el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el en el el el el el en el el el el el el en el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en en en en el el en en el el en en en en en en en en en zh el en en en en el en en en en en en en en en en el en en en en en el el en en en en en en en en en en el en en en el el el el en el en el el en el el en en en en en en el en el el el en en el el el el el el el de el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Κάρολος Γ΄ (γεννημένος Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος, αγγλικά: Charles of the United Kingdom – Charles Philip Arthur George, Λονδίνο 14 Νοεμβρίου 1948) είναι ο Bασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου και 14 άλλων κρατών της Κοινοπολιτείας των Εθνών. Είναι, επίσης, ο ανώτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ανέλαβε τον θρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου 2022 μετά το θάνατο της μητέρας του και μακροβιότερης μονάρχη στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, Ελισάβετ Β΄.
Ο Κάρολος Γ΄ το 2022 μετά την ανάληψη των βασιλικών καθηκόντων του.
8 Σεπτεμβρίου 2022 – Σήμερα
14 Νοεμβρίου 1948 (1948-11-14) (73 ετών)
Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, Λονδίνο, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς (2005- )
Πρίγκιπας Χάρι, Δούκας του Σάσσεξ
δεδομένα (π • σ • ε )
Διαδέχθηκε την μητέρα του και ήταν ο προφανής διάδοχος έως την άνοδό του στον θρόνο το 2022, αλλά και ο μακροβιότερος διάδοχος του θρόνου στη βρετανική ιστορία. Ήταν, επίσης, ο μακροβιότερος Πρίγκιπας της Ουαλίας, έχοντας τον τίτλο από τον Ιούλιο του 1958 μέχρι το θάνατο τη μητέρας του, Ελισάβετ Β΄, στις 8 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο Πρίγκιπας Κάρολος το 1974.
Ο Κάρολος γεννήθηκε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ και ήταν το πρώτο εγγόνι του Γεωργίου ΣΤ΄ και της Ελισάβετ, της Βασιλομήτορος. Μαθήτευσε στα σχολεία Τσιμ και Γκόρντονστουν, στα οποία και ο πατέρας του, Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, είχε βρεθεί ως παιδί, καθώς και στο σχολείο Τζιλόνγκ Γκράμαρ της Βικτώριας στην Αυστραλία. Αφού απέκτησε πτυχίο στην Ιστορία και την Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ο Κάρολος υπηρέτησε στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία και το Βασιλικό Ναυτικό, από το 1971 έως το 1976.
Το 1981, παντρεύτηκε την Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ, με την οποία απέκτησε δύο γιους: τον Γουλιέλμο (Ουίλλιαμ) (1982) και τον Ερρίκο (Χάρρυ) (1984). Το 1992 ανακοινώθηκε στην Βουλή των Κοινοτήτων ότι το ζεύγος θα ζει πλέον σε διάσταση[2] και τον Αύγουστο του 1996 επήλθε το διαζύγιο μετά από γνωστές εξωσυζυγικές σχέσεις αμφοτέρων.[3] Την επόμενη χρονιά, η Νταϊάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι. Το 2005, ο Κάρολος παντρεύτηκε τη μακροχρόνια σύντροφό του, Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς.[4][5]
1.3 Στρατιωτική εκπαίδευση και καριέρα
4 Κοινωνικά και προσωπικά ενδιαφέροντα
4.2 Θρησκευτικά και φιλοσοφικά ενδιαφέροντα
6.1.1 Ως Πρίγκιπας της Ουαλίας
Ο Κάρολος με τους γονείς του, Ελισάβετ και Φίλιππο, και την αδελφή του Άννα το 1957.
