en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml gl ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml hu en en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el en en ml ml ml ml ml ml ml el en fr fr ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml pt ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml hu en ast ast ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml sl ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml kn ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en fr cs da da en en cs cs en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fr ml ml ml ml ml ast ml ml en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
ചേട്ടാ, ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്ക് ദേ അയാള് വരുന്നു...
ഭാര്യയുടെ വിളി കേട്ടതും അയാൾ ജന്നലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി..വരുന്ന ആളെ കണ്ടു ഞെട്ടി...
അയ്യോ, എടീ ഞാൻ ഇവിടില്ലെന്നു  പറഞ്ഞു വിട്..
ഇന്നലെയും അയാള് ചേട്ടനെ അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നു..
ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും. രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു മാർഗവും ഇല്ലേ..
ചേട്ടാ, എത്ര നാള്, ഇങ്ങിനെ ഒളിക്കും ഒരുദിവസം എന്തായാലും അത് സംഭവിക്കും..എന്നാൽ പിന്നെ ഇന്ന് തന്നെ അത് അഭിമുഖീകരിക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നത് അല്ലെ നല്ലത്...
ശെരിയാ, ഇന്നലെ കവലയിൽ വച്ച് അയാളെ കണ്ടതും മുങ്ങിയതാ..എനിക്കാകെ പേടിയാണ്...
ഓ, എന്തിനു പേടിക്കുന്നു, ദൈര്യമായിട്ടു ചെല്ല് കുറച്ചു നേരത്തെ കാര്യമല്ലേ...
ഉം, നിനക്കതു പറയാം കുറച്ചു നേരത്തെ കാര്യമാണ്, പക്ഷേ ഒരു മനുഷ്യൻ സഹിക്കുന്നതിനപ്പുറം സഹിക്കേണ്ടി വരും..എത്ര പറഞ്ഞതാണ് വേണ്ടാ, വേണ്ടാന്ന് എന്നിട്ടും പിന്നെയും പിന്നെയും...
സാരമില്ല ഇന്ന് ഒരു ദിവസം  ചേട്ടൻ ചെല്ല് അയാൾ വിളിക്കുന്നു....
ഭാര്യ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദൈര്യ സമേതം അയാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി, പുറത്തു അയാൾ കാത്തു നില്പ്പുണ്ട്...
പിന്നെ അയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...ഇൻഷു റ ൻ സിൽ പല പുതിയ പോളിസികൾ കുറെ വന്നിട്ടുണ്ട്..അതിൽ ആദ്യത്തെതു ഇതാണ്....
അയാൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു,, ഭാര്യയെ മനസ്സിൽ തെറി വിളിച്ചു മറ്റെയാൾ എല്ലാം കേട്ട് തലകുലുക്കിയിരുന്നു, ഇതിനി എപ്പോൾ തീരുമെന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ ....
ഭാഷ ആശയ വിനിമയത്തിനുള്ള മാർഗമാണ് എന്നതിൽ ആർക്കും സംശയമില്ല..പക്ഷേ പലപ്പോഴും കുരങ്ങന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ പൂമാല പോലെയാണ് നമ്മളിൽ പലരും അത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്..കഴിഞ്ഞ ദിവസം വാട്സ് അപ്പിൽ  ദുബായിലെ ഒരു കമ്പനി ഇറക്കിയ മെമ്മോയുടെ കോപ്പി വന്നു..അത് വ്യാജമാണോ അല്ലയോ എന്നറിയില്ല..എന്നാലും അതിൽ പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചിരി ഉണ്ടാക്കുകയും അതോടൊപ്പം ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു..
അവിടത്തെ തൊഴിലാളികളോട് കമ്പനി പറയുന്നത് മലയാളത്തിലെ ചില അശ്ലീല പദങ്ങൾ ജോലിക്ക് ഇടയിൽ  ഉപയോഗിച്ചാൽ നടപടിയെടുക്കും എന്നാണു..പദങ്ങൾ എന്തൊക്കെ ആണെന്ന് അവർ വ്യക്തമായി മംഗ്ലിഷിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് ഇവിടെ പറയാൻ പറ്റില്ല പലപ്പോഴും നമ്മൾ കേട്ട് മുഖം ചുളിക്കാറുള്ള പദങ്ങൾ തന്നെയാണത്. അവിടത്തെ ചെറുതും വലുതുമായ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ടെൻഷൻ വരുമ്പോൾ സീനിയർ ഓഫീസേർസ്, സഹ പ്രവർത്തകർ തുടങ്ങിയവരെ ആ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്..മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസിലാകില്ലല്ലോ പറയുന്നത് എന്താണെന്നു ആ ദൈര്യത്തിൽ പറയുന്നതാണ് ..പശുവിന്റെ കടിയും മാറും കാക്കയുടെ വിശപ്പും മാറും എന്നത് പോലെ.. എന്തായാലും മെമ്മോ ഒപ്പിട്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു മലയാളി യാണ് ..അതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പദങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ മലയാള വാക്കുകൾ തന്നെയാണ്..
ഒരിക്കലൊരു  സുഡാനിയെ നമ്മുടെ നാട്ടുകാരൻ ഒരുത്തൻ  "പോടാ പട്ടി" "എന്താടാ പട്ടി" ഇങ്ങിനെ ചില പ്രയോഗങ്ങൾ  പറയാൻ പഠിപ്പിച്ചു, അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്നു സുഡാനിക്ക് അറിയില്ല..എന്തോ വലിയൊരു തമാശയാണ് എന്ന് കരുതി അയാൾ അത് ഇടയ്ക്ക് പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി..ഇങ്ങിനെ ഇരിക്കവേ ഒരു ദിവസം നമ്മുടെ നാട്ടുകാരന്റെ  അമ്മാവൻ അയാളെ  കാണാൻ വന്നു, അമ്മാവനും മരുമകനും വളരെ കാര്യമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്ത്  സുഡാനി വന്നു..വന്നതും അവൻ അമ്മാവനോട് "എന്താടാ പട്ടി" മരുമകൻ ഉരുകി. അമ്മാവന്റെ അവസ്ഥ പറയണ്ടല്ലോ..കാര്യം മനസിലാവാതെ ആ പാവം ഇരുന്ന് പോയി..പിന്നെ അമ്മാവൻ പോയതിനു ശേഷം അതിന്റെ ശെരിക്കുള്ള അർത്ഥം സുഡാനിയെ പഠിപ്പിച്ചു നാട്ടുകാരൻ ...
ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് പലപ്പോഴും പലരും ചെയ്യുന്നത്..അറബിയെ, അല്ലെങ്കിൽ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പച്ച തെറി വിളിക്കുന്നത്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ട്..എന്നെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും അവസരത്തിൽ നിങ്ങൾ പിടിക്കപ്പെടും..മറ്റൊന്നും നഷ്ടപെട്ടില്ലെങ്കിലും ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മേലുള്ള വിശ്വാസ്യത അവർക്ക് നഷ്ടപ്പെടും അത് നിങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ബാധിക്കും..
എല്ലാ ഭാഷകളിലും ചീത്ത പദങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവർ അത് ഉപയോഗിക്കാറുമുണ്ട്. അത് മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കുക നമ്മുടെ വീട്ടിലെ തെറ്റുകളെ നമ്മൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് പങ്കിട്ടു കൊടുക്കുകയും അതിലൂടെ അവർ നമ്മളെക്കുറിച്ച് ഒരു മോശമായ ധാരണയിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണു..ഫേസ് ബുക്ക്‌ പോലുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ പോലും ചിലരുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ കണ്ടു ഞെട്ടി പോകാറുണ്ട്.. ഇങ്ങിനെ പറയുന്നത് കൊണ്ട് എന്താണ് നിങ്ങൾ നേടുന്നത്..നിങ്ങളുടെ വീട്ടുകാരോ മറ്റോ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങിനെ പറയാറുണ്ടോ..അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞു ശീലിക്കുന്നവർക്ക് പിന്നെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോലും ഇതുപോലെയൊക്കെ ചിലപ്പോൾ അറിയാതെ വന്നു പോവില്ലേ....
മാതൃഭാഷ എന്നാണു പറയാറുള്ളത്..അതേ, ഭാഷയെ നമ്മൾ അമ്മക്ക് തുല്യമാണ് കാണേണ്ടതും..അമ്മയെ തെറി വിളിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുളളവരെ കൊണ്ട് വിളിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യുക....
തള്ളേ, ഈ മാങ്ങക്ക് എത്ര രൂപയാ?
അത് കൂടുതലാ തള്ളേ,  പത്തു രൂപയ്ക്കു ഈ മൂന്നു മാങ്ങയും കൂടെ ഞാൻ എടുക്കാം, ..
അയ്യോ മോനെ മുതലാവില്ല,, ഇപ്പോൾ മാങ്ങക്ക് തീ പിടിച്ച വിലയാ, കച്ചവടക്കാരിൽ നിന്നും ഞാൻ തന്നെ വാങ്ങുന്നത് നല്ല വില കൊടുത്താണ്...രെണ്ട്‌ രൂപ കൂടെ താ..വാങ്ങിയ വിലയെങ്കിലും കിട്ടിക്കോട്ടേ, ലാഭം വേണ്ട...
ഉം, അങ്ങിനെ വഴിക്ക് വാ..എനിക്കറിയില്ലേ നിങ്ങളുടെ അടവ്, കൊള്ള ലാഭത്തിനു വിൽക്കാൻ നോക്കുകയല്ലേ...
വിലപേശലിൽ തന്റെ മിടുക്കിനെ ഓർത്തു  സ്വയം അഭിമാനിച്ചു വൃദ്ധയെ  അവഞ്ജയോടെ ഒന്ന് നോക്കി മാങ്ങയുമെടുത്തു   അയാൾ നടന്നു... അടുത്ത് കണ്ട  ബാറിലേക്ക് കയറി മദ്യപിച്ചു,  ബിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഇരുപതു  രൂപ ബെയറർക്ക് ടിപ്സും കൊടുത്തു.  പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് കടന്നു വന്നൊരു ബൈക്ക് അയാളെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു.. റോഡ്‌ അരികിൽ വീണ അയാളെ ഒരു കാഴ്ച വസ്തുവിനെപ്പോലെ കൌതുകത്തോടെ ആളുകൾ നോക്കി നടന്നു..ചിലർ മാറി നിന്ന് ചിരിച്ചു, ഫോട്ടോ എടുത്തു..
ആരെങ്കിലും ഒരു കൈ തന്നു എഴുന്നേൽപ്പിക്കുമെന്നു കരുതി അയാൾ കൈ നീട്ടി..ആരും വന്നില്ല..അയാളുടെ ബോധം മറഞ്ഞു..ഇടയ്ക്കു തണുത്ത വെള്ളം മുഖത്തേക്ക് വീണപ്പോൾ അയാൾ കണ്ണ് തുറന്നു എവിടെയാണ് എന്നറിയാതെ പകച്ചു നോക്കി..ആരുടെയോ മടിയിലാണ്..ആ മുഖം അയാൾ കണ്ടു വിലപേശിയ മാങ്ങ വിറ്റിരുന്ന വൃദ്ധ...അവർ തോളത്തു ഇട്ടിരുന്ന തോർത്ത്‌ കൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖം തുടച്ചു..
മോനെ, എഴുന്നേൽക്ക് ഭാഗ്യത്തിന് ഒന്നും പറ്റിയില്ല...
അയാൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കി...
മോനെ, ആരോടും  വിലപേശി വാങ്ങാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നുണ്ട് അത് നമ്മുടെ ജീവനാണ്, അതിന്റെ വില ശെരിക്കും അറിയാവുന്നത് മോന്റെ വീട്ടുകാർക്കാണ്. സൂക്ഷിക്കണം.. ഞാനൊരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു തരാം മോൻ വീട്ടിൽ പോകൂ..
അവർ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു, അയാളെ അതിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി..ഓട്ടോ ക്കാരനോട് പറഞ്ഞു..
കൊണ്ട് വിട്ടിട്ടു വാ, കാശ് ഞാൻ തരാം..അവിടെ ചെന്നിട്ടു അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട...
ഓട്ടോ മെല്ലെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുമ്പോൾ വിലപേശി നേടിയ രെണ്ട്‌ രൂപയും, ടിപ്സ് കൊടുത്ത ഇരുപതു രൂപയും അയാളുടെ മനസ്സിൽ നോവ്‌ പടർത്തിയിരുന്നു...
സാർ, വൈശാലിയുടെ രെണ്ടാം ഭാഗം  എടുത്താലോ..
സംഭവം കൊള്ളാം, പക്ഷേ എങ്ങിനെ ആലോചിച്ചാലും അതിനൊരു രെണ്ടാം ഭാഗം ബുദ്ധിമുട്ടല്ലേ....
അതൊക്കെ ശെരിയാക്കാം ഇന്നത്തെ  രീതിക്ക് നമുക്ക് എടുക്കാം സാർ...
സാർ, ഒരു വലിയ ഐ.റ്റി കമ്പനി അതിന്റെ കുറെ കമ്പ്യൂട്ടർ ഹാക്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടു, കുറെ പ്രോഗ്രാമുകൾ ഹാക്കർമാർ കൊണ്ട് പോയി.മൊത്തത്തിൽ കമ്പനി ആകെ നഷ്ടത്തിൽ, ജോലിക്കാർക്ക് ശമ്പളം ഇല്ല, പരസ്പരം ബീപ് ബീപ് പറച്ചിൽ, ബിയറടി, തന്തക്കു വിളി, ഇംഗ്ലീഷ് പറച്ചിൽ..എല്ലാരും കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചിട്ടും ഹാക്കർമാരെ കീഴടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
അപ്പോഴാണ് കമ്പനി മാനേജർ പറഞ്ഞത്..അങ്ങ് മുംബയിൽ ഒരു ഐ.ടി.കമ്പനിയുണ്ട് അവിടെ ഒരുത്തൻ ഭയങ്കര ബ്രില്ലിയന്റ് അവനെ എങ്ങിനെ എങ്കിലും നമ്മുടെ കമ്പനിയിൽ എത്തിച്ചാൽ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം തീരും.. പക്ഷെ പെട്ടെന്നൊന്നും വരില്ല അവനു അവിടെ നല്ല ശമ്പളം, അല്ലവൻസ് എല്ലാം ഉണ്ട്.. ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു വീട്ടിൽ കമ്പ്യൂട്ടറും , കഞ്ചാവും കൊടുത്തു കമ്പനി മുതലാളി അവനെ സൂക്ഷിക്കുകയാണ്..
കൊള്ളാം ന്യൂ ജെ ന റേഷൻ തീം, ബാക്കി കൂടെ പോരട്ടെ..
മാനേജർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഉടനെ കമ്പനി മുതലാളി മീറ്റിംഗ് വിളിച്ചു..പൈസക്കും, ലഹരിക്കും ഒന്നും അവൻ അടങ്ങില്ല ആകെ ഉള്ള വഴി ആരെങ്കിലും പോയി അവനെ  വശീകരിച്ചു കൊണ്ട് വരണം..അവിടെ ഉള്ളതിനെ ഒന്നും മുതലാളിക്ക് വിശ്വാസം ഇല്ല..കാരണം അവനെ വശീകരിക്കാൻ പോയിട്ട് അവര് അവിടെ വേറെ കമ്പനി തുടങ്ങും അതാണ്‌ ഇനം. അപ്പോഴാണ് ക്ലീനിംഗ് പണിക്കു വരുന്ന വത്സമ്മ മുതലാളിടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.. ഈ വത്സമ്മ ആണെങ്കിലോ പഴയ വൈശാലിയുടെ വകയിലൊരു കുഞ്ഞമ്മയുടെ മോളുടെ മോളുടെ  മോളാണ്.... അങ്ങിനെ വത്സമ്മയോട് മുതലാളി പറയും പോയി ലവനെ കൊണ്ട് വന്നാൽ എന്റെ മോനെ കെട്ടിച്ചു തരാം കമ്പനിയുടെ 25% ഷെയറും തരാം...
