ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en fr en ml cs en cs cs cs da en cs da da cs en en cs cs da en da cs en en en en en en ml en en en
കുഞ്ഞു കിളി കൂട് നിറയെ വേണം .
മുളങ്കാട് തന്നെ വേണം  ,ആ മുളങ്കാടിനിടയില്‍
ആ ബാറില്‍ നിന്നെടുത്ത കുപ്പി ഒളിപിച്ച്വയ് ക്കുന്ന
ആ പിഞ്ചു ബാലന്മാരെ  കയ്യോടെപിടി കൂടണം  .
അവരുടെ തലയില്‍ തലോടി  പറയണം പാടില്ല,
നിങ്ങള്‍ വളരില്ല നശിക്കുമീ  ലഹരി സത്തിനാല്‍
മക്കളെ നീറ്റുന്ന പ്രശ്നമെല്ലാം ചൊല്ലുക എന്നോട് പോന്നു മക്കളല്ലേ
ചൊല്ലിടൂ പെഴ്തിടൂ കെട്ടി നില്‍ക്കും ഭാരമെല്ലാം
എന്നിലെ സ്നേഹം ഈ പാലരുവി പോല്‍
നന്മയുടെ കൈകള്‍നിങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ഞാന്‍ നീട്ടിടട്ടെ  . ..
NB:നാട്ടില്‍ തനിച്ചു പോയപ്പോള്‍ തോനിയ രണ്ടു വരികള്‍ ഇവിടെ കൊറിയിട്ടതാ ..
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
നിന്‍ നിശ്വാസ മുയരും കാറ്റ് പോലും
കഴിയില്ല എനിക്കാ മൊഴിയോന്നു കേള്‍ക്കാതെ .
തല തല്ലി കരയുവാന്‍ തീരം തേടി ഞാനലയാറില്ലഓളങ്ങളായി ഞാനോഴുകാറില്ലതളംകെട്ടിനില്‍ക്കുമാ പൊയ്കപോല്‍ തടകെട്ടി നില്‍ക്കട്ടെ യെന്മിഴിനീര്‍കണങ്ങള്‍
ഫോട്ടോ ഗൂഗിള്‍ അമ്മാവന്‍ ..
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 10:35 AM 3 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Sunday, July 26, 2015
നിന്നിലെ ഇളം തലോടലായി വരുമീ
കണ്ണില്‍ മായുന്നു നിന്‍ കാഴ്ചകളും
ഇലഞ്ഞി മരങ്ങളും ആലിന്‍ ചുവടുമെനിക്കന്യമായ്‌  .
ഉണ്ണിയോട് ഉരുവിടാന്‍ ഇന്ന് തോടില്ല ,
കാടില്ല മേടുമേ ഇല്ലതില്ല .
എനിക്ക് ഉരുവിടാന്‍  ഉണ്ണിയുമീ വഴി വരാറില്ല .
സ്നേഹം പറയുവാന്‍ ഇപ്പോളവന്‍റെ കയ്യിലൊരു  പുസ്തകമുണ്ടത്രേ .
അതിലൂടെ അവന്‍ നൂറായിരം  കാടും മേടും
നെല്‍കതിരും കാണുന്നു പണിയുന്നു ,
കൊയ്യുന്നു ,എല്ലാവരാലും അഭിന്ദനങ്ങള്‍ വാങ്ങുന്നു .
ഓരോ പേജുകള്‍  മാറിവരുന്ന, ആ
എല്ലാവരാലും പുകഴ്ത്താനുമായി സമയമുണ്ടത്രേ  .
എന്നിലരികിലിരിക്കാന്നി വിടെ  സമയം .
നാമെന്ന വാചകം മാറി ഞാനെന്ന വാക്കായി തീര്‍ന്നു
അതിലെവിടെയാണാവ  ലോകത്തെയും ലോക ജനതയെയും
സ്നേഹിക്കാനും പരിരക്ഷിക്കാനുമായി ഒരിടവും ദിനവും ...
ചിത്രം കടപ്പാട്  ഗൂഗിള്‍ അമ്മാവന്‍ ....ഈ കവിത പ്രവാസി ശബ്ദത്തില്‍ റമദാന് മുന്‍പ് പ്രസ്സിധീകരിച്ചത് ...
