ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml en en en en en en en en en cs cs en fr en ml cs da en da cs en
ഇതിഹാസത്തിന്‍റെ പുറം ചട്ടയില്‍ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള പനകള്‍
നാഗത്താന്മാര്‍ മാണിക്ക്യമിറക്കി വിശ്രമിച്ച പനങ്കാടുകള്‍ പകുതിയിലേറെ വെട്ടിയിരിക്കുന്നു .ശേഷിച്ച  തായ്  തടികളില്‍ ഷെയ്ക്ക് തമ്പുരാന് ഒരായുസ്സ് മുഴുവന്‍ നിസ്ക്കാര നേര്‍ച്ച നടത്തിയ തഴമ്പ് അടര്‍ന്ന് ഇളകി നില്‍ക്കുന്നു. നേര്‍ച്ച മദ്യം കിട്ടാതെ മരിച്ച വേരുകള്‍, അവയെ പടര്‍ന്ന് പിതൃപ്പട്ട് തിന്നുചുവന്ന കുലദൈവപ്പൂക്കള്‍. ലഹരി കിട്ടാതെ ഭ്രാന്തേറി സ്വയം വിഷം കൊത്തിച്ചത്ത   കരിന്തേളുകളുടെ നിറമായിരുന്നു പനമ്പട്ടകള്‍ക്ക്.
തസ്രാക്കില്‍ കത്തുന്ന വെയിലില്‍ നിന്നാല്‍ കാറ്റിന്‍റെ തണുപ്പറിയാം,
പച്ച തിക്കിത്തിരക്കുന്ന വയലേലകളില്‍ വരമ്പുകള്‍ മുറിഞ്ഞു മേഘമൊഴുകുന്ന ചാലുകള്‍.
തസ്രാക്കിലെ പള്ളിയില്‍ നിന്ന് ഉച്ച നിസ്ക്കാരത്തിന് ബാങ്ക് ഉയര്‍ന്നു. മിനാരങ്ങളില്‍ നിന്നുമാണ് ഈ വയലുകള്‍ക്ക് പച്ചപ്പും നനവും കിട്ടിയതെന്ന് തോന്നി.
ഞങ്ങള്‍ പിന്നേം നടന്നു. കണ്ടു തീരാത്ത വിശപ്പ്
പരിധിയില്ലാത്ത രതിപോലെ എന്നെ തത്സ്രാക്കില്‍ നടത്തി. മുന്നില്‍ അവനും.
ഇനി ഒരു കുളമുണ്ട്. നെറയെ ആമ്പലുകള്‍ ....
ആകാശത്തിന്‍റെ ഉച്ചമയക്കത്തിന് അനക്കമേല്‍പ്പികാതെ ഒരു കുളം. സുന്ദരി ആമിന കുളിച്ച,
പൗര്‍ണമിരാവുകളില്‍ കബന്ധങ്ങള്‍ നിലാനീരാട്ട് നടത്തിയ അറബിക്കുളം ഇതാണോ.
ഇതിഹാസത്തിലെ  ഓര്‍മകളെ   തസ്രാക്കിലെ ആ ജലരാശിയില്‍ ഞാന്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ലയിപ്പിച്ചു. കല്ലെറിഞ്ഞു കുസൃതിത്തരിപ്പു തീര്‍ത്തപ്പോള്‍ ചുവന്ന പരലുകള്‍ നെട്ടോട്ടമോടി. ആ പാച്ചില്‍ കണ്ടു ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു.  ആമിനയുടെ തുടകളെ ഉമ്മവെച്ച പരല്‍മീനുകളുടെ സന്തതികളോടെങ്കിലും അസൂയ തീര്‍ക്കാനായല്ലോ. ഓളം അടങ്ങിയപ്പോള്‍ കാരണമന്വേഷിച്ച് പരലുകള്‍ പടനയിച്ചുവന്നു. പകല്‍ ആകാശത്തിനു നക്ഷത്ര ചാരുതപോലെ കിടന്ന ആമ്പല്‍ തട്ടങ്ങളുടെ മറയില്‍ അവ വീണ്ടും
ഒരു കല്ലേറ് ഭയന്ന് താളമടിച്ചു.
വടക്ക് മാറി ഒരു ദൈവപ്പുര കണ്ടു, ഷഫീക്ക് അതേപ്പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ
ഖാലിയാര്‍ കത്തിച്ച പഴയ ചന്ദനത്തിരിമണം കാറ്റിനെ ദൈവമാക്കി, ഉത്സവമാക്കി.
തട്ടിന്മേല്‍കൂത്ത് കണക്കെ, അവിശ്വസനീയതയുടെ ചുട്ടി കുത്തി ദൈവപ്പുരയിലേക്ക് ഞാന്‍
കണ്ണാലെ ഓടി.പക്ഷേ  നന്നാറികളും,തൃത്താറുകളും കൂട്ടം കൂടി വഴി തടഞ്ഞു. നടക്കാനാകുന്നില്ല,
ഷഫീക്ക് എന്നെ തിരികെ വിളിച്ചു.
അവിടെ ചടങ്ങുകളില്ല. ആരും അങ്ങോട്ട്‌ പോകാറില്ല,
ആ പറച്ചിലില്‍ അവന്‍റെ മുഖം ഭയം പിടിച്ചിരുന്നു. പൊടുന്നനെയുള്ള തിരികെയാത്ര.
പിന്നില്‍ കാറ്റുരഞ്ഞ് കത്തുന്ന കരിമ്പനകളില്‍, കനലില്‍ തലയോട് പൊട്ടുമ്പോലെ
കള്ള്കുടങ്ങള്‍ പൊട്ടി. വഴി പിഴച്ചോടുമ്പോള്‍, അവന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ഒന്നും.
സമയം വൈകിയ പോലെ തോന്നി. വല്ലാതെ കിതച്ചു. ശ്വാസത്തിനപ്പോള്‍
ഏതോ നഷ്ടത്തിന്‍റെ  പനങ്കുരലുകളെരിഞ്ഞ ഗന്ധമായിരുന്നു.
Posted by Viswa Mohan at 02:11 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
തസ്രാക്കിലെ  ചൂട് നനവുകള്‍  കഥാകാരന്‍റെ എഴുത്തുവ...
Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.