en en en fi ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en en da en en en fi en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
പേര് കേട്ടപ്പോള്‍ ഏതോ പുരാതന കാലത്തെ കുട്ടി കഥകളെ കുറിച്ചാണ് നിങ്ങള്‍ കരുതിയത്‌ എങ്കില്‍ തെറ്റി. ഇത് ഇന്റെര്‍നെറ്റിന്റെ കാലമല്ലേ. എല്ലാവര്ക്കും തിരക്കോട് തിരക്ക് തന്നെ. ഉണ്ണാനും ഉറങ്ങാനും സമയമില്ല. പ്രഭാത കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക് അടച്ചിട്ട മുറിയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും മടിയില്‍ ലാപ്ടോപ് ഉണ്ടായാലേ കാര്യങ്ങള്‍ സുഗമമായി നടക്കു എന്നായിരിക്കുന്നു കാര്യങ്ങള്‍. കുട്ടികളുടെ കാര്യമാണ് കൂടുതല്‍ പുരോഗതിയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത്‌. വീട്ടിലെയോ, സമൂഹത്തിലെയോ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ആരെങ്കിലും വിരല്‍ പിടിച്ചു അറിയില് ആദ്യാക്ഷരം കുറിച്ചിരുന്ന കാലമൊക്കെ പോയി. അതിനു അരി എന്താണ് എന്ന് അവന്‍ അറിയണ്ടേ. അവനു അറിയാവുന്നത് പിസ്സയും, ബര്‍ഗെരും. അരി എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അവന്‍ ചിലപ്പോള്‍ തിരിച്ചു ചോദിക്കും  അതെന്താ സാധനം? അവനെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല മുതിര്‍ന്നവര്‍ നമ്മളൊക്കെ തന്നെ ആ സാധനം മറന്നിട്ടു കാലമെത്ര ആയി. ഇപോ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ആ സാധനം ഉപയോഗിക്കുന്നത് തന്നെ വായ്ക്കരി എന്നൊരു ചടങ്ങിനു വേണ്ടി മാത്രമാണ്. അതിനും ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ പോയെന്നു വരില്ല കാരണം മാതാ പിതാക്കള്‍ വൃദ്ധ സദനത്തില്‍ അല്ലെ. വിദേശത്ത് നിന്ന് ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ കാര്യങ്ങളും, ചടങ്ങുകളും അവര്‍ നോക്കികൊള്ളും.
പറഞ്ഞു വന്ന കാര്യം വഴി തെറ്റി പോവുകയാണോ എന്നാ സംശയം. തെറ്റിയിട്ടില്ല. പറഞ്ഞു വന്നത് ആദ്യാക്ഷരം കുറിക്കുന്ന ക്ഷമിക്കണം കുറിച്ചിരുന്ന പഴയ കുട്ടികള്‍ ഇപ്പൊ നമുക്ക് നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ ആണ്. ഇപ്പോള്‍ സ്ഥിതി വേറെയാണ്. രെണ്ട്‌ വയസു ആവുമ്പോള്‍ അവന്റെ അദ്ധ്യാക്ഷരം കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ കീ ബോര്‍ഡില്‍ ആണ്. അഞ്ചു വയസു ആവുമ്പോള്‍ ആദ്യത്തെ അക്കൗണ്ട്‌. ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട്‌ എന്ന് കരുതി എങ്കില്‍ തെറ്റി. ജീ മെയിലോ, യാഹൂവോ അങ്ങിനെ എന്തെങ്കിലും. തൊട്ടടുത്ത മുറിയില്‍ ഉള്ളവരോട് പോലും അവന്‍ സുപ്രഭാതവും, ശുഭ രാത്രിയുമൊക്കെ അതിലൂടെ നേരും. പത്തു വയസില്‍ തന്നെ ടെടിംഗ് ആരംഭിക്കണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ അവനെക്കാള്‍ വിഷമവും അപമാനവും ആകുന്നതു അവന്റെ മാതാ പിതാക്കള്‍ക്ക് ആവും. കോട്ടും, സൂട്ടും ഇട്ടു ജാഡ കാണിച്ചു മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ നിക്കുമ്പോള്‍ മോന്‍ എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അവന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കിട്ടിയാല്‍ അതില്‍ കുത്തി ഇരിക്കും എന്ന് പറയുന്ന ഗമ അവന്‍ അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു മുത്തശി കഥ കേള്‍ക്കുകയാണ് എന്ന് പറയുന്നതില്‍ കിട്ടുമോ. ഒരിക്കലുമില്ല.
