en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml pt pt ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en pt en en en en en
മുരളി മലയാളത്തിനെ വിട്ടു പോയിട്ട് രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍.
സറ്റെറ്റുമെന്റ്റ് ഒരിയന്റ്റ് ആയ ഒരു പരസ്യം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യം അന്വേഷിച്ചത് പ്രകാശ്‌ രാജിനെ ആയിരുന്നു.
ഞാന്‍ ആണ് മുരളി ആഡില്‍ അഭിനയിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞത്.
ജീവിതത്തില്‍ ആകെ 'സഹാറ എയര്‍ ' പരസ്യം മാത്രമേ അങ്ങേര്‍ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ളൂ.
എങ്കിലും ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം കഥ കേട്ടു.. സമ്മതിച്ചു.. വന്നു അഭിനയിച്ചു.
എല്ലാവരോടും ചിരിച്ചും സംസാരിച്ചും താരജാടകലെതുമില്ലാതെയും ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്‍.
ഗോള്‍ഡ്‌ ഫില്‍റ്റെര്‍ സിഗരെറ്റിന്റെ ഫില്‍ട്ടര്‍ ടിപ്പ് ഉരിഞ്ഞു കളഞ്ഞുള്ള വലി.. പരുക്കനെന്ന് പുറം ലോകം പറയുന്ന മനുഷ്യന്റെ എനര്‍ജി..
സംഭാഷണത്തിന്റെ വേരിയെഷനുകളുടെ ഉസ്താദ്! സിനിമയേക്കാള്‍ നാടകമല്ലേ ഈ മനുഷ്യന് യോജിക്കുക എന്ന് തോന്നി.
രാവിലെ സാര്‍ എന്ന് തുടങ്ങിയ വിളി വൈകീട്ട് മുരളിയേട്ടന്‍ എന്നായി.
എന്തായാലും പരസ്യം വന്നപ്പോള്‍ വിമര്‍ശനവും ഉണ്ടായി.
ഇമേജിനെ ദുരുപയോഗിച്ചു എന്നൊക്കെ ചിലര്‍ എഴുതി.
"സിനിമെന്നു കിട്ടുന്ന വണ്ടിച്ച്ചെക്കുകൊണ്ട് അടുപ്പില്‍ കഞ്ഞി വേവില്ല, ഞാന്‍ ഇതും ഒരഭിനയമായെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ" എന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടിയും പറഞ്ഞു.
ഒരിക്കല്‍ ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ സൂര്യയുടെ തമിഴ് പദത്തിന്റെ സെറ്റിലാണ്. തൃശൂര്‍ വരുമ്പോള്‍ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
വീണ്ടും കാണാന്‍ അവസരം തരാതെ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ വാക്ക് പാലിക്കാതെ മുരളിയേട്ടന്‍ പോയി..
അദ്ദേഹം ബാക്കി വച്ചു പോയ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
കൂട്ടുകാരനെ കാണാന്‍ പോയപ്പോളാണ് അവന്റെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ പരിചയപ്പെട്ടത്‌.
ഇരുപതോ ഇരുപതിരണ്ടോ വയസ്സ് പ്രായം. അടക്കവും ഒതുക്കവും വിനയവുമുള്ള ഒരുവന്‍.
നല്ല പയ്യന്‍ - മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടു.
യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയാന്‍ നേരം സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞു..
"ഇവനും നിന്റെ വഴിക്കാടാ.. ഒരുമിച്ചു പോകാലോ. ഒരു കമ്പനിയാവും."
ബസ് സ്ടാന്റിലേക്ക് തിരിയുന്ന മൂലയില്‍ ബാറിനരികിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഒന്ന് നിന്നു.
"ഗെടീ, കഴിക്ക്യോ? നമുക്ക് ഓരോന്ന് വിട്ടാലോ?"
അതോ എന്‍റെ കൂടെ വരുന്നതിന്റെ കുഴപ്പമാണോ?"
"അപ്പൊ പിന്നെ വാ..ഫോര്‍മാലിറ്റി ഒക്കെ വിടൂ.."
അകത്തു കയറി ടേബിളില്‍ അഭിമുഖംആയി ഇരുന്നു.
"പൈന്റു പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ തന്നെ തീര്‍ക്കേണ്ടി വര്വോ? "
ഓര്ടര്‍ കൊടുത്തു, സാധനം വന്നു.
നാണിച്ചു നാണിച്ചു ആദ്യത്തെ പെഗ് ചുള്ളന്‍ വീശി.
