ml ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en en en en ml en ml ml pt ml ml pt ml it ml ml pt ml ml it ml ml ml pt ml ml pt en en ml en en ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml es fr en ml ml en en en ml ml ml en en ml ml en
ഇത് കലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന വര്‍ഷം കുറച്ചു ദിനം കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍  ഇവിടെ  നിന്ന് പടി ഇറങ്ങും ഒരിക്കലും തിരിച്ചു  കിട്ടാത്ത ആ കാലം ഓര്‍മകളില്‍ മാത്രം ആകും.
രണ്ടു മുന്ന് തവണ അവളെ  ഞാന്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നു പക്ഷെ അവളെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ല കണ്ടമാത്രയില്‍ എന്തോ ഒരു ആകര്‍ഷണം തോന്നി അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളെ ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന്.
അതികം ആരോടും അവള്‍ സംസാരിക്കാര്‍ ഇല്ല.വളരെ കുറച്ചു കൂടുകാരികള്‍ മാത്രം
ഒരു ദിവസം അവള്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ വന്നു എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ട ആ പിലിവാക മരച്ചുവട്ടില്‍ വച്ച് എന്‍റെ മുന്നില്‍ വന്നു പെട്ടു
ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച്‌ ആ മരത്തണലില്‍ അവള്‍ മാറി നിന്നു.
ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടിയ അവസരം എന്തെന്ക്കിലും പറയാന്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ അരികില്‍ എത്തി
എന്തായാലും വേണ്ടില്ല പേരില്‍ തന്നെ തുടങ്ങാം...
അല്‍പ്പം ഉല്‍ഭയം ഉണ്ടായിരിന്നു എന്നാലും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
എന്താ പേര്....മുത്ത്‌ കൊഴിയുന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അവള്‍ മറുപടി നല്‍കി
ഭയം അല്‍പ്പം കുറഞ്ഞു അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിക്കാം
ബി എ ആദ്യ വര്‍ഷം ആണ്‌
എനിക്ക് അടുത്ത അവസരം അവള്‍ തന്നില്ല അതിനു മുന്നേ അവള്‍ കേറി അറ്റാക്ക്‌ ചെയ്തു
ഞാന്‍ എന്‍റെ പേര് പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ അവള്‍ യാത്രയും പറഞ്ഞു
എനിക്ക് എന്തോ കൂടുതല്‍ അടുപ്പം തോന്നിയ നിമിഷം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അവള്‍ മാത്രം ആയി.ഉറക്കമില്ല അവളുടെ മനോഹരമായ മുഖം അത്രക്കും  മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു പോയി,നേരം വെളുത്താല്‍ മതി എത്രയും വേഗം അവളുടെ മുഖം ഒന്നുംകൂടി കാണാന്‍ മനസ്സു തിടുക്കം ആയി.ഇതിനെ യാണോ പ്രണയംമെന്നു വിളിക്കുക ഞാന്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
ഇത്രയും കാലും കോളേജില്‍ പോയിട്ടും അന്നും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതി ഒരു ഉത്സാഹം
ഞാന്‍ ഇന്നും എന്‍റെ കലാലയത്തിന്റെ പടിവാതിലില്‍ എത്തി...
ഞങ്ങള്‍ വിണ്ടും കണ്ടു ചില കുശലപറച്ചിലുകള്‍ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അവളോട്‌ സ്നേഹംകൂടി കൂടി വന്നു..
അടുത്ത ടെന്‍ഷന്‍ ഞാന്‍ അവളോട് എങ്ങനെ അറിയിക്കും എന്‍റെ ഇഷ്ടം
പുറത്തു ആരോടും പറയാത്ത  എന്‍റെ ഇഷടം എങ്ങനെ അറിയിക്കും കൂട്ട്കാരോട് ഞാന്‍ ഒന്നും അറിയിച്ചില്ല എന്‍റെ ഇഷ്ടം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ സുക്ഷിച്ചു ഒരു അവസരം വരും എന്നാ പ്രതിക്ഷ്കളോടെ..
