en en en en en en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml de ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en en en en en en en en en en en en es es en en en en en en en ml en ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en fr id en en en en en en ml en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en sv de en en en en ca en en en en en en
View more presentations from Jack Eapen.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വംശാവലി പുതിയ നിയമത്തില്‍ രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ- വി.മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലും വി.ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലും. എങ്കിലും ഈ രണ്ട് വംശാവലികളിലും പല വ്യത്യാസങ്ങളും പ്രകടമാണ്. സുവിശേഷങ്ങളില്‍ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ തെറ്റാണ് എന്നാണോ ഇതിനര്‍ത്ഥം? ഇങ്ങിനെ പ്രകടമായ വൈരുധ്യങ്ങള്‍ വേദപുസ്തകത്തില്‍ കാണുമ്പോള്‍ നാം ഇതാണ് വിശ്വസിക്കേണ്ടത്? ഈ വൈരുധ്യങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ ഉണ്ടായി? ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഈ ലേഖനത്തില്‍.
യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തില്‍ വംശാവലിക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഏതൊരു പുരുഷനും തന്‍റെ വംശശുദ്ധി തെളിയിക്കാനായി വംശാവലി സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്‌. ബാബേല്‍ പ്രവാസത്തിനു ശേഷം ഇസ്രയേല്യര്‍ മടങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ പുരോഹിതന്മാരായിരുന്ന ഹബയ്യാവിന്റെ മക്കള്‍, ബര്‍സില്ലായിയുടെ മക്കള്‍ എന്നിവരുടെ വംശാവലി രേഖകള്‍ കണ്ടുകിട്ടാഞ്ഞതിനാല്‍ അവരെ വംശശുദ്ധിയില്ലാതവരെന്നു എണ്ണി പൌരോഹിത്യത്തില്‍നിന്നു നീക്കി കളഞ്ഞതായി പഴയ നിയമത്തില്‍ നാം വായിക്കുന്നു (എസ്രാ 2:61,62). പുറജാതിയില്‍ നിന്നും യഹൂദമതത്തിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത ആളായിരുന്നു ഹെരോദാ രാജാവിന്റെ പിതാവായ അന്തിപേറ്റര്‍. തന്‍റെ വംശശുദ്ധിയില്ലായ്മ ആരും അന്വേഷിച്ച് അറിയാതിരിക്കാനായി വംശാവലി സംബന്ധിച്ച ഔദ്യോഗിക രേഖകളെല്ലാം ഹെരോദാവ് നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞതായി കൈസര്യയിലെ യൌസേബിയോസിന്റെ “തിരുസഭാചരിത്ര”ത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളിലെയും വംശാവലികള്‍ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഇവയാണ്:
1. വി.മത്തായിയില്‍ അബ്രഹാം മുതലുള്ള വംശാവലിയും വി.ലൂക്കൊസില്‍ ആദാം മുതലുള്ളതും.
2. ദാവീദിന് ശേഷമുള്ള വംശാവലി രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തം
3. യേശുവിന്‍റെ നിയമാനുസൃത പിതാവായ യോസേഫിന്റെ പിതൃസ്ഥാനത്തു വ്യത്യസ്ത ആള്‍ക്കാരെയാണ് രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളിലും കാണുന്നത്.
ഈ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്കുള്ള കാരണങ്ങള്‍ നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.
അബ്രഹാമിന്റെ പുത്രനായ ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വംശാവലി എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് വി.മത്തായി തന്‍റെ സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സുവിശേഷ രചനയുടെ ഉദ്ദേശ്യം തന്നെ യഹൂദന്മാരുടെ മാത്രം രക്ഷകനായി യേശുവിനെ അവതരിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. അതിനാല്‍, അബ്രഹാമിന്‍റെ പരമ്പരയിലെ രാജാവായ ദാവീദിന്‍റെ ഗോത്രത്തില്‍ പിറന്ന യഹൂദനായി യേശുവിനെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ വി.ലൂക്കോസിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം സര്‍വ്വ ജനതയുടെയും രക്ഷകനാണ് യേശു എന്ന് സ്ഥാപിക്കലാണ്. അതിനാല്‍ അദ്ദേഹം ആദാം മുതലുള്ള വംശാവലി നല്‍കുന്നു.
എബ്രഹാം മുതല്‍ ദാവീദ് വരെയുള്ള വംശാവലി രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളിലും ഒരുപോലെയാണ്. തുടര്‍ന്ന്, ദാവീദിന്‍റെ മകനായ ശലോമോന്റെ വംശാവലിയാണ് വി.മത്തായി നല്‍കുന്നത്. എന്നാല്‍ ലൂക്കോസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ദാവീദിന്‍റെ മറ്റൊരു മകനായ നാഥാന്റെ വംശാവലിയാണ്.
വി.മത്തായിയുടെ സുവിശേഷ പ്രകാരം യേശുവിന്‍റെ നിയമാനുസൃത പിതാവായ യോസേഫിന്റെ പിതാവ് മഥാന്റെ മകനായ യാക്കോബ് ആണ്. എന്നാല്‍ ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷ പ്രകാരം യോസേഫിന്റെ പിതാവ് മഥാത്തിന്റെ മകനായ ഹേലി ആണ്. ഈ വ്യത്യാസം എങ്ങിനെ ഉണ്ടായി? ഇത് സംബന്ധിച്ച് ആഫ്രിക്കാനൂസിന്റെ “അപ്പോളോജി” എന്ന കൃതിയിലെ വിവരണം കൈസര്യയിലെ യൌസേബിയോസിന്റെ “തിരുസഭാചരിത്ര”ത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് (ഒന്നാം ഭാഗം ഏഴാം അദ്ധ്യായം).
