el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el uk el el el en en en en el en el ru el el el el el el el el en el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el
Ο Ινδουισμός είναι η τρίτη στον κόσμο θρησκεία μετά τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Αναφέρεται καθημερινά ως η νεότερη θρησκεία του κόσμου, καθώς κάποιες από τις ρίζες της ανάγονται στην Εποχή του Σιδήρου. Ο Ινδουισμός έχει περίπου ένα δισεκατομμύριο πιστούς, εκ των οποίων πάνω από το 90% κατοικεί στην Ινδία και αποτελεί επίσης την επικρατούσα θρησκεία και στο Νεπάλ. Ινδουιστικές κοινότητες βρίσκονται επίσης στη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, το Μαυρίκιο, τα Νησιά Φίτζι, τη Σουρινάμ, τη Γουιάνα, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ινδοί θεωρούν ότι η θρησκεία του είναι αιώνια για αυτό την ονομάζουν σανάτανα ντάρμα.
Βραχμανισμός είναι όρος που δόθηκε από ξένους κυρίως στην προ-βεδική περίοδο της θρησκείας αυτής[1] και δεν υποδηλώνει πλέον τον Ινδουισμό.
2 Τα ιερά κείμενα του Ινδουισμού
5 Βασικές παραδοχές του Ινδουισμού:
Ο όρος Ινδουισμός είναι ξενικός, αλλά είναι αυτός που έχει επικρατήσει. Ετυμολογικά προέρχεται από τον ποταμό Ινδό και χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Έλληνες που έφτασαν στην Ινδία με τον Μεγάλο Αλέξανδρο για να προσδιορίσει τους ανθρώπους που κατοικούσαν στις όχθες του ποταμού Ινδού.
Ο Ινδουισμός βασίζεται στα ιερά κείμενα, τα συλλήβδην σάστρα, όπου μεγάλο μέρος των οποίων είναι οι Βέδες. Μέσα στο μεγαλύτερο φάσμα της ινδουιστικής φιλοσοφίας, τα έξι ορθόδοξα συστήματα είναι: η Βεδάντα (Vedanta), η Μιμάμσα (Mimamsa), η Σανκυά (Sankhya), η Βεϊσέσικ (Vaisesika), η Νυάγια (Nyaya), και η Γιόγκα.
Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, το 1947, προέκυψαν προβλήματα στη συνύπαρξη ινδουιστών και μουσουλμάνων, τα οποία οδήγησαν στην απόσχιση των μουσουλμάνων, οι οποίοι δημιούργησαν το Πακιστάν. Έτσι η Ινδία έγινε ένα κράτος με σχεδόν αμιγή ινδουιστικό πληθυσμό.
Ινδός που προσεύχεται στην όψη του Θεού ως Σίβα, καταστροφέα-ανανεωτή.
Ένας Θεός: Σύμφωνα με την ινδουιστική φιλοσοφία, τα πάντα μέσα στο σύμπαν και έξω απ’ αυτό αποτελούνται από μία ουσία, το Πνεύμα, που είναι συνειδητότητα, το Ανεκδήλωτο Απόλυτο. «Μέσα Του η ζωή, η συμπαντική Του συνειδητότητα και η παντοδυναμία Του, όλα υπήρχαν χωρίς διαφοροποίηση. Δεν υπήρχε χώρος ή χρόνος, ούτε δυαδική αντίληψη ή νόμος σχετικότητας. Οτιδήποτε υπήρξε, υπάρχει, ή επρόκειτο να υπάρξει υφίστατο ως Ένα Αδιαφοροποίητο Πνεύμα. Ο χώρος και ο χρόνος και η σχετικότητα είναι κατηγορίες των αντικειμένων. Όταν όμως δεν υπήρχαν πεπερασμένα αντικείμενα της δημιουργίας, δεν υπήρχαν ούτε οι διαστάσεις της ύπαρξης που τα προσδιορίζουν, υπήρχε μόνο το Μακάριο Πνεύμα».[7]
Το Πνεύμα ή Θεός κατοικεί μέσα στη δημιουργία και έξω απ’ αυτήν, σε μια «χωρίς δόνηση περιοχή», και καλείται επίσης Συμπαντική Συνειδητότητα. Η Συμπαντική Συνειδητότητα δημιούργησε ψυχές που κατήλθαν απ’ Αυτό στη θνητή κατάσταση της ταύτισης με το ανθρώπινο σώμα ανθρώπινη κατάσταση. Το Άπειρο Πνεύμα εμφύτευσε τη νοήμονα δημιουργική Συμπαντική Ενέργειά Του με την εξατομίκευσή Του σε ψυχές και σε όλη τη δημιουργία. Όλα τα πράγματα προέρχονται απ’ αυτήν τη νοήμονα Συμπαντική Ενέργεια, είναι φτιαγμένα απ’ αυτήν, συντηρούνται από αυτήν και τελικά διαλύονται μέσα σ’ αυτήν και από εκεί στο Πνεύμα.
