en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml hu en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en fr cs da da en en cs en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
ഓ, അവൻ ഇരിപ്പുണ്ട് ബസ്‌ സ്റ്റാൻഡിൽ..അവൾ അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ നടന്നു. ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയാലും  അവൻ  എന്തെങ്കിലും പറയുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം.....കുറച്ചു ദിവസമായി അവന്റെ ശല്യം തുടങ്ങിയിട്ട്..വെറുതെ ഒരു വഴക്കിനു പോകണ്ടാന്നു കരുതിയതാണ്..പോയാൽ പലപ്പോഴും പെടുന്നത് സ്ത്രീകൾ ആയിരിക്കും..സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ സ്ത്രീസുരക്ഷയും, സ്ത്രീസമത്വവും വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നവർ പോലും നടു  റോഡിൽ ഒരുത്തൻ ഒരു സ്ത്രീയെ കയറി പിടിച്ചാൽ പോലും അത് അവരുടെ കാര്യം നമുക്കെന്താ എന്ന് തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവരാണ്..
ഉം, ഇന്ന് നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ആണല്ലേ, അപ്പോൾ കോളടിച്ചല്ലോ, ആരാണ് ആ ഭാഗ്യവാൻ. ഡോക്ടർ ആണോ അതോ വേറെ ആരെങ്കിലുമാണോ??
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു...
ഓ, നിന്നോടൊക്കെ എന്ത് മര്യാദ, ആളുകളുടെ എല്ലാ ഇടവും കണ്ടും  തപ്പിയും പിടിച്ചും നടക്കുന്ന നീ കൂടുതൽ ശീലാവതി ചമയണ്ട... ഞാനും ഇവിടെയൊക്കെ ഉണ്ട് വല്ലപ്പോഴും  ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണേ...
കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ അവളുടെ ബസ്‌ വന്നു.. ഡ്യൂട്ടിക്കു കയറി  ഏതാണ്ട് ഒന്നോ രെണ്ടോ മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു ബൈക്ക് ആക്സിടന്റ്റ് കേസ് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും അത്യാവശ്യമായി എമർജൻസി വാർഡിൽ എത്തണമെന്നും ഫോണ്‍ വന്നത്..അവിടെ ചെന്ന് മുന്നിൽ കിടന്ന ആളിനെ കണ്ടു അവൾ ഞെട്ടി..അവൻ..
ഞെട്ടൽ മാറ്റി വച്ച് അവൾ പണി തുടങ്ങി..മുട്ടിലെയും, തുടയിലെയും തലയിലേയുമൊക്കെ മുറിവുകളിലെ ചോര ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം തുടച്ചെടുത്തു മരുന്ന് വച്ച് കെട്ടി, മെല്ലെ പിടിച്ചു ചെരിച്ചു കിടത്തി ചന്തിയിൽ ഒരു  കുത്തിവയ്പ്പും.....
അവൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അവൾ തന്റെ മുഖത്ത് പോലും നോക്കാതെ അവളുടെ ജോലിയിൽ വ്യാപൃതയായിരിക്കുന്നു...എല്ലാം കഴിഞ്ഞു അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ പോകുമ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചു....
അവൾ എന്തെന്ന ഭാവത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...
ഞാൻ..എത്രയോ ദിവസമായി നിങ്ങളെ ശല്യം ചെയ്യുന്നു  ..എന്നിട്ടും എന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ലേ...
ഇവിടെ വേദനയോടെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ  മുന്നിൽ കിടക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സുഹൃത്താണോ, ശത്രുവാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ലിംഗ വലിപ്പമോ, ആകാര വടിവോ ഒന്നും ഒരു നേഴ്സും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല..മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത് ഒരു രോഗി അതിൽ തങ്ങളുടെ കടമ എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞു അവർ അത് ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളെ പോലെ ചിലർക്ക് ഒരു ധാരണയുണ്ട്  കണ്ടും തൊട്ടും തുടച്ചും ഞങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് ഉള്ളിൽ കാമം പടർന്നു പന്തലിച്ചു ഞങ്ങൾ നടക്കുകയാണെന്ന്..
ഉം..സിസ്റ്റർ എന്ന വാക്കിനു സഹോദരി എന്നൊരു അർത്ഥമുണ്ടെന്നു അറിയാമല്ലോ..പക്ഷേ പലപ്പോഴും സ്വന്തം അമ്മയോ സഹോദരിയോ  പോലും ചെയ്യാൻ അറയ്ക്കുകയോ, മടിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പോലും ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നുണ്ട്..എല്ലാ സ്ത്രീകളിലും, പുരുഷന്മാരിലും നല്ലവരും ചീത്തയുമുണ്ട്, എല്ലാ തൊഴിൽ മേഘലകളിലും അത്തരക്കാർ ഉണ്ട്..പക്ഷേ രാത്രിയെന്നില്ലാതെ, പകലെന്നില്ലാതെ വ്രണങ്ങളും, പഴുപ്പും, മലവും , മൂത്രവും വരെ പലപ്പോഴും വൃത്തിയാക്കേണ്ടി വരുന്ന ഞങ്ങളെ മോശക്കാരാണെന്ന് പറയുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസിലാവുന്നില്ല.....
ക്ഷമിക്കണം ഇനി ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യില്ല...
അത് കേൾക്കാൻ നിക്കാതെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നകന്നു...
പത്താം ക്ലാസ്സിന്റെ റിസൾട്ട്‌ വന്നത് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ലേ...
അത് രെണ്ട്‌ മൂന്നു ദിവസം ആയില്ലേ അതിനു നിനക്കെന്താ...
എത്ര വട്ടം ഞാൻ മുൻപ് എഴുതിയതാ എല്ലാം തോറ്റു, ഇപ്പോഴായിരുന്നെങ്കിൽ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ പരീക്ഷ നടക്കുന്ന സ്കൂളിനു നേരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞിരുന്നാൽ ജയിക്കുമായിരുന്നു...
അത് പോട്ടെടി നീ വിഷമിക്കണ്ട,, ഇനി ഇപ്പോൾ നിനക്ക് എഴുതണേൽ അടുത്ത വർഷം എഴുതിക്കോ അതിനു പ്രായം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ...
അടുത്ത വർഷം എഴുതിയാൽ പത്തിന് തോറ്റതിന്റെ കണക്കു പറഞ്ഞു എന്റെ അപ്പന്റെന്നു അൻപതിനായിരം രൂപ നിങ്ങൾ സ്ത്രീധന തുക അധികം വാങ്ങിയത് തിരിച്ചു തരുമോ...