ഒട്ടും താമസിക്കാതെ എനിക്ക് അതിനു ഉള്ള അവസരം കിട്ടി
ഞാന്‍ എന്‍റെ ഇഷ്ടം അവളെ ഞാന്‍ അറിയിച്ചു,,
ഒന്നും മറുപടി നല്‍കാതെ അവള്‍ അകന്നു പോയി ഒന്നും മനസ്സില്‍ ആകാതെ  ഞാന്‍ പകച്ചു നിന്നു പോയി എന്‍റെ നെച്ചിന്റെ ഇടിപ്പ് കൂടി എന്തായിരിക്കും അവള്‍ എന്നെ കുറിച്ച് കരുതിയിരിക്കുക.എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒരു പാട് ചിന്തകള്‍ അലയടിച്ചു.
അവെള്‍ക്ക് വേറെ ആരെങ്കിലുമായി സ്നേഹം ഉണ്ടോ?
വിണ്ടും എനിക്ക് ഉറക്കം ഇല്ലാത്ത രാവുകള്‍ ഒന്നിനും ഒരു മൂട് ഇല്ലാ ഒരു പനി പിടിച്ചത് പോലെ
ഞാന്‍ അവളെ വിണ്ടും കണ്ടു ഒന്നും സംബവികാത്തത് പോലെ അവള്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ വന്നു.അവള്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല എനിക്ക് അവളെ മനസ്സില്‍ ആകുന്നില്ല എന്താണ് അവളുടെ പ്രശ്നം ഇഷ്ടം ആണെങ്കില്‍ ഇല്ലങ്കിലും പറഞ്ഞിക്കൂടെ....
എന്തായാലും വേണ്ടില്ല ഒരു തവണയെന്ക്കിലും ചോദിക്കാം..
പാര്‍വതി ഞാന്‍ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിരിന്നു.
നിനക്ക് എന്ത് മറുപടി ആണെന്ക്കിലും എന്നോട് പറയാം
പ്ലീസ്‌ എനിക്ക് ഒരു മറുപടിതാ ഞാന്‍ അത്രയും നിന്നെ സ്നേഹിച്ചുപോയ്‌
അവിടെയും അവള്‍ എന്നെ തോല്‍പ്പിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി
രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ശേഷം കോളേജില്‍ എത്തിയ എനിക്ക് അവളുടെ കൂട്ട് കാരി ഒരു ലെറ്റര്‍ കൊണ്ട് വന്നു..
അവളുടെ കയ്യില്‍ നിന്നു എനിക്ക് ആദ്യമായി എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ ലെറ്റര്‍ ഒരുപ്പാട് ആകാംഷയോടെ ഞാന്‍ വായിച്ചു അത് വായിച്ചു തീര്‍ന്ന ഞാന്‍ അകെ തളര്‍ന്നു നിന്ന നില്‍പ്പില്‍ ഞാന്‍ അലിഞ്ഞു പോയത് പോലെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.ഉറക്കെ കരയണം എന്ന് തോന്നി ശബ്തം പോലും പുറത്തു വരുന്നില്ല.
നിന്റെ സ്നേഹം അത് എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതില്‍ അപ്പുറം ആണ്‌
നിന്റെ സ്നഹം ഞാന്‍ കണ്ടില്ലാന്ന് നടിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ നിന്നോട്  ചെയുന്ന
നിന്നോട് നേരില്‍ പറയാന്‍ എന്‍റെ മനസ്സു അനുവതികുന്നില്ല അത് കൊണ്ട് ആണ്‌
നിന്നെ എനിക്ക് ഒരു പാട് ഇഷ്ടം ആണ്‌
പക്ഷെ നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും ഒരിമിക്കില്ല.
