el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el hu sk el el el el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el en el el el el el el el el el el el es en en pl cs en es en en es es pl es el el el el el el en en es en en en el el el el el el el el el el el el
"Λόκι και Σιγκούν" (1892) του Καρλ Φραντζ Έντουαρντ φον Γκεμπαρντ.
"Ο Λόκι δέσμιος (μοτίβο από το Γόσφορντ Κρος)" (1908) του W. G. Collingwood.
Η Σιγκούν συστήνεται ως θεά (ásynja) στο βιβλίο Σκάλντσκαπαρμάλ, όπου οι θεοί διοργανώνουν μεγάλη γιορτή για τον επισκέπτη Έγκιρ,[7] αλλά και σε κένινγκ για τον Λόκι: «σύζυγος της Σιγκούν»,[8] «φορτίο [Λόκι] των με ξόρκι δεμμένων χεριών [της Σιγκούν]»,[9] και σε ένα απόσπασμα που παρατίθεται από το Χάουστλονγκ του 9ου αιώνα, «το φορτίο των χεριών της Σιγκούν».[10] Η τελευταία αναφορά για την Σιγκούν στο Σκάλντσκαπαρμάλ είναι στον κατάλογο των θεών στην ενότητα-παράρτημα Ναφναθούλουρ, στο κεφάλαιο 75.[11]
Το κάτω τμήμα της δυτικής πλευράς του Γκόσφορντ Κρος.
Το Γκόσφορντ Κρος (σταυρός του Γκόσφορντ) των μέσων του 11ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στην Κάμπρια της Αγγλίας, έχει ερμηνευθεί ότι παριστάνει διάφορες μορφές της σκανδιναβικής μυθολογίας. Στο κάτω τμήμα της δυτικής πλευράς του σταυρού υπάρχει η απεικόνιση ενός θηλυκού με μακριά μαλλιά, που σκύβει κρατώντας ένα αντικείμενο πάνω από μία άλλη ξαπλωμένη και δεμένη μορφή. Από πάνω τους και στα αριστερά υπάρχει ένα ερπετό. Η εικόνα έχει ερμηνευθεί ότι αναπαριστά την Σιγκούν που περιποιείται τον δέσμιο Λόκι.[12]
Ενώ το όνομα Σιγκούν (Sigyn) συναντάται ως γυναικείο όνομα σε αρχαίες σκανδιναβικές πηγές (sigr σημαίνει «νίκη» στα αρχαία σκανδιναβικά, και vina «φίλη»), και παρόλο που στις πηγές που σώζωνται περιορίζεται κατά κύριο λόγο σε ένα ρόλο, εμφανίζεται στο Χάουστλονγκ (Haustlöng) του παγανιστικού 9ου αιώνα, γραμμένο από τον σκάλδο Θγιοδολφρ του Χβινίρ. Λόγω αυτής της παλαιάς σύνδεσης με τον Λόκι, η Σιγκούν θεωρείται ότι ήταν θεά και σε παλαιότερες μορφές του γερμανικού παγανισμού.[13]
Η σκηνή που η Σιγκούν βοηθά και περιποιείται τον Λόκι έχει απεικονιστεί σε αρκετούς πίνακες, όπως ο «Loke och Sigyn» (1850) του Νιλς Μπλόμερ, «Loke och Sigyn» (1863) του Μάρτεν Έσκιλ Βίνγκε, «Loki och Sigyn» (1879) του Όσκαρ Βέργκελαντ, και η εικονογράφηση «Loki und Sigyn; Hel mit dem Hunde Garm» (1883) του Κ. Έρενμπεργκ.[13] Διάφορα αντικείμενα και τόποι έχουν ονομαστεί από την Σιγκούν στη σύχρονη εποχή, όπως οι ποικιλίες νορβηγικών χειμερινών σιτηρών Sigyn I και Sigyn II,[14] ένας χαρακτήρας της Μάρβελ Κόμικς το 1978,[15] το σουηδικό σκάφος MS Sigyn, το οποίο μεταφέρει αναλωθέντα πυρηνικά καύσιμα, μια αναφορά στη λεκάνη που κρατούσε η Σιγκούν για να μαζεύεται εκεί το δηλητήριο[16] καθώς και ο αρκτικός Παγετώνας Σιγκούν.[17]
↑ Ιδιαίτερος λογοτεχνικός τρόπος της νορδικής ποίησης που κάνει χρήση της περίφρασης
↑ Λίθινος αγγλοσαξωνικός σταυρός στην κομητεία της Κάμπρια
↑ Το g προφερόταν στη μέση της λέξης ως γ. Το y προφερόταν περίπου σαν το σημερινό γαλλικό u ή το γερμανικό ü, δηλαδή σαν ι με στρογγυλοποιημένα τα χείλη.
↑ 6,0 6,1 Byock (2006:70).
↑ 13,0 13,1 Simek (2007:284).
↑ «Sigyn». Marvel Directory. Marvel Character, Inc. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2008.
↑ (Σουηδικά) «Båten som fraktarkärnbränslet». Sveriges Radio. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2008.
↑ «Sigyn Glacier». Geographic Names Information System. U.S. Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2008.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Belderok, Bob. Mesdag, J. Mesdag, Hans. Donner, Dingena A. (2000). Bread Making Quality of Wheat: A Century of Breeding in Europe. Springer. ISBN 0-7923-6383-3
Byock, Jesse (Trans.) (2006). The Prose Edda. Penguin Classics. ISBN 0-14-044755-5
Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). Edda. Everyman. ISBN 0-460-87616-3
Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). The Poetic Edda. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2
Orchard, Andy (1997). Dictionary of Norse Myth and Legend. Cassell. ISBN 0-304-34520-2
Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. Dictionary of Northern Mythology. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1