el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el nl el el el el el zh el el el el ce pt el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el el el en el el en el el el el en el el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el el el el el el el el pl de el el el el el el el pl el el pl el pl el pl en el el el pl el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το Πουότσκ (πολωνικά: Płock) είναι πόλη στην κεντρική Πολωνία, δίπλα στον ποταμό Βιστούλα. Βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Μασοβίας (από το 1999) και στο παρελθόν ήταν η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Πουότσκ (1975-1998). Στις 31 Δεκεμβρίου 2019, υπήρχαν 119.425 κάτοικοι στην πόλη. Το πλήρες τελετουργικό του όνομα, σύμφωνα με τον πρόλογ του Καταστατικού της Πόλης, είναι το Stołeczne Książęce Miasto Płock (Πριγκιπική ή Δούκικη πρωτεύουσα πόλη του Πουότσκ). Χρησιμοποιείται σε τελετουργικά έγγραφα καθώς και για τη διατήρηση μιας παλιάς παράδοσης.
δεδομένα (π • σ • ε )
2.4 Το Πουότσκ στον πολιτισμό
Στέμμα του Πουότσκ, 13ος αιώνας.
Η περιοχή κατοικήθηκε από τις πρώιμες περιόδους από ειδωλολατρικούς λαούς. Τον 10ο αιώνα, μια οχυρωμένη τοποθεσία ιδρύθηκε ψηλά στην όχθη του ποταμού Βιστούλα. Αυτή η τοποθεσία βρισκόταν σε ένα σταυροδρόμι με θαλάσσιων και οδικών διαδρομών και ήταν στρατηγική για αιώνες. Η τοποθεσία του ήταν ένα εξαιρετικό πλεονέκτημα. Το 1009 ιδρύθηκε εδώ ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων, το οποίο έγινε κέντρο επιστήμης και τέχνης για την περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των πρώτων μοναρχών του Οίκου των Πιάστ, ακόμη και πριν από το βάπτισμα της Πολωνίας, το Πουότσκ υπηρέτησε ως μία από τις μοναρχικές έδρες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Πρίγκιπα Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας και του Βασιλιά Μπολέσλαφ Α΄ του Γενναίου. Ο βασιλιάς έχτισε τις αρχικές οχυρώσεις στο Καθεδρικό Λόφο (Wzgórze Tumskie), με θέα στον ποταμό Βιστούλα. Από το 1037 έως το 1047, το Πουότσκ ήταν η πρωτεύουσα της ανεξάρτητης μασοβιανής πολιτείας του Μιέτσουαφ. Το Πουότσκ υπήρξε η κατοικία πολλών πριγκίπων της Μασοβίας. Το 1075, δημιουργήθηκε εδώ μια έδρα επισκοπής για τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.[3] Από το 1079 έως το 1138, κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Πολωνών μονάρχων Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν και Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου, η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Πολωνίας, κερδίζοντας τότε τον τίτλο της ως Δουκική Πρωτεύουσα Πόλη του Πουότσκ (Stołeczne Książęce Miasto Płock).[4] Ως αποτέλεσμα του κατακερματισμού της Πολωνίας σε μικρότερα δουκάτα, από το 1138 ήταν η πρωτεύουσα του Δουκάτου της Μασοβίας, και μετά το Δουκάτο του Πουότσκ. Το 1180 ιδρύθηκε το σημερινό Λύκειο Στρατηγού Στανίσουαφ Μαουαχόφσκι (Małachowianka), το παλαιότερο ακόμα σχολείο στην Πολωνία και ένα από τα παλαιότερα στην Κεντρική Ευρώπη.[5] Μεταξύ των αξιοσημείωτων πτυχιούχων του είναι ο μελετητής και νομικός Πάβεου Βουοντκόβιτς, προάγγελος της θρησκευτικής ελευθερίας στην Ευρώπη, ο οποίος σπούδασε εκεί στα τέλη του 14ου αιώνα.[6]
Το προνόμιο του Βασιλιά Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα από το 1353, δημιούργησε ένα ταμείο για την κατασκευή αμυντικών τειχών.
