ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml en en en en ml ml en ml ml ml ml en en ml ml ml en ml en ml ml en en ml ml ml en ml en ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en ml en ml ml en ml en ml en ml en ml en ml ml en ml ml en ml en ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml en ml ml ml en ml ml ml en ml en ml ml ml en ml en ml ml ml en ml en en ml en en ml ml ml en fr ml ml ml ml en fr en ml cs en en da en en cs cs en cs en en cs cs cs en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml cs ml en es en
...ഒരു നിഴലു പോലെ അവള്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി...പിന്നെയും വന്നു.... ...കഥയായി....കവിതയായി....അന്നവള്‍ സ്വപ്നമായിരുന്നു...ഭ്രാന്തന്‍ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ ശേഷിപ്പുകളുമായി ഞങ്ങളിന്നു ഈ ചെറ്റപൊരയില്‍ ഒരു living in relationship ലാണ്......
Showing posts with label ഓര്‍മ്മകുറിപ്പുകള്‍. Show all posts
മീരയെ പോലെ ഞാന്‍ പിന്തുടരുന്ന മറ്റൊരു നവതലമുറ എഴുത്തുകാരിയില്ല ...മീരയുടെ ഒരു കഥ കൂടി ഇന്നു ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അവരുടെ അടിമയായി ഞാന്‍ മാറിയേനേ. വായനക്കാരന്‍ കഥകളിലേക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ അതിലേക്ക് പൂര്‍ണ്ണമായും  അലിയേണ്ടത് തന്നെയാണ്. അത്തരമൊരു ഘട്ടത്തിലാണ് പുറത്തേക്കുള്ള വഴികള്‍ എനിക്കന്യമാക്കി അവരുടെ സംഹാരതാണ്ഡവം....
ആരാച്ചാര്‍ക്ക് മരണത്തിന് ഗന്ധമായിരിക്കും.. ഒരു ആരാച്ചാരെയും നേരിട്ട് കണ്ടില്ലെങ്കില്‍ കൂടി നമുക്കത് ഊഹിക്കാം.. അനുഭവിച്ചറിയണമെങ്കില്‍ മീരയുടെ 'ആരാച്ചാര്‍' തന്നെ വായിക്കണം... ഈ കൃതി ഭരണകൂടം എങ്ങനെ ഓരോരുത്തരെയും അതിന്‍റെ ഇരകളാക്കുന്നു എന്നു കാണിച്ചു തരികയാണ് എന്നു ഡി സി ക്കാര്‍ പുറം ചട്ടയില്‍ പറയാനും ,സ്ത്രീവാദപരമായ ഒരു വിശകലനത്തില്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം വിട്ടു നില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കും തോറും അതിലേക്കു തന്നെ ഏതൊരു വായനക്കാരിയെയും കുരുക്കിയിടുന്നു എന്നത് തന്നെയാണ് ഈ കൃതിയുടെ വിജയം എന്നു 'സംഘടിത'യില്‍  ഉഷാകുമാരി ചേച്ചിയെഴുതാനും കാരണം ...ഒരു പാട് തലങ്ങളിലൂടെ വിഭിന്നദിശകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ നോവലിന്‍റെ ബഹുസ്വരതയാണ്...
കൊല്‍ക്കത്തയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലെഴുതപ്പെട്ട ഈ നോവല്‍   വായനക്കാരനെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നു... അപരിചതമായ പ്രമേയവും എഴുത്തിലൂടെ മാത്രം കണ്ട കൊല്‍ക്കത്തയുടെ പരിചയതയും മീരയുടെ അസാമാന്യ രചനാ പാടവും ഒത്തു ചേരുമ്പോള്‍ രണ്ടായിരത്തി പന്ത്രണ്ടിലെ മാത്രമല്ല നോവല്‍ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണിത്...  "ആരുടെയെങ്കിലും മരണം എല്ലാവര്‍ക്കും ആവശ്യമുണ്ട് - സ്വന്തം അധികാരം അടയാളപ്പെടുത്താന്‍ "... അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളുടെ  അടിച്ചമര്‍ത്തലുകള്‍ക്ക് വിധേയമാകുന്നവന് ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ പകച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വ്യവസ്ഥയെ ആധാരമാക്കി തെറ്റും ശരിയും ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്ന ഭരണകൂടവും നീതിപീഠവും..  തൂക്കുക എന്ന കര്‍മ്മം മാത്രമേ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ... നിര്‍ദേശിക്കുന്നത് കോടതിയാണ്..ഉപകരണങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്നതെങ്ങനെയെന്നു  ചേതന വാക്കുകളിലൂടെ കാണിച്ചു തരുന്നു .. നിങ്ങള്‍ക്ക് ചേതനയെ ഭാരത സ്ത്രീത്വത്തിന്‍റെയും സ്വാഭീമാനത്തിന്‍റെയും പ്രതീകമായി കാണാം എങ്കിലും അവള്‍ ജനിച്ചു വീണ മണ്ണില്‍ ജീവിതം വരയ്ക്കാന്‍ കെല്‍പ്പില്ലാതെ വരയ്ക്കപ്പെട്ടവരായി മാത്രമിരിക്കുന്ന ജീവിതങ്ങളുടെ പ്രതീകമാണ്...
വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ ഇന്നലെയുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ്‌..,...  നോവലിന്‍റെ  സഞ്ചാരത്തില്‍ ചരിത്രത്തിനുള്ള പങ്കു നിസ്സാരമല്ല...ഉപകഥകളിലൂടെ വെളിയില്‍ വരുന്നവര്‍ ഇന്നിന്‍റെ ലോകത്ത്‌ അന്നത്തേക്കാള്‍ ശക്തിയായി ഇടപ്പെടുന്ന കാഴ്ച അതിമനോഹരമാണ്..  ക്രിസ്തുവിനും നാന്നൂറ്റി ഇരുപതു കൊല്ലം പിറകിലുള്ള വേരുകളിലൂടെ പിങ്കളകേശിനിയും അശോകനും നേതാജിയും പിന്നീട് ഗംഗയിലെ വഴുക്കലുള്ള ജലകണികകള്‍പോലെ കാലത്തിന്‍റെ കൈവിരലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ചോര്‍ന്നു കറുത്തമണ്ണില്‍ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്ന സുല്‍ത്താന്‍മാരും നമുക്ക് മുന്നിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുന്നു. അവയിലൂടെ ലോകത്തിന്‍റെ ഗതിവികാസങ്ങളെ വ്യക്തിപരമായ ചരിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും സാമൂഹികപരമായ ചരിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിലേക്ക് അവ പോകുന്നു....
പൊളിച്ചെഴുതപ്പെടേണ്ടവയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിക്കുകയും അവ വലിച്ചു കീറപ്പെടേണ്ടവയെന്നു നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാനും ചേതനയുടെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയുന്നു,,...
സമകാലീനയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന കഥക്ക് സഞ്ജീവ് കുമാര്‍ മിത്ര അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു കഥാപാത്രമാണ്... റേറ്റിംഗിനായി കസറത്തുകള്‍ സാധാരണമാകുമ്പോള്‍ സന്ജീവ് അതിസാധാരണമായി പോകാം,..  "സുഗന്ധമെന്തെന്നറിയില്ലെങ്കില്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ പൂന്തോപ്പില്‍ പ്രവേശിക്കാതിരിക്കുക" റൂമിയുടെ പ്രണയമല്ല ഉപഭോഗസമൂഹത്തിന്‍റെ പ്രണയം അവ ലാഭനഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമായ വാക്കുകളിലോ  ശാരീരികമായോ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട ഒന്നു   മാത്രമാണ്‌,.
" നിന്നെ ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്കനുഭവിക്കണമെന്നു" രഹസ്യമായ പറയുന്ന അവന്‍ ഉഷാകുമാരി  പറയുന്നത് പോലെ ഭീരുവല്ല .സമൂഹം അവളോട്‌ ഉച്ചത്തില്‍ പറയുന്നതിന്‍റെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍  മാത്രമാണ് അവന്‍ നടത്തുന്നത് ... അവിടെ അയാള്‍ ആരുടെയോക്കെയോ പ്രതിനിധിയായി മാറുന്നു.. ചേതന അവനില്‍ പ്രണയം തേടാനും അതൊരു കാരണമായേക്കാം
"ഒരേ സമയം സുനിശ്ചിതവും അനിശ്ചിതവുമായ പ്രതിഭാസമാണ് മരണം".... മരണത്തെ നിര്‍വചിക്കാന്‍ നാനൂറ്റി അന്‍പത്തിയൊന്നു പേരെ തൂക്കുകയും അതിലേറെ മരണങ്ങളുടെ സഞ്ചാരം നീം തല ഘട്ടില്‍ കാണുകയും ചെയ്ത ഫണിഭൂഷണ്‍  ഗൃദ്ധാ മല്ലിക്കിനേക്കാള്‍ അനുയോജ്യനായ മറ്റൊരാളില്ല...അയാളെ പോലെ നമ്മളും മരണത്തിന്‍റെ നിര്‍വചനങ്ങള്‍ തേടികൊണ്ടിരിക്കും...
ആരാച്ചാര്‍ ഒരു സ്ത്രീപക്ഷ രചനയാണോ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക്മറുപടിയുണ്ടാകില്ല..മുന്‍പ് പറഞ്ഞ ബഹുസ്വരത ഒരു കാരണമായേക്കാം. "പുരുഷന്‍റെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയോ ആടയാഭരണങ്ങളുടെയോ പേരിലല്ലാത്ത ആനന്ദം സാധ്യമാണെന്ന്   വിശ്വസിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും സാധ്യമല്ലാത്ത ഒരു സമൂഹം നമുക്കു പുറകിലുണ്ടായിരുന്നു... അന്നപൂര്‍ണ്ണയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു നിശബ്ദ പോരാട്ടം...
ഉപകഥകളുടെ ആധിക്യം നോവലിന്‍റെ മുന്നോട്ടുള്ള വായനയെ സുഗമമാക്കുന്നില്ല എന്നു ചെറുതായ വിമര്‍ശനം ഇവ നേരിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും "കണ്ണിന്‍ മുന്നില്‍ കാണുന്നതെല്ലാം ആവര്‍ത്തങ്ങളാണെന്നു" പറഞ്ഞുകൊണ്ടു മാനെദൊ അതിനു മറുപടിയും നെയ്യുന്നു...
" ജോഡി തോര്‍ ഡാക് ഷുനെ കേവു ന അഷെ തോബെ ഏക്‌ല ഛലോരെ" നിന്‍റെ വിളി കേട്ടു ആരും വരുന്നില്ലെങ്കില്‍ തനിച്ചു തന്നെ പോവുക.... ടാഗോറിന്‍റെ വരികള്‍ ചുറ്റിലും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു.ഈ നോവലിനെ കുറിച്ച് പറയാന്‍ ഇനിയും ഒരുപാട് ബാക്കി. വായിക്കപ്പെട്ട നോവലിലേക്ക് ഒരു പേരു കൂടി ആരാച്ചാര്‍.,. അവ സമ്മാനിച്ച നല്ല അനുഭവങ്ങളുമായി ഒരു പുതിയ രചനയെ  കാത്തിരിക്കുന്നു..
