el el el el el el el el el el el el el el el el el el id el de el el en el en en en el fr fr el el el el en en en en en el en en en fr el en en en en el it el el el el el en el de el el el es el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el en el el he de fr el en en el he fr fr en el el he fr en en en el he fr fr de el el he fr fr en el el he en fr en el el he en fr it en el he el fr en el en fr fr de el el he sv da en el el en sv oc de el el he el en el el he de de en el el he fr fr en en el he fr fr en el el he fr fr en ilo el en en fr en en el he nb fr en en el en fr fr en el el he fr fr it en el he de de en el fr el el he fr fr fr fi el he el fr en it el el en en el he en hbs_lat fr fr el he de de de en el en en fr fr el el he fr de en el el he en fr en el el he fr es fr el el he el fr fr fr el el he de fr fr de fr el el en sv de el fr en el en el de es fr el el en sv fr de oc en el el en fr fr fr fr fr el el he fr de fr fr en el el he el de fr fr hbs_lat el en ja fr fr el el he fr en fr el el he fr fr fr el el en sv fr fr fr en el el en fr de fr fr en el el en sv fr fr zh en el el en en en en fr en el el en sv fr el de el el jv el de el el en es de de ca de en el en el ja fr de el fa el el el el el el el el el el el el en el el he el ja fr en ca el el el el el el en el ca sv el fr fr el fr de el fr de el fr el el el el en el fr sv el oc fr el de de el ca de el oc el el el el el en el fr sv el zh fr el ca de el ca de el ca el el el el en el fr sv el zh fr el zh de el fr de el ca el en el en el el el el el en el el el fr el en el es el el el el el el el el el el el el el en fr de he el el fr fr el wuu en en el el el el el el el el en en en el en en el mk el el el el el el el el de el en el el el en el el el de el el el en el el el en el el el it el fr el el el de el el el en el el el de el en el el el en el el el en el el el en el el el en el el el en el el el en el el el en el el el it el el el en el fr el el el fr el it el en el el el fr el el el de el el el fr el el el en el el el en el el el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el en el el el fr el el el en el el el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el en el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el de el de el el el el el el el el el el el el el en el fr el el el en el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el en el el el fr el el el en el el el fr el el el fr el el el fr el el el fr el el el en el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el de el de el el el el el el el el el el en en el nb el el el el el en en el el el en el en el en el el en el en en de en en el el el it el el en fr el el el de el en de el el el en el el el en en el en en en en en el el it el el en el el fr el el fr el el it el en el el el fr el de el fr el en el en fr el el fr el en fr fr el en fr el en el en fr en en en fr en fr el el el en fr el en fr el en en el en en el en en el el el el en en el el en de el el wuu de fa fa fa el el el el el en en el en mk en el en el en el de el en el en en el el wuu fr el en en de el pms en en el en el en el en el en el en el en el en it el fr el en el el en en en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el ru uk el el uk el el it el es el el el el el el el el el el en en el el el el el el el he el el el he en en el el el el el el el el el el el el
Το Ισραήλ συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από τότε που έκανε το ντεμπούτο του το 1973. Το Ισραήλ είναι σε θέση να συμμετάσχει στο διαγωνισμό αφού το IBA είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, η οποία είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση. Το Ισραήλ έχει κερδίσει τον διαγωνισμό μόνο τέσσερις φορές.
