ml ml fr en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en ml en ml en en cs en da en en cs en cs en da en en cs en en en cs cs en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs cs en en en es cs da en da cs en en cs cs en en ml ml en
ഡിസംബര്‍ 31 2009 .ഇന്നെങ്കിലും നേരത്തെ വെട്ടിലെത്താമെന്നു കരുതി സുധീറിനോട് പ്രത്യേകം permission വാങ്ങി.Support ഏര്‍പ്പാടുകള്‍ക്ക് താല്കാലിക വിരാമം.പതിവ്കസ്റ്റമര്‍ കോളുകളേക്കാള്‍ 13 എണ്ണം കൂടുതല്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തിട്ടാണ് ഇന്നത്തെ വരവ് എന്നതോര്‍ക്കണം. രാവിലെ 8 : 15 ന് തുടങ്ങിയ പരിപാടിയാണ്.കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്യാന്‍ പഠിപ്പിക്കല്‍ തുടങ്ങി ടെലിഫോണ്‍ മോഡത്തിലെ LED ലൈറ്റ് കത്തുന്നിലെല്‍ വരെ കോള്‍ ഇടുന്ന പരമ കാരുണികന്മാരായ, ആംഗലേയ അപ്പോസ്തലമാരെ അവന്മാരുടെ ആസെന്‍റ് ല്‍ സന്തോഷിപ്പിച്ചു പ്രശ്ന പരിഹാരം നടത്തിക്കൊടുക്കണം.വെട്ടി തുറന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കോള്‍ സെന്‍റെര്‍ ഡെസ്ക്ടോപ്പ് സപ്പോര്‍ട്ട്, അതാണ്‌ പണി. വാഷിംഗ്‌ മെഷീന്‍, റഫ്രിജറേട്ടര്‍ , എന്തിനേറെ പറയണൂ, ചുമരില്‍ ആണിയടിക്കാന്‍ പോലും ഇവനൊക്കെ സപ്പോര്‍ട്ട് വേണമത്രേ. ഇന്ന് ഞാന്‍ 'ആന്തോ നിയോ' ആയിരുന്നു. ഇന്നലെ 'ടെമോസന്‍..'.അങ്ങനെ ഒരോ രാജ്യത്തിലെയും കൊണ്ജാണന്മാരെ സുഖിപ്പിക്കാന്‍ ഓരോ കല്പിത നാമധേയങ്ങള്‍ . ഇവനൊന്നും ആംഗലേയ ഭാഷയില്‍ സ്വന്തം പേര് പോലും എഴുതാന്‍ അറിയില്ല എന്ന് നഗ്നസത്യം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതേറെ വൈകിയാണ്. ചിലപ്പോള്‍ തലേന്നത്തെ അന്തോണിയോയോ, സമിയോട്രോയോ ഒപ്പിച്ചു വച്ച ഏടാകൂടങ്ങള്‍ക്ക് തന്തയ്‌ക്കുവിളി കേള്‍ക്കുന്നത് പിറ്റേന്നത്തെ അന്തോണിയോയോ, സമിയോട്രോയോ ആണ് എന്നുള്ളതാണ് ഈ പണിയുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത. മാര്‍ക്കറ്റ്‌ റോഡിലെ ക്യാബ് പാര്‍ക്കിംഗ് ഏരിയ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാന്‍ മുന്നോട്ട് . ടാഗിന്‍റെ വള്ളി കറക്കി ഞാന്‍ നടന്നു.സമയം കൃത്യം 10 : 10 PM . ഇനിയും15 മിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്യണം ക്യാബ് വരാന്‍.. .;ചില സമയത്ത് ഈ ക്യാബുകരുടെ കണിശത ഇന്ത്യന്‍ റെയില്‍വേയെ പോലും നാണിപ്പിച്ചു കളയും.മുന്നില്‍ കണ്ട കോക്കോകോള ടിന്‍ തട്ടി ഓടയിലെക്കിട്ട് നടത്തത്തിന്റെ വേഗം കുറച്ചു.ചെന്നൈയില്‍ കുടിവെള്ളത്തിനു ക്ഷാമമാണെങ്കിലും കോളപ്പാട്ടകള്‍ ഇവിടെ സുലഭമാണ്.ആയിരം പ്ലാച്ചിമടകള്‍ ഈ പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ വിരിയട്ടെ.
സ്ഥിരം യാത്രക്കാരന് സലാം പറഞ്ഞു ഡ്രൈവര്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു തുറന്നു. "സര്‍ ! എന്നാ സര്‍ സൗഖ്യമാ? ന്യൂ ഇയര്‍ ന് ഊരില്‍ പോകുന്നില്ലേ?"അയാളുടെ മലയാള ഭാഷ നൈപുണ്യം എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയവുന്നതായത് കൊണ്ട് മറുപടി ഞാന്‍ ചിരിയില്‍ ഒതുക്കി. "ബാക്കി എല്ലാരുമേ ഇന്നയ്ക്കു ഊരില്‍ പോയി. "ഇനീം വയ്യ. എന്റെ മാതൃഭാഷയെ ഈ ധവള വസ്ത്രധാരി കീറിമുറിക്കുന്നത് കേട്ട് നില്കാനവാതെ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആയ ഫോണിനെ ഞാന്‍ റിംഗ് ചെയ്യിച്ചു.പണ്ടും ഈ വിദ്യ ഞാന്‍ സമര്‍ഥമായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.പ്രൊജക്റ്റ്‌ ലീഡര്‍ വേലുസാമി അയ്യങ്കാര്‍ അവര്‍കളുടെ ഉറുമി പ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കു തലവച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും എന്‍റെ ഓഫായ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ."excuse me ..."പറഞ്ഞു പലപ്പോഴും സ്ഥലം കാലിയാക്കിയിരുന്ന ഞാന്‍ അതെ അടവ് ഡ്രൈവറോടും പയറ്റി.ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തന്‍ വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ സിംഹത്തിനു തീറ്റ കിട്ടിയേനെ! എന്ന് മനസ്സില്‍ കരുതി. ഞാന്‍ ഫോണിലാണ് എന്ന് കരുതിയ ആ മനുഷ്യസ്നേഹി അങ്ങോരുടെ കുഞ്ഞിളം പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു.അതിനുള്ള പാപമൊന്നും ഈ അടുത്തകാലത്ത്‌ ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. എന്നാലും എന്റെ കൃഷ്ണാ...എന്നോടി ചതി വേണ്ടായിരുന്നു.ചില സമയത്ത് മനസ്സറിയാതെ ആണെങ്കിലും ദൈവത്തെ വിളിച്ചു പോകുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ നിത്യ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഭാഗ്യം 'കതിരവേലി'ന്‍റെ രൂപത്തിലെത്തി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ!! .വീടെത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചു സ്റ്റിച്ചിനുള്ള വക ആയ യുവകോമളനില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു. "സലാം സാമി".കൈ പൊക്കി കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍റെ സലാമിന് ഞാന്‍ മറുപടി നല്‍കി. ഇനി ആലീസും, അല്ല സോറി 'അലൈസും' മൌന്‍ഷിയയും ആണ് വരാനുള്ളത്. ആലീസ്‌ എന്ന പഴഞ്ജന്‍ പേര് തീരെ കണ്‍ട്രികളായ അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാര്‍ ഇട്ടതാണെന്ന് അവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതാണ്‌ ആലീസ്മോള്‍ 'അലൈസ' ആകാനുള്ള കാരണം.എന്‍റെ അറിവില്‍ ഇന്നും അവളുടെ അച്ഛന്‍റെ പേര് ഇന്നും മഞ്ഞുമ്മല്‍ പാപ്പി എന്നും അമ്മേടെ പേര് സലോമി എന്നും തന്നെയാണ്.ശ്രീനിയെട്ടാ നിങ്ങള്‍ക്കെന്‍റെ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ .ചെക്ക്‌ ഔട്ട്‌ പാസ്‌ വാങ്ങി ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.
