el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el en el en el en el en el es el fr el en el el en el en en el en el el en el en el en en el en el en el en el en en el en el en el en el en en en el en en el en en el el en el el
Τη Δευτέρα αναφερθήκαμε στην προσπάθεια βελτίωσης από την περασμένη σεζόν, των ομάδων της AFC. Σήμερα συνεχίζουμε με την NFC.
Ίσως ο Jerry Jones θέλει πολύ να έχει το No1 στο επόμενο draft. Οι Cowboys μετά από συνεχόμενες αποτυχημένες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ τους, αναγκάστηκαν φέτος να διώξουν τον φυσικό τους ηγέτη στην άμυνα Demarkus Ware εξαιτίας του τεράστιου συμβολαίου του,που τους περιόριζε στο draft. Λίγους μήνες αργότερα από αυτήν την .. πατάτα, ήρθε η επιλογή του Zack Martin αρκετά ψηλά στο draft, που έκανε αρκετούς (ακόμα και τον ίδιο τον παίκτη) να απορούν. Το θέμα δεν ήταν τόσο η ποιότητα του παίκτη, όσο η ύπαρξη μεγαλύτερων κενών σε άλλες θέσεις όπως αυτή του Safety που έμειναν αναπάντητες. Οi τραυματισμοί του DE Demarkus Lawrence (επιλογή 2ου γύρου) και του ILB Shan Lee, ήρθαν να βάλουν το κερασάκι στην τούρτα. Συνοπτικά οι Cowboys είναι μία ομάδα με αμφισβητήσιμους ηγέτες, μέτρια επίθεση και άμυνα αντάξια μέτριας κολεγιακής ομάδας. Ακόμα δεν είναι Σεπτέμβριος, αλλά.. και του χρόνου για τους Cowboys.
Η σύγκριση της φετινής ομάδας των Giants με την περσινή δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Ένα τεράστιο ποσοστό των φετινών βασικών παικτών θα είναι παίκτες νέοι στην ομάδα. Η O-line δέχθηκε μαζικό lifting. Η άμυνα είδε τους περσινούς τραυματίες να επιστρέφουν και αρκετούς βετεράνους να τους πλαισιώνουν. Οι WRs με την προσθήκη του Odell Becham και τις εμπειρίες μετά την πρώτη σεζόν του Ruben Randle με φουλ συμμετοχές, μοιάζουν πολύ πιο αξιόπιστο σύνολο. Ο Trinton Holliday τους κάνει πολύ επικίνδυνους στα special teams. Σε γενικές γραμμές όμως οι νέοι παίκτες είναι ρολίστες, αλλά τα βαρόμετρα της ομάδας παραμένουν δύο: Στην επίθεση ο Eli Manning και στην άμυνα ο Jean Pierre Paul. Οι δύο παίκτες δύσκολα θα έχουν τόσο κακή χρονιά όσο το 2013, αλλά είναι απίθανο να οδηγήσουν τους Giants σε κάτι ξεχωριστό. Οι Giants είναι μία ομάδα που θα παλέψει για την κατηγορία της, αλλά ως εκεί. Ο ανταγωνισμός άλλωστε στην NFC είναι τόσο μεγάλος που δε χωράει όνειρα για μισοχτισμένες ομάδες.
Με τον Kelly για πολλά χρόνια ακόμα στην ομάδα, οι Eagles δεν έκαναν φέτος βιαστικές κινήσεις. Η αποχώρηση του DeSean Jackson ήταν πλήγμα, αλλά γλιτώνει την ομάδα από ένα προβληματικό χαρακτήρα και ένα βαρύ συμβόλαιο. Την παραγωγικότητα του Jackson θα πρέπει να καλύψουν οι νέοι WRs και το μεγάλο φετινό απόκτημα RB Darren Sproles. Με δεδομένο ότι οι δύο rookies WRs και ο Sproles δεν έχουν ακόμα επίσημο snap με την ομάδα, η μετάβαση αυτή είναι κάτι που θα αργήσει να ολοκληρωθεί. Τα πράγματα όμως δεν είναι καλύτερα ούτε στην άμυνα. Ο Malcom Jenkins δεν ήταν ο Dream-Safety που ονειρεύονταν στη Φιλαδέλφεια και ο DE Malcom Smith έδειχνε ότι μπορεί να αποκτηθεί και πιο χαμηλά. Αποτέλεσμα είναι οι περσινές επιδόσεις της άμυνας να είναι πολύ πιθανό να επαναληφθούν και φέτος. Σ΄αυτήν την περίπτωση και με δεδομένο το πολύ πιο δύσκολο πρόγραμμα λόγω της περσινής πρώτης θέσης στην NFC East, η επίθεση θα πρέπει να επαναλάβει κι εκείνη την περσινή της υπερπαραγωγική επίδοση για να διατηρήσει το σύνολο ψηλά.
