kk en en ru ru ru bg ru ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk en en ru en ru ru ru ru ru bg ru kk kk kk kk kk ru
Заңның пайда болуы туралы мәлімет
Бесплатные рефераты, слайды и презентации
Мемлекет және құқық теориясы – бұл негізгі общеюридическая ғылым қарайды және зерделейді ең жалпы принциптері мен заңдылықтары, туындау, даму және қызмет етуінің мемлекет және құқық.
Құқық және мемлекет қатарына жатады, тек ең маңызды және ең күрделі қоғамдық құбылыстар. Сұрақ тауардың шығу тегі туралы құқық даулы болып табылады, себебі этнографиялық және тарихи ғылымдар береді барлық жаңа білім заңдылықтары, оның пайда болу құқығын анықтай отырып, пайда болуының себептері құқықтың зерттей келе, олардың дамуы. Мемлекет және құқық теориясы сүйенеді нақты деректер, тарихи деректер, археология, психологиялық және әлеуметтік болмысы.
Пайда мемлекет және құқық жүреді, іс жүзінде бір мезгілде, салдарынан бір себептермен, бұл ретте мемлекет типі мен түрі-құқық-тұс соответствуя белгілі бір қоғамдық-экономикалық формация.
Сонымен қатар, әр түрлі халықтар мен түрлі дәуір правообразование алған болса, өз ерекшеліктері бар, алайда, бар және жалпы заңдылықтары. Экономикалық және әлеуметтік өмірі кез келген қоғамның талап етеді белгілі бір упорядоченности қызметіне қатысатын адамдардың өндіру, бөлу және тұтыну материалдық игіліктер. Ол қол жеткізіледі көмегімен әлеуметтік нормалар. Алғашқы қауымдық қоғамда бұл салт, слитые діни және адамгершілік талаптарға сай. Қоғамның әлеуметтік жіктелуі, пайда болуы, оған әр түрлі әлеуметтік топтары мен топтардың әр түрлі, көбінесе несовпадающими, мүдделері, соқты рулық әдет емес орындауы рөлі әмбебап реттеуші. Сапалы жаңа әлеуметтік-экономикалық шарттар талап еткен жаңа жалпыға міндетті нормалар белгіленген немесе санкцияланған және қорғалатын мемлекет. Құқықтың пайда болуы және мемлекеттің, алғанын тұтас дәуірдің испытывало әр түрлі сыртқы әсер. Сондықтан общетеоретическое схемалық баяндау емес, көрсетеді барлық ерекшеліктерін шығу құқығы әр түрлі халықтар.
Зерттеу процесінің шығу құқығы бар ғана емес, таза танымдық, академиялық және саяси-практикалық сипатқа ие. Ол мүмкіндік береді терең түсіну әлеуметтік табиғатын құқық, оның ерекшеліктері мен белгілері, мүмкіндік береді талдау себептері мен шарттары оның пайда болуы және дамыту. Мүмкіндік береді анық анықтау барлық өзіне тән функциялары — оның қызметінің негізгі бағыттары, дәлірек айтқанда, оны орнату орны мен рөлін, қоғам өмірі мен саяси жүйесі.
Арасында теоретиктер құқықтанушы ешқашан бұрын және қазіргі уақытта жоқ ғана емес, бірлік, бірақ тіпті көзқарастарының ортақтығы қатысты процесін шығу тегі.
Әлемде әрқашан өз күшінде және көптеген әр түрлі теориялар түсіндіретін процесс пайда болуы және қалыптасуы. Бұл әбден табиғи және түсінікті, өйткені олардың әрқайсысы көрсетеді немесе әр түрлі көзқарастар мен пайымдаулар әр түрлі топтарының, жіктерінің, ұлттар және басқа да әлеуметтік қауымдастықтар, бұл процесс, немесе көзқарастар мен пікірлер, белгілі бір әлеуметтік қоғамдастықтың түрлі аспектілері осы процестің пайда болуы мен қалыптасуы.
Міндет осы курстық жұмыстың анықтау үшін нақты және объективті себептері туындаған құқық, оның ерекшеліктері мен заңдылықтары.
Айта кету керек, қазіргі заң ғылымында қалыптасты негізінен үш тәсіл түсіну құқықтары: а) нормативтік; б) социологиялық және в) философиялық (оны кейде деп атайды, адамгершілік).
