en en en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en en ceb en ceb en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en en ceb en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en ml ml ml ml en en en en es ml en en en da en ml ml ml ceb ceb ml ml ml ml ml ml ml ceb ml ml ml da cs en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും ദീപാവലി ആശംസകൾ..പടക്കമൊക്കെ വാങ്ങിച്ചോ? വെടി പൊട്ടിച്ചോ? ഇങ്ങിനെ രൂക്ഷമായി നോക്കണ്ട..ഭാഷാപണ്ഡിതന്മാരുടെ കൂടുതൽ കാരണം  ഇപ്പോൾ ചില വാക്കുകൾ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണം. കൊച്ചു കുട്ടികൾ മുതൽ മുതിർന്നവർ വരെ അതിന്റെ ശരിയായ അർത്ഥമല്ല കാണുന്നത്..അതിൽ പടക്കവും, വെടിയുമൊക്കെ വരും..എടി വെടി പൊട്ടിക്കണ്ടേ, ഞാൻ പടക്കം വാങ്ങി വരാമെന്നു മുറ്റത്ത് നിന്നും  പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു വഴക്കു..നിങ്ങൾ എന്ത് മനുഷ്യനാണ്, കുട്ടികളുണ്ട്, അയല്ക്കാര് ഉണ്ട് എന്നിട്ടാണോ ഇങ്ങിനെ വൃത്തികേട് പറയുന്നത്..ഞാൻ ദീപാവലിക്ക് പടക്കം വാങ്ങിക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞാൽ എന്താ ഇത്ര തെറ്റെന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറയുന്നു ഇനി അത് പറയണ്ട മോശമാണ്, കടയിൽ പോയിട്ട് കത്തിച്ചാൽ പൊട്ടുന്ന സാധനം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി എന്നായി...
അങ്ങിനെ കടയിൽ എത്തിയപ്പോൾ തിരക്ക്..അറിയാതെ വായിൽ നിന്ന് വന്നു പോയി ചേട്ടാ കുറച്ചു പടക്കം വേണം..അയാളൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി, എന്താടെയ് എന്ന മട്ടിൽ..പെട്ടെന്നാണ് ഭാര്യ പറഞ്ഞത് ഓർത്തതു ഉടനെ ചേട്ടാ കത്തിച്ചാൽ പൊട്ടുന്ന കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വേണം..അയാളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഞെട്ടി, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ വച്ചിരിക്കുന്നതൊക്കെ കത്തിച്ചാൽ പൊട്ടുന്നതല്ലേ. നീ എന്റെ കച്ചവടം കുളമാക്കാൻ വന്നതാണോ..ശെടാ പുലിവാൽ ആയല്ലോ അവിടെ നിക്കുന്നവരെ നോക്കി അവർ എങ്ങിനെയാണ് സാധനം വാങ്ങുന്നത്..ഒരുത്തൻ ചേട്ടാ ആ പച്ച കവറിലെ നീണ്ടതു ഒരു പത്ത്, ചുവപ്പു കവറിലെ ഉണ്ട രണ്ടു, ആ സിഗരറ്റ് കുറ്റി പോലെ ഇരിക്കുന്നതിൽ ഒരു ഡസൻ..ഹോ ഇപ്പോൾ ടെക്‌നിക് പിടികിട്ടി..
കളറും, ആംഗ്യവും, ആകൃതിയുമൊക്കെ പറഞ്ഞു വാങ്ങിച്ച സാധനം പിള്ളേര് പൊട്ടിക്കുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നപ്പോൾ ഭാര്യ വന്നു പറഞ്ഞു..നിങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു അകത്ത് പോയിരിക്ക്..അല്ലെങ്കിൽ ചെറുപ്പ കാലത്തെ ശീലം കാരണം പടക്കം, വെടി എന്നൊക്കെ കൂവി വിളിച്ചു നാട്ടു കാര് കേട്ട് നാണക്കേടാവും...എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം അല്ല എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തെ പടക്കം, വെടി എന്നൊക്കെ ഇവൾ എന്ത് ഉദ്ദേശിച്ചാവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക...എന്റെ ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാരെ നമിച്ചു, നല്ലപോലെ ഒരു ദീപാവലി ആഘോഷിക്കാൻ പറ്റാതെ ആക്കിയല്ലോ..
പ്രിയപ്പെട്ട സത്യൻ യക്ഷൻ അണ്ണൻ അറിയുന്നതിന്. യക്ഷി സുമതി എഴുതുന്നത്. അണ്ണൻ അദൃശ്യമാക്കി അയച്ച പാലപ്പൂ മണമുള്ള സ്പ്രേയും, അറബിയുടെ വെള്ള ധോപ്പും കിട്ടി..ഉടുതുണിയും സ്പ്രേയും ഒന്നുമല്ല അണ്ണാ എന്റെ പ്രശ്നം..അണ്ണന് അറിയാല്ലോ നമ്മൾ ഏതാണ്ട് ഒരേ സമയത്താണ് മരിച്ചത്..അണ്ണൻ, യക്ഷനും, ഞാൻ യക്ഷിയും ആയി.എന്നിട്ടു അണ്ണൻ ആ എയർപോർട്ടിന്റെ ഭാഗത്തു കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു അങ്ങ് ഗൾഫിൽ പോയി നല്ല ചോരയൊക്കെ കുടിച്ചു സുന്ദരനായി..ഞാനോ, നാട്ടിൽ കിടന്നു നരകിക്കുന്നു....
കേറി കിടക്കാൻ  ഒരു കരിമ്പന പോലുമില്ല, വല്ല പൊളിഞ്ഞ കെട്ടിടത്തിലും കേറി തൂത്തു തുടച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും ഏതെങ്കിലും റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്കാരൻ വന്നിട്ട് അപ്പോൾ അത് വാങ്ങും പിന്നെ അവിടെ ഒരു കെട്ടിടമാവും...ഇനിയിപ്പോൾ പുതിയ വീട്ടിൽ എങ്ങാനും താമസിക്കാന്ന് കരുതിയാൽ പഴയതു പോലെ യക്ഷിയെന്ന ഒരു പേടിയും ആളുകൾക്ക് ഇല്ല..പാത്രം തട്ടി ഇട്ടു ബഹളം ഉണ്ടാക്കി, ഫാൻ സ്വയം കറക്കി നോക്കി എവിടെ ഒറ്റ ഒരെണ്ണം മൊബൈലിന്നു കണ്ണെടുത്തു എന്താന്ന് പോലും നോക്കില്ല...ഇതിൽപ്പരം ഒരു അപമാനം ഉണ്ടോ അണ്ണാ നമ്മുടെ യക്ഷി കുലത്തിനു.....പുറത്തിറങ്ങിയാൽ പണ്ടത്തെ പോലെ നമ്മളെ കണ്ടാൽ പട്ടികൾ കുരച്ചു ഓടി പോവില്ല വളഞ്ഞിട്ടു ചന്നാ പിന്നാ കടിക്കും, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരുത്തനോട് ചുണ്ണാമ്പു ചോദിച്ചപ്പോൾ കൂടെ വരുന്നൊന്നു അവൻ ചോദിക്കുന്നു. അവനോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ വേറെ രണ്ടു പേര് വന്നിട്ട് ആര്, എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നൊക്കെ കുറെ ചോദ്യങ്ങൾ, അവരൊക്കെ സദാചാരക്കാർ ആണത്രേ...അവസാനം ഒന്ന് അപ്രത്യക്ഷയാവാൻ ഞാൻ കുറെ പാട് പെട്ടു,അതിലൊരുത്തൻ മൊബൈലിൽ അതൊക്കെ പിടിച്ചു അണ്ണൻ അവിടെ ഇരുന്നു അത് കണ്ടു കാണും.....എന്തൊക്കെ അപമാനങ്ങൾ അണ്ണാ ഒരു യക്ഷി ഇവിടെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്...
