el el el el el el el en el el el el el el el el el el ru el el es en de el fi el el el el el el el en el el el el el el el el el el ru el el es en de el fi el el ca el el el el el el en el el el el el el el el el el ru el el es en de el fi el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ca ru el en el en en el el
Ο Ζεϊμπέκικος ήταν καθαρά ανδρικός χορός, αργός και βαρύς που περιελάμβανε πολύ συχνά επίδειξη οπλομαχητικής.
Υπάρχουν πεταχτοί ζεϊμπέκικοι κατάλληλοι για νέους. Ένας ζεϊμπέκικος αρκετά γρήγορος χορεύεται περιτρέχοντας, σχεδόν βαδίζοντας τον χώρο του χορού. Οι καθεαυτού μάγκες προτιμούν τον γιουρούκικο (βαρύς ζεϊμπέκικος) που τον χορεύουν σέρτικα σχεδόν ακίνητοι.
Δεν είναι ο ρυθμός που κάνει να ξεχωρίζουν τα διάφορα είδη ζεϊμπέκικου, αλλά το ύφος. Ο ζεϊμπέκικος χορεύεται σύμφωνα με το σωματικό βάρος και την ηλικία του χορευτή.
Ο ζεϊμπέκικος χορεύεται ίσα κι ίσα με χέρια και πόδια, με τα χέρια σε στάση δεήσεως ή ικεσίας. Με ευκολία εναλλάσσονται οι φιγούρες, ο χορευτής, σκύβει, περιστρέφεται στο ένα πόδι, δήθεν πέφτει, σηκώνεται, χάνει το ρυθμό και τον ξαναβρίσκει, χτυπάει με την παλάμη του τις φτέρνες του.
Αποκλείεται ένας μάγκας να χορέψει χωρίς μεράκι ή νηστικός από πιοτό, κι όταν ενώ χορεύει του πέσουν από τις τσέπες πράγματα αποκλείεται να σκύψει για να τα μάζεψει.
Ο χορευτής του ζεϊμπέκικου συνήθως έχει τσιγάρο στα χείλη, γαρίφαλο στο αυτί και συννεφιά στα μάτια.
Ο Χασάπικος προέρχεται από τη Μ. Ασία. 'Ηταν ανδρικός χορός και οφείλει την ονομασία του στους Χασάπηδες ή Μακελάρηδες των Βυζαντινών χρόνων.
Ο Χασάπικος είναι πολεμικός χορός, ο οποίος "χορευόταν" από ένα επίλεκτο σώμα του στρατού της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, τους Κασσάπηδες.
Στην ελληνική γλώσσα, ο όρος "κασσάπης" έχασε το ένα "σ" και το αρχικό "Κ" έγινε "Χ". Έτσι έχουμε τον "Χασάπη" και το "Χασάπικο χορό".
Ενώ είναι καθαρά παραδοσιακός χορός, με τη μεγάλη διάδοση του μπουζουκιού και του μπαγλαμά, άρχισε να χορεύεται στα διάφορα λιμάνια και στις πόλεις (όπως συνέβη και με τον Ζεϊμπέκικο της Μ. Ασίας), χορογραφήθηκε και εξελίχθηκε σε κάτι τελείως διαφορετικό από την αρχική του προέλευση.
Σήμερα χορεύεται σ' όλη την Ελλάδα από άνδρες και γυναίκες και από το εμπορικό κύκλωμα προωθήθηκε τόσο πολύ ώστε να θεωρείται απ' τους ξένους ως ο πιο αντιπροσωπευτικός Ελληνικός χορός. Η αργή μορφή του χασάπικου ονομάζεται "χασάπικο βαρύ" και χορεύεται στα 4/4. Η πιο γρήγορη μορφή του χρησιμοποιεί ρυθμό 2/4.
Μοναχικός (ή αντικρυστός) χορός (είδος ζεϊμπέκικου ή καρσιλαμά). Είναι στα 9/8 και η ονομασία του προέρχεται από την τουρκική λέξη aptal (που σημαίνει: "ζαλισμένος", "αργοκίνητος", "παραπαίων"). Οι κινήσεις του κάθε μεμονωμένου χορευτή είναι ιδιότυπες.
Πρόκειται για μικρασιάτικο χορό που διαδόθηκε στον ελλαδικό χώρο κυρίως μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Πριν την καταστροφή συναντιόνταν σε περιοχές της Θράκης και στη Λέσβο.
