el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el el el en de el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Λουδοβίκος Δ΄ (Ludwig IV, 1 Απριλίου 1282 – 11 Οκτωβρίου 1347), αποκαλούμενος και ο Βαυαρός, του Οίκου των Βίττελσμπαχ, ήταν βασιλιάς της Γερμανίας (ή βασιλιάς των Ρωμαίων) από το 1314, βασιλιάς της Ιταλίας από το 1327 και Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1328[1].
20 Δεκεμβρίου 1314 – 11 Οκτωβρίου 1347
Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
31 Μαΐου 1327 – 11 Οκτωβρίου 1347
Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
1328 – 11 Οκτωβρίου 1347
Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου
Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
1301 – 11 Οκτωβρίου 1347
Ροδόλφος Α΄ της Βαυαρίας
Λουδοβίκος Ε΄ της Βαυαρίας, Στέφανος Β΄ της Βαυαρίας, Λουδοβίκος ΣΤ΄, Γουλιέλμος Α΄ της Βαυαρίας, Αλβέρτος Α΄ της Βαυαρίας και Όθων Ε΄ της Βαυαρίας
11 Οκτωβρίου 1347 (65 ετών)
Μαργαρίτα Β΄ του Αινώ
Λουδοβίκος Β΄ δούκας της Βαυαρίας
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν δούκας της Άνω Βαυαρίας από το 1294/1301 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροδόλφο Α΄, υπηρέτησε ως Μάρκος του Βραδεμβούργου μέχρι το 1323 και ως Εκλέκτορας Κόμης του Ρήνου μέχρι το 1329, έγινε επίσης, δούκας της Κάτω Βαυαρίας το 1340 και Κόμης της Αινώ, της Ολλανδίας, της Ζηλανδίας και του Φρίσλαντ το 1345.
Ο Λουδοβίκος Δ΄ δούκας της Βαυαρίας.
Ο Λουδοβίκος γεννήθηκε την 1 Απριλίου του 1282 στο Μόναχο της Γερμανίας, ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄, δούκα της Άνω Βαυαρίας και Εκλέκτορα Κόμη του Ρήνου. Μητέρα του ήταν η Ματθίλδη, κόρη του Βασιλιά της Γερμανίας Ροδόλφου Α΄.[2]
Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν ο προστάτης των Τευτόνων Ιπποτών. Το 1337 φέρεται να κατοχύρωσε στο Τευτονικό Τάγμα το προνόμιο να κατακτήσει τη Λιθουανία και τη Ρωσία, ενώ το Τάγμα είχε υποβάλει αίτημα μόλις για τρεις μικρές περιοχές τους.[3] Αργότερα, κατά τις εδαφικές διαμάχες που είχαν οι Τεύτονες με τους ξένους ηγέτες, απαγόρεψε να δικαστεί το Τάγμα ενώπιον αλλοδαπών δικαστηρίων.
Ο Λουδοβίκος πέθανε τον Οκτώβριο του 1347, στο Puch κοντά στο Φύρστενφελντμπρουκ (Fürstenfeldbruck), από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη κατά τη διάρκεια του κυνηγιού της αρκούδας. Ο τάφος του βρίσκεται στο Φράουενκιρχε του Μονάχου.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1308 τη Βεατρίκη των Πιάστ, κόρη του Μπόλκο Α΄ δούκα του Λβόβεκ, Γιάβορ, κ.ά. και είχε τέκνα:
Ματθίλδη 1313-1346, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ μάργραβο του Μάισσεν.
Λουδοβίκος Ε΄ 1316-1361, δούκας της Άνω Βαυαρίας, Α΄ ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου.
Στέφανος Β΄ 1319-1375, δούκας της Κάτω Βαυαρίας.
Το 1320 απεβίωσε η Βεατρίκη και ο Λουδοβίκος Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα Β΄ των Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ και της Ολλανδίας. Είχε τέκνα:
Μαργαρίτα 1325-1374, παντρεύτηκε πρώτα τον Στέφανο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Σλαβονίας και έπειτα τον Γκέρλαχ φον Χοενλόε.
Άννα π. 1326-1361, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Κάτω Βαυαρίας.
Λουδοβίκος ΣΤ΄ 1328-1365, δούκας της Άνω Βαυαρίας, Β΄ εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Ελισάβετ 1329-1402, παντρεύτηκε πρώτα τον Κανγκράντε Β΄ ντελλα Σκάλα, κύριο της Βερόνα και έπειτα τον Ούλριχ κόμη της Βυρτεμβέργης.
Γουλιέλμος Α΄ της Βαυαρίας
Αγνή 1335-1352, μοναχή του Τάγματος της Αγ. Κλάρας, απεβ. 17 ετών.
Αλβέρτος Α΄ 1336-1404, δούκας της Κάτω Βαυαρίας, Α΄ κόμης του Αινώ και Α΄ κόμης της Ολλανδίας.
Όθων Ε΄ 1340/42-1379, δούκας της άνω Βαυαρίας, Ζ΄ εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Βεατρίκη 1344-1359, παντρεύτηκε τον Έρικ ΙΒ΄.
↑   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Louis IV. (emperor)» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press
↑ Crankshaw, Edward (1971). The Habsburgs: Portrait of a Dynasty. New York: The Viking Press.
↑ Urban, William. (2003). The Teutonic Knights: A Military History. London: Greenhill Books. σελ. 136. ISBN 1-85367-535-0.