el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el el el el el el el ru el el el el el el el el el el el ru el el el el el el el el el el el el el el el el el pl pl de pl pl el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el en el el en en en en zh el el el el nl el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr es el pl el pl ru pl pl el en pl el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Μπρονίσλαφ Μαρία Κομορόφσκι (Bronisław Maria Komorowski, 4 Ιουνίου 1952)[4] είναι Πολωνός πολιτικός και ιστορικός, πρόεδρος της Πολωνίας από το 2010 ως το 2015. Ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου άσκησε για μικρό χρονικό διάστημα προεδρικά καθήκοντα το 2010, μετά το θάνατο του προέδρου Λεχ Κατσίνσκι σε αεροπορικό δυστύχημα.[5] Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς με το κυβερνών κόμμα Πολιτική Πλατφόρμα και αναδείχθηκε νικητής στον δεύτερο γύρο των εκλογών στις 4 Ιουλίου. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 6 Αυγούστου 2010. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας από το 2000 ως το 2001.
6 Αυγούστου 2010 – 6 Αυγούστου 2015
10 Απριλίου 2010 – 8 Ιουλίου 2010
5 Νοεμβρίου 2007 – 8 Ιουλίου 2010
16 Ιουνίου 2000 – 19 Οκτωβρίου 2001
4 Ιουνίου 1952 (1952-06-04) (70 ετών), Ομπορνίκι Σλάσκιε (Oborniki Śląskie), Πολωνία
Συντηρητικό Κόμμα του Λαού (Πριν το 2001)
Άννα Τζιάτζια (γάμος το 1977)
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (10  Ιουνίου 2012)
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Τάγμα του Λευκού Αετού (Πολωνία)[1]
μεγαλόσταυρος του Τάγματος των τριών αστέρων[1]
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
Μεγάλο Τάγμα του Βασιλιά Τόμισλαβ (2013)
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Knight of the Order pro Merito Melitensi
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ενρίκε (2012)[2]
Ιπποτικός Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ (2012)
Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού, 1η τάξη
Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα
Grand Officer of the Order of Saint-Charles
Τάγμα του Αγίου Όλαφ
Order of Prince Yaroslav the Wise, 5th class
Μεγάλο κολάρο του Τάγματος του Πρίγκιπα Ενρίκε[2]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Λευκού Διπλού Σταυρού (20  Μαΐου 2014)[3]
Gazeta Wyborcza Person of the Year (2014)[1]
Wprost Person of the Year (2013)[1]
Medal of the Day of Remembrance for the Victims of the Katyn Massacre (2008)[1]
1 Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
4 Πρόεδρος του Κοινοβουλίου
5 Πρόεδρος της Πολωνίας
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευσηΕπεξεργασία
Γεννήθηκε στην Ομπορνίκι Σλάσκιε. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής πανεπιστημίου.[6]
Ενώ βρισκόταν στους προσκόπους, συνάντησε τη μελλοντική του σύζυγο.[7]
Το 1977 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Από το 1977 ως το 1980 εξέδιδε την επιθεώρηση Słowo Powszechne.
Ο Κομορόφσκι είχε ενεργό συμμετοχή στο δημοκρατικό κίνημα των παράνομων εκδοτών.[8] Μαζί με άλλους ακτιβιστές καταδικάστηκε σε φυλάκιση 1 μήνα το 1980 επειδή οργάνωσαν μια διαδήλωση το Νοέμβριο του 1979.[9] Το Σεπτέμβριο του 1981 ήταν ανάμεσα στα άτομα που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη των Λεσχών στην Υπηρεσία της Ανεξαρτησίας.[9]
Από το 1990 ως το 1993 χρημάτισε υφυπουργός Άμυνας στις κυβερνήσεις του Ταντέουτς Μαζοβιέτσκι, Γιαν Κριστόφ Μπιλέτσκι και Χάνα Σουχότσκα. Από το 1993 ως το 1995 διετέλεσε γενικός γραμματέας των κομμάτων Δημοκρατική Ένωση και Ένωση Ελευθερίας.
Με τη Δημοκρατική Ένωση εξελέγη στη Βουλή το 1991 και το 1993. Το 1997 ίδρυσε το κόμμα Koło Konserwatywno-Ludowe.Την ίδια χρονιά το τελευταίο ίδρυσε το Συντηρητικό Κόμμα του Λαού (SKL), το οποίο προσχώρησε στην Αλληλεγγύη (AWS). Το 1997 Κο Κομορόφσκι εξελέγη με το AWS. Από το 2000 ως το 2001 υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Γιερζί Μπούζεκ. Το 2001 έγινε μέλος της Πολιτικής Πλατφόρμας (PO) και εξελέγη στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Μετά την πρώτη συνεδρίαση του νέου Κοινοβουλίου παραιτήθηκε από το SKL. Si
Το 2005 εξελέγη ξανά βουλευτής και αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου. Μετά την παραίτηση του Μάρεκ Γιούρεκ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το αξίωμα του προέδρου της βουλής. Στις 27 Απριλίου 2007 η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από το Κοινοβούλιο και νέος πρόεδρος έγινε ο Λούντβικ Ντορν από το PiS. Υπέρ του Κομορόφσκι ψήφισαν 189 βουλευτές. Ο Κομορόφσκι έγινε αντιπρόεδρος της βουλής. Ο ίδιος επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 2007.
