ml ml ml ml en en en ml en ml en ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en ml en ml ml en ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml en ml en en ml ml en ml en ml en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml en en ml en ml en ml en ml ml ml en ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en ml ml ml en ml en ml ml ml en en ml ml en ml en ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en ml en ml ml en ml en ml en ml en ml en ml ml en ml ml en ml en ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml ml en ml ml en ml ml ml en ml ml ml en ml en ml ml ml en ml en ml ml ml en ml en en ml en ml en en en de ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en en ml ml ml en fr ml ml ml ml en fr en ml cs en en da en en cs cs en cs en en cs cs cs en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml cs ml en es en
...ഒരു നിഴലു പോലെ അവള്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി...പിന്നെയും വന്നു.... ...കഥയായി....കവിതയായി....അന്നവള്‍ സ്വപ്നമായിരുന്നു...ഭ്രാന്തന്‍ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ ശേഷിപ്പുകളുമായി ഞങ്ങളിന്നു ഈ ചെറ്റപൊരയില്‍ ഒരു living in relationship ലാണ്......
Showing posts with label കഥ. Show all posts
അക്ഷരങ്ങള്‍ കുനുകുനെയുറങ്ങുന്ന വരികള്‍ക്കിടയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ വായു ശ്വസിക്കാനാവാതെ അവളിലെ പ്രണയം വിങ്ങിപൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉറക്കച്ചടവില്‍ അയാളുപേക്ഷിച്ച കോമയിലൂടെ അവള്‍ പതുക്കെ താഴെയിറങ്ങി. അലമാരയിലെ പൊടിപിടിച്ച ഡപ്പിയില്‍നിന്നും ചുവന്നമഷിയും വഴിതേടികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരിന്നു.
ഇരുട്ടായിരിന്നിട്ടും തങ്ങളിലെ രണ്ടാമന്‍റെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് അവരെ സ്വല്‍പ്പംപോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയില്ല.  'ഡിസിഷന്‍ മേയ്ക്കിംഗ് തിയറി'യുടെ സാധ്യതയിലൂടെ എത്രകഥകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി . ചുവന്നമഷി ഒഴുക്കിന്‍റെ ആവേശത്തില്‍ മതിലുകളും,വയലുകളും മലകളും കടന്ന് കുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു നിമിഷം അമാന്തിച്ചെങ്കിലും പുഴയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിടുന്നതുവരെ അവളും  അവനെ പിന്തുടര്‍ന്നു.
ലെവിനിയോസ്‌ തൊടുത്തുവിട്ട പുകച്ചുരുളുകളില്‍ നിശബ്ദനായ രാത്രി വിടവാങ്ങുകയാണ്. ഡോര്‍ബെല്ലിന്‍റെ ശബ്ദം കേട്ടു വാതില്‍ തുറന്ന അയാള്‍ കണ്ടത് കറുത്ത കട്ടി കണ്ണട ഒരു വൃദ്ധനെയായിരുന്നു.
'സെര്‍ ഞാന്‍ ശരണ്‍ പറഞ്ഞയച്ചിട്ടു വന്നതാ. മാറ്റര്‍ കിട്ടിയാല്‍ സൌകര്യമായിരിന്നു".
ലെവി മൂക്കൊന്നു പിഴിഞ്ഞു,ദേഷ്യം കടിച്ചമര്‍ത്തി പറഞ്ഞു "അതു ഞാന്‍ തന്നെയെത്തിച്ചോളാം".
എന്തോ പറയാനായി ആ വൃദ്ധന്‍ കൈയ്യുയര്‍ത്തിയെങ്കിലും അടഞ്ഞു വീണ വാതിലുകള്‍ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി.
ശരണിനെ ഫോണില്‍ ചീത്തവിളിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അയാള്‍ ഒരു സിഗരിറ്റിനു കൂടി തീകൊടുത്തിരുന്നു.
ശരണ്‍.. സി മൊയ്തു, നഗരത്തില്‍ ലെവിനിയോസിനുണ്ടായിരുന്ന ഒരേയൊരു കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു,. സുഹൃത്ത്‌ എന്ന പ്രയോഗം തന്നെ തെറ്റാവാം, ലെവിക്കു മറ്റൊരു പേരും ലോകവുമുണ്ടെന്നറിയുന്ന ഒരേയൊരാള്‍.,.
പരിചിതമായ ഇടങ്ങളിലെ എഴുത്തുകള്‍ക്ക് ജീവനുണ്ടാവും. പ്രതീക്ഷകളും പ്രത്യാശകളുമുണ്ടാവും. നിലച്ചുപോയതിന്‍റെ അവസ്ഥകള്‍ പൂപ്പലുകളുടെ അഭയസ്ഥാനമാണ്. ലെവിനിയോസ്‌ വിവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ സ്വയം പൂപ്പലായി മാറുകയായിരിന്നു. കണ്‍മുമ്പിലുള്ളവയെ പേനതുമ്പുകളില്‍ നിന്നടര്‍ത്തിമാറ്റി അവനറിയാത്ത റഷ്യയിലെ തെരുവുകളില്‍ ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ വീടുകളില്‍ അന്തിയുറങ്ങി, ഭോഗിച്ചു, കാഷ്ടിച്ചു, പ്രണയിച്ചു...
ആരും വഴിമാറാന്‍ പറഞ്ഞില്ല. പുതിയ ഇടങ്ങളില്‍  ഭ്രാന്തനെ പോലെയലയാന്‍  കഴിഞ്ഞില്ല. ചങ്ങലകള്‍ മുറുകി പഴുത്തു വ്രണമായിമാറുമെന്നവന്‍ ഭയന്നു.
ലോകത്തെ നഗ്നമാക്കുന്ന പുതുമയുടെ കണ്ണുകള്‍.,. അവരുടെ ചിറകായിരിക്കണം... ഒഴുകുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമാകണം.. 'ലൈവി'ന്‍റെ ആദ്യപുസ്തകം. ശരണ്‍ പുതിയ പബ്ലിക്കേഷന്‍ ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ ആഗ്രഹിച്ചതിതാണ്. അന്ധകാരം അറുത്തുമാറ്റപ്പെടുമ്പോള്‍ പൊട്ടുന്ന ചങ്ങലകള്‍ ഒന്നു ലെവിനിയോസിന്‍റെതാവണമെന്നു അയാള്‍ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിച്ചു.
ശരണിനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടത് ശരിയായില്ലെന്നു ലെവിക്കു പിന്നീടു തോന്നി.അയാള്‍ ഒരിക്കലും അത്തരത്തില്‍ ട്രീറ്റ് ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയല്ല. ആ വൃദ്ധന്‍റെ കട്ടി കണ്ണടയാണ് തന്നെ  ദേഷ്യപ്പെടുത്തിയത്. അതിനു പിന്നില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍ ഭയപ്പെടുന്നതെന്തിന്. കൃത്യമായ ഉത്തരമില്ല. അപ്രശസ്തമായ റഷ്യന്‍ കഥകളില്‍ കട്ടികണ്ണടകള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചതിയും വഞ്ചനയും. കഥാകാരന്‍മാരുടെ കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങളില്‍ രൂപപ്പെട്ടതെന്നു തെറ്റുധരിക്കുന്ന ബിംബകല്‍പ്പനകള്‍ എന്‍റെ സ്വാഭാവിക ഇടപെടലുകളില്‍ പങ്കുകൊള്ളുന്നതിനെ ഭ്രാന്ത്‌ എന്നു തന്നെ വിളിക്കാം.
ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയില്‍ നിന്നു മാത്രമല്ല യാന്ത്രികതയില്‍ നിന്നും മോചനം തേടണം. തന്‍റെ പഴയ പേരു ചികഞ്ഞെടുക്കാന്‍ അയാള്‍ ഒരു വിഫല ശ്രമം നടത്തുകയും ചെയ്തു. പുതിയ ഒന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കണം. പേരു തന്നെ അനാവശ്യമായി തോന്നാറുണ്ട്. അച്ഛനോ അമ്മയോ കാമുകിയോ ഇല്ലാത്ത അയാള്‍ക്ക്‌ പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഉള്ളില്‍ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ് പേരുകള്‍.
അയാള്‍ ആദ്യമായി വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത 'രണ്ടു പിതാക്കന്‍മാര്‍' അതിലെ ഒരു പിതാവ് സന്തോഷം വരുമ്പോള്‍ ചൂണ്ടയുമായി മീന്‍പിടിക്കാനിറങ്ങുമായിരുന്നു. ഭൂതകാലവുമായി വേര്‍പിരിയാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ ലെവിനിയോസ്‌ കൂടെകൊണ്ടുവരാന്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി ആഗ്രഹിച്ച ഇതൊന്നുമാത്രമായിരുന്നു. ലെവി അത്താഴത്തിനു ക്ഷണിച്ചപ്പോള്‍ ശരണ്‍ തിരക്കിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അയാള്‍ 'നോ'യെന്നു പറഞ്ഞില്ല.
