el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el en el el el el el el en nl el el el en fr el el el fr el el el fr el el el en en it el el en fr el el el en fr el el el en nl el el el en fr el el el en nl en el el en en el el sv el el el en nl el el el uk el el el en fr en el el en pt el el el en es el el el en it el el el en es el el el en fr el el el en fr el el el en es el el el en fr it el el en fr el el el fr el el el en fr el el el en ru el el el en fr fr el el fr el el el el el el ca el el el fr el el el el el el el el el el el pl en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο νομός Πιερίας συστάθηκε με αναγκαστικό νόμο,[1] στις 29 Απριλίου 1949.[2] Ο Νομάρχης Πιερίας ήταν πολιτική θέση δημόσιας διοίκησης, επικεφαλής του νομού Πιερίας. Αρμοδιότητά του ήταν η διοίκηση επί τοπικών ζητημάτων σε επίπεδο νομού. Διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση. Έδρα της Νομαρχίας ήταν η πόλη της Κατερίνης. Πριν τη σύσταση της Νομαρχίας Πιερίας, διοικητικός προϊστάμενος ήταν ο Έπαρχος. Ο Γεώργιος Παπαστεργίου υπήρξε ο δεύτερος αιρετός νομάρχης και εκείνος με τη μακροβιότερη συνεχή θητεία (12 χρόνων, από το 1999 ως το 2010). Ο θεσμός αντικαταστάθηκε από εκείνον του Αντιπεριφερειάρχη, με πρώτο πρόσωπο στη θέση αυτή τη Σοφία Μαυρίδου.
7 Οκτωβρίου 1949-16 Νοεμβρίου 1950
Ο πρώτος Νομάρχης του νομού Πιερίας, υπηρέτησε και ως Νομάρχης Λασιθίου από το 1950 ως το 1952, Κορινθίας (1953-55) και Αργολίδος (1955-56).[3]
16 Νοεμβρίου 1950 - 12 Δεκεμβρίου 1950
Με καταγωγή από την Κύπρο. Στρατιωτικός. Νομάρχης Λασιθίου το 1930 και το 1949[4] -50. Δεν δέχτηκε τη μετάθεσή του από το Λασίθι σε Πιερία και παραιτήθηκε.[5]
12 Δεκεμβρίου 1950 - 11 Μαρτίου 1953
Στρατιωτικός και αντιστασιακός με τον Ζέρβα. Μετά την Πιερία έγινε Νομάρχης Λασιθίου το 1952.[6] Υπηρέτησε επίσης ως Νομάρχης Κερκύρας, Ρεθύμνης, Τρικάλων και Νομάρχης Λέσβου.
11 Μαρτίου 1953 - 30 Μαρτίου 1954
Νομάρχης Σάμου από το 1949 ως το 1953. Συνέγραψε το έργο "Περί του γάμου: Συμβολή εις την μελέτην του γάμου κατά την Εκλογήν των Ισαύρων" (1937).[7]
20 Απριλίου 1954 - 24 Ιανουαρίου 1956
Παραιτήθηκε από Νομάρχης Πιερίας το 1956 για να πολιτευτεί στην Καρδίτσα. Βουλευτής Καρδίτσας (1956, 1974, 1977)[8] και τη δεκαετία του ' 80 ιδρυτικό μέλος της Ένωσης τέως βουλευτών και Ευρωβουλευτών.[9]
10 Φεβρουαρίου 1956 - 23 Οκτωβρίου 1956
Δημοσιογράφος. Νομάρχης Αργολίδας το 1950, Νομάρχης Πρέβεζας το 1955-1956. Πέθανε εν ενεργεία (έπειτα από εγκεφαλική συμφόρηση) στην Κατερίνη[10].
Δικηγόρος. Νομαρχών Διευθυντής, εκτελούσε χρέη Νομάρχου. Γεννήθηκε στο Σουφλί, σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη και διετέλεσε διευθυντής νομαρχίας στους νομούς Καστοριάς, Πιερίας, Δράμας και Σερρών. Ιδρυτής της Εστίας Πιερίδων Μουσών και του Αρχέλαου Κατερίνης και συνιδρυτής του Πιερικού.
2 Οκτωβρίου 1957 - 14 Φεβρουαρίου 1963[11]
Δικηγόρος της ΕΡΕ. Το 1963 διορίστηκε Νομάρχης Πέλλης. Ενεπλάκη σε σκάνδαλο στη Νομαρχία Πιερίας και κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση εκατομμυρίων και δικαιολόγηση ανύπαρκτων έργων σε χωριά (Μοσχοπόταμος, Καταχάς, Πλαταμώνας και αλλού) στη Νομαρχία μαζί με τους συνεργάτες του, για το οποίο παραπέμφθηκε σε δίκη[12].