Στα χνάρια του McNabb! Από τη Φιλαδέλφεια στην πρωτεύουσα.
Οι redskins είναι η ομάδα με τις μικρότερες αλλαγές από τις ομάδες που άλλαξαν head coach φέτος. Ο βασικός λόγος είναι ότι ο Jay Gruden αποφάσισε να κρατήσει τον D-Coordinator και μαζί του τα βασικά στελέχη της άμυνας των Redskins. Οι μεγάλες αλλαγές αναμένονται στην επίθεση. Η μετάβαση από τη running φιλοσοφία που ανέδειξε τον Alfred Morris δύο χρόνια πριν, στην passing φιλοσοφία του Gruden πρόκειται να αποτελέσει μία αργή διαδικασία. Οι Redskins φόρτωσαν το roster τους με WR, ενώ συνεχίζουν να διαθέτουν και ένα καλό group RBs. Οι Pierre Garcon, Santan Moss, Andre Roberts και DeSean Jackson μπορούν εύκολα να αποτελέσουν το καλύτερο group WRs στη λίγκα. Η επιτυχία ή όχι της ομάδας βασίζεται στην ικανότητα του RG3 να βρει αγωνιστική ισορροπία και να τους αξιοποιήσει. Δεν είναι κάτι εύκολο, αν αναλογιστεί κανείς τα προβλήματα του νεαρού QB όταν περιοριζόταν στο pocket. Είναι λοιπόν στο χέρι του Gruden να τον κάνει εκτός από επικίνδυνο runner και επικίνδυνο passer. Το πρώτο παιχνίδι της preseason απέναντι στη 2η και 3η ομάδα των Patriots δεν μπορεί να προσφερθεί για συμπεράσματα. Ούτε φυσικά μπορούν να ληφθούν ως σοβαρά τα ρεπορτάζ που ήθελαν τον RG3 να τα βρίσκει σκούρα στις κοινές προπονήσεις απέναντι στη δεμένη και έμπειρη άμυνα των Patriots. Οι Redskins μόνο καλύτεροι μπορούν να είναι φέτος, μετά το περσινό τους στραπάτσο, το πόσο καλύτεροι όμως μένει να το δούμε στην πράξη.
Οι Packers του Rodgers είναι ακόμα αρκετά μακριά από την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2012. Θα ήθελαν να ξεχάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα τον DE Datone Jones, επιλογή 1ου γύρου το 2013, γι΄αυτό το λόγο άλλωστε ελπίζουν ότι τα φετινά αποκτήματα θα προσφέρουν πολύ περισσότερο. Μπορεί δίπλα στον Rodgers να υπάρχει ένα από τα καλύτερα group WRs και ένας υποσχόμενος RB, αλλά χωρίς μία αξιόπιστη O-line στην NFC, δεν νίκησε καμία επίθεση. Ίσως η μεγαλύτερη φετινή νίκη στην offseason των Packers να ήταν η ανανεωμένη άμυνα. Με τον Haha Clinton Dix στη secondary, τον Julius Peppers ως δίδυμο με τον Clay Matthews στα άκρα και τον B.J. Rajii που ανανέωσε για ένα χρόνο στη μέση της D-line, οι Packers θα παρουσιάσουν φέτος κάτι εντελώς διαφορετικό. Οι θέσεις που ενισχύθηκαν δείχνουν εμφανώς τις διαθέσεις της ομάδας να βελτιώσει την passing άμυνα, η οποία υπέφερε πέρσι. Τέλος ενδιαφέρον παρουσιάζει το τοπίο στη θέση του TE όπου η πτώση στην απόδοση και η αποχώρηση του Jermichael Finley έχουν αφήσει μεγάλο κενό. Μάλιστα η “απελπισία” της διοίκησης έφτασε σε τέτοιο βαθμό που εμπιστεύτηκαν το.. καλό παιδί, Colt Lyerla για τη θέση.
