el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el sv el en el el ru el fr el fr el el el el el el el en el pms el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el es hi el el el el el en el el el el el el nl mk en en ja en en en en hu en en fr el zh en en en en en ja en my en en en fr el en eu en it en en en en ru en sv en fr el it en en en en en en en en en zh en fr el ba en de en en zh en en en en en kn de el fr fr fr fr fr en fr fr fr pt fr zh ca de el en el en el el el el el el el el de el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η Κολωνία (γερμανικά: Köln) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας μετά το Βερολίνο, το Αμβούργο και το Μόναχο και η μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (Nordrhein-Westfalen). Η Κολωνία είναι χτισμένη και στις δυο όχθες του ποταμού Ρήνου. Η Κολωνία είναι από το 1988 αδελφοποιημένη με τη Θεσσαλονίκη.
0 22 03 (Πορτς δίχως Πολ)
0 22 33 (Χοχκίρχεν, Ρόντορφ)
0 22 34 (Λέφενιχ, Βάιντεν, Μάρσντορφ)
0 22 36 (Γκόντορφ, Χάνβαλντ, Ίμενντορφ,
δεδομένα (π • σ • ε )
Η ίδρυσή της από τους Ρωμαίους το 30 π.Χ. καθιστά την Κολωνία μία από τις παλαιότερες πόλεις της Γερμανίας. Αρχικά έφερε απλά το όνομα Oppidum Ubiorum (Οικισμός των Ουβίων). Αργότερα μετονομάστηκε και πήρε το όνομα Colonia Claudia Ara Agrippinensium (CCAA), παίρνοντας το όνομα της μητέρας του Νέρωνα, της Αγριππίνας, η οποία είχε γεννηθεί εκεί. Της χορηγήθηκαν τα δικαιώματα ρωμαϊκής πόλης το έτος 50.
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η Κολωνία ήταν έδρα του κυβερνήτη της επαρχίας Γκερμάνια Ινφέριορ. Το 80 απέκτησε υδραγωγείο, το λεγόμενο Αϊφελβασσερλάιτουνγκ (Eifelwasserleitung), που αποτελεί το μεγαλύτερο σε μήκος ρωμαϊκό υδραγωγείο και επίσης τη μεγαλύτερη εγκατάσταση της αρχαιότητας βόρεια των Άλπεων.
Το 355 περίπου οι Φράγκοι κατέκτησαν τη μέχρι τότε ρωμαϊκή Κολωνία. Σύντομα οι Φράγκοι υιοθέτησαν πολιτιστικά επιτεύγματα του ρωμαϊκού αστικού πληθυσμού, όπως π.χ. αρχιτεκτονική και υαλοποιία. Τέλη του 8ου αιώνα ρωμαϊκός και φραγκικός πληθυσμός της πόλης είχαν πλέον πολιτισμικά εξομοιωθεί. Προς το τέλος της εποχής των Μεροβίγγειων η Κολωνία ήταν βασιλική έδρα, ενώ ο Καρλομάγνος την κατέστησε κέντρο αρχιεπισκοπής. Το αργότερο την εποχή των Καρολίγγειων ο επίσκοπος ή/και αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα του βασιλείου.
Στην εποχή των Οθώνων η πόλη είχε σημαντικό ρόλο στην προσέγγιση μεταξύ Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όταν η Βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ παντρεύτηκε το 972 τον Γερμανό αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ και εγκαταστάθηκε εκεί.
Ο 10ος αιώνας σημαίνει την έναρξη της οικοδόμησης πολυάριθμων ρωμανικών εκκλησιών, οι οποίες έκαναν την πόλη σύντομα και θρησκευτικό κέντρο. Η Κολωνία παρέμεινε πανίσχυρο εκκλησιαστικό κέντρο -έχει 12 εκκλησίες ρωμανικού ρυθμού, καθώς κι έναν διάσημο γοτθικό καθεδρικό ναό. Το 1180 άρχισε να χτίζεται (βάσει έγγραφων της 27ης Ιουλίου και 18ης Αυγούστου 1180) το τότε μεγαλύτερο σε μήκος τείχος πόλεως στης χώρας, με 12 πύλες και 52 πύργους στο τμήμα Ρίνγκμαουερ και περισσότερες από 16 πύλες στο τμήμα Ραϊνμάουερ. Το διάστημα εκείνο ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας.
Τον 12ο αιώνα η Κολωνία επίσημα ονομάστηκε Sancta Colonia Dei Gratia Romanae Ecclesiae Fidelis Filia (Αγία Κολωνία από την επιείκεια του Θεού, πιστή κόρη της Ρωμαϊκής Εκκλησίας). Επίσης αποφασίστηκε η οικοδόμηση μιας απαράμιλλα εντυπωσιακής και μεγάλης εκκλησίας. Ο θεμέλιος λίθος του Καθεδρικού Ναού της Κολωνίας τέθηκε στις 15 Αυγούστου 1248.