Ο Κάρολος γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στις 21:14 της 14ης Νοεμβρίου 1948.[15] Ήταν το πρώτο παιδί που αποκτούσε η τότε Πριγκίπισσα Ελισάβετ, Δούκισσα του Εδιμβούργου και ο Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, και το πρώτο εγγόνι του Γεωργίου ΣΤ΄ και της Ελισάβετ.[15] Προπάππος του από την πλευρά του πατέρα του είναι ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας.[16] Η βάπτισή του έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 1948 από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπρυ, Τζέφρυ Φίσερ, στο μουσικό δωμάτιο των ανακτόρων, ενώ χρησιμοποιήθηκε νερό προερχόμενο από τον ποταμό Ιορδάνη.[15][17] Το πλήρες όνομα που του δόθηκε ήταν το Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος.[17] Ανάδοχοί του ήταν ο παππούς του Γεώργιος ΣΤ΄, ο εξάδελφός του Χάακον Ζ΄ της Νορβηγίας, η προγιαγιά του Βασίλισσα Μαρία, η θεία του Μαργαρίτα, ο Γεώργιος της Ελλάδας, η προγιαγιά του Βικτωρία της Έσσης και του Ρήνου, η εξαδέλφη του Πατρίσια Μαουντμπάττεν και ο Ντέηβιντ Μπόους-Λάιον.[17]
Ως παιδί της κόρης του μονάρχη της Βρετανίας, ο Κάρολος δεν αναμενόταν να αποκτήσει τον τίτλο του πρίγκιπα ή την προσφώνηση «βασιλική υψηλότητα». Ωστόσο, στις 22 Οκτωβρίου 1948, λίγες μέρες πριν την γέννηση του Καρόλου, ο Βασιλιάς Γεώργιος χορήγησε βασιλική και πριγκιπική ιδιότητα για οποιαδήποτε παιδιά αποκτούσε η Ελισάβετ, κάνοντας έτσι τον Κάρολο βασιλικό πρίγκιπα εκ γενετής.[18]
Όταν ο Κάρολος ήταν σε ηλικία τριών ετών, η μητέρα του ανήλθε στο θρόνο ως Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, φέρνοντας έτσι τον ίδιο πρώτο στη γραμμή για τη διαδοχή.[15] Ως πρωτότοκος γιος της Ελισάβετ, πέρα από τον τίτλο του Πρίγκιπα του Ηνωμένου Βασιλείου, πήρε αυτόματα τους τίτλους του Δούκα της Κορνουάλης, Δούκα του Ρόθσυ, Κόμη του Κάρικ, Βαρόνου του Ρένφρου, Λόρδου των Νήσων και Πρίγκιπα και Μεγάλου Επόπτη της Σκωτίας.[15]
Όπως ήταν συνηθισμένο για τους βασιλικούς απογόνους στη Βρετανία, διορίστηκε μια γκουβερνάντα, η Κάθριν Πιμπλς, και ανέλαβε την εκπαίδευση του Καρόλου μεταξύ της ηλικίας των πέντε έως οκτώ ετών του.[19] Το 1955 ανακοινώθηκε από τα Ανάκτορα ότι ο Κάρολος θα παρακολουθούσε μαθήματα σε σχολείο αντί να έχει ιδιωτικό δάσκαλο, κάνοντάς τον έτσι τον πρώτο διάδοχο της χώρας με αυτόν τον τρόπο εκπαίδευσης.[19]
Ο Κάρολος συμμετείχε αρχικά στο σχολείο Χιλ Χάους του δυτικού Λονδίνου και έπειτα συμμετείχε στο σχολείο Τσιμ του Χάμπσιρ και το Γκόρντονστουν στη βορειοανατολική Σκωτία, το οποίο ο ίδιος πέρασε ιδιαίτερα άσχημη διαβίωση.[19][20]
Το 1966 πέρασε ένα μεγάλο διάστημα στο σχολείο Τζιλόνγκ Γκράμαρ της Βικτώριας στην Αυστραλία και την ίδια χρονιά επισκέφτηκε την Παπούα Νέα Γουινέα σε ένα εκπαιδευτικό ταξίδι.[15] Με την επιστροφή του στη Βρετανία συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Γκόρντονστουν απ' όπου αποφοίτησε το 1967 έχοντας αποκτήσει διακρίσεις στην ιστορία και τα γαλλικά.[15]
Τον Οκτώβριο του 1967 ο Κάρολος εισήχθη στο Κολλέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, όπου ακολούθησε μαθήματα ανθρωπολογίας, αρχαιολογίας και ιστορίας.[15] Ένα ενδιάμεσο διάστημα θα παρακολουθήσει μαθήματα ουαλικής ιστορίας και γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Αμπερίστγουιθ[15] ενώ από το Κέιμπριτζ αποφοίτησε πτυχιούχος (BA) στις 23 Ιουνίου 1970.[15] Το 1975, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) από το ίδιο πανεπιστήμιο.[21]
