el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el uk el el sv el el de pl en el en el nb el it de el de de el el el el el el el el el it el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el bn el el el el el el el el el el en el el el el el en en el en el en el en el en el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el sv el el en el el en uk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el hu el el el el el fr el el tr el fr nb fr el el la el es fr nl el el en el fr de fr el el en el fr de pl el el en el ja de nl el el pl el fr fr ru el el en el sv fr fr el el en el en fr nl el el en el fr fr en el el br el fr oc fr el el en el en de en el el en el fr fr ja el el en el de fr fr el en en el de da de el el en el fr zh fr el pt pt el nb en es el el fr el de fr nb el el en el sv fr fr el el en el en fr el el el el el hu el el el el el fr el el en el de fr fr el el en el fr de nl el ca en el fr ja fr el nl en el fr fr pl el fi en el ja fr nl el el it el fr fr ru el eo en el en de fr el el pt el en fr nl el el el el nb fr en el el en el en fr fr el el en el fr fr en el en en el de fr ja el el en el fr fr fr el en en el de fr de el el en el sv de fr el el en el fr en es el fr en el es de nb el en en el sv de fr el hbs_lat en el fr fr el el el el el el hu el el el el el fr el de br el en fr fr el el en el fr fr nl el en en el de fr fr el el fr el fr fr pl el el en el en fr nl el hbs_lat en el fr fr ru el el pt el fr fr fr el el en el de fr nl el el en el fr fr en el el en el fr fr fr el el it el de fr en el el en el sv fr ja el el en el de fr fr el hbs_lat it el fr da de el eo en el en fr fr el el en el en zh es el en en el es fr nb el el en el nb fr fr el el en el en de de el el en el ja fr en el fi en el de fr en el el es el sv fr sv el el it el de fr de el el pl el fr fr de el el en el sv de el el el el el el el el en el fr el oc sv el fr el fr fr el fr el oc de el de el oc de el da el fr fr el fr el fr fr el fr el en fr el fr el fr sv el fr el fr en el de el pt fr el fr el fr en el en el nl ja el fr el fr fr el fr el fr de el fr el fr fr el fr el de es el de el it nb el de el ja fr el fr el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el nb fr de de sv de el fr en en en sv fr de en sv en el de fr fr fr fr de sv en el de sv fr fr fr fr fr de fr fr el de en sv de fr sv en en en el fr fr fr sv de en fr fr fr en de en fr sv el fr de fr en fr fr de fr en de fr fr fr de de fr el fr fr fr fr sv fr sv fr fr de fr fr sv el fr de fr en de de en fr sv en en fr en el oc en en fr en fr en en fr en fr fr fr fr de fr el de sv fr fr sv de fr en de sv en fr el fr fr de de en fr en fr sv el fr fr en en en de en de el da de en sv fr fr fr en en en fr fr en fr el zh de fr en en en fr fr de en en el en de de sv en fr fr el fr en fr de en fr fr en sv sv de fr de de en el fr fr de en en en en de en de en fr fr fr en fr en de el fr fr en en en de fr fr fr fr de de fr fr en en de en fr fr el el it el el fr el el sv el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el fr el fr sv el fr el oc fr el fr el fr de el fr el fr de el zh el fr fr el fr el fr fr el fr el en fr el fr el fr sv el de el fr en el fr el fr fr el fr el pt en el fr el fr ja el fr el fr fr el it el de de el it el fr fr el en el fr es el fr el de nb el sv el en fr el es el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr en en de en de fr en en de sv fr en fr de el de fr fr de en de de en en fr sv de sv en en de el ja fr de el fr fr en fr fr sv fr sv sv fr en fr fr sv el fr fr fr fr en fr fr fr fr fr de el fr de en fr fr de fr fr fr fr sv fr en en fr el de de sv de de en en en de de fr el fr de en en en fr de fr en sv en de fr en fr fr en fr en en fr el fr fr sv fr el fr sv sv en de en en en de de en fr de en el fr en fr en fr fr fr el fr de sv de en fr de fr fr en el fr en fr fr fr de fr fr en fr en de de fr fr de fr el fr fr de en fr en fr fr en de fr fr de fr fr fr fr en el de de fr fr fr de de en fr fr en de el en sv en en en fr fr en de fr el de de sv fr sv sv fr el de en fr fr fr fr fr sv en fr en en en de en de en en sv en el fr fr en de sv sv en fr en fr fr en en fr el el it el el fr el el de el el el el sv el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el en el oc el oc sv el de el ca fr el fr el oc de el oc el oc de el fr el de fr el fr el fr fr el oc el fr fr el oc el fr sv el oc el en en el oc el oc fr el fr el da en el fr el da ja el en el fr fr el fr el fr de el en el fr fr el fr el fr es el fr el fr nb el fr el fr fr el de el zh de el fr el fr en el de el de en el fr el fr sv el fr el fr de el de el fr de el sv el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr en en de de fr sv de en fr fr el fr sv fr de de en en fr fr en en en fr de en fr fr el fr fr en fr fr en fr de fr en de fr fr fr en de en en en fr el fr sv fr fr en en fr sv en en en fr el fr de en de sv de sv sv fr fr fr el fr fr de en de fr en en de en en fr fr fr sv fr fr en el fr en en en en fr en de fr fr en fr en fr fr de de fr en en en de de fr fr en de de de en en fr de el fr sv fr sv sv fr fr de fr sv de el fr fr en sv en fr fr fr fr en fr sv fr fr fr en fr en fr el fr de sv fr fr en de de en de de de de fr fr fr de de el fr fr en fr de de de fr en sv fr sv en sv de en sv en en el fr en fr fr en fr fr fr en en fr en fr de en fr fr sv fr fr en en en de en fr de en fr fr en el fr de en de el da de en en de fr en sv de sv fr sv de en fr sv en sv fr fr fr fr fr en de de el fr fr fr fr de fr de de fr de de fr en de de fr en el zh fr fr de fr fr en de fr fr fr fr de fr en fr sv fr fr de fr el fr fr de en de en fr de en en fr fr en en en el fr de en en fr sv fr sv en de en de en fr fr fr sv sv fr el de en fr fr en de fr fr fr fr fr en en en de fr fr en fr en fr en fr fr fr fr de fr en fr sv el fr de sv fr en en fr fr en en sv en en de fr en fr en sv fr sv fr el fr de fr fr de fr en en de en en sv el fr de sv en sv fr en de de en de el fr en fr fr de en fr en sv sv en fr fr fr en fr de en sv fr de fr fr fr el fr fr fr sv fr en fr fr fr de en fr fr en de en de el de fr en en en fr fr en fr fr en de en sv fr fr el el el it el el de el el de el el fr el el el el el el el el el el sv el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en hbs_lat el el el it el el el el br de el el el el el el el el el en de fr el it el oc el en hbs_lat oc el pt el oc el en et fr el el zh el el zh en el en fr sv el hbs_lat fr fr el ro fr de el tr fr de el pt fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el az el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el de el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el ru it el el el en el el el el el sl de el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el uk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 ήταν η 56η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, μετά τη νίκη της Λένα στο διαγωνισμό του 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "Satellite". Ήταν η τρίτη φορά που η Γερμανία φιλοξένησε το διαγωνισμό (και η πρώτη μετά τη Γερμανική επανένωση), το είχε κάνει στο παρελθόν το 1957 και το 1983 (και τα δύο στη Δυτική Γερμανία). Με τη διοργάνωση να αναλαμβάνουν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς Arbeitsgemeinschaft Rundfunkanstalten Deutschland (ARD) και Norddeutscher Rundfunk (NDR), ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Esprit Arena και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου και τον τελικό στις 14 Μαΐου 2011.[1] Τις τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσίασαν οι Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ.
