fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa de fa en fa en fa de fa fa fa fa fa fa fa en fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa azb ar fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa
کارگزار یا بروکر به شخص یا بنگاه اقتصادی گفته می‌شود که در ازای دریافت کمیسیون یا هزینه، برای کارگزار (Broker) کیست؟ یک سرمایه‌گذار کالا یا خدمات موردنظر را خریداری می‌کند، یا به نمایندگی از یک فرد یا بنگاه دیگر، کالاهای وی را کارگزار (Broker) کیست؟ به فروش می‌رساند . این شغل از دیرباز در نقاط مختلف دنیا رواج داشت است اما با تحول تکنولوژی و ظهور اینترنت، ابعاد مختلف کارگزاری هم تغییر کرده است.
درواقع یکی از اصلی‌ترین کارهای کارگزاران ارائه مشاوره به مشتریان است. چراکه آن‌ها به اطلاعات بازار دسترسی دارند و می‌توانند هوش بازار را تجزیه‌وتحلیل کرده و بهترین انتخاب را در هر برهه زمانی برای افراد مختلف داشته باشند. در گذشته تنها افراد ثروتمند می‌توانستند از راهنمایی یک بروکر استفاده کنند و با خیال راحت در دنیای واردات و صادرات و به طور کلی دنیای تجارت قدم بگذارند اما امروزه اهمیت استفاده از مشاوره و دانش بروکرها بر کسی پوشیده نیست.
بروکر ممکن است به‌صورت کمیسیونی کار کند. بدین‌صورت که در قبال هر میزان از فروش کالا و خدمات مشتری به سرمایه‌گذار، پورسانت خود را که قبلاً در قرارداد فی‌مابین خود با مشتری بیان کرده‌اند را دریافت می‌کند.
این در حالی است که تعدادی از بروکرها یا بنگاه‌های کارگزاری خدمات خود را در قالب یک بسته ارائه می‌کنند در این بسته انواع خدمات مشاوره‌ای و برنامه‌ریزی برای گروه‌های مختلف مشتریان و سرمایه‌گذاران تدارک دیده‌شده است.
یک مثال کاربردی از کارگزاری
یکی از مهم‌ترین گروه‌های که جزء گروه کارگزاران هستند و خدمات زیادی را در گروه کاری خودشان عرضه می‌کنند کارگزاران بنگاه‌های املاک و مستغلات است. این افراد طیف وسیعی از فعالیت‌ها را برای فروش کالای مشتریان خود و یا پیدا کردن یک نمونه مناسب با نیازهای سرمایه‌گذار انجام می‌دهند. درواقع این افراد املاک را قیمت‌گذاری می‌کنند و تبلیغات لازم را جهت فروش ملک موردنظر انجام می‌دهند همچنین شرایط لازم جهت بازدید مشتریان ازملک موردنظر را آماده می‌کنند و درنهایت با فروش ملک، پورسانت خود را دریافت کند.
همان‌طور که مشاهده می‌کنید ماهیت کار کارگزاران یا بروکرها چیزی شبیه به ماهیت کار دلالان یا نمایندگان است. البته عده‌ای از افراد هم ماهیت این کار را در قالب عقد وکالت و یا ماده 10 قانون مدنی توجیه می‌کنند. چیزی که دراین‌بین بسیار مهم است داشتن یک قرارداد منسجم و استاندارد قانونی است که با عنوان قرارداد کارگزاری شناخته می‌شود.
در قرارداد کارگزاری روابط بین بروکر و مشتری و همچنین شرایط همکاری مشخص می‌شود. اینکه چگونه بتوانیم قراردادی قانونی تنظیم کنیم که تمام حقوق و تعهدات طرفین را به‌وضوح ترسیم کند و جایی برای تفاسیر متعدد باقی نگذارد قطعاً به دانش و تجربه یک متخصص حقوقی نیاز دارد.
برای مطالعه سایر مقالات می‌توانید به مجله حقوقی لامینگو مراجعه کنید. فراموش نکنید حتما نظراتتان را از طریق کامنت با ما در میان بگذارید.
بروکر چیست و عقد قرارداد آن چگونه صورت می‌گیرد؟
به طور کلی کار شرکت کارگزاری یا بروکر این است که نرخ های بازار را به مشتریان خود ارائه نموده و دستورات معاملاتی مشتریان را اجرا کند. یعنی هنگامی که یک مشتری دستور معاملاتی (خرید یا فروش) خود را به صورت آنلاین یا تلفنی به کارگزار ارائه می‌کند، کارگزار از محل سپرده‌ای که مشتری دارد، اقدام به کارگزار (Broker) کیست؟ اجرای دستور مشتری مبنی بر خرید یا فروش می‌کند. همه کارگزاری‌ها یک عمل را انجام می دهند که ارائه نرخ و انجام معاملات خرید و فروش برای مشتریان بر طبق دستورات آنلاین یا تلفنی است.