ബീഫ് ഡ്രൈ ഫ്രൈ & ഹാഫ് ബോയില്‍ഡ് വന്നപ്പോള്‍ ഗെടി തൊട്ടു നക്കി ഇരിക്കുന്നു.
"എടുത്തു കഴിക്കെടോ.. ഇത് ഇഷ്ട്ടായില്ലെങ്കില്‍ എന്താ വേണ്ടതെങ്കില്‍ വേറെ പറയ്‌.."
സംസാരം സാള്‍ട്ട് & പെപ്പരിലെതിയപ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ വന്നു..
അടുത്തത് ഞാന്‍ അര പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ലവന്‍ ഒന്നിന് പറഞ്ഞു!
ചിക്കന്‍ ടിക്കയും ചപ്പാത്തിയും പുറകെ.
"കൊള്ളാലോ.. കണ്ട പോലെയല്ലല്ലോ. ഇതറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ പൈന്റു പറയാര്‍ന്നു."
അടുത്തത് വിട്ടു തീരുംബോളേയ്ക്ക് അവന്റെ ഗ്ലാസ്‌ കാലി.
"നീ ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോ.. ഞാന്‍ ഇത്തിരി സ്ലോയാ.."
വാചകത്തില്‍ ഒരു കുറവും വരുത്ത്തിയില്ല്യ!
ഞാന്‍ അര പെഗ് കൂടി പറഞ്ഞപ്പോലെയ്ക്കും അപ്പുറത്ത്
പറയുന്നു, വരുന്നു..വരി വരിയായി തീരുന്നു! ഒപ്പം ഫുഡും.
"ഈ നീര്‍ക്കോലി ഇതൊക്കെ എവിടെയ്ക്കാ കേറ്റണത്?
ഇവന്റെ വയറ്റില് വല്ല കൊക്കപ്പുഴുണ്ടാ.. ഇതെന്തൂട്ട് സാധനാടപ്പ.."
ഓ.. ഗെടി വാ തുറന്നു.
"ഞാന്‍ ഒരു അര പെഗ് കൂടി പറയുന്നുണ്ട്."
അത് ശരി, പണ്ടാറക്കാലന്‍ നിര്ത്തീട്ടില്ലേ..
"അത് നമുക്ക് കൌണ്ടെറീന്നു അടിക്കാം..വാ.." ഞാന്‍ എണീറ്റു.
ഇനീം അവിടിരുന്നാ വീണ്ടും ലവന്‍ ഫുഡ്‌ പറയുമെന്ന് ഉറപ്പാ..
ബില്ല് കൊണ്ട് വന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് അര മാസം കുടിക്കാനുള്ള കാശ്!
ഇവനെ എന്‍റെ കൂടെ വിട്ട സുഹൃത്തിനെ മുതല്‍ രാവിലെ കണി കണ്ടവനെ വരെ മനസ്സില്‍ തന്തക്കു വിളിച്ചു.
പുറത്തിറങ്ങി ബസ്‌ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒതുക്കി അവനോടു പറഞ്ഞു..
ഞാനും നിന്റെ പ്രായത്തില്‍ ഒരുപാട് കുടിച്ചണ്ട്.. തിന്നട്ടുണ്ട്.
Posted by animesh xavier at 12:48 AM 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
ബുക്കും പേപ്പറും ലൈസന്‍സും ഇല്ലാതെ പോയിട്ട് വണ്ടി പിടിച്ചപ്പോള്‍ കോടതീക്കേറാതെ പോലീസുകാര്‍ക്ക് കൈമടക്കു കൊടുത്തു രക്ഷപ്പെട്ടത്..
വില്‍ക്കുകയോ വാങ്ങുകയോ ചെയ്ത പറമ്പിനു കാല്‍ ഭാഗം കാശ് പോലും ആധാരത്തില്‍ കാണിക്കാതെ രെജിസ്ട്രശന്‍ നടത്തിയത്..
വണ്ടി ബുക്ക് ചെയ്തത് പരിചയക്കാരെക്കൊണ്ട് വിളിപ്പിച്ചു ക്രമനമ്പര്‍ മുകളിലോട്ടാക്കിയത്..
മക്കള്‍ക്ക്‌ അട്മിഷന് കാശ് കൊടുത്തു മേടിച്ചത്.
റേഷന്‍ കാര്‍ഡിലെ മണ്ണെണ്ണ കൊളനീലെ ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് മറിച്ചു വിറ്റത്..
കൂക്കിംഗ് ഗ്യാസ് കുറ്റി ഒരെണ്ണം കൂടി സംഘടിപ്പിച്ചത്..
