el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el en el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|1|10|2022}}
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-41 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Εδώ εκτοξεύονταν οι πύραυλοι τύπου Τιτάνα III C, IV, III, III E Κένταυρος της NASA.
Πύραυλος Άτλας V με δορυφόρο New Horizons λίγο πριν από την εκτόξευση.
Σήμερα και μετά από έργα αναβαθμήσεως η βάση αυτή είναι η μοναδική για πυραύλους τύπου Άτλαντα V στο Κανάβεραλ.
Πύραυλος Τιτάνας III E Κένταυρος με δορυφορο Βίκινγκ 2 σε θέση εκτόξευσης.
Η βάση κτίστηκε μαζί με την LC-40 για την εκτόξευση των πυραύλων Τιτάνων IIIC. Το 1963 αναδιαβαθμίστηκε και στις 21 Δεκεμβρίου 1965 εκτοξεύθηκε ο δορυφόρος OV2 της USAF. Η εκκίνηση είχε μεν επιτυχία, αλλά δυστυχώς, ο δορυφόρος μπήκε σε λάθος τροχιά λόγω βλάβης της τελικής βαθμίδας του.
Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν λίγες στρατιωτικές αποστολές Τιτάνων III-C, και το συγκρότημα LC 41 μετατράπηκε σε βάση των τύπου Τιτάνα III E Κένταυρος πυραύλων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν κρυογενή καύσιμα (υγρό υδρογόνο και οξυγόνο).
Από τις επτά εκτοξεύσεις Τιτάνων IIIE Κενταύρων απέτυχε μόνον η πρώτη, αφού στην αρχή ο πύραυλος σηκώθηκε στον αέρα, αλλά η τελική βαθμίδα δεν πήρε μπρος. Οι επόμενες έξι όμως ήταν επιτυχείς.
Τα διαστημόπλοια προσεδάφισης τύπου Βίκινγκ που εκτοξεύθηκαν στις 20 Αυγούστου και 9 Σεπτεμβρίου του 1975 και προσεδαφίστηκαν στον Άρη ένα χρόνο αργότερα, ήταν βασικές αποστολές ορόσημο στην εξερεύνηση του διαστήματος.
Το 1977 πρωτοξεκίνησαν οι Βόγιατζερ 1 και Βόγιατζερ 2 για το ταξίδι τους στα αστέρια.
Το 1974 εκτοξεύθηκαν τα διαστημικά σκάφη Ήλιος 1 και 2.
Μετά από 17 εκτοξεύσεις Τιτάνων ΙΙΙ, το συγκρότημα διέκοψε προσωρινά την λειτουργία του. Μεταξύ 1986 και 1988 αναβαθμίστηκε το συγκρότημα για να προσαρμοστεί στην τεχνολογία των Τιτάνων IV. Από τις 14 Ιουνίου 1989 και μετά εκτοξεύονταν για μια δεκαετία οι πύραυλοι αυτού του τύπου.
Το 1999 αναδιαμορφώθηκε για άλλη μια φορά και προσαρμόστηκε στους πυραύλους του νέου τύπου Άτλαντα V. Το συγκρότημα ξεκίνησε την νέα λειτουργία του στίς 21 Αυγούστου 2002 και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Το 2006 εκτοξεύθηκε από εδώ ο Άτλας V με το διαστημόπλοιο New Horizons, το πρώτο διαστημικό σκάφος με προορισμό την εξερεύνηση του Πλούτωνα.
Αρχικά το συγκρότημα LC-41 ήταν αντίγραφο του LC-40. Η κατασκευή και συναρμολόγηση των πυραύλων γινότανε στο κτήριο κάθετης κατασκευής, το λεγόμενο VIB. Ο πύραυλος μετά μεταφερόταν με την βοήθεια του μεταφορικού πύργου στην εξέδρα, όπου τον περιέκλειε προστατευτικά ο κινητός πύργος συντήρησης (αγγλ. Mobile Service Tower, MST) και η συναρμολόγηση του ολοκληρωνόταν. Με τις μετατροπές που του έκαναν αργότερα, η όψη του άλλαξε. Η τεράστια εξέδρα κατεδαφίστηκε. Έμεινε μόνο ένα τσιμεντένιο βάθρο, οι αγωγοί των καυσαερίων και τέσσερα περιφερειακά αναρτημένα αλεξικέραυνα παρέμειναν στην θέση τους. Το υπόλοιπο τοπίο άδειασε εντελώς. Ένα νέο κτίριο συναρμολόγησης κτίστηκε, το VIF, (αγγλ. Vertical Integration Facility), και το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το παλαιό VIB, (αγγλ. Vertical Integration Building). Ένα άλλο καινούργιο κτίριο συνεργείο, το Spaceflight Operations Center, (ASOC), σε απόσταση περίπου 6,5 χιλιομέτρων είναι τώρα ο τόπος συναρμολόγησης των πυραύλων.
Η μεταφορά του ολοκληρωμένου πυραύλου γίνεται με έναν μικρό κινητό πύργο. Στην πλατφόρμα εκτόξευσης διαμένει ο πύραυλος μόνο λίγες ώρες μέχρι την εκτόξευση και τροφοδοτείται απλώς με καύσιμα.