നമ്മള്‍ എല്ലാവരും ഈ ഭൂമിയല്‍ വിരിന്ന് വന്നവര്‍ ഒരുനാള്‍ നമ്മള്‍ എല്ലാവരും
ഇവിടെ നിന്നു തിരിച്ച് യാത്രപോകും. പക്ഷെ എനിക്ക് ഇശ്വരന്‍ കുറച്ചു കാലത്തേക്ക്
മാത്രം ആണ്‌ ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്
ഏതാനും ദിവസത്തിന് ഉള്ളില്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ നിന്നു യാത്രയാകും
എന്‍റെ യാത്രയില്‍ എനിക്ക് ഒരു നഷ്ടം മാത്രം ആണ്‌ ഉള്ളതു നിന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചു
ഞാന്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്നു പോയാലും നിനക്ക് എന്നെ കാണാം
മരിച്ചു പോയവര്‍ എല്ലാം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ആയി ആകാശത്ത് തിളങ്ങി നില്‍ക്കും
ഒരു പാട്  നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക് ഇടയില്‍ ഞാനും ഉണ്ടാകും ഏറ്റവും പ്രകാശം ഉള്ള ഒരു താരകം അത്
എന്നെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് നീ നിന്റെ ജിവിതം കളയരുത് അത് എനിക്ക് ഒരു പാട് വേദന ഉണ്ടാകും
പഠിച്ചു വളര്‍ന്നു വലിയ ആള്‍ ആകുക.
പിന്നെ അവള്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ അതിക കാലം അവള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടായില്ല എന്‍റെ സ്നേഹം അറിയാതെ അവള്‍ യാത്രപ്പോയി എന്നെ ഈ ഭൂമിയില്‍ തനിച്ചു ആക്കി..
തിളക്കമുള്ള ഒരു നക്ഷത്രത്തില്‍ ഞാന്‍ അവളെ ഇന്നും കാണുന്നു;
........എന്‍റെ പ്രണയിനി നിനക്ക് നല്‍ക്കാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയും കണ്ണുനീര്‍ പൂക്കളും മാത്രം........
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 12:51 0 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Friday, 4 February 2011
ഉമ്മ തറവാട്ടില്‍ പോയ ദിവസം എന്‍റെ രാത്രി ഭക്ഷണം അവന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ആണ്,അവന്റെ ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കി വച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഏമ്പക്കംവിട്ടു പുറത്തു ഇറങ്ങി.
പ്രായത്തിന്റെ കുരുത്ത കേടുകളില്‍ ഒന്ന് അയ പുകവലി,ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരം ആയത് കൊണ്ടും,ആരെങ്കില്‍ കണ്ടാല്‍ പ്രശ്നം ആകും എന്ന് ഭയം കാരണം കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അതിനു വേണ്ടി ഒരു ഒളി താവളം കണ്ടു വച്ചിരിന്നു. അവന്റെ വീട്ന്റെ പിന്‍ വശത് പണി തീരാത്ത വിട്ന്റെ അകത്ത് കയിറി ഇരിന്നു ആണ് രാത്രിയും പകലും   ഞങ്ങളുടെ പുകവലികുന്നത്  ആ വിടന്റെ ഓഫീസ് മുറിയാണ് നങ്ങളുടെ സ്ഥിരം സ്മോകിംഗ് ഏരിയ.അത് കൊണ്ട് തന്നെ  ഞങ്ങള്‍ പുകവലിക്ക് കൊടുത്ത  കോഡും ഓഫീസില്‍ പോകാം എന്ന് ആയിരന്നു..
ഒരു സിഗരറ്റ് ആഞ്ഞു വലിച്ചു ആവോളം അസ്വതിച്ചു അതിന്റെ മയകത്തില്‍ അല്‍പ സമയം അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.
പോകറ്റില്‍ രണ്ടു സിഗരറ്റു കൂടി ബാക്കി എന്നാല്‍ അതും കൂടി തിര്‍ത്തു പോകാം എന്ന് കരുതി അടുത്തതിനു തി കൊളുത്തി അസ്വതിച്ചു ആഞ്ഞു വലിച്ചു പുകയെ കൊണ്ട് വട്ടം ഇട്ടു കളിച്ചു നില്‍കുന്ന  സമയത്ത് ആണ്
ഞങ്ങള്‍ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഒരു ടോര്‍ച്ചിന്റെ വെട്ടം വന്നു വീണു
ഉടനെ തന്നെ അടുത്ത വെട്ടം വന്നു പിന്നെ ആരോ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
ആ വിടിന് പുറത്തു ഇറങ്ങിയ നങ്ങളെ ആരോ ഒരാള്‍ കയറി പിടച്ചു!
