en en en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en en da en da cs en en en ml ml ml ml ml ml ml ml da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
മാനുഷികമായ പരിഗണനയും, പരസ്പര ബഹുമാനവും ഓരോ മനുഷ്യനും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്..സാമ്പത്തികമായ അന്തരം കൊണ്ടോ, വർണം കൊണ്ടോ, മതം കൊണ്ടോ,  തനിക്കു കീഴിൽ പണി എടുക്കുന്നു, തന്നെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്നു എന്നത് കൊണ്ടോ അവർ അതിനു അർഹാരല്ലാതെ ആവുന്നില്ല..ഈ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ അങ്ങിനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടായി..ചിലപ്പോൾ ഈ ചിത്രത്തിനു വേറെ അർത്ഥങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കാം എന്നാലും എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്നു നില്ക്കുന്ന ചിലർ കുടുംബ സമേതം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, അവരിൽ ആരുടെയോ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്നവൾ മാറി, ഒറ്റപ്പെട്ടു അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു വരുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്നു...
പ്രവാസ ജീവിതത്തിൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ പുതുമയൊന്നുമല്ല, പക്ഷേ ഇവിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവർ വേറെ ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്ത് നിന്നുള്ളവരാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല...വീട്ടു ജോലിക്കാരെ വീട്ടിലെ ഒരു അംഗത്തെ പോലെ പരിഗണിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്, ഒരു പരിധിക്കു അപ്പുറത്തേക്ക് അവരെ കടക്കാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കുന്നവരുണ്ട്, പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ സാധനങ്ങളോ, കുട്ടികളെയോ സൂക്ഷിക്കാൻ അവരെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്ന അവസരങ്ങളിൽ, നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കയറുമ്പോൾ അവരെയും കൂടെ പരിഗണിക്കാൻ ആവുന്നില്ല എങ്കിൽ അവരെ നിങ്ങൾ കഴിക്കുന്നതിനു കാവല്ക്കാരായി മാറ്റാതെ കൊണ്ട് വരാതെ ഇരിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു നേരം ഒരു വയറു നിറയാൻ നിങ്ങളോ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളോ പാഴാക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ പകുതി പണം പോലും വേണ്ടി വരില്ലല്ലോ...
ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു ചെയ്യേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങൾ അല്ല.. അറിഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്..വിദ്യാഭ്യാസം, പണം, സൌന്ദര്യം കൊണ്ടൊന്നും ഇത്തരം ചിന്തകൾ വരില്ല, അതിനു മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ് മനസിലാക്കാനോ, എന്റെ കൂടെ ഉള്ളതും ഒരു മനുഷ്യനെന്ന് ചിന്തിക്കാനോ ഉള്ള മനസ് വരണം..ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കൊണ്ടാണ് വലിയ വീടുകളിൽ ജോലിക്കാരായി പലരും എത്തുന്നത്..ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ പട്ടിക്കു മാസം ചിലവഴിക്കുന്നതിന്റെ പകുതി കൊണ്ട് സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കും.. ആ നാൽക്കാലിക്കു കൊടുക്കുന്നതിന്റെ കുറച്ചെങ്കിലും പരിഗണന ജോലിക്കാർക്ക് കൊടുക്കുക..കൂടുതൽ ആയാലും അത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല......
തൊട്ടടുത്ത്‌ ഉള്ളവരുടെ വിഷമമോ, വിശപ്പോ മനസിലാക്കാതെ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും സംഭവിക്കുന്നതിനു സംഭാവന നല്കി പേരെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന  അഭിനവ കാരുണ്യ പ്രവർത്തകരാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശാപം....
