ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml zh ml ml en ml ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en fa en en ml en ml en en ml en en ml en ml en en fa en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en fa en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en fa en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en fa en en ml ml en ml en ml en ml ml en en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en fa en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en en fr en hu it en pt en cs en pt en en it su en it en en cs uz en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fi en en en en en en en en en en en fr en en en ml en en en en en
Showing posts with label ആട്ടക്കഥ. Show all posts
മണ്ടവപ്പിള്ളി ഇട്ടിരാരിച്ച മേനോൻ (1745-1809) എഴുതിയ രണ്ട്‌ ആട്ടക്കഥകളിൽ ഒന്ന് ആണ്‌ സന്താനഗോപാലം ആട്ടക്കഥ. മറ്റേത്‌ രുഗ്മാംഗദചരിതം ആട്ടക്കഥയും ആണ്‌.
ചേർത്തല മരുത്തോർവട്ടം ധന്വന്തരി ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇക്കഥ വഴിപാടായി കളിക്കാറുണ്ട്‌. ഉത്സവം തുടങ്ങുന്നതിന്‌ പത്ത്‌ മുതൽ ഇരുപത്‌ ദിവസം വരെ ഈ വഴിപാട്‌ കളികൾ തുടങ്ങും.
ഭാഗവതം കഥയെ ആസ്പദമാക്കി രചിച്ചതാണ്‌ സന്താനഗോപാലം ആട്ടക്കഥ.
ഒൻപതാം ശിശുശവം കൊണ്ട്‌ യാദവ സഭയിലേക്ക്‌ ബ്രാഹ്മണൻ വരുന്നു എന്നാണ്‌ ആട്ടക്കഥയിൽ. ഭാഗവതത്തിൽ ഓരോ ശിശുമരണം സംഭവിക്കുമ്പോഴും ബ്രാഹ്മണൻ യാദവസഭയിൽ വന്ന് രാജാവിനെ ചീത്തപറയാറുണ്ട്‌. ഒൻപതാം ശിശുശവം കൊണ്ട്‌ വരുന്ന സമയം അർജ്ജുനൻ യാദവസഭയിൽ യദൃശ്ചയാൽ വന്നതാണ്‌. പിന്നെ ബ്രാഹ്മണന്‌ വാക്കുകൊടുത്തതുകൊണ്ട്‌ അത്‌ പരിപാലിക്കുന്നതുവരെ കൃഷ്ണന്റെ കൂടെ, ശിവനെ ആരാധിച്ച്‌ വസിച്ചു എന്നാണ്‌.
പത്താമത്തെ ശിശുശവം മാത്രമല്ല, അർജ്ജുനനന്റെ പാശുപതാസ്ത്രവും അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നുണ്ട്‌ ഭാഗവതത്തിൽ.
ബ്രാഹ്മണൻ ഓരോരുത്തരുടെ പേരിലും സത്യം ചെയ്ത്‌ വാങ്ങുന്നതൊക്കെ ആട്ടപ്രകാരത്തിലെ ഇമ്പ്രൊവൈസേഷനുകൾ ആണ്‌.
രാജ്യത്ത്‌ സംഭവിക്കുന്ന പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളും ശിശുമരണങ്ങളും (പ്രത്യേകിച്ച്‌ അച്ഛനും അമ്മയും കണ്ടു നിൽക്കേ ഉണ്ടാകുന്ന ശിശുമരണം) എല്ലാം രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ കൊള്ളരുതായ്മകൾ കൊണ്ടാണ്‌ എന്നായിരുന്നു ദ്വാപരയുഗത്തിലെ വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ബ്രാഹ്മണൻ രാജസഭയിൽ വന്ന് രാജാവിനെ ആക്ഷേപിക്കുന്നത്‌. കൃഷ്ണന്റെ വംശമാണ്‌ യാദവവംശം. ബലരാമൻ, കൃഷ്ണൻ അവരുടെ മക്കൾ പ്രദ്യുമ്നൻ, അനിരുദ്ധൻ എന്നിവരൊക്കെ ദ്വാരകയിലെ രാജാക്കന്മാരോ രാജകുമാരന്മാരോ ആണ്‌.
കഥ നടക്കുന്നത്‌ ഭാരതയുദ്ധവും കഴിഞ്ഞ്‌ അശ്വഥാമാവ്‌ തന്റെ പണ്ഡവരുടെ കുട്ടികളെ എല്ലാവരേയും നിഗ്രഹിച്ചതിനുശേഷം ആണ്‌. (കൃഷ്ണൻ, ഉത്തരയുടെ വയറ്റിലെ കുഞ്ഞിനെ മാത്രം രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു)  യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ്‌ അശ്വമേധസമയത്ത്‌ ദുശ്ശളയെ അർജ്ജുനൻ കണ്ടിരുന്നു. അവിടെ അർജ്ജുനൻ വരുന്ന വിവരം കേട്ട്‌ പേടിച്ച്‌ സുരഥൻ (ദുശ്ശളയുടെ മകൻ) മരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെ നോക്കിയാൽ ഈ കഥ വളരെ ഭക്തി പ്രധാനമാണ്‌. അർജ്ജുന-കൃഷ്ണന്മാർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വെറും ആശ്രിതനും രക്ഷിതാവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമല്ല. അവർ വലിയ സുഹൃത്തുക്കളാണ്‌. ബന്ധുക്കളാണ്‌. കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരി സുഭദ്രയെ ആണ്‌ അർജ്ജുനൻ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌. അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ സുഹൃദ്ബന്ധത്തിൽ വിള്ളൽ വന്നാലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടെ ഈ കഥയിൽ ഒരു നേർത്ത രേഖയായി കിടക്കുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ പേരിൽ സത്യം ചെയ്ത്‌ കൊടുത്തിട്ടും അർജ്ജുനൻ പ്രശ്നം നേരിട്ടപ്പോൾ സ്വയം യമലോകത്തും ബ്രഹ്മലോകത്തും മറ്റും പോയി ബ്രാഹ്മണശിശുക്കളെ അന്വേഷിച്ചു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഗാണ്ഡീവത്തോടേ ആത്മാഹുതിക്കൊരുങ്ങി. എന്നാലും കൃഷ്ണന്റെ അടുത്ത്‌ ചെന്ന് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചില്ല. അർജ്ജുനന്റെ ആത്മാഭിമാനമാണോ കാരണം? അല്ല. ഒൻപത്‌ ശിശുക്കൾ മരിച്ചു. അവരെയൊന്നും കൃഷ്ണനോ ബലഭദ്രനോ മറ്റ്‌ യാദവരാജാക്കർന്മാർക്കോ രക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അപ്പോൾ പത്താമത്തെ ശിശുവിനെ എങ്ങനെ കൃഷ്ണന്‌ രക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കും എന്നരീതിയിൽ ഒരു ചെറിയ അവിശ്വാസം-സുഹൃത്തിന്മേലുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടൽ- ഉണ്ടായി എന്ന് തോന്നാം.
പത്ത്‌ കുട്ടികൾ-സാധാരണ പത്ത്‌ വയസ്സിനുതാഴെയുള്ള കുട്ടികൾ
ദുഷ്ടന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ച്‌ ശിഷ്ടന്മാരെ പരിപാലിച്ച്‌ ദേവകീനന്ദനനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ലോകനാഥനായി ദ്വാരകയിൽ വസിക്കുന്ന കാലം. അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിക്കാനായി സുഹൃത്തും സഹോദരീഭർത്താവുമായ അർജ്ജുനൻ ഒരു ദിവസം വരുന്നു. ദ്വാരകയിൽ എത്തിയ അർജ്ജുനനെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തിയ ശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണൻ കുശലാന്വേഷണം നടത്തുന്നു.
അപ്രകാരം തന്റെ സുഖവിവരങ്ങൾ തിരക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനോട്‌, അർജ്ജുനൻ ഭഗവദ്‌ദാസരായ തങ്ങളെ പോലുള്ളവർക്ക്‌ അസുഖങ്ങളും  സങ്കടങ്ങളും എങ്ങനെ വരുവാനാണ്‌ എന്ന് തിരിച്ച്‌ ചോദിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല തന്റെ സഹോദരന്മാരും പത്നിയുമെല്ലാം സസുഖം വാഴുന്നു. താങ്കളുടെ പാദാരവിന്ദങ്ങളാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ശ്രീകൃഷ്ണനെ വന്ദിക്കുന്നു.
കുരുവംശത്തിന്റെ മകുടമണിയായ ഹേ അർജ്ജുനാ, ഇളകുന്നതാമരയിതളിൽ തെന്നിക്കളിക്കുന്ന ജലബിന്ദുപോലെ ക്ഷണികമായ ഈ ജീവിതത്തിൽ സൗഹൃദം പോലെ സുഖം തരുന്ന ഒന്നില്ല. അതിനാൽ താങ്കൾ എന്നോടൊപ്പം അൽപ്പകാലം വസിച്ചാലും. എന്ന് മറുപടി പദത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം രംഗം ഇവിടെ ചെറിയൊരു മനോധർമ്മരൂപത്തിലുള്ള ആട്ടത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു.
