el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ilo el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de de de de de el en el el ru el fr el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Ο Γουλιέλμος Γ΄, γερμ. Wilhelm III (1375 - 12 Σεπτεμβρίου 1435) από τον Οίκο του Βίττελσμαπχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Μονάχου μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Ερνέστο.
12  Σεπτεμβρίου 1435 ή 1435[2]
Μαργαρίτα της Κλέβης, δούκισσα της Βαυαρίας-Μονάχου (από 1433)[3]
Ιωάννης Β΄ της Βαυαρίας[4] και Αικατερίνη της Γκορίτσια[4]
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και της Αικατερίνης, κόρης του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια.
Ο εξάδελφός του Λουδοβίκος Ζ΄ δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ με το να είναι εριστικός, έκανε πολλούς εχθρούς. Αυτοί ίδρυσαν το 1414 μία ομάδα εναντίον του, την Εταιρεία του Παπαγάλου και ο Γουλιέλμος Γ΄ έγινε μέλος μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερνέστο δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου.
Το 1425 απεβίωσε ο εξάδελφος του πατέρα του Ιωάννης Γ΄ δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ, τελευταίος του κλάδου του. Είχε τέσσερα ανίψια: τον Λουδοβίκο Ζ΄, τον Ερρίκο ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και τους αδελφούς Ερνέστο και Γουλιέλμο Γ΄. Οι δύο αδελφοί διαπληκτίστηκαν με τα δύο εξαδέλφια τους και τελικά το 1429 έλαβαν το ήμισυ του Στράουμπινγκ.
Ο Γουλιέλμο Γ΄ υποστήριξε τον Σιγισμούνδο του Οίκου Λουξεμβούργου της Γερμανίας στον αγώνα του εναντίον των Χουσιτών. Θα ήταν υποψήφιος για την εκλογή του βασιλιά της Γερμανίας, αλλά απεβίωσε το 1435. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αδόλφος, ενός έτους.
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκας της Κλέβης και είχε επιζόν τέκνο:
Αδόλφος 1434-1441, δούκας της Βαυαρίας. Απεβίωσε 7 ετών.
Γουλιέλμος 1435, απεβ. νήπιο.
Klaus von Andrian-Werburg: Urkundenwesen, Kanzlei, Rat und Regierungssystem der Herzoge Johann II., Ernst und Wilhelm III. von Bayern-München (1392–1438). Lassleben, Kallmünz 1971, ISBN 3-7847-4410-9 (Münchener historische Studien, Abteilung Geschichtliche Hilfswissenschaften, Vol. 10; dissertation, University of Munich 1961).
Karin Kaltwasser: Herzog und Adel in Bayern-Landshut unter Heinrich XVI. dem Reichen (1393–1450). Dissertation, University of Regensburg 2004.
August Kluckhohn: Herzog Wilhelm III. von Bayern, der Protector des Baseler Konzils und Statthalter des Kaisers Sigmund. In: Forschungen zur deutschen Geschichte. Vol. 2, 1862, pp. 519–615.
Christoph Kutter: Die Münchener Herzöge und ihre Vasallen. Die Lehenbücher der Herzöge von Oberbayern-München im 15. Jahrhundert. Ein Beitrag zur Geschichte des Lehnswesens. Dissertation, University of Munich 1993.
Sigmund Ritter von Riezler: Wilhelm III., Herzog von Baiern-München. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 42, Duncker & Humblot, Leipzig 1897, pp. 703–705 (online).
Theodor Straub: Bayern im Zeichen der Teilungen und Teilherzogtümer. In: Max Spindler, Andreas Kraus (eds.): Handbuch der bayerischen Geschichte. 2nd edition. Vol. 2, C. H. Beck, München 1988, ISBN 3-406-32320-0, pp. 196–287, especially 248–249.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William III, Duke of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
↑ 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 13593169X. Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2015.