അടുത്ത ഒരു അധ്യയന വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു..മഴ നനഞ്ഞ്, പാടം കടന്ന് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അറിയില്ല. ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിലിൽ എത്തുന്ന സ്കൂൾ വാൻ, അതിനുള്ളിൽ കുത്തി തിരുകിയാൽ പിന്നെ സ്കൂൾ വരാന്തയിൽ അതിന്റെ വാതിൽ തുറക്കും..മുതുകത്തെ ഭാരം അഴിച്ചു വച്ച്, കഴുത്തിൽ കുരുങ്ങി കിടക്കുന്ന ടൈ ഒന്ന് നേരെ പിടിച്ചിട്ടു ഇരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ തിരക്കുള്ള ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു..അപ്പോൾ അവധിക്കാലമോ, അങ്ങിനെ ഒരു കാലത്തെ കുറിച്ച് ഇന്നത്തെകുട്ടികൾക്ക് വലിയ പിടി ഉണ്ടാവില്ല..കാരണം അവധിക്കാലങ്ങളിലാണ്  അടുത്ത അധ്യയന വർഷത്തേക്കുള്ള ട്യുഷൻ, മറ്റ് ക്ലാസ്സുകൾ ഒക്കെ കുട്ടികൾ പോകുന്നത് പോരാത്തതിന് ടാബും, കമ്പ്യൂട്ടർ ഒക്കെ ആയിട്ട് അതങ്ങ് കഴിയും....നിനക്ക് എന്ത് പഠിക്കാനാണ് ഇഷ്ടം എന്നൊരു ചോദ്യം അവധിക്കാലത്ത്‌ മക്കളോട് ചോദിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ കുറവാണ്, അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ കുട്ടി അവധിക്കാലത്ത്‌ ആ ക്ലാസ്സിനു പോകുന്നുണ്ട് അതുകൊണ്ട് നീയും പോകണം എന്ന ഉത്തരവുകൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ...
അതെ, മത്സരങ്ങൾ മാതാപിതാക്കൾ തമ്മിലാണ്..തന്റെ വരവിനും അധികമായി ചിലവഴിച്ച് മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് വീമ്പിളക്കുന്ന ഒരു മാതാപിതാക്കളും അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അത് കൊണ്ട് അവനു ഇഷ്ടമുള്ളത് പഠിക്കാൻ അനുവദിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു കേൾക്കാറില്ല..കഴുത്തിൽ മുറുകിയ ടൈ പോലെ, കുട്ടികളുടെ ജീവിതം മുറുകുന്നു, കാലിൽ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സോക്ക്സ് പോലെ ആരുടെയൊക്കെയോ ആഗ്രഹങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് അവർ പഠിക്കുന്നു..ഇഷ്ടങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെയും മറന്നു, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അങ്ങിനെയുള്ള വികാരങ്ങളൊക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ആരുടെയൊക്കെയോ ഉത്തരുവകൾ അനുസരിക്കുന്ന യന്ത്ര മനുഷ്യരെപ്പോലെ അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഫലമോ, തീരെ ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ വിഷാദ രോഗം, പിന്നെയതിന് കൌണ്സിലിംഗ്, ഷുഗർ, ബി.പി, ഹൃദയ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ അങ്ങിനെ ഒരു തലമുറ ഒരുഭാഗത്ത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് ചെറിയ പരാജയങ്ങളിൽ പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തപെടുമോ, ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമോ, ഇനി ഒന്നും നേടാൻ ജീവിതത്തിൽ അവസരമില്ലാതെ പോകുമോ എന്നൊക്കെ നിരാശയിൽ ആത്മഹത്യകൾ, ആത്മഹത്യാ ശ്രമങ്ങൾ, ഒളിച്ചോടി പോക്കുകൾ ഇങ്ങിനെ ഒരുപാട് വാർത്തകൾ....
മാതാപിതാക്കളേ, എല്ലാം മക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിനു വിടണമെന്നല്ല, ശരി തെറ്റുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുകയാണ് വേണ്ടത് അതിന് അവരെ സ്നേഹിക്കുകയും, അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ അറിയാൻ അവരോടു സംവദിക്കുകയും വേണം, നിങ്ങൾ നേടാതെ പോയതോ, ആഗ്രഹിക്കുന്നതോ ഫീഡ് ചെയ്തു വയ്ക്കാൻ പറ്റിയ കമ്പ്യൂട്ടർ അല്ല മക്കൾ..അതറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുക, പെരുമാറുക. ഇല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ നാളെ നിങ്ങൾ ഒരു ശല്യക്കാരനായോ, വൃദ്ധ സദനത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയേണ്ട ഒരു അനാവശ്യ സാധനമായോ അവർക്ക് തോന്നിയാൽ അവരെ മാത്രം തെറ്റ് പറയാൻ കഴിയില്ല..... യന്ത്രങ്ങളായി മക്കളെ വളർത്തിയിട്ട് അവരിൽ നിന്നും മാനുഷിക പരിഗണന പ്രതീക്ഷിക്കരുത് കാരണം യന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവരുടെ വികാര വിചാരങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിയില്ല....
മതങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന തത്വം  മനുഷ്യ സ്നേഹമാണെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ജന സേവനം എന്നതാണ്..എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളും ജന സേവനം എന്ന  ആദർശങ്ങളും, തത്വങ്ങളും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് രൂപീകൃതമായിരിക്കുന്നത്..പക്ഷേ കാലക്രമത്തിൽ ജന സേവനം എന്നത് ഒരു നല്ല വരുമാന മാർഗമായി മാറിയപ്പോൾ, കക്ഷികളുടെ ആദർശങ്ങളും, തത്വങ്ങളും പിന്നിലേക്ക്‌ പോവുകയും, അതിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെ സ്വാർത്ഥതയും, അധികാര മോഹവും മുന്നിലേക്ക്‌ വരികയും ചെയ്തു. എല്ലാ കാലങ്ങളിലും അത്തരക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇന്ന് അത്തരക്കാർ മാത്രമാണ് എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളിലും അധികം. എന്നാൽ വളരെ കുറച്ചു ഭാഗം ഇന്നും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ശരിക്കുള്ള അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് ഒരു ആശ്വാസം തന്നെയാണ്.. അതിൽ ഒരാളാണ് വയനാട്ടിൽ നിന്നും ഇത്തവണ നിയമ സഭാ സാമാജികനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സി.കെ.ശശീന്ദ്രൻ...
നാട്ടുകാരുടെ ശശിയേട്ടൻ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌കാരനാണ് എന്ന് ആരും പറയില്ല..കാരണം ശശിയേട്ടനിലെ രാഷ്ട്രീയം ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. അദ്ധേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം അത് മാത്രമാണ് നാട്ടുകാർ നോക്കുന്നത്..താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന് രൂപത്തിലും, ഭാവത്തിലും, ആശയത്തിലുമൊക്കെ പല മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചുവെങ്കിലും തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അതിനെ കൊണ്ട് വരാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ക്ഷീര കർഷകനാണ് സി.കെ.ശശീന്ദ്രൻ..അതിരാവിലെ മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന ആ നിത്യ ജീവിതത്തിൽ, കന്നുകാലികളെ കുളിപ്പിക്കൽ, അവയുടെ പരിപാലനം, വീട്ടു ജോലികൾ, പിന്നെ നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിലേക്ക് നഗ്ന പാദനായി ഇറങ്ങി ചെന്ന് ഓരോരുത്തരുടെയും വിശേഷങ്ങൾ, പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കുകയും പരിഹാരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുകയും പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് ചായക്കടകളിൽ ഇരുന്നു അല്പം സൊറ പറച്ചിൽ, ചർച്ചകൾ ഇങ്ങിനെ പോകുന്നു ആ നിത്യ ചര്യകൾ..വയനാട്ടിലെ കാടിന്റെ മക്കളുടെയും പ്രിയങ്കരനാണ് ശശിയേട്ടൻ. അവരുടെ ഏതു കാര്യത്തിനും ആദ്യം ഓടി എത്തുന്നത് അദ്ധെഹമാണ്...
വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ഇത്തരം നേതാക്കളെ ഇന്ന് കാണാൻ കഴിയൂ..പുതിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു അദ്ദേഹം നിയമ സഭയിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു..എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും..ജനങ്ങളെ അറിയുന്ന, ജനങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്ന നേതാക്കളെ ജനങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയം മറന്നു കൂടെ നിർത്തും എന്നുള്ളതിന് ഉദാഹരണമാണ് സഖാവ് സി.കെ.ശശീന്ദ്രൻ.
Saturday, 21 May 2016
ആദ്യ നിയമ സഭാ സമ്മേളനം.....
പിണറായി: മിസ്റ്റർ. ഉമ്മൻ, നിങ്ങൾ ഈ കസേരയിൽ  തന്നെയാണോ ഇരുന്നത് എന്നിട്ട് അതിന്റെ അടയാളം ഒന്നുമില്ലല്ലോ...
ഉമ്മൻ: അത് പിന്നെ ഞാനങ്ങിയാണ്, ഞാനതിൽ ഇരുന്നു എന്നതിന് തെളിവൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല...
പിണറായി: ഹും, ഇതെന്താ, ഈ കാണുന്ന  ചെയറിന്  ഒരു ഇളക്കവും, കുലുക്കവും...
ഉമ്മൻ: ഓ അത് കഴിഞ്ഞ തവണ അടി നടന്നപ്പോൾ  നിങ്ങളുടെ ഒരു സഖാവ് തല്ലി പൊളിച്ചതാണ്..ചെയറും പൊട്ടി ഇപ്പോൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ  സഖാവും പൊട്ടി...
പിണറായി: ങേ, ഇതെന്താ ഇവിടെ ഒരു ചെറിയ വാതിൽ. ഇതെപ്പോൾ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്..
