fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa mzn fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa it de es fa fa en en sco fa fa en fa en fa fa en fa fa ar fa fa fa fa fa en fa fa fa en fa fa en fa fa en fa fa fa fa fa en fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa ar fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa azb fa fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa en fa fa en fa en fa en en fa en fa en en fa en en fa en fa en fa fa en en en en fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa en en fa fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en fa en en en en fa fa fa ru en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa
نانجینگ(نانکینگ)پایتخت استان جیانگسو که از این نظر جمعیت دومین شهر بزرگ در شرق چین محسوب می‌شود.  بواسطه قرار گرفتن در دلتای رود یانگ تسه، نانجینگ جایگاه مهمی در تاریخ و فرهنگ این کشور داشته است. این شهر در طول شش سلسله امپراطوری چین، پایتخت این کشور بوده ‌است. در این شهر آثار باستانی بسیاری از جمله کاخ سلطنتی و آرامگاه سون یات سن قرار دارد. با توجه به جایگاه بالای نانجینگ در چین، این شهر همیشه یک مرکز فرهنگی برای جذب فرهیختگان از سراسر چین بوده است. در زمان سلسله تانگ و سونگ، نانجینگ مرکز گردهمایی شعرا  جهت سرودن اشعاری در وصف گذشتگان و تاریخ شهر بود. نانجینگ در سال 2008 جایزه افتخاری برنامه اسکان بشر سازمان ملل و جایزه شهر متمدن ملی چین را دریافت کرد.
این شهر با داشتن یکی از بزرگترین بنادر چین و حتی جهان، مرکز مهم فرهنگی، آموزشی، پژوهشی، سیاسی، اقتصادی، شبکه‌های حمل و نقل و گردشگری است. کیفیت آموزش در دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی این شهر بسیار بالا است به نحوی که نانجینگ یکی از سه مرکز برتر علمی تحقیقاتی کشور چین خصوصا در زمینه علم شیمی به شمار می رود. نانجینگ زیرنظر مستقیم استاندار بوده و شهردار آن همطراز معاون استاندار است. جایگاه شهرداری شهر از استانداری پایین تر اما از شهرداری سایر شهرهای تابعه بالاتر است.
در دوران باستان، اقتصاد نانجینگ براساس کشاورزی و صنایع دستی بود. در اواخر سلسه چینگ 200000 پیشه‌ور در بخش نساجی مشغول فعالیت بودند. پارچه لباس های خاندان سلطنتی در این شهر تولید می شد. در کنار تولید پارچه، ضرب سکه، ساخت کاغذ و کشتی سازی نیز در شهر رواج داشت.
در نیمه نخست قرن بیستم، با افزایش قشر ثروتمند جامعه و مطرح شدن دوباره شهر بعنوان یک کانون سیاسی کشور، نانجینگ از قطب تولید به قطب مصرف کالا تبدیل شد. اما در دهه 1950 میلادی، دولت در راستای برنامه صنعتی کردن شهر سرمایه گذاری بسیاری در بخش صنایع سنگین دولتی کرد. در نتیجه نانجینگ به مرکز صنایع سنگین شرق چین تبدیل شد. اما
بنگاه های تجاری دولتی به تدریج توان رقابت با شرکت های چندملیتی و خصوصی را از دست داده و عملا ورشکسته شده و یا به بخش خصوصی واگذار شدند.
امروزه 60% تولید ناخالص شهر متعلق به صنایع خدماتی است. صنایع مالی، فرهنگی و گردشگری سه صنعت نخست شهر نانجینگ است. همچنین، صنایع فناوری اطلاعات، حفظ محیط زیست و انرژی، انرژی‌های نوین، شبکه هوشمند برق و ساخت تجهیزات هوشمند ارکان صنعت این شهر هستند. نانجینگ در زمینه جذب سرمایه‌گذران خارجی نیز بسیار فعال بوده است به نحوی که هم اکنون شرکت‌های زیمنس، اریکسون، فولکس ‌واگن، اویکو، شارپ و اسمیت خط تولید خود را در این شهر راه‌اندازی و شرکت‌هایی مانند فورد، آی بی ام، سامسونگ، لوسنت و سَپ مراکز تحقیقاتی و مطالعاتی خود را در نانجینگ تأسیس کرده‌اند.
