el el el el el id el el el el el el el el el en it el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el en el el en el el en el el en el el el
Και τώρα, μοναδικέ μου, το τι ήταν καγκεμούσα: Εκεί, που λες, στη μακρυνή Ιαπωνία που φτιάχτηκε το αμαξάκι σου, είχανε κι αυτοί το σκοτεινό μεσαίωνά τους με τους ανάλογους αφεντάδες. Οι παρατρεχάμενοι του εκάστοτε αφέντη έβρισκαν έναν τύπο που να του μοιάζει, έναν σωσία, να πούμε, και του μάθαιναν όλα τα φερσίματα του δικού τους. Τον έβαζαν στο θρόνο (και στο στόχαστρο των επίδοξων δολοφόνων), κρατώντας τον αφέντη σε ασφάλεια, να διοικεί και να καλοπερνά με τις γκέισες. Μερικές φορές αυτός ο καγκεμούσα καβάλαγε το καλάμι προσπαθούσε να διοικήσει πραγματικά. Οι παρατρεχάμενοι τον αποκεφάλιζαν και βγαίνανε παγανιά να βρουν άλλον σωσία. (τι μου θυμίζει; τι μου θυμίζει…!) Καλά, δεν γινότανε κάθε …τέσσερα χρόνια κι ένας …αποκεφαλισμός… Υπήρχαν και περιπτώσεις που μπερδεύονταν και δεν μπορούσανε να καταλάβουν ποιος είναι ο αφέντης και ποιος ο καγκεμούσα (τι μου θυμίζει; τι μου θυμίζει…!). Υπήρχε και η περίπτωση οι επιτήδιοι που παντού και πάντα διαφεντεύουν έναν τόπο, διορίζοντας αφεντάδες και σωσίες, να προβούν σε αποκεφαλισμό του αφέντη και παγίωση της θέσης του καγκεμούσα, ο οποίος ήταν περισσότερο του χεριού τους (τι μου θυμίζει; τι μου θυμίζει…!). Ακολουθούσε παραγωγή μελλοντικών καγκεμούσα, έτσι για να μη λάχει και ξεμείνουν… Αυτό, για να καταλάβεις αφέντη μοναδικέ μου, ότι η δια σωσία ή αντιπροσώπου διοίκηση δεν βγάζει σε καλό.
Σ’ εμάς τα χαρίσατε, αποθέσαντες αυτά ως μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων… Κι εμείς που αξίζουμε πολλά γιαουρτώματα και ξυλιές πάνω στην προβιά μας, λογίζουμε το αμάλγαμα του πολιτισμού μιας εποχής σε χειρότερη θέση από το …παρωχημένης τεχνολογίας κασετόφωνο …της θειάς μας.
Τι να πω, μοναδικέ μου, για …τα υπουργεία και την κάθε Δημοτική Αρχή και το διοικητικό συμβούλιο κάθε ιδρύματος; Μήπως όλοι μας δεν είμαστε κάτοικοι του Σπηλαίου του Πλάτωνος; Δεν ξέρουμε ποιος (αν όχι πάντα εμείς) διορίζει τους εκάστοτε και απανταχού της υφηλίου καγκεμούσα; Έχουμε την υπέροχη συλλογή του Σίμου Πετρή, που παραχωρήθηκε στην πόλη με τον όρο να εκτίθεται συνεχώς. Η Δημοτική Πινακοθήκη στη Μυτιλήνη τη στεγάζει, αλλά δεν φτάνει. Υπάρχουν και άλλες συλλογές που θα πρέπει να εκτίθενται στην Πινακοθήκη. Ούου, δημοτικοί άρχοντες, παρελθόντες και μέλλοντες, έχετε κάποιο σχέδιο, κάποιο όραμα, κάποιο όνειρο για την εξέλιξη της Πινακοθήκης; Εμένα μου λες; Και τι γίνεται με τους πίνακες του Θεόφιλου που επέστρεψαν από την Αθήνησι συντήρησή τους; Ποιος είναι ο υπεύθυνος φύλαξής τους, ποιος μεριμνά (και αν) για την κατασκευή των απαιτούμενων προθηκών έκθεσής τους; Ποιος μεριμνά για την επιστροφή και των υπόλοιπων πινάκων, όπως και για την ενημέρωση των Δημοτών; Δεν δωρήθηκαν σε …διαχειριστές οι πίνακες, ούτε σε επαγγελματίες, ούτε σε υπουργούς και παρατεχάμενους. Στο Δήμο δωρήθηκαν, δηλαδή σε όλους εμάς και γιαυτό θέλουμε ενημέρωση. Αλλά, τι να πούμε μέσα από την παχιά προβατοπροβιά και μπουκωμένοι με το γιαούρτι; Ίσως μία αγωγή που απειλεί τον πολίτη ο οποίος διαμαρτύρεται δημοσίως, μια αγωγή που ίσως θίγει κάποιους …καγκεμούσα, να γίνει η αφορμή για να ξυπνήσουμε …ομοθυμαδόν και να πετάξουμε τα γιαούρτια. Υπάρχουν και πιο σύγχρονα εδέσματα.
