en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml en ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en en en en ml ml en en en en en fr en ml en ml ml ml ml ml en cs da en en en en en en en en en en
The Cry and Views of the Laity
12 Worst Ideas Religion Has Unleashed on the World
These dubious concepts advocate conflict, cruelty and suffering.
Some of humanity’s technological innovations are things we would have been better off without: the medieval rack, the atomic bomb and powdered lead potions come to mind. Religions tend to invent ideas or concepts rather than technologies, but like every other creative human enterprise, they produce some really bad ones along with the good.
I've previously highlighted some of humanity’s best moral and spiritual concepts, our shared moral core. Here, by way of contrast, are some of the worst. These twelve dubious concepts promote conflict, cruelty, suffering and death rather than love and peace. To paraphrase Christopher Hitchens, they belong in the dustbin of history just as soon as we can get them there.
Chosen People –The term “Chosen People” typically refers to the Hebrew Bible and the ugly idea that God has given certain tribes a Promised Land (even though it is already occupied by other people). But in reality many sects endorse some version of this concept. The New Testament identifies Christians as the chosen ones. Calvinists talk about “God’s elect,” believing that they themselves are the special few who were chosen before the beginning of time. Jehovah’s witnesses believe that 144,000 souls will get a special place in the afterlife. In many cultures certain privileged and powerful bloodlines were thought to be descended directly from gods (in contrast to everyone else).
Religious sects are inherently tribal and divisive because they compete by making mutually exclusive truth claims and by promising blessings or afterlife rewards that no competing sect can offer. “Gang symbols” like special haircuts, attire, hand signals and jargon differentiate insiders from outsiders and subtly (or not so subtly) convey to both that insiders are inherently superior.
Heretics – Heretics, kafir, or infidels (to use the medieval Catholic term) are not just outsiders, they are morally suspect and often seen as less than fully human. In the Torah, slaves taken from among outsiders don’t merit the same protections as Hebrew slaves. Those who don’t believe in a god are corrupt, doers of abominable deeds. “There is none [among them] who does good,” says the Psalmist.
Islam teaches the concept of “dhimmitude” and provides special rules for the subjugation of religious minorities, with monotheists getting better treatment than polytheists. Christianity blurs together the concepts of unbeliever and evildoer. Ultimately, heretics are a threat that needs to be neutralized by conversion, conquest, isolation, domination, or—in worst cases—mass murder.
Holy War – If war can be holy, anything goes. The medieval Roman Catholic Church conducted a twenty year campaign of extermination against heretical Cathar Christians in the south of France, promising their land and possessions to real Christians who signed on as crusaders. Sunni and Shia Muslims have slaughtered each other for centuries. The Hebrew scriptures recount battle after battle in which their war God, Yahweh, helps them to not only defeat but also exterminate the shepherding cultures that occupy their “Promised Land.” As in later holy wars, like the modern rise of ISIS, divine sanction let them kill the elderly and children, burn orchards, and take virgin females as sexual slaves—all while retaining a sense of moral superiority.
Blasphemy – Blasphemy is the notion that some ideas are inviolable, off limits to criticism, satire, debate, or even question. By definition, criticism of these ideas is an outrage, and it is precisely this emotion–outrage–that the crime of blasphemy evokes in believers. The Bible prescribes death for blasphemers; the Quran does not, but death-to-blasphemers became part of Shariah during medieval times.
The idea that blasphemy must be prevented or avenged has caused millions of murders over the centuries and countless other horrors. As I write, blogger Raif Badawi awaits round after round of flogging in Saudi Arabia—1000 lashes in batches of 50—while his wife and children plead from Canada for the international community to do something.
Glorified suffering – Picture secret societies of monks flogging their own backs. The image that comes to mind is probably from Dan Brown’s novel, The Da Vinci Code, but the idea isn’t one he made up. A core premise of Christianity is that righteous torture—if it’s just intense and prolonged enough–can somehow fix the damage done by evil, sinful behavior. Millions of crucifixes litter the world as testaments to this belief. Shia Muslims beat themselves with lashes and chains during Aashura, a form of sanctified suffering called Matam that commemorates the death of the martyr Hussein. Self-denial in the form of asceticism and fasting is a part of both Eastern and Western religions, not only because deprivation induces altered states but also because people believe suffering somehow brings us closer to divinity.
Our ancestors lived in a world in which pain came unbidden, and people had very little power to control it. An aspirin or heating pad would have been a miracle to the writers of the Bible, Quran, or Gita. Faced with uncontrollable suffering, the best advice religion could offer was to lean in or make meaning of it. The problem, of course is that glorifying suffering—turning it into a spiritual good—has made people more willing to inflict it on not only themselves and their enemies but also those who are helpless, including the ill or dying (as in the case of Mother Teresa and the American Bishops) and children (as in the child beating Patriarchy movement).
Genital mutilation – Primitive people have used scarification and other body modifications to define tribal membership for as long as history records. But genital mutilation allowed our ancestors several additional perks—if you want to call them that. Infant circumcision in Judaism serves as a sign of tribal membership, but circumcision also serves to test the commitment of adult converts. In one Bible story, a chieftain agrees to convert and submit his clan to the procedure as a show of commitment to a peace treaty. (While the men lie incapacitated, the whole town is then slain by the Israelites.)
In Islam, painful male circumcision serves as a rite of passage into manhood, initiation into a powerful club. By contrast, in some Muslim cultures cutting away or burning the female clitoris and labia ritually establishes the submission of women by reducing sexual arousal and agency. An estimated 2 million girls annually are subjected to the procedure, with consequences including hemorrhage, infection, painful urination and death.
Blood sacrifice – In the list of religion’s worst ideas, this is the only one that appears to be in its final stages. Only some Hindus (during the Festival of Gadhimai, goddess of power) and some Muslims (during Eid al Adha, Feast of the Sacrifice) continue to ritually slaughter sacrificial animals on a mass scale. Hindu scriptures including the Gita and Puranas forbid ritual killing, and most Hindus now eschew the practice based on the principle of ahimsa, but it persists as a residual of folk religion.
