fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa de fa de fa de fa ru fa fa fa fa fa fa fa de fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa azb ar fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa
نکته‌ی قابل توجه این است که شما با تنوع‌بخشی نمی‌توانید کل ریسک سبد خود را از بین ببرید، اما می‌توانید آن را کم کنید.
خبرگزاری فارس ـ گروه سینما: با وجود حافظه تاریخی ضعیف ما ایرانیان، تاریخ و مرور اتفاقات تاریخی، برای اکثر اقشار جامعه موضوعی مهم و قابل پرداخت است. روایت‌های حساس تاریخی که به دلیل اهمیت بالا و تلاش برای جاودان نگه داشتن آن موضوعات، نیاز به تحقیق و توجه زیادی از سوی از نویسندگان و فیلمسازان دارد تا بتوانند وقایع پیش آمده تاریخی و ملی را ـ که هرکدام در سرنوشت کشورمان نقش پررنگی داشتند ـ در نزدیک‌ترین حالت ممکن به واقعیت، برای نسل جدید در قالب تصویر بازگو کنند.
در این میان و با گذشت سال‌ها از ساخت فیلم‌ها و سریال‌های تاریخی، یکی از مهم‌ترین چالش‌های فیلمسازان در انتخاب بازیگران این فیلم‌هاست که در کنار فیلمنامه، نقش بسیار پررنگی در باورپذیری آن روایت دارد. بازیگرانی که طی سال‌های گذشته برای نقش‌آفرینی در فیلم های استراتژیک ملی و دینی، به دلایلی از حضور در این پروژه‌ها پرهیز یا پس از مدتی اعلام انصراف می‌کنند تا منافع سیاسی و عقیدتی آن ها نقش مدیریت ریسک در بازار بورس تهران در خطر نیفتد.
با نگاهی به این به این موضوع می‌توان در ابتدا سراغ جشنواره فیلم فجر به عنوان مهم‌ترین رویداد سینمایی رفت. جشنواره‌ای که هرساله برای پیشرفت و دیدن هنرمندان و سوپراستارهای سینمای ایران جوایزی را در نظر می‌گیرد؛ اما در نهایت شاهد شکل‌گیری ارتباط ارگانیک و دوسویه از سوی این هنرمندان و سینمای ایران نیستیم.
هنرمندانی که از دل فرآیندهای سینمای ایران به شهرت رسیده و به جوایز مختلفی در این جشنواره‌ها می‎‌رسند و در نهایت به عنوان سوپراستار به سینمای ایران معرفی می‌شوند، باید تلاش کنند تا در ازای این دیده شدن‌ها، بتوانند به سینمای کشورشان هم خدمت کنند. اما پس از مدت کوتاهی از رسیدن به شهرت، متاسفانه شاهد تغییر مسیر برخی از این هنرمندان هستیم و این موضوع، اتفاق تازه‌ای در سینمای ما نیست.
با نگاهی از گذشته تا به‌ کنون، می‌توان دید که همواره ایفای نقش در فیلم‌های مرتبط با تاریخ انقلاب اسلامی و پروژه‌های سیاسی امنیتی، هزینه‌های سنگینی برای بازیگران داشته است که باعث شده این بازیگران در نهایت، بعد از مدت کوتاهی از بازی در این پروژه‌ها انصراف دهند یا آن‌ها را تحریم کنند.
* نادیده گرفتن بازیگران مستعد و ریسک‌پذیر در جشنواره فجر
چیزی که امروزه شاهد آن هستیم، تحریم این آثار توسط برخی هنرمندان است؛ هنرپیشه‌هایی که فرزندان این سرزمین هستند و مسیر شکوفایی و درخشش آن‌ها از طریق زیست در سینمای ایران گذشته است و اگر هنر آن‌ها خرج سینمای ایران نشود، به نوعی هدررفت این استعدادها محسوب می‌شود و مدیریت جدید سینمای ایران باید به فکر حل چنین مسایل مهمی در سینمای ایران باشد.