അവസാനം വത്സമ്മ പോയി കുറെ ക്ലിപ്പ് ഒക്കെ കാണിച്ചു മയക്കി ലവനെ കൊണ്ട് വന്നു...അതിന്റെ പേരിലൊരു പാർട്ടി, വെള്ളമടി, അഞ്ചാറു ബീപ്,  ആകെ ബഹളം..ഒന്ന് രെണ്ട്‌ കമ്പ്യൂട്ടർ ലവൻ ശെരിയാക്കി..അപ്പൊ മൊതലാളി വത്സമ്മയോട് തറുതല കാണിച്ചു വാക്ക് മാറി...വത്സമ്മ പ്ലിങ്കിയായി..
ഇനി നമ്മൾ കഥയിൽ ഒരു ട്വിസ്റ്റ്‌
അവനെ കൊണ്ട് വന്നിട്ടും പിന്നെയും കമ്പ്യൂട്ടർ ഹാക്ക് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. മുതലാളി ആകെ ടെൻഷൻ അടിച്ചു..ഇങ്ങിനെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു നടന്നപ്പോൾ വത്സമ്മയും ലവനും കൂടെ ഒരു ഷക്കീല പടം അഭിനയിക്കുന്നത്  കണ്ടെത്തി.. ഉടനെ രെണ്ടിനെയും മുതലാളി കയ്യോടെ പിടിച്ചു..അപ്പോഴാണ് ക്ലൈമാക്സ്‌ കഥ ചുരുൾ അഴിയുന്നത്...
വത്സമ്മക്ക് മുതലാളിയോട് ഒരു പക ഉണ്ടായിരുന്നു അത് തീർക്കാൻ വേണ്ടി അവനു അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപ കൊടുത്തു   വിലക്ക് വാങ്ങി അവനെ കൊണ്ട് തന്നെ കമ്പ്യൂട്ടർ ഹാക്ക് ചെയ്യിച്ചത് വത്സമ്മ ആയിരുന്നു..പിന്നെ മുതലാളി ആവശ്യപ്പെട്ടത് അനുസരിച്ച് അവനെ തന്നെ അത് ശെരിയാക്കാൻ വിളിച്ചു വന്നു വത്സമ്മ..എല്ലാം അറിഞ്ഞു മുതലാളി ഞെട്ടി നിൽക്കുമ്പോൾ വത്സമ്മ മുതലാളിയെ മുന്നിൽ നിന്നും മറ്റവൻ മുതലാളിയെ പിന്നിൽ നിന്നും കുത്തി വീഴ്ത്തും സിനിമ തീരും...
ഓ, എല്ലാം ഓക്കേ, പക്ഷെ വൽസമ്മക്കു മുതലാളിയോട് എന്തിനായിരുന്നു പക..
മൂന്നു മാസത്തെ ശമ്പളം മുതലാളി കൊടുത്തില്ല മൊത്തം ആറായിരം രൂപ അതിനാണ് അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപ കൊടുത്തു ലവനെകൊണ്ട് കമ്പ്യൂട്ടർ ഹാക്ക് ചെയ്യിച്ചേ..
ങേ..ഹോ  (ഡയറക്ടർ ബോധം പോയി കിടക്കുന്നു)
സാർ, ഞാൻ കെ.കെ ഇവന്റ്സ് കമ്പനിയിൽ നിന്നും വരികയാണ്..സാറിന്റെ അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ മരണാനന്തര പരിപാടികളെല്ലാം ഞങ്ങളായിരുന്നു മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നത്...
ആഹ്, അതെ അതെ, ഓർക്കുന്നു.ഇപ്പോൾ എന്താ വിശേഷിച്ചു...
അന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരു ഫ്രീ ഓഫർ തന്നിരുന്നു സാറിനു..ഒരു മരണാനന്തര പരിപാടികൾ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിൽ നിന്നും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അതുപോലെ മറ്റൊന്ന് ഫ്രീ ആയി ചെയ്തു കൊടുക്കുമെന്ന്..ആ ഫ്രീയുടെ സമയം അടുത്ത ആഴ്ചക്കുള്ളിൽ തീരുകയാണ്..ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിൽ വെറുതെ പാഴായി പോകും ആ ഫ്രീ...
ഓ, സംഭവമൊക്കെ ശെരിയാണ് പക്ഷേ അച്ഛൻ കിടപ്പിലാണ് ഇന്ന് പോകും നാളെ പോകും എന്ന് കരുതിയിട്ടു ഒരു രക്ഷയുമില്ല അച്ഛനെ മനസ്സിൽ കണ്ടാണ്‌ ഞാനന്ന് ആ ഫ്രീ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞത്..ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്ത്  ചെയ്യും..കിട്ടുന്ന ഫ്രീ വെറുതെ കളയാനും വയ്യ...
അച്ഛനെയങ്ങ് തട്ടിയാലോ സാർ, ഞങ്ങളുടെ തന്നെ വേറെ ഒരു കമ്പനിയുണ്ട് ഈ കിടപ്പിലായ പ്രായമായ ആളുകളെ വളരെ സുന്ദരമായി, ലളിതമായി അങ്ങ് തീർത്തു കൊടുക്കും..അതിനു ഫ്രീ ഒന്നുമില്ല, കുറച്ചു കൂടി കാശു വേണ്ടി വരും....
അത് വേണ്ട, ഒരു ആഴ്ച കൂടിയല്ലേ ഫ്രീയുടെ കാലാവധിയുള്ളൂ, ചേട്ടൻ അങ്ങ് യു.എസിലാണ്  അവനു ഈ ആഴ്ച ലീവ് കിട്ടില്ല..അടുത്ത ആഴ്ച വരെ  സമയം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ചെയ്യാമായിരുന്നു...വേറെ വഴി ഒന്നുമില്ലേ ആ ഫ്രീ കളയാതിരിക്കുവാൻ....
എന്നാൽ സാറൊരു കാര്യം ചെയ്യ്..സാറിനു ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം ഫ്രീ ആയിട്ടു ഒരു ശവം ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി ഏർപ്പാടാക്കി തരും, അത് ഇവിടെ കൊണ്ട് വച്ച് നമുക്ക് ആ പരിപാടികൾ നടത്താം.. ശവത്തിന്റെ വീട്ടുകാരുടെന്നു കുറച്ചു കാശും സാറിനു  കിട്ടും...
ആണോ എന്നാൽ ഓക്കേ..നാളെ തന്നെ അതിനുള്ള ഏർപ്പാട്  ചെയ്യ്...
അയ്യോ, എടോ ഇവന്റ്സ് കാരെ ഈ ബഹളമൊക്കെ കേട്ട് പേടിച്ചു അച്ഛൻ മരിച്ചു..ഇനി അതിന്റെ പരിപാടിക്ക് എന്ത് ചെയ്യും..
സോറി സാർ നിങ്ങളുടെ ഫ്രീ നിങ്ങൾ ഇതിൽ ചിലവഴിച്ചു ഇനിയുള്ളതിന് നിങ്ങൾ കാശ് തരേണ്ടി വരും.. പക്ഷേ പേടിക്കണ്ട അതിനു ചെയ്യുമ്പോൾ പിന്നെയും ഒന്നു ഫ്രീ കിട്ടും...
ആ ഫ്രീ കിട്ടിയിട്ട് എന്തിനാ..ഇനി ഉടനെ ഒന്നും മരിക്കാൻ ഇവിടെ ആരുമില്ല...
സാറ് പേടിക്കണ്ട, ആ ഫ്രീ സാറിനു തന്നെ ഉപയോഗപ്പെടും, സാറിന്റെ മകൻ ഫുൾ പാക്കേജ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒരുപക്ഷെ ഫ്രീ കാലവധിക്കുളിൽ സാറ് തട്ടി പോയില്ലെങ്കിൽ, സാറിനെ തട്ടി പരിപാടികൾ നടത്താനുള്ള ഫുൾ പാക്കേജ്...
ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ഇനിയുള്ള കാലം ഇതുപോലെയൊക്കെ ഉണ്ടായിക്കൂടാ എന്നില്ല..ആരും ആർക്കും ക്വോട്ടേഷൻ കൊടുക്കുന്ന .കാലമല്ലേ.
സമയം പാതിരാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണി. അടുത്തുള്ള ദേവാലയത്തിലെ മണി മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം അയാള് കേട്ടില്ല. കാരണം പണ്ടേ അയാൾക്ക്‌ ചെവി കേൾക്കില്ലായിരുന്നു. ചിത്ര ശലഭങ്ങളുടെ (ചിത്രശലഭം വീട്ടിൽ വളർത്തുന്നുണ്ട്)  ചിറകടി ശബ്ദം തളം കെട്ടി പുറത്തേക്കു ഒഴുകാൻ നിന്ന നിശബ്ദതയെ ആദ്യം നാലായി പിന്നെ എട്ടായി പിന്നേം കുറച്ചു ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് പതിനാറായി കീറി മുറിച്ചു കടന്നു പോയി.
അയാൾ പതുക്കെ അകത്ത് കയറി..ഒരുപാട് മുറികളിൽ വെളിച്ചം കാണുന്നു.അയാൾ ഓരോ മുറികളായി തട്ടി പക്ഷേ ആരും കതകു തുറന്നില്ല..എല്ലാവരും ഉണ്ടായിട്ടും ആരും കതകു തുറക്കുന്നില്ലല്ലോ..ഈ രാത്രിയിൽ തനിക്കൊരു കൂട്ട് വേണമല്ലോ.. ആരെങ്കിലും കൂട്ടിനു ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ സംസാരിച്ചു ഇരിക്കാമായിരുന്നു എന്നയാൾ ആശിച്ചു..ഇടയ്ക്ക് ഒരു മുറിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും മറുപടി വന്നു.. ആരാ, അയാൾ പേര് പറഞ്ഞു..നീയൊക്കെ എന്തിനാ ഈ പാതി രാത്രിയിൽ കറങ്ങുന്നെ..നിനക്കൊന്നും വേറെ പണി ഇല്ലേ വെറുതെ ആളുകളെ ശല്യം ചെയ്യാൻ, പോയിട്ട് രാവിലെ എങ്ങാനും വാ.. ഞാൻ ഇവിടെ നല്ല തിരക്ക് പിടിച്ച പണിയിലാ...
അയാൾ നിരാശനായി..ഇനി എന്ത് ചെയ്യും..അയാളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ആശയം തോന്നി..അയാളിലെ  സ്ത്രൈണത ഉണർന്നു, ഉണർന്ന സ്ത്രൈണതയെ അയാൾ അവിടേക്ക് നയിച്ചു. അതിശയം നേരത്തെ അയാളെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാത്തവർ ഹായ് പറഞും, വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചും ഓടി വന്നു , വേറെ പണി ഒന്നുമില്ലേ എന്ന് നേരത്തെ ആട്ടി പായിച്ച ആയാളും വന്നിരുന്നു..ഹായ് പറഞ്ഞു..താങ്കൾ തിരക്കിലാണോ എന്നയാൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്ത് തിരക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു ആകെ ബോർ അടിച്ചു നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു ഇരിയ്ക്കാം എന്ന് മറുപടിയും വന്നു...
അയാൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു ദൈവമേ  ഫേസ് ബുക്കിൽ ഫീമൈൽ ഐ.ഡി യ്ക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു മര്യാദ നോക്കണേ...
നിങ്ങൾ എന്റെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ അക്കൗണ്ട്‌ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തോ,
പിന്നിൽ നിന്നും ഭാര്യയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
എഫ്.ബിയിൽ ഉള്ളത് നീയാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു ഫ്രണ്ട്  വാട്സ് അപ്പ്‌ മെസ്സേജ് അയച്ചിരിക്കുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:31 No comments:
അയാൾ ജോലി കഴിഞ്ഞു വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ ഭാര്യ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
(നോട്ട് ദിസ്‌ പോയിന്റ്‌ : സ്ത്രീകളുടെ "ഒന്നുമില്ല" എന്ന വാക്കിനുള്ളിൽ ഒരു കടലോളം നിങ്ങൾക്ക് പണി കിട്ടാൻ വകുപ്പുണ്ട് അതിന്റെ കോഡ്
അതറിയാവുന്നത് കൊണ്ടുതന്നെ പതുക്കെ അയാൾ ചോദിച്ചു...
എന്തോ ഉണ്ടെന്നറിയാം, നീ കാര്യം പറ...
സത്യം പറ നിങ്ങൾക്ക് ഞാനല്ലാതെ വേറെ ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീകളുമായിട്ടു ബന്ധമുണ്ടോ?
അയാൾ ഞെട്ടി, സംഭവം കടുത്തല്ലോ.  വാം അപ്പ്‌ മാച്ച്, ക്വാളിഫയിംഗ് റൌണ്ട് , സെമി ഫൈനൽ ഒന്നുമില്ലാതെ  ഡയറക്റ്റ് ഫൈനൽ ആണല്ലോ.. ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിൽ അറ്റകൈക്ക്  പുരുഷൻ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട ചോദ്യമാണിത് ..
എന്താ നാവിറങ്ങി പോയോ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ...
അല്ലേലും എന്നാ നിന്റെ മുന്നിൽ നാവു കേറിയിട്ടുള്ളത്, നാവ് തന്നെ ഉള്ള കാര്യം മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു മനസ്സിൽ അത് ഓർത്തെങ്കിലും അയാൾ പറഞ്ഞില്ല...
നിനക്ക് വട്ടു പിടിച്ചോ, നീയല്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് പോലും ഞാൻ നോക്കാറില്ല..
അതെനിക്ക് അറിയാം നിങ്ങൾ ഒരു സ്ത്രീയുടെയും മുഖത്ത് മാത്രം നോക്കാറില്ലെന്ന്..എന്നിട്ടും നിങ്ങളെ അച്ചിൽ വാർത്തപോലെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കുട്ടി എങ്ങിനെ ഉണ്ടായി...
അയാളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി..ദൈവമേ, പ്രതിരോധ വകുപ്പിലും മായമോ, ഏതു സർക്കാർ വന്നാലും അതിൽ വ്യാജൻ വരാൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ..പിന്നെങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു..പെട്ടെന്ന് കോടീശ്വരനിലെ സുരേഷ്ഗോപിയായി അയാളുടെ മനസ് സ്വയം പറഞ്ഞു ..ഓപ്ഷൻസ് തരാം.. എ - ലളിത, ബി-രമണി, സി- ആനി , ഡി- സുഹറ, ഇക്കാര്യത്തിൽ മതവികാരങ്ങൾ മുറിപ്പെടുത്തുന്നത് പണ്ടേ അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.. എന്തായാലും ഉത്തരം കണ്ടെത്തുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു ബ്രേക്ക്‌ ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് ,  ദേ പോയി ദാ വരാമെന്ന് കരുതി അയാൾ...
സത്യമായും അങ്ങിനെ വരാൻ സാധ്യതയില്ല...വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം..നീയെന്നെ വിശ്വാസിക്ക്...
വിശ്വസിക്കാം, എന്നിട്ടാണോ ഈ ഫോട്ടോ വന്നത്..നോക്കിയേ ശെരിക്കും നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ഒരു മാറ്റവുമില്ല, നിങ്ങള് കുട്ടിയായിരുന്നാൽ എങ്ങിനെയോ അങ്ങിനെ തന്നെ...
അവളുടെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ പ്രൊഫൈലിൽ വന്ന ഫോട്ടോ കാണിച്ചാണ് അവൾ പറയുന്നത്..അയാൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി..ശെരിയാണല്ലോ തന്നെ പോലെ തന്നെയുണ്ട്‌..താഴെ എന്തോ എഴുതിയിരിക്കുന്നു അയാളത് വായിച്ചു--ഈ ഫോട്ടോയിൽ കാണുന്ന കുട്ടിയെ കഴിഞ്ഞ രെണ്ട്‌ ദിവസമായി കാണുന്നില്ല കണ്ടു മുട്ടുന്നവർ അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റെഷനിൽ അറിയിക്കുക...അയാൾ ഞെട്ടി...
