ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml ml en ml en en en fr en ml ml en cs en en en cs cs en en cs cs en en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en
'കേട്ടറിവും യുക്തിവാദവും' എന്ന പോസ്റ്റിനെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് യുക്തിവാദിയായ മനു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ 'യുക്തി' ബ്ലോഗില്‍ ഒരു പൊസ്റ്റിടുകയുണ്ടായി. യുക്തിവാദികള്‍ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശാസ്ത്രീയമായ അറിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രമേ വിശ്വസിക്കുകയുള്ളൂ എന്നുള്ള യുക്തിവാദികളുടെ 'ഡോഗ്‌മ' ശരിയല്ല എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക മാത്രമെ ഞാന്‍ 'കേട്ടറിവും യുക്തിവാദവും' പോസ്റ്റുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ഇക്കാര്യം ശരിയാണെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് മനു തന്‍റെ പോസ്റ്റില്‍ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:
"സ്വയം ഒരു യുക്തി വാദി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഇതിനു മറുപടി പറയേണം എന്ന് കരുതുന്നു . ഒരു യുക്തിവാദി എല്ലാകാര്യങ്ങളും ശാസ്ത്രിയമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രമേ വിശ്വസിക്കു എന്ന് ബ്ലോഗര്‍ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു . ഈ പ്രസ്താവനയില്‍ ഊനി ആണ് പിതൃത്വത്തിന്റെ ശാസ്ത്രിയ തെളിവുകള്‍ അന്ശേഷിക്കുന്ന യുക്തി വാദിയെ ബ്ലോഗര്‍ വരച്ചു കാട്ടുന്നത് . എന്നാല്‍ പ്രിയ ബ്ലോഗര്‍ എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും  ശാസ്ത്രിയ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നോക്കി കാണുന്നവരെ അല്ല യുക്തി വാദികള്‍ എന്ന് പറയുന്നത് . യുക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെ ആണ് . അതിനാല്‍ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ആരോപണം നിലനില്‍ക്കുന്നത് അല്ല എന്ന് മനസിലാക്കുക .
യുക്തിയ്ക്ക് ബോദ്യം വരേണം എങ്കില്‍ അതിനു പല തെളിവുകളും വേണം . അതില്‍ ഒന്നുമാത്രം ആണ് ശാസ്ത്രിയത . അനുഭവം അതിനു ഒരു തെളിവ് ആകാം . ഞാന്‍ ഉയരത്തില്‍ നിന്നും താഴെ വിണാല്‍ വേദനിക്കും എന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ ശാസ്ത്രിയ പരിജ്ഞാനം ഒന്നും വേണ്ട . ഒന്നോ രണ്ടോ അനുഭവം മതി . അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരാളുടെ അനുഭവം കണ്ടാലും മതി . ഇനി ചില കാര്യങ്ങള്‍ യുക്തിക്ക് ബോദ്യം വരുന്നത് വിശ്വാസം കൊണ്ട് ആകാം . ഞാന്‍ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ വരും എന്ന പ്രതിക്ഷയോടെ  കാത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ , അവന്‍ അവിടെ വരാന്‍ ഉള്ള സാധ്യതകളെ പറ്റി ഉള്ള ശാസ്ത്രിയ വിശകലനം ഒന്നും നടത്താറില്ല . ഞാന്‍ മാത്രം അല്ല ഒരു യുക്തിവാദിയും അങ്ങിനെ ചെയ്യാറില്ല . ആ വെക്തിയില്‍ എനിക്ക് ഉണ്ടായ വിശ്വാസം ആകാം അതിനു കാരണം . ആ വിസ്വസത്തിനു പിറകില്‍ പല കാരണങ്ങള്‍ കാണാം"
മനു മേല്പ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ എനിക്ക് സ്വീകാര്യമാണ്. പക്ഷേ, യുക്തിവാദികള്‍ എന്നു പറയുന്നവരില്‍ എത്രപേര്‍ മനുവിന്‍റെ ഈ പ്രസ്താവനയോട് യോജിക്കും എന്നെനിക്കറിയില്ല. മേല്‍ പ്രസ്താവനയിലൂടെ 'കേട്ടറിവും യുക്തിവാദവും' എന്ന പോസ്റ്റിലൂടെ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യം പൂര്‍ത്തിയായിരിക്കുന്നു. ഇനി മനു പറയുന്ന മറ്റു ന്യായങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കാം.
താങ്കളുടെ സ്നേഹിതന്‍റെ വാക്ക് താങ്കള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത് അയാളിലുള്ള താങ്കളുടെ വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ്. അയാള്‍ വരും എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് വരാതിരുന്നു താങ്കള പറ്റിക്കേണ്ട യാതൊരാവശ്യവും ഇല്ല എന്നു മനുവിനറിയാം. ഇതുപോലെത്തന്നെയാണ് ഇന്നയാണാണ് അച്ഛന്‍ എന്നു അമ്മ പറയുമ്പോഴും ഉളവാകുന്നത്. അമ്മയ്ക്ക് അക്കര്യത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും കളവു പറയേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം മനു ഓര്‍ക്കുക. താങ്കളുടെ സ്നേഹിതനോ അമ്മയോ ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും കളവുപറയാത്ത പുണ്യാത്മാക്കളല്ല. എന്നിട്ടുപോലും ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില്‍ അവര്‍ പറയുന്നത് നൂറു ശതമാനവും മനു വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഈയൊരു യുക്തി മത വിശ്വാസത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നതില്‍ എന്താണ് അപാകത? അപാകത ഇല്ലെന്നു മാത്രമല്ല ഇതിനേക്കാള്‍ യുക്തിഭദ്രമായിരിക്കും അത്. പ്രവാചകന്‍മാരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുന്ന ഏതൊരാള്‍ക്കും ഇക്കാര്യം ബോധ്യപ്പെടുന്നതാണ്.
ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യര്‍ക്ക് അറിവു ലഭിക്കുന്നത് പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയാണ്. ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസമനുസരിച്ച് ലോകത്തിന്‍റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ദൈവം പ്രവാചകന്മാരെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവു നല്‍കാന്‍. പ്രവാചകന്മാരുടെ സത്യസന്ധയാണ് അവരില്‍ വിശ്വസിക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങളില്‍ ഒന്നാമത്തെതായി വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആന്‍ എടുത്തു കാണിക്കുന്നത്.
പ്രവാചന്മാര്‍ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ മാനത്തു നിന്നു പൊട്ടി വീഴുന്നവരല്ല; ഏതൊരു സമൂഹത്തിലേക്കാണൊ അവര്‍ നിയുക്തരായിട്ടുള്ളത് ആ സമൂഹത്തില്‍ ഒരു ദീര്‍ഘകാലം ജീവിച്ചവരാണ്. അതിനു ശേഷമാണ് അവര്‍ ദൈവിക സന്ദേശം തങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും. നിങ്ങളെ ദൈവത്തിലേക്കു നയിക്കാന്‍ നിയുക്തനായ ദൂതരാണ് തങ്ങള്‍ എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. ഒരു നീണ്ട കാലം ജനങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ജീവിച്ച പ്രവാചകന്മാരുടെ സത്യസന്ധതയിലും സല്‍സ്വഭാവത്തിലും ആകൃഷ്ടരായവരായിരുന്നു അവരുടെ സമൂഹം.
പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ്(സ)ന്‍റെ ജീവ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ എത്രവേണമെങ്കിലും ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ലഭിക്കും. പ്രവാചകത്വ ലബ്ധിക്കുമുമ്പ് 'അല്‍‌അമീല്‍' (വിശ്വസ്ഥന്‍) എന്ന പേരില്‍ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് പ്രസിദ്ധമാണ്. മുഹമ്മദു നബിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു സംഭവം -അതിന് വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ളതായതുകൊണ്ട്- ഞാന്‍ ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നബി (സ) പൊതു പ്രബോധനം ആരംഭിക്കാന്‍ കല്‍പിക്കപ്പെടുകയും ആദ്യമായി സ്വന്തം ഉറ്റവരെയും ഉടയവരെയും ദൈവിക ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് താക്കീതുചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ തിരുമേനി (സ) ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ സഫാ മലയുടെ മുകളില്‍ കയറി ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "ഹാ, ആപത്തിന്‍റെ പ്രഭാതം." അറബികളുടെ സമ്പ്രദായപ്രകാരം, പ്രഭാതം വെളിച്ചം വെക്കുമ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും ശത്രുക്കള്‍ സ്വഗോത്രത്തെ ആക്രമിക്കാന്‍ പാഞ്ഞുവരുന്നതു കണ്ടാലാണ് ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു കൂവുക. തിരുമേനിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ആളുകള്‍ അന്വേഷിച്ചു: ആരാണ് വിളിച്ചു പറയുന്നയ്? അത് മുഹമ്മദി(സ)ന്‍റെ ശബ്ദമാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാ ഖുറൈശി കുടുംബങ്ങളുടെയും ആളുകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. നേരിട്ടുവരാന്‍ കഴിയുന്നവര്‍ നേരിട്ടുവന്നു. അതിനു വയ്യാത്തവര്‍ തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളെ അയച്ചു. എല്ലാവരും എത്തിച്ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ തിരുമേനി, അല്ലയോ ഹാശിംകുടുംബമേ, അബ്ദുല്‍മുത്ത്വലിബ് കുടുംബമേ, ഫിഹ്ര്‍കുടുംബമേ, ഇന്ന കുടുംബമേ, ഇന്ന കുടുംബമേ എന്നിങ്ങനെ ഓരോ കുടുംബത്തിന്‍റെയും പേരു വിളിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: "ഈ മലയ്ക്കു പിന്നില്‍ ഒരു പട നിങ്ങളെ കടന്നാക്രമിക്കാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടുനില്‍ക്കുന്നു എന്നു ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങളതു വിശ്വസിക്കുമോ?"
ജനം പറഞ്ഞു: "താങ്കള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും കളവു പറയുന്നതു കേട്ടതായി ഞങ്ങള്‍ക്കനുഭവമില്ലല്ലോ." തിരുമേനി പറഞ്ഞു: "എങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കിതാ മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നു; കഠിനമായ ശിക്ഷ വരുന്നുണ്ട്. എല്ലാവരും നിശബ്ദരായിരിക്കുമ്പോള്‍ അബൂലഹബ് (നബി(സ)യുടെ പിതൃവ്യനും ശത്രുക്കളില്‍ പ്രമുഖനു ആയിരുന്നു അബൂലഹബ്) പറഞ്ഞു: "നീ നശിച്ചുപോവട്ടെ." അയാള്‍ റസൂല്‍തിരുമേനിയെ എറിയാന്‍ കല്ലെടുത്തു എന്നും ഒരു നിവേദനത്തിലുണ്ട്.
പ്രവാചകന്‍റെ വിശ്വസ്ഥതയില്‍ അവിടെ കൂടിയിരുന്നവര്‍ക്കാര്‍ക്കും തെല്ലും സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇത്തരം വിശ്വാസം ആര്‍ജ്ജിച്ചവരായിരുന്നു എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും. പ്രവാചകത്വത്തിനു മുമ്പുള്ള അവരുടെ ജീവിതത്തില്‍ കളവിന്‍റെ ലാഞ്ചനപോലും ആര്‍ക്കും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇനി മനു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പോസ്റ്റില്‍ പറഞ്ഞ സ്നേഹിതന്‍റെ ഉദാഹരണവുമായി ഇതൊന്ന് താരതമ്യം ചെയ്തു നോക്കുക. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്നേഹിതന്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍, എല്ലാവരെയും പോലെ പലപ്പോഴും കള്ളം പറയുന്നവന്‍, ഏതൊരു സാധാരണക്കരനെയും പോലെ മാനുഷികമായ എല്ലാ ദൗര്‍ബല്യങ്ങളും ഉള്ളവന്‍. എന്നിട്ടുപോലും ആ സ്നേഹിതനില്‍ മനു വിശ്വാസം അര്‍പ്പിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും കള്ളം പറയാത്ത പ്രവാചകന്‍റെ വാക്കുകള്‍ അംഗീകരിക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ഇതില്‍ ഏതാണ് കൂടുതല്‍ യുക്തിപരം?
"ഇനി ഒരു യുക്തി വാദി ദൈവം എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ മാത്രം ശാസ്ത്രിയത ആവശ്യ പെടുന്നതിനെ പറ്റി പറയാം . സ്വന്തം പിതൃത്വം പോലെ അല്ല ദൈവം . നിങ്ങളുടെ അനുഭവം കൊണ്ടോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കൊണ്ടോ നിങ്ങള്ക്ക് അത് ബോദ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവും. ആ ബോദ്യവുമായി അങ്ങിനെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ പ്രശ്നം ഇല്ല. പക്ഷെ അങ്ങിനെ ഇരിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത് അത് മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനും നിങ്ങള്‍ ശ്രമിക്കുന്നു."
താന്‍ കണ്ടെത്തിയ സത്യത്തില്‍ ദൈവ വിശ്വാസിക്ക് ഒട്ടും സംശയം ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവ വിശ്വാസി തന്‍റെ വിശ്വാസം തന്‍റെ സഹോദരനും ഉള്‍ക്കൊള്ളണം എന്ന് ആത്മാര്‍ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.  കഠിന വിഷമുള്ള പാമ്പ് കയറിപ്പോകുന്നതു കണ്ട ഒരു പൊത്തില്‍ തന്‍റെ സ്നേഹിതന്‍ കയ്യിടുന്നത് കണ്ടാല്‍ മനു അത് തടയില്ലേ? ഇതു തന്നെയാണ് വിശ്വാസികളും ചെയ്യുന്നത്. ദൈവത്തെ ധിക്കരിക്കുന്നതും ദൈവത്തിന്‍റെ കല്പ്പനകള്‍ അനുസരിക്കാതിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യനു ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ദോഷം ചെയ്യും എന്ന് ഒരു വിശ്വാസി ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ വിശ്വാസം തന്‍റെ സഹോദരനും ഉള്‍ക്കൊള്ളണം എന്ന് ആ വിശ്വാസി ഉല്‍ക്കടമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതില്‍ എന്താണ് അയുക്തികത?
ഇനി ഈ ചോദ്യം തിരിച്ചു ചോദിച്ചാല്‍ എന്താണ് മറുപടി? യുക്തിവാദികള്‍ യുക്തിവാദം (നിരീശ്വര വാദം) പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന്‍റെ യുക്തിയെന്താണ്?
ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്സ് സിനിമയില്‍ ഹോസ്റ്റല്‍ വാര്‍ഡനായ ജഗതി ശ്രീകുമാറും ഹോസ്റ്റലിലെ അന്തേവാസികളായ വിദ്യാര്‍ഥികളും തമ്മില്‍ നടക്കുന്ന സംഭാഷണ രംഗമാണ് താഴെ. (സമയമില്ലാത്തവര്‍ക്ക് മൂവി ക്ലിപ്പ് സ്കിപ്പ് ചെയ്യാം)
"അങ്ങനെ കേള്‍ക്കുന്നതു മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്നത് മോശല്ലേ അച്ചോ?" എന്ന വാസു സദാശിവന്‍റെ ചോദ്യത്തിനു ജഗതി ശ്രീകുമാര്‍ നല്‍കുന്ന "നിന്‍റെ അപ്പന്‍ സദാശിവന്‍ ആണെന്ന് ആമ്മ പറഞ്ഞ കേട്ടറിവല്ലേ ഉള്ളൂ, എന്നിട്ടും നീ അതു വിശ്വസിച്ചില്ലേ" എന്ന മറുപടി വെറുമൊരു തമാശയായി എടുക്കാമോ? എല്ലാ കാര്യവും ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രമേ 'വിശ്വസിക്കാന്‍' (ഇതിനു പകരം വെക്കാന്‍ വേറൊരു വാക്കെനിക്കു കിട്ടുന്നില്ല, യുക്തിവാദികള്‍ തല്‍ക്കാലം ക്ഷമി) സാധിക്കൂ എന്നു വാദിക്കുന്ന യുക്തിവാദികള്‍ അവരവരുടെ അച്ഛന്മാരെ സംശയ ദൃഷ്ടിയോടെയാണൊ നോക്കുന്നത്?
