el el el el el el el el el el el uk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το πρότυπο χρώματος RGB είναι ένα προσθετικό πρότυπο στο οποίο τα χρώματα κόκκινο, πράσινο και μπλε (χρώματα που χρησιμοποιούνται συχνά σε προσθετικά χρωματικά πρότυπα) συνδυάζονται με διάφορους τρόπους για να αναπαραχθούν άλλα χρώματα.[1] Το όνομα του προτύπου και η σύντμηση RGB προέρχονται από τα τρία βασικά χρώματα, το κόκκινο (Red), πράσινο (Green), και το μπλε (Blue). Αυτά τα τρία χρώματα δεν πρέπει να συγχέονται με τα τρία ανακλαστικά χρώματα κόκκινο, μπλε, και κίτρινο, τα οποία αναφέρονται στον χώρο των τεχνών ως βασικά χρώματα.
2 RGB και συσκευές απεικόνισης
2.1 Μη γραμμικότητα χρωματικής έντασης
Η επιλογή των βασικών χρωμάτων προήλθε πιθανώς από την ανθρώπινη βιολογία επειδή είναι ερεθίσματα τα οποία διεγείρουν συγκεκριμένους δέκτες του ανθρώπινου αμφιβληστροειδούς. Το ανθρώπινο μάτι έχει 3 τέτοιους δέκτες (κωνία), και ο κάθε ένας είναι ευαίσθητος σε συγκεκριμένη περιοχή μήκους κύματος, αλλά είναι γενικά πιο ευαίσθητα στο πράσινο φως.[2]
Για να παραχθούν καλύτερες σειρές χρώματος για τα είδη εκτός από τους ανθρώπους, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν άλλα αρχικά χρώματα. Για τα είδη με τέσσερις διαφορετικούς δέκτες χρώματος, όπως πολλά πουλιά, κάποιος θα χρησιμοποιούσε τέσσερα αρχικά χρώματα. Για τα είδη με ακριβώς δύο είδη δεκτών, όπως τα περισσότερα θηλαστικά, κάποιο θα χρησιμοποιούσε δύο αρχικά χρώματα. Αλλά ακόμη και για τους ανθρώπους, η χρήση των τριών βασικών χρωμάτων δεν είναι πάντα η αποδοτικότερη.
RGB και συσκευές απεικόνισηςΕπεξεργασία
Μια κοινή εφαρμογή του προτύπου χρώματος RGB είναι οι οθόνες καθοδικού σωλήνα, υγρών κρυστάλλων ή πλάσματος. Κάθε εικονοκύτταρο στην οθόνη μπορεί να αντιπροσωπευθεί ως τιμές έντασης για το κόκκινο, πράσινο και μπλε.
Μη γραμμικότητα χρωματικής έντασηςΕπεξεργασία
Λόγω της διόρθωσης γάμμα[3] η ένταση του παραγόμενου χρώματος στις συσκευές απεικόνισης (π.χ. οθόνη) δεν είναι πάντα άμεσα ανάλογη προς τις τιμές R, G, B. Δηλαδή ακόμα κι αν μια τιμή 0,5 είναι πολύ κοντά στα μισά του δρόμου μεταξύ 0 και 1 (πλήρης ένταση), ουσιαστικά η παραγόμενη ένταση όταν το σήμα εισόδου είναι (0,5 0,5 0,5) πλησιάζει περισσότερο το 22% της πλήρους έντασης με σήμα εισόδου (1,0 1,0 1,0), υποθέτοντας τυπική οθόνη με συντελεστή γάμμα 2,2.
