el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el en el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el en en el el en el en el el el en el el
…. Από τους αποδιοπομπαίους τράγους. Ο λόγος για τους “μοιραίους” του Σαββατοκύριακου. Εκείνους που μέχρι την Παρασκευή είναι καλοί και μετά από λίγες ώρες μετατράπηκαν στον Αντίχριστο για τις ομάδες τους. Εκείνους που θα φορτωθούν όλα τα λάθη για να σβηστούν εκείνα των υπολοίπων. Εκείνους που μετρούν αντίστροφα για την έξοδο τους από τη λίγκα:
Vontaz Burfitt & Adam Jones: Αυτοί ήταν οι δύο παίκτες, οι οποίοι χρεώθηκαν τις δύο ποινές των 15 γιαρδών έκαστοι στην τελευταία φάση του Σαββατιάτικου αγώνα κόντρα στους Steelers. Οι 30 αυτές γιάρδες έφεραν το Pittsburgh σε μία θέση όπου το FG ήταν ευκολότερο και έτσι οι Steelers πήραν ανέλπιστα το προβάδισμα και τη νίκη. Στο πρώτο πέναλτι μάλιστα, ο LB Burfitt συνέχισε αυτό που κάνει όλο το χρόνο, να προσπαθεί να αφήσει ανάπηρους τους αντίπαλους WRs. Ειδικότερα κόντρα στους μισητούς Steelers που είχαν τραυματίσει τον Dalton, είχε ένα λόγο παραπάνω να το πράξει, ακόμα και στην τελευταία κρίσιμη φάση. Τόσο ο Burfitt όσο και ο Jones είχαν δώσει δείγματα του εκνευρισμού τους νωρίτερα στο παιχνίδι και εκεί βασίζεται και το μένος των οπαδών ή η κριτική των δημοσιογράφων. Ακριβώς στο ότι δεν ήταν μεμονωμένο το δείγμα. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι δύο παίκτες είχαν τεράστια συμβολή στην ανατροπή του αρχικού 15-0. Ο μεν Burfitt έκανε ένα κρίσιμο sack, στο οποίο μάλιστα τραυμάτισε τον Roethlisberger, αναγκάζοντας τις επόμενες επιθέσεις των Steelers να τελειώνουν άδοξα και γρήγορα και ένα INT, ενώ ο Packman είχε εκτός από καλή απόδοση και ένα πολύ σημαντικό punt return στην 4η περίοδο. Αυτοί είναι οι παίκτες του Cincinnati. Με τα καλά και τα κακά τους. Αν δεν είχαν τις αρνητικές τους πλευρές, προφανώς δε θα ήταν διαθέσιμοι στους γύρους που τους επέλεξε το Cincinnati. Βλέποντας το πως αντέδρασαν αυτοί οι παίκτες θυμάμαι τα λόγια του Jimmy Johnson, πρώην προπονητή των Cowboys “χτύπα με στο κεφάλι με σφυρί την επόμενη φορά που θα πάρω ηλίθιο παίκτη”. Αυτό είναι και οι δύο. Ηλίθιοι. Παίκτες που δεν ήξεραν να ζυγίσουν την κρισιμότητα της περίστασης. Παίκτες που έδωσαν προτεραιότητα στην εκτόνωση του εκνευρισμού τους έναντι των στόχων της ομάδας τους. Παίκτες που όταν αποκτήθηκαν όλοι γνώριζαν με τι προσωπικότητες είχαν να κάνουν και τι ρίσκο έπαιρναν. Ο Marvin Lewis σίγουρα το ήξερε. Αυτό που μένει να κάνει αυτό και το προπονητικό του τιμ, αν ελπίζει ότι μπορεί να τους βάλει μυαλό είναι να τους βάλει τιμωρία να δουν τον αγώνα των Steelers στους Broncos ή έστω το replay που δείχνει τον O-lineman του Pittsburgh να πανηγυρίζει όταν ο διαιτητής πετάει τη δεύτερη σημαία, επιβεβαιώνοντας ότι οι Bengals “τσίμπησαν”. Μέχρι λοιπόν να βάλουν μυαλό αυτοί οι δύο, απαλλάσσονται από όποιες ευθύνες λόγω βλακείας και η ευθύνη βαραίνει όσους τους επέλεξαν (άντε και τον Hill που έκανε fumble).
