en en en fi ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en fr cs en fi en da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
ആഹാ, നീ ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ വന്നിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി അല്ലെ? എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴാണോ എന്നെ കാണാൻ വരാൻ തോന്നിയത്? നീ വന്നു പോയത് രാവിലെയാ അറിഞ്ഞത്.
ഹഹഹഹഹ, ഞാൻ വന്നപ്പോൾ നീ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. ശല്യം ചെയ്യണ്ട എന്ന് കരുതി.
ഉം.. നാട്ടിലെപോലെ അല്ല, ഇവിടെ ഈ അടച്ചു പൂട്ടിയ മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഒന്നും  അറിയാറില്ല.നാട്ടിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഏതു പാതി രാത്രിയിൽ നീ വന്നാലും ഞാൻ അറിയുമായിരുന്നു.സത്യത്തിൽ എനിക്കിപ്പോൾ നിന്നോട് ദേഷ്യം  തോന്നുന്നു. എത്ര നാളായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ . എന്നിട്ട് കള്ളനെ പോലെ പമ്മി വന്നിട്ട് മിണ്ടാതെ പോയില്ലേ?
നീ കാത്തിരിക്കുന്നത് അറിയാം. ഒരു അപ്രതീക്ഷിത വരവായിരുന്നു ഇന്നലെ. പെട്ടെന്ന് പോകേണ്ടിയും വന്നു. പിന്നെ നിന്നെ ഉറക്കത്തിൽ ഉണർത്താൻ തോന്നിയില്ല. മാത്രവുമല്ല നീ ഇപ്പോൾ കൊച്ചു കുട്ടി ഒന്നും അല്ലല്ലോ. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ ഞാൻ വന്നില്ലേ നിന്റെ പരിഭവം മാറ്റാൻ. രാത്രിയിൽ കാണുന്നതിലും നന്നായിട്ട് കണ്ടോളൂ .
ആര് പറഞ്ഞു കുട്ടിയല്ല എന്ന്. നീ വരുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ എന്നും കൊച്ചു കുട്ടി തന്നെ. നാട്ടിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ എന്ത് രസമായിരുന്നു. നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു എന്തൊക്കെ വിക്രിതികൾ കാട്ടുമായിരുന്നു. നീ വരുന്നു എന്ന് അറിയുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് ഭ്രാന്താവും. ഹഹഹഹഹ് ചിലരൊക്കെ ചോദിക്കാറുമുണ്ട്   ഭ്രാന്താണോ എന്ന്. മുറ്റത്തും, റോഡിലും, എവിടെയൊക്കെ നമ്മൾ  കളിച്ചു നടന്നു. നീ ഓർക്കുന്നില്ലേ?
മറക്കാൻ ആവുമോ അതൊക്കെ. നീ എന്നോട് എത്ര പരിഭവങ്ങൾ കാട്ടിയിരിക്കുന്നു. എത്ര സന്തോഷങ്ങളും, വിഷമങ്ങളും പങ്കിട്ടിരിക്കുന്നു, നിന്റെ കണ്ണുനീർ എത്ര ഞാൻ തുടച്ചിരിക്കുന്നു അതൊക്കെ മറക്കാൻ കഴിയുമോ...
അപ്പൊ, അതൊന്നും നീ മറന്നില്ല അല്ലെ? നിന്നെ ഞാൻ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അതിനെ പ്രണയം എന്ന് വിളിക്കാം...
ഹഹഹഹ അങ്ങിനെ നിനക്ക് വിളിക്കണം എങ്കിൽ വിളിക്കാം.
നിന്റെ ചിരി എനിക്ക് മനസിലായി. എന്നെ പോലെ എത്ര പേരെ നീ കാണുന്നതാ, അത് കൊണ്ടാവും ഈ ചിരി. നീ എന്നെ പ്രണയിച്ചിട്ടില്ലേ? എന്റെ ഒരു അവധിക്കാലത്ത്‌ ഞാൻ  വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ നീ എന്റെ പിന്നാലെ കുറെ ദൂരം വന്നില്ലേ. പിന്നെ നിന്നെ കണ്ടില്ല...
ഓർക്കുന്നു, പക്ഷേ ഇടയ്ക്കു വേറെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. പിന്നെ നമ്മൾ ആ അവധിക്കാലത്ത്‌  കണ്ടു മുട്ടിയില്ല. പക്ഷേ പിന്നീട് നമ്മൾ തമ്മിൽ കണ്ടിരുന്നു.
അതെ. എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ നിന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നതിനേക്കാൾ സന്തോഷം  തോന്നിയിട്ടുള്ളത് നിന്റെ വിക്രിതികൾ കണ്ടിരിക്കൽ ആണ്. നിന്റെ ചിരിയും,  ബഹളവും,അട്ടഹാസവും, കൊഞ്ചലും എല്ലാം കണ്ടു ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്തൊരു സുഖമാണ് മനസിന്‌. എത്ര നേരം നിന്നെ നോക്കി ഇരുന്നാലും മടുപ്പ് തോന്നില്ല.
