kk kk kk kk kk kk ru kk ru kk kk kk kk tt kk ky kk kk ru ru kk kk kk de kk en ko kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en uk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en ru en ko en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en uk en kk en kk en kk en kk en tk en kk en kk en en en kk en kk en kk en be en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en ba en kk en tt en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en tk en kk en kk en en en kk en kk en kk en ky en kk en kk en kk en ko en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ru en ru en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en av en kk en tt en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en uk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ky en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en be en ru en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en ky en kk en be en kk en kk en kk en en en kk en kk en en en en en kk en kk en ru en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en ba en kk en ky en ru en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en ru en av en ky en tt en kk en kk en kk en en en kk en kk en ky en kk en kk en en en kk en ru en kk en kk en en en kk en ru en kk en kk en en en be en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en mk en kk en be en kk en kk en en en ky en kk en kk en ky en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en cs en ky en en en kk en kk en en en kk en kk en tt en kk en kk en kk en kk en en en uk en kk en kk en kk en kk en en en ru en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ru en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en uk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en uk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en ko en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ky en kk en en en kk en kk en ru en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en ru en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en uk en en en ba en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en la en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en fr en en en ru en kk en kk en kk en kk en en en ru en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en ru en ba en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en ko en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en tt en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en uk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en tt en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ky en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en uk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en gom en kk en ru en ru en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en tt en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en xal en kk en kk en ru en kk en bg en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ky en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en tt en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en ky en kk en ky en kk en kk en ky en en en kk en ru en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en en en kk en kk en en en ru en kk en tt en kk en kk en kk en kk en en en kk en ru en it en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en bxr en ky en ky en ky en kk en en en kk en ru en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en fr en en en kk en ru en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en ru en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en kk en av en en en kk en kk en kk en kk en en en en en kk en ru en kk en kk en kk en tt en kk en kk en en en kk en kk en kk en uk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en ru en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en tg en kk en kk en en en uk en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en kk en kk en kk en en en kk en ru en kk en kk en kk en kk en kk en kk en en kk kk kk kk kk kk de ml kk kk de ca kk kk de oc kk ru ru kk de fr kk de ca kk de de kk de fr kk de fr kk de de kk de fr kk ru oc kk de ca kk de hbs_lat tg de ca kk de da kk de oc kk de es kk de de kk de ca kk de en kk de oc kk de de kk de en kk de ro kk de nb kk de de kk de ca kk de gl kk kk kk
Мирас Асанның топтама өлеңдері | Әдебиет порталы
Әдеби үдеріс Авторлар Кітаптар Аудиокітаптар Жанрлар Кейіпкерлер Блогтар Арнайы жобалар Мультимедиа
Әдебиеттi ешкiм мақтаныш үшiн жазбайды, ол мiнезден туады, ұлтының қажетiн өтейдi сөйтiп...
Жапырақтың махаббаты сен бе екен?
Үнсіз ғана бір нүктеден көз алмай,
Ал, жапырақ – мені күткен қыз үлгі.
Махаббатым таң моншағын жүк көріп,
Махаббатсыз өнер әсте өнер ме?
«Біз бақытты болар ма ек?
Жаңбыр дауысын естідің бе, күркірі
Бізге жеткен бағзы жыр мен бұлт үні!
Бұлттан басқа кім жылады мен үшін,
Көз жасы үшін жасасқам жоқ кешірім.
Жай оғының кіреуке бұлт – құрбаны,
Қанша ғасыр өтеп келед өз ісін…
Бұлттар менің көз жасым ба Көктегі?
Бұлттар сенің көз жасың ба төкпелі?
Бір сезімнің кеш келді деп көктемі,
Бұлттай менің уайымым бар жаным,
Басқа жанның кірерсің де қойынына,
Ауызында Ұлы Абайдың сол әні,
Көздеген жау дәл атуға қимаған,
Көк бөрілер ұлыған Көк Тәңірге,
Құдай маған көлеңкесін түсірмей –
Кері кетіп қалады өстіп ісім кей!