ഇതൊരു പഴകിപ്പുളിച്ച ചോദ്യമാണെന്നും ആധുനിക കാലഘട്ടത്തില്‍ യാതൊരു പ്രസക്തിയുമില്ലാത്തതാണെന്നും ഡി.എന്‍.എ. ടെസ്റ്റ് നടത്തി എളുപ്പത്തില്‍ പരിഹരിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രശനമാണിതെന്നും പറഞ്ഞ്  അപ്പാടെ തള്ളിക്കളയാന്‍ പറ്റുമോ എന്‍റെ യുക്തിവാദി സുഹൃത്തുക്കളേ? ഇതിനുള്ള യുക്തമായ മറുപടി ആരും നല്‍കിയതായി ഇതുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ദയവു ചെയ്ത് പറഞ്ഞു തരിക.
ഇവിടെ പ്രശനം, തെളിയിക്കാന്‍ പറ്റുമോ ഇല്ലയോ എന്നതല്ല. തെളിവു കിട്ടാതെ ഒന്നും വിശ്വസിക്കില്ല എന്നുള്ള യുക്തിവാദി ശാഠ്യമാണ്. അത്തരം ശാഠ്യക്കാരോട് ഒരേ ഒരു ചോദ്യം.
സ്വന്തം  പിതൃത്വം ഉറപ്പിക്കാന്‍ ഡി.എന്‍.എ. ടെസ്റ്റ് നടത്തി സംശയ നിവാരണം വരുത്തിയ എത്ര യുക്തിവാദികള്‍ ഉണ്ട് ലോകത്ത്?
നാം ഭയപ്പെടുന്നതിനെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നാം ആരാധിക്കാറുണ്ടോ? ഒരു വസ്തുവിനോടുള്ള നിരന്തരമായ അത്യാഗ്രഹം ആ വസ്തുവിനുനേരെ ആരാധനാ ഭാവത്തില്‍ തലകുനിക്കാന്‍ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുമോ? ഈ രണ്ട്ഘടകങ്ങള്‍ക്കും പ്രാകൃതമായ ഒരു മതത്തെപ്പോലും സൃഷ്ടിക്കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഭയം അതുണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുവില്‍ നിന്നു ഒരാളെ ഓടിയകലാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. നിസ്സഹായനും ഹതഭാഗ്യനുമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനും ഓടിയകലാന്‍ കഴിയാത്തവനുമായ ഇരകള്‍ അവരുടെ മര്‍ദ്ദകരോടു കരുണക്ക്‌ യാചിക്കും എന്ന്‌ ഒരാള്‍ക്ക്‌ തീര്‍ച്ചയായും സങ്കല്‍പിക്കാം. പക്ഷേ, ആ ഇരകള്‍ മര്‍ദ്ദകരെ ആരാധിക്കുമെന്ന്‌ സങ്കല്‍പിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. തന്‍റെ മര്‍ദ്ദകരില്‍ നിന്നു മോചിതനായാല്‍ ആ ഇര മര്‍ദ്ദകനെ അങ്ങേയറ്റം ഹീനവും സഭ്യേതരവുമായ ഭാഷയില്‍ ചീത്തവിളിച്ചേക്കാം. ആ മര്‍ദ്ദകനെ ആരാധിക്കണമെന്ന വിദൂരമായ ഒരു സങ്കല്‍പം പോലും അയാളുടെ മനസ്സില്‍ വരില്ല. പീഢനംകൊണ്ട്‌ പ്രവര്‍ത്തന നിരതനാകുന്ന ഒരു എം. 15 ഏജന്‍റ് കെ. ജി. ബി മര്‍ദ്ദകനെ ആരാധിക്കാന്‍ ആരംഭിക്കുന്നതായി നാം ഒരു ചാരക്കഥയിലും വായിച്ചിട്ടില്ല. വെളിപാടു മതങ്ങളില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട ദൈവഭയം കാട്ടുമൃഗത്തില്‍ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഭയമോ മറ്റു ഭയമുണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭയമോ അല്ല. ദൈവിക ശിക്ഷയെകുറിച്ചുള്ള താക്കീത്‌ കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ക്കെതിരെയു ള്ള ഒരു പ്രതിരോധകം എന്ന നിലക്കാണ്‌ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്‌. അത്‌ ആളുകളെ സ്വയം പാപങ്ങളില്‍നിന്നു തടയുന്നു. പ്രാകൃത സമൂഹ ത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കാട്ടുമൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പേടിയില്‍ നിന്നോ ഇടിമിന്നലിന്‍റെ ഭയത്തില്‍ നിന്നോ അത്തരത്തിലുള്ള പാപങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒരു ശിക്ഷയെ സംബന്ധിച്ച വാഗ്ദാനങ്ങളൊന്നും ലഭിക്കുന്നില്ല. ദൈവവിശ്വാസം മൂലമുണ്ടാ കുന്ന കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നതിലുള്ള ഭീതിയോ, കുറ്റം ചെയ്താല്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന താക്കീതോ കാട്ടുമൃഗത്തില്‍ നിന്നോ പ്രകൃതിയുടെ സംഹാര ശക്തികളില്‍ നിന്നോ പ്രാകൃത സമൂഹത്തിന്‌ ലഭിച്ചിരുന്നതായി നമുക്കറിയില്ല. പോലീസ്‌ അധികാരികള്‍, ട്രാഫിക്‌ പാലകന്‍മാര്‍, മജിസ്ട്രേറ്റുമാര്‍ മുതലായവരെ ഭയപ്പെടുകയും അവര്‍ വെറുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌. പക്ഷേ അവരാരും ആരാധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല! അതിപുരാതന കാലത്ത്‌ പോലും അപകടകാരിയായ ഒരു സിംഹത്തെ പേടിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഒരാള്‍ അതിന്‍റെ മുമ്പില്‍ നിന്നു ജീവനുംകൊണ്ട്‌ ഓടുകയാണ്‌ ചെയ്യുക. പകരം അതിന്‍റെ മുമ്പില്‍ മുട്ടുമടക്കി സാഷ്ടാംഗപ്രണാമം നടത്തുകയോ അതിനോട്‌ കാരുണ്യത്തിന്‌ യാചിക്കുകയോ അതിന്‍റെ മഹത്വവും രാജത്വവും വാഴ്ത്തുകയോ ചെയ്യാറില്ല. ഭയങ്കരമായ ഇടിമിന്നലും പേമാരിയും, കത്തുന്ന വേനല്‍ സൂര്യന്‍റെ കൊടും താപവും പുരാതന മനുഷ്യനെ അഭയം തേടാനോ അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും സുരക്ഷിതത്വ സംവിധാനങ്ങള്‍ ചെയ്യാനോ ഓടിപ്പിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യാറ്‌. ശക്തമായ ഇടിമിന്നല്‍ നടക്കുന്ന അവസരത്തില്‍ അഭയത്തിന്‌ ഇടം തേടുന്നതിന്‌ പകരം ആദിമനുഷ്യന്‍ ഗുഹയില്‍ നിന്നു ചാടി പുറത്ത്‌ വന്ന്‌ സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമം ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന്‌ ഒരു സാമൂഹികശാസ്ത്രജ്ഞന്‌ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാനാവുമോ?
സൂര്യാരാധനയും നക്ഷത്രാരാധനയും യാതൊരുവിധത്തിലും തന്നെ ഭീതിയില്‍ നിന്നോ, അത്യാഗ്രഹത്തില്‍നിന്നോ ക്രമേണ രൂപം കൊണ്ട ആരാധനാ രീതിയല്ല. ചെറിയ ഭൌമിക വസ്തുക്കളില്‍ നിന്നു കാലക്രമേണ പരിണമിച്ചാണ്‌ കൂടുതല്‍ ഉന്നതവും ഭാവാത്മകവുമായ അസ്തിത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരാധനകളിലേക്ക്‌ മനുഷ്യനെ നയിച്ചത്‌ എന്നതിന്‌ യാതൊരു തെളിവും ഇല്ല. സാമൂഹികശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാര്‍ അവരുടെ സങ്കല്‍പം തെളിയിക്കാന്‍ യാതൊരു ശാസ്ത്രീയ മാര്‍ഗ്ഗവും അവലംബിക്കാതെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച്‌ വെറുതെ വാചകമടിക്കുകയാണ്‌. ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാര്‍ ജീവി പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുമ്പോള്‍ അവര്‍ കോടിക്കണക്കിന്‌ വര്‍ഷത്തെ രൂപരേഖയിലൂടെ ഘട്ടം ഘട്ടമായുള്ള ജീവന്‍റെ വ്യക്തമായ വളര്‍ച്ച വിവരിക്കുന്നു. അപ്രകാരം ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ച ഭാവന രൂപപ്പെട്ടുവന്ന പരിണാമപ്രക്രിയയുടെ ഒരു തരി തെളിവെങ്കിലും സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ കഴിയുമോ? അന്ധവിശ്വാസികളും ബിംബാരാധകരുമായ ഏത്‌ സമൂഹമാണ്‌ ഏകദൈവ വിശ്വാസികളായി പരിണമിച്ചത്‌? ഒരിക്കലും അത്‌ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും സാമൂഹികശാസ്ത്ര ജ്ഞന്‍മാര്‍ ശഠിച്ചു പറയുന്നത്‌ മനുഷ്യനിലെ പ്രാകൃത ഗ്രഹണ ശേഷിയാണ്‌ ദൈവ സൃഷ്ടിയില്‍ കലാശിച്ചത്‌ എന്നാണ്‌. മുകളില്‍ പ്രസ്താവിച്ചത്‌പോലെ അറിയാത്തതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതി ദൈവ രൂപങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ അതിന്‍റേതായ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എന്ന്‌ അവര്‍ ശക്തമായി വിശ്വസിക്കുന്നു. അജ്ഞത അതിന്‍റെ വിളയാട്ടം നടത്തിയെന്നാണ്‌ അവര്‍ പറയുന്നത്‌. മനുഷ്യന്‍ അവന്‍റെ അജ്ഞത കാരണം മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാതെ മറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന വിപത്തുകളെ ബഹുമാനിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. പുരാതന മനുഷ്യന്‍ സര്‍പ്പം, തേള്‍, കാട്ടുപൂച്ച, നരി, സിംഹം മുതലായവയെ ആരാധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഭൂമികുലുക്കം ഭൂമിയെ വിറപ്പിച്ചു. ഇടിമിന്നല്‍ മരങ്ങളെ നെടുകേ പിളര്‍ത്തി. കൊടുങ്കാറ്റ്‌ നിര്‍ദയമായും വന്യമായും തകര്‍ത്തു വീശി. അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്‍റെ ആശയം ഉടലെടുത്തുപോലും. മനുഷ്യന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഭീതി ആഞ്ഞു പതിച്ചപ്പോള്‍ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നതില്‍ നിന്നു ഭൌതിക വസ്തുക്കളെ ആരാധിക്കുന്ന നിലക്ക്‌ അവര്‍ പുരോഗമിച്ചു. ക്രമേണ അജൈവ വസ്തുക്കളെ ആരാധിക്കുന്നതില്‍ നിന്നു ജീവികളെ ആരാധിക്കുന്നതിലേക്ക്‌ പുരോഗമിച്ചു. തേള്‍, സര്‍പ്പം മുതലായവയെ ആരാധിക്കുന്നതില്‍ നിന്നു പൂച്ചയേയും മറ്റ്‌ കാട്ടുമൃഗങ്ങളേയും ആരാധിക്കുന്നതിലേക്ക്‌ അത്‌ ഗതിമാറി. കുരങ്ങന്‍മാര്‍ വരെ ദൈവങ്ങളായിമാറി. മിന്നല്‍പിണറിന്‍റെ ഉന്നതമായ ഉത്ഭവ കേന്ദ്രം അവര്‍ക്ക്‌ എത്തിപ്പിടിക്കാനായില്ല. അവരെ സൃഷ്ടിച്ച പ്രകൃതി ശക്തികള്‍ എന്താണെന്ന്‌ അവര്‍ക്ക്‌ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അവയെയെല്ലാം അവര്‍ ഒരുപോലെ ഭയപ്പെട്ടു. മേഘത്തിരശ്ശീലയുടെ പിന്നിലിരിക്കുന്ന ചില ഭയാനകങ്ങളായ ദൈവങ്ങളുടെ ക്രോധത്തിന്‍റെ പ്രകടന ങ്ങളാണ്‌ പ്രകൃതിയിലെ ശക്തിമത്തായ എല്ലാ പ്രതിഭാസങ്ങളും എന്നവര്‍ കരുതിയിരുന്നിരിക്കണം. ആയതിനാല്‍ അവരുടെ പ്രാകൃത മനസ്സ്‌ അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ നെയ്തെടുക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. ക്രുദ്ധരായ ദൈവത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനും ചുരുങ്ങിയത്‌ അവരുടെ കോപത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷ നേടാനും ആദിമ മനുഷ്യന്‍ ധാര്‍മ്മികാദ്ധ്യാപനങ്ങളും സ്വഭാവ സംഹിതകളും കണ്ടുപിടിച്ചു. ആരാധനാലയങ്ങള്‍ പണിതു. ബലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു. നന്‍മതിന്‍മകളെപറ്റിയുള്ള ആശയങ്ങള്‍ രൂപംകൊണ്ടു. നിരവധി ആചാരങ്ങളും ചടങ്ങുകളും ഉരുവംകൊണ്ടു. അവസാനം വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും ആവിര്‍ഭവിച്ചു. തീര്‍ച്ചയായും ആദിമ മനുഷ്യരുടെ പ്രാകൃതമായ ധാരണകള്‍ക്ക്‌ അത്യന്തം അതിരുകവിഞ്ഞ സ്തുതിയാണ്‌ ഇവിടെ സോഷ്യോളജിസ്റ്റുകള്‍ അഥവാ സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാര്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്‌. ഈ സ്തുതി കൂടുതല്‍ യോജിക്കുക പ്രാകൃതമായ ധാരണകള്‍ പുലര്‍ത്തിയ ആദിമ മനുഷ്യെന്‍റെ പേരില്‍ ഇത്തരം ഉന്നതമായ ആകാശക്കോട്ടകള്‍ പണിത സോഷ്യോളജിസ്റ്റുകളുടെ ബുദ്ധിവൈഭവത്തിന്നാണ്‌.
പ്രാകൃത സമൂഹങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങളും ലോകത്തിലെ വെളിപാടു മതങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വിവേചിച്ചറിയു ന്നതില്‍ സോഷ്യോളജിസ്റ്റുകള്‍ പരാജയപ്പെടുന്നു. പൌരാണിക പരമ്പരാഗത പ്രാകൃത വിശ്വാസങ്ങളിലെല്ലാം കാണുന്ന മുഖ്യ തന്ത്രിയും, സഹതന്ത്രികളും, വെളിച്ചപ്പാടുകളും, എല്ലാം തന്നെ വെളിപാടുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു പുതിയ ജീവിത സംഹിത ലഭിച്ചതായി അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. അതുപോലെ ഇക്കൂട്ടരുടെ ദൈവിക മാധ്യമം എന്ന ആധികാരികത സമൂഹത്തില്‍ ആരും ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടുന്നുമില്ല. കാരണം അവരുടെ ആ സ്ഥാനം പൂര്‍വ്വികരില്‍നിന്നു പരമ്പരാഗതമായി ലഭിച്ചതാണ്‌. അത്‌ സമൂഹം അതേപടി അംഗീകരിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്തത്‌. അവര്‍ തങ്ങളുടെ ദൈവ മാധ്യമം എന്ന അവ കാശവാദത്തിന്‌ തെളിവിന്നായി ദിവ്യാടയാളങ്ങള്‍ കാണിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. തങ്ങളുടെ അവകാശവാദം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്നായി ചെപ്പടി വിദ്യകള്‍ കാണിക്കണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. അതില്‍ കൂടുതലായി എന്തും, എളു പ്പത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദുര്‍ബല വിശ്വാസികള്‍ അവര്‍ക്കുണ്ടെന്ന്‌ പറയപ്പെടുന്ന ദൈവസംപ്രാപ്തിയില്‍ ആകൃഷ്ടരുമായിരുന്നു. അത്‌ ഒരു സൂത്രപ്പണിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. വ്യാജദൈവങ്ങള്‍ വ്യാജവാദികളാല്‍ പിന്തുണക്കപ്പെടുകയാണ്‌ ചെയ്തത്‌. മേല്‍പറഞ്ഞ രീതിയിലുള്ള സിദ്ധന്‍മാരും ലോകത്തിലെ മഹത്തായ മതങ്ങളുടെ സ്ഥാപകന്‍മാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഗ്രഹിക്കാന്‍ താഴെ പറയുന്ന വസ്തുതകള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ നന്നായിരിക്കും. ആ സവിശേഷതകള്‍ ഇപ്രകാരമാണ്‌.
