kk kk kk kk kk kk ba kk kk kk kk kk kk tt kk ky kk kk ru ru kk ru kk de kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk be kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk pt kk sah kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk mk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk de fr ru kk de ru ru kk de fr kk ru ru kk de vi kk de nn kk de pt kk de oc kk de fr kk de de kk de fr kk de zh kk de fr kk de fr kk de oc kk de ca kk de oc kk de fr kk de fr tg de da kk de vi kk de de kk de it kk de fa kk de fr kk de fr kk de ms kk de ca kk de en kk de de kk de ca kk de nn kk de fr kk de de kk kk kk
Мырзатхан Тәнжира. Құс жолы. Кілкіген сүт тамып | Әдебиет порталы
Әдеби үдеріс Авторлар Кітаптар Аудиокітаптар Жанрлар Кейіпкерлер Блогтар Арнайы жобалар Мультимедиа
Әдебиеттi ешкiм мақтаныш үшiн жазбайды, ол мiнезден туады, ұлтының қажетiн өтейдi сөйтiп...
бояуы қанық ерек қой –
Тауы мен тасы тақ болған,
Сөзі жоқ болғасын, ұғым жоқ.
Жоқ пәктік, жоқ сезім, адалдық.
Отырмысың зеңіп бас мас әлі.
Біз жасаған заманның сан былық...
Құс жолы. Кілкіген сүт тамып
Құмыққан қара жер. Үн шығар...
Шолпан қыз жинады кестесін,
Жазғы таң осынша қысқа ма!?!
Таң атты. Бұл өмір манағы
қақтап сауылған құс ғана!...
Ділмәрсудан көп шындық тасаланған:
күйзелгеннен немесе бас аманнан,
Пенделер «көп құдай» жасап алған,
әйтпесе, Құдай – шексіздік!
(Еңсере алмас шекті ақыл!
араб жымың қағады, Иван күліп.
Санасын көзірлеген милау қылып...
Тәңір пенденің сөзінде емес,
Өзі ие асқанға, сасқанға да,
тұрмайтын қиялдан, тастанда да,
«Жұлдызды түн» зерделеп аспан қара,
Жаратқан құдіретін тану үшін!!!
– Ж ұлдыз құлап кетпесін төбеңізге!!!
Айтылмады түйір сөз. Айтылмады!
Айтылмасын, тіліңмен бұзба шырқын!
Жанарыңнан ұғындым – айқын бәрі.
Тентек жел демін тартып үп етпеді,
Ақшаңылтыр қар шашып түтетпеді.
Табиғат ауызына маржан салып,
Ақынынан «селт етер» күтед(і), тегі!
Тыныштыққа батпаған – тісі өтпеген,
Қасқыр бірге жусайды ісекпенен.
Тоғайған құс жолы құс етпенен...
Оқтау жұтып алғандай байғыз-дағы,
әдеттегі тыныштық жай бұзбады.
Шарпыған дем әйнекті айғыздады.
Кеңдірмен тірсектен айды аспанға,
тұсағандай ілбиді, май басқан ба?!
Тәңір мен Табиғат мынау түнге,
Бір ғаламат біз үшін ойласқан ба?...
Оңтайыма келгенге дала мынау,
Тәңірді тіптен сүйіп барамын-ау.
Мөлдіреген тыныштық тұнық сырлы,
Бір ұшығы Тәңіри жүлгесінің,
Адамзатта болғасын «нұрлы есімің».
Сүйіскен жүрегіміз бөлеп сезім,
Әлдилеп тербеткендей түн бесігін.
сіңірімді суырып үйте бердім...
Байсалдыққа қазымыр жат –
шарт кеткен со бір шыдам:
қақтала тұрып шат болған,
Ақын сол мінезі бұраң дала!!!
Өмірге айтылмады көп өлеңім,
Мен әлі гүлденемін, көгеремін!
Топырақтың тірілтіп жәннат иісін,
Көгінде үнім қалып керегенің,
Жүзінде жаным ойнар селебенің.
