el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el it it de oc sv el fr en fr fr fr el ja en ja fr de el en fr fr fr de el fr fr fr en fr el fr sv en sv fr el fr fr fr en fr el de fr fr nb sv el de fr fr en en el fr sv fr fr el el el el el el el el el el el el en el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el sv el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1960, οι αγώνες της 17ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στη Ρώμη (Ιταλία) από τις 25 Αυγούστου έως και τις 11 Σεπτεμβρίου. Πήραν μέρος 4.727 άνδρες και 611 γυναίκες, από 83 χώρες. Πρωτή φορά συμμετείχε το Μαρόκο, η Τυνησία, το Σουδάν και ο Άγιος Μαρίνος. Η Ε.Σ.Σ.Δ. κυριάρχησε στα μετάλλια. Συγκέντρωσε 43 χρυσά, 29 ασημένια και 31 χάλκινα, έναντι 34-21-16 των Η.Π.Α., 13-10-13 της Ιταλίας, 12-19-11 της Γερμανίας κ.λπ. Συνολικά, 44 κράτη κατέκτησαν μετάλλιο.
150 σε 17 Ολυμπιακά αθλήματα
Πρόεδρος της Ιταλίας Τζιοβάνι Γκρόντσι
Ο Λίβιο Μπερούτι τερματίζει πρώτος στον τελικό των 200 μ.
2 Χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα
Μεγάλοι αθλητές πρωταγωνίστησαν στο στίβο (Γουίλμα Ρούντολφ, Αμπέμπε Μπικίλα, Αλ Έρτερ, Χερμπ Έλιοτ, Πίτερ Σνελ, Άρμιν Χάρι, Ραλφ Μπόστον, Ιρίνα και Ταμάρα Πρες, Πιότρ Μπολότνικοφ, Λίβιο Μπερούτι, Ότις Ντέιβις, Λι Κάλχουν, Γκλεν Ντέιβις, Βλαντίμιρ Γκολουμπνίτσι, Ντον Μπραγκ, Γιολάντα Μπάλας, Ελβίρα Όζολινα), στην κολύμβηση (Μάρεϊ Ρόουζ, Ντόουν Φρέιζερ, Κριστίν φον Σάλτσα), στη γυμναστική (Μπόρις Σαχλίν, Άλμπερτ Αζαριάν, Βιέρα Τσασλάφσκα και Λαρίσα Λατίνινα) και στην πυγμαχία (Μοχάμεντ Άλι και Νίνο Μπενβενούτι)[1].
Ο Γερμανός Άρμιν Χάρι πέρασε στην ιστορία του στίβου καθώς διέκοψε την, από το 1932, κυριαρχία των Αμερικανών στα 100 μ. Η Γουίλμα Ρούντολφ, το 20ο παιδί μίας φτωχής οικογένειας, είχε μείνει μακριά από τη ζωή εξαιτίας της πολιομυελίτιδας. Κάποιος φίλος την έπεισε ότι μπορούσε να αναδειχθεί ολυμπιονίκης. Το θαύμα έγινε στη Ρώμη. Θριάμβευσε στα 100 μ. με 11.0 (ισοφάριση ρεκόρ κόσμου) και στα 200 μ., ενώ έδωσε τη νίκη στις Η.Π.Α. στα 4x100 μ. Η "μαύρη γαζέλα", όπως την ονόμασαν, ήταν η πρωταθλήτρια της θέλησης. Έμεινε στην ιστορία, όχι μόνο για τις αθλητικές νίκες, αλλά και γιατί νίκησε την αρρώστια της[2].
