el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en en en en en en hu en el en el el el en el ru en en en el en el en en en en el en en en el en en el en en en en en en el en en en en en en en el en en el en en en en en en en en en en en en el en en en en el el en el el el el el de el el el el en el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Οι Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ ήταν Αμερικανοί πολίτες που καταδικάστηκαν για κατασκοπεία για λογαριασμό της Σοβιετικής Ένωσης. Το ζευγάρι κατηγορήθηκε ότι παρείχε απόρρητες πληροφορίες σχετικά με ραντάρ, σόναρ, κινητήρες προώθησης αεριωθουμένων και πολύτιμα σχέδια πυρηνικών όπλων (εκείνη την εποχή οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η μόνη χώρα στον κόσμο με πυρηνικά όπλα).
Καταδικάστηκαν για κατασκοπεία το 1951, εκτελέστηκαν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών το 1953 στο σωφρονιστικό κατάστημα Σινγκ Σινγκ της Νέας Υόρκης και έγιναν οι πρώτοι Αμερικανοί πολίτες που εκτελέστηκαν για τέτοιες κατηγορίες και οι πρώτοι που υπέστησαν αυτή την ποινή σε περίοδο ειρήνης.[1] [2] [3]
Άλλοι συνωμότες καταδικάστηκαν σε φυλάκιση, μεταξύ των οποίων ο αδερφός της Έθελ, Ντέιβιντ Γκρίνγκλας (ο οποίος είχε συνάψει συμφωνία με το δικαστήριο), ο Χάρι Γκολντ και ο Μόρτον Σόμπελ. Ο Κλάους Φουξ, Γερμανός επιστήμονας που εργαζόταν στο Λος Άλαμος, καταδικάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο.[4] [5]
Για δεκαετίες, οι γιοι των Ρόζεμπεργκ (Μάικλ και Ρόμπερτ Μίροπολ) και πολλοί άλλοι υπερασπιστές τους υποστήριζαν ότι ο Τζούλιους και η Έθελ ήταν αθώοι - θύματα της παράνοιας του Ψυχρού Πολέμου. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, πολλές πληροφορίες σχετικά με τους Ρόζεμπεργκ αποχαρακτηρίστηκαν, συμπεριλαμβανομένης μιάς σειράς αποκωδικοποιημένων σοβιετικών τηλεγραφημάτων (κωδικό-όνομα: Βενόνα), που περιγράφουν λεπτομερώς το ρόλο του Τζούλιους ως αγγελιαφόρου και στρατολογητή για τους Σοβιετικούς. Ο ρόλος της Έθελ ήταν αυτός της συνεργού, που βοήθησε στη στρατολόγηση του αδερφού της Ντέιβιντ στο κύκλωμα κατασκοπείας και δακτυλογραφούσε έγγραφα για τον σύζυγό της. Το 2008, τα Εθνικά Αρχεία των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσαν το μεγαλύτερο μέρος των πρακτικών της δίκης των Ρόζενμπεργκ.
1 Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
6.1 Αποκρυπτογραφήσεις Βενόνα τοτεσ 1995
6.2 Δηλώσεις του Γκρινγκλας του 2001
6.3 Δημοσίευση των καταθέσεων στο δικαστικό συμβούλιο ενόρκων το 2008
6.4 Δηλώσεις του Μόρτον Σόμπελ το 2008
6.5 Τα σημειωματάρια του Βασιλίεφ του 2009 βασισμένα στα αρχεία της KGB
6.6 Τα παιδιά των Ρόζενμπεργκ
6.7 Εκστρατεία για την απαλλαγή της Έθελ Ρόζενμπεργκ
Ο Τζούλιους Ρόζεμπεργκ γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1918, στη Νέα Υόρκη από μία οικογένεια Εβραίων μεταναστών από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Η οικογένεια μετακόμισε στο Λόουερ Ιστ Σάιντ όταν ο Τζούλιους ήταν 11 ετών. Οι γονείς του εργάζονταν στα καταστήματα της περιοχής, καθώς ο Τζούλιους φοιτούσε στο λύκειο Σίγουορντ Παρκ. Ο Τζούλιους έγινε ηγέτης στην Λίγκα Νέων Κομμουνιστών, κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Κολλέγιο Σίτι της Νέας Υόρκης την εποχή τηςΜεγάλης Ύφεσης. Το 1939, αποφοίτησε με πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού.[6]
Η Έθελ Γκρινγκλας γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1915, σε μία εβραϊκή οικογένεια στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης . Είχε έναν αδελφό, τον Ντέιβιντ Γκρίνγκλας. Αρχικά ήθελε να γίνει ηθοποιός και τραγουδίστρια, αλλά τελικά έπιασε γραμματειακή δουλειά σε ναυτιλιακή εταιρεία. Συμμετείχε σε εργασιακές διαμάχες και εντάχθηκε στη Λίγκα Νέων Κομμουνιστών, όπου γνώρισε τον Τζούλιους το 1936. Παντρεύτηκαν το 1939. [7] Μαζί είχαν δύο γιους, τον Μάικλ και τον Ρόμπερτ, που γεννήθηκαν το 1943 και το 1947 αντίστοιχα.
Ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ εντάχθηκε στα Μηχανικά Εργαστήρια του Σώματος Σηματοδότησης στο στρατόπεδο Μόνμαουθ στο Νιου Τζέρσεϋ το 1940, όπου εργάστηκε ως μηχανικός-επιθεωρητής μέχρι το 1945. Απολύθηκε όταν ο αμερικανικός στρατός ανακάλυψε την προηγούμενη ιδιότητά του στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στο στρατόπεδο Μόνμαουθ γινόταν σημαντική έρευνα σχετικά με την ηλεκτρονική, τις επικοινωνίες, το ραντάρ και το σύστημα ελέγχου καθοδηγούμενων πυραύλων.[8]
Σύμφωνα με ένα βιβλίο του 2001 του πρώην χειριστή του, Αλεξάντερ Φεκλίσοφ, ο Ρόζενμπεργκ προσελήφθη αρχικά για να κατασκοπεύει για το υπουργείο Εσωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) NKVD, την Ημέρα Εργασίας του 1942 από τον πρώην αρχικατάσκοπο Σέμυον Σεμυόνοφ. [9] Μέχρι τότε και μετά την εισβολή από τη ναζιστική Γερμανία τον Ιούνιο του 1941, η Σοβιετική Ένωση ήταν σύμμαχος των δυτικών δυνάμεων. Τον Ρόζενμπεργκ είχε συστήσει στον Σεμυόνοφ ο Μπερνάρντ Σούστερ, υψηλόβαθμο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ και σύνδεσμος του NKVD. Αφού ο Σεμυόνοφ ανακλήθηκε στη Μόσχα το 1944, τα καθήκοντά του ανέλαβε ο Φεκλίσοφ.
Ο Ρόζενμπεργκ παρείχε χιλιάδες διαβαθμισμένες αναφορές για το Ραδιόφωνο Έμερσον, συμπεριλαμβανομένης μιας πλήρους ασφάλειας εγγύτητας. Υπό τη διοίκηση του Φεκλίσοφ, ο Ρόζενμπεργκ στρατολόγησε άτομα ευνοϊκά διακείμενα στην υπηρεσία NKVD, συμπεριλαμβανομένων των Τζόελ Μπαρ, Άλφρεντ Σαράντ, Γουίλιαμ Περλ και Μόρτον Σόμπελ, που ήταν επίσης μηχανικός.[10] Ο Περλ παρείχε στον Φεκλίσοφ, υπό την καθοδήγηση του Ρόζενμπεργκ, χιλιάδες έγγραφα από την Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Αεροναυτικής, συμπεριλαμβανομένου ενός πλήρους συνόλου σχεδίων σχεδιασμού και παραγωγής για το Lockheed P-80 Shooting Star της Λόκχιντ, το πρώτο μαχητικό αεροσκάφος των ΗΠΑ. Ο Φεκλίσοφ έμαθε μέσω του Ρόζενμπεργκ ότι ο αδερφός της Έθελ Ντέιβιντ Γκρίνγκλας δούλευε στο μυστικό Πρόγραμμα Μανχάταν στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος και διέταξε τον Τζούλιους να στρατολογήσει τον Γκρίνγκλας.[9]
Τον Φεβρουάριο του 1944, ο Ρόζενμπεργκ πέτυχε να στρατολογήσει μία δεύτερη πηγή πληροφοριών για το Πρόγραμμα Μανχάταν, τον μηχανικό Ράσελ ΜακΝάτ, ο οποίος εργαζόταν σε σχέδια για τα φυτά στο Εθνικό Εργαστήριο Όακ Ριτζ. Για αυτήν την επιτυχία ο Ρόζενμπεργκ έλαβε μπόνους $100. Η θέση του ΜακΝάτ του παρείχε πρόσβαση σε μυστικά σχετικά με τις διαδικασίες κατασκευής ουρανίου κατάλληλου για πυρηνικά όπλα.[11] [12]
Η ΕΣΣΔ και οι ΗΠΑ ήταν σύμμαχοι κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά οι Αμερικανοί δεν μοιράστηκαν πληροφορίες με ή ζήτησαν βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση σχετικά με το Πρόγραμμα Μανχάταν. Η Δύση σοκαρίστηκε από την ταχύτητα με την οποία οι Σοβιετικοί κατάφεραν να πραγματοποιήσουν την πρώτη τους πυρηνική δοκιμή, "Τζο 1", στις 29 Αυγούστου 1949.[13]
Φωτογραφία σήμανσης του Τζούλιους Ρόζενμπεργκ
Τον Ιανουάριο του 1950, οι ΗΠΑ ανακάλυψαν ότι ο Κλάους Φουξ, ένας Γερμανός πρόσφυγας θεωρητικός φυσικός, που εργαζόταν για τη βρετανική αποστολή στο Πρόγραμμα Μανχάταν, είχε δώσει σημαντικά έγγραφα στους Σοβιετικούς καθ 'όλη τη διάρκεια του πολέμου. Ο Φουξ υπέδειξε ως αγγελιαφόρο του, τον Αμερικανό Χάρι Γκολντ, ο οποίος συνελήφθη στις 23 Μαΐου 1950.[14] Ο Γκολντ ομολόγησε και υπέδειξε τον Ντέιβιντ Γκρίνγκλας ως μία επιπλέον πηγή.
