fa fa en fa fa en fa mzn fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa mzn fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa
عصاها، انواع مختلفی دارند که بر حسب شدت و نوع بیماری کاربرد دارند. عصای معمولی که به آن عصای C (حرف انگلیسی) هم می گویند، یکی از کاربردی ترین این وسایل است، اما دیده می شود که بسیاری از افراد آن را به طرز صحیح به کار نمی برند.
۱- عصا معمولا برای کسی استفاده می شود که دچار درد یا ضعف در یک یا هر دو پا است، و یا مشکل حفظ تعادل بدن را دارد. بیماری هایی مانند آرتروز باعث درد زانو یا مفصل ران می شود و راه رفتن را برای افراد دشوار و دردناک می کند.
استفاده از عصای معمولی تا حدودی می تواند سنگینی وزن در یک پا را کم کند و درد بیمار را کاهش دهد. در کسانی که تعادل بدنی ندارند، به خصوص افراد مسن که این مساله در آنها شایع است، استفاده از عصا مانع زمین خوردن می شود و می تواند از عواقب جدی مانند شکستگی و بستری شدن طولانی مدت و حتی مرگ پیشگیری کند.
۲- بلندی عصا باید بر حسب قد افراد و تا حدود برجستگی کناری استخوان ران باشد، به طوری که آرنج حدود ۲۰ تا ۳۰ درجه خم شود.
۳- اتصال دسته عصا به تنه آن باید با زاویه حدود ۹۰ درجه و از مواد نرم پوشیده شده باشد، به طوری که تحمل وزن روی دست به راحتی انجام شود. عصاهایی که دسته مستقیم دارند مانند عصای کوهنوردی برای بیماران مناسب نیستند.
۴- بیمارانی که درد مفصل ران دارند، و یا به هر دلیلی تحمل وزن برایشان در یک پا دردناک است، هنگام راه رفتن باید عصا را در سمت مقابل پای دردناک به دست بگیرند و هنگام حرکت، عصا و پای دردناک را به جلو ببرند و پس از تکیه بر عصا و تحمل وزن در پای دردناک، پای سالم را جلو ببرند. برخی بیمارانی که آرتروز و درد در هر دو زانو دارند، به هر سمت که بیمار راحت تر است، عصا را دست بگیرد.
۵- در بیمارانی که لازم است سنگینی وزن خیلی کمی روی پای دردناک داشته باشند و یا کلا وضعیت پا هنگام راه رفتن بدون سنگینی و تحمل وزن باشد، لازم است از یک جفت عصای زیر بغل استفاده گردد و روش صحیح راه رفتن با آن هم به بیمار آموزش داده شود.
انواع دیگر عصاها و وسایل کمکی هم وجود دارند که هر کدام استفاده خاص خود را دارند و پزشک آنها را برای بیمار تجویز می کند.