1. വിഗ്രഹാരാധകരായ പുരോഹിതന്‍മാര്‍ നിലവില്‍ സ്ഥാപിതമായ ആരാധനാലയത്തിന്നുള്ളില്‍തന്നെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
2. പഴയ മതവ്യവസ്ഥയുമായി വിവാദത്തിലേര്‍പ്പെടുകയോ അതിന്‍റെ പ്രാബല്യത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതോ ആയ ഒരു മതസിദ്ധാന്തവും അവര്‍ ആവിഷ്ക്കരിച്ചിട്ടില്ല. സമൂഹത്തിന്‍റെ മൂല്യങ്ങളും സ്വഭാവങ്ങളും മാറ്റുവാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിക്കാറില്ല. അവര്‍ പല വിശ്വാസങ്ങളേയും ആചാരങ്ങളേയും നിലനിര്‍ത്തുകയാണ്‌. ഒരിക്കലും തന്നെ ജനകീയവും വ്യാപകവുമായ അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും മിഥ്യാവിശ്വാ സങ്ങളെയും അവര്‍ എതിര്‍ക്കുന്നില്ല.
3. അവര്‍ നിലവിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനത്തെ മിക്കവാറും അംഗീകരിക്കുന്നു. ഭരണാധികാരിയുടെ മതവിശ്വാസത്തെ ഒരിക്കലും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും ചില രാജാക്കന്‍മാര്‍ക്കെതിരില്‍ അക്കാലത്തെ മതനേതാക്കന്‍മാര്‍ കലാപമഴിച്ചുവിടുന്നതായി കാണാറുണ്ട്‌. ഇത്‌ മത കാര്യങ്ങളില്‍ രാജാക്കന്‍മാര്‍ പരിധി കവിഞ്ഞ്‌ ഇടപെടുന്നത്‌ കൊണ്ടാണെന്ന്‌ കാണാം. ചിലപ്പോള്‍ മതനേതാക്കന്‍മാരുടെ രാഷ്ട്രീയ വ്യാമോഹങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണെന്നും വരാം. എങ്കിലും ഇതെല്ലാം ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ്‌. കളങ്കങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ വിഗ്രഹാരാധകരുടെ നേതൃത്വം അധികാരത്തിന്‍റെ ശക്തമായ തറയില്‍ വേരോട്ടമുള്ള ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ വ്യാപകമായ മിത്തുകളേയും തത്ത്വങ്ങളേയും താങ്ങി നിര്‍ത്തുന്നവരായിട്ടാണ്‌. സാര്‍വ്വത്രികമായി കാണപ്പെടുന്നത്.
ദൈവത്തിന്‍റെ ഏകത്വം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച ജൂത, ക്രൈസ്തവ, ഇസ്‌ലാം സെറോസ്റ്റര്‍ മതങ്ങളുടെ സ്ഥാപകന്‍മാരുടെ ചരിത്രം ഇതില്‍നിന്നു അടിസ്ഥാനപരമായി എത്ര വ്യത്യസ്തമാണ്‌. മോസസ്‌(അ) ജീസസ്‌(അ) മുഹമ്മദ്‌(സ) എന്നിവരുടേയും അതുപോലെ ദൈവത്താല്‍ അയക്കപ്പെട്ട മറ്റു പ്രവാചകന്‍മാരുടേയും ജീവിതം നാം പരിശോധിക്കുകയാണെ ങ്കില്‍ അവരാരും തന്നെ അക്കാലെത്തെ വ്യവസ്ഥാപിതവും ജനകീയവുമായ മതസംവിധാനത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തിരുന്നില്ല എന്നു കാണാം. അവരുടെ വാദങ്ങള്‍ മുഴുവനും തന്നെ ദിവ്യവെളിപാടുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു അവരാകട്ടെ പുതിയൊരു ജീവിതവഴി ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു പുത്തന്‍ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ വക്താക്കളായിരുന്നു. നിലവിലുള്ള ആചാരത്തില്‍ നിന്നും നടപ്പുകളില്‍ നിന്നും വിഭിന്നമായ മൂല്യങ്ങളാണ്‌ അവര്‍ പ്രബോധിച്ചിരുന്നത്‌. അവര്‍ ഒരു നവലോകക്രമത്തിന്‍റെ മുന്നൊരുക്കക്കാരായിട്ടായിരിക്കും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക. നിലവിലുള്ള മതത്തിന്‍റെ അധികാരികളെ അവര്‍ വെല്ലുവിളിക്കാനാഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അക്കാലത്തെ പ്രബലമായ മതങ്ങളില്‍ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാവുകയും അത്‌ പല ഭാഗങ്ങളും ചേരികളുമായും പിരിയുകയും അജ്ഞരായ സാധാരണക്കാരുടെ ഭൂരിപക്ഷത്തെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിലാക്കാന്‍ അവര്‍ പരസ്പരം പോരടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലായിരിക്കും ഈ ദൈവ ദൂതന്‍മാര്‍ ത്യക്ഷപ്പെടുക. അത്തരം ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌ മേല്‍പറഞ്ഞ രീതിയിലുള്ള ദൈവിക സന്ദേശവാഹകര്‍ ആവിര്‍ഭവിക്കുക. ഇതിന്‍റെ ഫലമായി അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ എതിരാളികള്‍ കൃത്രിമമായ ഒരു ഐക്യനിര സൃഷ്ടിക്കുന്നു. തല്‍ക്കാലത്തേക്ക്‌ അവര്‍ തമ്മിലുള്ള ഭിന്നിപ്പ്‌ മറക്കുകയും പുതുതായി വന്ന ആത്മീയസംവിധാനത്തിനെതിരെ അവരുടെ ശക്തികള്‍ സമാഹരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു വമ്പിച്ച പ്രതിരോധനിര കെട്ടിപ്പടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ കഠിനമായ എതിര്‍പ്പ്‌ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഐക്യമുന്നണി രൂപപ്പെടും. ദൈവദൂതന്‌ മനുഷ്യരുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന്‌ യാതൊരു സഹായവും ലഭ്യമാകുന്നില്ല. സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളുടേയോ അധികാരി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെയോ പിന്തുണ അദ്ദേഹത്തിന്‌ കിട്ടുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയുടെയും സംപ്രീതനായിരിക്കുകയില്ല. അദ്ദേഹം ഏകനായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനും പരിത്യക്തനും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവനുമായിത്തീരുന്നു.
അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ വന്യമായ പ്രവണതയോടെ വളര്‍ന്നു വികസിക്കുന്ന മലിന പൂരിതമായ സമൂഹങ്ങളിലാണ്‌ അത്തരം മനുഷ്യര്‍ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നത്‌. നവലോകക്രമത്തിന്‍റെ ഈ മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശകര്‍ ഏകദൈവത്തിന്‍റെ സിദ്ധാന്തം പ്രബോധിക്കുകയും എല്ലാ രൂപത്തിലുമുള്ള വിഗ്രഹാരാധനയേയും വിപാടനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവദൂതന്‍മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ഐക്യം എന്ത്‌തന്നെയായിരുന്നാലും അത്‌ അവരില്‍ത്തന്നെ വ്യാജത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അത്‌ പ്രവാചകന്‍മാര്‍ക്കെതിരായ കൃത്രിമമായ ഐക്യം മാത്രമാണ്‌. അവര്‍ മുമ്പെത്തേത്‌ പോലെതന്നെ അഗാധമായ ഭിന്നിപ്പില്‍ തന്നെയാണ്‌. ദൈവത്തിന്‍റെ ഏകത്വം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നവര്‍ വ്യാജ വാദികളാണെങ്കില്‍ അവരുടേത്‌ ഒരു അസാധ്യമായ ദൌത്യമായിരിക്കും. ഒരു വ്യാജവാദിക്കും തന്‍റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ നിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി സുസ്ഥിരമായ ദൃഢചിത്തതയോടെ നില്‍ക്കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല. എന്നാല്‍ പ്രവാചകന്‍മാരുടെ വിശ്വാസം ദൈവത്തിന്‍റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തില്‍ അത്യഗാധമായി കെട്ടിപ്പടുത്തതാണ്‌. അല്ലാത്തപക്ഷം, അവര്‍ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ അവരുടെ അസ്തിത്വം തന്നെ തുടച്ചുനീക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്നു. ദൈവം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഒരു ഭ്രാന്തനെപോലെ ദൈവദൂതന്‍മാര്‍ സമൂഹത്താല്‍ നിരാകരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. മൂന്നാമതൊരു വിധി ഇക്കാര്യത്തിലുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അവര്‍ ബുദ്ധിയും ഇല്ലാത്തവരാണെങ്കില്‍ അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളില്‍ ഇത്രയും ദൃഢമാനസരായി സര്‍വ്വവും ത്യജിച്ച്‌ നിഷ്ഫലവും അയഥാര്‍ത്ഥവുമായ ഒരു കാര്യത്തിന്‌ വേണ്ടി എങ്ങനെ അവര്‍ക്ക്‌ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ കഴിയും. അവരെ ഭ്രാന്തന്‍മാരാണെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ എഴുതിത്തള്ളാനാവുമോ? മാനസികഭ്രമം ഉള്ളവര് അ‍വരുടെ അസ്ഥിര ബുദ്ധിയാല്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇളകിക്കൊണ്ടിരിക്കും. പ്രവാചകന്‍മാരുടെ നേരെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കാല്‍പാദങ്ങളിലെ ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുമാറ്‌ സമൂഹം അതി ഭീകരമായി പ്രതികരിക്കുന്നു. പാവപ്പെട്ടവരോ പണക്കാരോ ആയ യാതൊരു മനുഷ്യന്‍റെ പിന്തുണയും അവര്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നില്ല. ശക്തന്‍മാരില്‍നിന്നോ അശക്തന്‍മാരില്‍നിന്നോ സമൂഹത്തിന്‍റെ രൂക്ഷമായ എതിര്‍പ്പിനെതിരെ ചെറുസഹായം പോലും പ്രവാചകന്‍മാര്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നില്ല.
അവരുടെ സന്ദേശത്തിന്‍റെ മഹത്വവും സ്വഭാവത്തിന്‍റെ വൈശിഷ്ട്യവും കഠിനമായ ആകുലാവസ്ഥയിലും അന്തിമ വിജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസവും എല്ലാം തന്നെ അവരുടെ സത്യത്തിന്‍റെ സാക്ഷ്യങ്ങളാകുന്നു.
അവരുടേത്‌ ആത്യന്തികമായ ത്യാഗത്തിന്‍റെ കഥയാണ്‌ അത്യാര്‍ത്തിയുടേതല്ല. അവരുടെ ഉദാത്ത ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി അവര്‍ നേടിയതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അവര്‍ മാത്രമല്ല അവരുടെ അനുയായികളായി അനസ്യൂതം ചേര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നവര്‍ എല്ലാ പ്രയാസങ്ങളേയും അതിജീവിച്ചുകൊണ്ട്‌ പരമമായ ത്യാഗത്തിന്‍റെ അതേ പാത തന്നെപിന്തുടരുന്നു. ആക്ഷേപിച്ചു കൊണ്ടു ചൂണ്ടിയ വിരലുകളൊന്നും തന്നെ അത്തരം ആളുകളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയില്ല.
മനുഷ്യന്‍റെ അജ്ഞതയില്‍ നിന്നു വ്യാജ ദൈവങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്ക പ്പെട്ടു എന്ന ഈ സിദ്ധാന്തം മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ അജ്ഞതയും അപക്വതയും മുറ്റിനിന്ന ചില പ്രത്യേക സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഭാഗികമായി ശരിയായിരിക്കാം. അജ്ഞരായ സാധാരണക്കാരെ മത പുരോഹിതന്‍മാര്‍ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത്‌ നിഷേധിക്കപ്പെടാന്‍കഴിയാത്തതാണ്‌. പക്ഷേ, ഈ പ്രക്രിയ, ആശയങ്ങളുടെ ക്രമികമായ പരിണാമത്തെ സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നും അത്‌ അവസാനം ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിലെത്തിച്ചു എന്നുമുള്ള അഭിപ്രായം തള്ളിക്കളയാവുന്നവയാണ്. വിഗ്രഹാരാധകരുടെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ പരിണമിച്ചാണ്‌ ഏക ദൈവാരാധന ഉണ്ടായത്‌ എന്ന വാദം ചരിത്രവസ്തുതകളുടെ പിന്‍ബലമില്ലാത്തതാണ്‌. അത്‌ സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരുടെ ചപല മോഹങ്ങളുടെ ഒരു സങ്കല്‍പം മാത്രമാണ്‌.
ബഹുദൈവാരാധാന രൂപാന്തരപ്പെട്ടാണ്‌ ഏക ദൈവാരാധാനയുണ്ടായത്‌ എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്‌ ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നു യാതൊരു തെളിവും ലഭ്യമല്ല. ബഹുദൈവാരാധനയില്‍ നിന്നു ഏകദൈവാരാധനയിലേക്കുള്ള ഏതെങ്കിലുമൊരു സമൂഹത്തിന്‍റെ രൂപാന്തരഘട്ടത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ ഒരു സാക്ഷ്യവും ലഭ്യമല്ല. മറിച്ച്‌, പൊടുന്നനെ ഒരു മഹാത്മാവ്‌ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയാണ്‌ചെയ്യുക. അതോടെ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരാനാഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ മുമ്പില്‍ ഉജ്വലത്യാഗങ്ങള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വമ്പിച്ച യാതനകളുടെ സംഭവ പരമ്പരകള്‍ ചലിച്ചുതുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
Posted by Salim PM at 12:46 AM 1 comment: Links to this post
Tuesday, December 28, 2010
യാതനകളും പീഡകളും എന്തുകൊണ്ട്? (തുടര്‍ച്ച)
വിപത്തുകളും തിരിച്ചടികളും പരാജയങ്ങളും നിരാശയും ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ സാധാരണഗതിയില്‍ ഒരാള്‍ അനാവശ്യമായി അസ്വസ്ഥനാവുന്നു. അങ്ങനെയാവുമ്പോള്‍, സ്വര്‍ഗ്ഗീയാനുഗ്രഹങ്ങളില്‍ ഒന്നായ മനഃസമാധാനം ആസ്വദിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ സാധ്യമാവുന്നില്ല. പ്രശ്നങ്ങള്‍ അയാളെ സ്വയം അസ്വസ്ഥനാക്കുകയല്ല, തെറ്റായ മനോഭാവം കാരണം അയാള്‍ അസ്വസ്ഥത സ്വയം കൈവരിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. സമാനമായ പ്രശ്നങ്ങളുള്ള രണ്ടാളുകളെ നമുക്കെടുക്കാം. ഒരാള്‍ കോപംകൊണ്ടു ചീറുന്നു, സംഭ്രമ ചിത്തനാവുന്നു. മറ്റെയാള്‍ ശാന്തനായി നിലകൊള്ളുന്നു. പ്രശ്നം ഒരേവിധത്തിലുള്ളതാണ്‌. വ്യത്യസ്തമായ മനോഭാവം കാരണമാണ്‌ തികച്ചും വിപരീതമായ പ്രതികരണങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത്‌. വിപത്തുകള്‍ സഹനത്തോടെ നേരിടണമെന്ന്‌ ഇസ്‌ലാം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ മനസ്സ്‌ അചഞ്ചലമായി നില്‍ക്കുന്നു, ഹൃദയം ശക്തിയാര്‍ജ്ജിക്കുന്നു. ഉപദ്രവകരമായ സ്വാധീനതകളിലും ശാന്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാല്‍ ഒരാള്‍ സഹനം കൈക്കൊള്ളാന്‍ യത്നിക്കുകയും എല്ലാറ്റിലും നന്‍മ തേടുകയും വേണം. ആരും തന്നെ യാതനകളില്‍ നിന്നും ദൌര്‍ഭാഗ്യങ്ങളില്‍ നിന്നും മുക്തരെല്ലന്ന്‌ അല്ലാഹു വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരാള്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും അവ പ്രതീ ക്ഷിക്കുകയും സ്പഷ്ടമായ മനോഭാവത്തോടും പരാതികളും പരിദേവനങ്ങളുമില്ലാതെയും അവയെ അഭിമുഖീകരിക്കയും വേണം. ജീവിതത്തില്‍ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ എന്തു തന്നെയായാലും ഐഹിക ജീവിതത്തില്‍ത്തന്നെ അയാള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം കണ്ടെത്താന്‍ തുടങ്ങുന്നു.
