el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el en el en el el el el en el el el el el el el el en el el en el el en el el en el el en el el en el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el ko el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en el el el it it el el el el en el en en en el en ru eo en ru en el en el en en en ru en en en en en en en el en en ru en en en ru en en en de en el fr en en en el el en en el en uk en en en en en en el en en en en en en en en en el el el el el el el el en it el el el el el el el el el el el el
Οι Έλληνες λόγιοι της Αναγέννησης έζησαν σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία σημειώθηκαν διάφορα καθοριστικά γεγονότα των οποίων οι συνέπειες προκάλεσαν την διασπορά τους εκτός του καθιερωμένου ελληνικού γεωγραφικού χώρου. Αυτά ήταν γεγονότα όπως το ενωτικό ζήτημα ως προς την επανένωση της ορθόδοξης και καθολικής εκκλησίας μετά το μεγάλο σχίσμα του 1054, το άλλο μεγάλο θεολογικό ζήτημα της ησυχαστικής έριδας μεταξύ των οπαδών του Γρηγορίου Παλαμά και του Βαρλαάμ Καλαβρού, καθώς και η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από την Δ´ σταυροφορία με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που αυτή έφερε, όπως και η οριστική άλωση του 1453 από τους Οθωμανούς. Η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ή Βυζάντιο όπως έγινε γνωστή αρκετούς αιώνες αργότερα, ήταν η κύρια εστία όπου διασώζονταν η γνώση του αρχαίου κόσμου, καθώς και κομβικό σημείο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας μέσω του οποίου οι ανακαλύψεις και γνώσεις των Αράβων, Ινδών και Κινέζων μεταφέρονταν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτός ο συνδυασμός στοιχείων ενέπνευσε τη μελέτη των Ελληνικών και Ρωμαϊκών σπουδών και τον ερχομό του Αναγεννησιακού ανθρωπισμού και επιστήμης στην Ευρώπη[1]. Ανάμεσα τους περιλαμβάνονταν γραμματικοί, ανθρωπιστές, ποιητές, συγγραφείς, εκδότες, καθηγητές, μουσικοί, αστρονόμοι και μαθηματικοί, και πολλοί άλλοι πολλαπλώς καταρτισμένοι λόγιοι,[2]οι οποίοι μετέφεραν στις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης τις γνώσεις και πηγές του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου.
Χειρόγραφο του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα, 15ος αιώνας
Ο κύριος ρόλος των Ελλήνων λογίων κατά την Αναγέννηση ήταν η διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας και των αρχαίων κειμένων του κλασικού και ελληνιστικού κόσμου προς τους δυτικοευρωπαίους συναδέλφους τους στα πανεπιστήμια καθώς και τον κάθε ενδιαφερόμενο ως προς την μελέτη των αρχαίων πηγών. Ο Βαρλαάμ Καλαβρός και ο Λεόντιος Πιλάτος από τη Βυζαντινή Καλαβρία στη νότια Ιταλία των αρχών του 14ου αιώνα είναι όχι μόνο από τους πρώτους Βυζαντινούς λόγιους που δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα αυτό αλλά και από τους πρώτους ανθρωπιστές της Αναγέννησης μαζί με τον Μάξιμο Πλανούδη στην Κωνσταντινούπολη ο οποίος υπήρξε και κυρίαρχη μορφή της Παλαιολόγειας Αναγέννησης, ενώ ο Πλήθων Γεμιστός και ο Βησσαρίων αποτελούν σημαντικές μορφές της Ευρωπαϊκής αναγέννησης γενικότερα.[3]Επιπλέον ακόμα και μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας οι λόγιοι των περιοχών οι οποίες τελούσαν υπό την διαχείριση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας επηρεάστηκαν από καθώς και επηρέασαν σημαντικά από την Ιταλική κουλτούρα της Αναγέννησης.[4]
Δείτε επίσης: Φυσικές επιστήμες στο Βυζάντιο
Δείτε επίσης: Βυζαντινή τέχνη και Βυζαντινή αγιογραφία
Αγιογράφος, Τέλη 13ου αι.-αρχές 14ου
Κρήτη, Ρώμη, Βενετία, Φλωρεντία, Μπολόνια
Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων
Μυστράς, Θεσσαλονίκη, Ρώμη, Κίεβο, Μόσχα
Χάνδακας, Ρώμη, Βενετία, Πάδοβα
Ιστορικός & Συγγραφέας, 1255-1305
Θεσσαλονίκη, Φεράρα, Τοσκάνη, Ρώμη, Νάπολι
Κέρκυρα, Φεράρα, Πάντοβα, Ρώμη
Βέροια, Τιβυγκία, Ρώμη, Πάντοβα
Καθηγητής, τέλη 13ου αι.-1366
Θεσσαλονίκη, Μπολόνια, Φλωρεντία, Ρώμη
Άρτα, Κέρκυρα, Φλωρεντία, Βενετία, Μόσχα
Καθηγητής, τέλη 13ου αι.-αρχές 14ου
Καθηγητής, τέλη 13ου αι.-1366
Θεσσαλονίκη, Φλωρεντία, Βενετία, Κων/πολη
Τυπογράφος, τέλη 15ου αι.-1524
Καθηγητής, τέλη 13ου αι.-μέσα 14ου
Καθηγητής, τέλη 13ου-μέσα 14ου
Αθήνα, Μυστράς, Ρώμη, Πάντοβα, Φλωρεντία
Καθηγητής, 1500-τέλη 16ου αιώνα
Καθηγητής, αρχές 14ου αι.-1380
Πολιτικός & Συγγραφέας, 1324-1398
Κων/πολη, Πάντοβα, Φλωρεντία, Ρώμη
Συγγραφέας & Καθηγητής, 1355-1415
Κων/πολη, Φλωρεντία, Μιλάνο, Κωνσταντία
Χάνδακας, Φλωρεντία, Βενετία, Πάντοβα
↑ «Byzantines in Renaissance Italy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ Greeks in Italy
↑ The Italian renaissance in its historical background, Denis Hay Cambridge University Press 1976
↑ Maria Constantoudaki-Kitromilides in From Byzantium to El Greco,p.51-2, Athens 1987, Byzantine Museum of Arts
↑ «Anemi - Digital Library of Modern Greek Studies - Search». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Pinakes - Notices». pinakes.irht.cnrs.fr. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Dhmhtrios Pepagwmenos». www.ime.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
↑ Convegno internazionale nuove idee e nuova arte nell '700 italiano, Roma, 19-23 maggio 1975. Accademia nazionale dei Lincei. 1977. p. 429. OCLC 4666566. "Nicolò Duodo riuniva alcuni pensatori ai quali Andrea Musalo, oriundo greco, professore di matematica e dilettante di architettura chiariva le nuove idée nella storia dell’arte."
