en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml fa en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml el en ml az ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fr el ml en sq ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml fa en ml ml ml ml ml ml fa en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml hu en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml fa el en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml en en ml ml sv en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml de ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ja ml ml en en en en es ml en en de da en da cs en en cs da en en en fr cs da da en ml ml ml ml ml ml ml ml sq ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en cs cs en en en de da da en da cs cs en en cs cs da da cs en en cs en cs da en en en cs cs da en cs da en da en en en en en en en
സത്യത്തിൽ പുരുഷന്മാർ വളരെ നല്ലവരാണ് കാരണം
1 - ചെറുപ്പക്കാരി ആയാലും, ആന്റിമാരായാലും എത്രപേർ വന്നു പ്രണയിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാലും ദേഷ്യപ്പെടില്ല, ചെരുപ്പ് ഊരി അടിക്കില്ല..ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എങ്കിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്ന് സമാധാനപരമായി പറയും...
2 - ബസിൽ കയറിയാൽ ആണുങ്ങളുടെ സീറ്റിൽ സ്ത്രീകൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ കണ്ടക്ടറോട് പരാതി പറയില്ല..അടുത്ത് ഒരു സ്ത്രീ വന്നു ഇരുന്നാലും മുഖം ചുളിക്കില്ല..
3- ഭാര്യയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും  എത്ര തല്ലു കിട്ടിയാലും  ഒരിക്കലും പുറത്ത് ആരോടും പോയി വിഷമം പറയില്ല..
4 -  സ്വത്ത് എല്ലാം ഭാര്യയുടെ പേരിൽ വാങ്ങിയിട്ട് ഇൻഷുറൻസ് മാത്രം തന്റെ പേരിൽ എടുക്കുന്ന പാവങ്ങൾ..
5 - ലിഫ്റ്റ്‌ ചോദിച്ചു ഏതു പെണ്ണ് കൈ കാണിച്ചാലും മുഷിയുകയോ വഴക്ക് പറയുകയോ ചെയ്യാറില്ല..
6 - ഏതൊരു അച്ഛനും മകനെ സ്വകാര്യമായി  വിളിച്ചു  " നിന്റെ ഭാര്യ നിന്നെ നന്നായിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ടോ" എന്ന് സംശയത്തിൽ ചോദിക്കാറില്ല..
7 - തന്റെ മൊബൈലിനു താൻ തന്നെ റീചാർജ് ചെയ്യുന്നവർ...
8 - കാമുകി നൂറു വട്ടം നിനക്ക് വട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാലും ചിരിക്കും പക്ഷെ തിരിച്ചു ഒരിക്കൽ പോലും ചോദിക്കില്ല (വിവരം അറിയും)
9 - സീരിയൽ കഴിഞ്ഞു വരും വരെ വിശന്നു കാത്തിരിക്കുന്ന പാവങ്ങൾ..
10 - സീരിയൽ കാരണം എത്രയോ നല്ല ക്രിക്കറ്റ് കളികൾ കാണാൻ ആവാതെ പോയ ദുർഭാഗ്യർ.
വായിച്ചതിന്റെ പരിഭാഷ. ഒരല്പം കൂട്ടി കലർത്തി. ശെരിയായിരിക്കാം അല്ലായിരിക്കാം.. എന്തരോ എന്തോ...
ഫേസ് ബുക്ക്‌ തുറന്നാൽ എല്ലായിടത്തും വർഗീയ ചർച്ചകൾ, ആകെ ഒരു ആശ്വാസത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്ന പോണ്‍ സൈറ്റുകളും സർക്കാർ നിരോധിച്ചു. അയാൾക്ക്  ആകെ മടുത്തു തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഫേസ് ബുക്കിൽ കയറാതെ എങ്ങിനെ ജീവിക്കാനാവും. അപ്പോൾ  അയാളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ആശയം ഉടലെടുത്തു. ഫേസ് ബുക്കിന്റെ അതേ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് എന്ത് കൊണ്ട് പൊതുജനങ്ങളോട് ഇടപഴകിക്കൂടാ.
അങ്ങിനെ അയാൾ തെരുവിലേക്കിറങ്ങി. തന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ആവാമോ എന്ന് അഭ്യർഥിച്ചു. ചിലർ സമ്മതിച്ചു..സമ്മതിച്ചവരെ എല്ലാ ദിവസവും തേടി കണ്ടുപിടിച്ചു  അയാൾ സ്റ്റാറ്റസ് വെളിപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. കക്കൂസിൽ ഇരുന്നാൽ ഫോണ്‍ ചെയ്തു ഞാൻ കക്കൂസിലാണ് എന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങി, പുറത്തിറങ്ങിയാൽ രാവിലെ എന്ത് കഴിച്ചു, ഉച്ചക്ക് എന്ത് കഴിച്ചു ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ എന്തൊക്കെ ചെയ്തു, ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ എന്താണ് തോന്നുന്നത്, ഇനി എന്ത് ചെയ്യും, ഇന്ന് ആരെ കാണും അങ്ങിനെ എല്ലാ സ്റ്റാറ്റസും ഓടി നടന്നു പറയാൻ തുടങ്ങി..
ഒറ്റക്കും, കുടുംബത്തെ കൂട്ടിയും, വളർത്തു നായയുടെയും, പട്ടിയെ കുളിപ്പിക്കുന്നതും, വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതും, ഷോപ്പിംഗ്‌ നടത്തുന്നതും, വലിയ കടകളുടെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നതും തിന്നുന്നതിന്റെയും, കുടിക്കുന്നതിന്റെയും എന്ന് വേണ്ട സകലതിന്റെയും ഫോട്ടോ എടുത്തു ആളുകൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി..കൊള്ളാം എന്നുള്ള അവരുടെ മറുപടികൾ കേട്ട് അയാൾ പുളകിതനായി.
ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു അയാൾ തംസ് അപ്പ്‌ എന്ന് പെരുവിരൽ ഉയർത്തി തന്റെ ലൈക്‌ അറിയിച്ചു, തന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞു ആനന്ദിച്ചു..
കൊള്ളാം എല്ലാം ഏതാണ്ട് അതുപോലെ വരുന്നുണ്ട്..അയാൾക്ക് സമാധാനമായി..ഇതിനിടയ്ക്ക്  അയാൾക്ക് നാല് ഫോളോവെഴ്സ് ഉണ്ടായി.പക്ഷേ അവർ ആരൊക്കെ എന്നറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അയാൾ പകച്ചു പോയത്...
രെണ്ട്‌ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ , ഒരു സ്വകാര്യ ഡിറ്റകടീവ് പിന്നെയൊരു മാനസിക രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറും.
ഇടയ്ക്ക് കുറച്ചു പേർ അണ്‍ ഫ്രണ്ട് ചെയ്തു പോയി..അത് അയാളുടെ ഭാര്യയും മക്കളും..അവർ അയാളുടെ വാളിൽ അവസാനം ഇട്ട അവരുടെ സ്റ്റാറ്റസ് ഇതായിരുന്നു "നിങ്ങൾക്ക് ഭ്രാന്താണ് ഒരു വട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്"
ബഷീറിന്റെ മതിലുകൾ നോവൽ വായിക്കാത്തവരോ  അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ തന്നെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്ക്കാരം കാണാത്ത മലയാളികൾ ഉണ്ടാവില്ല..മുഖം കാണാതെ ഒരു ജയിലിനുള്ളിൽ പ്രണയിക്കുന്ന രെണ്ട്‌പേരുടെ കഥ ബേപ്പൂർ സുൽത്താൻ അന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പലർക്കും അതൊരു വിസ്മയമായത് ആ കഥയിലെ പുതുമ കൊണ്ടാണ്. ഹൃദയസ്പർശിയായ ആ യഥാർത്ഥ പ്രണയകഥയുടെ അടുത്ത് പോലും എത്തില്ലെങ്കിലും ഇന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലെ ഇൻബോക്സിൽ  അതിന്റെ ഡൂപ്ലിക്കെറ്റ് വെർഷൻ പ്രണയങ്ങൾ ഒരുപാട് അരങ്ങേറുന്നുണ്ട്....
ഹായ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, ചിരി സ്മൈലികളും, വിഷാദ സ്മൈലികളുമായി കയറി കയറി ഉമ്മ വയ്ക്കട്ടെ എന്ന ചോദ്യം പിന്നെ ചവറു പോലെ ഉമ്മകൾ നിറഞ്ഞു, ഉടു തുണിയും നിറവും കടന്നു, ശരീരത്തിന്റെ ആകൃതിയും, അടയാളങ്ങളും പങ്കിട്ടു വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തിയും കെടുത്തിയും കത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ പോലും മിക്കതിലും മുഖം കാണാതെ ആവും ഇതൊക്കെ.. പുട്ടും, ചപ്പാത്തിയും , ഇടിയപ്പവും, നൂഡിൽസ് അങ്ങിനെ എല്ലാം ഇൻസ്റ്റന്റ് ആയി വയറ്റിന്റെ വിശപ്പ്‌ അടക്കുന്നവർക്ക്  സമയക്കുറവു കാരണം ശരീരത്തിന്റെ വിശപ്പ്‌ അടക്കുന്ന സെക്സും ഇൻസ്റ്റന്റ് ആയതിൽ അതിശയോക്തി ഒന്നുമില്ല. അവസാനം ഒരു ചേയിൽ അത് ഒടുങ്ങും..
ഉടുതുണി മാറുന്ന പോലെ, ഫോണും വാഹനങ്ങളും പുതിയ മോഡൽ വരുമ്പോൾ പഴയതു   മാറുന്നത് പോലെ അത്തരം പ്രണയങ്ങൾ  പുതിയത് നോക്കി ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും..മേൽപറഞ്ഞ മുഖം പോലും കാണാത്തത്തിന്റെ കുറച്ചു കൂടി കടന്ന വെർഷൻ ഫോട്ടോ ഷെയറിംഗ്, വീഡിയോ ഷെയറിംഗ് എന്നൊക്കെ പോകാറുണ്ട് പലപ്പോഴും അത്തരം പ്രണയങ്ങളിൽ ഒരു ബ്രേക്ക്‌ വരുമ്പോൾ 90% കേസുകളിലും പണി കിട്ടാറുണ്ട്. ഇണയെ പരമാവധി ഉപയോഗിക്കുക അത് കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് പങ്കു വച്ച് രസിക്കുക എന്ന ഏറ്റവും നീചമായ ഒരു പ്രക്രിയയായി ഇന്നത്തെ പ്രണയങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ പരിണിത ഫലമായി മാനഹാനി ഭയന്ന് മരണത്തെ പുല്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടി വരുന്നു..
ഭൂമിക്കു അതിന്റെ അച്ചുതണ്ട് എന്നത് പോലെയാണ് പ്രണയം. പ്രണയം എന്ന മഹത്തായ അനുഭൂതിയാണ് മനുഷ്യനെ നിലനിർത്തുന്നത്. പക്ഷേ അതിലെ കാപട്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയേണ്ടത് അവരവരുടെ തന്നെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. പ്രണയം രതിയിലേക്ക് എത്തുന്നത് അതിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ  ചിന്തയായ ഇണയിൽ തന്നെ അർപ്പിക്കുക എന്ന ഉജ്വല ഭാവത്തിൽ എത്തുമ്പോഴാണ്. പക്ഷേ അതിലേക്കു എത്തും മുൻപ് കണ്ടു പിടിച്ച ആൾ എത്ര വിശ്വാസയോഗ്യനാണ് എന്ന് അവരവർ തന്നെ മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാതെ നാല് ഹായ് പറയും മുൻപ് അവിടെ രതി പൊട്ടി മുളയ്ക്കില്ല. മുളയ്ക്കുന്നു എങ്കിൽ അതിനെ രതി എന്നല്ല രതി വൈകൃതം എന്ന് മാത്രമേ പറയാനാകൂ.. ദിവസവും മുഖത്തോടു മുഖം കാണുന്നവരെ തന്നെ മനസിലാക്കാനുള്ള, സമയമോ കഴിവോ നമുക്കില്ല. അപ്പോൾ മുഖം പോലും അറിയാത്ത ഒരാളെ മനസിലാക്കാൻ എത്ര പണിപ്പെടണം.
സ്വയം സൂക്ഷിക്കുക. മനുഷ്യ നന്മക്കായി ഉണ്ടായ സാങ്കേതിക വികസനങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ മനുഷ്യരെ എങ്ങിനെ ദ്രോഹിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ കാലമാണ് ഇത്. അതിനു ഇരയാവാതെ സ്വയം കാത്തു കൊള്ളുക..പ്രണയിക്കുക ആത്മാർത്ഥമായി. അതിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ കടക്കുന്നതിനു മുൻപ് നിങ്ങളെ പുണർന്നിരിക്കുന്ന കൈകൾ എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതമെന്ന്, എത്രത്തോളം ആത്മാർത്ഥത ഉള്ളതെന്ന് മനസിലാക്കുക.. പ്രണയം ഒരിക്കലും തെറ്റല്ല പക്ഷേ പ്രണയിക്കുന്നവരിൽ പലരും തെറ്റാണ് എന്നറിയുക..
ഉജ്ജയിനിലെ രാജാവായിരുന്ന വിക്രമാധിത്യനെയും, രാജാവിന്റെ തോളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന വേതാളത്തിന്റെയും കഥ അറിയാത്തവർ ആരും  ഉണ്ടാവില്ല. ഓരോ രാവിലും രാജാവിന്റെ തോളിലിരുന്നു വേതാളം ഒരു കഥ പറയും. കഥയുടെ അവസാനം ഒരു ചോദ്യവും. ആ ചോദ്യത്തിനു രാജാവ് ശെരിയുത്തരം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ രാജാവിന്റെ തല പൊട്ടി ചിതറും.ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് ഈ കഥകൾ അന്യം നിന്ന് പോയെങ്കിലും നമുക്ക് ഇതൊക്കെ മറക്കാൻ കഴിയുമോ.
ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒരു വിക്രമ വേതാള കഥ കേൾക്കാം..... ഇവിടെ വിക്രമാധിത്യ രാജാവിനു പകരം നമ്മുടെ സ്വന്തം ശശിയും, യഥാർത്ഥ വേതാളവും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നാൽ എങ്ങിനെ ഉണ്ടാവും എങ്ങിനെയാവും എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം...
(ഒരു പട്ടി ഓരി  ഇടുന്ന ശബ്ദം കുറച്ചു ചീവീടുകൾ ചിലക്കുന്ന ശബ്ദം ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടിൽ)
ശശി : ഫാ, പട്ടി കുരക്കല്ലേ, വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ.
ശശി പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഒരു വലിയ വെളിച്ചവും  അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയും കേട്ട് ശശി ഒന്ന് ഞെട്ടി..
അടിച്ച സാധനത്തിന്റെ കെട്ടു തലയിൽ  നിന്നും ഇറങ്ങി മണ്ണിലേക്ക് ലയിച്ചു പോകുമോ എന്ന് ശശിക്ക് തോന്നി. ശശിയുടെ ചിന്ത   മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഇതാരാ ഈ പാതി രാത്രിയിൽ ഇങ്ങിനെ ചിരിക്കുന്നത്. എം. ജി. ശ്രീകുമാറോ. പയിനായിരം രൂപ തരാൻ വന്നതാണോ.. ശോ, ഞാൻ എന്തൊരു മണ്ടൻ ആ ചിരി ഇങ്ങിനെ  അല്ലല്ലോ. ഹി ഹി ഹി .എന്നല്ലേ.. ആ വെളിച്ചം എന്താണ്. . ഈശ്വരാ ഇനി വല്ല സോളാർ  വെളിച്ചവും ആണോ അത്. സോളാർ വെളിച്ചം  കണ്ടവർ ആരും മനസമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒരല്പം  ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ശശി  ആ വെളിച്ചം നോക്കി ചോദിച്ചു...
ശശി: ആരാടാ  അവിടെ, ധൈര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പോയതിനു ശേഷം വാടാ...ഹല്ലാ പിന്നെ എന്നോടാ കളി. ശശി ആരാന്നു നിനക്ക് .അറിയില്ല..
പിന്നെയും ആ ചിരി ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ കേട്ടു
വേതാളം :ഹഹഹഹഹഹ് ശശി ഇതു ഞാൻ ആണ് വേതാളം.നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി വന്നതാണ് ഞാൻ.
ശശി: ഇന്നാ കാണു. ഇനി എന്നെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് നിനക്ക് വിഷമം തോന്നണ്ട. കണ്ടിട്ട് പൊക്കൊ..
അപ്പോഴേക്കും  വേതാളം ഓടി വന്നു ശശിയുടെ തോളത്തു കയറി കിടപ്പായി..
ശശി:  ശോ, പറഞ്ഞതും തോളത്തു കയറി കിടപ്പ് തുടങ്ങിയോ..  തോളത്തു നിന്ന് ഇറങ്ങു, അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ , സോളാർ, വിലക്കയറ്റം, സ്വർണ കടത്തു, കൊട്ടേഷൻ ടീം, അങ്ങിനെ നൂറു കൂട്ടം കാര്യങ്ങൾ പാവം ഈ ശശിയുടെ തോളത്തു കിടപ്പുണ്ട് അതിനിടക്ക് നീയും കൂടെ കേറി കിടന്നാൽ എങ്ങിനെയാ.
വേതാളം : അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം പക്ഷേ എന്റെ ഒരു രീതി ഇങ്ങിനെ ആണ്. തോളത്തെ കിടക്കൂ..
ശശി: ങാ , നീ എവിടേലും കിടന്നോ. പക്ഷേ സാധനം മാത്രം ചോദിക്കരുത്. കുപ്പിയിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ച് കഴുകി കുടിച്ചിട്ടാ ഞാൻ വരുന്നത്.
വേതാളം : എനിക്ക് സാധനമൊന്നും വേണ്ട. ദിവസവും ഇങ്ങിനെ കുടിക്കാൻ നിനക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് കാശ്.
ശശി: മൊത്തം കാശും എന്റേതാണ് എന്ന് ആര് പറഞ്ഞു. ഷെയർ ഇട്ടല്ലേ അടിക്കുന്നത്.
വേതാളം: ഈ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ അതിനു മാത്രം ഷെയർ ഇടാൻ ആളുണ്ടോ?
