fa fa fa fa ar fa fa ar ar fa mzn fa mzn mzn ur ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en en ar mzn fa fa mzn fa fa mzn fa fa fa fa fa fa fa fa fa
یکی دیگر از مهمترین منابع آلودگی نوری شهرهای بزرگ، روش نادرست نورآرایی مکانهای تاریخی و تجاری است. معمولاً نورپردازی این مکانها به نحوی صورت می‌گیرد که حتی شکل اصلی آنها را از دید افراد محو می‌کند. به عنوان مثال در شهر توس، برای مشخص کردن آرامگاه فردوسی از نورافکنهای بسیار پرقدرت استفاده شده است. این نورافکنها روی زمین (و حتی در سر راه عابرین) قرار گرفته‌اند و به سمت این بنا نشانه رفته‌اند. نور این چراغها آنقدر زیاد است که شما به آسانی نخواهید توانست مطالب حک شده بر روی مقبره را بخوانید. این در حالیست که دو نکته بسیار مهم برای نورپردازی چنین مکانهایی از نظر طراحان این است که:
۱- بازی نور از نظر رنگ و شدت چنان باشد که هیبت و زیبایی بنا در شب هم کاملاً مشخص باشد.
۲- مکان قرار گرفتن منابع نوری مشخص نباشد.
بنابراین بسیار مناسب خواهد بود که به جای قرار گرفتن منابع روی زمین، آنها را در ارتفاع بالاتری قرار دهیم تا علاوه بر پنهان ماندن از دید افراد، نورهای اضافی به آسمان فرستاده نشود. همچنین بسیار زیباتر خواهد بود اگر ساختمان‌ها نیز از داخل نورپردازی شوند. تصور کنید که پنجره‌های یک ساختمان به جای بازتاب نور، همانند سایر قسمتها، خود به تنهایی در زمینه‌ای تیره‌تر بدرخشد، مانند آنچه به تازگی برای برخی تابلوهای تبلیغاتی به کار می‌رود.
اما نکته‌ای برای ساختمانهای تجاری و اداری: آیا نیمه شب که رهگذری در خیابان نیست و حتی صاحبان فروشگاهها و کارمندان ادارات در خواب به سر می‌برند، لزومی دارد که چنین ساختمانهایی غرق در نور باشند.
می‌توان با انتخاب صحیح مکان منابع نوری و انتخاب زمان مناسب برای نورپردازی ساختمانها مانع از آلوده شدن آسمان شب شهرها شد.
پارکی در بین مرزهای دو کشور
غرامت استرالیا برای چراغ های روشن شهر
داستان رصدخانه‌ای که پارک آسمان تاریک شد
دیدگاه ها بسته شده است
گروه همیاران نورپاک تلاش می‌کند تا با اطلاع رسانی درباره آلودگی نوری و ترویج نورپردازی پاک، قدمی در راستای‌ اصلاح وضعیت موجود بردارد.