el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Αμερικανικές θωρακισμένες κανονιοφόροι (ironclad gunboats) επιτίθενται στο φρούριο Ντόνελσον (Fort Donelson) τον Φεβρουάριο του 1862
Παλαιότερα, η κανονιοφόρος ήταν ιστιοφόρο πλοίο, με κύρια αποστολή την προσβολή των πλησιέστερων ακτών. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κανονιοφόρου υπήρξαν ανέκαθεν ακαθόριστα περιλαμβάνοντας έτσι πλείστα είδη πολεμικών πλοίων από βάρκες κανονιέρες μέχρι θωρακισμένες ακταιωρούς και αργότερα μεγαλύτερα σκάφη.
2 Η χρήση κανονιοφόρων στην Ελλάδα
Την εποχή των ιστίων η κανονιοφόρος ήταν συνήθως ένα μικρό σκάφος, λέμβος, λεγόμενη "κανονιέρα", χωρίς κατάστρωμα που μετέφερε ένα κανόνι στην πλώρη. Οι κανονιοφόροι αργότερα έφεραν ένα ή δύο κατάρτια ή κινούνταν με κουπιά, η πλέον συνήθης έκδοση όμως ήταν αυτή ενός σκάφους μήκους περίπου 50 ποδιών με μονό κατάρτι. Κάποιοι τύποι κανονιοφόρων έφεραν δύο κανόνια ή αριθμό μικρότερων κανονιών στα κιγκλιδώματα.
Το πλεονέκτημα αυτού του τύπου κανονιοφόρων ήταν ότι, μεταφέροντας μόνο ένα κανόνι, το οποίο δεν ήταν ιδιαίτερα βαρύ, το πλοίο μπορούσε να κινηθεί σε ρηχά νερά, όπου ο πλους μεγαλύτερων πλοίων ήταν αδύνατος. Ένα μόνο πλήγμα από μία φρεγάτα ήταν αρκετό για να καταστρέψει μία κανονιοφόρο, όμως μία φρεγάτα αντιμέτωπη με αρκετές κανονιοφόρους στην εκβολή ενός ποταμού, για παράδειγμα, ήταν πιθανό να υποστεί σημαντικές ζημιές εωσότου να καταφέρει να τις βυθίσει όλες. Οι κανονιοφόροι επίσης ήταν εύκολες και γρήγορες στην κατασκευή. Τα πλοία που μετείχαν στην μάχη της νήσου Βάλκουρ (Battle of Valcour Island) στην λίμνη Τσαμπλέην (Lake Champlain) της Νέας Υόρκης το 1776 ήταν κυρίως κανονιοφόροι που κατασκευάστηκαν εκείνη τη στιγμή.
Η χρήση κανονιοφόρων αναβίωσε στη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου, όποτε χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για την κατασκευή τους τροχήλατα ατμόπλοια. Αρχικά μετατράπηκαν κάποια επιβατικά ατμόπλοια, αργότερα όμως κατασκευάστηκαν επί τούτου κάποια σκάφη, όπως το USS Miami (1861). Συνήθως έφεραν δώδεκα κανόνια ή περισσότερα, πολλές φορές μεγάλου διαμετρήματος, και ήταν θωρακισμένα.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, «κανονιοφόρος» ήταν το συνηθισμένο όνομα που χρησιμοποιούνταν για μικρά οπλισμένα σκάφη, τα οποία συχνά καλούνταν «κανονιοφόροι περιπολιών». Αυτά κατατάσσονταν, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο, σε ποτάμιες κανονιοφόρους, ποτάμια μόνιτορ (river monitor), κανονιοφόροι παράκτιας άμυνας και ολοκληρωμένα μόνιτορ (monitor) για παράκτιους βομβαρδισμούς.