അത് കൊണ്ടല്ലേ നീ പ്രവാസി ആയിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ വരുന്നത്.
ഓ , ഇവിടെ വരുന്ന കാര്യം നീ പറയണ്ട. ഷുഗറും, പ്രഷറും, കൊളസ്ട്രോളും, മനസിലെ ആദിയും കാരണം ശോഷിച്ചു പോയ പ്രവാസിയെപ്പോലെ മനസും ശരീരവും തളർന്നു ആർക്കോ വേണ്ടി, എന്തിനോ വേണ്ടി ഒരു കടമയ്ക്ക് വന്നു പോകുന്നത് പോലെയാണ് ഇവിടേയ്ക്ക് നിന്റെ വല്ലപ്പോഴുമുള്ള വരവ് അതും ഒന്നോ രെണ്ടോ ദിവസം ...
നാടും, വീടും, സ്വന്തങ്ങളും  വിട്ടു വരുന്ന പ്രവാസിയെപ്പോലെ തന്നെയാണ്  ഞാനും.നാട്ടിലെ ചെടികളും,  മരങ്ങളും, മലയും,മണ്ണും,  പുഴകളും അങ്ങിനെ എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപെടുത്തി ഇവിടേയ്ക്ക് ചേക്കേറുന്ന പ്രവാസികൾ അവർക്ക് ഈ മരുഭൂമിയിൽ എന്നും ഒരു വിരഹമുണ്ടാകും അതിന്റെ ഒരു നൊമ്പരം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാവും അത് പോലെ തന്നെയാണ് ഞാനും. ഇവിടെ വരുമ്പോൾ നാട്ടിലേതു പോലെ ഒരു ഉന്മേഷം തോന്നാറില്ല എനിയ്ക്കും..
നീ ഇനി എത്രനാൾ ഉണ്ടാവും ഇവിടെ? ഉടനെ മടങ്ങുമോ?
എനിയ്ക്കു അറിയില്ല. ഞാൻ അല്ലല്ലോ കാര്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. പറയുന്ന പണി ചെയ്യുക. എപ്പോൾ തിരിച്ചു വിളിക്കുന്നോ അപ്പോൾ മടങ്ങി പോകണം  അത്രതന്നെ.
ഉം, പോകുന്നവരെ എന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങിനെ ഇരിക്ക്. എന്തൊരു തണുപ്പാണ് നിന്റെ വിരലുകൾക്ക് . നീ ഇങ്ങിനെ എന്റെ ശരീരമാസകലം തഴുകി ഇരുന്നാൽ സമയം പോകുന്നത് അറിയില്ല.
ഉവ്വു, എന്നിട്ട് എന്തെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ എന്നോട് കൂട്ട് കൂടിയത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് പറയാൻ അല്ലെ?
ഏയ്, അങ്ങിനെ ഞാൻ എന്നെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? എത്ര കാലമായി നമ്മൾ ഇങ്ങിനെ ഒന്നിച്ചു കളിച്ചും, ചിരിച്ചും കരഞ്ഞുമൊക്കെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ. നീ കാരണം എനിക്ക് അസുഖം വന്നു എന്ന്. ഒരിക്കൽ നീ എന്റെ എത്ര പുസ്തകങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു നിന്നെ ഞാൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞോ? ഇല്ലല്ലോ.
നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ..
എന്തിനാണ് ഒരു മുഖവുരയുടെ ആവശ്യം. നിനക്ക് എന്നോട് എന്തും പറയാമല്ലോ.
ഉം, നാട്ടിൽ നീ എന്തൊക്കെയാണ്‌ കാട്ടികൂട്ടുന്നത്. എത്ര പേരെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു, എത്ര പേരെ ദുരിതത്തിൽ ആഴ്ത്തുന്നു. എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.
അറിയാം. പക്ഷേ ഞാൻ നിസ്സഹായനാണ്. കഴിയുന്നതും എല്ലാവരെയും ഒന്ന് പോലെ പരിഗണിച്ചു പോയിരുന്നതാണ് ഒരു കാലത്ത്. പക്ഷേ ആർത്തിയും, അത്യാഗ്രഹവും ഒരുപാട് ആയ അവർ എന്റെ വഴികൾക്ക് തടസമുണ്ടാക്കി, എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം  ഇല്ലാതാക്കി, കൃത്യമായി വന്നു പോയിരുന്ന എനിയ്ക്കു എന്റെ  വഴികളും,സമയവും ഒക്കെ മാറി ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് ഞാനിപ്പോൾ. പിന്നെ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാറ്റിനും ഒരു നല്ല  വശവും,ചീത്ത വശവും ഉള്ളത് പോലെ എനിക്കും ഉണ്ടാവില്ലേ. അത് സംഭവിക്കുന്നു... ഞാൻ പോകട്ടേ?