ഇസ്രയേലില്‍ ഒരുവന്‍ സന്തതി ഇല്ലാതെ മരിച്ചാല്‍ അവന്‍റെ സഹോദരന്‍ പരേതന്റെ ഭാര്യയെ പരിഗ്രഹിച്ചു സന്തതിയെ ജനിപ്പിക്കേണം എന്ന് മോശയുടെ നിയമത്തില്‍ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ട് (ആവര്‍ത്തന പുസ്തകം 25:5).ഇങ്ങിനെ ജനിക്കുന്നവര്‍ മരിച്ചുപോയ വ്യക്തിയുടെ സന്തതി ആയിട്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഹേലിയും യാക്കോബും ഇപ്രകാരം ദേവര വിവാഹത്തിലൂടെ ജനിച്ച സഹോദരങ്ങളായിരുന്നു. ഹേലി സന്തതി ഇല്ലാതെ മരിച്ചപ്പോള്‍, യാക്കോബ് ഹേലിയുടെ ഭാര്യയെ പരിഗ്രഹിച്ചു യോസഫിനെ ജനിപ്പിച്ചു. അങ്ങിനെ യോസേഫ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജനിച്ചത്‌ യാക്കോബില്‍ നിന്നാണെങ്കിലും, നിയമാനുസൃതം ഹേലിയുടെ പുത്രനാണ്. അതിനാല്‍ യോസേഫിന്റെ പിതൃ സ്ഥാനത്ത് രണ്ട് സുവിശേഷങ്ങളിലും രണ്ടു പേരെ കാണുന്നതില്‍ അസ്വാഭാവികത ഒന്നുമില്ല- ഒരാള്‍ നിയമാനുസൃത പിതാവ്, മറ്റെയാള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ജനകന്‍. പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വസ്തുത, വി.മത്തായി എഴുതുന്നത്‌ “യാക്കോബ് യോസേഫിനെ ജനിപ്പിച്ചു” എന്നും, വി.ലൂക്കോസ് എഴുതുന്നത് “ഹേലിയുടെ മകനായ യോസേഫിന്റെ മകനായി അവന്‍ കരുതപ്പെട്ടു” എന്നുമാണ്. “ജനിപ്പിച്ചു” എന്ന പദം വി.ലൂക്കോസ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. (യേശുവിന്‍റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ വി.മത്തായിയും “യോസേഫ് യേശുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു” എന്ന് എഴുതുന്നില്ല, മറിച്ച് “മറിയയില്‍ നിന്നും ക്രിസ്തു എന്ന് പേരുള്ള യേശു ജനിച്ചു” എന്നാണ് (മത്തായി 1:16). യേശുവിന്‍റെ കന്യകാ ജനനം ഉറപ്പിക്കാനും യോസേഫിന് അതില്‍ ജീവശാസ്ത്രപരമായ പങ്കില്ലെന്ന് കാണിക്കാനുമാകണം ഇങ്ങിനെ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്)
പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ വൈരുധ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും, സുവിശേഷങ്ങളുടെ കാതലായ സത്യത്തെ ഹനിക്കുന്ന ഒന്നുംതന്നെ വംശാവലികളില്‍ ഇല്ലെന്നു ഇതില്‍നിന്നും വ്യക്തമാണല്ലോ.
Mar 10th, 2016 Posted in General, Personal | 229 comments »
(2 0 0 2 ല്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ ആയിരുന്ന സമയത്ത് നാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് അയച്ച ഒരു കത്താണ് ഇത്. ഒരാള്‍ക്ക്‌ ആയി എഴുതി തുടങ്ങി. കുറെ നീണ്ടു പോയതിനാല്‍ എല്ലാവര്ക്കും വേറെ വേറെ എഴുതാതെ ഫോട്ടോസ്റാറ്റ് എടുത്ത് അയക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു കോപ്പി എന്‍റെ കയ്യിലും ഇരുന്നു.)
ഇത്തവണ ഞാന്‍ ദുഖവെള്ളിയും ഈസ്റ്ററും ഒന്നും ആഘോഷിച്ചില്ല. കാരണം ഞാന്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. ദുഖവെള്ളിയാഴ്ച തന്നെയായിരുന്നു ഹോളിയും. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ സുഹൃത്തായ ഹിമാന്ഷു ശര്‍മയോടൊപ്പം അവന്‍റെ നാടായ ദെറാദൂണിലേക്ക് പോയി. വ്യാഴാഴ്ച വൈകിട്ട് 8 മണിക്ക് ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തിരിച്ചു. 250km ദൂരമുണ്ട് അവിടേക്ക്. ബസില്‍ 6 മണിക്കൂര്‍ യാത്ര. ഹിമാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായ ശിവാലിക് മലനിരകളുടെ താഴ്വരയിലാണ് ദെറാദൂണ്‍. ബസ് ആദ്യം മല കയറും. പിന്നെ പതിയെ താഴേക്കിറങ്ങും. 2 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ അവന്‍റെ വീട്ടിലെത്തി.
