ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml ml ml ml ml cs en cs cs da en cs cs en cs da en cs en en cs cs da en da cs en en cs da en en en fr cs da en en ml ml cs ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en
ഒരദ്ധ്യാപക ദിനം കൂടി കടന്നു പോയിരിയ്ക്കുന്നു... ഫേസ് ബുക്കിലും മറ്റും എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ അധ്യാപകരെക്കുറിച്ച് ഏറെ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോടെയും ഓര്‍മ്മിച്ചത് കണ്ടു. ഞാനും എന്‍റെ അദ്ധ്യാപകരേയും ഗുരുസ്ഥാനീയരെയും ആ ദിനത്തില്‍ പ്രത്യേകം ഓര്‍ത്തിരുന്നുവെന്നത് സത്യം തന്നെ. അവരില്‍ പലരെയും ഞാന്‍ അന്ന് മാത്രമല്ല, ഒരു വിധം എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് എന്നത് വേറെ ഒരു സത്യം!!!
എന്നെ പഠിപ്പിച്ച എല്ലാവരെയും ഞാന്‍ തികഞ്ഞ ആദരവോടെയാണ് ഓര്‍ക്കാറുള്ളത് . രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടു നീണ്ട പഠന കാലയളവില്‍ എത്രയോ അദ്ധ്യാപകരുടെ ശിഷ്യയായിരുന്നു ഞാന്‍?!!!  അവരില്‍ പലരും വിസ്മൃതിയിലാണ്ടു പോയെങ്കിലും ഒരിയ്ക്കലും മറക്കാത്ത ചില നക്ഷത്രങ്ങളും അവരിലുണ്ട്... ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ സൌമിനി ടീച്ചര്‍ , ചെറിയ ക്ലാസ്സുകളില്‍ പഠിപ്പിച്ച ജയാ മിസ്സ്‌, ഉഷാ മിസ്സ്‌ എന്നിവരെ കൂടാതെ സിസ്റ്റര്‍ സോഫിയ തുടങ്ങിയവര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെ അടിത്തറ പാകുകയായിരുന്നുവെന്ന് അന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല... പൊതുവേ നാണം കുണുങ്ങിയായിരുന്ന എന്‍റെ മേലും അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് ഇപ്പോള്‍ ഒരത്ഭുതമായി തോന്നുന്നു...
ഉയര്‍ന്ന ക്ലാസ്സുകളില്‍ എത്തിയപ്പോഴും അദ്ധ്യാപകര്‍ എല്ലാവരും ഏറെ സ്നേഹത്തോടെയും കാരുണ്യത്തോടെയും മാത്രമേ പെരുമാറിയിരുന്നുള്ളൂ. അതിനൊരപവാദം സോഷ്യല്‍ പഠിപ്പിച്ച സന്തോഷ്‌ സാര്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ തീര്‍ത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായി കയര്‍ത്ത വേള മാത്രമാണ് (അത് സുഖകരമുള്ള ഒരോര്‍മ്മയല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇവിടെ പറയുന്നില്ല)!!! പി. ടി. സാറാണ് മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വേറൊരു അദ്ധ്യാപകന്‍ ; അദ്ദേഹമില്ലാത്ത സ്കൂള്‍ ആത്മാവില്ലാത്ത ശരീരം മാത്രമാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, പലപ്പോഴും! വരയുടെ മാസ്മര ലോകത്തേയ്ക്കു എന്നെ കൊണ്ട് പോയ ബാബു സാര്‍ , മലയാള വ്യാകരണം രസകരമായി പകര്‍ന്നു തന്ന ഗിരിജ മിസ്സ്‌, പല പല നല്ല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു തന്നിരുന്ന സിസ്റ്റര്‍ റോസ് മേരി, എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ അദ്ധ്യാപകര്‍ ഇന്നത്തെ എന്നെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യ പങ്കു വഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു!!! കോളേജ് ജീവിതത്തിലും ഇങ്ങനെയുള്ള അദ്ധ്യാപകര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു; അവരെയെല്ലാം സ്നേഹാദരവോടെയല്ലാതെ എനിക്ക് സ്മരിയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ല തന്നെ!!!