നല്ല പ്രായം ആവുമ്പോഴേക്കും ഇന്‍റര്‍നെറ്റില്‍ അവനു അറിയാത്ത ഒരു കാര്യവും ബാക്കി ഉണ്ടാവില്ല. കാണാത്ത കാര്യങ്ങളും ഉണ്ടാവില്ല. അവന്റെ കാര്യം മാത്രമല്ല എല്ലാരുടെം കാര്യങ്ങള്‍ ഇതൊക്കെ തന്നെ ആണ് പിന്നെ അവന്‍ എന്ത് ചെയ്യും. പണ്ടൊക്കെ ഒരു ഷര്‍ട്ടും നിക്കറും മാത്രമേ എനിക്കുള്ളൂ എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു കുറച്ചില്‍ ആയിരുന്നു. കീറിയത് ഇട്ടു പോകുമ്പോള്‍ കീറല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ കാണാതെ മറച്ചു വൈക്കാന്‍ എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു പണ്ടുള്ളവര്‍ക്ക്‌.  ഇപ്പൊ ഷര്‍ട്ടും നിക്കറും ഇല്ലെങ്കിലും പുറത്തു വരാം. ഇനി ഒരു പക്ഷെ അത് ഇട്ടു വന്നാലും ഫാഷന്‍ എന്നാ പേരില്‍ നല്ലതിനെ അവിടെ അവിടെ കീറി വൃതികെടാക്കിയും വരാം. അത് പുതിയ ഫാഷന്‍ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. ഇന്നത്തെ കാലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കേട്‌ ഒരു ഇമെയില്‍ അഡ്രസ്‌ ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നതാണ്.
ഇമെയില്‍ അഡ്രസ്‌ ഉണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല. ലോകത്തെ സകല ചവറുകളും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഷെയര്‍ ചെയ്യണം. അയക്കുന്നവാണോ, വായിക്കുന്നവനോ സമയം ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും അത് ഉറപ്പായിട്ടും ചെയ്തിരിക്കണം. അങ്ങിനെ അയക്കുന്ന സാധനങ്ങള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതൊന്നും ഒരു വിഷയമല്ല. പല്ല് തേക്കുമ്പോള്‍ വായ തുറന്നു പിടിക്കണം ഇല്ലെങ്കില്‍ ചുണ്ടില്‍ പേസ്റ്റ് ആവാന്‍ സാധ്യത ഉണ്ട്, ബീഡി വലിക്കുന്നവന്റെ ചുണ്ട് കറുപ്പ് ആവും, ഇതൊക്കെ ഇവര് ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്താലേ നമുക്ക് അറിയാന്‍ കഴിയു എന്ന് തോന്നും അയക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍. ഇനി വേറെ കുറെ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട് സ്പാം ഇമെയില്‍. അവര്‍ക്കൊരു പണിയും ഇല്ലേ? നിങ്ങള്‍ ജോലി അന്വേഷിക്കുന്നോ ഓടി വാ ഇവിടെ ഒരു ജോലി നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമായിട്ടു വച്ചിട്ടുണ്ട് പറയുന്നത് കേട്ടാല്‍ തോന്നും ഓടി ചെല്ലേണ്ട താമസമേ ഉള്ളൂ ജോലി കയ്യില്‍ എടുത്തു തരുമെന്ന്, ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ്‌ വേണോ, ജോലി വേണോ, ഇനി ഇപ്പോള്‍ ചിലവിനു കാശില്ല എങ്കില്‍ അതും തരും എന്ത് വേണമെന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചാല്‍ മതി എന്തും തരാന്‍ കഴിവുള്ളവര്‍ ആണ് അവര്‍. ഇതും ഗമ ആയിട്ട് പറയുന്നവര്‍ ഉണ്ട് എന്റെ ഇന്‍ബോക്സില്‍ ആയിരം സ്പാം മയില്സ് വന്നു ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാന്‍ സമയമില്ല എന്നാവും ജാടകള്‍.
പിന്നെ വേണ്ടത് ചാറ്റിങ് ആണ്. ഒരേ സമയം കുറഞ്ഞത്‌ അഞ്ചു പെരോടെങ്കിലും ചാറ്റിങ് നടത്താന്‍ പറ്റിയില്ല എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ കഴിവ് കുറഞ്ഞവര്‍ ആയിട്ട് കണക്കാക്കപെടും. ചാറ്റിങ് നടത്തുമ്പോഴും ചില തന്ത്രങ്ങള്‍ വേണം. കുഴിയിലോട്ടു കാലു നീട്ടി ഇരിക്കുന്ന ആള്‍ ആയാലും വയസു മുപ്പതു എന്നെ പറയാവു. പിന്നെ സല്‍മാന്‍ ഖാനെ പോലെ ഇരിക്കും എന്നൊക്കെ പറയണം. നേരിട്ട് കണ്ടാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഇന്ദ്രന്‍സ് നമിക്കും കക്ഷിയെ. മറുഭാഗത്തെ ആളും മോശമാവില്ല. അവിടെ ചിലപ്പോള്‍ ഐശ്വര്യാ റായി ആയിരിക്കും ഇരിക്കുന്നത്. ആ ഐശ്വര്യത്തില്‍ ചിലപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍ വക ഉണ്ടാവില്ല. എന്നാലും സല്‍മാന്‍ ഖാന്‍ വരുമ്പോള്‍ കുറഞ്ഞത്‌ ഐശ്വര്യാ എങ്കിലും വേണമല്ലോ. ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത് ഗമ. നേരിട്ട് പരസ്പരം കാണുമ്പോള്‍ പലര്‍ക്കും അറ്റാക്ക്‌ തന്നെ വരാറുണ്ട്. ഈശ്വരാ ഇതിനെ ആണോ മലരേ, തങ്കമേ, എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു പുകഴ്ത്തിയത് എന്ന്. വൈരൂപ്യം എന്നത് ലോകത്ത് ഉണ്ട് എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരുടെതായ സൌന്ദര്യം ഉണ്ട്. പക്ഷെ പറയുന്ന കള്ളങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു മയമൊക്കെ വേണ്ടേ കൂട്ടുകാരെ.