അടുത്തരംഗത്തിൽ നാം കാണുന്നത്‌, തോഴനായ അർജ്ജുനനോടൊപ്പം ശ്രീകൃഷ്ണനും മറ്റ്‌ യാദവശ്രേഷ്ഠരും ഇരിക്കുന്ന യാദവ സഭയാണ്‌. ആ സഭയിലേക്ക്‌ ഒരു ബ്രാഹ്ംണൻ ഒരു ശിശുശവവും കൊണ്ട്‌ വരുന്നു. മുൻകാലങ്ങളിൽ അങ്ങനെ എട്ട്‌ ഉണ്ണികൾ മരിച്ചുവെന്നും ഇത്‌ ഒൻപതാം ശിശുശവവും കൊണ്ടാണ്‌ ബ്രാഹ്മണൻ വരുന്നത്‌ എന്നും കവിവാക്യമായ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നു.
കുട്ടികളില്ലാത്ത എനിക്ക്‌ ലോകാന്തരങ്ങളിലും സുഖമില്ല. എനിക്ക്‌ ആരാണ്‌ ശരണം? ദൈവമേ! ബ്രാഹ്മണർക്ക്‌ നിരക്കാത്ത ഒരു കർമ്മവും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും ഇതുപോലെ എട്ട്‌ ബാലന്മാരെ എനിക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇത്‌ ഒൻപതാമത്തെ ആണ്‌. പതിനാറായരത്തെട്ട്‌ ഭാര്യമാരോടുകൂടെ സുഖത്തോടേയും അവരുടെ സുഖം അറിഞ്ഞും നടത്തികൊടുത്തും വിലസുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണന്‌ ബ്രാഹ്മണരെ രക്ഷിക്കാൻ എവിടെ സമയം?
എന്നിത്യാദി പറഞ്ഞ്‌ യാദവ സഭയിൽ വന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനേ ഭർസിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ ആണ്‌ നാം രണ്ടാം രംഗത്തിൽ ആദ്യം കാണുന്നത്‌.
ബലരാമൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ തുടങ്ങിയ ഒരു യാദവശ്രേഷ്ഠന്മാരും ബ്രാഹ്മണ വിലാപം കേട്ട്‌ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നതുകണ്ട്‌ ബ്രാഹ്മണദുഃഖം മനസ്സിലാക്കി അത്‌ ദൂരീകരിക്കാനായി അർജ്ജുനൻ ബ്രാഹ്മണനോട്‌ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു എന്നതാണ്‌ ശ്ലോകാർത്ഥം.
കരയുരുത്‌ ദുഃഖിക്കരുത്‌ അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ! ഇനി പുത്രനുണ്ടാകുമെങ്കിൽ അവനെ ഞാൻ രക്ഷിച്ച്‌ തരാം. ബ്രാഹ്മണരുടെ ദുഃഖം തീർക്കുക എന്നത്‌ ക്ഷത്രിയ ധർമ്മം ആണ്‌. കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ക്ഷമിക്കുക. ഇനി ഉണ്ടാകുന്ന പുത്രനെ പരിപാലിക്കുന്ന കാര്യം ഈ അർജ്ജുനൻ ഏറ്റു.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയവർ എന്റെ ദുഃഖം കേട്ടിട്ട്‌ ഒരു തരിക്കും ഇളകാതെ ഇരിക്കുന്നത്‌ കണ്ടില്ലേ? എന്നിട്ട്‌ നീ പുത്രരക്ഷക്ക്‌ ചാടി പുറപ്പെട്ടത്‌ നിന്റെ അവിവേകം ആണ്‌ അർജ്ജുനാ എന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ അർജ്ജുനനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നു.
ഹേ ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠാ, ദുഃഖഭാരം കൊണ്ട്‌ അങ്ങ്‌ പറയുന്ന ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്‌ എനിക്ക്‌ അപ്രിയമില്ല. ഒരു സംശയവും അങ്ങേക്ക്‌ വേണ്ട. ഇനിയുണ്ടാകുന്ന പുത്രനെ പരിപാലിച്ച്‌ തന്നില്ല എങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ദ്രപുത്രനല്ല എന്ന് അർജ്ജുനൻ തിരിച്ച്‌ ബ്രാഹ്മണനോട്‌ പറയുന്നു.
ഭക്തവത്സലൻ എന്ന് പേരുകേട്ട്‌ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാനും അതിശക്തിമാന്മാരായ ബലഭദ്രാദികളും എനിക്ക്‌ ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളെ രക്ഷിക്കാനാവാതെ, ഒരിളക്കവും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ എനിക്ക്‌ ഒരു പുത്രന്റെ മുഖം കാണാനുള്ള യോഗം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും വിലപിക്കുന്നു.
ഹേ സൽഗുണശീലനായ ബ്രാഹ്മണ! എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാലും. സ്വർഗ്ഗവാസികൾക്ക്‌ കൂടെ സുഖത്തെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന അർജ്ജുനൻ എന്ന എന്നെ കേട്ടിട്ടെങ്കിലും താങ്കൾ അറിയില്ലേ? ഞാൻ കൃഷ്ണനല്ല, ബലഭദ്രനല്ല, യാദവ മുഖനും അല്ല. ഞാൻ ജിഷ്ണു ആണ്‌, ഞാൻ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ലഭിച്ചവൻ ആണ്‌, ഇന്ദ്ര പുത്രനാണ്‌ ഭ്രാജിഷ്ണുവും സുനയനനും സദയനും ആണ്‌.
യമനെകൂടെ ജയിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഇന്ദ്രനന്ദനനായ എന്റെ ശരകൂടത്തിന്റെ സംരക്ഷണയിൽ, താങ്കളുടെ ജനിക്കാൻ പോകുന്ന പുത്രന്‌ യമഭയം ഉണ്ടാകില്ല, യമന്‌ ശരകൂടത്തിനരികത്ത്‌ വരാനുള്ള ധൈര്യവുമുണ്ടാകില്ല.
ഇനി താങ്കളുടെ പ്രിയതമ പ്രസവിക്കുന്നതിനുമുൻപായി ഇവിടെ വന്ന് എന്നെ അറിയിക്കുക. അത്ഭുതങ്ങളായ ശരങ്ങൾ കൊണ്ട്‌ തീർത്ത സൂതിഗൃഹത്തിൽ പിറക്കുന്ന താങ്കളുടെ പുത്രനെ യമൻ കൊണ്ടുപോകില്ല.
എന്ന് മാത്രമല്ല, അങ്ങനെ ഇനി താങ്കൾക്ക്‌ ജനിക്കാൻ പോകുന്ന പുത്രനെ രക്ഷിച്ച്‌ തന്നില്ല എങ്കിൽ ഞാൻ, ഈ അർജ്ജുനൻ, തീകുണ്ഡത്തിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി നടത്തും. ഇത്‌ സത്യം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അർജ്ജുനൻ ബ്രാഹ്മണന്‌ സത്യം ചെയ്ത്‌ കൊടുക്കുന്നു.
തുടർന്ന് രസകരങ്ങളായ ആട്ടങ്ങളാണ്‌. ബ്രാഹ്മണന്‌ വിശ്വാസം വരുന്നില്ല. ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇളകാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അർജ്ജുനൻ എന്തിന്‌ ചാടിപ്പുറപ്പെടണം? ആത്മാഹുതി ചെയ്യാം എന്ന് സത്യം ചെയ്തതോടെ ബ്രാഹ്മണന്റെ ബുദ്ധി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പണ്ട്‌ അഗ്നിഭഗവാൻ തന്നെ ഗാണ്ഡീവത്തോടെ ആത്മാഹുതി ചെയ്യും എന്ന് അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും പറയുന്നു. തുടർന്ന് ഇന്ദ്രനെ പിടിച്ചും അവസാനം ശ്രീകൃഷ്ണനെ പിടിച്ചും അർജ്ജുനനെ കൊണ്ട്‌ സത്യം ചെയ്ത്‌ വാങ്ങിക്കുന്നു ബ്രാഹ്മണൻ.
ഇങ്ങനെ തനിക്ക്‌ വേണ്ട വിധത്തിലെല്ലാം അർജ്ജുനന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും സത്യം വാങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണൻ തിരിച്ച്‌ വീട്ടിലെത്തുന്നു. തന്റെ പത്നിയോട്‌ ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങളെല്ലാം പറയുന്നു.
അല്ലയോ കോമളസരോജമുഖീ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാലും. ഇനി നീ കരയരുത്‌. നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങൾക്ക്‌ ശമനം ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നു. നമ്മുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നടക്കാൻ പോകുന്നു. പുത്രശവവും കൊണ്ട്‌ ഞാൻ യാദവസഭയിൽ എത്തി.  അവിടെ ചെന്ന് കരയുന്നസമയത്ത്‌ ഒരു സംഭവൻ നടന്നു. അത്‌ എന്താണേങ്കിൽ ലോകനാഥനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സഹോദരീഭർത്താവായ അർജ്ജുനൻ നമുക്ക്‌ ഇനി ഉണ്ടാകുന്ന പുത്രനെ പരിപാലിച്ച്‌ തരാം എന്ന് അവിടെ വെച്ച്‌ സത്യം ചെയ്തു.
ബ്രാഹ്മണന്റെ സന്തോഷദായകമായ വാർത്ത ശ്രവിച്ച്‌ സാധ്വിയായ ബ്രാഹ്മണപത്നി വളരെ പക്വതയോടെ മറുപടി പറയുന്നു:
വന്നുഭവിച്ചതെല്ലാം സുഖദുഃഖങ്ങൾ എന്ന ഭേദം കൂടാതെ അനുഭവിച്ച്‌ തീർക്കുക എന്നതല്ലാതെ  എത്ര കേമന്മാർക്കും വിധിയുടെ ഗതിയെ തടുക്കാൻ സാധിക്കില്ല. നമ്മുടെ അഞ്ചോ ആറോ കുട്ടികളല്ല അതിലധികം കുട്ടികൾ പഞ്ചാഗ്നിമദ്ധ്യത്തിലെ പുല്ലെന്നപോലെ മരിച്ചു പോയി. ഈ വിധിയെ തടുക്കാൻ പറ്റുമോ? ബലഭദ്രാദികൾക്ക്‌ കൂസാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അർജ്ജുനന്റെ മോഹം അത്യൽഭുതം തന്നെ!
