fa fa fa fa en ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa ur sv fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa en fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa ar fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa hbs_lat en ar fa fa bo fa fa fa en fa
دکتر راد بر این اندیشه است که اساس یک زندگی سالم مدیریت زندگی، تغذیه سالم و مراقبت از بدن با رساندن مواد حیاتی به سلول است. مواد حیاتی سلول موادی طبیعی هستند که میلیونها سلول روزانه برای کارکرد بهینه و پیوسته به آن احتیاج دارند. مهمترین مواد حیاتی سلول شامل ویتامین ها، مواد معدنی، مواد آلی، اسید آمینه‌های ویزه و دیگر مواد برای متابولیسم هستند.
اکنون محصولات غذایی از روشهای غیر طبیعی، شیمیایی، دگرگونی‌های ژنتیکی و هورمونی فرآوری و به فروشگاهها می رسند و در آنجا نیز برای مدت زیادی می مانند و بعد به دست ما میرسند و ما نیز آنرا مدت زیادی در یخچال نگهداری میکنیم وسپس با پوست کندن، ریز ریز کردن، پختن در دمای بالا و ترکیبات نادرست ارزش غذایی خوراکی‌ها را کاهش می دهیم در نتیجه ما نمیتوانیم مواد حیاتی لازم برای سلول را در بدنهایمان تامین کنیم. این در حالی است که آب آشامیدنی ما که از آبهای زیر زمینی تامین می‌شود توسط کودهای شیمیایی، سموم، نیترات، کلر و باقیمانده‌های داروهای شیمیایی که از بدن انسانها دفع می‌شود آلوده شده است. با پاره شدن لایه ازن و تاثیر منفی آن و تاثیرات امواج پر ضرر موجود در اطراف ما و کم تحرکی به دلیل ماشینی شدن و استرس‌ها این ضرورت را پیدا می‌کند که ما بیشتر به سلامت خویش و رساندن ویتامین‌ها و مواد حیاتی به بدنهایمان توجه داشته باشیم.
بدن ما بر خلاف بسیاری از جانداران نمی تواند برخی از ویتامین‌ها را خود بسازد (ویتامین ث) و دیگر ویتامین‌ها را نیز تنها در صورت داشتن از پیش دیگر ویتامین‌ها می تواند جذب کند. و این بدین معناست که حتی خوردن مقدار زیادی از یک نوع ویتامین نیز کمکی به حل موضوع نمی کند و تنها راه حل رساندن ویتامینها به بدن این است که نخست خوراک‌ها از منبع طبیعی باشد و سپس اینکه به نسبتی ترکیب شود که قابل جذب برای بدن باشد.
دکتر راد اقدام به کشف و تولید این ترکیبات غذایی کرد و آن را به شکل مکمل‌های خوراکی درآورد و به جهانیان پیشکش کرد. اکنون دهه هاست که بر پزشکی شیمیایی غلبه کرده است و هزاران بیمار را در اروپا و امریکا با این ترکیبات بهبود داده است.
منظور از پزشکی جایگزین یا طب جایگزین کلیه روشهای درمانی است که در حیطه پزشکی رسمی (مدرن) قرار نگرفته و یا اثر بخشی آنها اثبات نشده است. انسان در درازای تاریخ شیوه‌های گوناگونی برای درمان و بهداشت بکار برده‌است از پزشکی سنتی تا هومیوپاتی، گیاه درمانی، سنگ درمانی، آب درمانی، فرادرمانی، انرژی درمانی، پزشکی کهن ایرانی (اوستا، ابوعلی سینا، ابوریحان بیرونی)، مصری و چینی و پزشکی سلولی.
همه روش‌های پزشکی جایگزین یا مکمل در فرایند درمان دارای بخشی غیر قابل تعریف و یا حلقه‌ای گم‌شده می‌باشند که از دیدگاه علم قابل بررسی نیست. این مسئله که در این نوع پزشکی از بیمار چه خواسته می‌شود، مشخص است و تاثیر آن بر بیمار نیز قابل ثبت و ضبط دقیق علمی و قابل تکرار و تجربه است، اما بهبود از نگاه علمی قابل توجیه نیست.
