el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el it el it el el el el el el el el el el
Ο '''Δημήτριος Μακεντόνσκι''' ([[1783]] - [[1843]]) ήταν [[Ρωσική Αυτοκρατορία|Ρώσος]] αξιωματικός. Ως οπλαρχηγός της [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|Ελληνικής Επανάστασης του 1821]], συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη [[Μολδοβλαχία]], ως [[Πανδούροι|πανδούρος]] οπλαρχηγός, συνεργαζόμενος με τις δυνάμεις του [[Τούντορ Βλαντιμιρέσκου]], όπου διατέλεσεδιετέλεσε υπαρχηγός.
[[Αρχείο:Carol Isler - Oastea lui Tudor trecând Oltul.jpg|thumb|right|400px|Ο Δημήτριος Μακεντόνσκι, πρώτος αξιωματικός πάνω στο πλοιάριο από αριστερά, κατά τη διάβαση του ποταμού Ολτ με το σώμα του Βλαντιμιρέσκου, κατά την [[Ελληνική Επανάσταση του 1821]]]]
Ο Δημήτριος Μακεντόνσκι συμμετείχε στην κατάληψη του [[Βουκουρέστι|Βουκουρεστίου]] στα μέσα Μαρτίου του [[1821]] υπό τις οδηγίες του [[Τούντορ Βλαντιμιρέσκου]] https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6024/5762 Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Μακεδονικά, Τόμος Στ΄, Ιωάννης Βασδραβέλλης, Η συμμετοχή των Μακεδόνων οπλαρχηγών εις την Επανάστασιν των ηγεμονιών και η εποποιία της μονής του Σέκου (1821), σελ. 127 . Κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων της Ελληνικής Επανάστασης που λάμβανε χώρα στη [[Μολδοβλαχία]], ο Τούντορ Βλαντιμιρέσκου διατηρούσε μια αμφιλεγόμενη στάση, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί από τη [[Φιλική Εταιρεία]] ως εχθρός της επανάστασης με την κατηγορία ότι συνθηκολόγησε μυστικά με τους [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]]. Ο Δημήτριος Μακεντόνσκι συναντώντας τυχαία, κοντά στο Γκολέστι, τον Έπαρχο Γκόρας και Μεχεντιντσίου, πληροφορήθηκε ότι ο Βλαντιμιρέσκου, αφού είχε συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο [[Λέου Ρουμανίας|Λέυλέυ]] από έρανο μεταξύ των χωρικών για τον αγώνα, τα κατέθεσε σε [[Αυστρία|Αυστριακή]]αυστριακή τράπεζα, στ'στο όνομά του. Εξαγριωμένος ο Δημήτριος Μακεντόνσκι, κατηγόρησε δημόσια τον αρχηγό του. Ο Βλαντιμιρέσκου, προκειμένου να μειώσει του δύναμη του Δημητρίου Μακεντόνσκι στο στράτευμά του, έδωσε μυστική διαταγή να μειωθεί ο αριθμός του στρατεύματος που ελέγχονταν από τοτον Δημήτριο Μακεντόνσκι και τον Χατζή Πρόνταν και να εκτελέσει μερικούς απ' τους πιστότερους οπλαρχηγούς τους. Ο Δημήτριος Μακεντόνσκι, πληροφορούμενος την κατάσταση έσπευσε με ισχυρή δύναμη και κατάφερε να σώσει 7 απ'από τους καλύτερους αξιωματικούς του απ' την αγχόνη, την τελευταία στιγμή. Μετά απ' αυτά τα γεγονότα, ο Δημήτριος Μακεντόσνκι συνεννοήθηκε με τον [[Γεωργάκης Ολύμπιος|Γεωργάκη Ολύμπιο]], ώστε να μεθοδευτεί η σύλληψη του Βλαντιμιρέσκου. https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6024/5762 Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Μακεδονικά, Τόμος