വിറയാര്‍ന്ന ശബ്തം കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ കള്ളന്‍ മാര് അല്ല ഇത് ഞങ്ങള്‍ ആണ്,
ഭാഗ്യം എന്‍റെ ശബ്തം തിരിച്ചു അറിഞ്ഞ അയാള്‍ നങ്ങളെയും കൂട്ടി ഇല്ലാത്ത കള്ളനെ തിരക്കി ഇറങ്ങി...
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 14:54 4 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Wednesday, 2 February 2011
കുറച്ചു ദിവസം ആയി നാട്ടില്‍ പോണം ഒരു ആഗ്രഹം,എന്നാല്‍ ഒന്ന് പോയാലോ!ആ ചിന്ത മനസ്സില്‍ വന്നു.കാര്യം ഓഫീസില്‍ അറിയിച്ചു.പത്തു ദിവസത്തേക്ക് ലീവ് കിട്ടി,
യാത്ര പെട്ടന്നാണ് തിരുമാനിച്ചത് കൊണ്ട്  ഒട്ടും സമയം ഇല്ലായിരിന്നു ഒരു പാട് പണിയും ബാക്കി കിടക്കുന്നു എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്ന് ചെയ്തു.
നാട്ടില്‍ പോക്കുകയല്ലേ ആ ഒരു ത്രില്ലില്‍ എല്ലാം വേഗംതീര്‍ത്തു,
ഹെഡ് ഓഫീസില്‍ പോയി പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ വാങ്ങിക്കണം,
ടികെറ്റിനു കൊടുക്കണം.എല്ലാം കഴിഞ്ഞു  ഓഫീസില്‍  നിന്ന് ഇറങ്ങി.
അല്‍പ്പം എന്തെങ്ങിലും വാങ്ങിക്കാം ലുലുവില്‍ കയറി.അപ്പോള്‍ ആണ് ഓഫീസില്‍ നിന്ന് കാള്‍ ടികെറ്റ് ഒക്കെയാണ് പത്തു മണിക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് എന്ന് ടികെറ്റ് മെയില്‍ ചെയ്യാം എന്ന്പറഞ്ഞു മനസ്സില്‍ നാടിന്‍റെ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു വന്നു......
റൂമില്‍ എത്തി എല്ലാം വാരി  വലിച്ചു ബാഗില്‍ ആക്കി.
ടികെറ്റ് പ്രിന്‍റ് ഔട്ട്‌ എടുത്തു എയര്‍ പോര്ട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഏഴുമണിക്ക് തന്നെ എത്തി ബാകെജ് കൌണ്ടര്‍ മുന്നിലെ വരിയില്‍ ചെന്ന് നിന്ന് വലിയ തിരക്ക് ഒന്നും ഇല്ല,
കൌണ്ടറില്‍ ഒരു മിസിരിയാണ്‌ ഇരിക്കുന്നത് അയാളുടെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ എത്തി പാസ്പോര്‍ട്ടും ടികെറ്റ് കൊടുത്തു..
അയാള്‍ എന്നെ ഒന്ന് സൂക്ഷ്ച്ചു നോക്കി..
പിന്നെ ഒരു ചെറു  പുഞ്ചുരിയോടെ അയാള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു
അപ്പോള്‍ ആണ് എനിക്ക് അയച്ചു തന്ന ടികെറ്റ് കോപ്പിയില്‍ ഞാന്‍ നോകുന്ന്തു..എനിക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ് ഞാന്‍ അറിയുന്നത്,ഓഫീസില്‍ നിന്ന് എനിക്ക് തന്ന ടികെറ്റ് ഡേറ്റ് നാളെയാണ് അവര്‍ക്ക് ഒരു തെറ്റ് പറ്റി..
മനസ്സില്‍ സങ്കടവും ദേഷ്യം എല്ലാം ഒരിമിച്ചു വന്ന നിമിഷം....
നാട്ടില്‍ പോകുന്ന ആവേശത്തില്‍ ടികെറ്റ് സമയമോ തിയതി നോകാതെ ഓടി ഇറങ്ങിയ ഒരു  പ്രവാസി.....
