക്ക് ആക്കിയത്.
Homo Deus, a brief history of tomorrow എന്ന ബുക്കും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയി ഇപ്പോൾ പുറത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്. Homo Deus = human God
Not a birds’ view, but a satellite view of 70000 years of humankind. അത്രയും വിദൂരക്കാഴ്ച്ച ആണ്.
ചിന്തിയ്ക്കുന്നവർക്ക് അനവധി പഴുതുകൾ ഈ പുസ്തകത്തിൽ കാണാൻ പറ്റും. എന്നിരുന്നാലും അവർക്കും ചിന്തിയ്ക്കാൻ ഒരു പഴുത് ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ കിട്ടും എന്നതാ ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ മേന്മ.
വളരെ ക്രിസ്പി ആണ് രചന. ധാരാളം വിഷയങ്ങൾ ഈ നാന്നൂറിൽ പരം പേജുകളിൽ അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ സംഭവങ്ങളിൽനിന്ന് സംഭവങ്ങളിലേക്ക് ചാടി ചാടി പോകുന്നു. ലോജിക്ക് തെറ്റുന്നുമില്ല. തന്റെ വാദങ്ങളെ സമർത്ഥിക്കാൻ അതിയായ മിടുക്ക് ഗ്രന്ഥകാരൻ കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
Yuval Harari is a History professor (medieval military history phd/doctor thesis )
Biology + History combined ചെയ്താണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ തന്റെ ചില വാദങ്ങൾ സമർത്ഥിയ്ക്കുന്നത്.
ഒരു ലക്ഷം കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ഭൂമിയിൽ ചുരുക്കം ആറുതരത്തിൽ പെട്ട മനുഷ്യവർഗ്ഗങ്ങൾ (സ്പെസീസ്) ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് നമ്മൾ മാത്രം. (ഹോമോ സാപിയൻസ്)
കേമനാകാനുള്ള യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ നമ്മുടെ സ്പീസീസ് ജയിച്ചു? പൗരാണികമനുഷ്യർ എന്തുകൊണ്ട് നഗരങ്ങളും രാജ്യങ്ങളും നിർമ്മിച്ചു? ദൈവം, ദേശീയത, മനുഷ്യാവകാശം എന്നിവയിലൊക്കെ വിശ്വസിക്കാൻ എങ്ങനെ തുടങ്ങി? സമ്പത്തിനേയും പുസ്തകങ്ങളേയും നിയമത്തിനേയും ഒക്കെ വിശ്വസിക്കാൻ എങ്ങനെ എന്ത് തുടങ്ങി? മനുഷ്യന്റെ സന്തോഷാവസ്ഥ എന്നത് എന്താണ്? വരും നൂറ്റാണുകളിൽ നമ്മുടെ ലോകവും നാമും എന്തായി തീരും?
ഇതിലേക്കെല്ലാമുള്ള അന്വേഷണവും ഗ്രന്ഥകാരന്റെ കണ്ടെത്തലുകളും ആണ് ഈ പുസ്തകം.
സാപ്പിയൻസ് എന്ന് വെച്ചാൽ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ എന്നർത്ഥം. ഹോമോ എന്ന ജനുസ്സിലെ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ ആണ് ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്ന മനുഷ്യകുലം. സ്വയം അല്ലാതെ മറ്റെല്ലാം നശിപ്പിക്കുക എന്നത് മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ജീനിലുള്ള സ്വഭാവമാണ്. വെറും ലക്ഷങ്ങൾ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യൻ, അവൻ എവിടെ ചെന്നുവോ അവിടെ ഉള്ള ജീവജാലങ്ങളേയും പ്രകൃതിയേയും അവൻ നശിപ്പിച്ചു. ഭക്ഷണശൃംഘലയിൽ മുകളിലായി. നിയാണ്ടർതാൽ എന്ന മറ്റൊരു സ്പീസീസിനെ നശിപ്പിച്ചത് ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് ആണെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ സമർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. അവർക്കില്ലാത്ത ബുദ്ധിശക്തി നമുക്ക് ഹോമോ സാപ്പിയൻസിനു ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണവർ എല്ലാം കീഴടക്കുന്നത്.
2050ആം ആണ്ടോടുകൂടി മനുഷ്യൻ മരണത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ചാൻസ് ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് സമർത്ഥിക്കുന്നു. അതിനുസഹായിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രവിപ്ലവം മൂലം ഉണ്ടായ വിവിധ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് ശാസ്ത്രശാഖകൾ ആണ്. ജനറ്റിക് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ്, സൈബോർഗ് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് എന്നിവ ഉദാഹരിച്ച് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് തന്റെ വാദം സാധൂകരിക്കുന്നുണ്ട്.
യൂറോപ്പിൽ ഉള്ളവർക്ക് പുറം ലോകം കീഴടക്കാൻ വലിയ ത്വര ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ചൈനക്കാരും ഇന്ത്യക്കാരും അവരെക്കാൾ ബുദ്ധിശക്തിയിൽ മോശക്കാരായിട്ടല്ല അവർ പുറം ലോകം കീഴടക്കാൻ തുനിയാത്തത്. യൂറോപ്പിലെ ഇമ്പീരിയലിസവും ക്യാപ്പിറ്റലസവും ആയിരുന്നു യൂറോപ്പ്യരുടെ ഈ ത്വരയ്ക്ക് പിന്നിൽ. ഇമ്പീരിയലിസവും ക്യാപ്പിറ്റലസവും തന്നെ ആണ് യൂറോപ്യരുടെ അഭൂതപൂർവ്വമായ വളർച്ചയ്ക്കും കാരണം.
സന്തോഷത്തെ കുറിച്ച് വിശദമായി ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. എന്താണ് സന്തോഷം? എങ്ങിനെ അളക്കാം? മനുഷ്യന്റെ സന്തോഷം സ്ഥായി അല്ല. അതിനു കാരണം എന്താണ്? ഇന്നുള്ള മനുഷ്യരാണോ ഒരു നൂറുകൊല്ലം മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരാണോ കൂടുതൽ സന്തോഷവാൻ?
സമ്പത്ത് അഥവാ പൈസയെ പറ്റിയും വിശദമായി ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നുണ്ട്. എഴുത്ത് എന്ന് എന്തിനുവന്നു എന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നുണ്ട്. ഭരണസൗര്യത്തിനു കണക്ക് സൂക്ഷിക്കാനാണ് എഴുത്ത് എന്ന രീതി വന്നത് എന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ സമർത്ഥിക്കുന്നു. ഭാഷ എന്നത് അന്ന് ഈ കണക്കിന്റെ ഭാഷ മാത്രം ആയിരുന്നു. പിന്നീട് ആണത് വലുതായി സംസാരഭാഷ ഉണ്ടായത്.
മതങ്ങളെ പറ്റിയും ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നുണ്ട്.
Planet Earth is 4.5 billion years old. In just a fraction of that time, one species among countless others has conquered it.
70,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കുമുന്നേ ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്ന മനുഷ്യജനുസ്സ് ഒന്നിച്ച് ഒരുമിച്ച് വിപുലമായ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തുടങ്ങി. ഈ കാര്യങ്ങളെ സംസ്കാരം എന്ന് വിളിക്കാം. സംസ്കാരത്തിന്റെ പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള കഥയാണ് ചരിത്രം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
മൂന്നുകാര്യങ്ങൾ ആണ് ചരിത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലുകൾ ആയി പറയുന്നത്:-
70000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തുടങ്ങിയ കോഗ്നിറ്റീവ് റവലൂഷൻ (പ്രത്യഭിജ്ഞാനവിപ്ളവം)
12000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തുടങ്ങിയ അഗ്രികൾച്ചറൽ റവലൂഷൻ (കാർഷിക വിപ്ളവം)
വെറും 500 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തുടങ്ങിയ സയന്റിഫിക്ക് റവലൂഷൻ (ശാസ്ത്ര വിപ്ളവം)
ഈ മൂന്ന് വിപ്ലവങ്ങളെയും പുതിയ രീതിയിൽ വായിക്കുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ
ചരിത്രത്തിനു മുന്നേയും മനുഷ്യരുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് പക്ഷെ അവൻ മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തിയിരുന്നില്ല. മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളെ പോലെ അവനും അവളും ജീവിച്ചു.
