kk en en ru ru ru bg ru ru ru kk kk kk kk kk uk ru kk kk ru kk ru kk uk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ba ba ru ru ru kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk en ru en ru ru ru ru ru bg ru kk kk kk kk kk ru
Бесплатные рефераты, слайды и презентации
Поэзиялық графика туралы мәлімет қазақша
Біз бес повешенных, мүмкін, алты.
Ал асанова, көптеген знавшая услад,
Сүйектері болды — бәрін жасаймыз жерорта және гнилость.
Кім усмехнется, өзім де қуаныштымын.
Молите Құдай, чтоб барлық простилось.
(А. Парин, «Баллада повешенных»)
Біз бесеу. Біз өмір сүріп келеді.
Бізді повесили. Біз почернели.
Біз тұрдық, сен сияқты. Бізде жоқ.
Емес вздумай айыптай — безумны адамдар.
Біз ештеңе возразим бар.
Взглянул және помолись, ал құдай кездесуінде.
(И. Эренбург, «Эпитафия жазылған Вийоном оған
және оның жолдастарының күтіп виселицы»)
Бірінші аудару неғұрлым нақты көрсетеді композициясын және синтаксис көзі, бірақ оның авторы, толық өзін өз поэтическую даралық іріктеу лексикалық құралдар: сөздік қатарын салынып, стилистикалық антитезах (мысалы, жоғары «деген сөз услады» тап бір сөз тіркестерін төмен «обожрана»). Тұрғысынан стилистического алуан лексика екінші перевод көрінеді обедненным. Оның үстіне, біз байқамайды, Эренбург наполнил аударма мәтінін қысқа, «рублеными» сөз тіркестерін қолданған дұрыс. Шын мәнінде, ең төменгі ұзындығы тіркестерінің аудармашы Парина тең стиховой жолында, және оған сол тең максималды ұзындығы тіркестерінің Эренбурга келтірілген отрывке. Кездейсоқ ма?
Сірә, автор екінші аударма ұмтылып жетуге шекті мәнерлілігін пайдалану есебінен тек қана синтаксистік құралдар. Сонымен қатар, таңдау, синтаксистік формаларды, ол мақұлдады таңдалған Вийоном нүктесі көру. Вийон наделил құқығымен повествующего дауыс емес, тірі адамдар, ал бездушных мертвецов хабарласқан тірі. Бұл смысловую антитезу атының астын сызу синтаксически. Эренбург тиіс айыра сөз повешенных эмоциональности, сондықтан оның мәтінінде көп нераспространенных, неопределенно-жеке ұсыныстар: жалаң сөйлем деп хабарлайды жалаң фактілер («біз повесили. Біз почернели…»). Бұл ауыстыру болмауы, бағалау лексикасы, жалпы теңеулер — өзіндік «минус-қабылдау».
Мысалы стихотворного перевода Эренбурга — логикалық негізделген ауытқу. Бұл ереже өзінің формулировали көптеген жазушылар, қашан көтерілген мәселенің ара-жігін ажырату туралы өлең және прозаической сөйлеу. А. С. Пушкин туралы пікір білдірді синтаксистік қасиеттері стиха мен проза да:
«Бірақ бұл туралы айту біздің жазушылар, олар халықтың есебінен низость изъяснить қарапайым заттар ең жай ойлайды жандандыруға балалар проза толықтырулармен және вялыми метафорами? Бұл адамдар ешқашан деу достық, прибавя: қарастыру нәтижесі қасиетті сезім, коего игі пламень және пр Тиіс еді деп айтуға әлі ерте поутру — ал олар былай деп жазады: әрең алғашқы күншығыс сәулелер озарили шығыс өлкесінің лазурного аспан — ах, бұл барлық жаңа және свежо, сонда ол жақсы өйткені ғана ұзындау.   Нақтылығы және қысқалығы — міне, алғашқы қадір-қасиетін проза. Ол талап етеді және ой ой — онсыз тамаша өрнектер еш қызмет етеді. Өлеңдер ісі басқа…» («орыс прозасындағы»)
Демек, «тамаша» деген сөздерді, ол туралы жазған ақын — ал лексикалық «» сұлулық және әртүрлілігі риторических қаражаттың жалпы үлгідегі синтаксистік конструкцияларды құбылыс прозасындағы емес, міндетті, бірақ ықтимал. Ал өлең — кең тараған, өйткені өзіндік эстетикалық функциясы стихотворного мәтін әрқашан айтарлықтай оттеняет функциясын информативную. Бұл дәлелдейді мысалдары шығармашылық өзін Пушкин. Синтаксически қысқаша айтып өтейін Пушкин-прозашы:
«Әйтеуір, бір жағында болса болды чернеть. Владимир поворотил сонда. Приближаясь, көрдім ол рощу. Құдайға шүкір, деп ойлады ол, енді жақын». («Боран»)
Керісінше, Пушкин-ақын жиі многословен, сапқа тұрғызады ұзын фраза бастап қатарының перифрастических айналымдар:
Философ резвый және пиит,
Почто арналған арфе златострунной
Ужель мен сен, мечтатель жас,
Расстался с Фебом ақыры?
