el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el el el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el el en el en en en en en el el
Η 8η αγωνιστική δεν ήταν ούτε η πιο θεαματική, ούτε η πιο ανταγωνιστική, ούτε η πιο ανατρεπτική. Είχε όμως τα πάντα. Όντας στα μισά περίπου του πρωταθλήματος ήρθε η ώρα να συμμαζέψω λίγο τις σκέψεις μου για το έως τώρα πρωτάθλημα:
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι Colts φέτος είναι η ομάδα με τα μεγαλύτερα σκαμπανευάσματα. Έχουν έναν προπονητή που ούτε με σφαίρες δεν μένει στην ομάδα μετά το Γενάρη. Φέτος έχουν δείξει μία μαγική ικανότητα να τα κάνουν θάλασσα. Αντί όμως να θεωρούνται οι Colts αυτόχειρες (οι οποίοι γύρισαν από το -17 και προηγήθηκαν με 3 πόντους στην παράταση…), ο τίτλος πάει στους Panthers, οι οποίοι έδειχναν ότι έκαναν ότι μπορούσαν για να χάσουν το ματς: Έχασαν ένα PAT, είχαν drops πριν την endzone και κατέρρευσαν αμυντικά στην 4η περίοδο. Παρολ’ αυτά οι Colts έχασαν. ΠΑΛΙ! Μία ομάδα που έχει αρχή και τέλος, αλλά δεν έχει προπονητή και offensive line. Οι Colts όχι μόνο πληρώνουν τις κακές επιλογές τους στο draft, αλλά βλέπουν και τα σταθερά τους κομμάτια ,όπως ο QB Andrew Luck και ο CB Vonta Davis, είναι off.
Με αυτή τη νίκη οι Panthers έγιναν η 4η αήττητη ομάδα στο πρωτάθλημα. Μεγάλο κατόρθωμα για τον Newton όσο και τον Head coach Rivera να συμμετέχουν σε κάτι τόσο σπάνιο! Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω ποια ήταν η χρονιά στην οποία την 8η αγωνιστική υπήρχαν τόσες πολλές αήττητες ομάδες (βαρέθηκαν να ψάχνω κάπου στο 2000). Μάλιστα με τα εναπομείναντα μεταξύ τους παιχνίδια να αργούν, μπορεί να τους δούμε να συνεχίζουν λίγο ακόμα το σερί.
Οι άλλες αήττητες ομάδες βρίσκονται όλες στην AFC.
Πρώτοι και καλύτεροι, οι Patriots που έχουν μετατρέψει την AFC East σε φέουδο. Τι κι αν φαίνονταν ενισχυμένοι όλοι οι υπόλοιποι αντίπαλοι τους κι εκείνοι είχαν μόλις χάσει τον Revis; Η εικόνα της κατηγορίας είναι και φέτος ίδια. Το πρόγραμμα των Patriots δεν τους έχει επιτρέψει να δείξουν όλα τα αδύναμα σημεία τους, καθώς δεν έχουν βρει μπροστά τους πολύ καλές επιθέσεις. Όσο για τη δική τους επίθεση, δείχνει ότι μπορεί στην κακή της μέρα να βάλει 30+ πόντους στον οποιονδήποτε, ακόμα και μετά από τόσους τραυματισμούς στην Ο-line. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι ότι στη New England δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η ισορροπία στην επίθεση. Σε αντίθεση με ότι συνήθιζαν στο παρελθόν, το 2015 ο Brady μονοπωλεί τα snaps, ενώ ο Blount περιορίζεται σε ελάχιστες προσπάθειες. Ακόμα και ο έτερος RB, Dion Lewis, χρησιμοποιείται περισσότερο ως Receiver και μετά ως Running Back.
Η αμέσως επόμενη αήττητοι ομάδα είναι οι Bengals, η πρώτη ομάδα που έφτασε στο 8-0. Η ομάδα του Cincinnati κάνει μία εκπληκτική χρονιά και μετά από τις 2 σερί ήττες του Pittsburgh έχει σχεδόν προκριθεί για τα playoffs. Με την επιστροφή του LB Βurfitt και με τις εμφανίσεις του Dalton που έχουν θάψει τα σενάρια αντικατάστασης τού, οι Bengals γίνονται η πληρέστατη ομάδα του πρωταθλήματος. Τρομακτικό, αν σκεφτεί κανείς ότι έχουν επιλέξει όλους τους σχεδόν τους starters από το draft! Το πρόγραμμα του Cincinnati έχει μεν το δύσκολο παιχνίδι κόντρα στους Broncos εντός έδρας, αλλά στα υπόλοιπα παιχνίδια τους θα είναι το φαβορί.