معمولا بروکرها تحت نظارت نهاد‌های قانونی‌ای هستند که فعالیت بروکر را تحت نظر دارند. رگولاتور‌ها از طریق دیکته کردن یک سری مقررات و نظارت بر انجام آن‌ها، از سلامت روال‌های معاملاتی و مالی کارگزار اطمینان حاصل می‌کنند. کارگزاری‌هایی که تحت نظارت یا رگولاتوری هستند در زبان عامیانه فارسی بروکر‌های “رگوله” خوانده می‌شوند. کارگزاری‌هایی که تحت چنین نطارتی هستند از نظر امنیت سرمایه و سلامت کاری بسیار بهتر از بروکر‌هایی هستند که این نطارت بر آنها اعمال نمی‌شود. با افتتاح حساب معاملاتی در یک بروکر شما چه اقلامی را می‌توانید معامله کنید، بستگی به کارگزاری شما دارد.
هر کارگزاری اقلام کاملا مشخصی را جهت معامله ارائه می‌کند که ممکن است با کارگزاری دیگر متفاوت باشد. مثلا یک کارگزار ممکن است نفت خام را جهت معاملات ارائه کند و کارگزار دیگر آن را ارائه نکند. کارگزار‌هایی که طرف همکاری ایران بورس آنلاین هستند همگی معاملات ارز و اونس طلا را پشتیبانی می‌کنند. برای اطلاعات دقیق تر از اقلام معاملاتی کارگزار‌ها می‌توانید به صفحه مربوط به آن کارگزار در وب سایت ایران کارگزار (Broker) کیست؟ کارگزار (Broker) کیست؟ بورس آنلاین مراجعه کنید.
قوانین حاکم بر قرارداد بروکری
کارگزاری‌ها قوانین مشخص و معینی برای معاملات دارند. این قوانین تقریبا بین کارگزاری‌ها مشابه است اما در موارد جزئی با هم تفاوت دارند. مثلا اینکه یک بروکر در لحظه اعلام اخبار مهم اقتصاد جهانی چه تعهدی برای اجرای دستورات شما دارد و با چه ساز و کاری معاملات شما را در لحظات شلوغ بازار انجام می‌دهد، ممکن است با کارگزاری دیگر متفاوت باشد. قوانین و مقررات معاملاتی کارگزار‌ها معمولا به وضوح در وب سایت آنها شرح داده شده است.
درست است که در تمام کارگزاری‌ها شما یک دستور معاملاتی ارسال می‌کنید و بروکر آن را اجرا می‌کند. اما ارسال دستور معاملاتی و اجرای آن در همه بروکر‌ها یکسان نیست. سرعت اجرای معاملات و عدم لغزش نرخ و ارائه بهترین نرخ ممکن، از پارامتر های کیفیت خدمات معاملاتی هستند که می‌بایست در طول زمان و توسط نرم افزار‌های خاص اندازه گیری شوند.
هنگامی که شما مشکل یا سوالی دارید، یا اینکه در مورد یکی از معاملات خودتان موردی دارید که می‌خواهید با کارگزار مطرح کنید، خدمات پشتیبانی بروکر طرف ارتباط شماست. لذا حتما می‌بایست بروکری انتخاب شود که به پشتیبانی آن زبان فارسی را پشتیبانی کند و بتواند در سریع‌ترین زمان بهترین پاسخ را به شما ارائه نماید.
ساز و کار افتتاح حساب معاملاتی نزد کارگزار، ارسال و دریافت سپرده ها و شیوه انجام معاملات در مطالب دیگر توضیح داده شده‌اند.
بروکر فارکس چیست ❤️ بروکر کیست و چگونه درآمد کسب میکند؟
بروکر فارکس یک شرکت خدمات مالی است که دسترسی معامله‌گران را به بستری برای خرید و فروش ارزهای خارجی فراهم می‌کند. فارکس مخفف مبادلات ارز خارجی است. معاملات در بازار فارکس، همیشه معامله بین یک خریدار و یک فروشنده اتفاق افتاده که وظیفه‌ی اصلی کارگزار (یا همان بروکر)، پیدا کردن طرفین معامله و اصطلاحا جوش دادن معاملات است.