Пенде біткен перде ұстайды ақынға,
Көзің жасы шайып кеткен жүзіңде,
Бір тамшы жас тамып кетті жалғанға,
Қан жұмып туған қолымды бермедім,
Қан жұтып жатқан елімді көрмедім,
Қызым құнан қойды тауыса алмай,
Тұлпарымды емес, тағамды алсын дедім!
Күйеуім емес, ағам қалсын дедім.
Бірлігімді емес, баламды алсын дедім!
Жусанның әлсіз түбі сүрлеу көргем,
Қызылжар – Қояндының жол торабы...
Қараөткел – Баянауыл – Қарқаралы,
Көтеріп келін зорға сары табаны,
Тұлпарға қисық қағып шал тағаны,
Жалаңбұт бүлдірген жеп, жол торады...
Әлиханның қаңырап хан тағы әне?!
Маңдайынан кеткен жоқ сор табы әлі...
Қасымның жарты жүрек – жарты аралы!
Адырна күшіген оқ Алаш үшін,
Суық тас – сілейген балбал екен,
Ыстық жас – мөлдір арман екен...
Ертоқымын бауырына ап ат келді,
Есі кірген ұл жебесін қақ бөлді.
Құл көк қаншығын май беріп, атты...
Алтай қары он ай бойы жатты...
Жетім лақ тас-тасқа секірер,
Басыңа балбал тас та қойылар,
Жылыңда аста-төк ас та берілер.
Құлын тастаған қулық та сойылар,
Сегіз жүз бас, қос та тігілер...
Алтын Орда – Ұлытау...
Келін кесіп өте алмай
Ұлытау кем бе Алтайдан?
Он үшке келген Алаша
Қалған ұлы – Едігем!
Хан өлетін жер екен,
Би көметін жер екен,
Бір басыма көп екен,
Бір басыма кем екен...
Құл мен ұлды тең көрер,
Күңнен қызды кем көрер,
Бірге жанған жоқ шығармыз – бірге өштік!
Біздің қастық – ең дөрекі достық-тын,
Түлкі мен Қасқырдың күшігін
Айыра алмапты аңшы да!
Түбінде мəн бар ма, ал, сұра:
Түлкі мен Қасқырдың күшігі
Біреуі - аярлық пішіні,
Біреуі - Қыпшақтың ұраны!
Ез де, ер де аспаннан түспейді,
Біреуі – күнəні істейді,
«Отаным бар!» деді екеуі көпіріп,
Біреуінде болса болған шығар, рас,
Адай аңызы. Суын жыры
Ұрғашы құлын есейген соң түсінде суынды көріп, ғашық болады. Суын - теңіз жылқысы.
Тау толқынмен суын келген,
Шайнай бергем уымды ермен...
Дәу толқынмен суын келген,
Жанарды жас жуса игі ептеп...
Жағада көк байтал тұрды,
Жап-жарық қып сайқал түнді,
Су ішінен Суын шыққан,
(Толқын құмға қайта артылды...)
Сүттей аппақ Теңіз түні.
Тамыры бір, егіз түбі.
Су ұсынған еріне әйел,
Суын келген – Оғыз пірі!
Көк байталдың бүйірін түртіп,
Жер танабын өрте күлік!
Ақсын көк тер –
Байтал суға ағып өлген...
Суын келген – тағы желмен...
Жуынып тұр жағада ару,
Өзіңді көріп қалдым мен!
Белгісіз алыс бір елде,
Өзіңе ұқсас жан көрдім!..
"Егемен", жаңалық айт ескі ауылға,
Ескі ауыл ел көшінен кеш қалуда...
Тезекпен от тұтатқан ғасыр өткен,
Газетпен тұтатамыз пешті ауылда!
Тасқа да жазған бұл өлең,
Басқа да жазған бұл өлең!
Таспаға жазған бұл өлең,
Баспаға жазған бұл өлең,
Əнге де жаздым өлеңді,
Нəнге де жаздым өлеңді!
Тілге де жаздым өлеңді,
Гүлге де жаздым өлеңді...
Жазам деп өлең жазғам жоқ,
Кермеде тұрған Азбан көк!