എടീ, ഇത് ഞാൻ തന്നെയാണ്, കുട്ടികാലത്ത് ഉത്സവം കാണാൻ പോയ ഞാൻ രെണ്ട്‌ ദിവസം വഴി തെറ്റി പോയിരുന്നു  അന്ന് എന്റെ അച്ഛൻ ഫേസ് ബുക്കിൽ കൊടുത്തതാണ്, അത് ഷെയർ ആയി ആയി ഇന്നാണ് നിന്റെ പ്രൊഫൈലിൽ എത്തുന്നത്...
ങേ, സത്യമാണോ, ശോ ഈ ഷെയറിങ്ങിന്റെ കാര്യം..ഇങ്ങിനെയാണ് അപ്പൊ പല കാര്യങ്ങളും ഷെയർ ആയി വരുന്നത് അല്ലെ...
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം ഫ്രീ ആയി കൊടുത്തു അയാൾ പറഞ്ഞു...
കണ്ടോ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് വിശ്വാസം ആയില്ലേ എന്നെ...
ഇപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് തീരെ നിങ്ങളെ വിശ്വാസം ഇല്ലാതായത്...
ഒന്നുമറിയാത്ത ആ പ്രായത്തിൽ തന്നെ വഴിതെറ്റി പോയ നിങ്ങൾ ഇപ്പൊ എന്ത് മാത്രം വഴി തെറ്റാൻ സാധ്യത ഉണ്ടാവും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:37 No comments:
ഭാര്യ ഒരു സംസാര പ്രിയയാണെന്ന് അയാൾക്കറിയാം..നല്ലൊരു കുടുംബ ജീവിതത്തിനു ഭർത്താവ് നല്ലൊരു കേൾവിക്കാരനാകണം എന്നാണല്ലോ ചൊല്ല്. പക്ഷെ കേട്ട് കേട്ട് കേൾവിക്കാരന്റെ ചെവിയിൽ നിന്നും ചോര വരാൻ തുടങ്ങിയാൽ എന്ത് ചെയ്യും..
അങ്ങിനെയാണ് അയാൾ ഭാര്യക്ക്‌ മൊബൈലിൽ ഒരു നെറ്റ് കണ്ണക്ഷൻ ശെരിയാക്കി കൊടുത്തത്..വാട്സ് അപ്പും ആയി.. അവളുടെ കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളും, ബന്ധുക്കളും അതിൽ ചേർന്നതോടെ   അയാൾ മോചിതനായി...ആദ്യമൊക്കെ ആ മോചനം സുഖമായിരുന്നു..പിന്നെയാണ് പണി പാളി എന്നയാൾക്ക് മനസിലായത്. അപ്പോൾ പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഭാര്യയുടെ കയ്യിൽ എപ്പോഴും മൊബൈൽ, സംസാരിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും വാട്സ് അപ്പിൽ , വിഷയ ദാരിദ്ര്യമെന്നൊരു കാര്യം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട്..ഫോണിനും അവൾക്കും റെസ്റ്റ് ഇല്ല.. ചീപ്പ് ചോദിച്ചാൽ സോപ്പു വരാൻ തുടങ്ങി..കരിഞ്ഞ അപ്പവും, ദോശയും ഗ്യാസ് സ്റ്റവ്വിനു മേലെ തൂകിയ കറിയിൽ മുക്കി കഴിക്കേണ്ടി വന്നു, മീനിടാതെ ഉണ്ടാക്കിയ മീൻ കറി പോലും വന്നു തുടങ്ങി...
ഒരു ദിവസം അത്താഴത്തിനു കോഴിക്കറി..വിശപ്പ്‌ ടോപ്‌ ഗീയറിൽ നില്ക്കുന്ന സമയം..ചപ്പാത്തിയും ചിക്കനും മുന്നിൽ വിളമ്പി വച്ച് ഭാര്യ ഫോണിൽ കുത്താൻ തുടങ്ങി. കറിയും ഒരു കക്ഷണം ഇറച്ചിയും എടുത്തു  അയാൾ ചപ്പാത്തി തിന്നാൻ തുടങ്ങി..ഇറച്ചി കയ്യിൽ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല..ഇത് കോഴിയുടെ ഏതു ഭാഗമാണെന്ന്. വളരെ ഗഹനമായി നിരീക്ഷണം നടത്തി..ഭാഗം ഏതെന്നു അറിയില്ല..അപ്പോഴും ഭർത്താവിന്റെ മംഗൾയാൻ നിരീക്ഷണം ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഭാര്യ മൊബൈലിൽ കുത്തി തകർക്കുകയാണ്..കുത്ത്പൊറോട്ട ഉണ്ടാക്കുന്ന ട്യുണ്‍ അവിടെ നിറഞ്ഞു നിന്ന്...
ഇതെന്തു കറിയാണ് എന്നയാൾ ചോദിച്ചു..തല നിവർത്താതെ കോഴിക്കറി എന്ന മറുപടി വന്നു,, കോഴിയുടെ ഏതു ഭാഗമാണിത് എന്ന ചോദ്യത്തിനും അതിന്റെ ശരീരഭാഗമാണ് എന്ന മറുപടി വന്നു..അപ്പോഴാണ് അയാളുടെ മോൻ ഒരു സംശയവും ചോദിച്ചു വന്നത്..അച്ഛാ,  കോഴി മുട്ട പുറത്തു വരുന്നത്  ഏതു  വഴിയാണ്. അതിന്റെ പിന്നിലൂടെയാണ് എന്നയാൾ  മറുപടിയും പറഞ്ഞു..ആ ഭാഗം ആരെങ്കിലും കറി വച്ച് തിന്നുമോ എന്നായി അവൻ..അതൊക്കെ വേസ്റ്റ് അല്ലെ മുട്ട മാത്രമല്ല അതിന്റെ കാഷ്ടവും വരുന്ന സ്ഥലമാണ് ആ ഭാഗം എന്നയാൾ മറുപടിയും പറഞ്ഞു..പറഞ്ഞു കഴിഞതും  തന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നതു കോഴിയുടെ ഏതു  ഭാഗം എന്നയാൾക്ക് വ്യക്തമായത്...
ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇതൊന്നും കടുപ്പിച്ചു ചോദിക്കാൻ പാടില്ല അപ്പോ തന്നെ ഭാര്യയെ തല്ലുന്നവൻ എന്ന പേരിൽ വാട്സ് അപ്പ്‌ വഴി ഫോട്ടോ ഉൾപ്പെടെ വാർത്ത വരും. നീ ഈ വാട്സ് അപ്പിൽ ചാറ്റിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാ വെയ്സ്റ്റിൽ കളയേണ്ട ഈ സാധനമൊക്കെ കറിയിൽ വന്നത്..ഇതിനി എങ്ങിനെ കഴിക്കും  എന്നൊരു മയത്തിൽ അയാൾ ഭാര്യയോട്‌ പറഞ്ഞു..ഭാര്യ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു പോന്നു ചേട്ടാ അത്രയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ ഇല്ലാത്തവൾ ആയിട്ടെന്നെ കാണരുതേ..സത്യമായും അതൊക്കെ എടുത്തു ഞാൻ വേസ്റ്റിൽ ഇട്ടതായിരുന്നു..എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു തന്നെയാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്..ഭാര്യയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയത് ഓർത്തു അയാൾക്ക് ദുഃഖം തോന്നി..
തിന്നു കഴിഞ്ഞു കൈ കഴുകി അയാൾ ഭാര്യയുടെ അടുത്തെത്തി അവളുടെ കൈ കവർന്നു പറഞ്ഞു സോറി നിന്നെ ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു..അതൊന്നും സാരമില്ല ചേട്ടാ..ചേട്ടാ പിന്നേ, വേസ്റ്റ് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർത്തത്‌ എവിടെ നിന്നോ ഒരു പട്ടി ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ കോമ്പൌണ്ടിൽ സ്ഥിരമായിട്ട് വരുന്നുണ്ട്, ഭയങ്കര ശല്യം..ഇന്നും ഞാൻ പുറത്തു പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരുന്ന വേസ്റ്റ് കടിച്ചു കുടഞ്ഞു തിന്നും തെറിപ്പിച്ചും പോയി., ഇടയ്ക്ക് അടുക്കളെടെ അകത്തു വരെ വന്നു പോയി..ഞാൻ പേടിച്ചു പോയി...അതിനെ എങ്ങിനേലും ഓടിക്കണം...
അപ്പോഴയാളുടെ ചിന്ത മറ്റൊന്നായിരുന്നു .. വേസ്റ്റിൽ ഇവൾ ഇട്ട കോഴിയുടെ ആ ഭാഗം ഇവൾ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന സമയത്ത്.  പട്ടി കടിച്ചു കറിയിൽ ഇട്ടതാവുമോ .............
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:36 No comments:
Thursday, 19 February 2015
പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുകൾ വയ്ക്കുന്ന സമയത്ത്  ഒരു വെറയിറ്റി ഭക്ഷണം എന്ന നിലയിൽ കുബ്ബൂസ് അയാളുടെ ലഹരി ആയിരുന്നു. രെണ്ട്‌ പ്രാവശ്യം  പോയി വരവു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക് മനസിലായി മധുവിധു കഴിഞ്ഞ വിവാഹ ജീവിതവും  കുബ്ബൂസും ഏതാണ്ട് ഒന്ന് പോലെയാണെന്ന്. അങ്ങിനെയാണ് സ്വയ പാചകമെന്ന പദ്ധതി അയാൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തത്. പക്ഷേ ഇതുവരെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചത് തിന്നു തീർത്ത അനുഭവം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും ഇല്ല..നാട്ടിൽ വല്ലപ്പോഴും അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോയത് വേലക്കാരി ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്..അപ്പോഴും അടുക്കള സാധനങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചതുമില്ല....
എന്തായാലും ശ്രമിക്കാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ചു ചിക്കനും അത്യാവശ്യം സാധനങ്ങളും വാങ്ങി.  കറി വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി...എല്ലാം എടുത്തു നിരത്തിയപ്പോൾ ഒരു പ്രശ്നം ഇതെങ്ങിനെ ചേരും പടി ചേർക്കും.അടുത്ത് ആരോടും ചോദിക്കാൻ മടി. അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു ഐഡിയ തോന്നിയത് അയാൾ നാട്ടിലേക്ക്   വിളിച്ചു ഭാര്യയോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു...ഭർത്താവ് പാചകത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോഴേ അവരുടെ ഉള്ളൊന്നു കാളി.. ചുറ്റും ഒരു പ്രേത സിനിമ കാണുന്ന പോലെയുള്ള  എഫ്ഫക്റ്റ്‌. പ്രാവുകൾ കുറുകി പറന്നകന്നു, ഒരു പട്ടി ഓരിയിടുന്നത് പോലൊക്കെ അവർക്ക് തോന്നി എങ്കിലും പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവർ പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം...
അയാൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ എല്ലാം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട് നീയാ വാട്സ്അപ് ഓണ്‍ ചെയ്തു ഓരോന്നായിട്ട് മെസ്സേജ് ഇട്ടാൽ മതി..അങ്ങിനെ പണി തുടങ്ങി..പാത്രം വച്ച് എണ്ണ ഒഴിച്ചു, ഉള്ളി ഇട്ടു വഴറ്റി, കുറെ നേരം വഴറ്റിയിട്ടും അടുത്തത് എന്താണ് എന്ന് അറിയില്ല, കാരണം നെറ്റ് സ്ലോ കാരണം മെസ്സേജ് ഇങ്ങെത്തിയില്ല എത്തിയപ്പോഴേക്കും  ഉള്ളിയും എണ്ണയുമായി ഏതാണ്ട് ഒരു കരിഞ്ഞ ധാരണയിൽ എത്തിയിരുന്നു.അവസാനം നെറ്റിന്റെ കയറ്റിറക്കങ്ങളുടെ താളത്തിന് അനുസരിച്ച് കരിഞ്ഞും, കരിയാതെയും വെന്തും, വേകാതെയും ഏതാണ്ട് അവസാന ഘട്ടം എത്തിയപ്പോൾ  മെസ്സേജ് അങ്ങോട്ടും ഇല്ല ഇങ്ങോട്ടും ഇല്ല..നെറ്റ് ഫുൾ ആയിട്ട് ചതിച്ചു..
അയാളാകെ വെപ്രാളത്തിലായി ഇനിയെന്തെന്ന് പിടിയില്ല, എന്തൊക്കെയോ കുറച്ചിട്ട് മൂടിയാൽ മതി ആ എന്തൊക്കെയോയുടെ പേരുകൾ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും അയച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ എത്തിയില്ല..നെറ്റിനെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ഫോണ്‍ എടുത്തു വിളിച്ചു..  രക്ഷയില്ല   വിളിക്കുന്ന സബ്സ്ക്രൈബർ പരിധിക്കു പുറത്താണ് എന്ന് മാത്രം..അടുക്കള വീടിന്റെ പരിധിക്കു പുറത്തു പോയോ   ചിന്തയോടെ വിഷണ്ണനായി കയ്യിൽ കിട്ടിയതൊക്കെയിട്ട് കറി ഉണ്ടാക്കി. ഇറക്കി വച്ചപ്പോൾ ദെ വരുന്നു ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചു മെസ്സേജ് കൊച്ചു കുട്ടികൾ അപ്പി ഇടുന്നപോലെ.. കറിയുടെ അവസാന ഭാഗം... അത് കണ്ട അരിശത്തോടെ അയാൾ ഉടനെ ഫോണ്‍ എടുത്തു ഭാര്യയെ വിളിച്ചു..
അതിനിടയ്ക്ക് നീ ഏതു  പരിധിക്കു പുറത്താ പോയത് ഞാൻ എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു...
ങേ, ഞാൻ എവിടെ പോകാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു ചൈനയുടെ മൊബൈലും, ബി.എസ്.എൻ.എല്ലിന്റെ സിമ്മും നെറ്റും,
ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.. നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ..പേരിനു ഉണ്ടെന്നു പറയാം എന്നാൽ സമയത്തിന് ഉപകരിക്കുകയും ഇല്ല...
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:35 No comments:
Monday, 16 February 2015
ഹമീദിക്ക മരിച്ചു..അതിൽ അതിശയോക്തി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.കുറച്ചു നാളായി കിടപ്പിലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ അവധിക്കാലത്തും കണ്ടിരുന്നു. കുറെ നേരം മിണ്ടിയിരുന്നു.. ചിലപ്പോൾ ഓർക്കാറുണ്ട് ചിലരുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് മാറുന്നത് ഒന്നും ഇല്ലായ്മയിൽ നിന്നും ഒരുപാടു ഉള്ളവരിലേക്ക് അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ഉണ്ടായവരിൽ നിന്നും ഒന്നും ഇല്ലായ്മയിലേക്ക്‌. ഒരു പ്രവാസി ആയിരുന്നു ഹമീദിക്ക. ഭാര്യയും മൂന്നു ആണ്‍കുട്ടികളുമടക്കം   പ്രവാസ ജീവിതം. തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു ജോലി..മിച്ചം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ജീവിതം സുഗമമായി തന്നെ മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നു..കുടുംബ സമേതം താമസിക്കുന്ന പല പ്രവാസികളുടെയും  സമ്പാദ്യം  അവൻ കുടുംബ സമേതം ജീവിച്ചു എന്നത് മാത്രമാണ്. ഇടയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ ഉലച്ചിൽ വന്നു ജോലിയിൽ.. അത് തരണം ചെയ്യാൻ ഒരുപാടു ബുദ്ധിമുട്ടിയ സമയം വിളിച്ചിരുന്നു..
