ml en ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml cs ml cs ml cs ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en en fi en ml ml ml en en en en ml cs cs cs en da cs en en cs cs en en en cs cs da en cs en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en de da en da cs en en cs cs en en en cs cs da cs en en en cs cs da en da en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da cs en en en
skip to main | skip to sidebar
കേരളത്തിലും ഇന്‍ഡ്യയിലും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സമകാലിക പ്രശ്നങ്ങളേക്കുറിച്ച് സമയം കിട്ടുമ്പോള്‍ എഴുതുന്നതാണിവിടെ കാണുന്നത്. ഇതു വായിക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വാഗതം. അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും സഹിഷ്ണുതയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്.
ലോക ക്രമത്തെ മാറ്റി മറിച്ച അനേകം സംഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടത് സോയിയറ്റ്  യൂണിയന്‍ ഇല്ലാതായതും ലോകത്തിന്റെ മൂന്നില്‍ ഒന്നു ഭാഗത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റാധിപത്യം  അസ്ഥമിച്ചതും ആയിരുന്നു. അതു വരെ ലോകം മുഴുവന്‍ ഒരു സമതുലിതാവസ്ഥ നില നിന്നിരുന്നു. വന്‍ ശക്തികളായിരുന്ന അമേരിക്കയുടെയോ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെയോ  തോന്ന്യവാസം എളുപ്പത്തില്‍ നടപ്പിലായിരുന്നില്ല. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ ഇല്ലാതായതിനെ ആഘോഷിക്കാന്‍ ഇന്‍ഡ്യയില്‍ പോലും ആളുകളുണ്ട്. എ കെ ആന്റണി ഒരുദാഹരണം. അതുകൊണ്ട് ലോക സമാധാനത്തിനുണ്ടായ നഷ്ടമൊന്നും ആരും കണക്കിലെടുത്ത് കണ്ടിട്ടില്ല. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ ഇല്ലാതായതിന്റെ  ആദ്യത്തെ ഇര അമേരിക്ക തന്നെയാണ്. ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍ അമേരിക്കയെ ആക്രമിച്ചത് അതിന്റെ പരിണിതി ആയിരുന്നു.
വര്‍ഷം 1979.  ഇറാനില്‍ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്ന ഷാക്കെതിരെ ജന രോഷം ഒരു വിപ്ളവത്തിന്റെ രൂപം ആര്‍ജിച്ച സമയം. ഷാക്കെതിരെ സമരം നയിച്ചത് മിതവാദ മുസ്ലിങ്ങളും, ഇടതുപക്ഷ ചിന്തകരും, കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരും ആയിരുന്നു. ഷാ നില്‍ക്കക്കള്ളിയില്ലാതെ പലായനം ചെയ്യും എന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടായപ്പോള്‍  തീവ്ര മുസ്ലിങ്ങള്‍  ഈ വിപ്ളവത്തെ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടു പോയി. ഫ്രന്‍സില്‍ അഭയം തേടിയിരുന്ന തീവ്ര മുസ്ലിം പുരോഹിതന്‍ അയത്തൊള്ള ഖൊമേനി ഇറാനില്‍ തിരികെ എത്തി.  ഷാ നാടുവിട്ടപ്പോള്‍ അധികാരം പിടിച്ചടക്കി. കര്‍ക്കശമായ ശരിയയില്‍ അധിഷ്ടിതമായ ഒരു ഇസ്ലാമിക ഭരണം അവിടെ നടപ്പിലാക്കി. ഭരിക്കുന്ന  മുസ്ലിം പുരോഹിതരുടെ സംഘത്തിനു സ്വീകാര്യരായവരെ  മാത്രം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരു വ്യാജ ജനാധിപത്യവും അവിടെ നടപ്പിലാക്കി. അധികാരം ലഭിച്ച ഉടനെ ഖൊമേനി ചെയ്തത്, ശരിക്കും വിപ്ളവം ജയിപ്പിച്ച ഇടതു പക്ഷക്കാരെയും, കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരെയും, ബുദ്ധി ജീവികളെയും, അഭിപ്രായ സ്വതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി നിലകൊണ്ടവരെയും കൊന്നൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അമേരിക്കയെ അവര്‍ മുഖ്യ ശത്രുവും ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഈ സംഭവം മുസ്ലിങ്ങള്‍ കൂടുതലുള്ള രാജ്യങ്ങളില്‍ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കി. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പേടിച്ചത് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ ആയിരുന്നു. ചെച്നിയയില്‍ ഉടലെടുത്ത ഇസ്ലാമിക  തീവ്രവാദം അവരെ അലട്ടിയിരുന്നു. ഇറാനില്‍ നിന്നും പ്രചോദനം ഉള്‍ക്കൊണ്ട് മധേഷ്യയിലെ മുസ്ലിങ്ങളും ഇസ്ലാമിക വത്കരണത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെടുമോ എന്ന് പേടിച്ച അവര്‍, അതിനു തടയിടാന്‍ വേണ്ടി ആയിരുന്നു, അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലെ ഇടതു പക്ഷ ചായ്‌വുള്ള സര്‍ക്കാരിനെ പിന്തുണച്ചതും. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പിന്തുണയോടെ ഭരിച്ചിരുന്ന സര്‍ക്കാരിനെതിരെ അവിടെ സമരം നടന്നു.  അതിന്റെ മുന്നില്‍ നിന്നിരുന്നത് കമ്യൂണിസ്റ്റു വിരോധികളും സാധാരണ മുസ്ലിങ്ങളും ആയിരുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ  അഫ്ഘാന്‍ സര്‍ക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ പിന്‍വലിച്ചപ്പോള്‍ ആ രാജ്യം   ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തി.  1992 ല്‍ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളെയും ഉള്‍പ്പെടുത്തി ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ രൂപീകരിച്ചു. ഇത് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന പാകിസ്താനും  ഇറാനും സൌദി അറേബ്യയും പല വിധത്തിലുള്ള വിദ്വംസക പ്രവര്‍ത്തികളും അവിടെ നടത്തി. വീണ്ടും ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിലേക്ക് രാജ്യം കൂപ്പുകുത്തി.
അമേരിക്കയും സൌദി ആറേബ്യയും ഒരുമിച്ച് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ അഫ്ഘാനിസിഥാനില്‍ പരാജയപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി എല്ലാ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലുമുള്ള ഇസ്ലാമിക ഭീകര്‍ക്കും പിന്തുണ കൊടുത്തു.  അവര്‍ പിന്തുണച്ച എല്ലാ മുസ്ലിം തീവ്രവാദികളും ഭീകരരും free for all എന്ന നിലയില്‍ അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ അഴിഞ്ഞാടി. സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ പാഠം പഠിപ്പിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ ഒരു സുസ്ഥിര സര്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അമേരിക്ക ശ്രമിച്ചില്ല.  ഈ കലങ്ങിയ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അന്നു വരെ ലോകം അറിയാതിരുന്ന താലിബന്‍ എന്ന ഇസ്ലാമിക സംഘടന അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ സായുധ സമരത്തിലൂടെ അധികാരം പിടിച്ചടക്കി.
താലിബന്‍ എന്നത് മദ്രസ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ ഒരു കൂട്ടം  ആയിരുന്നു. പാകിസ്താന്‍ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന സിയ ഉള്‍ ഹക്കിന്റെ ആശീര്‍വാദത്തോടെ ഐ എസ് ഐ രൂപപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു താലിബന്‍. അമേരിക്ക പാകിസ്ഥാനു നല്‍കിയ  സൈനിക  സഹായം ഇവരുടെ കയ്യില്‍ ഐ എസ് ഐ വഴി എത്തിയിരുന്നു. മുസ്ലിം പ്രവാചകന്‍  നടപ്പിലാക്കിയ ആദിമ കാലത്തെ  ഇസ്ലാം  നടപ്പിലാക്കുക എന്നതായിരുന്നു താലിബന്റെ ലക്ഷ്യം. അധികാരം പിടിച്ചടക്കിയ ഉടനെ അവര്‍ ഇസ്ലാമിനെ അതിന്റെ ശരിയായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍  നടപ്പിലാക്കി. ശരിയ അതിന്റെ ആദിമ രൂപത്തില്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചു.
ഇറാനില്‍ അധികാരത്തിലേറിയ ഖൊമേനി അമേരിക്കന്‍ എംബസിയിലെ ജോലിക്കാരെ തടവിലാക്കി. അതിനെതിരെ ലോക ശക്തി ആയിരുന്നിട്ടും അമേരിക്കക്ക് ഒന്നും  ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ഇറക്കിലെ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്ന സദ്ദാം ഹുസ്സൈനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ച് ആയുധം നല്‍കി ഇറാനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യിച്ചു. 10 വര്‍ഷം യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടും  ഇറാനെ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചില്ല. അവസാനം സദ്ദാം കുവൈറ്റ് പിടിച്ചടക്കിയപ്പോള്‍ അമേരിക്കക്ക് സദ്ദാമിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. താലിബനെ സഹായിച്ച അമേരിക്ക അവര്‍ക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തതിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പായിരുന്നു ഈ യുദ്ധവും. സദ്ദാമിനെ കുവൈറ്റില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കുന്നതില്‍ അതവസാനിച്ചില്ല. പിന്നീട് സദ്ദാമിനെ തന്നെ പുറത്താക്കാന്‍ മറ്റൊരു യുദ്ധവും നടത്തി. അതിനു വേണ്ടി ഇല്ലാത്ത ആയുധങ്ങളുടെ കഥകളായിരുന്നു അമേരിക്കയും ബ്രിട്ടനും നിരത്തിയത്.
ഈജിപ്റ്റ് എന്ന മുസ്ലിം രാജ്യത്ത് ഏകാധിപതി ആയി ഭരിച്ചിരുന്ന  മുബാറക്കിനെതിരെ അവിടെ ഒരു വിപ്ളവം അരങ്ങേറി. എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങളും  ഒരുമിച്ച് പങ്കെടുത്ത ആ മുന്നേറ്റം ജയിച്ചപ്പോള്‍ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടു വന്നത് മുസ്ലിം ബ്രദര്‍ഹുഡ് എന്ന തീവ്ര മുസ്ലിം സംഘടന ആയിരുന്നു. അവര്‍ അധികാരത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായത് ഇറാനിലും അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലും സംഭവിച്ചതു തന്നെ. വലിയ ഒരു വിഭാഗം ജനതയുടെ താല്‍പര്യത്തിനു വിരുദ്ധമായി ഇസ്ലാമിക ശരിയ നടപ്പിലാക്കാന്‍  അവര്‍ ശ്രമിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി മറ്റൊരു വിപ്ളവത്തിലൂടെ അവര്‍ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
അടുത്ത ഊഴം സിറിയയുടേതായി. അവിടത്തെ ഭരണാധികാരി ബഷാറിനെതിരെ ഒരു വ്യാജ ബഹു ജന മുന്നേറ്റമുണ്ടായി. അതിനെ പിന്തുണക്കാന്‍  അമേരിക്ക മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റ് പലയിടത്തും സംഭവിച്ചതുപോലെ അവിടെയും ഇസ്ലാമിക ഭീകര സംഘടനകള്‍ ചാടി വീണു. അമേരിക്ക ഒതുക്കി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന അല്‍ ഖയിദയുടെ  സിറിയൻ രൂപമായ Al-Nusra Front സിറിയയുടെ  ഒരു ഭാഗം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കി. ബഷാറിനെ റഷ്യ അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിച്ചതുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹം അധികാര ഭ്രുഷ്ടനായില്ല.
മറ്റൊരു ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദ സംഘടന ആയ   Islamic State in Iraq and the Levant (ISIS),  ഇറാക്കും സിറിയയും ചേര്‍ന്ന ഒരു ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ളിക്ക് പ്രഖ്യാപിച്ച്
സിറിയയുടെ ഒരു ഭാഗം പിടിച്ചടക്കി.  Islamic State in Iraq and the Levant (ISIS) ഇപ്പോള്‍ ഇറാക്കിനെ പിടിച്ചടക്കാന്‍  മുന്നേറുകയാണ്. അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ താലിബന്‍ മുന്നേറിയ അതേ രീതിയിലാണിപ്പോള്‍ അവരുടെ മുന്നേറ്റം. അവരെ  സഹായിക്കാന്‍ സൌദി അറേബ്യയും മറ്റ് ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളുമുണ്ട്. താലിബനെ സഹായിച്ച അതേ ശക്തികള്‍.
അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ നടന്നതുപോലെ സിറിയയിലും ഇറാക്കിലും യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ജിഹാദികളില്‍ നല്ല ഒരു ഭാഗം വിദേശികളാണ്.
ജിഹാദികളില്‍ വലിയ ഒരു വിഭാഗം യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് ഈ വാര്‍ത്ത വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
A failed Taliban suicide bomber was arrested. While a full body search was made by police they revealed the bomber to wear a protective metal shield around his genital area. Asked for it’s purpose, his response was that he wanted to keep his penis safe after blowing himself up, so as not to have any sexual problems when he meets 72 virgins in paradise.
കാലചക്രം ഒരു വട്ടം കറങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ അതി വിചിത്രമായ ചില കാഴ്ചകളാണിപ്പോള്‍ കാണുന്നത്.
1. അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യം ഒന്നില്‍ നിന്നും ഒരു പാഠവും പഠിക്കുന്നില്ല.
2. അമേരിക്ക ലോകത്തെ പ്രതിസന്ധികളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.
3. കീരിയും പാമ്പും പോലെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അമേരിക്കയും ഇറാനും ഇറാക്കിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു യോജിപ്പിലെത്തുന്നു.
4. സൌദി അറേബ്യ എന്ന ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്തിന്റെ കാപട്യം  ​മറനീക്കി  പുറത്തു വരുന്നു.  ഈജിപ്റ്റിലെ തീവ്ര ഇസ്ലാമിക സംഘടനയായ  മുസ്ലിം  ബ്രദര്‍ഹുഡിനെ എതിര്‍ക്കുന്ന അവര്‍, ഇറാക്കിലെയും  സിറിയയിലെയും അല്‍ ഖയിദയുടെ ഭാഗമായ സംഘടനയെ പിന്തുണക്കുന്നു.
