kk ru kk ru ru ba ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru es en ru kk ru ru ru ru it ru uk kk kk kk ru ru kk mk mk mk ba kk kk kk kk bg kk ru ru kk kk kk en en
Қазақстандағы трансплантология мәселесі | Slides.kz
Тіпті өнертабыс, мысалы, шприца мен инелер, немесе рентгендік сәулеленуді пайдалану, немесе микробиология мен бактериология ашу және тіпті қалыптастыру сияқты көрнекті ашылулар да назар аудармауға болмайды.
80-ші жылдар трансплантологияның мақсаттары мен міндеттерінің әсерінен осы ұғымдарды жақындастыру және сәйкестендіру процесі басталады. Н. Бұл туралы   хабарлады.
Қазіргі уақытта трансплантация-практикалық денсаулық сақтау бағыттарының бірі. IX Дүниежүзілік трансплантологтар конгресінің мәліметтері бойынша (1982 ж.) жүздеген жүрек (723), ондаған мың бүйрек (64000) және т. б. салынды.
Трансплантологиялық операциялар бірліктермен есептелгенше және эксперименттік сипатқа ие болғанша, олар таңдануды және тіпті мақұлдауды тудырды. 1967 жыл — К. Бернардтың әлемдегі алғашқы жүрек ауыстырып қонған жылы. Ол үшін 1968 жыл бойы 101 осындай операция жасалды. Бұл жылдар баспасөзде «трансплантациялық эйфория»деп аталды.
Ол осындай операциялардың кәсіби бірегейлігімен ғана емес. Жүректі ауыстырып салу, қазіргі заманғы мәдениеттің қандай да бір жетістігі, оның алдына ерекше өткір философиялық — антропологиялық мәселелер блогы қойды: адам деген не? жеке тұлғаны не анықтайды? адамның өзіндік ерекшелігі неде?
Трансплантология практикасын кеңейту антропологиялық
«өткір» және медициналық қызметтің осы түрінің айналасындағы этикалық-құқықтық шиеленістің күшеюімен қатар жүреді. Әрбір трансплантологиялық операцияға ілесе жүретін моральдік-этикалық мәселелердің көптеген түрлері мен кіші түрлері арасында келесілерді бөліп көрсетуге болады: өлгеннен кейін адам денесіне құқығын сақтау туралы айтуға бола ма? қайтыс болған адамның моральдық — этикалық мәртебесі қандай? ғылыми негізделген донорлық мүмкін бе? моральдық ли өмірін ұзарту бір адамдардың есебінен. өлім этикалық мағынасы бар ма? адамның ғылыми-практикалық қолдануының әлеуметтік-мәдени перспективалары қандай? Бұл сұрақтарға жауаптарды табу тәсілдерінің бірі трансплантация тарихына жүгіну болып табылады.
Трансплантация тарихы. Медицина тарихшылары трансплантация тарихында ғылыми трансплантацияның басталуы кездейсоқ емес.
Медицина тарихшылары трансплантация мәселелері бойынша алғашқы зерттеулер итальяндық доктор Барониомен, неміс дәрігері Райзиндермен байланыстырады.
Н. сүйек-пластикалық хирургияны құру бойынша қызметке ерекше көңіл бөлінеді. И. Пирогов. Паульдің алғашқы диссертациясын ескермеуге болмайды
Берта (1865 ж.) тақырыбы «жануарлардың тіндерін трансплантациялау туралы».
Зерттеушілер Е. К. Азаренко мен С. А. Позднякова трансплантологияның дамуын екі кезеңге бөледі. Бірінші кезеңде трансплантация хирургиялық жолмен тіндердің патологиялық өзгерістерін және аутопластиканы жоюды болжады. Екінші кезең «гомотрансплантациямен» байланысты, яғни функционалдығын жоғалтқан органды жаңамен (бүйрек, жүрек, өкпе болсын) ауыстырумен байланысты. Екінші кезеңнің маңызды кезеңдері а. Каррел бүйрегінің эксперименталды ауыстырылуы; бүйректің бірінші ксенотрансплантациясы (шошқадан)
(1902 ж.); кадаверлік бүйректі әлемдегі бірінші ауыстырып салу (аллотрансплантация деп аталатын мәйіттен) Ю. Ворон (1931 ж.); жасанды жүректің алғашқы имплантациясы В. П. Демихов (1937 ж.); Хьюм клиникасында тірі донорлардан бүйректі алғашқы сәтті ауыстырып салу (1952 ж.); У. Колфф және т. б. клиникалық мақсаттар үшін жасанды жүректің қолданыстағы моделін әзірлеу.
