en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en jv ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en cs cs da da en en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en en en ml en jv en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
പ്രഹസനമാക്കി മാറ്റിയീ സ്വാര്‍ത്ഥ ലോകം !!!
കാലം കുറിച്ചിട്ട  പ്രണയ കാവ്യങ്ങളില്‍ അവര്‍
ഒരു ബീജ സഞ്ചാര വീഥി മാത്രമായിവിടെ!!!
നിധി പോലെ കാത്ത പുണ്യ പ്രണയത്തെ...
ഇഴുകി ചേരലിന്‍ വേദികള്‍ മാത്രമായ് !!!
നിത്യ ജീവിത കഴ്ച്ചയായതീ ലോകത്ത് !!!
വിശ്വമിതു താങ്ങും പവിത്ര ബന്ധമത് !!!!
അന്ന് നാം മണ്ണില്‍ പിറന്ന നാള്‍ മുതല്‍....
ആയിരങ്ങള്‍ മുടക്കി മുറിച്ച മധുരവും..
ആനന്ദ നടനങ്ങളും കണ്ടു ഞാന്‍....
അരികത്ത് അണയുന്ന ആ  കരങ്ങളെ നീ
അറിയാതെയാണോ ഈ ഉന്മാദ നടനം!!!
വിട ചൊല്ലുവാന്‍ അടുക്കുന്ന നാളിതില്‍
വിരിമാറു കാട്ടിയോരീ നിന്‍ അട്ടഹാസം...
വിസ്മയത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുമീ വേളയില്‍
വിങ്ങലടക്കി മെല്ലെ ഞാന്‍ ചൊല്ലിടട്ടെ ...
നേടിയ കോടികളും  വെറും കടലാസായിടും
നാളെ നിനക്കായ് കാത്തിരുപ്പതു വെറുമൊരു
നീള തുണിയില്‍ തീരുന്ന നേട്ടമല്ലേ!!!
എന്തിനു വേണ്ടി പാഴ് പരിഭവങ്ങള്‍ നെഞ്ചില്‍
എന്നും നിറച്ചു നടന്നു നീ മര്‍ത്യനെ!!!
എല്ലാം മറന്നു പകര്‍ന്നിടൂ ഒരിറ്റു സ്നേഹം ...
എന്നുമീ ലോകത്തെ നിന്‍ നേട്ടമതല്ലേ !!!
സ്നേഹിച്ചു നേടുന്ന കണ്ണീര്‍ തുള്ളികള്‍ ഓരോന്നും...
ശീതളമാക്കിടും നിന്‍ കല്ലറ എന്നും!!!
സമൂഹം എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു
ചോര ഇറ്റു വീഴുന്ന ചുണ്ടുകള്‍
പുതിയ ഇര കിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍
കീറി പറിഞ്ഞു പോയിരുന്നു വസ്ത്രങ്ങള്‍...
കീറാതെ കുറച്ചു ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നു
അത് പറിച്ചെടുക്കാന്‍  ആരൊക്കെയോ വന്നു!!!
എന്റെ കണ്ണീരില്‍ അവര്‍ നീന്തി തുടിച്ചു...
അതിന്റെ പേര് മാധ്യമ ധര്മമത്രേ!!!
വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് കീറി മുറിച്ചെടുത്തു...
അതിന്റെ പേര് അന്വേഷണം എന്നാണത്രേ!!!
ഒരു തുണ്ട് തുണി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു...
അതും പറിച്ചെടുത്തു കറുത്ത ഗൌണിട്ടവര്‍
അതിന്റെ പേര് വാദ പ്രതിവാധമത്രേ...
നിറഞ്ഞിരുന്ന ജനങ്ങളുടെ കണ്ണില്‍ ഞാനത് കണ്ടു...
കാരണം ഞാന്‍ എന്നേ മരിച്ചിരുന്നു!!!
എന്റെ വിധി അറിയാന്‍ ആകാംക്ഷ തോന്നി...
മണ്മറഞ്ഞു പോയ അഭിനയ ചക്രവര്‍ത്തിക്ക് അഞ്ജലികള്‍
അടര്‍ന്നു അകലില്ല മലയാളി മനസുകളില്‍!!!
അന്ന് നിന്‍ ആവനാഴിയില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന
അമ്പുകള്‍ ആയി പാഞ്ഞ വാക്കുകള്‍...
അറ്റ് വീഴ്ത്തി താര ജാടകള്‍ പലതു!!!
ആഞ്ഞു വീശിയ കൊടും കാറ്റത്
ആത്മാവ് വേര്‍പിരിഞ്ഞ നിന്നുടലിന്‍ മുന്നില്‍
അരങ്ങേറിയ നാടകങ്ങള്‍ കണ്ട ചിലര്‍...
അതിലൊരു വ്യാപാര ലാഭവും നേടി !!!
അഹങ്കാര കിരീടം ചൂടിയ ഇവരിന്‍
അലങ്കാര വാക്കുകള്‍ എന്തിനു വേണം...
അരങ്ങു ഒഴിഞ്ഞൊരീ അഭിനയ മന്നനു...
അഭിനയം അറിയാതെ ജീവിച്ച മനുഷ്യന്...
