el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el en en en en de de el el el el el el el el el el el el
Παρά το κλίμα βίας και εκφοβισμού, και το μονοπώλιο της προπαγάνδας με όλα τα μέσα του κρατικού μηχανισμού στη διάθεσή τους, στις εκλογές οι Ναζί απέτυχαν να καταλάβουν την απόλυτη αυτοδυναμία, λαμβάνοντας το 43.9% των ψήφων, ενώ τα αντικαθεστωτικά κόμματα (Κομμουνιστές και Σοσιαλδημοκράτες) έλαβαν σχεδόν το 31% των ψήφων. Με την βοήθεια των άλλων δεξιών κομμάτων, και δια της ακύρωσης της εκλογής όλων των κομμουνιστών βουλευτών, οι Ναζί πέτυχαν να αποκτήσουν την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών.
Χρονολόγιο της πορείας προς την εξουσίαΕπεξεργασία
24 Φεβρουαρίου 1920: Ο Αδόλφος Χίτλερ αναγγέλει το πρόγραμμα του νέου κόμματος, - τις λεγόμενες «25 Θέσεις» την ίδια μέρα με την μετονομασία του «Κόμματος των Γερμανών εργατών» (DAP) σε Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού κόμμματος (NSDAP)
8 Αυγούστου 1920: Επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του «Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού κόμμματος» ,ευρύτερα γνωστού ως Ναζιστικό Κόμμα
31 Δεκεμβρίου 1920: Το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα» μετρά 2.000 εγγεγραμμένα μέλη [3]. Το Κόμμα αποκτά την εφημερίδα "Völkischer Beobachter", η οποία καθίσταται επίσημο όργανό του.
8 Νοεμβρίου 1923: Ο Αδόλφος Χίτλερ και το κόμμα του, προβαίνουν σε πραξικόπημα για την κατάληψη της εξουσίας, γνωστό ως Πραξικόπημα της μπιραρίας
12 Νοεμβρίου 1923: Συλλαμβάνεται ο Αδόλφος Χίτλερ, το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα» τίθεται εκτός νόμου ενώ η εφημερίδα του κόμμματος, «Λαϊκός Παρατηρητής», κατάσχεται και απαγορεύεται η περαιτέρω έκδοσή της.[4]
7 Δεκεμβρίου 1924: Το παράνομο τότε «Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα» δημιουργεί πρόχειρα ένα πολιτικό σχηματισμό και παίρνει μέρος στις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές, σε συνεργασία με το «Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα Ελευθερίας» ("German Völkisch Freedom Party") του Έριχ Λούντεντορφ. Η κίνηση ονομάζεται «Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα Ελευθερίας» ("National Socialist Freedom Movement") και την ημέρα των εκλογών - 7 Δεκεμβρίου - δεν αποσπά παρά μόνο το 3% και 14 έδρες στο Γερμανικό κοινοβούλιο σε σύνολο 493
Ο Λούντεντορφ, ο Χίτλερ, ο Ρεμ και άλλα ηγετικά στελέχη του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος στο Μόναχο το 1924
20 Δεκεμβρίου 1924: Ο Αδόλφος Χίτλερ αποφυλακίζεται
16 Φεβρουαρίου 1925: Ο Αδόλφος Χίτλερ πείθει τις Αρχές της Βαυαρίας να άρουν την απαγόρευση λειτουργίας του κόμμματος και έτσι το «Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» ξανα-συστήνεται, στις 26 Φεβρουαρίου του ίδιου χρόνο
9 Νοεμβρίου 1925: Επίσημη ημερομηνία ίδρυσης των SS, την επέτειο του δεύτερου χρόνου από το «Πραξικόπημα της Μπιραρίας», σαν ένοπλο σώμα σωματοφυλακής του Χίτλερ.
20 Μαΐου 1928: Στις ομοσπονδιακές εκλογές που διεξήχθησαν εκείνη την ημέρα, το «Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» λαμβάνει ποσοστό 2,6% και 12 έδρες σε σύνολο 491
22 Δεκεμβρίου 1929: Διενεργείται δημοψήφισμα υπέρ του οποίου συμμετείχε και το «Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα». Αν και το δημοψήφισμα δεν είχε επιτυχία ωστόσο έδωσε δημοσιότητα στον Αδόλφο Χίτλερ και το κόμμα του
14 Σεπτεμβρίου 1930: Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 1930 το κόμμα του Χίτλερ σημείωσε πρωτοφανή άνοδο, παίρνοντας ποσοστό 18,25 % και 107 από τις 491 έδρες του Κοινοβουλίου, κατακτώντας έτσι τη δεύτερη θέση πίσω από τους νικητές Σοσιαλδημοκράτες
25 Φεβρουαρίου 1932: Ο Αδόλφος Χίτλερ αποκτά την γερμανική υπηκοότητα