Στ΄, Ιωάννης Βασδραβέλλης, Η συμμετοχή των Μακεδόνων οπλαρχηγών εις την Επανάστασιν των ηγεμονιών και η εποποιία της μονής του Σέκου (1821), σσ. 131, 132  Στα τέλη Μαΐου του [[1821]], ο Δημήτριος Μακεντόνσκι συνέλαβε αιφνιδιαστικά το Βλαντιμιρέσκου και τον παρέδωσε στοστον [[Γεωργάκης Ολύμπιος|Γεωργάκη Ολύμπιο]] για να δικαστεί και να εκτελεστεί μερικές μέρες αργότερα. Στο μεταξύ, οι [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανοί]] προέλαυναν και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης συγκάλεσε σύσκεψη. Μετά το πέρας της σύσκεψης, ο [[Νικόλαος Υψηλάντης]] με τις δυνάμεις του κινήθηκε για το [[Ρίμνικ]], όπου θα συναντούσε στις 26 Μαΐου του [[1821]], τον [[Αλέξανδρος Υψηλάντης|Αλέξανδρο Υψηλάντη]], ενώ ο Δημήτριος Μακεντόνσκι με τον [[Βασίλειος Καραβίας|Βασίλειο Καραβία]] διατάχθηκαν να παραμείνουν στο Μερτιτζένι, ώστε να επιτηρούν τον ύποπτο [[Σάββας Καμινάρης Φωκιανός|Σάββα Καμινάρη Φωκιανό]]. https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6024/5762 Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Μακεδονικά, Τόμος Στ΄, Ιωάννης Βασδραβέλλης, Η συμμετοχή των Μακεδόνων οπλαρχηγών εις την Επανάστασιν των ηγεμονιών και η εποποιία της μονής του Σέκου (1821), σελ. 133
Στη συνέχεια, ο Δημήτριος Μακεντόνσκι με το σώμα του, εντάχθηκε στη δύναμη του Αλέξανδρου Υψηλάντη κι ακολούθησε την σύμπτυξη των [[Έλληνες|Ελληνικών]]ελληνικών δυνάμεων στο [[Ρίμνικ]]. Ο Δημήτριος Μακεντόνσκι είχε προτείνει, χωρίς να εισακουσθεί από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, να μη δοθεί μάχη στο [[Δραγατσάνι]], αλλά να στηθούν ενέδρες στους [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]] και να διεξαχθεί άτακτος πόλεμος. https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6024/5762 Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Μακεδονικά, Τόμος Στ΄, Ιωάννης Βασδραβέλλης, Η συμμετοχή των Μακεδόνων οπλαρχηγών εις την Επανάστασιν των ηγεμονιών και η εποποιία της μονής του Σέκου (1821), σελ. 134  Υπό τη διοίκηση του [[Αλέξανδρος Υψηλάντης|Αλέξανδρου Υψηλάντη]], ο Δημήτριος Μακεντόνσκι έλαβε μέρος με το σώμα του, μεταξύ άλλων, στη [[Μάχη του Δραγατσανίου]] στις 7 Ιουνίου [[1821]]. Μετά την ατυχή έκβαση της μάχης, ο Δημήτριος Μακεντόνσκι με μικρή δύναμη, έσπευσε να βοηθήσει και να περισυλλέξει τα οπισθοχωρούντα υπολείμματα των [[Έλληνες|Ελληνικών]]ελληνικών δυνάμεων https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6024/5762 Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Μακεδονικά, Τόμος Στ΄, Ιωάννης Βασδραβέλλης, Η συμμετοχή των Μακεδόνων οπλαρχηγών εις την Επανάστασιν των ηγεμονιών και η εποποιία της μονής του Σέκου (1821), σσ. 137, 138 . Συμμετείχε σε πολλές μάχες και ήταν από τους τελευταίους οπλαρχηγούς που σταμάτησαν της εχθροπραξίες εναντίον των [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανών]].
