el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el id en el en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el en el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el en pl en el el en el ro pl en el el en el en en de el de el en en de el fr el ca pt fr el fr el en es de el en el en en en el el el el el el el el el el en el tr pl en el it fr el en el it el en el it fr el nb el es el de el it en el nb de en el it fr el en en zh el el en el eu en ja el el el en en it en el el el en en en el en el el el el el el el el el el el el el el el kk el en en kk en en kk wuu kk en en kk en kk de kk en en en kk en kk en en en en kk en kk en el en en el en el en el el el en el el el el en el el el en el en en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el kk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el el el el en en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el el el el el el el el el es el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Χρυσή Αυγή ή Χ.Α.) είναι νεοναζιστικό πολιτικό κόμμα[14] και εγκληματική οργάνωση, της οποίας ο αρχηγός και τα πρώην ηγετικά στελέχη έχουν καταδικαστεί για την διεύθυνσή της[15].
Φεβρουάριος 1983 (ως πολιτικό κόμμα)[2]
Το 1995 Χρυσαυγίτες συμμετείχαν ως εθελοντές στον πόλεμο της Βοσνίας υπό την Ελληνική Εθελοντική Φρουρά[19][20].
Έχει κατηγορηθεί για αντισυνταγματική και βίαιη δράση, άσκηση ρατσιστικής βίας και δολοφονικές ενέργειες από μέλη της[21][22]. Από το 2003 ως το 2019 έχουν εκδοθεί περισσότερες από 25 καταδικαστικές αποφάσεις για εγκληματικές ενέργειες και επιθέσεις μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής,[23][24] ενώ τον Σεπτέμβριο του 2013, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, εισαγγελικές έρευνες στοιχειοθέτησαν την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.[25][26] Συνολικά 69 πρόσωπα συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη.[27][28] Τον Οκτώβριο του 2020, η Χρυσή Αυγή κρίθηκε ομόφωνα ως εγκληματική οργάνωση από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων,[29] που επέβαλε ποινές φυλάκισης σε όλη την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, πρώην βουλευτές, και πολλά μέλη.[30]
1.1 1980-1987: Η αρχή της οργάνωσης
1.4 2009-2012: Αντιμεταναστευτική δράση στην Αθήνα
2.1 Καταστατικό και η Αρχή του Αρχηγού
Εξώφυλλο του 1ου τεύχους του περιοδικού Χρυσή Αυγή, Δεκέμβριος 1980, όπου παρατηρείται μια κυκλική σβάστικα και από κάτω η λέξη ἀγχιβασίην.[31]
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002 τέσσερις χρυσαυγίτες ήταν υποψήφιοι με το συνδυασμό του Γιώργου Καρατζαφέρη, αρχηγού του ΛΑΟΣ, για την υπερνομαρχία Αθηνών.[77] Στις 21 Απριλίου 2004, επέτειο του πραξικοπήματος του 1967, ανακοινώθηκε η ίδρυση της Πατριωτικής Συμμαχίας από τη Χρυσή Αυγή, από μικρότερες, ιδεολογικά συγγενείς, οργανώσεις και προσωπικότητες του εθνικιστικού χώρου.[32] Η Πατριωτική Συμμαχία αποσκοπούσε στη σύγκλιση εθνικοσοσιαλιστών και φιλοχουντικών[78] και εμφανιζόταν ως διάδοχος της Χρυσής Αυγής.[32] Επικεφαλής της ήταν ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, στέλεχος της Χρυσής Αυγής.[32][78] Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004 η Πατριωτική Συμμαχία έλαβε 10.618 ψήφους (0,17%).[79]
Την υπεράσπιση του Ανδρουτσόπουλου για την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας είχε αναλάβει μαζί με άλλους ο αδερφός του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Τάκης Μιχαλόλιας, που προσπάθησε να αποσυνδέσει τη Χ.Α. από την υπόθεση.[89] Το Σεπτέμβριο του 2006 το δικαστήριο καταδίκασε τον Ανδρουτσόπουλο για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας σε 21 χρόνια φυλάκισης χωρίς αναστολή και χωρίς να του αναγνωριστεί κάποιο ελαφρυντικό.[90] Στο Εφετείο, η ποινή του Ανδρουτσόπουλου μειώθηκε το 2009 στα δώδεκα χρόνια και λίγο αργότερα αποφυλακίστηκε.[91]
2009-2012: Αντιμεταναστευτική δράση στην ΑθήναΕπεξεργασία
Εναλλακτικό λογότυπο του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή.
Ενώ μέχρι τότε η εκλογική ισχύς της Χρυσής Αυγής ήταν μηδενική, από τον Φεβρουάριο του 2012 ως τις εκλογές του Μαΐου γνώρισε ταχεία άνοδο, επωφελούμενη από την κατάρρευση της επιρροής του ΛΑ.Ο.Σ., λόγω της συμμετοχής του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, και την ανάδειξη της ασφάλειας και του μεταναστευτικού σε κύρια θέματα της προεκλογικής περιόδου.[106] Στις εκλογές του Μαΐου αναδείχθηκε έκτο κόμμα λαμβάνοντας 6,97% και πέτυχε για πρώτη φορά την είσοδό της στη Βουλή των Ελλήνων εκλέγοντας 21 βουλευτές.[107] Στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου διατήρησε το ποσοστό της και κέρδισε 18 έδρες.[108]
Ο Παύλος Φύσσας (2011), μετά τη δολοφονία του οποίου από χρυσαυγίτες το 2013 δρομολογήθηκε η δίκη της Χρυσής Αυγής.
Το Σεπτέμβριο του 2013 κλιμακώθηκε η ένταση των επεισοδίων στα οποία συμμετείχαν χρυσαυγίτες, που στις 13 Σεπτεμβρίου επιτέθηκαν σε αφισοκολλητές του ΚΚΕ στο Πέραμα, ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου απέσπασαν βίαια από τους διοργανωτές της τον έλεγχο εκδήλωσης για τους νεκρούς του Μελιγαλά.[112] Στις 18 προς 19 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια επίθεσης τάγματος εφόδου χρυσαυγιτών που είχε συγκροτηθεί έξω από τα γραφεία της τοπικής οργάνωσης της ΧΑ στη Νίκαιας,[113] ένα στέλεχος της Χρυσής Αυγής, ο Γιώργος Ρουπακιάς δολοφόνησε με μαχαίρι τον Παύλο Φύσσα, έναν αριστερό χιπ χοπ μουσικό,[114][115][116][117][113] γνωστό για την αντιφασιστική του δράση.[118] Με ενέργειες του υπουργού Δημόσιας Τάξης Νίκου Δένδια[119] και της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου[120] στοιχειοθετήθηκε η κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης από την Χρυσή Αυγή και η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία συνέλαβε την ηγετική ομάδα του κόμματος και τους υπαίτιους της δολοφονίας,[26][121] Με βάση τη δικογραφία που σχηματίστηκε,[122] ο εισαγγελέας εφετών κατέθεσε μία πρόταση, στην οποία η ΧΑ περιγραφόταν ως μία στρατιωτικά οργανωμένη εγκληματική οργάνωση υπό τον απόλυτο έλεγχο του Μιχαλολιάκου.[123] Το Φεβρουάριο του 2015 το συμβούλιο εφετών υιοθέτησε τους ισχυρισμούς της εισαγγελικής πρότασης και διέταξε την παραπομπή σε δίκη 69 ατόμων κατηγορούμενων με το άρθρο 187 του ποινικού κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης.[124][125][27][28] Ανάμεσα στους προφυλακισμένους ήταν 8 από τα 16 μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χρυσής Αυγής.[126] Η δίκη ξεκίνησε το Απρίλιο του 2015.[εκκρεμεί παραπομπή]
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 η Χρυσή Αυγή πήρε 388.447 ψήφους (6,28%) εκλέγοντας 17 βουλευτές.[135] Η εκλογική της ισχύς υποχώρησε στην Αττική, αλλά διευρύνθηκε σε περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας, όπως το Κιλκίς, όπου σημείωσε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό μετά τη Λακωνία.[136] [137] Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 κέρδισε 379.581 ψήφους (6,99%) εκλέγοντας 18 βουλευτές.
Τον Απρίλιο του 2018, ο ευρωβουλευτής Ελευθέριος Συναδινός ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Χρυσή Αυγή[138] και ακολούθησαν τον Απρίλιο του επόμενου έτους οι άλλοι δύο ευρωβουλευτές της ΧΑ, Γεώργιος Επιτήδειος[139] και Λάμπρος Φουντούλης.[140][141][142]
Τον Ιούνιο του 2018 ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, μιλώντας από το βήμα της Βουλής, κάλεσε τον Ελληνικό Στρατό να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για να αποτρέψει την επικείμενη συνομολόγηση της συμφωνίας των Πρεσπών για το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα.[143] Μετά από αυτή την δήλωση του ο Νίκος Μιχαλολιάκος διέγραψε τον Μπαρμπαρούση από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, με την αιτιολογία ότι οι δηλώσεις αυτές ήταν "εκτός της γραμμής του κόμματος".[144][145] Λίγους μήνες αργότερα ο Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης επέστρεψε και επισήμως στην Κ.Ο. της Χρυσής Αυγής.[146]
Στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 η Χ.Α. ήρθε πέμπτη με ποσοστό 4,87% και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου δεν ξεπέρασε το όριο του 3% (2,93%), μένοντας έτσι εκτός Βουλής. Η απώλεια βουλευτικών εδρών οδήγησε σε αποχώρηση πολλών στελεχών, αλλά και μεταφορά των κεντρικών γραφείων του κόμματος από την λεωφόρο Μεσογείων στην προ 2012 διεύθυνση, Θεοδ. Δηλιγιάννη 50.[147][148]
Λίγες μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές ο ευρωβουλευτής του κόμματος Γιάννης Λαγός ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίηση του από τη Χρυσή Αυγή.[149] Ακολούθησαν τέσσερις πρώην βουλευτές, ο Νικόλαος Κούζηλος,[150] ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος,[151] ο Γιώργος Γερμενής και η Σωτηρία Βλάχου, οι οποίοι ίδρυσαν την Εθνική Λαϊκή Συνείδηση.[152] Παραιτήθηκε επίσης και ο Δημήτρης Βογιατζής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής.[153] Τον Μάιο ο Ηλίας Κασιδιάρης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα και την ίδρυση νέου εθνικιστικού κόμματος,[154] ενώ τον Αύγουστο διεγράφη και ο δεύτερος εκλεγμένος ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου, αφήνοντας το κόμμα χωρίς εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.[155]
Στις 7 Οκτωβρίου 2020, η Χρυσή Αυγή κρίθηκε εγκληματική οργάνωση από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, κι έτσι ο Γενικός Γραμματέας και η ηγεσία της καταδικάστηκαν ομόφωνα σε πρώτο βαθμό για την διεύθυνσή της.[156] Το δικαστήριο επέβαλε ποινές φυλάκισης στα ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής, πρώην βουλευτές της, αλλά και πολλά μέλη της.[157]
Καταστατικό και η Αρχή του ΑρχηγούΕπεξεργασία
Σύμφωνα με το Γιάννη Περδικάρη, που από το 1982 έγραφε ιδεολογικά άρθρα σε έντυπα της Χ.Α. με το ψευδώνυμο Ίων Φιλίππου και παρουσιάζεται ως συνιδρυτής της οργάνωσης και συγγραφέας της Διακήρυξης, η Διακήρυξη χρονολογείται στο 1986-7.[176] Η Διακήρυξη προβαλλόταν επίσημα από το περιοδικό της Χρυσής Αυγής και ο Περδικάρης, που είχε αποχωρήσει το 1991, επανήλθε στη Χρυσή Αυγή από το 2009 ως ιδεολογικός καθοδηγητής και υπέγραφε και τα βασικά ιδεολογικά της κείμενα μέχρι τις εκλογές του 2012. Σε ανυπόγραφο κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Χ.Α. το 2013, μετά τη δημοσίευση της Διακήρυξης, υποστηρίζεται ότι η Διακήρυξη είναι προσωπικό κείμενο του Περδικάρη που δεν έχει σχέση με την οργάνωση.[177]
Συγκέντρωση Χρυσής Αυγής στην Κομοτηνή (2010).[178]
Σύμφωνα με κοινωνιολόγους και αναλυτές, η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιεί μια κλασική μορφή λαϊκισμού και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια προσπάθησε να χτίσει την εικόνα της φιλεργατικής οργάνωσης, πολιτευόμενη με όρους αίματος και φυλής ή με όρους αυστηρά έθνους ή πολιτευόμενη στη βάση του σωβινισμού, εξαιρετικά καχύποπτα απέναντι στις θεσμικές διαδικασίες.[17][192][56][160][193]
Εγχώρια και διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν αναφερθεί σε θέσεις, πράξεις, και τη χρησιμοποίηση συμβόλων από μέλη της Χρυσή Αυγής, συμπεριφορές τις οποίες έχουν επισημάνει ως σχετιζόμενες με τις ιδεολογίες του ναζισμού και του φασισμού. Ομάδες μελών της Χρυσής Αυγής έχουν παρομοιαστεί αρκετές φορές, με βάση τη δράση τους, με τα τάγματα εφόδου του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του Χίτλερ (NSDAP).[194][195][196][197][198]
Μέλη της ΕΟΝ χαιρετούν φασιστικά το Μεταξά (1938).
