el en kk ky ru ru ky ky ru ru ru bg ru ru ru en hbs_cyr ru ky hu ky ru ky ky ky ky ky ru ky ky ky ky ky ky ru ru ky ky ky tt ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ru el ru ky ru ky ru ru ru ky ru ky ru ru ru ru ru ru ru bg ky ru ky ru ky ru ky ru ru ky ru ky ru ky ru ky ru av ru ru ru tt ru ky ru kk ru ky ru ky ru ru ru kk ru ru ru en ru
"Агым", 15.05.09 - 27-бет: •
Макала издегич Редакции газет Кыргызстана Кыргыз эл макалдары Архив-1 Архив-2 Архив-3 Архив-4 Архив-5 Архив-6 Zaman Кыргызстан Агым Айыл деми Алиби Асман пресс Азия news Арена kg Фабула Кереге kg Кыргызстан маданияты Көк Асаба Кутбилим Леди kg Майдан.kg Кыргыз туусу Учур Айгай kg Аалам С.С.С.Р Эл турмушу Эл сөзү Добулбас kg Айкын саясат Ачык саясат Майдан kg Адилет press Жалал-абад үнү Тарыхый мурас Обон Ош шамы Ош жаңырыгы Кыргыз руху Салык экспресс Саратан Diezel Айыл өкмөтү Нур Эл De факто Жаңы кылым Апта Алас Бишкек таймс Назар Энесай Новости Иссык-Куля Эркинтоо Биримдик Пресс kg Нур реклама Айат пресс Адилет пресс Лозунг Кабар
Долларда достук жок, бир күнү сатып кетет
Экиге экини уялбай кошсоң, беш болот
Жең ичиндеги жолдо кытырап бирөө келатат
Эт тартпасаң, жан тартпайт
Төөдөн жыгылган чөөгө жем болот
Эл сурабаса, өкмөт калп айтпайт
Акчанын кулуна азаттык жок
Акча деген суу, ага ГЭС курсаң да болот
Арагы күчтүү болсо, акчанын түбүнө жетет
Мантуга тойсо болот, бийликке тойбойт
Бир оппозиционер айтыптыр: "Атамекен деген менсиз, сенсиз деле жашай берет, ал эми мен да, сен да Атамекенсиз жашай албайбыз" деп.
Эмесе, Атамекен үчүн Сталиндин жүз граммын көтөрүп коелу!
Миң тогуз жүз кырк биринчи жылы жай чилдеде согуш башталып калды. Калп айтпасам, демалыш күн болсо керек эле. Бирок калкосто демалыш жок. Перекур да жок. "Кызыл балшевик" деген калкос эле. Кызылдай жинди башкармабыз бар болчу. Өзү да уктабайт, элди да уктатпайт. Сабап иштетет.
Эчкимге айтпай фронтко качып кеттим. Мендей кой оозунан чөп албаган жалкоолор калкосто өспөй турганын туюп калгам.
Көрбөгөндү фронтто көрдүм. Үч маал ысык тамак. Атаке деген чоңу бар эле, ошол келселе жүз граммдан арагын берет. "Ур-ре! Атаке-е!!" деп чуркап калабыз. Чурка деген жагына чуркайбыз. Алды да эмес, арты да эмес, эл ортосунда жүрдүк. Артта калсаң эле Камандир дегени көчүккө-көчүккө тебет. Алдыга чыгайын десең, немисче тил билбейсиң.
Ошончо орустун ичинде эки эле кыргыз барбыз: мен, анан Ысмайыл деген досум. Биргүнү экөөбүздү чалгынга жөнөттү. Тил кармап келесиңер деди. Түн ката жөнөдүк. Немистерди аңдып жатабыз. Мыдыр эткен жан жок. Анан мен айттым: "Ыя, Ысаке, үшүнтүп эле үшүп отура беребизби, илибой жаныбардын тилин кесип алпаралык, таанып коюптурбу..." Ошентип макулдаштык да, андан ары чалгындап жөнөдүк. Кетип эле баратабыз, кетип эле баратабыз...