ശശി: ഹഹഹഹഹഹ്, നീ എവിടത്തെ  വേതാളം ആണ്. പണ്ടത്തെ പോലെ ഒന്നും അല്ല. ഞങ്ങൾ കുടിയന്മാർക്ക് ഇപ്പൊ സ്വന്തമായിട്ട് വെബ്സൈറ്റ് ഉണ്ട്. അതിൽ എല്ലാവരും രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിൽ കയറി നോക്കിയാൽ ഷെയർ ഇടാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവന്മാര് രാവിലെ മുതൽ ഓണ്‍ലൈനിൽ  കാണും. ആരുടെ കൂടെ എങ്കിലും ചേർന്ന് സാധനം വാങ്ങിച്ചു അടിക്കും. പിന്നെ രെണ്ട്‌ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചു ഷെയർ ഇടുന്നവന്മാര് നല്ല കമ്പനി ആവും. അവന്മാരുടെ ഇമെയിൽ അഡ്രസ്‌ ഉണ്ട് , മെയിൽ അയച്ചാൽ ഷെയർ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവന്മാര് പറന്നു വരും അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു പോകും.
വേതാളം : ഹഹഹഹ , കൊള്ളാം നല്ല മുന്നേറ്റം. നിങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാതിരുന്നുകൂടെ?
ശശി: ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ നിത്യ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്  വെള്ളമടിയും,പൊറോട്ടയും, അതില്ലാതെ ആയാൽ പിന്നെ മലയാളി ഇല്ല. അതൊക്കെ പോട്ടെ നീ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് പോ.
വേതാളം: ഞാൻ ഒരു കഥ പറയാം.
ശശി: തള്ളേ , നീ അപ്പൊ ശെരിക്കും കഥ പറയുന്ന ആ വേതാളം തന്നെ അല്ലെ. അമ്മച്ചിയാണേ ഞാൻ ഇത്രേം നേരം അടിച്ച സാധനത്തിന്റെ എഫ്ഫക്റ്റ്‌ ആണെന്നാ കരുതിയത്‌.... ഞാൻ ഇന്ന് അടിച്ചത് വേതാളം ബ്രാൻഡ്‌ വാറ്റു ആയിരുന്നു.
വേതാളം: എന്റെ പേരിലും ചാരായം ഇറങ്ങുന്നോ. അതെന്താ അങ്ങിനെ?
ശശി: നിന്റെ പേരിൽ മാത്രമല്ല. ഒരു വിധം ആളുകളുടെ പേരിലും സാധനം ഇറങ്ങുന്നുണ്ട്. പ്രധാന മന്ത്രിടെ പേരില് ഒന്ന് ഇറങ്ങുന്നുണ്ട്. അതടിച്ചാൽ കമാ എന്ന് ഒരക്ഷരം മിണ്ടില്ല, മിണ്ടാതെ നടക്കും. മുഖ്യമന്ത്രിടെ പേരില് ഒന്നുണ്ട്  അതടിച്ചാൽ ഒരു സ്ഥലത്ത് അടങ്ങി ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ല, സകലരേം വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ചോദിക്കും, ചീഫ് വിപിന്റെ പേരില് ഒന്നുണ്ട്, അതടിച്ചാൽ ആരും പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാ പ്രശ്നത്തിലും ഇടപെടാൻ  തോന്നും, ലാലേട്ടൻ ബ്രാൻഡിൽ ഒന്നുണ്ട്, അടിച്ചാൽ ഒരു സൈഡ് ചെരിഞ്ഞു നടക്കും, മമ്മുക്കയുടെ പേരില് ഒരു ബ്രാൻഡ്‌ ഭയങ്കര ഡാൻസ് .ആയിരിക്കും..
വേതാളം: കൊള്ളാമല്ലോ. അപ്പോൾ എന്റെ പേരിലുള്ള ബ്രാന്റിന് എന്താണ് പ്രത്യേകത..
ശശി: ഹഹഹഹഹ്, നിന്റെ പേരില് ഉള്ള ബ്രാൻഡ്‌ അടിച്ചാൽ ഒന്നുകിൽ നമ്മൾ ആരുടെ എങ്കിലും തോളത്തു  കയറും,അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും നമ്മുടെ തോളത്തു കയറും ഇച്ചിരി കൂടുതൽ അടിച്ചാൽ ഏതെങ്കിലും മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ നീ കിടക്കുന്ന പോലെ കിടന്നു എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. അവിടെ നിന്ന് വീട്ടില് പോകണമെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും തോളത്തു ചുമന്നു കൊണ്ട് .പോകണം..
വേതാളം: കൊള്ളാം, അപ്പോൾ ഞാൻ കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങട്ടെ....
ശശി: നീ എന്നെ ശരിക്കും ശശി ആക്കാൻ നോക്കുന്നതാണോ. നീ ഒറിജിനൽ വേതാളം തന്നെയാണോ. ഈ കഥയൊക്കെ നിനക്ക് വല്ല മലയാള സിനിമ ഡയറക്ടർ, പ്രോടുസർ ഇവരോടെങ്ങാനും പറഞ്ഞാൽ അവര് സിനിമയാക്കും. നല്ല കഥ ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട് സൂപ്പർ താരങ്ങളുടെ പടം പോലും പൊളിയുന്നു  കേരളത്തിൽ . ഈ ശശിയോടു പറയാതെ അവിടെ എങ്ങാനും പോയി പറ . ഹല്ലേ ഒരു കഥാകാരൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
വേതാളം: അതൊന്നും പറ്റില്ല. ഞാൻ നിന്നോട് മാത്രേ പറയു ഇന്ന് രാത്രി.
ശശി: ശെടാ, ഇവന്റെ കാര്യം എക്സ്ക്ലുസിവ് കിട്ടിയ ചാനൽ പോലെ  ആണല്ലോ.എന്നേം കൊണ്ടേ പോകൂ. എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ നീ കഥ പറ...
വേതാളം: വെറുതെ അങ്ങ് കേട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല. അവസാനം ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും അതിനു ശെരി ഉത്തരം പറയണം...
ശശി: തള്ളേ, പിന്നേം പണി... നീ ആണ് അപ്പോൾ ഇന്നത്തെ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ഒക്കെ പിതാവ് അല്ലെ. ഇതെന്താടെയ് പാതി രാത്രിൽ നിങ്ങൾക്കും ആകാം കോടീശ്വരൻ പ്രോഗ്രാമോ.. നീ ആര് സുരേഷ് ഗോപിയോ? നിന്റെ ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം പറയാൻ എനിക്ക് മനസില്ല നീ എന്ത് ചെയ്യും?
വേതാളം: ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ തലയിലെ കെട്ടിറങ്ങും, മാത്രവുമല്ല ഇനിയുള്ള കാലം നീ എത്ര അടിച്ചാലും നിന്റെ തലയിൽ കെട്ടുണ്ടാവില്ല. നിന്റെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ അക്കൗണ്ട്‌, ഇമെയിൽ ഐ.ഡി. എല്ലാം അടിച്ചു പോവും..
വേതാളത്തിന്റെ മറുപടി കേട്ടതും ശശി  മരണ വാർത്ത അറിഞ്ഞാൽ  ഞെട്ടൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പോലെ അല്ലാതെ ശെരിക്കും ഞെട്ടി...
ശശി: അയ്യോ, നീ വേണ്ടാത്ത പണി ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. നീ കഥ പറ. ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ എനിക്കൊരു ക്ലൂ തരണം കേട്ടോ....
വേതാളം : ക്ലൂ ഒന്നും തരില്ല. കഥ .ഇതാണ്..
വേതാളം ശശിയോടു കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...
വേതാളം : അങ്ങ് കൊല്ലത്ത് ചവറ ഭാഗത്ത്‌ ഒരു വീടുണ്ട് അതിനു ഒരു ഗൃഹനാഥൻ , അയാൾക്ക് ഒരു ഭാര്യയും ഉണ്ട് അവർ തമ്മിൽ എന്നും വഴക്കാണ്.........
ഇനി വേതാളത്തിന്റെ കഥ നമുക്ക് ലൈവ് ആയിട്ടു കേൾക്കാം ...
പതിവ് പോലെ പ്രഭാതം പൊട്ടി വിടർന്നു വേതാളത്തിന്റെ കഥയിലും. എല്ലാ സ്ഥലത്തും പ്രഭാതം പൊട്ടി വിടരും എങ്കിലും ചില വീടുകളിൽ പ്രഭാതം പൊട്ടി തകരും... ഗൃഹനാഥൻ കോമളൻ വീടിനു മുന്നിലെ വരാന്തയിൽ പത്രം വായിക്കുന്ന  അകത്തു നിന്നും ഭാര്യ സുശീല കടന്നു .വരുന്നു..
സുശീല: അയ്യേ, പ്രായം കുറെ ആയില്ലേ മനുഷ്യാ ഇപ്പോഴും ഇത്തരം വൃത്തികെട്ട പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ നാണമില്ലേ നിങ്ങൾക്ക് ......
കോമളൻ : എടി നിനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ സുഖക്കെടാ..ഇത് വൃത്തികെട്ട പുസ്തകമൊന്നുമല്ല. ഇന്നത്തെ പത്രമാ... ഏതു പേജ് മരിച്ചാലും പീഡന കഥയെ ഉള്ളൂ അതിനു ഞാനിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാനാ....
സുശീല: ഓഹോ, പത്രമായിരുന്നോ. ഇതാ കാപ്പി....
കോമളൻ : കാപ്പി അവിടെ വൈക്ക് . നീ ഇത് കണ്ടോ നമുക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു വാർത്തയുണ്ട് . സ്വർണത്തിന് പവന് അഞ്ഞൂറ് രൂപ കുറഞ്ഞു....
സുശീല: പറയുന്ന കേട്ടാൽ തോന്നും എന്നും എനിക്ക് ഓരോ പവൻ സ്വർണം വാങ്ങിച്ചു തരുന്നുണ്ടെന്നു.
കോമളൻ : വാങ്ങിച്ചു തരുന്നില്ലെങ്കിലും എനിക്കത് സന്തോഷം തരുന്ന കാര്യമാ. കാരണം കുറഞ്ഞു എന്നറിയുമ്പോൾ നിനക്കൊരു സന്തോഷം വെറുതെ വരും. എനിക്കോ നീ അബദ്ധവശാൽ ഒരു പവൻ സ്വര്ണം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വാങ്ങി തരില്ല പക്ഷേ അഞ്ഞൂറ് രൂപയുടെ ടെൻഷൻ കുറച്ചു അനുഭവിച്ചാൽ മതിയല്ലോ..
സുശീല: ഹോ, ഒടുക്കത്തെ ബുദ്ധിയാ സമ്മതിച്ചു. വെറുതെ അല്ല കോമളൻ എന്ന നിങ്ങളുടെ പേര് കോമാളി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ .
കോമളൻ : കോമാളി എന്ന് വിളിച്ചാൽ തെറ്റില്ല. കാരണം കോമാളികൾ ആളുകളെ ചിരിപ്പിക്കും. അത് നല്ലതല്ലേ. പക്ഷെ നിന്റെ പേര് സുശീല എന്നല്ലേ. അതായത് നല്ല ശീലമുള്ളവൾ. എന്നിട്ട് നിനക്കു എന്ത് നല്ല ശീലമാ ഉള്ളത്...അയല്ക്കാരോട് മൊത്തം  വഴക്ക്,നാട്ടുകാരോട് മൊത്തം വഴക്ക്.. നീ വഴക്ക് കൂടാത്ത ഒരു കാര്യമേ ഉള്ളൂ ഈ നാട്ടിൽ അത് ഇലക്ട്രിക്‌ പോസ്റ്റ്‌ മാത്രം. ശോ ഞാൻ അത് മറന്നു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച കറന്റ്‌ പോയപ്പോൾ പോസ്റ്റിൽ ഫ്യൂസ് പോയതാണെന്ന് പറഞ്ഞു അതിനേം നീ തെറി പറഞ്ഞില്ലേ...
കോമളൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും മുല്ലപെരിയാർ ഡാമിൽ വെള്ളം ഇരച്ചു കയറുന്നതുപോലെ സുശീലയിൽ കോപം ഇരച്ചു കയറി..ഉരുളി വില കൂടുതൽ ആയതു കൊണ്ട് ചട്ടി കമിഴ്ത്തിയാണ് തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും താൻ ജനിച്ചത്‌ എന്ന് സുശീലക്ക്‌ അറിയാം. കമിഴ്ത്തിയത് ചട്ടി ആയതു കൊണ്ടാവണം സുശീല എന്ന് പേരുണ്ടെങ്കിലും ചില സമയത്ത് ആളുകളോട് തട്ടിയും മുട്ടിയും നിൽക്കുന്നത് . അത് തന്റെ കണവൻ കളിയാക്കിയപ്പോൾ സുശീലക്ക്‌ സഹിക്കാൻ ആയില്ല..
സുശീല: മനുഷ്യാ, രാവിലെ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് ന്യൂ ജനറേഷൻ സിനിമ ഡയലോഗ് കേൾക്കരുത്‌ പറഞ്ഞേക്കാം.
കോമളൻ : നീ പറയും എനിക്കറിയാം. അത് കൊണ്ടല്ലേ പുതിയ ഡയലോഗ് തേടി പുതിയ സംവിധായകർ നിന്നെ കാണാൻ വരുന്നത്...
സുശീല: നിങ്ങളെന്നെ പ്രേമിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു ഡയലോഗ്, നീ എന്റെ കരളാണ്, നിന്റെ പേര് എത്ര സുന്ദരമാണ്, നീ ശെരിക്കും സുശീലയാണ്. എന്റെ ദൈവമേ അതിലാ ഞാൻ വീണു പോയത്. ഇപ്പൊ ജീവിതം ഭരണം കിട്ടിയ മുഖ്യനെ പോലെ ആയി.. ശെരിക്കൊന്നു ഭരിക്കാനും പറ്റില്ല എന്നാൽ അഞ്ചു വർഷം തികക്കുകയും വേണം.. ഇതാ എന്റെം .അവസ്ഥ.
കോമളൻ : എടീ, പ്രേമിക്കുമ്പോൾ പലതും പറയും. ഒരു മാവിൽ മാങ്ങ ഇങ്ങിനെ തൂങ്ങി കിടക്കുമ്പോൾ അതൊന്നു എറിഞ്ഞിടാൻ, കല്ലും, കമ്പും, എന്തിനു ചെരുപ്പ് പോലും എടുത്തു എറിയും, പക്ഷെ കടിക്കുമ്പോൾ അല്ലെ അതിനെ  അറിയുന്നത് ....
സുശീല: അന്നും ഇന്നും കണ്ടവന്റെ തോട്ടത്തിലെ മാങ്ങ എറിഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിങ്ങളെ കെട്ടിയത് എന്റെ തെറ്റ്. നിങ്ങളാ കാപ്പി കുടിക്കു...എന്നിട്ട് എങ്ങിനെ ഉണ്ടെന്നു പറ...
കോമളൻ ഒരു അതിശയത്തോടെ സുശീലയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പത്രം മടക്കി ടീപ്പോയിൽ ഇട്ടിട്ടു, കാപ്പി കപ്പു കയ്യിൽ എടുത്തു...
കോമളൻ : ഇത് കട്ടൻ കാപ്പിയാണോ?
സുശീല: അല്ല, പാൽ ..കാപ്പിയാണ്.
കോമളൻ : ജയിച്ചു പോയ എം.പിയെ നാട്ടുകാര് തിരയുന്നത് പോലെ തിരയണമല്ലോ ഇതിൽ പാല് കണ്ടു പിടിക്കാൻ.....
സുശീല: അത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ പൂച്ച കുറെ പാല് കട്ട് കുടിച്ചു.. പാലു കുറവായത് കൊണ്ട് ഞാൻ വെള്ളം ഒഴിച്ചു ....
കോമളൻ : എടീ ദുഷ്ടേ, കണ്ട പൂച്ച കുടിച്ച പാലിൽ ആണോടി എനിക്ക് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കിയത്. വെറുതെ അല്ല രാവിലെ ഇത്ര സ്നേഹത്തോടെ കാപ്പി കുടിക്കാൻ നീ പറഞ്ഞത്... എന്നിട്ട് നീ കുടിച്ചില്ലേ?
സുശീല: ഇല്ല, നിങ്ങൾ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കീട്ടു .കുടിക്കാമെന്ന് കരുതി...
കോമളൻ : ഈശ്വരാ, ഇത്രയും നാളും പ്രേമത്തിന്റെ പേരിൽ എറിഞ്ഞിട്ട മാങ്ങ പുളി കൂടുതൽ എന്നെ കരുതിയുള്ളൂ ഇതിപ്പോ പുഴു അരിച്ച മാങ്ങയാണല്ലോ..
സുശീല: വേണമെങ്കിൽ കുടിക്കു ഇല്ലെങ്കിൽ കളഞ്ഞേക്ക്. പൂച്ചയല്ലേ, പട്ടി അല്ലല്ലോ. എനിക്ക് ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറും ഇന്റർനെറ്റും എടുത്തു തരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എത്ര നാളായി..
കമ്പ്യൂട്ടർ എന്ന് കേട്ടതും കോമളൻ പേടിയോടെ സുശീലയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. കോമളൻ പേടിക്കാൻ കാര്യമുണ്ട്. ഒരിക്കൽ നിര്ബന്ധം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ വാങ്ങാൻ ആയി സുശീലയെ കൊണ്ട് പോയ കാര്യം അയാളുടെ മനസിലേക്ക് വന്നു. സയില്സ്മാൻ 250 റാം എന്ന് പറഞ്ഞതും സുശീല അത്രയും റാം വേണ്ട ഒരു നൂറു കൃഷ്ണനും, നൂറു റാമും , ബാക്കി അമ്പതു ശിവനോ, ഗണപതിയോ ഉള്ള കമ്പ്യൂട്ടർ വേണമെന്ന് സുശീല പറഞ്ഞതും അത് കേട്ട് വെട്ടി ഇട്ട വാഴ പോലെ സയില്സ്മാൻ ബോധം കേട്ട് വീണതും, ആൾക്കാർ ഓടി കൂടിയതും പിന്നെയും ഓർത്തപ്പോൾ കോമളൻ ചോദിച്ചു...
കോമളൻ : നിനക്ക് ഇപ്പോൾ എന്തിനാടി കമ്പ്യൂട്ടർ. പരദൂഷണങ്ങൾ നിന്റെ കൂട്ടുകാരികൾക്ക് മെയിൽ അയക്കാനല്ലേ.
സുശീല: എനിക്കൊരു പാട്ട് പാടി യു ടുബിൽ ഇടാനാണ്. ചിലപ്പോൾ ചന്ദ്രലേഖ ഹിറ്റ്‌ ആയതു പോലെ ഞാനും ആയാലോ..