Οι Bears μετά την επιχείρηση “μπάλωμα της O-line” το 2013, επιδόθηκαν στην ανοικοδόμηση της άμυνας το 2014. Η πλειοψηφία των κινήσεων της ομάδας έγινε με σκοπό να επιστρέψει η άμυνα των Bears εκεί που παραδοσιακά αξίζει. Στη secondary ανανέωσαν οι CBs Jennings και οι Tillman, ενώ επιλέχθηκε και ο Kyle Fuller στον 1ο γύρο του draft, με σκοπό να αντικαταστήσει τον ηλικιωμένο Tillman. Στη D-line επιλέχθηκαν με τις επιλογές 2ου και 3ου γύρου οι DTs Ego Ferguson και Will Sutton για να αντικαταστήσουν… κανέναν! Τόσοι καθαρόαιμοι βασικοί DTs υπήρχαν πέρσι στο roster της ομάδας μετά τον τραυματισμό του Henry Melton στις αρχές της περασμένης σεζόν. Ο Melton αποτελεί παρελθόν και η ομάδα θα ζητήσει πολλά και νωρίς από τους δύο rookies και φυσικά τον βετεράνο Ratcliff που αποκτήθηκε από τους Cowboys. Στα άκρα της D-line θα παρατάσσεται στο Solder Field φέτος και το μεγάλο απόκτημα της offseason, Jared Allen, αντικαθιστώντας τον Julius Peppers, παρέα με τον Lamar Houston. Σε γενικές γραμμές όμως, η βασική ομάδα των Bears δεν έχει αλλάξει. Η θετική διαφοροποίηση στην ανανεωμένη D-line δεν φαντάζει αρκετή για τους Bears, του αναξιόπιστου Jake Cutler, σε μία κατηγορία που οι υπόλοιπες ομάδες έχουν βελτιωθεί περισσότερο. Οι Bears σε μία πολύ ανταγωνιστική περιφέρεια, θα πρέπει να είναι χαρούμενοι αν καταφέρουν να διατηρήσουν τις περσινές τους επιδόσεις.
Julius Peppers και Jared Allen: Παλιές φανέλες ίδια division, πάντα αντίπαλοι.
Για άλλη μία φορά οι Vikings κινήθηκαν επιθετικά και δικαιώθηκαν. Η επιλογή του Bridgewater, φάνηκε να δικαιώνεται μετά το πρώτο pre season game της ομάδας. Υπό τις οδηγίες του βετεράνου πλέον Cassel, οι Vikings μπορεί να βρήκαν στο τέλος του 1ου γύρου τον QB που έψαχναν χρόνια. Την ώρα όμως που στην σχεδόν έτοιμη επίθεση, μπήκε το τελευταίο κομμάτι του παζλ, η άμυνα φαίνεται να βρίσκει τον ηγέτη της. Ο Anthony Barr είναι ο OLB που ήθελε ο Zimmer, γιατί έχει όλα τα αθλητικά προσόντα να παίξει σε όλα τα σχήματα. Παρέα με τις περσινές επιλογές του draft που δείχνουν φέτος να ξεπετάγονται και τις επιστροφές των τραυματιών, οι Viks θα είναι σίγουρα καλύτεροι. Η απουσία του Jared Allen είναι μεγάλη, αλλά για να την κρίνει κανείς πρέπει να συνυπολογίσει την αλλαγή συστήματος από 4-3 σε 3-4 όπου ο Allen δε θα είχε θέση καθώς επίσης και ότι ο παίκτης δεν γίνεται νεότερος όσο περνάνε οι σεζόν. Επιτυχία για τη φετινή ομάδα θα είναι έστω να πλησιάσει στην  κατάκτηση της NFC North μιας και η ποιότητα της NFC West δεν αφήνει περιθώρια στις ομάδες των υπολοίπων κατηγοριών να ονειρεύονται κάποιο από τα δύο wildcard εισιτήρια.
Οι Lions θα είναι τυχεροί αν επαναλάβουν το ρεκόρ του 2013. Η κίνηση της ομάδας να προσλάβει έναν επιθετικό προπονητή, αφήνει στο έλεος της την άμυνα, την ελλιπέστατη άμυνα της ομάδας. Η έμφαση που έδωσε η διοίκηση στην επίθεση είναι ακόμα πιο εμφανής με την απόκτηση του ελεύθερου WR Golden Tate και του ΤΕ Eric Ebron στον 1ο γύρο του draft. Θέσεις όπως αυτές του MLB και του Safety δεν έχουν ακόμα καλυφθεί, με κίνδυνο η ομάδα να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα από τους πολύ καλούς WRs όλων των υπολοίπων ομάδων της NFC North. Βέβαια κανείς δεν πρέπει να αποκλείσει το ενδεχόμενο να προστεθούν κι άλλοι παίκτες στο ρόστερ των Lions μέχρι την έναρξη της σεζόν.