Το Κάστρο Κερνάρβον, τοποθεσία της ονομασίας του Καρόλου ως Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Ο Κάρολος ονομάστηκε Πρίγκιπας της Ουαλίας και Κόμης του Τσέστερ στις 26 Ιουλίου 1958, ωστόσο η επίσημη τελετή ονομασίας του σε Πρίγκιπας της Ουαλίας έγινε στις 1 Ιουλίου 1969.[22] Την επόμενη χρονιά θα ενταχθεί στη Βουλή των Λόρδων, ενώ αργότερα παρακολούθησε τις εργασίες της βρετανικής κυβέρνησης και του υπουργικού συμβουλίου.[15] Ανέλαβε, επίσης, περισσότερα δημόσια καθήκοντα, όπως την ίδρυση το 1976 της φιλανθρωπικής οργάνωσης «The Prince's Trust», καθώς και την επίσκεψή του το 1981 στις Ηνωμένες Πολιτείες.[23][24] Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 εξέφρασε το ενδιαφέρον να υπηρετήσει ως Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας, κάτι που ωστόσο απορρίφθηκε από την Κυβέρνηση της Αυστραλίας.[25]
Στρατιωτική εκπαίδευση και καριέραΕπεξεργασία
Ακολουθώντας την παράδοση, ο Κάρολος υπηρέτησε στο ναυτικό και την αεροπορία.[15] Έχοντας λάβει βασική εκπαίδευση στη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία, θα εισαχθεί στις 8 Μαρτίου 1971 στο Κολλέγιο Κράνγουελ της Αεροπορίας για να εκπαιδευτεί ως πιλότος αεροσκάφών τζετ.[15] Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ξεκίνησε τη ναυτική του σταδιοδρομία, με την παρακολούθηση ενός κύκλου μαθημάτων έξι εβδομάδων στο Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο στο Ντάρτμουθ και, στη συνέχεια, με την υπηρεσία του στα πλοία Νόρφοκ (D21), Μινέρβα (F45) και Τζούπιτερ (F60).[15] To 1974 πιστοποιήθηκε και ως πιλότος ελικοπτέρων στο Βασιλικό Αεροναυτικό Σταθμό του Γιόβιλτον και έπειτα το 1974, λίγο πριν την ένταξή του στην 845 Αεροναυτική Μοίρα του αεροπλανοφόρου Χέρμις (R12).[15] Στις 9 Φεβρουαρίου 1976 ανέλαβε τη διοίκηση του ναρκοθηρευτικού Μπρόνινγκτον (M1115) για τους τελευταίους δέκα μήνες ενεργού συμμετοχής του στο ναυτικό.[15]
Ο Κάρολος και η Νταϊάνα το 1985 με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ρόναλντ Ρήγκαν και τη σύζυγό του Νάνσυ Ρήγκαν.
Το 1974 ο Κάρολος ξεκίνησε να αλληλογραφεί με τον αξιωματικό του βασιλικού ναυτικού και μακρινό συγγενή του, Λούις Μαουντμπάττεν, σχετικά με το ενδεχόμενο να παντρευτεί την Αμάντα Νάτσμπουλ, εγγονή του Μαουντμπάττεν.[26] Ο Κάρολος εξέφρασε την επιθυμία του και στην μητέρα της Αμάντα. Τον Αύγουστο του 1979, όμως, ο Μαουντμπάττεν θα δολοφονηθεί από τον ΙΡΑ. Ο Κάρολος παρότι έκανε πρόταση γάμου στην Αμάντα, εκείνη θα αρνηθεί, καθώς μετά από τις επιθέσεις του ΙΡΑ, ήταν πλέον απρόθυμη να ενταχθεί στη βασιλική οικογένεια.[26][27]
Ο Κάρολος θα γνωρίσει για πρώτη φορά τη Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ το 1977, κατά την επίσκεψη στο σπίτι της, ως σύντροφος της μεγαλύτερης αδελφής της, Σάρα.[28] Η Νταϊάνα και ο Κάρολος θα ξεκινήσουν να βγαίνουν και να αναπτύσσουν ένα δεσμό. Έτσι, ο Κάρολος έκανε πρόταση γάμου στην Νταϊάνα τον Φεβρουάριο του 1981 και, λίγους μήνες αργότερα, παντρεύτηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στις 29 Ιουλίου.[28] Ως τόπος διαμονής τους επελέγησαν το Παλάτι του Κένσινγκτον και η Οικία Χάιγκροουβ, κοντά στο Τέτμπουρυ. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τον Γουλιέλμο (Ουίλλιαμ) στις 21 Ιουνίου 1982, και τον Ερρίκο (Χάρρυ), στις 15 Σεπτεμβρίου 1984.[28]