ചരിത്രം തുടങ്ങാനുണ്ടായ പ്രത്യഭിജ്ഞാനവിപ്ളവം തുടങ്ങാൻ കാരണമെന്തായിരുന്നു? മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറു തന്നെ. അത് മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്, വലുതാണ്. അതായത് ശരീരവലുപ്പത്തിനോടുള്ള അനുപാതത്തിൽ വലുതാണ്. എന്നാൽ ഈ തലച്ചോർ ഹോമോ സാപ്പിയൻ എന്ന ജനുസ്സിനെ പോലെ തന്നെ നിയണ്ടത്തർ, ഹോമോ എറക്റ്റസ് എന്നിവകൾക്കും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്തോ ഒരു അജ്ഞാതകാരണത്താൽ വളരെ ചെറിയ ഒരു ജനിതിക മാറ്റം മനുഷ്യതലച്ചോറിൽ പരിവർത്തനം നടത്തിയതാണ് കോഗ്നിറ്റീവ് കഴിവുകൾക്ക് ഹോമോ സാപ്പിയൻസിനെ പ്രാപ്തരാക്കിയത് എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ കരുതുന്നു.
എന്താണ് മനുഷ്യരെ മറ്റ് ജീവികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാക്കിയതും ഭൂമണ്ഡലത്തിന്റെ അധിപന്മാരാക്കിയതും? ഈ കൃതിയുടെ കർത്താവു പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടാനും അത് വെച്ച് വിപുലമായ കൽപ്പനാസൃഷ്ടികൾ നിർമ്മിക്കാനും ഉള്ള മനുഷ്യരുടെ കഴിവാണ് ഈ മേൽക്കോയ്മക്ക് കാരണം. ഈ കഴിവുകാരണം, ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യാൻ സാധിയ്ക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ കൂടെ, വളരെ വലിയകൂട്ടമായി മനുഷ്യർ ചെയ്തു തീർക്കുന്നു. ഈ വലിയ കൂട്ടത്തിൽ അധികവും മുൻ പരിചയം ഒട്ടുമില്ലാത്തവർ ആയിരിക്കും എന്ന് ഓർക്കുക. എന്നിട്ടും അവർ അവരേക്കാൾ വലിയ ജീവികളെ നായാടി പിടിയ്ക്കുന്നു. ആകാശത്ത് ഇന്റർനാഷണൽ സ്പേസ് സ്റ്റേഷൻ നിർമ്മിച്ച് പരിപാലിക്കുന്നു. ഉദാഹരണമായി പറഞ്ഞാൽ അമേരിക്ക അഥവാ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് അമേരിക്ക, ലക്ഷ്മി ഭഗവതി തുടങ്ങിയ പലതും ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യരുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ മാത്രം ഉള്ളതും ആ പൊതുബോധം അവരെ ഒരു പ്രത്യേകരീതിയിൽ പെരുമാറുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും  കർത്താവ് സമർത്ഥിക്കുന്നു. ഇത്തരം മിഥുകൾ ഇല്ലാതെ സംസ്കാരം ഉണ്ടാകില്ല. എത്ര സങ്കീർണ്ണമാണോ സംസ്കാരം അത്രയും സങ്കീർണ്ണമായിരിക്കും ഈ മിഥുകളും.
ഈ വാദങ്ങൾ രസകരങ്ങൾ ആണ്. വായിച്ചാലേ അത് സ്വയം ബോദ്ധ്യമാവൂ.
Human being is just another animal in the planet earth till around fifty-seventy thousand years ago
മനുഷ്യകുലത്തിലും അനവധി സ്പീസീകുകൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഹോമോ എറക്റ്റസ്, ഹോമോ എർഗാസ്റ്റെർ, നിയാണ്ടർത്താൽ തുടങ്ങിയ സ്പീസീസുകൾ. സാപിയൻസ് എന്നത് മറ്റൊരു സ്പീസീസ് ആണ്. സാപ്പിയൻസ് = ബുദ്ധിയുള്ളവൻ. ഈസ്റ്റ് ആഫ്രിക്കയിൽ ആയിരുന്നു ഹോമോ സാപ്പിയൻസിന്റെ ഉദ്ഭവം.
ഏകദേശം പതിനായിരം കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് മനുഷ്യൻ കൃഷിയിൽ ഏർപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നവരായി മാറിയത്. അഥവാ അഗ്രിക്കൾച്ചറൽ റവലൂഷൻ നടന്നത്.
മനുഷ്യൻ കൃഷി കണ്ട് പിടിച്ച് അത് ശീലിച്ചത് മുതൽ ഭൂമിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നശിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഹണ്ടർ - ഗാദറർ ആയിരുന്ന കാലത്ത് മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യം നന്നായിരുന്നു. അസുഖങ്ങൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. പ്രൊട്ടീൻസിനും വിറ്റാമിനുകൾക്കും പഞ്ഞമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ കൃഷി ശീലിച്ച് ഗോതമ്പ് മനുഷ്യനെ അടിമപ്പെടുത്തിയത് മുതൽ അസുഖങ്ങൾ കൂടാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ധാന്യമല്ലേ പ്രധാനമായും കഴിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നത് തന്നെ കാരണം.
മനുഷ്യനു ഭൂമണ്ഡലത്തിൽ എങ്ങിനെ മേൽക്കൈ കിട്ടി എന്നതാണ് മറ്റൊന്ന്. മേൽക്കൈ ഉണ്ടായത് മുതൽ മനുഷ്യൻ “ജസ്റ്റ് അനദർ മൃഗം“ അല്ലാതായി മാറി.
Omnivorous Ape ആണ് മനുഷ്യൻ. മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം കൂട്ടം ചേരാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ കഴിവ് ആണ്. മൃഗങ്ങൾ കൂട്ടം ചേരും, പക്ഷെ വളരെ കുറഞ്ഞ സംഖ്യയേ ഒരു കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകൂ. ഒരു കൂട്ടം മറ്റൊരു കൂട്ടത്തെ കണ്ടാൽ പരസ്പരം അടുക്കുന്നതിനു പകരം യുദ്ധമാകും ഉണ്ടാകുക. ഒരു കൂട്ടത്തിലെ ചിമ്പാൻസി മറ്റൊരു കൂട്ടത്തിൽ ചിമ്പാൻസിയുമായി ചേരില്ല.  മനുഷ്യൻ അങ്ങനെ അല്ലല്ലൊ.
പൂർവികർ സഹകരിച്ചിരുന്നത് അവരുടെ പൊതുബോധത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഷെയേർഡ് മിത്ത് ഉണ്ടായതിനാലാണ്. മനുഷ്യന്റെ പൊതുബോധം അതിൽ ഫിക്ഷൻ വിശ്വാസം ഷെയേർഡ് ഫിക്ഷൻസ്/മിത്ഥ്സ്
ഇന്നും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിൽ പഴയ ഹണ്ടർ ഗാദറർ ഉണ്ട്. ഭക്ഷണം പഴയകാല കൃഷീവലന്റേയും ആണ്.
കാലത്തിനനുസരിച്ച് ബുദ്ധിവളർന്നു മനുഷ്യനു എന്നതിനു തെളിവില്ല. ഗോതമ്പ് തുടങ്ങി ചില ധാന്യങ്ങളും ഉരുളക്കിഴങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചില കിഴങ്ങുകളും മാത്രമാണ് മനുഷ്യൻ ഡൊമസ്റ്റികേറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. പഴയ ഹണ്ടർ ഗാദറർ കാലത്ത് ഭക്ഷണത്തിനു വൈവിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. നാളെയെ പറ്റി അവർ വിചാരപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതിനാൽ തന്നെ അവർ കൂടുതൽ ആരോഗ്യവാന്മാരായിരുന്നു.
മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നത് കെട്ടുകഥ മാത്രമാണ്. വ്യക്തികൾ ആയി നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളതല്ല, മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ചരിത്രം ആകെ മൊത്തം നോക്കുമ്പോൾ. മനുഷ്യൻ എവിടെ ഉണ്ടോ അവിടെ പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്ന് ആസ്റ്റ്രേലിയ, ഏഷ്യ, ഗാലപ്പഗോ ദ്വീപുകൾ തുടങ്ങി അനവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ സഹിതം പറയുന്നുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. ആസ്റ്റ്രേലിയയിലെ കംഗാരു ജിറാഫ് പോലെ ഉള്ള വലിയ സസ്തനികൾ എല്ലാറ്റിന്റേയും കുലം മുടിച്ച് ആ വർഗ്ഗം തന്നെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തു മനുഷ്യർ.
ചരിത്രം നമുക്ക് അറിയുന്നത് ഫോസിലുകളിൽ നിന്നും പുരാതന ഗുഹ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും മാത്രമല്ല, ഇന്ന് നിലവിലുള്ള പൗരാണികഗോത്രങ്ങളിലെ അവരുടെ ജീവിതവും ജീവിതശൈലിയും നിരീക്ഷിച്ച് മാത്രമേ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പുരാതന ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റൂ.
ആദമിന്റെയും ഈവിന്റെയും ഒരു ദിവസത്തിൽ എന്തൊക്കെ നടന്നിരുന്നു? രാവിലെ എഴുന്നേറ്റുവോ? എപ്പോ എഴുന്നേറ്റു? ചായകുടിച്ചുവോ? അറിയാൻ ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ല.
മനുഷ്യൻ ചെറു ചെറു കൂട്ടങ്ങളായാണ് കാർഷികവിപ്ലവം വരുന്നതുവരെ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. കാർഷികവിപ്ലവം തുടങ്ങി ഇന്നത്തെ നിലയിൽ സമ്പത്ത് സ്വരുക്കൂട്ടിവരാൻ വേണ്ടിവന്ന പതിനായിരം വർഷങ്ങൾ എന്നത് മനുഷ്യന്റെ ജീൻ ഘടന മാറ്റി സ്നേഹം പരസ്പരബഹുമാനം ജൈവശാസ്ത്രപരമായ ഇൻസ്റ്റിങ്റ്റുകൾ  എന്നിവ കൊണ്ടുവരാനായുള്ള കാലയളവ് വളരെ ചുരുങ്ങിയതാണ് ഈ പതിനായിരം വർഷം.
അതിനാലാണ് ലോകത്ത് ഇന്ന് നടക്കുന്ന കലാപങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും.
അമേരിക്കൻ ഡിക്ലറേഷൻ ബയോളജിക്കൽ ടേംസിലേക്ക് മാറ്റി അതിനെ അപഗ്രഥിക്കുന്നത്.
നാളെയെപറ്റിയുള്ള ആവലാതി കാർഷികവിപ്ളവത്തിന്റെ സംഭാവന ആണ്.
കാർഷികകൂട്ടായ്മകൾ ഗ്രാമങ്ങളായി മാറിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഗുണം, അവ കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളിൽ നിന്നും കൂടുതൽ സുരക്ഷ നൽകി എന്നതാണ്. മാത്രമല്ല, വ്യക്തികളായി നോക്കിയാൽ ഒരു വ്യക്തിയ്ക്ക് വലിയ ഗുണം ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിലും ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്ന സ്പീസീനു അത് വലിയ ഗുണം ചെയ്തു. ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് പെറ്റ് പെരുകി ഭൂമിയാകെ നിറഞ്ഞു. Agricultural revolution gave ability to keep more people alive under worst conditions.
Population of planet earth before agricultural revolution കൈറോയിലെ ഇന്നത്തെ ജനസംഖ്യയോളമേ ഉണ്ടാകൂ. ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി അതല്ല. പതിനായിരം കൊല്ലം കൊണ്ട് ഉണ്ടായ മാറ്റം.
ഉറുമ്പുകൾ നിരനിരയായി പോകുന്നത് അവരുടെ ജീവിതരീതി ആ ഡിസിപ്ലിൻ അവരുടെ ജീനിൽ കൊത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടാണ്.
മനുഷ്യന്മാരുടെ ജീനിൽ അതില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതരീതി അതിനു പുറത്ത് നമ്മുടെ ഭാവനയിൽ ആണ്. അതിനു മനഃപ്പൂർവ്വമായ എഫർട്ട് വേണം. മരണശേഷം ബുദ്ധിയിൽ നിന്നും അത് മാഞ്ഞുപോകും. മക്കൾക്ക് അത് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല.
എഴുത്ത് കണ്ട് പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടു. എഴുത്ത് മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ ഈ കുറവുകൾ നികത്തി. മരിച്ചാൽ എഴുതിവെച്ചത് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നല്ലൊ.
The network of artificial instincts is called CULTURE. എല്ലാ സംസ്കാരത്തിലും വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവതമ്മിൽ റിക്കൺസൈൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആണ് സംസ്കാരം തന്നെ മാറുന്നത്.
History is the biggest fraud
History has a direction. It is moving towards UNITY
ഇത് വായിച്ചപ്പോൾ സാറ്റലൈറ്റ് വ്യൂ യിലൂടെ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ നെഹ്രുവിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ യൂണിറ്റി ഇൻ ഡൈവേഴ്സിറ്റി എന്ന വാക്യം ഓർമ്മ വരും.
Religion was the third great unified of humankind along side money and empires.
Actually പുസ്തകത്തിന്റെ നടുക്കുള്ള കുറെ ഭാഗങ്ങൾ ഇല്ല്യായിരുന്നാലും ഈ സാറ്റലൈറ്റ് വ്യൂവിനു കോട്ടം തട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ കൺക്ലൂഷനിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ഈ നടുഭാഗവും ആവശ്യമാണ്.
മരണമാണ് മനുഷ്യൻ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. മരണത്തെ ജയിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത മനുഷ്യൻ മരണശേഷമുള്ള ജീവിതത്തേയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഒക്കെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.
എന്നാൽ സയൻസിന്റെ മുന്നിൽ മരണം ഒഴിച്ച് കൂടാവാനാത്ത ഒന്നല്ല. അത് ഒരു ടെക്നിക്കൽ പ്രോബ്ലം മാത്രമാണ്. ആളുകൾ മരിക്കുന്നതിനു കാരണം ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക്, അസുഖം എന്നിങ്ങനെ ഓരോ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. ഇവ ഓരോന്നും ഓരോ ടെക്നിക്കൽ പ്രോബ്ലങ്ങൾ ആണ് ശാസ്ത്രത്തിനു മുന്നിൽ. അതിനാൽ ഓരോരോ ടെക്നിക്കൽ പ്രോബ്ലങ്ങൾക്കും ഓരോരോ ടെക്നിക്കൽ സൊലൂഷൻ ഉണ്ടാകും. ഇന്ന് സയൻസിനു എല്ലാ ടെക്നിക്കൽ പ്രോബ്ലങ്ങളേയും ഓവർകം ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നത് ശരി തന്നെ. എന്നാൽ നാളെ…
The average life expectancy jumped from around 25-40 years, to around 67 in the entire world, and to around 80 years in the developed world. Child mortality also reduced. 2050ഓടുകൂടി മനുഷ്യരിൽ ചിലരുടേയെങ്കിലും ജീവൻ ഇത്തരം അസുഖങ്ങളെ കൊണ്ട് നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കും എന്ന് ചില ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ കരുതുന്നു. എന്നിരുന്നാലും അവർക്ക് അപകടം സംഭവിച്ച് മരണവും സംഭവിക്കാം. അപകടമരണംസംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവർ ചിരഞ്ജീവികൾ ആയിരിക്കും.
ഇൻ ഷോർട്ട് വി ആരെ ലിവിങ്ങ് ഇൻ എ ടെക്നിക്കൽ ഏയ്ജ്.
യൂറൊപ്പിന്റെ വികസനത്തിനു കാരണം, അവരുടെ ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷൻ നെറ്റ്വർക്ക്, ഇമ്പീരിയലിസം, ക്യാപിറ്റലിസം എന്നിവയാണ്.
