ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml en en ml en ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml en ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml en ml ml ml en ml ml ml en en ml en en ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml en ml ml en ml ml en en en en en en en en en en ml en en ml en en ml ml en ml ml ml ml ml fr en ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml en ru en en en ml ml ml en cs cs en en cs cs da cs cs cs en cs en cs da da en cs en fr cs en en cs en ml ml ml en en cs cs da en cs en en en en ml en fr ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml en en ml it ml ml it en ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml en ml ml en ml ml en ml ml en ml ml en en en en ml ml it ml en it ml ml it fi ml it en ml it ml ml it ml ml it ml ml it pt ml it ml ml it en it ml ml it nb ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml en it ml ml it en ml it ml it ml ml it ml ml it ml ml it fi ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it it ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it da hu it da ml it ms ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it hbs_lat ml it ml it pt en it ml ml it ml ml it ml ml it ml it ml ml it ml ml it en ar it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it en en it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it sw ml it ml ml it ml en it et ml it ml en it ml ml it ml ml it en ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it en ml it ml ml it en ml it ml ml it ml ml it en ml it ml ml it en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt et pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt zh ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ta ta pt ml ml pt fa ml pt en ml pt ml ml pt si ar pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml pt ml en pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml pt ml ml pt ml pt ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt it ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml en pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt fi pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt nl pt en ml pt fr ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt min ml pt ml ml pt ml en pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml sv ml en ml ml ml ml ml tr ml ml ml en ml en
!.................ennu swantham: ന ശ്രുയതേ ന ദൃശ്യതേ...
മദ്ധ്യേയിങ്ങനെ കാണുന്ന നേരത്ത് മത്സരിക്കുന്നതെന്തിനു നാം വൃഥാ..
ഓഫീസിന്റെ പുറകില്‍ സ്കാഫോള്‍ഡിങ് മെറ്റീരിയല്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ഒരു ചുറ്റുമതില്‍ പണിയുന്നത് അല്പനേരം നോക്കിനിന്നു. പലപ്രാവശ്യം ഈവക പണികള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്തവണ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. മേസ്തിരിജോലി ചെയ്യുന്ന ഉത്തരേന്ത്യക്കാരന്‍ ഓരോ ഇഷ്ടികയെടുത്ത് വയ്ക്കുമ്പോഴും തന്റെ തൂക്കുകട്ട വച്ച് അതിന്റെ ലെവല്‍ നോക്കിയാണ് ഉറപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു ഇഷ്ടിക എടുത്ത് വയ്ക്കും, തൂക്കുകട്ട പിടിക്കും, ഒരു തട്ട്, ഒരു മുട്ട്, തൃപ്തി ആയാല്‍ മാത്രം അടുത്ത ഇഷ്ടിക.
