en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa zh en en fa en fa en
برای من که همیشه سینمای مستند را بیش‌تر می‌پسندم، وجود ناصر صفاریان در عرصه‌ی سینمای مستند را بسان واحه‌ای در کویر می‌دانم.
این اهتمام او ادامه پیدا کرد تا به امروز که چندین فیلم ارزش‌مند (‌ازجمله وقت خوب مصایب: زندگی احمد رضا احمدی) و عمدتن در حوزه ادبیات و فرهنگ کارگردانی و تهیه کرده است. وی که منتقدی صاحب نام نیز هست، همواره به نقد آثار خودش نیز پرداخته تا جایی که همین چند هفته پیش علارغم تمام ضررهای مادی، تصمیم به حذف دو اثر از آثار عرضه شده اش در بازار گرفت(2). این خصوصیت خود انتقادی را در کم‌تر هنرمندی می توان یافت.
او که بارها با ناملایمتی‌های مختلف روبرو شد اما پر توان به راه خودش ادامه داد. کارگردان جوان «سرد سبز» امروز در ابتدای میان‌سالی و چه زود گیسوانش چون دلش سفید شده است. صفاریان می‌داند که حرکت در خارزار فرهنگ و هنر امروز ما، تاوان زیادی دارد تا آن‌جا که نه تنها برای خدماتت تشویق نمی‌شوی بلکه گاهی تنبیه هم می‌شوی. اما او چیزی در وجودش نهفته است که هراسی از این ناملایمات ندارد: عشق