മീരയുടെ ഒരു നോവല്‍ വായിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവുമായാണ് 'ആരാച്ചാര്‍' മേടിച്ചു വെച്ചത്.. സമയകുറവും പുസ്തകത്തിന്‍റെ വലുപ്പവും അതിനെ പിന്നീട് വായിക്കാനായി വച്ച ആ ഇടവേളയിലാണ് 'മീരാ സാധു' എന്ന കേവലം അന്‍പതു പേജുകള്‍ മാത്രമുള്ള മീരയുടെ തന്നെ ഒരു കുഞ്ഞു നോവല്‍ യാദൃചികമായി കൈയ്യില്‍ കിട്ടുന്നത്.. 'കുഞ്ഞു' എന്ന പ്രയോഗം ആ നോവലിന്‍റെ ആഖ്യാനമനോഹാരിതയെ ഒട്ടും ചെറുതാക്കി കാണിക്കുന്നില്ല. പ്രസാധകകുറിപ്പില്‍ സൂചിപ്പിക്കുനത് പോലെ ഉദാത്തമായ ശില്‍പ്പഭദ്രതയാണ് മീരയുടെ രചനകളെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.
തല മൊട്ടയടിച്ചു പിച്ചതെണ്ടി വൃന്ദാവനത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന പതിനായിരം സ്ത്രീകളിലൊരുവളുടെ കഥയല്ല. മറ്റു മീരാസാധുക്കളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥയുമാണു തുളസി. മാധവനെ  അഗാധമായി പ്രണയിക്കുന്ന തുളസി. അയാളുടെ പ്രണയം അവള്‍ക്ക് മാത്രം സ്വന്തമല്ല  എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും അവള്‍ അയാളില്‍ കൂടുതല്‍ അലിയുന്നു... തനിക്ക് അയാളെ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടാന്‍ പോകുകയെന്നു മനസ്സില്ലാക്കിയ അവള്‍ അയാളോടൊപ്പം ഒരു രാത്രി ശയിക്കുകയും പിന്നീട് വിഷം കൊടുത്ത് കൊന്ന തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുടെ മൃതദേഹങ്ങള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കാട്ടികൊടുത്തു പ്രതികാരം വീട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. കുറുപ്പ് സാര്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ നോവലില്‍ മീരയുടെ എഴുത്തിന്‍റെ ശക്തി വിളിച്ചോതുന്ന ഒന്നായിരുന്നു കുട്ടികള്‍ക്ക് വിഷം കൊടുക്കുന്ന രംഗം... നോവലുകളുടെ വലുപ്പമല്ല വായന തരുന്ന സുഖമാണ് അവയെ മനോഹരമാക്കുന്നത്..
വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോകത്തില്‍ മറവിയിലേക്ക് നീങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുന്ന കഥകളില്‍ ഇവയും പെടുമായിരിക്കും. അഗാധമായ പ്രണയങ്ങളില്‍ ജീവിതം ജീവിക്കുന്ന തുളസിയും എവിടെയോക്കെയുള്ള മാധവന്മാരും... വിനയന്മാരും അപ്പോഴും  ചിതല്‍പുറ്റുകളെ അതിജീവിച്ചു ഇവിടെയൊക്കെ അലഞ്ഞുതിരിയുമായിരിക്കും ....
മുഖപുസ്തകങ്ങളിലെ കുറിപ്പുകള്‍ വായിച്ചു അപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന ഒരു കമന്‍റുമിട്ടു രക്ഷപ്പെടുന്ന താല്‍ക്കാലിക പ്രതിഭാസം നോവല്‍വായനയില്‍ നടക്കുകയില്ലല്ലോ? ഓരോ വാക്കുകളും മറ്റൊന്നിലേക്ക്  തുറന്നു തരുന്ന വഴികളും അതോടൊപ്പംതന്നെ വേറൊന്നിന്‍റെ  തുടര്‍ച്ചയുമാകുമ്പോള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും. വിലകൂടിയ വാക്കുകള്‍ വിളക്കി ചേര്‍ത്ത് അക്കാദമിക്‌ പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ ഇവനെ ഏറ്റെടുക്കും മുന്‍പ്‌ നമുക്ക് വായിക്കാം.
എം കെ ഖരീം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഒരു നോവലും ഞാന്‍ ഇതുവരെ വായിച്ചിട്ടില്ല. എന്ത് വായിക്കണം എന്നു പോലും വേറൊരാള്‍ തിരുമാനിക്കുന്ന കാലത്ത് എഴുത്തുകാര്‍ തങ്ങളുടെ വെളിച്ചം കാണാത്ത സൃഷ്ടികള്‍ക്കുള്ളില്‍ ചിതല്‍ പുറ്റുകളായും മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഫേസ്ബുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയ എഴുത്തുക്കാരന്‍റെ രചന   മറ്റു ‘പ്രമുഖ’ നോവലുകളെക്കാള്‍ മുന്‍പേ എന്നെ  വായിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചതും എന്നിലെ ഒരു റിബലായിരിക്കണം.. ‘രമണന്‍ രണ്ടാമന്‍’ പേരില്‍ തന്നെ മരണത്തിന്റെ ഗന്ധമുള്ള പ്രണയം അലയുന്നില്ലേ? അങ്ങനെ ഒരു നാമകരണം ചെയ്തത് തിരിച്ചറിയപ്പെടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം എന്നു പറയുന്ന നോവലിസ്റ്റ് തന്നെ പ്രണയിക്കുക എന്നത് നുണയാണെന്നും പ്രണയത്തിലാകുക എന്നതാണ് സത്യമെന്നും പ്രണയത്തിലാവുന്നതോടെ  നാം എല്ലാത്തരം മലിനതകളില്‍ നിന്നുള്ള മോചനം തേടുമെന്നും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു...
