ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml ml ml ml ml cs en cs cs da en cs cs en cs da en cs en en cs cs da en da cs en en cs da en en en fr en ml ml ml da en da cs ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en
ഏറെ കാലങ്ങളായി കൊണ്ടു നടന്ന ഒരു സ്വപ്നം; അത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കാന്‍ രാപ്പകില്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക - തടസ്സങ്ങളും സംഘര്‍ഷങ്ങളും നിരാശകളും നിറഞ്ഞു നിന്ന വഴികളിലൂടെ അവയെല്ലാം അതി ജീവിച്ച് സ്വപ്നം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാവുന്ന ആ സുന്ദര വേള, അതാണിപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ ചുറ്റിനും കാണുന്നത്.
ഇക്കഥയുടെ ഒരു പ്രധാന അദ്ധ്യായം തുടങ്ങുന്നത്  21 കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഒരു പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമത്തിലെ എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് കോളേജിലെ ക്യാമ്പസ്സില്‍ നിന്നാണ്... സഹൃദരും കലാകാരന്മാരുമായ ഒരു പറ്റം കൂട്ടുകാരുടെ പ്രിയ വേദിയായ ക്യാമ്പസ് തിയറ്റര്‍ അവരെ ഒരു വലിയ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു നടത്തി! കലാലയ ജീവിതം കഴിഞ്ഞ് ജീവിതയാത്രയില്‍ പലവഴിക്ക് പിരിഞ്ഞെങ്കിലും ഈ കൂട്ടുകാര്‍ എന്നും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. അവരുടെ ദൃഢമായ സൌഹൃദത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പുതിയ സംരംഭം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരികയും ഉണ്ടായി.
മറ്റൊരദ്ധ്യായം കേരളത്തിന്‍റെ തെക്കേ അറ്റത്തും നടക്കുന്നു... ഏതൊരു കലാസ്നേഹിയെയും പോലെ സിനിമ എന്ന മായാലോകത്തെ സ്വപ്നം കണ്ട് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍!; പരസ്യചിത്രങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണശബളമായ രംഗത്ത് നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോഴും സിനിമ അയാളുടെ സ്വപ്നമായിരുന്നു...
വിധിയുടെ വിധാനം പോലെ ഈ രണ്ടു കൂട്ടരും ഒത്തുചേരുന്നു; പരിചയ സമ്പന്നനായ ഒരു നിര്‍മാതാവിന്‍റെ പിന്തുണ കൂടി കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഈ കൂട്ടായ്മ ഒരു സിനിമയുടെ പിന്നണിക്കാരായി... സിനിമ എന്ന മായികപ്രപഞ്ചത്തില്‍ അവര്‍ സധൈര്യം കാലെടുത്തു വെച്ചു - ഫലമോ, ഒരു നല്ല ചിത്രം മലയാളത്തില്‍ പിറന്നു.
അതെ, ചാപ്റ്റെര്സ് എന്ന സിനിമ മലയാളക്കരയിലെ പ്രേക്ഷക ഹൃദയങ്ങളില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനു പിന്നില്‍ ഒരു പറ്റം ആള്‍ക്കാരുടെ ദിനരാത്രങ്ങളിലെ നിരന്തരമായ ശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ട്! സിനിമ എന്ന പേരില്‍ എന്തെകിലും ചിലത് തട്ടിക്കൂട്ടി പ്രേക്ഷകരുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ തള്ളി വിടുകയല്ല ഈ സിനിമയിലൂടെ ഇതിന്‍റെ പിന്നിലുള്ളവര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്..
