kk ru kk ru ru ba ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru bg kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk bg kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk mhr kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk krc kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en en ru es en ru kk ru ru ru ru it ru uk kk kk kk ru ru kk mk mk mk ba kk kk kk kk bg kk ru ru kk kk kk en en
Эндокринді анестезия туралы мәлімет қазақша | Slides.kz
Бұл атау анестезияның осы әдісінің мәнін бермейді, бірақ ол әңгіме барысында медиктер арасында кеңінен қолданылады. Егер дәл болса, дұрыс емес
(көп компонентті ) миорелаксациямен жалпы анестезия.
Анестезияның бұл түрі баяу дамыды
20 ғасырдың 50-ші жылдары анестезияның бұл түрі жетекші болды.
* * Парацельс (1493-1541) алғаш рет өгей түтікшеге өгей адамның түтікшесін енгізді және былғары терілердің көмегімен өкпені түзеді және адамды құтқарды.
* * Андре Велалий (1514-1564) экспериментте эндотрахеальді наркоздың артықшылығын дәлелдеді, ашылған плевральды қуысы бар жануарлар кеңірдемесіне түтікшені енгізу арқылы
* * 1788-да ағылшын хирургі Кельн Темзада утопленниктерді құтқару кезінде қолданылған арнайы түтікті ойлап тапты. Оған удалось спасти бірнеше утопленников, өмірден кетіп жатты от тыныс алу жеткіліксіздігі.
* * 1871 жылы Неміс хирургі Тренделенбург манжеткамен түтікті ойлап тапты, яғни дем алу жолдарын герметикалық жасады, бұл наркоздың ауыр асқынуын болдырмайды (асқазан ішіндегісінің өкпеге түсуі).
Эндотрахеалды наркоздың қазіргі дамуы танымал канадалық анестезиолог Гриффит 1942 жылы алғаш рет миорелаксанттарды қолданған кезде алды.
Өйткені оларды қолданғанда ғана толыққанды эндотрахеалды анестезия болуы мүмкін. Эндотрахеальді наркоз 50-ші жылдары қарқынды дамуды алды, оған Кеңес хирургтары: Куприянов, Вишневский және т. б. ықпал етті.
Эндотрахеальді наркоз өткір жүрек және тыныс алу жетіспеушілігімен күресуге көмектеседі, себебі көмірқышқылының қанағаттанарлық шығарылуы және оттегіні енгізу гипоксиядан құтылуға мүмкіндік береді.
1. Наркозға арналған препараттарды дәл мөлшерлеу. Доза, ең алдымен, буландырғышқа байланысты, бірақ маска арқылы дем алған кезде , герметикалығының толық болмауына байланысты, есірткі затының бір бөлігі атмосфераға шығарылады.
2. Қысқа уақытта желдетудің минуттық көлемін және қанның газ құрамын өзгерту мүмкіндігі. (оттегімен және көмірқышқыл газымен қанығу) тыныс алудың тоқтауынан қорықпауға, жақсы ауырсынуды басу үшін қажет болғанша препараттарды енгізуге болады.
3. Барлық анестезия бойы тыныс алу жолдарының жақсы өтуін қамтамасыз етеді. (тілдің батысы жоқ)
4. Аспирация мүмкін емес тыныс алу жолдарының герметикалығын қамтамасыз ету. Асқазанның ішіндегісі ауыз қуысына түссе де, ол ешқашан өкпеге түспейді.
5. Трахеобронхиалды ағашты санациялау мүмкіндігі (операция кезінде қақырықты алып тастау).
6. Кеуде қуысындағы қауіпсіз операциялар (ӨЖЖ аясында плевра қуысын ашқан кезде өкпенің төмендеуі болмайды))
Анестезияның қосымша компоненттері: парентеральды тамақтану, дене температурасын қалыпты ұстау, жасанды гипотония және гипотермия, жасанды қан айналымы, ұзақ, тар мамандандырылған операцияларда ғана қолданылады, сондықтан оларға тимейміз.
