el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es el el el el el el el el el en el en el en el el en en el en el el en el en el el en el en el en el en en ja en en el el en el el el el el el el el el el
Ετικέτες: Χειροκίνητη αναστροφή Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Έκδοση από την 14:40, 22 Ιανουαρίου 2021 (επεξεργασία) (αναίρεση)
Δήμητρα Περ (συζήτηση | συνεισφορές)
(συμπληρωσα τον ορισμο, πληροφοριες για την μπαλα, το τραπεζι και το σερβις)
Η '''επιτραπέζια αντισφαίριση''' ('''πινγκ-πονγκ''') είναι ένα από τα δημοφιλέστεραπιο δημοφιλή [[αθλητισμός|αθλήματα]] στον κόσμο. ΗΤο καταγωγήάθλημα τηςαυτό είναικατάγεται από το [[Ηνωμένο Βασίλειο]]. Συγκεκριμένα επινοήθηκε στην Αγγλία στα τέλη του 1870 ως δραστηριότητα αναψυχής για μετά το γεύμα.Παίζεται σε εσωτερικό χώρο και απαιτεί σχετικά μικρό κόστος εξοπλισμού, ανάλογα φυσικά τις ανάγκες καθενός. Αν και έχει αρκετές ομοιότητες με το τένις (κυρίως ως προς τους κανονισμούς), η σύγκριση μεταξύ τους σταματά εδώ. Το βάρος της [[μπάλα]]ς, η μικρή περιοχή του [[Τραπέζι|τραπεζιού]], ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και δύσκολο, ενώ απαιτείται, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση,. γιΓια αυτότο καιλόγο αποαυτό το 2003, θεσμοθετήθηκε σε επαγγελματικό επίπεδο η κατηγοριοποίηση των παικτών σε ομάδες, σύμφωνα με το σωματικό τους βάρος, όπως ακριβώς γίνεται και σε άλλα αθλήματα (π.χ. Τένις). Είναι [[Ολυμπιακά αθλήματα|Ολυμπιακό άθλημα]] και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ]].▼
Επινοήθηκε στην Αγγλία στα τέλη του 1870 ως δραστηριότητα αναψυχής για μετά το γεύμα. Το 1988 στη Σεούλ έκανε το ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
▲Η '''επιτραπέζια αντισφαίριση''' ('''πινγκ-πονγκ''') είναι ένα από τα δημοφιλέστερα [[αθλητισμός|αθλήματα]] στον κόσμο. Η καταγωγή της είναι από το [[Ηνωμένο Βασίλειο]]. Παίζεται σε εσωτερικό χώρο και απαιτεί σχετικά μικρό κόστος εξοπλισμού. Αν και έχει αρκετές ομοιότητες με το τένις (κυρίως ως προς τους κανονισμούς), η σύγκριση μεταξύ τους σταματά εδώ. Το βάρος της [[μπάλα]]ς, η μικρή περιοχή του [[Τραπέζι|τραπεζιού]], ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και δύσκολο, ενώ απαιτείται, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση, γι αυτό και απο το 2003, θεσμοθετήθηκε σε επαγγελματικό επίπεδο η κατηγοριοποίηση των παικτών σε ομάδες, σύμφωνα με το σωματικό τους βάρος, όπως ακριβώς γίνεται και σε άλλα αθλήματα (π.χ. Τένις). Είναι [[Ολυμπιακά αθλήματα|Ολυμπιακό άθλημα]] και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ]].
[[Αρχείο:Tischtennis-Tisch.svg|thumb|270px|Παρουσίαση του τραπεζιού επιτραπέζιας αντισφαίρισης με τις επίσημες διαστάσεις]]
Η επιτραπέζια αντισφαίριση παίζεται σε τραπέζι φτιαγμένο από [[ξύλο]] ή σύνθεση ξύλου και [[Μέταλλο|μετάλλου]]. Η επιφάνεια του τραπεζιού είναι ματ χρώματος ανοιχτού πράσινου ή μπλε.Η Τοεπάνω τραπέζιεπιφάνεια έχειτου μήκοςτραπεζίου 274γνωστή επίσης cm,σαν πλάτοςεπιφάνεια 152παιδιάς είναι ορθογώνια μήκους 2,574 μ. πλάτους 1,525 μ. cm και ύψοςβρίσκεται σε οριζόντια θέση 76 cmεκ. πάνω από το έδαφος. Χωρίζεται σε δύο μέρη από το φιλέ που χωρίζει το τραπέζι σε δύο γήπεδα. Το φιλέ έχει ύψος 15,25 cm και εκτείνεται 15,25 cm πέρα από κάθε πλευρά του τραπεζιού. Η επιφάνεια παιδιάς πρέπει να είναι ομοιόμορφα βαμμένη με σκοτεινό χρώμα   και να έχει μια λευκή γραμμή πλάτους 2 εκ. κατά μήκος της κάθε πλευράς. Οι λευκές γραμμές κατά μήκος των 2,74 μ. ονομάζονται “πλευρικές γραμμές”. Οι λευκές γραμμές κατά μήκος των 1,525 μ. ονομάζονται “τελικές γραμμές”. Η επιφάνεια παιδιάς διαιρείται σε δυο ίσα γήπεδα από ένα κάθετο φιλέ που είναι παράλληλος με τις ακραίες γραμμές και συνεχής σ’ όλη την έκταση του κάθε γηπέδου.