നമ്മുടെ ദുഃഖം തീർത്ത്‌ തന്നില്ല എങ്കിൽ അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി ചെയ്യും എന്ന് പ്രതിഞ്ജചെയ്ത അർജ്ജുനനെ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉപേക്ഷിക്കുമോ? തന്റെ സഹോദരിയായ സുഭദ്രക്ക്‌ വൈധവ്യദുഃഖം വരുത്താൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സമ്മതിക്കല്ല. നീലാരവിന്ദനേത്രനും പാലാഴിയിൽ ശയിക്കുന്നവനുമായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ മനസാ ഭജിച്ച്‌ അർജുനൻ പരിപാലിക്കാൻ പോകുന്ന പുത്രനെ കാത്ത്‌ തരണമേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥനയും മറ്റുമായി ആ ബ്രാഹ്മണ കുടുംബം സമയം കഴിച്ചു. സമയം പോലെ ബ്രാഹ്മണപത്നി വീണ്ടും ഗർഭവതിയായി. പ്രസവകാലം അടുത്തപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണപത്നി തന്റെ ഭർത്താവിനോട്‌ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
അല്ലയോ ജീവിത നായക! ഞാൻ പറയുന്നത്‌ ശ്രദ്ധിക്കൂ. എന്റെ ഗർഭം പൂർണമായി. പ്രസവം മൂന്നുനാളിനപ്പുറം ആസന്നമാണ്‌. അർജ്ജുനനെ പോയി വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരിക. എനിക്ക്‌ തീരെ വയ്യാതെ ആയിരിക്കുന്നു. വയറ്റിൽ ശിശു അനങ്ങുന്നു. നടക്കാൻ കൂടെ വയ്യ.
ഇതുകേട്ട ബ്രാഹ്ംണൻ പറയുന്നു. അല്ലയോ സദ്ഗുണശീലങ്ങളുള്ളവളെ, നീ ഒട്ടും പരിഭ്രമിക്കണ്ട. ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ പോയി അർജ്ജുനനെ വിളിച്ച്‌ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്‌.
ഇതും പറഞ്ഞ്‌ ബ്രാഹ്മണൻ യാദവസഭയിൽ തിരിച്ചെത്തുന്നു. അർജ്ജുനനെ സമീപിച്ച്‌ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.
അല്ലയോ ധീരനും വീരനുമൊക്കെ ആയ അർജ്ജുനനാ, ഒട്ടും താമസമില്ലാതെ എന്റെ കൂടെ ഗൃഹത്തിലേക്ക്‌ വരുക. നമ്മൾ ഇവിടെ വെച്ച്‌ മുൻപ്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. നീ മറന്നിട്ടൊന്നും ഇല്യാലോ അല്ലേ? അല്ലയോ ധന്യശീല, എന്റെ പത്നി വീണ്ടും ഗർഭവതി ആണ്‌. മാത്രമല്ല പ്രസവകാലവും ആസന്നമായി.  അതിനാൽ അത്ഭുതവിക്രമനായ അങ്ങ ഒട്ടും മടിക്കാതെ അമാന്തിക്കാതെ, ശ്രീകൃഷ്ണനേയും സ്വന്തം പിതാവായ ഇന്ദ്രനേയും ധ്യാനിച്ച്‌ ഗാണ്ഡീവവും എടുത്ത്‌ എന്റെ ഒപ്പം വരുക. എനിക്കിവിടെ നിൽക്കാൻ ക്ഷമയില്ലാതായിരിക്കുന്നു.
അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണേന്ദ്ര, ഇതാ ഞാൻ ഒപ്പം വരുന്നു. അങ്ങയുടെ പ്രിയപത്നി പ്രസവിക്കുന്ന പുത്രനെ ഞാൻ കത്തുതരാം. ഗാണ്ഡീവം എന്ന എന്റെ വിഖ്യാതമായ വില്ല് ഇതാ എന്റെ കയ്യിൽ കാണുന്നില്ലേ? യമധർമ്മൻ കൂടെ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്‌ എതിരുനിൽക്കില്ല. അതിനാൽ വ്യാകുലപ്പെടാതെ നമുക്ക്‌ പോകാം.
തുടർന്ന് അർജ്ജുനനും ബ്രാഹ്മണനും ബ്രാഹ്മണഗൃഹത്തിലെത്തുന്നു.  അർജ്ജുനൻ സൂതികാഗൃഹമായി ശരകൂടം നിർമ്മിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ വന്ന് അതെല്ലാം പരിശോധിക്കുന്നു. തൃപ്തിവരുത്തി ബ്രാഹ്മണപത്നിയേയും പേറ്റാട്ടിയേയും സൂതികാഗൃഹത്തിലേക്ക്‌ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ തിരശ്ശീലക്ക്‌ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണപത്നി പ്രസവിക്കുന്നു. കുട്ടിയെ തന്നെ കാണാതെ ആവുന്നു. തുടർന്നുള്ള ബ്രാഹ്മണപത്നിയുടെ വിലാപം:
കരുണാവാരിധിയാ കൃഷ്ണാ! നീ അർജ്ജുനനെ ചതിച്ചുവോ? ഒരിടത്തും ശരണം ലഭിക്കാത്ത ഞങ്ങൾ മൂലം നിന്റെ സഹോദരിക്ക്‌ വൈധവ്യ ദുഃഖം വരണമെന്നാണോ നിന്റെ ഇഷ്ടം? അതികാന്തിമാനായി ജനിച്ച്‌ പുത്രൻ പ്രസവിച്ച്‌ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്നതിനുമുന്നേ ശവം കൂടെ കാണാതായി! അർജ്ജുനന്റെ യത്നം ഫലിച്ചില്ല. തലയിലെഴുത്തിനെ ആർക്ക്‌ മാറ്റാൻ പറ്റും? എന്റെ സഖിമാരെ, ഈ വൃത്താന്തം സൂതികാഗൃഹത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന എന്റെ ഭർത്താവിനോടും അർജ്ജുനനോടും ഈ ചരിതങ്ങൾ എല്ലാം ചെന്ന് പറയുക.
ഈറ്റില്ലത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കേട്ട ബ്രാഹ്മണപത്നിയുടെ ഇത്തരം വിലാപം കേട്ട്‌ ബ്രാഹ്മണൻ ബോധം കെട്ട്‌ വീഴുന്നു. പിന്നെ ബോധം വന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പൂർവാധികം കോപത്തോടെ അർജ്ജുനനെ ഭർസിക്കുന്നു.
പൊട്ട! നിന്റെ വലിയ പ്രൗഢിയുള്ള കഴിവ്‌ എവിടെ? വലിയ കേമമായ ഈ ശരകൂടം കൊണ്ട്‌ എന്തുണ്ടായി? മുൻപേ ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ്‌ ഇതിനൊന്നും ചാടി പുറപ്പടണ്ട എന്ന്. അപ്പോൾ കേട്ടില്ല. അവിവേകവും അഹങ്കാരവും കൊണ്ട്‌ അതൊന്നും കൂട്ടാക്കാതെ ചാടിപ്പുറപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട്‌ ഇപ്പോൾ പ്രസവിച്ച്‌ ബാലന്റെ ശവം കൂടെ എനിക്ക്‌ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മൂഢ! ഇനി ഞാൻ അച്യുതസന്നിദ്ധിയിൽ പോയി എങ്ങനെ കരയും? അത്‌ അയുക്തമല്ലേ? നീ എന്താ ഇവ്ടെ വയറ്റത്ത്‌ കയ്യും കെട്ടി കേമനായി നിൽക്കുന്നത്‌? വേഗം പോയി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അടുത്ത്‌ ചെന്ന് ധാരാളം ഭക്ഷിച്ച്‌ സുഖിച്ച്‌ വാഴുക.
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശകാരം കേട്ട്‌ അർജ്ജുനൻ ധർമ്മലോകത്ത്‌ ചെന്ന് ബാലനെ അന്വേഷിച്ചു
അല്ലയോ ധർമ്മരാജാവേ! എന്നോട്‌ ഇത്‌ വേണ്ടായിരിന്നു. കുട്ടിയെ തിരികെ തന്നുകൊൾക
അപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ്‌ പറഞ്ഞു: ഞാൻ എന്താണ്‌ അർജ്ജുനാ നിനക്ക്‌ അഹിതമായി ചെയ്തത്‌?
മഹിഷവാഹ ബ്രാഹ്മണപുത്രനെ തന്നീടുകില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ യമലോകം ചാമ്പലാക്കും
നീ പരുഷവചനങ്ങൾ പറയാതെ കാര്യം പറയൂ. കൃഷ്ണസഖാവിന്‌ എന്താണ്‌ അസാദ്ധ്യമായത്‌? ഏത്‌ ബ്രാഹ്ംണപുത്രനെ ആണ്‌ നിനക്ക്‌ വേണ്ടത്‌? ഏതു ദേശത്തിലേ ആണ്‌ ബ്രാഹ്മണപുത്രൻ?