കണ്ടോ അതിനു വയ്യ..ആ അത് പോട്ടെ പത്തു തോറ്റതിന്റെ പേരിൽ  നിങ്ങളെ കെട്ടിയതോടെ ജീവിതം തന്നെ പോയി ഇനി അൻപതിനായിരം രൂപ കിട്ടിയിട്ട് എന്തിനാണ്.. അല്ല എന്താണ് ഈ A , A +, ഒക്കെ...
എനിക്ക് അറിയില്ലേ..ഞാനൊക്കെ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അറിയാവുന്ന ഒറ്റ A  യെ ഉള്ളൂ, അവരാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ അഭിനയിക്കുന്നുമില്ല...
ഓ, മനസിലായി, ദെ ആരോ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടല്ലോ...നമ്മുടെ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ആ കൊച്ചൻ അല്ലെ..
അതെ, അവനും ഇക്കൊല്ലം പരീക്ഷ എഴുതെണ്ടാതായിരുന്നു മഞ്ഞപിത്തം പിടിപെട്ടു കിടന്നത് കൊണ്ട് എഴുതിയില്ല പാവം...
ആന്റി, അങ്കിളേ ഇതാ ലഡ്ഡു എടുക്കു ഞാൻ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ പരീക്ഷ പാസ്‌ ആയി..
ങേ, അതെങ്ങിനെ നീ പരീക്ഷ എഴുതിയില്ലല്ലോ...
എഴുതിയില്ല, പക്ഷേ മഞ്ഞപിത്തം ബാധിച്ചു കിടപ്പിലാണ് എന്ന് ലീവ് ലെറ്റർ കൊടുക്കാൻ അച്ഛൻ പോയിരുന്നു...അത് കൊണ്ടാവണം റിസൾട്ട്‌ വന്നപ്പോൾ ഞാനും ജയിച്ചു...
ങേ,  എടാ ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ ജയിച്ചിട്ടു വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം തകർന്നു  പോവില്ലേ...പഠിച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ട് ജയിക്കുന്നതിനു മാത്രേ ഒരു സന്തോഷവും നിലവാരവും ഉണ്ടാവു...
ഓ, കേരളത്തിൽ ജീവിക്കാൻ ഇതൊക്കെ മതിയെന്നേ..എങ്കിൽ അല്ലെ നമ്മളെ ഭരിക്കുന്നവര്  ചെയ്യുന്ന അഴിമതികളും, കള്ളത്തരങ്ങളും അറിഞ്ഞാലും നമ്മൾ നോക്ക് കുത്തിയായി ഇരിക്കൂ..ഒരുപാട് നിലവാരത്തിൽ പഠിച്ചു ചിന്തകൾ കൂട്ടിയാൽ നമ്മൾ പ്രതികരിക്കില്ലേ..അതിനാ ഈ ഏർപ്പാട്. ഇനി പ്ലസ്‌ വണ്‍ സീറ്റ്‌ തെണ്ടി പിന്നെ അത് കഴിഞ്ഞു കോളേജ് സീറ്റ്‌ തെണ്ടി പിന്നെ ജോലി തെണ്ടി നമ്മൾ നടന്നോളും എന്ന് അവർക്കറിയാം.. അവരെ ശല്യം ചെയ്യില്ലല്ലോ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:17 No comments:
ഊണ് കഴിഞ്ഞു അഞ്ചാറു മൂട്ടകൾക്ക്‌ ഭക്ഷണം കൊടുത്തു കിടക്കുന്ന നേരത്താണ് ഭാര്യയുടെ മിസ്ഡ് കാൾ..പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് അങ്ങിനെ ഒന്ന് ഉണ്ടാവണമെങ്കിൽ സാധാരണ പ്രവാസിയുടെ മനസ്സിൽ ഓടി എത്തുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്, ആർക്കെങ്കിലും സുഖമില്ല, ആരോ മരിച്ചു, അതുമല്ലെങ്കിൽ അത്യാവശ്യമായി കാശിന്റെ ആവശ്യം അങ്ങിനെ കുറെ ചിന്തകൾ വരും..എന്നാൽ നവ മിഥുനങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ വെറുതെ ചില മിസ്ഡ് കാളുകൾ വരും...പലതിനും പല അർഥങ്ങൾ ആണെന്ന് മാത്രം തിന്നത് കുടിച്ചത് മുതൽ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടെന്നു ഓർമപ്പെടുത്തലുകൾ പോലുമാവം അതിന്റെയൊക്കെ  അർത്ഥം.  എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ വർഷങ്ങൾക്കു വഴി മാറുന്നതിനു അനുസരിച്ച് ഈ തുടർച്ചയായ മിസ്ഡ് കാളുകൾ തേഞ്ഞു തേഞ്ഞു ഇല്ലാതെ ആവുകയും ചെയ്യും...
ആഹ്, എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ ഇവിടെ ഇപ്പോൾ അങ്ങിനെ ഒന്നാവാൻ സാധ്യതയില്ല..കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ കുറെ ആയില്ലേ..മിസ്ഡ് കാൾ ഒന്നും വരല്ലേയെന്നു പ്രാർഥിക്കുന്ന കാലം.. എന്താണാവോ ഈ സമയത്തൊരു മിസ്ഡ് കാൾ..ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം..
ഹലോ, എന്തിനാടി മിസ്ഡ് കാൾ അടിച്ചേ...
അതേ, എന്റെ ചേട്ടന്റെ മോള് വയസ് അറിയിച്ചു...