ഇന്നും ഒടുവിലിറങ്ങുന്നവന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ."സര്‍ നാളേക്ക് ന്യൂ ഇയര്‍ ...." അത് പറഞ്ഞയാള്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു. പോക്കറ്റില്‍ മിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്ന 50 രൂപ നോട്ടെടുത്ത് അയാള്‍ക്ക് നീട്ടി.പണ്ടെപ്പഴോ പറഞ്ഞ രണ്ടു പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖം ഓര്‍ത്തിട്ടാവണം അന്ന് അത് ചെയ്തതെന്ന് പിന്നെടെപ്പഴോ ഞാനോര്‍ത്തു. "ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍ .. പാര്‍ക്കലാം സര്‍ "...അത്രയും പറഞ്ഞയാള്‍ വണ്ടി ഹനുമാന്‍ ഗിയറില്‍ ഇട്ടു. വഴി നീളെ പടക്കങ്ങള്‍ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം.ചില വീടുകളില്‍ പടുതിരി കത്തിയ വിളക്കുകള്‍ കണ്ണ് ചിമ്മുന്നു.ചെന്നൈ നഗരത്തില്‍ ആദ്യം കാലു കുത്തിയ ദിവസം മനസിലോര്‍മ്മ വന്നു.നീണ്ട 3 വര്‍ഷങ്ങള്‍ ; അതിപ്പോള്‍ കേവലം 3 ദിവസങ്ങളായി തോന്നുന്നു. പതിവ് തെറ്റിച്ച്, തെരുവോരത്തെ കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ തന്നെയായിരുന്നു ഒരു സ്റ്റോപ്പ്‌ മുന്‍പില്‍ ഞാനിറങ്ങിയത്.വീടിനു മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന അഴുക്കു ചാലില്‍ ആരോ തല്ലിക്കൊന്ന പട്ടിയുടെ ശവം ഒഴുകി നടക്കുന്നു.അതിന്‍റെ കണ്ണിലൂടെ തെരുവ് വിളക്കിന്‍റെ ‍ഇന്‍കാന്‍ഡസെന്‍റ് പ്രകാശം അരിച്ചിറങ്ങി. ടൈയുടെ തുമ്പ് കൊണ്ട് മൂക്ക് പൊത്തി ഞാന്‍ നടന്നു.ഈ പാലത്തിനു 70 കൊല്ലത്തെ പഴക്കം ഉണ്ടെന്നാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടത്.കൊതുകുകള്‍ കോറസ് പാടി എന്റെ അകമ്പടി സേവിച്ചു.എന്റെ രക്തം ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യിക്കാന്‍ ഒരുത്തനെയും അനുവദിക്കാതെ രണ്ടു കൈയും വീശി അവറ്റകളെ തുരത്തിയോടിച്ചു.ഇങ്ങനെ അത്യാവശ്യം ചില നുറുക്ക് വിദ്യകള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ ചെന്നൈ ജീവിതം തികച്ചും ബാലികേറാമല തന്നെയാകുമായിരുന്നു.രാവിലെ, അര്‍ജുനും, സുപ്രനും വിളിച്ചിരുന്നു.ഇന്ന് വൈകിട്ടത്തെ പരിപാടി അവന്മാര്‍ നേരത്തെ ഫിക്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . അര്‍ജുനും ഞാനും പ്രീഡിഗ്രിക്ക് യുണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജില്‍ ഒരേ ബെഞ്ചിലിരുന്നു പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്നും, ഇന്നും കാവിക്കുള്ളിലെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്‌ തന്നേയാണവന്‍...; ചിലപ്പോള്‍ അവന്‍റെ ചരിവ് ഇടതു തോളിനാണോ എന്ന് തോന്നിക്കാറുണ്ട് .അപ്പോഴൊക്കെയും അമ്പലത്തെയും പള്ളിയെയും, വിശ്വാസങ്ങളെയും വിശ്വാസികളെയും അവന്‍ വെല്ലുവിളിച്ചു.മറ്റുചിലപ്പോള്‍ സ്വാമി വിവേകാനന്ദനെയും,ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസരെയും പറ്റി ഈ ബഹുഭാഷാപണ്ഡിതന്‍ വായ തോരാതെ സംസാരിക്കും.ആര്‍ക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത, നിരായുധവിപ്ലവത്തിന്‍റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ .അന്നും അവന് മദ്യപാനികളോട് തികഞ്ഞ പുശ്ചവും അവജ്ഞയും ആയിരുന്നു.വെറുതെ സിഗരട്ടു വലിക്കുന്നവരോട് ദേഷ്യവും;അവനോടു എന്തെന്നില്ലാത്ത ബഹുമാനം തോന്നാന്‍ വരട്ടെ!!. ”ഇതൊന്നും വാങ്ങി കേറ്റാതെ പോയി വല്ല കഞ്ചാവും പോയടിക്കടെയ് ”ഏന്നും പറഞ്ഞു രണ്‍ജിപണിക്കരെ തോല്‍പ്പിക്കുന്നവണ്ണം ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാകാത്ത കുറേ ജിബ്രാള്‍ട്ടര്‍ ഡയലോഗും. അടുത്തിരുന്നു വായ പൊളിക്കുന്ന സുരേഷ് കുമാരപുരം എന്നും ഇവനെ ആരാധനോയോടെ കണ്ടിരുന്നു .BA lit. അതാണ്‌ തഥാഗതന്‍ സുരേഷിന്‍റെ ഐശ്ചിക വിഷയം. ആദ്യ കൊല്ലത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് പേപ്പര്‍ നാലാം വട്ടവും എഴുതി ,ഒരു വരവ് കൂടെ വരേണ്ടി വരുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു കോളേജ് പടിയിറങ്ങുന്ന അവന് അര്‍ജുനെന്നല്ല, ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയില്‍ സ്വന്തമായി പേരെഴുതാന്‍ കഴിയുന്നവരോടോക്കെയും ഒരേസമയം ആരാധനയും അസൂയയുമായിരുന്നു.ഇവനും ഞങ്ങള്‍ വേറെ നാല് പേരും പണ്ട് പട്ടത്ത് ഒരു വാടക വീട്ടില്‍ താമസിച്ചിരുന്നു .ഇന്നത്തെപ്പോലെ അന്നും തിരുവനന്തപുരം നഗരസഭാ അതിര്‍ത്തിയില്‍ അര്‍ജുന്‍റെ പ്രിയഭക്ഷണം സുലഭമായി കിട്ടിയിരുന്നു.കരിവണ്ടെന്നും, ചെമ്മട്ടിയെന്നും,തടിയനെന്നും,കുരുടിയെന്നും,ചെറുപുഷ്പം എന്നുമൊക്കെ ചെല്ലപ്പേരില്‍ ആ മരുന്ന് വേഷം മാറി നടന്നു. നാല്പമാരത്തിന്‍റെ വേരും, മേല്പറഞ്ഞതില്‍ ,കൊടുത്ത കാശിനു കൂറ് കാട്ടുന്ന അതിവീര്യ ഔഷധവും, കാജ ബീഡിയുടെ ചുരുള് നിവര്‍ത്തി അര്‍ജുന്‍ ചൊവ്വ ,വെള്ളി ദിവസങ്ങളില്‍ സേവിച്ചിരുന്നു. പഠിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാനും, ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ ശ്രദ്ധ കൂട്ടാനെന്നും പറഞ്ഞു ചെയ്തിരുന്ന ഈ ചുടല പ്രയോഗത്തിന്‍റെ അനന്തര ഫലങ്ങളില്‍ നിന്ന് സ്വന്തം മസ്തിഷ്കത്തെ പരോളില്‍ ഇറക്കാന്‍ പിന്നേടവന്‍ നന്നേ പണിപ്പെട്ടു.
സമയം 12 മണിയോടടുക്കുന്നു. പുതുവര്‍ഷപ്പിറവിക്കായി ചെന്നൈ നഗരം തയ്യാറെടുക്കുന്ന കാഴ്ച തുടര്‍ച്ചായി മൂന്നാം കൊല്ലവും ഞാന്‍ കാണുന്നു. ഇടക്കെപ്പോഴോ മൊബൈലിലെ മിസ്സ്ഡ് കോള്‍ ലിസ്ടിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു. നാട്ടില്‍ നിന്ന് പദ്മന്‍ ചേട്ടന്‍ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെയൊക്കെ വിചാരം ഞാന്‍ ഇവിടത്തെ ഏതോ കൊമ്പത്തെ software കമ്പനി ഉദ്യോഗസ്ഥനാണെന്നാണ് . മകനെ എന്‍റെ കമ്പനിയില്‍ എന്തേലും പണി ഒപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം എന്ന് കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടില്‍ പോയപ്പഴും പുള്ളി പറഞ്ഞതാണ് .ഞാനിപ്പോള്‍ ചെയ്യണ പണിയെക്കാള്‍ നല്ലത് ശശി മേസ്തിരിടെ കൂടെ വാര്‍ക്കക്ക് പോകുന്നതാണെന്ന് പറയാന്‍ അന്നെനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല .പേരിനൊരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് ബിരുദം. ചെയ്യുന്ന പണിയോ ? നാലാം ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ ഏതു കുഞ്ചോലനും പുട്ട് പോലെ ചെയ്യാവുന്ന so called ടെക്നിക്കല്‍ സപ്പോര്‍ട്ടും .കണ്ട പരദേശി തെണ്ടികളുടെ ആട്ടിനും തുപ്പിനും ചേര്‍ത്ത് മാസാമാസം ശമ്പളവും.ഇല്ല! വെറൊരുത്തനെ കൂടെ പടുകുഴിയില്‍ ചാടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇല്ല..റൂമിലെ പൊട്ടിച്ച കുപ്പികളില്‍ ബാക്കി കാണാന്‍ ‍ സാധ്യതയില്ല. രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ആഞ്ഞുനടന്ന് , ഞാനെന്‍റെ പാദങ്ങളെ വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചു .വീട്ടിനെതിര്‍ വശത്തെ സ്ഥിരം ദര്‍ബാര്‍ ഇന്ന് കാലിയാണ്. എന്നും ദര്‍ബാര്‍ കൂടുന്ന, തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലെ അണ്ണന്മാരെ ഇന്നവിടെ കണ്ടില്ല . എല്ലാരും ചേര്‍ന്ന് ധ്യാനം കൂടാന്‍ പോയതാണോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയില്‍ എങ്ങും നിശബ്ദത തളം കെട്ടി നിന്നു. രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ ചെന്നൈ നഗരത്തെ കുടിപ്പിച്ചു കിടത്തിയിരുന്നവന്മാര്‍ എവിടെയെന്നു ആലോചിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ ഡോറിനരികിലെ സ്വിച്ച് അമര്‍ത്തി കിളിയെ കരയിച്ചു.അകത്തെ മുറിയില്‍ നിന്ന് പാട്ട് വിസ്താരം കേള്‍ക്കുന്നു.ആസ്ഥാന ഗായകന്‍, സുപ്രന്‍ സാമികള്‍ ,തികഞ്ഞ നൈഷ്ടിക പോത്ത് തീറ്റക്കാരനും അപാര പാട്ടുകാരനും ആകയാല്‍ എല്ലാ സഭകളിലും ആശാന്‍റെ പാട്ട് പതിവായിരുന്നു. "ടാ നന്ദാ, നമുക്കിന്നു ബീച്ചിലേക്ക് വിട്ടാലോ?". ഡോര്‍ തുറന്നുകൊണ്ട് തന്നെ സുപ്രന്‍ എന്നോടുള്ള ചോദ്യം പൂര്‍ത്തിയാക്കി.പക്ഷെ അവന്‍റെ ചോദ്യം തീരുന്നതുവരെ ബോധം അവനെ വെയിറ്റ് ചെയ്തില്ല.മലര്‍ന്നടിച്ചു വീണ സുപ്രനെ ഡോറില്‍ ചാരി നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് കടന്നു. ഇവനാണ് സുപ്രന്‍... ..,പട്ടരു സുപ്രന്‍,. ശരിക്കുള്ള പേര് അവന്‍ തന്നെ മറന്നു പോയിക്കാണാന്‍ ആണു ചാന്‍സ്‌... ;ഇനി നിര്‍ബന്ധമാണേല്‍ ഇവനെ കൊണ്ട് SSLC ബുക്ക്‌ എടുപ്പിച്ചു നോക്കിക്കാം. 