el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el fr el eo el fr el el el en el fr el ca el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Το Οστεοφυλάκιο του Ντουομόν (γαλ. Ossuaire de Douaumont) που βρίσκεται στο οχυρό Ντουομόν κοντά στην πόλη Βερντέν στη Λωρραίνη είναι μνημείο και τόπος ανάμνησης των πεσόντων της μάχης του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και Γαλλικό εθνικό νεκροταφείο. Ιδρύθηκε το 1920 από τον Γάλλο μετέπειτα Στρατάρχη Στρατάρχη Πεταίν και φυλάσσονται σε αυτό τα οστά 130.000 στρατιωτών άγνωστης ταυτότητας ανεξαρτήτως υπηκοότητας που έχασαν την ζωή τους στην μάχη του Βερντέν.
οστεοφυλάκιο[1], εθνική νεκρόπολη της Γαλλίας[2] και τόπος εθνικής μνήμης
Léon Azéma, Max Edrei και Jacques Hardy
Berthe Girardet, Jean-Elie Vezien και George Desvallières
κατηγοριοποιημένο ιστορικό μνημείο στη Γαλλία (από 1996)[1]
Η μάχη του Βερντέν είναι μία από τις πιο τραγικές μάχες της ανθρωπότητας. Η μάχη αυτή διάρκεσε 300 ημέρες (21 Φεβρουαρίου 1916 - 19 Δεκεμβρίου 1916) και διαδραματίστηκε σε ένα πολύ μικρό πεδίο (έκταση σχεδόν είκοσι τετραγωνικά χιλιόμετρα). Ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται στις 230 χιλιάδες, ενώ ο συνολικός αριθμός των θυμάτων (νεκροί, τραυματίες και αιχμάλωτοι) ανέρχεται στους 700.000.
Αμέσως μετά την παύση του πυρός το 1918, το πεδίο της μάχης θεωρήθηκε μνημείο ανάμνησης των πεσόντων για να μπορούν οι συγγενείς να επισκέπτονται τους νεκρούς, μια και ήταν αδύνατο να γίνει διάσωση και ταφή των νεκρών. Στις 22 Αυγούστου 1920 ο Στρατάρχης Πεταίν έθεσε τον θεμέλιο λίθο. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1927 έγινε επίσημη τελετή εγκαινίων του προσωρινού Οστεοφυλακίου. 52 φέρετρα συμβόλιζαν τα τμήματα του πεδίου της μάχης. Στις 7 Αυγούστου του 1932 έγινε επίσημη τελετή εγκαινίων από τον Γάλλο Πρωθυπουργό Αλμπέρ Λεμπρέν (Albert Lebrun).
Αρχιτέκτονες του οστεοφυλακίου ήταν ο Λέον Αζέμα (Léon Azéma), ο Max Edrei και ο Jacques Hardy, ενώ ο Georges Desvallières σχεδίασε τα γυαλιά βιτρό. Το κτίριο αρχικά ήταν ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι. Σήμερα είναι ένα επιβλητικό κτίριο με έναν πύργο ύψους 46 μέτρων που έχει σχήμα βλήματος κανονιού. Στην κορυφή του πύργου έχει πανοραμική θέα πάνω από το πεδίο της μάχης και μια επεξηγητική πινακίδα. Η Καμπάνα της Νίκης (Bourdon de la Victoire) χτυπάει καθημερινά τρεις φορές, ενώ προβολείς σαρώνουν την νύχτα το πεδίο της μάχης. Στο εσωτερικό του πύργου βρίσκεται ένα πολεμικό μουσείο, ενώ στο υπόγειο είναι μια αίθουσα προβολής και ένα κατάστημα σουβενίρ. Στο υπόγειο βρίσκεται επίσης η αίθουσα στην οποία φυλάσσονται τα οστά. Οι επισκέπτες μπορούν να βλέπουν το εσωτερικό της αίθουσας μέσα από τζαμαρία. Το εσωτερικό του κτιρίου, μήκους περίπου 130 μέτρων θυμίζει καθολική εκκλησία. Οι τοίχοι του είναι καλυμμένοι από αναμνηστικές επιγραφές με ονόματα των νεκρών στρατιωτών και αγνοουμένων. Έχει και ένα εκκλησάκι. Έξω από το οστεοφυλάκιο βρίσκεται ένα μεγάλο νεκροταφείο με 25.000 τάφους στρατιωτών με λευκό σταυρό για τους νικητές του πολέμου και μαύρο σταυρό για τους ηττημένους.
Λόγω του ότι είναι εθνικό νεκροταφείο βρίσκονται και τάφοι πεσόντων της πολέμου της Ινδοκίνας και του πολέμου της Αλγερίας.
Το έτος 1984 στα πλαίσια μιας συμβολικής τελετής με ιστορική σημασία παρευρέθηκαν ο Γάλλος πρωθυπουργός Μιτεράν και ο Γερμανός καγκελάριος Κολ για την συμβολική συμφιλίωση των δύο κρατών.
Το 2006 ο Γάλλος Πρωθυπουργός Σιράκ εγκαινίασε μνημείο ηρώων προς τιμή των πεσόντων μουσουλμάνων.
Το έτος 2006 κυκλοφόρησε Γαλλικό γραμματόσημο των 53 λεπτών με θέμα το οστεοφυλάκιο του Ντουομόν.
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
↑ «Arrêté du 26 mai 1993 établissant la liste des nécropoles nationales et des cimetières militaires étrangers entretenus à perpétuité aux frais de l’État par le ministère des anciens combattants et victimes de guerre» 3  Αυγούστου 1993.
↑ 3,0 3,1 (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 12986. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.