el el el el el el el el en ru el ru el el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en en el el el de en en en en en en el el el el el el el el el el pl el el el el el el el el
O Ethan Stiefel είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Βασιλικού Μπαλέτου της  Νέας Ζηλανδίας (Royal New Zealand Ballet). Από το 1997 έως τον Ιούλιο του 2012 ήταν Κορυφαίος Χορευτής του American Ballet Theatre (ABT).
Ο Ethan Stiefel γεννήθηκε 13 Φεβρουαρίου 1973 στο Tyrone της Πενσυλβάνια και είναι γιος ενός Λουθηρανού υπουργού που έγινε  αρχιφύλακας των φυλακών της Νέας Υόρκης.
Ο Stiefel ξεκίνησε την εκπαίδευση μπαλέτου στην Ακαδημία Χορού Monona (Monona Academy of Dance), στο Μάντισον του Ουισκόνσιν, σε ηλικία 8 ετών. Ασχολήθηκε με τον κλασσικό χορό ακολουθώντας την μεγαλύτερη αδελφή του στα μαθήματα. Ο δάσκαλός του, ο Jo Jean Retrum, ενθάρρυνε τον Stiefel να συνεχίσει τα μαθήματα χορού καθώς τα αγόρια στο χώρο του μπαλέτου ήταν κάτι σπάνιο. Έτσι σπούδασε για δύο χρόνια στο Milwaukee Ballet School υπό την καθοδήγηση των: Judith Warren, Ted Kivitt και Paul Sutherland, αλλά και στο Central Pennsylvania Youth Ballet μέχρι να μετακομίσει στην Νέα Υόρκη για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Studio Company του American Ballet Theatre (σήμερα γνωστό ως ABT II) και στη Σχολή του American Ballet. Εκεί ο Stanley Williams τον κατέταξε σε μια ειδική κατηγορία των ανδρών της εταιρείας, οι οποίοι λάμβαναν εκπαίδευση δίπλα στα αστέρια του μπαλέτου Rudolf Nureyev, Mikhail Baryshnikov και Fernando Bujones .
Ο Stiefel ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής το 1989 με την ένταξη του στο corps de ballet του New York City Ballet σε ηλικία 16 ετών. Το 1992 πήρε  άδεια για να χορέψει με το Μπαλέτο της Ζυρίχης (Zürich Ballet) και ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην εταιρεία New York City Ballet ως soloist. Μέχρι το 1995 έγινε Κορυφαίος Χορευτής του συγκεκριμένου χορευτικού συγκροτήματος. Τον Απρίλιο του 1997 σταμάτησε να χορεύει με το New York City Ballet και εντάχθηκε ως Κορυφαίος Χορευτής στο American Ballet Theatre, με το οποίο χόρευε ως το 2012. Επίσης χόρεψε με τη Σχολή Κλασικού Μπαλέτου Mikhail Baryshnikov που βραχυπρόθεσμα λειτούργησε  στο ABT. Το ρεπερτόριο του περιλαμβάνει πολλούς κύριους ρομαντικούς ρόλους τόσο σε κλασικά όσο και σε σύγχρονα μπαλέτα.
Το 1989 ο Stiefel κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στο Διαγωνισμό Χορού Prix de Lausanne, ενώ το 1991 έλαβε επιχορήγηση από το Princess Grace  Foundation στις ΗΠΑ. Το 1998 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Benois de la Danse ως ένα από τα ανερχόμενα αστέρια στο μπαλέτο. Το 2007 έκανε το ντεμπούτο του με το Μπαλέτο της Αυστραλίας (Australian Ballet) χορεύοντας το ρόλο του Basilio στο μπαλέτο «Don Quixote» (στην εκδοχή του έργου που είχε ανεβάσει ο Rudolf Nureyev σε συνεργασία με το συγκεκριμένο συγκρότημα μπαλέτου). Το 2008 έλαβε το Βραβείο του περιοδικού Dance Magazine μαζί με την Pina Bausch, την Sylvia Walters και τον Lawrence Rhodesγια την καθοριστικής σημασίας συμβολή του στον κόσμο του μπαλέτου.
Ο Stiefel έχει χορέψει ως προσκεκλημένος καλλιτέχνης (guest artist) με πολλές διεθνούς φήμης εταιρείες χορού, καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένων των: Mariinsky Ballet, The Royal Ballet, New National Ballet in Tokyo και το Teatro Colon Ballet στο Μπουένος Άιρες.  Έδωσε την αποχαιρετιστήρια παράσταση του ως Κορυφαίος Χορευτής με το AmericanBalletTheatreστις 7 Ιουλίου 2012 χορεύοντας το ρόλο του σκλάβου Ali στο μπαλέτο «Le Corsaire». Θεωρείται «ο σπουδαιότερος χορευτής μπαλέτου στον κόσμο» κατά τη σημερινή εποχή.
