el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el en el en el en el el el en el el en el en en fr en el en fr en en en en en en en en fr es nb en pt el en en el en en en el el el en en el it fr en en en en en en el en en en el el en en el ceb en el en el el fr el en fr en en el el en en en el el en el en el en en en en en en en en en el en en en en el en en en en en en sv en el en en el en en en el en el el en en en el en en en en en el en en el en el en en el el el el el el el el en el en en el el el el en en en el el el el el el el el el el el el el el
Ο Χένρυ Τζέημς (Henry James, 15 Απριλίου 1843 – 28 Φεβρουαρίου 1916) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα, από τους κύριους εκπροσώπους του ρεαλισμού στη λογοτεχνία, και Μέλος του Τάγματος της Αξίας. Ο Τζέημς πειραματίστηκε με το αφηγηματικό ύφος του μυθιστορήματος και διείσδυσε σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη συνείδηση και την αντίληψη του ατόμου. Οι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του εξωτερικεύονται και παραθέτουν τη δική τους εκδοχή για τη σειρά των πραγμάτων. Ήταν επίσης ένας από τους θεμελιωτές της κριτικής των λογοτεχνικών έργων και παρότρυνε τους υπόλοιπους συγγραφείς, να παρουσιάζουν την άποψή τους για τον κόσμο μέσα από τα έργα τους. Έζησε σαράντα χρόνια στην Αγγλία και τα μυθιστορήματά του αναφέρονται συχνά σε Αμερικανούς και στις σχέσεις τους με την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους. Βιογράφοι και κριτικοί έχουν εντοπίσει ότι σημαντικές επιρροές για το έργο του αποτέλεσαν οι Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Χένρικ Ίψεν, Ναθάνιελ Χώθορν και Ιβάν Τουργκένιεφ[6].
28 Φεβρουαρίου 1916 (72 ετών)
συγγραφέας[1][2][3], μυθιστοριογράφος[2][4][5], σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής-νομικός, κριτικός λογοτεχνίας, συνεισφέρων συντάκτης[1] και διηγηματογράφος[5]
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Ηνωμένο Βασίλειο
Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Τζέημς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1843 και ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας διανοούμενων. Ο πατέρας του, ο Χένρυ Τζέημς ο πρεσβύτερος, θεολόγος και φιλόσοφος, ήταν ένας από τους σημαντικότερους λόγιους στην Αμερική του 19ου αιώνα. Τα αδέλφια του ήταν ο ψυχολόγος και φιλόσοφος Ουίλλιαμ Τζέημς και η συγγραφέας Άλις Τζέημς. Ο Τζέημς ταξίδεψε στην Ευρώπη σε πολύ μικρή ηλικία και μαθήτευσε πλάι σε φημισμένους εκπαιδευτικούς της εποχής. Στα 19 του γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, αλλά προτίμησε λογοτεχνία από το νόμο. Το 1864 δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα, A Tragedy of Error κι από τη στιγμή εκείνη αφοσιώθηκε στη συγγραφή διηγημάτων. Στα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε με τις εφημερίδες The Nation στο και Atlantic Monthly.
Το πρώτο του μυθιστόρημα Watch and Ward, 1871, γράφτηκε μεταξύ Βενετίας και το Παρισιού. Έζησε στο Παρίσι για κάποια περίοδο όπου εργάστηκε ως ανταποκριτής της New York Tribune και το 1876 μετακόμισε στην Αγγλία, όπου έζησε αρχικά στο Λονδίνο και έπειτα στο Λαμπ Χάους στο Ράυ του Σάσσεξ. Τα πρώτα χρόνια του στην Ευρώπη, ο Τζέημς έγραψε νουβέλες με κεντρικούς χαρακτήρες Αμερικανούς που ζούσαν, όπως και εκείνος, στο εξωτερικό. Το 1905, εικοσιπέντε χρόνια μετά την αναχώρησή του ο Τζέημς επέστρεψε στην Αμερική, όπου έγραψε το Jolly Corner. Από το 1905 μέχρι και το 1915, οι επισκέψεις του στην Αμερική έγιναν πιο συχνές, αλλά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου τον ανάγκασε να διακόψει τα υπερατλαντικά του ταξίδια και να παραμείνει στην Αγγλία. Την ίδια χρονιά έλαβε την αγγλική υπηκοότητα για να τιμήσει τη χώρα που τον φιλοξενούσε και για να ασκήσει κριτική στην αμερικανική κυβέρνηση που δε θέλησε να λάβει μέρος στον πόλεμο.[7] Τον Δεκέμβριο του 1915 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στο Λονδίνο τρεις μήνες αργότερα. Το σώμα του αποτεφρώθηκε στο κρεματόριο Golders Green και η τέφρα του μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τάφηκε στο οικογενειακό κοιμητήριο στο Κέιμπριτζ.