ഉന്നതമായ ജ്ഞാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പരിണാമത്തിനു പ്രേരകമായ മര്‍മ്മപ്രധാനമായ ഒരു ഘടകമാണ്‌ നഷ്ടബോധം. അഗാധമായ അനുഗ്രഹത്തിനും സന്തോഷത്തിനും അവസാനം ദൈവികമായ പ്രത്യേക ജ്ഞാനം നേടാനും ഇത്‌ അനിവാര്യമാണ്‌. വൈവിധ്യവും ഗണ്യമായ വ്യത്യാസവും - മറ്റു വാക്കു കളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അസമത്വം - മനുഷ്യ സമുദായത്തിന്‍റെ പുരോഗതിയില്‍ അര്‍ത്ഥവത്തായ പങ്കു വഹിക്കുന്നുണ്ട്‌. സാര്‍വ്വലൌകികമായ അത്തരം വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രത്യാഘാതമായി ഒരു വ്യക്തിക്ക്‌ ചിലപ്പോള്‍ തന്‍റെ നിയന്ത്രണത്തിന്നതീതമായ സാഹചര്യങ്ങളുടെ കാരുണ്യത്തിന്ന്‌ വിധേയനാകേണ്ടി വരും. അപ്പോള്‍ അനീതിപരമായ നിലയില്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കോട്ടവും സംഭവിച്ചേക്കും. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ യാതന എന്ന്‌ ആവര്‍ത്തിച്ചുചോദിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മനസ്സില്‍ ഏറ്റവും മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന 'യാതന'യുടെ അവസ്ഥഇതാണ്‌. ഒരു വ്യക്തിക്കു നേരിടുന്ന നഷ്ടത്തിന്ന്‌ കൂടുതലായി പരിഹാരമുണ്ടാവുന്നത്‌ പരലോകജീവിതത്തിലാണെന്ന്‌ ഇസ്‌ലാം അവകാശപ്പെടുന്നു. ഒരു വ്യക്തിക്കുണ്ടാവുന്ന ചെറിയയൊരു ദുരിതം, ഒരു മുള്ളു തറയ്ക്കുന്നതുപോലും അയാളുടെ പാപങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രായശ്ചിത്തമായി ഗണിക്കപ്പെടുമെന്ന്‌ ഹദീസില് വന്നിട്ടുണ്ട്‌. പരലോകജീവിതത്തിലെ ഒരു പുതിയ സ്ഥാനം നിര്‍ണ്ണയിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വൈകല്യങ്ങളും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. പരലോകത്ത്‌ പോലും, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ അപരിമിതമായ പരമാനന്ദാവസ്ഥ തുടരുന്നു. ഇസ്‌ലാമികാധ്യാപനപ്രകാരം നരകം ഒരു ശുദ്ധീകരണസ്ഥലമാണ്‌. ശുദ്ധീകരണത്തിനുശേഷം മനുഷ്യരെല്ലാം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിനു വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തങ്ങളുടെയും ഹദീസിന്‍റെയും വെളിച്ചത്തില്‍ വാഗ്ദത്ത മസീഹ്‌ (അ) പ്രസ്താവിക്കുന്നു:
"ദൈവം ശാശ്വതനായതുപോലെ, മനുഷ്യന്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി നരകത്തില്‍ വസിക്കണം എന്ന വിചാരം സഹജമായിത്തന്നെ വിഡ്ഢിത്തമാണ്‌. എന്തു തന്നെയായാലും മനുഷ്യരുടെ തെറ്റുകളില്‍ ദൈവത്തിനും ഒരു ഉള്‍പ്പെടല്‍ ഉണ്ട്‌. എന്തെന്നാല്‍ മനുഷ്യരിലുള്ള ദുര്‍ബ്ബലമായ ശക്തികള്‍ ദൈവം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്‌. അതു കാരണം ദൈവം തങ്ങളുടെ പ്രകൃതിയില്‍ നിക്ഷേപിച്ച ഈ ദൌര്‍ബ്ബല്യങ്ങളില്‍ നിന്നു പ്രയോജനമുള്‍ക്കൊള്ളാനുള്ള അധികാരം നരകവാസികള്‍ക്കുണ്ട്‌." (ചശ്മയെ മസീഹ്‌)
വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍റെ പ്രഖ്യാപനം എത്രമാത്രം സത്യസന്ധവും അത്ഭുതകരവുമാണ്‌:
"എന്‍റെ കാരുണ്യമാകട്ടെ, സര്‍വ്വ വസ്തുക്കളെയും ആവരണംചെയ്തിരിക്കുന്നു." (വി.ഖു. 7:157)
പ്രായശ്ചിത്തത്തിനുള്ള ഘടകങ്ങള്‍ ഐഹിക ജീവിതത്തില്‍ത്തന്നെ ഉണ്ട്‌. ശാരീരികവും മനഃശാസ്ത്രപരവുമായ യാതനയുടെ ഇരിപ്പിടം ബോധാവസ്ഥയാണെന്നു നമുക്കറിയാം. എന്നിരിക്കിലും, വേദ നയുടെ പ്രവേശനസ്ഥാനം വ്യക്തികള്‍ തോറും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. അത്‌ ആപേക്ഷികമാണ്‌. വ്യത്യസ്ത കോണുകളില്‍ വീക്ഷിച്ചാല്‍ പരിപ്രേക്ഷ്യം മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കാല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു സംഭവകഥ ഒരുപ്രത്യക്ഷോദാഹരണമാണ്‌. രണ്ടു കാലുകളും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോള്‍ അയാളുടെ അഗാധ ദുഃഖത്തിന്‌ മിക്കവാറും ശമനമുണ്ടായി. നമ്മുടെ സ്വഭാവം രൂപപ്പെടുത്തുന്ന, അതിനെ സംസ്കരി ച്ചെടുക്കുന്ന മഹാനായ ഒരു അദ്ധ്യാപകനാണ്‌ യാതന. അത്‌ നമ്മുടെ ഗ്രഹണശക്തികളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും സംസ്കരിക്കുകയും നമുക്ക്‌ വിനയം പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തിലേക്ക്‌ തിരിയാന്‍ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുമാറ്‌ ഒന്നിലധികം വഴികളില്‍ അത്‌ നമ്മെ സജ്ജമാക്കുന്നു. പരദൂഷണം പറയുന്ന ഓരോ അവസരത്തിലും ഒരാളുടെ നാവിനു വേദന അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കില്‍ പരദൂഷണമെന്ന സാമൂഹ്യ തിന്‍മ അപ്രത്യക്ഷമാകുമെന്ന്‌ പറയെപ്പടുന്നു.
മനുഷ്യന്‌ തന്‍റെ സ്വാതന്ത്യ്രം ദുരുപയോഗപ്പെടുത്താനും മറ്റുള്ളവരില്‍ അസഹ്യമായ ദുരിതങ്ങളേല്‍പിക്കാനും സാധിക്കും. വേദന സഹിക്കാനുള്ള ആന്തരിക സംവിധാനം അല്ലാഹു തന്നെ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു വ്യക്തിക്ക്‌ സഹിക്കാവുന്നതിലധികം വേദനയനുഭവപ്പെടുമ്പോള്‍ ബോധാവസ്ഥ അണച്ചുകളയുന്നു. പിന്നെ വേദനയനുഭവപ്പെടുന്നില്ല.
നഷ്ടം നികത്തുന്ന മറ്റൊരു ഘടകത്തെക്കുറിച്ച്‌ ഹദീസില്‍ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദുആ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടവരിലും പീഡിതരുണ്ടെന്ന്‌ നബിതിരുമേനി (സ) പറഞ്ഞു. സ്നേഹത്തിന്‍റെയും ആത്മസമര്‍പ്പണത്തിന്‍റെയും ഫലമായി യാതന സഹിക്കേണ്ടി വരുന്നത്‌ സംതൃപ്തിയേകുന്നു. തന്‍റെ ശിശുവിനുവേണ്ടി ഉറക്കമിളച്ചിരുന്ന്‌ അസൌകര്യങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു മാതാവ്‌ ദുരിതമനുഭവിക്കുകയാണെന്ന്‌ ഒരു കാഴ്ചക്കാരന്‌ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാല്‍ മാതാവ്‌ അതില്‍ നിന്ന്‌ ആനന്ദമനുഭവിക്കുന്നു.
ഒരാളുടെ സ്നേഹവും സമര്‍പ്പണ ബോധവും പരീക്ഷിക്കാനാണ്‌ യാതനകള്‍ നല്‍കപ്പെടുന്നത്‌. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്‍റെയും ആത്മസമര്‍പ്പണത്തിന്‍റെയും മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ത്യാഗവും ദുരിതങ്ങളും സഹിക്കാനാണ്‌ പ്രവാചകന്‍മാര്‍ തങ്ങളുടെ അനുയായികളെ ക്ഷണിക്കുന്നത്‌. രക്തസാക്ഷിയായ ഒരു സഹാബിയോട്, പരലോകത്ത് വെച്ച് അല്ലാഹു താങ്കള്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഭൂമിയില്‍ത്തന്നെ മടങ്ങിച്ചെന്ന്‌ ദൈവമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും രക്തസാക്ഷിയാവാനാണ്‌ താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന്‌ അയാള്‍ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞു. മരിച്ചവര്‍ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ മടക്കി അയക്കപ്പെടില്ല എന്ന്‌ താന്‍ ആദ്യമേ വിധി ച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അയാളുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കുമായിരുന്നുവെന്ന്‌ ദൈവം പറഞ്ഞതായി ഹദീസില്‍ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പരീക്ഷണങ്ങളും യാതനകളും നേരിടുമ്പോള്‍ ദൈവമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്യുകയും ദൈവസ്നേഹം തെളിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സത്യദാസന്‍മാര്‍ക്ക്‌ കാരുണ്യവാനായ ദൈവം നല്‍കുന്ന അഗാധസ്നേഹം കാരണമായി ആ ദാസന്‍മാര്‍ക്ക്‌ അനുഭവപ്പെടുന്ന അപാരമായ ആനന്ദം വിവരിക്കുവാന്‍ വാക്കുകള്‍ അപര്യാപ്തമാണ്‌. അല്ലാഹുവിനെ അഭിസംബോ ധന ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ അഹ്‌മദിയ്യാ ജമാ‌അത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ഖലീ ഫ(റ) തന്‍റെ ഒരു കവിതയില്‍ പറയുന്നു:
നിന്‍റെ കരത്താല്‍ എനിക്കേകുന്നത്‌ പരുക്കല്ല,
യാതന ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിന്‍റെയും പുനര്‍ജനന ത്തിന്‍റെയും നവ സൃഷ്ടിപ്പിന്‍റെയും പ്രവേശനകവാടമാകാം. ശാശ്വതമായ ആനന്ദാനുഭൂതികളിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്ന ക്ഷണികമായ അവസ്ഥയത്രെ യാതനകള്‍.
ഒരാളുടെ നേട്ടങ്ങളിലും വിജയങ്ങളിലും ദൈവത്തെ കാണാനും അവനോട്‌ കൃതജ്ഞത പ്രകടിപ്പിക്കാനും താരതമ്യേന വളരെ എളുപ്പമാണ്‌. എന്നാല്‍ ഒരാളുടെ നഷ്ടങ്ങളിലും പരാജയങ്ങളിലും തകര്‍ച്ചയുടെ അവസരങ്ങളിലും ദൈവത്തെ കാണാന്‍ ഉന്നതമായ ആത്മീയാവബോധം ആവശ്യമാണ്‌. പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്ന ദൈവമായി അവനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടാനും നന്ദി പ്രകാശി പ്പിക്കപ്പെടാനും തുല്യമായ നിലയില്‍ അവനുണ്ട്‌. ദൈവേച്ഛയ്ക്ക്‌ കീഴ്‌വണങ്ങുന്നതുവഴി ദൈവസാ ക്ഷാല്‍ക്കാരത്തിനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുന്നുവെന്നതുകൊണ്ടാവാം നബിതിരുമേനി(സ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്‌:
"അല്ലാഹു ഒരാള്‍ക്ക്‌ നന്‍മ വിധിക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ക്ളേശം നല്‍കുന്നു" (സഹീഹ്‌ ബുഖാരി)
തിന്‍മ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ധാര്‍മ്മിക ഗുണങ്ങളെ സ്ഥിരചിത്തതയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ വാഗ്ദത്ത മസീഹ്‌ (അ) ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു:
“വ്യഭിചാരത്തില്‍ നിന്നു ദൂരെപ്പട്ടുനില്‍ക്കുകയെന്നത്‌ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമല്ല. കൊലപാതകം നടത്താതിരിക്കുന്നതും ഒരു വലിയ നേട്ടമല്ല. കള്ളസാക്ഷ്യം പറയാതിരിക്കല്‍ മഹത്തായ കാര്യമല്ല. എന്നാല്‍ എല്ലാറ്റിലുമുപരി ദൈവത്തെ കണക്കാക്കുകയും അവനുവേണ്ടി യഥാര്‍ത്ഥ സ്നേഹത്തോടും ആവേശത്തോടും കൂടി ദുരിതങ്ങളനുഭവിക്കുകയും സ്വേച്ഛ പ്രകാരം ദുരിതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നത്‌ പരമോന്നതമായ ആത്മീയാവസ്ഥയാണ്‌. സാത്വികര്‍ക്കല്ലാതെ അത്‌ പ്രാപിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമല്ല. ദൈവം മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്‍റെ ഉദ്ദേശ്യമായ ആരാധന ഇതാണ്‌." (ഹഖീഖത്തുല്‍വഹ്‌യ്‌)
സ്ഥിരചിത്തത ദൈവതൃപ്തിക്ക്‌ കാരണമാവുന്നു. മഹത്തായ ആത്മീയ പ്രതിഫലത്തിന്‌ അര്‍ഹത നേടിത്തരികയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ അതിന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥ നിര്‍വ്വചനമെന്താണ്‌? വാഗ്ദത്ത്‌ മസീഹ്‌ (അ) പ്രസ്താവിക്കുന്നു:
"ആത്മീയാനുഭൂതിയിലേക്കു നയിക്കുന്നതിനു പര്യാപ്തമായ യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവികാനുഗ്രഹം സത്യമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണ സ്ഥിരതയോടുകൂടിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ലാതെ ലഭ്യമാകുന്നതല്ല. ഇവിടെ പരിപൂര്‍ണ്ണ സ്ഥിരത എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടുള്ള വിവക്ഷ, ഒരു കഠിന പരീക്ഷക്കും ചഞ്ചലിപ്പിക്കുവാനോ ക്ഷതപ്പെടുത്തുവാനോ സാധിക്കാത്ത നിഷ്കളങ്കവും നിഷ്കപടവുമായ ഭക്തിവായ്പാകുന്നു. അതായത്‌, ഖഡ്ഗത്തിന്‌ വിച്ഛേദിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതും അഗ്നിക്ക്‌ കരിക്കുവാന്‍ വയ്യാത്തതും കഷ്ടാനുഭവത്തിന്‌ ഭേദിപ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തതും ബന്ധുക്കളുടെ മരണത്തിന്‌ വേര്‍പ്പെടുത്താനാവാത്തതും പ്രിയ ജനത്തിന്‍റെ വിരഹദുഃഖത്തിന്‌ ഭഞ്ജിപ്പിക്കുവാന്‍ ശക്യമ ല്ലാത്തതും മാന നഷ്ടഭയത്തിന്‌ ചലിപ്പിക്കാനൊക്കാത്തതും കഠിന ദണ്ഡനത്തോടുകൂടിയ മരണ വിധിക്ക്‌ ശിഥില മാക്കുവാന്‍ കഴിയാത്തതുമായ സുദൃഢ ബന്ധമെന്ന്‌ അതിനെ നിര്‍വ്വചിക്കാം. അതുകൊണ്ട്‌, ദൈവോപലബ്ധിയിലേക്കുള്ള ഈ കവാടം എത്രയും ഇടുങ്ങിയതും വൈഷമ്യമേറിയതുമത്രെ. ഹാ, ഭക്തിമാര്‍ഗ്ഗം എത്ര ദുര്‍ഗ്ഗമം!" (ഇസ്‌ലാംമതതത്ത്വജ്ഞാനം)
വീണ്ടും ആ മഹാത്മാവ്‌ പ്രസ്താവിക്കുന്നു:
"നാനാവശങ്ങളില്‍ നിന്നും കഷ്ടതകളും ക്ളേശങ്ങളും ചുറ്റിക്കൂടുകയും ദൈവമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ജീവനും അഭിമാനത്തിനും സമ്പത്തിനും ഹാനിയേല്‍ക്കുകയും സമാധാന ദായകമായ ഒരു കാര്യവും ആസന്നമാവാതിരിക്കുകയും ആശ്വാസ നിദാനമായ ആത്മദര്‍ശനമോ വെളിപാടോ ദൈവത്തിന്‍റെ പരീക്ഷയെന്ന നിലയില്‍ നിലച്ചുപോവുകയും ഭയങ്കരമായ അനുഭവങ്ങള്‍ നേരിടുകയും ചെയ്യുന്ന അവസരങ്ങളില്‍ ധൈര്യക്ഷയം കാണിക്കാതെയും ഭീരുക്കളെപ്പോലെ പിന്തിരിയാതെയും വിശ്വസ്തതയ്ക്കു്‌ ഈഷല്‍ ഭേദം വരുത്താതെയും സത്യ നിഷ്ഠയ്ക്കും സ്ഥിരനിശ്ചയത്തിനും മുറിവേല്‍പിക്കാതെയും എളിമയിലും അപമാന സ്ഥിതിയിലും അതൃപ്തി ക്കാണിക്കാതെയും സ്വന്തം ചുവടുറപ്പിനായി പരസഹായം പ്രതീക്ഷിക്കാതെയും ദൈവത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആശ്വാസ വചനങ്ങള്‍പോലും കാംക്ഷിക്കാതെയും ബലഹീനതയിലും നിസ്സഹായതയിലും മനശ്ചാഞ്ചല്യം കാണിക്കുകയോ മുറുമുറുക്കുകയോ ചെയ്യാതെയും ദൈവാഭീഷ്ടത്തില്‍ സംതൃ പ്തനായി ആത്മത്യാഗത്തിനുള്ള സന്നദ്ധതയോടുകൂടി പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക എന്നതാണ്‌ പരിപൂര്‍ണ്ണവും പരമവുമായ സ്ഥിരഭക്തി. ഇങ്ങനെ നാനാമുഖമായ പരീക്ഷാഘ ട്ടത്തെ വിജയപൂര്‍വ്വം തരണം ചെയ്യുന്ന സ്ഥിരഭക്തിയാണ്‌ ദൈവ ദര്‍ശനത്തിനു പര്യാപ്തമായത്‌. ഈ മഹത്തായ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്‍റെ ആത്മ സൌരഭ്യം പ്രവാചകന്‍മാരുടെയും സത്യസന്ധരായ മഹാ പുരുഷന്‍മാരുടെയും സത്യസാക്ഷികളായ പുണ്യാത്മാക്കളുടെയും പൊടിമ ണ്ണില്‍നിന്ന്‌ ഇപ്പോഴും വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്‌. ഈ സ്ഥിരഭക്തിയാണ്‌ ഫാത്തിഹായിലെ ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനാ വാക്യത്തില്‍ സൂചിപ്പിക്കെപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. അതായത്‌:
"അല്ലയോ രക്ഷിതാവേ, ഏതൊരു വഴിയെ അനുഗമിക്കുന്നതുമൂലം നിന്‍റെ അനുഗ്രഹവും പ്രീതിയും ലഭിക്കുമാറാകുന്നുവോ, ആ സ്ഥിരതയുടെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നീ ഞങ്ങളെ നടത്തുമാറാക്കേണമേ" (വി.ഖു. 1: 6, 7) (ഇസ്‌ലാംമതതത്ത്വജ്ഞാനം)
എല്ലാ പരിതഃസ്ഥിതികളിലും ദൈവത്തിന്‍റെ സ്നേഹവും തൃപ്തിയും തേടിക്കൊണ്ട്‌, അവന്‍റെ ഇച്ഛയ്ക്ക്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും കീഴ്‌വണങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ യഥാര്‍ത്ഥ ഇസ്‌ലാമിക സത്തയോടും പരിപ്രേക്ഷ്യത്തോടു കൂടി നമുക്ക് യാതനകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും സഹിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഹ്‌മദിയ്യാ ജമാ‌അത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ഖലീഫ (റ) തന്‍റെ ചിന്ത ഹൃദയാ വര്‍ജ്ജകവും മനോഹരവുമായ വാക്കുകളില്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു:
"അല്ലയോ ഞങ്ങളുടെ നാഥാ, നിന്‍റെ അനുഗ്രഹങ്ങളായാലും പരീക്ഷണമായാലും നിന്‍റെ തൃപ്തിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ സന്തുഷ്ടരാണ്‌." (അവസാനിച്ചു)
Posted by Salim PM at 9:46 PM 1 comment: Links to this post
Sunday, December 26, 2010
യാതനയുടെയും വേദനയുടെയും സംഹാരാത്മകമായ ഒരു ലോകമാണിന്ന്‌ നാം കാണുന്നത്‌. ഓരോ ദിവസവും ഇവ നിരവധി ആളുകളെ ബാധിക്കുന്നു. അതില്‍ നിരപരാധികളും ദൈവഭയമുള്ളവരും കൊച്ചുകുട്ടികളും യുവാക്കളും വൃദ്ധരും എല്ലാം പെടുന്നു. ഞാനും നിങ്ങളും നമ്മുടെ സമീപത്തുള്ളവരും ശാരീരികമോ മാനസികമോ വൈകാരികമോ ആയ കഠിനമായ വ്യഥകളിലൂടെയായിരിക്കും കടന്നുപോകുന്നത്‌.
യാതന നമ്മെ ഒരു വിധത്തിലെല്ലങ്കില്‍ മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ ബാധിക്കുന്നു. അതില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെടാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല. എന്നാല്‍ എന്തുകൊണ്ടാണിതു സംഭവിക്കു ന്നത്‌? നാമും മറ്റുള്ളവരും എന്തിനാണ്‌ യാതന സഹിക്കുന്നത്‌? തന്‍റെ സ്നേഹത്തില്‍ നിന്നും പ്രതിച്ഛായയില്‍ നിന്നും നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവം എന്തിനാണ്‌ നമുക്ക്‌ ദുരിതം നല്കുന്നത്‌? പീഡകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകം ദൈവം എന്തുകൊണ്ട്‌ സൃഷ്ടിച്ചില്ല?
പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ യാതന ഉള്ക്കൊള്ളാനും അതിനെ ന്യായീകരിക്കാനും നമുക്ക്‌ അങ്ങേയറ്റം പ്രയാസമായിരിക്കാം. ശിക്ഷയുടെ ഫലമായോ സ്വയംഅടിച്ചേല്പിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യപ്പെട്ട പീഡകള്‍ ന്യായീകരിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. എന്നാല്‍ നിരപരാധികളായ യുവാക്കളും ദൈവസ്നേഹികളും എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നത്‌?
ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഇസ്‌ലാമിക വീക്ഷണമെന്താണെന്ന കാര്യം ഗ്രഹിക്കുന്നതിന്‌ നിങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാം. യാതനക്കുള്ള കാരണമെന്തെന്നതിലേക്ക്‌ ഇസ്‌ലാം വെളിച്ചം വീശുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ യാതന എപ്പോഴും 'യാതനയല്ല' എന്ന കാര്യം അപ്പോഴാണ്‌ മനസ്സിലാക്കാ‍‍ന്‍ സാധിക്കുക.
ബുദ്ധമതം യാതന (ദുഃഖം) എന്തില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്നുവെന്ന് നിര്വ്വചനാത്മകമായി വിവരിക്കുന്നു.
(1) തീവ്രയാതന. ഉദാ: വാര്ദ്ധക്യം, രോഗം, മരണം
(3) ഒരിക്കലും ഒഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ പറ്റാത്ത ക്ഷണികത്വഗുണം എന്ന എല്ലാറ്റിലുമടങ്ങിയ പ്രതിഭാസം കാരണത്താല്‍ താന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നതിനെയോ താനുമായി ഗാഢാനുരാഗത്തിലുള്ളതിനേയോ ഉപേക്ഷിക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാവല്‍
‍ദുഃഖത്തിന്‍റെ കാരണം മനുഷ്യന്‍റെ സ്വാര്‍ഥപരമായ ആഗ്രഹമാണെന്നും ബുദ്ധമതം അവകാശപ്പെടുന്നു. അതായത്‌, മനുഷ്യന്‍റെ ദാഹാര്ത്തി് അഥവാ 'തൃഷ്ണ'യാണ്‌ ദുഃഖത്തിന്‍റെ ഹേതു. മോക്ഷം (നിര്വ്വാണം) പ്രാപിക്കാന്‍ ബുദ്ധമതം നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ അഷ്ടമാര്ഗ്ഗ്ങ്ങളാണ്‌.
ഹിന്ദുമതവിശ്വാസപ്രകാരം യാതന സ്വയം അടിച്ചേല്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌. അതിനെ അവര്‍ പുനര്‍ജ്ജന്മസിസിദ്ധാന്തം കൊണ്ട്‌ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്‌, മുജ്ജന്മത്തിലെ സ്വഭാവത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഉന്നതമോ യാതനാപൂര്‍ണ്ണമോ ആയ ജീവിതമുണ്ടാവുന്നു.
ഇസ്‌ലാം ഈ സിദ്ധാന്തം തിരസ്കരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്‍റെ സൃഷ്ടിപ്പിന്‍റെ ആസൂത്രണത്തിലുള്ള അനന്തമായ വൈഭവം കാരണം ജീവന്‍റെ പുനഃപരിവൃത്തിയുടെ ആവശ്യമില്ല. അതിനാല്‍ തുടര്ച്ചയായി ഉന്നത വിതാനങ്ങളിലേക്ക്‌ ആ ജീവനെ അവന്‍ നയിക്കുന്നു.
ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ നിര്വ്വനചനം പ്രബലം തന്നെയെങ്കിലും സാര്വ്വലൌകികമായ നിലയിലും മനുഷ്യനെ ബാധിക്കുന്ന നിലയിലും ദുഃഖം ചര്‍ചെയ്യപ്പെടണം. പീഡയുടെ സാന്നിധ്യത്തിന്‍റെ പ്രശ്നമാണ്‌ കൂടുതല്‍ അടിസ്ഥാനപരമായത്‌. ഇസ്‌ലാം അവതരിപ്പിക്കുന്ന യുക്തിപരമായ സമീപനമാണ്‌ ഏറ്റവും ഉത്തമം.
കാര്യകാരണങ്ങളുടെ ലോകത്താണ്‌ നാം ജീവിക്കുന്നത്‌. വളരെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചാല്‍ മുഴുപ്ര പഞ്ചവും ഈ വ്യവസ്ഥയില്‍ ബന്ധിതമാണെന്ന്‌ കണ്ടെത്താന്‍ സാധിക്കും. കാര്യകാരണത്തിന്‍റെ മാറ്റമില്ലാത്ത ഈ തത്വം കാരണമായാണ്‌ ശാസ്ത്രീയജ്ഞാനങ്ങളില്‍ നാം മുന്നേറുന്നത്‌. ഒരു കാരണം അടിസ്ഥാനപരമായിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ തുടര്ച്ചയായ ശൃംഖലയുമായി കണ്ണിചേര്ക്കു്ന്ന മറ്റൊരു കാരണത്തിന്‍റെ ഫലമായിരിക്കാം. ഈ പ്രക്രിയ അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ അന്തിമമായ കാരണം സ്വയം അസ്തിത്വമുള്ളതായിരിക്കണമെന്നത്‌ വ്യക്തമാണ്‌. അത്‌ കേവലമായിരിക്കയും വേണം. നിയതമായ കാരണം കേവലമായിരിക്കയില്ലന്നും വ്യക്തമാണ്‌. എന്തെന്നാല്‍ പ്രക്രിയയുടെ ചില മണ്ഡലങ്ങളെ അത്‌ ഒഴിച്ചുനിര്ത്തും . അവസാനകാരണം അതായിരിക്കയില്ല. ഏതൊരു കാരണവും അസ്തിത്വവും എല്ലാം ഉള്ക്കൊനള്ളുന്നതും സ്വയംഭൂതവുമാണെങ്കില്‍ അത്‌ അനിവാര്യമായും അനന്തമാണ്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്ആന്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു:
"നിന്‍റെ നാഥന്‍റെയടുക്കലേക്കാണ്‌ (സര്വ്വവും) അവസാനം ചെന്നെത്തുന്നത്‌." (53:43).
എല്ലാ നിലയിലും ഓരോ ഗുണത്തിലും കേവലസത്തയും അനന്തനുമാണ്‌ അവന്‍. കേവല സത്തയാവാന്‍ അവന്‍റെ സൃഷ്ടിവൈഭവം സ്വയം തന്നെ അനന്തമായ തലങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കണം. ഓരോ വര്ഗ്ഗത്തിന്‍റെ സൃഷ്ടിപ്പിലും അതു പ്രകടമാവണം. ഏതെല്ലാം തലങ്ങള്‍ മനുഷ്യനു സങ്കല്പി്ക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ, അതായത്‌ വസ്തുവിലും വസ്തുവല്ലാത്തതിലും, ഫലഭൂയിഷ്ടമായതിലും തരിശായതിലും വികസിക്കുന്നതിലും സങ്കോ ചിക്കുന്നതിലും ജീവിതത്തിലും മരണത്തിലും ബോധാവസ്ഥയിലും അബോധാവസ്ഥയിലും കണ്ണുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യനിലും ഒരുകണ്ണുള്ള മനുഷ്യനിലും കാലില്ലാത്തവനിലും കയ്യില്ലാത്തവനിലും വിരൂപനിലും സുന്ദരനിലും മങ്ങിയതിലും പ്രകാശി ക്കുന്നതിലും എല്ലാം ഈ തലം ഉണ്ടാവണം.
കേവലത്വത്തില്നിന്നു നീങ്ങിപ്പോകുന്തോറും ആപേക്ഷികതയുടെ വിടവ്‌ വിപുലമാവുന്നു. ഈ സ്വയംഭൂവില്‍ നിന്നുള്ള വേറിടലില്‍ ആവശ്യങ്ങളും തിന്മമയും അന്തര്ഭവവിച്ചിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്‍റെ അസ്തിത്വം സ്വയംതന്നെ തിന്മമയല്ല.
ഇസ്‌ലാമികാദ്ധ്യാപനമനുസരിച്ച്‌ തിന്മനക്ക്‌ സ്വയം ഒരസ്തിത്വമില്ല. വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ അല്ലാഹു പറയുന്നു:
"നിന്‍റെ നാഥന്‍ എങ്ങനെയാണ്‌ നിഴല്‍ നീട്ടിയിട്ടുള്ളതെന്ന്‌ നീ കാണുന്നില്ലേ? അവന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അതിനെ (ഒരേ സ്ഥലത്ത്‌) ഒതുക്കി നിറുത്തുമായിരുന്നു. പിന്നെ നാം സൂര്യനെ അതിന്ന്‌ (നിഴലിന്ന്‌) ഒരു വഴികാട്ടിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. പിന്നെ നാം അതിനെ (നിഴലിനെ) നമ്മിലേക്ക്‌ മെല്ലെ മെല്ലെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു" (25: 46, 47).
