el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el cs en en sv cs en en es cs en en it cs el en en en el el el el cs el en it cs el en it en el el el el cs en en sv cs en en es el el el el el fr el fr el en de el de el de el fr el fr el fr el fr el fr el fr el fr el fr en el zh el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|29|09|2022}}
Το One Step Closer είναι ένα τραγούδι από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Linkin Park. Κυκλοφόρησε ως το πρώτο single και το δεύτερο κομμάτι του ντεμπούτου άλμπουμ τους, Hybrid Theory. Αυτό το τραγούδι εμφανίστηκε επίσης στο μουσικό βίντεο παιχνίδι Rock Band 2.
Μια υποτιθέμενη δοκιμαστική έκδοση του "One Step Closer", γνωστή και ως "Plaster", βρήκε το δρόμο της στο διαδίκτυο το 2008.
Μέχρι το 2007, οι Linkin Park έχουν κλείσει κάθε συναυλία μέχρι σήμερα με το "One Step Closer", εξαιρουμένων του Live 8, και των ζωντανών εμφανίσεών τους στο Summer Sonic. Το 2007, οι Linkin Park έπαιξαν το "One Step Closer" προς την αρχή των live εμφανίσεών τους και μερικές φορές στο τέλος. Το τραγούδι παίζεται πάντα σε Drop D μισό βήμα προς τα κάτω. Το 2008 έληξαν κάποια από τα σόου τους είτε με το "One Step Closer" είτε με το "Bleed It Out ". Το 2009, κάθε παράσταση που έπαιζαν τελείωνε με το "One Step Closer", εξαιρουμένης της Transformers: Revenge of the Fallen Premiere.
Κατά τη διάρκεια της MTV VMA εκτέλεσης του τραγουδιού το 2001, η μπάντα είχε τους X-Ecutioners να κάνουν ένα εκτεταμένο διάλειμμα πριν από τη γέφυρα. Αυτό το μέρος ήταν κάπως παρόμοιο με την ατμόσφαιρα στο remix, με τα μέρη synth και μέρη φωνητικών με τάση λιποθυμίας να ξύνονται.
Από το 2003 έως το 2006, οι παραστάσεις του τραγουδιού περιλάμβαναν ένα στίχο που αρχικά τραγουδιόταν από τον Jonathan Davis στο Reanimation remix του τραγουδιού πριν τη "Shut up when I'm talking to you!" γέφυρα. Στο τέλος του στίχου, ο Bennington επαναλαμβάνει συνέχεια τη γραμμή "Blood is pouring" ενώ το τραγούδι χτίζει μέχρι τη γέφυρα. Κατά τη διάρκεια της Projekt Rvolution περιοδεία τους το 2004, η μπάντα πήρε πραγματικά τον ίδιο τον Jonathan Davis να τραγουδήσει το μέρος του στο τραγούδι πριν ο Chester αρχίζει να ουρλιάζει το μέρος του.
Με την ευκαιρία, ο Shinoda τραγουδά "Blood is pouring" κάτω από τα ουρλιαχτά του Bennington κατά τη διάρκεια αυτού του μέρους, όπως γίνεται από τον Jonathan Davis στο remix. Αυτό έγινε λίγο στην παράσταση στο Rock am Ring το 2004 (σε αυτήν ο Shinoda τραγουδάει μόνο το μέρος κατά το δεύτερο μισό της γέφυρας) και πλήρως γίνεται κατά τη διάρκεια μιας παράστασης κατά την Projekt Revolution περιοδεία το 2003, στην οποία ηχογραφήθηκε και περιλήφθηκε το "Faint" single και είναι διαθέσιμο ως bonus κομμάτι για το Reanimation, όταν αγοράζεται στο iTunes. Στο κάλυμμα του single, αυτό ονομάζεται "One Step Closer" (Reanimated Live). Μπορεί επίσης να ακουστεί στη ζωντανή εμφάνιση στο Nottingham Rock City 2003 Live από την ηχογράφηση στο Nottingham. Κατά τη διάρκεια των 2006 ζωντανών εμφανίσεων στην Ιαπωνία, η γέφυρα Reanimation παιζόταν με το βασικό riff του τραγουδιού.
Μια ζωντανή έκδοση του τραγουδιού περιλαμβάνεται ως b-side στο"Faint".
