nl nl ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en nl en en ml en en en ml en ml ml en en en en ml en en ml en ru en en en en en tr en en en en en
ജീവിതം നിറച്ചും കഥകളാണ്. ജീവിതം തന്നെ ആണ് കഥ. കഥ അവസാനിക്കുമ്പോള്‍, പറയാത്ത കഥകള്‍ നെയ്തെടുക്കാന്‍ മനസ്സ് ഉണരുമ്പോഴാണല്ലോ കഥ സാഹിത്യമാവുന്നതും സത്യമാവുന്നതും.... എം.ടി
മൂവന്തിയില്‍, ചുവന്ന നിറത്തില്‍ പരന്നുനില്‍ക്കുന്ന ആകാശത്തിനു തോളോളം എത്തുന്ന ഒരു കുന്നിന്‍ ചെരുവില്‍ രണ്ടു പേര്‍ ഇരുന്നു. കുന്നിന്‍റെ താഴ്വരയില്‍ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ പറ്റി സംവദിക്കുകയായിരുന്നു അവര്‍. ഒരാള്‍ക്ക് മുപ്പതിനോടടുത്ത് പ്രായം. വെള്ള ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും വേഷം. മറ്റെയാള്‍ കുറച്ചു കൂടി ചെറുപ്പമാണ്. കുര്‍ത്തയും പൈജാമയും ധരിച്ച ആ പയ്യന്‍ ഒരു തലപ്പാവും അണിഞ്ഞിരുന്നു. താഴ്വാരം ദൈവത്തിന്‍റെ നാടാണ്. എങ്കിലും മുകളിലിരുന്ന് അവരെ കണ്ട രണ്ടുപേരും ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. അവര്‍ സമൂഹത്തെ സ്നേഹിച്ച ഒരുകൂട്ടം മനുഷ്യരുടെ ആശയങ്ങളില്‍ വിശ്വാസം അര്‍പിച്ചു ജീവിച്ചവര്‍ ആയിരുന്നു. അനീതിക്കെതിരെ പൊരുതിയവര്‍...വിപ്ലവകാരികള്‍ !
വിപ്ലവത്തിനും വിപ്ലവകാരികള്‍ക്കും മരണമില്ല എന്നാണ് കേള്‍വി. എന്നാല്‍ അവര്‍ രണ്ടുപേരും മരിച്ചിരുന്നു. ഒരാള്‍ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിന്‍റെ ആദ്യ 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലും മറ്റെയാള്‍ അവസാനത്തെ 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലും. രണ്ടുപേരും ഒരേ ആശയങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്നു. തീവ്രമായി തന്നെ. തലപ്പാവ് വച്ച പയ്യനെ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ്‌ പോലിസ് ഓഫീസറുടെ മരണമായി ബന്ധപെട്ടു തൂക്കിലേറ്റിയപ്പോള്‍ മറ്റേയാള്‍ ഒരു നാടന്‍ പോലിസ് കോണ്‍സ്റ്റബിളിന്റെ കൈ കൊണ്ട് വെടിയേറ്റ്‌ മരിച്ചു.
എന്തിനാണ് അവര്‍ ആ കുന്നിന്ചെരിവില്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്? വെടിയേറ്റ്‌ മരിച്ച വിപ്ലവകാരി ജനിച്ചത്‌ അവിടെയാണ്. അതുകൊണ്ടാവുമോ? എന്തായിരിക്കും അവര്‍ സംസാരിക്കുന്നത്? ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു നോക്കി. താഴെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഞാനും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരോടൊപ്പം അത് നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോഴും അവര്‍ എന്നെ കാണാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഏതോ മാഫിയകളെ കുറിച്ചാണ് അവര്‍ സംസാരിച്ചത്. എന്താണീ മാഫിയ? താഴെ ദൈവത്തിന്‍റെ നാട്ടില്‍ എല്ലാ മേഖലകളിലും സജീവമായിരുന്നു ഈ മാഫിയകള്‍. ഭൂമി, ജലം, മദ്യം, മണല്‍, രാഷ്ട്രീയം തുടങ്ങി സര്‍ക്കാര്‍ ഭരണത്തില്‍ വരെ വേര് പടര്‍ത്തി മാഫിയകള്‍ നിലകൊണ്ടു. സമൂഹത്തെ ചൂഷണം ചെയ്തു. ചിലര്‍ ഇതിനെ ചോദ്യം ചെയ്തു. അവര്‍ ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടുകയോ അതേ മാഫിയയുടെ ഭാഗമായി തീരുകയോ ചെയ്തു.