വ്യതസ്തമായ രീതിയില്‍ ഒരു കഥ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതില്‍ കുറെ ന്യൂനതകളും കണ്ടേക്കാം... ഇതൊരു പരിപൂര്‍ണ്ണമായ സിനിമയാണ് എന്നൊന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല; ഒരു നിരൂപകന് ഇതില്‍ ഒരുപാട് കുറവുകളും കുറ്റങ്ങളും കണ്ടെത്താനായെക്കാം... എങ്കിലും ഒരു സാധാരണ സിനിമാ പ്രേക്ഷകന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഇടം കണ്ടെത്താന്‍ ഈ സിനിമയ്ക്ക് കഴിയും എന്നതില്‍ ഒരു തര്‍ക്കമില്ല.
അതിലുമൊക്കെ ഉപരിയായി ഈ സിനിമയിലൂടെ നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന സന്ദേശം ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ട താണ്. വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യവും ആത്മവിശ്വാസവും ഉണ്ടെകില്‍ ഏതു ലക്ഷ്യവും അപ്രാപ്യമല്ല എന്ന സന്ദേശം! സാധാരണക്കാരന് ഒന്നെത്തി നോക്കാന്‍ പോലും പറ്റാത്ത ഒരു മേഖലയില്‍ ഇവര്‍ കാഴ്ച വെച്ച പ്രകടനത്തിന് അത് കൊണ്ട് തന്നെ പത്തരമാറ്റ് പൊന്നിന്‍റെ തിളക്കമുണ്ട്. സിനിമാ മേഖലയിലേക്ക് കടന്നു വരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും ഇവരുടെ കഥ പ്രചോദനം ആയിക്കൂടെന്നില്ല...
ഈ പോസ്റ്റ്‌ ഒരു വലിയ സംഭവമൊന്നുമല്ല എന്നറിയാം. എങ്കിലും ഈ പോസ്റ്റ്‌ ചാപ്റ്റെര്സിന്‍റെ എല്ലാ അണിയറ ശില്പികള്‍ക്കും, ക്യാമ്പസ് ഓക്സ് എന്ന കൂട്ടായ്മയ്ക്കും സമര്‍പ്പിക്കുന്നു... ഈ സിനിമയ്ക്ക് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചവരുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഇടക്കെപ്പോഴോ എന്‍റെയും സ്വപ്‌നങ്ങളായി മാറി... അതുകൊണ്ടാവാം ഇന്നവരുടെ വിജയം എന്നിലും ആനന്ദത്തിന്‍റെ അലകള്‍ നിറയ്ക്കുന്നത്. എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു...
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
e-മഷി ലക്കം 4 - വിശകലനം
നിരൂപണം ഒരു കലയാണ്‌..; എനിക്കത് വലിയ വശമൊന്നുമില്ല. എങ്കിലും e-മഷിയെക്കുറിച്ച് ഒരു വിശകലനം വേണം എന്ന നിരന്തരമായ ആവശ്യം വന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം അതിനു മുതിരുകയാണ്. ഇത് പൂര്‍ണ്ണമല്ലെങ്കില്‍, പക്വമല്ലെങ്കില്‍ ക്ഷമിക്കുക. ഈ കല ഞാന്‍ സ്വായത്തമാക്കി വരുന്നതേയുള്ളൂ...
ഓരോ ലക്കം പിന്നിടുമ്പോഴും e-മഷി കൂടുതല്‍ നന്നാവുകയാണ് എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും ഇതിലെ രചനകള്‍ നമ്മുടെ ഇടയിലെ സാധാരണ ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാരുടേതാണ് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍!.; ഇത് പറയാന്‍ കാരണം e-മഷിയിലെ  രചനകള്‍ സാഹിത്യലോകത്തെ പ്രഗത്ഭരായ വ്യക്തികള്‍ എഴുതിയവയല്ല; ഇവ എന്നെയും നിങ്ങളെയും പോലെ ബ്ലോഗിനെയും എഴുത്തിനേയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പറ്റം സുഹൃത്തുക്കളുടെ രചനകളാണ്. ഇക്കാര്യം മനസ്സില്‍ വെച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ വിലയിരുത്തല്‍...... എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ... അപ്പോള്‍ തുടങ്ങട്ടെ?
