el el el el el el el el el el el fr el el el el fr el el en el en el el el en en el en el fr fr fr en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το DD National (DD1) είναι κρατικό επίγειο τηλεοπτικό κανάλι γενικού ενδιαφέροντος στην Ινδία. Είναι το κανάλι ναυαρχίδα του Doordarshan, του Ινδικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, και είναι το πιο ευρέως διαθέσιμο επίγειο τηλεοπτικό κανάλι στην Ινδία.[1]
(π • σ • ε )
Το DD National είναι κυβερνητικό όργανο, αλλά έχει την δική του συντακτική ανεξαρτησία.[2]
1.2 Χρυσές μέρες ως εθνικό κανάλι (1982-1992)
1.3 Ανταγωνισμός με τη δορυφορική τηλεόραση (1992-1997)
1.4 Χάνει τη μάχη (1997-2002)
1.5 Ανακτώντας την τηλεθέαση (2002-2010)
1.6 Απώλεια ταυτοποίησης και επανεκκίνηση: (2010-σήμερα)
2 Συμβούλιο του Prasar Bharati
2.1 Μέλη μερικής απασχόλησης
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1959, στο στούντιο του Πανινδικού Ραδιοφώνου (All India Radio, AIR) στο Δελχί, το πρώτο τηλεοπτικό κανάλι στην Ινδία ξεκίνησε μια πειραματική τηλεοπτική εκπομπή με ένα μικρό πομπό και ένα αυτοσχέδιο στούντιο. Μέχρι το 1965, το DD ήταν μέρος του Πανινδικού Ραδιοφώνου με αποτέλεσμα τη λειτουργία όλων των τηλεοπτικών μεταδόσεων από το Πανινδικό Ραδιόφωνο. Στις 15 Αυγούστου 1982, το Doordarshan εισήγαγε μια εθνική υπηρεσία τηλεοπτικής εκπομπής, από το δικό του τηλεοπτικό στούντιο στον Οίκο Μάντι του Νέου Δελχί. Αυτή η τηλεοπτική εκπομπή πήρε το όνομα DD1 Channel και ξεκίνησε την τακτική μετάδοση. Τα Krishi Darshan, Chaupaal, Samachar, και Kalyani ήταν τα πρώτα προγράμματα του καναλιού.
Χρυσές μέρες ως εθνικό κανάλι (1982-1992)Επεξεργασία
Το 1984, το DD1 άρχισε να μεταδίδει χορηγούμενα σήριαλ, τα οποία παράγονταν από βετεράνους σκηνοθέτες. Το Hum Log ήταν η πρώτη τηλεοπτική σειρά στην Ινδική τηλεόραση, και ξεκίνησε να προβάλλεται στις 7 Ιουλίου του 1984. Μετά την επιτυχία του Hum Log, πολλοί άλλοι τηλεοπτικοί παραγωγοί και σκηνοθέτες δημιούργησαν πολλά δημοφιλή σήριαλ.
Εκείνη την εποχή οι δημοφιλέστερες σειρές ήταν οι Το Σπαθί του Τίπου Σουλτάν, Mirza Ghalib, Akbar Birbal, Bahadur Shah Zafar, Bharat Ek Khoj, Μαχαμπαράτα, Ραμαγιάνα, Vishwamitra, Luv Kush Uttar Ramayan, Buddha, Malgudi Days, Surabhi, Hum Paanch, Tiltliyan, Taaraa, Yeh Hai Jo Jindagi, Star Trek, Khaandaan, 13 Panne, Αεροσυνοδός και άλλες.
