el el el el el el el el el el el pl el el el el pl el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en el el en en en el el en en en el el en ceb en el el el el el el el el en en el el en en el el en en el el en nb el el en da el el en ka el el el el el el el el el el el el el el en el el el kk el el el el en el el el en el el en en en en en en en el en en en en en en en en en el el es el ru el pl pl en en el en el el el el el el el el el el el el en es en en en en en en el en el el en el el el el el el el el el el el el el
Η Creative Commons (CC) είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση αφιερωμένη στην επέκταση του εύρους των πνευματικών έργων που είναι διαθέσιμα για να βασιστούν σε αυτά και άλλα έργα και να μοιραστούν νόμιμα. Η οργάνωση έχει εκδώσει διάφορες άδειες πνευματικών δικαιωμάτων γνωστές ως άδειες Creative Commons. Αυτές οι άδειες επιτρέπουν στους δημιουργούς να δηλώσουν εύκολα ποια δικαιώματα διατηρούν, και ποια δικαιώματα παραμερίζουν προς όφελος άλλων δημιουργών.
μη κερδοσκοπικός οργανισμός, εκδοτικός οίκος και δημιουργός γραπτών έργων
FSF Free Software Award for Projects of Social Benefit[2], Prix Ars Electronica και Open Publishing Awards[3]
3 Χαρακτηριστικά και όροι των αδειών
Σεμινάριο της Creative Commons στο Τόκυο της Ιαπωνίας το 2007
Οι άδειες Creative Commons επιτρέπουν στους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων να χορηγήσουν μερικά ή όλα τα δικαιώματά τους στο κοινό διατηρώντας άλλα μέσω ποικίλων σχημάτων χορήγησης αδειών και συμβάσεων συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης ως κοινό κτήμα ή όρους χορήγησης αδειών ελεύθερου περιεχομένου. Η πρόθεση είναι να αποφευχθούν τα προβλήματα που οι τρέχοντες νόμοι περί πνευματικής ιδιοκτησίας δημιουργούν για τη διανομή των πληροφοριών.
Ο Λόρενς Λέσσιγκ, ο ιδρυτής και ο πρώην πρόεδρος, ξεκίνησε τον οργανισμό ως πρόσθετη μέθοδο στους στόχους της υπόθεσης του στο Ανώτατο Δικαστήριο (των ΗΠΑ), Eldred V. Ashcroft. Το αρχικό σύνολο αδειών Creative Commons δημοσιεύθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2002.[9]
Η Creative Commons ξεκίνησε επίσημα το 2001 με την υποστήριξη του Center for the Public Domain. Η έναρξη του εγχειρήματος είχε την πρόσθετη υποστήριξη από τους σπουδαστές και συνεργάτες της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ και το Κέντρο Νομικής Σχολής του Στάνφορντ για το Διαδίκτυο και την Κοινωνία. Η Creative Commons έχει τα κεντρικά γραφεία της στο Σαν Φρανσίσκο. Η οργάνωση λειτουργεί από το Διοικητικό Συμβούλιο των Creative Commons και ένα μικρό αριθμό διοικητικού προσωπικού και μια τεχνική ομάδα, και υποστηρίζεται συμβουλευτικά από μια Τεχνική Συμβουλευτική Επιτροπή.[10]
Στις 15 Δεκεμβρίου 2006, ο καθηγητής Λέσσιγκ αποσύρθηκε από πρόεδρος και διόρισε τον Joi Ito ως νέο πρόεδρο, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Second Life.[11]
Στην Ελλάδα έγινε πανηγυρική έναρξη των Creative Commons με συνέδριο που οργανώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2007 με την παρουσία του καθηγητή Λέσσιγκ.
Χαρακτηριστικά και όροι των αδειώνΕπεξεργασία
Στην απόφαση για την επιλογή της κατάλληλης άδειας χρήσης λαμβάνονται υπόψη τρία βασικά ερωτήματα:
Απαιτείται η αναφορά του δημιουργού;
Επιτρέπεται η τροποποίηση του έργου; Εάν ναι, ο χρήστης θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την ίδια άδεια χρήσης ή μπορεί να επιλέξει άλλη;
Τα ερωτήματα αυτά αντιστοιχούν στην υιοθέτηση ή όχι, τεσσάρων βασικών όρων στην επιλεγμένη άδεια:
Απαιτείται αναφορά του δημιουργού ή του χορηγού της άδειας.
Δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
Δεν επιτρέπεται για το έργο να αλλοιωθεί, να τροποποιηθεί ή να δημιουργηθεί κάτι νέο βασισμένο στο έργο.
Εάν το έργο αλλοιωθεί, τροποποιηθεί ή δημιουργηθεί κάτι νέο βασισμένο στο έργο, το έργο που θα προκύψει θα μπορεί να διανεμηθεί μόνο με την ίδια ή παρόμοια άδεια.
Η μίξη αυτών των όρων παράγει δεκαέξι πιθανούς συνδυασμούς, εκ των οποίων ένδεκα είναι έγκυρες άδειες Creative Commons. Από τους πέντε άκυρους συνδυασμούς, τέσσερις περιλαμβάνουν ταυτόχρονα τους όρους «nd» και «sa», οι οποίοι είναι αμοιβαία ασύμβατοι και o ένας δεν περιλαμβάνει κανένα από τους όρους. Οι πέντε από τις ένδεκα έγκυρες άδειες που στερούνται το στοιχείο αναφοράς («by») έχουν καταργηθεί σταδιακά επειδή 98% των χορηγών άδειας ζήτησε την αναφορά, αλλά είναι ακόμα διαθέσιμες για εξέταση στον ιστότοπο των Creative Commons. Υπάρχουν έτσι έξι τακτικά χρησιμοποιούμενες άδειες:
Αναφορά - Παρόμοια διανομή
Αναφορά - Όχι Παράγωγα Έργα
Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση
Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια διανομή
Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα
Μια άδεια Creative Commons εξετάστηκε για πρώτη φορά σε δικαστήριο στις αρχές του 2006, όταν ο podcaster Adam Curry μήνυσε μια ολλανδική εφημερίδα που δημοσίευσε τις φωτογραφίες από τη σελίδα του στο Flickr χωρίς άδεια. Οι φωτογραφίες δημοσιεύονταν υπό την άδεια Creative Commons Non-Commercial (μη εμπορική).
Ενώ η απόφαση ήταν υπέρ του Curry, η εφημερίδα απέφυγε να του πληρώσει ικανοποίηση εφ' όσον δεν επανέλαβαν την παράβαση. Μια ανάλυση της απόφασης λέει πως, «η απόφαση του ολλανδικού δικαστηρίου είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη επειδή επιβεβαιώνει ότι οι όροι μιας άδειας Creative Commons ισχύουν αυτόματα για το περιεχόμενο για το οποίο χορηγείται η άδεια, και δεσμεύει τους χρήστες τέτοιου περιεχομένου ακόμη και χωρίς ρητώς να συμφωνήσουν με, ή να έχουν γνώση για, τους όρους της άδειας».[12]
Οι αρχικές άδειες Creative Commons γράφτηκαν υπό την σκέψη του αμερικανικού νομικού συστήματος, έτσι η διατύπωση θα μπορούσε να είναι ασυμβίβαστη σε διαφορετικές τοπικές νομοθεσίες και να καταστήσει τις άδειες ανεκτέλεστες σε διάφορες περιοχές νομικής αρμοδιότητας. Για να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα, η Creative Commons έχει αρχίσει να τροποποιεί τις διάφορες άδειες για να προσαρμοστούν σε τοπικούς νόμους πνευματικών δικαιωμάτων και ιδιωτικού δικαίου. Ως τον Φεβρουάριο 2008, υπάρχουν 43 άδειες για συγκεκριμένες περιοχές νομικής αρμοδιότητας, με 8 άλλες περιοχές στη διαδικασία σύνταξης, και περισσότερες χώρες συμμετέχουν στο εγχείρημα.