Е. Г. Эткинд, талдай отырып, бұл стихотворное жолдауы, деп перифрастический қатар: «Пиит» — ескі сөз «деген мағынаны білдіреді ақын». «Парнасский бақытты ленивец» — бұл да бұл «ақын». «Харит изнеженный сүйіктісі» — «ақын». «Наперсник аяулы аонид» — «ақын». «Қуаныш әнші» — да «ақын». Мәні айтқанда, «мечтатель жас» және «философ резвый» — бұл да «ақын».   «Почто арналған арфе златострунной умолкнул…» Ол: «Неге сен тоқтатты өлеңдер керек?» Бірақ әрі қарай: «Ужель және сен… расстался с Фебом…»   — бұл сол», — жасасады, бұл лебізі «барлық лада видоизменяют бір ой: «Неге сен, ақын, пишешь көп өлеңдер бар?»[1]
Атап өту қажет лексикалық «сұлулық» және синтаксистік «длинноты» қажет өлеңдерінде ғана олар семантически немесе композициялық дәлелді. Многословность поэзия болуы мүмкін қисынсыз. Ал прозасындағы осындай неоправдан лексика-синтаксистік минимализм, егер ол салынды » абсолюттік дәрежесі:
«Есек үлесі қомақты өліп қалды, және барлық ойлаған — лев. Жүгіріп халық және скотина. Подул ветер, тері распахнулась, және болды көрінеді байқауы. Сбежался халық: исколотили байқауы».
Скупые сөз тіркестерін мән береді бұған законченному шығармасы түрі алдын ала сюжетного. Таңдау конструкциялар эллиптикалық типті («барлық ойлаған — лев»), үнемдеу маңызды деген сөздерден соқтыратын грамматикалық бұзушылықтар («жүгіріп халық және скотина»), сайып келгенде, үнемдеу қызметтік сөздер («сбежался халық: исколотили байқауы») анықтады артық схематизм сюжет осы аңыз, ал әлсіретті, оның эстетикалық әсері.
Басқа крайностью болып табылады переусложнение конструкцияларын пайдалану многочленных ұсыныстар әр түрлі типтері логикалық және грамматикалық байланыстар, көптеген тәсілдерін тарату. Мысалы:
«Жақсы болды, екі, үш, бірақ ол: кештер, балдар, концерттер, кешкі ас, сәнді көйлектер, сәнді шаш, выставляющие сұлулығын дененің жас және немолодые ухаживатели, барлық одинакие, барлық нәрсе жатқандай білетін бар көрінеді құқығы барлық пайдалану керек және барлық күле кезде жаз айларында саяжайда осындай табиғатпен де тек ерік беретін верхи приятности өмір, қашан және музыка және кітап оқу да дәл осындай тек задирающие өмірінің мәселелері, бірақ олардың рұқсат, — ол барлық созылып, жеті, сегіз жыл ғана емес, обещая ешқандай үзіліс, бірақ, керісінше, көп жоғалтып кереметі, ол келді үмітсіздік, және оған болды табу жай-күйі үзілген үміт артады, тілегі өлім» («Не көрдім ұйықтағанда»)
Саласындағы зерттеулер орыс тілі болмаса, қалыптасқан түсініктерді, қандай максималды ұзындығы жетуі мүмкін орыс фраза. Алайда, оқырмандар сезінуі тиіс шекті затянутость осы ұсыныстар. Мысалы, фраза «бірақ бұл барлық» ретінде қабылданады дәл емес синтаксистік қайталау, жұптық элементі — бөлігінің «бірақ бұл». Өйткені біз, жетіп процесінде оқулары дейін көрсетілген бірінші бөлігін аламыз удержать в памяти қазірдің өзінде прочитанную екінші бөлігі: тым отстоят бір-бірінен мәтінінде бұл бөлігінде, тым көп санымен бөлшектерді айтылған бір сөз, осложнил біздің оқу жазушы. Талпынысы автордың барынша егжей-тегжейлі сипаттау кезінде іс-әрекеттер мен психикалық жағдайларының бұзылуына әкеледі логикалық байланыс бөліктерін ұсыныстар («ол келді үмітсіздік, және оған болды табу жай-күйі үзілген үміт артады»).