Μετά την ήττα των επαναστατών στη [[Μολδοβλαχία]], ο Δημήτριος Μακεντόνσκι, βοηθούμενος από τον αδελφό του Παύλο, κατάφερε να γλιτώσει από τη δίωξη που του επεφύλασσαν οι πανδούροι, προσπαθώντας να διαφύγει στην [[Αυστρουγγαρία]] και ζητώντας άσυλο. Τα δυο αδέρφια κατέληξαν τελικά μέσω [[Τρανσυλβανία]]ς με πλαστά διαβατήρια στο Χοτύν της [[Βεσσαραβία]]ς ''(σήμερα στην [[Ουκρανία]])'', στις 14 Σεπτεμβρίου [[1821]]. Εκεί, θεωρήθηκαν επικίνδυνοι από τη [[Ρωσική Αυτοκρατορία|Ρωσία]] και τέθηκαν υπό περιορισμό έως τις 21 Μαρτίου [[1823]]. Hungarian exiles and the Romanian national movement, 1849-1867, Béla Borsi-Kálmán, Sándor Bíró, Social Science Monographs, 1991, ISBN 088033228X, σελ. 302  {{cite book|author=Academia Republicii Populare Romîne. Secția de Științe Istorice, Filožofice și Economico-Juridice|title=Studii și referate privind istoria Romîniei: din lucrările sesiunii lărgite a Secțiunii de Stiințe Istorice, Filozofice și Economico-Juridice, 21-24 Decembrie 1953|url=https://books.google.com/books?id=tHo6AQAAIAAJ|year=1954|publisher=Editura academiei republicii populare romîne|page=1023}}  Άντριαν Μαρίνο, "Η ζωή του Αλεξάντρου Ματσεντόνσκι" (Viața lui Alexandru Macedonski), Εκδόσεις: Editura pentru Literatură, Βουκουρέστι 1966
===Μετά την Επανάσταση του 1821===
Στη συνέχεια ο Δημήτριος Μακεντόνσκι μετέβη στο [[Κισινάου]] της [[Μολδαβία]]ς, όπου επιδόθηκε σ' έναν, επιτυχή τελικά, δικαστικό αγώνα με τη χήρα του [[Γεωργάκης Ολύμπιος|Γεωργάκη Ολυμπίου]], [[Τσουτσούκ Στάνα|Στάνα Τσουτσούκ]], διεκδικώντας ένα μέρος από την περιουσία του. Κατα τη διάρκεια του [[Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1828-1829)|Ρωσοτουρκικού πολέμου (1828-1829)]], ο Δημήτριος Μακεντόνσκι συγκρότησε άτακτο σώμα παρενοχλώντας τις [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικές]] δυνάμεις, ώστε να υποστηρίξει τις [[ΡωσίαΡωσική Αυτοκρατορία|Ρωσικέςρωσικές]] επιχειρήσεις Στέφαν Ντουϊνώφ, "Βούλγαροι στην Ουκρανία και τη Μολδαβία κατά την Αναγέννηση (1751-1878)" (БълrapиTe B ykpaйHa и MoлдoBa пpeз BъзpaждaHeTo (1751-1878), Σόφια 2005, Εκδόσεις: Marin Drinov Academic Publishing House, ISBN 954-322-019-0, σελ. 230 . Μετά το τέλος του πολέμου, επέστρεψε με τον αδελφό του Παύλο, στη Μολδοβλαχία, το [[1830]], όπου έλαβε διοικητικά αξιώματα, λόγω της πολυμάθειάς του. Το [[1838]], καταγράφηκε στο τοπικό βιβλίο των "«αρχόντων"» με τον τίτλο του "«σερδάρη"». ΤοΤον Μάιο του [[1840]], υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της "Μυστικής Οργάνωσης" που είχε ως σκοπό τη δημιουργία ανεξάρτητου [[Ρουμανία|Ρουμανικούρουμανικού]] κράτους και την εκκαθάριση της [[φεουδαρχία]]ς, μαζί με άλλες επιφανείς προσωπικότητες της Ρουμανικήςρουμανικής κοινωνίας, όπως ο Ντιμιτρίε Φιλιππέσκου (επικεφαλής), Νικολάε Μπαλτσέσκου, Ευθυμίε Μούργκου, Μαρίν Σεργκιέσκου, Ζεάν Βαϊλλάντ και άλλους Εγκυκλοπαίδεια της Βουλγαρίας, Τόμος Δ΄, Εκδοτικός οίκος BAS, Σόφια 1984, σελ. 31 . Στις 24 Οκτωβρίου [[1840]], συνελήφθη λόγω της δράσης του στη "Μυστική Οργάνωση" και καταδικάστηκε, μετά από δίκη τον Απρίλιο του [[1841]], σε φυλάκιση 8 ετών, μαζί με άλλους επαναστάτες. Τέθηκε σε περιορισμό στη Μονή Σνάγκωφ, όπου ασθένησε από [[υδρωπικία]]. Στις 10 Ιανουαρίου του [[1843]], μεταφέρθηκε στη Μονή Πλουμπουΐτα κοντά στο [[Βουκουρέστι]], ώστε να του χορηγηθεί ιατρική περίθαλψη, αλλά απεβίωσε. Άντριαν Μαρίνο, "Η ζωή του Αλεξάντρου Ματσεντόνσκι" (Viața lui Alexandru Macedonski), Εκδόσεις: Editura pentru Literatură, Βουκουρέστι 1966