kk en en ru ru ru bg ru ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk el kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en ru en ru ru ru ru ru bg ru kk kk kk kk kk ru
Бесплатные рефераты, слайды и презентации
Біздің әрекеттерімізбен қалай және қалай анықталады?
Шын мәнінде, әлі күнге дейін біз туралы өз ойларын ортаға салды неғұрлым жалпы қасиеттері адамзат қызметінің, мүмкіндік беретін біз ажырата білу құбылыстар әлеуметтік жылғы құбылыстардың табиғи. Басқаша айтқанда, біз үйреніп, абстрактілі взятую мәні әлеуметтік, отвлекаясь желтоқсандағы сұрақ: қандай жағдайларда болуы мүмкін, бұл мәні, т. е. нақты пайда болуы және өсімін молайту әлеуметтік құбылыстардың?
Естеріңізге сала кетейік оқырманға, біз деген пайымға сүйенеміз қатар, бұл мінез-халық сүйген қаламгер, иесіз қалған адам тұрмайтын аралға анықтауға болады барлық басты белгілері бөлетін әлеуметтік мәнін келген табиғат құбылыстарын, — мейлі ол саналы сипаты іс-әрекеттерінің ерекше түрі-еңбек бейімделу ортада көптеген қажеттіліктерін, мүдделерін және оларды қанағаттандыру жоқ жануардың, және т. б.
Бірақ соншалықты анық, бақылау Робинзоном емес, бізге бар, қайдан білсем, оның қасиеттері, жоқ жануарлар? Анықталғандай, оған меңгеруге, ойлау? Қайдан взялось білу халық сүйген қаламгер үй салу, возделывать землю жүргізу және есептеу. Дүниеге келген ол осы қабілеттері немесе өз оларды қандай да бір басқа жолмен?
Осы және осыған ұқсас сұрақтар жүргізеді бізді зерттеу абстрактілі қасиеттерін әлеуметтік талдау қоғамды сол шынайы ортаны туындайды Робинзоны өзіне тән социетальными қасиеттерге ие. Басқаша айтқанда, қоғам кітапта біздің алдымызда емес, «əлеуметтiк болады», бірақ ол ерекше ұйымдық нысаны социальности жиынтығы ретінде шарттарын қамтамасыз ететін, оның пайда болуы, өсімін молайту және дамыту.
Қандай осы шарттар болуы мүмкін өсімін молайту адамзат қызметінің, оның ерекше надприродными қасиеттері бар? Бұл сұраққа біз байланыстырамыз қажетті мінездемемен қоғамдық өміріне, ол туралы меморандумның — оның коллективностью.
Тиісінше, өту арқылы мәнін талдау, әлеуметтік зерттеу қоғамның ұйымдық нысандары, оның нақты жұмыс істеуін, уақыт пен кеңістікте, біз деген пайымға сүйенеміз қатар, қоғам білдіреді, кейбір адамдар ұжымы. Іс жүзінде біз көшеміз талдау жалпыға ортақ қасиеттерін қызметін ұсынған кез келген жеке іс-әрекет адам, зерделеу өзіндік қасиеттері адамдардың өзара аясында присущего атындағы ұжымдық өмір. Болжам бойынша, мұндай ұжым бар ерекше заңдарында өзін-өзі ұйымдастыру және дамыту мүмкін емес ашып қарау кезінде адами әрекеттің (әбден жеткілікті жасау үшін ұсыну туралы мәндік айырмашылықтар мінез-құлық адамдар мен жануарлар). Басқаша айтқанда, өзара іс-қимыл нысаны ретінде субъект-жатты опосредования емес редуцируется формам субъект-объектілік опосредования құрайтын абстрактілі-логикалық мәні ретінде әрекет қарапайым клеточки әлеуметтік субстанциялар.
Тән, алайда, бұл бастауыш жіберу тудырады келіспеушілік тарапынан философ және әлеуметтанушы мойындайтын өзара іс-қимыл қажетті шарты социальности бұл отказывающихся субстанциализировать ретінде нақтылық, сводимой жекелеген адами іс-әрекеттер. Түсіндірсек толық мәлімет, әңгіме не туралы болып отыр.
Көрінуі мүмкін оғаш, бірақ әлеуметтік философия және жалпы әлеуметтану ежелден дискутируется сұрақ: «бар ма, жалпы, қоғам, өзіндік шындық, ерекше бір облысы болмыстың?»1.
