ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en en en en en ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en en ml ml ml ml ml en en ml cs en da cs en cs en fr en ml ml ml en cs da ml en
എന്റെ ലോകവും ഞാനും: November 2012
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില സംഭവങ്ങള്‍ ആണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ കഥകള്‍ ആക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്... സാഹിത്യം എന്റെ കഥകളില്‍ തീരെ കാണുവാന്‍ സാധ്യതയില്ല.. എന്നിരുന്നാല്‍ കൂടി എന്റെ തനതായ ഭാഷയില്‍ ഓരോ സംഭവ കഥകളും വായനക്കാരന് ഒരു അനുഭവം ആക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് .. ഇതിലെ ചെറു കഥകളെ പറ്റിയുള്ള നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും അറിയിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ നോബിന്‍..,..
ജോലി രാജി വെച്ച് പിരിഞ്ഞു പോക്കിന്റെ പാര്‍ട്ടിയും കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക്‌ ബസ്സില്‍ മടങ്ങുകയാണ്.. ശിഷ്ടകാലം ഓര്‍മിച്ചു വെയ്ക്കാന്‍ കുറെ ഏറെ നല്ല ഓര്‍മകളും ആയി ആണ് തിരിച്ചു പോക്ക്.. ക്ഷീണത്താല്‍ സൈഡ് സീറ്റ്‌ല്‍ ഇരുന്ന് ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി.. ഇടക്കെപ്പോഴോ ബസ്സില്‍ കയറിയ തൊഴിലാളികള്‍ ആയ ഹിന്ദി ക്കാരുടെ കല പില ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നത്.. അവരുടെ ഹിന്ദിയിലുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ പിന്നെയും ഉണര്‍ന്നു..
എറണാകുളത്തു ജോലിക്ക് വന്ന കാലം.. ആറ്റു  നോറ്റിരുന്നു കിട്ടിയ ജോലിയാണ്‌ .. വളരെ സന്തോഷത്തിലാണ് ജോലിക്ക് കയറുന്നത്.. കമ്പനിയുടെ ഹോസ്റ്റല്‍ ല്‍ തന്നെ താമസവും ശരിയായി.. ജോയിന്‍ ചെയ്യാനായി ഓഫിസില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അതിലേറെ സന്തോഷം.. മുതലാളിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം പകരുന്ന രീതിയിലുള്ള ഉപദേശം എന്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു.. അതില്‍ തന്നെ ഒരുവാക്ക്.. "നീ രക്ഷപ്പെടണമെന്ന് ഈ ലോകത്തു ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ടേ രണ്ടു പേരെ ഉള്ളൂ. ഒന്ന് ഞാനും(അതായത് പുള്ളിക്കാരനും) പിന്നെ നീയും(അതായത് ഞാന്‍)".,)" അത് പറഞ്ഞ സമയം അതിയാന് മാലാഖമാരെ പോലെ രണ്ടു ചിറകും വിശുദ്ധന്മാരുടെ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ കാണുന്ന ഒരു വട്ടവും ഉള്ളതായി ഈറനായ കണ്ണുകളിലൂടെ ഞാന്‍ കണ്ടു.. മുതലാളിക്ക് എന്നോടെന്തോ പ്രത്യേക താല്‍പ്പര്യം ഉള്ളതായി ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി.. എന്റെ പ്രൊഫൈല്‍ വായിച്ചു നോക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്ന് ഉണ്ടാകെണ്ടതല്ല.. ഗീവറുഗീസ് പുണ്ണ്യവാളന്റെ മുന്നില്‍ കത്തിച്ചു വെച്ച മെഴുകുതിരി ഫലം തന്നു തുടങ്ങിയതാവാം..
നിര്‍ദിഷ്ട സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്ന എന്നെ മറ്റുള്ളവര്‍ തറപ്പിച്ചു നോക്കി.. അവരുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അര്‍ഥം മനസിലകാതിരുന്നതിനാല്‍ "ഞാന്‍ രക്ഷപ്പെടണം എന്ന് ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്ത"  അവരുടെ നോട്ടത്തെ ഞാന്‍ അര്‍ഹിച്ച അവജ്ഞയോടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ മറ്റുള്ളവരോട് മുതലാളിയുടെ അതി കര്‍ക്കശമായ സമീപനവും എന്നോടുള്ള മൃതു നിലപാടുകളും അതിലുപരി ഞാന്‍ മുതലാളിയുടെ സ്വന്തം ആളാണ്‌ എന്നും ഉള്ള ചിന്തകള്‍ എന്റെ ജീവിതം കുറെ കൂടി നിറമുള്ളത് ആക്കി.. പക്ഷെ പതിയെ പതിയെ കാര്യങ്ങള്‍ മാറി തുടങ്ങി.. കാലത്തു ഒന്‍പതു മണി കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചു മിനിട്ട് വൈകി ഓഫീസ് ല്‍ എത്തിയാല്‍ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന അച്ഛനെ വരെ തുമ്മിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ശകാരവും മറ്റും പതിവായിരുന്നു.. രാത്രി റൂമില്‍ പോകുന്ന കാര്യത്തില്‍ മാത്രമായിരുന്നു പുള്ളിക് ഒരു "അയവ്" ഉണ്ടായിരുന്നത്.. നേരത്തെ പോകുന്നതൊഴിച്ചാല്‍ രാത്രി എത്ര ഇരുട്ടി റൂമില്‍ പോയാലും പുള്ളിക്കാരന്‍ ക്ഷമിക്കുമായിരുന്നു.. എത്ര നേരം ഇരുന്നു ജോലി എടുത്താലും പോകാന്‍ നേരം ഒരു ചീത്ത എങ്കിലും വിളിക്കാതെ ആരെയും റൂമില്‍ വിടാറുണ്ടായില്ല.. മാലാഖയുടെ ചിറക് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ അയ്യാളില്‍ കാണാറില്ല..  പകരം പിശാചിന്റെ കൂര്‍ത്ത ചെവികളും കൊമ്പുകളും മാത്രമാണ് ഇപ്പോള്‍ കാണാറ്..  പോകെ പോകെ പുറം ലോകവും ആയി ഞങ്ങള്‍ തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാതായി.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ജോലിക്കാര്‍ എല്ലാവരും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അടുത്തു.. ആദ്യ ദിവസം എനിക്ക് തന്ന ഉപദേശം അവിടുത്തെ എല്ലാ തൊഴിലാളികളോടും ആദ്യ ദിവസം പുള്ളി വെച്ച് കാച്ചാറുള്ള ഡയലോഗ് ആണെന്നും ഞാന്‍ മനസിലാക്കി.. കൊച്ചു കൊച്ചു വികൃതികളും നന്മ നിറഞ്ഞ ചെറിയ പരസ്പര പാരകളും ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ആകെയുള്ള സന്തോഷം.. അതിലൊരു പ്രധാനി ആയിരുന്നു നമ്മുടെ നായകന്‍ മാത്യു.. മാത്യുവിന്റെ വികൃതികളുടെ ആരാധകരാണ് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും..
പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ ഓടിട്ട മൂന്ന് മുറികള്‍ ഉള്ള ഒരു വീട്ടിലാണ് ഞങ്ങള്‍ പതിനാലോളം വരുന്ന(ഒരു ഹിന്ദിക്കാരനും) തൊഴിലാളി വര്‍ഗങ്ങള്‍ താമസിച്ചിരുന്നത്.. അസമയത് ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു ഉറങ്ങാന്‍ പോലും സമയം ഇല്ലാതിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആ വീടിനെ കുറിച്ചോര്‍ത്തു വ്യാകുലപ്പെടാന്‍ സമയം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഉള്ള സാഹചര്യത്തില്‍ സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.. ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം മറ്റുള്ള നാട്ടുകാര്‍ (അയല്‍വാസി എല്ലാം ദരിദ്രവാസി) ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും ആയി ആണ് കണ്ടിരുന്നതെന്നു പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത്‌.,. അവരുടെ പരാതികള്‍ നിര്‍ത്താതെ കേട്ട് മടുത്ത ഞങ്ങളുടെ മുതലാളി, ഇനിയൊരു കംപ്ലൈന്റ്റ്‌ ഞങ്ങള്‍ കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ ഇടയായാല്‍ ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കും എന്ന് വരെ പറഞ്ഞു..
മാത്യു വിന്റെ വികൃതികളുടെ അനന്തര ഫലങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അവയില്‍ പലതും.. ഉച്ചത്തില്‍ സംസാരിക്കുന്ന, അല്‍പ്പം കൂനി ആയിട്ടുള്ള, തീരെ വണ്ണം കുറഞ്ഞ, ബ്രാഹ്മണ കുലത്തില്‍ പെട്ട, അല്‍പ്പ പ്രാണി ആയ, അവന്റെ അമ്മയുടെ പുന്നാര ആയ  "കെ കെ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കൃഷ്ണ കുമാര്‍ ആണ് മാത്യുവിന്റെ വ്ക്രിതികള്‍ക്ക് പലപ്പോഴും പാത്രം ആയിട്ടുള്ളത്..    ഞായറാഴ്ച്ച പുലര്‍ച്ചെ വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ അലാറം വെച്ച് കിടന്ന കെ കെ യുടെ വാച്ചിലെയും മൊബൈല്‍ ലെയും മറ്റു സഹ മുറിയന്മാരുടെ സമയ യന്ത്രങ്ങളിലെ സമയവും നാല് മണിക്കൂര്‍ കൂട്ടി വെയ്ക്കുകയും തന്മൂലം കാലത്ത് അഞ്ചു മണിക്ക് എഴുന്നെല്‍ക്കേണ്ട കെ കെ രാത്രി ഒരുമണിക്ക് തന്നെ എഴുന്നേല്‍ക്കുകയും വൈറ്റില വരെ യുള്ള രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുകയും ആറു മണി വരെ ഒരു ചായക്കടയുടെ തിണ്ണയില്‍ കിടന്നു ഉറങ്ങേണ്ടാതായും വന്നത് മാത്യു വിന്റെ ചെറിയ വികൃതി മൂലമാണ് ..
മറ്റൊരിക്കല്‍...,.. ഒരു പെഗ് മാത്രം ബാക്കി ഉള്ള പൈന്റു കുപ്പിയും ഒരു സിഗരറ്റ്‌ മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഗോള്‍ഡ്‌ ഫ്ലേക്ക് ന്റെ പാക്കറ്റ് ഉം വീട്ടില്‍ പോകുന്ന കെ കെ യുടെ ബാഗില്‍ വെയ്ക്കുകയും ചെയ്തത് മാത്യു ആണ് അതെ സമയം തന്നെ കെ കെ ഡെയിലി എഴുതി പോരാരുള്ളതും വീട്ടില്‍ കര്‍ക്കശക്കാരന്‍ ആയ ബ്രാഹ്മണ കുലത്തില്‍ പെട്ട അച്ഛന്‍ വായിച്ചു നോക്കാറും ഉള്ള, വരവ് ചിലവുകള്‍ എഴുതാറുള്ള ഡയറിയില്‍ സിഗേരറ്റ്‌ ന്റെയും പൈന്റ് ന്റെയും കണക്കുകള്‍ എഴുതി ചേര്‍ക്കുകയും ചെയ്തത് വാഗമണ്‍ സ്വദേശി ആയ അനീഷ്‌ ചെറിയാന്‍ ആണ്.. തന്മൂലം കെ കെ യുടെ വീട്ടില്‍ വെച്ച് അച്ഛനും ആയുണ്ടായ "സൌഹൃദ" സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം കെ കെ ക്ക് രണ്ടു മാസത്തോളം വീട്ടില്‍ പോകേണ്ടതായി വന്നിട്ടില്ലാത്തതും ആണ്..
അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് അനീഷും, ഞാനും , മാത്യുവും ശ്യാമും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഒരു മദ്യപാന പാര്‍ട്ടി നടത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചത്.. വൈകിട്ട് ഓഫീസ്ല്‍ അടക്കെണ്ടുന്ന ക്യാഷ്‌ എടുത്തു കുപ്പി മേടിച്ച ഞങ്ങള്‍ ആ പണം തിരിച്ചു വെക്കാന്‍ മാറി നിന്ന് പിരിവിടുന്ന സമയത്താണ് കെ കെ യുടെ വരവ്..
"എന്താ ഇവിടെ പരിപാടി"     കെ കെ ഉച്ചത്തില്‍ ചോദിച്ചു..
"എന്താ പരിപാടിയെന്നോ.. നിന്നെ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കിയത് മൂലം അച്ഛന്റെ ഷഷ്ടി പൂര്‍ത്തി ആഘോഷിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെന് നീയല്ലേ പറഞ്ഞത്.. അതിന്റെ ആഘോഷ കമ്മിറ്റി ആണ്, സംസാരിച്ചു നില്‍ക്കാതെ വേഗം കുപ്പി മേടിച്ച കാശു താ "  പെട്ടന്ന് ഈ ഡയലോഗ് തട്ടി വിട്ട അനീഷിന്റെ ബുദ്ധിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനം കൊണ്ടു..
"ഞാന്‍ 300 രൂപയെ തരുകയോള്ളൂ.. " കെ കെ പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് ഒരു 500 ന്റെ നോട്ടു വെച്ച് നീട്ടി.. ബാക്കി തരണം എന്ന് ഓര്‍മിപ്പിക്കുക കൂടി ചെയ്തു..
ടച്ചിങ്ങ്സ് അടക്കം ആകെ 400 ഉറുപ്പികയെ ചിലാവിയിട്ടോള്ളൂ.. ഞങ്ങള്‍ സന്തോഷ ഭരിതരായി..
പാര്‍ട്ടി തുടങ്ങി.. വര്‍ത്തമാനം ആയി ചര്‍ച്ചകള്‍ ആയി.. പൊട്ടി ചിരികള്‍ ആയി.. പക്ഷെ കെ കെ യുടെ കാര്യം മാത്രം പരുങ്ങലില്‍ ആയി..  ഒരു പെഗ് അടിച്ച ഉടനെ ഉള്ള ബോധം കൂടെ നഷ്ടപ്പെട്ട കെ കെ ഇരുന്ന് ആടാന്‍ തുടങ്ങി.. പാതി ബോധത്തില്‍ പാര്‍ട്ടി അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച കെ കെ, പരിപാടിയുടെ വരവ് ചെലവ് നടത്തിപ്പ് കാരന്‍ ആയ അനൂപിനോട് ബാക്കി അവനു കൊടുക്കാനുള്ള 200 രൂപ ആവശ്യപ്പെട്ടു.. സ്വതവേ തമാശ ലൈന്‍ ല്‍ ഉള്ള അനൂപ്‌ അല്‍പ്പം കടുപ്പത്തില്‍ വിഷമ ഭാവം മുഖത്ത് വരുത്തി കെ കെ യോട് പറഞ്ഞു..
"നിന്റെ അച്ഛന്റെ അറുപതാം പിറന്നാള്‍ നിനക്ക് വേണ്ടി ആഘോഷിച്ച ഞങ്ങളോട് നീ കണക്ക് പറഞ്ഞല്ലേ, ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന് നീ വില പറഞ്ഞല്ലേ " കോളേജ് ല്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നാടക അഭിനയത്തില്‍ സമ്മാനങ്ങള്‍ വാരികൂട്ടിയിട്ടുള്ള അനൂപിന്റെ ശബ്ദം ഇടയ്ക്കു ഗദ്ഗതം കൊണ്ട് പതറിയോ എന്ന് വരെ ഞങ്ങളെല്ലാം സംശയിച്ചു പോയി..