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:59 No comments:
മൂന്നു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ആ ദിവസം എണ്ണി കിടന്നപ്പോള്‍ സന്തോഷം.  എന്നാലും ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ഒരു  ആധി  ഇല്ലാതെ ഇല്ല. കാലു നിലത്തു കുത്തി തുണി മാറുന്നതിനു മുന്നേ വരും ചോദ്യം  എപ്പോഴാ മടക്കം? നാട്ടുകാരാണ്.  ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടാല്‍ തോന്നും ഞാന്‍ ഒരാള് മടങ്ങി വന്നത് കൊണ്ടാണ് നാട്ടില്‍ വിലക്കയറ്റം, അഴിമതി, ഇന്ധന വില വര്‍ധന ഒക്കെ ഉണ്ടായതെന്നും ഞാന്‍ പോയാല്‍ അതോടെ ഈ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അവസാനിക്കും  എന്നാവും. ഇന്ത്യയില്‍ കോളനി ഭരണം നടത്തിയവരോട് പോലും സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനികള്‍ ഇത്രേം ക്രൂരമായി ചോദിച്ചു കാണില്ല. വേറെ ചിലര്‍  അഞ്ചാം മന്ത്രി ആവാന്‍ കാത്തിരുന്നത് പോലെയാണ്. ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല, ആഗ്രഹിച്ചില്ല,മോഹിച്ചില്ല, പക്ഷെ അവര് തന്നാല്‍ വേണ്ട എന്ന് പറയില്ല. എന്നൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും നേരിട്ട് ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലും കാണേണ്ടവരെ കണ്ടു കാര്യം അവതരിപ്പിക്കും. അങ്ങിനെ ഒരു കൂട്ടരെ പ്രവാസികള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും. നാട്ടില്‍ എല്ലാ സാധനങ്ങളും കിട്ടും (അതിനു കാശ് കൊടുക്കണമല്ലോ) എന്നാലും ഗള്‍ഫുകാരന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും എന്തെങ്കിലും കിട്ടണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത് ഗള്‍ഫ്കാരന്‍. അവര് നേരിട്ട് ചോദിക്കില്ല, മോഹിക്കില്ല, ആഗ്രഹിക്കില്ല, പക്ഷേ വന്നു ഒരു ആഴ്ചക്കുള്ളില്‍ എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല എങ്കില്‍ ഓ അവന്‍ ഒന്നും തന്നില്ല എന്നാ പരാതി അമ്മയോടോ, ഭാര്യയോടോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. നമ്മള്‍ മറന്നു പോയാലും ഇവര് നേരിട്ട് ചോദിക്കില്ല. കാരണം ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക മേഖല പോലെ ചിലപ്പോള്‍ അവരുടെ അഭിമാനം തകര്‍ന്നു വീണാലോ. രെണ്ടും  ഒന്നല്ലേ പുറം പൂച്ചിനു പറയാന്‍ ഒരുപാട് ഉണ്ടാവും പക്ഷെ ഉള്ളില്‍ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് നമുക്കല്ലേ അറിയൂ.
സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ സഹമുറിയന്‍. അവനോടാണ് ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കാന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്‌.
കയര്‍  ഇന്ത്യ വിമാനം, നാളെ രാത്രി പത്തു മണിക്കാണ്.
അവന്‍ തുടര്‍ന്നും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ കയര്‍  ഇന്ത്യ എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍   പൊട്ടാന്‍ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു ഒന്നും ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എല്ലാം പൊട്ടി തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായി. നേതാവിന്റെ കൊലപാതക പ്രസംഗം കേട്ട് കേന്ദ്ര, സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിന്റെ നെഞ്ചു പൊട്ടിയത് പോലെ പൊട്ടി തകര്‍ന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ . അവനോടു ചോദിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയതാണ് എന്നാലും ചോദിച്ചു പോയി.
എടാ, കഴിഞ്ഞ തവണ നീ നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ കടം ചോദിച്ച കാശ് ഞാന്‍ തന്നില്ല എന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ടല്ലേ നീ എന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്തത്.
അല്ലാ, ക യര്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു വന്നത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.
ഹഹഹ, നിന്റെ ഒരു തമാശ, നമ്മുടെ മന്മോഹന്ജി തോറ്റു പോകും. നീ തമാശ പറയാന്‍ നിക്കാതെ നാട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു പറയു അവര് കാര്യങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കട്ടെ.
ഉം.  ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം വരാന്‍ ഉള്ളത് വഴിയില്‍ തങ്ങില്ലല്ലോ. നാട്ടിലേക്ക് വിളിക്കാം.
ഹലോ, എപ്പോഴാ നിങ്ങള്‍ വരുന്നത്, ഏതാ ഫ്ലൈറ്റ്, ഞങ്ങള്‍ എപ്പോഴാ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വരേണ്ടത്?
അവള്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ നിരത്തി. കൊള്ളാം എല്ലാം നല്ല ചോദ്യങ്ങള്‍, എങ്ങിനെ മറുപടി പറയണം എന്നറിയില്ല. ആദ്യമായി പി. എസ്. സീ പരീക്ഷ എഴുതുന്നത്‌ പോലെ മിഴിച്ചു പോയി എങ്കിലും മറുപടി പറഞ്ഞു.
നീ ഇന്ന് തന്നെ നമ്മുടെ കണിയാന്‍ ഗോപാലനെ ഒന്ന് പോയി കാണണം, എന്നിട്ട് സമയം, സ്ഥാനം ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ചോദിക്ക് എന്നിട്ട് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വരാന്‍ വണ്ടിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ മതി.
ഈശ്വരാ, അപ്പോള്‍ വന്ന ഉടന്‍ വീട് പണി തുടങ്ങാന്‍ ആണ് പരിപാടി അല്ലെ. പോ അവിടന്ന് എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ഇതുവരെ.