Η σελίδα του Ισραήλ στο Eurovision.tv
Η πρώτη εμφάνιση του Ισραήλ στο διαγωνισμό το 1973 ήταν επιτυχημένη, με την Ilanit να τερματίζει τέταρτη. Το 1978 και το 1979, το Ισραήλ πέτυχε τις νίκες του, με νίκες για τους Ιζχάρ Κοέν και τους Alphabeta, με το τραγούδι "A-Ba-Ni-Bi" και τους Γκάλι Ατάρι και τους Milk and Honey με το "Hallelujah". Τα καλύτερα αποτελέσματα της χώρας στη δεκαετία του '80 ήταν οι δεύτερες θέσεις για τους Avi Toledano το 1982 και το Ofra Haza το 1983. Ο πρώην νικητής Ιζχάρ Κοέν επέστρεψε για την πέμπτη θέση το 1985. Οι Duo Datz τερμάτισαν τρίτοι το 1991, προτού το Ισραήλ πέτυχε την τρίτη του νίκη το 1998, με την Ντάνα Ιντερνάσιοναλ και το "Diva". Στη συνέχεια, οι Eden τερμάτισαν πέμπτοι το 1999. Το Ισραήλ φιλοξένησε το διαγωνισμό δύο φορές, το 1979 και το 1999, και οι δύο φορές στην Ιερουσαλήμ. Το 1980, το IBA αρνήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό για δεύτερη συνεχή χρονιά για οικονομικούς λόγους. Αντ' αυτού, ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Χάγη. Δεδομένου ότι η ημερομηνία που είχε οριστεί για το διαγωνισμό του 1980 έρχεται σε σύγκρουση με την Yom Hazikaron - Ισραηλινή Ημέρα Μνήμης - το Ισραήλ δεν συμμετείχε. Αυτή είναι η μοναδική φορά που η νικήτρια χώρα δεν ανταγωνίζεται το επόμενο έτος. Από το 2014, το Ισραήλ έχει το ρεκόρ για τις περισσότερες συμμετοχές στον διαγωνισμό χωρίς ποτέ να έχει τερματίσει τελευταία, αλλά κατέκτησε την προτελευταία θέση τρεις φορές, το 1986, το 1993 και το 2006.
Από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, το Ισραήλ απέτυχε να φτάσει στο τελικό έξι φορές. Το 2014, η χώρα δεν κατάφερε να προκριθεί για τέταρτη συνεχή χρονιά, όταν η Mei Feingold τερμάτισε 14η (από τους 15) στον δεύτερο ημιτελικό, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα φαβορί για να προκριθεί. Το 2015, το Ισραήλ έφτασε στον τελικό για πρώτη φορά σε πέντε χρόνια, με τον Nadav Guedj να τερματίζει ένατος. Ο μόνος Ισραηλινός συμμετέχοντας που επέτυχε ένα καλύτερο αποτέλεσμα τον 21ο αιώνα είναι η Shiri Maimon το 2005, η οποία έδωσε στη χώρα τον δέκατο τερματισμό στην πρώτη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτη. Εν τέλει το η 2018 η Νέτα Μπαρζιλάι και το τραγούδι της "Toy" κατάφερε να κερδίσει την πρώτη θέση.
2 Αραβική αντίδραση στη συμμετοχή του Ισραήλ
3.1 Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision
6.2 Νικητές από μέλη του OGAE
7 Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το Ισραήλ
8.2 Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμών
Η Ντάνα Ιντερνάσιοναλ στο Ντίσελντορφ
Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει τέσσερις ισραηλινές νίκες στο διαγωνισμό. Οι Ιζχάρ Κοέν και Alphabeta κέρδισαν στο Παρίσι το 1978 με το uptempo "A-Ba-Ni-Bi". Στην πατρίδα της Ιερουσαλήμ το επόμενο έτος, το Ισραήλ κέρδισε και πάλι, αυτή τη φορά με το ανθεμικό "Hallelujah" που ερμήνευσαν οι Γκάλι Ατάρι και Milk and Honey. Ασυνήθιστα, το Ισραήλ δεν υπερασπίστηκε τον τίτλο το 1980 (βλ. Παρακάτω). Η τρίτη νίκη ήρθε περίπου 20 χρόνια αργότερα στο Μπέρμιγχαμ το 1998. Η τραγουδίστρια Ντάνα Ιντερνάσιοναλ κέρδισε κορυφαίες διακρίσεις με το τραγούδι Diva, ξεκινώντας διαδεδομένες εορταστικές εκδηλώσεις στο Ισραήλ. 20 χρόνια αργότερα, η Νέτα Μπαρζιλαι έδωσε στη χώρα την τέταρτη της νίκη.