Пациенттің ұйқы жағдайына кез келген наркозға арналған препараттармен қол жеткізуге болады: ингаляциялық және көктамыр ішіне. (маскалық есірткі және
Қазіргі уақытта негізгі препарат-фентанил қысқа әсер ететін опиоид.
Ақ кристалды ұнтақ. Іс жүзінде нерастворим суда. Спиртте оңай ериді.
Фентанил фенилпиперидин туындысы синтетикалық аналгетик болып табылады. Химиялық құрылымы бойынша промедолмен ішінара ұқсас.
Күшті, бірақ қысқа мерзімді (бір рет енгізгенде) аналгезирлеуші әсері бар.
Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін максималды әсер 1 арқылы дамиды —
Бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін ең жоғары әсер 3-4 минуттан кейін басталады.
Препаратты баяу – көктамыр ішіне науқастың дене салмағының әрбір 5 кг-на 1 мл 0,005% ерітіндісі есебінен енгізеді. Аналгезияны ұстау үшін қажет болған жағдайда әрбір 10-30 мин сайын қосымша 1-3 мл — ден енгізеді
0,005 % фентанил ерітіндісі.
Фентанилды қолданғанда, әсіресе көктамырға жылдам енгізгенде, налоксонды көктамыр ішіне енгізумен жойылуы мүмкін тыныс алудың тежелуі мүмкін.
Бронхиолоспазм, гипотензия, синус брадикардия байқалуы мүмкін.
Брадикардия атропинмен (0,5 — 1 мл 0,1% ерітінді) жойылады.
Фентанилды қолдану кесарлы қима операциясы кезінде (ұрықты экстракциялауға дейін) және басқа акушерлік операциялар кезінде (жаңа туған нәрестелердің тыныс алу орталығы фентанилінің бұрыштық әсеріне жоғары сезімталдыққа байланысты) қолдануға болмайды.
Фентанил ұзақ қолданғанда үйреншікті тудыруы мүмкін.
Басқа да препараттар да қолданылуы мүмкін, дегенмен оларды операция кезінде ауырсынуды басу үшін қолданады, негізінен-ұзақ операциялар кезінде немесе өкінішке орай кейде фентанил болмаған кезде болады.
Ақ кристалды ұнтақ. Суда оңай ериді, спиртте ериді. Су ерітінділері (рН 4,5-6,0).
Промедол фенилпиперидиннің синтетикалық туындысы болып табылады және химиялық құрылысы бойынша морфин молекуласының фенил-N — метилпиперидин бөлігінің аналогы ретінде қарастырылуы мүмкін.
Промедол күшті аналгезиялық белсенділікке ие. Ол тез сіңеді және ішке қабылдау кезінде де, парентеральды енгізу кезінде де әрекет етеді. ОЖЖ-ға әсер етуі бойынша промедол морфинге жақын; ол ОЖЖ ауырсыну импульстерін қабылдауды азайтады, шартты рефлекстерді тежейді. Басқа аналгетиктер сияқты ОЖЖ-ның жиынтық қабілетін төмендетеді, новокаин мен басқа да жергілікті анестетиктердің анестезиялық әсерін күшейтеді. Ұйықтататын әсер етеді (көбінесе ауырсыну синдромының алынуына байланысты).
Морфинмен салыстырғанда тыныс алу ортасын аз тежейді, адасқан нерв орталығы мен құсу орталығын аз қозғайды. 0 ішкі ағзалардың тегіс бұлшықетіне орташа спазмолитикалық әсерді көрсетеді және сонымен бірге жатыр бұлшық етінің тонусын арттырады және қысқаруын күшейтеді.
Асқазанның және он екі елі ішектің жара ауруы, стенокардия, миокард инфарктісі, ішек, бауыр және бүйрек шаншулары, дискинетикалық іш қатулар және басқа да аурулар кезінде өте тиімді.
Акушерлік практикада анестезия және босануды жеделдету үшін қолданылады; қарапайым дозада промедол ана мен ұрықтың ағзасына жанама әсер етпейді.