Το 1237, το Πουότσκ έλαβε επίσημα προνόμια πόλης, τα οποία ανανεώθηκαν το 1255.[3] Τον 14ο αιώνα, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας έδωσε στο Πουότσκ τεράστια προνόμια. Οι πρώτοι Εβραίοι άποικοι ήρθαν στην πόλη τον 14ο αιώνα, ανταποκρινόμενοι στην επέκταση των δικαιωμάτων από τους Πολωνούς βασιλιάδες. Το 1495, το Δουκάτο του Πουότσκ ενσωματώθηκε άμεσα με το Πολωνικό Στέμμα ως επανερχόμενο φέουδο.
Διευρυμένο αντιπροσωπευτικό οικόσημο του Πουότσκ
Στις αρχές της μοντέρνας περιόδου, το Πουότσκ ήταν βασιλική πόλη της Πολωνίας[2] και πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Πουότσκ[5] στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Ο 16ος αιώνας ήταν η χρυσή εποχή της πόλης, πριν υποστεί μεγάλες απώλειες πληθυσμού λόγω πανούκλας, πυρκαγιάς και πολέμου, με πολέμους μεταξύ Σουηδίας και Πολωνίας στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα. Εκείνη την εποχή, οι Σουηδοί κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της πόλης, αλλά οι άνθρωποι την ξανάχτισαν και ανέκαμψαν. Στα τέλη του 18ου αιώνα, γκρέμισαν τα τείχη της παλιάς πόλης και έφτιαξαν μια Νέα Πόλη, γεμάτη με πολλούς Γερμανούς μετανάστες.
Πουότσκ το 1852, από τον Βόιτσεχ Γκέρσον.
Στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, η πόλη προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας.[5] Από το 1807, ήταν μέρος του βραχύβιου πολωνικού Δουκάτου της Βαρσοβίας και το 1815 έγινε μέρος της Πολωνίας του Συνεδρίου, η οποία αργότερα προσαρτήθηκε πλήρως από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1831, το τελευταίο Σέιμ της Πολωνίας του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκε στο δημαρχείο του Πουότσκ. Ήταν έδρα της επαρχιακής κυβέρνησης και ενεργό κέντρο της. Η οικονομία της συνδέθηκε στενά με το σημαντικό εμπόριο σιτηρών. Ένα νέο σχέδιο πόλης καταστρώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς συνέχισαν να φτάνουν νέοι κάτοικοι. Πολλά από τα καλύτερα κτίρια κατασκευάστηκαν κατά την περίοδο αυτή, σε νεοκλασικό στιλ. Το 1820 ιδρύθηκε η Επιστημονική Εταιρεία του Πουότσκ[3] και στα τέλη του 19ου αιώνα η πόλη άρχισε να εκβιομηχανοποιήται. Το 1863, οι ντόπιοι Πολωνοί πολέμησαν στην Ιανουαριανή Εξέγερση εναντίον της Ρωσίας. Ο αρχηγός της εξέγερσης στην περιοχή του Πουότσκ, Ζίγκμουντ Παντλέφσκι, εκτελέστηκε από τους Ρώσους στο Πουότσκ τον Μάιο του 1863. Το 1905, πραγματοποιήθηκαν στο Πουότσκ μεγάλες διαδηλώσεις νεολαίας και εργαζομένων της Πολωνίας.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πουότσκ καταλήφθηκε από τη Γερμανική Αυτοκρατορία από το 1915 έως το 1918,[5] και το 1918 η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και το Πουότσκ επανεντάχθηκε αμέσως στην Πολωνία. Τον Αύγουστο του 1920, η πόλη έγινε διάσημη για την επιτυχημένη ηρωική της άμυνα κατά των Σοβιετικών κατά τη διάρκεια του Πολωνικού-Σοβιετικού Πολέμου.[3][7] 250 Πολωνοί υπερασπιστές, συμπεριλαμβανομένων 100 πολιτών, σκοτώθηκαν στη μάχη. Το 1921, ο Στρατάρχης Γιούζεφ Πιουσούτσκι επισκέφθηκε το Πουότσκ και απένειμε στην πόλη με το Σταυρό της Ανδρείας, καθιστώντας το Πουότσκ τη δεύτερη πολωνική πόλη που απονεμήθηκε με πολωνική στρατιωτική διακόσμηση (λίγο μετά το Λβουφ).