When our ancient ancestors slit the throats of humans and animals or cut out their hearts or sent the smoke of sacrifices heavenward, many believed they were literally feeding supernatural beings. In time, in most religions, the rationale changed—the gods didn’t need feeding so much as signs of devotion and penance. The residual child sacrifice in the Hebrew Bible (yes, it is there) typically has this function. Christianity’s persistent focus on blood atonement—the notion of Jesus as the be-all-end-all lamb without blemish, the final “propitiation” for human sin—is hopefully the last iteration of humanity’s long fascination with blood sacrifice.
Hell – Whether we are talking about Christianity, Islam or Buddhism, an afterlife filled with demons, monsters, and eternal torture was the worst suffering the Iron Age minds could conceive and medieval minds could elaborate. Invented, perhaps, as a means to satisfy the human desire for justice, the concept of Hell quickly devolved into a tool for coercing behavior and belief.
Most Buddhists see hell as a metaphor, a journey into the evil inside the self, but the descriptions of torturing monsters and levels of hell can be quite explicit. Likewise, many Muslims and Christians hasten to assure that it is a real place, full of fire and the anguish of non-believers. Some Christians have gone so far as to insist that the screams of the damned can be heard from the center of the Earth or that observing their anguish from afar will be one of the pleasures of paradise.
Karma – Like hell, the concept of karma offers a selfish incentive for good behavior—it’ll come back at you later—but it has enormous costs. Chief among these is a tremendous weight of cultural passivity in the face of harm and suffering. Secondarily, the idea of karmasanctifies the broad human practice of blaming the victim. If what goes around comes around, then the disabled child or cancer patient or untouchable poor (or the hungry rabbit or mangy dog) must have done something in either this life or a past one to bring their position on themselves.
Eternal Life – To our weary and unwashed ancestors, the idea of gem encrusted walls, streets of gold, the fountain of youth, or an eternity of angelic chorus (or sex with virgins) may have seemed like sheer bliss. But it doesn’t take much analysis to realize how quickly eternal paradise would become hellish—an endless repetition of never changing groundhog days (because how could they change if they were perfect).
The real reason that the notion of eternal life is such a bad invention, though, is the degree to which it diminishes and degrades existence on this earthly plane. With eyes lifted heavenward, we can’t see the intricate beauty beneath our feet. Devout believers put their spiritual energy into preparing for a world to come rather than cherishing and stewarding the one wild and precious world we have been given.
Male Ownership of Female Fertility – The notion of women as brood mares or children as assets likely didn’t originate with religion, but the idea that women were created for this purpose, that if a woman should die of childbearing “she was made to do it,” most certainly did. Traditional religions variously assert that men have a god-ordained right to give women in marriage, take them in war, exclude them from heaven, and kill them if the origins of their offspring can’t be assured. Hence Catholicism’s maniacal obsession with the virginity of Mary and female martyrs.
As we approach the limits of our planetary life support system and stare dystopia in the face, defining women as breeders and children as assets becomes ever more costly. We now know that resource scarcity is a conflict trigger and that demand for water and arable land is growing even as both resources decline. And yet, a pope who claims to care about the desperate poor lectures them against contraceptionwhile Muslim leaders ban vasectomies in a drive to outbreed their enemies.
Bibliolatry (aka Book Worship) – Preliterate people handed down their best guesses about gods and goodness by way of oral tradition, and they made objects of stone and wood, idols, to channel their devotion. Their notions of what was good and what was Real and how to live in moral community with each other were free to evolve as culture and technology changed. But the advent of the written word changed that. As our Iron Age ancestors recorded and compiled their ideas into sacred texts, these texts allowed their understanding of gods and goodness to become static. The sacred texts of Judaism, Christianity and Islam forbid idol worship, but over time the texts themselves became idols, and many modern believers practice—essentially—book worship, also known as bibliolatry.
“Because the faith of Islam is perfect, it does not allow for any innovations to the religion,” says one young Muslim explaining his faith online. His statement betrays a naïve lack of information about the origins of his own dogmas. But more broadly, it sums up the challenge all religions face moving forward. Imagine if a physicist said, “Because our understanding of physics is perfect, it does not allow for any innovations to the field.”
Adherents who think their faith is perfect, are not just naïve or ill informed. They are developmentally arrested, and in the case of the world’s major religions, they are anchored to the Iron Age, a time of violence, slavery, desperation and early death.
Ironically, the mindset that our sacred texts are perfect betrays the very quest that drove our ancestors to write those texts. Each of the men who wrote part of the Bible, Quran, or Gita took his received tradition, revised it, and offered his own best articulation of what is good and real. We can honor the quest of our spiritual ancestors, or we can honor their answers, but we cannot do both.
Religious apologists often try to deny, minimize, or explain away the sins of scripture and the evils of religious history. “It wasn’t really slavery.” “That’s just the Old Testament.” “He didn’t mean it that way.” “You have to understand how bad their enemies were.” “Those people who did harm in the name of God weren’t real [Christians/Jews/Muslims].” Such platitudes may offer comfort, but denying problems doesn’t solve them. Quite the opposite, in fact. Change comes with introspection and insight, a willingness to acknowledge our faults and flaws while still embracing our strengths and potential for growth.
In a world that is teeming with humanity, armed with pipe bombs and machine guns and nuclear weapons and drones, we don’t need defenders of religion’s status quo—we need real reformation, as radical as that of the 16th Century and much, much broader. It is only by acknowledging religion’s worst ideas that we have any hope of embracing the best.
Posted by Laity Views at 11:26 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Monday, May 11, 2015
സോറിയാസിസ് അത്ഭുതകരമായി സുഖപ്പെട്ടു! സത്യമോ മിഥ്യയോ?
ബഹുമാനപ്പെട്ട മുല്ലക്കര ദേവസ്യ എന്ന പെന്തകൊസ്താ പ്രവാചകന്‍, ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് പുറത്തുവിട്ട, എറണാകുളം ജില്ലയിലെപെരുമ്പാവൂര്‍ ഉള്ള വായിക്കരിദേശത്തെ മിനി ജോണിയുടെ 12 വര്‍ഷമായി അനുഭവിക്കുന്ന  സോറിയാസിസ് എന്ന മാറാ രോഗം അത്ഭുതകരമായി സുഖപ്പെട്ടു എന്ന വാര്‍ത്തയുടെ സത്യാവസ്ഥ അറിയുന്നതിന് ഞങ്ങള്‍ ശ്രമിക്കുന്നു!
"ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തില്‍ സോറിയാസിസ് വന്ന്‍, പഴുത്ത്, പുഴുത്ത്, പുഴുവരിചിരിക്കുന്ന ചിത്രം!" ഇതാണ് ശ്രീ  മുല്ലക്കര ദേവസ്യാ ഈ വിഡിയോക്ക് ആമുഖമായി പറയുന്നത്.
അതി വിദക്തനായ  ഒരു ഡോക്ടറെപോലെ, ഇത് സോറിയാസിസ് ആണെന്ന് മിനിക്ക് മുന്‍പേ മുല്ലക്കര അവരോടു തന്നെ പറയുന്നു. ഇത് ഒരിക്കലും സുഖപ്പെടുകയില്ല എന്ന് സാത്താന്‍ പറയുന്നു എന്നും, ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് ഇതില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്നും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.
"ശരീരം  പൊട്ടി  വൃണപ്പെട്ട് മരിക്കാറായ അവസ്ഥയില്‍  ഞാന്‍ സാറിന്റ്റെ അടുക്കല്‍ വന്നു" എന്നും, "12 വര്‍ഷമായി ഈ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു" എന്നും മിനി ജോണി കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു.
താഴെയുള്ള  ചിത്രങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കുക!
ഇത് അത്ഭുതമാണോ അല്ലയോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് എന്താണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സോറിയാസിസ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് നന്നായിയിരിക്കും!
ശ്രീ മോഹനന്‍ വൈദ്യരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ സോറിയാസിസ് എന്ന രോഗത്തിന്  'മാറാത്ത ചൊറി' എന്നാണ് മലയാളത്തില്‍ പറയുന്നത്.
മുകളിലെ  ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരുകാര്യം വ്യക്തമാണ്.
മിനി ജോണിയുടെ  രണ്ടു കയ്കളിലും കഴുത്തിലും ആമുഖത്തില്‍ പറയുന്ന   അവസ്ഥക്ക് വിപരീതമായി,  വൃണങ്ങള്‍  ഉണങ്ങിയ അവസ്ഥയിലാണ്. കൂടാതെ, ത്വക്കിന് മുകളിലുള്ള ഉണങ്ങിയ ഭാഗം പൊളിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു എന്നാല്‍ അതിനു താഴെ സോറിയാസിസ് ഉള്ള അവസ്ഥ കാണുന്നില്ല, മറിച്ച് സാധാരണ ചര്‍മ്മമാണ്  കാണുന്നത്!
ഇത് യധാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സോറിയാസിസ് തന്നെ  ആണോ എന്ന സംശയം   ബലമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു! യഥാര്‍ത്ഥ സോറിയാസിസ്  രോഗം ഉള്ള വ്യക്തിയുടെ ചര്‍മ്മത്തില്‍  നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ് മിനിയുടെ അവസ്ഥ.
പുറത്ത്  കാണുന്ന ഭാഗത്തെല്ലാം വൃണം ഒരേപോലെ ഉണങ്ങിയ അവസ്ഥയിലാണ്, കാരണം, ഒരു കലാകാരന്റ്റെ കരവിരുതാണോ ഇതെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടി വരുന്നു!
ഏതാനും ദിവസം കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട്  മേക്കപ്പ് ചെയ്ത ഭാഗങ്ങളില്‍ ചിലയിടം പൊളിഞ്ഞു പോയതായി കാണാം, അതുകൊണ്ട് അതിന് താഴെയുള്ള ഭാഗത്ത് സാധാരണ ചര്‍മ്മം വെളിയില്‍ കാണുന്നത്. ഇതെല്ലാം അത്ഭുതം നടക്കുന്നതിന് മുന്‍പുള്ള അവസ്ഥയാണ് എന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
യഥാര്‍ത്ഥ സോറിയാസിസ് ഉള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരീരം പരിശോധിച്ചാല്‍ കാണാം, മുകളിലെ ഉണങ്ങിയ ചര്‍മ്മത്തിന്/നേര്‍ത്ത പൊറ്റ (scales) താഴെ സോറിയാസിസ് ഉള്ള അവസ്ഥ, അല്ലാതെ പുതിയ ചര്‍മ്മം ആയിരിക്കുകയില്ല.
ഇവിടെ നേരെ മറിച്ച്  മിനിയുടെ കയ്കളിലെ  പൊറ്റ പൊളിഞ്ഞു പോയതും അതിന് താഴെ നല്ല ചര്‍മ്മവും വ്യക്തമായി കാണാം.
ശ്രീ മുല്ലക്കര ദേവസ്യയുടെ അടുക്കല്‍ വന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചതിന് ശേഷം മിനി പൂര്‍ണമായി സുഖം പ്രാപിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല സോറിയാസിസിന്റ്റെ പാടുകള്‍ പോലും അപ്രത്യക്ഷമായി എന്നുള്ളതാണ് ഏറ്റവും അത്ഭുതകരം.
അപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞ 12 വര്‍ഷം ഇവര്‍ യാതൊരു പള്ളിയിലും പോകുകയോ പ്രാര്‍ഥിക്കുകയോ ചെയ്തില്ലേ!?
എന്ത് കൊണ്ട് ദൈവം മിനി ജോണ്ണിയുടെ വേദന അതുവരെ കണ്ടില്ലെല്ല് നടിച്ചു!?
എന്തിനാണ് ദൈവം ഒരു മീഡിയേറ്ററെ വയ്ക്കുന്നത്!?
അതായത് ശ്രീ  മുല്ലക്കര ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ മിനിക്ക്  ഈ അത്ഭുതകരമായ സൌക്യം കിട്ടുമായിരുന്നില്ല എന്നര്‍ത്ഥം!
12 വര്‍ഷം  ചികിത്സിച്ച  തെളിവുകളും  അവരെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടര്‍ മാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും   ഇത്തരം ഒരു മാറാരോഗം അത്ഭുതകരമായി ദൈവം പൂര്‍ണമായും സുഖപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട്  ഇതിനോടൊപ്പം ചേര്‍ത്തില്ല!
ഇത്രയും വര്‍ഷക്കാലം ഇവരെ അറിയുന്നവര്‍ ആരും ആ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടാകാതെ വരുമോ!?
ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തില്‍ സോറിയാസിസ് വന്ന്‍, പഴുത്ത്, പുഴുത്ത്, പുഴു അരിചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ നിന്നും ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുമ്പോള്‍ അതില്‍ അല്‍പ്പം അതിശയോക്തിക്ക് സ്ഥാനം ഇല്ലെങ്കിലേ സംശയം ഉള്ളൂ!
പുഴുവരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ വൃണം രൂപാന്തരപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരീരത്തില്‍ ആഴത്തില്‍ അതിനുള്ള മുറിപ്പാടുകള്‍/വൃണങ്ങള്‍ കാണണം. എന്നാല്‍ ഇവിടെ പഴുത്ത് പുഴുവരിച്ച രീതിയില്‍  ഒരു വൃണം പോലും കാണുന്നില്ല എന്ന സത്യം അതിശയോക്തി തന്നെ.
അതായത് മിനി ജോണിയുടെ ശരീരത്തില്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സോറിയസ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല  എന്നുള്ളതാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.  ഒരു നല്ല  കലാകാരന്‍ ചെയ്ത മനോഹരമായ മേക്കപ്പ് ആണ് ഇതെല്ലാം എന്ന് നിസംശയം പറയാന്‍ സാധിക്കും. മിനി ജോണി അത് നല്ലത് പോലെ അഭിനയിച്ചു തീര്‍ത്തു.
ഇവിടെ രണ്ട് വീഡിയോകള്‍ ഉള്ളതായി കാണാം.
1. ഏകദേശം മൂന്ന് ആഴ്ച്ച മുന്‍പ് നടന്ന ഒരു അത്ഭുതം മറ്റൊരു വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ശ്രീ മുല്ലക്കര.
അവിടെ ആകെ കാണാവുന്നത്‌ സ്റ്റേജില്‍ ഉള്ള ഏതാനും വ്യക്തികളെ മാത്രമാണ്. ഇതിനു സാക്ഷ്യം വരിച്ചവര്‍ എത്രപേര്‍ ഉണ്ടെന്നോ, അത് കഴിഞ്ഞുള്ള പതിനഞ്ചു ദിവസത്തെ മിനി ജോണിയുടെ അവസ്ഥയെ കുറിചുള്ള വിവരങ്ങളും  ഒരു രഹസ്യമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു.
2. മൂന്നാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ് സുഖം പ്രാപിച്ച മിനിയെ മറ്റുള്ളവരെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് കണ്ടവര്‍ എത്രപേര്‍ ഉണ്ടെന്നോ, ആദ്യം മിനിയെ രോഗാവസ്ഥയില്‍ കണ്ടവരില്‍ എത്രപേര്‍ മൂന്നാഴ്ച്ച കാലം കഴിഞ്ഞു ഇതിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു എന്നോ പറയാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.
ഒരുപക്ഷേ  പരസ്യത്തിന്  വേണ്ടി മാത്രം ചെയ്ത ഒരു വീഡിയോ ആണോ ഇതെന്ന് സംശയിക്കാവുന്നതാണ്!
മുല്ലക്കര ദേവസ്യാ എന്ന വ്യക്തിയുടെ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ കാണാം, ഒരു ക്രിസ്തീയനായി ജീവിതം ആരംഭിച്ചു  പിന്നീട് പരിശുദ്ധഅരൂപി വെളിപ്പെടുത്തിയതനുസരിച്ചു  ഒരു പെന്തകൊസ്താ വിശ്വാസി  ആയി തീര്‍ന്ന് സ്വന്തമായി ഒരു സഭയും Church of Eternity, ധ്യാന കേന്ദ്രവും, ആതുരാ ശുസ്രൂഷാ   സ്ഥാപനം നടത്തുന്നത് കൂടാതെ, പെന്തകൊസ്താ വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്ക് വിപരീതമായി ആശുപത്രിയും സ്ഥാപിക്ക തക്കവിധം പണം സംബാതിക്കുന്നതിനു കഴിഞ്ഞു.
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ പെന്തകൊസ്താകാരനും, ദൈവം തന്നിലൂടെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി പിന്നെ എന്തിന്നാണ് അശരണര്‍ക്കും, പാവങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി  ആശുപത്രി സ്ഥാപിച്ചത് എന്ന് ഇനിയും അവ്യക്തമായി  തുടരുന്നു.
മുല്ലക്കര ദേവസ്യയുടെ ആശ്രമത്തിനെതിരായി ഉയര്‍ന്നുവന്ന  കേസ്‌, അത്തരം സംശയങ്ങളെ അരകെട്ടുറപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
നല്ലൊരു മയാജാലക്കരന്റ്റെ വിജയം, താന്‍ ചെയ്യുന്ന മായാജാല വിദ്യകളുടെ രഹസ്യം  കാണികളില്‍ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ചു അവരെ അത്ഭുത പോടുത്തുംബോഴാണ്. ഇവിടെ മുല്ലക്കര ദേവസ്യാ എന്ന വ്യക്തി മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസത്തെ  ചൂഷണം ചെയ്തു ആത്മീകത ഒരു വ്യവസായമാക്കി തീര്‍ക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ചെയ്ത ഒരു ചെപ്പടി വിദ്യയാണ് മിനി ജോണിയുടെ സോറിയാസിസ് അത്ഭുതകരമായി സുഖംപ്രാപിച്ചു എന്ന് വരുത്തിതീര്‍ത്ത ഈ കെട്ടുകഥ എന്ന് നിസംശയം പറയുന്നു.
ഇത് മാറ്റൊരു പാസ്റ്ററുടെ (Tinu George) അത്ഭുതം!
ഇന്നു നടന്ന കുബനാട് കണ്‍ വെന്ഷനില്‍ ജന്മനാ നടക്കുവാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന ഈ സഹോദരനെ യേശു സൌക്യമാക്കിയപ്പോള്‍.....
പോളിയോ ബാധിച്ച ധാരാളം ആളുകള്‍, ഈ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്ന വ്യക്തിയെപോലെതന്നെ, നടക്കുന്നവരുണ്ട്. അവരൊന്നും യാതൊരു അത്ഭുതവും ഇതുവരെ അവകാശപെട്ടിട്ടില്ല, കാരണം ചെറുപ്പം മുതലേ അവര്‍ അങ്ങിനെ നടക്കാന്‍ പഠിച്ചു എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ.
ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി സ്ത്രീയുടെ, 12 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള, മാറാ രോഗമായ സോറിയാസിസ്  പൂര്‍ണമായി സുഖപ്പെടുത്തി എന്ന് മാത്രമല്ല, ആ അസുഖതിന്റ്റെ ഒരു പാടുപോലും അവരുടെ ശരീരത്തില്‍  അവശേഷിക്കുന്നില്ല എന്നത് ശരിക്കും അത്ഭുതം തന്നെ!
എന്നാല്‍ വിരൂപനും അഗവൈകല്യമുള്ള ഒരു പുരുഷനെ ആ ദൈവംതന്നെ ഒരു കണക്കിന് നടക്കാനുള്ള പരുവത്തിലാക്കി എന്ന് പറയുമ്പോള്‍, ഈ രണ്ടു അത്ഭുതങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയം എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാം. ദൈവവും പക്ഷപാതിയായി മാറിയോ? അതോ ഒരു സ്ത്രീയോടുള്ള സമീപനത്തില്‍ ദൈവത്തിനും ചാഞ്ചല്ല്യം  വന്നോ!?
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ സോറിയാസിസ് ഉള്ള വ്യക്തിയെ നേരില്‍ കാണുകയോ, (ചിത്രങ്ങള്‍ കാണുക)  ഈ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് ശരിക്കും അറിവുള്ള ഏതൊരാള്‍ക്കും, മിനി ജോണിയുടെ ഇരു കൈകളിലും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാല്‍, അത് സോറിയാസിസ് അല്ലായെന്ന് നിസംശയം ഉറപ്പിച്ചു പറയാന്‍ സാദിക്കും!
ആദ്യത്തെ സംഭവത്തില്‍ ഒരു പ്രൊഫഷണല്‍ മേക്കപ്പ് അര്‍ട്ടിസ്റ്റിന്റ്റെ മികവ് തള്ളികളയാവുന്നതല്ല. ആമുഖത്തില്‍ പറയുന്ന രീതിക്ക് അനുസരിച്ച് ഇവിടെ തെളിവുകള്‍ ഒന്നുംതന്നെ കാണുവാന്‍ കഴിയാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഞങ്ങളുടെ സംശയം എന്നും നിലനില്‍ക്കും......
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവവിസ്വാസ്സിയാണ്  ശ്രീ മുല്ലക്കര എങ്കില്‍ തന്റ്റെ വലിയ ഫ്ലക്സ് ബോര്‍ഡിനുപകരം  അവിടെ യേശുവിന്റ്റെ ചിത്രമായിരിക്കും ഉണ്ടാകുക.
പൈസ കൊടുത്താല്‍ എന്തും അഭിനയിച്ചു വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള  നടീ നടന്മ്മാരുള്ള ഇന്ത്യന്‍ മാഹാ രാജ്യത്ത്, ഇതെല്ലാം ചിലരുടെ തട്ടിപ്പാണ് എന്ന് ആ അഭിനയിച്ചവര്‍ തന്നെ നാളെ വന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പോലും, ചിലരെങ്കിലും ഇത്തരം അത്ഭുതങ്ങളെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി ഓശാന പാടി കൊണ്ടെയിരിക്കും!
രോഗങ്ങളാല്‍ വിഷമിക്കുന്ന വിശ്വാസികളും അവിസ്വാസികലുമായ ധാരാളം ആളുകള്‍ നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ട്. അവരുടെ വേദനകളെ മാനിചെങ്കിലും ഇത്തരം ചെപ്പടിവിദ്യകള്‍ ഒഴിവാക്കണമെന്ന് അഭ്യര്‍ഥിക്കുന്നു!
NB: നീണ്ട  12 വര്‍ഷക്കാലം മിനി ജോണിയെ  ചികിത്സിച്ച ഏതെങ്കിലും ഒരു ഡോക്ടര്‍ ഈ അത്ഭുതം സ്ഥിരീകരിചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ദയവായി ഞങ്ങളെ അറിയിക്കുവാന്‍ താത്പര്യപ്പെടുന്നു!
Courtesy - FB Investigation
Posted by Laity Views at 7:47 PM 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Monday, May 4, 2015
(കുര്‍ബാനക്കച്ചവടം, ഓശാന, ആഗസ്റ്റ് 1976, ഉത്തിഷ്ഠത ജാഗ്രത
.....……മനുഷ്യപുത്രനെ മുപ്പതു വെള്ളിനാണയങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി യഹൂദപുരോഹിതന്മാര്‍ക്ക് വിറ്റതില്‍ നിന്നാണല്ലോ കാല്‍വരിയിലെ ത്യാഗബലിയുടെ ആരംഭം. അതും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു ചെയ്തത്. കുര്‍ബാന കാല്‍വരിയിലെ ത്യാഗാര്‍പ്പണത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയാണല്ലോ? അപ്പോള്‍ പണത്തിന്, മനുഷ്യപുത്രനെ വില്‍ക്കുന്ന, ആദിനാടകം വീണ്ടും അരങ്ങേറണമല്ലോ?
കൂടിയ വിലയ്ക്കു വാങ്ങി, കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്കു വിറ്റാല്‍ ലാഭമുണ്ടാകുന്ന കച്ചവടം നിലവിലുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ? വിശ്വസിക്കാന്‍ വിഷമമാണെങ്കിലും, അങ്ങിനെ ഒരു വ്യാപാരം കത്തോലിക്കരുടെ ഇടയില്‍ ഇന്ന്, വര്‍ദ്ധമാനമായ തോതില്‍ നടക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ഒരു സത്യമാണ്.