ഹിമാന്ഷുവിന്റെ അച്ഛന് കേരളത്തെയും മലയാളികളെയും വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. പണ്ട് പുള്ളി തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു സെമിനാറിന് വന്നപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയ ഇഷ്ടം ആണ്. പുള്ളി വീട്ടില്‍ കൈലി ആണ് ഉടുക്കുന്നത്. ഈ ഹിമാന്ഷു ഒരു നല്ല കക്ഷി ആണ്. ഇത്രയും അറിവുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് പറഞ്ഞു തരാനും പുള്ളിക്ക് മടി ഒന്നും ഇല്ല. സുന്ദരമായി ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കും.ഹിമാന്ഷുവിന്റെ അനന്തരവന്‍ ആറു വയസ്സുകാരന്‍ ഋഷിയും വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാമനെയും കൂട്ടുകാരനെയും കാണാന്‍ ആകാംക്ഷാഭരിതനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു കക്ഷി.
ഞങ്ങള്‍ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ട് രാവിലെ എണീട്ടപ്പോഴേക്കും നാട്ടിലുള്ള കുറെ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഹോളി ആഘോഷിക്കാനായി ആ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. ഉടുപ്പൊന്നു മാറാന്‍ പോലും അവസരം തരാതെ ചായം പൂശല്‍ ആരംഭിച്ചു. ഞാന്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നാണ്, ഇതുവരെ ഹോളി കണ്ടിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ ഹിമാന്ഷു പറഞ്ഞതോടെ അവര്‍ക്ക് ആവേശം കൂടി. ഒരു ഗുണമുണ്ട്, നമ്മളെ ചായം പൂശിയവരെ എല്ലാം നമുക്കും തിരിച്ചു പൂശാം. ചായം പൂശല്‍ കഴിഞ്ഞ് കെട്ടിപിടിക്കും. മുതിര്‍ന്നവര്‍ പോയപ്പോള്‍ ഹിമാന്ഷുവിന്റെ കൂടുകാര്‍ വന്നു. അവരുടെ ചായം തേക്കല്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞതോടെ ഞാന്‍ ഒരു പരുവം ആയി. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം കൂടി ഓരോ വീട്ടിലും കയറി ഇറങ്ങി അവിടൊക്കെ ഉള്ളവരെ ചായം തേച്ചു. എല്ലാ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒത്തിരി പലഹാരം കിട്ടും. “ഗുജിയ” എന്ന പലഹാരമാണ് ഹോളി സ്പെഷ്യല്‍. നല്ല ഉഗ്രന്‍ സാധനം. രുചി വര്‍ണ്ണിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ ഇല്ല.
പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഹിമാന്ഷുവിന്റെ ബൈക്കില്‍ കയറി അവന്‍റെ കുറെ കൂട്ടുകാരുടെ വീടുകളില്‍ പോയി. വഴിനീളെ പിള്ളാര്‍ ബലൂണില്‍ കളര്‍ വെള്ളം നിറച്ചു വലിച്ചെറിയുന്നു. ചില സ്ഥലത്ത് വീടുകളുടെ മുകളില്‍ നിന്ന് ബക്കറ്റില്‍ കൊരിയൊഴിക്കും. ഊളതരം! അല്ലാതെ എനിക്ക് വലിയ രസം ഒന്നും തോന്നിയില്ല. നല്ല ഒരു ഉത്സവത്തെ ആളുകള്‍ വഷളാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഹിമാന്ശുവിന്റെ പെങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ പോയി. അതും ദെറാദൂണില്‍ തന്നെയാണ്. അവര്‍ക്ക് കുടുംബവകയായുള്ള ഒരു സ്കൂളില്‍ ടീച്ചര്‍ ആണ് പുള്ളിക്കാരി. ഭര്‍ത്താവ് Ordnance Factoryയില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. നല്ല ആള്‍ക്കാര്‍. അവിടെ നിന്നും ധാരാളം ഗുജിയ ഞാന്‍ അകത്താക്കി എന്ന് പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലോ.
ഉത്തരാഞ്ചല്‍ സംസ്ഥാനത്തിന്‍റെ തലസ്ഥാനം ആണ് ദെറാദൂണ്‍. ഏകദേശം 350 വര്‍ഷത്തെ പഴക്കം ഉള്ള പട്ടണം. ഏഴാമത്തെ സിഖ് ഗുരുവായ ഗുരു ഹാര്‍ റായിയുടെ മകനായ ഗുരു രാം റായ് ആണ് ഇന്നത്തെ ദെറാദൂണ്‍ സ്ഥാപിച്ചത്. “ദെറാ” എന്ന പഞ്ചാബി വാക്കിന്‍റെ അര്‍ഥം settlement എന്നാണ്. ഡൂണ്‍=valley. ഗുരു രാം റായ് സ്ഥാപിച്ച ഗുരുദ്വാരയും അവിടെയുണ്ട്. മനോഹരങ്ങളായ ചിത്രവേലകള്‍ ആണ് ഭിത്തിയില്‍. എല്ലാ രാത്രിയിലും ഗുരുവിന്‍റെ കിടക്ക വിരിച്ച് ഒരുക്കിയതിനു ശേഷം മുറി അടച്ചിടും. രാവിലെ തുറക്കുമ്പോള്‍ അതില്‍ ആരോ കിടന്നതായ അടയാളങ്ങള്‍ കാണാറുണ്ടത്രെ. ഞായറാഴ്ച വൈകിട്ടും തിങ്കളാഴ്ചയും അവിടെ വലിയൊരു ഉത്സവം ആയിരുന്നു. झंडा मेला (flag festival) എന്നാണ് അതിന്റെ പേര്. ലോകത്തുള്ള സിഖുകാര്‍ മുഴുവന്‍ ഇതിനു വരും. നമ്മുടെ പരുമലപ്പെരുന്നാള്‌/ശബരിമല സ്റ്റൈല്‍ ജനക്കൂട്ടമാണ്. രാത്രിയിലേ വന്നവര്‍ വിരിവച്ച് കിടന്നുറങ്ങുന്നു. ഗുരുദ്വാരയ്ക്ക് അകത്ത് കുറെ കബറുകള്‍ ഉണ്ട്. അവിടെ പുരോഹിതന്മാര്‍ ആയിരുന്നവരുടെ ശവകുടീരങ്ങള്‍ ആണ്.