Тері астына, бұлшық етке және ішке тағайындайды. Парентеральды қолданғанда ауырсыну әсері айқын. Қажет болған жағдайда Венаға да енгізіледі.
Анестезиологиялық тәжірибеде промедол кеңінен қолданылады. Ол премедикацияның негізгі компоненттерінің бірі болып табылады. Премедикация үшін тері астына немесе бұлшық етке 0,02 — 0,03 г (1 — 1,5 мл 2% ерітінді) операцияға дейін 0,0005 г (0,5 мг) атропинді 30-45 мин бұрын енгізеді. Шұғыл премедикация үшін препараттар Венаға енгізіледі. Наркоз кезінде промедолды шокқа қарсы зат ретінде көктамыр ішіне қарай бөлшек дозалармен қолданады.
3 — 5 — 10 мг. промедолды енгізу, наркозды аздап тереңдете отырып, аналгезияны күшейтеді, бұл тахикардияның азаюына және артериялық қысымның қалпына келуіне ықпал етеді. Промедол жалпы және жергілікті анестезия кезінде нейролептикалық, аллергияға қарсы препараттармен, холинолитиктермен бірге қолданылуы мүмкін. Дроперидолмен немесе басқа нейролептиктермен бірге промедол орталық аналгезия үшін қолданылады. (травматикалық операциялар кезінде анальгетиктердің жоғары дозаларымен сипатталатын эта нұсқасы). Операциядан кейінгі кезеңде промедол ауруды шешу үшін және шокқа қарсы құрал ретінде (тыныс алудың бұзылуы болмаған жағдайда) қолданылады.
Тері астына 1 мл 1% немесе 2% ерітіндіні енгізеді.
Ересектерге арналған жоғары дозалар ішке: бір реттік 0,05 г, тәуліктік 0,2; теріге: бір реттік 0,04 г, тәуліктік 0,16 г.
Промедол әдетте жақсы төзімді. Сирек жағдайларда жеңіл жүрек айнуы, кейде бас айналуы, әлсіздік, жеңіл мас болу сезімі болуы мүмкін. Бұл құбылыстар өздігінен өтеді. Егер жанама құбылыстар препаратты қайталап қолданған кезде байқалса, дозаны азайту қажет.
Промедолды ұзақ қолданғанда үйренудің дамуы мүмкін
(әсердің әлсіреуі) және ауырсыну құмарлығы.
Шығарылу түрі: таблеткалар 0,025 г — дан; ампулалар мен шприц-тюбиктердегі 1% және 2% ерітінділер 1 мл-ден.
Анестезиологиялық тұрғыдан бұлшықет релаксанты, ең алдымен, есірткі затының мөлшерін азайтуға мүмкіндік береді. Науқастардың бір бөлігі маскалы наркозда бауыр мен бүйректің уытты зақымдануынан қайтыс болды. Бұрын анестезиологтар толық бұлшық релаксацияға жету үшін 3-ші хирургиялық кезең деңгейінде наркоз беруге мәжбүр болды.
Миорелаксанттар қаңқа бұлшықеттерін босаңсытады, сондықтан есірткі затының дозасын сананы ажыратып, 1-ші сатыда қол жеткізуге болатын ауырсыну пайда болатын дозаға дейін азайтуға болады.
Босаңсыған бұлшықеттер аз дәрежеде жарақат алады, бұл қуыс мүшелерде операция кезінде өте маңызды. Бұлшықет релаксанттарын қолдану операция техникасымен, тігістің дәрменсіздігімен байланысты асқынулар санын азайтуға мүмкіндік берді, өйткені хирург тыныш жұмыс істеуге мүмкіндігі бар.
(жіктердің дәрменсіздігі кезінде төгілген перитонит пайда болады, онда өлім өте жоғары).
ӨЖЖ қолдану ағзадағы оттегі мен көмірқышқыл газының қажетті деңгейін қамтамасыз етеді.
Миорелаксанттар өз іс-әрекеті бойынша екі топқа бөлінеді: деполяризаторлар және бақыламайтын.
