ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml en en ml ml en ml sl ml en ml en en en cs da en da en ml ml ml ml ml de en en en cs cs en en cs da en da cs de en en en cs cs en en cs da en da cs cs en en en cs cs en en ml ml ml ml it ml ml it ml ml it ml ml pt ml ml en ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml en ml ml en ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it nb ml it ml ml it ml it en ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml it it ml it en ml it da ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml en it ml ml it ml ml it ml ml it ml it en ml it ml ml it ml ml it ml ml it ml ml it ca ml it ml ml it ml ml it ml ml pt ml ml pt ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt zh ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml pt ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt en ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml en pt ml ml pt ml ml pt ml ml pt ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml de ml cs en en
ദി ഈഗിള്‍ ഹാസ്‌ ലാന്റഡ്‌: December 2011
പ്രശസ്ത ഇംഗ്‌ളീഷ്‌ നോവലിസ്റ്റ്‌ ജാക്ക്‌ ഹിഗ്ഗിന്‍സിന്റെ 'ദി ഈഗിള്‍ ഹാസ്‌ ലാന്റഡ്‌' എന്ന നോവലിന്റെ സ്വതന്ത്ര വിവര്‍ത്തനം
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 26
അടുത്ത നിമിഷം ടോർപ്പിഡോകളിൽ ഒന്ന് കപ്പലിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് നേരിട്ട് ചെന്നിടിച്ചു. ബ്രിട്ടനിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ എയർഫോഴ്സിന്റെ എട്ടാം ഡിവിഷന് ഉപയോഗിക്കുവാനായി കൊണ്ടുപോകുന്ന ടൺ കണക്കിന് ബോംബുകളായിരുന്നു കപ്പലിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് ശേഖരിച്ചിരുന്നത്.  മഞ്ഞിന്റെ ആവരണത്തിൽ നിന്നും ഭയാനകമായ സ്ഫോടന ശബ്ദം ഉയർന്നു. ജോസഫ് ജോൺസൻ പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി ചുറ്റുമുള്ള ദ്വീപുകളിൽ നിന്നും കേൾക്കാറായി. സ്ഫോടനത്തിന്റെ അലകളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനായി സ്റ്റെയ്നർ തന്റെ ടോർപ്പിഡോ ക്യാരിയറിൽ കഴിയുന്നത്ര കുനിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് വളരെ വലിയ ഒരു ലോഹപാളി പറന്ന് വന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പതിച്ചത്.
കപ്പലിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ എമ്പാടും വന്ന് പതിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവയിൽ എന്തോ ഒന്ന് ന്യുമാന്റെ തലയിൽ വന്ന് പതിച്ചതും അദ്ദേഹം വേദനയാൽ അലറി. അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ടോർപ്പിഡോ ക്യാരിയറിൽ നിന്ന് പിറകോട്ട് തെറിച്ച് പോയി. നിയന്ത്രണം നഷ്ടമായ ക്യാരിയർ മുന്നോട്ട് കുതിച്ച് ഒരു തിരമാലയുടെ മുകളിലൂടെ അപ്രത്യക്ഷമായി.
അബോധാ‍വസ്ഥയിലായിരുന്നുവെങ്കിലും ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് ധരിച്ചിരുന്നതിനാൽ ന്യൂമാൻ വെള്ളത്തിൽ പൊന്തിക്കിടന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്നൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്റ്റെയ്നർ തന്റെ ക്യാരിയറുമായി അദ്ദേഹത്തിനരികിൽ കുതിച്ചെത്തി. ലൈഫ് ലൈനിന്റെ ഒരറ്റം ന്യൂമാന്റെ ലൈഫ് ജാക്കറ്റുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹം ബ്രേ ഹാർബർ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞ് അപ്പോഴേക്കും ഹാർബറിനെ അദൃശ്യമാക്കി.
എന്നാൽ അപ്പോഴേക്കും വേലിയിറക്കം ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കടലിലേക്കുള്ള ശക്തമായ ഒഴുക്കിനെതിരെ പൊരുതുക ശ്രമകരമായിരുന്നു. ഹാർബറിലേക്കെത്തിച്ചേരാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷ ഇനി വേണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. ശക്തമായ ഒഴുക്കിൽ പെട്ട് അദ്ദേഹവും ന്യൂമാനും ആശയ്ക്കിടയില്ലാത്ത വിധം ദൂരെ കപ്പൽ ചാലിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
തന്നോടൊപ്പം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന റിട്ടർ ന്യൂമാൻ ബോധാവസ്ഥയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത് പെട്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്. സ്റ്റെയ്നറെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടക്കുകയാ‍യിരുന്നു അദ്ദേഹം.
“എന്റെ കാര്യം വിട്ടുകളയൂ…!” ക്ഷീണിത സ്വരത്തിൽ അദ്ദേഹം പുലമ്പി. “ഈ ലൈഫ് ലൈൻ മുറിച്ച് മാറ്റൂ… എന്നിട്ട് രക്ഷപെടാൻ നോക്കൂ… ഞാൻ താങ്കൾക്കൊരു ഭാരമാണ്…”
സ്റ്റെയനർ അതിന് മറുപടി പറയാൻ തുനിഞ്ഞില്ല. തന്റെ ക്യാരിയറിനെ വലത് ഭാഗത്തേക്ക് വളച്ചെടുക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി. ഭേദിക്കാൻ കഴിയാത്ത കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞിനുള്ളിൽ അവിടെ അടുത്തെവിടെയോ ആയിരിക്കും ബർഹൂ ഐലണ്ട് എന്ന് അദ്ദേഹം ഊഹിച്ചു. വേലിയിറക്കത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽപ്പെട്ട് ഒരു വേള ആ ദ്വീപിൽ എത്തിപ്പെടാനുള്ള നേരിയ സാദ്ധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.  ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിൽ നഷ്ടമൊന്നുമില്ലല്ലോ…
“നമ്മൾ എത്രകാലമായി ഒരുമിച്ച് ജോലി നോക്കുന്നു റിട്ടർ…?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.
“യൂ നോ ഡാംൻ വെൽ…” ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു. “നാർവിക്കിൽ വച്ചാണ് ഞാൻ താങ്കളെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്… അന്ന് വിമാനത്തിൽ നിന്ന് ചാടുവാൻ എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു…”
“ഞാൻ ഓർക്കുന്നു… പാരച്യൂട്ടുമായി ചാടുവാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ വളരെ നിർബ്ബന്ധിച്ചു…” സ്റ്റെയ്നർ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും പറയാം … സത്യത്തിൽ അന്ന് താങ്കൾ എന്നെ വിമാനത്തിൽ നിന്നും എടുത്തെറിയുകയായിരുന്നു…”
കൊടും തണുപ്പിൽ റിട്ടർ ന്യൂമാന്റെ പല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്റ്റെയ്നർ, ന്യൂമാനുമായി  ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ലൈഫ് ലൈൻ ഒന്നു കൂടി പരിശോധിച്ചു.
“അതേ… മൂക്കൊലിപ്പിച്ച് നടക്കുന്ന പതിനെട്ട്കാരൻ… ബെർലിൻ‌കാരൻ… യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… എപ്പോഴും കീശയിൽ കവിതാപുസ്തകവുമായി നടക്കുന്നവൻ… പ്രൊഫസറുടെ മകൻ… ആൽബർട്ട് കനാലിലെ പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ മുറിവേറ്റ് കിടന്ന എനിക്ക് മെഡിക്കൽ കിറ്റുമായി തീ തുപ്പുന്ന തോക്കിൻ കുഴലുകൾക്ക് മുന്നിലൂടെ അമ്പത് വാര നിലത്ത്കൂടി ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് വന്നവൻ...”
“ഹെ ഓബർസ്റ്റ്… ദയവ് ചെയ്ത് ഈ കയർ മുറിച്ച് മാറ്റൂ… എന്നിട്ട് രക്ഷപെടൂ…” ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു.  “എവിടെയെല്ലാം എന്നെ കൊണ്ടുപോയി താങ്കൾ… ഗ്രീസ്… പിന്നെ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലാതിരുന്ന മിലിട്ടറി റാങ്ക്… റഷ്യൻ യുദ്ധം… ഇപ്പോൾ ഇതാ ഇതും… ഞാൻ എന്ത് പാപം ചെയ്തു ഇതിനെല്ലാം…” അദ്ദേഹം കണ്ണുകളടച്ചു.  പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “സോറി കുർട്ട്… ഇതൊന്നും ശരിയല്ല…”
അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണ് അവർ വേലിയിറക്കത്തിന്റെ ശക്തിയേറിയ കുത്തൊഴുക്കിൽ പെട്ടത്. ആ ഒഴുക്കിൽ പെട്ട് ബർഹൂ ദ്വീപിന് സമീപമുള്ള പാറക്കെട്ടുകളുടെ അരികിലേക്ക് അവർ അതിവേഗം നീങ്ങി. ഒരു വർഷം മുമ്പ് കൊടുങ്കാറ്റിൽ പെട്ട് ആ പാറക്കെട്ടുകളിൽ ഇടിച്ച് തകർന്ന ഒരു ഫ്രഞ്ച് കപ്പൽ അവിടെ പാതി മുങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മുൻഭാഗം വെള്ളത്തിനു മുകളിലും ഡെക്കിന്റെ പിൻഭാഗം വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞും ആയിരുന്നു കപ്പലിന്റെ കിടപ്പ്. വലിയൊരു തിരമാല സ്റ്റെയ്നറെ തന്റെ ടോർപ്പിഡോ ക്യാരിയറിൽ നിന്നും തെറിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞു. പക്ഷേ, അപ്പോഴേക്കും ആ പാതി മുങ്ങിയ കപ്പലിന്റെ റെയിലിൽ അദ്ദേഹത്തിന് പിടി കിട്ടിയിരുന്നു. മറുകൈ കൊണ്ട് ന്യൂമാനെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കയറിൽ അദ്ദേഹം മുറുകെ പിടിച്ചു.