Στο Αμερικανικό ναυτικό αυτά τα σκάφη έφεραν τον κωδικό κύτους «PG»[1], ή PGM (προφέρονταν Πι-Τζι-Έμ), είχαν εκτόπισμα λιγότερο από 2.000 τόνους, μήκος περίπου 200 πόδια, βύθισμα 10 με 15 πόδια και έφερα όπλα διαμετρήματος 5 – 6 ίντσών. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των σκαφών αυτών ήταν η ικανότητά τους να επιχειρούν σε ποτάμια, δίνοντας τους τη δυνατότητα να προσεγγίζουν στόχους μακριά από τις ακτές, κάτι που δεν ήταν εφικτό από άλλο μέσο έως τότε και μέχρι την εμφάνιση του αεροπλάνου. Την περίοδο εκείνη οι κανονιοφόροι χρησιμοποιήθηκαν από τις ναυτικές δυνάμεις για την αστυνόμευση των αποικιών τους ή αδύναμων χωρών. Αυτή η κατηγορία κανονιοφόρων αποτέλεσε την έμπνευση για τον όρο «Διπλωματία των κανονιοφόρων».
Κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου οι κανονιοφόροι του Βρετανικού ναυτικού ήταν παρόμοιες με τα τορπιλοβόλα, εξοπλισμένες όμως με πυροβόλα και μεγάλου διαμετρήματος όπλα, έως 57 χιλ., με αποστολή την αντιμετώπιση των εχθρικών τορπιλοβόλων ή μικρότερων σκαφών και ονομάζονταν μηχανοκίνητες κανονιοφόροι (Motor Gun Boat - MGB).
Μεταπολεμικά, ο όρος «μηχανοκίνητες κανονιοφόροι» χρησιμοποιήθηκε για μικρότερα σκάφη, τα οποία είχαν εκτόπισμα γύρω στους 500 τόνους.
Οι κανονιοφόροι εξακολουθούν να κατασκευάζονται και να υπηρετούν σε ναυτικές δυνάμεις σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως όμως χρησιμοποιούνται για καθήκοντα ακτοφυλακής.
Η χρήση κανονιοφόρων στην ΕλλάδαΕπεξεργασία
Η Κ/Φ Τόλμη του Π.Ν. εν πλω
Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό χρησιμοποιούσε κανονιοφόρους από τις αρχές της δεκαετίας του 1830. Σήμερα οι Ελληνικές κανονιοφόροι είναι ενταγμένες στη Διοίκηση Κανονιοφόρων, που συστάθηκε το 2002 και υπάγεται στο Αρχηγείο Στόλου.
Οι παλαιές κανονιοφόροι του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:
Αρσλάνογλου (Κανονιοφόρος) 38, Ρ-14
Λάσκος Ι (Κανονιοφόρος) / 33, Ρ-17, Ρ-53, Ρ-30
Μελετόπουλος (Κανονιοφόρος) 37, Ρ-57
Χατζηκωνσταντής (Κανονιοφόρος) Πλωτάρχης / Ρ-96
Νίκη ΙΙΙ (Κανονιοφόρος) / P-62
Δόξα ΙΙΙ (Κανονιοφόρος) / P-63
Ελευθερία (Κανονιοφόρος) / P-64
Οι σημερινές κανονιοφόροι του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Αρματωλός ΙΙ (Κανονιοφόρος) / P-18
Ναυμάχος ΙΙ (Κανονιοφόρος) / P-19
Κάσος ΙV (κανονιοφόρος) / P-57
Πολεμιστής (κανονιοφόρος) / P-61
Τόλμη (Κανονιοφόρος) / P 229
Ορμή (Κανονιοφόρος) / P 230
Κανονιοφόροι κλάσης «Osprey HSY-56A»
Μαχητής (κανονιοφόρος) / P 266
Νικηφόρος (κανονιοφόρος) / P 267
Αήττητος (κανονιοφόρος) / P 268
Κραταιός (κανονιοφόρος) / P 269
↑ αρχικά του Patrol Gunboat
Chapter 4, "The Gunboat Navy", of Howard Chapelle, The History of the American Sailing Navy (Norton, 1949)