(1957 ж.); Б. Петровский клиникасында алғаш рет бүйректі сәтті ауыстыру
(1965 ж.); әлемдегі бірінші адамның жүрегін адамға ауыстыру.
(1967 ж.); ми өлімінің «Гарвард» критерийлерін «жариялау»
(1967 ж.); гистологиялық үйлесімділік тестілері бойынша органдар алмасу үшін В. Роодпен Евротрансплантатты ұйымдастыру (1967 ж.); КСРО АМН ағзалары мен тіндерін трансплантациялау ҒЗИ құру Г. Соловьев (1967 ж.); Ресейде алғаш рет в. Шумаковтың клиникасында жүректі сәтті ауыстырып салу (1986 ж.); Қазақстан Республикасы Жоғарғы кеңесінің қабылдауы (1967 ж.).
«Адам ағзаларын және (немесе) тіндерін транспланттау туралы» заң (1992 ж.).
Ғылыми трансплантация тарихын бөлу трансплантацияның «ненучной» немесе дәлірек айтқанда, донучной болуын тануды білдіреді. Қазіргі заманғы медицина үшін де маңызды болып табылатын Дон ғылыми трансплантацияның жетекші идеясы «өмірді көшіру»идеясы болып табылады. Ежелгі тілдік мәдениеттерде өмір субстанциясы үшін қан қабылданды. Аурудың пайда болуы қандағы өмірлік күштің әлсіреуімен байланысты болды және осы күштерді ұстау «салауатты қан» құю арқылы жүзеге асырылды. Дәрігерлік және білімділік тарихы жасаруға жету мақсатында жануарлардан, егде жастағы сәбилерден қан құю оқиғаларына толы. Овиди Мыстың қарындасына қойдың қанын құйып, оған жастық қайтарады. Гиппократ, мысалы, қан адамның қанын ішуі адамның рухани қасиеттерін өзгерте алады деп ойлады.
Вампризманың мифо-идеологиялық құбылысы оның қанмен салттық-қасиетті манипуляциялармен қан құюдың кез келген формаларына Ватиканмен 100 жылдық тыйым салуға негіз болды. Бір сөзсіз: қан құю ғылыми әдіс ретінде қан магиясынан пайда болады. Осыған байланысты доктор И. Т. пікіріне өте тән. 1834 жылы, босану кезінде қан құю әдісін талқылауға қатыса отырып, Спасский былай деп жазды: «осы жағдайларда (босану кезінде қан жоғалту) көктамырға енгізілетін қан, жүректің және қан тамырларының қызметін қоздыру арқылы, тірі қасиеттерімен салыстырғанда, өз санымен ғана емес, әрекет етуі мүмкін».
Трансплантация тарихын қарастыра отырып, біз қан құю мәселесін кездейсоқ тоқтатпаймыз. Қан құю «өмірді көшіруді» қамтамасыз ету ретінде ағзалар мен тіндерді ауыстырып салу теориясы мен практикасының қисынды басы болып табылады. Бірақ трансплантация мен қан құю арасындағы логикалық байланыс туралы ғана емес, нақты-тарихи байланыс туралы да айтуға болады.
Зерттеушілер В. Прозоровский, Л. Велишева, Е. Бурштейн, С. Гусейнов, И.
Воронова, А. Сокольский, А. Ульянов: «ағзаларды трансплантациялаудың қазіргі заманғы проблемасының дамуына орыс хирургтарының бірегей ашылуы — мәйіт қанын құю болды. Бұл өліктерден қан, сүйектер, буындар, қан тамырлары мен мүйізден алу құқығы туралы бірінші кеңес заңнамасын құруға түрткі болды». Әлемдегі алғашқы мәйіттің қанын дайындау бөлімшесі. Н. В. Склифассовский прообразом болды
кейін АҚШ-та құрылған «органдар Банкі». Кеңес Ресейдегі донорлық проблеманы шешу тәжірибесі клиникалық трансплантация саласындағы қазіргі заманғы жағдайды сипаттағанда ескермеуге болмайды.