2 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് സുപ്രന്‍റെ അച്ഛന്‍, അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്ന ദിവസം ഇടക്ക് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് . "അര്‍ജുന്‍, നിനക്കറിയാമല്ലോ? നമ്മള്‍ തികഞ്ഞ ഈശ്വരവിശ്വാസികള്‍ ആണു. ആരെയും പറ്റിക്കാന്‍ കൊടുത്തിട്ടില്ല. നിങ്ങള്‍ ഉള്ളതാണ് നമ്മല്ല്കൊരു സമാധാനം. ഇറച്ചി, മുട്ട ,മീന്‍ ഇതൊന്നും നമ്മള്‍ടെ മകന്‍ തിന്നില്ലാ.തൈര് സാധവും മുളക് വറുത്തതും നമ്മള്‍ അവന്‍റെ ബാഗില്‍ വച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇവിടത്തെ ഫുഡ്‌ അവനു ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ കൊടുക്കില്ല.അര്‍ജുന്‍ ഉള്ളതാണ് നമ്മല്‍ക്കു ഒരു ആശ്വാസം .നമ്മള്‍ പോകാന്‍ കൊടുക്കുന്നു. നെക്സ്റ്റ് മന്ത് വരാന്‍ കൊടുക്കാം".അര്‍ജുന്റെ കാവി വേഷവും, ബാര്‍ബര്‍ ഷാപ്പോ ,കത്രികയോ കാണാത്ത താടിയും അവനില്‍ പക്വതയുടെ മേലങ്കി ചാര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു . തൊഴു കൈയ്യോടെ സുധാകരന്‍ കമ്മത്ത് പടികളിറങ്ങി . ഇതല്ലാം കണ്ടു നിന്ന ജഗ്ഗുവും RC യും തലകുത്തി നിന്ന് ചിരിച്ചു.നല്ല ബെസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെയാ സ്വന്തം മകനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു പോകുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഓര്‍മകളുടെ കോട്ടയടച്ചു താഴിട്ടു."അര്‍ജുന്‍ അവനെ കൊണ്ട് ഇതു ഏഴാം തവണയാ "'രാജഹംസമേ...'പാടിക്കുന്നത്"-കപ്പമൂട്ടില്‍ ജഗ്ഗു എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .ഒരു തുള്ളി പോലും ബാക്കി ഇല്ലാതെ വടിച്ചു നക്കിയ പോലെ കുറേ ബിയര്‍ കുപ്പികള്‍ എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി .ഒടുവില്‍ അര ബോധത്തിലെ സുപ്രനെയും പുറകിലിരുത്തി ഞാന്‍ വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു. "വിടെടാ വണ്ടി മരീന ബീച്ചിലേക്ക്" അതും പറഞ്ഞു സുപ്രന്‍ ബൈക്കിനു ചുറ്റും പുക്കളം ഇട്ടു.വെറും വാളല്ല കൊടുവാള്. ഭാഗ്യം ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് വൈകിയെങ്കില്‍ എന്‍റെ ഷര്‍ട്ട്‌ ല്‍ അവന്‍ പടം വരച്ചേനെ.സുപ്രന്‍റെ അപ്രതീക്ഷിത വാള്‍പയറ്റില്‍ അടിതെറ്റിയ എന്‍റെ പാവം 'യമഹ' സ്വയം ഓഫായി പ്രതിഷേധിച്ചു.
പതിവ് തെറ്റിച്ചു ഇന്നത്തെ അര്‍ജുന്‍റെ ഭാവം ശാന്തവും കരുണവും ആയിരുന്നു. തലയ്ക്കു പിടിച്ച സാധനത്തിന്‍റെ പുകച്ചുരളില്‍ അവന്‍ നിരന്തരം കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ഇനി കെട്ടിറങ്ങുന്നത് വരെ കരയും. വേറെ ഭാവപ്പകര്‍ച്ചകളില്ല .എല്ലാരും ബീച്ചിലേക്ക് പോകാന്‍ റെഡി. ആകെ രണ്ടു ബൈക്ക് ,കയറാനുള്ളത്‌ അഞ്ചുപേരും. ഞാനും പട്ടരും അതിനകം തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കിയിരുന്നു.വീടിനു മുന്നിലെ ആദംപക്കം വളവില്‍, പുറകിലിരിക്കുന്ന ടാങ്കര്‍ ലോറിക്ക് കാര്യമായ ക്ഷതം സംഭവിക്കാത്ത രീതിയില്‍ ബ്രേയ്ക്കിട്ടു വണ്ടി നിര്‍ത്തി."എന്തിനാടാ നന്ദാ ,ഇവിടെ നിറുത്തിയെ?വണ്ടി വിടെടാ ബീച്ചിലേക്ക്"."ടാ അവന്മാര് വരട്ടെ..അളിയാ ദയവു ചെയ്തു വായ തുറക്കരുത്.പ്ളീസ് .monday കൂടെ ഇടാനുള്ള ഷര്‍ട്ട്‌ ആണ്".ഞാന്‍ പുലമ്പി.വളവില്‍ നിന്നാല്‍ പോലും അര്‍ജുന്‍റെ പരിതാപവാചങ്ങള്‍ മുറയില്ലാതെ കേള്‍ക്കാം ." ടാ നമ്മുടെ ലൈഫ് പോയെടാ ..എല്ലാം പോയി...ഈ ജോലി ശരിയാവില്ല. പിന്നെ, നിങ്ങളാരും മദ്യപിക്കരുത്....ദാറ്റ്‌ വില്‍ സ്മാഷ് അപ്പ്‌ യുവര്‍ ബ്രെയിന്‍; യു നോ സംതിംഗ് ..എന്റെ കമ്പനിയില്‍ ഇന്നുള്ള എല്ലാ എന്ജിനീയര്‍മരെക്കളും ശമ്പളം കൂടുതല്‍ കിട്ടേണ്ട വനാ ഈ ഞാന്‍ .അന്ന് ശ്യാമപ്രസാദ്‌ മുതലാളിയോട് അപ്രൈസല്‍ ഡിസ്കഷനു ഹൈക്കു തരാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ,ആ പന്ന 'ക'...ഛെ! അത് വേണ്ട; 'കഴക്കുട്ടം' കാരന്‍ പിരമിഡ് വരച്ചു കാണിച്ചു.ഈ പിരമിഡാണത്രെ ഇന്ടസ്ട്രി.പിന്നെ സ്ഥിരം ബീര്‍ബല്‍ & ആനക്കഥയും. പകല് മുതല്‍ രാത്രി വരെ ഇരുന്നു ടെസ്ടണം.അതും പോരാഞ്ഞു ഷിഫ്ടിലും വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യണം. എങ്ങാനും ഓട്ടോ കാശു ക്ളെയിം ചെയ്താലോ? പിന്നെ അത് മതി മച്ചാന് മെയില്‍ മഴ പെയ്യിക്കാന്‍.. ;.""എടൊ, എന്താടോ ഇതു!!! താനൊന്നു ആലോചിച്ചേ. താന്‍ ഓട്ടോക്ക് കൊടുക്കുന്നത് 75 രൂപാ.ക്ളെയിം ചെയ്യണ്ട എന്ന് ഞാന്‍ പറയണില്ല. ക്ളെയിം ചെയ്തോ, 80 രൂപ വരെ ക്ളെയിം ചെയ്തോ. എന്നാല്‍പ്പോലും ഇയാള്‍ക്ക് 5 രൂപ ലാഭമാ .എനിക്കിത് അപ്രൂവ് ചെയ്യാന്‍ മടിയായിട്ടല്ല. ഇന്ന് അര്‍ജുന്‍ ചെയ്യും നാളെ മറ്റൊരുത്തന്‍..,. അത് വേണ്ട. അതാണ്‌ "". ഈ പ്രതിവചിച്ച ടയലോഗ് സ്ഥിരം ഉള്ളതും ഞങ്ങള്‍ ഏറെ ക്കുറെ മന:പാഠം ആക്കിയതുമാണ് . "അവന്റെ 5 രൂപ ലാഭം 'തു' .. . ഇവനെയൊക്കെ എന്നാ ചെയ്യണ്ടേ?" പുകലഹരിയിലെ ഈ ടയലോഗും സ്ഥിരമായതിനാല്‍ ആദ്യമൊന്നും ജഗ്ഗു ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോയില്ല. ഡയലോഗിനു പിന്നാലെ അവന്‍റെ കരച്ചിലും കേട്ടു."അയാള്‍ക്കിത്‌ എന്നോട് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?? "പിന്നേം കരച്ചില്‍ . "ടാ നിനക്കറിയോ? പന്ടെങ്ങണ്ടോ ഒരു saturday ഓഫീസില്‍ വന്നതിനു, അന്ന് തിന്ന ആരോരൂറ്റ് biscut നു വരെ ക്ളെയിം ചെയ്ത പരമ ...ഛെ! അതും വേണ്ട.... 'നാറിയാ' ഈ മാനേജര്, എന്നിട്ടങ്ങേര്‍ക്ക് എന്റെ ഓട്ടോ കാശു ക്ളെയിം അപ്രുവ് ചെയ്യാന്‍ മടി.എടാ ജഗ്ഗു, എനിക്കിനിയും മനസിലായിട്ടില്ല അങ്ങേരുടെ ഈ ബീര്‍ബല്‍ കഥ.എന്നൊക്ക ഈ സാലറി കൂട്ടിത്തരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ അന്നൊക്കെ അങ്ങേരു ഈ കഥയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ."പിന്നെയും കരച്ചില്‍ ."അളിയാ, അര്‍ജു, നീ കരയാതെ.വിത്തുകാളയെ മക്കയിലേക്ക് അയച്ചാലും അതിനെ ആരും 'ഹാജിയരേ' എന്ന് വിളിച്ച ചരിത്രമില്ല.പോട്ടേട.. വിട്ടു കളയ്‌. വല്ല പെട്ടിക്കട നടത്തേണ്ടവനെയും പിടിച്ച് മാനേജര്‍ ആക്കിയാല്‍ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കും. ".ജഗ്ഗുവിന്‍റെ സ്ഥിരം സന്താപ,സന്തപ്ത ടയലോഗ്. എത്ര പുകച്ചാലും, പുകഭാവം എന്തുതന്നെ ആയാലും, അര്‍ജുന്‍റെ വായില്‍ തെറി വരില്ല.പകരം തെറി പോലെ തോന്നിക്കുന്ന സ്ഥലപ്പേരു പറഞ്ഞു അവന്‍ തൃപ്തിപ്പെടും. ഇന്നലെ വരെ എനിക്ക് രണ്ടു കാല്‍ അല്ലെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് തോന്നിക്കും വിധം സ്വന്തം കാലു തറയില്‍ ഊന്നാന്‍ പണിപ്പെട്ട്, ജഗ്ഗു ബൈക്കിനടുത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങി .തേങ്ങിക്കരയുന്ന അവനെയും നടുക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി ജഗ്ഗുവും ,RC യും ഞങ്ങളുടെ പുറകെ ബീച്ചിലേക്ക്.പിന്നില്‍ tripples ആയതിനാല്‍ നാലുപാടും നോക്കി വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ആണ് എന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് എങ്കിലും പേരൂര്‍ ജങ്ക്ഷനില്‍ വച്ച് പണി പാളി. "എങ്ങോട്ടാട രണ്ടും കൂടെ ?.." എന്റെ KL-08B ,1781 ബൈക്ക് കണ്ടു SI കൈ കാണിച്ചതായിരുന്നു ഇപ്പോള്‍ കണ്ടത്. "സര്‍, ഇവന് വയറ്റിളക്കവും ശര്‍ധിയുമാണ്.Appolo ആശുപത്രിക്കാ" . "ആസ്പത്രിക്കാണേലും ഏതു പാതാളത്തിലെക്കാണേലും മോന്‍ ഊതിയിട്ടു പോയാ മതി. അങ്ങോട്ട്‌ മാറ്റി നിറുത്ത്. ങ്ങും.."അങ്ങേരു മുരണ്ടു.വയറിനുള്ളില്‍ ഗ്യാസ് മാത്രമുള്ള എനിക്കെന്തു നോക്കാന്‍ അങ്ങേരുട്ടെ മുഖം നോക്കി 'നമഹ' എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു: ഈ കാളസര്‍പയോഗത്തെ കുറിച്ച് ജഗുവിനോടു പറയാന്‍ ഫോണെടുക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ SI തോമസ്‌ തോട്ടത്തില്‍ ജഗ്ഗുന്‍റെ വണ്ടിക്കും കൈകാട്ടി. പണി പാളി മോനെ.'രോഗഗ്രസ്തനായ' സുപ്രന്‍ അപ്പോളും നനഞ്ഞ കോഴിയെ പോലെ എന്‍റെ വണ്ടിക്കു പിന്നില്‍ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരുടെയോ ഭാഗ്യത്തിനവന്‍ തിരുവാ തുറന്നില്ല.പക്ഷെ ജഗ്ഗു പെട്ടു. "മാറ്റി നിറുത്തെടാ വണ്ടി.." SI അമറി.