در سال 2013، بزرگترین منطقه آزاد تجاری در خاک چین  با 29 کیلومتر مربع مساحت در این شهر تأسیس شد. در منطقه چین شرقی این شهر از لحاظ تجاری مقام دوم را دارد و تنها شانگهای از آن بالاتر است. نرخ رشد اقتصادی طبق آخرین آمار( 2016)، برابر با 8% بود.
حمل و نقل در نانچینگ
نانجینگ هاب حمل و نقل در شرق چین و حوزه رودخانه یانگ‌تسه است. ساکنین شهر نانجینگ بطور گسترده‌ای از وسایط حمل و نقل عمومی استفاده می‌کنند. نود در صد خیابان ها تفکیک شده -(برای موتور و دوچرخه --برای اتوموبیل ها ) حتی این تفکیک در تونل ها و پل ها هم ایجاد شده است.
شیوه‌های حمل و نقل این شهر عبارتند از هواپیما، قطار، اتوبوس، قایق، تاکسی، مترو و دوچرخه
کشتار نانکینگ یکی از غم‌انگیزترین حوادث قرن بیستم است. ارتش سلطنتی ژاپن پس از اشغال این شهر در ۹ دسامبر ۱۹۳۷ طی شش هفته صدها هزار نفر از اهالی شهر را به قتل رساند.
نانجینگ از نظر نوع آب و هوا دارای چهار فصل است. اما به دلیل وجود رود یانگ تسه و گسترش این رود به سراسر شهر, چهره شهر کاملا سبز است. به دلیل ساختار مناسب و همچنین مدیریت فضای سبز مدرن، شهر بسیار زیبا با درختان و انواع گیاهان تزیینی زینت داده شده است. درختان اصلاح شده چنار که دارای 3 تنه هستند و سایر انواع درختان خاص مشرق زمین که الهام بخش آرامش است در جای جای شهر به چشم میخورد.
با داشتن آثار تاریخی و مدرن بسیار، نانجینگ یکی از مقاصد پرطرفدار گردشگری است. برخی از جاذبه های گردشگری شهر به شرح زیر است:
پل رودخانه یانگ تسه (پل خودکشی)، شهر سنگی، دیوار شهر، برج طبل نانجینگ، دروازه ژانگهوا، معبد جیمینگ، باغ ژوو، مقبره مینگ ژیائولین، معبد کنفسیوس، معدن یانگشان
به دلیل زیبایی های خاص نانجینگ و وجود امکانات کافی و مناسب، این شهر موفق به کسب میزبانی بازیهای آسیایی جوانان سال 2013 و بازی های المپیک جوانان جهان 2014 شد.
ناگویا، ژاپن؛ سنت لویس، امریکا؛ فلورانس، ایتالیا؛ ایدن هوون، هلند، لایپزیک، آلمان؛ مکزیکالی، مکزیک؛ لیماسول، قبرس؛ تائجون، کره؛ لندن، کانادا؛ پرث، استرالیا؛ بلوم فونتن، آفریقای جنوبی؛ بارانکیلا، کلمبیا و شیراز، ایران
تاریخ عقد قرارداد خواهرخواندگی شیراز با پچ (مجارستان) : 9 می 2016 مقارن با 20 اردیبهشت 1395
پچ (به مجاریPécs ): با مساحت تقریبی 162کیلومتر مربع پنجمین شهر بزرگ کشور مجارستان است که در مجاورت رشته کوه مسک (MESCK) در جنوب غربی مجارستان در نزدیکی مرز این کشور با کرواسی و220 کیلومتری پایتخت ( بوداپست ) واقع شده است. جمعیت شهر پچ طبق آخرین سرشماری در سال 2014 میلادی 145347 نفر بوده است.