1ος Ημιτελικός: Εισαγωγή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2011 από τους τρεις παρουσιαστές
Τελικός: "Satellite" από τον Stefan Raab και τη Lena
Κατά τη διάρκεια του σόου
1ος Ημιτελικός: Cold Steel Drummers
2ος Ημιτελικός: "Flying Bach" από τους Flying Steps
Τελικός: "Oh Jonny" και "Klar" από τον Jan Delay
Συμμετέχουσες χώρες     Χώρες που δεν πέρασαν στον τελικό     Χώρες που συμμετείχαν στο παρελθόν, αλλά όχι το 2011
Κάθε χώρα απονέμει 12, 10, 8-1 βαθμούς στα 10 αγαπημένα της τραγούδια
← 2010 • Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision • 2012 →
Στο διαγωνισμό συμμετείχαν σαράντα τρεις χώρες, που ισούται με το ρεκόρ της έκδοσης του 2008. Τέσσερις χώρες επέστρεψαν στο διαγωνισμό φέτος. Η Αυστρία επέστρεψε μετά την τελευταία συμμετοχή της το 2007, η Ουγγαρία επέστρεψε μετά την τελευταία συμμετοχή της το 2009, ο Άγιος Μαρίνος επέστρεψε μετά την πρώτη συμμετοχή του το 2008. Η Ιταλία επέστρεψε επίσης στο διαγωνισμό μετά την τελευταία συμμετοχή της δεκατέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 1997.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Αζερμπαϊτζάν με το τραγούδι "Running Scared" από τους Ell & Nikki, γραμμένο από τους Stefan Örn, Sandra Bjurman και Iain James Farquharson. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό, μετά από μόλις 4 χρόνια συμμετοχής, και η πρώτη νίκη για μία από τις χώρες του Νότιου Καυκάσου. Ήταν επίσης το πρώτο δίδυμο άνδρα-γυναίκας που κέρδισε το διαγωνισμό από το 1963. Η Ιταλία, η Σουηδία, η Ουκρανία και η Δανία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Εκτός από την Ιταλία, η μοναδική άλλη χώρα των "Μεγάλων Πέντε" που τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα ήταν η Γερμανία, τερματίζοντας δέκατη. Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε λίγο πιο πίσω, τερματίζοντας ενδέκατο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά μετά την επαναφορά των επιτροπών παράλληλα με την τηλεψηφοφορία το 2009, όπου ο νικητής δεν κατέλαβε την πρώτη θέση στις ψήφους των επιτροπών. Η Ιταλία ήταν ο νικητής της κριτικής επιτροπής, ενώ το Αζερμπαϊτζάν ήταν ο νικητής της τηλεψηφοφορίας.
Η μετάδοση του τελικού κέρδισε το βραβείο Rose d'Or (Χρυσό Ρόδο) για την καλύτερη ζωντανή κάλυψη εκδήλωσης.[2]
1.2 Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής
2.1 Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
2.5 Ιδέα εκδήλωσης και πώληση εισιτηρίων
6 Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Esprit Arena, Ντίσελντορφ – χώρος διοργάνωσης του διαγωνισμού του 2011.
Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ - την έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Αυτός ήταν ο πρώτος διαγωνισμός που πραγματοποιήθηκε έξω από την πρωτεύουσα της διοργανώτριας χώρας μετά το διαγωνισμό του 2004 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία μετά την επανένωση της Γερμανίας, με τη Δυτική Γερμανία να είχε φιλοξενήσει στο παρελθόν το διαγωνισμό το 1957[3] και το 1983.[4] Η Γερμανία ήταν επίσης το πρώτο μέλος των "Μεγάλων Πέντε" που φιλοξένησε τον Διαγωνισμό μετά την εφαρμογή του κανόνα το 2000 που επιτρέπει στους πέντε μεγαλύτερους χρηματοοικονομικούς υποστηρικτές της EBU - Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία - να προκρίνονται αυτόματα στον τελικό παράλληλα με τον νικητή του προηγούμενου έτους.
Το Esprit Arena - ένα πολυλειτουργικό γήπεδο ποδοσφαίρου - φιλοξένησε το διαγωνισμό. Το γήπεδο απέκτησε μια περίοδο ενοικίασης έξι εβδομάδων, προκειμένου να επιτρέψει την πραγματοποίηση εργασιών κατασκευής και αποσυναρμολόγησης σε σχέση με τον διαγωνισμό.[5] Το γήπεδο φιλοξένησε 38.000 θεατές κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision.[6] Το Ντίσελντορφ προσέφερε 23.000 κρεβάτια ξενοδοχείου και 2.000 επιπλέον κρεβάτια στη γύρω περιοχή του Ντίσελντορφ και σε πλοία στον ποταμό Ρήνο.[7]
Είκοσι τρεις πόλεις υποβάλλουν επίσημες προσφορές στον γερμανικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό Norddeutscher Rundfunk (NDR), προκειμένου να γίνουν οι διοργανώτριες πόλεις για το διαγωνισμό του 2011.[8] Οκτώ από αυτές τις πόλεις συνέχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τη διοργάνωση της εκδήλωσης όπως το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Ανόβερο, το Γκελζενκίρχεν,[9] το Ντίσελντορφ, η Κολωνία, η Φρανκφούρτη και το Μόναχο.[10] Η NDR ανακοίνωσε στις 21 Αυγούστου 2010 ότι τέσσερις από αυτές τις πόλεις είχαν υποβάλει επίσημα αίτηση για τη διοργάνωση του Διαγωνισμού του 2011: το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Ανόβερο και το Ντίσελντορφ.[11]
Τοποθεσίες των υποψήφιων πόλεων: η επιλεγμένη πόλη είναι μαρκαρισμένη με μπλε, οι πόλεις που υπέβαλαν επίσημα προσφορές για να διοργανώσουν είναι μαρκαρισμένες με πράσινο, ενώ αυτές που έδειξαν ενδιαφέρον αλλά αποσύρθηκαν είναι με κόκκινο.
