el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el el el el el el en fr fr fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el en el en el en el en el el el el el el el el el el en en el el el el el el el el el el el el el el el el fa el el el el en el el el el el el en el el cs el ru el en en el el el el el el el el en el el el el en el en en en de en en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (25  Ιουλίου 1929)[10]
μέλος του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας (1910)
Knight Commander of the Order of the Crown (Romania) (1910)
Great Gold medal of the Société d'Encouragement au Progrès
Grande médaille de l'Aéro-Club de France
3 Η πρώτη διάσχιση της Μάγχης
Τον Οκτώβριο του 1900 ο Μπλεριό έτρωγε στο συνηθισμένο του εστιατόριο κοντά στην έκθεσή του, όταν την προσοχή του τράβηξε μια κοπέλα που γευμάτιζε με τους γονείς της. Επρόκειτο για την Αλίς Βεντερέ, κόρη απόστρατου αξιωματικού του στρατού. Ο Μπλεριό άρχισε να τη φλερτάρει με την ίδια αποφασιστικότητα που αργότερα θα επεδείκνυε στα αεροπορικά του πειράματα και στις 21 Φεβρουαρίου 1901 οι δυο τους παντρεύτηκαν.[15]
Το πρώτο «Blériot XI» στις αρχές του 1909
Ακαταπόνητος ο Μπλεριό, είχε τρία αεροσκάφη του στην πρώτη έκθεση «Paris Aero Salon» στα τέλη Δεκεμβρίου: το μονοπλάνο «Blériot IX», το τριθέσιο διπλάνο «Blériot X» και το «Blériot XI», που θα αναδεικνυόταν και το πλέον επιτυχημένο μοντέλο. Τα πρώτα δύο εξάλλου δεν πέταξαν ποτέ. Το «XI» ήταν αρχικώς εφοδιασμένο με κινητήρα REP, με τον οποίο πέταξε[22] στις 18 Ιανουαρίου 1909, αλλά μετά από πολύ λίγη ώρα στον αέρα ο κινητήρας άρχισε να υπερθερμαίνεται. Τότε ο Μπλεριό επεδίωξε και ήρθε σε επαφή με τον Ιταλό Αλεσσάντρο Αντσάνι (Alessandro Anzani, 1877-1956), ο οποίος είχε αναπτύξει επιτυχημένο κινητήρα μοτοσικλέτας και είχε κατόπιν στραφεί προς τους κινητήρες αεροσκαφών. Σημαντικό ήταν ότι ο Αντσάνι ήταν συνεργάτης του Λυσιέν Σωβιέρ (Lucien Chauvière), που είχε σχεδιάσει εξελιγμένο έλικα από ξύλο φουντουκιάς. Ο συνδυασμός ενός αξιόπιστου κινητήρα και ενός αποτελεσματικού έλικα θα συνεισέφερε πολύ στην επιτυχία του «XI».