സന്ധ്യയോടെ എഴുത്തുമുറിയിലേക്ക് ലെവിചെന്നു. പേപ്പറുകള്‍ താഴെ വീണു കിടക്കുന്നു. മഷികുപ്പിയും. പൂച്ചയുടെ പണിയായിരിക്കും. ലെവിനിയോസിനിത് നിസ്സാരമായിരിക്കാം  പക്ഷെ തനിക്കിത് നിസ്സാരമല്ല. അവന്‍ പതുക്കെ അതൊക്കെ അടുക്കി വെച്ചു. എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന കഥ ഒന്നുകൂടി വായിച്ചു നോക്കി. ഛെ ഇവളെന്താ ഇങ്ങനെ? നീയിങ്ങനെ ആയാല്‍ മതിയാവില്ല. പ്രണയവും വിപ്ലവവും വേണം. അയാള്‍ എഴുതാന്‍ തുടങ്ങി.  അക്ഷരങ്ങള്‍ കരയുന്നു. പതുക്കെ അതൊരു കൂട്ടനിലവിളിയായി. കൈകള്‍ വിറക്കുന്നു.വിയര്‍പ്പ് ഒറ്റിവീണു അവരുടെ കണ്ണീരുമായി ലോഹ്യം പങ്കിടുന്നു. അടുക്കളയില്‍ ജീവിതത്തില്‍ അയാള്‍ക്കാദ്യമായി കിട്ടിയ ചുവന്ന മത്സ്യം എണ്ണയില്‍ പൊരിയുന്നു.
കണ്ണുകള്‍ വളരെ വേഗം സഞ്ചരിക്കുകയാണ്, കാലുകള്‍ പുറകെയും..  കാഴ്ചകള്‍ക്കൊപ്പം ഓടിയെത്താന്‍ വിഷമിക്കുകയാണ് പാവം അവന്‍..,..
കറുപ്പും വെളുപ്പും ആനന്ദപൂര്‍വ്വം നൃത്തമാടുകയാണ്. ചതുരംഗകളത്തിലെ നിര്‍ജീവമായ പടയാളികള്‍ക്കു പകരം ആയുധസജ്ജരായ പടക്കൂട്ടങ്ങള്‍. അശ്വാരൂഢന്‍മാരും ആനയും മന്ത്രിയും.. എല്ലാവരും തയ്യാറായി നില്‍ക്കുകയാണ്. യുദ്ധം വഴിതേടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..
രാജാവിനെ മാത്രം കാണാനില്ല. വരുമായിരിക്കും, ഭീരുവായ രാജാവിന്‍റെ പടയാളികളല്ലവര്‍..,.കണ്ണുകളില്‍ പോരാട്ടവീര്യത്തിന്‍റെ തീക്ഷണതയുണ്ട്.. അവരുടെ പടനായകന്‍ ഞാനാണോ? ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങിയ വയറിനെ ഒരു ശ്വാസം കൊണ്ടു ഞാനുള്ളിലാക്കി.
കാഴ്ച കാണിച്ച ലോകത്തിലെത്താതെ പിന്തിരിഞ്ഞോടിയാലോ?... കാലുകള്‍ അനുസരിക്കുന്നില്ല, ആ യുദ്ധമുഖം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.മനസ്സും ശരീരവും ഒരു ബിന്ദുവില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥ ദ്രുവങ്ങളിലേക്ക് വേര്‍പിരിയുക. എന്നിലേക്ക് ഭയം ഓടിയെത്തുകയാണ്. ബെന്യാമിന്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിയതുപ്പോലെ "അവന്‍റെ നിസ്സഹായവസ്ഥയില്‍ മനുഷ്യന്‍ എത്ര അധീരനായി പോകുന്നു..
നീ വേശ്യയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?... അശരീരിയാണോ? കണ്ണുകള്‍ക്കു മുന്നിലെത്തിയ കറുപ്പുനിറം  യുദ്ധത്തിന്‍റെ നിറമാകുന്നതെങ്ങനെ. യുദ്ധത്തിന്‍റെ ഇടം നിശബ്ദതയുടേതു കൂടിയല്ലേ.
അവിടെ മനുഷ്യന്‍റെ ശബ്ദങ്ങള്‍ മ്യൂട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. വെടിയൊച്ചകള്‍ക്കിടയില്‍  ചിലപ്പോള്‍ സമാധാനത്തിന്‍റെ നിലവിളി കേള്‍ക്കാം.. പതുക്കെ അവയും അപ്രത്യക്ഷരാകും.അവസാന നാളുകളില്‍ അവര്‍ക്ക് തിരിച്ചു വരണമല്ലോ!
കാതുകളില്‍ പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടു ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കപെടുകയാണ് "നീ വേശ്യയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?"
അവള്‍ക്കുമറിയില്ലേ പുനത്തിലിന്‍റെ വേശ്യയെ.. ധര്‍മ്മവും കര്‍മ്മവും തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്ത മറ്റു ശിഷ്യര്‍ക്ക്മുന്നില്‍  ഗുരുവിനോട് ഉറക്കെ ദൃഡസ്വരത്തില്‍ ഞാനൊരു അഭിസാരികയാവാന്‍ പോകുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞ കുഞ്ഞിക്കായുടെ ആ സുന്ദരിയെ..  പ്രണയനാളുകളില്‍ ലൈബ്രറിയിലെ ഒഴിഞ്ഞമൂലയില്‍ നമുക്ക് കൂട്ടിരുന്നവള്‍.
ഓഖ എറണാകുളം എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ഗോവയിലെത്താറായി,.... കൊങ്കണുകളിലെ പുലര്‍ച്ചകള്‍  നേരത്തെ ഉടുത്തൊരുങ്ങി വരും....  സജിയും ടീമും എയര്‍ഫോഴ്സുകാരന്‍ തന്ന മിലിട്ടറിസാധനം മിക്സ്‌ ചെയ്യുന്നതിലെ തിരക്കിലാണ്.... പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റിന്‍റെ തണുപ്പ് ഒഴിവാക്കാന്‍ അവന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു..... "എടാ ഗോപാ നിനക്ക് വേണ്ടേ സൊയമ്പന്‍ സാധനമാടാ."....
കറുത്ത മഷികളും വരകളുമായിരുന്നു ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍,........ ചായകൂട്ടിലെ ചിത്രകാരനെ അവള്‍ക്കു വേണ്ട..... അവളുടെ പാറിപറക്കുന്ന എണ്ണ തൊടാത്തമുടി,.. കീറിപറഞ്ഞ ബ്ലൌസ്സിനുള്ളില്‍ നിന്നും എത്തിനോക്കുന്ന മുലകണ്ണുകളിലെ അന്ധത,.. ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്‍റെ മൂക്കട്ടയുടെ ഭാരം പോലും അവളുടെ ശുഷ്കിച്ച കാലുകളുടെ ഗതിവേഗത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.... ചിത്രകാരന്‍റെ ജന്മത്തെ  ശപിച്ചു ഒരു കവിയായിരുന്നെങ്കില്‍,..... അവളില്‍ ഞാന്‍ വേഗമലിഞ്ഞേനെ.....
'മലയാളികളുടെ ലൈംഗികതയെ സംതൃപതിപ്പെടുത്താനാണ് ഇന്നു തെണ്ടികള്‍ സിനിമയെടുക്കുന്നത്,.. ഇവന്‍മാരെയൊക്കെ ചന്തി ചാട്ടവാറു കൊണ്ട് അടിച്ചുപൊട്ടിക്കണം'
മലയാളസിനിമയെ അതിരൂക്ഷമായി വിമര്‍ശിക്കുകയാണ് ബിനോയ്‌,.റമ്മിന്‍റെ മണവും അയാളുടെ  ശബ്ദവും തീവണ്ടിയുടെ വേഗതയുമായി മത്സരിക്കുകയാണ്......
"നീ നേരെ ഇങ്ങോട്ടെക്കല്ലേ? അതോ?" അമ്മയുടെ അതോകളില്‍ ഞാനും   ലോകവും അമ്മയും അച്ഛനും ഓര്‍മ്മകളും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,....
യാത്ര പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ തന്നെ അവന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു... "ഗോപാ നിന്‍റെ ചായങ്ങള്‍ തിരിച്ചു വന്നപാടെ തീരും,... അത്രക്കും നല്ല കാഴ്ചകളുണ്ട് ജാംനഗറില്‍""," അവന്‍റെ ചേച്ചിയും ഭര്‍ത്താവും കുറെ കാലമായി അവിടെ താമസിക്കുന്നു,...
തീവണ്ടിയാത്രകള്‍ക്കിടയില്‍ കണ്ടവഴികള്‍ അതു സാധൂകരിച്ചുമിരുന്നു......
പക്ഷെ തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ അവള്‍ മാത്രമല്ലെയുള്ളൂ,... കറുത്തവരകള്‍ പിന്നെയും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നു....