ആഹാ, നല്ല കാര്യം ആണല്ലോ..അപ്പോൾ അളിയന് പണി ആയി,,
ഇത് പറയാൻ ആണോ ഈ മൂട്ട കടിക്കു ഇടയിൽ എങ്ങിനേലും ഒന്ന് കണ്ണടച്ച് വന്ന എന്നെ വിളിച്ചു ഉണർത്തിയത്..ചോദിച്ചില്ല, ചിരിച്ചു നിന്ന് അഭിനയിക്കണം..മിക്കവാറും പ്രവാസി ഭർത്താക്കന്മാരുടെ  അത്തരം അഭിനയത്തിന് ഒരഞ്ചാറു ഓസ്കാർ എങ്കിലും ചറ പറാ കിട്ടേണ്ടതാണ്..അപ്പൊ സ്നേഹക്കുറവു കൊണ്ടാണ് എന്ന് ആരും കരുതരുത്..ഇങ്ങിനെയുള്ള വിശേഷങ്ങൾ അറിഞ്ഞാൽ അടുത്തു എന്താണ് വരാൻ പോകുന്നത് എന്ന് പ്രവാസിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ കാരണം അളിയന്റെ മോള് വയസു അറിയിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ബോണസ് ഒന്നും തരില്ലല്ലോ..പ്രവാസിയുടെ തലയും അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ഒന്ന് പോലെയാണ്..വരുമ്പോൾ ഒരു കുട്ട തല മുടിയും (സ്വപ്നങ്ങളും) ആയിട്ട് വരും ഓരോന്ന് തീർത്തു (കൊഴിച്ചു) വന്നാലും പിന്നെയും  മരിക്കുന്നവരെ തീരില്ല അപ്പോഴും കുറെ ബാക്കി ഉണ്ടാവും കഷണ്ടി എന്ന പേരോടെ...ഈ ബന്ധുക്കളുടെ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത് ഹെയർ ഫിക്സിംഗ് പോലെയാണ് അടിയിൽ സ്വന്തം സ്വപ്‌നങ്ങൾ ബാക്കി ഉണ്ടായാലും ഇതെടുത്തു തലേൽ വയ്ക്കും.. എന്തായാലും പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഭാര്യയുടെ ചോദ്യം  എത്തി....
ഹലോ, കേൾക്കുന്നില്ല, ഹലോ, കേൾക്കുന്നില്ല
എന്താ കൊടുക്കുകാന്നു, ഹലോ, അവൾക്കു എന്താ കൊടുക്കുകാന്നു...
എടീ നെറ്റ് സ്ലോ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു പിന്നെ വിളിക്കാമേ...
ഫോണ്‍ വച്ചതും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു അല്ല പിന്നെ നമ്മളോടാ കളി..ഇനി രെണ്ട്‌ ദിവസത്തേക്ക് ഒരു ഫോണും അറ്റൻഡ് ചെയ്യണ്ട...അപ്പോൾ അതാ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വാട്സ് അപ്പിൽ , ഭാര്യയാണ്....വായിച്ചതും മെസ്സേജ് ഇങ്ങിനെ ആയിരുന്നു...
കക്കാൻ പഠിച്ചാൽ നിക്കാനും പഠിക്കണം..റാം ജി റാവിലെ കമ്പിളി പുതപ്പു കോമഡി ഞാൻ കുറെ കണ്ടതാ...എന്നാലും നിങ്ങളുടെ പണി പാളി നെറ്റ് എങ്കിലും ഓഫ്‌ ചെയ്യാൻ ഉള്ള സാമാന്യബുദ്ധി ഉണ്ടാവും എന്റെ കെട്ടിയോനു എന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു എവിടെ...എന്തായാലും അവൾക്കു കാര്യമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും സമ്മാനം കൊടുക്കാൻ ഉള്ള ഏർപ്പാട് ചെയ്യൂ..അത് ഉണ്ടെങ്കിലെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ പോകൂ..
ഹലോ, സൂപ്പർ വൈസർ അല്ലെ, സാറേ ഈ മാസം വല്ല ഓവർ  ടൈം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയണേ...
ചന്തിക്കു കടിച്ച ഒരു മൂട്ടയെ പിടിച്ചു അരിശം തീർത്തു അയാൾ ഉറങ്ങുകയാണ്...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:17 No comments:
Monday, 20 April 2015
വീട്ടിലേക്കു വന്നു കയറിയതും ലവളുടെ മുഖം ശെരിയല്ല എന്നയാൾക്ക് തോന്നി..ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ കാഹളം എവിടെയോ മുഴങ്ങുന്നു..സാധാരണ ഭർത്താക്കന്മാർ ഇറക്കുന്ന അവസാന അടവ് ഇറക്കി അയാൾ...എന്തേ പ്രിയതമയുടെ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നതു. വാടിയിരുന്നാലും എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് ഈ മുഖത്തിനു..ആ സോപ്പ് ഏറ്റില്ല..എല്ലാരും ഉപയോഗിച്ച് പഴകിയതു കൊണ്ടാവും ആ സോപ്പ് ഇപ്പോൾ ഒരിടത്തും തീരെ പതയുന്നില്ല..പി.സി.ജോർജ്നെ കണ്ട മാണി സാറിനെപ്പോലെ അവൾ തിരിഞ്ഞിരുന്നു..
അങ്ങിനെ വിടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ഭാര്യയല്ലേ. മൊബൈൽ ഇന്റർനെറ്റ്‌ പോലെയാണ് അത്..ഉപയോഗിച്ച് ശീലിച്ചാൽ വേണ്ടെന്നിരിക്കാനും പറ്റില്ല..എന്നാൽ ഉദ്ദേശിച്ച സ്പീഡ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ തലയ്ക്കു വട്ടു പിടിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാര്യം അറിയാൻ അയാൾ ഒന്ന് കൂടെ ശ്രമിച്ചു..അപ്പോൾ ദെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ  എന്തോ വലിച്ചെറിഞ്ഞു ..കൂടെ ഒരു ചോദ്യവും..ഇതെന്താ ഇത്...മുഖത്ത് വീണ സാധനം എടുത്തു നോക്കിയ അയാൾക്ക്  അതിശയവും സന്തോഷവും പ്രകടിപ്പിക്കാതിരിക്കാനായില്ല...
ങേ, ഇതെന്റെ അണ്ടർവെയർ അല്ലെ, എത്ര നാളായിട്ട് കണ്ടില്ല എന്ന് കരുതി ഞാൻ അന്വേഷിക്കാത്ത സ്ഥലമില്ല.. അയാൾ അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ഭാര്യയുടെ മറുപടി വന്നു എങ്ങിനെ കിട്ടും..അതേ എനിക്ക് തന്നത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സുഷമ്മയാണ്..ഇതെങ്ങിനെ അവളുടെ കയ്യിൽ എത്തി..സത്യം പറഞ്ഞോ...എനിക്കിനി ജീവിക്കണ്ട, മരിച്ചാൽ മതി...രെണ്ടാമത് പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാളുടെ മനസൊന്നു  കുളിരണിഞ്ഞു എങ്കിലും ഒരു ഞെട്ടൽ തോന്നി..കാരണം ഡാറ്റ ഉപയോഗിക്കുമെങ്കിലും ആരുടേയും വൈഫി അങ്ങിനെ ഇതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല അങ്ങിനെ ഉള്ളപ്പോൾ താൻ അപ്പുറത്ത് പോയി ഒരു ഡൌണ്‍ ലോഡിംഗ് നടത്തി എന്ന് ഭാര്യ തന്നെ സംശയിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നി.. പക്ഷേ എങ്ങിനെ ഈ അണ്ടർവെയർ സുഷമ്മയുടെ കയ്യിൽ എത്തി..ഒന്ന് കൂടി അതിൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ഭാഗ്യം പുതിയത് ആയതു കൊണ്ട് കാണിക്കവഞ്ചികൾ ഒന്നുമില്ല..ഇല്ലാരുന്നേൽ സുഷമ്മ കണ്ടു നാണക്കേട്‌ ആയേനെ...