به همین دلایل است که در این سال‌ها کمتر تنوعی در انتخاب بازیگران فیلم‌های گونه سیاسی‌امنیتی یا مذهبی را شاهد هستیم و این نقیصه، یکی از ضعف‌های حال حاضر حوزه سینماست که در مهم‌ترین و اثرگذارترین ژانرهای سینمایی خود، از کمبود بازیگران جدید و مشتاق بی‌بهره است.
* بیان تکرار نگاه‌های سیاست زده هنرمندان
پیرو همین ماجرا، به تازگی شهره پیرانی همسر شهید هسته‌ای داریوش رضایی‌نژاد یادداشتی را در صفحه شخصی خود منتشر کرد. یادداشت پیرانی حول انتخاب بازیگران فیلم «هِناس» که به زودی اکران می‌شود، در عین آنکه داستان عجیب و رازآلودی از چگونگی انتخاب مریلا زارعی برای ایفای نقشش در فیلم سینمایی «هناس» را بازگو می‌کند، اما در دل خود حکایت از تکرار این آسیب در سینمای ایران دارد. روایتی که حاکی از نگاه‌های سیاست زده، تحریم‌ها و رفتارهای متناقض از سوی هنرمندانی است که خود را روشنفکر، غیرسیاسی و آزاداندیش معرفی می‌کنند.
در بخش‌هایی از یادداشت شهره پیرانی که به این موضوع اشاره می‌کند، آمده است:
بعد از نهایی شدن فیلمنامه «هناس» و کارهای پیش‌تولید پیشنهادات به بازیگران ارایه می‌شود، برای بازی در نقش داریوش و من. یکی را حتی قرارداد هم می‌بندند (علی رغم میلم به بازی این فرد ولی چیزی نمی‌گویم) قرارداد را فسخ نکرده رها می‌کند. از قرار، بازی در نقش شهدای هسته‌ای و داستان زندگی‌شان هزینه‌بردار است برای کسانی که دنبال جوایز بین‌المللی هستند و البته به دلایل دیگر.
در این میان باید به این موضوع هم دقت کرد که به نوعی ایفای نقش همسر شهید رضایی‌نژاد نیازمند باور و اندیشه‌های عمیقی است که در کمتر هنرمندانی در سال‌های اخیر این توفیق بوده که چنین نقش‌هایی را ایفا کنند. مریلا زارعی هنرمندی است که در سال‌های اخیر کارنامه کاری او نشان داده که همواره با هنرمندی هرچه تمام‌تر به استقبال این نقش‌ها آمده و تمجید مخاطبان را هم به همراه داشته است. اما همچنان جای این سوال باقی می‌ماند که هنرمندان و سوپراستارهای متعهد به سینمای ایران، تا چه زمانی حاضرند برای سینمای ایران هزینه دهند و از سوی جشنواره‌ها و مدیران داخلی نادیده گرفته شوند؟!
سالانه 370 هزار سقط جنین در ایران صورت می گیرد/ کاهش نرخ جمعیت نگران کننده است
مسئول مرکز مطالعات راهبردی جمعیت کشور گفت: سقط سالانه 370 هزار جنین، کاهش نرخ رشد جمعیت و پیری جامعه، زنگ خطر بحران امنیتی، اقتصادی، سیاسی و انقلاب خانواده را به صدا درآورده است.
به گزارش خبرنگار اجتماعی برنا از قزوین؛ به مناسبت هفته ملی جمعیت که از ۲۴ تا ۳۰ اردیبهشت تعیین شده گردهمایی تبیین سیاست‌های اجرایی قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و آغاز فعالیت قرارگاه خانواده و جمعیت با حضور آیت الله عابدینی نماینده ولی فقیه و امام جمعه ، محمد مهدی اعلایی استاندار قزوین، فاطمه محمد بیگی نماینده قزوین در مجلس شورای اسلامی، قاسمی مسئول مرکز مطالعات راهبردی جمعیت کشور و حجت الاسلام پور آرین مدیرکل تبلیغات اسلامی،کبری علیخانی مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری و مسئولان استانی در سالن اجتماعات سازمان تبلیغات اسلامی قزوین برگزار شد.