ദ്വാരകയിൽ ഒൻപത്‌ മക്കൾ ജനിപ്പോഴേ നീ കൊണ്ടുവന്നു. ഇപ്പോ പത്താമനെ എന്റെ ശരകൂടത്തിൽ നിന്നും നീ കൊണ്ടുപോയി. അവനെ എനിക്ക്‌ തരൂ.
ദ്വാരകയിൽ വന്ന് ഞാൻ എന്റെ ജോലി ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യാൻ എനിക്കെന്നല്ല ആർക്കും സാധിക്കില്ല. സംശയം തീർക്കാൻ ചിത്രഗുപ്തനോട്‌ കൂടെ ചോദിച്ചുനോക്കൂ. എന്നോട്‌ പരിഭവം വേണ്ട. താങ്കളുടെ സുഹ്രൃത്തായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ വിചാരിച്ചാൽ പത്ത്‌ മക്കളേയും കിട്ടും.
ഇതുകേട്ട അർജ്ജുനൻ ബ്രാഹ്മണപുത്രന്മാർ യമലോകത്ത്‌ ഇല്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ച്‌ നാകലോകത്തേക്ക്‌ പോയി. ഇന്ദ്രനോട്‌ പുത്രന്മാരെ ചോദിച്ചു. ഇന്ദ്രനും അവിടെ ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ച്‌ പറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല ശ്രീകൃഷ്ണനോട്‌ അന്വേഷിക്കാൻ ഇന്ദ്രനും പറയുന്നു.
ഇന്ദ്രവചനം കേട്ട്‌ മടങ്ങിയ അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും മറ്റ്‌ ലോകങ്ങളിലൊക്കെ പോയി ബ്രാഹ്മണപുത്രരെ തിരയുന്നു. ഒരു സ്ഥലത്തും കണ്ടുകിട്ടാതെ, അർജ്ജുനൻ അവസാനം തീക്കുണ്ഡത്തിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി നടത്തുവാൻ തന്നെ തീർച്ചയാക്കുന്നു.
അർജ്ജുനന്റെ ആത്മഗതം: എന്തൊരു വിസ്മയം ! വിധി ചെയ്തതുതന്നെ! കാലനും കൂടെ കുട്ടികൾ മരിക്കുന്നു! എന്റെ കാലദോഷം തന്നെ. ഇനി എനിക്ക്‌ അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി ചെയ്യുക എന്നതല്ലാതെ കരണീയം ആയി ഒന്നുമില്ല! ഹേ നന്ദസൂനോ! എന്നെ രക്ഷിക്കൂ!
ഇങ്ങനെ ആത്മഗതത്തോടേ അർജ്ജുനൻ തീക്കുണ്ഡം ഉണ്ടാക്കി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ഗാണ്ഡീവവും ധരിച്ച്‌ തീക്കുണ്ഡത്തിലേക്ക്‌ ചാടാൻ തുടങ്ങുന്ന അർജ്ജുനനെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്‌ തന്റെ തൃക്കൈകൊണ്ട്‌ തടയുന്നു. എന്നിട്ട്‌ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:
സുഹൃത്തേ വിജയ, എന്തിനാണ്‌ നീ സാഹസം ചെയ്യുന്നത്‌? മുൻപ്‌ നിന്നെ സഹായിച്ചതോക്കെ നീ മറന്നുവോ? എല്ലാറ്റിനും നമുക്ക്‌ വഴിയുണ്ടാക്കാം.
ഇങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിച്ച്‌ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ തേരിൽ അർജ്ജുനനുമായി വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക്‌ പുറപ്പെടുന്നു. പോകുന്നവഴിയിലെ ഘോരാന്ധകാരം കണ്ട്‌ അർജ്ജുനനെ ഭയം ഗ്രസിക്കുന്നു. (ഭൂമിക്കുവെളിയിൽ ബഹുദൂരം അകലെ ആണ്‌ പാലാഴി. അവിടെ അനന്തശയനത്തിലാണ്‌ മഹാവിഷ്ണു ഇരിക്കുന്നത്‌. അവിടെ പോകുന്നവഴിയുള്ള ഇരുട്ട്‌ ഒരു പ്രത്യേകതയുള്ളതാണ്‌. സത്യലോകം എന്നാണ്‌ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തെ പറയുന്നത്‌. ഒരു മനുഷ്യന്‌ സ്വയം അവിടെ പോകാൻ സാധ്യമല്ല. പുരാണങ്ങളിലെ കൺസപ്റ്റുകൾ അനവധി! ലോകാലോകപർവ്വതത്തിന്‌ പടിഞ്ഞാറുവശം ആണത്രെ ഇത്‌) എന്താണ്‌ നീ പേടിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അർജ്ജുനാ എന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ചോദിക്കുന്നു. അന്ധകാരം കൊണ്ട്‌ എനിക്ക്‌ ശ്രീകൃഷ്ണാ നിന്റെ ദേഹം കൂടെ കാണാൻ വയ്യാതായി എന്ന് വിലപിക്കുന്ന അർജ്ജുനനോട്‌ ഭയപ്പെടേണ്ട ഞാൻ എന്റെ ചക്രായുധത്തെ സ്മരിക്കുന്നുണ്ട്‌. അത്‌ വന്നാൽ വെളിച്ചം വരും. നിന്റെ ഭയവും പോകും എന്ന് പറയുന്നു ശ്രീകൃഷ്ണൻ. തുടർന്ന് ചക്രായുധം വരുന്നു. അർജ്ജുനൻ ഭയം വെടിഞ്ഞ്‌ കൃഷ്ണാർജ്ജുനന്മാർ യാത്ര തുടരുന്നു.
അങ്ങനെ മഹാവിഷ്ണുസവിധത്തിൽ എത്തിയ അർജ്ജുനന്‌ കൃഷ്ണൻ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മന്ദിരം വിസ്തരിച്ച്‌ കാണിച്ച്‌ കൊടുക്കുന്നു. ശേഷം മഹാവിഷ്ണുസമീപം ചെന്ന് വന്ദിക്കുന്നു.
മഹാവിഷ്ണുവാകട്ടെ നരനാരായണന്മാരായ കൃഷ്ണാർജ്ജുനന്മാരെ സസന്തോഷം സ്വീകരിച്ച്‌ കുശലാന്വേഷണം നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് നരനാരായണന്മാരായ നിങ്ങളെ രണ്ട്‌ പേരേയും ഒന്നിച്ച്‌ എന്റെ അടുത്ത്‌ കാണുവാൻ ഞാൻ തന്നെ ബ്രാഹ്മണപുത്രന്മാരെ ഇങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ടുവന്നതാണ്‌ എന്ന് മഹാവിഷ്ണു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നീട്‌ അവിടെ കളിച്ച്‌ നടക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണബാലന്മാരെ കൊണ്ട്‌ പോയി ബ്രാഹ്മണന്‌ കൊടുക്കുവാൻ അനുവാദം കൊടുക്കുന്നു. കുട്ടികൾ കൃഷ്ണാർജ്ജുനന്മാരുടെ കൂടെ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ പോകാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല എങ്കിലും വിഷ്ണുഭഗവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്‌ അനുസരിച്ച്‌ എല്ലാം മംഗളമായി ഭവിക്കുന്നു.
തുടർന്ന് കാണുന്ന രംഗം ബ്രാഹ്മണന്റെ ഗൃഹം ആണ്‌. അവിടെ ചിന്താകുലയായിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്ംണനും പത്നിയും. അരികിലൂടെ കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും പത്ത്‌ ബാലന്മാരും പ്രവേശിക്കുന്നു. അർജ്ജുനൻ ബ്രാഹ്മണനോട്‌ പറയുന്നു:
നമസ്തേ ഭൂസുരമൗലേ! എന്റെ അപരാധങ്ങൾ എല്ലാം ക്ഷമിച്ചാലും. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ താങ്കളുടെ എല്ലാ പുത്രന്മാരേയും ലഭിച്ചു. പുത്രശോകം കൊണ്ട്‌ നീ എന്നെ ശകാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ മൂന്നുലോകങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണകുമാരന്മാർക്കായി തെരഞ്ഞു. പക്ഷെ എങ്ങുനിന്നും കിട്ടിയില്ല. ശേഷം സത്യം പരിപാലിക്കാനായി ഞാൻ അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ ചാടാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ കപടമാനുഷനായ ഈ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കൃപയോടെ എന്റെ അരികിൽ വരികയും എന്നേയും കൊണ്ട്‌ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. പരമപൂരുഷനായ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അരികിൽ അനന്തനുമുകളിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുമാരന്മാരെ എനിക്ക്‌ കാണിച്ച്‌ തന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അനുമതിപ്രകാരം അവരേയും കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങൾ നേരെ ഇവിടേക്ക്‌ പോന്നു. ഇതാ താങ്കളുടെ പത്ത്‌ പുത്രന്മാരും. സ്വപത്നിയോടുകൂടി ഇവരെ സ്വീകരിച്ചാലും.
