ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml pt ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en en en ml ml ml en cs en fr en ml ml cs cs en en cs en cs cs cs en en en en en en en en en en en en en en
നന്മയെ സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ..
പിപ്പെറ്റും ബ്യൂരെറ്റും പിന്നെ ടിള്‍ട്രെഷനും  തീര്‍ത്ത കണ്ഫ്യൂഷനില്‍
നേര്‍ത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ നീ അടുത്ത് വന്ന്,
സ്ഥിരമായി അവശേഷിക്കുന്ന എന്നെ തിരഞ്ഞ്,
(അന്ന് നീ പങ്കു വെച്ച,
അന്നോ പിന്നീടോ ഞാനാരോടും പറഞ്ഞില്ല.)
തിളങ്ങുന്ന ഒരു നക്ഷത്ര കുഞ്ഞ് ,
നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ കൂട് കൂട്ടിയത്,
വിവര വിദ്യയുടെ കുരുക്കില്‍ കുരുങ്ങി,
നീ വീണ്ടും എന്റെ വിരല്‍ തുമ്പില്‍.
എന്റെ ജീവിതം പോലെ സംതൃപ്തമായതൊന്നു
വീണ്ടും കണ്ടു മുട്ടാമെന്ന ഒരു വാക്കും നോക്കും നേരാതെ,
Posted by Noushad Koodaranhi at 12:22 AM
42 comments: Links to this post
Labels: ഞാന്‍, നീ, മഴക്കാലം.
Saturday, August 7, 2010
എന്നെ പരിശീലിപ്പിച്ചത് കാലമോ ?)
(അല്ല എന്നെ ഉണര്ത്തിയതാണ്.. .)
കണ്ണും കരളും ചേര്‍ന്ന നിവേദ്യത്തില്‍
മുങ്ങി താഴ്ന്ന സ്ത്രീയുടെ നിലവിളി.
കപട സന്യാസിമാര്‍ക്ക് ജാതിയും മതവുമില്ല.
(ഈ കവിത മലയാളം ന്യൂസ്‌-ജിദ്ധ അക്കാലത്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.)
Posted by Noushad Koodaranhi at 1:53 AM
6 comments: Links to this post
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget