ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml zh ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fa ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml ml en ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml en en en en fr en ml ml en cs da en cs en en en cs cs en da en en cs en en cs da en da en en en fr ml ml ml
skip to main | skip to sidebar
(മാദ്ധ്യമം ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് ,2011 നവംബർ 7)
എവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് അവശനായി ഒരു പാതിരാത്രിയിൽ ഞാൻ കൊല്ലം തേവള്ളിയിൽ കാക്കനാടന്റെ പഴയ വാടകവീട്ടിൽ എത്തി. വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാവരും കിടന്നുകഴിഞ്ഞു. ആരെയും ഉണർത്തേണ്ട എന്നു കരുതി ഞാൻ തിണ്ണയിൽ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങി. ഒരു കസാലയിൽ കൈ തട്ടി. ശബ്ദം കേട്ട് അകത്തു നിന്നും അമ്മിണിച്ചേച്ചി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു:
‘വാതിൽ പൂട്ടിയിട്ടില്ല.മേശപ്പൊറത്ത് ചോറിരിപ്പൊണ്ട്. ഞങ്ങളിപ്പം കെടന്നേയൊള്ളൂ.’
ഞാൻ അകത്തു കയറി.ലൈറ്റിട്ടു.മേശപ്പുറത്തു ചോറും കറിയും! വിശന്നു പ്രാണൻ കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആർത്തിയോടെ തിന്നു.വെള്ളം കുടിച്ചു.ആകെ തളർന്നുപോയി.നിലത്തു ചുരുണ്ടു.കണ്ണടച്ചതേ ഓർമ്മയുള്ളു.
പിറ്റേന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടേ ചോദിച്ചു:
‘ഞാൻ രാത്രി വരുമെന്ന് അമ്മിണിച്ചേച്ചി എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?’
‘നിന്നെപ്പോലെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ പാതിരായ്ക്കു കേറിവരുമല്ലൊ.ഇവിടുത്തെ ബഹളമൊക്കെ തീർന്നു കെടന്നാപ്പിന്നെ എനിക്ക് ഇടയ്ക്ക് എണീക്കാൻ മേലാ.അതാ ചോറെടുത്തു വെച്ചിട്ടുകിടന്നത്.’
‘ ഒ. ഇവിടെ എന്നാ ഇരുന്നിട്ടാ പൂട്ടാൻ? ഇതു ബേബിച്ചായന്റെ വീടാന്ന് എല്ലാ കള്ളന്മാർക്കും അറിയാം.’
ഹൃദയത്തിന്റെ വാതിലുകൾ ഒരിക്കലും പൂട്ടാതെ ജീവിച്ച ‍ആ വലിയ മനുഷ്യനു വിട.
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 8:27 AM 18 comments:
Tuesday 16 August 2011
പെരും‌തീ പിഴിഞ്ഞു ചാറു കുടിച്ചവരേ
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 10:15 PM 74 comments:
Tuesday 2 August 2011
( മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്- 2011 ആഗസ്റ്റ് -8)
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 7:34 PM 35 comments:
Friday 24 June 2011
സീരിയൽ ഷൂട്ടിംഗിനാണു ഭ്രാന്താശുപത്രിയിൽ ചെന്നത്. ഒഴിവുസമയത്തു ഞാൻ മനോരോഗികളുടെ ലോകം ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു.
മരണം ഭേദമാണ്. മനോരോഗമാണു ഭയാനകം.
പെട്ടെന്ന് ഒരു പാട്ടു കേട്ടു- താമരക്കുമ്പിളല്ലോ മമഹൃദയം!
അപകടകാരികളായ രോഗികൾക്കുള്ള ഏകാന്തത്തടവറയുടെ ജാലകപ്പടിയിൽ കയറിയിരുന്ന് ഒരു യുവതി പാടുകയാണ്.മധുരമായ ശബ്ദം. ഞാൻ നിന്നു.
“എന്റെ പാട്ട് ഇഷ്ടമായോ ചേട്ടാ? ”
യുവതി പേടിച്ച് ചാടിയിറങ്ങി തടവറയുടെ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞു.