അവളുടെ പരിഭവം കേട്ടപ്പോള്‍ ഇവിടെ പണം കായ്ക്കുന്ന  മരം ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് പ്രധാന മന്ത്രി പറഞ്ഞത് (അദ്ദേഹം പ്രവാസികള്‍ക്ക് ഒന്നും ചെയ്തില്ല എന്ന് ആരാ പറഞ്ഞത്? ഇത് പോലെ എത്രയോ ഡയലോഗുകള്‍ പ്രവാസികള്‍ക്ക് സമ്മാനിച്ചിരിക്കുന്നു) അവളോട്‌ പറയാന്‍ തോന്നി എങ്കിലും. നാട്ടില്‍ ഇറങ്ങിയ പാടെ വീര്‍ത്ത മോന്ത കാണാനുള്ള മടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, അതിനൊന്നും അല്ലെടീ, ഞാന്‍ വരുന്നത് ക യര്‍ ഇന്ത്യ വിമാനത്തിലാ. എപ്പോള്‍ പുറപ്പെടും, എപ്പോള്‍ എത്തും, എവിടെ ഇറങ്ങും ഇതൊന്നും എനിക്ക് പ്രവചിക്കാന്‍ പറ്റില്ല അതാ ഗോപാലന്‍ കണിയാനെ കാണാന്‍ പറഞ്ഞത്.
ഈശ്വരാ, നിങ്ങള്‍ അതിലാണോ വരുന്നത്. അതിനി ഗോപാലന്‍ കണിയാന്‍ അല്ല, ദൈവം തമ്പുരാന്‍ വിചാരിച്ചാലും പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഞാനും മക്കളും തിരുവനന്തപുരത്തും, അച്ഛനും അമ്മയും കോഴിക്കോട്ടും, നിങ്ങളുടെ അനിയനും ഭാര്യയും കൊച്ചിയിലും നിക്കട്ടെ എവിടെ ഇറങ്ങിയാലും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവുന്നത് നല്ലതല്ലേ ഒറ്റയ്ക്ക് ആവില്ലല്ലോ.
അത് കൊള്ളാം എന്നാല്‍ നീ അങ്ങിനെ ചെയ്യു.
ഫോണ്‍ വച്ച് കഴിഞ്ഞു കട്ടിലില്‍ കിടന്ന മാഗസിന്‍ എടുത്തു വാരഫലം ഒന്ന് നോക്കി.
അശ്വതി. ദൂര യാത്രക്ക് സാധ്യത, തടസങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.
ദൈവമേ നീ കാത്തു, ഇത്  ശെരിയായാല്‍ നാട്ടില്‍ വന്നൊരു 10 തേങ്ങ നിന്റെ നടക്കു അടിച്ചേക്കാം.
അങ്ങിനെ നാട്ടില്‍ പോകുന്ന ദിവസം എത്തി. പത്തു മണിക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് എങ്കില്‍ കുറഞ്ഞത്‌  എട്ടു മണിക്ക് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എത്തണം. വിമാനം വരുന്നത് സമയത്തിന് ആയാലും അല്ലെങ്കിലും നമ്മള്‍ കൃത്യനിഷ്ഠ കാണിക്കണമല്ലോ.
മാറി വരുന്ന സര്‍ക്കാരുകളെ പോലെ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ ഒന്നും തരാന്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം. സമയം അതിന്റെ പാട്ടിനു പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും ഇരിക്കുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ആദ്യ പ്രസവത്തിനു ഭാര്യയെ പ്രസവ മുറിക്കുള്ളില്‍ അയച്ചു പുറത്തു കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാവം. പത്തു മണി കഴിഞ്ഞു, പതിനൊന്നായി, പന്ത്രണ്ടും ആയി എന്നിട്ടും ഫ്ലൈറ്റ് മാത്രം വന്നില്ല. .
യാത്രക്കാരുടെ ഇടയില്‍ ഒരു തേങ്ങല്‍ ശബ്ദം. ശബ്ദം വന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍. അടുത്ത് ഇരുന്ന ആളിനോട്‌ ചോദിച്ചു എന്താ കാര്യം. ഫ്ലൈറ്റ് വൈകിയതിനു ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ കരയണോ.
അയാള് ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. നാളെ അവന്റെ കല്യാണമാണ്. ഏതാണ്ട് ഒരു ഇരുപത്തഞ്ചു പെണ്ണ് കണ്ട ശേഷം അവസാനം വീട്ടുകാര് കണ്ടു ഉറപ്പിച്ചതാണ്. മുപ്പതു ദിവസത്തെ ലീവ്. ഇത് പോലെ ഇനിയും ഉണ്ട് കുറേപേര്‍.
പെണ്ണ് കേട്ടിയവന്മാര് കെട്ടിയവളെയും, കുട്ടികളെയും ഇന്നത്തെ വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ ഇടയ്ക്കു സര്‍ക്കസ് നടത്തി കൊണ്ട് പോകാന്‍ പാടു പെടുമ്പോള്‍ കയര്‍  ഇന്ത്യയുടെ സഹായം കൊണ്ട് ഒരു വലിയ അപകടത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ പോകുന്ന  ഇവന് സന്തോഷിച്ചു കൂടെ ഭഗവാനെ. കാര്യം അവനോടു പറയാന്‍ തോന്നി എങ്കിലും താമസിച്ചു പോയാലും ശരീരം നീര് വൈക്കാതെ എത്തിച്ചേരണം എന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ട് അത് വേണ്ട എന്ന് വച്ചു.