Στις 15 Ιουνίου 1950, ο Ντέιβιντ Γκρίνγκλας συνελήφθη από το FBI για κατασκοπεία και σύντομα ομολόγησε ότι είχε διαβιβάσει μυστικές πληροφορίες στην ΕΣΣΔ μέσω του Γκολντ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο σύζυγος της αδελφής του Έθελ, Τζούλιους Ρόζενμπεργκ, είχε πείσει τη σύζυγο του Ντέιβιντ, Ρουθ να τον στρατολογήσει, ενώ τον επισκέφτηκε στο Άλμπουκέρκι, στο Νέο Μεξικό, το 1944. Είπε ότι ο Τζούλιους είχε μοιραστεί μυστικά και έτσι τον συνέδεσε με τον Σοβιετικό πράκτορα Ανατόλι Γιακόβλεφ. Αυτή η σύνδεση θα ήταν απαραίτητη ως απόδειξη, εάν επρόκειτο να υπάρξει καταδίκη για κατασκοπεία των Ρόζενμπεργκ. [15] [16]
Στις 17 Ιουλίου 1950, ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ συνελήφθη με την υποψία της κατασκοπείας, [17] βάσει της ομολογίας του Ντέιβιντ Γκρίνγκλας. Στις 11 Αυγούστου 1950, η Έθελ Ρόζενμπεργκ συνελήφθη αφού κατέθεσε ενώπιον του σώματος των ενόρκων (βλ. Ενότητα, παρακάτω). [16]
Ένας άλλος κατηγορούμενος συνωμότης, ο Μόρτον Σόμπελ, κατέφυγε με την οικογένειά του στην Πόλη του Μεξικού μετά τη σύλληψη του Γκρίνγκλας. Χρυσιμοποιώντας ψευδόνυμα, προσπάθησε να βρει έναν τρόπο να φτάσουν στην Ευρώπη χωρίς διαβατήρια. Εγκαταλείποντας αυτήν την προσπάθεια, επέστρεψε στην Πόλη του Μεξικού. Ισχυρίστηκε ότι απήχθη από μέλη της μεξικανικής μυστικής αστυνομίας και οδηγήθηκε στα σύνορα των ΗΠΑ, όπου συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις.[18] [19] Η αμερικανική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι ο Σόμπελ συνελήφθη από τη μεξικανική αστυνομία για ληστεία τράπεζας στις 16 Αυγούστου 1950 και εκδόθηκε την επόμενη μέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Λάρεντο του Τέξας. Δικάστηκε με τους Ρόζενμπεργκ με την κατηγορία της συνωμοσίας για τη διάπραξη κατασκοπείας.
Φωτογραφιες σήμανσης της Έθελ Ρόζενμπεργκ, που συνελήφθη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του συμβουλίου ενόρκων
Είκοσι ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν κρυφά στις 8 Φεβρουαρίου 1950, για να συζητήσουν την υπόθεση Ρόζενμπεργκ. Ο Γκόρντον Ντιν, ο πρόεδρος της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, δήλωσε: «Φαίνεται ότι ο Ρόζενμπεργκ είναι ο πυρήνας ενός πολύ μεγάλου κυκλώματος κατασκοπίας και αν υπάρχει τρόπος να μιλήσει, έχοντας την απειλή της θανατικής ποινής να κρέμεται από πάνω του, θέλουμε να το κάνουμε." Ο Μάιλς Λέιν, μέλος της εισαγγελικής ομάδας, δήλωσε ότι η υπόθεση εναντίον της Έθελ Ρόζενμπεργκ "δεν ήταν πολύ ισχυρή", αλλά ότι ήταν "πολύ σημαντικό να καταδικαστεί και να της επιβληθεί αυστηρή ποινή".[20]
Η υπόθεσή τους εναντίον της Έθελ Ρόζενμπεργκ επιλύθηκε 10 ημέρες πριν από την έναρξη της δίκης, όταν ο Ντέιβιντ και η Ρουθ Γκρίνγκλας έδωσαν κατάθεση για δεύτερη φορά. Πείστηκαν να αλλάξουν τις αρχικές τους ιστορίες. Ο Ντέιβιντ είχε αρχικά πει ότι είχε δώσει στον Τζούλιους τα πυρηνικά δεδομένα που είχε συλλέξει στη γωνία ενός δρόμου της Νέας Υόρκης. Αφού έδωσε κατάθεση αυτή τη δεύτερη φορά, είπε ότι είχε δώσει αυτές τις πληροφορίες στον Τζούλιους στο σαλόνι του διαμερίσματος των Ρόζενμπεργκ στη Νέα Υόρκη. Η Έθελ, κατόπιν αιτήματος του Τζούλιους, είχε πάρει τις σημειώσεις του και τις είχε πληκτρολογήσει. Στη νέα κατάθεση της, η Ρουθ Γκρινγκλας επέκτεινε την εκδοχή του συζύγου της:
Στη συνέχεια, ο Τζούλιους πήρε τις πληροφορίες στο μπάνιο και τις διάβασε και όταν βγήκε κάλεσε την Έθελ και της είπε ότι έπρεπε να πληκτρολογήσει αυτές τις πληροφορίες αμέσως . . . Στη συνέχεια, η Έθελ κάθισε στη γραφομηχανή που έβαλε σε ένα τραπέζι στο σαλόνι και άρχισε να πληκτρολογεί τις πληροφορίες που είχε δώσει ο Ντέιβιντ στον Τζούλιους.
Ως αποτέλεσμα αυτής της νέας κατάθεσης, απορρίφθηκαν όλες οι κατηγορίες εναντίον της Ρουθ Γκρίνγκλας.[21]
Στις 11 Αυγούστου, η Έθελ Ρόζενμπεργκ κατέθεσε ενώπιον του συμβουλίου ενόρκων. Για όλες τις ερωτήσεις, εξάσκησε το δικαίωμά της να μην απαντήσει, όπως προβλέπεται από την πέμπτη τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ κατά της αυτοενοχοποίησης. Οι πράκτορες του FBI την έθεσαν υπό κράτηση καθώς έφευγε από το δικαστήριο. Ο δικηγόρος της ζήτησε από την αμερικανίδα επίτροπο να την απελευθερώσει υπό την επιμέλεια του το Σαββατοκύριακο, ώστε να μπορέσει να μεριμνήσει για τα δύο μικρά παιδιά της. Το αίτημα απορρίφθηκε. [22] Ο Τζούλιους και η Έθελ πιέστηκαν για να ενοχοποιήσουν άλλους που εμπλέκονταν στο κύκλωμα κατασκοπείας. Κανένας από τους δύο δεν προσέφερε περαιτέρω πληροφορίες. Στις 17 Αυγούστου, το συμβούλιο ενόρκων εξέδωσε ένα κατηγορητήριο για 11 προφανείς πράξεις. Τόσο ο Τζούλιους όσο και η Έθελ Ρόζενμπεργκ κατηγορήθηκαν, όπως και ο Ντέιβιντ Γκρίνκγλας και ο Ανατόλι Γιάτσκοφ.[23]
Το σκίτσο του Ντέιβιντ Γκρίνγκλας για ένα είδος πυρηνικών όπλων, που απεικονίζει αυτό που φέρεται να έδωσε στους Ρόζενμπεργκ για να προωθήσουν στη Σοβιετική Ένωση
Η δίκη των Ρόζενμπεργκ και Σόμπελ για τις ομοσπονδιακές κατηγορίες κατασκοπείας ξεκίνησε στις 6 Μαρτίου 1951, στο Επαρχιακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Ο δικαστής Ίρβιν Κάουφμαν προήδρευσε της δίκης, με τον Ίρβιν Σέιπολ ως επικεφαλή εισαγγελέα και τον Εμάνιουελ Μπλοχ να εκπροσωπεί τους Ρόζενμπεργκ.[24] [25] Ο κύριος μάρτυρας κατηγορίας, Ντέιβιντ Γκρίνγκλας, είπε ότι παρέδωσε στον Τζούλιους Ρόζενμπεργκ ένα σκίτσο της διατομής μίας εκρηκτικού τύπου ατομικής βόμβας. Αυτή ήταν η βόμβα "Φατ Μαν" που έπεσε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας, σε αντίθεση με τη βόμβα με συσκευή πυροδότησης που χρησιμοποιήθηκε στη βόμβα "Μικρό Αγόρι" που έπεσε στη Χιροσίμα. [26] Επίσης κατέθεσε ότι η αδερφή του, Έθελ Ρόζενμπεργκ, πληκτρολόγησε σημειώσεις που περιείχαν αμερικανικά πυρηνικά μυστικά στο διαμέρισμα των Ρόζενμπεργκ τον Σεπτέμβριο του 1945.