Таппайсың тіпті оны емге!
Музаны ғана сүйем деп,
Жаңа жыл деп атқа қонып,
Шыршаны әшекейлеп жатқан едік,
Қолымнан түсіп кетті нәзік шыны,
Қуаныш, ренішті қаққа бөліп!
Қаладан Қайрат ағам ала келген,
Сыйлығын быт-шыт қылдым жаңа, жерге...
Салбырап екі иығым үнсіз тұрмын,
Сұп-суық бола қалды ана бөлме!
Ойыншық шынында да әдемі еді,
Ілуге оны інім де дәмелі еді,
Ілуге оны аға да құлықты-тын,
Шыршаға қонған гүлдің көбелегі!
Мен солай бүлдіргенмін шатты күнді,
Балалық – тәтті күн-ді, сәт ғұмырлы!
Ол кезде баламын ғой, қайдан білем,
Мұзға өскен үзгенімді, ақ гүлімді...
Тарихқа тас атпасын тойынса ұлың,
Бұл менің уәж, датым – ойын, шыным!
Қиратып ап жүрмейік масқара ғып,
«Азаттық» дейтін шырша ойыншығын!
Азамат көрдім - ар екен,
Ару көрдім - жар екен!
Атақ көрдім - мал екен,
Лақат көрдім - тар екен...
Тәйке ғып тікті жамбыға!
Селт етпес зағип, соқырмын,
Сүймесем жүдеп, солмас ем,
Сарғайған төзім, тозды үміт.
Таныр ең жазбай сонда сен,
Қалдырмас еді көз күдік.
Ұрымтал сәттер көп алдап.
О, сезім неткен асыл ең,
Маған жақ, біресе, оған жақ.
Егіліп жатыр қос жанар.
Бұл дертім емі – бір оғың,
Тағдырдай жоқ шын оспадар!
Дем жетпей енді жатырмын,
Өксіктен құрап тәтті өлең.
Күнге екен жалғыз ғашық Ай,
Ғайникештің жары өліпті деді жұрт,
Бір сұмдық ой басып алды мені күрт.
Жанарымды кеулей берді жегі құрт,
Нені біліп даурығады ел, нені ұғып?
Еститінбіз Оразбегін ауыш деп,
Елестейтін Ғайникеші тауыс боп.
Ауыстыра беретұғын... таныс леп...
Қайтарам деп Оразбектің ес-түсін,
Көйлектердің киді жаңа, ескісін!
Ақ көйлегін киді құлқын сәріде,
Кие берді, камзол, қынай белді де,
Жоқ әлде есі кіреді деп сенді ме?
Кие берді ауыстырып күні-түн,
Бара-бара бастайды енді ел күле...
Тауыс құсап құлпырады күніге,
Ауыш бірақ өлі ме, әлде, тірі ме?
Сол шарбаққа сүйенетін міз бақпай,
Мың көйлектін қараған жоқ біріне!
Көздің құрты өлгені ме, бұ қалай?
Сөздің кілтін көмгені ме тіл орай!
Жағынан кеп тартып қалды Ораздың,
– Қоя қойшы, Құдай-ай!
Арашалай бердік көрші-қолаң боп,
Еңірейді сорлы әйел маған кеп.
Мөңірейді қысыр қалған көк сиыр,
Бедірейді сорлы Ораз соған кеп!
Өлді Ораз бір ауыз тіл қатпастан,
Көзін жұмды, мұңлы тарих – хат-дастан!
Мөңіреді қысыр қалған көк сиыр,
Пышақ жатты жүзін қоңыр тот басқан...
Ғайни неше көйлек киді кейін де,
Өзі ауып кеткендігін білмейді,
Шоқ салам деп зейінге...
Қолдарымды кесіп таста, бәрібір,
Кестің, өстім. Мен – ағашпын. Жаны – гүл.
Дауыл басты екі иіннен, иықтан,
Тағдырыма күліп өттім миықтан.
Жапырағымды бұршақ келіп сабады,
Жапырақтың шуылы ғой – жаз әні!