Μέσα σε λίγα χρόνια παράγοντες όπως η ασυμβατότητα του ζευγαριού, η μεγάλη διαφορά ηλικίας τους (σχεδόν 13 χρόνια), καθώς και η απιστία του Καρόλου με την Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς θα καταστούν επιζήμια για το γάμο τους. Η Νταϊάνα το 1992 θα αποκαλύψει την απιστία του Καρόλου μέσα από το βιβλίο του Άντριου Μόρτον, «Νταϊάνα: η αληθινή της ιστορία».[29] Ταυτόχρονα, εκείνη θα αναπτύξει μια μακροχρόνια σχέση με τον καθηγητή ιππασίας των γιων της, τον Τζέιμς Χιούιτ.[30]
Το Δεκέμβριο του 1992 ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ ανακοίνωσε τον επίσημο χωρισμό του πριγκιπικού ζεύγους ενώπιον του Κοινοβουλίου.[28] Ο Κάρολος και η Νταϊάνα πήραν διαζύγιο στις 28 Αυγούστου 1996, μετά από παρακίνηση από τα ανάκτορα.[28] Όταν η Νταϊάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου του 1997, ο Κάρολος μετέβη εκεί, με τις αδελφές της Νταϊάνα, για να συνοδεύσει το σώμα της πίσω στη Βρετανία.[28]
Ο Κάρολος και η Καμίλα με τον χειρούργο-στρατηγό Ρίτσαρντ Καρμόνα το 2005
Στις 10 Φεβρουαρίου 2005 ο Κάρολος θα αρραβωνιαστεί με την Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς, με την οποία διατηρούσε σχέση όλα τα προηγούμενα χρόνια.[31] Ο Κάρολος είναι ιστορικά το πρώτο μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας που πραγματοποίησε πολιτικό γάμο και όχι θρησκευτικό.[31] Κρατικά έγγραφα της δεκαετίας του 1950 και του 1960, που δημοσιεύθηκαν από το BBC, υπογράμμιζαν ότι ένας τέτοιος γάμος ήταν παράνομος, κάτι που ωστόσο αντικρούστηκε από τον εκπρόσωπο του Καρόλου, ο οποίος χαρακτήρισε αυτά τα έγγραφα ξεπερασμένα.[32][33][34]
Ο πολιτικός γάμος έλαβε χώρα στο δημαρχείο του Ουίνδσορ, ενώ ακολούθησε μια μικρή τελετή στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.[31] Οι γονείς του Καρόλου δεν παρέστησαν στην τελετή του πολιτικού γάμου, παρά μόνο στη σύντομη θρησκευτική τελετή που διεξήχθη στο Κάστρο Ουίνδσορ.[31][35]
Κοινωνικά και προσωπικά ενδιαφέρονταΕπεξεργασία
Ο Κάρολος με τη σύζυγό του Καμίλλα σε επίσκεψή τους στην Λουιζιάνα των ΗΠΑ το 2005, μετά τις καταστροφές του Τυφώνα Κατρίνα.
Από την ίδρυση της οργάνωσης «The Prince's Trust» το 1976, ο Κάρολος είχε δημιουργήσει δεκαέξι επιπλέον φιλανθρωπικούς οργανισμούς, στους οποίους προεδρεύει έως σήμερα.[36] Αυτοί οι οργανισμοί αφορούν την παιδεία, τη νεολαία, το περιβάλλον, την επιχειρηματικότητα, διεθνείς δράσεις και άλλα σημεία.[36] Είναι ο προστάτης περισσοτέρων από 350 φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και οργανισμών, που εκτείνονται στα βασίλεια της Κοινοπολιτείας.[37]
Το 2013 δώρισε ένα χρηματικό ποσό στον Βρετανικό Ερυθρό Σταυρό και στον οργανισμό «Disasters Emergency Committee» για την ανακούφιση θυμάτων του συριακού εμφυλίου πολέμου.[38][39] Τον Μάρτιο του 2014 βοήθησε για τη συγκέντρωση πέντε εκατομμυρίων εμβολίων εναντίον της ιλαράς και της ερυθράς για παιδιά στις Φιλιππίνες.[40][41]