Οι Ρόζενπεργκ κατά τη διάρκεια των καταθέσεων τους, προέβαλλαν το δικαίωμα τους σύμφωνα με την 5η Τροπολογία του Συντάγματος των Η.Π.Α να μην κατηγορήσουν τους εαυτούς τους όταν ερωτήθηκαν σχετικά με την ανάμειξη τους με το Κομμουνιστικό Κόμμα ή τις δραστηριότητες τους με τα μέλη του.
Στις 29 Μαρτίου 1951, οι Ρόζενμπεργκ καταδικάστηκαν για κατασκοπεία. Τους επιβλήθηκε η θανατική ποινή στις 5 Απριλίου σύμφωνα με το Τμήμα 2 του νόμου περί κατασκοπείας του 1917,[27] το οποίο προβλέπει ότι όποιος έχει καταδικαστεί για μετάδοση ή απόπειρα μετάδοσης "πληροφοριών σχετικά με την εθνική άμυνα" σε μία ξένη κυβέρνηση, μπορεί να φυλακιστεί ισόβια ή να θανατωθεί.[28]
Ο εισαγγελέας Ρόι Κον αργότερα ισχυρίστηκε ότι η επιρροή του οδήγησε στον διορισμό τόσο του Κάουφμαν όσο και του Σέιπολ στην υπόθεση Ρόζενμπεργκ και ότι ο Κάουφμαν επέβαλε τη θανατική ποινή βάσει της προσωπικής σύστασης του Κον. Ο Κον αργότερα θα εργαζόταν για τον γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθυ, όταν διορίστηκε ως επικεφαλής δικηγόρος στην υποεπιτροπή ερευνών κατά τη διάρκεια της θητείας του Μακάρθυ ως προέδρου της Επιτροπής Κυβερνητικών Επιχειρήσεων της Γερουσίας. [29]
Επιβάλλοντας τη θανατική ποινή, ο Κάουφμαν σημείωσε ότι θεωρούσε τους Ρόζενμπεργκ υπεύθυνους όχι μόνο για κατασκοπεία αλλά και για τους θανάτους Αμερικανών στον πόλεμο της Κορέας.[30]
Μετά τη δημοσίευση μίας ερευνητικής σειράς στον Νάσιοναλ Γκάρντιαν και τον σχηματισμό της Εθνικής Επιτροπής για την Εξασφάλιση της Δικαιοσύνης στην υπόθεση Ρόζενμπεργκ, ορισμένοι Αμερικανοί πίστευαν ότι και οι δύο Ρόζενμπεργκ ήταν αθώοι ή είχαν λάβει πολύ σκληρή ποινή, ιδιαίτερα η Έθελ. Ξεκίνησε μία καμπάνια για να αποτραπεί η εκτέλεση του ζευγαριού. Μεταξύ της δίκης και των εκτελέσεων, υπήρξαν εκτεταμένες διαμαρτυρίες και ισχυρισμοί αντισημιτισμού. Οι κατηγορίες του αντισημιτισμού έγιναν πιστευτές ευρέως στο εξωτερικό, αλλά όχι μεταξύ της συντριπτικής πλειοψηφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε μία εποχή που οι φόβοι των Αμερικανών για τον κομμουνισμό ήταν υψηλοί, οι Ρόζενμπεργκ δεν έλαβαν υποστήριξη από τις επικρατούσες εβραϊκές οργανώσεις. Η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών αρνήθηκε να αναγνωρίσει παραβιάσεις των πολιτικών ελευθεριών στην υπόθεση.[32]
Σε ολόκληρο τον κόσμο, ειδικά στις πρωτεύουσες της Δυτικής Ευρώπης, υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις υπέρ των Ρόζενμπεργκ, μαζί με άρθρα σε γενικώς υπέρ των Αμερικανών εφημερίδες και μία έκκληση για επιείκεια από τον Πάπα. Ο Πρόεδρος Άιζενχαουερ, υποστηριζόμενος από την κοινή γνώμη και τα μέσα ενημέρωσης στο εσωτερικό, αγνόησε τις απαιτήσεις από το εξωτερικό.[33]
Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ένας μαρξιστής υπαρξιακός φιλόσοφος και συγγραφέας βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, χαρακτήρισε τη δίκη ως:
ένα νομικό λιντσάρισμα που λερώνει με αίμα ένα ολόκληρο έθνος. Σκοτώνοντας τους Ρόζενμπεργκ, προσπαθήσατε απλώς να σταματήσετε την πρόοδο της επιστήμης με ανθρωποθυσία. Μαγεία, κυνήγι μαγισσών, θυσίες - φτάνουμε στο σημείο όπου η χώρα σας είναι άρρωστη με φόβο... φοβάστε τη σκιά της δικής σας βόμβας. [34]
Άλλοι, συμπεριλαμβανομένων μη κομμουνιστών, όπως ο Ζαν Κοκτώ, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Χάρολντ Γιούρεϋ, ένας φυσικός χημικός που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ, [35] καθώς και κομμουνιστές ή αριστεροί καλλιτέχνες όπως ο Νέλσον Αλγκρέν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ντάσιελ Χάμετ, η Φρίντα Κάλο και ο Ντιέγκο Ρίβερα, διαμαρτυρήθηκαν για τη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης σε αυτό που οι Γάλλοι ονόμασαν την αμερικανική υπόθεση Ντρέιφους.[36] Ο Αϊνστάιν και ο Γιούρεϋ παρακάλεσαν τον Πρόεδρο Τρούμαν να δώσει χάρη στους Ρόζενμπεργκ. Τον Μάιο του 1951, ο Πάμπλο Πικάσο έγραψε για την κομμουνιστική γαλλική εφημερίδα L'Humanité, "Οι ώρες μετράνε. Τα λεπτά μετράνε. Μην αφήσετε αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας να λάβει χώρα." [37] Ο Πάπας Πίος ΙΒ' ζήτησε από τον Πρόεδρο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ να σώσει το ζευγάρι, αλλά ο Αϊζενχάουερ αρνήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1953. Όλες οι άλλες προσφυγές ήταν, επίσης, ανεπιτυχείς. [38] [39]
Το σωφρονιστικό κατάστημα Σινγκ Σινγκ στον ποταμό Χάντσον, όπου οι Ρόζενμπεργκ εκτελέστηκαν με ηλεκτροπληξία
Στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών Ηνωμένων Πολιτειών δεν λειτουργούσε αίθουσα εκτέλεσης, όταν οι Ρόζενμπεργκ καταδικάστηκαν σε θάνατο. Μεταφέρθηκαν στο σωφρονιστικό ίδρυμα Σινγκ Σιγνκ στο Όσινγκ της Νέας Υόρκης για εκτέλεση.
Η εκτέλεση καθυστέρησε από την αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία της 18ης Ιουνίου, επειδή ο αναπληρωτής δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Γουίλιαμ Ντάγκλας είχε χορηγήσει αναστολή εκτέλεσης την προηγούμενη ημέρα. Αυτή η αναστολή προήλθε από την παρέμβαση στην υπόθεση του Φάικ Φάρμερ, ενός δικηγόρου από το Τενεσί, του οποίου οι προσπάθειες είχαν προηγουμένως περιφρονηθεί από τον δικηγόρο των Ρόζενμπεργκ, Εμάνιουελ Μπλοχ.[40]
Η εκτέλεση είχε προγραμματιστεί για τις 11 μ.μ. εκείνο το απόγευμα, κατά τη διάρκεια του Εβραϊκού Σαββάτου, το οποίο ξεκινά και τελειώνει κατά το ηλιοβασίλεμα. [41] Ο Μπλοχ ζήτησε περισσότερο χρόνο με το αίτημα ότι η εκτέλεση το Σάββατο προσβάλλει την εβραϊκή κληρονομιά των κατηγορουμένων. Η Ρόντα Λαξ, μία άλλη δικηγόρος στην ομάδα υπεράσπισης των Ρόζενμπεργκ, έθεσε επίσης αυτό το επιχείρημα ενώπιον του δικαστή Κάουφμαν.[42] Η στρατηγική αυτή απέτυχε. Ο Κάουφμαν, ο οποίος εξέφρασε, επίσης, τις ανησυχίες του για την εκτέλεση των Ρόζενμπεργκ στο Εβραϊκό Σάββατο, επαναπρογραμμάτισε την εκτέλεση για τις 8 μμ - πριν από το ηλιοβασίλεμα και το Εβραϊκό Σάββατο - την κανονική ώρα για εκτελέσεις στο Σινγκ Σινγκ.[43]
Στις 19 Ιουνίου 1953, ο Τζούλιους πέθανε μετά το πρώτο ηλεκτρικό σοκ. Η εκτέλεση της Έθελ δεν πήγε το ίδιο ομαλά. Αφού της δόθηκαν κανονικά τα τρία ηλεκτρικά σοκ, οι υπέυθυνοι αφαίρεσαν τον ιμάντα και τον άλλο εξοπλισμό αλλά οι γιατροί δήλωσαν ότι η καρδιά της Έθελ χτυπούσε ακόμα. Πραγματοποιήθηκαν δύο ακόμη ηλεκτρικά σοκ και στο τέλος οι αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι καπνός έβγαινε από το κεφάλι της. [44]
Οι κηδείες έγιναν στο Μπρούκλιν στις 21 Ιουνίου. Η Έθελ και ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ θάφτηκαν στο Νεκροταφείο Γουέλγουντ, ένα εβραϊκό νεκροταφείο στη Νέα Υόρκη.[41] Οι Times ανέφεραν ότι παρευρέθηκαν 500 άτομα, ενώ περίπου 10.000 στέκονταιν έξω.[45]
Οι Ρόζενμπεργκ ήταν οι μόνοι δύο Αμερικανοί άμαχοι που εκτελέστηκαν για κατασκοπευτική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.[46] Η Έθελ ήταν η τελευταία γυναίκα καταδικασμένη που υπέστη ηλεκτροπληξία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και επίσης η πρώτη από τις δύο μόνο γυναίκες που εκτελέστηκαν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση τον 20ο αιώνα.