Υπήρξαν ανησυχίες σχετικά με την ιδέα προσφοράς του Βερολίνου, η οποία συνίστατο σε μια φουσκωτή σκηνή που θα χτιζόταν στην περιοχή υπόστεγων του Τέμπελχοφ. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων στη NDR αμφισβήτησαν την ικανότητα του χώρου να παρέχει πλεονεκτικές ακουστικές συνθήκες. Ο ομιλητής του Βερολίνου, Ρίτσαρντ Μενγκ, ούτε το επιβεβαίωσε ούτε το αρνήθηκε, δηλώνοντας ότι "το απόρρητο σχετικά με τις έννοιες των προσφορών υποσχέθηκε στη NDR".[12]
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Fortuna Ντίσελντορφ είχε υποβάλει αίτηση στην Deutsche Fußball Liga για άδεια μετακίνησης των εντός έδρας αγώνων του στο Paul-Janes-Stadion, εάν το Esprit Arena στο Ντίσελντορφ κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού 2011. Αυτό το μήνυμα έδειξε ότι οι συνομιλίες με το Ντίσελντορφ για τη διοργάνωση του διαγωνισμού τραγουδιού στο Esprit Arena ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο.[13] Ο σύλλογος αργότερα ανακοίνωσε στις 6 Οκτωβρίου 2010 ότι είχε λάβει άδεια να μετακινήσει τα παιχνίδια του εάν ήταν απαραίτητο.[14]
Η εφημερίδα Neue Ruhr Zeitung ανέφερε στις 12 Δεκεμβρίου 2010 ότι ο Fortuna Ντίσελντορφ επρόκειτο να μεταφερθεί στο Paul-Janes-Stadion λόγω του διαγωνισμού. Ο χώρος εκπαίδευσης του Fortuna Ντίσελντορφ δίπλα στο Esprit Arena θα ήταν εξοπλισμένος με κινητά περίπτερα από έναν ελβετικό ειδικό κατασκευαστή εκδηλώσεων, τον Nussli Group, δημιουργώντας 20.000 επιπλέον θέσεις.[15] Αυτή η απόφαση ελήφθη επειδή το Arena Sportpark Ντίσελντορφ κατέχει καλύτερα λογιστικά προσόντα.
Στις 2 Οκτωβρίου 2010, η εφημερίδα Hamburger Abendblatt ανακοίνωσε ότι το Αμβούργο δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού του 2011, επειδή η πόλη δεν μπορούσε πλέον να πληροί τις απαιτούμενες οικονομικές προϋποθέσεις.[16]
Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγήςΕπεξεργασία
Στις 12 Οκτωβρίου 2010, ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Norddeutscher Rundfunk (NDR) ανακοίνωσε ότι η Esprit Arena στο Ντίσελντορφ είχε επιλεγεί ως χώρος διοργάνωσης για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011.[17][18]
Μεγάλη τέντα στο πρώην αεροδρόμιο του Τέμπελχοφ
Αν επιλεγόταν, η τέντα θα βρισκόταν δίπλα στα μεγάλα υπόστεγα, με χωρητικότητα 9,000 θεατών.[19]
Βάση της ποδοσφαιρικής ομάδας Fortuna Düsseldorf. Το στάδιο μπορεί να φιλοξενήσει 50,000 θεατές, αλλά μόνο 38,000 για το διαγωνισμό.[19][20]
Θα γινόταν στο Hall A1, αλλά μόνο για 10,000 ή και λιγότερους θεατές.
Οι τέσσερις χώρες που είναι μέλη των "Μεγάλων Τεσσάρων", μαζί με την διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού, προκρίνονται αυτόματα στον τελικό. Δεδομένου ότι η Γερμανία ήταν και μέλος των "Μεγάλων Τεσσάρων" και ο διοργανωτής του διαγωνισμού του 2011, υπήρχε μια κενή θέση στον τελικό. Σε μια συνάντηση της Ομάδας Αναφοράς στο Βελιγράδι αποφασίστηκε ότι οι ισχύοντες κανόνες θα παραμείνουν σε ισχύ και ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων στον τελικό θα μειωνόταν απλώς από είκοσι πέντε σε είκοσι τέσσερις.[21] Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η επίσημη λίστα συμμετοχής δημοσιεύτηκε από την EBU, η οποία όριζε ότι με την επιστροφή της Ιταλίας στο διαγωνισμό, αυτό το έθνος θα γίνει μέλος των "Μεγάλων Τεσσάρων" και θα γινόταν οι "Μεγάλες Πέντε". Αυτή η αλλαγή επέτρεψε στην Ιταλία την αυτόματη πρόκριση στους τελικούς, μαζί με τη Γαλλία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη διοργανώτρια Γερμανία, αποκαθιστώντας τον αριθμό των συμμετεχόντων στον τελικό σε είκοσι πέντε έθνη.[22]
Στις 30 Αυγούστου 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Σβάντε Στοκσέλιους, Εκτελεστικός Επόπτης του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, θα αποχωρήσει από τη θέση του στις 31 Δεκεμβρίου 2010.[23] Στις 26 Νοεμβρίου 2010, η EBU ανέφερε ότι ο Γιο Όλα Σαντ θα ήταν ο νέος Εκτελεστικός Επόπτης του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.[24]
Η κλήρωση για τον προσδιορισμό των σειρών εμφάνισης στους ημιτελικούς πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2011. Όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εξαιρουμένων των αυτόματων φιναλίστ χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση το ιστορικό των ψήφων αυτών των χωρών τα προηγούμενα χρόνια. Από αυτά τα δοχεία, οι μισοί (ή όσο το δυνατόν πλησιέστεροι στο μισό) διαγωνίστηκαν στον πρώτο ημιτελικό στις 10 Μαΐου 2011. Οι άλλοι μισοί σε αυτό το συγκεκριμένο δοχείο αγωνίστηκαν στον δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2011. Αυτή η κλήρωση έδρασε επίσης ως σειρά εμφάνισης, προκειμένου οι αντιπροσωπείες από τις χώρες να γνωρίζουν πότε θα ξεκινήσουν οι πρόβες τους και να καθορίσουν σε ποιο ημιτελικό θα επιτρέπεται στους ψηφοφόρους να ψηφίσουν. Η κλήρωση καθόρισε επίσης σε ποιον από τους ημιτελικούς οι αυτόματοι φιναλίστ θα μπορούσαν να ψηφίσουν.[25]
Ο ισραηλινός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός IBA ζήτησε να συμμετάσχει στον δεύτερο ημιτελικό, παρά στον πρώτο ημιτελικό που τραβήχτηκε στην κλήρωση, λόγω της Ημέρας Μνήμης του Ισραήλ που συμπίπτει με τον πρώτο ημιτελικό. Ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός NDR ζήτησε επίσης να του επιτραπεί να ψηφίσει στο δεύτερο ημιτελικό για λόγους προγραμματισμού.[25]
Οι Ελ & Νίκκι του Αζερμπαϊτζάν, κατά τη διάρκεια της Eurovision 2011
Το ARD, μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης για τη μετάδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στη Γερμανία, είναι από κοινού οργανισμός των περιφερειακών δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων της Γερμανίας. Το ARD έχει 10 μέλη. Οι χώροι που εξετάστηκαν βρίσκονται στις περιοχές τριών διαφορετικών μελών: το Βερολίνο βρίσκεται στην περιοχή μελών του Rundfunk Berlin-Brandenburg (RBB), το Αμβούργο και το Αννόβερο στην περιοχή Norddeutscher Rundfunk (NDR) και το Ντίσελντορφ εντός της περιοχής εκπομπής του Westdeutscher Rundfunk (WDR). Ενώ το NDR ήταν υπεύθυνο για τη μετάδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision τα τελευταία χρόνια, όταν ο τελικός έλαβε χώρα σε άλλες χώρες, το οικονομικό πεδίο εφαρμογής των τριών ραδιοτηλεοπτικών φορέων φάνηκε να έχει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011. Το Tagesspiegel ανέφερε στις 7 Οκτωβρίου 2010 ότι το κόστος για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης οδήγησε σε μια τεταμένη συζήτηση σχετικά με την απαραίτητη εξοικονόμηση σε άλλα περιεχόμενα του προγράμματος από τους τρεις ραδιοτηλεοπτικούς φορείς.
Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ, οι παρουσιαστές.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2010, το NDR ανακοίνωσε ότι οι Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ θα ήταν οι παρουσιαστές του διαγωνισμού. Ήταν η τρίτη φορά που τρεις άνθρωποι θα παρουσίαζαν το διαγωνισμό, μετά το 1999 και το 2010.[30] Ο Ράαμπ είναι κυρίως γνωστός ως ο Γερμανός εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 2000 με το τραγούδι "Wadde hadde dudde da?", με την Ενγκέλκε να είναι ηθοποιός και κωμικός και τη Ράκερς να είναι δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια.
Ιδέα εκδήλωσης και πώληση εισιτηρίωνΕπεξεργασία
Στις 13 Οκτωβρίου 2010, ο Thomas Schreiber, συντονιστής του ARD, περιέγραψε λεπτομέρειες σχετικά με την ιδέα της εκδήλωσης του Ντίσελντορφ. Το Esprit Arena έπρεπε να χωριστεί σε δύο μέρη χωριστά μεταξύ τους. Από τη μία πλευρά του σταδίου θα εγκατασταθεί η σκηνή, ενώ η άλλη θα λειτουργεί ως "γκαρνταρόμπα" για τις αποστολές των καλλιτεχνών. Μια αθλητική αρένα δίπλα στο Esprit Arena θα λειτουργούσε ως κέντρο Τύπου για την εκδήλωση. Το Esprit Arena προσέφερε άνετα καθίσματα σχετικά κοντά στη σκηνή που δημιούργησε μια ατμόσφαιρα σε αρένα εσωτερικών εκδηλώσεων παρά μια ατμόσφαιρα ποδοσφαίρου-γηπέδου. Υπήρχαν σχέδια που θα επέτρεπαν στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις πρόβες.[31] Συνολικά, τα εισιτήρια πωλήθηκαν για επτά παραστάσεις (τον τελικό, δύο ημιτελικούς και τέσσερις πρόβες).[32]
Είπε επίσης σε αυτή τη συνέντευξη ότι τα εισιτήρια για την εκδήλωση ήταν πιθανό να πωληθούν "εντός των επόμενων τεσσάρων εβδομάδων" (μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου 2010). Το NDR είχε ήδη ανοίξει ένα e-mail-newsletter προεγγραφής στον ιστότοπό της για όλα τα άτομα που ενδιαφέρονται για εισιτήρια για την εκδήλωση.[33]
Οι πωλήσεις εισιτηρίων ξεκίνησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2010 στις 12:12 CET στον ιστότοπο www.dticket.de, ο μόνος εξουσιοδοτημένος πωλητής.[34] Ωστόσο, η σελίδα εισιτηρίων άνοιξε για πωλήσεις περίπου δύο ώρες νωρίτερα από ό, τι είχε αρχικά διαφημιστεί. Αυτή η ανακοίνωση έγινε από ένα ενημερωτικό δελτίο ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που στάλθηκε στους προεγγραφείς αγοραστές λίγα λεπτά πριν από το άνοιγμα, δίνοντάς τους ένα μικρό όφελος στην απόκτηση εισιτηρίων. Τα τελικά 32.000 εισιτήρια που τέθηκαν σε πώληση στις 12 Δεκεμβρίου εξαντλήθηκαν σε λιγότερο από έξι ώρες. Μόλις είχαν καθοριστεί οι θέσεις της κάμερας, μερικές χιλιάδες επιπλέον εισιτήρια τέθηκαν σε πώληση.
Τα εισιτήρια για τους ημιτελικούς πωλήθηκαν στα μέσα Ιανουαρίου, όταν ήταν γνωστό ποιες χώρες θα συμμετάσχουν σε κάθε ημιτελικό.[35]
Χώρες που συμμετέχουν στον 1ο ημιτελικό
Χώρες που ψηφίζουν στον 1ο ημιτελικό
Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η EBU επιβεβαίωσε ότι 43 χώρες θα συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό του 2011.[22] Η έκδοση του 2011 είδε τις επιστροφές της Αυστρίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 2007, της Ιταλίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 1997, του Αγίου Μαρίνου, που είχε λάβει μέρος μόνο το 2008 και της Ουγγαρίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 2009.[22] Το Μαυροβούνιο είχε υποβάλει αίτηση συμμετοχής στο διαγωνισμό στις 4 Δεκεμβρίου, αλλά αποφάσισε να μην συμμετάσχει και αποσύρθηκε στις 23 Δεκεμβρίου, δύο ημέρες πριν από την προθεσμία της 25ης Δεκεμβρίου.[36]
Η Σλοβακία ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Διαγωνισμό του 2011 για οικονομικούς λόγους, παρά τη διεξαγωγή δημόσιας δημοσκόπησης στον ιστότοπο της Slovenská televízia (STV) σχετικά με τη συμμετοχή της στην Eurovision, η οποία έλαβε θετική ψήφο 87,5%. Η STV ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να επιστρέψει στο διαγωνισμό του 2012.[37][38] Ωστόσο, η αίτηση της Σλοβακίας παρέμεινε στον προσωρινό κατάλογο, με αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη συμμετοχή της Σλοβακίας στο διαγωνισμό του 2011.[22] Η STV ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2011 ότι η Σλοβακία θα αποσυρθεί από το διαγωνισμό, επικαλούμενη οικονομικούς λόγους και οργανωτικές αλλαγές.[39] Ωστόσο, η χώρα καταχωρίστηκε από την EBU ως μία από τις ημι-φιναλίστ χώρες στην ημιτελική κλήρωση κατανομής στις 17 Ιανουαρίου, και η STV επιβεβαίωσε αργότερα ότι θα συνεχίσει τη συμμετοχή τους για να αποφύγει πρόστιμο για καθυστερημένη απόσυρση.[25][40]
Σε μια συνάντηση στο Βελιγράδι στις 28 Αυγούστου 2010, η EBU αποφάσισε ότι κάθε χώρα έπρεπε να επιλέξει τον καλλιτέχνη και το τραγούδι της πριν από τις 14 Μαρτίου 2011. Στις 15 Μαρτίου 2011, η κλήρωση για την σειρά εμφάνισης στην διοργανώτρια πόλη.[41] Η ημιτελική κλήρωση κατανομής πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου στο Ντίσελντορφ.[22]
Καλλιτέχνες φωνητικών του Ισραήλ στη Eurovision του 2011
Αρκετοί καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 2011, συμπεριλαβανομένων των Ντίνο Μέρλιν,[42] που εκπροσώπησε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη το 1999, του Γκούναρ Όλασον (μέλος του συγκροτήματος Sjonni's Friends)[43] με την Ισλανδία, έχοντας συμμετάσχει τελευταία φορά στο διαγωνισμό του 2001 με τους Two Tricky.[44] και του συγκροτήματος της Μολδαβίας, Zdob şi Zdub, οι οποίοι είχαν ξανά εκπροσωπήσει τη χώρα το 2005.[45] Οι TWiiNS από τη Σλοβακία επανήλθαν, καθώς έκαναν φωνητικά στη συμμετοχή της Τσεχίας του 2008.[46]
Ήταν η πρώτη φορά από το διαγωνισμό του 1958 και η δεύτερη στην ιστορία του διαγωνισμού που δύο πρώην νικητές επέστρεψαν τον ίδιο χρόνο: η Dana International που κέρδισε για το Ισραήλ το 1998 και η Λένα Μάιερ-Λάντρουτ[1] που κέρδισε για τη Γερμανία το 2010, φέρνοντας το διαγωνισμό στο Ντίσελντορφ. Ο Στέφαν Ράαμπ που εκπροσώπησε τη Γερμανία στο διαγωνισμό του 2000 και εμφανίστηκε ως διευθυντής ορχήστρας και καλλιτέχνης φωνητικών για άλλες Γερμανικές συμμετοχές, παρουσίασε το διαγωνισμό.