Από τα πολλά τμήματα των αρχαίων ιερών Γραφών, εδώ αναφέρονται μόνο τρεις στίχοι της Μπάγκαβαντ Γκίτα, που είναι η «Αγία Γραφή» των Ινδουιστών, στην οποία ο Θεός διαβεβαιώνει: «Απ’ όλες τις εκδηλώσεις, είμαι η αρχή, η μέση, και το τέλος» (X:32). «Εγώ, ο Αμετάβλητος και Αιώνιος, συντηρώ και διαποτίζω ολόκληρο το σύμπαν μόνο μ’ ένα μικρό τμήμα της Ύπαρξής Μου» (X:42). Είμαι η Πηγή των πάντων: από Μένα αναδύεται όλη η δημιουργία» (X:4-5, 8).[8]
Αν κάποιος είναι προκατειλημμένος ή δεν γνωρίζει σε βάθος, κάνει λάθη. Σχετικά με τη θρησκεία θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και ουδέτεροι. Ο διάσημος Ινδουιστής Παραμαχάνσα Γιογκανάντα γράφει στην Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι που αναφέρθηκε:
«Η ζωή του Κρίσνα έχει παρερμηνευθεί από πολλούς σχολιαστές της Δύσης. Η αλληγορία των Γραφών συχνά προκαλεί σύγχυση σε όσους αναλύουν τα κείμενα με την κυριολεκτική τους έννοια. Μια κωμική γκάφα από έναν μεταφραστή το περιγράφει αυτό γλαφυρά. Η ιστορία αφορά έναν εμπνευσμένο άγιο του μεσαίωνα, τον τσαγκάρη Ραβίντας, ο οποίος τραγούδησε με τα δικά του απλά λόγια το πνευματικό μεγαλείο που κρύβεται σε όλη την ανθρωπότητα:
"Κάτω από τον απέραντο θόλο του γαλάζιου, ζει η θεότητα, ντυμένη έτσι ώστε να μη φαίνεται".
Δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις όταν ακούσεις την πεζή ερμηνεία του ποιήματος του Ραβίντας από έναν συγγραφέα της Δύσης:
"Μετά έχτισε μια καλύβα, έστησε μέσα σ’ αυτήν ένα είδωλο που έκανε από ένα τομάρι και άρχισε να το προσκυνά"».[9]
Η Αντβάιτα Βεδάντα (μονισμός και όχι δυϊσμός):
Η Μετενσάρκωση: «Ο άνθρωπος μετενσαρκώνεται στη γη μέχρι να επανακτήσει συνειδητά το ανάστημά του ως γιος του Θεού». Η κάθοδος από τον Θεό είναι η εξής:
Η Απελευθέρωση: Το τέλος του ταξιδιού της ψυχής είναι πάντα η ένωση με τον Θεό και δεν υπάρχει «αιώνια κόλαση». Ο πιο διάσημος στη Δύση Ινδουιστής, ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα, γράφει[10]: «Ακόμα κι ένας γήινος δικαστής έχει επαρκή λογική ώστε να καταδικάσει έναν εγκληματία ανάλογα με τη φύση και τον βαθμό του εγκλήματός του. Σίγουρα ο αμερόληπτα δίκαιος Κριτής όλων των κριτών, ο Συμπαντικός Νόμος, επιτάσσει ανταμοιβές ή τιμωρίες ανάλογες με την καρμική διαγωγή κάποιου στο γήινο επίπεδο. Ένα εκατομμύριο χρόνια επαναλαμβανόμενων αμαρτιών θα προσέλκυε ένα εκατομμύριο χρόνια άθλιων ενσαρκώσεων, όχι όμως περισσότερων. Ακόμα όμως και αιώνες άγνοιας και φαύλων πράξεων δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν την αιώνια εγγενή θεϊκή φύση της ψυχής. Ο άνθρωπος μπορεί να διασκεδάσει καταχρώμενος την ελεύθερη θέλησή του για κάμποσο καιρό και να φέρει το ψευδές παρατσούκλι του θνητού, αλλά αυτή η προσωρινή αυταπάτη δεν μπορεί ποτέ να εξαλείψει το σημάδι της αθανασίας και της τελειότητας της εικόνας του Θεού που είναι εντυπωμένη στην ψυχή του. Εφόσον η ψυχή είναι μια εκπόρευση της Υπόστασης του Θεού, είναι προδήλως αδύνατο ο αληθινός Εαυτός του ανθρώπου να υποβαθμιστεί σε μια σατανική οντότητα στην οποία να αξίζει αιώνια καταδίκη».
Οι κάστες είναι εκφυλισμός της αρχικής τους ταξινόμησης, που γινόταν με εντελώς διαφορετικά κριτήρια.
Ορισμός και ύπαρξη του Σατανά: Ο Σατανάς ονομάζεται «μάγια», που σημαίνει αυταπάτη, και υπάρχει και είναι όργανο του Θεού. Υπάρχει η αυταπάτη όλων των όντων, με τον όρο μάγια, και η ατομική αυταπάτη της ψυχής που καλείται αβίντια (α-βίντια «μη γνώση»). Ο Θεός δημιούργησε την αυταπάτη, ως μέρος του συμπαντικού «θεατρικού έργουυ», ή άλλως του «συμπαντικού ονείρου».
Η αμαρτία και το λάθος είναι πνευματικά συνώνυμα:
Η μετάνοια είναι απλώς αποκήρυξη του λάθους και μη επανάληψή του. Δεν απαιτείται συντριβή, όπως στον Χριστιανισμό.
Άφεση αμαρτιών δεν μπορεί να δοθεί από ιερείς:
Ο Ινδουισμός αποτελεί μεγάλη θρησκεία στην Ινδία. Ακολουθείται από το περίπου 79.8% του πληθυσμού της χώρας των 1,21 δις (απογραφή 2011) (960 εκατομμύρια πιστοί)[11]. Άλλες χώρες με σημαντικό ποσοστό Ινδουιστών είναι το Νεπάλ (23 εκατομμύρια), Μπαγκλαντές (15 εκατομύρρια) και το Μπαλί (3.9 εκατομμύρια)[12]. Η πλειοψηφία των Βιετναμέζων Τσαμ επίσης ακολουθούν τον Ινδουισμό[13]. Υπάρχουν επίσης, λόγω των προγραμμάτων αποστολής Ινδών εργατών επί αποικιοκρατίας, μεγάλα ποσοστά Ινδουιστών σε πρώην βρετανικές αποικίες (π.χ. Μαυρίκιος, Γουιάνα).
