fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa mzn fa fa fa fa azb fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en
“گلوگاه” ساخته محمد ابراهیم معیری از نمونه های استثنایی سینمای کارگری ایران طی دو دهه اخیر است. منظورم از سینمای کارگری ژانر نیست، چون گونه ای به این نام نداریم. “گلوگاه” به اعتبار قصه و شخصیت هایش از جمله الگوهایی است که سینمای ایران کمتر به خود دیده است.
در شرایطی که سینمای شهری و آپارتمان نشین همه عوامل تولید را به نوعی عافیت طلبی و پرهیز از دردسرهای کار در طبیعت و محیط های پرخطر سوق داده است، تماشای صحنه هایی که بازیگران شاخه های نبشی آهن را در دست گرفته و به حمل آن مبادرت ورزند و بدون استفاده از بازیگر بدل از دکل های انتقال برق بالا بروند، البته حس خوشایندی را در تماشاگر خسته از موقعیت های تکراری ایجاد می کند.
“گلوگاه” داستان مردانه ای دارد و کار پر زحمتی برای عوامل تولید آن بوده است. می توان تصور کرد که بازیگران فیلم آگاهانه تن به شرکت در پروژه ای داده اند که ریسک هر گونه پیشامد و حادثه ای را در حین تصویربرداری به جان خریده اند.
قصه فیلم به اعتبار آدم های بی غل و غش اش می توانست راحت تر روایت شود و رنگ آمیزی بیشتری به شخصیت های فرعی اش ببخشد. منطقی نیست که سرکارگر و بزرگترهای جمع از دلیل اختلاف و نزاع دو کارگر جوان مطلع باشند ولی در عمل کار خاصی را برای حل مشکل و رقابت آندو انجام ندهند. انفعال دختر(لادن مستوفی) نیز در برابر پیشامدهای درگیری دو جوان بر سر او سوال برانگیز است و نقشی صرفاً فیگوراتیو به بازیگری پر توانی چون او داده است.
داستان “گلوگاه” کمی دیر شروع می شود. بیست دقیقه ابتدایی فیلم که جنبه ای مستند و رئالیستیک دارد، می توانست کوتاهتر شود و بیننده کم حوصله را از ادامه فیلم بازندارد.
داستان فیلم اقتضای پایان بندی موجود را نمی کند. همه قراین گویای وصلت مقدر یکی از جوانها (دیباجی) با دختر(مستوفی) است و  اصطلاحاً مشکلی که با قدری تعقل، پادرمیانی بزرگترها و انتخاب و تصمیم دختر به راحتی قابل حل است، نباید به استخوان لای زخم تشبیه گردد و همه چیز به حالت تعلیق درآید.
در معرفی فیلم “پیمان” از نادر معصومی و تصویر برداری های او در پهنه شمال کشور نوشتم، “گلوگاه “مصداق روشن دیگری برای اثبات توانایی های این فیلمبردار شمالی کشورمان است.
ریزموج سیستم مدتی پیش “گلوگاه” را به عنوان پنجاه و یکمین فیلم سینمایی ایرانی در شبکه ویدیویی توزیع کرد.
اخبار سینما اخبار نمايش خانگي اخبار نمایش خانگی اخبار ویدیو رسانه باغ مظفر تازه های اکران تازه های نمایش خانگی تازه های ویدیو تصویر دنیای هنر جوانه پویا خبرهای نمایش خانگی خبرهای ویدئورسانه خبرهای ویدیو رسانه دانلود رایگان دانلود سریال دانلود سریال شاهگوش دانلود شاهگوش دانلود شوخی کردم دانلود فیلم دانلود فیلم ایرانی دانلود قلب یخی دانلود ویلای من سعید رجبی فروتن سينماي ايران شاهگوش شوخی کردم فیلم ایرانی فیلم جدید قرن بیست و یک قرن بیست و یکم قلب یخی مجوز فیلم مجوز ویدیویی نمایش خانگی هنرنمای پارسیان وب سایت سعید رجبی فروتن ویدئو رسانه ویدئو کلوپ ویدئورسانه ویدیو رسانه ویدیورسانه ویلای من یلدای این خونه
در کنار روزمرگی های معمول، این جا خودم و افکارم را ثبت می کنم. از فرهنگ و هنر تا سینما و نمایش خانگی... می توانید نوشته های من را در «روزانه های سینمایی» دنبال نمایید.
مشاهده تمام پست ها
پله پله تا معنا
این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.
شما همچنین دوست خواهید
تازه های شبکه و سینما
وقتی چشم و گوش شخصیت‌ها بسته می ماند
ادامه سلسله وقایع داستانی که سنگ بنای آن بر بستن عمدی چشم و گوش شخصیت هاست، نباید منطقی رقم بخورد و جذابیت و غافلگیری برای مخاطب در پی داشته باشد.
تازه های شبکه و سینما
این «نرگس مست» خمار نیست
آنچه که فیلم را قابل تحمل می‌سازد، موسیقیمجیددرخشانی و صدای سه خواننده تصنیف‌های قدیمی فیلم است.
تازه های شبکه و سینما
این مهمانخانه نیاز به پذیرش میهمان دارد!
سینمای رنجور و کم بنیه ایران از جنبه اقتصادی سخت محتاج پروژه‌هایی از این دست است که راه ورود به بازارهای سینمایی جهان برایش هموار شود