പെട്രോളിന് പകരം അത് വണ്ടിയിലടിച്ചു കയറ്റി നടക്കുന്നത്..
പഞ്ചായത്ത് സെക്രട്ടറിയെക്കൊണ്ട് വിസ്തീര്‍ണ്ണം കുറച്ചു കാട്ടി വീടിന്റെ കരം കുറച്ചത്..
ടാക്സ്‌ അടക്കാതിരിക്കാന്‍ ബില്ലടിക്കാതെ സ്വര്‍ണ്ണം വാങ്ങീത്..
കാര്‍ഷിക കണക്ഷന്‍ ഉള്ള മോട്ടോരുകൊണ്ട് വീട്ടിലെ ടാങ്ക് നിറയ്ക്കുന്നത്..
ജന ലോക്പാല്‍ ബില്ല് പൂര്‍ണ്ണമായ തോതില്‍ പാസ്സായാല്‍ .. ഇതൊക്കെ നടക്കാതാവുമോ?
എന്നിട്ടാണോ ഞാന്‍ അന്ന ഹസാര എന്നും പറഞ്ഞു ആവേശം കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്!!
ഈ രാഷ്ട്രീയക്കരോക്കെ വിദേശത്ത് പൂഴ്ത്തിയ കാശ് തിരികെ വന്നാല്‍ ഇവിടെ മല മറിയുമെന്നോ ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ...
ശ്ശെ.. എനിക്കും പണി കിട്ടുന്നതാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പിന്തുണ പിന്‍ വലിക്കാന്‍ പോവാ..
വെറുതെയല്ല മംമൂട്ടീം മോഹന്‍ലാലും എന്തിനു തിലകനും അഴിക്കോടും പോലും മിണ്ടാത്തെ!!
Posted by animesh xavier at 12:46 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
വേണു നാഗവള്ളിക്ക് ഒരു വേള്‍ഡ് റെക്കോട് കൊടുക്കണം..
ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രാവശ്യം പുഴേലും കുളത്തിലും കല്ലെടുത്ത്‌ എറിഞ്ഞതിന്!
Posted by animesh xavier at 12:45 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
രാമേട്ടന്റെ പെട്ടിക്കടയില്‍നിന്നു പോലീസുകാരന്‍ ഒരു കേട്ട് 'പീസ്‌' ബുക്ക് പിടിച്ചു!
"താന്‍ ഇത്രേം പ്രായമായിട്ടും പിള്ളേരെ വഴി തെറ്റിക്കാന്‍ നടക്കാ.. ല്ലെടാ ...."
തിരിഞ്ഞു,  വെടിക്കെട്ടിന് തിരി കൊളുത്തുന്നത് കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച്ചക്കാരോട്..
"എന്താടാ കാഴ്ച കാണാന്‍ നിക്കണേ? വീട്ടീപോടാ"
ഒപ്പം ശൂ.. .ശൂ... എന്ന് വായുവില്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ലാത്തി രണ്ടു വീശും.
എല്ലാവനും ഗര്‍ഭം കലക്കി പൊട്ടുമ്പോ ബാക്കിലെയ്ക്ക് മാറുന്ന മാതിരി കുഴിയാനകളായി.
രാമേട്ടന് ഇതിലും വല്യ നാണക്കേട്‌ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പോലെ തോന്നി.
'ഇതിലും ഭേദം വല്ല പെന്നുങ്ങളേം  ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യാര്‍ന്നു' എന്ന് മനസ്സില്‍ ചിന്തിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ പാറപ്പുറത്ത് ചിരട്ട ഉറച്ചു.
"ഡോ.. താനെന്താ മിഴിച്ചു നിക്കണേ? അവന്റെ ഒരു നിപ്പു കണ്ടില്ലേ"
"സാറേ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനത്തെ പുസ്തകമാണെന്ന്" രാമേട്ടന്‍ മൊഴിഞ്ഞു.
"ആഹാ... അയ്യോ പാവം.. താന്‍ അതീന്നു ഒരു കഥ വായിച്ചേ..
ഉറക്കെ... എനിക്ക് കേക്കണം. എങ്ങനത്തെ പുസ്തകം ആണെന്ന് തനിക്കും മനസ്സിലാവട്ടെ"
തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയ പോലെ രാമേട്ടന്‍ നിന്നു.
"എന്താടാ.. വായിക്കാന്‍ അറിയില്ലേ? ദിപ്പോ കിട്ടും.." തുടര്‍ച്ചയായി ലാത്തി ഒരു ഓങ്ങലും .
