el id el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el pl el el pl el el pl el el pl el el de el de el de el de el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el el el el el el el en el en el el el el el la el el el
Η μέτρηση του αίματος είναι ένα σημαντικό διαγνωστικό τεστ που πραγματοποιείται ως το πρώτο και βασικό τεστ που συνιστάται από τους γιατρούς για τις περισσότερες ασθένειες και καταστάσεις. Είναι απλό, φθηνό και ταυτόχρονα παρέχει πολλές πολύτιμες πληροφορίες για την υγεία και τη λειτουργία ολόκληρου του σώματος, καθώς πολλές ασθένειες οδηγούν σε ανωμαλίες στη μορφολογική εικόνα. Η μορφολογία βασίζεται στην εκτίμηση των μορφοτικών στοιχείων του αίματος, δηλαδή του συστήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, του συστήματος των λευκών αιμοσφαιρίων και των αιμοπεταλίων. Η παρατήρηση των αλλαγών σε οποιαδήποτε από τις εκτιμηθείσες παραμέτρους θα πρέπει να οδηγήσει σε υποψία μιας ασθένειας, όχι απαραίτητα από το αιματοποιητικό σύστημα, και συνεπώς να οδηγήσει σε περαιτέρω, πιο λεπτομερή διαγνωστικά ανάλογα με τον τύπο των παρατηρούμενων ανωμαλιών.
Δείτε το βίντεο: "Ασθένειες για τις οποίες πρέπει να εμβολιαστείτε πριν από την εγκυμοσύνη"
Επιπλέον, λόγω του γεγονότος ότι η μέτρηση του αίματος είναι μια δοκιμή που αντικατοπτρίζει έμμεσα την κατάσταση της υγείας του σώματος, θα πρέπει να πραγματοποιείται τόσο σε μια γυναίκα που σχεδιάζει εγκυμοσύνη όσο και σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς αποτελεί βαρύ βάρος για το σώμα. Για αυτόν τον λόγο, αξίζει να το κάνετε έτσι ώστε, σε περίπτωση οποιωνδήποτε παρατυπιών, να εφαρμοστεί η θεραπεία που προστατεύει τόσο τη μητέρα όσο και το παιδί.
1. Μέθοδος λήψης αίματος για πλήρη μέτρηση αίματος
Θα πρέπει να κάνετε εξετάσεις αίματος τουλάχιστον οκτώ φορές κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών της εγκυμοσύνης
Για την εκτέλεση της μορφολογίας, συλλέγεται φλεβικό αίμα από τον ασθενή, συνήθως από την περιοχή της καμπύλης του αγκώνα. Ο ασθενής πρέπει να αναφέρει με άδειο στομάχι, μετά από τουλάχιστον οκτώ ώρες διάλειμμα από το τελευταίο, εύπεπτο γεύμα.
Το αίμα συλλέγεται σε δοκιμαστικό σωλήνα που περιέχει EDTA και στη συνέχεια αποστέλλεται στο εργαστήριο για ανάλυση. Επί του παρόντος, τα εργαστήρια χρησιμοποιούν τυποποιημένους αυτόματους αναλυτές που αναλύουν δείγματα πολύ γρήγορα και με ακρίβεια και παρέχουν τις καθορισμένες τιμές. Τα αποτελέσματα λαμβάνονται σε ειδικές εκτυπώσεις. Συνήθως, οι εργαστηριακές κανονικές τιμές αναφέρονται στο πλάι. Ωστόσο, ανεξάρτητα από αυτό, θυμηθείτε να συμβουλευτείτε τα αποτελέσματα με το γιατρό σας, επειδή θα ερμηνεύσει σωστά τυχόν αλλαγές με βάση την κατάσταση της υγείας του ασθενούς και άλλες διαγνωστικές εξετάσεις.
2. Παράμετροι που αξιολογούνται στη μορφολογία και ερμηνεία των αποτελεσμάτων
Όσον αφορά το σύστημα ερυθροκυττάρων, οι ακόλουθες παράμετροι αξιολογούνται συχνότερα στη μορφολογία:
I RBC - ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ερυθροκύτταρα) - ο κανόνας για τους άνδρες είναι 4,5-5,9 εκατομμύρια / mm³, ο κανόνας για τις γυναίκες είναι 4,2-5,4 εκατομμύρια / mm³.
Η μείωσή του σχετίζεται με αναιμία ανεπάρκειας (έλλειψη σιδήρου, φολικού οξέος ή βιταμίνης Β12), αιμολυτικής, αιμορραγικής, απλαστικής αναιμίας ή αναιμίας χρόνιων παθήσεων.
μια αύξηση πάνω από τον κανόνα συνδέεται συχνά με την εμφάνιση πρωτογενούς ή δευτερογενούς πολυκυτταραιμίας.