ഇപ്പൊ ചാറ്റിങ് കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നത് വാള്‍ ആണ്. അതെ ചുമരുകള്‍. ആര്‍ക്കും എന്തും ചുമരില്‍ എഴുതാം. രാവിലെ കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ കണക്കു മുതല്‍, പ്രഭാത കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക് എത്ര സമയം കുത്തി ഇരുന്നു എന്ന് പോലും എഴുതാം. കഷ്ടം ചിലപ്പോള്‍ ചിലര്‍ ആ സമയത്തിനും ലൈക്‌ ചെയ്യും. വേണമെങ്കില്‍ താഴെ ഇങ്ങിനെ ഒരു കമന്റും കാണും യു ആര്‍ വെരി സ്ലോ. എനിക്ക് അത്രേം സമയം വേണ്ട.
ഇപ്പൊ ഒരു വിധം കമ്പനികള്‍ ശമ്പളം കൊടുക്കുന്നത് അവിടെ പണി എടുത്തതിനു അല്ല എന്നാ തോന്നുന്നത്. പണി എടുക്കാന്‍ സമയം വേണ്ടേ. സ്ഥാപനം നടത്തുന്നവര്‍ കീഴ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ നിരീക്ഷിക്കാന്‍ മാനേജരെ ഏല്‍പ്പിക്കും. മാനേജര്‍ അയാളുടെ വാള്‍ നോക്കുമോ, മറ്റുള്ളവര്‍ പണി എടുക്കുന്നോ എന്ന് നോക്കുമോ. അയാളെ കൊണ്ട് പറ്റുന്നത് ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ്. നിങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റില്‍ എത്ര മെംബേര്‍സ് ഉണ്ട്. കീഴ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ മെംബേര്‍സ് കൂടുതല്‍ ഉള്ള ആള്‍ ആണെങ്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ കളിയാക്കും സാര്‍ എവിടത്തെ മാനേജര്‍ ആണ്. ഇത്രേം വലിയ സ്ഥാനത് ഇരുന്നിട്ട് സാറിനു എന്റെ അത്രേം പോലും ഫ്രണ്ട് ഇല്ലല്ലോ. മാനേജര്‍ അടങ്ങി ഇരിക്കുമോ. കക്ഷി ഉടനെ കുറെ പേരെ കൂടെ ആഡ് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമം തുടങ്ങും. ആള്‍ക്കാരെ ആഡ് ചെയ്യാന്‍ പരിചയം ഒന്നും വേണമെന്നില്ല. മലയാളി ആണെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു മലയാളി മതി. ഇനി ഇപ്പോള്‍ ഇച്ചിരി ഗമ വേണമെന്ന് തോന്നിയാല്‍ അങ്ങ് ഉഗാണ്ടയില്‍ കിടക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തനെ കൂടെ അങ്ങ് ആഡ് ചെയ്യും. ഒരല്‍പം വലിയ ഗമ വേണമെങ്കില്‍ നടന്മാരോ, നടിമാരോ, മറ്റു വല്ല താരങ്ങളെയോ ആഡ് ചെയ്യാം. അവര് നമ്മളെ അറിയണം എന്നില്ലല്ലോ, അവരെ നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ പോരെ. അവസാനം കീഴ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഇരട്ടി ആളുകള്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ മാനേജര്‍ അയാളെ വിളിച്ചു പറയും. നിങ്ങളെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ പേരുണ്ടെന്ന്.
ഉണ്ണാന്‍ സമയം ഇല്ല, ഉടുക്കാന്‍ സമയം ഇല്ല, ഉറങ്ങാന്‍ സമയം ഇല്ല എല്ലാര്‍ക്കും തിരക്കോട് തിരക്ക്. മക്കളോട് രാവിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ പോലും പലര്‍ക്കും വാള്‍ വേണം, അല്ലെങ്കില്‍, മെയില്‍ വേണം. വളരെ സീരിയസ് ആയിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും അസുഖം ആയിട്ട് ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നാലും അവന്‍ ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത് ഡോക്ടര്‍ എന്റെ അസുഖം സീരിയസ് ആണോ എന്നായിരിക്കില്ല. ലാപ്‌ ടോപ്‌ ഉപയോഗിക്കാന്‍ തടസം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ എന്നാവും. ഇനി ഇപ്പോള്‍ അവിടെ കിടന്നു അത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ അവനു ആരുടെ എങ്കിലും മെസ്സേജ് വരും. മിസ്സ്‌ യു ഡാ, പെട്ടെന്ന് വാ. അവന്‍ വേദന കൊണ്ട് മുള്ളാന്‍ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയില്‍ ആയിരിക്കും. എന്നാലും തിരിച്ചു എഴുത്തും. ഐ ആം ഫൈന്‍, മിസ്സ്‌ യു ടൂ, ഉടനെ വരാം.
അച്ഛന്‍ മരിച്ചു കിടന്നാലും ലാപ്‌ ടോപ്‌ ഓണില്‍ ആയിരിക്കും. അപ്പൊ ദെ അടുത്ത മെസ്സേജ്. ട്രിപ്പ്‌ എന്ജോയ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്ന് കരുതുന്നു. ഉടനെ ഇവന്റെ മറുപടി. അതെ. ശെരിക്കും എന്ജോയ്‌ ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ അച്ഛന്‍ മരിച്ചു കിടക്കുവാന് ഓരോരുത്തര്‍ ചുറ്റും കൂടി ഇരുന്നു കരയുന്നത് കാണാന്‍ വെരി ഫണ്ണി. നീ ഇതൊക്കെ മിസ്സ്‌ ചെയ്തല്ലോ.