کایروپراکتیک یا کایروپرکتیک (به انگلیسی: Chiropractic) لغتی یونانی به معنایی انجام شده با دست است که عبارت است از علم شناخت مفاصل، بویژه ستون فقرات و تطبیق آنها به منظور پیشگیری و درمان. البته تنظیم و تطبیق مفاصل و استفاده آن در علم پزشکی به ۲۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد. بقراط پدر علم طب با انجام دادن مانورهایی روی ستون فقرات و مفاصل به درمان خیلی از بیماریها می‌پرداخته‌است و پس از او ابو علی سینا پزشک بزرگ ایرانی نیز از این روشها استفاده کرده‌است. در سال ۱۸۹۵ میلادی شخصی به نام دنیل دیوید پالمر از اهالی ایالت آیوای آمریکا با استفاده از تنظیم و تطبیق ستون فقرات روی چند بیمار نتایج بسیار مطلوبی بدست آورد. در واقع می‌توان گفت کایروپرکتیک نوین از همین جا سرچشمه گرفته‌است که امروزه در بیشتر کشورهای جهان به عنوان یکی از مهم‌ترین روشها برای کسب و حفظ سلامتی شناخته می‌شود. امروزه تنها در آمریکا هر سال بیش از ۲۰۰ میلیون ویزیت کایروپرکتیک انجام می‌شود که هزینه آن را بیمه می‌پردازد.
تخصص آنها بیشتر درمان دردهای ماهیچه اسکلتی مفصل و تاندون است ناراحتی‌های ستون فقرات خصوصاً کمر درد و دردهای انتشاری در پا از عمده‌ترین بیماریهائی است که افراد در طول عمر به آن مبتلا می‌شوند. اختلالات مفصلی، ستون فقرات، دیسک، اسکولیوز, سیاتیک, میگرن، دردهای عضلانی در ناحیه گردن پشت و کمر... بیشترین فعالیت درمانی پزشکان کایروپرکتیک را به خود اختصاص می‌دهد. پزشکان کایروپرکتیک در درمان ناراحتی‌های زانو شانه آرنج مچ دست و مچ پا نیز ماهرند و اینگونه بیماریها را نیز با موفقیت درمان می‌کنند.
پزشک کایروپرکتیک در درمان این امراض و ناهنجاریها از ابزار هائی ماند نرمشهای کششی و حرکتی مخصوص تغذیه و راهنمائیهائی ارگونامیک که در زندگی هر فرد می‌تواند متفاوت باشد استفاده می‌کند. که این در سرعت بخشیدن و ماندگارتر کردن بهبودی بیمار تأثیر بسزائی دارد. در کایروپرکتیک هیچ عمل جراحی صورت نمی‌گیرد و هیچ داروئی تجویز نمی‌شود. مریضی که نیاز به دارو یا عمل جراحی داشته باشد به متخصص ارجاع داده میشود.
پزشک کایروپراکتیک پس از گذران دوره پیش پزشکی، وارد دانشکده کایروپراکتیک می شودو پس از گذراندن علوم پایه پزشکی و کسب موفقیت در بورد علوم پایه، با ادامه تحصیل در دانشکده مرتبط، وارد مرحله علوم بالینی (دوره انترنی) می شود.سپس باموفقیت در دوره بالینی و اخذ دکترا از دانشکده و دریافت بورد سراسری و ایالتی کایروپراکتیک، می‌تواند به درمان کایروپراکتیکی بپردازد. با وجود اینکه که پزشک کایروپراکتیک تاحدودی با انواع اختلالات و بیماری‌های بدن انسان آشناست، اما توجه خاصی را به بیومکانیک ستون فقرات و دیگر مفاصل دارد و به برطرف کردن اختلالات بیومکانیکی بدن انسان می پردازد. چنانچه بیماری شخص نوعی از بیماری غیر از بیماری های مرتبط به کایروپراکتیک باشد، پزشک کایروپراکتیک وی را به متخصص مرتبط معرفی می کند. پزشک کایروپرکتیک با بررسی تاریخچه بیماری رادیوگرافی، ام‌آرآی (MRI) و ای ام جی (EMG) و انجام معاینات محلی ارتوپدی اعصاب و دیگر آزمایشهای پاراکلینکی به منشا بیماری پی می‌برد و به معالجه می‌پردازد.
