ml fr en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en ml ml en en en en en ml zh en ml ml ml en ml ml ml ml en ml ml en ml ml en ml ml en en ml ml en ml ml ml en en en en en en en cs en en en cs en en cs en en en en en en cs en en en en cs en en cs en en en en en en en de en en en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en cs en en en en en en
ജലത്തെക്കാള്‍ സാധ്യത കൂ‍ടിയ ഓര്‍മകള്‍: അവനവനിലേക്കുള്ള വഴികള്‍
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
April 2, 2008 at 6:48 AM
This comment has been removed by the author.
April 2, 2008 at 7:08 AM
April 2, 2008 at 7:13 AM
ഏകാന്തത,വിരസത,സാര്‍വത്രികമായ ദുരന്ത ബോധം ഇതെല്ലാം ഈ കവിതയിലുമുണ്ട്.
ലതീഷ്,ഈ മട്ടില്‍ നീ എഴുതിയ കവിതകള്‍ കുറച്ച് വായിച്ചതിനാല്‍ പുതുമ തോന്നുന്നില്ല.ഈ ശൈലിയില്‍ നിന്ന് ഒന്ന് പുറത്തുചാടാന്‍ സമയമായെന്ന് തോന്നുന്നു.
April 2, 2008 at 8:43 AM
April 2, 2008 at 8:40 PM
തോക്കിനെന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് പകച്ചു നോക്കിനിന്ന്, സുഹൃത്ത് ജോസിന്റെ പലായനത്തിനുള്ള അപേക്ഷ നിരസിച്ച ചാപ്‌മാന്‍ പുത്രനാണോ ആഥിതേയന്‍? കൊള്ളാം!
April 3, 2008 at 5:50 AM
വിഷ്ണുപ്രസാദ് തെറ്റു തിരുത്തുവാണോ ? അതോ “ മാഷ്” ആയതോ :)
April 4, 2008 at 1:19 AM
ലതീഷിന്റെ ബ്ലോഗില്‍ കയറിയിറങ്ങി മൊത്തം വായിച്ചതിനു ശേഷം ഞാന്‍ ഏകാകിയും,ദുഖിതയും,മൗനിയുമായി ..ഇടവഴിയിലേക്കിറങ്ങി.
April 16, 2008 at 6:33 AM
ഇടവഴികളിലാണ് ജീവിതം. അതിന്റെ കുഴപ്പമാണ്. ഇവിടെ വന്നതിന് നന്ദി..
April 16, 2008 at 6:38 AM
എന്തിനീ ഈ നിരാശയെന്‍ സോദരാ..,
April 16, 2008 at 7:37 AM
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Best bored junkie in town
View my complete profile
Travel theme. Powered by Blogger.