അമ്മയെ വീണ്ടും പറ്റിച്ചു,....നേരെ കോഴിക്കോടേക്കാണ് വച്ച് പിടിച്ചത്‌,... ചിത്രം കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യണം,.. എന്നിട്ടുവേണം വീട്ടിലേക്കു പോകാന്‍.....,.... പിക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ ശിശി വന്നത് കൊണ്ട് കാര്യം എളുപ്പായി,...അവന്‍റെ വീട് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ  ആര്‍ട്ട് ഹൌസ്......
ആദ്യം കണ്ണുകള്‍,.... അവയില്‍  പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.....ആരെയോ തിരയുകയായിരുന്നു,......വരകള്‍ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു..മനസ്സിലെ ഭാരം അലിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു...
"ഗോപേട്ടാ പെട്ടെന്ന് വാ' .....ശിശിയല്ലേയിത് ചായ മേടിക്കാന്‍ പോയ ഇവനെന്തു പറ്റി.... അപ്പോഴേക്കും അവന്‍ ബൈക്ക് പിന്നെയും സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു..... ആലിക്കായുടെ ചായപീടികയും കഴിഞ്ഞു അവന്‍ നീങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്..... റെയില്‍പാളത്തിനടുത്തൊരു ആള്‍ക്കൂട്ടം,... തിരക്കിനുള്ളില്‍ നിന്നാണത് കണ്ടത്,.... ആരോ കടിച്ചു കീറിയ നാലുവയസ്സുകാരി,... അതിനടുത്തൊരമ്മ..... അവള്‍ കരയുന്നില്ല.....
ചുമന്ന ചായം വരച്ചുവച്ച കണ്ണുകളില്‍ ഒഴുകികൊണ്ടിരിക്കുന്നു,...... നിറങ്ങള്‍ വരകളോട് കയര്‍ക്കുന്നു പുഴയിലേക്ക് നടക്കുന്നു,................ ഞാന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ...............
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 05:40 17 comments:
Wednesday, 20 February 2013
സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികളിലെ ഇരുട്ടിന്‍റെ സാന്ദ്രത തന്നെ ഒരു രീതിയിലും ബാധിക്കുന്നില്ലെന്നമട്ടില്‍ എളുപ്പത്തിലായിരുന്നു അയാളുടെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര. ചെറിയ നഗരത്തില്‍ നിന്നും വലിയ നഗരത്തിലേക്കുള്ള വളര്‍ച്ചയില്‍ വടകരയ്ക്ക് പുതിയ അധിപന്‍മാരുണ്ടായപ്പോഴും ആരൊക്കെയോ മറന്നു വെച്ച ഈ കുടുസ്സു വഴിയോര്‍ത്ത് അയാള്‍ പലപ്പോഴും അത്ഭുതപെടാറുണ്ടായിരുന്നു. തന്‍റെ കടയില്‍ നിന്നും ബസ്സ്‌സ്റ്റാന്‍ഡിലെത്താന്‍ ദൂരം കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും  ഈ വഴി തന്നെയാണ് അയാള്‍ എന്നും  യാത്രക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാറ്.
കോടതിയുടെ മുന്നിലായിട്ടായിരുന്നു അയാളുടെ ആയുര്‍വേദ മരുന്നുകട. ഇടതും വലതും വശങ്ങളില്‍ വസ്ത്രങ്ങളുടെ പുതിയ സൌധങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങിയപ്പോള്‍ വെള്ളയില്‍ പച്ച മഷിയില്‍ എഴുതിയിരുന്ന നരച്ച  കടയുടെ ബോര്‍ഡ്‌ മാത്രമല്ല കട തന്നെ ഞെരുങ്ങിയതായി തോന്നി. പാരമ്പര്യത്തിലുള്ള കടത്തനാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസമാകണം അയാളുടെ കടയുടെ നിലനില്‍പ്പിന് കാരണം. പലരുടെയും വൈദ്യരെന്ന അഭിസംബോധന വൈദ്യരല്ലാഞ്ഞിട്ടും അയാളില്‍ അഭിമാനബോധമോ അപകര്‍ഷതയോ ഒന്നും സൃഷ്ടിക്കാറില്ല... മാറ്റത്തോട് വല്ലാത്തൊരു വിമുഖതയാണയാള്‍ക്ക്, ചിരിയില്‍ നിന്നും ദേഷ്യത്തിലെക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ഭാവത്തിലെക്കോ മാറാന്‍ അയാള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. കൂടപിറപ്പായ നിസംഗത വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലാതെ കൊണ്ടുനടക്കാന്‍  ശ്രമിക്കുന്നു. അയാള്‍ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു പോലും വേഗത വളരെ കുറവാണ്, ദിവസേനയുള്ള യാത്രയില്‍ തിക്കോടി പഞ്ചായത്ത് സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങുകയും അവിടെ നിന്നു രണ്ടര കിലോമീറ്ററുകള്‍ നടന്നു കൊപ്പരക്കണ്ടത്തില്‍ എത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ശീലത്തില്‍ ചെറിയൊരു മാറ്റം വരുത്തിയത് ഇപ്പോഴാണ് വിരളമായി ഒന്നു ജീപ്പ് സര്‍വീസില്‍  കയറും അത്ര മാത്രം.
നരച്ചു തുടങ്ങിയ ബാഗ് ചുമലിലിട്ടു കൈകള്‍ വീശിയുള്ള അയാളുടെ നടത്തം ഒരു തലമുറയുടെ സമയസൂചികയായിരുന്നു. കാലത്തിന്‍റെ നടത്തില്‍ സ്വന്തം സമയം മറന്നവര്‍ ഈ മനുഷ്യന്‍റെ സമയവും പതുക്കെ മറന്നിരിക്കുന്നു. നിശബ്ദത യുടെ സഹാചാരിയായിരുന്നവന്‍ നാട്ടിലെന്നും ഒരു കാണിയായിരുന്നു. നാലാള്‍ കൂടുന്നിടത്തെ അച്ചടക്കമുള്ള ശ്രോതാവ്‌. ആ നിശബ്ദത വീട്ടിലേക്കു കൂടി പരന്നതോടു കൂടിയാണ് സഹധര്‍മ്മിണി പശു വളര്‍ത്തിലേക്കും കുടുംബശ്രീയിലേക്കും തന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തന മണ്ഡലം വ്യാപിപ്പിച്ചത്.
കഴിഞ്ഞ കുറെ വര്‍ഷത്തെ ആഴ്ചപതിപ്പുകളെ ലക്കങ്ങളുടെ അവരോഹണ ക്രമത്തില്‍ അടുക്കി വെക്കുന്ന ഭാരിച്ച ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായതിനാല്‍ മുറ്റത്ത് നില്‍ക്കുന്ന പോസ്റ്റ്‌മാനെ അയാള്‍ക്ക് ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. പോളിസിലെറ്ററുകളും ബാങ്ക് നോട്ടീസുകളും മാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്തു ശീലിച്ചിരുന്ന പോസ്റ്റ്മാന്‍ അയാള്‍ക്ക് ആ കത്ത് അത്യാഹ്ലാദത്തോടെടെയാണ് നല്‍കിയത്, എന്നാല്‍ അയാള്‍ അതു മേശയുടെ മുകളില്‍ വെച്ച് തന്‍റെ ജോലിയില്‍ വ്യാപൃതനാകുകയാണ് ചെയ്തത്. രാത്രിയിലാണ് ആ കത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മ തന്നെ അയാള്‍ക്ക്‌ വന്നത്.
ഇതെന്‍റെ മാത്രം കഥയല്ല,ഞങ്ങളുടെ ജീവിതമാണ്.
"വെറുതെയൊന്നു ഈ വഴിക്ക് നടക്കാനിറങ്ങിയത് നന്നായി ഹജ്ജുമ്മയുടെ പറമ്പില്‍ അമ്മിണികുട്ടിയുണ്ട്എന്തെങ്കിലും വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞിരിക്കാം, പക്ഷെ അവള്‍ക്കു പേടിയാണ് "ഇപ്പൊ പോ, നാരാണെട്ടന്‍ വരും ജാനകിയമ്മ വരും" അവള്‍ എല്ലാരേം ഭയക്കുന്നു,  അവളെ പോലുള്ള പശുക്കള്‍ക്ക് അവരുടെ രക്ഷാകര്‍ത്താക്കളെ ഭയക്കേണ്ടി വരും...എനിക്കാരെയും ഭയക്കേണ്ട ഞാന്‍ അലഞ്ഞു തിരയുന്ന കാളയല്ലേ....
എന്താ അമ്മിണിക്കുട്ട്യെ നിങ്ങളെ വളര്‍ത്തുന്നോര്‍ക്കെല്ലാം ഇങ്ങനെ പഴഞ്ചന്‍ പേരുകളായി പോയത്? ഒരു 'ഡോണ മയൂരയോ' ഒരു 'റൈനിയോ' ഒക്കെ നിന്നെ എപ്പോഴാ വളര്‍ത്തുക? അങ്ങനെ അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ വലിയൊരു അസ്ഥിത്വപ്രശ്നമിട്ടു കൊടുത്താലും അവള്‍ നിശബ്ദയായിരിക്കും. ചിലപ്പോ ഒന്നും മനസ്സിലായി കാണില്ല പാവം!ബന്ധനസ്ഥയാണെങ്കിലും പുല്ലും പുഷ്ടിയൊക്കെ കിട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ ചിലപ്പോള്‍ അതാവാം?
