en el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el el el en el en en en el en en el el el el en el en en en el el el el el el en en el el el el en el en en en el el el el el el el en en el el el el en el en en en el el el el el el el en en el el el el en el en en en el el el el el el el en en en el el en el en el el en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en en en el el
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η AFC North έστειλε μόνο μία ομάδα στα playoffs, σχεδόν μέσω ενός πανομοιότυπου σεναρίου με το 2016: οι Baltimore Ravens έφτασαν μόλις μια αναπνοή μακριά, για να πετάξουν την ευκαιρία τους στην τελευταία φάση (μόλις 10% πιθανότητα να καταφέρουν τέτοιο επίτευγμα), οι Steelers προκρίθηκαν με την άνεσή τους στην κορυφή της division, οι Bengals πέρασαν άλλη μία μέτρια χρονιά, κι οι Browns… κατάφεραν να γίνουν χειρότεροι από το 1 – 15. Λογικά, θα δούμε ίδιο σενάριο και φέτος, αλλά τα μάτια θα είναι σίγουρα στραμμένα στους Browns και τον νεαρό τους quarterback, αλλά και στην τελευταία χρονιά του GM Ozzie Newsome στη Βαλτιμόρη. Ή μήπως όχι;
9 – 7, 2οι στην AFC North, δεν προκρίθηκαν στα playoffs.
Mike Wallace (WR), Danny Woodhead (RB), Ben Watson (TE), Ryan Jensen (Buccaneers)
Robert Griffin III (QB), Michael Crabtree (WR), John Brown (WR), Willie Snead (WR).
Hayden Hurst (TE), Lamar Jackson (QB), Orlando Brown (OT), Mark Andrews (TE), Anthony Averett (CB), Kenny Young (ILB), Jaleel Scott (WR), Jordan Lasley (WR), Deshon Elliott (S), Greg Senat (OT), Bradley Bozeman (C), Zach Sieler (DL).
Επιτέλους, η διοίκηση των Κορακιών συνήλθε λίγο κι επέλεξε να εστιάσει στην αναβάθμιση μιας επίθεσης που χρόνια κρατιόταν από τα πόδια τριανταπεντάρηδων. Ο Hurst είναι από πάστα tight end τους οποίους προτιμά ο Flacco, ενώ σίγουρα δε θα πει όχι στην βοήθεια που προσφέρουν οι Michael Crabtree αλλά και John Brown, που από όσο ακούγεται έχει δείξει τρομερή φόρμα στις προπονήσεις. Αυτό σημαίνει ότι μάλλον θα τον πάρουν με φορείο πριν τη μέση της σεζόν, με την τύχη της Βαλτιμόρης. Στα θετικά προσθέτω και την απόλυση του defensive coordinator, Dean Pees, κίνηση που για μένα άργησε πολύ, μετά από το φιάσκο με τους Steelers το 2016. Ήδη φαίνονται τα καλά στοιχεία της απομάκρυνσής του, αφού οι draftees του 2016 μπήκαν επιτέλους στις σωστές τους θέσεις και αποδίδουν, κι όχι στις πειραματικές της λόξας του Pees.
Τι Μπορεί Να Πάει Στραβά
Ό,τι πήγε και πέρσι, και πρόπερσι. Η secondary, αν κι αναβαθμισμένη, καταρρέει συθέμελα με την απουσία του εξαιρετικού CB Jimmy Smith, η οποία είναι σχεδόν προγραμματισμένη για την 13η αγωνιστική κάθε έτος. Δεν έχει καταφέρει να τελειώσει σεζόν υγιής από το 2015, κι ο Tony Jefferson δεν έπεισε κανέναν πως ο Arians είχε άδικο που τον άφησε. Η επίθεση μπορεί να έχει νέα πρόσωπα, αλλά πέρα του Alex Collins, όλα τα υπόλοιπα νήματα τραβιούνται και δίνουν από τον Joe Flacco, ο οποίος πρέπει να πείσει επιτέλους ότι κάτι μπορεί να κάνει, αφού ο Jackson πλέον αναπνέει στο σβέρκο του. To πρόγραμμα επίσης δεν κάνει εύκολα τα πράγματα, αφού στην AFC West προστίθεται κι η NFC South των 3 περσινών playoff ανταγωνιστών.
