el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el el el en el en el en el el el en en en en en en en en en it en en it it ceb en en en el en ceb en it it en en en en en el ceb en it tl en fr ceb en en el ceb ceb it it en fr en en en de ceb en it it en fr en en en uk fr en et it ceb en ceb en en el it en el en el en el en el en el en el en en el en el el en el en el en el el el el en el en el en el el en en el en el en el el el en el en el en el el el en el en en el en en en el en el en el el
H σεζόν έφτασε στο τέλος της, και τα playoffs δε μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα περσινά, καθώς 8 από τις 12 ομάδες είναι διαφορετικές από τις περσινές. Είναι ακόμα διαφορετικές κι από εκείνες πριν 10 και 15 χρόνια, αφού οι Jacksonville Jaguars δεν είχαν συμμετάσχει από το 2007, ενώ οι Buffalo Bills έσπασαν το μεγαλύτερο σερί ομάδας χωρίς συμμετοχή, που ξεκίνησε από το 1999.
Σε αυτή τη σεζόν, αναδείχτηκαν παίκτες και προπονητές, που βοήθησαν ομάδες που φαίνονταν χαμένες στο… διάστημα παλαιότερα, και τις ανέβασαν στις κορυφές των division, στα ανώτερα seed των περιφερειών, ή απλά έγιναν καταλύτες για τα εισιτήρια των playoffs. Αυτούς θα αναγνωρίσουμε σήμερα, μαζί με αξιομνημόνευτες αναμνήσεις για φάσεις κι αγώνες που έμειναν μαζί μας μέχρι και το τέλος του έτους. Παρακάτω, φαίνονται οι επιλογές των συντακτών, κάποιες ομόφωνες και κάποιες πολύ διαφορετικές.
Chiefs @ Raiders (Week 7)
Patriots @ Texans (Week 3)
Marshon Lattimore "Butt-ception" vs Falcons (Week 16)
Ravens @ Steelers (Week 14)
LeSean McCoy TD vs Colts (Week 14)
Chiefs @ Raiders (Week 7)
Aaron Rodgers' Game Winning TD to Davante Adams vs Cowboys (Week 5)
Chiefs @ Raiders (Week 7)
Russell Wilson's 54 yard pass (Week 10)
Patriots @ Steelers (Week 15)
Dalton's final TD to Tyler Boyd (Week 17)
Offensive Player of the Year: Antonio Brown
Μια ακόμη χρονιά όπου ο Antonio Brown σημείωσε τις περισσότερες receiving γιάρδες, και ας έχασε τα δύο τελευταία παιχνίδια της χρονιάς. Οι 1,752 yards και τα εννέα touchdown οδήγησε τους Steelers στην 2η θέση της AFC.
Offensive Rookie of the Year: Alvin Kamara
Μόνος ξεκάθαρος αντίπαλος τους Kamara ακούει στο όνομα του Kareem Hunt, αλλά θεωρώ ότι o Kamara έκανε τα πάντα. Οι 1,554 γιάρδες και τα 13 touchdown αποτελούν τρομερό στατιστικό, και αν προσθέσουμε τον Ingram στην εξίσωση καταλαβαίνουμε ότι ο Kamara κατάφερε να πρωταγωνιστήσει σε μία ήδη καλή επιθετική γραμμή.
Ο Gurley σημείωσε 19 touchdown και 2093 συνολικά γιάρδες (788 γιάρδες σε receiving και 1305 γιάρδες σε rushing) και βοήθησε τον Goff να ξεδιπλώσει το ταλέντο του. Προσωπικά θεωρώ τον Gurley τον παίχτη που οδήγησε τους Rams σε αυτή την επιτυχία του 2017.
Comeback Player of the Year: Earl Thomas
Από την απόσυρση του 2016 με το σοβαρό τραυματισμό του στο πόδι, στην επάνοδό του στην αγωνιστική δράση και την ανάσταση της Legion of Boom.
Game of the Year: Kansas City Chiefs @ Oakland Raiders
Το παιχνίδι της 7ης εβδομάδας ανάμεσα στους Oakland Raiders και στους Kansas City Chiefs με τελικό σκορ 31-30 υπέρ των γηπεδούχων, θεωρώ ότι είναι το καλύτερο της φετινής χρονιάς. Το τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης είχε τρια penalty τα οποία έγιναν σε νεκρό χρόνο, τρια touchdown από τα οποία μόνο ένα μέτρησε, και έδωσε την νίκη στους Raiders.
Play of the Year
Όλοι οι πανηγυρισμοί! Η αλλαγή στον κανονισμό που επέτρεψε την τρέχουσα χρονιά στους αθλητές να εκδηλώνονται ελεύθερα έπειτα απο ένα σκοράρισμα, έδωσε μια άλλη διάσταση στα παιχνίδια. Στο ακόλουθο βίντεο μπορείτε να απολαύσετε τα καλύτερα του 2017.
Comeback Player of the Year: Jared Goff
Έβγαλε από πάνω του την ετικέτα του “bust”, και έκανε μια απίστευτη χρονιά, που τον είδε να σημειώνει 3.804 γιάρδες, 28 TDs (συγκρίνετέ τα με τα αντίστοιχα περσινά) και να οδηγήσει την ομάδα του στην κορυφή της NFC West μετά από 14 χρόνια.
Game of the Year
Το Patriots – Texans θεωρώ ότι ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της AFC φέτος, που είχε τα πάντα που θες από έναν καλό αγώνα. Το νέο πήγε ενάντια στο παλιό, ο ενθουσιασμός απέναντι από την εμπειρία, κι έδειξε πολλά χαρακτηριστικά τόσο των Patriots όσο και για το μέλλον του Deshaun Watson. Μεγάλο σκορ, μεγάλες εμφανίσεις.
Defensive Rookie of the Year: TreDavious White
Ο Marshon Lattimore σίγουρα αξίζει το βραβείο, αλλά εγώ θα ήθελα να το δώσω σε έναν νεαρό που πήγε σε μία ομάδα που βρέθηκε σε μεγάλη ανακατάταξη μετά την απόλυση του Rex Ryan, και συνέβαλε ώστε η άμυνά της να είναι 2η σε παθητικά touchdowns και 6η σε interceptions. Και, φυσικά, σε ένα εισιτήριο για playoffs.
Θεωρώ άδικο να μην αναγνωρίζεται η συμβολή του Brees στις επιτυχίες των Saints, ειδικά μετά από μια τριετία όπου ήταν το μόνο φωτεινό σημείο της ομάδας όπου η άμυνά του τον έριχνε στο 7 – 9. Σίγουρα οι Ingram & Kamara είναι πολύτιμα όπλα στη φαρέτρα του, αλλά οι εντυπωσιακοί αριθμοί του συμβαδίζουν με ή ξεπερνούν αυτούς των πρωτοπόρων Tom Brady (που κι ο ίδιος χρησιμοποιήσε πολύ τους running backs του φέτος) και Carson Wentz (που παρόλο τον υψηλό αριθμό touchdowns, έχει από τα χαμηλότερα completion ποσοστά και γιάρδες μεταξύ 5 divisional winner quarterbacks).
Game of the Year: Baltimore Ravens @ Pittsburgh Steelers
Όσο και να με πόνεσε αυτό το παιχνίδι, δε μπορώ να αγνοήσω ότι ήταν ένας εξαιρετικός αγώνας μεταξύ δύο μεγάλων divisional αντιπάλων. Το σκορ άλλαξε τρεις φορές, με τους γηπεδούχους να βρίσκονται 14 πόντους πίσω, για να καταφέρουν να πάρουν το ματς, και τη division, με ένα field goal στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, με μόλις έναν πόντο μπροστά. Κλασσική, απαράμιλλη αναμέτρηση της AFC North, που τα είχε όλα.
Play of the Year: Το νικητήριο touchdown του LeSean McCoy ενάντια στους Indianapolis Colts
Ο αγώνας αυτός, στο χιονισμένο και πάλευκο γήπεδο του Buffalo, ήρθε τρεις εβδομάδες μετά το φιάσκο με τον Nathan Peterman και μία εβδομάδα από την ψυχοφθόρα ήττα ενάντια στην New England. Η ομάδα στεκόταν στο 6 – 6 κι έβλεπε τις πιθανότητές της για playoffs να χάνονται γρήγορα, ειδικά με την αναγέννηση των Baltimore Ravens. Σε έναν σκληρό αγώνα, ο LeSean McCoy, από τους λίγους “παλιούς” της ομάδας, έδωσε στην ομάδα του το touchdown που έληξε το ματς, και σήμανε την αρχή ενός σερί που θα έβλεπε τους Bills να νικούν τα τρία από τα τελευταία 4 ματς, πριν πάνε στα τελικά μετά από 18 χρόνια. Πιστεύω ότι ο McCoy έσωσε, έμμεσα, τη σεζόν των Bills με αυτό το play.
Defensive Player of the Year: Aaron Donald
Είχε 11 sacks και ήταν πρώτος στην λίγκα στα QB pressures με 91! Και όλα αυτά από την θέση του DT.