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 11:08 AM 7 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
എവിടെ തിരഞ്ഞിട്ടും  നിന്‍റെ മുഖമുള്ള
നിന്നെ എന്‍റെ നെഞ്ചിന്‍കൂട്ടില്‍ അത്രമേല്‍
പ്രദഷ്ടിച്ചു  എന്ന് ഇന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു .
നീ ഒപ്പിയെടുത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ എനിക്ക്
ഇനിയോരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടില്ലലോ .
നിന്‍റെ മുഖവും നിന്‍റെ ഒരമമ  ശക്തിയുമുള്ള
എന്‍റെ എച്ച് .ട്ടീ.സീ..നിനക്ക് പകര്മാകില്ലല്ലോ ?
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 10:49 AM 4 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Monday, May 25, 2015
നാമെന്ന പ്രണയ പുഷ്പം വരക്കാനാകില്ല .
ചുറ്റുമുള്ള വര്‍ണ്ണ കടലാസും ചേര്‍ന്നാലേ
അതില്‍ നിറമാര്‍ന്ന ചിത്രം വരക്കാനാകൂ .
ഒരേ ചിത്രങ്ങള്‍ വരക്കാനാണ് .
വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍  ചേര്‍ന്ന കടലാസു തുണ്ടുകള്‍
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വീഴാത്ത കടലാസ്‌ കഷ്ണം മാത്രം .
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 7:47 AM 3 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Tuesday, May 19, 2015
കഴിഞ്ഞ  മാര്‍ച്ച്‌ പത്തിന്  എല്ലാ മാതാക്കള്‍ക്കുമായി ഒരു ദിനം. അന്ന് ഞാന്‍ എന്‍റെ ഉമ്മയെ പറ്റി ഒരു വാക്കും  എന്‍റെ എഫ്ബിയിലോ  ബ്ലോഗിലോ വാട്ട്സ്അപ്പ്‌   ഗ്രൂപ്പിലോ ഇട്ടില്ല. അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം മാത്രമായി ഞാന്‍ എന്‍റെ ഉമ്മയെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല ,എനിക്ക് ശ്വാസം നില്‍ക്കുന്നത് വരെ ഉമ്മാനെ  സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും . കൂടുതല്‍ സ്നേഹ പ്രകടനം ഞാനോ എന്‍റെ ഉമ്മയോ കാണിക്കാറുമില്ല . നാട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഒരു കെട്ടിപിടുത്തം ഉമ്മ കൊടുക്കല്‍  . തിരിച്ചു പോരുമ്പോള്‍  ഉമ്മ കൊടുക്കാറില്ല കെട്ടി പിടിക്കില്ല . ഉമ്മാ എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പോട്ടെ എന്ന ഒരു യാത്ര പറച്ചില്‍ മാത്രം . കെട്ടിപിടിച്ചാല്‍ ഉള്ളില്‍ കെട്ടി വെച്ചു  മുന്നില്‍ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞ സെലാം  കണീരില്‍ ഒലിച്ചു പോയാലോ എന്ന് കരുതി തന്നെ. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എല്ലാവരോടും യാത്രപറയണം അതിനാ . അല്ല നമ്മള്‍ എന്തായിരുന്നു  പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്   അമ്മമാരുടെ ദിനം  അതങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു ഈ വര്ഷം ആ ദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ ഉമ്മയോടെപ്പം തന്നെ വീട്ടില്‍ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു   , അടുത്ത ദിവസം ഞാന്‍ എന്‍റെ സഹോദരന്‍റെ ഭാര്യ കുറച്ചു ദിവസമായി തൈറോയിട് കുറഞ്ഞുമെലിഞ്ഞ അവള്‍  എന്നെ പോലെ തടി വെച്ചുവീട്ടില്‍ തന്നെ ഒന്നവിടെ വരെ പോകാന്‍ പറ്റിയില്ല  .