Ή 8 – 8 ή 11 – 5, γιατί ειλικρινά δε ξέρω τι θα κάνουν με την NFC South, αλλά και τα divisional. Η αρχή θα είναι αρκετά δύσκολη, με 4 εκτός αγώνες σε έξι εβδομάδες. Αν δε βρουν ροή και φόρμα από νωρίς, θα έχουν μεγάλο θέμα. Ξανά, κάτω από τους Steelers, και 2οι στην AFC North.
7 – 9, 3οι στην AFC North, δεν προκρίθηκαν στα playoffs.
Marvin Lewis (16ο έτος)
AJ McCarron (QB), Jeremy Hill (RB), Chris Smith (DE), Adam “Pac-Man” Jones (CB).
Matt Barkley (QB), Cordy Glenn (LT), Chris Baker (DT)
Rookie Class of 2018
Billy Price (C), Jessie Bates (S), Sam Hubbard (DE), Malik Jefferson (LB), Mark Walton (RB), Devontae Harris (CB), Andrew Brown (DE), Darius Phillips (CB), Logan Woodside (QB), Rod Taylor (OL), Auden Tate (WR).
Με τις προσθήκες των Sam Hubbart και Chris Baker, θεωρητικά αυτή η defensive line θα είναι λουκούμι. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι οι Bengals δεν έχασαν κάτι το αξιόλογο φέτος (ναι, τι να τον κάνεις τον Jones αν είναι να μην παίζει στα μισά παιχνίδια), κι αναβάθμισαν την καταρρακωμένη offensive line με υπολογίσιμο ταλέντο. Άμα μείνει κι ο Eifert επιτέλους όρθιος, υπάρχει επίσης ένα δυνατό γκρουπ από receivers που μπορεί να βγάλει μεγάλα plays από το πουθενά. Μην λησμονήσετε και τις αλλαγές στο προπονητικό επιτελείο, κι ειδικά την περσινή πρόσληψη του offensive coordinator Bill Lazor.
Τι Μπορεί Να Πάει Στραβά
Δυστυχώς, τα καλά σταματούν εδώ. Η offensive line, αν και καλύτερη, δεν είναι απόρθητη, ειδικά στα δεξιά, όπου “μπάζει” εντελώς. Αν ο Burfict δεν αποφασίσει να πάρει σοβαρά ότι δεν παίζει street fighter, πίσω από τον ίδιο δεν υπάρχει linebacker στο επίπεδό του ούτε για δείγμα. Επίσης, ο Mixon πρέπει να ξεπεράσει τα προσωπικά του θέματα και να αρχίζει να τρέχει, γιατί το backfield των Bengals δεν το βάζεις για πρωταθλητισμό. Έφτιαξαν τα πράγματα, εν ολίγοις, αλλά οι τρύπες παραμένουν σε πολλά σημεία.
Τέλος, ήμαρτον με το αστείο του Marvin Lewis. 16 χρόνια χωρίς καμία playoff νίκη νομίζω είναι αρκετά για να κρίνεις έναν προπονητή. Εδώ έφυγε ο Arsene Wenger από την Άρσεναλ, δε θα φύγει ένας προπονητής που έχει χάσει εφτά wild card αγώνες, και μάλιστα στον τελευταίο λόγω πλήρους απειθαρχίας της ομάδας του;
8 – 8, και το κλείνω εκεί. Όπως είπα, υπήρξε μια σχετική βελτίωση, αλλά δε νομίζω ότι είναι αρκετή να κοντράρει τους Steelers ή ακόμα και τους σε- καλή – ημέρα Ravens. Το πρόγραμμα γενικά δε βοηθάει καθόλου. 3οι, μπορεί και 2οι  στην AFC North, αλλά playoffs δε θα δουν.
0 – 16, 4οι στην AFC North, φαντάζεστε τι έγινε με τα playoffs…
Hue Jackson (3ο έτος)
DeShone Kizer (QB), Danny Shelton (DT), Joe Thomas (OT), Isaiah Crowell (RB), Corey Coleman (WR), C.J. Smith (CB).
Jarvis Landry (WR), Tyrod Taylor (QB), Damarious Randall (CB), Carlos Hyde (RB), Donald Stephenson (OT), Drew Stanton (QB), E.J. Gaines (CB), Mychal Kendricks (OLB).