Нормативтік тәсіл трактует құқық жиынтығы ретінде мемлекетпен қорғалатын нормалар. Осылайша, негізгі акцент нормативности құқық, оның формальды айқындылық қамтамасыз етілу және мемлекеттік мәжбүрлеу. Оң осындай тәсіл болып табылады, ол бағыттайды сақталуын заңдардың береді нақты критерийлері, кім қолданады құқық, олар сақтауға тиіс заңдар, қолданыстағы қазіргі уақытта. Теріс сол сәтте нормативтік жақындаған мынада: мемлекет жарияланады көзі болып табылады құқықтық нормаларды және, демек, ол жасайды, және құқығы болып табылады. Осыдан — елемеу, ұстау құқығы, еркіндік, тұлғаның сәйкестігін құқықтық нормаларды қажеттіліктерін қоғамдық дамыту. Нормативтік тәсіл негізделген теория позитивті құқық, ол отождествляет құқық және заң, және деп санайды өз құқықтары адам алады емес абстрактной табиғаттың күшіне бекіту осы заңда.
Социологиялық тәсіл трактует құқығы, реттелетін атындағы қоғамдық қатынастар. Жақтастары бұл тәсіл деп санайды құқығын іздеу керек емес нормаларда, ал ең. Бұл ретте олар ажыратады құқық және заң, бірақ пайымдауынша, бұл құқық нормасы алынған тыс онымен реттелетін қоғамдық қатынастар жоғалтады, өзінің реттеушілік қасиеттері. Басқаша айтқанда, бұл тәсілде құқық қаралады емес, жүйе ретінде абстрактілі нормалар жүйесі ретінде, нақты құқықтық қатынастар, нормалар, іс жүзінде қолданылатын іс жүзінде.
Философиялық көзқарас байланыстырады құқық шарасы бостандық пен әділдік. Бұл позиция негізделеді табиғи-құқықтық теория, ол ажыратады құқық және заң. Бұл ретте құқығы ретінде түсіндіріледі жоғары идея ұсыну туралы әділдік пен еркіндік — извечные идеалдар адамзат. Егер нормативтік белгілеу мемлекет келмейді идеялар еркіндік пен әділдік болса, онда олар емес, құқығы бар. Осыдан ажыратады құқықтық және құқықтық емес заңдар.
Бұл тәсіл бағыт-бағдар береді заң шығарушылар үшін, ол құру кезінде жаңа нормалар негізделуге тиіс мұндай жоғары идеясына туралы әділдік пен еркіндік. Алайда правоприменителей міндетті заң нормалары, ал құқық.
Үш тәсілдің барлығы бар болуы да, — де атап өткендей, сол немесе өзге ерекшелігі құқықтары мен нысанын, оны білдірген. Құқығы болуы мүмкін түрінде нормаларының (нормативтік әдіс), және қоғамдық қарым-қатынастар тудыратын құқықтық нормалар мен бастан кешіріп, өз кезегінде, әсер етуі, және, ақырында, нысан идеялар, құқықтық санасын, түсініктерін құқығы туралы.
Әдетте, құқығы ретінде қабылданады ережелер жиынтығы мінез-мемлекет белгілеген және қамтамасыз етілген, олар орындалмаған жағдайда, мәжбүрлеу күшімен. Жалпы алғанда, бұл құқығын анықтау дұрыс. Мұндай жолмен бөлінеді мынадай белгілері:
1) мемлекеттік Егеменділік, яғни, ол мінез-құлық ережелерін айқын құқықтары мен міндеттерін айқындайды. Құқық нормаларында бекітіледі эталон, масштаб, моделі мінез-құлық мүмкін және тиісті тұрғысынан мемлекет.
2) Концепциялар, т. е. құқық нормаларын үшін міндетті, қоғамның барлық мүшелерінің және оларды бұзған жағдайда мемлекет қолдануға мәжбүрлеу.
3) Формальды анықталғандық. Бұл дегеніміз, құқық нормалары әрқашан бар жазбаша түрде және міндетті түрде облекаются қатаң белгіленген нысаны — заңдар, жарлықтар, қаулылар. Бұл актілер бойынша қабылданады белгілі бір белгіленген процедурасы, айыппұл тану актісін жарамсыз, заңды күші жоқ.
4) Неперсонифицированность, т. е. отсутствие нақты адресаттың. Құқық нормалары жіберіледі қоғамның барлық мүшелеріне емес, жекелеген азаматтарға немесе ұйымдарға.
