ml en ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml en en ml en ml ml ml ml ml en en ml en en ml en en ml en ru en en en en fi ml en en fr en cs en en ml cs da en cs cs en en en en cs cs da en da cs en cs cs en en en en
::അരയന്നങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും...::: പനിയും നൊസ്റ്റാൾജിയയാണ്...
ഹോസ്പിറ്റലിനു എതിർവശത്തായിട്ടാരുന്നു 'അനുരാഗ് തീയറ്റർ'. തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത് തകർത്തോടുന്നു അവിടെ. വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ പൊടിയരിക്കഞ്ഞിയുമായി വന്ന ചേട്ടൻ, തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത് കണ്ടതിന്റെ വിശേഷങൾ പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിച്ചതോടെ 'മാതാഹോട്ടലിനൊപ്പം തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്തും പനി സ്വപ്നത്തിൽ..  'ആശുപത്രിന്നെറങ്ങുന്ന ദിവസം, രാവിലെ മാതാ ഹോട്ടലിലെ പുട്ടും കടലേം, ഉച്ചക്ക് മീൻ വറുത്തതും, ബീഫ് ഫ്രൈയും, സാമ്പാറും കൂട്ടി ഊണും, പിന്നെ അനുരാഗ് തിയറ്ററിന്ന് 'തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത്',  വൈകിട്ട് പഴമ്പൊരിം. ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിൽ പോയാ മതിയെന്ന്' ഡെയിലി മൂന്ന് നേരം പിതാ-മാതാശ്രീകളോട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു.  ഒടുവിൽ ആ സുദിനം വന്നെത്തി. ബില്ലൊക്കെയടച്ച് ആശുപത്രീന്ന് പുറത്തേക്ക്, മാതാ ഹോട്ടലിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി.. ഊണിന്റെ സമയമാരുന്നു.. രാവിലത്തെ ബാക്കിയുണ്ടാരുന്ന പുട്ടും കടലയും പപ്പ പാർസലാക്കി. വാഴയിലയിൽ ഊണു വന്നു.. കൊതി മാത്രം ബാക്കി. മത്തി വറുത്തതിനും, ബീഫ് ഫ്രൈക്കുമൊന്നും മണത്തിന്റെയത്ര ടേസ്റ്റ് ഇല്ല.. വായിൽ കയ്പ് രുചി മാത്രം ബാക്കി. പക്ഷേ ആ നാരങ്ങ അച്ചാർ.. അതുവരെ ഒരു മണവും തന്ന് സസ്പെൻസ് പൊളിക്കാതിരുന്ന ആ കുഞ്ഞൻ എന്നെ ഹടാദാകർഷിച്ചു... ഊണു കഴിച്ചതിന്റെ തന്നെ പകുതിയും മാതാ ഹോട്ടലിന്റെ പുറകിൽ വാളുവച്ച് കളഞ്ഞു എങ്കിലും 'തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത്' കേറാൻ ഒരു ക്ഷീണവും തോന്നിയില്ല.
കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ പനിയുടെ ആലസ്യത്തിലായിരുന്നു. പനിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒരു ഒന്നൊന്നര -രണ്ട് പനി. അടുത്തകാലത്തൊന്നും പനി ഇത്രയുമെന്നെ വാരിപ്പുണർന്ന് സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല..പക്ഷേ പനി സുഖമൊള്ളൊരു അസുഖമാണ്.. മുന്നാലു ഗ്ലാസ് വൈനടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി എണീക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ചെറിയൊരു മന്ദത പോലെ..ഇപ്പോളത്തെ പനി ‘ഇടുക്കി ഗോൾഡ്’ അടിച്ചപോലെയും. അല്ല, അടിച്ചു.. ഈ പനിക്കിടയിൽ പുതപ്പ് മൂടി ചുരുണ്ടി കൂടി സോഫയിൽ കിടന്ന് ‘ഇടുക്കിഗോൾഡും’ കണ്ടു.
കഞ്ഞിയും അച്ചാറും കഴിക്കുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ 'അമ്മുവിനു വേണ്ടി വറക്കുന്ന' മീനിനോട് കൊതി. തീയറ്ററിലോടുന്ന 'ദൃശ്യം' കാണാൻ മറ്റൊരു കൊതി.. പനിച്ച് വിറച്ച്, വണ്ടിയോടിച്ച് പോയി അതും കണ്ടു.