ആനന്ദാതിരേകത്തോടേ ബ്രാഹ്മണനും പത്നിയും പത്ത്‌ പുത്രന്മേരേയും സ്വീകരിക്കുന്നു. ശേഷം പശ്ചാത്താപ വിവശനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ പദം:
കൃഷ്ണ! നീ ജയിക്ക! അർജ്ജുന! നീയും ജയിക്ക!. കനത്ത ശോകഭാരം കൊണ്ട്‌ ഞാൻ നിന്നെ  ധാരാളം അധിക്ഷേപിച്ചു. അതൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കരുതേ. എല്ലാം ക്ഷമിക്കേണമേ. നിന്നെ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുന്നവർക്ക്‌ കൂടെ എല്ലാ മംഗളവും വന്ന് ഭവിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 3:02 PM 2 comments: Links to this post
Wednesday, March 23, 2011
പ്രാപ്തും പാശുപതാസ്ത്രമീശകൃപയാ യാതേർജ്ജുനേ ധർമ്മഭൂഃ
ശ്രൃണ്വൻ പുണ്യകഥാശ്ച കർണ്ണമധുരാസ്സത്ഭിഃ സദാ വർണ്ണിതാഃ
രേമേ രാമ ഇവാഭിരാമചരിതഃ പത്ന്യാസമം സാനുജഃ
ശസ്ത്രാർത്ഥം ശക്രസൂനോ ഗതവതി ശകുനേ-
ചര്യാ സുഖമെന്നമതി മര്യാദയോ തേ
ശത്രുക്കളെ വിരവിൽ ഒക്കെ ജയിപ്പതി-
നിശ്ശങ്കമഹിതരെ രണേ വെന്നു ഞാൻ
ആശ്വാസമോടു ബഹു പീത്വാ കരേണ മുഹൂ-
തം മുദാ സഹജമാഹ മഹാത്മാ
സാഹസം ചെയ്തീടൊല്ല സമയം കഴിവോളവും നീ
സഹസൈവ കാര്യം സാധിപ്പാൻ സംഗതി വരും
അത്ര വാഴുന്നെന്നു ഞാനും ചിത്തേ കരുതുന്നേൻ
അന്തികെ വാഴുന്നിവിടെ ഈ വനന്തന്നിൽ-അന്തികേ-
വാതാപി തന്നെക്കൊന്നു വാരുറ്റ മുനികൾക്കു
ആശ്രമം കാൺക മുന്നിലശ്രമമിഹ തൊഴാ-
സഭോജഃ സമേതാൻ സമാകർണ്ണ്യ ശൌരിഃ
ഭൂഭാരം തീർപ്പതിനായി ഭൂമിയിൽ വന്നവതരിച്ചു
കാലികളും മേച്ചുവനേ ബാലകന്മാരായ് നടപ്പോർ
വാരിധിയിൽ വിലസീടും ദ്വാരകയാം പുരിതന്നിൽ
ഹന്ത തദാ കാണ്മതിനായ് ചന്തമോടങ്ങെഴുന്നള്ളി
അഥ സമാഗതമാശു വിലോക്യ തം
ജയ ജയ ഗോവിന്ദ ജയ നാഥ മുകുന്ദ
ജയ ജയ ജനിതാനന്ദ ഹേ ജനാർദ്ദന
പാരം വലഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ജനാർദ്ദന
ശ്രാന്താൻ നിരീക്ഷ്യ വിധിവൽ പ്രതിപൂജ്യ പാർത്ഥാൻ
ശാന്തം ജഗാദ സഹലീ വചനം മുകുന്ദഃ
പരമേശൻ ഭിക്ഷയേറ്റു പാരിൽ നടന്നീലയോ
പുരുഹൂതൻ ശാപംകൊണ്ടു പാരം വലഞ്ഞീലയോ
വീരമൌലി രാഘവൻ വിപിനേ വസിച്ചീലയോ
ചിത്സ്വരൂപ നിൻ ഭക്തവാത്സല്യമല്ലോ നാഥ
നിൻ കൃപയുണ്ടെന്നാകിൽ നിരൂപിച്ചതു സാധിപ്പാൻ
ശൃണു മാമക വചനം ഗോപികാനാഥ
ചെന്താർ ബാണാരിതന്റെ ചേവടി സേവിപ്പാനായി
ഹന്ത വരായ്കകൊണ്ടു സന്താപം വളരുന്നു
ഇന്ദ്രനന്ദനൻ വരും അതിനില്ല സംശയം
മന്ദത കൈവെടിഞ്ഞു മന്നിലുള്ള തീർത്ഥങ്ങളെ
ചെന്നു സേവിച്ചീടുമ്പോൾ ജയമാശു ലഭിച്ചീടും
പാർത്ഥാ നിഷേദുരഥ ഘോരതരേ വനാന്തേ
ജടാസുരോ നാമ വനേത്ര കശ്ചിൽ
മാന്യരാം നിങ്ങളോടൊത്തു മന്നിലെല്ലാം സഞ്ചരിപ്പാൻ
നന്തരമില്ലല്ലോ ഭവാൻ അന്തികേ വന്നാലുമിപ്പോൾ
(സന്തോഷം വളരുന്നു നിന്നെ സൌമ്യ കാൺകയാൽ)
ബാഡവേന്ദ്ര വിദ്യകളിൽ പാടവമുള്ളോരു ഭവാൻ
കൂടവേ സഞ്ചരിച്ചാലും ഊഢമോദത്തോടെ നിത്യം
ഭൂസുരന്മാരുടെ കാമം പൂരിപ്പതിനിന്നു കല്പ-
സ താനുപാദായ യയൌ വനാദ്വനം
നില്ലെടാ ദാനവാധമ നില്ലെടാ നില്ലുനില്ലെടാ
നില്ലു നില്ലെടാ വീര നല്ലതല്ലിതു തവ
മെല്ലെ ഇവരെ വെടിഞ്ഞല്ലാതെ ഗമിക്കൊല്ല
എല്ലുകൾ നുറുങ്ങുമാറു തല്ലുകൊണ്ടു യമലോകേ
ബാലനായ ഹിഡിംബനും ബകനുമല്ലെടാ നിന്റെ
ന്നിപ്രകാരം ചതിച്ചതിനിപ്പോഴെ കൊല്ലുവൻ നിന്നെ
ചോര വമിച്ചു കാലന്റെ ചാരവെ ചെന്നീടുമല്ലോ
ഫേരവനാദങ്ങൾ കേട്ടാൽ പേടിയുണ്ടോ കേസരിക്കു
നീത്വാ നദീശ്ച ബഹുശൈലവനാദി ഭൂയഃ
പ്രാപ്തോ മഹദ്വനമസൌ പവനാത്മ ജന്മാ
വല്ലഭന്മാരേ കേൾപ്പിൻ മെല്ലവെ സല്ലാപങ്ങൾ
ഉത്തമവിപ്രന്മാർക്കു നിത്യ സഞ്ചാരം ചെയ്‌വാൻ
നത്വാ പദേ പിതരമിത്ഥമുവാച ധീരം
അട്ടഹാസം ചെയ്തു ഞാൻ കാല-
അർച്ചനം ചെയ്തു പരമേശ്വരൻ തന്നോ-
ലീലാരസേന വിചരൻ വിപിനേ വിനോദ-
കണ്ടാലും മധുസമയം നല്ല കാമിനീജനഹൃദയം
കൊണ്ടാടീടുന്നു സദയം നല്ല കോമളകുസുമമയം
ഇണ്ടലകന്നുടനാശയേ ഇഹ പരിചൊടു ജലാശയേ
കുണ്ഠത നീക്കി ഗുണോദയേ കുതുകമൊടാശു കുശേശയേ
മന്ദപവനകിശോരം നല്ല മാനിനി കാൺകസുചിരം
സുന്ദരി മനസിജവരസമരം സുഖമൊടു മുതിരുകസരസതരം
മോദാൽ ജഗാദ പവനാത്മജമേത്യ കൃഷ്ണാ
എൻകണവ കണ്ടാലും എങ്കലൊരു കുസുമം
നിൻ കരുണയുണ്ടെന്നാകിൽ നിർണ്ണയമിനിയും മമ
സംഗതി വരും ലഭിപ്പാൻ സരസ സൌഗന്ധികങ്ങൾ
പാരം വളരുന്നു മോദം വാരിജദളനയന
വേലയില്ല തവ ഹിതം വിക്രമേണ സാധിപ്പാനും
പത്ഭ്യാം ഹതേന രുദിതം ഗിരിണാഭിയേവ
രാമം സ്മരൻ സസുഖമത്ര തപഃ പ്രകുർവ്വൻ
ഭീമം സമീക്ഷ്യ സമചിന്തയ ദേവമന്തഃ
ഖേദേന കേസരികൾ കേവലം പേടിച്ചു
മനസി മമ കിമപി ബത മമത പെരുകുന്നിവനിൽ
കനിവൊടിവനുടെ ശക്തി കാൺകയും മമ തത്വം
രാമജയ രാമജയ ലോകാഭിരാമ ജയ
നിശ്ചിത്യ സോയമിതി തൽപഥി നിശ്ചലാത്മാ
പുച്ഛം നിധായ ജരസാർത്ത ഇവാത്ര ശിശ്യേ
സ്വച്ഛന്ദശായിനമുവാച രുഷാ സ ഭീമഃ
വഴിയിൽനിന്നു പോക വൈകാതെ വാനരാധമ
മുഴുത്ത കോപമോടടുത്തു ഞാൻ നിന്റെ
തഴച്ച നിന്നെ എറിഞ്ഞു ഞാൻ
അതു നിനയ്ക്ക സമ്പ്രതി സുദുർമ്മതേ
മടിച്ചു മേ പഥി കിടക്കിലോ
നൃപതേ ഞാനും ഉപചാരാദികൾ ചെയ്യാ-
ജരകൊണ്ടു നടപ്പാനും അരുതാതെ വലഞ്ഞുഞാൻ