Құрғақшылық келді досы қаңбақтың,
Көлеңкемді таса қылып жан бақтым...
Қоңыр күздің қолы жұлды шашымды әр,
Көктем келсін, құлпырамын, тосыңдар!
Қолдарыңа балта алыңдар тым өткір,
Содан кейін тамырыма ұр, жүрекке ұр!
Кейде мәңгі өле алмау да – қасірет,
Шіріндімнен бұтақ шықты, басы көк!..
Сурет сыры ашылған жоқ әлі де,
Мұнша ғасыр ашылмауы мәні не?
Жылап тұра бермекші ме мәңгілік,
Күліп тұра бермекші ме бәріңе?!
Қашан көрсең езу тартып тұрғаны.
Баласы өлген әйел дейді біреулер,
Тауқыметтің батқан дейді тырнағы...
Суретшінің өз анасы дейді енді,
(Ана, сенің қашан салам бейнеңді?)
Кейде ұсқынсыз көрінеді, кейде өңді...
Қылқаламның керегі не шеберін,
Сұлулықтың таба алмады себебін.
Мен де сосын шимайладым өлеңмен,
Пенделердің есін алған сұрақ бұл,
Сонша қиын сұрақ емес бірақ бір;
Мона Лиза – Леонардоның өз түрі,
Өмір мені түсінген жоқ әлі күн,
Мен де өмірді шала-пұла таныдым.
Ақ-қарасын айырып бер, анығын,
Тірлігімнің бұза алмадым қалыбын.
Өмір – түрме. Қоршап қойған, іші кең.
Аты суық, жан түршігер түсінен!
Өзіме өзім сыймай кеткен кездерде,
Тұтқын ғана екенімді түсінем.
Сенің өмір ұстанымың дем берген,
(Өлгім келіп әлденеше мен де өлгем...)
Сен өзіңе қол жұмсады деп жүрсем,
Шығып кеткен екенсің ғой шеңберден!
Неге менің жұлдызым жанды жалғыз,
Бәлкім біздер салқындау, солғын әнбіз.
Кірпігіңде көз ілер қалғыған күз…
Неге мендік жалғыздық жалғыз қалды,
Жан қызғанды біреуді, тән мұзданды…
Жолықпауым керек ед саған жаным,
Жолықпауым керек ед сол қызға әлгі…
Қай бекетте тұрсыңдар өмір көші?
Жалғыз аяқ жолменен кеттің ұзап,
Сорың қалың неге екен сенің де осы?!
Жалғыздыққа өзіңді қимады кім?
Жалғыз-жалғыз біздерге сыйлады мұң…
Жалғыз қалдыр періштем екеумізді,
Көз жасыңды бокалға құй да, күнім…
Мал өрістен келетін жамырасып,
Қой бөлуге шығамыз адыр асып.
Бөтен үйге кететін қозы-лақтар,
Бері қашып, біресе, ары қашып.
Балалық шақ қалайды алданбақты,
Әлі қуып келеміз сол қаңбақты.
Енесінен адасып қалған лақты.
Бөтен іздеп көп барам көршіге мен,
Адасқан лақ көрші үйде болшы дер ем.
Көйлегі аппақ көрші қыз есік ашты,
Сол шын сезім еді ғой, сол шын өлең!..
Жылдар өтті. Өзім де сан адастым,
Саған аштым сырымды, оған аштым...
Бізді ауылға ешкім кеп әкеткен жоқ,
Қамын ойлап кеттік те қара бастың...
Бөтен іздеу ұнайды өте маған,
«Бөтен іздеп кел» деді шекер анам.
«Бөтен бар ма?» деп едім көрші үйге кеп,
Есік ашты бөтен қыз – бөтен адам...
Шолпым куә сыңғыр қаққан шашымда.
Қырық шелек су деген не, тәйірі,
Жантая қап алушы едім сәл тыным.
Оңаша өзі тұратын да қоятын,
Соған мәлім мен мұңайған әр түнім.
Жасы да үлкен өзімнен,
Сонда шаршап көз ілгем.