ДИТИЛИН (ұқсас дихлоридтер мен дибромидтердің атауымен шығарылады: листенон ,миорелаксин)
Белый мелкокристаллический порошок. Суда оңай ериді, спиртте өте аз.
Дитилин молекуласының химиялық құрылысы бойынша ацетилхолиннің екі еселенген молекуласы ретінде қарастырылады [диацетилхолин-нейро-бұлшықет медиаторы, нервтен бұлшықетке сигнал беретін) ол деполяциялаушы миорелаксанттардың негізгі өкілі болып табылады. Көктамыр ішіне енгізгенде нерв-бұлшықет қозуын бұзады және қаңқа бұлшықеттерінің ыдырауын тудырады.
Дитилин псевдохолинэстеразамен бұзылады және холин мен Янтарь қышқылына ыдырайды. Препарат тез және қысқа мерзімді әсер етеді; қымыз-
жалтыр әсері жоқ. Бұлшықеттердің ұзақ уақыт босаңсуы үшін препаратты қайта енгізу қажет. Әсердің тез басталуы және кейін-
бұлшықет тонусын тез қалпына келтіру бұлшықеттердің бақыланатын және басқарылатын релаксациясын жасауға мүмкіндік береді.
Дитилинді (листенонды) қолданудың басты көрсеткіштері кеңірдектің интубациясы, эндоскопиялық емшаралар (бронхо — және эзофагоскопия, цистоскопия және т. б.), қысқа мерзімді операциялар (құрсақ қабырғасына тігістер салу, маңдайшаларды түзету және т. б.) болып табылады.)
Дитилинді көктамыр ішіне енгізеді. Интубация үшін және скелетті және тыныс алу бұлшық еттерінің толық босаңсуы үшін операция кезінде препаратты 1,5 дозада енгізеді
— 2 мг/кг. бұлшық етті ұзақ уақыт босаңсыту үшін операция барысында препаратты 5 — 7 минуттан кейін 0,5 — 1 мг/кг фракциялы енгізуге болады.
Дитилиннің қайталанған дозалары ұзаққа созылады.
Дитилинді қолдану кезінде асқынулар әдетте байқалмайды. Дегенмен, кейбір жағдайларда жоғары сезімтал болуы мүмкін екенін ескеру керек-
тыныс алудың ұзақ тежелуі бар дитилинге тельділік, бұл холинэстеразаның пайда болуының генетикалық жағынан байланысты болуы мүмкін.
Препараттың ұзақ әсерінің себебі гипокалиемия болуы мүмкін.
Дитилинді доғарусыз енгізу кезінде (оқшауламайтын миорелаксанттардың шағын дозаларын алдын ала енгізу) калий иондарының шығарындысымен бұлшық ет дірілі пайда болады. Мұны гиперкалиемияны тудыратын аурулар (күйіктер , бүйрек жеткіліксіздігі) кезінде ескеру керек. Бұлшықет талшықтарының ретсіз қысқаруы операциядан кейін аяқ-қол ауыруы мүмкін
. Ардуан немесе тракриум 10-20 мг дитилинге дейін 1 мин енгізу фибриллярлы тартылу және кейінгі бұлшықет ауырсынуын толығымен алдын алады.
Дитилин әр түрлі наркоздарда қолдануға болады . Аз дозаларды қолданғанда өздігінен тыныс алу сақталуы мүмкін. Алайда, бұл жағдайларда өкпені жасанды желдетуге арналған барлық құрылғылар дайын болуы қажет.
Дитилин емшек жасындағы балаларға және глаукомада қолдануға болмайды(көзішілік қысымның күрт жоғарылауы мүмкін).
Бауырдың ауыр аурулары, анемия, кахексия, жүктілік кезінде (препарат плацентарлы бөгет арқылы өтеді) дитилинді сақтықпен қолдану керек.
Дитилиннің фармакологиялық қасиеттері оны миастениямен ауыратын науқастарда қолдануға мүмкіндік береді.