Негізге ала отырып, жоғарыда көрсетілген белгілері құқығын анықтауға болады құқық жүйесі ретінде белгіленген немесе санкцияланған мемлекет кепілдік берген жалпыға міндетті, формальды анықталған нормативтік ұйғарымдарының қоғамдық қатынастарды реттейтін және қамтамасыз етілген орындауға мәжбүрлеу мемлекет тарапынан.
Бөледі екі басты функциясы — құқық регулятивную және охранительную.
Реттеуші функция бағытталған реттеу, ретке келтіру, қоғамдық қатынастарды белгілеу қағидаларын және мінез-құлық адамдар. Бұл функция сүйенеді қабілеті құқығын енгізуді белгілеуі, орнатуға, сол немесе басқа опциялар мінез-құлық. Қр реттеуші функциялары көрінеді басты мақсаты құқық — қоғамдық қатынастарды реттеуге,.
Қорғаушылық функция қорғауға бағытталған, қорғау үшін ең маңызды қоғам өмірінің қатынастар. Бұл ретте хабарлайды оларды қол сұғылмайтын, ал жағымсыз, чуждые қоғамға қарым-қатынас ұмтылады вытеснить, таратылсын. Бұл функция міндеті талаптарының орындалуын қамтамасыз ету заңдар, режимі белгіленсін заңдылық, қоғамда.
Басқа аталған құқығы орындайды, сондай-ақ, тәрбиелік, идеологиялық және ақпараттық функциялары.
Тәрбие функциясы болып табылады әсері құқық санасына, жігеріне адамдарды тәрбиелей отырып, оларға құрметпен қарау құқығы.
Идеологиялық функция тұрады енгізуге қоғам өміріне гуманизм идеяларын басымдығы, адамның құқықтары мен бостандықтарын, идеялар байлығы.
Ақпараттық функция хабардар адамдарға қойылатын талаптар туралы, олар қойылады мемлекет мінез-құлқына, тұлғаның хабарлауға сол объектілерінде, олар мемлекет тарапынан қорғалады, қандай қылықтары мен іс-әрекеттері деп танылады қоғамдық пайдалы немесе, керісінше, қарама-қайшы мүдделеріне қоғам.
2. ШЫҒУ ТЕГІ ҚҰҚЫҚТАРЫ
Кез-келген тарихи қоғамда қолдау үшін онда талап етіледі реттеу арқылы әлеуметтік нормалар деп аталатын әлеуметтік реттеу. Реттеу — бұл жолдауға мінез-құлық адамдар, олардың топтары және бүкіл қоғамның, енгізуге, олардың қызметін белгілі бір шектеулер. Екі түрін ажыратады әлеуметтік реттеу — жеке (ретке келтіру, мінез-құлық, нақты адамдар, нақты) және нормативтік (ретке келтіру, мінез-құлық адамдардың көмегімен жалпы қағидаларының — үлгілерді, модельдерді, тарайтын барлық, барлық осындай жағдайлары). Пайда болуы нормативтік әлеуметтік реттеу жүйесін сапалы түрткі құрылуына (пайда болуына және дамыту).
Алғашқы қауымдық қоғамдағы нормативтік әлеуметтік реттеушісі болды нормалары-әдет-ғұрып — мінез-құлық ережелері кірген әдеті нәтижесінде көп рет қайталануына ұзақ уақыт бойы. Әдет-ғұрыптық құқық — нормалар жүйесі, тірелген әдет-ғұрып.
Нормалар әдет болды негізделген жаратылыстану-табиғи қажеттілігі және олардың мәні барлық тараптар үшін өмір сүру, қауым, ру, тайпа, регламенттеу үшін шаруашылық өмірі мен тұрмысы, отбасылық және өзге де қарым-қатынас мүшелерінің тектері, алғашқы қауымдық мораль, діни салт-жоралар қызметі. Олардың мақсаты-ұстау және сақтау кровнородственной. Бұл «мононормы», т. е. нерасчлененные, бірыңғай нормалар.
Олардың переплетались, анық емес проступая, әр түрлі элементтері, мораль, дін, құқықтық бастады.
Мононормы бермеді артықшылықтарын бір-бір мүшесі, осы тектес басқа, закрепляли «алғашқы қауым» теңдік, қатаң регламентируя олардың қызметі жағдайында қарсылық қатал табиғат күштеріне, қажет болған обороняться от дұшпандық тайпаларының. «Мононормах мүшелерінің құқықтары руының атынан өзімен жағын міндеттерін, ажыратылмайды, өйткені ертедегі индивид болмаған бөлінген саналы жеке мүдде ерекшеленетін мүдде жоқ. Тек разложением алғашқы қауымдық құрылыстың пайда болуымен әлеуметтік біртекті емес барлық дербес маңызға ие болады. Пайда болуы мононорм болды куәлікпен шығу адам жануарлар патшалығының » адамзат қоғамдастығы, движущееся прогресс жолында.
