en en en en en ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en pt en en en en en
Showing posts with label malayalam short story. Show all posts
"അത് കൊണ്ടാണ് കര്‍ത്താവ്‌ പറഞ്ഞത് - ആകാശത്തിലെ പറവകളെ നോക്കുവിന്‍ .. അവ വിതക്കുന്നില്ല, കൊയ്യുന്നില്ല.." അച്ചന്‍ പ്രസംഗം തകര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു..
ലോനക്കുട്ടിചേട്ടന്‍ അസ്വസ്ഥനായി മനസ്സിലെന്തോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഇളകിയിരുന്നു.
എല്ല് മുറിയെ പണിയുക, പല്ല് മുറിയെ തിന്നുക എന്നതു ശീലമാക്കിയ അങ്ങേര്‍ക്കു അച്ചന്‍റെ വാക്കുകള്‍ അത്രയ്ക്ക് ദഹിച്ചില്ല.
" വയലിലെ ലില്ലികളെ നോക്കുക.. അവ വിതക്കുന്നില്ല, കൊയ്യുന്നില്ല, എന്നിട്ടും ദയാപരനായ കര്‍ത്താവ്‌ അവയെ തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നു."
ലോനക്കുട്ടിചെട്ടനു സഹി കെട്ടു.. പുറത്തേയ്ക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ അലത്താരയിലെയ്ക്ക് നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു..
"ഇതിനാണച്ചോ ഒരുമാതിരി ഊമ്ബിതീറ്റ എന്ന് പറയുന്നത്"
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
മികച്ച പൂച്ചയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ ഒരു മത്സരം.
വിവിധ രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു എമണ്ടന്‍ പൂച്ചകള്‍ പങ്കെടുത്തു.
ബുദ്ധി, സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് പെരുമാറാനുള്ള കഴിവ്, ശക്തി, സൌന്ദര്യം എല്ലാത്തിലും മത്സരങ്ങള്‍ നടത്തി.
കഴിവ് കുറവുള്ള കൂതറ പൂച്ചകള്‍ വേഗം വേഗം ഔട്ട്‌ ആയിപ്പോയി.
അവസാന റൌണ്ടുകളില്‍ ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഒരു പുള്ളി പൂച്ച, എത്യോപ്യയില്‍നിന്നു ഒരു കരിംകറപ്പന്‍, ഒരു ജപ്പാന്‍ സയാമീസ പിന്നെ ഒരറബിപ്പൂച്ച..
കിടു കിടെ വിട്ടു കൊടുക്കാത്ത മത്സരം.
അവസാനം പോയന്റു നിലയില്‍ ഇന്ത്യന്‍ പൂച്ചയും എത്യോപ്യന്‍ പൂച്ചയും തുല്യര്‍.
അവസാനം രണ്ടും തമ്മില്‍ തല്ലുകൂടി ആരാ ജയിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ആ പൂച്ചയെ വിജയി ആയി പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ തീരുമാനമായി.
ഇന്ത്യന് നിലത്തു നില്ക്കാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ല.. ഇടിയോടിടി!!
ആദ്യ രൌണ്ടില്‍ തന്നെ നമ്മുടെ വീരന്‍ നോക്ക് ഔട്ട്‌!
സമ്മാനദാന വേളയില്‍ പോടിയത്തില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യക്കാരന്‍ എത്യോപ്യനോട് ചോദിച്ചു..
"ഗെഡീ.. ഞാന്‍ കുങ്ങ്ഫു, കരാട്ടെ, കളരി, ബോക്സിംഗ് .. സര്‍വ്വത്ര ഐറ്റങ്ങളിലും പെട ഡാവനുല്ലോ.. ന്നട്ടും മ്മളെ നിലം തോടീപ്പിചില്ല്യല്ലോ. ദെങ്ങിന്യ പറ്റീത്?"
എത്യോപ്യന്‍ കുനിഞ്ഞു ഇന്ത്യന്‍ പൂച്ചയുടെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു..
"ആരോടും പറയണ്ട.. പറഞ്ഞാ നീ ഇനി ഇന്ത്യ കാണില്ല!
ഞാന്‍ പൂച്ച്യോന്നുമല്ല.. എത്യോപ്യയിലെ കരിംപുലിയാ..
പട്ടിണി കിടന്നു ഈ കോലത്തിലായതാ!"
Posted by animesh xavier at 1:02 AM 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
കൂട്ടുകാരനെ കാണാന്‍ പോയപ്പോളാണ് അവന്റെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ പരിചയപ്പെട്ടത്‌.
