el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el el el el el el el sk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el fr el el el el el el el en el el el el el el el el en en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el en el el el el el el el el el el en en en de en en en el es el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Ούλριχ Φρίντριχ Βίλλι Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ (Ulrich Friedrich Willy Joachim von Ribbentrop), (30 Απριλίου 1893 - 16 Οκτωβρίου 1946) ήταν Γερμανός εθνικοσοσιαλιστής πολιτικός με μεγάλη επιρροή και υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης του Αδόλφου Χίτλερ από το 1938 μέχρι το 1945.
4 Φεβρουαρίου 1938 – 30 Απριλίου 1945
Γερμανός Πρέσβης στην Αυλή του Αγίου Ιακώβου
30 Απριλίου 1893, Βέζελ, Πρωσία
16 Οκτωβρίου 1946 (ετών 53)
Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP)
Άννα Ελίζαμπετ Χένκελ (από το 1920)
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (1939)[1]
Χρυσή καρφίτσα του Ναζιστικού Κόμματος
Παράσημο του Γερμανικού Αετού (1938)
Τάγμα των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου
Τάγμα του Ευαγγελισμού (1939)
Τάγμα των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Τάγμα του Στέμματος της Ιταλίας
Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας
Τάγμα του Αγίου Στεφάνου της Ουγγαρίας
Τάγμα του Καρόλου Α΄
Τάγμα της Ισαβέλλας της Καθολικής
Imperial Order of the Yoke and Arrows
National Order of Merit Carlos Manuel de Cespedes
1.2 Μετά το 1945
Ο Ρίμπεντροπ γεννήθηκε στις 30 Απριλίου του 1893 στο Βέζελ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, γιος του αξιωματικού Ούλριχ Φρίντριχ Γιοάχιμ Ρίμπεντροπ. Από το 1908 μέχρι το 1914 έζησε εκτός Γερμανίας. Μεταξύ του 1910 και του 1914 ζει στον Καναδά, όπου εισάγει και εμπορεύεται γερμανικό κρασί. Μιλά τέλεια την αγγλική και την γαλλική γλώσσα.
Με την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταλείπει τον Καναδά για να αγωνιστεί υπέρ της Γερμανίας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τιμάται με το παράσημο Σιδηρού Σταυρού (Eisernes Kreuz) και προάγεται σε υπολοχαγό. Μετά τον τραυματισμό του παίρνει μετάθεση στην γερμανική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης.
Το 1920 νυμφεύεται την Ανελίς Χένκελ (Annelies Henkell), την κόρη του παραγωγού του ομώνυμων αφρώδους οίνου. Από εδώ και εμπρός ο Ρίμπεντροπ εργάζεται για τον πεθερό του, σαν διευθυντής της αντιπροσωπείας του Βερολίνου. Λίγα χρόνια αργότερα τον υιοθετεί μια μακρινή θεία του από την αριστοκρατική μεριά της οικογένειας και ο Ρίμπεντροπ αποκτά έτσι το δικαίωμα να λέγεται "φον Ρίμπεντροπ".
Το 1932 γνωρίζει τον Αδόλφο Χίτλερ και γίνεται μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος των Γερμανών Εργατών (NSDAP). Ο θαυμασμός του για τον Χίτλερ είναι τόσο μεγάλος, που τον βοηθά να μπει στα ανώτατα κοινωνικά κυκλώματα του Βερολίνου, αφού ο ίδιος έχει τις ανάλογες δημόσιες σχέσεις. Χάρη σε αυτές τις δημόσιες σχέσεις ο Χίτλερ θα μπορέσει να αποκτήσει το 1933 την απόλυτη νομοθετική εξουσία (Εξουσιοδοτικός νόμος) δίχως αξιόλογη αντίσταση.
Όταν, το 1933, σχηματίζεται η χιτλερική κυβέρνηση, ο Ρίμπεντροπ ελπίζει να γίνει Υπουργός εξωτερικών, αξίωμα που όμως καταλαμβάνει ο συντηρητικός Κόνσταντιν φον Νόιρατ. Ήδη το 1934 ο Χίτλερ τον ονομάζει "Σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής". Τον Ιούνιο του 1935 γίνεται "Έκτακτος και εξουσιοδοτημένος Πρέσβης του Γερμανικού Ράιχ". Στην θέση αυτή επιτυγχάνει τον Ιούνιο του ίδιου έτους την υπογραφή της αγγλο-γερμανικής Ναυτικής Συμφωνίας. Η συμφωνία αυτή επιτρέπει στο Τρίτο Ράιχ να δημιουργήσει στόλο, με ανώτατο όριο το ένα τρίτο του αγγλικού στόλου. Ένα χρόνο αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 1936, υπογράφεται μεταξύ της Γερμανίας και της Ιαπωνίας σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας, γνωστό ως "σύμφωνο κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς", το οποίο είναι επίσης δημιούργημα του Ρίμπεντροπ. Το 1936 γίνεται πρέσβης στο Λονδίνο, θέση στην οποία παραμένει επί περίπου δύο χρόνια. Τέλος, το 1938 γίνεται Υπουργός Εξωτερικών του Τρίτου Ράιχ.