Οι ιστορικές αναφορές της Χρυσής Αυγής εντοπίζονται στους ηγέτες των εθνικοσοσιαλιστικών και φασιστικών καθεστώτων της Ευρώπης. Ο θαυμασμός του Αδόλφου Χίτλερ είναι έκδηλος στα κείμενα της οργάνωσης, ο οποίος χαρακτηρίζεται "οραματιστής" και "στρατηγική ιδιοφυΐα",[199] ενώ το βιβλίο του Ο Αγών μου, έχει εξέχουσα θέση στην ιδεολογική καθοδήγηση.[200]. Μνημονεύεται επίσης και ο Ρούντολφ Ες.[17][201] Επιπλέον, υμνούνται οι στρατιωτικές δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας και οι εθελοντές των Waffen-SS και δικαιολογείται η στάση της ναζιστικής Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα κατά τον πόλεμο και την κατοχή.[202]
Πέραν του Χίτλερ και του Μεταξά,[207] γίνονται αναφορές και σε άλλους φασίστες, όπως ο Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα, και δικτάτορες, όπως ο Φρανθίσκο Φράνκο.[208]
Η χαρακτηριστική σημαία της ΧΑ με το μαίανδρο.
Αρκετοί μελετητές ασχολήθηκαν με την εκλογική άνοδο της Χρυσής Αυγής διατυπώνοντας διάφορες ερμηνείες.
Συγκέντρωση υποστηρικτών της Χ.Α. (2015).
Σύμφωνα με τις Βασιλοπούλου και Χαλικιοπούλου, η εκλογική άνοδος της Χρυσής Αυγής οφείλεται στην στρατηγική απάντηση της οργάνωσης στην οικονομική ελληνική κρίση. Σε μια κοινωνία απογοητευμένη από την δημοκρατία και με ένα εκλογικά ρευστό σώμα, η Χρυσή Αυγή πρόταξε επιτυχημένα μία εθνικιστική λύση, μέσω της χρησιμοποίησης δυο φασιστικών μύθων, του μύθου της κοινωνικής παρακμής και τον μύθο της εθνικής παλιγγενεσίας. Με την εργαλειοποίηση αυτών των μύθων κατάφερε να προτείνει λύσεις για διάφορα οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά προβλήματα τα οποία είχαν συσσωρευτεί κατά την διάρκεια της κρίσης. Έτσι, η Χρυσή Αυγή παρουσίαζε τον εαυτό της ως σωτήρα του έθνους, ότι είχε να επιτελέσει εθνική αποστολή.[224]
Υπολογίζεται ότι μόλις το 1-2% των περιπτώσεων επιθέσεων της Χρυσής Αυγής ή άλλων ακροδεξιών ομάδων εκδικάζονται. Η αδυναμία αυτή της πολιτείας οφείλεται στην αδράνεια των αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό των δραστών των επιθέσεων αυτών και το φόβο των παθόντων και των μαρτύρων από τη δράση της οργάνωσης.[225]
Σύμφωνα με δημοσιογράφους και μαρτυρίες (μάλιστα και από πρώην στελέχη της) η Χρυσής Αυγή χρησιμοποιείται από τον κρατικό μηχανισμό για το χτύπημα συγκεντρώσεων Ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων, όπως και άλλων πολιτών. Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες για ευνοϊκή μεταχείριση από αρκετά ΜΜΕ (π.χ. δικαιολόγηση των περιπολιών μελών της οργάνωσης σε υποβαθμισμένες συνοικίες της Αθήνας παρόλο που υπάρχουν καταγγελίες για βιαιοπραγίες εναντίον Ελλήνων και μεταναστών, ή κλήση μελών της χ.α. για συνεντεύξεις σε ΜΜΕ μετά από χρησιμοποίηση απειλών και εκφοβισμών εκ μέρους της Χρυσής Αυγής).[226][227][228][229]
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια που πραγματοποιήθηκε το 2008, διοργανώθηκε αντιδιαδήλωση από μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων. Στα σοβαρά επεισόδια που ακολούθησαν, τα μέλη της Χρυσής Αυγής, κατά την διάρκεια των συμπλοκών και σύμφωνα με τις μαρτυρίες πολιτών, μαχαίρωσαν δυο διαδηλωτές και χτύπησαν στο κεφάλι άλλοι δύο. Υπήρχαν καταγγελίες εκ μέρους πολιτών ότι οι Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) άφηναν να ενεργούν ανενόχλητα οπλισμένοι ακροδεξιοί, οι οποίοι φαίνονταν να διέρχονται δια μέσου των ΜΑΤ και πριν εφορμήσουν στους αντιρατσιστές και έπειτα, κατά την οπισθοχώρησή τους.[236]
Σύμφωνα με την ανάλυση αποτελεσμάτων από εκλογικά τμήματα της Αθήνας στα οποία ψηφίζει σε ειδικούς εκλογικούς καταλόγους προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, περίπου οι μισοί αστυνομικοί της Αθήνας στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ψήφισαν υπέρ της Χρυσής Αυγής.[237][238]
Ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος είχε ταχθεί ανοιχτά κατά της Χρυσής Αυγής, εξηγώντας ότι η ιδεολογία της δεν έχει σχέση με τον λόγο του Ευαγγελίου.[255] Επίσης δήλωσε πως είναι “καλύτερα να είσαι άθεος παρά Χρυσαυγίτης”, ότι “η Χρυσή Αυγή διώκει, προσβάλλει και εξευτελίζει καθημερινά τον Χριστό και το πράττει στα πρόσωπα των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών” και πως η “η Χρυσή Αυγή είναι μαύρη νύχτα”. Λίγες ημέρες μετά τις δηλώσεις αυτές, ο ίδιος αποκάλυψε ότι δέχεται απειλές για τη ζωή του, με ανώνυμα τηλεφωνήματα από άτομα της Χρυσής Αυγής.[256]
Στις εκλογές του 2012 η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" παρουσίασε στημένο ρεπορτάζ με ηλικιωμένη γυναίκα η οποία για λόγους ασφαλείας κάνει ανάληψη χρημάτων ΑΤΜ με συνοδεία χρυσαυγιτών. Η συγκεκριμένη γυναίκα αποδείχθηκε ότι είναι η μητέρα τοπικού στελέχους της οργάνωσης στον Άγιο Παντελεήμονα.[258]
Ωστόσο η Χρυσή Αυγή, όπως και άλλα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης, έχει αντιταχθεί στον δημοσιογραφικό κόσμο. Το κόμμα έχει σημαντικό ιστορικό επιθέσεων μελών σε δημοσιογράφους. Στις 4 Νοεμβρίου 2012, μέλη του κόμματος ξυλοκόπησαν τον ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ Μιχάλη Τέζαρη.[259] Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, ο δημοσιογράφος του Σταρ Παναγιώτης Μπούσιος προπηλακίστηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής.[260] Στις 4 Ιουλίου 2014, μέλη επίσης επιτέθηκαν σε δυο φωτορεπόρτερ μπροστά από το δικαστήριο, πριν την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής.[261]
Σύμφωνα με τον Πρίνο Ιωάννη, πριν την είσοδό της στην Βουλή, η Χρυσή Αυγή ευνοήθηκε αρκετά από τα ΜΜΕ της Ελλάδας, καθώς η ρητορική και αφήγηση τους για την κρίση της Ελλάδας το 2008, ευθυγραμμίστηκε με την αντίστοιχη της Χρυσής Αυγής. Τα ΜΜΕ της Ελλάδας, τα οποία ήταν ιδιοκτησία ορισμένων ολιγαρχών, αναπαρήγαγαν ότι για την οικονομική κρίση έφταιγε το υπερμεγέθες και διεφθαρμένο δημόσιο ενώ παράλληλα έριχναν μερίδιο της ευθύνες σε διάφορες κοινωνικές ομάδες οι οποίες εξαρτούντω από την κοινωνική πρόνοια. Η ρητορική της Χρυσής Αυγής αποσύνδεσε τον μέσο Έλληνα από μέλη των φτωχών και μη προνομοιούχων στρωμάτων μέσω της επίκλησης του συναισθήματος, του πατριωτισμού και της θρησκείας, ενώ ταυτόχρονα χαρακτήριζε ως τους νέους απόκληρους τους μετανάστες. Η τακτική αυτή υπήρξε καταλύτης στην άνοδο της Χρυσής Αυγής[262]
Μετά την είσοδο της στην Βουλή η Χρυσή Αυγή είχε, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ε.Σ.Ρ., προβολή κατά πολύ μικρότερη από τα εκλογικά της ποσοστά.[263][264] Η Χ.Α. επιχείρησε να κινηθεί νομικά εναντίον μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών καταφεύγοντας στο Ε.Σ.Ρ. αλλά χωρίς κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα[265]
Ήδη από το 1980 η Χρυσή Αυγή είχε έλθει σε επαφή με το ισπανικό κόμμα Cedade και τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες της στη νεοναζιστική-εθνικιστική πανευρωπαϊκή συμμαχία «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη», που είχε ιδρυθεί το 1951. Το 1981 έλαβε μέρος στη 15η συνδιάσκεψή της στη Βαρκελώνη,[266] όπου επικαιροποιήθηκε η «Διακήρυξη της Βαρκελώνης», που είχε συνταχθεί προ διετίας. Η διακήρυξη ήταν ένα ρατσιστικό κείμενο που καλούσε μεταξύ άλλων στη χρήση ευγονικής για τη δημιουργία μιας «Ευρώπης των λευκών λαών». Η ΧΑ εξέδωσε τη διακήρυξη σε έντυπο στο εξώφυλλο του οποίου εμφανιζόταν ένας αξιωματικός των SS, εξηγώντας στον πρόλογο ότι πρόκειται για διασαφήνιση της θέσης της για «έναν διακρατικό εθνικοσοσιαλισμό όλων των λευκών».[267]