Ардуан-бұл оқшауламайтын миорелаксант. Химиялық құрылымы мен әрекеті бойынша панкуронияға жақын (синонимдер: Павулон, Рапсигопіим, Рапсигопіі bromidum, Рavulon), соңғы жылдары курар тәрізді препарат ретінде кеңінен қолданылады. Екі препарат стероидты қосылыстар болып табылады, бірақ гормондық белсенділікке ие емес. Ардуан-бұл суда және спиртте еритін ақ түсті кристалды ұнтақ. Лиофилизирленген су түрінде шығарылады-
ерітіндісі; 0,85% натрий хлоридінің ерітіндісіндегі заттардың ерітіндісі мөлдір, түссіз; pH 5,0 — 6,5.
Ардуан әдеттегі дозада жүрек-қантамыр жүйесінің қызметінде елеулі өзгерістер тудырмайды. Тек үлкен дозаларда ғана әлсіз ганглиоблокациялаушы әсерге ие (а/Д төмендеуі); гистамин шығарылмайды, яғни азоаллергиялық.
Ардуанның миорелакси әсері прозеринмен алынады.
Ардуанды түрлі түрдегі хирургиялық араласуларда бұлшық еттердің релаксациясы үшін, соның ішінде жүрекке операция жасау кезінде, сондай — ақ акушерлік-гинекологиялық операциялар кезінде қолданады.
Ардуанды көктамыр ішіне енгізеді. Бұлшықет релаксациясы үшін наркоз кезінде препаратты 0,02 — ден 0,08 мг/кг дейін (0,04-0,05 мг/кг-нан жиірек) дозада қолданады. Әсерді ұзарту қажет болған жағдайда бастапқы дозаның 1/4 бөлігін қолданады. Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі кезінде 0,04 мг/кг артық енгізілмеуі керек.
Ардуанды әр түрлі наркоз түрінде (фторотан, эфир, азот тотығы және т. б.) қолдануға болады.
Тракриум недеполяризующий миорелаксант. Ацетилхолин рецепторларының постсинаптикалық мембрананың бәсекелі антагонисті болып табылады.
Қаңқа бұлшықетінің уақытша босаңсуын тудырады, оның ішінде тыныс алу.
Ересектер мен 1 айдан асқан балаларға қаңқа бұлшық еттерін босаңсытып алу үшін
Тракриум 300-600 мкг/кг дозада сиялы түрде/т енгізеді
Әсері тез дамиды-60-90 с, 15-30 мин созылады (дозаға байланысты). Нейромыш блогын алу бауыр және бүйрек зат алмасуына, препараттың шығарылуына байланысты емес, анестетиктерді пайдаланумен немесе кезбе нервінің стимуляциясымен байланысты брадикардия кезінде (операциялар кезінде) қарсы болмайды.
Көрсетілім: жалпы анестезия, хирургиялық операциялар кезінде эндотрахеалдық интубация жүргізу үшін қаңқа бұлшықетінің релаксациясы,
Қарсы Көрсетілімдер: Жоғары Сезімталдық.
Жүктілік және емшекпен емізу кезінде қолдану: егер күтілетін ем әсері ұрық үшін ықтимал тәуекелден асып кетсе, мүмкін. Кесар бөлімі кезінде қолданылуы мүмкін.
Жүрек-тамыр жүйесі тарапынан: артериялық гипотензия болуы мүмкін.
Тыныс алу жүйесі жағынан сирек — бронхоспазм (гистамин шығарындысының ұлғаюына байланысты болуы мүмкін).
ОЖЖ тарапынан: өте сирек — құрысулар (тракриумды басқа препараттармен біріктіріп алған интенсивті терапия палатасында емделушілерде; бұл емделушілерде, әдетте, құрысу синдромына бейім ілеспелі патология — бас сүйек-ми жарақаты, ми ісігі, вирустық энцефалит, гипоксикалық энцефалопатия, уремия болды.
Аллергиялық реакциялар: өте сирек-анафилактикалық реакциялар (бір немесе бірнеше анестетиктермен тракриум енгізген кезде).
Өзгелері: терінің гиперемиясы мүмкін.
Адам ағзасында мыңжылдықтар қалыптасқан зақымдармен күресу тетіктері бар.
