en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml el ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el ml ml ml ml ml ml ml ml el ml ml ml ml ml ml ml ml el en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en fr cs da da cs en en en en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
കാലവർഷത്തിന്റെ മേഘപടലങ്ങൾ കേരളത്തിന്‌ മുകളിൽ കരിമ്പടം വിരിക്കുന്ന വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോളൊക്കെ, മരുഭൂമിയിലെ പൊടിക്കാറ്റിൽ മണൽകൂനകൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സിൽ ഒരു നനവ്‌ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. വിരഹത്തിന്റെ ഒരു ചൂട് നിശ്വാസം അറിയാതെ എങ്കിലും എന്നെ വിട്ടു അകന്നു പോകാറുണ്ട്. മഴയേ നീയെത്ര സുന്ദരി ആയിരുന്നു. നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിച്ചിരുന്നു. എന്ന് മുതലാണ്‌ ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല പക്ഷേ എന്റെ സുഖത്തിലും, ദുഖത്തിലും, ചിരിയിലും, കണ്ണീരിലും നിന്റെ സാന്ത്വനത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുട്ടിക്കാലത്തെ ഒറ്റപ്പെടലുകളിൽ ജനാലയുടെ അഴികളിലൂടെ നിന്റെ വരവും കാത്തു നിൽക്കാറുണ്ട് . ഇടിയും മിന്നലും കൊണ്ട് മുനശുണ്ടി കാട്ടും  എങ്കിലും ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കു നീട്ടിയ എന്റെ കൈകളിലേക്ക് മഴ തുള്ളികളെ വച്ചു തരാറുണ്ട്. അതിന്റെ കുളിരിൽ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു നില്ക്കും. എന്നെ സ്വബോധത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ നിന്റെ തുള്ളികളെ ലയിപ്പിച്ചു എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു കുറുമ്പി കാമുകിയെ പോലെ തളിച്ച് ഉണര്ത്തുന്ന നിന്റെ  വിക്രിതികൾ ഇന്നും മനസിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ എവിടെയോ ഒരു കുളിർ നൊമ്പരമായി മാറാറുണ്ട്.
ബാല്യത്തിന്റെ  പടികൾ കടന്നു ഞാൻ കൌമാരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തള്ളി തുറന്നപ്പോഴും നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനു മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.ആരും അറിയാത്ത നമ്മുടെ അനുരാഗം ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും  പരിഭവിച്ചും മുന്നോട്ടു പോയി. പകലുകളിൽ ഇരു ചക്ര വാഹനങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്നോട് സല്ലപിക്കാൻ വരാറുണ്ട് നീ ഒരു കുഞ്ഞിനെപോലെ എന്റെ മാറിലേക്ക്‌  വന്നണഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. നിന്റെ വരവ് അറിയുമ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തേക്കു വരാറുണ്ട്, വെറുതെ നിന്റെ പരിഭവങ്ങൾ കേട്ട് നടക്കാൻ എന്ത് സന്തോഷമായിരുന്നു. വഴി വക്കിൽ പലരും ഇങ്ങിനെ നനഞ്ഞു നടക്കാൻ  ഭ്രാന്തുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചിരിക്കും. അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ നമ്മുടെ സ്വകാര്യതകൾ. നീ എന്നെ നനക്കുകയല്ല എന്റെ നൊമ്പരങ്ങളെ കഴുകി മണ്ണിൽ അലിയിക്കുന്നതാണെന്ന് എനിക്ക് മാത്രമല്ലേ അറിയൂ..
രാത്രികളിൽ  പുതപ്പിനുള്ളിൽ മൂടി കിടക്കുമ്പോൾ മേൽകൂരയിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി നീ താരാട്ട് പാടുമായിരുന്നു. എത്രയോ രാവുകളിൽ എന്നെ ഉറക്കിയ സംഗീതം. ചില രാത്രികളിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങിയ ശേഷമാവും നീ വരുന്നത്. നിന്റെ വരവ് അറിയിക്കാൻ ആവും മേല്കൂരയിലെ കുഞ്ഞു സുഷിരങ്ങളിലൂടെ ഒരു കള്ളനെ പോലെ നീ വരും. ഇരുളിൽ നിന്റെ കുളിരുള്ള ഒരു ചുംബനം. ഞാൻ ഉണരുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞാൽ പിന്നെയും ചുംബനങ്ങൾ, പിന്നെ നിലത്തും, കട്ടിലിലുമൊക്കെ വീണു ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കും  വരെ നീ ഒച്ചയുണ്ടാക്കും. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിനക്ക് കളിക്കാൻ പാത്രങ്ങൾ നിരത്തി വച്ച് തരും. മുത്തുകൾ പോലെ അതിനുള്ളിലേക്ക്‌ വീഴുമ്പോൾ എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. ജനാലകൾ തുറന്നിട്ട്‌ ഞാൻ ഉണർന്നു എന്ന് നിന്നെ അറിയിക്കാറുണ്ട്. രാവു മുഴുവൻ പിന്നെ നമ്മുടെ ലോകമാണ്. നീട്ടിയ കൈകളിലേക്ക് നീ നിറച്ചു തരുന്ന കുളിരുകൾ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ആയിരുന്നു. എന്നിലെ ശരികളും, തെറ്റുകളും ഞാൻ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ നീ ഓരോന്നായി എന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഇത് അങ്ങിനെ ചെയ്യാമായിരുന്നു, ഇത് ഇങ്ങിനെ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പലപ്പോഴും ഒരു നല്ല ചങ്ങാതിയെപ്പോലെ ഗുരുവിനെപ്പോലെ  എന്റെ മനസാക്ഷിയോട് നീ ഉപദേശിക്കുമായിരുന്നു.
എത്രയോ രാവുകളിൽ എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിട്ടും നിന്നോട് ഞാൻ പരിഭവിച്ചില്ല, എന്റെ എത്രയോ പുസ്തകങ്ങൾഇരുളിന്റെ മറവിൽ വന്നു നീ നാശമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നിട്ടും നിന്നോട് എനിക്ക് കോപിക്കാൻ കഴിയാറില്ല. കാരണം നീ എന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു. എന്റെ മനസാക്ഷിയായിരുന്നു, എന്റെ മൌനങ്ങളുടെ ആഴങ്ങൾ, നൊമ്പരങ്ങൾ എല്ലാം നീ മാത്രമായിരുന്നു അറിഞ്ഞിരുന്നത്. എന്നും നീ എനിക്ക് തുണയായിരുന്നു.
നീ ഓർക്കുന്നുവോ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരു മുഖം തേടി ഞാൻ ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി ചെന്നത്. ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ആ നഗരത്തിൽ ഒരുപാട് അപരിചിതരുടെ ഇടയിലൂടെ ആ മുഖം കാണാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ ഒറ്റപ്പെടൽ ഇല്ലാതെ ആക്കാൻ നീ വന്നു. പല മുഖങ്ങൾക്കു ഇടയിൽ ഒന്ന് തെറ്റിയാൽ ആ മുഖം നഷ്ടപെട്ടാലോ എന്ന് ഞാൻ വിഷമിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ദൈര്യം തന്നത് നീ ആയിരുന്നു.  നീ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.  ഞാൻ തേടിയ മുഖം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ എന്നേപ്പോലെ നീയും സന്തോഷിച്ചു. ഒടുവിൽ ഒരു മൌനത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിലൂടെ ഞാൻ ആ മുഖം കണ്ടു നിന്നു. ആ മുഖം അകന്നു പോയപ്പോൾ പൊട്ടിയ കണ്ണാടി തുണ്ടുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തറഞ്ഞു കയറി. വേദനയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ എന്റെ കണ്ണുകളെ നനയിച്ചു.. നീ ഓടി വന്നു എന്നെ പുണർന്നു നിന്റെ തുള്ളികൾ തൂവാലയാക്കി എല്ലാം തുടച്ചെടുത്തു.ഞാൻ കരയുകയായിരുന്നു എന്ന് ആരെയും അറിയിക്കാൻ നീ ഇഷ്ടപെട്ടിരുന്നില്ല. നിന്റെ തുള്ളികളെ എന്റെ കണ്ണീരിൽ അലിയിച്ചു നീ അതില്ലാതെയാക്കി. പുറത്തെ അപരിചിതരുടെ മുന്നിൽ എന്റെ പതിവ് വിഡ്ഢിച്ചിരി എടുത്തണിയാൻ നീ സഹായിച്ചു. ഞാൻ മടങ്ങി വരുന്നത് വരെ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചും സമാധാനിപ്പിച്ചും നീ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എങ്ങിനെയാണ് നമ്മൾ അകന്നത്. ഞാൻ മരുഭൂമിയിൽ സ്വപ്‌നങ്ങൾ തേടി എടുക്കാൻ വന്നപ്പോൾ നിന്റെ വരവുകൾ എനിക്ക് വാർത്തകൾ മാത്രമായി മാറി. ഇവിടെയും വർഷത്തിൽ ഒന്നോ രേണ്ടോ വട്ടം എന്നെ തേടി നീ എത്താറുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാവും ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ നിനക്ക് ക്ഷീണമാണ്. ആർത്തലച്ചു എന്നെ പുണർന്ന നിന്റെ കൈകൾ ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ ദുർബലമാണ് . ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ തേങ്ങി നീ മടങ്ങി പോകാറുണ്ട്. ഒരു അവധിക്കാലത്ത്‌ നിന്നെ ഞാൻ പിന്നെയും നാട്ടിൽ വച്ച് കണ്ടിരുന്നു. കുറെ പരിഭവങ്ങളും പരാതികളും പറഞ്ഞു ഞാൻ സഞ്ചരിച്ച കാറിന്റെ പിന്നാലെ നീ വന്നു. താഴ്ത്തിയ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ നിന്റെ തുള്ളികളെ കൈകളില നിറച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് തോന്നിയില്ലേ എന്റെ കൈകൾ നിര്ജീവമായിരുന്നു എന്ന്. ഞാൻ ഒരു അന്യനായി എന്ന് നിനക്ക് തോന്നിയില്ലേ. എന്നെ നീ വെറുക്കരുത്. ഞാൻ എന്നും നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ. എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുകയാണ്. പഴയ കുറുമ്പുകാരി കാമുകി ആയി നീ എന്നിൽ പെയ്യാറുണ്ട്. പക്ഷേ എല്ലാം മനസിനുള്ളിൽ മാത്രം. പിരിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതല്ല നിന്നെ വിട്ടുപിരിയാൻ എനിക്ക് ആവുമായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ഞാൻ......