തനിയാവര്‍ത്തനം പോലെ ഈ പ്രക്രിയ തുടരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ സാധാരണ കുറുക്കുവഴിപോലെ രണ്ടുമൂന്ന് കട്ട വച്ചിട്ട് ലെവല്‍ നോക്കിയാല്‍ പോരേ എന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു.  വലിയൊരു പാഠം ഇവിടെ പഠിക്കുവാനുണ്ട്. നമ്മുടെ ജീവിതവും ഒരു നിര്‍മ്മാണപ്രക്രിയ ആണ്. ഓരോ ദിവസവും നാം പണിയുകയാണ്. തൂക്കുകട്ടകൊണ്ട് ശോധനചെയ്ത് വക്രതയും കോട്ടവും തീര്‍ത്ത് പണിയുന്നെങ്കില്‍ നമ്മുടെ നിര്‍മ്മാണം നേരെ നില്‍ക്കും. ചരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ഭിത്തിയുടെ ചുവട്ടില്‍ ആരും നില്‍ക്കുമാറില്ല. അതിന്റെ മേല്‍ ആരും ഒരു മേല്‍ക്കൂര ഉറപ്പിക്കയുമില്ല. കേവലം ഒരു ചുവരിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇത്ര ശ്രദ്ധയുള്ള മനുഷ്യര്‍ സ്വജീവിതത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ എത്രമേല്‍ ശ്രദ്ധയുള്ളവരായിരിക്കണം? പക്ഷെ നേര്‍വിപരീതമാണ്  കണ്ടുവരുന്നത്. ഇത്തിരി വളഞ്ഞാലും കുഴപ്പമില്ല എന്നൊരു ചിന്ത സമൂഹത്തില്‍ വേരോടിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ അല്പം മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തുള്ളവര്‍ പോലും “പിന്നെ ശരിയാക്കാം” എന്ന് ഒഴിവുകഴിവ് പറയുകയും ചെയ്യും. എന്നാല്‍ പിന്നെ ശരിയാക്കല്‍ നടക്കുന്ന കാര്യമല്ല. നാളെ ചെയ്യാനുള്ളത് ഇന്നേ ചെയ്യുക, ഇന്ന് ചെയ്യാനുള്ളത് ഇപ്പോഴേ ചെയ്യുക എന്നത് സ്വജീവിതത്തിന്റെ സംശുദ്ധി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വിഷയത്തില്‍ ഒരു നടമുറക്രമമാക്കുകയാണെങ്കില്‍ അവനവന്റെയും അവനോട് സംസര്‍ഗം ചെയ്യുന്നവന്റെയും ജീവിതം ഉത്കൃഷ്ടമാകുമല്ലോ.
മനുഷ്യര്‍ സ്വസ്നേഹികളായിത്തീരുന്നതാണ് ഒരു സമൂഹത്തെ ബാധിക്കവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ജീര്‍ണ്ണത എന്ന് തോന്നുന്നു. മറ്റ് ദുഃസ്വഭാവങ്ങളൊക്കെ സ്വാര്‍ത്ഥതയെന്ന ചീഞ്ഞ തായ് വേരില്‍ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ പുറത്തേയ്ക്ക് കാണപ്പെടുന്ന ഫലങ്ങളാണ്. പല സമയങ്ങളിലും നാം ദുഷ്ഫലത്തെയാണ് കാണുന്നതും വിമര്‍ശിക്കുന്നതുമെല്ലാം. എന്നാല്‍ തായ്‌വേരിനല്ലേ കോടാലി വയ്കേണ്ടത്?
മുപ്പത് വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ കേരളത്തിലെ സ്ഥിരതാമസം വിട്ടിട്ട്. ഇപ്പോള്‍ ആകെയുള്ള ബന്ധം ദൈനംദിനമുള്ള പത്രവായനയും മറ്റു വാര്‍ത്തകളും വര്‍ഷത്തിലെ ഒരു മാസ അവധിയില്‍ കാണുന്ന കാഴ്ച്ചകളുമാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് കേള്‍ക്കുന്ന പല സംഭവങ്ങളും മുമ്പ് കേട്ടിട്ടില്ല, ഇന്ന് കാണുന്ന പല കാഴ്ച്ചകളും മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.
ഒരു പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തില്‍ ഒരിക്കലും കാണരുതാത്ത, കേള്‍ക്കരുതാത്ത ദുഷ് ചെയ്തികളാണ് ദൈനംദിനം പത്രങ്ങളില്‍ അടിച്ച് വരുന്നത്. വായിച്ചാല്‍ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന ദുഃഖവാര്‍ത്തകള്‍. രക്തം തിളയ്ക്കുന്ന അധര്‍മ്മവാര്‍ത്തകള്‍, രോഷം തോന്നുന്ന  കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍, നൂറ് രൂപ മുതല്‍ അനേകകോടി വരെയെത്തുന്ന അഴിമതിക്കഥകള്‍.
ഈയിടെ പത്രത്തില്‍ വായിച്ച ഒരു വാര്‍ത്ത കണ്ട് കുറെ സമയത്തേയ്ക്ക് തരിച്ചിരുന്നുപോയി. അല്പമെങ്കിലും കരളലിവുള്ളവര്‍ ഈ വാര്‍ത്ത വായിച്ചാല്‍ അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും അനുഭവം ഇതുതന്നെയായിരിക്കും എന്നത് നിശ്ചയം. പലവിധതിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ വാര്‍ത്ത ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയവര്‍ ഇതൊന്ന് വായിച്ചു നോക്കുക.
