el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en fr en en en el el el el el el el el el el el el
Ο Ροβέρτος, γαλλ. Robert de Bar (8 Νοεμβρίου 1344 - 12 Απριλίου 1411) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν δούκας του Μπαρ.
Robert Ier de Bar (Γαλλικά)
Μαρία της Γαλλίας (1344-1404) (από 1364)[1][2]
Ερρίκος Δ΄ του Μπαρ και Γιολάντα της Φλάνδρας[1]
3 Αναφορές σε πηγές
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Μπαρ και της Γιολάντας των Νταμπιέρ, κόρης του Ροβέρτου κόμη του Μαρλ (γιου του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας).
Όταν ήταν μικρότερος του ενός έτους, ο πατέρας του απεβίωσε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Εδουάρδος Β΄ έγινε δούκας του Μπαρ υπό την επιτροπεία της μητέρας τους. Καθώς ούτε ο Εδουάρδος Α΄ ούτε ο Ροβέρτος (δεν) είχαν ισχυρή κράση, η Γιολάντα απέκτησε εξαίρεση από τον πάπα Κλήμη ΣΤ΄ να τρώνε κρέας κατά την περίοδο των νηστιών. Όταν ο Εδουάρδος Β΄ απεβίωσε 13 ετών, τον διαδέχθηκε ο 7ετής Ροβέρτος, άρχισαν όμως πολιτικά προβλήματα σχετικά με τη συνεχιζόμενη θέση της Γιολάντας ως επιτρόπου.
Η Γιολάντα ήταν έτοιμη να ξαναπαντρευτεί τον Φίλιππο των Εβρέ κόμη του Λονγκεβίλ, γιο και αδελφό βασιλέων της Ναβάρρας, του οποίου η οικογένεια προσπαθούσε να διεκδικήσει τον θρόνο της Γαλλίας από τον Ιωάννη Β΄. Τότε η Ιωάννα των Μπαρ, μεγάλη θεία του Ροβέρτου, έκανε γνωστό στον βασιλιά ότι ήταν έτοιμη να αντικαταστήσει τη Γιολάντα και να αναλάβει την επιτροπεία. Η Εθνοσυνέλευση του Παρισιού, με διάταγμα της 5ης Ιουνίου 1352, δήλωσε ότι η κομητεία ήταν υπό τον έλεγχο του βασιλιά. Έτσι ο Ιωάννης Β΄ εμπιστεύθηκε την επιτροπεία στην Ιωάννα στις 27 Ιουλίου του ίδιου έτους. Η Γιολάντα αρχικά αποκήρυξε την επιτροπεία, αλλά μετά επανήλθε διεκδικώντας την και στρατολόγησε άνδρες να πολεμήσουν την Ιωάννα. Ο Ιωάννης Β΄ παρενέβη για να αναγκάσει τη Γιολάντα να αποκηρύξει την επιτροπεία πάλι στις 2 Ιουλίου 1353.
Το 1354 η κομητεία του Μπαρ αναβαθμίστηκε σε δουκάτο από τον Ιωάννη Β΄. Το ίδιο έτος μία άλλη ιδιοκτησία, το Ποντ-α-Μουσόν, αναβιβάστηκε σε μαρκιωνία από τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας. Μετέπειτα βασιλείς της Γερμανίας αναγνώρισαν τον δουκικό τίτλο του Ροβέρτου και το δικαίωμα της μαρκιωνίας του να ψηφίζει στη Βασιλική Συνέλευση (Dieta). Δεν είναι σαφές αν ο Ροβέρτος εθεωρείτο ως ευγενής της Γαλλίας, αφότου έγινε δούκας.
Η ήττα στο Πουατιέ και η αιχμαλωσία του Ιωάννη Β΄ το 1356, στέρησε από την Ιωάννα την υποστήριξη εκείνου και η Γιολάντα ανέκτησε την επιτροπεία. Ο Ροβέρτος χρίστηκε ιππότης τον Δεκέμβριο του 1356 και δήλωσε ενήλικος στις 8 Νοεμβρίου 1359. Συνέδραμε στη στέψη του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας στη Ρενς στις 9 Μαΐου 1364 και μετά σε αυτήν του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας στις 4 Νοεμβρίου 1380. Κατά τη βασιλεία του πρώτου πολέμησε σε αρκετές συμπλοκές το 1374, κατά την εκστρατεία εξώθησης των Άγγλων από τη Νορμανδία. Το 1397 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος και το 1401 ο Ροβέρτος παραχώρησε το δουκάτο του στον δευτερότοκο γιο του Εδουάρδο Γ΄, αλλά κράτησε την επικαρπία σε αυτό. Έτσι προσπέρασε τον εγγονό του Ροβέρτο, γιο του Ερρίκου. Τότε ο νεαρός Ροβέρτος αντιτέθηκε σε αυτό στη Συνέλευση του Παρισιού (1406-09), όμως χωρίς επιτυχία. Η τρέλα του Καρόλου ΣΤ΄ τον έθεσε υπό τον έλεγχο του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βουργουνδίας. Ο πρεσβύτερος Ροβέρτος υποστήριξε τον πρώτο, έπειτα όμως από τη δολοφονία του Λουδοβίκου Α΄ έτεινε όλο και πιο πολύ να παραμένει στο δουκάτο του. Τα επόμενα έτη υπέφερε από ποδάγρα, που τον εμπόδιζε να βαδίσει.
Νυμφεύτηκε το 1364 τη Μαρία των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
Ερρίκος π.1362-1397, κύριος του Μαρλ και μαρκήσιος του Ποντ-α-Μουσόν.
Φίλιππος απεβ. 1396, σκοτώθηκε στη μάχη της Νικόπολης.
Λουδοβίκος Α΄ 1370-75 - 1430, δούκας του Μπαρ, επίσκοπος του Βερντέν και του Σαλόν, καρδινάλιος.
Εδουάρδος Γ΄ 1377-1415, δούκας του Μπαρ, σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ.
Ιωάννης 1380-1415, κύριος του Πυιζάγ.
Μαρία, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ.
Γιολάντα η Πρεσβύτερη π.1365-1431, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας.
Μπόννη, παντρεύτηκε τον Βάλεραν Γ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Λινύ.
Ιωάννα απεβ.1402, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.
Γιολάντα η Νεότερη, παντρεύτηκε τον Αδόλφο των Γύλιχ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ.
↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
↑ p23402.htm#i234011. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
↑ Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020. Ανακτήθηκε στις 10  Φεβρουαρίου 2016.
d'Arras, Jean (2012). Melusine; or, The Noble History of Lusignan. Translated by Maddox, Donald. The Pennsylvania State University Press.
Brachmann, Christoph (2011). "The Crusade of Nicopolis, Burgundy, and the Entombment of Christ at Pont-a-Mousson". Journal of the Warburg and Courtauld Institutes. 74.
Poull, Georges (1994). La Maison souveraine et ducale de Bar (in French). Presses universitaires de Nancy.
Lanz, Eukene Lacarra, ed. (2002). Marriage and Sexuality in Medieval and Early Modern Iberia. Routledge.
Souchal, Geneviève (1974). Masterpieces of Tapestry from the Fourteenth to the Sixteenth Century. Translated by Oxby, Richard A.H. Metropolitan Museum of Art.