കോമളൻ : ഹഹഹഹഹ കൊള്ളാമല്ലോ നിന്റെ പൂതി. ചന്ദ്രലേഖയുടെ പാട്ട് അത്രയ്ക്ക് നന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ നീ പാടിയാൽ ചന്ദ്രലേഖ ആവില്ല മൈക്കാട്ടുകാരു ചാന്തു കുഴക്കുന്ന പോലെയാവും.അതോടെ യു ട്യൂബ് പൂട്ടി കെട്ടും..
സുശീല: ഓ , നിങ്ങള് പണ്ടൊരു പാട്ട് പാടിയത് കേട്ട് നിങ്ങളുടെ ഒരു അമ്മൂമ്മ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ച കഥയൊക്കെ എനിക്കറിയാം.. അതിലും ഭേദമാ എന്റെ പാട്ട്...
കോമളൻ : മതി മതി, ഇനി നീ  അതൊക്കെ നാട്ടുകാരെ കേൾപ്പിക്കണ്ട.
ഇങ്ങിനെ തട്ടിയും മുട്ടിയും പൊട്ടിയുമൊക്കെ പോയിരുന്ന കോമളൻ സുശീല ദമ്പതികളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്  ആ ദുരന്തം കടന്നു വന്നത്. സുശീല അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കോമളൻ ആദ്യം അത് .വിശ്വസിച്ചില്ല.....
സുശീല: ദെ, കുറച്ചു ദിവസമായിട്ടു ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു..ഞാൻ കുളിക്കുമ്പോൾ കുളിമുറിയിൽ ആരോ എത്തി നോക്കുന്നതയിട്ടു ഒരു തോന്നൽ...പിന്നെ കിടക്ക മുറിയുടെ ജന്നലിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ രാത്രികളിൽ ഒരു നിഴലനക്കം കാണുന്നുണ്ട്...
ഏതു വേലിയും എടുത്തു ചാടാൻ ഏതു സമയത്തും തയ്യാറായി നില്ക്കുകയും എന്നാൽ സ്വന്തം വേലിയുടെ അടുത്തുകൂടെ ആരെങ്കിലും വന്നാൽ പൊട്ടി തെറിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശീലമുള്ള ഭൂരിപക്ഷ പുരുഷന്റെ കോപം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും കോമളൻ നിയന്ത്രിച്ചു.. ആ പേരിൽ സുശീലക്ക്‌ എതിരെ ഒരു ഗോൾ അടിക്കാമെന്ന് കരുതി കോമളൻ ....
കോമളൻ : ഓ , നിനക്കതു തോന്നിയതാകും... ഇനി ഇപ്പോൾ അങ്ങിനെ ഒരുത്തൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവന്റെ ദൈര്യം .സമ്മതിക്കണം..
സുശീല: അതെ, അവനു ഭയങ്കര ദൈര്യം തന്നെ.നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും ഇങ്ങിനെ ആണെങ്കിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ...
കോമളൻ : അതല്ലെടീ, എന്നും നിന്നെ ഇത്രേം അടുത്ത് കാണുന്ന എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല. അങ്ങിനെ ഉള്ള നിന്നെ ഒരുത്തൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവന്റെ ദൈര്യം സമ്മതിക്കണം..
കോമളനും, സുശീലയും ഒളിഞ്ഞു നോട്ട ചർച്ചകൾ പലവട്ടം നടത്തി എങ്കിലും വല്ലപ്പോഴും  തെറിച്ചു വീഴുന്ന അച്ചിങ്ങ പോലെ പല രാത്രികളിലും അത് തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു..ക്ഷമയുടെ അവസാന കണികയും ഇല്ലാതെ ആയപ്പോൾ സുശീല പൊട്ടി തെറിച്ചു...
സുശീല : നിങ്ങൾക്ക്  ആളെ  കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നറിയാം ഞാൻ എന്റെ ആങ്ങളയെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്  ചേട്ടൻ വരട്ടെ കണ്ടുപിടിക്കും.
സുശീലയുടെ അവസാന തീരുമാനം അറിഞ്ഞതും കോമളൻ പിന്നെയും ഞെട്ടി. അതിനു കാരണമുണ്ട് അളിയൻ ആളൊരു എക്സ് മിലിട്ടറി ആണ് പക്ഷെ തിന്നാൻ ഇരുന്നാൽ കുടുമ്പം വെളുക്കും.. എന്തായാലും സുശീല പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു ദിവസം അളിയൻ എത്തി...
അളിയൻ : പെങ്ങളെ ഞാൻ എത്തി, അളിയാ ഞാൻ എത്തി..
കോമളൻ : അളിയാ  എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ , വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ...
അളിയൻ : ഓ,  എന്തു പറയാനാ അളിയാ, പഴയത് പോലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒരു സുഖം തോന്നുന്നില്ല..
കോമളൻ : അത് അളിയന് സുഖം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടാവില്ല. ഉണ്ടാക്കാൻ ഭാര്യക്ക്‌ ഒരു സുഖം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടാവും..ഒരു കണക്കിന് ഒക്കെ പോയില്ലേൽ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ മടുപ്പ് .തോന്നില്ലേ.
സുശീല: നിങ്ങള് വെറുതെ ചേട്ടനെ  എന്തെങ്കിലും പറയാതെ പോയി രെണ്ട്‌ കിലോ ചിക്കൻ വാങ്ങിച്ചു വന്നെ...
കോമളൻ : രെണ്ട്‌ മതിയോടി അത് ഒരു നേരത്തേക്ക് അളിയന് പോലും തികയില്ലല്ലോ...
അളിയൻ : ചിക്കൻ ഉച്ചക്ക് മതി പെങ്ങളെ.. ഇപ്പൊ എന്താ കഴിക്കാൻ ഉള്ളത്...
സുശീല: ഇപ്പോൾ നല്ല കപ്പ  പുഴുങ്ങിയതും കാപ്പിയും തരാം ചേട്ടൻ അകത്തേക്ക് വാ..
കോമളൻ : ഈശ്വരാ, എന്റെ ഭാര്യയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയവനോട് ഈ സമയം വരെ  എനിക്കൊരു ദേഷ്യവും  ഇല്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ ഇനി അവനെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞയക്കും.
അളിയൻ : എന്താ അളിയാ അവിടെ പിറു പിരുക്കുന്നത്..
കോമളൻ : ഒന്നുമില്ല അളിയാ, അളിയൻ പോയി പെട്ടെന്ന് കഴിക്കു എന്ന് പറഞ്ഞതാ ഞാൻ ചിക്കൻ വാങ്ങിച്ചു വരാം...
അളിയൻ : ചിക്കൻ മുറിക്കുമ്പോൾ  നീളത്തിൽ  മുറിക്കാൻ പറയണേ എങ്കിലെ ഇങ്ങിനെ പിടിച്ചു കടിക്കാൻ ഒരു ഗ്രിപ്പ് കിട്ടൂ.
കോമളൻ : എന്തിനാ അളിയാ മുറിക്കുന്നത്. മൊത്തമായിട്ടു അങ്ങ് ചട്ടിയിൽ ഇട്ടു എടുത്താൽ പ്ലേറ്റിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു അങ്ങ് തിന്നാമല്ലോ.
അളിയൻ : അത് നല്ല ഐഡിയ  ആണല്ലോ.എന്നാൽ മുറിക്കണ്ട  അങ്ങിനെ തന്നെ കൊണ്ട് വാ....
കോമളൻ കടയിലേക്ക് പോയതും, പുഴുങ്ങിയ കപ്പ വിഴുങ്ങുന്നതിനോടൊപ്പം സഹോദരന് ഒളിച്ചു നോട്ടത്തിന്റെ കഥകളും സുശീല പൊടിപ്പും, തൊങ്ങലും വച്ച് സുശീല വിളമ്പി. കപ്പ വിഴുങ്ങിയത് തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി ചേട്ടന്റെ കണ്ണ് തള്ളിയപ്പോൾ സുശീല കരുതിയത്‌ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടത്തിന്റെ കഥ കേട്ടാണ് കണ്ണ് തള്ളുന്നത് എന്നായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതൽ വീറോടെ, വാശിയോടെ സുശീല എല്ലാം ചേട്ടനോട് വിവരിച്ചു. അവസാനം ഒരു വലിയ ഏമ്പക്കം മൂന്നായി മുറിച്ചു മൂന്നു ഭാഗത്തേക്ക്‌ വിട്ടു ഒരു വന്മരം വീഴുന്ന ഒച്ചയിൽ വായ കഴുകിയ സഹോദരന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ ടവൽ നീട്ടിയ സുശീലയോട് അയാൾ പറഞ്ഞു..
അളിയൻ : നീ പേടിക്കണ്ട പെങ്ങളെ.. ഞാൻ എത്തിയില്ലേ അവനെ ഞാൻ  പൊക്കി എടുത്തു നിന്റെ മുന്നിൽ ഇട്ടു തരും..ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ വല്ലാത്ത ക്ഷീണം..
കോമളൻ ചിക്കനുമായിട്ടു എത്തിയിരുന്നു. അത് വാങ്ങി സുശീല അടുക്കളയിലേക്കു പോയി..സോഫയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന അളിയൻ എന്ന പുലിവാലിനെ നോക്കി കോമളൻ വിഷാദത്തോടെ ഇരുന്നു....
അന്നും പതിവുപോലെ രാത്രി വന്നു..രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു സുശീല കിടക്കാൻ പോയി.. അളിയന്റെ പഴയ മിലിട്ടറി വെടിയുണ്ടകൾ നെഞ്ചിൽ തറക്കാൻ സാധ്യത ഉള്ളത് അറിയാവുന്ന കോമളൻ സോഫയിൽ കമിഴ്ന്നു ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു..ലോഡ് ചെയ്ത തോക്കുമായി വന്ന അളിയൻ സോഫയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന കോമളനെ കണ്ടു
അളിയൻ : കോമള അളിയാ ഉറക്കമായോ, 1956 ഇലെ ഒരു കഥ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനി അത് രാവിലെ പറയാം.
എല്ലാ വിളക്കുകളും അണഞ്ഞു.. ഇരുട്ടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കു ചിലക്കുന്ന പല്ലിയുടെയും, ചീവിടിന്റെയും, എവിടെയോ കുരയ്ക്കുന്ന ഒരു നായുടെ ശബ്ദവും മാത്രം ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ഒച്ചയും ബഹളവും .........
അളിയൻ : അളിയാ, സുശീലേ, ഓടി വാ ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടക്കാരനെ പിടിച്ചു..
ജന്നലരികിൽ ആങ്ങളയുടെ ഒച്ച കേട്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റ സുശീല ഉണക്ക മീൻ കണ്ട എലിയപോലെ തുള്ളി ചാടി ലൈറ്റ് ഇട്ടു പുറത്തേക്കു ഓടി... മുറ്റത്തേക്ക് ആങ്ങള വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് വരുന്ന ആളുടെ മുഖം കണ്ടു സുശീല ഞെട്ടി... തന്റെ വീടിന്റെ വലതു വശത്തെ വീട്ടിലെ അരവിന്ദൻ ആയിരുന്നു അത്. എന്നാൽ ഈ ബഹളത്തിനു ഇടയ്ക്കും സുശീല ഓർത്തത്‌ കോമളനെ ആയിരുന്നു.
സുശീല: ചേട്ടാ, കോമളൻ ചേട്ടൻ എവിടെ? ഇത്രയും ബഹളം കേട്ടിട്ടും ആളെ കാണുന്നില്ലല്ലോ..
അളിയൻ : ഹാ, ആ സോഫയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നുണ്ടയിരുന്നല്ലോ.. നീ അളിയനെ വിളിക്ക് കള്ളനെ കാണട്ടെ...
അവരുടെ സംസാരത്തിന് ഇടക്കാണ് സുശീലയുടെ വീടിനു ഇടതു വശത്ത് നിന്ന് ഒരു ബഹളം കേട്ടത്..
ഓടി വായോ, കള്ളനെ പിടിച്ചേ...
കിട്ടിയ കള്ളനെ വലിച്ചിഴച്ചു ഇടതു വശത്തെ വീട്ടിലേക്കു ഓടിയ സുശീലയും ആങ്ങളയും കണ്ടത് കോമളനെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുന്ന അടുത്ത വീട്ടില് ഉള്ളവരെ ആണ്..അത് കണ്ടു സുശീല കുന്തം വിഴുങ്ങിയതുപോലെ കണ്ണും തള്ളി നിൽക്കുമ്പോൾ സഹോദരൻ കോമളനെ നോക്കി പറഞ്ഞു....
അളിയൻ : അളിയാ പൊന്നളിയാ, കോമള അളിയാ, അവിടെയും ഒരു അളിയൻ വന്ന കാര്യം അളിയൻ അറിഞ്ഞില്ലേ. ഞങ്ങൾ ഒരു ബസിലാ വന്നത്...
കോമളൻ തലയും കുമ്പിട്ടു നിന്ന്...
ഇത്രയും പറഞ്ഞു വേതാളം കഥ അവസാനിപ്പിച്ച്‌. ശശിയോടു ചോദിച്ചു.....
വേതാളം: ഈ കഥയിൽ നിന്നും നിനക്ക് കിട്ടിയ സന്ദേശം എന്താണ്...
ശശി: ഇന്നത്തെ കാലത്ത് നമ്മൾ ഇരിക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് നമ്മൾ ഇരുന്നില്ലേൽ  ആ  സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കാൻ വേറെ ആണുങ്ങള് നോക്കും..
വേതാളം; മിടുക്കൻ, അത് ഒരിക്കലും മറക്കരുത്, ഇപ്പോൾ നീ നിക്കുന്നത് സരസുവിന്റെ വീടിന്റെ വടക്കേ പുറത്താണ്... അപ്പൊ നിന്റെ വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ ആരായിരിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കു...
ഇത്രയും പറഞ്ഞു വേതാളം മറഞ്ഞു. നടന്നു നടന്നു കേട്ടിറങ്ങിയ ശശി അപ്പോഴാണ് വേതാളം പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ ഓർത്തത്‌..
ശശി : എടാ സോമാ
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:19 No comments:
മരണ മൌനം മയങ്ങുന്നെൻ മുന്നിൽ
മൂകതയിൻ മതിൽ ഭേദിച്ച തേങ്ങലുകൾ
ഇന്നലെ കുളിരായെന്നിൽ വീശിയ കാറ്റിലും
ഇന്നൊരു തിരിയിൻ നറുമണം കലർന്നതു
ഇന്നു ഞാൻ  നിശ്ചലം മയങ്ങുന്നതറിയാതെ
ഇടതടവില്ലാതെ വീശി നടക്കുന്നു വെറുതെ
നേരും നെറിയും മറന്നു വാഴ്ന്നെന്നെയാരോ
നേരേ നീട്ടി നിവർത്തി കിടത്തി പിന്നെ..
നീളത്തിൽ വിരിച്ച  പായയിൽ കിടത്തി..
പിരിയാതെ ചേർത്തു ബന്ധിച്ചു തുണിയാൽ
പിന്നെ തലയും താടിയും ചേർത്തൊരു ബന്ധനം
തേച്ചു മിനുക്കി ഞാനുടുത്ത ഉടയാടകളവിടെ
തൂവെള്ള പുതു വസ്ത്രമെന്നിലാരൊ ക്ഷണം
തലമൂടി അണിയിച്ചു പുതപ്പിച്ചു ഭംഗിയായ്‌ ..
അണയാ വിളക്കൊന്നു തെളിയിച്ചു തലയരികിൽ
അടുത്തായി കേൾക്കുന്നൊരു ഗ്രന്ഥ പാരായണം
അല്പനേരം വന്നെൻ നിശ്ചല മുഖത്തൊരു
അനുകമ്പ നേത്രം പായിച്ചു പോയിടുന്നു
എണ്ണ നിറച്ചയെൻ വാഹനം നിൽക്കയിൽ
എത്തി എനിക്കായൊരു കൊച്ചു മഞ്ചൽ
ഏതോ കരങ്ങൾ താങ്ങി കിടത്തിയതിൽ
എന്നെ ചുമന്നത് നടന്നു നീങ്ങി  മെല്ലെ
ചേർത്തു വയ്ക്കേണ്ട ചില നന്മകളെ!!!
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:43 No comments:
ഹലോ, തോമസ്‌ അല്ലേ ...
സാർ, ഞാൻ ഓൾഡ്‌ ഏജ് ഹോമിൽ നിന്നാണ്..താങ്കളുടെ അമ്മ ഇന്ന് രാവിലെ മരിച്ചു...താങ്കൾ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇവിടെ എത്തണം ...
ഫോണ്‍ വച്ച് നിർവികാരതയോടെ അയാൾ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യ അരികിലേക്ക് വന്നു...
മരിച്ചു എന്ന് അവർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാ...
ദൈവമേ, ഇനി ഇപ്പൊ  എന്ത് ചെയ്യും..പോകണ്ടേ, പക്ഷേ ഇന്നല്ലേ വളരെ ഇമ്പൊർറ്റന്റ് ആയ ആ മീറ്റിംഗ്..അത് ക്യാൻസൽ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ...
അതാ ഞാനും ആലോചിക്കുന്നത്, ക്യാൻസൽ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല..നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യു  മക്കളേയും കൂട്ടി അവിടെ ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഒന്ന് ശെരിയാക്ക് , ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു അവിടെ എത്താം..പത്തു മണിക്കാണ് മീറ്റിംഗ് പതിനൊന്നു ആവുമ്പോഴേക്കും കഴിയും, ഉച്ചയ്ക്ക് മുന്നേ ഞാൻ എത്താം...
അയ്യോ, ഇപ്പോഴാ ഓർത്തത്, ഇന്ന് ഇളയ മോൾക്ക്‌ എക്സാം ആണ്...
ഓഹോ, നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യു ,, തൽക്കാലം ഇത് ആരോടും പറയണ്ട,,മോളു സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്ന ശേഷം നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി   പോകാം...നീ അവരെ വിളിച്ചു നമ്മൾ വൈകുന്നേരം എത്തും എന്ന് അറിയിച്ചേക്കു ....
പറഞ്ഞത് പോലെ വൈകുന്നേരത്തോടെ അവർ യാത്ര തിരിച്ചു....
എല്ലാം നന്നായി, കഴിഞ്ഞു, നീ നോക്കിക്കോ ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു കലക്ക് കലക്കും..പിന്നെ അമ്മ മരിച്ച കാര്യം നീ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞോ..