സ്റ്റെയ്നറുടെ ടോർപ്പിഡോ ക്യാരിയർ ആ തിരമാലയോടൊപ്പം ദൂരെയ്ക്ക് മറഞ്ഞു. സ്റ്റെയ്നർ എഴുന്നേറ്റ് കപ്പലിന്റെ ചരിഞ്ഞ ഡെക്കിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്ന് വീൽഹൌസിൽ എത്തി. തകർന്ന് കിടക്കുന്ന ഇടനാഴിയിൽ തന്റെ സ്ഥാനം സുരക്ഷിതമാക്കിയതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം സാവധാനം ലൈഫ് ലൈൻ വലിച്ച് അടുപ്പിച്ച് ന്യൂമാനെയും ഡെക്കിൽ എത്തിച്ചു. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത വീൽഹൌസിൽ അവർ തണുത്ത് വിറച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  മഴ കിനിയുവാൻ തുടങ്ങി.
“ഇനിയെന്ത്…?”  ക്ഷീണിത സ്വരത്തിൽ ന്യൂമാൻ ആരാഞ്ഞു.
“ഇവിടെ ഇരിക്കുക തന്നെ… മൂടൽ മഞ്ഞ് അല്പം ശമിക്കുന്നതോടെ റിക്കവറി ബോട്ടുമായി ബ്രാൻഡ്ട് ഇറങ്ങാതിരിക്കില്ല...”  സ്റ്റെയ്നർ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“എന്നാൽ പിന്നെ ഒരു സിഗരറ്റിന് തീ കൊളുത്താമോ എന്ന് നോക്കാം…”  ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ആവേശം കൊണ്ടു. “ദാ, അങ്ങോട്ട് നോക്കൂ…”
സ്റ്റെയ്നർ റെയിലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. പാറക്കെട്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ തിരമാലകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ… അതേ, ജോസഫ് ജോൺസൻ എന്ന കപ്പലിന്റെ ചിന്നിച്ചിതറിയ അവശിഷ്ടങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ എമ്പാടും അലക്ഷ്യമായി പരന്ന് കിടന്നു.
“അങ്ങനെ നമ്മൾ ലക്ഷ്യം കണ്ടു…”   പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമം നടത്തിക്കൊണ്ട് ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു.  പെട്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.  “കുർട്ട്… അങ്ങോട്ട് നോക്കൂ… വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഡെക്കിൽ… ഒരു മഞ്ഞ ലൈഫ് ജാക്കറ്റ്… ആരോ ഒരാൾ അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ട്…”
ചരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഡെക്കിലൂടെ സ്റ്റെയ്നർ കപ്പലിന്റെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. ചിതറി പരന്ന് കിടക്കുന്ന പലകക്കഷണങ്ങളെ വകഞ്ഞ് മാറ്റി അദ്ദേഹം വെള്ളത്തിലൂടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. വെള്ളത്തിൽ മലർന്ന് കിടന്നിരുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരുന്നു.  അവന്റെ  ബ്രൌൺ നിറത്തിലുള്ള തലമുടി തലയോട്ടിയിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിക്കിടക്കുന്നു. സ്റ്റെയ്നർ അവന്റെ ലൈഫ് ജാക്കറ്റിൽ പിടിച്ച് സുരക്ഷിത സ്ഥാനത്തേക്ക് പതുക്കെ വലിച്ച് കൊണ്ടുവരുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ആരോ തന്നെ പിടിക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കിയ അവൻ കണ്ണ് തുറന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തുറിച്ച് നോക്കി. പിന്നെ തലയിളക്കി എന്തോ പറയുവാൻ ശ്രമിച്ചു.
സ്റ്റെയനർ അവനെ ജലപ്പരപ്പിൽ താങ്ങി നിർത്തിയിട്ട് ഇംഗ്ലീഷിൽ ചോദിച്ചു. “ വാട്ട് ഈസ് ഇറ്റ്…?”
“പ്ലീസ്… ലെറ്റ് മി ഗോ…” അവൻ മന്ത്രിച്ചു.
വീണ്ടും കണ്ണുകൾ അടച്ച അവനെയും കൊണ്ട് സ്റ്റെയ്നർ ഡെക്കിന് നേർക്കി നീന്തി. ചരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഡെക്കിലൂടെ അവനെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ച് കയറ്റുവാൻ പരിശ്രമിക്കുന്ന സ്റ്റെയ്നറെ  വീൽ ഹൌസിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ന്യൂമാൻ വീക്ഷിച്ചു.
സ്റ്റെയ്നർ ഒരു നിമിഷം അവിടെ നിന്ന് വിഷാദത്തോടെ അവനെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. പിന്നെ  അവനെ വെള്ളത്തിലേക്ക് തന്നെ പതുക്കെ പോകുവാൻ അനുവദിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം ഒരു തിരമാല അവനെ പാറക്കെട്ടുകളുടെ അപ്പുറത്തേക്ക് ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ടു പോയി. പരിക്ഷീണിതനായ സ്റ്റെയ്നർ വീണ്ടും വീൽഹൌസിന് നേർക്ക് കയറുവാൻ തുടങ്ങി.
“എന്തായിരുന്നു സംഭവം…?”   അവശതയോടെ ന്യൂമാൻ ചോദിച്ചു.
“അവന്റെ ഇരു കാലുകളും മുട്ടിന് താഴെ വച്ച് അറ്റു പോയിരുന്നു…”  അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ഇരുന്നിട്ട് കാലുകൾ റെയിലിനിടയിലേക്ക് നീട്ടി വച്ചു.  “സ്റ്റാലിൻ ഗ്രാഡിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ എപ്പോഴും എലിയട്ടിന്റെ ഒരു കവിത ചൊല്ലുമായിരുന്നല്ലോ… എനിക്ക് തീരെ പിടിക്കാത്ത ഒന്ന്… എന്തായിരുന്നു അത്…?”
“I think we are in rat’s alley…
Where the dead men lost their bones…”   ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു അതിന്റെ അർത്ഥം…” സ്റ്റെയനർ മന്ത്രിച്ചു. “അദ്ദേഹം എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു…”
ഒന്നും ഉരിയാടാനാവാതെ അവർ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു. തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യമേറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മഴ ശക്തി പ്രാപിച്ചതോടെ ഞൊടിയിടയിൽ മൂടൽ മഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമായി. ഏതാണ്ട് ഇരുപത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അധികം അകലെയല്ലാതെ ഒരു എൻ‌ജിന്റെ ശബ്ദം അവർക്ക് കേൾക്കാറായി. സ്റ്റെയ്നർ തന്റെ വലത് കാലിലെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് സിഗ്നലിങ്ങ് പിസ്റ്റൾ എടുത്ത് വാട്ടർപ്രൂഫ് കാർട്രിഡ്ജ് ലോഡ് ചെയ്ത് അടയാളം കാണിക്കുവാനായി ഫയർ ചെയ്തു.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, December 22, 2011
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 25
ആ അവസരത്തിൽ ലെഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ കുർട്ട് സ്റ്റെയ്നർ ഇംഗ്ലീഷ് ചാനലിലെ തണുത്തുറയുന്ന വെള്ളത്തിൽ തന്റെ ടോർപ്പിഡോയുടെ മുകളിൽ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്രയും തണുപ്പ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. റഷ്യയിലെ തണുപ്പ് പോലും ഇതിലും ഭേദമായിരുന്നു. അരയ്ക്കൊപ്പം വെള്ളത്തിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. തണുപ്പ് തലച്ചോറിനകത്ത് വരെ അരിച്ച് കയറുന്നു.
