el el el el el el el el el el el el eo el el el el el el el el ceb kk de mn en el el el el el el el el fr el el el el en el el es el el hbs_lat el fr el el pt el en el it el el sv el uk en el el zh el en el pt el de el pt el el en el el zh el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|5|10|2022}}
Το ράδιο είναι χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 88 και ατομικό βάρος 226,0254 amu. Είναι αργυρόλευκο μέταλλο των αλκαλικών γαιών, που πολύ γρήγορα οξειδώνεται όταν εκτίθεται στον ατμοσφαιρικό αέρα και γίνεται μαύρο. Όλα τα ισότοπα του ραδίου είναι πολύ ραδιενεργά και το πιο σταθερό από αυτά, το 226Ra, έχει ημιζωή 1.601 έτη και διασπάται σχηματίζοντας ραδόνιο. Εξαιτίας του μεγέθους της αστάθειάς του, το ράδιο είναι φθορίζον και εκπέμπει μια απαλή γαλάζια λάμψη.
Φράγκιο ← Ράδιο → Ακτίνιο
Τα ηλεκτρόνια στο άτομο του ραδίου
2 (IIA) ,7, s
[ Rn ] 7s2
Ακτίνα van der Waals
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm)
εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά
Αυτό το λήμμα αφορά το χημικό στοιχείο. Για τη συσκευή, δείτε: ραδιόφωνο.
Η ραδιενέργεια που εκπέμπει το ράδιο είναι δεκάδες φορές πιο ισχυρή από αυτήν του ουρανίου
Το ράδιο, αρχικά στη μορφή του χλωριούχου ραδίου (RaCl2), ανακαλύφθηκε το 1898 από την Μαρία και τον Πιέρ Κιουρί. Απομόνωσαν τη ραδιούχο ένωση από ορυκτό ουρανινίτη και δημοσίευσαν την ανακάλυψή τους στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, πέντε ημέρες αργότερα. Το μεταλλικό ράδιο απομονώθηκε από το ζεύγος το 1910 με ηλεκτρόλυση του χλωριούχου ραδίου. Μέχρι την ανακάλυψή του, στο ράδιο είχαν ήδη αποδοθεί ονομασίες όπως «ράδιο Α» και «ράδιο C2» σε αρκετά ισότοπα άλλων στοιχείων που είναι προϊόντα της ραδιενεργούς διάσπασης του 226Ra. Για τον εντοπισμό του στοιχείου Ραδίου αλλά και του Πολωνίου η Μαρία Κιουρί τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1911 (Ο Πιέρ είχε ήδη πεθάνει).
Στη φύση, το ράδιο βρίσκεται σε ορυκτά ουρανίου σε ίχνη της τάξης του 1/7 γραμμαρίου ανά τόνο του ορυκτού. Δεν είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο για ζωντανούς οργανισμούς και είναι πιθανές οι βλαβερές συνέπειες στην υγεία, όταν εμπλέκεται σε βιοχημικές διεργασίες, εξαιτίας της υψηλής ραδιενέργειας αλλά και της (τοξικής του) χημικής δραστικότητας.
3 Παραπομπές και σημειώσεις
Το ράδιο (Λατ. radium) ανακαλύφθηκε από την Μαρία Σκλοντόφσκα Κιουρί και τον σύζυγό της Πιερ στις 21 Δεκεμβρίου του 1898.
Αν και το ράδιο δεν είναι τόσο καλά μελετημένο και σταθερό όσο το ομόλογό του βάριο τα δύο στοιχεία έχουν πολύ παρόμοιες ιδιότητες. Οι δύο πρώτες ενέργειες ιονισμού των δύο στοιχείων είναι πολύ παρόμοιες: 509,3 και 979,0 kJ·mol−1 για το ράδιο και 502,9 και 965,2 kJ·mol−1 για το βάριο. Σε αυτές τις χαμηλές ενέργειες οφείλεται η υψηλή τους δραστικότητα και ο σχηματισμός του πολύ σταθερού ιόντος Ra2+, καθώς και του Ba2+.
Συνοπτική παρουσίαση των προϊόντων διάσπασης του ραδίου που είχαν τη λέξη 'ράδιο' στα ιστορικά τους ονόματα
Σύμβολο, Το σημερινό του όνομα
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με ένα χημικό στοιχείο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!