Κατεστραμένη γέφυρα στο Πουότσκ κατά την εισβολή στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939.
Η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, και άρχισε να αναλαμβάνει την κυβέρνησή της αναθέτοντας την πόλη στο Ράιχ ως μέρος του Regierungsbezirk Zichenau. Οι Γερμανοί μετονόμασαν την πόλη σε Schröttersburg το 1941, από τον πρώην Πρώσο Βαρώνο της Αυτοκρατορίας Φρίντριχ φον Σχρότερ.[8]
Στο πλαίσιο του Ιντελιγκέντσακτιον, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις Πολωνών, οι οποίοι στη συνέχεια φυλακίστηκαν στην τοπική φυλακή, και περίπου 200 εκ των οποίων δολοφονήθηκαν σε μεγάλες σφαγές στο Γουόντσκ μεταξύ Οκτωβρίου 1939 και Φεβρουαρίου 1940.[9] Μεταξύ των θυμάτων ήταν Πολωνοί δάσκαλοι, ακτιβιστές, καταστηματάρχες, συμβολαιογράφοι, ντόπιοι αξιωματούχοι, φαρμακοποιοί, διευθυντές και μέλη της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης.[10] Οι επόμενες μαζικές συλλήψεις περίπου 2.000 Πολωνών από το Πουότσκ και το Πόβιατ Πουότσκ πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο του 1940, και τον Ιούνιο του 1940, άλλοι 200 Πολωνοί από διάφορους οικισμούς στην περιοχή φυλακίστηκαν στην τοπική φυλακή.[11] Στη συνέχεια, ορισμένοι κρατούμενοι απελάθηκαν και δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου.[12] Μερικοί δάσκαλοι από το Πουότσκ ήταν επίσης μεταξύ των Πολωνών δασκάλων που δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν.[13] Το 1940, οι Γερμανοί δολοφόνησαν 80 ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες από το Πουότσκ στο κοντινό χωριό Μπρβίλνο.[14] Ο Αρχιεπίσκοπος του Πουότσκ, Αντόνι Γιούλιαν Νοβοβιέισκι και ο βοηθός επίσκοπος, Λέον Βετμάνσκι, φυλακίστηκαν στο κοντινό χωριό Σουούπνο και στη συνέχεια, το 1941, δολοφονήθηκαν επίσης στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου, στο οποίο σκοτώθηκαν επίσης πολλοί άλλοι ντόπιοι ιερείς.[15] Οι Νοβοβιέισκι και Βετμάνσκι θεωρούνται πλέον δύο από τους 108 Ευλογημένους Πολωνούς μάρτυρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από την Καθολική Εκκλησία. Οι Πολωνοί υπέστησαν επίσης απελάσεις, 1.300 Πολωνοί εκδιώχθηκαν το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1939, και πάνω από 4.000 επίσης το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 1941.[16] Η ναζιστική Γερμανία απέλασε επίσης ανθρώπους ως καταναγκαστικούς εργάτες σε γερμανικά εργοστάσια, όπου τους αντιμετώπιζε σκληρά. Οι Γερμανοί ίδρυσαν και λειτουργούσαν δύο στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας που υπάγονταν στην τοπική φυλακή.[17][18] Το χειμώνα του 1942-1943, ένα φορτηγό τρένο με απαχθέντα πολωνικά παιδιά έφτασε στο σταθμό Πουότσκ-Ραντζίβιε και περίπου 300 από τα παιδιά πάγωσαν μέχρι θανάτου και θάφτηκαν από τους Γερμανούς στα δάση του κοντινού Γουότσκ.[19]