ആ സന്തോഷ വാര്‍ത്ത എത്തി. കയര്‍  ഇന്ത്യ വിമാനത്തില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നവര്‍ കൌണ്ടര്‍ നമ്പര്‍ മൂന്നില്‍ എത്തിച്ചേരേണ്ടതാണ്. രക്ഷപെട്ടു. ഇത്രേം നേരം അങ്ങിനെ ഒരു ഫ്ലൈറ്റ് ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല ഇപ്പൊ അതിന്റെ പേരെങ്കിലും കേള്‍ക്കാന്‍ ആയല്ലോ. ഗ്യാസ് സിലിണ്ടര്‍ കിട്ടിയ വീട്ടമ്മയുടെ സന്തോഷ ഭാവത്തോടെ ആളുകള്‍ മൂന്നാം നമ്പര്‍ നോക്കി ഓടാന്‍ തുടങ്ങി കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ പോയവന്‍ ആണ് ആദ്യം ഓടിയത്. ഒരു അപകടത്തില്‍ ചെന്ന് ചാടാന്‍ മനുഷ്യന് എന്തൊരു ആവേശം.
മൂന്നാം നമ്പര്‍ കൌണ്ടര്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു. അവിടെ ആളുകള്‍ വരി തെറ്റാതെ അച്ചടക്കത്തോടെ നിക്കുന്നു. ഇനി ഇത് പോലെ അച്ചടക്കമുള്ള ഒരു ക്യൂ കാണണമെങ്കില്‍ നാട്ടില്‍ ബിവറേജസിനു മുന്നിലെ കഴിയൂ.
ഇടയ്ക്കു പൈലറ്റ് പോകുന്നത് കണ്ടു. നരസിംഹറാവുവിന്റെ അനന്തരവന്‍ ആണോ എന്നൊരു സംശയം. നീ ഒക്കെ അങ്ങ് വന്നേക്കു ഞാന്‍ അല്ലെ നിന്നെയൊക്കെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് എന്ന ഭാവം.
വിമാനത്തിനു അടുത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ടു മഹാരാജാവ് തല കുനിച്ചു എളിമയോടെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ നില്‍കുന്ന ചിത്രം. അമേരിക്കയുടെ മുന്നില്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ക്കു നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാര്‍ നിന്ന കാര്യം ഓര്‍മ വന്നു. വിമാനത്തിനു ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഏണിയില്‍ കയറുമ്പോള്‍ തോന്നി. ഇതിനെ ആണോ ജീവിതത്തില്‍ ഉയര്‍ച്ചകള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ പ്രതിസന്ധികള്‍ കൂടും എന്ന് പറയുന്നത്. ആലോചിച്ചത് ശെരി ആയിരുന്നു എന്ന് അകത്തു കയറിയപ്പോള്‍ മനസിലായി. വരവേല്‍ക്കാന്‍ നിന്ന എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് ഒരു പുഞ്ചിരി വാടകയ്ക്ക് എടുത്തു സമ്മാനിച്ചു. അതില്‍ ഒരു പരിഹാസം ആയിരുന്നോ . നിനക്കൊന്നും വേറെ പണി ഒന്നുമില്ലേ ഇങ്ങിനെ ഇടക്കൊക്കെ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു ഞങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാന്‍ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. സീറ്റ്‌ നമ്പര്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ എന്തോ അവരുടെ കയ്യിലെ കാശ് മുടക്കി എന്നെ നാടിലേക്ക് അയക്കുവാണോ എന്നൊരു സംശയം. അതോ ഇനി ഞാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തില്ല എന്ന് വല്ലതും കരുതിയോ? ആ എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ.
സീറ്റില്‍ ഇരുന്നപോള്‍ സമാധാനം ആയി. അങ്ങിനെ ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. എന്റെ സ്വന്തം ജന്മ നാട്. ഇരുപത്തഞ്ചു രൂപ പ്രതിദിന വരുമാനം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് പട്ടിണി ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാം എന്ന് കണ്ടു പിടിച്ച  പക്ഷെ തിന്നത് കളയാന്‍ കുറഞ്ഞത്‌ മുപ്പത്തഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയുടെ കക്കൂസ് എങ്കിലും വേണം എന്ന് കണ്ടു പിടിച്ച വലിയ ആസൂത്രണ കമ്മീഷന്‍ ഉള്ള നാട്ടിലേക്ക്, മാസത്തില്‍ 15 ഹര്‍ത്താല്‍ എങ്കിലും വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നാട്ടിലേക്ക്.പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ് പോയി. ഇതെന്തു പറ്റി. ഇനി ഇപ്പോള്‍ ഇത് കേരളത്തിലേക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് ആയതു കൊണ്ട് ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന പവര്‍ കട്ട്‌ ആണോ എന്തോ. ഭാഗ്യം ലൈറ്റ് വന്നു.
അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുറപ്പെടുന്നതിനുള്ള അറിയിപ്പ് കേട്ടു. എന്താ പറയുന്നതെന്ന് മനസിലായില്ല എങ്കിലും ഒരു ഏകദേശ രൂപം ഊഹിച്ചെടുത്തു. പണ്ടും ഊഹിക്കാന്‍ മിടുക്കനല്ലേ. ആടിന്റെ കഴുത്തില്‍ കത്തി വച്ചിട്ട് മൊല്ലാക്ക ബിസ്മി എന്ന് പറഞ്ഞു പ്രാര്‍ഥിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്നും മനസിലാവില്ല എങ്കിലും കാര്യം ആടിന്റെ കഴുത്തു വെട്ടല്‍ ആണെന്ന് അറിയാം. അത് പോലെ തന്നെ ഇതും. കുറേ നേരത്തെ പൊട്ടലും ചീറ്റലും ശബ്ധങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം കുറെ പേരുടെ സന്തോഷങ്ങളും ചുമന്നു വിമാനം മുകളിലേക്ക് പറന്നു പൊങ്ങി.