5. ഇറാന്‍ മദ്ധ്യ പൂര്‍വദേശത്ത് മേല്‍ക്കൈ നേടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കാണു കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്.
ഖത്തറും കുവൈറ്റും സൌദി അറേബ്യയും പെട്രോ ഡോളര്‍ ഒഴുക്കി സഹായിക്കുന്ന ISIS എന്ന  ഭീകരസംഘടന, പടിഞ്ഞാറന്‍  ഇറാക്കിന്റെയും കിഴക്കന്‍ സിറിയയുടെയും വലിയ ഒരു ഭാഗം  അധീനതയില്‍ ആക്കി കഴിഞ്ഞു. ഇറാക്കില്‍ അമേരിക്ക അവരോധിച്ച ഭരണ കൂടം ഷിയ മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍ണ്ണായക സ്വാധീനമുള്ളതാണ്. ഇറാനും സിറിയയിലെ ബഷാറും ലെബനോനിലെ ഹെസ്ബൊള്ളയും  ചേരുന്ന അച്ചു തണ്ട് സുന്നി ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് രുചിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് അമേരിക്കയുടെ മൌനാനുവാദത്തോടെ ഇവര്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകരരെ സഹായിച്ചു. പക്ഷെ കാര്യങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. ഇറാക്കിലെ ഷിയ മേധാവിത്തമുള്ള ഭരണ കൂടത്തെ ഇറാന്‍ സാഹായിക്കുമെന്ന് തീര്‍ച്ച ആയപ്പോള്‍ അമേരിക്ക ഇടപെടാന്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗള്‍ഫ് രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ ഇതിനെ എങ്ങനെ കാണുമെന്ന് കണ്ടു തന്നെ അറിയണം.
ഇറാക്കിന്റെ വടക്കു ഭാഗത്തുള്ള കുര്‍ദുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ സ്വയം ഭരണ അവകാശമുള്ള ഒരു രാജ്യം പോലെ ആണ്. ISIS പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സുന്നികള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഇറാക്കിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് മറ്റൊരു രാഷ്ട്രം ഉണ്ടാകുന്നതില്‍ അമേരിക്കക്ക് എതിര്‍പ്പുണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല. മറ്റൊരു അഫ്ഘാനിസ്ഥാന്‍ ആയിരിക്കുമതിന്റെ ഫലം.
ഇസ്ലാമിക ഭീകരതക്കെതിരെയുള്ള അമേരിക്കയുടെ യുദ്ധം എങ്ങും എത്തിയിട്ടില്ല എന്നാണീ സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നത്. ബുഷും പിന്നീട് ഒബാമയും കൊട്ടിഘോഷിച്ച ഈ യുദ്ധാഭാസം പരാജയം ആയെന്നു മാത്രമല്ല, അതൊരു തട്ടിപ്പുകൂടെ ആയിരുന്നു എന്നാണിപ്പോള്‍ തെളിയുന്നത്. ഇറാക്ക് ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയുടെ കേന്ദ്രം ആണെന്നായിരുന്നു  ബുഷ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. ഒരു പതിറ്റാണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇറാക്ക് ഇപ്പോള്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയുടെ കേന്ദ്രം ആയി മാറി എന്നതില്‍ അതിശയോക്തി ലേശം പോലും ഇല്ല. പക്ഷെ അതിന്റെ സൃഷ്ടിയില്‍ അമേരിക്കക്ക് വലിയ ഒരു പങ്കുണ്ട് എന്നത് വിരോധാഭാസം ആയി തോന്നാം. അമേരിക്കന്‍ ഇടപെടലിനു  മുന്നെ പ്രായേണ മതേതര രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു ഇറാക്കും, സിറിയയും. അവയെ ഈ നിലയില്‍ ആക്കിയതിനു പിന്നില്‍ അമേരിക്കക്ക് വലിയ ഒരു പങ്കുണ്ട്.
അമേരിക്കയുടെ ഈ യുദ്ധാഭാസം മദ്ധ്യ പൂര്‍വദേശത്തെ കലാപകലുഷിതവും അസ്ഥിരവും ആക്കി. കൂടുതല്‍ ഭീകരരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അമേരിക്കന്‍ സമ്പത് വ്യവസ്ഥയെ താളം തെറ്റിച്ചു.  പെട്രോ ഡോളറില്‍ ഊറ്റം കൊള്ളുന്ന മറ്റ് ഗള്‍ഫ് നാടുകളിലേക്ക് ഈ അസ്ഥിരത പടരാന്‍ അധികം സമയം വേണ്ടി വരില്ല. കാരണം അവര്‍ തീക്കൊള്ളി കൊണ്ടാണ്, തല ചൊറിയുന്നത്. കാറ്റു വിതച്ചാല്‍ കൊടുങ്കാറ്റ് കൊയ്യേണ്ടി വരും.
ഭൂരിപക്ഷം ഇസ്ലാമിക രാജ്യങ്ങളിലും ജനാധിപത്യം എന്നത് അര്‍ത്ഥ ശൂന്യമാണ്. സ്വേഛാധിപതികളെങ്കിലും മിതവാദ നേതാക്കളാണ്, ഇസ്ലാമിക ഭീകരരേക്കാള്‍  അഭികാമ്യം. ഉരുക്കു മുഷ്ടി കൊണ്ടായിരുന്നു ഭരിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും, സദ്ദാം ഹുസ്സൈന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു ഇറാക്കിനു യോജിച്ച ഭരണാധികാരി.  ജനാധിപത്യം ഇവര്‍ക്ക് കുരങ്ങന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ പൂമാല പോലെയാണ്. എല്ലാ വിഭാഗം  ജനങ്ങളെയും ഉള്‍ക്കൊണ്ട് ഭരിക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ള ആരും ഈ നാടുകളില്‍ ഇല്ല. ഓരോ ജനതക്കും അവര്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന  ഭരണാധികാരികളെ ലഭിക്കും.
ഏകാധിപതികള്‍ക്കെതിരെ സമരം ചെയ്ത ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിന്റെ ഏക ലക്ഷ്യം ജനാധിപത്യമായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ജനാധിപത്യം അവര്‍ക്ക് മതി ആയിരുന്നു. അവിടെയാണവര്‍ക്ക് പിഴച്ചത്. സാമൂഹ്യ നീതിയില്‍ അധിഷ്ടിതമായി അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശമാണു ലക്ഷ്യം വയ്ക്കേണ്ടത്. ഇത്  ഉറപ്പാക്കാത്ത  ജനാധിപത്യം അര്‍ത്ഥശൂന്യമാണ്. നിര്‍ഭാഗ്യ വശാല്‍ ഇസ്ലാമിക ലോകത്തെ ജനാധിപത്യം ഇതുപോലെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമാണ്. ഇതിന്റെ കാരണം അവര്‍ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് മദ്ധ്യ ശതകങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഖിലാഫത്ത് ഭരണമാണെന്നതും. അതുകൊണ്ട് നാടുകള്‍ വെട്ടിപ്പിടിച്ചും അനേകരെ കൊന്നൊടുക്കിയും മുന്നേറിയവരെ ഇവര്‍ വീരന്‍മാരായി കൊണ്ടാടുന്നു. അറേബ്യക്ക് പുറത്തുള്ള രാജ്യങ്ങളൊക്കെ വെട്ടിപ്പിടിച്ച്, അവിടത്തെ സംസ്കാരങ്ങളെ  നശിപ്പിച്ച്, അറബി ഭാഷ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ച്, മറ്റ് മത വിശ്വാസങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കി  ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ച  ഖലീഫമാരൊക്കെ ഇവര്‍ക്ക് ഇന്നും മാതൃകാ പുരുഷന്‍മാരാണെന്നോര്‍ക്കുക. കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലും ആയുധം നല്‍കി സമര സജ്ജരാക്കുന്നതിന്റെ മനശാസ്ത്രം ഈ വീരാരാധനയാണ്.
ഇവര്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഏത് ഭരണാധികാരിയും നടപ്പിലാക്കുന്നത് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറേബ്യയില്‍ മൊഹമ്മദ് നടപ്പിലാക്കിയ ശരിയ എന്ന നിയമ വ്യവസ്ഥയാണ്. അവിടെ ഇവരുടെ ജനാധിപത്യം  അവസാനിക്കുന്നു. കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റമുണ്ടാകുന്ന ഒരു നിയമവ്യവസ്ഥയേപറ്റി  മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്ക് ചിന്തിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിക ലോകത്ത് കാലം ​നിശ്ചലമാണ്.
മുല്ലപ്പൂ വിപ്ളവം എന്ന പേരില്‍ ഇസ്ലാമിക ലോകത്ത്  അരങ്ങേറിയ സംഭവവികാസം ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിനു സമ്മാനിച്ചത്  അവസാനിക്കാത്ത ദുരിതമാണ്.  ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദവും ഭീകരവാദവും മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത വിധം ശക്തി പ്രാപിച്ചു.
മദ്ധ്യ പൂര്‍വദേശം അരക്ഷിതമാകുമ്പോള്‍ ഊര്‍ജ്ജാവശ്യത്തിന്, എണ്ണ ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഇന്‍ഡ്യന്‍ സമ്പത് വ്യവസ്ഥ  താളം തെറ്റാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയും ഉണ്ട്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന എണ്ണക്ക് വില കൂട്ടേണ്ടി വരും. ആ വിടവില്‍ ഇന്‍ഡ്യയില്‍ നിന്നും കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന എണ്ണക്കും പ്രകൃതി വാതകത്തിനും വില കൂട്ടി നല്‍കാന്‍ അംബാനി ശഠിക്കും. ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രി മോദിക്ക് അത് സമ്മതിക്കേണ്ടിയും  വരും.
Posted by kaalidaasan at 03:52 31 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, 12 June 2014
പടിയിറങ്ങിപ്പോയ ദുരന്തവും പടി കയറി വന്ന ആശങ്കകളും .
2004 ല്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന  മന്ത്രി ആകാന്‍ ഏറ്റവും പറ്റിയ വ്യക്തി ആയിരുന്നു മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ്. ലോക പ്രസിദ്ധ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധന്‍ എന്ന പേരു കേട്ട അദ്ദേഹം ഇന്‍ഡ്യയുടെ നാനാ വിധ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുമെന്നായിരുന്നു ലോകം പ്രതീഷിച്ചത്. അന്ന്  ലോകം സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തില്‍ അകപ്പെടുകയും. ഇന്‍ഡ്യന്‍ സമ്പദ് രംഗം പരിക്കുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അത് മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ കഴിവിലുപരി ഇന്‍ഡ്യ തുടര്‍ന്നു പോന്ന നിയന്ത്രിത സമ്പദ് ഘടനകൊണ്ടു കൂടെ ആയിരുന്നു.  സിംഗിന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് സാമ്പത്തിക രംഗം മന്ദീഭവിച്ച പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടുകളില്‍ നിന്നും വ്യവസായികള്‍ ഇന്‍ഡ്യയില്‍  മുതല്‍ മുടക്കാന്‍ വന്നു. ഇന്‍ഡ്യ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയും നേടി.  ഇടതു പക്ഷം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് സിംഗിനു കടിഞ്ഞാണില്ലാതെ പായാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ചില ജനോപകാര നയങ്ങളും നടപ്പിലാക്കേണ്ടി വന്നു. ആണവ കരാറിന്റെ പേരില്‍ ഇടതു പക്ഷം പിന്തുണ പിന്‍വലിച്ച ശേഷം ഒരിടത്തു നിന്നും സിംഗിനു നിയന്ത്രണം ഉണ്ടായില്ല.  ആദ്യ അഞ്ചു വര്‍ഷം ഉണ്ടാക്കിയ നേട്ടങ്ങളുടെ പിന്‍ബലത്തില്‍ രണ്ടാമതും അധികാരത്തില്‍ വരാന്‍ സാധിച്ചു. അതിനു ശേഷം ഇന്‍ഡ്യന്‍ സാമ്പത്തിക രംഗം എല്ലാ  തരത്തിലുള്ള ജനങ്ങള്‍ക്കും ഉപകാരപ്പെടുന്ന തരത്തില്‍ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി, ലോക ബാങ്കിനെയും അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധിയേയും സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം കൂടുതല്‍ ശ്രമിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് കുത്തക വ്യവസായികൾ ക്ക്  ഇഷ്ടം പോലെ സൌജന്യം വാരി കോരി കൊടുത്തു. ജനങ്ങളുടെ ജീവിത ഭാരം കൂടുന്ന തരത്തില്‍ വിലക്കയറ്റവും നാണയപ്പെരുപ്പവും ഉണ്ടായി. മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് ജനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഓടി ഒളിച്ചു. വളരെ കുറച്ചു മാത്രം പൊതു ജനങ്ങളെയും  മാദ്ധ്യമങ്ങളെയും അഭിമുഖീകരിച്ച സിംഗിനെ കോണ്‍ഗ്രസ്  പാര്‍ട്ടിയും നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല. ആര്‍ക്കും എന്തും ആകാം എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഭരണം  മാറി. മന്ത്രിമാര്‍ തന്നിഷ്ടം പോലെ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു. അതിന്റെ ഫലം ഇന്‍ഡ്യ കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആഴിമതികളും ആയിരുന്നു.  പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നതില്‍ നിന്നും സിംഗ് ഒളിച്ചോടി.
അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം നിസംഗനായി ഇരുന്നു. എല്ലാം കോടതി തീരുമാനിക്കട്ടെ എന്ന് സീനിയര്‍ മന്ത്രിമാര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സിംഗ അത് കേട്ടു തല കുലുക്കി. അതിനു പകരം പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ഇടപെട്ടിരുന്നു എങ്കില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടിക്ക് മുഖം രക്ഷിക്കാമായിരുന്നു. കുറഞ്ഞ പക്ഷം അഹിവിതമായി നല്‍കിയ കരാറുകളൊക്കെ റദ്ദ് ചെയ്ത് കുറച്ചെങ്കിലും  അഭിമാനം കാത്തു സൂക്ഷിക്കാമായിരുന്നു. അത് ചെയ്യാതിരുന്നതിന്, അദ്ദേഹം ​നിരത്തിയ ന്യായീകരണം വ്യവസായ ലോകത്തിന്റെ ആത്മ വിശ്വാസം അത് തകര്‍ക്കുമെന്നായിരുന്നു. എന്നു വച്ചാല്‍ ലോക ബാങ്കിന്റെയും അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധിയുടെയും  അനിഷ്ടം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു എന്നാണ്.