ഇരുപതോ ഇരുപതിരണ്ടോ വയസ്സ് പ്രായം. അടക്കവും ഒതുക്കവും വിനയവുമുള്ള ഒരുവന്‍.
നല്ല പയ്യന്‍ - മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടു.
യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയാന്‍ നേരം സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞു..
"ഇവനും നിന്റെ വഴിക്കാടാ.. ഒരുമിച്ചു പോകാലോ. ഒരു കമ്പനിയാവും."
നടക്കുന്ന വഴിയില്‍ കൂടുതല്‍ പരിചയപ്പെട്ടു.
ബസ് സ്ടാന്റിലേക്ക് തിരിയുന്ന മൂലയില്‍ ബാറിനരികിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഒന്ന് നിന്നു.
"ഗെടീ, കഴിക്ക്യോ? നമുക്ക് ഓരോന്ന് വിട്ടാലോ?"
അതോ എന്‍റെ കൂടെ വരുന്നതിന്റെ കുഴപ്പമാണോ?"
"അല്ല .. അത്.. അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.."
"അപ്പൊ പിന്നെ വാ..ഫോര്‍മാലിറ്റി ഒക്കെ വിടൂ.."
അകത്തു കയറി ടേബിളില്‍ അഭിമുഖംആയി ഇരുന്നു.
ചുള്ളന്‍ ചമ്മലിന്റെ മുകളില്‍ തന്നെ.
"പൈന്റു പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ തന്നെ തീര്‍ക്കേണ്ടി വര്വോ? "
ഓര്ടര്‍ കൊടുത്തു, സാധനം വന്നു.
നാണിച്ചു നാണിച്ചു ആദ്യത്തെ പെഗ് ചുള്ളന്‍ വീശി.
ബീഫ് ഡ്രൈ ഫ്രൈ & ഹാഫ് ബോയില്‍ഡ് വന്നപ്പോള്‍ ഗെടി തൊട്ടു നക്കി ഇരിക്കുന്നു.
"എടുത്തു കഴിക്കെടോ.. ഇത് ഇഷ്ട്ടായില്ലെങ്കില്‍ എന്താ വേണ്ടതെങ്കില്‍ വേറെ പറയ്‌.."
സംസാരം സാള്‍ട്ട് & പെപ്പരിലെതിയപ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ വന്നു..
അടുത്തത് ഞാന്‍ അര പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ലവന്‍ ഒന്നിന് പറഞ്ഞു!
ചിക്കന്‍ ടിക്കയും ചപ്പാത്തിയും പുറകെ.
"കൊള്ളാലോ.. കണ്ട പോലെയല്ലല്ലോ. ഇതറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ പൈന്റു പറയാര്‍ന്നു."
അടുത്തത് വിട്ടു തീരുംബോളേയ്ക്ക് അവന്റെ ഗ്ലാസ്‌ കാലി.
"നീ ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോ.. ഞാന്‍ ഇത്തിരി സ്ലോയാ.."
വാചകത്തില്‍ ഒരു കുറവും വരുത്ത്തിയില്ല്യ!
ഞാന്‍ അര പെഗ് കൂടി പറഞ്ഞപ്പോലെയ്ക്കും അപ്പുറത്ത്
പറയുന്നു, വരുന്നു..വരി വരിയായി തീരുന്നു! ഒപ്പം ഫുഡും.
"ഈ നീര്‍ക്കോലി ഇതൊക്കെ എവിടെയ്ക്കാ കേറ്റണത്?
ഇവന്റെ വയറ്റില് വല്ല കൊക്കപ്പുഴുണ്ടാ.. ഇതെന്തൂട്ട് സാധനാടപ്പ.."
ഓ.. ഗെടി വാ തുറന്നു.
"ഞാന്‍ ഒരു അര പെഗ് കൂടി പറയുന്നുണ്ട്."
അത് ശരി, പണ്ടാറക്കാലന്‍ നിര്ത്തീട്ടില്ലേ..
"അത് നമുക്ക് കൌണ്ടെറീന്നു അടിക്കാം..വാ.." ഞാന്‍ എണീറ്റു.
ഇനീം അവിടിരുന്നാ വീണ്ടും ലവന്‍ ഫുഡ്‌ പറയുമെന്ന് ഉറപ്പാ..
ബില്ല് കൊണ്ട് വന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് അര മാസം കുടിക്കാനുള്ള കാശ്!