ജാവേദും മീരയും അല്ലെങ്കില്‍ ജാവേദും സാവിത്രിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം മാത്രമല്ല അവന്‍റെ കഥാപാത്രങ്ങളായ വേണുവും ആതിരയും തമ്മില്‍ ഗ്ലാഡിനും എലിസബത്തും തമ്മില്‍..,... ജീവിതങ്ങളിലെ പ്രണയങ്ങള്‍.., രക്തസാക്ഷിത്വം. അവരോടൊപ്പം ഭ്രാന്തമായ ലോകത്ത് അലറുന്ന അപരനെ തിരിച്ചറിയാനാവാതെ അവന്‍ ജാവേദ്‌..,.വേണുവും ആതിരയും ഗ്ലാഡിനും ചിന്തകളില്‍ അവനോട് തര്‍ക്കിക്കുന്നു സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കൂട്ടു കിടക്കുന്നു.. നോവലിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയേ പറ്റൂ പ്രണയം അത്രക്കുമേല്‍ തീവ്രമാണ് ജീവിതവും...
കഥയിലെ നായകനെ ഖരീം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് 'മുറിവേറ്റപക്ഷി' എന്നാണ്, "ഉണങ്ങാത്ത വ്രണവുമായി നടക്കുന്നവന്‍,ആ വ്രണത്തിലാണ് എഴുത്ത്, അതില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ മരവിപ്പ്.എഴുതാതിരിക്കുകയെന്നാല്‍ മരിച്ചു പോകുക എന്നുതന്നെ". ജാവേദും ഖരീമും ഒന്നുതന്നെയല്ലേ നാം സംശയിച്ചു പോകും .. "പെണ്ണിനെ അടിമയാക്കുന്നതല്ല പ്രണയം,നിന്‍റെയൊക്കെ പ്രണയത്തിന് നാപ്കിന്‍റെ വിലപോലും ഞാന്‍ തരില്ല" സരയുവിന്‍റെ കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പല്‍ ആരുടെയെല്ലാം മുഖത്താണ് ചെന്നു പതിക്കുന്നത്.
ബാബമാരുടെ ലിംഗം തിരയുമ്പോള്‍ വിശ്വാസവും അവിശ്വാസവും , സാംസ്കാരിക അധിനിവേശം വരുമ്പോള്‍  വായനക്കാരനും നോവലിസ്റ്റും   എല്ലാം ഒരു വലിയ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വഴിയൊരുക്കേണ്ടത് തന്നെ. ചിന്തകളുടെ പ്രവാഹം നൂറ്റി മുപ്പത്തി നാല് പേജുള്ള ഈ ചെറിയ നോവല്‍ എനിക്ക് ഒറ്റയിരുപ്പില്‍ വായിക്കുന്നതിനെ തടയിട്ടു എന്നുള്ളത് ഒരു സത്യമാണ്. അതു ഒരു പോരായ്മയായി വേണമെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ചൂണ്ടികാണിക്കാം.  വായനക്കാരന്‍റെ മൃദുല വികാരങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനുതകുന്ന വിധത്തില്‍ രചനകളെ രൂപപ്പെടുത്തിയാല്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ ഭീകരമായ കീഴടങ്ങലിനു വിധേയനാകും. ഏഴുത്തുകാരന്‍ പരമമായ സ്വാതന്ത്രം തേടുകയാണ്. ഖരീം ആ സ്വാതന്ത്രത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി എന്നു വേണം പറയാന്‍.,.
രമണന്‍മാര്‍ എന്നും പുനര്‍വായനക്ക് വിധേയരായി കൊണ്ടിരിക്കും, ചങ്ങമ്പുഴ ഒരു ആരംഭമാണ്‌,.വായനയിലൂടെ നമ്മളും ആ വഴികളില്‍ കൂടി  കാലവും ദേശവും മറന്നു സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദിശാഫലകങ്ങളായി വഴിവക്കില്‍ ഖരീമുമാരും..
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 23:22 10 comments:
Wednesday, 13 March 2013
കുട്ടന്‍ കണ്ട ബിനാലെ ...(രണ്ടാം ഭാഗം)....
BRICS രാജ്യങ്ങളിലെ കലാകാരന്‍മാരുടെ ഡോക്യുമെന്‍റെറികള്‍ എവിടെയൊക്കെയോ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ അസ്വസ്ഥമാക്കാം,മുഴുവന്‍ കാണാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും....
അമേരിക്കന്‍കാരന്‍ ആല്‍ഫ്രെഡോ യാറിന്‍റെ 'ക്ലൗഡ്‌ ഫോര്‍ കൊച്ചി'യില്‍ ജലത്തിലെ പ്രതിഫലനത്തില്‍ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന മേഘസന്ദേശത്തിലെ വരികള്‍ സാധാരണത്വം തുളുമ്പുന്ന വലിയ കാര്യങ്ങളായി..
'celebration in the laboratary' ആസ്പിനിലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ലബോറട്ടറിയില്‍ അതുല്‍ ദോദിയ നടത്തിയ പ്രദര്‍ശനം അസാധാരണമായ ഒരനുഭവം തരുന്നില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ചില നല്ല ആംഗിളുകള്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ സാധിക്കും.
ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ എന്ന പരിപാടി ആദ്യമായി കാണുന്നത് കൊണ്ടാകാം അതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥവ്യാപ്തി പൂര്‍ണ്ണമായും മനസ്സില്ലാക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തത്. വിവാന്‍ സുന്ദരത്തിന്‍റെ 2000 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള  മുസിരിസ് പട്ടണത്തിന്‍റെ പുനരാവിഷ്കരണം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട potshed കള്‍ കൊണ്ടുള്ളതാണ് 'Black Gold'.
