el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el en el el en el el el el el en en el el en el en el el pt ceb en el el el el pt en el en el en el el en el nl el el el el el el el el el el
[[Αρχείο:Επιστολή τέκνων Γ. Καραϊσκάκη.jpg|thumb|left|175px|Επιστολή τέκνων Γ. Καραϊσκάκη]]
Γεννήθηκε το 1804 στο Σύντεκνο σημερινό Πατιόπουλο της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας Αρχείον περιόδου Ι. Καποδίστρια,Γραμματεία Στρατιωτικών,φάκελος 55 , από μεγάλη και δυνατή αρματολική οικογένεια. Ο πατέρας του Γερο-Σκυλοδήμος, ήταν ενεργό μέλος της [[Φιλική Εταιρεία|Φιλικής Εταιρείας]] και το πιθανότερον ήταν αυτός ο οποίος αναφέρεται ως Σκυλοδήμος, στην σύναξη των καπεταναίων στην Λευκάδα το 1807 υπό τον [[Ιωάννης Καποδίστριας|Ιωάννη Καποδίστρια]] Γεώργιος Σκλαβούνος-Ο άγνωστος Καποδίστριας,εκδ.Παπαζήση,σελ.107-108  . Ήταν ανηψιός του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Γενικά αρχεία του κράτους-Αρχείο αγώνος,Μιν. Γραμματεία,Υπουργείο του Πολέμου,φακ.209
Πήρε μέρος σε πολλές μάχες (''Αγράφων, Σοβουλακίου, Κρεμμυδίου,Βελίτσης,Διστόμου κτλ'') Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, Αθήναι 1929  και διακρίθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια 1824-1826. Πολέμησε στο [[Μεσολόγγι]] με τον [[Ιωάννης Ράγκος|Ιωάννη Ράγκο]] Γενικά αρχεία του κράτους-Αρχείο αγώνος, Μιν. Γραμματεία, Υπουργείο του Πολέμου, φακ.163 , Ανδρέα Ίσκο, Γεώργιο Τσόγκα και τον θείο του Σπύρο Σκυλοδήμο, ο οποίος και έπεσε κατά την [[Έξοδος του Μεσολογγίου|έξοδο]], και έπειτα μετά την πτώση του, με τον [[Γεώργιος Καραϊσκάκης|Γεώργιο Καραϊσκάκη]] ως πενήνταρχος ΓΕΣ,Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού,Φ. 205.1/126/938912,Σ.945  στις συγκρούσεις στο [[Μάχη του Χαϊδαρίου (1826)|Χαϊδάρι]] στις 6 με 8 Αυγούστου 1826, στην [[Μάχη της Δόμβραινας|Δόμβραινα]] στις 16 Οκτωβρίου 1826, στην [[Μάχη της Αράχωβας|Αράχοβα]]   στις 18 με 24 Νοεμβρίου 1826 και στην Αττική το 1827 όπου ανδραγάθησε Νικόλαος Κασομούλης- Ενθυμήματα στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων 1821 -1833 . Ήταν ένας απο τους ανδρειώτερους και πιο έμπιστους αξιωματικούς του Γ.Καραϊσκάκη Δημήτριος Φωτιάδης-Καραϊσκάκης,εκδ. Ζαχαρόπουλος , ο οποίος στη διαθήκη του τον όρισε προστάτη της οικογενείας του και του εμπιστεύτηκε τα ανήλικα παιδιά του, [[Μέσον:Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ.jpg|Διαθήκη Γεωργίου Καραϊσκάκη]]  για την συντήρηση της οποίας πούλησε μέχρι και τα άρματά του Επιστολές προς Κωλέττη-Ακαδημία Αθηνών  . Κατά την συγκρότηση των χιλιαρχιών για την απελεύθερωση της Στερεάς Ελλάδος (επί κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια) έγινε, νεώτατος ων, εκατόνταρχος στην Γ΄ Χιλιαρχία του [[Ιωάννης Στράτος|Γιαννάκη Στράτου]] παρά του στρατάρχου [[Δημήτριος Υψηλάντης|Δημητρίου Υψηλάντη]] λαμβάνοντας μέρος στίς μάχες της Τέρνοβας και της Πέτρας Αντιστράτηγος Αρτέμιος Μίχος-Απομνημομεύματα της 2ας πολιορκίας του Μεσολογγίου,εν Αθήναις 1883 .