സൂര്യനില്‍ നിന്നുള്ള പ്രകാശം തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുവസ്തുവാണ്‌ നിഴല്‍ വീഴ്ത്തുന്നത്‌. വസ്തു സൂര്യനില്‍ നിന്നകലുന്തോറും നിഴല്‍ നീളുന്നു. വസ്തു സൂര്യനിലേക്കടുക്കുന്തോറും നിഴല്‍ ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്നു. വസ്തു നേരിട്ട്‌ സൂര്യന്‍റെ വെളിച്ചത്തിനു കീഴിലാണെങ്കില്‍ നിഴല്‍ ഇല്ല തന്നെ. ദൈവിക പ്രകാശത്തിന്‍റെ അഭാവത്തില്‍ ഉണ്ടാവുന്ന നിഴലാണ്‌ തിന്മയെന്നാണ്‌ ഈഉപമ വിവരിക്കുന്നത്‌. തിന്മ സ്വയം തന്നെ നിശ്ചിതമായ അസ്തിത്വമുള്ള ഒന്നല്ല. പ്രകാശത്തിന്റെര ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ച്‌ നമുക്ക്‌ സങ്കല്പിമക്കാന്‍ സാധിക്കും. എന്നാല്‍ അന്ധകാരത്തിന്‍റെ ഉറവിടമായ ഒരു വസ്തു നമുക്ക്‌ ഭാവനയില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഒരു വസ്തു അന്ധകാരത്തിന്‍റെ ഉറവിടമാകാനുള്ള ഏക വഴി വെളിച്ചത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തലാണ്‌. അതേപ്രകാരം നന്മയുടെ അഭാവമാണ്‌ തിന്മയാവുന്നത്‌.
ഇതിന്‍റെ വെളിച്ചത്തില്‍, ഹ്‌മദിയ്യാ മുസ്‌ലിം ജമാഅത്തിന്‍റെ നാലാമത്തെ ഖലീഫയായിരുന്ന മിര്‍സാ താഹിര്‍ അഹ്‌മദ് തന്‍റെ വിഖ്യാതമായ Revelation Rationality Knowledge and Truth എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ 'യാതന' യെക്കുറിച്ച്‌ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു:
“ദൈവം 'യാതനയെ' സ്വതന്ത്രമായ അസ്തിത്വമായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല. ആനന്ദത്തിന്‍റെയും ആശ്വാസത്തിന്‍റെയും അനുപേക്ഷണീയമായ അഭാവമാണ്‌ യാതന. അത്‌ നിഴല്‍ പോലെയാണ്‌. വെളിച്ചത്തിന്‍റെ അഭാവം വിരിക്കുന്ന നിഴലാണ്‌ അന്ധകാരം. ജീവിതം ഉണ്ടെങ്കില്‍ മരണവുമുണ്ട്‌. ഒരേ തലത്തിന്‍റെ രണ്ടറ്റത്തുമുള്ള ധ്രുവങ്ങളില്‍ അവ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനിടയില്‍ നിരവധി പദവികളും നിഴലുകളുമുണ്ട്‌. മരണത്തില്‍നിന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ നാം ക്രമേണ ജീവിതത്തിന്റെു അവസ്ഥയിലേക്കാണ്‌ നീങ്ങുന്നത്‌. അതാണ്‌ സന്തോഷം. നാം ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന്‌ നീങ്ങുമ്പോള്‍ ദുഃഖബോധത്തോടെ മരണത്തിലേക്കാണ്‌ നീങ്ങുന്നത്‌. അസ്തിത്വത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള സമരത്തെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള താക്കോലാണ്‌ ഇത്‌. പകരം അത്‌ നമ്മെ സ്ഥിരമായി ഗുണനിലവാരമുള്ള ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കുകയും പരിണാമത്തിന്‍റെ അന്തിമ ലക്ഷ്യം നേടാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 'അര്‍ഹിക്കുന്നവ അതിജീവിക്കുന്നു' എന്ന തത്വം മഹത്തായ ഈ പരിണാമ പദ്ധതിയില്‍ അവിഭാജ്യമായ പങ്ക്‌ വഹിക്കുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസം വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ ‍സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു:
"ആരുടെ കയ്യിലാണോ പരമാധികാരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്‌, അവന്‍ പരിശുദ്ധനാകുന്നു. അവന്‍ എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും പൂര്‍ണ്ണമായി കഴിവുള്ളവനാകുന്നു. "നിങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ ആരാണ്‌ ഏറ്റവും നന്നായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെന്ന്‌ നിങ്ങളെ പരീക്ഷിച്ചറിയുന്നതിനുവേണ്ടി മരണവും ജീവിതവും സൃഷ്ടിച്ചവനത്രെ അവന്‍. അവന്‍ പ്രതാപവാനും സര്‍‌വ്വഥാ പൊറുക്കുന്നവനുമാകുന്നു" (67: 2,3).
ജീവിതത്തിന്‍റെയും മരണത്തിന്‍റെയും അഗാധമായ തത്വജ്ഞാനം, അതിനിടയിലുള്ള എണ്ണമറ്റ ജീവിതം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനും അതിന്‍റെ ഗുണനിലവാരം നന്നാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നതിനും അത്‌ വഹിക്കുന്ന പങ്ക്‌ ഇവയെല്ലാം മേല്‍ സൂക്തത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാര്യങ്ങളുടെ പദ്ധതി തന്നെയാണ്‌ ദൈവം ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്‌. ജീവിതമെന്നത്‌ സര്‍ഗ്ഗാത്മകമായ മൂല്യമാണെന്നും അതിന്‍റെ അഭാവമാണ്‌ മരണം കൊണ്ട്‌ വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുളളതെന്നും നമുക്കറിയാം. അവയെ തമ്മില്‍ വേര്‍തിരിക്കുന്ന നിശ്ചിതമായ അതിരുകള് ‍ഇല്ല.
മരണത്തിലേക്കുള്ള ജീവിതത്തിന്‍റെ പ്രയാണവും നാശവും ക്രമേണയുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയാണ്‌. മറ്റു ദിശയില്‍ കൂടി മരണത്തെ വീക്ഷിച്ചാല്‍ മരണം ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ ശക്തിയും ഊര്‍ജ്ജ‌വും ബോധാവസ്ഥയും സംഭരിക്കുന്നു. ഇതാണ്‌ സൃഷ്ടിപ്പിന്‍റെ മഹത്തായ പദ്ധതി. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഇത്‌ ദൈവം ഇങ്ങനെ ആസൂത്രണം ചെയ്തത്‌? "നിങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ ആരാണ്‌ ഏറ്റവും നന്നായി പ്രവര്ത്തി്ക്കുന്നതെന്ന്‌ നിങ്ങളെ പരീക്ഷിച്ചറിയുന്നതിനു വേണ്ടി" എന്നാണ്‌ വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആന്‍ നല്കുന്ന മറുപടി.
ജീവിതവും മരണവും തമ്മിലുള്ള നിരന്തരമായ ഈ സമരമാണ്‌ ജീവിതത്തെ നിരന്തരമായ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് ‌വിധേയമാക്കുന്നത്‌. അങ്ങനെ ഉത്തമമായ രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ അതിജീവിക്കുകയും അസ്തിത്വത്തിന്‍റെ ഉന്നത പദവി നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിക്കപ്പെട്ട പരിണാമത്തിന്‍റെ തത്വവും രഹസ്യവും ഇവിടെയാണ് ‍കിടക്കുന്നത്‌. ജീവിതത്തിന്‍റെയും മരണത്തിന്‍റെയും ശക്തികള്‍ തമ്മില്‍ നടക്കുന്ന നിരന്തരമായ സമരത്തിന്‍റെ തള്ളലാണ്‌ ജീവിക്കുന്നവരെ നിരന്തരം മരണത്തില്‍ നിന്നു നീങ്ങാനോ മരണത്തോട്‌ അടുപ്പിക്കാനോ സഹായിക്കുന്നത്‌. വിപുലമായ പരിണാമ പ്രക്രിയയുടെ രംഗത്ത്‌ അസ്തിത്വത്തിന്‍റെ ഗുണനിലവാരം ഒന്നുകില്‍ മെച്ചപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ അധഃപതിക്കുകയോ ആവും ഫലം." (Revelation Rationality Knowledge and Trutht: page 180-182)
അപ്രകാരം, പരിണാമത്തിന്‍റെ. ചാലകശക്തിക ഘടകങ്ങളാണ്‌ നഷ്ടവും ശോഷണവും മരണവും. ഒരാളുടെ നിയന്ത്രണത്തിന്നതീതമായ പ്രകൃതി കോപങ്ങള്‍, അപകടങ്ങള്‍ പോലെയുള്ളവയോ മനുഷ്യകരങ്ങളാല്‍ വരുത്തിവെക്കുന്ന അപകടങ്ങളോ മറ്റു അപകടങ്ങളോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ ഇത്തരം മാനുഷിക നിലവാരത്തിലുള്ള യാതനകളുടെ പ്രശ്നം വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസപ്രകാരം ദൈവം മാത്രമാണ്‌ സ്വയംഭൂവായിട്ടുള്ളത്‌. അതിനാല്‍ ആപേക്ഷികമായി മറ്റുള്ളതിനെ ആശ്രയിച്ചുനിക്കുന്ന മാനുഷിക തലത്തില്‍ കേവലമായ തീരുമാനമോ, കേവലമായ സ്വതന്ത്രേച്ഛയോ ഉണ്ടാകാവതല്ല. മുന്‍‌കൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്യ്രത്തിന്‍റെ പരിധി വരെ മാത്രമേ മനുഷ്യന്‌ വിവേചനശക്തി ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റൂ. അതിനപ്പുറം മനുഷ്യന്‍ തന്‍റെ നിയന്ത്രണത്തിനതീതമായ കാര്യങ്ങളുടെ കാരുണ്യമാശ്രയിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ മനുഷ്യന്‍റെ യാതന ഒന്നുകില്‍ സ്വയം വരുത്തിവെക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കില്‍, പ്രകൃതിദുരന്തം, അപകടം തുടങ്ങിയ ബാഹ്യ സംഭവങ്ങളാല്‍ അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെട്ടതോ ആയിരിക്കും. എന്നിരിക്കലും, തന്‍റെ പ്രവൃത്തിയുടെ അനന്തരഫലത്തിന്‌ മനുഷ്യനെ തീര്‍ച്ചയായും ശ്ളാഘിക്കാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ പറ്റുകയില്ല. പരിണിതമായ അവസ്ഥകള്‍ക്ക് ‌ എണ്ണമറ്റ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാം.
ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസപ്രകാരം ദൈവത്തിനല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കും വിധി കല്പിക്കാനുള്ള അവകാശമില്ല. ഇസ്‌ലാമിക വീക്ഷണത്തില്‍ ഈ ഭൌമിക ജീവിതം 'ദറുല്‍ ഇബ്ത്തിലാ' അഥവാ പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും സമ്പാദ്യത്തിന്‍റെ'യും ലോകമാണ്‌. പരലോകം 'ദാറുല്‍ ജസാ' അഥവാ യഥാര്ത്ഥ പ്രതിഫലത്തിന്‍റെ സ്ഥലമാണ്‌. അതില്‍ അനുഗൃഹീതാവസ്ഥയും അതല്ലാത്തതും പെടും. വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആന്‍‍ പറയുന്നു:
"മനുഷ്യനാകട്ടെ, തന്‍റെ' നാഥന്‍ അവനെ പരീക്ഷിക്കുകയും അങ്ങനെ അവനെ ബഹുമാനിക്കുകയും അവന്‌ അനുഗ്രഹം നല്കുകയും ചെയ്താല്‍ അവന്‍ പറയും: "എന്‍റെ' നാഥന്‍ എന്നെ ആദരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ അവന്‍ അവനെ (മനുഷ്യനെ) പരീക്ഷിക്കുകയും അവന്‍റെ' ജീവിതവിഭവം അവന്‍ ചുരുക്കുകയും ചെയ്താല്‍, അപ്പോള്‍ അവന്‍ പറയും: "എന്‍റെ' നാഥന്‍ എന്നെ അപമാനിച്ചിരിക്കുന്നു." (89:16, 17).
എന്നാല്‍ സംഗതി ഇതല്ലെന്ന്‌ അടുത്ത സൂക്തം പറയുന്നു. രണ്ടവസ്ഥകളും ഒരു പരീക്ഷണമാണ്‌, ലോകത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെപ്പോലെ, വേദനയുടെയും യാതനയുടെയും അവസ്ഥകള്‍ ഒരു സൂചനയാണ്‌. തന്‍റെ ദിശ മാറ്റേണമെന്ന്‌ മനുഷ്യനെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുകയാണ്‌. പ്രവൃത്തികളില്‍ തിരുത്തല്‍ ആവശ്യമാണെന്ന്‌ അനുസ്മരിപ്പിക്കുകയാണ്‌. അങ്ങനെ അതൊരനുഗ്രഹമായിത്തിരിഞ്ഞേക്കാം. അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ പറയു ന്നു:
"തീര്‍ച്ചയായും നിനക്ക്‌ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സമുദായങ്ങളിലേക്ക്‌ നാം (ദൂതന്മാരെ) അയച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോള്‍ നാം അവരെ (സത്യനിഷേധികളെ) വിഷമതകളും ദുരിതങ്ങളും കൊണ്ട്‌ വേദനിപ്പിച്ചു; അവര്‍ വിനയമുള്ളവരായിത്തീരുന്നതിനുവേണ്ടി." (6: 43)
വീണ്ടും സൂറഃ ബഖറയില്‍ അല്ലാഹു പറയുന്നു:
"അല്പ്പമൊക്കെ ഭയം, വിശപ്പ്, ധനനഷ്ടം, ജീവനഷ്ടം, ഫലനഷ്ടം, എന്നിവയിലൂടെ നിശ്ചയമായും നാം നിങ്ങളെ പരീക്ഷിക്കുന്നതാണ്‌. തങ്ങള്‍ക്ക്‌ വല്ല ആപത്തും നേരിടുമ്പോള്‍ (പരിഭ്രമിക്കാതെ) 'നിശ്ചയമായും ഞങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനുള്ളവരും അവങ്കലേക്കു തന്നെ മടങ്ങുന്നവരുമാകുന്നു.' എന്നു പറയുന്ന സഹനശീലര്‍ക്ക് ‌ നീ സുവാര്‍ത്തയറിയിക്കുക." (2: 156, 158).
വാഗ്ദത്ത മസീഹ്‌ (അ) പറയു ന്നു: "ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്വഭാവത്തിനാണ്‌ സഹനശീലം എന്നു പറയുന്നത്‌. ഇതുതന്നെയാണ്‌ ദൈവേഷ്ടത്തിനു വഴങ്ങുക എന്നു പറയുന്നതും. മറ്റൊരു പ്രകാരത്തില്‍, ഈ സദ്ഗുണത്തിനു നീതിധര്‍മ്മം എന്നും പറയാം. എന്തെന്നാല്‍, മനുഷ്യന് അവന്‍റെ ജീവിതകാലമത്രയും ഹിതകാര്യം ചെയ്തു കൊടുക്കുകയും അവന്‍റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ച്‌ സഹസ്രോപി കാര്യങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുകയും അവനു കണക്കാക്കാന്‍ കഴിയാത്തവണ്ണം അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ നല്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു സര്‍വ്വാധികര്‍ത്താവായ ദൈവം തന്‍റെ ഇഷ്ടം അനുസരിപ്പിക്കുന്നതിനു ഇച്ഛി ക്കുമ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ വൈമുഖ്യം കാട്ടുകയും തിരുവുള്ളത്തിനു കീഴ്‌വണങ്ങാതെ മുറുമുറുക്കുകയും മാര്‍ ഗ്ഗവ്യതിചലനത്തിന്‌ മുതിരുകയും ചെയ്യുകയെന്നത്‌ കേവലം നീതിവിരു ദ്ധമായിരിക്കുന്നതാണ്‌" (ഇസ്‌ലാംമത തത്ത്വജ്ഞാനം).