منطقه ای که شهر پچ درآن واقع شده یکی از سکونتگاههای بشری در زمان باستان بوده و حفاریهای باستان شناسی قدمت آنرا حدود 6 هزار سال می دانند. شهر پچ در قرن دوم توسط رومیان در منطقه زندگی اقوام سلت و پانونی تأسیس شد و در قرن چهارم مرکز استان والریا شده و تبدیل به یک پایگاه مهم برای مسیحیت شد. گورستان قدیمی مسیحیان که مربوط به این دوران است در سال 2000 در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
کلیسا و اقامتگاه اسقف اعظم در سال 1009 توسط استفان اول بنا شد و  اولین دانشگاه مجارستان در سال در سال 1367 در شهر پچ تأسیس شد. همچنین، بزرگترین دانشگاه مجارستان با 34000 دانشجو در پچ واقع است. این شهر با تلاش‌های اسقف یانوش پانونیوس، شاعر انسان دوست مشهور به مرکز هنر و فرهنگ تبدیل شد. پچ میراث غنی متعددی از دوره امپراطوری عثمانی با قدمت 150 سال از جمله مسجد پاشا قاسم و غیره در خود جای داده است.
پچ شهری چندفرهنگی است که لایه‌های متعدد فرهنگی در آن شکل گرفته و ارزش‌های مختلف فرهنگی دوهزار ساله را در خود جای داده است. اقوام مجار، کروات و سابین همچنان در محیط چندفرهنگی و اقتصادی در صلح و آرامش زندگی می کنند.  در سال 1998 شهر پچ جایزه «شهر صلح» یونسکو را بواسطه حفظ فرهنگ اقلیت‌ها و داشتن روحیه مدارا و کمک‌رسانی به آوارگان جنگ یوگسلاوی به خود اختصاص داد. در سال 2007 مقام سوم مسابقه شهر «زنده و پویا» را در رده شهرهایی با جمعیت 75 تا200 هزار نفر کسب کرد. این شهر در سال 2008 موفق به کسب مقام دوم در این رقابت شد. پچ در سال 2010 در کنار استانبول و اسن آلمان بعنوان پایتخت فرهنگی اروپا انتخاب شد.  شعار شهر پچ «شهر بدون مرز» است.
اقتصاد این شهر بر پایه کشاورزی استوار است و به خاطر دانشگاههای بزرگ و معروف به ویژه در علوم پزشکی و نیز کارخانه بزرگ چینی سازی و صنایع چرم  شهرت فراوان دارد. این شهر دارای یک فرودگاه بین المللی با تعداد معدودی پرواز به کشورهای همجوار نظیر بلغارستان بوده و از طریق خطوط ریلی به بوداپست و کشورهای اتریش، کرواسی و بوسنی متصل است.
شهر پچ دارای 10 موزه، 10 کتابخانه بزرگ، 6 سالن تئاتر و 11 گالری  است.  در صد سال گذشته شهر پچ با ارگهای بادی اش معروف شده و ارگهای بادی این شهر شهرت جهانی پیدا کرده اند. به همین مناسبت موزه ارگ انگستر که در برگیرنده نقشه های ساخت ارگهای بزرگ و جزئیات ساختمانی آنهاست در سال 2010 افتتاح شد.
شهر پچ مجارستان به دلیل دانشگاه بزرگ پزشکی و دندانپزشکی خود در میان جامعه دانشگاهیان ما بسیار شناخته شده بوده و از سال 84 تا کنون 118 دانشجوی ایرانی از این دانشگاه فارغ التحصیل شده اند.
در این شهر کنسولگری 7 کشور کرواسی، فنلاند، فرانسه، هلند، آلمان، ایتالیا و اتریش نیز قرار گرفته که در ارتقاء جایگاه این شهر نقش به سزائی دارد.
شهر پچ با 17 شهرارتباط خواهرخواندگی دارد که از این میان می توان به سیاتل و توسان آمریکا، لیون فرانسه، گراتس اتریش، اوسیک کرواسی و توزلای بوسنی و هرزگوین اشاره نمود.