ДДҰ ұсынымдарын негізге ала отырып, » ағзаларды трансплантациялау және
егер қайтыс болған адам өмірге қарсы қарсылық білдірмесе немесе егер қарсылық білдіруді оның туыстары білдірмесе, мәйіттен органдарды алу және пайдалану жүзеге асырылатын келісім презумпциясын (сұралмаған келісім) енгізеді. Айқын бас тартудың болмауы келісім ретінде түсіндіріледі, яғни әрбір адам өлгеннен кейін, егер ол оған өзінің теріс көзқарасын білдірмесе, донорға іс жүзінде автоматты түрде айналады.
«Келісім презумпциясы» қайтыс болған адамдардан органдарды алуға келісім алу рәсімін реттеудің екі негізгі заңды үлгісінің бірі болып табылады.
Екінші модель «сұралған келісім» деп аталатын болып табылады, ол қайтыс болған адам өз қайтыс болуына дейін органды алуға өзінің келісімі туралы анық мәлімдегенін немесе қайтыс болған адам осындай өтінішті қалдырмаған жағдайда, отбасы мүшесі алып қоюға келісімін анық білдіретінін білдіреді. Доктрина
«сұралған келісім» «келісімді» белгілі бір құжаттық растауды көздейді. Мұндай құжаттың мысалы АҚШ-та донорлыққа өз келісімін білдіретіндер оқытатын «донор карточкалары» болып табылады.
«Сұралған келісім» доктринасы АҚШ, Германия, Канада, Франция, Италия Денсаулық сақтау жөніндегі заңнамаларда қабылданды. Бұл ретте мамандар «келісім презумпциясы» қағидаты неғұрлым тиімді, яғни клиникалық трансплантацияның мақсаттары мен мүдделеріне неғұрлым сәйкес келеді деп санайды. Ресейлік трансплантологтар » органдарды алуға келісім алу процесі бұрынғысынша біздің елімізде донорлықты дамытуды (кеңейтуді) тежейтін негізгі фактор болып табылады. Дәрігерлердің пациентке немесе оның туыстарына тікелей жүгінуі («сұралған келісім») Ресейдің мәдени-тарихи ерекшеліктеріне байланысты, әдетте, жауап қозғалысын тудырмайды (бір зерттеушілер мұны» жеткіліксіз өркениеттілік «деп атайды, ал басқалары — «адамгершілік сезімталдық» деп атайды). Сонымен қатар, халықтың орган донорлығының құқықтық мәселелері бойынша толық хабардар етпеуі жағдайында дәрігердің «сұралмаған келісім туралы «шешім қабылдауы одан әрі қайтыс болған адамның туыстары тарапынан лауазымды адам үшін теріс салдарлар болуы мүмкін».
Дегенмен, қазіргі заманғы медицинада әртүрлі ауыстырып қонудың түрлеріне көрсеткіштерді кеңейту процесі жалғасуда,бұл қазіргі заманғы қоғамның тұрақты ерекшеліктерінің бірі «донорлық органдардың тапшылығы» болып табылатындығының объективті негіздерінің бірі болып табылады. «Донорлық органдар тапшылығының» жай-күйі-бұл олардың «сұранысы» мен
«ұсыныспен». Кез келген уақытта шамамен 8000-10000 адам донорлық орган күтеді. Бұл трансплантолог мамандарды донорлық материалдың тұрақты көздеріне «жолды» іздеуге, анықтауға және салуға мәжбүрлейді. Жолдардың бірі «өлім сәтін» анықтау қажеттігіне алып келеді, бұл мамандардың көзқарасы бойынша трансплантация үшін органдарды алу мүмкіндігін едәуір кеңейтеді. Тағы бір жолы «ми өлімін ерте анықтау» және «әлеуетті донорларды»анықтау.
Бұл «жолдар» -қоғам үшін жол берілмейтін салдарлар мүмкіндігімен адамның өліміне прагматикалық қарым-қатынас бағытындағы қозғалыс, мысалы, денесі немесе денесінің бір бөлігі коммерциялық мәмілелердің объектісі болып табылатын адамға прагматикалық-тұтынушылық қарым-қатынасты бекітуге. Трансплантацияны коммерциялау үрдістерімен ағзаларды сатып алу-сатуға тыйым салу және
«трансплантация туралы» РФ Заңының 1-бабында белгіленген адам тіндерін, бұл тек осы процестердің шынайылығын куәландырады.
Трансплантологтардың өздері күрделі емес есептер негізінде «тірі бүйрек пен мүйізді сатып алу және пайдалану өнеркәсіптік кәсіпкерлікке қарағанда айтарлықтай табысты болады»деген қорытындыға келеді.
Транспланттауды коммерциализациялауға қарсы тұру нысаны тірі туыстық емес индивидуумдардан донорлық органдарды транспланттауға тыйым салу болып табылады.
Тірі донорлардан ағзаларды трансплантациялау қайтыс болған адамның донорға айналуына қарағанда этикалық тұрғыдан проблемалы. Денсаулықтың нашарлауы, саналы жарақаттану және дені сау донордың өмірінің қысқаруы бағасына өмірді қандай да бір уақытқа ұзарту адамгершілік жағынан ма? Реципиенттің өмірін ұзартудың және құтқарудың гуманистік мақсаты донордың өмірі мен денсаулығына зиян келтірудің құралы болған кезде адамгершілік мәртебесін жоғалтады.
Донорлық органдар тапшылығының жағдайы драмалық болып табылады.
Донорлық органдарды алушылар арасындағы таңдау мәселесіне қатысты ресейлік мамандар екі Жалпы ереже қабылдайды. Олардың бірі: «донорлық органдарды бөлу басымдығы жеке топтардың артықшылықтарын анықтаумен және арнайы қаржыландырумен анықталмауы тиіс».
Екіншісі: «донорлық органдар ең оңтайлы пациентке тек медициналық (иммунологиялық) көрсеткіштер бойынша ғана ауыстырып отыруы тиіс».
Донорлық органдарды бөлу кезінде әділдіктің белгілі бір кепілі Реципиенттерді өңірлік немесе өңіраралық деңгейдегі «күту парағы» базасында қалыптасатын трансплантологиялық бағдарламаға енгізу болып табылады. Реципиенттер трансплантациялық бірлестіктер арасында донорлық трансплантанттармен алмасу көзделген осы бағдарламалар шегінде өздеріне сәйкес донорға тең құқықтар алады. Қамтамасыз ету
«тең құқықтарды» таңдау тетігі арқылы медициналық көрсеткіштер, реципиент пациенттің жай-күйінің ауырлығы, донордың иммунологиялық немесе генотиптік сипаттамаларының көрсеткіштері бойынша ғана іске асырылады. Белгілі транспланттау орталықтарына Евротрансплантант, Франс-трансплант жатады,
Скандиотрансплант, Норд-Италия-трансплант және т.б. барлық мүмкін болатын теріс пайдаланулардан кепілдік ретінде органдарды бөлу жүйесін бағалай отырып, «өңірлік немесе ұлттық деңгейлерде донорлық органдарды дайындау жүйесін» құру жөніндегі ұсыныс жалпы этикалық ережелердің бірі ретінде бағаланады.
Либералдық ұстаным. Либералдық ұстаным медицинадағы жаңа бағыт ретінде трансплантацияны ақтауға, негіздеуге, насихаттауға негізделеді. Донорлықтың либералдық негізінің сипатты мысалы ретінде 30-шы жылдары әлемде бірінші қан құю институтын ұйымдастырушы А. Богданов әзірлеген «физиологиялық ұжымшылдық» тұжырымдамасы келтірілуі мүмкін. Осы тұжырымдамаға сәйкес, донорлық — бұл жаңа этикалық және әлеуметтік норма, ал қан құю — «адамдарды бауыр басу» тәсілдерінің бірі»
«әлеуметтік организм»ретінде қоғамның жекелеген индивудуумдарынан құру.
Заманауи трансплантологтар утопиялық тұжырымдамаларды жасамайды,бірақ өз қызметінің этикалық ережелері мен нормалары деңгейіне шығуға ұмтылады.