അറബി രക്തത്തിനു പെട്രോളിന്റെ മണമാണ്, ഒടുക്കത്തെ ചൂടാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അണ്ണൻ കുറെ നാളായിട്ടു എന്നെ പറ്റിക്കുന്നു..പക്ഷേ അണ്ണന്റെ ഈന്തപ്പനയുടെ മേലെ ഇരുന്നു എടുത്ത സെൽഫി കണ്ടപ്പോൾ മനസിലായി അണ്ണന് അവിടെ പരമ സുഖമാണെന്ന്..അണ്ണാ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ആ അറബി ആത്മാവിനോട് പറഞ്ഞു എനിക്ക് കൂടെ ഒരു വിസയെടുത്ത് താ അണ്ണാ..ഇവിടെ പട്ടിണിയും പരിവട്ടവുമാണ്. ചെറുപ്പക്കാർ പിള്ളേരെടുത്ത് നിന്ന് ഇച്ചിരി ചോര കിട്ടില്ല പെണ്ണെങ്കിൽ ഡയറ്റ്, ആണെങ്കിൽ സിക്സ് പാക്ക് ഇച്ചിരി പ്രായം ഉള്ളതിനൊക്കെ  ഷുഗറും, പ്രഷറുമൊക്കെയാണ്..അണ്ണാ ഒരു വിസ തരപ്പെടുത്തി തരൂ, കേറി കിടക്കാൻ ഒരു ഈന്തപ്പന, വിശക്കുമ്പോൾ നാല് തുള്ളി ചോര ഇത്രയും മതി..അണ്ണൻ സഹായിക്കണം..
ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ യുവജനത അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം എന്താണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ വ്യക്തമായി പറയാൻ കഴിയും സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലെ കുത്തിയിരിപ്പാണ്..അതെ മദ്യവും, പുകയിലയും, മയക്കുമരുന്ന് ഇതിനെയൊക്കെ കടത്തിവെട്ടി സൈബർ ലഹരിയിലാണ് പലരും. അധികമായാൽ അമൃതും വിഷം എന്നൊരു പഴമൊഴി തന്നെയുണ്ട്. സൈബർ ലോകം എന്ന അമൃതും ഇപ്പോൾ വിഷമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു....സൗഹൃദവും, ലോക പരിചയവും വിവരവും അറിവുമൊക്കെ ഒരു വിരൽ തുമ്പിൽ ആയപ്പോൾ വിരലൊഴികെ മറ്റൊരു ശരീര ഭാഗവും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ മടിപിടിച്ചു പലരും ഇതിനു മുന്നിൽ കുത്തിയിരിപ്പു തുടങ്ങി..ഫലം ശരിയായ വ്യായാമമില്ലാതെ പല അസുഖങ്ങളും പിടിപെടുന്നു....
ഉറക്കം എന്നത് ഇപ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂറുകൾ ആയി പലർക്കും കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..ഓർക്കുക വാർദ്ധക്യത്തിൽ ശാരീരികമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കൊണ്ട് ശരിക്കും ഉറങ്ങാൻ കഴിയാത്തവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, ഒരു പ്രായം കഴിഞ്ഞാൽ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് നന്നായി ഒന്ന് ഉറങ്ങണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചാലും കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.. പക്ഷേ ചെറു പ്രായം മുതലേ ഉറക്കം കളഞ്ഞു ഇതിനു മുന്നിൽ കുത്തിയിരുന്നു വാർദ്ധക്യത്തിലും ശരിക്കൊന്നു ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ വരുന്ന അവസ്ഥ ഓർത്തു നോക്ക്.. അതൊക്കെ  അപകടകരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് ശരീരത്തെയും മനസിനെയും എത്തിക്കുന്നു..ഇന്റർനെറ്റ് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പലരും പുകവലി, മദ്യം അല്ലെങ്കിൽ കൊറിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും സ്നാക്ക്സ്, ചായ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ശീലമാക്കുന്നുണ്ട്..
നിരാശാബോധം, ഉൽക്കണ്ഠ, മാനസികമായ മറ്റു അസ്വസ്ഥതകൾ പലരിലും കൂടി വരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ സെൽഫി മോഹം കൊണ്ട് അപകടങ്ങൾ ഏറ്റു വാങ്ങിയവർ, മുഖം പോലും അറിയാത്ത പലരോടുമുള്ള  പ്രണയം കൊണ്ടോ, സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾ കൊണ്ടോ ജീവിതം തുലച്ചവർ വേറെയുണ്ട്.. അപ്പോൾ ഇതുകൊണ്ടു പ്രയോജനം ഒന്നുമില്ലേ എന്ന് തോന്നും..ഉണ്ട് ദോഷത്തെക്കാൾ ഏറെ ഗുണമുള്ളതാണ് സൈബർ ലോകം...പക്ഷേ ഗുണങ്ങളേക്കാൾ ഏറെ ദോഷത്തെയാണ് പലരും സമീപിക്കുന്നത് എന്നതാണ് കാര്യം..ലോകത്തെ എല്ലാറ്റിലും ഒരു നല്ലവശവും, ചീത്ത വശവും ഉണ്ട്, നല്ലതു കണ്ടെത്തുക എന്നത് കുറച്ചു പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണ്, അത് കണ്ടെത്തുക, ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കുക, അമിതമാവാതെ നോക്കുക, കുടുംബ ബന്ധങ്ങളോടെ കുറച്ചു കൂടി അടുക്കാനും, പ്രകൃതിയോട് ഇടപഴകാനും ഒക്കെ സമയം കണ്ടെത്തുക അതിനോടൊപ്പം ഇതിനും കുറച്ചു സമയം മാറ്റുക...നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് നിങ്ങളെ മാറ്റേണ്ടതും നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതും..മറ്റുള്ളവർക്ക് അതിൽ കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല...