പ്രസവ വേദനയില്‍ പുളയുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു മെസ്സേജ് വരും. നീ ഗര്‍ഭം എടുത്തു ചെല്ലാന്‍ മറന്നാലും ലാപ്‌ ടോപ്‌ എടുക്കാന്‍ മറക്കല്ലേ. അവള് മറുപടി അയക്കും ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂര്‍ ലാപ്‌ ചുമന്നു നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു വിഷമവും തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ ഈ ഗര്‍ഭം ചുമക്കുന്നത് വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടാ. പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത മെസ്സേജ് ഉടനെ അയക്കും. ഇന്ബോക്ക്സ് ക്ലിയര്‍ ചെയ്തെടി ഇപ്പോഴാ ഒരു സമാധാനം ആയതു. ഏതു ഇന്ബോക്ക്സ് ആണെന്ന് നിങ്ങള്‍ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്ക്. കുഞ്ഞിനു പേരിടുന്നതിനു മുന്നേ ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത് ഇവന് ഫാന്‍സി ആയിട്ടു ഒരു ഇമെയില്‍ ഉണ്ടാക്കണം. പിന്നെ ഇവന് ഒരു ഫേസ് ബുക്ക്‌ അക്കൗണ്ട്‌ വേണം, എന്തായാലും മുലപ്പാല്  കൊടുത്താലും ഇല്ലെങ്കിലും ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവനു കിട്ടും.
ലോകം തന്നെ വിരല്‍തുമ്പില്‍ ആയി കഴിഞ്ഞു പക്ഷെ നമ്മുടെ സ്വകാര്യതകള്‍ എല്ലാം പണയം വച്ചിട്ടാണ് ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം നമുക്ക് കിട്ടിയതെന്ന് ആരെങ്കിലും അറിയുന്നുണ്ടോ ആവോ. എല്ലാ പുരോഗതികളും ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ആണെങ്കില്‍ അത് നല്ലത് തന്നെ, പക്ഷേ അത് അനാവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ആവുമ്പോള്‍ പലതും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട് പോകും.
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:15 No comments:
Thursday, 12 January 2012
തേടല്‍ - രണ്ടാം ഭാഗം
ചിന്തകള്‍ മനസിനെ കീഴടക്കി വിജയ ഭേരി മുഴക്കി. ഉരുകുന്ന മനസിനെ ഒന്ന് കുളിര്‍ അണിയിക്കാന്‍ എന്താണ് വഴി എന്ന് അയാള്‍ക്ക്‌ അറിയില്ലായിരുന്നു. അവളെ കണ്ടത് മുതല്‍ക്കേ അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്നും. ഒന്ന് സംസാരിക്കാന്‍ ഒരുപാട് വഴികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും തനിക്കു അവള്‍ ഒരു വഴി മാത്രമേ അനുവദിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വിഷമം തോന്നിയിരുന്നു എങ്കിലും അതിനു പിന്നില്‍ അവളുടേതായ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതി ആശ്വസിച്ചു. അല്ലാതെ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ തനിക്കു ആവില്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടും ഇല്ലായിരുന്നു.  അനുവാദം തന്നിരുന്ന ആ ഒരു വാതില്‍ തുറന്നു എന്നും അവള്‍ക്കു വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന ദിനങ്ങള്‍. ഒന്ന് വരാന്‍ വൈകിയാല്‍ മനസ് പിടയുമായിരുന്നു. കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ത് പറ്റി എന്ന് ചിന്തകള്‍ മനസിനെ ഉരുക്കുമായിരുന്നു. പിന്നെ കാത്തിരിപ്പും, പ്രാര്‍ഥനകള്‍, കണ്ണീരും അങ്ങിനെ ഒന്ന് കണ്ടു സംസാരിക്കുന്നത് വരെ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രാണന്‍ പിടയുന്ന വേദന. തനിക്കായി അവള്‍ അനുവദിച്ചു തരുന്ന ആ അസുലഭ നിമിഷങ്ങളെ കവര്‍ന്നു പോകാന്‍ ആരെങ്കിലും വരുമ്പോള്‍ ആരും അറിയാതെ ആ വിഷമം മനസ്സില്‍ അടക്കും. അവള്‍ക്കും അതറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ക്കൊന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അവളുടെ സാഹചര്യം. ചിലപ്പോള്‍ പാതിരാവോളം കാത്തിരുന്നാലും കാണാതെ വരുമ്പോള്‍ രാത്രികള്‍ ശിവരാത്രികളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിനെ എത്ര രാത്രികള്‍. അടക്കാന്‍ ആവാത്ത വേദന മനസ്സില്‍ ചുമന്നു നടക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ചിരിച്ചു കാണിക്കാനും, ചിരിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി താന്‍ കെട്ടിയിട്ടുള്ള വിഡ്ഢി വേഷങ്ങള്‍. ആരും അറിയാതെ ആരോടും പറയാന്‍ കഴിയാതെ  ഒരു കോമാളിയെ പോലെ താന്‍ ചിരിക്കാറുണ്ട്. എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നവര്‍ പോലും അറിയില്ല താന്‍ ഇത്രയേറെ ചിരിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന്. പലരും കരുതാറുണ്ട്‌ ഒരു വിഷമവും ഇല്ലാത്ത ഒരു ആളാണ്‌ താന്‍ എന്ന്.
