kk ky el cs kk ky ky ky ru ky mn ky ky ky ky ky tt ky ky tt ky ky ky mn ky ky ky ky ky tt ky ky ky ky ky ky kk ky ru sah mn ky tt tt ky ky ky ky ky ky tt ky ru ky ky mn ky ky ky ky ky ru bg ky ru ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ce ky ky ky ky ky ky ky ky ky ru ky ky ky ky ky ky ky kk ky ky ky ky ky ky ky ky tt ky ky ky ky ky kk kk ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky kk ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ru ky ky ky ru ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ru ky ky ky tt kk ky ru ky ky ky kk ky ky ky ru ky be ky en eo uk ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky en fr ru mn ky ky ky ky ky ky ky ky ky be ky mn bg ru ky ky ky ky kk ru ru kk uk ky ru mn tt ru ky ky ru ru ru ru ky ky ky ky ky ky ru ru ru ru ru ky en ru
"De-факто", 20.03.08 - 10-бет: De-фактонун поэзия антологиясы...•
А мен отту биртуугандай сезчүмүн...
Садага деп жаш кезимден өстүргөн,
Сен ачкансың билим менен көзүмдү,
Сен сүйлөттүң түрлүү тилге сөзүмдү.
Балапаным бакыт кушу болсун деп,
Эже, агайга эргип тосом төшүмдү,
Бардык сөзүң баа жетпеген алтын да,
Бапестеген силер мага жакын да,
Ысык күндө ыракатың, салкын да,
Силер менен алга барам талпына.
Эсен болсун эже менен агайлар,
Сен үйрөткөн билимиңден күч алып,
Сансыз турмуш күндө жаңы жаралар.
Келер жылдын жанга артык жагымы,
Бирок, билсең бул да өмүр агымы.
Бала келсе бул дүйнөгө баркырап,
Адам кетер, ал турмуш го табигы.
Кээде болоор капа чегип, жабыгуу,
Кеткен жылга менде күчтүү сагынуу.
Жаңы жылда жоготуудан көп болсун,
Чаңдалды үйлөр дагы, дарактар да.
Чуркап жүрөт туш келди каталактап,
Ар каяктан ар каякка баш аламан
Качып барат калайык каратаман...
Көзү көрбөй урунуп туюктарга,
Каңырыгы түтөгөн кайран эл-журт
Каарын төгөт карарган булуттарга.
Анткен менен айып жок булуттарда...
Боз түштү баш калаага...
Мага эртелеп сен буйрубуй калгандай,
Мен да сага буйрубапмын түбөлүк.
"Жалгыз кал!" деп, кудай каргап
Сенсиз күнүм бир тирилип, бир өлүп...
Келатамын. Кайгы менен муң-зардын
Арасынан сууруп чыгып жанымды.
Күйүп, күйүп. Күйүт ырын көп жаздым,
Ырым менен дарылайм деп кайгымды
Эл дүрбөгөн шооктордо, майрамда,
Эчен ирет шордоп турду бул жаным.
Эм болбоду дос сөзү да андайда
Өксүп, өксүп. Өксүгөндөн ырдадым...
Өксүгөндөн ырдадым да, ыйладым,
Маңдайыма тийип турган Күн өлүп.
Мага өзүңдү өмүрлүккө кыйбадың,
Мен да сага буйрубапмын түбөлүк...
Өмүр деген - кайталанбас экинчи
Бакыт деген - өмүр бою ыр жазып
Достук деген - тозулганча кыл өмүр
Токсон ирет күүгө келип жаңыруу.
Бойго жетүү - качандыр бир кездешпей
Буудай өңдүү жамалдарды сагынуу...
Сен, жарыгым, аппак элең, таза элең,
Сен, жарыгым, наз элең да, жаз элең.
Көктөм күткөн көчкү-карлуу көңүлүм
Кезинде үнсүз келбетиңе мас элем.
Сен, жарыгым, көрдүң анан серпилип,
Келдиң анан кербез болуп чертилип.
