kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk ky kk kk ru ru kk kk kk be kk de oc kk kk kk kk kk kk be kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru ru ru ru ru ru ru it kk ru ru ru ru kk ce ru ce ru en kk kk kk
Әдеби үдеріс Авторлар Кітаптар Аудиокітаптар Жанрлар Кейіпкерлер Блогтар Арнайы жобалар Мультимедиа
Әдебиеттi ешкiм мақтаныш үшiн жазбайды, ол мiнезден туады, ұлтының қажетiн өтейдi сөйтiп...
Барлығы ПРОЗА ПОЭЗИЯ ДРАМА СЫН ЭССЕ ФОЛЬКЛОР САТИРА ӨЗ ОЙЫМ ШЕЖІРЕ БІЛІМ ТАРИХ АУДИО ВИДЕО МАҚАЛ-МӘТЕЛДЕР ӨНЕР ЛАЙФХАК ШОУ-БИЗНЕС МЕНІҢ АСТАНАМ ҚИССА АУДАРМА ЖАҢАЛЫҚТАР САЯХАТ РЕЦЕНЗИЯ СҰХБАТ
-         Қой әке, қартайғанда тағы түрмеге түсейін деп жүрсің бе, жүйкеңді
-         Пәшему патраба делаеш? Шытырап!
-         Өй, батия, мен незнайыт орысша.
-         Көзің тұздай болғанға орыс екен десем, әкет малыңды, мен осы жердің
-         Мен де сізді орыс екен деп шошып қалсам, құдды менің туған әкем
-         Тіл-жағыңа сүйенбей айда малыңды, өйтпесе сойылдың астынан
-         Ақсақал, бұл да колхоздың қойы, өзім бір жақтан биыл ғана көшіп
келгем, жер жағдайымен таныс емеспін. Айтқаныңыз болсын. Сізді құдай айдап әкелген көрінеді. Әнеукүні басқарманың өзі жолығып, осы етекте екі ақыран бар, соның бірін көмекші ғып қасыңа ал деген. Жалғыз кісіге мал бас ырық береме, бір пұшпағын қайырып жатсаң, екіншісі жыртылып далаға қашады, кілең қу топалаң!
-         Балам, мен мал бағып көремеген жанмын! Ана төменде, қасымда бір
тықыраңдаған қазақ бар, соны ал, малдың ебін бір білсе сол біледі.
-         Ойбай, атай көрмеңіз оны, түрме-түрмені түгендеп шыққан кәнігі деп
естігем, бүткім малды бір түнде қытай асырып, не о шатақ өзімді жарып тастап жүрсе қайтпекпін! Ана жолы басекең осы сізді-ақ меңзеді. Үлкен адам, істің жөнін біледі деп, тәуір сөздер айтқан.
-         Апырай-ай, басекең тапсырса құп-ақ болсын...
-         Ақыры келіп қапсыз, бүгін кешке дейін қайыра тұрсаңыз, мен мына
Беселайға шауып барып, андық-мұндық әкеле қояйын.
Сонымен «әтиді» дегеніме көндірдім. Салт басты бағып жүргенмін. Шөлдесеңіз сол жерде сусын мен тамақ бар деп, төбедегі итарқаны көрсеттім де шабан торыны борбайлата қамшылап, ауыл қайдасың деп тарта жөнелдім. Сол кеткеннен үшінші күн дегенде ат үстінде теңселіп, аузы-басым шыбын-шыбын болып әзер жеттім. Жора-жолдас жібереме, әйтеуір қоржыным аман екен. Мені орыс деп жүрген шалымның әнеукүнгі шақшиған тұздай көзі өшуге айналып, лайдан қатқан мұздай болыпты. Алғашында көсе көрінген бет-аузын әппақ изен басып, тәп-тәуір жүдеп қалыпты. Менімен жылап көрісті. Малымның ұзын қарасы аман сияқты. Бұ қасқаң тышқақ лақтан айырылғанша, өзін құрбан етуден тайынбас, сірә! Шалды шығарып салып тұрып:
-         Ақсақал, малға икеміңіз бар екен, анда-санда келіп қол ұшын беріп
тұрыңыз. Басекеңе бұл еңбегіңіздің майын тамызып тұрып жеткіземін! – дедім жүрегімді елжіретіп.
-         Бүйткен еңбегі құрып кетсін! Егіннің сау тамтығы қалмады ғой, қу
топалаңның кесірінен түрмеге түсіп, ана қу тықыр қазақтың табасына қалатын болдым ау!
-         Егін де, қой да өкіметтікі, саспаңыз ақсақал. – деп басу айтып,
сабасына түсіріп әрең құтылдым. Расында өзім бір рет дәндеткен қалың қол егіндікті шегірткеше орып, трәктірше таптаған-ақ екен. Содан тағы да бір-жар рет мал қайырысып берді әлгі «әтиім». Келмейін десе басқармадан қорқады, тапсырманы орындамадың деп ертең зікір салып жүрмесіне кім кепіл? Қойшы әйтеуір, егіншілер мен шөпшілер келеді ау деген тұста етекті бетке алып, ылым-жылым жоқ болдым.
Етекті еңсеріп, қыстауға бет алар кезде рахметін айтуға Қасқырбай әкем іздеп келді. Болған оқиғаны жыр ғып айтты. Басқарма бұлқан-талқан болады. Анау: - Сіздің тапсырмаңыз болған соң екі етпедім! – деп ақталады.
-         Бұндай тапсырманы мен берді деп, саған кім айтты!?
-         Тұрпаты менен аумайтын бір жақтан көшіп келген қойшы...
-         Көзі тұздай, шашы аппақ қудай, тісі мисық, бұты қисық па?!
-         Рас көрген екенсіз ау!
-         Ой, алжыған шалым, ол мына қасыңдағы «конакрад көршіңнің» досы
Жұмабектің алаяғы емес пе! Өзі, егінге малды сен жайдың ба, әлде ол жайды ма?
-         Қу топалаң, менің кезегімде қайыру бермей қып-қызыл егінді
-         Саған дауа жоқ екен! Сақалыңды силап сотқа тартпай-ақ қояйын, «есің
бар да, елің тап» демекші, Қазан қаласына қайтасың ба, қайда барсаң онда бар, тек, табаныңды жалтырат! – деп басекең қолын бір-ақ сілтейді.
-         Ойбай, басеке! Қайдағы Қазан? Мен таза қазақпын, түрім оттай береді!
– деп қанша ақталса да айырылған абыройды Зарқом шал қайта жия алмапты.
Сонымен байқұс «ноғай» жер аударылып Қасқырбай әкеміздің көзі ашылды. Бастаушыға жалғыз өзі ие болып, ақ дегені ақ, қара дегені қара. Қайсібірде  әлгі «әтидің» оп-оңай алдана қалғаны  есіме түссе: «Ой Аллай, «ноғайдың» да аңқауы болады екен-ау!?» деп  күлкі қысып, жорта қайран қалам...
Очень интересно! Спасибо за перевод!
понравился слог автора. однозначно стоит прочесть
Очень интересный рассказ.. Я тоже писатель, но пок...
Читается на одном дыхании.
Уже наклюнулся желтеющий листок
Неге жыланда аяқ жоқ?
Жоба туралы Порталды қолдану ережесі
Авторлар мен баспаларға ISBN алу