Қан жоғалту кезінде қан тамырлары тарылады, өйткені қан тез жойылады.Қорқыныш кезінде жүрек жиырылу жиілігі артады ,қан жылдам айналады, бұлшық көп оттегі алады. Бұл жағдайда жаудан қашуға немесе жеңуге мүмкіндік көп. Бұл, яғни ағзаның вегетативтік реакциялары, негізінен, адамның еркіне қарамастан пайда болады. Бірақ пайдалы, белгілі бір сәтке дейін компенсаторлық реакциялар пайда емес , зиян әкелуі мүмкін.
Операциядан кейін ағза ауырсынуға, тіндердің тілуіне, олардан биологиялық белсенді заттардың (ББЗ) шығарылуына белсенді әсер етеді. Гормоналды (эндокриндік) жүйе белсендіріледі. Перифериялық тамырлардың шамадан тыс спазмы, оларда микроциркуляцияның және жергілікті гипоксияның бұзылуымен пайда болады. Жалпы гипоксия ацидозды тудырады (ағзаның қышқылдық-сілтілік жағдайының қышқыл жаққа ауысуы),бұл барлық жүйелердің жұмысын теңгеруге әкеледі. Спазмирленген ыдыстар арқылы қан ағуы қиын жүрек жұмысы артады, қандағы адреналин мен норадреналин құрамының жоғарылауына байланысты тахикардия пайда болады. Бүйрек қан ағымының нашарлауы және антидиуретикаға қарсы гормондардың шығуы диурезді төмендетеді.
Алысқа түскен жағдайда стресс өлімге әкелуі мүмкін
донаркозды кезеңде операциялық араласулар кезінде жиі пайда болды.
Әрине, ұйықтататын және анальгетиктер стресс көрінуін төмендетеді, бірақ қазіргі медицинада әрдайым орын алатын жарақаттық операциялар кезінде қосымша қорғау қажет.
Бұл ағзаның стресстік реакцияларына қарама-қарсы немесе олардың дамуын алдын алатын медициналық препараттар.
Дроперидол ашық кремді кристалды ұнтақ. Бутирофенондар тобынан нейролептикалық дәрі. Жылдам, күшті, бірақ қысқа әсер етеді. Көктамырға енгізу әсері 2 арқылы көрінеді
— 5 мин жетеді максимум арқылы 20 — 30 мин. Жарияланған қарай доза дейін жалғасады 2 — 3 сағ. Препарат потенцирует қолданысқа аналгетических және ұйықтататын дәрі. Шокқа қарсы және құсуға қарсы қасиеттері бар.АҚ төмендетеді, аритмияға қарсы әсер етеді. Психиатриялық практикада дроперидол психомоторлы қозу, галлюцинация кезінде қолданылады.
Негізінен анестезиологиялық тәжірибеде нейролептаналгезия үшін әдетте фентанилмен немесе басқа да аналгетиктермен бірге қолданылады. Дроперидол мен фентанилді бірге қолдану жылдам нейролептикалық және аналгездейтін әсерді, ұйқышылдық жағдайды, бұлшықет релаксациясын тудырады, шоктың алдын алады, құсуға қарсы әсер етеді.
Науқастар нейролептикалық аналгезиядан оңай шығады.
Жағдайға байланысты наркоз кезіндегі Доза 5-тен 20 мг-ға дейін.
Әсер ету механизмі-вегетативті ганглий (жүйке жүйесінің түйіндері) деңгейінде жүйке импульсін бұғаттау. Перифериялық тамырлардың спазмасын басады, А / Ж төмендетеді, жүрек жұмысын жеңілдетеді. Біртіндеп енгізгенде гипотензиялық әсер қасиетіне байланысты тахифилаксияны тудыруы аз көрінеді
бұл ретте артериялық қысымның тұрақтануына ықпал ететін қорғаныш әсері сақталады.
Гипертониялық криздер, ішек және өт жолдарының спазмалары, бүйрек шаншуы, бронх демікпесі (жедел ұстамаларды тоқтату), эклампсия, өкпенің ісінуі, мидың ісінуі кезінде пентаминді тиімді қолданудың елеулі тәжірибесі бар.