അപ്പോഴും കഥകളിക്കു പച്ച കുത്തിയത് അവൾ ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുകയാണ്..എടി അമ്മച്ചിയാണേ എനിക്കറിയില്ല ഇത് എങ്ങിനെ അവിടെ എത്തിയെന്ന് രാഹുൽ ഗാന്ധിയെ അന്വേഷിക്കുന്ന അണികളെ  പോലെ കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസമായിട്ടു ഇത് ഞാൻ തേടി നടക്കുകയായിരുന്നു..അവള് വിടുന്ന ഭാവമില്ല പിന്നെ ഇത് അങ്ങോട്ട്‌ പദ യാത്ര നടത്തിയതാണോ..ശെടാ ഇതെന്തു പുലിവാല് അയാൾക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നറിയില്ല..വല്ല സരിതയെങ്ങാനും   ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പത്ര സമ്മേളനം  നടത്തി നിഷേധിക്കാമായിരുന്നു...ഇവിടെ ഇപ്പോൾ അതിനും വഴിയില്ല..
സംഗതി ഐ.പി.എല്ലിന്റെ അവസാന ഓവർ പോലെ ടെൻഷൻ ആയി നില്ക്കുന്ന സമയത്താണ് അയാളുടെ മോൻ രംഗത്തേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്..കാര്യമറിഞ്ഞ അവൻ പറഞ്ഞു അമ്മെ ഇത് ടെറസിന്റെ മേലെ അലക്കിയിട്ടിരുന്നത് കാറ്റത്ത്‌ അപ്പുറത്ത് സുഷമ്മ ആന്റിയുടെ വീട്ടിൽ  പറന്നു വീഴുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു..അയാൾക്ക് ആശ്വാസമായി എന്നാലും മോനെ ഒന്ന് നോക്കി അയാൾ വീഴുന്നത് കണ്ടുവെങ്കിൽ നിനക്കതു അപ്പൊ പറഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചതും അവന്റെ മറുപടി കേട്ട് അയാള് ഞെട്ടി എത്ര നാളായിട്ട് പറയുന്നു ഈ ഫോണ്‍ ഒന്ന് മാറ്റി പുതിയത് വാങ്ങി തരാൻ..അപ്പോ ഒരു പണി അങ്ങോട്ട്‌ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതിയതാ..
ഹോ ഇങ്ങനെ വേണം മക്കളായാൽ...അയാൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ലത്‌ ഉണക്കാൻ ഇടുമ്പോൾ ക്ലിപ്പ് ശെരിക്കും പിടിപ്പിച്ചോ അതിനു ബാലമുണ്ടോ എന്നൊന്ന് വലിച്ചു നോക്കാനും അയാള് മറക്കാറില്ല...
ഗുണപാഠം : ആൻ അണ്ടർവെയർ ക്യാൻ ചേഞ്ച്‌ യുവർ ലൈഫ്..
Posted by Sajeed Noohkhan at 09:03 No comments:
Saturday, 18 April 2015
കക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ് അയാൾ..മറ്റുള്ളവരുടെ മുതല് കട്ടെടുക്കുന്നതു നല്ലതല്ല എന്ന് അയാൾക്ക് അറിയാം..ഒരുവൻ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ ഓടി നടന്നു സമ്പാതിക്കും വേറെ ഒരുവൻ ചുളുവിനു അത് അടിച്ചു കൊണ്ട് പോകും..അത് ഒരു നല്ല കാര്യം അല്ല എന്ന് അയാൾക്ക് അറിയാം. ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ് എന്നറിഞ്ഞാലും അത് താല്പര്യത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനു ന്യായീകരണം കണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവം അയാൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു..രാഷ്ട്രീയക്കാരു കോടികൾ കക്കുന്നു. സ്ത്രീധനം വാങ്ങലും ഒരു തരത്തിൽ മോഷണം തന്നെയല്ലേ..ഇല്ലാത്തവരിൽ നിന്നും താൻ കക്കുന്നില്ലല്ലോ, ഉള്ളവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നല്ലേ..സാരമില്ല..അങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചു സ്വയം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി നടക്കുമ്പോൾ മുന്നിൽ ഒരു ഇരു നില കെട്ടിടം കണ്ടു..
അയാൾ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ മതിൽ  ചാടി അകത്തേക്ക് കടന്നു. ചുറ്റും നല്ല ഇരുട്ടാണ്‌.വീടിനു ചുറ്റും നടന്നു നോക്കി അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോയെന്നു..എല്ലാം ഭദ്രമായി അടച്ചിട്ടുണ്ട്. വളരെ പണിപ്പെട്ടു പിന്നിലെ വാതിൽ തകർത്ത് അയാൾ അകത്തു കയറി..കയ്യിലെ ടോർച് ഉപയോഗിച്ച് ഓരോ മുറികളായി പരിശോധിച്ച് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല..അവസാനം അയാളൊരു മുറിയിലെത്തി അവിടെ കട്ടിലിൽ ഒരു വൃദ്ധൻ കിടപ്പുണ്ട്..ടോർച് വെളിച്ചം കണ്ടതും വൃദ്ധൻ വിളിച്ചു....
കടന്നു വരൂ..ഈ അസമയത്ത് വന്നു എങ്കിൽ നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഒരു മോഷ്ടാവ് ആയിരിക്കും..ഭയക്കേണ്ട ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല...ആ ലൈറ്റ് തെളിയിക്കൂ..
