el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el el el el wuu el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el
Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1877 - ( Μάιος 1877 - Ιανουάριος 1878) ήταν οικουμενική κυβέρνηση (για την ακρίβεια η δεύτερη οικουμενική κυβέρνηση του ελληνικού κράτους [1]) με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Κανάρη, πρόσωπο σεβαστό από όλες τις πολιτικές παρατάξεις.
Με αυτήν τη λύση, ξεπεράστηκε (προσωρινά), το πρόβλημα της εναλλαγής κυβερνήσεων λόγω έλλειψης απόλυτης πλειοψηφίας αλλά και αντιμετωπίστηκαν από κοινού τα θέματα που προέκυπταν (η συμμετοχή της Ελλάδας ή μη) από τον νέο Ρωσοτουρκικό πόλεμο.
Κωνσταντίνος Κανάρης μέχρι το θάνατό του, στις 2 Σεπτεμβρίου 1877
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1875
11 Αυγούστου 1875 - 14 Ιουλίου 1879 (Ζ' κοινοβουλευτική περίοδος)
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1877
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Ιανουαρίου 1878
Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Κανάρη στις 2 Σεπτεμβρίου του 1878, όλοι οι υπουργοί υποβάλλουν αμέσως τις παραιτήσεις τους, και εγχειρίζουν στον Γεώργιος υπομνήματα με τις πολιτικές προτάσεις τους. Ο βασιλιάς όμως, τους παροτρύνει να παραμείνουν στα υπουργεία τους και να εκλέξουν αυτοί μεταξύ τους πρωθυπουργό, τον οποίον αυτομάτως θα δεχόταν και ο ίδιος. Έτσι, μέχρι και την πτώση της κυβέρνησης, οι υπουργοί πρωθυπουργεύουν εναλλάξ.
Συν τω χρόνω, και βλέποντας ο ελληνικός λαός ότι η οικουμενική κυβέρνηση δεν οδηγεί την χώρα σε πόλεμο, αλλά αρκείται στο να συντάσσει ήσσονος σημασίας νομοσχέδια, αρχίζει να διαμαρτύρεται και πάλι. Η πτώση της κυβέρνησης συνέβη έπειτα από διαφωνία με τον Γεώργιο για την συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο. Ο Γεώργιος θέλοντας να συμμετάσχει η Ελλάδα στο πλευρό της Ρωσίας, έδωσε εντολή στον υπουργό των στρατιωτικών να ενισχύσει και να κινητοποιήσει τα στρατεύματα που βρίσκονταν στα ελληνο-τουρκικά σύνορα. Ο Ζυμβρακάκης όμως, αντίθετος με αυτήν την πολιτική, υπέβαλλε την παραίτησή του και τις επόμενες μέρες ακολούθησαν και οι παραιτήσεις των υπολοίπων.[3]
Σατιρικός χάρτης της αγγλικής κυριαρχίας στην Ευρώπη
«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου» («Πρωθυπουργός»): Κωνσταντίνος Κανάρης
«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Χαρίλαος Τρικούπης
«Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
«Επί των Οικονομικών υπουργός»: Επαμεινώνδας Δεληγιώργης
«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: αντισυνταγματάρχης Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης
«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Θρασύβουλος Ζαΐμης
«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
«Επί των Ναυτικών υπουργός»: αντιναύαρχος Κωνσταντίνος Κανάρης
στις 7 - 9 - 1877 ανέλαβε το υπουργείο, ο Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης
↑ Θ. Βελλιανίτης: «Η πρώτη καταρτισθείσα εν Ελλάδι Οικουμενική Κυβέρνησις είναι η της 11ης Οκτωβρίου 1862, ήτοι η της επομένης της εκθρονίσεως του Βασιλέως Οθωνος.»... «Η τοιαύτη Κυβέρνησις δεν έλαβε το όνομα τούτο τότε. Το όνομα τούτο εδόθη εις την δευτέραν κυβέρνησιν συνασπισμού γενομένην κατόπιν της εκφρασθείσης επιθυμίας του λαού κατά την 22αν Μαίου 1877 δι' ογκώδους συλλαλητηρίου εν τω Παναθηναικώ Σταδίω περί κοινοπραξίας των αρχηγών των κομμμάτων...» εφημ. Εμπρός, φύλλο της 3/12/1926
↑ Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδου: «Τα μετά τον Όθωνα : ήτοι ιστορία της μεσοβασιλείας και της βασιλείας Γεωργίου του Α'. (1862-1898)», σελ. 389 - 392
↑ Ανδρέας Δημητρόπουλος, «Οι ελληνικές κυβερνήσεις: 1843 - 2004», σελ. 44
↑ ΦΕΚ Α/41 1877, ΦΕΚ Α/74 1877
Αυτό το λήμμα σχετικά με μια Κυβέρνηση χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το! - Δείτε οδηγίες επέκτασης λημμάτων για μια κυβέρνηση.