el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el en el ru el el en zh zh pt fr en zh zh el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el en el el el el el el en el en el en el en el en el el el el el el en en el el el fr fr en el el el el el el el el en el en en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el
Το National Geographic (παλαιότερος τίτλος The National Geographic Magazine) είναι το επίσημο περιοδικό της National Geographic Society (Εθνικής Γεωγραφικής Εταιρείας) των ΗΠΑ. Εκδίδεται συνεχώς από το πρώτο τεύχος του το 1888, που κυκλοφόρησε μόλις εννέα μήνες μετά την ίδρυση της ίδιας της Εταιρείας. Περιέχει κυρίως εκλαϊκευμένα άρθρα γεωγραφίας, ιστορίας και παγκόσμιου πολιτισμού. Είναι γνωστό για το κατοχυρωμένο κίτρινο πλαίσιο στο εξώφυλλό του και για την ευρεία χρήση εντυπωσιακών φωτογραφιών, δημιουργημένων από κορυφαίους φωτογράφους.
Εκδίδονται 12 μηνιαία τεύχη του National Geographic ετησίως και τουλάχιστον 4 πρόσθετες εκδόσεις χαρτών, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις εκδίδονται έκτακτα τεύχη. Αυτή την περίοδο εκδίδεται σε σαράντα περίπου γλωσσικές εκδόσεις σε πολλές χώρες. Σήμερα (2015) η συνολική παγκόσμια κυκλοφορία του αγγίζει τα 7 εκατομμύρια τεύχη μηνιαίως, από τα οποία λίγο περισσότερο από τα μισά αντιστοιχούν στην αμερικανική κυκλοφορία του. Είναι διαθέσιμο στην παραδοσιακή έντυπη έκδοση και σε διαδραστική ηλεκτρονική μορφή στο Διαδίκτυο.
Σημερινή αρχισυντάκτρια του περιοδικού είναι η Σούζαν Γκόλντμπεργκ (Susan Goldberg).[13]
Επικεφαλής της ομάδας περιεχομένου και γενικός υπεύθυνος είναι ο πρώην αρχισυντάκτης και φωτογράφος Κρις Τζονς (Chris Johns), ο οποίος αναφέρεται απευθείας στον Gary Evan Knell, Πρόεδρο της National Geographic Society.
Το εξώφυλλο του τεύχους Ιανουαρίου 1915 του περιοδικού National Geographic
Το πρώτο τεύχος του περιοδικού National Geographic Magazine κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1888, αμέσως μετά την ίδρυση της ίδιας της Εταιρείας. Αρχής γενομένης από το τεύχος Ιανουαρίου 1905, που περιείχε αρκετές ολοσέλιδες εικόνες του Θιβέτ, το περιοδικό άλλαξε από ελάχιστα εικονογραφημένη έκδοση παρόμοια με ερευνητικό επιστημονικό περιοδικό, σε περιοδικό στο οποίο κυριαρχούν οι εικόνες, και έγινε πολύ γνωστό για αυτή τη μορφή του. Χαρακτηριστικά έγιναν με τον καιρό και τα εξώφυλλά του, όπως π.χ. εκείνο του Ιουνίου 1985 με το 13χρονο κορίτσι από το Αφγανιστάν με τα πράσινα μάτια (της Sharbat Gula), που έγινε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες εικόνες του περιοδικού.
Το 1975 άρχισε να εκδίδεται και η εκδοχή του περιοδικού για παιδιά, το National Geographic World, που τιτλοφορείται σήμερα National Geographic Kids.
Σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου το περιοδικό κατέβαλλε μεγάλη προσπάθεια να παρουσιάζει μία ισορροπημένη και αμερόληπτη εικόνα της φυσικής και πολιτικής γεωγραφίας των κομμουνιστικών χωρών. Τα άρθρα του για το Βερολίνο, την Αυστρία μετά τη συμμαχική κατοχή, τη Σοβιετική Ένωση και τη Λαϊκή Κίνα φρόντιζαν να υποβαθμίζουν τα πολιτικά θέματα και να επικεντρώνονται στον πολιτισμό. Στην κάλυψη του διαστημικού ανταγωνισμού, το National Geographic εστίασε στα επιστημονικά επιτεύγματα, αποφεύγοντας σε μεγάλο βαθμό αναφορές στη σχέση του ανταγωνισμού αυτού με την επέκταση των πυρηνικών όπλων.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες τα άρθρα του περιοδικού έγιναν περισσότερο τολμηρά σε περιβαλλοντικά θέματα, όπως η αποδάσωση, η χημική ρύπανση, τα απειλούμενα είδη και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Υπάρχουν σειρές άρθρων για την ιστορία και τις χρήσεις συγκεκριμένων προϊόντων, όπως ένα μέταλλο, πολύτιμος λίθος ή αγροτικό προϊόν, καθώς και για αρχαιολογικές ανακαλύψεις. Κάποτε υπάρχουν τεύχη αφιερωμένα σε μία χώρα, αρχαίο πολιτισμό ή άλλο θέμα. Επίσης, το μέγεθος των άρθρων έχει σήμερα μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν, εξαιτίας όμως του μικρού μεγέθους και των πολλών φωτογραφιών τα άρθρα παραμένουν πολυσέλιδα.
Μία από τις πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες του Τατζ Μαχάλ. Πηγή: The National Geographic Magazine, Μάρτιος 1921.
Το περιοδικό είναι αναγνωρισμένο διεθνώς για την ποιότητα και τα υψηλά κριτήρια των φωτογραφιών του. Από το 1915 ήδη άρχισε να συστήνεται μία ομάδα ικανών φωτογράφων και ο εξοπλισμός τους με εξελιγμένα εργαλεία, όπως σκοτεινοί θάλαμοι τελευταίας τεχνολογίας[14].
Το περιοδικό άρχισε να δημοσιεύει μερικές σελίδες με έγχρωμες φωτογραφίες από τις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν η τεχνική αυτή ήταν ακόμα πρώιμη. Το 1959 άρχισε να παρουσιάζει μικρές φωτογραφίες στο εξώφυλλο, που αργότερα μεγάλωσαν, ώστε να το καταλαμβάνουν ολόκληρο, με διατήρηση μόνο του κίτρινου πλαισίου. Στην εμβληματική φωτογραφία του εξωφύλλου οφείλεται πιθανότατα ως ένα βαθμό[15] το ότι τα παλαιά τεύχη του National Geographic κρατούνται συχνά για χρόνια από τους συνδρομητές του ή πωλούνται σε καταστήματα μεταχειρισμένων εντύπων σε υψηλές τιμές, ως συλλεκτικής αξίας αντικείμενα. Τα φωτογραφικά κριτήρια παραμένουν υψηλά επί δεκαετίες και το περιοδικό συνεχίζει να περιλαμβάνει μερικά από τα υψηλότερης ποιότητας δείγματα φωτορεπορτάζ και επιστημονικής φωτογραφίας στον κόσμο. Το 2006 διοργανώθηκε από το National Geographic ένας διεθνής διαγωνισμός φωτογραφίας στον οποίο έλαβαν μέρος πάνω από 18 χώρες.
Σε μερικές συντηρητικές μουσουλμανικές χώρες, όπως το Ιράν και η Μαλαισία, φωτογραφίες με ημίγυμνα μέλη πρωτόγονων φυλών λογοκρίνονται συχνά.
Δείτε επίσης: Σαρμπάτ Γκούλα
Ο ναός Σριρανγκάμ στην Ινδία (Νοέμβριος 1909)
Η «Πυραμίδα των επτά ιστοριών» στο Ελ Ταχίν του Μεξικού (Φεβρουάριος 1913)
Παραδοσιακή παραγωγή βουτύρου στην Παλαιστίνη (Μάρτιος 1914)
Ισπανίδα τσιγγάνα (Μάρτιος 1917)
Αγορά στο Kathmandu (Οκτώβριος 1920)
Μερικές φορές τα άρθρα του περιοδικού συμπληρώνονται με χάρτες των περιοχών στα οποία αναφέρονται.