ശരീരം മുഴുവനും വേദന എന്നും പറയുന്നു,  അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ വൈകിട്ടത്തെ  ഒത്തു ചേരല്‍ കുറവായിരുന്നു .അന്ന് ഞാനും ഉമ്മയും കൂടി മൂന്ന് വീടിനപ്പുറത്തുള്ള അവിടെ പോയി  ഞങ്ങള്‍ കുറെ സംസാരിച്ചു  സംസാരത്തിന്‍റെ ഇടയില്‍ സെമിമോള്‍ ഒരു മഗ്ഗ് മുഴുവനും ചായയും  പലഹാരവും തന്നു . എനിക്ക് പലഹാരതിനെക്കാളും ഇഷ്ടം ചായ തന്നെയാ അതാ അത്രയും തന്നത് . അതും കുടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങള്‍  സംസാരം തുടര്‍ന്ന്  കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മഴയുടെ  വരവ് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് ആകാശം ഇരുണ്ട് തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഉമ്മ പറഞ്ഞു നമുക്ക് പോകാം വീട്ടില്‍  ജോലിക്കാരി മാത്രമേ ഉള്ളു. നമ്മള്‍ കുടയുമെടുത്തില്ല  അത് കേട്ട് ഞാനും പോകാന്‍  ഇറങ്ങി  ഉമ്മ നടന്നകന്നു .ഞാനും അവളും ഒരേക്ലാസ്സില്‍ മൂന്ന് വര്‍ഷം പഠിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ പറയാനുണ്ടായിരുന്നു . ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടാത്ത ഉപ്പു മാവ് പാവപ്പെട്ട  കുട്ടികളില്‍ നിന്നും ആരും കാണാതെ  ഇരന്നു വാങ്ങി തിന്നതിന്‍റെ രുചിയെ പറ്റിയും ഇടക്ക് പാറക്കല്‍ കല്ല്യണിയമ്മയെ സോപ്പടിച്ചും മൈദകിട്ടും ( അന്ന് കുറച്ചു പണക്കാര്‍ക്ക് മുകളില്‍  ഉള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക്സ്കൂള്‍ മൈതവിതരണമില്ലായിരുന്നു)  മലയാളം ടീച്ചറായ രത്നമ്മ ടീച്ചര്‍ ഗര്‍ഭമായാല്‍ എന്നും ബെഡ് റസ്റ്റ്‌ ആയത് കൊണ്ട് മലയാളം ഡിവിഷനിലെ കുട്ടികള്‍ കളിക്കുന്നത് കണ്ടു   അറബിക് മാഷായ അഹമ്മദമാഷ്‌ ഒറ്റ ദിവസവും ലീവ് എടുക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഈ മാഷിനെന്താ  ഗര്‍ഭമാകാത്തത് എന്ന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയതിനെ കുറിച്ചും  . അതുപോലെയുള്ള കള്ള കുട്ടിത്തരങ്ങളും   പറഞ്ഞു . അപ്പോഴേക്കും നല്ല ഇടിയും  മഴയും തുടങ്ങിയിരുന്നു . ഒന്ന് മഴ തോര്‍ന്നിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതി വീണ്ടും ഞാന്‍ ഉമ്മ പോയത് പോലും മറന്നു അവിടെ ഇരുന്നു . അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും  മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞില്ല.  ഞാന്‍ തിരിച്ചു ചെന്നില്ല സമയം മഗരിബ് ബാങ്ക് കൊടുക്കാനും ആയിരിക്കുന്നു .ആ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്തു അതാ വരുന്നു എന്നെയും അനിയന്‍റെ ഭാര്യയെയും അത്ഭുതപെടുത്തി കൊണ്ട്  വന്നിരിക്കുന്നു (കാരണം ഉമ്മന്റെ മുട്ടിനു ചിരട്ട മാറ്റി വെക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു ആ വയ്യാത്ത കാലും വച്ചു കൊണ്ട്) എന്‍റെ ഉമ്മ എനിക്ക് കുടയുമെടുത്തു  ഉമ്മ പറയുകയാണ് "എനിക്ക് ഉറപ്പാ നീ ഇടിയും മിന്നലും പേടിച്ചു  മഴയത്ത് വരില്ല "എന്ന് അതാ ഞാന്‍ കൂട്ടാന്‍ വന്നത് ( ഉമ്മാക്കറിയാം ഞാന്‍  മിന്നെറിയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ചെവിപോത്തിപിടിക്കും )എന്ന് . ആ അറുപത്തിയെട്ട് വയസ്സായ ഉമ്മ ഈ നാല്പത്തിമൂന്ന് വയസ്സായാ കുഞ്ഞിനെ തേടിവന്ന  ആ മാതാവിനെ ഞാന്‍ ഒരു ദിവസം മാത്രമാണോ  ഓര്‍ക്കേണ്ടത്  ?. ഞാന്‍ വീണ്ടും ഉമമാന്റെ മുന്നില്‍ ഒന്നും കൂടി ചെറുതായത് പോലെ സ്നേഹം കൊണ്ടും കരുതല്‍ കൊണ്ടും   ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍ കൊണ്ടും എല്ലാം എനിക്ക് ഉമ്മാനെ പോലെ ആകാന്‍ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ . പക്ഷെ ഞാനിപ്പോള്‍  വല്ലാതെ സന്തോഷത്തിലാണ്  ആരും എന്നെ നോക്കാനില്ലെങ്കിലും എന്‍റെ പൊന്നുമ്മ എന്‍റെ കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്തും എന്ന ആ ഉറപ്പ്‌ മതി ..ഉമ്മയോളം വരില്ല ഒന്നും ആരും കൂടെയുണ്ടെങ്കിലും ഉമ്മയുടെ ചെറിയ  സ്വാന്തനമായ ഒരു സ്പര്‍ശം മതി നമുക്ക്‌  ഏതു  യുദ്ധവും കീഴടക്കാന്‍ .നാഥാ നീ എന്‍റെ മാതാവിന് ദീര്‍ഗ്ഗായുസ്സും  ആരോഗ്യവും നല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കേണമേ   ...ഉമ്മാന്‍റെ മകളായി തന്നെ എന്നെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കേണമേ നാഥാ ...
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 12:43 PM 3 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Wednesday, December 31, 2014
നിനക്ക് ഒരു വയസ്സ് കൂടി വര്‍ദ്ധിച്ചു. കാല്‍ നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് അന്നൊരു ഒരു ഡിസംബര്‍ മാസത്തിലായിരുന്നല്ലോ നിന്നെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കണ്ടു മുട്ടിയത്‌ നിന്നെ പുണരാന്‍ വേണ്ടി വന്ന എന്നെയും വഹിച്ചു ഏയര്‍ഇന്ത്യ ആകാശത്ത് വട്ടമിട്ടു പറക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ സൌന്ദര്യം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്നെനിക്ക് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായിരുനു നീ എന്നെ സ്വീകരിച്ചത് സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണീര്‍ കൊണ്ടായിരുന്നല്ലോ നിന്‍റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഞാന്‍ ചായുമ്പോള്‍ മഞ്ഞുകട്ടകള്‍ കൊണ്ടെന്നെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു പച്ച പുതപ്പിച്ചു മൂടിയ ശാലീനസൌന്ദര്യമായിരുന്നു നിനക്ക് നിന്‍റെ പെട്ടന്നുള്ള മാറ്റങ്ങള്‍ എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി അത്ര പെട്ടന്നാണല്ലോ നിന്‍റെ മാറ്റങ്ങള്‍ .
നിന്‍റെ വര്‍ണ്ണശബളമായ ശോഭയില്‍ മുങ്ങി എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ മഞ്ഞളിച്ചതു കൊണ്ടാണോ നിന്‍റെ സൌന്ദര്യമൊന്നും എന്നെ ഇപ്പോള്‍ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നില്ല. നിന്‍റെ പേളിനാല്‍ തീര്‍ത്ത അരഞ്ഞാണം ആകാശ നീലിമയില്‍ നിന്ന് കാണാന്‍ എന്ത് ഭംഗിയാണ്. ഇടക്ക് നീ നിന്‍റെ മുഖം മിന്നി തിളങ്ങാന്‍ വേണ്ടി ബ്യൂട്ടിപാര്‍ലറില്‍ പോയത് കൊണ്ടാണ് നിന്‍റെ മുഖം വികൃതമായതുപോലെ. നീളവും വളവും ചെരിവുകളും കാണുന്നു. പലപ്പോഴും എപ്പിലപ്സി വന്ന രോഗിയെ പോലെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍ എന്നാലും എനിക്ക് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണ്.
