el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el el el el el el tl el oc el el el el el en ce uk ru ca el el el el uk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el el en en en en el el el el en el el el en el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η Γιάλτα (ουκρανικά και ρώσικα: Я́лTa, κριμαϊκά: Yalta), είναι μια πόλη-θέρετρο στη νότια ακτή της χερσονήσου της Κριμαίας που περιβάλλεται από τη Μαύρη Θάλασσα. Χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο του Δήμου Γιάλτας, μιας από τις περιοχές της Κριμαίας. Ο πληθυσμός κατά την τελευταία απογραφή ήταν 76.746 (απογραφή 2014).[2]
Yalta Municipality και Yalta Urban Okrug[1]
δεδομένα (π • σ • ε )
Η πόλη βρίσκεται στη θέση της αρχαίας ελληνικής αποικίας Γιαλίτα.[3] Λέγεται ότι ιδρύθηκε από τους Έλληνες αποίκους που αναζητούσαν μια ασφαλή ακτή (γιαλό στα ελληνικά) για να αποβιβαστούν. Βρίσκεται σε έναν βαθύ κόλπο με νότιο προσανατολισμό προς τη Μαύρη Θάλασσα, που περιβάλλεται από την οροσειρά Αϊ-Πέτρι (Άγιο Πέτρο). Έχει ζεστό υγρό υποτροπικό κλίμα και περιβάλλεται από πολυάριθμους αμπελώνες και περιβόλια.[4]
Ο οικισμός στην τοποθεσία χρονολογείται από τους προϊστορικούς χρόνους, αλλά η σύγχρονη Γιάλτα αναπτύχθηκε μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα και έγινε πόλη το 1838.[5]
Στο κέντρο παραθερισμού της Γιάλτας στις 4-11 Φεβρουαρίου 1945 έγινε συνδιάσκεψη μεταξύ Αγγλίας, Η.Π.Α. και ΕΣΣΔ για την ανακατάταξη της μεταπολεμικής Ευρώπης.[6][7]
Η παρουσία αρχαίων ανθρώπων στη θέση της σημερινής πόλης είναι αποδεδειγμένη από την παλαιολιθική περίοδο (περ. 40.000 χρόνια π.Χ.). Ο πρώτος οικισμός της περιοχής υποτίθεται ότι ιδρύθηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. από τους Έλληνες. Ωστόσο, η πρώτη γραπτή αναφορά της Γιάλτας εμφανίζεται μόλις το 1154 (αναφέρεται με το όνομα Γιαλίτα).
Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, στην περιοχή διαβιούσαν Έλληνες (και οι απόγονοί τους), Ρωμαίοι, Γενουάτες, Βενετοί και ιθαγενείς - Ταυρίδες (των οποίων η προέλευση είναι άγνωστη, το όνομα προέρχεται από το αρχαίο όνομα της Κριμαίας - Ταυρίς), Σκύθες, Γότθοι και Ούννοι (Ασιάτες). Για ένα διάστημα η πόλη ανήκε πολιτικά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στο πριγκιπάτο του Θεόδωρου στην Κριμαία και στις γενουατικές αποικίες στις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Σε αντίθεση με το Γουρζούφ και την Αλούστα, η Γιάλτα δεν είχε ποτέ καμία στρατιωτική σημασία και κανένα φρούριο (ωστόσο, στην περιοχή της Γιάλτας, κυρίως στα βουνά, έχουν διατηρηθεί τα ερείπια μεσαιωνικών φρουρίων που φύλαγαν σημαντικά ορεινά περάσματα).