Ταυτόχρονα, οι Ναζί κακοποιούσαν επίσης τον εβραϊκό πληθυσμό του Πουότσκ. Τους επιστράτευσαν για καταναγκαστική εργασία και δημιούργησαν ένα εβραϊκό γκέτο στο Πουότσκ το 1940. Σε αυτό το γκέτο, έως και δέκα άτομα μοιράζονταν κάθε δωμάτιο. Οι ιατρικές προμήθειες ήταν ανεπαρκείς και οι ασθένειες εξαπλώθηκαν. Οι Γερμανοί δολοφόνησαν πολλούς Εβραίους στο Πουότσκ, αλλά οι περισσότεροι απελάθηκαν σε άλλες περιοχές και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα. Μέχρι το τέλος του πολέμου, μόνο 300 Εβραίοι κάτοικοι ήταν γνωστό ότι είχαν επιβιώσει από περισσότερους από 10.000 στην περιοχή (για περισσότερες πληροφορίες δείτε την εβραϊκή ιστορία παρακάτω). Μερικοί Πολωνοί στο Πουότσκ προσπάθησαν να βοηθήσουν τους Εβραίους γείτονές τους δίνονταν λαθραία φαγητό σε αυτούς και κρυφά φαγητό σε αυτούς όταν συγκεντρώνονταν και έπρεπε να σταθούν στο δρόμο για μια ολόκληρη μέρα σε μια κρύα ημέρα περιμένοντας να απελαθούν.[20]
Οι Γερμανοί έκλεισαν πολωνικούς θεσμούς και τον πολωνικό τύπο και λεηλάτησαν ή κατέστρεψαν πολλά πολωνικά πολιτιστικά μνημεία, συλλογές και αρχεία, συμπεριλαμβανομένης της πλούσιας συλλογής της Επιστημονικής Εταιρείας του Πουότσκ.[21][22] Οι συλλογές των τοπικών μουσείων, το αρχαίο θησαυροφυλάκιο του Καθεδρικού Ναού, τα εκκλησιαστικά αρχεία και η επισκοπική βιβλιοθήκη κλάπηκαν και μεταφέρθηκαν σε μουσεία στο Κένιγκσμπεργκ, στο Βρότσουαφ και στο Βερολίνο. Το τοπικό σεμινάριο μετατράπηκε από τους Γερμανούς σε στρατώνες της Σούτσσταφφελ.
Παρά αυτές τις συνθήκες, η πόλη παρέμεινε το κέντρο του πολωνικού υπόγειου κινήματος αντίστασης.[3] Τον Σεπτέμβριο του 1942, οι Γερμανοί απαγχόνισαν δημόσια 13 Πολωνούς μέλη της αντίστασης στην Παλιά Πόλη.[23] Τον Ιανουάριο του 1945, οι Γερμανοί κατά την υποχώρησή τους έκαψαν ζωντανούς 79 Πολωνούς.[5]
Καθεδρικός Ναός του Πουότσκ
Το Μουσείο της Μασοβίας περιέχει εκθέματα και ερμηνεία της ιστορίας της πόλης και της περιοχής. Το Πουότσκ είναι η παλαιότερη νομοθετική έδρα της Ρωμαιοκαθολικής επισκοπής. Ο μασοβικός Καθεδρικός Ναός της Παναγίας χτίστηκε εδώ το πρώτο μισό του 12ου αιώνα και στεγάζει τις σαρκοφάγους Πολωνών μονάρχων. Είναι ένας από τους πέντε παλαιότερους καθεδρικούς ναούς στην Πολωνία.