ആൽഡെർലീ ഐലണ്ടിലെ ബ്രേ ഹാർബറിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് രണ്ട് മൈൽ ദൂരെ വടക്ക് കിഴക്കായായിട്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനം. അധികം അകലെയല്ലാതെ ബർഹൂ ഐലണ്ടും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ചുറ്റിനും കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞ് വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദൂരക്കാഴ്ച്ച ഒട്ടും തന്നെയില്ല എന്ന് പറയാം. ലോകത്തിന്റെ അറ്റത്തെവിടെയോ എത്തിപ്പെട്ട പ്രതീതിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനപ്പോൾ. താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏക ആശ്വാസം. ഇടവും വലവുമായി സെർജന്റ് ഓട്ടോ ലെംകെയും ലെഫ്റ്റനന്റ് റിട്ടർ ന്യൂമാനും അവരവരുടെ ടോർപ്പിഡോകളിൽ ഒപ്പം തന്നെയുണ്ട്. മൂന്ന് പേരും ലൈഫ് ലൈൻ വഴി പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞിന്റെ ആവരണത്താൽ അവർക്ക് തമ്മിൽ തമ്മിൽ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണ് അന്ന് വൈകുന്നേരം കോൾ വന്നത്. തീരത്ത് നിന്ന് അധികം അകലെയല്ലാതെ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കപ്പൽ റഡാറിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ ആർക്കും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. കുറേക്കൂടി വടക്ക് മാറിയായിരുന്നു പ്രധാന കപ്പൽ പാത. സംശയാസ്പദമായ ആ കപ്പലിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീടാണ് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. ബോസ്റ്റണിൽ നിന്നും പ്ലിമത്തിലേക്ക് ഉഗ്ര ശേഷിയുള്ള സ്ഫോടകവസ്തുക്കളുമായി വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ലിബർട്ടി ഷിപ്പ് ആയ ജോസഫ് ജോൺസൻ ആയിരുന്നു അത്. മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പ് ഉണ്ടായ കൊടുങ്കാറ്റിൽ പെട്ട് സ്റ്റിയറിംഗ് വീലിന്‌ കാര്യമായ തകരാറ് സംഭവിച്ചതിനാലും കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞിൽ ദൂരക്കാഴ്ച്ച മോശമായതിനാലും തീരത്തിനടുത്ത് കൂടി യാത്ര തുടരുവാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു അവർ.
ബർഹൂ ഐലണ്ടിന് വടക്ക് ഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ സ്റ്റെയ്നർ തന്റെ ടോർപ്പിഡോയുടെ വേഗത കുറച്ച് ലൈഫ് ലൈൻ ഇളക്കി ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള സഹചാരികൾക്ക് സിഗ്നൽ കൊടുത്തു.  ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ മഞ്ഞിന്റെ ആവരണത്തിൽ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നു. റിട്ടർ ന്യൂമാന്റെ മുഖം കൊടുംതണുപ്പിനാൽ നീല നിറമായിപ്പോയിരുന്നു.
“നമ്മൾ കപ്പലിന്റെ അടുത്തെത്തിയെന്ന് തോന്നുന്നു ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്… എൻ‌ജിന്റെ ശബ്ദം എനിക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്…” ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു.
സെർജന്റ് ലെംകെ തന്റെ ടോർപ്പിഡോയുമായി അവർക്കരികിൽ എത്തി. കറുത്ത് ചുരുണ്ട താടിരോമങ്ങൾ ആയിരുന്നു അവന്റെ പ്രത്യേകത. അതിൽ അവൻ അഭിമാനവും കൊണ്ടിരുന്നു. റഷ്യൻ യുദ്ധത്തിനിടയിൽ കീഴ്ത്താടിയിൽ വെടിയുണ്ട ഏറ്റുണ്ടായ വൈകൃതം മറയ്ക്കുവാനായി സ്റ്റെയ്നറുടെ പ്രത്യേക അനുമതിയോടെയാണ് അവൻ താടി വളർത്തിയിരുന്നത്.
ലെംകെ അത്യധികം ആവേശഭരിതനായിരുന്നു. താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന സാഹസിക കൃത്യം ഓർത്ത് അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
“കപ്പലിന്റെ ശബ്ദം എനിക്കും കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…”
കൈ ഉയർത്തി നിശബ്ദത പാലിക്കുവാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് സ്റ്റെയ്നർ ചെവിയോർത്തു. ശരിയാണ്. ജോസഫ് ജോൺസന്റെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം കേൾക്കുവാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. പതുക്കെയാണെങ്കിലും മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് കപ്പൽ.
“ഇത് വളരെ എളുപ്പമാണ് ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…” അത് പറയുമ്പോൾ ലെംകെയുടെ പല്ലുകൾ തണുപ്പിനാൽ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഇത് വരെ നടത്തിയതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും എളുപ്പമായിരിക്കും ഈ ഓപ്പറേഷൻ… എന്താണ് വന്നിടിച്ചതെന്ന് അറിയുക പോലുമില്ല അവർ…”
“നിങ്ങൾ എല്ലാം നിസ്സാരമായി കാണുകയാണ് ലെംകെ…” റിട്ടർ ന്യൂമാൻ പറഞ്ഞു. ഈ ചെറിയ അസംതൃപ്തമായ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ പഠിച്ചത് എന്താണെന്നറിയുമോ…? ഒന്നിലും അധികം പ്രതീക്ഷ അരുത്… നമ്മുടെ പാത്രത്തിലെ ഭക്ഷണത്തെ പോലും സംശയത്തോടെയേ വീക്ഷിക്കാവൂ…”
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ വാക്കുകളെ ന്യായീകരിക്കാനെന്ന മട്ടിലാണ് പെട്ടെന്ന് കാറ്റ് വീശിയത്. അവരെ വലയം ചെയ്തിരുന്ന മൂടൽ മഞ്ഞിന്റെ ആവരണത്തിൽ വിള്ളൽ വീണു. ബ്രേ തുറമുഖത്തിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് ആയിരത്തഞ്ഞൂറ്‌ വാര അകലെ പണിതിരിക്കുന്ന കടൽ ഭിത്തി അവർക്ക് പിന്നിൽ വ്യക്തമായി കാണാറായി.
മഞ്ഞ് മറയിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്ന അവർക്ക് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഏകദേശം നൂറ്റിയമ്പത് വാര അകലെയായി ജോസഫ് ജോൺസൻ വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ്‌ ദിശയിൽ പ്രധാന ചാനലിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കപ്പലിന്റെ ഡെക്കിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് അവരെ കാണാതിരിക്കാനുള്ള യാതൊരു സാദ്ധ്യതയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
സ്റ്റെയ്നർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രവർത്തിച്ചു. “ഓൾ റൈറ്റ്… സ്ട്രെയിറ്റ് ഇൻ… അമ്പത് വാര അടുത്തെത്തുമ്പോൾ ടോർപ്പിഡോകൾ റിലീസ് ചെയ്യുക… എന്നിട്ട് പിന്തിരിയുക… ഹീറോ ആകാൻ വേണ്ടി വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ ഒന്നും കാണിച്ചേക്കരുത് ലെംകെ… പെനൽ റെജിമെന്റിൽ നമുക്ക് തരുവാനായി ഇനി മെഡലുകൾ ഒന്നും തന്നെയില്ലെന്ന് ഓർമ്മ വേണം… ശവപ്പെട്ടികൾ മാത്രമായിരിക്കും നമ്മെ കാത്തിരിക്കുക…”
സ്റ്റെയ്നർ ടോർപ്പിഡോയുടെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ചിന്നിച്ചിതറുന്ന തിരമാലകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരസ്സിന് മുകളിലൂടെ കടന്നുപോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.  തന്റെ വലത് വശത്തായി റിട്ടർ ന്യൂമാൻ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം ചീറി വരുന്നത് അദ്ദേഹം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ലെംകെ അവരിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് ഇരുപത് വാര മുന്നേറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“സില്ലി യംങ്ങ് ബാ‍സ്റ്റർഡ്…” സ്റ്റെയ്നർ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. “ഇത് എന്താണെന്നാണ് അവൻ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്… ചാർജ് ഓഫ് ദി ലൈറ്റ് ബ്രിഗേഡ് ആണെന്നോ...?”
ജോസഫ് ജോൺസന്റെ  ഡെക്കിൽ നിന്നിരുന്ന രണ്ട് പേരുടെ കൈകളിൽ റൈഫിളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വീൽ ഹൌസിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്ന ഒരു ഓഫീസർ ബ്രിഡ്ജിനടുത്ത് വന്ന് മെഷീൻ ഗണ്ണിൽ നിന്നും അവർക്ക് നേരെ വെടിയുതിർക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കപ്പൽ വേഗതയാർജ്ജിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ, അൽപ്പ നേരത്തേക്ക് വിട്ടുമാറിയ മൂടൽ മഞ്ഞ് വീണ്ടും അവരെ പൊതിയാൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോൾ.  അതിനാൽ ഡെക്കിൽ നിന്നും ഉതിർത്തിരുന്ന വെടിയുണ്ടകൾ ലക്ഷ്യം കാണാതെ അവരുടെ ചുറ്റും കടലിൽ വന്ന് പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അത്ര സൂക്ഷ്മതയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത തോംസൺ മെഷീൻ ഗണ്ണിൽ നിന്നും ഉതിർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഷെല്ലുകൾ  വലിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതല്ലാതെ പ്രത്യേകിച്ചൊരു നാശനഷ്ടവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.
