ml ml ml fr ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml af ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml en en ml ml en ml ml ml ml ml en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en ml ml ml ml ml en en en
വചോ വിഭൂതിര്‍ ന തു പാരമാര്‍ത്ഥ്യം (ഈ കഥകളെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിപ്പറഞ്ഞതാണ്, വാസ്തവമല്ല) - ശ്രീമഹാഭാഗവതം
എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥാസമാഹാരം “കാമകൂടോപനിഷത്ത്“ ഡി.സി.ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. നമ്പൂതിരിയുടെയും സുബോധിന്റെയും ചിത്രങ്ങളും ഡോ: പി.കെ. രാജശേഖരന്റെ അവതാരികയും പുസ്തകത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ശ്ലോകമെഴുത്തിലൂടെയും ബ്ലോഗെഴുത്തിലൂടെയും കഥയെഴുത്തിലേക്കു മടങ്ങിവന്ന ഞാൻ ഇവിടെ വരികയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത നിങ്ങൾക്കോരോരുത്തർക്കും നന്ദിപറയുകയാണ്. ഭാവിയിലും സഹായസഹകരണങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്.
എഴുതാനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും സംശയങ്ങൾ തീർത്തുതരികയും മറ്റു സഹായങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തവർക്ക്‌. അനിതാ തമ്പി, ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്, ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ചേലാമ്പ്ര, ഉമേഷ്‌ പി. എൻ., ഏവൂരാൻ, ഡോ: ഗിരീഷ്‌ വർമ്മ, കെ. പി. സി. ജീവൻ, പി. സി. ജ്യോതിർമയി, ഡാലി, തഥാഗതൻ, നിർമ്മല, ബാലേന്ദു, ബിന്ദു വർമ്മ, ജി. മനു, മഹേഷ്‌ മംഗലാട്ട്‌, രാജ്‌ നീട്ടിയത്ത്‌, വഡവോസ്കി, ഡി. വിനയചന്ദ്രൻ, വിഷ്ണുപ്രസാദ്‌, ശങ്കരൻ കോറോം, ശ്രീധരൻ കർത്താ, ഷൈരജ്‌ എം., സർജു, സിജി വൈലോപ്പിള്ളി, സിബു സി.ജെ., സേതു, സുധീർ ബാബു, സുനിൽ കുമാർ, എം. കെ. ഹരികുമാർ, റീനി മമ്പലം, റോബി കുരിയൻ തുടങ്ങി അസംഖ്യം കൂട്ടുകാർക്കും ഗുരുസ്ഥാനീയർക്കും. കഥകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾക്കും ചിത്രങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള അനുമതി തന്ന ചിത്രകാരന്മാർക്കും അവതാരികയെഴുതിയ ഡോ: പി. കെ. രാജശേഖരനും.
മലയാളചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിന്റെ വർത്തമാനകാലശീലത്തിൽ പതിവില്ലാത്ത ഈ കഥപറച്ചിലുകാരന്റെ ആവിർഭാവവും രാജേഷ്‌ വർമ്മയുടെ എഴുത്തിന്റെ വഴികളുംതമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എൺപതുകളിൽനിന്നാണ്‌ ആ കഥ തുടങ്ങുന്നത്‌. രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടപ്പുറമുള്ള ആ കാലത്തെ ഓർമിക്കാതെ വർമ്മയുടെ കഥകളിലേക്കു പോകാനാവില്ല. മറ്റൊന്നായി കഥ നിർമിച്ചെടുക്കാൻ എഴുതിത്തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്‌. കഥയിലും കവിതയിലും വന്മരങ്ങളുടെ നിഴലുകളുണ്ടായിരുന്നു. പൊതുജീവിതത്തിൽ എഴുപതുകളുടെ ചരിത്രഭാരവും. ചിലപ്പോൾ കാല്‌പനികംപോലുമായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയതീവ്രതകളിലും ലോകവീക്ഷണത്തിലുംനിന്ന് പുറമേ ശാന്തമെങ്കിലും