el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el el el el el el el el en el en el el el el el el el el la el el el el el el oc el de el el el el el zh el el oc el el fa el el el ko el zh el oc el el da el el oc el el el el ru el el zh el zh el uk el fr el el uk el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el en el el el el el uk el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el el el el el en en el el de en el el el el en en el el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η Ιερά Μητρόπολις Ικονίου είναι παλαιά Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης με έδρα της το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, στην περιοχή της Λυκαονίας. Άκμασε κατά τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, συνέχισε κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα και μέχρι την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η οποία οδήγησε στην εξαφάνιση του τοπικού χριστιανικού πληθυσμού.
Ελληνορθόδοξες μητροπόλεις στη Μικρά Ασία, περίπου 1880.
Η μητρόπολη είναι ενεργή ως επισκοπικός τίτλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Σημερινός της επίσκοπος είναι ο Θεόληπτος Φενερλής, ο οποίος χειροτονήθηκε το 2000[1].
Ο Χριστιανισμός έφθασε στο Ικόνιο πολύ νωρίς, από τους αποστολικούς χρόνους. Ο Απόστολος Παύλος κήρυξε στο Ικόνιο κατά την πρώτη αποστολική περιοδεία του, μεταξύ των ετών 44-45 μ.Χ[2] [3][4]. Κατά την παράδοση, ο Παύλος διόρισε επίσκοπους ή πρεσβυτέρους κατά την επίσκεψή του.
Η Αγία Θέκλα ισαπόστολος και πρωτομάρτυς, η εξ Ικονίου.
Ο Παύλος και η Θέκλα κηρύττουν (τοιχογραφία του 6ου αιώνα που ανακαλύφθηκε σε σπήλαιο της Εφέσου).
Οι Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα οι εξ Ικονίου Μικράς Ασίας (αγιογραφία)
Η Αγία Θέκλα γεννήθηκε στο Ικόνιο. Ήταν νεαρή ευγενικής καταγωγής, η οποία παρακολούθησε το κήρυγμα του Παύλου. Κατά την παράδοση, καθόταν επί τρεις ημέρες στο παράθυρό της ακούγοντας τις διδαχές του Παύλου, καθώς εκείνος κήρυττε από τη γειτονική οικία του Ονησιφόρου. Η Θέκλα ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, έγινε ακόλουθος του Αποστόλου και κήρυξε και η ίδια μέχρι το μαρτύριό της, αποτελώντας την πρώτη γυναίκα χριστιανή μάρτυρα. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται Ισαπόστολος και Πρωτομάρτυς[5]. Οι Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα ήταν επίσης από το Ικόνιο και μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς. Τον 4ο αιώνα μ.Χ. επίσκοπος στο Ικόνιο ήταν ο Αμφιλόχιος, σημαντικός θεολόγος και εκκλησιαστικός συγγραφέας[6]. Από το 370 περίπου, η επισκοπική έδρα του Ικονίου έγινε Μητρόπολη[7].
Τον 9ο αι. ιδρύθηκε η ορθόδοξη Μονή Αγίου Χαρίτωνος στη Σύλλη κοντά στο Ικόνιο. Είναι λαξευμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου στους βράχους μίας χαράδρας του όρους του Αγίου Φιλίππου (σήμερα Τεκελί-Ντάγ)[8][9]. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους το 1084 και έγινε πρωτεύουσα του Σουλτανάτου του Ρουμ, εκτός από μια σύντομη ανάκτηση από την Πρώτη Σταυροφορία το 1097[7].
Κοντά στο Ικόνιο βρισκόταν η Μονή του Αγίου Χαρίτωνος. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών κατοικούσαν στο Ικόνιο 4.000 χριστιανοί ορθόδοξοι, τουρκόφωνοι και ελληνόφωνοι. Η ελληνική κοινότητα αριθμούσε περίπου 2.500 άτομα που διατηρούσαν με δικά τους έξοδα, εκκλησία, σχολείο αρρένων και παρθεναγωγείο.
Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών οι χριστιανοί ορθόδοξοι του Ικονίου εγκαταστάθηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Επίσης δύο οικισμοί που δημιουργήθηκαν από τους Κονιαλήδες πρόσφυγες έλαβαν το όνομά τους από την πόλη του Ικονίου: το Νέο Ικόνιο Περάματος Αττικής και το Νέο Ικόνιο Καρδίτσας.
Άγιος Κορνούτος (Coronatus), επίσκοπος Ικονίου, από το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄.
Άγιος Αμφιλόχιος, επίσκοπος Ικονίου.
παρέστη σε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη
παρέστη σε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη
πριν το 1160 – μετά το 1177[18]
προ του Ιουλίου 1763 [20] – μετά τον Σεπτέμβριο 1763[21]
Ιούλιος 1780 – Σεπτέμβριος 1803
Σεπτέμβριος 1803 – Δεκέμβριος 1810
κατόπιν Αδριανουπόλεως, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Δεκέμβριος 1810 – 1825 †
Οκτώβριος 1825 – Σεπτέμβριος 1835
κατόπιν Λαρίσης, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Σεπτέμβριος 1835 – 8 Ιανουαρίου 1840
Ιανουάριος 1840 – Ιούνιος 1846
Ιούνιος 1846 – 1849 †
Μαΐου 1849 – Ιανουάριος 1865 †
11 Ιανουαρίου 1865 – 1 Μαΐου 1873
1 Μαΐου 1873 – 17 Ιουλίου 1885 †
26 Αυγούστου 1885 – 22 Ιουλίου 1887
από Κορυτσάς, κατόπιν Βελεγράδων
22 Ιουλίου 1887 – 20 Μαρτίου 1889 †
23 Μαρτίου 1889 – 10 Ιουνίου 1911 †
16 Ιουνίου 1911 – 12 Μαρτίου 1923 †
από Φιλαδελφείας, συνελήφθη από τους Τούρκους το 1922, πέθανε στη φυλακή (άγιος)
7 Ιουλίου 1950 – 16 Απριλίου 1965 †
10 Σεπτεμβρίου 2000[23] – σήμερα
Ο δικέφαλος αετός του Ικονίου. Μαρμάρινο ανάγλυφο του 1220
Η πύλη του ελληνορθόδοξου ναού της Αγίας Ελένης στη Σύλλη Ικονίου.