ഇവരെല്ലാവരും ഇപ്പോഴും ഇപ്പോഴും എന്‍റെ മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും ഇവര്‍ ആരുമായും ഇപ്പോള്‍ സമ്പര്‍ക്കം ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം... പക്ഷേ അജോയ് സാറിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല! അദ്ദേഹവുമായി ഇന്നും ഞാന്‍ സംസാരിക്കുന്നു, ഫേസ് ബുക്കിലൂടെ പരസ്പരം വിവരങ്ങള്‍ കൈമാറുന്നു... എം ബി എ-ക്ക് ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ അജോയ് സാര്‍ എന്ന ഫിനാന്‍സ്  അദ്ധ്യാപകന്‍ ഞങ്ങളെ ധനകാര്യം പഠിപ്പിച്ചത് എത്ര രസകരമായിട്ടായിരുന്നു!!! ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു മലയാളികളുണ്ടായിരുന്നു ക്ലാസ്സില്‍ - സാറും മലയാളിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞത് അല്പം കഴിഞ്ഞായിരുന്നു...അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു കൊല്ലക്കാലം ഒരു ജ്യേഷ്ഠസഹോദര സ്ഥാനത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നത്‌.; എന്ന് കരുതി ഞങ്ങളോട് ഒട്ടും പക്ഷപാതം അദ്ദേഹം കാണിച്ചിരുന്നില്ല താനും! അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ബാച്ചിലെ എല്ലാവര്‍ക്കും സാര്‍ പ്രിയങ്കരനായി മാറി. ഫിനാന്‍സിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നുമറിയാതിരുന്ന പലരും അതിനെ അറിയാനും ഇഷ്ടപ്പെടാനും തുടങ്ങി. എല്ലാവരെയും ഒരേപോലെ കാണാനും ഉത്സാഹഭരിതരാക്കാനുമുള്ള സാറിന്‍റെ കഴിവ് ഒന്ന് വേറെത്തന്നെയാണ്‌.!!.!... അതുകൊണ്ടാവാം പഠിച്ചിറങ്ങി ഒരു ദശകം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളില്‍ പലര്‍ക്കും പ്രിയങ്കരനായിരിയ്ക്കുന്നത്!!!
ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു - എന്‍റെ ബ്ലോഗിനെ കുറിച്ചും, അതിന് സഹായകരമാവുന്ന വിവരങ്ങളെക്കുറിച്ചും പറയാന്‍;ഇത്തരം നല്ല അദ്ധ്യാപകരുടെ ശിഷ്യയാവാനുള്ള ഭാഗ്യമെനിയ്ക്ക് സിദ്ധിച്ചതില്‍ ഞാന്‍ കൃതാര്‍ത്ഥയാണ്! ആ സൌഭാഗ്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഏറെ ആനന്ദിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു... ഒരിയ്ക്കല്‍ എന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് അവര്‍ക്കും അഭിമാനിയ്ക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടാവുമെങ്കില്‍ അതിലും വലിയ ഗുരുദക്ഷിണ വേറെയൊന്നില്ലെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!!!!
ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് കടപ്പാട്: സുധീര്‍ മോഹന്‍, പ്രവീണ്‍ കുമാര്‍ , അജോയ് കുമാര്‍ - നിങ്ങളുടെ പ്രത്യക്ഷമായ സമ്മതം കൂടാതെയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചതെങ്കിലും, ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനായതിനാല്‍ അപ്രിയമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!!!
Posted by Nisha at 16:42 43 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Monday, 10 September 2012
ഒരു നീണ്ട യാത്രയ്ക്കിടയിലാണിത് എഴുതുന്നത്. കുറെയധികം നാളുകളായി  ഞാന്‍ എന്റെ ആദ്യത്തെ കണ്മണി 10000  പേജ് വ്യൂ  തികയ്ക്കുന്ന ദിനവും കാത്തിരിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ! ഒരു ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ വളര്‍ച്ച എനിയ്ക്കു തന്നെ അത്ഭുതമാണ്... വെറുമൊരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടി ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച വരികള്‍ എത്രയോ ആളുകള്‍ വായിക്കുന്നു!!! മാത്രമല്ല,  അവരുടെ വിലപ്പെട്ട അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനങ്ങളും നല്‍കി എന്നെ മുന്നേറാന്‍ പ്രേരിപ്പിയ്ക്കുന്നു... ഒരെളിയ എഴുത്തുകാരിയ്ക്ക് പ്രചോദനമാകാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതലായൊന്നും വേണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു!!!