Η [[ρακέτα]] αποτελείται από δύο μέρη: το ξύλο και τα [[Λάστιχο|λάστιχα]]. Υπάρχουν διάφορα είδη λάστιχων και ξύλων. Για παράδειγμα υπάρχουν επιθετικά, αμυντικά ή άλλα ξύλα, όπως επίσης υπάρχουν και λάστιχα με λεία επιφάνεια και επιφάνεια με δοντάκια. Το στυλ παιχνιδιού του παίκτη είναι ο οδηγός για την αγορά της κατάλληλης ρακέτας.
=== Ο φιλές ===
Το συγκρότημα του φιλέ αποτελείται από ένα δίχτυ, την ανάρτηση τους στύλους στήριξης, καθώς και τα συστήματα στήριξης του στο τραπέζι. Το δίχτυ κρέμεται από ένα κορδόνι που είναι στερεωμένο σε κάθε άκρη του από ένα κάθετο στύλο ύψους 15,25 εκ. του οποίου το εξωτερικό άκρο είναι 15,25 εκ. έξω από την πλευρική γραμμή.Το επάνω μέρος του διχτυού σε όλο το μήκος του, πρέπει να είναι σε ύψος 15,25 εκ. από το επίπεδο της επιφάνειας παιδιάς.Το κάτω μέρος του διχτυού σε όλο το μήκος του, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν κοντύτερα στην επιφάνεια παιδιάς και στους στύλους στήριξης
== Τρόπος παιχνιδιού ==
Στο παιχνίδι ένας πόντος ξεκινάει με τον παίκτη να σερβίρει την μπάλα. Στεκούμενος πίσω από την γραμμή του τραπεζιού, με την μπάλα στην παλάμη του ενός χεριού και την ρακέτα στην άλλη, ο παίκτης που σερβίρει πετάει την μπάλα προς τα πάνω, χωρίς να της δίνει φάλτσο αναγκαστικά , τουλάχιστον 15 εκατοστά.Η μπάλα από την στιγμή που ξεκινάει στο σέρβις μέχρι την στιγμή που χττυπιέται από την ρακέτα πρέπει να είναι πάνω από την επιφάνεια παιδιάς και πίσω από τη τελική γραμμή αυτού που σερβίρει, και δεν θα πρέπει να κρύβεται από μέρος του σώματος ή του ρουχισμού αυτού που σερβίρει ή του συμπαίκτη του στα διπλά.Είναι στην ευθύνη του παίκτη να σερβίρει με τέτοι τρόπο ώστε ο διαιτητής να κρίνει αν είναι ορθό ή όχι το σερβίς του.
Ο παίκτης τότε πρέπει να χτυπήσει την μπάλα με τέτοιο τρόπο, ώστε να αναπηδήσει μία φορά στο δικό του μισό του τραπεζιού και τουλάχιστον μία φορά σε αυτό του αντιπάλου. Αν η μπάλα χτυπήσει στο φιλέ, αλλά δεν χτυπήσει στην μεριά του αντιπάλου, τότε ο αντίπαλος κερδίζει τον πόντο. Όμως αν η μπάλα χτυπήσει στο φιλέ και παρ'όλα αυτά προχωρήσει και αναπηδήσει στην άλλη πλευρά, τότε έχουμε '''net'''. Σε αυτή την περίπτωση το παιχνίδι σταματά και ο παίκτης ξανασερβίρειξανα σερβίρει την μπάλα. Ένας παίκτης μπορεί να κάνει οποιονδήποτε αριθμό net χωρίς να υπάρχει κάποια ποινή.
Αν το σερβίς είναι "καλό", τότε ο αντίπαλος πρέπει να κάνει μια "καλή" επιστροφή επιστρέφοντας την μπάλα, προτού αυτή αναπηδήσει δεύτερη φορά. Η επιστροφή ενός σερβίς είναι ένα από τα δυσκολότερα σημεία ενός αγώνα, μια και η πρώτη κίνηση του παίχτη είναι συχνά και η λιγότερο προβλέψιμη.