Παράλληλα, αναπτύχθηκε και το «Blériot XII», ένα διθέσιο μονοπλάνο που πρωτοπέταξε στις 21 Μαΐου, με το οποίο ο Μπλεριό πέταξε με επιβάτη στις 2 Ιουλίου και στις 12 Ιουλίου πέτυχε την πρώτη πτήση στην ιστορία με δύο επιβάτες (τρείς άνθρωποι συνολικά στο σκάφος), ο ένας εκ των οποίων ήταν ο Σάντους-Ντουμό.[23] Στις 25 Ιουνίου, με το «XI», πραγματοποίησε πτήση 15,5 λεπτών, τη μακρότερη σε διάρκεια μέχρι τότε, και την επόμενη ημέρα αύξησε αυτή την επίδοση σε πάνω από 36 λεπτά. Στις 3 Ιουλίου πέταξε για περισσότερα από 47 λεπτά με το «XII» και την επόμενη ημέρα πέταξε το «XI» για 50 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα στο Ζυβισύ-συρ-Ορζ. Τέλος, στις 13 Ιουλίου 1909, κέρδισε το έπαθλο της πρώτης πτήσεως από μία πόλη σε μία άλλη, διανύοντας 41 χιλιόμετρα από την Ετάνπ στην Ορλεάνη μέσα σε 44 λεπτά και κάτι. Το πείσμα του Μπλεριό εμφαίνεται από το ότι σε πτήση στο Ντουαί στις 2 Ιουλίου μέρος της μονώσεως από αμίαντο αποσπάσθηκε από τον σωλήνα της εξατμίσεως μετά από 15 λεπτά στον αέρα. Στη μισή ώρα ένα από τα παπούτσια του είχε καεί και ο ίδιος πονούσε αρκετά, παρά το γεγονός αυτό όμως συνέχισε την πτήση μέχρι που παρουσίασε πρόβλημα και ο κινητήρας, οπότε προσγειώθηκε. Υπέστη εγκαύματα τρίτου βαθμού στα πόδια και χρειάσθηκε περισσότερο από δύο μήνες για να αποθεραπευθεί, και όμως συνέχισε να πετά, όπως γράφεται παραπάνω.[24]
Στις 16 Ιουνίου 1909 οι Μπλεριό και Βουαζέν τιμήθηκαν από κοινού με το «Βραβείο Όσιρις»[25], που απονεμόταν από το Institut de France μία φορά κάθε τρία έτη στον Γάλλο που είχε τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην επιστήμη.
Η πρώτη διάσχιση της ΜάγχηςΕπεξεργασία
Ανάβοντας τη μηχανή, 25 Ιουλίου 1909
Ο Μπλεριό διασχίζει τη Μάγχη στις 25 Ιουλίου 1909
Η άφιξη του Μπλεριό στο Ντόβερ
Η σκηνή λίγο μετά την προσγείωση του Μπλεριό στο Ντόβερ
Η εφημερίδα του Λονδίνου Daily Mail είχε από τον Οκτώβριο του 1908 αθλοθετήσει έπαθλο 500 λιρών για την πρώτη πτήση με αεροπλάνο μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας μέχρι το τέλος του έτους. Μετά την πάροδο της προθεσμίας, η εφημερίδα διπλασίασε το έπαθλο σε χίλιες λίρες στερλίνες, ένα τεράστιο ποσό για την εποχή (άνω των 100.000 ευρώ σε σημερινές τιμές) για διάσχιση της Μάγχης με αεροπλάνο μέχρι το τέλος του 1909. Αλλά όπως και κάποια άλλα βραβεία της εφημερίδας θεωρήθηκε από τους περισσότερους ως απλώς ένας τρόπος για φθηνή δημοσιότητα: η εφημερίδα Le Matin των Παρισίων σχολίασε ότι δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να κερδίσει κάποιος το έπαθλο.
Το Στενό της Μάγχης είχε διασχίσει ένα μη επανδρωμένο αερόστατο υδρογόνου το 1784[26] και ένα επανδρωμένο αερόστατο με τους Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ και Τζον Τζέφρις το 1785, και τίποτα πέραν αυτού.[26][27]
Ο Μπλεριό ωστόσο πίστεψε ότι μπορούσε να τα καταφέρει με το μοντέλο «XI», με βάση τις επιδόσεις του ως τότε (41 km, διάρκεια 50 λεπτά). Κατέφθασε λοιπόν στο Καλαί την Τετάρτη 21 Ιουλίου συνοδευόμενος από δύο μηχανικούς (ο ένας ήταν ο δημιουργός του κινητήρα, Αλεσσάντρο Αντσάνι) και τον φίλο του αερόπόρο Αλφρέντ Λεμπλάν. Έστησαν τη βάση τους σε ένα αγρόκτημα κοντά στην ακτή, στο Les Baraques, μεταξύ του Καλαί και του Σανγκάτ. Στο μεταξύ είχαν εμφανισθεί και άλλοι διεκδικητές, κυρίως ο Υμπέρ Λατάμ με μονοπλάνο «Antoinette IV» και ο Ρώσος αριστοκράτης γαλλικής καταγωγής Κάρολος ντε Λαμπέρ. Δημιουργήθηκε έτσι δημοσιότητα και περίπου 10.000 επισκέπτες συνέρρευσαν στο Καλαί, ενώ άλλοι τόσοι πήγαν στην απέναντι ακτή, στο Ντόβερ. Ανέμεναν όλοι να πέσει ο άνεμος. Ο Λατάμ προσπάθησε πρώτος στις 19 Ιουλίου, αλλά δέκα χιλιόμετρα πριν φθάσει στην Αγγλία υποχρεώθηκε στην πρώτη αναγκαστική προσθαλάσσωση στην ιστορία, εξαιτίας προβλήματος στον κινητήρα. Διασώθηκε από γαλλικό πολεμικό πλοίο.