Сол төсекте тәтті түске бөленіп,
Сол төсекте аңғал сезім сезілген...
Қайсар досым ойнап-ойнап үйге кеп,
Сол төсекте ұйықтар еді күйде ерек.
Сол төсектен ол да аттанған мектепке,
Сол төсекте Жұлдызды алғаш сүйген ед...
Есейдік те, кеттік түгел қалаға,
(Қанша жылдар қалды дейсің арада?..)
Түсімде ылғи төсектердің жапқышы,
Қолын бұлғап тұрады бір балаға...
Үйлендік те, жеке шықтық үй болып,
Баламызға төсек алдық күйме ғып,
Жар екеуміз төсек алдық кең жайлау,
Төсекте өтті көп жылдарым иленіп!
Әлгі төсек тұрды ауылда жүк артып,
Менің сәби иісіме құмартып.
Көрпе, жастық жиналатын мүлік боп,
Көрген көзге Алатаудай мұнартып!
Алып кеттім бір реті келгенде,
Қазіргі орны қаладағы үй, төр бөлме.
Есік пенен төрдей болып тұрғаны,
Сен де жатқың келер еді көргенде!
Қайсар досым төсек тартып жатыр деп,
Суық хабар келді бір күн «атом» боп!
Сұлық түсіп жата кеттім төсекке,
Түсімде бір алыс таудан шақырды от...
Жұмыстан кеп, келе сала кешқұрым,
Қарғып міндім арқасына бестінің.
Әлгі төсек сынып кетті быт-шыт боп,
Сол түн Қайсар жайлы хабар естідім...
Қайсар көзін жұмған кезде сыныпты,
Қайсар төзім көзін сол сәт жұмыпты,
Жан досымның қайтпас жаққа кеткен,
Қайран төсек менен бұрын ұғыпты...
Біз ажалға ренжиміз кеш келсе,
Ренжиміз ерте тағы ескерсе.
Өмір деген – қас-қағым сәт екен ғой,
Бір төсектен бір төсекке көшкенше...
Но оба они желали другого.
ОШО. Монах и проститутка.
Күріш алқабын аралап жүрген баламын,
Білмейтін кезім өмірдің сауап-обалын,
Күріштің бойы жейдемнің соңғы түймесін
Сұрапыл түстім күйге шын.
Алдымнан шығып кірпікке күлкі үйіресің –
Мен бөлек көйлек кигесін!..
«О» деген әріп жаза алам дедің қаламмен,
Сүйсініп тұрдым соған мен.
«О» деген әріп бал құйған ыдыс аузындай,
Сұрапыл сезім ішке еніп,
Сен жазған әріп бойыма тылсым күш беріп!
(Күріш алқабын күзетіп жүрген баламыз,
Дақылын, дәнін бүлдірмесін деп құс келіп.)
Біз содан кейін кездескен жоқпыз көп жылдар,
Сыйдырмай бізді тар жолда бөлген тағдыр бар.
Күріш алқабын кейіннен қори бастады,
Замана зәрін көп іштім мен де ер жетіп,
Сезімсіз қалбыр салдырлап тұрды алқапта,
Екеуміз енді екі үйде жалғыз отырмыз,
Екеуміздің үй екі ессіз тұрған аралдай.
Сенің бөлмеңнің шамы өшпеуші еді түнімен,
Таң қылаң бермей, ағармай...
Мен тұрған үйім –
Құлшылық қылар үй еді,
Тәңірдің құнсыз сыйы еді.
Сен тұрған үйің –
Қар басқан әйнек жиегі.
Бір күнде біздер өмірден оздық ажал кеп,
Шашылып жатты мен саған жазған ғазал көп.
Біздерді бір-бір періште келіп әкетті,
Үй іші азан-қазан боп.
Періште мені жұмаққа ала жөнелді,
Апармаушы еді көп елді.
Періште сені тозаққа ала жөнелді,
Құшқаның үшін көп ерді.
Бірақ та мені қақпадан кері қайтарды,
Тозаққа сені апарғандарды тойтарды.