Οι πρώτες επιλογές του Ισραήλ επελέγησαν από την Αρχή του Ισραήλ. Η πρώτη τραγουδίστρια που εκπροσωπεί τη χώρα το 1973 ήταν η Ilanit, η οποία τερμάτισε 4η. Η κριτική αυξήθηκε μετά την αποστολή της πάλι τέσσερα χρόνια αργότερα, οδηγώντας σε έναν κανόνα ότι ο νικητής του ήδη καθιερωμένου εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού θα εκπροσωπήσει επίσης το Ισραήλ στο διαγωνισμό. Οι νικητές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 1978 και του 1979 επελέγησαν με αυτή τη μέθοδο. Από το 1981 η διαδικασία επιλογής χειρίστηκε η Kdam Eurovision με τις εξαιρέσεις των ετών 1990, 1998, 1999, 2000, 2002-2004, 2006-2007 και 2010, όπου οι επιλογές επιλέχθηκαν και πάλι από τον IBA.
Ο νικητής του Εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορωδίας του 1980, μιας μπάντας που ονομάζεται The Brothers & Sisters με το τραγούδι "Pizmon Chozer", δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού. Αφού κέρδισε το διαγωνισμό το 1978 και το 1979, ο IBA δεν ήταν σε θέση να διοργανώσει την εκδήλωση για δεύτερη συνεχή χρονιά. Η οργάνωση του φεστιβάλ μεταδόθηκε στη συνέχεια στις Κάτω Χώρες, οι οποίες τελικά συμφώνησαν να το οργανώσουν. Επειδή είχε περάσει πολύς χρόνος, ήταν δύσκολο να βρεθεί μια κατάλληλη ημερομηνία για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού. Η επιλεγμένη ημερομηνία συνέπεσε με μια ημέρα μνήμης στο Ισραήλ και η χώρα αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Αυτό κατέστησε το Ισραήλ τη μοναδική χώρα μέχρι σήμερα ανίκανη να υπερασπιστεί τον τίτλο της.
Εκτός από τις νίκες του, οι συμμετοχές του Ισραήλ είχαν μια μικτή υποδοχή στο διαγωνισμό. Ο Avi Toledano (1982) και ο Ofra Haza (1983) σημείωσαν καλά με μεγάλους αριθμούς αναγέννησης, αλλά το στυλ όλων των τραγουδιών έγινε όλο και λιγότερο δημοφιλές αργότερα τη δεκαετία και η είσοδος του Ισραήλ το 1986 Yavo Yom από Moti Giladi & Sarai Tzuriel Το 19ο, τη χειρότερη εμφάνιση της χώρας.
Το 1987 το Ισραήλ τελείωσε το 8ο με Shir Habatlanim από το σατιρικό duo Lazy Bums. Λόγω της σατιρικής του φύσης, προτρέπεται τότε ο Ισραηλινός Υπουργός Πολιτισμού, Yitzhak Navon, να απειλήσει να παραιτηθεί, αν το τραγούδι συνέχισε να αντιπροσωπεύει το Ισραήλ τη νύχτα του διαγωνισμού. Ωστόσο, δεν το έκανε.
Το 1990 η αισθησιακή μπαλάντα της Ρίτας δεν έγινε δεκτή, αλλά το 1991 οι Orna και Moshe Datz έφτασαν στην τρίτη θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα του Ισραήλ από το 1983. Η τρίτη νίκη του Ισραήλ έγινε το 1998, όταν η Dana International κέρδισε το στέμμα με το τραγούδι της "Diva". Το Ισραήλ είχε επίσης 5η θέση από την Eden όταν φιλοξένησε τον διαγωνισμό του 1999. Ωστόσο, η δισκογραφική προσπάθεια του Ping-Pong το 2000 απέτυχε άσχημα, αν και η ομάδα σημειώθηκε για τους αισιόδοξους στίχους τους και το μήνυμα της συμφιλίωσης και της ειρήνης στη Δυτική Ασία. Πήγαν όσο φώναζαν συριακές σημαίες στο τέλος της παράστασης τους, θυμώντας μερικούς Ισραηλινούς.