Бұл жалғастыруда С. Л. Франк, «болып көрінуі мүмкін праздным. Кім азайтылады, жоққа шығарды. Емес куәландырады қандай болуы өздерінің ұғымдарды «қоғам» және «қоғамдық өмір», сондай-ақ ерекше саласындағы ғылыми білім — «қоғамтану» немесе «деп аталатын қоғамдық ғылымдар» — деп барлық адамдар көреді қоғамда ерекше жағына облысы болмыстың ерекше мәні білу керек.
Шын мәнінде, іс ахуал оңай емес. Конденсаторы ретінде, мысалы, қазіргі заманғы астрономы мойындай отырып, астрономию ерекше ғылыммен көреді оның мәні — аспанда — барлығы ерекше, төл шындық (бұл антикалық және ортағасырлық дүниетанымына), ал бір бөлігі ғана — біртекті басқа бөліктері — жалпы физика-химиялық табиғат, объемлющей және аспан мен жерді… және обществовед мүмкін атынан қоғамның усматривать ешқандай өзіндік шындық, ал есептелсін, оның тек шартты түрде бөлінген бөлігі немесе тарап қандай да бір басқа шындық. Болады тіпті, бұл көптеген қазіргі заманғы әлеуметтік-философиялық көзқарастар дәл осы орын алған. Атап айтқанда: көптеген оң әлеуметтанушылар мен қоғамтанушылар қоғам бар болса, бір жалпы атауы үшін жиынтығында және өзара іс-қимыл көптеген жекелеген адамдар, сондықтан ешқандай қоғамдық шындық олар мүлдем жоқ деп біледі және мойындайды емес, азайта отырып, оны суммированной шындықтың жекелеген адамдардың»2.
Мұндай тәсіл С. Л. Франк именует «сингуляризмом» немесе «әлеуметтік атомизмом», прослеживая оның философиялық бастауы, енді софистов және әсіресе Эпикура және оның мектебінің, «қоғам бар болса, нәтижесі ретінде саналы арасындағы келісімнің жекелеген адамдармен құрылысы туралы бірлескен өмір»3.
Сингуляристскому көзқарасқа қоғам противопоставляется көзқарас әлеуметтік-философиялық «универсализма», оған сәйкес қоғам «бар әлдебір шынайы объективті шындық, толық жиынтығы оның құрамына кіретін индивидтердің»4. Тарихи-философиялық дәстүрін универсализма Франк жүргізеді Платон, «қоғам «үлкен адам», әйтеуір бір дербес шындық бар өзінің ішкі үндестігін, ерекше заңдар өзінің тепе-теңдік», сондай-ақ Аристотельдің өзі үшін «емес қоғам производно адам, ал, керісінше, адам өндірілген қоғам; адам қоғамнан тыс бар абстракция, нақты осындай невозможная, мүмкін емес тірі қолы, отделенная денеге, оған ол тиесілі»5.
Біз полемика «универсализма» және «сингуляризма» тіреледі мәселесін жүйелілік қоғамның, оның сол ол қаралған бізбен нысандарын интеграция құбылыстар, ол тиесілі. Керек деп есептеген, қоғам констелляцией элементтердің байланысы жоқ, жасайды жаңа сапа, тамаша сомасының қасиеттерін құрайтын оның бөліктері? Немесе қоғам білдіреді жүйелі бірлігі, тұлға интегралды қасиеттері бар тұтас, жоқ болса құрайтын оның бөліктері? Егер бұл болжам дұрыс болса, онда сізге қарауға қоғам, жүйелі білім төменгі үлгідегі құрылатын өзара іс-қимылына қатысты автономды бөлшектер, немесе ол жатады единствам органикалық типіне, бүтін алғашқы қатысты өз бөліктерін анықтайды өзін қажеттілігі олардың құрылымдық оқшаулануы және өмір сүру тәсілі.
Сұрақтар осындай, қалай аңғармай С. Л. Франк, ежелден алады философ және социологтар ұсынатын әр түрлі жауаптар. Сонымен қатар, алуан мұндай жауап, біздің ойымызша, тым велико үшін, таратуға, оларды «екі» сөрелерде » сингуляризма және универсализма ұсынылған орыс философы.
Шын мәнінде мұндай дихотомическое членение әлеуметтік-философиялық тұжырымдамалардың ескермейді бүкіл күрделілігі мәселелері, атап айтқанда, арасындағы айырмашылықтар балама тәсілдермен, қолданыстағы ішіндегі «сингуляризма» және «универсализма» келтірілген, оларды түсінуде.
Жеңімпаздарды арасында теоретиктер, убежденных » производности қоғам, адам, олардың ұсынылған Франк критерийлерге жатқызуға болады жақтаушыларға «сингуляристского» тәсіл, алайда, ең елеулі келіспеушіліктер түсіну нысандары мен дәрежелер первичности адам қоғам алдында.