ഇത്ര പെട്ടെന്നൊ? വന്നിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ, അതിനിടക്ക് പോകാൻ സമയമായോ?
ഉം, ഇനിയും എവിടെയൊക്കെ പോകാൻ ഉള്ളതാ. ഞാൻ വന്ന വാഹനം പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങുന്നത് നീ കാണുന്നില്ലേ. കഴിയുമെങ്കിൽ അവർ ഈ വഴിക്ക് തിരിച്ചു വന്നാല ഇടയ്ക്കു ഒന്ന് ഇറങ്ങാൻ നോക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ നീ നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവിടെ വച്ച് കാണാം...
ഉം, അത് ഇനി എപ്പോഴാ എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല...
വിഷമിക്കണ്ട, ഈ കുളിർ എന്റെ വക സമ്മാനമായി സൂക്ഷിക്കു. പിന്നെ കാണാം...
അകന്നു പോകുന്ന മേഘങ്ങളെ നോക്കി ഞാൻ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:19 No comments:
Wednesday, 6 November 2013
ദേ, മനുഷ്യാ, നിങ്ങൾ അവിടെ എന്തു ചെയ്യുകയാ, എത്ര നേരമായിട്ട്‌ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു..
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഭാര്യയുടെ വിളിയാണ്. ചന്ദ്രന് ദേഷ്യം വന്നു. എന്നാലും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം വിമലേ. ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ്.
പറഞ്ഞിട്ട് ചന്ദ്രൻ പിന്നെയും ലാപ്‌ ടോപിലേക്ക് നോക്കി. ശോ, ഇതുവരെ ഒന്നും ആയില്ല. ഇവന്മാരൊക്കെ ഇത് എവിടെ പോയിരിക്കുകയാ എല്ലാവനും ചത്തോ. ഒരു മണിക്കൂർ ആയി ഇങ്ങിനെ കാത്തിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ഒരുത്തനും തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല.
ചന്ദ്രന് ദേഷ്യം വരാൻ കാരണമുണ്ട്. കുറെ നാളത്തെ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും ശെരിയായാൽ അത് കണ്ടിട്ട് ആരും  ഒരു അഭിപ്രായവും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ആർക്കായാലും ദേഷ്യം വരില്ലേ?. ഫേസ് ബുക്കിൽ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ ഇടണം എന്ന് കരുതിയിട്ടു കുറെ നാളായി. പക്ഷേ മീശ വെട്ടുമ്പോൾ, മുടി ശെരിയാവില്ല, മുടി നന്നാവുമ്പോൾ താടി ശെരിയാവില്ല, എല്ലാം ശെരിയായി വരുമ്പോൾ ഷർട്ട്‌ ശെരിയാവില്ല. അങ്ങിനെ എത്ര ഫോട്ടോ എടുത്തിരിക്കുന്നു. ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ ശെരിയായില്ല.ഇന്നിപ്പോൾ പെണ്ണിന് കാണണോ, കല്യാണത്തിനോ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് വലിയ കാര്യമല്ല. പ്രൊഫൈലിൽ പിക്ചർ നന്നായിരിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ സമൂഹത്തിൽ ഒരു വിലയും കാണില്ല. ഒരു ലൈക്ക് പോലും കിട്ടില്ല. ഒരു ലൈക്ക് പോലും കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് സ്വത്തും, സമ്പാദ്യവും  ഉണ്ടായിട്ടു എന്ത് കാര്യം.
അവസാനം കമ്പനി എം.ഡി. വിദേശ പര്യടനത്തിനു പോയ സമയത്ത് കക്ഷിയുടെ ഓഫീസ് ചെയറിൽ പകുതി മമ്മൂട്ടി ആയും പകുതി മോഹൻലാൽ ആയും ബുദ്ധിമുട്ടി ഇരുന്നു നൂറു രൂപ ഓഫീസ് ബോയ്ക്ക് കൈകൂലി കൊടുത്തു മൊബൈലിൽ എടുപ്പിച്ച ഫോട്ടോയാണ് ഇത്. കിട്ടിയ പാടെ ഓടി വന്നു ഫേസ് ബുക്കിൽ അത് അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ സകല ഫേസ് ബുക്ക്‌ തമ്പുരന്മാരോടും  പ്രാർഥന ഒന്ന് മാത്രം ആയിരുന്നു. മിനിമം ഒരു അമ്പതു ലൈക്കും, അമ്പതു നല്ല കമന്റ്സും.  കൂടുതൽ ചോദിച്ചില്ല അത്യാഗ്രഹം പാടില്ലല്ലോ.