പഴയ മരം വെട്ടുകാരൻ ഒരാൾ ഉണ്ടാരുന്നല്ലോ.അതേന്നേ നമ്മുടെ വനദേവത വന്നിട്ട് മൂന്നു മഴു കൊടുത്ത ആ മരം വെട്ടുകാരൻ..അയാളുടെ മകന്റെ മകന്റെ കഥയാണ് ഇത്..അവനൊരു ഒടുക്കത്തെ എഫ്.ബി.പോസ്റ്റ് ഇടലുകാരനായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചളി എഴുതി ഇട്ടു അങ്ങിനെ ജീവിതം തള്ളി നീക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ഒരു ദിവസം അവനു തോന്നി ഇതൊന്നും പോരാ വൈറൽ ആയിട്ട് എന്തെങ്കിലും ഒരു പോസ്റ്റ് ഇടണം നാല് പേര് അറിയണം...എന്ത് ചെയ്യും അപ്പോഴാണ് പണ്ട് മുത്തച്ഛന് മൂന്നു കോടാലി കൊടുത്ത വനദേവതയെ ഓർമ വന്നത്..ഒന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ മുത്തച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ വന്നേക്കാം..അങ്ങിനെ അവൻ പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങി.
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വനദേവത മുന്നിൽ എത്തി..സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ പ്രതീക്ഷിച്ച അവൻ ഞെട്ടി..തടിച്ചു കൊഴുത്ത ഒരു പെണ്ണുമ്പിള്ള. നിങ്ങൾ വന ദേവതയല്ല മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് അവർ സുന്ദരി ആയിരുന്നു, ഒരുപാട് ആഭരങ്ങളൊക്കെ അണിഞ്ഞിരുന്നു എന്നാണു...
എടാ ചെറുക്കാ, അതൊക്കെ പണ്ട്, ഇപ്പോൾ വനമൊന്നുമില്ല, അതുകൊണ്ടു പണിയില്ല, ചുമ്മാ ഇരുന്നു തിന്നു ഇങ്ങിനെ ആയി.. ഉള്ള കുറെ കുറ്റിക്കാട്ടിനു ഇടയിലും റേഞ്ചിന് വേണ്ടി കുറെ ടെലിഫോൺ ടവർ കൊണ്ട് വച്ച് എന്നും അതിന്റെ റേഡിയേഷൻ കാരണം ഓരോ അസുഖങ്ങൾ. അത് ചികിൽസിക്കാൻ ഉള്ള ഗോൾഡ് ഒക്കെ വിറ്റു. ആഹ്, അത് പോട്ടെ നിന്റെ പ്രശ്നം എന്താണ്...
എനിക്ക് ഒരു വൈറൽ പോസ്റ്റിനുള്ള ആശയം തരണം....
ഓ, അത്രയേ ഉള്ളൂ, പഴയപോലെ  ഓരോന്നായിട്ടു എടുത്ത് അവസാനം മൂന്നെണ്ണം ഒരുമിച്ചു തരാനൊന്നും വയ്യ...കുനിയാൻ വയ്യ
അപ്പോൾ എന്റെ സത്യസന്ധത ഒന്നും പരീക്ഷിക്കുന്നില്ലേ?
കോപ്പാണ്, നിന്റെ എഫ്.ബി. അക്കൗണ്ട് തന്നെ ഫേക്ക് ആണ് പിന്നെയാണ് സത്യസന്ധത പരീക്ഷിക്കുന്നത്..ഇന്നാ ഇതിൽ, മതം, രാഷ്ട്രീയം, സിനിമാ..ഇത് വച്ചിട്ട് ആരുടെയെങ്കിലും നേരെ മെക്കിട്ട് കേറുന്ന രീതിയിൽ എന്തെങ്കിലും എഴുതു.......
ങേ, ഇത് വച്ച് വൈറൽ ആവുമോ?
നിന്നെ അനുകൂലിക്കുന്നവർ നിന്നെ വൈറൽ ആക്കും, അല്ലാത്തവർ തെറി കൊണ്ട് നിന്റെ വയറു നിറയ്ക്കും..എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കിട്ടും...
വേറെ ഒന്നുമില്ലേ...സമൂഹത്തിനു നന്മയുണ്ടാക്കുന്ന വല്ലതും????
എഴുതി നീ മാത്രം വായിച്ചു ഇരിക്കുകയെ ഉള്ളൂ..വേണമെങ്കിൽ നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലെന്ന് രണ്ടു ചോദ്യവും വരും.... ഇപ്പോൾ ഇതൊക്കെയാണ് ട്രെൻഡ്....
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങി എഴുത്ത് തുടങ്ങി.വൈറലാകാൻ തുടങ്ങി.....
Posted by Sajeed Noohkhan at 14:47 No comments:
Tuesday, 18 October 2016
ജീവിത തത്വങ്ങൾ എന്തിലും ഏതിലും കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. നമുക്കീ പഴംപൊരിയിലും അത് കണ്ടെത്താം.. പഴത്തിനെ പോലെ എണ്ണയിലേക്ക് ചാടും മുൻപ് മാവിന്റെ സംരക്ഷണം തേടി വയ്ക്കുന്നത് പോലെ  ജീവിതത്തിലെ വലിയ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടും മുന്നേ നമ്മളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആദ്യം ഒരു വലയം സൃഷ്ടിച്ചു വേണം എടുത്ത് ചാടാൻ..ഇല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ കൂടുതലായി പൊള്ളി പണ്ടാരമടങ്ങി പോകും. എന്നിട്ടു നമ്മൾ തിരിച്ചു കയറുമ്പോൾ ജീവിതം പഴംപൊരി പോലെ രുചികരമായിരിക്കും അല്ല മനോഹരമായിരിക്കും..പിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ എടുത്തു അണിയുന്ന കവചം നല്ലതായിരിക്കണം ഇല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചു കയറുമ്പോൾ കവചത്തിന്റെ (മാവിന്റെ രുചിക്കുറവ്)  നമ്മുടെ നല്ല വശങ്ങളെയും കൂടെ ബാധിക്കും...നമ്മൾ അത്തരം കാര്യങ്ങളിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടാനും തിരിച്ചു കയറാനും പല കൈകളുടെയും സഹായവും, സഹകരണവും ആവശ്യമാണ്...
അടുത്തത് ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട്  ഉയരത്തിൽ എത്തിയിട്ട് വീഴുമ്പോൾ  വീഴ്ചയുടെ ആഘാതവും  വലുതായിരിക്കും (രുചി കൂടിയാൽ പഴംപൊരി വായിലേക്ക് പോകുന്നതിന് കണക്കൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല) അടുത്ത ജീവിത തത്വം സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും വേണം ജീവിക്കാൻ ചില വീഴ്ചകളിൽ നിന്നും കരകയറാൻ ആവില്ല..പഴംപൊരി വയറ്റത്ത് എത്തിയാൽ പിന്നെ എന്താവുമെന്ന് ഞാൻ പറയാതെ അറിയാല്ലോ.....