അതെ കോളേജ് ല്‍ അനൂപിനോടൊപ്പം തന്നെ നാടകം കളിച്ചു നടന്നതും ജീവിതത്തില്‍ തന്നെ ഒരുപാട് നാടകത്തില്‍ അഭിനയിചിട്ടുള്ളവനും ആയ അനീഷ്‌ സംഭവത്തില്‍ കെ കെ യുടെ കൂടെ കക്ഷി ചേര്‍ന്നു .. അനൂപ്‌ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നത് അപലപനീയം ആണെന്ന്  അനീഷ്‌ പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു.. കണ്ടു നിന്ന മാത്യുവും മറ്റു ചില സഹ മുറിയന്മാരും അനൂപിന്റെ കൂടെ കൂടി വാഗ്വാതം നടത്തുകയും ബാക്കി ഉള്ളവരും ഞാനും കെ കെ യുടെയും അനീഷിന്റെയും കൂടെ കൂടുകയും ചെയ്തു.. (കെ കെ ഒഴികെ ഉള്ള എല്ലാവരും അഭിനയം തന്നെ.. ഒരു പെഗ് അടിച്ചു ഫിറ്റ്‌ ആയ കെ കെ ക്ക് അതൊട്ട്‌ മനസിലായതും ഇല്ല..) രംഗം പ്രക്ഷുബ്ധമായി.. സംഗതി കെ കെ യുടെ പിടി വിട്ടു പോയി.. "അംഗക്കലി പൂണ്ട" മാത്യു വും അനൂപും ഞങ്ങളും ആയി സംഘടനം നടത്തുന്നു.. കെ കെ യുടെ ഉടുമുണ്ട് വരെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു അട്ടഹാസത്തോടെ "ശത്രു പട" താണ്ടവം ആടുന്നു.. ഉള്ളില്‍ ചിരിയും ആയി ഞങ്ങളുടെ പട കെ കെ യെ രക്ഷിക്കാനെന്ന വ്യാജേനെ വിഫല ശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു.. അതിനിടയില്‍ സംഭവങ്ങള്‍ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ കിടന്നു ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന ഹിന്ദിക്കാരനെ മാത്യുവും ഞങ്ങളും അടങ്ങുന്ന മൊത്തം പട ചുമ്മാ എടുത്തിട്ട് "ചാംമ്പി.." എന്താണെന്ന് അറിയില്ല നല്ല രസം.. ഞാനും അത്യാവശ്യം ആരോഗ്യമുള്ള ആ ഹിന്ദി ക്കാരനെ ഗ്യാപ്പില്‍ നല്ല ചാമ്പ് ചാമ്പി.. അതിനു ശേഷം വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു സെറ്റ്‌ ആയി പിരിഞ്ഞു.. കെ കെ ക്ക് നേരെ തിരിയുകയും ചെയ്തു.. കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാകാതിരുന്ന കെ കെ, മാത്യുവിനെ അടി വയറിനു ചവിട്ടുകയും, കയ്യില്‍ കിട്ടിയ വടി വെച്ച് തലയ്ക്കു അടിക്കുകയും ചെയ്തു.. ഞങ്ങളെല്ലാം ഞെട്ടി.. "ശത്രു പട" ആ "റൂം" വിട്ടു ഓടി..  രംഗം ശാന്തം.. എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസിലാകാതെ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ കാത്തിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അല്‍പ്പനേരത്തിനുള്ളില്‍ കുന്ഗുമവും ചുവന്ന പേസ്റ്റ് ഉം കൂട്ടി കുഴച്ചു ഉണ്ടാക്കിയ മിശ്രിതവും മുഖത്ത് പുരട്ടി മാത്യു പ്രത്യക്ഷനായി.. ചോര കണ്ടാല്‍ ബോധം കേടുന്നവനായ കെ കെ അവനെ കണ്ട പാടെ "ഡിം".. ദെ കിടക്കുന്നു വെട്ടിയിട്ട വാഴ പോലെ അവശേഷിച്ച ബോധവും പോയി നിലത്ത്.. സമയം രാത്രി 2 മണി.. രംഗം പിന്നെയും ശാന്തം..
കാലത്ത് കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ കെ കെ അടക്കം ഞങ്ങളെല്ലാം ജോലിക്ക് എത്തി.. എന്നാല്‍ ഹിന്ദിക്കാരന്റെ മാത്രം അഭാവം അവിടെ പ്രകടം ആയിരുന്നു.. ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ എല്ലാവരും ജോലിയില്‍ വ്യാപൃതരായി.. കാരണം ക്ഷീണം മുഖത്ത് കാണിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങള്‍ മുതലാളി അറിയും.. പിന്നെയും പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകിയതിന്റെ പേരില്‍ പണിയും കിട്ടും..   ഒരു പതിനൊന്നു മണിയോടെ ഹിന്ദി ക്കാരന്‍ പയ്യെ മുടന്തി മുടന്തി ഓഫീസില്‍ കയറി വന്നു.. ആ കാലങ്ങളില്‍ എനിക്ക് "ഓര്‍ക്കുട്ട്" ന്റെ അസ്കിത ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് എന്റെ മോണിറ്റര്‍ കാണത്തക്ക രീതിയില്‍ എന്റെ ബാക്കില്‍ ആയിരുന്നു മുതലാളിയുടെ കസേര.. ഹിന്ദിക്കരാന്‍ നേരെ എന്റെ മുന്നിലായി വന്നു നിന്ന് മുതലാളിയോടായി പറഞ്ഞു..