നരവര വിരവോടു പുരമേവ ഗമിച്ചാലും
(കുമതേ കാലം കളയാതെ ഗമിച്ചാലും കപിവര
ഉലകിതിൽ ബലവാൻ ആകിയ ഭവാനെന്നെ
കലുഷതയതുകൊണ്ടു നഹി മമ മനതാരിൽ
അലസരിൽ കൃപ തവ കുലധർമ്മമറിഞ്ഞാലും
വനചര തവ കുലമതിലുണ്ടു വായു-
ഹനുമാനാകിയ മമ സഹജനെ നിനച്ചെന്റെ
വിനയവാരിധേ മമ കൌതുകം വളരുന്നു
മമ വാലമപനീയ പോകെടോ നഹി
നരവര വിലോകയ ജരകൊണ്ടു വിവശനായ്
വാചം നിശമ്യ സമുപേത്യ കപേർബ്ബലീയാൻ
വാലാഗ്രമസ്യ നഹി ചാലയിതും ശശാക
പ്രോവാച വാനരവരം വചനം സശങ്കഃ
വാചം ശ്രൃണു മേ വാനരപുംഗമ
പാശധരനോ നീ ചൊൽക പാകവൈരിതാനോ വീര
രാവണാന്തകനായീടും രാമന്റെ ദൂതനാകും ഞാൻ
താവകസഹജൻ മമ നാമം ഹനുമാനല്ലോ
(വാചം ശ്രൃണു മേ മാനുഷപുംഗവ)
വേല പലതും ചെയ്തവൻ വേദന കളഞ്ഞതും ഞാൻ
ജലധി ലംഘിച്ചു ലങ്കയെ ജ്വലനാൽ
ബാലതകൊണ്ടു ഞാൻ ചൊന്ന വാക്കുകൾ കരുതീടായ്ക
കാലിണ കൈവണങ്ങുന്നേൻ കാരുണ്യാംബുധേ സോദര
അഗ്രജ നീ ജലധിയെ വ്യഗ്രം കൂടാതെ കടന്ന
ആശയമതെങ്കിലിപ്പോൾ ആലോകയ മമ ദേഹം
തതഃ സ്വരൂപം ഭയദം ഹനൂമതഃ
അതീവ ഭീതഃ പ്രണിപത്യ പാദയോ-
ഭീയേതി ഭീമം പതിതം പദാന്തേ
പ്രീതി പൂണ്ടീടുക മാനസേ രിപു-
സൌഹൃദേന തവ ദർശിതം മമ ദേഹമീദൃശമറികെടോ
ദേഹികളതിനെ കാൺകിലോ ബത മോഹമോടവശരായിടും
ധന്യശീല പോക വൈകാതെ ഹൃദി ദൈന്യമാശുകളഞ്ഞീടുക
കൌരവന്മാരോടു സംഗരമിനി ഘോരമായി മുതിരുമന്നു നീ
വീര ഞങ്ങളുടെ ചാരവേവന്നു വൈരിവീരരെ ഒടുക്കണം
മാരുതാത്മജ മഹാമതേ മയി ഭൂരി തേ കരുണവേണമേ
മാന്യനായ തവ സോദരൻ ശത-
ചിത്രമാകുമീ വിപിനം എത്രയും മോഹനം
പൂമരങ്ങൾതോറും നിന്നു കൂകുന്നു മധുരം
കാസാരമിതല്ലോ മുമ്പിൽ കാണുന്നു വിപുലം
വാടാ പോരിന്നായി വൈകാതെ മാനുഷാധമ
മർത്ത്യ നിനക്കൊരു മൃത്യുസമൻ ഞാൻ
എന്തിഹ വന്നതെടാ നിശാചര എന്തിഹ വന്നതെടാ
യുദ്ധേ ഹത്വാ നിശിചരവരം സാശരൌഘം കൃതാർത്ഥഃ
ശുദ്ധാം കാന്താം രഘുപതിരിവാവാപ ശുദ്ധാത്മികാം താം
മല്ലലോചനേ മാ കുരു ഖേദം
മല്ലവേണിയിൽ മമ വല്ലഭേ വൈകാതെ
സരണിയൂടെ ചെന്നു ഞാൻ സരസി വേഗാൽ
തരസാ സൌെഗന്ധികങ്ങൾ സപദി കൊണ്ടന്നേൻ
ഹനുമാനെ പഥി കണ്ടേൻ ഹരിണാക്ഷി ഞാൻ
മനുജഹീനമാം വഴി പുനരാശു ഗമിച്ചേൻ ഞാൻ
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 4:08 PM 1 comment: Links to this post
Labels: ആട്ടക്കഥ, കഥകളി, വെറുതെ
Saturday, August 23, 2008
(അര്‍ജ്ജുനവിഷാദ വൃത്തം -ഒരു ആസ്വാദനക്കുറിപ്പ്‌)
കഥകളിപോലെയുള്ള ക്ലാസിക്ക്‌ കലകളിലെ കഥാപാത്രസ്വഭാവ രൂപീകരണത്തില്‍ അന്നന്ന്‌ നിലവിലിരുന്ന സാമൂഹികരാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥകള്‍ എങ്ങനെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്നത്‌ പഠനവിധേയമാക്കി ആദ്യമായി ഒരു ലേഖനം ഞാന്‍ വായിച്ചത്‌ സമകാലീന മലയാളം വാരികയില്‍ ആയിരുന്നു. ശ്രീ എം.വി നാരായണന്‍ ഉത്ഭവത്തിലെ (കല്ലേക്കുളങ്ങര രാഘവപ്പിഷാരോടി, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്‌) രാവണന്റെ വീരരസപ്രധാനമായ തന്റേടാട്ടത്തെ അവലംബിച്ച്‌ അത്തരം ഒരു കഥാപാത്രം അക്കാലത്ത്‌ എങ്ങിനെ രൂപം കൊണ്ടു എന്നത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റേതായ രീതിയില്‍ പ്രസ്തുത ലേഖനത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ കുറവുകളും നിറവുകളും പറയുകയല്ല എന്റെ ലക്ഷ്യം, മറിച്ച്‌ എന്റെ അറിവില്‍ അത്‌ ഇത്തരത്തിലുള്ള ആദ്യസംരംഭമായിരുന്നു എന്നുപറയുക മാത്രമാണ്‌.
തീര്‍ച്ചയായും ക്ലാസ്സിക്ക്‌ കലകളിലും മറ്റ്‌ കലകള്‍, എഴുത്തുകള്‍ എന്നതുപോലെ അതതുകാലഘട്ടം പ്രതിഫലിച്ചു കാണാന്‍ കഴിയും. മറിച്ച്‌ പറഞ്ഞാല്‍ കാലഘട്ടത്തിന്റെ നിറമുള്ള കഥകള്‍ക്കേ സമൂഹത്തില്‍ അംഗീകാരം ലഭിക്കൂ. അതിനാലാണ്‌ ചില കാലഘട്ടത്തില്‍ ചില കഥകള്‍ക്ക്‌ സ്വീകാര്യത കൂടുതല്‍ നേടുന്നത്‌. ഒരു കാലത്ത്‌ പ്രചുരപ്രചാരം സിദ്ധിച്ച കാര്‍ത്തികതിരുനാള്‍ രാജാവിന്റെ കഥകളേക്കാള്‍ സദസ്യര്‍ക്ക്‌ ഇന്ന്‌ കാണാന്‍ കൗതുകം കൂടുതല്‍ ഉള്ളത്‌ നളചരിതം, കര്‍ണ്ണശപഥം, ദുര്യോധനവധം തുടങ്ങിയ കഥകള്‍ക്കാണ്‌. കിരാതം കാണാന്‍ കൗതുകമുള്ളവര്‍ ഇന്ന്‌ കുറവാണ്‌. വഴിപാട്‌ കളികള്‍ ഉണ്ടാകാം. രാവണോത്ഭവത്തിന്റെ പ്രചാരം അടിസ്ഥാനമാക്കി കഥകളി വീരരസപ്രധാനമാണ്‌ എന്നുവരെ പലരും പറയുന്നുണ്ട്‌.
ബലമുള്ള ഒരു കഥാതന്തുവിന്‌ രൂപം കൊടുക്കുക, അഭിനേതാക്കള്‍ക്ക്‌ മനോധര്‍മ്മത്തിനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നിവയൊഴിച്ചാല്‍ ഒരു അഭിനയകലയുടെ കഥാകൃത്തിന്‌ അതിന്റെ വിജയത്തില്‍ വലിയ പങ്കൊന്നുമില്ല.
രണ്ട്‌ ലോകമാഹായുദ്ധങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഇന്ന്‌ നാം എത്തിനില്‍ക്കുന്നത്‌ വളരെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌. അനുദിനം മാറ്റത്തിന്‌ വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒന്നും സ്ഥിരമല്ലാത്തതും, ഉപയോഗശൂന്യമായാല്‍ വലിച്ചെറിയപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു കാലഘട്ടം.