കപ്പലിൽ നിന്ന് അമ്പത് വാര അകലവും താണ്ടി ലെംകെ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. സ്റ്റെയ്നറുടെയും ന്യൂമാന്റെയും വളരെ മുന്നിലായിരുന്നു അവൻ. സ്റ്റെയ്നർക്ക് ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കപ്പലിന്റെ ഡെക്കിൽ നിൽക്കുന്നവരുടെ ടാർഗറ്റിനുള്ളിൽ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു ലെംകെ അപ്പോഴേക്കും. പാഞ്ഞ് വന്ന ഒരു വെടിയുണ്ട അവന്റെ ടോർപ്പിഡോയിൽ തട്ടി തെറിച്ചു പോയി.
“നൌ…” അവൻ തിരിഞ്ഞ് ന്യൂമാന്റെ നേർക്ക് കൈ വീശിക്കൊണ്ട് അലറി . പിന്നെ ടോർപ്പിഡോ റിലീസ് ചെയ്തു.
ടോർപ്പിഡോ റിലീസ് ആയതോടെ അവൻ ഇരുന്ന ടോർപ്പിഡോ ക്യാരിയർ പൂർവ്വാധികം വേഗതയോടെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.  ന്യൂമാനും സ്റ്റെയ്നറും തങ്ങളുടെ ടോർപ്പിഡോകൾ റിലീസ് ചെയ്ത് തങ്ങളുടെ ക്യാരിയറുകളെ കപ്പലിൽ നിന്നും ദൂരേക്ക് കഴിയുന്നതും വേഗം വളച്ചെടുത്തു.
കപ്പലിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വാര അകലെയായി ലെംകെ തന്റെ ക്യാരിയറിനെ വലത് ഭാ‍ഗത്തേക്ക് വളച്ചെടുത്തു.  ഡെക്കിൽ നിൽക്കുന്നവർ തങ്ങളാലാവും വിധം അവന് നേർക്ക് വെടിയുതിർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. തീർച്ചയില്ലെങ്കിലും അവയിൽ ഒന്ന് ലക്ഷ്യം കണ്ടതു പോലെ സ്റ്റെയ്നറിന് തോന്നി. ക്യാരിയറിൽ കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കപ്പലിൽ നിന്നും ദൂരേക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന ലെംകെയെ ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം കണ്ടു. പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം ലെംകെയുടെ അടയാളം പോലും അവിടെ കാണാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.
Posted by വിനുവേട്ടന്‍ at 10:59 PM 25 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, December 15, 2011
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് - 24
മേജർ ജനറൽ കാൾ സ്റ്റെയ്നറുടെ ഏകപുത്രനായിട്ടായിരുന്നു കുർട്ട് സ്റ്റെയ്നറുടെ ജനനം.  1916 ൽ കുർട്ട് ജനിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ജർമ്മൻ മിലിറ്ററിയിൽ ഒരു ആർട്ടിലറി മേജർ ആയിരുന്നു. മാതാവ്, ധനികനായ ഒരു അമേരിക്കൻ കമ്പിളി വ്യാപാരിയുടെ മകളും. വ്യാപാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാരണങ്ങളാൽ ബോസ്റ്റണിൽ നിന്ന് ലണ്ടനിലേക്ക് കുടിയേറിയ കുടുംബമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവിന്റേത്. അദ്ദേഹം ജനിച്ച് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് യോർക്ക്ഷയർ ഇൻഫന്ററി റജിമെന്റിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന അവരുടെ ഏകസഹോദരൻ മരണമടഞ്ഞത്.
ലണ്ടനിലായിരുന്നു കുർട്ട് സ്റ്റെയ്നറുടെ വിദ്യാഭ്യാസം. ലണ്ടനിലെ ജർമ്മൻ എംബസിയിൽ മിലിറ്ററി അറ്റാഷെ ആയി  ജനറൽ സ്റ്റെയ്നർ ജോലി നോക്കുകയായിരുന്ന അഞ്ച് വർഷ കാലയളവിൽ സെന്റ് പോൾസ് സ്കൂളിൽ ആയിരുന്നു കുർട്ട് പഠിച്ചത്. അതിനാൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ഇംഗ്ലീഷ് അനായാസം സംസാരിക്കുവാനുള്ള കഴിവ് കൈവന്നു. എന്നാൽ 1931 ൽ ഒരു കാറപകടത്തിൽ മാതാവ് മരണമടഞ്ഞതോടെ പിതാവിനൊപ്പം അദ്ദേഹം ജർമ്മനിയിലേക്ക് മടങ്ങി. എങ്കിലും അദ്ദേഹം യോർക്ക്ഷയറിലുള്ള തന്റെ ബന്ധുക്കളെ സന്ദർശിക്കുവാൻ  1938 വരെ സ്ഥിരമായി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ വന്നു പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സെന്റ് പോൾസ് സ്കൂൾ - ലണ്ടൻ
പിന്നീട് കുറച്ച് കാലം അദ്ദേഹം പാരീസിൽ ആർട്ട് പഠിക്കുവാൻ പോയി. അത് വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കിയില്ലെങ്കിൽ സൈന്യത്തിൽ ചേരേണ്ടി വരും എന്ന വ്യവസ്ഥയിലായിരുന്നു പിതാവ് അദ്ദേഹത്തിന് പാരീസിലേക്ക് പോകാൻ അനുവാദം കൊടുത്തത്. ദൌർഭാഗ്യവശാൽ സംഭവിച്ചതും അത് തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു സെക്കന്റ് ലെഫ്റ്റനന്റ് ആയി അദ്ദേഹം ആർട്ടിലറി വിഭാഗത്തിൽ ചേർന്നു. പാരച്യൂട്ട് ട്രെയ്നിങ്ങിന് താല്പര്യമുള്ളവരെ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അറിയിപ്പിൻ പ്രകാരം 1936 ൽ അദ്ദേഹം പാരച്യൂട്ട് റജിമെന്റിൽ ചേർന്നു. കരസേനയിലെ വിരസതയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മോചനമായിരുന്നു അദ്ദേഹം മനസ്സിൽ കണ്ടിരുന്നത്.
അധികം താമസിയാതെ അദ്ദേഹം ആ രംഗത്ത് തന്റെ വൈദഗ്ദ്ധ്യം തെളിയിച്ചു. ജർമ്മനിയുടെ നോർവീജിയൻ അധിനിവേശ വേളയിൽ അദ്ദേഹവും സംഘവും പാരച്യൂട്ട് മാർഗം  നാർവിക്കിൽ ഇറങ്ങി. പിന്നീട് 1940 ൽ ബെൽജിയം ആക്രമണവേളയിൽ ആൽബർട്ട് കനാലിന് സമീപം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്ലൈഡർ ക്രാഷ് ലാന്റ് ചെയ്തു. കൈയിൽ സാരമായ മുറിവേറ്റെങ്കിലും ആ പ്രദേശം പിടിച്ചടക്കുവാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘത്തിന് സാധിച്ചു.
ജർമ്മനി കീഴടക്കിയ നോർവീജിയൻ പാർലമെന്റ്
അടുത്ത ഊഴം ഗ്രീസിൽ ആയിരുന്നു. 1941 ൽ ആയിരുന്നു അത്. അപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം ക്യാപ്റ്റൻ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  മാലെം എയർഫീൽഡിൽ പാരച്യൂട്ടിൽ ഇറങ്ങിയതിന് ശേഷമുണ്ടായ കടുത്ത പോരാട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് സാരമായ പരിക്കേറ്റു.
പിന്നീടായിരുന്നു റഷ്യയിലെ വിന്റർ വാർ. ആ ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ തന്റെ അസ്ഥികൾക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോകുന്നത് കേണൽ റാഡ്‌ലിന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ദൈവമേ… റഷ്യൻ യുദ്ധം… എങ്ങനെ മറക്കാൻ കഴിയും അത്…? അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. അതിൽ ഉൾപ്പെട്ട തന്നെപ്പോലുള്ളവർക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല അത്.
അപ്പോഴേക്കും ആക്ടിംഗ് മേജർ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു കുർട്ട് സ്റ്റെയ്നർ. മുന്നൂറ് പേർ അടങ്ങുന്ന പ്രത്യേക ആക്രമണ സംഘവുമായി ഒരു രാത്രി അദ്ദേഹം റഷ്യൻ പ്രദേശത്ത് ഇറങ്ങി. ലെനിൻ‌ഗ്രാഡ് പിടിച്ചടക്കുവാനായി പോയി ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ട് ഡിവിഷനുകളെ കണ്ടെത്തുകയും തിരികെ കൊണ്ടു വരികയുമായിരുന്നു അന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൌത്യം.  അതിനിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലത് കാലിൽ ഏറ്റ വെടിയുണ്ട അല്പം മുടന്ത് സമ്മാനിച്ചുവെങ്കിലും വലിയ ഒരു ബഹുമതിയാണ് ആ ദൌത്യത്തെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരുന്നത്. അസാമാന്യ ധീരതയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന Knight’s Cross ബാഡ്ജ്.  അതോടൊപ്പം അപ്രതീക്ഷിതമായ പ്രശസ്തിയും.