Καριέρα στο χώρο της Σκηνοθεσίας και της Διδασκαλίας
Το 2004 ο Ethan Stiefel οργάνωσε ένα πρόγραμμα διδασκαλίας χορού διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων, γνωστό ως Stiefel & Students (που αρχικά ονομαζόταν Stiefel & Stars), το οποίο απευθυνόταν σε επίδοξους χορευτές και είχε ως βασικό στόχο να εκπαιδεύσει τους φοιτητές και να συνεργαστεί με επαγγελματίες χορευτές μπαλέτου. Το πρόγραμμα λάμβανε χώρα κάθε χρόνο μέχρι το 2008 στο Martha's Vineyard  τον Αύγουστο και δεχόταν μαθητές ηλικίας 12 -18 ετών. Επιπλέον στο πρόγραμμα δίδασκαν χορό προσκεκλημένοι διάσημοι χορευτές από όλο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων των: Ethan Stiefel, Johan Kobborg, Amanda McKerrow, Elizabeth Parkinson, Scott Wise, Marcelo Gomes, John Gardner, Gary Chryst, Ann Reinking και Alina Cojocaru.
Στα τέλη του 2005 το Ballet Pacifica που εδρεύει στο Irvine της Καλιφόρνια, διόρισε τον Stiefel ως καλλιτεχνικός διευθυντής της εταιρείας, με στόχο τη δημιουργία ενός συγκροτήματος μπαλέτου με ανώτερο προφίλ. Παράλληλα ο Stiefel ανακοίνωσε ένα μεγάλης διάρκειας πρόγραμμα με περιοδείες και παραστάσεις του μπαλέτου «The Nutcracker» του George Balanchine για την περίοδο των Χριστουγέννων στο Orange County Performing Arts Center. Ωστόσο η εταιρεία δεν κατόρθωσε να καλύψει τον προϋπολογισμό που απαιτείτο για την υλοποίηση των σχεδίων του Stiefel με συνέπεια να παραιτηθεί ο εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας. Τον Απρίλιο του 2006 παραιτήθηκε και ο Stiefel από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Μπαλέτου.
Συνεργάστηκε με τη Σχολής Χορού του Πανεπιστήμιου Τεχνών της Βόρειας Καρολίνας στο Winston-Salem .
Το Νοέμβριο του 2010 ανακοινώθηκε πως ο Stiefel θα ήταν ο επόμενος διευθυντής του Βασιλικού Μπαλέτου της Νέας Ζηλανδίας (Royal New Zealand Ballet). Τη θέση αυτή έλαβε επίσημα το Σεπτέμβριο του 2011. Από τη θέση αυτή επιμελήθηκε μια νέα παραγωγή του μπαλέτου «The Sleeping Beauty» στο τέλος του 2011 σε χορογραφία του πρώην Κορυφαίου Χορευτή του Μπαλέτου της Αυστραλίας και του Εθνικού Μπαλέτου της Αγγλίας Greg Horsman.
Τηλεοπτικές και κινηματογραφικές εμφανίσεις
Το 2000 ο Stiefel πρωταγωνίστησε στην ταινία «Κεντρική Σκηνή» (Center Stage), σε σκηνοθεσία του Nicholas Hytner. Το 2008 συμμετείχε στο sequel της ταινίας «Center Stage: Turn It Up».
Το 2007 εμφανίστηκε στην ταινία «Born to Be Wild - The Leading Men of American Ballet Theatre» με τους Κορυφαίος Χορευτές: Angel Corella, Jose Manuel Carreno και Vladimir Malakhov σε σκηνοθεσία Judy Kinberg.
Επίσης το 2007 ο Stiefel έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Queer Eye» ενώ το 2010 εμφανίστηκε στο επεισόδιο 8 του 4ου κύκλου της σειράς «Gossip Girl» με την Κορυφαία Χορεύτρια του American Ballet Theatre και αρραβωνιαστικιά του Gillian Murphy.
ROYAL NEW ZEALAND BALLET
Ο κόσμος του μπαλέτου αποχαιρετά τη βασίλισσα Ελισάβετ - Τα συγκινητικά μηνύματα κορυφαίων χορευτών
Manon του Kenneth MacMillan: Η ιστορία πίσω από τη δημιουργία του κλασικού μπαλέτου
8 ταινίες με χορό στο Netflix που θα σας ανεβάσουν τη διάθεση
Η διάσημη μπαλαρίνα Aurélie Dupont αποχαιρετά το Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού - Η συγκινητική ανάρτησή της
Ζιζέλ με το Μπαλέτο και την Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού στο Ηρώδειο
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Marcelo Gomes: Ο «Βασιλιάς του Χορού» με εκπληκτική τεχνική και σπάνια μουσικότητα David Hallberg: Ο Αμερικανός Πρίγκιπας του Μπαλέτου »