بیماری های مربوط به کایروپراکتیک
ناراحتی های ستون فقرات به خصوص کمردردهای انتشاری در پا از عمده ترین بیماری هایی است که افراد در طول عمر به آن مبتلا می شوند. اختلالات مفصلی ستون فقرات، دیسک، اسکولیوز، سیاتیک، میگرن، دردهای عضلانی در ناحیه گردن، پشت و کمر، بیشترین فعالیت پزشکان کایروپراکتیک را تشکیل می دهند. پزشکان کایروپراکتیک در درمان ناراحتی های زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا نیز ماهرند و این گونه بیماری ها را نیز با موفقیت درمان می کنند. پزشک کایروپراکتیک در درمان این امراض و ناهنجاری ها از ابزارهایی مانند نرمش های کششی و حرکتی مخصوص به خود، تغذیه و راهنمایی های ارگونومیک که در زندگی هر فردی می تواند متفاوت باشد، استفاده می کند که در سرعت بخشیدن و ماندگارتر کردن بهبودی بیمار، تاثیر بسزایی دارد. جدا از عوامل مادرزادی و ایدیوپاتیک مانند اسکولیوز ستون فقرات، پاتولوژی هایی چون سل، عواملی چون آسیب های بدنی که شامل تصادف، زمین خوردن، عدم توجه به نگهداری اندام به طرز صحیح هنگام بیداری و خواب، غلط برداشتن اجسام سبک یا سنگین، آسیب دیدگی های ورزشی یا شغلی، از عمده ترین عامل های آسیب ستون فقرات می باشند. این آسیب دیدگی ها در کشورهای صنعتی به صورت اپیدمی درآمده و اثرات جبران ناپذیری روی جوامع در سطوح مختلف گذاشته است. برای مثال، در ایالات متحده بالاترین درصد آسیب دیدگی به ستون فقرات ربط دارد، به طوری که 25 میلیون آمریکایی در هر سال، یک روز کاری را به علت کمردرد از دست می دهند. آمارهای دیگر هم نمایانگر این است که 60 درصد جمعیت بالای 30 سال، امکان مبتلا شدن به امراض ستون فقرات را دارا هستند. این معضل در این گروه سنی می تواند عواقب اجتماعی ناهنجاری را در جامعه ایجاد کند.
این مشکلات باعث انجام تحقیقات وسیعی در کشورهای صنعتی مانند ایالات متحده، ژاپن، استرالیا، انگلیس و ... شده است. با مقایسه روش های مختلف مانند پزشکی روز (Alopathic Medicine) ، فیزیوتراپی و کایروپراکتیک، به روشنی مشخص شده است که کایروپراکتیک با فاصله زیاد هم از لحاظ زمان و هم از لحاظ اقتصادی و مهمتر از همه، از لحاظ میدان بهبودی، موثرتر عمل کرده است. در کشور ما نیز احتیاج به کایروپراکتیک، غیر قابل انکار است و با صنعتی شدن و پیشرفت های روز افزون در علم پزشکی ما، کایروپراکتیک می تواند در این امر کمک مهمی باشد.
لارودرمانی استفاده از لاروهای مگسِ lucilia در درمان زخم‌های مزمن مثل زخم‌های افراد مبتلا به دیابت و زخم بستر است. در این روش لاروهای گونهٔ فوق را که به صورت استریل کشت داده شده‌اند روی منطقه زخم قرار می‌دهند. این لاروها بافت نکروزی (بافت مرده) را خورده و محل زخم را از عفونت و بافتهای مرده پاکسازی می‌کنند (نوعی دبریدمان). مدتها تصور می‌شد که لاروها فقط بافت مرده را می‌خورند اما در متون پزشکی جدیدتر ابتدا این تصور زیر سوال رفت و اخیراً پژوهشی در فرانسه نشان داده که لاروها بافتهای مجاور را نیز می‌خورند که باعث گسترده‌تر شدن سطح زخم شده است.
زالو درمانی به استفاده از زالو برای درمان برخی بیماری‌ها مانند خون‌رسانی دوباره به مناطقی از بدن که عروق وریدی آسیب دیده و یا بسته شده‌اند، استفاده می‌گردد.