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η Χρυσή Αυγή ήλθε σε επαφή με το Βέλγο πρώην στρατηγό των Waffen-SS Λεόν Ντεγκρέλ που ζούσε στην Ισπανία, από τον οποίον πήραν συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της οργάνωσης και σε έναν τιμητικό τόμο με τον τίτλο «Χίλια Χρόνια Χίτλερ».[268] Τη δεκαετία του 1990 ο Μιχαλολιάκος γνώρισε το Ζαν-Μαρί Λε Πεν, ενώ η ΧΑ διατηρούσε σχέσεις με το «Κίνημα Αντίστασης των Αφρικάνερ» της Νότιας Αφρικής, που προσπαθούσε να αποτρέψει με βία την κατάρρευση του απαρτχάιντ. Το 1996, κατόπιν πρόσκλησης του Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, ηγέτη του ακροδεξιού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας, η Χρυσή Αυγή συμμετείχε στην «Πατριωτική Διεθνή» (Patrintern), ένα συνασπισμό ευρωπαϊκών οργανώσεων της άκρας δεξιάς.[269] Το κόμμα διατηρούσε κατά το παρελθόν επαφές με και την αμερικάνικη Εθνική Συμμαχία.[270]
Η Χρυσή Αυγή, μαζί με την Πατριωτική Συμμαχία, ήταν μέλη του Ευρωπαϊκού Εθνικού Μετώπου, μιας ευρωπαϊκής συμμαχίας νεοφασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων που δημιουργήθηκε το 2004 για το συντονισμό τους στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου.[271] Διατηρεί επίσης σχέσεις με το νεοναζιστικό Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας,[272] καθώς και με το ιταλικό νεοφασιστικό κόμμα Νέα Δύναμη.[273] Επιπλέον, η ΧΑ διατηρούσε σχέσεις τη γερμανική νεοναζιστική οργάνωση Freies Netz Süd και τη διάδοχο αυτής Der Dritte Weg.[274][275][276] Συγγενές κόμμα με τη Χρυσή Αυγή είναι το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο της Κύπρου, το οποίο, ωστόσο, έχει διακόψει επίσημα τις σχέσεις του μαζί της.[277]
Η Χρυσή Αυγή δεν έχει σχέσεις με τα ευρωπαϊκά κόμματα της ριζοσπαστικής δεξιάς. Παρά την ύπαρξη κοινών σημείων, όπως η αντίθεση στη μετανάστευση, ο προσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής προς τη Ρωσία, και το αντισυστημικό προφίλ, η ΧΑ έχει ιδεολογία πολύ πιο ακραία,[278] οργανωτική δομή πολύ πιο αρχηγική[279] και συνδέεται με τη χρήση βίας.[280] Η Μαρίν Λε Πεν του γαλλικού Εθνικού Μετώπου έχει αποκλείσει τη συνεργασία μαζί της, ωστόσο υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα ή η ιταλική Λέγκα του Βορρά.[281]
Η Χρυσή Αυγή συμμετείχε επίσης στο ακροδεξιό ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία, αλλά οι σχέσεις τους διακόπηκαν[282][283] και κοινά γραφεία τους έχουν κλείσει.
Ellinas, Antonis A. (2013). «The Rise of Golden Dawn: The New Face of the Far Right in Greece». South European Society and Politics 18 (4): 543-565. doi:10.1080/13608746.2013.782838. http://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/13608746.2013.782838.
Ellinas, Antonis A. (2015). «Neo-Nazism in an Established Democracy: The Persistence of Golden Dawn in Greece». South European Society and Politics 20 (1): 1-20. doi:10.1080/13608746.2014.981379. http://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/13608746.2014.981379.
Deliolanes, Dimitri, Alba Dorata. La Grecia nazista minaccia l'Europa, Ρώμη: Fandango, 2013, ΙSBN 978-88-6044-344-1.
Kompatsiaris, Panos· Mylonas, Yiannis (2015). «The Rize of Nazism and the Web: Social Media as Platforms of Racist Discourses in the Context of the Greek Economic Crisis». Στο: Trottier, Daniel· Fuchs, Christian. Social Media, Politics and the State: Protests, Revolutions, Riots, Crime and Policing in the Age of Facebook, Twitter and Youtube. Routledge. σελίδες 109–130.
Χασαπόπουλος, Νίκος (2013). Χρυσή Αυγή - Η Ιστορία, τα Πρόσωπα και η Αλήθεια. Αθήνα: Λιβάνης.
Ψαρράς, Δημήτρης (2012). Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής: Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας. Αθήνα: Πόλις.
Ψαρράς, Δημήτρης (2018). Ο Αρχηγός: Το αίνιγμα του Ν. Μιχαλολιάκου. Αθήνα: Πόλις.
Vasilopoulou, Sofia· Halikiopoulou, Daphne (2015). The Golden Dawn's 'Nationalist Solution': Explaining the Rise of the Far Right in Greece. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Marinho, Jorge (2018). «Media, Globalization and Far-Right Nationalism: Lingering Ideologies».
Sakellariou, Aggeliki (2017). «The representation of the refugees and the immigrants in the Greek press: A corpus linguistics and critical discourse analysis approach». Diversity in a European context: the Challenge of Creating a Shared Critical Vocabulary. Hellenic American University.
Vasilopoulou, Sofia· Halikiopoulou, Daphne (2015). «Golden Dawn's 'nationalist solution': explaining the rise of the far-right in Greece». Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου.
Prinos, Ioannis (2014). Golden Dawn, Media Representation and the Neoliberal Restructuring of Social Welfare: On the Greek Crisis and the Mobilization of Disidentifications. 19.
Βλάχος, Μπάμπης (2013). Ο ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής. Υπερσιβηρικός. ISBN 978-618-80687-1-1.
Εμμανουηλίδης, Μάριος· Κουκουτσάκη, Αφροδίτη (2013). Χρυσή Αυγή και στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης. Αθήνα: Futura. ISBN 978-960-9489-32-4.
Ζουμπουλάκης, Σταύρος (2013). Χρυσή Αυγή και Εκκλησία. Αθήνα: Πόλις. ISBN 978-960-435-390-3.
Συλλογικό (2013). Ζουμπουλάκης, Σταύρος, επιμ. Νεοναζιστικός Παγανισμός και Ορθόδοξη Εκκλησία. Άρτος Ζωής. ISBN 978-960-8053-41-0.
Λακόπουλος, Νίκος (2014). Το μυθιστόρημα του ναζισμού. Εκδόσεις Καστανιώτη. ISBN 978-960-03-5698-4.
Μιχαήλ, Σάββας (2013). Η φρίκη μιας παρωδίας. Άγρα. ISBN 978-960-505-063-4.
Παπαϊωάννου, Κωστής (2013). Τα «καθαρά χέρια» της Χρυσής Αυγής: Εφαρμογές ναζιστικής καθαρότητας. Μεταίχμιο. ISBN 978-960-566-417-6.
Παρασκευά – Βελουδογιάννη, Δέσποινα (2015). Ο εχθρός, το αίμα, ο τιμωρός. Νήσος. ISBN 978-960-589-006-3.
Πίττας, Γιώργος· Θωίδου, Κατερίνα (2013). Φάκελος Χρυσή Αυγή. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο. ISBN 978-960-7967-84-8.
Συλλογικό (2015). Η ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Πρωτοβουλία Δικηγόρων για την Πολιτική Αγωγή του Αντιφασιστικού Κινήματος. ISBN 978-618-81760-0-3.
Συλλογικό (2015). Υπόμνημα της "Πολιτικής αγωγής του αντιφασιστικού κινήματος για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο. ISBN 978-960-7967-90-9.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 35, 18
↑ 2,0 2,1 Ψαρράς 2018, σελ. 153, 158-9
Ψαρράς 2012, σελ. 234-6
Independent: The Golden Dawn: A love of power and a hatred of difference on the rise in the cradle of democracy, "The economic ethos of European neo-fascism, from the Golden Dawn to the British National Party, has historically been anti-neoliberal and anti-globalization", 14-10-2012
Sotiris, Panagiotis. The dark dawn of Greek neo-fascism: Golden Dawn and the challenge for the Left [online]. Overland, No. 210, Autumn 2013: 32-37. Availability:   ISSN: 0030-7416
Tsatsanis, Emmanouil (2011), «Hellenism under siege: the national-populist logic of antiglobalization rhetoric in Greece», Journal of Political Ideologies 16 (1): 11–31, doi:10.1080/13569317.2011.540939
Ivarsflaten, Elisabeth (2006), Reputational Shields: Why Most Anti-Immigrant Parties Failed in Western Europe, 1980–2005, Nuffield College, University of Oxford, σελ. 15, http://www.nuffield.ox.ac.uk/Politics/papers/2006/ivarsflatenapsa2006.pdf
Sotiris, Panagiotis (2018). Crisis, Movement, Strategy: The Greek Experience. BRILL. σελ. 196.
O'Reilly, Gerry (2019). Aligning Geopolitics, Humanitarian Action and Geography in Times of Conflict. Springer. σελ. 47.
Ekström, Mats (3 July 2018). «Right-wing populism and the dynamics of style: a discourse-analytic perspective on mediated political performances». Palgrave Communications 4 (83). doi:10.1057/s41599-018-0132-6.
Rose, William (2014). Thirties Throwbacks: Explaining the Electoral Breakthroughs of Jobbik and Golden Dawn. Tufts University. http://as.tufts.edu/politicalscience/sites/all/themes/asbase/assets/documents/research/thirtiesThrowbacks.pdf.