എന്നിരുന്നാലും ഒരു സംശയം മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നു.. എന്തെ എന്റെ ബ്ലോഗിന്റെ സന്ദര്‍ശകരുടെ എണ്ണം ഇത്ര കുറവ്??? ഞാന്‍ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ മറ്റു ബ്ലോഗുകള്‍ വായിക്കുകയും എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ !!! പിന്നെയാണ് കാര്യം പിടി കിട്ടിയത് -പേജ് വ്യു പലപ്പോഴും വെറുമൊരു പറ്റിക്കല്‍ പണിയാണ് - നമുക്ക് തന്നെ നമ്മുടെ പേജ് വ്യു-ന്റെ എണ്ണം കൂട്ടാം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് ഒരു ശരിയായ കണക്കല്ല...ഇക്കാര്യം മനസ്സിലായ ഉടനെ ഞാന്‍ എന്റെ ഐ പി അഡ്രസ്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളിയ്ക്കാത്ത വിധം പേജ് വ്യു സെറ്റ് ചെയ്തു. ഇപ്പോള്‍ അത് ശരിയായ കണക്കുകള്‍ കാണിയ്ക്കുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!
അത് കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ 10000 പേജ് വ്യു തികച്ച ദിവസം മനസ്സില്‍ ആഹ്ലാദം അലയടിച്ചു... കൂടാതെ, 60-ല്‍ പരം ആളുകള്‍ ഞാന്‍ എഴുതുന്നത്‌ വായിക്കുവാന്‍ താത്പര്യപ്പെടുന്നു താനും! ഈ അറിവ് വീണ്ടും എഴുതുവാന്‍ എനിയ്ക്ക് വളരെയധികം പ്രോത്സാഹനം നല്‍കുന്നു!!!
അതിലേറേ എനിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നുന്നത് എന്റെ വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അറിയുമ്പോഴാണ്... എത്ര വൈകിയാണെങ്കിലും അവര്‍ എനിക്ക് നല്‍കുന്ന ഈ സ്നേഹത്തിനും പ്രോത്സാഹനത്തിനും ഞാന്‍ നന്ദി പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഒരു ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ അത് ഒരു വലിയ ആവശ്യമാണെന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നു...
അത് പോലെ ഞാന്‍ സ്വയം നിഷ്കര്‍ഷിയ്ക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് വേറെ ബ്ലോഗ്‌ വായിച്ചാല്‍ (ഇപ്പോള്‍ വളരെ തിരക്കുകള്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതമാകയാല്‍ വായന വളരെ കുറവാണെന്ന് ഖേദിയ്ക്കുന്നു) അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ അഭിപ്രായം പറയുക എന്നത്. ഇതും ഒരു കണക്കിന് പറഞ്ഞാല്‍ ബ്ലോഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ കര്‍ത്തവ്യമാണെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു...
എന്തായാലും ബ്ലോഗിങ് ലോകത്ത് പിച്ചവെയ്ക്കുവാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. മലയാളം ബ്ലോഗേഴ്സ് എന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാഗമായതില്‍ പിന്നെ കുറെ നല്ല മലയാളം ബ്ലോഗുകളും എഴുത്തും ആസ്വദിയ്ക്കാനായി - അതൊരു മികച്ച നേട്ടമായി ഞാന്‍ കരുതുന്നു. എന്നെ പോലെയുള്ള ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും എന്റെ ഈ കൊച്ചു കാല്‍ വെയ്പ്പ് ഒരു പ്രചോദനമായെങ്കിലോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഇതെഴുതുന്നത്...
കഴിവുള്ള പലരും ഒരല്പം പ്രചോദനം കിട്ടാതെ മുരടിച്ചു പോകാറുണ്ട്... എന്നാല്‍ ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകള്‍ അവര്‍ക്കൊക്കെ ഒരാശ്വാസവും പ്രചോദനവുമാണ്. അതിനാല്‍ ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകള്‍ ഏറെ ശക്തമായി നില കൊള്ളട്ടേ എന്നും ഇനിയുമിനിയും എഴുത്തുകാര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഈ തണല്‍ മരം ഒരു വന്‍ വൃക്ഷമായ് മാറട്ടെ എന്നും ഞാന്‍ ആശിയ്ക്കുന്നു...