കള്ളൻ ലൈറ്റ് തെളിയിച്ചു അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തു.. അയാൾ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് എന്ന് കള്ളനു മനസിലായി..തല മാത്രം മുകളിലേക്ക് വച്ച് ശരീരം അനക്കാൻ ആവാതെ കിടക്കുകയാണ് വൃദ്ധൻ...കള്ളൻ അയാളുടെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ എത്തി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി..വൃദ്ധൻ പുഞ്ചിരിച്ചു..പിന്നെ മെല്ലെ പറഞ്ഞു...കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഇരിക്കൂ എന്നോട് സംസാരിക്കൂ, പണം എവിടെയാണ് ഉള്ളതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം...
കള്ളൻ അവിശ്വസതയോടെ അയാളെ നോക്കി..
അപരിചിതനും, കള്ളനുമായ എന്നോട് എന്താണ് നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്...
നോക്കൂ, മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും നിസ്സഹായൻ ആവുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇത്..അവനു സ്വയം എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കാലത്ത് ഓടി നടന്നു സമ്പാതിക്കും, അഹങ്കരിക്കും, മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കും, കളവു പറയും, എല്ലാ തിന്മകളും ചെയ്യും, ചെയ്യുന്നതൊക്കെ അവന്റെ ശെരികൾ ആണെന്ന് വാദിക്കും..പക്ഷെ ഇങ്ങിനെ ഒരു അവസ്ഥ വരുമ്പോഴാണ് അവൻ ഒന്നുമല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാവുന്നത്..ഏകാന്തത,മക്കൾ പോലും ഈ മുറിയിലേക്ക് വന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ ആയി, ഒരു പരിചാരികയാണ് ഞാൻ കാണുന്ന ഏക മനുഷ്യൻ അവളും ഒന്നും മിണ്ടാറില്ല..ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു ശേഷമാണ് ഈ മുറിയിൽ ഒരാൾ വരുന്നത്..ദയവായി എന്നോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കു കുറച്ചു നേരം..
കള്ളന്റെ മനസലിഞ്ഞു അവർ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു..നേരം വെളുക്കാൻ കുറച്ചു സമയമേ ഉള്ളൂ, കള്ളൻ പറഞ്ഞു...
ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ, ഇനിയും ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ അപകടമാണ്...
ഉം, മുകളിലെ മുറിയിലെ അലമാരയിൽ ആണ് മകൻ പണമൊക്കെ വയ്ക്കുന്നത് അവിടെ ഒരു ഫോട്ടോയുണ്ട് അതിന്റെ പിന്നിൽ താക്കോൽ ഉണ്ടാവും..
കള്ളൻ വിശ്വാസം വരാതെ വീണ്ടും അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..വൃദ്ധൻ ചിരിച്ചു...
എന്റെ വീട്ടിലെ പണം മോഷ്ടിക്കാൻ അടയാളം പറഞ്ഞു തരുന്നതു കൊണ്ടാണോ നിങ്ങൾ വിസ്മയിക്കുന്നത്..പൂട്ടി കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന പണവും, സ്വർണവും  സ്വത്തുമൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നുമല്ല എന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ നന്നായി അറിയാം..എടുത്തു കൊള്ളൂ..ആവശ്യക്കാർക്കെങ്കിലും അത് ഉപകരിക്കട്ടെ..
കള്ളൻ കുറച്ചു നേരം മൌനത്തിൽ മുഴുകി..പിന്നെ മെല്ലെ പറഞ്ഞു..
എനിക്കൊന്നും വേണ്ട,, ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു, നിങ്ങളുടെ ജീവിതം കണ്ടിട്ടും ഞാനൊരു നല്ല പാഠം പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് വലിയ തെറ്റാവും..ഇനി എങ്കിലും ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കാൻ നോക്കാം..
വൃദ്ധൻ പിന്നെയും എന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒന്നും കേൾക്കാതെ കള്ളൻ മുറിക്കു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി നടന്നു... പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച ശേഷം വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞ മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് അലമാര തുറന്നു പണവും, ആഭരണങ്ങളും വാരി സഞ്ചിയിലാക്കി..വരുന്ന വഴിയിൽ വൃദ്ധന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു....
എല്ലാം എല്ലാവർക്കും അറിയാം, പക്ഷേ ഇന്നുകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ, പ്രകോപനങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നാളെയെ നമ്മുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറയ്ക്കുന്നു..ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു...
വൃദ്ധൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല...
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:15 No comments:
ഇന്ന് മേടമാസം ഒന്നാം തീയ്യതി.കേരളീയന്റെ സ്വന്തം വിഷു ദിനം.  ശാസ്ത്രത്തിന്റെ, സാങ്കേതികതയുടെ ആശ്ചര്യകരമായ വളർച്ചയിലും മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരല്പം മാറ്റത്തോടെയെങ്കിലും വിഷു ദിനം കടന്നു പോകുന്നു. ,
എന്നെ കണ്ടില്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞു പൂത്തു കുലുങ്ങി കിടക്കുന്ന കണിക്കൊന്നകൾ അടർത്തിയെടുക്കാൻ മത്സരിച്ചു ഓടുന്ന കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും, നിലവിളക്കും, അമ്പാടി കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ  നിറപറയും, നവ ദാന്യങ്ങളും, പഴ വർഗങ്ങളും എല്ലാം നിറച്ചു വച്ചൊരു കണിയൊരുക്കി, അക്ഷമയോടെ തള്ളി വിടുന്നൊരു രാവ്, അതിരാവിലെ തന്നെ ഉറക്കമുണർന്നു കണ്ണുകൾ പൂട്ടി കണി കാണാൻ എത്തുന്നു..മുതിർന്നവർ കൈകളിൽ വച്ച് തരുന്ന, നാണയങ്ങളുടെ തണുപ്പ്, പുത്തൻ മണം മാറാത്ത നോട്ടുകളുടെ ഗന്ധം, പുത്തനുടുപ്പിന്റെ മണം, വിഭവ സമൃദ്ധമായ സദ്യ, പടക്കങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചു കുടുംബ അംഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പൂർണമാക്കുന്ന വിഷു ദിനം.  പലരുടെയും ജീവിതശൈലികൾക്ക്, സാമ്പത്തിക സ്ഥിതികൾക്ക്  അനുസരിച്ച് ഇവയിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമെങ്കിലും ജാതി മത ഭേദമന്യേ വിഷു ദിനം മലയാളിക്ക് ഐശ്വര്യത്തെ വരവേല്ക്കുന്ന ദിനം തന്നെയായിരുന്നു..