കുറച്ചു നാൾ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചാൽ തല്കാലം ഒന്ന് പിടിച്ചു നിൽക്കാമല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യ സമ്മതിക്കുന്നില്ലത്രേ. ഭർത്താവിനെ വിട്ടു പോകാനുള്ള മടി കൊണ്ടാണോ അതോ താൻ വിദേശത്താണ് എന്ന് നാലുപേർ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ഇനി നാട്ടിൽ പോയി നിന്നാൽ ഒരു നാണക്കേടാവും എന്ന തോന്നൽ കൊണ്ടാണോ,   രെണ്ടാമത്തെതാണ്  കാരണം എന്നത് അറിയാമെങ്കിലും  ചോദിച്ചില്ല.. പക്ഷേ അന്ന് ഹമീദിക്ക പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം മാത്രം ഇപ്പോഴും മനസിൽ ഉണ്ട്, എന്റെ മക്കൾ കൈ കഴുകിയാൽ തുടക്കാൻ ടിഷ്യു  പേപ്പർ വേണം നാട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ എങ്ങിനെ നടക്കും...
ആ മറുപടിക്ക് മുന്നിൽ ഒന്നും പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..മക്കൾ ദൈവം തരുന്ന വരമാണ്. ഒരുപരിധി വരെയെങ്കിലും നമ്മുടെ കഷ്ടങ്ങൾ, ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അവർ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുന്നതിനു അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രായോഗിക അറിവെങ്കിലും അവരിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കണം..ചില കുട്ടികൾ ഏതു സാഹചര്യത്തോടും കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം പൊരുത്തപ്പെടും ചിലർക്ക് അത് കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല. അന്ന് അവരും അത് കണ്ടു നമ്മളും വിഷമിക്കേണ്ടി വരും...
എല്ലാം തന്റെ വരുതിയിലാണെന്ന് കരുതുന്ന മനുഷ്യൻ വെറും സീറോ ആയി മാറുന്നത് വളരെ പെട്ടെന്നാവും ഹമീദിക്കയുടെ ജീവിതത്തിലും അത് സംഭവിച്ചു, പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം സുഖമില്ല, പരിശോധനയിൽ രെണ്ട്‌ കിഡ്നികളും തകരാറിൽ, പിന്നെ നാട്ടിലേക്ക് മടക്കം, ഡയാലിസിസ്, മരുന്ന് അങ്ങിനെ ഒന്ന് രെണ്ട്‌ വർഷങ്ങൾ. ഇളയ മകൻ ആദ്യമായാണ് നാട് പോലും കാണുന്നത്. ആ  സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ ആവാതെ,   വിദ്യാഭ്യാസം  പോലും ഇനി എങ്ങിനെ മുന്നോട്ടു പോകുമെന്ന് അറിയാതെ, ചുണ്ടിൽ വരുത്താൻ ശ്രമിച്ച ചിരികൾക്കു ഇടയിലും നിറഞ്ഞു നിന്ന കണ്ണുകളുമായി അവർ....
ഹമീദിക്കയുടെ മരണ വാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം ഓർത്തത്‌ ഇനി എങ്ങിനെയാവും അവരുടെ ജീവിതം..ചിലപ്പോൾ ഒരു വഴി അടയ്ക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വഴി തുറന്നു കൊടുക്കാറുണ്ട് ദൈവം..അങ്ങിനെ ആവട്ടെ എന്ന് ആശിക്കുന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു..
അഹങ്കരിക്കാൻ മനുഷ്യനിൽ എന്തുണ്ട് ഒന്നുമില്ല..നമ്മൾ നമ്മുടെതെന്ന് കരുതുന്ന ഒന്നും തന്നെ നമുക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതല്ല, താല്കാലികമായി പ്രപഞ്ചമോ അല്ലെങ്കിൽ ദൈവമോ നമ്മിൽ എല്പ്പിക്കുന്നതാണ് അത് തിരിച്ചെടുക്കാൻ സമയം ആവുമ്പോൾ അവരതു എടുത്തു പോവുക തന്നെ ചെയ്യും, ജീവൻ ആയാലും, സൌന്ദര്യം ആയാലും, സ്വത്തുക്കൾ ആയാലും, ബന്ധങ്ങൾ ആയാലും, ആരോഗ്യം ആയാലും..അങ്ങിനെ എന്തും എന്റേതെന്നു തല നിവർത്തി പറയാൻ നമുക്കാവില്ല, അതിന്റെ പേരിൽ വലിയവനായി കരുതാനും നമുക്ക് അവകാശമില്ല.. ഇതൊക്കെ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്..സൗകര്യ പൂർവ്വം നമ്മൾ മറക്കുന്നതാണ്, ജീവിതം തിരിച്ചടി ആവുമ്പോഴാണ് ആ മറവിയെ കുറ്റബോധത്തോടെ നമ്മൾ പഴിക്കുക..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:22 No comments:
മോൾ ജനിച്ചിട്ട്‌  മൂന്നു മാസമായി. അവളെ ആദ്യമായി കാണാനാണ് അയാളുടെ ഈ യാത്ര...അവൾ എങ്ങിനെ ആയിരിക്കും..ഫോട്ടോയിലും സ്കൈപ്പിലും പലവട്ടം കണ്ടതാണ് എന്നാലും അടുത്തിരുന്നു തൊട്ടറിഞ്ഞു കാണുന്നത് പോലെ വരുമോ. അയാളുടെ ചിന്തകൾ നിയന്ത്രിത രേഖകൾ കടന്നു ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. താൻ  എടുത്താൽ  തന്റെ തോളത്തു കിടക്കാൻ അവൾ ഇഷ്ടപെടുമോ.അതോ കരയുമോ.. തന്നോട് അടുക്കാൻ ഒരുപാട് നാളാവുമോ അവൾ കൂടുതൽ അടുത്ത് വരുമ്പോഴേക്കും തന്റെ ലീവ് തീരുമോ.. മകളെ കാണാൻ പോകുന്ന വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടെങ്കിലും അത് കഴിഞ്ഞാൽ വരുന്ന മടങ്ങി വരവിന്റെ ദിനം ഒരു കാർമേഘമായി അയാളുടെ  മനസ്സിൽ കിടപ്പുണ്ട്..പ്രവാസി അങ്ങിനെയാണ് എല്ലാം മുൻ കൂട്ടി കണ്ടും ചിന്തിച്ചും ജീവിക്കണം..ഒരുപക്ഷേ ജോലിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജോലി നഷ്ടപെട്ടാൽ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നും, മരിച്ചു പോയാൽ കുടുംബത്തിന്റെ സ്ഥിതി എന്താവുമെന്നും  കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്നത് പ്രവാസി ആയിരിക്കും..കാരണം അവന്റെ ചുറ്റും നടക്കുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും അവനെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌ അതാണ്‌..
വീട്ടിൽ എത്തിയതും മോളെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചായിരുന്നു കയറിയത്..പാതി മയക്കത്തിൽ ആയിരുന്ന അവളെ കൈകളിലേക്ക് വാങ്ങിയപ്പോൾ അയാളുടെ  കണ്ണുകൾ , സന്തോഷമോ, ദുഖമോ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു...തന്റെ ഉറക്കം ശല്യപ്പെടുത്തിയത് ആരാണ് എന്നറിയാൻ അവൾ പകുതി തുറന്ന കണ്ണോടെഅയളെ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെയും കണ്ണടച്ചു. അവളുടെ  നെറുകയിൽ അയാൾ ഉമ്മ വയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഗന്ധം അയാൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ബേബി സോപ്പിന്റെയും ക്രീമിന്റെയുമൊക്കെ സുഖകരമായ ഗന്ധത്തിനോപ്പം തന്റെ ചോരയുടെ മണവും അയാൾ ഏറ്റു വാങ്ങി..  മീശ രോമങ്ങൾ സൃഷ്‌ടിച്ച അസ്വസ്ഥത അവളുടെ ഉറക്കം പിന്നെയും  കെടുത്തി ചുരുട്ടി മുകളിലാക്കിയ കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ പ്രതിഷേധം അറിയിച്ചു..എങ്കിലും പുതിയൊരു കൈ ചൂടിന്റെ അസ്വസ്ഥത അവളിൽ ഇല്ലായിരുന്നു..ഒരുപക്ഷേ അവൾക്കു ആ ചൂട് നേരത്തെ പരിചിതം ആയിരിക്കണം എന്നയാൾക്ക് തോന്നി...
എത്ര പെട്ടെന്നാണ് രെണ്ട്‌ മാസങ്ങൾ ഓടി പോയത്. അതിനിടയിൽ അച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ ആർക്കും അളക്കാൻ ആവാത്ത ബന്ധം വളർന്നു വന്നു..കിട്ടുന്ന സമയമൊക്കെയും അയാൾ അവളോട്‌ മാത്രമായി ചിലവഴിച്ചു..രാത്രികളിൽ അവളുടെ തൊട്ടിൽ ഒന്നനങ്ങിയാൽ അയാൾ ഞെട്ടി ഉണരും എന്റെ മോളേ എന്ന് വിളിച്ചു ലൈറ്റ് ഇട്ടു നോക്കും, നെഞ്ചിലിട്ടു കൊഞ്ചിക്കുമ്പോൾ  നെഞ്ചിലെയും, മുഖത്തെയും  രോമങ്ങൾ അവൾ വലിക്കുമ്പോൾ നോവുകൾ അറിഞ്ഞില്ല അയാൾ, പുറത്തു എവിടെ എങ്കിലും പോയി വന്നു ഒളിച്ചു നിന്ന് മോളെ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ പല്ലില്ലാത്ത മോണ കാട്ടി അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാളെ തിരയുന്നതും അവളുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ വരുന്നതും അവൾ കൈകൾ നീട്ടി എന്നെ ഒന്ന് എടുക്കൂ എന്ന് പറയുന്നതും എല്ലാം അയാൾ ഇഷ്ടത്തോടെ, വാത്സല്യത്തോടെ ആ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു...
ലീവ് തീർന്നിരിക്കുന്നു  അതിരാവിലെ ഇറങ്ങാൻ നേരത്ത് എല്ലാം യാന്ത്രികമായിരുന്നു വണ്ടി വന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതും, പെട്ടികൾ എടുത്തു വച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞതുമൊക്കെ എവിടെയോ ആരോ ആരോടോ പറയുന്ന പോലെ തോന്നി അയാൾക്ക്..തോട്ടിലിനു സമീപത്തു നിന്ന് മാറാൻ മനസിലാതെ അവസാന നിമിഷം വരെയും അവളുടെ അടുത്തുണ്ടാവണം എന്ന് മോഹിച്ചോ എന്തോ തോട്ടിലിനു സമീപം മുട്ട് കുത്തി അവളെ ഉമ്മ വച്ചു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവളെ ഉണർത്തിയാലോ, ഇന്നലെ വരെ ഉമ്മ വച്ച് അവളെ ഉണർത്തി  അയാൾക്ക് നേരെ ഒന്നെടുക്കൂ എന്ന് അവൾ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ അയാൾ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു..ഇന്ന് അവൾ ഉണർന്നു കൈ നീട്ടരുതേ എന്ന് ഭയത്തോടെ അവളെ ഉമ്മ വച്ചു ...  ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ സമനില തെറ്റിയാലോ എന്ന് കരുതി നേരെ കാറിൽ കയറി ഇരുന്നു...
മടങ്ങി എത്തിയതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം കിട്ടിയൊരു ഒഴിവു ദിനത്തിൽ മകളെ കാണാൻ ഉള്ള ആവേശത്തിൽ അയാൾ സ്കൈപ്പിൽ എത്തി..തെളിഞ്ഞു വന്ന ക്യാമറയിൽ മകളെ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛനെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അവൾ ക്യാമറക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി, എന്നെ ഒന്നെടുക്കൂ, എന്നെ ഒന്ന് ലാളിക്കൂ എന്നവൾ പറയുന്നത് അയാളുടെ മനസ് കേട്ടു...തന്നെ അച്ഛൻ എടുക്കുന്നില്ല, കൊഞ്ചിക്കുന്നില്ല എന്ന് മനസിലായതും അവളുടെ കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകൾ വിമ്മി പിന്നെ  അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി...അയാൾക്ക് കരച്ചിൽ അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ഒരുനിമിഷം അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു  ഈശ്വരാ ഈ ഇരിപ്പിൽ എന്നെ അങ്ങ് ഭൂമി തുരന്നു അടിയിലേക്ക് തള്ളൂ,,എല്ലാം ക്ലോസ് ചെയ്തു എഴുന്നേറ്റു പോയ അയാൾ പിന്നെ കുറെ നാൾ സ്കയിപ്പിൽ മോളെ കാണാൻ തുനിഞ്ഞില്ല ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടു ആയിരുന്നില്ല, ആ കുഞ്ഞു മനസിനെ വേദനിച്ചാലോ എന്ന ഭയത്തിൽ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 05:57 No comments:
കുറച്ചു സ്ഥലം വിലയ്ക്ക് വന്നു.. വാങ്ങണം പക്ഷേ ഉള്ളതൊക്കെ കൂട്ടി നോക്കിയാലും  തികയില്ല..ഒരു ബാങ്ക് ലോണ്‍ കൂടെ കിട്ടിയാൽ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാവും..ബാങ്ക് ലോണ്‍ എടുക്കാൻ പ്രമാണം ഈട് വയ്ക്കണം..തറവാട്ടിന്റെ പ്രമാണം വയ്ക്കാം അത് അമ്മയുടെ പേരിലാണ്. പ്രമാണവും പിന്നെ അമ്മയുടെ ഒപ്പും വേണ്ടി വരും..പക്ഷേ അമ്മയോട് പിണങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നാളായി.. മറ്റു മാർഗം ഒന്നുമില്ല..അമ്മയെ തന്നെ കാണണം.
..വാശിയോടെ ഇറങ്ങി വന്നതാണ്‌..വലിയ കാര്യം ഒന്നുമില്ല..ഭാര്യയും മക്കളും ഒക്കെ ആയിട്ട് ഒരു സ്വകാര്യ ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ചു  ഒരു ചെറിയ കാര്യത്തെ ഊതി വീർപ്പിച്ചു വലിയ വഴക്കാക്കി പുറത്തു വന്നതാണ്‌. അന്ന് അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കാണാത്ത മട്ടിൽ ഇറങ്ങി പോന്നതാണ്. മടങ്ങി ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മ എന്ത് പറയും.. വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം വേറെ വഴി ഇല്ലല്ലോ.. അങ്ങിനെ അയാൾ അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി ...
ആഹ്, മോനെ നീ വന്നോ, കേറി വാടാ, എന്താ എന്റെ മോന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ക്ഷീണം...
അവളുമായി വഴക്ക് വല്ലതും കൂടിയോ, നീ ആകെ ക്ഷീണിച്ചല്ലോ മോനെ ഒന്നും കഴിക്കാറില്ലേ..
ഓ, അത് അമ്മക്ക് തോന്നുന്നതാ കുറെ നാള് കൂടി കാണുന്നതല്ലേ..
നീ വാ ചോദിക്കട്ടെ വിശേഷങ്ങൾ, കാപ്പി എടുക്കാം, രാവിലെ ഉണ്ടാക്കിയ പുട്ട് ഇരിപ്പുണ്ട് എടുക്കട്ടെ മോനെ...
അയാൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു അയാൾ അമ്മയെ അനുഗമിച്ചു.ഒരു വഴക്ക് ഉണ്ടായി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു പോയതാണ് അതിനെ കുറിച്ച് ഒരു അക്ഷരം പോലും അമ്മ മിണ്ടിയില്ല..
അമ്മേ, ..ഇത്രയൊക്കെ  ഞാൻ പറഞ്ഞു പിണങ്ങി  പോയിട്ടും അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ലേ? എന്നെ ഇങ്ങിനെ സ്വീകരിക്കാൻ എങ്ങിനെ അമ്മയ്ക്ക് കഴിയുന്നു..
അയാളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്മ അയാളെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു..