പരീക്ഷണ ഘട്ടത്തില്‍ നിരന്തരം പ്രയത്നിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരോട്‌ അല്ലാഹു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു:
"ഞങ്ങളുടെ നാഥന്‍ അല്ലാഹു വാണെന്നു പറയുകയും എന്നിട്ട്‌ സ്ഥിരചിത്തരായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തവരാരോ അവരുടെയടുക്കല്‍ മലക്കുകള്‍ ഇറങ്ങും (ആ മലക്കുകള്‍ പറയും), 'നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടേണ്ട, വ്യസനിക്കുകയും വേണ്ട. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗം ലഭിച്ചതില്‍ സന്തുഷ്ടരാവുക. ഐഹിക ജീവിതത്തിലും പരലോകത്തും ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ മിത്രങ്ങളാണ്‌. നിങ്ങളുടെ മനസ്സ്‌ ആഗ്രഹി ക്കുന്നതെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവിടെ(സ്വര്ഗ്ഗത്തില്‍) ലഭിക്കും. നിങ്ങളാവശ്യപ്പെടുന്നതെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്കവിടെ ഉണ്ടാകും. വളരെയധികം പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാമയനുമായ (അല്ലാഹു)വില്‍ നിന്നുള്ള സല്‍ക്കാരവിഭവം.”
ഒരുവിധത്തിലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു വിധത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ടും യാതനകള്‍ കൊണ്ടും നിരന്തരമായി ഭാരം ചുമത്തപ്പെടുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ‌ ഐഹിക ലോകത്ത്‌ സംതൃപ്തിയും സ്വര്‍ഗ്ഗവും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയുന്നതെങ്ങനെയെന്ന ഒരു ചോദ്യം സ്വാഭാവികമായും ഉത്ഭവിച്ചേക്കാം. ആദ്യമായി നാം അറിയേണ്ടത്‌ അവ അനുഗ്രഹങ്ങളാണെന്നതാണ്‌. ഒരാളെ പരീക്ഷിക്കുവാനും അയാളുടെ വിശ്വാസം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതിന്നുമാണ്‌ താനിതിന്‌ കാരണമാക്കുന്നതെന്ന്‌ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഒരാളുടെ വിശ്വാസത്തിന്‍റെ അഗാധത കാണിക്കാനും സ്വഭാവത്തിന്‍റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള അവസരം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ക്ഷമയോടും സഹനത്തോടും നേരിടുകയാണെങ്കില്‍ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു. അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ പറയുന്നു:
"നിങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ (അല്ലാഹുവിന്‍റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍) 'ജിഹാദ്‌' ചെയ്യുന്നവരെയും സ്ഥിരചിത്തരായ ആളുകളെയും വേര്‍തിരിച്ചറിയുകയും നിങ്ങളുടെ യഥാര്‍ഥ നില മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ നാം നിങ്ങളെ പരീക്ഷിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും." (47: 32).
ജീവിതയാത്ര വളരെ എളുപ്പത്തിനുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതല്ലെന്ന്‌ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. അല്ലാഹു പറയുന്നു:
"നാം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചത്‌ യാതനകള്‍ നേരിടാനാണ്‌" (90:5).
പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നേരിടുമ്പോള്‍ വിലപിക്കുകയോ നിരാശപ്പെടുകയോ ചെയ്യരുത്‌. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്‌ ദൗര്‍ബല്യത്തിന്‍റെ സൂചനയും അല്ലാഹുവിനോടുള്ള കൃതഘ്നതയുമാണ്‌.
തിരുനബി (സ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌: "ഒരു മുസ്‌ലിമിന് ജീവിതം മുഴുവന്‍ നന്മനയാണ്‌." ഒരു യഥാര്‍ഥ വിശ്വാസിയല്ലാതെ മറ്റാരും തന്നെ ഇങ്ങനെയുള്ള പദവി കണ്ടെത്തുകയില്ല. എന്തെന്നാല്‍ ഒരു വിശ്വാസി വിജയം കൈവരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അയാള്‍ അല്ലാഹുവിന്‌ കൃതജ്ഞത രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അപ്പോള്‍ അവനില്‍ നിന്നു കൂടുതല്‍ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് ‌ അയാള്‍ പാത്രീഭൂതനാവുന്നു. നേരേമറിച്ച്‌, അയാള്‍ വേദനയും യാതനയും അനുഭവിക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ സഹനം കൈക്കൊള്ളുന്നു. അപ്പോഴും അയാള്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ അനുഗ്രഹങ്ങള്ക്ക് ‌ അര്‍ഹനായിത്തീരുന്നു."
അഹ്‌മദിയ്യാ ജമാഅത്തിന്റെ രണ്ടാം ഖലീഫ, മിര്‍സാ മഹ്‌മൂദ് അഹ്‌മദ് (റ) പറഞ്ഞതെത്ര സത്യമാണ്‌!
എല്ലാ ഓരോ വിഷമത്തിലും തത്തുല്യമായ അല്ലെങ്കില്‍ അതിലുപരിയായ നേട്ടത്തിന്‍റെ ബീജം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ വിഷമത്തിലും ഒരാള്‍ക്ക് ‌ എന്തെങ്കിലും നേട്ടം കണ്ടെത്താനും കൈവരിക്കാനും സാധിക്കും. പ്രസിദ്ധനായ ഒരെഴുത്തുകാരന്‍ എഴുതിയതു പോലെ "എന്‍റെ വഴിയില്‍ കടന്നുവന്ന പ്രയാസങ്ങളോട്‌ ഞാന്‍ നന്ദിയുള്ളവനാണ്‌. എന്തെന്നാല്‍ അവയെന്നെ, സഹിഷ്ണുതയും സഹതാപവും ആ ത്മനിയന്ത്രണവും, നിരന്തര പ്രയത്നവും ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അറിയാനിടയില്ലാത്ത മറ്റു നന്മകളും പഠിപ്പിച്ചു"
കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ചാള്‍സ്‌ ഡാര്‍‌വിന്‍റെ ആരോഗ്യം മോശമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ അവസ്ഥ അദ്ദേഹം ശരിക്കും ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
"ഞാന്‍ രോഗാവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്തത്ര ജോലി ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല."
വൈഷമ്യങ്ങള്‍ നേരിടുകയും കാര്യങ്ങള്‍ നേരെ ചൊവ്വെ നടക്കാ തിരിക്കുകയും വ്യക്തി താല്പര്യങ്ങള്‍ക്കെതിരായി കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ക്ഷമ കൈക്കൊള്ളണമെന്ന്‌ വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആന്‍‍ അനുശാസിക്കുന്നു. നിരാശപ്പെടുകയോ അനര്‍ഹമായി ആശാഭംഗത്തിലകപ്പെടുകയോ ചെയ്യരുത്‌. ജീവിതത്തിന്‍റെ കൊടുങ്കാറ്റിന്നിടയില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെ മാധുര്യം ആസ്വദിക്കാന്‍ മനുഷ്യന്‌ സാധിക്കുന്നത്‌ അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ്‌. ദൗര്‍ഭാഗ്യങ്ങള്‍ അനിവാര്യമാണ്‌. അവ സഹിക്കാനും അവയുമായി ക്ഷമയോടും വിജയപ്രദമായും താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കാനും നാം പഠിക്കണം. ജീവിതത്തിന്‍റെ പ്രധാനപ്പെട്ടയുദ്ധങ്ങളില്‍ ഒന്നാണിത്‌. അതില്‍ മനുഷ്യന്‍ വിജയശാലിയായി പുറത്തുവരണം. ദുരിതങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ ദുര്‍‍ബ്ബലനാവരുത്‌. ഇരുണ്ട രാത്രിയില്‍ സ്വഭാവം ശക്തിപ്പെടുത്താന്‍ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കുക; എപ്രകാരമാണോ കഠിനവെയിലുള്ള പകല്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നത്‌, അതുപോലെ. (തുടരും)
ഡൊ. ഇഫ്തിഖാര്‍ അഹ്‌മദ് അയാസ് - UK
Posted by Salim PM at 8:28 PM 50 comments: Links to this post
Wednesday, July 21, 2010
അന്ധനായ വാച്ച്മേക്കര്‍ (THE BLIND WATCHMAKER) - 3
ജീനുകളുടെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ആഭ്യന്തര പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിന് യാതൊരു പങ്കും വഹിക്കാനില്ല എന്ന പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണ തത്വങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന പൊതുവായ വിമര്‍ശനത്തെ ഡാക്വിന്‍സ് തന്‍റെ സൂത്രപ്പണിയിലൂടെ ഖണ്ഡിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതാണ് അദ്ദേഹം ഡാര്‍‌വിനിസത്തിനു ചെയ്ത മുഖ്യ സേവനം. ഇതാണ് വാസ്തവത്തില്‍ ജീവശാസ്ത്രത്തിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മുഖ്യ ചാലകശക്തി. പ്രകൃതി നിരര്‍‍ദ്ധാരണവും ജീനുകളും തമ്മിലുള്‍ള്ള ബന്ധത്തില്‍ അദ്ദേഹം തികച്ചും പുതിയ ഒരാശയമാണ് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത്. ജീനുകളുടെ ഉല്‍‌പരിവര്‍ത്തനാത്മകമായ മാറ്റങ്ങളെയോ(Mutative Changes), വികാസത്തെയോ അദ്ദേഹം നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഈ മാറ്റങ്ങളൊന്നും പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിന് നേരിട്ട് വിധേയപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ വാദിക്കുന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ ഒഴുക്കന്‍മട്ടില്‍ ലളിതമായി അദ്ദേഹം പറയുന്ന കാര്യം, ജീനുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന എല്ലാ ശാരീരിക വ്യതിയാനങ്ങളും പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിനു വിധേയമാണെന്നുമാണ്. ശരീരത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന അത്തരം മാറ്റങ്ങളെ പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം അംഗീകരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അവ ജീവിതത്തിനുള്ള യോഗ്യത നേടുന്നത്. ഈ അംഗീകാര്യം സ്വാഭാവികമായും അവ പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആകസ്മികതയുടെ ശാസ്ത്രമുപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞ കാര്യമിതാണ്. ഹിമോഗ്ലോബിന്‍റെ സൃഷ്ടിപ്പിനെപ്പറ്റി പറയവെ വെറും യാദൃച്ഛിക ഘടകങ്ങളാണ് അത് നിര്‍‌വ്വഹിക്കുന്നതെന്നകാര്യം അസാധ്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യം ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. അതി ശക്തമായി തന്‍റെ പുസ്തകത്തിന്‍റെ 45 - )o പേജില്‍ അദ്ദേഹം അതിന്‍റെ അസംഭവ്യത വിശദമാക്കുന്നു. അമിനോ അംളത്തിന്‍റെ നാല് കണ്ണികള്‍ കൂട്ടിപ്പിണച്ച 146 അമിനൊ അംളങ്ങള്‍ ഒരൊറ്റ ഹിമൊഗ്ലൊബിന്‍ കോശത്തില്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. ഇവിടെ അദ്ദേഹം താരതമ്യേന സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഗണിതകൃയ നടത്തി യാദൃച്ഛികതയുടെ വിളയാട്ടത്തിലൂടെ ഹിമൊഗ്ലൊബിന്‍ കോശം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടല്‍ ഏറക്കുറെ അസാധ്യമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്വന്തം വാക്കുകള്‍ ഇപ്രകാരമാണ്.
"ഇത് ആളുകളില്‍ അമ്പരപ്പുണ്ടാകുന്ന വിധത്തിലുള്ള വലിയ അക്കമാണ്. ഒരു മില്യന്‍ എന്നാല്‍ ഒന്നിനു ശേഷം ആറു പൂജ്യങ്ങളാണ്. ഒരു ബില്യന്‍ (1,000 മില്യന്‍) ഒന്നിനു ശേഷം ഒമ്പതു പൂജ്യങ്ങളാണ്. നാം അന്വേഷിക്കുന്ന ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍ നമ്പര്‍ ഒന്നിനു ശേഷം 190 പൂജ്യങ്ങളാണ്. ഇതു തന്നെ യാദൃച്ഛികതയ്ക്കു ഭാഗ്യമുണ്ടങ്കില്‍ മാത്രമേ ഹിമോഗ്ലൊബിനില്‍ സംഭവിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ളൂ. ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍ തന്മാത്രയാകട്ടെ ജീവനുള്ള ശരീരത്തിന്‍റെ സാങ്കേതിക സങ്കീര്‍ണ്ണതയുടെ ഏറ്റവു സൂക്ഷമായ ഒരു ഘടകം മാത്രമാണ്."
ഡാര്‍‌വിന്‍ സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം ജീവന്‍റെ പ്രഹേളിക പരിഹരിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം പ്രയോഗിക്കുന്ന ഒരു സൂത്രപ്പണിയാണ് ഈ വാദം. പക്ഷേ, ഒരിക്കലും അത് പരിഹൃതമാവുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ഈ രീതിയില്‍ ഹിമൊഗ്ലൊബിന്‍ അടങ്ങിയ ജീനുകളുടെ അസ്തിത്വം മേല്‍ വാദപ്രകാരം തന്നെ അസാധ്യമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കത്തില്‍ തോന്നിയ പൊടുന്നനെയുള്ള ഈ ആശയമാണ് പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്ന ഇക്കാലത്തെ യുവ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ വലിയ തോതില്‍ കാരണമായിത്തീര്‍ന്നത്. ഇത് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു മിഥ്യാ സങ്കല്പ്പമാണെന്ന് നമുക്ക് തെളിയുച്ചു കാണിക്കാം. കാരണം, പ്രകൃതിയുടെ യാഥാത്ഥ്യങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സിദ്ധാന്തത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല.
പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കുകയോ അംഗീകരിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും ജീനുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ മാറ്റമുണ്ടാക്കാനോ സ്വാധീനിക്കാനോ അതിനാവില്ല എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ജീനുകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വസ്തുക്കള്‍ തന്നെ പരിസ്ഥിതിയുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ടാണ് നിലനിന്നു വരുന്നതെന്നു വന്നാലും അതിനു പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങള്‍ ബാധകമല്ല.
ഈയൊരു പ്രധാന വാദമാണ് ഡാക്വിന്‍സ് സൂത്രത്തില്‍ മറികടക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇക്കാര്യം കുറച്ചുകൂടി വിശദമാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഡാക്വിന്‍സിന്‍റെ വിപ്ലവകരമായ സമീപനമനുസരിച്ച് ജീനുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം നിയന്തിക്കുന്ന നിയമങ്ങള്‍ അതില്‍ തന്നെ ഉള്ളടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ആ നിയമങ്ങള്‍ ഉള്ളടക്കം ചെയ്ത ശക്തിയെക്കുറിച്ച് ഡാക്വിന്‍‍സിനറിയില്ല എന്ന കാര്യം പ്രത്യേകമോര്‍ക്കണം. ജീനുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ പരിസ്ഥിതി മാറ്റത്തിനു യാതൊരു പങ്കുമില്ല. പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണ തത്വങ്ങള്‍ ജീവികളുടെ ചില ശാരീരിക പ്രത്യേകതകളെ സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അത് അതിന്‍റെ ശരീരത്തിലെ ജീനുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ഇടപെടുകയോ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം, മത്സരത്തിന്‍റെ ലോകത്ത് ജീവികളുടെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ചില ശാരീരിക സവിശേഷതകളെ സ്ഥിരീകരിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴും അതു ജീനുകളില്‍ യാതൊരു വിധ സ്വാധീനവും ചെലുത്തുന്നില്ല. ഇത് തികച്ചും ശരിയാണെന്ന് പരിണാമത്തിന്‍റെ ആദ്യാവസാനം പരിശോധിച്ചാല്‍ അറിയാന്‍ സധിക്കും. അമീബയെപ്പോലുള്ള പ്രാകൃത ജൈവ രൂപങ്ങളും അതിനെ തുടര്‍ന്ന് പരിണാമ ശൃംഖലയില്‍ വരുന്ന ജീവികളും ജീനുകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള കോശീയമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഫലമായിട്ടാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ഉചിതമായ രീതിയില്‍ അവയവ സന്നാഹങ്ങളില്ലാത്ത ജൈവരൂപങ്ങളും ജീവികളും പരിണാമത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ കാലഘട്ടവും അതിജീവിച്ചത് അതില്‍ ഉള്ളടങ്ങിയ ജീനുകളുടെ ബലത്തിലാണ്.