പറ്റു ബുക്കും പേനയുമായി, ബട്ടണ്‍ പോട്ടിക്കനെന്ന വണ്ണം മുന്നോട്ടു ചാടിയ കുംഭ തടവി, മലയാളി അല്ലാത്ത കോണ്‍സ്ടബിളും ഉണ്ട് കൂടെ. ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ ഒരു പഴയ "സ്പോര്‍ട്സ് ക്വാട്ടാ ഏട്ട്‌ ". വെള്ളമടിച്ചു വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതും പോരാഞ്ഞു tripples അടിക്കുന്നോട &*@$%^!&!*&@. Dictionary ല്‍ ഇല്ലാത്ത വാക്ക് കേട്ട് അര്‍ജുന്‍ ഉണര്‍ന്നു. കരച്ചില്‍ പുറത്തു കേള്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ വായ പൊതിയ RCയുടെ ചെമ്പാറ വിരലുകളെ അവന്‍ ആഞ്ഞു കടിച്ചു;പിന്നെ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത കുറേ ഷേക്ക്‌സ്പെരിയന്‍ ഇംഗ്ലീഷും."പ്ഫാ പന്ന്ന ^&*&^#%&^%@# പോലീസിനോട് ഇംഗ്ലീഷ് പറയുന്നോടാ. ഇറങ്ങെടാ താഴെ".സംഭവവികാസങ്ങള്‍ ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത തമിഴന്‍ PC മൂന്ന് രൂപ അമ്പതു പൈസ പേനയുടെ അടപ്പ് വലിച്ചൂരി രസീത് കുറ്റി എഴുതാന്‍ തുടങ്ങി."എന്നാടാ പേര്. അഡ്രെസ്സ് സോല്ലട..തിരുട്ടു മൂഞ്ചി." ദൈവം നല്‍കിയ വേഷം അയാളും ഭംഗിയാക്കി. ഒര്രോ വാക്കിലും അര്‍ജുന്‍റെ കരച്ചിലിന്‍റെ മേമ്പൊടി ഏറി വന്നു."ഒരു 1200 രൂപ എടുക്ക് .ലൈസെന്‍സ് ഉണ്ടോടാ നിനക്ക്?" "ഉണ്ട് സര്‍ "."എവിടാടാ നിന്റെയൊക്കെ ജോലി?" "സര്‍ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ എനിജിനീയര്‍ ആണ് സര്‍ " ഇടക്കിടക്കുള്ള ജഗ്ഗുവിന്‍റെ സര്‍ ‍ വിളി അങ്ങേര്‍ക്കു ബോധിക്കുന്നുണ്ട്. "ഇത്രേം വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ള നിങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാലോഡേയ് ?ങാ ,കാശു അവിടെ കൊടുത്തേക്കു." സാര്‍ പറഞ്ഞ കാശു ഇല്ല " "ഹും! എത്ര ഉണ്ട് പിന്നെ?". ഇറച്ചിക്കടയിലെ ഈ ലേലം വിളി ഞാന്‍ അകലെ മാറി നിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. "നിനക്കൊക്കെ ശമ്പളം തന്നെയല്ലെടാ കിട്ടുന്നത്. അതോ ചക്കക്കുരുവോ...? PC receipt എഴുത വേണാം. പാവം പശങ്കെ പോഹട്ടും ". ഈ പറഞ്ഞ ഡയലോഗിലെ മാന്യത 800 രൂപ വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ട ആ മലയാളിയുടെ പെരുമാറ്റത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടില്ല. ലോകത്തിന്‍റെ ഏത് കോണില്‍ പോയാലും പോലീസ് ഏമ്മാന്മാര്‍ ഇങ്ങനെ തന്നെ, അപ്പോള്‍ പിന്നെ മലയാളി കൂടെ ആയാലോ? പറയണോ കഥ .സന്ദര്‍ഭത്തിന് തീരെ യോജിക്കാത്ത വണ്ണം അര്‍ജുന്‍ അപ്പോളും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു."ഹും എന്റെ മുന്നിലൂടെ triple പോകണ്ട കുറച്ചു മാറി കേറിക്കോ .പൊക്കോ "."ശരി സാര്‍ " .അത് പറഞ്ഞു ജഗ്ഗു വണ്ടി മുന്നോട്ടു തള്ളി.ഇനിയും ബീച്ചിലേക്ക് 5 കിലോമീറ്റര്‍..;വഴിയില്‍ ഇനിയും കാണിക്ക ഇടേണ്ടി വന്നാലോ എന്നമട്ടില്‍ ഞാന്‍ പേഴ്സ് തപ്പി.........
Posted by കണ്ണന്‍ നായര്‍ at 21:18 3 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, 2 February 2012
ഒരു മലയാളിയും ,കുറേ തമിഴരും ..
പതിവ് പോലെ, അന്നും സൂര്യഭഗവാന്‍റെ ജന്മാവകാശങ്ങള്‍ക്കു ചെന്നൈ നഗരം വിലങ്ങു തീര്‍ത്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഒടുക്കത്തെ വെയില്‍.. വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ ഞാനും തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. ആരെയോ തോല്പിക്കാനെന്നവണ്ണം ഷെയര്‍ ഓട്ടോക്കാരുടെ വിളികള്‍ക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ടു നടന്നു. അണ്ണാച്ചിയുടെ കടയില്‍ നിന്ന് പഴയ സിനിമ ഗാനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നു -"വാ,വാ അന്പേ പൂജയ് ഉണ്ട്". തുറന്നിട്ട അടുക്കള ഭാഗത്തെ നിലത്തു വിരിയിട്ട തേങ്ങ പൂളുകള്‍ നോക്കാതെ 2 ദോശ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. വെയിറ്ററിന്‍റെ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടി! , ഈ പീറ ചെക്കന് രണ്ടു ദോശയോ?. ആശാന്‍റെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ അടുത്തിരുന്ന കസേര വലിച്ചിട്ടു ഞാനിരുന്നു .പാന്റ് ഉണ്ട് ,ഷര്‍ട്ട്‌ inserted ആണ് ,കിടിലന്‍ shoe കാലില്‍ ,കൈയ്യില്‍ അടിപ്പന്‍ വാച്ചും .പുള്ളി പിന്നേം ചോദിച്ചു -"എന്നാ വേണം sir?" ഞാന്‍ അമാന്തിക്കാതെ പറഞ്ഞു-"2 ദോശ ". ദാ, ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ നിനക്ക് തന്നെയാണോഡാ? എന്ന ഒരര്‍ത്ഥം വച്ച നോട്ടവും. വളരെ വൈകിയാണ് ആ നോട്ടത്തിന്‍റെ ഉള്‍പൊരുള്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ 2 ദോശയുടെ വലുപ്പത്തില്‍ ഒരു ഹിമാണ്ടന്‍ ദോശ, അതാണ് ഇവിടത്തെ single ദോശ. എന്‍റെ കൃശഗാത്രത്തെ അങ്ങേരു പുശ്ചിച്ചതില്‍ തെറ്റ് പറയാനില്ല. കൂടെ "അണ്ണാ ഒരു മേതു വടയ്‌ കൊടുങ്കോ" എന്ന പറച്ചിലും കൂടെ ആയപ്പോള്‍ അങ്ങേരുടെ കിളി പോയിക്കാണും. ചെവിയില്‍ തിരുകിയ Reynolds പേന എടുത്തു അങ്ങോര്‍ ബില്ലെഴുതി;  ദോശ എത്തീട്ടില്ല എന്നോര്‍ക്കണം. ഇടക്കെപ്പോഴോ എന്‍റെ കണ്ണ് ആ കിളിവാതിലിലുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു. പരിശുദ്ധവും പാവനവുമായ ആയ വിജ്രുംഭിത കരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരു തമിഴന്‍ അയ്യോ! അല്ല! ആ തമിഴ് സഹോദരന്‍ ദോശമാവ് മനോഹരമായി ഇളക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. 'ഹാ! മനോഹര ദൃശ്യമേ ' എന്ന് ആരും പാടി പോകുന്ന സുന്ദര തീവ്രസീന്‍. ആരുടേയും കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോകുന്ന തരളിത കാഴ്ച. എന്‍റെ ഹൃദയം വിതുമ്പി. മാനേജര്‍ സെന്തിലിനോട് തോന്നുന്നത്ര വാത്സല്യവും, ആദരവും ആ പാവം cook നോട് തോന്നി. ഇടക്കെപ്പഴോ തലയില്‍ , അല്ല അരയില്‍ കെട്ടിയിരുന്ന തോര്‍ത്തെടുത്ത് , മുത്ത്‌ മണികള്‍ തോല്‍ക്കുന്ന ജലബാഷ്പത്തെ അങ്ങോര്‍ നെറ്റിയില്‍ നിന്ന് വടിച്ചെടുത്ത് മലര്‍ത്തി.. ആഹഹ !!! പരമാനന്ദം ആ മുഖധാവില്‍ തെളിഞ്ഞു. ഹാ ...തീര്‍ന്നില്ല ...ആ മനോഹര, സുന്ദര തോര്‍ത്തെടുത്ത് വൈകിട്ടത്തേക്ക് വേണ്ടി കുഴച്ച പെറോട്ട മാവിന്മേല്‍ മൂടിയിട്ടു. പാവം ഈച്ചകള്‍ അങ്ങേരെ അറിഞ്ഞു പ്രാകിയിട്ടുണ്ടാകണം.