യൂറൊപ്യൻസിനെ പോലെ മറ്റ് പലരും ദീർഘദൂര കടൽ യാത്രകൾ നടത്തിയിരുന്നു. ഉദാഹരണം ചൈനക്കാർ. പക്ഷെ അവരൊന്നും ചെന്ന് ചേർന്ന ഭൂവിഭാഗം കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. യൂറോപ്യൻസ് ആണ് അത് ചെയ്തത്. ചെന്ന് ചേർന്ന ഭൂവിഭാഗം തങ്ങളുടെ രാജാവിനായിക്കൊണ്ട് ഞാൻ കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുന്ന രീതി യൂറൊപ്യന്മാർക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
Money and Credit facility പണ്ട് ഉള്ളവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു പക്ഷെ അത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്നറിയില്ല എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ അതിലേറെ ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും കൂടുതൽ സുസ്ഥിര ആർജ്ജിച്ച സമൂഹങ്ങൾ ആണ് അധികവും അവിടെ മാത്രമേ ക്രെഡിറ്റ് ബേസ്ഡ് ആയ ബ്യുസിനസ്സ് അധികവും നടക്കുന്നുള്ളൂ. പണ്ട് താരതമ്യേന ചെറു നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ, അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ തന്നെ നിത്യവും എന്ന പോലെ ശണ്ഠ. അതിനാൽ അത്ര സുസ്ഥിരമായ ഒരു സൊസൈറ്റി അല്ലായിരുന്നു അതിനാലാണ് ക്രെഡിറ്റ് ഫൈസിലിറ്റ്യ് ഉപയോഗിച്ച് ബ്യുസിനസ്സ് ചെയ്യാത്തത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
In 1700 the world was home to some 700 million humans. In 1800 there were 950 million of us. By 1900 we almost doubled our number to 1.6 billion. And y 2000 that quadrupled to 6 billion. Today there are just shy of 7 billion sapiens.
പ്രകൃതിയെ മനുഷ്യൻ നശിപ്പിക്കുകയാണ് എന്ന് പറയുന്നു. പല സ്പീസീസുകളും ഇല്യാതായി ഭൂമുഖത്തു നിന്നും. എന്നാൽ അതല്ല സ്ഥിതി. പ്രകൃതിയെ ആർക്കും നശിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല. നമ്മൾ പ്രകൃതിയെ മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ന്യൂക്ലിയർ സ്ഫോടനത്തേയും കൂറകൾ അതിജീവിക്കും. അപ്പോൾ നാളെ ചിലപ്പോൾ എലിയോ കൂറകളോ ആയിരിക്കാം ഈ പ്രകൃതിയെ ഇന്ന് മനുഷ്യർ ഭരിക്കുന്ന പോലെ ഭരിക്കുക.
Now state and market are father and mother of an individual. BE INDIVIDUAL we shall protect you, said the state and market to present day human
Nationalism and culture is the biggest തുരുപ്പുകൾ
ഹാപ്പിനസ്സ്.. നമ്മളാണോ മുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്നവരാണോ ഹണ്ടർ ഗാദററേഴ്സ് ആണോ ഹാപ്പി ആയിരുന്നത്? ആർക്കാണ് കൂടുതൽ സന്തോഷം?
ശാസ്ത്രീയമായി സന്തോഷത്തെ എങ്ങിനെ അളക്കാം? പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ സബ്ജക്റ്റീവ് വെൽ ബീയിങ്ങ് എന്ന് പറയാം. ഇത് പ്രകാരം സന്തോഷം മനസ്സിൽ നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് തോന്നതോ അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘമായി അനുഭവിയ്ക്കുന്ന “ശാന്തരസം” എന്ന് ഭാരതീയകലാമർമ്മജ്ഞർ പറയുന്നതോ ആകാം. ഉള്ളിൽ തോന്നുന്നതായതിനാൽ നമുക്ക് അളവുകോൽ വെച്ച് അളക്കാൻ പറ്റില്ല. പകരം നമ്മൾ ഒരു കൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച് മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ അവരുടേതായ നിഗമനത്തിൽ എത്തുകയാണ് ചെയ്യുക. ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്നതും പിന്നെ ഒബ്ജക്റ്റീവ് ആയ പൈസ സന്തോഷം കൊണ്ട് വരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം സന്തോഷം തരുന്നു,വിവാഹം സന്തോഷം തരുന്നു എന്നിങ്ങനെ ഉള്ള ഒബ്ജക്റ്റീവ് ആയ അവസ്ഥകളേയും വെച്ച് താരതമ്യം ചെയ്യ്യുന്നു. ഇത് വെച്ച് സന്തോഷാവസ്ഥയെ റേറ്റ് ചെയ്യുന്നു.
ഇത്തരം താരതമ്യപഠനം ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് ഇന്നത്തെ ജനാധിപത്യമാണോ അതോ ഇന്നത്തെ വിവാഹമോചനതോത് ആണോ സന്തോഷം എന്ന് ഗണിക്കാൻ പ്രചോദനം തരുന്നു.
തെറ്റുകൾ ഉണ്ട് ഇതിൽ ഈ ചോദ്യാവലി പഴയ ആൾക്കാരോട് ചോദിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലൊ. അവർ ഇന്ന് ഇല്ലല്ലൊ. പൈസ എന്നത് താരതമ്യേന പുതിയ കണ്ട് പിടുത്തവും രീതിയുമാണ്.
രസകരമായ ഒരു കാര്യം രോഗാവസ്ഥയുടേതാണ്. പ്രമേഹം കണ്ട് പിടിച്ച നാളുകളിൽ ഞാൻ ദുഃഖിതനായിരുന്നു. ഇന്ന് അതുമായി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവിച്ച് നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കി പ്രമേഹമൊന്നും ഇല്ലാത്ത മറ്റൊരുവനെ പോലെ സന്തോഷവാനായി ജീവിക്കുന്നു ഈ ഞാൻ.
സന്തോഷം എന്നത് സബ്ജ്ക്റ്റീവും അല്ല ഒബ്ജക്റ്റീവും അല്ല. എന്നാൽ അവ തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധമാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.
പത്തിന്റെ ലോട്ടറി നൂറുള്ളവനു കിട്ടിയിട്ട് അവൻ സന്തോഷവാനാവില്ല. എന്നാൽ അവൻ ശാരീരികമായി അവശതകൾ സഹിക്കുന്ന നേരത്ത് കിട്ടിയാൽ ചികിത്സയ്ക്ക് അവന്റെ പോക്കറ്റിനെ ബാധിക്കാതിരിക്കാൻ ഉപകരിക്കും. അതിനാൽ അൽപ്പമെങ്ക്ലിലും സന്തോഷവാനായിരിക്കും അവൻ.
ഇത്തരം ഒരു അപ്രോച്ച് അല്ല ബയോളജിസ്റ്റുകളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വരുക. അവർ പറയുന്നത് സന്തോഷാവസ്ഥ എന്നത് തികച്ചും ബയോളജിക്കൽ വസ്തുതകളായ നിങ്ങളുടെ ഞരമ്പുകൾ ഡോപാമിൻ എന്നൊക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും എന്നാണ്. അവരുടെ അളവുകോലുകൾ തികച്ചും വ്യത്യ്സതമാണ്. (അതെന്താന്ന് അറിയാൻപുസ്തകം വായിക്കുക :) :) )
ഹോമോ സാപിയൻസും അവരുടെ ബയോളജിക്കലായ അതിരുകളെ ഓവർക്കം ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തരല്ല.
Homos Sapiens are incapable of breaking free fo their biologically determined limits. അവിടെ ആണ് ഇന്റലിജന്റ് ഡിസൈൻ കടന്നുവരുന്നത്. മുയൽ സാധാരണ മുയലിനെ റീ പ്രൊഡ്യൂസ് ചെയ്യൂ. എന്നാൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പച്ചനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന മുയലിനെ ഉണ്ടാക്കി. അതിന്റെ പേരാണ് ആൽബ. അത് ചെയ്തത് എങ്ങനെ എങ്കിലും പച്ചനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു ജെല്ലിഫിഷിന്റെ ജീൻ മുയലിന്റെ Embryo യിൽ ഇമ്പ്ലാന്റ് ചെയ്തു.
ജനറ്റിക്ക് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് വഴി നിയാണ്ടർത്താൽ പോലെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെട്ട സ്പീസിസുകളെ പുനർജ്ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഉണ്ട്.