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 00:08 0 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Sunday, 30 January 2011
എന്താണ് നിനക്ക് അധികാരിപടിയില്‍  പണി എന്ന് ഉമ്മ ചോതിക്കാറുണ്ട് അതിനു ഞാന്‍ മറുപടി കൊടുക്കാറ് ഇല്ല കാരണം എനിക്ക് അവിടെ ഒരു പണിയും ഇല്ല...
പക്ഷെ അവിടെ നിന്ന് സമയം കളയുക അതാണ് പ്രതാന പരിപാടി,പിന്നെ അല്‍പ്പം വായിനോട്ടം...
എനിക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരു നല്ല അനുഭവം ഉണ്ട് അവിടെ..
എല്ലായിടത്തും  കറക്കം കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വിട്ടിലേക്ക്‌ കയറിയപ്പോള്‍ ആണ് ഉമ്മ ചെകിടത്ത് പടക്കം പൊട്ടിച്ചത്..
എന്താണ് കാര്യം എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സില്‍ ആയില്ല.ആ പ്രതിക്ഷിതമായ് എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ അടി അല്‍പ്പം വിഷമം ഉണ്ടാകി.
കാര്യം അറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന എന്നെ അടറിയ ശബ്തത്തില്‍ എന്‍റെ ഉമ്മ ചോതിച്ചു..
നീ അധികാരിപടി കള്ള്ഷാപ്പില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടു എന്ന്മാധവേട്ടന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ?
ങ്ഹാ...എന്താ ഉമ്മാക്ക് ഞാന്‍ കള്ള് ഷാപ്പില്‍ പോക്കുകയോ?
അതെ...നീ ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടു...
എനിക്ക് എതിരെ അത്യമായി വിട്ടില്‍ ചെന്ന പാരയുടെ പ്രതികരണം ആയിരിന്നു.എനിക്ക് ഏറ്റ  അടിയുടെ ഇതിവിര്‍ത്ഥം..
കള്ള്ഷാപ്പിന്റെ മുന്നില്‍ ഉള്ള ബാതാം മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ആണ് നങ്ങളുടെ സ്ഥിരം ഇരിപ്പിടം..ആരും തെറ്റുതരിച്ചു പോകും..
അന്ന് ഞാന്‍ ഉമ്മാനോട് ചോതിച്ചു!
കള്ളുഷാപ്പിന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നാല്‍ കള്ളു കുടിയന്‍ആകുമോ?
ഇന്ന് ആ കള്ളുഷാപ്പ്‌  ഇല്ല പക്ഷെ ആ അടിയുടെ വേദന ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍കുന്നു....
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 13:40 2 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
മാളുകളില്‍ കറങ്ങി തിര്‍കുന്ന ജിവിതം.
പ്രവാസികളുടെ ഒഴിവ് ദിനം ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ജിലവഴികുന്നത് പല മാളുകളില്‍ ആണ്.
പ്രവാസിയുടെ  സ്വപ്നത്തിനു നിറച്ചാര്‍ത്ത് നല്‍കുന്നതും ഈ മാളുകല്‍ ആണ്,
സ്വന്തം നാട് വിട്ടുആദ്യംമായി ഇവിടെ എത്തുന്ന വര്‍ക്ക് മാളുകള്‍ വലിയ അതിശയം ആണ്.
ഏതോ ഒരു പുതിയ ലോകത്ത് എത്തിയത് പോലെ അവര്‍ കണ്കുളിര്‍ക്കെ കണ്ടു രസിച്ചു നടക്കും.
പുതിയത് ആയി ഇറങ്ങുന്ന ഇലക്ട്രോണിക്സ് ഉപകരണങ്ങള്‍,ലാപ്‌ ടോപ്‌,മൊബൈല്‍,എല്ലാത്തിനെ കുറിച്ച് അവര്‍ മനസ്സിലാക്കും.
നാട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നിട്ട് ഒരു മാസമായി ഇനി എത്രനാളുകള്‍ ഉണ്ട് എനിക്ക് തിരച്ചു പോകാന്‍  അവര്‍ മനസ്സില്‍ കണക്ക്കൂട്ടിതുടങ്ങി.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൂടുമ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ വാങ്ങികണം എന്ന് സ്വപനംകണ്ടു കണക്കുകൂട്ടി നാളുകള്‍ തള്ളി നിക്കുന്നു...
