el el el el el el el el el el el el el el el el ja el el el el it el el el el el es fr el el el el el el ce zh el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el fr fr en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η Αμιάν (γαλλ. Amiens, γνωστή στην ελληνική βιβλιογραφία υπό την εξελληνισμένη μορφή Αμιένη), είναι η πρωτεύουσα του νομού Σομ στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς (Hauts-de-France), στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας. Έχει 134.057 κατοίκους (2017) [4]και βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Σομ (Somme). Η πόλη έχει αναπτυγμένη βιομηχανία στον τομέα της αυτοκίνησης (Valéo, Goodyear, Dunlop). Σήμερα είναι και κέντρο εταιρειών υπηρεσιών, ειδικότερα στην Πληροφορική.
14 μέτρα και 106 μέτρα
80000[3], 80080[3] και 80090[3]
δεδομένα (π • σ • ε )
1 Θέση - όνομα
Η παλιά πόλη είναι κτισμένη στην περιοχή μεταξύ των βραχιόνων των ποταμών Σομ και Αβρ στη θέση που κατείχαν τα άλλοτε τείχη της στα οποία εκτείνονται σήμερα μεγάλες περιφερειακές λεωφόροι. Μια άλλη ζώνη λεωφόρων χωρίζει τη σύγχρονη πόλη από τα περίχωρά της, που εκτείνονται κυρίως στη δεξιά πλευρά του ποταμού Σομ.
Η Αμιένη είναι κτισμένη στη θέση της παλαιάς Σαμαρόμπριβας, παλαιά πρωτεύουσα των Αμβιανών από τους οποίους κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται το σύγχρονο όνομά της. Η ονομασία «Αμβιανοί» προέρχεται από τη γαλατική λέξη ambe (= ποταμός)[5]
Στις αρχές του 4ου αιώνα (μ.Χ.) κήρυξε εδώ τον Χριστιανισμό ο Άγιος Φιρμίνος, ο οποίος έγινε και ο πρώτος Επίσκοπος της Αμιένης. Κατά τον Μεσαίωνα η περιοχή αυτή αποτέλεσε ιδιαίτερη κομητεία. Στις αρχές του 12ου αιώνα οι κάτοικοι επωφελούμενοι των συμπλοκών μεταξύ θρησκευτικών και πολιτικών αρχηγών απέκτησαν το προνόμιο της «ελεύθερης πόλης». Το 1435 περιήλθε με τη συνθήκη του Αρράς στους Δούκες της Βουργουνδίας, στους οποίους και παρέμεινε μέχρι το 1477. Αργότερα καταλήφθηκε αιφνιδιαστικά από τους Ισπανούς από τους οποίους και απελευθερώθηκε μετά από μακρά πολιορκία υπό του Ερρίκου του Δ΄.
Τον Μάρτιο του 1802 εδώ υπεγράφη η περίφημη ομώνυμη συνθήκη μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ολλανδίας. Το 1870 καταλήφθηκε από τους Γερμανούς, όπως και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Μετά τη πρώτη μάχη του Μάρνη υπέστη μεγάλες καταστροφές μέχρι το 1918 που παρέμεινε στη ζώνη του πυρός και αυτό διότι στην Αμιένη ήταν εγκατεστημένο ένα από τα πρώτα πολεμικά αεροδρόμια, στο οποίο οι αγγλικές δυνάμεις συγκεντρώνονταν στο δυτικό μέτωπο. Τότε οι Γερμανοί επιχείρησαν μια τεράστια προσβολή με πυροβολικό, βομβαρδίζοντας μέρα-νύκτα την πόλη. Τότε ο περίφημος Καθεδρικός Ναός της πόλης βλήθηκε από 9 βλήματα και καταστράφηκε η οροφή του. Τραγική υπήρξε τότε και η τύχη των κατοίκων που δεν έβρισκαν τόπο να σωθούν.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και πάλι η Αμιένη καταλήφθηκε από τους Γερμανούς και απελευθερώθηκε στις 31 Αυγούστου του 1944 από τη 2η Βρετανική Στρατιά.
Ο Καθεδρικός της Αμιένης (Notre-Dame d'Amiens) είναι ο πιο ψηλός των μεγάλων «κλασικών» γοτθικών εκκλησιών του 13ου αιώνα και είναι ο μεγαλύτερος Ναός του είδους του στη Γαλλία. Αφού μια πυρκαγιά κατέστρεψε τον προηγούμενο Ναό, η κατασκευή του νέου Καθεδρικού άρχισε το 1220 και τελείωσε το 1288, βάσει σχεδίων του Ρομπέρ ντε Λυζάρς. Η ανέγερση του μεγαλοπρεπή Ναού έγινε για να στεγάσει ένα πολύ σημαντικό Χριστιανικό Λείψανο, την Τίμια Κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (για την ακρίβεια τα οστά του προσώπου, μια και άλλο ένα μεγάλο τμήμα βρίσκεται στο Άγιο Όρος). Το Άγιο Λείψανο μετέφεραν το 1206 στην Αμιένη οι Σταυροφόροι, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης στην Δ' Σταυροφορία, που έγινε το 1204. Θεωρείται ο «Παρθενών της γοτθικής αρχιτεκτονικής». Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βομβαρδίστηκε από γερμανικό πυροβολικό και έπαθε σοβαρές ζημιές, οι οποίες αργότερα αποκαταστάθηκαν. Από το 1981 έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο Καθεδρικός εορτάζει την 25η Μαΐου, στην Τρίτη Εύρεση της Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, όπου και πλήθος κόσμου συρρέει για προσκύνημα στην πόλη.
Άλλα αξιόλογα κτίρια της πόλης είναι οι δύο Ναοί του Σαιν-Ζερμαίν και του Σαιν-Ρεμί, που κτίσθηκαν τον 15ο αιώνα, καθώς επίσης το ιστορικό Δικαστικό Μέγαρο και το Δημαρχείο.
↑ 1,0 1,1 répertoire géographique des communes. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
↑ «Populations légales 2019» The National Institute of Statistics and Economic Studies. 12  Ιανουαρίου 2022.
↑ 3,0 3,1 3,2 «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
↑ Adrian Room Placenames of the world: Origins and meanings of the names for 6,600 countries, cities, territories, natural features, and historic sites, McFarland, 2006