بازار مبادلات ارز به خاطر اهیمت و کاربرد در سطح جهانی، یک بازار 24 ساعته است. مشتریان بروکر فارکس عموما شامل معامله‌گران خرد (یا اصطلاحا تریدرها) بوده که از این پلتفرم‌ها برای تحلیل قیمت ارزها یا سایر دارایی‌های ارائه شده توسط کارگزاری، استفاده می‌کنند. تریدرها همچنین می‌توانند شامل شرکت‌های خدماتی بزرگ مالی باشند که به نمایندگی از بانک‌های سرمایه‌گذاری و سایر مشتریان، مبادلات را انجام می‌دهند. هر کارگزاری فارکس تنها بخش کوچکی از حجم عظیم بازار ارز را اداره می‌کند.
بیشتر مبادلات ارزی بین جفت ارزهای 10 کشوری است که G10 را تشکیل می‌دهند. کشورها و واحدهای پولی آنها عبارتند از: دلار آمریکا (USD)، یورو (EUR)، پوند استرلینگ (GBP)، ین ژاپن (JPY)، دلار استرالیا (AUD)، دلار نیوزلند (NZD)، کانادا. دلار (CAD) و فرانک سوئیس (CHF) که به این ارزها، ارزهای ماجور یا Major فارکس گفته می‌شود.
اکثر بروکرها به مشتریان اجازه می‌دهند تا با ارزهای دیگر از جمله ارزهای بازارهای نوظهور نیز معامله کنند. به کمک بروکر فارکس، یک معامله‌گر با خرید (یا فروش) یک جفت ارز، معامله را آغاز کرده و سپس با فروش (خرید) همان جفت ارز، معامله را خاتمه می‌دهد.
برای مثال، معامله‌گری که می‌خواهد یورو را با دلار آمریکا مبادله کند، جفت ارز EUR/USD را می‌خرد. این جفت ارز معادل خرید یورو با دلار آمریکا است. برای بستن معامله، معامله‌گر این جفت ارز را فروخته که به عبارتی، معادل خرید دلار آمریکا با یورو است.
اگر نرخ تبادل ارز زمانی که معامله‌گر معامله را می بندد، بالاتر باشد، معامله‌گر سود کرده، در غیر این کارگزار (Broker) کیست؟ صورت، معامله‌گر متحمل ضرر خواهد شد.
افتتاح حساب در بروکر فارکس
افتتاح حساب معاملاتی فارکس این روزها بسیار ساده بوده و می‌توان آن را به صورت آنلاین انجام داد. قبل از شروع معامله، بروکر فارکس از مشتری خود می‌خواهد که مبلغی را به عنوان دیپازیت به حساب جدید واریز کنند. بروکرها همچنین مبلغی را به عنوان اهرم به مشتریان ارائه می‌دهند تا بتوانند مبالغ بیشتری نسبت به سپرده خود معامله کنند. بسته به کشوری که معامله‌گر از آنجا معاملات خود را انجام می‌دهد، این اهرم می‌تواند 30 تا 400 (و حتی در بعضی موارد تا 3،000) برابر مقدار موجود در حساب معاملاتی‌اش باشد. اهرم بالا، ریسک معاملات فارکس را به شدت افزایش داده و ممکن است باعث از دست رفتن سرمایه‌ی تریدر شود.
محل درآمد کارگزاری ها
بروکر فارکس به سه صورت کارمزد دریافت می‌کند. اولین مورد از طریق اسپرد قیمت خرید و فروش یک دارایی (تفاوت بین قیمت ارائه شده توسط خریدار و قیمت ارائه شده توسط فروشنده) است. به عنوان مثال، زمانیکه جفت ارز EUR/USD خریداری می‌کنید، مبلغ دلار برای خرید 1.20010 و برای فروش 1.20022 قیمت گذاری شده است، اسپرد بین این دو قیمت معادل 0.00012 بوده که معادل 1.2 پیپ است. وقتی یک مشتری خرده فروشی پوزیشنی را با قیمت خرید باز می‌کند و بعدا آن را با قیمت فروش می‌بندد، بروکر فارکس، این مقدار اسپرد را دریافت می‌کند.
دومین مورد دستمزد کارگزاری‌ها، از طریق دریافت کمیسیون است. برخی از بروکرها برای هر معامله و برخی دیگر نیز بر مبنای حجم معامله شده (بر مبنای لات) مبلغ کارمزدی را با نام کمیسیون دریافت می‌کنند. میزان کمیسیون عموما اندک بوده و عموما بین 0 تا 10 دلار به ازای هر لات معاملاتی است.