Η κατάλληλη αναπαραγωγή των χρωμάτων στα επαγγελματικά περιβάλλοντα απαιτεί την εκτενή ρύθμιση χρώματος όλων των συσκευών που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία παραγωγής. Αυτό οδηγεί σε διάφορες (διαφανείς προς το τελικό αποτέλεσμα) μετατροπές μεταξύ χρωματικών προτύπων, προκειμένου να εξασφαλιστεί συνέπεια χρώματος σε όλη τη διαδικασία. Μαζί με τη δημιουργική επεξεργασία, τέτοιες επεμβάσεις στις ψηφιακές εικόνες βλάπτουν εγγενώς την εικόνα, μειώνοντας τη μέγιστη γκάμα χρωμάτων. Επομένως όσο μεγαλύτερο είναι το χρωματικό βάθος της αρχικής εικόνας, τόσο μικρότερη απόκλιση από τον αρχικό χρωματικό χώρο θα έχει η τελική εικόνα. Γι’ αυτό οι επαγγελματικές συσκευές (π.χ. scanners) και τα εργαλεία λογισμικού (π.χ. Photoshop) μετατρέπουν σε 48 bit τις εικόνες (16 bit ανά χρωματικό κανάλι) προκειμένου να αυξηθεί η πυκνότητα της γκάμας.
Ένα χρώμα στο πρότυπο χρώματος RGB μπορεί να περιγραφεί με το προσδιορισμό του πόσο κάθε ένα από το κόκκινο, πράσινο και μπλε χρώματα συμπεριλαμβάνεται. Κάθε ένα μπορεί να ποικίλει μεταξύ του ελάχιστου (καθόλου χρώμα) και του μεγίστου (πλήρης ένταση). Εάν όλα τα χρώματα είναι στο ελάχιστο το αποτέλεσμα είναι μαύρο. Εάν όλα τα χρώματα είναι στο μέγιστο, το αποτέλεσμα είναι το άσπρο. Τα χρώματα μπορούν να περιγραφούν ποσοτικά με διάφορους τρόπους:
Οι επιστήμονες του χρώματος συχνά τοποθετούν τα χρώματα στην κλίμακα 0 (ελάχιστο) έως 1 (μέγιστο). Πολλοί μαθηματικοί τύποι που σχετίζονται με το χρώμα χρησιμοποιούν αυτές τις τιμές. Π.χ. το μέγιστο κόκκινο είναι 1,0,0 για Κόκκινο, Πράσινο, Μπλε.
Οι τιμές χρώματος μπορούν να γραφτούν επίσης ως ποσοστά, από 0% (ελάχιστο) ως 100% (μέγιστο). Το μέγιστο κόκκινο είναι 100%, 0%, 0%.
Οι τιμές χρώματος μπορούν να γραφτούν ως αριθμοί στην κλίμακα 0 έως 255, απλά με τον πολλαπλασιασμό της κλίμακας 0.0 έως 1.0 με 255. Αυτό το μοντέλο απαντάται συνήθως στην πληροφορική, όπου οι προγραμματιστές προτιμούν να αποθηκεύουν κάθε αξία χρώματος σε ένα byte (8 bit). Αυτή η σύμβαση έχει γίνει τόσο διαδεδομένη ώστε πολλοί συγγραφείς την θεωρούν αυτονόητη και δεν παρέχουν το σωστό υπόβαθρο αναφοράς. Το μέγιστο κόκκινο είναι το 255,0,0.
Η ίδια σειρά, 0 έως 255, γράφεται μερικές φορές σε δεκαεξαδικό, και ίσως με ένα πρόθεμα (π.χ. #). Επειδή οι δεκαεξαδικοί αριθμοί σε αυτήν την κλίμακα μπορούν να γραφτούν με ένα σταθερό σχήμα δύο ψηφίων, το μέγιστο κόκκινο #FF, #00, #00 μπορεί να γραφτεί και σαν #ff0000. Αυτή η σύμβαση χρησιμοποιείται στα χρώματα στο διαδίκτυο και θεωρείται επίσης από μερικούς συγγραφείς αυτονοήτη.
↑ «Λεξικό ψηφιακών όρων περιοδικού Φωτογράφος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.
↑ «Ανθρώπινη όραση». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.
↑ «Τι είναι τελικά η διόρθωση γάμμα;». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.