Ο Τζέημς αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές της διατλαντικής λογοτεχνίας. Στα έργα του συχνά αντιπαραβάλει χαρακτήρες από τον Παλαιό Κόσμο (Ευρώπη), που είναι γοητευτικός, αλλά και διεφθαρμένος και από τον Νέο Κόσμο (Ηνωμένες Πολιτείες) που είναι μεν πιο ανέμελος, αλλά συνάμα και πιο συντηρητικός. Με αυτόν τον τρόπο εξερευνά τη διαφορά ανάμεσα σε προσωπικότητες και πολιτισμούς. Ηρωίδες του ήταν συχνά νεαρές Αμερικανές γυναίκες που είχαν πέσει θύματα καταπίεσης ή κακοποίησης.
Οι μελετητές χωρίζουν συχνά το έργο του σε τρεις περιόδους. Η πρώτη περίοδος χαρακτηρίζεται ως τα χρόνια μαθητείας του, προς το τέλος των οποίων έγραψε το αριστουργηματικό Πορτρέτο μιας κυρίας. Το ύφος του είναι απλό και άμεσο καθώς πειραματίστηκε σε μεγάλο βαθμό με τις αφηγηματικές μεθόδους, εξιστορώντας τα γεγονότα με συμβατικό τρόπο. Οι υποθέσεις των έργων της πρώτης περιόδου αναφέρονται κυρίως σε ειδύλλια, με εξαίρεση τα τρία σημαντικότερα μυθιστορήματα, μέσω των οποίων ασκεί κοινωνική κριτική. Στη δεύτερη περίοδο, εγκατέλειψε το μυθιστόρημα και από το 1890 έως περίπου και το 1897, έγραψε διηγήματα και θεατρικά έργα. Τέλος, στην τρίτη και τελευταία του περίοδο, επέστρεψε στο μυθιστόρημα. Προς το τέλος της δεύτερης περιόδου, εγκατέλειψε τις άμεση εξιστόρηση των γεγονότων και άρχισε να περιγράφει με λεπτομερή τρόπο τον τόπο και το χώρο, δίνοντας έτσι στον αναγνώστη μια σειρά από εικόνες. Μεγάλες αλλαγές παρατηρούνται τόσο στη μορφή του κειμένου όσο και στη σύνταξη των προτάσεων. Εστιάζοντας με το έργο του, την προσοχή του αναγνώστη στην συνείδηση και τις σκέψεις των σημαντικότερών του χαρακτήρων, ο Τζέημς προμηνύει την εξέλιξη της μυθοπλασίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.[8] Βέβαια το ύφος των έργων του κατά την τρίτη περίοδο είναι δυσκολότερο σε σχέση με εκείνο των άλλων δυο.
Ο συγγραφέας γύρω στο 1900.
