el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr en cs el el el el yue da en da da el el el el el el el el el en fr el el el en fr el el el el el el el el el el el el
Ο Φρειδερίκος Ζ΄ (δανικά: Frederik 7., 6 Οκτωβρίου 1808 - 15 Νοεμβρίου 1863) ήταν ο Βασιλιάς της Δανίας από το 1848 έως το 1863.[1][2]
20 Ιανουαρίου 1848 – 15 Νοεμβρίου 1863
15 Νοεμβρίου 1863 (55 ετών)
Χριστιανός Η΄ της Δανίας
Καρλόττα Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Φρειδερίκος Κάρολος Χριστιανός ήταν ο τελευταίος Δανός βασιλιάς του Οίκου του Όλντενμπουργκ, καθώς και ο τελευταίος που υπήρξε απόλυτος μονάρχης.[1][2] Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του θα υπογράψει σύνταγμα με το οποίο ιδρύθηκε το κοινοβούλιο της Δανίας.[3][1][2] Ο Φρειδερίκος ήταν ο γιος του Χριστιανού Η΄ της Δανίας και της συζύγου του Καρλόττας Φρειδερίκης.[4][5][6]
1.1 Εξωσυζυγικές σχέσεις και πιθανός απόγονος
Οι δύο πρώτοι γάμοι του Φρειδερίκου κατέληξαν σε διαζύγιο.[6] Πρώτη φορά παντρεύτηκε την 1η Νοεμβρίου 1828 την δεύτερη εξαδέλφη του Βιλελμίνη Μαρία της Δανίας, κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας.[3][6] Χώρισαν το 1834 και πήραν διαζύγιο το 1837.[3] Στις 10 Ιουνίου 1841 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την Καρολίνα Μαριάνα του Μεκλεμβούργου, με την οποία χώρισε το 1846.[6][3]
Στις 7 Αυγούστου 1850 στο Ανάκτορο Φρέντερικσμπεργκ νυμφεύτηκε τη Λουίζα Ράσμουσεν, η οποία ήταν σχεδιάστρια καπέλων και πρώην χορεύτρια μπαλέτου.[6][3] Αυτός ο γάμος φαίνεται να ήταν ευτυχισμένος, αν και προκάλεσε μεγάλη ηθική αγανάκτηση μεταξύ των ευγενών και της αστικής τάξης. Η Λουίζα χαρακτηριζόταν ως χρυσοθήρα από τους εχθρούς της και ως κόρη του λαού από τους θαυμαστές της, ενώ φαίνεται ότι επέδρασε σταθεροποιητικά στον Φρειδερίκο και εργάστηκε για την αύξηση της δημοτικότητάς του.
Εξωσυζυγικές σχέσεις και πιθανός απόγονοςΕπεξεργασία
Παρά τις πολυάριθμες σχέσεις του, η άποψη ότι δεν θα αποκτούσε απόγονο ήταν ευρέως διαδεδομένη, χωρίς να είναι γνωστός ο λόγος. Κάποιοι εικάζουν ότι ήταν λόγος γονιμότητας.
Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει η άποψη ότι ο Φρειδερίκος απέκτησε ένα γιο, τον Φρέντερικ Καρλ Κρίστιαν Πούλσεν, στις 21 Νοεμβρίου 1843, ως αποτέλεσμα της σχέσης του με την Μαρία Πούλσεν. Αυτή την άποψη την έφερε στο προσκήνιο ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1994 και άλλο ένα που εκδόθηκε το 2009. Σύμφωνα με ένα άρθρο της δανικής εφημερίδας Politiken, η συγγραφέας του τελευταίου βιβλίου, θεωρούσε τον εαυτό της ως δισέγγονη του Φρειδερίκου Ζ΄ και σύμφωνα με εκείνη είχε στην κατοχή της τέσσερα γράμματα του Βασιλιά προς την Μαρία Πούλσεν, με τα οποία παραδεχόταν την πατρότητα του παιδιού της.[7][8][9] Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, εξωσυζυγικοί απόγονοι ήταν και είναι αποκλεισμένοι από την γραμμή διαδοχής του δανικού θρόνου.