Με την οργάνωση των Ελαφρών Ταγμάτων τον επόμενο χρόνο παίρνει τον βαθμό του Λοχαγού και τίθεται επικεφαλής του 1ου Λόχου του 4ου Τάγματος Αρχείον περιόδου Ι. Καποδίστρια,Γραμματεία Στρατιωτικών,φάκελος 55 . Στα γεγονότα του 1832 υπηρετεί στην χιλιαρχία του [[Χριστόδουλος Χατζηπέτρος|Χριστόδουλου Χατζηπέτρου]] ως υποταγματάρχης Γενικά αρχεία του κράτους-Γραμματεία Στρατιωτικών φακ.192  με τον οποίο είχαν συμπολεμήσει σε πολλές μάχες και τους συνέδεε αμοιβαία εκτίμηση και αλληλοσεβασμός.  .
==Ανέκδοτο με τον Καραϊσκάκη==
==Η δράση του στη συνέχεια==
Μετά την απελευθέρωση, με την από 31/12-12/1 διαταγή του Στρατού, εγκεκριμμένη από την Αντιβασιλεία ΦΕΚ Α' 2/23-1 της 4-2-1835  φτάνει στον βαθμό του Ταγματάρχη της Φάλαγγας. Στην κηδεία του [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Θεοδώρου Κολοκοτρώνη]] το 1843 έφερε την τιμή μαζί με τον [[Ιωάννης Γιουρούκος|Ιωάννη Γιουρούκο]] και τον [[Δημήτριος Πετροπουλάκης|Δημήτριο Πετροπουλάκη]] ,ταγματάρχες και οι τρεις, να φέρουν τα παράσημα του Γέρου του Μωριά επάνω σε μεταξωτά μαξιλάρια Εφημερίς,"Η ταχύπτερος φήμη",ἐτος Ζ',αρ. 275, Δευτέρα 8/2/1843  .Το [[Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου|1843]] έλαβε ενεργό μέρος επικεφαλής ενόπλου τμήματος Πρακτικά Βουλής 1845,σελίς 65  στα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου, τα οποία κατέληξαν στην παραχώρηση συντάγματος από τον [[Όθων της Ελλάδας|Όθωνα]] Εφημερίς ΑΙΩΝ,Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 1843 , ετιμήθη δε για αυτό από τη βουλή των Ελλήνων. Τότε διορίσθηκε με διαταγή του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Διοικητής ελαφράς Διλοχίας Βασιλικό Διάταγμα, ΦΕΚ Α' 29 της 5-9-1844  στην [[Καλαμάτα]] και αργότερα με το Βασιλικό Διάταγμα της 17-4-1848, Διοικητής του 9ου Ελαφρού Τάγματος Οροφυλακής των συνόρων ΦΕΚ Α' 13 της 3-5-1848  αναλαμβάνοντας στη γραμμή Κομποτίου-Συντέκνου, την διαφύλαξη της ασφάλειας των τότε Ελληνοτουρκικών συνόρων. Επιφορτισμένος και με την καταδίωξη της ληστείας στην Αιτωλοακαρνανία, πήρε όλα τα κατάλληλα μέτρα και με συντονισμένες και δραστήριες καταδιώξεις των ληστών, επέφερε την επιθυμητή δημόσια ασφάλεια στην περιοχή εξαλείφοντας την ολοσχερώς Ιωάννης Κολιόπουλος-Η ληστεία στην Ελλάδα,εκδ. Επίκεντρο ,αποκτώντας γι αυτό εως και την Βασιλική