Το ζευγάρι άφησε πίσω του τα δύο ανήλικα παιδιά τους. [47] [48]
Ο γερουσιαστής Ντάνιελ Πάτρικ Μόινιχαν, αντιπρόεδρος της Επίλεκτης Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, διερεύνησε πόσο βοήθησε το σοβιετικό δίκτυο κατασκοπείας την ΕΣΣΔ να κατασκευάσει τη βόμβα της. Ο Μόινιχαν ανακάλυψε, ότι το 1945 ο φυσικός Χανς Μπέτε εκτίμησε ότι οι Σοβιετικοί θα μπορούσαν να κατασκευάσουν τη δική τους βόμβα σε πέντε χρόνια. «Χάρη στις πληροφορίες που παρείχαν οι πράκτορές τους», ο Μόινιχαν έγραψε στο βιβλίο του Secrecy, «το έκαναν σε τέσσερα». [49]
Ο Νικίτα Χρουστσόφ, ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης από το 1953 έως το 1964, δήλωσε στα απομνημονεύματα του που δημοσιεύθηκαν μετά θάνατον ότι "δεν μπορεί να πει συγκεκριμένα τι είδους βοήθεια μας παρείχαν οι Ρόζενμπεργκ" αλλά ότι έμαθε από τον Τζόζεφ Στάλιν και τον Βιατσεσλάβ Μολότοφ ότι "είχαν παράσχει πολύ σημαντική βοήθεια στην επιτάχυνση της παραγωγής της ατομικής μας βόμβας."[50]
Ο Μπόρις Β. Μπρόκοβιτς, ο μηχανικός που αργότερα έγινε διευθυντής του Τσελιάμπινσκ-40, του αντιδραστήρα παραγωγής και εξαγωγής πλουτωνίου που χρησιμοποίησε η Σοβιετική Ένωση για να δημιουργήσει το πρώτο της πυρηνικό υλικό για βόμβες, χαρακτήρισε τον Χρουστσόφ "ανόητο". Είπε ότι οι Σοβιετικοί είχαν αναπτύξει τη δική τους βόμβα μέσα από τη διαδικασία των δοκιμών και των σφαλμάτων. "Καθίσατε τους Ρόζενμπεργκ στην ηλεκτρική καρέκλα για το τίποτα", είπε. "Δεν πήραμε τίποτα από τους Ρόζενμπεργκ." [51]
Οι σημειώσεις που φέρεται να δακτυλογραφήθηκαν από την Έθελ προφανώς περιείχαν ελάχιστα που χρησιμοποιήθηκαν άμεσα στο πρόγραμμα της σοβιετικής ατομικής βόμβας. [52] Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Φεκλίσοφ, τον πρώην σοβιετικό πράκτορα που ήταν η επαφή του Τζούλιους, οι Ρόζενμπεργκ δεν παρείχαν στη Σοβιετική Ένωση κανένα χρήσιμο υλικό για την ατομική βόμβα: "Αυτός [ο Τζούλιους] δεν καταλάβαινε τίποτα για την ατομική βόμβα και δεν μπορούσε να μας βοηθήσει." [53]
Αποκρυπτογραφήσεις Βενόνα τοτεσ 1995Επεξεργασία
Το Βενόνα ήταν ένα πρόγραμμα αντικατασκοπείας των ΗΠΑ για την αποκρυπτογράφηση μηνυμάτων που μεταδίδονταν από τις υπηρεσίες πληροφοριών της Σοβιετικής Ένωσης. Ξεκίνησε όταν η Σοβιετική Ένωση ήταν σύμμαχος των ΗΠΑ και το πρόγραμμα συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου όταν θεωρήθηκε εχθρός. [54]
Το 1995, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δημοσίευσε πολλά έγγραφα που αποκωδικοποιήθηκαν από το πρόγραμμα Βενόνα, δείχνοντας τον ρόλο του Τζούλιους Ρόζενμπεργκ ως μέρος ενός παραγωγικού κυκλώματος κατασκόπων. [55] Για παράδειγμα, ένα τηλεγράφημα του 1944 (το οποίο δίνει το όνομα της Ρουθ Γκρινγκλας ξεκάθαρα) λέει ότι ο σύζυγος της Ρουθ, Ντέιβιντ, στρατολογείται ως κατάσκοπος από την αδερφή του (δηλαδή, την Έθελ Ρόζεμπεργκ) και τον σύζυγό της. Το τηλεγράφημα καθιστά, επίσης, σαφές ότι ο σύζυγος της αδερφής εμπλέκεται αρκετά στην κατασκοπεία για να έχει το δικό του κωδικό όνομα ("Κεραία" και αργότερα "Φιλελεύθερος"). [56] Η Έθελ δεν είχε κωδικό όνομα.[31]
Τα μηνύματα που αποκωδικοποιήθηκαν από το πρόγραμμα Βενόνα δεν δημοσιοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης των Ρόζενμπεργκ, η οποία βασίστηκε αντ' αυτού σε μαρτυρία των συνεργατών τους. Παρ' όλα αυτά, αυτές οι αποκρυπτογραφήσεις αποτέλεσαν το υπόβαθρο της αμερικανικής κυβερνητικής έρευνας και διώξεων αμερικανών κομμουνιστών κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.[57]
Δηλώσεις του Γκρινγκλας του 2001Επεξεργασία
Φωτογραφία σήμανσης του Ντέιβιντ Γκρίνγκλας, αδελφού της Έθελ Γκρίνγκλας Ρόζενμπεργκ και βασικού μάρτυρα κατηγορίας
Το 2001, ο Ντέιβιντ Γκρέινγκλας ανακάλεσε την κατάθεσή του ότι η αδελφή του είχε δακτυλογραφήσει τις σημειώσεις. Είπε, "Πιστεύω ειλικρινά ότι η γυναίκα μου έκανε την δακτυλογράφηση, αλλά δεν θυμάμαι." [58] Είπε ότι έδωσε ψευδείς μαρτυρίες για να προστατεύσει τον εαυτό του και τη σύζυγό του, Ρουθ και ότι ενθαρρύνθηκε από την εισαγγελία να το πράξει. "Η γυναίκα μου είναι πιο σημαντική για μένα από την αδερφή μου. Ή από την μητέρα μου ή τον πατέρα μου, εντάξει; Και ήταν η μητέρα των παιδιών μου."
Αρνήθηκε να εκφράσει τη λύπη του για την απόφασή του να προδώσει την αδερφή του, λέγοντας μόνο ότι δεν συνειδητοποίησε ότι η εισαγγελία θα ασκούσε τη θανατική ποινή. [46] Δήλωσε, "Δεν θα θυσίαζα τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου για την αδερφή μου".
Δημοσίευση των καταθέσεων στο δικαστικό συμβούλιο ενόρκων το 2008Επεξεργασία
Τον Σεπτέμβριο του 2008, τα Εθνικά Αρχεία δημοσίευσαν το μεγαλύτερο μέρος των καταθέσεων ενώπιον του σώματος ενόρκων σχετικά με τη δίωξη των Ρόζενμπεργκ, ως αποτέλεσμα αγωγής από το Εθνικό Αρχείο Ασφαλείας στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ιστορικών και δημοσιογράφων. Αυτό αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ της μαρτυρίας της Ρουθ Γκρίνγκλας ενώπιον του συμβουλίου ενόρκων τον Άυγουστο του 1950 και της μαρτυρίας που έδωσε στη δίκη.
Ενώπιον του συμβουλίου ενόρκων, ρωτήθηκε, "Δεν έγραψες [τις πληροφορίες] σε ένα κομμάτι χαρτί;" Απάντησε, "Ναι, έγραψα [τις πληροφορίες] σε ένα κομμάτι χαρτί και ο [Τζούλιους Ρόζενμπεργκ] το πήρε μαζί του." Αλλά στη δίκη, κατέθεσε ότι η Έθελ Ρόζενμπεργκ δαχτυλογράφησε τις σημειώσεις για την ατομική βόμβα. [59] Η έκταση της διαστρέβλωσης από την εισαγγελία αποδείχθηκε στην προσπάθειά τους να κερδίσουν την καταδίκη της Έθελ Ρόζενμπεργκ.