Еңілігі егілсе ерен таудың,
Тағдыр оқып тамшының жанарынан,
Қайғысымен бөліскен қара тұман.
Көрұғлыдай жан едім түсініксіз,
Жын мен пері жабысқан балағынан.
Болуды қаламаған Аттилаң дүр.
Сардары жоқ дәуірде Бату хан құр!
«Сау басыма тілеген сақинам бұл!»
Жусаннан жұпарлы өлең аңқығанда,
мен тояттап отырам жарты нанға.
Ақынға өлім тілеме, өлем бір күн:
Өзімнің биігімнен мертігем де...
Өзімнің тереңіме малтығам да!!!
Дәргейімде тұрғандайын бар әлем,
«Қондыр, - дейсің, - алақанға көкті ақыр!
Айды саған алып бере салар ем:
Айсыз түнде адасады-ау көп пақыр.
Күнді-дағы сыйлар едім гүлтелі:
"Күн көрмедік!... ", - деп Құдайға арызын
күні үшін жүрген жандар түртеді.
(Онсыздағы «сол құлақта» бар ызың!)
Жұлдыз зерлеп жазар едім атыңды:
Қара халық есіміне базданар...
Ұсынсам мен жүрегімді, затымды
өнге қыздар буынуға аз қалар.
қастерлеуге жетпесі анық дәрменің!
Суға кетіп ақыры тал қармасаң-
басын шалған мінезіңнен әрненің.
Тым пәрменді ақ періште болса да
Барлығын да жасайтұғын сен үшін,
«Басқа Құдай» тауып ал!
Жапырақ жүрегімді қақ айырып
Содан бері өмірім отқа оранған.
Қанға бөгіп «адалдық» қақпасы алдын...
Бір жапырақ үміт бар-ды. Үзілмеген.
Құдықта құрбақа-мұң қайғандау да,
Қара құрт ақыры мүжіп жеген!
Қобда өзенде барады жылай ағып.
Тәкаппар жүректегі қарқын семіп
Домбыққан көз келерсің, Құдай анық!
Бір жапырақ сүлдеріңді сүйретіп,
Еншімізге тигендейін ен дала,
«Алтыбақан» – ай сәуледе тербелдік...
Жүрегіме дөп қадаған сен ғана,
Сыртымнан оқ атқандардың ішінде,
Үрей бүркіп «үлбіреген» ұсқының,
Сиқырыңа түлен түртіп қамалдым.
Ақ үмітпен « қансыраудан» тыс-бұрын,
Саған арнап теріп жүрген қыр гүлім,
Ауызында қан жылады жарамның...
Ақын жаны сұлулықтың ғашығы,
Сыршыл жыры сезімдердің қас үні.
Көні кепкен қақпалайды кеудеден,
Артта қалып қойғандар, - деп,- ғасыры.
Есі ділгір дүмшелерге мән бәрме,
Соқсын-соқсын толағай жыр, нән кеуде!
Жүрек сыздап, жасын бұлап отырған,
Мына біздер сөзін жазған әндерге.
салғанымен жүректерге от ылаң,
Сенің көркем өлеңіңді оқыған.
Келемеждеп кекеткенге не істермін,
Дарыныммен дара ғұмыр кешкенмін!?
Ақын жыры құр шимайға айналар,
Бұл әлемнен сезім сәуле өшкен күн.
Ақыретке ақырғы адам көшкен күн!
Бұл ақындық- дәулеті асқан байға арман.
Жүрегіңнен үзіліп түскен мөлдір мұң,
Сан мұңлықтың мұңдасына айналған...
Ұстап мініп көңілдің қашағанын,
Не дүлеймен жарыстым асау арын.
Жұмбақ Құдай ашсам да құпияң көп,
Рауғаш ніліне өлең тасаладың.
Қоңыр жел өлең шомдап арқасына,
Қом шешкен балбал тастың қаңқасына.
Қоңылтақсып отырам қоңыр кеште,
қонбаса өлең қарағай жаңқасына.