«Antisemitism in Greece today - Executive Summary | Heinrich Böll Stiftung - Thessaloniki Office». Heinrich-Böll-Stiftung.
«Why is Greece the most anti-Semitic country in Europe?». Haaretz.com.
Ellinas, Antonis A. (2013-12-01). «The Rise of Golden Dawn: The New Face of the Far Right in Greece». South European Society and Politics 18 (4): 543–565. doi:10.1080/13608746.2013.782838. ISSN 1360-8746. https://doi.org/10.1080/13608746.2013.782838.
Antonis Galanopoulos: Greek right-wing populist parties and Euroscepticism (PDF), p.2 "Golden Dawn is also Eurosceptical and it is opposing Greece's participation in the European Union and the Eurozone"
France24: A look at the European Parliament’s eurosceptic parties, Golden Dawn, Greece
The Guardian: Greek election 2015: Golden Dawn rises on austerity-driven despair, "In successive opinion surveys, the virulently [...] anti-EU party has emerged as Greece’s third-biggest political force"
Financial Times: Anti-EU parties celebrate election success, May 26, 2014
"The Golden Dawn: A love of power and a hatred of difference on the rise in the cradle of democracy". The Independent, 14 October 2012. "The economic ethos of European neo-fascism, from the Golden Dawn to the British National Party, has historically been anti-neoliberal and anti-globalization"
Rose, William (2014). Thirties Throwbacks: Explaining the Electoral Breakthroughs of Jobbik and Golden Dawn. Tufts University. http://as.tufts.edu/politicalscience/sites/all/themes/asbase/assets/documents/research/thirtiesThrowbacks.pdf.
Helena Smith· Patrick Kingsley (8 Απριλίου 2016). «Greece resumes migrant deportations to Turkey». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2016.
↑ * The Rise of Golden Dawn: The New Face of the Far Right in Greece
Neo-Nazism in an Established Democracy: The Persistence of Golden Dawn in Greece
Χρυσή Αυγή - VasilopoulouHalikiopoulou2015
Elian Afshin (2018). Militant Democracy - Political Science, Law and Philosophy. Basel: Springer International Publishing AG. σελ 69. ISBN 978-3-319-97003-5
↑ * Εγκληματική οργάνωση η Χρυσή Αυγή
Greece Golden Dawn: Neo-Nazi leaders guilty of running crime gang
Εγκληματική οργάνωση η Χρυσή Αυγή - Ιστορική μέρα για την Δημοκρατία
Εγκληματική οεργάνωση η Χρυσή Αυγή: Οι ποινές που προβλέπονται - τα επόμενα στάδια στην διαδικασία
Εγκληματική οργάνωση κρίθηκε η Χρυσή Αυγή
Greek court rules that Golden Dawn party is a criminal group
Ιστορική απόφαση με την σφραγίδα της δικαιοσύνης
Δίκη Χρυσής Αυγής: Στη φυλακή η ηγετική ομάδα – Αναστολή σε 12 από τους καταδικασθέντες
↑ 16,0 16,1 Ψαρράς 2012, σελ. 268
↑ 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 Νίκος Χασαπόπουλος (08-04-2012). «Οι φύρερ της διπλανής πόρτας». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=452491. Ανακτήθηκε στις 17-06-2015.
↑ * Golden Dawn, Austerity and Young People: The Rise of Fascist Extremism Among Young People in Contemporary Greek Society
Wodak, Ruth (2015). The Politics of Fear. Lancaster. σελ.150
Παρόντες στα ραντεβού των νεοναζί
Ακροδεξιά πρόκληση στον δήμο
Τα μέσα ενημέρωσης και η Χρυσή Αυγή
A Short Border Handbook, By Gazmend Kapllani trans Anne-Marie Stanton-Ife
↑ «Έλληνες Χρυσαυγίτες δίπλα στους Σέρβους εθνικιστές στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα». The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση. 14 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
↑ «Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής | PLUS by gazzetta». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
↑ Οχι στο Αβατο των ρατσιστών
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 96-139, 415-430
↑ Γιάννης Μπασκάκης (08-09-2015). «Οι καταδίκες της Χρυσής Αυγής». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/oi-katadikes-tis-hrysis-aygis. Ανακτήθηκε στις 09-09-2015.
↑ «Δίκη Χρυσής Αυγής: Φυλάκιση 8 μηνών με αναστολή για Λαγό και Μίχο». www.news247.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
↑ «kathimerini.gr - Δίωξη για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης στους συλληφθέντες της Χρυσής Αυγής». Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
↑ 26,0 26,1 «Συνελήφθη ο Μιχαλολιάκος και βουλευτές της Χρυσής Αυγής». tvxs.gr. 2013-09-28. http://www.tvxs.gr/news/ellada/synelifthi-o-mixaloliakos-kai-boyleytes-tis-xrysis-aygis. Ανακτήθηκε στις 2013-09-28.
↑ 27,0 27,1 Μίνα Μουστάκα (09-03-2015). «Στις 20 Απριλίου ξεκινά η δίκη της Χρυσής Αυγής». Τα Νέα. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5217124/stis-20-aprilioy-ksekina-h-dikh-ths-xryshs-ayghs/. Ανακτήθηκε στις 17-04-2015.
↑ 28,0 28,1 Μίνα Μουστάκα (20-04-2015). «Διακόπηκε για τις 7 Μαΐου η δίκη της Χρυσής Αυγής - προπηλακίστηκαν μάρτυρες». ΤΑ ΝΕΑ. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5230316/drakonteia-metra-asfaleias-perimetrika-twn-fylakwn-korydalloy-en-opsei-ths-dikhs-ths-xryshs-ayghs/. Ανακτήθηκε στις 17-06-2015.
↑ «Χρυσή Αυγή: Η ώρα της ιστορικής απόφασης - Παλλαϊκή κινητοποίηση». efsyn.gr. Εφημερίδα των Συντακτών. 7 Οκτωβρίου 2020.
↑ Μάνδρου, Ιωάννα. «Βαριά απόφαση για τη Χρυσή Αυγή». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
↑ Δημήτρης Ψαρράς (Απρίλιος 2010). Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη - Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς. εκδόσεις Αλεξάνδρεια. σελ. 275. ISBN 978-960-221-480-0.
↑ 32,0 32,1 32,2 32,3 32,4 32,5 Βασίλης Νέδος (11-09-2005). «Το κλούβιο «αβγό του φιδιού»». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=168197. Ανακτήθηκε στις 07-03-2014.
↑ Χασαπόπουλος 2013, σελ. 11
↑ Δημήτρης Ψαρράς (15-11-2013). «Οι «χρυσαυγίτες» στο Πολυτεχνείο του ’73». Η Εφημερίδα των Συντακτών. http://archive.efsyn.gr/?p=149587. Ανακτήθηκε στις 06-07-2017.
↑ 35,0 35,1 35,2 Δημήτρης Νικολακόπουλος (27-10-2012). «Ο βίος και η πολιτεία του Νίκου Μιχαλολιάκου». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=481389. Ανακτήθηκε στις 07-03-2014.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 18, 35
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 36-7
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 40
↑ Λακόπουλος, Νίκος (2014). Το μυθιστόρημα του ναζισμού: Οι «Ιππότες του Τάγματος της Χρυσής Αυγής» και η λατρεία του Εωσφόρου. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. σελίδες 144–146. ISBN 9789600357257.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 237-286
↑ Ψαρράς 2018, σελ. 32-33
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 41
↑ Ψαρράς 2018, σελ. 125
↑ Ψαρράς 2018, σελ. 159-161
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 49-50
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 52-3
↑ 47,0 47,1 47,2 Ο Ιός (26-09-2013). «Το καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α.». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=120615. Ανακτήθηκε στις 16-12-2013.
↑ 48,0 48,1 48,2 Δημήτρης Ψαρράς (29-09-2013). «Το κρυφό καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α.». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=123425. Ανακτήθηκε στις 16-12-2013.
↑ 49,0 49,1 49,2 49,3 Ο Ιός (02-07-1998). «ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΟΣ». Ελευθεροτυπία. http://www.hri.org/E/1998/98-07-02.dir/keimena/greece/greece2.htm. Ανακτήθηκε στις 09-03-2014.
↑ Ο Ιός (27-09-1998). «Τα κάτω άκρα της αστυνομίας: Σχέσεις ακροδεξιάς - ΕΛ.Α.Σ.». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios1998/ios19980927b.htm. Ανακτήθηκε στις 08-03-2014.
↑ Ο Ιός (20-01-2013). «Οι κρυφές «συνιστώσες» της Ν.Δ.». Εφημερίδα των Συντακτών. http://archive.efsyn.gr/?p=16808. Ανακτήθηκε στις 08-03-2014.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 69
↑ «Macedonian Press Agency: News in Greek, 03-02-03». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.
↑ Ιός (16-07-2005). «Για τη Λευκή Φυλή και την Ορθοδοξία: Η ξεχασμένη ιστορία των Ελλήνων εθελοντών στον πόλεμο της Βοσνίας». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2005/mikro20050716.htm. Ανακτήθηκε στις 08-03-2014.
↑ Βασίλης Νέδος (10-07-2005). «Οι Ελληνες της σφαγής της Σρεμπρένιτσα». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=167178. Ανακτήθηκε στις 08-03-2014.
↑ 56,0 56,1 56,2 56,3 ΙΟΣ (1-2-98). ««Αλλάξτε μυαλά, γιατί θα σας λιώσουμε σαν τα σκουλήκια»». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/extra/xrisavgi-1.htm. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2013.
↑ Περιοδικό Searchlight, τεύχη 331-42, 2003, σελ. 20, 21
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 94-5
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 344-5
↑ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ 1996». Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2014.
↑ Ο ΙΟΣ (17-01-1999). «Η Νέα "Στρατευμένη" Τέχνη - Η λογοτεχνία των Ελλήνων νεοφασιστών». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990117a.htm. Ανακτήθηκε στις 31-05-2021.
↑ Ο ΙΟΣ (2006-02-26). «Το Τριώδιο της ακροδεξιάς». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios2006/ios20060226.htm. Ανακτήθηκε στις 2015-04-16.
↑ 63,0 63,1 Ο ΙΟΣ (16-09-2006). «Η συγκάλυψη μιας συμμορίας». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2006/mikro20060916.htm. Ανακτήθηκε στις 31-05-2021.
↑ Νέδος, Βασίλης (24-11-2008). «Αστυνομικοί έκαναν «στραβά μάτια» για τον «Περίανδρο»». Το Βήμα. https://www.tovima.gr/2008/11/24/archive/astynomikoi-ekanan-straba-matia-gia-ton-periandro. Ανακτήθηκε στις 14-11-2020.
↑ «Τα άλλα κόμματα». http://www.hri.org/MPA/gr/other/elections99/other_parties.html.