تاریخ عقد قرارداد خواهرخواندگی شیراز با وایمار ( آلمان ) : 11 فوریه 2009 مقارن با 23 بهمن 1387
مساحت: 84 کیلومتر مربع
وایمار  شهری است فرهنگی که در مرکز آلمان و در ایالت تورینگن در شمال جنگل تورینگن، شرق شهر ارفورت و جنوب غربی شهرهای لایپزیگ و هاله قرار دارد. وایمار و دو شهر همجوار آن (ارفورت و ینا) مرکز منطقه کلان‌شهری تورینگینا را با جمعیت 500 هزار نفر تشکیل می‌دهند. این شهر در دره رودخانه ilm واقع شده است.
اولین بار در سال ۸۹۹ از وایمار در متون تاریخی نام برده شده است. کنت‌های وایمار در دهه 1240 شهر مستقل  وایمار را تأسیس کردند. در اویل قرن 16 میلادی نهضت اصلاح دینی پروتستان در شهر وایمار آغاز شد. از این رو، این شهر بواسطه میراث متعدد فرهنگی خود اهمیت  بسیاری در تاریخ آلمان دارد.
در قرن 18 میلادی، این شهر یکی از مراکز مهم در عصر روشنگری آلمان بود.  این شهر زادگاه شخصیت های برجسته ای همچون گوته، هِِردر و شیلر بوده و پس از نقل مکان گوته به وایمار در قرن 18، به زیارتگاه روشنفکران آلمانی تبدیل شده است. علاوه بر این، آرامگاه گوته و شیلر نیز در این شهر قرار دارد.
در تاریخ آلمان، از دوره بین سالهای 1919 تا 1933 تحت عنوان "جمهوری ویمار" یاد می شود چرا که بدلیل شورشهای خیابانی پس از انقلاب 1918، برلین پایتخت آلمان برای گردهمایی مجمع ملی نا امن تشخیص داده شد ودر نتیجه پیش نویس قانون اساسی آلمان در وایمار تدوین شد. علاوه بر شهر دساو، وایمار نیز مرکزجنبش" باو هاس" بوده است.
به هنگام جنگ جهانی دوم در نزدیکی وایمار ، در بوخن والد بازداشتگاهی وجود داشت. بوخن والد جنگل کوچکی واقع در 8 کیلومتری وایمار است که گوته علاقه شدیدی برای رفتن به آنجا داشت. در واقع بازداشتگاه بوخن والد اردوگاه کار اجباری بود که برای صنایع محلی نیروی کار فراهم می نمود.
بخش‌های متعددی از شهر وایمار در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.
مدیریت و تقسیمات شهری
وایمار دارای 10 منطقه شهری و 11 منطقه روستایی در حومه خود است. هسته مرکزی آن را شهر قدیم وایمار شکل می‌دهد. شهردار فعلی شهر از حزب سوسیال دموکرات بوده که در آخرین انتخابات شهرداری در سال 2009 پیروز شد.
این شهر چندین گالری هنری ، موزه و سالن تئاتر ملی آلمان را درخود جای داده است . دانشگاه باوهاس و مدرسه موسیقی لیست، دانشجویان کثیری از رشته های رسانه، طراحی، معماری، مهندسی عمران و موسیقی را به این شهر کشانده است.
کتابخانه عظیم آنا آمالیا که قدمت آن به سال 1691 برمی گردد و جز ء میراث جهانی یونسکو محسوب می شود از دیگر مراکز مهم فرهنگی وایمار محسوب می شود . شاهکار گوته تحت عنوان « فاوست» ونسخه اصلی انجیل لوتر از آثار مهم نگهداری شده در این کتابخانه هستند. در سپتامبر 2004 آتش سوزی در این کتابخانه رخ داد که در نتیجه آن میلیونها دلار به کتابخانه آسیب رسید و به آلمان، اروپا و در واقع تمام جهان آسیب فرهنگی بزرگی وارد کرد.