Πολλά άρθρα δημοσιεύθηκαν το 2008 σχετικά με την υπόθεση Ρόζενμπεργκ. Ο αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών Γουίλιαμ Π. Ρότζερς, ο οποίος είχε συμμετάσχει στη δίωξη των Ρόζενμπεργκ, συζήτησε τη στρατηγική τους εκείνη τη στιγμή, σε σχέση με την επιδίωξη της θανατικής ποινής για την Έθελ. Είπε ότι επιζήτησαν τη θανατική ποινή για την Έθελ σε μία προσπάθεια να εξαγάγουν μία πλήρη ομολογία από τον Τζούλιους. Σύμφωνα με πληροφορίες, είπε, "Μπλόκαρε τη μπλόφα μας", καθώς δεν έκανε καμία προσπάθεια να πιέσει τον άντρα της προς οποιαδήποτε ενέργεια. [60]
Δηλώσεις του Μόρτον Σόμπελ το 2008Επεξεργασία
Το 2008, ο Μόρτον Σόμπελ έδωσε συνέντευξη μετά από τις αποκαλύψεις για τις μαρτυρίες ενώπιον της επιτροπής ενόρκων. Παραδέχθηκε ότι είχε δώσει έγγραφα στη σοβιετική επαφή του, αλλά είπε ότι αυτά είχαν να κάνουν με αμυντικό ραντάρ και όπλα. Επιβεβαίωσε ότι ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ ήταν "σε μία συνωμοσία που παρέδωσε στους Σοβιετικούς διαβαθμισμένες στρατιωτικές και βιομηχανικές πληροφορίες ... [σχετικά με] την ατομική βόμβα" και "Δεν μου είπε ποτέ για οτιδήποτε άλλο με το οποίο ασχολούνταν." [61]
Είπε ότι σκέφτηκε ότι τα χειρόγραφα διαγράμματα και άλλες λεπτομέρειες ατομικής βόμβας που αποκτήθηκαν από τον Ντέιβιντ Γκρινγκλας και πέρασαν στον Τζούλιους ήταν "μικρής αξίας" για τη Σοβιετική Ένωση και χρησιμοποιήθηκαν μόνο για να επιβεβαιώσουν όσα είχαν ήδη μάθει από τους άλλους ατομικούς κατασκόπους. [61] Είπε, επίσης, ότι πίστευε ότι η Έθελ Ρόζενμπεργκ γνώριζε τις πράξεις του συζύγου της, αλλά δεν συμμετείχε σε αυτές.
Σε μία επακόλουθη επιστολή προς τους New York Times, ο Σόμπελ αρνήθηκε ότι γνώριζε τίποτα για τις φερόμενες δραστηριότητες ατομικής κατασκοπείας του Τζούλιους Ρόζενμπεργκ και ότι το μόνο πράγμα που γνώριζε σίγουρα ήταν αυτό που έκανε ο ίδιος σε συνεργασία με τον Τζούλιους Ρόζενμπεργκ.[62]
Τα σημειωματάρια του Βασιλίεφ του 2009 βασισμένα στα αρχεία της KGBΕπεξεργασία
Το 2009, εκτεταμένες σημειώσεις που συλλέχθηκαν από τα αρχεία της KGB δημοσιεύθηκαν σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε από το Yale University Press: Κατάσκοποι: Η άνοδος και η πτώση της KGB στην Αμερική (Spies: The Rise and Fall of the KGB in America), που γράφτηκε από τους Τζον Ερλ Χέινς, Χάρβεϋ Κλερ και Αλεξάντερ Βασίλιεφ. Τα σημειωματάρια του Βασίλιεφ περιελάμβαναν σχόλια της KGB σχετικά με τον Τζούλιους και την Έθελ Ρόζενμπεργκ.[63]
Τα σημειωματάρια καθιστούν σαφές ότι η KGB θεώρησε τον Τζούλιους Ρόζενμπεργκ αποτελεσματικό παράγοντα και τη σύζυγό του Έθελ ενθουσιώδη υποστηρικτή του έργου του. [64] [65]
Τα παιδιά των ΡόζενμπεργκΕπεξεργασία
Οι δύο γιοι των Ρόζενμπεργκ, ο Μάικλ και ο Ρόμπερτ, πέρασαν χρόνια προσπαθώντας να αποδείξουν την αθωότητα των γονιών τους. Ήταν ορφανά από τις εκτελέσεις και δεν υιοθετήθηκαν από τις πολλές θείες ή θείους τους, αν και αρχικά πέρασαν χρόνο υπό τη φροντίδα των γιαγιάδων τους και σε ένα ίδρυμα για παιδιά.[31] Υιοθετήθηκαν από τον καθηγητή γυμνασίου, ποιητή, τραγουδοποιό και κοινωνικό ακτιβιστή Άμπελ Μίρπουλ (συγγραφέας του δημοφιλούς τραγουδιού "Strange Fruit") και τη σύζυγό του Άνν και ανέλαβαν το επώνυμο Μίρπουλ. [66]
Μετά την ομολογία του Μόρτον Σόμπελ το 2008, αναγνώρισαν ότι ο πατέρας τους είχε εμπλακεί σε κατασκοπεία, αλλά είπαν ότι ό,τι και αν ήταν οι πληροφορίες για τις ατομικές βόμβες που έδωσε στους Ρώσους ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, περιττές. Η υπόθεση ήταν γεμάτη με εισαγγελικά και δικαστικά παραπτώματα, η μητέρα τους καταδικάστηκε με επιφανειακά αποδεικτικά στοιχεία για να ασκήσει επιρροή στον σύζυγό της και κανένας δεν άξιζε τη θανατική ποινή.[66]
Ο Μάικλ και ο Ρόμπερτ συν-έγραψαν ένα βιβλίο για τη ζωή τους και τους γονείς τους, Είμαστε οι Γιοι σας: Η Κληρονομιά των Έθελ και Τζούλιους Ρόζενμπεργκ (1975). Ο Ρόμπερτ έγραψε ένα μεταγενέστερο απομνημονεύμα, Μία εκτέλεση στην οικογένεια: Το ταξίδι ενός γιου (2003). Το 1990, ίδρυσε το Ταμείο Ρόζενμπεργκ για Παιδιά, ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα που παρέχει υποστήριξη σε παιδιά στοχευμένων φιλελεύθερων ακτιβιστών και νέων που γίνονται στόχος ως ακτιβιστές.[67]
Η κόρη του Μάικλ, η Άιβι Μίρπουλ, σκηνοθέτησε ένα ντοκιμαντέρ του 2004 για τους παππούδες της, Κληρονόμος σε μία Εκτέλεση, το οποίο εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Σάντανς.[68]
Η τρέχουσα θέση των γιων τους είναι ότι ο Τζούλιους ήταν νομικά ένοχος για τη συνωμοσία, αν και όχι για κατασκοπεία σχετικά με το ατομικό πρόγραμμα, ενώ η Έθελ γνώριζε μόνο γενικά για τις δραστηριότητές του. Τα παιδιά λένε ότι ο πατέρας τους δεν άξιζε τη θανατική ποινή και ότι η μητέρα τους καταδικάστηκε εσφαλμένα. Συνεχίζουν να κάνουν εκστρατεία για την Έθελ να απαλλαγεί μετά θάνατον. [69] [31]
Εκστρατεία για την απαλλαγή της Έθελ ΡόζενμπεργκΕπεξεργασία
Το 2015, ύστερα από την πιο πρόσφατη κυκλοφορία των πρακτικών της επιτροπής ενόρκων, ο Μάικλ και ο Ρόμπερτ Μίρπουλ κάλεσαν την κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να αναγνωρίσει ότι η καταδίκη και η εκτέλεση της Έθελ Ρόζενμπεργκ ήταν εσφαλμένη και να εκδώσει απαλακτική διακήρυξη για εκείνη.[70]
Ομοίως, στις 28 Σεπτεμβρίου 2015, την 100η επέτειο από τη γέννηση της Έθελ, έντεκα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης εξέδωσαν διακήρυξη που δηλώνει ότι "η κυβέρνηση εκτέλεσε εσφαλμένα την Έθελ Ρόζενμπεργκ" και η πρόεδρος της δημοτική κοινότητας του Μανχάταν Γκέιλ Μπρούερ αναγνώρισε επίσημα "την αδικία που υπέστη η Έθελ Ρόζενμπεργκ και η οικογένειά της" και διακήρυξαν την "Έθελ Ρόζενμπεργκ Ημέρα Δικαιοσύνης στο Μανχάταν".
Τον Μάρτιο του 2016, ο Μάικλ και ο Ρόμπερτ (μέσω του Ταμείου Ρόζενμπεργκ για Παιδιά) ξεκίνησαν μία εκστρατεία που καλούσε τον Πρόεδρο Ομπάμα και τη Γενική Εισαγγελέα των ΗΠΑ Λορέτα Λιντς να απαλλάξουν επίσημα την Έθελ Ρόζενμπεργκ, πριν η διοίκηση αποχωρήσει τον Ιανουάριο του 2017.[71]
Τον Οκτώβριο του 2016, η εκπομπή ειδήσεων CBS 60 Λεπτά παρουσίασε την ιστορία των παιδιών των Ρόζενμπεργκ και την προσπάθεια τους για την απαλλαγή της μητέρας τους.[72] Ωστόσο, καμία αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει λάβει μέτρα. [73]
Τον Ιανουάριο του 2017, πριν φύγει ο Μπαράκ Ομπάμα, η γερουσιαστής Ελισάβετ Γουόρεν του έστειλε μία επιστολή ζητώντας να εξεταστεί το αίτημα απαλλαγής [74] για την Έθελ Ρόζενμπεργκ, το οποίο της υπέβαλαν οι γιοι της Έθελ.[75]
Το 2021 οι γιοι της Έθελ ξεκίνησαν εκ νέου την εκστρατεία για να απαλαχθεί η Έθελ, καθώς είναι πιο αισιόδοξοι ότι ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα το εξετάσει ευνοϊκά. [31]
↑ Radosh, Ronald (June 10, 2016). «Rosenbergs Redux». http://www.weeklystandard.com/rosenbergs-redux/article/2002765.
↑ «What the K.G.B. Files Show About Ethel Rosenberg». The New York Times. August 13, 2015. https://www.nytimes.com/2015/08/13/opinion/what-the-kgb-files-show-about-ethel-rosenberg.html.
↑ Radosh, Ronald; Klehr, Harvey; Haynes, John Earl; Hornblum, Allen M.; Usdin, Steven (October 17, 2014). «The New York Times Gets Greenglass Wrong». Weekly Standard. http://www.weeklystandard.com/the-new-york-times-gets-greenglass-wrong/article/816451. Ανακτήθηκε στις October 5, 2016.