സാമ്രാജ്യത്വശക്തികള്‍ അവരുടെ കരാളഹസ്തങ്ങള്‍ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനും ഇറാഖും കഴിഞ്ഞ്‌ ഇറാനിലേക്ക്‌ നീട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇറാഖില്‍ നടക്കുന്ന ക്രൂരതകളും ഇറാഖികള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും മാധ്യമങ്ങള്‍ വഴി നാം അറിയുന്നു. രാജീവ്‌ ചേലനാട്ടിന്റെ അനുഗ്രഹീതമായ പരിഭാഷകളിലൂടെ ഇറാഖികള്‍, പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീകളുടെ, അമ്മമാരുടെ ദുഃഖങ്ങള്‍ എന്നിവ അവര്‍ തന്നെ എഴുതുന്നത്‌ നാം മലയാളത്തില്‍ വായിക്കുന്നു. ബ്ലോഗിലെ ലേഖനങ്ങള്‍ ആണ്‌ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്‌. പലപ്പോഴും ഇറാഖിലെത്തുന്ന അമേരിക്കന്‍ ഭടന്മാര്‍, ഈ ക്രൂരത എനിക്കുചെയ്യാന്‍ വയ്യ എന്നു തന്നെ പറഞ്ഞ്‌ പട്ടാളത്തില്‍ നിന്നും പിരിയുന്നതുമായ വാര്‍ത്തകള്‍ നാം ധാരാളം വായിക്കുന്നു.
യുദ്ധമോ സമാധാനമോ ഏതാണ്‌ വേണ്ടത്‌ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ നമ്മിലോരോരുത്തരും സമാധാനം എന്നുതന്നെ പറയും. പൊതുവെ സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകരാണ്‌ നാം. കഥകളി പോലെയുള്ള ഒരു ക്ലാസ്സിക്ക്‌ കലയിലൂടെ യുദ്ധത്തിനെതരായ സന്ദേശം എങ്ങനെ ജനങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തിക്കാം എന്നതിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണമാണ്‌ ശ്രീ പി. രാജശേഖരന്‍ രചിച്ച അര്‍ജ്ജുനവിഷാദ വൃത്തം എന്ന കഥ. വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയബോധമുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്കേ ഇത്തരണുത്തില്‍ ഒരു കഥാ തന്തു തന്നെ മഹാഭാരതത്തില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിയെടുക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നാണെന്റെ വിശ്വാസം.
ഫാക്ടില്‍ എഞ്ചിനീയറായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ശ്രീ പി. രാജശേഖരന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഒരു പ്രവാസിയായി ഖത്തറിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ദോഹയില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. സ്വദേശം വൈക്കം.
അര്‍ജ്ജുനന്റെ വിഷാദവൃത്തങ്ങള്‍ അനവധി, വിഷാദം തീര്‍ക്കാനാണല്ലൊ ഗീതോപദേശം നടത്തിയത്‌. അതിലേറേ വിഷാദമയമാണ്‌ ഇക്കഥ.
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 9:23 PM 2 comments: Links to this post
Wednesday, January 24, 2007
രണ്ടാം ദിവസംരംഗം : 1
സുരേന്ദ്രസ്സം പ്രീതൈരിഹ സദസി ദത്താനഥ വരാ-
നവോപ്തോ ദുഷ്പ്രാപാന്‍ നിഷധനൃപതിസ്താം പ്രിയതമാം
ഗതോ രേമേ ഭൈമീം രഹസി രമയംശ്ചാടുവചനൈ
(അനന്തരം സമ്പ്രീതന്മാരായിരിക്കുന്ന സുരേന്ദ്രന്മാരാല്‍ സദസ്സില്‍ വച്ച്‌ ദത്തങ്ങളായ ദുഷ്പ്രാപങ്ങളായി ദുര്‍ല്ലഭങ്ങളായയിരിക്കുന്നവരങ്ങളെ പ്രാപിച്ചവനായിരിക്കുന്ന നളന്‍ പ്രിയതമയെ സന്തോഷത്തോടുകൂടെ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്ത്‌ ശ്വശുരന്റെ നഗരമായ കുണ്ഡിനപുരത്തില്‍നിന്ന്‌ തന്റെ നഗരത്തെ പ്രാപിച്ചവനായിട്ട്‌ രഹസ്യമായി പ്രിയവാക്കുകളെക്കൊണ്ട്‌ ഭൈമിയെ രമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ രമിച്ചു.)
നവയൌവനവും വന്നു നാള്‍തോറും വളരുന്നു
കളയൊല്ലാ വൃഥാ കാലം നീ... (കുവലയ)
ഇന്ദ്രാദികളും വന്നു വലച്ചു നമ്മെ
ഇന്ദുവദനേ, നിന്നെ ലഭിച്ചു ഇതിനാല്‍
ഇനിക്കു പുരാ പുണ്യം ഫലിച്ചു
ഇനിയോ നിന്‍ ത്രപയൊന്നേ ഇനിക്കുവൈരിണീ മന്യേ
തനിയേ പോയതു മൊഴിയാതോ?.. (കുവലയ..)
തവ മുഖമഭിമുഖം കാണ്മേന്‍, തന്വി
ധന്യനായതു ഞാനോ പാര്‍മേല്‍, ഏവ-
‍എന്നിരിക്കവേ നീ എന്തെന്നില്‍ വഹസി വാമ്യ?
കുലയുവതികള്‍ മൌലി മാലേ! ശങ്ക
രത്തലെന്നിയേ വാഴ്ക നാം... (കുവലയ...)
ഇതാണ്‌ ഉമേഷ്‌ പറഞ്ഞ ഭാഗം. ഇനി കാന്താരതാരകത്തിലെ ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ:
ചരണം-3- കല എന്നും കമല എന്നും ദമയന്തയിുടെ രണ്ടു സഖിമാരാകുന്നു. കല എന്നൊരു സഖിയെ നൈഷധകാവ്യത്തില്‍ ശ്രീഹര്‍ഷനും പറയുന്നുണ്ട്‌. കമല വാര്യരുടെ സൃഷ്ടിതന്നെ ആയിരിക്കണം. കലയ-വിചാരിച്ചാലും. നിന്റെ സഖികളായ കലാകമലകളെ നീ എങ്ങനെ വിചാരിക്കുമോ അതുപോലെ എന്നെയും വിചാരിച്ചാലും. ലജ്ജയും സങ്കോചവും വിട്ടു നീ എന്നോടുകൂടി രമിക്ക എന്ന്‌ താല്‍പ്പര്യം. ഇവിടെ കലയേയൂം കമലയേയും എന്നു വേണ്ടതു വര്‍ണ്ണസങ്കോചംകൊണ്ടു കലയം കമലയും എന്നായിത്തീര്‍ന്നു എന്നു സമാധാനപ്പെടണം. അല്ലെങ്കില്‍ നിന്റെ കലയൌം കമലയും ഏതുപോലെ (നിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍) ഭവിക്കുന്നുവോ അപ്പോലെ (ഇരിക്കുന്നവനായിട്ട്‌) നീ എന്നെയും വിചാരിച്ചാലും എന്ന്‌ അദ്ധ്യാഹാരം ചെയ്ത്‌ അന്വയം ശരിപ്പെടുത്തണം.
"കലയം കമലയുമെപ്പോലെ.ണീയപ്പോലെ" എന്നതിന്‌ വ്യത്യസ്തവ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. എം എച്‌. ശാസ്ത്രിയുടെ "രസികകൌതുകം" എന്ന വ്യ്ഖ്യാനം ഇപ്രകാരമാണ്‌: "നിന്റെ കലയും (കലമാനും) കമലയും (പെണ്‍മാനും)എപ്പോലെ (ഏതൊരു രീതിയില്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്നുവോ) അപ്പോലെ (ആ രീതിയില്‍) നീ മാം അപി (എന്നെയും) കലയ (ഭാവന ചെയ്താലും.) രാജകുമാരികള്‍ ക്രീഡോദ്യാനത്തില്‍ മാനിണകളെയും മയിലിണകളെയും വിനോദാര്‍ഥം വളര്‍ത്തുന്നതു സ്വാഭാവികമാണ്‌. ദമയന്തിക്കു കലമാനും പേടമാനും തമ്മിലുള്ള പ്രീതീഭാവം അതിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥസ്വരൂപത്തില്‍ അവധാരണം ചെയ്യുവാനുള്ള പ്രാഗല്‍ഭ്യം സംസിദ്ധമായിരിക്കുമല്ലോ. ആ സ്ഥിതിയ്ക്ക്‌.. നായകന്‍ കലയും കമലയും തമ്മിലുള്ള വര്‍ത്തമാനത്തെ നിദര്‍ശനമാക്കിയത്‌ ഭാവുകന്മാരുടെ ഹൃദയത്തെ സ്പര്‍ശിക്കാന്‍ പര്യാപ്തമത്രേ."
കമല എന്നൊരു സഖിയെ വാര്യര്‍ സൃഷ്ടിച്ചതായി കരുതുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലത്‌ മികച്ച സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായ അദ്ദേഹം "പെണ്‍മാന്‍" എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ കമല എന്ന പദം പ്രയോഗിച്ചു എന്നു കരുതുന്നതായിരിക്കും" എന്നാണ്‌ ശാസ്ത്രിയുടെ വ്യഖ്യാനത്തിന്റെ അവതാരികയില്‍ ഉള്ളൂര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്‌."101 ആട്ടക്കഥകള്‍"ല്‍ ഏ.ആറിനോട്‌ വിയോജിച്ചും ശാസ്ത്രിയോടു യോജിച്ചും ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "തോഴികള്‍ പെരുമാറുന്ന പോലെയാണോ ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്മാരുടെ പെരുമാറ്റം? എങ്കില്‍ നളന്‍ ഒരു അരസികന്‍ തന്നെ."