ഉമ്മൻ: ബ, അഹ് , അത് പിന്നെ മാണി സാറ് പറഞ്ഞിട്ട് പണിതതാണ്. പിന്നെയും ഞങ്ങൾ അധികാരത്തിൽ വരും അപ്പോൾ ബജറ്റ് അവതരിപ്പിക്കാൻ വരുമ്പോൾ നിങ്ങള് തടയും അത് ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി പണിതതാണ് ഈ വാതിൽ....
പിണറായി: എന്നാലും വാതില് പണിയുമ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി വലുതായിട്ട് പണിതു കൂടെ...
ഉമ്മൻ: അത് പിന്നെ മാണി സാറിന്റെ ശരീരം അതിനകത്ത് കൂടെ വരും..അങ്ങേർക്ക് പേടി ആയിരുന്നു പി.സി. ജോർജ് എങ്ങാനും പിന്നാലെ വന്നാലോ അതാ ഇത്ര ചെറുതാക്കിയത്...പി.സി.യുടെ വയറു ഇതിനകത്ത് കൂടി വരില്ലല്ലോ...
പിണറായി: ആ എന്തേലും ആവട്ടെ ഞാൻ അപ്പോൾ തുടങ്ങട്ടെ....
ഉമ്മൻ: ധൈര്യമായിട്ട് തുടങ്ങിക്കോ, അതിനു തെളിവൊന്നും വേണ്ടല്ലോ..പിന്നെ ഒരു സ്വകാര്യം ഇങ്ങടുത്തു വരൂ പറയട്ടെ ആ പി.സി.ജോർജിനെ നമ്മുടെ ഒ.രാജ ഗോപാലിന്റെ അടുത്ത് ഇരുത്തരുത്..പി.സിയെ അറിയാല്ലോ ആകെ പിശകാ. അയാള് ജയിച്ച മണ്ഡലത്തിന്റെ പേരിൽ പോലും അങ്ങേരു ഇടയ്ക്കു എന്നെ വിളിച്ചിരുന്ന തെറി ഉണ്ട്..ഹോ, ഇനി ആദ്യായിട്ട് വന്ന രാജഗോപാൽജി അടുത്തിരുന്നു അതൊന്നും  കേട്ട് ഞെട്ടണ്ട....
പിണറായി: അത് ഞാൻ ആലോചിക്കാം..
ഉമ്മൻ: ആലോചിക്കണം. പിന്നെ യച്ചൂരി സാറിനോട് പറഞ്ഞു ഈ ഫിഡൽ കാസ്ട്രോ പോലെ നല്ല അടിപൊളി പേര് വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് കൂടെ ഒന്ന് ഇടാൻ പറയണം.. കേരളത്തിലെ ഒബാമയെന്നോ  മറ്റോ....
പിണറായി: അത് ചോദിക്കണ്ട പണ്ടേ ഞങ്ങളുടെ ഫിഡൽ കാസ്ട്രോ ഇട്ടൊരു പേരില്ലേ..
ഉമ്മൻ: എന്ത് പേര് ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല, തെളിവുണ്ടോ...
പിണറായി: കാട്ടു കള്ളനെന്നോ, വീരപ്പനെന്നോ എന്തോ ഒന്നില്ലേ....
ഉമ്മൻ: ഊതിയതാണ് അല്ലെ, ഞാൻ പോണു. ഇതൊന്നും ആരോടും പറയണ്ട, നമ്മൾ സംസാരിച്ചിട്ടുമില്ല അതിനൊട്ടു തെളിവുമില്ല....
Posted by Sajeed Noohkhan at 13:18 No comments:
Saturday, 14 May 2016
മാറുന്ന വാർത്തകൾ, മറക്കുന്ന നീതികൾ..
മാറുന്ന വാർത്തകൾ, മറക്കുന്ന നീതികൾ..