പേറ്റു നോവിലും വലിയ നോവൊന്നും നിനക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല മോനെ..മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ടു വേദനിച്ചു നിലവിളിക്കുമ്പോഴും  എല്ലാ അമ്മമാരും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്‌ ഇത്രയും നാളും താൻ  തിന്നതും, കുടിച്ചതുമൊക്കെ പങ്കു പറ്റി , ഗർഭ പാത്രം ചവിട്ടി മിതിച്ചു വളർന്ന    അതിന്റെ മുഖം എങ്കിലും കാണിച്ചിട്ട് എന്റെ  ജീവൻ എടുക്കണേ എന്നാവും...
അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാൾ തല കുനിച്ചിരുന്നു. അയാൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു അമ്മയോട് പ്രമാണം ചോദിക്കണ്ട.. അമ്മയെ ഒരിക്കൽ വേദനിപ്പിച്ചു അതിന്റെ കുറ്റബോധത്തിൽ കാണാൻ വന്നതായി കരുതട്ടെ..ഇപ്പോൾ പ്രമാണം ചോദിച്ചാൽ അമ്മ കരുതും അതിനു വേണ്ടിയാണ് വന്നതെന്നും, അത് ചിലപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് വിഷമം ആവും...
ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ അമ്മേ പോയിട്ട് കുറച്ചു പണി ഉണ്ട്...
ഇറങ്ങാൻ സമയം ആയോ,, ആഹ് പണി ഉണ്ടെങ്കിൽ പോക്കൊള്ളൂ, ഇടയ്ക്ക് അവളെയും മക്കളയും വിളിച്ചു വരണം ..കേട്ടോ.
അയാൾ നടന്നു വാതിലിനു അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അമ്മ വിളിച്ചു...
മോനെ നീ അവിടെ ഒന്ന് നിന്നേ..
പറഞ്ഞതും അമ്മ അകത്തു പോയി തിരികെ വരുമ്പോൾ ഒരു കവർ ഉണ്ടായിരുന്നു അമ്മയുടെ കയ്യിൽ. അയാൾ അത് നിവർത്തി നോക്കി ഞെട്ടി..തറവാട്ടിന്റെ പ്രമാണം...
ഒപ്പിടാൻ ഞാൻ വരാം എന്നാ വരേണ്ടതെന്ന് നീ ചോദിച്ചു പറയു...
അയാൾ വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ അമ്മയെ നോക്കി....
എന്റെ മോനേ, നിന്നെ കുറിച്ചല്ലാതെ ഈ അമ്മയ്ക്ക്  ഈ പ്രായത്തിൽ ആലോചിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും മറ്റെന്താ ഉള്ളത്..നീ പോയെങ്കിലും അറിയാവുന്ന എല്ലാവരോടും നിന്നെ കുറിച്ച് ഞാൻ അന്വേഷിക്കുമായിരുന്നു..അപ്പോഴാ നിനക്ക് ആ സ്ഥലം ഏർപ്പാടാക്കി തന്ന ആള് കാര്യങ്ങളൊക്കെ എന്നോട് പറഞ്ഞത്..ഇതിനു വേണ്ടി നീ എന്നെങ്കിലും വരുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു അത് കൊണ്ട് എടുത്തു കവറിൽ ആക്കി വച്ചിരുന്നതാ...
വിളറി വെളുത്ത മുഖവും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അയാൾ നടക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന പിന്നിൽ അയാൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഈശ്വരാ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാത്തു കൊള്ളണേ....
Posted by Sajeed Noohkhan at 05:55 No comments:
Sunday, 15 February 2015
അലക്കിയ തുണികൾ അയയിൽ വിരിക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ. ങും, എന്നൊരു മൂളലോടെ നിർത്തി വീണ്ടും തുണികൾ വിരിക്കാൻ തുടങ്ങി...അവൾ വീണ്ടും അമ്മയെ നോക്കി അമ്മ തന്റെ പണി തുടരുകയാണ് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കുന്നില്ല..കഴിഞ്ഞ മൂന്നു മാസമായി വീടിനുള്ളിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു ഇന്നാണ് വീണ്ടും ജോലിക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്നത്..മുൻപൊക്കെ  ജോലിക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്നേരം അമ്മ സ്ഥിരമായി പറയാറുള്ള വാക്കുകൾ ഇന്ന് പറയുന്നില്ല....
അമ്മ മറന്നതാവും, ഉറപ്പായും പറയും അവൾ ധൃതി കാണിക്കാതെ മെല്ലെ നടന്നു ചിലപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞാലോ. അവൾ ഗേറ്റ് തുറന്നതും പിന്നിൽ നിന്നും അമ്മയുടെ വിളി കേട്ടു...
നീ അവിടെ ഒന്ന് നിന്നേ...
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, അമ്മ നടന്നു അടുത്ത് വന്നു..
അത് പിന്നേ.. നിന്റെ അനിയത്തിയെ കാണാൻ ഒരു കൂട്ടര് വരുന്നുണ്ട്, നീ കുറച്ചു വൈകി വന്നാൽ മതി..അവര് നിന്നെ കണ്ടാൽ ഇനി ഓരോന്ന് ചോദിക്കും നിനക്ക് അത് വിഷമമാവും അതാ ഞാൻ...
അവരുടെ വാക്കുകൾ പകുതിയിൽ മുറിഞ്ഞു...
സാരമില്ലമ്മേ, ഇപ്പോഴെങ്കിലും എന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞല്ലോ അമ്മെ,, അവർ പോയതിനുശേഷം ഞാനെത്താം....
അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു അവൾ ആ നടപ്പ് നോക്കി നിന്നു, എന്നിട്ടും അമ്മ അത് പറഞ്ഞില്ല..അവളുടെ മനസ് വിങ്ങി..എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മനസ്സിൽ നിന്നും ആർത്തിരമ്പി പുറത്തു വന്നപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ വിളിച്ചു..
അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി എന്താ എന്ന ഭാവത്തിൽ.. ഓടി അമ്മയുടെ മുന്നിൽ എത്തിയ അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
അമ്മേ, ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തമ്മേ, മുഖം പോലും അറിയാത്ത ഏതോ ഭ്രാന്തന്മാർ എന്നെ കടിച്ചു കീറിയതല്ലേ, അതിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ എന്തൊക്കെ അപമാനം സഹിച്ചു, എന്നും വാർത്തകളും, ഓരോരുത്തരുടെ കുത്തി കുത്തി ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ എല്ലാം സഹിച്ചു മൂന്നു മാസം ഈ വീടിനുള്ളിൽ ഞാൻ അടഞ്ഞു കിടന്നു..ഇന്ന് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ എന്താണ് അമ്മേ എപ്പോഴും പറയാറുള്ള ആ വാക്കുകൾ ഈ മോളോട് പറയാത്തത്..അമ്മ പോലും എന്നെ വെറുക്കുന്നുവോ..
അവർ ഒന്നും മനസിലാവാതെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...അവൾ പിന്നെയും പറഞ്ഞു...
എന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ പറയാറില്ലേ, കാലം ചീത്തയാണ്‌ മോളെ, സൂക്ഷിച്ചു പോകണം നേരം വൈകും മുൻപേ തിരിച്ചെത്തണം എന്നൊക്കെ..ഇന്നു എന്താണമ്മേ അങ്ങിനെ പറയാൻ അമ്മയ്ക്ക് തോന്നാത്തത് ഞാൻ നശിച്ചു പോയത് കൊണ്ടാണോ..
അവർ മകളെ കെട്ടി പിടിച്ചു..
ഇല്ല മോളേ , ഒരു അമ്മയും മകൾ എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവൾ എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ  പോലും  ആഗ്രഹിക്കില്ല..മുൻപു നീ ലോകം അറിയാത്ത കുട്ടി ആയിരുന്നു അത് കൊണ്ട് എന്നും നീ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങിനെ പറയുമായിരുന്നു    എന്നിട്ടും ആരോ വിരിച്ച ചതിക്കുഴിയിൽ നീ  വീണു..ഇന്ന് ഈ ലോകം എന്താണെന്നു എന്റെ മോൾക്ക്‌ അറിയാം, മുഖം മൂടികൾ അറിയാം, അതിനു അനുസരിച്ച് ചിന്തിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും നിനക്ക്  അറിയാം അങ്ങിനെ ഉള്ള നിന്നെ ഓർമിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയില്ല മോളെ...അമ്മയുടെ വാക്കിനെക്കാൾ ബലമുണ്ട് മോളെ നിന്റെ ജീവിത അനുഭവത്തിന്.. കണ്ണ് തുടക്കു,  പോയി വാ മോളെ...
മകൾ നടന്നു അകലുന്നതും നോക്കി കണ്ണ് തുടച്ചു അവർ നെടുവീർപ്പോടെ നിന്നു ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 06:12 No comments:
Saturday, 14 February 2015
പ്രശ്നങ്ങൾ വല്ലതും ഉണ്ടോ അവിടെ?
എന്തിനു കാശ്, വണ്ടി കൂലിയും പിന്നെ ഒരു റോസാ പൂവും...
ചേ, റോസാപ്പൂവിന് കാശ് മുടക്കണ്ടായിരുന്നു...
ശെരിയാ, അതൊരു പാഴ് ചിലവു ആയിരുന്നു..ഒരു ബലത്തിന് ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി വാങ്ങിച്ചതായിരുന്നു..
എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ രെണ്ട്‌ പേരും ഹാപ്പി അല്ലേ...
പിന്നല്ലാതെ ഒടുക്കത്തെ ഹാപ്പി, കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചതിലും ഭംഗി ആയിട്ട് നടന്നു..
ഹോ അപ്പൊ സമാധാനം ആയി..വേറെ വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ,
വേറെ എന്ത് വിശേഷം അളിയാ, ഒന്ന് വിരണ്ടത് പോലെ നിന്ന് കൊടുത്തപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഭംഗി ആയി..ഇത്രയും സംരക്ഷണം വേറെ ആർക്കു തരാൻ പറ്റും..
ഓക്കേ, ഓക്കേ എന്നാൽ ഞാൻ വയ്ക്കട്ടെ അളിയാ...
ശെരി അളിയാ പിന്നെ കാണാം...
അല്ല ചേട്ടാ, ഇതാരോടാ ഈ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചത്, എന്താ പ്രശ്നം...
ഓ, അതോ, അതെന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ആയിരുന്നു, അവൻ അയൽവാസി പെണ്ണും ആയിട്ട് മുടിഞ്ഞ ലവ്, അവസാനം വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞു ഭയങ്കര എതിർപ്പ്..അവര് നടത്തി കൊടുക്കില്ല എന്നായപ്പോൾ അറ്റ കൈ പ്രയോഗിച്ചു..
ഒളിച്ചോടിയാൽ എങ്ങിനെ എങ്കിലും വീട്ടുകാര് ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിക്കും വേറെ പണി ഒപ്പിച്ചു...
അതെന്തു പണി ചേട്ടാ ..
എടേയ് വാലന്റൈൻസ് ഡേ അല്ലെ, ആരെങ്കിലും അന്ന് പ്രണയം എന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞു പുറത്തു വന്നാൽ അവരെ പിടിച്ചു കെട്ടിക്കും എന്ന് ഒരു സംഘടന പറഞ്ഞിരുന്നു..
എന്നിട്ട് എന്താ ഏതെങ്കിലും  പാർക്കിൽ പോയി   പൂവും വച്ച് തോളത്തു കയ്യും ഇട്ടു ഇരിക്കെന്നു അവരോടു പറഞ്ഞു . മറ്റേ ആൾക്കാര് വന്നു അപ്പൊ തന്നെ പരസ്പരം മാല ഇടിയിച്ചു കാര്യങ്ങൾ അങ്ങ് നടത്തി കൊടുത്തു..ഇത്രയും ചെലവ് കുറച്ചു, പോലീസിനു പോലും തരാൻ പറ്റാത്ത സംരക്ഷണത്തോടെ ഇങ്ങിനെ ഒരു കാര്യം നടത്താൻ ഇതല്ലേ നല്ല വഴി...കാര്യം കഴിഞ്ഞു അവര് ഹാപ്പി..ഇനി വീട്ടുകാര് വന്നാലും കുഴപ്പം വരില്ലല്ലോ.ഫോട്ടോ ഒക്കെ എടുത്തു പോലീസ് വന്നു അവരെ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് പോയി വീട്ടുകാരെ വിളിപ്പിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു എല്ലാം ഭംഗിയായി.. നീ എവിടെ പോണു...
അടുത്ത വാലന്റൈൻസ് ഡേയിൽ ഇതുപോലൊരു പണി ഒപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോഴേ ഒരു ബേസ്മെന്റ് ഇടണം അണ്ണാ...
പ്രണയിക്കുന്നവർക്ക്, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാ ദിനങ്ങളും പ്രണയദിനങ്ങൾ തന്നെയാണ്..കൈമാറുന്ന സമ്മാനങ്ങളെക്കാൾ, അധരങ്ങൾ പ്രഹസനമാക്കുന്ന ആശംസാ വാക്കുകളേക്കാൾ കൈമാറുന്ന ഹൃദയങ്ങളിൽ എന്നും നന്മയും, സ്നേഹവും, മനസിലാക്കലുകളും, വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്ക് താല്പര്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാ ദിവസവും നിങ്ങൾക്ക് പ്രണയ ദിനമായി മാറട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 05:47 No comments:
Wednesday, 11 February 2015
ഒരു രാഷ്ട്രിയ പാർട്ടി രൂപികരിക്കണം അത്യാവശ്യമായിട്ട്...
എന്തോന്നെടേയ് ഇതൊക്കെ മൊബൈലിൽ കുത്തി കളിക്കുന്ന പോലെ അത്ര ഈസി കാര്യമാണോ...
ഡൽഹിയിൽ ലയാള് കക്ഷി ഉണ്ടാക്കി എല്ലാരേം തറ പറ്റിച്ചില്ലേ അത് പോലെ ഒന്ന് വേണം...
ഓ, ആട്ടെ നീ കക്ഷി ഉണ്ടാക്കിയാൽ എന്തൊക്കെ ചെയ്യും, എന്താണ് നിന്റെ പ്രധാന അജണ്ട..
ആദ്യം ആയിട്ട് എല്ലാർക്കും ഇപ്പോൾ മൂന്നല്ലേ ഉള്ളത് അത് നാലാക്കണം..
ങ്ഹെ, എന്തോന്ന് മൂന്നിന്നു നാലാക്കാൻ വൃത്തികേടു പറയുന്നോ..
എന്റെ അണ്ണാ, ഇപ്പൊ റേഷൻ കാർഡ്‌, ആധാർ കാർഡ്‌, ഇലക്ഷൻ കാർഡ്‌ മൂന്നു കാർഡിന്റെ കൂടെ ഡെത്ത് കാർഡ്‌ എന്നൊരെണ്ണം വേണം...
അതായതു ജന സംഖ്യ കുറയ്ക്കാൻ, അറുപതു വയസു കഴിഞ്ഞ എല്ലാരേം അങ്ങ് തട്ടണം..ഡെത്ത് കാർഡിൽ അവരെ തട്ടുന്ന ഡേറ്റ് വയസു നോക്കി എഴുതി കൊടുത്തു വിടണം...
ബെസ്റ്റ്, അങ്ങിനെ ആണേൽ ഇവിടെ ഭരിക്കുന്നവര് ആരും കാണില്ല, എല്ലാം കുഴിക്കു അകത്തു ഇറങ്ങി നിന്നിട്ട് എപ്പോ മണ്ണിടും എന്ന് കാത്തിരിക്കുന്ന ആളുകൾ ആണ്...
അവരെ ഇത് ബാധിക്കില്ല, അതായതു ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രിയ കക്ഷിയുടെ ജില്ലാ തലത്തിലോ അതിനു മുകളിലോ ഉള്ള നേതാക്കന്മാരെ ഇത് ബാധിക്കില്ല...
ഓ, അത് ശെരി അടുത്തത് എന്താണാവോ?
എല്ലാവർക്കും മാസം ഒരു തുക സർക്കാര് കൊടുക്കും..
എഹ് അതെവിടന്നു എടുത്തിട്ട് കൊടുക്കും...
