el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el el en en el en en el el en en el el en en el el en en el el en fr el el fr en el en en el el en en el en en el en en el el en en el el en en el el en en el el en en el el el en el el en en el el en en el el en fr el el fr el el en en el el nl nl el el en en el el en en el el en en el el en en el en en el en en el el en en en el el en en el el en en el en en el el en en el el en en en el el en en el el en de el el de en el el fr fr el el en fr en el el en en el el en en el el el el el el en el en el el en en el en en el en en el en en el en de el de en el en en el el en en el el en en el en en el el en it el el it en el el en el el el el el el el el el el el zh el el el el en el el el el fr el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Νομάρχης Ηρακλείου ήταν ο διορισμένος (από το 1899 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Ηρακλείου της Περιφέρειας Κρήτης, του ελληνικού κράτους.
Η νομαρχία ιδρύθηκε το 1899 επί Κρητικής Πολιτείας, με πρώτο νομάρχη τον Γεώργιο Μαρή.
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί.
Η Νομαρχία Ηρακλείου σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη του Ηρακλείου.
Κατάλογος διορισμένων Νομαρχών του Ηρακλείου 1955-1994.[1] Οι νομάρχες της περιόδου Απρ. 1967 - Ιουλ. 1974 ήταν διορισμένοι από τη χούντα.
Ο πρώτος διορισμένος νομάρχης Ηρακλείου. Νομάρχης Ρεθύμνου το 1902-1906.
Δικηγόρος, εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου το 1923 με τους βενιζελικούς.[2] Νομάρχης Ρεθύμνου το 1912-14 και Νομάρχης Θεσσαλονίκης στα 1920.
Νομάρχης Ηρακλείου και Λασιθίου. Πέθανε εν ενεργεία στον Άγιο Νικόλαο.
Το 1906 εξελέγη Δήμαρχος Χανίων για μία τετραετία.[3] Νομάρχης Ρεθύμνου το 1925.
1η θητεία. Νομάρχης Πρέβεζας από τον Ιούλιο του 1916 ως το 1917.
Από την Κέρκυρα, διευθυντής του Αρχείου της Ιόνιας Πολιτείας (1912-35). Επί νομαρχίας του καταπνίγηκε η απεργία στο Ηράκλειο, με 7 νεκρούς από πυροβολισμούς και δεκάδες τραυματίες. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο ίδιος ο Θεοτόκης πυροβολούσε τους διαδηλωτές από το μπαλκόνι της νομαρχίας.[4]Παραιτήθηκε σύντομα λόγω του αυταρχισμού του.[5]
Το 1928 ήταν Νομάρχης Ρεθύμνου.
Δεύτερη θητεία, διορισμένος από τους Ναζί.
Συνεργάτης των Ναζί, διορισμένος από τους Γερμανούς ως νομάρχης και μετά Γενικός Διοικητής Κρήτης. Δικάστηκε το 1949 από δικαστήριο δωσιλόγων.[7]
Διετέλεσε νωρίτερα Νομάρχης Λασιθίου.
Νομάρχης Χανίων το 1947-48.[8]
Δικηγόρος από τη Σφάκα Σητείας.[9]
Νομάρχης Ρεθύμνου[10] το 1947-48 και το 1959-61, Νομάρχης Χανίων το 1948-49 [8], Νομάρχης Λέσβου το 1949, Νομάρχης Κοζάνης από το 1956 ως το 1959. Απολύθηκε τον Μάρτιο του 1954 μαζί με τους υπόλοιπους νομάρχες της Κρήτης.[11]
Γεννήθηκε στα Χανιά (γιος του Στυλιανού Νταουντάκη) και σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες.[12] Πρώτη θητεία. Μετατέθηκε στην Πέλλα υπηρετώντας από τον Φεβρουάριο του 1956 ως το 1958, μετά Νομάρχης Ροδόπης από το 1958 ως το 1960 και ξανά Νομάρχης Ηρακλείου ως το 1965.[13] Πρώτη θητεία
Δεύτερη θητεία. Παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1965 με βάση το νόμο περί εθελουσίας εξόδου.
Φιλόλογος. Υπηρέτησε και ως Νομάρχης Λασιθίου.
Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου του Θεμιστοκλέους (1919-????)
Δικηγόρος, Νομάρχης Λαρίσης το 1965.[14]
Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Φλωρίνης το 1960, μετά Νομάρχης Δράμας , υπηρετώντας από το 1964 ως το 1965, Κοζάνης, Σερρών από τον Μάρτιο ως τον Μάιο του 1967 και Νομάρχης Πιερίας από το 1967 ως το 1968.
Δημήτριος Ν. Παπαδημητρίου (19??-1972)
Με καταγωγή από την Ιστιαία. Πρώτη θητεία.
Στρατιωτικός. Υπουργός Εσωτερικών (περιφερειακός διοικητής Ανατολικής Θράκης) από το 1972 ως το 1973. Νομάρχης Φλωρίνης (1967-70) και Νομάρχης Μαγνησίας (1970).
Διορίστηκε από τη χούντα Νομάρχης Κοζάνης ως το 1970 και μετά Ηρακλείου. Πέθανε εν ενεργεία, στις 12 Ιουνίου 1972 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.[15]
Νομάρχης Πρέβεζας από το 1970 ως το 1972. Τέλεσε τον γάμο του στο Ηράκλειο, ενώ ήταν νομάρχης. Απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου 1986.