Жағдайында қоғамдық, меншік және ұжымдық өндірістің бірлесіп шешу, ортақ істер, неотделенности индивидтің ұжымының атынан ретінде автономды жеке тұлғаның, әдет-ғұрып емес, қабылдамаған адамдар секілді қарама-қайшы олардың жеке мүдделеріне. Бұл неписаные мінез-құлық ережелері сақталуы ерікті түрде, олардың орындалуын қамтамасыз етілді, негізінен, қоғамдық пікір күшімен, беделді ақсақалдар, бастықтардың, ересек мүшелерінің түрі. Қажет болған жағдайда бұзушыларға нормалар-дәстүрін қолданылған мәжбүрлеу, исходившее тегі немесе тайпаның жалпы (өлім жазасы, изгнание из рудың және тайпаның және т. б.).
Алғашқы қауымдық қоғамда сауалнамасында мұндай қорғау құралы әдет-ғұрып, «табу» — міндетті және непререкаемый тыйым салу (мысалы, тыйым астында тягчайших жазаларды кровнородственных неке). Сонымен тыйымдар (табу), туындаған мұндай реттеу тәсілдері, беруді және позитивті міндеттеу (тек зачаточной нысан). Дозволения орын алған жағдайларда анықтау жануарлар мен уақытын аң аулау, өсімдіктер мен жануарлардың түрлерін және мерзімдерін жинау жемістер, пайдалану сол немесе өзге аумағы, су көздері және т. б. Позитивті міндеттеу жүргізілсін ұйымдастыру мақсатында қажетті мінез-құлық процестерінде тамақ дайындау, құрылыс тұрғын үй, от жағуға, дайындау құралдары т. б.
Нормативтік қорыту (тыйымдар, дозволения, оң обязывания) болған әдеттегі тәсілдермен реттеу первобытнообщинной өмір — тарихи қалыптастыру.
Құрғақ жүгері ұрығы құқық — обособлении сотының ұйымдастырылған саяси билік, сот қоғамдық. Ретінде тек саяси билік болды табуы, өз мәні, сделалось әбден табиғи жүгіну, оған арқылы өз мүдделерін қорғау үшін. Жаңа күшіне жүгінді қорғау үшін ғана үміттенді қоғамдық сотқа немесе, өйткені емес деп санаған жеткілікті оның шешімі, немесе, өйткені қорыққан қолайсыз. Үшін князьлер, патшалардың араласу сотқа саны тұрғысынан қызығушылық алымдар көрсетілген көмек.
Құқығы туындаған ретінде классовое құбылыс, ол выражало еркін экономикалық жағынан үстем таптың. Негізгі себептері құқығы пайда болатын экономикалық, саяси, әлеуметтік, рухани, т. к. пайда болуына байланысты жеке меншік болған мүліктік жіктелу қоғамның сыныптар, араларында жүргізілді ожесточенная тап күресі. Кейбір ғалымдар жетістіктерінде тоқтамайды және ұсыныс тұжырымдау нақты пайда болуының себептері:
1. Қажеттілігі бірыңғай тәртібін белгілеу.
2. Оның қажеттілігі қолдау.
3. Ресімдеу тауар-ақша қатынастары.
4. Жұмсарту арасында қайшылықтар әр түрлі қабаттары.
Адам рухани дамыды және дәстүрін ауысып, нормалар, діни догмам, кетпейтін индивидуумом, укреплялись неке-отбасылық қарым-қатынастар. Негізгі белгілері құқықтары болады:
1. Білдіреді еркін экономикалық жағынан үстем таптың.
2. Құқық құралы болып табылады күштеп таңу осы еркінің бүкіл халыққа.
3. Құқығын қамтамасыз етуге бағытталған классового үстемдік және мәжбүрлеу күшімен қолдау. Мемлекет мүмкін емес.
4. Ұйымдастыру, мемлекеттік аппаратты ресімделуі тиіс құқығы.
5. Мен мемлекет арасындағы адамдар, өмір сүріп жатқан мемлекетте бар белгілі бір қарым-қатынас, олар сол табуы және реттелетін құқық.
Мемлекет қатысты құқық бірқатар орындайды функциялары сияқты құқықшығармашылық, құқық қорғау, управленческо-атқарушы.