Η Κολωνία το 1531
Λόγω της τοποθεσίας της στην όχθη του Ρήνου η πόλη αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κόμβο. Ήταν μέλος της Χανσεατικής Ένωσης και από το 1338 είχε πανεπιστήμιο. Το 1475 της χορηγήθηκαν τα δικαιώματα ελεύθερης αυτοκρατορικής πόλης (freie Reichsstadt). Ως ελεύθερη πόλη η Κολωνία ουσιαστικά ήταν αυτόνομο κράτος εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είχε το δικαίωμα (και την υποχρέωση) της διατήρησης δικής της στρατιωτικής δύναμης.
Τα στρατεύματα αυτά, φορώντας κόκκινες στολές, ήταν γνωστά ως Ρότε Φούνκεν (γερμανικά: Rote Funken, κόκκινοι σπινθήρες) και πολέμησαν στους πολέμους του 17ου και 18ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των πολέμων ενάντια στην επαναστατική Γαλλία, στα πλαίσια των οποίων συντρίφθηκαν παντελώς. Η παράδοση των Κόκκινων Σπινθήρων συντηρείται (όχι και τόσο σοβαρά) μέχρι σήμερα: Ο σημαντικότερος σύλλογος καρναβαλιού της Κολωνίας λέγεται Ρότε Φούνκεν.[2]
Ο Τριακονταετής Πόλεμος δεν επηρέασε την πόλη αρνητικά, αφού πλήρωνε τα στρατεύματα που την πλησίαζαν και απέφευγε έτσι πολιορκία και κατάκτηση. Με την παραγωγή και το εμπόριο όπλων μάλιστα οι Κολωνοί έκαναν μεγάλα κέρδη.
Η εισβολή γαλλικών στρατευμάτων το 1794, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, έθεσε τέλος στην ιστορία της «Αγίας Κολωνίας». Εντάχθηκε, όπως και οι υπόλοιπες γερμανικές περιοχές της δυτικής όχθης του Ρήνου, στη Γαλλία και το 1798 έγινε μέρος του Διαμερίσματος του Ρήνου, πρωτεύουσα του οποίου ήταν το Άαχεν. Αρκετοί πολίτες της Κολωνίας υποδέχτηκαν τα επαναστατικά γαλλικά στρατεύματα ως απελευθερωτές. Εβραίοι και προτεσταντικοί Χριστιανοί της Κολωνίας απέκτησαν ίσα δικαιώματα με τους ρωμαιοκαθολικούς πολίτες. Η πόλη, παρόλο που συχνά πλήρωνε μεγάλα φορολογικά ποσά, έμεινε ακόμη πιστή στην Αυτοκρατορία του Ναπολέοντα Α΄, ο οποίος την επισκέφτηκε το 1804.
Το 1815, βάσει απόφασης του Συνεδρίου της Βιέννης, έγινε όπως και η υπόλοιπη Ρηνανία μέρος του βασιλείου της Πρωσίας.
Οι μόνιμες εντάσεις μεταξύ της ρωμαιοκαθολικής Ρηνανίας και του κυρίως προτεσταντικού πρωσικού κράτους είχαν ως επακόλουθο να γίνει η Κολωνία αρκετές φορές εστία σύγκρουσης. Έτσι το 1837 συνελήφθη και φυλακίστηκε για δύο έτη ο Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας Κλέμενς Άουγκουστ φον Ντρόστε-Φίσερινγκ με αφορμή την διαμάχη για τον γάμο μεταξύ προτεσταντών και ρωμαιοκαθολικών (Mischehenstreit). Το 1874, κατά τη διάρκεια του πολιτισμικού αγώνα (Kulturkampf) συλλήφθηκε και φυλακίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Καρδινάλιος Πάουλ Μέλχερς. Κατέφυγε στην Ολλανδία και καταζητήθηκε σαν συνηθισμένος εγκληματίας. Αυτές οι συγκρούσεις δημιούργησαν μια δυσαρέσκεια του ρωμαιοκαθολικού πληθυσμού της Κολωνίας απέναντι στο πρωσικό κράτος, η οποία ήταν αισθητή ακόμη και μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι που έγινε πρώτος Δυτικογερμανός καγκελάριος ο πρώην δήμαρχος της Κολωνίας, Κόνραντ Αντενάουερ.
Στρατιώτης μπροστά στον Καθεδρικό Ναό, 1945
Κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ού αιώνα, ενσωματώθηκαν πολυάριθμοι γειτονικοί δήμοι στην πόλη της Κολωνίας με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της να αυξηθεί σε 700.000 κατοίκους ήδη στην εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης και βιομηχανοποίησή της συνέβαλε στην αύξηση του πληθυσμού. Ιδιαίτερη σημασία είχε η κατασκευή οχημάτων και μηχανών, ενώ η βαριά βιομηχανία είχε το κέντρο της στην κοντινή κοιλάδα του Ρουρ.
Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη υπέστη ισοπεδωτικούς μαζικούς βομβαρδισμούς από αμερικανικά (την ημέρα) και βρετανικά (τη νύχτα) βομβαρδιστικά με αποτέλεσμα να καταστραφεί κατά 90 τοις εκατό. Ενώ στις αρχές του πολέμου ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τους 800.000, στα τέλη του έπεσε περίπου στους 104.000 (βάσει απογραφής μετά την εισβολή των Αμερικανών[3]). Το 1959 ο πληθυσμός της πόλης έφτασε πάλι τον αριθμό που είχε πριν από τον πόλεμο.