Αναφορά στα σημαντικότερα μυθιστορήματα του Τζέημς, με βάση τη διαχρονικότητά τους και την υποδοχή τους από τους κριτικούς.[9]
Το Ρόντερικ Χάντσον (Roderick Hudson, 1875), πραγματεύεται τη ζωή και την καλλιτεχνική εξέλιξη ενός γλύπτη, ενώ το μυθιστόρημα του 1877 Οι Αμερικάνοι (The Americans), εξιστορεί τις περιπέτειες ενός Αμερικανού επιχειρηματία στο πρώτο του ταξίδι στην Ευρώπη. Στην Πλατεία Ουάσινγκτον του 1880, ο Χένρυ Τζέημς περιγράφει τη σχέση μεταξύ μιας γλυκιάς, στοργικής αλλά χαζής κόρης με τον αυταρχικό της πατέρα, μια σχέση που πρόκειται να υποστεί μεγάλο πλήγμα, αφότου η κόρη πέσει στα δίχτυα ενός προικοθήρα. Αυτό το έργο του συγγραφέα παρομοιάστηκε με εκείνα της Τζέην Ώστεν, λόγω του τρόπου με τον οποίο περιέγραψε τις σχέσεις μεταξύ των μελών μιας οικογένειας. Ο Τζέημς δεν είχε καμιά συμπάθεια στο έργο της Ώστεν και η σύγκριση τον εκνεύρισε. Το Πορτρέτο μιας κυρίας είναι το πιο δημοφιλές του μυθιστόρημα και το έγραψε στο τέλος της πρώτης του περιόδου. Μια Αμερικανίδα που κληρονομεί μια τεράστια περιουσία ταξιδεύει στην Ευρώπη για να βρει την τύχη της, εκεί πέφτει στην παγίδα που της στήνουν δυο δολοπλόκοι Αμερικανοί. Το μυθιστόρημα Οι Βοστονέζοι του 1886, που αποτελεί το τελευταίο της πρώτης περιόδου, πραγματεύεται την ιστορία ενός συντηρητικού Αμερικανού πολιτικού από το Μισσισσιππή. Πρώτο μυθιστόρημα της δεύτερης περιόδου είναι το Πριγκίπισσα Καζαμάσιμα του 1886, όπου ένας φτωχός νέος γνωρίζει μια κακομαθημένη αριστοκράτισσα και την αφήνει να τον παρασύρει σ' έναν κόσμο χλιδής και ομορφιάς. Τα Φτερά της Περιστέρας του 1902 είναι το πρώτο μυθιστόρημα της τρίτης περιόδου κι εξιστορεί την επιρροή που έχει στη ζωή μιας πλούσιας Αμερικανίδας κληρονόμου μια σοβαρή ασθένεια. Έπειτα έγραψε το μυθιστόρημα κωμικού ύφους Οι Πρεσβευτές, όπου ένας Αμερικανός ταξιδεύει στην Ευρώπη για να συναντήσει το δύστροπο γιο της μνηστής του και στη συνέχεια έγραψε το πιο ώριμό του μυθιστόρημα Το Χρυσό Κύπελλο το οποίο αποτελεί μια πολύπλοκη και βαθιά μελέτη στο θέμα του γάμου και της απιστίας.
Τα γνωστότερα διηγήματα του Χένρυ Τζέημς είναι η Ντέιζυ Μίλλερ του 1878 και Το στρίψιμο της βίδας του 1898. Το πρώτο αφηγείται την ιστορία μιας Αμερικανίδας που απορρίπτει το φλερτ ενός πονηρού άνδρα και το δεύτερο είναι μια ιστορία φαντασμάτων με αμφιλεγόμενο χαρακτήρα και ιδιαίτερη δυναμικότητα στην αφήγηση, που έχει να κάνει με τη γκουβερνάντα δυο ανήλικων ορφανών που αρχίζει να έχει οράματα για τα οποία δεν είναι σίγουρο αν είναι αληθινά ή προϊόντα της φαντασίας της.
Watch and Ward (Κηδεμόνας και κηδεμονευόμενη) (1871)
The American (Ο Αμερικάνος) (1877), (ελλ. μτφ. Ρένα Χατχούτ, εκδ. "Γράμματα", 1980)
The Europeans (Οι Ευρωπαίοι) (1878), (ελλ. μτφ. Νίκος Λαμπρόπουλος, εκδ. "Πλέθρον", 1986)
The Portrait of a Lady (Το πορτραίτο μιας κυρίας) (1881), (ελλ. μτφ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, "Καστανιώτης", α΄ έκδ. 1997)
The Bostonians (Οι Βοστωνέζοι) (1886), (ελλ. μτφ. Μιχάλης Μακρόπουλος,ως "Οι Βοστονέζες" εκδ. Gutenberg, 2016)
The Princess Casamassima (Πριγκίπισσα Καζαμάσιμα) (1886), (ελλ. μτφ. Φωτεινή Μεγαλούδη, εκδ. "Ενάλιος", 1997)
The Reverberator (Ο ανακλαστήρας, 1888)
The Tragic Muse (Η Τραγική Μούσα) (1890)
The Other House (Το άλλο σπίτι, 1896)
The Spoils of Poynton (Τα Λάφυρα του Πόιντον) (1897), (ελλ. μτφ. Κατερίνα Ιορδάνογλου, "Μεταίχμιο", 2006)
What Maisie Knew (Τί ήξερε η Μέιζι) (1897), μτφ. Σώτη Τριανταφύλλου, Εκδ. "Gutenberg", 2018)
The Awkward Age (Η Άχαρη Ηλικία) (1899)
The Sacred Fount (1901)
The Wings of the Dove (Τα Φτερά της Περιστέρας) (1902)
The Ambassadors (Οι Πρεσβευτές) (1903)
The Golden Bowl (Το Χρυσό Κύπελλο) (1904)
The Whole Family (Έμπνευση και δημιουργία) (συνεργασία με άλλους 11 συγγραφείς, 1908)
The Ivory Tower (Ο πύργος από ελεφαντόδοντο, ημιτελές, δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του το 1917)
The Sense of the Past (Η αίσθηση του παρελθόντος, ημιτελές, δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του το 1917)
Εικονογράφηση του περιοδικού "Collier's Weekly" για το διήγημα «Το στρίψιμο της βίδας», τεύχος 12ης Φεβρουαρίου 1898.
