el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el el el en en en fr el el en el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el
Η πρώτη σημαντική αναφορά στο όνομά του γίνεται το 306 όταν συνετάχθη με την πλευρά του Μελίτιου όταν προέκυψε η κρίση που ονομάστηκε εκ των υστέρων Σχίσμα του Μελιτίου όσον αφορά το ζήτημα των πεπτωκότων —γεγονός που φανερώνει την αυστηρότητα των θέσεων του Αρείου. Ο ίδιος μάλιστα ζούσε ασκητικό βίο. Ο Άρειος όμως επανήλθε στην εκκλησία και το 308 και χειροτονήθηκε διάκονος από τον αρχιεπίσκοπο Πέτρο. Παρέμεινε όμως σταθερός στις αρχικές του απόψεις, ζητώντας μεγαλύτερη επιείκεια από τον Πέτρο στο ζήτημα των Μελιτιανών, χωρίς να βρει ανταπόκριση, κάτι που τον ενόχλησε και απεσχίσθη πάλι, μέχρι το 311 που απεβίωσε ο Πέτρος. Ο νέος επίσκοπος Αχιλλάς (311-313) ήταν διαλλακτικότερος, αλλά σήμερα δε γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αν όντως επί εποχής του επέστρεψε στους κόλπους της εκκλησίας, χειροτονούμενος ως πρεσβύτερος.
Μετά το θάνατο του Αχιλλά, κατά το Φιλόστοργιο[12], στη διαδοχή του επισκοπικού θρόνου ο Άρειος ήταν συνυποψήφιος με τον Αλέξανδρο, αλλά παραιτήθηκε παρά τη βέβαιη εκλογή του, ενώ κατά το Θεοδώρητο[13], απέτυχε λόγω συγκρούσεως με τον συνυποψήφιό του. Η πρώτη όμως μαρτυρία σήμερα θεωρείται και η πιο αξιόπιστη —αφαιρούμενης της υπερβολής της βεβαίας εκλογής—, καθότι σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα τον διόριζε ο Αλέξανδρος πρεσβύτερο στη σημαντικότερη ενορία της Αλεξανδρείας, συνυπολογίζοντας πως οι πρεσβύτεροι στην εκκλησία της Αλεξάνδρειας είχαν μεγάλη δύναμη και αυτονομία. Ο Άρειος είχε επωμισθεί, όπως κάθε πρεσβύτερος την ερμηνεία των Γραφών, ξεπερνώντας τα αυστηρά όρια της ενορίας της Βαυκάλεως, αποκτώντας μεγάλη ακτινοβολία στην τοπική εκκλησία.
Πέθανε ξαφνικά στην Κωνσταντινούπολη το 336, πιθανώς από δηλητηρίαση που του προκάλεσαν οι εχθροί του.[14]
↑ 1,0 1,1 «History of the Arians». 978-1-49-047972-9. ISBN-13 978-1-49-047972-9.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118645781. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
↑ (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. arius.
↑ (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) opac.vatlib.it. 495/25543.
↑ link .springer .com /content /pdf /10 .1007%2F1-4020-2238-7 _7 .pdf.
↑ www .christopherlong .co .uk /pub /byzantium .html.
↑ www .newtonproject .sussex .ac .uk /view /texts /normalized /THEM00117.
↑ «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2020.
↑ Czech National Authority Database. jo20191039734. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
↑ Επιφανίου, Κατά Αιρέσεων, 69,1.
↑ A.H. M. Jones, Constantine and the conversion of Europe, 1949, The English University Press, σ. 139.
↑ Εκκλ. Ιστ. 1,3.
↑ Εκκλ. Ιστ. 1,2.
↑ Dean Dudley, History of the First Council of Nice: A World's Christian Convention A.D. 325 With a Life of Constantine, A & B Book Dist Inc, 1992, σελ. 28. Για το ρόλο και τη διαμόρφωση των διαθέσιμων ιστορικών πηγών σχετικά με το θάνατο του Άρειου, βλ. Ellen Muehlberger "The Legend of Arius’ Death: Imagination, Space and Filth in Late Ancient Historiography", στο Past and Present 2015, 227:3-29.