el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es el el el el el el el el el ca el el el el el el el en el el en ca el el el el el el el el el el el en en en en es en en es en el en en es el el el el el el el el el el el el el
Ο Φρειδερίκος ντα Λούνα, (ισπανική γλώσσα Fadrique, περί το 1401 – 29 Μαΐου 1438) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης της Λούνας στη Σαραγόσα και κύριος της Σεγόρβε. Έγινε ναύαρχος της Αραγωνίας-Σικελίας. Ήταν ο μόνος νόθος γιος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας και της ερωμένης του Τάρσια Ριτσάνι, που ο πατέρας του είχε αναγνωρίσει. Το 1403 ο Φρειδερίκος και η αδελφή του Γιολάντα (η μόνη νόθη κόρη τού Μαρτίνου Α΄ από άλλη ερωμένη του) έγιναν προστατευόμενοι τού Μαρτίνου της Αραγωνίας (πατέρα τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας). Ο βασιλικός σύμβουλος Φρανσέσκ ντε Κασασάχα διατάχθηκε να μεταφέρει τα δύο παιδιά στη Βαρκελώνη για να τα φροντίσει.[1] Η γιαγιά τους Μαρία δε Λούνα (σύζυγος τού Μαρτίνου της Αραγωνίας) ανέλαβε την ανατροφή και τη μόρφωσή τους. Αν και ήταν νόθα, ήταν τα μόνα εγγόνια τους, η Μαρία δε Λούνα απεβίωσε το 1406.[2]
Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας και Tarsia Rizzari
Peter of Aragon, Heir of Sicily (ετεροθαλής αδελφός από πατέρα)
Yolande of Aragon, Countess of Niebla (ετεροθαλής αδελφή από πατέρα)
count of Luna (1348)
Το 1409 ο πατέρας τους απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του Μαρτίνος της Αραγωνίας (ως Β΄ της Σικελίας). Οι δύο αδελφοί του πατέρα τους είχαν αποβιώσει πρόωρα. Έτσι ο Φρειδερίκος έγινε ο μόνος άρρην απόγονος τού Μαρτίνου της Αραγωνίας, ο οποίος ήταν πολύ στοργικός απέναντί του, ήξερε ότι ως νόθος, ο εγγονός του είχε ισχνή πιθανότητα διαδοχής. Πλησιέστερος άρρην συγγενής ήταν ο Ιάκωβος Β΄ κόμης τού Ουρζέλ, 2ος εξάδελφος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας.[3] Ο Μαρτίνος της Αραγωνίας ήθελε να τον διαδεχθεί ο Φρειδερίκος, τουλάχιστον στη Σικελία.[4] Ζήτησε τη νομιμοποίησή του από τον πάπα, αλλά ο βασιλιάς απεβίωσε το 1410.[5][6] Επειδή δεν είχε καθοριστεί ο διάδοχος, ακολούθησε μεσοβασιλεία. Το 1412 ο Φερδινάνδος των Τραστάμαρα, εξάδελφος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας, έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας-Σικελίας σύμφωνα με τον συμβιβασμό τού Κάσπε. Οι ευγενείς της Σικελίας προτιμούσαν τον Φρειδερίκο, αλλά η πρότασή τους για μία ανεξάρτητη Σικελία απορρίφθηκε.[7]
Ο Φρειδερίκος έγινε κόμης της Λούνας και ναύαρχος. Έλαβε μέρος στην εκστρατεία στη νήσο Ντγιέρμπα της Τυνησίας υπό τη διοίκηση τού Πέτρου, δούκα τού Αλμπουρκέρκε (4ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄) το 1425. Επίσης συνόδευσε τον στρατό τού Αλφόνσου (Ε΄) (1ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄), όταν εισέβαλε στην Καστίλη για την απελευθέρωση του Ερρίκου, δούκα της Βιγιένα (3ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄).[8] Στη δεκαετία τού 1430 ο Φρειδερίκος ανακίνησε το δικαίωμα διαδοχής του με αποτέλεσμα να φυλακιστεί. Οι κτήσεις του, όπως η κομητεία της Λούνας και η πόλη τού Σεγόρβε, κατασχέθηκαν και απεβίωσε εγκάθειρκτος 37 ετών.[9]
↑ Earenfight, Theresa (2005). Queenship And Political Power In Medieval And Early Modern Spain. Ashgate Publishing
↑ Earenfight, Theresa (2005). Queenship And Political Power In Medieval And Early Modern Spain. Ashgate Publishing
↑ Allmand, Christopher (1998). C. 1415 - c. 1500. Cambridge University Press
↑ Encyclopædia Britannica. 1973
↑ Rábade Obradó, María del Pilar; Ramírez Vaquero, Eloísa; Utrilla Utrilla, Juan F. (2005). Dinámica política
↑ Grierson, Philip; Travaini, Lucia (1998). Medieval European Coinage: Volume 14, South Italy, Sicily, Sardinia: With a Catalogue of the Coins in the Fitzwilliam Museum, Cambridge. Cambridge University Press
↑ Sáiz Serrano, Jorge (2011). Caballeros del rey: Nobleza y guerra en el reinado de Alfonso el Magnánimo. Universitat de València
↑ Earenfight, Theresa (2005). Queenship And Political Power In Medieval And Early Modern Spain. Ashgate Publishing
Paul N. Morris: Patronage and Piety Montserrat and the Royal House of Medieval Catalonia-Aragon, Οκτώβριος 2000
Grierson, Philip; Travaini, Lucia (1998): Medieval European Coinage: Volume 14, South Italy, Sicily, Sardinia: With a Catalogue of the Coins in the Fitzwilliam Museum, Cambridge. Cambridge University Press. ISBN 0521582318.
Saiz Serrano, Jorge (2011): Caballeros del rey: Nobleza y guerra en el reinado de Alfonso el Magnanimo. Universitat de Valencia. ISBN 8437084334.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Frederic, Count of Luna της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).