ഇന്ന് ഫ്രീക്കന്മാരുടെ, ബഡികളുടെ ഈ കാലത്ത് വിഷുവിന്റെ പഴയ പകിട്ടിനു അല്പ്പം ക്ഷീണം വന്നിരിക്കുന്നു, പടക്കം, വെടി, കൈ നീട്ടം, കണി, അങ്ങിനെ പല പദങ്ങൾക്കും മറ്റു പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്  മലയാളി മനസുകളിൽ..കഴിയുമെങ്കിൽ ഫ്ലക്സ് ബോർഡിൽ കണി ഒരുക്കി കാണാൻ പോലും തയ്യാറാണ് ഇന്ന് പലരും.. തന്റെ വീട്ടിലെ കണിക്കൊന്ന പൂക്കുമ്പോൾ തന്നെ പോലെ മറ്റുള്ളവരും കണി കണ്ടുകൊള്ളട്ടെ എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പൂക്കൾ പറിച്ചു നല്കുകയോ അതിനു അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ പരസ്പരം സ്നേഹം ഊട്ടി വളർത്തിയിരുന്ന കാലമൊക്കെ പോയി..ഇന്ന് കാശെണ്ണി കൊടുത്താലും ഒരു കുല പൂ തികച്ചു കിട്ടില്ല നമ്മുടെ നാട്ടിലെ  കടകളിൽ. എന്തിനും ഏതിനും, പണം, മത്സരം ഒക്കെ ആയപ്പോൾ നമ്മൾ അറിയാതെ നമ്മുടെ മനസുകളിൽ വേലിക്കെട്ടുകൾ തീരുന്നു,, ആഘോഷങ്ങൾ അവരവരുടെ വീടുകൾക്കുള്ളിൽ അവരവരുടെ സ്വകാര്യത മാത്രമായി മാറുന്നു...
നാടും വീടും വിട്ടു നില്ക്കുന്നത് കൊണ്ടാവണം പ്രവാസികൾക്ക് അറിയാം നാട്ടിലെ നഷ്ടപ്പെട്ട് പോകുന്ന നിറം മങ്ങി പോകുന്ന ആഘോഷങ്ങളുടെ വില എത്ര വലുതെന്നു.. ഗ്രിഹാതുരത്വം ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവരാണ് ഇന്ന് ഓണവും വിഷുവുമൊക്കെ പല  പരിമിതികൾക്കു ഉള്ളിൽ നിന്നും വളരെ നന്നായി ആഘോഷിക്കുന്നത്..മിക്കവരുടെയും മുറികളിലും, വീടുകളിലും കണിയൊരുക്കങ്ങളും, കണി കാണലും തകൃതിയായി തന്നെ നടന്നു..വേർപാടിന്റെ കണ്ണീരിലും അവരിൽ പുതിയ വർഷത്തിന്റെ വരവേല്പ്പ് ആവേശഭരിതം തന്നെ...അതിനു ഉദാഹരണമാണ് മല്ലു വിഷൻ മെമ്പറും വർഷങ്ങളായി പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ശ്രീമതി നിക്കി ഒരുക്കിയ അവരുടെ വീട്ടിലെ കണിയുടെ ഈ  ചിത്രം..
ആഘോഷങ്ങളുടെ മങ്ങിയ നിറങ്ങളെ മോടിപിടിപ്പിക്കാൻ നമുക്ക് ആവില്ല, അതിനു നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല അല്ലെങ്കിൽ അതിനുള്ള സമയമില്ല..എങ്കിലും നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നിറം മങ്ങാതെ അവ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ കാരണം അത്തരം ആഘോഷങ്ങളാണ് നമ്മൾ മലയാളികൾ എന്നും, നമ്മിൽ നന്മകൾ ഉണ്ടെന്നും നമ്മളെ അറിയിക്കുന്നത്...
എല്ലാ മല്ലു വിഷൻ കൂട്ടുകാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിഷു ദിന ആശംസകൾ.  സമാധാനവും, സന്തോഷവും, ഏതു പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിക്കാനുള്ള മനക്കരുത്തും എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാവട്ടെ, ഇവയുണ്ടെങ്കിൽ ഐശ്വര്യവും സമ്പത്തും  പിന്നാലെ എത്തും..ഈശ്വരാ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:14 No comments:
മിലി എന്ന സിനിമ ഇന്നലെ കണ്ടു..കഥാ പാത്രങ്ങളുടെ അഭിനയ പാടവത്തെ വിലയിരുത്താനൊന്നും അറിയില്ല..എന്നാൽ കഥയുടെ ഇതിവൃത്തം ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിനു വളരെ യോജിച്ചതായി തോന്നി. ബാല്യകാലത്ത്‌ തന്നെ അറിയാതെ പോകുന്ന പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാതെ പോകുന്ന  മാതാപിതാക്കളും, അദ്യാപകരും..അത്തരത്തിൽ ഒരു കുട്ടി വളർന്നു വരുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ എങ്ങിനെയാവും ഇടപഴകുക..ആത്മവിശ്വാസവും, ദൈര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക്  ഭാരമായി അവർ  മാറുന്നു, . ഇതാണ് കഥയുടെ ഇതിവൃത്തം..
പഴയ ബാല്യകാലങ്ങളല്ല ഇന്നുള്ളത്. പഴയ കാലത്തെ കുട്ടികളുടെ കളി സ്ഥലങ്ങൾ  പോലെ വിശാലമായിരുന്നു അവരുടെ മനസ്, അവരുടെ സ്വപ്‌നങ്ങളിൽ എല്ലാം യാഥാർത്യത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തിന്റെ പിൻബലം ഉണ്ടായിരുന്നു. വീടുകളിൽ മാതാപിതാക്കളും, മുത്തശ്ശൻ, മുത്തശ്ശി അങ്ങിനെ ഒരുപാട് അംഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവരുടെ കഴിവുകൾ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ തിരിച്ചറിയുകയോ, അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു..