Στις 5 Νοεμβρίου 2007 στην πρώτη συνεδρίαση της 4ης Βουλής (Sejm) της Πολωνικής Δημοκρατίας, ο Κομορόφσκι εξελέγη πρόεδρός της, με 292 ψήφους έναντι 160 που πήρε ο αντίπαλός του Κρίστοφ Πούτρα από το κόμμα PiS.
Ο Κομορόφσκι έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος στις 10 Απριλίου 2010 έπειτα από το θάνατο σε αεροπορικό δυστύχημα του προέδρου Λεχ Κατσίνσκι. Πρώτη του απόφαση ήταν η κήρυξη 7ήμερου εθνικού πένθους που ξεκίνησε στις 10 Απριλίου.[10] Με βάση το Σύνταγμα, ο Κομορόφσκι προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 20 Ιουνίου.[11] Στις εκλογές πήρε το 41,54% των ψήφων στον πρώτο γύρο, έναντι του Γιαροσλάβ Κατσίνσκι, ο οποίος είχε ποσοστό 36,46%. Στον τελικό γύρο ο Κομορόφσκι εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 53,01% και η επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 6 Αυγούστου 2010.
Μετά το θάνατο δεκάδων αξιωματούχων στο αεροπορικό δυστύχημα του Σμόλενσκ, έγιναν πολλοί νέοι διορισμοί αξιωματούχων.[12]
Στις 29 Απριλίου 2010 ο Κομορόφσκι υπέγραψε το νομοσχέδιο του κοινοβουλίου για τον εκσυγχρονισμό του Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης.[13] Ο Κομορόφσκι διόρισε τον πρώην πρωθυπουργό Μάρεκ Μπέλκα στο αξίωμα του προέδρου της Εθνικής Τράπεζας της Πολωνίας στις 27 Μαΐου 2010 στη θέση του αποβιώσαντα Σλάβομιρ Σκρζίπεκ.[14]
Μετά την εκλογή του, ο Κομορόφσκι ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τη Sejm στις 8 Ιουλίου 2010, που σημαίνει ότι δεν θα ήταν πλέον πρόεδρος της βουλής ούτε υπηρεσιακός πρόεδρος. Νέος υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε ο Γκζέγκοζ Σχετίνα.[15] Σήμερα ζει και εργάζεται στο Μέγαρο Μπελφέντερ και όχι στο Προεδρικό Μέγαρο.
Είναι παντρεμένος με την Άννα Ντεμπόφσκα από το 1977. Έχουν 5 παιδιά: τη Zofia Aleksandra (γ. 1979), τον Tadeusz Jan (γ. 1981), τη Maria Anna (γ. 1983), τον Piotr Zygmunt (γ.1986) και την Elżbieta Jadwiga (γ. 1989).
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Ανακτήθηκε στις 19  Μαΐου 2022.
↑ 2,0 2,1 www .ordens .presidencia .pt?idc=154.
↑ (Σλοβακικά) archiv .prezident .sk /gasparovic /index2bee .html?rad-bieleho-dvojkriza-i-trieda. Ανακτήθηκε στις 20  Δεκεμβρίου 2021.
↑ «Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej». katalog.bip.ipn.gov.pl (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2019.
↑ «Parliament Head Komorowski Becomes Poland President after Kaczynski's Death». novinite.com. 10 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
↑ Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz, Zofia Wojtkowska, "Bronisław Komorowski. Człowiek, który płynie z prądem." Αρχειοθετήθηκε 2013-04-16 at Archive.is (Bronisław Komorowski. A man's ability to go with the flow of life.) Part 1 of 4. Newsweek Polska, 19 Μαρτίου 2010.
↑ Mariusz Janicki (28 Μαρτίου 2010). «Komorowski Bronisław. Kandydat» (στα Πολωνικά). Polityka Weekly, Kraj.
↑ 9,0 9,1 Bronisław Komorowski – Encyklopedia Solidarności
↑ «Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu». Orka.sejm.gov.pl. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2010.
↑ «Poland's snap presidential elections set for 20 June». BBC News. 21 Απριλίου 2010.
↑ ła. «Pierwsze decyzje Komorowskiego: Gen. Koziej będzie szefem BBN-u». Wiadomosci Gazeta. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2010.
↑ «Poland's Komorowski approves shakeup of archive body». arabnews.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2012.
↑ «Komorowski: Marek Belka kandydatem na prezesa NBP». gazeta.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2011.
↑ «Shortly Borusewicz, Schetyna later. To oni będą kolejno pełnić obowiązki prezydenta They will in turn serve as President of Poland». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2014.