ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en el ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml cs en en en cs cs da en da cs en cs cs en en en en cs da en da cs en en cs en ml ml en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en en ml id gl ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml cs ml
ഓർമ്മതൻ കളിവീടു കെട്ടിയും തകർത്തും ഞാ-
വേദന മറപ്പൂ ഞാൻ, ചിരിക്കാൻ ശ്രമിപ്പൂ ഞാൻ.
കവിയാം ജവാൻ തന്റെ മാനസം യുദ്ധക്കളം
വെറ്റില മുറുക്കിയശേഷം തൻ വിരൽ വെള്ള-
യപ്പവും വിഷുവിന്റെ അടയും തിന്നല്ലോ ഞാൻ
ഞാന്നാണേ !), പടിഞ്ഞാറെ പറമ്പിൽ കുതിച്ചെത്തി
പന്താടും ഞങ്ങൾ, വല്ല കാട്ടിലോ പടർപ്പിലോ,
ല്ലിത്രയും നാളായ്, ഞാനോ വാനോളമുയർന്നുപോയ് !
“അത്ഭുതം കാട്ടാം, മാറിനില്ക്കുക”, മാറീ ഞങ്ങൾ.
പച്ചയും ചോപ്പും ചേർന്ന കടലാസ്സുറകളെ
മെച്ചമായ് മണ്ണിൽ കുത്തിനിർത്തിയശേഷം മന്ദം
തീപ്പൊരിച്ചാർത്തും മാത്രം കണ്ടതായോർമ്മിപൂ ഞാൻ.
കൂട്ടുകാർ മിഴിക്കവെ പുഞ്ചിരിച്ചെത്തി മൂളി-
പ്പാട്ടുമായുണ്ണിച്ചന്തു “പടക്കം കണ്ടോ നിങ്ങൾ”
ക്കെങ്ങാനുമുണ്ടോ കൈയിൽ താക്കോൽ പൊട്ടാസല്ലാതെ.”
പരക്കെ തകർന്നല്ലോ, വിയർത്തുകുളിച്ചല്ലോ !
തറയിൽ, ഹൃദന്തത്തിൽ തന്ത്രീകൾ നുറുങ്ങിപ്പോയ്
“കാശിങ്ങു തന്നാൽ നല്കാം പടക്കം മുഴുവനു-
മാശയുണ്ടെങ്കിൽ” ഉണ്ണിച്ചന്തു വന്നെത്തി മുന്നിൽ.
പണമോ, പടക്കമോ മനസ്സിൽ തുലാസ്സാടി
പടക്കം തരികെന്നു പറയും മുമ്പേ തന്നെ
പണവും വാങ്ങി ചന്തു പോയല്ലോ, ജയിച്ചൂ ഞാൻ !
ചാണകം മെഴുകിയ മുറ്റത്തു പുതിയൊരു
അമ്മൂമ്മ കാണാതൊരു തീക്കൊള്ളി വടക്കിനി-
യുമ്മറത്തൂടെ പാറുത്തള്ള തന്നതു ഭാഗ്യം !
തീക്കൊള്ളി വെച്ചൂ, മുറ്റത്തഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടി-
യൂക്കോടെ, നിന്നൂ ജ്ഞാനപ്പാനയും മുറുക്കലും
ലിഛപോൽ പെരുമാറി, അമ്മയോ ശകാരവും.
“തീ കൊണ്ടു കളിക്കുമോ, തൊടുമോ വെടിമരു-
കോടിമുണ്ടഴിഞ്ഞുപോയ്, മുതുകോ പൊട്ടി, പട്ടു-
കോണകം മഴപെയ്തു തൂമുറ്റം വഷളാക്കി.
”ഇനിമേൽ തൊടില്ല ഞാൻ തീക്കൊള്ളി വെടിമരു-
ന്നിവകൾ രണ്ടും കുലദേവതയാണെ സത്യം“
ഈ ഹിമാലയശൃംഗ ഗോപുരം കാക്കും ദ്വാര-
പാലകനല്ലോ ഞാനെൻ കൈയ്യിലും മനസ്സിലും
സദയം തരികൊരു തീക്കൊള്ളി പൊൻ താരകേ !
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Madhusudanan Pv ല്‍ 11:00 AM
ഇത് ഇമെയിലയയ്‌ക്കുകഇതിനെക്കുറിച്ച് ബ്ലോഗെഴുതൂ!Twitter ല്‍‌ പങ്കിടുകFacebook ല്‍‌ പങ്കിടുകപിന്ററസ്റ്റിൽ പങ്കിടുക
സൗഗന്ധികം2014, ഏപ്രിൽ 10 7:46 PM
ആഘോഷങ്ങളുടെ വർണ്ണപ്പൊലിമയിൽ രാജ്യം മുഴുവൻ മതിമറക്കുമ്പോൾ, അതെല്ലാം മറന്ന്, രാജ്യത്തിന്റേയും,ജനങ്ങളുടേയും രക്ഷയൊന്നിലേക്ക് മാത്രം മനസ്സിനെ ജാഗരൂകമാക്കുന്ന, നമ്മുടെ ധീരജവാന്മാരുടെ ത്യാഗനിർഭരമായ ജീവിതത്തിന്റെ നേർക്കാഴ്ച്ചയായി ഈ വരികൾ.
