el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el fr el es el el el el en el el en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Αμπάς Ελ Φασί (Abbas El Fassi, 1940-) είναι πολιτικός από το Μαρόκο και πρώην πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τον Νοέμβριο του 2011. Ανήκει στο κόμμα Ιστικλάλ. Έγινε πρωθυπουργός στις 19 Σεπτεμβρίου του 2007, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Ντρις Ζετού, ο οποίος ήταν ανεξάρτητος[1].
Αλλάλ αλ-Φασί (πεθερός και θείος από την πλευρά της μητέρας), Younes El Mechrafi (γαμπρός), Abdelouahed El Fassi (granduncle και παππούς από την πλευρά της μητέρας), Abdeslam El Fassi (θείος από την πλευρά του πατέρα), Mohamed Ghali El Fassi (θείος από την πλευρά της μητέρας), Nizar Baraka (γαμπρός και πρωτοξάδερφος), Malika al-Fassi (wife of maternal uncle) και Abdellah El Fassi (παππούς από την πλευρά του πατέρα)
ambassador of Morocco to France (1990–1994)
γενικός γραμματέας (1998–2012, Istiqlal Party)
ambassador of Morocco to Tunisia (έως 1990)
Μεγάλος Ταξιάρχης του Εθνικού Τάγματος της Τιμής
Grand Cordon of the Order of the Throne (30  Ιουλίου 2014)
1 Πρώτα χρόνια και διπλωματική καριέρα
Πρώτα χρόνια και διπλωματική καριέραΕπεξεργασία
Γεννήθηκε στο Μπερκάν στις 18 Σεπτεμβρίου 1940. Την περίοδο 1977 ως 1981, χρημάτισε υπουργός Οικιστικής Ανάπτυξης και το 1981-85 υπουργός για Κοινωνικά Θέματα. Ακολούθησε επίσης διπλωματική καριέρα, υπηρετώντας στις πρεσβείες της Τυνησίας (1985-90) και της Γαλλίας (1990-94).
Το 2000 και ως το 2002 χρημάτισε υπουργός Εργασίας και από το 2002 ως το 2007 υπουργός Προεδρίας. [2]
Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο βασιλιάς Μοχάμετ ΣΤ΄ τον διόρισε πρωθυπουργό έπειτα από τη νίκη του κόμματος Ιστικλάλ στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Σεπτεμβρίου.
Την περίοδο που υπηρετούσε ως πρεσβευτής του Μαρόκο στη Γαλλία εκδόθηκε στη χώρα αυτή το φυλλάδιο του Γκιλ Περό (Gilles Perrault) με τον τίτλο "Notre ami, le roi". Έπειτα από τη δημοσίευση αυτού του βιβλίου οι σχέσεις του Μαρόκου με το Παρίσι επιδεινώθηκαν.[3]. Ο Ελ Φασί ενεπλάκη επίσης στο σκάνδαλο Αναζά (Annajat), όταν ήταν υπουργός Εργασίας. Αποτέλεσμα του σκανδάλου ήταν να γίνουν 4 αυτοκτονίες, 12 άτομα να φυλακιστούν και 90.000 να πέσουν θύματα της οικονομικής απάτης που χαρακτηριζόταν από την προσφορά εργασίας με πλαστά συμβόλαια.[4].
↑ Morocco Names New Prime Minister - TIME
↑ «News 24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2007.
↑ «TelQuel : Le Maroc tel qu'il est». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.
↑ «TelQuel : Le Maroc tel qu'il est». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.