el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el pl el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el hu en en en en hu el en en cs hu hu hu el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Ο Βλαδίσλαος Β΄ (πολων.: Władysław II Jagiellończyk, 1 Μαρτίου 1456 - 13 Μαρτίου 1516) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας-Κροατίας (1490-1516) και Γ΄ ως βασιλιάς της Βοημίας (1471-1516).
Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου (1464-1515) (1476–1500)
Άννα της Βοημίας και της Ουγγαρίας
Λουδοβίκος Β΄ της Ουγγαρίας
Καζιμίρ Δ΄ της Πολωνίας και Ελισάβετ της Αυστρίας
Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος της Πολωνίας
Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας
Χέντβιχ Γιαγκελλόνων, δούκισσα της Βαυαρίας
Άννα των Γιαγκελλόνων, δούκισσα της Πομερανίας
Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (γαμπρός), Μαρία της Αυστρίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας (νύφη), Αλβέρτος Β΄ της Γερμανίας (παππούς από την πλευρά της μητέρας) και Σιγισμούνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (προπάππος)
King of Bohemia (1471–1516)
1.1 Βασιλιάς της Βοημίας
1.2 Βασιλιάς της Ουγγαρίας
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καζίμιρ Δ΄ βασιλιά της Πολωνίας και μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
Αν και όλοι περίμεναν να διαδεχθεί τον πατέρα του στην Πολωνία, είχε άλλη μοίρα: ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ της Βοημίας, αρχηγός των Χουσιτών, ζήτησε τη βοήθεια του Βλαδίσλαου εναντίον του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας με ανταμοιβή να τον κάνει διάδοχο. Πράγματι όταν το 1471 απεβίωσε ο Γεώργιος, η Συνέλευση (Diet) της Βοημίας εξέλεξε τον Βλαδίσλαο ως Βλαδίσλαο Γ΄ βασιλιά της Βοημίας. Ωστόσο κατείχε μόνο την κυρίως Βοημία, μια και ο Ματθίας και οι Καθολικοί σύμμαχοί του κατείχαν τη Μοραβία, τη Σιλεσία και τη Λουσατία. Ο Βλαδίσλαος Γ΄ προσπάθησε να τις ανακτήσει, αλλά ο Ματθίας τον απώθησε.
Με την Ειρήνη του Ολομούκ το 1479 η Βοημία διαιρέθηκε μεταξύ του Βλαδίσλαου Γ΄ και του Ματθία. Όταν προσπάθησε να προωθήσει την Καθολική μερίδα, οι Ουσσίτες της Πράγας στασίασαν και τον ανάγκασαν να αναγνωρίσει την πρωτοκαθεδρία τους (1483). Η Συνέλευση επιβεβαίωσε το δικαίωμα του καθενός να ακολουθήσει το ένα ή το άλλο δόγμα (1485). Πριν το 1490, ο Ματθίαςς κατέλαβε την Άνω και την Κάτω Σιλεσία, αλλά ο Βλαδίσλαος Β΄ βρήκε νέους συμμάχους εναντίον του.
Όταν το 1490 απεβίωσε ο Ματθαίος, ο Βλαδίσλαος Γ΄ διεκδίκησε την Ουγγαρία, μια και από τη μητέρα του Ελισάβετ ήταν ανιψιός του προκατόχου του Ματθαίου, του Λαδίσλαου Ε΄ των Αψβούργων της Ουγγαρίας. Όταν οι υποστηρικτές του νίκησαν τον Ιωάννη, νόθο γιο του Ματθαίου, η Συνέλευση (Diet) της Ουγγαρίας εξέλεξε τον Βλαδίσλαο, ως Βλαδίσλαο Β΄ βασιλιά της Ουγγαρίας. Τότε οι άλλοι δύο διεκδικητές, ο 3ος εξάδελφος του Λαδίσλαου Ε΄, ο Μαξιμιλιανός Α΄ και ο αδελφός του Βλαδίσλαου, ο Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος εισέβαλαν στην Βοημία, αλλά δεν μπόρεσαν να διεκδικήσουν την αξίωσή τους και τελικά έκαναν ειρήνη με τον Βλαδίσλαο Β΄ (1491).
Ο Βλαδίσλαος Β΄ εγκαταστάθηκε την Βούδα και επέτρεψε στις Τάξεις της Βοημίας να αναλάβουν τη διοίκηση. Στην Ουγγαρία πάντα ενέκρινε τις αποφάσεις του βασιλικού Συμβουλίου, γι' αυτό και τον αποκαλούσαν ο πολύ καλός (dobže). Σύμφωνα με τις παραχωρήσεις που είχε κάνει πριν την εκλογή του, το θησαυροφυλάκιο δεν μπορούσε να χρηματοδοτήσει σταθερό στρατό και έτσι ο αξιόμαχος στρατός, που είχε δημιουργήσει ο Ματθαίος, δεν διατηρήθηκε. Έτσι νικήθηκε στη μάχη του πεδίου Κρμπάβα στην Κροατία το 1493 από τους Οθωμανούς, που απέσπασαν εδάφη της περιοχής.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1476 τη Βαρβάρα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Β΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1491 έκανε δεύτερο γάμο, με την Βεατρίκη των Ιβρέα-Τραστάμαρα, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης.
