en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en fa en en
چند روز از دستگیری دوستان مستندساز ما می گذرد و وعده پیگرد و دستگیری کسان دیگر نیز داده شده؛ از آن دست وعده ها که می دانیم برخلاف قول و پیمان های شیرین، به آن عمل خواهند کرد.
... هیچ خبرگزاری و روزنامه ای حاضر به چاپ کوچک ترین یادداشت، توضیح و پرسشی در این ارتباط نمی شود. حتی بیانیه کوتاه و بسیار محتاطانه و مودبانه انجمن مستندسازان نیز جایی رسمی برای انعکاس نمی یابد.
"جاسوسی، پول شویی، سیاه نمایی، شبکه، معاند، مبالغ کلان، جیره بگیر..."؛ اتهاماتی که حتی برای دزدان سه هزار میلیاردی به کار نرفته. سیاه نمایی و آبروریزی آن آقایان ریشه دار بیشتر است یا چند فیلم ساز بی پشتوانه تنها مانده؟
ما مدت هاست که پرواز گله های فیل را هم در آسمان باور می کنیم، اما انصاف را جایی هم برای نفس کشیدن باقی بگذارید. جایی برای زمین گذاشتن چنین بار سنگینی که برداشته اید. جایی برای جلب باور خیل عظیمی که هنوز بیرون است و اعتماد آن ها کاراتر از ارعاب شان است.
کیست که از وضع زندگی این همکاران و اکثریت غالب مستندسازان بی خبر باشد؟ در دو سالی که با افتخار تمام عضو هیئت مدیره پیشین انجمن مستندسازان ایران بودم، بیش از پیش به شرایط اسفبار سینمای مستند و فیلم سازان آن آگاه شدم.
در میان همین دوستان دستگیر شده هستند که ماشین ارزان قیمت زیر پای خود را فروخته اند تا یکی دو ماه بیشتر چرخ لنگ زندگی را بچرخانند، هستند که برای هزینه ثبت نام تحصیلی مهرماه فرزند خود به این و آن رو انداخته اند، هستند که در چهل سالگی مجبور به ترک خانه استیجاری خود و بازگشت به منزل استیجاری پدرشان شده اند، هستند که حتی هزینه درمان و داروی پدر بیمار خود را...
تمام این ها مستند و به سادگی فابل پیگیری است. تقریبا تمام فیلم های پخش شده دردسرساز نیز به سال هایی برمی گردد که هنوز "آپارات" به دنیا نیامده بود و بدون اعمال سفارش و سلیقه بیرونی ساخته شده اند. برخی از این فیلم ها در جشن و جشنوارهای رسمی و دولتی داخلی شرکت کرده و جایزه یرده اند.
مستندسازی به ویژه از نوع اجتماعی، کاری خطیر و بی اجر و به تازگی غیرممکن شده است، اما عجیب و تامل برانگیز است که چرا هر روز این همه جوان مستعد و امیدوار به این جمع افزوده می شود...