14 Φεβρουαρίου 1963 - 1965[13]
Δικηγόρος. Υπηρέτησε ως Νομάρχης σε 10 νομούς.
Δικηγόρος. Υπηρέτησε ως Νομάρχης Αργολίδας το 1960, Νομάρχης Ξάνθης από τις 2 Αυγούστου ως τις 26 Νοεμβρίου 1962, Νομάρχης Αρκαδίας το 1965, Νομάρχης Πιερίας, ξανά Νομάρχης Αρκαδίας από τον Οκτώβριο του 1965 ως το 1966), και ως γενικός γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού μετά τη Μεταπολίτευση.
Νοέμβριος 1965 - 1967
Υποστράτηγος ε.α. με καταγωγή από την Οιχαλία Μεσσηνίας. Αρχικά διορίστηκε νομάρχης Λακωνίας το 1964.
Προτού γίνει νομάρχης Πιερίας ήταν νομάρχης Δράμας, Κοζάνης, Σερρών και Φλωρίνης. Το 1968-70 ήταν Νομάρχης Ηρακλείου. Αυτοκτόνησε στη Θεσσαλονίκη.
Το 1969 μετατέθηκε από την Πιερία στη Νομαρχία Χανίων. Από το 1973 ως το 1974 ήταν Νομάρχης Ημαθίας.
1969 - Ιούνιος 1970
Νομάρχης Λάρισας το 1968-69 και Νομάρχης Άρτας το 1969 και στη συνέχεια Πιερίας.
21 Ιουλίου 1970-Φεβρουάριος 1971
Καθηγητής Φιλόλογος. Καταγωγή από Καλαμάτα. Μετατέθηκε από την Πιερία στη Νομαρχία Έβρου το 1971. Πέθανε το Δεκέμβριο του 2012.[16]
Με καταγωγή από την Κλεισώρεια Βοΐου Κοζάνης. Νομάρχης Σερρών από το 1967 ως το 1971. Μετά τη Νομαρχία Πιερίας μετατέθηκε στη Ζάκυνθο το 1973. Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 2020.
Καταγωγή από το Λουκόμι Βοΐου Κοζάνης (17/6/1934). Μαθηματικός, έφεδρος αξιωματικός. Διετέλεσε νομάρχης Καρδίτσας, Δράμας, Ιωαννίνων και τέλος Πιερίας (1968-1974). Έργα του είναι: "Το Αγροτόπαιδο: αγωνίστηκε και πρόσφερε" (1994)[18], "Ενδιαφέροντα θέματα και προβλήματα νομού Ιωαννίνων" (1973).[19] Απεβίωσε στις 19/10/2018.
23 Μαρτίου 1974 - Αύγουστος 1974
Γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών. Δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη το 1971-74. [20]
Αύγουστος 1974 - Οκτώβριος 1974
Από τις Ράχες Ημαθίας. Μετέπειτα βουλευτής Ημαθίας.
Γεώργιος Σιβετίδης (ή Σεβετίδης)
10 Οκτωβρίου 1974 - 1976
Με καταγωγή από τον Πόντο. Ήταν Νομάρχης Χαλκιδικής από τον Απρίλιο ως τον Μάιο του 1965, Νομάρχης Σερρών από τις 19 Ιουνίου 1965 ως τις 13 Νοεμβρίου 1965.[21] Νομάρχης Πρέβεζας από τις 13 Νοεμβρίου 1965 ως τις 25 Φεβρουαρίου 1966.[22] Νομάρχης Ευρυτανίας ως το 1967, Νομάρχης Γρεβενών το 1967 και το 1974. Αποχώρησε το Δεκέμβριο του 1976 λόγω ορίου ηλικίας. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 1986.[23]
Ιανουάριος 1977 - 1979
Δικηγόρος, γεννήθηκε στο νομό Σερρών και υπηρέτησε ως Επόπτης Εργασίας στην Επιθεώρηση Βορείου Ελλάδος επί 8 χρόνια. Αρχικά διορίστηκε το 1975 ως Νομάρχης Λακωνίας, θέση όπου παρέμεινε ως το 1977. Το 1979 μετά τη μετάθεσή του από τη Νομαρχία Πιερίας, έγινε Νομάρχης Χαλκιδικής και το 1981 Κεφαλληνίας.
Ιανουάριος 1979 - 1981
Με καταγωγή από τον Αλμυρό της Μαγνησίας. Δικηγόρος και πανεπιστημιακός, αναπλ. καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.[24] Έγινε ο νεότερος σε ηλικία Νομάρχης στην Ελλάδα την περίοδο που ήταν Νομάρχης Χαλκιδικής, από το 1978 ως το 1979 (για 6 μήνες). Παραιτήθηκε από Νομάρχης Πιερίας τον Αύγουστο του 1981 για να πολιτευτεί με τη ΝΔ στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Ήταν Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους από το 1991 ως το 1993.