ഇന്ന് സ്ഥിതി വേറെയാണ്..അവൻ എന്താവണം, എങ്ങിനെയാവണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ മാതാപിതാക്കളാണ്, നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ അല്ലെങ്കിൽ മൊബൈലിനു മുന്നിൽ തളച്ചു പോകുന്ന ബാല്യങ്ങൾ..കുട്ടികൾ പൂക്കളെ പോലെയാണ് എന്ന് പറയും, പക്ഷേ ഇന്ന് അവ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പൂക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു..മണ്ണോ ചെളിയോ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളിൽ പറ്റിയാൽ, അറിയാതെ മാതൃ ഭാഷ പറഞ്ഞു പോയാൽ  പോലും കർശന നടപടികൾക്ക് വിധേയരാവുന്ന കുട്ടികൾ...തന്റെ മകന്റെ റാങ്ക് എത്രയെന്നു അറിയുന്നതിന് മുന്നേ അടുത്ത വീട്ടിലെ അവന്റെ സമ പ്രായക്കാരന്റെ റാങ്ക് അറിയാൻ വെമ്പുന്ന മാതാപിതാക്കൾ..കുറഞ്ഞു പോയാൽ ശാസനയും, കൂടിയാൽ ഇത് പോരാ ഇനിയും വാങ്ങണം എന്ന് തന്റെ അത്യാഗ്രഹങ്ങളെ മക്കളുടെ മേൽ അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം..
മാതാപിതാക്കൾ പണം സമ്പാതിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളായി മാറി, അത് പോലെ ഒരു യന്ത്രം നിർമിക്കാൻ ഉള്ള തത്രപ്പാടിലാണ് അവർ..അതിനു വേണ്ടി കുട്ടികളുടെ  വിദ്യാഭ്യാസം, കലാ, കായികപരമായ കഴിവുകൾ എല്ലാം അത് കണ്ടാണ്‌ പലരും ചെയ്യുന്നത്..നാളെ ഒരുപാട് സമ്പാദിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ജോലി കിട്ടണമെങ്കിൽ നീ ഇത് പഠിക്കണം, നിനക്ക് കളിക്കാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്രിക്കറ്റ്‌ പോലെയുള്ള പണം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന കളി കളിച്ചു പഠിക്കു, നിനക്ക് കലാപരമായി കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ സിനിമയിലോ, മറ്റു ദ്രിശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലോ കയറിപ്പറ്റാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ എന്തെങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കു..ഇങ്ങിനെ സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾ ചെറിയ പ്രായം മുതൽ അവരിൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചു, അടുത്ത വീട്ടിലെ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടെ പഠിക്കുന്ന സഹപാഠിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു അവർക്കിടയിൽ മത്സരവും, വിദ്വേഷവും വളർത്തി അവരുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്ന എത്രയോ മാതാപിതാക്കൾ..
അല്ലയോ മാതാപിതാക്കളേ നിങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ പോവുകയാണെങ്കിൽ അവസാനം ഒരു വൃദ്ധസദനം നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും..ബാല്യം ഒരു മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ, സ്വഭാവത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്..കുട്ടികളുടെ മനസറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിച്ചും, സ്നേഹം ഊട്ടി വളർത്തിയും , അവരുടെ ചെറുതോ വലുതോ ആയ കഴിവുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു ചേർത്ത് നിർത്തി അതിനെ ബലപ്പെടുത്തൂ. നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ ഒരു പരിധിക്കു മേൽ അതിൽ കുത്തി കയറ്റിആ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിള്ളൽ ഉണ്ടാക്കിയാൽ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ മക്കളെ ഓർത്ത് അവരുടെ പ്രവർത്തികൾ ഓർത്ത് നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ടി വരും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:14 No comments:
Wednesday, 8 April 2015
ഒന്നും ആയിട്ടില്ല അച്ഛാ, ഇന്നാണ് റിസൾട്ട്‌ ..
നീ വിഷമിക്കാതെ എല്ലാം ശെരിയാവും, ദൈവമേ എന്റെ മോനെ കാത്തോളണേ..
അച്ഛാ, ഈ റിസൾട്ട് ആണ് എന്റെ ഭാവി നിശ്ചയിക്കുന്നത്...
ഉം അറിയാം മോനെ, നീ നല്ല പോലെ പെർഫോം ചെയ്തിരുന്നോ മോനെ...
എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല അച്ഛാ, ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് പെർഫോർമൻസ് നടത്തിയതിൽ ഇതും ഒന്ന് എന്ന് മാത്രം കണ്ടാണ്‌ ചെയ്തത്, ഇനി റിസൾട്ട്‌ വരട്ടെ എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം..
ഒന്നാം സ്ഥാനം  എങ്ങാനും വരുമോ...
അങ്ങിനെ വരാൻ സാധ്യത ഇല്ല അച്ഛാ. നമ്മളെക്കാളും പണവും സ്വാധീനവും അധികാരവുമൊക്കെ ഉള്ളവർ  ഉണ്ടല്ലോ അപ്പോൾ ആദ്യ സ്ഥാനങ്ങൾ അവർക്കാവും കിട്ടുക.. ചിലപ്പോൾ ഇടയ്ക്കോ അവസാനമോ വരുമോ എന്നാണു എന്റെ ടെൻഷൻ..
ഉം, നീ ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട...
എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ അച്ഛാ,,
ഉം, റിസൾട്ട്‌ അറിഞ്ഞതും എന്നെ വിളിക്കണേ..നീ വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും ഞാൻ അറിയും ടി.വിയും നെറ്റും ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ...ആദ്യ സ്ഥാനക്കാരെ മാത്രമേ അവര് കാണിക്കൂ..എന്നാലും നീ വിളിക്ക്..
അവൻ പോയി കാത്തിരുന്നു, ഇതുവരെ പബ്ലിഷ് ആയിട്ടില്ല.കുറെ മാധ്യമ പ്രവർത്തകർ മാത്രമുണ്ട്. ഹൃദയമിടിപ്പോടെയുള്ള ആ കാത്തിരിപ്പിന് ഒടുവിൽ റിസൾട്ട്‌ പറയാൻ അവർ എത്തി...
ഉയർത്തി കാണിച്ച പേപ്പറിൽ അവൻ ഓടിച്ചു നോക്കി.. ഇല്ലാ, തന്റെ പേരില്ല. ഫോണ്‍ എടുത്തു അച്ഛനെ വിളിച്ചു...
അച്ഛാ, ചേച്ചി വന്നു കത്ത് കാണിച്ചു ഭാഗ്യം  എന്റെ പേരില്ല, സിനിമ നടന്മാർ , എം.എൽ.എ മാർ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർ ഇവരൊക്കെയെ ഉള്ളൂ എന്റെ പേരില്ല...