മാഷെ, അല്ല നിങ്ങളെ അങ്ങനെ വിളിക്കാമോ? എനിക്കറിയാം ഇങ്ങള് മാഷോന്നും അല്ലാന്നു...വൈദ്യരല്ലേ?...... മിനിഞ്ഞാന്ന് അപ്പുറത്ത് പറമ്പിന്നു കറുകയോ മറ്റോ പറിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്......എനിക്ക് ഇങ്ങള് മാഷ്‌ തന്ന്യാ......നിങ്ങളുടെ ആള്‍ക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ പെണ്‍ഭ്രൂണഹത്യകള്‍ പെരുകുന്നണ്ടല്ലോ? ഇവിടെയും ഹത്യകള്‍ അവസരമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞങ്ങള്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ വധിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു...... ഞങ്ങളുടെ ആണ്‍ഭ്രൂണങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പെണ്‍ഭ്രൂണങ്ങളും എവിടെവെച്ചെങ്കിലും കണ്ടു മുട്ടിയാല്‍ കരയുക തീര്‍ച്ചയായും ഒരു പോലെയാകും.
"വേദനകള്‍ കുഴിച്ചുമൂടാനുള്ളതല്ല അത് വേദനിച്ചു തന്നെ തീര്‍ക്കണം" ഒരു ചങ്ങാതി പണ്ട് പറഞ്ഞാതാണ്..ഞങ്ങളുടെ വിധി.,...വേനല്‍ ചൂടില്‍ സൂര്യരശ്മികള്‍ താണ്ഡവനടനമാടുകയാണ്. കത്തുന്ന വയറില്‍ വിശപ്പിന്‍റെ കനവും പേറി ഈ പകലിനെ നേരിടണം ...രാത്രികള്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ഒരു പാട് സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണാറുണ്ട്‌., അനാഥത്വം എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെ വേട്ടയാടാറില്ല അതെന്‍റെ അനിവാര്യതയാണ്.
നിലാവും നിശബ്ദതയും കാമുകികാമുകന്‍ മാരത്രേ?..അവരൊന്നിച്ച ആ ദിവസമാണ് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് എനിക്ക് അമ്മിണിക്കുട്ടിയോട് കലശലായ പ്രേമമാണ്...അവളുടെ വെളുത്ത നിറം .....കണ്ണുകള്‍ക്കിടയിലെ പൊട്ടു പോലുള്ള കറുത്ത പുള്ളി എത്ര നേരം നോക്കിയിരുന്നാലും മതി വരില്ല. സഹവാസിയോട്  ഈ കാര്യം അവതരിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ പറയുകയാണ് "കാളകള്‍ പശുക്കളെ പ്രണയിക്കാറില്ല, അത്  നിഷിദ്ധമാണ് വേണമെങ്കില്‍ ഭോഗിക്കാം ഒരു തരം മനുഷ്യന്‍മാര്‍ പറയുന്ന ഗന്ധര്‍വ്വന്‍ മാരെ പോലെ ,പ്രണയമാണ് അവരുടെ ആയുധം നമുക്കുള്ളത് കരുത്തും സ്വാതന്ത്ര്യവും.,.... അവനറിയാവുന്ന പൂര്‍വികരുടെ അടങ്ങാത്ത കാമത്തിന്‍റെയും കീഴ്പ്പെടുത്തലുകളുടെയും വീരസാഹസിക കഥകള്‍.
അവനോടു വല്ലാത്ത ഈര്‍ഷ്യ തോന്നി പ്രണയം കാമമല്ലെന്നും മറ്റൊരു വികാരമാണെന്നും അതില്‍ സ്നേഹമുണ്ടെന്നും സൌഹൃദമുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു നോക്കി...എന്തു കാര്യം അവന്‍ പഴയ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ജീവിക്കുകയാണ്... ഗന്ധര്‍വ്വന്‍ മാരെ പോലെ നടന്ന പൂര്‍വ്വികര്‍ എന്തു നേടി, ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാല്‍ വലിച്ചെറിയുന്ന മനുഷ്യന്‍റെ ആതിഥ്യമരുളി അച്ഛനെയറിയാത്ത കുറെ സന്താനപരമ്പരകളെ സൃഷ്ടിച്ചു..
നിസ്സഹായായവരുടെ വിചാരവും വിലാപവുമെല്ലാം തൊഴുത്തിലെ കയറില്‍ കുടുങ്ങി കിടക്കുകയായിരിന്നു അപ്പോഴും...
സ്ത്രീകള്‍ പ്രസവിക്കാനുള്ള യന്ത്രങ്ങളും പുരുഷന്‍മാര്‍ ഉപയോഗശൂന്യരാണെന്നുമുള്ള നിഗമനത്തിലെത്തിയ മനസ്സ് മരവിച്ച ശാസ്ത്രകാരന്‍മാരുടെ  പരീക്ഷണങ്ങള്‍....,... ഞങ്ങളുടെ പ്രണയങ്ങളെ നിഷേധിച്ചവര്‍ തന്നെ രണ്ടു മിനുട്ടും സിറിഞ്ചുമുപയോഗിച്ചു ഞങ്ങളുടെ ലൈംഗികതയെ പൊളിച്ചെഴുതി..അവര്‍ക്കത് വിപ്ലവവും ഞങ്ങള്‍ക്കത് വികാരങ്ങളുടെ മരണവുമായിരുന്നു.
ഞാന്‍ വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.     അമ്മിണിക്കുട്ടിയോടെനിക്ക് പറയണം നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു , പാടങ്ങളിലൂടെയും റോഡുകളിലൂടെയും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ദിവസമെങ്കിലും പ്രണയിച്ചു നടക്കണം. നമുക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടത് നമുക്ക് അനുഭവിക്കണം. കോട്ടയിലപ്പന്‍റെ മുന്നില്‍ നിന്നു പറയണം ഇവളെന്‍റെ പെണ്ണാണ്...
അവരറിഞ്ഞാല്‍ എന്നെ കൊന്നു കളഞ്ഞേക്കാം... ആ മരണത്തെ ഞാന്‍ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു, പ്രണയത്തിന്‍റെ രക്തസാക്ഷിയാവണമെനിക്ക് ഗന്ധര്‍വ്വ പൂര്‍വ്വികന്മാരുടെ മനംമടിപ്പിക്കുന്ന കഥകളില്‍ നിന്നും വരും തലമുറക്കെങ്കിലും മോചനം വേണം....
കാലുകളിലെ ഊര്‍ജ്ജം എന്നെ നടക്കാനനുവദിച്ചില്ല. ഞാന്‍ ഓടുകയാണ് പപ്പന്‍റെ പച്ചക്കറികടയും അമ്പലത്തറയുമെല്ലാം നൊടിനേരം കൊണ്ട് ഞാന്‍ പിന്നിട്ടു. നാരായണേട്ടന്‍റെ വീട് അത് മാത്രമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. തൊഴുത്തില്‍ അവളെ കാണുന്നില്ല, ഹജ്ജുമ്മയുടെ പറമ്പിലുണ്ടാകും.....ഇല്ല അവിടെയും ഇല്ല...എവിടെ പോയി ഇവള്‍?.... തിരിച്ചു വീടിന്‍റെ തെക്കെ പറമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴാണ് അവിടെ എന്തോ കുഴിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടത്.....തൊട്ടടുത്തു അമ്മിണിക്കുട്ടിയുടെ കയറും  ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ അവളെ ബന്ധനസ്ഥയാക്കിയ കയര്‍.....,.... അവള്‍ മോചിതയായിരിക്കുന്നു തനിച്ചു..... ഈ ലോകത്തിനി അവളില്ല... ഇനിയെന്‍റെ ആത്മാവും........ ഇത് മാഷ്‌ക്കുള്ള എഴുത്താണ്....ആത്മാവിന്‍റെ എഴുത്ത്....
ആകെ ക്ഷീണിതനായ അയാള്‍ കത്തു വായിച്ച കഴിഞ്ഞ ഉടനെ തന്നെ അത്താഴം പോലും കഴിക്കാതെ നേരെ മുറിയിലേക്ക് പോയി,അതു പതിവുള്ളതിനാല്‍  ഭാര്യ  പണിയെല്ലാം തീര്‍ത്തു കുളിയും കഴിഞ്ഞു താഴെ വന്നു കിടന്നു .....അയാള്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ പോലെ അവളെ കോരിയെടുത്ത് കട്ടിലില്‍ കിടത്തി...... തോര്‍ത്തിയിട്ടും നെറ്റിയില്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന വെള്ളതുള്ളികളുടെ മുകളില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ പതിയെ പതുപ്പിച്ചു,,,അവള്‍ക്കൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നു....അയാള്‍ക്കൊരു തിരിച്ചറിവും.......