പരിണാമത്തിന്‍റെ അന്ത്യ ഘട്ടത്തിലാണ് മനുഷ്യന്‍ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നത്. മറ്റു ജീവിലോകത്തിനും മനുഷ്യനുമിടയിലുള്ള വ്യത്യാസം വളരെ വലുതും വൈജാത്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞതുമാണ്. ഈ വൈജാത്യങ്ങള്‍ അല്പാല്പമായുള്ള പുരോഗമനാത്മകമായ വ്യതിയാനങ്ങളിലൂടെയാണ് നികത്തപ്പെട്ടതെന്ന് ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനും സത്യത്തില്‍ സങ്കല്പ്പിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. നാം ഇവിടെ പറയുന്നത് ഡാര്‍‌വിന്‍ നിരീക്ഷിച്ച ജീവികളുടെ ബാഹ്യവും ലളിതവുമായ രൂപസാദൃശ്യമല്ല. പരിണാമ വാദികള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട കണ്ണികളെക്കുറിച്ച് (Missing Links) പറയാറുണ്ട്. അത് ചിമ്പാന്‍സിയാണെന്നും ചിലര്‍ ആള്‍ക്കുരങ്ങാണെന്നും പറയുന്നു. ആള്‍ക്കുരങ്ങുകള്‍ക്കു വാലില്ല. വാസ്തവത്തില്‍ വാലുണ്ടോ ഇല്ലേ എന്നത് പ്രശനമേയല്ല. മനുഷ്യനും മൃഗവും തമ്മിലുള്ള വമ്പിച്ച അന്തരം പെരുമാറ്റപരമായും (Behavioural) മാനസികമായ (Mental) കഴിവിന്‍റെയും അടിസ്ഥാനത്തില്‍ എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കാം എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഏതു മൃഗമാണ് എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിച്ചത്? മനുഷ്യഭാഷയുടേതു പോലെ പരിഷ്കൃതമായ ഭാഷയില്‍ ഏതു മൃഗമാണ് ആശയ വിനിമയം നടത്തിയത്? മനുഷ്യനും മൃഗവും തമ്മില്‍ ഈ രംഗത്തെല്ലാം ഉള്ള താരതമ്മ്യം കാണിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്‍റെ കഴിവുകള്‍ മൃഗങ്ങളുടേതിനെക്കള്‍ ശതകോടിക്കണക്കിന് മടങ്ങ് അധികമാണെന്നാണ്. യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലേക്ക് നാം തിരിയുകയാണെങ്കില്‍, ഇതൊരു യാഥാസ്ഥിതിക കണക്കുകൂട്ടലാണ്, ലോകത്തിലുള്ള സകല ഗ്രന്ഥാലയങ്ങളിലേക്കും അതില്‍ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിജ്ഞാനങ്ങളിലേക്കും നോക്കുക. ഏതെങ്കിലും ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന് ചിമ്പാന്‍സിയുടെ സ്വകാര്യ പാര്‍പ്പിടത്തിലോ ഗൊറില്ലയുടെ ഗുഹകളിലോ ഏറ്റവും പ്രാഥമിക രൂപത്തിലുള്ള ഒരു കൊച്ചു ലൈബ്രറിയെങ്കിലും കാണിച്ചു തരുവാന്‍ സാധിക്കുമോ? ഇവര്‍ രണ്ടുപേരില്‍ ആരെങ്കിലും എഴുതിയ ഒരു പേജെങ്കിലും അവരുടെ ലൈബ്രറിയില്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് കാണിച്ചു തരുവാന്‍ പറ്റുമോ? കുരങ്ങുകള്‍ മനുഷ്യന് അഞ്ചു മുതല്‍ എട്ടു വരെ ദശലക്ഷം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പേ നിലനിന്നിരുന്നുവല്ലോ. അല്‍‌പ്പാല്‍‌പ്പമായി ഷേക്സ്പിയര്‍ പ്രതിഭ അവരില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ ഈ കാല ഘട്ടം മതിയായിരുന്നില്ലേ? മനുഷ്യന്‍റെയും കുരങ്ങിന്‍റെയും മസ്തിഷ്കം തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വലുതാണെങ്കിലും ഒറ്റ കുതിച്ചു ചാട്ടത്തിന്‍റെ അന്തരം മാത്രമാണ്.
നമുക്ക് ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍റെ കാര്യത്തിലേക്കു തന്നെ വരാം. ദൈവത്വം ദൈവമല്ലാത്ത മറ്റാര്‍ക്കെങ്കിലും വകവെച്ചു കൊടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് ഹിമൊഗ്ലൊബിനായിരിക്കണം. അന്ധവും ബധിരവും മൂകവുമായ പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിനായിരിക്കരുത്. മനുഷ്യ ശരീരം വരെ രൂപീകരിക്കാന്‍ എന്തൊന്നാണോ പിന്തുടര്‍ന്നു വന്നത് അതൊന്നും തന്നെ ആകസ്മികതയ്ക്ക് സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നാണ് പ്രൊഫസര്‍ ഡക്വിന്‍സിന്‍റെ അഭിപ്രായം. അതിന്‍റെ യോഗ്യത ഡാര്‍‌വിനിസത്തിനല്ല, ഹിമോഗ്ലൊബിനാണ് നല്‍കേണ്ടത് എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. അങ്ങനെ ഡാക്വിന്‍സ് തന്‍റെ ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത് നാം കാണുന്നു. പിന്നീട് താന്‍ ദൈവമായി കണ്ടതിനെ അദ്ദേഹം നിഷേധിക്കുന്നു. ഡാക്വിന്‍സ് ഹിമോഗ്ലൊബിനെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെയും ദൈവമായി കാണുന്നു. എന്നാല്‍ ഇവിടെ ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍റെ സ്രഷ്ടാവ് കൂടി ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്. ആ സ്രഷ്ടാവ് എന്നത് അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആകസ്മികതയുടെ എണ്ണമറ്റ ഒരു സംഖ്യയാണ്. ആ സംഖ്യയാവട്ടെ തീര്‍ച്ചയായും നിലവിലില്ല താനും.
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാദത്തിന്‍റെ ആകത്തുക ഇതാണ്. ഹിമോഗ്ലൊബിനു നിലനില്‍ക്കാന്‍ സാധ്യമാകുമായിരുന്നില്ല. കാരണം അതിന്‍റെ സൃഷ്ടിക്കാവശ്യമായി വരുന്ന അവസരങ്ങള്‍ എണ്ണിക്കണക്കാക്കുക അസാധ്യമാണ്. അദ്ദേഹം വിശദീകരണം നല്‍കേണ്ട അടുത്ത ചോദ്യം ഇതാണ്. അതായത്, ഹിമോഗ്ലൊബിനു നിലനില്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നിരിക്കേ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് അത് നിലനില്‍ക്കുന്നു? ഈ പ്രഹേളികക്കുള്ള അനിവാര്യമായ ഉത്തരം ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍റെ അസ്തിത്വം തന്നെ അതിന്‍റെ സ്രഷ്ടാവ് ആകസ്മികതയാണെന്ന വാദത്തെ നിരാകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. എന്തായിരുന്നാലും ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍റെ രൂപഘടനയിലെ അഗാധമായ സാങ്കേതിക സങ്കീര്‍ണ്ണതകളും കെട്ടുപിണച്ചലുകളും ആകസ്മികതയ്ക്കു പകരം മറ്റൊരു സ്രഷ്ടാവിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പ്രൊഫ. ഡാക്വിന്‍സിനു മൂന്നാമതൊരു നിര്‍ദ്ദേശം സമര്‍പ്പിക്കാനില്ല. അദ്ദേഹം ഒന്നുകില്‍ തന്‍റെ കാല്‍ നിലവിലില്ലാത്ത തോണിയില്‍ വെക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ദൈവ സന്നിധിയിലേക്കെത്തുന്ന തോണിയില്‍ കയറണം. അത് അദ്ദേഹത്തെ ദൈവത്തിന്‍റെ അടുക്കലേക്ക് എത്തിക്കുമ്പോള്‍ ആ നിമിഷം തനിക്ക് ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അമളി പിടികൂടിയിരിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഉടന്‍ തന്നെ ദൈവ സവിധത്തില്‍ നിന്ന് തന്‍റെ വ്യാജ ദൈവമായ ഡാര്‍‌വിനിസത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം കുതറി മാറുന്നു. ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍റെ സൃഷ്ടിയില്‍ ഡാര്‍‌വിനിസത്തിനു യാതൊരു പങ്കും ഇല്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം അങ്ങോട്ടു തന്നെ ഗമിക്കുന്നു. മനുഷ്യശരീരത്തില്‍ കോശതലത്തില്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന എന്തു തന്നെ അത്ഭുതമുണ്ടെകിലും അത് ഡാര്‍‌വിനിസത്തിലേക്ക് ആരോപിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് യാതിരു വിധ അവകാശവുമില്ല. കാരണം ആദ്യം അതിന്‍റെ സ്രഷ്ടാവായ ഹിമോഗ്ലൊബിന്‍ സ്വയം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആകസ്മികത കൂടാതെ മറ്റെന്തെല്ലാം ഘടകങ്ങളാണ് ജീവന്‍റെ കോശങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം ഉത്തരം പറയേണ്ടതുണ്ട്. കൂടാതെ ജീനുകളെ പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമാകാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ തന്ത്രം തികച്ചും നിരര്‍ഥകമാണ്. ഇതാണ് പ്രൊഫസര്‍ ഡക്വിന്‍സിന്‍റെ മുഖ്യ പ്രശ്നം. അദ്ദേഹം വായനക്കാരന്‍റെ ശ്രദ്ധ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രശനത്തില്‍ നിന്നു തെറ്റിച്ച് കാല്പ്പനിക വിഷയങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു വിടുന്നു.
അന്തിമ വിശകലനത്തില്‍ ഒരു ദേവതയിലുള്ള വിശ്വാസമോ പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിലുള്ള വിശ്വാസമോ ഏതാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുക എന്ന വിഷയം ചര്‍ച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഡാക്വിന്‍സ് പുസ്തകത്തിന്‍റെ അവസാന അധ്യായം ഉപസംഹരിക്കുന്നത്. ആരാണ് സ്രഷ്ടാവ് എന്ന കാര്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ആ സ്രഷ്ടാവിനെ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തുകയോ കണ്ടെത്താതിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും തീര്‍ച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിനു ദൈവത്തിനു പകരം പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാന്‍ അവകാശമില്ല. പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്മേല്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഡാക്വിന്‍സ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത് ഒരു ദേവതയാകാന്‍ യോഗ്യതയില്ലാത്ത യാതൊരു വ്യക്തിത്വവുമില്ലാത്ത കേവലം ചില തത്വങ്ങളിലേക്കാണ്. അതായത് അന്ധവും മൂകവും ബധിരവുമായ ചില തത്വങ്ങളിലേക്ക്. അതിനാകട്ടെ ഭൗതികമായ അത്മീയമയോ യാതൊരസ്തിത്വവുമില്ല. അത് തീര്‍ച്ചയായും ഒരു സ്രഷ്ടാവല്ല എന്ന കാര്യം സ്പഷ്ടമാണ്. അദ്ദേഹത്തിനു യുക്തമായ രണ്ട് വഴികള്‍ മാത്രമാണുള്ളത്. ഒന്നുകില്‍ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടികളുടെ അസ്തിത്വം അംഗീകരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ സ്രഷ്ടാവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നു സമ്മതിക്കുക. അല്ലെങ്കില്‍, ഇവിടെ ഒരു സ്രഷ്ടാവില്ല, എന്നാല്‍, സൃഷ്ടികള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കണം. ഈ വാദം, The Blind Watchmaker എന്ന പുസ്തകമുണ്ട്. പക്ഷേ, അതെഴുതിയ പ്രൊഫസര്‍ ഡാക്വിന്‍സ് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടേയില്ല എന്നു പറയുന്നതിനു തുല്യമാണ്!
അവലംബം: Revelation, Rationality, Knowledge & Truth
Posted by Salim PM at 2:12 AM 2 comments: Links to this post
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
അ അ അ അ
INTERNET CASINO, Spin Palace Casino, poker online, free counter, Play bingo
ബുദ്ധന്‍ നാസ്തികനോ? - 2
Evolution according to Holy Quran
View my complete profile
പിങ്ക് നിറമുള്ള ആനയും ചില സംശയങ്ങളും
തെളിയിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന വസ്തുതകളുടെ ഗൌരവം അനുസരിച്ച് തെളിവുകളുടെ ഗൌരവും കൂടും/കൂടണം.ഈ രണ്ടു പ്രസ്താവനകള്‍ നോക്കുക.(1) എനിക്ക് ഒരു ആനയുണ്ട്...
മതങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ അസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി യാതൊന്നും പറയാത്ത മതമാണ് ബുദ്ധമതം എന്നാണ് പൊതുവെയുള്ള ധാരണ. ഈ ധാരണ ഭാഗികമായി മാത്...
അന്ധനായ വാച്ച്മേക്കര്‍ (THE BLIND WATCHMAKER)
പ്രഗല്‍ഭനായ ബ്രിട്ടീഷ് ജന്തു ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ പ്രൊഫസര്‍ ഡാക്വിന്‍സിന്‍റെ പ്രസിദ്ധമായ പുസ്തകമാണ് 'അന്ധനായ ഘടികാര നിര്‍മ്മാതാവ്' (THE BLI...
ഭൗതിക വിജ്ഞാനത്തില്‍ അവഗാഹം നേടിയ ധിഷണാലികളില്‍ പലരും എന്തുകൊണ്ട് ഈശ്വര വിശ്വാസികളും അന്ധവിശ്വാസികളും ആകുന്നു എന്ന് യുക്തിവാദി നേതാവ് ഡൊ. കോ...
'കേട്ടറിവും യുക്തിവാദവും' എന്ന പോസ്റ്റിനെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് യുക്തിവാദിയായ മനു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ 'യുക്തി' ബ്ലോഗില്‍ ഒരു പൊസ...
ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്സ് സിനിമയില്‍ ഹോസ്റ്റല്‍ വാര്‍ഡനായ ജഗതി ശ്രീകുമാറും ഹോസ്റ്റലിലെ അന്തേവാസികളായ വിദ്യാര്‍ഥികളും തമ്മില്‍ നടക്കുന്ന സംഭാഷണ രംഗമാ...
യാതന യുടെയും വേദനയുടെയും സംഹാരാത്മകമായ ഒരു ലോകമാണിന്ന്‌ നാം കാണുന്നത്‌. ഓരോ ദിവസവും ഇവ നിരവധി ആളുകളെ ബാധിക്കുന്നു. അതില്‍ നിരപരാധികളും ദൈവഭ...
ഒരു സ്രഷ്ടാവിന്‍റെ അഭാവത്തില്‍ ജീവന് ഉദ്ദേശ്യപൂര്‍‌വ്വം പണിത പാതയിലൂടെ ഒരൊറ്റ ദിശയില്‍ ഉടനീളം സഞ്ചരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അ...
ജീവികള്‍ പരിണമിച്ചുണ്ടായത് തികച്ചും ആകസ്മികമായി സംഭവിച്ച കാര്യമാണന്ന കാര്യത്തില്‍ പരിണാമ വാദികള്‍ക്ക് ഒട്ടും സംശയമില്ല. നമുക്കു ചുറ്റും ന...
ബുദ്ധന്‍ നാസ്തികനോ? - 2
ബുദ്ധമത സാഹിത്യത്തില്‍ വിശ്വാസ യോഗ്യവും ആധികാരികവുമായ രണ്ടാമത്തെ രേഖ ബുദ്ധനു ശേഷം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കഴിഞ്ഞു പ്രാബ‌ല്യത്തില്‍ വന്നതാണ്...
Picture Window theme. Theme images by sebastian-julian. Powered by Blogger.