↑ Ο Ιός (19-06-1999). «Μικρά μηνύματα χωρίς αποδέκτη». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro1999/mikro19990619.htm. Ανακτήθηκε στις 13-05-2014.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 348-9
↑ Ο Ιός (15-04-2000). «Τα άλλα θύματα της πόλωσης». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2000/mikro20000415.htm. Ανακτήθηκε στις 13-05-2014.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 352-4
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 308
↑ Ο ΙΟΣ (17-09-2005). «Στίχοι του μίσους». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2005/mikro20050917.htm. Ανακτήθηκε στις 01-08-2017.
↑ «Προβληματισμός για τους χουλιγκανισμούς ακροδεξιών στοιχείων στα γήπεδα». http://news.in.gr/greece/article/?aid=564653. Ανακτήθηκε στις 11-05-2014.
↑ 73,0 73,1 Μαρία Ψαρά (19-05-2012). ««Μπάλα» στα γήπεδα παίζει η Χρυσή Αυγή». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-23. https://web.archive.org/web/20120523101550/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63659429. Ανακτήθηκε στις 11-05-2014.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 140
↑ Ο ΙΟΣ (01-12-2011). «Ναζί με στολή φιλάθλου». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2001/mikro20011201.htm. Ανακτήθηκε στις 11-05-2014.
↑ Λίνα Γιάνναρου (18-05-2013). «Στρατολόγηση ακροδεξιών και «κατήχηση» με τραγούδια». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/488492/article/epikairothta/ellada/stratologhsh-akrode3iwn-kai-kathxhsh-me-tragoydia. Ανακτήθηκε στις 31-07-2017.
↑ «Χορεύοντας με τη σκληρή ακροδεξιά…». Η Καθημερινή. 14-10-2007. https://www.kathimerini.gr/politics/301371/choreyontas-me-ti-skliri-akrodexia/. Ανακτήθηκε στις 15-11-2020.
↑ 78,0 78,1 Ψαρράς 2012, σελ. 154
↑ «Υπουργείο Εσωτερικών - Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 2014». Υπουργείο Εσωτερικών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2014.
↑ Ψαρράς, Δημήτρης (2012). Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής: Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας. Αθήνα: Πόλις. σελίδες 157–9.
↑ 81,0 81,1 81,2 Τομαράς Κώστας (14 Σεπτεμβρίου 2005). «Παραδόθηκε ο Περίανδρος». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012.
↑ Βασίλης Νέδος (2005-09-18). «Αστυνομικοί έκαναν «στραβά μάτια» για τον «Περίανδρο»». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=168329. Ανακτήθηκε στις 2015-04-16.
↑ Ο ΙΟΣ (2006-02-26). «Το Τριώδιο της ακροδεξιάς». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios2006/ios20060226.htm. Ανακτήθηκε στις 2015-04-16.
↑ «Επεισόδια με πυροβολισμούς έξω από τα γραφεία της οργάνωσης «Χρυσή Αυγή»». 2005-11-20. http://news.in.gr/greece/article/?aid=664890. Ανακτήθηκε στις 24-08-2014.
↑ Πέτρος Καρσιώτης (9-2-2008). «Αρμονική συνύπαρξη με παρόν, παρελθόν και μέλλον». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-04-24. https://web.archive.org/web/20150424040212/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=444475. Ανακτήθηκε στις 24-08-2014.
↑ 86,0 86,1 Ο ΙΟΣ (13-05-2006). «Το δίκροκο αβγό του φιδιού». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/mikro2006/mikro20060513.htm. Ανακτήθηκε στις 24-08-2014.
↑ (Αγγλικά) Irene Koutelou, Former Junta leaders form alliance with Nazis, περιοδικό Searchlight, τεύχη 343-354, Anti-Nazi Initiative: Αθήνα, 2004, σελ. 34
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 163-4
↑ Ο ΙΟΣ (2014-11-09). ««Περίανδρος» εναντίον «Κάτμαν»». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/periandros-enantion-katman. Ανακτήθηκε στις 2015-04-16.
↑ Κατερίνα Κατή, Παναγιώτης Στάθης (2006-09-26). «Αμετανόητη Αυγή του φιδιού». Ελευθεροτυπία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-02-17. https://archive.today/20130217154245/http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,id=84914692.
↑ Μαρία Ψαρά - Λευτέρης Μπιντέλας (2014-11-01). «Περίανδρος: Ο Παναγιώταρος ήταν μαζί μου, ο Μιχαλολιάκος έδωσε την εντολή». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-02-03. https://web.archive.org/web/20150203151015/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64087017&mmid=28802548. Ανακτήθηκε στις 2015-04-16.
↑ Ο ΙΟΣ (04-01-2015). «Το κρυφό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής». Η Εφημερίδα των Συντακτών. https://www.efsyn.gr/stiles/arheio/o-ios/9865_kryfo-programma-tis-hrysis-aygis. Ανακτήθηκε στις 15-11-2020.
↑ Μάνος Χαραλαμπάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος (10-10-2013). «Αγιος Παντελεήμονας: Το «άβατο» παραμένει». Τα Νέα. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5046420/to-abato-paramenei/. Ανακτήθηκε στις 26-08-2014.
↑ Ο ΙΟΣ (12-1-2014). «Αίμα, Τιμή, Τράφικινγκ». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=165093. Ανακτήθηκε στις 26-08-2014.
↑ Μαρία Ψαρά (22-1-2011). «Ναζιστική «απόβαση» στη γειτονιά του μίσους». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-04-24. https://web.archive.org/web/20150424040403/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=52214956. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015.
↑ «European Elections 2009». Υπουργείο Εσωτερικών. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2014.
↑ «National Elections October 2009». Υπουργείο Εσωτερικών. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2014.
↑ «'Έκρηξη στα γραφεία της «Χρυσής Αυγής»». Εφημ. Τα Νέα. 2010-03-10. http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4566012. Ανακτήθηκε στις 2011-10-09.
↑ "Ανάληψη ευθύνης από την «Συνωμoσία Πυρήνων Φωτιάς»" Εφημ. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ 22.3.2010
↑ Υπουργείο Εσωτερικών-Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές 2010: Δήμος Αθηναίων
↑ Η υποβάθμιση και η ανασφάλεια έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή
↑ Μπασκάκης, Γιάννης (22-09-2018). «Βίντεο-ομολογία από τη Χ.Α.: «Εμείς οργανώσαμε το πογκρόμ»». Η Εφημερίδα των Συντακτών. https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/i-diki-tis-hrysis-aygis/165311_binteo-omologia-apo-ti-ha-emeis-organosame-pogkrom. Ανακτήθηκε στις 14-11-2020.
↑ Δημήτρης Χαραλάμπους (05-06-2011). «Πλατεία… Ανω και Κάτω Συντάγματος». Το Βήμα. https://www.tovima.gr/2011/06/05/politics/plateia-anw-kai-katw-syntagmatos/. Ανακτήθηκε στις 06-05-2019.
↑ Ψαρράς 2012, σελίδες 387-391.
↑ Δημήτρης Ψαρράς (18-02-2019). «​Αλλο «αγανακτισμένοι», άλλο ναζιστές». Η Εφημερίδα των Συντακτών. https://www.efsyn.gr/politiki/183856_allo-aganaktismenoi-allo-nazistes. Ανακτήθηκε στις 06-05-2019.
↑ 106,0 106,1 Γιάννης Μαυρής (01-07-2013). «Ανάδυση και σταθεροποίηση του ακροδεξιού φαινομένου». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=66373. Ανακτήθηκε στις 17-12-2013.
↑ Βουλευτικές Εκλογές Μαΐου 2012, Υπουργείο Εσωτερικών
↑ Βουλευτικές Εκλογές Ιουνίου 2012, Υπουργείο Εσωτερικών
↑ «Συνήγορος του Πολίτη: Η ρατσιστική βία θέριεψε μαζί με τα ποσοστά της ΧΑ». Το Βήμα. 26-09-2013. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=531936. Ανακτήθηκε στις 17-08-2015.
↑ «Έκθεση για τη ρατσιστική βία το 2013». 2 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2014.
↑ Μπασκάκης, Γιάννης; Ψαρρά, Άντα (03-04-2014). «Μαύρο και το 2013, ορόσημο η δολοφονία Φύσσα». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=187065. Ανακτήθηκε στις 12-06-2014.
↑ 112,0 112,1 Γαλιατσάτος, Παναγής (06-10-2013). «Από το «εγέρθητω» έως τον Μελιγαλά, το Κερατσίνι και τη δολοφονία». Η Καθημερινή. https://www.kathimerini.gr/500537/article/epikairothta/politikh/apo-to-eger8htw-ews-ton-meligala-to-keratsini-kai-th-dolofonia. Ανακτήθηκε στις 07-06-2020.
↑ 113,0 113,1 Γιάννης Μπασκάκης (18-09-2015). «Πώς οργανώθηκε η δολοφονία». Η Εφημερίδα των Συντακτών. https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/i-diki-tis-hrysis-aygis/41171_pos-organothike-i-dolofonia. Ανακτήθηκε στις 10-07-2019.
↑ «Greek Golden Dawn member arrested over murder of leftwing hip-hop artist». The Guardian. 18-09-2013. http://www.theguardian.com/world/2013/sep/18/greece-murder-golden-dawn. Ανακτήθηκε στις 19-09-2013.
↑ «Ομολόγησε ότι είναι Χρυσαυγίτης ο δολοφόνος του Φύσσα». tvxs.gr. 18-09-2013. http://tvxs.gr/news/ellada/omologise-oti-einai-xrysaygitis-o-dolofonos-tis-amfialis. Ανακτήθηκε στις 19-09-2013.
↑ «Δολοφονία αντιφασίστα στο Κερατσίνι από χρυσαυγίτη». tvxs.gr. 18-09-2013. http://tvxs.gr/news/ellada/dolofonia-antifasista-sto-keratsini-apo-xrysaygiti. Ανακτήθηκε στις 19-09-2013.
↑ «Greece: Prevent further extremist violence after activist stabbed to death». Amnesty international. 18-09-2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-04-18. https://web.archive.org/web/20190418223745/https://www.amnesty.org/en/latest/news/2013/09/greece-prevent-further-extremist-violence-after-activist-stabbed-death/. Ανακτήθηκε στις 19-09-2013.
↑ «Ποιος ήταν ο Παύλος Φύσσας που δολοφονήθηκε στο Κερατσίνι». Τα Νέα. 18-09-2013. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5041763/poios-htan-o-paylos-fyssas-poy-dolofonhthhke-sto-keratsini/. Ανακτήθηκε στις 19-09-2013.
↑ Α.Ψ. (29-09-2013). «Εκθέσεις και μάρτυρες κατακλύζουν τους εισαγγελείς». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=121620. Ανακτήθηκε στις 23-08-2014.
↑ «Κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για Χρυσή Αυγή». Η Εφημερίδα των Συντακτών. 22-09-2013. http://archive.efsyn.gr/?p=118119. Ανακτήθηκε στις 03-08-2017.