അതു പോലെയുള്ള മറ്റ് രണ്ട് ദൌത്യങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹം ലെഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു. പിന്നീടായിരുന്നു സ്റ്റാലിൻ ഗ്രാഡിലെ ദൌത്യം. അതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ സംഘത്തിലെ പകുതിയോളം പേരെ നഷ്ടമായി. അവശേഷിച്ച 167 പേരുമായി ജനുവരിയിൽ റഷ്യയിലെ കീവിന് സമീപം വീണ്ടും പാരച്യൂട്ടിൽ ഇറങ്ങി. യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ട് ഇൻഫന്ററി ഡിവിഷനുകളെ കണ്ടെത്താനും തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുമായിരുന്നു അത്. അതിരൂക്ഷമായ പോരാട്ടമായിരുന്നു അവരെ കാത്തിരുന്നത്. ഏപ്രിൽ അവസാന വാരത്തോടെ മുന്നൂറ് മൈലുകളോളം നീണ്ട രക്തരൂഷിതമായ യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ അദ്ദേഹവും സംഘവും റഷ്യൻ അതിർത്തി കടന്നു. കനത്ത വിലയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ആ ദൌത്യത്തിന് നൽകേണ്ടി വന്നത്. വെറും മുപ്പത് പേരായിരുന്നു അവരുടെ സംഘത്തിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്നത്.
എങ്കിലും അസാമാന്യ ധീരതതയുടെ അംഗീകാരമായി Oak Leaves അവാർഡ് നൽകി അദ്ദേഹത്തെ തൽക്ഷണം ആദരിച്ചു. സ്റ്റെയനറെയും അവശേഷിക്കുന്ന മുപ്പത് പേരെയും ട്രെയിൻ മാർഗം ജർമ്മനിയിലേക്ക് കൊണ്ടു വരാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഏർപ്പാടാക്കി. മെയ് മാസം ഒന്നാം തീയതി പ്രഭാതത്തിലാണ് അവർ പോളണ്ടിലെ വാഴ്സായിൽ എത്തിയത്. എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.  ജർമ്മൻ രഹസ്യപോലീസിലെ മേജർ ജനറൽ ജർഗൻ സ്ട്രൂപ്പിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അന്ന് വൈകുന്നേരം വാഴ്സായിൽ വച്ച് സ്റ്റെയനറും സംഘവും അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.
Knight's Cross with Oak Leaves
അതേത്തുടർന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന് മേൽ കോർട്ട് മാർഷൽ നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നത്. അതിന്റെ വിശദവിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. ശിക്ഷാവിധി മാത്രമേ ഫയലുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. ജർമ്മൻ അധിനിവേശ പ്രദേശമായ ചാനൽ ഐലന്റ്സിലെ ആൽഡെർണീയിൽ ഓപ്പറേഷൻ സ്വോർഡ്ഫിഷ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന യൂണിറ്റിൽ പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവർക്ക് വിധിച്ച ശിക്ഷ.
റാഡ്‌ൽ തന്റെ കൈയിലെ ഫയലിലേക്ക് നോക്കി ചിന്താധീനനായി ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു. പിന്നെ മേശപ്പുറത്തെ ബസറിൽ അമർത്തി. അടുത്ത നിമിഷം ഹോഫർ മുറിയ്ക്കുള്ളിൽ എത്തി.
“എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി അറിയില്ല ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്… കോർട്ട് മാർഷലിന്റെ പേപ്പറുകൾ വൈകുന്നേരത്തോടെ ഇവിടെയെത്തുമെന്നാണ് കരുതുന്നത്…”
“ഓൾ റൈറ്റ്… ഈ ചാനൽ ഐലന്റ്സിൽ എന്താണവരിപ്പോൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്…?” റാഡ്‌ൽ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം ഈ ഓപ്പറേഷൻ സ്വോർഡ്ഫിഷ് എന്ന പറയുന്നത് ഒരു സൂയിസൈഡ് യൂണിറ്റാണ്… ചാനലിലൂടെ പോകുന്ന സഖ്യകക്ഷികളുടെ കപ്പലുകൾ തകർക്കുക എന്നതാണ് അവരുടെ ദൌത്യം…”
“ആന്റ് ഹൌ ഡു ദേ അച്ചീവ് ദാറ്റ്…?”
ചാർജ് ചെയ്ത ടോർപ്പിഡോയുടെ മുകളിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ടാണ് അവർ ഈ ഓപ്പറേഷൻ നടത്തുന്നത്. അത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവരുടെ സുരക്ഷിത്വത്തിനായി  ചെറിയൊരു ഗ്ലാസ് ക്യാബിൻ അതിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും… അതിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നയാൾ ആക്രമണ സമയത്ത് അടിയിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ടോർപ്പിഡോ റിലീസ് ചെയ്യുന്നു… എന്നിട്ട് അവസാന നിമിഷത്തിൽ ടാർഗറ്റിൽ നിന്നും ദൂരേയ്ക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നു…”
സൂയിസൈഡ് യൂണിറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ടോർപ്പിഡോ
“ഗുഡ് ഗോഡ് !!!...”  റാഡ്‌ൽ ഭീതിയോടെ വിളിച്ചുപോയി. “പെനൽ യൂണിറ്റ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു അത്ഭുതവുമില്ല…”
ആ ഫയലിലേക്ക് നോക്കി നിശബ്ദനായി അദ്ദേഹം അല്പ നേരം ഇരുന്നു.
ഹോഫർ ചെറുതായി മുരടനക്കി. “നമ്മുടെ ദൌത്യത്തിന്റെ നായകത്വം വഹിക്കുവാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനാകില്ലേ…?”
“ഐ ഡോണ്ട് സീ വൈ നോട്ട്…” റാഡ്‌ൽ പറഞ്ഞു. “ ഇപ്പോൾ നാം എന്ത് ദൌത്യം തന്നെ ഏൽപ്പിച്ചാലും അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന ജോലിയേക്കാൾ എത്രയോ ഭേദമായിരിക്കും അത്… ആട്ടെ, അഡ്മിറൽ കാനറിസ് ഇപ്പോൾ ഇവിടെയുണ്ടോ…?”
“അന്വേഷിച്ചിട്ട് പറയാം ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…”
“അദ്ദേഹം സ്ഥലത്തുണ്ടെങ്കിൽ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു അപ്പോയ്ൻ‌‌മെന്റ് തരപ്പെടുമോ എന്ന് നോക്കൂ… നാം എത്രത്തോളം മുന്നോട്ട് പോയിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കണം… ചെറിയ ഒരു ഔട്ട്‌ലൈൻ തയ്യാറാക്കൂ… ഒരു പേജ് മതി. അതും, നിങ്ങൾ തന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്യുവാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക… മറ്റാരും ഇതിന്റെ മണം പോലും അടിക്കാൻ പാടില്ല… നമ്മുടെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് പോലും…”
ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട് - വിക്കിപീഡിയ
Posted by വിനുവേട്ടന്‍ at 10:20 PM 24 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, December 8, 2011
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 23
അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണ് അതിനടുത്ത ദിവസം കേണൽ റാഡ്‌ലിന് മ്യൂണിക്കിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്. തിരികെ ടിർപിറ്റ്സ് യൂഫറിലെ ഓഫീസിൽ എത്തുമ്പോൾ വ്യാഴാഴ്ച്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി അധികമൊന്നും ഉറങ്ങാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ വളരെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. റോയൽ എയർഫോഴ്സിന്റെ ലങ്കാസ്റ്റർ ബോംബറുകൾ അന്ന് മ്യൂണിക്ക് നഗരത്തിന് മേൽ ആയിരുന്നു തീമഴ ചൊരിഞ്ഞത്.
ഓഫീസിൽ എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ ഹോഫർ ഒരു കപ്പ് കോഫിയുമായി എത്തി. പിന്നെ വേറൊരു ഗ്ലാസിൽ ബ്രാണ്ടി പകർന്നു.
“ഗുഡ് ട്രിപ്പ് ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…?”
“ഫെയർ…” റാഡ്‌ൽ പറഞ്ഞു. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം ലാന്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴായിരുന്നു ഞങ്ങളെ വിസ്മയിപ്പിച്ച ആ സംഭവമുണ്ടായത്… ഞങ്ങളുടെ ജംഗേഴ്സിനെ  അമേരിക്കയുടെ ഒരു മസ്താങ്ങ് യുദ്ധവിമാനം പിന്തുടർന്നു… കുറച്ചൊന്നുമല്ല അത് ഞങ്ങളെ പരിഭ്രാന്തരാക്കിയത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ… പിന്നീടാണ് അതിന്റെ വാൽഭാഗത്തെ സ്വസ്തിക അടയാളം ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്… വാസ്തവത്തിൽ മുമ്പ് എപ്പോഴോ ക്രാഷ് ലാന്റ് ചെയ്ത ഒരു അമേരിക്കൻ യുദ്ധവിമാനമായിരുന്നു അത്. നമ്മുടെ *ലുഫ്ത്‌വെയ്ഫ് (ജർമ്മൻ എയർഫോഴ്സ്) അതിന്റെ കേടുപാടുകൾ തീർത്ത് ഒരു പരീക്ഷണപ്പറക്കിലിന് ശ്രമിച്ചതായിരുന്നു അപ്പോൾ…”
“എക്സ്ട്രാ ഓർഡിനറി ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…”
റാഡ്‌ൽ തല കുലുക്കി. “അപ്പോഴാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആശയം ഉദിച്ചത് കാൾ… നിങ്ങളുടെ ആ സംശയം… നോർഫോക്ക് തീരത്തിന് മുകളിൽ നമ്മുടെ ഡോർണിയറിനോ ജംഗേഴ്സിനോ എങ്ങനെ അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ പറക്കാൻ കഴിയുമെന്ന സംശയം...”
