el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Δημήτριος Ρίτσος (1912 - Φεβρουάριος 1988) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διατέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων κατά την περίοδο της Δικτατορίας, από τον Δεκέμβριο του 1967 της μέχρι και την πτώση της.
10 Δεκεμβρίου 1967 – 17 Σεπτεμβρίου 1974
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ο Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά το 1912 και ένα χρόνο αργότερα η οικογένεια του μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική και Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος για περισσότερα από 30 χρόνια, ειδικευόμενος στο ασφαλιστικό δίκαιο και συνεργαζόμενος στενά με επιχειρήσεις της οικογένειας Πλυτά. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός.
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1947 όταν διορίστηκε δημοτικός σύμβουλος υπό τον Ιωάννη Πιτσίκα. Τα επόμενα χρόνια εκλέχτηκε επανειλημμένα αντιδήμαρχος του Δημοτικού Συμβουλίου και μέλος της Δημαρχιακής Επιτροπής, ενώ διατέλεσε πρόεδρος και μέλος του διοικητικού συμβουλείου διάφορων οργανισμών, ιδρυμάτων και νοσοκομείων. Το 1964 εξελέγη ως πρώτος σε ψήφους δημοτικός σύμβουλος, με αποτέλεσμα να ορισθεί, σύμφωνα με τα ισχύοντα της εποχής, Αναπληρωτής Δήμαρχος. Όταν μετά το αποτυχημένο αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου του 1967 ο εκλεγμένος δήμαρχος και στενός του φίλος Γεώργιος Πλυτάς αποχώρησε από τη χώρα για το Λονδίνο με τον βασιλιά Κωνσταντίνο, ο Ρίτσος τον διαδέχθηκε. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1967 ορκίσθηκε ως νέος δήμαρχος από τον Στυλιανό Παττακό.[1]
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Ρίτσος έτυχε έντονης προβολής. Συμμετείχε τακτικά σε εγκαίνια έργων, ένα από αυτά ήταν και το συντριβάνι της πλατείας Συντάγματος, τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν στις 17 Ιουνίου 1971, υποδοχές επισήμων,[2] ακόμα και σε επιτροπές καλλιστείων.[3] Επί της δημαρχίας του έκλεισαν τα, ήδη παρακμάζοντα, δημοτικά ιατρεία στις συνοικίες της Αθήνας,[4] ενώ το δημοτικό Νοσοκομείο Ελπίς μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην οδό Δημητσάνης στους Αμπελόκηπους. Ήταν θιασώτης της επέκτασης του πολεοδομικού συγκροτήματος πέρα από τα γεωγραφικά όρια του Υμηττού και του Αιγάλεω και προέβλεψε τη δημιουργία νέων επιχειρηματικών και εμπορικών κέντρων στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Ανάμεσα στα οράματα του περιλαμβανόταν η δημιουργία ενός υπέργειου συστήματος σιδηροδρόμων.[5]
Ύστερα από νομοθετικό διάταγμα για αντικατάσταση όλων των Δημάρχων που είχαν διοριστεί από το καθεστώς των Συνταγματαρχών τον διαδέχθηκε ο δικαστικός Κωνσταντίνος Δάρας στις 18 Σεπτεμβρίου 1974.
Πέθανε το 1988 και κηδεύτηκε στις 15 Φεβρουαρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο.[6]
Ήταν παντρεμένος με τη Λέιλα Ρίτσου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά τον Νικόλαο Ρίτσο και τον Θεόδωρο Ρίτσο.
↑ «Ωρκίσθη χθες ο νέος Δήμαρχος Αθηναίων». Το Βήμα. 19 Δεκεμβρίου 1967. http://www.tovima.gr/files/1/2012/12/18/%CE%A1%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A3%20%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A1%CE%A7%CE%9F%CE%A3.pdf.
↑ «Agnew in Greece for official visit». The Bulletin. 16 Οκτωβρίου 1971. http://news.google.com/newspapers?id=nHYzAAAAIBAJ&sjid=t_cDAAAAIBAJ&pg=3070%2C5127283.
↑ «Αναδρομή στα Καλλιστεία της δεκαετίας του '70». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2015.
↑ Θεοδωράκης, Παύλος (2009, Νοέμβριος). Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας: Το παράδειγμα του Δήμου Αθηναίων. Παρουσίαση στην ημερίδα Τοπική Αυτοδιοίκηση και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
↑ Carr, John (26 Απριλίου 1972). «Ancient Athens considering an elevated railway system». http://news.google.com/newspapers?id=O5krAAAAIBAJ&sjid=TvcFAAAAIBAJ&pg=6989%2C3714375.