New Orleans Saints: ↔
Η φετινή σεζόν για τους Saints είναι ο ορισμός της μεταβατικής σεζόν. Η ομάδα ξεφορτώθηκε πολλούς βετεράνους, οι οποίοι συμμετείχαν στην πρωταθλήτρια ομάδα της σεζόν 2009. Η κίνηση αυτή είχε τρία θετικά αποτελέσματα για τους Saints και ένα εν δυνάμει θετικό, 3+1 δηλαδή. Αρχικά, η ομάδα εξοικονόμησε τεράστιο μέρος του Salary cap διώχνοντας βετεράνους (W.Smith, J.Vilma, G.Greer, M.Jenkins, D.Sproles, L.Moore), το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποίησε για να ανανεώσει τα συμβόλαια των δύο καλύτερων παικτών της, Brees και Graham. Επιπλέον, η ομάδα έριξε το Μ.Ο. ηλικίας της  και επίσης άλλαξε τη διανομή των χρημάτων στην άμυνα, σπρώχνοντας τα λεφτά που έκοψε από την front 7 στη secondary. Τέλος, στο εν δυνάμει θετικό σημείο, οι νέοι παίκτες στους οποίους πόνταρε η ομάδα δείχνουν στα πρώτα δείγματα γραφής ότι θα δικαιώσουν την επιλογή της διοίκησης παίζοντας καλύτερα από τους αποχωρήσαντες. Με άλλα λόγια οι Saints έχασαν εμπειρία αλλά πρόκειται να κερδίσουν σε ταλέντο. Το πόσο γρήγορα θα ξεπεταχθούν παίκτες σας τον Brandin Cooks ή το πότε θα δέσει ο Jairus Byrd με τον Kenny Vaccaro, είναι άγνωστο. Οι αλλαγές σε πρόσωπα όμως δεν είναι οι μοναδικές. Με την ύφεση στην απόδοση των WRs, οι Saints δείχνουν το καλοκαίρι να αναπροσαρμόζουν τη φιλοσοφία τους για το γρήγορο passing επιθετικό ρυθμό και να βάζουν περισσότερο run στην επίθεση τους. Οι αλλαγές είναι πολλές, το πρόγραμμα των Saints δεν είναι εύκολο καθώς παίζουν με τις δύο North κατηγορίες και φυσικά στην NFC έχουν πληθύνει οι ομάδες με φιλοδοξίες. Αν η ομάδα καταφέρει να διατηρήσει σε μία τόσο “διαφορετική” σεζόν σε άμυνα και επίθεση την παρουσία της στα playoffs, ο Sean Payton θα πρέπει να χαμογελάει στο τέλος.
Η Carolina ίσως είναι η πιο “Old School” ομάδα του πρωταθλήματος. Front 7 βράχο και ένα running game με 3 hard running RBs, συνταγή αρκετή για να είναι οι Panthers φαβορί για τον τίτλο στα 80’s και νωρίς στα 90’s. Η απόκτηση των Kuechly και Lotulelei και η ανανέωση του Hardy, έχουν κάνει τη front 7 της ομάδας φόβητρο την ώρα όμως που η secondary είναι ανεμική. Στην επίθεση σε μία κίνηση που έκανε πολλούς να ξύσουν το κεφάλι τους, οι Panthers έκοψαν τον παίκτη-σύμβολο της ομάδας, Steve Smith, αφήνοντας πρακτικά την ομάδα χωρίς WR, αφού μαζί και με αυτόν αποχώρησαν και οι LaFell, Ginn και Hixon. Το μόνο που έκανε η ομάδα λοιπόν για να διορθώσει τα κενά αυτά, ήταν να αποκτήσει στο τέλος του 1ου γύρου τον WR Kelvin Benjamin. Στο υπόλοιπο draft η ομάδα επέλεξε να ενισχύσει τα ήδη δυνατά της σημεία αποκτώντας παίκτες για τις δύο γραμμές στον 2ο και 3ο γύρο (η old school φιλοσοφία που λέγαμε..). Μετά την περσινή κατάκτηση της NFC South, οι Panthers θα έχουν ένα γολγοθά να ανέβουν. Οι περιορισμένες διορθωτικές τους κινήσεις όχι τόσο στο Draft, αλλά κυρίως στην free agency (J.Avant, J.Cotchery, T. Underwood, R. Harper), αφήνουν τον Cam Newton στην επίθεση και τους Kuechly και Hardy στην άμυνα χωρίς άξιους συμπαραστάτες.