↑ «Τα στοιχεία για εγκληματική δράση της Χ.Α. «δείχνουν» βουλευτές της». The Press Project. 27-09-2013. http://www.thepressproject.gr/article/47360/Ta-stoixeia-gia-egklimatiki-drasi-tis-X-deixnoun-bouleutes-tis. Ανακτήθηκε στις 27-09-2013.
↑ «Ανοίγει ο δρόμος για τη δίκη της Χρυσής Αυγής». Έθνος. 03-08-2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24-04-2015. https://web.archive.org/web/20150424051513/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64045814. Ανακτήθηκε στις 24-08-2017.
↑ «Καταπέλτης ο Ντογιάκος για τη Χρυσή Αυγή». Η Ναυτεμπορική. 16-10-2014. http://www.naftemporiki.gr/story/868376/katapeltis-o-ntogiakos-gia-ti-xrusi-augi. Ανακτήθηκε στις 03-08-2017.
↑ Ιωάννα Μάνδρου (05-02-2015). «Βαρύτατες κατηγορίες για βουλευτές Χ.Α.». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/802238/article/epikairothta/ellada/varytates-kathgories-gia-voyleytes-xa. Ανακτήθηκε στις 03-08-2017.
↑ Μαρία Δήμα, Αντα Ψαρρά (06-02-2015). «Η φρίκη έχει ονοματεπώνυμο». Η Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/i-friki-ehei-onomateponymo-0. Ανακτήθηκε στις 03-08-2017.
↑ Αντωνία Ξύνου (04-08-2014). «Από τη Βουλή, στη φυλακή οι νεοναζί». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=442070. Ανακτήθηκε στις 24-08-2014.
↑ «Εν ψυχρώ δολοφονία δύο μελών της Χρυσής Αυγής στο Ν. Ηράκλειο, η Αντιτρομοκρατική ανέλαβε τις έρευνες». Η Καθημερινή. 02-11-2013. http://www.kathimerini.gr/58332/article/epikairothta/ellada/en-yyxrw-dolofonia-dyo-melwn-ths-xryshs-ayghs-sto-n-hrakleio-h-antitromokratikh-anelave-tis-ereynes. Ανακτήθηκε στις 17-08-2015.
↑ Παπαδόπουλος, Γιάννης (4/11/2013). «Ποια ήταν τα δύο θύματα της δολοφονικής επίθεσης στο Ν. Ηράκλειο». Τα Νέα. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5051429/poia-htan-ta-dyo-thymata-ths-bias/. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2015.
↑ Νεσφυγέ, Λία (18 Νοεμβρίου 2013). «Η προκήρυξη των τρομοκρατών: Νέοι στόχοι και επιστροφή στον Εμφύλιο». Τα Νέα. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5054384/neoi-stoxoi-kai-epistrofh-ston-emfylio/. Ανακτήθηκε στις 2013-12-03.
↑ Ο ΙΟΣ (2014-02-09). «Το μπαλ μασκέ του ναζισμού». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=172985. Ανακτήθηκε στις 2014-03-15.
↑ Liz Alderman (Niki Kitsantonis contributed reporting.). «Greece’s Far-Right Party Tries to Evade Government Crackdown With a New Name». =The New York Times. http://www.nytimes.com/2014/02/03/world/europe/greeces-far-right-party-tries-to-evade-government-crackdown-with-a-new-name.html. Ανακτήθηκε στις 15-03-2014.
↑ «Αρειος Πάγος: Εγκρίθηκε η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στις Ευρωεκλογές». Η Καθημερινή. 11-05-2014. http://www.kathimerini.gr/766693/article/epikairothta/politikh/areios-pagos-egkri8hke-h-symmetoxh-ths-xryshs-ayghs-stis-eyrwekloges. Ανακτήθηκε στις 24-08-2014.
↑ «Ευρωεκλογές Μάιος 2014». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2014.
↑ 134,0 134,1 Ellinas 2015, σελ. 7
↑ «Εθνικές Εκλογές Ιανουάριος 2015». Υπουργείο Εσωτερικών. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2015.
↑ Γιάννης Παπαδόπουλος (01-02-2015). «Κιλκίς, η «Λακωνία της Μακεδονίας»». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/801826/article/epikairothta/politikh/kilkis-h-lakwnia-ths-makedonias. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015.
↑ «Αποχώρησε από τη Χρυσή Αυγή με αιχμές ο Ελ. Συναδινός». in.gr. 2019-04-21. http://www.in.gr/2018/04/20/politics/kommata/apoxorise-apo-ti-xrysi-aygi-aixmes-o-el-synadinos/. Ανακτήθηκε στις 2019-07-15.
↑ «Θυσίασαν» τον Επιτήδειο για χάρη του Λαγού στη Χρυσή Αυγή - Κρίση στη νεοναζιστική οργάνωση με την αποχώρηση του Ευρωβουλευτή
↑ Σφαγή στη Χρυσή Αυγή για τα «μάτια» του Λαγού
↑ Τρίτη παραίτηση ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής
↑ Κρίση στη Χρυσή Αυγή -Παραιτήθηκαν και οι τρεις ευρωβουλευτές με καρφιά εναντίον του Μιχαλολιάκου
↑ Σταυρόπουλος Λάμπρος (15 Ιουνίου 2018). «Π. Καμμένος: Ζητά ποινική δίωξη για εσχάτη προδοσία κατά της Χρυσής Αυγής».
↑ «Διεγράφη από τη Χρυσή Αυγή ο Μπαρμπαρούσης (video)». Athens Voice. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2021.
↑ «Διεγράφη από την ΚΟ της Χρυσής Αυγής ο Μπαρμπαρούσης». www.enikos.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2021.
↑ «Ξανά στη Χρυσή Αυγή ο Μπαρμπαρούσης». Αυγή. 15 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
↑ «Τέλος εποχής για την Χρυσή Αυγή». KoutiPandoras. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
↑ in.gr (14 Σεπτεμβρίου 2019). «Χρυσή Αυγή: Διαλύεται επιτέλους - Κλείνουν τα κεντρικά γραφεία της στη Μεσογείων». in.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
↑ «Υπό διάλυση η Χρυσή Αυγή: Ανεξαρτητοποιείται ο ευρωβουλευτής Γιάννης Λαγός». News 24/7. 13 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
↑ «Αποχωρούν Λαγός και Κούζηλος, υπό διάλυση η Χρυσή Αυγή». Η Εφημερίδα των Συντακτών. 13 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
↑ «Χρυσή Αυγή: Παραιτήθηκε και ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος». News 24/7. 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
↑ Νέο κόμμα από Λαγό-«Καιάδα»-Ηλιόπουλο - Με τις «ευλογίες» του πατρός Πλεύρη, Το Ποντίκι, 05/11/2019.
↑ «Μάρτυρας υπεράσπισης της ΧΑ παραιτείται από την ΚΕ: «Συμμορία που σπάει κεφάλια»». gazzetta.gr. 12 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
Newsroom (21 Μαΐου 2020). «Νέο εθνικιστικό κόμμα ιδρύει ο Ηλίας Κασιδιάρης». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
«Ο Κασιδιάρης γυρνά την πλάτη στο Μιχολολιάκο και ιδρύει με βίντεο νέο κόμμα». ΣΚΑΪ. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
«Νέο κόμμα ανακοίνωσε ο Ηλίας Κασιδιάρης». ProtoThema. 21 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
«Ακροδεξιά βαφτίσια: «Ελληνες», το νέο μόρφωμα (δήθεν κόμμα) του Κασιδιάρη». HuffPost Greece. 4 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
↑ Οριστική κατεδάφιση: Έφυγε από τη Χρυσή Αυγή και ο (τελευταίος ευρωβουλευτής) Αθ. Κωνσταντίνου
↑ «Χρυσή Αυγή: Η ώρα της ιστορικής απόφασης - Παλλαϊκή κινητοποίηση». efsyn.gr. Εφημερίδα των Συντακτών. 7 Οκτωβρίου 2020.
↑ Μάνδρου, Ιωάννα. «Βαριά απόφαση για τη Χρυσή Αυγή». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
↑ «Επεισόδια στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης: Όπλα και μαχαίρια στα σπίτια των εμπλεκομένων - 11 συλλήψεις, ανάμεσά τους και ανήλικοι». ProtoThema. 29 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2021.
↑ «Η Χρυσή Αυγή στο πλευρό των μαθητών της Σταυρούπολης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2021.
↑ 160,0 160,1 160,2 Το... αυγό της ελληνικής ακροδεξιάς, Σε ρατσιστικό αμόκ τα ανώνυμα ηγετικά στελέχη των οργανώσεων, εφημερίδα Τα Νέα, 11/05/2002
↑ 161,0 161,1 «Χρυσή Αυγή: Παρόντες στα ραντεβού των νεοναζί». Εφημερίδα Έθνος. 2007-03-31. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-12. https://web.archive.org/web/20120512212826/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63638178. Ανακτήθηκε στις 2012-04-04.
↑ 162,0 162,1 Ellinas 2013, σελίδες 552-3
↑ 163,0 163,1 Ellinas 2015, σελ. 6
↑ Ellinas 2015, σελίδες 6-7
↑ Ο Ιός (02-10-2013). «Επιχειρούν να διαψεύσουν το αρχικό καταστατικό τους». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=125154. Ανακτήθηκε στις 16-12-2013.
↑ «Ποιός είναι ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος». iefimerida.gr. 8 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2015.
↑ Sakellariou 2017, σελ. 398.
↑ «Χρυσή Αυγή : Κλείνει τη ναζιστική εφημερίδα ο Μιχαλολιάκος». in.gr. 16-10-2020. https://www.in.gr/2020/10/16/greece/xrysi-aygi-kleinei-ti-nazistiki-efimerida-o-mixaloliakos/. Ανακτήθηκε στις 22-10-2020.
↑ Ο ΙΟΣ (2015-08-09). «Λούφα και Χρυσή Αυγή». Η Εφημερίδα των Συντακτών. https://www.efsyn.gr/arthro/loyfa-kai-hrysi-aygi. Ανακτήθηκε στις 2018-03-31.
↑ «Εικόνα αποσύνθεσης: Έκλεισε η εφημερίδα Εμπρός, ματαιώθηκαν οι Θερμοπύλες, λουκέτο σε Σαλαμίνα, Άλιμο, Κομοτηνή». jailgoldendawn.com. 2019-10-10. https://jailgoldendawn.com/2019/10/15/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B5-%CE%B7-%CE%B5%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF/. Ανακτήθηκε στις 2020-10-22.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 234-6
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 236-8
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 238-9
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 240-1
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 241-3
↑ Δημήτρης Ψαρράς (30-10-2013). «Ο «συνιδρυτής» καίει τον Αρχηγό». Εφημερίδα των Συντακτών. http://archive.efsyn.gr/?p=140222. Ανακτήθηκε στις 06-02-2015.
↑ Δημήτρης Ψαρράς (06-11-2013). «Η «στρατηγική της έντασης» και τα «άκρα»». Εφημερίδα των Συντακτών. http://archive.efsyn.gr/?p=144302. Ανακτήθηκε στις 06-02-2015.