Όταν το 1939 η Βέρμαχτ εισβάλλει στην Τσεχοσλοβακία, οι Βρετανοί επιδιώκουν την σύναψη συμμαχίας με την ΕΣΣΔ. Μόλις η είδηση αυτή φτάνει στο γερμανικό υπουργείο εξωτερικών, αρχίζει για τον Ρίμπεντροπ ένας μαραθώνιος διαπραγματεύσεων με τους Σοβιετικούς, στο τέλος του οποίου επιτυγχάνει να υπογραφεί, στις 23 Αυγούστου του 1939, το Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ. Με αυτό το Σύμφωνο οι δύο χώρες δεσμεύονται να μην επιτεθεί η μία στην άλλη. Επίσης, καθεμία πρέπει να μείνει ουδέτερη, αν η άλλη αναμιχθεί σε πόλεμο.
Λίγες μέρες αργότερα, την 1 Σεπτεμβρίου 1939, αρχίζει με την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Με την έναρξη του πολέμου ο Ρίμπεντροπ χάνει την σημασία του για τον Χίτλερ, επειδή στην εποχή του πολέμου είναι απαραίτητη η στρατηγική και όχι η διπλωματία. Για να βελτιώσει τις σχέσεις του με τον Χίτλερ, τοποθετεί σε κάθε σημαντική θέση του Υπουργείου του μέλη της SS (στην οποία ανήκει και ο ίδιος από το 1933). Επειδή το Υπουργείο Εξωτερικών είναι αρμόδιο για την εξόντωση των Εβραίων των κατεχόμενων χωρών, οι SS είναι τώρα σε θέση να εφαρμόσουν το Ολοκαύτωμα δίχως καμία αντίσταση από το υπουργείο, το οποίο βρίσκεται στα χέρια τους.
Επίσης, ο Ρίμπεντροπ δίνει εντολή στις πρεσβείες των κατεχόμενων χωρών να βοηθήσουν όσο μπορούν στην εκτόπιση των Εβραίων.
Ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ στην δίκη της Νυρεμβέργης (πρώτη σειρά, τρίτος από πάνω)
Η σορός του Ρίμπεντροπ μετά την εκτέλεση.
Αφού ο πόλεμος τελειώνει, ο Ρίμπεντροπ συλλαμβάνεται, κατηγορείται και καταδικάζεται στα πλαίσια της δίκης της Νυρεμβέργης για τα εξής:
Συνωμοσία για την κατάκτηση της απολύτου εξουσίας στη Γερμανία
Εγκλήματα εναντίον της ειρήνης
Εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας
Κατά τη διάρκεια της δίκης (218 μέρες) ο Ρίμπεντροπ δεν δείχνει ούτε ίχνος μετάνοιας. Την 1 Οκτωβρίου του 1946 καταδικάζεται. Η απόφαση του δικαστηρίου: "Θάνατος δι' απαγχονισμού". Στις 16 Οκτωβρίου 1946 η απόφαση εκτελείται.
Τα τελευταία του λόγια είναι: "Η τελευταία μου επιθυμία είναι μια κατανόηση μεταξύ Δύσεως και Ανατολής..."
Επτά χρόνια αργότερα η χήρα του, Ανελίς φον Ρίμπεντροπ, δημοσιεύει τις αναμνήσεις και τελευταίες του σημειώσεις σε βιβλίο με τίτλο "Μεταξύ Λονδίνου και Μόσχας" ("Zwischen London und Moskau").
Bloch, Michael Ribbentrop New York: Crown Publishing., 1992.
Browning, Christopher R. The final solution and the German Foreign Office. A study of Referat D III of Abteilung Deutschland 1940 - 43. Holmes & Meier, New York 1978, ISBN 0-8419-0403-0.
Craig, Gordon "The German Foreign Office from Neurath to Ribbentrop" pages 406-436 from The Diplomats 1919-39 edited by Gordon Craig and Felix Gilbert, Princeton: Princeton University Press, 1953.
Döscher, Hans-Jürgen SS und Auswärtiges Amt im Dritten Reich. Diplomatie im Schatten der "Endlösung". Ullstein, Frankfurt am Main/Berlin 1991, ISBN 3-548-33149-1.
Jacobsen, Hans-Adolf "The Structure of Nazi Foreign Policy, 1933-45" pages 49-94 from The Third Reich edited by Christian Leitz, Oxford: Blackwell, 1999.
Michalka, Wolfgang "From Anti-Comintern Pact to the Euro-Asiatic Bloc: Ribbentrop's Alternative Concept to Hitler's Foreign Policy Programme" pages 267-284 from Aspects of the Third Reich edited by H.W Koch, London: Macmillan 1985.
The Munich Crisis, 1938 Prelude to World War II edited by Igor Lukes and Erik Goldstein, London: Frank Cass Inc, 1999.
↑ «DECRETO concediendo el Collar de la Orden de Isabel la Catolica a Su Excelencia el Ministro de Negocios Extranjeros del Imperio Alemán, don Joaquín von Ribbentrop». 24  Μαΐου 1939. σελ. 2808.