↑ Ranzal, Edward (March 19, 1953). «Greenglass, in Prison, Vows to Kin He Told Truth about Rosenbergs». The New York Times. https://www.nytimes.com/1953/03/19/archives/greenglass-in-prison-vows-to-kin-he-told-truth-about-rosenbergs.html. Ανακτήθηκε στις July 7, 2008. «David Greenglass, serving 15 years as a confessed atom spy, denied to members of his family recently that he had been coached by the Federal Bureau of Investigation in the drawing of segments of the atom bomb.»
↑ Whitman, Alden (February 14, 1974). «1972 Death of Harry Gold Revealed». The New York Times. https://www.nytimes.com/1974/02/14/archives/1972-death-of-harry-gold-revealed.html. Ανακτήθηκε στις July 7, 2008. «Harry Gold, who served fifteen years in Federal prison as a confessed atomic spy courier, for Klaus Fuchs, a Soviet agent, and who was a key Government witness in the Julius and Ethel Rosenberg espionage case in 1951, died 18 months ago in Philadelphia.»
↑ Denison, Charles and Chuck (2004). The Great American Songbook. Author's Choice Publishing. σελ. 45. ISBN 978-1-931741-42-2.
↑ Martin J. Manning and Clarence R. Wyatt, eds. Encyclopedia of Media and Propaganda in Wartime America, Volume 1 (Santa Barbara: ABC-CLIO, 2011), 753.
↑ Wang, Jessica (1999). American Science in An Age of Anxiety. UNC Press. σελ. 262. ISBN 978-0-8078-4749-7.
↑ 9,0 9,1 Feklisov, Aleksandr· Sergei Kostin (2001). The Man Behind the Rosenbergs. Enigma Books. ISBN 978-1-929631-08-7.
↑ Feklisov, Aleksandr· Sergei Kostin (2001). The Man Behind the Rosenbergs. Enigma Books. σελίδες 140–47. ISBN 978-1-929631-08-7.
↑ Radosh, Ronald (December 6, 2010). «Rosenbergs Redux». New Republic. https://newrepublic.com/article/79648/rosenbergs-redux-julius-ethel-communist-spies. Ανακτήθηκε στις October 6, 2016.
↑ Haynes, John Earl (2009). Spies: The Rise and Fall of the KGB in America (στα Αγγλικά). Yale University Press. σελ. 36. ISBN 978-0-300-15572-3. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2016.
↑ Ziegler, Charles A.· Jacobson, David (1995). Spying without spies. Greenwood Publishing Group. σελ. 220. ISBN 978-0-275-95049-1.
↑ Radosh, Ronald· Milton, Joyce (1997). The Rosenberg file. Yale University Press. σελίδες 39–40. ISBN 978-0-300-07205-1.
↑ Theoharis, Athan G. (1999). The FBI: a comprehensive reference guide. Greenwood Publishing Group. σελίδες 65–66. ISBN 978-0-89774-991-6.
↑ 16,0 16,1 «Rosenberg Atomic Espionage Spy Case Chronology» (PDF). National Security Archive at George Washington University. 11 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2018.
↑ Haynes, John Earl· Klehr, Harvey (28 Αυγούστου 2006). Early Cold War Spies: The Espionage Trials that Shaped American Politics (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. σελ. 159. ISBN 978-1-139-46024-8.
↑ Neville, John F. (1995). The Press, the Rosenbergs, and the Cold War. Greenwood Publishing Group. σελ. 25. ISBN 978-0-275-94995-2.
↑ Sol Stern and Ronald Radosh, The New Republic (June 23, 1979)
↑ John Simkin. «Ethel Rosenberg». Spartacus Educational Publishers Ltd.
↑ «Plot to Have G.I. Give Bomb Data to Soviet Is Laid to His Sister Here». The New York Times: σελ. 1, 30. August 12, 1950. https://timesmachine.nytimes.com/timesmachine/1950/08/12/96216090.pdf.
↑ «The Atom Spy Case». Famous Cases and Criminals. Federal Bureau of Investigation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2011.
↑ Jenkins, John Philip. «Julius Rosenberg and Ethel Rosenberg (American spies) – Britannica Online Encyclopedia». Julius Rosenberg and Ethel Rosenberg (American spies) – Britannica Online Encyclopedia. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1353311/Julius-Rosenberg-and-Ethel-Rosenberg.
↑ «Milestones, February 8, 1954». Time. February 8, 1954. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-01-14. https://web.archive.org/web/20090114205201/http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,860424,00.html. Ανακτήθηκε στις June 21, 2008.
↑ Roberts, Sam (2003). The Brother: the Untold Story of the Rosenberg Case. Random House. σελίδες 403–07. ISBN 978-0-375-76124-9. On February 28, 1945, the NKVD submitted to Lavrenti Beria a comprehensive report on nuclear weaponry, including implosion research, based chiefly on intelligence from Hall and Greenglass.
↑ 50 USC § 32 (now 18 U.S.C. § 794).
↑ Huberich, Charles Henry (1918). The law relating to trading with the enemy. Baker, Voorhis & Company. σελ. 349.
↑ Ronald Radosh, Joyce Milton, The Rosenberg File p. 278
↑ «Judge Kaufman's Sentencing Statement in the Rosenberg Case». 2 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2021.
↑ 31,0 31,1 31,2 31,3 31,4 Freeman, Hadley (June 19, 2021). «The Rosenbergs were executed for spying in 1953. Can their sons reveal the truth?». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2021/jun/19/rosenbergs-executed-for-spying-1953-can-sons-reveal-truth. Ανακτήθηκε στις June 19, 2021.
↑ Radosh, Ronald· Milton, Joyce (1997). The Rosenberg File. Yale University Press. σελ. 352. ISBN 978-0-300-07205-1.
↑ Clune, Lori (2011). «Great Importance World-Wide: Presidential Decision-Making and the Executions of Julius and Ethel Rosenberg». American Communist History 10 (3): 263–284. doi:10.1080/14743892.2011.631822.
↑ Schneir, Walter (1983). Invitation to an Inquest. Pantheon Books. σελ. 254. ISBN 978-0-394-71496-7.
↑ Feklisov, Aleksandr· Kostine, Sergei (2001). The Man behind the Rosenbergs. Enigma Books. σελ. 311. ISBN 978-1-929631-08-7. The great physicists Albert Einstein and Harold Urey asked President Truman to pardon the couple.
↑ Radosh, Ronald· Milton, Joyce (1997). The Rosenberg File. Yale University Press. σελ. 352. ISBN 978-0-300-07205-1. But it was the apparent parallel with France's own Dreyfus case that touched the deepest chords in the national psyche.
↑ Schulte, Elizabeth (Μαΐου–Ιουνίου 2003). «The trial of Ethel and Julius Rosenberg». International Socialist Review. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2008.
↑ Schrecker, Ellen (1998). Many Are the Crimes: McCarthyism in America. Little, Brown and Company. σελ. 137. ISBN 978-0-316-77470-3.
↑ Cortes, Arnaldo (February 14, 1953). «Pope Made Appeal to Aid Rosenbergs.». The New York Times. https://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=FB0C14FF345E177B93C6A81789D85F478585F9. Ανακτήθηκε στις September 17, 2008. «Pope Pius XII appealed to the United States Government for clemency in the Rosenberg atomic spy case, the Vatican newspaper L'Osservatore Romano revealed today.»
↑ Wood, E. Thomas (June 17, 2007). «Nashville now and then: A lawyer's last gamble». Nashville Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 30, 2007. https://web.archive.org/web/20070930184745/http://www.nashvillepost.com/news/2007/6/17/nashville_now_and_then_a_lawyers_last_gamble_and_a_universitys_divorce. Ανακτήθηκε στις August 8, 2007. «Farmer, working at no charge against the opposition of not only the government but also the Rosenbergs' legal team, showed up at Douglas's chambers without an appointment on the day after the high court adjourned for the term. Farmer convinced Douglas that the Rosenbergs had been tried under an invalid law. If they could be charged with any crime, he asserted, it would have to be a violation of the Atomic Energy Act, which did not carry a death penalty, rather than the Espionage Act of 1917.»
↑ 41,0 41,1 Haberman, Clyde (June 20, 2003). «Executed at Sundown, 50 Years Ago.». The New York Times. https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9F01E6D81E38F933A15755C0A9659C8B63&sec=&spon=&pagewanted=all. Ανακτήθηκε στις June 23, 2008. «Rosenberg. One more name out of thousands, representing all those souls on their journey through forever at Wellwood Cemetery, along the border between Nassau and Suffolk Counties ... Usually at Sing Sing, the death penalty was carried out at 11 pm. But that June 19 was a Friday, and 11 pm would have pushed the executions well into the Jewish Sabbath, which begins at sundown. The federal judge in Manhattan who sentenced them to death, Irving R. Kaufman, said that the very idea of a Sabbath execution gave him 'considerable concern'. The Justice Department agreed. So the time was pushed forward.»
↑ Ronald Radosh· Joyce Milton (1997). The Rosenberg File. Yale University Press. σελ. 413. ISBN 978-0-300-07205-1. rhoda Laks.
↑ Roberts, Sam (2003). The Brother: the untold story of the Rosenberg case. Random House. σελ. 11. ISBN 978-0-375-76124-9. (According to Orthodox tradition, the Sabbath begins eighteen minutes before sunset Friday and ends the following evening.)
↑ Philipson, Ilene (1993). Ethel Rosenberg: Beyond the Myths. Rutgers University Press. σελίδες 351–52. ISBN 978-0-8135-1917-3.