അത് പറയാൻ മറന്നു..മോളു സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്നതും ഞാൻ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു അറിയിച്ചു.. എല്ലാരോടും ഞാൻ നാല് മണിയോടെ മരിച്ചു എന്നാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്..നിങ്ങളും അങ്ങിനെ തന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതി...
നീ പറഞ്ഞത് നന്നായി.. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു സമയം പറയും നീ ഒരു സമയം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും എല്ലാം കൂടി കുഴഞ്ഞേനെ .....
ആഹ് , പിന്നെ പറ്റിയാൽ ഇന്ന് രാത്രി അല്ലെങ്കിൽ നാളെ രവിലെക്കുള്ളിൽ അടക്കം ചെയ്യണം കേട്ടോ...ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മുടങ്ങും..കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂളിലും പോകേണ്ടതല്ലേ...
അതൊന്നും ഓർത്തു നീ ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട..അതൊക്കെ ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കി ..ചെന്നതും അവിടത്തെ ഫൊർമലിറ്റീസ് ഒരു മണിക്കൂറിൽ കഴിയും, പിന്നെ നേരെ കുടുംബ വീട്ടിലേക്കു, കുറച്ചു നേരം അവിടെ ബന്ധുക്കൾക്ക് കാണാൻ വയ്ക്കണം ,, പറ്റിയാൽ രാത്രിയിൽ തന്നെ അടക്കം ചെയ്യണം...
എത്തി എന്ന് തോന്നുന്നു..ആദ്യത്തെ ആണോ അതോ രെണ്ടാമത്തെ കെട്ടിടം ആണോ..
രേണ്ടാമത്തെ കെട്ടിടം ആണ് അവിടെ അവരുടെ ബോർഡ്‌ ഉണ്ട്....
ഗേറ്റ് കടന്നു പൂന്തോട്ടത്തിനു അടുത്തുള്ള പാർക്കിങ്ങിൽ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു അവർ റിസപ്ഷനിൽ എത്തി...
ഞാൻ തോമസ്‌, മരിച്ച എലിയാമ്മയുടെ മകൻ....
വരൂ, എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്,,ഞങ്ങൾ രാവിലെ തന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ...
ഉം, എന്റെ കൂടെ വരൂ...
അയാൾ അവരെ ഒരു ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി..അവിടെ അമ്മച്ചിയുടെ നിശ്ചല ശരീരം വെള്ള തുണിയിൽ മൂടി കിടത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. ചുറ്റും അവിടത്തെ അന്തേവാസികൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്‌..ചിലരുടെ മുഖത്ത് കണ്ണുനീർ , ചിലരുടെ മുഖത്ത് നിസ്സംഗത..പക്ഷേ എല്ലാ കണ്ണുകളിലും ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ, പ്രതീക്ഷയുടെ അങ്ങിനെ എന്തിന്റെയൊക്കെയോ തിളക്കം..അയാൾക്ക് പണ്ട് നഴ്സറിയിൽ ചേർത്തപ്പോൾ അമ്മയെ കാത്തിരുന്നത്‌ ഓർമ വന്നു.. എപ്പോൾ ക്ലാസ് കഴിയും, എപ്പോ അമ്മ വന്നു വിളിക്കും എന്നോർത്ത് പുറത്തേക്കു പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി ഇരുന്ന കാലം..അന്നും മറ്റു കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകളിലും ഇത് പോലെ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കമായിരുന്നു...
ആരോ ഒരാൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് മൂടിയിരുന്ന തുണി അയാൾക്ക് കാണാനായി മാറ്റി വച്ചു..അമ്മയുടെ എന്നും ഉണ്ടാവാറുള്ള ആ ചിരി തന്നെയാണ്..കുട്ടിക്കാലത്ത് വീഴുമ്പോൾ ഓടി വന്നു കോരി എടുത്തു കൊഞ്ചുമ്പോൾ കാണാറുള്ള ആ ചിരി...മരണത്തിലും ഇത് നഷ്ടപെടുത്താതെ സൂക്ഷിക്കാൻ അമ്മക്ക് എങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു..അതിനുള്ള മറുപടി എന്നോളം പിന്നിൽ നിന്ന അവിടത്തെ സ്റ്റാഫ്‌ പറഞ്ഞു...
അമ്മ  മരിക്കുന്നതിനു മുന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നു ,, മരിച്ചാൽ മകനെ അറിയിക്കരുത്,  അവനു ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാവും അത് കൊണ്ട് അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് , ഇവിടെ തന്നെ അടക്കം ചെയ്തിട്ട് അവനെ ഫോണ്‍ ചെയ്തു അറിയിച്ചാൽ മതി എന്നൊക്കെ.. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങിനെ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്നു അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു...
അപ്പോൾ അവർ ചിരിച്ചു...നിങ്ങൾ പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എന്റെ മോൻ എന്നെ കാണാൻ വരും എന്നു അമ്മ പറഞ്ഞു...
അയാളോട് സംസാരിച്ചു അവിടത്തെ ഫൊർമലിറ്റീസ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞു..ആംബുലൻസ് വരുത്തിച്ചു,, അമ്മയുടെ നിശ്ചല ശരീരവും, അമ്മയുടെ സാധനങ്ങളും അതിനകത്ത് കയറ്റി...പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി....
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് അമ്മയുടെ കൂടെ കാണാറുള്ള ആ സ്ത്രീയെയാണ്..അവരും അവിടത്തെ അന്തേവാസിയാണ്, അമ്മയുടെ അവിടത്തെ  വളരെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരി...
മരിക്കുന്നതിനു രെണ്ട്‌ ദിവസം മുൻപ് അമ്മ മോന് വേണ്ടി എഴുതിയ കത്താണ്...മോൻ വന്നാൽ തരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു...
കത്ത് വാങ്ങി പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു, അവരോടു യാത്ര പറഞ്ഞു ആംബുലൻസ് പതിയെ മുന്നോട്ടു യാത്ര തുടർന്ന്....മുന്നിലെ അമ്മയുടെ മൂടിയ നിശ്ചല ശരീരം ഉണ്ടെങ്കിലും, മീറ്റിങ്ങിനെ തുടർന്ന് അടുത്ത ചെയ്യാനുള്ള കാര്യങ്ങളുടെ ചിന്ത ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ...ഇടയ്ക്കു ഒരു സ്പീഡ് ബ്രേക്കറിൽ കയറിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ ശരീരം ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു...കയ്യെത്തിച്ച് നിലത്തു വീഴാതെ പിടിച്ചപ്പോളാണ് അമ്മയുടെ ശരീരം നിശ്ചലമായി അടുത്ത് ഉണ്ടെന്നു തന്നെ ഓർത്തത്‌...അമ്മ എന്തായിരിക്കും കത്തിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ടാവുക...വീട്ടിൽ പോയി വായിക്കാമെന്നു കരുതിയതാണ് എന്നാലും ഒരു ആകാംഷ...
കത്ത് എടുത്തു നിവർത്തി, അമ്മയുടെ കൈ വിരലുകളുടെ വിറയൽ അക്ഷരങ്ങളെ വികലമാക്കിയിരിക്കുന്നു..അവിടെ അവിടെയായി നനവിൽ അക്ഷരങ്ങൾ പടർന്നിരുന്നു ...
മോനെ സുഖമാണോ നിനക്ക്..എന്റെ ദിവസങ്ങൾ അടുത്ത് കഴിഞ്ഞു എന്നൊരു തോന്നൽ ..എന്നെങ്കിലും മോന് ഞാൻ ഒരു വിഷമമോ ബുദ്ധിമുട്ടോ ഉണ്ടാക്കിയുട്ടുണ്ട് എങ്കിൽ മോൻ ഈ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കണം. എല്ലാം പ്രായത്തിന്റെ ഓരോ വികൃതികളാണ്..മോൻ തിരക്കുകൾക്ക് ഇടയിലും ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കണം...സമയത്തിന് ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിക്കണം കാരണം ശരീരം തളരുമ്പോൾ മനസും അതിന്റെ പകുതി എങ്കിലും തളരും..സമയം കണ്ടെത്തി ഭാര്യയോടും, മക്കളോടും മനസ് തുറന്നു സംസാരിക്കുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്യണം...
ഇത് ഞാൻ പറയുന്നത് ഒരു ഉപദേശം ആയിട്ടു കാണരുത്..അമ്മ നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് പറയുന്നതാണ്..പണത്തിനും ബന്ധങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഒരുപാട് പടവുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അത് കയറി പോകാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്..പക്ഷേ ഓരോ പടവുകൾ കയറി പണത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴും പിന്നിൽ മറഞ്ഞു പോകാറുള്ള ബന്ധങ്ങൾ നമ്മൾ കാണാതെ പോകും.. അതിന്റെ ഏറ്റവും മുകൾ തട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ പിന്നെ മോനും പണവും മാത്രമായിപ്പോകും..ബന്ധങ്ങൾ വിദൂരതയിൽ പോലും ഉണ്ടാവില്ല..ആ സമയത്ത് ഒരു തിരിച്ചു വരവു ആഗ്രഹിച്ചാലും  കയറി പോകുന്നത് പോലെ എളുപ്പത്തിൽ ആ പടികൾ ഇറങ്ങി വരുവാൻ നമുക്ക് ആയെന്നു വരില്ല..
കാരണം ചില പടികളിൽ കാലത്തിന്റെ പായൽ പിടിച്ചു നശിക്കാറായ  ഓർമ്മകൾ നമ്മെ തെന്നി വീഴ്ത്താൻ ഇടയാക്കും,  ചില പടികൾ അവയുടെ ബലക്കുറവു കാരണം മരണം എടുത്തു മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവും ആ പടികളുടെ ഇല്ലായ്മയുടെ വിള്ളലുകൾ എല്പ്പിക്കുന്ന മുറിവുകൾ നമ്മളെ എന്നും വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും..ചിലപ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഉണ്ടായാലും താഴേക്കുള്ള പടവുകൾ ഇറങ്ങി വരാൻ ഉള്ള ആരോഗ്യമോ, ബലമോ നമ്മുടെ കാലുകൾക്ക് ഉണ്ടാവില്ല..അത്തരം ഒരു അവസ്ഥ മരണത്തെക്കാൾ ഭയാനകമാവും .. ഇത് മോൻ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ കരുതണം..ഇത് മാത്രമേ നിനക്കായി തരാൻ എന്നിൽ ഉള്ളൂ..
നിന്റെ മക്കളെ ഇവിടേയ്ക്ക് കൊണ്ട് വരികയോ, ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്നു അവരെ അറിയിക്കുകയോ ചെയ്യരുത് എന്ന് ഞാൻ മുൻപ് നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു..അതിന്റെ പേരിൽ നിനക്ക് എന്നോട് പരിഭവം ഉണ്ടെന്നു അറിയാം...നിന്റെ മക്കളോട് എനിക്ക് സ്നേഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല മോനെ..അവരെ ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്..കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാറും ഉണ്ട്.. പക്ഷേ നീ അയക്കാറുള്ള പണത്തിൽ എനിക്ക് ഇവിടെ ഒരു കുറവും ഇവിടെ ഇല്ല. പരിചരിക്കാൻ ആളുകൾ , ചുറ്റും നല്ല കൂട്ടുകാർ , സമയത്തിന് ഭക്ഷണം ഒന്നിനും ഒരു കുറവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എനിക്കിവിടെ..പക്ഷേ എല്ലാം ഉണ്ടായാലും എന്നും  ഒരു ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദനയും, വിങ്ങലുമൊക്കെ എന്നെ കരയിച്ചിരുന്നു..എന്റെ മോന്റെ സുഖത്തിനും, സൌകര്യത്തിനും, സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി ഞാൻ അതൊക്കെ എന്നിൽ ഒതുക്കി,,ആദ്യമായി നീ എന്റെ ഗർഭ പാത്രത്തിൽ ചവിട്ടിയ വേദന മുതൽ അവസാനം നമ്മൾ പിരിയുന്ന കാലം വരെ ഉള്ള എല്ലാ വേദനയും ഞാൻ സഹിച്ചതിന് കാരണം എന്റെ മോന്റെ സന്തോഷത്തിനു ..വേണ്ടിയല്ലേ. നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്ത് വേദനയും സഹിക്കും മോനെ..
നിന്റെ മക്കൾ സ്ഥിരമായിട്ട് ഇവിടെ വന്നു എന്നെ  കണ്ടു കഴിഞ്ഞു നാളെ നിനക്കും പ്രായം ഏറുമ്പോൾ ഇതുപോലെ ഒരിടത്ത് കൊണ്ടാക്കാൻ അവർക്ക് തോന്നിയാൽ, , ഒറ്റപ്പെടലിൽ നീ ഒന്നു കരഞ്ഞാൽ ഈ അമ്മയുടെ ആത്മാവിനു പോലും അത് സഹിക്കില്ല മോനെ..എന്റെ മോൻ ഒരിക്കലും വേദനിക്കാനും കരയാനും പാടില്ല അത് ഈ അമ്മക്ക് സഹിക്കില്ല..അവർ ഇത് കണ്ടു പഠിച്ചാലോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഉള്ള കാര്യം അവരോടു പറയരുതെന്നും ഇവിടേയ്ക്ക് അവരെ കൊണ്ട് വരരുത് എന്നും നിന്നെ വിലക്കിയതും..മോന് ഈ അമ്മയെ മനസിലാവും എന്ന് കരുതുന്നു..
നിർത്തുന്നു , സ്നേഹപൂർവ്വം അമ്മ...
കത്ത് വായിച്ചു അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അപ്പോഴേക്കും എവിടെ നിന്നോ വീശിയ ഒരു കാറ്റ് അമ്മയുടെ മുഖം മൂടിയിരുന്ന തുണി നീക്കി ഇട്ടു..അപ്പോഴും അമ്മ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ഒരിക്കലും അണയാത്ത ഒരു വിളക്കു പോലെ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:33 No comments:
ങേ, എന്തിനു നിങ്ങൾക്ക് വിവരം കുറവാണെങ്കിലും അത്യാവശ്യം എഴുതാനും വായിക്കാനുമൊക്കെ അറിയാമല്ലോ..അതോ ഇനി വയസായതോടെ  അക്ഷരങ്ങൾ മറന്നു തുടങ്ങിയോ, മറന്നതാവില്ല കണ്ണിന്റെ ഫ്യൂസ് പോയതാവും.....
അതിനിടക്ക് നീ എനിക്കിട്ടു താങ്ങി അല്ലെ..നിനക്കറിയില്ലേ പറമ്പിൽ കുറച്ചു പണി ഉണ്ടെന്നു..
അതിനു എന്തിനാ സാക്ഷരതാ ക്ലാസിനു പോകുന്നത്..
പണി എടുക്കാൻ വരുന്നത് ബംഗാളികൾ ആണ്, അവരുമായിട്ടു ആശയവിനിമയം സുഗമമാക്കാൻ എല്ലാ പഞ്ചായത്തുകളിലും ഇപ്പോൾ ഹിന്ദി സാക്ഷരതാ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ട്....
അതു നന്നായി കുറച്ചു ഹിന്ദി അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നല്ലതാ,,ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ  വീടിന്റെ അപ്പുറത്ത് ആ ഷമീറിനു പറ്റിയ പോലെ ആവും...
അതോ, പണിക്കു വന്ന ബംഗാളി  ഹിന്ദിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു, ഇവനു ഹിന്ദി അറിയില്ല തല ആട്ടി നിന്ന്...പക്ഷേ ഇവന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ ഇഷ്ടമാണ് എന്നും ഞാൻ കൊണ്ട് പോവുകയാണ് എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ട് പോയി...
അതെ, ആ ബംഗാളി ചെക്കൻ രക്ഷപെട്ടു പത്തു നൂറു പവന്റെ ആഭരണവും കൊണ്ടാ അവൾ പോയത്...
അതല്ലെടി, ഷമീർ രക്ഷപെട്ടു എന്നാ പറഞ്ഞത്....
ദേ രാവിലെ ഒന്നും കേൾക്കാൻ നിക്കല്ലേ എന്റെന്നു ...നിങ്ങളെക്കാളും ഭേദം ബംഗാളികൾ തന്നെയാണ്...എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അവരു നല്ല പോലെ പണി എടുക്കും,,പട്ടിണിക്ക് ഇടില്ല..നിങ്ങളൊക്കെ രെണ്ട്‌ ദിവസം പണി എടുത്താൽ നാല് ദിവസം കൈ വേദന, കാലു വേദന, നടു വേദന, മഴക്കോള് വന്നാൽ പണിക്കു പോവില്ല..അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നാല് ദിവസം റസ്റ്റ്‌ എടുക്കും..വല്ല ഗൾഫിലും പോയാലോ എല്ലു മുറിയെ പണി എടുക്കുകയും ചെയ്യും...നാട്ടിൽ ഒന്ന് മുള്ളണേൽ ഓ, നല്ല ക്ഷീണം പിന്നെയാവട്ടെ എന്ന് മാറ്റി വയ്ക്കും...
നിർത്തു നിർത്തു, ഞാൻ പോയേക്കാം..പിന്നെ സാക്ഷരത ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ബംഗാളി തൊഴിലാളികളെ സപ്ലൈ ചെയ്യുന്ന ഓഫീസിൽ പോയി ഒരു ആളേം കൊണ്ട് വരും..നീ അവനു കഴിക്കാൻ എന്തേലും ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്ക്..എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നിനേം കിട്ടില്ല..ഞാൻ പോവാണേ...
ബംഗാളി ലേബർ സപ്ലൈ ഓഫീസ്..
സാർ ഒരു ജോലിക്കാരനെ വേണം..
ഈ ഫോറം പൂരിപ്പിച്ചു തരൂ...
ഓ, ഇരുപത്തിയഞ്ച് തെങ്ങിൻ മൂട് കിളക്കണം, ചെറിയ പണി ആണല്ലോ..ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് കുറച്ചു നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യ്, വലിയ ഓർഡറുകൾ എല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്തിട്ട് ആരേലും ബാക്കി ഉണ്ടെങ്കിൽ തരാം...
(ആത്മഗതം, കാലം പോയൊരു പോക്കേ, ഇനി ഒരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ ബംഗാളി ആയിട്ടു ജനിക്കണം..)
ഒരാളുണ്ട് കേട്ടോ..ഇയാളെ കൊണ്ട് പൊക്കൊ, നല്ല പണിക്കാരനാണ്...