പക്ഷേ മണിക്കൂർ ഇപ്പോൾ ഒന്നായി. ഒരു പണിയും ഇല്ലാത്ത ഒരുവിധം ഫേസ് ബുക്കന്മാരും ഓണ്‍ലൈനിൽ കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരുത്തനും തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല. ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഉണ്ടാക്കണം എന്ന് അത് ഉണ്ടാക്കിയ ആള് മനസ്സിൽ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഐ. ഡി ഉണ്ടാക്കി ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഓണ്‍ലൈനിൽ കണ്ടിരുന്ന വേറെ ചിലരെ ഇന്നായപ്പോൾ കാണുന്നും ഇല്ല. അതോ ഫോട്ടോ ഇട്ടതു കണ്ടപ്പോൾ അദ്രിശ്യമായിട്ടു ഇരിക്കുന്നതാണോ.
ഭാര്യയെ പ്രസവത്തിനു ആക്കിയിട്ടു പുറത്തു കാത്തു നിന്നപ്പോൾ ചന്ദ്രന് ഇത്രേം ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചൂണ്ടയിട്ടു മീൻ കൊത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന മീന്കാരനെപ്പോലെ ചന്ദ്രൻ കാത്തിരുന്നു. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ദേ വരുന്നു ഒരു ഫേസ് ബുക്ക്‌ മെസ്സേജ്, സോണിയ added എ ന്യൂ ഫോട്ടോ. സോണിയ, ഓ ഏതോ ഒരു ഫ്രന്റിന്റെ mutual ഫ്രണ്ട് ആയിരുന്നു ഇവൾ. പെണ്ണായത് കൊണ്ടും, ഒരു വഴിക്ക് പോകുന്നതല്ലേ എന്നെങ്കിലും ഒരു ആവശ്യം വന്നാൽ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് കരുതിയും ചേർത്തതാണ് . അവളാണ് ഫോട്ടോ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്താണാവോ? ആ എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ, കയറി നോക്കാം. അത് നോക്കി വരുമ്പോളേക്കും ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും മീൻ കൊത്താതിരിക്കില്ല.
സോണിയയുടെ ഫോട്ടോ തുറന്നതും ചന്ദ്രന് ഒന്നും മനസിലായില്ല. ഇതെന്താ സാധനം.  അവളുടെ ടൈറ്റിൽ  മെസ്സേജ് : ഹായ് friends , എന്റെ ചേച്ചിടെ കുഞ്ഞു വാവ ആദ്യമായിട്ട് അപ്പി ഇട്ടതിന്റെ ചിത്രം നിങ്ങളോട് ഷെയർ ചെയ്യുന്നു. ഐ അം സൊ ഹാപ്പി. ടൈറ്റിൽ വായിച്ചതും ചന്ദ്രന് തല കറങ്ങി. ഈശ്വരാ ഇതും ഫേസ് ബുക്കിൽ ഇടാൻ തുടങ്ങിയോ..അതും കുറെപ്പേർക്ക് ടാഗ് ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്.
വിമലേ, അത് വഴക്ക് ഒന്നും ആയിരിക്കില്ല. വേറെ എന്തെങ്കിലും ആവും. നീ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ എടുക്കു.എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.
റേഞ്ച് കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ  പിന്നെ ഇവിടെ നിന്നിട്ട് എന്ത് കാര്യം. ഞാനും വരുന്നു. ഭാര്യയുടെ പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോൾ ഓർത്തു ബക്കറ്റ്‌ ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ. എത്രയോ പദ്ധതികൾ തറക്കല്ലിട്ടു പകുതിയിൽ നില്ക്കുന്നു.  പിന്നെ ഒരു സ്മാരകമായി തറക്കല്ലുകൾ  മാറുന്നു. ഈ ബക്കറ്റ്‌ നാളെ വരെ എങ്കിലും ഈ ദൌത്യത്തിന് സ്മാരകമായിട്ടു ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കട്ടെ.
വേറെ കാര്യമോ, അതെന്താ മോളേ..
ഓ, ഇതാണോ കാര്യം, മോള് വിഷമിക്കണ്ട അത് ശേരിയവും കേട്ടോ, മോള് കളിച്ചോ, അങ്കിൾ പോകുന്നു...
അപ്പോൾ ബിജുവും, സന്ധ്യയും, അവരുടെ വീടിന്റെ ടെറസിനു മുകളിലേക്ക് പമ്മി പമ്മി കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു ചന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്കു ചെവികൾ കൂർപ്പിച്ചു ...
ദേ  വരുന്നു അവൾക്കു ആദ്യത്തെ ലൈക്‌ , താഴെ ഒരുത്തന്റെ  കമന്റും, ചോ ച്വീറ്റ് താങ്ക് യൂ സോണിയ.
