en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml
കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയം.. കൂട്ടുകാരന്റെ കൂടെ തിരുവല്ലയിലെ ഒരു തുണിക്കടയിൽ രണ്ട് ജട്ടി മേടിക്കാൻ കയറി.. (എന്താണെന്നറിയില്ലാ പണ്ടു മുതലേ ബ്രായും പാന്റിയും വിൽക്കുന്നിടത്ത് അപ്പച്ചന്മാരും, ജട്ടി വിൽക്കുന്നിടത്ത് ചേച്ചിമാരുമായിരിക്കും സെയില്സിൽ നില്ക്കുക.) ഇവിടെയും പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല. ഒരു ചേച്ചി വന്നു ചോദിച്ചു.. എന്താ വേണ്ടത്?? കൂട്ടുകാരൻ എന്നെ ചൂണ്ടി... ഇവന് രണ്ടു ജട്ടി വേണം ചേച്ചിയെന്ന് പറഞ് മാന്യനായി..  ചേച്ചി.. ഏതു ബ്രാന്റ്, ഏതു സൈസ്, ഏതു കളർ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചപ്പോൾ കളർ എന്തായാലും കവർ ചെയ്തു കിടന്നാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ വിവേചന ചിന്തകൾക്ക് അതീതനായി.. ഞാൻ മേടിച്ച ജട്ടിയും ചുരുട്ടി, ഞങ്ങളെക്കാളും മുൻപേ ചേച്ചി താഴെ പോയി.. താഴെ പണം അടയ്ക്കുന്നിടത്ത് ചെന്നപ്പോൾ, അതിനേക്കാളും വലിയ കുരിശു... ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടിയും , അമ്മയെ പോലൊരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ നില്ക്കുന്നു.. അത് കണ്ടതേ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടു അടുക്കാതെ അല്പം മാറി നിന്നു.   പൈസ മേടിക്കുന്നിടത്തെ അപ്പച്ചൻ കവറിൽ നിന്നും ജട്ടി എല്ലാം എടുത്ത് നോക്കിയിട്ട് അല്പം ഉറക്കെ.. ആരുടെയാ ഈ ജട്ടികൾ?? സുകുമാരകുറുപ്പ് മുങ്ങിയത് പോലെ മുങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ജട്ടി തന്ന ചേച്ചി, ഞങ്ങളെ ചൂണ്ടി ദേ ഇവരുടെയാ എന്ന പറഞ്ഞപ്പോൾ... എന്റെ സുഹൃത്ത് വളരെ കൂളായി ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ പെണ്‍ക്കുട്ടിയോട് പറയുകയാ.. ഇവന്റെ കൂടെ ഞാൻ ചുമ്മാ വന്നതാ..   അറിയാവുന്ന ഏതു പെണ്‍ക്കിടാക്കളെ കണ്ടാലും ഓടി അടുക്കുന്ന ഞാൻ, അന്ന് ആ സമയം ഐസ് ക്രീം കേസിലെ റജീനയെ കണ്ട കുഞ്ഞാലികൂട്ടിയെ പോലെ അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ നിന്ന് പൈസയും കൊടുത്ത് ജട്ടിയും വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടും എന്റെ കൂടെ വന്ന ആ കശ്മലൻ കൂട്ടുകാരിയോട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...   യൂദാ കർത്താവിനെ 30 വെള്ളി കാശിനു ഒറ്റു കൊടുത്തെങ്കിൽ, കേവലം രണ്ടു ജട്ടിയുടെ പേരിൽ എന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് ഒറ്റു കൊടുത്തു..   അന്ന് ഉല്ലാസത്തോടെ ഒറ്റു കൊടുത്ത ആ സുഹൃത്ത് ഇന്ന് ബ്രാ, പാന്റി എന്നിവ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉടമയാണു . :)   Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-73519597890435818162015-11-15T08:27:00.000+04:002015-11-15T08:27:07.999+04:00
മോളെ.. എടീ മോളെ... എന്ന് അലച്ചു കൂവി വിളിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ എന്റെ "മകാള്" വിളി കേട്ടുവെന്ന് വരില്ല. എന്നാൽ ഞാനും, എന്റെ പ്രിയതമയും കൂടി, എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞാൽ, ഉടനെ അതിൽ അവളുടേതായ എന്തെങ്കിലും അഭിപ്രായവുമായി രംഗത്തുമെത്തും. പഠിക്കാൻ ഇരുന്നാൽ പുസ്തകത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, കൂടുതൽ അവൾ കുശു കുശുപ്പുകൾക്കും, ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണങ്ങൾക്കും, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വരുന്ന മണങ്ങളുടെയും ഒക്കെ അറ്റത്തു പിടിച്ച് നമ്മുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ വന്നിരിപ്പ് ഉറപ്പിക്കും.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പഠിക്കാനിരുന്നപ്പോഴാണു എന്റെ മൊബൈൽ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചതു. പുസ്തകത്തിന്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ചാടുമെന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ ആ മണി നാദം അവളുടെ കാതിൽ പതിച്ചത്. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയും മുൻപേ അവൾ ഫോണ്‍ എടുക്കാനോടി. അപ്പോൾ എന്റെ മൊബൈൽ ഫോണ്‍ സ്ക്രീനിൽ കണ്ട പേരു അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. സത്യമാണോയെന്ന് അറിയാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി.... അതെ സത്യമാണു PRITHVIRAJ CALLING എന്ന് കണ്ടതും അവൾ ഫോണും എടുത്ത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും ഫോണ്‍ കട്ടായി. വിഷമത്തോടെ ഫോണ്‍ എന്റെ കയിൽ തന്നിട്ട് അവൾ എന്നോടു പറഞ്ഞു- PRITHVIRAJAAA... ശ്ശേ ഞാൻ ആദ്യം എടുത്ത് സംസാരിച്ചിട്ടു അപ്പയ്ക്ക് തന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.. അതെങ്ങനെയാ PRITHVIRAJ അപ്പയെ വിളിക്കുന്നത്..<br /><br />പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നതും വീണ്ടും PRITHVIRAJ വിളിച്ചു.. ഫോണ്‍ നിർത്തിയപ്പോൾ അവൾ അടുത്തു കൂടി.. അപ്പയ്ക്ക് എങ്ങനെ PRITHVIRAJനെ അറിയാം? നിങ്ങൾ ഇത്രക്ക് ഫ്രണ്ട്സാണോ? അപ്പയെ മസ്ക്കറ്റിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ PRITHVIRAJ ഇനി മസ്ക്കറ്റിലെങ്ങാനും വരുന്നുണ്ടോ അപ്പ PRITHVIRAJനെ RAJU എന്നാണോ വിളിക്കുക തുടങ്ങിയ നൂറു കൂട്ടം ചോദ്യവുമായി വന്നു... മകളാണെങ്കിലും ഒട്ടും ജാഡ കുറയ്ക്കാതെ PRITHVIRAJ എന്ന RAJUവുമായിട്ടുള്ള എന്റെ ആത്മബന്ധം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു- കഥ പറയുമ്പോൾ എന്ന സിനിമയിലെ ശ്രീനിവാസന്റെ കഥ പോലെയൊക്കെ ഉണ്ട്... ഹോ അന്റെ അപ്പയും ആളു വലിയ പുള്ളിയാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അന്നത്തെ പഠിത്തം PRITHVIRAJന്റെ പേരിൽ കളഞ്ഞു .<br /><br />പിറ്റേന്ന് സ്ക്കൂളിൽ നിന്നും മോൻ വന്നപ്പോഴേ പറഞ്ഞു .. അപ്പാ ഈ ചേച്ചി പ്രിൻസിപ്പൽ സാറിനോട് വരെ പറഞ്ഞു അപ്പയും പ്രിഥ്വിരാജും ഫ്രണ്ടസാണെന്ന്. നമ്മൾ അവധിക്ക് പോകുമ്പോൾ പ്രിഥ്വിരാജിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുമെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞു.. ഇനി സ്ക്കൂളിൽ അറിയാത്തവരായി ഇന്ന് വരാത്തവരു മാത്രമേ ഉള്ളൂ... ഉടനെ അവൾ പറഞ്ഞു.. അത് കാരണം ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ എനിക്ക് നല്ല ഗമയായിരുന്നു.. താങ്ക്യൂ അപ്പാ എന്ന് നീട്ടിയൊരു താങ്ക്യൂ ഇട്ട് അവൾ പതപ്പിച്ച് അങ്ങ് പോയി..<br /><br />അങ്ങനെ കാത്തു കാത്തിരുന്ന അവധി വന്നെത്തി.. നാട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ മുതൽ എപ്പോഴാണ്‌ PRITHVIRAJനെ കാണാൻ പോകുന്നതെന്നായി മക്കൾസിന്റെ ചോദ്യം. കൊച്ചിയിൽ കല്യാണ്‍ സില്ക്കിസിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ മൊത്തം PRITHVIRAJന്റെ ചിത്രങ്ങളാണ്.. അപ്പോൾ മോൾ നമ്മുടെ സെയിൽ ഗേളിന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞു.. അപ്പയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്ര്ണ്ടാ രാജു അങ്കിൾ. ഞങ്ങൾ ഒന്ന് രണ്ടു ദിവസത്തിനകം രാജു അങ്കിളിനെ കാണാൻ പോകുന്നുണ്ട്.. കടയിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ഭാര്യ പറഞ്ഞു .. ഈ പെണ്ണിന്റെ വായ വല്ലോ സെല്ലോ ടെയിപ്പും വെച്ച് ഒട്ടിക്കണം.. ഹയ്യോ മനുഷ്യരെ നാണം കെടുത്തും.. PRITHVIRAJ കഥ കല്യാണ്‍ സില്ക്ക്സിൽ പറയേണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോ?? ഉടനെ അവൾ പറഞ്ഞു കണ്ടോ നമ്മൾക്ക് അല്പം ഗമയാക്കട്ടെയെന്ന് കരുതി പറഞ്ഞതാ..<br /><br />ഏതായാലും ആ വലിയ ദിനം വന്നെത്തി.. രാജുവിനെ വിളിച്ച് സമയം ചോദിച്ചപ്പോൾ രാവിലെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു.. മോൾ പതിവിൽ കൂടുതൽ ഒരുങ്ങി.. എന്നോട് ക്യാമറായെടുക്കാനും, രാജു അങ്കിളിനോട് പറഞ്ഞ്, അവൾക്കും മോനും, അങ്കിളിന്റെ കൂടെ നിന്ന് സെൽഫി എടുക്കാനും ഒക്കെ സമ്മതിക്കണമെന്നും. ആയതിനാൽ എന്റെ മൊബൈൽ അവൾ സൂക്ഷിച്ചോളാമെന്നും ഏറ്റു.<br /><br />ഖട്ടർ റോഡുകളിൽ കൂടി വണ്ടി ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോൾ, മോൾ പറഞ്ഞു പണ്ട് ജയസൂര്യ റോഡിലെ ഖട്ടറിൽ മെറ്റലിട്ടതു പോലെ രാജു അങ്കിളും അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നേൽ അങ്കിളിന്റെ വീട്ടിലോട്ടുള്ള വഴിയെങ്കിലും വൃത്തിയായെനെ.. ഒടുക്കം ഞങ്ങൾ ആ വീട്ടിലെത്തി.. ഗേറ്റിന്റെ മുൻപിൽ ചെന്ന് ഹോണ്‍ അടിച്ചപ്പോഴെക്കും, ഒരാൾ ഓടി വന്ന് ഗേറ്റു തുറന്നു.. അപ്പോഴേക്കും എന്റെ മോൾക്ക് ഇരിക്കപൊറു തിയിലാതായി..<br /><br />ഞങ്ങളെ ഒരു ചേച്ചി സ്വീകരിച്ചിരുത്തി.. രാജു കുളിക്കുകയാണെന്നും, കുടിക്കാൻ എന്താണ് വേണ്ടതെന്നും ചേച്ചി ചോദിച്ചു.. രാജു കുളിച്ചിട്ട് താഴേക്കിറങ്ങി വരുന്നത് ആദ്യം കാണാൻ മോൾ, സ്റ്റയർകേസിനു അഭിമുഖമായിട്ടുള്ള സോഫയിൽ പോയിരുന്നു..<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Mrko6w3vAvE/VkgJX3xOxbI/AAAAAAAAB4Y/1czBdMTQ0i8/s1600/Prithviraj-21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-Mrko6w3vAvE/VkgJX3xOxbI/AAAAAAAAB4Y/1czBdMTQ0i8/s320/Prithviraj-21.jpg" /></a></div>ചേച്ചി കുടിക്കാൻ ചായയും, നല്ല മൊരുമൊരാന്നുള്ള ചൂടൻ പപ്പ്സും കൊണ്ടു വന്നതും, മുകളിൽ നിന്നും സെനുവേ സോറി..കുളികുകയായിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞു ഒരാൾ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ. ഹോ രാജു അത് സാരമില്ലായെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ മക്കൾ എന്നെ ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ നോക്കി... ഞാൻ പിന്നെ പ്രിത്വിരാജ് എന്ന രാജുവിനോട് നടന്ന കഥകൾ വിവരിച്ചപ്പോൾ, മക്കളുടെ തൊണ്ടയിൽ പപ്പ്സ് കുടുങ്ങിയത് പോലെ..<br /><br />തിരുവല്ല M.G.M ഹൈസ്ക്കുളിൽ PRITHVIRAJ എന്ന പേരിൽ ഒരു സുഹ്രത്ത് പഠിച്ച കാര്യം എന്റെ മക്കൾസിനു അപ്പോൾ മാത്രമാണ് മനസ്സിലായത്‌..<br /><br />PRITHVIRAJ ഇറങ്ങാൻ നേരം ഫോട്ടോയെടുക്കേണ്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ.. ഓ വേണ്ടായെ എന്നായി മോളുടെ മറുപടി..<br /><br />ഈ ഒറ്റ സംഭവത്തോടെ PRITHVIRAJ എന്ന പേരു കൂടി അവർ വെറുത്തു പോയി.. അന്ന് പകച്ചു പോയതാണ് അവരുടെ ബാല്യം.,.. എന്ത് ചെയ്യാം.. Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-19602794611533188972015-05-23T08:31:00.000+04:002015-05-23T08:31:19.476+04:00
ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ ഉറക്കം വന്നതേയില്ല. കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുമ്പോഴും ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുടെ ആ രൂപം മാത്രം മനസ്സിൽ. എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത്, കാനഡയിലെ, ലണ്ടനിൽ പോയപ്പോൾ, അത് വഴി ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ലാതെ, ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഉമ്മൻ ചാണ്ടി(യെ) പോലൊരാൾ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. അങ്ങനെ ആ അപരന്റെ ഫോട്ടോ, ക്യാമറയിൽ പകർത്തി. പടങ്ങൾ ഭാര്യയേയും, മക്കളെയും കാട്ടി. അത് പാന്റിട്ട ഉമ്മൻ ചാണ്ടി തന്നെ എന്ന് അവരും പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഫേസ്ബുക്കിൽ പോസ്റ്റി. സംഭവം "അതി വേഗം, ബഹുദൂരം കണക്കെ" ഹിറ്റായി. ഒടുവിൽ ഓൺലൈൻ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും ചില പത്രങ്ങളുമൊക്കെ ഈ ചിത്രങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. സത്യത്തിൽ ഇതാണ് എന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞ സംഭവം. വിനോദും ഞാനും നല്ല സ്നേഹിതരാണെങ്കിലും, എന്റെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കുശുമ്പ് ബാറ്റിങ് തുടങ്ങി.    നേരം വെളുത്ത ഉടനെ ഫേസ് ബുക്ക് തുറന്നപ്പോൾ ഈ ഫോട്ടോയ്ക്ക് നാനൂറിലേറെ ഷെയർ. മനോരമ ഓൺലൈനിൽ ഇതിന്റെ വാർത്തയ്ക്കാകട്ടെ പതിനായിരത്തിലേറെ ലൈക്, നാലായിരത്തോളം ഷെയർ.        ഏതായാലും ഞാനും ഇന്ന് മുതൽ പരിസരം സസൂക്ഷമം വീക്ഷിച്ചു നടക്കാനും, ക്യാമറ സത്വരഫോട്ടോ പിടിക്കാനും തയ്യാറാക്കി വെച്ചു. ജോലിക്കു പോകാൻ കയറിയ ബസ്സിലെ സകലമാന അണ്ണന്മാരെയും, അണ്ണിമാരെയും പതിവിലും കൂടുതലായി വായ് നോക്കി. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി പോയിട്ട്, ചാണ്ടി ഉമ്മന്റെയോ, സരിതയുടെയോ പോലും ഛായ ഉള്ള ഒറ്റ ഒന്നിനെയും കണ്ടില്ല.   രാത്രി ജോലി കഴിഞ്ഞ് ബസ്സിൽ കയറി, കിട്ടിയ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് രാവിലത്തേതിന്റെ ബാക്കി "ഛായഗ്രഹണം" തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ്‌ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനോ പയ്യനെ കണ്ടത്. പണ്ടേ ഏതു ഫിലിപ്പിനോ പയ്യന്മാർക്കും, പഴയ ലോക്സഭാ സ്പീക്കർ പി.എ. സാംഗ്മയുടെ ഛായ ഉള്ളതിനാൽ അത് ഞാൻ അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. പക്ഷേ ഇവനാണെങ്കിൽ കൈയിലിരിക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫോണ്‍ ഇട്ട് കുലുക്കുകയും, സുരേഷ് ഗോപി പറയും പോലെ ഷിറ്റും, *&**#്*& പറഞ്ഞു കൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു. ഒടുക്കം സഹികെട്ടെന്നോണം അവൻ എന്റെ മൊബൈൽ ഫോണ്‍ ചോദിച്ചു. എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ വിളിക്കണം. അവന്റെ ഫോണ്‍ ഹാങ് ആയി. ഞാൻ ഫോണ്‍ കൊടുത്തു. എന്റെ ഫോണിൽനിന്നു നമ്പർ ഞെക്കിയതും സംഗതി അങ്ങ് ശരിയായി. പിന്നീട് അവൻ അവന്റെ ഫോണിൽനിന്ന് ആരെയോ വിളിച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അപ്പോഴും പെഡസ്റ്റൽ ഫാൻ കണക്കെ ആളുകളെ വായ് നോക്കി കൊണ്ടേയിരുന്നു.   ഇതിനിടെ ഫിലിപ്പിനോ ഫോണ്‍ സല്ലാപം അവസാനിപ്പിച്ച് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്റെ കൈയിൽ തട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു - "യൂ ലുക്ക് റ്റൂ റ്റയേർഡ് മാൻ.. യൂ നീഡ് എ ഗുഡ് മസ്സാജ്". അപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു - "ഐ ആം കമിങ് ആഫ്ടർ വര്ക്ക്. നീഡ് എ ഗുഡ് സ്ലീപ്പ്".. അപ്പോൾ അവൻ പിന്നെയും പറഞ്ഞു- "നോ മാൻ. യൂ നീഡ് എ ഗുഡ് മസ്സാജ്. എ വെരി സ്പെഷ്യൽ മസ്സാജ്" എന്നു പറഞ്ഞ്, അവൻ എന്നെ കൈവട്ടമിട്ടുപിടിച്ചു, പുറത്തു മെല്ലെ തടവാനും തുടങ്ങി. ആ പിടിയിലും തടവിലും എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. സൂക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ താനിത്രയും നാൾ കാത്തു സൂക്ഷിച്ച ചാരിത്ര്യം പ്ളിങ് ആകും. 5 സ്റ്റോപ്പ് കൂടി കഴിഞ്ഞാലെ എനിക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലമാകൂ. എന്നാലും വേണ്ടില്ല, അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഈ കശ്മലൻ തന്നെ പീഡിപ്പിക്കും. ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല. സ്റ്റോപ്പിനായി ബെല്ലടിച്ചു. ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു - "മൈ നമ്പർ ഈസ്‌ ദേർ ഇൻ യുവർ ഫോണ്‍. കോൾ മീ വെൻ യൂ ആർ ഫ്രീ". ഓക്കെ.. ഓക്കെ.. പറഞ്ഞ് ചാടി വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോളാണു ഓർത്തത്... "നിനക്കൊന്നും വീട്ടിൽ അപ്പനും ചേട്ടനും ഇല്ലേടാ പട്ടീീീീ??? എന്ന നമ്മുടെ സ്ഥിരം ഡയലോഗ് അവനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചിലല്ലോയെന്ന്.   ഈശ്വരാ..... ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയെ തേടി നടന്ന് ചാന്തു പൊട്ടിന്റെ കൈയ്യിൽ അകപ്പെട്ട അവസ്ഥ.. ഹോ അണ്‍സഹിക്കമ്പിൾ...    സ്പെഷൽ ഓഫർ: സുഹൃത്തുക്കളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഫ്രീ മസ്സാജ് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ ആ നമ്പർ തന്നേക്കാം കേട്ടോ.. Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-51271766423840636342015-01-25T03:53:00.001+04:002015-01-25T03:53:53.811+04:00
ജോനാ അമിത്ഥായി അതാണു അവന്റെ ശരിയായ പേരു. പക്ഷെ ആ പേരു ഒന്ന് ഉച്ചരിക്കുവാൻ പോലും അവിടുത്തെ നാട്ടുകാർക്ക് പേടിയാണ്. സത്യത്തിൽ അവൻ ഒരു അടി പിടിക്കും പോയിട്ടില്ല. ആരുമായും വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുമില്ല. പക്ഷെ നാട്ടുകാരുടെ തീർക്കാൻ പറ്റാത്ത പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ജോനാ അമിത്ഥായി തന്നെ വേണം.<br /><br />തലേന്ന് ഒരു ചില്ലറ പ്രശ്നം തീർത്ത് നേരം ഏറെ ഇരുട്ടിയാണ് ജോനാ കിടന്നത് തന്നെ. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പല്ലും തേച്ച്, ഒരു കട്ടനും കുടിച്ച്, മനോരമയും വായിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ, മൊബൈൽ നിർത്താതെ ബെല്ലടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മനുഷ്യനെ ഒന്ന് സ്വസ്ഥമായി ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് പോലും ഇരുത്തത്തില്ലായെന്ന് പിറു പിറത്ത് അവൻ പോയി ഫോണ്‍ എടുത്തു. കോളർ ഐഡിയിൽ പേരു കണ്ടതേ അവൻ ഞെട്ടി. ഏതോ പറവ് കോൾ തന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വെയ്ക്കാൻ ഉള്ള വിളി. ഇന്നത്തെ ദിവസവും പോയി കിട്ടി.. ഫോണ്‍ എടുത്ത് ഹലോ പറഞ്ഞപ്പോഴേ പണി കിട്ടി. ഇപ്പോൾ തന്നെ മഹാനഗരമായ നിനവയിൽ ചെന്ന്, അതിനു വിരോധമായി പറയാൻ. എന്റെ ദൈവമേ, ഇതൊരു ഒന്ന് ഒന്നര പണിയായി പോയി. വിവരമില്ലാത്ത അവന്മാരുടെ അടുത്ത് പോയി, അവന്മാര്ക്ക് എതിരെ പറയുക. ഇത്തരം പണിയൊക്കെ ആ ചീഫ് വിപ്പിനെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ പോരെ??? ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ തല മരവിച്ചു. സ്വന്തം നാട്ടുകാർ ആരെയോ പേടിച്ച് തന്നോട് അല്പം ബഹുമാനവും സ്നേഹവും കാണിക്കുന്നൂയെന്ന് വെച്ച്, നിനവേക്കാർ തന്നെ ബഹുമാനിക്കുമോ? പോത്തിനോട് വേദം ഓതരുതെന്ന്, തന്റെ അപ്പനായ അമിത്ഥായി പലവട്ടം പറഞ്ഞും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. വരാനുള്ളത് വഴിയിൽ തങ്ങിലല്ലോ?<br /><br />വേറെ വല്ലവരും ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് ഒഴിയാമായിരുന്നു. സാക്ഷാൽ ഹൈക്കമാൻഡ് നേരിട്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ എന്തോ ചെയ്യും. നിനവേക്കാരുടെ കൈ കൊണ്ട് ചാകാനാകും തന്റെ തല വര. പോയേക്കാം. കമ്പ്യൂട്ടറിൽ കൂടി തത്കാലിൽ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാമെന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ അതും ഫുൾ. ഇനി പിന്നെ നിനവേക്ക് പോകണമെങ്കിൽ കാലിഫോർണീയായ്ക്ക് ചരക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്ന ഒരു ഉരു നിനവേ വഴി ഇന്ന് പോകുന്നുണ്ടെന്ന് ഗൂഗിൾ അമ്മാവനിൽ കൂടിയറിഞ്ഞു.<br /><br />രാവിലെ അമ്മച്ചി ഉണ്ടാക്കിയ പുട്ടും കടലയും ഒരു ഗ്ലാസ് ഹോർലിക്സും കുടിച്ച് ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസത്തേക്കുള്ള ഡ്രസും ഒക്കെ എടുത്ത്, നിനവേക്ക് പോകാൻ പോര്ട്ടിലെത്തി. അപ്പോൾ കുടിയൻ ഇച്ഛിച്ചതും കുഞ്ഞൂഞ്ഞ് കല്പിച്ചതും ബാർ എന്ന് കണക്കെ തർശീശിലേക്ക് ഉള്ള ഉരു, ഉടൻ സ്റ്റാൻഡ് വിട്ടു പോകണമെന്ന അനൗൺസ്മെന്റ് ജോനാ കേട്ടത്. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. പൈസയും കൊടുത്ത്, നേരെ തർശീശിലേക്ക് ഉള്ള ടിക്കറ്റെടുത്തു ഉരുവിൽ കയറി.<br /><br />ഉരുവിൽ കയറിയ ഉടനെ ജോനാ ഉരുവിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പോയി. ഭാഗ്യം മൊബൈലിനു അടിത്തട്ടിൽ റേഞ്ചില്ല. അൽപ നേരമിരുന്ന് സാധു കൊചൂഞ്ഞ് ഉപദേശിയുടെ പാട്ടുകൾ മൊബൈൽ ഫോണിലൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു. സുഖ ഉറക്കത്തിനിടയിൽ, യഹോവ പലതവണ ജോനായെ വിളിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും, താങ്കൾ വിളിക്കുന്ന സബ്സ്ക്രൈബർ പരിധിക്ക് പുറത്താണെന്ന പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് മടുത്ത യഹോവ, ഒരു ലാസ്റ്റ് ആൻഡ് ഫൈനൽ കോൾ കൊടുത്തു. അത് സമുദ്രത്തിൽ വലിയ കോളായി മാറി. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-YYeGrScnhhk/VMQuvvo3hMI/AAAAAAAAB3A/xX_OvbNjjW8/s1600/1506996_915250385165518_6218154910397116691_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-YYeGrScnhhk/VMQuvvo3hMI/AAAAAAAAB3A/xX_OvbNjjW8/s320/1506996_915250385165518_6218154910397116691_n.jpg" /></a></div>കപ്പൽ തകർന്ന് പോകുമെന്ന് കരുതി യാത്രക്കാർ നിലവിളിച്ചപ്പോഴും, ഇതൊന്നും അറിയാതെ സുഖനിദ്രയിലായിരുന്നു ജോനാ. യാത്രക്കാർ എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങി. കപ്പൽ മൊയലാളി അടിത്തട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ, മൂക്കിൽ പഞ്ഞി വെയ്ക്കാറായ സമയത്ത്, ചെവിയിൽ ഇയര് ഫോണും ഒക്കെ വെച്ച്, പാട്ടും കേട്ട് ഒരുത്തൻ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു. കപ്പൽ മൊയലാളി അവനെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പറഞ്ഞു.<br /><br />ഉരുവിൽ തത്തമയെയും കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ജ്യോതിഷരത്നം അണ്ണാച്ചിയോട് തത്തമ്മയെ കൊണ്ട് ചീട്ടെടുപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ചീട്ട് വീണതു ജോനായ്ക്ക്. ചീട്ട് വീണതും, യാത്രക്കാർ ഒന്നടങ്കം കൂടി യോദ്ധായിൽ തൃപ്പൂണിത്തറ ചേട്ടൻ, ജഗതിയോട് ശ്വാസം വിടാതെ ചോദിച്ച പോലെ, ഹൂ ആർ യൂ, തും കോൻ ഹോ, നീ ആരാണ്?, നിനക്കെന്തു വേണം, വാട്ട് ദു യു വാണ്ട് എന്ന കുറേ ചോദ്യങ്ങൾ വീണു.<br /><br />ജോനാ രാവിലത്തെ ഫോണ്‍ കോൾ മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. അനുസരണക്കേട് കാട്ടിയതിനു തന്റെ ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്‌ ഫാദറിനെയും, മദറിനെയും, കുടികിടപ്പ് നിയമങ്ങൾ എല്ലാം കാറ്റിൽ പറത്തി അവരെ നോക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്ന ഏഡൻ ഗാർഡൻസിൽ നിന്നും ഒരു നോട്ടീസു പോലും കൊടുക്കാതെ ചവിട്ടി പുറത്താക്കിയ കഥ തന്നെയും പിന്നെയും അപ്പച്ചനും, അമ്മച്ചിയും എല്ലാം പറഞ്ഞ്, കേട്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട്, കടൽ ശാന്തമാകാൻ തന്നെയും കടലിലേക്ക് എറിയാൻ പറഞ്ഞ് തീരും മുൻപേ, ഏതോ വെളിവുകെട്ടവൻ, ജോനായെ കടലിലേക്കെറിഞ്ഞതും ഒപ്പമായിരുന്നു.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1WS_0hnygh0/VMQu7w2apXI/AAAAAAAAB3I/8-8JneYj9dY/s1600/10427350_915251081832115_158531486512542993_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-1WS_0hnygh0/VMQu7w2apXI/AAAAAAAAB3I/8-8JneYj9dY/s320/10427350_915251081832115_158531486512542993_n.jpg" /></a></div><br /><br />"ഭും" എന്ന ശബ്ദത്തോടെ യോനാ കടലിലേക്ക് വീണതും, ആംബുലൻസിന്റെ സൈറൺ കേട്ടതും ഒപ്പമായിരുന്നു. ദാ തന്നെ രക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പോകാനായി ദൈവം കടലാംമ്പുലൻസായി ഒരു നീല തിമിംഗലത്തെ തന്നെ <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mRIoNDpFCNw/VMQvCURvnqI/AAAAAAAAB3Q/lxoWP_FekvY/s1600/jonah-whale.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-mRIoNDpFCNw/VMQvCURvnqI/AAAAAAAAB3Q/lxoWP_FekvY/s320/jonah-whale.jpg" /></a></div>വിട്ടിരിക്കുന്നു.ആംബുലൻസ് വന്നതും, ജോനാ അപ്പോൾ തന്നെ ആംബുലൻസിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് ഒരു സെൽഫിയെടുത്ത്, സ്റ്റാറ്റസ് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്തു.. Going to Nineveh for 3 days vacation on Business Class... Feeling excited:) <br /><br /><br /> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-4906751636274530932015-01-20T18:43:00.001+04:002015-02-23T04:21:57.099+04:00