Τελευταίοι και καταϊδρωμένοι, οι Broncos. Φυσικά και είναι υπερβολή να μπαίνει η καλύτερη άμυνα του NFL ως σήμερα σε τόσο χαμηλή θέση, αλλά η επίθεση της ομάδας είναι πραγματικά για να ξύνει κανείς το κεφάλι του. Η προσθήκη του TE Vernon Davis ίσως προκαλέσει μία τριπλή ανάσταση: Του παίκτη, του Peyton Manning και της επίθεσης των Broncos. Ο Davis είναι η αλήθεια ότι έχει απίστευτα προσόντα. Περισσότερα απ’ ότι ο προκάτοχος του, Julius Thomas. Δυστυχώς όμως για την καριέρα του, η έλλειψη ενός σταθερού επιθετικού συστήματος, ενός ικανού QB και προσωπικής πειθαρχίας τον έχει ρίξει στα αζήτητα της λίγκας τα τελευταία χρόνια. Μένει πλέον να αποδείξει αν έφταιγε η ομάδα ή απλά ο ίδιος δεν είναι πλέον αυτός που ήταν.
Από το club των αήττητων αποχώρησαν τελευταίοι οι Packers και πριν από αυτούς οι Falcons. Ομάδες με καλές επιθέσεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποστηρίζουν ότι είναι πλήρεις. Τα κενά του συγκεντρώνονται κυρίως στην άμυνα, ενώ ειδικότερα οι πρώτοι είναι αρκετά πληγωμένοι από τραυματισμούς. Πρόκειται για ομάδες που μπορούν να φτάσουν ψηλά στα playoffs αλλά είναι καταδικασμένες απέναντι σε συγκεκριμένες ομάδες, καθώς τα κενά στο ρόστερ τους δεν τους επιτρέπουν να προσαρμόζονται στον αντίπαλο.
Κάπου εδώ τελειώνουν τα σίγουρα χαρτιά και αρχίζει η μάχη! Ομάδες όπως οι Raiders, οι Jets, οι Rams, οι Cardinals του εκπληκτικού φέτος Palmer, οι Saints και φυσικά τους πάντα υπολογίσιμους Seahawks.
Οι Seahawks δείχνουν ότι είναι ακόμα ομάδα του Lynch, ακόμη και αν το running game δεν είναι αυτό που ήταν πέρσι. Τα 31 sacks στον Wilson δείχνουν το μέγεθος του ρίσκου να αποδυναμωθεί η O-line στην οffseason. Αν αποκλειστούν οι Seahawks δε θα φταίει τόσο η άμυνα τους, που είναι και φέτος καλή και όπως και πέρσι θα βελτιωθεί στην πορεία, θα φταίει η επίθεση τους που δεν μπορεί σε κάποια ματς ούτε τους 13 πόντους να περάσει.
Μεγάλη έκπληξη αποτελούν οι Saints! Η ομάδα της Νέας Ορλεάνης που έχει ξεχάσει εδώ και χρόνια τον πρωταθλητισμό βλέπει τον 36χρονο πλέον Drew Brees να ανακάμπτει. Η προσωπική μου άποψη για την πτώση του ήταν η απώλεια αρκετών από τους receivers του ή η πτώση στην απόδοση τους. Η έλλειψη ακρίβειας στα routes και η ασυννενοησία έφερε σε ακόμα πιο δύσκολη θέση τον έμπειρο QB, ο οποίος ήταν ήδη σε δύσκολη θέση λόγω των σωματικών του προσόντων. Ακόμα και στις καλές του χρονιές με τους Saints, πάντα υπήρχαν τα παιχνίδια όπου ο Brees τα έχανε και πέταγε το ένα INT μετά το άλλο. Η ξαφνική παρουσία του TE Ben Watson και του WR Willie Snead, όχι μόνο του έχουν δώσει αξιόπιστους στόχους, αλλά έβγαλαν από τη ναφθαλίνη τον Marquise Colston του οποίου η χημεία με τον Brees είναι δεδομένη. Όσο για την άμυνα των Saints είναι σε διαδικασία βελτίωσης αλλά όπως κάθε άμυνα του Rob Ryan δείχνει ότι έχει πολύ σύνθετο playbook για την εμπειρία των μελών της. Οι Saints μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες στην division. Άλλωστε έχουν νικήσει τους αγώνες τους έως σήμερα κόντρα σε Falcons και Bucs και υπόσχονται τη δεύτερη φορά που θα συναντήσουν τους αήττητους Panthers να τους βγάλουν το λάδι. Το παιχνίδι-διαφήμιση της περασμένης Κυριακής κόντρα στους Giants αναδεικνύει με σαφήνεια την πραγματική ταυτότητα αυτής της ομάδας: “Να βάλουμε παραπάνω απ’ όσα φάμε”.
