el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el ar el el el el el el fa el el el el el el el el eu el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el en en el el en en el el en el el en en el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η έρημος Λουτ (περσικά: دشت لوت, αγγλικά: Dasht-e Loot ή Dasht-i-Loot, μετάφραση:η έρημος της κενότητας), είναι μια μεγάλη έρημος αλατιού στην επαρχία του Κερμάν και Σιστάν Μπαλουχιστάν, στο Ιράν και είναι η 25η μεγαλύτερη έρημος στον κόσμο. Μετρήσεις έδειξαν πως η επιφάνεια της άμμου φτάνει υψηλές θερμοκρασίες μέχρι 70 ° C (159 ° F),[1][2] και είναι ένα από τα πιο καυτά και ξηρά μέρη του κόσμου. Καταγράφηκε στον κατάλογο τοποθεσιών της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, στις 17 Ιουλίου του 2016.[3]
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων Π.Κ.
Το Γιαρντάνγκ στην έρημο Λουτ, στην επαρχία Κερμάν, στο Ιράν.
Όπως φαίνεται από το διάστημα
Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα ανακάλυψαν ότι η έρημος Λουτ στο Ιράν είχε τις υψηλότερες θερμοκρασίες απ' οπουδήποτε στη Γη τη χρονική περίοδο 2003 με 2009.
Χάρτης βιοτόπων στο Ιράν
Δάση και δασικές εκτάσεις
2 Η θερμότερη επιφάνεια της γης
Το Ιράν κλιματικά ανήκει στη Αφροασιατική ερημική ζώνη, η οποία εκτείνεται από τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου στα ανοιχτά της Δυτικής Αφρικής μέχρι τη Μογγολία κοντά στο Πεκίνο, στην Κίνα. Το ανομοιογενές, επίμηκες, ανοιχτόχρωμο γνώρισμα του προσκηνίου (παράλληλα με τη βουνοσειρά) είναι το βορειότερο τμήμα των αποξηραμένων λιμνών του Ντας που εκτείνονται 300 χλμ. (190 μίλια) προς το Νότο. Στις σχεδόν-τροπικές ερήμους, οι ανυψωμένες περιοχές τους παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη κατακρήμνιση. Για αυτόν το λόγο, η έρημος στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αβιοτική ζώνη. Γεωγραφικά το Ιράν αποτελείται από ένα οροπέδιο που περιβάλλεται από βουνά και χωρίζεται σε λεκάνες απορροής. Η έρημος Λουτ είναι μια από τις μεγαλύτερες αυτών των λεκανών ερήμου, με μήκος 480 χιλιόμετρα (300 μίλια) και πλάτος 320 χιλιόμετρα (200 μίλια)[4] Θεωρείται ότι είναι ένα από τα ξηρότερα μέρη πάνω στη Γη.[5][6][7] Το εμβαδόν της ερήμου είναι περίπου 51.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα (20.000 τετραγωνικά μίλια).[8] Η άλλη μεγάλη λεκάνη είναι η Ντας ε Καβίρ. Κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου την Άνοιξη, το νερό ρέει για λίγο κάτω από τα βουνά Κερμάν, αλλά στεγνώνει σύντομα, αφήνοντας πίσω μόνο πέτρες, άμμο, και αλάτι. Το ανατολικό τμήμα της ερήμου Λουτ είναι ένα χαμηλό οροπέδιο που καλύπτεται με επιφάνειες αλατιού (τηγάνια). Σε αντίθεση, το κέντρο έχει διαμορφωθεί από τον άνεμο σε μια σειρά από παράλληλες κορυφές και αυλάκια, που εκτείνονται σε πάνω από 150 χλμ (93 μίλια) και φτάνουν σε 75 μέτρα (246 πόδια) ύψος. [4] Αυτή η περιοχή είναι επίσης διαμορφωμένη με χαράδρες και αυλάκια. Νοτιοανατολικά υπάρχει μια τεράστια έκταση από άμμο, διαμορφωμένη όπως η επιφάνεια της Σαχάρας, με αμμόλοφους 300 μέτρα (980 πόδια) ύψος, που κατατάσσονται μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο. [4]