15 ആഗസ്ത് 1992. തിരുവല്ല മാർത്തോമാ കോളെജിനു അന്ന് അവധി ആയിരുന്നിട്ടും, ഞങ്ങൾ കുറേ ദേശസ്നേഹികൾ സ്വാതന്ത്ര്യദിന പരേഡ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്, തിരുവല്ല ട്രാൻസ്പോർട്ട് സ്റ്റാൻഡിൽ ഒത്തു കൂടി. ഏറെ നാളായി കൊട്ടി ഘോഷിച്ചിരുന്ന മണിരത്നത്തിന്റെ റോജാ അന്നാണ് റിലീസ്. ചങ്ങനാശ്ശേരി അഭിനയ തിയേറ്റർ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ ദേശസ്നേഹികൾ യാത്ര തിരിച്ചു. തിയേറ്ററിന്റെ മുൻപിൽ സരിതയെ കാണാൻ ഉള്ള ആൾക്കൂട്ടം. കയ്യൂക്കള്ളവൻ കാര്യക്കാരാൻ; അതാണു തിയേറ്ററിന്റെ "ക്യൂവിന്റെ" രീതി. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ തണ്ടും തടിയും, ത്രീ പായ്ക്കുമുള്ള തോലശ്ശേരി ഇച്ചായാൻ ആ ക്യൂവൊന്നും വകവെയ്ക്കാതെ, ഉന്തി തള്ളി, ടിക്കറ്റ് ഒപ്പിച്ചു.<br /><br />അരവിന്ദ് സ്വാമിയുടെയും, മധുബാലയുടെയും ഹണിമൂണ് സീനുകൾ രോമാഞ്ചത്തോടെ കണ്ടു. കാശ്മീരിലെ മനോഹാരിതയും (ഏറെ കഴിഞ്ഞാണു കാശ്മീരിലൊന്നും അല്ലായിരുന്നു റോജായുടെ ഷൂട്ടിങ്ങ് എന്ന സത്യം അറിഞ്ഞത്) മഞ്ഞിന്റെ കുളിരും ഒക്കെ തിയേറ്ററിലെ എ/സിയിൽ ഞങ്ങളും അനുഭവിച്ചു തന്നെയറിഞ്ഞു. സിനിമാ കഴിഞ്ഞു തിയേറ്ററിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. ഇത് പോലെ തണുപ്പുള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് ഭാര്യയേയും കൊണ്ടു പോകണം. റോജാ സിനിമയിൽ കണ്ടതു പോലെയൊക്കെ എനിക്കും ആർമാദിക്കണം.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hPl79NMokOg/VL5ni1l72CI/AAAAAAAAB04/Bs9Ml3jRWQE/s1600/an.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-hPl79NMokOg/VL5ni1l72CI/AAAAAAAAB04/Bs9Ml3jRWQE/s1600/an.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0xeVgvNK2u0/VL5nzrWgEmI/AAAAAAAAB1A/9RaKkQS5xxE/s1600/and.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-0xeVgvNK2u0/VL5nzrWgEmI/AAAAAAAAB1A/9RaKkQS5xxE/s1600/and.jpg" /></a></div><br />ഒടുക്കം 1998 സെപറ്റംബർ മാസം ഞാനും ഒരു ഭർത്താവായി. തണുപ്പ്, ഭാര്യക്ക് ഒട്ടും പിടിക്കില്ലായെന്ന് മനസ്സിലായതു കാരണം കാശ്മീർ യാത്ര ഒഴിവാക്കി. കുളി കഴിഞ്ഞ്, തല തോർത്താതെ അരവിന്ദ് സ്വാമി, മധു ബാലയുടെ അടുത്ത് വന്ന്, തല കുടഞ്ഞ് വെള്ളം തെറുപ്പിക്കുന്ന ആ സീൻ, എന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് പ്രയോഗിക്കാനായി ഇറങ്ങി വന്ന്, പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ, <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-c9xbuhGaxXc/VL5n8ghuPCI/AAAAAAAAB1I/gCPURsvsiSo/s1600/Thala.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-c9xbuhGaxXc/VL5n8ghuPCI/AAAAAAAAB1I/gCPURsvsiSo/s1600/Thala.JPG" /></a></div>അമ്മ, ഭാര്യയുടെ മുൻപിൽ എന്നെ നിർദ്ദാക്ഷണ്യം ശകാരിച്ച് ആ നല്ലോരു സീൻ കുളമാക്കി തന്നു.<br /><br />ഹണിമൂണും, സണ്ണും ഒക്കെ മാറി. ജീവിത യാത്രയിൽ കെനിയാ, മസ്ക്കറ്റ്, എന്നിവടങ്ങളിൽ കാലം കഴിച്ചു കൂട്ടി. അങ്ങനെ 2012 ജൂലൈ മാസം 1നു ഞങ്ങൾ കുടുംബമായി കാനഡായിൽ വന്നു. അപ്പയും, അമ്മയും, ചേച്ചിയും കുടുംബവും ഒക്കെ കാനഡായിലുള്ള കാരണം, കാനഡായിലെ ആദ്യക്കാലങ്ങൾ മറ്റുള്ള പലരെയും പോലെ ദുരിതപൂർണ്ണമായില്ലയെന്നത് വലിയ ഭാഗ്യം.<br /><br />ഞങ്ങൾ ആ കൊല്ലം മഞ്ഞിനായി കാത്തിരുന്നു. ഡിസംബറിൽ മഞ്ഞു ആകാശത്ത് നിന്നും, പഞ്ഞി പോലെ പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ഏറെ നേരം കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. ഒരു ദിവസം കതക് തുറന്നപ്പോൾ, മൊത്തം മഞ്ഞ് മൂടി കിടക്കുന്നു. ആഹാ ഞാൻ ഏറെ നാളായി മനസ്സിൽ കാത്തിരുന്ന സുന്ദര സുദിനം. ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ "മധുബാലെയും" കൂട്ടി വെളിയിലിറങ്ങി, ചിന്ന ചിന്ന ആശൈ പാടി , ഒരു കൈ മഞ്ഞ് വാരിയെടുത്ത്, അവളെ എറിഞ്ഞ് കളിച്ചു. ഏറെ നേരം ഞങ്ങൾ അന്ന് മഞ്ഞ് വാരി രസിച്ചു. മക്കൾസ് സ്നോമാനെ ഉണ്ടാക്കി. ഞാൻ അതും കഴിഞ്ഞു ക്യാമറായും തൂക്കി ഫോട്ടം പിടിക്കാനിറങ്ങി. <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WCY11TJpFK8/VL5q3E5Dz-I/AAAAAAAAB2U/Pxk1Kz18N1U/s1600/na.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-WCY11TJpFK8/VL5q3E5Dz-I/AAAAAAAAB2U/Pxk1Kz18N1U/s400/na.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Iqf_Ge35E40/VL5q9_qjWzI/AAAAAAAAB2c/r7Fi_BVh1Xg/s1600/mo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-Iqf_Ge35E40/VL5q9_qjWzI/AAAAAAAAB2c/r7Fi_BVh1Xg/s400/mo.jpg" /></a></div>മുട്ടറ്റം മഞ്ഞിൻ കൂനയിൽ നിന്നു എന്റെ സാഹസികമായ ഫോട്ടോ എടുപ്പ് കണ്ട്, വഴിയെ പോയ ഒരു കാറുകാരൻ, ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തി, എന്നോട്, “Is this your first winter? All the best man” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഊറി ചിരിച്ച് പോയപ്പോൾ അതിന്റെ പിന്നിലെ വ്യംഗ്യാർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ ഫോട്ടോ പിടുത്തം തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ ഹോബി..<br /><br />2014 ആഗസ്ത് മാസം 1നു നമ്മൾ കാനഡായിൽ ഒരു വീടു വാങ്ങി. ഡിസംബർ മാസത്തിൽ മഞ്ഞു വീഴ്ച്ച തുടങ്ങി. സ്വന്തം വീടായപ്പോൾ, വീടിന്റെ മുൻപിലുള്ള മഞ്ഞും, ഡ്രൈവേയിലെ മഞ്ഞും നമ്മൾ തന്നെ മാറ്റണം. മൈസനസ്സ് ഡിഗ്രി തണുപ്പിൽ തെർമൽ പാന്റും, അതിന്റെ പുറത്ത് പാന്റും, ജാക്കറ്റും, തൊപ്പിയും, ഗ്ലൗസ്സും, ബൂട്ട്സും ഒക്കെ ധരിച്ച്, എടുക്കാൻ വയ്യാത്ത ഷവലും പൊക്കി, തണുപ്പത്ത് നിന്ന് മഞ്ഞ് നീക്കി വായിൽ നിന്നു പത വന്നു. <br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6InXrEFfZ7g/VL5wT03IgvI/AAAAAAAAB2s/nJg3XAiktbs/s1600/Capture.JPG" imageanchor="1" ><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-6InXrEFfZ7g/VL5wT03IgvI/AAAAAAAAB2s/nJg3XAiktbs/s320/Capture.JPG" /></a><br /><br />പിന്നെ കാർ ക്ലീനിംഗ്. അതു കഴിഞ്ഞ് വീടിന്റെ പരിസരത്തും വഴിയിലും എല്ലാം ഉപ്പ് വിതറൽ... എന്നു വേണ്ട തണുപ്പത്ത് നിന്ന് വിറച്ച് ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ട് വേണം വീടിനകത്ത് കയറാൻ. <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8cZamwh1jbU/VL5qtZj-1yI/AAAAAAAAB2M/qG2sxCo_G-s/s1600/ca.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-8cZamwh1jbU/VL5qtZj-1yI/AAAAAAAAB2M/qG2sxCo_G-s/s400/ca.jpg" /></a></div>ഇപ്പോൾ മഞ്ഞ് എന്ന് കേട്ടാൽ എനിക്ക് കലിയാകും. %&###്*% മഞ്ഞ്. ഇപ്പോൾ മഞ്ഞ് വീണാൽ ഫോട്ടോയും വേണ്ടാ ഒരു .... വേണ്ടാ.<br /><br />അന്ന് റോജാ സിനിയിൽ അരവിന്ദ് സ്വാമി, മഞ്ഞു വാരുന്നതിനു മുൻപേ അവനെ തീവ്രവാദികൾ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. അതു കൊണ്ട് മണിരത്നം ആ സീനുകൾ ഷൂട്ട് ചെയ്യാഞ്ഞ കാരണം നമ്മൾക്ക് മഞ്ഞിന്റെ അനന്തര ഫലങ്ങൾ മനസ്സിലായതുമില്ല. ഇതാ പണ്ടുള്ളവർ പറയുന്നത്... അറിയാത്ത പിള്ള ചൊറിയുമ്പം അറിയും. എന്നാലും എന്റെ മണിരതനം സാറെ.. എന്നോട് ഈ ചതി വേണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />ഇനി ഏറ്റവും ഒടുവിൽ ഇതു കൂടി കാണുക.<br />https://www.youtube.com/watch?v=diZ4K_CIT6c<br /><br /> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-91180363473986490502014-09-27T15:13:00.001+04:002014-09-27T15:14:06.036+04:00
പശു പീഡനം - തിരുവല്ല സ്റ്റയിൽ
കഴിഞ്ഞ ദിവസം മംഗലാപുരത്ത് 4 പേർ പശുക്കുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചു അറസ്റ്റിലായി എന്ന വാർത്ത വായിച്ചപ്പോഴാണ് പണ്ട് തിരുവല്ലക്കാരൻ ഒരു പയ്യൻ (ഇന്ന് അച്ചായാൻ) ഒരു പശുവിനെ, ഇതേ മംഗലാപുരത്ത് വെച്ച് പീഡിപ്പിച്ചതിനു, പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം ഓർമ്മ വന്നത്…        1994 കാലഘട്ടം. തിരുവല്ല മാർത്തോമാ കോളേജിൽ നിന്ന് ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ ശേഷം, ഡി ഫാം പഠിക്കണമെന്ന മോഹവുമായി ചെന്നു കയറിയത്, മംഗലാപുരത്തെ ഒരു സിംഹത്തിന്റെ മടയിൽ:-എം.വി.ഷെട്ടി. മൂപ്പരു ആണെങ്കിൽ ഒടുക്കത്തെ കത്തിയും. ആഗ്രഹം അറിയിച്ചപ്പോൾ ദക്ഷിണ വെയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട്, ഒട്ടും മടിക്കാതെ നൂറിന്റെ പത്തു കെട്ടുകൾ മേശപ്പുറത്തേക്കിട്ടു. മൂപ്പരു ഫ്ളാറ്റ്. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അപ്പന്റെ ഷട്ടിക്കു ഓട്ട വീണിരുന്നുവെന്നത് സഭരോം കി സിന്ദഗി ജോ കഭി നഹി പോലെ നഗ്ന സത്യം.   ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. കൂട്ടുകാർ എല്ലാം തന്നെ പണച്ചാക്കുകളുടെ മക്കൾ. താനും ഒരു രാജാവിന്റെ മകനാണെന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ ഒരു രാജുമോനും ഇവനോടു അങ്കിളിന്റെ ഫാദർ ആരാണെന്നു കുടി ചോദിച്ചതുമില്ല. പിന്നെ ആകെയുള്ള മാർഗ്ഗം കൂട്ടുകാർ നടക്കുന്നതു പോലെ അടിച്ചു പൊളിച്ചു നടക്കുക.  അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ അവധിക്കു നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഫാദർജിയെയും, മദർജിയെയും കുപ്പിയിലാക്കി തന്റെ എല്ലാം എല്ലാമായ YEZDI ബൈക്ക് മംഗലാപുരത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോയിക്കോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും കേന്ദ്ര വിഹിതം ചോദിച്ച്, ഉമ്മച്ചനും കൂട്ടരും മോദിയെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ അതേ പ്രതികരണമാണിവനും ലഭിച്ചത്. പിന്നെ കൈയും കാലും പിടിച്ചപ്പോൾ അവർ ഒരു കണ്ടീഷൻ വെച്ചു. പരീക്ഷയ്ക്ക് നല്ല മാർക്കു മേടിച്ചാൽ ബൈക്കു തരാം. അത് ആകട്ടെ സന്തോഷ് പണ്ഡിറ്റിനോട് ഓസ്ക്കാർ വാങ്ങി വരാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ കഠിനമായ തപസ്യയായത് കൊണ്ട് രണ്ടാം തവണ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ പരുമല, പാലിയേക്കര, എടത്വ പള്ളികളിൽ വെച്ച നേർച്ചയുടെ ബലം കൊണ്ട് മദർജിയുടെ ഉള്ളലിഞ്ഞു. അങ്ങനെ മദർജിയുടെ ശുപാർശ പ്രകാരം ഫാദർജിയും സമ്മതം മൂളി. ഒടുക്കം ബൈക്കുമായി മംഗലാപുരത്തേക്ക്....  ഒരു ദിവസം, കോളെജ് വിട്ട്, ബൈക്കുമായി ചെത്തി വരുമ്പോൾ, കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുറെ പുവർ ഗേൾസ്, വെയിറ്റിംഗ് ഷെഡിൽ ബസ്സ് കാത്തു നിൽക്കുന്നു. അവർക്ക് അല്പം കമ്പനി കൊടുക്കാം എന്ന ഒറ്റ ഉദ്ദേശത്തിൽ തന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാൻഡിൽ ഒതുക്കി വെച്ച്, പെൺക്കിടാങ്ങളോട് ചാറ്റി കൊണ്ടിരുന്നാപ്പോൾ, കൂട്ടത്തിൽ ഒരു പെൺക്കിടാവ് വായ പൊത്തി, കൈ ചൂണ്ടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ചൂണ്ടിയ സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നു. അവന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ YEZDI ബൈക്കിന്റെ സീറ്റ്, ഒരു ഉളുപ്പുമ്മിലാതെ, ഷക്കീലയുടെ പോസ്റ്റർ തിന്നുന്നതു പോലെ ഒരു ചാവാലി പശു നിന്നു തിന്നുന്നു. കൂട്ട ചിരികൾക്ക് നടുവിൽ, അവൻ ജാക്കി ചാന്റെ സ്റ്റയിലിൽ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന്, പശുവിനിട്ട് ഒരു തൊഴിയും അടിയും കൊടുത്തു. അതു മാത്രം അവനു ഓർമ്മയുണ്ട്.   പിന്നെ ബോധം തെളിയുമ്പോൾ,ആശാൻ പാവം കിലുക്കം സിനിമയിൽ രണ്ടു കാലും ഒടിഞ്ഞ് ജഗതി കിടക്കുമ്പോലെകിടക്കുന്നു. അടുത്തു വന്ന നേഴ്സിനോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൻ പശുവിനു പീഡിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട്, നാട്ടുകാർ അവനെ കൈ വെച്ചതാണു അവന്റെ ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമെന്നറിഞ്ഞപ്പോഴാണു പശു അവരുടെ ദൈവം ആണെന്ന വലിയ സത്യം അവനു മനസ്സിലായതു.   ഇതിനു പുറമേ ഇവന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ഇവന്റെ അപ്പച്ചനു ഒരു ടെലഗ്രാമും അടിച്ചു. 'ബീഫ് ആക്സിഡന്റ്. സൺ അഡ്മിറ്റഡ്' ഈ ടെലഗ്രാം വായിച്ചിട്ട്, സാക്ഷാൽ ഷെയ്ക്ക് സ്പിയറിനു പോലും തർജ്ജിമ ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ പറ്റിയില്ലായെന്നത് മറ്റൊരു ട്രൂത്ത്.  ഏതായാലും പശുവിനെ ഒന്നു അടിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അന്ന് എന്റെ സുഹ്രുത്ത് അഡ്മിറ്റായെങ്കിൽ ഇന്ന് ഈ പശുക്കുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ അറസ്റ്റിലായ 4 പേർ, പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ കാര്യം ഗുദാ ഗവാ.  ഇത്രയും എഴുതിയപ്പോൾ, തിരുവല്ലാക്കാരിൽ ആരെങ്കിലും ഈ അച്ചായനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞൽ ഞാൻ ഒറ്റ പറച്ചിലങ്ങു പറയും, " I object your Honour!!!”.. പിന്നെ സുരേഷ് ഗോപി ആണെങ്കിൽ കൂടി ഒന്നും പറയരുത്. അങ്ങനെയാ ഷാജി കൈലാസ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.    Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-69269333815656913272014-05-01T07:50:00.001+04:002014-05-03T18:23:23.363+04:00
മാർത്തോമാ കോളെജും, ലേഡീസ് ഒൺലിയും പിന്നെ ഒരു സമരവും.
തിരുവല്ല മാർത്തോമാ കോളെജിൽ രണ്ട് കൊല്ലം മാത്രമേ പഠിച്ചുള്ളുവെങ്കിലും, ഇന്നും മാർത്തോമാ കോളെജ് എന്ന് കേൾക്കുന്നത് ഒരു ഹരമാണു. മാർത്തോമാ കോളെജ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുക അവിടുത്തെ തിരു മുറ്റവും, കാമുകീ കാമുകന്മാരുടെ സ്വൈര്യ വിഹാര കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്ന ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ സൈഡിലെ സ്റ്റെപ്പുകളും, വിശുദ്ധ പ്രേമങ്ങൾ കുടി കൊണ്ടിരുന്ന ചാപ്പൽ പടവുകളും, K.S.U, S.F.I സമരങ്ങളും ഒക്കെയാണു. <br /><br />മാർത്തോമാ കോളെജു പോലെ തന്നെ എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി ബസ്സും, ചെങ്ങന്നൂർ ലേഡിസ് ഒൺലി ബസ്സും. രാവിലെ ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി ബസ്സ് കുറ്റപ്പുഴ കയറ്റം കയറി വരുമ്പോഴെ കോളെജിൽ അതിന്റെ അലയൊലികൾ പ്രതിഫലിക്കും. ക്രിസ്തീയ ഗീതം മുതൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭക്തി ഗാനം വരെ ഇത്ര അക്ഷര സ്ഫുടതയോടെ, ശ്രുതിയും,സംഗതിയും തെറ്റാതെ പാടുന്ന കലാകാരന്മാരെ ഐഡിയാ സ്റ്റാർ സിംഗറിൽ പോലും ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. ദൂരദർശനിൽ, ചിത്രഗീതം സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്യുമ്പോൾ ചില ഗാനങ്ങൾ എപ്പോഴും കേൾക്കുമെന്നകണക്കെ, "സമയമാം രഥത്തിൽ ഞാൻ" എന്ന പാട്ടും, "അയ്യയ്യോ വയ്യായേ ഈ പെണ്ണുങ്ങളെ പോറ്റുവാൻ" എന്ന പാട്ടും ഈ ബസ്സിലെ നിത്യ ഹരിത ഗാനങ്ങളായിരുന്നു.എന്നാൽ "പരിശുദ്ധാത്മാവേ ശക്തി പകരണമേ" എന്ന പാട്ട്, നമ്മുടെ ആന വണ്ടിയുടെ തകിടേൽ അടിച്ചു പാടുമ്പൊൾ,പെന്തക്കോസ്തു പിള്ളേർ പോലും ആനന്ദനിർവൃതിയിൽ ആറാടുമായിരുന്നു. പക്ഷെ ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സാകട്ടെ... ഒരനക്കം പോലുമില്ലാതെ ആൾക്കാരുടെയെല്ലാം അസൂയാ പാത്രമായി ഓടിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. അന്നൊക്കെ നിനക്കു ഭാവിയിൽ ആരാകാനാണു ആഗ്രഹമെന്ന് അബദ്ധത്തിൽ ഏതെങ്കിലും സാറന്മാർ ചോദിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം ഒറ്റ ഉത്തരം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്...ലേഡീസ് ഒൺലിയിലെ കണ്ട്ക്ടർ അല്ലെങ്കിൽ ഡ്രൈവർ. ഈ ബസ്സിലെ ഡ്രൈവറും, കണ്ട്ക്ടറും അന്ന് ഞങ്ങളുടെ നോട്ടത്തിൽ I.A.S, I.P.S പദവികൾക്ക് മേലെയായിരുന്നു.<br /><br />ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലിയിലെ പൈതങ്ങളുടെ കൈയില്ലിരുപ്പു കൊണ്ടോ, എന്തോ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ഈ ബസ്സ്, യാതൊരു മുന്നറിയുപ്പുമില്ലാതെ നിർത്തി. പക്ഷെ അന്നരവും തലയെടുപ്പോടെ തന്നെ ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സു വന്ന് തരുണീ മണികളെ കയറ്റി കൊണ്ടു പോവുകയും വരികയും ചെയ്തു. ആഴ്ച്ച ഒന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടും K.S.R.T.C സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. K.S.U, S.F.I നേതാക്കന്മാരെ കണ്ട് വിവരം പറഞ്ഞിട്ടും ആർക്കും അനക്കം ഒന്നും ഇല്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു വൈകുന്നേരം കോളെജ് വിട്ട്, കോളെജിനു മുൻപിലുള്ള അരമതിലിൽ ബസ്സുകൾ കാത്തിരുന്നപ്പോൾ പതിവു പോലെ, ദാ വരുന്നു കുറ്റപ്പുഴയുടെ രോമാഞ്ചമായ ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സ്. പെൺക്കുട്ടികൾ അന്നനട വെച്ചു ബസ്സിൽ കയറി , കണ്ടക്ടർ സർ ഡബിൾ ബെല്ല് അടിച്ചതും, വടക്കു നോക്കി യന്ത്രത്തിലെ, തടത്തിൽ ദിനേശൻ തമാശ കണക്കെ, ചായക്കടയാണെന്ന് കരുതി ബാർബർ ഷോപ്പിൽ കയറിയവനെ പോലെ മല്ലപ്പള്ളികാരനായ ഞങ്ങളുടെ ഒരു സുഹൃത്ത് ഓടി വന്ന് ഈ ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സിന്റെ ഫുട്ട് ബോർഡിൽ ചാടി കയറിയതും ഒപ്പമായിരുന്നു.. കൂട്ടുകാരനാണെങ്കിലും, അവന്റെ അബദ്ധം കണ്ട് ഞങ്ങളെല്ലാം ഒന്നടങ്കം കൂവി. ബോബനും മോളിയിലെയും അപ്പി ഹിപ്പിയെ പോലെ ഒരുത്തന്റെ പ്രകടനം കണ്ട്, ബസ്സിലെ കണ്ടകടർ സാറും, പെൺകിടാങ്ങളും ഞെട്ടി തരിച്ച്, പൊട്ടി ചിരിച്ചു. കണ്ടകടർ സർ ബസ്സ് ബെല്ലടിച്ചു നിർത്തിച്ചിട്ട് നമ്മുടെ ശ്രീനിവാസൻ സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണറായ കണക്കെ ഇല്ലാത്ത മസ്സിലും പിടിച്ച് “ബോർഡ് നോക്കി വേണമെടാ ബസ്സിൽ കയറാൻ” എന്ന് പറഞ്ഞു ആക്രോശിച്ചു. <br /><br />ഞങ്ങൾ കോറസായി കൂവൽ തുടർന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൂവൽ ഒന്നും കേട്ടിട്ടും, കണ്ടകടർ സാറിന്റെ മസ്സിലു പിടുത്തം കണ്ടിട്ടും ഒട്ടും ആവേശം ചോരാതെ നമ്മുടെ ചങ്ങായി പറഞ്ഞു... “സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി വന്നില്ലെങ്കിൽ, ലേഡിസ്ഒൺലിയേലും ഞങ്ങൾ കയറും. ഞങ്ങൾക്കും ഇല്ലേ, വീടും കുടുംബവും“...ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ടു അവൻ ഓക്സിജനു വേണ്ടി പിടയ്ക്കുന്ന രോഗിയെ പോലെ ഒന്നു പിടച്ചിട്ടു,കൈകളുയർത്തി വിളിച്ചു.. “വിദ്യാർത്ഥി ഐക്യം സിന്ദാ‍ാ‍ാ‍ാബാദ്”… മല്ലപ്പള്ളികാരനായ ഇവനു ചെങ്ങന്നൂർ ബസ്സിലെന്തു കാര്യമെന്ന് കരുതി ചിന്തിച്ച് കൂവിയ ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു ഇവൻ പെട്ടെന്ന്, മണിചിത്രത്താഴിലെ നാഗവല്ലിയായി മാറിയത്. കണ്ടക്ടർ സാർ ശ്രീനിവാസനിൽ നിന്നും ഭരത്ചന്ദ്രൻ ഐ.പി.എസ് ആയിട്ടും, ഡോ.സണ്ണിയായിട്ടും ഒക്കെ വേഷപകർച്ചകൾ നടത്തിയെങ്കിലും നമ്മുടെ സുഹൃത്ത് നാഗവല്ലിയായി തന്നെ നിലകൊണ്ട്, ബസ്സിന്റെ ഫുട്ട് ബോർഡിൽ ഇരുന്ന് ഒറ്റക്ക് വിദ്യാർത്ഥി ഐക്യം സിന്ദാബാദ് മുഴക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />സംഗതി ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സായതു കൊണ്ടും, ഷൈൻ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന അവസരമായതു കൊണ്ടും ഇവന്റെ സമരത്തിനു ഐക്യദാർഠ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു KSU, SFI അണികൾ ഒപ്പം കൂടി. വിദ്യാർത്ഥി ഐക്യത്തിന്റെ രൂപം മാറി, ഭാവം മാറി ഫുട്ട് ബോർഡിൽ ഇരുന്ന് സമരം ചെയ്തവനെപിന്തള്ളി നേതാക്കളും, അണികളും ബസ്സിനകത്തു കയറി മേയാൻ തുടങ്ങി. ലേഡീസ് ഒൺലിയിലെ കുമാരിമാരുടെ സാന്നിധ്യം നേതാക്കൾക്കും അണികൾക്കും ഊർജ്ജം പകർന്നുകൊണ്ടെയിരുന്നു. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rLM6CQaBXdI/U2HEUs1AtXI/AAAAAAAABy4/N7EzkxIuYpU/s1600/ksrtc-bus-cartoon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-rLM6CQaBXdI/U2HEUs1AtXI/AAAAAAAABy4/N7EzkxIuYpU/s400/ksrtc-bus-cartoon.jpg" /></a></div><br /><br />ഏറെ നാളായി മോഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സിംഗിൾ ബെല്ല്, ഡബിൾ ബെല്ലടികൾ ഓരോരുത്തർ ഏറ്റെടുത്തു. പുര കത്തുമ്പൊൾ തന്നെ വേണം വാഴ വെട്ടാനെന്ന കണക്കെ, ചിലർ കുമാരിമാരുമായി കരിക്കുലർ ആക്റ്റിവിറ്റീസിലും, മറ്റു ചിലർ “എക്സ്ട്രാകരിക്കുലർ ആക്റ്റിവിറ്റീസിലും” ആക്റ്റീവായി പങ്കെടുത്തു.<br /><br />ഇന്ത്യൻ പട്ടാളക്കാർ പാക്കിസ്താനു ശക്തമായ തിരിച്ചടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ബോർഡറിൽ നിന്നും മുങ്ങിയ പാക്ക് പട്ടാളക്കാരെ പോലെ ബസ്സിൽ നിന്നും കണ്ടക്ടറും,ഡ്രൈവർ സാറും പുറത്തിറങ്ങി. ഡ്രൈവർ സാർ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്ത് ചാടിയതും, കരുണാകർജി രാജി വെച്ചപ്പോൾ ഉമ്മൻ ജി മുഖ്യമന്ത്രിയായ കണക്കെ, ഒരു നേതാവു ആ ഡ്രൈവർ സീറ്റു സ്വന്തമാക്കി. എന്നിട്ടു ആവേശമൊട്ടും കുറക്കാതെ ഡ്രൈവറന്മാരുടെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായ “പോം പോം” ഹോണിൽ നിർദ്ദാക്ഷണ്യം മർദ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. നേതാവിന്റെ ഈ വീരസാഹസം പിടിക്കാതെ വന്ന ഒരു SFI ക്കാരൻ ബസ്സിന്റെ വെളിയിൽ കൂടി വന്ന് ഹോൺ ഊരിയെടുത്ത് തിരിച്ച് ബസ്സിനുള്ളിൽ കയറി.