പഴംപൊരിയും ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ട് ഇതുപോലെ ജീവിത തത്വവും പറഞ്ഞിരുന്നാൽ തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അവരെ തല്ലും..അപ്പോൾ ഇതുപോലെ ഒരു ഫോട്ടോയും ഇട്ടു ഇതൊക്കെ പറയുന്ന എന്നെ  കയ്യിൽ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട്  നാല് തെറിയെങ്കിലും വിളിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കും...അടുത്ത തത്വം ഓർക്കുക, പഴംപൊരിക്കു രുചിയുണ്ടെങ്കിലേ അതിനു മതിപ്പുള്ളൂ, എത്ര ഭംഗിയും വലിപ്പവും ഉണ്ടെങ്കിലും രുചിയില്ലെങ്കിൽ അത് ചവറ്റു കൊട്ടയിൽ എത്തും....അതുപോലെയാണ് നമ്മളും എത്ര സമ്പത്തും, സൗന്ദര്യവും, കുടുംബ മഹിമയും ഉണ്ടായാലും മര്യാദയോടെ നമ്മൾ സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിൽ നമ്മളെ ആരും മതിക്കില്ല, പലതിൽ നിന്നും മാറ്റി വയ്ക്കും...ഞാൻ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു....
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:01 No comments:
ഇത്തവണ വിവാഹം കഴിക്കാനായി നാട്ടിലേക്ക് പോയ മൂന്നു സുന്ദരന്മാരും വിവാഹവും അവധിയും  കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിയെത്തി. മണിയറയിലെ മുല്ലപ്പൂ മണം മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ നിന്നും മാറാതെയുള്ള മടങ്ങി വരവ് ഒരല്പം കഷ്ടം തന്നെയാണ്. വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ കുറച്ചു ദിവസം ആ മുല്ലപ്പൂ മണത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ഒരു മനക്കരുത്തു ഉണ്ടാവണം ആ അതിജീവനം കഴിഞ്ഞു ഉപജീവന മാർഗമെന്ന  ചിന്തയിലേക്ക് എത്തുക എന്നത് എളുപ്പമല്ല.. എന്തായാലും നനഞ്ഞ കോഴിയുടെ പരുവത്തിൽ നിന്ന് അതിജീവിച്ചു രണ്ടു പേർ ഏതാണ്ട് ഉപജീവന മാർഗം ലെവലിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഒരുത്തൻ ഇപ്പോഴും തുലാസിൽ തൂങ്ങുന്നു..കക്ഷിക്ക്‌ നാട്ടിലേക്ക് പോകണം. അവിടെ ഒരു ജോലി ശരിയായിട്ടുണ്ട് എന്നാണു പറയുന്നത്..ഒരു വിവാഹവും അല്ലറ ചില്ലറ അവിഹിതവുമൊക്കെ ഉള്ള ഫോർമാൻ ഈ തുള്ളൽ എന്ത് കൊണ്ടാണെന്നു എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി കക്ഷിയെ പിടിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും  ഏകാന്ത രാവുകളിൽ വാട്സപ്പിലും ഇമോയിലും കണ്ണും നട്ടു രണ്ടു പേർ, എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഈ നാടുവിട്ടു നിന്റെ അരികിൽ എത്തുമെന്ന വാഗ്ദാനവുമായി വേറെ ഒരുത്തൻ. ..nssk എങ്ങിനെ ഇതിനെ അതിജീവിച്ചു എന്നൊരു ചോദ്യം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു..
പെങ്ങളെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടതിന്റെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളുടെ വിളുമ്പിൽ എത്തി നിൽക്കുമ്പോളാണ് ആദർശത്തിന്റെ പേരിൽ സ്ത്രീധനം വാങ്ങാതെ ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിയതു ഫലം തലയ്ക്കു മേലെ ഭാരം കൂടി. ഇവിടെ കൊടുക്കാനുള്ളവർ, നാട്ടിൽ കൊടുക്കാനുള്ളവർ അങ്ങിനെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ആയി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ വന്നു കാലു കുത്തിയപ്പോൾ തന്നെ മധുവിധുവൊക്കെ അതിജീവിച്ചു ഉപജീവനത്തിൽ എത്തി. കാരണം ഇവിടെ കാശ് തന്നവർ സമയം അടുക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് ചിരിക്കും..അത് നമുക്ക് ഒരു അടയാളമാണ് തരാനുണ്ട് എന്ന്, ഞാൻ തിരിച്ചു ചിരിക്കും തരാം എന്നാണു അതിന്റെ പൊരുൾ..നാട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുമ്പോൾ ഭാര്യയോ അമ്മയോ പറയും പിന്നെ മറ്റേ അയാള് വിളിക്കുമ്പോൾ അന്വേഷണം അറിയിക്കാൻ പറഞ്ഞു എന്ന്..അതും ഒരു അടയാളമാണ്. കൊടുക്കാനുണ്ട് മറന്നു പോകരുത് എന്ന്..ഇതൊക്കെ ആവുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും നമ്മൾ അതിജീവിക്കും..
പക്ഷേ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നൊരു സാഹചര്യം ഉണ്ടായത് ആദ്യമായി മോളെ കാണാൻ പോയി വന്നതിനു ശേഷമാണ്..മൂന്നാം മാസത്തിലാണ് അവളെ ആദ്യം കാണുന്നത്..നന്നായി ഇടപഴകി തോളത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ എത്തിയപ്പോൾ മടങ്ങേണ്ടി വന്നു..വന്നതിന്റെ മൂന്നാം പക്കം സ്കൈപ്പിൽ വലിയ കാര്യത്തിൽ മോളെ കാണാൻ ഇരുന്നതാണ്..ക്യാമറയിൽ എന്റെ മുഖം കണ്ടതും ഇരു കയ്യും നീട്ടി എടുക്കെന്നു പറഞ്ഞു ചാടി. ദർശനം മാത്രമേ ഉള്ളൂ സ്പര്ശനത്തിനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യയൊന്നുമില്ലന്ന് പാവം അവൾക്കു അറിയില്ലല്ലോ. അവസാനം എടുക്കുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകൾ സങ്കടത്തിൽ വിതുമ്പി, കരച്ചിലുമായി കൂടുതൽ കണ്ടു നിൽക്കാനാവാതെ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നനവ് പടർന്നു കണ്ണുകൾ മങ്ങി..കട്ട് ചെയ്തു കണ്ണ് തുടച്ചു മുങ്ങി പിന്നെ കുറെ നാൾ അതിൽ നിന്നും അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു...
