ru ky el cs ky ba ky ky ky ky ru ky ky ky ky ky ky ky ky tt ky ky ky kk ky ky ky ky ky ky ky ky ky lez ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky uk ky kv kk ky ky ky tt ky ky ky ky kk ky ky ky ru ru ru ky ky ky tt bpy tt ky ky tt ky ky ky ky ky tt ky ru ky ky ky ky hbs_cyr ky ky ky ky ky sah ky ky ky ru ky ky ky ky tt ky kk ky tt bn ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky ky krc ru
"Алиби", 17.10.08 - 12-бет: •
Көк асман тунуп бүркөлдү, ата,
Арман муң жанды кууруду, ата.
Ак калпак элге бир келген аттиң,
Алкымым муунуп турса да эми,
Кылымдын башы ый болду, ата,
Кыргызга кыйын күн болду, ата.
Кыяматтай түн болду, ата.
Ак деңиз толкуп тим болду, ата.
Айтышта балдар ыйлады, ата,
Абыдан жанын кыйнады, ата.
Албанын жаштын көрсө да аттиң,
Ажалга сизди кыйбады, ата.
Өзгөчө ушул обонуң менен,
Өксүттүң эле кыйланы, ата.
Өзүңдү жоктоп турганы, ата.
Ач ажал мылтык октоду, ата,
Айла жок жүрөк токтоду, ата.
Абдылда балаң жоктоду, ата.
Айрылып калган окшоду, ата.
Тээ, казакка чейин боздоду, ата.
Обонуң сүйөт ар адам,
Орошон Ашыкем келсе деп,
"Нарындан жазган салам кат",
"Ак шоокум" менен "Жылкычы",
Өз ыры кылып ар улут,
Өзгөчө катуу баалаган ата.
Чок жуткандай болдук го,
Чоң талант өтүп арадан.
Канча жыл ырдап какшаттың
Арманы күчтүү кайран эл,
Топ насыят үлгү алдың,
Сары Өзөн Чүйдүн боорунан.
Тукабыз жалгыз калды эми,
Сиз, туурдан учкан чагыңда.
Санаага чөгүп турган кез,
Сай- сөөгү сыздап анын да.
Ат коюп кеткен өзүңүз,
Сары кашкаң турат кайгырып.
Ач ажал салып жүгөндү,
Ак жайда соолгон гүл өңдүү.
Азага келген бул элди.
Кудайдын кылган иши экен,
Ар дайым эстеп жүрөбүз,
Башта бар экен бир өлүш.
Элибиз кыргыз бүт бойдон,
Күн тийбес жердин алдында,
Күкүгүм атам калдың да.
Ай тийбес жердин алдында,
Асылым атам калдың да.
Жаткан жериң жай болсун,
Байыркы бабаларыбыз бизге мурастап калтырган түбөлүк жана ыйык мекенибизде, 5 миллион калкыбыздын бүгүнкү күндө токчулукта, молчулукта, бакубат жана бейпил турмушта жашаганга толук мүмкүнчүлүгү бар болчу-деп ачык жана кескин айтым келет . Тилекке каршы , заманыбыздын талабына ылайык, өлкөнүн экономикасын көтөрбөй, өнөр жай жана айыл-чарбасы кыйрап, калктын жакыр катары жумушсуз калгандыктан, кийинки учурларда жаңы модага айланган сыяктуу, көчөлөрдө кайыр-садага сурап, тилемчилик менен жашаганга да көнүп баратабыз. "Амалдуудан айла качып кутулбайт"-дегендей, бүгүнкү заман баарыбызды шылуундукка, карөзгөйлүккө тарбиялап, "кызарган жериң болсо ала-жула качканды" эч кандай окуусуз, үйрөтүүсүз эле көндүрүп алды. Мындай көрүнүштөргө арданбай да калдык.