തള്ളേ, ഇവൻ ആര് , ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ റിസർച്ച് നടത്തുന്നവനാണോ. ചന്ദ്രൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞതും അടുത്ത ഒരു ലൈകും കമന്റും വന്നു. ഹായ് സോണിയാ അതിനു ഒരല്പം കളർ ചേഞ്ച്‌ ഉണ്ട്, ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണണേ.
ഇവനു മിക്കവാറും ലാബിൽ ആയിരിക്കും പണി. അല്ലെങ്കിൽ ഇത്ര കൃത്യമായിട്ട്‌ കളർ നോക്കി പറയാൻ എങ്ങിനെ കഴിയുന്നു. ദാ വരുന്നു അടുത്ത കമന്റ്‌ നല്ല കളർ, നല്ല ഡിസൈൻ , എല്ലാം പെർഫെക്റ്റ്‌ ആയിട്ടു സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്, ചേച്ചിടെ കുഞ്ഞാവ ഒരു കലാകരാൻ ആയി വരും കേട്ടോ സോണിയാ, എപ്പോഴാ ഇതിന്റെ ചെലവ് ചെയ്യുന്നത്.
ചന്ദ്രന് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. എത്രയോ ജ്യോത്സ്യന്മാരെ കണ്ടിരിക്കുന്നു, കേട്ടിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ മലം നോക്കി ഭാവി പറയുന്ന ഇവൻ ഒരു മിടുക്കൻ തന്നെ. ഇതിനൊക്കെ എന്ത് ചിലവാണോ ദൈവമേ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്. അടുത്ത ഒരുത്തൻ സോണിയാ വാവക്ക് എന്താ കൊടുത്തത് ഇത്രയും ഭംഗിയായി വന്നല്ലോ. പറ്റിയാൽ എന്നും അതിന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ ഇടണേ. ചന്ദ്രന് ശ്വാസം നിന്ന് പോകുന്ന പോലെ തോന്നി അത് വായിച്ചപ്പോൾ. ഒലിപ്പിക്കുന്നതിനും ഇല്ലെടാ ഒരു മര്യാദയൊക്കെ ഇതിന്റെ ഫോട്ടോ ഡെയിലി കണ്ടിട്ട് ഇവന് എന്ത് ചെയ്യാൻ ആണ്. ഇനി അവൾ എങ്ങാനും ഇത് വായിച്ചിട്ട് ദിവസവും ആ കുഞ്ഞിന്റെ പിന്നാലെ ക്യാമറയും തൂക്കി നടന്നാലോ. ഒരു ദിവസം കണ്ടിട്ട് തന്നെ മതിയായി.
ചന്ദ്രന്റെ ചിന്തകൾ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും ലൈക്കും, കമന്റുകളും, ചക്കപ്പഴത്തിൽ ഈച്ച പോതിയുന്നപോലെ അതിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ആ ഫോട്ടോക്ക് കിട്ടിയത് മുപ്പതു ലൈക്കും, മുപ്പതു കമന്റ്സും. ഇട്ടതിൽ പകുതിയും ഓണ്‍ലൈനിൽ ഇല്ലാ എന്ന് കരുതിയവന്മാരും, ഓണ്‍ലൈനിൽ ഉണ്ടായിട്ടു തന്റെ ഫോട്ടോ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഇരുന്നവന്മാരും. അപ്പൊ ഇവന്മാരൊന്നും ചത്തിട്ടില്ല. പെണ്ണെന്നു കണ്ടതും എന്തൊരു ആക്രാന്തമാ. ദൈവമേ സോണിയ ഇട്ട ആ ഫോട്ടോയുടെ അത്രേം വില പോലും എന്റെ മുഖത്തിന്‌ ഇല്ലേ. ഒരു ഫീമൽ നെയിം ഐ . ഡി. മതി ആയിരുന്നു. ആ  ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം...
മനുഷ്യാ, നിങ്ങൾ അവിടെ എന്ത് ചെയ്യുവാ, ഞാൻ എത്ര നേരമായിട്ട്‌ വിളിക്കുന്നു.
അവൾ  തുടങ്ങി പിന്നേം. ഈ വിളിക്ക് കുറച്ചു കൂടി കട്ടി ഉണ്ട് . ലേലം ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ അവസാന വിളി പോലെയാണിത്. ഇനി ചെന്നില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഫേസ് ബുക്കിൽ അവൾ തന്റെ ഐ . ഡി. ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു എന്ന് വരും. റിസ്ക്‌ എടുക്കണ്ട പോയേക്കാം. നീയൊക്കെ എപ്പോഴെങ്കിലും കമന്റ്സ് ഇടെടാ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ചന്ദ്രൻ എല്ലാം പൂട്ടി കെട്ടി വച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റു ഭാര്യയുടെ അടുത്തെത്തി. എന്തായാലും നല്ല കാര്യത്തിനു ആവില്ല ആ വിളി എന്നറിയാം. എന്നാലും ചോദിച്ചു എന്താ വിമലേ? എന്തിനാ വിളിച്ചത്?
