fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa mzn ar fa fa fa fa fa fa en fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa el fa fa ar fa ar fa fa fa mzn fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa azb fa en fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa
مسعود بُربُر، جام جم- نزدیک نیمه‌شب است و نبش میدان پالیزی جمعیت زیادی ایستاده‌اند. پلیس هم هست و یک پارکبان با میله نورانی ماشین‌ها را هدایت می‌کند. جمعیت گاهی بیشتر می‌شود و گاهی کمتر و بسیاری سرک می‌کشند. نیازی نیست دوربین موبایلتان را فعال کنید. تصادف نشده و کسی هم خودکشی نکرده است. نبض آبمیوه و بستنی تهران است که اینجا می‌تپد.
آپادانا و پالیزی شاید از معدود محله‌های تهران باشد که اگر در آن ساکن باشید همه جور مغازه‌ای، از میل پرده‌فروشی گرفته تا صرافی در چند قدمی‌تان است و برای هر جور خریدی که فکرش را بکنید نیازی به ماشین نخواهید داشت. در همین محله دست‌کم دو میدان میوه و تره‌بار و یک فروشگاه بزرگ هست برای خرید اقلام روزانه و این جدای از لبنیاتی‌ها، صرافی‌ها، قنادی‌های معروف، نانوایی‌ها، گل‌فروشی‌ها، کافه و رستوران‌ها و فروشگاه‌های لباس‌های مارک‌دار است.
اگر اهل پاساژگردی هستید و مراکز خرید منظم را دوست دارید پاساژ اندیشه در میدان پالیزی می‌تواند انتخاب اولتان باشد. می‌توانید از طبقه منفی دو شروع کنید و آرام آرام بالا بروید و دنبال لباس مجلسی، مانتو، کیف و کفش، لوازم آرایش، بدلیجات و لباس راحتی بگردید. سه ساعت که در پاساژ بگذرانید شاید جنس دندانگیری که باب میلتان باشد پیدا نکرده باشید اما ممکن نیست دو سه قلم جنس زنانه خرید نکرده باشید! شاید هم به همین خاطر است که اگر می‌خواهید ضرر نکنید بهتر است فصل حراج به پاساژ سر بزنید. کنار پاساژ هم پارکینگ طبقاتی است که اگر با ماشین خودتان آمده باشید، می‌توانید نگرانی جای پارک را از سرتان بیرون کنید.
پشت همین پاساژ فرهنگسرا و پارک اندیشه است که علاوه بر فضای زنده هر شبی که حضور خانواده‌ها و جوانان را در آن رقم می‌زند برنامه‌های فرهنگی متنوعی هم دارد. یک طرف دو مرد نسبتا مسن پینگ‌پنگ بازی می‌کنند و با چالاکی حرکاتی محیرالعقول از خود نشان می‌دهند و طرف دیگر زن و شوهر جوانی که از غرفه‌ای آش خریده‌اند یکی یکی غرفه‌های صنایع دستی را پشت سر می‌گذارند. خانم پنجاه ساله‌ای در یکی از غرفه‌ها که عسل و عرقیات گیاهی می‌فروشد با حوصله توضیح می‌دهد که هر کدام از عرقیات چه خواصی دارند و چطور باید مصرف شوند و جوانی هم از نحوه تشخیص عسل اصل سوال می‌کند.
اما واقعیت آن است که محله آپادانا (از پالیزی تا نیلوفر) را می‌توان به نوعی پایتخت سنتی شکم‌چرانی مدرن تهران نام گذاشت چرا که قدیمی‌ترین مغازه‌های همه مدل غذای مدرن در همین محله مشغول به کارند. فرقی نمی‌کند پنجشنبه باشد یا وسط هفته، نبش میدان پالیزی باشد یا بالای خیابان نیلوفر یا پایین آن، تا پاسی از شب خیابان شلوغ است، ماشین‌ها تا وسط خیابان صف کشیده‌اند منتظر که پارکبان برایشان جایی پیدا کند و پیاده‌ها در صف غذا منتظر ایستاده‌اند. اگر هوس آبمیوه خوشمزه و طبیعی، بستنی یا معجون کرده‌اید و با صف بلند سر پالیزی روبه‌رو شده‌اید، نگران نباشید. فروشندگان اینجا سال‌هاست شغلشان همین است و کارشان را خوب بلدند. صف به طرز عجیبی تندتر از آن‌که فکرش را بکنید جلو می‌رود سفارشتان هم که آماده شود، یا فروشنده و یا صدایی از پیش ضبط شده (مثل سیستم نوبت‌دهی بانک) شماره‌تان را می‌خواند و فروشنده در همان فرصت خیلی کمی که در میان شلوغی دم مغازه دارد خوش و بشی هم می‌کند و سر به سرتان می‌گذارد.