Тарттың анан такыялуу кезимди
Такыр чоочун тагдырлардын өртүнө.
О, жан курбум, кошто эми, ырдайлы,
Бир жоголгон, бир табылган жылдарды.
О, жан курбум, төгүл эми, толкуйлу,
Бир учурду бар кылдың да, жок кылдың.
Кайык - менмин, сен деңиз бол, ынагым,
Мен угайын, сен шоокум сал. Ылайым-
Толку, ташы, көтөрүл да, сапырыл!-
Ал кербезиң далай өмүр сурады.
Сен, жарыгым, жаш элең да, таза элең,
Көлөкөлүү, аеолуу бир наз элең.
Көчкү-карлуу көктөмдүн шол көңүлү
Кезинде үнсүз келбетиңе мас элем.
Көңүл канап, өң-алеттен азабыз,
күндө бөлөк жолго түшүп басабыз.
Күндө бөлөк ыйман күтүп дүйнөдөн
биз акырын өлүп бара жатабыз.
Бекзадалар гүлдөп шапар тебишет,
бейитиңдин так үстүндө жеп-ичет.
Акыйкаттык өлгөн жерде дайыма
Койбуз, уйбуз, балким кыйган терекпиз,
биз байларды шайлаганда керекпиз.
"Эл" деген- биз, макулук да, маймыл да,
эч нерсе да, эч ким дагы эмеспиз.
Ата Журтта ач жылаңач, араң жан,
аялга окшоп зордукталган, таланган.
Өрттү көздөй жылып бара жатабыз,
Мейли кышта, бурганактын шаңында,
Мейли күздө, мейли жаздын таңында.
Куурай терип, тезек терип жакканы
Камданчуубуз казанга нан жапканы.
Эмнегедир от биздики дечүмүн-
Апамдардын өздөрү ойлоп тапканы.
Казан шуулдап, түбү көөлүү карарган
От күчөөчү коломтого таралган.
Эмнегедир от бир буюм сезилчү
Эстен кетпейт өткөндөрдүн элеси
Малчылардын күнгө күйгөн денеси...
А мен отту бир туугандай сезчүмүн
Апам болчу анын дагы энеси.
Тиштеримде карсылдап тоо ышкыны
Атам мага мингизчү көк быштыны.
Тентек кылсам дүңкүлдөтчү жонумду
Апакемдин нандай жумшак муштуму.
Көмөч ысык. Оф! Фу! кантем, калакай!
Коломтого топтой ыргып малакай,
Энем кайра алып көрүп колуна
Айтчу мага:- Ай, тентек ай, жалакай!
Көп жемишти өлүм күүдү добулдай,
Сагыныштык көптөн бери чогулбай.
Кайда кеттиң баарыбызды унутуп?
Өрмөктөрүң күтүп калды согулбай.
Уктап жатпа, адатыңдыр тук этмей?
Жымжырт. Жоопсуз. Кузгун дагы
Сен сурасаң үзүп алып очоктон
Күйгөн отту сунаар элем букеттей!
... Мейли кышта, бурганактын
Мейли күздө, мейли жаздын таңында.
Кызгалдак кылкылдап, кымыздык менен ышкын тегиз бышкан маал эле...
Комузчу берилип чертип, комузу болсо таңшып жатты.
Комузда кол ойнотсо, комуздун кулагына булбул конуп андан ары учуп кетчү тейде.
Кай бирде ат сыяктуу кишенеп,... кай бирде Кагандан ажырагандай кошоктуу боздойт... Жүрөктөй сыбызгыйт... Булактай тамчылайт... Жоргодой безейт.
Ой менен ойлоп, тил менен жеткире албаганды комуз гана сүйлөдү го чиркин!
Бирде азаттыкты даңазалайт.. бирде ашыктардын сүйүүсүн шаңшыйт, . . бирде улуулукту жоктойт.
Биз көрбөгөндү ушул комуз көргөндөй.. биз баса элек жолду комуздун үч кылы баскандай..биз чыга элек бийиктикке комуздун тепкеси чыккандай.
