el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ca el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el en ca el el el en ca el el el el el el el el el el el el
Ο Γουλιέλμος Γ΄ της Σικελίας (περί το 1186 - περί το 1198) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν Βασιλιάς της Σικελίας και Πρίγκιπας του Τάραντα (1194). Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν υιός του Τανκρέδου της Σικελίας και της Σιβύλλης του Άτσερα.[1]
δεδομένα (π • σ • ε )
Τον Ρογήρο Β' διαδέχθηκε ο υιός του Γουλιέλμος Α' και αυτόν ο υιός του Γουλιέλμος Β'. Όταν αυτός απεβίωσε το 1189, έπρεπε να τον διαδεχθεί η κόρη του Ρογήρου Β', η Κωνσταντία. Αυτή όμως είχε παντρευτεί τον Ερρίκο ΣΤ' βασιλιά της Γερμανίας. Ο πάπας Κλήμης Γ', ως εχθρός των Χοενστάουφεν, δεν ήθελε να δει τον Ερρίκο ΣΤ' βασιλιά της Σικελίας, έτσι έστεψε τον Τανκρέδο, νόθο υιό τού Ρογήρου Γ' δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας (υιό τού Ρογήρου Β΄ βασιλιά της Σικελίας). Ο Τανκρέδος έθεσε τον πρωτότοκο υιό του Ρογήρο Γ' συμβασιλιά της Σικελίας το 1192, ο οποίος όμως απεβίωσε το επόμενο έτος. Αμέσως όρισε συμβασιλιά τον δευτερότοκο Γουλιέλμο Γ'· το Φεβρουάριο του 1194 απεβίωσε και ο Τανκρέδος, αφήνοντας τον 4ετή Γουλιέλμο Γ' υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Σίβυλλας. Στέφθηκε στο Παλέρμο από τον πάπα Σελεστίνο Γ'.
Αλλά ο σύζυγος της Κωνσταντίας, ο Ερρίκος ΣΤ' είχε από καιρό σχεδιάσει να εισβάλλει στο βασίλειο της Σικελίας. Με την απελευθέρωση τού Ριχάρδου Α' εισέπραξε λύτρα, που τα χρησιμοποίησε για την εκστρατεία. Τον Αύγουστο του 1194 εκστράτευσε εναντίον τού βασιλείου της Σικελίας (που περιελάμβανε και τη Ν. Ιταλία). Η Σίβυλλα δεν μπορούσε να οργανώσει αντίσταση, έτσι ο Ερρίκος ΣΤ' ως τον Οκτώβριο είχε καταλάβει τη Ν. Ιταλία και διαπεραιώθηκε στη Σικελία· το Νοέμβριο κατέλαβε την πρωτεύουσα Παλέρμο. Η Σίβυλλα με το Γουλιέλμο Γ' διέφυγαν ΝΔ της νήσου, στο κάστρο της Καλταμπελότα. Δέχθηκαν τη συμφωνία που τους πρότεινε ο Ερρίκος ΣΤ': ο Γουλιέλμος θα κρατούσε τον παλιό τίτλο του πατέρα του, αυτόν του κόμη του Λέτσε και τον τίτλο του πρίγκιπα του Τάραντα [2] σε αντάλλαγμα της παραχώρησης του τίτλου του βασιλιά. Πράγματι το Δεκέμβριο του 1194 παρέστησαν στη στέψη του Ερρίκου ΣΤ'· η Κωνσταντία είχε μείνει στο Ιέσι [3] καθώς ήταν έτοιμη να γεννήσει τον Φρειδερίκο Β'.
Ο Γουλιέλμος Γ' τυφλώνεται και ευνουχίζεται από τους Γερμανούς του Ερρίκου ΣΤ'
Ωστόσο, τέσσερις ημέρες μετά, ο Ερρίκος ΣΤ' ανακάλυψε μια υποτιθέμενη συνωμοσία εναντίον του και για τιμωρία έστειλε τις πιο σημαντικές Ιταλο-Νορμανδικές προσωπικότητες, μαζί με τον Γουλιέλμο Γ' και την οικογένειά του, σε φυλακή στη Γερμανία. Η μητέρα του και οι αδελφές του τελικά ελευθερώθηκαν και έζησαν σε αφάνεια στη Γαλλία. Ο Γουλιέλμος Γ' τυφλώθηκε και ευνουχίσθηκε[4]. Μια πηγή αναφέρει ότι απεβίωσε στη φυλακή, άλλη ότι ελευθερώθηκε και έγινε μοναχός. Κατά μια εκδοχή επέστρεψε στη Σικελία με το ψευδώνυμο Τανκρέδος Παλαμάρα· ο Φρειδερίκος Β' τον ανακάλυψε στη Μεσίνα και τον εκτέλεσε. Από επιστολές του πάπα Σελεστίνου Γ' φαίνεται ότι ο Γουλιέλμος Γ' απεβίωσε το 1198.
Κληρονόμος του έγινε η μικρότερη αδελφή του Μαρία/Ελβίρα Ωτβίλ. Παντρεύτηκε τον Βάλτερ Γ΄ ντε Μπριέν, που διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά της Σικελίας, του πρίγκιπα του Τάραντα και του κόμη του Λέτσε στο όνομα της συζύγου του, από τον Φρειδερίκο Β'. Υποστηρίχθηκε από τον πάπα και αρκετούς ευγενείς (μεταξύ των οποίων και ο Φραγκίσκος της Ασσίζης). Κατέλαβε τμήματα της Απουλίας, αλλά τελικά νικήθηκε από το στρατό του Φρειδερίκου Β' και απεβίωσε στη φυλακή. Ο υιός του Βαλτέρ Δ' κόμης του Μπριέν, που διεκδίκησε τους τίτλους της μητέρας του, πήγε στους Αγίους Τόπους και έγινε κόμης της Ιόππης (Γιάφας) και της Ασκαλώνος.
↑ Acerra, κοντά στη Νάπολη
↑ Lecce, Τάρας: και τα δύο στην Απουλία
↑ κοντά στην Αγκόνα
↑ ώστε να μη μπορεί ο τιμωρηθείς να διεκδικήσει τη βασιλεία· μια πρακτική που συνηθιζόταν στην Κωνσταντινούπολη και ήταν οικεία στη Ν. Ιταλία, η οποία είχε πρόσφατα αποσπασθεί από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.