Έχει υποστηριχθεί ότι ο Φρειδερίκος είχε μια ομοφυλοφιλική σχέση με τον φίλο του Καρλ Μπέρλινγκ, τυπογράφο και ιδιοκτήτη της εφημερίδας Μπερλίνγκσκε Τιντέντε. Ο Μπέρλινγκ, μάλιστα, είχε αποκτήσει ένα γιο με την Λουίζα Ράσμουσεν, τον Καρλ Κρίστιαν Μπέρλινγκ (1841–1908), ο οποίος ήταν πολύ αγαπητός από το Φρειδερίκο.[10]
Όταν ο Φρειδερίκος ανήλθε στο θρόνο τον Ιανουάριο του 1848, ήρθε αμέσως αντιμέτωπος με τις απαιτήσεις για χορήγηση συντάγματος.[6][2] Οι κάτοικοι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ζητούσαν ένα ανεξάρτητο κράτος. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους αποδέχτηκε το τέλος της απόλυτης μοναρχίας και τον Ιούνιο του 1849 υπέγραψε το νέο σύνταγμα.[1][2][6] Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ (1848-1851) εναντίον των Γερμανών, ο Φρειδερίκος εμφανίστηκε ως εθνικός ηγέτης και μετά τη νίκη της Δανίας θεωρήθηκε ως ήρωας, παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε κανένα ενεργό μέρος στις μάχες.[6][3]
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Φρειδερίκος, παρότι συμπεριφερόταν ως συνταγματικός μονάρχης, είχε μία μικρή ανάμιξη με την πολιτική. Το 1854 συνέβαλε στην πτώση της συντηρητικής κυβέρνησης Όρστεντ και το 1859-1860 διόρισε μια φιλελεύθερη κυβέρνηση, έπειτα από πρωτοβουλία της συζύγου του.[6] Πριν από το θάνατό του προετοίμαζε να υπογράψει ένα νέο ειδικό σύνταγμα για τη Δανία και το Σλέσβιχ.
To 1853, με την έγκριση των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης, ο Χριστιανός του Γκλύξμπουργκ επελέγη για διάδοχος του Βασιλιά Φρειδερίκου, καθώς είχε εκλείψει η άμεση γραμμή διαδοχής του δανικού θρόνου.[1] Ο Χριστιανός ήταν δισέγγονος του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.[1]
Ο Φρειδερίκος Ζ΄ πέθανε στο Γκλύξμπουργκ το 1863, έχοντας υποστεί ερυσίπελας.[3][11] Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκίλε, κοντά στην Κοπεγχάγη. [12]
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1828 τη Βιλελμίνη Μαρία των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Διαζεύχθηκαν το 1837.
Το 1841 ο Φρειδερίκος Ζ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Καρολίνα Μαριάνα, κόρη του Γεωργίου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Δεν έκαναν παιδιά. Χώρισαν το 1846.
Έκανε και τρίτο, μοργανατικό γάμο με τη Λουίζα Ράσμουσεν, αλλά και πάλι δεν είχε απογόνους.
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 http://www.copenhagenet.dk/cph-map/cph-yellow.asp
↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 https://europeanroyalhistory.wordpress.com/2014/09/12/survival-of-monarchies-denmark-part/
↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 http://www.danmarkskonger.dk/konge49.htm
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2015.
↑ http://www.denstoredanske.dk/Danmarks_geografi_og_historie/Danmarks_historie/Danmark_1536-1849/Christian_8 Αρχειοθετήθηκε 2014-12-20 στο Wayback Machine..
↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 http://www.denstoredanske.dk/Danmarks_geografi_og_historie/Danmarks_historie/Danmark_1849-1945/Frederik_7 Αρχειοθετήθηκε 2014-12-20 στο Wayback Machine..
↑ Margrethe could be your Queen, Politiken, 2 Οκτωβρίου 2009 (στα Δανικά)
↑ Gete Bondo Oldenborg Maaløe: Getes Erindringer, Ådalen, 2009, ISBN 978-87-91365-44-7
↑ Møller, Ιαν. (1994). Frederik 7. En kongeskæbne. Copenhagen: Aschehoug Dansk Forlag. σελ. 235. ISBN 978-87-11-22878-4
↑ Møller, Jan (1994). Frederik 7. En kongeskæbne. Copenhagen: Aschehoug Dansk Forlag. σελ. 235. ISBN 978-87-11-22878-4.