പ്രാണവേദനയോടെ ഒരിറ്റ് വെള്ളം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കൊടുക്കാന്‍ ആരുമില്ലാതെ പോയത്രെ. ഒരു നാടകം കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ എല്ലാവരും നോക്കിനിന്നു. ഇത് കേരളത്തിലാണോ നടക്കുന്നത്? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല. ഒരു കാക്കയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയാല്‍ മറ്റ് കാക്കകളൊക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കൂട്ടം കൂടുന്നത് നാം കാണുന്നുണ്ട്. ഒരു വിശേഷബുദ്ധിയുമില്ലാത്ത ഉറുമ്പുകള്‍ പോലും ഒന്നിന് അപകടം പറ്റിയാല്‍ മറ്റുറുമ്പുകളൊക്കെ ഒരു നിമിഷം മൌനത്തോടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് കാണാം. ആ അല്‍പ്പപ്രാണികള്‍ക്കുള്ള മനസ്സലിവ് പോലും മനുഷ്യര്‍ക്കില്ലാതെ പോകുന്നത് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളര്‍ത്തുമ്പോള്‍ തൂക്കുകട്ട നോക്കി കോട്ടവും വളവും വക്രതയും തീര്‍ക്കാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ?  ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഈ ദയാരാഹിത്യം കാണിക്കുന്നവരൊക്കെ ഒരു കാലത്ത് ശിശുവായും ബാലനായും യുവാവായും മദ്ധ്യവയസ്കനായും ആണിവിടെ വരെയെത്തിയത്. കതിരിന്മേല്‍ ഇനി വളം വച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ഇനിയും വളര്‍ന്ന് വരുന്നുണ്ടല്ലോ നമ്മുടെ കുട്ടികള്‍. അവരെ നമുക്ക് കാരുണ്യത്തിന്റെയും ദയയുടെയും പാഠങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത് വളര്‍ത്താം. അല്ലെങ്കില്‍ ഇനി വരുന്ന കാലങ്ങള്‍ ഇത്ര പോലും നന്മയുള്ളതായിരിക്കില്ല. ഓരോ നിലവിളിയും നമ്മോട് പറയുന്നത്  ഇതു തന്നെയാണ്.
ajithMarch 10, 2011 at 12:44 PM
SalamMarch 10, 2011 at 12:59 PM
അജിത്‌ജീ, താങ്കളുടെ ഓരോ പോസ്റ്റിലും നിറയുന്ന മനുഷ്യസ്നേഹം ഏറെ ഉദാത്തം തന്നെ. കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം അയ്യോ പാവം എന്ന് പറയുന്ന എന്നെപോലുള്ളവര്‍ക്ക് താങ്കളില്‍ നിന്ന് ഒരുപാട് പഠിക്കാനുട്. നന്മ ലക്ഷ്യമാക്കി മാത്രമുള്ള താങ്കളുടെ പോസ്റ്റുകള്‍ ജീവിതത്തിനു മഹത്തായ ഒരു ലക്ഷ്യബോധം വേണം എന്ന് പിന്നെയും ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. തുടരുക
ishaqh ഇസ് ഹാക്March 10, 2011 at 1:21 PM
താങ്കളുടെ ശ്രമങ്ങളോരോന്നും ശ്ലാഘനീയം തന്നെ അജിത്ഭായീ..
Lipi RanjuMarch 10, 2011 at 2:29 PM
'ഓരോ നിലവിളിയും നമ്മോട് പറയുന്നത് '
വായിച്ച ആരും അവിടെ ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ
മരിക്കില്ലായിരുന്നു. കാരണം ആ കഥ വായനക്കാരില്‍
രഘുനന്ദനന്‍ കേവലം ഒരു കഥാപാത്രമല്ല എന്ന
mayflowersMarch 10, 2011 at 6:32 PM
വക്രത ജീവിതലക്ഷ്യമായിത്തീര്‍ന്ന ഒരു സമൂഹമധ്യത്തിലാണ് നാമിന്ന്.അതിനിടയില്‍ ഇത്തരം മിന്നാട്ടങ്ങള്‍ വല്ലപ്പോഴും കണ്ടെങ്കിലായി..
