fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fr fa fr fa fr fa fr fa ur fa fa fa fa fa fa fa en
به گزارش مجله جهانگیر، تهران (پانا) - تیم ملی کشتی فرنگی ایران در مسابقات قهرمانی دنیا برای اولین بار در تاریخ توانست در یک دوره 4 مدال طلا بگیرد اما بعد از این مسابقات مثل روال همیشگی محمد بنا مورد آماج حمله قرار گرفته است.
به گزارش ایران ورزشی، هر روز یک داستان نو را به وجود می آورند. یک روز به انتخابی او ایراد می گیرند و یک روز هم می گویند که طلای المپیک شانسی بوده. حالا هم که تغییر تابعیت علی ارسلان سوژه شده و می گویند که تصمیمات محمد بنا باعث شده تا این کشتی گیر تصمیم به کوچ از ایران بگیرد.
ظاهراً این را در پیشانی محمد بنا نوشته اند که همواره بعد از پیروزیت های تاریخی مورد حمله عده ای قرار می گیرد. هنوز کسی فراموش نکرده که بعد از المپیک لندن وقتی تیم او سه طلا گرفت چه بلایی سر او و تیمش آوردند. حالا همان هایی که با برنامه محمد بنا به مدال رسیدند مقابلش ایستاده اند و به همان برنامه ها ایراد می گیرند، به همین خاطر هم باید به این داستان ها شک کرد. داستانی که البته سرمربی پیروز تیم ملی می گوید خط و ربط آنها را می داند. به بهانه این اتفاق ها چند دقیقه ای با محمد بنا همکلام می شویم و او مثل همواره حرف های قابل تأملی می زند.
غیبت شما در مسابقات قهرمانی کشور مسأله ساز شد.
مشکل شخصی داشتم. متأسفانه امکان اینکه به سیستان بروم فراهم نشد ولی خوشبختانه مسابقات به برترین شکل ممکن برگزار گردید.
ولی خیلی از شما انتقاد شد؟
به این حرف ها عادت کردم. باید 24 آذر جایی می رفتم و امکان تغییرش وجود نداشت و مجبور شدم. هر چند که در سال های اخیر بارها از این حرف ها شنیدم. مگر قرار بود من کشتی بگیرم که حتماً باید زاهدان می رفتم؟ مربیان دیگر و حمید سوریان هم حضور داشتند. ضمن اینکه باید مسابقات را می دیدم که دیدم.
سطح رقابت ها تعریفی نداشت و از نتایج هم کاملاً تعیین است. بعضی از کشتی گیران قدیمی درخشیدند که این نمی تواند در مجموع به سود کشتی باشد. البته راه به روی کسی بسته نیست و هر کسی بتواند فرایندی که اعلام شده را طی کند حتماً به تیم ملی می رسد.
با توجه به سطح مسابقات قهرمانی کشور باید نگران آینده بود.
به هر حال از نظر کمیت، کشتی فرنگی همواره نسبت به کشتی آزاد مشکل داشته و قهرمانی کشور هم همواره این مشکل را بیشتر نمایان می نماید اما به هر حال باید با یک ترفندهایی این سطح فنی را بالا کشید تا حدی که بیاییم با روسیه مبارزه کنیم و حتی از روس ها عبور کنیم.
تصمیم شما درباره فینالیست های غایب هم سر و صدا کرد.
ببینید این کار دهان کجی به علاقه مندان کشتی و میزبان مسابقات بود. اگر قرار بود هر کسی که در این رقابت ها به فینال رسید و خیالش از گرفتن سهمیه جام تختی راحت شد در فینال کشتی نگیرد، چه اتفاقی رخ می داد؟ اگر این مسابقات فقط حکم قهرمانی کشور داشت و مرحله اول انتخابی نبود باز می گفتیم عنوان قهرمانی کشور را از دست داده اما یک مرحله از انتخابی تیم ملی بوده و به همین علت هم تمام کشتی گیران موظف هستند که به طور کامل این مراحل را سپری نمایند.
به نظر می رسید تعداد چهره های غایب در مسابقات قهرمانی کشور خیلی زیاد بود. مثل حسین نوری و چند نفر دیگر.
نه بعد از قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی در ارتش های دنیا این مجوز را به همه مدال آوران دادیم که در جام تختی حضور داشته باشند. تمام اعضای تیم هم مدال گرفته بودند. البته اول اعلام شد فقط طلایی ها اما در ادامه چون تیم آزاد قهرمان نشده بود و تیم ملی کشتی فرنگی روسیه هم واقعاً خوب بود، به همه اعضای تیم مجوز دادیم.
این معافیت ها هم البته خودش منتقدانی دارد. می گویند که با این روش یکسری به استراحت می فرایند و از شانس بیشتری سود می برند.