നാണക്കെടോണ്ട് തല താഴ്ത്തി രാമേട്ടന്‍ വായന തുടങ്ങി..
"... അവന്‍ കയ്യെത്തിച്ച് ബ്ലൌസിന്റെ ......................... "
ആദ്യം തപ്പി തടഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വായന പിന്നെ ടോപ്‌ ഗിയരിലെത്തി..
ഇടയ്ക്കു വായനയില്‍ സ്പീഡ് കുറയുകയോ തടസ്സം നേരിടുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ ബ്രേക്ക്‌ ലൈറ്റ് പോലെ കളറുള്ള കണ്ണോണ്ട് രാമേട്ടനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി... പല്ലിറുമ്മി... കൈ ചുരുട്ടി കാണിച്ചു...
കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സിലെത്താറായപ്പോള്‍ കൈപ്പത്തി പരത്തി 'മതി' എന്ന ആംഗ്യത്ത്തോടെ  ഇത്തവണ ചിരട്ട സൌമ്യമായി പാറപ്പുറത്തുരഞ്ഞു.
"ഡൊ.. ഇവ്ടന്നെ നിക്കണം. മുങ്ങിക്കളയരുത്.
Posted by animesh xavier at 12:44 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: joke, malayalam short story
പുതിയ സംശയം ബൈ രണ്ടാമത്തെ പുത്രന്‍.
"പപ്പാ.. ഞാന്‍ കുഞുണ്ണി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ മാമം ഉണ്ടിരുന്നത് ഏതിലൂട്യാ.."
"വായിലൂടെ. എന്താ ഇത്ര സംശയം?"
"അതല്ലാ.. തീരെ ചെറിയ ഉണ്ണിയായിരുന്നപ്പോള്‍.. അപ്പോളോ?"
"അപ്പോള്‍ മാമം അല്ലല്ലോ അമ്മിഞ്ഞ കുടിക്ക്യല്ലേ ചെയ്തെര്‍ന്നത്‌.."
"അതല്ല വയറ്റീ കേടക്കുമ്പോ ദേ, ഈ പോക്കിളില്ലേ, ഇതീക്കൂടെ ആണോ തിന്നെര്‍ന്നത്‌?"
(എവിടുന്നോ കുറച്ചു ഈ സഖാവിന്റെ തലേക്കൂടെ കേറിപ്പോയീട്ടുണ്ട്!!)
"ആ.. അത് ഒരു കുഴലായിരുന്നു.. മമ്മീടെ വയറിനുള്ളില് നിന്നെ കണക്ട് ചെയ്തെര്‍ന്ന കുഴല്.
മമ്മി ആഹാരം കഴിക്കുന്നത്‌ ആ കുഴലിലൂടെ നിന്റെ ഉള്ളിലും എത്തി. എന്നിട്ട് നീ വലുതായപ്പോ പുറത്തേയ്ക്ക് പോന്നു. അപ്പൊ ആ കുഴല് മുറിച്ചു കളഞ്ഞു അതിന്റെ പാടാന് ഈ കുഴി. പൊക്കിള്"
"അപ്പൊ പിന്നെങ്ങിന്യാ എനിക്ക് ഭക്ഷണം കിട്ട്യേ?"
"അപ്പോളേയ്ക്കും നീ ഇത്തിരികൂടി വലുതായില്ലേ.. അപ്പോള്‍ നിനക്ക് അമ്മിഞ്ഞപാല് തന്നു.
കുറെ നാള് അത് കുടിച്ചു. പിന്നെ ഇത്തിരീശെ ചോറ് തന്നു. ഇപ്പൊ മോന്‍ എന്തൊക്കയ തിന്നാന്‍ പറ്റാ.. ല്ലേ?"
കുറച്ചു നേരം മൌനം.. ചിന്ത..
"പപ്പയ്ക്ക് ഈ അമ്മിഞ്ഞേല് പാലുണ്ടാര്‍ന്ന?"
"പപ്പയ്ക്കോ? അത് അമ്മമാര്‍ക്കല്ലേ ഉണ്ടാവ.. ആണുങ്ങള്‍ക്ക് അമ്മിഞ്ഞേല്‍ പാലുണ്ടാവില്ല."
"അപ്പൊ പിന്നെ പപ്പയ്ക്കും എനിക്കുമൊക്കെ എന്തിനാ ഈ അമ്മിഞ്ഞ?"