چنانکه گزارش شده زالو درمانی ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در مصر انجام میشده و حتی افرادی برای زالودرمانی به آنجا برده می‌شدند. زالو درمانی در ایران مصر روم و یانام و بعدها در اروپا طرفدارانی پیدا کرد.
نظر حکمای اسلامی پیرامون زالو درمانی
حکیم جرجانی در کتاب سوم ذخیره خوارزمشاهی اشاره‌ای به نحوه استعمال زالو و جایگاه درمانی آن کرده منفعت زالواندازی را بیشتر در بیماری‌های پوستی می‌داند و معتقد است ابتدا باید تن را با فصد و مسهل پاکیزه کرد و سپس زالو انداخت.
شیخ‌الرئیس ابن‌سینا باب مبسوطی پیرامون زالو دارد و چنین می‌فرماید :
از زالوهایی که کرک ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز کنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود که در آب‌های خزه‌دار که محل زیست قورباغه‌هاست نمو کرده و نه زالویی که در آبهای گل‌آلود سیاه بوده است.
سازمان غذا و داروی امریکا در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴ استفاده از زالو را برای مقاصد پزشکی قانونی اعلام کرد.
بیماریهای قابل درمان با زالو ۱ـ بیماریهای پوستی ـ جوش درمان بیماریهای پوستی یک از محدودهای مهم و ممتاز در زمینه زالو درمانی می‌باشد. ۲ـ صدمات زالو درمانی موقعیت خوبی را در درمان کوفتگی ما صدمات خون مردگی و ورم کسب کرده‌است. ۳ـ جراحی پلاستیک و پیوند اعضاء ۴ـ بیماری‌های دستگاه حرکتی بیماریهای دستگاه حرکتی شایعترین بیماری زمان حاضر می‌باشد. ۵ ـ آرتروز Artherose آرتروز به معنی فرسودگی مفصل می‌باشد و به طور طبیعی در افراد مسن شدیدتر ظاهر می‌شود. ۶ـ رماتیسم مفصلی Rhematism در رماتیسم مفصلی به وسیله عمل روی کل تورم مفصل می‌باشد. ۷ ـ بیماریهای چشمی مقالات متعددی درباره استفاده موفقیت آمیز زالو درمانی در بیماریهای چشمی مختلف در دسترس است. ۸ ـ تورم چشم‌ها زالودرمانی نتایج موفقیت آمیزی در درمان تورم‌های چشمی زیر داشته‌است. ۹ ـ بیماریهای گوش صدای گوش Tinnitus ۲ الی ۴ زالو پشت هر گوشی در فواصل هر چند هفته تکرار شود تا نتیجه مطلوب حاصل گردد. ۱۰ـ بیماریهای قلبی عروقی ـ تنگی عروق تنگی عروق سیاهرگی مربوط به گشادی رگ می‌شود که اغلب بر اثر تضعیف بافت پیوندی می‌باشد. ۱۱ـ اختلال گردش خون اختلال گردش خون دست و پا ( دست و پای سرد ) به وسیله زالو درمانی در محدوده ستون مهره‌ها قابل درمان است. انگشتان ومناطقی که به عللی گانگرن شده‌اند. افراد دیابتیکی که از سردی و مورمور و گزگز پاها شکایت دارند کسانیکه از درد ساق پا و پاشنه پا شکایت دارند. ۱۲ـ اسپاسم و دردهای عضلانی : با زالو اندازی روی مناطق دردناک می‌توان درد را کاهش داد و اسپاسم را مرتفع نمود.
انتقال بیماری توسط زالو
زالوها به خودی خود بیماری ای ایجاد نمی‌کنند اما ممکن است به عنوان یک ناقل عمل کرده و موجب ایجاد بیماری‌هایی مانند هپاتیت در انسان گردند.
زالوهایی که دارای سر بزرگ و یا درازای بیش از ۱۲ سانتی متر دارند ممکن است مضر باشد. به گفته ابن سینا «از زالوهایی که کرک‌ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز کنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود که در آب‌های خزه‌دار که محل زیست قورباغه‌هاست رشد و نمو کرده و نه زالویی که در آبهای گل‌آلود سیاه بوده‌است.» که احتمالاً این برحذر داشتن در استفاده از برخی زالوها به دلیل این باشد که این انواع احتمالاً ناقلان بهتر برای بیماری‌ها هستند.
