fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa azb fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en
وزارت ارشاد مسئول و متولی اصلی همه فراورده های صوتی و تصویری غیرتلویزیونی در کشور فارغ از نوع تولید و انتشار آن است و فعالان خصوصی ناگزیر از تمکین در برابر مقررات جاری در این زمینه هستند.
۲۶ نماینده مجلس شورای اسلامی که معلوم نیست چقدر با جنبه‌های علمی موضوع آشنا هستند و قوانین و مقررات موضوعه را مورد مطالعه انتقادی قرار داده‌اند، درصدد برآمده‌اند تا در قالب طرح یک اصلاحیه، تبصره‌ای به قانون مرتبط با وظایف وزارت ارشاد بیفزایند و کار را اساسا یکسره کنند. مفاد این طرح چنین است:
بر این اساس خبرگزاری‌ها و سایر جراید و رسانه‌هایی که پیش از این برای تولید محتوای خبری و مستند_گزارشی همچنین ضبط و انتشار گفتگو، آزادانه و زیر نظر معاونت امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد عمل می‌کردند، ناخواسته به میدان کشمکش بین صدا و سیما و سازمان سینمایی کشانده شده‌اند تا نشانه دیگری از طبع و خصلت انحصارطلبانه صدا و سیما به پشتوانه رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی همسو نمودار شود.
ماجرا از آنجا آغاز شد که فناوری دیجیتال و توسعه زیرساخت‌های اینترنتی سبب شد تا اشکال و مناسبات تازه‌ای برای تولید و انتشار محتوای دیجیتال خلق شود و هنرهای تصویری بشدت از این پدیده قرن متاثر شوند. مدیران صدا و سیما که به موجب مقررات پیش از پیدایی سرویس های ویدیوی درخواستی، خود را یگانه حاکم و ناظر در عرصه صوت و تصویر بر بستر اینترنت می‌دانند، همه محصولات دیداری و شنیداری بارگذاری شده در این بستر را مصداق صوت و تصویر فراگیر می‌دانند و خواستار سلب اختیارات و مسئولیت‌های قانونی وزارت ارشاد و سازمان‌های وابسته به آن هستند. غافل از آنکه وزارت ارشاد مسئول و متولی اصلی همه فراورده‌های صوتی و تصویری غیرتلویزیونی در کشور فارغ از نوع تولید و انتشار آن است و فعالان خصوصی ناگزیر از تمکین در برابر مقررات جاری در این زمینه هستند. همانگونه که پیش از این صنعت ویدیو و فناوری دیجیتال توانست زمینه تازه‌ای را برای تولید و انتشار محصولات هنری بر بستر نوار مغناطیسی و سپس لوح فشرده فراهم کند، اینترنت نیز می‌تواند حاملی برای توزیع محصول برای مخاطبان شناخته شده و کاربران مشخص قلمداد(unicast) شود. این امر تعارضی با خدمات و وظایف تلویزیون کشور که تولید و عرضه برای انبوه مخاطبانbroadcast)) است، ندارد.
کمترین پیامد طرح تازه نمایندگان واکنش تند اهالی مطبوعات و رسانه‌های گروهی در قبال آن است و این جمعیت پرشمار به جامعه سینمایی کشور که صنوف مولف آن بارها به انتقال بخشی از وظایف وزارت ارشاد به صدا و سیما انتقاد کرده‌اند، خواهند پیوست و با طرح نمایندگان مجلس جبهه مخالفان تقویت خواهد شد.
روزانه های سینمایی را در تلگرام دنبال کنید: http://t.me/cinemadailyir
در کنار روزمرگی های معمول، این جا خودم و افکارم را ثبت می کنم. از فرهنگ و هنر تا سینما و نمایش خانگی... می توانید نوشته های من را در «روزانه های سینمایی» دنبال نمایید.
مشاهده تمام پست ها
ادامه این کشمکش اداری به مصلحت نیست
پیش نیازهای نمایش فیلم خارجی در ایران
این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.
شما همچنین دوست خواهید
برای آنهایی که میخواهند ادای «آفکام» را دربیاورند!
در ایران وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات این قدرت را ندارد که فضاهای فرکانسی بلااستفاده واگذار شده به صداوسیما را از آن پس بگیرد و مسئولیت‌های قانونی وزارت ارشاد در امر نظارت برمحتوا نیز عملا به چالش کشیده شده است. بطوریکه به تازگی بر اساس خبر اعلام...
مخاطب جامعه اصناف سینما صداوسیماست نه ساترا
رئیس سازمان صداوسیما و نیز وزیر فرهنگ و ارشاداسلامی در باره مناقشه حقوقی مورد بحث صحبتی نکرده‌اند و سایه بلاتکلیفی از سر تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران تهیه و تولید سریال‌های غیرتلویزیونی و سایر محتواهای نمایشی و ترکیبی رخت برنبسته است.
تپش«دل»در همان مسیر که انتظار می‌رفت
حیف و صدحیف هنرمندانی که اعتبارشان را ذره‌ذره به دست آورده‌اند، به خاطر سوداگری و تجاری‌سازی به یکباره آن را اینگونه از دست می‌دهند.