…..സമ്പന്നരാജ്യങ്ങളിലെ കത്തോലിക്കര്‍ പണം കൊണ്ട് ഈ ലോകജീവിതം സുഖപൂര്‍ണ്ണമാക്കിയതിനു ശേഷം, പണം കൊടുത്ത് പരലോകസൗഭാഗ്യവും നേടിയെടുക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊള്ളുന്നവരാണ്. അവര്‍ വളരെയധികം കുര്‍ബ്ബാനകള്‍ ചൊല്ലിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനുള്ള പണവും അവര്‍ക്കുണ്ട്. അമേരിക്കയില്‍, ഒരു ‘കുര്‍ബ്ബാന’യ്ക്കുള്ള ഫീസ് ഒരു ഡോളറും, ചിലപ്പോള്‍ രണ്ടു ഡോളറുമാണ്. അവിടെ പുരോഹിതന്മാര്‍ കുറവായതിനാല്‍ ഈ ‘കുര്‍ബ്ബാന’ മുഴുവന്‍ ചൊല്ലിത്തീര്‍ക്കാന്‍ അവിടെ കഴിയില്ല. തന്മൂലം രൂപതകളും, സന്യാസസഭകളും, അച്ചന്മാരും ഇങ്ങനെയുള്ള ‘കുര്‍ബ്ബാന’കള്‍ ശേഖരിക്കുന്നു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഡോളറിനുള്ള ‘കുര്‍ബ്ബാന’കള്‍ അമേരിക്കയിലും ക്യാനഡായിലും ജര്‍മ്മനിയിലും എല്ലാമായി ആണ്ടിനാല്‍ സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ‘കുര്‍ബ്ബാന’ ചൊല്ലിത്തീര്‍ക്കുന്നതിനുള്ളത്ര പുരോഹിതന്മാര്‍ ആ നാട്ടിലില്ല.
…..ഇന്ത്യന്‍ മിസങ്ങളില്‍ ഒരു കുര്‍ബാനയുടെ ഫീസ് 5 രൂപാ മാത്രമാണ്. ദിവസവും കുര്‍ബാനയ്ക്കുള്ള ഫീസ് ലഭിയ്ക്കാത്ത വളരെയധികം ഇടവകകള്‍ കേരളത്തിലും പുറത്തും ഉണ്ട്. കത്തോലിക്കര്‍ ഇല്ലാത്ത വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ മിഷന്‍ മേഖലകളിലെ പാവപ്പെട്ട ഇടവക വൈദികര്‍ക്കും, കേരളത്തില്‍ ദാരിദ്ര്യമുള്ള പള്ളികളിലിരിക്കുന്ന അച്ചന്മാര്‍ക്കും കുര്‍ബാനപ്പണം വിരളമായേ കിട്ടാറുള്ളൂ. ഈ പുരോഹിതന്മാരാണ്, ഈ ഡോളര്‍ കുര്‍ബാനകളുടെ വിപണി.
……മനുഷ്യപുത്രനെ മുപ്പതു വെള്ളിനാണയങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി യഹൂദപുരോഹിതന്മാര്‍ക്ക് വിറ്റതില്‍ നിന്നാണല്ലോ കാല്‍വരിയിലെ ത്യാഗബലിയുടെ ആരംഭം. അതും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു ചെയ്തത്. കുര്‍ബാന കാല്‍വരിയിലെ ത്യാഗാര്‍പ്പണത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയാണല്ലോ? അപ്പോള്‍ പണത്തിന്, മനുഷ്യപുത്രനെ വില്‍ക്കുന്ന, ആദിനാടകം വീണ്ടും അരങ്ങേറണമല്ലോ?
(കുര്‍ബാനക്കച്ചവടം, ഓശാന, ആഗസ്റ്റ് 1976, ഉത്തിഷ്ഠത ജാഗ്രത
Posted by Laity Views at 1:04 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
എങ്കില്‍ പത്തുമിനുട്ട് ഈ പോസ്റ്റ് വായിക്കാന്‍ ചിലവാക്കുക. നിങ്ങളുടെ എളുപ്പത്തിനുവേണ്ടി പട്ടികരൂപത്തില്‍ ആണ് ഇത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
1. ആന വന്യജീവിയാണ്. അതിനെ ഇണക്കാന്‍ (domesticate) ആവില്ല , മെരുക്കാനേ (tame) കഴിയൂ. രണ്ടായിരത്തിലധികം വര്‍ഷമായി ആനയെ പിടിച്ചു മെരുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇതിനു ശേഷം മരത്തില്‍ നിന്നു പിടിച്ച് വളര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയ താറാവുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ പറക്കലും അടയിരിക്കലും വരെ മറന്ന് മനുഷ്യനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുകയാണ്, ഇണങ്ങല്‍ എന്നാല്‍ അങ്ങനെയാണ്.
2. ആനയ്ക്ക് മനുഷ്യസംസര്‍ഗ്ഗം ഇഷ്ടമല്ല. കാട്ടാനയുടെ സേഫ്റ്റി ബബിള്‍ (respectful distance) ലംഘിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് നല്ലതുപോലെ മനസ്സിലായിക്കോളും.
3.സാധാരണഗതിയില്‍ ആനകള്‍ നിങ്ങളെപ്പോലെ പറ്റമായി ജീവിക്കുന്ന സാമൂഹ്യജീവികളാണ് (pack animals). അതിനു ഏകാന്തവാസം സഹിക്കാനാവില്ല.
4. ആനയെ ചതിക്കുഴി കുത്തി വീഴിച്ച്, അനങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത കൂട്ടില്‍ ഇട്ട് ദിവസങ്ങളോളം മര്‍ദ്ദിച്ചും പട്ടിണിക്കിട്ടും മുറിപ്പെടുത്തിയും പൊള്ളിച്ചും ശബ്ദവും തീയും കാട്ടി ഭയപ്പെടുത്തിയും അതിന്റെ ഇച്ഛാശക്തി ഇല്ലാതെയാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് മെരുക്കല്‍ (crushing). എന്നിട്ടും ആന വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കില്‍ മെരുക്കുന്നവര്‍ മരക്കറകള്‍ ഒഴിച്ച് അതിന്റെ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച കളയും. തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രന്‍ എന്ന പ്രശസ്ത ആന ഒറ്റക്കണ്ണന്‍ ആയത് ഇങ്ങനെയാണ്. മെരുക്കലിലൂടെ ആന അടിമത്തം ശീലിക്കും എന്നല്ലാതെ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങും എന്നു കരുതുന്നെങ്കില്‍ തെറ്റാണ്.