Шындықтың биік бақаны қатты шайқалды:
Бүтін сыртымды іштегі түтін жеңді ме,
Мен саған жеткім келді де!
Ішің сау екендігін көрді ме,
Сен маған өткің келді де...
Бір ақиқат айтайыншы сенгісіз,
Бір түсінер адамсыз ғой
Ақындардың туған жылы – белгілі,
Өлген жылы – белгісіз!
...Көктің ризашылығын алмай, малды пышаққа іліндірмеңіз.
Көк бөрі ұлып, әуелі керілмейінше,
Аспан мен Жер қайыра бөлінбейінше,
Көзден – жас төгілмейінше,
Ай менен Күн теңесіп көрінбейінше,
Самарқанның көк тасы дымданбайынша,
Алтай тауы қозғалып, күбірлемейінше,
Онон өзені оқыранып, дүрілдемейінше,
Он үшке келген Алаша оянып түнде,
Көк құртқаның тірсегі дірілдемейінше,
Келемін алдап көп ертегіммен,
Көлеңкесің сен, көлеңкемін мен,
Түрі бар, бірақ тілі жоқ!
Қалған да емеспін, озған да емеспін,
Жазғанмын, мүмкін, жазған да емеспін,
Береке таппай байғұс қаламым
(Мен түнде ылғи жалғыз қаламын,
(Көлеңкемін мен қасыңда жүрген,
Сен жүрсең тоқтап тұрмаймын...)
Көлеңкем қайда, құлдығым, арым,
Қайыр жоқ достан, қастан да...
Мен жерде қалам, бір күні жаным,
Сен жасаған көрсетші қайда күнә?
Сүттей ақ Ай да куә.
Құдай жазып тастапты тағдырыңды,
Өлең жазып кетер ем маңдайыңа!..
Тас жүрек күллі пендеге кіл:
Тас қойма жаным, басыма!
Мен жатқан жерге жеп-жеңіл,
Гүл егіп, сумен асыра!
Осы тас батқан табанға,
Сызы өткен тастың тергеуде!
Маза берші өлген адамға,
Ицхок – Лейбуш Перецтен
Сақшы сезіп қалды бірақ, әлгі үнді,
Кернейін ап, бар күшімен ысқырды,
Тірілерді оятып ап күш қылды,
Таласуда ырзық пенен нәсіпке,
Қиян-кескі әрбір аула, есікте!
- Анасы мен кескілесті жары үшін,
- Ұлты үшін ұл отты кешті ары үшін!
Шындық пенен еркіндік деп – қан майдан,
Сонда – қандай мән?!
Әйтеу сақшы дұрыс парыз өтеді,
Күллі өлке оған басын иіп өтеді!
Ұйықтамаған жан көтерер дүрмекті,
Кірпік ілмей өту парыз, міндетті!
Ұры-қары үйіңде жүр деп кеткен, -
Мәңгілік тозақ сол жанға –
Жеті қат Көктен өткенше,
Жан тапсырған да шығар – Ол!
(Шыға алмай шыңға кеткенше,
Жұлдыз да сөнді, өлді әлгі,
Жарығы тамып сәл еппен:
Біз көрмей тұра – болған-ды,
Біз көрген кезде – жоқ, әттең!..
Сезім де болған, күшті Ұлы,
Соқыр ғып мені тастаған...
Cен үшін туғам, сен үшін онда өлем де,
Өліп те жатып шұғыла шашам көп елге.
Шашымнан менің ұя тоқыды қарлығаш,
Жүрегімді ұрлап жыландар жеке жерледі,
Күнәхарларды жазалар жаққа көмгені!
Иудадан - Икарға дейінгі пендені!
Тән – құлап, тұрып,
Махаббат бүр атты аз күн!
Сөз қылды, өсекке таңды,
Бәріне кінәлі – өзім!
Солды да, көз жұмды мәңгі –
Тірі жан білмеген сезім...
Қоштасу білмейміз біз әлі,
Иығың мұң артты иыққа.
Сен де сол тұйықта,
Вальсі ойнап тұр некенің!