അവള്‍ ആരായിരുന്നു തനിക്കു. ഈ ലോകത്ത് താന്‍ ഒരു ആളെയും ഇത്രയേറെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു ആള്‍ക്ക് വേണ്ടി പോലും ഇത്രയേറെ പ്രാര്തിച്ചിട്ടില്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണ്. ആ യാത്രയില്‍ ഒരു പാട് മുഖങ്ങള്‍ അവന്‍ കാണുന്നു. അതില്‍ ചിലത്  അവന്റെ മനസ്സില്‍ ചേക്കേറും, ചിലത് പകുതി വഴിയില്‍ ഇറങ്ങി പോകും. തന്റെയും ജീവിത യാത്രയില്‍ കണ്ടു മുട്ടിയതാണ് അവളെ. നഷ്ടങ്ങളുടെയും, ദുഖങ്ങളുടെയും മാത്രം കുറെ കണക്കുകള്‍ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന തന്റെ ആ യാത്രയില്‍  അവിചാരിതമായി വീണു കിട്ടിയത് ആണ് അവളെ. ശാസ്ത്രവും, സാങ്കേതികതയും വളര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ അതിന്റെ സമ്മാനമായി കിട്ടിയതായിരുന്നു അവളെ. മുഖം പോലും അറിയാതെ അവളുടെ നാമം തന്റെ മനസ്സില്‍ കുടിയേറി. പിന്നെയും എത്രയോ ദിനങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് കണ്ടത്. പക്ഷേ അതിനും എത്രയോ മുന്നേ തന്നെ അവള്‍ തന്റെ മനസ്സില്‍ കുടിയേറിയിരുന്നു. അതിനു താന്‍ രൂപവും, ജീവനും നല്‍കിയിരുന്നു തന്റെ പ്രണയത്തിലൂടെ. ലോകത്ത് ആരും സ്നേഹിക്കാത്ത പോലെ അവളെ സ്നേഹിക്കനമെന്നൊരു വാശിയില്‍ ആയിരുന്നു താന്‍. അവള്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ വഴി തടങ്ങള്‍ കാട്ടി കൊടുക്കുവാനുള്ള തിരക്കില്‍ ആയിരുന്നു. എല്ലാം അവളോട്‌ തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴും അവള്‍ പ്രതികരിച്ചില്ല. പക്ഷേ പിണങ്ങിയുമില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനു അവരുടെ അനുവാദം ആവശ്യമില്ലല്ലോ. അപ്പോഴും അവളോട്‌ മിണ്ടാന്‍ ഒരു വാതില്‍ മാത്രം അവള്‍ തുറന്നു തന്നു.
എന്നും പ്രണയത്തിന്റെ മലരുകള്‍ ആ വാതിലിലൂടെ അവളിലേക്ക്‌ വിതറി ഒരിക്കലും എന്നെ തടഞ്ഞില്ല എന്നാല്‍ ഒരിക്കലും അതവള്‍ സ്വീകരിച്ചതുമില്ല. അവളുടെ സാഹചര്യം അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു. അത് താന്‍ മനസിലാക്കിയിരുന്നു. എത്രയൊക്കെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. മരണത്തെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ച, ഇഷ്ടപെട്ട നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അത്. മരണത്തിനു വേണ്ടി ദാഹിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍, ദിനങ്ങള്‍. പലപ്പോഴും പ്രാര്‍ഥിച്ചു  മനസിന്റെ സമനില ഒന്ന് തെറ്റിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒന്നും അറിയാതെ അവളുടെ ഓര്‍മകളുടെ പ്രഹരമെല്‍ക്കാതെ രക്ഷപെടമായിരുന്നു എന്ന്. പക്ഷെ ഒന്നും ഈശ്വരന്‍ അനുവദിച്ചു തന്നില്ല. എല്ലാം അനുഭവിച്ചും കരഞ്ഞും തീര്‍ക്കണം എന്നായിരുന്നു ഈശ്വരന്‍ വിധിച്ചത്. എന്തിനാണ് അവള്‍ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയത്. അവളെ ഒരിക്കലും കുറ്റം പറയാന്‍ കഴിയില്ല. തന്നിലെ സ്വാര്തനായ പ്രണയം പലപ്പോഴും അവളുടെ സ്വതന്ത്രമായ ജീവിതത്തില്‍ വിള്ളലുകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു, കുറെയേറെ അവളെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു തെറ്റായിരുന്നു താന്‍ അവളോട്‌ പലപ്പോഴും ചെയ്തത്. ആവശ്യമില്ലാത്ത കുറെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അവള്‍ക് താന്‍ സമ്മാനിക്കുക ആയിരുന്നു. അത് മനസിലായപ്പോള്‍ ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു. അവളോട്‌ സംസാരിക്കാനുള്ള എല്ലാ വാതിലുകളും അടച്ചു ഇരുട്ട് മുറിയില്‍ തന്നെ തനിച്ചാക്കി അവള്‍ പോയി. പകലുകള്‍ എങ്ങിനെയൊക്കെയോ തള്ളി നീക്കിയിരുന്ന തനിക്കു രാത്രികളില്‍ കണ്ണീരിന്റെ നനവുകള്‍ മാത്രമായി. എന്നാലും താന്‍ സന്തോഷവാന്‍ ആയിരുന്നു. ചിലപോഴെങ്കിലും തന്റെ കണ്‍ മുന്നിലൂടെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു നടക്കുന്ന അവളുടെ നിഴലുകള്‍ താന്‍ കണ്ടു, എവിടെ ആയാല്‍ എന്താ അവള്‍ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ആശ്വസിച്ചു.