Κατά τη διάρκεια της 2007 περιοδείας της μπάντας, το "One Step Closer" έγινε το τραγούδι έναρξης των παραστάσεων των Linkin Park, και ο στίχος Reanimation καταργήθηκε. Εμφανίστηκε επίσης μια νέα, εκτεταμένη εισαγωγή με τον Mike Shinoda στη ρυθμική κιθάρα. Το 2008, είχε ένα νέο εκτεταμένο outro, και μερικές φορές παιζόταν ως το τελευταίο τραγούδι.
Για το 2010 A Thousand Suns World Tour, το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε ως το τελικό τραγούδι του κύριου σετ σε Ευρώπη/Βόρεια Αμερική, με ένα εκτεταμένο outro που χαρακτηρίζεται από ένα σόλο κιθάρας από τον Mike Shinoda, ενώ ο Brad Delson παίζει ένα εκτεταμένο τμήμα ρυθμού κατά τη διάρκεια του σόλο. Στο κύριο setlist στην Αυστραλία, όπως και σε πολλά τυχαία σετ, το τραγούδι ήταν το τελικό κομμάτι των συναυλιών.
Ο Joe Hahn των Linkin Park βρήκε την ιδέα για το βίντεο. Η αρχική έκδοση του βίντεο υποτίθεται ότι προορίζεται να είναι live υλικό της μπάντας με τους οπαδούς (παρόμοια με το μουσικό βίντεο για το "Faint").
Το πραγματικό βίντεο σκηνοθετήθηκε από τον Gregory Dark και τραβήχτηκε στο Λος Άντζελες, εξήντα τρία πόδια υπόγεια σε ένα εγκαταλελειμμένο τούνελ του LA μετρό, που βρίσκεται δίπλα σε ένα εγκαταλελειμμένο V.A. νοσοκομείο. Το βίντεο ξεκινά με μια εφηβική παρέα φίλων που συχνάζουν γύρω από ένα σκοτεινό σοκάκι. Δύο από αυτούς (ο άνδρας παίζεται από τον τοπικό καλλιτέχνη του LA Tony Acosta ο οποίος εμφανίζεται με το παρατσούκλι "TonyMech") ακολουθούν ένα παράξενο άνδρα που φοράει μια μαύρη ρόμπα με κουκούλα σε μια πόρτα που τους οδηγεί σε ένα σκοτεινό, ομιχλώδη χώρο όπου η μπάντα παίζει. Οι καλόγεροι - που μοιάζουν με άνδρες εκτελούν κινήσεις πολεμικών τεχνών σε όλο το βίντεο. Στα μέσα του τραγουδιού, θα χτυπήσουν πάνω σε ένα κλουβί, τραβώντας την προσοχή των μοναχών - ομοίων με άνδρες, αναγκάζοντάς τους να εγκαταλείψουν τη σήραγγα. Τελικά ο παράξενος άνθρωπος εμφανίζεται στο τέλος του βίντεο. Ενώ ο Bennington ουρλιάζει τη γέφυρα του τραγουδιού, είναι επίσης ανάποδα καθώς η βαρύτητα είναι αντεστραμμένη γι 'αυτόν.
Ο Stand-in μπασίστας Scott Koziol μπορεί να ιδωθεί σε διάφορα πλάνα στο βίντεο.
Το "One Step Closer " είναι το μόνο μουσικό βίντεο των Linkin Park που είναι γυρισμένο με Standard Definition κάμερες, που μπορούν να δουν σε 480p και είναι διαθέσιμο στις ΗΠΑ αποκλειστικά στο Youtube κανάλι της κινηματογραφικής εταιρείας Warner Bros.
"One Step Closer" (Βίντεο)
"One Step Closer" (Εκδοχή δίσκου)
"One Step Closer" (Ροκ Mix)
Αμερικάνικο Billboard Hot 100
Αμερικάνικο Billboard Hot 100 Airplay
Αμερικάνικο Billboard Mainstream Rock Trac
Αμερικάνικο Billboard Modern Rock Tracks
One Step Closer Single από τους Linkin Park από το δίσκο Hybrid Theory Εκδόθηκε: 28 Σεπτεμβρίου 2000 Ηχογραφήθηκε: NRG Studios 2000 Είδος: Nu metal Διάρκεια: 2:35 Στιχουργοί: Linkin Park, Scott Koziol Παραγωγός: Don Gilmore