↑ «Funeral Tributes To Rosenbergs: Execution Denounced». The Times (London). June 21, 1953. http://www.thetimes.co.uk/tto/archive/article/1953-06-22/6/12.html#start%3D1953-06-21%26end%3D1953-06-22%26terms%3DRosenberg%26back%3D/tto/archive/find/Rosenberg/w:1953-06-21%7E1953-06-22/1. (απαιτείται συνδρομή)
↑ 46,0 46,1 «False testimony clinched Rosenberg spy trial». BBC News. December 6, 2001. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/1695240.stm. Ανακτήθηκε στις July 30, 2008.
↑ «50 years later, Rosenberg execution is still fresh». USA Today. Associated Press. June 17, 2003. https://www.usatoday.com/news/nation/2003-06-17-rosenbergs_x.htm. Ανακτήθηκε στις January 8, 2008.
↑ «Execution of the Rosenbergs». The Guardian (London). June 20, 1953. https://www.theguardian.com/world/1953/jun/20/usa.fromthearchive. Ανακτήθηκε στις June 24, 2008. «Julius and Ethel Rosenberg were executed early this morning at Sing Sing Prison for conspiring to pass atomic secrets to Russia in World War II»
↑ Daniel Patrick Moynihan, Secrecy (New Haven: Yale Univ. Press, 1999), 143–44.
↑ Khrushchev, Nikita (1990). Jerrold L. Schecter, επιμ. Khrushchev Remembers: The Glasnost Tapes. Boston: Little, Brown and Company. σελ. 194.
↑ McFadden, Robert (September 25, 2008). «Khrushchev on Rosenbergs: Stoking Old Embers». The New York Times. https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9C0CE0DC103FF936A1575AC0A966958260. Ανακτήθηκε στις August 13, 2008. «Nearly four decades after Julius and Ethel Rosenberg were executed for conspiring to pass America's atomic bomb secrets to the Soviet Union, the case that has haunted scholars, historians and partisans of the left and the right has found a new witness: Nikita S. Khrushchev.»
↑ Roberts, Sam (2001). The Brother: The Untold Story of the Rosenberg Case. Random House. σελίδες 425–26, 432. ISBN 978-0-375-76124-9.
↑ Stanley, Alessandra (March 16, 1997). «K.G.B. Agent Plays Down Atomic Role Of Rosenbergs». The New York Times. https://www.nytimes.com/1997/03/16/world/kgb-agent-plays-down-atomic-role-of-rosenbergs.html. Ανακτήθηκε στις October 5, 2016.
↑ «Venona». NSA.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020. The U.S. Army's Signal Intelligence Service, the precursor to the National Security Agency, began a secret program in February 1943 later codenamed VENONA. The mission of this small program was to examine and exploit Soviet diplomatic communications but after the program began, the message traffic included espionage efforts as well...The VENONA files are most famous for exposing Julius (code named LIBERAL) and Ethel Rosenberg and help give indisputable evidence of their involvement with the Soviet spy ring
↑ Haynes, John Earl· Klehr, Harvey (2000). Venona: Decoding Soviet Espionage in America (στα Αγγλικά). Yale University Press. σελ. 15. ISBN 978-0-300-08462-7. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2016.
↑ Tyson, Peter (2002). «The September 21, 1944 cable: The Rosenbergs and the Greenglasses». PBS. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020. Ruth Greenglass told Julius Rosenberg about her husband's work. By then, Julius ("Liberal" in this cable) was heading up a sizeable group of spies working for the Soviets. As the cable suggests, Julius set about recruiting Ruth to join his group, with an eye to eventually pulling in her husband ... In this cable, Ruth's name is in clear text
↑ Haynes, John Earl· Klehr, Harvey (1999). «Venona: Decoding Soviet Espionage in America». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020. Information from the Venona decryptions underlay the policies of U.S. government officials in their approach to the issue of domestic communism. The investigations and prosecutions of American Communists undertaken by the federal government in the late 1940s and early 1950s were premised on an assumption that the CPUSA had assisted Soviet espionage.
↑ Robert D. McFadden (October 14, 2014). «David Greenglass, the Brother Who Doomed Ethel Rosenberg, Dies at 92». The New York Times. https://www.nytimes.com/2014/10/15/us/david-greenglass-spy-who-helped-seal-the-rosenbergs-doom-dies-at-92.html.
↑ Watt, Holly (September 12, 2008). «Witness Changed Her Story During Rosenberg Spy Case». The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/09/11/AR2008091103887.html.
↑ Roberts, Sam (June 26, 2008). «Spies and Secrecy». The New York Times. http://cityroom.blogs.nytimes.com/2008/06/26/podcast-spies-and-secrecy/#more-3235. Ανακτήθηκε στις June 27, 2008. «No, he replied, the goal wasn't to kill the couple. The strategy was to use the death sentence imposed on Ethel to wring a full confession from Julius – in hopes that Ethel's motherly instincts would trump unconditional loyalty to a noble but discredited cause. What went wrong? Rogers's explanation still haunts me. 'She called our bluff' he said.»
↑ 61,0 61,1 Roberts, Sam (September 12, 2008). «For First Time, Figure in Rosenberg Case Admits Spying for Soviets». The New York Times. https://www.nytimes.com/2008/09/12/nyregion/12spy.html?partner=rssnyt&emc=rss. Ανακτήθηκε στις May 7, 2010. «Sobell, who served nearly 19 years in Alcatraz and other federal prisons, admitted for the first time that he had been a Soviet spy.»
↑ Morton Sobell (September 19, 2008). «Letter: The Rosenberg Case». The New York Times. https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9C03EFD9163AF93AA2575AC0A96E9C8B63&ref=julius_rosenberg.
↑ Review: Spies: The Rise and Fall of the KGB in America (Benjamin L. Landis, 2010)
↑ Radosh, Ronald (10 Απριλίου 2018). «In This True-Life Spy Story, It's America vs. Russia, the Early Years». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020. Today, students of the case all agree that her involvement was only peripheral, and that her execution was unwarranted. Nonetheless, various Soviet archives do show that she urged her sister-in-law Ruth to recruit her husband, David Greenglass, into Julius’s circle and that she also provided names to the Russians of those she thought were potential recruits. She was, then, guilty of being part of the conspiracy.
↑ Radosh, Ronald (19 Ιουλίου 2015). «Grasping at Straws to Try to Exonerate Ethel Rosenberg». The Wall Street Journal. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020. In Vassiliev's notebooks, an entry from the KGB says about Julius that 'His wife knows about her husband’s work and personally knows 'Twain' and 'Callistratus.' [code names of Soviet agents.] She could be used independently, but she should not be overworked. Poor health.'
↑ 66,0 66,1 Roberts, Sam (September 16, 2008). «Father Was a Spy, Sons Conclude With Regret». The New York Times. https://www.nytimes.com/2008/09/17/nyregion/17rosenbergs.html?_r=1&hp&oref=slogin. Ανακτήθηκε στις September 17, 2008. «Now, confronted with the surprising confession last week of Morton Sobell, Julius Rosenberg's City College classmate and co-defendant, the brothers have admitted to a painful conclusion: that their father was a spy.»
↑ «My Parents Were Executed Under the Unconstitutional Espionage Act». Democracy Now!. December 30, 2010. http://www.democracynow.org/2010/12/30/son_of_julius_and_ethel_rosenberg. Ανακτήθηκε στις January 6, 2011.
↑ «Sundance: Heir To An Execution». CBS News. January 20, 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-05-23. https://web.archive.org/web/20110523225713/http://www.cbsnews.com/stories/2004/01/20/entertainment/main594590.shtml. Ανακτήθηκε στις January 6, 2011.
↑ Meeropol, Michael; Meeropol, Robert (August 10, 2015). «The Meeropol Brothers: Exonerate Our Mother, Ethel Rosenberg». The New York Times. https://www.nytimes.com/2015/08/10/opinion/the-meeropol-brothers-exonerate-our-mother-ethel-rosenberg.html. Ανακτήθηκε στις October 5, 2016.
↑ «The Meeropol brothers: Exonerate our mother, Ethel Rosenberg». The New York Times. August 10, 2015. https://www.nytimes.com/2015/08/10/opinion/the-meeropol-brothers-exonerate-our-mother-ethel-rosenberg.html. Ανακτήθηκε στις April 9, 2016.
↑ «Exonerate our mother, Ethel Rosenberg». Rosenberg Fund for Children. March 1, 2016. http://rfc.org/ethel. Ανακτήθηκε στις April 9, 2016.
↑ Cooper, Anderson (October 16, 2016). «The brothers Rosenberg». CBS News. http://www.cbsnews.com/news/60-minutes-brothers-rosenberg-cold-war-spying/. Ανακτήθηκε στις June 7, 2017.
↑ «Exiting Obama does not act on request to exonerate Ethel Rosenberg». Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2019.
↑ «Sen. Warren joins call for Ethel Rosenberg's exoneration». Daily Hampshire Gazette. 13 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2021.
↑ "Warren, Neal ask Obama to consider pardoning Ethel Rosenberg" (Boston Globe, January 12, 2017) The Globe talks about "pardon", but all the petitioners mean "exoneration", in that "The government's prosecution and execution of my mother was wrongful and unjust" (Robert Meeropol)
Feklisov, Aleksandr και Kostin, Sergei. Ο άνθρωπος πίσω από τους Ρόζενμπεργκ . Βιβλία Enigma, 2003.(ISBN 978-1-929631-24-7)ISBN 978-1-929631-24-7 .
Ρόμπερτς, Σαμ. Ο αδελφός: Η ανείπωτη ιστορία της υπόθεσης Rosenberg . Random House, 2001.(ISBN 0-375-76124-1)ISBN 0-375-76124-1 .