Το 1502 έκανε τον τρίτο του γάμο, με την Άννα των Φουά, κόρη του Γκαστόν κόμη του Κανντάλ και είχε τέκνα:
Άννα 1503-1547, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Όταν απεβίωσε ο Λουδοβίκος Β΄, η Άννα και ο Φερδινάνδος Α΄ τον διαδέχθηκαν και από τότε τα δύο βασίλεια έμειναν στους Αψβούργους.
Λουδοβίκος Β΄ 1506-1526, βασιλιάς της Ουγγαρίας και Α΄ της Βοημίας.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118634453. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
↑ 2,0 2,1 p11203.htm#i112022. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Bartl, Július· Čičaj, Viliam· Kohútova, Mária· Letz, Róbert· Segeš, Vladimír· Škvarna, Dušan (2002). Slovak History: Chronology & Lexicon. Bolchazy-Carducci Publishers, Slovenské Pedegogické Nakladatel'stvo. ISBN 0-86516-444-4.
Boubín, Jaroslav (2011). «The Bohemian Crownlands under the Jagiellons (1471–1526)». Στο: Pánek, Jaroslav· Tůma, Oldřich. A History of the Czech Lands. Charles University in Prague. σελίδες 173–187. ISBN 978-80-246-1645-2.
Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
Frost, Robert (2015). The Oxford History of Poland-Lithuania, Volume I: The Making of the Polish-Lithuanian Union, 1385–1569. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-820869-3.
Kontler, László (1999). Millennium in Central Europe: A History of Hungary. Atlantisz Publishing House. ISBN 963-9165-37-9.
Kubinyi, András (2002). «II. Ulászló». Στο: Kristó, Gyula. Magyarország vegyes házi királyai [The Kings of Various Dynasties of Hungary] (στα Ουγγρικά). Szukits Könyvkiadó. σελίδες 174–188. ISBN 963-9441-58-9.
Macek, Josef (1998). «The monarchy of the estates». Στο: Teich, Mikuláš. Bohemia in History. Cambridge University Press. σελίδες 98–116. ISBN 0-521-43155-7.
Magaš, Branka (2007). Croatia Through History. SAQI. ISBN 978-0-86356-775-9.
Rowell, S. C. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire within East-Central Europe, 1295-1345. Cambridge University Press. ISBN 0-521-45011-X.
Šmahel, František (2011). «The Hussite Revolution (1419–1471)». Στο: Pánek, Jaroslav· Tůma, Oldřich. A History of the Czech Lands. Charles University in Prague. σελίδες 149–169. ISBN 978-80-246-1645-2.
Szakály, Ferenc (1981). «A középkori magyar állam virágzása és bukása, 1301–1526: 1490–1526 [Flourishing and Fall of Medieval Hungary, 1301–1526: 1490–1526]». Στο: Solymosi, László. Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Historical Chronology of Hungary, Volume I: From the Beginning to 1526] (στα Ουγγρικά). Akadémiai Kiadó. σελίδες 318–350. ISBN 963-05-2661-1.
Teke, Zsuzsa (1981). «A középkori magyar állam virágzása és bukása, 1301–1526: 1458–1490 [Flourishing and Fall of Medieval Hungary, 1301–1526: 1458–1490]». Στο: Solymosi, László. Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Historical Chronology of Hungary, Volume I: From the Beginning to 1526] (στα Ουγγρικά). Akadémiai Kiadó. σελίδες 273–318. ISBN 963-05-2661-1.
Varga, Szabolcs (2012). «II. Ulászló». Στο: Gujdár, Noémi· Szatmáry, Nóra. Magyar királyok nagykönyve: Uralkodóink, kormányzóink és az erdélyi fejedelmek életének és tetteinek képes története [Encyclopedia of the Kings of Hungary: An Illustrated History of the Life and Deeds of Our Monarchs, Regents and the Princes of Transylvania] (στα Ουγγρικά). Reader's Digest. σελίδες 144–147. ISBN 978-963-289-214-6.
Wolf, Armin (1994). «Reigning Queens in Medieval Europe: When, Where, and Why». Στο: Parsons, John Carmi. Medieval Queenship. Sutton Publishing. σελίδες 169–188. ISBN 0-7509-1831-4.