Ο Βασιλιάς Κάρολος ενδιαφέρεται για πολλές θρησκείες, ενώ είναι Χριστιανός Αγγλικανός. Παρακολουθεί θρησκευτικές τελετές σε διάφορους αγγλικανικούς ναούς.[42][43] Το 2000 διορίστηκε Λόρδος Ύπατος Αρμοστής στη Γενική Συνέλευση της Εκκλησίας της Σκωτίας.[44] Σέβεται και θαυμάζει την Ορθόδοξη Εκκλησία και έχει επισκεφτεί ως ιδιώτης αρκετές φορές ορθόδοξα μοναστήρια του Αγίου Όρους στην Ελλάδα.[45] Επίσης, έχει κάνει επισκέψεις και σε ορθόδοξα μοναστήρια της Ρουμανίας.[46][47] Έχει οικογενειακούς δεσμούς με την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς η γιαγιά του (μητέρα του Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου) Αλίκη του Μπάττενμπεργκ ήταν Ορθόδοξη μοναχή. Έχει εγκαταστήσει βυζαντινές εικόνες στο παρεκκλήσιο του Χάιγκροουβ όπου πηγαίνει για να προσευχηθεί και να αυτοσυγκεντρωθεί.[48]
Ο Κάρολος έχει εκδώσει μία σειρά από βιβλία, τα οποία έχει συγγράψει ο ίδιος. Αυτά είναι:[49]
The Old Man of Lochnagar (Ο Γέρος του Λοχναγκάρ), 1980 ISBN 0-374-35613-0
A Vision of Britain: A Personal View of Architecture (Ένα Όραμα της Βρετανίας: Μια Προσωπική Άποψη της Αρχιτεκτονικής), 1989 ISBN 0-385-26903-X
Watercolours (Ακουαρέλες), 1991 ISBN 0-316-88886-9
Highgrove: An Experiment in Organic Gardening and Farming (Χάιγκροουβ: Ένα Πείραμα στην Οργανική Κηπουρική και Γεωργία), 1993 (μαζί με Τσαρλς Κλόβερ) ISBN 0-671-79177-X
The Garden at Highgrove (Ο Κήπος στο Χάιγκροουβ), 2001 (μαζί με Καντίντα Λάισετ Γκριν) ISBN 1-84188-142-2
Highgrove: Portrait of an Estate (Χάιγκροουβ: Πορτρέτο ενός Κτήματος), 2002 (μαζί με Τσαρλς Κλόβερ) ISBN 1-84188-170-8
The Elements of Organic Gardening (Τα Στοιχεία της Οργανικής Κηπουρικής), 2007 (μαζί με Στέφανι Ντόναλντσον)ISBN 0-297-84416-4
Highgrove: A Garden Celebrated (Χάιγκροουβ: Ο Εορτασμός ενός Κήπου), 2013 (μαζί με Μπάνι Γκίνες) ISBN 978-0297869351
Θρησκευτικά και φιλοσοφικά ενδιαφέρονταΕπεξεργασία
Ο Κάρολος με Τσέχο ορθόδοξο ιερέα το 2010.
Ο Πρίγκιπας Κάρολος έλαβε την χρισμάτωση το Πάσχα του 1965, σε ηλικία 16 ετών, από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι, Μάικλ Ράμσεϋ, στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Κάστρου του Ουίνδσορ.[50] Καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του, παρακολουθεί τη θεία λειτουργία σε διάφορες αγγλικανικές εκκλησίες κοντά στο Χάιγκροουβ, ενώ όταν βρίσκεται στο Κάστρο Μπαλμόραλ της Σκωτίας παρευρίσκεται στην εκκλησία Κράθι Κιρκ με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια.[51] Το 2000 διορίστηκε Λόρδος Ύπατος Αρμοστής στη Γενική Συνέλευση της Εκκλησίας της Σκωτίας. Ο Κάρολος έχει επισκεφθεί αρκετές φορές (εν μέσω κάποιας μυστικότητας) Ορθόδοξα μοναστήρια στο Άγιον Όρος, καθώς και στη Ρουμανία.[52][53] Παράλληλα, είναι προστάτης του Κέντρου Ισλαμικών Σπουδών της Οξφόρδης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και, τη δεκαετία του 2000, εγκαινίασε το Ινστιτούτο Ανώτατης Εκπαίδευσης Μάρκφιλντ, το οποίο είναι αφιερωμένο στις ισλαμικές σπουδές σε ένα πλουραλιστικό πολυπολιτισμικό πλαίσιο.[54][55][56]