അങ്ങനെ പോം പോം അടിക്കാൻ കൈ തരിച്ചിരുന്ന കൂട്ടുകാർക്കെല്ലാം അതേൽ കളിക്കാൻ ഒരു സുവർണ്ണാവസരമായി. അല്പ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പോം പോമിന്റെ കഥ കഴിഞ്ഞു. ഓരോരുത്തർ പോം പോമിന്റെ ഓർക്കമ്മക്കായി അതിന്റെ ഓരോ ഭാഗങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കി. <br /><br />ഇതല്ലാം കണ്ട് ഡ്രൈവർ സാറും, കണ്ടകടർ സാറും കോളേജിലേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കയറി പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞു കണ്ടകടർ സാർ വിനയാന്വിതനായി സമരക്കാരൊടു പറഞ്ഞു.. “പത്തു മിനിട്ടിനകം ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി വരും”.. ഇതുകേട്ടതും പിന്നെയും കുറച്ചു നേരത്തേക്കും കൂടി KSU, SFI വിദ്യാർത്ഥി ഐക്യം സിന്ദാബാദ് വിളികൾ മുഴങ്ങി. <br /><br />കുറ്റപ്പുഴയുടെ കയറ്റം കയറി, ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡൻസ് ഒൺലിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴെ ആർപ്പു വിളികൾ ഉയർന്നു. സിന്ദാബാദുകൾ അണികൾ മാറി മാറി വിളിച്ചു. എല്ലാവരുടെയും കളി ചിരികൾ നിർത്തി കൊണ്ട് കുറ്റപ്പുഴ കയറ്റം കയറിവന്നതാകട്ടെ ചുവപ്പും മഞ്ഞയും കളറുള്ള നമ്മുടെ ആന വണ്ടിക്കു പകരം നീല നിറമുള്ള സാക്ഷാൽ ഇടി വണ്ടി. അതിൽ നിന്നും ചട പടാന്ന് പോലീസുകാർ ലാത്തിയുമായി ചാടി ഇറങ്ങി. ബസ്സിനുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും, പോലീസുകാർക്കെന്താ ഈ വീട്ടിൽ കാര്യമെന്ന്, ഇന്നസെന്റ് അഴകിയ രാവണനിൽ ചോദിക്കും പോലെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ലേഡീസ് ഒൺലിയിലെ BOYZ, പോലീസിനു മാർഗ്ഗതടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു. അതിലെ ഒരു ഏമാൻ പറഞ്ഞു, ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലി നാളെ മുതൽ വരും. ഇനി വണ്ടിയേന്ന് എല്ലാനും ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയാട്ടെയെന്ന്.. പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭയ ഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെ കൃസ്ത്യാനികൾ റാസയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന്തു പോലെ ഓരോരുത്തരായി ലേഡീസ് ഒൺലിയിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി പോകാൻ നേരം, ഡ്രൈവർ സാർ പറഞ്ഞു... സാറെ.. ഇവരെല്ലാം കൂടി എന്റെ ഹോൺ നശിപ്പിച്ചു. അതു തിരിച്ചു കിട്ടിയാലെ വണ്ടി സ്റ്റാൻഡ് വിടൂ. പോം പോമിന്റെ പ്രധാന സാമഗ്രികളായ ഞെക്കുന്ന സുന്നാപ്രിയും, അതിന്റെ കുഴലും പോലീസുകാർ തന്നെ അണികളിൽ നിന്നും തൊണ്ടി മുതലായി പൊക്കി. പോം പോമിൽ പഠനം നടത്തിയവർ അതിന്റെ ഓരോ സുനഗ്രാഹികളും തിരികെ കൊടുത്തു.ഫിസികസിലെ ഒരു മൂത്തചേട്ടൻ, ഇത്ര എത്ര പോം പോം ശരിയാക്കിയിട്ടുള്ളവനാണീ ഞാനെന്ന ഭാവത്തിൽ അതെല്ലാം വാങ്ങി ഫിറ്റു ചെയ്തു. എല്ലാം ശരിയാക്കി കഴിഞ്ഞ്, വിജയഭാവത്തിൽ പോം പോമിൽ ഞെക്കിയപ്പോൾ ഘനഗാംഭീര്യമുള്ള ആ പഴയ പോം പോമിനു പകരം ചക്കക്കുരുതിന്ന്, പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്ന ഒരു ശബ്ദം പോലെ പീ‍ീ‍ീഷൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂന്ന് ഒരു അപശബ്ദം പുറത്തേക്ക് തള്ളി. പിന്നെയും അതിൽ അര തച്ച് പണി പണിത ശേഷം വീണ്ടും ഞെക്കിയപ്പോൾ, വീണ്ടും ചക്കക്കുരു റിംഗ് റ്റോൺ തന്നെ. ഡ്രൈവർ സാർ പോലീസുകാരോടു പറഞ്ഞു.. “ഇത് കുഴപ്പമാകും സാറെ. ഒന്നുകിൽ ഇതു ശരിയാക്കി തരണം; അല്ലെങ്കിൽ 150 രൂപാ പിഴ ഡിപ്പോയിൽ അടയ്ക്കണം.” ഫിസിക്സിലെ ഐസക്ക് ന്യൂട്ടൺ പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് മറ്റാരും അതേൽ പരീക്ഷണം നടത്താൻ തയ്യാറായില്ല. കോളെജിലെ നിത്യ നടപടി പോലെ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ പോം പോം പിരുവു തുടങ്ങി. നിമിഷ നേരം കൊണ്ട്, ഡ്രൈവർ സാർ പറഞ്ഞ 150 രൂഫാ റെഡ്ഡി. <br /><br />പിരിവിനിടയിൽ, പോലീസുകാരും പിള്ളേരുമായി നല്ല കമ്പനി ആയി. ഒടുക്കത്തെ തമാശകൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറഞ്ഞു അവരങ്ങ് ഒരു വാടാ പോടാ ബന്ധം തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു. 150 രൂഫാ ഡ്രൈവറിന്റെ കൈയിൽ സമരനേതാവ് കൊടുത്തപ്പോൾ,ഡ്രൈവർ സാർ പറഞ്ഞു, ഇതു നിങ്ങളു തന്നെ വന്ന് വേണം, ഡിപ്പോയിൽ അടച്ച് രസീതു വാങ്ങാൻ. പിന്നെ ഡ്രൈവർ സാറിനു ഒന്നും പരാതി ഇല്ലാത്ത കാരണം കേസുമില്ല.<br /><br />ഏമാൻ പറഞ്ഞു, "ഏതായാലും കേസും വഴക്കും ഒന്നും ഇല്ല. സമരം ചെയ്ത കുട്ടി നേതാക്കന്മാരെല്ലാം സർക്കാർ വണ്ടിയെലോട്ട് കയറിക്കോ.. എ. കെ. ആന്റണിയും, ഇ.കെ. നായനാരും ഒക്കെ ഇങ്ങനെയല്ലേ നേതാക്കളായത്?? ഡിപ്പോയിൽ ചെന്ന് 150 രൂഫാ അടച്ച രസീതു കാട്ടിയിട്ടു എല്ലാവനും വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോ!!! നാളെ മുതൽ ചെങ്ങന്നൂർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഒൺലിയും വരും. അങ്ങനെ സമരക്കാരെല്ലാരും വണ്ടിയേൽ കയറി. അപ്പോൾ നർമ്മ സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ പോലീസുമായി നല്ല വാടാ പോടാ ബന്ധം സ്ഥാപിച്ച പാവം തലവടിക്കാരനെ വണ്ടിയേലേക്ക് പോലീസുകാർ ക്ഷണിച്ചില്ല. ആ വിഷമത്തിന് തലവടിക്കാരൻ തൻറെ "ക്ലോസ് ഫ്രണ്ടായ" പോലീസുകാരനോടു ഒരു ലിഫ്റ്റ് ചോദിച്ചു. ക്ലോസ് ഫ്രണ്ടിനോടും വണ്ടിയേൽ കയറിക്കോളാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സ്ക്കൂളിൽ നിന്നും വീഡിയോ കോച്ചു ബസ്സിൽ എസ്കേർഷനു പോകുന്ന സന്തോഷമായിരുന്നു അവൻറെ മുഖത്ത്. അങ്ങനെ ലേഡീസ് ഒൺലി മുൻപിലും, ഇടി വണ്ടി പുറകിലുമായിട്ടുള്ള അസുലഭ സുന്ദര യാത്ര.<br />ആ യാത്രയിൽ കാക്കിക്കുള്ളിലെ കലാകാരന്മാരും വിദ്യാർത്ഥികളും തമാശകൾ പറഞ്ഞ് പൊട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഫ്രണ്ടസ് എന്ന സിനിമയിൽ രാജാവു വീപ്പയിൽ വീണപ്പോൾ ശ്രീനിവാസൻ ചിരിച്ചതു പോലെ വരെ സുഹൃത്തുക്കൾ പോലീസ് തമാശകൾ കേട്ടു ചിരിച്ചു. പോലീസ് തമാശകൾ കാരണം, ഇടി വണ്ടി K.S.R.T.C ബസ്സ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയതേയറിഞ്ഞില്ല. സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയപാടെ, ചെങ്ങന്നുർ ലേഡീസ് ഒൺലി ബസ്സിലെ സാറന്മാരും,നമ്മുടെ മല്ലപ്പള്ളി സമര നേതാവും ഒക്കെ കൂടി ഡിപ്പോയിൽ പോയി പൈസ അടച്ച്,ആ രസീതുമായി പോലീസ് ഏമാന്മാരെ കണ്ട് ബോധിപ്പിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ, ഏമാന്മാരുടെ നിറം മാറി. സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്ന്, എസ്.ഐയെ കണ്ടിട്ടേ ജാമ്യം ഉള്ളു. എസ്.ഐ എന്ന് കേട്ടതേ എല്ലാവന്മരുടെയും മുഖത്തു “കിളി പോയ” സ്ഥിതി ആയി. <br /><br />അപ്പോൾ ലിഫറ്റ് ചോദിച്ചു കയറിയ തലവടിക്കാരൻ, ക്ലോസ് ഫ്രണ്ടിനോട്.. സാറേ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു പോട്ട്.. ഇനി എവിടെ വെച്ചു കണ്ടാലും എന്നെ മറക്കരുത്.. എന്നെക്കെ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ക്ലോസ് ഫ്രണ്ട് ഒന്ന് രണ്ട് അന്യ ഭാഷ പറഞ്ഞിട്ട് നിനക്ക് പോലീസ് വണ്ടിയെ കിട്ടിയൊള്ളോടാ ലിഫ്റ്റ് ചോദിക്കാൻ. ഇതെന്നാ നിന്റെ കുടുംബ സ്വത്താണോടാ $#$%$%& മോനേ എന്ന് കൂടി ചോദിച്ചപ്പോൾ യേശു ക്രിസ്തു ക്രൂശിൽ കിടന്ന്, എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ നീ എന്നെ കൈവിട്ടതെന്തു എന്ന് ഇവനും അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. <br />അന്ന് എസ്.ഐ ആണെങ്കിൽ സാക്ഷാൽ സലീം രാജും. വെട്ട് ഒന്ന്; മുറി രണ്ട് എന്ന രീതി. എത്ര റെക്കമെണ്ടേഷൻ ഉണ്ടെങ്കിലും പോക്രിത്തരങ്ങൾ കാട്ടുന്നവർക്ക് ഇടി ഉറപ്പ്... മല്ലപ്പള്ളിക്കാരനെയും പൊക്കി ഇടി വണ്ടിയിലിട്ട്,വണ്ടി നേരെ തിരുവല്ലാ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക്.. സമയമാം രഥത്തിൽ പാടേണ്ട അവസ്ഥയാണിപ്പോൾ വണ്ടിയിൽ.. <br /><br />പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തിയപ്പോൾ എസ്.ഐ സ്ഥലത്തില്ല. നാളെ രാവിലെ 9.00 മണിക്ക് സ്റ്റേഷനിൽ ഹാജരാകാൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിട്ടു, ഇപ്പോൾ പോയി കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ലവന്മാർ സ്ഥലം കാലിയാക്കുമെന്ന് പോലീസ് ഏമാന്മാർ പോലും കരുതി കാണില്ല. <br />പിറ്റേന്ന് എല്ലാവരും 8.30 മണിയോടെ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ പരിസരത്ത് ഹാജരായി. മല്ലപ്പള്ളിക്കാരൻ ഒരു നേതാവിനെയും കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ എല്ലാവരും വലതു കാൽ വെച്ച് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഹാജരായി. <br /><br />എസ്.ഐയെ നേതാവു കണ്ടു. എസ്.ഐ പറഞ്ഞു നേതാവു വന്ന കാരണം പൊട്ടീരു കൊടുക്കില്ല. പക്ഷെ ചെറിയ ശിക്ഷ കൊടുക്കും. നേതാവ് പോയികൊള്ളാൻ പറഞ്ഞിട്ടു, ഇവരോടു അവിടെ നില്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഒന്ന് ഒന്നര മണിക്കൂറത്തെ നില്പ്പിനു ശേഷം എസ്.ഐ ഇറങ്ങി വന്നിട്ടു, മല്ലപ്പള്ളിക്കാരനെ മാത്രമായി വിളിച്ച് അല്പം സംസ്കൃത ശ്ലോകം ചൊല്ലി. സംസ്കൃത ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇനി ബാക്കി എന്ത് എന്ന ചോദ്യവുമായി സമരക്കാർ അവിടെ നിന്നപ്പോൾ എസ.ഐ ഉവാച:- നീ 250 തവണയും, ബാക്കി എല്ലാവരും 101 തവണയും ഏത്തമിട്ടിട്ടു പോയാൽ മതിയെന്ന്. ഏത്തമിടുമ്പോൾ “സർക്കാർ മുതൽ ഞങ്ങൾ നശിപ്പിക്കില്ലാ”യെന്ന് പറയുകയും വേണം. <br /><br />ഏത്തമെങ്കിൽ ഏത്തം. ശരീരത്തിനു കേടില്ലല്ലോ. ഏല്ലാവരും ഏത്തം തുടങ്ങി. 40 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ പലരുടെയും വായിൽ തുപ്പല്ലില്ലാതെ, “പൊഴു മുഴൽ നഷിപ്പിക്കിഴായെന്ന്” വരെയായി. കഷ്ടപ്പെട്ടു പൊഴു മുഴൽ നഴിപ്പിക്കാതെ ഏത്തമിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരു <b>പർ ർ ർ ർ ർ ർ</b> ശബ്ദം. ചിരിക്കണോ, വേണ്ടായോ എന്ന് ശങ്കിച്ചു നില്ക്കുമ്പോൾ ഒരു ഏമാൻ... എന്താടാ നീ പോലീസ് സ്റ്റേഷനും ബോംബ് വെച്ച് തകർക്കാനിറങ്ങിയതാണോ എന്ന ചോദ്യത്തിനു പർ ർ ർ ർ ശബ്ദത്തിന്റെ ഓണർ പറഞ്ഞു... “സർ... എന്റെ പാന്റിന്റെ മൂടു കീറി.” അതു കേട്ടതെ എല്ലാവരും ചിരി കടിച്ചമർത്തി. അപ്പോൾ ഏമാൻ.. “കീറും.. അമ്മാതിരി കീറല്ലെ നീ ഇപ്പോൾ കീറിയതെന്നു” കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷനും ശിക്ഷയും എല്ലാം മറന്നു ഒന്നു ചിരിച്ചു നടു നിവർത്തു. . ഏങ്ങിയും വലിഞ്ഞും 101 തികച്ചു. കാലുകൾ നേരെ നില്ക്കുന്നില്ല. അപ്പോഴും 250 ഏത്തമിടുന്നവനെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു അനുഫൂതി . ഏത്തമിട്ട് കഴിഞ്ഞു, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഓട്ടോഗ്രാഫിൽ ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്ത ശേഷം സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിയിട്ട് നടക്കാൻ പോലും ആർക്കും പറ്റുന്നില്ല. മൂടു കീറിയ പാന്റ് കാണാതിരിക്കാൻ ഇൻ ചെയ്ത ഷർട്ട് പുറത്തിട്ട് നടക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കീറിയ മൂട് പൊക്കി കണ്ട് ക്ഷീണം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെ ഇഴഞ്ഞും,വലിഞ്ഞും പതുക്കെ പോകുമ്പോൾ 250 ഏത്തമിട്ടവൻ വക ഒരു കമന്റ്. "ഹോ ആ പോലീസുകാരൻ അങ്ങോട്ടു ഒന്ന് മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ എണ്ണം തെറ്റിച്ചു. ഹല്ലാ!!! കോപ്പാ!!! 250 ഏത്തമിടാൻ. അവന്റെ അമ്മൂമ്മേടെ ഏത്തം“…. <br /><br />ഈ തമാശയും കൂടിയായപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഗ്ലൂക്കോസ് കിട്ടിയ പ്രതീതി. ഓട്ടോ സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് നേരെ മാർത്തോമാ കോളെജിൽ ചെന്നപ്പോൾ, തലേന്നുള്ള പൊലീസ് അതിക്രമത്തിൽ പ്രതിക്ഷേധിച്ച് KSU, SFI സമരം. കോളെജിൽ ഒറ്റ ഒരുത്തർ പോലും ഇല്ല. അങ്ങനെ കോളെജിൽ കയറി, ക്ലാസ്സു കട്ട് ചെയ്യാനുള്ള അവസരവും നഷ്ടമായി. പിന്നെയും കഷ്ടപ്പെട്ട്, കുറ്റപ്പുഴ കയറ്റവും കയറി തിരുവല്ല സ്റ്റാൻഡ് വരെ എത്തിയപ്പോൾ ആറ്റുകാൽ രാധാകൃഷണൻ മസിലു പിടിച്ചു പറയുമ്പോലെ, ധന നഷ്ടം,മാനഹാനി, ശരീര പീഡ ഇവ ഫലം.<br /><br /><b>വാൽകഷണം</b>:- കൂട്ടുകാരന്റെ മൂടു കീറൽ സംഭവം കൊണ്ട് ഈ കഥ ക്യാമ്പസ് കീഴടക്കി. മീശ മാധവനിൽ, കൊച്ചിൻ ഹനീഫയെ പിടലീ, പിടലീ എന്നു വിളിക്കുമ്പോലെ ഇവനെ ക്യാമ്പസിൽ മൂഡ്സെ, മൂഡ്സെ (MOODS) സ്നേഹപൂർവ്വം വിളിച്ചിരുന്നുവെന്നത് ഇന്ന് ഹിസ്റ്ററി..<br /><br /><b>ഗുണപാഠം ഓഫ് ദ സ്റ്റോറി</b>:- "പോലിസ് വണ്ടിക്ക് ലിഫറ്റ് ചോദിക്കരുത്!!!" <br /> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-78402121200733242092014-04-02T19:59:00.000+04:002014-11-08T20:40:12.324+04:00
ഇബ്രിയിൽ താമസിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് മസ്ക്കറ്റിൽ പോവുകയെന്നതു ഒരു ദിവസത്തെ യാത്രയാണു. ഇബ്രിയിൽ നിന്നും 300 കി.മി ദൂരെയാണു മസ്ക്കറ്റ്. ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയിൽ കൂടി മൂന്ന് മണിക്കൂർ അങ്ങോട്ടും, മൂന്ന് മണിക്കൂർ ഇങ്ങോട്ടും വണ്ടി ഓടിച്ചു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ പൈൽസ് രോഗികൾക്ക് പൃഷ്ടം ചൂടായി ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെന്നതൊഴിച്ചാൽ ബാക്കിയുള്ളവർക്കെല്ലാം നടുവേദനയും തലവേദനയുമായിരിക്കും മിച്ചം. <br /><br />കീ ബോർഡ് പഠിപ്പിക്കാൻ ഒരു സാർ, നിസ്വായിൽ നിന്നും വരുന്നു. കീ ബോർഡ് പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹമുള്ള പൈതങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ മോനും പെട്ടു. 10-12 പിള്ളേരു കീ ബോർഡ് പഠിക്കാൻ പേരു കൊടുത്തപ്പോൾ അടുത്ത പ്രശ്നം. കീ ബോർഡ് മേടിക്കണം. കീ ബോർഡ് മേടിക്കണമെങ്കിൽ മസ്ക്കറ്റിൽ പോകണം. കൂടുതൽ പേരു വാങ്ങിയാൽ ഡിസ്ക്കൗണ്ടും തരാമെന്ന കടക്കാരന്റെ ഉറപ്പിനുമേൽ ഞാനും മസ്ക്കറ്റിൽ പോയി കീ ബോർഡ് വാങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. <br /><br />ഇബ്രിയിൽ നിന്നും ആരെങ്കിലും മസ്കറ്റിൽ പോകുന്നുണ്ടൊ എന്ന ചോദ്യത്തിനു പെട്ടെന്നു തന്നെ ഉത്തരവും കിട്ടി. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് നാട്ടിൽ പോകുന്നു. സുഹൃത്തിനെയും കൂട്ടി എയർപോർട്ടിൽ വിട്ട ശേഷം, നമ്മൾക്കു കീബോർഡും വാങ്ങി തിരിച്ചും വരാം. രോഗി ഇച്ചിച്ചതും വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും ഹോർളിക്സ് ഇട്ട പാലെന്ന് കണക്കെ ആ ഓഫർ കേട്ട് ഞാൻ രോമാഞ്ച കഞ്ചുകമണിഞ്ഞു. എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വാഹനമോടിക്കാൻ ഒരു വാഹന സാരഥിയെയും കണ്ടു പിടിച്ചു. ഇബ്രിയിലെ തന്നെ ഒരു മലയാളി ജെ.സി.ബി മെക്കാനിക്ക്<br /><br />അങ്ങനെ ആ മഹാദിവസം വന്നു. ഞങ്ങൾ മസ്ക്കറ്റ് എയർപ്പോർട്ടിൽ എത്തി. വണ്ടിയിൽ നിന്നും ലഗേജുകളെല്ലാം പുറത്തെടുത്ത് ട്രോളിയിൽ വെച്ച ശേഷം, വണ്ടിയുടെ ഓണർ എന്നോട് കീ ബോർഡ് മേടിക്കുന്ന കടയുടെ അഡ്രസ്സ് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അഡ്രസ്സ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും റൈറ്റ് കട്ട് ചെയ്ത്, മെയിൻ റോഡിൽ ഇറങ്ങി....പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇതൊന്നും എന്റെ കാര്യങ്ങളേയല്ല എന്ന ഭാവത്തിൽ ഡിക്കിയിലേക്ക് ചാരി നിന്നു പേനയുടെ അടപ്പ് ഊരി ചെവിക്കകത്തിട്ട് സ്വർഗ്ഗീയാനുഭൂതിയിൽ നിൽക്കുകയാണു നമ്മുടെ ജെ.സി.ബി മെക്കാനിക്ക്..<br /><br />എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും ആൾ യാത്രയായ ശേഷം നമ്മുടെ വാഹന സാരഥി ഡ്രൈവിങ്ങ് സീറ്റിലേക്കിരിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ ശരിയല്ല. കക്ഷിക്ക് നല്ല നീളമുണ്ട്. ആയതിനാൽ സീറ്റ് പുറകിലേക്ക് മാറ്റിയിട്ട ശേഷം വിശാലമായി കയറിയിരുന്നു. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി, മുന്പോട്ട് എടുത്തതും, വണ്ടി നിന്നു. വീണ്ടും സ്റ്റാർട്ടാക്കി, വണ്ടി എടുത്തപ്പോഴും പഴയ അവസ്ഥ തന്നെ. അപ്പോൾ കക്ഷി എന്നോട് പറഞ്ഞു, “ജെ.സി.ബി ഓടിച്ച് ഓടിച്ച് ഇപ്പോൾ വന്ന് വന്ന് ചെറിയ വണ്ടി ഒന്നും അങ്ങോട്ട് പറ്റുന്നില്ല; അതാ പ്രശനം”… അതു കേട്ടതും എന്റെ നെഞ്ചു ഒന്നു കാളി. ഞാൻ ആ ഇരുപ്പിൽ ഇരുന്ന് സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു. എന്തായാലും വണ്ടിക്ക് മനസ്സിലായി കക്ഷി പുലിയാണെന്ന്. വണ്ടി പതുക്കെ എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും സ്ക്കൂട്ടായി. എയർപോർട്ടിനു വെളിയിൽ വന്ന് ട്രാഫിക്ക് ലൈറ്റിൽ കിടക്കുമ്പോൾ പുള്ളി എന്നോട് ഒരു ചോദ്യം... നമ്മൾക്ക് എങ്ങോട്ടാ പോകേണ്ടതെന്ന്??? ആ ചോദ്യം കേട്ടതും കറുത്തവാവിന്റെ അന്ന് കൂളിങ്ങ് ഗ്ലാസ്സ് വെച്ചതു പോലെയായി ഞാൻ. കണ്ണിൽ മൊത്തം ഇരുട്ട്.. ഞാൻ പറഞ്ഞു റുവിയിലേക്കാണു പോകേണ്ടത്?? അപ്പോൾ കക്ഷി.. അതു എനിക്കു അറിയാം.. പക്ഷെ ഏതു വഴിക്കാണു പോകേണ്ടത്? തെക്ക് വടക്ക്, കിഴക്ക് പടിഞ്ഞാറു ദിശകളിലേക്കെല്ലാം 3 വരി റോഡും, അതിൽ കൂടിയെല്ലാം 120നു മേലെ സ്പീഡിൽ വണ്ടികൾ ഓടി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണു പുള്ളിയുടെ ഈ ചോദ്യം. ട്രാഫിക്കിൽ കിടന്ന് വടക്ക് നോക്കി യന്ത്രം കറങ്ങുമ്പോലെ ഞാൻ തല തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയപ്പോൾ മസ്കറ്റ് എന്ന ഒരു ബോർഡു കണ്ടതും ഞാൻ സന്തോഷം കൊണ്ട് അറിയാതെ കണ്ണിൽ നിന്നും ആനന്ദാശ്രുക്കൾ പൊടിഞ്ഞു. <br /><br />പോകുന്ന വഴിയിൽ കക്ഷി വീണ്ടും ചോദിച്ചു, "നമ്മൾ പോകുന്ന കട റുവിയിൽ എവിടെയാണെന്ന് അറിയാമോ??" ഞാൻ..എന്റെ ഭായി, ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലെ.. എനിക്ക് മസ്കറ്റിന്റെ എബിസിഡി അറിയില്ല. നമ്മൾക്ക് ആ കടക്കാരനെ വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് വിളീച്ചു ചോദിക്കാം. അങ്ങനെ ഞാൻ കടക്കാരനെ ഫോൺ വിളിച്ചു. കടക്കാരൻ എനിക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലാകാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.. റുവിയിൽ മലബാർ ഗോൾഡിന്റെ അടുത്തുള്ള കടയാ ഇതെന്ന്.. കടക്കാരൻ പറഞ്ഞത് അതു പോലെ ഞാൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ സാരഥി വക അടുത്ത ചോദ്യം.." അതേ ഈ റുവിയിൽ മലബാർ ഗോൾഡ് എവിടെയാ??? ഞാൻ വേഗം പറഞ്ഞു, അത് ഈ കടയ്ക്ക് അടുത്ത്... <br /><br />ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം മുൻപ്, എന്റെ മറ്റൊരു സുഹൃത്ത്, മലബാർ ഗോൾഡിൽ പോയ വിവരം പറഞ്ഞിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് വഴി തിരക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ആ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു. അപ്പോൾ ആ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു.. സെനു ഭായി നിങ്ങൾ മലബാർ ഗോൾഡ് തിരക്കി മസ്കറ്റിൽ കിടന്ന് കറങ്ങേണ്ടാ.. മസ്കറ്റിലെ ലുലുവിൽ കയറുക. അതിനകത്ത് മലബാർ ഗോൾഡുണ്ട്.. മലബാർ ഗോൾഡല്ലല്ലോ നമ്മുടെ ആവശ്യം.. പിയാനോ കടയല്ലെ. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ ഞാൻ ഫോൺ ഓഫാക്കിയപ്പോൾ സാരഥി എന്നോട് കട മനസ്സിലായോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.. ഓഹ് അവൻ പറയുന്നു ഏതെങ്കിലും ലുലുവിൽ കയറിയാൽ മതിയെന്ന്.. അതിനകത്ത് മലബാർ ഗോൾഡുണ്ടെന്ന്.. ഇതു കേട്ടതും സാരഥി വയലന്റായി. കോപ്പിലെ ഇടപാട്.. ഏത്.....മോനെയാ വഴി ചോദിച്ച് വിളിച്ചത്?? അവനോട് പറ ടൂ ടൂ ടൂ ടൂൂൂൂൂൂഇവിടെ പിയാനോ കട നോക്കി നടക്കുമ്പോഴാ അവന്റെ ___ലെ ലുലു. ഹും യൂസഫലി 98 ലുലു ഉണ്ടാക്കിയെന്നാ പറയുന്നെ. നമ്മൾ ഇത്രയായിട്ടും ഒരു ലുലു പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. ഇവനിതൊക്കെ ഏത് ടു ടൂ ടൂൂൂൂവിലാണോ ലുലു ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നത്...ഇത് കേട്ടതെ എനിക്ക് ചിരി അടക്കാനായില്ല. വഴി അറിയാത്തതിനു ഒടുക്കം തെറി യൂസഫലിക്ക്.. ഞാൻ മനസ്സു തുറന്ന് ചിരിച്ചു. ചിരിച്ചതിനും കിട്ടി അടുത്തത്. അതോടെ ഞാൻ ഡിസെന്റായി.<br /><br />റുവി അടുക്കാറായി. ഷെറാട്ടൺ ഹോട്ടൽ കണ്ടാണു ഞാൻ അതു പറഞ്ഞത്.. അപ്പോൾ കക്ഷി ചോദിച്ചു, എന്താ എന്നെ പറ്റി വിചാരിച്ചത്? ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വഴി നോക്കിയിരുന്നു. ഒരു വളവു കഴിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ; ദാ വീണ്ടും ഒരു ഷെറാട്ടൺ.. അപ്പോൾ കക്ഷി പറഞ്ഞു.. കണ്ടോ കാശുള്ള ആൺപിള്ളേർ മസ്കറ്റിൽ തന്നെ എത്ര ഹോട്ടലാ പണിതിട്ടിരിക്കുന്നത്.. 98 ലുലു..കക്ഷി പിറുപിറുത്തു <br />പിന്നെയും ഏതൊക്കെയോ വളവും തിരിഞ്ഞും വന്നപ്പോൾ ദാ പിന്നെയും ഷെറാട്ടൺ. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു നമ്മൾ ചുമ്മാതെ ഈ ഷെറാട്ടണു വലം വെച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാ..പിന്നെ മസ്കറ്റിൽ ഏതായാലും ടൺ കണക്കിനു ഷെറാട്ടൺ ഒന്നും ഇല്ല. എന്റെ ആ പറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ പുള്ളിക്കും എന്തോ പന്തിക്കേട് തോന്നി..വീണ്ടും പെഡസ്റ്റൽ ഫാൻ കണക്കെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തലവെട്ടിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ റുവി എന്ന് എഴുതിയ ഒരു ചൂണ്ടുപലക കണ്ടു. പക്ഷെ അതു ചൂണ്ടുന്നത് ആകാശത്തേക്കും. അതു കണ്ടതും സാരഥി വീണ്ടും വയലന്റായി. ഇതെന്നാ @#$% ലാണോ റുവി? <br /><br />ഏതായാലും റുവി തേടി തേടി; മുംബൈയിലെ ഒക്കെ ഇടുങ്ങിയ ഗലിയിൽ കൂടി പോകുന്ന തരം റോഡുകളിൽ കൂടിയൊക്കെ വണ്ടി ഓടിച്ച് പോകുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ നമ്മളുടെ കടയുടെ ബോർഡ് കണ്ടു. വാസ്ക്കോടഗാമ കപ്പാട് വന്നിറങ്ങിയ സന്തോഷത്തോടെ, വണ്ടി ആ ഗലിയുടെ സൈഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്തു റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്തു കീബോർഡ് കടയിലേക്കു പോയി. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു ആ റോഡിന്റെ പുറകിലാണു നമ്മൾ ഉദ്ദേശിച്ച കട. അതു മലബാർ ഗോൾഡിന്റെ തൊട്ടടുത്താണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി.ഞങ്ങൾ കടയിൽ നിന്നിറങ്ങി പുതിയ കടയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങിയപ്പോൾ സാരഥി വക അടുത്ത ചോദ്യം.. അതെ.. നമ്മൾ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്ത സ്ഥലം ഓർമ്മയുണ്ടോ, വണ്ടി ഞാൻ ലോക്ക് ചെയ്തായിരുന്നോ?? ഈ രണ്ടു ചോദ്യവും ഒരുമിച്ചു കേട്ടതെ ഞാൻ ഞെട്ടി. ആയതിനാൽ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ഗലിയിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു. വണ്ടി അവിടുന്നെടുത്തു മലബാർ ഗോൾഡിന്റെ സൈഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത്, കടയിൽ നിന്നും കീബോർഡും വാങ്ങി തിരിച്ചു ഇബ്രിയിലേക്ക്..<br /><br />മസ്ക്കറ്റിൽ നിന്നും ഇബ്രിക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ പുള്ളി ചോദിച്ചു.... നമ്മൾക്ക് സൊഹാർ വഴി ഇബ്രിക്കു പോയാൽ പോരെ? സൊഹാർ എങ്കിൽ സൊഹാർ; നമ്മൾക്ക് എങ്ങനെയും ഇബ്രിയിൽ ചെല്ലണം. മറ്റു പ്രത്യേകിച്ച് ദൗത്യമൊന്നും എനിക്ക് ഇല്ലാഞ്ഞതിനാൽ ഞാൻ ആ സൊഹാറിൽ കൂടിയുള്ള യാത്രക്ക് തലകുലുക്കി സമ്മതം മൂളി. വണ്ടി മെയിൻ റോഡിൽ ട്രാഫിക്ക് ലൈറ്റിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, പുള്ളി റിയർ വ്യൂ മിറർ അടുപ്പിച്ചു വെച്ചു തന്റെ മുഖസൗന്ദര്യം ക്ലോസപ്പിൽ കണ്ട് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്ന് ചറ പറ ഹോൺ അടി. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പച്ച ലൈറ്റ് കത്തിയിട്ടും, ഹോണടികൾ കേട്ടിട്ടും, പുള്ളി, പുള്ളിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ സ്വയം മറന്നിരിക്കുകയാണു. ഞാൻ പറഞ്ഞു, ഭായി പച്ച ലൈറ്റായി, വണ്ടിക്കാരെല്ലാം ബഹളം വെയ്ക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വണ്ടി എടുത്തു. ആ സമയത്ത് പെട്ടെന്ന് പുള്ളി ഒരു ജെ.