el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el pl el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el pl el en el en en en en el el el el el el el el el el el el el el el el
αστεροσκοπείο και μη κερδοσκοπικός οργανισμός
Εθνικό Ιστορικό Τοπόσημο (από 1965) και διατηρητέο (ΗΠΑ) (από 1966)
2 Ιστορικές έρευνες και ανακαλύψεις
Το αρχικό τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου, των 61 εκατοστών, χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα, για την επιμόρφωση του κοινού. Το ίδρυμα δέχεται περί τους 85.000 επισκέπτες τον χρόνο στο Κέντρο Επισκεπτών Steele, που ξεναγούνται την ημέρα και βλέπουν τον νυκτερινό ουρανό με το παραπάνω και άλλα τηλεσκόπια. Το Αστεροσκοπείο Λόουελ διοικείται από έναν διευθυντή και εποπτεύεται από έναν διαχειριστή, μία θέση που, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, κατέχει μέλος της ευρύτερης οικογένειας Λόουελ: Ο πρώτος διαχειριστής μετά τον θάνατο του ιδρυτή ήταν ο τρίτος εξάδελφός του, αρχιτέκτονας Γκυ Λόουελ (1916–1927). Ο ανεψιός τού Πέρσιβαλ, Ρότζερ Πάτναμ (Putnam) είχε τη θέση από το 1927 μέχρι το 1967, ο γιος του (Μάικλ Πάτναμ) μέχρι το 1987, και ο άλλος γιος του, ο Γουίλιαμ Λόουελ Πάτναμ ΙΙΙ, από το 1987 ως το 2013.
Το αστεροσκοπείο διατηρεί σήμερα σε λειτουργία αρκετά τηλεσκόπια σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες κοντά στο Φλάγκσταφ:
Η αρχική θέση, που είχε ονομασθεί από τον ιδρυτή «Λόφος του `Αρεως» (Mars Hill), δυτικά του κέντρου της πόλεως, στεγάζει το αρχικό κατοπτρικό τηλεσκόπιο των 24 ιντσών (61 εκ.) Clark, που δεν χρησιμοποιείται πλέον για έρευνα. Το τηλεσκόπιο αυτό κατασκευάσθηκε το 1896 για 20.000 δολάρια στη Βοστώνη, από την εταιρεία Alvan Clark & Sons, και μεταφέρθηκε με τρένο στο Φλάγκσταφ. Στην ίδια τοποθεσία υπάρχει το τηλεσκόπιο των 33 εκατοστών με το οποίο ανακαλύφθηκε ο Πλούτωνας. Επίσης, μικρά ερευνητικά τηλεσκόπια.
Στη σκοτεινή τοποθεσία Άντερσον Μέσα (Αστρονομικός Σταθμός Άντερσον Μέσα), 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Φλάγκσταφ, σε υψόμετρο 2.163 m, το Αστεροσκοπείο Λόουελ λειτουργεί 4 ερευνητικά τηλεσκόπια, κυρίως το Τηλεσκόπιο Πέρκινς των 180 εκατοστών (μαζί με το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης) και το Τηλεσκόπιο Τζων Σ. Χωλ. Το ίδρυμα συνεργάζεται εδώ με το Ναυτικό Αστεροσκοπείο των ΗΠΑ στο Οπτικό Συμβολόμετρο Ακριβείας του Ναυτικού (NPOI), που φιλοξενείται στην ίδια θέση.
Πέρα από την Άντερσον Μέσα, στην κορυφή Happy Jack (2.360 m), 65 χιλιόμετρα από το Φλάγκσταφ, το ίδρυμα κατασκεύασε σε συνεργασία με την Discovery Communications, Inc., το μεγάλο Τηλεσκόπιο του Discovery Channel των 4,28 μέτρων, ήδη στο στάδιο των δοκιμών από το 2012.
Το Αστεροσκοπείο Λόουελ λειτουργεί επίσης μικρότερα ερευνητικά τηλεσκόπια στην Αυστραλία και στη Χιλή.
Ιστορικές έρευνες και ανακαλύψειςΕπεξεργασία
Ο αστρογράφος με τον οποίο ανακαλύφθηκε ο Πλούτωνας.