زمین‌های اطراف وایمار حاصل خیر بوده و تقریبا 48% زمین‌های شهری به تولید محصولات کشاورزی اختصاص دارد. سیب زمینی و پیاز مهمترین محصولات کشاورزی این شهر است. اما گام‌های بزرگی توسط دولت فدرال پس از دهه 1990 در راستای گسترش صنعت در این شهر برداشته شده است. پس از تحقق ثبات اقتصادی  در سال 2006 نرخ بیکاری به شدت کاهش یافت و فرصت های شغلی بسیاری ایجاد شد. هم اکنون شرکت‌های کوچک و متوسط بسیارزی در حوزه‌های الکتروتکنیک و مهندس فعالیت می‌کنند. همچنین گسترش صنعت گردشگری و خدماتی در اولویت سیاسیت‌های دولت محلی و شهرداری است.
شیوه‌های حمل و نقل در وایمار عبارتند از حمل و نقل ریلی، جاده‌ای، هوایی، دوچرخه، و اتوبوس.
بازار پیاز: یک فستیوال سالیانه است که در اکتبر هر سال به مدت 3 روز برگزار می‌گردد.
همچنین ، شورای وزرای اروپا، وایمار را به عنوان " پایتخت فرهنگی اروپا در سال 1999" انتخاب نمود.
بلوآ، فرانسه؛ هامنلینا، فنلاند؛ سیه‌نا ، ایتالیا؛ ، شیراز ایران و سواتری ، انگلستان
چونگ چینگ - چین
تاریخ عقد قرارداد خواهرخواندگی شیراز با چونگ چینگ( چین ) : 13 سپتامبر  ۲۰۰۵ مقارن با 22 شهریور 1385
چونگ چینگ: شهر در ایالت سیشوان در بخش مرکزی و جنوبی چین است این شهر با مساحتی معادل 82300 کیلومتر مربع جمعیتی بالغ بر 31442300 نفر دارد که اکثر آنها خارج از ناحیه شهری چونگ چینگ و در زمین های کشاورزی که صد ها کیلومتر مربع مساحت دارد زندگی می کنند . جمعیت ناحیه شهری چونگ چینگ حدود 1/4 میلیون نفر ( آمار سال 2005 ) می باشد.
این شهر توسط شهرداری اداره شده و فرماندار آن (( وانگ هونگ جو )) نام دارد. 91 درصد ساکنان آن را قومِ هان تشکیل می دهند. CHONG در زبان چینی به معنی دوباره و QING به معنای جشن گرفتن می باشد بنابراین چونگ چینگ به معنی جشن مضاعف خواهد بود.
ناحیه شهری چونگ چینگ شامل مناطق زیر می باشد:
1- یوژونگ : منطقه مرکزی و پر جمعیت ترین بخش که ادارات دولتی در آن واقع شده اند.
2- نان آن : منطقه کرانه جنوبی
3- جیانگ بی: منطقه شمال رود
چونگ چینگ به لحاظ اقتصادی یک بندر تجاری مهم محسوب می شود که از طریق آن استانهای جنوب غربی کالاهای خود را به شرق چین می فرستند . این شهر به لحاظ منابع طبیعی بسیار غنی می باشد بطوریکه بیش از 40 نوع سنگ معدن در آن یافت می شود و منابع ذغال سنگ آن حدود 8/4 میلیارد تن تخمین زده شده است. میزان گاز طبیعی چان دانگ با ذخیره 270 میلیارد متر مکعب یکی از بزرگترین پایگاههای تولید گاز طبیعی است و بیش از یک پنجم تولید گاز طبیعی چین را شامل می شود.
این شهر بزرگترین ذخایر استرونیم چین را در اختیار دارد و این در حالی است که کشورچین از این حیث رتبه دوم جهان را دارا می باشد.
منابع مهم این شهر عبارتند از: معدن آهن ، فولاد ، آلومینیوم، صنایع نظامی، خودرو ، موتور سیکلت، صنایع شیمیایی ، نساجی ، الکترونیک، مصالح ساختمانی، صنایع غذایی و توریسم. همچنین این شهر بزرگترین کارخانه تولید آلومینیوم آسیا بنام آلومینیوم جنوب غرب را در اختیار دارد.