Τον Αμερικανό Αλ Έρτερ τον αποκάλεσαν "επαγγελματία ολυμπιονίκη". Το 1960 κατέκτησε το δεύτερο χρυσό του μετάλλιο στη δισκοβολία. Θρυλική μορφή ήταν και ο Αιθίοπας μαραθωνοδρόμος Αμπέμπε Μπικίλα, ο οποίος νίκησε τρέχοντας ξυπόλητος. Μεγάλη προσωπικότητα του στίβου ήταν και ο Αμερικανός δεκαθλητής Ρέιφερ Τζόνσον, ο οποίος αναδείχθηκε ολυμπιονίκης καταρρίπτοντας το ολυμπιακό ρεκόρ.
Ο Ιταλός Λίβιο Μπερούτι ήταν από τις μορφές των αγώνων της Ρώμης. Ανάγκασε τους Αμερικανούς να χάσουν πρώτη φορά το χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. μετά το 1928. Ισοφάρισε και το παγκόσμιο ρεκόρ με 20.5. Στη Ρώμη άρχισε, με χρυσό μετάλλιο, η σταδιοδρομία του θρυλικού πυγμάχου Κάσιους Κλέι, μετέπειτα Μοχάμεντ Άλι. Η περίφημη Αυστραλέζα Ντόουν Φρέιζερ νίκησε στα 100 μ. ελευθέρως, όπως και το 1956, ενώ δεύτερη ήταν η Αμερικανίδα Κριστίν φον Σάλτσα. Ο Σοβιετικός Βλαντιμίρ Γκολουμπνίτσι επικράτησε στα 20.000 μ. βάδην και άρχισε μία θριαμβευτική ολυμπιακή καριέρα. Ο συμπατριώτης του Πιότρ Μπολότνικοφ κυριάρχησε στα 10.000 μ. Ο εκπληκτικός Αυστραλός Χερμπ Έλιοτ θριάμβευσε στα 1.500 μ. με παγκόσμιο ρεκόρ 3.35.6.
Ο Αμερικανός Ότις Ντέιβις έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έτρεξε τα 400 μ. σε χρόνο κάτω από 45 δευτερόλεπτα με χρονόμετρο χειρός (44.9). Δεύτερος τερμάτισε ο Γερμανός Καρλ Κάουφμαν με τον ίδιο χρόνο. Το ηλεκτρονικό χρονόμετρο (τότε ήταν ανεπίσημη αυτή η χρονομέτρηση) έδειξε 45.07 για τον Ντέιβις και 45.08 για τον Κάουφμαν[3].
Ο Νορβηγός ιστιοπλόος Πέτερ Λούντε Τζούνιορ νίκησε, όπως ο παππούς του το 1924, ενώ το 1952 οι γονείς του είχαν αναδειχθεί δεύτεροι. Ο Ούγγρος ξιφομάχος Αλαντάρ Γκέρεβιτς, σε ηλικία 50 ετών και 178 ημερών, κατέκτησε το έκτο του χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό της σπάθης. Η Αμερικανίδα Κ. Γουντ κέρδισε χρυσό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελευθέρως, ενώ ήταν 14 ετών και 260 ημερών. Ένα θλιβερό συμβάν επισκίασε τα αγωνιστικά. Ο Δανός ποδηλάτης Κνουτ Γιένσεν πέθανε κατά τη διάρκεια του αγώνα των 100 χλμ. Αρχικά θεώρησαν ότι ο θάνατος οφειλόταν στη ζέστη. Αργότερα τον απέδωσαν σε υπερβολική χρήση φαρμάκων.
Χρυσό μετάλλιο για την ΕλλάδαΕπεξεργασία
Από το 1912 ο ελληνικός αθλητισμός περίμενε να πανηγυρίσει χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Τότε, στη Στοκχόλμη, ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας είχε νικήσει στο μήκος άνευ φοράς. Το 1960, ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος και οι Οδυσσέας Εσκιτζόγλου και Γιώργος Ζαΐμης, με το σκάφος Νηρέας, κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στη Ρώμη, στην ιστιοπλοϊκή κλάση Ντράγκον. Ήταν το γεγονός της χρονιάς για την Ελλάδα[4].