ευαρέσκεια ΦΕΚ Α' 29 της 10-9-1853 . Μαζί του είχε τον γιό του Γεωργίου Καραϊσκάκη [[Σπυρίδων Καραϊσκάκης|Σπύρο]], απόφοιτο της [[Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων|Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων]]. Με το Βασιλικό Διάταγμα της 17/7/1856 διαλύονται τα Τάγματα Οροφυλακής ΦΕΚ Α' 47 της 13-9-1856  και στην συνέχεια μετατίθεται στις 13/8/1858 με ανάλογο διάταγμα στο Πεζικό ΦΕΚ Α' 45 της 26-9-1858 . Διορίστηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 28/5/1959 Στρατιωτικός Νομοεπιθεωρητής ΦΕΚ Α' 24 της 10-6-1859  σε Αχαϊα και Ηλεία όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια έως καταργήσεως της ανωτέρω θέσης με το Β. Δ. της 13/12/1863 ΦΕΚ Α' 44 της 28-12-1863 . Μετέπειτα διορίστηκε μέλος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και μετατέθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 16/8/1866, ως ανώτερος προγυμναστής της Εθνοφυλακής στη αρχή στο Μεσολόγγι ΦΕΚ Α' 62 της 10-09-1866 , όπου παρέμεινε για λίγο χρονικό διάστημα λόγω καταργήσεως της θέσης με το Β. Δ. της 16/10/1866 ΦΕΚ Α' 68 της 31-10-1866  και στην συνέχεια στὸ Βάλτο όπου με το Β.Δ. της 3/2/1868 προήχθη σε συνταγματάρχη ΦΕΚ Α' 14 της 12-3-1868 , με τον βαθμό τον οποίο απεστρατεύθη, με το Β.Δ. της 30/10/1868 ΦΕΚ Α' 54 της 21-11-1868 .
Διετέλεσε βουλευτής και πληρεξούσιος Βάλτου από το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1850|1850]] εως το 1853 και επανεξελέγη το 1862 .
Πέθανε στα τέλη Οκτωβρίου του 1871 και σε εφημερίδα της εποχής διαβάζουμε την κατωτέρω νεκρολογία.
"''Απεβίωσε τη παρελθούση εβδομάδα εν Καρβασαρά,τη ιδιαιτέρα αυτού πατρίδι, ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Σκυλοδήμος. Ο μακαρίτης διεκρίθη κατά μεν τον Ιερό Αγώνα ως εν των ανδρειωτέρων της Πατρίδος τέκνων, εφ' ω και ηγαπάτο υπό του αοιδίμου Καραϊσκάκη, μετά δε την αποκατάστασιν των πραγμάτων επέδειξε πάντοτε φρόνησιν εις τας πλέον δυσχερείς περιστάσεσι περί την εκπλήρωσιν των καθηκόντων του, πίστην και αληθινήν αφοσίωσιν εις τα καθεστώτα. Υπηρέτησε την Πατρίδα και πολιτικώς, διατελέσας Βουλευτής και πληρεξούσιος.Κύριος αναπαύσαι την ψυχήν του εν σκηναίς δικαίων"'' Εφημερίς Αλήθεια-1 Νοεμβρίου 1871
Η χήρα του Βασιλική και τα ανήλικα εκ των ορφανών τέκνα του, συνταξιοδοτήθηκαν απο την 1/11/1871 με το ποσό των 150 δρχ μηνιαίως, που αναλογούσε σε σύνταξη χήρας Υποστρατήγου. Βασιλικό Διάταγμα 13/1/1872, ΦΕΚ Α' 12 της 27-3-1872
! Παραλλαγή από τον Κλωντ Φωριέλ Κλοντ Φοριέλ, Δημοτικά τραγούδια της συγχρόνου Ελλάδος, Εκδ. Νίκος Δ. Νίκας 1956  !! Παραλλαγή από ΄Αγιο Ηλία Αιτωλοακαρνανίας http://www.psagiosilias.gr/history-dhmotiko.htm