↑ 178,0 178,1 «Εφημερίδα "Χρόνος": Διαδήλωση στο κέντρο της Κομοτηνής». Επίσημη Ιστοσελίδα Χρυσής Αυγής. 21 Δεκεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011.
↑ Ψαρράς 2012, σελίδες 250-1, 460. Τ. Κατσιμάρδος (19-05-2013). «Ο κατάλληλος και δόκιμος «εθνικισμός»». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-27. https://web.archive.org/web/20121027184432/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=28326. Ανακτήθηκε στις 20-08-2015.
↑ «Ο εθνικο­σοσιαλισμός «φάντασμα»». Εφημερίδα των Συντακτών. 07-10-2013. http://www.efsyn.gr/?p=127758. Ανακτήθηκε στις 19-12-2013.
↑ Ellinas 2013, σελ. 549-50, 560
↑ Ellinas 2013, σελ. 551
↑ Ellinas 2013, σελ. 551-2, 549
↑ (Αγγλικά) Dina Porat, Roni Stauber (επιμ.), Antisemitism Worldwide, 2000/1, University of Nebraska Press, 2002, ISBN 0-8032-5945-X, σ. 123.
↑ Bernd Jürgen Fischer, Balkan Strongmen, Purdue University Press, 2007, σελ. 423
↑ (Αγγλικά) Frederic P. Miller, Agnes F. Vandome, McBrewster John, Chrysi Avyi, VDM Verlag Dr. Mueller e.K., 2010
↑ Και ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής Ν. Μιχαλιολιάκος υποψήφιος στον Έβρο! Αρχειοθετήθηκε 2010-01-09 στο Wayback Machine., εφημερίδα Ο Χρόνος, 19/09/2009
↑ «Ένταση στη Βουλή μετά από σχόλια Κασιδιάρη για το Ολοκαύτωμα». Καθημερινή. 2013-06-06. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_06/06/2013_502996. Ανακτήθηκε στις 2013-06-09.
↑ «ΒΙΝΤΕΟ-Επιμένουν να προκαλούν...». enikos.gr. 2013-06-09. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-06-12. https://web.archive.org/web/20130612104815/http://www.enikos.gr/politics/151149,BINTEO-Epimenoyn_na_prokaloyn.html. Ανακτήθηκε στις 2013-06-09.
↑ Ellinas 2013, σελ. 550-1
↑ Έλλη Ζώτου (27-10-2014). «Βίντεο ντοκουμέντο - Ν. Μιχαλολιάκος: Θα καταργήσουμε τη δημοκρατία». Η Αυγή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-04-23. https://web.archive.org/web/20150423131307/http://www.avgi.gr/article/4565182/binteo-ntokoumento-n-mixaloliakos-tha-katargisoume-ti-dimokratia. Ανακτήθηκε στις 30-07-2015.
↑ Η ρατσιστική βία εξαπλώνεται και εκτός κέντρου της Αθήνας
↑ 193,0 193,1 193,2 Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» Αρχειοθετήθηκε 2012-05-10 στο Wayback Machine., Αθήνα 9.84 (06/04/2012).
↑ Τα Νέα Online- Τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, 10/9/2012
↑ iefimerida.gr - Τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής σε εργοδότες: Διώξτε τους αλλοδαπούς ή σας κλείνουμε, 13/11/2012
↑ guardian - Greece's Golden Dawn isn't a political party – it's more like a criminal gang, 4/9/2012
↑ 197,0 197,1 197,2 guardian - Fear and loathing in Athens: the rise of Golden Dawn and the far right, 26/10/2012
↑ tovima.gr - Guardian για Χρυσή Αυγή: Ο ναζιστικός φόβος σκεπάζει την Αθήνα, 26/10/2012
↑ tvxs.gr - Ο Κασιδιάρης εξυμνεί τον Χίτλερ, 17/9/2012
↑ 200,0 200,1 Rachel Donadio, Dimitris Bounias (2012-04-13). «Hard Times Lift Greece’s Anti-Immigrant Fringe». New York Times. http://www.nytimes.com/2012/04/13/world/europe/far-right-golden-dawn-sees-opening-in-greeces-woes.html?_r=1&partner=rss&emc=rss. Ανακτήθηκε στις 2012-04-13.
↑ 201,0 201,1 «Έθνος - Τα παιδιά του Χίτλερ με στολή «Χρυσής Αυγής»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2012.
↑ Δημήτρης Τρίμης (10-05-2016). «Αυτοί που δεν γιορτάζουν...». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/aytoi-poy-den-giortazoyn. Ανακτήθηκε στις 02-03-2016.
↑ Μαρία Ψαρά (28-04-2015). «Πρώην μέλος βγάζει στη φόρα τα... άπλυτα της Χρυσής Αυγής». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-12. https://web.archive.org/web/20120512011012/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63650503. Ανακτήθηκε στις 16-08-2015.
↑ Vasilopoulou & Halikiopoulou 2015, σελίδες 57-8
↑ «Παράσταση για ένα ρόλο»: ο πολιτικός εξωραϊσμός της ελληνικής ακροδεξιάς
↑ Vasilopoulou & Halikiopoulou 2015, σελ. 58
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 268, 271-2
↑ Vasilopoulou & Halikiopoulou 2015, σελ. 57
↑ Renee Maltezou (2012-04-25). «Analysis - Secretive far-right party taps into Greeks' anger, fear». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04. https://web.archive.org/web/20160304204205/http://af.reuters.com/article/worldNews/idAFBRE83O0XV20120425?pageNumber=1&virtualBrandChannel=0&sp=true. Ανακτήθηκε στις 2012-04-26.
↑ 2012-05-13. «Από τον «Φιγούρα» στον... «Καιάδα» Η ανθρωπογεωγραφία των βουλευτών της Χρυσής Αυγής». Εφημερίδα Το Βήμα. http://www.tovima.gr/afieromata/elections2012/article/?aid=457432. Ανακτήθηκε στις 2012-05-16.
↑ Δημήτρης Ψαρράς (21-02-2014). «Η Χρυσή Αυγή σβήνει τα ίχνη της». Η Εφημερίδα των Συντακτών. http://archive.efsyn.gr/?p=176486. Ανακτήθηκε στις 07-02-2016.
↑ «Έθνος - Χρυσή Αυγή: Το αληθινό πρόσωπο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2012.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 317-9, 36
↑ tvxs.gr - Ναζιστικοί χαιρετισμοί στο συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, 18/1/2011
↑ Το Βήμα, Επιμένει στον ναζιστικό χαιρετισμό η Χρυσή Αυγή, 22/10/2012
↑ tvxs.gr - Ναζιστικοί χαιρετισμοί στο συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων , 22/10/2012
↑ tvxs.gr - Ναζιστικός χαιρετισμός στο Δημοτικό Συμβούλιο της Λαμίας, 11/4/2012
↑ «protothema.gr - Από τους Σπαρτιάτες στον Φύρερ - Η αλήθεια για τον ναζιστικό χαιρετισμό, 22/10/2012». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2012.
↑ Αφροδίτη Καριμάλη «Ακροδεξιά πρόκληση στον δήμο» Αρχειοθετήθηκε 2015-04-24 στο Wayback Machine., εφημερίδα Έθνος (18 Ιανουαρίου 2011)
↑ Joanna Kakissis (03-10-2013). «Supporters Of Greek Neo-Nazi Party Tested By Arrests». NPR. http://www.npr.org/2013/10/03/228910726/arrests-of-golden-dawn-leaders-tests-greek-supporters. Ανακτήθηκε στις 06-02-2015. «The motto comes from Nazi Germany's Hitler Youth [...]»
↑ Ψαρράς, Δημήτρης; Μπασκάκης, Γιάννης (13-02-2017). «Η αληθινή πατρίδα της Χρυσής Αυγής». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-02-13. https://web.archive.org/web/20170213154638/http://www.efsyn.gr/arthro/i-alithini-patrida-tis-hrysis-aygis. Ανακτήθηκε στις 13-02-2017.
↑ Ύμνοι της Χ.Α. στο τρίτο Ράιχ και τα Ες Ες. Εφημερίδα των Συντακτών. 12 Φεβρουαρίου 2017. Συμβαίνει στα 00:58. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2017.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 384-7
↑ Vasilopoulou & Halikiopoulou 2015
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 165-8
↑ Δημήτρης Ψαρράς (2012-04-09). «Τα μέσα ενημέρωσης και η Χρυσή Αυγή.». tvxs.gr. http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/ta-mesa-enimerosis-kai-i-xrysi-aygi-toy-dimitri-psarra. Ανακτήθηκε στις 2012-04-09.
↑ Χάρης Κουσουμβρής, Γκρεμίζοντας τον μύθο της Χρυσής Αυγής, εκδ. Έρεβος, 2004
↑ Δημήτρης Ψαρράς, Το πογκρόμ κατά των μεταναστών σχεδιαζόταν ήδη από το 1997, εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 22 Μαΐου 2011
↑ TVXS: Χρυσή Αυγή και νεοναζιστές τρομοκράτες δρουν ανενόχλητοι στην επαρχία
↑ Μαρίλη Μαργωμένου (9 Φεβρουαρίου 2008). «Η αμηχανία των ΜΑΤ μπροστά στη Χρυσή Αυγή». Εφημ. Καθημερινή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011.
↑ «Φαινόμενο «Χρυσή Αυγή»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2012.
↑ Στέλιος Βραδέλης (2011-07-02). «Στην επιφάνεια οι σχέσεις «στοργής» ΕΛ.ΑΣ. - Χρυσής Αυγής Ξύπνησε μνήμες η προνομιακή μεταχείριση των πέντε κουκουλοφόρων». Εφημερίδα Τα Νέα. http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4639406. Ανακτήθηκε στις 2011-07-02.
↑ «Στην επιφάνεια οι σχέσεις «στοργής» ΕΛ.ΑΣ. - Χρυσής Αυγής». tvxs.gr, Αναδημ. Τα Νέα 02/07/2011. 2011-07-02. http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%87%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%C2%AB%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%AE%CF%82%C2%BB-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE%CF%82. Ανακτήθηκε στις 2011-07-02.
↑ Δημήτρης Ψαρράς, Γιάννης Μπασκάκης (14-05-2017). Η Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/o-haros-tis-hrysis-aygis-vgike-pagania-stin-elas. Ανακτήθηκε στις 29-07-2017.
↑ Αργυρώ Μωρού, Συντονισμένα μαχαιρώματα, Εφημ. Ελευθεροτυπία, 06/02/2008
↑ Βασίλης Γ. Λαμπρόπουλος (2012-05-11). «Ενας στους δύο αστυνομικούς ψήφισαν «Χρυσή Αυγή»». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/afieromata/elections2012/article/?aid=457088. Ανακτήθηκε στις 2012-05-11.