അവരുടെ സമർപ്പിത നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഏതു നൈമിഷികഘോഷങ്ങളേക്കാളും തിളക്കമേറുന്നു. ദേശസ്നേഹത്തിന്റേയും, ആത്മത്യാഗത്തിന്റേയും തങ്കത്തിളക്കം !!!
ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ ആർദ്രമായ സ്നേഹനിമിഷങ്ങളും, ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ ധീരോദാത്ത നിമിഷങ്ങളും ഇഴചേർന്ന മനോഹരമായ കവിത.
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 5:04 AM
സൌഗന്ധികം, ഈ നല്ലവാക്കുകൾക്ക്‌ ഒരുപാട്‌ നന്ദി.
പട്ടേപ്പാടം റാംജി2014, ഏപ്രിൽ 10 8:18 PM
കാര്യമായ അഭിപ്രായം എഴുതാന്‍ ഞാനാളല്ല.
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 5:05 AM
റാംജി കവിത ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷം
ഡോ. പി. മാലങ്കോട്2014, ഏപ്രിൽ 10 8:42 PM
സുഖമുള്ള ഓർമ്മകൾ.... കാവ്യഭംഗിയിലൂടെ. ഞാനും എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തുപോയി.
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 5:06 AM
അതെ. ബാല്യകാലത്തെ മരിക്കാത്ത ഓർമ്മകൾ നമ്മെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.. നന്ദി ഡോക്ടർ
ajith2014, ഏപ്രിൽ 10 11:34 PM
ഇക്കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച ഹിമാലയപ്രാന്തങ്ങളിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ബൈക്ക് യാത്ര നടത്തിയ ഒരു സാഹസികന്‍ തന്റെ അനുഭവക്കുറിപ്പുകള്‍ ബ്ലോഗില്‍ എഴുതിയത് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെടുകയും അവിടെ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന സൈനികരെ മനം കൊണ്ട് സല്യൂട്ട് ചെയ്യുകയും ഉണ്ടായി. ഈ കവിത വായിയ്ക്കുമ്പോഴും ജയ് ജവാന്‍ എന്ന് പറയാന്‍ തോന്നുന്നു. അതിമനോഹരമായെഴുതി!!
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 5:07 AM
അജിത്‌. ഞാൻ കരസേനയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല. ന്യു ഡെൽ ഹിക്കു വടക്കു കണ്ടിട്ടുമില്ല. ഭാവനയും, ഉൾക്കാഴ്ചയും ബാല്യസ്മരണകളും ചേർന്നപ്പോൾ ഒരു കവിതയായി. സന്തോഷം. നന്ദി.
ഷാജി നായരമ്പലം2014, ഏപ്രിൽ 11 9:34 AM
ഈ ഹിമാലയശൃംഗ ഗോപുരം കാക്കും ദ്വാര-
പാലകനല്ലോ ഞാനെൻ കൈയ്യിലും മനസ്സിലും
ണ്ടാരെരിച്ചു തീര്‍ക്കുവാന്‍, താരകേ പറഞ്ഞാലും
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 6:38 PM
ചോരയീ ഗംഗയ്കൊപ്പം പ്രവഹിച്ചീടും വരെ
Kalavallabhan2014, ഏപ്രിൽ 11 4:05 PM
ഈ കവിത ചൊല്ലുമ്പോൾ കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടിച്ചേരലാണോ അറിയില്ല നമ്മുടെ കവി “മധുസൂതനൻ നായർ”സാറിന്റെ കവിത ചൊല്ലലിനെ ഓർത്തുപോകുന്നു.