സുബോദ് ഗുപ്തയുടെ  പേരിടാത്ത ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ വലിയൊരു തോണിയില്‍ കാണുന്ന പഴയ പാത്രങ്ങള്‍, ഫര്‍ണിച്ചറുകള്‍, സൈക്കിള്‍ തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങള്‍....,.... ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും പ്രകൃതി ഒരു വശത്തു... നിലനില്‍പ്പിനായുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ പാലായനം ചെയ്യപ്പെടുന്നവര്‍ മറ്റൊരു വശത്ത്.....
'Five rooms of clouds'
Clifford Charls ന്‍റെ 'Five rooms of clouds' എന്‍റെ ഭാവനക്കപ്പുറത്താണെന്ന് തോന്നിയതിനാല്‍ കൊറേ നോക്കി ഞാന്‍ തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ  നാട്ടിലെ കൊച്ചു പിള്ളേരുടെ സൃഷ്ടികള്‍ എന്നെ കുട്ടികാലത്തിലേക്ക് നയിച്ചു,,,
'ക്രോസ് ഫയര്‍' ഷാഹിദുല്‍ഇസ്ലാമിന്‍റെ ഫോട്ടോഗ്രാഫി എക്സിബിഷനും ഉപേന്ദ്രനാഥിന്‍റെ 'കേരളത്തില്‍ നിന്നും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം' എന്ന പ്രദര്‍ശനവും ആകര്‍ഷകം തന്നെ.....
'tug of war' എന്ന ജലാശയ ചിത്രം വരച്ച ജലജ മനുഷ്യന്‍റെ  ദ്വിമുഖ വ്യക്തിത്വത്തെ പ്രതീകവല്‍ക്കരിച്ചതാണത്രേ,............
ശ്രേയസ് കാര്ലോയുടെ 'ഫില്ലിംഗ്' 'ലീക്കിംഗ്' എന്നിവ നമ്മുടെ കണ്ണിനെ പരീക്ഷണ വസ്തുവാക്കുന്ന അനുഭവം തരുന്നു......
കോഴിക്കോട്ടുക്കാരന്‍ പ്രഭാകരന്‍റെ ചിത്രങ്ങള്‍ അയല്‍ പക്കത്തെ കാഴ്ചകള്‍ പോലെ നമ്മെ നോക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ Sun Xun എന്ന ചൈനക്കാരന്‍ രചനകള്‍ നമ്മെ അപരിചത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.,..
ഉരുകിയ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍, സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍ മോസ്കിറ്റോ പെപ്പലന്‍റ, ചായങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് ആനന്ദ്‌ ജോഷി ഒരുക്കിയ ത്രീ സിമ്പിള്‍ സ്റ്റെപ്സ് കണ്ടു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഒരാളുടെ ആക്രോശം കേള്‍ക്കുന്നത്.... ഇവിടങ്ങളിലെ കലാസൃഷ്ടികള്‍ നമുക്ക് കാന്‍സര്‍ സമ്മാനിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് പ്രകൃതി ജീവനം പ്രാക്ടീസ്‌ ചെയ്യുന്ന ആ മനുഷ്യന്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നത്.....
72 പ്രവിലേജസ് ജൊസഫ് സെമയൊരുക്കിയ ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ പ്രതീകങ്ങളുടെ കൂമ്പാരമാണ്....
22 മീറ്റര്‍ നീളമുള്ള ഒരു മേശ, 72ചെമ്പു തകിടുകള്‍ 5000മീറ്റര്‍ നീളമുള്ള വെള്ള നൂല്‍ .... ചേര രാജ വംശത്തിലെ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ ജൂതന്‍ മാര്‍ക്കും ക്രിസ്ത്യന്‍ സമുധായക്കാര്‍ക്കും 72 വിശേഷധികാരങ്ങള്‍ നല്‍കിയതായി ചരിത്രം .... 72 തകിടുകള്‍ ജറുസലേം നഗരത്തിനു മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട നക്ഷത്ര സമൂഹങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നഗരത്തിന്‍റെ ചുറ്റളവത്രേ 5000 മീറ്റര്‍.....,... സെമ തന്നെ വരച്ച 72 ചിത്രങ്ങള്‍ ആ വിശേഷധികാരത്തിന്‍റെ സൂചനതന്നെയാണ് തരുന്നത്.....
'Printed Rainbow' തീപ്പെട്ടി ചിത്രങ്ങളുടെ മായികലോകത്തേക്ക് രക്ഷപ്പെടുന്ന വൃദ്ധയുടെയും അവരുടെ പൂച്ചയുടെയും കഥ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗീതാഞ്ജലിറാവുവും ആസ്വാദക ശ്രദ്ധ നേടുന്നു.
അവിടെ ഞാന്‍ കണ്ട ഒരു കലാകാരനായിരുന്നു ജ്യോതി ബസു എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാമെന്നു വെച്ചാല്‍ അങ്ങേരു ഒടുക്കത്തെ ബിസിയാണ് തന്‍റെ വരയില്‍........,.... പേരിടാത്തൊരു ചിത്രമായിരുന്നു അത്...
പഞ്ചമഹാഭൂതങ്ങള്‍ എന്നും എന്നെ നിഷ്പ്രഭനാക്കിയേട്ടെയുള്ളൂ.. വെങ്കണ്ണയുടെ  'five great elements' അത് കൂടുതല്‍ ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചു...
പാട്യക്കാരന്‍ വല്‍സന്‍ കൂര്‍മ്മ അവതരിപ്പിച്ച 'I Wish I Can Cry' എന്ന കോപ്പര്‍ വയര്‍, മണ്‍പാത്രം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ ആളുകളെ നിരായുധരാക്കുന്നു.....