Άλλη μία νέα ομάδα. Πολλά νέα πρόσωπα σε άμυνα και επίθεση, νέος βασικός QB και φυσικά νέος προπονητής. Οι Buccaneers ήταν από τους μεγάλους διαφαινόμενους νικητές της Free Agency. Τα χρήματα που εξοικονομήθηκαν με το κόψιμο του Revis προσφέρθηκαν σε μία πληθώρα νέων και φιλόδοξων παικτών. Η ανοικοδόμηση συνεχίστηκε και στο draft με την απόκτηση του WR Mike Evans, ο οποίος από τις πρώτες του εμφανίσεις στην preseason υπόσχεται ένα εντυπωσιακό δίδυμο με τον Vincent Jackson. Η πρόσληψη του Lovie Smith ένα χρόνο μετά την απομάκρυνση του από το Σικάγο, ήταν η αρχή μίας προσπάθειας των Bucs να μοιάσουν στην πρώην ομάδα του νέου Head Coach τους. Ακολούθησαν οι αποκτήσεις των Josh McCown και Major Wright και η πολιορκία άλλων παικτών των Bears (Tillman, Melton, κ.α.). Όλες αυτές οι αλλαγές λοιπόν έχουν αφήσει τους Buccaneers με ένα πλούσιο ρόστερ, το οποίο έχει μεν βάθος ταλέντο, μικρό Μ.Ο. ηλικίας, αλλά υπάρχει ακόμα και το ερωτηματικό στη θέση του QB. Όσο καλά και να έπαιξε ο McCown το 2013, η ανάληψη μίας βασική θέσης QB δεν είναι κάτι απλό. Με αυτά τα δεδομένα οι Bucs προβλέπεται να έχουν μία πολύ καλύτερη από την περσινή τους σεζόν, τουλάχιστον σε απόδοση. Αρκεί η αποφυγή και μόνο τραυματισμών όσο επίπονοι όσο οι περσινοί (D.Martin, K.Nicks), για την ριζική αλλαγή της αξίας των πειρατών στις συνειδήσεις των οπαδών του NFL.
Από πρώτοι στην NFC στην κανονική διάρκεια της σεζόν 2012, στην προτελευταία θέση της NFC το 2013. Η αλήθεια είναι ότι οι Falcons δεν μπορούν να παρουσιαστούν φέτος χειρότεροι. Το δυναμικό τους δίδυμο στη θέση του WR ήταν τραυματισμένο, το ίδιο και ο RB στον οποίο είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους. Ίσως λοιπόν αυτή η τελευταία θέση να τους έκανε καλό. Αρχικά η υψηλή θέση τους στο draft τους έδωσε τη δυνατότητα να επιλέξουν δύο καλούς παίκτες για τις απαράδεκτες γραμμές τους σε άμυνα και επίθεση, τον LT Matthews και τον DT Hageman. Στις θέσεις αυτές επικεντρώθηκαν και στην free agency φέρνοντας βετεράνους όπως ο OG Asamoah, ο DE Tyson Jackson και ο ΝΤ Paul Soliai. Όπως λοιπόν θα μπορούν να συμπεράνουν όλοι όσοι παρακολουθούν τη σειρά “Hard Knocks”, οι Falcons επιχειρούν φέτος να κάνουν πιο.. αντρική την ομάδα τους. Τα βήματα εμπρός όμως που έκανε η ομάδα με τις προσθήκες όλων των νέων παικτών, ακολουθούνται με τρεις σημαντικές απουσίες. Η πρώτη είναι αυτή του Tony Gonzalez, την παρουσία του οποίου στο slot δείχνει να αναλαμβάνει ο Roddy White. Η δεύτερη και η τρίτη είναι αυτές του RB Steven Jackson και του LB Sean Weatherspoon, που αμφότερες οφείλονται σε τραυματισμούς. Τελευταία μάλιστα έχουν προκύψει κι άλλα προβλήματα με έναν ακόμα τραυματισμό, αυτή τη φορά του LT Sam Baker. O τραυματισμός αυτός θα αναγκάσει τους Falcons να μεταφέρουν αμέσως τον Jake Matthews στη δύσκολη και κρίσιμη θέση του Left Tackle, την ώρα που δυσκολευόταν να προσαρμοστεί ακόμα και ως Right Tackle. Παρά την ενίσχυση, οι πιθανότητες είναι εναντίον των Falcons μιας και οι υπόλοιπες ομάδες της NFC South είτε έχουν ενισχυθεί περισσότερο (ΤΒ), είτε ήταν ήδη πολύ μπροστά (CAR, TB). Όσους πόντους και να βάλει η πυρηνοκίνητη κάποιες φορές επίθεση των Falcons, άλλους τόσους και περισσότερους μπορεί να φάει η άμυνα τους. Το μεγαλύτερο ρόλο στη φετινή πορεία της ομάδας θα παίξει τo running game καθώς χωρίς αυτό, ο QB Matt Ryan με rookie LT θα είναι προβλέψιμος και ευάλωτος.