Ανταγωνισμός με τη δορυφορική τηλεόραση (1992-1997)Επεξεργασία
Μετά την έναρξη των δορυφορικών καναλιών στην Ινδία, το Doordarshan άρχισε να αντιμετωπίζει ισχυρό ανταγωνισμό από το Zee TV, το 1992. Παρόλο που εκείνες τις ημέρες τα καλωδιακά και δορυφορικά κανάλια δεν ήταν εύκολα διαθέσιμα, το DD-1 εξακολουθούσε να έχει τη μεγαλύτερη τηλεθέαση, καθώς εξέπεμπε επίγεια. Το 1993, το Doordarshan ξεκίνησε το δεύτερο κανάλι για το μητροπολιτικό/αστικό κοινό, το DD Metro, και μετονόμασε το DD1 σε DD National, το οποίο απευθυνόταν σε αγροτικό κοινό.
Με την μετάδοση δημοφιλών εκπομπών όπως οι Chandrakanta, Alif Laila, Tehkikaat, Chitrahaar, Δημοσιογράφος, Udaan, Byomkesh Bakshi, Farmaan, Katha Sagar, Neem Ka Ped και Chanakya, το κανάλι κατάφερε να κερδίσει θεατές, αλλά το συμβούλιο του Doordarshan εστίασε περισσότερο στο DD Metro, το οποίο είχε ως στόχο να ανταγωνιστεί με το Zee TV. Εν τω μεταξύ, το DD Metro έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς των τηλεθεατών με προγράμματα όπως τα Junoon, Superhit Muquabala, και Azanabi. Μερικά από τα δημοφιλή προγράμματα μεταδόθηκαν και στο DD National.
Το 1995, όταν τα περισσότερα από τα κανάλια σαν DD Metro, Zee TV, Home TV, STAR Plus και Sony TV ξεκίνησαν να εστιάζουν στην prime time, το DD National ήταν ακόμα στοιβασμένο με το ρόλο και τις ευθύνες τους, καθώς ήταν η μόνη πηγή των ειδήσεων στην τηλεόραση. Για να παρέχει περισσότερη ψυχαγωγία, το DD National άνοιξε μια απογευματινή ζώνη για τις νοικοκυρές, με την τηλεοπτική εκπομπή Shanti. Για να υποστηρίξει την επιτυχία του Shanti, εισήχθησαν και άλλες σειρές όπως οι Swabhimaan, Farz, και Yug οι οποίες επαινέθηκαν.
Χάνει τη μάχη (1997-2002)Επεξεργασία
Η περίοδος αυτή ήταν δεν ήταν καλή για το Doordarshan και τα κανάλια του. Το DD National άρχισε να χάνει τη μάχη με τα ιδιωτικά κανάλια, και το DD Metro έχασε την τηλεθέασή του. Το 1997 σχηματίστηκε το Prasar Bharati, το γονικό σώμα του Doordarshan, αλλά δεν ήταν σε θέση να λαμβάνουν τις κατάλληλες αποφάσεις για τα κανάλια του. Ιδιωτικά κανάλια όπως τα Zee TV, STAR Plus και Sony TV άρχισε να εκπέμπει τηλεοπτικές σειρές υψηλού προϋπολογισμού από κορυφαίους οίκους παραγωγής, όπου τα κανάλια του Doordarshan απέτυχαν να πάρουν κάποια σειρά με αυτούς. Ωστόσο, το DD National απέδιδε καλύτερα στην απογευματινή ζώνη με τις σειρές Kasam, Itihaas, Agni, Aprajita, Aurat, Ardhangini, Sanjog, Deewar, Aane Wala Pal, Waqt Ki Raftaar και πολλά άλλα προγράμματα, αλλά στη prime time έχανε το έδαφος. Υπήρχαν μερικά αξιόλογα προγράμματα όπως το Πιο Καταζητούμενο Άτομο της Ινδίας, Gul Sanobar, Surabhi, Noorjahan, Om namah Shivay, Jai Ganga Maiya, και Suraag, αλλά αυτά δεν ήταν αρκετά για να δώσουν ανταγωνισμό με τα ιδιωτικά κανάλια.