ആസ്പിന്‍ വാളില്‍ നിന്നും നേരെ പോയത് തൊട്ടടുത്തുള്ള പെപ്പര്‍ ഹൌസിലെക്കായിരുന്നു അവിടെ മലയാളികളുടെ കരവിരുത് കാണാമായിരുന്നു.... കൃഷ്ണകുമാറിന്‍റെ ബോട്ട്മാനും  കെ പി റെജിയുടെ തുമ്പിക്കര ചാത്തനും,.....
ഷൈന ആനന്ദും അശോക്‌ സുകുമാരനും അവരുടെ  'CAMP' എന്ന സ്റ്റുഡിയോയിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ച 'Destuffing  Matrix' 4*3 HD video ഒരു പോര്‍ട്ടിന്‍റെ വിവിധ സീനുകളുടെ സംയോജനം സാധ്യമാക്കുന്ന ആശയപോരാട്ടം കാഴ്ചവെക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി......
22 perfect വയലിന്‍റെ രാഷ്ട്രീയം നിഗൂഡമായി നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കും ആരാണത്തിന്‍റെ സ്രഷ്ടാവെന്നു ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല...
മൊയ്തു ഹെറിറ്റേജിലെത്തുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു... അഹമ്മദ്‌ മേത്തറുടെ കണ്ണുകള്‍ മെക്ക നഗരത്തിന്‍റെ ആത്മീയതയും ആകര്‍ഷീണതയും നന്നായി ഒപ്പിയെടുത്തു.... തലവേദന അസഹയനീയമായതിനാല്‍ 'life in a river' എന്ന ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍കൂടി കണ്ടു ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി,,
.... 'കടുവക്കു എല്ലാം മനുഷ്യരും ഒരു പോലെയാണ്, കടുവക്ക് കടുവയായിരിക്കാനാണ് മോഹം എന്ന ഓപ്പണ്‍ എയര്‍ ചിത്രം കണ്ടു ഫോര്‍ട്ട്‌ കൊച്ചിയില്‍  തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ മട്ടാഞ്ചേരിയിലേക്ക് പോകാന്‍ കഴിയാത്തത്തിന്‍റെ വിഷമവും കുറെ ചോദ്യങ്ങളും മനസ്സില്‍ ബാക്കിയായി........
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 06:37 12 comments:
Saturday, 31 March 2012
“ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?” ക്ഷണം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ പതറിയില്ല
കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ജിബ്രാന്‍റെ പ്രവാചകനെ അവിടെ തന്നെ വച്ച് അവളുടെ കൂടെ നടന്നു..
ആദ്യമായി എന്‍റെ കൂടെ ഒരാളെ കണ്ടിട്ടാകണം മൊയിലാര്‍ക്കു ഒരു ചിരി..ഇവിടെ പുസ്തകം വാങ്ങാന്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാനാരെയും കൂടെ കൂട്ടാറില്ല.
എന്‍റെ പേര് അനന്യ...ആമിയുടെ അടുത്തു നിന്നും വരുന്നു..
നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന മൂന്നാമത്തെ ആമി അല്ലേ?
പ്രണയത്തിനു വല്ലാത്തൊരു സൌന്ദര്യമുണ്ടെന്ന് നമ്മോട് പറഞ്ഞ മാധവിക്കുട്ടി..
നിരജ്ജനെ കണ്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ...നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചേനെ എന്നു പറഞ്ഞ സമ്മര്‍ ഇന്‍ ബത്തലെഹമിലെ മഞ്ജുവും പിന്നെ?
ഇല്ല പിന്നെയാരെയും എനിക്കറിയില്ല ആദ്യമായാണ് ഞാനവളോട് സംസാരിച്ചത്
എന്നാല്‍ വാ  നമുക്കൊന്നു നടക്കാം...
ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് എന്നെയും അനന്യയെയും മറന്നാല്‍ ഞാനൊരു കഥ പറഞ്ഞു തരാം
പൊലര്‍ച്ചെ നടക്കാന്‍ പോകുന്നത് ഞങ്ങളൊരു പതിവാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.ഞങ്ങളുടെ നാടിന്‍റെ മാസ്മരിക സൌന്ദര്യമുള്ളതോന്നുംകൊണ്ടല്ല.കൊപ്പരക്കണ്ടം എന്ന പഴഞ്ചന്‍ പേര് മാറ്റി പുറക്കാടെന്ന പുതിയ നാമധേയം സ്വീകരിച്ചപ്പോള്‍ കൂടെ പോന്ന നാലഞ്ചു നായ്ക്കളും ,ആഞ്ചിപൂഞ്ചിയുടെ  ചായ പീട്യെല് ചായ കുടിക്കാന്‍ വരുന്ന  മൂന്നാല് വയസ്സന്‍മാരും, ഒരു പാല്‍സൊസൈറ്റി അല്ലാതെ മറ്റെന്തുണ്ടാവിടെ?
ഞങ്ങളിലെ രണ്ടു പേരുടെ ഒടുക്കത്തെ മിലിട്ടറി പ്രേമം എന്‍റെ രാവിലത്തെ ഉറക്കത്തെ തല്ലി കൊന്നു..
എന്‍റെ അമ്മമ്മയുടെ അനിയത്തിയും സര്‍വോപരി മൂന്നു ലിറ്റര്‍ പാല്‍ കഷ്ടിച്ചു കിട്ടുന്ന ഒരു പശുവിന്‍റെ മുതലാളിയുമായ അമ്മാളു അമ്മയാണ് ആ നിര്‍ദേശം മുന്നോട്ടു വച്ചത്
"എന്തായാലും നീ കോപ്പ്രാണ്ടത്തിലേക്കു പോന്നുണ്ട് ഈ പാല് കൂടി ഒന്നു സൊസൈറ്റിയില്‍ കൊടുത്താലെന്താ?