കൃത്യം 20 minute 2 ദോശ റെഡി. എനിക്ക് കിടന്നുറങ്ങാന്‍ പാകത്തില്‍ വലുപ്പമുള്ള ഉഗ്രന്‍ ദോശ. ദോശ ആണോ പായയാണോ എന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ പ്രയാസം. വെയിറ്റര്‍, മാറി നിന്ന് എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു ശങ്ക. ചമ്മല്‍ പുറത്തു കാണിക്കാതെ, 3 ,4 ദിവസം പട്ടിണി കിടന്നവന് ബിരിയാണി പൊതി കളഞ്ഞു കിട്ടിയ പോലെ വാരി വലിച്ചു കേറ്റി. അപ്പൊള്‍ ദേ ചിരിച്ചു പിടിച്ച മുഖവുമായി പിന്നെയും വെയിറ്റര്‍ ; കൈയ്യില്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ഉഴുന്ന് വടയും. ഞാന്‍ പിന്നേം കൃതാര്‍ഥനായി; ആരും കൃതാര്‍ഥനായി പോകുന്ന അവസ്ഥ. ഒരു മടിയും കാണിക്കാതെ വട സാപ്പിട്ട് 'ചായ' എന്ന് അവിടെ പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ആ പാനീയവും മോന്തി. ഇവന്‍റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നൊക്കെ TIP വാങ്ങുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലത് വേറെ വല്ല പണിക്കും പോകുന്നതാണ് എന്ന അര്‍ഥം വച്ച നോട്ടം ആ വെയിറ്റര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ എന്ന് ഇന്നും ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു. കാശ് counter ല്‍ കെട്ടി. "തമ്പി ബാക്കി 5 rs ഇല്ലൈ. ഒരു സിഗേരട്ടു കൊടുക്കട്ടുമാ?".  "വേണ്ട അണ്ണാ, പിന്നെ വന്ത് വാങ്കലാം". എന്‍റെ സ്റ്റൈലന്‍ തമിഴ് കേട്ടിട്ടാവണം ആരെയും പുറത്തു കാണിക്കാത്ത, നയന മനോഹരമായ മുന്വരി പല്ലുകള്‍ കാട്ടി counterലെ ചേട്ടന്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. തമ്പാനൂര്‍ ബസ്‌-സ്റ്റാന്റ് ലെ ഓടകള്‍ നാണിച്ചു പോകുന്ന തരത്തിലെ ചിരി. ഇനി ആ ദുരന്തം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന്‍ സിഗേരട്ടു വാങ്ങാനും ഞാന്‍ മനസ്സാലെ തയ്യാര്‍ എടുത്തിരുന്നു. 'ഈ ഗതി ശത്രുക്കള്‍ക്ക് പോലും വരരുതേ' എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് ഇപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍. Bangalore അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ പട്ടരു സുബ്ബന്‍, (ആള്‍ ഇപ്പോള്‍ വല്യ ബാങ്ക് മാനേജര്‍  ആണ്),  ചിലപ്പോള്‍ പറയാറുണ്ട്- "അളിയാ, ചെന്നൈ, ബാംഗ്ലൂര്‍ ,ഹൈദരാബാദ്,  ഇവിടങ്ങളിലെ കടകളില്‍ നിന്നൊന്നും വെള്ളം കുടിക്കല്ലേ;  ഇനി അഥവാ കുടിച്ചാല്‍ തന്നെ 5ന്‍റെയന്നു കുറഞ്ഞ പക്ഷം Billurbin ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ നിന്‍റെ ശരീരം, മനസ്സിനെ തയ്യാറാക്കിക്കൊള്ളും ".പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ജ്ഹോന്റിസ്‌ പിടിച്ചു ആശാന്‍ ഒരു 3,4 മാസം കിടപ്പിലയിരുന്നേയ്‌... അതാണ് ഈ നിര്‍ലോഭ ഉപദേശത്തിന്‍റെ root cause. പട്ടരുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു ചെന്നൈയിലെ പ്രവാസം. ഓരോ ദിവസവും ആഹാരത്തെയും ശരീരത്തെയും കുറിച്ച് "പട്ടര്‍ പ്രബന്ധങ്ങള്‍:" ", റൂമില്‍ പതിവായിരുന്നു. പലപ്പോഴും താമസിച്ചു വീട്ടിലെത്തുന്ന ഞാന്‍ തന്നെയായിരുന്നു പട്ടരുടെ സ്ഥിരം ഇരയും .
പട്ടര്‍ക്ക് മനസ്സില്‍ സലാം പറഞ്ഞ്, അടുത്തുള്ള കരിക്ക് കടയില്‍ നിന്ന് മുഴുത്ത കരിക്കിന്‍ വെള്ളം അടിച്ചു. എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ ഏമ്പക്കവും വന്നു പുറകെ. ആകെ ഒരാശ്വാസം.15 രൂപയെടുത്ത്‌ കടക്കാരന് കൊടുത്തു ."ഇന്നെക്ക് ഉങ്കളുക്കു താന്‍ മൊതല്‍ വ്യാപാരം". അയ്യോ! പണി പാളിയോ ? ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ശരിയാകില്ല. അധികം സംസാരിക്കാന്‍ ഇടം കൊടുക്കാതെ ശര വേഗത്തില്‍ ഞാന്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. പൊതുവേ ചെന്നൈ കച്ചവടക്കാര്‍, പ്രത്യേകിച്ച് തമിഴന്മാര്‍, തീവ്ര അന്ധവിശ്വാസം വച്ച് പുലര്‍ത്തുന്നവരാണ്. അന്നത്തെ കച്ചവടത്തില്‍ എന്തേലും പിഴച്ചാല്‍ സംഗതി പാളും. കാരണം ഞാനാണല്ലോ അന്നത്തെ 'മുതല്‍ 'ആള്. പിറ്റേന്ന് വരുമ്പോള്‍ തെറിയഭിഷേകം കിട്ടാന്‍ ചാന്‍സ് കൂടുതലാണ് .അങ്ങനെ തെറി കേട്ട സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒത്തിരിയുണ്ട് .ഓഫീസിലേക്ക് ഇനി കഷ്ടിച്ച് 2 കിലോമീറ്റര്‍... ഷെയര്‍ ഓട്ടോ ചേട്ടന്മാര്‍ അവരവരുടെ ഊഴത്തിനായി കാത്തു കിടക്കുന്നു. Tag ഇട്ട തെണ്ടികള്‍ നടക്കാനുള്ള മടി കാരണം 15 ഉം 20 ഉം കൊടുത്തു ഒറ്റയ്ക്ക് ഓട്ടോ പിടിച്ചും പോകുന്നുണ്ട്. ഷെയര്‍ ഓട്ടോ ആണേല്‍, കൂടെ ഇരിക്കുന്ന വന്‍ / വള്‍ ആരാ, ഏതാ എന്നൊന്നും അറിയില്ല .പക്ഷെ ആള് കുളിച്ചിട്ടെത്ര നാളായി എന്ന് പെട്ടന്ന് മനസിലാക്കാം. പതിവ് പിശുക്കിന് വിരാമം ഇട്ടാലോ? എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍..  ഉച്ചവെയില്‍ ആണോ 'കാലേയ്‌' വെയില്‍ ആണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത വിധം അത്യുഗ്രപ്രപീഡിതിനായി സുര്യഭഗവാന്‍ വിളങ്ങുന്നു വാനില്‍.. കാശു പോയാലും വേണ്ടില്ല , Complexion വിട്ടൊരു കളിയില്ല എന്നുറച്ചു, മുന്‍പില്‍ വന്ന ഷെയര്‍ ഓട്ടോ ക്ക് കൈ കാട്ടി ഓഫിസ് ഗേറ്റില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു .
Green peace നെ കുറിച്ചും go green നെ കുറിച്ചും server അടിച്ചു പോകുന്ന പാകത്തില്‍ mail അയക്കുന്ന IT ഭീകരന്മാര്‍ക്ക് ഇവടെ ഒന്നോ രണ്ടോ മരങ്ങള്‍ വച്ച് പിടിപ്പിച്ചലെന്താ എന്ന് പലപ്പോഴും ഓപ്പണ്‍ ഫോറത്തില്‍ പറയാന്‍ എന്‍റെ മനസ്സു വെമ്പിയതാണ്. അങ്ങനെ എങ്ങാനും പറഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത നിമിഷം 'സെന്തില്‍' അദ്ദേഹം തൂമ്പ എടുത്തു കൈയില്‍ തരും "നീ പോയി മരം വച്ച് ജീവിച്ചോടാ" എന്ന പാല്‍ പുഞ്ചിരി മേമ്പൊടിയിട്ട ഡയലോഗും. ഈ കാരണത്താല്‍ പലപ്പോഴും ഞാന്‍ ഫോറത്തില്‍ വായ തുറന്നില്ല. ഒരിക്കലും നടക്കാന്‍ ചാന്‍സ് ഇല്ലാത്ത പ്രൊജക്റ്റ്‌ ന്‍റെ പ്രോപോസലും, അതിന്റെ സര്‍വീസ് അഗ്രെമെന്റുകളെ പറ്റിയും ആയിരിക്കും ആശാന്റെ മീറ്റിംഗ് ന്റെ സ്ഥിരം അജണ്ട. ഗേറ്റ് നു മുന്നിലെത്തിയതും, ദേ ഒരു പരിചയമുള്ള കാര്‍. ഉള്ളില്‍ റെയ്ബാന്‍ ഗ്ലാസ്‌ വച്ച പ്രിയപ്പെട്ട മാനേജര്‍ സെന്തിലും. "നന്ദന്‍ മേനോന്‍,  please get in". ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. സൂര്യന്‍റെ ചൂടിനേക്കാള്‍ ഭീകരമാണ് ഇങ്ങേരുടെ കത്തി. ആഗോള താപനവും വനനശികരണവും തുടങ്ങി മറ്റു പല ബോറന്‍ സബ്ജെക്ടുകളും അനായാസേന പറഞ്ഞു ആള്‍ക്കാരെ  മുഷിപ്പിക്കുന്നതില്‍ Doctorate എടുത്ത ആളാണ് മുന്നില്‍.; "വേണ്ട മോനേ, വേണ്ട മോനെ.." എന്ന പാട്ട്, ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാനായി ആരോ പാടിയത് പോലെ. "ഇല്ല സെന്തില്‍, thanks. Its just walkable."എന്നിട്ട് ഒരു കിടിലന്‍ ചിരിയും അങ്ങ് കൊടുത്തു "OK then.C u at meeting room". ഹാവു !!രക്ഷപ്പെട്ടു .
ഇനിയും ഒരു 500 മീറ്ററില്‍ കൂടുതല്‍ നടക്കാനുണ്ട്. മന്ദാര പൂക്കള്‍ ചൂടിയ തമിഴ് മഹിളാ മണികള്‍ വരി പിടിച്ചു മുന്നില്‍ നടന്നു പോകുന്നുണ്ട്. കൈയ്യിലും മുഖത്തും എന്തൊക്കെയോ കുഴമ്പ് തേച്ചു സുര്യനെ പറ്റിക്കുന്നവരും ഇവിടെ ഒട്ടും കുറവല്ല. മെയിന്‍ Security Gate നു മുന്നില്‍ എത്തി. "Sir Bag pls..". എന്‍റെ ബാഗില്‍ ആരോ പറഞ്ഞു വച്ച പോലെ ബോംബോ മറ്റോ ഉണ്ടോ എന്ന രീതിയില്‍ വിശദമായ ഒരു തിരച്ചില്‍. 'ചേട്ടാ ..നാട്ടില്‍ നിന്നാ വരുന്നതെന്നും, ബാഗിനുള്ളില്‍ വളരെ അത്യാവശ്യമായ ചില തുണികള്‍ ആണ് ഉള്ളതെന്നും' എനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു മുന്‍പേ സെക്യൂരിറ്റി ബാഗ്‌ വലിച്ചു തുറന്നു ."അയ്യേ". എന്നയാള്‍ മലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം. നാട്ടില്‍ അലക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോയ "വിലപ്പെട്ട " വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു അതില്‍. മുല്ല പ്രശ്നം രൂക്ഷം ആയതിനാലും, ഇവിടത്തെ DAM സ്നേഹികള്‍, Corporation വെള്ളം വിടാതെ ഹര്‍ത്താല്‍ ആചരിച്ചതിനാലും ഒന്നും അലക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. "ശരി സര്‍, നീങ്കെ പോങ്കോ". എന്ന് മാത്രം അയാള്‍ പറഞ്ഞു. എന്‍റെ മുഖത്തെ പിന്നേം കൃതാര്‍ഥത മിന്നിമാഞ്ഞു. ഒട്ടും ജാള്യത ഇല്ലാതെ security ചേട്ടന്‍ വായ മലര്‍ക്കെ തുറന്നു ചിരിച്ചു. ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ഞാനും ഉള്ളിലേക്ക് .
പണ്ടേതോ സായിപ്പന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ,"ആരോ മുഖത്ത് കാഷ്ടിച്ചപോലെ ആണ് ചെന്നൈയിലെ കാറ്റിന്‍റെ സുഗന്ധം"- എന്നത് ശരി വയ്ക്കും പോലെയാണ് എന്‍റെ ഓഫിസ് എന്ട്രന്‍സ് മുതല്‍ ഓഫിസ് റൂം വരെയുള്ള നടത്തം. മൂക്കില്‍ കൈപൊത്തി നടക്കുന്നവര്‍ കൂടി വരുന്നുണ്ട്. Facility Group നോട് ചോദിച്ചാല്‍-- "We are using recycled water for plants, അതാക്കും ഇന്ത കെട്ട smell "- എന്ന അച്ചടിച്ച മറുപടി കിട്ടും. സഹിക്കുക തന്നെ. മുജ്ജന്മ സുകൃതം അല്ലാണ്ടെന്താ പറയ്ക. ഇങ്ങനെ ഒരു പറുധീസ അല്ലേലും വിശേഷണങ്ങള്‍ക്കും അപ്പുറമാണ്. ചെന്നൈ കാണുമ്പോഴാണ് പണ്ട് പലരും പറഞ്ഞ സ്വര്‍ഗ്ഗവും നരകവും ഭുമിയില്‍ തന്നെ ഉണ്ടെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. പക്ഷെ, അപ്പോഴും സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കുള്ള കാതം അകലെ ആണുതാനും. അല്ല, ഇതാര് HR Mr.Bendict Thomson. പാതി മലയാളി ,പാതി തമിഴന്‍....പുള്ളിയെ, പുള്ളി സ്വയം വിളിക്കുന്നത്‌ Ben എന്നാണ്. കൈയ്യില്‍ Apple ലേറ്റസ്റ്റ് Tablet ഉം ഉണ്ട്. കയ്യിലെ Rolex വാച്ചും സൂര്യപ്രഭയാല്‍ തിളങ്ങി. ഓരോ ദിവസവും ഓരോ കണ്ണട. (മമ്മുക്കയെ കുറ്റം പറയുന്നവര്‍ ഇങ്ങേരെ ഒന്ന് കണ്ടു നോക്കാന്‍ അപേക്ഷ.) പാവം മമ്മുക്ക.. ഒട്ടും അതിശയോക്തി ഇല്ലാതെ ഒരു 'good morning Ben' ല്‍ ഞാന്‍ തുടങ്ങി. " Ben. ഇത്തവണയും Mr.CDC5 താങ്കള്‍ ആയിരിക്കും അല്ലെ? ഇപ്പോള്‍ arms ആണ് concentrate ചെയ്യുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു?.... day by day you are getting younger, എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു? ശരിക്കും ഞങ്ങള്‍ ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് അസൂയ ആണ് Mr.Ben". അത് അങ്ങേരെ ശരിക്കും ഒന്ന് വീഴ്ത്തി കാണണം. പുള്ളി ഹര്‍ഷ പുളകിതിനായി. കൈയ്യിലെ ടാബ്ലെറ്റ് ഇടത്തെ കൈയ്യില്‍ വച്ച് Free ആയ വലത്തേ കൈ കൊണ്ട് ഒരു shake hand. "GM Nandan.ഹും.. എന്നോട് പലരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഈ കാര്യം. എപ്പോള്‍ ഇത്തിരി വയര്‍ ചാടിയോ എന്നൊരു സംശയം. വീട്ടില്‍ പുതിയ exported fitness equipment വാങ്ങിട്ടുണ്ട്. Made in Korea". അതിന്‍റെ ഗുണമാണ് arms. ഈ six pack ഉള്ളവരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടു അവര്‍ക്കല്ലേ അറിയൂ". ഞാന്‍ അതെ എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ ഒന്ന് മൂളി. "അല്ല ശരിക്കും Ben നെ കൊണ്ട് മാത്രമേ ഇതൊക്കെ സാധിക്കു. U r excellent in time management too".അതില്‍ അങ്ങേരു മുഖമടിച്ചു വീണു .പാവം മനുഷ്യന്‍., എതിരെ വരുന്നു New Joinees നെ കാണിക്കാന്‍ പിന്നേം air പിടിച്ചു ടൈ ഒന്ന് tight ആക്കി. ഞാന്‍ ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു. "Appraisal തീര്‍ന്നില്ലല്ലോ അല്ലെ ?.We 'll meet again Nandan". ഹോ രക്ഷപ്പെട്ടു അങ്ങനെ ഇത്തവണത്തെ appraisal ഉം ഒപ്പിച്ചു എന്ന സമാധാനത്തോടെ ഞാന്‍ പടികള്‍ കയറി .