Οι πρωταθλητές έχουν δύο πιθανούς δρόμους. Ο πρώτος είναι να παραμείνουν στην κορυφή και ο δεύτερος είναι να πέσουν. Το πάνω βελάκι της βελτίωσης δεν έχει νόημα όταν έχεις το πιο πρόσφατο Lombardi σπίτι σου. Ευτυχώς για την ομάδα του Seattle τα πάντα είναι στη θέση τους για το repeat. Με δεδομένη τη δυσκολία για την επανάληψη ενός θριάμβου στο Super Bowl και πιο συγκεκριμένα μέσω της πανίσχυρης NFC περιφέρειας, οι Seahawks θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι αν απλά φτάσουν στο NFC Championship game. Με άλλα λόγια η συμμετοχή σε άλλο ένα “final four” είναι εκείνη που θα καταξιώσει την ομάδα του Pete Carroll και θα αποδείξει ότι η περσινή επιτυχία δεν ήταν ατύχημα. Ακόμα κι αυτός ο πήχης όμως φαίνεται μικρός για το Seattle. Η ομάδα που όλοι πλέον θα θέλουν να κερδίσουν, έκανε μία μαζική αλλαγή στο ρόστερ της, την offseason που μας πέρασε. Η αλλαγή αυτή ήταν εσωτερική. Οι παίκτες των πρωταθλητών έπαιζαν αξιοκρατικά, αλλά αμείβονταν αναξιοκρατικά. Οι “αδικίες” αυτές διορθώθηκαν το καλοκαίρι, με ανανεώσεις παικτών (Bennett, Sherman, Thomas), αποχωρήσεις (R.Bryant, Clemons) και αναπροσαρμογές συμβολαίων (Miller, Rice). Με εξαίρεση τον M.Lynch ο οποίος δεν ικανοποιήθηκε οικονομικά και τον Russel Wilson που είναι ο επόμενος στη σειρά ανανεώσεων, όλοι είναι ικανοποιημένοι στο Seattle. Η Super Bowl winning άμυνα λοιπόν του Seattle θα συνοδεύεται πλέον από μία επίθεση, η οποία έχει ανανεώσει το group των WRs της με τις προσθήκες των Richardson και Norwood από το draft και φυσικά την (ως τώρα) παρουσία του Percy Harvin στο training camp χωρίς τραυματισμούς. Επιπλέον, οι Seahawks έχουν την πολυτέλεια να παίρνουν ρίσκα δοκιμάζοντας παίκτες όπως οι QB T.Pryor, LT E. Winston και TE J.Finley, οι οποίοι κόστισαν ελάχιστα και μπορεί να αποδειχθούν χρυσός.