സി.ബിയാണു ഓടിക്കുന്നതെന്ന ധാരണയിൽ എന്തോ ചെയ്തു. വണ്ടി നിന്ന നിൽപ്പിൽ കിടന്ന് റെയ്സായി. പിന്നെ സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, ഗിയറു മാറ്റി വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. തൊട്ടു പുറകിലുള്ള ഒരു ടാങ്കർ ലോറിക്കാരൻ, നമ്മുടെ സാരഥിയുടെ വണ്ടി ഓടീരിലുള്ള അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചെന്നോണം ഹോൺ അടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇതു സഹിക്കാതെ, ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി, ആകാശത്തേക്ക് കൈകളുയർത്തി കഥകളിയിൽ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക മുദ്ര, നടുവിരലു കൊണ്ട് കാട്ടി, കൈ അകത്തിട്ടിട്ട് പറഞ്ഞു.. ഹല്ല പച്ചയുടെ ഒക്കെ അഹങ്കാരമേ!! നമ്മളും അവനും ഓടിക്കുന്നത് @#^&% തന്നെയാ. ഞാൻ പറഞ്ഞു.. "യേ അവൻ നമ്മുടെ വണ്ടി നമ്പർ എഴുതി പരാതി പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ തൂങ്ങും"..ഉടനെ നമ്മുടെ ചങ്ങായി.. "നമ്മൾ എന്തിനു തൂങ്ങണം. വണ്ടിയുടെ ഉടയവൻ തൂങ്ങും. ഇബ്രിയിൽ ജെ.സി.ബി പണിയുന്ന ഞാൻ എങ്ങനെ തൂങ്ങാനാ.. ഭായി പറ"... ആ ആത്മാർത്ഥത കണ്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞും, തൊണ്ട ഇടറിയും പോയി. ഞങ്ങളുടെ വർത്തമാനത്തിനിടെ ടാങ്കർ ലോറിക്കാരൻ അടുത്ത ലെയിനിൽ കൂടി മുൻപിൽ കയറി ഹിന്ദിയിൽ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ സാരഥി കുലുങ്ങി ചിരിച്ച്, സ്റ്റിയറിങ്ങിലേക്ക് കമിഴ്ന്ന് വീണിട്ട് പറഞ്ഞു, ഹിന്ദി അറിയാൻ വയ്യാത്ത എന്നോട് അവൻ ഹിന്ദിയിൽ എന്റെ അമ്മക്കോ, അപ്പനോ തെറി പറഞ്ഞിട്ട് വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോ? "എനിക്ക് ഹിന്ദി അറിയാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ, ആംഗ്യ ഭാഷ ഞാൻ കാട്ടിയത്. പച്ചയുടെ ബുദ്ധിയല്ല, എന്റെ ബുദ്ധി ഭായീ"യെന്ന് പറഞ്ഞു പുള്ളി, പുള്ളിയുടെ ബുദ്ധിയിൽ ഊറ്റം കൊണ്ടു. <br /><br />മസ്കറ്റിലെ ട്രാഫിക്കു ഒന്നൊഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പുള്ളി, വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി. 100 സ്പീഡ് ലിമിറ്റുള്ള റോഡിൽ കൂടി 140 സ്പീഡിൽ വണ്ടി കത്തിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു... ഭായി..ഇവിടെയൊക്കെ ക്യാമറാകൾ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഫൈൻ അടിക്കും. ഉടനെ പുള്ളി.. എന്റെ പട്ടി ഫൈൻ അടക്കും. വണ്ടിയുടെ ഉടമസ്ഥൻ ഫൈൻ അടക്കും. അല്ല ഞാൻ അടക്കണോ?" ഞാൻ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു വണ്ടിയിൽ ഇരുന്നു. ഒരു നല്ല വളവ് പുള്ളി ഒട്ടും സ്പീഡ് കുറക്കുന്നില്ല. ഞാൻ വണ്ടിയുടെ ഡാഷ് ബോർഡിൽ ഒന്ന് അള്ളി പിടിച്ച്, എന്റെ ഭാര്യയെയും, മക്കളെയും മനസ്സിൽ കണ്ട് കണ്ണും പൂട്ടിയിരുന്നു. കണ്ണു അടച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പുള്ളി എന്നെ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു.. ബെസ്റ്റ് കക്ഷിയാ വണ്ടിയിൽ ഇരുന്ന് ഉറങ്ങുകയാ.. ദേ അങ്ങോട്ട് നോക്ക്.. കുഴിയിൽ കണ്ടോ ഒരു സെയിൽസ് വാൻ കിടക്കുന്നത്. അതെങ്ങനെയാ..ഇവനൊക്കെ ഇവന്റെ അമ്മയെ കെട്ടിക്കാൻ പോകുന്ന പോക്കല്ലെ.. ഒടുക്കത്തെ സ്പീഡ്.. ദാ!!! $#@%$ വും കുത്തി കിടക്കുന്നു. പുള്ളി വണ്ടി ഒന്ന് സ്ലോ ചെയ്തപ്പോൾ ആ വണ്ടിയുടെ പുറകു വശത്ത് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു.. <i>How is my driving? If over speed please call……..</i> അയ്യോ, നിന്റെ ഡ്രൈവിങ്ങ് ബെസ്റ്റ് ഡ്രൈവിങ്ങല്ലേ.. അതു കൊണ്ടല്ലെ ഇവിടെ മൂഡും പൊക്കി കിടക്കുന്നേ... ഈ കമന്റ് കേട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. <br /><br />വണ്ടി പിന്നെയും സ്പീഡിൽ തന്നെ പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ നിസ്വ എന്ന ബോർഡ് കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ പറഞ്ഞു.. ഭായി സൊഹാർ വഴി പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു, നമ്മൾ നിസ്വായിലാ എത്തിയിരിക്കുന്നത്... ഒരു ഭാവവ്യതാസവുമില്ലാതെ പുള്ളി പറഞ്ഞു.. ആ നമ്മൾക്ക് ഏതെങ്കിലും റോഡ് മിസ്സായി കാണും. ഏതായാലും ഞാൻ സേഫായി നിസ്വാ വരെ കൊണ്ടു വന്നില്ലേ?? നിസ്വായിൽ ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി. ഇബ്രിക്ക്.. <br /><br />ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞതു കൊണ്ടാകാം എന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു അടഞ്ഞു വന്നു. ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു രക്ഷപ്പെടാനായി ഞാൻ പുള്ളിയോടു ജെ.സി.ബി ഓടിക്കുന്നതിനെ പറ്റി അല്പം സംശയം ചോദിച്ചു. എന്റെ ഈശ്വരാ!!! വെള്ളാനകളുടെ നാട്ടിലെ കുതിരവട്ടം പപ്പുവിനെ പോലെ, പുള്ളി വീര സാഹസിക കഥകൾ പറഞ്ഞു എന്നെ രോമാഞ്ചം കൊള്ളിച്ചു. കഥ പറച്ചിലിനിടയിൽ പുള്ളി ടൊയോട്ടാ കൊറോള, ജെ.സി.ബിയാണെന്ന ധാരണയിൽ വീണ്ടും അബദ്ധങ്ങൾ കാട്ടി. നിസ്വാ - ഇബ്രി റോഡ്, വഴിതെറ്റികാഞ്ഞ കാരണത്താൽ ഞങ്ങൾ ദൈവകൃപയാൽ സസുഖം വീട്ടിൽ എത്തി ചേർന്നു. വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ, PWD എഞ്ചിനിയർ അപ്പോ തന്നെ ഞമ്മക്ക്(കുതിരവട്ടം പപ്പു) അവാർഡു തന്നുവെന്ന് പറയുമ്പോലെ, സത്യത്തിൽ പുള്ളിക്ക് ഒരു അവാർഡ് കൊടുക്കണമെന്ന് എനിക്കും തോന്നിയെങ്കിലും, വായിൽ നിന്നു വരുന്ന “പി.സി.ജോർജ്ജിനെ” ഓർത്തു ഞാൻ ഒന്നും മുണ്ടിയില്ല.<br /><br />ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ജെ.സി.ബി ഡ്രൈവർ വക ഒരു ഫോൺ കോൾ - നാട്ടിൽ പോയ കക്ഷിയെ കൊണ്ടു വരാൻ വീണ്ടും എയർപോർട്ടിലേക്ക് പുള്ളി പോകുന്നു. കമ്പനി കൊടുക്കാൻ ഞാനും ചെല്ലാൻ....കള്ളത്തരങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഫോൺ താത്തു വെച്ചപ്പോൾ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ തലയിൽ വെച്ച്, പല്ലുകൾ ഉന്തി എന്റെ രക്തം കുടിക്കാനായി വരുന്ന ഒരു ജെ.സി.ബിയുടെ രൂപം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.....<br /> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-74447920711010143802014-02-03T18:33:00.002+04:002014-02-03T18:39:24.363+04:00
ബഹുമാനപ്പെട്ട കേന്ദ്ര പ്രവാസികാര്യ വകുപ്പു മന്ത്രി അറിയുവാൻ
ബഹുമാനപ്പെട്ട കേന്ദ്ര പ്രവാസികാര്യ വകുപ്പു മന്ത്രി അറിയുവാൻ,<br /><br />ഞങ്ങൾ കാനഡായിൽ, പി.ആറായി( Permanent Residents) താമസിച്ചു വരുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ മലയാളി കുടുംബമാണു. രണ്ടു വർഷമായി ഇവിടെ താമസിച്ചു വരവേ, ഗുളികന്റെ അപഹാരവും കണ്ടകന്റെ തുടക്കവും കയറി ബാധിച്ചതു കൊണ്ട്, എന്റെ 10 വയസ്സായ മകന്റെ പാസ്പ്പോർട്ട് മാർച്ചു മാസം കാലഹരണപ്പെടുകയാണെന്ന നഗ്ന സത്യം എന്റെ ഭാര്യ എന്നെ അറിയിച്ചു. അതിനെ തുടർന്ന് ഇന്റർനെറ്റിൽ സെർച്ച് ചെയ്തു, പാസ്പ്പോർട്ട് പുതുക്കുന്നതിലേക്ക് വേണ്ടിയ അപേക്ഷാ ഫോറങ്ങൾ എല്ലാം പൂരിപ്പിച്ചു, ഡൗൺലോഡ് ചെയ്തു പ്രിന്റ് എടുത്ത്, ശനിയുടെ അപഹാര ദിനമായ ശനിയാഴ്ച്ച രാവിലെ 7.10 എന്ന ശുഭ മുഹൂർത്തത്തിൽ ഞങ്ങൾ കുടുംബ സമേതം പാസ്പോർട്ട് പുതുക്കുന്ന ബി.എൽ.എസ് എന്ന ഏജൻസിയിലേക്ക് കുതിച്ചു. 8.00 മണിക്കാണു ഓഫീസ് തുറക്കുന്നത്. തുറക്കുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ അവിടെ എത്തി, എത്രയും പെട്ടെന്ന് കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വരികയെന്ന ഒറ്റ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണു കനത്ത മഞ്ഞു വീഴ്ച്ചയെ അവഗണിച്ച് 7.10 എന്ന ശുഭ മുഹൂർത്തം ഞങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുത്തതു തന്നെ.<br /><br />7.40 മണിക്ക് ഞങ്ങൾ അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ നാട്ടിൽ, ബിവറേജസ് കോർപ്പറെഷന്റെ മുൻപിലെ ക്യൂ ഓർമ്മിപ്പിക്കുമാറു ഒരു നെടു നീളൻ ക്യൂ കണ്ടപ്പോളെ ഞങ്ങൾ കൃത്യ സ്ഥലത്ത് എത്തി ചേർന്നുവെന്ന് ബോദ്ധ്യമായി. കാനഡായിൽ വന്ന് രണ്ട് വർഷത്തിനിടെ ഇവിടുത്തെ പല ഓഫീസുകളിലും പല കാര്യങ്ങൾക്ക് പല അവസരങ്ങളിൽ കയറി ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും നീണ്ട ഒരു ക്യൂ അതു ഓഫീസ് തുറക്കുന്നതിനു മുൻപേ കണ്ടപ്പോഴെ, നമ്മൾക്ക് എട്ടിന്റെ പണി കാനഡായിലും ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ തന്നുവെന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.<br /><br />കാനഡായിലായതു കൊണ്ടാകാം, ഏതായാലും കൃത്യ സമയമായ 8.00 മണിക്ക് തന്നെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. പരുമല കബറിടത്തിൽ പോകുന്ന ഭക്തജനങ്ങൾ പദയാത്ര നടത്തുന്ന കണക്കെ വളരെ ഭയഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെ ഓഫീസിൽ പ്രവേശിച്ച് ആഗമനോദ്ദേശ്യം അവിടെയിരുന്ന ഒരു സാറിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, സകലതും കേട്ട ശേഷം A31 എന്ന റ്റോക്കൺ നമ്പർ തന്നപ്പോൾ, ആദ്യമായി എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നുവെനിക്ക്. റ്റോക്കൺ നമ്പർ A1, ബോർഡിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, അഭിനവ് ബിന്ദ്ര ഷൂട്ടിങ്ങിൽ സ്വർണ്ണ മെഡൽ കിട്ടിയപ്പോൾ കാണിച്ച സന്തോഷത്തോടെ, ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരൻ പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ലേശം അസൂയ തോന്നിയെന്നതു പരമമായ സത്യമാണു. 10 മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന കാര്യം എനിക്ക് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടത്. 7 കൗണ്ടറുകൾ ഉള്ള ആ ഓഫീസിൽ ആകെ രണ്ട് സീറ്റുകളിൽ മാത്രമേ സാറും, മാഡവും ഉള്ളു. ബാക്കി സീറ്റുകളെല്ലാം ഭാരതീയ സർക്കാരോഫീസുകൾ പോലെ തന്നെ അനാഥമായി കിടക്കുന്നു.<br /><br />അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, റ്റോക്കൺ നമ്പർ A1 കിട്ടിയ ഭാരതീയൻ, മൂത്ര പരിശോധനയിൽ സ്വർണ്ണ മെഡൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ പേപ്പറുകളെല്ലാം സാറിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും തിരികെ വാങ്ങി, ഇനി പിന്നെ എല്ലാം ശരിയാക്കി കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോഴെ, ബാലചന്ദ്രമേനോൻ സിനിമയിൽ പറയുന്ന ഡയലോഗ് പോലെ "തൃപതിയായി കുട്ടാ... തൃപ്തിയായി".. എന്ന് നെഞ്ചും തടവി റ്റോക്കൺ നമ്പറുകൾ മാറുന്നത് കാണാൻ കണ്ണു ചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു.<br /><br />സമയം ഒച്ച് ഇഴയുന്നതു പോലെ, ഇവിടുത്തെ സാറന്മാരാണെങ്കിൽ അതിലും ഇഴയുന്നു. അപ്പോൾ ദാ, മകൻ പതുക്കെ വന്ന് എന്നെ ചൊറിഞ്ഞിട്ടു അവനു വാഷ്റൂമിൽ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ ഓഫീസിൽ പല കതകുകൾ കണ്ടെങ്കിലും, വാഷ്റൂമെവിടെയെന്ന് അറിയാൻ വയ്യാഞ്ഞ കാരണത്താൽ റ്റോക്കൺ തന്ന സാറിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ചെന്ന് വീണ്ടും തല വണങ്ങി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ.. ഹാ ഹാ... ഇവിടെയങ്ങനെയൊരു കാര്യമേയില്ലായെന്ന് മൊഴിഞ്ഞു.<br /><br />വെളിയിലിറങ്ങിയപ്പോൾ, തൊട്ടടുത്തുള്ള ബാസ്ക്കിൻസ് റോബിൻസിന്റെ വാതിലിൽ, കസ്റ്റമേഴ്സ് അല്ലാത്തവർക്ക് വാഷ് റൂം ഉപയോഗിക്കാൻ ചാർജ്ജ് ഈടാക്കുമെന്ന ഒരു ബോർഡ് ഞങ്ങളെ ഇളിച്ചു കാണിക്കുന്നതായി തോന്നി. അയൽവാസി ഒരു ദരിദ്രവാസിയായാൽ കാനഡാക്കാരും പല ബോർഡുകളും വെയ്ക്കുമെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. 9.00 മണിയെ ആയിട്ടുള്ളു... മോനു മൂത്രം ഒഴിച്ചെ പറ്റു. അതു കൊണ്ട് തണുത്ത് മഞ്ഞു വീണു കൊണ്ടിരുന്ന ആ സമയത്തും മോനും, മോൾക്കും ഒരോ ഐസ്ക്രിം വാങ്ങി കൊടുത്ത്, കാര്യം സാധിച്ച് മാന്യമായി ഇറങ്ങി വീണ്ടും ഓഫീസിൽ നിൽപ്പായി.<br /><br />മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആളുകളുടെ എണ്ണം കൂടി കൂടി വന്നതല്ലാതെ, അവിടെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും പുരോഗമിക്കുന്നതായി ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല. റ്റോക്കൺ നമ്പർ തെളിഞ്ഞു കൗണ്ടറിൽ ചെന്നു നിൽക്കുന്നവരിൽ കാണുന്ന ആദ്യ സന്തോഷം, അവിടെ നിന്നു പോകുമ്പോൾ പലരിലും കണ്ടില്ല.<br /><br />സായിപ്പന്മാരും, മദാമ്മമാരും ഇന്ത്യ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ക്യൂവിൽ വന്ന് നിന്നു മടുത്ത്, കസേരകൾ കിട്ടാത്ത കാരണത്താൽ നിലത്ത് കുത്തിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഭാരത സർക്കാരിന്റെ മുൻപിൽ വിദേശികൾ മുട്ടു മടക്കുന്നതിങ്ങനെയാണല്ലോ ദൈവമേയെന്നോർത്ത് A31 എന്ന നമ്പർ തെളിയുന്നതും കാത്ത് ഞങ്ങൾ നിൽപ്പ് തുടർന്നു.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OJfYd_Gvnpc/Uu-oKMVj2VI/AAAAAAAABxI/tEpJuCA6hA0/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-OJfYd_Gvnpc/Uu-oKMVj2VI/AAAAAAAABxI/tEpJuCA6hA0/s400/1.jpg" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_qcTg5HHi1I/Uu-oVaz3FoI/AAAAAAAABxQ/8QKQOhjSAD8/s1600/20140201_115740.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-_qcTg5HHi1I/Uu-oVaz3FoI/AAAAAAAABxQ/8QKQOhjSAD8/s400/20140201_115740.jpg" /></a></div><br />2.15നു 31 നമ്പർ ബോർഡിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടെ കുത്തിരിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി, മാഡത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഞങ്ങൾ പേപ്പറുകൾ സമർപ്പിച്ചു. കൊടുത്ത അപേക്ഷകൾ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയിട്ട്, ആ പേപ്പർ എവിടെ, ഈ പേപ്പർ എവിടെയെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ ഭാര്യ, ചോദിച്ച പേപ്പറുകൾ മുറ തെറ്റാതെ കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഡൗൺലോഡ് ചെയ്ത അപേക്ഷയിൽ 2 പേപ്പറുകളിൽ പല സ്ഥലങ്ങളും പൂരിപ്പിക്കാനുണ്ട്. അതെല്ലാം പൂരിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അപേക്ഷ ഫോറത്തിൽ 2 പാസ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ കൊണ്ട് വരാനാണു പറഞ്ഞതു. ഞങ്ങൾ രണ്ടെ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുള്ളു. അവർക്ക് 4 എണ്ണം വേണം. ഇവിടെ തന്നെ ഫോട്ടോ എടുത്തു തരുമെന്ന് മാഡം പറഞ്ഞതും, ആ സാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ പോയി. അപ്പോൾ ആ സാറിന്റെ കൈയിൽ "ഫോട്ടം പതിയാനുള്ള പേപ്പറില്ലത്രെ". അതിനാൽ അടുത്ത സ്റ്റുഡിയോ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി.<br /><br />ഫോട്ടൊയും കൊണ്ട് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ലൈനിൽ നിന്നും ഭാര്യ പുറത്ത്. ഏതായാലും മാഡം കനിഞ്ഞു, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ കൈ പറ്റി പണവും അടച്ച് വിജയ ശ്രീലാളിതരായി പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ, അത്രയും നേരവും ക്യൂ നിന്ന് മടുത്ത്, പിന്നെ കുത്തിയിരുന്ന് മടുത്ത ഒരു സായിപ്പും മദാമ്മയും അവിടെ വെച്ചിരുന്ന ഒരു ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി..അതിനു താഴെ എഴുതി വെച്ചിരുന്ന ഇൻ ക്രെഡിമ്പിൾ ഇന്ത്യാ എന്ന് വായിച്ചിട്ട് ; പിന്നെ ന്യൂ ജനറേഷൻ സിനിമകളിൽ പറയുന്ന ഒരു ടൂ... ടൂ.. തെറിയും വിളിച്ച് ഇറങ്ങി പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ വിഷമം തോന്നി പോയി.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sjaC_zuOcac/Uu-khBztKDI/AAAAAAAABw0/JbM29HWnbDA/s1600/incredible-india.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-sjaC_zuOcac/Uu-khBztKDI/AAAAAAAABw0/JbM29HWnbDA/s400/incredible-india.jpg" /></a></div><br />പ്രവാസികാര്യ മന്ത്രി എന്ന നിലയിലും അല്ലാതെയും ഒക്കെ താങ്കളൊക്കെ എത്ര വിദേശ രാജ്യങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത്, ഏതെങ്കിലും ഒക്കെ നല്ല എംബസ്സികളിൽ പോയി അവരൊക്കെ അവിടെ വന്നു പോകുന്നവരെ എങ്ങനെയാണു പറഞ്ഞു വിടുന്നതെന്ന് പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു.<br /><br />അതെങ്ങനാ... പണ്ടുള്ളവർ പറയുമ്പോലെ പട്ടിയുടെ വാൽ പന്തീരാണ്ടു കൊല്ലം കുഴലിലിട്ടാലും, കുഴലു വളയുകയല്ലാതെ വാലു നിവരുകയില്ല.<br /><br />"ഇൻക്രെഡിമ്പിൾ ഇന്ത്യ", "മേരാ ഭാരത് മഹാൻ ഹെ", "കേരളാ ഗോഡ്സ് ഓൺ കൺട്രി" എന്നൊക്കെ അച്ചടിച്ചു കാണുമ്പോൾ ഉള്ള സുഖം അനുഭവത്തിൽ വരുമ്പോൾ കിട്ടുന്നില്ലായെന്നത് പരമമായ ഒരു സത്യം മാത്രമാണു. ഏതു ദേശത്ത് ചെന്നാലും ഇന്ത്യ എന്നും ഇന്ത്യ തന്നെ. ആ "പാര"മ്പര്യം ഇന്നും കൈ മോശം വരാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു.<br />എന്റെ ദേശം എന്നെങ്കിലും നന്നാകണേയെന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ....<br /><br />മാനസിക പ്രയാസത്തോടെ..<br />ഒരു പ്രവാസി.(Senu Eapen Thomas) Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-672823226312311492013-07-13T23:55:00.002+04:002013-07-14T02:48:04.286+04:00
നാളത്തെ ദിവസം കൊണ്ട് ടെലഗ്രാം ഒരു ചരിത്രമാകുന്നു. ടെലഗ്രാം നിർത്തലാകുന്നുവെന്ന വാർത്ത വന്നപ്പോഴാണു ഞാൻ ഒരു പഴയ കമ്പി പുരാണം ഓർത്തത്.   വെല്ലൂരിൽ പരീക്ഷ ഒക്കെ എഴുതി, നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നമ്പർ 20, മദ്രാസ് മെയിലിൽ കയറുമ്പോൾ, യാത്രയയ്ക്കാൻ വന്ന സുഹൃത്തുക്കളോട് ഹൃദയ വിങ്ങലോടെ യാത്ര പറഞ്ഞപ്പോഴും...ഗുളികന്റെയും കേതുവിന്റെയും അപഹാരം ഉച്ചസ്ഥായിലായതു കൊണ്ട് ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു, റിസൾട്ട് വരുമ്പോൾ ഉടനെ അറിയിക്കണമേയെന്ന്....  പ്രാർത്ഥനാ നിർഭരമായ മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഒരു വൈകുന്നേരം നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോസ്റ്റുമാൻ അതിവേഗത്തിൽ സൈക്കിൾ ചവട്ടി വീട്ടിലെത്തി, എന്റെ അപ്പയെ തിരക്കി. അപ്പ വന്നപ്പോൾ, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ,ഒരു ടെലഗ്രാം അപ്പയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. അപ്പ ആ ടെലഗ്രാം വാങ്ങിയപ്പോൾ, അപ്പയുടെ വിഷമം കാണാതിരിക്കാനായി പോസ്റ്റുമാൻ മുഖം തിരിച്ചു. ടെലഗ്രാം വായിച്ച ശേഷം, അപ്പ എന്നെ നീട്ടി വിളിച്ചു.. എന്നിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു...എടാ നീ പാസ്സായി എന്നു പറഞ്ഞു ടെലഗ്രാം വന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന്. വെല്ലൂരിലെ നല്ലവരായ സുഹൃത്തുക്കൾ ഞാൻ ജയിച്ച മാത്രയിൽ എന്റെ അപ്പയുടെ പേർക്ക്  "Senu Passed Away"  എന്ന് ഒരു കമ്പി അടിച്ചപ്പോൾ, അതിനു ഇങ്ങനെയും ഒരു അർത്ഥമുണ്ടാകുമെന്ന് ആ പാവം പോസ്റ്റുമാൻ ഒരിക്കല്ലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-68429251102801881082012-11-10T19:21:00.001+04:002012-11-10T23:42:40.819+04:00
ഒമാനിലെ ബർക്കയിൽ കണ്ട ഒരു കോഴി കടയുടെ സൈൻ ബോർഡ്.       ഹോട്ടലിലെ കസ്റ്റമേഴ്സിനു കാർ പാർക്ക് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലമെന്നാണ് അർത്ഥം       ഇബ്രിയിലെ പോസ്റ്റോഫീസിൽ കണ്ട റെജിസ്റ്റേർഡ് പോസ്റ്റിന്റെ സൈൻ ബോർഡ്       സിനാവിലെ ഷൂസ് നന്നാക്കുകയും, വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കട.       വാലി ഓഫീസ്... (ആരും തെറ്റായി വായിച്ച് നാറ്റികരുതേ)       സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാനുള്ള സ്ഥലം.       ദൈവത്തെ ഓർത്ത് ടോയിലറ്റിന്റെ മുകളിൽ കുത്തിയിരുന്ന് കാര്യം സാധിക്കരുതേയെന്ന് അപേക്ഷ       വൃത്തിക്കെട്ട എല്ലാ സൈറ്റുകളും ബ്ലോക്ക് ചെയ്ത ഒമാൻറ്റെൽ ഇന്ന് വരെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാത്ത ഒരു മുല സൈറ്റ്. (ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ സർക്കാർ വക മുല സൈറ്റ്)       Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-65767431715401998032012-03-01T13:53:00.009+04:002012-03-01T18:40:50.815+04:00
നമ്പുതിരി റോൿസ് (Nampoothiri Rockzzzz)