വാർഡൻ സഹതാപത്തോടെ എന്നോടു പറഞ്ഞു.“ കഷ്ടമാ സാറെ. ഭർത്താവിനോടു വഴക്കിട്ട് സമനിലതെറ്റി. ഒറങ്ങിക്കെടന്ന സ്വന്തം പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ രണ്ടിനേം വാക്കത്തിക്കു കണ്ടം തുണ്ടം വെട്ടിയരിഞ്ഞു കൊന്നു. നാലു ദിവസമായി ഇവിടെ എത്തിയിട്ട്.”
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 6:57 AM 37 comments:
Tuesday 21 June 2011
(ഇക്കഴിഞ്ഞ ജൂൺ 19 നു തിരുവനന്തപുരത്തു യുവകവികളുടെ കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായി. അവരുടെ യ ര ല വ എന്ന കവിതാമാസികയുടെ ആദ്യലക്കം പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ എന്നെ ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. വാർദ്ധക്യസഹജമായ രോഗങ്ങൾ മൂലം പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പകരം ആശംസ നൽകി.)
അസുഖം മൂലം പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നതിൽ എല്ലാവരോടും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.പുതിയകവികളുടെ കൂട്ടായ്മയായ യ ര ല വ യുടെ പുതിയ സംരംഭത്തിന് എല്ലാ ആശംസകളും.
മലയാള കവിതയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ തലമുറയെ ഒരു പഴയ കവിഎന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു. കവിതയിൽ ഓരോ തലമുറയും അവരുടേതായ ഭാഷയും ഭാവുകത്വവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.പഴയ തലമുറകളെയല്ല,സ്വന്തം തലമുറയെയാണ് പുതിയ കവി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.പുതിയ കവിത പുതിയ വായനക്കാരെ സൃഷ്ടിക്കണം.എന്നെപ്പോലുള്ള പഴയ കവികളുടെയോ പഴയ കാവ്യാസ്വാദകരുടെയോ അംഗീകാരം പുതിയ കവിതയ്ക്ക് ആവശ്യമേയില്ല. കാരണം പുതിയ കവിത മനസ്സിലാക്കാനും ഉൾക്കൊള്ളാനും എന്നെപ്പോലുള്ളവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു വരും. യുവത്വത്തെ മനസ്സിലാക്കാനും ഉൾക്കൊള്ളാനും വാർദ്ധക്യത്തിനു പരിമിതികളുണ്ടാവും. മദ്ധ്യവയസ്സായിട്ടും യുവകവിപ്പട്ടം നിലനിർത്താനും യുവകവികളുടെ രക്ഷകർത്താക്കളാകാനും അവരുടെ ആചാര്യപദവി നേടാനും മത്സരിക്കുന്ന കുബുദ്ധികളായ പഴങ്കവികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ഇല്ല.എന്റെ കവിതയുടെയും ഭാവുകത്വത്തിന്റെയും പഴമയെ വിനയപൂർവ്വം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മാറിനിൽക്കുന്നു.മലയാളത്തിലെ യുവകവിതയുടെ ഊർജ്ജസ്വലമായ സർഗ്ഗാത്മകതയെ തുറന്ന മനസ്സോടെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു.
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 5:37 AM 28 comments:
Sunday 5 June 2011
ഫെദെറികൊ ഗാർസിയ ലോർകയുടെ രണ്ടു കവിതകൾ
ഞാൻ മരിക്കുമ്പൊഴാ വാതിൽ തുറന്നിടൂ
പാടത്തു കൊയ്ത്തുകാർ പാടുന്ന കേൾക്കട്ടെ.
ഞാൻ മരിക്കുമ്പൊഴീ ലോകം തുറന്നിടൂ.
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 7:45 AM 18 comments:
Wednesday 9 March 2011
പഠനത്തിനോ ഗവേഷണത്തിനോ ഉദ്യോഗലബ്ധിക്കോ ആശയപ്രചാരണത്തിനോ അധികാരലബ്ധിക്കോ സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കോ ബഹുമതികൾക്കോ ധനലാഭത്തിനോ വേണ്ടിയല്ല, ആത്മരക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ സാഹിത്യത്തെ ആശ്രയിച്ചത്.