Το 2004 ο David D'Or ήρθε στην 11η θέση στον ημιτελικό με το τραγούδι "Leha'amin" (להאמין), αφήνοντας το Ισραήλ έξω από τους τελικούς για πρώτη φορά από το 1997. Η απόδοση του Shiri Maymon στο Κίεβο το 2005 έφερε το Ισραήλ στην κορυφή Πέντε, και εξασφάλισε μια θέση στον τελικό της Αθήνας το 2006. Το 2006, το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε από τον τραγουδιστή Eddie Butler, ο οποίος τελείωσε το 5ο ως τμήμα της Eden το 1999. Ωστόσο, η απόδοση του τραγουδιού "Together We Are One" ολοκληρώθηκε 23η, με μόλις τέσσερα σημεία.
Η επιτροπή της Eurovision της IBA επέλεξε το συγκρότημα Teapacks να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο ημιτελικό του 2007 στο Ελσίνκι. Η χιουμοριστική είσοδός τους "Push the Button" δεν έφτασε καλά, τελειώνοντας στην 24η θέση από έναν ημιτελικό αγώνα 28 και δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό. Το Ισραήλ έπρεπε να αγωνιστεί στον ημιτελικό του Βελιγραδίου 2008, από τον οποίο πέρασε στον τελικό. Ο Boaz τελείωσε το ένατο. Στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2009, ένας αραβικός πολίτης του Ισραήλ εκπροσώπησε τη χώρα για πρώτη φορά, όπως η Mira Awad παρουσίασε μαζί με τον εβραϊκό-ισραηλινό τραγουδιστή Noa στη Μόσχα. Το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε το 2010 από τον Harel Skaat, ο οποίος ήρθε στην 14η θέση στον τελικό.
Οι συμμετοχές του Ισραήλ στους τελευταίους τέσσερις διαγωνισμούς από το 2011 έως το 2014 ήταν λιγότερο επιτυχημένες, καθώς ο πρώην νικητής της Eurovision Dana International στο Ντίσελντορφ, το συγκρότημα Izabo στο Μπακού, ο Moran Mazor στο Malmö και ο Mei Finegold στην Κοπεγχάγη, όλοι δεν κατάφεραν να τερματίσουν. Ωστόσο, ο 16χρονος Nadav Guedj προσδιόρισε το Golden Boy το 2015, το πρώτο ισραηλινό τραγούδι χωρίς εβραϊκό στίχο.
Αραβική αντίδραση στη συμμετοχή του ΙσραήλΕπεξεργασία
Το 1978, κατά τη διάρκεια της ισραηλινής συμμετοχής, ο ιορδανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός JRTV ανέστειλε την εκπομπή και έδειξε φωτογραφίες από λουλούδια. Όταν έγινε φανερό κατά τα τελευταία στάδια της σειράς ψηφοφορίας ότι το Ισραήλ επρόκειτο να κερδίσει τον διαγωνισμό, η JRTV τερμάτισε απότομα τη μετάδοση.[2] Στη συνέχεια, τα μέσα ενημέρωσης της Ιορδανίας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το γεγονός ότι το Ισραήλ είχε κερδίσει και ανακοίνωσε ότι ο νικητής ήταν το Βέλγιο (το οποίο είχε έρθει στη δεύτερη θέση).[3] Με σύμπτωση, το Ισραήλ δεν μεταδίδει ούτε τη νίκη, καθώς ο IBA δεν αγόρασε αρκετό χρόνο εκπομπής. Η νίκη μεταδόθηκε την επόμενη μέρα.
Λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, πολλά αραβικά κράτη που είναι επιλέξιμα για συμμετοχή δεν το κάνουν. Η Τυνησία, το Μαρόκο και ο Λίβανος είναι υποθέσεις. Η Τυνησίας ήταν έτοιμη να συμμετάσχει το 1977, αλλά αποφάσισε να μην το κάνει τελικά. Ο Λίβανος επρόκειτο να συμμετάσχει το 2005, όταν αποσύρθηκε (επιβάλλοντας πρόστιμο από την EBU) επειδή ο νόμος του Λιβάνου δεν επιτρέπει την αναγνώριση του Ισραήλ και, κατά συνέπεια, η λιβανέζικη τηλεόραση δεν θα διαβιβάσει κανένα ισραηλινό υλικό - κάτι που θα αποτελούσε παραβίαση των νόμων της EBU.[4]
"Natati La Khayay" (נתתי לה חיי)
"Ahava Hi Shir Lishnayim" (אהבה היא שיר לשניים)
Ιζχάρ Κοέν & Alphabeta
Γκάλι Ατάρι & Milk and Honey
The Brothers & the Sisters
"Pizmon Chozer" (פזמון חוזר)
Hakol Over Habibi (αλλιώς Habibi Group)
"Olé, Olé" (עולה, עולה)
Μότι Γκιλάντι [8] & Σαράι Τζουριέλ [9]
"Yavo Yom" (יבוא יום)
Datner & Kushnir [10]
"Shir Habatlanim" (שיר הבטלנים)
"Ben Adam" (בן אדם)
Gili & Galit [11]
"Derekh Hamelekh" (דרך המלך)
"Shara Barkhovot" (שרה ברחובות)
"Ze Rak Sport" (זה רק ספורט)
Sarah'le Sharon & The Shiru Group [14]
"Shalom Olam" (שלום עולם)
"Yom Huledet (Happy Birthday)" (יום הולדת)
"En Davar" (אין דבר)
"Nadlik Beyakhad Ner (Light A Candle)" (נדליק ביחד נר)
"Milim La'Ahava (Words For Love)" (מילים לאהבה)
Ντέιβιντ Ντ' Ορ [20]
"Hasheket Shenish'ar" (השקט שנשאר)
"Together We Are One"
Top 11 το 2005[γ]
"The Fire In Your Eyes"
Νόα και Μίρα Αγουάντ
"There Must Be Another Way"
"Ding Dong" (דינג דונג)
"Rak bishvilo" (רק בשבילו)
"Same Heart" (אותו לב)
"Feker Libi" (ፍቅር ልቤ)
Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της EurovisionΕπεξεργασία
Κύριο λήμμα: Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision
Ως το 2021, το ιστορικό ψηφοφορίας του Ισραήλ έχει ως εξής:
Βαθμοί που έδωσε σε τελικούς μόνο
Βαθμοί που έλαβε σε τελικούς μόνο
Βαθμοί που έδωσε σε ημιτελικούς και τελικούς
Βαθμοί που έλαβε σε ημιτελικούς και τελικούς
Οι παρουσιάστριες του 1999.
Οι παρουσιαστές του 2019.