ആളവന്‍താന്‍March 10, 2011 at 11:25 PM
അതെ, കതിരിന്മേല്‍ വളം വെച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം?!!!
പട്ടേപ്പാടം റാംജിMarch 11, 2011 at 2:47 AM
പലതും നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ കാണുമ്പോള്‍ മുഖം തിരിക്കുന്നതിലെക്ക് ഓരോര്മ്മപ്പെടുത്തല്‍ പോലെ...
രമേശ്‌ അരൂര്‍March 11, 2011 at 4:19 AM
ഞാന്‍ ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ പ്രവാസികല്‍ക്കാണ് അല്പം ഭൂതദയ കൂടുതല്‍ എന്ന് തോന്നുന്നു.നമ്മള്‍ക്ക് ഇവിടെയുള്ള ജോലി സമയം കഴിഞ്ഞാലും പിന്നെയും കിടക്കുകയല്ലേ സമയം നീണ്ടു നിവര്ന്നങ്ങനെ ! നാട്ടിലാണേല്‍ ആര്‍ക്കും ഒന്നിനും സമയം ഇല്ല .എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങളാണ് അവര്‍ക്ക് ചെയ്തു തീര്‍ക്കനുള്ളത് !! അതിനിടയില്‍ ഭൂതദയ പ്രകടിപ്പിക്കനോന്നും പാവങ്ങള്‍ക്ക് സമയം കിട്ടില്ലാന്നെ !!നാട്ടില്‍ നന്മകളൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ മറ്റു പലരെയുമാണ് നാം ചുമതലപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് ..
Muneer N.PMarch 11, 2011 at 9:13 AM
നന്മയുടെ പാഠങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തരുന്ന പോസ്റ്റ്..ഒരു ചിന്താവിഷയമാക്കി
മനുഷ്യര്‍ ജീവിതത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നാശിച്ചു പോകുന്നു.
നാടിന്റെ കാര്യമെടുത്താല്‍ ഇപ്പോള്‍ ദയയും സഹജീവി സ്നേഹവുമൊക്കെ
കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.അടുത്തിടെയായി ഇതു പോലെ കുറേ
സംഭവങ്ങളില്‍ സംസ്കാര സമ്പന്നരെന്നു നാം തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന
നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊയ്കാഴ്ചകള്‍ പുറം ലോകം കണ്ടു.
moideen angadimugarMarch 11, 2011 at 12:59 PM
ഒരു പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തില്‍ ഒരിക്കലും കാണരുതാത്ത, കേള്‍ക്കരുതാത്ത ദുഷ് ചെയ്തികളാണ് ദൈനംദിനം പത്രങ്ങളില്‍ അടിച്ച് വരുന്നത്. വായിച്ചാല്‍ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന ദുഃഖവാര്‍ത്തകള്‍. രക്തം തിളയ്ക്കുന്ന അധര്‍മ്മവാര്‍ത്തകള്‍, രോഷം തോന്നുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍, നൂറ് രൂപ മുതല്‍ അനേകകോടി വരെയെത്തുന്ന അഴിമതിക്കഥകള്‍.
ശരിയാണു സാർ,കേൾക്കുമ്പോൾ വേദന തോന്നാറുണ്ട്.
സുജിത് കയ്യൂര്‍March 11, 2011 at 9:26 PM
നമ്മളെല്ലാം കൂടുതല്‍ പറയുകയും ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആളുകളാണ്.
എല്ലാം കാണാം... പക്ഷെ കണ്ണടച്ചു കളയും....സ്വപ്നമല്ല.ഇത് സത്യമാണ്.