"സാര്‍, കല്‍ രാത്ത് ഹോസ്റ്റല്‍ മേം ബഹുത് ഷോര്‍ താ.. മുജെ സാബ്‌ ലോഗോം മേം ഹാംലാ കിയാ..   മേരാ പൈര്‍ ടൂട്ട് ഗയാ..   ഇസ്ലിയെ മേം കുച്ച് ദിനോം കേലിയെ കാം സേ ചുട്ടി ചാഹ്താ ഹൂ.." ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് ഹിന്ദിക്കാരന്‍ പറഞ്ഞത്.. (എന്റെ ഹിന്ദി മനസിലാകാത്തവര്‍ക്കായി തര്‍ജിമ : " സാര്‍ , ഇന്നലെ രാത്രി ഹോസ്റ്റല്‍ ല്‍ പൊരിഞ്ഞ അടിയായിരുന്നു.. എന്നെ അവറ്റകള് എടുത്തിട്ട് ചാമ്പി . എന്റെ കാല്‍ ഒടിഞ്ഞു , എനിക്ക് കുറച്ചു ദിവസം അവധി വേണം" )
"രംഗം" നിശ്ചലമായി.. ഹിന്ദിക്കാരന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട ഞാനും  എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. ഞങ്ങളില്‍ കുറച്ചു പേരുടെയെങ്കിലും ജോലി നഷ്ടപ്പെടാന്‍ പോവുകയാനെന്നുള്ള സത്യം ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി.. ജോലി കിട്ടിയ സമയത്ത് കത്തിച്ചു വെച്ച മഴുക് തിരികളുടെ മുന്നിലുള്ള ഗീവറുഗീസ് പുണ്ണ്യവാളന്റെ മുഖം ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. ജോലി കിട്ടിയതിനു ശേഷം ആ വഴിക്ക് പോകാത്തത് കൊണ്ട് മനസ്സില്‍ മാഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ആ ചിത്രം പൊടി തട്ടി എടുക്കാന്‍ എനിക്കൊരുപാട് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നു.. പുറകോട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ വരെ ഭയമായിരുന്ന എനിക്ക്  മുതലാളിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല... കെ കെ യുടെ അവസ്ഥ അതിലും കഷ്ടം ആയിരുന്നു.. തലേന്ന് പാര്‍ട്ടി നടത്തിയത് അവനാനെന്നു പുള്ളി എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാല്‍ ആദ്യം കെ കെ പുറത്താവും.. കുറച്ചു മുന്നേ മാത്രം തിരിച്ചു കിട്ടിയിരുന്ന അവന്റെ ഉള്ള ബോധം പിന്നെയും നഷ്ടമായ അവന്‍ അടിച്ചു വാരാന്‍ വരുന്ന ആലീസ് ചേച്ചിയുടെ മേത്ത് കൃത്യമായി ചാരി നിന്നു..
പൊടുന്നനെ എന്റെ പിന്നില്‍ നിന്നും എന്നോടായി മുതലാളിയുടെ ഒരു ചോദ്യം..
മുതലാളിക്ക് ഹിന്ദി അറിയാന്‍ പാടില്ലെന്ന സത്യം എന്നേക്കാള്‍ മുന്നേ മനസ്സിലാക്കിയ മാത്യു വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന വ്യാജേന വന്നു "രംഗ"ത്തില്‍ നിന്നു..
ഹിന്ദി ക്കാരനെ നോക്കി ഒന്ന് പല്ലിറുമി കൊണ്ട് മാത്യു മുതലാളിയോടായി അല്പം ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു..
"സാര്‍, ഈ നശിച്ച കമ്പനിയില്‍ പണിയെടുത്തു പണിയെടുത്തു അവന്റെ എല്ലൊടിയാറായി.. കൂടുതല്‍ പണി എടുക്കുന്നത് കാരണം ഇപ്പൊ നടക്കാന്‍ കൂടെ വയ്യാതായി എന്നാണ് ഇവന്‍ പറയുന്നത് സാര്‍..,."
നീളം കൂടിയ ചെവികളും കൊമ്പുകളും നീളം കൂടിയ ധ്രംഷ്ടകളും ആയി മുതലാളി ഇരിപ്പിടത്തില്‍ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു.. ആ ശക്തിയില്‍ എന്റെ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ന്റെ മൗസ് ഭയന്ന് താഴെ വീണു..
"ഇറങ്ങി പോടാ നായിന്റെ മോനെ എന്റെ മുന്നില്‍ നിന്നും" മുതലാളി ഹിന്ദി ക്കാരനോടായി അലറി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..
ഞങ്ങളുടെ ജോലി കളയാന്‍ വന്നു ഞങ്ങളുടെ ജോലിക്ക് വേണ്ടി മാത്യുവിന്റെ ഹുടായിപ്പുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ "രക്ത സാക്ഷി" ആവേണ്ടി വന്ന  ആ ഹിന്ദി കാരനെ ഞാന്‍ ഇന്നും കുറ്റബോധത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു..
ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് ഓര്‍ത്തു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു..
"ദൈവമേ ഈ ഹിന്ദിക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അവന്‍ ഉണ്ടാകരുതേ.." (ഉണ്ടെങ്കില്‍!!,..!! ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ചെറുക്കാനാണെ.. വിവരമില്ലാതെ വല്ലതും എന്നെ ചെയ്തു പോയാല്‍..,..!! പുണ്ണ്യവാളാ കാത്തോളണെ..) ഞാന്‍ തല താഴ്ത്തി മുന്നോട്ടാഞ്ഞു ഒന്ന് കൂടി മയങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചു ബസ്സില്‍ ഇരുന്നു..
ഈ മാത്യു വിന്റെ ഓരോ വികൃതികളെ..!!!
Posted by Nobin Abraham at Friday, November 23, 2012
No comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Wednesday, 14 November 2012
ഞാനും എന്റെ മൂന്നു സുഹൃത്തുക്കളും ചേര്‍ന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌  ലൈറ്റ് ആന്‍ഡ്‌ സൌണ്ട് വാടകയ്ക്ക് നല്‍കുന്ന ഒരു സ്ഥാപനം തുടങ്ങി.. തുടക്കത്തില്‍ നല്ല രീതിയിലാണ് തുടങ്ങിയതെങ്കിലും വലിയ ലാഭം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത സംഭവം കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് പെട്ടിക്കട സെറ്റപ്പ് ല്‍ ആയി.. തടവിയാല്‍ മാത്രം കത്തുന്ന ടൂബ്‌ ലൈറ്റ് ഉം "കര കര" ശബ്ദത്തോട് കൂടിയ മൈക് & സ്പീകര്‍ സെറ്റും ഞങ്ങളുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ്.. എന്തിനു... "കാലപ്പഴക്കം"  എന്ന വൃത്തി കെട്ട പ്രശ്നം കാരണം ഞങ്ങളുടെ "ഓഫീസ് മന്ദിരം" വരെ ദ്രവിച്ചു തീരാറായി.. എങ്കിലും ചുറ്റുവട്ടത് കോമ്പറ്റീഷന് പറ്റിയ മറ്റു സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചേ പറ്റൂ എന്നുള്ളതുകൊണ്ടും മറ്റും പിടിച്ചു നിന്ന് പോകുന്നു എന്ന് മാത്രം..
അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് മേസ്തിരി അപ്പുണ്ണി ചേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ നടന്ന ഒരു ചെറിയ പരിപാടിക്ക് ഞങ്ങളുടെ മൈക് സെറ്റും മറ്റും വാടകക്ക് കൊടുക്കുന്നത്.. ദിവസത്തില്‍ "25"(അതിശയോക്തി) മണിക്കൂറും വെള്ളത്തില്‍ ആയിരിക്കും മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഈ അപ്പുണ്ണി ചേട്ടന്‍..,.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അപ്പുണ്ണിയുടെ "അപ്പ" യും വെള്ളത്തിന്റെ "ള്ളം" വും ചേര്‍ത്ത് "അപ്പളം" എന്നാണു നാട്ടുകാര്‍ പുള്ളിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്‌..,..    ദൈവ ദോഷം എന്ന് പറയട്ടെ, അവര്‍ നല്ല രീതിക്ക് പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്ന പരിപാടി ഞങ്ങളുടെ മൈക് ന്റെ മാത്രം മുഖ മുദ്രയായ  "കര കര" ശബ്ദം കൊണ്ട് അലങ്കോലപ്പെട്ടു.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കും എന്ന് "ദിവ്യ ദൃഷ്ടി" (ആ നാട്ടിലെ കൊച്ചു കുട്ടിക്ക് വരെ ഉണ്ട് മേല്പറഞ്ഞ ആ ദിവ്യ ദൃഷ്ടി)  കൊണ്ട് നേരത്തെ മനസ്സിലാക്കിയ  "സൌണ്ട് " ന്റെ ഓപ്പറെറ്റര്‍  ആയ എന്റെ പാര്‍ട്ട്‌ണര്‍ പരിപാടി തുടങ്ങും മുന്നേ മുങ്ങിയിരുന്നു.. കലി കയറിയ അപ്പളം എന്നെ ഫോണ്‍ ല്‍ വിളിച്ചു.. ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വം ഞാന്‍ ഫോണ്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല.. "നമ്മളോടാ കളി"  ഹും..
പക്ഷെ പണി പാളി, വൈകിട്ട് സ്ഥാപനത്തിന്റെ മുന്നില്‍ സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്ന എന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും നേരെ അസഭ്യ വര്‍ഷത്തോടെ മദ്യപിച്ചു ലക്ക് കെട്ട അപ്പളം കടന്നു വന്നു..  ഞങ്ങളും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.. നേരെ ചെന്ന് കൂട്ടുകാരനമാരെ ഒക്കെ ഞങ്ങളുടെ "ഓഫീസ് മന്ദിര"ത്തിനു അകത്തു കയറ്റി  വാതില്‍ അങ്ങ് അടച്ചു കളഞ്ഞു.. അപ്പളം വാതിലില്‍ ചവിട്ടാന്‍ ആരഭിച്ചു.. 5-8 പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് അകത്തു നിന്നും തള്ളിപ്പിടിച്ചിരുന്ന വാതില്‍ അപ്പളത്തിനു ഒറ്റയ്ക്ക് ചവിട്ടി തുറക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല.. രണ്ടു ചവിട്ടു കൂടി ചവിട്ടി ഇരുന്നെങ്കില്‍ കെട്ടിടം തന്നെ പൊളിഞ്ഞു പുറകോട്ടു പോയേനെ എന്നുള്ള അവസ്ഥ ആയപ്പോള്‍ ദൈവ ഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ അപ്പളം ചവിട്ടു നിര്‍ത്തി..   കലി പൂണ്ട അപ്പളം കഴിഞ്ഞ പതിനാലു വര്‍ഷമായി ഞങ്ങളെ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു നയിച്ച ഞങളുടെ കടക്കു മുന്നില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന മങ്ങി മങ്ങി തെളിയാറുള്ള മഞ്ഞ ബള്‍ബ്‌ അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു..  എന്തായാലും അതോടെ രംഗം ശാന്തമായി.. അപ്പളവും.. പക്ഷെ ഞങ്ങളെ ഇരുട്ടില്‍ ആക്കിയ അപ്പളത്തോട് പൊറുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആകുമായിരുനില്ലാ.. കൂടാതെ നാട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും സംഭവം അറിഞ്ഞതിലുള്ള നാണക്കേടും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു..
