ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml cs en en en fr cs da en da cs en cs cs en en ml ml ml en cs cs da en da cs en en cs cs en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en en ml id gl ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml cs ml
(പതിനാലാം വയസ്സിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി എഴുതിയ കവിത)
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് Madhusudanan Pv ല്‍ 8:58 AM
ഇത് ഇമെയിലയയ്‌ക്കുകഇതിനെക്കുറിച്ച് ബ്ലോഗെഴുതൂ!Twitter ല്‍‌ പങ്കിടുകFacebook ല്‍‌ പങ്കിടുകപിന്ററസ്റ്റിൽ പങ്കിടുക
Kalavallabhan2015, ഫെബ്രുവരി 3 4:17 PM
രചയിതാവ് ഈ അഭിപ്രായം നീക്കംചെയ്തു.
Kalavallabhan2015, ഫെബ്രുവരി 3 4:17 PM
ആശംസകൾ അന്നു നേരാൻ ഞാനുമില്ലായിരുന്നു.
Madhusudanan Pv2015, ഫെബ്രുവരി 5 5:35 AM
സന്തോഷം വൈകിയെത്തിയ ഈ ആശംസയ്ക്ക്‌
Girija Navaneethakrishnan2015, ഫെബ്രുവരി 5 1:00 AM
അന്നത്തെ പതിനാലാം വയസ്സുകാരൻറെ ഈ സാഹിത്യ നിലവാരം ഇന്നത്തെ പതിനാലാം വയസ്സുകാരനിൽ ഉണ്ടാകുമോ!? സംശയം തന്നെ.
Madhusudanan Pv2015, ഫെബ്രുവരി 5 5:38 AM
ലോക ഗതി അങ്ങനെയാണ്‌. സന്തോഷം ഗിരിജേ വായനയ്ക്ക്‌
Anu Raj2015, മാർച്ച് 17 4:57 PM
ഈ പുരാലിഖിതം ഇത്രകാലം സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്നതു തന്നെ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു....
Jithesh Kumar K G2015, മേയ് 9 12:11 PM
കൊള്ളാം,ഒരു 14 വയസ്സുകാരന്റെ അഴിവിനുമപ്പുറം എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതിശയോക്തിയില്ല. ഒരു കവിതാ പാരമ്പര്യം നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് പ്രസദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ബാലമാസികകൾക്ക്രയച്ചു കൊടുത്തുകൂടെ.... അതിനു പ്രായപരിധി ഇല്ലല്ലോ ..... ബ്ലോഗിലും കിടന്നോട്ടെ, കുട്ടികളും വായിക്കട്ടെ.
വള്രെ പുതിയ പോസ്റ്റ് വളരെ പഴയ പോസ്റ്റ് ഹോം
ഇതിനായി സബ്‌സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത: പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ (Atom)
Feedjit Live Blog Stats
എന്റെ പൂര്‍ണ്ണമായ പ്രൊഫൈൽ കാണൂ
ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ്‌ "രാമായണ ദളങ്ങൾ" എന്ന ഒരു കാവ്യസമാഹാരം വായിക്കുവാൻ എനിക്ക്‌ ഇടവന്നു. അതിന്റെ അവതാരികയിൽ പ്രതിപാദിച്ച ചില വ...
എന്തിനോ കണ്ണുനീരിറ്റിറ്റുവീഴുന്നു ചിന്ത ചിറകു വിടർത്തിപ്പറക്കുന്നു വെന്തുനീറീടുകയാണു മന്മാനസം ഹന്ത! നിന്നോർമ്മകളെന്നിൽ തുടിക്കുന്നു. ...
വെണ്ണിലാവെന്നപോൽ, എൻ കണ്ണിലുണ്ണിപോൽ, മണ്ണിന്നഭിമാനമായിപ്പിറന്നവൾ ഉണ്ണിയാർച്ചേ ! നിന്നെയോർക്കുന്നനാരതം എണ്ണിയാൽ തീരാത്തപദാനമോടെ ഞാൻ. ...
ദാഹിച്ചുനിൽക്കുന്ന മൺതരിയെക്കണ്ടു മോഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന നീരദവ്യൂഹമേ നിന്നനുരാഗ സന്ദേശവുമായിതാ വന്നു ശിരസ്സു കുനിക്കുന്നു മാരിവിൽ ! ആ...
കണ്ണിൽ കരിയും, കരളിൽ കുസൃതിയും ചുണ്ടിൽ ചിരിയുമായ്‌ മേവുമെൻ കുഞ്ഞിനെ നിർദ്ദയം താഡിച്ചു കോപകലുഷാത്മ- മർദ്ദിതനായ ഞാൻ ചോരപൊട്ടുംവരെ ഒന...
ചിത്ര വിന്‍ഡോടെം‍പ്ലേറ്റ്. Blogger പിന്തുണയോടെ.