el el el el el id el el el el el el el el el el it el el el el el el el el el el el en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el en el el en el el en el el el
“Η επιστροφή μου στο νησί μου είναι συνυφασμένη με μεγάλη συγκίνηση. Μην ξεχνάτε ότι “μοναδική μας πατρίδα σ’ αυτή τη ζωή, είναι τα παιδικά μας χρόνια”, λέει ο Πλωμαρίτης ηθοποιός Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, που επισκέπτεται για άλλη μια φορά τη “σκηνή” της ιδιαίτερης πατρίδας του. Αυτή τη φορά, το έργο με το οποίο καταπιάνεται, αποτελεί μια σημαντική στιγμή για την υποκριτική του πορεία  καθώς “Ο Πατέρας του Άμλετ” του Μάνου Ελευθερίου του δίνει την ευκαιρία να μιλήσει για όσα μας “καίνε”…
Όταν διάβασα πέρσι αυτό το κείμενο, κατάλαβα αμέσως ότι είμαι μπροστά σ’ ένα σπουδαίο ποιητικό κείμενο με Λόγο σημαντικό, μεστό, γεμάτο δραματική ένταση. Αποφάσισα αμέσως ότι αυτό θα είναι το επόμενο κείμενο που θα ήθελα να κάνω στο θέατρο. Ο Ελευθερίου, με όχημα τον Σαιξπηρικό ήρωα (ένας ρόλος σχεδόν βουβός), μιλά εφ’ όλης της ύλης. Αισθάνομαι πολύ τυχερός και υπερήφανος που πρωταγωνιστώ σ’ αυτό το πρώτο ανέβασμα. Όσο για το ταξίδι… έχω κερδίσει ήδη πολλά, μελετώντας και παίζοντας αυτό το ρόλο. Ωστόσο όλο αυτό είναι σε εξέλιξη, και κάθε βράδυ που παίζω την παράσταση ανακαλύπτω καινούργια πράγματα, καινούργιους δρόμους. Είμαι σίγουρος ότι θα βγω από αυτό το “γεμάτο περιπέτειες, γεμάτο γνώση” ταξίδι, πλούσιος.
–Ποιά είναι τα θέματα που διαπραγματεύεται με τον μονόλογό του αυτόν; Ποια είναι τα υπαρξιακά ερωτήματα στα οποία επιστρέφει και επιστρέφουμε, τι τον απασχολεί ;
Ο Ελευθερίου ξέρει πολύ καλά τι θέλει να πει ο ήρωας. Ο ήρωας μιλάει μ’έναν λόγο οικείο ,ισορροπώντας το διαχρονικό με το επίκαιρο. Μιλάει για το χρόνο, το θάνατο, τη σχέση πατέρα-γιου, για τη μετά ζωή, για την ίδια τη ζωή. Μιλάει για ότι τον απασχολεί, τον καίει (μας καίει).
–Το ταξίδι στη Λέσβο, η επιστροφή στη γενέτειρά σας πώς σας κάνει και νιώθετε κάθε φορά. Μεγαλώνοντας έχετε άλλη αίσθηση για τον τόπο; Τι αγαπάτε σε αυτόν;
Κάθε φορά η επιστροφή μου στο νησί μου είναι συνυφασμένη με μεγάλη συγκίνηση. Μην ξεχνάτε οτι “μοναδική μας πατρίδα σ’ αυτή τη ζωή, είναι τα παιδικά μας χρόνια”. Αναζητώ κάθε φορά το “χαμένο χρόνο”, αλλά απολαμβάνω και τη ζεστασιά των ανθρώπων που αγαπώ, των συγγενών μου, των φίλων μου. Και κάθε φορά το ερωτεύομαι όλο και περισσότερο. Ιδιαίτερα όταν έρχομαι με μια δουλειά στη Μυτιλήνη έχω μεγάλο τρακ. Και δεν είναι μόνο η επιθυμία μου, η λαχτάρα μου να αρέσω στους συμπατριώτες μου. Κάθε φορά αισθάνομαι ότι κάτω στην πλατεία είναι κι όλοι αυτοί που πετάξανε, η μητέρα μου, οι γιαγιάδες μου, ο παππούς μου, κάποιοι φίλοι αγαπημένοι. Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή, πολλές φορές δυσκολεύομαι να το ελέγξω ….Αλλά πάντα είναι για μένα μια βουτιά στα βαθιά και γεμάτα χρόνια της νιότης μου, της ζωής μου.
