el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ko el el el el el el el el el el el it el el el el it el el el el el el el el el el el el el el ca el el el el fr en it it it es el el el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Ντομένικο Τσιμαρόζα (Domenico Cimarosa, 1749-1801) ήταν Ιταλός συνθέτης της όπερας.
Conservatorio di S. Maria di Loreto
Σπούδασε μουσική επί ένδεκα χρόνια στη Νεάπολη και εικοσιτριών ετών παρουσίασε το πρώτο του έργο, την όπερα μπούφφα Οι παραξενιές του κόμη. Το έργο αυτό καθώς και άλλα δύο που ακολούθησαν είχαν τόση επιτυχία ώστε το 1774 προσκλήθηκε στη Ρώμη, όπου ανέβασε την Ιταλίδα στο Λονδίνο.
Εργάσθηκε στην Νεάπολη, στη Ρώμη και στη Φλωρεντία μέχρι το 1787, οπότε πήγε στην Αγία Πετρούπολη μετά από πρόσκληση της Αικατερίνης Β΄. Έμεινε εκεί τέσσερα χρόνια κ’ ύστερα πήγε στην Βιέννη καλεσμένος του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄, για να διαδεχθεί τον Αντόνιο Σαλιέρι ως Kapellmeister.
Στη Βιέννη παρουσίασε το αριστούργημά του, τον Μυστικό γάμο. Το έργο αυτό θεωρείται ότι έχει το μεγαλύτερο encore στην ιστορία της Όπερας: Ο Λεοπόλδος Β΄ (αν και όχι ιδιαίτερα φιλόμουσος –τουλάχιστον σε σχέση με τον αδελφό και προκάτοχό του Ιωσήφ Β΄), μετά την τρίωρη πρεμιέρα, διέταξε να γευματίσει ο θίασος και να επαναλάβει την παράσταση αμέσως μετά.
Το 1793 επέστρεψε στην Νεάπολη όπου τα έργα του είχαν μεγάλη επιτυχία. Αλλά η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από την εχθρότητα που υπήρχε μεταξύ αυτού και των άλλων συνθετών και ιδιαίτερα του Τζοβάννι Παϊζιέλλο. Όταν τα επαναστατικά γαλλικά στρατεύματα εκθρόνισαν τους Βουρβόνους της Νεάπολης, ο Τσιμαρόζα τάχθηκε με το μέρος των Γάλλων και κατά την παλινόρθωση των Βουρβόνων συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Με την μεσολάβηση θαυμαστών του η ποινή μετετράπη σε εξορία. Ξεκίνησε πάλι για την Αγία Πετρούπολη και καθ’ οδόν πέθανε στη Βενετία.
Τα μελοδράματά του θεωρούνται τα καλύτερα της όπερας μπούφφα μετά απ’ αυτά του Μότσαρτ. Συνέθεσε επίσης οργανική μουσική
Le stravaganze del conte (Οι παραξενιές του κόμη 1772)
L'italiana in Londra (Η Ιταλίδα στο Λονδίνο, 1774)
Il matrimonio segreto (Ο μυστικός γάμος, 1792)
Le astuzie femminili (Oι πονηριές των γυναικών, 1794
L'Amor Costante (σταθερή αγάπη)1782
I finti NObili (τους ψεύτικους ευγενείς 1780)
La Biondolina (Biondolina) 1781
Bella Greca (αδιανόητους γάμους/Όμορφη ελληνική)1784
Το σημαντικότερο έργο του είναι Il matrimonio segreto, 1792 (Ο μυστικός γάμος)
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
↑ 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
↑ 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb13892517d. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6df6vhc. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
↑ 5,0 5,1 «Бoлbшaя coBeTckaя эHциkлoпeдия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
↑ 6,0 6,1 Archivio Storico Ricordi. 3278. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
↑ «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.