ഇതൊക്കെ പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് എന്ന് മനസ് കല്ലാക്കി നടക്കും..ഒരുപക്ഷേ നാളെ കുറെ വളർന്നതിനു ശേഷം പാതിരായ്ക്ക് തന്നെ ഉണർത്താതെ, യാത്ര പറയാതെ പോകുന്ന അച്ഛനെ അവൾ മനസ്സിലാക്കുമായിരിക്കും അല്ലേ..അത്തരം മനസ്സിലാക്കലുകൾ ആണല്ലോ ബന്ധങ്ങൾ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:00 No comments:
Saturday, 15 October 2016
ഒരു ഹർത്താൽ നടക്കുമ്പോൾ ചിലർക്ക് അത് ആഘോഷം, ചിലർക്ക് അത് പ്രതിഷേധം എന്നാൽ ഒരേ ഒരു വീട്ടിൽ മാത്രം കണ്ണ് നീരും നോവും. ഹർത്താൽ കഴിഞ്ഞു ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ  ഒരു കൊടിയുടെ കീഴിൽ ഓർമ പുതുപ്പിക്കപ്പെടും. പിന്നെ കാലക്രമത്തിൽ അതിനും പ്രസക്തിയില്ലാതെ ആവും. പക്ഷേ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്ത ഒരു വലിയ മുറിവായി അത് മാറും...
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടി ജീവൻ വെടിഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനികൾ, നിരവധി സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങൾക്ക് എതിരെ പോരാടി ജീവൻ വെടിഞ്ഞവർ, ശത്രു രാജ്യത്തെ കാപാലികർക്കു നേരെ നിന്ന് പോരാടി വീര ചരമമടഞ്ഞ സൈനികർ. ഇവരുടെയൊക്കെ മരണം നമ്മുടെ സിരകളിൽ തിളപ്പിച്ച് വിടുന്നൊരു വികാരമുണ്ട് എന്റെ നാട്..മനസുകൊണ്ട് അവരെ ആശ്ലേഷിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ പാതയിൽ അവർക്കൊപ്പം ഇറങ്ങി നിൽക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും..പക്ഷേ രാഷ്ട്രീയപരമായ വിയോജിപ്പുകളുടെ പേരിൽ തെരുവിലിട്ട് ഒരു മനുഷ്യനെ വെട്ടി നുറുക്കുമ്പോൾ  അവൻ ഏതു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയിലെ ആളായാലും അത് കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു മരവിപ്പ് മാത്രമാണ് ഉണ്ടാവുക.. അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന മക്കൾ, മകനെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന 'അമ്മ, ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭാര്യ അങ്ങിനെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ നഷ്ടത്തിൽ ഒരു  വീട്ടിൽ കണ്ണീർ മറുവശത്ത്  കമ്പി അഴികൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും മോചിതനായി വരുന്ന ഗൃഹനാഥനെ  കാത്ത് ഇതുപോലെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ബന്ധം.....ആർക്കു വേണ്ടിയാണ് ഇതൊക്കെ..
ഓരോ മനുഷ്യ ജന്മത്തിനു പിന്നിലും ഒരുപാട് പേരുടെ ത്യാഗമുണ്ട്, അതിന്റെ വളർച്ചയുടെ ഒരു ഘട്ടത്തിലും ഒരുപാട് പേരുടെ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്, ഒരു ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടി നുറുക്കി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുമ്പോൾ എന്താണ് നേടുന്നത്..എന്ത് സമാധാനം കിട്ടും ചെയ്യുന്നവർക്ക്..ആയുധങ്ങളിലെ ചോരക്കറ കഴുകിയാൽ പോകും പക്ഷെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നവന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കണ്ണീർക്കറ ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ അറിയുക തന്നെ ചെയ്യും. നിങ്ങളുടെ ചോര തിളപ്പിന്റെ പ്രായം ഒന്ന് കടക്കുമ്പോൾ അത് നിങ്ങൾ മനസിലാക്കും..ആർക്കും അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള നാട്ടിൽ ആരുടേയും ആശയങ്ങളെ തന്റെ ആശയങ്ങൾ കൊണ്ട് നേരിടാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ട്..അതിനെതിരെ ആയുധമെടുക്കലല്ല വേണ്ടത്...
അഞ്ചു വയസിൽ ഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയെക്കാണുമ്പോൾ ഒരു ജിജ്ഞാസ ആയിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ചു കുറച്ചൊക്കെ അറിയുന്ന പ്രായം ആയപ്പോൾ  ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു എന്നാൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനായപ്പോൾ. ഗർഭം, പ്രസവം ഇതിന്റെയൊക്കെ മഹത്വം ശരിക്കും അറിഞ്ഞത്. അതിനു വേണ്ടി  ഒരു സ്ത്രീ സഹിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകൾ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അവസാനം ആ കുഞ്ഞിനെ കയ്യിൽ ഏറ്റു വാങ്ങുമ്പോൾ അച്ഛനെന്ന നിലയിൽ കിട്ടുന്ന സന്തോഷം.ഒരു പുതിയ ജീവൻ മണ്ണിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നതിന്റെ ആ വലിയ പ്രവർത്തിയുടെ ത്യാഗവും അർത്ഥവും പൂർണമായും മനസിലാക്കിയത് അപ്പോഴാണ്...ഇന്ന് മുന്നിലൂടെ ഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീ ബുദ്ധിമുട്ടി നടന്നു പോകുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു ബഹുമാനവും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവർ വീഴരുതേ, അല്ലെങ്കിൽ ആരും അറിയാതെ വന്നു അവരുടെ മേൽ ഇടിക്കരുതേ എന്നൊക്കെ ഭയത്തോടെ പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ട്...ചിന്തിക്കുക കുറച്ചെങ്കിലും നന്മ അവശേഷിക്കുന്നവർക്കു ഒരു ജന്മത്തിന്റെ, ഒരു ജീവന്റെ വില എത്രയെന്നു അറിയാൻ കഴിയും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 23:03 No comments:
Tuesday, 11 October 2016
നീ എന്താടി ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുന്നത്....
പണ്ട് രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് കല്യാണം കഴിക്കണമെങ്കിൽ പുരുഷന്മാർ എന്തൊക്കെ പരാക്രമങ്ങൾ കാണിച്ചിരുന്നു എന്നറിയാമോ....
ചിലര് ഗുസ്തി പിടിച്ചു ജയിക്കണം, ചിലര് വലിയ ഭാരമുള്ള കല്ല് തൂക്കണം, പിന്നെ സ്വയംവരം ഇഷ്ടമുള്ളവന്റെ  കഴുത്തിൽ മാലയിട്ടു സ്വീകരിക്കണം..ഇങ്ങിനെ ഏതാണ്ട്  പല രീതിയിലാണ് പണ്ടൊക്കെ ആളുകൾ കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്നത്.....
എന്താ നിങ്ങൾക്ക് പിടിച്ചില്ലേ ഒരു മൂളൽ....
അതല്ലെടി ഇതൊക്കെയല്ലേ ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നത്......
ഏഹ് ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നു നിങ്ങളെന്താണ് പറയുന്നത്.....