Μια πολιτική θέση - όπου το αντικείμενο είναι να αναλυθούν αυστηρά τα θεμέλια του κινήματος Creative Commons και να προσφερθεί μια διαπρεπής κριτική (π.χ. Berry & Moss 2005, Geert Lovink, Free Culture movements). Μια από τις πιο ξεχωριστές ανησυχίες που βρίσκονται σε αυτήν την κριτική είναι αναφορικά με το ρόλο που οι Creative Commons διαδραματίζουν ως μη εμπλεκόμενο εταιρικό φίλτρο. Όπως αναφέρεται από τον Martin Hardie στο «Creative License Fetishism», «όταν κάποιος εξετάζει αρκετά ποιο ακριβώς είδος «ελευθερίας» τελικά υπάρχει μέσα σε αυτές τις άδειες, πολύ γρήγορα θα ανακαλύψει ότι είναι πρωτίστως εργαλεία που προορίζονται για να τροφοδοτήσουν άμεσα την επιχειρηματική συν-επιλογή.» Ο Matteo Pasquinelli (2008) περιγράφει δύο μέτωπα κριτικής: «εκείνοι που απαιτούν την ίδρυση μιας πραγματικής κοινωνίας ενάντια στους περιορισμούς των Creative Commons (non-commercial, share-alike, κ.λπ.) και εκείνους που επισημαίνουν τη συνενοχή των Creative Commons με την παγκόσμια κεφαλαιοκρατία». Ο Pasquinelli επικρίνει συγκεκριμένα τα CC για την μη καθιέρωση «παραγωγικών κοινών».
Μια θέση υπέρ των πνευματικών δικαιωμάτων - αυτη υιοθετείται συνήθως από τη βιομηχανία περιεχομένου και υποστηρίζουν είτε ότι οι άδειες Creative Commons δεν είναι χρήσιμες, είτε ότι υπονομεύουν τα πνευματικά δικαιώματα (Nimmer 2005).
Ότι επιδεινώνουν τον πολλαπλασιασμό αδειών, με την παροχή πολλαπλάσιων αδειών που είναι ασύμβατες. Ειδικότερα, η «attribution-sharealike» και «attribution-noncommercial-sharealike» είναι ασύμβατες σημαίνοντας ότι οι έργα υπό αυτές τις άδειες δεν μπορούν να συνδυαστούν σε μια παράγωγη εργασία χωρίς λήψη της άδειας από τον κάτοχο της άδειας.
Ότι «δεν απαιτείται» ή «αφαιρεί τα δικαιώματα χρηστών» (δείτε Toth 2005 ή Dvorak 2005).
↑ www .fsf .org /news /2008 _free _software _awards. Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2017.
↑ openpublishingawards .org /results /2021 /index .html. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2021.
↑ «Founder's Copyright». Creative Commons. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2006.
↑ Lessig, Lawrence (2004). Free Culture (PDF). New York: Penguin Press. σελ. 8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2008.
↑ Ermert, Monika (2004). «Germany debuts Creative Commons». Register 1: e9. doi:10.1371/journal.pbio.0000009. http://www.theregister.co.uk/2004/06/15/german_creative_commons/.
↑ Lessig, Lawrence (2006). «Lawrence Lessig on Creative Commons and the Remix Culture». Talking with Talis. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (mp3) στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2006.
↑ http://gplv3.fsf.org/fdl-draft-2006-09-22.html Προσχέδιο της GFDL v2.0 στον ιστότοπο του FSF.
↑ «Creative Commons Unveils Machine-Readable Copyright Licenses». Creative Commons. 16 Δεκεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2007.
↑ History - CC Wiki
↑ «Joi Ito Named Chairman of Creative Commons; Lawrence Lessig to Remain CEO and Board Member». Creative Commons. 18 Δεκεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2008.
↑ «Creative Commons License Upheld by Dutch Court». Groklaw. 16 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2006.
Ardito, Stephanie C. "Public-Domain Advocacy Flourishes." Information Today 20, no. 7 (2003): 17,19.
Asschenfeldt, Christiane. "Copyright and Licensing Issues—The International Commons. In CERN Workshop Series on Innovations in Scholarly Communication: Implementing the Benefits of OAI (OAI3), 12 Φεβρουαρίου-14 Φεβρουαρίου 2004 στο CERN, Geneva, Switzerland. Geneva: CERN, 2004. (Παρουσίαση)
Brown, Glenn Otis. "Academic Digital Rights: A Walk on the Creative Commons." Syllabus Magazine (April 2003).
———. "Out of the Way: How the Next Copyright Revolution Can Help the Next Scientific Revolution." PLoS Biology 1, no. 1 (2003): 30-31.
Chillingworth, Mark. "Creative Commons Attracts BBC's Attention." Information World Review, 11 Ιουνίου 2004.
Conhaim, Wallys W. "Creative Commons Nurtures the Public Domain." Information Today 19, no. 7 (2002): 52, 54.
"Delivering Classics Resources with TEI-XML, Open Source, and Creative Commons Licenses." Cover Pages, 28 Απριλίου 2004.
Denison, D.C. "For Creators, An Argument for Alienable Rights." Boston Globe, 22 Δεκεμβρίου 2002, E2.