Στις 24 Ιουλίου ο Λεμπλάν πήγε στο κρεβάτι τα μεσάνυχτα, αλλά η υπερένταση τον σήκωσε στις 2 π.μ., οπότε κρίνοντας ότι ο καιρός ήταν ιδανικός, ξύπνησε τον Μπλεριό. Αυτός ήταν ασυνήθιστα απαισιόδοξος, δεν κοιμόταν επίσης καλά επειδή τον πονούσαν τα καμένα πόδια του, και χρειάσθηκε να τον πείσει και ο Αντσάνι, απειλώντας ότι αν ο Μπλεριό δεν ξεκινούσε αμέσως, αυτός θα έπαιρνε τον κινητήρα του και θα έφευγε! Πράγματι, στις 4:15 π.μ. ο Γάλλος ανέβηκε στο «Blériot XI» και πραγματοποίησε σύντομη δοκιμαστική πτήση, ενώ ήδη από τις 3:30 η σύζυγός του είχε επιβιβασθεί στο αντιτορπιλικό «Σκοπός» (Escopette), που θα ακολουθούσε όσο μπορούσε το αεροπλάνο του Μπλεριό και θα τον διέσωζε σε περίπτωση ανάγκης.
Μετά, με το σήμα ότι ο Ήλιος είχε ανατείλει (οι όροι του επάθλου απαιτούσαν μια πτήση ανάμεσα στην ανατολή και στη δύση του Ηλίου), απογειώθηκε στις 4:41 με προορισμό την Αγγλία.[28] Πετούσε με περίπου 72 χιλιόμετρα την ώρα και σε ύψος περίπου 76 μ., ενώ δεν είχε πυξίδα, οπότε αρχικώς πήρε κατεύθυνση παρατηρώντας το Escopette, που κατευθυνόταν ακριβώς προς το Ντόβερ, αλλά σύντομα το προσπέρασε από τα αριστερά και το άφησε πολύ πίσω. Η ορατότητα μειώθηκε και αργότερα ο Μπλεριό είχε δηλώσει: «για περισσότερα από 10 λεπτά ήμουν απομονωμένος, χαμένος στο μέσο της απέραντης θάλασσας, και δεν έβλεπα τίποτε στον ορίζοντα, ούτε καν ένα πλοίο».[29] «Φαντασθείτε τώρα πόσο αλήθεια ήμουν ευτυχισμένος, όταν είδα μια γκρίζα γραμμή να ξεχωρίζει από τη θάλασσα. `Ηταν η αγγλική ακτή»[20]
Φθάνοντας κοντά στην ακτή ώστε να ξεχωρίζει λεπτομέρειες, ο Μπλεριό ένιωσε πάλι κάποια αγωνία: έπρεπε να προσγειωθεί κοντά στο Κάστρο του Ντόβερ, όπου η ακτή παρουσίαζε μια απλωσιά. Αλλά ο άνεμος είχε δυναμώσει, και τον είχε φυσήξει κάπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά από εκεί, στο Σαιντ Μάργκαρετ, όπου η ακτή είναι ψηλή και απόκρημνη. Ακολούθησε την ακτή προς τα δεξιά και διέκρινε ένα άνοιγμα. Κατεβαίνοντας είδε μια πράσινη έκταση: ήταν το γήπεδο του γκολφ απέναντι από το κάστρο που ζητούσε. Κάποιος άνδρας εκεί τού κουνούσε μια πελώρια γαλλική σημαία: ήταν ο Φονταίν, ο ανταποκριτής της Le Matin στο Λονδίνο, που είχε επιλέξει σημείο προσγειώσεως για λογαριασμό του, το Νόρθφωλ Μέντοου κοντά στο Κάστρο του Ντόβερ. Ο Μπλεριό έκανε δυο κύκλους για να χάσει ύψος και έσβησε τη μηχανή του σε ύψος περί τα 20 μέτρα, σπάζοντας και πάλι τον έλικα και το σύστημα προσγειώσεως με την απότομη προσγείωση, εξαιτίας των ριπαίων ανέμων. Ωστόσο ο Μπλεριό βγήκε άθικτος. Η συνολική διάρκεια της πτήσεως ήταν 36 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα.