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 11:04 0 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Wednesday, 26 January 2011
നേരത്തെ തുടങ്ങും എന്‍റെ വീട്ടിലെ തെങ്ങ് കയറ്റം.രണ്ടു മുന്ന് സ്ഥലങ്ങളില്‍ തെങ്ങ് കേറാന്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വളരെ നേരത്തെ തന്നെ എല്ലാവരും എത്തും..
വിട്ടിലെ പണിക്കാരി തക്കയും മോള് രജനിയും  ഉണ്ടാകും..... കൂടെ എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടം ആയിരിന്നു അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചിലപ്പോള്‍ സ്കൂളില്‍ പോകാതെ അവരോടപ്പം കൂടും..
രജനി എന്നെക്കാളും രണ്ടോ മുന്നോ വയസ്സ് കുടുതല്‍ ആണ്..
അവളെ നല്ല അച്ചടക്കത്തോടെയാണ് തങ്ക വളര്‍ത്തുന്നത് അതിന്റെ ഒരു രിതി എല്ലാത്തിലും അവെള്‍ക്ക് ഉണ്ട്.രജനിയ്ടെ അച്ചന്‍ കുഞ്ഞു നാളെ അവരെ വിട്ടു പോയത് ആണ്
പിന്നെ അവളെയും ചേട്ടന്‍ കുമാറിനെയും അമ്മ  തക്ക പലവീടുകളില്‍ മുറ്റം അടിച്ചും പാത്രം കഴുകി ആണ് മക്കളെ  വളര്‍ത്തിയത്‌...
തങ്കയും മറ്റു പണിക്കാരും തേങ്ങയും മറ്റും പറക്കികൂടുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഓലയും അതിന്റെ മടല്‍ വെട്ടി ഉണ്ണിപെര ഉണ്ടാക്കി കളിക്കാനും തുടങ്ങും.
എന്നെ ഒരു പാട് അകര്ഷിച്ചരിന്നത് നങ്ങളുടെ വടക്കെ മുറ്റത്ത്‌ കൂട്ടി ഇടുന്ന തേങ്ങയും അത് പിന്നെ എണ്ണം കൊടുക്കുന്നതും എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടം ആയിരിന്നു.
ഒരു ദിവസം കാലത്ത് തന്നെ തക്ക ഉമ്മാനോട് എന്തോ പറയുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാന്‍ വന്നത്.
ന്റെ രജനിക്ക് ഒരു കല്യാണ കാരര്യം.....
ചന്തയില്‍ ചായ കച്ചോടം ആണ് ചെക്കന്.
രവിന്നാ പേര് ഒന് ഒരു പെങ്ങളും ഉണ്ട്,
ഓളെ ന്റെ മോനെ കൊണ്ടും താലി കെട്ടിക്കാം.........
ഒരു മാറ്റ കല്ല്യാണം അതാണ് പ്പോ നടക്കുക...
എല്ലാട് ന്റെ അടുത്ത് എവിടെന്ന കാശു...
ഇങ്ങനെ തുടര്‍ന്നു ഈ കല്യാണ ചര്‍ച്ചകള്‍.അവിടേക്ക് ചെന്ന എന്നോട് ഉമ്മ പറഞ്ഞു ..'നമ്മുടെ രജനിക്ക് ഒരു കല്യാണ ആലോചന വന്നിരിക്കുന്നു നീ അറിയോ ചെക്കന്  ചന്തയില്‍ ചായ കടയാണ് അവന്റെ പേര് രവിന്നാണ് നീ അറിയുമോ?
ആ  ഉമ്മ ഞാന്‍ കണ്ടിഉണ്ട് എനിക്ക് വലിയ പരിജയം  ഒന്നും ഇല്ല..
അത് കേട്ട തക്ക എന്നോട്...
നീ അറിയുമോ മോനെ എങ്ങേന്യുണ്ട് ചെക്കെന്‍?
എനിക്ക് അറിയാം ഒരു പാട് പരിജയം ഒന്നും ഇല്ല.
എന്നാലും ചെക്കന്‍ മോശം  ഇല്ല!