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 02:26 10 comments:
Saturday, 29 December 2012
"മൈതാനത്ത് ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന പതിനൊന്ന് പിക്കാസോമാരാണവര്‍"""""' വല്ലാത്തൊരു സൌന്ദര്യബോധവും കൃത്യതയുമുണ്ട് അവരുടെ ഓരോ നീക്കങ്ങള്‍ക്കും. 'നെഞ്ചോടടുപ്പിക്കുന്ന പന്തിന്‍റെ അനുഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച്' ഒരു കളിയെഴുത്തുകാരന്‍ പറഞ്ഞതും ഓര്‍ത്തുപോകും .ബാര്‍സലോണയുടെ കളികള്‍ അത്രെമേല്‍ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.പഴയ പാടവരമ്പത്ത് എന്നോടൊപ്പം കളിച്ച  അഖിലും ജിഷാനുമൊക്കെയായി മാറിയിരിക്കുന്നു സാവിയും ഇനിയെസ്റ്റയുമെല്ലാം.ഗാര്‍ഡിയോള വടക്കേ പറമ്പിലെ അശോകേട്ടനും.
സെന്‍റര്‍ബാക്ക് കളിക്കാരനായിരുന്ന ഞാന്‍ മെലിഞ്ഞ കാലുകളിലെ ഊര്‍ജ്ജപ്രവാഹമായ മെസ്സിയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് വൈരുധ്യാത്മകമായിരിക്കാം പക്ഷെ അവള്‍ക്കിഷ്ടം സാവിയെയായിരുന്നു 'നീക്കങ്ങളുടെ സൂത്രധാരന്‍'. അതിലത്ഭുവുമില്ല അവളെന്നിലും ഇഷ്ടപെട്ടതും അതു തന്നെയല്ലേ!
'ഐന്‍' എന്നൊരൊറ്റ നാടകത്തിലൂടെ ടൌണ്‍ഹാളില്‍ തുടങ്ങി അവിടെ തന്നെയവസാനിച്ച നാടകവിദ്യാര്‍ഥിയിലെ സൂത്രധാരന്‍......... ..' .മേതിലിന്‍റെ  കഥകളിലെ ഗൂഡസ്വഭാവവും, പിടികിട്ടാത്ത കഥാപാത്രങ്ങളും.....അവയെ നാടകവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ആരോ പ്രസംഗിക്കുമ്പോള്‍ മേതിലിനെ വായിക്കാത്ത സൂത്രധാരന്‍ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി മാനാഞ്ചിറയിലെത്തിയിരുന്നു.
'ഗോള്‍...... ... ഗോള്‍ ' ഒച്ചത്തില്‍ കൂകി വിളിച്ച് അവള്‍ ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു നൌക്കാമ്പിലും ആഹ്ലാധാരവങ്ങള്‍ക്ക് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. കറ്റാലന്‍ സുന്ദരിമാരുടെ അര്‍ദ്ധനഗ്നമേനിയിലേക്ക് ക്യാമറകള്‍ ഫോക്കസ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്യാമറ കണ്ണുകളുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ചുള്ള സ്വകാര്യചര്‍ച്ചയില്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു "അവനു സ്വന്തം കണ്ണുകളില്ല...പിറകിലിരിക്കുന്ന അപരന്‍റെ കണ്ണുകളിലൂടെ അവന്‍ കാണുന്നു.
"നോ സണ്ണി നെവര്‍.... അങ്ങനെ  ഒരുത്തനെ മാത്രം കുരുതി കൊടുത്ത് നിങ്ങളെല്ലാം രക്ഷപ്പെടെണ്ട.... നീയുള്‍പ്പെടുന്ന പുരുഷാധിപത്യത്തിനു ഇന്നും ഞങ്ങള്‍ ചരക്കാണ് ഉപഭോഗ വസ്തുവാണ് അവരത് ഭംഗിയായി മാര്‍ക്കറ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു".
അതിനുശേഷം പലപ്പോഴായി എന്‍റെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകളും, അവളുടെ സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തകളും..... ഈ പ്രയോഗം പോലും തര്‍ക്കങ്ങല്‍ക്കു തുടക്കമായിട്ടുണ്ട്...
ക്ലോക്കുകളിലെ സൂചികളുടെ നിരന്തര ചലനം രാത്രികളുടെ നിശബ്ദതയെ വല്ലാതെ ഭേദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.സമയം പുലര്‍ച്ചെ മൂന്നു മണിയായിട്ടും ഡിജിറ്റല്‍ ക്ലോക്കുകള്‍ക്ക് ഭാവവ്യത്യാസമില്ല.ലോകത്തിന്‍റെ സൌന്ദര്യ നിരീക്ഷണം ഡിജിറ്റല്‍ ക്ലോക്കുകളെ പോലെ സാധാരണമായിരിക്കുന്നു.
"നീന,അടുത്ത മാച്ചിനു ഞാന്‍ വരുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല തുരുത്തിലേക്കൊന്നു പോകണം.....ജനുവിന്‍റെ തുരുത്ത്....നാടകങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളുമല്ല ബാര്‍സയുടെ കളികളാണ് എന്നെയും നീനയെയും ഇപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ അടുപ്പിക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു...
പുലര്‍ച്ചെയായതിനാല്‍ ബസ്സില്‍ തിരക്കു കുറവായിരുന്നു.ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണവും പഴയ ഏതോ ഒരു ഭക്തിഗാനവും അമ്പല പ്രതീതി സൃഷ്ടിച്ചതിലാകണം ഒരുവന്‍ ചെവികളില്‍ ഇയര്‍ ഫോണ്‍ തിരുകിയത്........
........ ഞാന്‍ കണ്ണുകളടച്ചു അവളുടെ മണം ആവാഹിക്കാനുള്ള ഒരു വിഫല ശ്രമം നടത്തുകയും ചെയ്തു.....
സ്വന്തം നാടിന്‍റെ രഹസ്യമറിയാത്തവന്‍ ലോകചരിത്രം പഠിക്കുന്നതിന്‍റെ അനൌചിത്യതയാകണം നാരാണന്‍ മാഷെ ഞങ്ങളെ തുരുത്തിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്....
അകലാപുഴയുടെ ഓളങ്ങള്‍ക്ക് ഇത്ര തണുപ്പുണ്ടെന്നും അവ എന്നിലേക്ക് അത്ര വേഗത്തില്‍ പടര്‍ന്നു കയറുമെന്നും ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല...അത്രമേല്‍ നിശബ്ദമായിരുന്നു അവളുടെ  യാത്രകള്‍........,.....  എന്‍റെ ഹൃദയമേ............ തോണിയുടെ അരികില്‍ തട്ടി തെറിക്കുന്ന വെള്ളതുള്ളികളെ ഉള്ളം കൈയിലെടുത്തു അവളുടെ കുപ്പായത്തിലേക്ക് തെറിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അഞ്ജു തന്ന ആ നോട്ടമായിരിക്കണം എന്‍റെ ആദ്യ പ്രണയാനുഭവം അത്തരമൊരുപാട് അനുഭവങ്ങളുടെ തുടക്കവും ഒടുക്കവുമായിരുന്നു എനിക്കാ പുഴയും തുരുത്തും.....
അത്ഭുതലോകത്തെത്തിയ കുട്ടികളുടെ ആര്‍പ്പുവിളികള്‍ക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ ജോലികള്‍ നിശബദ്ധരായി ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വൃദ്ധനും വൃദ്ധയും ...... ലോകത്തിന്‍റെ വൈവിധ്യവും സാധ്യതകളുമൊന്നും തങ്ങളെ ഒരു തരത്തിലും ബാധിച്ചിട്ടിലെന്ന് അവരുടെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തിയും തെളിയിച്ചു..ആ തുരുത്തിലെ വീട്ടില്‍ ഒരു കുട്ടി കൂടെയുണ്ടെന്നും അവന്‍ തന്‍റെ സ്കൂളില്‍ തന്നെയാണ് പഠിക്കുന്നതെന്നും വളരെ വൈകിയാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്..അവന്‍റെ രക്ഷാധികാരി എന്‍റെ മാഷായിരുന്നത്രേ......
ഞാന്‍ ഏകാന്തതകളെ പ്രണയിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ കാലം...തുരുത്തിലെ ഏകാന്തതയുടെ കൂട്ടുകാരനെ കാണാന്‍ കാണാനിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവന്‍ നാട് വിട്ടു പോയതറിഞ്ഞത്.ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടന്‍ അവന്‍ തന്നെയെന്ന് ഞാനുറപ്പിച്ചു.
'ഏകാന്തത മനുഷ്യന്‍റെ ചിന്തകളെ ഉദ്ദീപ്പിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം തന്നെ ചിലപ്പോള്‍ അവയെ മരവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും'...
നീനയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ സമാന്തരമാഗസിനായുള്ള കഥ..... അന്വേഷണമെന്നെയെത്തിച്ച  നിഗമനമായിരുന്നു...തുരുത്തുകളുടെ രാഷ്ട്രീയം ...ആ രാഷ്ട്രീയമന്യമാക്കിയ രണ്ടുപേര്‍... അവര്‍ക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട മൂന്നാമതൊരുവന്‍./...........,.... ....നാലാമതായി ഞാനും....ജനുവിന്‍റെ കഥ......
രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷമാണെന്ന് തോന്നുന്നു നീനയുടെ അപ്രതീക്ഷിത സന്ദര്‍ശനം...കൂടെ അവരുടെ മാഗസിന്‍ എഡിറ്ററും റഷ്യന്‍ ഭാഷയില്‍ ബിരുദാനന്തരബിരുദം ചെയ്യുന്ന വര്‍ഷയും .വലിയൊരു സര്‍പ്രൈസുമായാണവര്‍ എന്‍റെ മുന്നിലിരുന്നത്, ഞാനെഴുതിയ തുരുത്തിനോട് സാമ്യമുള്ള ഒരു റഷ്യന്‍ കഥ.....മൂന്നു ആളുകള്‍..,... നിശബ്ദനായൊരു നാലാമന്‍....,...
അതെഴുതിയത് ഒരിന്ത്യന്‍ വംശജന്‍ കൂടിയാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അത്ഭുതം ഞെട്ടലിന്‍റെ കയങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലുകയായിരുന്നു. കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രസാധകരാണ് ആ കഥ പ്രസിദ്ധികരിച്ചത്..വര്‍ഷയുടെ രണ്ടു ദിവസത്തെ കഠിനപ്രയത്നം അവരുടെ മെയില്‍ ഐഡി ലഭിക്കാന്‍ ഇടയാക്കി.ആ കഥാകാരനെ തേടി ഒരു ഒഫീഷ്യല്‍ മെയില്‍ അയച്ചെങ്കിലും, യാതൊരു മറുപടിയിലും ലഭിക്കാത്തതിനാല്‍ എന്‍റെ സ്വന്തം കഥ തന്നെ അയച്ചു കൊടുത്ത് ഒരു പരീക്ഷണം ....,അത് വിജയിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.....
കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ നിന്നുള്ള അനിത ബിശ്വാസിന്‍റെ മെയില്‍ 'ആ കഥയുടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തേടിയുള്ള അന്വേഷണം'....നിഗമനം തെറ്റിയിരുന്നില്ല അതവന്‍റെ കഥ തന്നെയായിരുന്നു... ജനു.....
റഷ്യയിലെ ഇന്ത്യന്‍ എംബസ്സിയില്‍ വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അവനെ പരിചയപ്പെട്ടതത്രെ...എങ്കിലും അവന്‍റെയൊരു സംഭാഷണത്തിലും എന്‍റെ കഥാപാത്രം വന്നിലെന്നും ഒന്ന് രണ്ടു തവണ തന്‍റെയധ്യാപകന്‍റെ പേര് പറഞ്ഞെന്നും ബാക്കിയെല്ലാം തുരുത്തും...,അവന്‍റെ പുഴയും ...പിന്നെ....തുരുത്തിന്‍റെ സന്ധ്യകള്‍ സമ്മാനിച്ച സ്വപ്നലോകം തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ അവനു നഷ്ടമായ രണ്ടു താങ്ങുകള്‍......... ............
അവന്‍റെ ഐഡിക്കായുള്ള എന്‍റെ ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം തന്നത് അവളുടെ അവസാന മെയില്‍ ആയിരുന്നു....'ഓര്‍മ്മയുടെ ആധിക്യം അവനെ രോഗിയാക്കിയെന്നും....ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള യാത്രയിലാകാം അവന്‍................................'........
എന്‍റെ ....അല്ല ഞങ്ങളുടെ തുരുത്തില്‍ അവന്‍ എന്നെങ്കിലും
വരും.....അവന്‍ പോലുമറിയാതെ അവന്‍റെയൊരു കൂട്ടുകാരന്‍....,.....
നീന പറയാറുള്ളത് പോലെ 'എന്‍റെ മറ്റൊരു ഭ്രാന്ത്‌'..... മനോനില തെറ്റിയലോകത്ത്‌ ഇങ്ങനെയും ചില ഭ്രാന്തന്‍മാര്‍ വേണമല്ലോ?.............
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 22:59 10 comments:
Tuesday, 25 December 2012
അവള്‍ എന്‍റെ പെങ്ങളാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരുത്തന്‍ കരണകുറ്റിക്കൊന്നു തന്നു.രണ്ടാമത്തവന്‍റെ  ചവിട്ടിനും മൂന്നാമത്തവന്‍റെ കുത്തിനും ഞാന്‍ വിധേയനായി....
രണ്ടാമത്തവന്‍ മധ്യവര്‍ഗക്കാരനാണെന്നു തോന്നുന്നു അവന്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... മൂന്നാമത്തവനെ മാത്രം കണ്ടില്ല ദിശാബോധമില്ലാത്ത ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്‍റെ ആരവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അവന്‍ അപ്രത്യക്ഷനായിരുന്നു........(നെരൂദയുടെ ഡയലോഗ് ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടില്‍) )
വേദനയും പ്രതിഷേധവുമായി ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കിടയില്‍ അവളും, ഒരു കൂട്ടം മൌനികള്‍ക്കിടയില്‍ ഞാനും...ഒരാങ്ങളയും പെങ്ങളും......... അപ്പോഴും അമ്മ കരയുകയായിരുന്നു.......
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 04:40 2 comments:
Friday, 6 April 2012
ആ മതിലനപ്പുറമാണ് മാലിന്യസംസ്കരണ കേന്ദ്രം....തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍റെ "നന്ദി ഫലകം".....
പത്ര വില്‍പ്പനയ്ക്ക് വന്ന സെലിബ്രിറ്റികളെ കണ്ടവള്‍ മൂക്കുപൊത്തി.അത് കൊടുതയച്ചവന്‍റെ നാറ്റം അവരെയും ഗ്രസിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...................
"കവനത്തിനു കാശു കിട്ടണം പോല്‍" ശിവനേ  സാഹിതി തേവിടിശ്ശിയോ? മഹത്തായ ഈ മൈകുണാഞ്ചന്‍ ഒറ്റ ശ്ലോകമായായിരുന്നു മലയാള സാഹിത്യം അടക്കി ഭരിച്ചിരുന്നത്   (ബഷീര്‍)
"ആതുര സേവനത്തിനു സാലറി കിട്ടണം പോല്‍"....... ശ്ലോകങ്ങളും ചൊല്ലി ആശുപത്രി മൊതലാളിമാര്‍ സസുഖം വാഴുന്നു......ജിംഗ...ജിഗ ...ജിഗ..............
ഒരു 90 made man
സ്വകാര്യവല്‍ക്കരണതിനെതിരെ സമരം ചെയ്തവനെയടിക്കാന്‍ കൈയോങ്ങിയപ്പോളാണ്...തന്‍റെ കയ്യിന്‍റെ 80 ശതമാനം ഓഹരി കമ്പനി മാനേജര്‍ക്കാണെന്നയാള്‍ ഓര്‍ത്തത്.........
കൊറേ പുസ്തകങ്ങള്‍ കത്തിക്കാന്‍ സമയമായി
പ്രാധാന്യത്തോടെ വന്നൊരു സിറ്റി എഡിഷന്‍ വാര്‍ത്ത.... നഗര പ്രാന്തത്തിലെ ഫ്ലാറ്റില്‍ രണ്ടു പേര്‍ വിഷം കഴിച്ചു മരിച്ച നിലയില്‍....അതിലൊരാള്‍ ദൈവവും..മറ്റൊരാള്‍ ചെകുത്താനുമായിരുന്നു
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 11:43 5 comments:
Saturday, 31 March 2012
“ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?” ക്ഷണം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ പതറിയില്ല
കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ജിബ്രാന്‍റെ പ്രവാചകനെ അവിടെ തന്നെ വച്ച് അവളുടെ കൂടെ നടന്നു..
ആദ്യമായി എന്‍റെ കൂടെ ഒരാളെ കണ്ടിട്ടാകണം മൊയിലാര്‍ക്കു ഒരു ചിരി..ഇവിടെ പുസ്തകം വാങ്ങാന്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാനാരെയും കൂടെ കൂട്ടാറില്ല.
എന്‍റെ പേര് അനന്യ...ആമിയുടെ അടുത്തു നിന്നും വരുന്നു..
നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന മൂന്നാമത്തെ ആമി അല്ലേ?
പ്രണയത്തിനു വല്ലാത്തൊരു സൌന്ദര്യമുണ്ടെന്ന് നമ്മോട് പറഞ്ഞ മാധവിക്കുട്ടി..
നിരജ്ജനെ കണ്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ...നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചേനെ എന്നു പറഞ്ഞ സമ്മര്‍ ഇന്‍ ബത്തലെഹമിലെ മഞ്ജുവും പിന്നെ?