↑ Βασίλης Λαμπρόπουλος (17-06-2012). «Οι αστυνομικοί ψήφισαν και πάλι μαζικά «Χρυσή Αυγή»». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=463063. Ανακτήθηκε στις 10-03-2014.
↑ «Παραιτήσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. για Χρυσή Αυγή». Εφημερίδα των Συντακτών. 23-09-2013. http://www.efsyn.gr/?p=118707. Ανακτήθηκε στις 20-07-2014.
↑ «Αντικατάσταση αξιωματικών φέρνει η έρευνα για τυχόν θύλακες της ΧΑ στην ΕΛ.ΑΣ.». 23-09-2013. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231266205. Ανακτήθηκε στις 20-07-2014.
↑ Γιάννης Μπασκάκης (18-07-2014). «Οι Αδιάφθοροι δεν είδαν θυλάκους της Χ.Α. στην ΕΛ.ΑΣ.». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=218219. Ανακτήθηκε στις 20-07-2014.
↑ Ιερώνυμος κατά Χρυσής Αυγής, 26/10/2012, enikos.gr
↑ Ιερώνυμος σε Χρυσή Αυγή: Η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από προστάτες και σωτήρες, news247.gr, 26/10/2012
↑ Ο ΙΟΣ (02-12-2012). «Πιστεύω εις έναν Αδόλφο: Ο παγανιστικός «Χριστιανισμός» της Χρυσής Αυγής». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/?p=4947. Ανακτήθηκε στις 07-02-2014.
↑ «Ποινική δίωξη κατά των συντελεστών και ηθοποιών του «Corpus Christi» - Σκάι». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2012.
↑ ««Η Χρυσή Αυγή εμφορείται από τις ιδεοληψίες σατανιστών αποκρυφιστών», λέει ο μητροπολίτης Πειραιώς». Τα Νέα. 2013-04-29. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5015041/h-xrysh-aygh-emforeitai-apo-tis-ideolhpsies-satanistwn-apokryfistwn-leei-mhtropoliths-peiraiws/. Ανακτήθηκε στις 2013-04-30.
↑ «Ο Σεραφείμ αφορίζει τη Χρυσή Αυγή». tvxs.gr. 2013-04-29. http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%BF-%CF%83%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%BC-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE. Ανακτήθηκε στις 2013-04-30.
↑ Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος (29 Απριλίου 2013). «Απάντηση του Σεβασμιωτάτου μας στις συκοφαντίες του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής κ. Νίκου Μιχαλολιάκου». Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2013.
↑ Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος (22 Απριλίου 2013). «Κρίσιμα ερωτήματα για το κόμμα Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή». Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2013.
↑ Μάνος Χαραλαμπάκης (2013-04-22). «Μητροπολίτης Σεραφείμ: Η Χρυσή Αυγή, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο... παιδεραστής Δίας». Τα Νέα. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5013702/apanthseis-apo-th-xrysh-aygh-gia-thn-paganistikh-arxaiolatreia-boyleyth-ths-zhtaei-o-serafeim/. Ανακτήθηκε στις 2013-04-30.
↑ «Αμβρόσιος: «Η Χ.Α. μπορεί να αναδειχθεί σε γλυκιά ελπίδα» | Kathimerini». http://www.kathimerini.gr/499414/article/epikairothta/politikh/amvrosios-h-xa-mporei-na-anadeix8ei-se-glykia-elpida. Ανακτήθηκε στις 2017-12-14.
↑ Μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος: Ο Μιχαλολιάκος λέει ψέμματα -Δεν έχω καμία σχέση με τη Χρυσή Αυγή, iefimerida.gr
↑ Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τη Χρυσή Αυγή, Dogma, 16/12/2013
↑ «Ν. Μιχαλολιάκος: Ποιοι ιεράρχες στηρίζουν την Χρυσή Αυγή». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
↑ «Μητροπολίτης Σιατίστης: Για ποια «Ορθοδοξία» μιλάει η Χρυσή Αυγή, μήπως για τη δική της;». tovima.gr. 2012-10-23. https://www.tovima.gr/2012/10/23/society/mitropolitis-siatistis-gia-poia-orthodoksia-milaei-i-xrysi-aygi-mipws-gia-ti-diki-tis/. Ανακτήθηκε στις 2019-01-13.
↑ Δριμεία κριτική από τον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης: «Η Χρυσή Αυγή είναι Μαύρη Νύχτα», ΤΑ ΝΕΑ, 16/10/2012
↑ Ο Ιός (19-07-1998). «Ο ρατσισμός και οι υψηλοί προστάτες: Οι «Περίανδροι των ΜΜΕ»». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios1998/ios19980719b.htm. Ανακτήθηκε στις 08-03-2014.
↑ 258,0 258,1 Τάσος Κωστόπουλος; Αντα Ψαρρά; Δημήτρης Ψαρράς (11 Οκτωβρίου 2014). «Η Χρυσή Αυγή και τα ΜΜΕ». Εφημερίδα των Συντακτών - ΙΟΣ. http://www.efsyn.gr/?p=242628.
↑ «Επιτέθηκαν σε δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ». http://www.enikos.gr/media/93991/epitethikan-se-dimosiografo-tou-skai. Ανακτήθηκε στις 2018-06-15.
↑ Star.gr. «Το μήνυμα του δημοσιογράφου του Star που δέχθηκε επίθεση από την Χρυσή Αυγή». Star.gr. http://www.star.gr/media/206816/to_minyma_tou_dimosiografou_tou_star_pou_dechthike_epithesi_apo_tin_chrysi_avgi. Ανακτήθηκε στις 2018-06-15. [νεκρός σύνδεσμος]
↑ «Χτύπησαν φωτορεπόρτερ οι χρυσαυγίτες». Newsbeast.gr. 2014-07-04. https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/702002/htupisan-fotoreporter-oi-hrusaugites. Ανακτήθηκε στις 2018-06-15.
↑ Prinos 2014, abstract.
↑ «Αναφορά Πολιτικής Πολυφωνίας 2015» (PDF).
↑ «Συνολική Χρονική Έκθεση 2019» (PDF).
↑ «Σε απολογία το Mega από το ΕΣΡ διότι «δεν προέβαλε προσηκόντως τις θέσεις της ΧΑ»». ProtoThema. 24 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 44-45
↑ Κλέωνας Ιωαννίδης (31-03-2013). «Όταν η «Xρυσή Αυγή» προσχωρούσε στη νεοναζιστική Διεθνή «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη» και στη «Διακήρυξη της Βαρκελώνης» (1981)». Η Αυγή [(Ενθέματα). https://enthemata.wordpress.com/2013/03/31/kleon-2/. Ανακτήθηκε στις 19-08-2015. ·
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 72-74
↑ Ψαρράς 2012, σελ. 75-76
↑ The Rising Sun Heralds The Golden Dawn Αρχειοθετήθηκε 2012-06-28 στο Wayback Machine., National Alliance Sacramento
↑ Ο ΙΟΣ (25-09-2005). «Καλοκαίρι με τον Αδόλφο». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050925.htm. Ανακτήθηκε στις 19-08-2015.
↑ Δημήτρης Ψαρράς (11-02-2013). «Η Μαύρη Διεθνής του Μιχαλολιάκουnewspaper=Εφημερίδα των Συντακτών». http://archive.efsyn.gr/?p=22837. Ανακτήθηκε στις 10-02-2016.
↑ (Αγγλικά) Street clashes in central Athens Street clashes in central Athens(2005) – (BBC).
↑ «Γερμανοί νεοναζί στην ελληνική Βουλή προσκεκλημένοι της Χρυσής Αυγής». in.gr. 8/2/2013. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231234486. Ανακτήθηκε στις 9 February 2013.
↑ Δημήτρης Ψαρράς; Γιάννης Μπασκάκης (08-02-2016). «Ελλάς Ελλήνων και... Γερμανών ναζιστών». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/ellas-ellinon-kai-germanon-naziston. Ανακτήθηκε στις 10-02-2016.
↑ Παναγιώτης Δημητράς (09-02-2016). «Χρυσή Αυγή και διεθνείς Ναζιστές τίμησαν Ίμια και Χίτλερ!». the books' journal. http://booksjournal.gr/blog/item/1872-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%AF%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%87%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%B5%CF%81. Ανακτήθηκε στις 10-02-2016.
↑ «Ο Χρίστου εξηγεί: Γιατί το ΕΛΑΜ διέκοψε τις σχέσεις με την Χρυσή Αυγή (ΒΙΝΤΕΟ)». 23 Ιουνίου 2020.
↑ Ellinas 2015, σελ. 3-4
↑ Ellinas 2015, σελ. 6-7
↑ Ellinas 2015, σελ. 5
↑ Ellinas 2015, σελ. 3
↑ Η Χρυσή Αυγή έχει αφαιρεθεί από τον κατάλογο των κομμάτων που συμμετέχουν στην Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία. https://apfeurope.com/pages-2/faq/ Αρχειοθετήθηκε 2018-03-19 στο Wayback Machine. στο Annex1
↑ Η Ευρώπη τιμά τους αγώνες της Χρυσής Αυγής - Αντιπρόεδρος του ΑPF ο Συναγωνιστής Α. Ματθαιόπουλος. Χρυσή Αυγή 10-02-2015
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «lmdanforth» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «utwente» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «bbc» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «Τάκης Καμπύλης» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «Maya Jaggi» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «Dina Kyriakidou» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «centreeuropeen1997» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Σφάλμα αναφοράς: Η ετικέτα   με όνομα «centreeuropeen1998» που ορίζεται μέσα στο   δεν χρησιμοποιείται σε προηγούμενο κείμενο.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
«Η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής».
«Golden Dawn Watch».  Ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας για την παρακολούθηση της δίκης της Χρυσής Αυγής.
«Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» Μέρος 1». Αθήνα 9,84. 2012-04-02. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-10. https://web.archive.org/web/20120510080337/http://www.athina984.gr/node/183272. Ανακτήθηκε στις 2013-01-07.
«Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» Μέρος 2». Αθήνα 9,84. 2012-04-05. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-10. https://web.archive.org/web/20120510064747/http://www.athina984.gr/node/183832. Ανακτήθηκε στις 2013-01-07.
«Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» Μέρος 3». Αθήνα 9,84. 2012-04-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-10. https://web.archive.org/web/20120510053544/http://www.athina984.gr/node/184020. Ανακτήθηκε στις 2013-01-07.
«JailGoldenDawn: Ιστολόγιο Πρωτοβουλίας Δικηγόρων για την Πολιτική Αγωγή του Αντιφασιστικού Κινήματος».
(Αγγλικά) Greece’s Right-Wing Fringe (Βίντεο-ρεπορτάζ των New York Times για την Χρυσή Αυγή). New York Times. 2012. Συμβαίνει στα 00:00λ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2012.
Δημήτρης Ψαρράς (3 Νοεμβρίου 2012). Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής - παρουσίαση βιβλίου / συνέντευξη δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά. left.gr. Συμβαίνει στα 00:00λ.