പ്രതിസന്ധികള്‍ ഓരോന്നായി ഉണ്ടായപ്പോഴൊക്കെ സോണിയക്കും ലോക ബാങ്കിനും  അഹിതമാകുമോ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേടി. അഴിമതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ അദേഹം ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ഇടപെട്ടിരുന്നു എന്നതിനു തെളിവില്ല. അഴിമതികളൊക്കെ പര്‍ട്ടിയുടെ പ്രശ്നമാണ്, തന്റേതല്ല എന്ന രീതിയില്‍ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം പെരുമാറിയതും.
മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രി ആയത് കഴിവു കൊണ്ടു മാത്രമല്ല. സോണിയ ഗാന്ധിയുടെ വിശ്വസ്ഥന്‍ എന്ന നിലയില്‍ കൂടിയായിരുന്നു. എല്ലാവരാലും വെറുക്കപ്പെട്ടാണദ്ദേഹം പടിയിറങ്ങിപ്പോയത്. തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രഖ്യപിക്കുന്നതിനു മുന്നെ കോണ്‍ഗ്രസ് പരാജയം സമ്മതിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു മന്ത്രിമാരും എം പി മാരും മത്സര രംഗത്തു നിന്നും കൂട്ടത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടത്.
സിംഗ് നയിച്ച 6 വര്‍ഷം ​കൊണ്ട് ഇന്‍ഡ്യ ലോകത്തെ മുന്നാമത്തെ സാമ്പത്തിക ശക്തി ആയി ഉയര്‍ന്നു. 1984 ലെ സിഖ് കൂട്ടക്കൊലക്ക് അദ്ദേഹം ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചു. സിഖു ജനതയോട് മാപ്പു ചോദിച്ചു. വ്യക്തിപരമായി അദ്ദേഹം അഴിമതിക്കാരനാണെന്നു തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷെ തന്റെ ചുറ്റും  നടന്ന എല്ലാ അഴിമതികളും അദ്ദേഹം നിസംഗതയോടെ അവഗണിച്ചു. അപ്പോള്‍ അതിന്റെ  ഉത്തരവാദിത്തം നല്ല ഒരളവോളം അദ്ദേഹത്തിനുമുണ്ട്.
ക്രിമിനല്‍ കേസുകളില്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ജന പ്രതിനിധികള്‍ക്ക് സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടും എന്ന കോടതി വിധി ഉണ്ടായപ്പോള്‍ സിംഗിന്റെ മന്ത്രി സഭ അതിനെ മറികടന്നത്  ഒരു ഓര്‍ഡിനാന്‍സിലൂടെ ആയിരുന്നു. ഈ ഓര്‍ഡിനന്‍സ് രൂപപ്പെടുത്തിയതും മന്ത്രി സഭ  അത് അംഗീകരിച്ചതും കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രസിഡണ്ട് സോണിയ ഗാന്ധിയുടെയും വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെയും  പൂര്‍ണ്ണ സമ്മതത്തോടെ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ അതേക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാന്‍ വിളിച്ചു കൂട്ടിയ പത്രസമ്മേളനത്തിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വന്ന് രാഹുല്‍ ഗാന്ധി ആടിയ നാടകം മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ മുഖം ആടച്ചു കിട്ടിയ അടി ആയിരുന്നു. അല്‍പ്പമെങ്കിലും ആത്മാഭിമാനമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ സിംഗ് അപ്പോള്‍ തനെ രാജി വച്ചു പോകേണ്ടി ഇരുന്നു. അതി ദയനീയമായിരുന്നു  അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന നാളുകള്‍.
മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് 10 വര്‍ഷം നടപ്പിലാക്കിയ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഒറ്റ കോണ്‍ഗ്രസുകാരനും  ഒരക്ഷരം ഉരിയാടിയിരുന്നില്ല. രാഹുല്‍ ഗന്ധിയേയോ സോണിയ ഗാന്ധിയേയോ മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിനെയോ ആരും വിമര്‍ശിച്ചില്ല. പകരം പാദ സേവ ചെയ്യാന്‍ മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസ് അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ദയനീയ പരാജയം  ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോള്‍ കുറെ ഏറെ പേര്‍ വിമര്‍ശനവുമായി വന്നു. മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് കോണ്‍ഗ്രസ് സര്‍ക്കാരിന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍ ജനങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചില്ല എന്നായിരുന്നു വയലാര്‍ രവി പോലും പറഞ്ഞത്. അപ്പോള്‍ വയലര്‍ രവിക്കെന്തായിരുന്നു പണി? ഈ നേട്ടങ്ങളൊക്കെ, അങ്ങനെ വല്ലതുമുണ്ടെങ്കില്‍,  ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു ശ്രമിച്ചു കൂടായിരുന്നോ?  പ്രവാസി കാര്യമെന്ന പേരും പറഞ്ഞ്  ലോകം മുഴുവന്‍ വിനോദയാത്ര നടത്തിയിരുന്ന സമയത്ത് തന്റെ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു നേട്ടം ജനങ്ങളോട് പറയാന്‍ ഇദ്ദേഹത്തിനു കഴിയാതെ പോയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? രമേഷ് ചെന്നിത്തല ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നു  കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ നയങ്ങളില്‍ പാളിച്ചകളുണ്ടായി എന്ന്. കെ പി സി സി പ്രസിഡണ്ടായി ഇരുന്ന കാലത്തൊന്നും ഈ പാളിച്ചകള്‍  അദ്ദേഹം കണ്ടില്ല. അന്നൊക്കെ യു പി എ സര്‍ക്കാരിന്റെ മഹത്വം കൊട്ടിപ്പാടി നടക്കുക ആയിരുന്നു ചെന്നിത്തല ഉള്‍പ്പടെയുള്ള കോന്തന്‍ മാര്‍ ചെയ്തിരുന്നത്.
ഇതില്‍ രാഹുലിനെയോ സോണിയയെയോ മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിനെയോ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടി മൊത്തമായി  മേടിച്ചെടുത്ത പരാജയമാണിത്. കല്‍ക്കരി ഇടപാടിലും 2 ജി സ്പെക്ട്രത്തിലും അഴിമതി ഉണ്ടെന്ന് സി എ ജി യും കോടതിയും പറഞ്ഞപ്പോള്‍, അഴിമതിയേ ഇല്ല എന്ന് കബില്‍ സിബല്‍ മുതല്‍ ചെന്നിത്തല വരെയുള്ളവര്‍ നാടു നീളെ പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു.
അങ്ങനെ കോണ്‍ഗ്രസുകാരെല്ലാവരും കൂടെ മന്‍  മോഹന്‍ സിംഗിനെ ഇന്‍ഡ്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വെറുക്കപ്പെട്ട പ്രധാന മന്ത്രി എന്ന പട്ടം ചാര്‍ത്തി നല്‍കി പടിയിറക്കി വിട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടെനിക്ക് സഹതാപം തോന്നുന്നു.
സിംഗ് പടിയിറങ്ങിയപ്പോള്‍, പടി കയറി വന്നത് നരേന്ദ്ര മോദി ആണ്. അനേകം ആശങ്കകളും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പടി കയറി വന്നിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ പ്രധാനം ലോക മനസാക്ഷിയുടെ മുന്നില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു വിവാദ വ്യക്തി ആണെന്നതു തന്നെ. ഗുജറാത്ത് കൂട്ടക്കൊലയുടെ കറ അദ്ദേഹത്തിന്റെ  കൈയ്യില്‍ നിന്നും ഇതു വരെ മാഞ്ഞു പോയിട്ടില്ല. ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സുപ്രീം കോടതി അദ്ദേഹത്തെ കുറ്റവിമുക്തനാക്കിയെന്ന്  അനുയായികൾ അവകാശപ്പെടുന്നു. ഇത്  ശരിയല്ല. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ സമയം നൽകണം  എന്ന് മോദി പറഞ്ഞതായി,  ഗുജറാത്ത് കേഡറിലെ ഐ പി എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ആർ ബി  ശ്രീകുമാർ ഒരു സത്യവാംമൂലത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  സുപ്രീം കോടതി നിയോഗിച്ച ഉന്നതതല അന്വേഷണ സംഘം മോദിയെ  പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യാനുള്ള തെളിവുകളില്ലെന്ന നിഗമനത്തിലാണെത്തിയത്.  എന്നാൽ  പ്രോസിക്യൂട്ടു ചെയ്യാനുള്ള തെളിവുണ്ടെന്ന് അമിക്കസ് ക്യൂറിയും  അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.   ശ്രീപദ്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്ര വിഷയത്തില്‍ അമിക്കസ് ക്യൂറി പറഞ്ഞത് അപ്പാടെ സ്വീകരിച്ച സുപ്രീം കോടതി പക്ഷെ, ഗുജറാത്ത് വിഷയത്തില്‍ തങ്ങളെ സഹായിച്ച അമിക്കസ് ക്യൂറിയുടെ അഭിപ്രായം ഇതു വരെ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല.  . ഗുജറാത്ത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു  എന്നും മറ്റ് ചിലരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
മോദിയുടെ കീഴിലുള്ള ഗുജറാത്ത് പൊലീസ് ഫലപ്രദമായി അന്വേഷിക്കാതിരുന്ന പല സംഭവങ്ങളും, മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകയായ ടീസ്റ്റ സെതൽ‌വാദ്  നടത്തിയ ഇടപെടലിന്റെ ഫലമായി  പ്രത്യേക സംഘം അന്വേഷിച്ചു. അതിനേത്തുടർ ന്ന്  ചില  കുറ്റവാളികളെ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.  ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരിൽ മോദിയുടെ മന്ത്രിസഭയിൽ അംഗമായിരുന്ന മായാ കൊഡ്‌നാനിയും   സംഘ പരിവാർ സംഘടനകളിലെ ചില പ്രമുഖരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അതു മാതമല്ല ടെഹൽക, കോബ്രാ പോസ്റ്റ് എന്നീ  മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ബാബു ബജ്‌രംഗിയേപ്പോലുള്ള സംഘ പരിവാര്‍ നേതാക്കള്‍ മോദിയുടെ പങ്കിനേപ്പറ്റി  വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. ഇതൊക്കെ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്  കലാപത്തിൽ സംഘ പരിവാറിനും മോദിക്കും പങ്കുണ്ടെന്നു തന്നെയാണ്,. ഇതൊന്നും പക്ഷെ ഗുജറാത്തിലെ ജനങ്ങളെ ബി ജെ പിയെയും മോദിയെയും കുറിച്ച് മറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ  പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഇൻഡ്യ യിലെ 31%  ജനങ്ങളും ഇതെല്ലാം അവഗണിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് ലോക് സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലം വ്യക്തമാക്കുന്നു. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയത്തിന് ഒരു കുറ്റകൃത്യവും കഴുകിക്കളയാനാവില്ല. അതേസമയം വിചാരണയിലൂടെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് മോദി ഇപ്പോഴും കുറ്റവാളിയുമല്ല.  സംശയത്തിന്റെ ആനുകൂല്യത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെട്ടു നില്‍ക്കുന്നു.
ബി ജെ പിയിലെ തല മുതിര്‍ന്ന നേതാക്കളെ തഴഞ്ഞ് മോദിയെ പ്രധാന മന്ത്രി ആക്കിയത് ആര്‍ എസ് എസിന്റെ കടും പിടുത്തം  കൊണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി മോദി അപ്രായോഗികവും ദൂരവ്യപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ചില നയപരിപാടികള്‍ പ്രകടന പത്രികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. അതില്‍ പ്രധാനം അയോധ്യയിലെ രാമ ക്ഷേത്ര നിര്‍മ്മാണവും ഭരണഘടനയിലെ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ 370 ഉം ആണ്. ആര്‍ എസ് എസ് നിയമം കയ്യിലെടുക്കാനുള്ള സാധ്യതയും തള്ളിക്കളയാന്‍ ആകില്ല.
മോദിയുടെ വിജയത്തിനു ചില പരിമിതികളുണ്ട്. ആര്‍ എസ് എസ് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന നിയമ നിര്‍മ്മാണങ്ങള്‍ക്ക് പാര്‍ലമെന്റില്‍ മൂന്നില്‍ രണ്ടു ഭൂരിപക്ഷം ആവശ്യമുണ്ട്. എന്‍ ഡി എ ക്ക് അതില്ല. രാജ്യസഭയില്‍ ഭൂരിപക്ഷമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് സാധാരണ നിയമ നിര്‍മ്മാണത്തിനു പോലും മറ്റ് കക്ഷികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരും.  ഫലത്തില്‍ മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നും ഏറെ വിഭിന്നമാകില്ല മോദിയുടെ സര്‍ക്കാരും. സിംഗിന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളൊക്കെ പിന്തുടരാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് മോദിക്ക് പിന്തുണ കൊടുക്കാനാണു സാധ്യത ഉള്ളത്. പക്ഷെ അതൊക്കെ രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെ തീരുമാനം അനുസരിച്ചായിരിക്കും.സിംഗിന്റെ നയങ്ങള്‍ ജന ജീവിതം ദുസഹമാക്കിയപ്പോള്‍, ജനങ്ങള്‍ നല്‍കിയ തിരിച്ചടിയില്‍ നിന്നും പാഠമുള്‍ക്കൊണ്ട് സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമം മുന്‍ നിറുത്തി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി തീരുമാനിച്ചാല്‍ മോദിക്ക് ഏറെ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരും. മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് ഇറക്കിയ ഓര്‍ഡിനന്‍സ് വലിച്ചു കീറി ചവറ്റുകുട്ടയിലെറിഞ്ഞ രാഹുലിന്, സിംഗിന്റെ നയങ്ങളും ചവറ്റു കുട്ടയിലെറിയാന്‍ പ്രയാസമുണ്ടാകില്ല.