എത്തിയോ, നോക്കട്ടെ..പണി ഒക്കെ അറിയാമോ...
നല്ല പണിക്കാരൻ എന്നാ അവരു പറഞ്ഞത്...
ഉം..ങേ, ഇവനെ ഞാൻ എവിടെയോ കണ്ടു നല്ല മുഖ പരിചയം...
ഓ, നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ, നിന്റെ അപ്പൻ കേരളം വിട്ടു ഒരിടത്തും പോയിട്ടില്ല...
ദെ, മനുഷ്യ രാവിലെ തന്തക്കു പറയല്ലേ...ആഹ്  പിടികിട്ടി ഡാ നീ എന്റെ നാട്ടിലെ ആ ദാക്ഷായണി ചേച്ചിടെ മോൻ മോഹനൻ അല്ലെ..സത്യം പറ...
എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി ചതിക്കല്ലേ,,പണി ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല അതുകൊണ്ട് ഈ വേഷം കെട്ടിയതാ...ശമ്പളം വേണ്ട ഞാൻ ഈ പണി തീർത്തു തരാം..ദയവ് ചെയ്തു ആരോടും പറയരുത്...
നിനക്കൊക്കെ അങ്ങിനെ തന്നെ വേണം...എന്തെങ്കിലും പണിക്കു വിളിച്ചാൽ പിന്നെ ആവട്ടെ, നാളെ ആവട്ടെ, മഴക്കോള് കാണുന്നു..എന്തൊരു ജാഡ ആയിരുന്നു...ഇപ്പൊ ക്ലിയർ ആയില്ലേ...മനുഷ്യ മിഴിച്ചു നിക്കാതെ ഇവനെ ആ പറമ്പ് കാണിച്ചു കൊടുക്ക്‌...
ഉം...ഇപ്പൊ ഒരു കാര്യം മനസിലായെടി...
മലയാളിക്ക് അരിയിലും, പച്ചക്കറിയിലും, മുളക് പൊടിയിലും മാത്രമല്ല ബംഗാളിയിലും മായം ചേർക്കാൻ പറ്റും..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:32 No comments:
Friday, 28 August 2015
വിശാലമായ ഒരു ഓണസദ്യയും കഴിഞ്ഞു സോഫയിൽ ഒന്ന് ചാഞ്ഞു കിടന്നു ടി.വി കാണുകയാണ്. ഒരു മലയാള സിനിമയാണ്. സിനിമയുടെ ഇടയ്ക്ക് പരസ്യം എന്നതൊക്കെ പഴയ കാലം പരസ്യത്തിനു ഇടയ്ക്ക് ഒരു തരി സിനിമ അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആദ്യം കാണിച്ച കഥ എന്തായിരുന്നു എന്ന് ഓർത്തു എടുക്കുമ്പോഴാണ്  ആരോ വിളിക്കുന്ന ശബ്ദം...
കതകു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ഭിക്ഷക്കാരൻ. ആകെ മുഷിഞ്ഞു അലങ്കോലമായ വേഷം..
അകത്തേക്ക് ചെന്ന് അയാൾ ഭാര്യയോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി  ആളെ കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞു...
ഭക്ഷണമൊക്കെ കൊടുക്കാം, ഓണമാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഈ കോലത്തിൽ അയാളെ വീട്ടിനു അകത്തു ഇരുത്തി കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല. വീട് മൊത്തം ദുർഗന്ധമാവും..
നീ എടുക്കു നമുക്ക് മുറ്റത്ത് ഒരു ഇലയിട്ടു കൊടുക്കാം...
ശെരി, പിന്നെ നമുക്ക് അയാളുടെ കൂടെ ഇരുന്നു ഫോട്ടോ എടുക്കണം എഫ്.ബിയിൽ ഇടാൻ.. ഓണമായിട്ട് ഓരോരുത്തർ കിറ്റും, കോടിയുമൊക്കെ കൊടുത്തു എത്ര ഫോട്ടോ ഇട്ടു ലൈക്കുകൾ വാരി കൂട്ടുന്നു..നമുക്ക് ഇയാൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന ഫോട്ടോ ഇട്ടു കുറച്ചു ലൈക്ക് വാങ്ങണം..
ഓ, ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രചോദനം ആവാനാണ് ഇട്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.ഇപ്പോൾ എല്ലാരും അങ്ങിനെ അല്ലെ പറയുന്നത്...
ആഹ്, എന്തേലും ആവട്ടെ നീ അയാൾക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പു...
മുറ്റത്ത്‌ പട്ടി കൂടിനു സമീപം ഒരു തണലത്തു ചോറ് വിളമ്പി, അയാളെ ഉണ്ണാൻ വിളിച്ചു ഇരുത്തി. ഭിക്ഷക്കാരനൊപ്പം അയാൾ ഇരുന്നപ്പോൾ ഭാര്യ ഫോട്ടോ എടുത്തു, പിന്നെ ഭാര്യയെ ഇരുത്തി അയാൾ ഫോട്ടോ എടുത്തു... പിന്നെ അയാളുടെ ഇരു വശത്തും ഇരുന്നു ഒരു സെൽഫിയും..
അപ്പോഴേക്കും ഭിക്ഷക്കാരൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..കൈ കഴുകി വന്നതും അയാൾ പറഞ്ഞു സാറ് നാളെ രാവിലെ ഒരു ഏഴു മണിക്ക് നഗരത്തിലെ ആ പാലത്തിന്റെ അടിയിൽ ഒന്ന് വരണം...
ഒരു നല്ല കാര്യം ഒരാൾക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ നാട്ടുകാര് അറിഞ്ഞു അതിന്റെ  പ്രചോദനം ഉൾക്കൊള്ളണ്ടേ..
ആ  പാലത്തിനു കീഴിലാ ഞാൻ രാവിലെ എന്നും പ്രഭാതകർമം നിർവഹിക്കുന്നത്. സാറ് രാവിലെ വന്നാൽ ഈ തന്ന ഭക്ഷണം ഏതു കോലത്തിലാ പുറത്താവുന്നത് എന്ന് കൂടെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു ഇടാം  അതൊരു വെറൈറ്റി സംഭവം ആയിരിക്കും..
ഒരു കൈ ചെയ്യുന്നത് മറു കൈ അറിയാതിരുന്ന മഹത്തായ ദാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്. ഇന്ന് പരസ്യമില്ലെങ്കിൽ ദാനം ചെയ്യാൻ മടിക്കുന്നവരുടെ കാലമാണ്..പെറ്റമ്മയ്ക്ക് ഒരു പിടി ചോറ് കൊടുക്കുന്നത് പോലും വലിയ സംഭവമായി കൊട്ടി ഘോഷിക്കുന്നവരോട് ഒരു കാര്യം അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ ഒരു ക്രിമിയുടെ അളവിൽ നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് മുതലുള്ള കണക്കുകൾ അവരൊക്കെ ഫേസ് ബുക്കിൽ കയറി പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഒരൊറ്റ മക്കളും നെഞ്ചു വിരിച്ചു നില്ക്കില്ല.. പക്ഷേ ആ കണക്കു അവർ പറയില്ല..അതാണ്‌ അതിന്റെ മഹത്വവും...
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:36 No comments:
ഹലോ, എന്താ ഫോണ്‍ എടുക്കാൻ വൈകിയത്....
ഞാൻ അടുക്കളയിൽ സദ്യ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഈ ഓണത്തിനും വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു അല്ലെ. എത്ര കാലമായി നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു ഒരു ഓണം ആഘോഷിച്ചിട്ട്, മക്കൾ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്....
അത് പിന്നെ ലീവ് കിട്ടണ്ടേ..ഓണക്കോടിയൊക്കെ എടുത്തോ...
കമ്പനിയുടെ യൂണിഫോം തടവി അയാൾ പറഞ്ഞു.. അതെ ഞാനും ഓണക്കോടി എടുത്തു..
നീ എന്തൊക്കെയാ സദ്യയ്ക്ക്  ഒരുക്കിയത്...
ചോറ്, സാമ്പാർ, രസം, മോര്, അവിയൽ, തോരൻ പായസം അങ്ങിനെ അത്യാവശ്യം വേണ്ടതൊക്കെ ഉണ്ട്...
ഓ, അവർക്ക് ലീവ് അല്ലെ രാവിലെ കഴിച്ചിട്ട് കളിക്കാൻ പോയതാ ഇതുവരെ കണ്ടില്ല..
ആണോ, എന്നാൽ നീ എനിക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പായസം എടുക്കു...
ങേ, ചേട്ടൻ എന്നെ  കളിയാക്കുന്നോ, എങ്ങിനെ പായസം കുടിക്കാൻ പറ്റും....
നീ ആദ്യം ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പായസം എടുത്തു വാ എന്നിട്ട് പറയാം എങ്ങിനെയാ കുടിക്കുന്നതെന്ന്..
ഉം, ഇനി ഒരു കവിൾ നീ കുടിച്ചേ..
നല്ല മധുരം ഉണ്ടല്ലോടി, നിന്റെ കൈപ്പുണ്യം അപാരം തന്നെ...വച്ച് കാക്കാതെ ബാക്കി കൂടെ കുടിക്കു..
ഹോ, വയറു നിറഞെടി ഇനി ഇപ്പോൾ സദ്യയൊക്കെ പിന്നെ മതി. എന്താ മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലേ, നീ കരയുവാണോ..
എടി മണ്ടൂസേ, എന്റെ നേർ പകുതിയല്ലെ നീ..അപ്പോൾ നീ കുടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ രുചിയും,  തൃപ്തിയുമൊക്കെ എനിക്കും അറിയാൻ കഴിയും. നിങ്ങളുടെ തൃപ്തിയുംസന്തോഷവും അറിയുമ്പോൾ  ഞാൻ ഒരുപാട് ഓണങ്ങൾ  ആഘോഷിച്ചത് പോലെയാണ്. കരയാതെ കുട്ടികളെ വിളിച്ചു ഭക്ഷണം കൊടുക്ക്‌ ഞാൻ ഫോണ്‍ വയ്ക്കട്ടെ..
ഇരുവരും ഫോണ്‍ വച്ച് കണ്ണ് തുടച്ചു തിരിയുമ്പോൾ ഒരു യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓണം കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ഓണത്തപ്പൻ എവിടെയോ നിന്ന് ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.....
പ്ര : പ്രസവവേദനയെക്കാൾ വലിയ വേദന മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ
വാ: വാട്ടുന്ന  വെയിലിലും വാടാതെ പുഞ്ചിരിച്ച് വീട്ടുകാരോട് കാട്ടുന്നവൻ
സി: സിരകളിൽ പോലും നാടിന്റെ ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:15 No comments:
Wednesday, 26 August 2015
വായിക്കാൻ സമയമുള്ളവർ വായിക്കുക. ഞാൻ വായിച്ചതു മലയാളത്തിലേക്ക്  പരിഭാഷ ചെയ്യുന്നു..
ഒരു അറബിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇരുപതു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുന്നു. പണവും, സമ്പത്തും, ഒരുപാട് ബിസിനസും ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും അതിനു ഒരു അവകാശി ഇല്ല എന്ന വേദനയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അദ്ധേഹത്തിനും ഭാര്യക്കും  സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല..
അവരുടെ വീട്ടിൽ ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ജോലിക്കാരി ഉണ്ട്. സുഖമില്ലാത്ത ഭർത്താവിനെയും മൂന്നു മക്കളെയും പോറ്റാൻ വേണ്ടി പ്രവാസി ആയവൾ. തന്റെ യജമാനന്റെ കുഞ്ഞിനു മുലപ്പാൽ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാം നല്കി അവൾ പരിചരിച്ചു.ഉറങ്ങാൻ പോലും കുട്ടി മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്ത് പോകില്ല. ജോലിക്കാരിയുടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് അവൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നത്..കാത്തിരുന്നു കിട്ടിയ കുട്ടി ആയതു കൊണ്ട് അവന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്ക്‌ ഒരിക്കലും അവർ എതിര് നിന്നില്ല..
അങ്ങിനെ കുട്ടിക്ക് രെണ്ട്‌ വയസു കഴിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ശ്രീ ലങ്കൻ സ്ത്രീക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അവധി ചോദിച്ചത്. അങ്ങിനെ മൂന്നു മാസത്തെ അവധിക്കു അവൾ നാട്ടിലേക്ക് പോയി.  അവൾ പോയതും കുട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ശെരിയാവും എന്ന് മാതാപിതാക്കൾ അവനെ കൊഞ്ചിച്ചു നടന്നു. രാത്രിയിൽ കുട്ടി ഒന്നും കഴിച്ചില്ല കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവൻ ഉറങ്ങി. രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ ശെരിയാവും എന്ന് കരുതി മാതാപിതാക്കളും സമാധാനിച്ചു.പക്ഷെ രാവിലെയും ഇത് തന്നെ സ്ഥിതി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ, കരച്ചിൽ നിർത്താനോ കുട്ടി തയ്യാറായില്ല..അവസാനം കുട്ടി അബോധാവസ്ഥയിൽ വീണു.
പതറിപ്പോയ മാതാപിതാക്കൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഓടി. അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്തു മൂന്നു ദിവസമായി കുട്ടിക്ക് ബോധം വീണില്ല. എല്ലാം ട്രിപ്പ്‌ വഴി മാത്രം നടക്കുന്നു..അവസാനം ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു എത്രയും പെട്ടെന്ന് ആ വീട്ടു ജോലിക്കാരിയെ എത്തിക്കൂ ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ നിലയിൽ തന്നെ ചിലപ്പോൾ തുടരും..അവരെ കൊണ്ട് വരൂ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടാവും..
അറബി ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചു അവരെ ഒന്ന് കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യാൻ പക്ഷെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പരാചയപ്പെട്ടു. അപ്പോഴാണ് അവരെ ജോലിക്ക് എത്തിച്ച ആളിനെക്കുറിച്ച് ഓർമ വന്നത്. അയാളെ തേടി കണ്ടു പിടിച്ചു. എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്പോലെ അറബി അയാളുടെ മുന്നിൽ കരഞ്ഞു തന്റെ അവസ്ഥ അറിയിച്ചു..ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ ചുറ്റും പത്തു നൂറു വേലക്കാർ വന്നു നില്ക്കുന്ന പണക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങിനെ കരഞ്ഞു നിലവിളിക്കുന്നത് കണ്ടു അയാൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.. അയാൾ ഉടനെ തന്നെ ആ ശ്രീലങ്കൻ സ്ത്രീയെ കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി.
ഒരു മണിക്കൂർ ശ്രമ ഫലമായി ആ സ്ത്രീയോട് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.. അവർ നാട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഒരു ആഴ്ച പോലും ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു എന്റെ ഭർത്താവ് സുഖമില്ലാതെ ഇപ്പോൾ ആശുപത്രിയിലാണ് ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ എങ്ങിനെ മടങ്ങി വരും. അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥ അവർ അറിയിച്ചു. ഫോണ്‍ വാങ്ങി സംസാരിച്ച അറബി പറഞ്ഞു എന്റെ സ്വത്ത് മൊത്തം വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് തരാം പക്ഷെ എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞിനെ വേണം നീ വന്നെ പറ്റൂ. ഇങ്ങിനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ അറബി പറഞ്ഞു നീയും നിന്റെ മക്കളും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു വരൂ ഞാൻ അതിനുള്ള ഏർപ്പാട് ചെയ്തു തരാം..
ഒരു ഫാമിലി വിസ റെഡി ആവാൻ കുറഞ്ഞത്‌ ഒരു മാസമെങ്കിലും ആവും എന്നാലും തന്റെ സ്വാധീനവും പണവും ഉപയോഗിച്ച് ജോലിക്കാരിയെയും അവളുടെ കുടുംബത്തിനെയും അറബി എത്തിച്ചു. നേരെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയ ആ സ്ത്രീ കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു. അവളെ മറ്റുള്ളവർ സമാധാനിപ്പിച്ചു കുട്ടിയുടെ അരികിൽ എത്തിച്ചു. അവൾ കുട്ടിയെ  വിളിച്ചു ആദിൽ, ആദിൽ,  അനക്കമില്ല രാജാ രാജാ (സ്നേഹത്തിൽ പൊന്നേ കണ്ണേ എന്നൊക്കെ നമ്മൾ വിളിക്കുന്നത്‌ പോലെ തമിഴിലെ ഒരു പ്രയോഗമാണ് രാജാ) രാജാ എന്ന വിളി കേട്ടതും കുട്ടിയുടെ പെരുവിരൽ ഒന്ന് അനങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ബ്രിട്ടനിൽ നിന്നും കുട്ടിയെ നോക്കാനായി മാത്രം വന്നിരുന്ന ഡോക്ടർ അതിശയത്തോടെ ആ വിളി തുടരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. അവന്റെ തലയിൽ തഴുകി അവൾ വിളി തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു.
മെല്ലെ മെല്ലെ പെരുവിരലിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന അനക്കം അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നു. ഏതാണ്ട് ഇരുപതു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൻ കണ്ണ് തുറന്നു. അടുത്തിരിക്കുന്ന ആളിനെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ആ നിമിഷം തന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന വയറുകളും ടൂബുകളും എല്ലാം മറന്നു അവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു അവരെ മുറുകെ പുണർന്നു വിട്ടു പോയതിന്റെ പരിഭവം എന്നപോലെ അവളുടെ മുതുകത്തു കൈകൾ ചുരുട്ടി കുത്താൻ തുടങ്ങി.. എല്ലാം ഏറ്റു വാങ്ങി അവർ പുണർന്നു പരിസരം മറന്നു ഇരുന്നപ്പോൾ അത് കണ്ടു നിന്ന സകലരും സന്തോഷവും സങ്കടവും കലർന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി..താൻ കഴിച്ച കേക്കിന്റെ ഒരു കക്ഷണം അവന്റെ നേർക്ക്‌ അവൾ നീട്ടിയപ്പോൾ അവനതു കഴിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അവളുടെ മുഖത്ത് തുരു തുരാ ഉമ്മ വച്ച് കണ്ണീർ ഒഴുക്കി...
എല്ലാം ശുഭകരമായി അവസാനിച്ചു. അവരുടെ ഭർത്താവിനു ആ ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ വി.ഐ.പി ചികിത്സക്കും ഏർപ്പാട് ചെയ്തു.   ഇപ്പോഴുംകുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം നല്ല ജീവിത നിലവാരം എല്ലാം നല്കുന്നു..കുടുംബത്തിലെ ഒരു അംഗത്തെപ്പോലെ അവർ ഇപ്പോഴും അവരുടെ കൂടെ ഉണ്ട്...