Құқық ұйымдастырады саяси билік мемлекетте құралы ретінде саясатты нақты мемлекет, ол сондай-ақ білдіру болып табылады ерік-жігер мен мүдделерін қоғамның алады, өзінің сыртқы білдіру және бекітіледі түрінде нормативтік актілердің, шарттардың, құқықтық әдет.
Құқық аппараты қамтамасыз етеді мәжбүрлеу және басқару, ал бұл бірі болып табылады негізгі қағидаттарын сипаттайтын мемлекет болуымен жария билік. Құқық және мемлекет туындайды қажеттілігі үшін басқару мемлекетте. «Егер «түрі», — деп атап өтті К. Маркс, — тіршілік еткен ішінде белгілі уақыт ол упрочивается ретінде әдет-ғұрып және салт-дәстүр және, ақырында, санкционируются ретінде оң заң» [11, 326].
Процестер туындаған мемлекет және құқық қатар жүреді. Сонымен қатар, әр түрлі халықтар мен түрлі дәуір правообразование алған болса, өз ерекшеліктері бар, алайда, бар және жалпы заңдылықтары.
3. НЕҒҰРЛЫМ ЖАЛПЫ ЗАҢДЫЛЫҚТАРЫН ҚАЛЫПТАСТЫРУ ЖӘНЕ ҚҰҚЫҚ
Құқықтың пайда болуы және мемлекеттің, алғанын тұтас дәуірдің испытывало әр түрлі сыртқы әсер. Сондықтан общетеоретическое схемалық баяндау емес, көрсетеді барлық ерекшеліктерін шығу құқығы әр түрлі халықтар.
Көздерінің бірі болған әдет-ғұрып, қалыптасқан қалыптастыру кезеңінде ежелгі өркениеттер мен освящаемые дін және қорғалатын мемлекет (әдеттегі құқық немесе құқықтық әдет-ғұрып). Олардың арасында көп мән иемденген әдет бекітетін теңсіздік мүшелерінің ауылдық қауымдар, артықшылықтар жоғары жіктері мен міндеттері төмен. Одан әрі көптеген нормалары әдет-ғұрып құқығының негізін құрады бірінші писанных заңдар (Заңдар XII кестелер, «белгілі қоғам және шындық»).
Үлкен рөлі қалыптастыру құқығы ойнады сот органдары. Олар содействовали бұзылуына жүйесін әдет-рулық құрылыстың, закрепляя өз шешімдерінде нормалар сай келетін жаңа тәртіптер. Бірте-бірте пайда болады прецедентное құқық, т. е. сот шешімі нақты іс бойынша айналады жалпы нормасын (сот прецеденті).
Дамуымен жазуының пайда болып, алғашқы писанные заңдар. Мемлекеттің қалыптасуы мен қызмет көрсетулерге барлық берік бекіту, құқықтық нормалардың, оларға мәртебе беру және оларға жоғары дәрежелі формальды айқындылығы. Туындайтын құқық опиралось арналған мәжбүрлеп күші, мемлекеттің басқаша еді оған вытеснить рулық әдет-ғұрыптар.
Қалыптасатын құқығы салудағы двоякую мақсаты: бір жағынан, бекіту классового (кастового, тектік-топтық және рулық) үстемдік және, екінші жағынан, орнату және қолдау үшін бірыңғай, бүкіл ел халқының қоғамдық қарым-қатынастарда, онсыз мүмкін емес қалыпты өмір кез келген қоғам.
Белгілеуге бірыңғай құқықтық тәртіптің кейбір халықтардың ықпал победоносные междоусобные немесе мемлекетаралық соғыс.
Мемлекеттік бірлестігі тайпаларының бірыңғай халықтар ықпал етті және құқықтық қорғау, олардың сыртқы саяси мүдделерін. Вырабатывались қатысты нормалар мемлекетаралық одақтардың, оның кеден ережелерін және т. б. қалыптастыру Басталады зачатков халықаралық құқық.
Ғалымдар құқықтанушылар сияқты: Алексеев с. С. [1, 46-50], Пиголкин А. С. [12? 82-86], Әңгіме Өрбіткен Еді Г. Н. [10, 14-17] бөледі екі құқықтың пайда болу жолдары: шығыс және батыс.
Біріншіге, мемлекет басым болып табылатын мемлекеттік меншік өндіріс құралдары, құқықтық нормалар жазылып, жинақтарында (Құран мұсылман елдерінде, заңдар Manu Үндістан); екінші — елдің басым болып табылатын жеке меншік, қамтамасыз ететін тең құқығы меншік иелері.