To σερί των 49ers με τις τρεις συνεχόμενες παρουσίες σε NFC Championship games αλλά χωρίς τίτλο, θα ήταν μία από τις χειρότερες απογοητεύσεις στην ιστορία, αλλά ευτυχώς για τους οπαδούς της ομάδας υπάρχουν οι Bills των early 90’s με τα 4 συνεχόμενα χαμένα Super Bowls και φυσικά οι σύγχρονοι Patriots που έχουν ίσες παρουσίες στον τελικό της AFC το ίδιο χρονικό διάστημα και ισάριθμα τρόπαια, μηδέν!  Αυτό ήταν ό,τι πλησιέστερο μπορεί να πει κανείς στους οπαδούς των 49ers για να τους ανεβάσει ψυχολογικά. Το “υπάρχουν και χειρότερα” όμως στην περίπτωση των niners δεν αναφέρεται μόνο για άλλες εξίσου άτυχες ομάδες, αλλά και για το μέλλον της ίδιας της ομάδας. Την ώρα λοιπόν που ο Jim Harbaugh είχε βάλει σε τάξη το ρόστερ που βρήκε και η ομάδα μπήκε στο δρόμο των επιτυχιών, οι επιδόσεις του στο draft και γενικότερα στην offseason οδηγούν την ομάδα σε αδιέξοδο. Αναμφίβολα οι 49ers θα είναι και φέτος (και όσο διατηρούν τη front-7 τους), ένα εκ των φαβορί για την NFC, αλλά δείχνουν ότι μένουν πίσω σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ο ανταγωνισμός είναι άμεσος, στην ίδια κατηγορία και από πέρσι το Φλεβάρη έχει δαχτυλίδι. Αντί λοιπόν οι 49ers να κοιτούν πως θα πλησιάσουν τους Seahawks, οι κινήσεις τους τους έχουν φέρει στη δυσάρεστη θέση να κοιτούν περισσότερο στα μετόπισθεν τους Cardinals και τους Rams που επίσης έχουν ενισχυθεί. Πρώτο και σημαντικότερο πρόβλημα της ομάδας η θέση του QB, όπου ο Kaepernick μετά τη μισή του χρονιά το 2012 ως βασικός, έχει αποτύχει σε γενικές γραμμές να δικαιώσει τον προπονητή του που τον διάλεξε αντί του Alex Smith για βασικό. Επιπλέον, η ομάδα δέχεται συνεχόμενα χαστούκια στη secondary με αποχωρήσεις παικτών, κακές επιλογές αντικαταστατών και φυσικά τραυματισμούς (πιο πρόσφατος του Bethea). Τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο από τα προβλήματα είναι και η διάδοχη κατάσταση στη θέση του RB, όπου η ομάδα συνεχίζει να φορτώνει παίκτες εδώ και χρόνια αλλά δεν έχει βρει καμία εναλλακτική λύση. Εξάλλου, από το draft του 2011 και μετά, σε 3 διαδικασίες δηλαδή, οι 49ers δεν έχουν καταφέρει να βρουν παίκτες που θα συμπληρώσουν τους βετεράνους. Η τακτική του trade down, έχει προσφέρει στους 49ers αρκετούς ρολίστες αλλά ελάχιστους παίκτες με ουσιαστική συμβολή. Ο πληθυντικός στο “βασικούς” οφείλεται στη φετινή  επιλογή του Safety, Jimmy Ward, στο τέλος του φετινού 1ου γύρου, ο οποίος λογικά θα αποτελέσει τον παρτενέρ του περσινού 1st round rookie, Eric Reid. Κατά τ’ άλλα όλοι οι υπόλοιποι είναι τυχεροί αν συμμετάσχουν σε κάποιο από τα sub packages. Συνυπολογίζοντας ότι η ομάδα έκανε ανάλογες επιλογές στη free agency, ξοδεύοντας μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις “φθηνά” draft picks για trades, τα πράγματα δε δείχνουν και τόσο θετικά. Κερασάκι στην τούρτα πρέπει να αποτελούν και οι φτωχές εμφανίσεις της ομάδας στην preseason.
Ο Bruce Arians βρίσκεται στο δεύτερο χρόνο του με την ομάδα. Θα ήταν ψεύτης όποιος υποστήριζε ότι δεν υπήρξε πέρσι επιθετική βελτίωση στους Cardinals υπό τις οδηγίες του. Το κατόρθωμα του Arians, παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις αν σκεφτεί κανείς ότι το περσινό pick πρώτου γύρου, Jonathan Cooper ήταν τραυματίας όλη τη σεζόν και QB της ομάδας ήταν ο “τελειωμένος” για πολλούς Carson Palmer. Οι Cardinals φέτος θα έχουν δύο νέες προσθήκες στην O-line τους. Πρόκειται για τους LT Jared Veldheer και τον περσινό τραυματία ΟG Jonathan Cooper. Αμφότεροι μαζί με τον CB Antonio Cromartie στην άμυνα είναι τα μεγάλα φετινά στοιχήματα. Αν “πιάσουν” οι δύο πρώτοι θα μιλάμε για μία από τις λίγες ομάδες στο NFL με τόσο ποιοτικές και τις δύο γραμμές σε άμυνα και επίθεση, ενώ αν πιάσει ο δεύτερος η secondary της ομάδας δε θα είναι πλέον ο αδύναμος κρίκος της άμυνας. Τα μοναδικά προβλήματα για την ομάδα είναι η τιμωρία του LB Daryl Washington για ένα χρόνο και ο τραυματισμός του S/CB Tyrann Mathieu για λίγες αγωνιστικές. Τα μέχρι τώρα φιλικά έχουν δείξει ότι τα “αν” της ομάδας παίζουν πολύ καλά. Φυσικό αποτέλεσμα είναι οι προσδοκίες να ανεβαίνουν. Με δεδομένο ότι οι Cardinals ήταν η καλύτερη από τις ομάδες που έμειναν εκτός playoffs το 2013 (και από κάποιες εντός), για να είναι η φετινή σεζόν τους πετυχημένη αρκεί να είναι έστω και λίγο καλύτεροι.