Ар бир адамдын мойнуна, жада калса курсактагы балдарды кошуп, бир канча карызды илип койдук. Кайсы кылымда кыргыз карызданып жашады эле? Деги эле качан, кайсы доордо кыргыз балдарынын эсебинен күн көрдү эле? Көп жылдар бою элибиздин мүлкүн бир ууч топтолгон "ак жакалар" тоноп, талап жеп келди. Эми элден дагы эмне аласаңар калды, же эски бийликтин тагдыры силерге сабак болгон жокпу?- деп сурагың келет
Эл мүдөсүн билбей, элдин абалын көрбөй, көзүн май басып, эл үнүн укпай кулагы дүлөй, эл азабын сезбей көкүрөгү таш болгон "жетекчилерден" тайманбастан тазаланышыбыз керек. Элдин жукарып калган жонун, уялбастан тилип алганга жан далбасташкан, эски бийликтен калган куйруктарынын доору дале жүрүп жатат.
Андыктан, мамлекеттик бийликке, бийлик өкүлдөрүнүн катарына ач көз, алдамчы, тарбиясыз адамдарды жолотпоо зарыл. Буга азыртадан көңүл бурбасак, чындап эле кыргыз эли жок болуп кетүүнүн алдында тургандыгы талашсыз. Бүгүнкү күндө, элибиз өлбөстүн күнүн көрүп, карайлап турган убагы, себеби, жаңы бийлик деле, эски бийликтин жолоюна түшпөдүбү?
Жаңы бийлик тушунда, жаңы идеялар жаралбай, айрым инсандарыбыз саясий сокурлуктун сазына батты да калды. Алардын жеке оюнда:бүгүнкү күндө акча гана сүйлөтөт, акчаң болсо болду, баарын жасай берүүгө мүмкүн"-деген түшүнүгү күч алды. Бийлик , байлык колдо болсо, калганы бизге көз каранды- деген түшүнүк коомго ушунчалык таасир берген экен, колунда акчасы барлар гана адам катары эсептелинип калды.
К.Бакиевдин учурунда деле жалаң акчалуулар сүйлөгөн заман орноду. Ушул тапта акчалуулардын иш-аракеттери көңүл толоорлук эмес. Буга жөнөкөй эле бир мисал, кечээ эле болуп өткөн шайлоодогу көрүнүштөр, элдин ээсин оодарды.Колундагы арам байлыгы менен акчалуу "Ак жолчулар" айлакерлик жол менен элдин добушун ээлеп алышты. Эгерде бийлик өкүлдөрү калыс болсо, элибиз мынчалык толкубайт эле, Элибизден айлансак болот. 15 жыл аягы көрүнбөй, Чубактын кунундай чубалып, бүтпөгөн реформага кыргыздардан башка кайсы эл чыдайт эле? Мунун бирин дагы билбеген бийликтегилер элди, бир гана шайлоодо жана референдумдарда эле эстеп калаарын жакшы билебиз.
Кийинки жылдары , кыргыз эли көрбөгөн азапты көрүп, кыйналып, чайналды. Өз мамлекетинде туруп, кул-күңгө айланып, башка улуттардын астында материалдык, моралдык жана рухий жактан алсызданып бара жатканы баарыбызга белгилүү. Эмне үчүн, биз, өзүбүздүн мамлекеттин ички ресурстарын туура колдонуп, пайдалана албайбыз?
Эмне үчүн байлыгыбыздын баардыгын таратып, өзүбүз жакырчылыкта отурабыз? Дагы бир көңүлгө көк таштай тийген үй-бүлө маселесин таптакыр эстен чыгардык! Болбосо,кыргыздарда кайсы мезгилде, кайсы доордо, көчөдө калган таштанды балдары болду эле? Же калкыбыз мурда карыялар үйүн угуп, таштандыдан тамак издеген кыргыздын карылары болгон беле? Үркүндө акчадан өлүп баратса да, кыргыздын кыздары денесин саткан эмес эле го? Оо, бийлик төбөлдөрү, улутубуздун улуу наркын качанга чейин кемитип, төгүп-чачып, бөксөртө беребиз? Качан тизгинибизди тартып токтойбуз?
