el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el zh el el el el el el el el el el eu el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το Ανγκουλέμ (Γαλλικά: Angoulême) είναι πόλη και κοινότητα (commune) στη νοτιοδυτική Γαλλία, πρωτεύουσα πόλη του Νομού (préfecture) Σαράντ στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Διαθέτει έκταση 21,85 χλμ² και πληθυσμό περί τους 41.740 κατοίκους (2017).
Καντόνιο της Ανγκουλέμ-Εστ, Καντόνιο της Ανγκουλέμ-Νορ, Καντόνιο της Ανγκουλέμ-Ουέστ, Σαράντ και διαμέρισμα της Ανγκουλέμ
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το Ανγκουλέμ (Ικουλίσμα) κατελήφθη από τον Χλωδοβίκο Α΄ από τους Βησιγότθους το 507, και λεηλατήθηκε από τους Νορμανδούς τον 9ο αιώνα. Το 1360 παραδόθηκε με τη Συνθήκη του Μπρετινύ στους Άγγλους· οι τελευταίοι εκδιώχθηκαν το 1373 από τα στρατεύματα του Καρόλου Ε΄, που παραχώρησε στην πόλη πολλά προνόμια. Η πόλη υπέφερε πολύ κατά τους Γαλλικούς Θρησκευτικούς Πολέμους, ιδιαίτερα το 1568, μετά την κατάληψή της από τους Προτεστάντες υπό τον Κολινύ.
Το Ανγκουλέμ βρίσκεται 134 χιλιόμετρα Β.Β.Α. του Μπορντώ, στην σιδηροδρομική δίοδο μεταξύ Μπορντώ και Πουατιέ.
Το κύριο τμήμα της πόλης βρίσκεται επί υπερυψωμένου ακρωτηρίου, βρεχόμενο βόρεια από τον ποταμό Σαρέντ και νότια και δυτικά από τον Ανγκουϊέν, μικρό παρακλάδι του προαναφερθέντος ποταμού. Τα σημαντικότερα των προαστίων της βρίσκονται στα ανατολικά, όπου το ακρωτήρι συνδέεται με το βασικό οροπέδιο, του οποίου σχηματίζει το βορειοδυτικό άκρο του.
Στη θέση των αρχαίων οχυρώσεων, το Ανγκουλέμ περικυκλώνεται σήμερα από βουλεβάρτα, από τα οποία παρέχουν καλή θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Εντός της πόλης οι δρόμοι είναι συχνά σκοτεινοί και στενοί, και εκτός από τον καθεδρικό ναό και το δημαρχείο, η αρχιτεκτονική δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ο καθεδρικός του Αγίου Πέτρου, εκκλησία Βυζαντινού-Ρωμανικού ρυθμού, χρονολογείται από τους 11ο και 12ο αιώνες, αλλά έχει υποστεί συχνές αποκαταστάσεις, και εν μέρει ξαναχτίστηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα από τον αρχιτέκτονα Πωλ Αμπαντί. Η πρόσοψη, που διαθέτει σε αμφότερες τις πλευρές της δύο πύργους με τρούλο, είναι διακοσμημένη με τοξωτές στοές που διαθέτουν γλυπτά και αγάλματα. Όλα μαζί απεικονίζουν την Τελική Κρίση.
Το δημαρχείο, επίσης του Αμπαντί, είναι μια χαριτωμένη σύγχρονη κατασκευή, αλλά διατηρεί δύο πύργους της έπαυλης των κομήτων του Ανγκουλέμ, στην τοποθεσία όπου χτίστηκε. Εμπεριέχει μουσεία ζωγραφικής και αρχαιολογίας.
Το Ανγκουλέμ είναι κέντρο χαρτο-παρασκευαστικής βιομηχανίας, με την οποία η πόλη είχε σχέσεις από τον 14ο αιώνα. Τα περισσότερα εργοστάσια βρίσκονται στις όχθες των ποτάμιων ρευμάτων που γειτονεύουν με την πόλη. Θυγατρικές βιομηχανίες, όπως της κατασκευής μηχανημάτων και συρμάτινων κατασκευών, έχουν σημαντικό ρόλο. Άλλες δραστηριότητες περιλαμβάνουν εξόρυξη σιδήρου και χαλκού, ζυθοποιία, βυρσοδεψία, κατασκευή πυρίτιδας, προϊόντων ζαχαροπλαστικής, γαντιών, μποτών, υποδημάτων και βαμβακερών ενδυμάτων. Κύρια εμπορεύσιμα είδη είναι κρασί, κονιάκ και οικοδομικοί λίθοι.
Μέσω μιας σήραγγας, που διασχίζει υπογείως την πόλη, περνά η βασική γραμμή του σιδηρόδρομου της Ορλεάνης.
Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή στους φίλους των κόμικς, καθώς εδώ λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ.
Επίσης η πόλη διαθέτει ένα λύκειο, παιδαγωγικές ακαδημίες, Σχολή πυροβολικού και Βιβλιοθήκη. Από το Μάρτιο του 2008, δήμαρχος της πόλης είναι ο Φιλίπ Λαβό, η θητεία του οποίου λήγει το 2014.
Το Ανγκουλέμ έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Χόφφμαν Εστέιτς, Ιλλινόις, ΗΠΑ
↑ «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
↑ (Γαλλικά) Code INSEE.
↑ «Populations légales 2019» The National Institute of Statistics and Economic Studies. 12  Ιανουαρίου 2022.
↑ 4,0 4,1 répertoire géographique des communes. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.