കുലമഹിമയോ സമ്പത്തോ ബുദ്ധിശക്തിയോ, ആരോഗ്യമോ സൌന്ദര്യമോ സ്വഭാവഗുണമോ ഒന്നും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. മാതാപിതാക്കൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും നാട്ടുകാർക്കും സ്ക്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകർക്കും സഹപാഠികൾക്കും എന്നെ ഒട്ടുംതന്നെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.അവരിൽനിന്നും എപ്പോഴും കടുത്ത ശിക്ഷയും നിന്ദയും അപമാനവും പരിഹാസവും അപവാദവും കുറ്റപ്പെടുത്തലും അവഗണനയും പുച്ഛവും വെറുപ്പും എനിക്കു സഹിക്കേണ്ടിവന്നു.ഈ ലോകത്തിൽ എനിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും എന്നെ ആവശ്യമില്ല എന്നു കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ എനിക്കു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.കൌമാരത്തിൽത്തന്നെ വീടിന്റെയും നാടിന്റെയും തണൽ എനിക്കു നഷ്ടമായി. ജീവിതം പെരുവഴിയിലായി.
ജീവിച്ചിരിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ന്യായീകരണമുണ്ടോ? ആത്മഹത്യചെയ്യാതിരിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടോ? പ്രത്യാശയുടെ ഒരു കണികയെങ്കിലും ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലുണ്ടോ? എന്റെ നിലനില്പിനു എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടോ? ലോകം എന്ന നരകത്തിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടാനായി പിടയുന്ന പ്രാണനെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ എന്തെങ്കിലും സാദ്ധ്യതയുണ്ടോ?ആതുരമായ എന്റെ ആത്മാവ് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
‘ഋതുവായ പെണ്ണിനും, ഇരപ്പന്നു, ദാഹകനു,
പതിതന്നും അഗ്നിയജനം ചെയ്ത ഭൂസുരനും’
അവകാശപ്പെട്ട സാഹിത്യം എനിക്കും ആശ്രയമായത്.
സാഹിത്യത്തിൽ കൊലപാതകിക്കും വേശ്യയ്ക്കും തീർത്ഥാടകനും ഭിക്ഷാടകനും കുടിയനും മരമണ്ടനും മഹാപാപിക്കും ഭ്രാന്തനും ഭ്രഷ്ടനും തിരസ്കൃതനും-മണൽ‌ത്തരിക്കും മഹാസാഗരങ്ങൾക്കും പരമാണുവിനും നിത്യഭാസുരനഭശ്ചരങ്ങൾക്കും-എല്ലാം ഇടമുണ്ട്,അഭയമുണ്ട്,ആശ്രയമുണ്ട് എന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ഞാൻ സാഹിത്യവിദ്യാർത്ഥിയോ സാഹിത്യപ്രതിഭയോ സാഹിത്യപണ്ഡിതനോ ഒന്നുമല്ല.ആത്മരക്ഷാർത്ഥം സാഹിത്യത്തെ ആശ്രയിച്ച ഒരഭയാർത്ഥി മാത്രമാണ്.സാഹിത്യം എനിക്കുനൽകിയ സാന്ത്വനം ആത്മഹത്യയിൽനിന്നും ഭ്രാന്താലയത്തിൽനിന്നും എന്നെ രക്ഷിച്ചു.എന്തും സഹിക്കാൻ മനഃശക്തി തന്നു. ജീവിതത്തെ നേരിടാൻ ധൈര്യം തന്നു.അതെ.സാഹിത്യം എനിക്കു പ്രാണരക്ഷയായിരുന്നു.