Στα τέλη του 1997, το DD National ξεκίνησε να προβάλλει Shaktimaan του Μουχές Χάννα το οποίο ήταν τηλεοπτική σειρά υπερπαραγωγή στην Ινδική ιστορία. Το 2000, βλέποντας την επιτυχία προγραμμάτων όπως το Πιο Καταζητούμενο Άτομο της Ινδιας, Jasoos Vijay και Suraag στο prime time, το Prasar Bharati αποφάσισε να αναδιοργανώσει τα δύο κανάλια, και πολλές νέες σειρές εισήχθησαν στο DD National, αλλά πολύ λίγα από αυτά ήταν επιτυχή λόγω των περιορισμένων ωρών της prime time. Το DD National είχε τις ώρες 9-10:30 για την παρουσίαση του περιεχομένου της prime time, ενώ τα άλλα κανάλια είχαν τις ώρες 8-11 για την ζώνη. Νέα κανάλια, όπως τα Sahara TV και SAB TV επίσης πήγαιναν καλύτερα από τα κανάλια του Doordarshan στη primetime
Ανακτώντας την τηλεθέαση (2002-2010)Επεξεργασία
Το 2002, DD προσέφερε χρόνο σε δημοφιλείς σκηνοθέτες, και απέκτησε μερικές δημοφιλές εκπομπές εκείνη την εποχή. Το Aankhen του Ραμανάντ Σαγκάρ, το Aap Beeti του ΜΡ Τσόπρα, το CID Officer των αδελφών Αντχικάαρι, το Galti Kiski του Κιράν Μπέντι, και το Time's Dishayen μεταδόθηκαν και βραβεύτηκαν από τους θεατές. Το 2003, όταν DD Metro μετετράπη σε DD News, το Prasar Bharati επικεντρώθηκε στα εθνικά κανάλια του DD και εισήχθησαν εκπομπές όπως οι Meher, Miss India, Kayamat, Kaanch, και Phir Bhi Dil Hai Hindustani. Το 2005, το Hawayein όπου πρωταγωνιστούσαν οι Ράβι Κισάν-Μαλίνι Καπούρ έγινε μια από τις πιο δημοφιλές εκπομπές και κέρδισε το τίτλο της καλύτερης τηλεοπτικής σειράς της χρονιάς στα Βραβεία ITA.
Σε αυτή τη περίοδο, εισήχθησαν δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές όπως οι Αεροσυνοδός, Wo Huye Na Hamare, Kyunki Jeena Isi Ka Naam Hai, Tum Dena Sath Mera, Hari Mirchi lal Mirchi, Soni Mahiwaal, Wheel Smart Shrimati, Krazzy Kiya Re, Chandramukhi, Jo Kahunga Sach Kahunga, Tahreer Munshi Premchand Ki, και Kashmkash Zindagi Ki. Αυτές οι σειρές δέχτηκαν καλή κριτική και βοήθησαν στην αύξηση της τηλεθέασης του καναλιού.
Απώλεια ταυτοποίησης και επανεκκίνηση: (2010-σήμερα)Επεξεργασία
Σε αυτή την περίοδο, το DD National υπέφερε από σειρές χαμηλής ποιότητας. Στην prime-time, δεν ήταν ακόμα σε θέση να ανταγωνιστεί τα ιδιωτικά κανάλια, και επίσης άρχισε να χάνει τη θέση στην κορυφή των επαναλήψεων υπέρ των επαναλήψεων από άλλα κανάλια. Το 2012, καθώς προχωρούσαν οι απώλειες, το DD ξεκίνησε να προβάλλει τις σειρές Pavitra Bandhan, Saraswatichandra και μερικές άλλες σειρές, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για την αναβίωσή του. Το 2013, μείωσε τα παράθυρο για περιφερειακές τηλεοπτικές εκπομπές στις 4-7 μ.μ., και σταμάτησε να μεταδίδει ειδήσεις το βράδυ, το οποίο πρόσθεσε 90 λεπτά στη prime time. Για να εμπλουτίσει την τετράωρη prime time, το DD έφερε ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ σήριαλ, όπως Gora, Bharat Ki Shaan, το Yeh Kaha Aa Gaye Hum του Μπάμπα Αάζμι, το Dil Τζο Kah Na Saka και το Chef Ki Rasoi του Σαντζίβ Καπούρ. Επίσης, ξεκίνησε μια εκστρατεία για την απογευματινή ζώνη, τη DD Dophar Aapke Ghar, με την μεταδοση σειρών όπως οι Amrita, Anudamini, Aisa Prem Kahan, και Chupau Kaise Laaga Chunari Me Daag.