ജീൻ വെച്ചുള്ള കളി ഹോമോ സാപ്പിയൻസിന്റെ അവസാനമാകും. ഹോമോ സാപ്പിയൻസിനെ ആരും കൊന്നൊടുക്കുകയോ തമ്മിൽ തല്ലി ചാവുകയോ അല്ല ഉണ്ടാവുക. അല്ലാതെ തന്നെ ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് മറ്റൊരു സ്പീസീസ് ആയി മാറ്റം വരുക (അപ്ഗ്രേഡ് ചെയ്യപ്പെടുക????) ആയിരിക്കും ഉണ്ടാവുക. അതോട് ഇന്ന് നാം അറിയുന്ന ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്ന സ്പീസീസ് ഇല്ലാതെ ആകും. അതായിരിക്കും ഹോമോ സാപ്പിയൻസിന്റെ അന്ത്യം.
അതിനുസഹായകരമായി ജനറ്റിക്ക് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് മാത്രമല്ല, cyborg engineering തുടങ്ങിയ പല ശാസ്ത്രശാഖകളും ഉണ്ട്. സൈബോർഗ് എന്ന് വെച്ചാൽ ഓർഗാനിക്ക് ആയ നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ ഇൻ ഓർഗാനിക്ക്-പ്ലാസ്റ്റിക്-ആയ കൃത്രിമ ഉപകരണങ്ങൾ വെച്ച് പിടിപ്പിയ്ക്കുന്ന സയൻസ്. ഇപ്പോൾ തന്നെ കണ്ണട, പേസ്മേക്കർ, കൃത്രിമ കൈകാലുകൾ ഒക്കെ വളരെ കോമൺ ആണ്.
Homo Deus, a brief history of tomorrow എന്ന ബുക്കും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയി ഇപ്പോൾ പുറത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്.
note: പലതും എന്റെ തർജ്ജുമകൾ ആണ്.. പണ്ടേ ഉള്ള ശീലമാ വായിച്ച പുസ്തകത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ എഴുതി സൂക്ഷിക്കുക എന്നത്. അത് ഇതിലും ചെയ്തു. തർജ്ജമ ചിലത് മറ്റുള്ളവർ എഴുതീത് ഞാനും അംഗീകരിക്കുന്നത്.. എന്റേതായ ഒന്നും ഞാൻ ക്ലേം ചെയ്യുന്നില്ല.
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 9:18 PM No comments: Links to this post
Labels: നിരൂപണം, നൂറാമത്തെ പോസ്റ്റ്, പലവക, ലേഖനം, വായന, വാർഷിക പോസ്റ്റ്, വെറുതെ
Tuesday, February 22, 2011
ബൈബിളിലെ വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ കഥ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌ മനുഷ്യനെ മറ്റു ജീവികളില്‍ നിന്നും വേര്‍തിരിപ്പിക്കുന്നത്‌ അവന്റെ സവിശേഷ ചിന്തയാണ്‌,അതിനുള്ള കഴിവാണ്‌ എന്നതാണ്‌. ഈ ബുദ്ധിയുടെ സഹായത്തോടെ അവന്‍ സ്വന്തം വ്യക്തി താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ സമൂഹവുമായും, പ്രകൃതിയോടെന്ന പോലെ സമരം ചെയ്തു. അവന്‍ തിന്ന വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ രുചി ഒന്നു മാത്രമാണ്‌ അവന്‌ ഈ സമരത്തില്‍ പിന്‍ബലമായിട്ടുള്ളത്‌.
ജനനം മുതല്‍ മരണം വരെയുള്ള അവന്റെ യാത്രയില്‍ അവനെ, വിലക്കപ്പെട്ട കനി തിന്നാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച പാമ്പും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്‌. ഒരു തരത്തില്‍ ഈ സങ്കല്‍പം കാണിക്കുന്നത്‌ മനുഷ്യന്റെ കേമത്തമായി അംഗീകരിച്ച സവിശേഷ ബുദ്ധിയുടെ പരിമിതികള്‍ കൂടിയാണ്‌. അഥവാ അവന്റെ ഭാവനാശക്തിയുടെ അനന്തസാധ്യതകളാണ്‌. ഏതൊരു ശാസ്ത്രവും പഠിക്കാന്‍ വളരെ അടിസ്ഥാനപരമായ ചില തത്വങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ആശയങ്ങള്‍ ഊഹിക്കുകയും ആ ഊഹത്തില്‍ കണ്ണടച്ച്‌ വിശ്വസിക്കുകയും തുടര്‍ വിചിന്തനം ഈ ഊഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നടത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ആശയങ്ങള്‍ ഊഹിക്കാനും അത്‌ ശരിയെന്ന്‌ ധരിക്കാനും അവന്‌ അവന്റെ ഭാവനയുടെ സഹായം ആവശ്യമായിരുന്നു. ഭാവന ഒരു സമയത്ത്‌ പരിമിതിയും അതേ സമയം അനന്തവുമാണ്‌. വാസ്തവികതയില്‍നിന്ന്‌ ഉണര്‍ത്താനും അതിനെ അതിജീവിക്കാനും ഭാവന വേണം. വിലക്കപ്പെട്ടകനി അവന്റെ സവിശേഷബുദ്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനമാണെങ്കില്‍ അത്‌ തിന്നാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച പാമ്പ്‌ പ്രകൃതിയുടെ അല്ലെങ്കില്‍ വാസ്തവികലോകത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്‌.
വ്യക്തിയായ മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയാല്‍, എല്ലായ്‌പ്പോഴും അവന്റെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കൊത്തല്ല മനുഷ്യ സമൂഹം നിലകൊള്ളുന്നത്‌. അവന്റെ പ്രതീക്ഷകളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം പലപ്പോഴും വ്യക്തിയ്ക്ക്‌ എകാന്തത എന്ന വികാരം കൂടി അനുഭവപ്പെടുത്തുന്നു. വ്യക്തിയുടെ ഏകാന്തതക്ക്‌ ഇന്നു ആഴം കൂടുതല്‍ ആയിട്ടുണ്ട്‌. ഇതിനു പലകാരണങ്ങളുമുണ്ട്‌. പ്രധാനമായും സാമ്പത്തിക സാമൂഹിക ചുറ്റുപാടുകള്‍തന്നെ. പ്രകൃതി നിയമങ്ങളില്‍ നിന്നും അകലുംതോറും മനുഷ്യന്റെ ഈ മോഹവ്യാമോഹങ്ങള്‍ കൂടിയതേയുള്ളൂ. വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ രുചി അവന്‌ ഭാരമായിത്തീരുന്ന അവസ്ഥ അങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു. അല്‍പ്പം സര്‍ഗാത്മകത കൂടിയുള്ള വ്യക്തി ഈ ഭാരം, ഈ വിടവ്‌, തീര്‍ക്കാന്‍ വിവിധ തരത്തില്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഏകാന്തതയില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞു മാറാന്‍ അവന്‍ പലതും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ചിലര്‍ കൂടുതല്‍ കര്‍മ്മനിരതരാകുന്നു. ചിലര്‍ നിരാശയുടെ പടുകുഴിയില്‍ വീഴുന്നു. ചിലര്‍ അസ്തിത്വചിന്തകള്‍ക്കടിമപ്പെടുന്നു. ചിലര്‍ സങ്കല്‍പ്പ ലോകത്തെ സ്വപ്നം കാണുകയും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ അംഗീകരിക്കാനും അതില്‍ നിന്നും വേറിട്ടൊരെണ്ണം ഉണ്ടാക്കാനും മുകളില്‍ പറഞ്ഞ ഭാവനാവിലാസം അവനെ സഹായിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തില്‍ ഭവനാവിലാസം അവന്റെ ലോകത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. അപ്പോഴും അവന്‍ അതൃപ്തനായി വീണ്ടും വേറിട്ടൊരു ലോകം സ്വപ്നം കാണുന്നു. പലപ്പോഴും അവന്‍ സ്വപ്നലോകത്തുനിന്നും യഥാര്‍ത്ഥലോകത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവരാന്‍ തന്നെ മറക്കുന്നു.