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. താന്‍ എന്നൊരു വ്യക്തിയെ അവള്‍ മറന്നു കഴിഞ്ഞു എന്ന് തോന്നി. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അവള്‍ക്കു വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്തിക്കുന്ന അവളുടെ  ഓരോ ചിരിയും ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരാള്‍ ഈ ലോകത്ത് ഉള്ളത് തന്നെ അവള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല.  പക്ഷെ തനിക്കൊരിക്കലും അവളെ  മറക്കാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു. എന്നും ദൈവത്തോട് പ്രാര്തിക്കുമായിരുന്നു എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം വന്നു തന്നെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു ഒരു നല്ല വാക്ക് പറയാന്‍ അവള്‍ക്കു മനസ് വരണേ എന്ന്. ദൈവം വലിയവന്‍ ആണ്, തന്റെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ അവന്‍ കേട്ട് എന്ന് തോന്നി. നീണ്ട രെണ്ട്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവള്‍ മടങ്ങി എത്തി. ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ അവളോട്‌ മിണ്ടാന്‍ തനിക്കു അനുവദിച്ചു തന്ന ആ വാതില്‍ വീണ്ടും അവള്‍ തുറന്നിട്ടു. ഇരുട്ടില്‍ തപ്പി തടഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന തനിക്കു ആ വെളിച്ചം ആനന്ദം തന്നു എങ്കിലും ദൈവത്തോട് അല്‍പ്പം നീരസം തോന്നാതെ ഇരുന്നില്ല. കാരണം താന്‍ മുന്‍പ് കണ്ട ആളായിരുന്നില്ല അവള്‍. എന്നെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ വന്നു തന്നോട് നല്ല വാക്ക് പറയും എന്ന് കരുതിയിരുന്നവള്‍, ഒരു ചിത്രശലഭത്തെ പോലെ പാറി നടന്നിരുന്നവള്‍, ചിറകറ്റു പോയ ഒരു പക്ഷിയുടെ വേദനയോടെ, വേവലാതിയോടെ തനിക്കു മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നപ്പോള്‍ എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും അസ്തമിച്ചു പോയിരുന്നു. ഇങ്ങിനെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല അവളുടെ തിരിച്ചു വരവ് താന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്. ആരൊക്കെയോ കുത്തി നോവിച്ചും, മുറിവ് എല്പ്പിച്ചും വിട്ട ഒരു മനസുമായി കണ്ണീരോടെ തന്റെ മുന്നില്‍ അവള്‍ വന്നു നില്‍ക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല.
എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു അവള്‍, അവളോട്‌ ക്ഷമിക്കണം എന്നും, അവള്‍ തന്നെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു എന്നും, കണ്ണീരു കുടിപ്പിച്ചു എന്നുമൊക്കെ. ഒരിക്കലുമില്ല. അവളെന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയോ വേണ്ടാ ഒരിക്കലും അത് പാടില്ല. ഒരു പരാജിത ആയി അവള്‍ തന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ഒരിക്കലും താന്‍ ഇഷ്ടപെട്ടിരുന്നില്ല. ജയിക്കണം അവള്‍ എപ്പോഴും, എവിടെയും ജയിക്കണം, ആരുടെ മുന്നിലും ആ തല കുനിയെണ്ടി വരരുത്, തന്റെ മുന്നില്‍ പോലും അത് കുനിയരുത് എന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. അവള്‍ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു തന്നോട്. താന്‍ അല്ലെ ഒരുപാട് അവളെ വിഷമിപ്പിചിട്ടുള്ളത്. പിന്നെ തന്റെ കണ്ണീര്‍ അത് ദൈവ ഹിതമല്ലേ. അര്‍ഹിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തത് താന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്‌ കൊണ്ട് ചിലപ്പോള്‍ ദൈവം തനിക്കു തന്ന ശിക്ഷ അല്ലെങ്കില്‍ അവളുടെ മനസ്സില്‍ സ്വാര്‍ത്ഥമായ എന്റെ പ്രണയം ഏല്‍പിച്ച മുറിവുകള്‍ക്ക്‌ തനിക്കു കിട്ടിയ ശിക്ഷ. അങ്ങിനെ മാത്രമേ എന്നും കരുതിയിട്ടുള്ളൂ.