Γιαρντένα Αράζι και Ντάνιελ Πίιρ
Ντάφνα Ντέκελ, Σιγκάλ Σαχαμόβ και Γιγκάλ Ραβίντ
Ερέζ Ταλ, Μπάρ Ρεφαέλι, Ασσί Αζάρ, Λούσι Αγιούμπ
Κύριο λήμμα: Βραβεία Marcel Bezençon
Στίχοι (σ) / Μουσική (μ)
Τόμερ Χαντάντι (μ), Νόαμ Χορέβ (σ)
Νικητές από μέλη του OGAEΕπεξεργασία
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το ΙσραήλΕπεξεργασία
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμώνΕπεξεργασία
Κόμπι Μενόρα (όλα τα σόου); Όφερ Ναχσόν (semi-final 1);
Αμίτ Κοτλέρ, Γιουβάλ Κασπίν (δεύτερος ημιτελικός);
Ρον Λέβινθαλ, Κόμπι Οσράτ, Γιαλόμα Μπατ Ποράτ (τελικός)[34]
Κόμπι Μενόρα, Γιουβάλ Κασπίν (όλα τα σόου)[35]
Κόμπι Μενόρα (όλα τα σόου); Γιουβάλ Κασπίν (πρώτος ημιτελικός); Ταλ Άργκαμαν (δεύτερος ημιτελικός)[36]
Κόμπι Μενόρα, Ίγκι Βάξμαν, Νάνσι Μπράντες (δεύτερος ημιτελικός και τελικός)[37][38]
Κόμπι Μενόρα, Ντόρι Μπεν Ζέεβ, Άλον Αμίρ (όλα τα σόου)[39]
Ασάφ Λίμπερμαν, Σιρ Ρέουβεν (πρώτος ημιτελικός)
Ιτάι Χερμάν, Γκοέλ Πίντο (δεύτερος ημιτελικός)
Ερέζ Ταλ, Ιντίτ Χέρσκοβιτς (τελικός)
Σάρον Τάιχερ, Εράν Ζαράχοβιτς
Γκεούλα Ίβεν-Σάαρ, Ασάφ Λίμπερμαν
Δεν ανακοινώθηκε πριν την ανακοίνωση
Chocolate, Menta, Mastik (1976)
Η Dana International στο Μπέρμιγχαμ (1998)
Ο David D'Or στην Κωνσταντινούπολη (2004)
Οι Teapacks στο Ελσίνκι (2007)
Ο Boaz στο Βελιγράδι (2008)
Η Moran Mazor στο Μάλμε (2013)
Η Mei Finegold στην Κοπεγχάγη (2014)
Ο Nadav Guedj στην Βιέννη (2015)
Ο Hovi Star στην Στοκχόλμη (2016)
Ο IMRI στο Κίεβο (2017)
Η Netta στη Λισαβόνα (2018)
Ο Κόμπι Μαρίμι στο Τελ Αβίβ (2019)
↑ Το 1996 το Ισραήλ απέτυχε να προκριθεί στο διαγωνισμό μέσω του προκριματικού γύρου. Ο επίσημος ιστότοπος της Eurovision δεν μετράει τη συμμετοχή του 1996 στη λίστα των συμμετοχών του Ισραήλ.
↑ Η Ισπανία είχε αρχικά δώσει 12 βαθμούς στο Ισραήλ και 10 στη Νορβηγία. Μετά τη μετάδοση αναγγέλθηκε ότι ο ισπανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός κατέγραψε εσφαλμένα τις ψηφοφορίες και ότι η Γερμανία έπρεπε να έχει πάρει τους κορυφαίους βαθμούς - 12 βαθμούς - αντί να μην λάβει βαθμούς, όπως συνέβη. Το λάθος διορθώθηκε και η Γερμανία τέθηκε 7η, πάνω από τη Νορβηγία. Το Ισραήλ και η Νορβηγία έλαβαν δύο πόντους λιγότερα από ό, τι αρχικά και η Κροατία, η Μάλτα, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Εσθονία και η Τουρκία έλαβαν ένα βαθμό λιγότερο από ότι δόθηκε κατά τη διάρκεια της εκπομπής.
↑ Σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς της Eurovision, οι πρώτες δέκα χώρες που δεν ήταν μέλη των Μεγάλων 4 από τον προηγούμενο διαγωνισμό μαζί με τις Μεγάλες Τέσσερις προκρίνονταν αυτόματα για τον τελικό της επόμενης χρονιάς χωρίς να χρειαστεί να συμμετάσχουν στα ημιτελικά. Για παράδειγμα, αν η Γερμανία και η Γαλλία τερμάτιζαν μέσα στις πρώτες δέκα θέσεις, οι χώρες που τερμάτισαν στην 11η και 12η θέση, προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της επόμενης χρονιάς, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες των πρώτων δέκα θέσεων.
↑ Αν μια χώρα είχε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά, δεν χρειάζεται να συμμετάσχει στους ημιτελικούς της επόμενης χρονιάς.
↑ Περιέχει φράσεις στα Εβραϊκά και στα Αραβικά.
