el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el it el it el fr it el el el el el it el fr it el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Λάμπης Κουιρουκίδης (22 Δεκεμβρίου 1930 – 13 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με επιτυχία στην ομάδα του ΠΑΟΚ τη δεκαετία του 1950 ως επιθετικός.
13 Σεπτεμβρίου 2021 (90 ετών)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών στις 13 Σεπτεμβρίου 2021.[1]
1.2 Τα πρώτα βήματα στη Δόξα Δράμας
1.3 Έλαμψε το άστρο του στον ΠΑΟΚ
1.4 Ο μεγαλύτερος εν ζωή βετεράνος του ΠΑΟΚ
Τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση - δημιουργία του ΠΑΟΚ το 1926, είδε το "φως του ήλιου" στους Σιταγρούς Δράμας ο Λάμπης Κουιρουκίδης. Από τα παιδικά του χρόνια ο πατέρας του τον απαγόρευε να παίξει ποδόσφαιρο γιατί ήταν χρησιμότερος στις αγροτικές εργασίες και στη συλλογή καπνού εκεί στους Σιταγρούς Δράμας. Ο ίδιος όμως αγαπούσε τόσο πολύ το ποδόσφαιρο που πήγαινε και παρακολουθούσε από την παιδική ηλικία τις ομάδες της περιοχής του και κάποτε μπήκε στη διαδικασία συμμετοχής, ανέλιξης και ανάδειξης του.
Γύρω στο 1943 η οικογένεια του αναγκάστηκε να μετακομίσει από τους Σιταγρούς και τη Δράμα, στη Βέροια, αφού μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων, και τον βουλγαρικό στρατό στην Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη ως δύναμη κατοχής, ήταν δύσκολη η επιβίωση η ανάπτυξη και οικονομική πρόοδος των οικογενειών και κατοίκων. Στη Βέροια βρέθηκε μικρός και σε αναζήτηση εργασίας. Έβλεπε όμως στον ελεύθερο χρόνο του νέα παιδιά των τοπικών ομάδων να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, που το λάτρεψε.
Τα πρώτα βήματα στη Δόξα ΔράμαςΕπεξεργασία
Επιστρέφοντας στη Δράμα πιτσιρικάς ακόμα πήγαινε και παρακολουθούσε τους αγώνες της Ελπίδας Δράμας. Εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμαστεί, να παίξει και να δείξει τα χαρίσματα του. Μετά τον πρώτο φιλικό αγώνα στον οποίο πήρε μέρος με την Ελπίδα Δράμας, ένας φίλος του τον κάλεσε να πάνε στη γιορτή που είχε η άλλη ομάδα της Δράμας, η Δόξα. Φυσικά πήγε εκεί και αφού δεν συμπληρώνονταν δυο ενδεκάδες για το φιλικό δίτερμα, ζητήθηκε από τους παρευρισκόμενους να συμπληρώσουν την μια ομάδα. Έλαμψε από ελπίδα και χαρά εκτιμώντας ότι θα πάρει την ευκαιρία που περίμενε και πράγματι στο φιλικό δίτερμα που έγινε, έδειξε το ταλέντο του. Με τα πρώτα δυνατά σουτ που έκανε ο Λάμπης Κουιρουκίδης σε αυτό το εκπαιδευτικό δίτερμα τον επεσήμανε ο "γερόλυκος" μετέπειτα δοξασμένος προπονητής Νίκος Πάγκαλος ο οποίος σταμάτησε το δίτερμα κατευθύνθηκε στον μικρό και άγνωστο τότε Λάμπη και του ζήτησε να πάει στα γραφεία της Δόξας. Πήγε πράγματι το βράδυ όπου τον έβαλα να υπογράψει, κι επειδή δεν είχαν πραγματικά δελτία τον έβαλαν να υπογράψει σε ένα αντίγραφο δελτίου για να τον δεσμεύσουν και μετά από τρεις μέρες τον κάλεσαν να υπογράψει το κανονικό του δελτίο. Έτσι έγινε παίκτης της Δόξας στην οποία αγωνίστηκε για λίγα χρόνια και στο διάστημα αυτό ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού του πρότεινε να μετακινηθεί στην Αθήνα για να μεταγραφεί στο "τριφύλλι". Οι Αθηναίοι όμως αργούσαν να στείλουν τα έξοδα μετάβασης του 20χρονου πλέον Λάμπη και στο μεταξύ αυτός αγωνιζόταν με την Δόξα Δράμας όπου πήρε μέρος σε ένα φιλικό εναντίον του ΠΑΟΚ στο οποίο η Δόξα Δράμας με δυο δικά του γκολ νίκησε 2-0 τον δικέφαλο. Αυτό ήταν. Ο τότε ο γενικός αρχηγός του ΠΑΟΚ Αντώνης Τασκονίδης τον κάλεσε στη Θεσσαλονίκη να υπογράψει δελτίο, κάτι που έγινε με περιπετειώδη τρόπο. Η θέση της Δόξας Δράμας ήταν αρνητική στη μεταγραφή του παίκτη της ο οποίος ήδη είχε ενταχθεί ατύπως στον ΠΑΟΚ και έτσι παρέμεινε για έναν χρόνο ανενεργός με συμμετοχή μόνο στους φιλικούς αγώνες, αφού η μεταγραφή δεν ολοκληρωνόταν.