اینجوری نیست. در همین مسابقات جام تختی تکلیف چهار وزن تقریباً تعیین می گردد. یعنی یک رقابت رودررو دارند. تمام مدعیان این وزن باید با هم کشتی بگیرند. نفر اول به قهرمانی آسیا می رود و اگر در آسیایی اول شد که یک قدم جلو است اما اگر نشد نوبت به بقیه می رسد. ضمن اینکه این حرف هایی که گفته می گردد بیشتر به خاطر این است که از من خوش شان نمی آید وگرنه برنامه نه اینکه بی نقص باشد اما هم عادلانه تر از همه برنامه هاست و هم اینکه تضمین بیشتری هم برای پیروزیت دارد. در همین 2 سال اخیر یک مورد را بگویند که خارج از فرآیند به تیم ملی رسیده باشد؟
به رقابت با روس ها اشاره کردید، حیف شد تیم ملی کشتی فرنگی در نروژ قهرمان دنیا نشد.
خب کوشش خود را کردیم و فکر می کنم کسب 4 مدال در مسابقات قهرمانی دنیا چیزی نیست که به این زودی ها باز هم تکرار گردد.
همین کار بزرگ اگر با جام قهرمانی روی سکو می رفتید، شیرینی اش چندین برابر می شد؟
بارها روی سکوی دومی و سومی رفتیم و این خیلی اهمیت ندارد. ضمن اینکه نباید نتایج نروژ را خیلی بزرگ کنیم. فریب این 4 مدال طلای دنیا را هم نخوریم. سال آینده شرایط در مسابقات قهرمانی دنیا متفاوت خواهد بود. خیلی بعید است که اتفاقات سال جاری یک بار دیگر هم تکرار گردد. مطمئن هستم که 2022 همه چیز فرق خواهد نمود.
سطح مسابقات متفاوت می گردد؟
حتماً فرق می نماید. خیلی از کشورها با قدرت بیشتری می آیند و 2022 و 2023 مسابقات قهرمانی دنیا بسیار سخت تر می گردد.
ولی تیمی که ساخته شده هم جوان است و هم اینکه می تواند تا سال ها مدال دنیای و المپیک کسب کند.
تیم خوبی داریم ولی باید تا بازی های المپیک 2024 کار کرد. باید با ریزه کاری ها تیم را به حدی رساند که در هر وزن 3 الی 4 کشتی گیر خوب داشته باشیم. هر وقت به این حد رسیدیم می توانیم بگوییم که تیم خوبی را در کشتی فرنگی داریم. الان نمی دانیم اگر خدایی نکرده میثم دلخانی آسیب ببیند یا محمد رضا گرایی اتفاقی برایش رخ بدهد نفر بعدی چه کسی می تواند باشد.
سال آینده هم که دو تیم باید داشته باشیم؟
دو تیم که نه، یک تیم و نصفی چون بازی های آسیایی در اوزان المپیکی برگزار می گردد که باید ببینیم شرایط به چه شکل پیش می رود.
در سنگین وزن فکر کنم اتفاق خوبی است. دو ستاره دارید و دردسر انتخاب کمتر می گردد!
علی اکبر یوسفی و امین میرزازاده واقعاً هر دو تا خوب هستند و حالا باید در این وزن یکی برای دنیای انتخاب گردد و یکی برای بازی های آسیایی.
این تیم خوب اما این روزها منتقد زیادی هم دارد و هر روز یک بهانه نو که بهانه نو هم علی ارسلان است!
از نظر من مدالی مهم است که زیر پرچم ایران به دست بیاید. دوره قهرمانی تمام می گردد اما چیزی که می ماند مدالی است که برای ایران کسب شده است. این همه ورزشکار از ایران رفت که همه ستاره و نامدار ؛ اما چه اتفاقی افتاد؟ کیمیا علیزاده رفت؛ سعید مولایی رفت یا مهدی زیدوند، صباح شریعتی و سامان طهماسبی. درست است که قهرمانی در کشور بسیار مهم است اما چرا باید این همه جنجال به راه بیفتد؟ این همه پزشک و آدم های متخصص از ایران رفتند و حالا با کمبود پزشک روبه رو هستیم؛ چرا کسی درباره آنها حرف نمی زند؟
علی ارسلان الان نامش بر سر زبان ها افتاده چون می گویند شما حقش را ضایع کردید؟
کجا اول شد که من حقش را ندادم؟ برای دنیای 2018 در انتخابی اول شده اما اعزام نشده، خب به من چه ربطی دارد؟ مگر من سرمربی بودم؟ بعد از آن هم رفته امیدهای دنیا عنوانی نیاورده. سال بعد در جام تختی هم عنوان نیاورد اما با توجه به اینکه در لیگ برتر مقابل محمدرضا گرایی برنده شد برای مسابقات قهرمانی دنیا در صربستان که البته لغو شد؛ به اردو دعوتش کردم و در انتخابی به کاویانی نژاد باخت. همین سال جاری هم در انتخابی به مختاری 8 بر صفر باخت. کجا اول شده که من انتخابش نکردم؟
ولی کشتی گیر با استعدادی بود.
بله ولی خیلی نوسان داشت. یک روز گرایی را 10 بر صفر می کرد و یک روز به کاویانی نژاد 10 بر صفر می باخت. اگر به این دوستان باشد که الان مسائل و حق خوری های ترکیب تیم ملی در سال 1992 و 93 هم به پای من نوشته می گردد.
