fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa mzn ar fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa ar fa azb fa fa fa azb fa fa fa fa azb fa en fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa
جوانی که نشسته بر سر قبرهاشان و فاتحه پولی می‌خواند؟ یا روح شاعر آزادی‌خواه معاصر و روح خبیث خال‌داری از زمانه‌ی صلاح‌الدین ایوبی که هم‌پرسگی می‌کنند، این‌ها همه را به تماشا نشسته‌اند، و ما را در زمان پیش و پس می‌برند؟
نه! این‌ها اگرچه تماشاچیان داستانند اما راوی آن نیستند، نمی‌توانند باشند. داستانی که در گستره‌ی ایران‌زمین بزرگ و در اعماق تاریخ پرسه می‌زند، لابد باید راوی‌ خدای‌گونه‌ای هم داشته باشد، که این همه را از بالا بر فراز زمان و مکان ببیند. راوی‌ای که اگرچه بارها به بهانه‌های مختلف شاهد حضورش هستیم اما تنها در صفحات پایانی کتاب است که هویتش فاش می‌شود.
این‌ها همه از خون‌خورده داستانی چندلایه اما نه سخت‌خوان ساخته است. داستانی خوش‌خوان که گاه با درنگی توصیفی بخت نفس کشیدن در جای و زمانه‌ای دیگر را به مخاطب می‌دهد و بعد پیش از آن که این درنگ توصیفی ملال‌آور شود، چنان نفس‌گیر و ورق‌برگردان می‌شود، که نتوانی زمینش بگذاری.
«خون‌خورده» ساختاری سنجیده و درست دارد؛ ساختاری پیچیده و تودرتو، بی آن که این پیچیدگی مزاحمتی در روانی داستان و فهم آن برای مخاطب ایجاد کند. با روابطی بینامتنی و فرامتنی، چه با متون کلیدی دیگر و چه با جهان واقعی پیرامون ما، که مزاحمتی هم برای کسی که نه آن متن‌ها را خوانده و نه آن ارجاعات فرامتنی را دریابد ایجاد نمی‌کند. نویسنده زمینه‌ی داستانش را از همین دنیای واقعی برگزیده و یافته‌هایش از میان بریده‌های روزنامه‌ها و سنگ‌ قبرها تا تاریخ و سیاست و انسان را در هم بیامیزد و چالش‌های هستی‌شناختی عمیقی را پیش روی مخاطب بگذارد، بی آن که داستان را با دست‌اندازهای بیهوده و نمایشی رایج فرمالیستی بیالاید. شگفت آن که آن بریده‌ها و سنگ‌ها هم، اگرچه در جهانی که آن بیرون است (یعنی بیرون از کتابی که چشمه منتشر کرده) واقعیت نداشته‌اند، اما مگرنه که (به تعبیر اومبرتو اکو) واقعیت‌های جهان داستان هم بالاخره واقعی‌اند و آن چه بر سنگ و کاغذ نگاشته شد، می‌ماند؟ پس چرا نویسنده واقعیت و تاریخ خویش را نیافریند و مدعی نشود که همه چیز رمانش واقعی است؟
خون‌خورده رمان رمان فارسی مسعود بُربُر معرفی کتاب مهدی یزدانی خرم نشر چشمه 1400-07-12
برچسب زده شده با:خون‌خورده رمان رمان فارسی مسعود بُربُر معرفی کتاب مهدی یزدانی خرم نشر چشمه
بگذار آزادی در نگاه تو باشد نه آنان که به تو خیره شده‌اند
ریپلی، فراتر از جنایت، فراتر از شخصیت
پاسخ بدهید لغو پاسخ
این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.