Posted by Sajeed Noohkhan at 00:43 No comments:
Sunday, 23 August 2015
അച്ഛാ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓണം എങ്ങിനെയാ..
അത്തം തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ പൂക്കളം ഒരുക്കൽ എല്ലാ കുട്ടികളും വീട് വീടാന്തരം കയറിയിറങ്ങി പൂക്കൾ ശേഖരിച്ചു...
ഹോ  അച്ഛാ, എന്തിനാ അത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടുന്നെ, ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ പിരിവു എടുത്തു പൂക്കൾ വാങ്ങി പൂക്കളം ഇട്ടിട്ടുണ്ട്, പിന്നെന്തിനാ ഇത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടിയത്‌...
ഹഹഹ, മോളെ പൂക്കളം ഒരുക്കലിനേക്കാൾ പ്രധാനം  പൂക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ നടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഇടയിലെ സൌഹൃദങ്ങൾ, ജാതിയോ മതമോ അറിയാത്ത സാഹോദര്യം ഒക്കെയാണ് അതലിഞ്ഞു  പ്രകൃതിയോടു കുറുമ്പ് കാട്ടി നടക്കുന്ന മനസുഖം അതൊന്നും നിങ്ങളുടെ പൂക്കളത്തിൽ കിട്ടില്ല...
ഉം, പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും...
പിന്നെ ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടും പറമ്പിലെ ഏതെങ്കിലും മരത്തിൽ കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും അതിൽ ആടി കളിക്കും...
ഓ, നമ്മൾ പാർക്കിൽ എന്നും ഊഞ്ഞാൽ ആടി കളിക്കുന്നില്ലേ അച്ഛാ...
അതെ, പക്ഷേ ഊഞ്ഞാൽ ആടുന്നവർക്ക് തനിക്കു  പിന്നിൽ ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പുണ്ട്, ആട്ടി വിടുന്നവർക്കു മുന്നിലിരിക്കുന്ന ആളിന്റെ സന്തോഷം അറിഞ്ഞു, മനസറിഞ്ഞു അത് ആട്ടി വിടുന്ന തൃപ്തിയും ഉണ്ടാവാറുണ്ട്...
ഇനി അച്ഛൻ പറയാൻ പോകുന്നത് ഓണക്കോടിയും, സദ്യയും ഒക്കെയല്ലേ?
അതെ, മനസ്സിൽ ഒരു പുത്തനുടുപ്പു എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മുന്നിൽ എത്തുന്നത് കൊണ്ട് ഒരു വർഷം കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നു ഒരു പുത്തനുടുപ്പു കിട്ടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കാറുള്ള സന്തോഷം നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല മോളെ..എന്തു കാര്യവും ഒരുപാട് കൊതിച്ചു കാത്തിരുന്നു കിട്ടുമ്പോൾ മാത്രമേ സന്തോഷം ഉണ്ടാവൂ. പിന്നെ സദ്യ അതിന്റെ ഒരു സുഖം അറിയണമെങ്കിൽ ആദ്യം വിശപ്പ്‌ എന്താണ് എന്നറിയണം..ഒന്നിൽ കൂടുതൽ കറി ഉണ്ടാക്കുന്ന വീടുകൾ അന്നൊക്കെ കുറവാണ് ചിലയിടത്ത് ഒരു കറി പോലും ഉണ്ടാവുകയുമില്ല കുത്തരി ചോറും, കറികളും, പായസവും ഒക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ  നാവിൽ വെള്ളമൂറും ഇപ്പോഴും...
നമ്മൾ കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുമല്ലോ ഇതൊക്കെ...
ഹഹഹ, എന്റെ മോളെ ഞങ്ങൾ കഴിച്ചത് വെറും ഓണ സദ്യയല്ല അച്ഛന്റെയും, അമ്മയുടെയും അദ്വാനവും സ്നേഹവും പുഞ്ചിരിയും കലർന്ന് കിട്ടുന്ന വിഭവങ്ങളാണ് അത്..അല്ലാതെ എട്ടു മണി വരെ ഉറങ്ങി ആരോ ഉണ്ടാക്കി കവറിലാക്കി തരുന്ന വിഭവം കൊടുത്ത കാശിനു മുതലായോ എന്ന് കറികൾ എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് വിളമ്പുന്ന സദ്യ പോലെയല്ല...
ഇപ്പോൾ ഒരു കൊതി തോന്നുന്നു നമുക്ക് അത് പോലെ ആഘോഷിച്ചാലോ അച്ഛാ...
ഈ ചോദ്യം വേദനിപ്പിക്കുന്നു മോളെ. നടക്കില്ല, ഓർക്കിഡുകൾ കയ്യടക്കിയ വീട്ടു മുറ്റങ്ങൾ, നമ്മൾ വില കൊടുത്തു വാങ്ങിയതെങ്കിലും ഈ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ടൂറിനു അപ്പുറം നമുക്കൊരു സൂചി പോലും ഇടാൻ അവകാശമില്ല പിന്നെ എങ്ങിനെ ഒരു പൂക്കളമിടും, ഒരു മരച്ചില്ല പോലും നമുക്ക് ഈ പരിസരത്ത് ദർശിക്കാൻ ആവുന്നില്ല പിന്നെങ്ങിനെ ഒരു ഊഞ്ഞാലിടും. തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ കുട്ടിയോട് പോലും നീ ഒന്ന് ചിരിച്ചു സംസാരിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല പിന്നെ എങ്ങിനെ സൌഹൃദം ഉണ്ടാവും ഒന്നിച്ചു ചേരും...കേട്ട് സന്തോഷിക്കാനും പറഞ്ഞു സന്തോഷിക്കാനും മാത്രമേ നമുക്കാവൂ..
കാണാം വിറ്റും ഓണം ആഘോഷിക്കണം എന്നതൊന്നും ഇപ്പോൾ ഇല്ല, കാശ് കൊടുത്തു ഓണം വാങ്ങാം എന്നാണു...ഉള്ളത് കൊണ്ട് അറിയുന്ന പോലെ ആഘോഷിക്കുക..പഴമകൾ മനസ്സിൽ ഒരു തെന്നലായി വരട്ടെ...
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:54 No comments:
എ.പി.ജെ. ഒരു മനുഷ്യ ജന്മം എങ്ങിനെയാവണം എന്നതിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ശ്രീ.എ.പി.ജെ. അബ്ദുൽ കലാം. ഒരു സാധാരണക്കാരനായി ജനിച്ചു പട്ടിണിയും പരിവട്ടവും അതിജീവിച്ചു പഠിച്ച് ആ പഠനം കൊണ്ട് സ്വന്തം രാജ്യത്തിനെ തന്നെ ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലേക്ക് എത്തിച്ചു, (ഓർക്കുക ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് ബിരുദം കിട്ടിയാൽ വിദേശത്തേക്ക് പായാൻ അവസരം നോക്കി നിൽക്കുന്നവരുടെ കാലമാണ് ഇത്)  അതിനു രാജ്യം നല്കിയ അംഗീകാരം ഏറ്റു വാങ്ങി രാജ്യത്തിന്റെ പരമോന്നത അധികാരമായ രാഷ്ട്രപതി എന്ന നിലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും തന്റെ അധികാരങ്ങൾ ഒരിക്കൽ പോലും സ്വന്തം കാര്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാതെ മറ്റു ഭരണകർത്താക്കൾക്ക്‌ മാതൃകയായി നിലനില്ക്കുക.
ബഹുമതികൾ, അംഗീകാരങ്ങൾ, അധികാരം അങ്ങിനെ എല്ലാം ചാർത്തി കൊടുത്തപ്പോഴും ആ ശിരസ്സ്‌ ഒരിക്കൽ പോലും ഗർവ്വിന്റെ ഭാരം അറിഞ്ഞില്ല..സ്വതസിദ്ദമായ ചിരിയിൽ എളിമയിൽ ആ ശിരസ്സ്‌ എല്ലാവർക്കു മുന്നിലും നിവർന്നു തന്നെ നിന്നു. ഒരു ഉദാഹരണം തിരുവനന്തപുരത്ത് ജോലി നോക്കിയിരുന്ന സമയത്ത് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന ഹോട്ടലിലാണ് സ്ഥിരമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്. രാഷ്‌ട്രപതി ആയതിനു ശേഷം കേരളം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ രാജ്ഭവനിലേക്ക് ഹോട്ടലുടമ പരമേശ്വരൻ നായരെയും സുകുടംബം ക്ഷണിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു..ആ തിരക്കിലും അവരുടെ കൂടെ അരമണിക്കൂർ ചിലവഴിച്ചു അവരുടെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കു വയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം കാണിച്ച ആ മനസ് എത്രപേർക്ക് ഉണ്ടാവും.  (ഒരു പഞ്ചായത്ത്‌ പ്രസിഡന്റ്‌ ആയാൽ തന്നെ തിരക്കെന്ന് പറഞ്ഞു അടുത്ത് അറിയാവുന്നവരെ പോലും ഒഴിവാക്കുന്നവരുടെ കാലമാണ് ഇത്)
യുവാക്കളുടെ ഹരവും ആത്മവിശ്വാസവും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്നത് ഇന്നത്തെ സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ തന്നെ മനസിലാവും..മറ്റാരുടെ എങ്കിലും മരണം സംഭവിച്ചാൽ ഒരു ആദരാഞ്ജലിയോ, ആർ.ഐ.പിയോ ഇട്ടു കടമ തീർത്തിരുന്ന യുവത്വം ഇന്ന് പലപ്പോഴും വിതുമ്പി, എഴുതിയാൽ തീരാത്ത അവരുടെ വരികൾ അങ്ങിങ്ങായി ചിതറികിടക്കുന്നു, എത്ര പോസ്റ്റുകൾ, എത്ര കമന്റുകൾ വിതുമ്പി പോയ യുവത്വം..കാരണം പലർക്കും അദ്ദേഹം മാനസിക ഗുരുവായിരുന്നു, അവരിൽ പലരും ഏകലവ്യന്മാർ ആയിരുന്നു..പ്രചോദനം ആയിരുന്നു, പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു.. വില കൊടുത്തു വാങ്ങാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പാഠപുസ്തകമായിരുന്നു..അതിന്റെ നഷ്ടം എത്ര വലുതാണെന്ന് അവർക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ..
പറയാൻ ഏറെയുണ്ട്, പറഞ്ഞാൽ തീരുകയുമില്ല അങ്ങയെക്കുറിച്ച്..അങ്ങയുടെത് ഒരു പുണ്യ ജന്മം തന്നെ. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു എന്സൈക്ലോപീഡിയ പോലെ..ദാരിദ്ര്യത്തെ അതിജീവിച്ചു ഉന്നതിയിൽ എത്തുന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന്, ഉന്നതിയിൽ എത്തിയാലും എളിമയോടെ ജീവിക്കുന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന്, തന്നിലെ കഴിവും, അറിവും ദേശത്തിനായി എങ്ങിനെ സമ്മനിക്കാമെന്നു, യഥാർത്ഥ രാജ്യ സ്നേഹം എങ്ങിനെ ആവണമെന്ന്, മാനസികമായി തളർന്നു പോയവരെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പ്രവർത്തി കൊണ്ട് എങ്ങിനെ എഴുന്നെൽപ്പിക്കാമെന്നു, നല്ലൊരു ഭരണാധികാരി എങ്ങിനെയാവണമെന്നു, മാതാ പിതാക്കളെ സഹോദരങ്ങളെ എങ്ങിനെ സ്നേഹിക്കണമെന്നു ഏതു തിരക്കിലും അവരോടൊത്ത് ചിലവഴിക്കാൻ എങ്ങിനെ സമയം കണ്ടെത്താമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ തീരാത്ത എത്രയോ പാഠങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അങ്ങ് പഠിപ്പിച്ചു..നിറ കണ്ണുകളോട് തന്നെ പറയട്ടെ ഉണ്ടാവില്ല ഇനി ഇങ്ങിനെ ഒരാൾ ഞങ്ങൾക്ക് പാഠ പുസ്തകമായി.. അങ്ങയുടെ വിയോഗം നഷ്ടം എന്ന വാക്കിൽ ഒരിക്കലും ഒതുക്കാൻ കഴിയാതെ ഞങ്ങൾ വിതുമ്പുന്നു...
Posted by Sajeed Noohkhan at 08:35 No comments:
പ്രവാസം പ്രവാസത്തിന്റെ പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയായി, മണലാരണ്യം അപഹരിച്ച പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ. അപഹരിച്ച എന്ന് പറയുന്നതിലും നല്ലതു അപഹരിക്കാനായി നിന്ന് കൊടുത്ത വർഷങ്ങൾ എന്നതാവും ശെരി. എന്താവും നേട്ടം എന്ന് നോക്കിയാൽ സാധാരണ എല്ലാ പ്രവാസികളും പറയുന്നത് പോലെ തന്നെ പെങ്ങളെ കെട്ടിച്ചു, പിന്നെ ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചു (സ്ത്രീധന വിരോധി ആയതു കൊണ്ട് അതും ഒരു പെങ്ങളെ കെട്ടിക്കലിനു തുല്യം ആയിരുന്നു) പിന്നെ ഒരു വീട് തട്ടി കൂട്ടി..ബാങ്കിൽ ചെന്നാൽ ബാലൻസ് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല..മാനേജർ ഒന്ന് നോക്കും ലോണ്‍ ഒക്കെ കൃത്യമായി അടയ്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നൊരു ചോദ്യവും..
ഇതൊക്കെ നേട്ടങ്ങൾ തന്നെയാണ് അതിനെ ഒരിക്കലും വിസ്മരിക്കുന്നില്ല.    പക്ഷേ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു നീറ്റൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ, അത് അല്ലെങ്കിലും അങ്ങിനെയാണ്, നല്ല പ്രായത്തിൽ സമ്പാദ്യം എന്നത് മാത്രം ആയിരിക്കും പലരും ശ്രദ്ധിക്കുക, ജീവിതം ഏതാണ്ട് കരയോട് അടുക്കാർ ആവുമ്പോൾ മാത്രമാണ്, ആ നെട്ടൊട്ടത്തിനു ഇടയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ വൈകാരികമായ ചില കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുക. മകൾ ജനിച്ചതു അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ്  ആദ്യമായി കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്‌. പിന്നെ അവളുടെ കുഞ്ഞു കരച്ചിൽ ഫോണിലൂടെ കേട്ടപ്പോൾ, മൂന്നാം മാസത്തിൽ അവളെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അങ്ങിനെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പൊട്ടിപ്പോയത് അഞ്ചാം മാസത്തിൽ മടങ്ങി വന്ന ശേഷം ഒരിക്കൽ പിതാവ് ക്യാമറയിൽ തെളിയുന്നതാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവില്ലാതെ അവൾ കൈ നീട്ടി തന്നെ എടുക്കുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി പിന്നെ അതൊരു കരച്ചിലിന് വക്കിലായപ്പോൾ എന്ത് ജീവിതമെന്നു എല്ലാം ക്ലോസ് ചെയ്തു പൊട്ടികരഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു പോയത്..
പിന്നെ ഓർമ വരുന്നത് അമ്മായി (പിതൃ സഹോദരി) ഒരു അവധിക്കാലത്ത് അവരുടെ ഇളയമകനെ കാണാൻ കൂട്ടു വിളിച്ചു, മകന്റെ പുതിയ വീട് എന്നെ ഒന്ന് കാണിക്കുക എന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു..ഉറപ്പായും വരാമെന്ന് അറിയിച്ചിട്ടും എന്തോ എണ്ണി ചുട്ടത് പോലെ കിട്ടിയ ആ ചുരുങ്ങിയ ദിനങ്ങൾക്ക്‌ ഒടുവിൽ അത് നടക്കാതെ പോയി.. അടുത്ത അവധിക്കാലത്ത്‌ ആവാമെന്ന് കരുതി പക്ഷേ ഒരു വീഴ്ചയിൽ ജീവിതം മതിയാക്കി അവർ ഇഹലോകം വിട്ടു പോയി എന്ന് ഫോണ്‍ വന്നപ്പോൾ പാലിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയ ഒരു വാക്കിന്റെ മുറിവ് ഇപ്പോഴും എവിടെയൊക്കെയോ നോവിച്ചു കടന്നു പോകുന്നു.ഇത് പോലെയോ, ഇതിനു അപ്പുറത്തോ ഒക്കെ അനുഭവങ്ങൾ, നോവുകൾ ഉള്ളവരെ ഇവിടെ കാണാൻ കഴിയും, എല്ലാ പ്രവാസ കഥകളിലും പൊതുവായ ഒരു കാര്യം മാത്രം ഉണ്ടാവും, കയ്യിലൊതുങ്ങുന്ന കുറച്ചു എന്തെങ്കിലും കിട്ടും, എന്നാൽ കൈ വിടർത്തി കാണിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമാവും നഷ്ടത്തിന്റെ കണക്കു.. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നേടാവുന്നതിനായി നമ്മൾ ഓടി പായുന്നു, പക്ഷെ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത ജീവിതത്തെ, സമയത്തെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു..അതിനെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മൾ ഒരുപാട് ദൂരം താണ്ടിയിട്ടുണ്ടാവും, ഒരിക്കലും തിരിച്ചു നടക്കാൻ ആവാത്ത വിധം...
എന്റെ ഒരു ഇത്, നാട്ടിലെ കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്ന സർക്കാർ സ്ഥാപന ജീവനക്കാരെയൊക്കെ നിർബന്ധിതമായി അഞ്ചു വർഷം  ഗൾഫിൽ ഏതെങ്കിലും ലേബർ കമ്പനികളിൽ ജോലി നോക്കാൻ ശിക്ഷിച്ചു അയക്കണം..ചുമ്മാ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 08:34 No comments:
അമ്മേ, പുര നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുണ്ടെന്നു നൂറു വട്ടം പറയുന്നു, എന്നാൽ പുര നിറഞ്ഞു ഞാൻ നില്ക്കുന്നത് അമ്മ കാണുന്നില്ലേ...
എടാ പെണ്‍കുട്ടികൾ പുര നിറഞ്ഞു നിന്നാൽ അമ്മമാർക്ക് ആധിയാണ്..ടി.വി തുറന്നാലും പത്രം എടുത്താലും എന്തൊക്കെ വാർത്തകൾ ആണ് വരുന്നത്.. ഇല ചെന്ന് മുള്ളിൽ വീണാലും മുള്ള് ചെന്ന് ഇലയിൽ വീണാലും കേടു ഇലയ്ക്ക് തന്നെ...