Schneir, Walter και Scheir, Miriam. Πρόσκληση σε αίτημα . Βιβλία Πάνθεον, 1983.(ISBN 0-394-71496-2)ISBN 0-394-71496-2 .
Schrecker, Έλεν. Πολλοί είναι τα εγκλήματα: Μακαρθισμός στην Αμερική . Little, Brown and Company, 1998.(ISBN 0-316-77470-7)ISBN 0-316-77470-7 .
Sebba, Anne, Ethel Rosenberg, A Cold War Tragedy (Weidenfeld & Nicolson, 2021).
Alman, Emily A. και David. Exoneration: Η δίκη του Julius και της Ethel Rosenberg και του Morton Sobell - Εισαγγελικές εξαπατήσεις, υποτιθέμενες ψευδορκίες, αντισημιτισμός και προηγούμενο για τις σημερινές αντισυνταγματικές δίκες . Green Elms Press, 2010.(ISBN 978-0-9779058-3-6)ISBN 978-0-9779058-3-6 ή(ISBN 0-9779058-3-7) .
Carmichael, Βιρτζίνια. Ιστορία πλαισίωσης: η ιστορία των Ρόζενμπεργκ και ο Ψυχρός Πόλεμος, (University of Minnesota Press, 1993)
Clune, Lori. "Μεγάλη σημασία σε παγκόσμιο επίπεδο: Προεδρική λήψη αποφάσεων και εκτελέσεις του Julius και της Ethel Rosenberg." Αμερικανική Κομμουνιστική Ιστορία 10.3 (2011): 263–284. Σε σύνδεση
Doctorow, EL Το βιβλίο του Ντάνιελ . Random House Trade Paperbacks, 2007.(ISBN 978-0-8129-7817-9)ISBN 978-0-8129-7817-9 .
Goldstein, Alvin H. The Unquiet Death of Julius and Ethel Rosenberg, 1975.(ISBN 978-0-88208-052-9)ISBN 978-0-88208-052-9 .
Χάρις, Μπράιαν. "Αδικία", Sutton Publishing. 2006.(ISBN 0-7509-4021-2)ISBN 0-7509-4021-2 (Εξέταση της δοκιμής)
Hornblum, Allen M. The Invisible Harry Gold: The Man Who Gave the Soviets the Atom Bomb, Yale University Press 2010.(ISBN 0-300-15676-6)ISBN 0-300-15676-6
Meeropol, Michael, "'Ένας κατάσκοπος που κατέδωσε την οικογένειά του": Επανεξέταση του David Greenglass και της υπόθεσης Rosenberg," Αμερικανική Κομμουνιστική Ιστορία (Μάιος 2018) διαθέσιμο στη διεύθυνση https://doi.org/10.1080/14743892.2018.1467702
Meeropol, Michael, εκδ. Τα γράμματα Rosenberg: Μια πλήρης έκδοση της αλληλογραφίας φυλακών του Julius και της Ethel Rosenberg . Νέα Υόρκη: Garland Publishing, 1994.(ISBN 0-8240-5948-4)ISBN 0-8240-5948-4 .
Meeropol, Robert και Michael Meeropol. Είμαστε οι γιοι σας: Η κληρονομιά της Ethel και του Julius Rosenberg . University of Illinois Press, 1986.(ISBN 0-252-01263-1)ISBN 0-252-01263-1 . Το Κεφάλαιο 15 είναι μια λεπτομερής αμφισβήτηση της υποτροφίας του Radosh και του Milton.
Meeropol, Robert. Μια εκτέλεση στην οικογένεια: Ταξίδι ενός γιου . St. Martin's Press, 2003.(ISBN 0-312-30637-7)ISBN 0-312-30637-7 .
Nason, Tema. Ethel: Η φανταστική αυτοβιογραφία της Ethel Rosenberg . Delacourt, 1990.(ISBN 0-440-21110-7)ISBN 0-440-21110-7 και από τις Συρακούσες, 2002,(ISBN 0-8156-0745-8) .
«David Greenglass grand jury testimony transcript» (PDF). National Security Archive, Gelman Library, George Washington University. 7 Αυγούστου 1950. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2015.
Radosh, Ronald και Joyce Milton. Το αρχείο Rosenberg: Μια αναζήτηση για την αλήθεια . Χένρι Χολτ (1983).(ISBN 0-03-049036-7)ISBN 0-03-049036-7 . μια τυπική επιστημονική ιστορία
Ρόμπερτς, Σαμ. The Brother: Η ανείπωτη ιστορία της υπόθεσης Rosenberg, Random House, 2003,(ISBN 0-375-76124-1) .
Roberts, Sam (July 15, 2015). «Secret Grand Jury Testimony From Ethel Rosenberg's Brother Is Released». The New York Times. https://www.nytimes.com/2015/07/16/nyregion/david-greenglass-grand-jury-testimony-ethel-rosenberg.html. Ανακτήθηκε στις July 16, 2015.
Σαμ Ρόμπερτς, ο αδελφός: Η ανείπωτη ιστορία του ατομικού κατασκόπου Ντέιβιντ Γκρένγκλας και ο τρόπος με τον οποίο έστειλε την αδελφή του, Ethel Rosenberg, στην ηλεκτρική καρέκλα, Random House, 2001.(ISBN 978-0-375-50013-8)ISBN 978-0-375-50013-8 .
Walter Schneir & Miriam Schneir, Πρόσκληση υποβολής αιτήματος: Άνοιγμα της υπόθεσης Rosenberg, 1973.(ISBN 978-0-14-003333-5)ISBN 978-0-14-003333-5 .
Schneir, Walter. Τελική ετυμηγορία: Τι πραγματικά συνέβη στην υπόθεση Rosenberg, Melville House, 2010.(ISBN 1-935554-16-6)ISBN 1-935554-16-6 .
Trahair, Richard CS και Robert Miller. Εγκυκλοπαίδεια κατασκοπείας ψυχρού πολέμου, κατάσκοποι και μυστικές επιχειρήσεις. Βιβλία Enigma, 2009.(ISBN 978-1-929631-75-9)ISBN 978-1-929631-75-9 .
Γουέξλεϊ, Τζον. Η κρίση του Julius και της Ethel Rosenberg . Βιβλία Ballantine, 1977.(ISBN 0-345-24869-4)ISBN 0-345-24869-4 .
Yalkowsky, Stanley (Ιούλιος 1990). Η δολοφονία των Ρόζενμπεργκ Βιβλικές εκδόσεις.(ISBN 978-0-9620984-2-0)ISBN 978-0-9620984-2-0 .
Ζιν, Χάουαρντ. Μια ιστορία των ανθρώπων των Ηνωμένων Πολιτειών . Π. 434.
Σιών, Σίντνεϊ. Η αυτοβιογραφία του Roy Cohn, Lyle Stuart Inc, 1988.(ISBN 0-8184-0471-X)ISBN 0-8184-0471-Χ .
Οδηγός για το σενάριο για τη δοκιμή κατασκοπείας Julius και Ethel Rosenberg . Ειδικές Συλλογές και Αρχεία, The UC Irvine Library, Irvine, California. -
Διαδραστικό χρονοδιάγραμμα και αρχείο δακτυλίων κατασκοπείας Rosenberg
Χρονοδιάγραμμα των εκδηλώσεων που σχετίζονται με τη δίκη τωνRosenberg.
Δοκιμαστική μεταγραφή Rosenberg (αποσπάσματα ως HTML και ολόκληρη μεταγραφή 2.563 σελίδων ως αρχείο PDF)
Ο αδερφός της Ethel λέει ότι κατασκεύασε στοιχεία.
Έγγραφα σχετικά με την υπόθεση Julius και Ethel Rosenberg, Προεδρική βιβλιοθήκη Dwight D. Eisenhower Αρχειοθετήθηκε 2013-02-16 στο Wayback Machine.
Μηνύματα του Project Venona.
Αρχεία FBI Rosenberg (μόνο περίληψη)
Κληρονόμος μιας εκτέλεσης - Ένα ντοκιμαντέρ του HBO του Ivy Meeropol, της εγγονής του Ethel και του Julius.
Μια δήλωση των γιων του Ρόζενμπεργκ προς υποστήριξη της απαλλαγής τους
Μια συνέντευξη με τον Robert Meeropol σχετικά με την υιοθέτηση Αρχειοθετήθηκε 2019-07-25 στο Wayback Machine.
Εθνική επιτροπή για να ανοίξει εκ νέου η υπόθεση Rosenberg Αρχειοθετήθηκε 2006-04-02 στο Wayback Machine.
Σχολιασμένη βιβλιογραφία για την Ethel Rosenberg από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Alsos για πυρηνικά θέματα Αρχειοθετήθηκε 2006-08-28 στο Wayback Machine.
Σχολιασμένη βιβλιογραφία για τον Julius Rosenberg από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Alsos για πυρηνικά θέματα Αρχειοθετήθηκε 2006-08-28 στο Wayback Machine.
Το Πρόγραμμα Διεθνούς Ιστορίας του Ψυχρού Πολέμου (CWIHP) για τα Notebooks του Alexander Vassiliev
Rosenberg Son: "Οι γονείς μου εκτελέστηκαν σύμφωνα με τον αντισυνταγματικό νόμο κατασκοπείας" - έκθεση βίντεο από τη Δημοκρατία Τώρα!
Ιστορία στη δοκιμή: Η υπόθεση Rosenberg στο βιβλίο του EL Doctorow's The Book of Daniel από τον Santiago Juan-Navarro από το The Grove: Papers on English Studies, Vol 6, 1999.