ഐക്യകണ്ടേന എല്ലാവരും പാസ്സാക്കിയതിനാല്‍ ഉറക്കത്തോടൊപ്പം രണ്ടു ലിറ്റര്‍ പാലിന്‍റെ ഭാരവും കൂടി എന്‍റെ കൈയ്യില്ലായി.
കൂടെയുള്ള പഹയന്മാരിലോരുത്തനു മിലിട്ടറിയില്‍ കിട്ടിയപ്പോള്‍ ലവമാരുടെ നടത്തം നിന്നു.പക്ഷെ എന്‍റെ പാലു കൊടുപ്പ് ‘എന്‍റെ മാനസപുത്രി’യുടെ എപ്പിസോഡിനേക്കാള്‍ നീണ്ടു നിന്നു.
ഇതിലെവിടെയാ പ്രണയം? ഒരു വായനക്കാരന്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു ചോദിക്കുകയാണ്.
ഇരിക്കവിടെ?നാരാണന്‍ മാഷിന്‍റെ പ്രേതം കൂടിയോ?അവനവിടെ ഇരുന്നു.ഞാന്‍ വീണ്ടും തുടരട്ടെ...
അന്നു കരുണേട്ടന്‍റെ പാലും കൊണ്ടും വന്നത് മോളിയായിരുന്നു(സനിഷയെന്നു സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍))) ) ..കൂടെയാരാണാവോ ഒരു പുതിയ കുട്ടി...
(മോളി എന്ന് വിളിച്ചതോ? എടീ എന്നു വിളിച്ചതോ..എന്തായാലും പഹയത്തിക്കത് പിടിച്ചിട്ടില്ല)
വെക്കേഷന് വീട്ടിലിരുന്നാ ഇമ്മളോരു അടിമ തന്ന്യാന്നു ഒരുത്തന്‍ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
മീന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോണോലെ?മീന്‍ കൂട്ടാത്ത ഞാനെന്തിനാ മീന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോണെന്നു ചോദിച്ചാല്‍," ഇഞ്ഞ് പോയാ കൊറച്ചധികം കിട്ടുമെന്ന" സിദ്ധാന്തമുണ്ടാക്കിയതും മുന്‍പ് പറഞ്ഞ അമ്മാളു അമ്മമ്മയാണ്.
മീനും വാങ്ങി ആലിക്കാന്‍റെ പീട്യെന്‍റെ തിരിവും കഴിഞ്ഞ പാടെ അവളെ പിന്നെയും കണ്ടു...
എന്തായാലും ഇമ്മളെ നാട്ടാരിയല്ല..കൊപ്പരക്കണ്ടത്തിലെ 90 ശതമാനവും പെന്കുട്ട്യോള് പഠിക്കുന്നത് സി കെ ജി സ്കൂളാണ്...ശേഷിച്ച 10 ശതമാനത്തിന്‍റെയും കണക്ക് കൃത്യമാണ്..തല തെറിച്ച കുറച്ചെണ്ണം പയ്യോളി സ്കൂളും പിന്നെ രണ്ടോ മൂന്നെണ്ണം കൊയിലാണ്ടിയിലും..
എന്തായാലും ഇവളു ഈ ഗണത്തിലൊന്നും പെടൂല്ല. അവളു പുറത്തുനിന്നു വന്നവള് തന്നെ.
മീനും കൊടുത്തു മോളീന്‍റെ പൊരേന്‍റെടുത്തു കുറെ തിരിഞ്ഞു കളിച്ചെങ്കിലും നൊ യൂസ്...
പോയാ പോട്ടെന്ന് വച്ചു സിദ്ധിഖിന്‍റെ പറമ്പില്‍ കളിക്കാന്‍ പോയി...
വൈകുന്നേരം കൊപ്പരക്കണ്ടം അന്താരാഷ്ട്ര വായനശാലയിലെ നിത്യ സന്ദര്‍ശകനായ ഞാന്‍ അന്നവിടെ മോളിയെ കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയി..ബാലസംഘത്തിന്‍റെ സെക്രെട്ടറിയായിരുന്ന ഞാന്‍ നിര്‍ബ്ബന്ധപൂര്‍വ്വം മെമ്പര്‍ഷിപ്പ്‌  എടുത്തു കൊടുത്തിട്ടും ഒരിക്കല്‍ പോലും ഇങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത ഇവളെന്താ ഇവിടെ?
അപ്പോഴതാ തൊട്ടപ്പുറത്ത് അവളും,നമ്മുടെ പുതിയ കഥാപാത്രമേ?
അവരെ എന്നെ കാത്തു നില്‍ക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാനങ്ങു വല്ലാണ്ടായി...sorry എന്നെയല്ല എന്‍റെ കയ്യിലെ ഖസാക്കിന്‍റെ ഇതിഹാസത്തെ...എനിക്ക് രവിയോട് വല്ലാത്ത അസൂയ തോന്നി..
കോണിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്ന് കൂടി നോക്കണമെന്ന്
ഉണ്ടായിരുന്നു..അപ്പോളേക്കു രാജേട്ടന്‍റെ കത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു..
ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന പകലുകളില്‍ അവളൊരു ആശ്വാസമാണ്...
വിജയന്‍റെ നായികമാരെ ഓര്‍ത്തത് കൊണ്ടാകണം, അവളുടെ ശാലീന നഗ്നത എന്നെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു
വരൂ ഒന്നു കാണട്ടെ എന്നതില്‍ നിന്നും...വരൂ ഞാനൊന്നു ചുംബിക്കട്ടെ എന്നായി ഞാന്‍..
