en en en ceb en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en en da en da en ceb ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു..ദൈവമേ അയാൾ തന്നെ കാണരുതേ..സ്ഥിരമായി അയാൾ ഇരിക്കാറുള്ള സ്ഥലം എത്തിയപ്പോൾ വെപ്രാളത്തോടെ അവൾ അയാളെ കടന്നു പോകാൻ ശ്രമിച്ചു..പക്ഷേ അയാൾ കണ്ടു..
അവളൊന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അയ്യോ, അല്ല ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലായിരുന്നു..
അവൾ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാകും മുൻപേ അയാൾ പറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ പൊക്കോളൂ. പക്ഷേ ഞാൻ നാളെ  രാവിലെ വീട്ടിലേക്കു വരുന്നുണ്ട്.....
മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ തലയാട്ടി അവൾ നടന്നെങ്കിലും നാളെ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത.. ചേട്ടൻ വീട്ടിൽ ഇല്ല..ഇയാൾ നാളെ വന്നാൽ തന്നെ വിടില്ല എങ്ങിനെയെങ്കിലും അയാളത് തന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കും..അയാളുടെ വാക്കുകൾക്കു മുന്നിൽ പ്രതിരോധിച്ചു നിൽക്കാൻ തനിക്കു കഴിയില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഒഴിവു സമയത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കാണണം എന്നയാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞത്.
എത്ര നാളായി അയാൾ പിന്നാലെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്..ആദ്യമേ ഒന്നും വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കേണ്ടതായിരുന്നു..ഞാൻ തന്നെയാണ് അയാൾക്ക്‌ ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകൾ കൊടുത്തത്..അന്ന് എങ്ങിനെ എങ്കിലും രക്ഷപെടാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ആലോചിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ അയാളത് സീരിയസ് ആയി കണ്ടു ഇങ്ങിനെ തന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.ചേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ കൊന്നതുതന്നെ  അതുകൊണ്ടു ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല....
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഇടവഴിയിലൂടെ ആരോ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ദൈവമേ പറഞ്ഞത് പോലെ അയാൾ വരുന്നുണ്ട്..ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും..രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ലല്ലോ..ചേട്ടനും ഇല്ല..ഇന്ന് ഇയാൾ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞെന്നെ കൊണ്ട് അത് ചെയ്യിക്കും... ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു...
തുറക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ഞാനിവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക്‌ അറിയാം...
എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുന്നേ ഉള്ളിൽ കടന്നു അയാൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നു..വരൂ, ഇവിടെ ഇരിക്കൂ..
ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ പോളിസി.. നിങ്ങളും, ഭർത്താവും, മക്കളും എല്ലാരും കവർ ആവും, നിങ്ങളെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു കവറിൽ ആവുമ്പോൾ ആ പണം കവറിൽ ആവാത്ത ആർക്കെങ്കിലും ആ പൈസ കിട്ടും...രക്ഷപെടാൻ വേറെ വഴിയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ എല്ലാം കേട്ട് നിസ്സഹായയായി ഇരുന്നു..
ഒരാളെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി കൊണ്ട് നടക്കാനും എന്നാൽ ഒരു ചെറിയ വാക്കിൽ പിടിച്ചു അയാളെ താറടിച്ചു കാണിക്കാനും നമ്മളോളം മിടുക്കു വേറെ ആർക്കും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു..പറഞ്ഞു വന്നത് നമ്മൾ ഏറെ പ്രശംസിച്ചു നടന്നിരുന്ന ഋഷിരാജ് സിംഗ് എന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെയാണ്..അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം മുഖം നോക്കാതെ എടുത്ത നടപടികൾ എല്ലാം തന്നെ   നമ്മൾ വാനോളം പുകഴ്ത്തി നടന്നിട്ടുണ്ട്...നട്ടെല്ലുള്ളവൻ, ചങ്കൂറ്റമുള്ളവൻ, തന്റേടമുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥൻ   ഇങ്ങിനെ കുറെ പേരുകൾ നമ്മൾ അദ്ദേഹത്തിന് ചാർത്തിയിരുന്നു.., പോരാത്തതിന് ഇയാളെ പോലെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് നാട്ടിൽ മഴ പെയ്യുന്നതു എന്ന് പോലും ചിലർ പറഞ്ഞു..എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു..
എന്നിട്ടിപ്പോൾ ആ  ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാക്കുകളിൽ  നിന്നും ഒരു പതിനാലു സെക്കന്റ് മാത്രം അടർത്തിയെടുത്ത് അദ്ദേഹത്തെ പല രീതിയിൽ പരിഹസിക്കാനും ട്രോളാനും നമ്മൾ തന്നെ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നു. ഒരു പെണ്ണ് കാണൽ നടക്കുമ്പോൾ ചെക്കനും കൂട്ടരും പെണ്ണിനെ നോക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു യാത്രക്കാരിക്ക് ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കുമ്പോൾ കണ്ടക്ടർ യാത്രക്കാരിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കുന്നത്, പച്ചക്കറിക്കാരൻ, പാൽക്കാരൻ, മീൻകാരൻ  ഇങ്ങിനെ നിത്യജീവിതത്തിൽ പല കാര്യങ്ങളിൽ സ്ത്രീയും പുരുഷനും പരസ്പരം ഇടപഴകേണ്ടതുണ്ടെന്നും അതിൽ  പതിനാലു സെക്കൻഡ് എന്ന സമയ പരിധിയിൽ  കൂടുതലോ കുറവോ ഒക്കെ വേണ്ടി വരും  എന്നറിയാത്ത ഒരാളാണ് ഐ.പി.എസ് ബിരുദമെടുത്ത ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന് കരുതുന്നില്ല...
അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത് പതിനാലു സെക്കൻഡിൽ കൂടുതൽ അശ്‌ളീല ചുവയോടെ ഒരു സ്ത്രീയെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നതായി തോന്നിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് പരാതിപ്പെടാം എന്നാണു..ഓർക്കുക നിർബന്ധമായി വന്നു പരാതിപ്പെടണം എന്നല്ല..ആ നോട്ടം നിങ്ങൾക്ക് അസഹ്യമായി തോന്നിയാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ പരാതിപ്പെടാം എന്നാണു.. ഇതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്..ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞാൽ അതിലെ നല്ല വശം എന്തെ ആരും കാണാതെ പോയി..നമ്മളൊക്കെ നല്ല വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതും, തല ചീകുന്നതും, ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങുന്നതുമൊക്കെ നാല് പേർ കാണട്ടെ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്, അതിനെ ആ രീതിയിൽ കണ്ടു പോകുന്നവരെ അദ്ദേഹം എതിർക്കുന്നില്ല..പക്ഷേ കടിച്ചു തിന്നാൻ വണ്ണം തുറിച്ചു നോക്കി അതിൽ പ്രകോപിതനായി പിന്നെ കയറിപ്പിടിച്ചു അയ്യോ പീഡിപ്പിച്ചെ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ ഒരു നോട്ടം പന്തികേടാണ് എന്ന് തോന്നിയാൽ ഒന്ന് സൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.. അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഏതോ വലിയ നിയമം നമ്മളിൽ അടിച്ചെല്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് പോലെ ഇങ്ങിനെ കുരിശിൽ തറക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..
അദ്ദേഹത്തെ പോലെ മനോബലമുള്ള ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഇത്തരം പരിഹാസങ്ങൾ  അർഹിക്കുന്ന അവഗണനയോടെ തള്ളി കളഞ്ഞു തന്റെ പണിയിൽ കൂടുതൽ വാശിയോടെ പ്രവർത്തിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കാം പക്ഷെ അങ്ങിനെ അല്ലാത്ത ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആണെങ്കിൽ എന്ത് കരുതും ഇത്രയും ആത്മാർത്ഥമായി ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടും അവർ നിസ്സാരകാര്യത്തിനു എന്നെ തള്ളി കളഞ്ഞല്ലോ എന്ന് വിഷമിച്ചു ചിലപ്പോൾ സ്വയം ഒതുങ്ങിയേനെ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 11:17 No comments:
പ്രവാസം എന്ന മതിൽക്കെട്ടിനു ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തെറിയപ്പെടുന്നതും, പ്രവാസി എന്ന നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നതും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഒക്കെ സംഭവിച്ചു പോകുന്ന ഒന്നാണ്..പ്രവാസമെന്ന മതിൽക്കെട്ടിലേക്കു എറിയപ്പെട്ടു കഴിയുമ്പോൾ അതിനു പുറത്തു നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഒരു ധാരണയുണ്ട് ആ മതിൽക്കെട്ടിനു ഉള്ളിൽ പൊന്നും പണവും കുന്നു കൂടി കിടപ്പുണ്ട്..അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവരോടു തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ എത്ര വേണമെങ്കിലും അറിയിക്കാമെന്ന് ..കുറെ വർഷങ്ങളായി ഞാനൊരു പ്രവാസി ആയിട്ട്. പലതരത്തിലുള്ള ആവശ്യങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നും, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും എന്തിനു ഭാര്യ, മക്കൾ എന്നിവരിൽ നിന്ന് പോലും ഈ കാലയളവിൽ  വന്നിട്ടുണ്ട്..അവയൊക്കെ ഒരുപരിധി വരെ നിറവേറ്റി കൊടുക്കാനും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. എന്നാൽ ഇതുവരെ ഒരു ആവശ്യവും പറയാത്ത ഒരാളുണ്ട്..അത് അമ്മയാണ്..ഒരു ആവശ്യവും ചോദിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അങ്ങോട്ട് ചോദിക്കാറുണ്ട് അമ്മക്ക് എന്ത് വേണമെന്ന്..അപ്പോൾ രണ്ടു ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാറുണ്ട്..ഒന്ന് നീ സമയത്തിനു കഴിക്കണം, അടുത്തത് ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കണം എനിക്ക്  മറ്റൊന്നും വേണ്ട...ആ ആവശ്യങ്ങൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും വരാത്തത് കൊണ്ട് ചോദിക്കാതെ തന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു..
വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങി കൊടുത്തു..അത് വാങ്ങി ഒന്ന് ചിരിക്കും പിന്നെ നോക്കുമ്പോൾ  അത് വേറെ ആർക്കെങ്കിലും കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവും, സ്വർണമോ മറ്റു ആഭരങ്ങളോ വാങ്ങി കൊടുത്തു അതും പിന്നെ സഹോദരിയുടെ കഴുത്തിലോ കാതിലോ എത്തും, പറ്റുന്ന പോലെയൊക്കെ  കാശ് കൊടുത്താൽ എന്തിനാടാ, നിനക്ക് ചിലവുകൾ ഉള്ളതല്ലേ എന്ന് പറയും, നിർബന്ധിച്ചു കൊടുത്താൽ  കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ പലഹാരമായോ, കളിപ്പാട്ടങ്ങളായോ അത് എന്റെ മക്കളുടെയോ, സഹോദരങ്ങളുടെ മക്കളുടെയോ കൈകളിൽ എത്തും..മൂടി പുതച്ചു കിടക്കാൻ നല്ല പുതപ്പുകളും, ബ്ലാങ്കറ്റുകളും വാങ്ങി കൊടുത്തു അതും ബന്ധുക്കളുടെയോ, അയൽക്കാരുടെയോ കൈകളിൽ പിന്നീട് എത്തും..ഇങ്ങിനെ ആയപ്പോൾ സഹികെട്ട ഒരു ദിവസം ഞാൻ ചോദിച്ചു അമ്മയ്ക്ക് ആഗ്രഹങ്ങളോ, ആവശ്യങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലേ, ഒരു മകനായി ഞാൻ തരുന്ന ഒന്നും സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടില്ലല്ലോ..
അപ്പോഴും സ്വതശൈലിയിൽ 'അമ്മ ചിരിക്കും..എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു എനിക്കിനി എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ നിങ്ങളൊക്കെ നന്നായിരുന്നാൽ മതി. പിന്നെ ആകെ ഉള്ള ഒരു ആഗ്രഹവും ആവശ്യവും ഞാൻ മരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞാൽ നീ വരണം, താങ്ങി കൊണ്ട് പോകുന്ന ശവമഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു തലക്കൽ നീ പിടിച്ചിരിക്കണം അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആവശ്യവും ആഗ്രഹവും..പെട്ടെന്ന് ഒരു മറുപടി പറയാൻ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടും കണ്ണ് നിറഞ്ഞതു കൊണ്ടും ഞാൻ മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റു പോയി കണ്ണ് നിറഞ്ഞതു അമ്മക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടില്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കിലും ഞാനൊരു മണ്ടനാണ് എന്ത് കൊടുത്താലും വീട്ടാൻ പറ്റാത്ത കടങ്ങൾ ചിലതുണ്ട് എന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത മണ്ടൻ.....