തലേന്ന് കിട്ടിയ Baccardi സ്പെഷ്യല്‍ offer pack ന്‍റെ hang over മാറാതെ ജഗ്ഗു റൂമില്‍ കിടപ്പുള്ള കാര്യം ഞാന്‍ മറന്നിരുന്നു. താക്കോല്‍ പൂട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോളുണ്ട്‌ ദേ, വരുന്നു ജഗ്ഗുന്‍റെ കോള്‍ .."ടാ, നീ ഓഫിസ് എത്തിയോ?. ഞാന്‍ ഇതിനു അകത്താടാ..എങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങും?". "അയ്യോ! ഞാന്‍ door പുറത്തു നിന്ന് പൂട്ടി. നിങ്ങള്‍ അടുക്കളീന്നു ആ ചിരവ കൊണ്ട് door പൊളിച്ചു പുറത്തിറങ്ങു. അല്ലാണ്ട് രക്ഷയില്ല. sorry". "അല്ലേല്‍ വേണ്ടടാ... അവടെ പോയിട്ടും പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യം ഒന്നുമില്ല. നീ വൈകിട്ട് വരുമ്പോള്‍ വിളിച്ചാല്‍ മതി, ഫ്രിഡ്ജില്‍ ice ഉണ്ടല്ലോ അല്ലെ?. ഞാന്‍ adjust ചെയ്തോളാം". അതാണ്‌ ജഗ്ഗു. ജഗദീഷ് തോപ്പുംമൂട്ടില്‍., നാടായ നാട്ടിലെ ബാറില്‍ എല്ലാടത്തും പറ്റുള്ള ഒരേ ഒരു മനുഷ്യ സ്നേഹി. നാട്ടില്‍ ഒരുത്തനും വെള്ളമടിച്ചു നശിക്കാന്‍ വിടാതെ അപ്പനും, മക്കളും, മരുമക്കളും ചേര്‍ന്ന് bevco stock ഒക്കെ കുത്തിയിരുന്ന് അടിച്ചു തീര്‍ക്കും; ഒരു തുള്ളി പുറത്തു വിടാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. അച്ഛന്‍ നമ്പര്‍ 1 Ex Service man. എന്നാലും Bevco യോടാണ് പുള്ളിക്ക് താല്പര്യം. ഇക്കാരണങ്ങളാല്‍ തന്നെ, ഇവന് ചാലക്കുടിയില്‍ 2 ഏക്കര്‍ വസ്തു വാങ്ങിയാലോ എന്നും ആലോചന ഉണ്ടത്രേ. ചെന്നയില്‍ വന്നതോടെ ആളുടെ ശീലം മാറി. നാട്ടില്‍ നല്ല ഉഗ്രന്‍ ,സ്വയമ്പന്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാരി വലിച്ചു കേറ്റിയിരുന്ന ആള്‍ ഇപ്പോള്‍ "Haywards 1200,KF Special,XXX+X ...തുടങ്ങിയ കാട്ടു ബ്രാന്‍ഡില്‍ ആണ് വിലയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നത്‌., നല്ല ഉഗ്രന്‍ Battery ഇട്ടു വാറ്റിയ ' Made in Sithaalapakkam ' ഐറ്റംസ്. മണല് വാരി തിന്നാലും ദഹിപ്പിക്കുന്ന digestion system ആയതിനാല്‍ പുള്ളിക്ക് ഇതിലൊന്നും ഒരു കൂസലും ഇല്ല. ഉറക്കപ്പായില്‍ interview attend ചെയ്യുക ,HR round ക്ലിയര്‍ ആയ കമ്പനി യില്‍ join ചെയ്യാതിരിക്കുക. Escalation മെയിലുകള്‍ക്ക് reply ആയി FWDs വച്ച് കാച്ചുക. ഇത്യാദി ഗുണഗണങ്ങളാല്‍ സമ്പന്നന്‍ ആണ് ടിയാന്‍. കോളേജില്‍ എന്‍റെ senior ആയിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. ഒരിക്കല്‍ പോലും ഒരു പരീക്ഷ പോലും സപ്പ്ളി വാങ്ങാതെ പാസ്‌ ആയി ക്ലാസ്സ്‌ ന്‍റെ മാനം കാത്തവന്‍.. സ്കെയിലിന്‍റെ  അടിഭാഗം മുതല്‍ പേന്‍നയുടെ re-filler ല്‍ വരെ bit കെട്ടുന്നവന്‍.; നൂതന സങ്കേതങ്ങള്‍ തേടുന്ന വഴിയില്‍ ഇടക്കെപ്പോഴോ internal എക്സാം നു പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ bit വിഴുങ്ങി തെളിവ് നശിപ്പിച്ച സമര്‍ഥന്‍.. അങ്ങനെ പോണു മൂപ്പരുടെ ലീലാവിലാസങ്ങള്‍.....,......
പതിവ് സപ്പോര്‍ട്ട് കോപ്രായങ്ങള്‍ക്ക്‌ തിരശീലയിട്ടു ഓഫീസില്‍ നിന്നിറങ്ങി നടന്നു. ഇന്നും ലിഫ്റ്റ്‌ അടിക്കാന്‍ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല .Transport ബസ്സേ ശരണം. Bus സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തി. വരുന്ന ബസിലൊക്കെ അഭിനവ എഞ്ചിനീരന്മാര്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ സിമന്റ്‌ ചട്ടിക്കും ,മുഴുക്കോലിനും മറ്റും സര്‍ക്കാര്‍ പ്രത്യേകം ചീട്ടെഴുതുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം. 2 വണ്ടികള്‍ അങ്ങനെ തന്നെ പോയി. ഇനി കാത്തിരുന്നിട്ടു കാര്യമില്ല .രണ്ടും കല്പ്പ്പിച്ചു, ഒടുവില്‍ വന്ന വണ്ടിയില്‍ ചാടി കയറി. ഡ്രൈവര്‍ മാമന്‍ slow ചെയ്തത് കാര്യമായി; അല്ലേല്‍ ഉടനെ തന്നെ ambulance ന്‍റെ സയെരെന്‍ കേള്‍പിച്ചേനെ ഞാന്‍... ഒറ്റ കാലിലും ഒറ്റക്കൈയിലും അഭ്യാസം. ദേ, വരുന്നു phone call. മനുഷ്യന്‍ അത്യഭ്യാസത്തിന്‍റെ നെറുകയിലെത്തും നേരത്ത് മാത്രമേ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് സ്നേഹം വരുള്ളൂ. ഓഫീസിലെ Nila Cateres ന്റെ വളരെ നല്ല, സ്വാദേറിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന വയറിലെ പടല പിണക്കം തീര്‍ക്കാനായി സുഖവാസ കേന്ദ്രത്തിലിരിക്കുമ്പോള്‍ സ്ഥിരമായി phone ring ചെയ്യാറുണ്ട്. പലപ്പോഴും ആശാനെ silent മോഡില്‍ ഇടാനും മറന്നു പോകും. Phone bell ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഒറ്റ പ്രാര്‍ത്ഥനയെ ഉണ്ടാകാറുള്ളു-"അടുത്തെങ്ങും എന്‍റെ റിംഗ് ടോണ്‍ അറിയാവുന്നവര്‍ ഉണ്ടാകല്ലേ". വന്‍ മരങ്ങളെ കടപുഴക്കി എറിയുന്ന ലാഖവത്തോടെ, കാര്യങ്ങള്‍ക്കു പരിസമാപ്തി കുറിച്ച ശേഷം phone log check ചെയ്യുമ്പോളാണ് ആ സത്യം മനസ്സിലാകുന്നത്‌.; ഇവടെ മനുഷ്യന്‍ വെറുതെ ഇരുന്നു ബോറടിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ബന്ധു ജനത്തിനും വിളിക്കാന്‍ തോന്നാറില്ല .ഇനി തിരിച്ചു വിളിച്ചില്ലെലോ കണ്ണ് പൊട്ടി പോകുന്ന രീതിയില്‍ പരാതിയും പരിവെട്ടവും. മലയാളികളുടെ ഒരിക്കലും മാറാത്ത മനോമകുരത്തിന്‍റെ മറുപുറം. ചിലപ്പോള്‍ അതിലും ഭീതിതം ആകാറുണ്ട് ചില കോളുകള്‍. ചാടി വീണു ഫോണ്‍ silent ആകുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലതാണോ call attend ചെയ്യുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ .അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്താലോ- "വണക്കം സര്‍ ...Vodafone ഉണ്കളുക്കാകെ ....." "അവന്‍റെ vodafone ഉങ്ങലുക്കാകെ !^*!%%!*!&%$;". പക്ഷെ ഇപ്പോളത്തെ call ജഗ്ഗുവിന്‍റെതാണ്. ആശാന്‍ ഉറക്കം ഉണര്‍ന്നു കാണണം. അല്ലേല്‍ Fridge ലെ last ice ക്യുബും തീര്‍ന്നിരിക്കണം. "ഞാന്‍ എത്താറായി" എന്ന് പറഞ്ഞു call cut ചെയ്തു. രണ്ടാമത്തെ കാലു വയ്ക്കാന്‍ സ്ഥലം കിട്ടി. അടുത്തതിന്‍റെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങണം .പച്ചക്കറി വാങ്ങണം, തലേന്നു വാങ്ങിയ shoe polish മാറ്റി എടുക്കണം. അങ്ങനെ ഒരുകൂട്ടം plan മനസ്സില്‍... രണ്ടാമത്തെ കാലു മുന്നോട്ടു വച്ചതും ഒരു മൂപ്പില്സ്ന്റെ മുണ്ട് തനി വഴി തേടിയതും ഒരുമിച്ച്. ആശാന്റെ സ്വവസ്ത്രാക്ഷേപം വണ്ടിയിലെ ചില മാന്യന്മാരെ ചൊടിപ്പിച്ചു എന്നത് സത്യം. വെള്ളമടിച്ചു കിണ്ടിയായ ടിയാനെ, വണ്ടി ബെല്ലടിച്ചു നിര്‍ത്തിച്ച ചില സദാചാര പോലീസുകാര്‍ കണക്കിന് പെരുമാറി, പൊക്കിയെടുത്തു പുറത്തേക്കിട്ടു. പുറത്തേക്കു എറിയപ്പെട്ട അങ്ങേര്‍ക്കിപ്പോള്‍ മുണ്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നുള്ളത് ഈ moral പോലിസിങ്ങിനെ ഒരിക്കലും ബാധിക്കില്ലല്ലോ അല്ലെ ?വണ്ടി double ബെല്ലടിച്ചു വിട്ടു .