Либералдық позиция шекарасында трансплантолог — мамандар қабылдайтын ұсынымдар мен ережелердің әр түрлі нысандары антропоцентризмнің екі қағидатын өзінің іргелі негізі болып табылады. Біріншісі адамның натуралистік — материалистік түсінігіне, екіншісі — өмірдің аясына қатысты
(жан өлмесінен бас тарту).
Трансплантация тәжірибесін кеңейту либералды идеологтар «жан сиымдылығы ретінде жүрекке мифтік қарым-қатынасты» еңсерумен және адамдық бірегейліктің символы ретінде өлімге деген қарым-қатынасты жеңумен байланыстырады.
«өтпелі жағдай». Олар трансплантацияның прогрессивті дамуы мен дәстүрлі-діни мәдениет түріндегі қоғамдық психологиялық кедергіні еңсеру арасындағы тікелей байланысты, оның салт-дәстүрлер жүйесі мен өлімге қатынасы. Олар трансплантологияның табысты болуы тек «дамыған және дайындалған, органдарды трансплантациялау практикасы мәселелерінің барлық шеңбері бойынша гуманистік құндылықтардың сөзсіз екенін мойындайтын қоғамдық пікір»жағдайында ғана мүмкін деп есептейді. Сөзсіз гуманистік құндылықтар арасында келесі үш:
Либералды биоэтикада «анатомиялық сый»ұғымы ерекше орын алады.
«Дарындылықты», яғни «анатомиялық сыйдардың» өтеусіз екенін атап көрсете отырып, либералды биоэтика осы іс-әрекеттің ықтимал экономикалық себептерін еңсеруге және жоюға тырысады. Экономикалық есептің кез келген нысанын енгізу құнды мәнді, адамгершілік мәртебесінің жоғалуын білдіреді
«сыйға тарту». Дегенмен, либералды биоэтика «экономикалық пайда» мен «ізгілік»біріктіру әрекеттерімен де ұсынылған. Кәсіпкерлер төлейтін органдардың жоғары бағасы «үшінші әлем» елдерінің донорларына қалыпты өмір сүру деңгейін қамтамасыз етеді және көптеген адамдарды аштықтан құтқарады деген дәлел кеңінен танымал. Осындай дәлелдердің қатарында мынадай пікір де бар: «донорлық органды (бірақ орган үшін емес) ұсынуға байланысты медициналық қызметтер үшін ақылға қонымды шығыстарды төлеуге тыйым салынбауы тиіс».
«Шығыстардың ақылдылығы» және трансплантация мақсаттарының ізгілігі күмән туғызбауы мүмкін. Бірақ «сатып алу-сату» түрі бойынша экономикалық қатынастарды болжайтын оны іске асыру құралдары, олардың айналмалы нысандарын («сыйға тарту») қоса алғанда, оның этикалық мағынасын сөзсіз азайтады. Әдептіліктің канттық өлшемі — адамды «құрал» ретінде емес, «мақсат» ретінде қарау-осындай экономикалық парасаттылықпен және мақсаттылықпен өлшенбейді. Дәл осы этикалық критерий «трансплантация туралы» РФ Заңының 1-бабының негізінде қойылған, онда нақты айтылған: «Адам ағзалары және (немесе) тіндері сатып алу-сату нысаны бола алмайды».
Трансплантология жөніндегі Басшылықтың алғысөзінде академик В. И. Шумаков «донорлықты ғылыми негізделген насихаттауды» ұйымдастыру міндетін қояды. Мұндай тапсырманы қою Богданов»физиологиялық ұжымшылықтың» жаңа нұсқасының салдары болуы мүмкін. Ғылыми құралдармен донорлықты негіздеуге ғылымның ұмтылуы әбден дұрыс емес. Донорлықты негіздеу-бұл Этика, соның ішінде Діни этика міндеті. Бұл туралы махаббат, өзара қамқорлық және өмірді құтқарудың жаңа символына айналған «органдарды тарту» ұғымы да дәлелдейді, бірақ іс жүзінде, құрбанның дәстүрлі діни идеяларының қазіргі заманғы өзгеруін білдіреді.
Добавить комментарий Отменить ответ
Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *
Заң және құқықтану (6)
Физика және астрономия (16)