Ο πρώτος ημιτελικός έγινε στις 10 Μαΐου 2011.
Στον τελικό προκρίθηκαν οι 10 χώρες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας σε συνδυασμό με τη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής.[47]
Η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισαν σ' αυτόν τον ημιτελικό.
"In Love for a While"
"What About My Dreams?"
"A luta é alegria"
Λούκας Γιώρκας με τον Stereo Mike
Ο δεύτερος ημιτελικός έγινε στις 12 Μαΐου 2011.
Στον τελικό προκρίθηκαν οι 10 χώρες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας σε συνδυασμό με τη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής.[47]
Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία ψήφισαν σ' αυτόν τον ημιτελικό.
"The Secret is Love"
"Σαν άγγελος σ' αγάπησα"
"Na inat" (Ha иHaT)
Γκέτερ Γιάνι (Getter Jaani)
A Friend in London
Ο τελικός έγινε στις 14 Μαΐου 2011.
Μόνο οι "Big Five" πέρασαν αυτομάτως στον τελικό.
Από τους δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου 2011, είκοσι χώρες προκρίθηκαν για τον τελικό. Συνολικά, οι χώρες ήταν 25.
Το σύστημα ψηφοφορίας ήταν το ίδιο με αυτό του 2010, όπου ο νικητής αναδείχθηκε με τον συμψηφισμό της βαθμολογίας των τηλεθεατών και της κριτικής επιτροπής την κάθε χώρας. Οι τηλεθεατές μπορούσαν να ψηφίζουν κατά τη διάρκεια των ερμηνειών και η ψηφοφορία έληξε 15 λεπτά μετά το τέλος των εμφανίσεων.
A Friend in London
"What About My Dreams?"
Λούκας Γιώρκας feat. Stereo Mike
"In Love For A While"
"Taken By a Stranger"
"The Secret Is Love"
"Que Me Quiten Lo Bailao"
Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του πρώτου ημιτελικού:
Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του δεύτερου ημιτελικού:
Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Εσθονία, Ισραήλ, Κύπρος, Ολλανδία
Αυστρία, ΠΓΔΜ, Σλοβακία, Σλοβενία
Βουλγαρία, Ιρλανδία, Λετονία, Σουηδία
Κάθετα, ο πίνακας είναι ταξινομιμένος ανά σειρά εμφάνισης. Οριζόντια είναι ταξινομιμένος ανά σειρά ψηφοφορίας.
Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του τελικού:
Αυστρία, Ελβετία, ΠΓΔΜ, Σερβία, Σλοβενία
Άγιος Μαρίνος, Αλβανία, Ισπανία, Λετονία
Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία
Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Κροατία
Ένας αριθμός ρεκόρ 20 χωρών έλαβε τουλάχιστον ένα σύνολο 12 βαθμών κατά τη διάρκεια του τελικού. Οι μόνες πέντε χώρες που δεν έλαβαν πλήρη βαθμολογία (δωδεκάρι) ήταν η Εσθονία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Γερμανία και η Σερβία. Η Εσθονία ήταν η μόνη χώρα χωρίς βαθμολογία 8, 10 ή 12 βαθμών, και έτσι το όνομά της δεν αναφέρθηκε ποτέ δυνατά κατά την ψηφοφορία.
Τα βραβεία που φέρουν το όνομα του Μαρσέλ Μπεζανσόν απονεμήθηκαν και το 2011.[55] Τα βραβεία υποδιαιρούνται σε 3 κατηγορίες: Καλλιτεχνικό, Βραβείο Κοινού και Βραβείο Τύπου.[56]
Δημοκρατία της Ιρλανδίας !   Δημοκρατία της Ιρλανδίας
Νταν Πρίντι, Λαρς Χάλφορ Γιένσεν, Μάρτιν M. Λάρσον
Ντανιέλ Μουάν, Κεντέν Μπασλέ, Ζαν-Πιερ Μαρσελεζί, Ζιλί Μιγιέρ
Τα βραβεία του Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision (περισσότερο γνωστού ως OGAE) απονέμονται από διαφορετικά φαν κλαμπ ανά τον κόσμο. Παρακάτω παρατίθενται τα 5 πρώτα συνολικά αποτελέσματ [57]
"What About My Dreams?"
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο
Το χιουμοριστικό βραβείο Barbara DEx για το χειρότερο ντύσιμο απονεμήθηκε από τον δικτυακό τόπο House of Eurovision στη συμμετοχή της Γεωργίας, με το τραγούδι "One More Day" σε ερμηνεία της Ελντρίν.
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, η σειρά με την οποία ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες από τις χώρες δεν ήταν η ίδια με τη σειρά παρουσίασης των τραγουδιών. Αντίθετα, προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα να υπάρξει απόλυτος νικητής από την έναρξη, η σειρά ψηφοφορίας καθορίστηκε την τελευταία στιγμή.
