el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr fr fr fr fr fr en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el en el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης, ή Κάρολος Λουκιανός Ιούλιος Λαυρέντιος Βοναπάρτης (Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte, 24 Μαΐου 1803 – 29 Απριλίου 1857), ήταν Γάλλος βιολόγος και ορνιθολόγος. Πραγματοποίησε ταξίδια στην Ευρώπη και δημοσίευσε επιστημονικά έργα. Ο Λουσιέν και η σύζυγός του απέκτησαν δώδεκα παιδιά, μεταξύ των οποίων τον καρδινάλιο Λουκιανό-Λουδοβίκο Βοναπάρτη (Λουσιέν Λουί Ζοσέφ Ναπολεόν Μποναπάρτ).
Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte (Γαλλικά) και Charles Lucien Bonaparte (Γαλλικά)
Λουκιανός Λουδοβίκος Ιωσήφ Ναπολέων Βοναπάρτης[8]
Charlotte Honorine Joséphine Pauline Bonaparte[8]
Léonie Stéphanie Elise Bonaparte[8]
Marie Désirée Eugénie Joséphine Philomène Bonaparte[8]
Bathilde Aloïse Léonie Bonaparte[8]
Albertine Marie Thérèse Bonaparte[8]
Λουκιανός Βοναπάρτης και Αλεξανδρίνα ντε Μπλεσάμπ
μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών
Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου του 1803 στην Ιταλία και ήταν γιος του αδερφού του Μεγάλου Ναπολέοντα, Λουκιανού Βοναπάρτη, και της Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάμπ. Το 1822 ταξίδεψε στις ΗΠΑ έχοντας αρχίσει ήδη να ασχολείται με την ορνιθολογία. Αφού παρουσίασε κάποιες μελέτες του, το 1826 επέστρεψε στην Ευρώπη. Ταξίδεψε στην Γερμανία, όπου συνάντησε τον Φίλιπ Γιάκομπ Κρέτσμαρ, και στην Αγγλία, όπου συνάντησε τον Τζον Έντουαρντ Γκρέυ στο Βρετανικό μουσείο. Τελικά το 1828 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Μεταξύ του 1832 και 1841 δημοσίευσε τη μελέτη του για τα ζώα της Ιταλίας.
Το 1849 εκλέχτηκε μέλος της ρωμαϊκής συνέλευσης και συμμετείχε στη δημιουργία της ρωμαϊκής δημοκρατίας. Υπερασπίστηκε μάλιστα την Ρώμη όταν πολιόρκησαν την πόλη 40.000 Γάλλοι στρατιώτες, σταλμένοι απο τον θείο του, Λουδοβίκο Βοναπάρτη. Τον Ιούλιο του 1849, ύστερα από την ήττα του δημοκρατικού στρατού, εγκατέλειψε την Ρώμη και κατέφυγε στη Μασσαλία, αλλά ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης τον διέταξε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ταξίδεψε στην Αγγλία όπου συμμετείχε στη συνεδρίαση της Αγγλικής ένωσης επιστημών, και στη συνέχεια στη νότια Σκωτία. Έπειτα άρχισε να εργάζεται για την προετοιμασία μιας συστηματικής ταξινόμησης όλων των πουλιών στον κόσμο επισκεπτόμενος μουσεία σε ολόκληρη την Ευρώπη και μελετώντας συλλογές. Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι αφού πρότινος του δόθηκε άδεια.
Το 1850, κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος της μελέτης του, με τίτλο Conspectus Generum Avium, δεν πρόλαβε όμως να εκδόσει τη συνέχεια του έργου του, καθώς απεβίωσε στις 29 Απριλίου του 1857.
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ζηναΐδα Βοναπάρτη, κόρη του Ιωσήφ της Ισπανίας. Απέκτησαν μαζί δώδεκα παιδιά:
Ιωσήφ-Λουκιανός Βοναπάρτης 1824–1865, 3ος πρίγκιπας του Κανίνο.
Λουκιανός 1828–1895 καρδινάλιος, 4ος πρίγκιπας του Κανίνο.
Αυγούστα-Αμαλία-Μαξιμιλιανή-Ιακωβίνα 1836–1900, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Πλάτσιντο Γκαμπριέλλι, γιο της Καρλόττας Βοναπάρτη (κόρης του Λουκιανού 1ου πρίγκιπα του Κανίνο).
Ναπολέων-Κάρολος 1839–1899, 5ος πρίγκιπας του Κανίνο.
↑ 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb125600027. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6n29z80. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-Lucien-Bonaparte-principe-di-Canimo-e-di-Muignano. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ Andrew Bell: «Charles-Lucien Bonaparte, prince di Canino e di Musignano». (Βρετανικά αγγλικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα. Encyclopædia Britannica Inc.. 1768. Ανακτήθηκε στις 26  Ιανουαρίου 2020.
↑ 5,0 5,1 (Ιταλικά) www.accademiadellescienze.it. carlo-luciano-bonaparte-di-canino. Ανακτήθηκε στις 1  Δεκεμβρίου 2020.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb125600027. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ p4495.htm#i44943. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 8,7 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
«Charles-Lucien-Jules-Laurent Bonaparte». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913. https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Charles-Lucien-Jules-Laurent_Bonaparte.