Rookie Class of 2018
Baker Mayfield (QB), Denzel Ward (CB), Austin Corbett (OG), Nick Chubb (RB), Chad Thomas (DE), Antonio Callaway (WR), Genard Avery (LB), Damion Ratley (WR), Simeon Thomas (CB)
Ε, δεν μπορούν να γίνουν χειρότεροι. Θεωρητικά πάντα, οι Browns πέρσι έφτασαν στο κατώτερο σκαλί της ιεραρχίας, κι αυτό μετά από μία σεζόν του 1 – 15. Είναι απίστευτο πώς καταφέρνουν να μπλέκουν σε καταστάσεις που το NFL, με την τωρινή του σύνθεση, σχεδόν δεν επιτρέπει να γίνονται.
Τέλος πάντων. Από το περσινό φιάσκο, το Cleveland προχώρησε σε σκούπα. Έδιωξε GM και πρόεδρο, έστειλε άλλον έναν quarterback να βρει τύχη αλλού, κι ανανέωσαν το ρόστερ με “βετεράνικα” ονόματα. Οι Landry και Hyde είναι αρκετές αναβαθμίσεις από το σύνολο που είδαμε το 2017, και το draft τους, ξανά, είναι γεμάτο από νέα παιδιά με μεγάλο ταβάνι. Ρίσκαραν ίσως στον Baker, αλλά αν δε χάσει τον τσαμπουκά του, θα δώσει νέα πνοή σε μια ομάδα που έχει χάσει κάθε είδος ελπίδας από το 1999. Aν συνυπολογίσουμε ότι, λογικά, θα έχουν εξελιχθεί και τα περσινά draft picks, κάτι ίσως να φτιάχνει σε αυτή την ομάδα. Λογικά.
Τι Μπορεί Να Πάει Στραβά
Τα πάντα όλα. Ο προπονητής, αυτός του 1 – 31, είναι ακόμα εκεί και φέτος δεν τον βλέπω να έχει πολύ δύναμη μέσα του να ανταπεξέλθει. Δεν έχει και τον μεγάλο σεβασμό των παικτών του. Ο Baker, αν και δυνατός στο χέρι, είναι μικρόσωμος κι ο χαρακτήρας του είναι ένα τσικ μακριά από το να μοιάσει στον Manziel. Επίσης, αυτή η ομάδα είναι πολύ νεανική. Με τη φυγή του Joe Thomas, του αδιαφιλονίκητου καλύτερου παίκτη των Browns την τελευταία δεκαετία, μόλις τρεις παίκτες πατάνε τα τριάντα, κι οι μεγαλύτεροι είναι αυτοί από τα φετινά trades. Η απειρία κι η γενικότερη μιζέρια αυτού του franchise δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη σε αυτή την AFC North, της οποίας οι δύο ομάδες τρέχουν ενάντια στο χρόνο με τους δικούς τους έμπειρους quarterbacks.
Εξαρτάται μου λες, εξαρτάται. Όλα κρέμονται από τον Mayfield. Αν βασανιστεί πίσω από αυτή την offensive line ή από τα schemes, το 4 – 12 θα είναι κατόρθωμα. Η απειρία κι η μεγάλη δυσκολία του προγράμματος δεν μου επιτρέπουν να δω πάνω από τρεις νίκες. Κλείνω στο αισιόδοξο 4 – 12 και 4η θέση στην division, το οποίο πιστέψτε με, θα είναι μια πολύ καλή στροφή για αυτό το franchise.
13 – 3, 1οι στην AFC North, έχασαν από τους Jacksonville Jaguars στον Divisional γύρο με σκορ 42 – 45.
Mike Tomlin (12ο έτος)
Martavis Bryant (WR), Mike Mitchell (S), William Gay (CB).
Jon Bostic (LB), Nat Berhe (S).
Rookie Class of 2018
Terrell Edmunds (S), James Washington (WR), Mason Rudolph (QB), Chukwuma Okorafor (OT), Marcus Allen (S), Jaylen Samuels (RB), Joshua Frazier (DT).