رقابت بین بروکرها فارکس در حال حاضر بسیار بالا بوده کارگزار (Broker) کیست؟ و اکثر کارگزاری‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که باید تا حد امکان، مبالغ کارمزد را کم کنند تا مشتریان بیشتری را جذب کنند. بسیاری از کارگزاری‌ها در حال حاضر کارمزدهای معاملاتی را تا نزدیک به صفر کاهش داده‌اند.
آخرین محل درآمد کارگزاری، چیزی با عنوان بهره شبانه یا SWAP است. بعضی از کارگزاری‌ها به ازای معاملاتی که بیش از یک روز باز کارگزار (Broker) کیست؟ باشند، مبلغ اندکی را به عنووان بهره شبانه دریافت می‌کنند. البته باید توجه داشت که امکان تبدیل حساب به حساب بدون بهره (یا اصطلاحا حساب اسلامی) در بسیاری از کارگزاری‌ها ارائه شده است.
رگولاتوری بروکر یا رگوله فارکس چیست؟
بروکرها به عنوان یک سازمان بین‌المللی و فعال در بازارهای مالی، باید پیش از شروع به فعالیت و جذب مشتری، مجوز فعالیت خود را از سازمان‌های محلی یا بین‌المللی دریافت کنند. این مجوز با نام رگولاتوری یا اصطلاحا رگوله شناخته می‌شود. رگولاتوری برای بروکرها، دقیقا همانند مجوز فعالیت بورس ایران برای کارگزاری‌های بورس ایران است.
اهمیت رگولاتوری در ایران
در حال حاضر، ایران و بانک‌های ایرانی در لیست تحریم‌های بین‌المللی بوده و رگولاتوری‌های معبتر جهانی همانند CySec و NFA و FCA و …، بروکرها را از حضور در ایران منع کرده‌اند. به همین جهت نیز هیچ رگوله‌ای به بروکرهای فارکس اجازه‌ی فعالیت در ایران را نداده، بنابراین، این کارگزاری‌ها عموما با مجوزهایی که نمی‌توان آن‌ها را خیلی معتبر دانست، در ایران فعالیت می‌کنند.
رگوله‌هایی که به بروکر اجازه‌ی فعالیت در ایران را می‌دهند، از مدل آفشور بوده و عملا اعتبار بسیار کمی برای کارگزاری به همراه دارند. اما به هر حال، داشتن رگوله، یکی از نکات مهم برای انتخاب بروکر است. در مقاله‌ی دیگری، راهنما و اصول کامل انتخاب بروکر برای تریدرهای ایرانی را به همراه رده‌بندی کارگزاری‌ها، ارائه کرده‌ایم.
بروکر یک شرکت مالی واسطه است که دسترسی به جفت ارزهای فارکس و دیگر دارایی‌های معاملاتی را برای سرمایه گذاران این بازار (تریدرها) فراهم می‌کند. کارگزاری فارکس در ازای ارائه‌ی این خدمات، کارمزدهای خود را از روی معاملات دریافت میکند.
وظیفه‌ی اصلی کارگزاری فارکس، پیدا کردن طرف دیگر معاملات است. برای مثال، هنگامیکه یک تریدر قصد خرید یک داریی را داشته باشد، کارگزار سمت دیگر معامله (یا همان فروشنده) را پیدا کرده و با متصل کردن این دو سفارش به یکدیگر، هم معامله را جوش داده و هم کارمزد خود را از آن دریافت می‌کند. در بعضی موارد، اگر طرف دوم معامله وجود نداشته باشد (تقاضایی برای خرید/فروش نباشد)، کارگزاری فارکس برای جلوگیری از تشکیل صف خرید و فروش، خود سمت دیگر معامله را بر عهده خواهد گرفت.
هر کارگزاری فارکس، به سه روش مختلف از معاملات درآمد کسب می‌کند:
اسپرد (تفاوت قیمت خرید و فروش)
کمیسیون (بر مبنای حجم معاملات)
بهره شبانه (باز بودن معاملات بیش از 24 ساعت)
رگولاتوری یا همان رگوله، به معنای مجوز فعالیت (به نوعی جواز کسب) در سطح کشور یا جهان بوده که توسط نهادهای ملی یا بین‌المللی جهانی به کارگزاری داده می‌شود. گرفتن رگوله، منوط به رعایت قوانین مالی و خدماتی توسط کارگزاری بوده و به نوعی، بیانگر اعتبار و صحبت عملکرد بروکر است.