Posted by Nisha at 14:13 28 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ബ്ലോഗിങ്ങ് എന്ന അനന്ത വിഹായസ്സില്‍ ചിറകു വിരിച്ചു പറക്കാനുള്ള എന്റെ ശ്രമം ആരംഭിച്ചിട്ട് കുറച്ചു നാളുകളായി.. പല ഭാഷകളിലായ് ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച ചിന്തകള്‍ ഓരോന്നും ഞാന്‍ ഇവിടെ തുറന്നു വെച്ചു... മാതൃഭാഷയുടെ മധുരം പ്രത്യേകമായ് വിളംബണമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ടു നാളേറെയായ്‌., എങ്കിലും ജീവിതപ്പാച്ചിലിനിടയില്‍ അതങ്ങിനെ ഒരു തോന്നലായ് തന്നെ തുടരുകയായിരുന്നു... ഇന്നിതാ ആ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്ക്കാരമാവുന്നു...
ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും അലകടലായ് തള്ളിത്തിരക്കി വരുമ്പോള്‍ അതില്‍ മുങ്ങിത്തപ്പി ചില മുത്തുകള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള എളിയ ശ്രമമാണിവിടെ നിങ്ങള്‍ കാണുന്നത്... അക്ഷരമുത്തുകള്‍ കോര്‍ത്തിണക്കി ഞാന്‍ കെട്ടുന്ന ഈ മാലകള്‍ ഹൃദയതാളങ്ങളില്‍ ഇഴുകിയിളകട്ടെ...
എന്റെ എളിയ ലോകത്തേയ്ക്ക് നിങ്ങള്‍ക്കു സ്വാഗതം!!!
ഞാന്‍ നിഷ – ബ്ലോഗിങ്ങ് രംഗത്ത് വന്ന കാലത്ത് എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ പങ്കിട്ടിരുന്നത് ‘രാന്റം തോട്സ്’ എന്ന ബ്ലോഗിലൂടെയായിരുന്നു. പിന്നീട് ‘ഹൃദയതാളങ്ങള്‍, ‘‘കലൈഡോസ്കോപ്’ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ബ്ലോഗുകള്‍ കൂടി തുടങ്ങി – ഹൃദയതാളങ്ങള്‍ മാതൃഭാഷയുടെ മാധുര്യം പകരുമ്പോള്‍ കലൈഡോസ്കോപ് ഫോട്ടോകളിലൂടെ കഥ പറയുന്നു..
വെറുമൊരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടി എഴുതിത്തുടങ്ങിയ എന്‍റെ ജീവനോപാധി തന്നെ എഴുത്തായി മാറിയത് ഈ അടുത്ത കാലത്താണ്. എഴുത്ത്, വായന, ഫോട്ടോഗ്രഫി, യാത്ര (യാത്രകള്‍ തമ്മിലുള്ള ദൈര്‍ഘ്യം കൂടുന്നത് എന്നെ ആലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും), ബ്ലോഗെഴുത്ത്, വല്ലപ്പോഴുമുള്ള വര എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി ഞാനെന്‍റെ ഒഴിവു വേളകള്‍ നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ വല്ലപ്പോഴും ഒരു മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശ്ശിയുടെ (മെന്റര്‍) വേഷം ഞാന്‍ അണിയാറുണ്ടെങ്കിലും എന്‍റെ ഭാഗ്യത്തിന് മിക്കപ്പോഴും മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനം ലഭിക്കുകയാണ് പതിവ്.
കുടുംബമെന്ന അച്ചുതണ്ടിലാണ് എന്‍റെ ലോകം തിരിയുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ എന്നെ സന്തോഷഭരിതയാക്കുന്നു... (ഒരല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണെങ്കിലും) എല്ലാവരിലും എല്ലാത്തിലും നന്മ മാത്രം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.
എന്‍റെ ബ്ലോഗ്‌ എന്‍റെ ചിന്തകളുടെയും ഭാവനകളുടെയും സംഗമവേദിയാണ് – അവ ചിലപ്പോള്‍ രസകരമാകാം, ചിലപ്പോള്‍ വിരസവും! എന്നാലും അവ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവ തന്നെ!
ഈ യാത്രയില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നതിനു നന്ദി! എന്നോടൊപ്പമുള്ള യാത്ര തീര്‍ത്തും വിരസമാവില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ 'ശുഭയാത്ര' നേരുന്നു!!!
ഈ-മെയില്‍ വരിക്കാരാവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
Awesome Inc. template. Template images by sbayram. Powered by Blogger.