Αύγουστος 1981 - 1982
Επί σειράς ετών εργάστηκε στο γραφείο του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.[25] Νομάρχης Καβάλας (1974-1981) , έπειτα Νομάρχης Χαλκιδικής και το 1981 Πιερίας. Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2013.[26]
Η πρώτη γυναίκα νομάρχης στην ιστορία της Πιερίας. Πρώην βουλευτίς Πιερίας (ΠΑΣΟΚ), πρώην υφυπουργός Προεδρίας αρμόδια για γυναικεία ζητήματα και πρώην υφυπουργός Παιδείας.
Θητεία 8 μηνών.[27] Υπηρέτησε ως Νομάρχης Λευκάδας (1987-89) και βουλευτής Άρτας με το ΠΑΣΟΚ (1993-2000).
Ήταν ιδρυτικό μέλος της αντιδικτατορικής επιτροπής στη Σουηδία.[28]
27 Σεπτεμβρίου 1989 - 1η Σεπτεμβρίου 1992[29]
Διπλωματούχος αρχιτέκτων-μηχανικός, με εξειδίκευση στην κτιριολογία και στην πολεοδομία. Ήταν αθλητικός συντάκτης στην εφημερίδα "Θεσσαλονίκη" (1963-74) και πρόεδρος της ΚΑΕ ΠΑΟΚ από το 2009 ως το 2011.[30] Συνέγραψε δύο βιβλία (1970, 2005) για την ιστορία του ΠΑΟΚ. Νομάρχης Χαλκιδικής από τον Οκτώβριο του 1992 ως τον Νοέμβριο του 1993.
6 Οκτωβρίου 1992 - 25 Μαΐου 1993
Νομάρχης Καστοριάς από τον Μάιο του 1990 ως τον Οκτώβριο του 1992.
25 Μαΐου 1993 - 1993
Οικονομολόγος από τη Θεσσαλονίκη, όπου δίδαξε στο ΤΕΙ Λογιστών.[31] Ήταν πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Μακεδονίας και αντιπρόεδρος του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου.
Γεννημένος στο Νεστόριο Καστοριάς, πτυχιούχος της Φυσικομαθηματικής Σχολής του ΑΠΘ. Εκλέχθηκε Δήμαρχος Νεστορίου το 2002 με ποσοστό 79,6% και επανεξελέγη το 2006, το 2010 και το 2019.
1995 - 31 Δεκεμβρίου 1998
Μαθηματικός από το Αιγίνιο. Ο πρώτος αιρετός νομάρχης της Πιερίας. Το Νοέμβριο του 1993 διορίστηκε Νομάρχης Καβάλας και στις 5 Σεπτεμβρίου 1994 παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα στην Πιερία στις νομαρχιακές εκλογές. Εξελέγη (υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και το Συνασπισμό) στο δεύτερο γύρο των εκλογών, με ποσοστό 53,66%. Ήταν Δήμαρχος Αιγινίου το 2003-07.
1η Ιανουαρίου 1999 - 31 Δεκεμβρίου 2010
Δρ. Οικονομικών από την Καρίτσα. Ο τελευταίος νομάρχης πριν την κατάργηση του θεσμού και ο μακροβιότερος στην ιστορία των Νομαρχών της Πιερίας. Το 1998 εξελέγη Νομάρχης Πιερίας (με την υποστήριξη της ΝΔ και της Πολιτικής Άνοιξης με ποσοστό 54,1% ως επικεφαλής του συνδυασμού «Πιερία 21ος Αιώνας» και το 2002 επανεξελέγη Νομάρχης Πιερίας από τον α' γύρο με ποσοστό 57,1% έναντι 37,2 για τον Αθανάσιο Μπάσδρα, από το ΠΑΣΟΚ. Στις τελευταίες νομαρχιακές εκλογές στην ελληνική ιστορία, εξελέγη με ποσοστό 49,29% έναντι 43,4% για το Γιώργο Παπαθανασίου από τον πρώτο γύρο και υποστηριζόμενος από τη ΝΔ.[32]
Κατάλογος αιρετών Αντιπεριφερειαρχών Πιερίας 2011-σήμερα.
Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω.[33] Ανέλαβε την 1η Ιανουαρίου 2011 μετά τις εκλογές του 2010 και επανεξελέγη το 2014 και το 2019.
Αρχείο εφημερίδας "Νέα Εποχή", τόμοι 1958 - 1984, μέσω ΓΑΚ- Αρχεία Νομού Πιερίας.
↑ ΦΕΚ 105 Α- 29-04-1949.(pdf) (μέσω ΕΕΤΑΑ), ανάκτηση 18 Αυγούστου 2014.