മോദിയുടെ വിജയത്തിനു വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിച്ചതും അതില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സന്തോഷിച്ചതും കോര്‍പ്പറേറ്റ് ലോകമാണെന്നത് പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു. ഓഹരി കമ്പോളത്തിലെ ഉയര്‍ച്ച സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അതാണ്. മോദി ഏറെ കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന വികസനം സാധ്യമായത് മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗ് കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ക്ക് വാരിക്കോരി കൊടുത്ത ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ പരമാവധി മുതലെടുത്തായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മന്‍ മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ നയങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ കാര്‍ക്കശ്യത്തോടെ നടപ്പിലാക്കാന്‍ മോദി ശ്രമിക്കുമെന്നതില്‍  തര്‍ക്കമില്ല. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച മന്ദഗതിയിലാണ്. വിലക്കയറ്റം  ദുസഹമാണ്. പണപ്പെരുപ്പം പിടിച്ചാല്‍ കിട്ടാത്ത വിധം  കൈ വിട്ടു പോകുന്നു. വിദേശ നാണ്യ കരുതല്‍ ശേഖരം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബാജ് പേയി അധികാരത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍  ഇതിനെയൊക്കെ  നേരിട്ടത് പൊതു സ്വത്ത് തുച്ചമായ വിലക്ക് വിറ്റു തുലച്ചായിരുനു. എന്നിട്ട് ഇന്‍ഡ്യ തിളങ്ങുന്നു എന്ന തോന്നലുമുണ്ടാക്കി. പക്ഷെ ഇന്‍ഡ്യക്കാര്‍ ഒരു തിളക്കവും കണ്ടിരുന്നില്ല. ഗുജറാത്ത് തിളങ്ങുന്നു എന്ന് മോദി പറയുന്നത് ദിവസം 11 രൂപ വരുമാനമുണ്ടെങ്കില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കാം എന്ന നുണ പ്രചരിപിച്ചാണെന്നോര്‍ക്കുക. ഇനി ഇന്‍ഡ്യ തിളങ്ങുന്നു എന്നതിന്റെ രണ്ടാം  ഭാഗം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് ഏതു തരത്തിലുള്ള നുണ പ്രചരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നൊക്കെ  കാത്തിരുന്നു കാണാം. സര്‍ക്കാരിന്റെ നയ പ്രഖ്യാപന പ്രസംഗം  യാതൊരു തരത്തിലുള്ള പ്രത്യാശയും നല്‍കുന്നില്ല. എല്ലാ സര്‍ക്കാരുകളും കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങളായി പറയുന്ന പഴകി തേഞ്ഞ പ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം അതില്‍ യാതൊന്നുമില്ല.
കോര്‍പ്പറേറ്റ് പ്രീണനത്തോടൊപ്പം കോണ്‍ഗ്രസ് ചില ഇടതു പക്ഷ നയങ്ങളും നടപ്പാക്കിയിരുന്നു. ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷപോലെയുള്ളവ  ദരിദ്ര്യരേഖക്കു താഴെയുള്ളവര്‍ക്ക് അനുഗ്രഹവുമായിരുന്നു. ഈ അവസ്ഥ അപ്പാടെ മാറുകയാണിനി. തീവ്ര വലതു പക്ഷത്തേക്കാണ്, മോദിയുടെ പോക്ക്. ദിവസം  11 രൂപ വരുമാനമുണ്ടെങ്കില്‍ ദരിദ്രനല്ല എന്നായിരുന്നു ഗുജറാത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. അദാനിയും അംബാനിയും കയ്യയച്ചു സഹയിച്ചിട്ടാണ്, മോദിക്ക് 3ഡി ഷോ പോലെ വലിയ കോലാഹലമുണ്ടാക്കി ജനങ്ങളുടെ കയ്യടി നേടി വോട്ടാക്കി മാറ്റി അധികാരത്തില്‍ ഏറാന്‍ സാധിച്ചത്. ഇവരെ പ്രീണിപ്പിക്കാതെ പറ്റില്ല. അതിനു നവ ലിബറല്‍ നയങ്ങള്‍ കാര്യക്ഷമമായി നടപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അംബാനിക്കു വേണ്ടി ഗ്യാസു വില കൂട്ടേണ്ടി വരും. അത് വളം വൈദ്യുതി തുടങ്ങിയവയുടെ വില വലിയ തോതില്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കും. അതല്ല പക്ഷെ മോദിക്ക് പിന്തുണ കൊടുത്ത സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി എന്തു ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കും എന്നതാണു മോദി നേരിടാന്‍ പോകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്  ഗുണകരമാകുന്ന തീരുമാനങ്ങളല്ല മോദി അധികാരം ഏറ്റെടുത്ത ഉടനെ പ്രഖ്യാപിച്ചത്. പ്രതിരോധ മേഘലയില്‍ 100% വിദേശ നിക്ഷേപം സാധാരണക്കാരുടെ ഒരു പ്രശ്നവും പരിഹരിക്കില്ല. രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധം വിദേശ ശക്തികള്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണോ മോദിയും സംഘ പരിവാറും കൊട്ടിപ്പടി നടന്ന ദേശീയത? സോണിയ ഗാന്ധിയുടെയും എ കെ ആന്റണിയുടെയും രാജ്യ സ്നേഹം ചോദ്യം ചെയ്ത വ്യക്തിയായിരുന്നു മോദി എന്നോര്‍ക്കുക. പ്രതിരോധ മേഘലയിലെ 100% വിദേശ നിക്ഷേപം ഭാവിയിലേക്കുള്ള ചൂണ്ടു പലക ആയി  കണ്ടാല്‍ മതി. പ്രതിരോധം പോലെ തന്ത്ര പ്രധാനമായ ഒരു മേഘല വിദേശി ശക്തികള്‍ക്ക് തീറെഴുതി കൊടുക്കാന്‍ മടി കാണിക്കാത്ത വ്യക്തി, മറ്റേത് മേഘലയും നിഷ്പ്രയാസം തീറെഴുതി കൊടുക്കുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.
മോദിയുടെ നവ ലിബറല്‍ നയങ്ങളെ കോണ്‍ഗ്രസ് എതിര്‍ക്കാന്‍ സാധ്യത ഇല്ല. എതിര്‍ക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഇടതുപക്ഷം  വളരെ ശുഷ്ക്കിച്ചും പോയി.
ഇന്ദിര ഗാന്ധിക്കു ശേഷം വ്യക്തി അധിഷ്ടിത രാഷ്ട്രീയവും വ്യക്തി പൂജയും തിരികെ വരുന്നു എന്നതും ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ്. നരേന്ദ്ര മൊദിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഒരു hype തന്നെ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഹര്‍ ഹര്‍ മോദി എന്നായിരുന്നു തെരഞ്ഞെടുപ്പു സമയത്തെ മുദ്രവാക്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന്. മോദി ആണ്, ഇന്‍ഡ്യയുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കാന്‍ അവതരിച്ച അവതാരമെന്ന തരത്തിലായിരുന്നു വിലക്കെടുത്ത മാദ്ധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിച്ചത്. 60 മാസം തരൂ, ഇന്‍ഡ്യയെ മാറ്റി മറിക്കാം എന്നായിരുന്നു മോദി ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്. ഈ പ്രചണ്ഡമായ പ്രചരണം ബി ജെ പിക്ക്  ഏറെ ഗുണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 2002 ലെ ഗുജറാത്ത് കൂട്ടക്കൊല ഒരു പരിധി വരെ മറക്കാന്‍ അനേകം ഹുന്ദുക്കളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രചരണ തന്ത്രമായിരുന്നു. അതിന്റെ കൂടെ മുസാഫര്‍ നഗറിലുണ്ടായ വര്‍ഗ്ഗീയ സംഘര്‍ഷം അമിത്  ഷായേപ്പൊലുള്ളവര്‍ അതി സമര്‍ദ്ധമായി മുതലെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ വര്‍ഗ്ഗീയ ധ്രുവീക്രണം ഉത്തര്‍ പ്രദേശിലും ബിഹാറിലും ബി ജെ പി യെ സഹായിച്ചു. മാത്രമല്ല ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരുടെ വോട്ടുകള്‍ ഉത്തര്‍ പ്രദേശിലും ബിഹാറിലും  ബി ജെ പിക്ക് അനുകുലമാക്കാന്‍ മോദിക്കായി. അതിനു വേണ്ടി ബോധപൂര്‍വ്വം അദ്ദേഹം താന്‍ പിന്നാക്ക ജാതിക്കാരനാണെന്ന വിവാദം ഉണ്ടാക്കി. കോണ്‍ഗ്രസ് ആ ചൂണ്ടയില്‍ കൊത്തി. മോദി മുന്നോക്ക ജാതിക്കാരനാണെന്ന സത്യം അവര്‍ ഇന്‍ഡ്യക്കാരോട് പറഞ്ഞു. മുന്നോക്ക ജാതിക്കാരുടെ സംശയം അതോടെ നീങ്ങി. അവര്‍ മോദിയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഇന്നും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരെ പശുവിനേക്കാള്‍ താഴെ കാണുന്ന ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്ക് മോദി അങ്ങനെ സ്വീകാര്യനായി മാറി.
വികസന വാഗ്ദാനവും, കോര്‍പ്പറേറ്റ് പണ ശക്തിയും, വര്‍ഗ്ഗീയ ദ്രുവീകരണവും നേടി കൊടുത്ത വിജയമാണു മോദിയുടേത്. ആര്‍ എസ് എസ് ഭരണത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും  ഇടപെടുമെന്നത് തീര്‍ച്ചയാണ്. അവര്‍ അധര വിലാപം നടത്തുന്ന  സ്വദേശി വത്കരണവും മോദിയുടെ നവ ലിബറല്‍ കോര്‍പ്പറേറ്റ് നയങ്ങളും തമ്മില്‍ ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലിലേക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയുമുണ്ട്. അങ്ങനെ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന ഒരു വിശ്വാസം കോര്‍പ്പറേറ്റുകളില്‍ ഉണ്ടാക്കന്‍ വേണ്ടി ആണ്, പ്രതിരോധ മേഘലയില്‍ 100% വിദേശ നിക്ഷേപം അനുവദിക്കുമെന്ന് ആദ്യമേ തന്നെ മോദി പ്രഖ്യാപിച്ചതും. ആര്‍ എസ് എസ് അത് എങ്ങനെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുമെന്നൊക്കെ കണ്ടറിയണം.
മോദിയെ സംബന്ധിച്ച് മറ്റൊരു വൈരുദ്ധ്യം കൂടി നേരിടേണ്ടി വരും. ബി ജെ പി എന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ നയം സംവരണത്തിനെതിരാണ്. അവര്‍ മണ്ഡല്‍ കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് നടപ്പിലാക്കുന്നതിനെ അതി ശക്തമായി എതിര്‍ത്തിരുന്നു. അന്ന് പക്ഷെ മോദിയുടെ ജാതി മുന്നോക്കമായിരുന്നു എന്നു കൂടെ ഓര്‍ക്കുക. വലിയ വിഭാഗം പിന്നാക്ക  ജാതിക്കാര്‍ ബി ജെ പി യില്‍ നിന്നും അകലാന്‍ കാരണം അതായിരുന്നു. പക്ഷെ മണ്ഡല്‍ കമ്മീഷന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ട് നടപ്പിലാക്കിയപ്പോള്‍ മോദിയുടെ ജാതിയും  അതിന്റെ ഗുണം  അനുഭവിച്ചു. Other Backward Class എന്ന വിവക്ഷയില്‍ ആയി. സംവരണത്തിന്റെ ആനുകൂല്യവും നേടി എടുത്തു. ഇത് വച്ചാണ്, മോദി സ്വയം പിന്നാക്കജാതിക്കാരനാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതും മോദിക്കു വേണ്ടി ബി ജെ പി പ്രചരിപ്പിച്ചതും. ഇത് കുറച്ച്  പിന്നാക്ക ജാതിക്കാരെ ബി ജെ പിയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നതില്‍ പ്രധാന പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പട്ടിക ജാതി പട്ടിക വര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ എങ്ങനെ ഉദ്ധരിക്കുമെന്ന് ബി ജെ പി പ്രകടന പത്രികയില്‍ പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ തോട്ടിപ്പണി നിറുത്തലാക്കുമെന്നു പറയുന്നുണ്ട്. അതല്‍പ്പം ചിരിക്കു വക നല്‍കുന്നുമുണ്ട്. 12 വര്‍ഷം മോദി ഉരുക്കു മുഷ്ടി കൊണ്ട് ഭരിച്ച് മഹാ സ്വര്‍ഗ്ഗമാക്കി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന  ഗുജറാത്തില്‍ ഇപ്പോഴും തോട്ടിപ്പണി ഉണ്ടെന്നത് നല്‍കുന്ന സൂചന, ഇത് വെറും അധര വിലാപം  മാത്രമായി അവശേഷിക്കും എന്നു തന്നെയാണ്.  ഗുജറാത്തിലെ 6 കോടി  ജനങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ കക്കൂസുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത മോദി ഇന്‍ഡ്യയിലെ 120 കോടി ജങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ കകൂസുകൾ  നിര്‍മ്മിച്ചു  നല്‍കും എന്നു കാണാന്‍ ഏതായാലും കൌതുകമുണ്ട്.
ഇന്നും മനുസ്മൃതി   താലോലിക്കുന്ന ബി ജെ പി എന്ന പാര്‍ട്ടിയും  അതിന്റെ നേതാവായ  മോദിയും എങ്ങനെ പട്ടിക ജാതികളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍  പരിഹരിക്കും  ​എന്ന് മഷിയിട്ട് നോക്കേണ്ട അവശ്യമില്ല. മോദി എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചാല്‍ മാത്രം മതി. അദ്ദേഹം എഴുതിയ Karmayog എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്.
“At some point in time somebody must have got enlightenment in scavenging. They must have thought that it is their duty to work for the happiness of the entire society and the Gods.”
ഇതാണ്, തോട്ടിപ്പണി ചെയ്യുന്ന ദളിതരേപ്പറ്റി മോദിക്കുള്ള അഭിപ്രായം. അദ്ദേഹം ഈ പുസ്തകം പിന്‍വലിച്ച്  ദളിതര്‍ ഒരിക്കലും തോട്ടിപ്പണിയില്‍ നിന്ന് ബോധോദയം നേടിയിട്ടില്ല എന്ന നഗ്ന സത്യം അംഗീകരിക്കുമോ? അതുണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല. പിന്നാക്കക്കാരാണെന്ന് വ്യാജ്യമായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന മോദിയുടെ ഉള്ളിലും ഇന്നും  ഒരു മനു കുടിയിരിക്കുന്നുണ്ട്. അത് ഗംഗയില്‍ കുളിച്ചാലൊന്നും  കഴുകി പോകില്ല.