زالوی پزشکی با (نام علمی: Hirudo medicinalis) جزء گروه خونخواران است. طول این زالو بین ۵ تا ۱۲ سانتیمتر است و گاهی تا ۲۵ سانتیمتر هم می‌رسد عرض آن حدود یک سانتیمتر است. رنگ آن متنوع است و غالباً زیتونی سیاه یا قهوه‌ای و یا حنایی مایل به سیاه است.
طب سوزنی که به زبان چینی به آن ژن جیو (ZHEN JIU) گفته می‌شود مهم‌ترین شاخه طب سنتی چین ٰTCM( است است که با فروکردن سوزن‌های بسیار نازک به نقاط خاصی از بدن که گذرگاه‌های انرژی دانسته می‌شوند باعث تسکین درد و یا درمان مشکل خاصی از بیمار می‌شود. براساس تئوری طب سوزنی، این نقاط خاص بر روی مسیرهای خاصی از بدن با نام گذرگاهmeridianقرار دارند که انرژی حیات که در زبان چینی به آن «چی» (QI) گفته می‌شود در آنها جریان دارد.
پس از آن که طب سوزنی نیز به مانند سایر روش های طب سنتی در دنیا، از سیستم های پزشکی و بهداشتی چین حذف و با طب کلاسیک جدید جایگزین شده بود، در زمان مائو و به دلیل کمبود پزشک در چین، مجدداً بر سر زبان ها افتاد.طب سوزنی از اواخر قرن بیستم توسط پژوهشگران مورد پژوهش جدی علمی قرارگرفته‌است، هم از جهت نحوه اثر آن و پایه‌هایش و هم از جهت اثرهای بالینی‌اش. در گذشته‌های نه چندان دور توافقی میان پزشکان و درمانگران بر علمی بودن و موثر بودن اثرهای ناشی از درمان طب سوزنی حاصل نمی‌شد اما اکنون با آزمایش‌های بالینی گوناگون بر اثبات‌پذیری درمان و تسکین بیماری‌های مختلف دیگر اثر طب سوزنی چیزی فراتر از دارونما گشته‌است.مختلف.
سازمان بهداشت جهانی و موسسه ملی سلامت آمریکا نام بیش از سی بیماری را در زمره موارد حیطه درمان توسط طب سوزنی اعلام کرده‌اند
تاریخچه استفاده از طب سوزنی در کشور چین به دوران نوسنگی باز می‌گردد که در آن زمان از سنگ‌هایی نوک تیز به نام «بیان شی» استفاده می‌شد. سوزن‌های سنگی طب سوزنی مربوط به پنج هزار سال پیش توسط باستان‌شناسان در کشور چین کشف شده‌است. نخستین کتاب چینی که در آن در مورد طب سوزنی بحث شده‌است کتاب «طب داخلی کلاسیک امپراتور زرد» می‌باشد که در حدود ۲۳۰۰ سال پیش نوشته شده‌است. یان کتاب از انواع سوزن‌های فلزی، گذرگاه‌های انرژی در بدن و نقاط خاص بر روی آنها، انواع روش‌های فروکردن سوزن در بدن و انواع بیماری‌هایی که می‌توان با استفاده از طب سوزنی آنها را درمان نمود بحث نموده‌است.
تئوری طب سنتی چین
طب سنتی چین شاخه‌ای کل‌نگر از پزشکی با قدمتی پنج هزارساله است که حتی پس از مدتی چنین طولانی، همچنان در حال حاضر نیز در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا به عنوان مکملی برای پزشکی غربی، کاربرد فراوانی برای ارتقاء سلامت و درمان بیماران دارد. کتاب " طب داخلی امپراتور زرد" مهمترین مرجع باقی‌مانده از ۲۵۰۰ سال پیش است که حاوی مبانی اصلی طب سوزنی است.
به باور طب سوزنی ریشه هر بیماری را می‌توان در اختلال بوجود آمده در الگوی انرژی حیاتی الکترومغناطیسی بدن جستجو کرد و بنابراین هر بیماری را می‌توان با اصلاح این الگو درمان نمود. این بدین معنی است که اگر بدن ما در هماهنگی با انرژیهای درونی خود باشد بطور طبیعی سالم خواهیم بود. در چنین شرایطی یاخته‌ها و دستگاه ایمنی بدنمان در حداکثر توانایی و ظرفیت برای مقاومت در برابر عوامل بیماری‌زا می‌باشد. هر بیماری نخست خود را به صورت یک اختلال در تعادل انرژی حیاتی در مسیرهای انرژی زیستی و همینطور اندام‌های حیاتی بدن نشان می‌دهد. چنانچه بیماری در این مرحله اولیه درمان نشود تبدیل به یک بیماری علامت دار یا اختلال عملکرد مزمن می‌شود.
تئوری یین و یانگ پایه‌ای ترین مفهوم در طب سوزنی می‌باشد. دراین طب باور براین است که جهان هستی از تعامل و ترکیب این دو نیروی متضاد به حیات خود ادامه می‌دهد. هر اندام بدن نیز در درون خود دارای بعد یین و یانگ می‌باشد. مجموعه یین و یانگ بدن در حالت بهینه و سلامت در تعادل است اما بیماری هنگامی عارض می‌شود که تعادل میان یین و یانگ بیش از حد نوسانهای معموال در شبانه روز برهم بخورد. در صورت افزایش یانگ (و کاهش یین) بیماری با طبیعت گرم و در صورت افزایش یین (و کاهش یانگ) بیماری با طبیعت سرد ظاهر می‌شود.
درمان بیماری در طب چینی، شامل جایگزین نمودن یین یا یانگ کاهش یافته یا آرام نمودن یانگ یا یین اضافی است. به این ترتیب پزشک می‌تواند به شعور ذاتی بدن بیمار کمک کند تا تعادل ازدست‌رفته خود را دوباره بدست آورد. به این منظور، پزشک از طریق معاینه زبان و نبض و توجه به شرح حال بیمار تلاش می‌کند ریشه اصلی بیماری و نیز طبیعت بیماری را تشخیص دهد تا بتواند با بکارگیری روشهای مختلف نظیر طب سوزنی، گیاه‌درمانی، اصلاح شیوه زندگی (رژیم غذایی، فعالیت بدنی،..) با فناوری‌های امروزی، به بهبود بیماری کمک کند. هنگامی که تعادل انرژی‌های درونی و نیروهای یین و یانگ در بدن مستقر می‌شود، تعادل به بدن باز می‌گردد.
طب سوزنی مهمترین بخش طب سنتی چین به حساب می‌آید و اصل اساسی در آن، درمان بیمار به عنوان یک کلیت ترکیب یافته از ابعاد سه‌گانه جسم، ذهن و روح از طریق توجه به ریشه‌های اصلی بیماری و نه صرف سرکوب علائم مربوط به بیماری است.
در این شیوه درمانی پزشک با وارد نمودن سوزنهای استریل ظریف و یکبار مصرف از جنس استیل در سطح بدن (بسته به موضع از زیر پوست تا بافت چربی و حداکثر تا عضله)، با به حرکت درآوردن جریان الکترومغناطیسی (Qi) موردنیاز برای کارکردن صحیح سلولها و بافتهای بدن، از یکسو انباشتگی و انسداد چی را برطرف می‌کند و از سوی دیگر کمبود انرژی حیاتی را در اندام‌ها و مسیرهای مربوط به آنها در سراسر بدن، درمان می‌کند.
سوزن‌های مورد استفاده در این طب بسیار ظریف است و به همین دلیل معمولاً باعث احساس درد نمی‌شود. البته گاهی در منطقی از سطح بدن که انباشتگی چی وجود داشته باشد ممکن است احساس درد ملایم یا سوزش در محل واردکردن سوزن احساس شود که ظرف چندثانیه به احساس خوشایندی از گرما، جریان، آرامش و رهایی تبدیل شود.
طب سوزنی دانش دقیق و حساب شده‌ای برای تاثیرگذاری بر تولید، فرایند، ذخیره سازی، توزیع و عملکرد انرژی حیاتی در ارگانیسم انسانی است. طب سوزنی کمک می‌کند تا تعادل چی در بدن به وضعیت مطلوب بازگردد و از راه استقرار در وضعیت پایدار چنین تعادلی، فرد می‌تواند تجربه هماهنگی با کل هستی که همان تعریف اصلی سلامت می‌باشد را تجربه کند.