കാന്താരതാരക വ്യാഖ്യാനത്തിനോട്‌ യോജിക്കാനാണ്‌ വഴികാണുന്നത്‌. നൈഷധത്തെ പലപ്പോഴും പിന്‍തുടരുന്ന വാര്യര്‍ ഇവിടെയും ഹര്‍ഷനെ മാതൃകയാക്കിയതാണ്‌. "മാ ഹൃിയാ വ്രജ, ഭയം പരിത്യജ്യ, ആളിവര്‍ഗ്ഗ ഇവ തേ അഹം" (നാണിക്കരുത്‌, ഭയപ്പാടും സങ്കോചവും കൈവെടിയുക. ആളിമാരെപ്പോലെയാണ്‌ ഞാന്‍ നിനക്ക്‌.)എന്ന നൈഷധീയചരിതഭാഗത്തിന്റെ ആശയമാണ്‌ ഇവിടെ കാനുന്നത്‌. ദേശമംഗലവും ഏാറിനോട്‌ യോജിച്ച്‌ പറയുന്നു: "പാര്‍വ്വതിയ്ക്കു ജയയും വിജ്യുമെന്നപോലെ, ശകുന്തളയ്ക്ക്‌ അനസൂയയും പ്രിയംവദയുമെന്നപോലെ, ദമയന്തിയ്ക്കു രണ്ടു സഖികളെ കല്‍പിച്ചതായിരിക്കാം. സഖികളോടു സ്വച്ഛന്ദം പെരുമാരുന്നതുപോലെ തന്നോടും പെരുമാറണമെന്നു വാക്യാര്‍ത്ഥം. "വീതവിശങ്കം" എന്നും, "സഖിമാരിലധികം വിശ്വസിച്ചീടെന്നെ" എന്നുമുള്ള ഹംസവാക്യത്തോട്‌ ഈ വാക്യത്തേയും തട്ടിച്ചു നോക്കുക. ഇളംകുളവും ആര്‍ നാരായണപ്പനിക്കരും ഏ ആറിനോട്‌ യോജിക്കുന്നു.
ഒന്നാം ദിവസത്തില്‍ ദമയന്തിയുടെ തോഴിമാരെ പേര്‍ പറയാതെ വാര്യര്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. ആ തോഴിമാരില്‍ രണ്ടുപേരായി കലയേയും കമലയേയും കരുതാം. ദേ.ഇ, 101 ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ കാണുന്ന "കമലയുമെപ്പോലെ തവ" എന്ന പാഠം സ്വീകരിച്ചാല്‍ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ക്ലിഷ്ടത ഒഴിവാക്കാവുന്നതാണ്‌. അതിനാല്‍ "കമലയുമെപ്പോലെ നിന്റെ" എന്ന കാന്താരതാരകപാഠത്തിന്‌ പകരം ഇതു സ്വീകരിക്കുന്നു. തവ (നിനക്ക്‌) കലയും കമലയും എപ്പോലെ (ഏതുപോലെയോ അതുപോലെ) നീ മാം അപി (എന്നെയും) കലയ (കരുതുക)എന്ന്‌ അര്‍ത്ഥം.
(ഇത്രയും വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പുസ്തകത്തില്‍നിന്നും ടൈപ്പ്‌ ചെയ്തതാണ്‌. അക്ഷരത്തെറ്റുകളുണ്ടെങ്കില്‍ ക്ഷമിക്കുക. ഇത്രയും വീണ്ടും നോക്കാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ചതില്‍ ഉമേഷിനോട്‌ നന്ദി പറയട്ടെ)
കാന്തന്‍ കനിഞ്ഞു പറയുന്നൊരു ചാടുവാക്യം
സ്വാന്താര്‍മുദാ പുരവനേ സഹതേന രേമേ
കാമ്യം നിനയ്ക്കുന്നാകില്‍ സാമ്യമല്ലിതു രണ്ടും (സാമ്യമകന്നോരു)
‍കിം കേതകങ്ങളില്‍ മൃഗാങ്കനുദിക്കയല്ലീ.. (സാമ്യ..)
‍ആര്‍ത്തുനടക്കും വണ്ടിന്‍‌ ചാര്‍ത്തും കുയില്‍ക്കുലവും
വാഴ്ത്തുന്നു മദനന്റെ കീര്‍ത്തിയെ മറ്റൊന്നില്ല...(സാമ്യമകന്നൊരു..)
ദയിതേ! നീ കേള്‍ കമനീയകൃതേ!
അയി! തേ വിവാഹത്തിന്‍ മുന്‍പനുകമ്പനീയം വൃത്തം..(ദയിതേ..)
ഓരോ ജനങ്ങള്‍ ചൊല്ലി നിന്‍ ഗുണമങ്ങുനിശമ്യ സദാ
ഒരോരോദിനം യുഗമായിംഗമെങ്ങുമൊളിച്ചു ചിരം.. (ദയിതേ..)
ദൂരേ സുഖമെന്നായി, അങ്ങോടടന്‍ പുനരിങ്ങോടടന്‍‌
‍പാരം വലഞ്ഞേനപ്പോള്‍, സംഗതനായൊരു ഹംസവരന്‍...(ദയിതേ..)
സൌവര്‍ണ്ണഹംസം ചെയ്തൊരു സൌഹൃദമായതു സൌഹൃദമേ
പോയ്‌വന്നു നിന്‍മതവും വര്‍ണ്ണിതവാന്‍ മമ കര്‍ണ്ണസുധാം
ദൈവം ന വിപരീതമെന്നു പറഞ്ഞു മറഞ്ഞു സഖാ
ഇതില്‍ സൂ-പറഞ്ഞപോലേയും, ഉമേഷ്‌ പറഞ്ഞപോലെയുമൊന്നുമല്ല എന്റെ ഭാവനാവിലാസം.എനിക്ക്‌ മലയാളവും സംസ്കൃതവും അറിയാം. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഈ രണ്ടുഭാഷകളെയും കൂട്ടിയും കുഴച്ചും പുതിയപദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയും എനിക്കറിയുന്നപോലെ എന്റെ അറിവിനെ പ്രയോഗിച്ചും നിങ്ങളെ രസിപ്പിക്കാം. എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളെ (പ്രയോഗങ്ങളെ) ചോദ്യം ചെയ്യരുത്‌-അത്‌ ചിലപ്പോള്‍ അനന്യസാധാരണമായിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും ഞാന്‍ ഒരു നല്ല കൃതി രംഗത്തവതരിപ്പിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു തരാം എന്ന ഉണ്ണായി വാര്യരുടെ നിലപാട്‌. അല്‍പ്പം ധാര്‍ഷ്ട്യം കലര്‍ന്നതാകാം, പക്ഷെ ആത്മവിശ്വാസം തുളുമ്പുന്ന ഒന്നാണ്‌. പറഞ്ഞപോലെ അദ്ദേഹം രസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു -ന്യൂനതകള്‍ അതില്‍ കാര്യമാക്കാനില്ല.അതുപോലെ, ഉമേഷ്‌,അറിയുന്ന വിവരങ്ങളെ തന്റേതായ വഴിയിലൂടെ അനലൈസ്‌ ചെയ്ത്‌ നിങ്ങള്‍ക്കായി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. അതില്‍ രാഷ്ട്രീയമോ അരാഷ്ട്രീയമോ നിങ്ങള്‍ക്കാരോപിക്കാം. തന്റെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെയും നിലപാടുകളേയും ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല, നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറിവല്ലേ വേണ്ടൂ? എന്റെ വഴിയിലൂടെ ഞാന്‍ കണ്ടുപിടിച്ച്‌ എന്നാലാവുന്നതുപോലെ പങ്കുവെയ്ക്കാം. എന്റെ വഴിസഞ്ചരിച്ച്‌ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നവര്‍ മനസ്സിലാക്കട്ടെ. ശ്രീഹര്‍ഷന്‍ പറയുന്നപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഒരു പ്രൊഫെയിലുമുണ്ട്‌.ഇത്രയും പറഞ്ഞതുതന്നെ വ്യക്തമായോ എന്നൊരു ശങ്കയുണ്ട്‌. നമ്പൂരി ശങ്ക വിട്ടുപോകില്ല!
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Sunil Muthukurussi Mana at 9:35 AM 2 comments: Links to this post
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
sunil pi ilayidam (3)
sunil pi ilayitam (3)
Ushaiqer Heritage Village (1)
സുനിൽ പി ഇളയിടം (3)
Blog Archive January 2017 (1) December 2016 (3) July 2016 (1) April 2016 (2) November 2015 (1) August 2015 (4) March 2015 (1) February 2015 (2) January 2015 (2) September 2014 (2) August 2014 (1) June 2014 (1) May 2014 (1) April 2014 (2) March 2014 (1) February 2014 (2) June 2013 (2) February 2013 (1) October 2012 (4) September 2012 (2) July 2012 (3) June 2012 (1) April 2012 (1) November 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (3) August 2011 (2) July 2011 (2) March 2011 (2) February 2011 (2) October 2010 (1) May 2010 (1) February 2010 (1) January 2010 (1) October 2009 (1) April 2009 (2) March 2009 (2) December 2008 (1) November 2008 (2) October 2008 (1) August 2008 (1) June 2008 (1) March 2008 (3) February 2008 (1) December 2007 (2) November 2007 (1) October 2007 (1) August 2007 (2) July 2007 (1) May 2007 (1) April 2007 (1) March 2007 (3) February 2007 (1) January 2007 (2) December 2006 (1) October 2006 (3) June 2006 (1) May 2006 (4) April 2006 (1) March 2006 (2) February 2006 (1) January 2006 (3) November 2005 (2) October 2005 (3) September 2005 (5) August 2005 (8) July 2005 (11) June 2005 (10) May 2005 (24) April 2005 (13)
Enter your search terms
Simple template. Powered by Blogger.