വിശന്നിട്ടു വയ്യാ. നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതാണ് സമാധാനിക്കു എന്നൊന്നും വയറിനോട് പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. ഇറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് ഒരു കുബൂസ് കഴിച്ചതാ. ഇവര്‍ ഇനി എപ്പോഴാ ഫുഡ്‌ തരുന്നത്. നാട്ടില്‍ ഹര്‍ത്താല്‍ എന്നെങ്ങാനും ന്യൂസ്‌ കേട്ടാല്‍ ഇനി ഇവരും കട തുറക്കാന്‍ പറ്റില്ല എന്നെങ്ങാനും പറയുമോ?
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉന്തു വണ്ടി തള്ളി വരുന്നത് കണ്ടു. ദൈവമേ രക്ഷപെട്ടു. വെജ് വേണോ നോണ്‍ വെജ് വേണോ? ഒന്ന് ആലോചിച്ചു  പുറത്തു നിന്ന് അങ്ങിനെ നോണ്‍ വെജ് കഴിക്കാറില്ല എങ്കിലും കയര്‍ ഇന്ത്യയിലെ യാത്രയല്ലേ വല്ല മംഗലാപുരവും ആവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ഇഷ്ടപെട്ട നോണ്‍ വെജ് അവസാനമായി കഴിക്കാന്‍ പറ്റി എന്ന് ആത്മാവിനു ഒരു ശാന്തി എങ്കിലും കിട്ടുമല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നോണ്‍ വെജ് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ചിക്കന്‍ ബിരിയാണിയാണ് സംഭവം. കുബ്ബൂസ് കടിച്ചു പറിച്ചു  പൊരി വെയിലത്ത്‌ പണി എടുക്കുമ്പോള്‍ വിശപ്പ്‌ കടിച്ചു പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവന്‍ ആയിരിക്കും പ്രവാസി എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാവണം ബിരിയാണി മൊത്തത്തില്‍ ഒന്ന് ഉരുട്ടി എടുത്താല്‍ ആകൃതിയില്‍ നാട്ടില്‍ കടയില്‍ കിട്ടുന്ന ലഡ്ഡു തോറ്റുപോകും. ചിക്കന്‍ ബിരിയാണിയില്‍ ചിക്കനു വേണ്ടി തകൃതിയായി തിരച്ചില്‍ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ എന്തോ ഒന്ന് തടഞ്ഞു. എടുത്തു വച്ച് റിസര്‍ച്ച് നടത്തി ഇത് ചിക്കന്‍ ആണോ? പക്ഷെ വേറെ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു. കാര്യമായ ഗവേഷണത്തിന് ശേഷം മനസിലായി അതൊരു പുഴുവാണ്‌. ഒരു വാളു തയ്യാറായി വന്നതാണ്‌ ഉള്ളില്‍  (ഒറിജിനല്‍ വാള്‍ അല്ല നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മറ്റേ വാള്‍). വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് അതിനെ അടക്കി. ഫുഡ്‌ കൊണ്ട് തന്ന ആ അന്നദാതാവിനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവരുടെ മുഖത്ത് കാലു മാറിപ്പോയ എം എല്‍ എ പഴയ നേതാവിനെ നേരിട്ട് കണ്ട ഭാവം. ഉടനെ മറുപടിയും വന്നു നിങ്ങള് കൊടുക്കുന്ന ടിക്കറ്റ്‌ കാശിനു ബിരിയാണിയില്‍ പുഴു അല്ലാതെ പുള്ളി പുലിയെ ഇട്ടു തരാന്‍ പറ്റുമോ? കൂടുതല്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ കൃത്യനിര്‍വഹണത്തിന് തടസം നിന്ന് എന്ന് പറഞ്ഞു നാട്ടില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ജയിലില്‍ എങ്ങാനും കൊണ്ട് അടച്ചാലോ? രെണ്ട്‌ മാസത്തെ ലീവിന് പോയിട്ട് തിരുവനന്തപുരത്തും, ഡല്‍ഹിയിലും ഏമാന്മാരുടെ പിന്നാലെ നാടക്കാന്‍ വയ്യാ. നേതാക്കന്മാരൊക്കെ പ്രവാസിക്കുവേണ്ടി പ്രസ്താവന ഇറക്കും, വിലപിക്കും, ഇടക്കൊക്കെ പര്യടനത്തിനു വന്നു പ്രവാസി നല്‍കുന്ന സ്വീകരണങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങി ചിരിച്ചു ചന്തിയിലെ പൊടിയും തട്ടി  പോകാറുമുണ്ട്. പക്ഷേ സമയം ആവുമ്പോള്‍ ആരേം ചിലപ്പോള്‍ കണ്ടില്ലാന്നു വരും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കയര്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു വന്ന സഹമുറിയനെ പ്രാകി കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് ഇരുന്നു.