ഇല്ല പിന്നെയാരെയും എനിക്കറിയില്ല ആദ്യമായാണ് ഞാനവളോട് സംസാരിച്ചത്
എന്നാല്‍ വാ  നമുക്കൊന്നു നടക്കാം...
ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് എന്നെയും അനന്യയെയും മറന്നാല്‍ ഞാനൊരു കഥ പറഞ്ഞു തരാം
പൊലര്‍ച്ചെ നടക്കാന്‍ പോകുന്നത് ഞങ്ങളൊരു പതിവാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.ഞങ്ങളുടെ നാടിന്‍റെ മാസ്മരിക സൌന്ദര്യമുള്ളതോന്നുംകൊണ്ടല്ല.കൊപ്പരക്കണ്ടം എന്ന പഴഞ്ചന്‍ പേര് മാറ്റി പുറക്കാടെന്ന പുതിയ നാമധേയം സ്വീകരിച്ചപ്പോള്‍ കൂടെ പോന്ന നാലഞ്ചു നായ്ക്കളും ,ആഞ്ചിപൂഞ്ചിയുടെ  ചായ പീട്യെല് ചായ കുടിക്കാന്‍ വരുന്ന  മൂന്നാല് വയസ്സന്‍മാരും, ഒരു പാല്‍സൊസൈറ്റി അല്ലാതെ മറ്റെന്തുണ്ടാവിടെ?
ഞങ്ങളിലെ രണ്ടു പേരുടെ ഒടുക്കത്തെ മിലിട്ടറി പ്രേമം എന്‍റെ രാവിലത്തെ ഉറക്കത്തെ തല്ലി കൊന്നു..
എന്‍റെ അമ്മമ്മയുടെ അനിയത്തിയും സര്‍വോപരി മൂന്നു ലിറ്റര്‍ പാല്‍ കഷ്ടിച്ചു കിട്ടുന്ന ഒരു പശുവിന്‍റെ മുതലാളിയുമായ അമ്മാളു അമ്മയാണ് ആ നിര്‍ദേശം മുന്നോട്ടു വച്ചത്
"എന്തായാലും നീ കോപ്പ്രാണ്ടത്തിലേക്കു പോന്നുണ്ട് ഈ പാല് കൂടി ഒന്നു സൊസൈറ്റിയില്‍ കൊടുത്താലെന്താ?
ഐക്യകണ്ടേന എല്ലാവരും പാസ്സാക്കിയതിനാല്‍ ഉറക്കത്തോടൊപ്പം രണ്ടു ലിറ്റര്‍ പാലിന്‍റെ ഭാരവും കൂടി എന്‍റെ കൈയ്യില്ലായി.
കൂടെയുള്ള പഹയന്മാരിലോരുത്തനു മിലിട്ടറിയില്‍ കിട്ടിയപ്പോള്‍ ലവമാരുടെ നടത്തം നിന്നു.പക്ഷെ എന്‍റെ പാലു കൊടുപ്പ് ‘എന്‍റെ മാനസപുത്രി’യുടെ എപ്പിസോഡിനേക്കാള്‍ നീണ്ടു നിന്നു.
ഇതിലെവിടെയാ പ്രണയം? ഒരു വായനക്കാരന്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു ചോദിക്കുകയാണ്.
ഇരിക്കവിടെ?നാരാണന്‍ മാഷിന്‍റെ പ്രേതം കൂടിയോ?അവനവിടെ ഇരുന്നു.ഞാന്‍ വീണ്ടും തുടരട്ടെ...
അന്നു കരുണേട്ടന്‍റെ പാലും കൊണ്ടും വന്നത് മോളിയായിരുന്നു(സനിഷയെന്നു സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍))) ) ..കൂടെയാരാണാവോ ഒരു പുതിയ കുട്ടി...
(മോളി എന്ന് വിളിച്ചതോ? എടീ എന്നു വിളിച്ചതോ..എന്തായാലും പഹയത്തിക്കത് പിടിച്ചിട്ടില്ല)
വെക്കേഷന് വീട്ടിലിരുന്നാ ഇമ്മളോരു അടിമ തന്ന്യാന്നു ഒരുത്തന്‍ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
മീന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോണോലെ?മീന്‍ കൂട്ടാത്ത ഞാനെന്തിനാ മീന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോണെന്നു ചോദിച്ചാല്‍," ഇഞ്ഞ് പോയാ കൊറച്ചധികം കിട്ടുമെന്ന" സിദ്ധാന്തമുണ്ടാക്കിയതും മുന്‍പ് പറഞ്ഞ അമ്മാളു അമ്മമ്മയാണ്.
മീനും വാങ്ങി ആലിക്കാന്‍റെ പീട്യെന്‍റെ തിരിവും കഴിഞ്ഞ പാടെ അവളെ പിന്നെയും കണ്ടു...
എന്തായാലും ഇമ്മളെ നാട്ടാരിയല്ല..കൊപ്പരക്കണ്ടത്തിലെ 90 ശതമാനവും പെന്കുട്ട്യോള് പഠിക്കുന്നത് സി കെ ജി സ്കൂളാണ്...ശേഷിച്ച 10 ശതമാനത്തിന്‍റെയും കണക്ക് കൃത്യമാണ്..തല തെറിച്ച കുറച്ചെണ്ണം പയ്യോളി സ്കൂളും പിന്നെ രണ്ടോ മൂന്നെണ്ണം കൊയിലാണ്ടിയിലും..
എന്തായാലും ഇവളു ഈ ഗണത്തിലൊന്നും പെടൂല്ല. അവളു പുറത്തുനിന്നു വന്നവള് തന്നെ.
മീനും കൊടുത്തു മോളീന്‍റെ പൊരേന്‍റെടുത്തു കുറെ തിരിഞ്ഞു കളിച്ചെങ്കിലും നൊ യൂസ്...
പോയാ പോട്ടെന്ന് വച്ചു സിദ്ധിഖിന്‍റെ പറമ്പില്‍ കളിക്കാന്‍ പോയി...
വൈകുന്നേരം കൊപ്പരക്കണ്ടം അന്താരാഷ്ട്ര വായനശാലയിലെ നിത്യ സന്ദര്‍ശകനായ ഞാന്‍ അന്നവിടെ മോളിയെ കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയി..ബാലസംഘത്തിന്‍റെ സെക്രെട്ടറിയായിരുന്ന ഞാന്‍ നിര്‍ബ്ബന്ധപൂര്‍വ്വം മെമ്പര്‍ഷിപ്പ്‌  എടുത്തു കൊടുത്തിട്ടും ഒരിക്കല്‍ പോലും ഇങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത ഇവളെന്താ ഇവിടെ?
അപ്പോഴതാ തൊട്ടപ്പുറത്ത് അവളും,നമ്മുടെ പുതിയ കഥാപാത്രമേ?
അവരെ എന്നെ കാത്തു നില്‍ക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാനങ്ങു വല്ലാണ്ടായി...sorry എന്നെയല്ല എന്‍റെ കയ്യിലെ ഖസാക്കിന്‍റെ ഇതിഹാസത്തെ...എനിക്ക് രവിയോട് വല്ലാത്ത അസൂയ തോന്നി..
കോണിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്ന് കൂടി നോക്കണമെന്ന്
ഉണ്ടായിരുന്നു..അപ്പോളേക്കു രാജേട്ടന്‍റെ കത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു..
ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന പകലുകളില്‍ അവളൊരു ആശ്വാസമാണ്...
വിജയന്‍റെ നായികമാരെ ഓര്‍ത്തത് കൊണ്ടാകണം, അവളുടെ ശാലീന നഗ്നത എന്നെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു
വരൂ ഒന്നു കാണട്ടെ എന്നതില്‍ നിന്നും...വരൂ ഞാനൊന്നു ചുംബിക്കട്ടെ എന്നായി ഞാന്‍..
അവളോട്‌ തോന്നിയ വികാരമെന്തന്നറിയാതെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ മനസ്സിനെയും താങ്ങി രണ്ടു ദിവസമിരുന്നപ്പോഴേക്കും അവള്‍ അപ്രതീക്ഷിതയായിരുന്നു...
പിന്നീട് പ്രണയ നോവലുകള്‍ മാത്രം വായിച്ചു ...അവളെ മാത്രം നായികയാക്കി കുറെക്കാലം
ഇപ്പോള്‍ വായനക്കാരനെക്കാള്‍ മുമ്പില്‍ അനന്യ കടന്നു വന്നു
എനിക്കൊരു സമ്മാനവും തന്നു..പിന്നീട് വിളിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കയറിയവള്‍ പോയികൊണ്ടിരിക്കെ...സമ്മാനപൊതി ഞാന്‍ തുറന്നു .."ഖസാക്കിന്‍റെ ഇതിഹാസം"...
അച്ചടിച്ച കറുത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍..., ചുളിയാത്ത പേജുകള്‍ ...ഒരുപാട് തവണ വായിച്ചതെങ്കിലും വല്ലാത്തൊരു ആകര്‍ഷണം...