Ermert, Monika. "Germany Debuts Creative Commons." The Register, 15 Ιουνίου 2004.
Fitzgerald, Brian, and Ian Oi. "Free Culture: Cultivating the Creative Commons." (2004).
Johnstone, Sally M. "Sharing Educational Materials Without Losing Rights." Change 35, no. 6 (2003): 49-51.
Lessig, Lawrence (1994). «The Creative Commons». Florida Law Review 55: 763–777.
Pasquinelli, Matteo. "The ideology of Free Culture and the Grammar of Sabotage", Rotterdam: NAi Publishers, 2008.
Plotkin, Hal. "All Hail Creative Commons: Stanford Professor and Author Lawrence Lessig Plans a Legal Insurrection." SFGate.com, 11 Φεβρουαρίου 2002.
Schloman, Barbara F. "Creative Commons: An Opportunity to Extend the Public Domain." Online Journal of Issues in Nursing, 13 Οκτωβρίου 2003.
Stix, Gary. "Some Rights Reserved." Scientific American 288, no. 3 (2003): 46.
Weitzman, Jonathan B., and Lawrence Lessig. "Open Access and Creative Common Sense." Open Access Now, 10 Μαΐου 2004.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Free Creative Commons licenses on Wikimedia
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Creative Commons and Creative Commons Wiki
A short Flash animation describing Creative Commons
Lawrence Lessig: How creativity is being strangled by the law (20 min presentation on video)
Creative Commons Explained: Lawrence Lessig στο The Hour με τον George Stroumboulopoulos
International Commons: Creative Commons initiatives outside the United States
ccPublisher -(εργαλείο για το μαρκάρισμα αρχείων με μια άδεια Creative Commons και επιφόρωσή τους στο Internet Archive)
Plugin για τον Mozilla Firefox -(εμφανίζει τα δεδομένα Creative Commons στην γραμμή κατάστασης)
Common Content -- "κατάλογος έργων υπό άδειες Creative Commons"
Yahoo! Search for CC content (αναζήτηση για περιεχόμενο υπό άδειες Creative Commons)
"The Commons: The Commons as an Idea - Ideas as a Commons" -(άρθρο του David M. Berry σχετικά με τα commons και ιδέες)
"BBC to Open Content Floodgates The BBC's Creative Archive project" -(άρθρο στο περιοδικό Wired για την χρήση αδειών Creative Commons από το BBC)
"Creative Commons: Let’s be creative together" -(από το "Framasoft")
"Take My Music ... Please" -(άρθρο του Newsweek από τον Brian Braiker)
"Creative Commons Humbug" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. -(κριτικό άρθρο στο PC Magazine από τον John C. Dvorak)
"Creative Humbug" -(κριτικό άρθρο από τον Péter Benjamin Tóth)
"Creative Humbug? Bah the humbug, let’s get creative!" -(απάντηση στην κριτική του Tóth από την Mia Garlick)
Berry, D. M. & Moss, G. (2005). On the “Creative Commons”: a critique of the commons without commonality. Free Software Magazine. No. 5.
Berry, D. M & Moss, G. (2005). Libre Commons = Libre Culture + Radical Democracy. Noema. No. 44.
Fitzgerald, Michael (2005), Copyleft hits a Snag. Technology Review
Hill, Benjamin Mako. (2005). Towards a Standard of Freedom: Creative Commons and the Free Software Movement.
Nimmer, Raymond (2005). Open source license proliferation, a broader view
Orlowski, Andrew (2005). On Creativity, Computers and Copyright. The Register
Tóth, Péter Benjamin. (2005). Creative Humbug: Personal feelings about the Creative Commons licenses
Richard Stallman explains his disagreement with Creative Commons
A Debian Developer gives his summary of problems discussed on the debian-legal mailing list (τα σχόλια αφορούν τις ξεπερασμένες εκδόσεις 2.0 των αδειών)
"Why the BBS Documentary is Creative Commons" by Jason Scott
Greentown article Ανασκόπηση της ιστορίας των πνευματικών δικαιωμάτων από το 1556 εώς τα Creative Commons
Möller, Erik (2006). The Case for Free Use: Reasons Not to Use a Creative Commons NC License. Open Source Jahrbuch 2006. Αρχειοθετήθηκε 2021-04-14 στο Wayback Machine.
"Community Created Content; Law, Business and Policy" Hietanen, Oksanen and Välimäki
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Creative Commons της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).