ബി. കോം ഒക്കെ പാസ്സായി ‘ബിലോ കോമൺസെൻസുമായി’, ഇനി എന്ത് എന്ന ചോദ്യ ചിഹ്നവുമായി (എന്റെ ശരീരമല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്) നിൽക്കുമ്പോഴാണു, തിരുവല്ലായിൽ കസിൻ തുടങ്ങുന്ന ഓഫീസിന്റെ ചുമതലക്കാരനായി എന്നെ വിളിച്ചത്. തിരുവല്ലായുടെ ഹൃദയ ഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയുന്ന ഈ ബഹു നില കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയിലായിരുന്നു കസിന്റെ ഓഫീസ്. പക്ഷെ കെട്ടിടം പണി പൂർത്തിയാകാത്ത കാരണം ആ കെട്ടിടത്തിൽ ഒന്ന്, രണ്ട് ഓഫീസുകൾ മാത്രമെ അപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുള്ളായിരുന്നു. <br /><br />ഏതായാലും വീട്ടിൽ ചുമ്മാതെയിരിക്കുകയല്ലെ... എനിക്ക് ഒരു റ്റൈം പാസ്സും ആകും, കസിനു അത് ഒരു ഉപകാരവുമായിരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞതോടെ ആദ്യം അല്പം ജാഡ്യൊക്കെ എടുത്തെങ്കിലും ഒടുക്കം ഞാൻ ഈ വലിയ ചുമതല എന്റെ ചെറിയ ചുമലിൽ ഏറ്റെടുത്തു. ആദ്യത്തെ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം, ആ ഓഫീസിൽ പോയി ഇരുന്നെങ്കിലും, എനിക്ക് എന്തോ ഒരു വീർപ്പ് മുട്ടൽ. കൂട്ടിനു ആരുമില്ലാത്ത, നാക്കിനു, വ്യായാമമില്ലാതെ, ആ ഓഫീസിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിലും ഭേദം, ഊമർ സ്ക്കൂളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട്, കസിനോട് ഒരക്ഷരം പോലും പറയാതെ ഞാൻ ആ ജോലിയിൽ നിന്നും രാജി വെച്ചു. ബാംഗ്ലൂരു നിന്നും എന്റെ കസിൻ ഓഫീസിലെ ‘അങ്ങാടി നിലവാരം’ അറിയാൻ പതിവു പോലെ ഓഫീസിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ടും ഫോൺ എടുക്കാഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് വീട്ടിലേക്ക് ഫോൺ വിളിച്ച കസിൻ, എ.കെ ആന്റണിയുടെ രാജി കേട്ട എലിസബേത്തിനെ പോലെ ഞെട്ടി. പക്ഷെ കസിൻ പിന്നീട് കരുണാകരനെ പോലെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നേപി നിനച്ചില്ല. കുഞ്ഞും നാൾ മുതലെ എന്റെ “വീക്ക്നെസ്സ്” കണ്ട് വളർന്ന എന്റെ കസിൻ, എന്നെ ഒന്ന് ഉപദേശിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ, ഞാൻ ഇട്ടൊഴിഞ്ഞ് പോന്ന് ആ കസേരയിൽ ഒരു സുന്ദരി പെൺക്കൊടിയെ പോസറ്റ് ചെയ്തു. <br /><br />ഞാൻ ആരാ മോൻ.... കെ. കരുണാകരൻ, സ്വന്തം മോനെ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് കോൺഗ്രസ്സിലേക്ക് തിരിച്ച് വന്ന അതേ സ്പീഡിൽ, ഞാൻ എന്റെ രാജി കത്ത് കാറ്റിൽ പറത്തി വീണ്ടും ഉദ്യോഗത്തിനായി പോയി. രാവിലെ 9.00 മണി മുതൽ 5.00 മണി വരെ സമയം പോകുന്നത് അറിയത്തേയില്ല. 5 മണിക്ക് സുന്ദരി പോകുന്നതോടെ വീണ്ടും പഴയ അവസ്ഥ. ആയതിനാൽ കൃത്യം 5 മണിക്ക് സുന്ദരിക്ക് ഒപ്പം ഓഫീസടച്ച്, “I” ക്യാറ്റഗറി സെക്യുരിറ്റി (എന്റെ ശരീരം പോലെയല്ലെ സെക്യുരിറ്റിയും) അകമ്പടിയോടെ സുന്ദരിയെ ട്രാൻസ്പ്പോർട്ട് ബസ് കയറ്റി വിട്ട്, ബെസ്റ്റ് ബേക്കറിയിലും പിന്നെ മറ്റ് അല്ലറ ചില്ലറ റോമിങ്ങ് ഒക്കെ നടത്തി വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ, ബാംഗ്ലൂരു നിന്നും അടുത്ത ഫോൺ.. ഇക്കുറി കസിൻ അല്പം ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു. 5 മണിക്ക് ഓഫീസ് അടച്ച് വീട്ടിൽ പോരാനാണു നിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിൽ, മേലിൽ ആ ഓഫീസിൽ കാലു കുത്തിയേക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോൺ താത്തു വെച്ചപ്പോൾ, എങ്ങനെയും കോൺഗ്രസ്സിൽ കയറി പറ്റാനായി, കെ.മുരളീധരൻ പണ്ട് മിണ്ടാതിരുന്ന് എ.കെ. അന്തോണിക്ക് പഠിച്ചത് പോലെ, ഞാനും അതേ തത്വം അങ്ങട്’ ഫോളോ ചെയ്തു.<br /><br />ഓഫീസ് കെട്ടിടത്തിന്റെ പണി പൂർത്തിയായപ്പോഴെക്കും, നമ്മുടെ ഓഫീസിന്റെ അതെ നിലയിൽ കംപ്യൂട്ടർ സെൻടറും, പാരലൽ കോളെജും, പത്ര-മാധ്യമ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒക്കെ വന്ന് ബിസി ആയി. പാരലൽ കോളെജിലെ ചില പെൺക്കൊടികൾ നമ്മുടെ ഓഫീസിലെ സുന്ദരിയുമായി കമ്പനിയായതു കൊണ്ട്, ഉച്ചയൂണു നമ്മുടെ ഓഫീസിലാക്കി. ആയത് കൊണ്ട് രുചികരമായ പല പൊതി ചോറിലെ വിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് നമ്മുടെ ഉച്ചയൂണു കുശാലമായിരുന്നുവെന്ന് ഊന്നി ഊന്നി പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ??? അതു പോലെ തന്നെ വീട്ടിൽ ഉപ്പേരി, അച്ചാർ ഇവകൾ ഉണ്ടാക്കിയാൽ ആരും കാണാതെ അത് പൊതിഞ്ഞ് കെട്ടി ഓഫീസിൽ കൊണ്ട് വന്ന് ഇതിനൊക്കെ ഞാൻ കോമ്പൻസേറ്റ് ചെയ്തിരുന്നൂവെന്നത് എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പോലും അറിയാത്ത മറ്റൊരു ദി ട്രൂത്ത്. ഇങ്ങനെ അമ്പാടിയിലെ ശ്രീകൃഷണനായി രാധമാർക്കൊപ്പം വിലസി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത ഓഫീസിൽ തകൃതിയായി ഫർണിഷിങ്ങ് ഒക്കെ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ സന്തോഷം തോന്നി. അങ്ങനെ കൊട്ടും ഘോഷത്തോടെയും ആ ഓഫീസിന്റെയും ഉദ്ഘാടനം കഴിഞ്ഞു. ആ ഓഫീസിലും പെണ്ണിന്റെ എണ്ണം ഒന്ന്, പിന്നെ ബൂർഷ്വാകളായ കുറെ എക്സിക്യൂട്ടിവ്സും. ഉദ്ഘാടനം കഴിഞ്ഞ്, മുതലാളി ഒരു പ്ലേറ്റിൽ ലഡ്ഡുവും കൊണ്ട് നമ്മുടെ ഓഫീസിൽ വന്ന്, സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. കക്ഷിയുടെ പേരു........നമ്പൂതിരി. പേരിന്റെ അറ്റത്തെ ആ നമ്പൂതിരിയും, പുള്ളിയുടെ കളറും കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ച് പോയി.. അത് കൊള്ളാമല്ലോ, “നമ്പൂതിരിയെന്ന് കുടുംബ പേരാണോ”?? പുള്ളി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ കിടന്ന പൂണുൽ കാട്ടി പറഞ്ഞ്, “അല്ല ഒറിജിനൽ നമ്പൂതിരിയാ.... ഫാൻ ബെൽറ്റ് ഒക്കെയുള്ള നമ്പൂതിരി”യെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്ന് വെളുക്കെ ചിരിച്ചപ്പോൾ, ഭാഗ്യം ആ പല്ലുകൾ നമ്പൂതിരി ഫാമിലിയില്പെട്ടവയാണെന്ന് ബോദ്ധ്യമായി. <br />നമ്പൂതിരിയുമായി അടുത്തിടപെടാൻ തുടങ്ങി അധികം താമസിക്കും മുൻപ് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കാര്യം ബോദ്ധ്യമായി... നമ്പൂതിരി വെറും നമ്പൂതിരിയല്ല ഒരു ഉഗ്രൻ തരികിട നമ്പൂതിരി. ജോലിക്ക് നില്ക്കുന്ന സുന്ദരിക്ക് 3 മാസം ജോലി ചെയ്തപ്പോൾ, ആകെ കിട്ടിയത് 1 മാസത്തെ ശമ്പളം, അതും ഇൻസ്റ്റോളമെന്റായി. അതിനു, പുള്ളിക്ക് കുടിക്കാൻ കാശ് തികഞ്ഞിട്ട് വേണ്ടെ ശബളം കൊടുക്കാൻ. അമരം സിനിമയിൽ K.P.A.C ലളിത പറയുമ്പോലെ, “ ചാകര വന്നാൽ സന്തോയം, ചാകര വന്നില്ലേൽ സന്തോയം...” എന്നത് പോലെ ഇവിടെയും നമ്പൂതിരിക്കും എന്തും, ഏതും സന്തോയങ്ങളായിരുന്നു. <br /><br />ഒരു ദിവസം രാവിലെ നമ്പൂതിരി വന്നത് ഒരു ഗുജറാത്തിയെയും കൊണ്ടാണു. ഭൂമികുലുക്കത്തിൽ പെട്ട് വീട് നശിച്ച്, കേരളത്തിൽ പിരിവിനു വന്ന ഒരു പാവം ഗുജറാത്തി. ഗുജറാത്തിയെ നമ്മുടെ ആ കെട്ടിടത്തിലുള്ള മാധ്യമ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി, ഒരു വാർത്താ സമ്മേളനത്തിനു വേദിയൊരുക്കി, നമ്പൂതിരി സ്ഥലം വിട്ടു. വാർത്താ സമ്മേളനത്തിനു ശേഷം, ഗുജറാത്തി, നമ്പൂതിരിയെയും കാത്ത് നിൽപ്പായി. പാവത്തിന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട്, ഒരു പത്രപ്രവർത്തകൻ അറിയാവുന്ന മുറി ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞു, ‘ആപ്പ്’ ഇപ്പോൾ പൊയ്ക്കോ ജീ. കൽ ആപ്പ് ന്യൂസ്, പേപ്പർ മേം ഹെങ്ങ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോളാണു ഗുജറാത്തിക്കിട്ട് നമ്പൂതിരി കൊടുത്തിട്ട് പോയ “ആപ്പിനെ” പറ്റി കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത്ത ഹിന്ദിയിൽ പറയുന്നത്. തീൻ സൗ, സാർ, എന്നീ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോഴെ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഗുജറാത്തിയുടെ 300 അടിച്ച് സാർ പോയി. ഏതായാലും ഗുജറാത്തിയെ നമ്പൂതിരിയെയോ, നമ്പൂതിരി ഗുജറാത്തിയെയും പിന്നീട് കണ്ടിട്ടില്ല.... കെട്ടി തൂങ്ങി ചത്തവന്റെ, അണ്ടർവെയറിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ കെട്ടി തൂങ്ങി ചാകുന്നവനെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ വന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ആ ഗുജറാത്തി എന്ത് വിചാരിച്ചോ ആവോ???<br /> <br />ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പോയി. ഒരു ദിവസം ബ്ലേഡുകാരുടെ കൈയിൽ നിന്നും കാശ് ഒക്കെ വാങ്ങി, സുന്ദരി സ്റ്റാഫിന്റെ വള രണ്ട് ദിവസത്തിനകം തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു ഊരി വാങ്ങി, വാമഭാഗത്തിനെ പ്രസവത്തിനു വിട്ടിട്ട്, വൈകിട്ട് ഓഫീസിൽ വന്നു. ഭാര്യയെ പ്രസവത്തിനു വിട്ട സന്തോയമായി അന്ന് ഞങ്ങൾക്ക്. പുള്ളിയുടെ കൈയിൽ സ്ഥാവരജംഗമ വസ്തുവായി ആകെ ബാക്കിയുള്ളത് ഒരു ഫാൻ ബെൽറ്റും, കോണകവുമാണു. അതാണെങ്കിൽ മുത്തൂറ്റ് ബാങ്കുകാർ പോലും പണയമെടുക്കുകയുമില്ലായെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല. ഒടുക്കം ഞങ്ങളുടെ ശല്യം സഹിക്കാതെ പുള്ളി വെളിയിലേക്ക് പോയി. . ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞ് വന്ന് ഞങ്ങളെയെല്ലാവരെയും കൂട്ടി, പ്രദീപിന്റെ കാറിൽ നേരെ എലൈറ്റിലേക്ക് പോയി. എല്ലാവരും അവരവരുടെ കപ്പാസിറ്റിയനുസരിച്ച് സ്മോളും, ലാർജ്ജും, ബിയറും ഒക്കെ ഓർഡർ കൊടുത്തപ്പോൾ, എനിക്കും കൂടി ഒരു സ്മോൾ ഓർഡർ കൊടുക്കാൻ നമ്പൂതിരി മറന്നില്ല. ഓഹ്ഹ് പിന്നെ!!! ഈ സ്മോളും അടിച്ച് വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറിയിട്ട് വേണം, വീട്ടിൽ ഡോബർമാനെക്കാളും വലിയ മൂക്കും തുറന്ന് പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന അമ്മയെന്നെ ചവിട്ടിയിറക്കാൻ??? അതു കൊണ്ട് എന്റെ സ്മോൾ, മറ്റാരോ ലാർജ്ജിൽ ചേർത്ത് ഇമ്മിണി വലിയ ലാർജ്ജാക്കി അകത്താക്കി. ഒടുക്കം നേരെ ചൊവ്വെ നടന്നു പോയവർ, ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയ നീൽ ആംസ്ട്രോങ്ങിനെ പോലെ പിച്ച വെച്ച്, പിച്ച വെച്ച് വണ്ടിയിൽ കയറി. ഓഫീസിലേക്ക് തിരികെ പോകുമ്പോൾ, അവിടെയുള്ള ഒരു തുണിക്കടയുടെ മുൻപിലേക്ക് നമ്പൂതിരി ഒന്ന് എത്തി വലിഞ്ഞ് നോക്കി, പെട്ടെന്ന് തലയകത്തേക്കിട്ടിട്ട് പറഞ്ഞു, “ ശ്ശോ!! ഇവനിത് വരെ വീട്ടിൽ പോയില്ലെ? നമ്പൂതിരി നോക്കിയ സ്ഥലത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ നോക്കിയപ്പോൾ യൂണിഫോമിട്ട ഒരു കുട്ടി പയ്യൻ നിൽക്കുന്നു. ആ പയ്യനെ ഞങ്ങളാരും മുൻപ് കണ്ടിട്ടേയില്ല. ഇതാരാ കക്ഷി? ഞങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം ചോദിച്ചു. അവനാണു ഇന്നത്തെ നമ്മൂടെ വെള്ളമടിയുടെ സ്പോൺസർ. സ്പോൺസറോ... ഈ സ്ക്കൂൾ പയ്യനോ..? ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായതേയില്ല. കാർ ഓഫീസിനു മുൻപിൽ നിർത്തിയതും, ഏറു കൊണ്ട പട്ടി ഒരു കാൽ വലിച്ച് വെച്ച് നടക്കുന്നത് പോലെ നമ്പൂതിരി വലിച്ച് വിട്ടു. മുൻപേ നടക്കും നായയുടെ പിൻപെ നടക്കും ബഹു നായ്ക്കളെല്ലാമെന്ന് പണ്ട് ആരോ പാടിയത് പോലെ ഞങ്ങളും നമ്പൂതിരിയുടെ പിന്നാലെ വലിച്ച് വിട്ടു. ഓഫീസിൽ ചെന്ന് ഒരല്പം വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് പുള്ളി കഥ പറഞ്ഞു... പൈസ അന്വേഷിച്ച് നടന്ന് പോയപ്പോൾ, ദാ ദൈവം പറഞ്ഞു വിട്ടത് പോലെ ഈ പയ്യൻ ഒരു സൈക്കളിൽ വരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സൈക്കിൾ തടഞ്ഞ് നിർത്തി.... മോനെ, നടന്ന് നടന്ന് ക്ഷീണിച്ചു. എനിക്ക് ആ പ്രൈവറ്റ് ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ അടുത്തുള്ള ആയുർവേദ കടയിൽ നിന്നും അത്യാവശ്യമായി ഒരു മരുന്ന് വാങ്ങണം. മോൻ ഈ സൈക്കിൾ ഒന്ന് തന്നാൽ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പോയി വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്, പുള്ളി ആ സൈക്കിളുമായി പോയി അന്തസായി ആ സൈക്കിൾ 750 രൂപയ്ക്ക് വിറ്റ്, ഒരു ഓട്ടോയിൽ തിരിച്ചു വന്നിട്ടാണു ഞങ്ങളെയും കൂട്ടി പുള്ളി ചെലവ് ചെയ്യാൻ പോയതെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ കഴിച്ചത് അത്രയും ഒരു ഗ്യാസിന്റെ രൂപത്തിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഏതായാലും പീലാത്തോസ് പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് ഈ പയ്യന്റെ സൈക്കിളിൽ പങ്കില്ലാത്തത് കൊണ്ട്, അവന്റെ മുൻപിൽ കൂടി അല്പം ഉളുപ്പോടെ പോകുമ്പോഴും, രാത്രി 7.30 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും, ആ മരുന്ന് മേടിക്കാൻ പോയ ചേട്ടൻ, സൈക്കിളും കൊണ്ട് ഇപ്പം വരുമെന്ന ഭാവത്തിൽ ആ പയ്യന്റെ നില്പ്പ് കണ്ടപ്പോൾ 3 രൂപായുടെ മെമ്പർഷിപ്പിനു വേണ്ടി ഇന്ദിരാ ഭവനു മുൻപിൽ കാത്ത് നിന്ന മുരളീധരനെ പോലെ തോന്നി.... <br /><br />ഇക്കുറി നാട്ടിൽ ലീവിനു പോയപ്പോൾ, ഒരു ലിറ്ററിന്റെ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റും ഒക്കെ പൊക്കി ഞങ്ങളുടെ പഴയ ലാവണത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ, പാവം നമ്മുടെ നമ്പൂതിരി മാത്രം മിസ്സിങ്ങ്. കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ ബ്ലേഡുകാരുടെ പൈസ കൊടുക്കാഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് അവർ ലുക്ക് ഔട്ട് നോട്ടീസ് കൊടുത്തിട്ട് കാത്തിരിക്കുന്നു.... പൊട്ടനെ ചെട്ടി ചതിച്ചാൽ, ചെട്ടിയെ നമ്പൂതിരി ചതിക്കുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേയ്ക്കും, മലയാളത്തിന്റെ മഹാ നടൻ മേജർ, പത്മശ്രീ, ഡോ. മോഹൻലാൽ നടത്താനിരുന്നതിലും വലിയ ഒരു വാനിഷിങ്ങ് മാജിക്ക് കാട്ടി നമ്പൂതിരി വാനിഷായിരുന്നു. ജീം ബൂം ഭാ!!!<br /><br /><strong>വാൽ കഷ്ണം :- </strong>ഈ കഥയിലെ സ്ക്കൂൾ പയ്യനുമായി നിങ്ങൾക്ക് ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടെങ്കിൽ, ജഗതി കിലുക്കത്തിൽ പറയുമ്പോലെ.... ഞാനും നമ്പൂതിരിയും അടിച്ചു പിറിഞ്ചാച്ച്.....ജഗഡാ... ജഗഡാ... Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-45618964190991166772011-04-29T18:36:00.001+04:002011-04-29T18:38:55.700+04:00
കല്യാണത്തിനു പോണില്ലെ, പോണില്ലെ എന്നൊക്കെ ഒരോരുത്തന്മാരൊക്കെ ആക്കി ചോദിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ശരിക്കും പിടച്ചിരുന്നു. അതെങ്ങനാ... ആന്റി മരിച്ചതോടെ ആ കുടുംബവുമായിട്ട് യാതൊരു അടുപ്പവുമില്ലായിരുന്നു. കൂടാതെ മാവൻ വീണ്ടും പോയി കെട്ടുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ ആകെപ്പാറ്റെ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നത് വില്ലിക്കുട്ടനുമായിട്ടായിരുന്നു. അതാകട്ടെ ഓർക്കുട്ടിലും, ഫേസ് ബുക്കിലും മാത്രം ഒതുങ്ങി നില്ക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ രണ്ടു മക്കളെ കൂടി അവരാരും കണ്ടിട്ടു കൂടി ഇല്ല. പണ്ടുള്ളവർ പറയുന്നതെത്ര ശരിയാ. പുതു തലമുറയ്ക്ക് ബന്ധം എന്തെന്നോ, അതിന്റെ വില എന്തെന്നോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. ആകെയറിയാവുന്നത് ഫേസ് ബുക്കും, റ്റ്വിറ്ററും, ചാറ്റിങ്ങും, ഡേറ്റിങ്ങും ഒക്കെ...   ഇന്ന് ആരോ പരാതി തീർക്കാൻ വേണ്ടി അയയ്ച്ചതു പോലെ ഒരു കല്യാണക്കുറി മെയിലിൽ അയയ്ച്ച് തന്നിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ കുടെ പത്തിന്റെ യൂറോ പോലും വെച്ചില്ലന്നേ...കണ്ടിട്ട് കണ്ണു നിറഞ്ഞു പോയി...         ഏതായാലും നന്മകൾ നേരുന്നു. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ... Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-11805849350430044532011-01-14T08:09:00.002+04:002011-01-14T08:14:14.984+04:00
“ഒമാനിൽ വന്നത് പനങ്കുല പോലെ മുടിയുമായിട്ടാണു”. ഇത് പറയുന്നത് ഞാനല്ല, പിന്നെ ഇത് ഒരു പരസ്യ വാചകവുമല്ല. . എന്റെ ഭാര്യ തലമുടി, ചീകുമ്പോൾ, മുറി തൂക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ പൊഴിഞ്ഞു വീണ മുടി വാരിയെടുത്തിട്ട് പറയുന്ന ആത്മഗതമാണു. സംഗതി സത്യമാണു. ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കുന്ന സമയം അവൾക്ക്, കവികൾ കേരളാ മങ്കമാരുടെ മുടികളെ പറ്റി വർണ്ണിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള മുടിയുണ്ടായിരുന്നു. അതാണു എന്റെ ഭാര്യ, ഇപ്പോൾ എപ്പോഴും പറയുന്ന “പനങ്കുല”. അങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്ന മുടിയാണു ഇപ്പോൾ കൊഴിഞ്ഞ്, കൊഴിഞ്ഞ് പോകുന്നത്. . ഇന്ന് നടി സംയുക്താ വർമ്മയും, സംവ്രതാ സുനിലും ഒക്കെ എന്റെ മുടി കണ്ടോ, അതിന്റെ ഭംഗി കണ്ടോയെന്നൊക്കെ ജാഡയോടെ പറയുന്നത് കാണുമ്പോൾ, അവർ എന്റെ ഭാര്യയെ പണ്ട് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ അഹങ്കാരമൊക്കെ എന്നേ കുറഞ്ഞേനെ... (അപ്പോൾ പിന്നെ എന്റെ ഭാര്യയുടെ അഹങ്കാരം ഞാൻ തന്നെ താങ്ങേണ്ടെ.? ദൈവം എല്ലാം നമ്മളെക്കാളും മുൻപെ മനസ്സിലാക്കുമെന്നതിന്റെ തെളിവ് കൂടിയാണിത്...   വനിതയിലും, റ്റിവിയിലും വന്ന പരസ്യത്തിൽ നിന്നും കറ്റാർ വാഴയുടെ 106 ഗുണങ്ങൾ കുപ്പിയിലാക്കിയ എണ്ണ, നീല അമരിയുടെ അത്ഭുത സിദ്ധിയുമായി വന്ന എണ്ണ അങ്ങനെ പലതും മേടിച്ച് പൈസ കളഞ്ഞുവെന്നല്ലാതെ ഒന്നും തലമുടി കൊഴിച്ചിലിനു പരിഹാരം തന്നില്ല. ഈ അടുത്തയിട ഹിമാലയ കമ്പനിയുടെ ഹെയർ ക്രീമും, ഷാമ്പുവും (ക്രീം വാങ്ങിയപ്പോൾ ഷാമ്പു ഫ്രീ) വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ എന്റെ ഭാര്യയുടെ തലമുടി കൊഴിച്ചിൽ ഒരു പരിധി വരെ കുറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണു അത് എന്തൊക്കെ ചേർത്താണു ഉണ്ടാക്കിയതെന്നറിയാൻ മനസ്സിൽ ഒരു തോന്നൽ. അങ്ങനെ ആ ഘടകങ്ങൾ ഞാൻ വായിച്ചു.... (Chick Pea, Amla, Black My.... & Licorice) ആദ്യത്തെ രണ്ട് സംഭവവും നമ്മൾക്കറിയാം. പക്ഷെ ഈ ബ്ലാക്ക് മയി....... അത് എന്താണെന്ന് ഇതു വരെയും എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല.        ചിന്ന ഒരു സംശയം കൂടി.... ഇനി തമിഴന്മാരാണോ ഈ ഹിമാലയ കമ്പനിയുടെ ഉടമസ്ഥർ. കാരണം “തലമുടിക്കു ബലം” കൂട്ടുന്ന സാധനമെന്നർത്ഥം വരുന്ന ഈ സംഭവം കൂടി കിട്ടിയിട്ട് വേണം എനിക്കും ഈ കൂട്ടുകൾ ഒക്കെ വെച്ച് ഒരു എണ്ണ കാച്ചി പത്ത് ചക്രം ഉണ്ടാക്കാൻ.   ആർക്കെങ്കിലും ഈ ബ്ലാക്ക് മയിയുടെ മലയാളം അറിയാമെങ്കിൽ, പ്ലീസ്....എന്നെ ഒന്ന് അറിയിച്ചേക്കണെ..!!! Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-79295992456323601422010-08-16T18:48:00.006+04:002010-10-02T15:10:08.355+04:00
അന്ന് പുതിയ സിനിമാ റിലീസില്ല, കെ.എസ്‌ യു, എസ്‌.എഫ്‌ ഐ സമരമില്ല, പിന്നെ ഉള്ള അടുത്ത കലാപരിപാടിയായ 'ഷുഗര്‍ റ്റൈമില്‍ ' [പഞ്ചാരയടി] ഏര്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണു വൈറസിനെ പോലെ മാഡം വന്ന് കയറിയത്‌. സ്വള്ളലിന്റെ ആ കോൺസെൻട്ട്രേഷനിൽ ബെല്ലടിച്ചതു കൂടെ കേട്ടില്ല. പിന്നെ ആകെ ഉള്ള പോംവഴി ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിക്കുകയെന്നത്‌ മാത്രമായിരുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ ക്ലാസ്സില്‍ സ്വസ്ത്ഥയില്ലാതെ ഇരുന്നു. ഈശ്വാരാ..എങ്ങനെയും ഈ ക്ലാസ്സ്‌ ഒന്ന് കഴിയണേയെന്ന് മനസ്സുരുകി പ്രാര്ത്ഥിുച്ച്‌ കൊണ്ടിരുന്നപ്പോളാണു പ്യൂണ്‍ എന്തോ ഒരു അര്ജുന്റ്‌ നോട്ടീസുമായി, ആന്റി വൈറസ്‌ പോലെ ക്ലാസ്സിലേക്ക്‌ കടന്ന് വന്നത്‌. തിരുവല്ല മെഡിക്കല്‍ മിഷന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ [സായിപ്പിന്റെ ആശുപത്രി] വാഹനപകടത്തെ തുടര്ന്ന് കിടക്കുന്ന ഏതോ രോഗിക്ക്‌ അത്യാവശ്യമായി A- ഗ്രൂപ്പ്‌ ബ്ലഡ്‌ വേണം. A- ബ്ലഡ്‌ ഉള്ളവര്‍ ഉടനെ ഓഫീസില്‍ ചെല്ലുക. നോട്ടീസ്‌ വായിച്ച്‌ തീര്ന്ന്തും, ക്ലാസ്സില്‍ ഭയങ്കര ബഹളം. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സില്‍ ഭൂരിഭാഗം ആണ്ക്കു്ട്ടികള്ക്കും A- ബ്ലഡ്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌ തന്നെയെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍, പ്യൂണിനും, മാഡത്തിനും എല്ലാം അത്ഭുതം. നിങ്ങള്ക്കെില്ലാവര്ക്കും A- തന്നെയാണോ ബ്ലഡ്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌. അതെയെന്ന് കൂട്ട ഉത്തരം വന്നപ്പോള്‍ ഫ്രണ്ട്‌ ബെഞ്ചില്‍ ഇരിക്കുന്ന, സ്വാമി അഥവാ കഞ്ചാവ്‌ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സുഹൃത്ത്‌, പിന്നെ എന്നെയും റ്റീച്ചര്‍ ബ്ലഡ്‌ കൊടുക്കാന്‍ വിട്ടു. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാള്‍ വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി ബാക്കി വരുന്ന ഞങ്ങളുടെ സംഘാംഗളെ കൂടി വിട്ടു തരണെയെന്ന് അപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍ സസന്തോഷം മാഡം അവരെ കൂടി ഇറക്കി വിട്ട്‌ ക്ലാസ്സ്‌ ശാന്തമാക്കി.<br /><br />ധൃതിയില്‍ ഓഫീസിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ എല്ലാരോടുമായി പറഞ്ഞു... “അതേയ്‌.. എന്റെ ബ്ലഡ്‌ B+ ആണു. ഞാന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നും ചാടാന്‍ ചുമ്മാതെ എഴുന്നേറ്റതാണെ.അല്ലാതെ... “. അപ്പോള്‍ ബാക്കി എല്ലാവരും പറഞ്ഞു... ആര്ക്കതറിയാം A- ആണോ B- ആണോ എന്ന്.. അപ്പച്ചന്റെ ബന്ധുക്കള്‍ നോക്കട്ടെ. ആണെങ്കില്‍ അപ്പച്ചന്റെ ഭാഗ്യം..അല്ലായെങ്കില്‍ അപ്പച്ചന്റെ കഷ്ടകാലം. ഏതായാലും പ്രിന്സികയോട്‌ നമ്മള്‍ A- എന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞ്‌ ഇന്ന് ചാടുക. പിന്നെയെല്ലാം വരുന്നത്‌ പോലെ. രക്തദാനമെന്ന മഹാദാനം ചെയ്യാന്‍ മനസ്സുമായി വന്ന തന്റെ ശിഷ്യ ഗണങ്ങളെ കണ്ട്‌ കോരിത്തരിച്ച പ്രിന്സി, അപ്പച്ചന്റെ ഒരു ബന്ധുവിനൊപ്പം <br />ഞങ്ങളെ കാറില്‍ കയറ്റി വിട്ടു. <br /><br />ആശുപത്രിയില്‍ ചെന്ന് ബ്ലഡ്‌ ബാങ്കിനു മുന്പി ല്‍ സുഹൃത്തുക്കള്ക്കൊനപ്പം മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഞാനും ക്യൂവില്‍ നിന്നു. എന്നെ കണ്ടതെ ഒരു നേഴ്‌സ്‌ പറഞ്ഞു... "ഒരു സൂചി കയറ്റാനെങ്കിലും ആരോഗ്യമുള്ളവര്‍ ഇവിടെ ബ്ലഡ്‌ കൊടുക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ മതി.....അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ബ്ലഡ്‌ എടുത്ത്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ ഇതിനെ ഒക്കെ കൊണ്ട്‌ ഓടി നടക്കാന്‍ ഇവിടെ ആര്ക്കും സമയമില്ലെ"""" എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ എന്ന് പറയുന്ന ആ കരിങ്കാലികള്‍ എന്നെ നോക്കി വല്ലാതെ പല്ലിളിച്ചു. രോഗി ഇചിച്ഛതും പാല്‍, വൈദ്യന്‍ കല്പ്പിിച്ചത്‌ ഹോര്ലികക്സിട്ട പാലെന്ന് പറയുമ്പോലെ, നേഴ്‌സ്‌ പറഞ്ഞ്‌ തീര്ന്നതെ ഞാന്‍ ക്യൂവില്‍ നിന്നും മാറി മൂലയില്‍ ഉള്ള ഒരു തടി ബെഞ്ചില്‍ പോയി കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ടിരുന്നു. ഒടുക്കം എല്ലാരുടെയും ബ്ലഡ്‌ പരിശോധനയും കഴിഞ്ഞ്‌ ഫലം പുറത്ത്‌ വന്നപ്പോള്‍, സ്ഥിരം സ്വാമി അടിക്കുന്ന സുഹൃത്തിന്റേത്‌ മാത്രമാണു A-. <br /><br />സുഹൃത്ത്‌ സ്ഥിരമായി സ്വാമി അടിക്കുന്നവനാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍, അപ്പച്ചന്റെ ബന്ധുക്കള്‍, രക്തം കൊടുക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ കള്ളം പറയുന്നതാണെന്നെ കരുതൂ. പറയാതെയിരുന്നാല്‍ ആശുപത്രി വിട്ടിറങ്ങിയാലുടന്‍ അപ്പച്ചന്‍ കഞ്ചാവ്‌ മേടിക്കാന്‍ ഇടുക്കിയിലേക്ക്‌ പോകുന്നതും, അപ്പച്ചനെ കുത്തുന്ന കൊതുക്‌ "ഗുഷ് നൈറ്റിന്റെ" പരസ്യം പോലെ മയങ്ങി കിടക്കുന്നതുമൊക്കെ മനസ്സിലോര്ത്ത് ‌ ഞാനും കഞ്ചാവടിച്ചവനെ പോലെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് ഊറി ചിരിച്ചു. ബ്ലഡും കൊടുത്ത്‌ ഫ്രൂട്ടിയും കുടിച്ച്‌ അല്പം വിശ്രമിച്ച ശേഷം സുഹൃത്ത്‌ എഴുന്നേറ്റു വന്നയുടനെ തന്നെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും കൈയിട്ട്‌ ഒരു 'കൈത്തറി സിഗററ്റ്‌' എടുത്ത്‌ കത്തിച്ച്‌ രക്ത ദാനത്തിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍ തുടങ്ങി. സ്വാമിയാരുടെ പുക പരിസരത്ത്‌ പടര്ന്നതപ്പോള്‍ ഒരു നേഴ്‌സ്‌ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നിട്ട്‌.. യേ.. പുകവലി പാടില്ലായെന്ന് അറിയത്തില്ലെയെന്ന് അല്പം‌ ശബ്ദമുയര്ത്തി ചോദിച്ചു. ചോദ്യം കേട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ ഒന്ന് പരുങ്ങിയെങ്കിലും, സ്വാമിയാര്‍ അതേ സ്വരത്തില്‍ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.. "സത്‌ത്യ്‌യം സിസ്റ്ററെ.. പുകവലി ഒരു പാടും ഇല്ല. ചുമ്മാ!!!ദേ!!! ഇങ്ങനെ തീ കത്തിച്ച്‌ ഊതിയാല്‍ മതി. സിസ്റ്റര്ക്കെ ങ്കിലും അത്‌ മനസ്സിലായല്ലോ”യെന്ന അവന്റെ ഉത്തരം കേട്ടപ്പോള്‍ സിസ്റ്റര്‍, റിപ്പര്‍ മുങ്ങിയതിലും വിദഗ്ദമായി മുങ്ങി. അല്പ സമയം കൂടി ഞങ്ങള്ക്ക്്‌ അവിടെ നില്ക്കേുണ്ടി വന്നു. അപ്പച്ചന്റെ പുത്രന്‍ വന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് ‌ നന്ദി പറഞ്ഞിട്ട്‌, സ്വാമിയാരെ മാറ്റി നിര്ത്തി ഒരു കവര്‍ കൈയില്‍ കൊടുത്തു. ജാടയ്ക്ക്‌ പോലും അവന്‍ അത്‌ വേണ്ടായെന്ന് പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട്‌ വന്ന ബന്ധുവിനോട്‌ ഞങ്ങള്ക്കെണല്ലാവര്ക്കും ഭക്ഷണം മേടിച്ച്‌ കൊടുത്തെ വിടാവൂ എന്ന് പറഞ്ഞേല്പ്പി ച്ചപ്പോള്‍... ഇനി അങ്കിളിനു എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ഞങ്ങളെ തന്നെ വിളിക്കണെയെന്ന് പറഞ്ഞ്‌, യൂദാസ്‌ പണ്ട്‌ കര്ത്താ്വിനു ഉമ്മ കൊടുത്തത്‌ പോലെ അപ്പച്ചന്റെ മോനു സ്വാമിയാര്‍ ഉമ്മയൊക്കെ കൊടുത്ത്‌ ബന്ധുവിന്റെ കൂടെ വണ്ടിയില്‍ കയറി.<br /><br />തിരുവല്ലായിലെ ഒരു ബാര്‍ ഹോട്ടലിലേക്കാണു വണ്ടി പോയത്‌. ‘ബാര്‍' എന്ന ബോര്ഡ്‌ കണ്ടതേ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകള്‍ പുറത്തേക്ക്‌ തള്ളി. ബാറിലെ ഇരുണ്ട മൂലയില്‍ ഞങ്ങള്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഒ.സി ആര്‍, ക്നോക്ക്‌ ഔട്ട്‌ എന്നൊക്കെ പറയുന്ന കൂതറ സാധനങ്ങള്‍ മാത്രമടിച്ചിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കള്‍, അങ്കിള്‍ സീസറിനു ഓര്ഡ‍ര്‍ കൊടുത്തപ്പോള്‍... ആ സീശര്‍ എങ്കില്‍ സീശര്‍..