Madhusudanan Pv2014, ഏപ്രിൽ 11 6:40 PM
Girija2014, മേയ് 5 11:37 AM
മനസ്സിൽ സദാ ഞാൻ വണങ്ങുന്നവരാണ് യാതൊരു ലഭേച്ഹയുമില്ലാതെ സ്വന്തം നാടും വീടും വിട്ടു രാജ്യാതിർത്തികളിൽ കാവൽ നില്ക്കുന്ന ധീര ജവാന്മാർ. (ധാരാളിത്തത്തിന്റെ മടിയിൽ തിന്നും കുടിച്ചും പാർടികൾ നടത്തിയും ആജ്ഞാപിച്ചും സുഖലോലുപരായി കഴിഞ്ഞുപോരുന്ന, വേണ്ടിവന്നാൽ രാജ്യരഹസ്യങ്ങൾ വരെ ചോർത്തി കൊടുത്ത് കീശ വീർപ്പിക്കുന്നവരുടെ ശ്രേണിയിലുള്ള ജവാന്മാരെ അല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്)
അവർ ജീവന്മരണ പോരാട്ടം നടത്തി നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം കാക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ് നമുക്കിവിടെ സ്വന്തം കൂരയ്ക്ക് കീഴെ വെടിയുണ്ടകളെയും, ബോംബിനെയും ഭയക്കാതെ സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നത്. ദൈവത്തിനെ നമിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നമിക്കണം ഇവരെയും. ഇവരെ മാത്രമല്ല, ലോകത്തിനു മുഴുവൻ അന്നം വിളമ്പാൻ മണ്ണിൽ പണിയുന്ന കൃഷിക്കാരനെയും.( ഓരോ മണി ധാന്യത്തിലും ലാഭം കൊയ്യുന്ന അരിക്കച്ചവടക്കാരനെയല്ല!) ഇവർ ചെയ്യുന്ന സേവനം എത്ര വലുതാണെന്ന് ഞാനെന്റെ കൊച്ചു വിദ്യാർത്ഥികളെ സാധിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കാറുണ്ട്‌ .
ഞാൻ പലപ്പോഴും എഴുതാൻ ആഗ്രഹിച്ച വിഷയമാണ് ജവാനും, കർഷകനും. അവരെ നമിക്കാൻ എന്റെ വാക്കുകളുടെ ആഴം മതിയാകില്ല എന്ന തോന്നൽ കൊണ്ട്
ഇതുവരെ അങ്ങിനെ ഒരെഴുത്ത് ഉണ്ടായില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ ഒരു സന്തോഷം. നന്നായി സർ.
Madhusudanan Pv2014, മേയ് 5 3:41 PM
വായിച്ചു. ഒരുപാട്‌ നന്ദി പരിചയപ്പെടാൻ സാധിച്ചതിൽ പ്രത്യേകിച്ചും.. ഞാൻ ഒരു വിമുക്തഭടൻ കൂടിയാണ്‌. പട്ടാള പശ്ചാത്തലത്തിൽ എഴുതിയ ഒരു കവിതാ സമാഹാരം “ഇത്തിരി മധുരം” മേൽ വിലാസം അറിയിച്ചാൽ കോപ്പി അയച്ചു തരാമായിരുന്നു. ടീച്ച്ര്ക്ക്‌ അത്‌ ഇഷ്ടപ്പെടും www.wix.com/madhuvas/pvm
വള്രെ പുതിയ പോസ്റ്റ് വളരെ പഴയ പോസ്റ്റ് ഹോം
ഇതിനായി സബ്‌സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത: പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ (Atom)
Feedjit Live Blog Stats
എന്റെ പൂര്‍ണ്ണമായ പ്രൊഫൈൽ കാണൂ
ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ്‌ "രാമായണ ദളങ്ങൾ" എന്ന ഒരു കാവ്യസമാഹാരം വായിക്കുവാൻ എനിക്ക്‌ ഇടവന്നു. അതിന്റെ അവതാരികയിൽ പ്രതിപാദിച്ച ചില വ...
എന്തിനോ കണ്ണുനീരിറ്റിറ്റുവീഴുന്നു ചിന്ത ചിറകു വിടർത്തിപ്പറക്കുന്നു വെന്തുനീറീടുകയാണു മന്മാനസം ഹന്ത! നിന്നോർമ്മകളെന്നിൽ തുടിക്കുന്നു. ...
വെണ്ണിലാവെന്നപോൽ, എൻ കണ്ണിലുണ്ണിപോൽ, മണ്ണിന്നഭിമാനമായിപ്പിറന്നവൾ ഉണ്ണിയാർച്ചേ ! നിന്നെയോർക്കുന്നനാരതം എണ്ണിയാൽ തീരാത്തപദാനമോടെ ഞാൻ. ...
ദാഹിച്ചുനിൽക്കുന്ന മൺതരിയെക്കണ്ടു മോഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന നീരദവ്യൂഹമേ നിന്നനുരാഗ സന്ദേശവുമായിതാ വന്നു ശിരസ്സു കുനിക്കുന്നു മാരിവിൽ ! ആ...
കണ്ണിൽ കരിയും, കരളിൽ കുസൃതിയും ചുണ്ടിൽ ചിരിയുമായ്‌ മേവുമെൻ കുഞ്ഞിനെ നിർദ്ദയം താഡിച്ചു കോപകലുഷാത്മ- മർദ്ദിതനായ ഞാൻ ചോരപൊട്ടുംവരെ ഒന...
ചിത്ര വിന്‍ഡോടെം‍പ്ലേറ്റ്. Blogger പിന്തുണയോടെ.