el el el el el el el el el el el el el el el el el el el zh el el el en el it el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el en en el el el el el el el el el el el el el el el el el
Η Ελεονώρα του Ανζού (ιταλικά: Eleonora d'Angiò, Αύγουστος 1289 – 9 Αυγούστου 1341), Βασίλισσα της Σικελίας χάρη στον γάμο της με τον Φρειδερίκο Β΄ της Σικελίας ήταν τρίτη κόρη του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου του Χωλού και της Μαρίας της Ουγγαρίας. Η Ελεονώρα του Ανζού παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1299) τον Φιλίπ ντε Τουσί γιο του Ναρζότ ντε Τουσί και της Λουκίας της Τρίπολης. Ο γάμος τους διαλύθηκε με εντολή του πάπα Βονιφάτιου Η΄ επειδή ήταν συγγενείς και δεν είχαν αποκτήσει παπική απαλλαγή.[6]
Monastery of San Nicolò l'Arena (Nicolosi)[3]
Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας (από 1302)[4][5]
Κωνσταντία της Σικελίας, βασίλισσα της Κύπρου[3]
Ελισάβετ της Σικελίας, δούκισσα της Βαυαρίας[3]
Γουλιέλμος Β΄ της Αραγωνίας[3]
Κάρολος Β΄ της Νάπολης[4][3] και Μαρία της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Νάπολης[4][3]
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας[4]
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος της Άντρια
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Η Ελεονώρα του Ανζού παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Φρειδερίκο Β΄ της Σικελίας (17 Μαΐου 1302). Ο πατέρας της και ο δεύτερος σύζυγος της είχαν βρεθεί σε πόλεμο για τον έλεγχο στη Μεσόγειο ιδιαίτερα τη Σικελία και τη νότια Ιταλία. Ο γάμος τους ήταν η τελευταία προσπάθεια για να κλείσει μεταξύ τους ειρήνη, κατέληξε στην "Ειρήνη της Καλταμπελόττας" (19 Αυγούστου 1302). Η ειρήνη χώρισε στα δυο το παλιό βασίλειο της Σικελίας στο νησιώτικο και στο χερσαίο τμήμα. Το νησιώτικο πήγε στον Φρειδερίκο Β΄ και το χερσαίο που ονομαζόταν Βασίλειο της Νεαπόλεως το διατήρησε ο Κάρολος ο Χωλός που ήταν ήδη βασιλιάς, η ειρήνη της Καλταμπελόττας δημιούργησε το καθεστώς που θα επικρατήσει στην περιοχή τους επόμενους αιώνες.
Η Ελεονώρα του Ανζού και ο δεύτερος σύζυγός της Φρειδερίκος Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιάς της Σικελίας απέκτησαν:
Πέτρος Β΄ 1304-1342, διαδέχθηκε τον πατέρα του.
Μανφρέδος 1306-1317 Δούκας των Αθηνών και Δούκας Νέων Πατρών.
Κωνσταντία, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο Β΄ των Πουατιέ-Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου, σε δεύτερο γάμο τον Λέοντα Δ΄ των Χετουμιδών βασιλιά της Αρμενίας και σε τρίτο γάμο τον Ιωάννη των Πουατιέ-Λουζινιάν αντιβασιλιά της Κύπρου.
Ελισάβετ 1310-1349, παντρεύτηκε τον Στέφανο Β΄ της Βαυαρίας.
Γουλιέλμος Β΄ 1312-1338, πρίγκιπας του Τάραντα, διαδέχθηκε τον Μανφρέδο ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών.
Ιωάννης 1317-1348, δούκας του Ραντάτσο, διαδέχθηκε τον Γουλιέλμο ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών.
Αικατερίνη 1320-1342, ηγουμένη στη Σάντα Κιάρα της Μεσσίνας.
Μαργαρίτα 1331-1360, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ του Παλατινάτου.
Η Ελεονώρα έμεινε χήρα το 1337 και πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα στο μοναστήρι του Σαν Νικολό ντι Αρένα στην Κατάνια (9 Αυγούστου 1341). Τάφηκε στο Φραγκισκανό μοναστήρι της Κατάνιας.[7]
↑ 1,0 1,1 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00013518. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 2,0 2,1 «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 15740/leonor-de-anjou. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 διάφοροι συγγραφείς: «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) Dizionario Biografico degli Italiani. 1960. eleonora-d-angio-regina-di-sicilia. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2022.