അതു തന്നെ ഞങ്ങള്ക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും സത്യസന്ധനും നിഷ്കളങ്കനുമായ ഞാന്‍ പതിവു പോലെ ഒരു തംസ്‌ അപ്പിനു ഓര്ഡ ര്‍ കൊടുത്തു. റ്റച്ചിങ്ങസായി റോസ്റ്റഡ്‌ നട്ട്‌സും, ചീസ്‌ ഒണിയന്‍ റിങ്ങ്‌സും ഒക്കെ ഓര്ഡര്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഡെയിലി അടിക്കുന്നത്‌ അങ്കിളെ എന്ന സ്റ്റയിലില്‍ ഇരുന്നു. കഴിക്കാന്‍ പറോട്ടായും, ചില്ലി ചിക്കനും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലവരും പിന്നെ അതിനോട്‌ യോജിച്ചു. <br /><br />ഒരു മീന്‍ പോയി... രണ്ട്‌ മീന്‍ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ പണ്ട്‌ കളിച്ചിരുന്ന കളി പോലെ.. ഒരു പെഗ്ഗ്‌ പോയി..രണ്ട്‌ പെഗ്ഗ്‌ പോയി... കഴിഞ്ഞപ്പോഴെയ്ക്കും ഓഴോഴുത്തരും വീഴ ഷാഹഷിക കഴകള്‍ പഴയാന്‍ തുഴങ്ങി. അങ്കിളിന്റെ അടി കണ്ടപ്പോഴെ അങ്കിള്‍ ഒരു റ്റാങ്കറാണെന്ന് എനിക്ക്‌ ബോദ്ധ്യമായി. അങ്കിള്‍ അമേരിക്കന്‍ അങ്കിളാണു. അങ്കിളിന്റെ അമ്മായിയപ്പനാണു വണ്ടി ഇടിച്ച്‌ കിടക്കുന്നത്‌.. അത്രയും കേട്ടപ്പോഴെയ്ക്കും സ്വാമിയാര്‍ പൊട്ടി കരയാന്‍ തുടങ്ങി. കൈ വളഴുന്നോ, കാല്‍ വളഴുന്നോ എന്നൊക്കെ നോക്കിയാ എന്നെ എന്റെ അപ്പനും അമ്മയും വളര്ത്തി യത്‌. എന്നിട്ട്‌ ഞാന്‍ അവരോട്‌ പോലും ചോദിക്കാതെയാ ഈ അങ്കിളിന്റെ പപ്പായ്ക്ക്‌ ഞാന്‍ ചോര കൊടുത്തത്‌. അത്രയ്ക്ക്‌ ഇഷ്ടമാ ഈ അങ്കിളിനെ.. അങ്കിളിനു വേണമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ കിഷ്‌ണി പോലും തരും.... വേണോ അങ്കിളെ.. വേണോയെന്ന് ചോദിച്ച്‌ എഴുന്നേറ്റ്‌ അവന്റെ മുണ്ട്‌ ഒന്ന് അഴിച്ച്‌, ഉടുത്ത്‌ പിന്നെയും അവിടെ ഇരുന്നപ്പോഴാണു ഞങ്ങള്ക്കെ്ല്ലാവര്ക്കും ആശ്വാസമായത്‌. <br /><br />എല്ലാവരും അതിര്ത്തിെ ലംഘിക്കുന്നുവെന്ന് ബോദ്ധ്യമായ അങ്കിള്‍ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. സിംഹം ഒക്കെ ഇരയെ കടിച്ച്‌ കീറി വലിക്കും പോലെ പൊറൊട്ടായൊക്കെ വലിച്ച്‌ കീറി തിന്നു.. അപ്പോള്‍ സ്വാമിയാര്ക്ക് ഒരു കവിത ചൊല്ലണം. അങ്കിളെ ഞാന്‍ ഒരു കവിത ചൊല്ലട്ടെ... ആയി കൊള്ളാന്‍ അങ്കിള്‍ പറഞ്ഞു..<br /><br />♪♪നന്ദി ആഴോട്‌ ഞാന്‍ ചൊല്ലേണ്ടൂൂൂൂ<br /><br />നന്ഴി ആഴോട്‌ ഞാന്‍ ചൊല്ലേണ്ടൂൂ<br /><br />ഇന്ന് സമഴം ഉണ്ടാക്കാഴെ ക്ലാസ്സ്‌ നടത്തിയ കെ.സെ.യു കാഴോടോ...<br /><br />അതോ വണ്ടി ഇടിച്ച്‌ ആസൂത്രിയിലായ നമ്മുടെ അപ്പച്ചനോടോ..<br /><br />അതോ നമ്മള്ക്ക്്‌ ശീശര്‍ വാങ്ങി തന്ന ഈ അങ്കിളിനോഴോ...<br /><br />നന്ഴി ആഴോട്‌ ഞാന്‍ ചൊല്ലേന്ഴു.... നന്ഴി ആഴോട്‌ ഞാന്‍ ചൊല്ലേന്ഴു.... ♪♪<br /><br />അപ്പോഴെയ്ക്കും ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ അവന്റെ വായ പൊത്തി പിടിച്ചു. അങ്കിഴെ ഞാന്‍ കവിതയൊക്കെ എഴുതും... ഈ കവിത ഇപ്പോ ഞാന്‍ അങ്കിളിനു വേണ്ടി എഴുതിയ കവിതയാ... അത്‌ കേട്ടപ്പോള്‍ അങ്കിള്‍ ചിരിച്ചിട്ട്‌ പറഞ്ഞു.. ഉം…ഞാന്‍ അഹം സിനിമാ കണ്ടതാ... അയ്യോ അങ്കിഴെ അഹത്തിനകത്തെ കവിഴയല്ല ഇത്‌.. ഇത്‌ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അങ്കിളിനു വേണ്ടി റ്റ്‌യൂണ്‍ ചെയ്തതല്ലെ? അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്‌ അവന്‍ പിന്നെയും അങ്കിളിനു അവന്റെ കിഷണി വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു..<br /><br />ഇനിയും ഇവിടെ അധികം സമയം ചിലവഴിക്കുന്നത്‌ ബുദ്ധിയല്ലായെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ആ ആങ്കിള്‍... വേഗം ബില്ല് ഒക്കെ സെറ്റില്‍ ചെയ്ത്‌.. 20 രൂപാ റ്റിപ്പും വെച്ചിറങ്ങിയപ്പോള്‍... തംസ്‌ അപ്പ്‌ മാത്രം കുടിച്ച ഞാന്‍, 2 രൂപായുടെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത്‌ അവിടെ വെച്ച്‌ 20 പോക്കറ്റിലാക്കി, അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി. പിന്നെ അങ്കിള്‍ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ വണ്ടി നേരെ ട്രാന്സ്പ്പോര്ട്ട് ‌ സ്റ്റാന്ഡിന്റെ മുന്പില്‍ കൊണ്ട്‌ ചെന്ന് ഞങ്ങളെ ഇറക്കിയപ്പോള്‍ സ്വാമിയാര്‍ പിന്നെയും പറഞ്ഞു...അങ്കിഴെ ഇനി നാഴെ അങ്കിഴിനെ വണ്ടി ഇഴിച്ചാലും ഞാന്‍ തന്നെ അങ്കിഴിനു ബ്ലഡ്‌ തരും... സത്യം... <br /><br />പിന്നെ അങ്കിള്‍ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ വേഗം കാറോടിച്ച്‌ പോയി. ആ കാറിനെ നോക്കി സ്വാമിയാര്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു... “എത്ര നല്ല അങ്കിഴ്‌... ഇപ്പം തന്നെ ആ കാഴ്‌ മഴിയട്ടെ.... ഞാന്‍ ഇവീഴെ തന്നെ നില്ല്ക്കും....... എന്റെയെല്ലാം അങ്കിഴിനു കൊടുക്കും...”<br /><br />നോക്കത്താ ദൂരത്ത്‌ കണ്ണും നട്ട്‌ അല്പം നേരം കൂടി ആ നടു റോഡില്‍ നിന്ന് ആടിയിട്ട്‌ എല്ലാവരും അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ വണ്ടി കയറി... <br /><br />അപ്പച്ചന്റെ മകന്‍ കൊടുത്ത ആ കവര്‍ കാരണം സ്വാമിയാര്‍ 2 ദിവസത്തേക്ക്‌ കോളെജിലേക്ക്‌ വന്നതേയില്ല. ക്ലാസ്സില്‍ വന്നപ്പോഴാകട്ടെ പഴയത്‌ പോലെ എടുത്താല്‍ പൊങ്ങാത്ത ഒരു പേഴ്‌സും, ആരും എടുക്കാത്ത ഒരു രൂപായുടെ നോട്ടും, ഗീവര്ഗ്ഗീസ്‌ പുണ്യാളച്ചന്റെ ഒരു ഫോട്ടോയും മാത്രം. . <br /><br />പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ പ്യൂണിന്റെ നോട്ടീസുമായിട്ടുള്ള വരവും കാത്ത്‌, ഏതെങ്കിലും നല്ല അമേരിക്കക്കാരനെ വണ്ടി ഇടിക്കണേയെന്ന പ്രാര്ത്ഥ്നയോടെ കാലം കഴിച്ചുവെങ്കിലും പിന്നീട്‌ ഒന്നും നടന്നില്ല.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Cf8QXzIY1QE/TKcS6kxSamI/AAAAAAAAAIA/NCpwjAbmqeQ/s1600/ansara-blood-donation.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 188px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Cf8QXzIY1QE/TKcS6kxSamI/AAAAAAAAAIA/NCpwjAbmqeQ/s320/ansara-blood-donation.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523404265505319522" /></a> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-32393513497036778832010-05-06T10:58:00.003+04:002010-05-06T11:57:00.535+04:00
Todays Special - BEEF BIRIYANI
സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കി എന്ന ചിത്രം സ്ലോ മോഷനിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ബ്ലോഗിലും ഒരു സ്ലോ മോഷൻ പരീക്ഷണം നടത്തിയാൽ എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് നോക്കിയതാണു വരവേൽപ്പ് റീലോഡഡിലൂടെ. ഗൃഹപ്പിഴ കൂടിയപ്പോൾ, ഒടുക്കം സിനിമാ ലോകം പ്രതിസന്ധിയിലുമായി. നിർമ്മാതാക്കളും, ഫെഫ്ക്കയും, അമ്മയും ഒക്കെ അടിയായി. അതിനിടയിലാണു വരവേൽപ്പ് റീലോഡുമായി ഞാൻ രംഗത്ത് വന്നത്. സ്ലോ മോഷനിൽ ഞാൻ നടത്തിയ വരവേൽപ്പ് റീലോഡഡ്, ഒടുക്കം ലൂസ് മോഷൻ പരുവത്തിലായി.ആദ്യത്തെ വാരം വരവേൽപ്പ് റീലോഡഡ് ഓടിയെങ്കിലും, രണ്ടാം വാരമായപ്പോൾ കൂവൽ മാത്രമായി തിയേറ്ററിൽ. ഒടുക്കം നമ്മുടെ ബ്ലോഗിൽ കയറി, തിലകൻ ഫാൻസ് അസ്സോസിയേഷനും, മോഹൻലാൽ ഫാൻസ് അസ്സോസിയേഷനും അടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇനി ഇതു ഓടിച്ച് കൊണ്ട് പോയാൽ പന്തിയല്ലായെന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ ഒറിജിനൽ ഫിലിം പെട്ടിയുമായി ഞാൻ ‘മുങ്ങി’. <br /><br />ബാഗ്ലൂരിൽ ഉള്ള എന്റെ ഒരു ചങ്ങാതി എന്നെ ഭയങ്കരമായി വിമർശിച്ചു. വരവേൽപ്പ് റീലോഡാൻ പോയ സമയത്ത് ഗാന്ധിനഗർ സെക്കൻഡ് സ്ട്രീറ്റ് റീലോഡിയിരുന്നെങ്കിൽ രക്ഷപ്പെട്ടെനെയെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ റോണ്ഡേവൂ കൺസോർഷ്യത്തിൽ വിണ തരൂർ, സാക്ഷാൽ ദൈവം തമ്പുരാന്റെ കൺസോർഷ്യം കണ്ടാലും അറയ്ക്കുമെന്നതു പോലെയായിരുന്നു എന്റെ സ്ഥിതി. എന്തിരുന്നാലും ഗാന്ധി നഗർ സെക്കൻഡ് സ്ട്രീറ്റ് എന്ന ആ ഒരു പേരു കേട്ടപ്പോൾ “മനസ്സിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി”. <br /><br />വെല്ലൂരിൽ പഠിക്കാൻ പോയപ്പോൾ ഭക്ഷണം എന്നും എനിക്ക് പ്രശനമായിരുന്നു. വീട്ടിൽ അമ്മയുടെ ഭക്ഷണത്തിനു ‘മണമില്ല, ഗുണമില്ലാ, രുചിയില്ലായെന്ന്’ പറഞ്ഞ് പഠിച്ചിരുന്ന ഞാൻ വെല്ലൂരു ചെന്നപ്പോഴാണു എന്റെ അമ്മ, മിസ്സിസ്സ് കെ.എം.മാത്യുവിനെക്കാളും അടിപൊളിയായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം മനസ്സിലായത്. അവിടുത്തെ ഹോസ്റ്റലിൽ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന തിരുവല്ലാക്കാരൻ ഒരു ചാണ്ടിച്ചൻ. അവന്റെ കട്ടിലിനടിൽ എപ്പോൾ ചെന്നാലും ഒരു ചുവന്ന ബക്കറ്റ് കാണാം. പണ്ട് സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ കുടുംബാസൂത്രണം കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോൾ ഗിഫ്റ്റായി കൊടുക്കുന്ന അതേ ഛായയുള്ള ബക്കറ്റ്. ആദ്യ നാളുകളിൽ എനിക്ക് ആ ബക്കറ്റ് അവന്റെ കട്ടിലിനിടയിലിരിക്കുന്നതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ കാലൻ കോഴി കൂവുന്നത് പോലെയുള്ള ശബ്ദം അവന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് സ്ഥിരമായി ഉയർന്നപ്പോൾ അവന്റെ ബക്കറ്റ് വെറും ബക്കറ്റല്ല, ‘വാൾ ബക്കറ്റാണെന്ന്’ മനസ്സിലായി. അവിടുത്തെ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന കുഴഞ്ഞ് കട്ട പിടിച്ച വെള്ള ചോറും, സാ‍ാമ്പാറും, പച്ചില കറികളും കഴിച്ചാൽ ആരും കട്ടിലിനടിയിൽ മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോൾ കഴുത്തേൽ വരെ ബക്കറ്റ് കെട്ടി തൂക്കുമെന്ന് കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് എനിക്കു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു. അതു കൊണ്ട് ആദ്യത്തെ ലീവിനു നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ, അമ്മയുടെ കൈ കൊണ്ട് മീൻ, ബീഫ്, മാങ്ങാ മുതലായ അച്ചാറുകളിടീച്ച് ഹോസ്റ്റലിൽ കൊണ്ട് വന്നു. ഓരോ പ്രാവശ്യവും അച്ചാർ കുപ്പിയിൽ സ്പൂൺ ഇട്ട് അച്ചാർ കോരുന്നത് കണ്ടാൽ തന്നെ ആലൂക്കാസിന്റെയോ, ഭീമയുടെയോ സ്വർണ്ണ കടയിൽ സ്വർണ്ണം തൂക്കാൻ നിർത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞ് കൂട്ടുകാർ കളിയാക്കിയപ്പോളും നമ്മൾ ആ അച്ചാറുകൾ, കേരളാ സർക്കാരിന്റെ വിദ്യുച്ഛക്തി ബോർഡിന്റെ പരസ്യം കണക്കെ ‘നോക്കിയും കണ്ടും’ ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ടെയിരുന്നു. <br /><br />പിന്നെ മെസ്സിൽ നിന്നും ആശ്വാസം കിട്ടുന്നത് മാസാവസാനം വീട്ടിൽ നിന്നും ഡ്രാഫ്റ്റ് വരുമ്പോളാണു. അന്ന് എല്ലാവരും പോക്കറ്റിന്റെ ഘനം അനുസരിച്ചായിരിക്കും ഭക്ഷണം. പിന്നെ ബർത്ത്ഡേ ആണു അടുത്ത ആശ്വാസം. കോളെജ് ആയതു കൊണ്ട് മാസത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ കളിച്ചാലും ഒന്ന് രണ്ട് ബർത്ത് ഡേ വീണു കിട്ടും. ബർത്ത്ഡേ പയ്യൻ / പയ്യത്തിയുടെ ‘കപ്പാക്കിറ്റി’ പോലെയാണു പാർട്ടികൾ. ചൈനാ ടൌൺ, പ്രിൻസ് മാനർ -[ബാർ അറ്റാച്ചഡ്], സുശീൽ, റിവർ വ്യൂ-[ബാർ അറ്റാച്ചഡ്] ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം സങ്കേതങ്ങൾ. പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ മഹാറാണിയിൽ പോയി ഐസ്ക്രിം തീറ്റ. ചെറിയ മൺകുടത്തിൽ കിട്ടുന്ന ഐസ്ക്രീമും ഒക്കെ മൂക്ക് മുട്ടെ തിന്നുമ്പോഴും, ദൈവമേ എന്നെയും ആ മൊറാർജി ദേശായിയെ പോലെ വല്ല ഫെബ്രുവരി 29നോ വല്ലതും ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറക്കി വിട്ടാൽ പോരായിരുന്നോയെന്ന് അറിയാതെ പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. <br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഒരു മല്ലു ഒരു പുതിയ ഹോട്ടലിനെ പറ്റി വിവരം തന്നു. അവൻ അവിടെ നിന്നും ബീഫ് ബിരിയാണി തിന്നത്രെ. വെല്ലൂരു ബീഫ് അത്ര എളുപ്പം കിട്ടാറില്ല. മാത്രമല്ല കേരളാ ബീഫ് കറി, അതും ആ വറുത്ത തേങ്ങാ കൊത്ത് ഒക്കെയിട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന “എന്റെ അമ്മയുടെ” സ്പെഷ്യൽ കറി കഴിച്ചിട്ടു ഇപ്പോൾ ഒന്നും അത്ര പിടിക്കുന്നില്ല. അപ്പോളാണു ഒരുത്തൻ മൂക്കു മുട്ടെ ബീഫ് ബിരിയാണിയും ഒക്കെ അടിച്ച് കയറ്റിയിട്ട് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഒപ്പം ബീഫ് ബിരിയാണിയെ പറ്റി വർണ്ണിച്ചു വർണ്ണിച്ച് അവന്റെ കൈ ഞങ്ങളുടെ മൂക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ വായിൽ കപ്പലോടിക്കാൻ വെള്ളം വന്നു. കൊതി മൂത്തപ്പോൾ, ഞാനടക്കമുള്ള ഭൂരിപക്ഷത്തിനു, അപ്പോൾ തന്നെ ബീഫ് ബിരിയാണി തിന്നണം. അപ്പോളണു അവൻ അടുത്ത് ഉടക്ക് പറഞ്ഞത്... ആ ഹോട്ടലിൽ റെഗുലറായി ബീഫ് ബിരിയാണി കിട്ടാറില്ല. ഓർഡർ കൊടുത്താൽ ഉണ്ടാക്കി തരും. പിന്നെ പോരാഞ്ഞ് ഒരു പ്ലെയിറ്റ് ബീഫ് ബിരിയാണി വിത്ത് + അടി പൊളി സാലഡ്, അച്ചാർ ഇവകൾക്ക് വെറും 10 രൂപാ മാത്രം. ഹോ!!! ഇനി ഇത് തിന്നിട്ട് തന്നെ ബാക്കി കാര്യം. അപ്പോൾ എന്ത് തിന്നാലും വാൾ വെയ്ക്കുന്ന തിരുവല്ലാക്കാരൻ ചാണ്ടിക്കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞു... “അതേ നമ്മൾ എടുത്തടിച്ച് ഇത് തിന്നേണ്ടാ. നാളത്തെ ഇവന്റെ സ്ഥിതി കണ്ടിട്ട് തീരുമാനിക്കാം”എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, സഭ ഏകകൺഠമായി അവന്റെ തീരുമാനത്തെ ‘പിന്താങ്ങി’, അവനെ ട്രയൽ റണ്ണിനു വിട്ടു. ട്രയൽ റൺ പരിപൂർണ്ണ വിജയമായതു കൊണ്ട് അടുത്ത ശനിയാഴ്ച്ച വരെ ഞങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. <br /><br />ശനിയാഴ്ച്ച ഉച്ചയോടെ ഗാന്ധി റോഡിലെ ഊടു വഴിയിലൂടെ മൂക്കും പൊത്തി, കപ്പാട് വന്നിറങ്ങിയ വാസ്ക്കോഡ ഗാമ മറ്റ് പറങ്കികളെ കൂടി കൊണ്ട് വന്നത് പോലെ, മുൻപേ പോകുന്ന വാസ്ക്കോഡ ഗാമയുടെ പിന്നാലെ വരുന്ന ഗാമകളെ പോലെ ഞങ്ങൾ “സകല കഷ്ടവും [കാഷ്ടം എന്ന് വായിച്ചാലും തെറ്റില്ല], പ്രതിസന്ധികളും തരണം ചെയ്ത്”, നമ്മുടെ സഫിടകം സിനിയമയിൽ മോഹലാലിന്റെ സ്ഥിരം താവളമായ തട്ടുമ്പുറത്തേക്ക് കയറുന്നത് പോലെ കോണികൾ കയറി ഹോട്ടലിൽ എത്തി. ആ ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ആളുകളുടെ സ്റ്റാൻഡേർഡ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ, തോമസുക്കുട്ടി വിട്ടോടായെന്ന് പറയണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, തിരിച്ച് പോകാൻ വഴിയറിയാത്തത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ഹോട്ടലിന്റെ മുതലാളി നമ്മൂടെ ഗാമായെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെ ഡോക്ടറെ എന്ന് വിളിച്ച് വന്നപ്പോൾ, അവൻ ഞങ്ങളെ നോക്കി വിളറിയ മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു...ആഹാ... ഡോകടറാന്നാ പറഞ്ഞത്....അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു. ഒറ്റ പ്ലേറ്റ് ബീഫ് ബിരിയാണി ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ പത്താളും ഉണ്ട്. ഏതായാലും ആ ഉള്ള ഒരു ബിരിയാണി പോകാതെ പാക്ക് ചെയ്ത് വേഗം സ്ഥലം വിട്ടു. ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ, ബീഫ് ബിരിയാണിയുടെ മണം കാറ്റിൽ പടർന്നപ്പോൾ പലരും മൂക്ക് തുറന്ന് പിടിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു. റൂമിൽ ചെന്ന് കയറിയത് ഓർമ്മ ഉണ്ട്. പിന്നെ കണ്ടത് ഇല വടിച്ച് നക്കുന്ന കുറെ ‘പട്ടിണി പാവങ്ങളെയാണു’. എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു പിടി ചോറിന്റെ രുചി പറഞ്ഞാൽ, ദാ!!! പിന്നെയും കപ്പലോടിക്കാൻ വെള്ളം. അവിടുന്ന് കിട്ടിയ സാലഡ് അഥവാ ചള്ളാസ്സിനു പോലൂം ഒരു പ്രത്യേക രുചി... <br /><br />ഈ 5 സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ ആരെയും കാണിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ഇതിന്റെ ലോക്കേഷൻ ഞങ്ങൾ പേറ്റന്റ് എടുത്തിരുന്നു. ആരുടെ ബർത്ത്ഡേ വന്നാലും ഞങ്ങൾ ബീഫ് ബിരിയാണിയുടെ ഓർഡർ എടുത്ത്, സാധനം കൃത്യതയോടെ സപ്ലെ ചെയ്തിരുന്നുഎന്തിനു അധികം പറയുന്നു, നമ്മുടെ സിനിമാ നടൻ തിലകൻ ചേട്ടൻ, , റ്റി.വി പരസ്യത്തിൽ പറയുന്നത് പോലെ, “വിഷു, ഓണം, ക്രിസ്തുമസ്സ്... ആഘോഷമെന്തായാലും, കലണ്ട...ര്ർ മനോരമ തന്നെ”യെന്ന പരസ്യ വാചകം പോലെ, ആഘോഷമെന്തായാലും ബീഫ് ബിരിയാണി ആയി ഞങ്ങളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഐറ്റം. സ്ഥിരം കസ്റ്റമർ ആയതോടെ മുതലാളി ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം പത്ത് രൂപായിൽ നിന്നും 8 രൂപയാക്കി ബിരിയാണി തന്നിരുന്നുവെന്നത് പരമ രഹസ്യം. <br /><br />നാട്ടിൽ പോകാൻ പോകുന്നതിന്റെ തലേന്ന്, അത്യാവശ്യമായി ഞാൻ മുതലാളിയെ പോയി കണ്ടു. കുശലപ്രശനങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ ആഗമനോദ്ദേശ്യം അറിയിച്ചു. മറ്റൊന്നുമല്ല.... ഈ ബിരിയാണിയുടെ റെസിപ്പി ഒന്ന് വേണം. എന്റെ അമ്മയെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിക്കാനാണു. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ, ഇന്നാ പിടിച്ചോ റെസിപ്പിയെന്ന് തോന്നുമാറു പുള്ളി പടപടാന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് തന്നു. അതെല്ലാം തമിഴിൽ നിന്നും കൃത്യതയോടെ മൊഴിമാറ്റം നടത്തി വലിയ ഒരു നൻറി ഒക്കെ പറഞ്ഞ് നാട്ടിൽ പോയി. വീട്ടിൽ ചെന്ന് റെസിപ്പി കാട്ടിയപ്പോൾ അമ്മ ചിറി കോട്ടി പറഞ്ഞു “ഇതു പോലെ തന്നെയാ നമ്മളും ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കുന്നതു”.. പിന്നെ എന്റെ കൊതി പറച്ചിൽ സഹിക്കാതെ അപ്പ, രാവിലെ തന്നെ ഇറച്ചിക്കടയിൽ പോയി, എല്ലുള്ള ബീഫ് ഒക്കെ വാങ്ങി, ബീഫ് ബിരിയാണി വെച്ചു. ശരിക്കും വെല്ലൂർ ബിരിയാണിയുടെ ഒരു GHUM [ഗും] ഈ ബിരിയാണിക്ക് ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഞാൻ കൂടുതൽ കുറ്റങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും ഒരു അവധിക്കാലം ചിലവിട്ട്, അച്ചാറുകൾ കുത്തി നിറച്ച ബാഗുമായി ഞാൻ വീണ്ടും വെല്ലൂരു ചെന്നിറങ്ങി. <br /><br />ഞങ്ങളുടെ ഒരു കമ്പനിക്കാരിയുടെ ബർത്ത്ഡേ... പതിവു പോലെ ബീഫ് ബിരിയാണിയുടെ ഓർഡർ ഞങ്ങൾക്ക് തന്നെ. ബർത്ത് ഡേയുടെ അന്ന് ഊടുവഴികൾ കയറിയിറങ്ങി 5 സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിലേക്ക് പണ്ട് അക്ക് കളിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ പലതിലും ചവിട്ടാതെ ചാടിയും ഒത്തിയും എത്തി. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ , പതിവിനു വിപരീതമായി ‘തട്ടിൻപുറത്തേക്കുള്ള വഴി’ ലോക്ക് ചെയ്യപ്പെട്ട നിലയിൽ കാണപ്പെട്ടു. <br /><br />എന്തു പറ്റി??? നോ ഐഡിയാ... തൊട്ടടുത്ത കടക്കാരനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അയാൾ പറഞ്ഞു... അന്ത ഹോട്ടൽ തുറക്കമ്മാട്ടെ. തിരുടൻ...അവൻ വന്ത് ഇവളോം നാൾ എല്ലാരെയും ഏമ്മാത്തി കൊണ്ടിരുന്താൻ. ബീഫ് ബിരിയാണിയെന്ര് സൊല്ലി അന്ത തിരുട്ട് പയൽ നായി ബിരിയാണി താൻ സേൽ പണ്ണിയിട്ടിറുന്നത്. .... പിന്നെയും അയാൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ഞങ്ങൾ പലതും കേട്ടില്ല. എവിടുന്നൊക്കെയോ പട്ടിയുടെ ബൌ ബൌ ശബ്ദം ഞങ്ങളെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നത് പോലെ തോന്നി. <br />അവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോരുമ്പോൾ, ഓടയിൽ നിന്ന് കയറി വരുന്ന ഒരു കറുത്ത പന്നിയെ കാട്ടി ഒരുത്തൻ പറഞ്ഞു, ആ നായിന്റെ മോൻ ഇതിനെ വെട്ടി ബിരിയാണിയാക്കി തരാതെയിരുന്നത് നമ്മുടെയൊക്കെ ഭാഗ്യം. <br /><br />ബിരിയാണി സപ്ലയർ അത്യാവശ്യമായി നാട്ടിൽ പോയത് കൊണ്ട് ബിരിയാണി റെഡിയായില്ലായെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരിയുടെ മുൻപിൽ തടി തപ്പി. പിന്നെ അന്ന് വിശാലമായി ചൈനാ ടൌണിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ബർത്ത്ഡേ ഘോഷിച്ച് ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്നു കയറിയതും, ഒരുത്തൻ പിന്നെയും പറഞ്ഞു, “എന്നാലും ആ @*****@::::@ ഒടുക്കത്തെ ചെയ്ത്താണെല്ലോ നമ്മളോട് ചെയ്തത്... “. പിന്നെ കുറച്ച് വർണ്ണന കൂടിയായപ്പോൾ “ഗർഭിണി പെണ്ണുങ്ങളുടെ സംസ്ഥാന സമ്മേളന നഗറിന്റെ” സ്മെലായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഹോസ്റ്റലിനു എന്ന് പറയേണ്ടായല്ലോ, എന്റെ ഈശ്വരന്മാരെ!!! Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-19341409716860684102010-04-01T09:49:00.006+04:002010-04-02T18:33:31.957+04:00
പഴമ്പുരാണംസിനും ജാഡയായി. എങ്ങനെ, എവിടെ തുടങ്ങണമെന്ന് നോ ഐഡിയ....   ബ്ളോഗിൽ തുടങ്ങിയ പഴമ്പുരാണംസ് ദാ, ഇപ്പോൾ വെബിന്റെ ലോകം വരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. പഴമ്പുരാണംസ് വെബാക്കിയതിന്റെ പിന്നിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രവർത്തിച്ചത് പരുമല ഉഴത്തിൽ ബംഗ്ലാവിൽ റോഷൻ ജോർജ്ജ് “ഏലിയാസ്” ബോബിയുടെ വെളുത്ത കരങ്ങളാണു.   പരുമല തിരുമേനിയുടെ വെബ് സൈറ്റുണ്ടാക്കിയ,  [പരുമല തിരുമേനി]  മിടുക്കനാണു ബോബി. ആ ബോബി പഴമ്പുരാണംസും വെബാക്കിയിരിക്കുന്നു.   പഴമ്പുരാണംസിനെ ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ച എല്ലാ നല്ല വായനക്കാർക്കും, ലിങ്ക് കൊടുത്ത് സഹായിച്ച കൊടകര ചേട്ടനും, അവതാരിക എഴുതി പുകഴ്ത്തി കൊന്ന മാണിക്യത്തിനോടും, നട്ടപ്രാന്തനോടും, പഴമ്പുരാണംസിനു നല്ല ഒരു തലക്കെട്ട് ഡിസൈൻ ചെയ്ത് തന്ന ബ്രിബിനോടും എല്ലാം നന്ദി പറയുന്നു. അപ്പോൾ പഴമ്പുരാണംസ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയും വായിക്കാം,  www.pazhamburanams.com    ജാഡ നമ്പർ 2.    ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ പത്രത്തെ പറ്റി ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, വീട്ടിൽ പഞ്ചസാര പൊതിഞ്ഞ് കൊണ്ട് വന്ന് പോലും ഈ പത്രം ഞാൻ കണ്ടിട്ടും വായിയ്ച്ചിട്ടും ഒന്നുമില്ല. അങ്ങനെയുള്ള ആ പത്രത്തിന്റെ ഒരു ലിങ്ക് എനിക്ക് ബാഗ്ലൂരിൽ നിന്നും ഒരു സുഹൃത്ത് അയയ്ച്ചു തന്നു. ആ ലിങ്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, നല്ല ബ്ലോഗിനുള്ള അവാർഡ് കൊടുക്കുന്നു. റീജിയണൽ ബ്ലോഗ്സിന്റെ പട്ടികയിൽ കേരളത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഞാൻ രണ്ട് പോസ്റ്റുകൾ അയയ്ച്ചു.   1.  പൊടിയാടിയിലെ അഭിനവ ഭിന്ദ്ര   2.  ചിരിപ്പിക്കാനായി ഒരു ലണ്ടൻ യാത്ര   ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഫല പ്രഖ്യാപനം വന്നപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി പോയി. മലയാളത്തിലെ നല്ല ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റിന്റെ അവാർഡ് പഴമ്പുരാണംസിനു.......എം.ജി. ശ്രീകുമാറിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ പയിനായിരത്തി ഒന്ന് രൂപയും, പ്രശസ്തി പത്രവും അടങ്ങുന്ന അവാർഡ് മെയ് 15നു, കർണ്ണാടക മുഖ്യമന്ത്രി ശ്രീ യെദിയൂരപ്പ, ഇന്ത്യാ ടുഡേയുടെ ബാഗ്ലൂർ ചീഫ് എന്നിവർ പങ്കെടുക്കുന്ന മഹനീയ ചടങ്ങിൽ സമ്മാനിക്കുന്നു. വാർത്തയുടെ ലിങ്ക്:-  Regional Blog Awards   വായിച്ച് എന്നെ പോലെ തന്നെ നിങ്ങളുടെയും കണ്ൺ തള്ളിയല്ലെ??? ഇതാ പറയുന്നത് എനിക്കും ഒരു ടൈംസ് ഉണ്ടാകുമെന്ന്... Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-73817676269681494072010-03-01T05:02:00.000+04:002013-08-26T18:10:37.909+04:00
ഓട്ടോ ക്ഷോ | AUTO SHOW.