വാൽ: നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മരണം വരെ ഓരോ ദിവസവും മദേഴ്‌സ് ഡേ ആണെന്ന് കരുതി ആഘോഷിക്കുക.,
Posted by Sajeed Noohkhan at 11:16 No comments:
Tuesday, 23 August 2016
ഈ എഴുപതാം സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനത്തിൽ  ഒരു ഭാരതീയൻ ഏറെ അഭിമാനത്തോടെ പറയേണ്ട ഒരു പേരുണ്ട്. അത് മറ്റാരുമല്ല ദിപ കർമാകർ. റിയോ ഒളിമ്പിക്സിൽ മെഡൽ പട്ടികയിൽ നമ്മൾ ശൂന്യമാണെങ്കിലും, ഒരു കാര്യത്തിൽ അഭിമാനിക്കാം നമുക്ക്. അമേരിക്കയും, ചൈനയും, റഷ്യയുമൊക്കെ തങ്ങളുടെ മാത്രം കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കി വച്ചിരുന്ന ജിമ്നാസ്റ്റിക് എന്ന കായിക വിഭാഗത്തിൽ ഒരു ഭാരതീയ വനിത തനിക്കും ചിലതൊക്കെ പറ്റുമെന്ന് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു ചെറിയ നൂലിട വ്യത്യാസത്തിൽ മെഡൽ നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരു വനിതാ താരം ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് എന്നിട്ടു ഇക്കാര്യത്തിൽ  വർഷങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യമുള്ളവരുടെ ഇടയിലേക്ക് കടന്നു ചെന്ന് നല്ലൊരു പോരാട്ടം കാഴ്ചവച്ചു..
ഒളിംപിക്സിൽ ആദ്യമെങ്കിലും ദിപ ഈ ഇനത്തിൽ തീരെ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരാളല്ല. സംസ്ഥാന, ദേശീയ, അന്തർ ദേശീയ തലങ്ങളിൽ വിവിധ മത്സരങ്ങളിൽ ഏതാണ്ട് 77 മെഡലുകൾ വാരികൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ 67 ഗോൾഡ് മെഡലുകൾ. 1993 ഓഗസ്റ്റ് 9 ത്രിപുരയിലെ അഗർത്തലയിൽ ജനിച്ച ഈ 23 വയസുകാരിയുടെ ജിംനാസ്റ്റിക് ജീവിതം ഒരു നിസ്സാര സംഭവം ആയിരുന്നില്ല..മനോ ധൈര്യവും, കഠിന പ്രയത്നവും തന്നെയാണ് ഇന്ന് അവർ താരമായി നിൽക്കുന്നതിനു കാരണമെന്ന് ഒരു ഔപചാരിക വാക്കായി പറയുന്നതല്ല..  ദിപയെ കുറിച്ച് കോച്ച് ബിസ്വെശ്വർ നന്തി പറയുന്നത് ആറാം വയസിൽ ജിംനാസ്റ്റിക് ക്ലാസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്ന ദിപ എന്ന കുട്ടിക്ക് ഫ്ലാറ്റ് ഫൂട് ആയിരുന്നു..ഒരു ജിംനാസ്റ്റിക് താരത്തിന് ഒരിക്കലും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത പാദങ്ങൾ. ആ കാലുകൾ ചാടുമ്പോഴും മറ്റും അവളുടെ പ്രകടനത്തെ സാരമായി  ബാധിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.
എന്നാലും നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തിന്റെയും, എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആയിൽത്തീരണമെന്ന ആത്മവിശ്വാസവും തന്നെയാണ് അവരെ ഇതുവരെ എത്തിച്ചത്. ഇന്ന് ഒളിമ്പിക്സിലെ ഈ ഇനത്തിലെ ആദ്യ വനിതാ താരം. ഇഞ്ചോടിഞ്ചു പോരാട്ടം. മെഡൽ നഷ്ടമായെങ്കിലും സിംഹ കൂട്ടിലേക്ക്‌ അറിയാതെ വന്നു പെട്ട മാൻകുട്ടിയല്ല അവരോടൊപ്പം പോരാടാൻ ശക്തമുള്ള ഒരു സിംഹം തന്നെയാണ് താനെന്നു തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു ദിപ. നന്ദി ദിപ. ഞങ്ങൾ ഓരോ ഭാരതീയനും  അഭിമാനിക്കുന്നു നിങ്ങളെയോർത്ത്. പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു ഒരു മെഡൽ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്മാനിക്കുന്ന ഒരു കാലം വരുമെന്ന്.. അല്ലെങ്കിൽ ദിപ എന്ന പെൺകുട്ടി തെളിച്ച വിളക്കിലെ തിരിയിൽ നിന്നും വെളിച്ചം ഏറ്റെടുത്ത്  ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികൾ ഈ ഇനത്തിലേക്കു മുന്നിട്ടു വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.. കേന്ദ്ര സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെ കായിക വിഭാഗങ്ങൾ കാര്യമായി ശ്രദ്ധിച്ചാൽ നമുക്ക് ഇനിയും ഏറെ ഉയരങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു....
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:50 No comments:
ദീപ, സാക്ഷി, സിന്ധു..പെൺ ഭ്രൂണ ഹത്യകളുടെ കഥകളും, പാരമ്പര്യങ്ങളുമുള്ള നാട്ടിൽ നിന്നും പെൺ മിടുക്കു തെളിയിച്ച മഹിളാ രത്നങ്ങൾ..ഇവർക്ക് മുന്നേയും ഉണ്ടായിരുന്നു ശാസ്ത്ര, സാഹിത്യ, കായിക, രാഷ്ട്രീയ മേഖലകളിൽ വ്യക്തമായ ആധിപത്യം പതിപ്പിച്ച മഹിളകൾ.പക്ഷേ അവരെയൊക്കെ പെട്ടെന്ന് മറക്കുകയോ, ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു.. സ്ത്രീ വിജയങ്ങളെ ഉയർച്ചകളെ പെട്ടെന്ന് അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത ചിലരെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നമുക്കിടയിലുണ്ട്..അത് കൊണ്ടാവണം അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചത്.. നല്ല പ്രകടനവും, മെഡലുമൊക്കെ വാങ്ങിയപ്പോഴും ഇവരുടെ പിന്നിൽ ഇവരെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നതും, കോച്ചുകൾ എല്ലാവരും പുരുഷന്മാർ ആയിരുന്നു എന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നുണ്ട് .. അത്തരക്കാർ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുന്നത് നല്ലതു എത്ര നല്ല കോച്ചുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നാലും, മനക്കരുത്തും, കഠിനാദ്ധ്വാനവും ആത്മവിശ്വാസവും  തന്റെ ഉള്ളിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു മനുഷ്യനും ഒരിടത്തും എത്തില്ല ..