ശനിയാഴ്ച ഞങ്ങള്‍ മസൂറിയില്‍ പോയി. ദെറാദൂണില്‍ നിന്ന് 33km ദൂരമേയുള്ളൂ അങ്ങോട്ട്‌. പക്ഷെ മലയുടെ മുകളിലാണ്. കറങ്ങി കറങ്ങി മുകളിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ താഴേക്കു നോക്കാന്‍ നല്ല രസമാണ്. വളരെ സുഖകരമായ കാലാവസ്ഥയാണ് മസൂറിയില്‍. പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രമാണ് അത്. നമ്മുടെ സിവില്‍ സര്‍വീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന Lal Bahadur Shastri National Academy of Administration മസൂറിയില്‍ ആണ്. മസൂറിയില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കിയാല്‍ വളരെ ചെറുതായി ദെറാദൂണ്‍ കാണാം. മസൂരിയിലെക്ക് മല കയറുന്ന വഴിക്ക് പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ശിവ ക്ഷേത്രം ഉണ്ട്. അവിടെ നേര്‍ച്ചകള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നതല്ല. അമ്പലത്തിനകത്ത് തന്നെയുള്ള ചെറിയ കടകളില്‍ നിന്നുള്ള വരുമാനമാണ് അമ്പലത്തിനുപയോഗിക്കുന്നത്. നല്ല സുന്ദരമായ ബോണ്‍വിറ്റ ഇട്ട കാപ്പി ഫ്രീയായി കിട്ടും. കുടിച്ചിട്ട് ഗ്ലാസ്‌ നമ്മള്‍ തന്നെ കഴുകി കൊടുക്കണം എന്നേയുള്ളൂ.
പിന്നെ ഒരു സെന്റ്‌ ഫ്രാന്‍സിസ് പള്ളിയില്‍ പോയി. ഹിമാന്ഷു പഠിച്ച സെന്റ്‌ ജോസഫ്‌ അക്കാദമി സ്കൂള്‍ കണ്ടു (ദെറാദൂണിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടാമത്തെ സ്കൂള്‍ ആണ്- ഒന്നാം സ്ഥാനം ഡൂണ്‍ സ്കൂള്‍). ന്യൂസീലണ്ടിലെ ഒരു ട്രസ്റ്റ്‌ ആണ് സ്കൂള്‍ നടത്തുന്നത്. അധ്യാപകരോക്കെ അവിടെ നിന്നും വരുന്നവരാണ്.
ഹിമാന്ഷു ഭയങ്കര മുസ്ലിം വിരോധി ആണ് കേട്ടോ. നാല് വര്ഷം മുന്‍പ് അലിഗഡില്‍ നടന്ന ഒരു ലഹളയില്‍ അവന്‍റെ അമ്മാവനെ അവന്‍റെ മുന്‍പിലിട്ടു വെട്ടി കൊന്നതിന്റെ വിരോധം ആണ്. അതേ സമയം, ദെറാദൂണിലുള്ള കമലുദ്ദിന്‍ പാഷ എന്ന മുസ്ലിം വിശുദ്ധന്റെ കബറിലെ (മസാര്‍) നിത്യ സന്ദര്‍ശകനുമാണ്. നമ്മുടെ ഒരു മുറിയുടെ അത്രയുമേയുള്ളൂ ഈ മസാര്‍. ഞങ്ങള്‍ അവിടെ പോയി. അവിടെ അവനു ഭയങ്കര വിശ്വാസം ആണ്. അവിടെ പോയി പ്രാര്തിച്ചതെല്ലാം അവന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കല്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ച കാര്യം സാധിച്ചതിനു ശേഷം അവന്‍ നന്ദി പറയാന്‍ പോയില്ല. ഒരു ദിവസം സ്വപ്നത്തില്‍ അവന്‍റെ മരിച്ചുപോയ മുത്തശ്ശി വെള്ള വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ച ഒരാളിനോടു അപേക്ഷിക്കുന്നതായി അവന്‍ കണ്ടു “അവന്‍ വന്നു കാണാത്തതില്‍ അവനോടു ക്ഷമിക്കണമെന്ന്”. അടുത്ത ദിവസം തന്നെ അവന്‍ അവിടെ പോയി നേര്‍ച്ചയിട്ടു.
പിന്നെ ദെറാദൂണില്‍ കണ്ടത് Forest Research Institute ആണ്. വലിയൊരു കാമ്പസ്. നല്ല രസമാണ് ആ സ്ഥലം കാണാന്‍. പട്ടാളക്കാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന Indian Military Academyയും ദെറാദൂണില്‍ ആണ്. പുറത്തു നിന്നേ കാണാന്‍ പറ്റൂ. അകത്തു കയറിയാല്‍ വെടിവച്ച് പഠിക്കുന്ന പട്ടാളക്കാരുടെ വെടിയുണ്ട വല്ലതും വഴി തെറ്റി വന്ന് കൊണ്ടാലോ. അത് കൊണ്ടായിരിക്കും അവര്‍ അകത്തു കയറ്റാത്തത്. എന്തായാലും തിങ്കളാഴ്ച വൈകിട്ട് ഞാന്‍ തിരിച്ച് ഡല്‍ഹിയില്‍ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കഥ കഴിഞ്ഞല്ലോ.