നിങ്ങള് കേട്ടോ, അപ്പുറത്തെ ബിജുവിന്റെയും സന്ധ്യയുടെയും വീട്ടില് എന്തോ വഴക്ക്. കുറെ നേരമായിട്ട്‌ എന്തൊക്കെയോ എറിഞ്ഞു പൊട്ടിക്കുന്ന ശബ്ദവും, ഉച്ചത്തിൽ സംസാരവും കേൾക്കുന്നു.
അത് വഴക്ക് തന്നെയാ. കാര്യം എന്താ എന്നറിയാൻ ഞാൻ കുറെ നേരം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടും ഒന്നും മനസിലായില്ല, കഴിക്കാൻ ഒന്നും ആയില്ല ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നത് കാരണം.
ശെടാ, ഇത്രേം നേരം അടുക്കളയിൽ നിന്നിട്ടും ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ലേ. അതൊക്കെ കഴുകി അടുപ്പത്ത് ആക്കിട്ടു ശ്രദ്ധിച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ വിമലേ?
ഓ, ഇപ്പൊ തന്നെ എന്താണെന്നു അറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇവിടെ നിന്നിട്ട്. അതിനു ഇടയ്ക്കു കുക്കറിന്റെ ശബ്ദം വന്നാൽ തീരെ ഒന്നും കേൾക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇനി അവളോട്‌ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. സ്വന്തം വീട്ടില് എന്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും, ഇല്ലെങ്കിലും അടുത്ത വീട്ടിൽ എന്താണെന്നു അറിയാൻ ഉള്ള ഭൂരിപക്ഷ വിഭാഗ മലയാളിയുടെ ചിന്താഗതിയിലേക്ക് ചന്ദ്രനും എത്തി ചേർന്നു. നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം വിമലേ ടെറസിന്റെ മുകളിൽ പോയി ചെടിക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കാം. അപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തമായിട്ട് കാര്യങ്ങൾ മനസിലാവും.
അത് കൊള്ളാം ചേട്ടാ, പക്ഷെ രാത്രി എട്ടു  മണിക്ക് പോയി ചെടിക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നമുക്ക് വട്ടാണെന്ന് കരുതില്ലേ. ബിജുവോ സന്ധ്യയോ കണ്ടാൽ പിന്നെ അത് മതി അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവർക്കും, നമുക്കും ആ മതിൽ കെട്ടാൻ നേരത്ത് ഉണ്ടായ വഴക്കിനു ശേഷം എവിടെ വച്ച് കണ്ടാലും തുറിച്ചു നോക്കിയാ പോകുന്നത്. അതിനിടക്ക് അവരുടെ വഴക്ക് ഒളിച്ചു നിന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നിയാൽ പിന്നെ നല്ല തെറി കൂടി കേൾക്കേണ്ടിവരും.
അത് നീ പേടിക്കണ്ട, ഇപ്പൊ ടെറസിൽ അത്യാവശ്യം ഇരുട്ട് ഉണ്ട്. പിന്നെ ടെറസിന്റെ ആ മൂലക്കുള്ള ചെടി ഇല്ലേ അതിന്റെ മറവിൽ നിക്കാം. അപ്പൊ പെട്ടെന്ന് അവർക്ക് നമ്മളെ കാണാൻ കഴിയില്ല.
പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ ഒരു ബക്കറ്റ്‌ വെള്ളവുമായി വിമല മുകളിലേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കഷ്ടം, ദാഹിച്ചു ഒരു ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളം ചോദിച്ചാൽ എനിക്കിവിടെ നൂറു കൂട്ടം പണി ഉണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്ന് വന്നെടുത്തു കുടിച്ചുകൂടെ എന്നു പറയുന്നവൾ എത്ര വേഗത്തിലാണ് മുകളിൽ എത്തിയത് .
ഭാര്യയെ പിന്തുടർന്ന് ടെറസിനു മുകളിൽ എത്തിയ ചന്ദ്രന് പിന്നെയും പ്രതിസന്ധി. ടെറസിന്റെ മൂലയ്ക്ക് ആകെ ഒരു ചെടിയാണ് ഉള്ളത് . സാമാന്യം വിസ്ത്രിതമായ ശരീരം കൊണ്ട് ഭാര്യ അത് മൊത്തം കീഴടക്കി അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു ചെവിയും കൂർപ്പിച്ചു നില്ക്കുന്നു. ഇതെന്തു മര്യാദയാണ്. ഐഡിയ എന്റെതു പക്ഷെ മൊത്തമായിട്ടു അനുഭവിക്കുന്നത് അവളും. മുപ്പത്തിമൂന്നു ശതമാനം സംവരണം  മാത്രമാണ് സ്ത്രീകൾക്ക് പാർലിമെന്റിൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് . അതും കുളമായി കിടക്കുന്നു. ഇതിപ്പോ നൂറു ശതമാനവും അവൾ കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു. ഉച്ചത്തിൽ സമരം ചെയ്തു ഒരു അമ്പതു ശതമാനം ചോദിക്കാനുള്ള സാഹചര്യമല്ല ഇപ്പോളുള്ളത്. അടുത്ത് ചെന്ന് ഒരല്പം സ്ഥലം തരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഒരു പത്തു ശതമാനത്തോളം സംവരണം കിട്ടി. അത് കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ടു. കൂടുതൽ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ ഇത് അഞ്ചു വർഷം ഭരിക്കാൻ പോകുന്ന കൂട്ട് കക്ഷി മന്ത്രിസഭ ഒന്നുമല്ലല്ലോ. ഏറിയാൽ അരമണിക്കൂർ അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ. ഇത് കൊണ്ട് ത്രിപ്തനാവാം.