വഴി ഉണ്ട്, സകലരും കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്ന പണം വിദേശ ബാങ്കുകളിൽ കള്ള പണം ആയിട്ടു ഇടുന്നു.. ഇനി കള്ള പണം എന്ന പേര് വേണ്ട എല്ലാം നല്ല പണം എന്ന പേരിൽ അവര് ഇട്ടോട്ടെ പക്ഷെ പലിശ കൃത്യമായിട്ട്‌ സർക്കാര് വാങ്ങി എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും കൊടുക്കും, ഇട്ടവർക്കു മുതല് ഉണ്ടല്ലോ, പോരാത്തതിനു അവർ തുടർന്നും അധികാരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ കൈകൂലി വാങ്ങി അതിലേക്കു ഇടുകയും ചെയ്യാം...  ജനങ്ങൾക്കും പ്രശ്നം ഇല്ല ഈ ഫ്രീ ആയിട്ടു കിട്ടുന്ന പണം ചേർത്ത് വച്ച് കൈക്കൂലി ആയിട്ടു കൊടുക്കാമല്ലോ..
ഹോ കാഞ്ഞ ബുദ്ധി തന്നെ...
പിന്നല്ലാതെ, അണ്ണൻ പറ അഴിമതി എന്ന് പറഞ്ഞു എത്ര ആരോപണം വന്നു അതിന്റെ പേരിൽ ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു നേതാവിനെ ചൂണ്ടി കാണിക്കു...വെറുതെ അതിന്റെ പേരിൽ കുറെ പൊല്ലാപ്പുകള്, കോടതി സമയം പാഴാക്കൽ, ധന നഷ്ടം, ഹർത്താല് ഹോ അതിലും നല്ലത് ഇതല്ലേ...
ഡേയ്, പോടെ, പോടെ, തലയ്ക്കു നല്ല ഓളം ഉണ്ടോ നിനക്ക് വേറെ വല്ല പണിയും ചെയ്തു ജീവിക്കാൻ നോക്ക്...
ഇതാ കുഴപ്പം, സാധാരണക്കാരൻ പറഞ്ഞാൽ തലയ്ക്കു ഓളം, ഇതൊക്കെ നേതാക്കന്മാരു പറഞ്ഞാൽ പ്രസ്താവന, വിവാദ പ്രസ്താവന,  പത്ര സമ്മേളനം എന്നൊക്കെ ഡീസന്റ്  പേര് ഇതാ നാട് നന്നാവാത്തെ... അണ്ണൻ വാ ഒരു പ്രസിഡന്റ്‌ സ്ഥാനം തരാം എന്റെ കക്ഷിയിൽ...
അടി വാങ്ങിച്ചു കൂട്ടാതെ പോയി പണി നോക്കെടാ...
ഇതിലും ബെസ്റ്റ് പണി വേറെ എന്തുണ്ട് അണ്ണാ, ഇപ്പൊ ഇരിക്കുന്നവരുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിന് മുൻപുള്ള കാലം ഒന്ന് പരിശോധിക്കു സ്വന്തമായിട്ട് ഒരു സൈക്കിൾ പോലും ഇല്ലാതിരുന്നവർ ആണ് പലരും പക്ഷേ ഇപ്പൊ നോക്ക് എന്തൊക്കെ ഉണ്ടെന്നു...
സംഗതി ശെരി തന്നെ, പക്ഷേ നമ്മള് തുടങ്ങിയാൽ വല്ലതും നടക്കുമോടാ...
അതൊക്കെ നടക്കും അണ്ണാ, രെണ്ട്‌ നേതാവ്, പത്തു അണികൾ, നാല് പ്രസ്താവന, പിന്നെ ഒരു ലയനം, സിൽക്കിന്റെ ലയനം അല്ല അല്ലെങ്കിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഏതെങ്കിലും കക്ഷിയുടെ വാലിൽ പിടിച്ചൊരു നിപ്പു സംഗതി ക്ലീൻ...
എന്നാൽ വാ തുടങ്ങാം... ഒരു പേര് ഇടണ്ടേ..
പേരുണ്ട് അണ്ണാ, ജെ.ഒ .പി -- അതായതു ജനങ്ങളെ പാർട്ടി ...
ജനങ്ങളെ പാർട്ടി കൊള്ളാം, പക്ഷെ ഈ ഇടയ്ക്കുള്ള ഒ എന്താണ് മനസിലായില്ല...
അത് വളരും തോറും പിളരുകയും, പിളരും തോറും വളരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അണ്ണന് മനസിലാവും...
ഓ, കത്തി കത്തി... അപ്പോ തുടങ്ങാം...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:43 No comments:
Tuesday, 10 February 2015
കുറെ നേരമായി അയാൾ ആ വലിയ വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു നിൽക്കുന്നു..പൂമുഖത്ത് പ്രായമായ ഒരാൾ ചാരു കസേരയിൽ കിടപ്പുണ്ട്..പക്ഷേ അയാൾ ഭിക്ഷക്കാരനെ ഒന്ന് നോക്കും പിന്നെയും വിരസമായി ചുമരുകളിൽ നോക്കി കിടക്കും..ഭിക്ഷക്കാരൻ ജനലിനു സമീപം ചെന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി..ഒരു കുഞ്ഞു വിശക്കുന്നു അമ്മേ എന്തെങ്കിലും താ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു സ്ത്രീയുടെ മേൽ തോണ്ടുന്നു..അവർ ലാപ്‌ ടോപ്പിൽ എന്തോ കാര്യമായി ചെയ്യുകയാണ്.. ഒന്ന് അടങ്ങി ഇരിക്ക് ഇപ്പോ തരാം ഞാൻ ഒന്ന് സംസാരിച്ചോട്ടെ എന്ന് കുഞ്ഞിനോട് തന്റെ നീരസവും ദേഷ്യവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്..
തൊട്ടടുത്ത്‌ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നത് അവരുടെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു  ഒരേ വാർത്തയെ നൂറായി പിഴിഞ്ഞ് ഇടിച്ചു ചതച്ചു ചാറെടുത്ത്‌ കാണിച്ചിരുന്ന ഏതോ ഒരു ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ്‌ കാണുകയായിരുന്നു അയാൾ..ഇടയ്ക്കു മൊബൈലിൽ എന്തൊക്കെയോ സന്ദേശങ്ങൾ അയച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു...
ഭിക്ഷക്കാരൻ പൂമുഖത്തെ ചാരുകസേരയിലിരുന്ന വൃദ്ധന്റെ അരികിലെത്തി..നിങ്ങൾ എന്ത് ഭാഗ്യവാനാണ്, വലിയ  വീട്, മക്കൾ, പേര കുട്ടികൾ എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും അനുഭവിച്ചു ഈ ചാരുകസേരയിൽ സുഖമായി ഇരിക്കുന്നു..എന്റെ സ്ഥിതി അങ്ങിനെ അല്ല രാവിലെ മുതൽ ഭക്ഷണം പോലും കഴിച്ചിട്ടില്ല..എന്തെങ്കിലും സഹായം തരൂ..
വൃദ്ധൻ ഭിക്ഷക്കാരനെ നോക്കി..മെല്ലെ പറഞ്ഞു ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട് പക്ഷേ എനിക്ക് എല്ലാം ഉണ്ട്. പക്ഷേ  ഈ വീടു വിട്ടു പുറത്തു പോകാൻ കഴിയില്ല, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും പോലും അകത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ മകന്റെയോ മരുമകളുടെയോ ഔദാര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ സമയത്തിന് കിട്ടില്ല..ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വാർദ്ധക്യത്തിൽ നീറി നീറി പിടയുന്ന ഒരു വൃദ്ധനാണ് ഞാൻ, എന്റെ പേരകുട്ടിയെ പോലും ഒന്ന് കൊഞ്ചിക്കാൻ അനുവാദമില്ല..തന്നെ സഹായിക്കണം എന്നുണ്ട് പക്ഷേ എന്റെതായി ഈ ചാരു കസേരയും ഉടുതുണിയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ അതും ഔദാര്യത്തിൽ കിട്ടിയത്..
ഭിക്ഷക്കാരൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു..അയാളുടെ മനസ് അപ്പോൾ പറഞ്ഞു എല്ലാവരും ഉണ്ടായിട്ടും, എല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും  അനാഥനായി ഒന്നും അനുഭവിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത്, ആരും ഇല്ലാത്ത അനാഥനായി ഒന്നുമില്ലായ്മയിലും സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും സുഖകരം..അതോർത്തപ്പോൾ അയാളുടെ വിശപ്പ്‌ അസ്തമിച്ചിരുന്നു..
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:11 No comments:
സാറേ, നമ്മുടെ ചാനലിനു ഇത്തവണ റേറ്റിംഗ് വളരെ കുറഞ്ഞു പോയല്ലോ..
എന്ത് പറ്റി സീരിയലുകൾ ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ ഏൽക്കുന്നില്ലേ?
എല്ലാരും വാട്സ് അപ്പിലും, ഫേസ് ബുക്കിലും ഒക്കെ ആയതു കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ സീരിയലിനു ഒന്നും ഒരു വിലയില്ല സാറേ, എന്തെങ്കിലും പുതുമ ഉള്ള പരിപാടികൾ ഇടണം...
എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, നമ്മുടെ തുറുപ്പു ചീട്ടു ഇറക്കാം, നമ്മുടെ വെളിച്ചം ഹരിത..
എന്റെ സാറേ, അവരെ തോണ്ടിയത്, കോടതിയിൽ പോയത് എല്ലാം കാണിച്ചു പിന്നെ അവരുടെ പിള്ളേരെ പോലും കാണിച്ചു, അവരെ വച്ച് സകല പരിപാടികളും നമ്മള് ചെയ്തു ഇനി ചെയ്യാൻ ബാക്കി ഉള്ളത് ഒന്നേ ഉള്ളൂ, ലവരുടെ ആ ഓടിയ സിനിമയുടെ എട്ടാം ഭാഗം ഇറക്കേണ്ടി വരും...
കൊള്ളാല്ലോ, എന്നാൽ പിന്നെ അതിനു ഏർപ്പാട് ചെയ്യ്..
ങേ, ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതാ, സെൻസർ ബോർഡ്‌ ചാനൽ പൂട്ടിക്കും..
എല്ലാം ബ്ലാക്ക്‌ ആക്കി മുഖം മാത്രം കാണിച്ചാൽ മതിയല്ലോ...
അതിലും ഭേദം കാണിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതല്ലേ..സാറേ നടപ്പുള്ള വല്ല കാര്യവും പറ..
എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, അവരെ വച്ചൊരു കുക്കറി ഷോ നടത്താം, കൂട്ടത്തിൽ ഒരു പാട്ടും, ഒരു ഡാൻസും..സംഭവം ക്ലിക്ക് ആവും...
ഐഡിയ കൊള്ളാം സാറേ, അവർ എന്ത് ഉണ്ടാക്കും...
വല്ല ചമ്മന്തിയും അരപ്പിക്കെടോ, അല്ലപിന്നെ, അവര് ഉണ്ടാക്കുന്നതു കാണാൻ അല്ലെ ആളുകൾ പ്രോഗ്രാം കാണുന്നത്..ഇടയ്ക്ക് കറിവേപ്പില എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ വല്ല വി .ഐ.പിക്കളുടെ പേരും കൂടെ കേറ്റി വിടു, കടുക് പടക്കം പോലെ പൊട്ടുന്നു എന്നൊക്കെ വച്ച് കാച്ചു...
അത് ഞാൻ ഏറ്റു  സാറേ...ഇപ്പോത്തന്നെ എല്ലാം ഒക്കെ ആക്കാം...
ഓക്കെ , ആ നീ പോകുമ്പോൾ ചാനൽ ഓഫീസിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ബോർഡ്‌ കൂടെ ഉണ്ടാക്കി ഇട്ടേക്കണേ...
"ഹരിത ഈ ചാനലിന്റെ ഐശ്വര്യം"..എന്നൊരു ബോർഡ്‌
ങേ, അഹ് ഒരു കണക്കിന് അതും ശെരിയാ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:10 No comments:
Sunday, 8 February 2015
നീയിതു എന്തോന്നാ രാവിലെ ഈ കോഴി മുട്ട ഇടാൻ കറങ്ങുന്ന പോലെ കറങ്ങുന്നെ..
എന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ  സിദ്ധന് ഒരു കത്ത് എഴുതിയിരുന്നു..പിന്നെ ആയിരം രൂപയും അയച്ചു അതിന്റെ മറുപടി വന്നു...കൂടെ ഇച്ചിരി കാണിക്കയും...
ഒരു ഏലസ്സ്, കുറച്ചു കൽക്കണ്ടം..ഏലസ്സ് കയ്യിൽ കെട്ടി ഈ കൽക്കണ്ടം തിന്നാൽ എന്റെ  പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെടും എന്നും സിദ്ധൻ .എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
മൊത്തത്തിൽ അഞ്ചു രൂപയിൽ സിദ്ധൻ നിന്റെ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു..ബാക്കി 995 രൂപയിൽ സിദ്ധൻ അയാളുടെ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു...
ദൈവദോഷം പറയല്ലേ ശാപം കിട്ടും.സിദ്ധന് നല്ല കഴിവാ..
എടീ, ഒരു കാര്യം മനസിലാക്കു ദൈവം തനിക്കു ഏജന്റുമാരെ വച്ചിട്ടില്ല..എല്ലാ മനുഷ്യരും എന്നെയും നിന്നെയും പോലെ വിശപ്പും, മലവും, മൂത്രവും ഒക്കെ ഉള്ള സാധാരണ മനുഷ്യർ തന്നെയാണ്...ആത്മീയമായി ഒരുവൻ എന്തെങ്കിലും കൂടുതലായി ചെയ്യുന്നു എങ്കിൽ അത് അവനു മാത്രം ഉള്ള നന്മയാണ് അത് ആർക്കും പങ്കിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല..
ഓ, പിന്നെ, അവരൊക്കെ നല്ലപോലെ പ്രാർഥിക്കുന്ന ആളുകളാ, അവര് പറഞ്ഞാൽ ദൈവം പെട്ടെന്ന് കേൾക്കും...
അവനവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു നേടുന്നത് അവനവനു മാത്രം...അവനു അവന്റെ അനുഭവങ്ങളോ, ആത്മീയമായ അറിവോ മറ്റുള്ളവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാം എന്നല്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ഒരു കഴിവും കാണില്ല അത് ദൈവത്തിനു മാത്രം കഴിയുന്നതാണ്..പിന്നെ  വേണമെങ്കിൽ  നമുക്ക് വേണ്ടി മറ്റൊരാൾക്ക്‌ പ്രാർത്ഥിക്കാം പക്ഷേ അതിനും പകരം പണം വാങ്ങിക്കുന്നു എങ്കിൽ അത് ഉറപ്പായും തട്ടിപ്പ് മാത്രം ആയിരിക്കും..
ആഹ്, എന്തായാലും  വാങ്ങിയില്ലേ കെട്ടി നോക്കാം പരിഹാരം കിട്ടുമോന്നു അറിയാമല്ലോ...
എന്നിട്ട് ഏലസ്സ് കെട്ടിയോ..പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചോ?
എവിടെ, ഇതുവരെ കെട്ടാൻ പറ്റിയില്ല. രാവിലെ 5.28 നും 5.30 നും ഇടയ്ക്കു വച്ച് ഏലസ്സ് കെട്ടിയാലെ അതിന്റെ ഗുണം കിട്ടൂ എന്നാണു സിദ്ധൻ പറഞ്ഞത്.ഞാൻ ഒരു ആഴ്ച ആയിട്ട് വെളുപ്പിന് അഞ്ചു മണിക്ക് എഴുന്നേറ്റു ശ്രമിക്കുന്നു...അതൊന്നു കൃത്യ സമയത്ത് കെട്ടാൻ .കഴിയുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ വാച്ചിൽ ഒരു ടൈം , എന്റെ വാച്ചിൽ ഒരു ടൈം, ക്ലോക്കിൽ ഒരു ടൈം..ആകെ വട്ടു പിടിക്കുന്നു...