Χώρες με μεγαλύτερο αριθμό Ινδουιστών (2008):
Νεπάλ !   Νεπάλ 81,3%[14]
Ινδία !   Ινδία 79,8%
Μαυρίκιος !   Μαυρίκιος 51,9%[15]
Γουιάνα !   Γουιάνα 28,4%[16]
Φίτζι !   Φίτζι 27,9%[17]
Μπουτάν !   Μπουτάν 25%[18]
Σουρινάμ !   Σουρινάμ 20%[19]
Τρινιντάντ και Τομπάγκο !   Τρινιντάντ και Τομπάγκο 18.2%[20]
Σρι Λάνκα !   Σρι Λάνκα 12,6%[21]
Μπανγκλαντές !   Μπανγκλαντές 9.,%[22]
Κατάρ !   Κατάρ 7,2%
Ρεϋνιόν !   Ρεϋνιόν 6,7%
Μαλαισία !   Μαλαισία 6,3%[23]
Μπαχρέιν !   Μπαχρέιν 6,25%
Κουβέιτ !   Κουβέιτ 6%
Σιγκαπούρη !   Σιγκαπούρη 5.1%[24]
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα !   Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 5%
Ομάν !   Ομάν 3%
Μπελίζ !   Μπελίζ 2,3%
Σεϋχέλλες !   Σεϋχέλλες 2.1%[25]
Δημογραφικά, ο Ινδουισμός είναι η τρίτη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο μετά το Χριστιανισμό και το Ισλάμ[26].
↑ Παραμαχάνσα, Γιογκανάντα (2011). Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι. Αγγλία: Self-Realization Fellowship. σελ. Κεφάλαιο 5 υποσημείωση.
↑ Παραμαχάνσα, Γιογκανάντα (2011). Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι. Αγγλία: Self-Realization Fellowship. σελ. κεφάλαιο 49.
↑ Paramahansa, Yogananda (1994). Man's Eternal Quest. USA: Self-Realization Fellowship. σελ. Κεφάλαιο 36 και 44.
↑ Paramahansa, Yogananda (2002). God Talks With Arjuna - The Bhagavad Gita. USA: Self-Realization Fellowship. σελ. 767. ISBN 87612-030-3 Check |isbn= value: length (βοήθεια).
↑ Paramahansa, Yoagananda (2002). The Second Coming of Christ. USA: Self-Realization Fellowship. σελ. Discourse 1.
↑ Paramahansa, Yogananda (2002). God Talks with Arjuna - The Bhagavad Gita. USA: Self-Realization Fellowship. σελ. Κεφάλαιο Χ.
↑ Παραμαχάνσα, Γιογκανάντα (2011). Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι. Αγγλία: Self-Realization Fellowship. σελ. Κεφάλαιο 42.
↑ Paramahansa, Yogananda (1999). The Second Coming of Christ. USA: Self-Realization Fellowship. σελ. Κεφάλαιο 68.
↑ «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ «Vietnam». State.gov. 22 Οκτωβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
↑ 2011 Nepal Census Report Αρχειοθετήθηκε 25 May 2013 στο Wayback Machine.
↑ «Resident population by religion and sex» (PDF). Statistics Mauritius. σελ. 68. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2012.
↑ «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ «Bhutan». U.S. Department of State. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ «Suriname». U.S. Department of State. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ https://guardian.co.tt/sites/default/files/story/2011_DemographicReport.pdf Αρχειοθετήθηκε 2017-10-19 στο Wayback Machine. | page 18
↑ Department of Census and Statistics,The Census of Population and Housing of Sri Lanka-2011
↑ «SVRS 2010» (PDF). Bangladesh Bureau of Statistics. σελ. 176 (Table P-14). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
↑ «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ Singapore Department of Statistics (12 Ιανουαρίου 2011). «Census of population 2010: Statistical Release 1 on Demographic Characteristics, Education, Language and Religion» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2011.
↑ «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
↑ Pew Research (2015), The Future of World Religions Αρχειοθετήθηκε 2015-05-06 στο Wayback Machine., Washington DC;
John Schwarz (2015), What's Christianity All About?, Wipf and Stock Publishers, (ISBN 978-1498225373), page 176
Cross Stephen, Ινδουισμός, βασικές αρχές, εκδόσεις: Φλώρος, Αθήνα 1998, ISBN 9789607178275.