ഹോ, എന്തൊരു ചൂട്, നാവുകളിൽ നിന്നും ആ വാക്ക് മഴയുടെ കുളിരിലേക്കു എത്താൻ തുടങ്ങി, ഇനി കുറച്ചു നാൾ ഹോ, നശിച്ച മഴയെന്ന് പുലമ്പി തീർക്കും നമ്മൾ..വാക്കുകൾ മാറുന്ന പോലെ, കാലാവസ്ഥകൾ മാറുന്ന പോലെ, മരണ, കൊലപാതക വാർത്തകൾ മാറി മാറി വരും....അപ്പോഴും ജിഷ നീതിക്ക് വേണ്ടി ചോരയൊലിപ്പിച്ചു നമുക്കിടയിൽ ഉണ്ടാവും..എവിടെ തെരുവുകളിൽ അവൾക്കായി പ്രകടനം നടത്തിയവർ, എവിടെ ഓടിയെത്തി സഹതാപിച്ച് ജിഷയുടെ കുടൽ മാല ഹാരമായി അണിഞ്ഞവർ.... കുഞ്ഞു മുലപ്പാലിന് കരഞ്ഞാൽ അത് സ്ത്രീത്വത്തിനു നേരെയുള്ള, സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു നേരെയുള്ള  കടന്നു കയറ്റമെന്ന് ആക്രോശിച്ചു തെരുവിലിറങ്ങുന്ന സ്ത്രീ കാവലാളികൾ, സംഘടനകൾ എവിടെ......
അന്വേഷണങ്ങൾ, അഭ്യുഹങ്ങൾ, പിന്നെയും അന്വേഷണങ്ങൾ, അഭ്യുഹങ്ങൾ, പിന്നെയും പിന്നെയും ആ ചങ്ങല കണ്ണികൾ വളർന്നു നീണ്ടു പോകുമ്പോൾ ജിഷയുടെ ഘാതകൻ അത് കണ്ടു ചിരി തൂകുന്നുണ്ടാവും, പുതിയ ഇരയിലേക്ക് വഴി വെട്ടുന്നുണ്ടാവും. നീതി പിന്നെയും വിവസ്ത്രയായി തെരുവിലേക്കിറങ്ങി, സമ്പന്നരുടെ അന്തപുരങ്ങളിൽ അവൾ ഭോഗാസക്തയായി കാലുകൾ അകറ്റി....ജിഷയുടെ അമ്മയുടെ കണ്ണീർ പുതിയൊരു വീട്ടിൽ തളച്ചിടപ്പെടാൻ പോകുന്നു... നന്നായി, ആ അമ്മയുടെ കണ്ണീർ കുടിൽ കടന്ന് റോഡിൽ എത്തിയാൽ ചിലപ്പോൾ അവരുടെ ചെരുപ്പുകളിൽ ചെളി പുരട്ടിയാലോ, കോൺഗ്രീറ്റ് ബലമുള്ള ചുമരുകൾ കടന്ന് ആ കണ്ണീർ പുറത്ത് വരില്ലായിരിക്കും...പ്രിയപ്പെട്ട ജിഷാ, എന്തിനാണ് നീ പിന്നെയും കാത്തു നില്ക്കുന്നത്..നിനക്കുള്ള നീതി ഇവിടെയല്ല അതങ്ങ് പരലോകത്താണ്..ഇനിയും നിന്റെ കുടൽ മാല പുറത്തിട്ടു നീ കാത്തു നിൽക്കരുതേ..ആവശ്യമുള്ളിടത്തോളം എല്ലാവരും എടുത്തു കഴിഞ്ഞു, അണിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു..അവർ പുതിയത് തേടി പോയിരിക്കുന്നു..നീ കടന്നു പോകൂ, ഞങ്ങളുടെ ഓർമകളിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി...
മരുഭൂമിയിലെ രാജ ഭരണത്തിന്റെ ചുവട്ടിലെങ്ങാനും നീ ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ..തൊട്ടു മുന്നിലെ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കാൻ മുട്ടിടിക്കുന്നവരുണ്ട് ഇവിടെ..അവളുടെ മൊബൈലിൽ അവളൊന്നു അമർത്തിയാൽ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് മുന്നിൽ എത്തുന്നവരെ ഭയന്ന്, അവരുടെ നീതിയുടെ വേഗതയും ചൂടും അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട്....നീ ജനിച്ചത്‌ ജനാതിപത്യ രാജ്യത്തല്ലേ, നിന്റെ വീടിന്റെ അടുക്കളയിൽ നിന്നോടൊപ്പം ചിരിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു നിന്റെ വോട്ടു കൊണ്ട് ഭരിക്കുന്നവരുടെ രാജ്യത്ത്. നീ ജനാതിപത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ അവർ ജനങ്ങളുടെ മേലുള്ള ആധിപത്യം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു എന്നറിയുക ജിഷാ, നീ മടങ്ങി പോകൂ...എത്ര നേരമാണ് നിന്നെ കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുക, അത് വിരസതയല്ലേ...ഞങ്ങൾ തിരക്കിലാണ്, പുതിയൊരു ജിഷയെ കണ്ടെത്തണം, വാദിക്കാൻ, പ്രതികരിക്കാൻ, സംസാരിക്കാൻ.....