എടി ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ പുതിയ രീതിയിലാണ്..അതായത് നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ കാണുമ്പോൾ കുറെ പൂവാലന്മാര് ഗുസ്തി കൂടി പിന്നാലെ നടന്നു അവസാനം ഒരുത്തൻ പ്രണയിക്കും..പിന്നെ കല്ല് തൂക്കുന്നില്ല പകരം  ജിമ്മിൽ പോയി വെയിറ്റ് തൂക്കി സിക്സ് പാക്ക് ആക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..ആദ്യം പറഞ്ഞവരൊക്കെ ഇതൊക്കെ എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടി ചെയ്താലും അവസാനം അവന്മാരെ തേച്ചിട്ടു അവള് ഇച്ചിരി കാശുള്ള ഇഷ്ടമുള്ള ഒരുത്തനു കഴുത്ത് നീട്ടി കൊടുക്കും ഇപ്പോൾ സ്വയംവരം ആയില്ലേ...
ഹോ, നിങ്ങളുടെ ഒരു ഒടുക്കത്തെ ബുദ്ധി...പിന്നേയ്  തോന്നും  ഈ തേപ്പു എന്ന സാധനം പെണ്ണുങ്ങളേക്കാൾ ആണുങ്ങളാ ചെയ്യുന്നത്...
നാല് വെള്ളയ്ക്ക വീഴുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് ഒരു തേങ്ങാ വീഴുന്നതല്ലേ....
ഹും, നിങ്ങളുടെ മൊബൈൽ ഒന്ന് തന്നെ എനിക്കൊരു നമ്പർ എടുക്കാനാ...
ങേ, ആഹ്, നീ പറഞ്ഞാൽ മതി നമ്പർ ഞാനെടുത്തു തരാം ഇല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തേങ്ങാ വീഴും....
തേങ്ങാ ഇടീക്കാൻ പോകണം നമ്പർ ഏതാണെന്ന് പെട്ടെന്ന് പറ എനിക്ക് പോകണം....
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:44 No comments:
Sunday, 9 October 2016
രാവിലെ പ്രാഥമിക ആവശ്യം നിറവേറ്റണം. പക്ഷേ അടച്ചിട്ട വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല. സഹമുറിയൻ അകത്ത് ഉഗ്ര തപസ്സിലാണ്. കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല ബാക്കി സമയങ്ങളിൽ നൂറു കൂട്ടം കാര്യങ്ങളും ജോലിയും ഒക്കെ ആയതു കൊണ്ട് പ്രവാസിയുടെ വലിയ പല ചിന്തകൾക്കും വേദിയാകുന്നത് ബാത്റൂം എന്ന ആ വലിയ പ്രസ്ഥാനമാണ്. നിങ്ങള് ചിരിക്കേണ്ട വീട് വയ്ക്കൽ, മോളെ കെട്ടിക്കൽ, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം, പെങ്ങളുടെ കല്യാണം, മാതാപിതാക്കളുടെ ചികിത്സ, നാട്ടിൽ പോക്ക്, ടിക്കറ്റ് നിരക്ക് ഉൾപ്പെടെ സകല കാര്യങ്ങളുടെയും വലിയ പ്ലാനിങ്ങുകൾ അതിനുള്ളിലാണ് നടക്കുക..സംഗതി അതൊക്കെ ആണെങ്കിലും പുറത്ത് നിൽക്കുന്നവനും ഇതുപോലെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ അവസരം കൊടുക്കണമല്ലോ..ഇവിടെയാണെങ്കിൽ അടിവയറ്റിൽ  144 പ്രഖ്യാപിച്ചു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ നേരമായി. ഒരുപാട് സമയം അങ്ങിനെ നിന്നാൽ അവർ LOC കടന്നൊരു വരവ് വന്നേക്കുമെന്നു തോന്നി...
ടാ, ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങു. ഇതുവരെ കണ്ട സ്വപ്നം മതി ബാക്കി പിന്നെ കാണാം..
ഒന്ന് പോടാപ്പാ, ഇവിടിപ്പോൾ സകല സ്വപ്നങ്ങളും തെറിച്ചു പോകുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്.. ഇനി പോകാൻ ചെറുകുടലും, വൻ കുടലും മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ. നീ  നമ്മുടെ കൂടെ റൂമിലുള്ള ആ തെണ്ടിയെ എവിടേക്കെങ്കിലും ഓടി രക്ഷപെടാൻ പറഞ്ഞോ പുറത്തിറങ്ങി എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ  അവനെ ഞാൻ കൊല്ലും...അവൻ കാരണമാ എനിക്ക് ഈ  അവസ്ഥ...
ഓ, രമേശൻ..അവനെന്തു ചെയ്തു എന്ന് ചോദിച്ചില്ല..കാര്യം രാവിലെ തന്നെ അതിന്റെ കാര്യം മനസ്സിലായിരുന്നു. കഥ ഇങ്ങിനെ രാത്രിയിൽ ദാഹ ശമനത്തിന് ചെറിയ മിനറൽ വാട്ടർ ബോട്ടിലുകളിൽ വെള്ളം നിറച്ചു മുറിയിൽ വയ്ക്കാറുണ്ട്..ദാഹിക്കുന്നവർ ഇടയ്ക്കു എഴുന്നേറ്റു കുടിക്കും. ഇപ്പറയുന്ന അകത്തിരിക്കുന്നവൻ ഇത് പോലെ രാത്രിയിൽ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു വെള്ളം കുടിച്ചതാണ് ഒരുപാടൊന്നും അല്ല ഒറ്റ കവിൾ..ആ സമയം മുതൽ ഇത്തിനകത്തു ഇരിപ്പു തുടങ്ങിയതാണ്..ഇരുട്ടത്ത് എടുത്തു കുടിച്ചത് രമേശന് നാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന തൈലം ആയിരുന്നു അവനതു അവിടെ കൊണ്ട് വയ്ക്കുമെന്ന് ഇവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നോ..
എടാ നീ എന്തായാലും ഇതിനകത്തു ഇരുന്നോ റൂം നാറ്റിക്കണ്ട, പായോ തലയണയോ വേണമെങ്കിൽ പറ കൊണ്ട് തരാം ഇവിടെ കിടന്നോ..ഞാൻ എന്റെ 144 പ്രഖ്യാപനം വേറെ എവിടേലും കൊണ്ട് ഒഴിവാക്കിക്കോളാം...
ദൈവമേ, നാട്ടിലെ വീട്ടിൽ രണ്ടു ബാത്രൂം അറ്റാച്ഡ്  റൂം പോരാത്തതിന് വീടിനു പുറത്ത് ഒന്ന് ഇത്രയും ഉണ്ടായിട്ടും ഈ ഭാരം ഇറക്കാൻ ഒരിടം തേടി അലയുന്നത് ..പ്രവാസിടാ.....