പനി രാത്രികളിൽ കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ.. അത് വല്ലാത്തൊരു അനുഭവമാണു.. നാലാം ക്ലാസ് വരെ മാത്രം കൂടെ പടിച്ച 'ആറു വിരലൻ റോബിൻ' .. അവനെ അതിനുശേഷം കണ്ടിട്ടില്ല, കേട്ടിട്ടില്ല.. അവനെപോലും കണ്ടു, ഇന്നലത്തെ പനി സ്വപ്നത്തിൽ.. അതും ബാംഗ്ലൂരിലെ ഇന്ദിരാനഗറിലെ ഒരു പബ്ബിൽ മത്തിപൊരിച്ചതും ബിയറുമായിട്ടിരിക്കുമ്പോൾ.. ദിലീപ് എന്ന മത്താപ്പിനെയും സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു. പബ്ബിനു പുറത്ത് ബൈക്കിൽ ചാരി നിന്ന് സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്ന അഹങ്കാരി.  സ്വപ്നത്തിനു ശേഷമോ മുൻപോ..എപ്പോളോ വിറച്ച് പനിച്ചു.. പ്രിയതമ എണീറ്റ് പാരസെറ്റമോൾ തന്നു.. കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. രാവിലെയെപ്പോളൊ പനിവിട്ടു.. ദേഹം വിയർത്തു.. ആ സ്വപ്നങ്ങൾ.. അതിങ്ങനെ കുറേനാൾ പുറകെയുണ്ടാകും..എന്നാലും ആ റോബിൻ എവിടെയായിരിക്കും ഇപ്പോൾ?. ആ..അടുത്ത പനിയിൽ ഉത്തരം കിട്ടുമാരിക്കും..
Posted by sijo george at 04:11
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ദീപ എന്ന ആതിര17 January 2014 at 08:30
ഒരു ചൂടന്‍ പനിക്കഥ ..വിറക്കാതെ വായിച്ചു ...നന്നായി ട്ടോ
ajith17 January 2014 at 08:46
ബിലാത്തിപട്ടണം Muralee Mukundan18 January 2014 at 01:19
പനിക്കിടയിൽ വൈനടിക്കുക, സിനിമക്ക് പോകുക , ...., .....
അപ്പോൾ എന്തായാലും പനി നന്നായി മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും ..!
എന്തായാലും റോബിനെ വരെ പൊക്കികൊണ്ടുവന്ന ഒരു ഊറ്റൻ പനി തന്നെ ...
എന്നാലും ഒരു പനി വേണ്ടി വന്നൂല്ലൊ ഈ ‘അരയന്നങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും’ മാറല കെട്ടിയത് നീക്കുവാൻ അല്ലേ
Deepu George20 January 2014 at 11:37
ഇങ്ങനത്തെ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണിച്ചു തരുവാണെങ്കിൽ പനിയും ഒരു സുഖമാ ല്ലേ ..
ചിതല്‍/chithal21 January 2014 at 05:47
എനിക്ക് പണി അത്ര നല്ല അനുഭവങ്ങളൊന്നും തന്നിട്ടില്ല. ഒരിക്കല്‍ ഇതുപോലെ പനിച്ച് ആശുപത്രിയില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ രാത്രി പിച്ചും പേയും പറയാന്‍ തുടങ്ങിയത് ഓര്‍മ്മവരുന്നു. അതുപോലെ മലമ്പനി (രണ്ടു തവണ), ടൈഫോയിഡ്, മഞ്ഞപ്പിത്തം.. വേണ്ട.. ഓര്‍ക്കാന്‍ നല്ലതൊന്നുമില്ല.
Manikandan26 January 2014 at 11:11
അധികം പനിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു കാര്യം എനിക്കും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് പനിപിടിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ കാണുന്നസ്വപ്നങ്ങൾ അവ പലപ്പോഴും ഒരുപാട് കാലം പുറകിൽ നിന്നും വരുന്നവയാണ്. അരയന്നങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വീണ്ടും ആളനക്കം ഉണ്ടാകുന്നതിൽ സന്തോഷം, നല്ല എഴുത്ത്.
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറ് ‘home of black swans (അരയന്നങ്ങളുടെ വീട്)' എന്നറിയപ്പെടുന്ന 'Dawlish' എന്ന ഒരു തീരദേശ ഗ്രാമത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. തൊഴിൽ - ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനിംഗ്. (മീൻ പിടുത്തം വേനൽ കാലത്ത് മാത്രം.)പ്രവാസികളായ എല്ലാവർക്കും പിടിപെടുന്ന ‘നൊസ്റ്റാൾജിയ എന്ന അസുഖം’ എനിക്കുമുള്ളത്കൊണ്ടും, ജോലിയിൽ കാര്യമായൊന്നും ചെയ്യനില്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഈ ബ്ലോഗ്.. :)
View my complete profile
Simple template. Powered by Blogger.