Эмне үчүн өз балдарыбыздын келечегине кам көрбөгөн боору таш болуп, катып калган адамдарга айланып баратабыз? Качан ойгонобуз?.. Ансыз деле уйку-соонун ортосунда жүрүп, он беш жылды жоготуп койдук. Качан намысыбызга келебиз? Өзүңөрдүн шалаакылыгыңарды, карапайым калкка жасаган иш-аракеттериңер, кайдыгерлигиңерди качан мойнуңарга аласыңар?
"Жаманды мактаса, жардан алыс кулаптыр"- дегендей революцияга чейин Аскар Акаев жалаң мактоо сөздөрдү уга берип, акыры бийликтеги жылдары тарыхта "алтын тамгалар менен жазылып, качкын" деген атты өзүнө жармаштырып алды да, кетти. "Жаман болуш бир паста"- дегендей, буга чейинки көп жакшы иштери, ушул жаман сөздүн астында көмүскөдө кала берди. Чынгыз Айтматовдун "Бетме-бет" чыгармасындагы Ысмайыл качкындан кийинки кыргыздардын эсинде, "Аскар Акаев качкын" түшүнүгү калмай болду. Акаев жылдарды карытып, бийлик бутактарында канча жүрсө дагы, оозго толо айтарлык бир ишти кылбай кетти.
Анын сыңары, кийинки жылдары өкмөт жетекчилери, министрлер, акимдер айыл-кыштактарга барып карапайым калк менен жолугушканга караганда, чет өлкөгө беш эсе көп барчу болду. Карапайым адамдар министрге, акимге жете албай калды. Кана, өкмөт жетекчилери, качан, кайсы кыштактарга барып, канча адам менен жолугушуп, элдин жайын сурадыңар? Эгерде ошол эл болбосо, кимге аким, кимге министр болот элеңер?
Эл - бийликтин түркүгү. Мамлекеттик бийлик элдин пикири менен эсептешүүгө тийиш. Арийне, мамлекетти бийликтегилер эмес, эл түзөт. Эл гана мамлекетти кармап турат. Бийлик элдин тиреги болуп, элдин колунда болууга тийиш эле. Бирок, бийликтегилер элдин талабын сезише элек.
Ырас, паракорлук өлкөбүздү жөө тумандай туташ каптады. Бирок, анын үрөнүн сээп, өстүргөн өкмөт жетекчилери өздөру эмеспи? Бийлик муну танса да, калк алдында алардын коррупцияга кошкон салымы ачык эле көрүнүп отурбайбы
Бийлик котур койго окшоп, алсыз, арык, жүдөө, жүнү жок жылаңач, эч нерсеге жараксыз болуп баратканына баарыбыз күбө болуп отурабыз. Бул оорудан айыгуу жолун ар бирибиз өзүбүздөн башташыбыз керек..
Жеке байлыктан мурда, мамлекеттик байлыкты арттыралы. Мамлекетибиз байысын. Ошондо биз, мамлекеттик бийлик менен элдин ортосундагы чоң ажырымды жоебуз, жоголгон ишенимди кайрып алууга мүмкүнчүлүк табабыз. Биздин байлыкты топтоочу да, камкордук көрө билчү да, атабыз, энебиз сыяктуу бир фондубуз болсун. Ал - кыргыз мамлекети болууга тийиш. Анын башында чындап эле элин сүйүп, баарына бирдей камкордук жасай билчү башчыбыз болсун! Биз ошондо азыркы эрксиз баш аламандыктарды жойгон болобуз. Биз ошондо мамлекетибиз менен сыймыктанууга, аны көздүн карегиндей сактай билүүгө үйрөнөбүз.
Бизде башка жол жок демекчибиз.