അല്ലാ , എന്തായിരുന്നു നിന്റെ പ്രശ്നം...
രാവിലെ എഴുന്നേല്ക്കാൻ ഭയങ്കര മടി..വല്ല അസുഖവും ആണോ എന്നറിയില്ല...എട്ടു മണി വരെയൊക്കെ ഉറങ്ങി പോകുന്നു...പിന്നെ നിങ്ങൾക്കും പിള്ളേർക്കും ഓരോന്ന് വേഗത്തിൽ ഉണ്ടാക്കി വരുമ്പോൾ നടു ഓടിയും...
എടി, മണ്ടീ, ഒരു ആഴ്ച ആയിട്ട് സിദ്ധൻ തന്ന ഏലസ്സ് കെട്ടാൻ രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് കൃത്യമായിട്ട്‌ എഴുന്നെല്ക്കുന്നില്ലേ, ഏലസ്സ് കെട്ടാതെ തന്നെ പറ്റുമെങ്കിൽ, പിന്നെ അതങ്ങ് തുടർന്നാൽ പോരെ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:31 No comments:
നമുക്ക് മഞ്ഞു മൂടിയ മലയാടിവാരങ്ങളിലേക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ കനികൾ തേടി പറക്കാം, അവിടെ നിലാവിന്റെ ചില്ലയിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂട്ടി കൂടൊരുക്കാം, മഞ്ഞു തുള്ളികളെ കൊത്തി പെറുക്കി പങ്കിടാം, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രണയ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറാം, മേനികൾ പരസ്പരം പുതപ്പിച്ചു ചൂട് പകർന്നു ഉറങ്ങാം...
മരിക്കാത്ത നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ   വിത്തുകൾ  ഈ മലയാടിവാരങ്ങളിൽ വിതറാം, അവ തളിരിട്ടു പൂത്തു കുലുങ്ങട്ടെ..കാലത്തിന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ പുതു ഗന്ധം പകർന്നു...
അപ്പോൾ നമ്മൾ എവിടെ പോകും?
തണുത്തു മരവിച്ച വരണമാല്യം അണിഞ്ഞു ഒരിക്കലും അടയാത്ത മരണത്തിന്റെ മണിയറയിലേക്ക്   കൈകൾ കോർത്ത്‌ പിടിച്ചു നടക്കാം...
ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് അതൊക്കെ, പക്ഷേ എന്റെ കാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു പ്രിയനേ ...
ഉം, എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ജ്വാലയിൽ പോലും ഉരുകാത്ത ആ ബന്ധനങ്ങൾ..പൊക്കോളൂ പ്രിയേ...
നീ എവിടെ പോകുന്നു പ്രിയനേ, നിന്റെ ആത്മാവെങ്കിലും എന്നിൽ അലിയിച്ചു തരൂ മരണം വരെ ഞാനതു സൂക്ഷിക്കാം...
അത്....നഷ്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു പ്രിയേ , ഈ ശരീരം ശൂന്യമാണ്, കൂടൊഴിഞ്ഞ കിളിക്കൂട്‌ ....
ങേ, എങ്ങിനെ, ഞാൻ അറിയാതെ ...
നിന്റെ ബന്ധനങ്ങളുടെ ചങ്ങലയിൽ പെട്ടു മുറുകി അവസാന ശ്വാസത്തിന് എന്നും  പിടഞ്ഞിരുന്നു അത് അപ്പോഴും  നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചു കേണിരുന്നു അങ്ങിനെ കിടക്കാനായിരുന്നു അതിനു ഇഷ്ടവും, പക്ഷേ ഭാരിച്ച  ചിന്തകൾ ചുമന്നു നീ തിരിഞ്ഞു പറക്കാൻ ചിറകുകൾ വിടർത്തിയതു അതിന്റെ തുടിപ്പിന്റെ മേലേ ആയിരുന്നു, അത് നിന്റെ കാലടികളിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു പിടഞ്ഞതു നീ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല...
ഇല്ലാ, ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..എനിക്കത് വേണം, അതായിരുന്നു എന്റെ ചിറകുകൾ, എവിടെ പോയി അത്....
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ, മോഹങ്ങളിൽ പിഞ്ഞി പോയ തൂവലുകളായി അത് പറന്നു നടപ്പുണ്ടാവും..നിന്റെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞ സമയങ്ങളിൽ അത് കണ്ടെത്തി ഓരോന്നായി കോർത്ത്‌ നിന്റെ ചിറകുകൾ ആക്കി നിന്റെ ബന്ധനങ്ങളുടെ ചങ്ങല കണ്ണികളിൽ കെട്ടി ഇടൂ, അവിടെ നിനക്കായ് പിടഞ്ഞു കിടക്കാനാണ് അതിനെന്നും ഇഷ്ടം...
അപ്പോൾ നിന്റെ ഈ നിർജീവ ശരീരം....
നിന്റെ ഉന്മാധിനിക്ക് ഭക്ഷണമാക്കൂ, അതിന്റെ ചോരയും, മജ്ജയും, മാംസവും എല്ലാം മടുക്കുവോളം അവൾ ഭക്ഷിക്കട്ടെ...
മടുത്താൽ ആത്മാവ് നിന്റെ ബന്ധന ചങ്ങല കണ്ണിയിൽ നിന്നും പോട്ടിയടർന്ന് പോകും...
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലും, മോഹങ്ങളിലും അതുണ്ടാവില്ലേ...
ഇല്ല, ഭൂമിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവില്ല, നിന്റെ ഒർമകളിൽ അതിന്റെ രൂപവും, ഭാവവും ഇടയ്ക്ക് മിന്നൽ പിണർ പോലെ മിന്നി പോവും...
ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ഒന്നും, ഏതോ ഒരു ബന്ധനത്തിന്റെ വിളിക്ക് എന്തോ എന്നൊരു മറുവിളിയുമായി നീ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നുണ്ടാവും ആ ഓർമ അവിടെ അടർന്നു പോയിട്ടുണ്ടാവും..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:29 No comments:
Saturday, 7 February 2015
ചേട്ടാ,  അന്നെനിക്ക്  പെറോട്ട ഉണ്ടാക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു തന്നില്ലേ ഞാൻ അത് മറന്നു..ഒടുക്കത്തെ മറവിയാ...
എടാ അനിയാ,  അത് മറക്കാതെ ഇരിക്കണേൽ പെറോട്ടയും ദാമ്പത്യ ജീവിതവും ആയിട്ട് അങ്ങ് താരതമ്യം ചെയ്താൽ മതി പിന്നെ  നീ ജന്മത്തിൽ മറക്കില്ല..
പറഞ്ഞു തരാം, ആദ്യം മൈദ മാവു,  വെള്ളം,ഉപ്പു ഇങ്ങിനെ എല്ലാം എടുക്കുക..ഇതാണ് നിന്റെ കല്യാണ ദിവസം എന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചോ, ബന്ധുക്കൾ, മിത്രങ്ങൾ എല്ലാരും കൂടി ചേർന്നു ഇനി ശെരിക്കും അങ്ങ് കുഴയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി..കൊട്ടും കുരവയും ആർപ്പു വിളിയും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു, നീ താലി കെട്ടി..അതായത് മാവു കുഴച്ചു വച്ചു....
മാവു കുഴച്ചു സെറ്റ് ആയി കഴിഞ്ഞാൽ ഇച്ചിരി ടൈം കൊടുക്കണം ഒന്ന് പുളിക്കാൻ..അതായതു കല്യാണം കഴിഞ്ഞു നിങ്ങളു കുറെ ദിവസം ശർക്കരയും ഈച്ചയും പോലെ ഒട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്., ഹണിമൂണ്‍ ഒക്കെ ആയിട്ട് ..
സംഗതി ക്ലിയർ ആയി വരുന്നുണ്ട്, ബാക്കി കൂടി പറ ചേട്ടാ...
കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു മാവ് പുളിച്ചു കഴിയും, അതായതു ആ മധുവിധു ഒക്കെ കഴിയുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു പിണക്കങ്ങൾ വരും,  പിണങ്ങി അവിടവിടെ മൂലയ്ക്ക് മിണ്ടാതെ ഇരിപ്പാവും,  അതാണ്‌  മാവു  ചെറിയ ബാളുകൾ ആയിട്ട് ഉരുട്ടി മൂലയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്ന പ്രക്രിയ..
ബാക്കി പറ ചേട്ടാ കേൾക്കട്ടെ ......
ഇനി കുഞ്ഞു പിണക്കങ്ങൾ തട്ടിയും പരത്തിയും അങ്ങ് പോകും ചിലപ്പോൾ അങ്ങ് വീശി അവസാനം ചുരുണ്ട് കൂടി ഒരു മൂലയ്ക്ക് അവസാനിക്കും..അതായതു പിടിച്ചു വച്ച ബാളുകൾ പരത്തി പിന്നെ വീശി ചുരുട്ടി വയ്ക്കും....
കൊള്ളാല്ലോ ചേട്ടാ ക്ലൈമാക്സ്‌ പറ...
ക്ലൈമാക്സ്‌ എല്ലാർക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ..ഒരു പരിധി കഴിയുമ്പോൾ അവള് പെറോട്ട കല്ലാവും ഫുൾ ടൈം ചൂടിൽ നിൽക്കും നീ വാചകം അടിച്ചു വാദിച്ചു അവസാനം കല്ലിൽ ചെന്ന് വീണു ഷീ എന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഒടുങ്ങി നല്ല സോഫ്റ്റ്‌ പെറോട്ട ആയിട്ട് വരും..പിന്നെ നിന്നെ കല്ലിൽ ഇട്ടാൽ പോലും ഒരു ശബ്ദം വരില്ല, പാത്രത്തിനു ഉള്ളിൽ അടഞ്ഞിരിക്കാൻ വിധി...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:06 No comments:
ലാലിസം വിവാദങ്ങളും, വിമർശനങ്ങളും കടന്നു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു..വാങ്ങിയ പണം കണക്കു സഹിതം തിരിച്ചു കൊടുത്തു മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ നടൻ മോഹൻലാൽ..പക്ഷെ ആ പണം  കയ്പ്പറ്റില്ല , അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത് മാന്യതയല്ല എന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി പറയുമ്പോഴും, അദ്ധേഹത്തിന്റെ അണികളിൽ തന്നെ ഭിന്നാഭിപ്രായമാണ് ഇക്കാര്യത്തിൽ..
എന്ത് തന്നെ ആയാലും ആ വിവാദങ്ങളും, വിമർശനങ്ങളും ഇങ്ങിനെ തന്നെ ഒടുങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത്..പൊതുവെ മലയാളികൾ ആരെയും തലയിൽ തൂക്കി വച്ച് നടക്കും ഒരു ചെറിയ കാര്യം മതി നിലത്തിട്ടു ചവിട്ടി അരയ്ക്കാൻ..
മലയാള സിനിമയിൽ ഏതാണ്ട് കാൽ നൂറ്റാണ്ടിൽ കൂടുതലായി ചുവടുറപ്പിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഒരു നടൻ എന്ന നിലയിൽ മോഹൻലാൽ എന്ന കലാകാരൻ മലയാളികൾക്ക് അപരിചിതൻ അല്ല മറിച്ചു തീവ്രമായ ആരാധനാ പാത്രമാണ്.. പ്രതിഫലം  മോഹിക്കാതെ തന്റെ ജനങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ, മമതയുടെ പേരിൽ ഒരു പരിപാടിയുടെ ഭാഗമാകാൻ മുന്നോട്ടു വരികയും അതിന്റെ പിന്നണിയിൽ പ്രവർത്തിച്ച  ആരുടെയൊക്കെയോ പാകപ്പിഴ കൊണ്ട് പറ്റിപ്പോയ ഒരു തെറ്റിന് അദ്ധേഹത്തെ എല്ലാം മറന്നു തേജോവധം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു പലരും, പറഞ്ഞത് പലതും തിരിച്ചെടുക്കാൻ ആവില്ല എന്ന് വേദനയോടെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു..
ഇനിയെങ്കിലും ഇത് മതിയാക്കൂ..ഇന്നലെ മലയാളിയുടെ മറ്റൊരു അഭിമാന താരമായ മമ്മൂട്ടി പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ വെട്ടയാടലുകൾ നിർത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പണി ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കൂ..മമ്മൂട്ടി എന്ന നടനോടും ഇന്നലെ അദ്ദേഹം പത്ര സമ്മേളനത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകളെയും മലയാളി എന്ന നിലയിൽ തികഞ്ഞ അഭിമാനത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്കുന്നു.നിങ്ങൾ രെണ്ട്‌ പേരും മലയാള സിനിമയുടെ നെടും തൂണുകൾ ആണ്, മലയാള സിനിമയെ ലോക സിനിമാ ലോകത്ത് അറിയിച്ചതിൽ നിങ്ങൾ രെണ്ട്‌ പേരുടെയും പങ്കു ഒരു മലയാളിക്കും നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല..സഹ പ്രവർത്തകനെ വേട്ടയാടുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ആ സൌഹൃദത്തിനു വില കല്പ്പിച്ചു ഒരു പത്ര സമ്മേളനം നടത്താൻ കാണിച്ച താങ്കളിലെ, കലാകാരനെ, സുഹൃത്തിനെ അഭിമാനത്തോടെ കാണുന്നു...
താരങ്ങൾക്ക് അല്ല പ്രശ്നം, ഒരു വേദിയിൽ പോലും അവർ തങ്ങളുടെ സൌഹൃദത്തിന്റെ ആഴം വെളിപ്പെടുത്താതെ ഇരുന്നിട്ടില്ല..പരസ്പരം അംഗീകരിക്കാനും, ബഹുമാനിക്കാനും അവർ കാണിക്കുന്ന മനസു അവരുടെ ആരാധകർ കൂടെ കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് മലയാള സിനിമയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ എന്ന നിലയിൽ ആശിച്ചു പോകുന്നു.. നന്ദി...
ലാലിസത്തിനു വാങ്ങിയ പണം തിരികെ കൊടുക്കാൻ മോഹൻലാലും, വാങ്ങില്ല എന്ന് മുഖ്യമന്ത്രിയും പറയുമ്പോൾ, കൊടുത്തു എന്ന് ബിജു രമേശനും, വാങ്ങിയില്ല എന്ന് മാണി സാറും പറയുന്ന ആ കണക്കു നമ്മളൊക്കെ സൗകര്യം പൂർവ്വം മറന്നു..ഇനി അത് പഴങ്കഥ ആവും..അല്ലെങ്കിലും ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ നമുക്ക് ആവേശം പണ്ടേ കുറവാണ്..ഉണ്ടായാലും പകുതിക്കു വച്ച് അതങ്ങ് തീരും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:05 No comments:
നീ അറിഞ്ഞോ നമ്മുടെ മാത്തപ്പൻ മുതലാളി ...
ങേ, അതിനു മാത്രമുള്ള  പ്രായം ഒന്നും അല്ലല്ലോ...
ഹും, ഇതിനൊക്കെ എന്ത് പ്രായം, ഒക്കെ ഓരോ വിധിയല്ലേ...
ഉച്ചയ്ക്ക് മോളുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയതാ...
എന്നിട്ടെന്താ ബസിൽ വച്ചായിരുന്നു. ബാക്കി ഉള്ള യാത്രക്കാരും നാട്ടുകാരും ഒക്കെ കൂടി ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു...
അറിയിച്ചു, അവൻ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയില്ല...
ഈ സമയത്തൊക്കെ പിണക്കം കാണിച്ചു ഇരുന്നിട്ട് വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ..ആണായിട്ട് അവൻ ഒരുത്തൻ അല്ലെ ഉള്ളൂ,  അവനൊന്നു വരാമായിരുന്നു...
ആഹ് , ശെരിയാ, ആരോട് പറയാൻ...
ഇനി എപ്പോഴാ ബാക്കി ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ...