Сеніммен айтуға болады, ең примитивная форма сингуляризма истолковывает производность қоғамның адам ретінде производность генетикалық, настаивая арналған хронологиялық первичности адам, қабілетті өмір сүре дейін қоғамның және өзін құрған өз қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қалыптасқан қоғамнан тыс және қарамастан оған.
Сонымен қатар, мұндай теориясы «қоғамдық шарт» батыл жойылады көптеген теоретиками, С. Л. Франк әрине қатыстырған еді лагерьге «сингуляристов».
Алайық, мысалы, көзқарасын белгілі философ К. Поппер, убежденного, «бұл «мінез-құлық» және «қолданылу» сияқты ұжымдар, мемлекет немесе әлеуметтік топтар, стресі барынша азайтылуға тиіс мінез-құлыққа және іс-әрекетке жекелеген адамдардың»6. Алайда, мұндай көзқарас қоғам, ол Поппер «деп атады әдіснамалық индивидуализмом» противопоставляет позиция «әдіснамалық ұжымшылдық» («универсализма», терминологиясы бойынша С. Л. Франка), оған кедергі болып саналсын, бұл гипотеза субстанциальной изначальности индивидтің білдіреді «ғана емес, тарих, бірақ, егер болады көзқарастарын білдіруге және методологиялық миф. Екіталай оны талқылауға шындап, өйткені біз барлық деп болжауға негіз бар адам, немесе, керісінше, оның формалар шебері көмегімен болды, алдымен-әлеуметтік, содан соң адами мәнімен (ескере отырып, атап айтқанда, тілі көздейді қоғам)»7. «Адамдар, — дейді Поппер, т. е. адам психика, қажеттілігін, үміт, қорқыныш, күту, себептері мен ұмтылысын жеке адам жеке тұлғалар, егер олар жалпы бір нәрсе значат, емес, творят өзінің әлеуметтік өмірі, қанша болып табылады, оның өнімі»8. Өте көрнекі түрде бұл қағида субстанционализации тұтас сипатталған Э. Дюркгеймом. «Әр жолы, — деп жазады ол, — бұл қандай да бір элементтері, комбинируясь құрайды факт өз комбинациясы жаңа құбылыс, керек білдіруге, бұл өзіне осы құбылыстар орналасады емес элементтерінде, ал тұтастай алғанда, құрылған олардың құрған. Тірі клетка құрамында өз-өзіне, басқа ештеңе емес минералдық бөлшектер, конденсаторы ретінде қоғам ештеңе қамтиды тыс индивидтердің. Мен емес, анық, бұл тән құбылыстар өмірде жасалады атомах сутегі, оттегі, көміртегі және азот… Өмір… әртүрлі және, демек, болуы мүмкін өз орнымен ғана тірі субстанция, оның тұтастығын. Ол емес, тұтастай алғанда бөліктерінде… Және ол біз өмір туралы, қайталауға болады, барлық ықтимал синтезах. Қаттылығы қола емес мәміле бірде-мыс, бір олове, бірде свинце болған, оның білім беру болып табылатын, жұмсақ және иілгіш заттармен; ол оларды араластыру…»9.
Қолдана отырып, бұл принципі әлеуметтік теорияның Дюркгейм тұжырымдайды проблеманы қоғамның өзіндік ерекшелігін былайша: «Егер көрсетілген синтезі sui generis құратын кез-келген қоғам тудырады, жаңа көріністер, жақсы жағдайда, бұл орын жеке сознаниях (және адамдардың іс-әрекеті. — Қ. М.), онда сондай-ақ, болдырмау, бұл ерекше фактілер жасалады айтып, қоғамда, ол оларды жасайды, ал оның бөліктерінде, яғни оның мүшелері 10.