Бірінші жолы болды қажеттілігіне байланысты вести ауқымды суландыру жұмыстары, төмен орудийной кеңінен дамуымен. Бастапқыда туындаған лауазымы басқарушы резервтік азық-түлік қорлары, басқарушы өнімдерін тарата, бірақ уақыт өте келе олар обособились ерекше топқа басқарушылардың. Әлеуметтік саралау шығыс қоғамда қызу жүрді негізінде саяси теңсіздік (функционалдық жүйесі) — ережелер жүйесінде жеке адамның билік. Экономика негізделген мемлекеттік және қоғамдық меншік, жеке меншік аса маңызды емес маңызды рөлі. Бұл тән сол елдердің господствующее положение орналастырылып, мемлекеттік меншік. Негізгі көзі (тәсілі белгілеу құқықтық нормалар) — жинақтар адамгершілік-діни ережелерін. Нормалары киеді казуальный сипаты мен толықтырылады қажет болған жағдайда, басқа да әдет-ғұрыптары немесе установлениями монархтың.
4.1 ДІН МЕН ҚҰҚЫҚТЫҢ ПАЙДА БОЛУЫ
Көне заманда ең қалыптасқан идеологиялық күшке өнер көрсеткен дін. Ерекше рөлі ол ойнады туындауына құқық халықтарында, производящем шаруашылығында басым мал шаруашылығы және егіншілік. Осылайша, табиғи егіншілер үшін, әсіресе климаты ыстық елдерде климат, дін, Күн (Месопотамия, Алдыңғы Азия, Үндістан, Ежелгі Египет, Месоамерика, Тау-кен Перу). Пайда болуы табыну жоғары құдай өрлеуіне себін тигізді асыл тұқымды салт үстінен әдет жекелеген рулар мен вело-қосымша нығайтуға сенім бірыңғай халқының тәртібі, бұл астам жоғарғы божеством. Абыздар, тасымалдаушылар жаңа діннің әзірледі ұсыну туралы жыл мезгілдері, воплотившиеся ежелгі агрокалендарях белгілейтін барлық циклі жүргізу ауыл шаруашылығы және ирригациялық жұмыстарды, сопровождавшихся діни дүниетанымға құлшылық ету деген сөз. Бұл тәртібін қамтамасыз етілді билік алғашқы қала-мемлекеттердің находившейся қолында патшалар, әскери ұшы және бюрократия.
Ежелгі Греция, Ежелгі Рим және славян халықтарының, кельтов, германцев, » поливное егіншілік болды дамымаған, ал егіс жұмыстарына қалған, іспен ауылдық қауымдар, күнтізбелер, табиғат пен тағзым Күнге емес, соншалықты анық «огосударствления».
Көне заманда көзін проистекает оң құқық, көрген, ең алдымен, еркіне құдайлар мен олардың «помазанников» — билеушілерінің мемлекеттер (Үндістан, Қытай, Египет және т. б.). Әсері дін, басым кӛзқарас, мазмұны, заңдардың және құқық орта ғасыр әкелді дерлік тысячелетнему үстемдігіне теологиялық көзқарастар, утверждавших сыйы шығу тегі құқықтары мен заңдар. Ең дәйекті, оларды білдіру болып табылады ілім ортағасырлық теолог Фома Аквинского. Бірақ, қазіргі уақытта діни түсіну мәнін құқық туындылары » Құдай-әлі күнге дейін бағыттарының бірі-оның теориялық түсіну (Ж. Маритен).
Патриархалды теориясы шығу құқығынан бастау алады сонау Ежелгі Грекия. Оның негізін салушы болып саналады Аристотель. Арасында елеулі қолдаушылары бұл теория бөлінеді жалғызды Филмер (XVII ғ.) және орыс зерттеуші государствовед Михайлов (XIX в.).
Құқық, Аристотель бойынша, болып табылады ғана емес, өніммен табиғи даму, бірақ жоғары нысаны адами қарым-қатынас. Ол қамтиды білдіреді барлық басқа да нысандары қарым-қатынас (отбасы, халықтың). Онда соңғы жете өзінің түпкі мақсаты — «игілікті» өмір — және аяқтау. Сол табады аяқтау және саяси адам табиғаты.