II MCV - μέσος όρος ερυθροκυττάρων - ο κανόνας για τους άνδρες - 80-94 fl, ο κανόνας για τις γυναίκες - 81-99 fl;
αύξηση συχνότερα στην περίπτωση της μεγαλοβλαστικής αναιμίας (που σχετίζεται με ανεπάρκεια φολικού οξέος ή βιταμίνης Β12) ·
μείωση συχνότερα στη μικροκυτταρική αναιμία (που σχετίζεται με ανεπάρκεια σιδήρου).
III MCH και MCHC - μέση περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνες ερυθροκυττάρων και συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης ερυθροκυττάρων, αντίστοιχα - πρότυπα MCH - 27-31 pg, πρότυπα MCHC - 33-37 g / dl.
μια μείωση σε αυτές τις παραμέτρους εμφανίζεται συχνότερα στην αναιμία μαζί με τις άλλες αλλαγές που έχουν ήδη αναφερθεί.
IV HCT - αιματοκρίτης - ο κανόνας για τους άνδρες είναι 0,40-0,54, ο κανόνας για τις γυναίκες είναι 0,40-0,51.
παρατηρείται μείωση σε καταστάσεις υπερφόρτωσης υγρών και αναιμίας.
αύξηση της αφυδάτωσης και της υπεραιμίας (π.χ. πολυκυτταραιμία vera).
V Hb / HGB - αιμοσφαιρίνη - κατ 'αρχήν, αυτό το τεστ δεν περιλαμβάνεται στη μορφολογία, αλλά συνήθως γίνεται ταυτόχρονα - ο κανόνας για τους άνδρες είναι 14-18 g / 100 ml, ο κανόνας για τις γυναίκες είναι 12-16 g / 100 ml - μείωση της αξίας Η αιμοσφαιρίνη έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση αναιμίας για διάφορους λόγους.
VI Reticulocytes - ο κανόνας είναι 20-130 x 109 / l.
αύξηση σε περίπτωση αιμορραγίας ή αναιμίας,
πτώση στην απλία μυελού των οστών.
Όσον αφορά το σύστημα των λευκών αιμοσφαιρίων, συχνά αξιολογούμε:
IWBC - ο αριθμός των λευκοκυττάρων (λευκά αιμοσφαίρια) - φυσιολογικός από 4 500 έως 10.000 / mm³.
η μείωση (λευκοπενία) σχετίζεται με συγγενή καταθλιπτική παραγωγή, κακοήθη διήθηση μυελού, καταστροφή που προκαλείται από φάρμακα.
ανάπτυξη (λευκοκυττάρωση) συχνότερα κατά τη διάρκεια οξέων ιογενών, βακτηριακών και μυκητιασικών λοιμώξεων, σε καρκινικό μυελό των οστών, ασθένειες του συνδετικού ιστού, που προκαλούνται από φάρμακα.
II Ουδετερόφιλα (ουδετερόφιλα) - φυσιολογικό 1,5-7,4 x 109 / l - αύξηση που σχετίζεται συχνότερα με οξείες βακτηριακές λοιμώξεις, μείωση στην περίπτωση διείσδυσης καρκινικού μυελού ή μείωση που προκαλείται από φάρμακα.
III Ηωσινόφιλα (ηωσινόφιλα) - φυσιολογικά 0,02-0,67 x 109 / l - αύξηση σε αλλεργικές και παρασιτικές ασθένειες.
IV Βασεόφιλα (βασεόφιλα) - κανόνας 0–0,13 x 109 / l - αύξηση των φλεγμονών, λοιμώξεων και αλλεργιών.
V Λεμφοκύτταρα - φυσιολογικά 1,1–3,5 x 109 / l - αύξηση των ιογενών λοιμώξεων.
VI Μονοκύτταρα - ο κανόνας 0,21-0,92 x 109 / l - αύξηση στις αιματολογικές παθήσεις, ασθένειες του συνδετικού ιστού, λοιμώξεις.
Τα αιμοπετάλια ή τα θρομβοκύτταρα (PLT) κανονικά 140.000-450.000 / mm³ είναι ένα σημαντικό στοιχείο στην πήξη του αίματος. Η αύξηση του αριθμού τους μπορεί να σχετίζεται με την εμφάνιση ανοσολογικών, μολυσματικών ή νεοπλασματικών ασθενειών, ενώ η μείωση του αριθμού τους μπορεί να προκληθεί από αυτοάνοση καταστροφή, διήθηση καρκίνου του μυελού ή υπερπλασία και σχετίζεται με την εμφάνιση διαταραχής αιμορραγίας αιμοπεταλίων.
Λόγω της σημασίας των μετρήσεων αίματος στην ανίχνευση πολλών διαφορετικών ασθενειών, αυτή η εξέταση πρέπει να πραγματοποιείται τακτικά κάθε φορά που εμφανίζονται τυχόν ενοχλητικά συμπτώματα της νόσου.