el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el en fr el el el en el en en en en en el el el el el en en el el en en ru el el el el el el el el el el el el
Ο Πρίγκιπας Ριχάρδος, Δούκας του Γκλώστερ (αγγλικά: Prince Richard, Duke of Gloucester) είναι ο νεότερος εγγονός του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Βασίλισσας Μαρίας.[1][2] Διαδέχτηκε στο Δουκάτο του Γκλώστερ τον πατέρα του Ερρίκο το 1974.[1] Σήμερα βρίσκεται στην 30η θέση της γραμμής διαδοχής του βρετανικού θρόνου.[3][4]
Ο Δούκας του Γκλώστερ το 2008
26 Αυγούστου 1944 (1944-08-26) (78 ετών)
δεδομένα (π • σ • ε )
2 Εκπαίδευση και προσωπικά ενδιαφέροντα
Ο Ριχάρδος Αλέξανδρος Ουόλτερ Γεώργιος γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1944 στο Χάντλεϋ Κόμον του Μείζονος Λονδίνου.[1] Ο πατέρας του ήταν ο Ερρίκος, Δούκας του Γκλώστερ, τρίτος γιος του Γεωργίου Ε΄ και της Βασίλισσας Μαρίας.[1] Η μητέρα του ήταν η Αλίκη, Δούκισσα του Γκλόστερ (γεννηθείσα Άλις Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ), κόρη του Τζον Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ.[1]
Βαπτίστηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι των Αγίων Πάντων στο Μεγάλο Πάρκο του Ουίνδσορ στις 20 Οκτωβρίου 1944 από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ Κόσμο Γκόρντον Λανγκ.[1][2] Ανάδοχοί του ήταν η θεία του Βασίλισσα Ελισάβετ, η εξαδέλφη του Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, η εξαδέλφη του Πριγκίπισσα Αλίκη, ο θείος του Ουόλτερ Μόνταγκιου Ντάγλας Σκοτ, ο εξάδελφός του Γεώργιος, Δούκας του Κέιμπριτζ, η θεία του Σύμπιλ Φιππς και ο Χάρολντ Αλεξάντερ.[2] Εξαιτίας του πολέμου οι εφημερίδες δεν ανέφεραν την ακριβή τοποθεσία της βάπτισης, υπογραμμίζοντας μόνο ότι διεξήχθη σε ένα ιδιωτικό παρεκκλήσι της χώρας.[5][6][7]
Ως εξ αρρενογονίας εγγονός του Βρετανού μονάρχη, απέκτησε από τη γέννησή του τον τίτλο Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Ριχάρδος του Γκλώστερ. Τη στιγμή, μάλιστα, της γέννησής του ήταν πέμπτος στη γραμμή διαδοχή του βρετανικού θρόνου.[8] Όταν ο Ριχάρδος ήταν τεσσάρων μηνών, μετέβη με τους γονείς του στην Αυστραλία, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως Κυβερνήτης-Στρατηγός από το 1945 έως το 1947. Η οικογένεια, έπειτα, επέστρεψε στο Μέγαρο Μπάρνγουελ του Νορθάμπτονσιρ.
Ο Ριχάρδος, Δούκας του Γκλώστερ, το 1989.
To οικόσημο του Ριχάρδου δούκα του Γκλώστερ είναι όμοιο με του πατέρα του, με την προσθήκη δύο ακόμη απολήξεων στη λευκή λωρίδα, στο επάνω μέρος του θυρεού: μίας με ερυθρό σταυρό και μίας με ερυθρό λέοντα. Ο θυρεός είναι του Γεωργίου Ε΄ (του Ηνωμένου Βασιλείου) και περιβάλλεται από την ταινία του Τάγματος της Περικνημίδος.
Εκπαίδευση και προσωπικά ενδιαφέρονταΕπεξεργασία
Η πρώτη εκπαίδευση του Ριχάρδου πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του. Αργότερα, βρέθηκε στο σχολείο Οίκος Ουέλλσλεϋ στο Μπρόντστερς και στο Κολλέγιο Ήτον. Το 1963 εγγράφηκε στο Κολλέγιο Μάγκνταλεν του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε αρχιτεκτονική και από το οποίο αποφοίτησε το 1966.[9] Αργότερα, θα συνεχίσει μεταπτυχιακές σπουδές ως το 1971. Το 1966, ως μέρος της πρακτικής του εκπαίδευσης, εργάστηκε στο υπουργείο Εργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου για ένα χρόνο.[10]
Παρά το γεγονός ότι ο Ριχάρδος σχεδίαζε να ασχοληθεί με το επάγγελμα της αρχιτεκτονικής που σπούδασε, ο θάνατος του μεγαλύτερου αδελφού του Γουλιέλμου του Γκλώστερ το 1972 σε αεροπορικό δυστύχημα, τον άφησε πρώτο στη διαδοχή του δουκάτου του πατέρα του, ενώ αύξησε τις οικογενειακές του υποχρεώσεις και τα βασιλικά του καθήκοντα.[2] Ως εκ τούτου, σταμάτησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην αρχιτεκτονική και άρχισε να απασχολείται με καθήκοντα της βρετανικής βασιλικής οικογένειας.[1]
Ο Ριχάρδος έχει εκδώσει τρία βιβλία με φωτογραφίες, τα οποία είναι τα εξής: On Public View: a Selection of London's Open-air Sculpture (Σε δημόσια θέα: Μια επιλογή υπαίθριων γλυπτών του Λονδίνου), The Face of London (Το πρόσωπο του Λονδίνου) και το Oxford and Cambridge (Οξφόρδη και Κέιμπριτζ).[11][12] Ως λάτρης των αυτοκινήτων, ο Ριχάρδος υπήρξε πρόεδρος του Ινστιτούτου Προηγμένης Οδήγησης για περισσότερα από 32 χρόνια, από το 1971 ως το 2005.[13] [14]
Ο Ριχάρδος το 2006, φέροντας την ενδυμασία τού μεγάλου Μαγίστρου τού Τάγματος του Αγίου Ιωάννη.