Анестезиологияда дозаның өсуімен операция алдында ж/е бөлшек инъекциялар қолданылады 0,1-0,2-0,4-0,8 мг / кг енгізу арасында 5-7 минуттан кейін.
Лидокаин-жергілікті анестезияның барлық түрлерін тудыратын күшті жергілікті белсенді зат: терминалды, инфильтрациялық, өткізгіштік.
Жергілікті органикалық белсенділікпен қатар, айқын аритмиялық қасиеттерге ие. Лидокаинді аритмияға қарсы зат ретінде қолдану , негізінен, оның миокард клеткалық мембраналарына тұрақтандырушы әсерімен байланысты. Операцияға дейін 10 минут бұрын 100 мг препаратты көктамыр ішіне тез тамшылатып енгізу пациенттің гемодинамикалық көрсеткіштерін едәуір тұрақтандырады.
НВБ үшін дезагреганттар тобынан түрлі препараттар қолданылады
спазмолитиктер, кальций антагонистері, (қан тамырларының спазмасын тоқтату) нитраттар
(жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан асқынулардың алдын алу), адреноблокаторлар (адреналин және басқа стресстік гормондар әсерінің төмендеуі), жергілікті анестетиктер.
Кез келген ауыр ауру мен зақымдағанда , операция кезінде инфузиялық терапия өмірлік маңызды органдар мен жүйелердің функцияларының бұзылуының алдын алу мен емдеудің басты әдістерінің бірі болып табылады. Ол ағзаны сумен, энергиямен, ақуыздармен, электролиттермен, дәрілік препараттармен қамтамасыз етеді.
Ашық операциялық өрісте сұйықтықтың қарқынды булануы жүреді. Операция 1 сағатқа кем дегенде аудару керек деп саналады
400 мл тұз ерітіндісі. Наркозға арналған препараттар негізінен қан тамырларын кеңейту арқылы қан қысымын төмендетеді. Пациенттің гиповолемиясы жағдайында (қан жоғалту, қандай да бір аурудың салдарынан сұйықтықты барабар қабылдаудың мүмкін еместігі, ұзақ құсу ) қысым сыни деңгейге дейін төмендеуі мүмкін . Бұған жол бермеу үшін, сұйықтық көктамыр ішіне құю көп мөлшерде және үлкен жылдамдықпен жүргізіледі. Қалың инесі бар тамшылар, көктамыр ішіне перифериялық ( қол көктамырына инфузия үшін ) немесе қосылған катетерлер қолданылады.
Құрсақ көктамырының пункциясы мен катетеризациясын анестезиолог жүзеге асырады.
Инфузиялық терапия үшін изотониялық ( ағзаның ішкі ортасына сәйкес келетін ) ас тұзының ерітінділері (NaCl 0.9%), 5% глюкоза ерітінділері , крахмал гидролизаттары қолданылады.
(рефортан, инфузол, HAES-steril, реополиглюкин, полиглюкин ). Соңғы препараттар А/Д әлдеқайда жақсы жоғарылатады, өзінің жоғары молекулалық массасының есебінен тамырлы арнадан алынған маталарға кетпейді, ал керісінше, сұйықтық тамырішілік көлемін ұлғайта отырып, суды өзіне тартады. Шокқа қарсы әсерге ие , тіндік микроциркуляцияны жақсартады , азаллергиялық (жаңа мұздатылған плазмамен салыстырғанда). Жедел қан жоғалту кезінде гипертониялық ( 7,5 немесе 10%-дық NaCl ерітіндісі) қолданылады, жылдам енгізу кезінде бір сағатқа жуық айналымдағы сұйықтықтың көлемін қоршаған тіндерден суды тарту есебінен қолдайды.