" “രവി ഇത് ഞാനാണ് പത്മ രാപക്ഷികള്‍ പറന്നു പോകുന്നതും നോക്കി കടല്‍ത്തീരത്തെ തണുത്ത മണലില്‍ കിടന്നത് ഏഴു കൊല്ലം മുമ്പാണ്”
ഈ വട്ടമിട്ടു വച്ചവര്‍ നമ്മള്‍ രണ്ടുപെരുമല്ലേ? ഒരു പക്ഷെ നമ്മളുടെ സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും...
അന്ന് വൈകുന്നേരം എന്‍റെ fb യില്‍ ഒരു പുതിയ friend request.
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 00:59 6 comments:
Saturday, 10 December 2011
"Love is the word used to label the sexual excitement of the young,the habituation of the middle aged and mutual dependance of the old"
ശൂന്യത... തകര്‍ന്ന ഹൃദയങ്ങളുടെ..... കാവലാള്‍... അതെന്‍റെ ദൌത്യമല്ല .... രണ്ടു പേരെയും രണ്ടായികാണുക വയ്യ.... ഇന്ന് പോവുക തന്നെ വേണം...
എന്നെ ജഡതയില്‍ മേയാന്‍ വിടുന്നവള്‍"
നെരൂദയുടെ വരികള്‍.... വളരെ ഇഷ്ടമാണ്... അവനോ?
അവളോട്‌ ചോദിക്കാം.... ഹൃദയങ്ങള്‍ ചിതറിയാലും....
തെറിച്ചു വീണ ഓരോ കഷ്ണത്തിലും ഒരായിരം ഓര്‍മ്മകള്‍ പതുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും നിന്നെ കീറി മുറിക്കാന്‍....
....നെരൂദാ... ഇതു ഞാനല്ല എന്നവള്‍ക്കു വിളിച്ചു പറയണമെന്നുണ്ടായിരിക്കാം....കണ്ണുകള്‍... അവ കള്ളം പറയുമോ?....(പഴമര്‍ക്കാര്‍ക്കു നന്ദി... പ്രയോഗത്തിനും ഐഡിയക്കും...)
വീണ്ടും അവന്‍... എവിടെ അവള്‍?അവനു ദുഖമില്ലെത്രേ (അവന്‍ അവന്‍റെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിയ്യുന്നുണ്ടോ?)
....നമുക്കു മൂന്നു പേര്‍ക്കും കൂടി ഒരു യാത്ര പോകാം... ലക്ഷ്യം... വിദൂരമായൊരു സ്വപ്നമാണ്....
ഓര്‍മ്മകള്‍‍ മാത്രമാണു നമുക്കു കൂട്ടിന്... വഴിയും ദിശയും ശരിക്കറിയാത്തൊരു വഴിപോക്കനാണ് ഞാന്‍... നയിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളും..
...യാത്രയില്‍ എനിക്കറിയാവുന്നത് ഒന്ന് മാത്രം...അനിവാര്യമായ എന്‍റെ പിന്‍വാങ്ങല്‍...
..കൂട്ടുകാരി... അവന്‍ ചെയ്തതെന്തു?... നഷ്ടപെടാന്‍ മാത്രം?
അവന്‍റെ ചിന്തകളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും തുറന്നു വിട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ അതു നിന്‍റെ പ്രവാഹമാകുമായിരുന്നു...
...കൂട്ടുകാരാ.........ഇന്നു ഞാന്‍ ബന്ധസ്ഥനാണ്...പ്രണയത്തിന്‍റെ ഇന്നലെകള്‍ എനിക്ക് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു...നാളെ എന്നതു തികച്ചും സാഹചര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു...
...ഫ്രോയിഡിനെയൊക്കെ ഉദ്ധരിക്കുന്നണ്ടല്ലോ?... തത്വചിന്തകയാണോ നീ....
...ഭയപെടുത്തുന്ന യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളുമായി മുഖാമുഖം വരുമ്പോള്‍ മനുഷ്യരെല്ലാം തത്വചിന്തയെന്നു നീ പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന വാക്കുകളിലേക്ക് വരികളിലേക്കു ഓടി കയറും........കൂട്ടുകാരി എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല... അവന്‍ ...അവന്‍റെ.........സ്വപ്നങ്ങള്‍..
. അവ യാഥാര്‍ഥ്യമകണമെങ്കില്‍ ഞങ്ങളിലൊരോള്‍ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞേ പറ്റൂ... വേറൊരു രൂപവും പേറിയുള്ള ഏകാന്തമായ അലച്ചിലായിരിക്കും പിന്നെ....
അതാ അവന്‍ വരുന്നുണ്ട്... ഞാന്‍ പിന്‍വാങ്ങുകയാണ് യാത്രക്ക് മുമ്പേ..
ഈ യാത്രയുടെ പര്യവസാനം എവിടെ വെച്ചായാലും , എന്ത് തന്നെയായാലും.. എനിക്കൊരുറപ്പുണ്ട്.. നിങ്ങളുയര്‍ത്തിപിടിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ മൂല്യം...അതിന്റെ പാരമ്യതയില്‍ ജ്വലിച്ചു നില്‍ക്കും....
Posted by ജെപി @ ചെറ്റപൊര at 01:54 4 comments:
Subscribe to: Posts (Atom)
എഴുതുവാനൊരിടം..ഏറ്റവും നല്ലതു ഞങ്ങള്‍ പൊളിച്ചു മാറ്റിയ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്‌ തണുപ്പും തണലുമേകിയ എന്‍റെ ചെറ്റപൊര....... ഞാന്‍ ജയപ്രസാദ്‌ കോഴിക്കോട്‌ ജില്ലയിലെ മേപ്പയ്യൂരിലാണെന്‍റെ വീട്.ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിനു വെളിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയുമായി കറക്കം കിട്ടുന്ന ഇടവേളകളില്‍ വായന....പിന്നെ ഇങ്ങനെ കൊച്ചു കൊച്ചു എഴുത്തുകള്‍..,..... mob .. 09426850613
View my complete profile
ഇഷ്ടപെട്ടാല്‍ ഒരു ലൈക്ക് അടിക്കന്നേ....
നിങ്ങളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തും വരാറുണ്ടാവും ഒറ്റമൈന...... തീര്‍ച്ചയായും അവളെ ആട്ടിപായിപ്പിക്കണം. കവര്‍ച്ചകാരിയാണല്ലോ? ഒരു ദിവസത്തെ സ...
അ ക്ഷരങ്ങള്‍ കുനുകുനെയുറങ്ങുന്ന വരികള്‍ക്കിടയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ വായു ശ്വസിക്കാനാവാതെ അവളിലെ പ്രണയം വിങ്ങിപൊട്...
"മൈതാനത്ത് ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന പതിനൊന്ന് പിക്കാസോമാരാണവര്‍"""""' വല്ലാത്തൊരു സൌന്ദര്യബോധവു...
മുറിയിലേക്കെത്തുന്ന വെളിച്ചത്തെ തടയിടാന്‍ പഴയ പത്രകടലാസുകളും തുണി കഷ്‌ണങ്ങളുമുപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു ശ്രമത്തോടെയാണ് അയാളുടെ അന്നത്തെ ദിവസമാരംഭ...
“ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?” ക്ഷണം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ പതറിയില്ല        കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ജിബ്രാന്‍റെ പ്രവാചകനെ അവിടെ തന്നെ ...
മീരയെ പോലെ ഞാന്‍ പിന്തുടരുന്ന മറ്റൊരു നവതലമുറ എഴുത്തുകാരിയില്ല ...മീരയുടെ ഒരു കഥ കൂടി ഇന്നു ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നെങ്കി...
ഇഞ്ഞ് ഇണ്ടെങ്കില്‍ ഏതു പാതാളത്തിലും വരാമെന്നു പറഞ്ഞ പഹയന്മാരെല്ലാം 'ബിനാലെ' എന്ന് കേട്ടതോടെ കാലുവാരി. കൊറെയെണ്ണം അയിന...
ചിന്തകള്‍ വേവും   മുമ്പേ എടുക്കണം....  വെന്ത ചിന്തകള്‍   കരയാറില്ല.....  കരയണം....ചിരിക്കണം....  ആര്‍ത്തട്ടഹസിക്കണം  നീയാകരുത്....
ആശയങ്ങളെ വലിച്ചെറിയുക..... വിപ്ലവം...  എഴുതരുത്.... പറയരുത്.....  കത്തിക്കയുമരുത്.........  (പുകകള്‍ വിധേയരല്ലല്ലോ?) നായിന്‍റെമ...
കുട്ടന്‍ കണ്ട ബിനാലെ ...(രണ്ടാം ഭാഗം)....
BRICS രാജ്യങ്ങളിലെ കലാകാരന്‍മാരുടെ ഡോക്യുമെന്‍റെറികള്‍ എവിടെയൊക്കെയോ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ അസ്വസ്ഥമാക്കാം,മുഴുവന്‍ കാണാന്‍ പറ...
Feedjit Live Blog Stats
Watermark theme. Powered by Blogger.