fa mzn en en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa en en en en en es en en en fa en fa fa fa fa en
اثربخشی درمان شناختی –  رفتاری بر میزان نیازهای خودتعیین­گری(خودمختاری ادراک شده شایستگی ادراک شده ارتباط ادراک شده) در پرستاران - Iranian Journal of Nursing Research - مجله پژوهش پرستاری ایران
جلد 16، شماره 5 - ( آذر و دی 1400 )
جلد 16 شماره 5 صفحات 57-50
برگشت به فهرست نسخه ها
نازنین کریم زاده* ، لیلا خادمی عادل ، مریم درویشی
عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور، مربی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، تهران، ایران ، karimzadehnazanin@yahoo.com
مقدمه : مطالعات نشان دادهاند که سطح نیازهای اساسی روانی(خودمختاری، شایستگی و ارتباط) در پرستاران به تناسب موقعیت شغلی که دارند پایین است و این موضوع نیازمند بررسیهایی بیشتری میباشد. همچنین مطالعات نشان داده است که میتوان با روشهای درمانی، آموزشی و مشاورهای سطح نیازهای خودتعیینگری ارتباط، شایستگی و خودمختاری را در پرستاران، ارتقا داد. بنابراین هدف مطالعه حاضار بررسی اثربخشی درمان شناختی –  رفتاری بر میزان نیازهای خودتعیینگری(خودمختاری ادراک شده، شایستگی ادراک شده، ارتباط ادراک شده) در پرستاران بود.
روش کار: در این مطالعه نیمه آزمایشی ، 40 پرستار شاغل در بیمارستان میلاد تهران در سال 1400 به شیوه غیر احتمالی داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره تقسیم شدند. گروه آزمایش دوره درمان شناختی – رفتاری  را در یازده جلسه  5/1 ساعتی طی کردند و گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکرد . برای جمعآوری دادهها از مقیاس نیازهای خودتعیینگری سوریبو و همکاران(2009) در مراحل پیشآزمون و پسآزمون برای دو گروه آزمایشی و گواه استفاده شد. دادههای پژوهش با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. تحلیل دادهها به کمک نرمافزار(اس پی اس اس 21) انجام گرفت.
یافته ها : یافته های آماری نشان داد که  اثر گروه(سطح متغیر مستقل) بر نیازهای خودتعیینگری(خودمختاری ادراک شده، شایستگی ادراک شده، ارتباط ادارک شده) از نظر آماری معنیدار است(05/0P=). یافتهها همچنین نشان داد که درمان شناختی رفتاری در مقایسه با گروه کنترل بر سطح نیازهای خودتعیینگری پرستاران تاثیر مثبت و معنیداری داشته است.
نتیجه گیری : یافته ها حاکی از آن بود که درمان شناختیرفتاری در افزایش سطح نیازهای خودتعیینگری پرستارن، اثربخش است. بنابراین چنانچه بتوان پرستارانی که سطح خودتعیینگری ،ارتباط،خودمختاری و شایستگی پایینی برخودار هستند را شناسایی کرد و میتوان به آنها در افزایش سطح خودتعیینگری مطلوب با استفاده از روش درمان شناختیرفتاری کمک کرد.
واژه‌های کلیدی: درمان شناختی – رفتاری، نیازهای خودتعیین ­گری، پرستار
متن کامل [PDF 256 kb]   (139 دریافت)
نوع مطالعه: روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: 1400/2/6 | پذیرش: 1400/7/10 | انتشار: 1400/10/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Karimzadeh N, Khademi Adel L, Darvishi M. The effectiveness of cognitive-behavioral therapy on the level of self-determination needs (perceived autonomy, perceived competence, perceived communication) in nurses. IJNR. 2021; 16 (5) :50-57
کریم زاده نازنین، خادمی عادل لیلا، درویشی مریم. اثربخشی درمان شناختی –  رفتاری بر میزان نیازهای خودتعیین­گری(خودمختاری ادراک شده، شایستگی ادراک شده، ارتباط ادراک شده) در پرستاران. نشریه پژوهش پرستاری ایران. 1400; 16 (5) :57-50
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.