Кірпіктей көз жасқа шайылдық,
Білмейміз не керек екенін?..
Қорымдар күрсінді. Сол ма өлім?
Суретін саласың ақ қарға,
Біз бірге отырған бөлменің…
Менің онда сүлдерім тұр мәрмәрдан,
Кәрі ғасыр — кәрі еменнің астында.
Көл суындай жасым тамды жалғанға,
Қайран көңіл қарсы жүзді тасқынға,
Қайран жүрек қапылыста от құшып,
От дәуірі түсіп кетті санама!
жаным бір күн көкке ұшып,
Менің тәнім мәрмәр болып қала ма?..
Жусанның исі - жанымның исі аңқыған,
Бұл иіс мүмкін бір өлең шығар, бәлкім - ән!
Бір жұлдыз ерте туды да қайта кетті ағып,
Ай туды сонсоң артынан!
Жусанның исі кермек-тін көзім жасындай,
Құлаймын бір күн құмарым дерті басылмай.
Менің ғұмырым жусандай ғана қып-қысқа,
Бір өлеңімнің аяғы менен басындай!
Жусанның дәмі өмір сияқты тым ащы,
Тіршілікпенен тілдесіп тұрмын түн асты,
Жанға ешбір ашпас жырларым менен сол түні
Жусанға ғана ашылып жаным сыр ашты...
Кім кешпей жатқан дүние дейсің кім кешіп,
Тербеп тұр бізді Қара Жер дейтін бір бесік!
Сен менің ертең кеудемнен өсіп шыққанда
Тамырың менен қабірім жатсын тілдесіп!
Жусанның исі аңқып тұр қоңыр салқынмен,
Ей, өмір, өзі тасыңмен қоса алтын ба ең?
Жусанды жиі иіскей берем тұщынып,
Біреуді сонда сағынып тұрдым бәлкім мен?!
Есіміңді атап өлдім, не шықты?
Маған – адам өшікті...
Ішім боп-бос бокалыңдай босаған,
Материалды көшіріп жариялау үшін редакцияның немесе автордың жазбаша, ауызша рұқсаты қажет және Adebiportal.kz порталына гиперсілтеме берілуі тиіс. Авторлық құқық сақталмаған жағдайда ҚР Авторлық құқық және сабақтас құқықтар туралы заңымен қорғалады. adebiportal@gmail.com 8(7172) 57 60 14 (ішкі - 1060)
Мақала авторының көзқарасы редакцияның көзқарасын білдірмейді.
Шерағаңның туғанына 90 жыл
«Алтын сақа» байқауы мәресіне жетті
Бахман Гобади. Күрд киносын жетім балаға ұқсатамын
Шерағаңның туғанына 90 жыл
«Абай жолының» аудармасына Әуезовтің көңілі толмаған
Ел қай кезде түзеледі?
Ахмет Салах әл-Мәһди. Күтпеген «келімсек»
Автор және «әдеби қаһарман»
Оқушылар парағы. Қыз Жібек жыры
Ұлттық рух алыптары: Ахмет Байтұрсынұлы және Ғұмар Қараш үндестігі
Ахмет Байтұрсынұлы: «Амалыңды түзет, түземесең, ешкімге кінә қойма»
Республикалық «Таласбек» сыйлығына шығарма қабылдау жалғасып жатыр
Қирабаев тұрған үйге ескерткіш тақта қойылды
«Талтүс» романындағы Таласбек Әсемқұловтің қаламгерлік қолтаңбасы
Әбіш Кекілбаев. Сардар немесе Ыдырыс Ноғайбаев туралы сөз
Баланы туғаннан бастап әдебиетке қызықтыра білу керек
Бақытгүл Баймолдақызы. Жылап аққан жылдарды көзімдегі...
Қаллеки театрында жаңа қойылым!
Махат Садық, Ескерткіштер – ел тарихы
ТОҒЫЗ ЖОЛДЫҢ ТОРАБЫНДА ОЯНҒАН
Жоба туралы Порталды қолдану ережесі
Авторлар мен баспаларға ISBN алу