Құқықтық билік пікірінше, жақтастарының патриархалдық отбасыдан теория, ештеңе де өзгеше жалғасы ретінде отцовской билік. Патриархалды теориясы служила орта ғасырдағы негізделген абсолюттік («отеческой») билік монархтың.
Ортасынан бастап XVII ғасырдың теологиялық бағыт шығу құқығын бастайды беруге біріншілігі гуманистическим және зайырлы теориялары.
Шарттық теориясы (теория шарттық шығу құқығы) шығу тегін түсіндіреді құқық қоғамдық шартта — нәтижесі ақылға ерік халқының, оның негізінде болды ерікті бірлестігі адамдар үшін ең үздік бостандығын қамтамасыз ету және өзара мүдделерін. Жекелеген ережелері осы теория дамыды V — IV ғасырларда б. э. дейінгі
Жағдайы адамдардың өмірі мен сипаты адами өзара қарым-қатынастың табиғи күйінде ұсынылса, жоқ болуға лайық. Гоббс көрдім табиғи жай-күйін патшалығында жеке бас бостандығынан, жетекші «соғыс барлық қарсы барлық»; Руссо былай деп жазды, бұл бейбіт идиллистическое алғашқы қауым патшалығы; бас бостандығынан Локк былай деп жазған: «табиғи жай-күйі, оның ішінде шектеусіз еркіндігі.
Табиғи құқық жақтастары деп санайды мемлекет нәтижесі заңды акт — қоғамдық келісім, қолының ісі еді, ақылға ерік халқының адами мекеме немесе тіпті өнертабысы.
Классикалық негіздемесі шарттық теориясы алды еңбектеріндегі Руссо.
Руссо пікірінше, жасау мүддесінде заңды түрде мемлекеттік құрылғылар және қалпына келтіру шынайы теңдік және бостандық қажет еркін қоғамдық келісім-шарт. Басты міндеті осы шарттың тұрады. соның үшін «формасын табу қауымдастық, ол қорғады және охраняла еді жалпы жиынтық күшімен жеке басын куәландыратын және мүлікті әрбір қатысушының және оның әрбір соединяясь барлық, повиновался еді, алайда, тек өзіне қалды еді, сол еркін қандай болды бұрын» [14, 211].
Жақтастары табиғи-құқықтық теория шығу құқығын негізге алады » деп халық ие табиғи, ажыратылмайтын құқығы ғана емес, сана-сезімі өз құқықтары негізінде Қоғамдық шарт емес, оны қорғайды.
Жақтастары шарттық теориясы екі түрін ажыратады. Бірі — табиғи, алдыңғы қоғамға және мемлекетке. Екінші — оң құқығы болып табылады қолының ісі еді. Табиғи құқығын қамтиды мұндай ажырамас адам құқығы, өмір сүру құқығы, еркін дамуы, қоғам істеріне және мемлекет. Оң, сол құқығына негізделеді талаптар табиғи құқық.
Түсінік табиғи құқық қамтиды ұсыну туралы прирожденных құқықтары адамның және азаматтың, жалпыға бірдей міндетті болып табылады әрбір мемлекет үшін.
Рим заңгерлер қатар азаматтық құқықпен және құқыққа халықтарының выделяли табиғи құқық (jus naturale) көрініс ретінде табиғат заңдары мен табиғи тәртібін заттар. Цицерон айтқандай: «мемлекет заңы, противоречащий табиғи құқығы ретінде қарастырыла алмайды» заң [16, 17]. Дегенмен, «заң властвуя адамдардың үстінен, мәжбүрлемейді, оның барлық нәрсеге, противно табиғат» [16, 18].
Теориясы зорлық-зомбылық қатарына жатады қатысты жаңа теориялар. Идейные истоки осы теория зародились тағы дәуірінде рабовладения. Оның өкілдері пайымдауынша, бұл құқық болуы мүмкін тек нәтижесінде зорлық-зомбылық пен жаулап алу. Ғылыми негіздеу теориясы зорлық-зомбылық алады, XIX-XX ғасырларда.
Ең тән сипаттар теориясы зорлық-зомбылық баяндалған жұмыстарға Е. Дюринга, Л. Гумпловича, К. Каутского және басқа да. Тұлға деп санаған негізі қоғамдық даму нысандары болып табылады саяси қарым-қатынас, экономикалық құбылыстар — бұл тергеу саяси актілер. Бастапқы фактор құқығы туындаған іздеу керек тікелей және саяси күші.