Канча күн жол жүрдүк, билбейм, биркүнүле өзүбүздүн айыл "Кызыл балшевиктин" так өзүнөн чыктык. Айдоо аянтында кызыл камчы башкарманын үнү күпүлдөп чыгып атат. Угуп эле кайра артка бездим. Ысмайыл калып калган, эмне болду, билбейм. Кийин уксам, ал байкушту дезертир деп ит менен кубалап кордошуптур.
Мен байкуш адашып кетип, Берлиндин дал өзүнөн чыгып калыпмын. Берлин экенин деле билбейт элем, немистин бир офицери "Комуз" деген тамеки чегип туруптур. Эмнегедир өңү жылуу учурайт. Жакындап барып тамеки сурадым. "Мени таанып атасыңбы?" деди ал. Көрсө, өзүбүздүн Иштирлис деген бала экен. Квартирине алпарып катуу сыйлады. Квартирде бекер турат экен. Өкмөт менен партия төлөйт деди. Өлөрчө ичтик. Бирок арактары сылабый болот экен. Өзүбүздүн самапалга түк жетпейт. Үч күн катары менен жумушка чыкпай ичтик. Гестапосу келип улам-улам эшикти такылдатат (ызвоногун атайын бузуп койгонбуз), буту менен тебет. "Үйдө эч ким жок!" деп Иштирлис экөөбүз өчүрет менен кыйкырабыз да каткырып күлөбүз. Тигилер кыргызча түшүнбөйт, сөгүнүп, түкүрүнүп кетишет. Кечкисин "Чүйлүк кыз", "Көлдүк кыз", "Таластык кыз", "Оштук кыз", "Нарындан жазган салам кат" деген ырларды комуздун коштоосунда ырдайбыз. Эртең менен Манастын жети осуяты менен кыргыз гимнин жаттайбыз. Күнүгө маспыз... Күнүгө майрам!..
Көп өтпөй Иштирлис мени тааныш аркылуу гестапого почтоочу кылып орноштуруп койду. Кат-кабар, дилгирем, жашыруун маалымат менин колумда. Керектүүсүн Иштирлиске көрсөтпөй берип турам. Ал андан ары жөнөтөт. Иштирлис анык орус болчу. Кыргыздын орусу болчу. Бир баштаса, жумалап ичмей адаты бар эле. Жума күнү баштаса көзү жума күнү араң ачылчу. Ал күндөрү кат-кагаз үйгө толуп кетет. Айла жок, почтоочу көгүчкөн бага баштадым. Бир күнү үйгө кеч келсем, бир көгүчкөнүмдү Иштирлис кууруп жеп салыптыр. Гестапо келсе согуштук сырды айтып койбосун дедим дейт булдурап. Таарынып кетип калдым. "Таарынсаң Таласка бар!" деп артыман арак жыттанган үн менен кыйкырып кала берди...
Жеңиштен кийин экөөбүз Кызыл Аянтта жолугуштук. "Ыйса баласы Иштирлис" деп мага колун сунду. Карасам, полковник экен. Жанында Борман дегени кошо жүрөт. Шак эле "хендехох!" деп жакадан алдым. Тынч, ыспокойно, веселый! - деди Иштирлис көз кысып, - Борман өз киши.
Ошону менен Иштирлисти көргөн жокмун. Бирок жыл сайын 9-майда аткиртке тиштеген бир көгүчкөн келет. Кубанычым койнума батпай сүйүнөм. Маладес, дейм ичимден, мая ышкола...
Өлбө, Иштирлис, өлбө. Аман болсок, Берлинден жолугушабыз...
кыргыз тилиндеги гезит "Агым"
email • архив • редакция
ШАЙЛООГО 68 КҮН КАЛДЫ
Азаттык эйфориясынан армандуу сазга
"Опузадан коркконумдан президенттин уулу деп ойлогом"
Күрпсай, Ташкөмүр, Үчкоргон, Шамалдысай унутулдубу?
Фильтр тамеки, күл аралаш келген сөөк
Денеге кирген кене, табыптын шакшагы
"Акжол" үчүн 600 миң доллар берген эмесмин"
Түсү ийги кишинин жолу да тегизби?
Дан менен чар качан иргелет?