el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el en en en el el en en en el en el el el en en el el en en de en en de la el el el el el it el el el el el el el el el el el el
Ο Αντίγονος Ματταθίας ήταν ο νεώτερος γιος του Αριστόβουλου Β΄. Μεταφέρθηκε μαζί με τον πατέρα του και όλη την υπόλοιπη οικογένειά του στη Ρώμη ως αιχμάλωτος ύστερα από την κατάλυση του βασιλείου των Ασμοναίων. Το 56 π.Χ. δραπέτευσε μαζί με τον πατέρα του και επέστρεψαν στην Ιουδαία με σκοπό να ενισχύσουν το κίνημα της εξέγερσης που είχε δημιουργήσει ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξανδρος εναντίον της φιλορωμαϊκής παράταξης που κατείχε την εξουσία[2]. Η ενέργεια απέτυχε, τα δυο αδέλφια όμως λίγο καιρό αργότερα κατάφεραν να κερδίσουν την ελευθερία τους με παρέμβαση του έπαρχου της Συρίας Γαβίνιου προς τις ρωμαϊκές αρχές [3][4].
Ο Αντίγονος Ματταθίας μεταξύ Πομπήιου και ΚαίσαραΕπεξεργασία
Λίγο καιρό αργότερα συναντήθηκε με τον Καίσαρα (47 π.Χ.) και ζήτησε δικαίωση για τον θάνατο των δικών του [9]. Ο Καίσαρας όμως απέρριψε τα αιτήματά του και υποστήριξε τους μισητούς αντιπάλους του, τον Αντίπατρο τον Ιδουμαίο και τον θείο του τον αρχιερέα Υρκανό[10].
Ο Αντίγονος επιχείρησε να διεκδικήσει την εξουσία με τη βοήθεια του δυνάστη της Τύρου Μαρίωνα και του δυνάστη της Χαλκίδας Πτολεμαίου, όμως ηττήθηκε από τον Ηρώδη (42 π.Χ.) που κατείχε τότε το αξίωμα του στρατηγού της Κοίλης Συρίας και Σαμάρειας[11].
Δυο χρόνια αργότερα οι Πάρθοι κατέλαβαν τη Συρία. Ο δυνάστης της Χαλκίδας Λυσανίας, γιος του Πτολεμαίου, τους έπεισε να εγκαταστήσουν τον Αντίγονο ως βασιλιά στην Ιουδαία. Οι Πάρθοι κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και ανακήρυξαν αρχιερέα και βασιλιά τον Αντίγονο[12]. Ο Υρκανός οδηγήθηκε στην αιχμαλωσία, χάνοντας τη σωματική ακεραιότητα που απαιτούσε το αξίωμά του, επειδή ο Αντίγονος του ακρωτηρίασε τα αυτιά με τα δόντια του για να μην μπορέσει να ξαναγίνει ποτέ αρχιερέας[12]. Ο Ηρώδης, τετράρχης εκείνη την εποχή, διέφυγε από τη χώρα και κατέφυγε στη Ρώμη όπου ανακηρύχτηκε βασιλιάς από τη Σύγκλητο (40 π.Χ. )[13][14].
Ο Ηρώδης έχοντας την υποστήριξη του Μάρκου Αντώνιου επέστρεψε στην Ιουδαία το επόμενο έτος και ύστερα από διετή εμφύλιο πόλεμο κατάφερε να ανακαταλάβει όλα τα εδάφη του Αντίγονου, περιορίζοντάς τον στην Ιερουσαλήμ[12] .
Το 37 π.Χ. ο Ηρώδης έχοντας την ενίσχυση του νέου έπαρχου της Συρίας, Γάιου Σόσιου[15][16] κατάφερε ύστερα από πεντάμηνη πολιορκία να καταλάβει την πόλη (καλοκαίρι του 37 π.Χ.) [17]. Ο Αντίγονος παραδόθηκε στον Σόσιο ο οποίος τον αποκάλεσε υποτιμητικά «Αντιγόνη» (υπονοώντας την ηρωίδα της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή) και οδηγήθηκε στην Αντιόχεια. Ο Ηρώδης, ο οποίος φοβήθηκε τη μεταστροφή της γνώμης των Ρωμαίων υπέρ του Αντίγονου, αν ο τελευταίος μεταφερόταν στη Ρώμη, έπεισε τον Μάρκο Αντώνιο να τον εκτελέσει. Έτσι ο Αντίγονος αποκεφαλίστηκε (37 π.Χ.) [18][19].
↑ БиблиoTeka PycлaHa Xaзapзapa.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Βιβλίο ΙΔ.XVΙ.4.[490]-[491]
↑ Jewish Encyclopedia ALEXANDER II., of Judea:
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.VΙII.6. [174].σελ.97
↑ БиблиoTeka PycлaHa Xaзapзapa.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Βιβλίο ΙΔ.VI.1.[97]
↑ Smith, William, Sir, ed. 1813-1893 A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. By various writers. Ed. by William Smith. Illustrated by numerous engravings on wood. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Library 2005. Vol 1 . ALEXANDER (Αλέξανδρος ) the eldest son of ARISTOBULUS II.page(σελ.) 114
↑ Jewish Encyclopedia ARISTOBULUS II. Aristobulus and Pompey.
↑ Jewish Encyclopedia .ALEXANDER II., of Judea:
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.IΧ.2. [185]-[186].σελ.103
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.Χ.1. [195]-[196].σελ.107
↑ Jewish Encyclopedia ANTIPATER (abridged form, Antipas). Changes of Policy
↑ Jewish Encyclopedia ANTIGONUS MATTATHIAS . Defies Rome
↑ 12,0 12,1 12,2 Jewish Encyclopedia ANTIGONUS MATTATHIAS .Crowned King.
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.XIV.4. [283]-[285].σελ.147
↑ Sicker, Martin Between Rome and Jerusalem: 300 years of Roman-Judaean relations Chapter 9 Herod and Marcus Antonius σελ.72
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.XVΙΙ.9. [345]-[346].σελ.173
↑ БиблиoTeka PycлaHa Xaзapзapa.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Βιβλίο ΙΔ.XVΙ.1.[468]-[469]
↑ Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.XVΙΙΙ.3. [351].σελ.175-177
↑ Jewish Encyclopedia ANTIGONUS MATTATHIAS .Besieged in Jerusalem
↑ Sicker, Martin Between Rome and Jerusalem: 300 years of Roman-Judaean relations Chapter 9 Herod and Marcus Antonius σελ.75
Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες». Κάκτος 1997
Sicker, Martin (2001). Between Rome and Jerusalem: 300 years of Roman-Judaean relations. Greenwood Publishing Group.
Smith, William, Sir, ed. 1813-1893 A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology.By various writers. Ed. by William Smith. Illustrated by numerous engravings on wood. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Library 2005 Vol 1,ALEXANDER (Αλέξανδρος ) the eldest son of ARISTOBULUS II.page Νο 114
Jewish Encyclopedia ARISTOBULUS II.:
Jewish Encyclopedia ANTIPATER (abridged form, Antipas):
Jewish Encyclopedia ALEXANDER II., of Judea:
Jewish Encyclopedia ANTIGONUS MATTATHIAS
БиблиoTeka PycлaHa Xaзapзapa.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XΙV