Hill Stephen, Οι ρίζες της Ευρωπαϊκής σκέψης, Συγκριτική μελέτη Ινδικής και Ελληνικής φιλοσοφίας, εκδόσεις: Εκάτη, Αθήνα 1996, ISBN 9789607437266.
Markus Hattstein, Ιστορία των Θρησκειών του Κόσμου, ελληνική έκδοση 2006 Γ.Κ. Ελευθερουδάκη Α.Ε., ISBN 978-3-8331-2592-8.
Ries Julien, Ο άνθρωπος και το θείο στον Ινδουισμό, εκδόσεις: Κυβέλη, Αθήνα 2002, ISBN 9789608321137.
Βελισσαρόπουλος Δημήτρης, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδόσεις: Δωδώνη, Αθήνα 1992, ISBN 9789602483176.
Βιτσαξής Βασίλης, Πλάτων και Ουπανισάντ, εκδόσεις: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήνα 1977.
Βιτσαξής Βασίλης, Ινδουισμός-Θεότητες, μύθοι, σύμβολα, εκδόσεις: Πύρινος κόσμος, Αθήνα 1978.
Γιαννουλάτος Αναστάσιος, Ιστορία επιζώντων θρησκευμάτων, σημαντικά κεφάλαια, Εκδόσεις: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, Αθήνα 2016, σελ. 145-179, ISBN 978-960-503-709-3.
Δακουράς Διονύσιος, Συγκριτική θρησκειολογία, πρώτος τόμος, Τα Ινδικά θρησκεύματα και η συμβολική τους, εκδόσεις: Έννοια, Αθήνα 2007, ISBN 9789608320840.
Δακουράς Διονύσιος, Συγκριτική θρησκειολογία, δεύτερος τόμος, Τα ασιατικά θρησκεύματα και η προβολή τους, εκδόσεις: Έννοια, Αθήνα 2007, ISBN 9789608320857.
Δημητρόπουλος Δημήτριος, Η θρησκεία από φιλοσοφικής και κοινωνικής απόψεως, εκδόσεις: Αϊβάλη, Αθήνα 2002, ISBN 9789605130138.
Ζιάκας Γρηγόριος, Ιστορία των θρησκευμάτων, τόμος Α΄ Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδόσεις: Π. Πουρνάρας, Θεσσαλονίκη 2003, ISBN 9789602420508, σελ. 13-277.
Μιχαηλίδης Απόστολος, Η θέση της γυναίκας στον Ινδουισμό, εκδόσεις: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Θεολογική. Τμήμα Θεολογίας, Αθήνα 2004, (διδακτορική διατριβή).
Μιχαηλίδης Απόστολος, Η θέση της γυναίκας στον Ινδουισμό, εκδόσεις: Καρδαμίτσα, Αθήνα 2006.
Μουστάκης Γεώργιος, Οι πέντε μεγάλες θρησκείες, εκδόσεις: Πατάκη, Αθήνα 2007, ISBN 9789602931004.
Παπαλεξανδρόπουλος Στέλιος, Ανατολικές Θρησκείες, εκδόσεις: Gutenberg, Αθήνα 2016, ISBN 9789600116960.
Παπαλεξανδρόπουλος Στέλιος, Ινδουισμός, ιστορική εισαγωγή, εκδόσεις: Gutenberg, Αθήνα 2015, ISBN 9789600116977.
Παπαλεξανδρόπουλος Στέλιος, Κείμενα Ιστορίας Θρησκευμάτων τεύχος πρώτο ο Ινδουισμός , Αθήνα 2010 [1][νεκρός σύνδεσμος]
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με τον Ινδουισμό χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!.
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με ένα Θρήσκευμα ή ένα Θρησκευτικό Δόγμα χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!.