സുധാകരന്‍ കമ്മത്തിന്‍റെ Velachery Super Vegitable മാര്‍ക്കറ്റ്‌ ലേക്ക് കയറി .മലയാളികളെ കാണുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് വല്ലാത്ത സ്നേഹം ആണ് . അയാള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് 2 ഉം 3 ഉം രൂപ കുറച്ചു സാധനങ്ങള്‍ വിറ്റിരുന്നു .ജഗ്ഗുന്‍റെ  call വീണ്ടും. "ടാ നീ വരുന്നുണ്ടോ ഇല്ലിയോ? " . ആള് കലിപ്പിലാണ്‌. നാളെ വാങ്ങാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു.. കതകു തുറന്നു; ഒരു കൂട്ടം തെലുഗ് action പടങ്ങളുടെ CD യുമായി ജഗ്ഗു. മാനസ്സിക സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ കുറക്കാന്‍ തെലുങ്ക് പടങ്ങള്‍ക്കാവുമത്രേ .തീരെ logic ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ കാണുന്നതും ചിന്തിക്കുന്നതും പിരിമുറുക്കം കുറക്കുമെന്നാണ് Dr.ജഗ്ഗു സാര്‍ പറയുന്നത്. നായകന്‍റെ ഇടിയില്‍ തെറിച്ചു ഉയര്‍ന്നു പോയ വില്ലന്‍ ചന്ദ്രന്‍റെ ചൂട് തട്ടി താഴേക്കു വീണു മരിക്കുന്ന സീന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുന്ന ജഗ്ഗു. പടം പകുതിയില്‍ pause ചെയ്തു "ടാ ഒരു പടത്തിന് പോയാലോ ?. നാളെ നിന്‍റെ company ല്‍ ഒരു interview ഉണ്ട്". തീരെ ബന്ധമില്ലന്നു സാധാരണക്കാരെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന 2 കാര്യങ്ങള്‍ അല്ലെ ?. "OK അപ്പൊ Food പുറത്തു നിന്ന് അല്ലെ ? RC യെ വിളിക്കണോ?". "വിളിച്ചേക്കു. അവന്‍ നേരിട്ട് വന്നോളും.10 രൂപയുടെ ticket ആണ് ".ഞാന്‍ ചിരിച്ചു ."ടാ ഇന്ന് 3 തവണ കുളിച്ചു. കെട്ട് വിടുന്ന ലക്ഷണമില്ല. അങ്ങനെയാ ഈ തെലുഗ് പടങ്ങള്‍ കാണാം എന്ന് വിചാരിച്ചേ. ഇനിയിപ്പോള്‍ 10 ,20 kiolmeter വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോള്‍ കെട്ട് താനേ മാറുമായിരിക്കും അല്ലെ?". "ഹെന്റമ്മേ .." ഞാന്‍ വിളിച്ചു പോയി ..."ഞാന്‍ ഓടിക്കാം എന്ന് പറയണമെങ്കില്‍ വണ്ടി സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്ന് ഇറക്കാനെങ്കിലും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കണ്ടേ? അത് കൊണ്ട് ആ സാഹസത്തിന് ഞാന്‍ മുതിര്‍ന്നില്ല. ഇനി വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം .രാവിലെ കത്തിച്ച വിളിക്കിനു മുന്നിലിരുന്നു ചിരിച്ച Krishna നെ നോക്കി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു- "കാത്തു കൊള്ളണേ... ". Head light ഇല്ലാണ്ട് ചെന്നൈ റോഡുകളിലൂടെ ചീറിപ്പായുന്ന ജഗ്ഗൂന്‍റെ വണ്ടി. ഇതുവരെ ഒരു പോലിസുകാരന് മുന്നിലും കീഴടങ്ങാത്ത ആണത്തമുള്ള കറുത്ത pulser 180 ഇരുട്ടിനെ കീറി മുറിച്ചു പാഞ്ഞുപോയി. ആരോ ചെയ്ത ഭാഗ്യം .കൃത്യമായി വണ്ടി Sangam Theatre ല്‍.. അതു വരെ അടക്കിപ്പിടിച്ച ദിര്‍ഘ നിശ്വാസത്തെ ഞാന്‍ പുറത്താക്കി. ഇങ്ങ്‌ എത്തും വരെ അര്‍ജുനന്‍,പാര്‍ഥന്‍ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ ഒന്ന് ചിരിക്കാന്‍ പ്രയാസപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു .
വഴി നീളെ വിജയ്‌ യുടെ പോസ്റ്റുകളില്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ പാല്‍ അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ചിലര്‍ അങ്ങേരുടെ photo യെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുന്നു ..ചിലര്‍ കര്‍പൂരം തെളിയിച്ചു പൂജ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കാണിക്ക ഇടുന്നവരും കുറവല്ല. Flex ബോര്‍ഡുകളുടെ നിരയും വരിയും. First show തീരാനുള്ള സമയം ആയി. രാവിലത്തെ 3 show കളും house full എന്ന് തമിഴില്‍ ആരോ പറയുന്നുണ്ട്. വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു അടഞ്ഞു പോകുന്ന കണ്ണുകളെ തുറപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ജഗ്ഗു, ആ പടിയില്‍ തന്നെ കുത്തിയിരുന്നു. RC നേരത്തെ തന്നെ വന്നു queue ല്‍ നില്പ് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. 10 രൂപയുടെ ticket കിട്ടിയ ലക്ഷണം ഉണ്ട്. "ടാ ജഗ്ഗു, നിന്‍റെ ഉറക്കം മാറിയില്ലേ ??ടാ എണീക്ക് ticket കിട്ടി.  10 ന്‍റെ 3 എണ്ണം". ജഗ്ഗുവിനെ തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ട് RC ആയിരുന്നു അത്. ഇരുട്ടില്‍ ഒരാള്‍ പതുങ്ങി വരുന്നുണ്ട് . RC യുടെ ചുമലില്‍ തട്ടി അങ്ങോട്ട്‌ മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു- "സര്‍ 200 rs താരെന്‍ നാന്‍., അന്ത 3 tickets കൊടുങ്കളെ. ഒവ്വൊരു ticket കും ഇരു നൂറു... ഇല്ലയ്ന്നാ, 250 താറൈന്‍; സിന്ന ദളപതി പടം പാത്തു താന്‍ ആകണം സര്‍ ...നാനും, wife ഉം, പാട്ടിയും ഇരുക്ക് സര്‍ ..please സര്‍ ". രണ്ടാമതൊരു വട്ടം ആലോചിക്കാന്‍ RC മെനക്കെട്ടില്ല.വച്ച് നീട്ടി 3 ,10 രൂഫ ടിക്കെടുകള്‍ . ആ സിംപ്ലെന്‍ തമിഴന്‍ RC യെയും കൂട്ടി തന്‍റെ പുത്തന്‍ കാറിനു അടുത്തേക്ക്. "അമ്മ, ഇന്ത മലയാളിത്താന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ തന്താച്ചു. വാങ്കേ പോലാം ...show ക്ക് ടൈം ആച്ച്. റൊമ്പ thanks തമ്പി". അതും പറഞ്ഞു അയാള്‍ 750 രൂപ വച്ച് നീട്ടി .അയാളുടെ മുഖത്ത് 2Cr അടിച്ച പിച്ചക്കാരന്‍റെ സന്തോഷം ഞാന്‍ കണ്ടു. അതേ 2Cr അടിച്ച Lottery Ticket, നിര്‍ബന്ധിപ്പിച്ചു ഏല്‍പ്പിച്ച കോടീശ്വരന്‍റെ ധന്യതയോടെ RC നില്‍ക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു. 30 രൂപയ്ക്കു പകരം 750 ഇന്ത്യന്‍ റുപ്പീ ."മോനെ ജഗ്ഗു നീ വല്യവനാടാ...." RC ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അര ബോധത്തിലുള്ള ജഗ്ഗുവിനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയ ശേഷം, ഞാനും RC യും അടുത്തുള്ള തട്ടുകടയിലേക്ക് വിട്ടു. "യാരടാ ഇങ്കെ black ലെ ticket sale പന്രത്? ..യര്ടാ യവന്‍ ....". പോലീസുകാര്‍ രംഗപ്രവേശം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ജഗ്ഗു ശരവേഗത്തില്‍ bike എടുത്തു പുറത്തു വന്നു. മുന്നിലെ plate ലെ omlet നു മേല്‍ കാര ചട്ണി വീണപ്പോള്‍, കഥാവശേഷനായ ജഗ്ഗു പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഇവന്മാര്‍ക്ക് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വെള്ളവും വേണം, വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചെടുത്ത cinema ടിക്കെടും വേണോ ?...ഹല്ലെ! ഇതു കൊള്ളാം". ജഗ്ഗു മുരണ്ടു. കിലുക്കത്തിലെ ജഗതിയെപ്പോലെ RC കാശു വാരി വീശി. കാലഹരണപെട്ട Vespa Scooter ചരിച്ചു കിടത്തി, കുംഭയിലെ petrol മറുവശത്തേക്ക് ഇറ്റിച്ചു . "ഇന്ന് എന്‍റെ വണ്ടി ഒറ്റയടിക്ക് തന്നെ start ആകുമെടാ .....". നിറഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ RC വിളിച്ചു കൂവി. RCയെ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുതാനെന്ന വണ്ണം വണ്ടി start ആയി. ............ "ശേടാ!! , എന്നാലും ആ പടം കാണാമായിരുന്നു .......". വീടിനു മുന്നിലെ Adampakkam വളവില്‍ gear down ചെയ്തുകൊണ്ട് ജഗ്ഗു പറഞ്ഞു .....
Posted by കണ്ണന്‍ നായര്‍ at 00:00 4 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Subscribe to: Posts (Atom)
നിങ്ങളൊന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയേ..ചിലപ്പോളെന്നെ കണ്ടേക്കാം ... നിങ്ങള്‍ ഇന്നലെ കണ്ട അഞ്ചുപേരില്‍ ഒരാള്‍ ഞാനായിരുന്നു.
View my complete profile
ഡിസംബര്‍ 31 വെള്ളിയാഴ്ച ......
ഒരു മലയാളിയും ,കുറേ തമിഴരും ..
Watermark template. Powered by Blogger.