Τα νέα της απογειώσεώς του είχαν σταλεί με τον ασύρματο του Μαρκόνι στο Ντόβερ, αλλά γενικώς πιστευόταν ότι θα επιχειρούσε προσγείωση στην παραλία στα δυτικά του Ντόβερ. Ο δημοσιογράφος της Daily Mail συνειδητοποίησε ότι είχε προσγειωθεί κοντά στο Κάστρο, οπότε έσπευσε με γρήγορο αυτοκίνητο, τον παρέλαβε και τον πήγε στο λιμάνι για να συναντήσει τη σύζυγό του. Τριγυρισμένοι από πλήθος που ζητωκραύγαζε και φωτογράφους, οδηγήθηκαν στο ξενοδοχείο «Lord Warden». Ο Μπλεριό είχε γίνει διεθνής διασημότητα.
Το αεροπλάνο με το οποίο πραγματοποίησε τον άθλο του εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων, στο Παρίσι.
Caricature of Louis Blériot by Sem (1910)
Μέχρι την εποχή της διασχίσεως της Μάγχης, ο Μπλεριό είχε δαπανήσει τουλάχιστον 780.000 γαλλικά φράγκα για τα αεροπορικά του πειράματα.[30] Τώρα αυτή η τεράστια επένδυση άρχισε να αποδίδει: παραγγελίες για αεροπλάνα του μοντέλου «Blériot XI» άρχισαν να έρχονται σχεδόν αμέσως και ως το τέλος του έτους είχαν παραγγελθεί περισσότερα από εκατό αεροσκάφη, με το καθένα να πωλείται για 10.000 φράγκα.
Ο Μπλεριό ξαναπέταξε στα τέλη Αυγούστου, στη «Μεγάλη Εβδομάδα Αεροπορίας» στην πόλη [Ρενς]], όπου ηττήθηκε οριακά από τον Γκλεν Κέρτις στο πρώτο έπαθλο ταχύτητας «Γκόρντον Μπένετ». Ωστόσο κέρδισε το έπαθλο για τον ταχύτερο γύρο στη διαδρομή, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας με αεροπλάνο.