Ο Νοτιοαφρικάνος Λαουρένς βαν ντερ Ποστ έγινε φίλος του Καρόλου το 1977. Ονομάστηκε ο «πνευματικός γκουρού» του και έγινε ανάδοχος του γιου του Κάρολου, Ουίλλιαμ.[57] Επηρεασμένος από τον Ποστ, ο Πρίγκιπας Κάρολος ανέπτυξε μια στροφή προς τη φιλοσοφία και ένα ενδιαφέρον για άλλες θρησκείες.[58] Ο Κάρολος εξέφρασε τις φιλοσοφικές του απόψεις στο βιβλίο του «Αρμονία: Ένας Νέος Τρόπος να Κοιτάς τον Κόσμο Μας» (Harmony: A New Way of Looking at Our World), που κυκλοφόρησε το 2010 και κέρδισε το Βραβείο Βιβλίου Nautilus.[59][60][61][62] Τον Οκτώβριο του 2019 παρακολούθησε την τελετή αγιοποίησης του Καρδινάλιου Τζον Χένρυ Νιούμαν. Τον Ιανουάριο του 2020, ο Κάρολος επισκέφθηκε τους ηγέτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ και συμμετείχε στην οικουμενική θεία λειτουργία στην Εκκλησία της Γέννησης στη Βηθλεέμ, μετά από την οποία περπάτησε μέσα από την πόλη συνοδευόμενος από Χριστιανούς και Μουσουλμάνους αξιωματούχους.[63][64][65]
Αν και φημολογήθηκε ότι ο Κάρολος ως Βασιλιάς θα έδινε όρκο ως «Υπερασπιστής των Πίστεων», ο ίδιος διευκρίνισε το 2015 ότι θα διατηρήσει τον παραδοσιακό τίτλο του μονάρχη «Υπερασπιστής Της Πίστης» (Fidei defensor), ενώ θα εξασφαλίσει ότι οι θρησκείες των άλλων πολιτών μπορούν επίσης να ασκηθούν, κάτι το οποίο θεωρεί ως καθήκον της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο ίδιος δήλωσε ότι: «Την ίδια στιγμή που είσαι Υπερασπιστής της Πίστης μπορείς να είσαι επίσης προστάτης των πίστεων. Με ενδιαφέρει η συμπερίληψη των θρησκειών και άλλων ανθρώπων και η ελευθερία τους να ασκούν την πίστη τους σε αυτήν τη χώρα».[66][67]
Ο Κάρολος θεωρείται ως ένα από τα πιο πολυάσχολα μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας.[68] Το 2008 συμμετείχε σε 560 επίσημες εκδηλώσεις, το 2010 σε 499 και σε πάνω από 600 το 2011.[69] Ως Πρίγκιπας της Ουαλίας αναλάμβανε επίσημα καθήκοντα για λογαριασμό της μητέρας του και των βασιλείων της Κοινοπολιτείας. Ήταν παρών σε επίσημες εκδηλώσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, συναντάται με αρχηγούς κρατών και παρευρίσκεται σε κηδείες ξένων αξιωματούχων.[70][71]
Το 2000, ο Κάρολος αναβίωσε την παράδοση που θέλει τον Πρίγκιπα της Ουαλίας να έχει έναν επίσημο αρπιστή, προκειμένου να προωθήσει την άρπα, που είναι το εθνικό όργανο της Ουαλίας. Ο ίδιος και η Δούκισσα της Κορνουάλης περνούν μια εβδομάδα του χρόνου στη Σκωτία, στην οποία είναι προστάτες αρκετών φιλανθρωπικών οργανώσεων.[72]
Η θητεία του στις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις του επιτρέπει να έχει καλή γνώση πάνω στις στρατιωτικές δραστηριότητες και να επισκέπτεται τα καναδικά στρατεύματα στον Καναδά ή το εξωτερικό, συμμετέχοντας και σε εθιμοτυπικές εκδηλώσεις.[73] Για παράδειγμα, το 1981 έγινε προστάτης του Καναδικού Πολεμικού Μουσείου Πολιτιστικής Κληρονομιάς.[74] Το 2001 κατέθεσε στεφάνι, φτιαγμένο από φυτά περιοχών που διεξήχθησαν μάχες στη Γαλλία, στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Οττάβα.[75]
Στην κηδεία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ το 2005, ο Κάρολος προκάλεσε άθελά του διαμάχη, όταν αντάλλαξε χειραψία με τον Ρόμπερτ Μουγκάμπε, αμφιλεγόμενο Πρόεδρο της Ζιμπάμπουε, ο οποίος καθόταν δίπλα του. Στη συνέχεια, το γραφείο του Πρίγκιπα δημοσίευσε μια δήλωση που ανέφερε: «Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας αιφνιδιάστηκε και δεν ήταν σε θέση να αποφύγει την χειραψία με τον κύριο Μουγκάμπε. Ο Πρίγκιπας θεωρεί το σημερινό καθεστώς της Ζιμπάμπουε ως απεχθές. Έχει υποστηρίξει το Ταμείο Άμυνας και Αρωγής της Ζιμπάμπουε, το οποίο συνεργάζεται με όσους αντιπολιτεύονται το καθεστώς. Ο Πρίγκιπας συνάντησε επίσης πρόσφατα τον Πίους Νκούμπε, Αρχιεπίσκοπο του Μπουλαβάγιο, σφοδρό επικριτή της κυβέρνησης».[76]
