el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el wuu el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|27|09|2022}}
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η Ζωολογία (από τις λέξεις ζώο + λόγος) είναι ο κλάδος της βιολογίας που ασχολείται με τη μελέτη των ζώων.
1 Τομείς της βιολογίας που συνδέονται με τη ζωολογία
Οι κλάδοι της ζωολογίας που καθιερώθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα όπως η ζωοφυσική και η μορφογραφία, έχουν ενσωματωθεί σε πιο ευρείες κατηγορίες της βιολογίας, που περιλαμβάνουν τη μελέτη των ζώων και των φυτών. Η βιολογία των ζώων καλύπτεται από διάφορα πεδία:
Η φυσιολογία των ζώων μελετάται σε ποικίλα πεδία περιλαμβανόμενης της ανατομίας και της εμβρυολογίας.
Η κοινή γενετική και οι μηχανισμοί ανάπτυξης των ζώων και των φυτών μελετώνται στη μοριακή βιολογία, στη μοριακή γενετική και στην εξελικτική βιολογία.
Η οικολογία των ζώων καλύπτεται από την οικολογία της συμπεριφοράς και τα άλλα πεδία.
Η εξελικτική βιολογία των ζώων και των φυτών είναι αντικείμενο μελέτης των άρθρων περί εξέλιξης, γενετικής πληθυσμού, κληρονομικότητας, ποικιλότητας, Μεντελισμού, αναπαραγωγής.
Συστηματική, κλαδιστική, φυλογενετική, φυλογεωγραφία, βιογεωγραφία και ταξινομική ταξινομούν και ομαδοποιούν τα είδη μέσω κοινής καταγωγής και τοπικών συσχετισμών.
Επιπλέον, οι διάφοροι επιστημονικοί κλάδοι που έχουν να κάνουν με την ταξινόμηση, όπως η μελέτη των θηλαστικών, η ερπετολογία, η ορνιθολογία, μελετούν τους μηχανισμούς που αφορούν συγκεκριμένες ομάδες.
Κύριο λήμμα: Επιστημονική ταξινόμηση
Η μορφογραφία περιλαμβάνει τη συστηματική εξερεύνηση και καταγραφή των στοιχείων που αφορούν την αναγνώριση όλων των πρόσφατων και εξαφανισμένων ζωικών ειδών όπως και την κατανομή τους στο χώρο και τον χρόνο. Οι κυριότερες κατηγορίες ανθρώπων που εντάσσονται εδώ είναι:
Οι οργανωτές μουσείων στο παρελθόν και οι σημερινοί συντηρητές και περιγραφείς των ζωολογικών συλλογών
Οι πρώιμοι εξερευνητές και οι σύγχρονοι φυσιοδίφες, ταξιδιώτες και συγγραφείς έργων ζωογεωγραφίας και
οι συλλογείς απολιθωμάτων και οι παλαιοντολόγοι
Σταδιακά, από τον καιρό του Τζον Χάντερ και του Ζωρζ Κιβιέ, η μελέτη της ανατομίας συνδέθηκε με την πιο επιφανειακή μορφογραφία έτσι ώστε σήμερα κανείς δεν θεωρεί τη μελέτη της μορφής του ζώου άξια λόγου αν δεν περιλαμβάνει την εσωτερική δομή, την ιστολογία και την εμβρυολογία.
Η πραγματική αυγή της ζωολογίας μετά τη θρυλική περίοδο του Μεσαίωνα είναι συνδεδεμένη με το όνομα ενός Άγγλου, του Έντουαρντ Γουότον, ο οποίος γεννήθηκε στην Οξφόρδη το 1492, ασκούσε το επάγγελμα του γιατρού στο Λονδίνο και πέθανε το 1555. Δημοσίευσε μια διατριβή με τον τίτλο De differentiis animalium στο Παρίσι το 1552. Από πολλές απόψεις ο Γουότον ήταν απλά ένας υποστηρικτής του Αριστοτέλη, του οποίου η διδασκαλία - μαζί με αρκετές υπερβολικές προσθήκες- αποτελούσε την πραγματική βάση της ζωολογικής αλλά και γενικότερα της επιστημονικής γνώσης κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Ήταν προς όφελος του Γουότον ότι απέρριψε τις μυθολογικές και φανταστικές προσθήκες, και επέστρεψε στον Αριστοτέλη και την παρατήρηση της φύσης.
Το πιο πρόσφορο μέσο για να επισημάνει κανείς την πρόοδο της ζωολογίας τον 16ο, το 17 και τον 18ο αιώνα είναι να συγκρίνει τις ταξινομικές ιδέες του Αριστοτέλη με αυτές που βρίσκονται στα έργα του Καλντόν.
Louis Agassiz (μαλακιολογία, ιχθυολογία)
Άρτσι Καρ, (16 Ιουνίου, 1909-21 Μαΐου, 1987) (ερπετολογία), κυρίως θαλάσσιες χελώνες
Άρθουρ Ντέιβιντ Χάσλερ, (5 Ιανουαρίου, 1908-23 Μαρτίου, 2001) (λιμνολογία, ιχθυολογία, μελέτη του σολωμού)
Βίκτορ Χένσεν, (10 Φεβρουαρίου, 1835-5 Απριλίου, 1924) (πλανκτολογία)
Λίμπι Χάιμαν (ζωολογία των ασπόνδυλων)
Ουίλιαμ Κέρμπι (πατέρας της εντομολογίας)
Κάρολος Λινναίος (πατέρας της συστηματικής)
Ντέιβιντ Μακντόναλντ (άγρια θηλαστικά)
Ερνστ Μάιρ (1905-2005), εξελικτικός βιολόγος που άσκησε σημαντική επίδραση, ένας από τους διαμορφωτές της θεωρίας της "σύγχρονης σύνθεσης" της εξελικτικής θεωρίας κατά τη δεκαετία του 1940