Μέχρι το τέλος του έτους, ο Μπλεριό εμφανίσθηκε σε αρκετές χώρες σε αεροπορικές συναντήσεις, στη Μπρέσια, τη Βουδαπέστη και το Βουκουρέστι (πραγματοποιώντας τις πρώτες αεροπορικές πτήσεις που έγιναν ποτέ στην Ουγγαρία, όσο και στη Ρουμανία). Η εκπληκτική τύχη του σε ατυχήματα τον άφησε για λίγο τον Δεκέμβριο του 1910 στην Κωνσταντινούπολη. Πετώντας εκεί με πολύ άνεμο για να ικανοποιήσει ένα ανυπόμονο πλήθος, συνετρίβη στη στέγη ενός σπιτιού, σπάζοντας αρκετά παΐδια και υφιστάμενος εσωτερικούς τραυματισμούς, που του στοίχισαν τρεις εβδομάδες στο νοσοκομείο.[31]
Από το 1909 έως την έναρξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου το 1914, η εταιρεία του Μπλεριό παρήγαγε περίπου 900 αεροσκάφη, τα περισσότερα παραλλαγές του μοντέλου «XI».[32] Τα μονοπλάνα του Μπλεριό και τα διπλάνα τύπου Βουαζέν-Φαρμάν κυριαρχούσαν στην αεροπορική αγορά πριν τον πόλεμο αυτόν.[33] Υπήρχαν ανησυχίες για την ασφάλεια των μονοπλάνων γενικότερα, τόσο στη Γαλλία, όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Γαλλία απαγόρευσε τις πτήσεις στα στρατιωτικά της μονοπλάνα από τον Φεβρουάριο του 1912 μετά από ατυχήματα τεσσάρων «Μπλεριό», αλλά τις επέτρεψε και πάλι μετά από δοκιμές τον Μάιο που υπεστήριξαν την ανάλυση του Μπλεριό για το πρόβλημα, το οποίο επιδιορθώθηκε με ευθυγράμμιση των ενισχυτικών συρμάτων της ατράκτου. Η παρόμοια σύντομη βρετανική απαγόρευση των μονοπλάνων προκλήθηκε από ατυχήματα σε αεροσκάφη άλλων κατασκευαστών, και όχι του Μπλεριό.[18]
Από κοινού με άλλους 5 Ευρωπαίους κατασκευαστές, ο Μπλεριό αναμίχθηκε από το 1910 σε έναν πενταετή δικαστικό αγώνα με τους Αδελφών Ράιτ σχετικά με τις πατέντες συνεστραμμένων πτερύγων των τελευταίων. Οι ισχυρισμοί των Ράιτ απορρίφθηκαν από τα γαλλικά και τα γερμανικά δικαστήρια.[34]
Η μετονομασθείσα σε «Blériot Aéronautique» εταιρεία, με έδρα το Συρέν, συνέχισε να σχεδιάζει και να παράγει αεροσκάφη μέχρι την εθνικοποίηση του μεγαλύτερου μέρους της γαλλικής αεροπορικής βιομηχανίας το 1937, οπότε απορροφήθηκε από τη SNCASO.[35][36]
Το 1927 ο Μπλεριό, που δεν πετούσε πια ο ίδιος, ήταν παρών για να καλωσορίσει τον Τσαρλς Λίντμπεργκ, όταν προσγειώθηκε στο Λε Μπουρζέ μετά την επίτευξη της πρώτης υπερατλαντικής πτήσεως στην ιστορία, επίσης με μονοπλάνο.
Ο Μπλεριό παρέμεινε ενεργός στην αεροπορική βιομηχανία μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 64 ετών στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή. Μετά από μία κηδεία με πλήρεις στρατιωτικές τιμές στο Μέγαρο των Απομάχων, τάφηκε στο Κοιμητήριο «des Gonards» στις Βερσαλλίες.[37]
Προς τιμή του η Διεθνής Αεροναυτική Ομοσπονδία καθιέρωσε το «Μετάλλιο Λουί Μπλεριό» το 1936, για να απονέμεται έως τρεις φορές το έτος σε αεροπόρους που πέτυχαν ρεκόρ στην ταχύτητα, στο υψόμετρο και στην απόσταση με ελαφρά αεροσκάφη.[38]
↑ 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
↑ 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb12003902b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ 3,0 3,1 «Louis Charles Joseph Bleriot». (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. LH//256/105.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
↑ (Αγγλικά) SNAC. w66t2pj5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ es .findagrave .com /memorial /11922607 /louis-bleriot.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb12003902b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
↑ (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
↑ Crouch, Tom (1982). Blériot XI: The Story of a Classic Aircraft. Smithsonian Institution Press. σελ. 22. .