ഒന്നും അറിയില്ല, ബസിൽ വച്ചായിരുന്നതുകൊണ്ട് പോലീസ്  വന്നു അവർ ഉടനെ കൊണ്ട് പോയി, പിന്നെ അവരു  ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയി എന്നാ കേട്ടത് ...
ഓഹോ, മോൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇനി വേറെ ആരു പോകും, കൊണ്ട് വരാൻ...
അറിയില്ല, അയാളുടെ ഇളയ ഒരു അനിയൻ ഉണ്ട് അയാൾ ആണ് ഇപ്പോൾ പോയിട്ടുള്ളത്..അയാള് വന്നാലേ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ അറിയൂ...
ഒഹ്, അപ്പൊ എങ്ങിനെ ആയാലും വൈകുന്നേരം ആവും അല്ലേ...
ആഹ്, നീ വിവരം വല്ലതും അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ ഒന്നറിയിക്കണേ...
ഞാൻ വീട്ടിൽ അവളെ വിളിച്ചൊന്നു പറയട്ടെ..
ശേ, ഇതൊക്കെ എന്തിനാടാ വീട്ടിലൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നേ മോശം അല്ലെ...
ശെടാ, എന്ത് മോശം, ഒരാള് മരിച്ചാൽ ഭാര്യയെ അറിയിക്കുന്നത് എന്ത് മോശം...
എടാ നീ അല്ലെ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് മാത്തപ്പൻ മുതലാളി മരിച്ചെന്നു..
എടാ മോളുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ ബസിൽ കയറി കയ്യും കാലും വച്ച് വെറുതെ ഇരിക്കാതെ ഏതോ ഒരു പെണ്ണിനെ തോണ്ടിയും, പിടിച്ചും ഇരുന്നു അവള് പ്രതികരിച്ചു, യാത്രക്കാരും നാട്ടുകാരും കൂടി തല്ലി , പോലിസ് വന്നു,  തല്ലിന്റെ പരിക്ക് കാരണം അവര് ആശുപത്രിയിലാക്കി, നാണക്കേട്‌ കരുതി അങ്ങേരുടെ മോൻ പോവില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു, ഇപ്പൊ അയാളുടെ അനിയൻ നെട്ടോട്ടം ഓടുവാ..
ഇത് ഇങ്ങിനെ തന്നെ അങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ പോരാരുന്നോടാ....
ഓ, അങ്ങിനെ പറഞ്ഞാൽ ഒരു ത്രിൽ ഇല്ലളിയാ...
ഉം,   നിന്റെ പെങ്ങള് ഇല്ലേ അവള് ഒരു പയ്യന്റെ കൂടെ പോകുന്ന കണ്ടു....
അയ്യോ, എടാ നീ അത് ഇപ്പോഴാണോ പറയുന്നത്...
അളിയൻ എന്നെ ത്രിൽ അടിപ്പിച്ചു നിന്നപ്പോൾ ഞാനത് മറന്നു പോയി...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:04 No comments:
ഈ നോട്ടു മാറില്ല, വേറെ ഒന്ന് തരണം ചേട്ടാ...
ഇല്ലാ, ഇത് കൊണ്ട് പോയാൽ മതി..നീയാണല്ലോ ഇത് വാങ്ങിയത്..അപ്പോൾ നീ തന്നെ അത് ചിലവഴിക്കു...
മുതലാളിയുമായി അയാൾ വാദിക്കുകയാണ്..കീറിയ നോട്ടു മാറി വേറെ ഒന്ന് തരാൻ..ആ കൊച്ചു വ്യാപാര സ്ഥാപനത്തിൽ പണി എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നാളായി..ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായിരുന്നു മുതലാളി രസികൻ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ആളൊരു മോശടനാണ്..വാൻ സൈൽസ് ആണ് അയാളുടെ ജോലി..ഓരോ കടകളിലും സാധനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുക..അടുത്ത തവണ പോകുമ്പോൾ അതിന്റെ പണം പിരിക്കുക..പക്ഷേ പലപ്പോഴും ചില കടക്കാർ കീറി പിഞ്ഞ നോട്ടുകൾ തരും..ബാങ്കിൽ അടയ്ക്കുമ്പോൾ അത് മാറ്റാവുന്നതെ ഉള്ളൂ തന്റെ മുതലാളിക്ക്..പക്ഷേ അത് വാങ്ങിയ താൻ തന്നെ കൊണ്ട് പോകണം എന്ന നിർബന്ധം...
അന്ന് സ്റ്റോക്ക്‌ ക്ലിയറിംഗ് ആണ്..അത് കൊണ്ട് പുറത്തു പോയില്ല..ഗോഡവുണിൽ തന്നെയാണ് പണി.. ഉച്ചയൂണിനു സമയമായപ്പോൾ ദിവസ ബാറ്റ വാങ്ങുമ്പോഴാണ് ഈ തർക്കം. അത്  വാങ്ങി പോയി വേണം ഊണ് കഴിക്കാൻ, വേറെ ഉള്ളത്  വണ്ടി കൂലി മാത്രം  അതാണെങ്കിൽ ഒരു ഊണിനു തികയുകയുമില്ല...
ചേട്ടാ വേറെ കാശില്ല എന്റെ കയ്യിൽ , ചിലപ്പോൾ  ഈ കാശ് മാറിയില്ലെങ്കിൽ ഈ പൊരി വെയിലത്ത്‌ ഒരു കിലോമീറ്റർ നടന്നു ഒന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റാതെ തിരിച്ചു വരേണ്ടി വരും..അവിടെ ആദ്യം ടോക്കണ്‍ എടുക്കണം എന്നാലെ ഊണ് കിട്ടൂ..
അതൊന്നും മുതലാളിയുടെ ചെവിയിൽ കയറിയില്ല..
നീ അത് കൊണ്ട് പോയാൽ മതി..അതൊക്കെ ചിലവാകും...
കൂടുതൽ പറയാൻ നില്ക്കാതെ അയാൾ നടന്നു..രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് കയറിയതാണ് ഓരോ ഭാരിച്ച പെട്ടികളും അടുക്കിയും പെറുക്കിയും കണക്കെടുത്തതു കാരണം വിശപ്പ്‌ നിർധയം തന്റെ പ്രതിഷേധം അറിയിക്കുന്നുണ്ട്..പൊരിഞ്ഞ വെയിലും..നടന്നു ആ ഹോട്ടൽ കാഷ് കൌണ്ടറിനു മുന്നിൽ എത്തി..പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു...
മുറിച്ച ടോക്കണ്‍ മേശയിലെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ നിരക്കി  മുന്നിലേക്ക്‌ വച്ച് കാശിനായി മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകയാണ് കാഷിയർ...ചങ്കിടിപ്പോടെ ആ നോട്ടു അയാൾ നീട്ടി...
ഇത് എടുക്കില്ല വേറെ തരൂ...
അപമാനവും, വിശപ്പും, വിഷമവും എല്ലാം കൂടെ തൊണ്ട വരണ്ടു, കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങി..
ഓ, ക്ഷമിക്കണം,  എന്റെ കയ്യിൽ മാറ്റി തരാൻ വേറെ കാശില്ല...
പറഞ്ഞതും അയാൾ ആരും കാണാതെ കണ്ണ് തുടച്ചു  തിരികെ  നടന്നു തുടങ്ങി...
നില്ക്കൂ, ആ പണം തന്നു നിങ്ങൾ ഊണ് കഴിക്കൂ..വേറെ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടല്ലേ..സാരമില്ല..വിശന്നു പോകണ്ട..
സന്തോഷം കൊണ്ട് അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, പക്ഷേ പതിവായി കഴിക്കുന്നത്‌ പോലും അയാൾക്ക് കഴിക്കാനായില്ല..അന്ന് തന്നെ മുതലാളിയോട് ഒരു ബൈ പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു പിന്നെയും ഒരുപാടു വിളിച്ചിട്ടും അയാൾ പോയില്ല. പക്ഷേ ദയ എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോളൊക്കെ അയാൾ ആ
കാഷിയറെ ഓർക്കും , കറുത്ത കട്ടിയുള്ള കണ്ണട ധരിച്ച ഒരല്പം നരയുള്ള, വെളുത്ത ആ മനുഷ്യനാണ് അയാളുടെ മനസിലെ ദയയുടെ രൂപം..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:02 No comments:
Monday, 2 February 2015
നമുക്ക് ഒരു സിനിമക്ക് പോയാലോ..
അപ്പോൾ കൊച്ചു കള്ളീ, നിനക്ക് നേരത്തെ എന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അല്ലെ, അതല്ലേ വിളിച്ചതും ഉടനെ സിനിമക്ക് വരാൻ തയ്യാറായത്...
ഉം ,  ജന്മം വെടി മരുന്ന് ആയാൽ, അതു കയ്യിൽ കിട്ടുന്ന  ചിലര് പൂത്തിരി ഉണ്ടാക്കി കത്തിച്ചു കളിക്കും , ചിലര് പടക്കം ഉണ്ടാക്കി കളിക്കും, വെടി മരുന്നിനു പ്രത്യേകിച്ചു ആഗ്രഹങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും ഒന്നുമില്ല...
അതെ എന്താ സിനിമക്ക് പോകണ്ടേ, വാ പോകാം...
അല്ലാ, പോവാണോ.. ശോ ഓടല്ലേ സിനിമക്ക് പോകണ്ടേ...
എടീ, നീ എന്ത് വൃത്തികേടു ഒക്കെയാ  അവനോടു പറഞ്ഞേ....
ഒരു പണി കൊടുത്തതാടീ, ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഇനി നാളെയും അവൻ ഇവിടെ വന്നു പ്രണയിക്കുമോന്നു ചോദിച്ചു പല്ലും ഇളിച്ചു നില്ക്കും ഇതാവുമ്പോൾ ശല്യം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ....
കൊള്ളാം നിന്റെ ബുദ്ധി... ദെ, അവൻ പിന്നേം വരുന്നു...നോക്കിയേ...
സാരമില്ല, സിനിമക്ക് പോകേണ്ടെങ്കിൽ പോകണ്ട...
അതല്ല കൊച്ചെ, സ്ഥലവും, ഷെയറും കിട്ടുമോന്നു തപ്പാൻ പോയതാ..അപ്പോഴേ ഈ  വെടിമരുന്നിന്  റേറ്റ് എങ്ങിനെയാ, ഞങ്ങൾ നാല് പേരുണ്ട്, പൂത്തിരി മുതൽ ബോംബു വരെ നിർമിക്കണം, ഒരു ഡിസ്കൌണ്ട് റേറ്റ് പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ തന്നെ നമുക്ക് പോയി പണി തുടങ്ങാം...
എടീ, മുങ്ങിക്കോടി പണി പാളി..
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:11 No comments:
Sunday, 1 February 2015
നീ ഇത് എന്തോന്നാടി പണി എടുക്കാതെ ഒരുമാതിരി ലാലിസം ബാൻഡ് കളിക്കുന്നത്..ചുണ്ട് അനങ്ങുന്നത് ഒന്ന് എന്നാൽ പുറത്തു വരുന്നത് വേറൊന്നു ...
ഒറ്റയ്ക്ക് പണി എടുത്തു എനിക്ക് വയ്യ, ഒരു വേലക്കാരിയെ വയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നിങ്ങളു അതിനു വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ..
എടീ അത് എളുപ്പം ഉള്ള പണി ആണോ ഇന്നത്തെ കാലത്ത്..അതിനു വേണ്ടിയാ ഞാനീ നെട്ടോട്ടം ഓടുന്നത്.. ദെ നോക്ക് സ്വന്തം വീടാണ് എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, ഇത് ടെലിഫോണ്‍ ഓഫീസിൽ നിന്നും നമ്മുടെ വീടിനു വയർലെസ്സ് നെറ്റ് ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കുന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഓഫീസിൽ നിന്നും, ടെലി വിഷൻ , മിക്സി, ഗ്രെയിൻഡർ, വാഷിംഗ്‌ മെഷീൻ, എ.സി അങ്ങിനെ എല്ലാം ഉണ്ടെന്നു കാണിക്കുന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒക്കെ റെഡി ആക്കി...
ഇപ്പൊ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കണം അവരെ എന്നാലെ ജോലിക്ക് ആള് വരൂ..എന്തായാലും ഇന്ന് ഒരുത്തി വരുന്നുണ്ട് നീ സംസാരിക്കു.. ങാ, പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല  ദെ വരുന്നു അതാണ്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞ കക്ഷി..
ഓ, കണ്ടിട്ട് ജോലിക്ക് വരുന്നതാന്നു തോന്നുന്നില്ല, സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസിനു വരുന്ന പോലുണ്ട്..
ഹോ, നീ ഒന്നടങ്ങ്‌ വെറുതെ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചു കുഴപ്പിക്കാതെ, പോയി ഒരു ജ്യൂസ്‌ എടുത്തു വാ..
പറയുന്ന കേട്ടാൽ തോന്നും നിങ്ങളെ ആണ് കാണാൻ വന്നതാന്നു...
ഹലോ, സാർ, ഹലോ മാഡം ഞാൻ ആരാന്നു മനസിലായല്ലോ, ഇനി മാഡത്തിനോട് കാര്യങ്ങൾ പറയാം..
പറയു കേൾക്കട്ടെ, എന്തൊക്കെ ആണ്...
മൊത്തം എട്ടു വീട്ടിൽ ഓരോ മണിക്കൂർ വച്ച് എട്ടു മണിക്കൂർ ആണ് എന്റെ ഡ്യൂട്ടി..അതായതു ഇതു എട്ടാമത്തെ വീട് ഒരു മണിക്കൂർ ഞാൻ ജോലി നോക്കും ഇവിടെ..
പാചകം, തുണി അലക്കു, പാത്രം കഴുകൽ  ഒക്കെ ചെയ്യും..
ഒരു മണിക്കൂറിൽ ഇതെല്ലാം കൂടെ എങ്ങിനെ മെഷീൻ വല്ലതും ഉണ്ടോ...
ഇല്ല ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യും..പാചകത്തിന് എന്തൊക്കെ വേണമെന്നു, ഞാൻ വാട്സ് അപ്പിൽ മെസ്സേജ് ഇടും, മാഡം അതൊക്കെ റെഡി ആക്കി വയ്ക്കണം ഞാൻ വന്നു അടുപ്പത്തു കയറ്റി തരും വെന്താൽ മാടം ഇറക്കി വയ്ക്കണം, പിന്നെ പാത്രങ്ങൾ സിങ്കിൽ ഇട്ടു നല്ലപോലെ പതപ്പിച്ചു വയ്ക്കണം എന്നിട്ട് ഒന്ന് തേച്ച് വച്ചാൽ ഞാൻ വെള്ളത്തിൽ ഒന്ന് കാണിച്ചു എടുത്തോളാം..തുണികൾ വാഷിംഗ്‌ മെഷീനിൽ ഇട്ടു ഓണ്‍ ചെയ്തു വയ്ക്കണം ഞാൻ വന്നു എടുത്തു വിരിക്കാം. നിർദേശങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ വാട്സ് അപ്പിൽ തരും. ശമ്പളം സാറിനോട് പറഞ്ഞു..എന്തെങ്കിലും എക്സ്ട്രാ വർക്ക്‌ വന്നാൽ അതിനു ഡബിൾ പേയ്മെന്റ് ആണ്..
ഓ, അപ്പൊ അങ്ങിനെ ആണ് കാര്യം ഓകെ കൊള്ളാം, ഒരു സംശയം ചോദിച്ചോട്ടെ..
അതെ, രെണ്ട്‌ കുട്ടികൾ ഉണ്ട്...
അതും ഭർത്താവ് നിർദ്ദേശം വാട്സ് അപ്പിൽ തന്നത് അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു ആയതാണോ...
അല്ലപിന്നെ ഇത്രേം ചെയ്യാമെങ്കിൽ ബാക്കി കൂടെ എനിക്കങ്ങു ചെയ്തുകൂടെ ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:43 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
ഒരു കഥയും ഇല്ലാത്ത കഥ.....
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.