Στη διάρκεια του πρώτου ημιτελικού, πολλοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί έχασαν την επαφή με τους σχολιαστές τους εξαιτίας τεχνικού προβλήματος με τον ήχο. Το ζήτημα επιλύθηκε και ο δεύτερος ημιτελικός δεν παρουσίασε προβλήματα .[59]
Ρωσία !   Ρωσία – Ντίμα Μπιλάν[60]
(εκπρόσωπος της Ρωσίας στο διαγωνισμό του 2006 και νικητής το 2008)
Βουλγαρία !   Βουλγαρία – Μαρία Ίλιεβα
Ολλανδία !   Ολλανδία – Μάντι Χόιντς[61]
(συμμετοχή της Ολλανδίας το 1986 με τους Frizzle Sizzle)
Ιταλία !   Ιταλία – Ραφαέλα Καρά[62]
Κύπρος !   Κύπρος – Λούκας Χαμάτσος
Ουκρανία !   Ουκρανία – Ρουσλάνα[63]
(νικήτρια του διαγωνισμού το 2004)
Φινλανδία !   Φινλανδία – Σούζαν 'Αχο[64]
(συμμετοχή της Φινλανδίας το 2010 με το συγκρότημα Kuunkuiskaajat)
Νορβηγία !   Νορβηγία – Νάντια Χασνάουι
(συμπαρουσιάστρια του Junior Eurovision Song Contest το 2004 και του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2010]])
Αρμενία !   Αρμενία – Λουσίνε Τοβμασιάν
Βόρεια Μακεδονία !   Βόρεια Μακεδονία – Κριστίνα Ταλέσκα[65]
Ισλανδία !   Ισλανδία – Ραγκνίλνουρ Στέινουν Γιονσδότιρ
Σλοβακία !   Σλοβακία – Μαρία Πιέτροβα
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο – Άλεξ Τζόουνς[66]
Δανία !   Δανία – Λίζε Ρόνε[67]
(συμπαρουσιάστρια του διαγωνισμού το 2014)
Αυστρία !   Αυστρία – Καταρίνα Μπέλοβιτς [68]
Πολωνία !   Πολωνία – Οντέτα Μόρο-Φίγκουρσκα
Σουηδία !   Σουηδία – Ντάνι Σαουσέντο[69]
(φιναλίστ στο Melodifestivalen το 2011 και το 2012, εκπρόσωπος της Σουηδίας στο Διαγωνισμό Χορού της Eurovision το 2008)
Άγιος Μαρίνος !   Άγιος Μαρίνος – Νίκολα ντέλα Βάλε
(συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου το 2008 με τους Miodio)
Γερμανία !   Γερμανία – Ίνα Μίλερ[70]
Αζερμπαϊτζάν !   Αζερμπαϊτζάν – Σαφούρα Αλιζαντέ[71]
(εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 2010)
Σλοβενία !   Σλοβενία – Κλέμεν Σλάκονια [72]
Τουρκία !   Τουρκία – Ομέρ Οντέρ
Ελβετία !   Ελβετία – Σεσίλ Μπέλερ [73]
Ελλάδα !   Ελλάδα – Λένα Αρώνη[74]
Γεωργία !   Γεωργία – Σοφία Νιζαράτζε[75]
(συμμετοχή της Γεωργίας το 2010)
Γαλλία !   Γαλλία – Σιρίλ Φερό[76]
Σερβία !   Σερβία – Ντούσιτσα Σπάσιτς[77]
Κροατία !   Κροατία – Νεβένα Ρεντέλι[65]
Λευκορωσία !   Λευκορωσία – Λεϊλά Ισμαΐλαβα
(συμπαρουσιάστρια στον Junior Eurovision Song Contest το 2010)[78]
Ρουμανία !   Ρουμανία – Μαλβίνα Τσερβένσκι[63]
Αλβανία !   Αλβανία – Λέον Μένκσι
Μάλτα !   Μάλτα – Κέλι Σκέμπρι[79]
Πορτογαλία !   Πορτογαλία – Ζοάνα Τέλες[80]
Ουγγαρία !   Ουγγαρία – Εύα Νοβοντόμσκι[81]
Λιθουανία !   Λιθουανία – Τζέντριους Μασάλσκις
Βοσνία και Ερζεγοβίνη !   Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Ιβάνα Βίντμαρ[65]
Δημοκρατία της Ιρλανδίας !   Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Ντέρεκ Μούνι
Ισπανία !   Ισπανία – Έλενα Σ. Σάντσεθ[82]
Ισραήλ !   Ισραήλ – Οφέρ Ναχσόν[83]
Εσθονία !   Εσθονία – Πιρέτ Γιάρβις[84]
(συμμετοχή της Ελβετίας το 2005 με το συγκρότημα Vanilla Ninja)
Μολδαβία !   Μολδαβία – Τζέτα Μπουρλάσκου[60]
(συμμετοχή της Μολδαβίας το 2008)
Βέλγιο !   Βέλγιο – Μορίν Λουίζ[85]
Λετονία !   Λετονία – Αϊσά Αντρέγιεβα[86]
(συμμετοχή της Λετονίας το 2010)
Ημιτελικός 1 / Ημιτελικός 2 / Τελικός
Άντι Κνολ (ORF eins)
Μάρτιν Μπλούμεναου (Hitradio Ö3)
Μπένι Χέρναγκλ (Hitradio Ö3)
Λεϊλά Αλίεβα (İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti)
Ντένις Κουριάν (Belarus 1)
Ζαν Πιερ Οτιέ (γαλλικά, La Une)
Ζαν Λουί Λαχαγιέ (γαλλικά, La Une)
Αντρέ Φερμόιλεν (ολλανδικά, één) (ολλανδικά, Radio 2)
Σβεν Πίχαλ (ολλανδικά, één) (ολλανδικά, Radio 2)
Βοσνία και Ερζεγοβίνη !   Βοσνία και Ερζεγοβίνη[91]
Μελίνα Καραγεωργίου (ΡΙΚ 1)
Τάρια Νάρχι (φινλανδικά, YLE TV2, YLE HD)
Άσκο Μουρτομάκι (φινλανδικά, YLE TV2, YLE HD)
Σάνα Κόγιο (φινλανδικά, YLE Radio Suomi)
Γιόρμα Χιτεμάκι (φινλανδικά, YLE Radio Suomi)
Εύα Φραντς (σουηδικά, YLE FST5)
Γιόχαν Λίντροος (σουηδικά, YLE FST5)
Οντρί Σοβό (France Ô)
Μπρούνο Μπερμπερές (France Ô)
Λοράν Μπουαγιέ (France 3)
Κατρίν Λαρά (France 3)
Φρεντ Μουσά (France Bleu)
Ερίκ Μαζέ (France Bleu)
Πέτερ Ούρμπαν (Das Erste)
Τόμας Μορ, Στέφι Νόι και Τιμ Φρίχλινγκ (NDR 2)
Μαρία Κοζάκου (ΝΕΤ και ERT HD)
Γκαμπόρ Γκουντέλ Τάκατς (m1)
Δημοκρατία της Ιρλανδίας !   Δημοκρατία της Ιρλανδίας[100]
Μάρτι Γουέλαν (RTÉ One)
Σέι Μπερν και Ζμπίζεκ Ζαλίνσκι (RTÉ Radio 1)[101]
Ημιτελικός 2 & Τελικός[62][102]
Ραφαέλα Καρά (Rai 2)
Μπομπ Σίνκλαρ (Rai 2)
Βόρεια Μακεδονία !   Βόρεια Μακεδονία
Γιάνα Τσουρίκοβα (Channel One)
Γιούρι Ακσιούτα (Channel One)
Κίριλ Ναμπούτοβ (Channel One)
Άγιος Μαρίνος !   Άγιος Μαρίνος[62]
Τάνια Ζελίκοβιτς (Radio Belgrade)
Ρομάν Μπόμπος (Jednotka (Ημιτελικός 1 & Τελικός), Ντβόικα (Ημιτελικός 2))
Ημιτελικός 1 & Τελικός
Χοσέ Μαρία Ίνιγο (La 1), (La 2)
Έντουαρντ αφ Σιλέν (SVT1)
Σβεν Επινέ (SF zwei)
Ζαν-Μαρκ Ρισάρ, Ανρί Ντε (Ημιτελικός 1) & Νικολά Τανέρ (Τελικός) (TSR 2)
Τζόναθαν Τεντέσκο (RSI La 2, ημιτελικοί και RSI La 1, τελικός)
Μπουλέντ Οζβερέν (TRT 1)
Ερχάν Κονούκ (TRT 1)
Τιμούρ Μιροσνιτσένκο (First National TV Channel)
Τετιάνα Τερέχοβα (First National TV Channel)
Ολένα Ζελιντσένκο (Radio Ukraine)
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο[118]
Σκοτ Μιλς (BBC Three)
Σάρα Κοξ (BBC Three)
Γκράχαμ Νόρτον (BBC One)
Κεν Μπρους (BBC Radio 2)
↑ Περιέχει λίγες φράσεις στα Αλβανικά
↑ 2,0 2,1 Περιέχει δύο φράσεις στα Γαλλικά. Η Νοηματική Γλώσσα ΗΠΑ χρησιμοποιήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής μετάδωσης.[51]
↑ 3,0 3,1 Περιέχει φράσεις στα Βοσνιακά.