Posted by animesh xavier at 12:37 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
സിനിമ, സംഗീതം, നാടകം, ബാലെ എന്ന് വേണ്ട മാര്‍ഗ്ഗം കളിയുടെയും ദര്ഫ്മുട്ടിന്റെയും വരെ ഒരു അവലോകന കേന്ദ്രമായിരുന്നു
നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ കലാ സാംസ്കാരിക ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്ന ഒരിടം.
കുഞ്ഞുണ്ണിയേട്ടന്‍ ചായ കുടിക്കാന്‍ വന്നു.
മുട്ടെത്തുന്ന ജബ, വെള്ള മുണ്ട്, നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ചുരുളന്‍ മുടി.
കയ്യില്‍ ഒരു ഡയറി, പോക്കറ്റില്‍ പേനയും കാജാ ബീഡിയും.
നാടകം, എഴുത്ത് തുടങ്ങിയ അസ്കിതകള്‍ ഉള്ള ആളാണ്‌.
അകത്തു കയറിയപ്പോള്‍ തരംഗിണിയുടെ വസന്തഗീതങ്ങള്‍ ചായയടിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം ഒഴുകി വരുന്നു.
'ആഹ..' കുഞ്ഞുണ്ണിയേട്ടന്‍ ആത്മഗതം പറഞ്ഞു.
"സുരേഷേ, ഒരു ലൈറ്റ് ചായ, ഒരു പരിപ്പുവട." ഓര്‍ഡര്‍ വന്നു.
കടയില്‍ അവിടവിടെയായിരിക്കുന്നവര്‍ ആളെ ഒന്ന് നോക്കി,
"ദേദണ്ടാ ഈ അവതാരം?" എന്ന് ചോദിച്ച ഒരു ആളോട്
"അറീല്ലെ, മ്മടെ, സുകുമാരന്റെ അനിയന്‍.
ഇപ്പൊ, സിനിമക്ക് കഥ എഴുതാ."
"അമ്പോ.. ആള് നിസ്സാരകാരനല്ലാ ല്ലേ?"
ഇതൊക്കെ കേള്‍ക്കാത്ത ഭാവത്തില്‍ കുഞ്ഞുണ്ണിയേട്ടന്‍ ഇരുന്നു.
ദാസേട്ടന്റെ ശബ്ദം 'മാമാങ്ക'മായി ഒഴുകി വന്നു.
പാട്ടിനനുസരിച്ച് ഗ്ലാസ്സുകൊണ്ട് മേശമേല്‍ വട്ടം ചുറ്റിച്ചും വരികള്‍ക്കിടയില്‍ മുസിക് വരുമ്പോള്‍ പരിപ്പുവട കഷണം കഷണമായി അതിനു വേദനയുണ്ടാക്കാത്ത്ത വിധത്തില്‍ തിന്നുകൊണ്ടും ഇടയ്ക്ക് കൈകൊണ്ടു വായുവില്‍ പാട്ടിനനുസരിച്ച് പടം വരച്ചും ആള് ഒരു താരമായി മാറി.
ചുറ്റുമിരുന്നവര്‍ പിറ് പിറ് സംസാരം നിറുത്തി.
പാട്ടും കുഞ്ഞുണ്ണിയുടെ മുഖത്ത് തെളിയുന്ന ഭാവങ്ങളും ആസ്വാദനത്തിന്റെ പുതിയ ശൈലിയും ചുറ്റും കൂടിയിരുന്നവര്‍ അന്തം വിട്ട് കണ്ടിരുന്നു..
".. തല കൊയ്തെറിഞ്ഞു പടകള്‍ നയിച്ച കഥ, ഇന്നെന്റെ ചിന്തയ്ക്കരങ്ങേരുവാന്‍.. " എന്ന വരിയെത്തിയപ്പോള്‍ അല്‍പ്പം ഉറക്കെത്തന്നെ കുഞ്ഞുണ്ണിയെട്ടന്‍ പറഞ്ഞു..
കാഴ്ചക്കാര്‍ ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി..പിന്നെ,
ഛെ, എന്ന ഭാവത്തിലിരിക്കുന്ന പുത്തന്‍ ആസ്വാദക നികുന്ജത്തെ നോക്കി..
എന്നിട്ട് കോറസ്സായി പറഞ്ഞു..അല്ല അലറി..
Posted by animesh xavier at 12:34 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
വീണ്ടും ഒരു മക്കള്‍ മാഹാത്മ്യം!
പ്ലാസ്റിക് ഷീറ്റിനും ജീവിതം രക്ഷിക്കാമെന്കില്!!
Graphic Designer by profession.
Likes to do Painting, Writing and reading.
Love Sports, Games & Cinema, Music.
View my complete profile
Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.