Η πόλη φημίζεται για το Ιερό Ελεήμονα Θεού, όπου πραγματοποιήθηκε η εμφάνιση του Ιησού στην Αγία Φαουστίνα Κοβάλσκα.[24]
Από τα οράματα του Μάρια Φραντσίσκα Κοζουόφσκα το 1893, προήλθε η τάξη των Μαριαβιτών ιερέων, οι οποίοι αρχικά εργάζονταν για την ανανέωση του κλήρου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες, δεν αναγνωρίστηκαν από το Βατικανό και στις αρχές του 20ού αιώνα ίδρυσαν ένα ξεχωριστό και ανεξάρτητο δόγμα. Αυτός ο τόπος είναι η κύρια έδρα των Μαριαβιτών επισκόπων. Η πιο σημαντική εκκλησία τους χτίστηκε εδώ στις αρχές του 20ού αιώνα. Ονομάζεται Ναός της Λύτρωσης και της Αγάπης και βρίσκεται σε έναν ευχάριστο κήπο στο λόφο στον οποίο είναι χτισμένο το ιστορικό κέντρο του Πουότσκ, κοντά στον ποταμό Βιστούλα. Η Πολωνία έχει συνολικά περίπου 25.000 μέλη της Παλιάς Καθολικής Εκκλησίας των Μαριαβιτών, όπως ονομάζεται τώρα, με άλλα 5.000 στη Γαλλία. Μια μικρότερη αποσχισμένη εκκλησία, η Καθολική Εκκλησία των Μαριαβιτών, η οποία έχει μια ενσωματωμένη γυναικεία ιεροσύνη (από το 1929), έχει 3.000 μέλη στην Πολωνία.
Η εβραϊκή παρουσία στο Πουότσκ (γίντις: Plotzk) χρονολογείται από πριν πολλούς αιώνες, πιθανότατα στον 13ο και 14ο αιώνα, όταν τα αρχεία το περιλαμβάνουν. Οι Πολωνοί βασιλιάδες επέκτειναν τα δικαιώματα του το 1264 και τον 14ο αιώνα, και παρείχαν συνεχή πολιτική υποστήριξη στους αιώνες. Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι περισσότεροι από 1.200 κάτοικοί τους αποτελούσαν περισσότερο από το 48% του πληθυσμού της πόλης στην περιοχή που θεωρείται Παλιά Πόλη. Κατά την περίοδο των αιώνων, οι αναλογίες τους κυμαίνονταν από 30 έως 40 τοις εκατό. Ποικίλλουν, καθώς οι Γερμανοί μετανάστες έφτασαν στην περιοχή και η περιοχή έγινε αστικοποιημένη, καθώς περισσότεροι άνθρωποι μετακόμισαν στην πόλη. Αφού το Πουότσκ έπεσε στη Ρωσία τον 19ο αιώνα, ήταν μέρος του Χλωμού Οικισμού, όπου οι Ρώσοι επέτρεψαν την εγκατάσταση των Εβραίων. Όπως και σε άλλα μέρη του Ρωσικού Διαμελισμού της Πολωνίας, περιορίστηκαν στην απασχόληση στο εμπόριο και στις βιοτεχνίες.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Εβραίοι ίδρυσαν δύο εργοστάσια για την παραγωγή αγροτικών μηχανημάτων και εργαλείων, και το πρώτο χυτήριο σιδήρου στην πόλη. Είχαν δύο συναγωγές και δύο νεκροταφεία (που χρονολογούνται στον 15ο αιώνα), θρησκευτικά και κοσμικά σχολεία, και ίδρυσαν μια βιβλιοθήκη και ένα νοσοκομείο. Συνέβαλαν σημαντικά στην οικονομία και τον πολιτισμό της πόλης. Στις αρχές του 20ού αιώνα, είχαν δύο εφημερίδες, που εκπροσωπούσαν ενεργά πολιτικά κόμματα.