اگر هم دلتان ساندویچ می‌خواهد در خیابان نیلوفر همه گزینه‌های ممکن پیش‌رویتان است. پایین خیابان، جای ساندویچ‌هایی است که ابعاد و مخلفاتشان به اژدر زاپاتا معروفشان کرده و صف شلوغ ساندویچی «فریدون» معروف با کیفیت و طعمی که حالا در نوع خودش به برندی قدیمی تبدیل شده است همیشه پابرجاست. بالای خیابان هم ساندویچی معروف دیگری است که این یکی هم از شلوغی و هیاهوی درهم ماشین‌ها پیداست اما ساندویچ‌های کوچکی به قیمت مناسب می‌فروشد که آن‌قدر خوشمزه هست که هر کدام را امتحان کردی دست‌کم دوتای دیگر سفارش بدهی. از الویه استثنائاً مطمئن با رشته رشته‌های سینه مرغ و سبزی ریز شده گرفته تا فرانکفورتر معروف و سس خردلی که روی پیشخوان است و اگر پاکستانی هم باشید تندی برای همیشه به یادتان خواهد ماند. برای همین هم هست که اگر فروشنده حواسش به شما باشد حتماً تذکر می‌دهد که اول کمی بیشتر سس نریزید و طعمش را امتحان کنید تا اگر با همان یک قطره سس، آتش از همه منافذ تنفسی پوستتان بیرون زد شوکه نشوید.
یک نکته مشترک اغلب ساندویچی‌های نیلوفر هم این است که تقریبا هیچ کدامشان جای نشستن ندارند اما همین باعث شده آن فضای شلوغ و زنده شبانه جلوی مغازه‌ها رقم بخورد. با این حال اگر ترجیح می‌دهید در فضای آرام و دنجی بنشینید و سر فرصت و با آسایش خاطر و بدون هدر دادن انرژی، غذایتان را صرف کنید، هر کدام از کوچه‌های نیلوفر (فرقی هم نمی‌کند کوچه‌های شرقی یا غربی)‌ را که انتخاب کنید در میانه خود پارک‌های محله‌ای کوچک و دنجی دارند که با نیمکت‌ها و آلاچیق‌های میان درختان، می‌توانند فضای خوبی را برای صرف غذا یا حتی گذران ساعتی فراهم کنند. ساعت‌ها و روزهایی هم هست که ممکن است ببینید در همین آلاچیق‌ها چند جوان با سر و لباس‌ها مختلف دورتادور نشسته‌اند و خیلی جدی موضوعی از پیش تعیین شده را به بحث گذاشته‌اند و یا حتی شعر کهن می‌خوانند و تفسیر می‌کنند. یعنی که هنوز در تهران فضاهای فرهنگی خودجوش این چنینی هست و این علاوه بر دو فرهنگسرا و یک پاتوق محیط زیستی در بوستان آزادگان در این محله است.
همین‌هاست شاید که به‌رغم اداری شدن بسیاری از ساختمان‌ها، هنوز هم آپادانا و نیلوفر را به نماد طبقه متوسط پیشینه‌دار تهرانی بدل می‌کند؛ جایی که مردم هنوز بیش از هرکاری برای خرید کردن و بیرون کنار هم غذا خوردن به خیابان می‌آیند و در این میانه بحث‌های روشنفکری و فرهنگی را هم از یاد نمی‌برند.
الان دیدم بالای صفحه پرسه در چمدان جام جم این طور نوشته است: کم کم دارد دز محله هایى که پاتوق شکم چران ها معروف است، در این صفحه زیاد مى شود. ما که از اولش مى دانستیم، شما هم بد نیست با روحیات دبیر این صفحه آشنا شوید، چرا این شکلى نگاه مى کنید؟ فقط کمى شکموست، خوره که ندارد!
آپادانا الویه بستنی پالیزی پارک اندیشه پارکینگ پاساژ اندیشه پالیزی حراج دستفروش ساندویچ ساندویچ ژوزف ساندویچ فریدون سهروردی سید خندان فرانکفورتر فرهنگسرا فری کثیف لوازم آرایشی میدان میوه و تره بار نمایشگاه صنایع دستی نیلوفر ویژه یک 1393-07-26
برچسب زده شده با:آپادانا الویه بستنی پالیزی پارک اندیشه پارکینگ پاساژ اندیشه پالیزی حراج دستفروش ساندویچ ساندویچ ژوزف ساندویچ فریدون سهروردی سید خندان فرانکفورتر فرهنگسرا فری کثیف لوازم آرایشی میدان میوه و تره بار نمایشگاه صنایع دستی نیلوفر ویژه یک
کجا چی بخوریم: بوف شعبه باغ فردوس
سفر به سرزمین آب و آفتاب و تاریخ: خوزستان
پنجشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۵ در ۶:۱۸ ب٫ظ
درود بر شما.چه جالب !