Apr 3rd, 2012 Posted in General, തല തിരിഞ്ഞ ചിന്തകള്‍ | 14 comments »
Why this delivery delivery delivery di
Why this delivery delivery delivery di
Why this delivery delivery delivery di
Why this delivery delivery delivery di
Pack motham issue issue
Issue-u enna bug-u bug-u
Test cheythu thalarnnu thalarnnu
Fix cheythu thakarnnu thakarnnu
Why this delivery delivery delivery di
Why this delivery delivery delivery di
Aa fix motham veendum issue
DB motham adichu poyi
My KRA ellam thakarnnu poyi
I want you to fix this
Now-u itself now-u itself
Why this delivery delivery delivery di
Why this delivery delivery delivery di
Feb 17th, 2012 Posted in General, Personal | Comments Off on ഗുരു സ്മരണ
കഴിഞ്ഞ ദിവസം അന്തരിച്ച അഭിവന്ദ്യ ഗീവര്‍ഗീസ് മാര്‍ ഒസ്താത്തിയോസ് തിരുമേനിയുടെ പാവന സ്മരണയ്ക് മുന്‍പില്‍ ആദരാഞ്ജലികള്‍. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രണ്ടു ഓര്‍മകളിലേക്ക്:
1 . നിരണം പള്ളിയില്‍ ഒരു ഞായര്‍ ദിവസം കുര്‍ബാനയ്ക്കായി തിരുമേനിയെ ക്ഷണിച്ചു. രാത്രി തങ്ങാനുള്ള തീരുമാനത്തോടെ അദ്ദേഹം ശനിയാഴ്ച സന്ധ്യാ നമസ്കാരത്തിന് തന്നെ പള്ളിയില്‍ എത്തി. ഞങ്ങള്‍ ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് അതൊരു സംഭവം തന്നെ ആയിരുന്നു. കാരണം അക്കാലത്ത് ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങള്‍ കാരണം നിരണം പള്ളി സഭാ നേതൃത്വതാല്‍ തീരെ അവഗണിക്കപ്പെട്ട നിലയില്‍ ആയിരുന്നു. വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷമാണ് ഒരു തിരുമേനി അവിടെ താമസിക്കാന്‍ എത്തുന്നത്‌. ഞങ്ങള്‍ MGOCSM പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ആവേശഭരിതരായി. അപ്പോള്‍ മറ്റൊരു പ്രശ്നം. പ്രായത്തിന്‍റെ അരിഷ്ടതകള്‍ ഉള്ള തിരുമേനിയെ ഭാര്‍ഗവീ നിലയം പോലെയുള്ള പള്ളിമേടയില്‍ എങ്ങിനെ തനിയെ താമസിപ്പിക്കും? ആരെങ്കിലും അവിടെ കൂടെ താമസിക്കണം എന്നായി. സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു നാല് പേര്‍ ആ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. സമീപവാസിയായ സെക്രട്ടറി ശെമ്മാശന് തിരുമേനി വീട്ടില്‍ പോകുവാന്‍ അനുവാദവും കൊടുത്തു.
ഒന്‍പതു മണിക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ വീട്ടില്‍ പോയി അത്താഴം കഴിച്ചു വന്ന ഞങ്ങള്‍ തിരുമേനിയുടെ രാത്രി സെക്യൂരിറ്റി ഏറ്റെടുത്തു. സെന്‍റ് പോള്‍സ് സെന്റെറില്‍ തിരുമേനിയുടെ വിദ്യാര്‍ഥി ആയിരുന്ന ടിബി ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ നേതാവ്. തിരുമേനിയുടെ അടുത്തുള്ള മുറിയില്‍ കിടന്നു ഞങ്ങള്‍ ഉറക്കമായി. രാത്രി ഏതാണ്ട് പന്ത്രണ്ടു മണി ആയപ്പോള്‍ ഒരു അനക്കം കേട്ട് ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നു. തിരുമേനിയുടെ മുറിയില്‍ വെളിച്ചം. ഞാന്‍ ടിബിയെ ഉണര്‍ത്തി കാര്യം പറഞ്ഞു. തിരുമേനിയുടെ ദിനചര്യകള്‍ പരിചയമുള്ള അവന്‍ അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു “പേടിക്കണ്ടാ. തിരുമേനി ഈ സമയത്ത് എഴുന്നേറ്റു ബൈബിള്‍ വായിക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ട്. ഈ സമയത്ത് ആരെയും വിളിക്കില്ല.” വാതിലിനു ഇടയിലൂടെ നോക്കിയ എനിക്ക് അദ്ദേഹം ഇരുന്നു ബൈബിള്‍ വായിക്കുന്നത് കാണാന്‍ സാധിച്ചു. ലോകം ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നു ലോകത്തിനു വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന ആ പുണ്യവാന്റെ സാന്നിധ്യം എന്നെ കുളിരണിയിച്ചു.
നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നതിന്‍ പ്രകാരം വെളുപ്പിന് 5 മണിക്ക് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നു തയ്യാറായി. തിരുമേനിയും അപ്പോള്‍ തന്നെ മുറി തുറന്നു വന്നു. രാത്രി നമസ്കാരത്തിനായി ഞങ്ങള്‍ പള്ളിയിലേക്ക് പോയി. നമസ്കാര മേശയ്ക്കു അടുത്ത് കസേരയില്‍ ഇരുന്ന തിരുമേനി എന്നോട് വേദപുസ്തകം എടുത്തു സദൃശ്യ വാക്യങ്ങളിലെ ഒരു അദ്ധ്യായം വായിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ വായിച്ചു ഒരു ഭാഗം എത്തിയപ്പോള്‍ എന്നെ തടഞ്ഞിട്ടു ആ വാക്യം വീണ്ടും വായിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ആ വാക്യം ഇതായിരുന്നു: “ഭാര്യയെ കിട്ടുന്നവന് നന്മ കിട്ടുന്നു; യഹോവയുടെ പ്രസാദം ലഭിച്ചുമിരിക്കുന്നു”. ആ പ്രസാദം ലഭിക്കാത്തതില്‍, സന്യാസ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുത്ത തിരുമേനിക്ക് ഇപ്പൊ വിഷമം ഉണ്ടോ എന്നൊരു കുസൃതി എന്റെ മനസ്സില്‍ വിരിഞ്ഞു!
രാത്രി നമസ്കാരത്തിന് ശേഷം നേരം പുലര്‍ന്നപ്പോള്‍ തിരുമേനി പ്രഭാത നടത്തത്തിനു ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ കൂടെ ചെല്ലാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വിലക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “വരണ്ടാ. കുര്‍ബാന ഉള്ളത് കാരണം ഞാന്‍ സംസാരിക്കില്ല”. അങ്ങിനെ പറഞ്ഞാലും സാരമില്ല, തിരുമേനിയെ തനിയെ വിടണ്ടാ എന്ന് ടിബി അടക്കം പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ പതിയെ പുറകെ നടന്നു. അല്പം നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തിരുമേനി അത്യാവശ്യം കുശലം ഒക്കെ ചോദിച്ചു. കുറെ നടന്നു ചെന്നപ്പോള്‍ എന്നെ റോഡില്‍ നിറുത്തി തിരുമേനി തുറന്നു കിടന്ന ഒരു പറമ്പിലേക്ക് കയറി. ഞാന്‍ ആകെ അങ്കലാപ്പിലായി. ദൈവമേ തിരുമേനി മൂത്രം ഒഴിക്കാന്‍ വല്ലതും പോയതാണോ. ഇത് ആരുടെ പറമ്പ് ആണെന്നും അറിയില്ല. വല്ലവരും വല്ലതും പറഞ്ഞാലോ. ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടത് തിരുമേനി അവിടെ ഒരു കാപ്പി മരത്തില്‍ തൂങ്ങി കിടന്നു വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതാണ്. ഏതായാലും അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് തിരികെ വന്നു ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു. തിരികെ വരുന്ന വഴിയരികെ ഒരു വീട്ടുകാര്‍ സുഖമില്ലാതിരുന്ന ഒരു കുട്ടിയേയും കൊണ്ട് തിരുമേനിയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനക്കായി നിന്നിരുന്നു. തിരുമേനി അവിടെ നിന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ ദേഹത്ത് കൈ തൊട്ടു പ്രാര്‍ഥിച്ചു. കുര്‍ബാന ചോല്ലെണ്ടാതിനാല്‍ കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കുന്നില്ലെന്നു അവരോടു ക്ഷമാപണം ചെയ്തിട്ട് അദ്ദേഹം പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു. ആ ദിവസത്തെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.
2 . സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനത്തില്‍ യുവജന പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍റെ ഒരു ഏകദിന ക്യാമ്പ്‌. തിരുമേനി തുടക്കം മുതലേ സ്ഥലത്തുണ്ട്. പ്രസംഗ മദ്ധ്യേ സങ്കീര്‍ത്തനം 136 അദ്ദേഹം ചൊല്ലുവാന്‍ തുടങ്ങി. എന്നിട്ട് ആരെങ്കിലും ബൈബിള്‍ തുറന്നു അത് മുഴുവന്‍ വായിക്കുവാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ആ സങ്കീര്‍ത്തനം കാണാതെ അറിയാമായിരുന്ന ഞാന്‍ അത് ബൈബിള്‍ നോക്കാതെ ചൊല്ലുവാന്‍ തുടങ്ങി. അത് ശ്രദ്ധിച്ച തിരുമേനി എന്നെ അഭിനന്ദിക്കുകയും അദ്ദേഹം എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകം ഒപ്പിട്ടു സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ പുസ്തകം ഇപ്പോഴും എന്റെ ശേഖരത്തില്‍ ഉണ്ട്.
അഭിവന്ദ്യ തിരുമേനിയെക്കുരിച്ചുള്ള വിക്കിപീഡിയ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ (ഞാന്‍ എഴുതിയത്)
Old Testament in a Nutshell
Jan 22nd, 2012 Posted in General, Religion | 9 comments »
Bible is perhaps the most read book in the world; and ironically Old Testament (OT) is the least read portion of the Bible. Most of the times people just ignore Old Testament thinking that
it’s too complex and confusing to understand
Old Testament is irrelevant as it’s “old”
Once I had a chance to look at the OT holistically and understood (of course, only partially) the context of each book in it. That helped me to counter the first point above. So I thought of just sharing my learnings with you. This may not be of any interest to a religious reader of the Bible. My target audience is the bible students. My point is  that, understanding the context of each book and the period of history associated with that will give us a better understanding of the OT. The Old Testament is in fact the story of Israel. Let me try to explain that story in a nutshell.