അരക്ഷിതവും മൂല്യശൂന്യവുമായ ഒരു ഘട്ടത്തിലേക്കു നീങ്ങുകയായിരുന്നു സ്ഥലവും കാലവും. എഴുത്തിലെ ഉദ്വിഗ്നപരീക്ഷണങ്ങൾ സ്ഥാപനവൽക്കരണത്തിലേക്കു നീങ്ങി. എല്ലാം നാട്ടുനടപ്പും തൻകാര്യതത്‌പരതയുമായി വ്യവസ്ഥപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയ ആ ഘട്ടത്തിൽ മറ്റുവഴികൾ സാധ്യമല്ലേയെന്നെ കൗമാരവ്യഗ്രതയോടെ ആരായാൻ തുടങ്ങിയവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണ്‌ രാജേഷ്‌ വർമ്മ തന്റെ ആദ്യകാലകഥാകൾ എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്‌. പക്ഷിക്കൂട്ടംപോലെ ചിലച്ച, പുതിയ ആകാശങ്ങൾ തേടാൻ ശ്രമിച്ച ഒരുപാടുപേരുണ്ടായിരുന്നു ആ തലമുറയിൽ. ഒരു ദശകത്തിനുശേഷം അതിൽ പലരും എഴുതാതായി. അരക്ഷിതജീവിതത്തിന്റെ ചന്തത്തിരക്കുകളിൽ പലരും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരർത്ഥത്തിൽ അവർ തങ്ങൾക്കുശേഷം വരാനിരിക്കുന്നവർക്കു വളമാകുകയായിരുന്നു. അവർക്കുശേഷം വന്നവർക്ക്‌ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി എളുപ്പമായിരുന്നു. പ്രസാധനത്തിന്റെ സാധ്യതകളെ സാങ്കേതികവളർച്ചയും രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തികവികാസവുംചേർന്നു വലുതാക്കി. ലിറ്റിൽ മാഗസിനുകളിലെ ഒളിപ്പോരില്ലാതെതന്നെ മുഖ്യധാരയിലേക്കു കടക്കാമെന്നായി. എൺപതുകളിൽ എഴുത്താരംഭിക്കുകയും ഭാവിയുടെ സാധ്യതകളായി വിലയിരുത്തപ്പെടുകയുകയും ചെയ്തവരുടെ ഗണത്തിൽ രാജേഷ്‌ വർമ, വി. വിനയകുമാർ, മനോജ്‌ ജാതവേദര്‌, അശോൿകുമാർ കർത്താ തുടങ്ങിയ ഒരുപാടുപേരുണ്ടായിരുന്നു. അവർ തുടർന്നെഴുതിയില്ലെന്നല്ല, അതൊരു അനുസ്യൂത സാന്നിധ്യമായി മാറിയില്ലെന്നു മാത്രം. തുടർച്ചയെക്കാൾ ഇടർച്ചകൾ. ഒച്ചയെക്കാൾ നീണ്ട നിശ്ശബ്ദതകൾ. വർമയുടെ കഥാജീവിതത്തിന്റെയും കഥ ഇതുതന്നെയാണെ്. തൊഴിൽതേടലും പ്രവാസവും എഴുത്തിന്റെ തുടർച്ചയിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഇടർച്ചയും നിശ്ശബ്ദതയുമാണ്‌ വർമ്മ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പലരെയും പെട്ടെന്നോർമിക്കുന്ന പേർപ്പട്ടികകളിൽ അസന്നിഹിതരാക്കിയത്‌. എന്നാൽ കഥപറച്ചിലിന്റെ വിത്തുകൾ നിദ്രവിട്ട്‌ വീണ്ടും ഉണർന്നതിന്റെ ഫലമാണ്‌ 'കാമകൂടോപനിഷത്ത്‌'.
എഴുതിയത്‌ Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ at Wednesday, July 13, 2011 46 അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടുന്ന താളുകള്‍
പണ്ടുകണ്ടിട്ടുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ പിന്നീടു കാണുമ്പോൾ ഓർമ്മയിലുള്ളതിലും ചെറുതായി കാണപ്പെടുന്നതിനെപ്പറ്റി സാധാരണ കേട്ടിട്ടുള്ള വിശദീകരണം ഇങ്ങനെയാണ്‌: ആ സ്ഥലത്ത്‌ പെരുമാറുന്ന കാലത്ത്‌ നമ്മുടെ ശരീരം ചെറുതായിരുന്നു. ചെറിയ ശരീരത്തിന്റെ അളവുകൾക്കനുസരിച്ചാണ്‌ നമ്മൾ ആ സ്ഥലം വലുതായി ഓർമ്മിക്കുന്നത്‌.
എന്നാൽ, കുട്ടിക്കാലം കഴിഞ്ഞ്‌, ശരീരത്തിന്റെ വളർച്ച അവസാനിച്ചതിനുശേഷം പെരുമാറിയ സ്ഥലങ്ങളോ? മകനെ ഒമ്പതുവർഷം മുമ്പ്‌ കൊണ്ടുവിട്ടിരുന്ന ഡേ കെയറിനടുത്തുകൂടി കഴിഞ്ഞ ദിവസം കടന്നുപോയപ്പോൾ അവിടുത്തെ കളിമുറ്റം ഓർമ്മയിലുള്ളതിലും ചെറുതായി തോന്നിയതെന്തുകൊണ്ട്‌?
