el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|3|10|2022}}
Ο Ιωάννης Καραβιδόπουλος (1937) είναι Έλληνας ομότιμος καθηγητής Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στο τμήμα Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου και θεολόγος
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Καραβιδόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τις σπουδές στη Θεολογία και τη Φιλοσοφία στο Α.Π.Θ. και κατόπιν μετεκπαιδεύτηκε στο Στρασβούργο της Γαλλίας και το Γκέτινγκεν της Γερμανίας. Είναι καθηγητής του τμήματος Θεολογίας από το 1975 και διδάσκει Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης.
Εργάστηκε για την ανάδειξη της αξίας του Βυζαντινού ή Εκκλησιαστικού κειμένου της Καινής Διαθήκης και προώθησε δυναμικά την κριτική έκδοσή του. Ήταν μέλος της πενταμελούς εκδοτικής επιτροπής της 27ης (1993) κριτικής έκδοσης της Ελληνικής Καινής Διαθήκης των Nestle-Aland της Γερμανικής Βιβλικής Εταιρίας , μαζί με τους Μπάρμπαρα και Κουρτ Άλαντ, Κάρλο Μαρτίνι και Μπρους Μέτζγκερ, αλλά και στην εκδοτική επιτροπή της The Greek New Testament των Ενωμένων Βιβλικών Εταιριών. Επίσης, συμμετείχε στην επιμέλεια της σύγχρονης μετάφρασης της Αγίας Γραφής σε δημοτική γλώσσα, της Μετάφρασης από τα Πρωτότυπα Κείμενα. Επίσης, πρωτοποριακή υπήρξε η συμβολή του στη μελέτη των αποκρύφων συγγραμμάτων της Καινής Διαθήκης.
Το εμπεριστατωμένο έργο του Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη αποτελεί ενημερωμένη με τα σύγχρονα δεδομένα συνεισφορά στην σχετική επιστήμη. Έγραψε δύο ερμηνευτικά έργα βιβλίων της Καινής Διαθήκης και συμμετείχε σε συλλογικά έργα όπως οι Μελέτες Ερμηνείας και Θεολογίας της Καινής Διαθήκης (1990) και οι Βιβλικές Μελέτες (τόμ. Α' 1995, τόμ. Β' 2000 και τόμ. Γ' 2004). Υπήρξε ο εμπνευστής και ταυτόχρονα εκδότης, μαζί με τον καθηγητή Βασίλη Στογιάννο, δυο θεμελιακών σειρών όσον αφορά τις καινοδιαθηκικές σπουδές στην Ελλάδα, την Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης και τη Βιβλική Βιβλιοθήκη (Bibliotheca Biblica), στις οποίες περιλαμβάνονται σύγχρονες πρωτότυπες μελέτες και υπομνήματα. Με το έργο του συνεισέφερε σημαντικά στη διαμόρφωση και στην ευρύτερη αποδοχή της ανανεωτικής στροφής προς την Ορθόδοξη Βιβλική θεολογία, στην οποία πρωτοστάτησε ο καθηγητής Αγουρίδης.
Οι σημαντικότερες μονογραφίες του είναι:
Εικών Θεού και "κατ' εικόνα" Θεού παρά τω αποστόλω Παύλω. Αι χριστολογικαί βάσεις της παύλειου ανθρωπολογίας, 1964.
Η αμαρτία κατά τον Απόστολον Παύλον, 1968.
Το σωτήριον πάθος, 1974.
Το Πάθος του Χριστού κατά τις διηγήσεις των Συνοπτικών Ευαγγελίων, 1974
Αποστόλου Παύλου επιστολές προς Εφεσίους, Φιλιππησίους, Κολοσσαείς, Φιλήμονα (στη σειρά Ερμηνεία Καινής Διαθήκης), 1981.
Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη (στη σειρά Βιβλική Βιβλιοθήκη), 1983, 1998, 2007.
Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο (στη σειρά Ερμηνεία Καινής Διαθήκης), 1988.
Απόκρυφα Χριστιανικά Κείμενα, τόμ. Α', Απόκρυφα Ευαγγέλια, 1999.
Απόκρυφα Χριστιανικά Κείμενα, τόμ. Β', Απόκρυφες Πράξεις, Επιστολές, Αποκαλύψεις, 2004.
Το γνωστικόν κατά Θωμάν Ευαγγέλιον, 1967.
Βιογραφική ιστοσελίδα[νεκρός σύνδεσμος], στον ιστότοπο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κυριακούλα Παπαδημητρίου, Οι καινοδιαθηκικές σπουδές στην Ελλάδα από την Απελευθέρωση έως σήμερα.
Δημοσιεύσεις και αποσπάσματα έργων, στον ιστότοπο myriobiblos.gr.
Το Βήμα, 8ης Απριλίου 2007, «Τα Απαγορευμένα Πάθη: Τι δεν γράφουν τα τέσσερα Ευαγγέλια».
Το Βήμα, 25ης Δεκεμβρίου 2004, «H μεταμοντέρνα «γέννηση» του Ιησού: H σύγχρονη έρευνα μας παρέχει μια πιο ακριβή εικόνα της ποικιλίας του ιουδαϊσμού του 1ου αιώνα και της τοποθέτησης του Ιησού μέσα σ' αυτό το σύνθετο και πολύπλευρο ιουδαϊκό έδαφος[νεκρός σύνδεσμος]».
Το Βήμα, 26ης Απριλίου 2003, «Τα Πάθη και η Ανάσταση στα απόκρυφα ευαγγέλια».
Το Βήμα, 14ης Απριλίου 2001, «Ενα δίλημμα χωρίς ουσία: Ο Απόστολος Παύλος δεν συζήτησε ποτέ με τους συνεργάτες του αν η παγκοσμιοποίηση των ημερών του είναι αναστρέψιμη ή όχι πορεία. Σκέφτηκε μόνο να αξιοποιήσει τα προσφερόμενα μέσα της[νεκρός σύνδεσμος]»