മതത്തിന്റെ പേരിൽ, സംസ്കാരത്തിന്റെ പേരില്  സ്ത്രീകളെ അടിച്ചമർത്തുന്ന  ഒരു സമൂഹത്തിൽ നിന്ന്, അർഹതപെട്ടവർ പലരും ഈഗോയുടെ, അല്ലെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളുടെ പേരിൽ കായിക ലോകത്ത് നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ നിന്ന്, അന്താരാഷ്‌ട്ര മത്സരങ്ങളിൽ അകമ്പടിക്കു ചെല്ലുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ  പലരും നാട് കണ്ടു, സുഖിച്ചു ചുറ്റിയടിക്കുന്നവർക്കു ഇടയിൽ എല്ലാം സഹിച്ചും അതിനോടൊക്കെ പൊരുത്തപ്പെട്ടും പോരാടി ജയിക്കുന്നവൾ മെഡൽ നേടിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും അത് അവളുടെ പൊരുതാനുള്ള മനസ് കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ മനസ് ഉണ്ടാകണം നമുക്ക്...
ഒരു കായിക താരത്തിന് ശാരീരികമായ ആരോഗ്യത്തിനു തുല്യമായി വേണ്ടത് മാനസികമായ  ആരോഗ്യമാണ് പക്ഷേ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചില പിന്നാമ്പുറകളികൾ പലപ്പോഴും ഏതൊരു താരത്തിനെയും തളർത്തി കളയുന്നതാണ്..ജാതി, മതം, രാഷ്ട്രീയം, സംസ്ഥാനം, ഇങ്ങിനെയൊക്കെ വിഭജിച്ചു പുറത്താക്കപ്പെട്ട, മനസ് മടുത്തു ഈ രംഗം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ എത്രയോ പേരുണ്ട് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ..അത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ ഒരു ശാപം പോലെ പിന്തുടരുന്നുണ്ട് നമ്മളെ. അത് മാറിയാൽ നമ്മൾ ഈ രംഗത്ത് തിളങ്ങുന്നത് പോലെ വേറെ ആരും ഉണ്ടാവില്ല...
ഭർത്താവിന്റെ കഴുത്തിനു കുത്തി പിടിക്കാൻ അവകാശം ചോദിക്കുന്ന ഫെമിനിസമല്ല നമുക്ക് വേണ്ടത്..നമുക്ക് വേണ്ട ഫെമിനിസം സ്ത്രീയ്ക്ക് സ്വയം ചിന്തിക്കാനും, പ്രവർത്തിക്കാനും നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്..തീർച്ചയായും അതിനു പുരുഷന്റെ പൂർണമായ പിന്തുണയും ഉണ്ടാവണം....
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:23 No comments:
കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലെ ചർച്ച ഗൾഫ് മേഖലയിലെ  ചില കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ദേശ സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചായിരുന്നു.  ആദ്യത്തേത് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വർണ വ്യാപാര സ്ഥാപനം  അതൊരു മതവിഭാഗത്തിലെ ആളുകളുടേതാണ്, അവർ  പാകിസ്ഥാൻ സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനം ആഘോഷിച്ചു അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു ക്വിസ് മത്സരം സംഘടിപ്പിച്ചു എന്നും ഒരു വിഭാഗം ആരോപണവുമായി വന്നപ്പോൾ, മറ്റൊരു  പണമിടപാട് സ്ഥാപനം അത് വേറെ ഒരു മത വിഭാഗത്തിന്റേതു അവരും  പാക്കിസ്ഥാൻ സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനം കേക്ക് മുറിച്ചു ആഘോഷിച്ചു എന്ന് ആദ്യത്തെ ആരോപണത്തിന് മറുപടിയുമായി വേറെ ചിലർ എത്തി...
വലിയ സംസ്കാരവും, വിദ്യാഭ്യാസവും ഒക്കെ അവകാശപ്പെടുന്ന നമ്മൾ കേരളീയർ എന്ന് മുതലാണ് ഇത്രയ്ക്കു അധപതിച്ചു പോയത്. എത്ര എളുപ്പത്തിലാണ് നമ്മളിൽ വർഗീയത കത്തിക്കാൻ മുതലെടുപ്പുകാർക്കു കഴിയുന്നത്.   തീരെ ചിന്താ ശേഷിയില്ലാത്തവരായി നമ്മൾ മാറിയോ. ഈ രണ്ടു സ്ഥാപനങ്ങളിലെയും, ഉപഭോക്താക്കളിൽ, പങ്കു കച്ചവടക്കാരിൽ, ബ്രാൻഡ് അംബാസഡർമാരിൽ ജാതിയും മതവും, രാജ്യവും  നോക്കിയല്ല അവർ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കച്ചവടം എന്നത് ഒരു തന്ത്രമല്ലേ, കാലാവസഥ മുതൽ പല  സാഹചര്യങ്ങൾക്കും, വിശേഷ ദിനങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ചു അത്തരം തന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു തന്നെയാണ് എല്ലാ വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങളും ഉപഭോക്താക്കളെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നത്... പ്രേത്യേകിച്ചും പ്രവാസ രാജ്യങ്ങളിൽ പല രാജ്യങ്ങളിൽ ഉള്ള ഉപഭോക്താക്കളുണ്ടു, അവരുടെ   സംതൃപ്തികൾക്കു  അനുസൃതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാത്രമേ വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ടു പോകാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.. ഇതൊക്കെ സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് പോലും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്...ഇതൊക്കെ ഇങ്ങിനെ പൊക്കി എടുത്ത് നടന്നു അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തല്ലുണ്ടാക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ...സത്യത്തിൽ തികച്ചും വേദനാജനകമാണ് ഇത്തരം പ്രവർത്തികൾ. ഇങ്ങിനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഊതിവീർപ്പിച്ചു എടുത്ത് വരാൻ കുറച്ചുപേർ അത് കണ്ടതും മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ മറ്റുചിലർ. അത്തരം ആളുകളോട്  ഒരു അഭ്യർത്ഥനയെ ഉള്ളൂ.