The Truth Of Existentialism
ഇന്നത്തെ ലോകത്ത്‌ ഇത്തരം വ്യാമോഹങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ ധാരാളം ഉപാധികള്‍ ഉണ്ട്‌. ജീവിതത്തെ നേര്‍ക്കുനേര്‍ കാണാതിരിക്കാന്‍ ഇത്തരം ഉപാധികള്‍ നമ്മെ പലപ്പോഴും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പലര്‍ക്കും ഇത്തരം സാഹചര്യത്തില്‍ കഥയും കവിതയുമൊക്കെ ഒരു സര്‍ഗ്ഗാത്മക ഒളിച്ചോട്ടവും അതിജീവനവുമൊക്കെയായി ഭവിക്കുന്നു.
ഇത്തരം വിചാരങ്ങളാണ്‌, സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്റെ "കുരുടന്‍ കൂമന്‍" എന്ന ഒരു ചെറിയ നോവലിന്റെ വായന എന്നില്‍ ഉണര്‍ത്തിയത്‌.
അസ്തിത്വചിന്ത അലട്ടിയിരുന്ന സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്‌ ഈ നോവല്ല ഒരു സര്‍ഗ്ഗാത്മക ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു. അതേസമയം താന്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തേയും സാഹചര്യങ്ങളേയും അതിജീവിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രവണതകൂടി ഈ കൃതിയില്‍ കാണുന്നുമുണ്ട്‌.
1903ല്‍ ജനിച്ച്‌ 1951ല്‍ അത്മഹത്യചെയ്ത സാദിഖ്‌ ഹിദായത്ത്‌ ഇറാനില്‍ വളരെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരനാണ്‌. അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നത്‌ ഇറാനിലെ റേസാ ഷായുടെ ഏകാധിപത്യഭരണകാലത്തായിരുന്നു. വളരെ സാമൂഹിക നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഉള്ള അന്നത്തെ ലോകം തന്റെ സങ്കല്‍പ്പ ലോകമല്ല എന്ന്‌ ഹിദായത്ത്‌ ഈ കൃതിയിലൂടെ പറയുന്നു. തന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെ യഥാതഥമായി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ട്‌ അനുഭവിച്ചതിനാലായിരിക്കാം അസ്തിത്വബോധം അസാമാന്യമായി അലട്ടിയിരുന്ന സാദിഖ്‌ ഹിദായത്ത്‌ ഇങ്ങനെ ഒരു സര്‍റിയലിസ്റ്റ്‌ രചനാസങ്കേതം തെരഞ്ഞെടുത്തത്‌.
നിഴലിനോട്‌ കഥപറയുന്ന ഒരു കറുപ്പു തീറ്റക്കാരന്റെ കഥയാണ്‌ സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്റെ "കുരുടന്‍ കൂമന്‍" എന്ന ചെറു നോവല്‍. 1937-ല്‍ ഇന്ത്യയില്‍ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ഈ ഇറാനിയന്‍ നോവലിന്‌ ഇപ്പോഴും മുകളില്‍ പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളാല്‍ പ്രസക്തിയുണ്ട്‌. നിഴലിനോട്‌ കഥപറയേണ്ട സാഹചര്യം സാദിക്ക്‌ ഹിദായതിന്‌ അന്നനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്നും സ്ഥിതി വിഭിന്നമല്ല. ഇതിലെ ഒരോ സംഭവങ്ങളും ഒരോ കഥപാത്രങ്ങളും പ്രതീകങ്ങളാണ്‌. നിഴലിനോട്‌ കഥപറയുന്ന പ്രധാന കഥപാത്രത്തിന്റെ പേരു തന്നെ ഇവിടെ അപ്രസക്തമാണ്‌. അത്‌ നാമായിരിക്കാം; വ്യാമോഹങ്ങള്‍ക്കടിമപ്പെട്ട നമ്മിലെ സാധാരണമനുഷ്യന്‍. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പണിയോ പേനാക്കൂടില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുക!
അദ്ദേഹം വരയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ ഒരേ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു!. കാലാകാലങ്ങളിലായി മനുഷ്യവംശം അതാതു കാലത്തില്‍ ജീവിക്കുക എന്ന "ചിത്രരചന" അല്ലേ നടത്തിയിരുന്നത്‌? കാലത്തിന്റെ കാന്‍വാസിലുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍! ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ആവര്‍ത്തന വിരസത!
ഇന്ത്യാക്കാരന്‍ സന്യാസി പോലെ ഒരു വൃദ്ധന്‍, പിന്നെ വൃദ്ധന്‌ കോളാമ്പിപ്പൂക്കള്‍ കൊടുക്കാനായുന്ന കറുപ്പു മൂടിയ ഒരു യുവതി, വൃദ്ധനും യുവതിയ്ക്കും മദ്ധ്യേ ഒരു അരുവി, പിന്നെ ഒരു സൈപ്രസ്സ്‌ മരം. അത്ഭുതം കൂറിയെട്ടന്നവണ്ണം ചുണ്ടില്‍ ചൂണ്ടുവിരല്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വൃദ്ധനില്‍ പ്രകൃതിയും കാലവും ഭൂതകാല സാംസ്കാരികപാരമ്പര്യവും എല്ലാം സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്നു അഥവാ അതിന്റേയെല്ലാം പ്രതീകമാണ്‌ ഈ വൃദ്ധന്‍. യുവതി തികച്ചും ചിത്രകാരന്റെ കാല്‍പ്പനിക ലോകം തന്നെ. ഈ ചിത്രം, പ്രധാന കഥാപാത്രം യഥാര്‍ത്ഥജീവിതത്തില്‍ ഒരു നിമിഷനേരത്തെയ്ക്കെങ്കിലും തട്ടിന്‍പുറത്തുള്ള അലമാറയുടെ വിടവിലൂടെ കാണുന്ന മുതല്‍ക്കാണ്‌ കഥയുടെ ചുരുള്‍ നിവരുന്നത്‌. ഈ യുവതിയുടെ കണ്ണുകള്‍ കഥാപാത്രത്തെ വേട്ടയാടുകയാണ്‌. വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ രുചി തന്നെയാണ്‌ ഈ കണ്ണുകളുടെ മറക്കാത്ത ഓര്‍മ്മ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്‌. അയാള്‍ കൂടുതല്‍ കറുപ്പിനടിമയാകുന്നു. പിന്നീടയാള്‍ ഈ യുവതിയെ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ യാദൃശ്ചികമായി കാണുന്നു. അവന്റെ സ്വത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ യുവതി മരിച്ചതോടെ സ്വന്തം ആത്മാവ്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടവനായാണ്‌ കഥാപാത്രം പെരുമാറുന്നത്‌. പുതിയ ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ച മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വ്യര്‍ഥതാബോധത്തിന്റെ സൂചന ആണിത്‌. സ്വന്തം ജീവിതം പിഴിഞ്ഞ്‌ സത്തയെടുത്ത്‌ തന്റെ തന്നെ നിഴലിന്റെ ദാഹാര്‍ത്തമായ തൊണ്ടയിലൂടെ തുള്ളിതുള്ളിയായി ഒഴിച്ചുകൊടുക്കാന്‍ കഥാപാത്രം വെമ്പുന്നു.
ഈ യുവതി കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഭാര്യയാണ്‌. കണ്ണില്‍കണ്ടവരുടെയൊക്കെ ഒപ്പം ശയിക്കുന്ന ഇവളെ കഥാപാത്രവും പ്രാപിക്കാന്‍ വെമ്പുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ പിടികൊടുക്കുന്നില്ല. സത്തയെ അല്ലെങ്കില്‍ അര്‍ത്ഥമന്വേഷിക്കുന്ന ജീവിതചിന്ത; അന്വേഷിക്കുന്നത്‌ കിട്ടാതെ, തൃപ്തിലഭിക്കാതെ അലയുന്ന ആത്മബോധത്തിന്റെ പിടച്ചിലാണിവിടെ കാണുന്നത്‌. അവസാനം അയാള്‍ അവളെ കൊല്ലുകയാണ്‌. പിടികൊടുക്കാത്ത സങ്കല്‍പ്പലോകം! ചങ്ങമ്പുഴയുടെ സ്മരണ ഇവിടെ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടോ? അല്ലെങ്കില്‍ ഒമര്‍ ഖയ്യാമിന്റെ?