മേശമേൽ കിടക്കുന്ന പുതിയ ഫയൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത് അപ്പോഴാണ്.  “ഇതെന്താണ് കാൾ…?”
“താങ്കൾ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ദൌത്യത്തിന്റെ ഉത്തരം... ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരനെ പോലെ ആ ഗ്രാമത്തിലൂടെ കടന്ന് പോകാൻ കഴിവുള്ള ഓഫീസർ… അദ്ദേഹത്തെ തപ്പിയെടുക്കുവാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടി… പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം… അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ കോർട്ട് മാർഷൽ നടപടികൾ നേരിടുകയാണ്… അതിന്റെ വിശദമായ റിപ്പോർട്ട് അൽപ്പ സമയത്തിനകം ഇവിടെയെത്തും…”
“കോർട്ട് മാർഷൽ…? ആ വാക്ക് കേൾക്കുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്...” അദ്ദേഹം ഫയൽ തുറന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഹൂ ഓൺ ദി എർത്ത് ഈസ് ദിസ് മാൻ…?”
“സ്റ്റെയ്നർ എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര്… ലെഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ കുർട്ട് സ്റ്റെയ്നർ…” ഹോഫർ പറഞ്ഞു. “അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ റിപ്പോർട്ട് സ്വസ്ഥമായിരുന്ന് വായിച്ച് നോക്കൂ സർ… ഇറ്റ് ഈസ് ആൻ ഇന്ററസ്റ്റിങ്ങ് സ്റ്റോറി…”
ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട് - വിക്കിപീഡിയ
Posted by വിനുവേട്ടന്‍ at 8:18 PM 20 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Thursday, December 1, 2011
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 22
“ഈ ആശയത്തോട് ഞാൻ യോജിക്കുന്നു… പക്ഷേ, ദൌത്യത്തിന് ശേഷം അവരെ എങ്ങനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരും…? സബ്മറൈൻ മാർഗ്ഗം…?” ഹോഫർ ചോദിച്ചു.
റാഡ്‌ൽ ഒരു നിമിഷം ചാർട്ടിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ തലയാട്ടി.
“ഇല്ല… അത് പ്രായോഗികമല്ല… റെയ്‌ഡിങ്ങ് പാർട്ടി അത്ര ചെറുതായിരിക്കില്ല… അവരിൽ എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമ്മുടെ സബ്‌മറീന് കഴിയും എന്നതിൽ സംശയമില്ല… പക്ഷേ, തീരത്ത് നിന്ന് കുറേ അകലെ മാത്രമേ അന്തർവാഹിനിയ്ക്ക് കാത്ത് കിടക്കാൻ കഴിയൂ… റെയ്ഡിങ്ങ് പാർട്ടിയിലെ എല്ലാവരെയും തിരികെ അത്രയും ദൂരം എത്തിക്കുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമാവില്ല… കുറച്ച് കൂടി എളുപ്പവും നേരിട്ടുള്ളതുമായ എന്തെങ്കിലും മാർഗ്ഗം… അതാണ് വേണ്ടത്… ഒരു പക്ഷേ ഒരു E- ബോട്ട് മതിയാവും. ആ പ്രദേശത്ത് ധാരാളം E- ബോട്ടുകൾ വന്നും പോയും ഇരിക്കുന്നുണ്ട്… അവയിൽ ഒന്നിന് എന്ത് കൊണ്ട് കൂട്ടം തെറ്റി തീരത്തിനടുത്ത് നമ്മുടെ പോയിന്റിൽ എത്തിക്കൂടാ…? വേലിയേറ്റ സമയം ആയിരിക്കും അതിന് ഉചിതം… റിപ്പോർട്ടുകൾ അനുസരിച്ച് ആ ചാനലിൽ മൈനുകൾ വിന്യസിച്ചിട്ടില്ല… അതിനാൽ തന്നെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും…”
“അക്കാര്യം തീർച്ചപ്പെടുത്താൻ നേവിയുടെ അഭിപ്രായം ആരായേണ്ടതുണ്ട്…” ഹോഫർ സന്ദേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ആ കടലിടുക്ക് അപകടകാരിയാണെന്ന് മിസിസ് ഗ്രേയുടെ റിപ്പോർട്ടുകളിൽ എടുത്ത് പറയുന്നുമുണ്ട്…”
“അതിനല്ലേ വിദഗ്ദ്ധരായ നാവികർ നമുക്കുള്ളത്… വേറെന്തെങ്കിലും സംശയങ്ങളുണ്ടോ നിങ്ങൾക്ക് ഇക്കാര്യത്തിൽ…?”
“ക്ഷമിക്കണം സർ… പറയുന്നത് കൊണ്ട് മറ്റൊന്നും വിചാരിക്കരുത്… ഈ ദൌത്യത്തിന്റെ വിജയത്തിന് നമുക്ക് അവിടെ ലഭിക്കുന്ന സമയ പരിധി ഒരു മുഖ്യ പ്രശ്നമാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്… എത്ര കണക്ക് കൂട്ടിയിട്ടും അതങ്ങോട്ട് തൃപ്തികരമാകുന്നില്ല…” ഹോഫർ തന്റെ മുമ്പിൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൂപടത്തിൽ സ്റ്റഡ്‌ലി ഗ്രേയ്ഞ്ചിന് നേർക്ക് ചൂണ്ടി.   “ഇതാണ് നമ്മുടെ ടാർഗറ്റ്… ഡ്രോപ്പിങ്ങ് സോണിൽ നിന്ന് ഏകദേശം എട്ട് മൈൽ ദൂരം… അപരിചിതമായ സ്ഥലം, ഇരുട്ട് എന്നിവയൊക്കെ പരിഗണിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല ഇക്കാര്യത്തിൽ… എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അവർക്ക് അവിടെയെത്താൻ ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് മണിക്കൂറെങ്കിലും വേണ്ടി വരും… സന്ദർശനത്തിന് വരുന്ന പ്രധാനമന്ത്രിയെ കാത്തിരിക്കാനും കിഡ്നാപ്പ് ചെയ്ത് തിരികെ ബീച്ചിലെത്താനുമൊക്കെയായി അതിലുമധികം സമയം വേണ്ടി വരും… മൈ എസ്റ്റിമേറ്റ് വുഡ് ബീ ആൻ ആക്ഷൻ സ്പാൻ ഓഫ് സിക്സ് അവേഴ്സ്… സുരക്ഷാകാരണങ്ങളാൽ പാരച്യൂട്ട് ടീമിന്റെ ഡ്രോപ്പിങ്ങ് അർദ്ധരാത്രിയോടെ ആയിരിക്കുമെന്ന് വയ്ക്കുക... എന്ന് വച്ചാൽ എല്ലാവരെയും ബീച്ചിൽ നിന്ന് കടലിൽ കാത്തു കിടക്കുന്ന E- ബോട്ടിൽ എത്തിച്ച് മടക്ക യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും പ്രഭാതമായിരിക്കും… പിന്നെയും വൈകിയില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ… അത്തരമൊരു അവസ്ഥ സ്വീകാര്യമല്ല തന്നെ… E- ബോട്ടിന്റെ മടക്കയാത്ര സുരക്ഷിതമാകണമെങ്കിൽ ചുരുങ്ങിയത് നേരം വെളുക്കുന്നതിന് രണ്ട് മണിക്കൂർ മുമ്പേ എങ്കിലും പുറപ്പെടണം…”
റാഡ്‌ൽ തന്റെ ചാരുകസേരയിൽ എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച് കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. “കാൾ… നിങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായി തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചല്ലോ കാര്യങ്ങൾ… പുരോഗതിയുണ്ട്…”
അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടാഞ്ഞിരുന്നു. “യു ആർ അബ്സൊലൂട്ട്ലി റൈറ്റ്… അത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ റെയ്ഡിങ്ങ് പാർട്ടിയുടെ ഡ്രോപ്പിങ്ങ് തലേദിവസം രാത്രിയിൽ തന്നെ നടത്തണം…”
“ഹെർ ഓബർസറ്റ്…? ഐ ഡോണ്ട് അണ്ടർസ്റ്റാന്റ്…” ഹോഫറിന്റെ മുഖത്ത് അവിശ്വസനീയത നിറഞ്ഞു.