ഞങ്ങള്‍ അപ്പളത്തിന് എതിരെ പല പണിയും പ്ലാന്‍ ചെയ്തു .. പക്ഷെ ധൈര്യ കുറവ് കൊണ്ടോ അതോ പ്ലാനിംഗ് മോശം ആയത് കൊണ്ടോ അപ്പളത്തിന് അതൊന്നും ഏറ്റില്ല.. ആയിടക്കാണ് സംസ്ഥാന സബ്  ജില്ല സ്കൂള്‍ കലോല്‍സവം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ സ്കൂളില്‍ വരുന്നത്.. സ്കൂളിലെ പ്രധാന അദ്ധ്യാപകന്‍ ആയ ബാലന്‍ മാഷിനു പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് എന്നോട് പ്രത്യേക താല്‍പ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടും അടുത്ത് മറ്റു ലൈറ്റ് & സൌണ്ട് ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ടും ആ കലോത്സവത്തിന്റെ ഓര്‍ഡര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നെ കിട്ടി.. കേരള നിയമസഭാ സ്പീകര്‍ കൂടി പങ്കെടുക്കുന്ന  ചടങ്ങായത് കൊണ്ടും ബാലന്‍ മാഷിന്റെ മുഖത്ത് ഭാവിയില്‍ നോക്കാനുള്ളത് കൊണ്ടും  ടൌണ്‍ ല്‍ നിന്നും നല്ല മൈക് ഉം മറ്റും വാടകയ്ക്ക് എടുത്താണ്  ഞങ്ങള്‍ ആ പരിപാടി നടതുന്നത് ..
അങ്ങനെ പരിപാടി നടക്കുന്ന സമയമായി.. സ്കൂള്‍ പരിസരം നിറയെ പോലീസ് കാരാണ് .. കാഴ്ചക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അപ്പളത്തെയും  ഞാന്‍ കണ്ടു.. മുന്നില്‍ തന്നെ "ലൈറ്റ് & സൌണ്ട് " ഞങ്ങളുടെ പേര് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട അപ്പളം ആ ബോര്‍ഡിലേക്ക് നോക്കി അസഭ്യ വര്ഷം ചൊരിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. അങ്ങനെ സ്പീകര്‍ പ്രസംഗിക്കുന്ന സമയമായി.. ദൈവ ദോഷം എന്ന് തന്നെ പറയട്ടെ.. സ്പീകറുടെ പ്രസംഗത്തിനു ഇടയില്‍ ഞങ്ങള്‍ പട്ടണത്തില്‍ നിന്നും വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത ആ മൈക് സെറ്റില്‍ നിന്നും "കര കര"  ശബ്ദം കേട്ട് തുടങ്ങി..  ഇത് കണ്ടു കലി കയറിയ അപ്പളം ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു കൂവി " അവന്റെ ഒരു കോപ്പിലെ "സ്പീകറ്‌ ,".. അതെല്ലാം വാരിക്കൂട്ടിയിട്ടു അവനെയും (അതായത് എന്നെ) അതിലിട്ടു കത്തിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.."  ആ ആക്രോശം കേട്ട ഞാന്‍ ഭയന്ന് ആള്‍ക്കാരുടെ ഇടയില്‍ പതുങ്ങി നിന്നു .. പക്ഷെ സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.. അപ്പളത്തിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നില്‍ക്കുകയാരുന്ന സ്ഥലം CI അപ്പളത്തെ  പൊക്കി.. സ്റ്റേജില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന നിയമ സഭാ സ്പീകര്‍ നെ തീയിട്ടു കത്തികച്ചു കൊല്ലാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്ത കേസില്‍ അപ്പളം ഇപ്പോള്‍ അകത്താണ്.. സ്പീകര്‍ നു എതിരെ ഉള്ള വധ ശ്രമം ആയത് കൊണ്ട് ഇത് വരെ ജാമ്യവും കിട്ടിയിട്ടില്ലാ.. "താലീബാന്‍"," കാരുമായി അപ്പളത്തിനു ബന്ധം ഉണ്ടെന്നാണ് പോലീസ് ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നത്.. എന്തായാലും ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചു ദിവസം എങ്കിലും അപ്പളം അകത്തു കിടക്കേണ്ടി വരും എന്നാണു കേള്‍ക്കുന്നത്..
"ദൈവമേ.. "ശത്രു"ക്കള്‍ക്ക് പോലും ഈ അവസ്ഥ വരരുതേ.." എന്നാണു ഞങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നത്...
Posted by Nobin Abraham at Wednesday, November 14, 2012
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Monday, 12 November 2012
പണ്ട് പണ്ട് പണ്ട്.. വളരെ പണ്ട്.. എന്റെ ചെറുപ്പകാലം.. ഭൂരിഭാഗം ആളുകളെയും പോലെ എനിക്കും എന്റെ ചെറുപ്പ കാലത്തെ പറ്റി നേരിയ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. പല സംഭവങ്ങളും അതിന്റെ പൂര്‍ണതയോടെ ഓര്‍ത്ത് എടുക്കുവാനുള്ള കഴിവ് എനിക്ക് നന്നേ കുറവാണ്.. ഞാന്‍ നാലാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അടങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം പാലക്കാടു ജില്ലയിലേക്ക് കുടിയേറി പാര്‍ത്തവരാണ് .. പിന്നീട് നീണ്ട പതിനാലു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ആണ് തിരിച്ച് വരുന്നത്.. കുടുംബം തിരിച്ച് വരുന്ന സമയത്ത് ഞാന്‍ ജോലി ആവശ്യതിനായിട്ടു സ്ഥിരം കോയമ്പത്തൂര്‍ ല്‍ ആയിരുന്നു.. പിന്നീട് എറണാകുളത്തും..
ഇത് കൊണ്ടെല്ലാം എനിക്ക് നഷ്ടമായത് എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തുള്ള കുറെ നല്ല കഥാ പാത്രങ്ങളെയാണ് .. എനിക്ക് അവരില്‍ പലരെയും എന്തിനു അല്‍പ്പം അകന്ന കുടുംബക്കാരെ പോലും തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണുള്ളത്.. കാണുമ്പോള്‍ മുഖ പരിചയം തോന്നും.. എന്നാല്‍ ആളെ പൂര്‍ണമായി പേരും മറ്റും തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാറില്ല..