കുറച്ചു നേരം കൂടെ പറന്നു കഴിഞ്ഞപോള്‍ എവിടെയോ നിറുത്താന്‍ ഉള്ള പുറപ്പാടിലാണ് എന്ന് മനസിലായി. നമ്മുടെ പ്രൈവറ്റ് ബസ്‌ പോലെ ആണല്ലോ ഇതും. ഒരു വ്യത്യാസമേ ഉള്ളൂ അതില്‍ കിളി വിളിച്ചു കൂവും ഇതില്‍ വിളിച്ചു കൂവല്‍ ഇല്ല. മണിക്കൂര്‍ ഒന്നായി, രെണ്ടായി, മൂന്നായി ഈ അടുത്തൊന്നും പോകാന്‍ തയ്യാറല്ലെ. ഒന്ന് കൂടെ മുഖം മിനുക്കി സൌന്ദര്യം അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസ്സിനോട് കാര്യം തിരക്കി.
എന്തു പറ്റി ? ഉടനെ പുറപ്പെടില്ലേ ?
വേറെ ഒരു വിമാനത്തിന്റെ ചിറകു തകരാറില്‍ ആണ്. അത് കൊണ്ട് ഇതിന്റെ ചിറകു എടുത്തു അതിനു ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു അത് പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നു ചിറകു തരുമ്പോള്‍ ഇത് പോകും.
ഈശ്വരാ, അങ്ങിനെ ഒക്കെ ഉണ്ടോ? അങ്ങിനെയോകെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമോ? ചോദ്യം ഉച്ചത്തില്‍ ആയി പോയി ഉടനെ അവരുടെ മറുപടിയും വന്നു.
പിന്നല്ലാതെ നിങ്ങള്‍ എന്ത് കരുതി കയര്‍ ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച്. ഒരേ സീറ്റ്‌ ഒരേ ടൈമില്‍ രെണ്ട്‌ യാത്രക്കാര്‍ക്ക് കൊടുക്കാറുണ്ട്, ഇനി സീറ്റ്‌ ഇല്ലെങ്കില്‍ ചെയര്‍ ഇട്ടെങ്കിലും ആളുകളെ യാത്ര അയക്കും, ഷേടുളില്‍ ഇല്ലാത്ത എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ യാത്രക്കാരെ ഇറക്കി ബസില്‍ കയറ്റി വിട്ടിട്ടുണ്ട്, അങ്ങിനെ എത്ര എത്ര സേവനങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവരാ ഞങ്ങള്‍ അപ്പോള്‍ ഇതൊകെ വളരെ നിസ്സാരമല്ലേ.
പലപ്പോഴും ഇല്ലാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞു സമരം ചെയ്തു അവസാനം ഒരു കാര്യവും നേടാതെ സമരം അവസാനിപ്പിച്ചു മറ്റു വിമാന കമ്പനികള്‍ക്ക് ലാഭം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്ന ഒരു സേവനം കൂടെ നിങ്ങള്‍ ചെയ്യാറുണ്ട് എന്ന് പറയാന്‍ നാവു പോന്തിയതാണ്. പക്ഷേ വേണ്ട അത് പുലിവാലാവും.
അറുപതു ദിവസത്തെ അവധിയില്‍ രെണ്ട്‌ ദിവസം കയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് സംഭാവന നല്‍കിയ ചാരിതാര്ത്യത്തില്‍ കണ്ണടച്ച് ഇരുന്നു. പിന്നെയും വിശപ്പും ദാഹവും പുറത്തേക്കു വന്നു. കഴിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്ന് ചോദിക്കാം. ചോദിച്ചില്ല എന്ന് വരാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. കിട്ടില്ല എന്നറിയാം. നേതാവിന്റെ കൂടന്കുളം സന്ദര്‍ശനം മനസ്സില്‍ വന്നു. എല്ലാരേം ധിക്കരിച്ചു പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ തന്നെ അറിയാം വഴിയില്‍ തടയുമെന്ന്. എന്നാലും പുറപ്പെട്ടാല്‍ ഒരു ഹീറോ പരിവേഷം കിട്ടുകയും ചെയ്യും. നഷ്ടപെടാന്‍ എന്താ ഉള്ളത് പോയാല്‍ ഒരു വാക്ക്, പക്ഷെ ചോദിച്ചാല്‍ മറ്റു യാത്രക്കാര്‍ക്ക് ഇടയില്‍ ഒരു ഹീറോ.കണ്ണുകള്‍  സൌന്ദര്യ മത്സരത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു വന്ന എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസിനെ അന്വേഷിച്ചു. കിട്ടിയ സമയത്തിന് പുറത്തിറങ്ങി എന്തോ വെട്ടി വിഴുങ്ങി വന്നു ആരോഗ്യത്തോടെ മറ്റുള്ള ഹോസ്റ്റെസ്സിനോട്  സൊറ പറഞ്ഞിരുന്നവരെ വിളിച്ചു.
പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മുള്ളാന്‍ മുട്ടിയാല്‍ ടീച്ചറെ പേടിയോടെ വിളിക്കുന്നത്‌ ഓര്‍ത്തു പോയി.
എന്തായാലും ഇപ്പോള്‍ ഒന്നും ഇത് പോകും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല നല്ല വിശപ്പും, ദാഹവും, എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാനും, കുടിക്കാനും തരണം (ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും ഭിക്ഷ എടുത്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഇനി ഒരു തെണ്ടിയും മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിക്കില്ല ആ ഒരു തൊഴില്‍ മാത്രം ചെയ്തില്ല എന്ന വിഷമവും കയര്‍ ഇന്ത്യ തീര്‍ത്തു.).
അതിനു ഞാന്‍ എവിടെ പോകാനാണ് . കൊണ്ട് വന്നതൊക്കെ നേരത്തെ തന്നു തീര്‍ത്തു. ഇനി ഒന്നും ബാക്കി ഇരുപ്പില്ല. സര്‍ക്കാര്‍ ഖജനാവ് പോലെയാണ് ഇപ്പോള്‍ അടുക്കളയിലെ അവസ്ഥ. അവിടെ അടങ്ങി ഇരിക്ക്. ഉടനെ പുറപ്പെടും.