Үшін прояснить проблеманың назар аударайық күрделі емес мысалы. Деп елестетіп көрейікші, бұл бізге қызметін талдау қазанның адам, Ал, салмақ түсіретін ауыр бөрене. Ол үшін бізге керегі, ең алдымен, болып белгіленсін ту мақсаты, ол алдына, яғни, түсіну субъективті мағынасы оның қызметі, сол күту, ол байланыстырады орындаумен байланысты ауыр жұмыс. Онымен шектелмей, осындай психологиялық интроспекцией (оның қанағаттандырылады жақтастары «понимающей әлеуметтану»), тырысамыз орнату қажеттілігін және мүдделерін, өзектендіру, олардың туғызды оның санасында ниетін көтеруге бөрене. Біз талдайық, бұдан әрі қаншалықты табысты болуы мүмкін бұл қызмет А тұрғысынан ықтимал нәтиже. Бұл үшін біз түсіну келеді қойған мақсаты оның нақты қажеттіліктеріне оған қандай киюге бөренелер қанағаттандыру үшін ощущаемую қажеттілігі, немесе бұл үшін басқа қызметтермен айналысуға. Констатировав дұрыс таңдау мақсаттары, біз белгіленсін барабарлығын сайланған оған қол жеткізу үшін құралдар, т. е. анықтау, сәйкес келеді ме, қасиеттері, бөренелер, онымен байланысты болжамдар. Қараудан ұқсас объектінің маңыздылығына, біз көшейік, нақты қасиеттері субъектінің, яғни тырысамыз ескерілсін нақты қабілеті А бөрене жеткізу пунктіне дейін және т. б
Сұрақ туындайды: өзгере ме бұл рәсім зерттеу, егер біз көшсек, қараудан, жеке іс-талдау өзара іс-қимыл адамдар арасындағы? Деп елестетіп көрейікші, бұл адам А келіскен адаммен Б, сондай-ақ, мұқтаж ағаш, күш-жігерлерін біріктіруге жету үшін қалаулы мақсатқа аз жұмсап, күш-жігерін. Осының нәтижесінде біз мейлі шағын, бірақ ұжымы, бригадаға тұратын екі өзара іс-қимыл жасайтын мұқтаж адамдардың бір-біріне өз мақсаттарына жету үшін.
Әрине, алынған біз мысал үшін микроколлектив білдіретін ұйымдастыруды, саналы түрде құрылған адамдар, айтарлықтай отличен қоғам ретінде стихиялы туындаған адамдар қауымдастықтарының, әрине, ол емес қамтиды және кіші толики сол күрделі әлеуметтендіру тетіктерін және репродукциялы индивидтердің, олармен байланысты болуы соңғы. Алайда, дәлел субстанциональности ұжымдық болуы мүмкін, табысты жағдайда ғана, егер бұл оның қарапайым нысандарда табылған кейбір надындивидуальные болмысы өзара іс-қимыл, жоқ жеке алынған іс-әрекеттер.
Сонда сұрақ туындайды: пайда ма, нәтижесінде мұндай өзара іс-қимыл әлдебір жаңа әлеуметтік шындық, ол ғана шектелмейді сомасында «идеал адам бар ма? Көшеді ме бұл жағдайда, саны сапасы жасай отырып, қандай да бір жаңа қажеттіліктері, қызығушылықтары, мақсаттары, құралдары, нәтижелері болмайтын түсіну, соединив туралы білім қажеттіліктері, мүдделері, мақсаттары Ал егер, шын мәнінде, меңгерген мінез-құлқы туралы.
Төмен туралы мәселені қарай отырып, қоғамның құрылымында, біз беруге тырысамыз мазмұнды бар айта отырып, оқырманға ерекше надындивидуальных жағдайлардағы ұжымдық өмір, олар шеңберінен компоненттік құрамы мен қасиеттерінің «қарапайым» әлеуметтік әрекет.
Мәселен, бізге екенін көрсету өзара іс-қимыл адамдардың тудыруда ерекше класс әлеуметтік заттарды, представима жеке адам белсенділігі, салмақ түсетін бөрене, бірақ немыслима үйлестірілген бірлескен қызметі екі индивидтердің, амалсыз келісетін, бір-бірімен, оның сипаты мен шарттары (бар есте символдық, белгілік объектілер мен процестерді, қызметкерлер қарым-қатынас құралдарымен және өзара программалау жеке сананы).
Біз көрсетуге тырысамыз бұдан әрі, бұл қарапайым актілер бірлескен қызмет туындаса, шығатын шеңберінен жекелеген іс-қимыл шындық жиынтығы ретінде ұйымдастырушылық қарым-қатынастар арасындағы өзара іс-қимылдағы индивидами қоса алғанда, мұнда қарым-қатынас еңбекті бөлу: бөлу, оның актілерінің, құралдар мен нәтижелері. Неғұрлым күрделі қарағанда, бірлескен тасу бөренелер, жағдайларда еңбек бөлінісі жүйесін құрады орнықты безличных (т. е. тәуелді емес жеке қасиеттерін тасығыштың) әлеуметтік рөлдер мен мәртебелері, оған мәжбүр «встраиваться» тірі индивиды жүзеге асыра отырып, әр түрлі кәсіби функцияларын орындау міндеттері «бастықтары» және «бағынышты», «меншік иелерінің және айырылған меншік» және т. б. Жиынтығы мұндай рөлдер мен мәртебелері жүйесін құрайды әлеуметтік институттардың орындалуын қамтамасыз ететін «жалпы функцияларын», оларға бейімделуге тиіс әрбір индивид (обязанный әскерде, тіпті ол орналасқан, оған беруге салық қызметтері бойынша ақша сомаларын, олар аңшылықпен жұмсаған еді тек өзіне, және т. б.).
