kk kk ru kk kk kk ru kk ru ro zh ru kk kk ru kk ru kk uk ky kk kk kk kk bg kk kk kk kk tt en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en ko en kk kk kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk ba kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk en ko en kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk uk en ko kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk en uk kk kk kk en ko en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk uk kk en kk kk kk uk kk kk en ko en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en ko en kk kk kk kk kk kk en kk kk ky kk kk kk en kk kk ru kk kk kk en kk kk kk kk kk ky en ko en kk kk kk kk ru kk kk kk en kk kk kk kk kk kk en kk uk kk kk kk kk kk uk en kk kk kk kk kk kk kk kk en ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk en uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en kk kk ky kk ru kk en kk kk kk ru kk
МЕНДІК ЖҮРЕК ӘЛІ ДЕ СӘБИ ЕКЕН...
Тұрған едім, сол кезде көрмедің бе?
Күн шуағын уыстап көкке ұшамын,
Қайта өрмелеп түсемін Жерге күнде.
Сәлем жолдап жатады бар қаладан.
Тойдан тойға қалықтап ақша бұлттар,
Мен мұндалап биік тау тұр шыңдары.
Таңды оятқан, кеудеде жанды оятқан
Байпаңдады тоқ бүйір Барыс тағы,
Арыстан боп атылды Ар ұстамы.
Жиһанкез күн жанымды тыншытпады
Атқан кезде бозамық бұралып таң,
Сұлу сәуір сүйріктей сыр ағытқан.
Бала күнгі жасаған қағаз кемем
Ағып өтті жанымнан бір арықтан.
Мендік жүрек әлі де сәби екен
Балаң шақтың бейнесін шырамытқан.
Тыныс жұтты, дүние күркіреді,
Жаңбыр құйды, тиылды, сіркіреді.
Әжептәуір жан едім, бұл қазақтың
Байқамай жүр неге осы жұрты мені?
Табалдырық  тұсынан аттай алмай,
Кейде қайран көңілім іркіледі.
Жанары шық жүректің жасы кепті,
Анам кіріп түсіме, сүртіп еді.
Аңқылдайды аңқасы кепкен әлем,
Жаңбыр да мен, Жаз да мен,
Күз өткенде жалғыз боп жабырқадым,
Қиын екен жабығып кеткен деген.
Соққан самал, тағы бір дамылдаңыз,
Біз, өйткені, уақыттың қабындамыз.
Сардар менен сарбаздың сабындамыз.
Өнер деген тақсырдың тағындамыз.
Табындырып жүреміз барша жұртты,
Табыныңыз, бірақ та бағынбаңыз.
Мен сіздерге тағы не мәлімдеймін,
Көп нәрсеге келеді әлім деймін.
Қазақ тілі не десе «Таным!» деймін,
Орман деген не десе, «Қалың!»деймін.
Нөсер менен боранда қас қақпаған
Таулар неге мұншама асқақтаған?
Қыран құстар биікте қалықтайды,
Қанаттарын кетеді тастап маған.
Жауырынын жартастың жарып өтіп,
Кірді менің Мезгілім тас қақпадан.
Қарсы алуға дайын боп ерке күнді,
Жаңбыр құйды, көк аспан төңкерілді.
Ана - тірлік бесікті тербетеді,
Ей, дүние, тыңда деп ертегімді.
Мамыр айы тағы да мамырлады,
Жұпар шашты, желпіді бөртегүлді.
Араладым жер - көкті.
Қалқып ұшқан ақ бұлттар,
Көктен жерге қайтқан ән.
Солай, солай дедім мен,
...Шайыр жайлы шам жаққан
Желге ілесіп кетті аңыз.
Жастық шағым өтті бар.
Қайда қалып қойды екен
Кімнен төмен едім мен,
Ақыл мынау, бой мынау.
Біртүрлі ғып қойдың - ау.
Қалған еді көп белгі.
Өмір - өзен сыңсып кеп,
Өткел жақтан өтті енді.
Ойлай бердім көк белді.
Өмір деген леп белгі.
Мен аршындап басар ем,
Бірақ тегіс жер керек.
Аспан - анам берді ерек.
Арман - тау деп аталған
Мені мұңды дейсің сен,
Сірә, менде мұң бар ма?
Қоймай жатыр сыр сұрап.
Әлсін - әлсін жылтырап,
Келді ме екен желдеткім,
Өзен - су боп сылдырап,
Биші қыз боп бұралып.
Ақ кемесі тұр анық.
Мекені оның суда деп
Шаршадым ба әлде мен
Бір қартайып, бір түлеп?
Сен де келіп бүркіп өт.
Жер бетінде қанша адам?
Қиғаш қас боп қиылды
Тәлім атты пән болды
Мынау жайлау жайлы ма,
Төсі неге көк теңбіл?
Барлығын да еппен біл.
Өмір неге өктем бұл?
Сылдыр - сылдыр етті де,
ӨЗЕГІНЕ СЫЙМАЙ ТҰРҒАН ЖЫР-СЕЗІМ, ТЕРЕЗЕМНЕН ТАМШЫ БОЛЫП ТАМАДЫ
Қалада жоқ, бақты ауылдан табасың
МЕНДІК ЖҮРЕК ӘЛІ ДЕ СӘБИ ЕКЕН...
МЕН - ҚЫЗЫМЫН АСПАННЫҢ
Біздің Telegram каналына жазылыңыз
алдымен сізді қызықтыратын барлық жаңалықтарды біліңіз
Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *
«Үркер» журналының Бас редакторы
© 2010-2020 Copyright. Kazgazeta.kz.