Στις 10 Ιουνίου 1974 ο Ριχάρδος διαδέχτηκε τον πατέρα του στους τίτλους του ως Δούκας του Γκλώστερ, Κόμης του Άλστερ και Βαρόνος του Καλλόντιν. Παρά ταύτα διατήρησε τον ενδιαφέρον του για την αρχιτεκτονική και την αρχιτεκτονική συντήρηση.[1] Το 1972 έγινε εταιρικό μέλος του Βασιλικού Ινστιτούτου των Βρετανών Αρχιτεκτόνων και υπηρετεί ως Επίτροπος της Επιτροπής Ιστορικών Κτιρίων και Μνημείων της Αγγλίας (English Heritage).[1][15] Είναι προστάτης του βρετανικού κλάδου της μη κυβερνητικής και φιλανθρωπικής οργάνωσης Habitat for Humanity, [16] καθώς και της Κοινωνίας του Αγίου Γεωργίου της Νέας Υόρκης,[17] και ο Πρόεδρος της οργάνωσης Κοινωνία του Λονδίνου.
Στις 10 Απριλίου 2008 ο Ριχάρδος ονομάστηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου του Γούστερ.[2] Με αυτό του το ρόλο παρευρίσκεται σε επίσημες τελετές και εκδηλώσεις και προωθεί το Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Με τα καθήκοντά του ως πρύτανης παρευρέθηκε στα εγκαίνια της νέας βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου, που πραγματοποίησε η εξαδέλφη του Ελισάβετ Β΄ στις 11 Ιουλίου 2012.[18][19]
Ο Ριχάρδος είναι επίσης προστάτης του σιδηροδρόμου της Κοιλάδας του Σέβερν, του εκπαιδευτικού φιλανθρωπικού οργανισμού Pestalozzi International Village και της οργάνωσης Κοινωνία του Ριχάρδου Γ΄.[2][20] Στις 22 Μαρτίου 2015 παρευρέθηκε στην τελετή επαναταφής του Ριχάρδου Γ΄ στο Λέστερ.[21]
Στις 19 Μαρτίου του 2013 ο Ριχάρδος εκπροσώπησε την Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στο Βατικανό, κατά την τελετή ενθρόνισης του Πάπα Φραγκίσκου.[22][23]
Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε στις 8 Ιουλίου 1972 την Δανή Μπιργκίτα βαν Ντουρς στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Μπάρνγουελ. Μαζί της απέκτησε τρία παιδιά, τα οποία είναι τα εξής:[1][2]
Αλέξανδρος (γενν. 24 Οκτωβρίου 1974), Κόμης του Άλστερ.
Νταβίνα (γενν. 19 Νοεμβρίου 1977), παντρεύτηκε τον Γκάρυ Λιούις.
Ρόουζ (γενν. 1 Μαρτίου 1980).
Τα παιδιά τους δεν εκτελούν κάποιο επίσημο καθήκον εκ μέρους της βασιλικής οικογένειας, ούτε φέρουν κάποιο βασιλικό τίτλο.[1]
Η επίσημη κατοικία του Ριχάρδου και της συζύγου του είναι το Παλάτι του Κένσινγκτον στο Λονδίνο.[24]
↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 http://www.britroyals.com/windsor.asp?id=richard_gloucester
↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 http://www.unofficialroyalty.com/prince-richard-duke-of-gloucester/
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.
↑ «Line of Succession | Britroyals». britroyals.com. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022.
↑ The Times, 21 Οκτωβρίου 1944
↑ The Times, 5 August 1942
↑ «Yvonne's Royalty Home Page – Royal Christenings». Users.uniserve.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2011.
↑ «Appointments Register». Motor: σελίδα 57. 9 Οκτωβρίου 1971.
↑ «Resignation Press Release» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαΐου 2005. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.
↑ «The Richard III Society». Richardiii.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2011.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2015.