14 Νοεμβρίου 1948 – 6 Φεβρουαρίου 1952: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Πρίγκιπας Κάρολος του Εδιμβούργου
6 Φεβρουαρίου 1952 – 8 Σεπτεμβρίου 2022: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Δούκας της Κορνουάλης
Στη Σκωτία: 6 Φεβρουαρίου 1952 – 8 Σεπτεμβρίου 2022: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Δούκας του Ρόθσεϊ
26 Ιουλίου 1958 – 8 Σεπτεμβρίου 2022: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Πρίγκιπας της Ουαλίας
8 Σεπτεμβρίου 2022 – σήμερα: Η Αυτού Μεγαλειότητα ο Βασιλιάς
Ως Πρίγκιπας της ΟυαλίαςΕπεξεργασία
Κύριο λήμμα: Κατάλογος τίτλων και διακρίσεων Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο πλήρης τίτλος που είχε ως Πρίγκιπας της Ουαλίας ήταν: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, Ιππότης της Περικνημίδας, Ιππότης της Ακάνθου, Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Λουτρού, του Τάγματος της Τιμής, Ιππότης του Τάγματος της Αυστραλίας, Φίλος του Τάγματος Υπηρεσιών της Βασίλισσας, Άξιος Φίλος του Τάγματος του Καναδά, Mέλος του Ανακτοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου, Βασιλικός Ακόλουθος, Κόμης του Τσέστερ, Δούκας της Κορνουάλης, Δούκας του Ρόθσι, Κόμης του Κάρικ, Βαρόνος του Ρένφριου, Λόρδος των Νήσων και Πρίγκιπας και Μεγάλος Επόπτης της Σκωτίας.[77][78]
8. Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
4. Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας
9. Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας
2. Πρίγκιπας Φίλιππος της Ελλάδας και της Δανίας
10. Πρίγκιπας Λουδοβίκος του Μπάττενμπεργκ
5. Πριγκίπισσα Αλίκη του Μπάττενμπεργκ
11. Πριγκίπισσα Βικτώρια της Έσσης και του Ρήνου
1. Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
12. Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
6. Γεώργιος ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
13. Πριγκίπισσα Μαίρη του Τεκ
3. Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
7. Λαίδη Ελισάβετ Μπόουζ-Λάιον
↑ Ως βασιλικό τίτλο, ο Κάρολος δεν χρησιμοποιεί το όνομα της οικογένειας, αλλά, όταν χρειάζεται, αυτό είναι Μάουντμπαττεν-Ουίνδσορ
↑ Announcement of Separation of Prince & Princess of Wales - December 1992, https://www.youtube.com/watch?v=DiZBDo6XMOo, ανακτήθηκε στις 2022-09-19
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019.
↑ 15,00 15,01 15,02 15,03 15,04 15,05 15,06 15,07 15,08 15,09 15,10 15,11 15,12 15,13 15,14 15,15 http://www.princeofwales.gov.uk/the-prince-of-wales/biography
↑ https://www.ot.gr/2022/09/08/epikairothta/kosmos/karolos-o-neos-vasilias-tou-inomenou-vasileiou-i-idiaiteri-sxesi-tou-me-tin-ellada/ Κάρολος, ο νέος βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου: Η ιδιαίτερη σχέση του με την Ελλάδα
↑ 17,0 17,1 17,2 http://daysofmajesty.blogspot.gr/2012/10/the-royal-christening-part-1.html
↑ 19,0 19,1 19,2 http://www.royal.gov.uk/ThecurrentRoyalFamily/ThePrinceofWales/Earlylife.aspx
↑ «Here's why King Charles once remarked that he didn't enjoy school». Free Press Journal (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2022.