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:16 No comments:
Sunday, 8 May 2016
"അമ്മ" ഒറ്റ വാക്കിൽ ഒരു കവിത. ഒറ്റ വാക്കിൽ ഒരു കഥ. ലോക മാതൃദിനം ഇന്നാണ്. സത്യത്തിൽ അങ്ങിനെ ഒരു ദിനം ആവശ്യമുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. കാരണം നമ്മുടെ ഓരോ ദിനവും അമ്മ എന്ന ബന്ധത്തിന്റെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് കിട്ടിയതാണ്. ഒരു അമ്മയാവുമ്പോഴാണ് ഒരു സ്ത്രീ പൂർണയാവുന്നത്. എന്നാൽ അതൊരു നിസ്സാരമായ കാര്യമല്ല എന്നത് നമ്മൾ ഓർക്കണം. ഗർഭപാത്രത്തിൽ നമ്മൾ അവകാശം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മളെ അവർ ഹൃദയത്തോടെ ബന്ധിക്കുന്നു..പിന്നെ ഓരോ നിമിഷവും അവരുടെ ജീവിതം നമുക്കായി മാറ്റപ്പെടുന്നു..
എങ്കിലും ഇന്നങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം വേണം എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. തിരക്കുകളും, കണക്കു കൂട്ടലുകളും ഒക്കെയായി യാന്ത്രികമായ ഒരു ലോകത്താണ് എല്ലാ മനുഷ്യരും..അത് കൊണ്ടാവണം ബന്ധങ്ങൾക്ക് കാര്യമായ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാൻ സമയമില്ലാതെ പോകുന്നു. പലപ്പോഴും പലരുടെയും ബന്ധങ്ങൾ ഒരു ആവശ്യത്തിനെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു നില്ക്കുന്നതും, ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ആ ബന്ധം മുറിഞ്ഞു പോവുകയും ചെയ്യുന്നു.. മറ്റേതൊരു ബന്ധം മുറിഞ്ഞു പോയാലും, മറന്നു പോയാലും ഒരിക്കലും മുറിച്ചു മാറ്റാൻ ആവാത്ത ഒന്നാണ് മാതാപിതാക്കളോട് ഉള്ള ബന്ധം, പ്രത്യേകിച്ചും അമ്മയോട്..ഈ തിരക്കുകൾ വരുന്ന കാലത്ത് അമ്മമാരെ മറന്നു പോകും എന്നത് കൊണ്ടാവണം ഒരു അടയാളം നമ്മിൽ തന്നെ പ്രകൃതിയോ, ദൈവമോ ബാക്കി വച്ചത്. അതാണ്‌ നമ്മുടെ പൊക്കിൾ..നമ്മൾ ഒരു വലിയ നന്മയുടെ, കാരുണ്യത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ്‌ എന്നോർമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അടയാളം...
ഓർമിക്കുക അമ്മയെ, അതിനൊരു ദിവസം വേണ്ട, ജന്മം മുഴുവൻ ഓർമിക്കേണ്ടതാണ് അതിനു അർഹതയുള്ളവൾ തന്നെയാണ് അമ്മ..  എത്ര നിന്ദിച്ചാലും, അമ്മേ എന്നൊന്ന് ദയനീയമായി വിളിച്ചാൽ അലിഞ്ഞു ഉരുകി പോകുന്ന ഒരു ബന്ധമേ നിങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയിൽ കിട്ടൂ അത് അമ്മയാണ്..എല്ലാ അമ്മമാരെയും, ഇനി അമ്മയാകാൻ പോകുന്നവരെയും, വൃദ്ധ സദനങ്ങളിലെ മക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ച അമ്മമാരെയും ഈ അവസരത്തിൽ നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു, തെറ്റുകൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം തേടുന്നു...ക്ഷമിക്കാൻ കഴിവുള്ളവളാണ് അമ്മ, നമ്മളോട് ക്ഷമിക്കട്ടെ അവർ...പ്രകൃതിയെ, മണ്ണിനെ ഒക്കെയും അതിന്റെ കടമകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ആ അതുല്യ ബന്ധത്തിനു മുന്നിൽ ശിരസ്സ്‌ നമിക്കുന്നു..