Ақырында, біз тырысамыз көрсету, себептері мен мақсаттары ең қарапайым нысандарын өзара іс-қимыл болады түсініксіз бізге, егер біз учтем өмір сүруінің жеке феноменов мәдениет білдіретін жүйесі өзара қарым-қатынастар мен опосредований, «логикалық-маңызды интеграция» (П. Сорокин) арасындағы символическими бағдарламаларымен мінез-құлық, взаимосоотнесенными мәндерімен, смыслами құндылықтары мен адами мінез-құлық. Болғанының оқырманға, және елде тұруға, тектік-топтық немесе кәсіби ортада, саяси бірлестіктер, тіпті өз отбасында адамдар тап безличными құқық нормалары мен мораль, берілетін ұрпақтан ұрпаққа стереотипами ойлау және чувствования, олар анық шеңберінен жеке сананы және қазақстандықтардың барлығы олардың берілді, адамдарға мәжбүрлеп, навязаны атындағы жүйесімен әлеуметтендіру қабылданған обществе11.
Жиынтығы осындай надындивидуальных болмысын ұжымдық өмір, біз қалай көреміз төмен құрады социокультурную мекендейтін ортасына индивидтердің — осындай объективті емес зависящую олардың тілектер, табиғи орта, оның тартылыс заңына немесе началами термодинамика. Керісінше, дәл осы сәрсенбі, аспектіде филогенеза туындайды бірге «дайын» адам онтогенездегі алдында оған қалыптастырады «» адам индивиды, детерминируя олардың әлеуметтік-мәдени сипаттамалары. Бұл дегеніміз, адам, туған белгілі бір этноәлеуметтік ортада өзі актісімен өзінің тәрбиелеу, Франция немесе Ресейде, отбасында феодала, шаруа немесе буржуа бекітіліп, әлдебір әлеуметтік-мәдени мәртебесі (оның сословном, кәсіптік, тарапты билікпен бағындыруына, экономикалық, ментальном мәніндегі). Әрине, оны осы мұраны адам әртүрлі сақтай отырып, немесе өзгертіп өз изначальные «параметрлер» байланысты өз күш-жігері мен мүмкіндіктерін ұсынатын қоғамдарды «ашық» немесе «жабық» үлгідегі. Алайда, бұл ықтимал трансформация жоймайды мықты детерминационного ықпал ету надындивидуальных болмысын қалыптастыруға көп мүмкіндік береді жатқызуға адамзат қоғамы жүйелеріне органикалық типті, ставшее бүтін көрсетуге қабілетті қалыптастырушы әсері өз.
Еді ерекшелігі «әдістемелік индивидуализма» болуы тиіс толық терістеу осындай болмыс қоғамдық өміріне, бас тарту көріп, оған нәрсе шеңберінен шығатын түстерінен, қасиеттер мен күйлердің жеке адами іс-әрекеттер.
Ал шын мәнінде, біршама бөлігі жақтастарының «әдіснамалық индивидуализма», бөлісе отырып, сәлемдемелер философиялық номинализма, екеніне сенімді тұтастай алғанда қоғам бар, онда тұрақты формалары коллективности — әлеуметтік және мәдени жүйелер (т. е. жүйесі взаимоопосредованных рөлдер мен өзара байланысты идеялар, құндылықтар мен нормалар) — білдіреді емес онтологическую жүйелі шындық, ал «ыңғайлы конструкциясы» познающего сана, олар ештеңе келмесе, оның аумағынан тыс жерде, действительном маличном болмыс. Жақтастары «индивидуализма» айтуынша, критикующего оларды Р. Бхаскара деп ойлайды әлеуметтік институттар — саты «абстрактілі модельдер арналған истолковывать фактілер жеке тәжірибесі. Ярви (I. Jarvie) тіпті жариялады өзіне жақтаушысы лингвистикалық тезис, меніңше, «әскер» жай бар көптеген нысаны «солдат» сөздері туралы армия мүмкін стресі барынша азайтылуға высказываниям туралы жекелеген солдаттарын құрайтын»12.
Добавить комментарий Отменить ответ
Your email address will not be published.
Логистика негіздері туралы реферат
Құқықтық реттеу түсінігі, негізгі белгілері
Қазақстандағы көрікті қорықтар туралы
© 2022 База рефератов и слайдов.