ചെറുവാടിMarch 11, 2011 at 10:44 PM
മനുഷ്യന്റെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ധാര്‍മ്മിക മൂല്യങ്ങളിലേക്കു എത്തി നോക്കുന്ന പോസ്റ്റ്‌.
sreeeMarch 12, 2011 at 6:32 AM
ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ദുഖങ്ങളും വേദനയുമൊക്കെ അനുഭവിച്ചാൽ മാത്രമേ മനസ്സു പാകപ്പെടൂ.അങ്ങനുള്ള , അല്ലെങ്കിൽ ജന്മം കൊണ്ടേ അങ്ങനെയായ (ചുരുക്കം) കുറച്ചു നല്ല മനുഷ്യർ എല്ലായിടത്തും കാണും.ഇതിപ്പോൾ ആരും ഇല്ലതായിപ്പോയല്ലോ.
ente lokamMarch 12, 2011 at 11:33 AM
ഇന്നലെ വാര്‍ത്തയില്‍ കേട്ടു.അപകടം പറ്റിയ രണ്ടു
മനുഷ്യരില്‍ ഒരാളെ വഴിക്ക് വന്ന ഒരു കാറിലും
മറ്റൊരാളെ ഒരു ആമ്ബുലന്സിലും ആശുപത്രിയിലേക്ക് അയച്ചു .കാറില്‍ കയറ്റി വിട്ട മനുഷ്യനെ കാറുകാരന്‍ രണ്ടു കിലോമീടര്‍ മാറി വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ മനുഷ്യന്‍
മരിച്ചു പോയി. മരിച്ചതിനു ശേഷം പേടിച്ചിട്ടു പൊല്ലാപ് വേണ്ട എന്ന് കരുതി ഉപേക്ഷിച്ചതോ അതോ മറ്റുള്ളവരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു
വഴങ്ങി കാറില്‍ കയറ്റിയതിന്റെ ബാകി പത്രമോ എന്ന് അറിയില്ല.
അത് കേട്ടു തരിച്ചു ഇരുന്നു പോയി.ഇങ്ങനെയും മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടോ?
അജിത്‌ ചേട്ടന്റെ ഓരോ പോസ്റ്റും മനസ്സില്‍ നിന്നു മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു..
ഷമീര്‍ തളിക്കുളംMarch 12, 2011 at 1:47 PM
രഘുനന്ദനന്‍ കേവലമൊരു കഥാപാത്രമല്ല, ഒരോ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
ഇന്നും കേട്ടു, ഇതുപോലൊരു സംഭവം..!
ചേട്ടന്റെ പോസ്റ്റുകളില്‍ കാണുന്ന ഈ വിത്യസ്തത വളരെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു.
SHANAVASMarch 12, 2011 at 9:23 PM
പ്രിയ സുഹൃത്തേ, സമൂഹം മൊത്തത്തില്‍ ദുഷിച്ചപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചതാണ് ഇതെല്ലാം.
ഈ പറയുന്ന നമ്മളും ഇതിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്.അപകടത്തില്‍ പരിക്കേറ്റ ആളെ
കയറ്റി വിട്ട കാറുകാരന്‍ പരിക്കേറ്റ ആളെ വഴിയില്‍ തള്ളിയിട്ടു കടന്നു കളഞ്ഞത്
ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ്.ഇതാണ് നമ്മുടെ ധാര്‍മികത.ഇവിടെ ഡോക്ടറും എന്ജിനീരും
ആയാല്‍ മതി ,മനുഷ്യനവണ്ട.ഇനിയും പ്രതികരിക്കുക.ആശംസകള്‍.
ഷബീര്‍ (തിരിച്ചിലാന്‍)March 12, 2011 at 11:17 PM
മനുഷ്യത്വം മരവിച്ചു എന്നല്ല മരിച്ചു എന്നതായിരിക്കും കൂടുതല്‍ അഭികാമ്യം. തീര്‍ച്ചയായും നമ്മുടെ നിയമങ്ങള്‍ മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നിയമങ്ങളുടെ നൂലാമാലകളാണ് പലരേയും ഒരു ജീവിതം രക്ഷിക്കുന്നതില്‍നിന്ന് വരെ പിന്‍തിരിപ്പിക്കുന്നത്.
തെച്ചിക്കോടന്‍March 13, 2011 at 1:29 AM
നിര്‍ത്താതെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ ചുറ്റുപാടുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്ന പോസ്റ്റ്‌. നാം വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു!