എന്റെ എഴുത്ത് എന്റെ സാഹിത്യഭക്തിയുടെപരിമിതമായ ഉപോൽ‌പ്പന്നംമാത്രമാണ്. അതു നല്ലതാണെന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അല്പനേരത്തേയ്ക്ക് മനുഷ്യസഹജമായ ഒരു ചെറുസന്തോഷം ഉണ്ടാവും.അതിൽക്കവിഞ്ഞൊന്നുമില്ല.അതിന്റെ പേരിൽ യാതൊരവകാശവാദങ്ങളും എനിക്കില്ല.
എനിക്കു വയസ്സ് 54 ആയി. ഇത്രകാലം ജീവിച്ചിരിക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലുംപ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. ഒരുപാടു കൂട്ടുകാർ പോയിക്കഴിഞ്ഞു.ഞാനും എപ്പോൾവേണമെങ്കിലും യാത്രപറയാൻ തയ്യാറായി സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു. സാഹിത്യത്തിന്റെ ജീവജലം എന്നെ ഇത്രകാലം ജീവിപ്പിച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ ഈരേഴുപതിനാലുലോകവും എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു.നന്ദി.
സാമ്രാജ്യങ്ങളും നാഗരികതകളും തത്വശാസ്ത്രങ്ങളുംസിദ്ധാന്തങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും ആവിർഭവിക്കുന്നു, അല്പകാലംനിലനിൽക്കുന്നു,കാലഹരണപ്പെടുന്നു. മഹത്തായ സാഹിത്യകൃതികൾ അതിജീവിക്കുന്നു.അവയിലൂടെ മനുഷ്യൻ അതിജീവിക്കുന്നു.
* കൊച്ചിൻ വിചാരവേദിയുടെ സുവനീറിനു വേണ്ടി.
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 10:00 PM 57 comments:
Saturday 12 February 2011
ഏതോ മൃഗത്തിന്റെ ചീഞ്ഞ ജഡം ചരൽ‌-
പ്പോലെയെരിഞ്ഞും, വിഷം വിയർത്തും, കെട്ട
വായു കുമിഞ്ഞ പെരുവയർ ലോകത്തെ
സൃഷ്ടിക്കുവാൻ തീർത്ത മൂലക സഞ്ചയം
ആ ജീർണ്ണതയ്ക്കുമേൽ മാനത്തുനിന്നൽ‌പ്പ -
താപം ചൊരിഞ്ഞു പ്രകാശിച്ചു സൂര്യനും.
ഉഗ്ര ദുർഗ്ഗന്ധം സഹിക്കാതെയന്നു നീ
ഓരോ തനതു സംഗീതമുണ്ടെങ്കിലി -
എന്റെ മാലാഖേ, പ്രണയമേ, കൺകൾതൻ
എന്നുള്ളിലെന്നേക്കുമായി ഞാൻ സൂക്ഷിക്കു -
മെന്ന രഹസ്യം പറഞ്ഞു കൊടുക്കണേ.
( ഇടപ്പള്ളി ചങ്ങമ്പുഴസ്മാരകസാംസ്കാരിക കേന്ദ്രത്തിൽ 2011 ജനുവരി 31 നു കുമാരനാശാന്റെ ‘കരുണ’ യെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരു പ്രഭാഷണം നടത്തി. അതിനു മുൻപുള്ള നാളുകളിൽ എന്റെ വിചാരങ്ങളിൽ ഷാൾസ് ബോദ് ലെയുടെ THE CARCASS എന്ന കാവ്യം കടന്നുവന്നു.' കരുണ 'എഴുതപ്പെടുന്നതിന് 66 വർഷം മുൻപ്, 1857 ൽ ആണ് THE CARCASS പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.അഴിവുള്ള ശരീരത്തെയും അഴിവില്ലാത്ത പ്രണയത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഈ ഫ്രഞ്ചുമഹാകാവ്യത്തിന്റെ പല ഇംഗ്ലീഷ് തർജ്ജമകളും വായിച്ചുനോക്കി.അതിന്റെ അശാന്തിയിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടാൻ ഒടുവിൽ എന്റെ പരിമിതിയിലേക്ക് അതു വിവർത്തനംചെയ്ത് ബാധയൊഴിക്കേണ്ടിവന്നു. )
Posted by ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് at 11:29 PM 33 comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)