صالح قاسمی در این مراسم گفت: جمعیت یک اتمسفر و فضای حاکم است که همه کارها برای اقتدار ملی کشور به آن بستگی دارد و در تعیین قدرت اقتصادی، سیاسی، نظامی و جغرافیای سیاسی نقش آفرین است.
وی بیان کرد: شاید هیچ فردی همچون مقام معظم رهبری در سالهای گذشته و امروز به اهمیت موضوع جمعیت و فرزندآوری تاکید و توجه نداشتند اما متاسفانه نظام برنامه ریزی کشور عمق فاجعه جمعیت را درک نکرد و به کاهش نرخ رشد جمعیت اهمیت نداد.
این پژوهشگر فعال در زمینه جمعیت تصریح کرد: با تداوم روند کنونی در بین سالهای 1415 تا 1420 بدون تردید نرخ رشد جمعیت به صفر خواهد رسید و با چالش و بحرانی جدی پیری جمعیت روبرو خواهیم شد و این وضعیت به اقتصاد و امنیت ما آسیب می زند.
قاسمی گفت: بررسی های نرخ رشد جمعیت نشان می دهد در سال 65 میانگین تعداد فرزندان خانوار 6.5 فرزند بود که این میزان در سال گذشته به 1.6 فرزند رسیده که شاهد سقوطی نگران کننده هستیم.
وی اظهارداشت: در تعداد تولد از سال 94 با شیب معناداری مواجهیم و تعداد زایش ها بشدت کاهش یافته و در مدت سه سال بیش از 170 هزار تولد کمتر شده است.
این مولف آثار پژوهشی در خصوص جمعیت گفت: از سال 2020 تا 2050 جمعیت سالمندی کشور سه برابر خواهدشد و نرخ سالمندی از 11 درصد به 30 درصد در سی سال آینده خواهد رسید.
قاسمی اضافه کرد: کاهش جمعیت پیامدهای زیادی خواهد داشت که کاهش نیروی انسانی، کم شدن تولید ناخالص ملی و صادرات، افزایش بی رویه واردات، نیازمندی به نیروی کار خارجی و پیامدهای فرهنگی ناشی از حضور اتباع بیگانه، بالا رفتن ریسک صندوق های بازنشتگی، در 30 سال آینده گریبانگیر کشور خواهد شد.
وی بیان کرد: در این صورت فشار مضاعفی بر روی شاغلان وارد شده و شاهد کاهش ضریب امنیتی کشور خواهیم بود و با پیر شدن جمعیت با «سند روم» آشیانه خالی و افسردگی سالمندان رها شده در جامعه روبرو خواهیم شد که کارشناسان از آن به عنوان» انقلاب خانواده» یاد می کنند.
این کارشناس جمعیت و خانواده اظهارداشت: حدود 47 متغیر بر روی الگوی فرزند آوری نقش دارد و بازیگری می کند که باید آن را بررسی و مورد مطالعه کارشناسی قرار دهیم.
سالانه 370 هزار سقط جنین در کشور صورت می گیرد
قاسمی با اشاره به برخی آمارهای نگران کننده گفت: سالانه حدود 370 هزار سقط جنین در کشور صورت می گیرد که یک سوم تولد ثبت شده است که نشان می دهد مردم از پیامدهای پزشکی، شرعی و قانونی و جسمی آن خبر ندارند.
وی بیان کرد: دو درصد سقط جنین به صورت غیر ارادی، 3 درصد با مجوز پزشکی، 95 درصد جنایی، ارادی و بدون مجوز پزشکی است و بایستی با کمک رسانه ها پیامدهای این کار از نگاه دینی و پزشکی تبیین شود تا شاهد متوقف شدن این روند باشیم.