മനുവിനെ ആരാധിക്കുന്ന മോദിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഹൈന്ദവ വോട്ടുകളുടെ കേന്ദ്രീകരണമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത് ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കുന്ന സത്യമാണ്. ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള  ഒറ്റ എം പി യും ബി ജെ പിയില്‍  ഇല്ല. ആര്‍ എസ് എസ് ആഗ്രഹിച്ചത് ഇതായിരുന്നു. പല മോദി ഭക്തരും ഇത് വലിയ നേട്ടമായി സമ്മതിക്കുന്നുമുണ്ട്. മുസ്ലിം  വിദ്വേഷം പ്രചരിപ്പിച്ചാണിത് സാധ്യമാക്കിയതും. മുസ്ലിം വോട്ട് ബാങ്ക്  എന്ന മിഥ്യ ആയിരുന്നു ഇവര്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഇതേക്കുറിച്ച് യാതൊരു ധാരണയുമില്ലാത്ത  അനേകം ഹിന്ദുക്കള്‍ ഈ കെണിയില്‍ വീണുപോയി.
മോദിയുടെ ഒരു അനുയായി തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രചരണ സമയത്ത് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. മോദിയെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ പാകിസ്ഥാനിലേക്ക് പോകണം എന്ന്.  പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരന്‍ അനന്തമൂര്‍ത്തി മോദിയെ എതിര്‍ക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ്. മോദി പ്രധാന മന്ത്രി ആയാല്‍ ഇന്‍ഡ്യ വിട്ടുപോകും എന്ന് അദ്ദേഹമൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു. മോദി പ്രധാന മന്ത്രി ആയപ്പോള്‍ ചില മോദി ഭക്തര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്, കൊളംബോ വഴി പാകിസ്താനിലേക്ക് വിമാന ടിക്കറ്റ് അയച്ച് കൊടുത്തു. രാജ പക്സെയും നവാസ് ഷെരീഫും മോദിയുടെ ചങ്ങാതിമാരായതുകൊണ്ടാണോ ഇത് ചെയ്തത് എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. അതൊക്കെ അവരുടെ വിവരക്കേടെന്നു കരുതാം. പക്ഷെ അത് ചെയ്യരുതായിരുന്നു എന്ന് മോദി പറഞ്ഞതായി കേട്ടില്ല. അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം അദ്ദേഹം മൌനമായി അതിനെ അനുകൂലിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഇതൊക്കെ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമാണ്.
മറ്റൊരു ആശങ്ക ഗുജറാത്ത് മോഡലിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ്. മോദിയും സ്തുതി പാഠകരും അത് പ്രചരിപ്പിച്ചു. കോര്‍പ്പറേറ്റ് നിയന്ത്രിത മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ അതേറ്റു പിടിച്ചു. പക്ഷെ അതെന്താണെന്ന ഒരു ചര്‍ച്ചയും ഒരിടത്തും ഉണ്ടായില്ല. സാമൂഹിക/മാനുഷിക വികസനത്തിന്റെ ഒരു parameter ലും ഗുജറാത്ത് മുന്നിലല്ല. കോര്‍പ്പറേറ്റുകളെ അകറ്റി നിറുത്തുന്ന കേരളം, കോര്‍പ്പറേറ്റുകളെ മാടി വിളിച്ച് സല്‍കരിക്കുന്ന ഗുജറാത്തിനേക്കാള്‍ ഏറെ മുന്നിലാണ്. ഗുജറാത്തിലെന്തോ  മഹത്തായതു നടന്നു എന്ന മിഥ്യയില്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ഒരു സ്വപ്നമാണ്, മോദി വിറ്റതും, മോദി ഭക്തര്‍ പാടി നടന്നതും,  അതേക്കുറിച്ച് അറിയാത്ത പലരും വിശ്വസിച്ചതും. 60 മാസം കൊണ്ട് ഇന്‍ഡ്യ മുഴുവന്‍ ഗുജറാത്തു പോലെ ആക്കുമെന്ന മോദിയുടെ സ്വപ്നം കാത്തിരുന്നു കാണാം.
അഴിമതിയും കള്ളത്തരങ്ങളും മോദിക്ക് പ്രശ്നമല്ല എന്നതിന്റെ തെളിവായി രണ്ടു മൂന്നു സംഭവങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.  അഴിമതി ആരോപണത്തിന്റെ പേരില്‍ ബി ജെ പി പ്രസിഡണ്ട് സ്ഥാനത്തു നിന്നും ഒഴിവാക്കിയ നിതിന്‍ ഗഡ്കരിയെ മോദി തന്റെ മന്ത്രി സഭയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. ബി ജെ പി അഴിമതി ആരോപിച്ച കോണ്‍ഗ്രസ് മന്ത്രി ആയിരുന്ന , റാവു ഇന്ദെര്‍ജിത് സിംഗിനെയും മോദി മന്ത്രിസഭയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. മറ്റൊന്ന് ജെനറല്‍ വി കെ സിംഗിന്റെ വിഷയമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്, ജനനതീയതി പ്രശ്നത്തില്‍ സ്ഥാനക്കയറ്റം അവതാളത്തിലായി. ശരിക്കുള്ള ജനന തീയതി ഹാജരാക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ​സുപ്രീം കോടതിയിലേക്കാണു പോയത്. അതിന്റെ കൂടെ മറ്റ് പല സൈനിക ഓഫീസര്‍മാര്‍ക്കെതിരെയും ആരോപണം ഉന്നയിച്ചു. ആഗ്രഹിച്ചത് നേടാന്‍ സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം നേരെ ബി ജെ പിയില്‍ പോയി ചേര്‍ന്നു. തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിച്ച് എം പി ആയി. മോദി മന്ത്രിസഭയിലും ഉള്‍പ്പെടുത്തി. സദ് ഭരണം സദ് ഭരണം എന്ന് കൊട്ടിഘോഷിച്ചു നടക്കുന്ന മോദി ഇതുപോലെ വിവാദ വ്യക്തികളെ മന്ത്രിസഭയില്‍ ഉല്‍പ്പെടുത്തിയത് ശുഭ സൂചകമല്ല.
ഒന്നാം  യു പി എ സര്‍ക്കാരിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ഇടതു പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്ന് അവര്‍ വളരെ ശുഷ്ക്കിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. ഇടതു പക്ഷവും ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിയും  ചേര്‍ന്നാല്‍ പോലും പാര്‍ലമെന്റില്‍ 15 അംഗങ്ങളേ ഉള്ളു. അവരുടെ ശബ്ദം ആരും വകവയ്ക്കുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. അതും സാധാരണക്കാരേ സംബന്ധിച്ച് ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്ന സ്തിതി വിശേഷമാണ്.
ഇടതു പക്ഷ പാര്‍ട്ടികള്‍ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നതിനേക്കാള്‍ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കുന്നത് അതിനു ശേഷവും അവര്‍ തമ്മില്‍ കിടന്ന് അടി കൂടുന്നതാണ്. 2009 ല്‍ ജനതാ ദളിനു സീറ്റു നിഷേധിച്ചപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ പ്രശ്നം ഇപ്പോള്‍ ആര്‍ എസ് പിക്ക് സീറ്റു നിഷേധിച്ചപ്പോള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു. ജനതാ ദള്‍ വിട്ടുപോയപ്പോള്‍ കോഴിക്കോടും വടകരയും ഇടതു പക്ഷത്തിനു നഷ്ടമായി. ആര്‍ എസ് പി വിട്ടുപോയപ്പോള്‍ ജയിക്കാമായിരുന്ന കൊല്ലവും, ആലപ്പുഴയും, മാവേലിക്കരയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. പ്രേമ ചന്ദ്രനെ പത്തനം തിട്ടയില്‍ മത്സരിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ അവിടെയും ജയിക്കാമായിരുന്നു.
പ്രേമ ചന്ദ്രനെ പരനാറി എന്നു വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ച പിണറായി വിജയന്‍ അദ്ദേഹം ജയിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ചെറ്റ എന്നും വിളിച്ചു. ജാത്യാലുള്ളത് തൂത്താല്‍ പോകില്ല എന്ന പഴം ചൊല്ലുപോലെ പിണറായി വിജയനെ ആര്‍ക്കും തിരുത്താന്‍ ആകില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഖണ്ഡുവില്‍ ഇതുപോലെ അനേകം പദപ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശാപം അതാണ്. വിജയനേപ്പോലെ തരം താണ തരത്തിലാണിപ്പോള്‍ ആര്‍ എസ് പി  നേതാവ് ചന്ദ്രചൂടനും പെരുമാറുന്നത്. ഇടതുപക്ഷത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ജന മനസുകളില്‍ ഇതൊക്കെ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കുമെന്നത് തീര്‍ച്ചയാണ്.
ഇനിയും അനേകം ആശങ്കകള്‍ കടന്നു വരുന്നുണ്ട് . ഉത്തര്‍  പ്രദേശില്‍ ദളിത് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ട് കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ഡെല്‍ഹിയില്‍ ആഭിജാത ബലാല്‍ സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍, മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച് ആശങ്ക അറിയിച്ച വരേണ്യ വര്‍ഗ്ഗം ഇപ്പോള്‍ മെഴുകു തിരി കത്തിക്കാന്‍ പോയിട്ട്, ഇതൊക്കെ കേട്ട ഭാവം പോലും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ല.
കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം  അനാഥാലയങ്ങളിലേക്ക്  ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ നിന്നും സനാഥരായ ആയിരക്കണക്കിനു കുട്ടികളെ കടത്തിക്കൊണ്ടു വന്നു എന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വിവരം ഇപ്പോള്‍ പുറത്തു വന്നിട്ടുണ്ട്. വ്യാജ രേഖകളുണ്ടാക്കി, ഇതുപോലെ കുട്ടികളെ കൊണ്ടു വന്നതിനെതിരെ പോലിസ് കേസെടുത്തപ്പോള്‍ മുസ്ലിം ലീഗെന്ന പാര്‍ട്ടിയും മുസ്ലിങ്ങള്‍ ഭൂരിഭാഗവും ഹാലിളകിയ പോലെ പ്രതികരിച്ചു.
ഇനിയും ഒരാശങ്ക ഒരു വിവാഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ്. ക്രിസ്ത്യാനി ആയ സിനിമ നടി  അമല പോള്‍  വിവാഹം ചെയ്യുന്നത് ഒരു ഹിന്ദുവിനെയാണ്. അതേ സംബന്ധിച്ച് കത്തോലിക്കാ സഭയില്‍ ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായി. പണവും പ്രതാപവും പദവിയുമുള്ള ആളുകള്‍ക്ക് എന്തും ചെയ്യാന്‍ സഭയുടെ തന്നെ സഹായമുണ്ടാകുന്നു. പക്ഷെ സാധാരണക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു, എന്നതാണാ പ്രശ്നം. അത് പക്ഷെ പൊതു സമൂഹത്തെ ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ ബാധിക്കുന്നു എന്നു തോന്നുന്നില്ല. എങ്കിലും ചില മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ അതേക്കുറിച്ച് ദീര്‍ഘമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ പോലും നടത്തുകയുണ്ടായി. മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ പോലും അജണ്ട മാറിപ്പോകുന്നത് ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഈ വിവാഹം ഒരു മിശ്ര വിവാഹമാണ്. അതിനെയൊക്കെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്?
ഒരു ആശങ്ക കൂടി പരാമര്‍ശിച്ച് ഈ കുറിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കാം. അത് ശശി തരൂരിന്റെ ആശങ്കയാണ്. സുനന്ദ പുഷ്കര്‍ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തില്‍ മരിച്ചത് പല സന്ദേഹങ്ങളും ഉയര്‍ത്തിയിരുന്നു. തരൂരിന്, മെഹര്‍ തരാറുമായി വഴിവിട്ട ബന്ധമുണ്ടെന്ന് സുനന്ദ പരസ്യമായി ആരോപണം ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുനന്ദയെ ഗാര്‍ഹിക പീഢനത്തിനിരയാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നു സംശയിക്കാവുന്ന വിവരങ്ങളും പുറത്തു വന്നിട്ടുണ്ട്. പരസ്യമായി ഇവര്‍  വാക്കു തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടതിനു സാക്ഷികളുമുണ്ട്. സുനന്ദ മരിച്ചപ്പോള്‍  ബി ജെ പി തരൂരിനെതിരെ നിലപാടും എടുത്തിരുന്നു. ഇനിയും ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ പുറത്തു വന്നിട്ടില്ല. ബി ജെ പി ഭരിക്കുമ്പോള്‍ വിശദമായ ഒരന്വേഷണത്തിനു സാധ്യതയുമുണ്ട്. അതൊക്കെ അറിയുന്ന തരൂര്‍ മോദിയേയും മോദിയുടെ സര്‍ക്കാരിനെയും  ചെറുതായൊന്നു പുകഴ്ത്തി. ആ പുകഴത്തല്‍ ആശങ്കയില്‍ നിന്നുണ്ടായതാണെന്നു തോന്നുന്നു. അതോ ഇനി "തിരുവനന്തപരത്തെ ബാര്‍സലോണ പോലെ വികസിപ്പിക്കുന്നത്" പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ഇനി ബി ജെ പിയിലേക്ക് നോട്ടമിടുന്നുണ്ടോ എന്തോ. അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയ പ്രവേശനം ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോള്‍ ബി ജെ പിയില്‍ ചേരുമെന്നായിരുന്നു ശ്രുതി. പക്ഷെ അന്ന് ഭരിച്ചിരുന്നത് കോണ്‍ഗ്രസായിരുന്നതുകൊണ്ട്, കോണ്‍ഗ്രസില്‍ ചേര്‍ന്നു എന്നു മാത്രം. പാര്‍ട്ടി ഏതായാലും ജന സേവനമാണല്ലോ മുഖ്യം.