"എന്നെ അറിയാമോ ?" എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട്
"നല്ല ചോദ്യമാ.. അറിയാതെ പിന്നെ.." എന്നാണ് ഞാന്‍ സ്ഥിരം മറുപടി പറയാറ് ..
"വീട്ടില്‍ എല്ലാവര്ക്കും സുഖം തന്നെ അല്ലെ..?" എന്നൊരു മറു ചോദ്യവും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു കളയും ..
ചെറുപ്പത്തില്‍ സാമാന്ന്യം കുസുതി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാന്‍ നാട്ടിലെ പ്രായമുള്ളവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്‍ ആയിരുന്നു എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. അവരില്‍ പലരെയ്യും എനിക്ക് നേരിയ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ട് ഇപ്പോഴും..
ഒരു "വയറോണി പാപ്പന്‍"," ആ കാലങ്ങളില്‍ ഞങ്ങളുടെ പറമ്പില്‍ പണിക്ക് വന്നു കൊണ്ടിരുന്ന ആളാണ്‌ പാപ്പന്‍..,.. പാപ്പന് വീട്ടില്‍ നിന്നും ഊണ് കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് പാപ്പന്റെ കൂടെ ഇരുന്നേ ഞാന്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാറൊള്ളൂ.. പിന്നെ ഒരു കാവാലന്‍ പാപ്പന്‍ ,മാധവന്‍ മാമ , പൂശണ പാപ്പന്‍ (പെയിന്റ് ചെയ്യാന്‍ വരാറുള്ള പാപ്പന്‍ ),പോസ്റ്റ്‌ മാന്‍ കുഞ്ഞോത് അങ്ങനെ പലരും.. പഴയ എന്റെ പല കുസൃതി സംഭവങ്ങളുടെയും അവകാശ വാദം പറഞ്ഞു പലരും പില്‍ക്കാലത്ത്‌ എന്നെ പരിചയ പെട്ടിട്ടുണ്ട് ..
അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് മാധവന്‍ മാമയുടെ മകന്റെ കല്യാണം വരുന്നത്.. എനിക്കും വിവാഹ പ്രായം ആയത് കൊണ്ട് നാട്ടിലെ കല്ല്യാണങ്ങള്‍ക്ക് പോകാന്‍ എനിക്കാണ് നര്‍ക്കു വീഴാറ്‌..,.. അങ്ങനെ ഞാന്‍ വിവാഹ പന്തലില്‍ എത്തി കുറങ്ങി നടക്കുമ്പോഴാണ് സാമാന്ന്യം മുഖ പരിജയം ഉള്ള അല്‍പ്പം പ്രായമായ ഒരാള്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. ഞാനും തിരിച്ചു നല്ല ഒരു ചിരി വെച്ച് കൊടുത്തു.. പൊടുന്നന്നെ അയ്യാളുടെ മുഖഭാവം മാറി കാണാതെ പോയ കുഞ്ഞാടിനെ കണ്ടു കിട്ടിയ ആട്ടിടയന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും ആയി അയ്യാള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു..
എന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്തു കൊണ്ട് സന്തോഷ അശ്രുക്കള്‍ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു ..
"നല്ല ചോദ്യമാ .. മനസ്സിലാകാതെ പിന്നെ.. " ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു..
"ചെറുപ്പത്തിലെ നിന്നെ ഞാന്‍ എന്തോരും എടുത്തോണ്ട് നടന്നതാ.. പണ്ട് മോന്‍ വാതിലിനു മുകളില്‍ വലിഞ്ഞു കയറി മറിഞ്ഞു മുറ്റത്തു വീണത്‌ ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ..?? അന്ന് ഞാനാണ് മോനെ എടുത്തു കൊണ്ട് ആശു പത്രിയില്‍ പോയത്.."
"ഒര്മയുണ്ടോന്നോ.. എല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോലെ"
ആ വൃദ്ധന്റെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിരിയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.. കൂടുതല്‍ ആവേശത്തോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..
"വീട്ടില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖം തന്നെയല്ലേ..?? അവരും കല്യാണത്തിന് വന്നിട്ടില്ലേ..??"
പെട്ടന്ന് ആ വൃദ്ധന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം മാറി.. ആ മുഖത്ത് കഠിനമായ എന്തോ വിഷമം വന്നു ചേര്‍ന്നതായി എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. എന്നോട് തിരിച്ചൊന്നും പറയാതെ വിഷമത്തോടെ അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും മാറി..
പിന്നീട് ആ ആളെ മനസ്സിലായപ്പോള്‍ ആണ് ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയത് .. അത് മാധവന്‍ മാമ ആയിരുന്നു.. മാധവന്‍ മാമയുടെ മകന്റെ കല്ല്യാനതിനാണ് ഞാന്‍ പോയത്.. അദ്ധേഹത്തെ മനസ്സിലായി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അത്യധികം സന്തോഷിചിട്ട് എന്റെ അവസാനത്തെ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ ആ പാവം തകര്‍ന്നു പോയി കാണും..
എന്തായാലും ആദ്യ പന്തിയില്‍ തന്നെ ശാപ്പാട് അടിച്ചു അധികം ചമ്മാന്‍ നില്‍ക്കാതെ ഞാന്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കി..
Posted by Nobin Abraham at Monday, November 12, 2012
4 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget
View my complete profile
നോബിന്‍ എബ്രഹാം . Picture Window template. Template images by duncan1890. Powered by Blogger.