Каутский, сондай-ақ көреді көзі шығу құқығы, сыртқы зорлық-зомбылық, соғыс. Тайпа-жеңімпазы, оны бекіту, подчиняет өзіне побежденное тайпа береді, жерге осы тайпаның, содан кейін мәжбүрлемейді, оны жүйелі түрде жұмыс істеуге, платить дань немесе подати белгілей отырып, белгілі бір ережелер өмір сүру және, тиісінше, құқықтық аппараты.
Бұл ретте, зорлық-зомбылық емес қаралады сияқты әлдебір шектеулі, жергілікті, ғаламдық, сонымен қатар «табиғи» құбылыс, порождающее ғана емес, бірлік противостоящих бір-біріне «элементтер» — жеңімпаздар мен побежденных, басқарушы және басқарылатын, бірақ бар алыс әлеуметтік-экономикалық салдары.
Отвергать толық теориясын зорлық-зомбылық болмайды тек формальды түсінікті, бірақ негізінде тарихи тәжірибені растайды жеңіп алуға бір халықтарының басқа да болып табылады нақты факторы болып тіршілік мемлекеттілігінің тарихи ұзақ уақыт (мысалы, Алтын Орда). Кейінгі уақытта тікелей зорлық-зомбылық шешуші рөл атқарды білім американдық мемлекет: күрес оңтүстік пен солтүстік арасындағы рабовладельческим Оңтүстігімен нәтижесінде әкелді білім беру. Анық, бұл нақты фактілер, тарихи шындыққа тек ішінара ақиқаттығын растайды теориясы зорлық-зомбылық, бірақ елемеуге мүмкіндік береді, оның ғылыми ережелер.
Нәсілдік теориясы бастау тағы дәуірінде рабовладения, қашан мақсатында ақтау қолданыстағы сап дамыды идеялар табиғи бөлу халықтың күші бар прирожденных қасиеттерін екі жыныстың — рабовладельцев және құлдар. Ең дамыту және тарату, нәсілдік теориясы құқық алды XIX — XX ғ. бірінші жартысындағы Ол негізіне фашистік саясат және идеология.
Мазмұны нәсілдік теория құрады дамытылатын туралы тезистер дене және психологиялық неравноценности адами рас. Ережелер туралы шешуші әсері нәсілдік айырмашылықтардың тарихын, мәдениетін, мемлекеттік және қоғамдық құрылыс. Бөлу туралы адамдардың жоғары және төмен нәсіл. Оның алғашқы болып табылады авторларымен өркениет және келесіні господствовать қоғамдағы және мемлекеттегі орны. Екінші қабілетті емес бір ғана құруға, тіпті меңгеруге қалыптасқан өркениет. Олардың удел — соқыр және беспрекословное дініміз ата. Көмегімен мемлекет және құқық жоғары нәсіл тиіс господствовать үстінен низшими.
Негізін қалаушылардың бірі нәсілдік теория француз Ж. Гобино (1816-1882 жж.) хабарлама жасады арийцев «жоғары расой» бағытталған господствовать үстінен басқа расами. «Фашистік Германия талпыныс жазып дүниежүзі тарихын қайтадан қалай тарихын күрес арийской нәсілі басқа расами. Носительницей рухты жоғары арийской нәсіліне объявлялась Германия. — Төменгі расам жатты семиты, славяне және басқалар.
Маңызды құралы, барлық маңызды мемлекеттік-құқықтық және божественных проблемаларды объявлялась соғыс.
Тарихи нәсілдік теориясы изжила өзіне және толық қабылдамай, бірнеше онжылдықтар бұрын. Ол көп пайдаланылады ретінде ресми немесе тіпті полуофициальная идеология. Бірақ «ғылыми», академиялық доктринасы ол жүруге кейбір елдерде, қазіргі уақытта.
4.6 ТАРИХИ ҚҰҚЫҚ ТЕОРИЯСЫ
Соңында XVIII — начале ХІХ ғасырдың туындады тарихи құқық мектебі (К. Ф. Савиньи, МФ. Пухта). Оның жақтастары отрицали болуы табиғи құқық. Оң құқық, олардың пікірі бойынша, не болып жатқан произволом заң шығарушының, сондай-болып табылады заңды өніммен халық. Сәйкес тарихи мектеп бар әрқашан «ұлттық» әр заманның бар, әр түрлі мазмұны.
Добавить комментарий Отменить ответ
Your email address will not be published.
Логистика негіздері туралы реферат
Құқықтық реттеу түсінігі, негізгі белгілері
Қазақстандағы көрікті қорықтар туралы
© 2022 База рефератов и слайдов.