OAB/ഒഎബിMarch 13, 2011 at 8:58 PM
ithrayum maravichch pOyo nammaL?
EchmukuttyMarch 14, 2011 at 2:49 AM
mattullavarute karachil kanaan neramillaathakumbol...........
AanandiMarch 14, 2011 at 5:16 AM
എനിക്കും നിനക്കുമിടയിലെ അകലം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഞാന്‍ നിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ ഒരിക്കലും വരില്ല. എന്തെന്നാല്‍ നിനക്കും എനിക്കുമെന്തു? നീ എനിക്കാരു?
ajithMarch 14, 2011 at 2:08 PM
സങ്കടങ്ങളും ആശങ്കകളും ആണധികവും ലോകത്തില്‍. നന്മയുടെ തിരിവെട്ടം വളരെ വിരളം. വന്ന് പങ്കുചേരുന്ന എല്ലാ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും നന്ദി.
VayadyMarch 14, 2011 at 6:20 PM
നമ്മളില്‍ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഉറവ വറ്റുകയാണോ?
സമൂഹത്തോട് നമുക്കുള്ള കടപ്പാട് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന പോസ്റ്റ്. ഇതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ടുതന്നെ ഈ ബ്ലോഗ് മറ്റു ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തത പുലര്‍‌ത്തുന്നു.
കെ.എം. റഷീദ്March 15, 2011 at 3:27 AM
സോറി ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ലോകത്തായിരുന്നു
സമയം വൈകി വിടിലെത്തിയാല്‍ പ്രിയതമ..
ഓഫിസില്‍ നേരത്തെ എത്തിയില്ലങ്കില്‍ ബോസ്സ് ...
ബസ്റ്റോപ്പില്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന കാമുകി ...
മനു കുന്നത്ത്March 15, 2011 at 9:46 AM
മുരളീമുകുന്ദൻ ബിലാത്തിപട്ടണം BILATTHIPATTANAM.March 19, 2011 at 8:43 AM
കാരുണ്യമില്ലാത്ത ഈ സംഗതി ഞാനിന്നാണ് വായിച്ചത്...
നമ്മുടെയൊക്കെ ധാര്‍മ്മിക മൂല്യങ്ങളെല്ലാം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടുവോ...?
ഇസ്മായില്‍ കുറുമ്പടി (തണല്‍)April 2, 2011 at 11:48 AM
ഇത് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഈയിടെ കിട്ടിയ ഒരു മെയില്‍ ആണ്. പരിക്ക് പറ്റിയ ഒരു മൂര്‍ഖന്‍ പാമ്പിനെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ചികില്‍സിച്ചു ഭേദമാക്കിയ ചിത്രവും വാര്‍ത്തയും!
ഒരുവേള ഒരു പാമ്പ് ആയി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ തക്ക വേദന അതുളവാക്കി.
ഈ കാലത്ത് ഏറ്റവും വിലക്കുറവുള്ളത് മനുഷ്യന് മാത്രം!
അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വFebruary 11, 2013 at 12:17 AM
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
പേജിന്റെ തലപ്പത്ത് കാണുന്ന ആ നീലക്കടലും കപ്പലും വരച്ച് സ്നേഹത്തോടെ അയച്ചുതന്ന നമ്മുടെ കുത്തിവര ഹൈനക്കുട്ടിയ്ക്ക്
നഃ ശ്രുയതേ നഃ ദൃശ്യതേ...# 2
പൂര്‍ണ്ണിമ- ഫോളോ അപ് പോസ്റ്റ് - 3
ന ശ്രുയതേ ന ദൃശ്യതേ...
കോട്ടയം ജില്ലയില്‍ കുറവിലങ്ങാടിനടുത്ത് ഇലയ്ക്കാട് ഗ്രാമത്തില്‍ 1963 മേയ് 10 ന് ജനനം. 1987 മുതല്‍ പ്രവാസം. ഇപ്പോള്‍ ബഹറിനില്‍ വാസം.