5. തണുപ്പും നനവുമുള്ള കാട്ടുമണ്ണില്‍ ജീവിക്കുന്ന ജന്തുവാകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് കുളമ്പുകള്‍ ഇല്ല. ഉറച്ചതും ചൂടുള്ളതുമായ റോഡിലും പറമ്പിലും നടക്കുമ്പോള്‍ ആനയ്ക്ക് കാലു പൊള്ളും. നാട്ടാനകളില്‍ മിക്കതിന്റെയും കാല്‍ പൊള്ളിയും പഴുത്തും പോയ പാടുകള്‍ ഉള്ളവയാണ്.
6. തണലില്‍ ജീവിക്കുന്ന ജന്തുവാകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് വിയര്‍പ്പു ഗ്രന്ഥി കാല്‍‌നഖങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റുമേയുള്ളൂ. ചൂട് ആറ്റാനും പിന്നെ മാനസികപ്രശ്നമുണ്ടാകുമ്പോഴും ഒക്കെയാണ് ആന ചെവിയാട്ടുന്നത്. തുറന്നയിടത്തെ വെയില്‍ ഏറെനേരം താങ്ങാനുള്ള ശേഷി ആനയ്ക്കില്ല.
7. ആന കാട്ടില്‍ സഞ്ചരിച്ച് ഇലകള്‍, തണ്ടുകള്‍ മരത്തൊലികള്‍ പാറയിലെ ഉപ്പുകള്‍ തുടങ്ങി 120 ഓളം വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ജന്തുവാണ്. തെങ്ങോലയും പനമ്പട്ടയും അതിന്റെ ആമാശയത്തിനും കുടലിനും താങ്ങാവുന്നതിലപ്പുറം കടുത്ത നാരുകള്‍ ഉള്ള അസ്വാഭാവിക ഭക്ഷണമാണ്. ഇമ്മാതിരി ഭക്ഷണം കുടലില്‍ തടയുമ്പോള്‍ വരുന്ന അസുഖമാണ് എരണ്ടക്കെട്ട് (impaction). നാട്ടാനകളില്‍ എരണ്ടക്കെട്ട് സാധാരണമാണ്. എരണ്ടക്കെട്ട് വന്നാല്‍ ഭൂരിപക്ഷം ആനകളും പിടഞ്ഞ് നരകിച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ദയനീയമായ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങും.
8. കാട്ടാന ഒരു ദിവസം 200 ലിറ്ററോളം വെള്ളം കുടിക്കും. കാട്ടില്‍ നിന്നു പുറത്തായാല്‍ ഇതിലും എത്രയോ അധികം വേണ്ടി വരും. നാട്ടാനയ്ക്ക് ആവശ്യത്തിന്, ആവശ്യമുള്ള സമയം വെള്ളം ലഭിക്കുന്നില്ല.
9. മദപ്പാട് (musth) ആനയ്ക്ക് ഭ്രാന്തിളകുന്നതല്ല. അതിന്റെ പ്രജനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയാണ്. മദപ്പാടുള്ള ആനയുടെ പുരുഷ ഹോര്‍മോണ്‍ (testosterone) 60 മടങ്ങ് വരെ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും അത് നിരന്തരം വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ സമയം അതിനു കുടിവെള്ളം കൊടുക്കാതെ പൂട്ടിയിടുന്ന അടവിനെയാണ് "വാട്ടല്‍" എന്നു നിങ്ങള്‍ വിളിക്കുന്നത്. വാട്ടലിലൂടെ ആന തളര്‍ന്നുപോകുക മാത്രമല്ല, അതിന്റെ ആന്തരികാവയവങ്ങള്‍ക്ക് സ്ഥിരമായി കേടുസംഭവിക്കുകയും ചിലപ്പോള്‍ ചെരിയുകയും ചെയ്യും. മദപ്പാട് അസുഖമാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും മയില്‍ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതും ഒക്കെ അസുഖം തന്നെ.
10. മിക്ക ആനകളുടെയും കാലില്‍ കാണുന്ന വ്രണങ്ങള്‍ ചങ്ങല ഉരഞ്ഞുമാത്രം ഉണ്ടായതല്ല. പാപ്പാന്മാര്‍ അവിടെ സ്ഥിരം മുറിവ് ഉണ്ടാക്കിയിടും. ഇതിനു ചട്ടവ്രണം എന്നു പറയും. ചട്ടവ്രണം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ആന നിരന്തരം വേദന ഓര്‍ക്കും എന്നു മാത്രമല്ല, തോട്ടികൊണ്ട് അതില്‍ കുത്തിയാല്‍ അസഹ്യമായ വേദന മൂലം ആന എന്തും അനുസരിക്കും.
11. വനജീവി ആകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് ശബ്ദവും പുകയും തീയും പേടിയാണ്. കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ ഇറങ്ങുന്ന ആനകളെ തീപ്പന്തം കാട്ടിയും പറകൊട്ടിയും പടക്കം പൊട്ടിച്ചുമാണ് ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിക്കാറുള്ളത്. അതിനെ പിടിച്ചു ബന്ധിച്ച് അതിന്റെ മുന്നില്‍ ചെണ്ടകൊട്ടും തീവെട്ടിയും വൈദ്യുതാലങ്കാരവും കരിമരുന്നു പ്രയോഗവും നടത്തുമ്പോള്‍ ആന അസഹ്യമായ മാനസിക പിരിമുറുക്കം അനുഭവിക്കുകയാണ്. ചെവിയാട്ടുന്നത് അസ്വസ്ഥതയും ചൂടും മൂലമാണ്, ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല.
12. നാട്ടില്‍ കാണുന്ന കുട്ടിയാനകള്‍ നിരന്തരം തലയാട്ടുന്നത് മാനസികപ്രശ്നം മൂലമാണ്. അതു കളിക്കുന്നതോ സന്തോഷിക്കുന്നതോ അല്ല. കാട്ടില്‍ പിടിയാനപ്പറ്റത്തിനൊപ്പം ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയാനയും ഇങ്ങനെ തലയാട്ടാറില്ല.
