el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en de en ko ko el en el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|4|10|2022}}
Στα μαθηματικά και στη στερεομετρία, κώνος ονομάζεται το στερεό σχήμα που περιέχεται μεταξύ μιας κωνικής επιφάνειας, στην οποία ο οδηγός είναι κλειστή καμπύλη γραμμή, και ενός επιπέδου που τέμνει όλες τις γενέτειρες της κωνικής επιφάνειας, χωρίς να διέρχεται από την κορυφή αυτής.
Όταν ο οδηγός της κωνικής επιφάνειας είναι περιφέρεια κύκλου, τότε μιλάμε για κυκλικό κώνο. Με τον τελευταίο όρο καλείται το μέρος μιας χώνης κυκλικής κωνικής επιφάνειας που τερματίζεται σε επίπεδο παράλληλο προς το επίπεδο της οδηγού περιφέρειας αυτής.
Κορυφή: πρόκειται για την κορυφή της κωνικής επιφάνειας από την οποία προέρχεται ο κώνος.
Βάση: είναι η επίπεδη τομή από την οποία ορίζεται ο κώνος.
Πλάγια ή παράπλευρη ή κυρτή επιφάνεια: είναι το τμήμα της κωνικής επιφάνειας που κείται μεταξύ της βάσης και της κορυφής του κώνου.
Πλευρά ή ακμή του κώνου: καλείται το μέρος μιας γενέτειρας της κωνικής επιφάνειας από την οποία προέρχεται ο κώνος, που περιορίζεται μεταξύ της βάσης και της κορυφής αυτού.
Ύψος: καλείται η απόσταση της κορυφής του κώνου από τη βάση του.
Άξονας: πρόκειται για το ευθύγραμμο τμήμα που ορίζεται από το κέντρο της κυκλικής βάσης του κώνου και την κορυφή του.
Υπάρχουν διαφορετικά είδη κώνων. Έτσι, όταν η βάση ενός κυκλικού κώνου είναι κάθετη στον άξονά του, ο κώνος ονομάζεται ορθός ή εκ περιστροφής. Αυτός ο κώνος έχει ίσες ακμές. Αυτός μπορεί να θεωρηθεί ότι γράφεται από ορθογώνιο τρίγωνο, το οποίο στρέφεται γύρω από μια κάθετη πλευρά του κατά 360 μοίρες.Επίσης, το στερεό σχήμα που περιορίζεται μεταξύ της βάσης ενός κώνου και μιας τομής αυτού, παράλληλης προς τη βάση του, λέγεται κόλουρος κώνος . Ο τελευταίος διακρίνεται σε πρώτου είδους, που έχει τις δύο βάσεις του στο ίδιο μέρος της χώνης της κωνικής επιφάνειας και σε δευτέρου είδους, που καθεμία από τις δύο βάσεις του είναι σε διαφορετική χώνη της κωνικής επιφάνειας.
Ο κώνος στο παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων
X ( u , v ) = a ∗ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) − abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) + 1 ) + abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) − 1 ) ) ∗ sin ⁡ ( v ) {\displaystyle X(u,v)=a*(2*\sin(u)-\operatorname {abs} (2*\sin(u)+1)+\operatorname {abs} (2*\sin(u)-1))*\sin(v)}
Y ( u , v ) = a ∗ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) − abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) + 1 ) + abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) − 1 ) ) ∗ cos ⁡ ( v ) {\displaystyle Y(u,v)=a*(2*\sin(u)-\operatorname {abs} (2*\sin(u)+1)+\operatorname {abs} (2*\sin(u)-1))*\cos(v)}
Z ( u , v ) = b ∗ ( ( abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) − 1 ) ) + ( abs ⁡ ( 2 ∗ sin ⁡ ( u ) + 1 ) ) ) {\displaystyle Z(u,v)=b*((\operatorname {abs} (2*\sin(u)-1))+(\operatorname {abs} (2*\sin(u)+1)))}
0≤ u {\displaystyle u}  ≤(2π)
0≤ v {\displaystyle v}  ≤(2π)
a , b {\displaystyle a,b}   σταθερές πού καθορίζουν τό μέγεθος
Παραπομπή:commons:file:parametric system of coordinates.pdf
Αν ρ είναι η ακτίνα της κυκλικής βάσης ενός κώνου, λ η γενέτειρα και υ το ύψος του, τότε ανάμεσα στα τρία ισχύει το Πυθαγόρειο θεώρημα: λ.λ= ρ.ρ +υ.υ. Το εμβαδό της κυρτής επιφάνειας του κώνου δίνεται από τον τύπο: Εκυρ= π.ρ.λ. Επίσης, για να βρω το εμβαδό της ολικής του επιφάνειας χρησιμοποιώ τον τύπο: Εολ= π.ρ.λ+π.ρ.ρ.
Ο τύπος V = 1/3 π.ρ.ρ.υ. μας δίνει τον όγκο του κώνου (όπου υ το ύψος του κώνου και ρ η ακτίνα της βάσης).