"നാലു ചുവരുകള്‍ക്കിടയ്ക്ക്‌ രൂപപ്പെടുന്ന മുറിയില്‍ (ജീവിതത്തിനും ചിന്തകള്‍ക്കും ചുറ്റും ഞാന്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തിയിട്ടുള്ള കോട്ടയാണത്‌) ഒരു മെഴുകുതിരി കണക്കേ എന്റെ ജീവിതം ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അല്ല തെറ്റി, അടുപ്പിന്റെ ഒരു വശത്തുകൂടെ തിരുകിക്കയറ്റുകയും മറ്റ്‌ മരക്കഷ്ണങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ തീപ്പടര്‍ന്ന്‌ ചൂടേറ്റ്‌ വിങ്ങിവെന്ത്‌ കരിക്കട്ടയായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്ന വിറകുകൊള്ളിപോലെയാണത്‌. കത്തുകയോ പച്ചയായിത്തന്നെ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. മറ്റ്‌ വിറകുകൊള്ളികളില്‍നിന്നുള്ള ആവിയും പുകയുമേറ്റ്‌ സ്തംഭിച്ചങ്ങനെ കഴിയുകയാണ്‌"
മുകളില്‍ പറഞ്ഞ അന്‍പതാം പേജിലുള്ള ഖണ്ഡിക, സുനില്‍ കൃഷ്ണന്റെ അടുപ്പ്‌ എന്ന കവിതയിലെ ആശയവുമായി വളരെ സാമ്യം തോന്നി. "അടുപ്പ്‌" എന്ന കവിത നോക്കൂ:
പേനാക്കൂടില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന്‌ തന്റെ ദാഹാര്‍ത്തമായ നിഴലിന്റെ തൊണ്ടയിലൂടെ ജീവിതസത്ത പിഴിഞ്ഞെടുത്ത്‌ തുള്ളിതുള്ളിയായി ഒഴിച്ചുകൊടുക്കാന്‍ തോന്നണമെങ്കില്‍ അവനെ തന്റെ അസ്തിത്വബോധം എത്രത്തോളം അലട്ടിയിരുന്നിരിയ്ക്കണം! അവന്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ അവനെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിക്കണം! ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഒര്‍മ്മയും പലപ്പോഴും ഈ പുസ്തകം എന്നിലുണര്‍ത്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരം മാനസികാവസ്ഥകള്‍ കാലങ്ങളായി ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവായി ഇത്‌ കണക്കാക്കാം.
ഖസ്സാക്കുക്കാരനേക്കാളധികം അസ്തിത്വബോധം സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിനെ അലട്ടിയിരുന്നതിനുകാരണം അവര്‍ രണ്ടുപേരും ജീവിച്ചിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുടെ അന്തരം തന്നെയായിരിക്കാം. സാദിഖ്‌ ഹിദായത്ത്‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌ ഒരേകാധിപതിയുടെ കാലത്തായിരുന്നതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കല്‍പ്പലോകവും യാഥര്‍ഥ്യലോകവും തമ്മിലും കൂടുതല്‍ അന്തരമുണ്ടായിരിക്കനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലുമാണ്‌.
ഭൂതകാലം ഒരു ഭാരമായിരുന്നു കഥാപാത്രത്തിന്‌. ഏകാന്തത, മരണം, ഭയം തുടങ്ങിയ വികാരങ്ങള്‍ മഥിയ്ക്കുന്ന മനസ്സ്‌. കവിതയ്ക്കു സമാനമായ രീതിയില്‍ ബിംബകല്‍പ്പനകളാല്‍ അലങ്കരിച്ച എഴുത്ത്‌. ഒരേ തരത്തിലുള്ള ബിംബങ്ങള്‍ തന്നെ വിവിധ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ അല്‍പ്പാല്‍പ്പവ്യത്യാസത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ തന്നെ ഈ വിവിധ സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലെ ബിംബങ്ങളെ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ വിവര്‍ത്തകന്‍ അല്‍പം കൂടെ ശ്രദ്ധിക്കണമായിരുന്നു. സമാനമായ വാക്കുകള്‍ എല്ലായിടത്തും പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ വായനക്കാരന്‌ ചര്‍വിതചര്‍വ്വണസുഖമേ തരുന്നുള്ളൂ.
നമ്മുടെ ആധുനിക കവികള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ബിംബങ്ങളും, വികാരങ്ങളെയും മാനസികസ്ഥിതിയെയും സംവദിക്കാന്‍ പ്രകൃതിയേയും വസ്തുക്കളുടെ അവസ്ഥാന്തരങ്ങളേയും വളരെ സമര്‍ത്ഥമായി അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
വളരെ കുറച്ചു കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഉള്ള ഈ 'നോവല്ല'യില്‍ കഥാപാത്രത്തിന്റെ അമ്മയും അമ്മയ്ക്കു സമാനയായ കഥാപാത്രത്തെ നോക്കിവളര്‍ത്തുന്ന ആയയും മാത്രമാണ്‌ നല്ല സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങള്‍. കഥാപാത്രം ഇവരോടുമാത്രമെ അല്‍പ്പമെങ്കിലും വൈകാരികമായ അടുപ്പം കാണിക്കുന്നുള്ളൂ. ബക്കിയെല്ലാ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങളേയും അവിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണിലൂടെയാണ്‌ അദ്ദേഹം കാണുന്നത്‌. പുതിയ കാലത്ത്‌ ഇത്തരം ആശയങ്ങളെ സ്ത്രീവിരോധമായി കാണാമെങ്കിലും, എല്ലാം വിവിധ ആശയങ്ങളുടെ മൂര്‍ത്തരൂപങ്ങളായി കാണുമ്പോള്‍ ഇതില്‍ വളരെ അപാകതയില്ല. എന്നിരുന്നാലും സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്റെ സ്ത്രീകളോടുള്ള കാഴ്ച്ചപ്പാട്‌ ഒരിത്തിരിയെങ്കിലും ഇതില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കാതെ നിര്‍വ്വാഹമില്ല.
കല്യാണം തന്നെ ഒരു വഞ്ചനയായാണ്‌ അദ്ദേഹം കാണുന്നതെങ്കിലും അവളെ പ്രാപിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ വെമ്പലാണ്‌. അവള്‍ വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കില്‍ കൂടി. അവളാണ്‌ തന്റെ അവസ്ഥകള്‍ക്കെല്ലാം കാരണം എന്നാണ്‌ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം. നമ്മുടെ മിത്തോളജിയിലെന്ന പോലെ പെണ്ണിനെ പാമ്പിനോടാണ്‌ ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. പെണ്ണാണ്‌ ഈ അവസ്ഥകള്‍ക്കെല്ലാം കാരണം എന്ന്‌ പറയുന്നതിലൂടെ പണ്ടുതിന്ന വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ ഓര്‍മ്മ നമ്മിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവരുന്നു.
വാസ്തവികതയില്‍ നിന്നും ഇത്തരത്തില്‍ മിത്തുണ്ടാക്കി അതിലൂടെ വളരെ ഫലപ്രദമായി തന്റെ ആശയങ്ങളെ സംവേദനം ചെയ്യാനുള്ള സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്റെ കഴിവിനെ എത്രപ്രകീര്‍ത്തിച്ചാലും മതിവരില്ല. അന്നത്തെ ചുറ്റുപാടുകള്‍ വിലയിരുത്തി, ജന്മാന്തരങ്ങളിലൂടെ കാലത്തില്‍ പിന്നോട്ടുള്ള യാത്രയുടെ വിവരണത്തിലൂടെ സാദിഖ്‌ ഹിദായത്തിന്റെ, കാലം അസ്തിത്വം തുടങ്ങിയ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെ കുറിച്ച്‌ നമുക്കറിവു ലഭിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനെ മുജ്ജന്മവും പാപവും പുനര്‍ജന്മവുമൊക്കെ അലട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌ എന്ന്‌ തോന്നുന്നു.