Οι Τάταροι εμφανίζονται στην περιοχή τον 13ο αιώνα. Μεταξύ 1475 και 1774 η Γιάλτα ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το 1771 ο ρωσικός στρατός εμφανίστηκε στην Κριμαία και η Γιάλτα έγινε ένα από τα πολλά μέρη άμυνας, με ένα στρατιωτικό οχυρό να χτίζεται στην περιοχή (δεν σώζεται). Όταν η Κριμαία προσαρτήθηκε τελικά από τη Ρωσία το 1783, η Γιάλτα έμοιαζε με ένα μικρό χωριό, με εκκλησία και τζαμί. Λόγω της μαζικής μετανάστευσης των Τατάρων της Κριμαίας στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη σχεδόν ερημώθηκε. Οι κύριες ασχολίες του πληθυσμού τότε ήταν η αλιεία και η κηπουρική.
Το 1823 ο πρίγκιπας Βοροντσόβ διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ρωσίας (μέρος της οποίας ήταν η Κριμαία), ο οποίος έκανε πολλά για την ανάπτυξη της Νότιας Ακτής της Κριμαίας. Υπό την ηγεσία του, κατασκευάστηκαν πολλοί δρόμοι (το 1837 - μεταξύ Γιάλτας και Συμφερόπολης, το 1848 - μεταξύ Γιάλτας και Σεβαστούπολης) και η οικονομία της περιοχής αναζωογονήθηκε σημαντικά. Χάρη στις προσπάθειές του, η τσαρική κυβέρνηση αποφάσισε να οργανώσει έναν ξεχωριστό δήμο στη Νότια Ακτή της Κριμαίας και η Γιάλτα επιλέχθηκε ως το κέντρο αυτού του δήμου. Ως εκ τούτου, το έτος 1838 η Γιάλτα έλαβε το καθεστώς της πόλης. Η 15η Απριλίου 1838 θεωρείται η επίσημη ημερομηνία γέννησης της πόλης.
Το Ανάκτορο της Λιβαδιάς του Τσάρου Νικολάου Β'.
Ο Στάλιν, ο Ρούσβελτ και ο Τσόρτσιλ κατά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (Φεβρουάριος 1945).
Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Γιάλτα μετατράπηκε σε θέρετρο υγείας. Ο μεγάλος Ρώσος γιατρός Σεργκέι Μπότκιν (ήταν γιατρός της τσαρικής οικογένειας) ήταν ο πρώτος που υπέθεσε ότι το κλίμα της Γιάλτας είναι παρόμοιο με αυτό πολλών δημοφιλών μεσογειακών θέρετρων. Αργότερα, ο γιατρός Ντμίτριεβ πραγματοποίησε πολυετή κλιματολογική έρευνα, η οποία απέδειξε ότι αυτή η υπόθεση ήταν απολύτως αληθινή. Με πρόταση του Μπότκιν, ο τσάρος αγόρασε ένα αγρόκτημα στη Λιβαδιά (τώρα προάστιο της Γιάλτας). Μετά από αυτό, πολλοί πλούσιοι και ευγενείς προσπάθησαν να αγοράσουν γη στη νότια ακτή της Κριμαίας. Η Γιάλτα είχε γίνει δημοφιλής τόπος ανάπαυσης της ρωσικής αριστοκρατίας. Πολλοί Ρώσοι αξιωματούχοι και καλλιτέχνες ξεκουράζονταν και ζούσαν εδώ από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, η Γιάλτα εξελίχθηκε ραγδαία ως θέρετρο υγείας όλης της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1930 η Γιάλτα έγινε το περιφερειακό κέντρο της Αυτόνομης Σοβιετικής Δημοκρατίας της Κριμαίας. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας υγείας διαταράχθηκε από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γερμανική κατοχή της Γιάλτας έληξε τον Απρίλιο του 1944. Η Διάσκεψη της Γιάλτας μεταξύ Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσόρτσιλ έλαβε χώρα μεταξύ 4 και 11 Φεβρουαρίου 1945 στη Γιάλτα (στο Ανάκτορο της Λιβαδιάς του Τσάρου Νικολάου Β'), χάρη στην οποία η πόλη έγινε διεθνώς γνωστή.