View my complete profile
the man to walk with
ആരണ്യകം - ഒരു പെയിന്റിംഗ്
കാട്ടിലെ തടി തേവരുടെ ആന...
കൊച്ചി പുഷ്പോത്സവം - 2017
The Temple states of Medieval Kerala
PrAThI's blog | പ്രതിയുടെ വി - കൃതികള്‍
One More Year (2016) Getting Over
മഹത്തായ മഹാഭാരതീയവും , ബൃഹത്തായ കേരളീയവും ... ! / Mahatthaaya Mahabharatheeyavum Brihatthaaya Keraleeyavum ... !
മാഷ് വാസുദേവന്‍ അന്തിക്കാട് അങ്കിളിന് വിവാഹ വാര്‍ഷിക ഗിഫ്റ്റായി വരച്ചത്....
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു..​?
Echmuvodu Ulakam / എച്മുവോട് ഉലകം
തകർക്കപ്പെടുന്ന സാംസ്കാരിക ചിഹ്നങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌
ക്ലാര ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് ?
ഉന്നതതല യോഗം . ഏകാങ്ക നാടകം .
കണ്ണൂര്‍ കൊലപാതകം: ഇരകളും വേട്ടക്കാരും കണ്ണുതുറക്കണം
അമ്മാവാ! ഡോണ്ട് ഡിസ്ററർബ് മീ
ചില പ്രവാസ ചിന്തകള്‍ !.
മനുഷ്യര്‍ പൊതുവേ മൂന്നു തരക്കാരാണ് .
തിരയുന്നില്ല ഞാൻ നിന്നെ തഥാഗഥാ
എന്‍റെ തിന്മകളും നുണകളും പിന്നെ കുറച്ചു സത്യങ്ങളും
ബിഗ്‌ ബെന്‍ ആന്‍റ് ബെന്‍ 10 - സിനോപ്സിസ്
മാതളത്തോട്ടവും,അൽഹൂത്ത ഗുഹയും .( Al Wakan village and Al Hoota cave )
വക്കീലെന്നാല് സിമ്പിളാ, ബട്ട് പവര്‍ഫുള്ളും..
മോന് മെഡിസിന് അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടി!
ചില പരിസ്ഥിതി ചിന്തകള്‍ ..
നിഴൽ വരകൾ : കവിതകള്‍
കുറ്റകൃത്യങ്ങളും ശിക്ഷാ നടപടിയും, നിയമ ഭേദഗതിയുടെ അനിവാര്യത
Kareltje, Betsie en ikke !!!
ഓർമയിൽ ചില കുസൃതികൾ 2
ഡീസല്‍ വാഹനങ്ങള്‍ നിരോധിക്കല്‍ - പകരം സംവിധാനം ?
Bíblia & Arte em Estudo
Impeachment: It´s now or never
. ~~~ സീതായനം ~~~ .
اجمل كلام الحب المميز والرائع لكم من مدونة مميزة وبها العديد من الكلمات
മണ്ണിലെ നന്മകള്‍, മനസ്സിലെയും !
പറഞ്ഞു തീരാത്ത പ്രവാസ വിശേഷങ്ങൾ : അനുഭവങ്ങൾക്ക് പറയാനുള്ളത് !
Oil portrait painting on canvas
കാക്ക കറുത്തു പോയ കഥ
34 כ മത് ഷാര്ജ അന്താരാഷ്ട്ര പുസ്തകമേളയിൽ സ്വന്തം പുസ്തവുമായി എത്തിയ ബ്ലോഗർമാർ !
സൊസൈറ്റി ജനറൽ ബാങ്ക് റോബറി: ഒരു ക്ലാസിക്ക് മാസ്റ്റർ മൈന്റിന്റെ കഥ
ഇവന്‍ എന്‍റെ മോന്‍ തന്നെ
Rakuen Tsuihou - Expelled from Paradise (2014)
ബ്രിംഗ് ബാക്ക് ഔർ പെൻസ്‌
നിന്നെ മാത്രo ഓര്‍ക്കുന്ന മുറിവുകള്‍
കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ് | Kayamkulam Superfast
രുചിക്കൂട്ട് - കൂട്ടായ്മയുടെ രുചി
ദി ഈഗിള്‍ ഹാസ്‌ ലാന്റഡ്‌
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – പരിസമാപ്തി
മോദി മായാജാലം - സി എൻ ജയരാജൻ.