എഡിറ്റോറിയലില്‍ വിവര സാങ്കേതിക വിദ്യയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത് വായിച്ചപ്പോള്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് എന്തെകിലും ഒരു ലേഖനം ഉണ്ടാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. അതുണ്ടായില്ല... എങ്കിലും പ്രസക്തമായ ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്നു പറയാം.
കുമാരന്‍റെ 'new media new fans' എന്ന രചന ഒരേ പോലെ ചിരിപ്പിക്കുന്നതും ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്... ആസ്ഥാന ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ആശാഭംഗവും അയാള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന തിരിച്ചടിയും നന്നായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു...ഇതില്‍ പറഞ്ഞ പോലെ കമന്റുകളും ലൈക്കുകളും കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ചിലര്‍ കാണിക്കുന്ന അഭ്യാസങ്ങളില്‍ പലതും ശരിയാണെന്ന് സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല...
ഷാജഹാന്‍ നന്മണ്ടയുടെ 'പ്രിയ നഗരത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര'യിലെ പ്രമേയം നന്ന്. എന്നിരുന്നാലും വായനാസുഖം പലയിടത്തും നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ. നഗരത്തെ കുറിച്ചും ഭൂമിയെക്കുറിച്ചും വിവരിച്ചത് പലയിടത്തും  അനാവശ്യമായി തോന്നി. നാദിറിന്‍റെ കഥ എന്തിനു പറഞ്ഞു, അതില്‍ ഒരപൂര്‍ണ്ണത തോന്നി. ജസിന്ത എന്ന കഥാപാത്രം പെട്ടന്ന് എവിടെ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു? 'നഗരത്തെ വീര്‍പ്പു മുട്ടല്‍ അനുഭവപ്പെടുത്തുമെങ്കിലും'  എന്നിങ്ങനെ പറയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ എന്നും തോന്നി. വളരെ നല്ല ഒരു കഥ ആവശ്യമില്ലാതെ വലിച്ചു നീട്ടിയ പോലെയൊരു തോന്നല്‍ ഉളവാക്കി. അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ല എന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധേയമായി. നല്ല കഥകള്‍ പറയാന്‍ കഴിവുള്ള ഒരെഴുത്തുകാരന്‍ തന്നെയാണ് എന്ന് പറയേണ്ടിരിക്കുന്നു.
അനിതാ കാപ്പാടന്‍ ഗോവിന്ദന്റെ കഥ 'കാത്തിരുന്നൊരാള്‍' തികച്ചും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു പ്രമേയമാണ് തുറന്നു തരുന്നത്. അത് അഭിനന്ദനീയം തന്നെ. എങ്കിലും ആ കഥ എവിടെയും എത്താതെ നിറുത്തിയപ്പോള്‍ ഈ കഥ പറഞ്ഞതെന്തിന് എന്നൊരു ചോദ്യം ഉള്ളില്‍ നിന്നും വന്നു. തുടക്കം വളരെ നന്നായി, പിന്നെ കഥ അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ധൃതിയായിട്ട് അതിനെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ് എഴുത്തുകാരി. അത് ആസ്വാദനത്തേയും ബാധിച്ചു.
സജിത രമണന്‍റെ 'മടക്കയാത്ര' വായിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു അത്യന്താധുനിക പെയിന്റിംഗ് കണ്ട പോലെയാണ് തോന്നിയത്. ആശാനെക്കുറിച്ചു കഥാകാരിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല എന്ന തോന്നലാണ് ആദ്യം ഉണ്ടായത്. പക്ഷെ, ആശാന്‍റെ മനോവികാരങ്ങള്‍ പലയിടത്തും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു... എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷെ ചിന്തകള്‍ അവിടവിടെയായി  ചിതറിപ്പോയിരിക്കുന്നു. സമൂഹത്തില്‍ ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്ന അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ തുറന്നു കാണിക്കാന്‍ ആശാന്‍ ഒരുപാധിയാകും എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല..വായിച്ചു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ ആശയക്കുഴപ്പമായി. ചിലയിടങ്ങളില്‍ അക്ഷരത്തെറ്റുകളും കാണുകയുണ്ടായി. ആശാന്‍റെ വ്യക്തമായ ചിത്രം മാത്രം വായനക്കാരില്‍ ശേഷിക്കുന്നു...