എന്റെ പൊന്നു സഹോദരന്മാരെ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ സമയത്തിനു തിന്നാനും കുടിക്കാനുമൊക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ടാവും അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു പണിയും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാവും ഇത്തരം നേരമ്പോക്കുകൾക്കു സമയം കണ്ടെത്തത്തുന്നത്. അതിനു യോജിച്ചവരെ ഏതു മതത്തിൽ കിട്ടുമോ അവരെ മാത്രം  കണ്ടെത്തി എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്തിരുന്നു നിങ്ങള് പരസ്പരം തർക്കിച്ചോ, വെട്ടുകയോ കുത്തുകയോ എന്താണ് വച്ചാൽ ആയിക്കോളൂ.. പക്ഷെ ചൂടിലും, തണുപ്പിലും രാപ്പകൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് മുറിയിലെത്തുന്ന സാധാരണ പ്രവാസികൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്നവൻ ഏതു മതമെന്ന് നോക്കാൻ നേരമുണ്ടാവില്ല, രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ റൂമിൽ കൂടെ കഴിയുന്നവൻ ഓണമാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത് എങ്കിൽ അവനും അന്ന്  ഓണമാണ് , വിഷുവാണെങ്കിൽ അവനും വിഷു, ക്രിസ്തുമസ് ആണെങ്കിൽ അന്നത്തെ ദിവസം അവന്റെ ആഘോഷവും ക്രിസ്തുമസ് തന്നെ, ഈദ് എങ്കിൽ ഈദ്.  കൂടെ ഉള്ളവൻ എന്ത് ആഘോഷിച്ചാലും അവനും കൂടും, അതെന്താണെന്നോ  അതിന്റെ പ്രാധാന്യം എന്താണ് എന്നൊന്നും അവൻ നോക്കില്ല അതറിയാൻ അവൻ താല്പര്യപ്പെടാറുമില്ല.. തന്നെപ്പോലെ കൂടെ ഉള്ളവന്റെ  കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുത്തന്റെ  ആഘോഷം  അതിൽ താനും സന്തോഷത്തോടെ പങ്കു ചേരുന്നു.അത്രയേ ഉള്ളൂ അവന്റെ ചിന്ത.. അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇത്തരം വിഷങ്ങൾ  ചീറ്റിച്ചു ഉള്ള സമാധാനം കളയരുത്..
ഓർക്കുക, ആളുകളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ചു കൊയ്യുന്ന നേട്ടങ്ങൾ ഒന്നും ശാശ്വതമല്ല ..കാലം നിങ്ങൾക്കൊരു മറുപടി തരും, ചരിത്രമെടുത്ത് പരിശോധിച്ചാൽ കലക്കവെള്ളത്തിൽ മീൻപിടിച്ചവരുടെ  അവസാനം എങ്ങിനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാവും.... .
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:22 No comments:
തെരുവ് നായ കടിച്ചു ഒരു വൃദ്ധ മരിച്ച സംഭവത്തിൽ തെരുവ് നായ സംരക്ഷകയുടെ പ്രതികരണം സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലും, മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലും കാണാൻ ഇടയായി..നായ വെറുതെ കടിക്കില്ല മരിച്ച വൃദ്ധയുടെ കയ്യിൽ നായയെ കൊതിപ്പിക്കാൻ തക്ക വണ്ണം മാംസമോ മറ്റോ  ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം എന്നാണു ഭവതി അറിയിച്ചത്...ഭവതിയോട് കുറച്ചു ചോദ്യങ്ങൾ:
- എപ്പോഴെങ്കിലും തെരുവ് നായകൾ ഉള്ള ഒരു തെരുവിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നിട്ടുണ്ടോ?
-  സംരക്ഷണം എന്നൊക്കെ മാധ്യമങ്ങളിൽ വീമ്പു പറയുമ്പോൾ ഒരു തെരുവ് നായയെ എങ്കിലും സ്വന്തം വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
- സ്നേഹത്തോടെ ഒരു തെരുവ് നായയെ തലോടിയിട്ടുണ്ടോ?
- പോട്ടെ സാരമില്ല, ഭവതി ഉൾപ്പെടെയുള്ള തെരുവ് നായ സംരക്ഷകർ എപ്പോഴെങ്കിലും തെരുവുനായകൾ തെരുവിൽ ഭക്ഷണമില്ലാതെ മഴയും വെയിലും കൊണ്ട് അലയുന്നു എന്ന സങ്കടം സഹിക്ക വയ്യാതെ അവയെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാൻ എവിടെങ്കിലും കേന്ദ്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി അവയ്ക്കു സമയാ സമയം ഭക്ഷണവും പരിചരണവും നൽകാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
ഇതൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് സാധാരണക്കാരന് നന്നായിട്ടു അറിയാം. പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ സ്നേഹവും സംരക്ഷണവും മാധ്യമങ്ങളിൽ മാത്രം വന്നിരുന്നു പറയുന്നത്. അങ്ങിനെ പറയാനുള്ള എന്തെങ്കിലും യോഗ്യത നിങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നു കരുതുന്നുണ്ടോ..തെരുവ് നായകളുടെ അലഞ്ഞു തിരിയൽ കാരണമുണ്ടാകുന്ന റോഡ് അപകടങ്ങൾ, പട്ടി കടിയെ തുടർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന പേ വിഷ ബാധ, തുടങ്ങിയവ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യമാണ് നമ്മുടേത്..ഇവിടേയ്ക്ക് അതിനു വേണ്ടി ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെടുന്ന മരുന്നുകളുടെ വില കോടികൾ ഉണ്ടാവും.. ആ മരുന്ന് കമ്പനികളുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് ഭവതിക്കു പറയാൻ കഴിയുമോ?
അങ്ങിനെയൊന്നും അല്ല എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പറയാൻ ആവുമെങ്കിൽ   (നമുക്ക് പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ ഡയലോഗ്) വരൂ നമുക്ക് അതിരാവിലെ തെരുവ് നായകളുള്ള വഴികളിൽ  നടക്കാൻ ഇറങ്ങാം, തെരുവ് നായകൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ, ഇണ ചേർന്നോ, പ്രസവിച്ചോ എന്ന് നോക്കാം അവിടെ വച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ഞാനൊരു പട്ടി കടി വാങ്ങിച്ചു തരാം....