بخش کشاورزی این شهر عده کثیری از ساکنان آن را بخود جلب کرده است. علاوه بر برنج، میوه جات بویژه پرتقال از جمله منابع مهم درآمد کشاورزان به شمار می رود . در 25 سال گذشته نیروی کار مازاد موجب گشته تعداد قابل توجهی از کشاورزان به منظور دسترسی به فرصت شغلی به سمت مناطق صنعتی تر جنوب و شرق چین مهاجرت کنند . این امر چونگ کینگ را به یکی از مهمترین مراکز صدور نیروی کار بدل کرده است.
در سالهای اخیر دولت مرکزی سیاستی اقتصادی را اتخاذ کرده که هدف آن توسعه مناطق غربی چین است. به عنوان بخشی از این طرح، دولت در بخش زیر ساختها سرمایه گذاری وسیعی انجام داده و در نظر دارد تا چونگ کینگ را به دروازه غرب تبدیل کند. در سال 2005 تولید ناخالص داخلی شهرداری چونگ کینگ به 310 میلیارد یوان (75/38 میلیارد دلار) رسیدکه افزایش سالانه 5/11 در صدی را نشان می دهد. سرانه تولید ناخالص داخلی در این سال 11068 یوان معادل 1383 دلاربوده است.
چونگ کینگ و نواحی اطراف آن مملو از جاذبه های گردشگری می باشد. معروفترین آنها ناحیه ای به نام سه دره است که به طول 200 کیلومتر در امتداد رود یانگ تسه قرار دارد. این منطقه علاوه بر مناظر طبیعی دل انگیز، به لحاظ تاریخی نیز بسیار غنی می باشد.کنده کاریهای صخره دازو از دین بودا که قدمت آن به سلسله تانگ باز می گردد از دیگر جاذبه های شهر است که به میراث فرهنگی یونسکو تعلق دارد.
بنابه گزارشی که در سال 2005 منتشر شد مقامات صنعت گردشگری چین پروژه ای برای احداث دهکده زنان در منطقه شوانگ کیو آغاز کرده اند. به گفته یکی از مسئولان، در استان سیشوان و چونگ کینگ زنان بر مردان مسلط بوده و مردان مجبور به اطاعت می باشند و حالا ما ازاین مسئله به عنوان ایده ای که توریست ها را جذب و این صنعت را رونق می بخشد استفاده می کنیم .برای احداث این دهکده 3/2 کیلومتر مربعی ،اداره گردشگری بین 200 تا 300 میلیون یوان (26 میلیون دلار) در بخشهای زیر ساخت ، جاده و ساختمان سرمایه گذاری کرده و به دنبال سرمایه گذاری های دیگر می باشد . قرار است این پروژه بین سال های 2008-2010 به اتمام برسد.
تاریخ عقد قرارداد خواهرخواندگی شیراز با نیکوزیا ( قبرس ) : نوامبر 1999 مقارن با 22 آبانماه 1378
این شهر که ساکنانش آن را « لفکوزیا » می نامند پایتخت و بزرگترین شهر قبرس می باشد. نیکوزیا جمعیتی بالغ بر 200/206 نفر دارد و روی رودخانه پی دییس ( کنلیدیر ) و تقریباً در وسط جزیره واقع شده است . علاوه بر این نیکوزیا مقر دولت و مهمترین مرکز تجاری آن است. به رغم حرکت های نمادین هر دو جامعه یونانی و ترک این شهر در برداشتن بخش های کوچکی از دیوار حایل ، نیکوزیا کماکان تنها پایتخت تقسیم شده جهان است. شمال این شهر ترک نشین و بخش جنوبی آن یونانی نشین می باشد. این دوقسمت توسط « خط سبز» که منطقه ای غیر نظامی و تحت حفاظت سازمان ملل است از هم جدا می شوند. به رغم این بر خلاف برلین دوران جنگ سرد که برلین غربی و شرقی نامیده می شد کسی از اصطلاح نیکوزیای شمالی وجنوبی استفاده نمی کند. حمله ترکها در سال 1974 این شهر را که از سال 1964 تا حدودی تقسیم شده بود کاملاً به دو قسمت تقسیم کرد . بخش ترک نشین پایتخت ،دولتی است که جامعه جهانی آن را به رسمیت نمی شناسد. این دولت، جمهوری ترک قبرس شمالی نام دارد.