Βουλευτής Ρεθύμνης με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 ως το 2004, υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ το 1996 και υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 1996 ως το 1998.
Η πρώτη γυναίκα νομάρχης Ηρακλείου. Διετέλεσε πρόεδρος του ΤΕΙ Ηρακλείου.
Οικονομολόγος. Υπηρέτησε ως Αντινομάρχης Λασιθίου και Δήμαρχος Αγίου Νικολάου από το 2007 ως το 2014.
Με καταγωγή από τα Χανιά.[16] Ήταν νομάρχης όταν πυρπολήθηκε η νομαρχία στη διάρκεια επεισοδίων στο Ηράκλειο, το 1991.
Δικηγόρος από τη Λακωνία με έδρα την Ιεράπετρα. Υπηρέτησε και ως ο πρώτος αιρετός Νομάρχης Λασιθίου (1995-2002).
Ο τελευταίος διορισμένος νομάρχης Ηρακλείου. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο και εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης το 2004 με το ΠΑΣΟΚ.[17]
Κατάλογος Αιρετών Νομαρχών Ηρακλείου 1995-2010.
Ο πρώτος αιρετός νομάρχης Ηρακλείου. Εξελέγη από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 61,3% (έλαβε 91,901 ψήφους και υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΝ).[18] Επανεξελέγη στις εκλογές του 1998 (με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ) και πάλι από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας ποσοστό 52,17%.[19]
Βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 ως το 1996, υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών το 1995-96.[20]
Δασκάλα , γεννημένη στο Πετροκεφάλι Ηρακλείου. Βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 2000 και το 2004. Εξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 62% το 2006.[21]
Η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα-νομάρχης και η τελευταία νομάρχης στην ιστορία του νομού.
Κατάλογος Αιρετών Αντιπεριφερειαρχών Ηρακλείου 2011-σήμερα.
Δικηγόρος από το Αστυράκι Μαλεβιζίου, Αντιδήμαρχος Ηρακλείου (1982-83) Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ) την περίοδο 2002 – 2006.[22]
Γεώργιος Ι. Παναγιωτάκης, "Το Ηράκλειο και η νομαρχία του", Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου, 2005, ISBN 960-88514-1-6.
↑ Παναγιωτάκης 2005, σελ. 349.
↑ O υποψήφιος του Ηρακλείου το 1923 και οι 7 ανιψιές του! - Ένα άλλος τρόπος προεκλογικής προπαγάνδας Αρχειοθετήθηκε 2014-05-29 στο Wayback Machine., candianews.gr, 24 Μαΐου 2014, ανάκτηση 21 Αυγούστου 2016.
↑ Ιστοσελίδα Δήμου Χανίων, Διατελέσαντες δήμαρχοι Χανίων.
↑ Αλέκος Α. Ανδρικάκης, 4 Αυγούστου 1935: Η ματωμένη Κυριακή του Ηρακλείου, με 7 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες απεργούς Αρχειοθετήθηκε 2016-05-18 στο Wayback Machine., candianews.gr, 5 Αυγούστου 2014, ανάκτηση 21 Αυγούστου 2016.
↑ Βιογραφικό στο ΕΛΙΑ
↑ Ελεύθερον Βήμα, φύλλο 14 Ιουνίου 1936, σελ. 6.
↑ Αλέκος Α. Ανδρικάκης, Ο κατοχικός «υπουργός Κρήτης» Πασσαδάκης και το ναζιστικό κήρυγμά του μετά το Ολοκαύτωμα της Βιάννου! Αρχειοθετήθηκε 2013-09-20 στο Wayback Machine., 15 Σεπτεμβρίου 2013, ανάκτηση 21 Αυγούστου 2016.
↑ 8,0 8,1 Ναπολέων Σαραντίδης, Αφιέρωμα: Απο την Νομαρχία στην Αντιπεριφέρεια Χανίων (1899 - 2014), flashnews.gr, 17 Μαΐου 2014, ανάκτηση 21 Αυγούστου 2016.
↑ Οι νέοι Νομάρχαι Κρήτης, εφ. Ανατολή, 30 Σεπτεμβρίου 1951, σελ.1 (μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Ν. Λασίθίου.
↑ Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης, ΝΟΜΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1899 ΕΩΣ ΤΟ 2010, Ρεθεμνιώτικα Νέα, 1-1-2016, ανάκτηση 21-8-2016.
↑ Ελευθερία, φύλλο 31-3-1954, σελ. 1.
↑ Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 421.
↑ "Διορισμοί και μεταθέσεις Νομαρχών", Μακεδονία, φύλλο 30 Ιανουαρίου 1958.
↑ Ελληνικόν Who is Who 1965, σελ. 461.
↑ Τα Νέα, Κηδεύθηκε ο νομάρχης Ηρακλείου, 14 Ιουνίου 1972, σελ. 12.
↑ Εφυγε από τη ζωή ο Στράτος Παπαδάκης, Χανιώτικα Νέα, 18-12-2013, ανάκτηση 21 Αυγούστου 2016.
↑ Βιογραφικό Μανώλη Όθωνα στο eklogika.gr, ανάκτηση 21-8-2016.
↑ "Δήμαρχοι και νομάρχες που βγήκαν με την "πρώτη" ", Τα Νέα, 18-10-1994, σελ. 23
↑ Αποτελέσματα νομαρχιακών εκλογών 1998 Αρχειοθετήθηκε 2006-11-28 στο Wayback Machine., Υπουργείο Εσωτερικών, ανάκτηση 1-5-2015.