el el el el el el el el el el el el el el el el el el pt el uk el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el ja el fr el en el fr el oc el fr el en el en el el pt el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el de el de en en el el el ko en en es el en el el en en it it el en el el en en it it el en el hu en ja en ja el fr el el en sv en ja el fr en el el el en sv en ja el fr el en ja it ru el en en el el el en en en en el el el el el el el el el de el fa el de el fa de en el el en pl zh fr en es en en el en en ca fr fr en en ja en el en en uk ca fr en en de en el en nb lt oc fr en es de fr el en en el it sk ca sv nb es sv fr el en it es zh fr en es sv fr el fr en el ko es oc fr en uk fr de el fr en el en hbs_lat ca de it pt de de el fr en el en es ca de en en sv fr el el en en el it ru ca en it pl fr fr el el el el el pt en el pt el uk el pt en el el el el el el el el el el el el el
Το Κόμμα Εργαζομένων ( πορτογαλικά: Partido dos Trabalhadores‎) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία,[2] που ιδρύθηκε το 1980. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2002, το Κόμμα Εργαζομένων έγινε το μεγαλύτερο κόμμα του Βραζιλιάνικου κοινοβουλίου, και ένα από τα μεγαλύτερα της Λατινικής Αμερικής. Από τον Ιανουάριο του 2003 έως τις 31 Αυγούστου 2016 το Κόμμα Εργαζομένων συμμετείχε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεργασίας. Εξέχοντα μέλη του κόμματος είναι ο πρώην Πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, και η Ντίλμα Ρούσεφ, που ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε Πρόεδρος της χώρας (2011- 2016).[6]
10 Φεβρουαρίου 1980, πριν 42 έτη (1980--2-10)
Από την ορκωμοσία του Προέδρου ντα Σίλβα το 2007.
Το Κόμμα Εργαζομένων πρωτοεμφανίστηκε ως ένας παράγοντας που προωθούσε αλλαγές στις ζωές των εργαζομένων των πόλεων και της υπαίθρου.[7] Προέκυψε από τα εργατικά κινήματα της βιομηχανικής ζώνης του Μεγάλου Σάο Πάολο που έκαναν μεγάλες απεργίες το 1978-80, και την παλαιά Βραζιλιάνικη αριστερά, τους αριστερούς συνδικαλιστές, ακτιβιστές, λόγιους και καλλιτέχνες που επέστρεψαν από την εξορία με το νόμο Αμνηστίας του 1979, και από τους οποίους πολλοί είχαν φυλακιστεί και βασανιστεί από το διδακτορικό καθεστώς,[8] όπως η Ντίλμα Ρούσεφ.[9] Το Κόμμα Εργαζομένων ιδρύθηκε επίσημα στις 10 Φεβρουαρίου 1980. Είναι εγγεγραμμένο στο Βραζιλιάνικο Ανώτατο Δικαστήριο Εκλογών με αριθμό ταυτοποίησης 13. Ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Λούλα ντα Σίλβα.
Το 1982 εκλέχτηκε ο πρώτος δήμαρχος από το κόμμα, στην πόλη Διάδημα του Μεγαλύτερου Σάο Πάολο. Τον Ιανουάριο του 1984, το Κόμμα Εργαζομένων, ως υπέρμαχος του δημοκρατικού σοσιαλισμού, συμμετείχε στην κοινωνική κινητοποίηση που διεκδίκησε άμεσες προεδρικές εκλογές στη Βραζιλία, με το σύνθημα: «Αμέσως Τώρα!» (Diretas Já).[7] To Κόμμα Εργαζομένων είχε τις 16 από τις 559 έδρες στη Συντακτική Συνέλευση του 1988, που σύνταξε το νέο Σύνταγμα της Βραζιλίας.[10] Το 1989 ο ντα Σίλβα ήρθε δεύτερος στις Βραζιλιάνικες προεδρικές εκλογές. Το 1990 εκλέχτηκε ο πρώτος γερουσιαστής από το κόμμα.
Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2002 ο ντα Σίλβα έγινε ο 35ος Πρόεδρος της Βραζιλίας. Από τη θέση του υποστήριξε έναν συνδυασμό οικονομικής ανάπτυξης, αειφορίας και κοινωνικής ένταξης, με περισσότερες θέσεις εργασίας, αντιμετώπιση της φτώχειας και προαγωγή της εθνικής κυριαρχίας.[7] Ο ντα Σίλβα επανεξελέγη Πρόεδρος στις εκλογές του 2006. Το κόμμα κέρδισε στις προεδρικές εκλογές του 2010, και η Ντίλμα Ρούσεφ έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της χώρας. Το 2014, με την επανεκλογή της Ρούσεφ επιβεβαιώθηκε ότι η πολιτική του κόμματος για οικονομική ανάπτυξη, αειφορία και κοινωνική ένταξη ήταν επιτυχής, ενώ αναπτύχθηκε και ο εκπαιδευτικός τομέας.
Οπαδοί του κόμματος στις εκλογές του 2018
Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα
Ζοζέ Πάολο Μπισόλ (ΒΣΚ)
ΚΕ, ΒΣΚ, ΚΚΒ, Πολίτες, Πράσινοι, ΕΣΚΕ
ΚΕ, ΔΕΚ, ΒΣΚ, ΚΚΒ, ΒΚΚ
ΚΕ, ΦΚ, ΚΚΒ, KEK, BKK
ΚΕ, ΒΔΚ, ΦΚ, ΒΣΚ, ΔΕΚ, ΚΚΒ, ΚΧΚ, Ρεπουμπλικάνοι, ΧΕΚ, Μπορούμε
ΚΕ, ΒΔΚ, ΣΔΚ, Προοδευτικοί, ΦΚ, ΔΕΚ, Ρεπουμπλικάνοι, ΡΚτΚΤ, ΚΚΒ
Πηγή: Αποτελέσματα εκλογών: Ομοσπονδιακές Εκλογές στη Βραζιλία
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Category:Partido dos Trabalhadores στο Wikimedia Commons
↑ «Estatísticas do eleitorado – Eleitores filiados».
↑ 2,0 2,1 Samuels, D. (2004). From Socialism to Social Democracy: Party Organization and the Transformation of the Workers’ Party in Brazil. Comparative Political Studies, 37(9), 999–1024. https://doi.org/10.1177/0010414004268856
↑ «Participants of the Denpasar Seminar, 19 – 20 September 2016 - Progressive Alliance». 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2016.
↑ 4,0 4,1 4,2 Convocação: Dia Nacional de Mobilização Dilma Presidente 27 DE OUTUBRO Αρχειοθετήθηκε July 6, 2011, στο Wayback Machine., Secretaria de cultura do PT-DF, 22 October 2010
↑ «PT elege 149 deputados estaduais e lidera participação nas Assembleias». 7 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2016.
↑ «Dilma, 1ª mulher presidente e única economista em 121 anos de República». BOL. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.
↑ 7,0 7,1 7,2 «PT History». pt.org.br. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.
↑ «Opinião | "Para que não se esqueça, para que nunca mais aconteça"». Brasil de Fato - Ceará (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.
↑ Romero, Simon (2012-08-04). «Leader’s Torture in the ’70s Stirs Ghosts in Brazil» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2012/08/05/world/americas/president-rousseffs-decades-old-torture-detailed.html. Ανακτήθηκε στις 2020-06-08.
↑ «Há 20 anos era aprovada a Redação Final da Constituição de 1988». Senado Federal (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.