അവളോട്‌ തോന്നിയ വികാരമെന്തന്നറിയാതെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ മനസ്സിനെയും താങ്ങി രണ്ടു ദിവസമിരുന്നപ്പോഴേക്കും അവള്‍ അപ്രതീക്ഷിതയായിരുന്നു...
പിന്നീട് പ്രണയ നോവലുകള്‍ മാത്രം വായിച്ചു ...അവളെ മാത്രം നായികയാക്കി കുറെക്കാലം
ഇപ്പോള്‍ വായനക്കാരനെക്കാള്‍ മുമ്പില്‍ അനന്യ കടന്നു വന്നു
എനിക്കൊരു സമ്മാനവും തന്നു..പിന്നീട് വിളിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കയറിയവള്‍ പോയികൊണ്ടിരിക്കെ...സമ്മാനപൊതി ഞാന്‍ തുറന്നു .."ഖസാക്കിന്‍റെ ഇതിഹാസം"...
അച്ചടിച്ച കറുത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍..., ചുളിയാത്ത പേജുകള്‍ ...ഒരുപാട് തവണ വായിച്ചതെങ്കിലും വല്ലാത്തൊരു ആകര്‍ഷണം...
" “രവി ഇത് ഞാനാണ് പത്മ രാപക്ഷികള്‍ പറന്നു പോകുന്നതും നോക്കി കടല്‍ത്തീരത്തെ തണുത്ത മണലില്‍ കിടന്നത് ഏഴു കൊല്ലം മുമ്പാണ്”
ഈ വട്ടമിട്ടു വച്ചവര്‍ നമ്മള്‍ രണ്ടുപെരുമല്ലേ? ഒരു പക്ഷെ നമ്മളുടെ സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും...
അന്ന് വൈകുന്നേരം എന്‍റെ fb യില്‍ ഒരു പുതിയ friend request.
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 00:59 6 comments:
Subscribe to: Posts (Atom)
എഴുതുവാനൊരിടം..ഏറ്റവും നല്ലതു ഞങ്ങള്‍ പൊളിച്ചു മാറ്റിയ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്‌ തണുപ്പും തണലുമേകിയ എന്‍റെ ചെറ്റപൊര....... ഞാന്‍ ജയപ്രസാദ്‌ കോഴിക്കോട്‌ ജില്ലയിലെ മേപ്പയ്യൂരിലാണെന്‍റെ വീട്.ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിനു വെളിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയുമായി കറക്കം കിട്ടുന്ന ഇടവേളകളില്‍ വായന....പിന്നെ ഇങ്ങനെ കൊച്ചു കൊച്ചു എഴുത്തുകള്‍..,..... mob .. 09426850613
View my complete profile
ഇഷ്ടപെട്ടാല്‍ ഒരു ലൈക്ക് അടിക്കന്നേ....
നിങ്ങളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തും വരാറുണ്ടാവും ഒറ്റമൈന...... തീര്‍ച്ചയായും അവളെ ആട്ടിപായിപ്പിക്കണം. കവര്‍ച്ചകാരിയാണല്ലോ? ഒരു ദിവസത്തെ സ...
അ ക്ഷരങ്ങള്‍ കുനുകുനെയുറങ്ങുന്ന വരികള്‍ക്കിടയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ വായു ശ്വസിക്കാനാവാതെ അവളിലെ പ്രണയം വിങ്ങിപൊട്...
"മൈതാനത്ത് ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന പതിനൊന്ന് പിക്കാസോമാരാണവര്‍"""""' വല്ലാത്തൊരു സൌന്ദര്യബോധവു...
മുറിയിലേക്കെത്തുന്ന വെളിച്ചത്തെ തടയിടാന്‍ പഴയ പത്രകടലാസുകളും തുണി കഷ്‌ണങ്ങളുമുപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു ശ്രമത്തോടെയാണ് അയാളുടെ അന്നത്തെ ദിവസമാരംഭ...
“ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?” ക്ഷണം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ പതറിയില്ല        കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ജിബ്രാന്‍റെ പ്രവാചകനെ അവിടെ തന്നെ ...
മീരയെ പോലെ ഞാന്‍ പിന്തുടരുന്ന മറ്റൊരു നവതലമുറ എഴുത്തുകാരിയില്ല ...മീരയുടെ ഒരു കഥ കൂടി ഇന്നു ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നെങ്കി...
ഇഞ്ഞ് ഇണ്ടെങ്കില്‍ ഏതു പാതാളത്തിലും വരാമെന്നു പറഞ്ഞ പഹയന്മാരെല്ലാം 'ബിനാലെ' എന്ന് കേട്ടതോടെ കാലുവാരി. കൊറെയെണ്ണം അയിന...
ചിന്തകള്‍ വേവും   മുമ്പേ എടുക്കണം....  വെന്ത ചിന്തകള്‍   കരയാറില്ല.....  കരയണം....ചിരിക്കണം....  ആര്‍ത്തട്ടഹസിക്കണം  നീയാകരുത്....
ആശയങ്ങളെ വലിച്ചെറിയുക..... വിപ്ലവം...  എഴുതരുത്.... പറയരുത്.....  കത്തിക്കയുമരുത്.........  (പുകകള്‍ വിധേയരല്ലല്ലോ?) നായിന്‍റെമ...
കുട്ടന്‍ കണ്ട ബിനാലെ ...(രണ്ടാം ഭാഗം)....
BRICS രാജ്യങ്ങളിലെ കലാകാരന്‍മാരുടെ ഡോക്യുമെന്‍റെറികള്‍ എവിടെയൊക്കെയോ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ അസ്വസ്ഥമാക്കാം,മുഴുവന്‍ കാണാന്‍ പറ...
Feedjit Live Blog Stats
Watermark theme. Powered by Blogger.