Μακροπρόθεσμο ερευνητικό πρόγραμμα στο Αστεροσκοπείο ήταν και είναι η μέτρηση της μεταβλητότητας της ηλιακής ακτινοβολίας[4].
Ανακάλυψη του πλανήτη νάνου Πλούτωνα από τον Κλάιντ Τόμπω το 1930.
Υπολογισμός μεγάλων ταχυτήτων απομακρύνσεως γαλαξιών από τον Βέστο Σλάιφερ (1912 ως 1914), κάτι που οδήγησε τελικώς, μαζί με τις παρατηρήσεις από το όρος Γουίλσον, στη συνειδητοποίηση ότι το Σύμπαν διαστέλλεται.
Ανεξάρτητη ανακάλυψη των δακτυλίων του Ουρανού το 1977.
Ανακάλυψη των τριών μεγαλύτερων γνωστών αστέρων.
Ανακάλυψη της ατμόσφαιρας του Πλούτωνα.
Προσδιορισμός των ακριβών τροχιών δύο εκ των δορυφόρων του Πλούτωνα: της Νυκτός και της `Υδρας.
Ανίχνευση οξυγόνου στον Γανυμήδη.
Ανίχνευση ξηρού πάγου σε τρεις δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού.
Ανακάλυψη του πρώτου Τρωικού αστεροειδούς του πλανήτη Ποσειδώνα.
Ενδείξεις ότι η ατμόσφαιρα του εξωηλιακού πλανήτη HD 209458 b περιέχει υδρατμούς.
Οι αστρονόμοι του Αστεροσκοπείου διεξάγουν έρευνα σε πολλά θέματα αστροφυσικής και Ηλιακού Συστήματος, χρησιμοποιώντας πλέον και εναέρια και διαστημικά τηλεσκόπια. Ανάμεσα στα πολλά τρέχοντα προγράμματα είναι μία έρευνα για γεωπλήσιων αστεροειδών, μία επισκόπηση της Ζώνης του Κάιπερ πέρα από τον Ποσειδώνα, μία αναζήτηση εξωηλιακών πλανητών και ποικιλία διερευνήσεων του σχηματισμού νέων αστέρων και άλλων διαδικασιών σε μακρινούς γαλαξίες. Εκτός από την καθαυτό αστρονομική έρευνα, το προσωπικό του αστεροσκοπείου σχεδιάζει και κατασκευάζει εξειδικευμένα όργανα για χρήση πάνω σε τηλεσκόπια του ιδρύματος, αλλά και σε άλλα, π.χ. κατασκεύασε μία εξελιγμένη κάμερα υψηλής ταχύτητας για χρήση με το Στρατοσφαιρικό Αστεροσκοπείο Αστρονομίας Υπερύθρου (SOFIA), ένα κοινό Γερμανοαμερικανικό εγχείρημα με τηλεσκόπιο 2,5 μέτρων πάνω σε αεροσκάφος Boeing 747 SP.
↑ (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 76577. Ανακτήθηκε στις 1  Αυγούστου 2018.
↑ Marilynn Larew (31 Οκτωβρίου 1977) (PDF). National Register of Historic Places Inventory-Nomination: Lowell Observatory. National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-10-21. https://web.archive.org/web/20131021151355/http://pdfhost.focus.nps.gov/docs/NHLS/Text/66000172.pdf. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2009.  και Accompanying six photos, exterior, from 1964 and 1976 Αρχειοθετήθηκε 2013-10-21 στο Wayback Machine.
↑ Wotkyns, Steele (2006). «Lowell Observatory's 21-inch Telescope Delivering Long-Term Results». Reflector (the Astronomical League) LVIII (2): 16.
Strauss D. (1994). «Lowell, Percival, Pickering, W.H. and the founding of the Lowell Observatory». Annals of Science 51 (1): 37–58. doi:10.1080/00033799400200121. https://archive.org/details/sim_annals-of-science_1994-01_51_1/page/37.
William Graves Hoyt: Lowell and Mars (University of Arizona Press, Tucson 1976)
William Lowell Putnam: The Explorers of Mars Hill: A Centennial History of Lowell Observatory, 1894-1994 (Phoenix Publishing, New Hampshire 1994)
David Strauss: Percival Lowell: The Culture and Science of a Boston Brahmin (Harvard University Press, 2001)