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:04 No comments:
രണ്ടു സൂപ്പർ താരങ്ങളുടെ സിനിമ ഒരേ ദിവസം റിലീസ് ആയതിന്റെ പോരാണ് എല്ലായിടത്തും..ഏതു മികച്ചതെന്നുള്ള തർക്കം. സിനിമയെ സിനിമയായി കാണുകയും വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന നിക്ഷ്പക്ഷരായ പ്രേക്ഷകർ വായും പൂട്ടി ഇരിക്കുന്നു..ഒന്നും പറയാൻ ആവില്ല അറിയാതെങ്ങാനും ഒരു നെഗറ്റീവ് സൈഡ് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ ഫാൻസുകാർ മെക്കിട്ടു കേറും..ഏറ്റവും കഷ്ടമായി തോന്നിയത് എപ്പോഴും എതിർഭാഗത്തെ ഡീഗ്രേഡ് ചെയ്തു കാണിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയാണ് മറുഭാഗത്തിനു.അതിൽ പലരും ഈ സിനിമകൾ  കണ്ടിട്ട് കൂടിയില്ല എന്നതാണ് രസകരം...അത് എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ അവരവർ സ്വയം ചിന്തിക്കാത്തിടത്തോളം അതിലൊന്നും ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാവില്ല..കൂക്കുവിളിയും, ബഹളങ്ങളുമില്ലാതെ ഒരു സിനിമ കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ല പ്രേക്ഷകർ പലപ്പോഴും മാറി നിൽക്കും......
ഈ ബഹളത്തിന് ഇടയ്ക്കു ഇന്നലെ ഒരു തമിഴ് സിനിമ കാണാൻ ഇടയായി..സാങ്കേതികതയും, സംവിധാന ശൈലിയും ഒന്നും വിലയിരുത്താൻ ഉള്ള അറിവില്ലെങ്കിലും ജോക്കർ എന്ന ആ തമിഴ് സിനിമയുടെ കഥ ഒരു വിസ്മയമായിരുന്നു..നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പ്രഭാത കർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ അടച്ചുറപ്പുള്ള ഒരു സ്ഥലമില്ലാത്ത ജനത ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്നും, അതിന്റെ പേരിൽ കല്യാണങ്ങളും, പ്രണയങ്ങളും പോലും മുടങ്ങി പോകുന്നു. അത് നിർമിക്കാൻ  അനുവദിച്ചു കിട്ടുന്ന പണം മുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കു എത്തുമ്പോൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ആവുന്നുവെന്നും, പറയുന്ന ഒരു സാധാരണ സിനിമ..അഭിനേതാക്കൾ എല്ലാരും തന്നെ പുതുമുഖങ്ങൾ..കേരളത്തിൽ അങ്ങിനെയുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന്‌ തന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിയുമ്പോൾ നമുക്ക് അതിൽ അതിശയം തോന്നാം..അല്ലെങ്കിലും നമ്മൾ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവരുടെ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊക്കെ നമുക്ക് വിസ്മയമോ അതിശയമോ ആയി തോന്നും.....
ചൊവ്വയിലൊരു കക്കൂസ് പണിയാൻ ത്രാണിയുള്ള നാട്ടിൽ ഒരു കക്കൂസില്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന കുറെ ആളുകളുടെ കഥ പറയുന്ന ജോക്കർ എന്ന സിനിമ കഴിയുമെങ്കിൽ കാണുക..മാസ്സ് എൻട്രികൾ, അടിപൊളി പാട്ടുകൾ, ഫൈറ്റുകൾ, തീപ്പൊരി ഡയലോഗുകൾ ഒക്കെയാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെങ്കിൽ സമയം കളയണ്ട..ഇങ്ങിനെയും ഒരു ജനത നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്നറിയാൻ താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ കാണുക... കാഴ്ചകൾ സംസാരിക്കുന്നിടത്ത് ഭാഷ ഒരു തടസമല്ല....
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:09 No comments:
Saturday, 8 October 2016
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:20 No comments:
Friday, 7 October 2016
എനിക്കിവിടെ സുഖമാണ്..അമ്മയ്ക്ക് സുഖമാണോ, മരുന്നുകളൊക്കെ മുടങ്ങാതെ കഴിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. പിന്നെ അമ്മയോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുള്ളത്. മൊബൈലും, ഇന്റർനെറ്റ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ ഉള്ളപ്പോൾ, കത്ത് എഴുതണം എന്ന അമ്മയുടെ വാശി ഉപേക്ഷിക്കണം. കാരണം ജോലിത്തിരക്കുകൾ കാരണം എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല....എന്റെ സാഹചര്യം 'അമ്മ മനസിലാക്കുമെന്നു കരുതുന്നു..
മോന്റെ  കത്ത് കിട്ടി അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷമായി.മരുന്നുകളൊക്കെ മുടങ്ങാതെ കഴിക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നെ  എന്റെ കുട്ടിയുടെ തിരക്കുകൾ, ജോലികൾ ഒക്കെ അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം അതിനിടയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുകയാണ് എന്ന് കരുതരുത്. ഒരു മണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ ഒരു ഓർമയും സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം ഈ അമ്മയുടെ തലച്ചോറ് ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..നീ ഫോണിലും, നെറ്റിലൂടെയുമൊക്കെ അമ്മയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ അക്കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഓർമകളിൽ നിന്നും അടർന്നു പോകുന്നു..പിന്നെ കുറെ കഴിയുമ്പോൾ നീ ഇന്ന് വിളിച്ചില്ലല്ലോ, സംസാരിച്ചില്ലല്ലോ എന്നൊക്കെ ഓർത്തു വേവലാതിയും, കരച്ചിലുമാണ്..
കത്തുകളാവുമ്പോൾ ഓരോ വട്ടവും എടുത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ എനിക്കങ്ങനെ തോന്നാറില്ല..നിന്റെ കത്തുകൾ  എന്റെ തലയണക്കു അടിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്..മിക്കപ്പോഴും കിടപ്പായതു കൊണ്ട് അത് കണ്ണിൽ പെടും അപ്പോഴൊക്കെ വായിക്കും. മനസിന് സന്തോഷം തോന്നും..എല്ലാ കത്തുകളും അപ്പോൾ വന്നത് പോലെ തോന്നും വായിക്കാനും ആ ആവേശമുണ്ട്..ഞാൻ നിന്നെ പഠിപ്പിച്ച അക്ഷരങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഏകാന്തതകൾക്കു..എല്ലാ ഓർമ്മകളുടെ ചില്ലകളെയും മുറിച്ചകറ്റുന്ന കാലം എന്തോ നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളുടെ ആ വേരു മാത്രം അകറ്റാതെ വച്ചിരിക്കുന്നു..അതും കാലം മുറിച്ചു മാറ്റുമായിരിക്കും.