കാത്തു കാത്തിരുന്നു അവള്‍ മടങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണീരിലും, വേദനയിലും ഒരു നിമിഷം എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ താന്‍ കുഴങ്ങിപ്പോയി. അവളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ആവുമായിരുന്നില്ല. തന്റെ  കയ്യില്‍ ഉള്ളത് അവള്‍ക്കു വേണ്ടി മാത്രം മാറ്റി വച്ച ഈ സ്നേഹവും, ആശ്വാസ വാക്കുകളും, പ്രാര്‍ഥനകളും  മാത്രമായിരുന്നു. അതെത്ര വേണമെങ്കിലും വാരി കോരി കൊടുക്കാന്‍ തനിക്കൊരു മടിയും ഇല്ലായിരുന്നു. എത്ര കോരിയാലും വറ്റാത്ത അവളോടുള്ള  സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു നീരുറവ തന്റെ കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ വിഷമങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയിലും ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്ത അവള്‍ തന്നെ അറിയിച്ചു. അത് കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം താന്‍ എല്ലാം മറന്നു. തന്റെ ജീവന് ഒരു അര്‍ത്ഥമുണ്ടായത് പോലെ. അവളെ ഇരു കൈകളിലും കോരി  എടുത്തു താരാട്ട് പാടിയാലോ എന്ന് തോന്നി. സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു പ്രാര്‍ഥിച്ചു എല്ലാം നന്നായി പര്യവസനിപ്പിക്കണേ എന്ന്. വ്രതവും, നോയമ്പും, പ്രാര്‍ഥനയും, സ്നേഹവും മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ല. തന്റെ കുടുമ്പം മറന്നു, ജോലി മറന്നു, പ്രഭാതങ്ങളും, പ്രധോഷങ്ങളും, ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും അവള്‍ക്കു വേണ്ടി മാറ്റി വൈക്കാന്‍ കൊതിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ മനസിലെ വേദനകളെ തുടച്ചു മാറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അത് തന്റെ കടമ ആയിരുന്നു. താന്‍ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നവളെ ചതിയുടെ ഒരു വലിയ കുഴിയില്‍ നിന്നും കര കയറ്റാന്‍ ദൈവം തന്നെ എല്പ്പിച്ചതായി തോന്നി. അവള് ജീവിക്കണം, ആ കണ്ണ് നിറയരുത്, അവള്‍ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് കാണണം ഓരോ നിമിഷവും ആ വെമ്പല്‍ ആയിരുന്നു.  എന്തിനും താന്‍ ഒരുക്കമായിരുന്നു. അവളെ മോശമായി പറഞ്ഞവരുടെ മുന്നിലൂടെ ഒരു താലി ചരട് കെട്ടി കൈ  പിടിച്ചു നടന്നു അവള്‍ നല്ലവള്‍ ആണെന്ന് തെളിയിക്കാനും, അവളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരെ കൊല്ലാനും, ഈ ലോകം അവളെ തള്ളി പറഞ്ഞാലും എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു നിറുത്താനും അങ്ങിനെ എന്തിനും ഒരു തരാം ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹം. ഒരിക്കലും തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് ഒരു വാക്ക് കൊണ്ട് പോലും അവള്‍ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടില്ല താന്‍ ആ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടെന്നു , അതെന്റെ വിഷയം അല്ലായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് സത്യമാണ് പക്ഷേ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ഒന്നും തന്നില്ല എങ്കിലും താന്‍ ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ തന്നെ ആവുമായിരുന്നു. ഈ ലോകത്ത് തനിക്കുണ്ടയിട്ടുള്ള യാതൊരു  ബന്ധതെയുംക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, അതിനെക്കാളൊക്കെ അവള്‍ തനിക്കു വിലപ്പെട്ടത്‌ ആയിരുന്നു. ജീവിതത്തില്‍ എന്നെങ്കിലും ഒരു ഒറ്റപ്പെടല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടാല്‍ തന്നെ ഒന്ന് അറിയിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു അവളോട്‌. ഒരു ജീവിത പങ്കാളി ആയിട്ടു അവള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍  ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി അവളെ താന്‍ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു. തന്റെ വിലപ്പെട്ട നിധി ആയിരുന്നു അവള്‍. അവളുടെ പ്രായമോ, അസുഖമോ, സൌന്ദര്യമോ, ഒന്നും തനിക്കൊരു വിഷയമാവില്ല താന്‍ കൊണ്ട് പോകും അവളെ എന്നിട്ട് സ്നേഹിക്കും, എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷം വരെ. പിന്നെയും ജന്മങ്ങള്‍ തനിക്കു ഈശ്വരന്‍ അനുവദിച്ചു തന്നാല്‍ അപ്പോഴും അവളെ താന്‍ സ്നേഹിക്കും, പരിചരിക്കും.
മടങ്ങി വരവില്‍ വിഷമങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ അവള്‍ തന്നെ അറിയിച്ച സന്തോഷ വാര്‍ത്ത വളര്‍ന്നു വാലുതായി പൂര്‍ണ്ണതയില്‍ എത്തി എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാം മറന്നു താന്‍ ആഘോഷിച്ചു. ആരോടും പറയണോ പങ്കിടാനോ ആവാത്ത ആ സന്തോഷം ചിരികളിലൂടെ എന്റെ ചുണ്ടുകളില്‍ പൊട്ടി വിടര്‍ന്നിരുന്നു. എല്ലാം കാണാനും, അടുത്ത് നിന്ന് ആ തലമുടിയില്‍ തലോടി തന്റെ സന്തോഷങ്ങള്‍ അവളോട്‌ പങ്കിടാനും തന്റെ വിരലുകള്‍ വെമ്പിയിരുന്നു. കഴിയില്ല എന്നറിയാം എങ്കിലും കുറെ നല്ല സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അല്ലെ എന്നും തന്റെ ജീവിതത്തെ പൂര്‍ണമാക്കിയിട്ടുള്ളത്, തന്റെ ജീവന് നിറവും, സുഗന്ധവും പകര്‍ന്ന സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങള്‍.