ഓരോരുത്തരും ഓർക്കുക നിങ്ങൾ  ആദ്യ ചുവടുകൾ  വച്ചപ്പോൾ, വീഴാതിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ താങ്ങായി അവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവർ അവസാന ചുവടുകൾ വയ്ക്കുമ്പോൾ വീഴാതിരിക്കാൻ അവരെ താങ്ങാൻ നിങ്ങളുണ്ടോ..ഉണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാനാണ്..നിങ്ങൾ നേടിയ മറ്റെന്തിനെക്കാളും മനസുഖം തരാൻ അതിനാവും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 23:34 No comments:
അല്ല, ഇതെവിടെക്കാ മാഷേ ഇങ്ങിനെ തിരക്കിട്ട്......
ഒരു മത സൗഹാർദ സമ്മേളനത്തിൽ പ്രസംഗിക്കാൻ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട് അനിയാ, അതിനു വേണ്ടി പോവുകയാണ്...
ഓ, നിനക്ക് അറിയില്ല അല്ലെ, അതായത് പണ്ട് പണ്ട്, വളരെ പണ്ടല്ല, ഒരു പത്തുമുപ്പതു കൊല്ലം മുൻപ്, മതിൽക്കെട്ടുകൾ ഇല്ലാത്ത വിശാലമായ പറമ്പുകൾ, അതിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് ദാമുവും, കെട്ടിയോള് സരസയും   കുടുംബവും, വേറൊരു ഭാഗത്ത് അസ്സനാരും ബീവി പാത്തുമ്മയും കുടുംബവും, പിന്നൊരു ഭാഗത്ത്  പത്രോസും ഭാര്യ ത്രേസ്യയും കുടുംബവും.. എന്തെങ്കിലും ഒരു ആപത്ത് ആർക്കെങ്കിലും വരുമ്പോൾ മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി നിന്ന് വിളിക്കും എല്ലാരും ഓടി എത്തും സഹായിക്കും അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹം.....
എന്നിട്ടെന്താ, കെട്ടിയോന്മാര് വയറ്റിപിഴപ്പിനു പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ, സരസയും, പാത്തുമ്മയും, ത്രേസ്യയും ഒന്നിച്ചു കൂടും, നാട്ടു വർത്തമാനം, വീട്ടു വർത്തമാനം ഒക്കെ പറഞ്ഞു അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ, പടച്ചോനെ, കർത്താവേ ഇങ്ങിനെ മൂവരും വിളിക്കും...
അതോ, സംസാരിച്ചിരുന്നു സമയം പോയത് അറിഞ്ഞു കാണില്ല കെട്ടിയോന്മാര് ഉച്ചക്ക് വരുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണ്ടേ...അത് ഓർമ വരുമ്പോൾ വിളിക്കുന്നതാണ്..അങ്ങിനെ തല്ക്കാലത്തേക്ക് കൃഷ്ണനും, പടച്ചോനും, കർത്താവും അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകും....
വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുകയോ, കുറവായിട്ടു തോന്നുകയോ ചെയ്യും, അപ്പോൾ മക്കളെ വിളിച്ചു പറയും ഡാ അപ്പുറത്ത് പോയി അത് കുറച്ചു വാങ്ങിച്ചു വാ..പിന്നെ ആ പാചകം കഴിയും വരെ മിക്കപ്പോഴും, ഉപ്പും, മുളകും, കടുകും, തക്കാളി ഒക്കെ ആയിട്ട് ആ മൂന്നു വീട്ടിലെയും കുട്ടികൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും സർവിസ് നടത്തി മടുക്കും......
ഹോ, എന്ത് രസം, അപ്പോൾ ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ അടിപൊളി ആയിരിക്കുമല്ലോ...
പിന്നല്ലേ, മതിലുകൾ ഇല്ലാത്ത കൊണ്ടാവും, ഓണമായാലും, വിഷു ആയാലും, ഈദ്‌ ആയാലും, ക്രിസ്തുമസ് ആയാലും എന്ത് നടന്നാലും പടച്ചോനും, കൃഷ്ണനും, കർത്താവുമൊക്കെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടി നടക്കും..ആഹ്, ഇപ്പൊ ഒക്കെ പോയില്ലേ, വീട് വളർന്നു, മതില് വളർന്നു, അറിവ് വളർന്നു, ഒക്കെ വളർന്നെങ്കിലും മനസ് മാത്രം അന്നത്തെതിലും ചെറുതായി....
ശരി, ഞാൻ പോട്ടെ സമയമായി, മത സൗഹാർദ സമ്മേളനത്തിൽ ആദ്യം പ്രസംഗിക്കാൻ ഉള്ള അവസരം നമ്മുടെ മതക്കാരന് തന്നില്ലെങ്കിൽ സമ്മേളനം ബഹിഷ്കരിക്കുമെന്ന് നമ്മൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്തായി എന്ന് നോക്കട്ടെ....