نیکوزیا شهری تجاری ، مدرن و پویا است که مغازه ، رستوران و مکانهای تفریحی فراوانی دارد. منسوجات، چرم ، سفال و پلاستیک از عمده محصولات آن محسوب می شود و در نزدیکی شهر معادن مس نیز یافت می شود. دانشگاه قبرس و دیگر دانشگاهها و موسسات جمهوری قبرس نیز در نیکوزیا واقع شده است. نیکوزیا شامل هفت شهرداری منطقه ای است اما قدرت اصلی در اختیار شهرداری نیکوزیا است و مطابق قانون اساسی ساختمانهای مهم دولتی می بایستی در این قسمت واقع شده باشند.
شهرداریهای دیگر عبارتند از استروولس ، « لاکاتامیا، لاتسیا، آگلانتزیا، انگومی و آگیوس دومتیوس.
مطابق قانون اساسی، نیکوزیا به دو بخش ترک نشین و یونانی نشین با دو شهردار تقسیم می شود. یکی از این دو، نماینده اکثریت یونانی و دیگری نماینده بخش ترک نشین می باشد. قبلاً شهرداران و اعضای شورا توسط رئیس جمهور انتخاب می شدند اما از سال 1986 شهردار و اعضای شورا از طریق رای مردم انتخاب می شوند. این انتخابات هر پنج سال یکبار برگزار می شود.
نیکوزیا به لحاظ گردشگری از موقعیت خوبی برخوردار است. کلیسا، صومعه ، ابنیه تاریخی و باستانی و معماری شهر که آمیزه ای از سنت و مدرنیته است از جلوه های زیبای نیکوزیا محسوب می شوند اما این شهر بیش از همه به خاطر موزه هایش معروف است.
قصر اسقف، موزه ای بنام بیزانس دارد که مجموعه عظیمی از نمادهای مذهبی را در خود جای داده است. موزه شهرداری لونتیز نیز موزه های هنرهای عامیانه، مقاومت ملی، موزه قوم شناسی قبرس و مرکز صنایع دستی را در بر می گیرد. علاوه بر این موزه جواهرات شهر و مرکز هنری شهراری نیز بسیار دیدنی هستند.
موزه قبرس ( Cyprus Museum ) در نیکوزیا
موزه قبرس ( Cyprus Museum ) در نیکوزیا
دروازه فاماگوستا (Famagusta Gate) در نیکوزیا
موزه قبرس ( Cyprus Museum ) در نیکوزیا
Kykkos Monastery در نیکوزیا
Kykkos Monastery در نیکوزیا
مجسمه ماکاریوس -اولین رئیس جمهور قبرس و همچنین اسقف اعظم کلیسای ارتودوکس قبرس- ( Statue of Makarios III)
در محوطه کاخ اسقف اعظم در نیکوزیا
مجسمه اسماعیل سامانی - شهر دوشنبه پایتخت جمهوری تاجیکستان
تاریخ عقد قرارداد خواهرخواندگی شیراز با دوشنبه ( تاجیکستان ) : 16 فوریه 1992 مقارن با 27 بهمن 1370
مساحت: 124.6 کیلومتر مربع
دوشنبه پایتخت جمهوری تاجیکستان است .این شهر 100 کیلو متر مربع مساحت دارد و در ارتفاع 2706 متری از سطح دریا واقع شده است. این شهر بین دو رود ورزاب و کافرنیهان قرار دارد.
سرزمینی که هم اکنون شهر دوشنبه در آن واقع است در صده‌های میانی شومان نام داشت. به رغم کشف آثاری مربوط به قرن 5 قبل از میلاد در منطقه، شواهدی مبنی بر اینکه دوشنبه تا اوایل قرن بیستم چیزی فراتر از یک روستای کوچک بوده، وجود ندارد. نخستین‌بار در اسناد مربوط به قرن 17 به روستای دوشنبه اشاره شده است. در سند دیگر بجای مانده از سال 1823، این شهر «دوشنبه قورغان» به معنای «قلعه دوشنبه» نامیده شده است.