Posted by kaalidaasan at 15:54 10 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Sunday, 11 May 2014
കേരളം എന്തിന്, ഇന്‍ഡ്യയുടെ ഭാഗമായിരിക്കണം?
എല്ലാ ഇന്‍ഡ്യക്കാരും പലപ്പോഴും  ഏറ്റു ചൊല്ലുന്ന ഒരു പ്രതിജ്ഞയുണ്ട്.
ഇന്‍ഡ്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്. എല്ലാ ഇന്‍ഡ്യക്കാരും എന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്‍മാരാണ്.
ഇതൊരു അധരവിലാപത്തിനപ്പുറം അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത ഒന്നാണെന്ന് മലയാളികള്‍ക്ക് തോന്നാവുന്ന ചില സംഭവവികാസങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിലെ ഏറ്റവും പുതിയ അദ്ധ്യായം മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ ഉണ്ടായ സുപ്രീം കോടതി വിധ്ജിയാണ്.
മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിന്റെ ചരിത്രവും അതേ സംബന്ധിച്ചുള്ള തര്‍ക്കങ്ങളും വളരെയേറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിഷയമാണ്. അത് വളരെ പെട്ടെന്ന്  തകരുമെന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍., ഒരു കാലത്തും തകരില്ല എന്ന് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍. 118 വര്‍ഷം മുമ്പ് അന്നത്തെ സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച പണുത അണക്കെട്ടാണത്. 50 വര്‍ഷത്തെ ആയുസു കല്‍പ്പിച്ചായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ അത് പണുതതും. തിരുവിതാംകൂര്‍ ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാവിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി   ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാർ,  ബലമായി ഉണ്ടാക്കിയ കരാറാണീ അണക്കെട്ട് പണിയാന്‍ കാരണം. ഇന്‍ഡ്യ സ്വതന്ത്രയായപ്പോള്‍  നാട്ടു രാജ്യങ്ങളുമായുണ്ടാക്കിയ എല്ലാ കരാറുകളും റദ്ദായിട്ടും, ചരിത്രത്തില്‍ ഒരു ഇളിഭ്യ ചിരി പോലെ ഈ കരാര്‍ ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു. തമിഴ് നാട് എന്ന ഇന്‍ഡ്യന്‍ സംസ്ഥാനം യാതൊരു അര്‍ഹതയുമില്ലാതെ അതിന്റെ ഗുണഭോക്താവായും തുടരുന്നു.
കാലഹരണപ്പെട്ട ഈ അണക്കെട്ടിനു കീഴെ ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍ കുറെ വര്‍ഷങ്ങളായി ഭീതിയിലാണ്. പക്ഷെ മലയാളികള്‍ സഹോദരങ്ങളായി കരുതുന്ന തമിഴ് നാട്ടുകാര്‍ ഈ ഭീതിക്ക് പുല്ലു വില പോലും കല്‍പ്പിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവര്‍ ഈ പഴയ അണക്കെട്ടിന്റെ ഉയരം ​കൂട്ടിക്കിട്ടാന്‍ സുപ്രീം കോടതിയില്‍ ഒരു പരാതി കൊടുത്തു. മലയാളികളുടെ ഭീതിയെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് സുപ്രീം കോടതി അതിനനുമതി നല്‍കി. പക്ഷെ ഈ ഭീതി കണക്കിലെടുത്ത് കേരളം ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഒരു നിയമം പാസാക്കി. ആ നിയമം അസാധുവാണെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചും, അണക്കെട്ടിന്റെ ഉയരം കൂട്ടാന്‍ തമിഴ്നാടിനെ അനുവദിച്ചും ഇന്‍ഡ്യന്‍ സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു.  വിധിയിലെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങള്‍.
പാട്ടക്കരാറിന് നിയമ സാധുത നൽകുന്ന കോടതി വിധി നിയമസഭയ്‌ക്ക് നിയമം വഴി മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല.
ജലനിരപ്പ് 142 അടിയായി ഉയർത്തിയ 2006ലെ സുപ്രീംകോടതി വിധിക്കെതിരെ കേരള നിയമസഭ 2006ൽ പാസാക്കിയ നിയമം ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണ്. ജുഡിഷ്യറിക്കുമേൽ എക്‌സിക്യൂട്ടിവ് നടത്തിയ കടന്നുകയറ്റം ശരിയല്ല. അണക്കെട്ടിനു മേൽ തമിഴ്നാടിനുള്ള അവകാശം നിയമം വഴി ഇല്ലാതാക്കാൻ കേരളത്തിന് കഴിയില്ല.
തമിഴ്നാട് ജലനിരപ്പ് 142 അടിയായി ഉയർത്തുന്നതും അണക്കെട്ടിൽ അറ്റകുറ്റപ്പണി നടത്തുന്നതും കേരളം എതിർക്കരുത്.
1886 ഒക്‌ടോബർ പത്തിലെ പാട്ടക്കരാർ, അണക്കെട്ടിന്റെ സുരക്ഷ എന്നിവ 2006ലെ വിധിയിൽ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. തീർപ്പാക്കിയ കേസിൽ പുനർചിന്തനം ആവശ്യമില്ല.
തമിഴ്നാട്ടിലെ  തേനി, ഡിണ്ടിഗൽ, മധുര, ശിവഗംഗ, രാമനാഥപുരം ജില്ലകളിലെ രണ്ടുലക്ഷം ഏക്കറിലെ വരൾച്ച നേരിടാനും കുടിവെള്ളത്തിനും 6.8 ലക്ഷം കൃഷിക്കാരുടെ ആശങ്ക പരിഹരിക്കാനും ജലനിരപ്പ് ഉയർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ഇക്കാര്യം ഉന്നതാധികാര സമിതിയും ശരിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
അണക്കെട്ട് സ്ഥിരമായി സുരക്ഷിതാവസ്ഥയിലാണ്. ഇക്കാര്യം 2006ലെ സുപ്രീംകോടതി വിധിയും സുപ്രീംകോടതി നിയോഗിച്ച ഉന്നതാധികാര സമിതിയും ശരിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
തമിഴ്നാട് എതിർക്കുന്നതിനാൽ പുതിയ അണക്കെട്ട് സാദ്ധ്യമല്ല. പഴയ അണക്കെട്ടിൽ പുതിയ ടണൽ നിർമ്മിച്ച് ഭീഷണി ഒഴിവാക്കാമെന്ന ഉന്നതാധികാര സമിതിയുടെ നിർദ്ദേശത്തിൽ ഇരു സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ധാരണയുണ്ടാക്കാം
പെരിയാർ അന്തർസംസ്ഥാന നദിയല്ലെന്ന്  തെളിയിക്കാൻ കേരളത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ തർക്കം കേരളം വീണ്ടും ഉന്നയിക്കാൻ പാടില്ല.
ഈ വിധിയെ അസംബന്ധമെന്നല്ല ശുദ്ധ തെമ്മാടിത്തരം എന്നാണു ഞാന്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുക. ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തെ പരമോന്നത നീതിപീഠത്തിന്, ഇതുപോലെ അഭിപ്രായം പറയാന്‍ അവകാശമുണ്ടോ?
118 വര്‍ഷം മുന്നെ അന്നത്തെ സാങ്കേതിക വിദ്യ കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ച ഒരണക്കെട്ട് ലോകാവസാനം വരെ സ്ഥിരമായി സുരക്ഷിതം ആണെന്നു പറയുന്നവരെ മനുഷ്യ ജാതിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പറ്റുമോ?
കേരളത്തിനുള്ളില്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ പാട്ടത്തിനെടുത്ത സ്ഥലത്ത് അവര്‍ പണുത അണക്കെട്ട്, തമിഴ്നാട് എതിർക്കുന്നതിനാൽ പുതുക്കി പണിയാന്‍  സാദ്ധ്യമല്ല എന്നും ,  പെരിയാർ അന്തർസംസ്ഥാന നദിയല്ലെന് തെളിയിക്കാൻ കേരളത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇനിയൊരിക്കലും ഈ തർക്കം കേരളം വീണ്ടും ഉന്നയിക്കാൻ പാടില്ല എന്നും പറയാന്‍,  ഈ മനുഷ്യഗങ്ങള്‍ ഇന്‍ഡ്യ എന്ന വെള്ളരിക്കപ്പട്ടണം ഭരിക്കുന്ന മഹാരാജാക്കന്‍മാര്‍ ആണോ?
തമിഴ്നാടും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരും, സുപ്രീം കോടതിയും ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ന്ന് കേരളത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി. പിന്നെ എന്തിനു കേരളം ഇന്‍ഡ്യന്‍ യൂണിയന്റെ ഭാഗമായി നിലനില്‍ക്കണം?
രണ്ടു വര്‍ഷം മുന്നെ  മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയം കത്തിനിന അവസരത്തില്‍ പല വിദഗ്ദ്ധരും, കേരള സര്‍ക്കാരും,  മറ്റ്  പല എഴുത്തുകാരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്, സുപ്രീം കോടതി കേരളത്തിനനുകൂലമായി വിധിക്കും എന്നായിരുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്, സുപ്രീം കോടതി കേരളത്തിനനുകൂലമായി ഒരിക്കലും വിധിക്കില്ല എന്നായിരുന്നു. കാരണം ഇത് ഒരു നിയമ പ്രശ്നമല്ല എന്നതാണ്. എന്തെങ്കിലും   നിയമപ്രശ്നമുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ഈ അണക്കെട്ടിന്റെ ഉടമാവകാശം മാത്രമാണ്. പക്ഷെ ഒരു കോടതിയും ഇന്നു വരെ അത്  കണക്കിലെടുത്തിട്ടില്ല. ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ ഇന്‍ഡ്യ വിട്ടപ്പോള്‍ അവരുണ്ടാക്കിയ കരാറുകളൊക്കെ ബ്രിട്ടീഷ് പാര്‍ലമെന്റ് പാസാക്കിയ നിയമത്തോടെ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടാത്ത ഒരു കരാര്‍ ഇന്‍ഡ്യക്ക് വേണമെന്നതു മാത്രമാണിതിലെ നിയമ പ്രശ്നം. മറ്റുള്ളതൊക്കെ ഭരണപരമായ വിഷയങ്ങൾ   മാത്രം.
ഇന്‍ഡ്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പോരായ്മ, അത് ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍  നിന്നും ഒളിച്ചോടുന്നു എന്നതാണ്. നയപരമായ പല തീരുമാനങ്ങളും അത് കോടതിയിലേക്ക് തട്ടിയിടുന്നു. കേരള സര്‍ക്കാരും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരു ഇത് കൂടെക്കൂടെ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഈ നപുംസക നിലപാടാണ്, മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയം  സുപ്രീം കോടതിയില്‍ എത്താന്‍ കാരണം.
കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ കേരളത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തിയ രീതികള്‍
മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ എന്നും തമിഴ് നാടിന്റെ ഭാഗത്തേ നിന്നിട്ടുള്ളു. ഒരു ശരാശരി അണക്കെട്ടിന്റെ കാലാവധി അറുപതു വർഷമാണ്. എന്നിട്ടും  118  വര്‍ഷം  പഴക്കമുള്ള മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട് കേരളത്തിലെ അഞ്ചു ജില്ലയിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും ഭീഷണിയാണെന്ന  കേരള നിലപാടിനെ കേന്ദ്രം എന്നു പുച്ഛിച്ചു തള്ളിയിട്ടേ ഉള്ളു.  കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ ചില വകുപ്പുകള്‍  ഭരിക്കുന്ന വിദഗ്ദ്ധരെന്നവകാശപ്പെടുന്ന ചിലരുടെ  അഭിപ്രായങ്ങള്‍, ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ എന്നു ദുര്‍വ്യാഖ്യാനിച്ച്  കേരളത്തിന്റെ വാദങ്ങളെ അവര്‍ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. പെരിയാർ പാട്ടക്കരാർ ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രയാവുന്നതിനു മുമ്പ് നിലവിൽ വന്നതാണെന്നും, ഇന്ത്യ ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ നിന്നു സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷുകാരും, ഇന്ത്യയിലെ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന എല്ലാ ഉടമ്പടികളും, കരാറുകളും സ്വയമേവ റദ്ദായി എന്നും കേരളം സുപ്രീംകോടതിയിൽ വാദിച്ചിട്ടും, കേന്ദ്രം അതിനെ പിന്താങ്ങിയില്ല. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ കേസ്‌ മൂര്‍ധന്യത്തില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍തന്നെ, വിധി തമിഴ്‌നാടിന്‌ അനുകൂലമാകുമെന്നു ചിദംബരം പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. കേസില്‍ തമിഴ്‌നാടിനു കഴിയുന്നത്ര സഹായം കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരും ചെയ്‌തുകൊടുത്തു.  20% ജഡ്ജിമാര്‍ അഴിമതിക്കാരാണെന്നും, കോടതിയെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്നും ഉള്ള  വാദങ്ങള്‍ക്ക് അടിവരയിടുന്ന പ്രസ്താവന ആയിരുന്നു ചിദംബരത്തിന്റേത്.
1979 ല്‍ അണക്കെട്ടില്‍   വലിയ രീതിയിൽ ചോർച്ച ഉണ്ടായി. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ നിശ്ചയിച്ച രാജ്യത്തെ ഭൂചലന നിർണയ മാനദണ്ഡപ്രകാരം, മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രദേശം സോൺ മൂന്നിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. ഈ പ്രദേശത്ത് റിക്റ്റര്‍ സ്കെയിലിൽ 6.5 വരെ തീവ്രതയുള്ള ഭൂചലനം ഉണ്ടാകാമെന്നാണ്, അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്.  118 വർഷം പഴക്കമുള്ള മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം പണിതത് കോൺക്രീറ്റോ,​ ഭൂകമ്പ പ്രതിരോധ സാങ്കേതിക വിദ്യയോ ഉപയോഗിക്കാതെയാണെന്ന് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിനറിയാം.  2000 ൽ പദ്ധതി പ്രദേശത്തുണ്ടായ ഭൂമികുലുക്കമാണ് കേരളത്തിന്റെ ആശങ്കകൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചത്. 2006 നവംബറിൽ അണക്കെട്ടിന്റെ സുരക്ഷയെ സംബന്ധിച്ച് പഠിക്കാൻ നാവികസേന എത്തിയെങ്കിലും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ അത് തടഞ്ഞു.  മുല്ലപ്പെരിയാർ പദ്ധതി പ്രദേശത്ത് ഭൂകമ്പത്തിന്റെ ആവർത്തന സാദ്ധ്യത  ബാംഗ്ളൂർ ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഒഫ് സയൻസിലെ വിദഗ്ദ്ധര്‍ പഠന വിധേയമാക്കി. അവര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചത് ജലനിരപ്പ് 136 അടിക്കു മുകളിലാകാൻ പാടില്ല എന്നായിരുന്നു. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ ഇതിനെ കാര്യമായി എടുത്തില്ല. അണക്കെട്ട് നിലനിൽക്കുന്ന പ്രദേശത്ത് ഭൂകമ്പത്തിന് എല്ലാ സാദ്ധ്യതയുമുണ്ടെന്ന്  റൂർക്കി ഐ.ഐ.ടിയിലെ വിദഗ്‌‌ദ്ധർ കണ്ടെത്തി. അതും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ അവഗണിച്ചു.