Κλιματικά δεδομένα Κολωνία (1991-2020)
Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F)
Μέση Μέγιστη °C (°F)
Μέση Μηνιαία °C (°F)
Μέση Ελάχιστη °C (°F)
Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F)
Πηγή: Wetter und Klima Köln
Συλλογή φωτογραφιών από διάφορα αξιοθέατα της Κολωνίας
Το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα της Ευρώπης και παγκοσμίως γνωστό για το οικονομικό του τμήμα. Ακόμη έχει ένα από τα πιο ξακουστά καρναβάλια στην Ευρώπη. Κέλς (Kölsch) ονομάζεται η τοπική διάλεκτος, και ο τύπος μπίρας της Κολωνίας, που σερβίρεται σε χαρακτηριστικά μικρά ποτηράκια. Το δημοφιλέστερο αξιοθέατο της πόλης είναι ο τεράστιος καθεδρικός της ναός, ο Ντομ (Kölner Dom).
Η περιοχή είναι επίσης γνωστή για το διάσημο άρωμα "Eau de Cologne" ("Νερό της Κολωνίας"), που παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή στις αρχές του 18ου αιώνα (1709), από τον ιταλό Γιόχαν Μαρία Φαρίνα (Johann Maria Farina). Κάποια χρόνια αργότερα στην ίδια περιοχή, ο Φερδινάνδος Μύλενς, εγγονός του Βίλχελμ Μύλενς ιδιοκτήτη του εργοστασίου που παρήγαγε το Νερό της Κολωνίας ("Eau de Cologne"), αποφάσισε την παραγωγή του προϊόντος κάτω από το όνομα "4711" (που ονομάστηκε έτσι από τον αριθμό της οικίας του). Σήμερα κυκλοφορούν και το αυθεντικό "Eau de Cologne" και το "4711". Στο μέρος που δημιουργήθηκε το "Eau de Cologne" υπάρχει σήμερα μουσείο αρωμάτων (Duftmuseum im Farina-Haus).
Στην Κολωνία λειτουργεί δημόσιο ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο.[4] Στεγάζεται επί της οδού Αν Ντερ Λίντε 19-21 (An der Linde 19-21), γειτνιάζοντας την Μουσική Ακαδημία της πόλεως (Musikhochschule Köln). Την δεκαετία του '80 έως και τις αρχές της δεκαετίας του '90, το ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο Κολωνίας στεγαζόταν στο ιστορικό και διατηρητέο κτήριο του Φόλκσουλε (Volkschule) επί της οδού Σπίχερνστρασε (Spichernstraße). Η πρόσοψη και η οροφή του κτηρίου τότε φέραν ακόμη εμφανή σημάδια, από τις μάχες που έγιναν εκεί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το παραπάνω κτήριο, σήμερα πλέον πολυτελώς ανακαινισμένο, λειτουργεί κατά μακράν παράδοση ως εκπαιδευτήριο. Το έτος 1993 το ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο Κολωνίας μετακόμισε, δίπλα του νοσοκομείου της Αγίας Τριάδος (Dreifaltigkeitskrankenhaus) επί της οδού Άαχενερστρασε 443 (Aachenerstraße 443), όπου και λειτούργησε εκεί έως το 2015. Το κτήριο αυτό ήταν επίσης ιστορικό, καθώς προϋπήρξε εκεί εβραϊκό ορφανοτροφείο, πριν το κλείσουν οι Ναζί. Στην πρόσοψή του φέρει μεταλλικό πίνακα, με ακριβέστερες ιστορικές πληροφορίες.
Στη πόλη της Κολωνίας εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα "1. ΦΚ Κολωνίας", καθώς και η ομάδα ράγκμπυ "Κολόν Σεντούριονς". Και οι δύο έχουν έδρα το στάδιο "RheinEnergieStadion". Επίσης υπάρχει μία ομάδα χόκεϊ επί πάγου ("Κέλνερ Χάλε") και μία ομάδα μπάσκετ ("Κελν 99ερς"), που αγωνίζονται στα αντίστοιχα γερμανικά πρωταθλήματα.
Κάθε χρόνο επίσης πραγματοποιείται στην πόλη (συνήθως τον Οκτώβριο) μαραθώνιος αγώνας δρόμου.
↑ www .kba .de /SharedDocs /Publikationen /DE /Presse /kfz _kennzeichenliste _faltblatt _pdf .pdf? __blob=publicationFile&v=39.
↑ «Ιστοσελίδα των Ρότε Φούνκεν». Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019.
↑ Carl Dietmar, Werner Jung: Kleine illustrierte Geschichte der Stadt Köln. 9. überarbeitete und erweiterte Ausgabe, J. P. Bachem Verlag, Köln 2002, σελ. 271
↑ «Ιστοσελίδα του ελληνικού γυμνασίου-λυκείου Κολωνίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019.