Η θερμότερη επιφάνεια της γηςΕπεξεργασία
Μετρήσεις του MODIS που ήταν εγκατεστημένο στο δορυφόρο Aqua της NASA από το 2003 μέχρι το 2010, δείχνουν ότι η πιο ζεστή επιφάνεια στη Γη βρίσκεται στην έρημο Λουτ, στην επιφάνεια της οποίας η θερμοκρασία φτάνει τους 70,7 ° C (159,3 ° F), αν και η θερμοκρασία του αέρα είναι μικρότερη.[5][6][7][9][10][11] Η απόκλιση στην ακρίβεια των μετρήσεων είναι της τάξης του 0,5 Κ έως 1 Κ.[12][13]
Το πιο θερμό μέρος της ερήμου είναι το Γκόρντομ Μπεριάν, ένα μεγάλο οροπέδιο που καλύπτεται με σκούρα λάβα, με εμβαδόν περίπου 480 τετραγωνικά χιλιόμετρα (190 τετραγωνικά μίλια).[14] Σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο η ονομασία του (σε μετάφραση από την περσική γλώσσα: "καβουρδισμένο σιτάρι") προήλθε από ένα τυχαίο γεγονός όπου ένα φορτίο σιταριού αφέθηκε στην έρημο και το οποίο στη συνέχεια κάηκε από τη θερμότητα μέσα σε λίγες ημέρες.
Percy Sykes. A History of Persia. Macmillan and Company: Λονδίνο (1921). pp. 60–62.
↑ Mildrexler, D.; M. Zhao; S. W. Running (October 2006). «Where Are the Hottest Spots on Earth?». EOS 87 (43): 461, 467. doi:10.1002/eost.v87.43. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/eost.v87.43/issuetoc.
↑ Mildrexler, D.; M. Zhao; S. W. Running (2011). «Satellite Finds Highest Land Skin Temperatures on Earth». Bull. Amer. Meteor. Soc. 92: 850–860. doi:10.1175/2011BAMS3067.1. http://journals.ametsoc.org/doi/abs/10.1175/2011BAMS3067.1.
↑ «Lut Desert». UNESCO World Heritage Centre (στα Αγγλικά). United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2016.
↑ 4,0 4,1 4,2 editors, Richard L. Scheffel, Susan J. Wernert ; writers, Oliver E. Allen ...· και άλλοι. (1980). Natural Wonders of the World. The Reader's Digest Association, Inc. σελ. 117. ISBN 978-0-89577-087-5.
↑ 5,0 5,1 Satellites seek global hot spots / The Christian Science Monitor - CSMonitor.com
↑ 6,0 6,1 Temperature of Earth
↑ 7,0 7,1 «Images of the Day - Images - redOrbit». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2016.
↑ Wright, John W. (ed.) (2006). The New York Times Almanac (2007 έκδοση). New York, New York: Penguin Books. σελ. 456. ISBN 978-0-14-303820-7.
↑ The Hottest Spot on Earth : Image of the Day
↑ Weather Iran Αρχειοθετήθηκε 2004-12-13 στο Wayback Machine. (Περσικά)
↑ PressTV Iran Αρχειοθετήθηκε 2012-09-28 στο Wayback Machine. Αρχειοθετήθηκε Σεπτέμβριος 28, 2012 στη Wayback Machine του Internet Archive
↑ MOD 11 - Land Surface Temperature and Emissivity, MODIS Website
↑ Zhengming Wan (April 1999) MODIS Land-Surface Temperature Algorithm Theoretical Basis Document (LST ATBD) Version 3.3
↑ «A Journey To Earth's Hottest Point». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2016.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Εικόνα και πληροφορίες από τη NASA Αρχειοθετήθηκε 2006-10-01 στο Wayback Machine.
Έρευνα της NASA γύρω από τις θερμοκρασίες στην υφήλιο Αρχειοθετήθηκε 2007-08-02 στο Wayback Machine.