Στη μεταπολεμική περίοδο, η Γιάλτα ως θέρετρο αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο και έγινε ένα από τα πιο σημαντικά και δημοφιλή θέρετρα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη δεκαετία του 1960, κατασκευάστηκε ένας νέος δρόμος στο νότο, ο οποίος συντόμευσε σημαντικά τη διαδρομή από τη Γιάλτα στη Σεβαστούπολη, την Αλούστα και τη Συμφερόπολη. Ταυτόχρονα, παραδόθηκε στην κυκλοφορία η γραμμή τρόλεϊ μεταξύ Γιάλτας και Συμφερόπολης.
Στη δεκαετία του 1980, υπήρχαν σχεδόν 150 κέντρα υγείας στη νότια ακτή της Κριμαίας, τα οποία μπορούσαν να φιλοξενήσουν περίπου 50.000 άτομα τη φορά. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Γιάλτα παρήκμασε ως θέρετρο υγείας, αν και η κατάσταση πλέον είναι λίγο πολύ φυσιολογική (ωστόσο, πολλές πρώην κρατικές εγκαταστάσεις υγείας έχουν πλέον ιδιωτικοποιηθεί και επομένως δεν λειτουργούν για τους απλούς εργαζόμενους).
Η Γιάλτα είναι πλέον το πιο διάσημο θέρετρο υγείας στην Ουκρανία και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και επισκέψιμα τουριστικά αξιοθέατα. Εκατομμύρια άνθρωποι ξεκουράζονται στη Γιάλτα κάθε καλοκαίρι. Επιπλέον, η Γιάλτα είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο (κάθε καλοκαίρι γίνονται πολλά διεθνή φεστιβάλ και διαγωνισμοί) και πολιτικό κέντρο (διάφορα διεθνή συμπόσια και συναντήσεις γίνονται συχνά στην πόλη).
Το 2014, στη Γιάλτα ζούσαν περίπου 80.000 άνθρωποι, ενώ στη Μεγάλη Γιάλτα (όλος ο δήμος της πόλης) ζούσαν περίπου 135 χιλιάδες άνθρωποι.
Η Γιάλτα βρίσκεται στη νότια ακτή της Κριμαίας στη Μαύρη Θάλασσα. Προστατεύεται από την κύρια οροσειρά των βουνών της Κριμαίας (η οροσειρά στην περιοχή της Γιάλτας βρίσκεται περίπου 2–4 km από την ακτή και έχει ύψος περίπου 1300-1500 μέτρα.
Το λιμάνι της Γιάλτας.
Λόγω της μοναδικής θέσης της πόλης, στη Γιάλτα υπάρχει ένα πολύ ήπιο, υποτροπικό μεσογειακό κλίμα. Οι χειμώνες δεν είναι πολύ κρύοι (η μέση θερμοκρασία του αέρα το χειμώνα είναι περίπου 7 °C), ενώ τα καλοκαίρια δεν είναι πολύ ζεστά (η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού είναι περίπου 24 °C). Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα είναι 13,1 °C.[8] Υπάρχουν 2223 ώρες ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια του έτους. Το χιόνι στη Γιάλτα βρίσκεται μόνο λίγες μέρες το χρόνο.
Η περίοδος κολύμβησης στη Γιάλτα ξεκινά στα τέλη Μαΐου και διαρκεί μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Η μέση θερμοκρασία της θάλασσας το καλοκαίρι είναι περίπου 22-24 °C (μέγιστη έως 28 °C). Η μέση ετήσια θερμοκρασία της θάλασσας είναι 14,1 °C.
Τα βουνά γύρω από τη Γιάλτα καλύπτονται από πευκοδάση, εν μέρει με μικτά δάση. Η ίδια η πόλη είναι πολύ πράσινη, με πολλά πάρκα και βλάστηση στους δρόμους.
Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα σε 3 λόφους: τον Πολύκουρο (από το ελληνικό "πολύπλευρος, ευγενικός"), το Νταρσάν (από την τουρκική - "φαλακρός, άτριχος") και τον λόφο του Τσαγιού. Οι λόφοι έχουν ύψος έως και 200 ​​μέτρα και χωρίζονται από δύο ποτάμια - τον Ντερεκόικα και τον Ουτσάν-σου (ή Βοντοπάντναγια στη ρωσική γλώσσα που σημαίνει "καταράκτης").
Το ευνοϊκό της κλίμα με τους ήπιους χειμώνες και η γραφική της τοποθεσία ανάμεσα στη θάλασσα και τα βουνά καθιστούν τη Γιάλτα ένα από τα πιο δημοφιλή θέρετρα διακοπών και υγείας της Ουκρανίας, με πολλά ξενοδοχεία και σανατόρια, συμπεριλαμβανομένου ενός που ιδρύθηκε το 1900 με παρότρυνση του συγγραφέα-ιατρού Αντόν Τσέχοφ. Υπάρχουν βιομηχανίες κονσερβοποίησης φρούτων και επεξεργασίας καπνού, ενώ το κρασί παράγεται στο κοντινό οινοποιείο της Μασσάνδρας. Η Γιάλτα είναι ένα τακτικό λιμάνι για επιβατηγά πλοία από άλλα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη έχει οδικές συνδέσεις με τη Συμφερόπολη και τη Σεβαστούπολη.[5]
Ο κύριος τρόπος μεταφοράς είναι το λεωφορείο, το οποίο συνδέει τη Γιάλτα με όλες τις πόλεις της Κριμαίας και με πολλούς οικισμούς στη νότια ακτή της Κριμαίας. Επιπλέον, η Γιάλτα συνδέεται με την Αλούστα και τη Συμφερόπολη με γραμμή υπεραστικών τρόλεϊ. Το καλοκαίρι, οι παράκτιες γραμμές μεταφοράς είναι ενεργές, συνδέοντας τη Γιάλτα με τους κοντινούς οικισμούς.
Άποψη της Γιάλτας από τη δυτική πλευρά (1901-1908).
Άποψη της Γιάλτας και της Μασσάνδρας από τη θάλασσα.
Άποψη της Γιάλτας και της Λιβαδιάς από το βασιλικό μονοπάτι.
Θέα στο λιμάνι της Γιάλτας.
Πανοραμική άποψη της Γιάλτας.
↑ Russian Federal State Statistics Service (2014). "Taблицa 1.3. ЧиcлeHHocTb HaceлeHия KpыMckoro фeдepaлbHoro okpyra, ropoдckиx okpyroB, MyHиципaлbHыx paйoHoB, ropoдckиx и ceлbckиx пoceлeHий" [Table 1.3. Population of Crimean Federal District, Its Urban Okrugs, Municipal Districts, Urban and Rural Settlements]. ФeдepaлbHoe cTaTиcTичeckoe HaблюдeHиe «Пepeпиcb HaceлeHия B KpыMckoM фeдepaлbHoM okpyre». ("Population Census in Crimean Federal District" Federal Statistical Examination) (in Russian). Ανακτήθηκε 24 Μαρτίου 2022.
↑ Grinevetsky, Sergei R.· Zonn, Igor S. (30 Σεπτεμβρίου 2014). The Black Sea Encyclopedia. Springer. ISBN 978-3-642-55227-4.
↑ Kottek, Markus; Grieser, Jürgen; Beck, Christoph; Rudolf, Bruno; Rubel, Franz (2006-07-10). «World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated» (στα αγγλικά). Meteorologische Zeitschrift: 259–263. doi:10.1127/0941-2948/2006/0130. https://www.schweizerbart.de/papers/metz/detail/15/55034/World_Map_of_the_Koppen_Geiger_climate_classificat?af=crossref.
↑ 5,0 5,1 «Yalta | Ukraine | Britannica». www.britannica.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022.
↑ «Yalta Conference». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022.
↑ «Yalta». oxfordlearnersdictionaries.com. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022.
↑ «Yalta Climate Weather Averages». WorldWeatherOnline.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022.