മാര്‍ത്തോമാ കോളെജില്‍ നിന്നും പടിയിറുങ്ങന്നതിനു മുന്‍പുള്ള അവസാന റൗണ്ട്‌ പരീക്ഷ. ചന്തൂനെ തോല്‍പ്പിക്കാനാകില്ല മക്കളെ എന്ന് പലവട്ടം പറഞ്ഞാലും നമ്മുടെ മഹാത്മാഗാന്ധി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിക്കാര്‍ക്ക്‌ അത്‌ വല്ലതും മനസ്സിലാകുമോ? ആയതിനാല്‍ പരീക്ഷയുക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ , ക്ലാസ്സിലെ “ഗോഡ്‌സ്‌ ഓണ്‍ ചില്‍ഡ്രന്‍സിന്റെ” സഹായത്തോടെ വിഷയങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ മനസ്സിലാക്കി, ഒന്ന് രണ്ട്‌ കൊള്ളാവുന്നവരുടെ ഗൈഡ്‌ ഒക്കെ വാങ്ങി പഠിച്ചാണു പരീക്ഷയ്ക്കായി നമ്മള്‍ ഒരുങ്ങിയത്‌. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. എന്റെ കമ്പനികള്‍ എല്ലാം ഇപ്പോളും പരീക്ഷാ പേപ്പറില്‍ അവസാന റ്റച്ചിങ്ങ്‌സ്‌ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നതേയുള്ളു. നാളെ ആണെങ്കില്‍ കൊമേര്‍സ്യല്‍ കറസ്പോണ്ടന്‍സ്‌ പരീക്ഷയാണു. രാഷ്ട്രപതിക്കും, സുപ്രീം കോടതി ജഡ്‌ജിക്കും ഒക്കെ എങ്ങനെ ഏത്‌ വിധത്തില്‍ എഴുത്ത്‌ അയയ്ക്കണമെന്ന്, ശരിയായ രീതിയില്‍ എഴുതിയില്ലെങ്കില്‍, ചിലപ്പാള്‍ രാജ്യദ്രോഹ കുറ്റം ചുമത്തി ജാമ്യമില്ലാ വാറണ്ടിട്ട്‌ അകത്ത്‌ പോകാനും ഇടയുണ്ട്‌. ആകയാല്‍ പരീക്ഷയ്ക്ക്‌ പഠിക്കാനായി പൊരി വെയിലത്ത്‌ നടത്തം ആരംഭിച്ചു. സാധാരണ ഗതിയില്‍ നടത്തത്തിനു ഏതെങ്കിലും ചുരിദാറിനെ കമ്പനി കിട്ടേണ്ടതാണു. അന്ന് ചുരിദാറും, റിട്ടേണ്‍ ഓട്ടോയും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. അങ്ങനെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യമൊട്ടുമില്ലാത്ത കുറ്റപ്പുഴ വെയിറ്റിംഗ്‌ ഷെഡില്‍ ബസ്സ്‌ കാത്ത്‌ നിന്നപ്പോള്‍, എക്സ്‌ സര്‍വീസ്‌ എന്ന പേരുള്ള ഒരു ഓട്ടോ വരുന്നു. ഞാന്‍ കൈ നീട്ടിയപ്പോള്‍, എക്സ്‌ സര്‍വിസ്‌ പറഞ്ഞു:- സായിപ്പിന്റെ ആശുപത്രി വരയേ ഉള്ളു. ഞാന്‍ അതു സമ്മതിച്ച്‌ ഓട്ടോയില്‍ കയറി.ഓട്ടോയില്‍ വെച്ച്‌ എനിക്ക്‌ ട്രാന്‍സ്പ്പോര്‍ട്ട്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എക്സ്‌ സര്‍വീസ്‌ സസന്തോഷം എന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചു. <br /><br />പോക്കറ്റില്‍ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന പത്തിന്റെ നോട്ട്‌ ഞാന്‍ കക്ഷിക്ക്‌ കൊടുത്തപ്പോള്‍, 5 രൂപാ തിരികെ തരാതെ, എന്നോട്‌ ഒരക്ഷരം കൂടി പറയാതെ പുള്ളി ഓട്ടോ ഓടിച്ച്‌ പോയി. ഞാന്‍, “ചേട്ടാ.. ചേട്ടാ.. എന്റെ 5 രൂപാ” എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ പുറകെ ഓടിയെങ്കിലും "You just can't beat a BAJAJ" എന്ന പരസ്യ വാചകം പോലെ ആ ബജാജ്‌ ഓട്ടോ എന്നെ തോല്‍പ്പിച്ച്‌ കടന്ന് പോയി. പക്ഷെ ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ ആ ഓട്ടോയുടെ നമ്പര്‍ എനിക്ക്‌ കിട്ടി. അത്‌ ഞാന്‍ എന്റെ നോട്ട്‌ ബുക്കില്‍ എഴുതിയിട്ടു. അങ്ങനെ നോട്ട്‌ ബുക്ക്‌ കൊണ്ട്‌ ആദ്യമായി എനിക്ക്‌ ഒരു പ്രയോജനവും കിട്ടി. <br /><br />കണ്‍സഷന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ ട്രാന്‍സ്പ്പോര്‍ട്ട്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ തോര്‍ത്ത്‌ വിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അങ്ങനെ പരീക്ഷകള്‍ എല്ലാം അവസാനിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോഴും തന്നെ പറ്റിച്ച ആ എക്സ്‌ സര്‍വീസുകാരനെ വെറുതെ വിടാന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചില്ല. കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ കറസ്പോണ്ടന്‍സ്‌ ഗൈഡും, ബുക്കും എല്ലാം ഒരിക്കല്‍ കൂടി നന്നായി റെഫര്‍ ചെയ്ത്‌, തനിക്ക്‌ പറ്റിയ സങ്കടം വിശദമായി എഴുതി പത്തനംതിട്ട ജില്ല കളക്ടറുടെ പേര്‍ക്ക്‌ റെജിസ്റ്റേര്‍ഡ്‌ ലെറ്റര്‍ അയയ്ച്ചു. ഞാനിങ്ങനെ ഒരു എഴുത്ത്‌ അയയ്ച്ചുവെന്ന കാര്യം അപ്പയോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ 5 രൂപാ പോയതിനു 6 രൂപാ മുടക്കി റജിസ്റ്റേര്‍ഡ്‌ ലെറ്റര്‍ അയയ്ച്ച ആദ്യ വ്യക്തി നീ ആയിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കളിയാക്കി.. <br /><br />പരീക്ഷയുടെ റിസള്‍ട്ട്‌ അത്‌ എങ്ങനെയാകുമെന്ന് ഒരു ഐഡിയായും ഇല്ല. ഇക്കാര്യത്തില്‍ എന്നെ സ്ഥിരമായി സഹായിക്കുന്നത്‌ പരുമല തിരുമേനിയും, ഗീവര്‍ഗ്ഗീസ്‌ പുണ്യാളച്ചനുമൊക്കെയാണു. വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളില്‍ പരുമല പള്ളിയില്‍ പോയിയും, ഞായറാഴ്ച്ചകളില്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്‍സ്‌ പള്ളിയില്‍ മുട്ടേല്‍ നിന്നും ഒക്കെ ദൈവ ചിന്തകളില്‍ മുഴുകി നടന്നതിനാല്‍ ഈ പരാതിയെ പറ്റി ഞാന്‍ അങ്ങ്‌ മറന്നു. <br /><br />ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച ഞാന്‍ പരുമല പള്ളിയില്‍ പോയി വീട്ടില്‍ തിരികെ വന്നപ്പോള്‍, അമ്മ പറഞ്ഞു..," എടാ..നിനക്ക്‌ ഒരു കോള്‍ ഉണ്ട്‌. നിന്നെ തിരക്കി ഇന്ന് രണ്ട്‌ പോലീസുകാര്‍, തിരുവല്ലാ സര്‍ക്കിള്‍ ഇന്‍സ്‌പെക്ടറുടെ ഓഫീസില്‍ നിന്നും വന്നിരുന്നു. നീ ഈ വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച്ച സര്‍ക്കിള്‍ ഓഫീസില്‍ 10.00 മണിക്ക്‌ ചെല്ലണമെന്ന്" പറഞ്ഞപ്പോളെക്കും എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. എന്തോന്നിനാ ഞാന്‍ സര്‍ക്കിളിന്റെ അടുത്തും ട്രയാങ്കിളിന്റെ അടുത്തും പോകേണ്ടത്‌? അങ്ങാടിയില്‍ തോറ്റതിനു അമ്മയോടെന്ന് പറഞ്ഞത്‌ പോലെ, ഞാന്‍ അമ്മയോട്‌ തട്ടി കയറി. അമ്മ കാര്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിച്ചപ്പോള്‍ വെറുതെ ഇതിനൊന്നും പോകേണ്ടിയിരുന്നില്ലായെന്ന് തോന്നി. <br /><br />ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികള്‍ക്ക്‌ ശേഷം, ആ വലിയ തിങ്കളാഴ്ച്ച വന്നു. രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക്‌ തന്നെ സര്‍വ്വ ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ച്‌ വാദിയായ ഞാന്‍ പേടിയോടെ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങി. ഞാന്‍ തിരുവല്ലായില്‍ ചെന്നതും, എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു എന്റെ സഹപാഠിയും, അജാനബാഹുവുമായ പീറ്ററിനെ കണ്ടു. പീറ്ററിനു നല്ല വിക്കുണ്ടെങ്കിലും ആള്‍ പുലിയാണു. പീറ്ററിനോട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പീറ്റര്‍ പറഞ്ഞു... അ അ അ അതിനു നീയെന്തിനാ പേ പേ പേടിക്കുന്നത്‌?? നമ്മള്‍ക്ക്‌ ഒരുമിച്ച്‌ പോ പോ പോകാമെടാ…. ഭയം നിമിത്തം വീട്ടില്‍ നിന്നും തുള്ളി വെള്ളം കുടിക്കാതെ ഇറങ്ങിയ ഞാന്‍, പീറ്ററിനെ കണ്ടപ്പോള്‍, ക്വട്ടേഷന്‍ റ്റീമിനെ അറേഞ്ച്‌ ചെയ്ത ധൈര്യമായി എനിക്ക്‌. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ഹോട്ടല്‍ ആര്യാസില്‍ കയറി മസാല ദോശയും തട്ടി പീറ്ററിന്റെ ബുള്ളറ്റില്‍ അള്ളി പിടിച്ചിരുന്ന് ഞങ്ങള്‍ സി.ഐ ഓഫീസില്‍ ചെന്നു.<br /><br />എക്സ്‌സര്‍വീസീന്റെ വണ്ടിയും, ചേട്ടനും അവിടെ എന്നെ കാത്ത്‌ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ സര്‍ക്കിള്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ കത്ത്‌ അവിടുത്തെ പോലീസുകാരന്റെ കൈയില്‍ കൊടുത്ത്‌ മാറി നിന്നു. എന്റെ ചങ്കിടിപ്പ്‌ പുറത്ത്‌ കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന അവസ്ഥ. ഞങ്ങള്‍ കഴിച്ച മസാല ദോശ ഏമ്പക്കമായും, നോവായും ഒക്കെ എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു. ഏതായാലും അധികം കാത്ത്‌ നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. സി.ഐ ഞങ്ങളെ രണ്ടാളെയും വിളിപ്പിച്ചു. എന്റെ മുട്ട്‌ ഇടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. സി.ഐക്ക്‌ ‘ഗുഡ്‌ ആഫറ്റര്‍ നൂണ്‍’, ‘ഗുഡ്‌ മോണിംഗ്‌’ പിന്നെ ഒരു ‘നമസ്ക്കാരവും’ കൊടുത്തു. ഞങ്ങളെ രണ്ടാളെയും ഒന്ന് ദഹിപ്പിച്ച്‌ നോക്കിയിട്ട്‌ സി.ഐ ചോദിച്ചു...എന്താ പ്രശ്നം. ഞാന്‍ പ്രശ്നം വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു. എന്താടോ??? താന്‍ എന്തിനാ ഈ കൊച്ചന്റെ 5 രൂപാ കൊടുക്കാതെ പോയതെന്ന് സി.ഐ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ , ഞാന്‍ രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി പടവെട്ടിയ ഒരു പട്ടാളക്കാരനാ സാറെ ….ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സി.ഐ ഒരു പോലീസുകാരനെ വിളിച്ചു...എന്നിട്ട്‌ പോലീസുകാരനോട്‌ ചോദിച്ചു..അതേ ഈ രാജ്യസ്നേഹിയായ പട്ടാളക്കാരന്റെ ഇരട്ട പേരു എന്തവാണു? അപ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു, 'ഇയാളെ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ എല്ലാവരും റിസേര്‍വ്‌ എന്നാണു.. റിസേര്‍വോ??? എന്താ ഈ രാജ്യസ്നേഹിയെ അങ്ങനെ വിളിക്കാന്‍ കാര്യം? അപ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു...ഇയാള്‍ ഓട്ടോയേല്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ കയറുമ്പോള്‍ റിസേര്‍വ്‌ ആയെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ സീറ്റിനിടയില്‍ കൂടി കൈയിട്ട്‌..... ഓഹ്‌ ഇതാണോടോ താന്‍ പറഞ്ഞ രാജ്യ സ്നേഹം? അപ്പോള്‍ താന്‍ ഈ കൊച്ചന്റെ കൈയില്‍ നിന്ന് മേടിച്ച 5 രൂപയോ? അത്‌ സാറെ ഈ കൊച്ചന്‍ 10 തന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കരുതി എനിക്ക്‌ ഓട്ടത്തിനു തന്നതാണെന്ന്... അല്ലതെ ഞാന്‍ പറ്റിച്ചതൊന്നുമല്ല സാറെ.. ആഹ്‌ എങ്കില്‍ 5 രൂപാ തിരികെ കൊടുത്ത്‌ ഒപ്പിട്ട്‌ വേഗം സ്ഥലം വിടാന്‍ നോക്ക്‌..പറഞ്ഞ്‌ തീര്‍ന്നതും, എലിയെ ഒക്കെ മാളത്തില്‍ നിന്നും പുകച്ച്‌ പുറത്ത്‌ ചാടിക്കുമ്പോലെ ഞാനും ചേട്ടനും വേഗം പുറത്ത്‌ ചാടി. വെളിയില്‍ ചെന്ന് ചേട്ടന്‍ എനിക്ക്‌ ഒരു അഞ്ചിന്റെ നോട്ട്‌ എടുത്ത്‌ തന്നു. വിജയ ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ പീറ്ററെ നോക്കി, ആ നോട്ട്‌ വാങ്ങി പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ടു. <br /><br />വാദിയും, പ്രതിയും, സാക്ഷിയും റെജിസ്റ്ററില്‍ ഒപ്പ്‌ വെയ്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞ്‌, റജിസ്റ്റര്‍ എന്റെ മുന്‍പിലേക്ക്‌ തള്ളിയപ്പോള്‍, തബല വിദ്വാന്‍ സക്കീര്‍ ഹുസൈന്റെ കൈകള്‍ ചലിക്കുന്ന വേഗത്തില്‍ എന്റെ കൈ വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പരുവത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ പേരിന്റെ അവിടെയും, 5 രൂപാ കൈ പറ്റി കേസ്‌ തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഒപ്പിട്ടു. ചേട്ടനും ഒപ്പിട്ടപ്പോള്‍ അടുത്തത്‌ സാക്ഷി. പോലീസുകാരന്‍ പീറ്ററെ വിളിച്ചു.. എടോ തന്റെ പേരു എന്താ?? പെട്ടെന്നുള്ള പോലീസുകാരന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ പീറ്റര്‍ പറഞ്ഞു.. പീ…..പീ…. പീ …..ഉടനെ വേറെ ഒരു പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു..എന്റെ സാറെ അവനെ കൊണ്ട്‌ അധികം ഹോണടിപ്പിക്കാതെ പറഞ്ഞ്‌ വിടാന്‍ നോക്ക്‌... ഒരു തമാശയാണു ആ പോലീസുകാരന്‍ പൊട്ടിച്ചതെങ്കിലും ഞാന്‍ ചിരിച്ചില്ല. <br /><br />ഞങ്ങള്‍ സര്‍ക്കിള്‍ ഓഫീസിനു വെളിയില്‍ വന്ന് ബുള്ളറ്റ്‌ സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു ശൂ ….ശൂ… വിളി കേട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും തിരിഞ്ഞ്‌ നോക്കിയപ്പോള്‍, ആഗസ്റ്റ്‌ 15 ആണെന്നോ വല്ലതും ഓര്‍ത്ത്‌ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതായിരിക്കാം..ആ രാജ്യസ്നേഹിയായ ചേട്ടന്‍ അറ്റന്‍ഷനായി നിന്ന് തന്റെ ഉടുമുണ്ട്‌, പതാക ഉയര്‍ത്തുന്ന ലാഘവത്തോടെ ഉയര്‍ത്തി കാണിച്ചതും ഒപ്പമായിരുന്നു. ത്രിവര്‍ണ്ണ പതാകയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ കള്ളി വരയന്‍ അണ്ടര്‍ വെയറും, അശോക ചക്രത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ മറ്റ്‌ പലതും കണ്ടപ്പോള്‍, പരിസരം മറന്ന് ഞാന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു "റിസേര്‍വേ..ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌". പീറ്റര്‍ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ദേഷ്യവും, വിക്കും എല്ലാം കൂടി മിക്സായപ്പോള്‍ മൈയും….പൂവും…. കായും ….ഒക്കെയേ ഞാന്‍ കേട്ടുള്ളു.<br /><br />വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ വെല്ലൂരു നിന്നും തിരുവല്ല റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ വന്ന് ഇറങ്ങി ഓട്ടോയ്ക്കായി ചെന്നപ്പോള്‍ നമ്മുടെ എക്സ്‌സര്‍വീസ്‌. എന്നെ കണ്ടതും പുള്ളി വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയിട്ട്‌ നീയൊന്നും ഇതു വരെ ചത്തില്ലെയെന്ന് ചോദിച്ച്‌ വണ്ടി ഓടിച്ചു പോയി. പരാതി വീണ്ടും കൊടുത്താലോയെന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍.. വീണ്ടും ഒരു പതാക ഉയര്‍ത്തല്‍ കാണേണ്ടായെന്ന് കരുതി മാറ്റൊരു ഓട്ടോ പിടിച്ച്‌ വീട്ടില്‍ പോയി.. വിവരം ഇല്ലാത്തവര്‍ എന്തെങ്കിലും കാട്ടിയാല്‍ ബോധമില്ലാത്ത നമ്മള്‍ വേണ്ടെ ക്ഷമിക്കാന്‍... അത്‌ തന്നെ..ഞാന്‍ അങ്ങട്‌ ക്ഷമിച്ചു. <br /><br />വാല്‍കഷണം:- മേജര്‍ രവി സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന പുതിയ ചിത്രമായ കാണ്ഡഹാറിൽ, മഹാ നടന്മാരായ അമിതാബ്‌ ബച്ചന്‍, മോഹന്‍ലാല്‍, സൂര്യ എന്നിവര്‍ക്കൊപ്പം എന്റെ അഞ്ച്‌ രൂപാ ഹൈജാക്ക്‌ ചെയ്ത, എക്‍സ്‌ സര്‍വീസുകാരനായ ഈ റിസേര്‍വ്‌ ചേട്ടനും കൂടി എന്തെങ്കിലും ഒരു റോള്‍ കൊടുത്ത്‌ സഹായിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-26421410649287713222010-02-01T04:36:00.003+04:002010-10-02T20:21:38.344+04:00
എന്റെ കുഞ്ഞും നാളില്‍ ഒന്ന് വണ്ണംവെയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ അതിയായി മോഹിച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ സ്ക്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത്‌, അസ്ഥി പിടിച്ച ഒരു ശരീരമായിരുന്നു എനിക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നത്‌. പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ കേവലം ഒരു 35 കിലോ തൂക്കക്കാരനായിരുന്നു ഞാന്‍. ആ സമയത്ത്‌ അപ്പയും അമ്മയും എന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപിടിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി മേടിച്ച്‌ തന്ന് ച്യവനപ്രാശം, കോംപ്ലാന്‍, സാനറ്റജന്‍, ഷാര്‍ക്കഫെറോള്‍ മുതലായവയുടെ റ്റിനുകള്‍ ചുമ്മാതെ തൂക്കി നോക്കിയാല്‍ തന്നെ എന്റെ തൂക്കത്തിലും കൂടുതലായേനെ. ലൈഫ്‌ ബോയി എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെയാണാരോഗ്യമെന്ന പരസ്യത്തെ തുടര്‍ന്ന് സോപ്പ്‌ തേച്ച്‌ പതപ്പിച്ചും, ച്യവനപ്രാശം തിന്നും ഞാന്‍ ചുമ്മാ ജീവിതം മുന്‍പോട്ട്‌ കൊണ്ട്‌ പോയി. <br /><br />ആട്ടിന്‍ പാല്‍ കറന്നെടുത്ത്‌, അല്‍പം ജീരകം പൊടിച്ചിട്ട്‌ കുടിച്ചാല്‍ തടിയിങ്ങ്‌ പോരുമെന്ന് ഒരു വൈദ്യര്‍ പറഞ്ഞതും ആട്‌ വീട്ടില്‍ വന്നു. ആട്‌ ആടുകള്‍ ആയിട്ടും എനിക്ക്‌ നോ ചെയിഞ്ച്‌. കോഴിമുട്ട പച്ചക്ക്‌ പാലില്‍ അടിച്ച്‌ കുടിക്കുക. അങ്ങനെ ആരു എന്തു വണ്ണം വെയ്ക്കാന്‍ ഉള്ള ഒറ്റ മൂലി, ഇരട്ട മൂലികള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞാലും അതെല്ലാം വളരെ ശുഷ്കാന്തിയോടെ ചെയ്യുന്ന ഒരു ആരോഗ്യ സ്വാമിയായിരുന്നു ഞാന്‍<br /><br />എന്തൊക്കെ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തിയിട്ടും, എന്തൊക്കെ തിന്നിട്ടും പെട്ടി ത്രാസിനു മുകളില്‍ കയറി നിന്ന് തൂക്കം നോക്കുമ്പോള്‍, എന്റെ തൂക്കം ദാ പിന്നെയും 35 കിലോ 200 ഗ്രാം തന്നെ. അന്ന് ആലുക്കാസിന്റെ സ്വര്‍ണ്ണക്കട തിരുവല്ലായില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു, അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ മില്ലിഗ്രാമില്‍ കൂടിയുള്ള തൂക്കം ചുമ്മാതെ ഒന്ന് അറിഞ്ഞ്‌ ആശ്വസിക്കാമായിരുന്നു.<br /><br />അങ്ങനെയിരിക്കെ എന്റെ ഒരു ശക്തനായ എതിരാളിയും, സമപ്രായക്കരനും അസ്ഥിപന്‍ജരവുമായ ബന്ധു ഒന്ന് ദോഹ വരെ അവധിക്കു പോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍, ക്യാപിറ്റല്‍ ലെറ്റര്‍ “D”കണക്കെയാണു.. ദോഹയില്‍ ചെന്ന് K.F.C – [Kentucky Fried Chicken] കഴിച്ചാണു താന്‍ ഈ പരുവമായതെന്നും, K.F.C കോഴിയുടെ കൊതിയൂറിപ്പിക്കുന്ന മണം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍, കൊതി തീര്‍ക്കാനായി ആ ചിക്കന്‍ പൊതിഞ്ഞ റ്റിഷ്യു താന്‍ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതിനെ തുടര്‍ന്ന് ദുഖ വെള്ളിയാഴ്ച്ചയുടെ അന്ന് കുന്തിരിക്കം പുകച്ച്‌, അതിന്റെ മുന്‍പില്‍ മുട്ടു കുത്തി മണം പിടിക്കുന്ന ഒരു ഓര്‍ത്തഡോക്‍സ്‌ കാരനായ ഞാന്‍, ആ റ്റിഷ്യു ഒന്ന് മണപ്പിച്ച്‌ വണ്ണം വെയ്ക്കാന്‍ വൃഥാ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു. സ്ഥിരമായി ആ റ്റിഷ്യു മണപ്പിച്ച്‌ മണപ്പിച്ച്‌ ഫ്രൈഡ്‌ ചിക്കന്റെ മണത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ മനം മടുപ്പിക്കുന്ന മണമാണു എന്റെ മൂക്കിലേക്കടിച്ചതെങ്കിലും, അവന്റെ ആശ്വാസത്തിനായി ഞാന്‍ ഒരു ആ ആഹാ!!! ശബ്ദം അല്‍പം എക്കോയോടു കൂടി തന്നെ ചുമ്മാ പുറത്തേക്ക്‌ വിട്ടു. <br /><br />ആയിടയ്ക്കാണു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ “ഈര്‍ക്കിലി ഓമന” കുവൈറ്റിലേക്ക്‌ വീട്ടു വേലയ്ക്കായി പോയത്‌. രണ്ട്‌ വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ്‌ ഈര്‍ക്കിലിയായി പോയ ഓമന ക്യാപിറ്റല്‍ ലെറ്റര്‍ “B”കണക്കെ സകലയിടവും തള്ളി തിരിച്ചു വന്നത്‌ കണ്ടപ്പോള്‍, പഴയ Mark-2 അംബാസിഡര്‍ കാറിന്റെ ഹെഡ്‌ ലയിറ്റ്‌ പോലെ നാട്ടുകാരുടെ കണ്ണുകളും പുറത്തേക്ക്‌ തള്ളി. ബോംബെ മുംബൈ ആയതു പോലെ, ബാംഗ്ലൂര്‍ ബംഗലൂരു ആയതു പോലെ ഈര്‍ക്കിലി ഓമന, യാതൊരു സര്‍ക്കാര്‍ വിജ്ഞാപനവും പുറത്തിറക്കാതെ നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം “ഷെയ്ക്കി ഓമന"യായി മാറി.<br /><br />കോളെജില്‍ പഠിക്കാന്‍ ആദ്യ ദിവസം പോയത്‌ തന്നെ അപ്പ ദോഹയില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട്‌ വന്ന നീല ജീന്‍സും ഒരു ഫുള്‍ കൈ റ്റീ ഷര്‍ട്ടുമിട്ടാണു. ആ ജീന്‍സാണെങ്കില്‍ അപ്പ ദോഹയിലെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സ്‌ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെ സൈസ്‌ അനുസരിച്ചു മേടിച്ചതാണു. അത്‌ ഞാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌ പ്രീ-ഡിഗ്രിക്ക്‌ ഒന്നാം വര്‍ഷവും. പക്ഷെ അന്ന് അത്‌ ഫിറ്റാകാന്‍ അതിന്റെ അടിയില്‍ ബര്‍മുഡായും ഇട്ടിരുന്നുവെന്നത്‌ ട്രേഡ്‌ സീക്രട്ട്‌. എന്തെങ്കിലും വരട്ടെ..പിന്നെ ഭാഗ്യത്തിനു കെ.എസ്‌.യുകാരനായ കാരണത്താല്‍ പിന്നെ ജീന്‍സ്‌ ഉപേക്ഷിച്ച്‌, ഖദര്‍ ഷര്‍ട്ടും, മുണ്ടും ആയിരുന്നു കോളെജിലെ എന്റെ യൂണിഫോം. <br /><br />കോളെജ്‌ പഠനം പൂര്‍ത്തിയായതോടെ എന്റെ എല്ലിന്റെ ഘനം കൂടിയാതായിരിക്കാം; ഞാന്‍ 40 കിലോ ആയി. അപ്പോഴും എന്റെ ആരോഗ്യ പരിപാലനം നിര്‍ത്തിയില്ല. ചീസ്‌ തീറ്റയും, ഏത്തയ്ക്ക, മുട്ട കോമ്പിനേഴനും എല്ലാം പരീക്ഷിച്ച്‌ കൊണ്ടേയിരുന്നു.<br /><br />ഒരു ദിവസം, എന്തോ വര്‍ത്തമാനത്തിനിടയില്‍ അപ്പ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലുള്ള ഒരു വൈദ്യരെ പറ്റി സംസാരിച്ചു. നല്ല മിടുക്കനാണു. വൈദ്യരെ പറ്റി പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും, വണ്ണം വെയ്ക്കാന്‍ ആ വൈദ്യരോടു മരുന്ന ചോദിക്കാന്‍ വയ്യായിരുന്നോ എന്ന് എന്റെ ചോദ്യവും പുറത്ത്‌ വന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അപ്പയുടെ അനുവാദത്തോടു കൂടി, ഞാനും ഒരു സുഹൃത്തും കൂടി ഈ വൈദ്യരുടെ വീട്ടില്‍ പോയി. വൈദ്യരെ കണ്ട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, വൈദ്യരുടെ മുഖം മാറി. പുള്ളീ ചോദിച്ചു; നിനക്ക്‌ മറ്റ്‌ എന്തെങ്കിലും അസുഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടൊ? നിരന്തരമായ ചുമ [ക്ഷയം ഉണ്ടോ എന്ന് പച്ച മലയാളം], മലബന്ധം ഉണ്ടോ [നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് അപ്പ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു..ഇങ്ങനെ ഒരു ബന്ധത്തെ പറ്റി ആരും പറഞ്ഞ്‌ കേട്ടിട്ടില്ല. ചോദിച്ചിട്ട്‌ പറയാം], വായു കോപം ഉണ്ടോ? മുതലായ ചോദ്യങ്ങള്‍..അതിനു ശേഷം വൈദ്യര്‍ പറഞ്ഞു, മറ്റ്‌ ശരീര പ്രശനങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലെങ്കില്‍ വെറുതെ മരുന്ന് കഴിച്ച്‌ വണ്ണം വെയ്ക്കുന്നതെന്തിനാ.? പിന്നെ നിര്‍ബന്ധമാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ കുറച്ച്‌ മരുന്ന് കുറിച്ച്‌ തരാം. തിരുവല്ലായിലെ ഒരു ---------------മരുന്ന് കടയില്‍ നിന്ന് തന്നെ വാങ്ങണമെന്ന് പറഞ്ഞത്‌ കൊണ്ട്‌ നേരെ ആ കടയിലേക്ക്‌ പോയി. <br /><br />കടയില്‍ ചെന്നു വൈദ്യരുടെ കുറിപ്പ്‌ കൊടുത്തു. മരുന്നുകള്‍ പൊതിയുന്നതിനിടയില്‍ അവിടുത്തെ സെയില്‍സ്‌ മാന്‍ പറഞ്ഞു, " അതെ അമ്മ ലേഹ്യം തിന്നുമ്പോള്‍, ചിലപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിനു വയറിളക്കം ഒക്കെ ഉണ്ടായീന്ന് വരും. പക്ഷെ ഒന്ന് രണ്ട്‌ ദിവസത്തിനകം അതങ്ങ്‌ മാറും. അതില്‍ പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല...”<br /><br />പണ്ട്‌ സന്ധ്യാ നേരത്ത്‌ നമ്മള്‍ തേങ്ങാ വെള്ളം കുടിച്ചാല്‍ അമ്മയുടെ മുലയില്‍ നീരു വരുമെന്ന് പറയുമ്പോലെയാണെല്ലോ, ഞാന്‍ ലേഹ്യം തിന്നുമ്പോള്‍, കുഞ്ഞിനു വയറിളകുമെന്ന്, ഈ മന്ദബുദ്ധി സെയില്‍സ്‌മാന്‍ പറയുന്നതെന്ന് ഓര്‍ത്ത്‌ ഞാന്‍ ഊറി ചിരിച്ചപ്പോള്‍, എന്റെ അതേ സംശയം എന്റെ സതീര്‍ത്ഥ്യനും ഉണ്ടായി. അവന്‍ തിരക്കി... "ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതെന്തെന്ന് മനസ്സിലായില്ല"? ഉടനെ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.. “മക്കളെ... ഈ ലേഹ്യം അമ്മ കഴിക്കുമ്പോള്‍, മുല കുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനു ഈ മരുന്നിന്റെ ചൂടും ഒക്കെ കാരണം വയറിളക്കം ഉണ്ടാകുമെന്ന്..മനസ്സിലായോ?”<br /><br />എവിടെ അമ്മ? എവിടെ മുല? ..ആകെ മൊത്തം കണ്‍ഫൂഷന്‍.. ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഏതപ്പാ കോതമംഗലമെന്ന സ്റ്റയിലിലെ ഞങ്ങളുടെ നില്‍പ്പ്‌ കണ്ടിട്ട്‌ ചേട്ടന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു..എടാ കൊച്ചുങ്ങളെ.. വീട്ടില്‍ പ്രായമായ ആരുമില്ലെ.. ഇതൊക്കെ വന്ന് വാങ്ങി കൊണ്ട്‌ പോകാന്‍.??? എടാ പ്രസവ രക്ഷക്കുള്ള മരുന്നാ ഇത്‌. പ്രസവിച്ച്‌ കിടക്കുന്ന പെണ്ണ്‍, ഈ മരുന്ന് തിന്ന് കഴിഞ്ഞ്‌, കുഞ്ഞു മുലപ്പാലു കുടിക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞിനു ചിലപ്പോള്‍ ഒന്ന് രണ്ട്‌ ദിവസം വയറിളക്കം ഉണ്ടാകുമെന്ന്.. ഇപ്പ്പ്പോള്‍ മനസ്സിലായോ..യോ.???. ഇക്കുറി ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇന്ത്യാവിഷനിലെ നികേഷിനെ പോലെ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം വ്യക്തവും, സപഷ്ടവും, സ്പുഷ്ടവുമായി മനസ്സിലായി. <br /><br />എന്റെ കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട്‌ കയറുന്നത്‌ പോലെ... കൂട്ടുകാരന്റെ മുഖത്ത്‌ എങ്ങനെ നോക്കും.. ആകെ ചമ്മല്‍. ഹൊ!!! ഇത്തരം പണി, ശത്രുക്കള്‍ക്ക്‌ പോലും പണിയരുതെന്റെ “കുടുംബത്തിലെ കണ്ടരരു വൈദ്യരരെയെന്ന്” മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ്‌, തന്ന ലേഹ്യവും കുറിപ്പും വാങ്ങി, പൈസയും കൊടുത്ത്‌ ഒരു പരുവത്തില്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു. ഈശ്വരാ...നാളെ കൂട്ടുകാരന്റെ മുഖത്തെങ്ങനെ നോക്കും? അവനീ സംഭവം എത്ര പേരോട്‌ പറയും?... നാളെ തിരുവല്ലായില്‍ പോകാന്‍ പറ്റുമോ? വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ട്‌ യാതൊരു സ്വസ്ഥതയുമില്ല. <br /><br />രാത്രിയില്‍ അത്താഴത്തിനു ഒരുമിച്ച്‌ കൂടിയപ്പോള്‍ തനിക്ക്‌ പറ്റിയ പറ്റ്‌ അല്‍പം മയപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു. ഉടനെ അമ്മാമച്ചി [അമ്മയുടെ അമ്മ] വക ഒരു കമന്റ്‌."എടാ മനസ്സ്‌ നന്നായാല്‍ മാങ്ങണ്ടി തിന്നാലും നന്നാകുമെന്നാ.. നിന്റെ ഈ കുസൃതികളും, പാരവെയ്പ്പുകളും ഒക്കെ നിര്‍ത്തിയാല്‍ തന്നെ നീ നന്നാകുമെന്ന" കമന്റ്‌ ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത്‌ വന്നപ്പോള്‍ തന്നെ, ഇന്നത്തെ ദിവസം തന്റേതല്ലായെന്ന് ബോദ്ധ്യമായി. <br /><br />ഏതായാലും മരുന്ന് മുടക്കിയില്ല. അത്താഴം കഴിഞ്ഞുള്ള ഒരു ടീ സ്പൂണ്‍ ലേഹ്യവും, 10 മില്ലി അരിഷ്ടവും കുടിച്ച്‌ ഉദ്ഘാടനം നടത്തി. നാണക്കേട്‌ പേടിച്ച്‌ പിറ്റേന്ന് തിരുവല്ലാ ഭാഗത്തേക്കെ ഇറങ്ങിയില്ല. വൈകിട്ട്‌ ഒരു ഫോണ്‍ കോള്‍.. മരുന്ന് വാങ്ങാന്‍ വന്ന സുഹൃത്താണെന്ന് കേട്ടപ്പോഴെ എന്റെ മുഖം വിളറി. എന്താടാ നിന്നെ ഇന്ന് തിരുവല്ലായിലേക്ക്‌ കണ്ടില്ലല്ലോ? വയറിളക്കം വല്ലതുമാണോയെന്ന് അറിയാന്‍ വിളിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മുഖം പിന്നെയും കോടി. <br /><br />ഒന്ന് ഒന്നര മാസക്കാലം, വൈദ്യര്‍ പറഞ്ഞത്‌ പോലെ ഒട്ടും തെറ്റാതെ കിറു കൃത്യമായി മരുന്ന് കഴിച്ചു. പൈസ പോയീന്നല്ലാതെ വണ്ണമൊന്നും വെച്ചില്ല. ഈ സംഭവത്തോടെ മരുന്ന് കഴിച്ച്‌ വണ്ണം വെയ്പ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഞാന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. പിന്നീട്‌ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. ലയിറ്റ്‌ വെയിറ്റായ ഫാദറിനു, ഫെദര്‍ വെയിറ്റില്‍ ദൈവം കുഞ്ഞുങ്ങളെയും തന്നു. <br /><br />കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ മക്കളുടെ ശരീരം പുഷ്ടി പിടിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി മറ്റൊരു വൈദ്യരെ പോയി കണ്ടു. പുള്ളിക്കാരാന്‍ കൂശ്‌മാണ്ഡ രസായനം തന്നു. മക്കള്‍ക്ക്‌ അത്‌ ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞതിനെ തുടര്‍ന്ന് അപ്പന്‍ സേവിച്ചു. സത്യം... അതിന്റെ ഗുണമാണോ, അമ്മാമച്ചി പണ്ട്‌ പറഞ്ഞത്‌ പോലെ, എന്റെ മനസ്സ്‌ നന്നായതാണോ എന്തോ... എന്റെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് പുഷ്ടിപ്പെട്ടു. ഇപ്പോള്‍ 65 കിലോ 300 ഗ്രാം തൂക്കമുള്ള ഒരു ശരീരത്തിന്റെ ഉടമയാണു ഞാന്‍. ഇപ്പോള്‍ അത്‌ കൂടാതിരിക്കാന്‍ നടപ്പും, മറ്റ്‌ ഇതര വ്യായാമങ്ങളും എടുത്ത്‌ വരുന്നു... <br /><br />പണ്ട്‌ വണ്ണം വെയ്ക്കാന്‍.........ഇന്ന് വണ്ണം വെയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍... കാലം മനുഷ്യനില്‍ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളെ.<br /><br /><strong>വാല്‍ക്കഷണം:- </strong><br /><br />എന്റെ അനുഭവം വായിച്ച്‌ വണ്ണം വെയ്ക്കാനായി മരുന്നുകള്‍ വാരി വലിച്ച്‌ കഴിക്കുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്‌... <br /><br />രാവണ പ്രഭു എന്ന ചിത്രത്തില്‍ മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠന്‍ [മോഹന്‍ലാല്‍], ആറടി ഒന്നര ഇഞ്ച്‌ നീളവും, അതിനു തക്ക 'ബോഡിയുമുള്ള' മുണ്ടയ്ക്കല്‍ ശേഖരനോട്‌, "എന്താടോ താന്‍ നന്നാവാത്തെ" എന്ന് കൂളായി ചോദിക്കുന്നത്‌ കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ബോദ്ധ്യമായി.. <br /><br />ഇന്ദ്രനസിനെ കണ്ടാലും, നെപ്പോളിയനെ കണ്ടാലും മലയാളികള്‍ ഇങ്ങനെ പലതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും... "എന്താ നന്നാവാത്തെയെന്ന്???" <br />ബഹു ജനം പല വിധം...<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Cf8QXzIY1QE/TKdb5Vnjt2I/AAAAAAAAAIw/ayQZOWfvBO8/s1600/huge_28_143837.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 234px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Cf8QXzIY1QE/TKdb5Vnjt2I/AAAAAAAAAIw/ayQZOWfvBO8/s320/huge_28_143837.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523484508606936930" /></a><br /><br /><em>”മനസ്സ്‌ നന്നായാല്‍ മാങ്ങാണ്ടി തിന്നാലും നന്നാവും”. </em><strong>മാതാ തങ്കമ്മ ഈപ്പന്‍</strong> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-47712677002817052902010-01-01T10:50:00.001+04:002010-01-01T14:31:31.972+04:00