അവരുടെ കയ്യില്‍ ഉള്ളതും  കുറച്ചു  ആള്‍ക്കാരുടെ സഹായം കൊണ്ട് അവരുടെ കല്യണം നടന്നു.
അവരുടെ ജിവതത്തിലേക്ക്  ഒരു പുതിയ ആള്‍ കൂടി  വരുന്നു
എന്ന ആ സന്തോഷവാര്‍ത്തയുമായി തക്ക വിട്ടിലേക്ക്‌ വന്നു.
അവര്‍ ഒരു പാട് സന്തോഷവതിയാണ്.
കുറച്ചു മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം രജനി  ഒരു ആണ് കുഞ്ഞിനു ജന്മം നല്‍കി..
വളരെ കുറച്ചു കാലമാണ് അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു ആയുസ് ഉണ്ടായിരിന്നു...
ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ട് രജനിയുടെ കെട്ടിയവനു തിരെ സുഖം ഇല്ല എന്ന്.എന്താണ് അസുഖം ആര്‍ക്കും അറിയില്ല.
വളരെ കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് അത് നാട്ടില്‍ ഒക്കെ പാട്ട് ആയി.
അവനു പരസ്ത്രി ബന്തത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു മാറരോഗം ആണ് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു  ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ല.ഒന്ന്  മാത്രം ആണ് ഉള്ളത് മരണം..
അത് എത്രെയും പെട്ടന്ന് ഉണ്ടാകാന്‍  പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക.തക്ക വീടുകളില്‍ വരവും നിന്ന് അവരുടെ ജിവിതം ശെരിക്കും വഴി  മുട്ടി.
അവനെ ഒരു സെല്ലിലേക്ക് മാറ്റി.
അവര്‍ക്ക് ഉണ്ടായ കുട്ടിക്കും ആ രോഗം ഉണ്ടാകുമോ?
രജനിക്കും ഈ രോഗം ഉണ്ടാകുമോ?
ആ ഒരു പേടി എല്ലാവര്‍ക്കും ഉണ്ടായി.
സമുഹം  അവരെ ഒറ്റപെടുത്തി  തുടങ്ങി.
ഒരു ദിവസം എന്നെ കണ്ട തക്ക പൊട്ടി കരഞ്ഞു വാക്കുകള്‍ ഇല്ല എനിക്ക് പറയാന്‍  എന്ത് പറയും ഞാന്‍ അവരോട്?
പല  ഡോക്ടര്‍മാര് അവര്‍ സമീപിച്ചു ഇവരെയെന്ക്കിലും രക്ഷിക്കുക എന്നത് ആയിരിന്നു അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം...അങ്ങനെ അവര്‍ അലഞ്ഞു  ഒരു പാട് സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒരുപാടു
ഡോക്ടര്‍മാരും  ആശുപത്രി കളുംമായി അവരുടെ  ജിവിതം..പലരും പറഞ്ഞു  കുട്ടിക്ക് എന്തായലും അസുഖം ഉണ്ടാകും
അവരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയും ഡോക്ടര്‍മാരുടെ ശ്രമവും രണ്ടു പേര്‍ക്കും അതിന്റെ ഒരു അംശവും ഇല്ല എന്ന് അവര്‍ തെളിയിച്ചു..ഇപ്പോള്‍  അവന്‍ വളര്‍ന്നു ഒരു പയ്യന്‍ ആയി രജനി  ഇപ്പോളും ജീവിക്കുന്നു.