നീണ്ട ഇരുപത്തിയെട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു സ്നേഹിച്ചു പോയിട്ടും തമ്മില്‍ പിണങ്ങിയിട്ടില്ല നിന്നെ പിരിയാന്‍ തോന്നിയില്ല. നിന്‍റെ മാറിടത്തില്‍ ചാഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സമാധാനം നിനക്കെത്ര പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാകില്ല. ഒരു മതാവിന്‍റെ മടിയിലെ താരാട് പോലെ ഒരു കുഞ്ഞു പിറന്നു വീണ ഉടനെ തലോടലേറ്റു കിടക്കുന്നത് പോലെയാണ്. നിന്നിലെ നന്മകളാണ് എന്നെ ജീവിതം എന്താണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചത്. ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ തട്ടി വീണിട്ടും അധികം അപകടപ്പെടുത്താതെ എന്നെ കൂടുതല്‍ കരുത്തോടെ പിടിച്ചു എഴുന്നെല്പിച്ചു .
നിന്നില്‍ അലിഞ്ഞു തീരാന്‍ വേണ്ടിയാണു ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് നിന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ഇരുമ്പ്ദ ദ്ണ്ടുകളാല്‍ ഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി. എന്നിട്ടും ഒരു തുള്ളി കണ്ണീര്‍ നീ വീഴ്ത്തിയില്ല. ഒരു കളിയുടെ പേരില്‍ നിന്നെ അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്താന്‍ ലോകം ഏറെ ശ്രമിച്ചിട്ടും മാലോകര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ നീ തല ഉഴര്‍ത്തി നിന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ സന്തോഷംകൊണ്ട് ബാഷ്പകണങ്ങള്‍ എന്‍റെ ഇരുകവിളിലും ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അന്നൊക്കെ നിന്റെ മാറില്‍ വര്‍ണ്ണ ബള്‍ബുകള്‍ ചാര്‍ത്തിയത് സെപ്റ്റംബരിലായിയിരുന്നു. പിന്നീട് നിന്റെ വര്‍ണ്ണ സൌന്ദര്യം ഈ തണുത്ത ഡിസംബറിലായി. എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി ഡിസംബര്‍ മാസത്തില്‍ നിന്നെ ഹാരമിട്ടു കാണുന്നത് കാരണം. നമ്മള്‍ ആദ്യമായി കണ്ടു മുട്ടിയത്‌ 1986 ഡിസംബര്‍ ആറാം തീയതിയായിരുന്നല്ലോ. നിനക്കൊര്‍മ്മയുണ്ടോ അന്ന് നിന്നെ കണ്ടു മുട്ടിയ നാളുകള്‍.
എന്‍റെ ശരീരവും ചുണ്ടുകളും വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .നിന്നെ കണ്ട സന്തോഷത്തിന്‍റെ നിമിഷം അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം രണ്ടാഴ്ച പ്രകൃതി നിന്നെ തനുപ്പിച്ച്തു മഴയെ പ്രണയിക്കുന്ന എന്നെ നിന്നിലേക്ക് അടുക്കാന്‍ വേണ്ടി തോരാതെ പെഴ്തിറങ്ങിയത്.
ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നിരുന്ന ഷെറോട്ടനു അഭിമുഖമായി നിന്ന് കൊണ്ട് അന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു അതിനെക്കാള്‍ വലിയ അംബരച്ചുംബികള്‍ അതിനു ചുറ്റും നിനക്ക് സ്വന്തമായികാണാന്‍. ഇന്നത് യാഥാര്‍ഥ്യമായി. ഒരു പാടുകഥകള്‍ നമുക്ക്‌ പറയാനില്ലേ നിനക്ക് എന്നെ പറ്റിയും എനിക്ക് നിന്നെ പറ്റിയും പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത കഥകള്‍. നീ എനിക്ക് തന്ന ഒരു പാട് അനുഗ്രഹത്തിന്‍റെ കഥകള്‍ നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം ഇപ്പോള്‍ ഞാനും വിട പറയട്ടെ. .
വീണ്ടും ഞാന്‍ എന്‍റെ വികൃതി തരങ്ങളുമായി വരാം ..ഈ വര്‍ഷത്തെ അവസാന പോസ്റ്റ്‌ ..