↑ Περιέχει δύο φράσεις στα Ρωσικά.
↑ 1,0 1,1 Bakker, Sietse (30 Ιουνίου 2010). «Final of Eurovision 2011 set for 14 May, Lena returns!». EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2010.
↑ «Eurovision 2011 wins prestigious Rose d'Or | News | Eurovision Song Contest - Copenhagen 2014». Eurovision.tv. 11 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013.
↑ «Eurovision History by Year (1957)». EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2010.
↑ «Eurovision History by Year (1983)». EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2010.
↑ «Eurovision Song Contest kommt nach Düsseldorf» (στα Γερμανικά). 7 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010.
↑ «Eurovision Song Contest 2011 findet in Düsseldorf statt». Agence France-Presse. 2010-10-12. https://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5h1QDV7Qal4GNHaCdXRTkupYspFXA?docId=CNG.102b5d2d00dfeacb1243f7cc91081584.151. Ανακτήθηκε στις 2011-04-13.
↑ «Eurovision Song Contest kommt nach Düsseldorf» (στα Γερμανικά). 7 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2010.
↑ Mohr, Thomas. «Wir wollen die beste Show machen» [We want to make the best show] (στα Γερμανικά). eurovision.ndr.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013.
↑ «Jetzt will auch Schalke den Grand Prix» (στα Γερμανικά). Bild.de. 1 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2010.
↑ «GERMANY – Seven cities already declared interest». Oikotimes. 31 Μαΐου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2010.
↑ Bakker, Sietse (21 Αυγούστου 2010). «Four cities in the running to host Eurovision 2011». EBU. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2010.
↑ «Luftnummer für den Grand Prix: Song Contest: Berlin bewirbt sich mit aufblasbarer Halle – Stadtleben – Berlin – Tagesspiegel». Der Tagesspiegel (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ Hoff, Rüdiger (23 Σεπτεμβρίου 2010). «Wenn Lena in Düsseldorf singt, weicht Fortuna» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010.
↑ «DFL genehmigt Umzug in den Flinger Broich» (στα Γερμανικά). Fortuna Düsseldorf. 6 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2010.
↑ «NUSSLI builds interim stadium for Fortuna Düsseldorf» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιουλίου 2011.
↑ Renner, Kai-Hinrich (2 Οκτωβρίου 2010). «Hamburg kann den Eurovision Song Contest abhaken». Hamburger Abendblatt (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2010.
↑ «Der ESC 2011 in Düsseldorf , Das Erste: Eurovision Song Contest – Event – Finale». Eurovision.ndr.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «And the winner is... Düsseldorf! , News , Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Eurovision.tv. 12 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ 19,0 19,1 19,2 «Eurovision Song Contest – Lenas großer Triumph». Stern (στα Γερμανικά). 23 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2010.
↑ «Eurovision Song Contest 2011 findet in Düsseldorf statt». Agence France-Presse. 2010-10-12. https://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5h1QDV7Qal4GNHaCdXRTkupYspFXA?docId=CNG.102b5d2d00dfeacb1243f7cc91081584.151. Ανακτήθηκε στις 2011-04-13.
↑ Bakker, Sietse (28 Αυγούστου 2010). «Reference Group gathered in Belgrade». EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2010.
↑ 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 22,5 22,6 22,7 Bakker, Sietse (31 Δεκεμβρίου 2010). «43 nations on 2011 participants list!». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Bakker, Sietse (30 Αυγούστου 2010). «Svante Stockselius says Eurovision farewell». EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2010.
↑ Siim, Jarmo (26 Νοεμβρίου 2010). «Jon Ola Sand new Executive Supervisor». EBU. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2010.
↑ 25,0 25,1 25,2 Bakker, Sietse (16 Ιανουαρίου 2011). «Düsseldorf gets ready for exchange and draw». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2011.
↑ «Düsseldorf 2011: Feel your heart beat!». Eurovision.tv. 13 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
↑ «Exclusive details on Düsseldorf!». Eurovision.tv. 14 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
↑ «Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011». Turquoise Branding. 28 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
↑ «Eurovision 2012 – Light Your Fire». Turquoise Branding. 25 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
↑ «Presenters for 2011 Eurovision Song Contest announced! , News , Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Eurovision.tv. 16 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «Wir wollen die beste Show machen» (στα Γερμανικά). 13 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2010.
↑ «Für sieben Grand-Prix-Shows wird es Tickets geben». Die Welt (στα Γερμανικά). 25 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2010.
↑ «Nutzen sie Ihre Chance auf ein Ticket für den ESC 2011!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2010.
↑ «Tickets Eurovision 2011 Final on sale this Sunday!». EBU. 10 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Bakker, Sietse (12 Δεκεμβρίου 2010). «Tickets Eurovision final sold out». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Victor, Hondal (23 Δεκεμβρίου 2010). «Montenegro officially out of Eurovision 2011». ESC Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Floras, Stella (17 Οκτωβρίου 2010). «Slovakia: The public says Yes! to Eurovision». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2010.
↑ Hondal, Victor (1 Δεκεμβρίου 2010). «Slovakia withdraws from Eurovision 2011». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Hondal, Victor (7 Ιανουαρίου 2011). «Slovakia: STV confirms withdrawal decision». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2011.
↑ Busa, Alexandru (17 Ιανουαρίου 2011). «Slovakia: Better in than paying fine». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2011.
↑ Bakker, Sietse (28 Αυγούστου 2010). «Reference Group gathered in Belgrade». EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2010.
↑ Al Kaziri, Ghassan (1 Δεκεμβρίου 2010). «Dino Merlin returns as 2011 representative». Oikotimes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2010.
↑ Escudero, Victor M. «Sigurjón's Friends will pay him homage in Düsseldorf». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2011.
↑ «Aftur heim – info». Digiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011.
↑ Brey, Marco (26 Φεβρουαρίου 2011). «Zdob şi Zdub to represent Moldova!». European Broadcasting Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2011.
↑ 47,0 47,1 «Voting | Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». European Broadcasting Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2011.
↑ 48,0 48,1 48,2 48,3 48,4 48,5 «Eurovision Song Contest 2011 Participants Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2011.
↑ 49,0 49,1 49,2 «Eurovision Song Contest 2011». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2012.
↑ 50,0 50,1 «Eurovision Song Contest 2011 semi-final (1)». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ Busa, Alexandru (14 Μαΐου 2011). «Live: The Eurovision Final». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2013.
↑ 52,0 52,1 «Eurovision Song Contest 2011 semi-final (2)». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ 53,0 53,1 «Eurovision Song Contest 2011 Final». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ «Eurovision.TV». 20 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2020.
↑ «Marcel Bezençon Award – an introduction». Poplight.se. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2012.
↑ Roxburgh, Gordon (27 Μαΐου 2012). «Winners of the Marcel Bezençon Awards 2012». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2012.
↑ Vranis, Michalis (9 Μαΐου 2011). «OGAE 2011 poll: We have a winner!». ESCToday.com. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2013.