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 23:10 1 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Saturday, 22 January 2011
ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി ഉരികി തിര്‍ന്നു
സ്വന്തം ആയി എന്ത് നേടി
വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്നേ ഈ മരുഭുമിയിലെ
മാറാപ്പും പേറി.ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഈ മരുഭുമിയില്‍
വന്നു എന്തെന്ക്കിലും നേടാം ആ  പ്രതിക്ഷയും മനസ്സില്‍
ചിറകു മുളച്ചു എന്ത് ഒക്കയെ നേടി
അതില്‍ നല്ല ഒരു പങ്കും
മറ്റുള്ളവരുടെ വിഷമം മറ്റാന്‍ വേണ്ടി
മാറ്റി  വച്ച്. വിണ്ടും പ്രവാസ
നാളുകളിലേക്ക് സ്വോയം ഇറങ്ങി തിരച്ചു
ഇനി ഉള്ളത് എന്‍റെ സ്വപ്നഗ്രഹത്തിന് വേണ്ടി യുള്ള
പക്ഷികള്‍ കൂട് കൂട്ടുന്നത്‌ പോലെ എല്ലാം കൊത്തി വലിച്ചു
ഒരിമിച്ചു കൂട്ടി ഒരു കൂര വെച്ച്
അതില്‍ പത്തു നാള്‍ എന്‍റെ പ്രിയതമയോട്
Posted by റമീസ് മാറഞ്ചേരി at 14:13 0 comments
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Subscribe to: Posts (Atom)
ഇന്ത്യന്‍ വംശജന്റെ കൊല; ഇന്ത്യ ഓസ്‌ട്രേലിയയെ ആശങ്ക അറിയിച്ചു
"എന്റെ രണ്ടാം സുന്നത്ത് കല്യാണം"
Multiply വഴി ഈസിയായി ഹെയർ കട്ട് ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ..
.എന്റെ ഇന്നലകള്‍ .. 14.. സുബൈദ .
There was an error in this gadget
To listen you must install Flash Player.
ഞാന്‍ ഒരു മാറഞ്ചേരിക്കാരന്‍,കുറെ കാലം മല്യഷ്യയിലും സിങ്കപ്പൂര്‍ അവിടങ്ങളില്‍ ജിവിച്ചു.ഇപ്പോള്‍ ഒരു പാട് കാലം സ്വപ്നം കണ്ടു നടന്ന ദുബായ് എന്നാ മഹാനഗരത്തില്‍ നാലു വര്‍ഷം മുന്നേ എത്തി.മാറഞ്ചേരി എന്‍റെ നാടിനെ കുറിച്ച്. സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനിയും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു.ഇ.മൊയ്തു മൗലവി ജന്മനാട്.കേരളത്തിലെ ഒരു പുരാതന തുറമുഖ നഗരങ്ങളില്‍ ഒന്നായ പൊന്നാനിയില്‍ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി കിടക്കുന്നു,
View my complete profile
മാളുകളില്‍ കറങ്ങി തിര്‍കുന്ന ജിവിതം.
പ്രവാസികളുടെ ഒഴിവ് ദിനം ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ജിലവഴികുന്നത് പല മാളുകളില്‍ ആണ്. പ്രവാസിയുടെ  സ്വപ്നത്തിനു നിറച്ചാര്‍ത്ത് നല്‍കുന്നതും ഈ മാളുകല്‍...
നേരത്തെ തുടങ്ങും എന്‍റെ വീട്ടിലെ തെങ്ങ് കയറ്റം.രണ്ടു മുന്ന് സ്ഥലങ്ങളില്‍ തെങ്ങ് കേറാന്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വളരെ നേരത്തെ തന്നെ എല്ലാവരും എത്തും.. ...
ഇത് കലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന വര്‍ഷം കുറച്ചു ദിനം കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍  ഇവിടെ  നിന്ന് പടി ഇറങ്ങും ഒരിക്കലും തിരിച്ചു  കിട്ടാത്ത ആ കാലം ഓര്‍മകളില്...
പ്രവാസിയുടെ പ്രണയത്തിന്‍ പ്രാണ വേദന .......
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഒരു വര്ഷം തികഞ്ഞിട്ടില്ല . ഭാര്യയെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞു ആ ദിവസത്തേക്ക് 7 മാസം തികയുന്നു ... എല്ലാ വിരഹത്തിന്‍ വേദനയും വെടിയാന്...
കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികളാല്‍ നീ എന്നെ യാത്രയാകുമ്പോള്‍ അടുത്ത വരവിന്റെ പ്രതിക്ഷകളും മനസ്സില്‍ കുറച്ചിട്ട് ഞാന്‍ പടിയിറങ്ങുന്നു. ആ യാത്രയില്‍ നീ നല്‍കിയ സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകള്‍ മാത്രം ആയിരിന്നു.
http://parayankothichathu.blogspot.com. Watermark template. Template images by Jason Morrow. Powered by Blogger.