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 10:18 AM 8 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Tuesday, September 30, 2014
നിനക്കാതെ വന്നെന്നില്‍ വളര്‍ന്നു മുത്തായ്‌
എനിക്കായ്‌ തീര്‍ത്തല്ലോ  സ്നേഹ തീര്‍ത്ഥം
എനിക്കായ്‌ തന്നു ഒരായിരം വര്‍ണങ്ങള്‍
ഉദരത്തില്‍ കിടന്നു നീ തൊഴിച്ച നേരം
ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ ചൊല്ലീ നീ സുന്ദരിയെന്ന്
സുന്ദരി കുറുമ്പിയെ കിനാവ്‌ കണ്ടു
വര്‍ണ്ണയുടുപ്പു ഞാന്‍ നിനക്കാ യ് തുന്നി
കുഞ്ഞിളം കൈകാല്‍ മൊഞ്ചു നോക്കി
സുന്ദരിയാം നിന്‍ ചേച്ചിയെ കാണ്‍കെ
കുഞ്ഞിളം മോണക്കാട്ടി നീ ചിരിക്കും
ചേട്ടനെ കാണ്‍കെ വിജയിയെ പോല്‍
കൈകാലുയര്‍ത്തി നീ തിമിര്‍ത്തിടുന്നു .
സ്നേഹ മുത്തം നല്‍കി നിന്‍ കവിളില്‍
താളം പിടിച്ചു നീ കണ്‍ തുറക്കും.
അന്നൊരു ഒക്ടോബര്‍ ഒന്നിന്‍ രാവില്‍
നിന്മുഖം കാണ്‍കെ   പേറ്റുനോവകന്നു .
ഇന്നു നീ ഉച്ചവെയില്‍  ഉദിച്ചപോല്‍
യുവത്വമായ്‌ സന്തോഷ പ്രസരിപ്പാല്‍ .
അന്ന് നിന്‍ കുസൃതികള്‍  ഒര്ത്തിടുമ്പോള്‍
കോണിപ്പടിയില്‍ നിന്നും താഴെ വീഴ്കെ
മാതാപിതാ മനസ്സില്‍ തീക്കനല്‍ തീര്‍ത്തു  .
നാഥന്‍റെ നാമങ്ങള്‍ ചൊല്ലി തീര്‍ത്തു
നിന്‍ സുഖ ക്ഷേമ  പ്രാപ്തിക്കായ്‌ .
മകനെ നീയറിയുക  സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകം
നമുക്കായ് തീര്ത്തൊരു പുണ്യ ലോകം.
അതിനായ് ജയിക്ക നീ പാരിലെന്നും
നാഥനെ ഓര്‍ത്തും നന്മകള്‍ ചെയ്തും...
ഇന്നു എന്‍റെ ഷബീര്‍ മോന്‍റെ  ഇരുപത്തിഒന്നാം  ജെന്മദിനം  അവനു വേണ്ടി ഇതു സമര്‍പ്പിക്കുന്നു ...
Posted by Shahida Abdul Jaleel at 3:01 PM 15 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Subscribe to: Posts (Atom)
ഒറ്റ കിളിയുടെ രോദനം  കൂടണയുമ്പോള്‍ കൂട്ടിനി...
ഞാന്‍ ഒരു നാട്ടിന്‍ പുറത്ത്‌ കാരി 'മരുതോങ്കര അടുക്കത്ത്‌ 'എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ ജനിച്ചവള്‍.. അവിടെ ആടിപ്പാടി പന്ത്രണ്ട്‌ വര്‍ഷം നടന്നവള്‍. അവിടത്തെ കൈവരി തോട് പുഴ കാടും പാറയിടുക്കും സ്വന്തമാണെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവള്‍. മുളങ്കാടിന്‍ മൂളലും എനിക്ക്‌ സ്വന്തമാണെന്നു സ്വപ്നം കാണുന്നവള്‍ . ഞാനാരുമല്ല എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവള്‍ .പ്രവാസിനിയായതിനാല്‍ എല്ലാം നഷ്‌ടം വന്നവള്‍. വെറും ഒരു യാത്രക്കാരി മാത്രം എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്നവള്‍..
View my complete profile
Picture Window template. Template images by macroworld. Powered by Blogger.