തെരുവ് നായകളെയല്ല ഭയക്കേണ്ടത് അവയുടെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം അതൊക്കെ തന്നെയാണെന്ന് നമുക്കൊരു മുൻധാരണ ഉണ്ടാകും..നമ്മൾ ഭയക്കേണ്ടത് അവയെക്കാളും മോശമുള്ള മനസുമായി നമുക്കിടയിൽ ചിരിച്ചു ഒരുങ്ങി ചുറ്റി തിരിയുന്ന അവരുടെ സംരക്ഷകരുടെ പണക്കൊതിയെയാണ്  അത് എങ്ങിനെ സാധാരണക്കാരനെ തിരിഞ്ഞു കടിക്കുമെന്ന് അനുമാനിക്കാൻ പോലും നമുക്കാവില്ല.
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:21 No comments:
എന്താണ് ഭാര്യേ മുഖത്തോരു വല്ലാത്ത ഗമ...
നിങ്ങൾ കണ്ടോ ഒളിമ്പിക്സിൽ ഇത്രയും ആണുങ്ങൾ പങ്കെടുത്തിട്ട് പെൺകുട്ടികളാണ് മെഡൽ നേടിയത്..അതോർക്കുമ്പോൾ ഒരു അഭിമാനം..ആണുങ്ങളെക്കൊണ്ട് പറ്റിയില്ലല്ലോ....
ഹും, നിനക്കൊരു കാര്യം അറിയോ, എപ്പോഴും സ്ത്രീകൾക്കായി ഒരല്പം മാറി നിൽക്കുന്നതാണ് ആണുങ്ങൾ...
എടി ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം നിനക്ക് ഒരു സ്വർണ മാല വാങ്ങാൻ പോയെന്നു സങ്കൽപ്പിക്കൂ...
ഓ, അങ്ങിനെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും തോന്നില്ല.. എന്നാലും പറഞ്ഞതല്ലേ സങ്കൽപ്പിച്ചേക്കാം...
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ കട പൂട്ടിയിരുന്നു..അപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താവും...
എന്താവാൻ, എനിക്ക് വിഷമവും, സങ്കടവുമൊക്കെ വരും...
ആണല്ലോ, അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്താവും....
നിങ്ങൾക്ക് എന്താ ഒരു ചുക്കുമില്ല..ആഹ് പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും നോക്കാമെടി എന്ന് പറഞ്ഞു കൂൾ ആയിട്ട് പോകും....
അതാണ് ഒളിമ്പിക്സിലും സംഭവിച്ചത്..ഈ മെഡൽ ഒക്കെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് കിട്ടാൻ വേണ്ടി ആണുങ്ങൾ ഒന്ന് പിന്നോക്കം നിന്നതല്ലേ, ഇല്ലെങ്കിൽ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് വിഷമമാവില്ലേ..അഥവാ ഈ പോയതിൽ അഞ്ചു ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരഞ്ചാറു മെഡൽ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും പ്രശസ്തി കിട്ടുമായിരുന്നോ. അത് കൊണ്ടല്ലേ ആണുങ്ങൾ അതങ്ങു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു നിന്നതു...
അമ്പടാ, വീണിടത്ത് കിടന്നു ഉരുളല്ലേ. ഒന്ന് പോയെ ചുമ്മാ ഓരോ ഡയലോഗ് അടിച്ചോളും...
ഇതാടി ഞാൻ ഒന്നും പറയത്തെ..നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്‌, ധോണി  അല്ലെങ്കിൽ കോഹ്ലി സെഞ്ച്വറി അടിക്കുമ്പോൾ ഈ നാട് മൊത്തം ആഘോഷിക്കുന്നു..ഇന്ത്യയുടെ വനിതാ ക്രിക്കറ്റ് ടീമിലും ഇത് പോലെ ഓരോരുത്തർ സെഞ്ച്വറി ഒക്കെ അടിക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ആരെങ്കിലും അറിയുന്നുണ്ടോ..ഇല്ല. എന്നാൽ ഒരു അഞ്ചു വർഷം പുരുഷന്മാരുടെ ടീം കളി നിർത്തി വച്ച് വനിതാ ക്രിക്കറ്റ് മാത്രം നടത്തി നോക്ക് അപ്പോൾ എല്ലാവരും അറിയും.. ഇതൊക്കെ അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഒളിമ്പിക്സിൽ ആണുങ്ങൾ ഒന്നും നേടാത്തത്. ഇടയ്ക്കു പെണ്ണുങ്ങൾക്കും കിട്ടട്ടേടി ഇച്ചിരി പേരും പ്രശസ്തിയുമൊക്കെ....
ഹം, വാചകം അടിക്കാതെ ഊണ് കഴിക്കാൻ വാ...
ങേ ഇതെന്താ ചോറും ചമ്മന്തിയുമോ, മീനും ഇറച്ചിയും ഒന്നുമില്ലേ....
അതേ, നിങ്ങൾ ഈ അടുക്കള അടുക്കള എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ. അതിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം  ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലാതെ അങ്ങ് തള്ളി വിടും...പക്ഷെ മീനോ ഇറച്ചിയോ ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു നേരം പോലും നിങ്ങളുടെ  തൊണ്ടയിൽ നിന്നും താഴേക്കു ഒന്നും പോവില്ല..ഇന്ന് ഇത് തിന്നാൽ മതി..
(പുല്ലു വേണ്ടായിരുന്നു വെറുതെ വടി കൊടുത്തു അടി വാങ്ങിച്ചു)..എടി ഞാൻ വെറുതെ തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..അല്ലെങ്കിലും ഈ ആണുങ്ങൾക്ക് അത്ര കോൺഫിഡൻസ് പോരാ. പെണ്ണുങ്ങളെ സമ്മതിക്കണം ഒന്നും കിട്ടില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്നപ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ മാനം കാത്തത് അവരാ...
എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഈ സോപ്പ്...
ആഹ്, അത്താഴത്തിന്  വല്ലതും വായ്ക്ക് രുചിയായിട്ടു തിന്നണ്ടേ.....