Το 1939, το Πουότσκ είχε έναν εβραϊκό πληθυσμό 9.000 κατοίκων, περίπου 26% του συνόλου της πόλης. Μετά την εισβολή του 1939 στην Πολωνία, οι Γερμανοί ξεκίνησαν τις διώξεις, όπου περίπου 2.000 Εβραίοι εγκατέλειψαν την πόλη, με τους μισούς να πηγαίνουν σε ελεγχόμενη από τους Σοβιετικούς περιοχή. Ανατέθηκαν σε τοποθεσίες πολύ μακριά από το μέτωπο. Το 1940, οι Ναζί ίδρυσαν ένα γκέτο στο Πουότσκ. Ξεκίνησαν ενέργειες εναντίον των Εβραίων, σκοτώνοντας αυτούς σε ένα γηροκομείο και άρρωστα παιδιά και μεταφέροντας άλλους για να σκοτωθούν στο δάσος Μπρβίλσκι. Τελικά, μετέφεραν τους Εβραίους σε 20 στρατόπεδα και τοποθεσίες στην περιοχή του Ράντομ, όπου το 1942 εκείνοι που ήταν ακόμα ζωντανοί στάλθηκαν στην Τρεμπλίνκα για να δολοφονηθούν. Υπάρχουν ενδείξεις ότι μερικοί Πολωνοί προσπάθησαν να βοηθήσουν τους Εβραίους γείτονές τους στο Πουότσκ, εισάγοντας φαγητό λαθραία στο γκέτο και κρυφά σε αυτούς που περίμεναν για απέλαση και ρίχνοντάς τους ψωμιά στα φορτηγά μεταφοράς. Πήραν κουράγιο από αυτές τις μικρές πράξεις.[25] Μέχρι το 1946, μόνο 300 Εβραίοι επέζησαν στο Πουότσκ. Ενώ ήταν ενεργοί στη νέα πολιτική, σταδιακά οι Εβραίοι έφυγαν και μέχρι το 1959 παρέμειναν τρεις. Ο Χέρμαν Κρουκ, επιζών και αξιοσημείωτος χρονογράφος της ζωής μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, γεννήθηκε στο Πουότσκ το 1897.[26]
Η μικρή συναγωγή, που χτίστηκε το 1810, ήταν μια από τις λίγες που επιβίωσαν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην περιοχή της Μασοβίας. Η Μεγάλη Συναγωγή καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Η μικρή συναγωγή χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό κτίριο περίπου το 1960, αλλά αλλοιώθηκε σε εμφάνιση ενώ ήταν άδεια. Ανακαινίστηκε και προσαρμόστηκε για χρήση ως μουσείο, το οποίο άνοιξε τον Απρίλιο του 2013 ως Μουσείο Εβραίων της Μασοβίας, ένα παράρτημα του Μουσείου του Πουότσκ.[27]
Το Πουότσκ στον πολιτισμόΕπεξεργασία
Διάφορες πολωνικές ταινίες γυρίστηκαν στο Πουότσκ, συμπεριλαμβανομένων των Διάβολος από την έβδομη τάξη, Ουλή, Miłość, Dublerzy, καθώς και η τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1960, Stawka większa niż życie.[28]
Κεντρικά γραφεία της PKN Orlen
Η κύρια βιομηχανία είναι η διύλιση πετρελαίου, η οποία ιδρύθηκε το 1960. Εδώ βρίσκονται το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας (διυλιστήριο του Πουότσκ) και η μητρική εταιρεία, PKN Orlen. Εξυπηρετείται από έναν μεγάλο αγωγό που οδηγεί από τη Ρωσία στη Γερμανία. Οι συναφείς βιομηχανικές δραστηριότητες που συνδέονται με το διυλιστήριο είναι η συντήρηση και η κατασκευή. Ένα εργοστάσιο της Levi Strauss & Co βρίσκεται στο Πουότσκ και παρέχει εργασίες κατασκευής.