Күү чертилди, төгүлүп чертилди... Каным дүргүдү. Көзүм жашылданды. . . Дене-боюм тердеди.
Атамды көрбөгөм,.. бабамды көрбөгөм.. бубамды көрбөгөм,.. жотомду көрбөгөм. Ырыскым бар экен, комузду көрдүм.
Атам өлсө да, жотом өлсө да, ата-жотомду көргөн комуз өлбөсүн дедим го жандилимден, кыргыз!.
Комуз ойнолуп атканда боз үйдүн босогосуна жылан сойлоп келип, башын көтөрүп, тилин соймоңдотту. Ак чачып узаттык.
Билбегенге бул комуз бир дарактын сыныгыдыр, билгенге жүрөктүн кылыдыр!
Өмүрдүн муңудур,.. тулпардын туягыдыр..акылмандын сөзүдүр,.. көрөгөчтүн көзүдүр.
Тирүүмдө комуз угуп жашадым. Комуз угуп сайрандадым. Комуз угуп кайраттандым.
Комузчу менен өнөр ээси Каган сыяктуу сый көрсө экен деп тилендим.
Өмүр жалгабай мага ок жалгап калса, кулагыма ый, эмес комуз угуп жан берейин.
Менин жаным комузда калды деп билгиле!
Түбөлүк жашоого акысы бар комузду жараткандарга баракелде!
Өлбөстүккө тете комузду бийик коюң!
Комуздун касиетине шек келтирбең!
Ар боз үйдө бирден комуз илинип тургай эле!
Онда отуруктабыз, алтын көлдүн жээги эди.
Каган от төрүндө отургай.
Кызыл от көктү карай көкөлөп туру. Жалбыртынан жылдыз жымыңдап көрүнөт. Жалыны күн нурлуу.
Бул улуу от эди. От эгеси-отту жаккан киши. От жагылган журтка асмандан кут орноор.
Оттун илеби өйдөдөн тогуз кабат Көкө Теңирге кеткей. . .Оттун ысыгы ылдыйдан жети кабат жер энеге жеткей.
От табына жакындай кеттик.
Отко сыйынбай нетем. Күн нуру да күчтүү оттун табынан жаралгандай.
Күн болбосо тоо жашарып түрлөнбөйт эле. Жан-жаныбар өлүк болмок.
Каган каардуу эди. Отту көрсө каары качат.
Каган от башында отурду. Терең ой катты, үн катпады.
Кыраакы карыя баарын баамдап отуру.
От бизди арбап барат.
От дене-дилди тазартат, от оору-сыркоодон коргойт.
Жакын жерден бүркүт шаңшыды.
Улуу от алоолонуп күйүп туру. От жарыгынан алтын көл чагылып көрүнүп туру. Бул биздин от. Бул биздин көл. Алакан отундай журтпуз. Ток маарек элбиз.
Таңга дейре от башында болдук. От эне ар бирибиздин жүрөгүбүзгө шам жакты. Ошону өчүрбөсөк экен деп Эне-Сууга бет алдык. Таңда торгой сайрады.
Аттанаарда отко май калтырдык. Жортуулубуз уланды. Таңыбыз жалбыз жыттангай.
Коломто кудурети ыйык го.
► Бул айылда негизинен кыргыз гезиттери
электрондук тиркеме түрүндө жарыяланат.
► Архивге, емейлге жана редакцияга шилтемелер
ошол гезиттин башбарагында берилген.
► Жеке макала жарыялоого буйрутмалар кабыл алынат.
► На сайте публикуются в основном кыргызскоязычные газеты в виде электронных подшивок данных газет.
► Ссылки на архивы, емейл и данные о редакции
указаны на главной странице конкретной газеты.
► Принимаются заказы на публикацию частных статей.
Алган материалга шилтеме бериңиз!
◄ © J.Janyzak, Kyrgyzstan ►
Ссылки на взятые статьи обязательны!