↑ Ο διαγωνισμός του 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
↑ Περιέχει μία επαναλαμβανόμενη πρόταση στα εβραϊκά.
↑ Ψηφίστηκε από τους σχολιαστές
↑ Όλοι οι μαέστροι είναι Ισραηλινοί εκτός αν έχουν σημαία
↑ Η Νουρίτ Χιρς είναι η μόνη γυναίκα μαέστρος που διεύθυνε μια νικητήρια συμμετοχή στη Eurovision.
↑ Ο Γκραζιάνι διηύθυνε τη μουσική της ενδιάμεσης διαλειμματικής πράξης.
↑ Στο διαγωνισμό παρουσιάστηκε ως "Σίλβιου Νάνσι Μπράντες".
↑ Jiandani, Sanjay Sergio (6 Απριλίου 2021). «Israel: X Factor Israel confirmed as mechanism for Eurovision 2022». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021.
↑ O'Connor, John Kennedy (2005). The Eurovision Song Contest 50 Years The Official History. London: Carlton Books Limited. ISBN 1-84442-586-X.
↑ «Eurovision Song Contest 1978». esctoday.com. 2005. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2007.
↑ «Lebanon withdraws from Eurovision». BBC News. 18 Μαρτίου 2005. http://news.bbc.co.uk/2/hi/entertainment/4362373.stm. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2006.
↑ Συγκρότημα της ροκ, ενεργό το 1973-76. Μέλη: Ντάνι Σάντερσον (γ. 30 Νοεμ. 1950, φωνή- ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα), Γκίντι Γκοβ (γ. 4 Αυγ. 1950 - τραγούδι, κρουστά), Ιτζχάκ Κλέπτερ (ψευδώνυμο: Τσόρτσιλ - τραγούδι, ηλεκτρική και ρυθμική κιθάρα, Αλόν Ολεάρτσικ (τραγούδι, μπάσο), Εφρέμ Σαμίρ (τραγούδι, ρυθμική και δωδεκάχορδη κιθάρα, φυσαρμόνικα, πλήκτρα και μπάσο), Μέιρ Φένινγκστεϊν (ψευδώνυμο: Poogy, τραγούδι, ντραμς, κρουστά), Γιόνι Ρέτστερ (γ. 18 Νοεμ. 1951, τραγούδι, πλήκτρα).
↑ Shlomo Artzi (γ. 26 Νοεμ. 1949).
↑ Avi Toledano, Ισραηλινός, γεννημένος στο Μαρόκο στις 4 Απρ. 1948.
↑ Moti Giladi, γ. 18 Δεκ. 1946.
↑ Sarai Tzuriel, γ. 24 Δεκ. 1952.
↑ Ντουέτο (Lazy Bums), ενεργό το 1987-89, αποτελούμενο από τους Νάθαν Ντάτνερ (Nathan Dattner, γ. 17 Απρ. 1956) και Άβι Κουσνίρ (Avi Kuschnir, γ. 26 Αυγ. 1960)
↑ Ντουέτο αποτελούμενο από τον μικρό Γκίλι Νετανέλ (Gili Netanel, γ. 1977) και την Γκαλίτ Μπουργκ (Galit Burg, γ. 1968)
↑ Rita Yahan Farouz, γ. 24 Μαρτ. 1962.
↑ Dafna Dekel, γ. 7 Μαΐου 1966.
↑ Συγκρότημα αποτελούμενο από τους Σάρα Λε Σαρόν (Sarah'le Sharon), Μπένι Νάντλερ (Benny Nadler), Γκάι Μπράτσα (Guy Bracha), Τζούλια Πρόιτερ (Julia Proiter) και Ρέιτσελ Χάιμ ( Rachel Haim).
↑ Liora Simon, γ. 1970.
↑ Κουαρτέτο της ποπ (διαλύθηκαν) με μέλη τους Γκάι Ασίφ (Guy Assif), Αχάλ Εντέν (Ahal Eden), Ρόι Αράντ (Roy Arad) και Ιφάτ Γκιλάντι (Yifat Giladi)
↑ Tal Sondak (γ. 23 Ιουλ. 1976).