അവര്‍ രണ്ടുപേരും പോരാടിയത് ചൂഷകശക്തികള്‍ക്കെതിരെയാണ്. സ്ഥാപിതമായ താല്പര്യമുള്ള, പണത്തിനും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി ആര്‍ത്തിപിടിച്ച മനുഷ്യരൂപമുള്ള പിശാചുക്കള്‍ക്കെതിരെ. ജീവന്‍ വരെ നല്‍കിയാണ്‌ നാടിനോടും നാട്ടുകാരായ പാവപ്പെട്ടവരോടുമുള്ള കൂറ് കാണിച്ചത്.  താഴെ നടക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട്, വ്യര്‍ത്ഥമായി സ്വന്തം ജീവിതം എറിഞ്ഞുടച്ചല്ലോ എന്ന് കരുതി അവര്‍ വിലപിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ ഭയന്നു. പക്ഷെ, അവര്‍ വിപ്ലവകാരികള്‍ ആയിരുന്നു. വികാരത്തേക്കാള്‍ വിവേകത്തോടെ അവര്‍ കാര്യങ്ങളെ നോക്കിക്കണ്ടു. എങ്കിലും അവര്‍ ആ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് നിരാശരായിരുന്നു. എന്തുതന്നെയായിരുന്നാലും അവരും മനുഷ്യരല്ലേ?
പുതിയ തലമുറയുടെ ചിന്തകളും വ്യാകുലതകളും അവരുടെ സംസാരവിഷയങ്ങളായി. പുതുതലമുറയ്ക്ക് നാടിനോടുള്ള കടപ്പാടില്ലായ്മ അവരെ വേദനിപ്പിച്ചു. സ്വാര്‍ത്ഥന്മാരായി ജീവിക്കുന്ന, സഹജീവികളുടെ കാര്യത്തില്‍ തെല്ലും താല്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു ജനതയാണല്ലോ തങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഈ മണ്ണില്‍ പിറന്നതെന്നോര്‍ത്തു അവര്‍ നിരാശപ്പെട്ടു.
ഒരേ രാജ്യത്ത് പല സമയങ്ങളില്‍, പല സ്ഥലങ്ങളിലായി അവര്‍ ചൂഷകര്‍ക്കെതിരെ നടത്തിയ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ കഥ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. പക്ഷെ അവ ഒറ്റപ്പെട്ട ഓര്‍മകളാവാനും ചരിത്രമായി രേഖപ്പെടാനും മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട കഥകളായി. ഇപ്പോഴും ചൂഷണം തുടരുന്നു. പഴയ മുഖങ്ങള്‍ മാറി, പുതിയ മുഖങ്ങള്‍ വന്നു. പഴയ വ്യവസ്ഥിതി അതേ പോലെ തന്നെ നിലനില്‍ക്കുന്നു.
എന്തായിരിക്കാം ഇതിനുള്ള കാരണം? ഈ ചോദ്യം (ഇതേ രീതിയില്‍ അല്ലെങ്കിലും), ആദ്യമായി എന്‍റെ മനസ്സിനെ അലട്ടുന്നത് മൂവായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ്. അന്നും മനുഷ്യര്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ചിലര്‍ ഈ കഷ്ടപ്പാടിനെ മുതലെടുത്തു ജീവിച്ചു. ജീവിതം എന്തെന്നറിയാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുപാടു യാത്ര ചെയ്തു. പലതും കണ്ട്, പലതും കേട്ട്, പലതരത്തിലുള്ള അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോയി. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയ സത്യങ്ങള്‍ പ്രച്ചരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അത് ഒരു മതമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ വിഗ്രഹവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടു. എന്നെ ഒരു മനുഷ്യനായി കാണാന്‍ ആരും തയ്യാറായില്ല. പിന്നീടുള്ള മതങ്ങളുടെ മത്സരത്തില്‍ എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ മുങ്ങിത്താണു.
വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ചു സന്യാസിയുടെ രൂപമുള്ള എന്നെ കണ്ടാല്‍ അവര്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കും എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാന്‍ അവരുടെ കണ്മുന്നില്‍ നിന്ന് മാറി നിന്ന് അവരുടെ സംവാദം ശ്രവിച്ചത്. ആത്മീയതയും ഇപ്പോള്‍ ഒരു കച്ചവടവസ്തു ആണല്ലോ. പിന്നെ, എന്‍റെയും അവരുടെയും ലക്‌ഷ്യം ഒന്നുതന്നെ ആയിരുന്നെങ്കിലും മാര്‍ഗങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
ഭഗത് സിംഗും നക്സല്‍ വര്‍ഗീസും പിരിയാന്‍ എഴുന്നേറ്റു. ദൈവത്തിന്‍റെ നാടിനെക്കുറിച്ചും അവിടത്തെ ജനതയെക്കുറിച്ചും ഓര്‍ത്ത് അവര്‍ സഹതപിച്ചു. ഒടുവില്‍ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു “മനുഷ്യന്‍റെ അത്യാഗ്രഹമാണ് എല്ലാറ്റിനും കാരണം. ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടാന്‍ അവന്‍ തയ്യാറല്ലാത്തടത്തോളം കാലം ചൂഷണം തുടരും.”
മൂവായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്പ് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു വഴിയിലൂടെ നടന്നു ഞാന്‍ കണ്ടെത്തിയ സത്യം അവരിലൂടെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു. സത്യം സ്ഥായിയാണ്, അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും. പ്രപഞ്ചതിന്റെ സത്യങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ മരണം ഒരു അര്‍ദ്ധവിരാമം മാത്രം. ഇരുള്‍ വീണു തുടങ്ങിയ കുന്നിന്‍ ചെരുവിലൂടെ ആ പരേതന്മാർ നടന്നകന്നു.
Posted by Arjun Varma. R at 09:59
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
jithinbabygeorge3 December 2013 at 02:13
V.N4 December 2013 at 20:28
" ഞാന്‍ " ക്രിസ്തുവാണോ നബിയാണോ അതോ ഹൈന്ദവ സന്യാസിമാരില്‍ ആരെങ്കിലുമാണോ ?. സത്യം തേടിയുള്ള യാത്രയാണ് മാനവകുലത്തിനാധാരം . അതില്ലെങ്കില്‍ ഇതിനു നിലനില്പില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.
Arjun Varma. R4 December 2013 at 21:21
അത് വായിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് വിടാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഞാന്‍ പേര് വയ്ക്കാഞ്ഞത്...ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് ബുദ്ധനെ ആണ്....അത് വേറൊരാള്‍ക്ക് നബിയോ, ക്രിസ്തുവോ, കൃഷ്ണനോ, മഹാവീരനോ ആരുമാവാം...ഇതില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വര്‍ഷങ്ങളുടെ കണക്ക് മറന്നേയ്ക്കൂ...
മുഫാദ്‌/\mufad4 December 2013 at 23:26
ല്ല അവതരണം...മതങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന ധാര്‍മ്മിക ബോധവും ഒരു പരിഹാരമാണ്...പക്ഷെ അതും ഇന്ന് മുതലാടെക്കപ്പെടുന്നു
3 minutes ago · Like
V.N4 December 2013 at 23:07
എന്തായാലും നന്നായി. വ്യത്യസ്ത ശൈലികള്‍ പരീക്ഷിക്കുക .........ആശയങ്ങളും .
ദാസ്‌17 June 2014 at 06:44
ചൂഷകനും ചൂഷിതനും ഇല്ലാത്ത ലോകം സ്വപ്നത്തിൽ മാത്രം . നന്മയും, തിന്മയും പ്രക്ർതിയുടെ സംതുലിതത്തിനു ആവശ്യവുമാണ് . തുടര്ന്നും എഴുതുക...
Subscribe to: Post Comments (Atom)
If your happiness depends on how others see you, then you are not going to be happy in your life
View my complete profile
There was an error in this gadget
Picture Window template. Powered by Blogger.