ഈ പഴം ചൊല്ല് മാറ്റാൻ സമയമായി അമ്മേ, പതിനാല് വയസ്സുള്ള വിദ്യാർത്ഥിയെ  മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സുള്ള അദ്യാപിക വിളിച്ചുകൊണ്ടു ഒളിച്ചോടി എന്ന് കേട്ടല്ലോ...
എടാ, തെങ്ങിന്റെ ഇലയാണ് ഓല, ഓല വീണാൽ മുള്ള് ഓടിയും അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ കേടു ഇലയ്ക്ക് അല്ല മുള്ളിനാണ്...
ആഹ് ഒരു ഓലയെങ്കിലും വീണാൽ മതിയാരുന്നു...
നീ ഇങ്ങിനെ സിനിമയും കണ്ടു ആരാധന മൂത്ത് നടക്കുവല്ലേ..നീ ആ നടന്റെ വലിയ ഫാൻ അല്ലെ അങ്ങേരോട് പറ പെണ്ണ് കെട്ടിച്ചു നിനക്ക് ചിലവിനും കൂടെ തരാൻ...
അമ്മേ എന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോ..പക്ഷേ അദ്ധേഹത്തെ ഒന്നും പറയരുത് അത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല...
ഓ ഒരു അദ്ദേഹം, നീ ഇങ്ങിനെ നിന്ന് സംസാരിക്കാൻ കാരണമായ നിന്റെ തന്തയെ മൂപ്പില്, അങ്ങേരു ഇങ്ങേരു, തന്തപ്പടി എന്നൊക്കെ വിളിക്ക്, ഒരു ദിവസം പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നടനോട് എന്തൊരു ബഹുമാനം.
അമ്മേ നിർത്തിക്കെ, ഇന്ന് അദ്ധേഹത്തിന്റെ പിറന്നാളാണ്, ഞങ്ങൾ ഫൻസ്കാരു അടിച്ചു പൊളിക്കും, കട്ടൌട്ട്, പാലഭിഷേകം ഒക്കെ ഉണ്ട്...
കഷ്ടം, നിന്റെ അച്ഛന്റെ അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ പിറന്നാൾ നിനക്ക് അറിയാമോടാ, ഇല്ല, പക്ഷെ അങ്ങേരുടെ പിറന്നാളിന് കട്ടൌട്ടും  പാലഭിഷേകവും...
അതിനു നിങ്ങൾ ആരും വലിയ ആളുകൾ അല്ലല്ലോ...
അതെ ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ മൂന്നു നേരം തിന്നാൻ തരുന്ന ഞങ്ങള് വലിയ ആളുകൾ ആയിട്ട് നിനക്ക് തോന്നില്ല..ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടിവസ്ത്രം പോലും അപ്പന്റെ ചിലവിലാ... എടാ നല്ല കലാകാരന്മാരെ ആരാധിക്കണം, ബഹുമാനിക്കണം, തെറ്റ് കണ്ടാൽ വിമർശിക്കണം , മറ്റുള്ളവർ വിമർശിച്ചാൽ അത് ശേരിയെങ്കിൽ ഉൾകൊള്ളാൻ പഠിക്കണം,  എങ്കിലേ നീ ഒരു നല്ല ആരാധകൻ ആവൂ,    പക്ഷെ അതിനു വേണ്ടി ജീവിതം തുലച്ചു നാല് പേര് കൂടുന്നിടത്ത്‌ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത നടനെ തെറി വിളിച്ചും, ഇഷ്ടപെടുന്നവന്റെ തെറ്റുകൾ മറച്ചു വച്ചും, കട്ടൌട്ടും, പാലഭിഷേകവും നടത്തി ജീവിതം തുലക്കൽ അല്ല വേണ്ടത്...
എനിക്ക് വയ്യ തർക്കിക്കാൻ ഞാൻ പോകുന്നു...
കട്ടൗട്ടിനു മുകളിൽ നിന്നും നടുവിടിച്ച്‌ വീണു അവൻ കിടപ്പിലായപ്പോൾ കണ്ണീരോടെ കഞ്ഞി ഊട്ടി തരുന്ന അമ്മയോട് അവൻ പറഞ്ഞു...
ഇനി മുതൽ ഞാൻ അമ്മയുടെ ഫാൻ ആണ്...
അമ്മ അത് കേട്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു അപ്പോഴും അടുത്ത് ഏതോ ഒരു തിയേറ്ററിൽ അവന്റെ ഇഷ്ട നടൻ തീപാറുന്ന ഡയലോഗ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അമ്മേ അമ്മയാണ് എന്റെ ദൈവം അമ്മ പറഞ്ഞത് എന്തും ഈ മകൻ അനുസരിച്ചിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ...അമ്മയെ വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവില്ലമ്മേ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 08:18 No comments:
അല്ലപിന്നെ, അങ്ങിനെ തന്നെ വേണം...
എടാ ചെക്കാ, നീ എന്നെ എവിടെക്കെങ്കിലും വിളിച്ചോണ്ട് പോ...എനിക്ക് വീട്ടിൽ കല്യാണം ആലോചിക്കുന്നു..
എനിക്കൊരു ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ നിന്നെ കൊണ്ട് പോയാൽ ഞാൻ എങ്ങിനെ പോറ്റും...
ഹോ, ഏഴു കടൽ താണ്ടി വന്നായാലും നിന്നെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകും, ചക്കരെ പാലേ, തേനെ, ഇപ്പോ കാര്യത്തോട് അടുക്കുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ എന്നെ കൊണ്ട് പോകാൻ വയ്യ...
എടീ, സാധനം വിൽക്കാൻ നല്ല പാക്കിംഗ്, പരസ്യം ഒക്കെ വേണം..എന്ന് വച്ച് അത് പോലെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ..ബദാമും, പാലും കലർത്തി ഉണ്ടാക്കിയ സോപ്പ് എന്ന് പരസ്യം വരും  എന്ന് വച്ച് അത്  വച്ച് സോപ്പ് ഉണ്ടാക്കി വിറ്റാൽ കുത്തുപാള എടുക്കും..
അപ്പൊ എല്ലാം സോപ്പിംഗ് ആയിരുന്നു അല്ലേ.. നീയാണ് എന്റെ പ്രാണൻ നീ  ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചാവും...
അങ്ങിനെ ഒന്നും പറയല്ലേ. നോട്ടു എണ്ണുന്ന മെഷീൻ ഇപ്പോൾ നല്ല ചിലവാണ്‌ അതു ഉണ്ടാക്കുന്ന കമ്പനിയിൽ ഒരു ജോലിക്ക് അപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്..അത് ഉടനെ കിട്ടും നീ ക്ഷമിക്കു...
എടാ എന്റെ കല്യാണം അടുത്ത മാസം..നീ വരണം നല്ലൊരു ഗിഫ്റ്റ് ആയിട്ട്, എന്നിട്ട് സദ്യയൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടേ പോകാവൂ...
ങേ നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്..
നീ നോട്ടു എണ്ണുന്ന മെഷീൻ വിറ്റു എപ്പോഴാ എന്നേം വിളിച്ചു പോകുന്നത്..ഞാൻ നല്ല ഒരു നോട്ടുകാരനെ  തന്നെ അങ്ങ് കെട്ടി..നിനക്ക് ജോലി കിട്ടിയാൽ ആദ്യത്തെ മെഷീൻ എന്റെ കെട്ടിയോനെ കൊണ്ട് തന്നെ വാങ്ങിപ്പിക്കാം...
എടി വഞ്ചകീ, അപ്പോൾ നീ എന്റെ പ്രാണനാണ്‌ നീ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചാവും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതോ..
സാധനം വിൽക്കാൻ നല്ല പാക്കിംഗ്, പരസ്യം ഒക്കെ കൊടുക്കും, എന്ന് കരുതി അതുപോലെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ, നിന്റെ ഡയലോഗ് തന്നെ , അപ്പൊ ശെരി കല്യാണ തിരക്കിലാ പിന്നെ കാണാം, ബൈ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:50 No comments:
സാർ, ഞാൻ കെ.കെ ഇവന്റ്സ് കമ്പനിയിൽ നിന്നും വരികയാണ്..സാറിന്റെ അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ മരണാനന്തര പരിപാടികളെല്ലാം ഞങ്ങളായിരുന്നു മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നത്...
ആഹ്, അതെ അതെ, ഓർക്കുന്നു.ഇപ്പോൾ എന്താ വിശേഷിച്ചു...
അന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരു ഫ്രീ ഓഫർ തന്നിരുന്നു സാറിനു..ഒരു മരണാനന്തര പരിപാടികൾ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിൽ നിന്നും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അതുപോലെ മറ്റൊന്ന് ഫ്രീ ആയി ചെയ്തു കൊടുക്കുമെന്ന്..ആ ഫ്രീയുടെ സമയം അടുത്ത ആഴ്ചക്കുള്ളിൽ തീരുകയാണ്..ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിൽ വെറുതെ പാഴായി പോകും ആ ഫ്രീ...
ഓ, സംഭവമൊക്കെ ശെരിയാണ് പക്ഷേ അച്ഛൻ കിടപ്പിലാണ് ഇന്ന് പോകും നാളെ പോകും എന്ന് കരുതിയിട്ടു ഒരു രക്ഷയുമില്ല അച്ഛനെ മനസ്സിൽ കണ്ടാണ്‌ ഞാനന്ന് ആ ഫ്രീ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞത്..ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്ത്  ചെയ്യും..കിട്ടുന്ന ഫ്രീ വെറുതെ കളയാനും വയ്യ...
അച്ഛനെയങ്ങ് തട്ടിയാലോ സാർ, ഞങ്ങളുടെ തന്നെ വേറെ ഒരു കമ്പനിയുണ്ട് ഈ കിടപ്പിലായ പ്രായമായ ആളുകളെ വളരെ സുന്ദരമായി, ലളിതമായി അങ്ങ് തീർത്തു കൊടുക്കും..അതിനു ഫ്രീ ഒന്നുമില്ല, കുറച്ചു കൂടി കാശു വേണ്ടി വരും....
അത് വേണ്ട, ഒരു ആഴ്ച കൂടിയല്ലേ ഫ്രീയുടെ കാലാവധിയുള്ളൂ, ചേട്ടൻ അങ്ങ് യു.എസിലാണ്  അവനു ഈ ആഴ്ച ലീവ് കിട്ടില്ല..അടുത്ത ആഴ്ച വരെ  സമയം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ചെയ്യാമായിരുന്നു...വേറെ വഴി ഒന്നുമില്ലേ ആ ഫ്രീ കളയാതിരിക്കുവാൻ....
എന്നാൽ സാറൊരു കാര്യം ചെയ്യ്..സാറിനു ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം ഫ്രീ ആയിട്ടു ഒരു ശവം ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി ഏർപ്പാടാക്കി തരും, അത് ഇവിടെ കൊണ്ട് വച്ച് നമുക്ക് ആ പരിപാടികൾ നടത്താം.. ശവത്തിന്റെ വീട്ടുകാരുടെന്നു കുറച്ചു കാശും സാറിനു  കിട്ടും...
ആണോ എന്നാൽ ഓക്കേ..നാളെ തന്നെ അതിനുള്ള ഏർപ്പാട്  ചെയ്യ്...
പിറ്റേന്ന് പരിപാടികൾ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു....
അയ്യോ, എടോ ഇവന്റ്സ് കാരെ ഈ ബഹളമൊക്കെ കേട്ട് പേടിച്ചു അച്ഛൻ മരിച്ചു..ഇനി അതിന്റെ പരിപാടിക്ക് എന്ത് ചെയ്യും..
സോറി സാർ നിങ്ങളുടെ ഫ്രീ നിങ്ങൾ ഇതിൽ ചിലവഴിച്ചു ഇനിയുള്ളതിന് നിങ്ങൾ കാശ് തരേണ്ടി വരും.. പക്ഷേ പേടിക്കണ്ട അതിനു ചെയ്യുമ്പോൾ പിന്നെയും ഒന്നു ഫ്രീ കിട്ടും...
ആ ഫ്രീ കിട്ടിയിട്ട് എന്തിനാ..ഇനി ഉടനെ ഒന്നും മരിക്കാൻ ഇവിടെ ആരുമില്ല...
സാറ് പേടിക്കണ്ട, ആ ഫ്രീ സാറിനു തന്നെ ഉപയോഗപ്പെടും, സാറിന്റെ മകൻ ഫുൾ പാക്കേജ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒരുപക്ഷെ ഫ്രീ കാലവധിക്കുളിൽ സാറ് തട്ടി പോയില്ലെങ്കിൽ, സാറിനെ തട്ടി പരിപാടികൾ നടത്താനുള്ള ഫുൾ പാക്കേജ്...
ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ഇനിയുള്ള കാലം ഇതുപോലെയൊക്കെ ഉണ്ടായിക്കൂടാ എന്നില്ല..ആരും ആർക്കും ക്വോട്ടേഷൻ കൊടുക്കുന്ന .കാലമല്ലേ.
Posted by Sajeed Noohkhan at 07:49 No comments:
Saturday, 22 August 2015
തള്ളേ നീ എപ്പോൾ ദുബായിൽ എത്തി..
ഞാൻ വന്നിട്ട് ഒരു ആഴ്ച ആയി അളിയാ..എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട്. നാട്ടിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ നീ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഒരു സമാധാനം ആയിരുന്നു എനിക്ക്...
അതിനെന്താ അളിയാ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഫ്രീ ടൈം ഉണ്ട്, കമ്പനി വണ്ടിയും ഉണ്ട്. നീ വിളിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അപ്പോൾ പാഞ്ഞു എത്തും നിന്റെ മുന്നിൽ.. പിന്നെ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ നാട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും സുഖം തന്നെയല്ലേ...
എല്ലാർക്കും സുഖം. നീ എനിക്കൊരു സഹായം ചെയ്തു തരണം...
എന്താ അളിയാ നീ ധൈര്യമായിട്ടു പറ, ഞാൻ ഇല്ലേ പറ ....
അത് പിന്നെ അളിയാ ഞാൻ വിസിറ്റ് വിസയിൽ വന്നു ജോലി തേടുകയാണ്. മൂന്നു മാസത്തെ വിസിറ്റ് വിസയാണ്. ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ സെറ്റ് ആയിട്ടില്ല അളിയന്റെ കമ്പനിയിലോ അല്ലെങ്കിൽ അറിയാവുന്നവരുടെ കമ്പനികളിലോ  എന്തെങ്കിലും ഒഴിവു ഉണ്ടായാൽ എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കളിയാ..
ശോ, നീ ഒരു ആഴ്ച മുൻപേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നല്ലൊരു വേക്കൻസി ഉണ്ടായിരുന്നു. നീ ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം. പിന്നെ ഞാൻ കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് കുറച്ചു തിരക്കായിരിക്കും...
ഒരുപാട് ഫ്രീ ടൈം ഉണ്ടെന്നൊക്കെ അല്ലെ കുറച്ചു മുന്നേ പറഞ്ഞത്.
അതെ, പക്ഷെ ഇപ്പോഴാ ഓർത്തത് ചിലപ്പോൾ മാനേജർ ബിസിനസ്‌ ടൂറിനു പോകും. അപ്പൊ എനിക്ക് പണി കൂടും..വണ്ടിയും എടുക്കാൻ പറ്റില്ല..നീ വിഷമിക്കാതെ എല്ലാം ശെരിയാവും.ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കു എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ അറിയിക്കണേ, അപ്പൊ പിന്നെ എനിക്ക് തിരച്ചിൽ നിർത്താമല്ലോ...
എടാ അളിയാ, കോപ്പേ, ഇങ്ങിനെ തള്ളല്ലെടെയ്, പണി ഇല്ല, വിസിറ്റ് വിസ എന്നൊക്കെ  പറഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്ക് പണിയാവും എന്ന് കരുതി നീ  വലിയുകയാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം..
ഹി, ഹി, അത് പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് ഇത് പോലെ ഒന്ന് രെണ്ട്‌ കുരിശു ഞാൻ ചുമന്നതാ അളിയാ..ഇവിടെ ജോലി ഇങ്ങിനെ കുമിഞ്ഞു ഇരിക്കയാണ്, ചുമ്മാ തിന്നു കുടിച്ചു റൂമിൽ കിടന്നാൽ വിളിച്ചു എഴുന്നേല്പ്പിച്ചു കയ്യിൽ കൊണ്ട് കൊടുക്കും എന്നാണു പലവന്മാരുടെയും ഭാവം. ഇനി ഇപ്പോൾ ജോലി കിട്ടിയാലോ നാട്ടിൽ പണിയില്ലാതെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു നടന്നവന് പോലും ചിലവോക്കെ പോയി മിനിമം ഒരു ലക്ഷം രൂപ എങ്കിലും ശമ്പളം വേണം..പലപ്പോഴും അവന്മാർക്ക് ഉണ്ടാക്കി വച്ച് വിളമ്പി, അണ്ടർ വെയർ പോലും അലക്കി കൊടുക്കേണ്ട ഗതികേടു വന്നളിയാ അതാ ഞാൻ.......
ഹഹഹ, എടേയ് അളിയാ നീ പേടിക്കണ്ട എനിക്ക് ജോലിയൊക്കെ ഉണ്ട്..നിന്നെ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചതല്ലേ..നീ ചെല്ല് മാനേജർ പോയത് കൊണ്ട് ഭയങ്കര പണി അല്ലെ...
പിൻ കുറിപ്പ് : എല്ലാ വിസിറ്റ് വിസ ജോലി തേടികളും മുകളിൽ പറഞ്ഞ പോലെയല്ല. എന്നാൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞപോലെ ഉള്ള മിക്കതും വിസിറ്റ് വിസക്കാരാണ്.
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:38 No comments:
മലയാളി മങ്ക എന്നാൽ അതിനൊരു സങ്കൽപ്പമുണ്ട് നമ്മുടെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ സാരിയും, ചുരിദാറും ഒക്കെ കടന്നു, ജീൻസും, മിഡിയും, സ്കർട്ടും എന്തിനു ബർമുടാസ് പോലും കടന്നു വന്നു. വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒരു വിപ്ലവം തന്നെ നടന്നു. ഇത് സ്ത്രീകളുടെ മാത്രമല്ല മലയാള പുരുഷന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തിലും ഈ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. ഓണം വിഷു പോലുള്ള വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് കുറച്ചു പേരെങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത്.. ഇതൊക്കെ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യം.