Ο Alvin Κamara και ο Mark Ingram ήταν στο επίκεντρο της προσοχής στα παιχνίδια των Saints και πολλές φορές έκαναν την εκπληκτική δουλειά του Drew Bress να περνάει κάτω απο το ραντάρ. 4334 passing yards έχοντας τις περισσότερες completed passes στην λίγκα και παράλληλα τις λιγότερες passing attempts ανα παιχνίδι όλα αυτά τα δώδεκα χρόνια που αγωνίζεται στη Νέα Ορλεανη. Το 72% pass completion αποτελεί ρεκόρ όλων των εποχών στη συγκεκριμένη κατηγορία και οδήγησε τους Saints στην κατάκτηση της πρώτης θέσης στην πιο ανταγωνιστική division του πρωταθλήματος.
Comeback Player of the Year: Keenan Allen
Έχασε όλη την περσινή σεζόν με τραυματισμό στο γόνατο και φέτος πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν πιάνοντας την μπάλα 102 φορές για σύνολο 1393 γιάρδών και 6 TDs.
Play of the Year: Το νικητήριο touchdown του Aaron Rodgers ενάντια στους Dallas Cowboys
Defensive Player of the Year: Calais Campbell
Άλλαξε την αμυντική γραμμή των Jaguars. Συνολικά 14,5 Sacks (2ος) και 3 FF. Βοήθησε το πολύ καλό υλικό της ομάδας να ανέβει επίπεδο και δικαίωσε τους ιθύνοντες για το μεγάλο συμβόλαιο που υπέγραψε. Έσπρωξε το Sacksonville στο πρώτο του τίτλο περιφέρειας από το 1999.
O μεγαλύτερος ηλικιακά QB του πρωταθλήματος (40 χρονών), με 4577 γιάρδες (1ος), με 102,8 ποσοστό αξιολόγησης (3ος), και το κυριότερο με πλεονέκτημα έδρας στα playoff. Νομίζω ότι δικαιωματικά αξίζει τον τίτλο του MVP του πρωταθλήματος. Ηγείται μιας ομάδας που πηγαίνει μπροστά ανεξαρτήτως συνθηκών.
Coach of the Year: Mike Zimmer
Tερμάτισε με το καλύτερο ρεκόρ του πρωταθλήματος (μαζί με άλλες τρεις ομάδες). Δημιούργησε ένα σύνολο που ήταν 1ο σε γιάρδες στην άμυνα, άφησε τους δεύτερους λιγότερους πόντους ενώ στην επίθεση ήταν 11ο σε γιάρδες και 8ο σε πόντους. Οι απρόοπτες εξελίξεις και οι δύσκολες αποφάσεις που πήρε μέσα στην περίοδο τόνισαν την συμβολή του. Δεν πανικοβλήθηκε και αντιμετώπισε επιτυχημένα τα προβλήματα, φτάνοντας στην κορυφή της περιφέρειας.
Play of the Year: Η πάσα του Russell Wilson 54 γιάρδων
Offensive Player of the Year: DeAndre Hopkins
15 αγώνες, 1378 γιάρδες, και πρώτος σε recieving TDs με 13. Και όλα αυτά με QBs για το μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν, τους Tom Savage και T.J. Yates.
Offensive Rookie of the Year: Kareem Hunt
Επιλεγμένος στο νούμερο 86 του Draft και rushing leader της χρονιάς. Σύνολο 1.782 γιάρδες (1.327 rushing και 455 reception) και 11 TD (8 rushing και 3 receiving).
Coach of the Year: Sean McVay
Όταν την πρώτη σου χρονιά, αναλαμβάνεις μια από τις χειρότερες ομάδες, με εσωτερικά προβλήματα (συμβόλαια Donald, Tr. Johnson) και αναλαμβάνεις και την χειρότερη επίθεση της λίγκας, είναι σαν να βάζεις το κεφάλι σου στο στόμα του λύκου. Αποτέλεσμα : 1οι στο σκοράρισμα από τελευταίοι, τοπ 10 σε όλες τις κατηγορίες στην επίθεση και division winners!
Play of the Year: Το νικητήριο touchdown του Andy Dalton ενάντια τους Baltimore Ravens
H άμυνα κοιμήθηκε, ο Boyd ξέφυγε και οι Bills  μπήκαν στα playoffs ξανά μετά από 17 χρόνια.
Game of the Year: New England Patriots @ Pittsburgh Steelers
Ο αγώνας που τα είχε όλα! Αμφίβολες αποφάσεις, fake spike και δραματικό game ending interception. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την παρουσία δυο μεγάλων ομάδων. Χορταστικό παιχνίδι τόσο κατά την διάρκεια του, όσο και μετά από αυτήν.