↑ 58,0 58,1 58,2 58,3 «Barbara Dex Award 2011: Georgia's Eldrine Top Worst Dressed List at Eurovision 2011». wiwibloggs.org. Wiwibloggs. 20 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2018.
↑ NDR Press (11 Μαΐου 2011). «EBU/NDR press conference». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2015.
↑ 60,0 60,1 «TONIGHT: The Grand Final». EBU. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ «Mandy Huydts terug bij Songfestival» (στα Ολλανδικά). De Telegraaf. http://www.telegraaf.nl/prive/9690596/__Mandy_Huydts_terug_bij_Songfestival__.html?sn=prive. Ανακτήθηκε στις 2011-05-06.
↑ 62,0 62,1 62,2 «Raffaella Carrà e il duo Dose-Presta conduttori in Rai. E San Marino...».
↑ 63,0 63,1 Busa, Alexandru (13 Μαΐου 2011). «Ruslana to announce the Ukrainian votes». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011.
↑ «Susan Aho ilmoittaa Suomen pisteet Euroviisujen finaalissa» (στα Φινλανδικά). yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
↑ 65,0 65,1 65,2 «Sumnja od Jugolasvenskog glasanja». Evropesma.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012.
↑ Presenters: Alex Jones, Chris Evans (2011-05-13). «The One Show». The One Show. London. BBC. BBC One. http://www.bbc.co.uk/programmes/b007tcw7.
↑ «Lise uddeler Danmarks point». dr.dk. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2011.
↑ «Big viewing figures». escdaily.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011.
↑ Bokholm, Mirja (2011-04-28). «Eurovision Song Contest 2011: Danny Saucedo delar ut Sveriges poäng i Düsseldorf» (στα σουηδικά). Poplight. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-04-30. https://web.archive.org/web/20110430064245/http://poplight.zitiz.se/artikel/eurovision-song-contest-2011-danny-saucedo-delar-ut-sveriges-poaeng-i-duesseldorf. Ανακτήθηκε στις 2011-04-28.
↑ «Deutsche Jury steht offiziell fest» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011.
↑ «KTo бyдeT oбъяBляTb бaллы Ha "EBpoBидeHии 2011" oT AзepбaйджaHa?». Day.Az. 8 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
↑ «Slakonja bo najprej zapel, nato pa Evropi sporočil, kdo je všeč Sloveniji...».
↑ «Cécile Bähler ist die Punkte-Fee der Schweiz – Eurovision Song Contest: Videos, Bilder und News – glanz & gloria – Schweizer Fernsehen» (στα Γερμανικά). Glanzundgloria.sf.tv. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «Countdown for Final». eurovision.ert.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011.
↑ ESCkaz.com Georgia ESC 2011. Sofia Nizharadze as a spokesperson from Georgia
↑ «La France a son porte-parole» (στα Γαλλικά). eurovision-info.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011.
↑ «Veliko finale 56. takmičenja za Pesmu Evrovizije» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ «Meet them: the hosts of Junior 2010! | Junior Eurovision Song Contest – Amsterdam 2012». Junioreurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2013.
↑ «Breaking News: And the Spokesman is...». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2016.
↑ «Comentadores Do ESC – escportugalforum.pt.vu | o forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012.
↑ 81,0 81,1 «MTV Press Conference». eschungary.hu. 9 Μαρτίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011.
↑ «Elena S. Sánchez dará los votos de España en Düsseldorf» (στα ισπανικά). eurovision-spain.com. 2011-05-03. http://www.eurovision-spain.com/iphp/noticia.php?numero=7324&idioma=. Ανακτήθηκε στις 2011-05-03.
↑ «אירוויזיון 2011: אזרבייג'ן זכתה בתחרות». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.  Eurovision 2011 in Walla!.
↑ «ETV: Saatekava» (στα Εσθονικά). etv.err.ee. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
↑ «Maureen Louys, porte-parole pour la RTBF» (στα Γαλλικά). eurovision-info.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2011.
↑ 86,0 86,1 «Eirovīziju vairs nekomentēs Streips; Latvijas balsojumu paziņos Aisha» (στα Λετονικά). NRA.lv. 29 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2011.
↑ «Radio Tirana Live». RTSH. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
↑ «Leyla Əliyeva: "Yoldaşımla İctimai Televiziyada tanış olmuşuq, o rejissor, mən aparıcıyam"». Modern.az. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2011.
↑ «Concours eurovision de la chanson» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011.
↑ «Vermeulen en Pichal op Eurosong» (στα Ολλανδικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011.
↑ «"Douze points"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2011.
↑ «56ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision: Όλα έτοιμα για το μεγάλο τελικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2011.
↑ «Ole Tøpholm skal kommentere Grand Prix». TVnyt.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
↑ «Tarja Närhi tv-kommentaattoriksi Euroviisuihin» (στα Φινλανδικά). satumaa.yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
↑ «Vi finns överallt» (στα Σουηδικά). svenska.yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011.
↑ «News – France: "We will respect every candidate"». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011.
↑ «Der 'Eurovision Song Contest'-Countdown beginnt». Cinefacts.de. 9 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
↑ «Countdown for Final». ΕΡΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011.
↑ «Hrafnhildur hringitónn». mbl.is. 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «Eurovision just won't be the same without Larry, admits Marty». Herald.ie. 20 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
↑ «Eurovision Song Contest 2011 in onda sabato 14 maggio 2011 alle 21.00» (στα Ιταλικά). RAI press release. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2011.
↑ «Lietuva – "Eurovizijos" finale! , DELFI Pramogos». Pramogos.delfi.lt. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «Malta: Eileen Montesin Drafted in to Commentate». Escflashmalta.com. 27 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «Jan Smit commentator Eurovisie Songfestival 2011» (στα Ολλανδικά). oranjemuziek.nl. 26 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2011.
↑ «Koncerty Eurowizji 2011 na żywo» (στα Πολωνικά). koktajl24.pl. 10 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
↑ «SILVIA ALBERTO THE RTP COMMENTATOR IN DUSSELDORF». oikotimes.com. 7 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2011.
↑ «EBpoBидeHиe-2012». Russia.tv. 25 Μαΐου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2012.
↑ «Pesma Evrovizije 2011». Radio Television of Serbia (RTS). 8 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011.
↑ «STV – Relácie – Jednotka – Eurovision Song Contest 2011». Stv.sk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.
↑ «José María Íñigo retransmitirá la semifinal y final de Eurovisión 2011». Radiotelevisión Española (RTVE) (στα Ισπανικά). 7 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011.
↑ «Edward af Sillén och Hélène Benno kommenterar ESC». SVT. 8 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2011.
↑ «Sven Epiney:"So kann man nicht arbeiten!"». Blick. 11 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ «CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 2011». songcontest.free.fr. 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2014.
↑ «Qui va gagner l'Eurosong 2011 ?». Radio Télévision Suisse (RTS) (στα Γαλλικά). 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
↑ «Turkish commentator hung up the phone after the Eurovision fail». YouTube. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012.
↑ «"ЄBpoбaчeHHя-2011" Ha ПepшoMy HaцioHaлbHoMy koMeHTyBaTиMe TиMyp MipoшHичeHko». Telekrytyka. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2011.
↑ «BBC – Press Office – Sara Cox and Scott Mills front Eurovision semi-finals». BBC. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011.