സുപ്രീം കോടതി നിയമിച്ച ഉന്നതാധികാരസമിതിക്കു കീഴിലുള്ള വിദഗ്‌ധസമിതിയില്‍, മുമ്പ്‌ അണക്കെട്ടിനെക്കുറിച്ചു പരിശോധിച്ച ജല കമ്മിഷന്‍ അംഗങ്ങളെ ഉള്‍പ്പെടുത്തരുതെന്നു സുപ്രീം കോടതി വ്യക്‌തമായ നിര്‍ദേശം നല്‍കിയിരുന്നു. പക്ഷെ  തമിഴ്‌നാടിന്‌ അനുകൂലമായി റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ എഴുതിയ ജല കമ്മിഷനിലെ, ഡോ. സി.ഡി. തട്ടെ,  ഡോ. ഡി.കെ. മത്തേ എന്നിവരെയുമാണ്‌ അംഗങ്ങളായി കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ നിയോഗിച്ചത്‌. അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനം ഏകപക്ഷീയവുമായിരുന്നു. അണക്കെട്ട്‌ പരിശോധനാവേളയില്‍ കേരളത്തിന്റെ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ സെല്‍ അധ്യക്ഷന്‍ എം.കെ. പരമേശ്വരനെ ഒപ്പം കൂട്ടാതെ, തമിഴ്‌നാടിന്റെ പ്രതിനിധിയെ മാത്രം കൊണ്ടുപോയി. ഇതിനെതിരെ കേരളം നൽകിയ പരാതി കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ ഗൌനിച്ചു പോലുമില്ല.
കേസ് വിചരണ നടക്കുമ്പോള്‍ കേരളത്തിനനുകൂലമെനു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പല നിരീക്ഷണങ്ങളും കോടതി നടത്തിയിരുന്നു. അതൊക്കെ വെറുതെ കേരളത്തെ പറ്റിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചു തന്നെ നടത്തിയവയായിരുന്നു. ഒരു സംസ്‌ഥാനത്തെ ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ നിശ്‌ചയിക്കാന്‍ അവിടുത്തെ നിയമനിര്‍മാണസഭകള്‍ക്ക്‌ അധികാരമുണ്ടെന്നു മുമ്പു സുപ്രീം കോടതിതന്നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. അതാണ്‌ ഇപ്പോഴത്തെ വിധിയിലൂടെ സുപ്രീം കോടതി തള്ളിക്കളഞ്ഞത്‌. 2006 ലെ തങ്ങളുടെ വിധിയെ മറികടക്കാനാണ്, കേരളം  ഡാം സുരക്ഷ നിയമം പാസാക്കിയതെന്നു പറയുന്ന സുപ്രീം കോടതി പക്ഷെ, പഞ്ചാബ് സമാനമായ നിയമം പാസാക്കിയതിന്റെ നേരെ കണ്ണടക്കുന്നു. ഹരിയാനയ്‌ക്ക് വെള്ളം നൽകാൻ പഞ്ചാബിൽ സത്‌ലജ്/ യമുനാ കനാൽ നിർമ്മിക്കണമെന്ന്,  2004 ജൂൺ നാലിനു  സുപ്രീംകോടതി വിധിച്ചിരുന്നു.  അതിനെ  മറികടക്കാന്‍  പഞ്ചാബ് നിയമസഭ ബിൽ പാസാക്കി. അതേവർഷം ജൂലായ് 15ന് മുൻപ് കനാൽ നിർമ്മാണം തുടങ്ങണമെന്നായിരുന്നു  കോടതി ഉത്തരവ്. ഇതു മറികടക്കാൻ 2004 ജൂലായ് 12ന്  പഞ്ചാബ് നിയമസഭ പ്രത്യേക സമ്മേളനം വിളിച്ച് പഞ്ചാബ് ടെർമിനേഷൻ ഒഫ് എഗ്രിമെന്റ്സ്‌ ബിൽ പാസാക്കി. വിധിക്ക് അടിസ്ഥാനമായ 1981ലെ കരാർ അതോടെ റദ്ദായി. പക്ഷെ അതൊന്നും സുപ്രീം കോടതിക്ക് അപമാനമായി തോന്നിയില്ല. കേരളം പാസാക്കിയ നിയമം പക്ഷെ അപമാനമായി തോന്നുന്നു.
മുല്ലപ്പെരിയാർ ഉന്നതാധികാര സമിതിയിലേക്ക് രണ്ട് സാങ്കേതിക വിദഗ്‌ദ്ധരെ കേന്ദ്രം നിയമിച്ചതിലും കോടതി തങ്ങളുടെ ഉത്തരവ് വിഴുങ്ങി.  ഈ വിദഗ്‌ദ്ധർ കേന്ദ്ര ജല കമ്മിഷനുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവരാവണമെന്ന് കോടതി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.  കേന്ദ്ര ജല കമ്മിഷനുമായി ബന്ധമുള്ളവരെ നിയമിക്കില്ലെന്ന് വാക്കാൽ കോടതിയെ കേന്ദ്രസർക്കാർ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ നിയമിച്ചത് കേന്ദ്ര ജല കമ്മിഷൻ മുൻ ചെയർമാൻ ഡോ. സി.ഡി. തട്ടെ, മുൻ മെമ്പർ ഡോ. ഡി.കെ. മത്തേ എന്നിവരെ. മുല്ലപ്പെരിയാർ തർക്കത്തിൽ തമിഴ്നാടിന് അനുകൂല നിലപാട് നേരത്തേ സ്വീകരിച്ചവരാണ് ഇരുവരും. ഇതൊക്കെ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരും സുപ്രീം കോടതിയും  നടത്തിയ നെറികെട്ട ഒളിച്ചു കളിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
ഈ  കോടതിയെ ഇനി കേരളം എന്തിനനുസരിക്കണം?
കേരളത്തെ പിന്നില്‍ നിന്നും കുത്തിയ മഹാന്‍
സുപ്രീം കോടതി  അസംബന്ധ കമ്മിറ്റിയെ നിയമിച്ചപ്പോള്‍ കേരളം നമ്മുടെ ഭാഗം  വാദിക്കാന്‍  വേണ്ടി ഒരാളെ നിയോഗിച്ചു. നിയമ പണ്ഡിതനെന്ന് നമ്മള്‍ കരുതിയതും, മലയാളിയാണെന്ന് നമ്മള്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതുമായ ജസ്റ്റിസ് കെ റ്റി തോമസ് എന്ന മഹാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സമിതി അംഗമായപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം ജഡ്ജി ആയി സ്വയം അവരോധിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ  ഭാഗം വാദിക്കുന്നതിനു പകരം കേരളത്തെ വിചാരണ ചെയ്യുകയാണുണ്ടായത്. തമിഴ് നാടിന്റെ വാദങ്ങള്‍ അംഗീകരിച്ച് ഒരു ജഡ്ജിയേപ്പോലെ  വിധി പറഞ്ഞു. താന്‍ കേരളത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയല്ലെന്നും സുപ്രീംകോടതി നിയോഗിച്ച സമിതയംഗമാണെന്നുമാണ്‌ വിധി വരുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ ഇദേഹം  പറഞ്ഞിരുന്നത്‌. അണക്കെട്ടിനു യാതൊരു ബലക്ഷയവുമില്ല എന്നും ഇനി ഒരു നൂറു വര്‍ഷം കേടുകൂടാതെ ഇരിക്കുമെന്നും കൂടെ ഇദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.  ഇദ്ദേഹം കേരളത്തിനു വേണ്ടി വാദിച്ചിരുന്നെങ്കിലും വിധി മറിച്ചാകുമായിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. എങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ പ്രതിനിധി കേരളത്തിന്റെ താല്‍പ്പര്യത്തിനു വേണ്ടി നില്‍ക്കുമെന്ന് മലയാളികള്‍ ന്യായമായും പ്രതീക്ഷിച്ചു.
കേരളത്തിന്റെ ഭാഗം ​വാദിക്കാന്‍  കേരളം നിയോഗിച്ച പ്രതിനിധി കൂടെ നമ്മളെ പറ്റിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ കേരളത്തിനു സാധ്യതകള്‍ വിരളമാണ്.
വിധി വന്നതിനു ശേഷം പല കോണുകളില്‍ നിന്നും കേരളത്തിലെ അധികാരികളെയും, കേരളത്തിന്റെ വക്കീലന്‍മാരെയും, ഒക്കെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന തരത്തില്‍ പല പരാമര്‍ശങ്ങളും  നടക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ എന്തു നല്ല നിലപാടുകള്‍ സ്വീകരിച്ചാലും, 2006 ലെ വിധി അസ്ഥിരപ്പെടുത്താന്‍ സുപ്രീം കോടതി തുനിയില്ലായിരുന്നു എന്നതില്‍ സംശയമില്ല. കോടതി വിധി വായിച്ചാല്‍ അത് ബോധ്യമാകും.
സുപ്രീംകോടതി വിധി ഏകപക്ഷീയമാണ്‌.  വെറും സാങ്കേതികവും  നിയമവിരുദ്ധവുമായ കാര്യങ്ങളില്‍ ഊന്നിയാണീ വിധി ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. പിന്‍വതിലിലൂടെയുള്ള സ്വാധീനവും തള്ളിക്കളയാന്‍ ആകില്ല. ഭൗമശാസ്‌ത്രജ്‌ഞരുടെയും ഈ മേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിദഗ്‌ധരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങളും ഒന്നും ഈ  തീരുമാനം എടുക്കുന്നതില്‍ കണക്കിലെടുത്തിട്ടില്ല.  ശാസ്‌ത്രീയ നിഗമനങ്ങളുടെ പിന്‍ബലത്തോടെയുള്ള വിധിയല്ല ഇപ്പോഴത്തേത്‌.
118 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള ഒരണക്കെട്ട് സ്ഥിരമായി സുരക്ഷിതമാണെന്നു പറയുന്ന  ഒരു വിധി അനുസരിക്കാന്‍ കേരളം ബാധ്യസ്ഥരല്ല. ഒരു പക്ഷെ കോടതി അലക്ഷ്യമാകും അത്. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ ഒന്നടങ്കം ഈ വിധിയെ ബഹിഷ്കരിച്ചാല്‍ സുപ്രീം കോടതിക്കെതു  ചെയ്യാന്‍ ആകും? ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ ആകില്ല.
ഏത് മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിത വസ്തുവിനും ഒരായുസുണ്ട്. അത് അനന്തകാലത്തോളം നിലനില്‍ക്കുമെന്ന് ഏത് കോടതി പറഞ്ഞാലും അംഗികരിക്കാന്‍ സുബോധമുള്ള ആരും ബാധ്യസ്ഥരല്ല. ഈ അണക്കെട്ട് സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന ഭീതിയിലാണ്‌ കേരളീയര്‍. പക്ഷെ സുരക്ഷിതമാണെന്നാണ്‌ സുപ്രീംകോടതി പറയുന്നത്‌.  ജനങ്ങള്‍ പേടിക്കേണ്ട എന്നു പറയാന്‍ ഒരു കോടതിക്കും അധികാരമില്ല. സുപ്രീം കോടതിയില്‍ ഒരു ബോംബ് വച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന്  ആരെങ്കിലും ഒരു വ്യാജ സന്ദേശം അയച്ചാല്‍ അപ്പോള്‍ നാലു കാലും പറിച്ചോടുന്ന  അങ്ങത്തമാരാണ്, കേരളം പേടിക്കേണ്ട എന്നു പറയുന്നത്.
നിയമവശങ്ങളും സാങ്കേതിക റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുമൊക്കെ  തീര്‍ച്ചയായും പ്രധാനംതന്നെ. പക്ഷെ അതിനും മുകളിലാണ്, ജീവനും സ്വത്തിനും ആപത്തുണ്ടെന്ന ഭീതി വേട്ടയാടുന്ന അവസ്ഥ. ഈ  വിധി നിയമപരമായും ഭരണഘടനാപരമായും, ശാസ്‌ത്രീയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുടെയും,  സാങ്കേതിക റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുടെയും  അടിസ്ഥാനത്തിലും ഒക്കെ വിശകലനം ചെയ്താല്‍ ശരിയായിരിക്കാം. പക്ഷെ, നമ്മുടെ ഭരണഘടന ജനങ്ങള്‍ക്കുറപ്പു നല്‍കുന്ന സുരക്ഷിതത്വബോധം  നല്‍കുന്നതില്‍ അതു പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കേരളം പാസാക്കിയ സംസ്ഥാന ഡാം സുരക്ഷാ നിയമം അസാധുവാക്കിക്കൊണ്ട് കോടതി  പറഞ്ഞത്‌, ഒരു സംസ്‌ഥാനം പാസാക്കിയ നിയമത്തിന്റെ ഫലം അയല്‍ സംസ്‌ഥാനത്തെ ബാധിച്ചേക്കും എന്നാണ്. ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തെപ്പറ്റി ആശങ്കപ്പെടാനും സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്താനുമുള്ള നിയമം നിര്‍മിക്കാനും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്കാണ്‌ അവകാശം. അത്‌ അയല്‍ സംസ്ഥാനത്ത്‌ പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടാക്കുമോ എന്ന വിഷയം മറ്റൊന്നാണ്‌. അതിനുള്ള പ്രതിവിധി ഒരു ജനനതയുടെ ന്യായമായ ഭീതിയെ പുച്ഛിക്കുകയല്ല. സുപ്രീംകോടതിയുടെ തീരുമാനം തെറ്റോ ശരിയോ എന്നു പരിശോധിക്കാന്‍ രാജ്യത്ത്‌ മറ്റൊരു കോടതിയില്ല.  അതുകൊണ്ട് കേരളത്തിനു മുന്നില്‍ സാധ്യതകള്‍ വിരളമാണ്.
