el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el ru el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Σάββας Αγουρίδης (29 Νοεμβρίου 1921 - 15 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και θεολόγος. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και δίδαξε Ερμηνευτική και Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης από το 1968 ως το 1982.[3]
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (έως 1943)
Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού (1962–1963)
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 1921. Αποφοίτησε ως αριστούχος από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1943 και έπειτα διετέλεσε καθηγητής θρησκευτικών στην ιδιωτική εκπαίδευση. Μετεκπαιδεύτηκε με υποτροφία του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών στο Πανεπιστήμιο Ντιούκ (University of Duke) της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπου και πήρε το διδακτορικό του το 1950.[4] Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάσθηκε ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, στην Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών ως κοινωνικός λειτουργός και στη Διεθνή Κοινωνική Υπηρεσία για την αποκατάσταση προσφύγων.
Ασχολήθηκε σε βάθος με την αποκαλυπτική και απόκρυφη παλαιοδιαθηκική γραμματεία και έχει διακριθεί στον τομέα της ιστορικής εξέλιξης της χριστιανικής πίστης. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των βιβλικών σπουδών στην ελληνική ακαδημαϊκή θεολογία υπήρξε καθοριστική, εστιάζοντας ιδιαίτερα το ερευνητικό του ενδιαφέρον στον εσχατολογικό χαρακτήρα της χριστιανικής πίστης και εκκλησίας. Με την εργογραφία του έχει καλύψει ένα ευρύ φάσμα Βιβλικής θεολογίας, αφενός ξεπερνώντας προηγούμενες συντηρητικές θεωρήσεις και αφετέρου εντός των πλαισίων της Ορθόδοξης παράδοσης. Παρά τις αντιδράσεις, η ανανεωτική ερμηνευτική γραμμή του διάνοιξε το χώρο της Θεολογίας προς τα σύγχρονα φιλοσοφικά και κοινωνικά ρεύματα. Δεν παραθεώρησε την πατερική σκέψη, αλλά επικεντρώθηκε στη δυναμική της ερμηνευτικής των εκκλησιαστικών πατέρων. Έδωσε έμφαση στον κοινωνικό χαρακτήρα του ευαγγελικού μηνύματος, στο ιουδαϊκό υπόβαθρο των συγγραμμάτων της Καινής Διαθήκης και στην επίδραση του γνωστικισμού.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας Ελλάδας και Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2009.[9]
Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
Η χριστιανική σκέψις εν Αμερική: σύντομος ιστορική ανασκόπησις, εκδ. Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1952
Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θαλάσσης και η Καινή Διαθήκη, 1959
Ο άνθρωπος κατά τον άγιον Ειρηναίον εν αντιθέσει προς την περί ανθρώπου εικόνα των Γνωστικών, 1970
Εισαγωγή εις την Καινή Διαθήκη, 1971
Τα Απόκρυφα και Ψευδεπίγραφα της Παλαιάς Διαθήκης, Α΄ τόμος 1974 και Β΄ τόμος 1985
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, 1975, 1984
Ιστορία των Χρόνων της Καινής Διαθήκης, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη, 1985 (4η εκδ.)
Άρα γε γινώσκεις α αναγινώσκεις; Ερμηνευτικές και ιστορικές μελέτες σε ζητήματα των αρχών του Χριστιανισμού, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 1989
στην Επί του Όρους Ομιλία, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα ,2010
στην Πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσ/νίκη, 1982, 1985
στις Α΄, Β΄, και Γ΄ Επιστολές του Ιωάννου, 1973, 1985,
εις την Επιστολήν του αγίου Ιακώβου, 1956
στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσ/νίκη, 1997,
Ματθαίος ο Ευαγγελιστής. Διδάσκαλος της αρχικής και της σημερινής εκκλησίας, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 2000
στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, τομ. Α΄, Β΄, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσ/νίκη, 2005
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη, ιστορική και συγχρονιστική προσπάθεια, 1978, 1990, 1994
Γιατί σταυρώθηκε ο Χριστός; Ερμηνείες περί του θανάτου του Χριστού από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης, 1990
Πύρινος χείμαρρος, προφητεία-έκσταση-γλωσσολαλιά, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 1992
Ιστορία της θρησκείας του Ισραήλ, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 1995
Θεολογία και Επικαιρότητα (μελέτες και άρθρα), εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 2010
Μοναχισμός, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 1997
Ο Χριστιανισμός έναντι του Ιουδαϊσμού και του Ελληνισμού κατά το Β΄ αι. μ.Χ., εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 1997
Θεολογία και κοινωνία σε διάλογο, 1999
Ερμηνευτική των ιερών κειμένων, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 2008 (4η εκδ)
Απ' τη φάτνη ως το μνημείο το κενό, Εκλαϊκευμένη θεολογία: Βιβλίο δεύτερο, εκδ. Γρηγόρης, χ.χ
Λεξικό Βιβλικής Θεολογίας (συμμετοχή στην εποπτεία της ελληνικής μετάφρασης-έκδοσης, επιμέλεια γαλλικού πρωτοτύπου Xavier Léon-Dufour), Αθήνα, 1980
Δοκίμια στις ρίζες του Χριστιανισμού, εκδ. Έννοια, Αθήνα, 2005
Τα ανθρώπινα δικαιώματα στο δυτικό κόσμο, εκδ. Φιλίστωρ, Αθήνα,1998
Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν - Μελέτες άρθρα - ομιλίες, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσ/νίκη, 1965
Οράματα και πράγματα. Αμφισβητήσεις, προβλήματα, διέξοδοι στο χώρο της θεολογίας και της Εκκλησίας, εκδ. Άρτος Ζωής, Αθήνα, 2010
↑ «Who's Who in Biblical Studies and Archaeology» (Αγγλικά) Biblical Archaeology Society.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb12848374z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ 3,0 3,1 «ΕΚΠΑ: Θεολογική Σχολή - Τμήμα Θεολογίας - Διατελέσαντα Μέλη ΔΕΠ». www.theol.uoa.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
↑ Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 1ος, σ. 300.
