el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de en el en en it el el el el el el el el el el el el
Επιχείρηση Εντέμπε ή Επιχείρηση Κεραυνός ή Επιχείρηση Ιωνάθαν [1] ήταν κωδικές ονομασίες για μία πολύνεκρη επέμβαση ειδικών δυνάμεων (κομάντος) των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων (IDF) στο αεροδρόμιο της πόλης Εντέμπε, της Ουγκάντα, (το κυριότερο της χώρας, που εξυπηρετεί και την πρωτεύουσα Καμπάλα).
Απαχθέντες που επιστρέφουν από την Ουγκάντα, το αεροπλάνο του Ρινόκερου (Ηρακλής) προσγειώνεται στο Αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν στο τέλος της Επιχείρησης Εντέμπε.
Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Ουγκάντα
Ουαντί Χαντάντ, Βίλφριντ Μπόζε, Ιντί Αμίν Νταντά
Νταν Σομρόν, Γεκουτίλ Αντάμ, Μπένι Πελέντ, Γιόνι Νετανιάχου
7 απαγωγείς, ένας λόχος Ουγκαντικού στρατού
100 καταδρομείς, δύο αεροπλάνα, ένα κινητό ρουκετοβόλο
300 νεκροί, πάνω από 500 τραυματίες
1 νεκρός, 5 τραυματίες
Ισραηλινοί πράκτορες στο Sayeret Matkal μετά την επιχείρηση.
Στο εν λόγω αεροδρόμιο είχε καθηλωθεί από αεροπειρατές ένα πολιτικό αεροσκάφος (AirBus A300) της εταιρείας Air-France, το οποίο είχε απογειωθεί από το Τελ Αβίβ με κατεύθυνση το Παρίσι με 248 επιβάτες.
Ενδιάμεσος σταθμός ήταν το αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα όπου και επιβιβάστηκαν οι αεροπειράτες. Οι αεροπειρατές ανήκαν στην οργάνωση " Λαϊκό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης" - "Ομάδα ειδικών αποστολών" και δρούσαν υπό την ηγεσία του Ουαντί Χαντάντ[2], γνωστό και ως Άμπου Χάνι (Abu Hani) και δύο Γερμανών μελών επαναστατικής οργάνωσης. Η κυβέρνηση της Ουγκάντα, υπό τον Ίντι Αμίν έλαβε ξεκάθαρη θέση υπέρ των αεροπειρατών[3]. Οι Παλαιστίνιοι (μέλη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης), Γερμανοί της οργάνωσης "Επαναστατικοί Πυρήνες"[4] και Άραβες αεροπειρατές είχαν καταλάβει το αεροπλάνο στις 27 Ιουνίου 1976 και ζητούσαν την απελευθέρωση συνολικά 53 Παλαιστινίων που κρατούνταν σε φυλακές του Ισραήλ και τεσσάρων ακόμη χωρών, προκειμένου να ανταλλαχθούν με τους 106 από τους 248 επιβάτες, που κράτησαν τελικά ως ομήρους[5] απελευθερώνοντας σταδιακά τους υπόλοιπους, όλους μη Ισραηλινούς. Δώδεκα μέλη του πληρώματος του αεροσκάφους κρατήθηκαν ως όμηροι. Οι αεροπειρατές απείλησαν επανειλημμένα ότι θα σκότωναν τους ομήρους σε περίπτωση μη υλοποίησης του αιτήματός τους και αυτή η απειλή οδήγησε στην επέμβαση των ειδικών δυνάμεων, κατόπιν σχεδιασμού της κυβέρνησης του Ισραήλ σε συνεργασία με τη μυστική της υπηρεσία (Μοσάντ). Η επιχείρηση υλοποιήθηκε από 100 κομάντος, που μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο Εντέμπε από το Ισραήλ, είχε στόχο την απελευθέρωση των ομήρων και έλαβε χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες της 4 Ιουλίου 1976[6]. Το αποτέλεσμά της, μέσα σε 90 λεπτά που διάρκεσε, υπήρξε επιτυχές, καθώς όλοι οι αεροπειρατές έπεσαν νεκροί από τα πυρά των Ισραηλινών, ενώ σκοτώθηκαν ο επικεφαλής των Ισραηλινών, 55 στρατιώτες της Ουγκάντα (οι οποίοι επενέβησαν υπέρ των αεροπειρατών) και τέσσερις όμηροι. Επίσης καταστράφηκαν 11 αεροπλάνα[7] των ενόπλων δυνάμεων της Ουγκάντα. Μετά την σύγκρουση έγιναν μαζικές εκτελέσεις Κενυατών ως αντίποινα για την συνεργασία των τελευταίων με τις δυνάμεις του Ισραήλ.
↑ Jewish&IsraelStories (25 Ιουνίου 2019). «Η Απίστευτη Ιστορία της Επιχείρησης Entebbe». Israel Stories (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2022.
↑ «Wadie Haddad» (στα αγγλικά). Wikipedia. 2019-04-07. https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadie_Haddad&oldid=891332027.
↑ "Idi Amin's Son: My Dream Is to Apologize Personally to Family of Entebbe Victims". Ανακτήθηκε στις 14/6/2016.
↑ Αναστάσιος Πανουτσόπουλος, εφημερίδα "Η Καθημερινή", φύλλο Κυριακής 3 Μαρτίου 2019, σελ. 26: "Ιστορία- Ο Ίντι Αμίν Νταντά στην εξουσία"
↑ "Hijacking of Air France Airbus by Followers of Popular Front for the Liberation of Palestine – Israeli Action to liberate Hostages held at Entebbe Airport ..." (PDF). Keesing's Record of World Events. 22: 27888. Αύγουστος 1976. Ανακτήθηκε στις 23/9/2014.
↑ Smith, Terence (4 Ιουλίου 1976): "Hostages Freed as Israelis Raid Uganda Airport; Commandos in 3 Planes Rescue 105-Casualties Unknown Israelis Raid Uganda Airport And Free Hijackers' Hostages", The New York Times. Ανακτήθηκε στις 4/7/2009