ഇപ്പോഴത്തെ  കോടതി വിധി, എല്ലാ പഴുതുകളും  അടച്ചുള്ളതാണ്. ഇനി കേരളത്തിനുമുന്നില്‍ ഒരു പോംവഴിയുമില്ല. പുനരവലോകന ഹര്‍ജി നല്‍കാമെങ്കിലും അതുകൊണ്ടു ഒരു ഗുണവുമുണ്ടാകില്ല. ഇനി ഈ കോടതിയില്‍ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഏത് വിധിയും ഈ വിധിയുടെ ചുവടു പിടിച്ചായിരിക്കും. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അന്തര്‍സംസ്ഥാന നദിയല്ല എന്ന വാദം ഒരിക്കലും ഉന്നയിക്കരുത് എന്നാണി വിധിയില്‍ അര്‍ത്ഥ ശങ്കക്കിടയില്ലാത്ത വിധം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാരും തിരുവിതാംകൂര്‍ മഹരാജാവും തമ്മിലുണ്ടാക്കിയ പാട്ടക്കരാര്‍ 999 വര്‍ഷത്തേക്കാണ്. ലോകത്തൊരിടത്തും ഇങ്ങനെ  ഒരു കാരാറിപ്പോഴില്ല. ഇത് വെറും ഒരു പാട്ടക്കരാറാണ്. കേരളത്തിനാ പട്ടക്കരാര്‍ റദ്ദാക്കാം. കേരള സര്‍ക്കാര്‍ ഈ പട്ടക്കരാര്‍ റദ്ദാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരുത്തരവു പുറപ്പെടുവിക്കുക. ഈ ഉത്തരവിനു നിയമസാധുതയുണ്ട്. അതൊരു പക്ഷെ  വലിയ  രാഷ്‌ട്രീയ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുമായിരിക്കും. വികാര ജീവികളായ തമിഴ്നാട്ടിലെ ജന്തുക്കള്‍ ഒരു പക്ഷെ മലയാളികളെ ആക്രമിച്ചേക്കാം. ഭാവിയില്‍ അണക്കെട്ടു തകര്‍ന്ന് അഞ്ച് ജില്ലകളിലെ ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകള്‍ മരിച്ചു പോകുന്നതിലും ഭേദം, ഇപ്പോള്‍ ചെറിയ ചില അക്രമങ്ങള്‍ സഹിക്കുകയാണ്. ഈ കേസില്‍ കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു നിഷ്‌പക്ഷ നിലപാടുണ്ടായില്ല. സംസ്‌ഥാനങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കേണ്ട ബാധ്യതയുള്ള പല കേന്ദ്രമാരും  പ്രത്യക്ഷമായി തന്നെ തമിഴ്  നാടിനനുകൂലമായ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു.
ഈ വിധിക്കുള്ളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന  മറ്റൊരു ഗൂഡാലോചന കേരളത്തിനുപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.  മുല്ലപ്പെരിയാറിലെ വെള്ളം മുഴുവന്‍ തമിഴ് നാടിനു ലഭ്യമാകാന്‍ തരത്തിലുള്ള ഒന്ന്. പഴയ അണക്കെട്ടിൽ പുതിയ ടണൽ നിർമ്മിച്ച് ഭീഷണി ഒഴിവാക്കാമെന്ന ഉന്നതാധികാര സമിതിയുടെ നിർദ്ദേശത്തിൽ ഇരു സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ധാരണയുണ്ടാക്കാം, എന്ന  നിർദ്ദേശം.  കേരളം നിർദ്ദേശിക്കാത്ത ഒന്നാണത്. ഒരു തുരംഗം നിര്‍മ്മിച്ച് മുല്ലപ്പെരിയാറിലെ വെള്ളം മുഴുവന്‍  തമിഴ്‌നാടിനു കൊടുക്കാം.  ഇത്  ഉന്നതാധികാരസമിതി റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  തമിഴ്‌നാട്‌ അതിനെ അംഗീകരിച്ചു. സുപ്രീം കോടതി അത് വിധിയിൽ പറഞ്ഞിട്ടും ഉണ്ട്. ഇത്‌ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ കേരളത്തിന്‌  ദോഷം ചെയ്യും. ഒരുതുള്ളി വെള്ളം പോലും കിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ വിധി അനുസരിച്ചും കിട്ടില്ല.  പിന്നെ ഉള്ള പ്രശ്നം  തേക്കടി ടൂറിസ്‌റ്റ്‌ സങ്കേതം  ഇല്ലാതാകുന്നതും, അവിടത്തെ ആവാസവ്യവസ്ഥ ഇല്ലാതാകുന്നതും,  കടുവാ സങ്കേതം നശിക്കുന്നതുമൊക്കെ  ആണ്. രണ്ടു സംസ്‌ഥാനങ്ങളും യോജിച്ച്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ ഇത്‌ അംഗീകരിക്കാമെന്ന്‌ കോടതി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. തമിഴ് നാടിനിതിനോട് യോജിപ്പാണെന്നു  തോന്നുന്നു. കേരളവും യോജിക്കുക. തുരംഗം നിര്‍മ്മിച്ച് വെള്ളം കൊണ്ടു പോയാല്‍ പിന്നെ അണക്കെട്ടിന്റെ ആവശ്യമില്ല. അത് തകര്‍ത്തു കളയുക.  മനുഷ്യ ജീവനേക്കാള്‍ വലുതല്ല ടൂറിസവും, ആവാസ വ്യവസ്ഥയും, കടുവയുമൊക്കെ.  എല്ലാ കൃഷിഭൂമിയും നശിപ്പിച്ച് അരിക്കും പച്ചക്കറിക്കും വേണ്ടി  മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കുന്ന കേരളത്തിനെന്തിനാണു വെള്ളം?
മുല്ലപ്പെരിയാര്‍  വിഷയത്തില്‍ കേന്ദ്ര  സര്‍ക്കാര്‍ കേരളത്തെ അതി സമര്‍ദ്ധമായി വഞ്ചിച്ചു. അവര്‍ തമിഴനാടിന്റെ  പക്ഷത്ത് ചേര്‍ന്നു. കേരളത്തില്‍ നിന്നു കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുത്ത് ആയച്ച ഒരു മന്ത്രിയും ഇതില്‍ കേരളത്തിനു വേണ്ടി ഇടപെട്ടിട്ടില്ല. മറ്റെല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും ഇതാണവസ്ഥ. അര നൂറ്റാണ്ടിലധികം ഇന്‍ഡ്യന്‍ യൂണിയനില്‍ നിന്നിട്ട് കേരളം എന്തു നേടി?  കാര്യമായി ഒന്നുമില്ല. മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്  കൊടുത്തതിനു ശേഷം  എന്തെങ്കിലും ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍  വേണമെങ്കില്‍ എടുത്തോ എന്നും പറഞ്ഞ് എറിഞ്ഞു തരുന്നതല്ലാതെ? എല്ലാ കാര്യത്തിലും കേരളം തഴയപ്പെടുകയാണ്.
ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് യാത്ര ചെയ്യാത്ത ഉത്തരേന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ട്രെയിനുകളും, നല്ല ബോഗികളും, ആധുനിക സൌകര്യങ്ങളുള്ള സ്റ്റേഷനുകളും കൊടുക്കുന്നു. എന്നിട്ട് എലികള്‍ പെറ്റുകിടക്കുന്ന  ചോര്‍ന്നൊലിക്കുന്ന  ദ്രവിച്ച ബോഗികള്‍ നമുക്ക് തരുന്നു. 99% മലയാളികളും  യാത്ര ചെയ്യുന്നത് പണം നല്‍കി ടിക്കറ്റ് എടുത്താണെന്നോര്‍ക്കുക. ഒരു കോച്ച് ഫാക്റ്ററി തരാമെന്നു മോഹിപ്പിച്ചു നടക്കുന്നതല്ലാതെ ഇതു വരെ തന്നിട്ടില്ല. ഉള്ള റെയില്‍  ഡിവിഷന്‍ പോലും തമിഴ് നാടും കര്‍ണാടകയും കൊണ്ടു പോകുന്നു. 100 % സാക്ഷരത നേടിയ കേരളത്തിന്, ഒരു ഐ ഐ റ്റി ഇതു വരെ അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. 50% സാക്ഷരതയുള്ളവര്‍ക്ക് പോലും അത് അനുവദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിലവാരമുള്ള എത്ര കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങള്‍   കേരളത്തിലുണ്ട്? പറയാന്‍ ആണെങ്കില്‍ അനേകം  കാര്യങ്ങളുണ്ട്.
കേരളത്തോടെപ്പോഴും ഇന്‍ഡ്യ ഭരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു ചിറ്റമ്മ നയമാണുള്ളത്. ഒ രാജഗോപാലൊഴികെ കേരളത്തില്‍  നിന്നുള്ള ഒരു കേന്ദ്ര മന്ത്രിയും കേരളത്തിനു വേണ്ടി കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.  മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ മന്ത്രി സഭയിലെ രണ്ടാമനായ ആന്റണി എന്ത് ചെയ്തു? ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ചിദംബരം ചെയ്തതിനൊക്കെ ഒപ്പു വച്ചു കൊടുത്തു. ആരായാലും അതിനേ സാധിക്കൂ. ആന്റണി പ്രധാന മന്ത്രി ആയാലും ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കില്ല.
കേന്ദ്രത്തിന്റെ കാര്യമായ സഹായം  ഇല്ലാതെ തന്നെ കേരളം ഇന്‍ഡ്യയില്‍  പ്രതി ശീര്‍ഷ വരുമാനത്തില്‍ ഒന്നാമതാണ്. അത് മലയാളികള്‍  കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തും ജോലി ചെയ്ത് പണം സമ്പാദിച്ചു നേടിയതാണ്. ഗള്‍ഫ് എന്ന വിദേശ സ്ഥലത്തു  പോയി മലയാളിക്ക് ജോലി ചെയ്യാമെങ്കില്‍ , മദ്രാസ്, ബാംഗളൂര്‍, മുംബൈ, ഡെല്‍ഹി തുടങ്ങിയ "വിദേശ" സ്ഥലങ്ങളിലും പോയി ജോലി ചെയ്യാം. മലയാളികളെ സഹോദരന്‍മാരായി കാണാനും അവരുടെ ആശങ്ക പങ്കു വയ്ക്കാനും  ശേഷിയില്ലാത്ത  തമിഴര്‍ വസിക്കുന്ന ഇന്‍ഡ്യയില്‍ എന്തിന്, ഇന്‍ഡ്യക്കാര്‍ എന്ന ലേബല്‍ കൊണ്ടു നടക്കണം? വിദേശിയരായ ശ്രീലങ്കന്‍ തമിഴരോടുള്ള സ്നേഹം പോലും ഇന്‍ഡ്യക്കാരായ മലയാളികളോട് തമിഴ് നാട്ടുകാര്‍ക്കില്ല. അങ്ങനെയുള്ള ജന്തുക്കളെ എന്തിനു നമ്മള്‍ സഹോദരരായി കാണണം? പറഞ്ഞു വരുന്നത് നമ്മള്‍ എന്തിന്, ഇന്‍ഡ്യന്‍ യൂണിയനില്‍ തുടരണമെന്നാണ്.
1949 ല്‍ ഇന്‍ഡ്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയപ്പോള്‍ തിരുവിതാം കൂര്‍ സ്വതന്ത്രമായി നില്‍ക്കണമെന്ന് അന്നത്തെ മഹാരാജാവ്, ബാലരാമ വര്‍മ്മ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അതായിരുന്നു കേരളത്തിനു നല്ലതും. കേരള സര്‍ക്കാരിന്, കേന്ദ്രത്തിലെ  തവിട്ടു നിറമുള്ള സായിപ്പിനെയോ, സുപ്രീം കോടതിയിലെ ഭീകരരേയോ പേടിക്കാതെ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍  കരാര്‍  റദ്ദാക്കി മലയാളികളുടെ ഭീതി അകറ്റാമായിരുന്നു.
ഇന്‍ഡ്യന്‍ യൂണിയനില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ മലയാളികള്‍ മടിയന്‍മാരായി തീരുകയാണുണ്ടായത്. അരിയും പച്ചക്കറിയും തമിഴ് നാട്ടില്‍ നിന്നും കര്‍ണാടകയില്‍ നിന്നും ആന്ധ്രയില്‍ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്യാന്‍ മടിയില്ലെങ്കില്‍, അവയൊക്കെ തായ് ലണ്ടില്‍ നിന്നോ, മലേഷ്യയില്‍ നിന്നോ, ശ്രീലങ്കയില്‍ നിന്നോ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതില്‍ എന്താണു തെറ്റ്?
ബാല കൃഷ്ണ പിള്ളയുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളെ ഒന്നിനെയും ഞാന്‍ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹം പഞ്ചാബ് മോഡല്‍ പ്രക്ഷോഭം വേണമെന്നു പറഞ്ഞതിനോടും ഞാന്‍ യോജിച്ചിരുന്നില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ സുപ്രീം കോടതി വിധി, അദ്ദേഹം ​പറഞ്ഞത് ശരി ആയിരുന്നു എന്ന് എന്നേക്കൊണ്ട് ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.
രണ്ടാം തരം പൌരന്‍മാരായി ഇന്‍ഡ്യന്‍ യൂണിയനില്‍ നില്‍ക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ അഭികാമ്യം,  ഒന്നാം തരം പൌരന്‍മാരായി ഒരു സ്വതന്ത്ര  കേരളത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നതാണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നു. അനുഭവം  ആണിതെന്നേക്കൊണ്ട് പറയിച്ചത്.
Posted by kaalidaasan at 01:42 40 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
പരിസ്ഥിതി തീവ്രവാദവും ശാസ്ത്ര തീവ്രവാദവും