el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el en en en el en en el en el en el el el el el el el el el el el el
Εργασία είναι κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που αποσκοπεί στην παραγωγή και προσφορά ενός προϊόντος, υλικού ή πνευματικού.[1] Μπορεί να είναι χειρωνακτική, ή πνευματική ή συνδυασμός των δύο. Είναι η ενασχόληση με μία υποχρέωση έως ότου ληφθεί μετρήσιμο αποτέλεσμα. Η εργασία είναι δούλεψη και υπηρεσία, γενικά μία χρονοβόρα διαδικασία που πρέπει να αμείβεται όταν γίνεται για λογαριασμό άλλου. Εργοδότης είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναθέτει εργασίες στον εργαζόμενο άνθρωπο έναντι αμοιβής. Η σχέση εργοδότη-εργαζόμενου διέπεται από νόμους, κανονισμούς και κοινές συμβάσεις, και ονομάζεται εργασιακή σχέση. Το σύνολο των εργαζόμενων μίας χώρας αποτελούν την εργατική τάξη. Εργατικό Δίκαιο ονομάζεται το σύνολο των κανονισμών που ρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις.
Η εργατική τάξη δραστηριοποιείται για βιοπορισμό, δηλαδή για την εξασφάλιση εισοδήματος που επιτρέπει την επιβίωση, ανάπτυξη και ευτυχία. Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία καλό εισόδημα σημαίνει μεγαλύτερη ευτυχία για τον εργαζόμενο, που αδιάκοπα διεκδικεί μεγαλύτερες απολαβές και ευημερία. Το πρότυπο εργασίας είναι μοντέλο που παρουσιάζει την ιδανική ποιότητα εργασίας, αποδοτικότητα, συμπεριφορά και ηθική, με τα οποία ένας εργαζόμενος θα εξασφαλίσει τις μέγιστες απολαβές.
O Hσίοδος υμνεί την εργασία και καταδικάζει την αργία. Ο Αριστοτέλης χαρακτηρίζει δίκαιους "τους μη αφ' ετέρους ζώντες" .Ο Ευριπίδης πιστεύει ότι η ευτυχία και η δόξα είναι αποκυήματα του μόχθου. Στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο υποτιμούνταν η χειρωνακτική εργασία.Στην Παλαιά Διαθήκη η πρώτη εντολή του Θεού στον Αδάμ και την Εύα ήταν να εργάζονται. Στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός εργαζόταν ως ξυλουργός. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος χαρακτηρίζει την εργασία εκτός από καθήκον, πράξη αγάπης και διακονίας του συνανθρώπου. Στην Πατερική θεολογία, η προσωπική εργασία- συνεργασία διευκολύνει την μετάβαση του ανθρώπου από τον ατομικό στον προσωπικό κοινωνικό χώρο, απελευθερώνοντάς τον από τον εγωκεντρισμό.[2]
Οικονομία της εργασίας: εξετάζει την αλληλεπίδραση της προσφοράς και ζήτησης εργασίας, γενικά ή κατά τομέα απασχόλησης, ή κατά τόπο, (χώρα, συνασπισμό χωρών, ή ήπειρο).[3][4][5]
Πολιτικές στο χώρο εργασίας: είναι οι διαδικασίες στις συμπεριφορές των ανθρωπίνων αλληλεπιδράσεων που αφορούν την δύναμη και την εξουσία.[6]Λειτουργούν ως εργαλείο για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ικανότητας και την εξισορρόπηση διαφορετικών απόψεων των εμπλεκόμενων μερών. Είναι γνωστές και με άλλα ονόματα, όπως πολιτικές γραφείου και οργανωτικές πολιτικές.[7][8][9]
Πλήρης απασχόληση: είναι η ιδανική κατάσταση στην οποία εργάζονται όλοι όσοι επιθυμούν να εργαστούν με ικανοποιητικό μισθό, και σημαίνει ανεργία σε ποσοστό μικρότερο του 1%.[10][11][12][13]
Τηλεργασία: είναι η εργασία εκτός του παραδοσιακού εργασιακού χώρου, μέσω τηλεπικοινωνιακών μέσων και τεχνολογικών εργαλείων. π.χ. δουλειά στο σπίτι.
Εκφοβισμός ή παρενόχληση στο χώρο εργασίας: ή εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση είναι η τάση ενός ανθρώπου ή ομάδας ανθρώπων να εκφράζουν αδικαιολόγητη επιθετικότητα ενάντια σε έναν συνάδελφο. Περιλαμβάνει λεκτική κακοποίηση και επιθετικότητα, χυδαιολογία, προσβολές, ψυχολογική βία, προσωπική επίθεση και καταχρηστική εποπτεία.[14][15]
↑ «Ιόνιο Πανεπιστήμιο - Γραφείο Διασύνδεσης». Γραφείο Διασύνδεσης Ιονίου Πανεπιστημίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2018.
↑ Κωστόπουλος, Κύριλλος, Aρχ, PhD (2011). Η εργασία ως απαιχμαλωσία από τον εγωκεντρισμό. Αθήνα: Γρηγόρης. σελ. 14-45,79-80. ISBN 978-960-333-720-1.
↑ «Handbook of Labor Economics | Vol 4, Part A, Pages 1-772 (2011) | ScienceDirect.com». www.sciencedirect.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2018.
↑ Freeman, R. B. (1987). The New Palgrave Dictionary of Economics. London: Palgrave Macmillan UK. σελίδες 1–7. ISBN 9781349951215.
↑ (στα αγγλικά) The New Palgrave Dictionary of Economics. 2018. doi:10.1057/978-1-349-95121-5. https://link.springer.com/referencework/10.1057/978-1-349-95121-5?id=pde2008_L000219&q=factors%20of%20production%20%20demand%20supply&topicid=&result_number=4.
↑ Musa, Dr. Sam (στα αγγλικά). Tip Sheet for Leaders on Politics. https://www.academia.edu/22448188/Tip_Sheet_for_Leaders_on_Politics.
↑ «What is organizational politics? definition and meaning». BusinessDictionary.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2018.
↑ David., Bancroft-Turner, (2008). The workplace politics pocketbook. Alresford: Management Pocketbooks. ISBN 9781903776902. 226357918.
↑ 1953-, James, Oliver, (2013). Office politics. London: Vermilion. ISBN 9780091923945. 806198287.
↑ Full Employment in a Free Society (Works of William H. Beveridge). 2014-11-26. doi:10.4324/9781315737348. http://dx.doi.org/10.4324/9781315737348.
↑ «Principles of Macroeconomics, Section 5: Full-Employment». www.colorado.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2018.
↑ McGaughey, Ewan (2018-01-10) (στα αγγλικά). Will Robots Automate Your Job Away? Full Employment, Basic Income, and Economic Democracy. Rochester, NY: Social Science Research Network. https://papers.ssrn.com/abstract=3044448.
↑ Arthur., O'Sullivan, (2003). Economics : principles in action. Needham, Mass.: Prentice Hall. ISBN 0130630853. 50237774.
↑ «Top 25 workplace bullying tactics | Workplace Bullying Institute». 8 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2018.
↑ R., Kohut, Margaret (2008). The complete guide to understanding, controlling, and stopping bullies & bullying at work : a guide for managers, supervisors, and employees  . Ocala, Fla.: Atlantic Pub. Group. ISBN 9781601382368. 199451967.