ഫാഇസ് കിഴക്കേതിലിന്‍റെ 'എന്‍റെ വിരുന്നുകാരന്‍' എന്ന കവിത നഷ്ട പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് പറയുന്നു. കേട്ടു പഴകിച്ച ഈ പ്രമേയത്തില്‍ നിന്ന് വായനക്കാരന് കൂടുതലൊന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല... വ്യര്‍ഥമായ കാത്തിരിപ്പിന്‍റെ ലാഞ്ഛന അതില്‍ കണ്ടു.
ശ്രീനന്ദന്‍റെ 'ഓര്‍മ്മപ്പൂക്കള്‍' വീണ്ടും പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. കൌമാര പ്രണയവും നഷ്ടങ്ങളും, പുതു പ്രണയം നാമ്പിട്ടതുമെല്ലാമാണ് പ്രമേയം.  ഒരിക്കലും വാടാത്ത സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കള്‍ പോലെ ആദ്യ പ്രണയം മനസ്സില്‍ കൊഴിയാതെ നില്‍ക്കുമെങ്കിലും സഹധര്‍മിണിയാകുന്ന ചെമ്പനീര്‍പ്പൂ തന്നെയാണ് ജീവിതത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടുന്നത് എന്നൊരു ധ്വനി ഈ കഥയില്‍ കണ്ടു.
'ഭൂമി വിധിക്കുന്ന നേരം' എന്ന പ്രവീണ്‍ കാരോത്തിന്‍റെ കവിത ഒരു ഗദ്യ കാവ്യം ആണെന്ന് വേണം പറയാന്‍!; വിതയ്ക്കുന്നതേ കൊയ്യൂ എന്ന സന്ദേശം പകരുന്ന ഈ കവിത ഇന്ന് വ്യാപകമായി നടക്കുന്ന ചൂഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. ചുറ്റും നടക്കുന്ന ഒരു വിധം എല്ലാ തിന്മകളെയും തുറന്നു കാണിക്കുന്ന ഈ കാവ്യം സമൂഹത്തിന്‍റെ നേരെ കാണിക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയാണ്.
മുഹമ്മദ്‌ സാലിഹ് രചിച്ച 'മരണ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്' വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കഥയാണ്. എങ്കിലും ദുരന്തത്തില്‍ അവസാനിച്ച ഈ കഥ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ നഷ്ടങ്ങളും കോട്ടങ്ങളും മാത്രമാണോ ജീവിതം എന്ന് ചോദിച്ചു പോകുന്നു... ക്ഷണികമായ ഈ ജീവിതത്തില്‍ പലതിനു വേണ്ടിയുമുള്ള നെട്ടോട്ടത്തില്‍ നമുക്ക് നഷ്ടമാവുന്നത് നമ്മെ തന്നെയാണെന്ന് ഓരോര്മ്മിപ്പിക്കല്‍ കൂടിയാണ് ഈ കഥ എന്നും പറയാം.
'മലാല യുസുഫ് സായി' എന്ന ലേഖനത്തിലൂടെ മുഹമ്മദ്‌ സഗീര്‍ പണ്ടാരത്തില്‍ ലോക ജനതയുടെ മുഴുവന്‍ കണ്ണിലുണ്ണിയായി മാറിയ മലാലയെ കൂടുതല്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ലോകത്ത് നടക്കുന്ന ഭീകര പ്രവര്‍ത്തങ്ങളില്‍ നിന്നും പിഞ്ചു കുട്ടികള്‍ക്ക് പോലും രക്ഷയില്ലെന്ന നഗ്ന സത്യം നാം കൂടുതല്‍ ശക്തമായി തിരിച്ചറിയുന്നു...