Процитированные астарлы әңгіме мен әңгімелер тиесілі перу Л. Н. Толстой. Әсіресе оңай анықтауға, оның авторлығы кезде екінші мысал, бұл көмектеседі назар стилеобразующим синтаксическим тәсілдерін үйрету. Г. О. Винокур туралы былай деп жазды жоғарыда келтірілген цитате келген әңгіме: «… Білемін мұнда Лев Толстой емес ғана, өйткені бұл отрывке айтылады, бұл туралы жиі және, әдетте, дейді, бұл жазушы ғана емес, сол батып барамын, қандай әдетте ұқсас заттар дейді, бірақ сондай-ақ, өзіне тілі, синтаксическим оның приметам…[2] Бойынша ой-ғалым, ол бірнеше рет айтқанмын, маңызды прослеживать дамыту, тілдік қабылдайды, авторлық стиль, тұтастай алғанда, бүкіл шығармашылық әлеміне, өйткені фактілер эволюция стилі болып табылады фактілер, автордың өмірбаяны. Сондықтан, атап айтқанда, қажет прослеживать эволюциясын стиль және синтаксис деңгейінде.
Зерттеу поэтикалық синтаксис болжайды сондай-ақ, бағалау фактілерін сәйкестігін пайдаланылған авторлық фразах тәсілдерін грамматикалық байланыс нормалары ұлттық әдеби стиль. Здесь можно провести параллель с разностилевой пассивті лексиканы ретінде маңызды бөлігіне ақындық сөздігінің. Саласындағы синтаксис және лексикасы саласындағы, мүмкін варваризмы, архаизмы, маркс және басқалары, өйткені бұл екі сала бір-бірімен байланысты: айтуы бойынша Б. В. Томашевского, «әрбір лексикалық сәрсенбі ие өзінің ерекше синтаксическими жағдайыңызда».[3]
Жиі эллипсы білдіреді және стремительную ауысымда жағдайлар немесе іс-әрекеттер. Мынадай, мысалы, олардың функциясы бесінші тарауда «Евгений онегиннің» повествовании о сне Татьяна Лариной: «Татьяна [ ] ах! ол: «[ ] реветь…», «Татьяна [ ] орманға, аю [ ], онымен…».
Тұрмыста да, әдебиетте сөйлеу қате деп танылады анаколуф (грек. anakoluthos — непоследовательный) — дұрыс емес пайдалану, грамматикалық нысандарын келісу кезінде және басқару: «Чувствуемый жерден иісі махорка және қандай прокислыми щами жасады дерлік жалғады өмір бұл жерде» (А. Ф. Писемский, «Науқастың күнә»). Алайда, оны қолдану мүмкін ақталған жағдайларда, жазушы, жылтыр экспрессию сөйлеу кейіпкердің: «Тоқта, братцы, тоқта! Өйткені, сіз емес, отыруға!» (Крыловтың басне «Квартет»).
Қарама-қарсы, керісінше саналы түрде қолданылған қабылдауға қарағанда кездейсоқ қателік көрсетіледі әдебиетте силлепс (грек. syllepsis — жұптасу, басып алу), ол синтаксическом ресімдеу семантически біртекті емес элементтер түрінде бірқатар біртекті мүшелерінің ұсыныстары: «Жыныстық бұл тозған астында тышқанмен салфетканы көптеген безеу на щеках» (Тургенев, «Оғаш тарихы»).
Еуропалық жазушылар ХХ ғасырдың, әсіресе өкілдері «әдебиет қойылған туынды», үнемі жүгіндік алогизму (грек. a — теріс бәрі, logismos — ақыл). Бұл сұлба білдіреді синтаксическое салыстыру семантически несоотносимых бөліктерін сөз тіркестерін пайдаланып, оның қызметтік элементтерінің білдіретін белгілі бір түрі логикалық байланысты (себеп-салдар, родо-түр қарым-қатынас және т. б.): «Автомобиль тез жүреді, есесіне, матүшке жақсы дайындайды» (Э. Ионеско, «Лысая певица»), «чуден Днепр кезінде тыныш ауа-райы, сен, Ненцов, мұнда не үшін?» (А. Введен, «Минин мен Пожарский»).