ഇടയ്ക്കു എപ്പോഴോ അവള്‍ ഒരുപാട് ഭയന്നിരുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പരിധി വരെ എങ്കിലും പരിഹാരം കിട്ടിയിരുന്നു. പിന്നെ അവള്‍ തിരക്കുകളുടെ ലോകത്തായി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഒഴിവാക്കിയതായി ഒരിക്കലും തോന്നിയിരുന്നില്ല. തിരക്കുകള്‍ക്ക് ഇടയിലും തനിക്കു വേണ്ടി കുറച്ചു സമയം അവള്‍ മാറ്റി വച്ചിരുന്നു. ആ ചെറിയ സമയങ്ങള്‍ തനിക്കൊരിക്കലും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല കാരണം എന്നും എപ്പോഴും ഓരോ നിമിഷവും അവള്‍ തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് താന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാലും അവളുടെ സാഹചര്യങ്ങള്‍ തനിക്കു നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. എപ്പോള്‍ വരും എപ്പോള്‍ പോകും എന്ന് അവള്‍ക്കു തന്നെ നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ വരവുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി മണിക്കൂറുകള്‍ ഓരോ ദിവസവും താന്‍ മാറ്റി വച്ച് ഒരു വാക്കിനു വേണ്ടി. ഒരു പക്ഷേ ഈ ലോകത്ത് ഒരു മനുഷ്യനും ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയും ഇത്രയേറെ സമയം ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നിട്ടു ഉണ്ടാവില്ല. വരുമ്പോള്‍ സന്തോഷിക്കും ചിലപ്പോള്‍ ദിവസങ്ങള്‍ കാണാനേ കഴിയാറില്ല എന്നാലും ഓരോ ദിവസവും പ്രഭാതങ്ങളില്‍ ഇന്ന് കാണാന്‍ കഴിയണേ എന്ന പ്രാര്‍ഥനയോടെ താന്‍ വരുമായിരുന്നു, കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു. തന്റെ ജീവന്റെ അവസാന ശ്വാസം വരെയും അതിനു താന്‍ ഒരുക്കമായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവള്‍ തളര്‍ന്നു പോകുന്നു എന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ തന്റെ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഉണ്മേശത്തിന്റെ പൂക്കള്‍ വിരിയിക്കാന്‍ താന്‍ ശ്രമിച്ചു. പലപ്പോഴും അവളോട്‌ താന്‍ പറഞ്ഞു വിഷമത്തിലും, സന്തോഷത്തിലും താന്‍ കൂടെ ഉണ്ടാവും തന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്ന് തന്നെ വന്ന വാക്കുകള്‍ ആയിരുന്നു അത്. ഈശ്വരന് മാത്രം അറിയാവുന്ന എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരിക്കലും അഴിയാതെ സൂക്ഷിച്ച വരികള്‍ ആയിരുന്നു അത്. അവള്‍ക്കു എത്രയോ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കാം, രക്ത ബന്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്ക്കാം, പക്ഷേ അവളെ ഒരു ദിവസം കണ്ടില്ലെങ്കില്‍, അന്വേഷിക്കുന്ന, വിഷമിക്കുന്ന, പ്രാര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു ആളെ ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടാകൂ അത് താന്‍ മാത്രം ആയിരിക്കും എന്നും തനിക്കു അറിയാമായിരുന്നു.
എന്തൊക്കെ ആയാലും പിരിയണം എന്ന് ഈശ്വരന്‍ ആഗ്രഹിച്ചാല്‍ അത് വേണ്ടി വരുമല്ലോ. അതവളോട്‌ പറഞ്ഞിരുന്നു അന്നൊക്കെ. എന്നെങ്കിലും  താന്‍ ഒരു ഭാരമായി തോന്നിയാല്‍, അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കാത്തിരിപ്പുകള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു മറുപടി തരാന്‍ കഴിയാത്ത വണ്ണം തിരക്കുള്ള ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍ അവള്‍ എത്തിപ്പെട്ടാല്‍, അല്ലെങ്കില്‍ താന്‍ കാരണം അവളുടെ സന്തോഷകരമായ കുടുമ്പ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു വിള്ളല്‍ വരുമെന്ന് തോന്നിയാല്‍  പോയി വരാം എന്നൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞു പോകൂ, ഒരിക്കലും താന്‍ തടയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷ തനിക്കു നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അതിനു പരസ്പരം കാണണം എന്നില്ല, സംസാരിക്കണം എന്നില്ല. നല്ലൊരു മനസ് മാത്രം മതി ഈശ്വരന്‍ അത് തനിക്കു തന്നിട്ടുണ്ട്, തന്റെ സ്നേഹത്തില്‍ തനിക്കു വിശ്വാസമുണ്ട്‌, ഈശ്വരനില്‍ ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ട്‌ അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവള്‍ പോയാലും അവളെ താന്‍ മറക്കുകയോ അവളോടുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാതെ ആവുകയോ ചെയ്യില്ല എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:21 2 comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.