ഷിറാസ് കാദറിന്‍റെ മൂന്ന് കവിതകള്‍ - നിനവ്, കനവ്,  അറിവ് - പതിവ് രീതിയില്‍ അല്ലാതെ ഒരു വ്യത്യസ്ത രീതിയില്‍ പറയുന്നതും പ്രണയത്തെ ക്കുറിച്ചും പ്രണയിനിയെക്കുറിച്ചുമാണ്... നീട്ടി വലിച്ചെഴുതാതെ ചുരുങ്ങിയ വരികളില്‍ ഒതുക്കി എന്നതാണ് ഇവയുടെ പ്രത്യേകത.
ഡോ. അബ്സാര്‍ മുഹമ്മദിന്‍റെ ആരോഗ്യ പംക്തി എന്നത്തെയും പോലെ വിജ്ഞാനപ്രദമാണ്. ആയുര്‍വേദത്തിലും കാന്‍സര്‍ പോലെയുള്ള മാരക രോഗങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതിവിധി ഉണ്ടെന്ന അറിവ് പലര്‍ക്കും പുതുമയാകും...
രാജേഷ് ചന്നാറിന്‍റെ 'ഒറ്റ മരം' വിഷയത്തിന്‍റെ വ്യത്യസ്തത കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായി. നാം പ്രകൃതിയോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയും ഇതിലൂടെ കാണാം...
ജോമി അബ്രഹാമിന്‍റെ 'ക്ഷീരം' എന്ന ലേഖനം കര്‍ഷകന്‍റെ ലോകം എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ്. കാലി വളര്‍ത്തലിനെക്കുറിച്ച് വളരെ വിശദമായി പറഞ്ഞ ഈ ലേഖനം പാലുല്പാദന-വിതരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് അധികം പ്രതിപാദിച്ചു കണ്ടില്ല. അവിടവിടെയായി കുറച്ചു അക്ഷരപ്പിശകുകളും ഈ ലേഖനത്തില്‍ കണ്ടു.
എന്‍റെ കവിത എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ മാത്യൂസ് ഡേവിഡ്‌ എഴുതിയ കവിത സത്യത്തില്‍ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല. അതിലെ പല പ്രയോഗങ്ങളും പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളും അര്‍ത്ഥശൂന്യവുമായി തോന്നി - പ്രത്യേകിച്ചും 'എന്‍റെ ബീജങ്ങളുടെ പൂര്‍വരോധനം
പ്രളയമിങ്ങനെ കവിഞ്ഞു പോരട്ടെ' എന്നീ വരികള്‍!....!; അക്ഷരത്തെറ്റുകളും കടന്നു കൂടിയിരിക്കുന്നു.
പ്രവീണ്‍ ശേഖറിന്‍റെ ചലിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ പ്രശസ്ത കഥ 'ബ്ലാക്ക് ബ്യൂട്ടി'യെ ആസ്പദമാക്കി എടുത്ത സിനിമയെക്കുറിച്ചാണ്. ഇതില്‍ സിനിമയുടെ കഥയും ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞതൊഴിച്ചാല്‍ സിനിമയുടെ സാങ്കേതിക വശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലേഖകന്‍ കാര്യമായൊന്നും പ്രതിപാദിച്ചു കണ്ടില്ല. സിനിമയെകുറിച്ചാണോ നോവലിനെ കുറിച്ചാണോ പറയുന്നത് എന്ന് ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ സംശയവും തോന്നി! ഈ കഥയുടെ പ്രത്യേകത മൂലമാവാം അത്!
അങ്ങിനെ ആകെ മൊത്തം എടുത്താല്‍ വലിയ തരക്കേടില്ലാത്ത രചനകളാണ് e-മഷിയില്‍.; പ്രമേയങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമായാല്‍ നന്ന് എന്നൊരു അഭിപ്രായം ഉണ്ട്. വെറും പ്രണയവും, നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളും മാത്രമല്ലാത്ത ചില വിഷയങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചാല്‍ നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു.