–Το προσφυγικό ζήτημα απασχολεί την κοινωνία της Μυτιλήνης αυτή την στιγμή που οι άνθρωποι αυτοί έχουν εγκαταλειφθεί από την Ευρώπη στη μοίρα τους η οποία συνδέεται με αυτή των νησιωτών με πάρα πολλούς τρόπους. Τι σκέφτεστε για την προσφυγική κρίση στο νησί;
Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει στο νησί. Από κάθε άποψη. Στο μόνο που θέλω να σταθώ είναι η “ανθρωπιά και το μεγαλείο ψυχής” των ανθρώπων του νησιού. Ξέρω ότι αυτό δεν φτάνει, αν δεν παρθούν κάποιες αποφάσεις από τα διάφορα κέντρα εξουσίας. Αποφάσεις που θα ανακουφίσουν και θα συμπαρασταθούν στους άμοιρους αυτούς ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα θα σταθούν και δίπλα σε όσους Μυτιληνιούς πληρώνουν ακριβά όλη αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.
Μετά τις τελευταίες παραστάσεις του έργου στην Αθήνα (Δευτέρες και Τρίτες), στο Θέατρο «Θησείον», Τουρναβίτου 7, Θησείο, 210 3255444, «ο πατέρας του Άμλετ» ανεβαίνει» στη Μυτιλήνη για 2 μόνo παραστάσεις. Το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου στις 21:00  & την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου στις 19:00
Ο Πατέρας του Άμλετ είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Μάνου Ελευθερίου. Είναι η αναμέτρηση με τον θάνατο, με αυτά που έγιναν, ο απολογισμός μιας ζωής. Ο Μάνος Ελευθερίου και ο Θοδωρής Γκόνης επιχειρούν να μπουν στο μυαλό και την ψυχή ενός μεγάλου δραματικού ήρωα λίγο πριν το τέλος του. Εργαλείο τους; Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, ο οποίος γίνεται η φωνή του επιβλητικού και μελαγχολικού πατέρα του Άμλετ και μας μεταφέρει στον κόσμο του, για να μας θυμίσει πως ο Άμλετ είμαστε εμείς
Προπώληση: 10€ γενική είσοδος, 8€ φοιτητικό, ανέργων
Πώληση εισιτηρίων (πόρτα): 13€ γενική είσοδος, 10€ φοιτητικό, ανέργων
Public – σε όλα τα καταστήματα και μέσω της ιστοσελίδας (tickets.public.gr)
TicketServices – τηλεφωνικά στο 210 72 34 567 και μέσω της ιστοσελίδας www.ticketservices.gr
Ταμείο Θεάτρου (Π. Κουντουριώτου 3)- πρωινές ώρες μέχρι τις 14.00
Πατήστε για κοινοποίηση στο Facebook(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Twitter(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Pinterest(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Pocket(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Ένα Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής ταξιδεύει την Λέσβο στο κόσμο-3 χρόνια ΔιΦεΜΜ
Άρχισαν τα όργανα! Τα πραγματικά αυτή τη φορά…
Νατάσα Παπανικολάου Όλες οι δημοσιεύσεις
Η Νατάσα Παπανικολάου είναι δημοσιογράφος και μέλος της ΕΣΗΕΑ. Από τον Σεπτέμβριο του 1999 έως τον Σεπτέμβριο του 2015 εργάστηκε ως συντάκτρια της εφημερίδας «Έθνος» και «Έθνος της Κυριακής». Από τον Οκτώβριο του 2015 συνεργάζεται με την εφημέριδα Πολιτικά Λέσβου.