وقت کردم سری به آن جا خواهم زد.اول به بساط کتاب فروشی.بعد هم به «فریدون».
دادن پاسخ به فرید محرابی لغو پاسخ
این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.
View this post on Instagram
A post shared by موسسه فرهنگی هنری خوانش (@khaneshinstitute)
بگذار آزادی در نگاه تو باشد نه آنان که به تو خیره شده‌اند
دیوانگی است اما اگر واقعیت باشد چه؟
ریپلی، فراتر از جنایت، فراتر از شخصیت
داستان در اسارت حقیقت و دروغ، نگاهی به «شماره‌ی صفر» اکو
انتخاب دسته صفحه یک اخبار نوشتار    ادبیات پارسی    روایت‌شناسی    کتاب       درباره کتاب‌های من       کتاب‌های من       بررسی کتاب    انديشه    داستان       فراداستان    در جستجوی روایت پنهان    شعر    روزنوشته های کاغذی رسانه‌نگاری    از من در رسانه‌ها ایران زمین    محیط زیست    میراث فرهنگی    گردشگری       راهنمای سفر اقتصاد گردشگری تجربه‌های آزاد چندرسانه‌ای    پادکست نگاره    همراه‌نگاره    سفرنگاره‌ها گردش‌نامه    پرسه همه نوشته‌ها
بایگانی شمسی شهریور ۱۴۰۱  (۱) تیر ۱۴۰۱  (۱) خرداد ۱۴۰۱  (۱) اردیبهشت ۱۴۰۱  (۱) فروردین ۱۴۰۱  (۱) دی ۱۴۰۰  (۱) آذر ۱۴۰۰  (۱) مهر ۱۴۰۰  (۱) مرداد ۱۴۰۰  (۱) تیر ۱۴۰۰  (۲) خرداد ۱۴۰۰  (۲) فروردین ۱۴۰۰  (۱) بهمن ۱۳۹۹  (۳) آبان ۱۳۹۹  (۳) مهر ۱۳۹۹  (۳) مرداد ۱۳۹۹  (۲) تیر ۱۳۹۹  (۳) اسفند ۱۳۹۸  (۳) بهمن ۱۳۹۸  (۲) دی ۱۳۹۸  (۳) آذر ۱۳۹۸  (۲) آبان ۱۳۹۸  (۴) مهر ۱۳۹۸  (۶) شهریور ۱۳۹۸  (۴) مرداد ۱۳۹۸  (۴) تیر ۱۳۹۸  (۷) خرداد ۱۳۹۸  (۴) اردیبهشت ۱۳۹۸  (۳) فروردین ۱۳۹۸  (۲) اسفند ۱۳۹۷  (۲) دی ۱۳۹۷  (۷) آذر ۱۳۹۷  (۱) آبان ۱۳۹۷  (۵) مهر ۱۳۹۷  (۱۰) شهریور ۱۳۹۷  (۷) مرداد ۱۳۹۷  (۱۱) تیر ۱۳۹۷  (۷) خرداد ۱۳۹۷  (۱۰) اردیبهشت ۱۳۹۷  (۱۹) فروردین ۱۳۹۷  (۴) اسفند ۱۳۹۶  (۳) بهمن ۱۳۹۶  (۳) دی ۱۳۹۶  (۸) آذر ۱۳۹۶  (۲) آبان ۱۳۹۶  (۳) مهر ۱۳۹۶  (۵) شهریور ۱۳۹۶  (۵) مرداد ۱۳۹۶  (۴) تیر ۱۳۹۶  (۶) خرداد ۱۳۹۶  (۷) اردیبهشت ۱۳۹۶  (۱۳) فروردین ۱۳۹۶  (۷) اسفند ۱۳۹۵  (۱۶) بهمن ۱۳۹۵  (۲۸) دی ۱۳۹۵  (۱۴) آذر ۱۳۹۵  (۱۸) آبان ۱۳۹۵  (۲۳) مهر ۱۳۹۵  (۲۰) شهریور ۱۳۹۵  (۱۰) مرداد ۱۳۹۵  (۱۲) تیر ۱۳۹۵  (۲۰) خرداد ۱۳۹۵  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۵  (۱۱) فروردین ۱۳۹۵  (۱۸) اسفند ۱۳۹۴  (۱۰) بهمن ۱۳۹۴  (۱۶) دی ۱۳۹۴  (۸) آذر ۱۳۹۴  (۱۳) آبان ۱۳۹۴  (۱۶) مهر ۱۳۹۴  (۴) شهریور ۱۳۹۴  (۹) مرداد ۱۳۹۴  (۱۸) تیر ۱۳۹۴  (۱۳) خرداد ۱۳۹۴  (۱۳) اردیبهشت ۱۳۹۴  (۱۷) فروردین ۱۳۹۴  (۱۸) اسفند ۱۳۹۳  (۱۴) بهمن ۱۳۹۳  (۲۷) دی ۱۳۹۳  (۲۲) آذر ۱۳۹۳  (۳) مهر ۱۳۹۳  (۵) شهریور ۱۳۹۳  (۱) مرداد ۱۳۹۳  (۳) تیر ۱۳۹۳  (۴) خرداد ۱۳۹۳  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۳  (۵) فروردین ۱۳۹۳  (۹) اسفند ۱۳۹۲  (۲) بهمن ۱۳۹۲  (۵) دی ۱۳۹۲  (۱۳) آذر ۱۳۹۲  (۸) آبان ۱۳۹۲  (۱۸) مهر ۱۳۹۲  (۸) شهریور ۱۳۹۲  (۴) مرداد ۱۳۹۲  (۱۰) تیر ۱۳۹۲  (۱۶) خرداد ۱۳۹۲  (۱۲) اردیبهشت ۱۳۹۲  (۳۶) فروردین ۱۳۹۲  (۲۰) اسفند ۱۳۹۱  (۲۱) بهمن ۱۳۹۱  (۴) دی ۱۳۹۱  (۱۳) آذر ۱۳۹۱  (۲۸) آبان ۱۳۹۱  (۶) مهر ۱۳۹۱  (۲) شهریور ۱۳۹۱  (۲) مرداد ۱۳۹۱  (۴) تیر ۱۳۹۱  (۴) خرداد ۱۳۹۱  (۵) اردیبهشت ۱۳۹۱  (۳) فروردین ۱۳۹۱  (۴) اسفند ۱۳۹۰  (۱) بهمن ۱۳۹۰  (۱) دی ۱۳۹۰  (۱) آذر ۱۳۹۰  (۲) آبان ۱۳۹۰  (۱) مهر ۱۳۹۰  (۲) شهریور ۱۳۹۰  (۲) مرداد ۱۳۹۰  (۱) تیر ۱۳۹۰  (۲) اردیبهشت ۱۳۹۰  (۱) فروردین ۱۳۹۰  (۱) اسفند ۱۳۸۹  (۱) بهمن ۱۳۸۹  (۱) دی ۱۳۸۹  (۴) آذر ۱۳۸۹  (۱) آبان ۱۳۸۹  (۱) مهر ۱۳۸۹  (۱) شهریور ۱۳۸۹  (۴) مرداد ۱۳۸۹  (۴) تیر ۱۳۸۹  (۵) اردیبهشت ۱۳۸۹  (۱) اسفند ۱۳۸۸  (۲) بهمن ۱۳۸۸  (۱) آذر ۱۳۸۸  (۱) مهر ۱۳۸۸  (۱) مرداد ۱۳۸۸  (۱) تیر ۱۳۸۸  (۳) خرداد ۱۳۸۸  (۱) اردیبهشت ۱۳۸۸  (۱) فروردین ۱۳۸۸  (۳) اسفند ۱۳۸۷  (۱) بهمن ۱۳۸۷  (۱) دی ۱۳۸۷  (۳) آذر ۱۳۸۷  (۶) آبان ۱۳۸۷  (۹) مهر ۱۳۸۷  (۷) شهریور ۱۳۸۷  (۸) مرداد ۱۳۸۷  (۴) تیر ۱۳۸۷  (۵) خرداد ۱۳۸۷  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۷  (۲) فروردین ۱۳۸۷  (۴) اسفند ۱۳۸۶  (۱۷) بهمن ۱۳۸۶  (۵) دی ۱۳۸۶  (۱) آبان ۱۳۸۶  (۳) مهر ۱۳۸۶  (۲) اسفند ۱۳۸۵  (۱) بهمن ۱۳۸۵  (۱) دی ۱۳۸۴  (۱) آذر ۱۳۸۴  (۲) آبان ۱۳۸۴  (۵) مهر ۱۳۸۴  (۴) شهریور ۱۳۸۴  (۶) تیر ۱۳۸۴  (۱) خرداد ۱۳۸۴  (۲) اردیبهشت ۱۳۸۴  (۶) آذر ۱۳۸۳  (۲) آبان ۱۳۸۳  (۴) مهر ۱۳۸۳  (۵) مرداد ۱۳۸۳  (۲) اسفند ۱۳۸۲  (۱) تیر ۱۳۸۲  (۱) خرداد ۱۳۸۲  (۶) اردیبهشت ۱۳۸۲  (۵) فروردین ۱۳۸۲  (۶) اسفند ۱۳۸۱  (۲) بهمن ۱۳۸۱  (۹) دی ۱۳۸۱  (۲) آذر ۱۳۸۱  (۱) آبان ۱۳۸۱  (۷) مهر ۱۳۸۱  (۴) اسفند ۱۳۸۰  (۱)