Εικονογράφηση για το διήγημα "Osborne's Revenge", όταν πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Galaxy", το 1866.
Εικονογράφηση για το διήγημα «Η ιστορία ενός αριστουργήματος», όταν πρωτοδημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό "Galaxy", το 1866.
A Tragedy of Error (Ένα τραγικό λάθος) (1864), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Story of a Year (Η ιστορία ενός χρόνου) (1865)
A Landscape Painter (Ένας τοπιογράφος) (1866)
A Day of Days (Μια μεγάλη μέρα)
My Friend Bingham (Ο φιλος μου Μπίνγκαμ)
The Story of a Masterpiece (Ιστορία ενός αριστουργήματος), (1866)
A Most Extraordinary Case
De Grey: A Romance
The Romance of Certain Old Clothes (Η γοητεία ορισμένων παλιών ρούχων) (1868), (ελλ. μτφ. Νάσια Ντινοπούλου, "Ροές", 2002)
A Passionate Pilgrim (1871)
The Madonna of the Future
The Sweetheart of M. Briseux
The Last of the Valerii
Madame de Mauves (1874)
Crawford's Consistency (Η συνέπεια του Κρόφορντ)
Daisy Miller (Ντέιζι Μίλερ) (1878), (ελλ. μτφ. Κοσμάς Πολίτης, εκδ. "Πλέθρον", 1986)
A Diary of a Man of Fifty (Το ημερολόγιο ενός πενηντάρη), (ελλ. μτφ. Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, εκδ. "Εκάτη", 2014)
Four Meetings (Τέσσερεις συναντήσεις) (1879), (μτφ. Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδ. "Νεφέλη", 1996)
A Bundle of Letters (Μια δέσμη επιστολών) (1879), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Point of View
The Siege of London
Impressions of a Cousin (Εντυπώσεις ενός εξαδέλφου)
The Author of Beltraffio (1884)
A New England Winter
The Path of Duty
The Aspern Papers (Τα χαρτιά του Άσπερν) (1888), (μτφ. Κοσμάς Πολίτης, εκδ. "Πλέθρον", 1986)
A London Life (1888)
The Pupil (Ο μαθητής) (1891), (ελλ. μτφ. Ρένα Χατχούτ, εκδ. "Καστανιώτης", 1997)
Brooksmith (Μπρούκσμιθ) (1891), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
Sir Edmund Orme (Σερ Έντμουντ Ορμ) (1879), (ελλ. μτφ. Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, εκδ. εφημ. "Ποντίκι", 2007. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Σερ Έντμουντ Ορμ και άλλα διηγήματα»)
The Lesson of the Master (Το μάθημα του δασκάλου) (1892), (ελλ. μτφ. Αργυρώ Μαντόγλου, εκδ. "Μελάνι", 2005)
The Real Thing (Το αυθεντικό) (1892), (ελλ. μτφ. Αντώνης Πέρης, εκδ. "Κίχλη", 2010)
The Private Life (Η ιδιωτική ζωή) (1893), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Visits (Οι επισκέπτες)
The Wheel of Time (Ο τροχός του χρόνου) (1893), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Middle Years (Η μέση ηλικία) (1893), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Death of the Lion (1894)
The Coxon Fund (1894)
The Next Time (1895)
The Altar of the Dead (Ο βωμός των νεκρών) (1895), (ελλ. μτφ. Νίκος Κουφάκης, εκδ. "Αιγόκερως", 1996)
The Friends of the Friends (Οι φίλοι των φίλων) (1896), (ελλ. μτφ. Νάσια Ντινοπούλου, "Ροές", 2002)
Glasses by Henry James (1896)
The Figure in the Carpet (Η εικόνα στο χαλί) (1896), (ελλ. μτφ. Δημήτρης Στεφανάκης, εκδ. "Έναστρον", 2016)
The Way It Came
The Turn of the Screw (Το στρίψιμο της βίδας) (1898), (ελλ. μτφ. Θάνος Καραγιαννόπουλος, εκδ. "Οξύ", 2016 - Κοσμάς Πολίτης, εκδ. "Άγρα", α΄ έκδ. 1981))
In the Cage (1898)
The Real Right Thing
The Great Good Place (1900)
Maud-Evelyn (Μοντ Έβελιν) (1900), (1879), (ελλ. μτφ. Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, εκδ. εφημ. "Ποντίκι", 2007. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Σερ Έντμουντ Ορμ και άλλα διηγήματα»)
Miss Gunton of Poughkeepsie
The Tree of Knowledge
The Abasement of the Northmores
The Special Type (Μια εξαιρετική περίπτωση)
The Tone of Time
The Story in It
The Beast in the Jungle (Το θηρίο στη ζούγκλα) (1903), (ελλ. μτφ. Παλμύρα Ισμυρίδου, εκδ. "Άγρα", 2004)