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:20 No comments:
Sunday, 14 August 2016
നമ്മുടെ നാടിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ എഴുപതാം വർഷം. കഥയെഴുതി, കവിതയെഴുതി, ത്രിവർണ്ണ പതാക ചിത്രങ്ങൾ നിറച്ചു സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ രാജ്യസ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു പ്രഹസനമാക്കി കടന്നു പോകുന്നതാവരുത് ഈ ദിവസവും.. സാങ്കേതിക മികവും, വലിയ വലിയ ബിരുദങ്ങളുടെ പഠിപ്പും ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് തങ്ങളുടെ മേൽ മറ്റൊരു രാജ്യക്കാരൻ നടത്തിയ അധിനിവേശത്തെ ചെറുത്തു തോൽപ്പിച്ച ഒരു തലമുറയുടെ ത്യാഗത്തിന്റെ ഫലമാണ് നമ്മൾ ഇന്നനുഭവിക്കുന്ന ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം...
അവരുടെ ചോര മണം ഈ മണ്ണിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ടാവും..പക്ഷേ അവരുടെ പരിമിതികൾ മറന്നുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രം ഒരിക്കലും വിസ്മരിക്കരുത് നമ്മുടെ തലമുറ. സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രഹസനങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി പോകാതെ അവരെക്കുറിച്ചു ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ചിന്തിക്കാനുള്ള വേദിയാക്കുക...ഒരുപക്ഷേ ചിലരെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും അവരൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും മാറി വന്ന ലോക സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചു എന്നെങ്കിലും നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുമായിരുന്നെന്ന്. ശെരിയായിരിക്കാം പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മറന്നു പോകരുത് ഇവിടത്തെ അവസാന സമ്പത്തും ചുരണ്ടിയെടുത്ത് പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടാകാത്ത വിധം തരിശു ഭൂമിയാക്കി അവർ പോയേനെ. അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് നമ്മുടെ രാജ്യം കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങളുടെ പകുതിപോലും നമുക്ക് എത്തിപിടിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല..
നാടിനെ സ്നേഹിക്കുക ബഹുമാനിക്കുക. യഥാർത്ഥ രാജ്യ സ്നേഹം വാക്കുകളിൽ അല്ല പ്രവർത്തിയിലാണ് വേണ്ടത്..വൈവിധ്യമാർന്ന സംസ്കാരങ്ങളുടെ, മതങ്ങളുടെ, ചിന്തകളുടെയൊക്കെ, ഏകീകരിച്ച ഒരു വിശാലമായ രാജ്യമാണ് എന്റേത് എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ ചിന്തിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുവാൻ കഴിയുന്നവൻ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ രാജ്യ സ്‌നേഹി..കൂവി വിളിച്ചോ പഠിപ്പിച്ചോ എടുക്കേണ്ട കാര്യമല്ല രാജ്യ സ്നേഹം. അത് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും നിറകണ്ണിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വരേണ്ടതാണ്. അങ്ങിനെ ഉള്ളവർ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ഒരു ശത്രുവിനും നമ്മുടെ മണ്ണിലേക്ക് കാലെടുത്തു വയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
അതിർത്തികൾ കാത്ത് നമ്മുടെ അന്തിയുറക്കങ്ങളെ സമാധാനപരമാക്കുന്ന ധീര ജവാന്മാർക്ക്, കൃഷിയിടങ്ങൾ കാത്ത് നമ്മുടെ വിശപ്പടക്കുന്ന കർഷകർക്ക്, പിന്നെ ഈ ഭാരതത്തിന്റെ ഞാൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഓരോ പൗരനും സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനാശംസകൾ..എന്റെ നാട്ടിൽ എനിക്കുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴും നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ള  സ്വാതന്ത്ര്യം എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴും അത് "നമ്മുടെ" സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന വിശാലമായ ചിന്തയിലെത്തുന്നു..അത്തരം വിശാലമായ ഒരു ചിന്തയാണ് ഭാരതം എന്ന രഥ ചക്രത്തെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചിട്ടുള്ളതും ഇന്നും നയിക്കുന്നതും...അതങ്ങിനെ തന്നെ തുടരാൻ എല്ലാ ഭാരതീയനും ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ശത്രുവിന്  ഈ മണ്ണിൽ കാലൂന്നാൻ അവസരമുണ്ടാവില്ല..
ജയ് ഹിന്ദ്..മേരാ ഭാരത് മഹാൻ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 09:03 No comments:
Saturday, 6 August 2016
ഒരു ദുരന്തം തല നാരിഴക്ക് ഒഴിവായതിന്റെ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ വരുന്നൊരു ചോദ്യമുണ്ട്....എന്നാണ് ഗൾഫ് മേഖലയിലേക്കുള്ള വിമാനങ്ങളുടെ നിലവാരം ഉയർത്തുക...ഓരോ സമയത്തും അമിതമായ യാത്ര നിരക്ക് ഓരോ സീസൺ പേര് പറഞ്ഞു വാങ്ങുന്നതിൽ ഒരു വിട്ടു വീഴ്ചയും, ഒരു വിമാന കമ്പനികളും നടത്താറില്ല..പകരം ആദ്യം ഞങ്ങളാണ് ചാർജ് കൂട്ടിയത് എന്ന് പരസ്പരം പറഞ്ഞു രസിക്കുന്നുണ്ടാവും.. പക്ഷേ നിരക്കുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കാണിക്കുന്ന ആ മത്സരബുദ്ധി വിമാനങ്ങളുടെ നിലവാരത്തിൽ എന്ത് കൊണ്ടാണ് കാണിക്കാത്തത്..കിട്ടുന്ന അവസരത്തിൽ കഴിയുന്നത്ര പിഴിയുക എന്നതല്ലാതെ യാത്ര നിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് കാരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല എന്നത് പകൽ പോലെ വ്യക്തമാണ്..ഇന്ധനവില കൂടിയപ്പോഴും, അത് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഈ കാലത്തിൽ പോലും നിരക്കുകളിൽ വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല..
വേനലും തണുപ്പുമെല്ലാം താങ്ങി കഷ്ടപ്പെട്ട് പണിയെടുത്ത് കിട്ടുന്ന തുച്ഛമായ വരുമാനം സ്വരുക്കൂട്ടി വച്ച് തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ പടിവാതിൽ വരെയെങ്കിലും ഒന്ന് പോയി വരണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രവാസിയുടെ പ്രാവാസ ജീവിതത്തിലെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും അവൻ ചിലവഴിക്കേണ്ടി വരുന്നത് യാത്രാ നിരക്കായിട്ടാണ്..എന്നിട്ടും കയറുന്ന വിമാനങ്ങൾക്ക് പലപ്പോഴും കാലിത്തൊഴുത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണ്.. ഇതിലൊക്കെ എന്നാണു ഒരു മാറ്റം വരുന്നത്..
