el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el it el el el el el el el el el it el el el el el el el el el el it el el el el el el el el el el it el el el el el el el el el en el el el el el el el el el ceb el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Τενόρος ή οξύφωνος ονομάζεται ο άνδρας ερμηνευτής της εκκλησιαστικής μουσικής και του λυρικού θεάτρου, του οποίου η φυσική φωνή εκτείνεται σε οκτάβες υψηλότερες από του βαρυτόνου, αλλά χαμηλότερες από του κοντρα-τενόρου (και παλαιότερα του καστράτου). Δεδομένου ότι οι κοντρα-τενόροι είναι ελάχιστοι παγκοσμίως, συνήθως ο τενόρος είναι η υψηλότερη ανδρική φωνή μιας παράστασης.
Μέχρι το 18ο αι. οι συνθέτες έγραφαν για τους τενόρους κυρίως δεύτερους ρόλους. Πρωταγωνιστές της εποχής ήταν οι καστράτοι, οι οποίοι μπορούσαν να αποδώσουν υψηλότερες νότες και με μεγαλύτερη ένταση, άρα ανταποκρίνονταν καλύτερα στο μεγαλοπρεπές ηρωικό ιδεώδες του μπαρόκ και της Όπερα Σέρια.
Οι οπερατικοί τενόροι χωρίζονται σε κατηγορίες, ανάλογα με τα επιμέρους φωνητικά χαρακτηριστικά τους. Επειδή συνήθως οι δημιουργοί έγραφαν με κάποιον ερμηνευτή στο μυαλό τους, είναι πολλοί οι ρόλοι που απαιτούν συγκεκριμένο είδος για να αποδοθούν σωστά. Πάντως οι διαχωρισμοί δεν είναι κάθετοι και πολλοί τενόροι μπορούν να αποδώσουν σε παραπάνω από μία κατηγορίες. Πιο συγκεκριμένα:
Ελαφριά και ευκίνητη, αποδίδει με φυσικότητα τις υψηλές νότες, εκτελεί με άνεση φιοριτούρες (περίτεχνους καλλωπισμούς)
Μπελμόντε - Απαγωγή από το σεράι
Πρίγκιπας - Σταχτοπούτα (του Ροσσίνι)
Ερνέστο - Δον Πασκουάλε
Τόνιο - Κορίτσι του συντάγματος
Ζεστή, με δυνατό αλλά όχι βαρύ τίμπρο, ικανή να ακουστεί πάνω απ' την ορχήστρα
Ελβίνο - Η Υπνοβάτις
Ροδόλφος - Λα Μποέμ
Πρίγκιπας Ταμίνο - Ο Μαγικός Αυλός
Παρόμοια με του λυρικού αλλά λίγο βαρύτερη, αποδίδει πιο πιστά τη δραματική ένταση
Ποιητής Αντρέ - Αντρέα Σενιέ
Ρικάρντο - Χορός Μεταμφιεσμένων
Έρικ - Ο Ιπτάμενος Ολλανδός
Μάριο Καβαραντόσι - Τόσκα
Πλούσια και συγκινητική, βροντερή, ιδανική για να ενσαρκώσει επικούς ήρωες
Οθέλος - Οθέλος (του Βέρντι)
Κάνιο - Οι Παλιάτσοι
Σαμψών - Σαμψών και Δαλιδά
Η γερμανική ρομαντική εκδοχή του δραματικού τενόρου - φωνή με παρόμοια χαρακτηριστικά αλλά πιο σκοτεινή, μπορεί να αποδώσει χαμηλές νότες με τη φυσικότητα ενός βαρύτονου
Ζίγκφριντ - Το Λυκόφως των Θεών
Τριστάνος - Τριστάνος και Ιζόλδη
Έχει την ικανότητα να παραγάγει διαφορετικές φωνές, δίνοντας παιχνιδιάρικο ύφος σε υποστηρικτικούς ρόλους.
Δον Μπαζίλιο - Γάμοι του Φίγκαρο
Πετρίλο - Απαγωγή από το σεράι
Μονόστατος - Ο Μαγικός Αυλός
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tenor της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).