Егер анаколуф жиі көрінеді қателік қарағанда, көркем қабылдау, силлепс және алогизм жиі қабылдаумен қарағанда, қателік болса, онда амфиболия (грек. amphibolia) әрқашан қабылданады двояко. Екі жақтылық — ең табиғатына, өйткені амфиболия — бұл синтаксистік неразличимость жататын және тікелей толықтыру көрінген есімдерімен существительными бірдей грамматикалық нысандары. «Есту сезімтал парус напрягает…» аттас өлеңдер Мандельштама — қате немесе қабылдау керек. Түсінуге болады: «Сергек құлақ қалаған жағдайда, оның иегері, нақтырақ байқай шорох желдің желкендерде сиқырлы түрде әрекет парус, мәжбүрлеп, оның напрягаться», — немесе: «Раздутый жел (т. е., кернеулі) парус назар аудартады, және адам напрягает есту». Амфиболия ақталған кезде ғана көрсетіледі композициялық маңызды. Мәселен, бір бөлшегі. Хармса «Сандық» герой мүмкіндігін тексереді өмір сүру қайтыс болғаннан кейін самоудушением » кілттелген сундуке. Финал мен үшін оқырман ретінде жоспарлаған автор, нəтиже: не батыры емес задохнулся, не задохнулся және тірілді, — өйткені батыры двусмысленно деп түйіндейді: «Демек, өмір жеңді өлімді белгісіз маған тәсілімен».
Ерекше семантикалық байланыс бөліктерін сөз тіркестерін немесе ұсыныстар жасайды катахреза («бөлімін қараңыз Соқпақ») және оксюморон (грек. oxymoron — остроумно-глупое). Егер ата — логикалық қарама-қайшылық мүшелері бірыңғай конструкциялар. Катахреза туындайды тұтыну салдарынан жасырын түрде өтуі метафоралар немесе метонимии және «табиғи» сөйлеу ретінде бағаланады қате: «морское путешествие» — қайшылық арасындағы «жүзу» теңізге және «шествовать құрлықта», «ауызша нұсқама» — «ауызша» және «жазбаша», «Советское шампанское» — «Кеңес Одағы» және «Шампань». Оксюморон, керісінше, болып табылады жоспарланған салдары қолдану балғын метафоралар, тіпті күнделікті сөйлеу ретінде қабылданады таңдаулы бейнелі құралы. «Мама! Сіздің ұлы тамаша бөлен!» (В. Маяковский, «шалбардағы Бұлт») — бұл жерде «ауру» болып табылады метафорической ауыстырумен «влюблен».
Қатарына сирек орыс әдебиеті және, өйткені әсіресе елеулі фигуралар жатады гендиадис (грек тіл. hen dia dyoin — біреу арқылы екі), онда күрделі сын есім болып бөлінеді бастапқы құрамдас бөліктері: тоска «жол, темір» (А. Блок, «темір жол»). Мұнда бөлшектеу ұшыраса деген сөз «темір жол», нәтижесінде үш сөздер күшіне өзара іс-қимыл және стих алды қосымша мағынасы. Е. Г. Эткинд мәселесіне қатысты семантикасы туралы теңеулер «темір», «темір» ақындық сөздікте Блоктың деді: «Темір тоска» — бұл сөз тіркесі ұрып отсвет және басқалар, үйлесімі «темір жол», — деп жанына қойылған екі анықтау, устремленные бір-біріне   қалай және құрайтын бір сөз «темір жол», және сол уақытта отталкивающиеся бұл сөздер — ол ие емес өзге де мән бар. «Темір» тоска — бұл торығу, туындаған өлі, механикалық дүниесін қазіргі заманғы — «темір жол» — өркениет».[5]
Ерекше семантикалық байланыс алады сөздер колоне немесе аятта жағдайда жазушы қолданады эналлагу (грек. enallage — орын ауыстыру) — көшіру анықтау деген сөз, жапсарлас байланысты анықталатын. Мәселен, «жолы Арқылы еттің майлы ор…» өлеңдер Н.Заболоцкого «Үйлену» анықтау «майлы» айқын эпитетом ауыстырған соң «ет», «траншея». Эналлага — ырым многословной ақындық сөйлеу. Қолдану осы фигуралар » эллиптической конструкциялары әкеледі плачевному нәтижесі: стих «Таныс мәйіті жатып аңғарында сол…» балладе Лермонтов «Ұйқы» үлгісі күтпеген логикалық қателер. Үйлесімі «таныс мәйіті» тиіс болатын означить «мәйіт танысын [адам]», бірақ оқырман үшін нақты білдіреді: «Бұл адам бұрыннан таныс та, дәл осы мәйіті».
Қатарына фигуралардың бастап ерекше взаиморасположением бөліктерінің синтаксистік конструкциялар жатады әр түрлі түрлері параллелизмнің және инверсия.