View this post on Instagram
A post shared by موسسه فرهنگی هنری خوانش (@khaneshinstitute)
بگذار آزادی در نگاه تو باشد نه آنان که به تو خیره شده‌اند
دیوانگی است اما اگر واقعیت باشد چه؟
ریپلی، فراتر از جنایت، فراتر از شخصیت
داستان در اسارت حقیقت و دروغ، نگاهی به «شماره‌ی صفر» اکو
انتخاب دسته صفحه یک اخبار نوشتار    ادبیات پارسی    روایت‌شناسی    کتاب       درباره کتاب‌های من       کتاب‌های من       بررسی کتاب    انديشه    داستان       فراداستان    در جستجوی روایت پنهان    شعر    روزنوشته های کاغذی رسانه‌نگاری    از من در رسانه‌ها ایران زمین    محیط زیست    میراث فرهنگی    گردشگری       راهنمای سفر اقتصاد گردشگری تجربه‌های آزاد چندرسانه‌ای    پادکست نگاره    همراه‌نگاره    سفرنگاره‌ها گردش‌نامه    پرسه همه نوشته‌ها
بایگانی شمسی شهریور ۱۴۰۱  (۱) تیر ۱۴۰۱  (۱) خرداد ۱۴۰۱  (۱) اردیبهشت ۱۴۰۱  (۱) فروردین ۱۴۰۱  (۱) دی ۱۴۰۰  (۱) آذر ۱۴۰۰  (۱) مهر ۱۴۰۰  (۱) مرداد ۱۴۰۰  (۱) تیر ۱۴۰۰  (۲) خرداد ۱۴۰۰  (۲) فروردین ۱۴۰۰  (۱) بهمن ۱۳۹۹  (۳) آبان ۱۳۹۹  (۳) مهر ۱۳۹۹  (۳) مرداد ۱۳۹۹  (۲) تیر ۱۳۹۹  (۳) اسفند ۱۳۹۸  (۳) بهمن ۱۳۹۸  (۲) دی ۱۳۹۸  (۳) آذر ۱۳۹۸  (۲) آبان ۱۳۹۸  (۴) مهر ۱۳۹۸  (۶) شهریور ۱۳۹۸  (۴) مرداد ۱۳۹۸  (۴) تیر ۱۳۹۸  (۷) خرداد ۱۳۹۸  (۴) اردیبهشت ۱۳۹۸  (۳) فروردین ۱۳۹۸  (۲) اسفند ۱۳۹۷  (۲) دی ۱۳۹۷  (۷) آذر ۱۳۹۷  (۱) آبان ۱۳۹۷  (۵) مهر ۱۳۹۷  (۱۰) شهریور ۱۳۹۷  (۷) مرداد ۱۳۹۷  (۱۱) تیر ۱۳۹۷  (۷) خرداد ۱۳۹۷  (۱۰) اردیبهشت ۱۳۹۷  (۱۹) فروردین ۱۳۹۷  (۴) اسفند ۱۳۹۶  (۳) بهمن ۱۳۹۶  (۳) دی ۱۳۹۶  (۸) آذر ۱۳۹۶  (۲) آبان ۱۳۹۶  (۳) مهر ۱۳۹۶  (۵) شهریور ۱۳۹۶  (۵) مرداد ۱۳۹۶  (۴) تیر ۱۳۹۶  (۶) خرداد ۱۳۹۶  (۷) اردیبهشت ۱۳۹۶  (۱۳) فروردین ۱۳۹۶  (۷) اسفند ۱۳۹۵  (۱۶) بهمن ۱۳۹۵  (۲۸) دی ۱۳۹۵  (۱۴) آذر ۱۳۹۵  (۱۸) آبان ۱۳۹۵  (۲۳) مهر ۱۳۹۵  (۲۰) شهریور ۱۳۹۵  (۱۰) مرداد ۱۳۹۵  (۱۲) تیر ۱۳۹۵  (۲۰) خرداد ۱۳۹۵  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۵  (۱۱) فروردین ۱۳۹۵  (۱۸) اسفند ۱۳۹۴  (۱۰) بهمن ۱۳۹۴  (۱۶) دی ۱۳۹۴  (۸) آذر ۱۳۹۴  (۱۳) آبان ۱۳۹۴  (۱۶) مهر ۱۳۹۴  (۴) شهریور ۱۳۹۴  (۹) مرداد ۱۳۹۴  (۱۸) تیر ۱۳۹۴  (۱۳) خرداد ۱۳۹۴  (۱۳) اردیبهشت ۱۳۹۴  (۱۷) فروردین ۱۳۹۴  (۱۸) اسفند ۱۳۹۳  (۱۴) بهمن ۱۳۹۳  (۲۷) دی ۱۳۹۳  (۲۲) آذر ۱۳۹۳  (۳) مهر ۱۳۹۳  (۵) شهریور ۱۳۹۳  (۱) مرداد ۱۳۹۳  (۳) تیر ۱۳۹۳  (۴) خرداد ۱۳۹۳  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۳  (۵) فروردین ۱۳۹۳  (۹) اسفند ۱۳۹۲  (۲) بهمن ۱۳۹۲  (۵) دی ۱۳۹۲  (۱۳) آذر ۱۳۹۲  (۸) آبان ۱۳۹۲  (۱۸) مهر ۱۳۹۲  (۸) شهریور ۱۳۹۲  (۴) مرداد ۱۳۹۲  (۱۰) تیر ۱۳۹۲  (۱۶) خرداد ۱۳۹۲  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۲  (۳۶) فروردین ۱۳۹۲  (۲۰) اسفند ۱۳۹۱  (۲۱) بهمن ۱۳۹۱  (۴) دی ۱۳۹۱  (۱۳) آذر ۱۳۹۱  (۲۸) آبان ۱۳۹۱  (۶) مهر ۱۳۹۱  (۲) شهریور ۱۳۹۱  (۲) مرداد ۱۳۹۱  (۴) تیر ۱۳۹۱  (۴) خرداد ۱۳۹۱  (۵) اردیبهشت ۱۳۹۱  (۳) فروردین ۱۳۹۱  (۴) اسفند ۱۳۹۰  (۱) بهمن ۱۳۹۰  (۱) دی ۱۳۹۰  (۱) آذر ۱۳۹۰  (۲) آبان ۱۳۹۰  (۱) مهر ۱۳۹۰  (۲) شهریور ۱۳۹۰  (۲) مرداد ۱۳۹۰  (۱) تیر ۱۳۹۰  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۰  (۱) فروردین ۱۳۹۰  (۱) اسفند ۱۳۸۹  (۱) بهمن ۱۳۸۹  (۱) دی ۱۳۸۹  (۴) آذر ۱۳۸۹  (۱) آبان ۱۳۸۹  (۱) مهر ۱۳۸۹  (۱) شهریور ۱۳۸۹  (۴) مرداد ۱۳۸۹  (۴) تیر ۱۳۸۹  (۵) اردیبهشت ۱۳۸۹  (۱) اسفند ۱۳۸۸  (۲) بهمن ۱۳۸۸  (۱) آذر ۱۳۸۸  (۱) مهر ۱۳۸۸  (۱) مرداد ۱۳۸۸  (۱) تیر ۱۳۸۸  (۳) خرداد ۱۳۸۸  (۱) اردیبهشت ۱۳۸۸  (۱) فروردین ۱۳۸۸  (۳) اسفند ۱۳۸۷  (۱) بهمن ۱۳۸۷  (۱) دی ۱۳۸۷  (۳) آذر ۱۳۸۷  (۶) آبان ۱۳۸۷  (۹) مهر ۱۳۸۷  (۷) شهریور ۱۳۸۷  (۸) مرداد ۱۳۸۷  (۴) تیر ۱۳۸۷  (۵) خرداد ۱۳۸۷  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۷  (۲) فروردین ۱۳۸۷  (۴) اسفند ۱۳۸۶  (۱۷) بهمن ۱۳۸۶  (۵) دی ۱۳۸۶  (۱) آبان ۱۳۸۶  (۳) مهر ۱۳۸۶  (۲) اسفند ۱۳۸۵  (۱) بهمن ۱۳۸۵  (۱) دی ۱۳۸۴  (۱) آذر ۱۳۸۴  (۲) آبان ۱۳۸۴  (۵) مهر ۱۳۸۴  (۴) شهریور ۱۳۸۴  (۶) تیر ۱۳۸۴  (۱) خرداد ۱۳۸۴  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۴  (۶) آذر ۱۳۸۳  (۲) آبان ۱۳۸۳  (۴) مهر ۱۳۸۳  (۵) مرداد ۱۳۸۳  (۲) اسفند ۱۳۸۲  (۱) تیر ۱۳۸۲  (۱) خرداد ۱۳۸۲  (۶) اردیبهشت ۱۳۸۲  (۵) فروردین ۱۳۸۲  (۶) اسفند ۱۳۸۱  (۲) بهمن ۱۳۸۱  (۹) دی ۱۳۸۱  (۲) آذر ۱۳۸۱  (۱) آبان ۱۳۸۱  (۷) مهر ۱۳۸۱  (۴) اسفند ۱۳۸۰  (۱)