Abraham is the fist major character we see in the OT. Son of Terah, he is the eleventh in descent from Noah. Christians believe that Jesus was a descendant of Abraham through Isaac, and Muslims believe that Muhammad was also descendant of Abraham through Ishmael. He lived around 2000 BC. He had two brothers- Nahor and Haran. Haran died in his early age, leaving behind his son Lot.  Terah, Abraham, his wife Sarah and Lot set for Canan (present day Israel) from Ur (present day Iraq).
On the way they had a temporary halt at Haran (present day Turkey) where Terah passed away. Abraham and family reached Canan when he was 75 years old. When there was a great famine, he moved to Egypt. Later he returned to the land of Canan and settled there with great wealth and livestock brought from Egypt.
After some time, workers of Abraham and Lot engaged in some quarrel over the pastures, and this lead Abraham to decide on the division of properties between him and Lot. Lot opted for the land of Sodom and Abraham remained in Canan. Ismael was born to Abraham at the age of 80, in the maid Hagar. When Abraham was 99, God made a covenant with him assuring that the land he dwells would be a perpetual inheritance to his descendants. God appointed the practice of circumcision to Abraham and all his male descendants as a seal of the covenant.
The town of Sodom (where Lot lived) was destructed by God because the people there were sinners (the English word Sodomy has its origins in Sodom). God allowed Lot and family to escape from there, but the defiant wife of Lot turned into a pillar of salt. Lot and his daughters flew to a mountain and stayed in a cave there.
Next year Isaac was born to Abraham and Sarah. Isaac was married to Rebecca who is the daughter of Bethuel, son of Nahor (Nahor was the brother of Abraham who stayed back in Ur when rest of the family travelled to Canan). They had 2 sons – Esau and Jacob. Jacob became the heir of Isaac as he deceived his brother Esau and gabbed his rights of the first-born. Esau (also known as Edom) became the father of Edomites. God renames Jacob as Israel. Jacob had 12 sons who became the founding fathers of the 12 tribes of Israel. 11 of his sons conspired against their brother Joseph and sold him as a slave to Egypt. But Joseph became a powerful minister there second only to Pharaoh. When the land of Canan was hit by a great famine, the brothers of Joseph had to go to Egypt where they met with him and the family re-united. Joseph had all his family migrate to Egypt. This happened around 1700 BC. After Joseph’s lifetime, the new rulers were not in favour of the migrant Israelites, and forced them into slavery. This continued for 450 years till 1250 BC when God appointed Moses as the leader to his people. The great Exodus started in 1250 BC and by 1210 BC they entered into the land of Canan. After death of Moses, Joshua assumed the leadership of Israelites. Out of the people started from Egypt, only 2  were able to reach Canan- Joshua and Caleb; all others were born during the journey. They conquered Canaan by fighting with the natives and destroying them. Out of the 12 tribes, Reuben, Gad and half of the Manasseh requested Moses for the allotment of the trans-jordan area and was granted.
For the rest, Joshua did the allotment. When the land of Israel was apportioned among the tribes in the days of Joshua, the Tribe of Levi, being chosen as priests, did not receive land. However, the tribe of Levi were given 48 cities. Thus the Israelites started occupying the land of Canaan after a long gap started when Jacob and his sons migrated to Egypt.
United Kingdom of Israel
Following the conquest of Canaan by Joshua until the formation of the first Kingdom of Israel, the Israelite Tribes formed a loose confederation. No central government existed in this confederation and in times of crisis, the people were led by ad hoc leaders known as judges. These “judges” were more of military leaders than legal judges. Probably Samson is the one who is most famous among them. Samuel was the last of the judges and first of the major prophets who began prophesy inside the Land of Israel. He was thus at the cusp between two eras.
With mounting pressure from enemies, the tribes of Israel joined together to form the Kingdom of Israel around 1020 BC. Samuel anointed Saul as the first king. Gibeah was his capital.  After Saul’s death, his son Ish-bosheth assumed the throne, but the tribe of Judah seceded from the rule of the House of Saul by proclaiming David as its king. After two years of war, Ish-bosheth was killed by his own military captains. and David became the soul king. By 1000 BC, David was successful in creating a strong unified Israelite monarchy. Hebron was his capital initially. Later he established Jerusalem as the capital.
David succeeded in truly unifying the Israelite tribes, and set up a monarchical government. He embarked on successful military campaigns against Israel’s enemies, and defeated nearby regional entities such as the Philistines, thus creating secure borders for Israel. Under David, Israel grew into a regional power.David’s son Solomon is one of the most famous biblical characteres.Under King Solomon, the United Monarchy experienced a period of peace and prosperity, and cultural development. Much public building took place, including the First Temple in Jerusalem.
Following Solomon’s death, tensions between the northern part of Israel containing the ten northern tribes, and the southern section dominated by Jerusalem and the southern tribes reached boiling point. When Solomon’s successor Rehoboam (932 BC – 915 BC) dealt tactlessly with economic complaints of the northern tribes, in about 930 BC the united Kingdom of Israel split into two kingdoms: the northern Kingdom of Israel, which included the cities of Shechem and Samaria, and the southern Kingdom of Judah, which contained Jerusalem; with most of the non-Israelite provinces achieving independence. Kingdom of Judah had Jerusalem as its capital. Tribes of Judah and Benjamin were part of this kingdom. Northern Kingdom of Israel had Samaria as its capital with 10 tribes.