പിന്നില്‍ ഏതോ കൈ കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു സമാധാനം അതിനു ഇരിക്കാമെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്ക് കഴിയില്ല. കണ്ണടച്ച് ഇരുന്നു ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു. എത്ര ദൈവങ്ങളുണ്ട്‌ അവരൊക്കെ ഈ ആകാശത്തു താമസിക്കുന്നു എന്നല്ലേ വിശ്വാസം. അങ്ങിനെ എങ്കില്‍ ഈ കയര്‍ ഇന്ത്യയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നവരുടെ കരച്ചില്‍ കേട്ട് അവര് വന്നു നോക്കേണ്ടതല്ലേ. വെറുതെ ആവും അവരൊക്കെ ആകാശത്ത് താമസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ സ്ഥിരമായി കയര്‍ ഇന്ത്യ യാത്രക്കാരുടെ കരച്ചില്‍ കേട്ട് ശല്യം സഹിക്ക വയ്യാതെ അവര് വല്ല പാതാളത്തിലും താമസിക്കാന്‍ പോയിട്ടുണ്ടാവും. കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കുന്നതിനു അവര്‍ക്കും ഇല്ലേ ഒരു പരിധിയൊക്കെ.
വിശ്വാസികളെ അവിശ്വാസി ആക്കി മാറ്റുന്നത് ദൈവത്തിനു ഇഷ്ടപെടാത്ത കൊണ്ടാവും ഫ്ലൈറ്റ് പുറപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങുന്നു എന്ന് പൈലറ്റ് പറയുന്നത് കേട്ടു. എല്ലാവരും ബെല്‍റ്റ്‌ മുറുക്കുന്ന തിരക്കില്‍ ആണ്. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞു വയറു ഒത്തിരി താഴെ പോയത് കൊണ്ടാവും പലര്‍ക്കും കുറെ സമയം വേണ്ടി വന്നു അത് മുറുക്കാന്‍. ചിലര് അളവിനെക്കാളും കൂടുതല്‍ മുറുക്കി കാണണം. വിശന്നാല്‍  മുണ്ട് മുറുക്കി ഉടുത് ആരേം അറിയിക്കാതെ നടക്കണം എന്നല്ലേ പഴമക്കാര് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
വിശപ്പ്‌ കാരണം ആയിരിക്കും അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി. നല്ല മാലിന്യ ദുര്‍ഗന്ധം മൂക്കില്‍ തുളച്ചു കയറിയപ്പോള്‍ അറിയാതെ ഉണര്‍ന്നു. കേരളം എത്തിയല്ലോ ദൈവമേ. അപ്പോഴേക്കും പൈലറ്റ് ഏമാന്റെ അറിയിപ്പും വന്നു. കേരളത്തിന്റെ തൊട്ടു മുകളില്‍ പറക്കുകയാണ്. എല്ലാവരും വീണ്ടും ബെല്‍റ്റ്‌ മുറുക്കി റെഡി ആയി ഇരിക്കണം. എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ആര്‍ക്കാവും വിമാനത്താവളത്തില്‍ നിന്ന്  കൂട്ടി  പോകാന്‍ നറുക്ക് വീഴുക. ഭാര്യക്കും മക്കള്‍ക്കും ആണോ? അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ആണോ? അതോ അനിയനും ഭാര്യയും അവര്‍ക്കാണോ? മനസ് കോടീശ്വരന്‍ പരിപാടിയിലെ സുരേഷ് ഗോപി ആവാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ അടക്കി നിറുത്തി പ്രാര്‍ഥിച്ചു. ഈശ്വരാ ആരുടെ കൂടെ എങ്കിലും വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ തയ്യാര്‍ ആണ്. പക്ഷെ മംഗലാപുരം ആവര്‍ത്തിച്ചു നഷ്ടപരിഹാരത്തിനായി എന്റെ കുടുംബത്തെ  ഇവരുടെ ഓഫീസുകളില്‍ അലയാന്‍ മാത്രം അനുവധിക്കരുതെ. അവരെ വഴിയാധാരമാക്കല്ലേ.
അവസാനം അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി പോലെ വിമാനം തിരുവനന്തപുരത്ത് നിലം തൊട്ടു. എല്ലാ ഈശ്വരന്മാര്‍ക്കും നന്ദി. അപ്പൊ ദെ ഒരു യാത്രക്കാരന്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന്  എന്തോ പറയുന്നു. എന്താണാവോ?
പ്രിയപ്പെട്ട യാത്രക്കാരെ. വര്‍ഷങ്ങള്‍ മരുഭൂമിയില്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട്, നമ്മുടെ നാടിന്റെ സ്വന്തം എന്ന് കരുതിയാണ് നമ്മള്‍  കയര്‍ ഇന്ത്യയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് പക്ഷേ  നമുക്ക് എന്നും അവഗണനകള്‍ മാത്രം. ഇന്നലെ രാവിലെ എത്തേണ്ട നാം ഇന്ന് രാവിലെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. കുടിവെള്ളവും ഭക്ഷണവും പോലും നമുക്ക് കിട്ടിയില്ല. നല്ല രീതിയില്‍ ആരും പെരുമാറുന്നു പോലുമില്ല. ഇതിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കാന്‍ എല്ലാവരും കുറച്ചു നേരം കൂടെ വിമാനത്തില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാതെ ഇരിക്കാം.