ങേ...ആഹ്, അതൊന്നും ഒരിക്കലും വിട്ടു കൊടുക്കരുത് വാ ഞാനും കൂടെ വരാം...
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:36 No comments:
Monday, 2 May 2016
പെരുമ്പാവൂരിൽ ജിഷ എന്ന പെൺകുട്ടി. ബാലാൽസംഗം ചെയ്തു കൊല്ലപ്പെട്ടു..അതി ക്രൂരമായി മൂർച്ചയുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ട് കുടൽ മാല പോലും പുറത്ത് വന്നു. പിന്നെയും ഉണ്ടായിരുന്നു മുപ്പതോളം മുറിവുകൾ ആ ശരീരത്തിൽ..ഇത്രയും ഹീനമായ ഒരു പ്രവർത്തി നടന്നിട്ടും മാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ച നടന്നില്ല, പലരും ഇതറിഞ്ഞിട്ടു കൂടിയില്ല..വാർത്തകൾ തന്നെ വളരെ വൈകി ഒരു ചെറിയ കോളത്തിൽ ഒതുങ്ങി..
ഡൽഹിയിൽ നടന്നാൽ, അന്തർദേശീയ തലത്തിൽ നടന്നാൽ നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്തു മരിക്കും. പക്ഷേ സ്വന്തം സംസ്ഥാനത്ത് മൂക്കിനു താഴെ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങളോട് നമ്മൾ എന്നും ഇങ്ങിനെയാണ്‌..പണ്ടുള്ളവർ മുറ്റത്തെ മുല്ലയ്ക്ക് മണമില്ല എന്ന് പറയാറുണ്ട്..മണം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടല്ല മണപ്പിക്കാൻ ആരും ശ്രമിക്കാറില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത..ഏറ്റവും കൂടുതൽ സോഷ്യൽ മീഡിയ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും, അതിൽ പല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും വലിയ ചർച്ചകൾ നടത്തുന്നതും നമ്മൾ മലയാളികളാണ്..പണി ഉണ്ടായാലും, ഇല്ലെങ്കിലും നമ്മൾ ചർച്ചകൾ മുടക്കാറില്ല..പക്ഷേ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒരിക്കലും അത് ചെയ്യാറില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത..
ഡൽഹിയിലെ നിർഭയ കേസിൽ എന്തായിരുന്നു നമ്മുടെ പ്രതികരണം. എന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നടന്ന ഈ വിഷയത്തിൽ എന്താണ് പ്രതികരണം. രണ്ടും താരതമ്യം ചെയ്തു നോക്കിയാൽ അറിയാം നമ്മുടെ ചർച്ചകളുടെ പ്രസക്തി..ദൂര വ്യാപകമായി വലിയ ചർച്ചകൾ നടത്തി നമുക്കൊരു പേരുണ്ടാക്കണം എന്നതാണ് പലരുടെയും ലക്ഷ്യമെന്നു തോന്നും. ആദ്യം സ്വന്തം നാട് നന്നാക്കണം എന്നിട്ടല്ലേ അടുത്ത സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ തെറ്റും കുറ്റവും നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടത്..വീട്ടിലെ കൂര പൊളിഞ്ഞു നിക്കുന്നത് കാര്യമാക്കാതെ അയൽക്കാരന്റെ ജന്നലിൽ ഓട്ടയുണ്ട് എന്ന് വാതോരാതെ സംസാരിച്ചിട്ടു എന്തിനാണ്...
പതിനായിരങ്ങൾ നിർഭയക്കു വേണ്ടി മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു ഡൽഹിയിൽ നിരന്നപ്പോൾ അതിനു പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു ഇവിടെ പലതും കാട്ടി കൂട്ടിയവർ, മാനസിക രോഗിയായ ഒരു അമ്മയെ പരിചരിച്ചു കൂടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ജിഷയ്ക്കു വേണ്ടി ഒരു വാക്കെങ്കിലും ഉരിയാടുക..പ്രിയ സഹോദരിക്ക് ആദരാന്ജലികൾ. സദയം ക്ഷമിക്കുക സോദരി, കപട സദാചാരത്തിന്റെ, കപട മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ, കപട സമൂഹ പ്രതിബദ്ദരുടെ ഈ അവഹേളനത്തോട്....
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:52 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
മാറുന്ന വാർത്തകൾ, മറക്കുന്ന നീതികൾ..
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.