സത്യജിത്‌ റായിയുടെ അപുർ സൻസാർ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വീണ്ടും കണ്ടുകഴിഞ്ഞ്‌, ഇത്ര നീളം കുറവായിരുന്നോ അതിനെന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാനെന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനു മുമ്പേ കൂടെയിരുന്ന സുഹൃത്തും പറഞ്ഞു: "ഒന്നേമുക്കാൽ മണിക്കൂറോ? വലിയൊരു പടമായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു എന്റെ ഓർമ്മ."
ഒരുപക്ഷേ ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്നോ കൃതിയിൽനിന്നോ വിലിപിടിപ്പുള്ള എന്തെല്ലാം നമ്മൾ പെറുക്കിയെടുത്ത്‌, കളയാതെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നുണ്ടെന്നതാവാം നമ്മുടെ ഓർമ്മയിൽ അതിനെ വലുതാക്കുന്നത്‌. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്‌ പുറത്തെടുത്ത്‌, തൊട്ടും തലോടിയും തുടച്ചും മിനുക്കിയും താലോലിക്കാവുന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ എണ്ണം. ഓടക്കുഴലുമായി മരത്തണലിലുറങ്ങുന്ന സൗമിത്രൊ, പല്ലക്കിൽ നിന്നു പുറത്തിറങ്ങുന്ന മന്ദബുദ്ധിയായ വരൻ, വെള്ളപ്പൊട്ടുകൾ കുത്തിയ പുരികങ്ങൾക്കുകീഴെനിന്ന് നവവരനെ നോക്കുന്ന ഷർമിളയുടെ കണ്ണുകൾ, മട്ടുപ്പാവിൽ നിന്നു കാണുന്ന റെയിൽവേ യാഡ്‌, കാട്ടിലൂടെ അലയുന്ന ഏകാകിയായ താടിക്കാരൻ, ഭൂതത്തിന്റെ കൂർത്ത മുഖംമൂടിമാറ്റി നിൽക്കുന്ന ഓമനക്കുട്ടൻ, ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛനല്ല, കൂട്ടുകാരനാണെന്നു പറയുന്ന സബ്‌ടൈറ്റിലിന്റെ ഒരു വരി -- 'മുന്തിയ സന്ദർഭങ്ങൾ, അല്ല മാത്രകൾ' തന്നെയാവണം റായിയുടെ ചലച്ചിത്രച്ചിമിഴ്‌ ഓർമ്മയിൽ ഒരു സാമ്രാജ്യമായി വളരാൻ കാരണം.
ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന കാലം എല്ലാ ദമ്പതികൾക്കും അന്ധാളിപ്പിന്റെ കാലമാണ്‌. മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയ്ക്കു മാത്രമല്ല, ശുചിത്വത്തിനും സുരക്ഷിതത്വത്തിനും വിനോദത്തിനും ഗതാഗതത്തിനുമെല്ലാം നമ്മെ ആശ്രയിക്കുന്ന ജീവന്റെ ചെറിയൊരു പൊടിപ്പിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഉറക്കംകെടുത്താത്തവരുണ്ടായിരിക്കില്ല. സഹായത്തിനും ഉപദേശനിർദ്ദേശങ്ങൾക്കും ആരുമില്ലാത്ത നാട്ടിൽ, അന്യമായ ഒരു സംസ്കാരത്തിൽ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തേണ്ടിവരുന്നവർക്കാകുമ്പോൾ ആ ആശങ്കകൾ പതിന്മടങ്ങാകും. അതിന്‌ ഞങ്ങൾ പുത്തനച്ഛനമ്മമാർ കണ്ടെത്തിയ, യുക്തിയുക്തമോ അല്ലാത്തതോ ആയ പരിഹാരം ഞങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നത്ര സമയം അവന്റെകൂടെ ചെലവഴിയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അവനു ദിവസേന ഡേ കെയറിൽ കഴിയണ്ടിവരുന്ന സമയം ആവുന്നത്ര കുറയ്ക്കുക. ഓഫീസിനു തൊട്ടടുത്തുള്ള ഡേ കെയറിൽ അവനെ വിടാൻവേണ്ടി അങ്ങോട്ടു വീടുമാറി. പത്തുമണിയ്ക്ക്‌ അച്ഛനും ആറുമണിയ്ക്ക്‌ അമ്മയും ജോലിതുടങ്ങാൻ അനുവാദം വാങ്ങി. ഡേ കെയറിലെ അഞ്ചുമണിക്കൂറിനിടയിൽത്തന്നെ, ഉച്ചയൂണിന്റെ ഒരു മണിക്കൂർ എനിക്ക്‌ അവിടെച്ചെന്ന് അവന്റെകൂടെ ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യാം.