Теріңнен өлең аңқып заула дөнен,
Кезесем оқпанында жауға берен.
Күннің күміс кірпігінен мұң үзіліп,
Жесір айдың үрпінен саулады өлең.
Қажеті жоқ баттасқан бояманың,
Жақтырмас жампозым-ай ой арамын!
Ер жастап ен далада мызғып кетсем,
Өлең соғып өрекпіп оянамын!
Неліктен тұйықсыз ойлы аға? -
Тозақтың өзі де ерітпес,
Түбінде жүрек сызы бар,
Томырық болып мен іштен,
Шарықтап кетер «күшік» деп
Жүрсем де тіс баспан,
шаршағанда келеді "ішкім менің!
Ай саусағы малынып кесеме дүр,
Тамылжыған тамызда жанарда қылау...
Сыймай бір өз теріме-Ғаламға мынау.
Бәйкүнә жүрегімді құшаққа алып,
егілгім де келеді ұзақ барып...
Қуат қалмай қалжырап Құдіреттен кең,
қағажуда нұрлы күн құны кеткеннен
Тентек бұлақтай түбі өз арнасын сүйер,
мазар да маған тым ыстық «жамбасым тиер!»
Жыр оқимын сүренің өтеуіне кіл,
(нұр жүгіріп өтердей кетеуіне бір.)
Булығады тынысым өксігім өршіп,
Өлілердің үнсіз-ақ көп сырын шешіп...
Өмірдің мойыл көзін жәудіретіп,
Мәңгі кеткім келеді, мәңгі кетіп...
Өмір мені жоқтар ма «ақыным-ай»,-деп,
Ескермеген ғұмырының ғапылын-ай деп...
Берген соң ақынның назын маған
Материалды көшіріп жариялау үшін редакцияның немесе автордың жазбаша, ауызша рұқсаты қажет және Adebiportal.kz порталына гиперсілтеме берілуі тиіс. Авторлық құқық сақталмаған жағдайда ҚР Авторлық құқық және сабақтас құқықтар туралы заңымен қорғалады. adebiportal@gmail.com 8(7172) 57 60 14 (ішкі - 1060)
Мақала авторының көзқарасы редакцияның көзқарасын білдірмейді.
Ұлттық рух алыптары: Ахмет Байтұрсынұлы және Ғұмар Қараш үндестігі
Қаллеки театрында жаңа қойылым!
Мұқтар Әуезовтің “Абай жолы” роман-эпопеясы: атмосфера және стиль
«KitapTime – 2022» жалпы республикалық кітап фестивалі өтті
Бахман Гобади. Күрд киносын жетім балаға ұқсатамын
«Алтын сақа» байқауы мәресіне жетті
Шерағаңның туғанына 90 жыл
«Абай жолының» аудармасына Әуезовтің көңілі толмаған
Елордада өткен «Күй жәрмеңкесінде» Жамбыл жырлары оқылды
Ел қай кезде түзеледі?
Ахмет Салах әл-Мәһди. Күтпеген «келімсек»
Ұлттық рух алыптары: Ахмет Байтұрсынұлы және Ғұмар Қараш үндестігі
Ахмет Байтұрсынұлы: «Амалыңды түзет, түземесең, ешкімге кінә қойма»
Республикалық «Таласбек» сыйлығына шығарма қабылдау жалғасып жатыр
«Талтүс» романындағы Таласбек Әсемқұловтің қаламгерлік қолтаңбасы
Әбіш Кекілбаев. Сардар немесе Ыдырыс Ноғайбаев туралы сөз
Қирабаев тұрған үйге ескерткіш тақта қойылды
Баланы туғаннан бастап әдебиетке қызықтыра білу керек
Бақытгүл Баймолдақызы. Жылап аққан жылдарды көзімдегі...
Қаллеки театрында жаңа қойылым!
Махат Садық, Ескерткіштер – ел тарихы
Шалқар Дәулеткелді. Қыркүйек айының сарғайған жапырақтары
Жоба туралы Порталды қолдану ережесі
Авторлар мен баспаларға ISBN алу