Brian Hoyer: Είναι ο βασικός QB του Houston. Όσο και να κάνει εντύπωση. O Hoyer ήταν βασικός QB σε μία ομάδα του NFL (όχι του CFL) η οποία συμμετείχε στα playoffs. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Hoyer ήταν κυρίως αναπληρωματικός, ή σε κάποιο αεροπλάνο για να αλλάξει ομάδα. Οι ικανότητες του είναι κυρίως εγκεφαλικές. Εκεί που τα χάνει λίγο είναι στο απρόοπτο, στην έκπληξη. Ο Hoyer δεν είναι ο χειρότερος passer, έχει απλά τη χειρότερη αντίδραση στην πίεση. Σε όποια μορφή πίεσης. Στην πίεση για ανατροπή του 7-0 με το καλημέρα, στην πίεση από την ίδια ομάδα του Kansas City, στην πίεση από τον ανταγωνισμό του με άλλον QB, στην πίεση από τον κόσμο, στην πίεση από τα media. Όλα αυτά τα γράφω εκ του ασφαλούς μιας και καμία ομάδα δεν πρόκειται πλέον να τον εμπιστευτεί μετά από την απόδοση του κόντρα στους Chiefs και τα 4!! INTs του.  Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν έχουν ευθύνη και οι ίδιοι οι Texans. Ο Ο’ Brien ήταν εκείνος που κόντρα στους Chiefs πάλι, την 1η κιόλας αγωνιστική, τον είχε αντικαταστήσει με τον Mallet, λίγες μόλις μέρες αφού τον είχε χρίσει βασικό. Δεν ήξερε τότε ο O’Brien πόσο πνευματικά αδύναμος είναι ο Hoyer; Δική του επιλογή ήταν. Μάλιστα οι Texans είχαν αγνοήσει σε δύο drafts να επιλέξουν έναν QB, θέλοντας να ενισχυθούν σε άλλες θέσεις. Χωρίς Plan B στον πάγκο, ήταν δεδομένο ότι το κακό παιχνίδι του Hoyer ήταν καθ οδόν. Ο Hoyer λοιπόν δεν είχε αλλάξει. Ήταν ο ίδιος QB που ξέραμε τόσα χρόνια με τα καλά του και τα κακά του, αυτό που είχε αλλάξει ήταν η εικόνα των Texans γι΄αυτόν, γι΄αυτό άλλωστε και η προσγείωση των εντυπώσεων ήταν τόσο ανώμαλη.
Η πορεία των Redskins ήταν καταπληκτική φέτος. Με τον Gruden να κάνει αυτό που ήθελε από πέρσι με την άδεια του ιδιοκτήτη Snyder, δηλαδή να παίξει με βασικό τον Cousins, η επίθεση άλλαξε πρόσωπο. Το ταλέντο στην επίθεση επιτέλους μπορούσε να αξιοποιηθεί με έναν “συμβατικό” QB, ένα πλούσιο ρόστερ στην επίθεση και παίκτες που δεν είχαν πλέον προσωπικά με τον QB τους. Η ομάδα άγγιξε το 100% στην απόδοση της, εξ’ ου και το παράδοξο της παρακάτω εικόνας. Κόντρα στο GB ο Rodgers έκανε το παιχνίδι της χρονιάς και απέδειξε ότι οι Packers ήταν πολύ κακό matchup για την αδύναμη secondary της Washington. Έτσι η χρονιά του Cousins έφτασε στο τέλος της. Μία χρονιά στην οποία κατάφερε να προκαλέσει μόνος του τη συμπάθεια σε ένα από τα πιο αντιπαθητικά clubs του NFL. Αντιπαθητικός πρόεδρος που δε δέχεται να αλλάξει το ρατσιστικό όνομα της ομάδας του. Ο No1 WR της ομάδας , DeSean Jackson, είναι μέλος της συμμορίας των Crips, κάτι έχει δείξει με χειρονομίες,  ενώ ο Νο2, Pierre Garcon, είναι ένας παίκτης που δε σταματάει το trash talking ακόμα και αν δεν έχει καταφέρει τίποτα στην καριέρα του μετά τον αποχωρισμό του με τον Peyton Manning. Κι όμως το κλίμα έχει αντιστραφεί, χάρη στο underdog Kirk Cousins, ο οποίος ξόρκισε το φάντασμα του RG3. Με τον παίκτη να μένει ελεύθερος στην offseason, οι Redskins οφείλουν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη γιατί δεν είναι πλέον υπερβολή, ότι πρόκειται για τον καλύτερο διαθέσιμο QB στη free agency.
Τα παιχνίδια της divisional γύρους, έχουν ίντριγκα και προϊστορία που περισσεύει:
Οι Patriots φιλοξενούν την ομάδα που τους διέσυρε 14-41 πέρσι και παράλληλα τους “ξύπνησε” για να γίνουν πρωταθλητές.