Η ονομασία του προέρχεται από την τουρκική λέξη «καρσί», που σημαίνει «αντίκρυ» και περιγράφει τον τρόπο που χορεύεται, δηλαδή ένας άντρας και μια γυναίκα χορεύουν αντικριστά.
Πολλοί συγχέουν τον καρσιλαμά με τον ζεϊμπέκικο, κάτι φυσιολογικό, καθώς είναι συγγενείς χοροί ρυθμικά και μελωδικά.
Ανάλογα με τον μουσικό ρυθμό που τον συνοδεύει, χωρίζεται σε αργό και γρήγορο καρσιλαμά.
Χορευτικά είναι απλό και ελεύθερος, κάτι που τον κάνει αρκετά προσιτό σε όποιον θελήσει να ασχοληθεί μαζί του.
Το συρτάκι είναι ένας δημοφιλής ελληνικός χορός. Παρά τη διαδεδομένη πεποίθηση, δεν είναι αυθεντικός παραδοσιακός ελληνικός χορός.
Στην πραγματικότητα, δημιουργήθηκε το 1964 για την κινηματογραφική ταινία Ζορμπάς ο Έλληνας (Zorba the Greek) από αργές και γρήγορες κινήσεις του χασάπικου.
Η μουσική για το συρτάκι γράφτηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη. Κύριο χαρακτηριστικό του χορού αυτού και της μουσικής του είναι η επιτάχυνση στο ρυθμό.
Το όνομα συρτάκι προέρχεται από την λέξη συρτός, ένα κοινό όνομα για μια ομάδα παραδοσιακών ελληνικών χορών στους οποίους οι χορευτές «σέρνουν» τα πόδια τους σε αντιδιαστολή με τους πηδηχτούς χορούς.
Το όνομα συρτάκι ενσωματώνει και τον συρτό (στο πιό αργό μέρος του) και στοιχεία πηδηχτού (στο γρηγορότερο μέρος του). Το συρτάκι χορεύεται με σχηματισμό γραμμών ή κύκλων από τους χορευτές, οι οποίοι κρατιούνται με τα χέρια από τους ώμους των διπλανών τους.
Ο σχηματισμός γραμμών είναι πιο συνηθισμένος. Το μέτρο είναι 4/4, αυξάνεται σταδιακά και φτάνει στα 2/4 στο γρηγορότερο μέρος.
Συνεπώς, ο χορός αρχίζει με πιό αργές, ομαλότερες κινήσεις οι οποίες βαθμιαία γίνονται γρηγορότερες, ζωηρές, συμπεριλαμβάνοντας συχνά και μικρά πηδήματα.
Ο συρτός είναι ένας παραδοσιακός χορός. Υπάρχουν πολλά είδη συρτού χορού:
Συρτός Άνω Ορεινής Σερρών
Το χασαποσέρβικο αποτελεί μετασχηματισμένο και διευρυμένο χορευτικό μοτίβο τού ήδη γηγενούς χασάπικου και διαμορφώθηκε από τις επιδράσεις άλλων λαών της βαλκανικής και της Ανατολικής Ευρώπης.
Οι περιπλανώμενοι μουσικοί, πολλοί από τους οποίους ήταν τσιγγάνοι και έπαιζαν στα καφέ-αμάν, διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στις αναμφισβήτητες μουσικοχορευτικές αλληλεπιδράσεις που ακολούθησαν.
Το χασαποσέρβικο είναι ένας ομαδικός χορός που διακρίνεται για τη ζωντάνια και τη γρηγοράδα του.
Σήμερα, είναι αρκετά διαδεδομένος σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και προτιμάται σε γιορτές και γλέντια, καθώς είναι πολύ εύκολο να τον μάθει κανείς.
Επικοινωνήστε μαζί μας στο 210 9567332 ή συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα.
Παρακαλούμε εισάγετε το όνομά σας Όνομα
Παρακαλούμε, εισάγετε τον αριθμό του τηλεφώνου σας Τηλέφωνο
Παρακαλούμε εισάγετε τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας Η διεύθυνση δεν είναι έγκυρη E-mail
Παρακαλούμε, εισάγετε το μήνυμά σας Μήνυμα
Καλλιθέα Τ.Κ. 17 673
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.