അഞ്ചി നീ മണ്ണില്‍ വന്നണഞ്ഞ നേരം
നിന്നാദ്യ കുഞ്ഞു വിതുമ്പലിൻ  സംഗീതം
നീട്ടിയ കൈകളില്‍ ഏറ്റു വാങ്ങിടുവാന്‍
നിന്നാദ്യ പുഞ്ചിരി മലരൊന്നു കണ്ടിടാൻ
നീറിയ നെഞ്ചം പിടഞ്ഞെത്ര ദിനരാത്രികളില്‍
മണ്ണില്‍ നിന്നാദ്യ ചുവടു പതിഞ്ഞതും
മനം വെമ്പി ഞാന്‍ കേട്ടറിഞ്ഞത് മാത്രം
കൊഞ്ചലിന്‍ മധു പാത്രമോമലെ   നിന്നെ
കോരി എടുത്തില്ലെന്‍ കരങ്ങള്‍ കൊതി തീരുംവരെ
താരാട്ടുവാന്‍ ആകാത്തോരെന്‍ തോള്‍ തടങ്ങള്‍
തളരുന്നു മനഭാരങ്ങളില്‍ എപ്പോഴും !!!
നിദ്രാ വിഹീന രാവുകള്‍ തന്നിടുന്നു
നിത്യവും കേള്‍ക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ചിലതത്
കലികാല കാമ ഭ്രാന്തരിന്‍ കൈകളില്‍
എന്‍ നയനങ്ങള്‍ അറിയാതെ  ഒഴുകുന്ന  തുളികളില്‍
എന്നും നിറയുന്നു നിന്‍ പാല്‍ പുഞ്ചിരി വദനവും!!!
മകളേ മാപ്പ് നീ നല്‍കിടു കണ്മണി
മകളെ അറിയാത്ത കാമാഭ്രാന്തരിന്‍ ലോകത്ത്
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:26 No comments:
കണ്ണീരുണങ്ങി ഒട്ടിയ വയറുകൾ ?
എനിക്ക് വേറെ, നിനക്ക് വേറെ
അവർക്ക്  വേറെ എന്ന് ചൊല്ലി!!!
ആരോ പറഞ്ഞു തന്നു ...
ഒരേ കാറ്റ്, ഒരേ ഭൂമി, ഒരേ ജലം
അങ്ങിനെ എല്ലാം ഒന്ന് പോലെ!!!
വേറെ വേറെ സൃഷ്ടിച്ചു കൂടെ?
ദൈവം എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു
ഞാനല്ല  നീയാണ് മണ്ടൻ. ശെരിയാണോ?..
ആദ്യം  അത് തേടി കണ്ടെത്തട്ടെ
എന്നിട്ട്  മറ്റുള്ളവരെ തേടാമെന്നു കരുതി....
ഒരു മുറിയിൽ എന്നോളം വീതിയിൽ!!!
അവനു അഞ്ചു വീട് അവൻ
കിടന്നതോ ഒരു വീടിന് ഒരു കോണിൽ
ഒരു മുറിയിൽ അവനോളം വീതിയിൽ !!!
വിഡ്ഢി പിന്നെന്തിനു അഞ്ചു വീടിനായ്
ആയിരം പാതകങ്ങൾ ചെയ്തു കൂട്ടി!!!
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:37 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.