വെല്ലൂര്‍ റ്റു കിഷ്‌കിന്ത.. [എ ന്യൂ ഇയര്‍ ട്രിപ്പ്‌]
വെല്ലൂരെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ്‌, മെഡിക്കല്‍ റെക്കോര്‍ഡ്‌സുമായി മല്ലിട്ട്‌ കഴിയുമ്പോളാണു ക്രിസ്തുമസ്സും, ന്യൂ ഇയറും വരുന്നത്‌. വിശേഷ അവസരങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ നാട്ടിലേക്ക്‌ കടക്കാമെന്നത്‌ മാത്രമാണു നമ്മുടെ ചിന്ത. ഓണത്തിനു യാതൊരു ഗത്യന്തരവുമില്ലാതെ കോള്‍ഗേറ്റ്‌ പേസ്റ്റും അല്‍പം വെളിച്ചെണ്ണയും കണ്ണില്‍ പുരട്ടി, കണ്ണും ചുവപ്പിച്ച്‌ രാത്രിയില്‍ ചെന്ന് മദ്രാസ്സ്‌ ഐസ്‌ [ഇപ്പോള്‍ ചെന്നെ ഐസായി കാണും:- പച്ച മലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചെങ്കണ്ണ്‍]എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ 3 ദിവസത്തെ സിക്ക്‌ ലീവും തരപ്പെടുത്തി, രാത്രിക്ക്‌ രാത്രി തിരുവനന്തപുരം മെയിലിന്റെ ജനറല്‍ കംമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റിന്റെ മുന്‍പില്‍ ചുരുണ്ട്‌ കൂടി നിന്ന് തിരുവല്ലായില്‍ വന്ന് ഓണം ആഘോഷിച്ചത്‌ കാരണം, വീണ്ടും ആ ചെങ്കണ്ണ്‍ തന്നെ ഇറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയുമായി.<br /><br />Y.W.C.A കാന്റീനില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന പച്ചരി ചോറും, ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത പച്ചക്കറികള്‍ വെട്ടി മുറിച്ച്‌, ചുവന്ന വെള്ളത്തില്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത സാമ്പാറും, പാറ്റ കാട്ടം നാറുന്ന തോരനില്‍ നിന്നും ഒക്കെ ഒന്ന് താത്ക്കാലികമായിട്ടെങ്കിലും രക്ഷ നേടാന്‍ വേണ്ടിയാണു നമ്മള്‍ നാട്ടിലേക്ക്‌ പോകുന്നത്‌.. എങ്ങനെ നാട്ടിലേക്ക്‌ പോകാമെന്നതിനെ പറ്റി തലപുകയ്ക്കുമ്പോളാണു ഒരു ഡോക്ടര്‍ വക ബാച്ചിലേഴ്‌സ്‌ പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ ക്ഷണം കിട്ടിയത്‌. ബാച്ചിലേഴ്‌സ്‌ പാര്‍ട്ടിയെന്ന് കേട്ടപോഴെ പലരുടെയും വായില്‍ വെള്ളം ഊറി. വെള്ളമടി പാര്‍ട്ടി തന്നെ. അങ്ങനെ കൂടെ വന്ന പലരും ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ വന്നപ്പോള്‍, ദേ, ആടു കിടന്നിടത്ത്‌ പൂട പോലുമില്ലാന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതി. മാര്‍പാപ്പയുടെ വീട്ടില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കു പോയാല്‍ പോലും വൈനെങ്കിലും കാണും. ഡോക്‍ടറായിട്ട്‌ ഇവന്റെ ഒക്കെ വീട്ടില്‍ അല്‍പം സ്പിരിറ്റ്‌ പോലും കുടിക്കാന്‍ തരാന്‍ ഇല്ലാത്ത ഇവനൊക്കെ എന്തിനാ വെറുതെ പാര്‍ട്ടിയും _________ഒക്കെ വെക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സില്‍ തെറി പറഞ്ഞ്‌ മടങ്ങി.<br /><br />പറ്റിയത്‌ പറ്റി...ന്യൂ ഇയറിനു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം. മെഡിക്കല്‍ റെക്കോര്‍ഡ്‌സിലെ മൂന്ന് മലയാളികളും, പിന്നെ തമിഴ്‌ മക്കളും കൂലംകഷമായി ചിന്തിച്ചു. ഒടുക്കം ഡിപ്പര്‍ട്ട്‌മന്റ്‌ വക ഒരു വണ്‍ ഡേ റ്റൂര്‍ അറേഞ്ച്‌ ചെയ്തു. കിഷ്‌കിന്ത വാട്ടര്‍ തീം പാര്‍ക്കില്‍ പോയി അടിച്ച്‌ പൊളിക്കുക. <br /><br />അങ്ങനെ ഒന്നാം തീയതി രാവിലെ 6.30 മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ ബസ്സില്‍ കയറി. ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റിലെ പെണ്‍ക്കിടാങ്ങള്‍ മുന്‍പിലത്തെ സീറ്റില്‍ സ്ഥലം പിടിച്ചു. കല്യാണം നിശ്ചയിച്ച ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മന്റ്‌ കമിതാക്കള്‍ ഫെവി ക്വിക്ക്‌ ഇട്ട്‌ പറ്റിച്ചത്‌ പോലെ ഒട്ടി ഇരുന്നു. പാട്ടും കച്ചേരിയും, ഡാന്‍സും കൂത്തുമായി ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി കിഷ്‌കിന്തയിലേക്ക്‌....<br /><br />8.00 മണിയോടെ ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ്‌ കഴിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഞങ്ങളുടെ സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ഒരു കുപ്പി ബിജോയിസുമായി വന്നു. ബിജോയിസു വന്നപ്പോഴേക്കും ഗ്ലാസ്സും, വെള്ളവും പെട്ടെന്ന് തന്നെ വന്നു. റ്റച്ചിങ്ങസ്സായി മിക്സ്ച്ചറും, “വിക്സും” വന്നു.<br /><br />“മദ്യപിക്കുന്നത്‌ കണ്ട്‌ ആസ്വദിക്കുന്നതും, അവരുടെ നേരമ്പോക്കുകള്‍ കണ്ട്‌ ആഹ്ലാദിക്കുന്നവനാണു യഥാര്‍ത്ഥ മനുഷ്യസ്നേഹി”യെന്ന്, കിംഗ്‌ ഫിഷേര്‍സ്‌ ആശ്രമാധിപതി വിജയ മല്യാ സ്വാമികള്‍ പറഞ്ഞത്‌ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ ഇവരുടെ കോപ്രായങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പില്‍ സദാ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി ഞാന്‍ അങ്ങനെ യഥാര്‍ത്ഥ മനുഷ്യനായി അവിടെ ഇരുന്നു. കൂടെയുള്ള 2 മല്ലുകളും ബിജോയിസ്‌ കൊണ്ട്‌ വന്ന സൂപ്പര്‍വൈസറെ, ബിജോയിസിന്റെ ബലത്തില്‍ തെറി പറയാന്‍ തുടങ്ങി. നേരെ ചൊവ്വെ നടക്കാന്‍ വയ്യാത്തവര്‍, മൈക്കല്‍ ജാക്‌ക്‍സണെ വെല്ലുന്ന ബ്രേക്ക്‌ ഡാന്‍സ്‌ കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഏതായാലും കൂത്താട്ടങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറുതി വരുത്തി ഞങ്ങള്‍ കിഷ്‌കിന്തയിലെത്തി. <br /><br />വെള്ളമടിച്ചവര്‍ വെള്ളത്തില്‍ കളികളാരംഭിച്ചു. അപ്പോള്‍ ഒരുത്തനു മുടിഞ്ഞ ഒരാഗ്രഹം.... മെറി ഗോ റൗണ്ടിനേക്കാളും ആറ്റന്‍ ഒരു സാധനം. ആകാശത്തില്‍ കൂടി കറങ്ങുന്നു. അതിലൊന്ന് കയറിയാലോ??? അതിന്റെ കറക്കം കണ്ടപ്പോഴെ പച്ചയായ ഞാന്‍ പോലും ഒന്ന് പകച്ചു. പക്ഷെ ഉള്ളില്‍ കിടക്കുന്ന ബിജോയിസ്‌ ഇവര്‍ക്ക്‌ അമിത ബലം കൊടുത്തു. എന്നെ ഏറെ നിര്‍ബന്ധിച്ചുവെങ്കിലും പച്ചയായതു കൊണ്ട്‌ എനിക്ക്‌ ഇതില്‍ കയറാന്‍ ബലം കിട്ടിയില്ല. ഒടുക്കം ഇവരുടെ സാഹസങ്ങള്‍ പകര്‍ത്താന്‍ എന്റെ കൈയില്‍ ഒരു ക്യാമറായും തന്ന് ഇവര്‍ ആ റൈഡില്‍ കയറി. ഓരോ കറക്കത്തിനും അയ്യോ, അയ്യോ എന്ന ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. ഈ കറക്കത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തില്‍, കൂട്ടത്തിലെ ഒരു മല്ലുവിനു വാളു വെയ്ക്കാന്‍ മോഹം. തന്റെ മോഹം സീനിയര്‍ മല്ലുവിനോട്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍; അഴിനെന്താഴാ മോനെ... ഇഴ്‌ നമ്മുടെ സ്വന്തം "അപ്പച്ചന്റെയല്ലേ"...വെച്ചോടാന്ന് പറഞ്ഞ്‌ തീരും മുന്‍പേ ആകാശത്ത്‌ നിന്നും വാാാാാാാാാാാാാാാാാാാാള്‍. [ആകാശത്ത്‌ നിന്നും വീണത്‌ കൊണ്ടും, കഷണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്‌ കൊണ്ടും ഇതിനെ ഉള്‍ക്കയെന്ന് വിളിക്കാമോയെന്ന് ഇപ്പോഴും ISROയില്‍ ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നതേയുള്ളു.] ഗുരുത്വാകര്‍ഷണം എന്ന വലിയ സംഭവമുള്ളത്‌ കൊണ്ട്‌ വാള്‍ ഒട്ടും വേസ്റ്റാകാതെ ആ റൈഡില്‍ ഉള്ളവരുടെയും ഒക്കെ ദേഹത്ത്‌ സ്പ്രേ ചെയ്തും, ചെയ്യാതെയും ഒക്കെയായി നിലം പൊത്തി. ഗ്രഹപ്പിഴയുടെ കൂടുതല്‍ എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍? രാവിലെ കഴിച്ച മസാല ദോശയിലെ ഏതോ ഒരു ഭാഗം, നേരെ താഴെ റൈഡിലിരുന്ന മധു വിധു ആഘോഷിക്കുന്ന ദമ്പതികളുടെ തലയിലാണു പതിച്ചത്‌. എച്ച്യൂച്ച്‌ മീ, കാക്ക തൂറീന്നാ തോന്നുന്നെ, എന്ന് ഡ്യൂവറ്റായി രണ്ടു പേരും ഒരേ താളത്തില്‍ പറഞ്ഞ്‌ മേലോട്ട്‌ നോക്കിയപ്പോള്‍, ഇച്ചായന്‍ ഇത്‌ ഒന്നും കൂസാതെ , തലയെടുപ്പോടെ ആറാം തമ്പുരാനെ പോലെ അടുത്ത വാളിനു തയ്യാറെടുക്കുന്നു.. അത്‌ കണ്ടതും ഗ്രനൈഡ്‌ ആക്രമണത്തിനിടയില്‍ രക്ഷപ്പെടാനായി പതുങ്ങുന്ന സൈനികരെ പോലെ മിഥുനങ്ങള്‍ റൈഡില്‍ ചുരുണ്ട്‌ കൂടി രണ്ടാമത്തെ ആക്രമത്തില്‍ നിന്നും വിദഗ്ദമായി രക്ഷപ്പെട്ടു. ഏതായാലും കറക്കം കഴിഞ്ഞ്‌ ആകാശ നൗകയുടെ കറക്കം നിലച്ചപ്പോളെക്കും നമ്മുടെ സുഹൃത്തിന്റെ കറക്കം പൂര്‍ണ്ണമായി അവസാനിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ സുഹൃത്തിനെ എല്ലാവരും കൂടി പൊക്കിയെടുത്ത്‌, ആല്‍ത്തറയുടെ ചുവട്ടില്‍ കിടത്തി. യുവ മിഥുനങ്ങളുടെ മൂഡും നല്ല വസ്ത്രവും, കളഞ്ഞതിന്റെ ദേഷ്യത്തില്‍ ഇന്ന് രണ്ടിലൊന്ന് അറിഞ്ഞേ പോകൂവെന്ന മട്ടില്‍, സല്‍മന്‍ ഖാനെ പോലെ കെട്ടിയവന്‍ മസ്സിലും പെരുപ്പിച്ചു വന്നു. വാളു വെച്ചവന്റെ കാവടി പോലെയുള്ള കിടപ്പും, ഞങ്ങളുടെ നില്‍പ്പും എല്ലാം കൂടി കണ്ടപ്പോള്‍ ഇനി അവിടെ നിന്ന് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി, മഹസ്സര്‍ തയ്യാറാക്കാന്‍ പോലീസ്‌ വരുമ്പോള്‍ വെറുതെ എന്തിനാ സാക്ഷികളാകുന്നതെന്ന് വെച്ച്‌ യുവമിഥുനങ്ങള്‍, ♪♪സന്തോഷമായി തന്നത്‌ സ്വീകരിച്ച്‌ ഞങ്ങളിതാ പോകുന്നുവെന്ന ♪♪കരോള്‍ ഗാനം മനസ്സില്‍ പാടി സ്ഥലം കാലിയാക്കിയപ്പോഴാണു ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസം ആയത്‌. ചുറ്റുപാടുകള്‍ നോക്കി, സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ഒരു ചെറിയ ബിജോയിസു കൂടി സുഹൃത്തിനു കൊടുത്തു. ബോധം ഉള്ള എന്നെ പിടിച്ച്‌ സുഹൃത്തിനു കാവലിരുത്തിയിട്ട്‌ ബാക്കിയുള്ളവര്‍ മറിയാന്‍ പിന്നെയും പോയി. അല്‍പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, സുഹൃത്ത്‌ എന്നെ ചൊറിഞ്ഞിട്ട്‌ അടുത്ത എലിമിനേഷന്‍ റൗണ്ട്‌ വരുന്നുവെന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടി. ഉടനെ തന്നെ ഞാന്‍ ഒരു കൂട്‌ സജ്ജമാക്കിയതും, അവന്റെ എലിമിനേഷനും ഒപ്പമായിരുന്നു. അവന്‍ ഇട്ടിരുന്ന റ്റീ ഷര്‍ട്ടില്‍ എല്ലാം വാളിന്റെ അംശമുള്ളതു കൊണ്ട്‌ പടച്ചട്ട ഊരി മാറ്റാന്‍ എന്നോട്‌ കല്‍പ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ പടച്ചട്ടയും ഊരി ആ കൂടില്‍ തന്നെ നിക്ഷേപിച്ചു. <br /><br />അവന്റെ ബാഗില്‍ നിന്നും ഒരു പുതിയ പടച്ചട്ട ധരിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴെക്കും അവന്‍ ഫ്ലാറ്റായി. ഡെഡ്‌ ബോഡിക്ക്‌ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന പോലീസുകാരനെ പോലെ ഞാന്‍ അവിടെയിരുന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ വീക്ഷിച്ചു.. സമയം പോകാനായി അവന്റെ "വാള്‍ ബാഗ്‌" അലപം ഡീസന്റായി പൊതിഞ്ഞ്‌, മറ്റൊരു കവറിലാക്കി ഒരു ബെഞ്ചില്‍ കൊണ്ട്‌ വെച്ചു. പിന്നീട്‌ ഡെഡ്‌ ബോഡിക്കരികില്‍ ഒന്നുമറിയാത്തവനെ പോലെ വന്നിരുന്നു. ഏതായാലും അധിക സമയം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഒരു ജന്റില്‍മാന്‍, തെക്കും പക്കും നോക്കി ആ ‘വാള്‍ ബാഗ്‌’ കൈകളിലേന്തി റ്റിപ്പു സുല്‍ത്താനെ പോലെ പോകുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോള്‍; സത്യം, ദേ!! ഇപ്പോഴും എനിക്ക്‌ രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി.. പിന്നെ അപ്പോഴത്തെ കാര്യം പറയണോ???<br /><br />ഉദ്ദേശം ഒരു രണ്ട്‌ മണിയോടെ ഡെഡ്‌ ബോഡി കണ്ണു തുറന്നു. പിന്നെ ഉച്ച ഭക്ഷണവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോഴെക്കും, ഏതോ ഒരു തമിഴ്‌ സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംങ്ങ്‌ യൂണിറ്റ്‌ വന്നു. പിന്നെ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട്‌ പോയി. പാട്ട്‌ സീനായത്‌ കൊണ്ട്‌ നായിക നഗ്‌മ, വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോഴെക്കും, അവിടെ കൂടി നിന്ന ആള്‍ക്കാരുടെ വായില്‍ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനുള്ള വെള്ളമുണ്ടായി. നഗ്മയുടെ കുളി കണ്ടപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും വെല്ലൂര്‍ക്ക്‌ തിരിച്ചു പോകാനെ താത്‌പര്യമില്ല. പിന്നെ ഒരു വിധം എല്ലാരെയും പിടിച്ച്‌ വണ്ടിയില്‍ കയറ്റി.<br /><br />ഹൈവേ വിട്ട്‌ വണ്ടി നീങ്ങിയപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ബസ്സിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രമായി റോഡില്‍. വിജനമായ റോഡ്‌. ‘ദളപതി’ സിനിമ വണ്ടിയില്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന കാരണം വണ്ടിക്കകത്ത്‌ വെട്ടമുണ്ട്‌. അപ്പോള്‍ ഏതോ ഒരു പെണ്‍ക്കിടാവിനു ഒരു മൂത്ര ശങ്ക. അവള്‍ നമ്മുടെ സൂപ്പര്‍വൈസറുടെ പൊണ്ടാട്ടിയോട്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ബാക്കി പെണ്മണികള്‍ക്കും അതേ ശങ്ക. ഡ്രൈവറാട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു. അല്‍പം മറവുള്ള ഒരു സ്ഥലം വന്നപ്പോള്‍, പാര്‍ക്ക്‌ ലൈറ്റ്‌ മാത്രം ഇട്ട്‌ ബസ്സ്‌ നിര്‍ത്തി. പകല്‍ വെട്ടത്ത്‌ കാണാന്‍ പറ്റാത്ത ഇവറ്റകള്‍ കുറ്റാകുറ്റിരുട്ടത്ത്‌ മറഞ്ഞപ്പോള്‍..... ഈശ്വരാ ഇവിടെ എങ്ങും ഒറ്റ മിന്നാമിനുങ്ങ്‌ കൂടി ഇല്ലേ എന്ന് മനസ്സാ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതും... ദാ വരുന്നു ഒരു ലോറി... [തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ ചെന്ന് ലോറി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത്‌ പാണ്ടി ലോറിയാണെന്ന് എടുത്ത്‌ പറയേണ്ടാല്ലോ..] മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ വെട്ടം ആഗ്രഹിച്ച ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌, ബ്രൈറ്റ്‌ ലൈറ്റിന്റെ പരസ്യം പോലെ വെട്ടം. പരിസരത്തെ അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ബസ്സ്‌ ഡ്രൈവര്‍, ലോറിക്കാരനെ ഹസാര്‍ഡ്‌ ലൈറ്റ്‌ മിന്നിച്ച്‌ കാണിച്ചതും എന്തോ അപകടം പറ്റിയതായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നിയ നമ്മുടെ ലോറിക്കാരന്‍ ഫുള്‍ ലൈറ്റും ഇട്ട്‌, വണ്ടി അവിടെ ചവിട്ടി നിര്‍ത്തി ഒറ്റ ചോദ്യം... "അയ്യാ..എന്ന അയ്യാ.."<br /><br />അയ്യോ!! ലൈറ്റ്‌ വന്നതേ, വണ്ടിയില്‍ ഉള്ള സകല കണ്ണുകളും വെളിയിലേക്ക്‌ തന്നെയായിരുന്നുവെന്ന സത്യം ഞാന്‍ പറയാന്‍ മറന്നു. ലോറി നിര്‍ത്തിയതും പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടത്‌..ചാക്കില്‍ കയറി ഓട്ടമാണോ, ഒറ്റ കാലില്‍ ഉള്ള ചാട്ടമാണോ...തവള ചാട്ടമാണോ എന്ന് ഒന്നും ഒരു ഐഡിയായും ഇല്ല... ഏതായാലും അന്‍ഞ്ചു ബോബി ജോര്‍ജ്ജ്‌ ഒന്നും ഒന്നുമല്ല എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ഓരോരുത്തരുടെ പ്രകടനങ്ങള്‍.. <br /><br />കലാപരിപാടികള്‍ അവതരിപ്പിച്ച്‌ ഞങ്ങളെ രസിപ്പിച്ചവരുടെ ചാട്ടങ്ങളൂം പരാക്രമങ്ങളും വണ്ടിയില്‍ റീപ്ലേ ചെയ്ത്‌, ചിരിച്ച്‌ മറിഞ്ഞത്‌ കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ വെല്ലൂരു തിരിച്ച്‌ വന്നത്‌ അറിഞ്ഞതേയില്ല. വെല്ലൂരു ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പെണ്‍ക്കിടാങ്ങള്‍ ഒട്ടും ശ്രുതി തെറ്റാതെ, "പെങ്ങന്മാരുടെ ഈ കഥ ഒരിക്കലും പുറത്ത്‌ വിടരുതേ"യെന്ന് ഒരേ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞ്‌ സത്യം ചെയ്യിപ്പിച്ചത്‌ കൊണ്ട്‌ ഈ കഥ ഇതു വരെ പുറലോകം അറിഞ്ഞതേയില്ല. <br /><br />പിന്നീട്‌ ഇത്‌ മാലോകരെ അറിയിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ദീപാവലി, പൊങ്കല്‍, ഹോളി ഇത്യാദി ആഘോഷങ്ങളില്‍ കുശാലായി ആഹാരം തിന്നത്‌ ആ ഒറ്റ പാണ്ടി ലോറിക്കാരന്‍ ചെയ്ത്‌ പുണ്യമായിരുന്നു. അണ്ണെ വാഴ്‌ക.. നിന്നാള്‍ വാഴ്‌ക<br />_______________________________________________________________<br />പരസ്യം:- 2009ല്‍ പഴമ്പുരാണംസില്‍ വന്ന അനു ശങ്കര്‍ എന്ന എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ കോവളം ന്യൂ ഇയര്‍:- <a href="http://pazhamburanams.blogspot.com/2009/01/blog-post.html">ന്യൂ ഇയര്‍ പുരാണംസ്‌. </a> Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6450516686067740719.post-68694536982891383422009-11-30T19:42:00.000+04:002013-12-11T08:40:12.851+04:00
1990ലാണു സംഭവം. ആ വര്‍ഷം പതിവിനു വിപരീതമായി കുറെ ചെറുസെറ്റുകള്‍ / പള്ളിക്കാര്‍ കരോളുമായി വന്നു. പത്ത്‌ രൂപയായിരുന്നു അമ്മ കരോളുകാര്‍ക്ക്‌ വെച്ചിരുന്ന ബഡ്‌ജറ്റ്‌. പക്ഷെ കരോളുകാരുടെ എണ്ണം കൂടിയപ്പോള്‍ അമ്മ ബഡ്‌ജറ്റ്‌ പത്തില്‍ നിന്ന് അഞ്ചാക്കി കുറച്ചു. ഏതായാലും ഒരു കൂട്ടര്‍ ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു പൊടിയാടിയില്‍, റ്റെമ്പോ വാനില്‍ അടി പൊളിയായി പുല്‍ക്കൂട്‌ ഒക്കെ വെച്ചൊരുക്കി, അതില്‍ ഒരു കന്യാമറിയമിനെയും,യോസേപ്പ്‌ പിതാവിനെയും, കുഞ്ഞിനെയും, നാല്‍ക്കാലികളെയെല്ലാം വെച്ച്‌ ഗംഭീര പാട്ടുമായി വീട്ടില്‍ യേശു കുഞ്ഞിന്റെ ജനനം അറിയിക്കാന്‍ കടന്നു വന്നു. പൊടിയാടിക്കാരായ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇത്‌ ഒരു വിസ്‌മയ കാഴ്ച്ച തന്നെയായിരുന്നു. പാട്ടും, കൂത്തും ഒക്കെയവസാനിച്ചപ്പോള്‍ കക്ഷത്തില്‍ രസീതും, ബാഗുമൊക്കെയായി വീട്ടിലേക്ക്‌ കയറി വന്നപ്പോള്‍, അമ്മ ആ വലിയ അഞ്ചിന്റെ നോട്ട്‌ നീട്ടിയപ്പോള്‍ ഞെട്ടിയത്‌ അയാള്‍ മാത്രമല്ല ഞങ്ങളും ഞെട്ടി..... ഞെട്ടലോടെ അയാള്‍ ചോദിച്ചു, അഞ്ചോ.... ചേച്ചിീീീ....റ്റെമ്പോ, പാട്ട്‌, ആള്‍ക്കാര്‍, അറേഞ്ച്‌മെന്റ്സ്‌ എല്ലാത്തിനും ഒരുപാടായി. ചേച്ചീീീീ, അന്‍പത്‌ എഴുതട്ടെ. ചേട്ടന്റെ ഒപ്പം ഞങ്ങളും കൂടി. പക്ഷെ അമ്മ തന്റെ നിലപാടില്‍ ഉറച്ചു നിന്നൂവെന്ന് മാത്രമല്ല, അന്‍പതോ നൂറോ എഴുതിക്കോ...ഈ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇത്രേമെ കിട്ടുകയുള്ളൂ.പിന്നെ റ്റെമ്പോയേല്‍ ഇതെല്ലാം വെച്ച്‌ കെട്ടി വരാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ആരും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. വാക്കു തര്‍ക്കത്തിനൊന്നും നില്‍ക്കാതെ, ആ അഞ്ചിന്റെ രൂപാ മേടിക്കാതെ ആ ചേട്ടന്‍ എന്തൊക്കെയോ പിറു പിറുത്ത്‌ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങി വേഗം റ്റെമ്പോയില്‍ കയറി പോയി. അമ്മയുടെ ഈ കടുംപിടുത്തം ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തീരെ പിടിച്ചില്ല. ശേ!!! നാണക്കേട്‌, അവര്‍ എന്ത്‌ വിചാരിച്ച്‌ കാണുമെന്ന് ചോദ്യത്തിനു അമ്മയുടെ തുറുപ്പിച്ച ഒരു നോട്ടം തന്നെ ധാരാളമായ കാരണം ഞാന്‍ പിന്നീട്‌ വായ അടച്ച മിണ്ടാതെയിരുന്നു.<br /><br />പാതി രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍..... ഏതോ ഒരു അടാപിടി ക്ലബിന്റെ ബോര്‍ഡും ഒക്കെ തല്ലി കൂട്ടി ഞങ്ങളുടെ അവിടുത്തെ ചെറു സെറ്റ്‌, കാരോളുമായി വീട്ടില്‍ വന്നു. അവരുടെ ക്രിസ്തുമസ്സ്‌ ഫാദര്‍ നല്ല ഒന്നാന്തരം 'വീശുകാരനായ' ബാബുക്കുട്ടി. ബാബുക്കുട്ടി താനാണു ക്രിസ്തുമസ്സ്‌ ഫാദറെന്ന് മുഖം മൂടി ഊരിക്കാട്ടി ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു. ബാബുക്കുട്ടിയല്ല സാക്ഷാല്‍ ജോസപ്പ്‌ പിതാവ്‌ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാലും അമ്മ തന്റെ അഞ്ച്‌ രൂപാ തന്നെ കൊടുത്ത്‌ അവരെയും ഞെട്ടിച്ചു. അഞ്ച്‌ രൂപാ കണ്ട്‌, അമ്മാമ്മോ...അഞ്ചോ എന്ന് കോറസായി അവര്‍ ചോദിച്ചിട്ടും അമ്മ അഞ്ചും കൊടുത്ത്‌ കയറി പോന്നു. ഹും കുടിച്ച്‌ കൂത്താടാന്‍ ഓരോന്ന് ഇറങ്ങി കൊള്ളും. ഹോ ക്രിസ്തുമസ്സ്‌...ഇവന്‍ ഒക്കെ തണുപ്പത്ത്‌ പാട്ടും പാടി നടന്നില്ലായെങ്കില്‍ യേശു ജനിക്കുമോ? അമ്മ പിറുപിറുത്തു. <br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെയാണു ഞങ്ങള്‍ രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ കേട്ടത്‌. <br /><br />വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഇവര്‍ പല വീടുകളിലും കയറിയിറങ്ങി അവസാനം വാറ്റുകാരി ഓമനയുടെ വീട്ടിലും എത്തി. ഓമനയാണെങ്കില്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനന വിവരം അറിഞ്ഞ സന്തോഷത്തില്‍ ഫ്രഷ്‌ വാറ്റിന്റെ ക്വാളിറ്റി ടെസ്റ്റിന്റെ, ഗിനിപിഗ്‌ ആക്കാന്‍ ഇരയെ വീടിന്റെ ഇറയത്ത്‌ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍ പുഷ്‌ പുള്ളും, വടക്ക്‌ നോക്കിയും എടുത്ത്‌ വീശി. ഫാദര്‍ ബാബുക്കുട്ടിക്ക്‌ ഇവ രണ്ടും കൂടി കയറി കോര്‍ത്തപ്പോള്‍ രായമാണിക്യത്തിലെ മമ്മൂക്കയെ പോലെ അയകൊയ ആയി. കരോളുകാരെയും നയിച്ച്‌ രായമാണിക്യം പോകുമ്പോള്‍, ദേ!!! ഗോമതിയുടെ ഒക്കെ വീട്ടിലെ കുളിമുറിയില്‍ വെട്ടം. <br /><br />ബോധം ഉള്ളപ്പോഴും, ഇല്ലാത്തപ്പോഴും കുളിമുറിയും, കിടപ്പ്‌ മുറികളും വീക്ക്‌ പോയിന്റായ ഫാദര്‍ ബാബുക്കുട്ടി കരോളുകാരോടെ ഇടയില്‍ നിന്നും അതിവിദഗ്ദമായി മുങ്ങി, ഗോമതിയുടെ കുളിമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി പൊങ്ങി. വെന്റിലേഷനില്‍ എത്തി പിടിച്ചതും ഗോമതിയുടെ വീട്ടിലെ പട്ടി, യേശു ജനിച്ച സന്തോഷ വിവരം അറിയിക്കാനാണു ഫാദര്‍ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ഫാദറിന്റെ കാലില്‍ കടിച്ചു. ഫാദര്‍ കാലു കുടഞ്ഞതും, ഫാദറിന്റെ പാന്റ്‌ പട്ടിയുടെ വായിലായി. വരയന്‍ നിക്കറും, ചുമന്ന ഉടുപ്പും, തൊപ്പിയും ഒക്കെ വെച്ച്‌ പട്ടിയുടെ വായില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ ആ വെന്റിലേഷനില്‍ പിടിമുറുക്കിയപ്പോള്‍ കുളിമുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീ രത്നം ഫാദറിനെ കണ്ട്‌ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി. ഇതല്ല, ഇതിനേക്കാളും വലിയ ചൈന വന്മതില്‍ താന്‍ ചാടി കടക്കുമെന്ന ഭാവത്തില്‍ ചാടിയ ഫാദര്‍, നേരെ പട്ടിയുടെ വായിലേക്കാണു വീണത്‌. ഭാഗ്യത്തിനു പാന്റ്‌, പട്ടി നേരത്തെ ഊരിയെടുത്തതിനാല്‍ ഫാദര്‍ കെയര്‍ ഫ്രീയായി ഓടി. ശത്രു കീഴടങ്ങിയാല്‍ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന സാമാന്യ മര്യാദയറിയാത്ത ആ നായിന്റെ മോന്‍, നമ്മുടെ ഫാദറിനെ പിന്നെയും ഓടിച്ചു. ഏതായാലും ഓട്ടത്തിനിടയില്‍, പഞ്ചായത്ത്‌ പൈപ്പില്‍ കാലു തട്ടി നമ്മുടെ രായമാണിക്യം ധിം തരികിട ധോം!!! പഞ്ചായത്ത്‌ പൈപ്പ്‌ കണ്ടപ്പോള്‍, ശത്രുവിനെ മറന്ന്, പട്ടി, ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി കാലു പൊക്കി ഒന്ന് നന്നായി ‘റിലാക്സ്‌’ ചെയ്തു...<br /><br />ഈ സംഭവങ്ങള്‍ അറിയാതെ കരോളുകാര്‍ അടുത്ത വീട്ടില്‍ ചെന്ന് പാട്ട്‌ പാടി. അപ്പോളാണു കൂട്ടത്തില്‍ ബോധമുള്ള ഒരുത്തനു 'ഫാദര്‍ ഇല്ലായെന്ന്' മനസ്സിലായത്‌. അവര്‍ പിന്നീട്‌ കൈയില്ലുള്ള പെട്രോള്‍ മാക്സും ഒക്കെ പിടിച്ച്‌ ഫാദറിനെ അന്വേഷിച്ച്‌ നടന്നു. ഏതായാലും അധികം അന്വേഷിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അന്വേഷിപ്പിന്‍ കണ്ടെത്തും എന്ന വേദവാക്യം പോലെ പൈപ്പിന്‍ ചുവട്ടില്‍ കുപ്പായം മാത്രമിട്ട്‌ ഷക്കീലെയെക്കാട്ടിലും ഡീസെന്റായി കിടക്കുന്ന ഫാദറിനെയും പൊക്കി അവര്‍ യാത്രയായി<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ETfkGkc0YeU/Uqfslq6l2jI/AAAAAAAABwU/krhPCcpQJsI/s1600/drunk_santa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-ETfkGkc0YeU/Uqfslq6l2jI/AAAAAAAABwU/krhPCcpQJsI/s320/drunk_santa.jpg" /></a></div><br />പിന്നെ അവിടുന്നുള്ള യാത്ര രായമാണിക്യത്തിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം രാജകീയമായിരുന്നു. കൈ കാലുകളില്‍ തൂക്കിയെടുത്ത്‌ ആട്ടി ആട്ടി ഷാപ്പ്‌ മേറ്റ്‌സ്‌ ഹാന്‍ഡില്‍ 'വിത്ത്‌' കെയറായി ഫാദറിനെ ♪♪സമയമാം രഥത്തില്‍ ഞാന്‍; സ്വര്‍ഗ്ഗയാത്ര ചെയുന്നൂ ♪♪ വെന്ന അത്യപൂര്‍വ്വമായ കരോള്‍ ഗാനം പാടി വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചപ്പോള്‍ അവിടെയുണ്ടായ സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ ഇനി ഞാനായി എടുത്ത്‌ പറയണോ????. Senu Eapen Thomas, Poovathoorhttps://www.blogger.com/profile/01118810820852910094noreply@blogger.com33