Параллелизм (грекше. parallelos — идущий жанында) көздейді композиционную соотнесенность сабақтас синтаксистік кесінділерінің мәтін (жолдар стихотворном шығармалар, ұсыныс мәтінінде, бөлшектер сөйлемде). Түрлері параллелизмнің әдетте бөледі негізінде қандай да бір белгі, олар ие болады алғашқысы соотносимых конструкциялар үшін қызметкер автордың үлгі құру кезінде екінші.
Мәселен, проецируя сөздердің орын тәртібі бір синтаксического кесіндінің басқа, ажыратады параллелизм тікелей («Ұйықтап жануар, Ит, / Ұйқың құс Воробей», стих. Заболоцкого «Бозғылт Зодиак белгілері…»), келген («Ойнайды, толқындар, ветер свищет» Парусе» Лермонтов). Біз жазу оқытудан лермонтовской жолдар тігінен:
Және көреміз, не екінші колоне жататын және баяндауыш берілді кері тәртіпте қатысты орналасу сөздердің бірінші. Егер енді графикалық қосуға существительные және жеке — етістік, алуға болады образ грек әріптер «». Сондықтан келген параллелизм, сондай-ақ деп атайды хиазмом (грек. chiasmos — -бейнелілік, крестообразность).
Кезінде сличении сөз санын жұптық синтаксистік бөліктердегі бөледі, сондай-ақ, параллелизм толық және толық емес. Толық параллелизм (оның таралған атауы — изоколон; грек. isokolon — равночленность) — двухсловных жолдарында Тютчевтің «Опорожнены амфоры, / Опрокинуты қоржынынан» (еврейлерге. «Кончен жіж, умолкли хоры…»), толық емес — оның неравнословных жолдарда «Помедли, помедли, кешкі,/ Продлись, продлись, очарованье» (еврейлерге. «Соңғы махаббат»). Басқа да түрлері параллелизмнің.
Сол бір тобына фигуралар жатады мұндай танымал поэтикалық құралы ретінде инверсия (лат. inversio — перестановка). Ол көрінеді орналасуы сөздердің сөз тіркесі немесе сөйлем тәртіппен, тамаша табиғи. Орыс тілінде табиғи болып табылады, мысалы, тәртібі «бастауыш + баяндауыш», «анықтау + айқындайтын» деген сөз » немесе «сылтау + зат есім «падежной нысан» неестественным — кері тәртібі.
«Эрота выспренних және стремных қанатында…», — деп басталады пародия белгілі оқырмандарының ХХ в. А. Измайлов өлеңдері мен Вячеслав Иванов. Пародист заподозрил ақын символиста в злоупотреблении инверсиями, сондықтан перенасытил олар жолдың өз мәтін. «Эрота қанатында» — тәртібі дұрыс емес. Бірақ егер жеке инверсия «Эрота крылья» әбден жол берілетіндігі, сонымен қатар сезіледі дәстүрлі орыс поэзия болса, «қанатында» саналы түрде меңгерілген белгісі емес художественности сөйлеу, косноязычия.
Инвертированные сөздер орналасуы мүмкін барлық сөз тіркесі басқаша. Кезінде түйіспелі инверсия сақталады смежность сөздер («трагик» драмасын Шекспирову…» Пастернактың) дистантной — олардың арасындағы вклиниваются басқа да сөздер («Покорный Перуну шал бір…» Пушкин). Және сол және басқа жағдайда ерекше орын жеке сөздер әсер етеді, оның интонационное бөлу. Атап өткендей, Томашевский, «инверсированных конструкцияларда сөздер естіледі астам мәнерлеп, веско».[6]
Топқа фигуралар, маркирующих ерекше интонационную композициясын мәтін немесе оның жекелеген бөліктерін жатады әр түрлі түрлері синтаксического қайталау, сондай-ақ тавтология, анноминация және градациясы, полисиндетон және асиндетон.
Оның екі топқа тәсілдерін қайталау. Бірінші жатады тәсілдерін қайталау жекелеген бөліктерінің ішіндегі ұсыныстар. Олардың көмегімен авторлар, әдетте, деп атап өтті семантически кернеулі орын фраза, өйткені кез келген қайталау бар интонационное бөлу. Өзбектерде инверсия, қайталау мүмкін байланыс («Уақыт, мезгіл, мүйіз трубят…» поэмасындағы Пушкин «Граф Нулин») немесе дистантным («Уақыт, менің досым, мезгіл! тыныштық жүрегі сұрайды…» аттас пушкинском стих.).
Добавить комментарий Отменить ответ
Your email address will not be published.
Логистика негіздері туралы реферат
Құқықтық реттеу түсінігі, негізгі белгілері
Қазақстандағы көрікті қорықтар туралы
© 2022 База рефератов и слайдов.