പ്രാർത്ഥിക്കാം അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ആവും..ഇതൊക്കെ തരണം ചെയ്തു നാട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ അവിടെയും പ്രവാസിയെ പിഴിയാൻ ഒരു കൂട്ടം കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്..കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വെറും 8000 രൂപ കൊടുത്തു വാങ്ങിയ എൽ.സി.ഡി ടി.വിയ്ക്കു ഏതാണ്ട് അത്രത്തോളം രൂപ കൈക്കൂലി ആവശ്യപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥന് മുന്നിൽ സഹികെട്ട യാത്രക്കാരൻ ടി.വി. എറിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ച്‌ പോയ സംഭവം തമിഴ് നാട്ടിൽ ഉണ്ടായി...കഷ്ടം..പിഴിഞ്ഞോളൂ, നിങ്ങളുടെയൊക്കെ വയറു നിറയട്ടെ..പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നിങ്ങൾ ഓർക്കണം നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു കുടുംബം, കുട്ടികൾ ഒക്കെ പ്രവാസിക്കുമുണ്ട്.. അവരുടെ കണ്ണീരിന്റെ വില നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എന്നെങ്കിലും അറിയാൻ ഇടവരും...
പൈലറ്റിന്റെ മനസാന്നിദ്ധ്യവും, രക്ഷാപ്രവർത്തകാരുടെ ത്വരിത പ്രവർത്തനങ്ങളെയും എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിയാവില്ല.. നന്ദി വാക്കിൽ ഒതുക്കുന്നില്ല..പുതിയൊരു ജന്മം കിട്ടിയ യാത്രക്കാർക്ക് ആശംസകൾ ആ കുറച്ചു നിമിഷ ഭയത്തിൽ ജീവന്റെ വില എത്രയെന്നു നിങ്ങൾ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ടാവും നാളെ നിങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു ദുരനുഭവം മറ്റൊരാൾക്കു ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. കിട്ടിയ പുതു ജന്മം എന്ന അവസരം നല്ലതിനായി വിനിയോഗിക്കുക..ദൈവത്തിനു നന്ദി...
Posted by Sajeed Noohkhan at 23:40 No comments:
അയൽവക്കത്ത്, നാട്ടിൽ, സ്കൂളിൽ, കോളേജിൽ കൂടെ പഠിച്ചു, വഴിയരികിൽ കണ്ടുമുട്ടി അങ്ങിനെ എത്രയോ രീതിയിൽ സൗഹൃദങ്ങൾ നമുക്കിടയിൽ ഉണ്ടായി, ഇപ്പോൾ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ പലപ്പോഴും മുഖം പോലും, കാണാതെ സൗഹൃദങ്ങൾ എത്രയോ ഉണ്ടാകുന്നു..എങ്കിലും സൗഹൃദങ്ങൾ എന്നും എപ്പോഴും മധുരം തന്നെ..അടുത്ത ബന്ധുക്കളോട്,  മാതാപിതാക്കളോട്, ഭാര്യയോട്, കാമുകിയോട് പങ്കു വയ്ക്കാൻ പറ്റാത്തവ പോലും സുഹൃത്തിനോട് പങ്കു വയ്ക്കുന്നത് ആ മധുരം മനസിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ..
നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെ കിട്ടുക എന്നത് പ്രയാസമാണ് അതിലേറെ പ്രയാസമുള്ളതാണ് അതിനെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നത്. പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്നത്തെ യന്ത്രവൽകൃത ജീവിതത്തിൽ...
നിങ്ങൾ ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത് ആവുന്നത് എപ്പോഴാണ്?
പണം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ കൊടുക്കുമ്പോൾ അല്ല നിങ്ങളൊരു നല്ല സുഹൃത്ത് ആവുന്നത് അതിനു കഴിയാതെ വന്നാലും വാക്കു കൊണ്ട് നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം എന്ന് ആത്മധൈര്യം പകർന്നു കൊടുക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളൊരു നല്ല സുഹൃത്ത് ആവും...
എത്ര സൗഹൃദം പറഞ്ഞാലും ചില സ്വകാര്യതകൾ നിങ്ങളോടു പങ്കു വയ്ക്കാനോ, നിങ്ങളുമായി ചർച്ച ചെയ്യാനോ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലായാൽ അതെന്റെ അവകാശമാണെന്ന് ജാഡ കാണിച്ചു അതിനുള്ളിലേക്ക് നിങ്ങൾ അനാവശ്യമായി ഇറങ്ങി ചെല്ലരുത്.. അത് നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെ കാര്യമായി ബാധിക്കും..
തോളത്ത് കയ്യിട്ടു നടക്കുന്നവർ എല്ലാം നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ ആവണമെന്നില്ല, സുഹൃത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടു എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ വരുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ സുഹൃത്ത്....
അങ്ങിനെ സൗഹൃദത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ പോകാം..നല്ല സുഹൃത്ത് എന്നും ജീവിതത്തിനു മധുരം തന്നെയാണ്..അത് കണ്ടെത്തുക, കണ്ടെത്തിയവർ സൂക്ഷിക്കുക, മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട സംഭാഷണങ്ങൾ അല്ല സൗഹൃദത്തിന്റെ ആഴം അറിയിക്കുന്നത് വിഷമതകളിൽ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഒരു വാക്കു കൊണ്ട് സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുന്നവനാണ് നല്ല സുഹൃത്ത്....
നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് ആവണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ തീർച്ചയായും സുഹൃത്ത്‌ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളും ആവേണ്ടത് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.....
ഒരു ഫോൺ വിളിയിലോ, ഒരു പുഞ്ചിരിയിലോ, ഒരു ഹഗ്ഗിലോ, ഒരു ഷേക്ക് ഹാൻഡിലോ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെ സമീപിക്കുക, അത് ചെറിയ കാലത്തെ പരിചയമുള്ള സുഹൃത്തായാലും ചെയ്യുക.. കാരണം ചില കുഞ്ഞു സൗഹൃദങ്ങളാണ് ചിലപ്പോൾ ജീവിതാവസാനം വരെയുള്ള വലിയ സൗഹൃദങ്ങളായി മാറുന്നത്......
എല്ലാവർക്കും, സൗഹൃദ ദിന ആശംസകൾ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 23:35 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.