↑ 26,0 26,1 http://www.britainexpress.com/royals/charles3.htm
↑ 28,0 28,1 28,2 28,3 28,4 28,5 http://www.biographyonline.net/people/diana/timeline_princess_diana.html
↑ 31,0 31,1 31,2 31,3 http://www.bbc.co.uk/history/events/prince_charles_and_camilla_parker_bowles_wedding
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2015.
↑ 36,0 36,1 http://www.princeofwales.gov.uk/the-prince-of-wales/the-princes-charities
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2015.
↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2015.
↑ Tom Rowley, "Prince Charles and religion: a very special faith", The Telegraph, 10 Nοεμ. 2013
↑ Holden 1979, σελίδες 141–142.
↑ «Prince and Camilla attend church». BBC News. 13 February 2005. http://news.bbc.co.uk/1/hi/england/gloucestershire/4262155.stm. Ανακτήθηκε στις 25 September 2012.
↑ "Prinţul Charles, fermier de Fălticeni," Αρχειοθετήθηκε 5 November 2013 στο Wayback Machine., [Prince Charles, farm owner in Fălticeni] Evenimentul Zilei, 13 May 2003
↑ Helena Smith (12 May 2004). «Has Prince Charles found his true spiritual home on a Greek rock?». The Guardian (UK). https://www.theguardian.com/uk_news/story/0,3604,1214522,00.html. Ανακτήθηκε στις 25 September 2012.
↑ «HRH visits the Oxford Centre for Islamic Studies new building». The Prince of Wales. 9 Φεβρουαρίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2008.
↑ «About OCIS». Oxford Centre for Islamic Studies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2007.
↑ MarkfieldInstitute (29 Ιανουαρίου 2009), Introduction to MIHE, https://www.youtube.com/watch?v=XIZHXhVfBEs&t=51s, ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2017
↑ Garner, Clare (17 Δεκεμβρίου 1996). «Prince's guru dies aged 90». The Independent. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2012.
↑ «African author Laurens van der Post dies in London». Irish Times. 17 December 1996. https://www.irishtimes.com/news/s-african-author-laurens-van-der-post-dies-in-london-1.116819. Ανακτήθηκε στις 8 February 2020.
↑ «Review: In Harmony with a Philosopher King». philosophyinwessex.org. 4 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 August 2014. https://web.archive.org/web/20140808035942/http://www.philosophyinwessex.org/in-harmony-with-a-philosophy-king/. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
↑ «It's time for harmony between science and spirituality». positivenews.org.uk. 29 March 2013. http://positivenews.org.uk/2013/wellbeing/spirit/11760/its-time-harmony-science-spirituality/. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
↑ «Books of the Year – Harmony and Farundell». 6 December 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 August 2014. https://archive.today/20140805160225/http://philipcarrgomm.wordpress.com/2010/12/06/books-of-the-year-harmony-and-farundell/. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
↑ «2011 Nautilus Awards Gold Winners». Nautilus Book Awards. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2013.
↑ «Cardinal Newman declared a saint by the Pope». BBC News. 13 October 2019. https://www.bbc.com/news/uk-england-50032640. Ανακτήθηκε στις 25 February 2020.
↑ «Prince Charles wishes Palestinians 'freedom, justice and equality'». The Guardian. 24 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2020.
↑ «Charles arrives in Bethlehem during historic Palestinian visit». ITV News. 24 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2020.
↑ «Charles vows to keep "Defender of the Faith" title as King». .secularism.org.uk. http://www.secularism.org.uk/news/2015/02/charles-vows-to-keep-defender-of-the-faith-title-as-king. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2015.
↑ «TRH continue their annual tour of Wales». Prince of Wales website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2013.
↑ «Prince Charles recalls military service at CFB Gagetown as royal tour kicks off». National Post. 21 Μαΐου 2012. http://news.nationalpost.com/2012/05/21/prince-charles-recalls-military-service-at-cfb-gagetown-as-royal-tour-kicks-off/. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2013.
↑ Bates, Stephen (26 Απριλίου 2001). «Cautious Canada underwhelmed by Charles's visit». The Guardian. https://www.theguardian.com/uk/2001/apr/26/footandmouth.monarchy. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2013.
↑ «Patron of Canadian Warplane Heritage Museum». warplane.com. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2013.
↑ «Charles shakes hands with Mugabe at Pope's funeral». The Times (London). 8 Απριλίου 2005. https://www.thetimes.co.uk/article/charles-shakes-hands-with-mugabe-at-popes-funeral-tkbbw0dwx2m. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2007.  (απαιτείται συνδρομή)