Αντίθετα με πέρσι, αν πέσει ο Roethlisberger στους γνωστούς του τραυματισμούς που κρατάνε από εβδομάδα μέχρι μήνα, υπάρχει κάποιος να παίξει στη θέση του. Ναι, ο Rudolph δεν είναι (ακόμα) future Hall of Famer, αλλά από την pre season έχει δείξει θετικά σημάδια, και δείχνει να συνηθίζει το playbook (τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, ο Rudolph έχει 19/35 completion, 213 γιάρδες, 1 TD κι ένα 1 interception σε 3 pre season παιχνίδια). Και να μην το συνήθιζε, ό,τι πάσα και να ρίξει, κάποιος θα την πιάσει. Antonio Brown, Juju Smith – Schuster και τώρα James Washington, μαζί με Jesse James, για το πιο ασφαλές δίχτυ ασφαλείας στο Pittsburgh. Ο Bell μπορεί να παραπονέθηκε ξανά για τα λεφτά που παίρνει, αλλά ακόμα κι αν αυτή είναι η τελευταία του χρονιά εκεί, θα πρέπει να παίξει καλά για να ανεβάσει το cache του. Επίθεση που θεωρητικά δεν έχει τρύπα πουθενά.
Τι Μπορεί Να Πάει Στραβά
Έχασαν τον Ryan Shazier σε μία από τις πιο ανατριχιαστικές φάσεις πέρσι, όπου παραλίγο να τον αφήσει παράλυτο, αλλά ικανοποιητικό αντικαταστάτη δε βρήκαν. Ο Dupree κι ο Williams πλαισιώνονται από τον Bostic, αλλά δεν πήραν κανέναν άλλον, κι η τριάδα αυτή δε δίνει ό,τι έδινε ο Shazier. Αναλώθηκαν στο να πάρουν τρεις safeties στο draft, για να γεμίσουν το (μικρό) κενό του Sean Davis, αλλά κανείς δεν έχει πάνω την ταμπέλα του “all pro”. Η αμέλεια της μπροστινής front seven τη στιγμή που είχαν θέματα με το rushing πέρσι (10οι στις γιάρδες, 22οι στα touchdowns), κι άφησαν τον Leonard Fournette να τρέξει για 109 γιάρδες και τρία touchdown, πιστεύω θα τους γυρίσει μπούμερανγκ κι άσχημα. Φέτος θα αντιμετωπίσουν Kareem Hunt, Alex Collins, Devonta Freeman, Christian McCaffrey, τον Fournette ξανά, τον Melvin Gordon, τον Marshawn Lynch και το δίδυμο Alvin Kamara/Mark Ingram. Ο Θεός κι η ψυχή τους με τέτοια θηρία. Επίσης, ο Tomlin έχει πλέον αποδείξει ότι στα μεγάλα ματς, άμα πάει κάτι στραβά, δε μπορεί να το φτιάξει με τίποτα. Ακόμα και στο Super Bowl που πήρε, βασίστηκε σε λάθη κι ένα τελευταίο freak play για να πάρει το πολυπόθητο τρόπαιο.
Μεταξύ 10 – 6 και 12 – 4, αν κι εγώ τείνω στο πρώτο. Τα κενά της άμυνας είναι αρκετά και το πρόγραμμα έχει βαρύ πυροβολικό να τους χτυπήσει. Το ματς με το Jacksonville θα αποτελέσει καλό μπούσουλα για τις αδυναμίες τους. Πέσει δεν πέσει το χέρι του Roethlisberger για να μεγαλώσει την απόσταση στο σκορ, και με τον Bell να σηκώνει την ίσως τελευταία του παράσταση στο Heinz Field, θα κοντραριστούν με τους Ravens για την 1η θέση της AFC North. Την οποία, άνευ απροόπτου, θα ξαναπάρουν. Μεγάλο πράγμα η επιθετική ανωτερότητα.
Previous Post Divisional Previews 2018: NFC South
Next Post Divisional Previews 2018: NFC North
About The Author: Στεφανία Λ.
Οπαδός των St. Louis Rams από το 2004 και του αθλήματος, έπειτα από τυχαίο συμβάν. Με τα χρόνια, βρήκε λιμάνι στη Βαλτιμόρη και στους Ravens, αλλά θα θυμάται πάντα το 1999. Λάτρης των underdogs, των nail biting αγώνων, και παικτών που της γεμίζουν το μάτι. Μιλάει πολύ, λατρεύει την έρευνα και το ιδανικό της βράδυ πλαισιώνεται από ζεστή σοκολάτα και έναν καλό αγώνα ή mixtapes από το Κασετόφωνο. H αντικειμενικότητά της πηγαινοέρχεται ανά βδομάδα.