↑ «Ιστορικό του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ» (PDF). www.theo.auth.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
↑ «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Θεολογικής Σχολή - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». deantheol.uoa.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2016.
↑ «Σύνθεση - Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής». www.bioethics.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
↑ «Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων». www.greekhelsinki.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
↑ 9,0 9,1 «Έφυγε ένας υποστηρικτής των μειονοτήτων». Η Καθημερινή. 18 Φεβρουαρίου 2009. http://www.kathimerini.gr/349850/article/politismos/arxeio-politismoy/efyge-enas-yposthrikths-twn-meionothtwn. Ανακτήθηκε στις 2016-08-29.
↑ «Εκθέσεις - ΕΠΣΕ/ΕΟΔΜ». www.greekhelsinki.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
↑ Πρακτικά του Δεύτερου Συνεδρίου Ορθοδόξου Θεολογίας (Αθήνα, 19-29 Αυγούστου 1976), εκδ. 1980.
Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, Σάββας Αγουρίδης.
Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, Σάββας Αγουρίδης.
Κυριακούλα Παπαδημητρίου, Οἱ καινοδιαθηκικές σπουδές στήν Ἑλλάδα ἀπό τήν Ἀπελευθέρωση ἕως σήμερα.
Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό Who's Who 2004, εκδόσεις Μέτρον.
Έφυγε ένας υποστηρικτής των μειονοτήτων, Η Καθημερινή, 18 Φεβρουαρίου 2009.
Βασίλειος Τσάκωνας, «Σάββας Αγουρίδης. Βίος-Δράσις-Έργο», Επιστημονική Επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Αθηνών, Τόμος ΚΘ΄ (1994), σελ. 9-56.
Γεώργιος Πατρώνος, «Σάββας Αγουρίδης. Βίος-Σπουδές-Συγγραφικό έργο και δράση», στο: Δελτίο Βιβλικών Μελετών, Τιμητικό αφιέρωμα στον καθηγητή Σάββα Αγουρίδη, τομ. 21-22 (Ιανουάριος 2002-Δεκέμβριος 2003), σελ. 11-22
Καραβιδόπουλος, Ιωάννης Δ., Βιβλικές Μελέτες Γ', εκδόσεις Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη 2004, ISBN 960242298-X, σελ. 343-352.
«Η προδοσία του Ιούδα», Πολίτης της Θράκης, 4ης Απριλίου 2007.
«Εκκλησία και Πατριαρχείο: Η ιστορική διάσταση του Filioque», Το Βήμα, 15ης Ιουλίου 2001.
«Σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας, ταυτότητες», Ελευθεροτυπία, 31ης Μαΐου 2000.
«Πως έγινε στην Ελλάδα η Καλούμενη "Αναγέννηση του Μοναχικού Βίου"», Κέντρο Δικανικών Μελετών.
«Ανοχή και Ανεξιθρησκεία στο Δυτικό Κόσμο», Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, 1998.
Σάββας Αγουρίδης, Ο χαρακτήρας της κοινοκτημοσύνης στην αρχική Εκκλησία και η μαρτυρία των Πράξεων των Αποστόλων
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΛΑΥΨΗ [1]
Παρασκήνιο: Σκέψεις πάνω στα Άγια Πάθη
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - «Αποκάλυψη» (Σ. Αγουρίδης)
Μάριου Μπέγζου, Σάββας Αγουρίδης: ένας ριζοσπάστης θεολόγος
Στυλιανός Παπαλεξανδρόπουλος, Ο Σάββας Αγουρίδης και τα σύγχρονα ελληνικά θεολογικά ρεύματα[νεκρός σύνδεσμος]