Το γεγονός ότι οι Rams παίζουν στην εξωπραγματικά δύσκολη NFC West, ίσως τους κάνει καλό. Είναι άλλωστε η 3η σεζόν του Jeff Fischer στο τιμόνι της ομάδας και η 3η που η ομάδα χρησιμοποιεί αποκλειστικά το draft για να βελτιωθεί. Αποτελέσματα αυτής της δουλειάς άρχισαν να φαίνονται από την περασμένη σεζόν, αλλά λόγω της δυσκολίας της division η ομάδα διατήρησε ένα μέτριο ρεκόρ που της έδωσε εκ νέου τη δυνατότητα να διαλέξει και το 2014 ψηλά στο draft. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το είδωλο των φιλάθλων του Saint Louis πρέπει να είναι ο RG3, καθώς το trade up των Redskins για τα ταλέντα του έκαναν τους Rams ομάδα. Με την επιλογή των Greg Robinson και Aaron Donald στον πρώτο γύρο του draft, οι οποίοι ήταν ο καλύτερος LT και ο καλύτερος DT αντίστοιχα, συμπληρώνουν ένα ρόστερ χτισμένο εξ’ ολοκλήρου από υψηλά picks, To 2012: DT Michael Brockers, WR Brian Quick, CB Janoris Jenkins, RB Isaiah Pead, WR Chris Givens και K Greg Zuerlein. To 2013: WR Tavon Austin, RB Zac Stacy, ILB Alec Ogletree. To 2014 εκτός από αυτούς  που προαναφέρθηκαν προστέθηκαν και οι: RB Tre Mason, DE Michael Sam, S Maurice Alexander! Πιθανότατα οι Rams θα μείνουν εκτός playoffs καθώς εκτός από ταλέντο απαιτούνται εμπειρία και παραστάσεις, αλλά κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλει ότι θα παρουσιαστούν καλύτεροι. Το μεγαλύτερο από τα στοιχήματα είναι και φέτος το πόσο θα μείνει υγιής ο QB Sam Bradford και φυσικά πως θα αξιοποιήσει τα πολλά πλέον όπλα του. Ως υστερόγραφο να αναφέρουμε ότι ο DE Michael Sam, είναι pick 7ου γύρου, είναι ένας από τους δύο αμυντικούς παίκτες της χρονιάς στην πανίσχυρη SEC κολεγιακή κατηγορία, ήταν αρχηγός του Missouri (τυχαίνει να είναι η πολιτεία που βρίσκεται το Saint Louis), αλλά κανείς άλλος δεν τον επέλεξε επειδή είχε δηλώσει ανοιχτά ότι είναι γκέι. Oι Rams δε φοβήθηκαν ότι θα αποπροσανατολισθούν από τα media που κάλυπταν με υπερβάλλοντα ζήλο την σπάνια υπόθεση του Sam και οι πρώτες δύο εμφανίσεις του παίκτη στην preseason δείχνουν να τους δικαιώνουν. Μαζί λοιπόν με έναν καλό παίκτη, οι Rams κερδίζουν και συμπάθειες και ίσως αποτελέσουν λόγω της θαρραλέας απόφασης τους τη νέα America’s Team.
Previous Post Μετοχολογία: AFC
Next Post Power Rankings : Kickoff
About The Author: Hyperbolic Comparison
Ιδρυτικό μέλος του site και πηγή γκρίνιας σε κάθε στιγμή της ύπαρξης του. Εργάζεται πρωινές ώρες όταν του επιτρέπει το NFL. Ερασιτέχνης-αποτυχημένος ποδοσφαιριστής πιο αργός από το replay. Έμπλεξε με το football για οικογενειακούς λόγους και δεν είχε δικαίωμα να μη διαλέξει τους Patriots.