fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa mzn ar fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa it fa ar fa azb fa fa fa azb fa fa fa fa azb fa en fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa
توصیفات لطیف نویسنده از محیط زیست پیرامون هر شخصیت، چه مناطق بکر داخل و چه خارج از ایران، زهر تلخِ گذشتن از مرزهای انسانی را گرفته و شما را همراه شخصیت داستان به سیر و سیاحت می‌برد، بی‌آنکه بدانید قرار است برای روبه‌رویی با بحران دیگری مهیا شوید. حین روایت، پرداختن به مشکلات زیست‌محیطی و تصمیمات بزرگان منطقه در مورد آن، پرده از برخی روابط حاکم بر پروژه‌های عمرانی و ملی برمی‌دارد. این یکی از مرزهای متعددی است که جوان داستان از آن گذشته ولی تاوان آن سال‌ها بر گردن او باقی می‌ماند. یأس و ناامیدی و روابط ضعیف عاطفی در ابعاد خانواده و حتی دوستان نیز از دیگر ریشه‌های برشمرده شده در این قصه است که شخصیت‌ها را در پی یافتن آمال و ایده‌آل‌ها روانه اتوپیای برخاسته از ذهن خویش ساخته است.
نویسنده به خوبی نشان می‌دهد نجات جهان در بازیافتن صفای کودکی و بازگشت آگاهانه به طبیعت است. ایده بازپرداخت تخیل لطیف انسانی که با داستان‌ها و اسطوره‌های باستانی آرام می‌گیرد، آرامش و رهایی در رجوع به خود است و پیداکردن این کودک مهربان و باصفا و صداقت درون خویش که به خوبی می‌داند چگونه از طبیعت بهره گرفته و در آن آرام گیرد. این ایده در توصیفات پراحساس، هر جا که روند داستان به دامنه طبیعت شهری و برون‌شهری می‌کشد و در داستان‌های تودرتویی نشان داده می‌شود؛ آنجا یکی از جوانان داستان، عشق کودکی خود را کیلومترها دورتر از پشت صفحه سرد تلویزیون بازمی‌شناسد. او را می‌بیند که چطور رو به دوربین بی‌تابانه از مشکلات پناه‌جویان حرف می‌زند و به دنبال اجساد کنار ساحل، جسد دخترک صورتی‌پوش را ستاره تمام شبکه‌های خبری می‌کند.
داستان با دو خط روایی موازی در زمان حال و یکی در زمان گذشته و با راویان مختلف روایت می‌شود. زیبایی پیوند این دو ایده با متن و سپس فرم داستان آنجاست که ماجراهای گذشته، کودکی و نوجوانی و جوانی، سرگشتگی و گم‌گشتگی شخصیت‌ها در قالب قصه‌پردازی‌های راوی‌ای است که به احترام عشق کودکی‌اش برای شخصیت اصلی قصه عشق و امید می‌پردازد. روایت تودرتو و داستان در داستانِ یکی از خط‌های روایی حال که با نامه‌نگاری آمیخته می‌شود. بهره‌گرفتن از داستا‌های باستانی و لحن کهن در این قسمت‌ها برخاسته از همان ایده ناب بازگشت به درون است.
این راوی عاشق‌پیشه نامه‌نگارِ دست چندم در برخی فصل‌ها به‌خوبی توانسته فاصله خود را با شخصیت اصلی رعایت کرده و هم از منظر یک انسان (دوست) و هم مانند خدا ناظر بر شخصیت باشد و لایه‌های درونی او را نشان دهد ولی این سرشت‌نمایی متأسفانه در حیطه ایده مرکزی (نه دو ایده یادآوری شده) است که یک گزاره قطعی بوده و طبق طرح و پیرنگ داستان صورت می‌گیرد.خط روایی دیگر با حرکت منظم و فصل‌بندی‌شده بین گذشته و حال، در کنار نشان‌دادن ساختار یک خانواده، روابط اجتماعی حاکم بر جامعه داستان را می‌سازد. لایه عمیق‌تری که می‌تواند ریشه آرامان‌گرایی صرف شخصیت‌ها و فاصله‌گرفتنشان از نگاه واقع‌گرا به شرایط موجودشان باشد.