↑ 12,0 12,1 Gibbs-Smith 1953, σελ. 239
↑ Sanger 2008, σελ. 5.
↑ Elliot 2000, σσ. 16–18.
↑ Elliott 2000, σελ. 22.
↑ Sanger 2008, σσ. 5-6.
↑ Elliott 2000, σελ. 49.
↑ 18,0 18,1 Sanger 2008, σσ. 92–93.
↑ Elliott 2000, σελ. 53.
↑ 20,0 20,1 20,2 Bertino, Serge: Εξερευνητές του ουρανού και διαστήματος, σειρά «Η εποποιία των εξερευνήσεων», εκδ. «Ελληνική παιδεία», Αθήνα 1975, σσ. 81-88
↑ Sanger 2008, σσ. 6-8.
↑ Sanger 2008, σελ. 125.
↑ «Three Men in an Aeroplane», Flight, 19 Ιουνίου 1909
↑ Elliott 2000, σελ. 96
↑ [http://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1909/1909%20-%200365.html "Prix Osiris awarded to Aviation", Flight International, 19 Ιουνίου 1909
↑ 26,0 26,1 Gibbs-Smith 1953, σσ. 96-97.
↑ "Balloon Intelligence", Daily Universal Register, τεύχ. 8, Ιανουάριος 1785, σελ. 2.
↑ Elliott 2000, σελ. 113
↑ Clark, Nicola. "100 Years Later, Celebrating a Historic Flight in Europe." The New York Times, 24 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε: 25 Ιουλίου 2009.
↑ Elliott 2000, σελ. 140
↑ Elliott 2000, σελ. 165
↑ Elliott 2000, σελ. 173
↑ Gibbs-Smith 1953, σελ. 255
↑ Mackersey 2003, σελ. 440
↑ Jane's All the World's Aircraft 1938
↑ Taylor 1989, σελ. 161
↑ Elliott 2000, σελ. 238
↑ "Louis Blériot medal winner listing." Αρχειοθετήθηκε 2009-01-08 στο Wayback Machine. FAI.
Elliot, B.A.: Blériot: Herald of an Age, εκδ. Tempus, 2000
Gibbs-Smith, C.H.: A History of Flying, Batsford, Λονδίνο 1953
Grey, C.G.: Jane's All the World's Aircraft 1938, David & Charles, Λονδίνο 1972
Jane, F.T.: Jane's All the World's Aircraft 1913, 1969.
Mackersey, Ian: The Wright Brothers: The Remarkable Story of the Aviation Pioneers who Changed the World, Little, Brown, Λονδίνο 2003, ISBN 0-316-86144-8
Sanger, R.: Blériot in Britain, Tonbridge, Kent 2008, ISBN 978-0-85130-399-4
Taylor, M.J.: Jane's Encyclopedia of Aviation, Portland House, Νέα Υόρκη 1989
Walsh, Barbara: Forgotten Aviator, Hubert Latham: A High-flying Gentleman, The History Press, Stroud, UK 2007, ISBN 978-0-7524-4318-8
US Εκατονταετηρίδα της Flight Commission των ΗΠΑ: Louis Blériot
Blériot: πληροφορίες και φωτογραφίες αεροπλάνων του
«Μια τολμηρή πτήση» - Ιστοσελίδα από το επεισόδιο της Nova των ΗΠΑ
Πτήση του «Blériot XI» στο YouTube
O Louis Blériot και η σύζυγός του στη Βουλή των Κοινοτήτων μετά τη διάσχιση της Μάγχης (φωτογραφία του John Benjamin Stone)
Κινηματογράφηση της πτήσεως του Μπλεριό το 1909
«Seadromes! Says Blériot», Popular Mechanics, Οκτώβριος 1935, μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του Μπλεριό πριν από τον θάνατό του
Ο Μπλεριό (κέντρο) σε φωτογραφία του 1927 με τον Τσαρλς Λίντμπεργκ και τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στη Γαλλία Μάυρον Τ. Χέρικ