കണ്ടാലുടനെ തുള്ളിച്ചാടാൻ തുടങ്ങുന്ന അവനെയെടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി, വേലികെട്ടിത്തിരിച്ച പിന്മുറ്റത്തിരിക്കാം. മൃദുവായ ശരീരങ്ങൾക്കു വീണാൽ വേദനിക്കാതിരിക്കാൻ റബർ കലർത്തി മെഴുകിയ നിലത്ത്‌, വലിയ പൊത്തുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ മരത്തിന്റെ കീഴിൽ ഇരിയ്ക്കാം. വഴിയിൽക്കൂടി പോകുന്ന കാറുകളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ചലനങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട്‌, കവിളോടു കവിളു ചേർത്ത്‌. മുകളിൽക്കാണുന്ന നീലനിറം ആകാശമാണെന്നും പറന്നുനടക്കുന്ന ആ കറുത്തപൊട്ട്‌ കാക്കയാണെന്നുമറിയാത്ത അവനോട്‌ ദൂരെയൊരു രാജ്യത്തുണ്ടായ ഭാഷയിൽ അവയ്ക്കുള്ള പേരുകൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കാം. കൈയും കാലും അനക്കിയും മുഖംകൊണ്ട്‌ ഗോഷ്ടികാണിച്ചും അവനെ കളിപ്പിക്കാം. വെറും ആറുമാസം നീണ്ടുനിന്ന ആ ദിനചര്യയിലെ ഒറ്റമണിക്കൂറുകളിലെ നിമിഷങ്ങളുടെ അമൂല്യതകൊണ്ടു തന്നെയാവണം മനസ്സ്‌ ആ ചെറുമുറ്റത്തെ ഒരു രാജാങ്കണമായി വളർത്തിയെടുത്തിരിക്കുന്നത്‌.
ആത്മകഥകളും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളുമെഴുതുന്നവർ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് 'നടന്നതുപോലെ' പറയാനുള്ള തത്രപ്പാടാണ്‌. കണ്ടുനിരാശപ്പെടാൻ ബാക്കിയായ സ്ഥലങ്ങൾ പോലെതന്നെ അന്നത്തെ വ്യക്തികളും സംഭവങ്ങളും മടങ്ങിച്ചെന്നുകാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഓർമ്മയിലേതിലും ചെറുതായിരിക്കാനേ ഇടയുള്ളൂ. ഓർമ്മയിലുള്ളവയെ വളർത്തുന്നത്‌ ഓർത്തെടുക്കൽ എന്ന പ്രക്രിയയും ഓർത്തുപറയൽ എന്ന പ്രക്രിയയും ഒക്കെച്ചേർന്നാണെന്ന അറിവ്‌, തിരിച്ചറിവ്‌ വാസ്തവത്തിൽ നിരാശാജനകമെന്നപോലെതന്നെ ആശ്വാസകരവുമാണ്‌.
എഴുതിയത്‌ Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ at Thursday, June 23, 2011 4 അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടുന്ന താളുകള്‍
Thursday, March 10, 2011
ഓരോരുത്തരിലും ഒരു ബുദ്ധനുണ്ടെന്നു പറയാറുണ്ട്. അയ്യപ്പനിലും ഒരു ബുദ്ധനുണ്ടായിരിക്കുമോ? ഒരു ശ്ലോകത്തിനുള്ളിൽ മറ്റൊന്ന്:
അയ്യൻ - അയ്യപ്പൻ, ഗുരുവജ്രികൾ - ബൃഹസ്പതിയും ഇന്ദ്രനും, ഹരിമായ - മോഹിനി,
അയ്യൻ - ബുദ്ധൻ, വജ്രികൾ - ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കൾ, മായ - ബുദ്ധന്റെ അമ്മ, ജിനപുണ്യരൂപം - ജിനവംശത്തിന്റെ പുണ്യം രൂപംപൂണ്ടത്‌
എഴുതിയത്‌ Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ at Thursday, March 10, 2011 0 അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടുന്ന താളുകള്‍
Sunday, February 13, 2011
Image Courtsey: Exotic India
എഴുതിയത്‌ Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ at Sunday, February 13, 2011 0 അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടുന്ന താളുകള്‍
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ
View my complete profile
നിയമവിരുദ്ധമായ ഒരു വാതിൽ: ഇ-ബുക്ക്
Shelfari: Book reviews on your book blog
Share a book review on Shelfari, where this reader meets fellow readers.
Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.