ലേ ഔട്ടും ചിത്രങ്ങളും മൊത്തത്തില്‍ നന്നായിരിക്കുന്നു. മുന്‍ ലക്കങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ വളരെ കുറവാണ് എന്നത് നല്ലൊരു ലക്ഷണമായി കരുതുന്നു. ചില സ്ഥിരം പംക്തികള്‍ - ബ്ലോഗ്‌ പരിചയം, പ്രശസ്തരായ എഴുത്തുകാരെ പരിചയപ്പെടുത്തുക, ടെക്നോളജി സംബന്ധിച്ച സംശയ നിവാരണം (ചോദ്യോത്തരങ്ങള്‍)) ; അല്ലെങ്കില്‍ ഒറ്റ പേജ് ലേഖനം), പുസ്തക പരിചയം, നല്ല മലയാളം തുടങ്ങിയവ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയാല്‍ കൂടുതല്‍ അറിവും വായനക്കാര്‍ക്ക് പകര്‍ന്നു കിട്ടും എന്ന ഒരു നിര്‍ദ്ദേശവും കൂടി എഡിറ്റോറിയല്‍ ബോര്‍ഡ്‌ മുന്‍പാകെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു...
PS: കഴിയുന്നത്ര നിഷ്പക്ഷമായി അവലോകനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും ഈ എഴുത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ന്യൂനതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതെന്‍റെ അറിവില്ലായ്മയായി കരുതി ക്ഷമിക്കുമല്ലോ. എഴുത്തിനെ മാത്രമാണ് അവലോകനം ചെയ്യുന്നത്, എഴുത്തുകാരനെ/കാരിയെ അല്ല എന്ന് പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കുമല്ലോ!
Posted by Nisha at 22:32 47 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, 6 December 2012
സ്നിഗ്ദ്ധമാം സ്നേഹത്തിന്‍ മണിവീണ മീട്ടിയെന്‍
ഹൃത്തില്‍ വന്നു നീ പുഞ്ചിരിപ്പൂ...
ആലോലമാം കൈകളാലെന്നെ തഴുകുമൊരു സാനുവിന്‍
ന്നൊരു ദേവഗാനത്തിന്‍ ശീലുകള്‍ ...
സ്നേഹമൊരു നിറമലരായെന്‍ മനസ്സില്‍ വിരിയവേ
മറന്നു നിന്‍ തണലില്‍ ഞാനിരുന്നു...
കാലമെന്‍ കരളില്‍ വരയ്ക്കും വരകള്‍, കൊഴിയും
പൂക്കളായ് മാറീടവേ; നിന്‍ സ്നേഹഗാനമെന്‍
പൂങ്കാവനത്തില്‍ നിറച്ചു നല്കുന്നിതായിരം വസന്ത-
ത്തിന്‍ നിറങ്ങളേന്തും പൂക്കാലത്തിന്‍ ഹേമഭംഗി!
ഒരു കൈത്തിരി നാളമായെന്‍ ജീവന്നു വെളിച്ചം
പകര്‍ന്നു നിന്‍ സ്നേഹമെന്നന്തികത്തു മേയവേ,
ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍ ഇമേജ്
Posted by Nisha at 23:19 32 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ബ്ലോഗിങ്ങ് എന്ന അനന്ത വിഹായസ്സില്‍ ചിറകു വിരിച്ചു പറക്കാനുള്ള എന്റെ ശ്രമം ആരംഭിച്ചിട്ട് കുറച്ചു നാളുകളായി.. പല ഭാഷകളിലായ് ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച ചിന്തകള്‍ ഓരോന്നും ഞാന്‍ ഇവിടെ തുറന്നു വെച്ചു... മാതൃഭാഷയുടെ മധുരം പ്രത്യേകമായ് വിളംബണമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ടു നാളേറെയായ്‌., എങ്കിലും ജീവിതപ്പാച്ചിലിനിടയില്‍ അതങ്ങിനെ ഒരു തോന്നലായ് തന്നെ തുടരുകയായിരുന്നു... ഇന്നിതാ ആ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്ക്കാരമാവുന്നു...
ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും അലകടലായ് തള്ളിത്തിരക്കി വരുമ്പോള്‍ അതില്‍ മുങ്ങിത്തപ്പി ചില മുത്തുകള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള എളിയ ശ്രമമാണിവിടെ നിങ്ങള്‍ കാണുന്നത്... അക്ഷരമുത്തുകള്‍ കോര്‍ത്തിണക്കി ഞാന്‍ കെട്ടുന്ന ഈ മാലകള്‍ ഹൃദയതാളങ്ങളില്‍ ഇഴുകിയിളകട്ടെ...
എന്റെ എളിയ ലോകത്തേയ്ക്ക് നിങ്ങള്‍ക്കു സ്വാഗതം!!!
e-മഷി ലക്കം 4 - വിശകലനം
ഞാന്‍ നിഷ – ബ്ലോഗിങ്ങ് രംഗത്ത് വന്ന കാലത്ത് എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ പങ്കിട്ടിരുന്നത് ‘രാന്റം തോട്സ്’ എന്ന ബ്ലോഗിലൂടെയായിരുന്നു. പിന്നീട് ‘ഹൃദയതാളങ്ങള്‍, ‘‘കലൈഡോസ്കോപ്’ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ബ്ലോഗുകള്‍ കൂടി തുടങ്ങി – ഹൃദയതാളങ്ങള്‍ മാതൃഭാഷയുടെ മാധുര്യം പകരുമ്പോള്‍ കലൈഡോസ്കോപ് ഫോട്ടോകളിലൂടെ കഥ പറയുന്നു..
വെറുമൊരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടി എഴുതിത്തുടങ്ങിയ എന്‍റെ ജീവനോപാധി തന്നെ എഴുത്തായി മാറിയത് ഈ അടുത്ത കാലത്താണ്. എഴുത്ത്, വായന, ഫോട്ടോഗ്രഫി, യാത്ര (യാത്രകള്‍ തമ്മിലുള്ള ദൈര്‍ഘ്യം കൂടുന്നത് എന്നെ ആലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും), ബ്ലോഗെഴുത്ത്, വല്ലപ്പോഴുമുള്ള വര എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി ഞാനെന്‍റെ ഒഴിവു വേളകള്‍ നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ വല്ലപ്പോഴും ഒരു മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശ്ശിയുടെ (മെന്റര്‍) വേഷം ഞാന്‍ അണിയാറുണ്ടെങ്കിലും എന്‍റെ ഭാഗ്യത്തിന് മിക്കപ്പോഴും മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനം ലഭിക്കുകയാണ് പതിവ്.
കുടുംബമെന്ന അച്ചുതണ്ടിലാണ് എന്‍റെ ലോകം തിരിയുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ എന്നെ സന്തോഷഭരിതയാക്കുന്നു... (ഒരല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണെങ്കിലും) എല്ലാവരിലും എല്ലാത്തിലും നന്മ മാത്രം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.
എന്‍റെ ബ്ലോഗ്‌ എന്‍റെ ചിന്തകളുടെയും ഭാവനകളുടെയും സംഗമവേദിയാണ് – അവ ചിലപ്പോള്‍ രസകരമാകാം, ചിലപ്പോള്‍ വിരസവും! എന്നാലും അവ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവ തന്നെ!
ഈ യാത്രയില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നതിനു നന്ദി! എന്നോടൊപ്പമുള്ള യാത്ര തീര്‍ത്തും വിരസമാവില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ 'ശുഭയാത്ര' നേരുന്നു!!!
ഈ-മെയില്‍ വരിക്കാരാവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
Awesome Inc. template. Template images by sbayram. Powered by Blogger.