Όσο για το μοναδικό, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, Μουσείο Τεριάντ, λυπάμαι…  «Τι θα πει λυπάσαι ωρέ κοιμισμένε Σ.Ι., που θα έπρεπε να πάρεις τον μοναδικό σου και να μασήσετε σίδερα;» Λυπάμαι γιατί και ο μοναδικός μου μέσα στην προβατοπροβιά πεθαίνει από υπνηλία, αφού ξόδεψε όλη του την ενέργεια στο Μουντιάλ. Μπύρες, πίτσες, άσ’ τα να πάνε… Αγώνας… Εντάξει ρε δύσπιστοι… Αγώνα κάνουν και οι του Διοικητικού Συμβουλίου του μουσείου, μετά την πλήρη αποκατάσταση και εκσυγχρονισμό του χώρου, να συνέλθουν σε κοινή σύσκεψη. Πιάσε έναν, ψάξε τρεις, κι άντε τρέχα να τους βρεις, να πάρουν απόφαση πόσο κάνει η είσοδος… Τσάμπα κάνει και ωφελεί τον τόπο, παρά να είναι καλοκαιριάτικα κλειστά. Γιαυτό συνέλθετε, που να πάρει, συνέλθετεεεε…Κι εμείς, κυρίως, πρέπει να …συνέλθουμε, γιατί δεν πρόκειται μόνο γι αυτά τα μουσεία, έχουμε και τα μνημεία, που θα έπρεπε, εποχή που είναι, να δουλεύουν διπλοβάρδιές, έχουμε και τις βιβλιοθήκες που χάρισαν στο Δήμο (επαναλαμβάνω, σ’ εμάς) και το μόνο που έγινε με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, κατόπιν αλλαγής ενός Δημάρχου με κάποιον άλλο, ήταν η ονοματοδοσία της, το θάψιμο των δωρηθέντων σε μπαούλα …στο μπαλαούρο, και το άπλωμα βιβλίων της κεκοιμημένης Ηγουμένης. Μην πω για τη Βιβλιοθήκη του Γυμνασίου, γιατί κάποια ψυχή θα ανεβάσει πίεση κι αυτά είναι δύσκολα πράματα τώρα με τη ζέστη. Με τέτοια …αναβολή πολιτισμού μέσα στη Μυτιλήνη, θα ήταν παραπανίσιο να θιχθεί το θέμα του Γραφείου Τουριστικών Πληροφοριών, που μένει «κι αυτή την άνοιξη κι αυτό το καλοκαίρι» σε μίζερη κατάσταση. Πάει πακέτο, όμως, και αφού κανένας αρμοδιοαναρμόδιος δεν φιλοτιμήθηκε να κάνει χαρακίρι, οι πραγματικοί άρχοντες (δηλ. εμείς) και οι επαγγελματίες που έχουν το άμεσο συμφέρον θα πρέπει πρώτα να βγούμε από την προβατοπροβιά, να φορέσουμε τον ελληνοπρεπή μανδύα και να προβούμε σε εξοστρακισμό. Η κάλπη έκανε τη δουλειά της, για τους ανάλογους, αλλά είναι κι άλλοι που θέλουνε ξεκαθάρισμα… ουου… Μιλιούνια οι καγκεμούσα, όμως όχι αίματα και βαρβαρότητες… Άντε και κανένα γιαούρτι, δε λέω…  Ελληνοπρεπές…
Πατήστε για κοινοποίηση στο Facebook(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Twitter(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Pinterest(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Κλικ για κοινοποίηση στο Pocket(Ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Στην Αθήνα ο Ξενώνας Καρκινοπαθών
Βαρβαρα Γκιγκιλινη Όλες οι δημοσιεύσεις
Ολοκλήρωσε τις σπουδές δημοσιογραφίας και σκηνοθεσίας ειδήσεων στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας ενώ παράλληλα σπούδασε τουριστικές επιχειρήσεις στη Γερμανία. Ασχολείται με παραγωγή ντοκιμαντέρ που αφορούν στο νησί της Λέσβου και από το 2010 δραστηριοποιείται στις εκδόσεις "Ταρταρούγα" .