Τον Νοέμβριο του 2014, το Prasar Bharati επανακυκλοφόρησε το DD National ως Desh Ka Apna Channel με νέο θέμα και σήριαλ, όπως τις Χαρούμενα Σπίτια, Khwabon Ke Darmiyaan, Khamosh Sa Afsaana, Dard Ka Rishta, Paltan, Stree shakti, Zindagi Ek Bhanwar, και Janmon Ka Bandhan. Αρχικά αυτές οι σειρές έδειχναν να πηγαινουν καλύτερα, αλλά μετά την παρακολούθηση της απόδοσής τους, το 2016 το Prasar Bharati αποφάσισε την χρήση της πολιτικής πώλησης ζωνών και κάλεσε για προσφορές από κινηματογραφιστές για τη ζώνη 7-11 μ.μ. Η απογευματινή ζώνη το 2016 μετέδωσε σειρές όπως οι Krantijyoti Savitribai Phule, U-turn, και Munidhar.
Συμβούλιο του Prasar BharatiΕπεξεργασία
Πρόεδρος — Δρ Α. Σούρια Πρακάς
Διευθύνων Σύμβουλος — Τζαουαχάρ Σιρκάρ
Μέλος (Το Προσωπικό) — Β.Α.Μ Χουσάιν
Μέλος (Οικονομικό) — Α.Κ. Τζάιν
Εκπρόσωπος του Υπουργείου Πληροφοριών και Μεταδόσεων — Δρ. Σουνίλ Καπούρ, Σουμάν Ντουμπεί, Βικράμ Καουσίκ και Καθηγητής Σ.Κ. Μπαρούα
Ρατζίβ Τάκρου — Επιπλέον Γραμματέας
Αυτοδικαίως μέλη — Τριπουράρι Σαράν, Γενικός Διευθυντής στο Doordarshan και Δ. Α. Μαντλόι, Γενικός Διευθυντής, Πανινδικό Ραδιόφωνο
Συνήθως, όλοι οι διεθνείς κρίκετ αγώνες One Day και Twenty20 όπου συμμετέχει και/ή φιλοξενούνται από την Ινδία μεταδίδονται ζωντανά στο DD National. Επίσης το 2014 μετέδωσε τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Χόκεϊ Ανδρών που αφορούσαν την Ινδία, και επίσης τους ημιτελικούς και τελικούς αγώνες.
Η ιδέα της αυτονομίας για το ελεγχόμενο από τη κυβέρνηση Doordarshan προτάθηκε για πρώτη φορά από το κόμμα Τζανάτα όταν ανέλαβε την εξουσία το 1977, στον απόηχο της έκτακτης Ανάγκης, όταν το Doordarshan κατέληξε να είναι το επιστόμιο της κυβέρνησης. Η ιδέα αναβίωσε όταν το Τζανάτα Νταλ ανέλαβε την εξουσία το 1989. Οι ακόλουθες κυβερνήσεις του Κογκρέσου και άλλων κομμάτων δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για την αυτονομία, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν πολιτικά ορθοί θόρυβοι για την αυτονομία.
Κατάλογος προγραμμάτων που μεταδίδονται από το DD National
Κατάλογος Ινδικών τηλεοπτικών σταθμών
↑ India's largest terrestrial network. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 22 July 2007.
↑ «Rediff On The NeT: Autonomy appears a pipe dream for Doordarshan». Rediff.com. 11 Φεβρουαρίου 1999. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2013.