el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Ερρίκος-Ιούλιος (Heinrich Julius, 15 Οκτωβρίου 1564 - 30 Ιουλίου 1613) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1589-1613), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ήταν ένα λαμπρό πνεύμα και ασχολήθηκε με τη Θεολογία, τη Νομική, το Θέατρο, τη Μηχανική και την Αρχιτεκτονική. Ήταν ο πρώτος πρύτανης του Προτεσταντικού Πανεπιστημίου του Χέλμστετ και επικεφαλής των Συμβούλων του Ροδόλφου Β' βασιλιά της Γερμανίας.
30 Ιουλίου 1613 (ετών 48)
δεδομένα (π • σ • ε )
Γεννήθηκε στο Χάτς και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιουλίου και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν. Το 1566 -σε ηλικία δύο ετών- εκλέχθηκε επίσκοπος του Χάλμπερστατ, υπό την επιτροπεία του Συλλόγου των κληρικών ώσπου να ασκήσει το αξίωμα όταν θα γινόταν 14 ετών. Συμμετείχε σε θεολογικές συζητήσεις μεταξύ των καθηγητών στα λατινικά. Όταν το 1578 ανέλαβε επίσκοπος, βελτίωσε την εκπαίδευση στην επισκοπή και ολοκλήρωσε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση.
Με την ολοκλήρωση των νομικών σπουδών του αξιοποιήθηκε από τον πατέρα του ως δικαστής της Αυλής του. Το 1589 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Αντικατέστησε το Σαξονικό δίκαιο με το Ρωμαΐκό και όρισε για δικαστές, αντί των ως τώρα ευγενών, νομικούς με πανεπιστημιακή παιδεία.
Εδίωξε τους Εβραίους και τις μάγισσες. Το 1593-94 έγραψε θεατρικά και κάλεσε τον Άγγλο Ρόμπερτ Μπρόουν με το θεατρικό του όμιλο να παίξει έργο του. Κωμωδίες και άλλα έργα που έγραψε δεν είχαν επιτυχία, έγιναν όμως η βάση για τις ιστορίες του βαρώνου Μυνχάουζεν. Ήταν επίσης επιδέξιος στην αρχιτεκτονική και σχεδίασε το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου του Χέλμστετ και τον Καθεδρικό του Βολφενμπύτελ. Προσκάλεσε τον Χάνς-Βρέντεμαν ντε Βρις για να δημιουργήσει οχυρωματικά έργα και έκανε ένα κανάλι στο τέλμα μεταξύ Χόμμπουργκ και Οσερσλέμπεν. Προσκάλεσε τον συνθέτη Τζον Ντόουλαντ να έλθει και να συναντήσει τον Μίκαελ Πραιτόριους, συνθέτη και οργανίστα της πόλης.
Με τις δαπάνες αυτές έχασε τον έλεγχο των οικονομικών του κράτους και δημιούργησε μεγάλο χρέος. Έτσι προσπάθησε να βρει πόρους. Όταν μείωσε τα δικαιώματα των ευγενών, εκείνοι τον κατήγγειλαν στην Γερμανική Αυλή στο Σπέυερ, αλλά το θέμα έληξε με έναν συμβιβασμό το 1601. Όταν η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ αρνήθηκε να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του, δεν ανανέωσε τα παραδοσιακά προνόμιά της και ξέσπασε εμφύλιος το 1605. Τότε ο Χριστιανός Δ' βασιλιάς της Δανίας μεσολάβησε ανεπιτυχώς και το επόμενο έτος ο Ροδόλφος Β' των Αψβούργων έθεσε την πόλη υπό απαγόρευση. Το 1607 μετέβη στην Πράγα γι' αυτό το θέμα, όπου συνάντησε τον Γερμανό βασιλιά. Ο Ροδόλφος Β' τον εκτίμησε και τον έθεσε επικεφαλής των Συμβούλων του, μια θέση με μεγάλη επιρροή στις υποθέσεις του βασιλείου. Κατόρθωσε να επιλύσει τη διαφορά του βασιλιά με τον αδελφό του Ματθία και τη διαφορά μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών στη Βοημία. Σε αντάλλαγμα ο Ροδόλφος Β' του έδωσε την πλήρη υποστήριξη στη διένεξή του με την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ.
Το 1596 απεβίωσε άτεκνος ο μακρινός συγγενής του Φίλιππος Β' πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν. Τον διαδέχθηκε ως δισεγγονός του 6ου εξαδέλφου του αυτού. Αλλά ο κλάδος των Γουέλφων-Λύνεμπουργκ διαμαρτυρήθηκε στην Αυλή (Δικαστήριο) του βασιλιά της Γερμανίας και έπειτα από μακρές νομικές εξελίξεις, δικαιώθηκαν· έτσι ο γιος του Φρειδερίκος-Ιούλιος παρέδωσε το 1617 στον Χριστιανό πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ το πριγκιπάτο του Γκρουμπενχάγκεν.
Το 1612 απεβίωσε ο Ροδόλφος Β' και τον διαδέχθηκε ο Ματθίας. Το επόμενο έτος απεβίωσε στην Πράγα από κατάχρηση οινοπνεύματος. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Βολφενμπύτελ όπου ετάφη στον εκεί Καθεδρικό ναό.
Το 1585 νυμφεύτηκε πρώτα τη Δωροθέα των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνο:
Δωροθέα-Χέντβιχ 1587-1609, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Κατά τη διάρκεια της γέννας της απεβίωσε η Δωροθέα το 1587 και έπειτα ο Ερρίκος-Ιούλιος νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
Φρειδερίκος-Ούλριχ 1591-1634 πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ.
Σοφία-Χέντβιχ 1592-1642, παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Καζιμίρ πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντητς.
Ελισάβετ 1593-1650, παντρεύτηκε πρώτα τον Αύγουστο των Βέττιν, διοικητή της επισκοπής του Νάουμπουργκ και έπειτα τον Ιωάννη-Φίλιππο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Χέντβιχ 1595-1650, παντρεύτηκε τον Ούλριχ δούκα της Πομερανίας.
Δωροθέα 1596-1643, παντρεύτηκε πρώτα τον Χριστιανό-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν μαρκήσιο (margrave) του Βρανδεμβούργου και έπειτα τον Ιωακείμ Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου.
Χριστιανός 1599-1626, επίσκοπος του Χάλμπερστατ.
Άννα-Αυγούστα 1612-1673, παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Λουδοβίκο πρίγκιπα του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ.
Ροδόλφος 1602-1616 απεβ. 14 ετών, Ερρίκος-Ιούλιος 1597-1606 απεβ. 9 ετών, Ερρίκος-Κάρολος 1609-1615 απεβ. 6 ετών.