Julia Bride (Τζούλια Μπράιντ) (1909), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
The Jolly Corner (1908)
Crapy Cornelia (Κράπι Κορνήλια)
The Bench of Desolation
A Round of Visits (Σειρά επισκέψεων) (1910), (μτφ. Κατερίνα Σχινά, "Μεταίχμιο". Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός», 2017)
French Poets and Novelists (1878)
A Little Tour in France (1884)
The Art of fiction (Η τέχνη της Μυθοπλασίας) (1884), ελλ. μτφ. Κώστας Παπαδόπουλος, εκδ. "Άγρα", 1991)
Essays in London and Elsewhere (1893)
Picture and Text (1893)
Theatricals: Second Series (1895)
Guy Domville (Γκάι Ντόμβιλ) (1895)
William Wetmore Story and His Friends (1903)
The American Scene (Αμερικανική σκηνή) (1907), ταξιδιωτικό
A Small Boy and Others (Ενα μικρό αγόρι και άλλοι) (1913)
Notes on Novelists (1914)
Notes of a Son and Brother (1914)
Notebooks (ποικίλα, δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του)
The Middle Years (ημιτελής αυτοβιογραφία, δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του το 1917)
↑ 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. portal .dnb .de /opac .htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D118556835. Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2019.
↑ 2,0 2,1 OCLC: (πολλαπλές γλώσσες) Virtual International Authority File. OCLC. Dublin. viaf .org /viaf /36920030 /. Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2019.
↑ (Αγγλικά) Library of Congress Authorities. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. id .loc .gov /authorities /names /n78091982 .html. Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2019.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. catalogue .bnf .fr /ark: /12148 /cb11908544s. Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2019.
↑ 5,0 5,1 Czech National Authority Database. aleph .nkp .cz /F /?func=find-c&local _base=aut&ccl _term=ica%3Djn19990003963. Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2019.
↑ James acknowledged his debt to these writers. For instance, see the New York Edition preface to The Portrait of a Lady for a discussion of Turgenev's influence, and the Lesson of Balzac for the French novelist's. James wrote extensive critical essays on all four of these writers. Later critics such as Cornelia Sharp and Edward Wagenknecht have noted specific influences on James's works, such as Balzac's Eugénie Grandet on Washington Square, Hawthorne's The Marble Faun on Roderick Hudson, and Turgenev's Virgin Soil on The Princess Casamassima. Novick (2007) pointed out the influence of Ibsen on his fiction.
↑ «Project MUSE – The Henry James Review – The Art of Living Inward: Henry James on Rupert Brooke». Muse.jhu.edu. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2010.
↑ See James's prefaces, Horne's study of his revisions for The New York Edition, Edward Wagenknecht's The Novels of Henry James (1983) among many discussions of the changes in James's narrative technique and style over the course of his career.
↑ For extensive critical discussions of The American, The Portrait of a Lady, The Ambassadors and The Wings of the Dove, see the referenced editions of these novels. For discussion of all of James's novels from a variety of critical viewpoints, see the referenced books of criticism.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Έργα του/της Χένρι Τζέιμς στο Project Gutenberg (plain text and HTML editions)
Works by Henry James at Internet Archive (scanned illustrated first editions etc..)
The Henry James Scholar's Guide to Web Sites
The Ladder—a Henry James Web Site
Καθημερινή: Η Νέα Υόρκη του Χένρι Τζέιμς
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry James της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).