The Kingdom of Israel (or Northern Kingdom) had 19 kings thereafter. They were Jeroboam I, Nadab, Baasha, Elah, Zimri, Omri, Ahab (and Jezebel), Ahaziah, Jehoram, Jehu, Jehoahaz, Jehoash, Jeroboam II, Zechariah, Shallum, Menahem, Pekahiah, Pekah and Hoshea. It existed as an independent state until 722 BC when it was conquered by the Assyrian Emperor Shalmaneser V. The people were deported to Assyria. It’s believed that the entire population of northern kingdom are deported and thereafter no information about them.
The Kingdom of Judah (or Southern Kingdom) had 20 kings. They were Rehoboam, Abijam, Asa, Jehoshaphat, Jehoram, Ahaziah, (Queen) Athaliah, Jehoash, Amaziah, Uzziah, Jotham, Ahaz, Hezekiah, Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jeconiah and Zedekiah.
Kingdom of Judah existed as an independent state until 586 BC when it was conquered by Nebuchadnezzar II, the Babylonian Emperor. Nebuchadnezzar destroyed the Temple of Jerusalem and walls of the city. He moved most of the people of Jerusalem to Babylon, leaving behind only the poor. The official appointed by the Babylonians to rule the people remaining in Jerusalem was assassinated, as were other Babylonian representatives. In fear of retaliation, the remaining poor of Judah, including the prophet Jeremiah, fled to Egypt. The Babylonian captivity had a number of consequences on Judaism and Jewish culture, including changes to the Hebrew alphabet and calendar and changes in the fundamental practices and customs of the Jewish religion.
In 539 BC, Cyrus of Persia conquered Babylon and Judah (or Yehud medinata, the “province of Yehud”) became an administrative division within the Persian empire. Cyrus allowed the Jews in exile to return to their land. A group returned under Zerubbabel and Joshua the Priest, and the construction of the Second Temple started. The new temple was consecrated in 516 BC.
Artaxerxes, king of Persia, sent Ezra to Jerusalem in 457 BC to teach the laws of God to any who did not know them. Ezra led a large body of exiles back to Jerusalem, where he discovered that Jewish men had been marrying non-Jewish women. He worked hard to enforce the Torah. Some years later Artaxerxes sent Nehemiah, a Jewish noble in his personal service, to Jerusalem as governor with the task of rebuilding the city walls. Once this task was completed, Nehemiah had Ezra read the Torah to the assembled Jews, and the people and priests entered into a covenant to keep the law and separate themselves from all other peoples. The narrations in the Old Testament concludes around this point.
Judah remained under Persian empire for two centuries in peace. The Persian era, and especially the period 538–400, laid the foundations of later Jewish and Christian religion and the beginnings of a scriptural canon. Other important landmarks include the replacement of Hebrew by Aramaic as the everyday language of Judah (although it continued to be used for religious and literary purposes).
The intertestamental period is a term used to refer to a period of time between the writings of the Hebrew Bible and the Christian New Testament texts. Traditionally, it is considered to be a roughly four hundred year period, spanning the ministry of Malachi (c. 420 BC), the last of the Old Testament prophets, and the appearance of John the Baptist in the early 1st century AD
Around 333 BC, the Greeks, under the leadership of Alexander the Great, defeated Persian armies in Macedonia. This marks the fall of the Medo-Persian Empire and the rise of the Grecian Empire.
On the death of Alexander the Great (322) his generals divided the empire between them. Ptolemy I, the ruler of Egypt, seized Palestine, but his successors lost it to the Seleucids of Syria in 198 BC. At first, relations between the Seleucids and the Jews were cordial, but the attempt of Antiochus IV Epiphanes (174–163) to impose Hellenic culture sparked a national rebellion,
Antiochus’ activity led to the Maccabean revolt in 166 BC in which the priest Matthias and his sons defeated the Syrians in a series of battles, which secured the independence of the providence of Judea. This was the foundation of the Hasmonean dynasty lead by Judas Maccabee, son of Matthias, which reigned from 166 – 63 BC. The Hasmonean kingdom was a conscious attempt to revive the Judah described in the Bible: a Jewish monarchy ruled from Jerusalem and stretching over all the territories once ruled by David and Solomon. In order to carry out this project the Hasmoneans forcibly converted to Judaism the one-time Moabites, Edomites and Ammonites, as well as the lost kingdom of Israel.
In 63 BC the Roman general Pompey conquered Jerusalem and made the Jewish kingdom a client of Rome. In 40 BC, Herod the Great was appointed King of the Jews by the Roman Senate.  Herod was an Edomite converted to Judaism. The New Testament narrations begins at this point of time. When Jesus was born, Herod the Great was the ruler of Judea. After Herod’s demise in 4 BC, Roman emperor Augustus Caesar divided his kingdom among his sons- Herod’s son Archelaus made ruler of Judea, Samaria, and Idumea (biblical Edom) from 4 BC to 6 AD, other son Herod Antipas was made tetrarch of Galilee from 4 BC – 39 AD, and another son Philip was made the tetrarch of Iturea and Trachonitis. Archelaus was judged incompetent by Augustus who then annexed the Iudaea Province under direct Roman administration. Roman emperors started appointing an official titled “prefect” to rule the province. Pontius Pilate was one such prefect (26 AD- 36 AD).
Tags: Bible Timeline, History of Bible, History of Israel, Kingdom of Israel, Kingdom of Judah, Old Testament
Installing DSpace on Windows
Installing DSpace on Windows
© 2008 Reflections .
Powered by WordPress, Designed by page. Valid XHTML XFN