داستان قابلیت حرکت از خواست فردی شخصیت‌ها به خواست فرافردی را داشته و حتی موقعیت‌هایی هرچند نادر (در سفر و اردوگاه مهاجران) برساخته می‌شود تا این خواست‌ها در کنار یکدیگر مطرح شوند ولی در لایه‌های زیرین، داستان هنوز تحت سلطه یک روح جمعی است که جهانش را بر یک خط و یک مسیر حرکت می‌دهد. داستانی که توان خارج‌کردن خود از پیرنگ کلاسیک را یافته، به نفس افتاده و خود را به دست این روح و تنها صدای حاکم می‌سپارد.
نویسنده با بهره‌‌گیری از چند زاویه ‌دید مختلف با راویان متعدد و رفت و برگشت‌های زمانی توانسته درونیات شخصیت‌ها را نشان دهد. شخصیت اصلی گاه تحت تأثیر فشارهای سنگین عاطفی و انسانی قرار گرفته و می‌توانسته بیرون‌ریزی کرده و چون یک شخصیت مستقل و خودآگاه در جریان حوادث عمل نماید ولی او نیز تحت تأثیر شرایط و دیگران قرار گرفته، کنشگری و ایده‌مندی خود را از دست می‌دهد و به دست جریان حوادث و روح حاکم بر داستان سپرده می‌شود. این امر در مورد شخصیت مکمل که جوانی عاشق‌پیشه است تا حدی به خوبی صورت گرفته ولی ایده این شخصیت هم در جهت ایده مرکزی داستان و ایده نویسنده در مورد مهاجرت غیرقانونی است. همین ایده مرکزی است که به‌جای واگراشدن داستان چندصدایی، داستان را در حد همگرایی باقی نگه داشته است.
اتفاق تکان‌دهندۀ دروازۀ ورود به این داستان، چنان مهیب و هولناک است که می‌تواند بر تمام داستان سایه افکنده و حتی در ساحت تک‌صدایی این قابلیت را دارد که آگاهی و نظر و قضاوت شخصیت‌ها و حتی خواننده را فعال سازد. پرداختن به چنین مفهوم عمیقی (انسانیت فراموش‌شده در شرایط مهاجرت) به‌جای پرداختن به موضوع (مهاجرت غیرقانونی) قادر خواهد بود خواننده را نیز وارد متن کرده، از حد همذات‌پنداری فراتر برده، از انفعال خارج و آگاهی وی را فعال کند.
کتاب «مرزهایی که از آن گذشتی» را مسعود بربر نوشته و نشر ثالث این کتاب را سال ۱۳۹۸ در ۳۶۰ صفحه چاپ کرده است.
مرزهایی که از آن گذشتی؛ نوشته مسعود بُربُر؛ نشر ثالث
رمان کافه داستان کتاب‌های مسعود بربر مرزهایی که از آن گذشتی مریم عربی معرفی کتاب نقد نقد داستان 1399-04-23
برچسب زده شده با:رمان کافه داستان کتاب‌های مسعود بربر مرزهایی که از آن گذشتی مریم عربی معرفی کتاب نقد نقد داستان
بگذار آزادی در نگاه تو باشد نه آنان که به تو خیره شده‌اند
ریپلی، فراتر از جنایت، فراتر از شخصیت
پاسخ بدهید لغو پاسخ
این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.