13. ആനയ്ക്ക് മനുഷ്യസംസര്‍ഗ്ഗം മൂലം രോഗം ബാധിക്കാറുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് ക്ഷയരോഗം. മഹാഭൂരിപക്ഷം നാട്ടാനകള്‍ക്കും ക്ഷയരോഗമുണ്ട്. ഇതിലെ ഭീതിദമായ വസ്തുത കൂപ്പുപണിക്കു പോയ ആനകള്‍ മൂലം പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ കാട്ടാനകള്‍ക്കും ക്ഷയരോഗബാധ കണ്ടുതുടങ്ങി എന്നതാണ്. കരയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവി അന്യം നിന്നുപോകാന്‍ നിങ്ങളുടെ ആനപ്രേമം കാരണമായേക്കും എന്ന് നിങ്ങള്‍ അറിയുന്നുണ്ടോ?
14. ആന നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല. അപൂര്‍‌വ്വം ചില ദേവസ്വം ബോര്‍ഡുകളുടേതും പിന്നെ ചില കൂപ്പുകളിലായി മറ്റുമായി 100ഇല്‍ പുറത്ത് ആനകളേ അമ്പതു വര്‍ഷം മുന്നേ കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആനയെ യുദ്ധത്തിനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാല്‍ സ്വത്ത് ഏറെയുള്ള അമ്പലങ്ങളില്‍ ആനയുണ്ടായിരുന്നു പണ്ട്. ഇന്ന് ഏറ്റവും ധനികമായ ശ്രീപദ്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രം പോലും ആനയല്ല കാക്കുക്കത്. എന്നാല്‍ മിക്കവാറും 200 സ്വകാര്യവക്തികളുടേതായി 700ഇല്‍ അധികം ആനകള്‍ കേരളത്തിലുണ്ട്.
15. ലോകത്ത് ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ വംശനാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജന്തുക്കളുടെ പട്ടികയില്‍ പെട്ടുപോയ ഹതഭാഗ്യ ജീവിയാണ് ഏഷ്യന്‍ ആന. ഇവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളും ആനത്താരകളും മനുഷ്യന്‍ അതിക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ച മൂലം നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിനു പുറമേയാണ് കാട്ടാനയെ പിടിച്ചു ദ്രോഹിച്ചു അതിനു പ്രജനനാവസരം കൂടി നഷ്ടമാക്കുന്ന ആനപ്രേമവും. ഇന്ത്യയിലെ നാട്ടാനയുടെ മഹാഭൂരിപക്ഷവും കേരളത്തിലാണ് ഇന്ന്. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു വര്‍ഷത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ മര്‍ദ്ദനവും അമിതാദ്ധ്വാനവും ക്ഷയവും എരണ്ടക്കെട്ടും ഒക്കെമൂലം ആയിരത്തിലധികം ആനകള്‍ ചെരിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
post courtesy Jithin Das
Posted by Laity Views at 1:02 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ഹിന്ദു, ക്രിസ്ത്യൻ, മുസ്ലിം, ജൂത, ബുദ്ധ- തുടങ്ങിയ മതങ്ങളിലെ ഏത് ദൈവത്തോടാണ് പ്രാർത്ഥിക്കണ്ടത്...
""ഇതുവരെ കൊന്നവരെ നമുക്ക് തിരിച്ച് തരണം എന്നോ... അതൊ ആയിരകണക്കിന് പേരെ കൊന്നത് പോട്ടെ ഇനിയുളളവരെ കൊല്ലരുതെ എന്നോ.""
ഒരു മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ആകണം എന്ന് ദൈവം അവൻറെ തലയിൽ എഴുതിയുട്ടളളത് പോലെ നടക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന നമ്മൾ എന്താണ് ഇനി പ്രാർത്ഥിക്കണ്ടത്..
പല നേപ്പാളും നമ്മുടെ മുന്നിൽ വന്നിട്ടും കണ്ണ് തുറക്കാത്ത കളിമൺ പ്രതിമകളായ ദൈവത്തോട് നാം പ്രാർത്ഥിക്കാനോ...
ദുരന്തത്തിൻറെ ബാക്കി മുഖത്തേക്ക് മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങി പ്രവർത്തിച്ചാൽ ബാക്കി ആയവർക്ക് ആശ്വാസം ആകും എന്നല്ലാതെ ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചത് കൊണ്ട് ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നില്ല...
Posted by Laity Views at 1:01 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാത മത ഭ്രാന്തു പിടിച്ച --------കള്‍ക്കായി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു
Posted by Laity Views at 1:01 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Mid ( Mud) Brain Activation Exposed
Mid ( Mud) Brain Activation Exposed
കഷ്ടിച്ച് 6 മിനിറ്റ് മാത്രമുള്ള ഈ വീഡിയോ കാണുക. ആഭ എന്ന മഡ്‌ബ്രെയിന്‍ തട്ടിപ്പുകാര്‍ എറണാകുളത്തെ ഒരു ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലില്‍ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരെ കാണുന്നു. അവകാശവാദങ്ങള്‍ സമര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ദയനീയമായി പരാജയപ്പെടുന്നു.
എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത സ്വന്തം മക്കളെ അതിമാനുഷിക കഴിവുള്ളവരാക്കാം എന്ന വാഗ്ദാനത്തിൽ മയങ്ങി പതിനായിരങ്ങൾ എണ്ണിക്കൊടുത്ത് കണ്ട തട്ടിപ്പുകാരുടെ കൈയിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കുന്ന പരിപാടിയുടെ പേര്- 'Midbrain activation technique'. പത്താം ക്ലാസ് ബയോളജി പോലും അറിയാത്തവർ, അങ്ങനെ സ്വയം തെളിയിക്കുന്നവർ, പറയുന്ന വിഡ്ഢിത്തങ്ങളിൽ വീഴുന്ന ഗതികേടിന് വിദ്യാസമ്പന്നമലയാളി വിളിക്കുന്ന പേര്- 'പ്രബുദ്ധത'.
Posted by Laity Views at 12:59 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Disturbing Footage Of Toddler Being Used As Faith ...
മാമോദിസ മുക്കിയ അരവണ അഥവാ വില്‍പനയ്ക്ക് വെച്ച വിശ...
ധ്യാന കുരുവിന്റെ ഒളിവിലെ ജീവിതം
കുടുംബത്തിന്റെ വഴിയടച്ച്‌ പള്ളി കാരുന്ന്യ വർഷം ആഘോ...
കരുണയുടെ വർഷം തുടരുന്നു ,....
LaityViews. Picture Window theme. Powered by Blogger.