Έλαμψε το άστρο του στον ΠΑΟΚΕπεξεργασία
Στον πρώτο φιλικό αγώνα που πήρε μέρος το 1952, με την ασπρόμαυρη φανέλα ήταν ένα ματς με τον Άρη στο γήπεδο Χαριλάου όπου ο γηπεδούχος νίκησε 5-2, με τα δύο γκολ να σημειώνει ο ίδιος για την ομάδα του, όμως η μετριότατη εικόνα της ήταν αρκετή για να τον βάλει σε περίσκεψη για το αγωνιστικό προφίλ και τη δυναμικότητα τότε του ΠΑΟΚ. Μάλιστα ο ίδιος είχε την πρωτοβουλία να προτείνει στους παράγοντες της ομάδας του τον Νίκο Πάγκαλο για να συνεργαστεί και να αναλάβει τις τύχες του ΠΑΟΚ όπως και έγινε. Με τον Νίκο Πάγκαλο στο τιμόνι ο ΠΑΟΚ άρχισε να βρίσκει ρυθμό και τακτική και να μην είναι απλά μία ομάδα προσφύγων χωρίς αγωνιστική ισχύ και υπόληψη. Από το 1953 και μετά η πορεία του ήταν θεαματική στον ΠΑΟΚ και κατακτήθηκαν τρία διαδοχικά πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης, όμως το ποδόσφαιρο ήταν όπως και σε όλη την Ελλάδα ερασιτεχνικό. Έπρεπε κάπου να εργάζεται για να ζει και με πρωτοβουλία ενός παράγοντα του ΠΑΟΚ, του κυρίου Κουλούρη βρήκε εργασία στον τοπικό φορέα αστικών συγκοινωνιών τον πρόδρομο του σημερινού ΟΑΣΘ. Ανέλαβε καθήκοντα "ελεγκτή εισιτηρίων" στη γραμμή της Άνω Πόλης- αλλά τα καθήκοντά του ήταν επίπονα αφού έπρεπε να ελέγχει μεγάλο αριθμό επιβατών σε κάθε διαδρομή. Έτσι παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο. Στον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στην επίθεση της ομάδας μέχρι το 1960, σχηματίζοντας μια επιτυχημένη τριάδα επιθετικών μαζί με τους Χριστόφορο Γιεντζή και Λευτέρη Παπαδάκη. Σημείωσε 91 γκολ σε 161 παιχνίδια και κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης (1954, 1955 και 1956). Αυτή η ποδοσφαιρική του καταξίωση τον έφερε σύντομα στην εθνική Ελλάδας όπου εκεί με συμπαίκτες τους Μπέμπη και Δαρίβα έκανε μία σημαντική, αξιοπρόσεκτη πορεία αγωνιζόμενος με τη γαλανόλευκη στην Ιταλία, την Ισπανία αλλά και νωρίτερα με την εθνική ομάδα των Ενόπλων στο Ισραήλ και αλλού. Για τον Λάμπη Κουιρουκίδη το ποδόσφαιρο δεν είχε μακριά εξέλιξη καθώς ένας τραυματισμός το 1959 τον έστειλε στο χειρουργείο όπου με τα μέσα της εποχής δεν ήταν εύκολη η πλήρης και σωστή αποθεραπεία του, ενώ ακολούθησαν και άλλοι διαδοχικοί τραυματισμοί με συνέπεια να απουσιάζει για καιρό από τα γήπεδα. Έκανε μία προσπάθεια να επανέλθει από τον σοβαρό τραυματισμό που είχε στο Αίγιο στις 15 Νοεμβρίου 1959 στον αγώνα εναντίον του Παναιγιάλειου και επέστρεψε μετά από 7 μήνες. Τον Ιούνιο του 1966 σε ηλικία 30 ετών συμμετείχε στον τελευταίο του επίσημο αγώνα με τον Πανιώνιο ήταν όμως αδύνατον να ξαναγίνει ο παλιός καλός Λάμπης Κουιρουκίδης και αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα του, την οποία ξεκίνησε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ στις 18 Οκτωβρίου 1953 σε έναν αγώνα κυπέλλου με τον Μαραθώνα και εύκολη νίκη του ΠΑΟΚ με 6-0.
Ο μεγαλύτερος εν ζωή βετεράνος του ΠΑΟΚΕπεξεργασία
Από τον ΠΑΟΚ τιμήθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 2013, όπου ο αείμνηστος τώρα, ολυμπιονίκης της πάλης Παναγιώτης Ποικιλίδης μέλος του Δ.Σ του ΠΑΟΚ τότε, του απένειμε τη σχετική διάκριση πριν λίγα χρόνια. Έξι χρόνια αργότερα στις 21 Απριλίου του 2019, ήταν αυτός που με την είσοδο του στο γήπεδο της Τούμπας "έδωσε το σύνθημα" για να ξεκινήσει η λαμπρή γιορτή για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ. Τιμήθηκε και από τις αρχές του Δήμου Δράμας όπου το μικρό χωριό του, οι Σιταγροί που το έκανε ευρύτερα γνωστό στην Ελλάδα, σε μία επίσημη τελετή, έδωσαν το όνομα του στην Πλατεία και το γήπεδο με την παρουσία βετεράνων διεθνών ποδοσφαιριστών και όλης της ομάδας των Βετεράνων του ΠΑΟΚ, που δεν τον λησμόνησαν έκτοτε.
↑ «ΠΑΟΚ: Πέθανε ο Λάμπης Κουιρουκίδης». www.makthes.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2021.
Λάμπης Κουιρουκίδης[νεκρός σύνδεσμος], Επίσημη ιστοσελίδα ΠΑΟΚ.
Συνέντευξη του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ Λάμπη Κουιρουκίδη στην ΕΡΤ (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)