↑ Sarit Hadad, γ. 20 Σεπτ. 1978.
↑ Lior Narkis, γ. 8 Νοεμ. 1976, με μικτή σερβική, ιρακινή και εβραϊκή καταγωγή)
↑ David D'Or, ψευδώνυμο του David Nehaisi , γ. 2 Οκτ. 1965
↑ Shiri Maimon (γ. 17 Μαΐου 1981)
↑ Eddie Butler (γ. 2 Οκτ. 1971) (2η φορά).
↑ Συγκρότημα που συστάθηκε το 1989. Μέλη: Ραν Σεμ Τοβ (Ran Shem Tov), Σίρι Χαντάρ (Shiri Hadar), Τζόναθαν Λεβί (Jonathan Levi) και Νιρ Μαντσούρ (Nir Mantzur).
↑ «Eden Alene - Israel - Rotterdam 2021». Eurovision.tv (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
↑ «Michael Ben David - Israel - Turin 2022». Eurovision.tv (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Israeli grand slam in the Marcel Bezençon Awards». eurovision.tv. 31 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
↑ «OGAE POLL 2018 – FINAL Results». OGAE. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
↑ › misc https://www.haaretz.co.il › misc Check |url= value (βοήθεια).  Missing or empty |title= (βοήθεια)
↑ https://www.makorrishon.co.il/nrg/online/5/ART/935/702.html.  Missing or empty |title= (βοήθεια)
↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο  . Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα Eurovision1980.
↑ Barak, Itamar (10 Μαΐου 2005). «Dana Herman to give Israeli televote». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
↑ Barak, Itamar (19 Απριλίου 2007). «Former MTV Europe VJ to present Israel's votes». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
↑ 33,0 33,1 33,2 33,3 33,4 33,5 33,6 33,7 33,8 33,9 Granger, Anthony (31 Μαρτίου 2018). «Israel: Lucy Ayoub Announced as Eurovision 2018 Spokesperson». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
↑ «88FMאירווזיון 2013 ב» [88FM in Eurovision 2013]. Israel Broadcasting Authority (στα Εβραϊκά). 11 Μαΐου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2013.
↑ המופע של פרנק נֵף לקראת אירוויזיון 2014 [The performance of the Frank Neff preparation for Eurovision 2014]. Israel Broadcasting Authority (στα Εβραϊκά). 17 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
↑ אירוויזיון 2015 מוינה בערוץ הראשון [Eurovision 2015 is classified into the first channel]. Israel Broadcasting Authority (στα Εβραϊκά). 12 Μαΐου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2015.
↑ נבחרו חברי צוות השיפוט הישראלי לאירוויזיון. iba.org.il (στα Εβραϊκά). Israel Broadcasting Authority. 3 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2016.
↑ «בהצלחה ל-Hovi Star הערב ב-Eurovision Song... - 88 FM - הדף הרשמי» (στα Εβραϊκά). Kol Yisrael. 12 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2016 – μέσω Facebook.
↑ Laufer, Gil (10 Μαΐου 2017). «Israel national broadcaster IBA is officially shut down». esctoday.com. ESCToday. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2017.
↑ Granger, Anthony (15 Απριλίου 2019). «Israel: Izhar Cohen Revealed as Spokesperson». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
↑ «נחשפו פרשני האירוויזיון של 'כאן'». kipa.co.il (στα Εβραϊκά). 22 Ιανουαρίου 2020.
↑ Roxburgh, Gordon (2014). Songs for Europe: The United Kingdom at the Eurovision Song Contest. Volume Two: The 1970s. Prestatyn: Telos Publishing. σελίδες 142–168. ISBN 978-1-84583-093-9.
↑ Roxburgh, Gordon (2016). Songs for Europe: The United Kingdom at the Eurovision Song Contest. Volume Three: The 1980s. Prestatyn: Telos Publishing. ISBN 978-1-84583-118-9.