ഇവിടെ ഇപ്പോൾ പ്രശ്നം അതൊന്നുമല്ല. പ്രേമം എന്ന സിനിമ നമ്മുടെ യുവത്വത്തിന്റെ ഇടയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു പ്രകമ്പനം ചില്ലറയൊന്നുമല്ല.. അതങ്ങ് കത്തിക്കയറി അവരിൽ. അതിന്റെ പിൻ തുടർച്ചയായി മുണ്ടും കറുത്ത ഷർട്ടും ധരിച്ചു യുവാക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ വലിയ കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലാതെ പോയി പക്ഷെ ഇത് പെണ്‍ കുട്ടികൾ ചെയ്താലോ, ചെയ്താലോ എന്നല്ല ചെയ്തു.. സെന്‍റ് തെരേസാസ് കോളേജിലെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പ്രേമം സ് റെറലില്‍ മുണ്‍ടും ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച് ഒാണം ആഘോഷിക്കാൻ എത്തി. ഇതാണ് ഇന്ന് കത്തി നില്ക്കുന്ന വിവാദം. പൊതുവെ പൊങ്കാല ഇടാൻ ഈ ആഴ്ച ഒന്നും കിട്ടാത്ത ഫേസ് ബുക്ക്‌ പാണന്മാർക്കു പലർക്കും ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടു കുരുപൊട്ടി. എന്തൊരു അഹങ്കാരം ഈ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ ഇവർ ഇങ്ങിനെ ചെയ്യാമോ ഇതാണ് വിഷയം...
അല്ല പാണന്മാരെ അവർ അത് ഉടുത്തു റോഡിൽ ഇറങ്ങിയില്ല. കോളേജ് ദിനങ്ങളിലെ ഒരു തമാശ എന്നതിൽ ഉപരി ആ കുട്ടികൾ അതിനെ കണ്ടു എന്ന് കരുതുന്നില്ല. അവർ ഷർട്ട് ധരിക്കുന്നത് ഒരു പ്രശ്നമാണോ, പാന്റ് ഇടുന്നതിനൊപ്പം പല പെണ്‍കുട്ടികളും ഇന്ന് ഷർട്ട്‌ ധരിക്കുന്നുണ്ട്, പിന്നെ മുണ്ടാണ് പ്രശ്നമെങ്കിൽ ഇന്നും നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സ്ത്രീകൾ ഒരു ലുങ്കിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ചു തോർത്ത് കൊണ്ട് മാറ് മറച്ചു വര്ഷങ്ങളായി നടപ്പുണ്ട്. അപ്പോൾ അതും തെറ്റായി തോന്നുമല്ലോ.
പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ അവരും അവരുടെ കോളേജ് ദിനങ്ങൾ ആസ്വദിക്കട്ടെ. വെറുതെ എന്തിനാ അവരുടെ മെക്കിട്ടു കേറുന്നത്. ഫാഷൻ എന്ന പേരിൽ പാന്റ് ചന്തിക്കു കീഴെ ഇറക്കി വച്ച് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ശട്ടിയുടെ കളർ കാണിച്ചു നടക്കുന്നില്ലല്ലോ.
ഇനി ഇപ്പോൾ പൊങ്കാല ഇടാൻ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമെങ്കിൽ ഒരു വാർത്ത തരാം. തൊടുപുഴയിലെ മുതലക്കോടം സെന്റ്‌.ജോർജ് ഹയർ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിൽ ഓണം ആഘോഷിക്കാൻ മുണ്ട് ഉടുത്ത് എത്തിയ മുപ്പതു വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്കൂളിൽ കയറാൻ അനുവദിക്കാതെ സ്കൂൾ അധികൃതർ പൂട്ടിട്ടു ഗേറ്റ് പൂട്ടി. നാട്ടുകാർ പൂട്ട്‌ തല്ലി പൊളിച്ചു.. ഇത് ചർച്ച ചെയ്യ്. ഒരിക്കലും ന്യായീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഓണം കേരളത്തിന്റെ ആഘോഷമാണ് അത് ആഘോഷിക്കാൻ ഒരു ദിവസം ആ കുട്ടികൾ മുണ്ട് ഉടുത്തു വന്നു എന്ന് കരുതി സ്കൂൾ ഇടിഞ്ഞു വീഴുമോ. ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ ചർച്ച ചെയ്യാം. അതല്ലേ നല്ലത്..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:37 No comments:
Wednesday, 19 August 2015
ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത്. നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു ബാല്യം നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെയൊരു മത്സരലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ നിഷ്കളങ്കത എന്നത് കൂടൊഴിഞ്ഞ പക്ഷി പോലെയാണ് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ. ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ വന്ന ആദ്യത്തെ ചിന്ത മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ക്യാമറ കണ്ണിലൂടെ നമ്മൾ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു, പക്ഷേ നമ്മുടെ നഗ്നതയെക്കുറിച്ചു , അവരെക്കാളും കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും നമ്മളിൽ ഉണ്ടെന്നു നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയോ അത് ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യാറില്ല. നമ്മുടെ ബാല്യത്തിൽ നമ്മൾ അങ്ങിനെ ആയിരുന്നില്ല. നമ്മുടെയോ, മറ്റുള്ളവരുടെയോ, കുറവുകൾ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല, സൌഹൃദം, സ്നേഹം എന്ന മഹത്തായ ലോക തത്വങ്ങളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു നമ്മുടെ ബാല്യങ്ങൾ.. അതിനും ഇനി മാറ്റം വരാൻ പോകുന്നു. ഇന്നത്തെ ബാല്യം ഏതു വിധത്തിൽ ആവുമെന്നു നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു. കൊടിയുടേയും, മതത്തിന്റെയും പേരിൽ വിദ്വേഷങ്ങൾ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ മക്കളിൽ നിറയ്ക്കാനാണ് പലരും ശ്രമിക്കുന്നത്, പഠനം അവർക്ക് എപ്പോഴും ഒരു മത്സരവേദി മാത്രമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു നമ്മൾ.. കൂടെ ഉള്ളവനെക്കാളും ഒരുപടി മേലെയെങ്കിലും തന്റെ കുട്ടി എത്തണമെന്ന് മാതാ പിതാക്കൾ നടത്തുന്ന മത്സരത്തിൽ വലഞ്ഞു പോകുന്ന കുട്ടികൾ.. പണവും അന്തസ്സും മാത്രം നോക്കി കളി കൂട്ടുകാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്ന നിർദേശങ്ങൾ. സ്റ്റാറ്റസ് നോക്കി മക്കളെ കളിക്കാൻ വിടുന്നവർ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക വളർന്നു വരുമ്പോൾ അവർ അവരുടെ സ്റ്റാറ്റസ് നോക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് വൃദ്ധ സദനങ്ങൾ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പെരുകി വരുന്നത്.. അതിരുകളില്ലാത്ത, വിവേചനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത മത്സരങ്ങൾ  നല്ല സൌഹൃദങ്ങൾ ഉള്ള ബാല്യം നിങ്ങൾ അവർക്ക് സമ്മാനിക്കൂ, ബാല്യത്തിൽ അവരിൽ കുടിയേറുന്ന നന്മയാണ് പിന്നെയുള്ള അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ നന്മകളുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ ഒക്കെയും അടിസ്ഥാനം.. ഇല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിതക്കുന്നതു നിങ്ങൾ തന്നെ കൊയ്യും..
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:17 No comments:
Monday, 17 August 2015
നാട്ടിലേക്ക് പോകണം. ഒരു സ്ഥലത്തിന്റെ ഇടപാടാണ്.  പക്ഷേ മതിയായ ഒരു കാരണം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ലീവ് കിട്ടില്ല.. രവി നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ ഉറക്കത്തെ ഉരുണ്ടു പിരണ്ടു കിടക്കയിൽ തിരയുകയാണ്. ഭാര്യക്ക്‌ സുഖമില്ലാന്നു കമ്പനിയിലേക്ക് ഒരു മെയിൽ അയപ്പിച്ചാലോ വേണ്ട അതെങ്ങാനും അറംപറ്റിപ്പോയാലോ. ഭാര്യയെയും, മക്കളെയും ഒന്നും അങ്ങിനെ പറയാൻ പാടില്ല..ചിലപ്പോൾ  അത് ഫലിച്ചാൽ ആകെ വേദനയാവും.  ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും..അവസാനം രവിക്ക് ഒരു ആശയം വീണു കിട്ടി അത് അപ്പോൾ തന്നെ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു അറിയിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രവി ഓഫീസിൽ എത്തി കാത്തിരുന്നു. പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ പ്യൂണ്‍ വന്നു പറഞ്ഞു. രവി സാറിനെ മാനേജർ സാർ വിളിക്കുന്നു. മാനേജറുടെ മുന്നിൽ ഭവ്യതയോടെ രവി നിന്നു.
രവി ഐ ആം സോറി ഒരു ദുഃഖ വാർത്തയുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഇമെയിൽ സെക്ഷനിൽ നിന്നും ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു .. രവിയുടെ അമ്മ മരിച്ചു.. മൈ ഹാർട്ട്‌ ഫെൽറ്റ് കണ്ടോളൻസസ്. രവി ഒന്ന് നാട്ടിൽ പോയി വരൂ പത്തു ദിവസത്തേക്ക് എമെർജെൻസി ലീവ് ഞാൻ സാങ്ക്ഷൻ ചെയ്തു തരാം..
അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ രവി നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയ രവിയെ അമ്മ വാരി പുണർന്നു. ലീവ് കിട്ടില്ല എന്നല്ലേ മോനെ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ എങ്ങിനെ ശെരിയായി. രവി ഒന്നും പറയാതെ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. പക്ഷേ മകൻ ശബരി പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ മരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാ അച്ഛന് ലീവ് കിട്ടിയത്.. അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ചിരിയിൽ ഒരു നോവ്‌ പടരുന്നത്‌ രവി കണ്ടു എങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാട്ടാതെ അമ്മ പറഞ്ഞു പോയി കുളിച്ചു വല്ലതും കഴിക്കു മോനെ, നാളെ രാവിലെ രെജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ പോകേണ്ടതല്ലേ..
രാവിലെ തന്നെ രെജിസ്റ്റ്രാർ ഓഫീസിൽ രവിയെത്തി. കാര്യങ്ങളൊക്കെ പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു. എല്ലാ പേപ്പറുകളും ഒപ്പിട്ടു ആശ്വാസത്തോടെ നിവർന്നതും മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്യുന്നു.. ഭാര്യയാണ്...
അമ്മ മരിച്ചു രവിയേട്ടാ, പെട്ടെന്ന് വാ, വിളിച്ചിട്ട് അനങ്ങുന്നില്ല...
ഓടി പാഞ്ഞു രവി വീട്ടിലെത്തി. ഇന്നലത്തെ ചിരി മായാതെ അമ്മ കിടപ്പുണ്ട്. തലയണക്ക് അടിയിലെ ഒരു തുണ്ട് കടലാസ് അപ്പോഴാണ്‌ രവി ശ്രദ്ധിച്ചത്. അത് നിവർത്തി രവി വായിച്ചു..
മോനെ, സത്യസന്ധനായ ഒരു അച്ഛന്റെ മകനാണ് നീ. ഇത്രയും വലിയൊരു കള്ളം പറഞ്ഞാണ് നീ വന്നതെന്ന് നാളെ അവർ അറിഞ്ഞാൽ നീ ജോലി നോക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് പിന്നെ നിനക്കൊരു മര്യാദ ഉണ്ടാവില്ല. എന്റെ മോൻ അങ്ങിനെ മോശക്കാരനായി അവർക്ക് മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് ഈ അമ്മക്ക് സഹിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ മോൻ കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നിരിക്കട്ടെ.. പിന്നെ നീ ഒരേ ഒരു മകനാണ്, നാളെ എന്റെ ചിതക്ക്‌ തീ കൊളുത്തേണ്ടവൻ. ഒരിക്കൽ മരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു ലീവ് എടുത്തത്  കൊണ്ട് പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ മരിച്ചു പോയാൽ നിനക്ക് വരാൻ കഴിയുമോ. നീ ഇല്ലാതെ എനിക്കാരു കൊള്ളി വയ്ക്കും, അതും കൂടെ ഇതിനോടൊപ്പം കഴിയട്ടെ...എല്ലാ നന്മയും എന്റെ മോന് ഉണ്ടാവട്ടെ..
Posted by Sajeed Noohkhan at 21:34 No comments:
Monday, 10 August 2015
എഫ്.ബി. പുതു ചൊല്ലുകൾ .....
എഫ്.ബി. പുതു ചൊല്ലുകൾ .....
1 - ചിലര് എല്ലാ പോസ്റ്റുകളിലും ആവശ്യമില്ലാതെ  ലൈക്കും കമന്റ്സും ഇടും എന്നാൽ  ഇവരെ ആരും മൈൻഡ് ചെയ്യില്ല, വേറെ ആരെങ്കിലും ഇട്ട കമന്റ്സ് ആയിരിക്കും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത് അങ്ങിനെ ഉള്ളവർക്കായി ഒരു പുതുചൊല്ല്....
അനുപമ പരമേശ്വരൻ കേറാത്ത ചാനൽ ഇല്ല എന്നാൽ എല്ലാർക്കും മലരിനെ മതി. ..
2 -  ചിലർ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കഷ്ട കാലം വരുമ്പോൾ പോലും പ്രാർഥിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല പക്ഷേ എവിടെ എങ്കിലും മതപരമായ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ കണ്ടാൽ അപ്പോൾ കുരു പൊട്ടും..അവർക്കായിട്ടു ഒരു പുതു ചൊല്ല്...
രഞ്ജിനി ഹരിദാസ്‌ ഒട്ടു മേയ്ക്കുകയുമില്ല, എന്നാൽ തെരുവ് പട്ടികളോട് സ്നേഹമെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുകയും ചെയ്യും...
2- എന്ത് ചവറും കൂടെ ഉള്ളവന്റെ ടൈം ലൈനിൽ ടാഗ് ചെയ്തു നിറക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് ഒരു പുതു ചൊല്ലുണ്ട് അതിങ്ങിനെയാണ്...
ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നല്ലതെന്നാണ് സരിത ആൾ കൂട്ടത്തിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നത്, എന്നാൽ കേൾക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് സരിത അറിയുന്നില്ലല്ലോ..
S 3 -  എഫ്.ബി യിലെ സദാചാര വാദി പക്ഷേ  ഇൻബൊക്സിലെ കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ എന്ത് പറയണം..
നിവിൻ പോളിമാരുടെ പകച്ചു പോകുന്ന കാമം...
4- ഉറക്കത്തിൽ പോലും ലൈക്ക് എണ്ണി നിരവൃതിയടയുന്ന കുറച്ചു പേരുണ്ട് അവരെ നമുക്ക്....
നോട്ടെണ്ണൽ മെഷീൻ ഇല്ലാത്ത മാണി സാറന്മാര്....
5 - സ്ഥിരം നല്ല പൊസ്റ്റിട്ടു കയ്യടി വാങ്ങി ഊള പൊസ്റ്റിട്ടു തെറി കേൾക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് പറയാം ....
ബഹുദൂരം സമദൂരത്തിനിടക്കൊരു സോളാർ വെളിച്ചം...
6  - എന്ത് നല്ല പോസ്റ്റിലും തെറിയോ, നെഗറ്റീവ് കമന്റ്സോ മാത്രം  പറയുന്നവരെ...
വീണ പി.സി.ജോർജ് നന്നാവണമെങ്കിൽ പി.സി.ജോർജ് തന്നെ വിചാരിക്കണം..
7  -  ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് ഐ.ഡി. ഡീ ആക്ടിവെറ്റ് ചെയ്തു മുങ്ങുന്നവർക്ക്.....
പ്രധാനമന്ത്രി പിന്നേയും വിദേശ പര്യടനത്തിലായി...
8- ചിലരുടെതു നല്ല പോസ്റ്റ്‌ ആയിരിക്കും സ്ഥിരമായി ഇടുന്നത്, പക്ഷേ മറ്റു ചിലർക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്തു ഐ.ഡി. ക്യാൻസൽ ചെയ്യാൻ നോക്കും അപ്പോൾ പറയാനുള്ളത്...
അച്ചുമാമനു എതിരെ സ്റ്റേറ്റ് കമ്മിറ്റി പിന്നേം പോളിറ്റ് ബ്യൂറോക്ക് പോയി..
9 - ചിലര് ആവശ്യമില്ലാത്ത കമന്റ്സ് പറയും, പിന്നെയാണ് അബദ്ധം ആയി എന്നറിയുന്നത് അപ്പോഴേക്കും ഒരുവിധം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കാണും അവർക്ക് ....
കോഴ ആരോപിച്ച ബാറുടമ രാജു പെട്ടു...
10 - വിവാദ പോസ്റ്റിട്ട് ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റുന്നവരെ എന്ത് വിളിക്കണം...
പിന്നേം കോഹ്ലി ഡ്രെസിംഗ് റൂമിൽ അനുഷ്കയുമൊത്തു......
11- ചിലരുടെ ഐ.ഡി.യിൽ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റിൽ  ചില വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ടവർ ഉണ്ടാവും. വല്ല കന്നന്തിരുവും കാണിച്ചു അതിന്റെ പേരിൽ നമ്മളും ബാധിക്കും.  അവരെ നമ്മളായിട്ട് അത്ര പെട്ടെന്ന് അണ്‍ ഫ്രണ്ട് ചെയ്യാനോ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്യാനോ കഴിയില്ല, എന്നാൽ അവരായിട്ടു പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കും, അതിനുള്ള വഴികൾ നോക്കുകയും ചെയ്യും ...അത്തരക്കാരെ...
അച്ചു മാമ ഒട്ടു രാജി വയ്ക്കുകയുമില്ല, സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിനു തലവേദന തീരുകയുമില്ല..
രസകരമായ ഒരു ഭാവന മാത്രം..ആർക്കെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ഇത് മനോ വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കുക...
Posted by Sajeed Noohkhan at 22:28 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
View my complete profile
വിചിന്തനങ്ങൾ  ഫേസ് ബുക്ക്‌ തുറന്നാൽ എല്ലായിടത്തും ...
എഫ്.ബി. പുതു ചൊല്ലുകൾ .....
Feedjit Live Blog Stats
Feedjit Live Blog Stats
Ethereal template. Powered by Blogger.