കഥാപാത്രം അലമാരയുടെ വിടവിലൂടെയാണ്‌ ആദ്യം സുന്ദരിയുടെ കണ്ണുകള്‍ കാണുന്നത്‌. അതിനുള്ള കാരണമോ, അമ്മാമന്‍ വന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‌ കുടിക്കാന്‍ വീഞ്ഞെടുക്കാന്‍ തട്ടിന്‍പുറത്തുകയറിയതും. ഇവിടെ അമ്മാമന്‍ ലൌകികജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്‌. കനിതിന്നാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച പാമ്പിന്റെ മണം ഇവിടെ അടിക്കുന്നുണ്ട്‌. സ്വത്വം തിറിച്ചറിഞ്ഞാല്‍ വരുന്ന കാലം എത്ര ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ചയോടേ കാണാവുന്നതാണ്‌, അനുഭവിക്കാവുന്നതാണ്‌ എന്നതിന്റെ സൂചകമാണ്‌ രണ്ടാം ഭാഗത്തിന്റെ അവസാനം. കര്‍മ്മബന്ധങ്ങളുടെ ചരടഴിയുന്നു. പിന്നീടുള്ള യാത്രയില്‍ കര്‍മ്മബന്ധങ്ങളില്ല. ശാശ്വതസത്യം മാത്രം. ഇതാണ്‌ സ്വാതന്ത്ര്യം. ഇതിന്‌ സഹായിക്കുന്നതോ? വൃദ്ധന്‍ തന്നെ. ശവപ്പെട്ടി വലിക്കുന്ന കുതിരകളും വൃദ്ധനും പൂര്‍വജന്മങ്ങളുടെ, മനുഷ്യസംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്‌.
ആത്മസത്തമനസ്സിലാക്കുന്നതിന്‌ മുന്‍പുള്ള ജീവിതം എന്തായിരുന്നുവെന്ന്‌ താഴെപ്പറയുന്ന വരികളിലൂടെ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കാം. ഹൃദയം ശരീരത്തിനോട്‌ മാത്രമല്ല, മനസ്സിനോടും വിരോധത്തിലാണ്‌ (പേജ്‌ 65)ചേര്‍ച്ചയില്ലാത്ത വസ്തുക്കളുടെ വിചിത്രമായ ഒരു കൂട്‌! ഞാന്‍, പരിത്യജിക്കപ്പെട്ട ഒരാളെപ്പോലെ, ആള്‍ത്താമസമില്ലാത്ത വീട്‌ പോലെ ആണ്‌ എനിക്ക്‌ ജീവിതം (സാദിക്ക്‌ ഹിദായത്ത്‌ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതാണ്‌ എന്നോര്‍ക്കുക) ഭരണി തിരിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ലൊട്ടുലൊടുക്കുക്കാരന്‍ വൃദ്ധന്റെ ആത്മാവ്‌, കഥപാത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നു. ശാശ്വതസത്യവുമായി കഥാപാത്രത്തിന്റെ സത്ത അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നതായി നമുക്ക്‌ ഇതിനെ വിവക്ഷിക്കാം. മതങ്ങള്‍ പറയുന്ന മോക്ഷമാര്‍ഗ്ഗമല്ലെ ഇത്‌? സവിശേഷമായ തിരിച്ചറിവിന്റെ പ്രതീകമാണ്‌ ഭരണി. ആത്മീയമായ മുറിവ്‌, അതുണ്ടാക്കുന്ന ഭ്രമാത്മകമായ വേദനകള്‍, സര്‍റിയലിസം പകരുന്ന വിഭ്രമാത്മകമായ നിറക്കൂട്ടുകള്‍, ഇതിന്റെയെല്ലാം ആകത്തുകയാണീ നോവെല്ല.
സാദിക്ക്‌ ഹിദായത്ത്‌ (1903-1951). 1927-ല്‍ പാരീസില്‍ വെച്ച്‌ ആത്മഹത്യയ്ക്ക്‌ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. ഒമര്‍ ഖയ്യാം കൃതികളും ബുദ്ധിസവും അദ്ദേഹത്തെ നല്ലപോലെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. കുരുടന്‍ കൂമന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനുശേഷം ഇറാനില്‍ ആതമഹത്യാനിരക്ക്‌ കൂടിയതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഖസാക്കിലെ ഇതിഹാസം ഇറങ്ങിയതിനു ശേഷം നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ നമുക്ക്‌ വായിച്ചെങ്കിലും അറിയാമല്ലോ
കഥാപാത്രത്തിന്‌ ലൊട്ടുലൊടുക്കുകച്ചവടക്കാരന്റെ രൂപവുമായി സാദൃശ്യം വരുത്തി തുടര്‍ന്നുള്ള കഥാപാത്രത്തിന്റെ മാനസിക സ്ഥിതിയെ സൂചിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ്‌ സാദിക്ക്‌ ഹിദായത്ത്‌ ഈ നോവല്‍ അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നത്‌. ലൊട്ടുലൊടുക്കുകച്ചവടക്കാരന്‍ ഭരണി തിരികെ നല്‍കിയതോടെ കഥപാത്രത്തിന്‌ ജീവിതസത്ത മനസ്സിലായി വിരക്തിയാണുണ്ടാവുന്നത്‌.
വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ രുചി, ഭാരമായി തീരാതിരിക്കാന്‍ ഫലേച്ഛ ഇല്ലാതെ കര്‍മ്മം ചെയ്യുക എന്ന ഭാരതീയ ചിന്തയെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌ ഈ ചെറു ഇറാനിയന്‍ നോവല്‍. അശ്ലീലം പറയാതെ അശ്ലീലത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ലൈംഗികതയെ വെറുപ്പിക്കുന്ന എന്തിന്‌ പെണ്ണിനെ തന്നെ വെറുപ്പിക്കുന്ന ഒരു തരം രചനാ ശൈലി ആണ്‌ സാദിഖ്‌ ഹിദായത്ത്‌ ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. പെണ്‍വര്‍ഗ്ഗത്തെ നാശമായി അദ്ദേഹം പറയാതെ പറയുന്നു. "എഴുത്തുകാരന്റെ മരണം" സംഭവിക്കുന്ന ഒരോവായനയിലും ഒരോതരത്തിലുള്ള ചിന്തകള്‍ ഉണര്‍ത്തിവിടുന്ന ഒരു മഹത്തായ കൃതിയാണ്‌ "കുരുടന്‍ കൂമന്‍". മാതൃഭൂമി ബുക്സ്‌ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ കൃതി ശ്രീ എസ്‌. എ ഖുദ്‌സിയാണ്‌ മലയാളത്തിലേക്ക്‌ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്‌. വില നാല്‍പ്പത്തിയഞ്ചു രൂപ.
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 4:14 PM No comments: Links to this post
Labels: നിരൂപണം, പലവക, ലേഖനം, വായന
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
sunil pi ilayidam (3)
sunil pi ilayitam (3)
Ushaiqer Heritage Village (1)
സുനിൽ പി ഇളയിടം (3)
Blog Archive January 2017 (1) December 2016 (3) July 2016 (1) April 2016 (2) November 2015 (1) August 2015 (4) March 2015 (1) February 2015 (2) January 2015 (2) September 2014 (2) August 2014 (1) June 2014 (1) May 2014 (1) April 2014 (2) March 2014 (1) February 2014 (2) June 2013 (2) February 2013 (1) October 2012 (4) September 2012 (2) July 2012 (3) June 2012 (1) April 2012 (1) November 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (3) August 2011 (2) July 2011 (2) March 2011 (2) February 2011 (2) October 2010 (1) May 2010 (1) February 2010 (1) January 2010 (1) October 2009 (1) April 2009 (2) March 2009 (2) December 2008 (1) November 2008 (2) October 2008 (1) August 2008 (1) June 2008 (1) March 2008 (3) February 2008 (1) December 2007 (2) November 2007 (1) October 2007 (1) August 2007 (2) July 2007 (1) May 2007 (1) April 2007 (1) March 2007 (3) February 2007 (1) January 2007 (2) December 2006 (1) October 2006 (3) June 2006 (1) May 2006 (4) April 2006 (1) March 2006 (2) February 2006 (1) January 2006 (3) November 2005 (2) October 2005 (3) September 2005 (5) August 2005 (8) July 2005 (11) June 2005 (10) May 2005 (24) April 2005 (13)
Enter your search terms
Simple template. Powered by Blogger.