اثر بخشی طب سوزنی
انجمن طب سوزنی بریتانیا پس از بررسی پیامدهای درمان سی و چهار هزار بیمار توسر ۵۷۴ درمانگر طب سوزنی، با ارائه مقاله‌ای در مجله معتبر «ژورنال بریتانیایی پزشکی» British Medical Journal در ماه سپتامبر ۲۰۰۱ چنین اعلام نمود که طب سوزنی در صورتی که توسط پزشکان آموزش دیده در دوره‌های استاندارد انجام شود، بسیار ایمن و فاقد هرگونه عارضه جدی است.بیشتر بیماران، طب سوزنی را با تزریقات مقایسه می کنند، و به همین دلیل با ترس و نگرانی زیادی مواجه می شوند. ولی لازم به ذکر است که سوزن ها، بسیار باریک و صیقلی طراحی شده اند تا بیمار دردی حس نکند، و اگر دردی ایجاد شود معمولاً در حد یک پشه گزیدگی می باشد. امروزه طب سوزنی به عنوان مهمترین رویکرد در طب چین، پرطرفدارترین شیوه طب سنتی بین پزشکان در سراسر جهان است. طی پنجاه سال گذشته، تعداد بیشماری از پزشکان از کشورهای گوناگون پس از طی دوره پزشکی عمومی یا دوره تخصصی پزشکی کلاسیک با تحصیل در دانشگاه‌ها و دانشکده‌های بین‌المللی طب سوزنی چین نظیر آکادمی طب سوزنی پکن (CBIATC) و شانگهای، این طب را فراگرفته و در کشورهای خود مشغول به طبابت با این شیوه می‌باشند.
برای درد حاد کمر، طب سوزنی اثر مثبتی نداشته است ولی در دردهای مزمن کمر اثر بخشی مثبتی مشاهده شده است. این اثر مثبت تفاوتی با اثر درمانهای معمول پزشکی امروزی یا سنتی نبوده‌است
اثر طب سوزنی در همراهی با روش باروری آزمایشگاهی (IVF) هم مثبت و هم منفی بوده‌است.
در مورد اثر طب سوزنی بر تهوع و استفراغ بعد عمل پژوهش‌ها نشان داد که طب سوزنی اثر مثبتی داشته اما اثرش کمتر یا مساوی با اثرات داروهای رایج بوده است. اثر طب سوزنی بر تهوع ناشی از بارداری پنجاه درصد بیش از اثر درمان توسط دارونما بوده است.
اثر طب سوزنی بر درد گردن در مطالعاتی بیشتر از اثر درمان توسر دارونما بوده‌است.
اثر درمانی طب سوزنی بر درد مزمن شانه مثبت بوده است.
در مورد اثر بر دردهای آرتروز نتایج پژوهش‌ها نقض‌کننده هم هستند. هم نتایج مثبتو هم نتایج منفی از این تحقیقات به دست آمده‌است.
در پی یک بازبینی سیستمیک پژوهش‌ها مشخص شد که طب سوزنی اثری در درمان ماهیچه‌درد الیافی (فیبرومیالژی) ندارد.
در مورد این بیماری‌ها هم مطالعه گروه کوچران (Cochrane Collaboration) نتوانست شواهدی مبنی بر اثر مثبت یا منفی به نفع طب سوزنی بیابد که این به علت تحقیقات ضعیف، مبهم و بد کیفیت بوده و نیاز به مطالعات بهتر احساس می‌شود: آسم فلج بل,وابستگی به کوکائین،افسردگی بالینی,دیس منوره (با استفاده از تحریک الکتریکی پوست), صرع,گلوکوم,بی‌خوابی,سندرم روده تحریک‌پذیر,تحریک زایمان بچه، آرتریت روماتوئید,درد شانه,روان گسیختگی,ترک سیگار,سکته حاد،توانبخشی پس از سکته,آرنج تنیس‌بازان,و فراموشی عروقی.
در صورتیکه فرد دچار اختلال خونریزی دهنده باشد و یا از داروهای رقیق کننده خون استفاده کند، استفاده از طب سوزنی برای وی خطرناک می باشد. همچنین استفاده از سوزن‌هایی که بخوبی ضدعفونی و استریل نشده‌اند، خطر آلوده شدن فرد را بدنبال دارند.