ബുദ്ധനും ആട്ടിൻ കുട്ടിയും ചെന്നായും
'വാലെന്റൈന്‍ ഡേയും സൂറാബിയും, പിന്നെ തങ്ങളു കുട്ടിയും'
മൂടും മുലയും കാണുമ്പോൾ കൈ തരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാർ
രണ്ട് കടത്ത് തോണികള്‍ മന്ത്രിക്കുന്നത്.
ജല ചികിത്സ (വെള്ളമടി ചികിത്സ)
ഹോസ്റ്റല്‍ ചരിതം ചായക്കഥ നാലാം ദിവസം.
ജോസ് തെറ്റയിലിന് എതിരേ പീഡനക്കേസ് ഏടുക്കാമോ?
The Piles of Kanaaraa / കണാരന്റെ മൂലക്കുരു
ശ്രീ പെരുമ്പടവം ശ്രീധരനുമായി ഒരു അഭിമുഖം
Life,people,twist and turns ..
കള്ളായീലെ കോരന്‍ മാവൊയിസ്റ്റായി !
നോവല്‍ - അദ്ധ്യായം - 63.
ഡല്‍ഹിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് ഒരു സ്വപ്ന യാത്ര ...!
Dining With a Burglar-on-Duty
ഈ പക്ഷികളെല്ലാം എങ്ങോട്ടാണ് പോയി മറഞ്ഞത്?
ക്രാഷ് ലാന്‍ഡ്‌ - 5, കോക്ക്പിറ്റ് എന്ന കളിപ്പാട്ടം
"സെക്രീത്തു യാത്ര, ചില രഹസ്യവെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ "
പിള്ള യു പി ക്ലാസിൽ സിങ്ങിനു പഠിക്കട്ടെ..!!!
LEARN STITCHING: HOW TO SEW AN ANARKALI CHURIDAR
വേണ്ടേ മീഡിയയ്ക്ക് ഒരു മോറല്‍ കോഡ്‌ ?
ഷെഹ്സാദ് ഭായ്....അകാലത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞ എന്‍റെ ഭായ്...
ആരാണ് ഞാന്‍? ഞാനോ നീയോ?
നിങ്ങളുടെ ബ്ലോഗ് പ്രശസ്തമാക്കണോ? ഇതാ ടിപ്സ്.
!! ... നാടന്‍ കാഴ്ചകള്‍
ഈ ലോകം ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിലൂടെ...
ഹാർട്ട് ഓഫ് ദ സിറ്റി!!
ഇരക്കും വേട്ടക്കാരനും ഒരേ ശിക്ഷ.
ഊരും പേരും ഇല്ലാത്തവളുടെ ദയാഹര്‍ജി
ഇന്ധനവില വര്‍ദ്ധനക്കെതിരെ ഒരു ഡബ്ള് ക്ളിക്ക്..!
ബ്ളോഗ് സുവനീർ വിതരണം തുടങ്ങി
ശ് ..ഒച്ച വെക്കല്ലേ അവര്‍ പഠിക്കുകയാണ് ...
നിലമ്പൂര്‍ കഥകള്‍ . . .
Sorry K S Chithraaji.... Adieu Nandhana!
ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസും കുട്ടിക്കാലത്തെ ശ്വാസം‌മുട്ടും തമ്മിലെന്ത്? ഒരനുഭവപാഠം
വി.എസ്‌, വി.എസ്‌, വി എസ്‌...
മുറ്റത്തീ നന്മ മരമില്ലേ ...ങ്ങും !
മറുനാടന്‍ മലയാളി - ഒരു ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്‌
" എന്ന് സ്വന്തം മേരിക്കുട്ടി "
colours - കവിതയുടെ പാലാഴി ...
നേരും പതിരും കുറേ കല്ലുവെച്ച നുണകളും...
Show 25 Show All
Simple template. Template images by gaffera. Powered by Blogger.