Ο τομέας «National Geographic Maps» (αρχικώς «Χαρτογραφικός Τομεύς») της National Geographic Society υπάρχει από το 1915. Ο πρώτος χάρτης-συμπλήρωμα εμφανίσθηκε στο τεύχος Μαΐου 1918 υπό τον τίτλο «Το Δυτικό μέτωπο του Πολέμου» και χρησίμευσε ως αναφορά για τους Αμερικανούς που πολεμούσαν στην Ευρώπη και για τις οικογένειές τους[16]. Σε κάποιες περιστάσεις τα αρχεία χαρτών της Εταιρείας έχουν χρησιμοποιηθεί από κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ όταν οι δικές τους χαρτογραφικές πηγές ήταν περιορισμένες[17] Η «αίθουσα χαρτών» του Αμερικανού Προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ στον Λευκό Οίκο ήταν γεμάτη με χάρτες του National Geographic. Χάρτης της Ευρώπης από το ίδιο περιοδικό εκτίθεται στο μουσείο του Ουίνστον Τσώρτσιλ στο Λονδίνο, με τις σημειώσεις του ίδιου του Τσώρτσιλ επάνω του κατά τη Διάσκεψη της Γιάλτας, όπου οι ηγέτες των Συμμάχων διαίρεσαν τη μεταπολεμική Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής.
Το 2001 το National Geographic κυκλοφόρησε ένα σετ από οκτώ CD-ROM που περιείχαν όλους τους χάρτες του από το 1888 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2000. Οι χάρτες είναι επίσης διαθέσιμοι εκτυπωμένοι.
↑ Biodiversity Heritage Library. 44502. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 2,0 2,1 (πολλαπλές γλώσσες) WorldCat. 6451257. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Agence bibliographique de l'enseignement supérieur: «Système universitaire de documentation» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Μονπελιέ. 038758032. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Biodiversity Heritage Library. 44502.
↑ www .coverbrowser .com /covers /national-geographic.
↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 CiNii. AA00317159. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 7,0 7,1 7,2 «Scopus» (Αγγλικά, Ιαπωνικά, Simplified Chinese, Traditional Chinese, Ρωσικά) Elsevier. Άμστερνταμ. 29823. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 h92010 .eos-intl .net /H92010 /OPAC /Details /Record .aspx?BibCode=107398289. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 9,0 9,1 9,2 Library of Congress Online Catalog. lccn .loc .gov /14007038. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 10,0 10,1 10,2 Library of Congress Online Catalog. lccn .loc .gov /87657516. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ 11,0 11,1 11,2 100969333. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2021.
↑ Parker, Laura. «National Geographic and 21st Century Fox Expand Media Partnership». Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2015.
↑ «Masthead: National Geographic Magazine». National Geographic. 1 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2014.
↑ Wentzel, Volmar K (1998). «GILBERT HOVEY GROSVENOR, FATHER OF PHOTOJOURNALISM». Cosmos Club. Cosmos Club. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2015. Photographs had unquestionably become the Magazine’s trademark. They confirmed GHG’s conviction, “If the National Geographic Magazine is to progress, it must constantly improve the quality of its illustrations...” At first he borrowed, then bought and probably would have stolen “dynamical” photographs, if in 1915 he had not engaged Franklin L. Fisher as his Chief of Illustrations.
↑ «Milestone Photos». Photo Galleries - Celebrating 125 Years. National Geographic Society. 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
↑ "Maps of the News – December 2009 Edition", Contours, The Official National Geographic Maps Blog
↑ Grosvenor, Gilbert (1950). Map Services of the National Geographic Society. Washington, D.C.: National Geographic Society. .
Roger M. Poole: Explorers House: National Geographic and the World it Made, 2004. Ανατύπωση: Penguin Press, 2006, ISBN 978-0-14-303593-0.
Stephanie L. Hawkins: American Iconographic: "National Geographic," Global Culture, and the Visual Imagination, University of Virginia Press, 2010, ISBN 978-0-8139-2966-8. Μία ερευνητική μελέτη για την άνοδο του περιοδικού ως το επίπεδο του πολιτισμικού θεσμού, με βάση τις επιστολές των ιδρυτών και των αναγνωστών του.
Moseley, W.G.: «Reflecting on National Geographic Magazine and Academic Geography: The September 2005 Special Issue on Africa», African Geographical Review, τόμος 24, σσ. 93–100.
ΟΛΑ τα εξώφυλλα του περιοδικού από το 1888 ως το 2000
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα National Geographic (magazine) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).