Қан кетуде, анемияда қан препараттарын трансфузия қажеттілігі туындайды. Қазір жаңа алынған қан құйылмайды , құю станциясында донорлық қан компоненттеріне бөлінеді: эритромасса, жаңа мұздатылған плазма, тромбо және лейкоцитарлық масса, криопреципитат
(ұю факторларын сақтайтын ерекше тәсілмен дайындалған плазма препараты). Трансфузияның мұндай тәсілі бүкіл әлемде қабылданған, ол асқынулар санын азайтуға мүмкіндік береді,өйткені пациент қажет ететін компонент ғана, барлығы қатарынан емес, қайта құйылады. Адамда екі жүзден астам қан топтары белгілі , бірақ тек қана АВО жүйесі бойынша қан топтары ( 1 топ О, 2 топ) назарға алынады.- А , 3-бағ.- В ,4-бағ.-АВ ) және резус-фактор жүйесі бойынша (Rh.) Басқа қан антигендері бойынша үйлесімсіздік реакциясы реципиенттің сарысуы мен донордың қанының арасында пробиркада немесе планшетте, Петри ыдысында үйлесімділікке сынама қою жолымен ескертіледі. Бұдан әрі биологиялық сынама жүргізіледі: қан препаратының шағын дозасын үш рет енгізген кезде пациенттің жағдайын бақылау. Денсаулық сақтау министрлігінің бұйрықтарында қан топтары мен Rh — факторды айқаспай анықтау , әртүрлі дәрігерлердің қайталауы көзделген, бұл барлық нормалар мен ережелерді сақтаған жағдайда асқыну қаупін барынша азайтуға әкеледі.
3.Кіріспе наркоз (анестезия индукциясы)
7.Операциядан кейінгі ерте кезең
Операцияға ілеспелі аурулары бар науқастар жиі түседі.
Қарт адамдар гипертониялық, ишемиялық аурулары, эндокриндік аурулары бар: қант диабеті,
зоб және тағы басқалар. Кейбір аурулар ағзалар мен жүйелердің декомпенсациясын тудырады, мысалы, ішекке тамақтың түспеуінен ішектің стенозында сусыздану және сарқылу дамиды. Калькулезді холецистит кезінде созылмалы қабыну бактериялардың тіршілік ету өнімдерімен улануға (улануға) әкеледі. Бұл жағдайларды шексіз қайталауға болады. Науқас денені жедел күйзеліске ұшыратпай да, кем дегенде қауіпті. Қауіпті азайту үшін және емдік дайындық бар. Жоспарлы операциялар кезінде пациентке ем тағайындайтын ілеспе аурулардың бейіні бойынша дәрігер — мамандарды шақырады. Бұл міндетті түрде анестезиолог қатысуы керек.
Шұғыл операцияларда, егер науқастың өміріне тікелей қауіп болмаса, емдік дайындық жүргізіледі. Мысалы, жіті ішек өтпеу кезінде инфузиялық терапия 2-3 сағат бойы жүргізіледі.
Жаман оқиғаны күту оқиғадан әлдеқайда ауыр екені белгілі.
Кез келген адам операция алдында алаңдаулы, уайымдайды. Физиология тұрғысынан, стресс ағзаға теріс әсер етеді. Нейроэндокринді жүйе белсендіріледі, ағза қауіпке дайындалады. Бұл жағдайларда операция кезінде және кейін вегетативтік реакциялар әсіресе күшті.
(Нейровегетативті тұрақтандыруды қараңыз). Алдағы операция алдында қорқыныш салдарынан түні бойы ұйықтамаған емделушіде есірткі кезінде артериялық қысымның секіруін күтуге құқылы, бұл препараттарда тұтынылған жоғары, бұл оянуды ұзартады, операциядан кейінгі кезеңде тахикардия, аритмия, диурездің төмендеуі, бронхо және ларингоспазм болуы мүмкін. Осы жағымсыз салдарларды жою үшін ұйықтататын, седативті
(тыныштандыратын) адасқан нервтің (брадикардия, бронхоспазм, сілекей мен бронхтық секреттің жоғарылауы) әсерін азайтатын атропин тобының препараттары, антигистаминді
Добавить комментарий Отменить ответ
Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *
Заң және құқықтану (6)
Физика және астрономия (16)