مسئول مرکز مطالعات راهبردی جمعیت کشوراظهارداشت: بهترین سنین بارداری سالم و ایمن بین 19 تا 41 سالگی است و قبل و بعد از آن به غربالگری و مراقبت نیاز دارد اما وقتی هزینه سنگین غربالگری به بانوان اعلام می شود برخی به فکر سقط جنین می افتند که بایستی برای این وضعیت تدبیر کنیم و حمایت لازم را صورت دهیم تا فرزند آوری کم نشود.
توسعه آپارتمان نشین به فرزند آوری آسیب می زند
وی اضافه کرد: در زندگی آپارتمان نشینی نمی توان انتظار چند فرزندی داشت لذا از مسئولان ارشد استان قزوین انتظار داریم نقش مدیریت ریسک در بازار بورس تهران به جای توسعه آپارتمان نشینی در قزوین با بهره گیری از زمین های فراوان، برای ساخت مسکن ویلایی که دارای حیات و فضای مناسب و آرام بخشی برای زندگی و بازی کودکان باشد اقدام کنند.
قاسمی بیان کرد: در سال 97 از هر 100 طلاق متاسفانه شاهد ثبت 32 نقش مدیریت ریسک در بازار بورس تهران طلاق بودیم و در این میان افزایش سن ازدواج نیز به کاهش فرزند آوری منجر شده و با تغییر الگوی خانواده ها با چالش های جدی مواجهیم.
دولت سیزدهم آخرین فرصت بازیابی برنامه های جمعیتی را دارد
وی یادآورشد: از منظر باروری با ازدست دادن زمان در گذشته فقط 5 سال وقت داریم لذا دولت سیزدهم پایان فرصت باقیمانده پنجره جمعیت در ایران است زیرا اگر متولیدن دهه 60 از دایره باروری خارج شوند با بحران جدی جمعیت و «انقلاب خانواده» مواجه خواهیم شد.
قاسمی اضافه کرد» مسئله جمعیت از موضوعات تخصصی و دقیق علمی است که باید با آن برخورد علمی داشته باشیم و با تامین زیرساختها و فرهنگ سازی برای ترویج خانواده کامل با 4 فرزند بخوبی عمل کنیم و راه اندازی قرارگاه جمعیت و خانواده در استان قزوین فرصتی است تا برنامه های این حوزه را عملیاتی کنید.
مدیریت سرمایه گذاری و ریسک چیست ؟
مدیریت سرمایه به صورت مدیریت حرفه‌ای انواع دارایی‌ها به منظور تحقق اهداف سرمایه‌گذار تعریف می‌شود.
مدیریت سرمایه امری کاملا شخصی است. با توجه به شخصیت، روحیات و اهداف شما می‌تواند متفاوت باشد.
سن شما، میزان سرمایه شما، تعیین اهداف و زمان رسیدن به اهدافی که برای خود مشخص می‌کنید، همگی در تعیین استراتژی مدیریت سرمایه نقش دارد.
استراتژی مناسب برای سرمایه‌گذاریِ هر فرد با دیگری متفاوت است. عواملی مثل میزان تحصیلات و سواد مالی، سن، میزان درآمد، میزان سرمایه اولیه، ریسک‌پذیری و… باعث پیدایش استراتژی‌های متفاوت سرمایه‌گذاری می‌شود.
کلمه ریسک بیشتر افراد را به یاد خطر و ضرر می‌اندازد. اما ریسک موقعیتی است که از ترکیب خطر و فرصت به دست می‌آید. وقتی شما ریسک می‌کنید، خطری را به‌جان می‌خرید، به امید آن‌که فرصتی به دست بیاورید. شما با توجه به میزان توانایی‌های فردی خود در کنار شناخت کامل از تهدیدهای احتمالی، می‌توانید از این فرصت‌ها استفاده کنید نقش مدیریت ریسک در بازار بورس تهران تا به اهداف خود برسید.