View this post on Instagram
A post shared by موسسه فرهنگی هنری خوانش (@khaneshinstitute)
بگذار آزادی در نگاه تو باشد نه آنان که به تو خیره شده‌اند
دیوانگی است اما اگر واقعیت باشد چه؟
ریپلی، فراتر از جنایت، فراتر از شخصیت
داستان در اسارت حقیقت و دروغ، نگاهی به «شماره‌ی صفر» اکو
انتخاب دسته صفحه یک اخبار نوشتار    ادبیات پارسی    روایت‌شناسی    کتاب       درباره کتاب‌های من       کتاب‌های من       بررسی کتاب    انديشه    داستان       فراداستان    در جستجوی روایت پنهان    شعر    روزنوشته های کاغذی رسانه‌نگاری    از من در رسانه‌ها ایران زمین    محیط زیست    میراث فرهنگی    گردشگری       راهنمای سفر اقتصاد گردشگری تجربه‌های آزاد چندرسانه‌ای    پادکست نگاره    همراه‌نگاره    سفرنگاره‌ها گردش‌نامه    پرسه همه نوشته‌ها
بایگانی شمسی شهریور ۱۴۰۱  (۱) تیر ۱۴۰۱  (۱) خرداد ۱۴۰۱  (۱) اردیبهشت ۱۴۰۱  (۱) فروردین ۱۴۰۱  (۱) دی ۱۴۰۰  (۱) آذر ۱۴۰۰  (۱) مهر ۱۴۰۰  (۱) مرداد ۱۴۰۰  (۱) تیر ۱۴۰۰  (۲) خرداد ۱۴۰۰  (۲) فروردین ۱۴۰۰  (۱) بهمن ۱۳۹۹  (۳) آبان ۱۳۹۹  (۳) مهر ۱۳۹۹  (۳) مرداد ۱۳۹۹  (۲) تیر ۱۳۹۹  (۳) اسفند ۱۳۹۸  (۳) بهمن ۱۳۹۸  (۲) دی ۱۳۹۸  (۳) آذر ۱۳۹۸  (۲) آبان ۱۳۹۸  (۴) مهر ۱۳۹۸  (۶) شهریور ۱۳۹۸  (۴) مرداد ۱۳۹۸  (۴) تیر ۱۳۹۸  (۷) خرداد ۱۳۹۸  (۴) اردیبهشت ۱۳۹۸  (۳) فروردین ۱۳۹۸  (۲) اسفند ۱۳۹۷  (۲) دی ۱۳۹۷  (۷) آذر ۱۳۹۷  (۱) آبان ۱۳۹۷  (۵) مهر ۱۳۹۷  (۱۰) شهریور ۱۳۹۷  (۷) مرداد ۱۳۹۷  (۱۱) تیر ۱۳۹۷  (۷) خرداد ۱۳۹۷  (۱۰) اردیبهشت ۱۳۹۷  (۱۹) فروردین ۱۳۹۷  (۴) اسفند ۱۳۹۶  (۳) بهمن ۱۳۹۶  (۳) دی ۱۳۹۶  (۸) آذر ۱۳۹۶  (۲) آبان ۱۳۹۶  (۳) مهر ۱۳۹۶  (۵) شهریور ۱۳۹۶  (۵) مرداد ۱۳۹۶  (۴) تیر ۱۳۹۶  (۶) خرداد ۱۳۹۶  (۷) اردیبهشت ۱۳۹۶  (۱۳) فروردین ۱۳۹۶  (۷) اسفند ۱۳۹۵  (۱۶) بهمن ۱۳۹۵  (۲۸) دی ۱۳۹۵  (۱۴) آذر ۱۳۹۵  (۱۸) آبان ۱۳۹۵  (۲۳) مهر ۱۳۹۵  (۲۰) شهریور ۱۳۹۵  (۱۰) مرداد ۱۳۹۵  (۱۲) تیر ۱۳۹۵  (۲۰) خرداد ۱۳۹۵  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۵  (۱۱) فروردین ۱۳۹۵  (۱۸) اسفند ۱۳۹۴  (۱۰) بهمن ۱۳۹۴  (۱۶) دی ۱۳۹۴  (۸) آذر ۱۳۹۴  (۱۳) آبان ۱۳۹۴  (۱۶) مهر ۱۳۹۴  (۴) شهریور ۱۳۹۴  (۹) مرداد ۱۳۹۴  (۱۸) تیر ۱۳۹۴  (۱۳) خرداد ۱۳۹۴  (۱۳) اردیبهشت ۱۳۹۴  (۱۷) فروردین ۱۳۹۴  (۱۸) اسفند ۱۳۹۳  (۱۴) بهمن ۱۳۹۳  (۲۷) دی ۱۳۹۳  (۲۲) آذر ۱۳۹۳  (۳) مهر ۱۳۹۳  (۵) شهریور ۱۳۹۳  (۱) مرداد ۱۳۹۳  (۳) تیر ۱۳۹۳  (۴) خرداد ۱۳۹۳  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۳  (۵) فروردین ۱۳۹۳  (۹) اسفند ۱۳۹۲  (۲) بهمن ۱۳۹۲  (۵) دی ۱۳۹۲  (۱۳) آذر ۱۳۹۲  (۸) آبان ۱۳۹۲  (۱۸) مهر ۱۳۹۲  (۸) شهریور ۱۳۹۲  (۴) مرداد ۱۳۹۲  (۱۰) تیر ۱۳۹۲  (۱۶) خرداد ۱۳۹۲  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۲  (۳۶) فروردین ۱۳۹۲  (۲۰) اسفند ۱۳۹۱  (۲۱) بهمن ۱۳۹۱  (۴) دی ۱۳۹۱  (۱۳) آذر ۱۳۹۱  (۲۸) آبان ۱۳۹۱  (۶) مهر ۱۳۹۱  (۲) شهریور ۱۳۹۱  (۲) مرداد ۱۳۹۱  (۴) تیر ۱۳۹۱  (۴) خرداد ۱۳۹۱  (۵) اردیبهشت ۱۳۹۱  (۳) فروردین ۱۳۹۱  (۴) اسفند ۱۳۹۰  (۱) بهمن ۱۳۹۰  (۱) دی ۱۳۹۰  (۱) آذر ۱۳۹۰  (۲) آبان ۱۳۹۰  (۱) مهر ۱۳۹۰  (۲) شهریور ۱۳۹۰  (۲) مرداد ۱۳۹۰  (۱) تیر ۱۳۹۰  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۰  (۱) فروردین ۱۳۹۰  (۱) اسفند ۱۳۸۹  (۱) بهمن ۱۳۸۹  (۱) دی ۱۳۸۹  (۴) آذر ۱۳۸۹  (۱) آبان ۱۳۸۹  (۱) مهر ۱۳۸۹  (۱) شهریور ۱۳۸۹  (۴) مرداد ۱۳۸۹  (۴) تیر ۱۳۸۹  (۵) اردیبهشت ۱۳۸۹  (۱) اسفند ۱۳۸۸  (۲) بهمن ۱۳۸۸  (۱) آذر ۱۳۸۸  (۱) مهر ۱۳۸۸  (۱) مرداد ۱۳۸۸  (۱) تیر ۱۳۸۸  (۳) خرداد ۱۳۸۸  (۱) اردیبهشت ۱۳۸۸  (۱) فروردین ۱۳۸۸  (۳) اسفند ۱۳۸۷  (۱) بهمن ۱۳۸۷  (۱) دی ۱۳۸۷  (۳) آذر ۱۳۸۷  (۶) آبان ۱۳۸۷  (۹) مهر ۱۳۸۷  (۷) شهریور ۱۳۸۷  (۸) مرداد ۱۳۸۷  (۴) تیر ۱۳۸۷  (۵) خرداد ۱۳۸۷  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۷  (۲) فروردین ۱۳۸۷  (۴) اسفند ۱۳۸۶  (۱۷) بهمن ۱۳۸۶  (۵) دی ۱۳۸۶  (۱) آبان ۱۳۸۶  (۳) مهر ۱۳۸۶  (۲) اسفند ۱۳۸۵  (۱) بهمن ۱۳۸۵  (۱) دی ۱۳۸۴  (۱) آذر ۱۳۸۴  (۲) آبان ۱۳۸۴  (۵) مهر ۱۳۸۴  (۴) شهریور ۱۳۸۴  (۶) تیر ۱۳۸۴  (۱) خرداد ۱۳۸۴  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۴  (۶) آذر ۱۳۸۳  (۲) آبان ۱۳۸۳  (۴) مهر ۱۳۸۳  (۵) مرداد ۱۳۸۳  (۲) اسفند ۱۳۸۲  (۱) تیر ۱۳۸۲  (۱) خرداد ۱۳۸۲  (۶) اردیبهشت ۱۳۸۲  (۵) فروردین ۱۳۸۲  (۶) اسفند ۱۳۸۱  (۲) بهمن ۱۳۸۱  (۹) دی ۱۳۸۱  (۲) آذر ۱۳۸۱  (۱) آبان ۱۳۸۱  (۷) مهر ۱۳۸۱  (۴) اسفند ۱۳۸۰  (۱)