13 Μαρτίου και 10 Απριλίου 1932: Διενεργούνται προεδρικές εκλογές σε δύο γύρους. Ο Αδόλφος Χίτλερ θέτει υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Γερμανίας. Κερδίζει το 36.8 % των Γερμανών ψηφοφόρων αλλά ο ήδη πρόεδρος Πάουλ φον Χίντενμπουργκ εκλέγεται και πάλι
Μάρτιος 1932: Το «Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμμα» καταγράφει 800.000 εγγεγραμένα μέλη
29 Μαΐου 1932: Ο Χίντενμπουργκ αναγκάζει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό του Χάινριχ Μπρύνινγκ και τον αντικαθιστά με τον Φραντς φον Πάπεν, πολιτικό φιλικά προσκείμενο στους Εθνικοσοσιαλιστές
13 Απριλίου 1932: Με βάση διάταγμα του υπουργού Άμυνας, Βίλχελμ Γκρένερ (Wilhelm Groener), απαγορεύεται οποιαδήποτε δραστηριότητα των SA και SS, καθώς καθίστανται εκτός νόμου, εξαιτίας των τρομοκρατικών ενεργειών τους και των ένοπλων συγκρούσεων με τους κομμουνιστές[5]
Συνεδρίαση του Ράιχσταγκ, Σεπτέμβριος 1932. Διακρίνονται ο πρωθυπουργός φον Πάπεν (όρθιος στα έδρανα της κυβέρνησης) και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Χέρμαν Γκέρινγκ, (όρθιος στο υψηλότερο βάθρο)
15 Ιουνίου 1932: Η κυβέρνηση του Φραντς φον Πάπεν, αίρει την απαγόρευση λειτουργίας των SA και SS
31 Ιουλίου 1932: Οι ομοσπονδιακές εκλογές εκείνης της ημέρας έκαναν το κόμμα του Αδόλφου Χίτλερ, πρώτο κόμμα στο Γερμανικό κοινοβούλιο, με ποσοστό 37.27 % και 230 έδρες σε σύνολο 608. Ωστόσο, δεν πήρε το απαραίτητο ποσοστό (305 έδρες) για την δημιουργία κυβέρνησης, ούτε κατάφερε να συνασπιστεί με άλλα κόμματα του κοινοβούλιου έτσι η χώρα οδηγήθηκε σε επαναληπτικές εκλογές.
30 Αυγούστου 1932: Ο Χέρμαν Γκέρινγκ διορίζεται πρόεδρος του γερμανικού κοινοβουλίου (ράιχσταγκ)
6 Νοεμβρίου 1932: Διεξάγονται οι επαναληπτικές εκλογές. Το «Εθνικοσιαλιστικό κόμμμα» καταλαμβάνει και πάλι την πρώτη θέση αλλά με λιγότερες ψήφους - ποσοστό 33.09% και 196 έδρες σε σύνολο 584. Οι εκλογές δεν δίνουν την λύση στην κυβερνητική κρίση. Ο Φον Πάπεν συνεχίζει να κυβερνά με μόνη νομιμοποίηση τα διατάγματα που εκδίδει ο πρόεδρος της χώρας
17 Νοεμβρίου 1932: Ο φον Πάπεν παραιτείται από την πρωθυπουργία καθώς αποτυγχάνει να πάρει την ψήφο εμπιστοσύνης που είχε ζητήσει από το κοινοβούλιο
30 Ιανουαρίου 1933: Ο Χίντενμπουργκ διορίζει -εν τέλει- τον Αδόλφο Χίτλερ καγκελάριο του Ράιχ αφού τo «Εθνικοσοσιαλιστικό» και το «Γερμανικό Λαϊκό Εργατικό κόμμα» δέχονται να συνεργαστούν. Σε αυτό το σχήμα ο Φον Πάπεν διορίζεται αντιπρόεδρος ενώ ο Χούγκενμπεργκ (του «Γερμανικού Λαϊκού Εργατικού κόμματος») γίνεται Υπουργός Οικονομικών.[6]
28 Φεβρουαρίου 1933: Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ την προηγούμενη ημέρα - δίνει την αφορμή στον Χίτλερ να περιστείλει τις ατομικές ελευθερίες, αναγκάζοντας τον Χίντενμπουργκ να εκδώσει και να υπογράψει το διάταγμα του αρχηγού του Ράιχ «για την προστασία του λαού και του κράτους» ("Verordnung des Reichspräsidenten zum Schutz von Volk und Staat"). Με αυτό το διάταγμα περιορίζονταν οι ελευθερίες έκφρασης, η ελευθερία του Τύπου και του «συνέρχεσθαι»
5 Μαρτίου 1933: Διενεργούνται γενικές εκλογές προκειμένου ο Χίτλερ να νομιμοποιήσει και με την εντολή του λαού, την εξουσία του. Το κόμμα του έρχεται και πάλι πρώτο, με 43.9% και 288 έδρες σε σύνολο 647.
23 Μαρτίου 1933: Ο Χίτλερ καταφέρνει να πείσει την πλειοψηφία των βουλευτών να του παραχωρήσουν - προσωρινά - την δυνατότητα να νομοθετεί χωρίς οι νόμοι να επικυρώνονται από το κοινοβούλιο. Έτσι, εκδίδεται η «Πράξη Εξουσιοδότησης» (Ermächtigungsgesetz) που θα επιτρέψει στον Χίτλερ να κυβερνήσει δικτατορικά. Η «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» είναι παρελθόν.
↑ Alan BullocK: "Hitler: A Study in Tyranny". Harper Perennial, 1991, σελ. 132
↑ Peter Hoffmann: "The History of the German Resistance 1933–1945", εκδ. McDonald & Jane's, 1977, σελ.7
↑ Ian Kershaw, "Hitler: A Biography". New York: W. W. Norton & Company, 2008, σελ. 89
↑ Bernhard Fulda:"Press and politics in the Weimar Republic" Oxford University Press, 2009, σελ.68–69.