Αυτή η NFC South ήταν πέρσι ένα ανέκδοτο, με την πρωταθλήτρια ομάδα να πηγαίνει στα playoffs με προίκα 7-8-1 ρεκόρ. Φέτος ακόμα και οι Bucs του Winston δείχνουν δυνατοί παρά τα προβλήματα τραυματισμών.
Αν ο Winston εμφανιστεί λίγο βελτιωμένος και ακολουθήσουν 1-2 καλές προσθήκες από το draft, ο Lovie Smith μπορεί να παρουσιάσει ένα πολύ καλό σύνολο το 2016.
Με την NFC South να βελτιώνεται απότομα, άλλη κατηγορία έχει αναδειχθεί στη χειρότερη. Η AFC South τα έχει καταφέρει με το σπαθί της. Είναι πρώτη φορά στα χρόνια που παρακολουθώ NFC που βλέπω τις ίσως 4 χειρότερες ομάδες να ανήκουν στην ίδια κατηγορία! ΝΑΙ, τόσο κακοί μου φαίνονται οι Colts.
Όσο για τους Gus Bradley και Bill O’Brien των Jaguars και Texans αντίστοιχα, πιστεύω ότι πρέπει να δώσουν μέρος του μισθού τους στον Chuck Pagano των Colts. Αν δεν ήταν ο Pagano και τα χάλια της ομάδας του που έχουν κρατήσει τους Jaguars και Texans στο παιχνίδι της κατάκτησης της division, τότε θα είχαν ακολουθήσει τη μοίρα του Ken Whisenhunt. Ο μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα προπονητής των Titans, αποτέλεσε παρελθόν καθώς δεν κατάφερε να βελτιώσει στο ελάχιστον την επίθεση παρά το ταλέντο που έχουν συγκεντρώσει οι Titans. Όσο σπάνιο και αξιοπερίεργο και να φαντάζει, η AFC South μπορεί του χρόνου να έχει ούτε έναν, ούτε δύο, αλλά τέσσερις νέους προπονητές το 2016!
Όχι και τόσο μακριά από την AFC South βρίσκεται η NFC East. Μετά το κύμα τραυματισμών στο Dallas, Philadelphia και Eagles δε δείχνουν αρκετά σταθεροί για να πάρουν το χρίσμα του φαβορί. Όσο και να φαίνεται παράδοξο οι Redskins του Kirk Cousins, αν και μέτριοι, είναι η σταθερότερη ομάδα της κατηγορίας.
Στα υπόλοιπα της λίγκας, ο Todd Gurley ακόμη και αν δεν παίξει ούτε λεπτό στο υπόλοιπο της σεζόν έχει ήδη πάρει στο σπίτι του το βραβείο του rookie of the year.
Όσο για το βραβείο του MVP, οι Patriots θέλουν μεν να το δώσουν στον Brady (βλέπε παραπάνω), αλλά λόγω του σκανδάλου μπορεί οι ψήφοι να πάνε αλλού. Γιατί όχι λοιπόν ο Andy Dalton, ή ο Cam Newton αν οι ομάδες τους τερματίσουν στην πρώτη θέση της AFC ή της NFC;
Η online στοιχηματική απόδοση για το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη πρέπει να είναι 1,10 για τον Tyler Eifert, ενώ το βραβείο του αμυντικού παίκτη της χρονιάς είναι αμφίρροπο.
Η εκτίμηση μου είναι ότι θα πάει στον JJ Watt από συνήθεια, αν και θα ήθελα να δω τον Charles Woodson των Raiders να το σηκώνει στα 40 του στην τελευταία του χρονιά στο NFL. #legent
Προπονητής της χρονιάς θα είναι λογικά ένας εκ των Marvin Lewis των Bengals ή του Gary Kubiak των Broncos. Εκτός βέβαια αν οι Patriots του Belichic τελειώσουν πάλι 16-0.
Previous Post Υπερβολές: Περασμένα Μεγαλεία...
Next Post Υπερβολές: Και πως να βαρεθεί κανείς;
About The Author: Hyperbolic Comparison
Ιδρυτικό μέλος του site και πηγή γκρίνιας σε κάθε στιγμή της ύπαρξης του. Εργάζεται πρωινές ώρες όταν του επιτρέπει το NFL. Ερασιτέχνης-αποτυχημένος ποδοσφαιριστής πιο αργός από το replay. Έμπλεξε με το football για οικογενειακούς λόγους και δεν είχε δικαίωμα να μη διαλέξει τους Patriots.