ആണോ, സന്തോഷമായി മോനെ, ദൈവമേ നീ എന്റെ മോനെ കാത്തു, അതിൽ എങ്ങാനും പേര് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി തന്നെ പോയേനെ..ഒന്നാമതു നീ തുടക്കക്കാരൻ ആണ്, എന്തായാലും ഇനി ഇതുപോലെ ഒന്നിലും ചാടരുത്...
ശെരി അച്ഛാ, ഇനി അടുത്ത ഭാഗങ്ങൾ എപ്പോൾ വരുമോ എന്തോ, അതിലെങ്ങാനും???
പേടിക്കണ്ട മോനെ, ആദ്യത്തെ പത്തു പേരിൽ നീ ഇല്ലല്ലോ ലാസ്റ്റിൽ വരുന്നതിനൊന്നും പ്രസക്തി കാണില്ല കാരണം മുഖം ഓർമ കാണില്ലല്ലോ..നീ വിഷമിക്കണ്ട ഇനി സൂക്ഷിക്കു...
ശെരി..സമാധാനത്തോടെ അവൻ നെടുവീർപ്പിടുമ്പോൾ, ആദ്യ പത്തു റാങ്ക് കാരെ തേടി മാധ്യമങ്ങൾ പോയിരുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:54 No comments:
Friday, 3 April 2015
ദേ നിങ്ങളറിഞ്ഞോ എന്റെ അനിയനെ പോലിസ് പിടിച്ചു..നിങ്ങൾ ആ മാത്തയിച്ചനെ  ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവനെ എങ്ങിനെ എങ്കിലും വിടുവിക്കണം...
എടീ മത്തായി  ഇപ്പോൾ വലിയ തിരക്കിലാണ്...രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ അല്ലെ...വിളിച്ചാൽ ഉടനെ ഒന്നും കിട്ടില്ല...
ഓ, ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയും  കണ്ടതാണ്...
എടീ ഇവിടെ ബാർ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൻ മാഹിയിൽ പോയി അടിക്കും, സൈഡ് ഡിഷ്‌ ബീഫ് വേണം അവൻ കേരളത്തിൽ വന്നു കഴിക്കും, പിന്നെ രാത്രിയിൽ വല്ല പെണ്ണോ പിടക്കോഴിയോ വേണമെങ്കിൽ അങ്ങ് മുംബൈക്ക് പോകും അങ്ങിനെ ആകെ ബിസി ആണ് അവൻ...ആഹ് നിന്റെ സമാധാനത്തിനു ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം....
ഹലോ, മത്തായി അല്ലേ, ഇത് ഞാനാ കല്ലുവീട്ടിൽ വറീത്...
ആ പറയു ചേട്ടാ എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് വിശേഷം...
സുഖം, പിന്നെ എന്റെ അളിയനെ പോലിസ് പിടിച്ചു മത്തായി സ്റ്റെഷനിലെക്കു ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവനെ ഒന്ന് വിടാൻ പറയണം...
അയ്യോ ചേട്ടാ, ഞാൻ ഇവിടെ പൂക്കളം നഴ്സറി സ്കൂളിൽ ഒരു ട്രെയിനിങ്ങിൽ ആണ്...രെണ്ട്‌ ആഴ്ച പിടിക്കും മടങ്ങി വരാൻ...
ങേ, രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക്  നഴ്സറിയിൽ എന്ത് ട്രെയിനിംഗ് ആണ് മത്തായി...
അത് പിന്നെ, അടുത്ത വർഷവും ബജറ്റ് അവതരിപ്പിക്കുമല്ലോ, അബദ്ധവശാൽ ഞാൻ എങ്ങാനും എം.എൽ എ, ആയാലോ, അപ്പോൾ ഈ കടി, മാന്തൽ , നുള്ളൽ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ട്രെയിനിംഗ് എടുക്കണേൽ ഈ പിള്ളേരുടെ അടുത്തെ നടക്കൂ..
കലികാലം, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും മത്തായി...
പിന്നെ വറീത് ചേട്ടാ, ചെറിയ കേസ് ഒക്കെ ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ആരും ഇടപെടില്ല, കുറഞ്ഞത്‌ ഒരു വണ്ടി കേറ്റി ആളെ തട്ടുന്നത്, സ്വർണം കടത്തൽ അങ്ങിനെ വല്ലതും ആണെങ്കിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ വിടും....
ഓ, എന്നാൽ ഞാൻ വയ്ക്കട്ടെ, എടീ ചെറിയ കേസ് ആണെങ്കിൽ വിടാൻ പ്രയാസമാ ആട്ടെ നിന്റെ അനിയനെ എന്തിനായിരുന്നു പോലിസ് പിടിച്ചത്...
ചേട്ടാ അവൻ കുറച്ചു ബീഫ് കഴിച്ചു...
ങേ, അതിനു കേരളത്തിൽ ബീഫ് നിരോധനം ഇല്ലല്ലോ...
അല്ലന്നേ, അവൻ കേരളത്തിലെ പോലിസ് സ്റ്റേഷനിൽ അല്ല..അങ്ങ് മുംബയിലെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലാണ്..
ശെടാ, എടി അതിനു മുംബയിൽ ഇപ്പോൾ ബീഫ് കിട്ടില്ലല്ലോ...
എന്റെ പൊന്നു ചേട്ടാ, അവൻ ഇന്നലെ വൈകുന്നേരത്തെ വിമാനത്തിൽ മുംബൈക്ക് പോയി, ഇവിടെ കേരളത്തിൽ നിന്ന് പോകാൻ നേരത്ത് കുറച്ചു ബീഫ് കഴിച്ചിരുന്നു..അവനു ഇറച്ചി  തിന്നാൽ കൈ മണപ്പിച്ചു ഇരിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ടല്ലോ.. വിമാനത്തിൽ  കേറിയതും മണപ്പിച്ചു തുടങ്ങി...എയർ ഹൊസ്റ്റെസ് പെണ്ണ് എന്താ ഇങ്ങിനെ എപ്പോഴും മണപ്പിച്ചു ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു അവൻ നല്ല ബീഫിന്റെ മണമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് മുംബയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ പോലീസിനെ വിളിച്ചു അവർ വന്നു കൊണ്ട് പോയി...
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:21 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
സേവനം... സേവനം...  ഓ, അവൻ ഇരിപ്പുണ്ട് ബസ്‌ സ്റ്റാ...
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.