↑ Χρονικό του 20ού αιώνα, εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον 1990, σελ. 760
↑ Στα 1950 Νομαρχών Διευθυντής ήταν ο Ζώτος.
↑ ΦΕΚ 248, 22-9-1949.
↑ εφ. Εμπρός, φύλλο 9-12-1950.
↑ εφ. Εμπρός, φύλλο 30-4-1952, σελ. 4.
↑ Δημήτριος Β. Μπόσδας, Περί του γάμου: Συμβολή εις την μελέτην του γάμου κατά την Εκλογήν των Ισαύρων, 1937, 80 σελίδες.
↑ Οι εκπρόσωποι της Καρδίτσας στην πολιτική από το 1881 έως το 2013 Αρχειοθετήθηκε 2015-10-11 στο Wayback Machine., karditsanews.gr, 4-6-2014.
↑ ΕΝΩΣΙΣ ΤΕΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ - ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΩΝ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine., δικτυακός τόπος.
↑ εφ. Ελευθερία, Απεβίωσε ο Νομάρχης Πιερίας Αντ. Σβώκος, 24-10-1956, σελ. 6.
↑ Νομαρχών διευθυντής κατά την περίοδο 1961-64 ήταν ο Φώτιος Κοκκίνης.
↑ εφ. "Ελευθερία", Το σκάνδαλο Πιερίας προσέλαβε διαστάσεις", 30-6-1964, σελ. 5
↑ Νομαρχών διευθυντής κατά την περίοδο 1964-65 ήταν ο Βασίλειος Βέργος.
↑ Νομαρχεύων για βραχύβια θητεία ώσπου να αναλάβει καθήκοντα ο Μάτσος ήταν ο Γ. Φ. Μαγαλιός (πέθανε το 1968).
↑ Νομαρχεύων για μικρό χρονικό διάστημα ώσπου να αναλάβει καθήκοντα ο Παναγιωτόπουλος ήταν ο Θεόδωρος Μπούζας (απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1987), διευθυντής της Νομαρχίας την περίοδο 1968-72.
↑ Αν και Μεσσήνιος ο Παναγιώτης Κόλλιας έζησε και πέθανε ως Θεσπρωτός, Κάτοψη με άποψη, Δεκέμβριος 2012.
↑ Μέχρι να αναλάβει καθήκοντα ο Λιοτόπουλος νομαρχών διευθυντής (νομαρχών, εκτελών χρέη νομάρχη) ήταν ο Γρηγόριος Κόκκοτος.
↑ «ToAgrotopaido_KosmasLiotopoulos.pdf» (PDF). Dropbox (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2015.
↑ Νέα Εποχή, "Αφίχθη και ανέλαβε τα καθήκοντά του ο νέος Νομάρχης Πιερίας κ. Θεοφάνης Ρίζος", 30 Μαρτίου 1974, σελ. 1.
↑ aposerres.gr, Σάκη Αραμπατζή, Σαν Σήμερα, 13 Νοεμβρίου 2010, ανάκτηση 17 Απριλίου 2014.
↑ Γεώργιος Ι. Κούρτης, Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005), Αθήνα, 2005, σελ. 264-270.
↑ Πέθανε ο τ. Νομάρχης Πιερίας Γιώργος Σιβετίδης, Ολύμπιο Βήμα, φύλλο 19-8-1986.
↑ Βιογραφικό Νικόλαου Παπαδημητρίου-Δούκα, στην ιστοσελίδα του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
↑ Περιοδικό Πολύγυρος Αρχειοθετήθηκε 2014-11-12 στο Wayback Machine., έκδοση Λαογραφικού Ομίλου Πολυγύρου, σελ. 16.
↑ Ιστορικό δικηγορικού γραφείου Κιουρκτσή[νεκρός σύνδεσμος]
↑ Νομαρχεύων το 1988-89 ήταν ο Σπυρίδων Μπαράς.
↑ Τριήμερη απεργία πείνας για το κατοχικό δάνειο[νεκρός σύνδεσμος], aftodioikisi.gr, 17 Δεκεμβρίου 2014.
↑ Την περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 1992 ως τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο Σπυρίδων Μπαράς ήταν Νομαρχών διευθυντής, ως τον διορισμό του Στεργιάδη.
↑ Ιστορία της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, ανάκτηση 26 Ιουλίου 2014.
↑ Ολύμπιο Βήμα, "Ανέλαβε χθες ο νέος Νομάρχης Νικ. Κυριακίδης", 26 Μαΐου 1993, σελ. 1.
↑ Η εικόνα των εκλογών Συνοπτικά επίσημα αποτελέσματα για τις νομαρχίες στον α γύρο, in.gr, 16 Οκτωβρίου 2006.