بیشتر روش‌های سرمایه‌گذاری با درصدی از ریسک همراه هستند. تنها سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی چون سپرده‌گذاری در بانک یا مواردی چون سرمایه‌گذاری در اوراق خزانه است که ریسک بسیار پایینی دارند.
این موارد (که می‌توان آن‌ها را سرمایه‌گذاری بدون ریسک نیز نامید) یک بازدهی مشخص، قطعی ولی محدود دارند.
فرآیند مدیریت سبد سهام
یکی از راه‌های کم کردن ریسک یک پرتفوی تنوع‌بخشی به آن است. تنوع‌بخشی با هدف کاهش ریسک پرتفوی تا حداقل مقدارِ ریسک و افزایش بازده پرتفوی تا بالاترین اندازه ممکن انجام می‌شود.
با تقسیم کردن مبلغ سرمایه‌گذاری در سهم‌های متنوع، می‌توان بخشی از ریسک پرتفوی را حذف کرد. برای انجام این کار بهتر است که سهم‌ها، از صنایع و گروه‌های متفاوت از هم انتخاب شوند تا اگر یک صنعتی دچار مشکل شد تنها بخش کوچکی از سبد سرمایه‌گذاری شما به‌خطر بیفتد.
نقل قولی معروف در رابطه با تنوع‌بخشی وجود دارد که بیان می‌کند: تمامی تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد قرار ندهید، تا در صورت افتادن سبد همه تخم مرغ‌هایتان از بین نروند.
نکته‌ی قابل توجه این است که شما با تنوع‌بخشی نمی‌توانید کل ریسک سبد خود را از بین ببرید، اما می‌توانید آن را کم کنید.
ریسک کل از دو بخش ریسک سیستماتیک و ریسک غیرسیستماتیک تشکیل شده است.
ریسک غیرسیستماتیک منحصر به یک دارایی نظیر سهم یک شرکت است، که این ریسک با تنوع‌بخشی قابل کاهش است.
اما بخش دیگری از ریسک کل، ریسک سیستماتیک یا ریسک بازار است، که به آن ریسک حذف‌نشدنی هم می‌گویند. این ریسک از طریق تنوع‌بخشی کاهش پیدا نمی‌کند.
انواع سرمایه گذاران بر مبنای میزان تحمل ریسک
سرمایه گذاران به سه دسته تقسیم می‌شوند:
1. سرمایه‌گذاران ریسک خنثی افرادی هستند که به میزان ریسک سرمایه‌گذاری توجهی نمی‌کنند و تنها به دنبال حداکثر کردن بازدهی خود هستند و میزان مطلوبیت آن‌ها توسط بازدهی سرمایه‌گذاری تعیین می‌شود.
2. تعدادی از سرمایه‌گذاران نسبت به سایرین ریسک‌پذیر‌تر هستند؛ در نتیجه می‌توانند نسبت به دیگران بهتر با این نوسانات کنار بیایند و آن را تحمل کنند.
3. سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز هستند. این افراد بیشتر به سرمایه‌گذاری در مواردی که بازدهی مطمئن داشته‌ باشند علاقه‌مند هستند و از سرمایه‌گذاری در پروژه‌های پرریسک دوری می‌کنند. بیشتر این افراد به سپرده‌گذاری در بانک روی می‌آورند و معتقدند که سپرده‌گذاری در بانک نوعی سرمایه‌گذاری ایمن است.
در نهایت به سرمایه‌گذاران پیشنهاد می‌شود که ابتدا با توجه به شرایط خود، میزان ریسک‌پذیری، سواد مالی، سرمایه اولیه و درآمد، استراتژی خود را مشخص کنند و سپس یک سبد سرمایه‌گذاری مناسب تشکیل دهند.