“വളരെ ലളിതം… നവംബർ ആറാം തീയതി ഉച്ചതിരിഞ്ഞോ അല്ലെങ്കിൽ വൈകുന്നേരമോ പ്രധാനമന്ത്രി വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ, സ്റ്റഡ്ലി ഗ്രേയ്ഞ്ചിൽ എത്തുന്നു…  അന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹം അവിടെയായിരിക്കും താമസിക്കുക… നമ്മുടെ സംഘം തലേന്ന് രാത്രി… അതായത് നവംബർ അഞ്ചിന് പാരച്യൂട്ടിൽ അവിടെയിറങ്ങുന്നു…”
അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ
ഹോഫറിന്റെ മുഖം വികസിച്ചു. “അതിന്റെ ഗുണം മനസ്സിലാകുന്നു ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്… മുൻ‌കൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നാൽ നമുക്ക് ആവശ്യത്തിന് സമയം ലഭിക്കും…”
“മാത്രമല്ല, മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ച E- ബോട്ടിന്റെ മടക്കയാത്രാ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരവുമായി… എല്ലാവരെയും ഏറി വന്നാൽ ശനിയാഴ്ച രാത്രി പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ പതിനൊന്ന് മണിയോടെ E- ബോട്ടിൽ എത്തിക്കാനുമാകും…” റാഡ്‌ൽ മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് പാക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു സിഗരറ്റ് പുറത്തെടുത്തു.  “അപ്പോൾ… ഇതും സാദ്ധ്യമാണെന്ന കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്നോട് യോജിക്കുമല്ലോ…?”
“വേറൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്… ശനിയാഴ്ച പകൽ മുഴുവനും … അത്ര ചെറുതല്ലാത്ത നമ്മുടെ സംഘത്തെ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ നോക്കുക എന്നത്…” ഹോഫർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
“യൂ ആർ അബ്സൊലൂട്ട്‌ലി റൈറ്റ് എഗെയ്ൻ…” റാഡ്‌ൽ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉലാത്തി. “പക്ഷേ, ആ പ്രശ്നത്തിനുള്ള ഉത്തരം നമ്മുടെ കൈവശം ഉണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം… ഞാനൊന്ന് ചോദിക്കട്ടെ… നമുക്ക് ഒരു പൈൻ മരം എവിടെയെങ്കിലും ഒളിപ്പിച്ച് വയ്ക്കണമെന്ന് വിചാരിക്കുക… എവിടെയായിരിക്കും ഈ ഭൂമിയിൽ അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഇടം…?”
“പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ…”
“എക്സാറ്റിലി… ഇത് പോലുള്ള ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ അപരിചിതർ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാനുള്ള സാദ്ധ്യത വളരെയേറെയാണ്… പ്രത്യേകിച്ചും യുദ്ധം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ അവസരത്തിൽ… വിനോദ സഞ്ചാരത്തിനായി ആളുകൾ ഇറങ്ങുന്ന സമയമല്ല ഇത്… സൈനികരാണെങ്കിൽ വീണു കിട്ടുന്ന ഒഴിവുദിനങ്ങൾ കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പം വീടുകളിൽ തന്നെ കഴിച്ചു കൂട്ടുവാനായിരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുക… എങ്കിലും മിസിസ് ജോവന്നയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുവോ...?   അവിടുത്തെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ അപരിചിതരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഒരു പുതുമയല്ല… അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ അതുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു…”
കാര്യം മനസ്സിലാകാത്ത മട്ടിൽ ഹോഫർ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. റാഡ്‌ൽ തുടർന്നു.
അവിടെ സൈനികരുടെ യുദ്ധ പരിശീലനം നടക്കുന്നത് പതിവായിരിക്കുകയാണ്…” അദ്ദേഹം ജോവന്നയുടെ റിപ്പോർട്ട് എടുത്ത് പേജുകൾ മറിച്ചു. “ഇതാ… മൂന്നാമത്തെ പേജിൽ… ഉദാഹരണത്തിന്… മെൽറ്റ്‌ഹാം എന്ന ഈ സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് അവർ പറയുന്നത് നോക്കൂ… സ്റ്റഡ്‌ലി കോൺസ്റ്റബിളിൽ നിന്ന് എട്ട് മൈൽ ദൂരെയാണത്… കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി നാല് തവണ അവിടെ കമാൻഡോ യൂണിറ്റുകൾ സായുധ പരിശീലനത്തിനായി വന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്… രണ്ട് പ്രാവശ്യം ബ്രിട്ടീഷ് കമാൻഡോകൾ… പിന്നൊരിക്കൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസേഴ്സിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പോളിഷ് ഭടന്മാരും  ചെക്കോസ്ലോവാക്ക്യൻ ഭടന്മാരും… മറ്റൊരിക്കൽ അമേരിക്കൻ റെയ്ഞ്ചേഴ്സ്...”
അദ്ദേഹം ആ റിപ്പോർട്ട് ഹോഫറിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വച്ചു. ഹോഫർ അതിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചു.
“അവർക്ക് ആകെ ആവശ്യമുള്ളത് ബ്രിട്ടീഷ് യൂണിഫോം ആണ്… ഗ്രാമപ്രദേശത്ത് കൂടെ അനായാസം കടന്ന് പോകാൻ… പോളിഷ് കമാൻഡോ യൂണിറ്റിന്റെ രൂപത്തിലായാൽ വളരെ നന്ന്…” റാഡ്‌ൽ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഭാഷാപ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമായി…” ഹോഫർ പറഞ്ഞു.  “പക്ഷേ, മിസിസ് ഗ്രേ സൂചിപ്പിച്ച ആ പോളിഷ് കമാൻഡോ യൂണിറ്റിന്റെ തലപ്പത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസേഴ്സ് ആയിരുന്നു… ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന പോളണ്ട്കാർ ആയിരുന്നില്ല… പറയുന്നതിൽ ക്ഷമിക്കണം ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്… രണ്ടും തമ്മിൽ അന്തരമുണ്ട്…”
“യെസ്… യൂ ആർ റൈറ്റ്… സംഘത്തിന്റെ ലീഡർ ബ്രിട്ടീഷ്കാരനാണെങ്കിൽ… അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ തോന്നിപ്പിക്കുമെങ്കിൽ… കാര്യങ്ങൾ വളരെ എളുപ്പമായി…” റാഡ്‌ൽ പറഞ്ഞു.
ഹോഫർ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. “സെക്ഷൻ ഹെഡ്‌സിന്റെ പ്രതിവാര മീറ്റിങ്ങ് പത്ത് മിനിറ്റിനകം അഡ്‌മിറൽ കാനറീസിന്റെ ഓഫീസിൽ ആരംഭിക്കും… മറന്ന് പോയോ…?”
“താങ്ക് യൂ കാൾ …” റാഡ്‌ൽ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ യൂണിഫോം നേരെയാക്കി. “അങ്ങനെ നമ്മുടെ ഫീസിബിലിറ്റി സ്റ്റഡി പ്രത്യക്ഷത്തിൽ പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു… വീ സീം റ്റു ഹാവ് കവേർഡ് എവ്‌രി തിങ്ങ്…”
“ഒരു പക്ഷേ, ഈ ദൌത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമൊഴികെ, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…”
ഓഫീസിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പാതി വഴിയെത്തിയ റാഡ്‌ൽ അസ്വസ്ഥതയോടെ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. “ഓൾ റൈറ്റ് കാൾ… സർപ്രൈസ് മീ…”
“ഈ ദൌത്യത്തിന്റെ നായകൻ... അസാധാരണമായ കഴിവുകൾ ഉള്ള ഒരാളായിരിക്കണം അദ്ദേഹം, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്…”
“മറ്റൊരു ഓട്ടോ സ്കോർസെനി…” റാഡ്‌ൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ഗ്രാൻ സാസോ ദൌത്യത്തിന് ശേഷം ഓട്ടോ സ്കോർസൈനി മുസ്സോളിനിയോടൊപ്പം
“എക്സാറ്റിലി…” ഹോഫർ പറഞ്ഞു.  “ഒരു പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തെക്കാൾ ഒരു പടി മേലെ നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ… ഒരു ഇംഗ്ലീഷ്കാരനെ പോലെ ആ ഗ്രാമത്തിലൂടെ അനായാസം കടന്ന് പോകാൻ കഴിവുള്ളവൻ…”
റാഡ്‌ൽ മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.   “ഫൈൻഡ് ഹിം ഫോർ മീ, കാൾ… ഐ വിൽ ഗിവ് യൂ ഫോർട്ടി എയ്റ്റ് അവേഴ്സ്…”  കതക് തുറന്ന് ധൃതിയിൽ അദ്ദേഹം പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട് - വിക്കിപീഡിയ
Posted by വിനുവേട്ടന്‍ at 9:15 PM 29 comments: Links to this post
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
1943 നവംബര്‍ 6 പുലര്‍ച്ചെ കൃത്യം ഒരു മണി ... ജര്‍മ്മന്‍ പ്രൊട്ടക്ഷന്‍ സ്ക്വാഡ്രണ്‍ (എസ്.എസ് കമാന്റോ യൂണിറ്റ്) മേധാവിയായ ഹെന്‍ട്രിച്ച്‌ ഹിംലറിന്‌ ഒരു സന്ദേശം ലഭിച്ചു. "ദി ഈഗിള്‍ ഹാസ്‌ ലാന്റഡ്‌..." അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ഇതായിരുന്നു - ജര്‍മ്മന്‍ പാരാട്രൂപ്പേഴ്‌സിന്റെ ഒരു ചെറുസംഘം ആ സമയം സുരക്ഷിതമായി ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു... നോര്‍ഫോക്ക്‌ ഗ്രാമത്തിലെ കോട്ടേജില്‍ വാരാന്ത്യം ചെലവഴിക്കാനെത്തിയ ബ്രിട്ടീഷ്‌ പ്രധാനമന്ത്രി വിന്‍സ്റ്റണ്‍ ചര്‍ച്ചിലിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ജര്‍മ്മനിയില്‍ അഡോള്‍ഫ്‌ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ സമക്ഷം എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം. ഉദ്വേഗഭരിതമായ ആ സന്ദര്‍ഭത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സംഭവങ്ങളെ പുനരാവിഷ്കരിക്കുവാനുള്ള ഒരു പരിശ്രമമാണ്‌ നോവലിസ്റ്റ്‌ ജാക്ക്‌ ഹിഗ്ഗിന്‍സ്‌ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലൂടെ നടത്തുന്നത്‌. ഇതില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളില്‍ പകുതിയും ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയ വസ്തുതകളാണ്‌. അവശേഷിക്കുന്നവയില്‍ എത്രമാത്രം ഭാവനയും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും ഇടകലര്‍ന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്‌ വായനക്കാരാണ്‌.