Εσωτερικό του τρούλου του ελληνορθόδοξου ναού Αγίας Ελένης στη Σύλλη Ικονίου.
Επιτάφιος Ελληνορθοδόξων από το Ικόνιο (σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ικονίου).
↑ «Σεβ. Μητροπολίτης Ἰκονίου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος πάσης Λυκαονίας, κ. Θεόληπτος» (στα Greek). Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2016.
↑ Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art (στα αγγλικά)
↑ Bastian Van Elderen, Some Archaeological Observations on Paul’s First Missionary Journey, 157-159 Αρχειοθετήθηκε 2020-08-03 στο Wayback Machine..
↑ Davis, Stephen J. (2002). «The Cult of St. Thecla: An Introduction into Women's Piety in Late Antiquity». The Journal of Religion 82 (4).
↑ Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία,τομ Δ, περίοδος θεολογικής ακμής Δ'και Ε' αιώνες, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ. 221
↑ 7,0 7,1 Foss 1991, σελ. 985.
↑ N Bees, Die Inschriftenaufzeichnungen des Codex Sinaiticus graecus 508 (976) und die Maria Spilaeotissa Klosterkirche bei Sille (Lycaonien) , mit Excursen zur Geschichte der Seldschuken Turken – Texte und Forschungen zur Byzantinisch-Neugriechischen Philologie, I, Berlin 1922.
↑ Modern Greek in Asia Minor: A study of dialect of Silly, Cappadocia and Pharasa (Cambridge: Cambridge University Press, 1916), by Richard MacGillivray Dawkins (1871–1955)
↑ 10,0 10,1 10,2 Χαριτόπουλος 2005.
↑ Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας της Ιστορίας των Σερρών (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ)
↑ Οι άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες - άρθρο της Ένωσης Μικρασιατών Φοιτητών
↑ Le Quien 1740, σελ. 1067.
↑ Richard Price, Michael Gaddis, The Acts of the Council of Chalcedon, Volume 1(Liverpool University press, 2005)p131.
↑ The Canons of the First Four General Councils of Nicaea, Constantinople, Ephesus and Chalcedon: With Notes (Clarendon Press, 1892) p.104
↑ Ράλλης & Ποτλῆς 1855, σελ. 19.
↑ Ράλλης & Ποτλῆς 1855, σελ. 24.
↑ Troianos, Spyros. Ein Synodalakt Michaels III. zum Begnadigungsrecht (PDF). σελ. 205.
↑ «Έγγραφον συνοδικόν 68 Μητροπολιτών (...)». Γρηγόριος ο Παλαμάς ΜΘ: 226. Ιανουάριος 1920. http://digital.lib.auth.gr/record/139966/files/5076_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2022.
↑ Φορόπουλος, Ιωακείμ (Νοέμβριος 1900). «Έγγραφα του Πατριαρχικού Αρχειοφυλακείου». Εκκλησιαστική Αλήθεια. Κ (44): 477. https://books.google.de/books?id=sIwXAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA477#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2022.
↑ Φορόπουλος, Ιωακείμ (Νοέμβριος 1900). «Έγγραφα του Πατριαρχικού Αρχειοφυλακείου». Εκκλησιαστική Αλήθεια. Κ (44): 479. https://books.google.de/books?id=sIwXAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA479#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2022.
↑ Kiminas 2009, σελ. 99.
↑ Kiminas 2009, σελ. 100.
Χαριτόπουλος, Ευάγγελος (2005). «Ικονίου Μητρόπολις (Οθωμανική περίοδος)». Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. http://www.ehw.gr/l.aspx?id=4580. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2022.
(Αγγλικά) Foss, Clive (1991). «Ikonion». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 985. ISBN 0-19-504652-8.
Le Quien, Michel (1740). «Ecclesia Iconii». Oriens Christianus, in quatuor Patriarchatus digestus: quo exhibentur ecclesiæ, patriarchæ, cæterique præsules totius Orientis. Tomus primus: tres magnas complectens diœceses Ponti, Asiæ & Thraciæ, Patriarchatui Constantinopolitano subjectas (στα Λατινικά). Paris: Ex Typographia Regia. 1065–1074. OCLC 955922585. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2022.
Ράλλης, Γ. Α.· Ποτλῆς, Μ. (1855). Σύνταγμα τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων τῶν τε Ἁγίων καὶ πανευφήφων Ἀποστόλων, καὶ τῶν Ἱερῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων, καὶ τῶν κατὰ μέρος Ἁγίων Πατέρων. Τόμος Πέμπτος. Αθήνα: Ἐκ τῆς Τυπογραφίας Γ. Χαρτοφύλακος.
Kiminas, Demetrius (31 Μαρτίου 2009). The Ecumenical Patriarchate: A History of Its Metropolitanates with Annotated Hierarch Catalogs. Wildside Press LLC. σελίδες 99–100. ISBN 978-1434458766. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2022.