Αρένα Ορλέν, έδρα της ομάδας χειροσφαίρισης Wisła Płock
Βίσουα Πουότσκ - μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες χειροσφαίρισης της Πολωνίας, που αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία. Πολλαπλή πρωταθλήτρια και κυπελλούχος Πολωνίας
Βίσουα Πουότσκ - ποδοσφαιρική ομάδα, αυτή τη στιγμή παίζει στην Εκστρακλάσα, την κορυφαία κατηγορία της Πολωνίας. Νικήτρια του Κυπέλλου Πολωνίας και του Σούπερ Καπ Πολωνίας το 2006
Το Πουότσκ είναι αδελφοποιημένο με τις:[29]
Λόζνιτσα, Σερβία, από το 1972
Ντάρμστατ, Γερμανία, από το 1988[30]
Φορτ Γουέιν, Ηνωμένες Πολιτείες, από το 1990
Μαζέικιαϊ, Λιθουανία, από το 1994
Ναβαπόλατσκ, Λευκορωσία, από το 1996
Φορλί, Ιταλία, από το 1998
Οσέρ, Γαλλία, από το 2000
Μπάλτσι, Μολδαβία, από το 2000
Θάροκ, Ηνωμένο Βασίλειο, από το 2004
Μιτίσι, Ρωσία, από το 2006
Χουαϊάν, Κίνα, από το 2010
Πλέβεν, Βουλγαρία, από το 2011
Ζιτόμιρ, Ουκρανία, από το 2013
Ρουστάβι, Γεωργία, από το 2016
Πανόραμα του Πουότσκ από το Βιστούλα
Η γοτθική πρόσοψη του καθεδρικού ναού του Πουότσκ
Εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου
Μεσαιωνικά τείχη της πόλης
Προβλήτα στο Πουότσκ στον ποταμό Βιστούλα
Ναός Ελέους και Φιλανθρωπίας, η κύρια έδρα της Εκκλησίας των Μαριαβιτών
Πλατεία Ναρουτόβιτς με τη βιβλιοθήκη Ζιελίνσκι στο κέντρο
↑ (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 45489. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
↑ 2,0 2,1 Άντολφ Παβίνσκι, Mazowsze, Βαρσοβία 1895, σελ. 37 (στα πολωνικά)
↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 «Płock». Εγκυκλοπαίδεια PWN (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020.
↑ «Get to know Płock». From official Płock website.en. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2011.
↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 «Z dziejów Płocka». Małachowianka OnLine (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2019.
↑ Έρλιχ, Λούντβικ (1968). Pisma wybrane Pawła Włodkowica (Preface). Βαρσοβία: PAX. σελ. 13.
↑ «Rocznica odznaczenia Płocka Krzyżem Walecznych za obronę przed bolszewikami». Onet (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945, Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης, Βαρσοβία, 2017, σελ. 383, 406 (στα πολωνικά)
↑ «Außenkommando "Große Allee" des Strafgefängnisses Schröttersburg». Bundesarchiv.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020.
↑ «Außenkommando des Strafgefängnisses Schröttersburg in Bauzug». Bundesarchiv.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020.
↑ Κοουακόφσκι, Άντζεϊ (2020). «Zbrodnia bez kary: eksterminacja dzieci polskich w okresie okupacji niemieckiej w latach 1939-1945». Στο: Κοστκιέβιτς, Γιανίνα. Zbrodnia bez kary... Eksterminacja i cierpienie polskich dzieci pod okupacją niemiecką (1939–1945) (στα Πολωνικά). Κρακοβία: Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο, Γιαγκιελόνια Βιβλιοθήκη. σελ. 78.
↑ Μέγκατζι, Τζέφρι (2012). Encyclopedia of Camps and Ghettos. Μπλούμινγκτον, Ιντιάνα: University of Indiana Press. σελ. Volume II 22-24. ISBN 978-0-253-35599-7.
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945, σελ. 381
↑ Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939.
↑ «Widziałam egzekucję jako dziecko [FOTO]». PortalPłock (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2020.
↑ Shrine of the Divine Mercy in Plock
↑ Μέγκατζι, Τζέφρι (2012). Encyclopedia of Camps and Ghettos. Μπλούμινγκτον, Ιντιάνα: University of Indiana Press. σελ. Volume II, 22-23. ISBN 978-0-253-35599-7.
↑ Κάσοφ, Σάμουελ Ν. «Vilna Stories». Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2012.
↑ Σλαμουελ Ν. Γκρούμπερ, "Poland: Płock Synagogue Reopens as a Museum", Samuel Gruber's Jewish Art and Monuments blog, πρόσβαση στις 28 Οκτωβρίου 2013
↑ «Jak kręcili filmy w Płocku, kto kogo uderzył w twarz i dlaczego». PortalPłock (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020.
↑ «Miasta partnerskie». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-07-11. https://web.archive.org/web/20200711233309/http://www.plock.eu/pl/miasta_partnerskie.html. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020.
↑ «Städtepartnerschaften und Internationales». Büro für Städtepartnerschaften und internationale Beziehungen (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2013.