പത്തു ശതമാനത്തിൽ നിന്നും അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു ചെവി കൂർപ്പിച്ചപ്പോൾ ചന്ദ്രന് തീരെ റേഞ്ച് കിട്ടുന്നില്ല. ഭാര്യയുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ മുഖത്തും ഒരു നിരാശ പായ വിരിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. അപ്പോൾ അവിടെയും റേഞ്ച് കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് മനസിലായി ചന്ദ്രന്. കുറച്ചു നേരം ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല. കൂടുതൽ ശ്രമിച്ചാൽ താഴെ പോകും എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ദൌത്യം മതിയാക്കി മടങ്ങി പോകാൻ ഒരുങ്ങി. നിരാശയുടെ ഉച്ചത്തിൽ നിന്നിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പോകുവാ, നിങ്ങള് വരുമ്പോൾ ആ ബക്കറ്റ്‌ എടുത്തു വന്നേക്കു..
പടി ഇറങ്ങി പരാജിതയായി നടന്നു പോകുന്ന വിമലയെ കണ്ടപ്പോൾ ചന്ദ്രന്റെ മനസിലെ ചിന്ത വേറെ ഒന്നായിരുന്നു. ഈ പരാജയം ഇന്നത്തെ അത്താഴത്തെ ബാധിക്കുമോ?. അവൾ പോകുന്ന പോക്ക് കണ്ടിട്ട് ബാധിക്കും എന്ന് ഉറപ്പാണ്. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലോ. എന്ത് ചെയ്യും? എന്തെങ്കിലും വഴി കണ്ടു പിടിക്കാം. അതിനു മുൻപ് അവളെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിച്ചു അകത്തേക്ക് വിടാം.
വിമലേ, നീ അടുക്കളയിലേക്കു ചെല്ലു, എന്താണെന്നു അറിയാൻ വേറെ എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ.
അത് ഏറ്റു എന്നൊരു ഉറപ്പില്ലെങ്കിലും, കറി വയ്ക്കാനുള്ള ഒരു ഉള്ളി അരിയലിനു എങ്കിലും ആ ആശ്വസിപ്പിക്കൽ ചിലപ്പോൾ പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കും  എന്ന് ചന്ദ്രനു തോന്നി. ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ  കൃത്യമായ കാരണം അറിഞ്ഞു ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് എത്തിച്ചാൽ ഇന്നത്തെ അത്താഴം കുശാൽ ആവും.വിമല വീടിനു അകത്തേക്ക് കയറിയതും ചന്ദ്രൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.  ബിജുവിന്റെ വീട്ടിലേക്കു പാളി നോക്കിയപ്പോൾ ചന്ദ്രന് സന്തോഷം അടക്കാൻ ആയില്ല. അപ്പോൾ ഇന്നത്തെ അത്താഴം കുശാൽ ആവാൻ വഴിയുണ്ട്. ബിജുവിന്റെ കുട്ടികൾ അവരുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത്‌  നില്ക്കുന്നു . അകത്തു വഴക്കായത് കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു കുട്ടികളെ കളിക്കാൻ പറഞ്ഞു വിട്ടതാവും. ബിജുവിനോടും, സന്ധ്യയോടും പിണക്കം ഉണ്ടെങ്കിലും കുട്ടികളോട് ഇടയ്ക്ക് വഴിയിൽ കണ്ടാൽ ചന്ദ്രൻ സംസാരിക്കാറുണ്ട് .
ചന്ദ്രൻ മതിലിനു അടുത്തെത്തി . മൂത്തവൾക്കു ഏഴു വയസു പ്രായം എങ്കിലും നല്ല ബുദ്ധിയാണ്.
മതിലിനു അടുത്ത് നിന്ന് ചന്ദ്രൻ വിളിച്ചു...
എന്താ അങ്കിൾ, അവൾ മതിലിനു അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.
എന്താ മോളെ ഉറങ്ങുന്നില്ലേ. ഇപ്പോഴാണോ കളിക്കുന്നത്.