അതും മുറിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ 'അമ്മ എന്റെ മോനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് മുറിച്ചു മാറ്റരുതേ എന്നാണു അമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന. പിന്നെ ഞാനെന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക്, സ്ത്രീത്വത്തിനു എന്താണ് പ്രസക്തി..ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നതിൽ മോൻ ക്ഷമിക്കണം. എന്റെ കാലം വരെയെങ്കിലും തിയ്യതികൾ വയ്ക്കാതെ തിരക്കൊഴിയുമ്പോൾ വല്ലപ്പോഴും ഒരു കത്തെഴുതണം ഈ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി...  ഒരുപാടൊന്നും എഴുതണ്ട ഒറ്റ വരി മതി നിനക്ക് സുഖമാണെന്നുള്ള ഒറ്റ വരി.ഒരുപാടു എഴുതി മോന്റെ സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല, ശരീരം നോക്കണേ. സ്നേഹത്തോടെ 'അമ്മ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 23:19 No comments:
Saturday, 1 October 2016
ഇന്ന് ഗാന്ധി ജയന്തി..നമ്മുടെ രാഷ്ട്ര പിതാവിന്റെ ജന്മദിനം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളോടോ, സിദ്ധാന്തങ്ങളോടോ കാലക്രമത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ള വിയോജിപ്പുകൾ സ്വാഭാവികമാണ്..കാലക്രമത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങളാൽ  അത്തരം വിയോജിപ്പുകളില്ലാതെ കടന്നു പോയ ഒരു ലോക നേതാക്കളും ചരിത്രത്തിലില്ല. വിമർശനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകാതെപോയ ഒരു പോരാളിയുമില്ല എന്നതും ചരിത്രം നമുക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തരുന്നുണ്ട്..യോജിപ്പിന്റെയും വിയോജിപ്പിന്റെയും അത്തരം ചർച്ചകൾ കൊണ്ട് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ നാടിനു  എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടാവുമെന്ന് കരുതുന്നില്ല.
എന്ത് തന്നെ ആയാലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടിയ ആ പ്രവർത്തനങ്ങളോടുള്ള ആദരമായി, സ്നേഹത്തോടെ നമ്മുടെ രാജ്യം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയ ബഹുമതിയാണ്  രാഷ്ട്രപിതാവ് എന്നത്.....അതിനെ അർഹിക്കുന്ന ബഹുമാനത്തോടെ, ആദരവോടെ കാണുക എന്നത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്..
ഒരു ഒഴിവു ദിനമെന്നോ, ബീവറേജസ് തുറക്കില്ലല്ലോ എന്നൊക്കെയുള്ള ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതികൾ മാറ്റി വച്ച് നമ്മൾ കുറേക്കാലം മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ അടിമയാകേണ്ടി വന്നുവെന്നും അതിൽ നിന്നും നമുക്കൊരു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടിയ ഒരുപാട് ധീരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, ജീവൻ, കുടുംബം, സ്വത്ത്, സുഖം ഒക്കെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അത്തരം പോരാട്ടങ്ങൾ അവർ നടത്തിയതെന്നുമൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തു നോക്കുക ഗാന്ധിയെന്നാൽ രൂപയിൽ അച്ചടിച്ച് വരുന്ന ഒരു ചിത്രമെന്നതിനു അപ്പുറം അതിനു പിന്നിൽ ത്യാഗത്തിന്റെ ഒരു ചരിത്രമുണ്ടെന്നു കഴിയുമെങ്കിൽ മക്കൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക.    ഈ ദിനത്തിൽ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിച്ചു ഈ രാജ്യത്തിന് വേണ്ടി മരണം വരിച്ച ഓരോരുത്തരെയും സ്നേഹത്തോടെ ബഹുമാനത്തോടെ  അനുസ്മരിക്കുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:32 No comments:
ഇന്ന് ലോക വയോജന ദിവസം. അണുകുടുംബം എന്നൊരു രീതിയിലേക്ക് നമ്മൾ മാറിയപ്പോൾ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധയും പരിചരണവും വേണ്ടി വരുന്ന വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പല ഭാവങ്ങൾ വഴിയോരങ്ങളിലും, വൃദ്ധ സദനങ്ങളിലും അകപ്പെട്ടു പോയി..മുത്തശ്ശി കഥകളും, മുത്തശ്ശൻ കൊഞ്ചലുകളുമെല്ലാം പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് അന്യമായി അവയൊക്കെ ഏതോ നാല് ചുമരുകൾക്കു ഇടയിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഏതോ തെരുവുകളിൽ കണ്ണീരൊലിപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്...
ഭാരമറിയാതെ നമ്മളെ ചുമന്ന വയറിനെ, ചുമലിനെ ഏതോ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നമ്മൾ ഭാരമായി കാണുന്നു, നമ്മുടെ കുട്ടിക്കാലത്ത് അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സമയത്താവും നമ്മൾ മലമൂത്ര വിസർജനം നടത്തുക അവരതു ഉപേക്ഷിച്ചു ഓടി വരും ഒരു മടിയും കൂടാതെ, പക്ഷേ അത്തരം ഒരു അവസ്ഥയിൽ അവർ എത്തുമ്പോൾ നമുക്ക് അത് മനം മടുപ്പിനു ഇടയാക്കുന്നു..അവരുടെ കാൽപ്പാടുകൾ പോലും നമ്മുടെ വീടിന്റെ മാർബിൾ തറയെ മലീമസമാക്കുന്നു എന്ന പരാതികൾ, അവരുടെ ഉമിനീർ കണം തങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ കവിളത്ത് പുരണ്ടാൽ മാരക രോഗങ്ങൾ വരുമെന്ന് സംശയിക്കുന്നു..സത്യത്തിൽ ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയല്ലേ പലരും പ്രായമായവരെ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്...
ഓർക്കുക വാർദ്ധക്യം എന്നത് അവർ ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നതല്ല അവരുടെ ചോരയും നീരുമുള്ള കാലത്ത് അവരുടെ ശരീരവും, അദ്ധ്വാനവും, സമ്പത്തും ഒക്കെ നശിപ്പിച്ചു നിങ്ങളെ വാർത്തെടുത്ത് തളർന്നു പോകുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ് അത്. നന്ദികേടു കാണിക്കരുത്..നിങ്ങളും ആ അവസ്ഥയിൽ ഒരിക്കൽ എത്തുമെന്ന് മറന്നു പോകരുത്.. അവരുടെ കൈകൾ നിങ്ങൾ കവരുക നിങ്ങളുടെ കൈകളെ ദൈവം കവരും...ഇങ്ങിനെ ഒരു ദിവസത്തിലല്ല നിങ്ങൾ അവരെ ഓർക്കേണ്ടത്‌ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങൾ അവരെ ഓർക്കണം കാരണം ഓരോ ദിവസത്തെ നിങ്ങളുടെ ആയുസും അവരെപ്പോലെ ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് നിങ്ങളെ അടുപ്പിക്കുകയാണ് എന്ന് മറന്നു പോകരുത്...
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:45 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.