ഇവനെ എന്‍റെ കൂടെ വിട്ട സുഹൃത്തിനെ മുതല്‍ രാവിലെ കണി കണ്ടവനെ വരെ മനസ്സില്‍ തന്തക്കു വിളിച്ചു.
പുറത്തിറങ്ങി ബസ്‌ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒതുക്കി അവനോടു പറഞ്ഞു..
ഞാനും നിന്റെ പ്രായത്തില്‍ ഒരുപാട് കുടിച്ചണ്ട്.. തിന്നട്ടുണ്ട്.
Posted by animesh xavier at 12:48 AM 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
രാമേട്ടന്റെ പെട്ടിക്കടയില്‍നിന്നു പോലീസുകാരന്‍ ഒരു കേട്ട് 'പീസ്‌' ബുക്ക് പിടിച്ചു!
"താന്‍ ഇത്രേം പ്രായമായിട്ടും പിള്ളേരെ വഴി തെറ്റിക്കാന്‍ നടക്കാ.. ല്ലെടാ ...."
തിരിഞ്ഞു,  വെടിക്കെട്ടിന് തിരി കൊളുത്തുന്നത് കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച്ചക്കാരോട്..
"എന്താടാ കാഴ്ച കാണാന്‍ നിക്കണേ? വീട്ടീപോടാ"
ഒപ്പം ശൂ.. .ശൂ... എന്ന് വായുവില്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ലാത്തി രണ്ടു വീശും.
എല്ലാവനും ഗര്‍ഭം കലക്കി പൊട്ടുമ്പോ ബാക്കിലെയ്ക്ക് മാറുന്ന മാതിരി കുഴിയാനകളായി.
രാമേട്ടന് ഇതിലും വല്യ നാണക്കേട്‌ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പോലെ തോന്നി.
'ഇതിലും ഭേദം വല്ല പെന്നുങ്ങളേം  ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യാര്‍ന്നു' എന്ന് മനസ്സില്‍ ചിന്തിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ പാറപ്പുറത്ത് ചിരട്ട ഉറച്ചു.
"ഡോ.. താനെന്താ മിഴിച്ചു നിക്കണേ? അവന്റെ ഒരു നിപ്പു കണ്ടില്ലേ"
"സാറേ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനത്തെ പുസ്തകമാണെന്ന്" രാമേട്ടന്‍ മൊഴിഞ്ഞു.
"ആഹാ... അയ്യോ പാവം.. താന്‍ അതീന്നു ഒരു കഥ വായിച്ചേ..
ഉറക്കെ... എനിക്ക് കേക്കണം. എങ്ങനത്തെ പുസ്തകം ആണെന്ന് തനിക്കും മനസ്സിലാവട്ടെ"
തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയ പോലെ രാമേട്ടന്‍ നിന്നു.
"എന്താടാ.. വായിക്കാന്‍ അറിയില്ലേ? ദിപ്പോ കിട്ടും.." തുടര്‍ച്ചയായി ലാത്തി ഒരു ഓങ്ങലും .
നാണക്കെടോണ്ട് തല താഴ്ത്തി രാമേട്ടന്‍ വായന തുടങ്ങി..
"... അവന്‍ കയ്യെത്തിച്ച് ബ്ലൌസിന്റെ ......................... "
ആദ്യം തപ്പി തടഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വായന പിന്നെ ടോപ്‌ ഗിയരിലെത്തി..
ഇടയ്ക്കു വായനയില്‍ സ്പീഡ് കുറയുകയോ തടസ്സം നേരിടുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ ബ്രേക്ക്‌ ലൈറ്റ് പോലെ കളറുള്ള കണ്ണോണ്ട് രാമേട്ടനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി... പല്ലിറുമ്മി... കൈ ചുരുട്ടി കാണിച്ചു...
കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സിലെത്താറായപ്പോള്‍ കൈപ്പത്തി പരത്തി 'മതി' എന്ന ആംഗ്യത്ത്തോടെ  ഇത്തവണ ചിരട്ട സൌമ്യമായി പാറപ്പുറത്തുരഞ്ഞു.
"ഡൊ.. ഇവ്ടന്നെ നിക്കണം. മുങ്ങിക്കളയരുത്.
Posted by animesh xavier at 12:44 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
Subscribe to: Posts (Atom)
വീണ്ടും ഒരു മക്കള്‍ മാഹാത്മ്യം!
പ്ലാസ്റിക് ഷീറ്റിനും ജീവിതം രക്ഷിക്കാമെന്കില്!!
Graphic Designer by profession.
Likes to do Painting, Writing and reading.
Love Sports, Games & Cinema, Music.
View my complete profile
Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.