Οι Broncos φιλοξενούν τους Steelers, την πρώην ομάδα του Emmanuel Sanders, οι οποίοι είχαν αλώσει την 15η εβδομάδα το Mile High.
Οι Seahawks ταξιδεύουν στους Panthers. Οι δύο ομάδες δείχνουν σε κάθε παιχνίδι ότι μισούν η μία την άλλη. Πιο πρόσφατα δείγματα αυτού του μίσους, ο φετινός αγώνας της 6ης εβδομάδας στο Seattle όπου οι Panthers έφυγαν νικητές με 27-23, ενώ στο ίδιο στάδιο για τον ίδιο γύρο οι Seahawks είχαν δυσκολευτεί εντός έδρας πέρυσι για να αποκλείσουν την ομάδα του Ron Rivera.
Οι Cardinals φιλοξενούν τους Packers, τους οποίους είχαν διασύρει την 16η αγωνιστική φέτος. Επίσης σε μία από τις τελευταίες τους εμφανίσεις στα playoffs (2009) πριν την περσινή επανεμφάνιση τους, είχαν κερδίσει στην παράταση 51-45 σε ένα από τα ιστορικότερα και παραγωγικότερα παιχνίδια της σύγχρονης ιστορίας του αθλήματος.
Τόσα και τόσα έχουμε ακούσει για τις μεγάλες προπονητικές σχολές των Paul Brown, Blair Walsh, Bill Parcells και πλέον του Bill Belichick. Μετά τις πρόσφατες επιτυχίες των Bengals, ο Marvin Lewis ένας προπονητής με 0-6 σε αγώνες playoff μέχρι το 2015, δικαιούται να μιλά για τη δική του σχολή. Εκείνος και δύο πρώην υφιστάμενοι του, ο Mike Zimmer των Vikings και ο Jon Gruden των Redskins, κυνηγούσαν ο καθένας την πρώτη του νίκη στην postseason. Το αποτέλεσμα ήταν το άκρως απογοητευτικό 0-3. Μάλιστα με τον Lewis να χάνει το Σάββατο και τους υπόλοιπους να παίζουν Κυριακή, δεν κρύβω ότι υποστήριζα το αποτέλεσμα αυτό. Κρίμα θα ήταν μετά το 0-7 του Μαθουσάλα στον πάγκο του Cincinnati, Lewis, να το πετύχει κάποιος από τους διαδόχους με την πρώτη.
Πολλές ομάδες ψάχνουν για προπονητή. Ο Nick Saban πήρε το 4ο πρωτάθλημα του με το κολέγιο της Αλαμπάμα (5o συνολικά). Ήταν άραγε τόσο τραγική η εμπειρία του σε Oilers, Browns και Dolphins, που δε θέλει να πλέον να ακούει για NFL;
Οι Rams και οι Chargers είχαν λόγο τελικά που χαιρετούσαν τους οπαδούς τους, στα τελευταία τους εντός έδρας παιχνίδια. Αμφότεροι μετακομίζουν στο LA. Το σχέδιο μετακόμισης είναι αυτό που είχε παρουσιαστεί πριν λίγους μήνες για τους Raiders και τους Chargers. Περιλαμβάνει δηλαδή μία κοινή έδρα για τις δύο ομάδες. Η αντικατάσταση των Raiders με τους Rams όμως, διευκόλυνε την μετακόμιση καθώς έτσι δεν έχουμε παρόμοια περίπτωση με τους Clippers-Lakers. Δηλαδή ομάδες από την ίδια division να μοιράζονται την ίδια έδρα. Προσωπικά θα ήθελα να δω τους Raiders και τους Rams να επιστρέφουν στην πρώην έδρα τους και όχι τόσο τους Chargers, αλλά οι τελευταίοι υπήρξαν οι πιο “απελπισμένοι” και πρωτεργάτες του σχεδίου.
Πλέον μένει να δούμε σε ποιό γήπεδο ή και σε ποιά πόλη θα παίζουν οι Raiders, καθώς το ενοικιαστήριο για το Coliseum έχει λήξει στο Oakland.
Previous Post Υπερβολές : Έξω από τα playoffs για κάποιο λόγο...
Next Post Υπερβολές : Ως εδώ οι εκπλήξεις
About The Author: Hyperbolic Comparison
Ιδρυτικό μέλος του site και πηγή γκρίνιας σε κάθε στιγμή της ύπαρξης του. Εργάζεται πρωινές ώρες όταν του επιτρέπει το NFL. Ερασιτέχνης-αποτυχημένος ποδοσφαιριστής πιο αργός από το replay. Έμπλεξε με το football για οικογενειακούς λόγους και δεν είχε δικαίωμα να μη διαλέξει τους Patriots.