چرا این همه حرف های تند بر علیه شما مطرح می گردد؟
بعد از بازی های المپیک 2012 وقتی تیم سه تا طلا گرفت، احساس کردند که عقب مانده اند. سفره ای با نان و بوقلمون آماده شده و به همین خاطر آغاز کردند به مشکل ایجاد کردن؛ به همین خاطر هم از سال 2012 تا 2016 که تیم باید هر سال قهرمان دنیا می شد فقط یک بار 2014 به آن رسید که البته آن هم تا دو ماه قبلش خودم در تیم حضور داشتم. همواره این جور بوده که بیرون نشستن و حرف زدن راحت بوده. الان هم تیم سر و سامان گرفته و فکر می نمایند که نان و بوقلمونی هست و آغاز کرد ه اند به این حرف ها. یادشان هست که تیم سال 2018 چه بلایی سرش آمده بود؟ می دانند که این تیم 2 سال و نیم پیش کجا بود و الان کجاست؟ البته من متوجه همه موارد هستم و خوب می دانم که بچه های دوره من را به بازی گرفتند که هر روز این حرف ها مطرح می گردد.
به شما به خاطر برنامه ای ایراد می گیرند که خودشان با آن پیروز شدند؟
سال 2005 پای قاسم ایستادم و کلی حرف شنیدم اما دو سال بعد به همین قاسم گفتم باید یک وزن بالاتر برود و سامان طهماسبی در 84 کیلوگرم کشتی بگیرد؛ قهر کرد. وقتی پای قاسم ایستادم به خاطر کشتی بود و وقتی هم پای سامان ایستادم به خاطر کشتی بود. موقعی هم که پای امید ایستادم چون کشتی برایم مهم بود، این کار را کردم.
می گویند شما منفعت بردید؟
من چه نفعی بردم؟ هیچ وقت آویزان کشتی نبودم. زوری اینجا نیست؛ البته که همواره از کار کردن در کشتی لذت بردم و دوست داشتم اما هیچ وقت هم آویزان نبودم. هر موقع علیرضا دبیر بگوید نیا از فردا می نشینم خانه در کنار فرزندم اما آویزان کسی نمی شوم.
نه درددل بود نیازی نیست که بخواهم صحبت کنم.
تیم ملی از چه زمانی قرار است اردوی خود را آغاز کند؟
فعلاً قرار است که با چرخه جلو برویم. به همین علت هم اردو تعطیل است. احتمالاً از 5 یا 6 اسفند اردو را آغاز می کنیم.
انتشار: 19 بهمن 1400 بروزرسانی: 19 بهمن 1400 گردآورنده: jahangirrazmi.ir شناسه مطلب: 1713
به "محمد بنا: مدالی مهم است که زیر پرچم ایران باشد" امتیاز دهید
امتیاز دهید: 1 2 3 4 5 رای
دیدگاه های مرتبط با "محمد بنا: مدالی مهم است که زیر پرچم ایران باشد"
* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید
سوال اتفاقی: نام پایتخت ایران چیست؟
اخبار و مقالات مرتبط
چرا ایرانی ها را در فرودگاه های خارجی معطل می نمایند؟
انگشت نگاری، تشخیص چهره، بازپرسی و پرکردن فرم های متعدد؛ این ها همه اتفاقاتی است که شاید هر ایرانیِ به خارج سفر نموده، در فرودگاه مقصد با آن روبرو شده باشد. این موضوع البته در سفر به کشور هایی که از لحاظ دیپلماتیک با ایران زاویه دارند پررنگ تر است. شاید برای یک شهروند عادی این موضوع...
گلایه فرنگی کار ملی پوش از وعده های غیرواقعی مسئولان
به گزارش خبرنگاران، محمدعلی گرایی یکی از فرنگی کاران عنوان دار و توانمند تیم ملی کشتی ایران که چندی پیش در رقابت های جهانی نروژ پیروز به کسب مدال برنز وزن 77 کیلوگرم شد از عدم تحقق وعده های مسئولان اظهار گلایه کرد.
لیگ ملت های والیبال، شروع ماجراجویی ایران و آلکنو با اهداف و رؤیاهای طلایی، جدال بزرگان والیبال در قرنطینه کامل
رونمایی از ولادیمیر آلکنو سرمربی جدید تیم ملی والیبال مصادف شد با هشتمین حضور والیبال ایران در لیگ ملت ها، میدانی که می تواند بهترین فرصت برای آماده سازی تیمی باشد که رؤیای حضور درخشان در المپیک را دارد.
رئیس کمیته ملی المپیک: المپیک ژاپن صددرصد برگزار می گردد، می توانیم دو برابرسهمیه ورزشکاران واکسن بگیریم
در ورزش ایران اتفاقات بزرگی افتاده، قبل از انقلاب ورزش بسیار محدود بود اما امروز یک ملت درگیر ورزش هستند. شما می بینید که وقتی تیم های فوتبال ما در مسابقات حاضر می شوند، نزدیک به 40 میلیون نفر آن را دنبال می نمایند.