ബാല്യം... അതൊരു നെട്ടോട്ടമായിരുന്നു അദ്ധ്യാപകനായ അച്ഛന്റെ ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലൂടെ... നിളാതീരത്തെ ചൊരിമണലില്‍ ഹരിശ്രീ കുറിച്ച്‌ പനയോലയിലെ അക്ഷരങ്ങളുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടി... പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം തിരൂരിനടുത്തുള്ള പുറത്തൂര്‍ പടിഞ്ഞാറെക്കരയിലെ ഗവണ്മന്റ്‌ യു.പി സ്കൂളില്‍... ശേഷം... ഒഴുകുന്ന നിളയെ കൗതുകത്തോടെ വീക്ഷിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്ന തിരുനാവായ ചങ്ങമ്പള്ളി കുന്നിന്‌ മുകളിലുള്ള നാവാമുകുന്ദാ ഹൈസ്കൂളില്‍... പിന്നെയും പ്രയാണം... ഹൈസ്കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം തൃശൂര്‍ പുറനാട്ടുകര ശ്രീ രാമകൃഷ്ണ ഗുരുകുലവിദ്യാമന്ദിരത്തില്‍... പ്രീഡിഗ്രിയും ഡിഗ്രിയും തൃശൂര്‍ സെന്റ്‌ തോമസ്‌ കോളേജില്‍... ഗണിതശാസ്ത്രമായിരുന്നു ഐച്ഛികവിഷയമെങ്കിലും സാഹിത്യത്തോടായിരുന്നു അഭിനിവേശം. 1984 ല്‍ സെന്റ്‌ തോമസിനോട്‌ വിട പറഞ്ഞു... പിന്നെ തട്ടകം മദിരാശിയായിരുന്നു. BDPS ല്‍ നിന്നുള്ള P.G ഡിപ്‌ളോമ ഇന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ അപ്‌ളിക്കേഷന്‍സുമായി തെക്കോട്ടും വടക്കോട്ടുമുള്ള നടപ്പ്‌... ആ നടപ്പ്‌ വടക്കോട്ട്‌ വച്ചു പിടിച്ചപ്പോള്‍ നിന്നത്‌ ബോംബെയില്‍. ഒരു വര്‍ഷത്തെ ബോംബെ ഉദ്യോഗം മതിയാക്കി പിന്നെ സൌദി അറേബ്യയിലേക്ക്... 1989 ല്‍ തുടങ്ങിയ പ്രവാസം ഇപ്പോള്‍ പത്നീസമേതം ജിദ്ദയില്‍ തുടരുന്നു...
View my complete profile
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 22
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 23
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് - 24
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 25
ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 26
എന്റെ മറ്റ്‌ ബ്‌‌ളോഗുകള്‍ ...
ദി ടെസ്റ്റമെന്റ് ഓഫ് കാസ്പർ ഷുൾട്സ്
കാസ്പർ ഷുൾട്സ് – 31 - ഈ നോവൽ ആദ്യം മുതൽ വായിക്കുവാൻ ഇവിടെക്ലിക്ക് ചെയ്യുക... കഥ ഇതു വരെ... ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്റലിജൻസ് ബ്യൂറോയിലെ ഏറ്റവും സമർത്ഥനായ ചാരപ്രവർത്തകൻ പോൾ ഷാവേസിനെ പുത...
മദിരാശീയം - 6 - “നാൻ ഊരിലിരുന്ത് എന്നുടെ സൈക്കിൾ കൊണ്ടുവരപ്പോറേൻ...” പടിഞ്ഞാറ് ആദമ്പാക്കം തടാകത്തിനുമപ്പുറം ചക്രവാളത്തിൽ സൂര്യൻ മറയാൻ തുടങ്ങുന്ന ഒരു ത്രിസന്ധ്യയിൽ ടെറസ...
ഈസ്റ്റ് ഓഫ് ഡെസലേഷൻ - 56 - “ഒരു കാര്യം കൂടി… നോ മോർ ട്രബ്ൾസ്…” ഡ ഗാമയുടെ നേർക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഇനിയും ഇയാൾ ഉപദ്രവിക്കാൻ പാടില്ല… അയാളോട് പ...
സ്റ്റോം വാണിംഗ്‌ - എഴുതാതെ പോയത്‌... - സ്റ്റോം വാണിങ്ങിന്റെ അവസാന ലക്കം വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത്‌ കഴിഞ്ഞതും മനസ്സില്‍ വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങലായിരുന്നു. മേശയില്‍ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങുന്ന അഡ്‌മിറല്‍ റീവ്‌... അദ്ദ...
മഹത്തായ മഹാഭാരതീയവും , ബൃഹത്തായ കേരളീയവും ... ! / Mahatthaaya Mahabharatheeyavum Brihatthaaya Keraleeyavum ... !
മുജാഹിദ് ഐക്യം: സാധ്യതകളും വെല്ലുവിളികളും
Echmuvodu Ulakam / എച്മുവോട് ഉലകം
ഏരിയലിന്റെ കുറിപ്പുകള്‍ - Ariel's Jottings
മാതളത്തോട്ടവും,അൽഹൂത്ത ഗുഹയും .( Al Wakan village and Al Hoota cave )
പോടാ ..പോയി ചാകെടാ ! isis
ഓർമയിൽ ചില കുസൃതികൾ 2
മുഴുക്കുടിയനായ സിമോണ്‍ (എ.ഡി 1632)
People in India lost the chance to get selected internet service for free
സഹയാത്രികയ്ക്ക് ആദരപൂർവ്വം...! - മൂന്ന്
കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ് | Kayamkulam Superfast
സ്വപ്നം പോലെ ഒരു കാലം .
I (വിക്രം ...വിക്രം ...വിക്രം മാത്രം)
ഗാമയുടെ നാട്ടിൽ - മൂന്നാം ഭാഗം
മാര്‍ച്ച് ഇരുപത് - ഒരു ഡയറിക്കുറിപ്പ്
ആകാശം നഷ്ടപ്പെട്ട പറവകള്‍ ...
ഗാഡ്ഗില്‍ - കസ്തൂരിരംഗന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ : യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെന്ത്?
ചവറ്റു കുട്ട /// Waste Basket
ജോസ് തെറ്റയിലിന് എതിരേ പീഡനക്കേസ് ഏടുക്കാമോ?
The Piles of Kanaaraa / കണാരന്റെ മൂലക്കുരു
കേരള ഹ ഹ ഹ !
തുഞ്ചൻപറമ്പ് ബ്ലോഗ് മീറ്റ് 21.04.2013
ശ്രീ പെരുമ്പടവം ശ്രീധരനുമായി ഒരു അഭിമുഖം
നടന്‍ സിദ്ദിഖ് ചാനല്‍ തുടങ്ങുന്നു
ക്രാഷ് ലാന്‍ഡ്‌ - 5, കോക്ക്പിറ്റ് എന്ന കളിപ്പാട്ടം
എന്‍റെ കൊച്ചു കൊച്ചു വിശേഷങ്ങള്‍
പിള്ള യു പി ക്ലാസിൽ സിങ്ങിനു പഠിക്കട്ടെ..!!!
ക്രോസ് -CROSS - ലഘു സിനിമ
Feedjit Live Blog Stats
ഇതു വരെ വന്ന് പോയവർ ...
© All Rights reserved. Translation of "The Eagle has landed" into Malayalam is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 2.5 India License.