അമ്മയും, അച്ഛനും, അകത്തു ഭയങ്കര വഴക്കാ അങ്കിളേ . അതാ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്ന് കളിക്കുന്നത്.
ഓ, എന്തിനാ മോളെ അവർ വഴക്ക് കൂടുന്നെ.
അമ്മ അച്ഛന് ഫേസ് ബുക്കിൽ friendship റിക്വസ്റ്റ് അയച്ചു. അച്ഛൻ അത് അക്സപ്റ്റ് ചെയ്തില്ല. അതിനാ വഴക്ക്.
ആഹാ, ഇതിനാണോ വഴക്ക് , അതൊരു ചെറിയ കാര്യമല്ലേ. ഉടനെ തന്നെ അക്സപ്റ്റ് ചെയ്താൽ പ്രശ്നം കഴിയുമല്ലോ.
അതല്ല അങ്കിൾ. വേറെ കാര്യമാ...
അതോ, എന്താ അക്സപ്റ്റ് ചെയ്യാത്തത് എന്ന് അമ്മ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു എന്നും നിന്റെ ഈ മരമോന്ത വീട്ടിൽ കാണുന്നുണ്ട്, നിന്റെ ശല്യം സഹിക്കുന്നുമുണ്ട് , അതിൽ നിന്നു ഒരു മോചനത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഫേസ് ബുക്കിൽ അക്കൗണ്ട്‌ തുടങ്ങിയത്. ഇനി അതിലും നിന്നെ ചേർത്താൽ ലോകത്ത് എവിടെ എനിക്ക് മനസമാധാനം കിട്ടും. അതിലും ഭേദം വല്ല ട്രെയിനിനും തല വക്കുന്നതല്ലേ എന്ന്. അത് കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അങ്ങിനെയാ വഴക്ക് തുടങ്ങിയത്.
ചന്ദ്രൻ വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി അടുക്കള ജന്നലിലൂടെ അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു എത്തിനോക്കി നിന്നിരുന്ന ഭാര്യയുടെ അടുത്തെത്തി ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.വിമലേ നീ ഇനി എത്തി നോക്കണ്ട കാര്യം പിടികിട്ടി...
സന്തോഷത്തോടെ വിമല തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആണോ? എന്താ കാര്യം പെട്ടെന്ന് പറയു? കഴിഞ്ഞ മാസം മൂന്നു പവന്റെ ഒരു മാല വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തിട്ടു അവൾ ഇത്ര സന്തോഷിച്ചു കണ്ടില്ല .
ബിജുവിന്റെ മകളിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ എല്ലാം ചന്ദ്രൻ വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ വിമലയോട് പറഞ്ഞു.ഇപ്പൊ നിനക്ക് സമാധാനം ആയില്ലേ ഇനിയെങ്കിലും നീ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കു. എനിക്ക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ...
ആ ഉണ്ടാക്കാമിൽ എന്തോ ഒരു പന്തികേട്‌ ചന്ദ്രന് തോന്നി. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ പഴയ ഏതോ യക്ഷി സിനിമയിലെ യക്ഷിയുടെ ഭാവമാറ്റം. ചിന്തിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല അതിനു മുന്നേ തന്നെ അവളുടെ മറുപടി വന്നു..
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ അക്കൌണ്ടിലേക്ക് ഒരു റിക്വസ്റ്റ് അയച്ചിട്ട് ഒരുമാസം ആയി. ഇതുവരെ നിങ്ങൾ അത് അക്സപ്റ്റ് ചെയ്തില്ല. അപ്പോൾ അതിന്റെയും രഹസ്യം ഇതായിരിക്കും അല്ലെ? നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ എല്ലാം ഇങ്ങിനെയാ ...
പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും കയ്യിൽ ഇരുന്ന തവി താഴേക്ക്‌ ഒരേറു, വലിയ ശബ്ദം അതിനു ഉണ്ടായില്ല എങ്കിലും. ഒരു ഡി.ടി.എസ് എഫക്ടിലാണ് അത് ചന്ദ്രൻറെ ചെവിയിൽ എത്തിയത്. ചന്ദ്രൻ അറിയാതെ തലയിൽ കൈവച്ചു, ഇങ്ങിനെ ഒരു അപകടം ഓർത്തിരുന്നില്ല, എപ്പോഴോ ഓണ്‍ ചെയ്തിട്ട ടി.വിയിൽ ഏതോ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയുടെ തലങ്ങും വിലങ്ങുമുള്ള വെടിവൈപ്പിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചന്ദ്രന്റെ പ്രൊഫൈൽ പിക്ച്ചറിൽ ആ സമയത്ത് ഒരു കമന്റ്‌ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നിനക്കൊന്നും വേറെ പണി ഇല്ലേടേ?
Posted by Sajeed Noohkhan at 06:57 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.