fa en fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa de de de de fa en fa en fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa azb fa fa en
چرا در هنگام خوابیدن چشم ها را می بندیم؟ پلک ها در زمان خواب کاملا خودکار بسته می شوند. این عمل برای جلوگیری از خشک شدن بیش از اندازه چشم ها و نیز حفاظت از آنها در غیاب هوشیاریِ زمانِ بیداری انجام می گیرد. علت دیگر ممکن است جلوگیری از دخالت محرک های بیرونی و مشغول شدن بدن با خود به منظور بازسازی و استراحت باشد.
اما کسانی هم هستند که در هنگام خواب چشم هایشان نیمه باز است. این دسته از آدم ها حس نمی کنند که چشمشان باز است و حتی رویا هم می بینند.
برخی دیگر موقع خواب راه می روند. از بین این دسته هم تعدادی با چشم های نیمه باز این کار را انجام می دهند و طبیعتا نمی دانند که خواب هستند.
اما اگر مانع از خواب کسی شده و نگذاریم که چشم هایش را ببندد، یا اگر خود چنین ازمایشی بخواهیم انجام دهیم، چه اتفاقی می افتد؟ رکورد انسان در نخوابیدن ۲۶۶ ساعت است در حالی که برای بسیاری کسان، بیش از چهل ساعت قابل تحمل نیست. معمولا تا بیست و چهار ساعت را می توان با اندکی زحمت از سر گذراند و در صورتی که فرد مورد آزمایش پس از سی ساعت همچنان بیدار باشد، با چشم های باز تصاویر یا اشکالی را می بیند که در واقعیت وجود ندارند. به دیگر سخن، با چشم باز رویا می بیند.
تونی رایت رکورد دار محرومیت از خواب، که توانست بیش از یازده روز (دقیقا ۲۶۶ ساعت) بیدار  بماند، در روز چهارم حالتی عجیب تجربه کرد: تمرکز فکر زیاد، همراه با حسی از سرمستی. او می توانست تفاوت بین دو نیمکره مغز را حس کند: سمت چپ بسیار سنگین و سمت راست سبک بود. حالتی بسیار غیر عادی و در عین حال راحت.  غذای تونی رایت طی یازده روز بیداری تشکیل شده بود از موز، آناناس، آووکادو، آب هویج و میوه های فندقی (هر میوه ای که پوست سخت دارد). او بر این باور است که نیاکان ما برای زنده ماندن در طبیعت باید همواره و حتی در هنگام خواب هم گوش بزنگ می بودند و چنین تغذیه ای به کسانی که می خواهند به هر دلیل بیدار بمانند، کمک شایانی می کند.
این تلاش ها بار دیگر همان پرسش همیشگی را پیش می کشند که انسان به چند ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارد؟ به نظر می رسد که پاسخ به این پرسش بسته به کیفیت خواب، شغل، سن، جنسیت و عوامل دیگر، از فرد به فرد متغیر است.
چندتا از شگردهای خواب روشن بر این پایه طراحی شده اند که رویابین با چشم های باز بخوابد. در این شگردها فرد کوشش می کند که نخست خود را از نظر جسمی و ذهنی به شدت خسته کند (ورزش و مطالعه پیش از خواب) و سپس با چشم های باز دراز می کشد. هدف اینست که بدون بسته شدن چشم ها به مرحله رم از چرخه خواب وارد شد. سایت خواب روشن چنین شگردهایی را غیر واقع بینانه و انجام آنها را کاربردی نمی داند. در حالی که در مقایسه با آن شگردهای بسیار راحت تر برای بردن آگاهی به خواب طراحی شده اند. از طرف دیگر شگردهایی که بر پایه باز نگه داشتن چشم ها در هنگام خواب طراحی شده اند، غالبا به بیدارپنداری های پی در پی می انجامند. بیدار پنداری حالتی ست که با بروز آن رویابین فکر می کند بیدار است در حالی که در بستر خوابیده و مشغول خواب دیدن است.