സംഗതി ശെരിയാണല്ലോ. എല്ലാവരും ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാത്രം എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്‌ ശെരിയല്ല.  നേതാവിന്റെ വീട്ടിന്റെ ചുമരില്‍ പട്ടി മുള്ളിയാല്‍ ആ പേരില്‍ ഒരു ഹര്ത്താല് നടത്തുന്നവരല്ലേ. ഇത് ഒരു ന്യായമായ ആവശ്യമല്ലേ ഇതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കണം. കുറച്ചു നേരം അങ്ങിനെ ഇരുന്നു.
പുറത്തു ആകെ ബഹളവും, ഉന്തും തള്ളും. എമാന്മാരെല്ലാം ഓടി വന്നിട്ടുണ്ട്. പൈലടിനെ എന്തിനു ആക്രമിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നൊക്കെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഏമാന്മാര്‍ ചോദിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാം. ഈശ്വരാ അങ്ങിനെ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായില്ലല്ലോ. അതെപ്പോള്‍? മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്നാണു ഏമാന്മാരുടെ ആവശ്യം. അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ. ചിലര്‍ക്ക് അത്യാവശ്യം കൈക്കൂലി കിട്ടുന്നുണ്ട്‌. ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ ഭാര്യയും മക്കളും ഉണ്ട് അവരുടെ കൂടെ  സകുടുംബം, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക്  പൊരി വെയിലത്ത്‌ പണി എടുത്തു കുടുംബത്തെ കാണാന്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്നു വരുന്നവന്റെ നേരെ തന്റെ കര്തവ്യ ബോധം കാണിച്ചില്ലെങ്കില്‍ എങ്ങിനെ ശെരിയാവും. കര്‍ത്തവ്യം എന്ന് വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ അവരൊക്കെ പുലികള്‍ അല്ലെ. ഹെല്‍മെറ്റ്‌ വൈക്കാത്തവന്‍, 50 രൂപ പോക്കറ്റ്‌ അടിക്കുന്നവന്‍, എന്തിനു  പറയുന്നു വിശക്കുന്ന കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി അഞ്ചിനോ, പത്തിനോ ശരീരം വില്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ പോലും ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിച്ചു കടമയും കൈ കരുത്തും തീര്‍ക്കുന്നവര്‍ കോടികള്‍ മുക്കി ഞെളിഞ്ഞു നടക്കുന്നവരെ കണ്ടാല്‍ സല്യൂട്ട് ചെയ്തു കടമ ചെയ്യുന്നവര്‍  അവര്‍ക്ക് അവരുടെ ജോലി ചെയ്യണ്ടേ. ആരെ എങ്കിലും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു വീര്യം തെളിയിക്കണ്ടേ.
പിന്നെയും കേള്‍ക്കുന്നു എന്തൊക്കെയോ ബഹളങ്ങള്‍ മുന്‍വശത്ത് ...
നിങ്ങള്‍ വിമാനം റാഞ്ചാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്ന്  മെസ്സേജ് വന്നു.നിങ്ങളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തേ പറ്റൂ.
212 പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ജീവന്‍ പണയം വച്ച് ഇതില്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു ഈ സാധനം റാഞ്ചാന്‍ ശ്രമിച്ചത് ഒരു തെറ്റല്ലേ. ഇനി ഇപ്പോള്‍ എന്ത് ചെയ്യും. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാം ശാന്തമായി ഓരോരുത്തര്‍ ആയിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി.
വെളിയില്‍ എത്തിയതും കണ്ടു, നറുക്ക് ഭാര്യക്കാണ് വീണത്‌. ഓടി ചെന്ന് എല്ലാവരെയും കെട്ടി പിടിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ ദൈവത്തോടെ ഒന്ന് കൂടെ നന്ദി പറഞ്ഞു.
എന്തായിരുന്നു വിമാനത്തിലെ ബഹളം? ഞങ്ങള്‍ എത്ര സമയമായി കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു.
ഓ, അതൊരു വിമാനം റാഞ്ചല്‍ ആയിരുന്നു. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ ഒരു കൈകുഞ്ഞു കരഞ്ഞതിന്റെ ശബ്ദം കോക്പിറ്റില്‍ ഇരുന്ന പൈലറ്റിന്റെ പണി തടസപ്പെടുത്തുകയും അത് മൂലം കയര്‍ ഇന്ത്യ കമ്പനിക്കു ഒരുപാട് നഷ്ടം വരികയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് ആ കുഞ്ഞിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ബാക്കിയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇനിമേലാല്‍ കയര്‍ ഇന്ത്യ വിമാനത്തില്‍ കരഞ്ഞു പോകരുത് എന്ന് വാര്‍ണിംഗ് കൊടുത്തു വിട്ടു.
നീ വാ നമുക്ക് പോകാം. കയ്യില്‍ ഇരുന്ന കയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ ടിക്കറ്റ്‌ കുപ്പത്തൊട്ടിയില്‍ എറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു ഭാരം തലയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്‌ പോലെ. ഇനി ഫ്ലൈറ്റ് ഇല്ലാത്ത കാലം വന്നാലും നടന്നു വന്നാലും ഇതില്‍ വരത്തില്ല എന്നൊരു ശപഥവും എടുത്തു നടന്നു തുടങ്ങി....
Posted by Sajeed Noohkhan at 20:57 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
പ്രണയ ദുരന്തങ്ങള്‍... പ്രണയമെന്നൊരു പവിത്രാനുഭൂതി...
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.