↑ Pedrocco, Filippo (1994). Chiesa dei Gesuati: arte e devozione. Marsilio. p. 8. ISBN 978-88-317-6149-9. "LA COSTRUZIONE DELLA NUOVA CHIESA Il primo progetto fu elaborato dal matematico candiota Andrea musalo (Candia 1666 - Venezia 1721), che propose un edificio impostato su due cappelle di fondo, due pulpiti e un presbiterio sormontato da ..."
↑ «John Chortasmenos | Open Access articles | Open Access journals | Conference Proceedings | Editors | Authors | Reviewers | scientific events». research.omicsgroup.org. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
↑ «Iwannhs Xortasmenos». www.fhw.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ Feller, François-Xavier de (1782). Dictionnaire historique, Volume 2. Mathieu Rieger fils. σελ. 18. CALLIACHI, ( Nicolas ) grec de Candie, y naquit en 1645. Il profefla les belles
↑ Encyclopædia Britannica, Inc. (2002). The New Encyclopædia Britannica (Volume 7) (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica. ISBN 0-85229-787-4.
↑ Haney, Jack V. (1973). From Italy to Muscovy, The Life and Works of Maxim the Greek. Munich, Germany: Wilhelm Fink.
↑ Merry, Bruce (2004). Encyclopedia of modern Greek literature. Greenwood Publishing Group. σελ. 442. ISBN 0-313-30813-6. Leonardos Filaras (1595-1673) devoted much of his career to coaxing Western European intellectuals to support Greek liberation. Two letters from Milton (1608-1674) attest Filaras’s ptriiotic crusade.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
↑ Tilley, Arthur Augustus,The Literature of the French Renaissance. An Introductory Essay, p.146, ISBN 1-4021-8235-X
↑ Sir Richard C. Jebb, Cambridge Modern History, Chap.XVI, Classical Renaissance, p. 575, 1903
↑ R. W. Sharples, Theophrastus of Eresus: Sources for His Life, Writings, Thought, and Influence, p.100,BRILL,ISBN 90-04-11130-1
↑ Harris, Jonathan, 'Greek scribes in England: the evidence of episcopal registers', in Through the Looking Glass: Byzantium through British Eyes, ed. Robin Cormack and Elizabeth Jeffreys(Aldershot: Ashgate, 2000), pp. 121–6. ISBN 0-86078-667-6.
↑ Weiss, Roberto, Humanism in England during the Fifteenth Century (Oxford, 1957, 2nd ed.)
Deno John Geanakoplos, Byzantine East and Latin West: Two worlds of Christendom in Middle Ages and renaissance. The Academy Library Harper & Row Publishers, New York, 1966.
Deno J. Geanakoplos, (1958) A Byzantine looks at the renaissance, Greek, Roman and Byzantine Studies 1 (2);pp:157-62.
Jonathan Harris, Greek Émigrés in the West, 1400-1520, Camberley: Porphyrogenitus, 1995.
Louise Ropes Loomis (1908) The Greek Renaissance in Italy The American Historical Review, 13(2);pp:246-258.
John Monfasani Byzantine Scholars in Renaissance Italy: Cardinal Bessarion and Other Émigrés: Selected Essays, Aldershot, Hampshire: Variorum, 1995.
Steven Runciman, The fall of Constantinople, 1453. Cambridge University press, Cambridge 1965.
Fotis Vassileiou & Barbara Saribalidou, Short Biographical Lexicon of Byzantine Academics Immigrants to Western Europe, 2007.
Dimitri Tselos (1956) A Greco-Italian School of Illuminators and Fresco Painters: Its Relation to the Principal Reims
Nigel G. Wilson. From Byzantium to Italy: Greek Studies in the Italian Renaissance. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1992.
Φυσικές επιστήμες στο Βυζάντιο
Οι έλληνες λόγιοι στη Δύση και η πρώτη γραμματική της κοινής - Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο
Η μετανάστευση βυζαντινών λογίων στην Δύση μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και η πολύτιμη συμβολή τους στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση (15ος -16ος αιώνας μ. Χ.) - Ιστορικά Θέματα
(Αγγλικά) Karl Krumbacher: 'The History of Byzantine Literature: from Justinian to the end of the Eastern Roman Empire (527-1453)'.