el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el mk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el hbs_lat en el el el el el el el el el el el el el
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη (Μάρτιος - Οκτώβριος 1848) του 1848 με πρωθυπουργό τον επιφανή Υδραίο αγωνιστή του 1821, ήταν η πρώτη εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση, εγκαινιάζοντας τις παρεμβάσεις του βασιλέα Όθωνα στην λειτουργία του Κοινοβουλίου.
28 Ιουλίου 1847 - 22 Ιουλίου 1850 (Β' Κοινοβουλευτική περίοδος)
- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Κωνσταντίνο Κολοκοτρώνη
«Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Λυκούργος Κρεστενίτης
- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Βενιζέλο Ρούφο
«Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Βασίλειος Χρηστακόπουλος
- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Τάτση Μαγγίνα
«Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Παναγιώτης Ρόδιος
«Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας»: Λυκούργος Κρεστενίτης (πρσωρινός)
- διορίστηκε ο Γεώργιος Ράλλη
«Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Δρόσος Μανσόλας (προσωρινός)
- διορίστηκε ο Αναστάσιος Μαυρομιχάλης
«Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Κουντουριώτης
Όταν η κυβέρνηση Τζαβέλλα παραιτήθηκε - με αφορμή την διαφωνία με τον Όθωνα ως προς τον διορισμό ορισμένων γερουσιαστών - ο βασιλιάς ήρθε σε επαφές με πολιτικούς παράγοντες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο Άγγλος πρεσβευτής Έντμουντ Λάιονς, πίεζε τον βασιλιά προς την κατεύθυνση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, ωστόσο ο βασιλιάς προτίμησε να δώσει την εντολή στον μετριοπαθέστερο Σπυρίδωνα Τρικούπη, επίσης του Αγγλικού κόμματος. Ο Τρικούπης όμως αρνήθηκε κατηγορηματικά, υπέρ του Μαυροκορδάτου, και τότε ο βασιλιάς κάλεσε τον Γεώργιο Κουντουριώτη ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση με πρόσωπα κυρίως του Γαλλικού κόμματος, έτσι όπως επιθυμούσε και ο Όθων. [3]:
Τον Αύγουστο του 1848 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο προϋπολογισμός του κράτους για το 1848. [4]
Τα κυριώτερα έσοδα του ελληνικού κράτους το 1848 (αλλά και των άλλων ετών εκείνης της περιόδου) προέρχονταν:
- από άμεσους φόρους 7.328.000 δρχ.
- έμμεσους φόρους (τέλη τελωνείου, χαρτόσημα, κλπ) 4.256.000 δρχ.
- έσοδα δημοσίων καταστημάτων (ταχυδρομεία, τυπογραφείο, νομισματοκοπείο) 314.000 δρχ.
- έσοδα από ενοικιάσεις δημοσίων κτημάτων και εγκαταστάσεων (αλυκές, ελαιώνες, ιχθυοτροφεία, αμπελώνες, κλπ) 4.508.000 δρχ.
- εκποιήσεις εθνικών κτημάτων 400.000 δρχ.
- εκκλησιαστικά εισοδήματα (ενοικιάσεις και εκποιήσεις μοναστηριακών κτημάτων) 126.000 δρχ.
- διάφορα άλλα (τόκοι υπερημερίας, έσοδα ποινικών και αστικών δικαστηρίων, μερίσματα μετοχών, κ.α.) 249.000 δρχ.
- έσοδα κλεισμένων χρήσεων 1.010.000 δρχ.
- έκτακτα έσοδα (προκαταβολές από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις για την αποπληρωμή του δανείου Ρότσιλντ) 3.835.473,58 δρχ.
Τα κυριώτερα έξοδα ήταν :
- εξωτερικό χρέος (πληρωμή τόκων, εξόδων, προμήθειας, χρεολυσίων των δανείων Ρότσιλντ και Εϋνάρδου) 5.381.197,20
- εσωτερικό χρέος (τόκοι) 3.666,66
- οικονομική χορηγία στον Βασιλιά 1.000.000 δρχ.
- αποζημιώσεις βουλευτών και γερουσιαστών 452.340 δρχ.
- πιστώσεις προς τα υπουργεία 10.484.410 δρχ. (με το Υπουργείο Στρατιωτικών να παίρνει «τη μερίδα του Λέοντος», 4.595.658 δρχ.
↑ ΦΕΚ Α 23/1848
↑ ΦΕΚ Α8/1848 και ΦΕΚ Α18/1848
↑ Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης (1894). Ιστορία του Όθωνος, Βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862). έκδοση 2η, Αθήνα: Αριστείδης Γ. Γαλανός. σελ. 384.
↑ ΦΕΚ Α23/1848 [1]
Αυτό το λήμμα σχετικά με μια Κυβέρνηση χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το! - Δείτε οδηγίες επέκτασης λημμάτων για μια κυβέρνηση.