این شهر بین سالهای 1929 تا 1961 استالین آباد نام داشت. دوشنبه از روستایی به همین نام واقع در دره حصار پدید آمده است . آنطور که از اسناد و شواهد پیداست، از سال 1676 روستائیان مناطق پیرامون این شهر، دوشنبه هر هفته محصولات خود را به این مکان می آورده اند . در سال 1907 این شهر توسط بیگ حصار به عنوان تفرجگاه تابستانی مورد استفاده قرار می گرفت و در سال 1920 امیر علیم خان در آنجا اقامت داشت. امیر عزل شده بخارا تا زمان ترک این منطقه در دوشنبه ماند و با بسمکی ها همکاری کرد . او در سال 1921 از دوشنبه به افغانستان گریخت . پس از 1921 دوشنبه به مرکز اداری شرق بخارا تبدیل شد .
دوشنبه به چهار منطقه اداری تقسیم می شود: ابن‌سینا، فردوسی، اسماعیل سامانی و شاه منصور.
آکادمی علوم تاجیکستان ، دانشگاه دولتی تاجیکستان بنام « لنین »، دانشگاه پلی تکنیک تاجیکستان و موسسه آموزشی شوچنکو از مهمترین مراکز آموزشی دوشنبه هستند.
ورزاب در حومه دوشنبه بعنوان یکی از برجسته ترین مناطق تفریحی اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار می گرفت . در حال حاضر دوشنبه هم مرکز اداری جمهوری تاجیکستان و هم بزرگترین مرکز صنعتی - فرهنگی این جمهوری به شمار می رود .
تحت تاثیر اتحاد جماهیر شوروی بویژه روسها، تاجیکها یک سالن نمایش شگفت انگیز و مدرن برای اپرا و باله و چندین موسسه هنری ، موزه و استودیو با مرکزیت دوشنبه ایجاد کرده اند. علاوه بر این شهر دوشنبه کتابخانه مهمی بنام کتابخانه فردوسی را در خود جای داده است که حاوی مجموعه چشمگیری از کتب و نسخ خطی اسلامی متعلق به قرون وسطی می باشد .
دوشنبه از طریق راه آهن به ترمز در ازبکستان و از طریق راه شوسه به کولاب ، و خزگ مرکز اداری گورنو بدخشان متصل است . بدلیل مسیر کوهستانی منطقه مسافرت با هواپیما و هلیکوپتر به سفر با ماشین ترجیح داده می شود. اگر در خیابانهای دوشنبه قدم بزنید چند ویژگی خاص توجه شما را به خود جلب می کند. یکی از اینها چایخانه است. در چایخانه ها علاوه بر چای و شیرینی ، برنج و کباب نیز سرو می شود . مشخصه جالب دیگر البسه روستائیان است . مردان اغلب جامه سنتی ( کت بلندی که تا زانو می رسد ) به تن دارند که با بندی رنگین( کرچیف) به کمر بسته می شود. عرقچینی که آنها بر سر می گذارند معرف ناحیه ای است که در آن زندگی می کنند .
زنان کورتا می پوشند که از ابریشم نرم ، رنگین و روشنی ساخته شده و شلواری که دمپای آن( شراز) تزئین شده است . علاوه بر این زنان روستایی اغلب روسری های رنگارنگی به سر دارند که در پشت سر گره خورده و بیش از آنکه جنبه پوشش داشته باشد برای زیبایی مورد استفاه قرار می گیرد. مردان مسن تر عبا و عمامه اسلامی می پوشند و ریش می گذارند .از آنها به عنوان مو سفید یاد می شود.
دوشنبه دو بازار اصلی دارد : برکت و شامنصور. در تابستان بازارها شلوغ و مملو از سبزیجات ، میوه و گل هستند و در زمستانها بازارها خلوت است . نان ، گوشت و خشکبار تنها چیزهایی هستند که می توان در زمستان خریداری نمود . تاجیکها عمدتاً سنی (حنفی ) هستند . مرکز مذهبی اصلی دو شنبه اقامتگاه مفتی شهر است . علاوه بر این، شهر مساجدی در ابعاد و اندازه های مختلف دارد که معروفترین آنها مسجد سر آسیا می باشد.