el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en en el el el el en el en el el en en en en el en en el en en el el en en en en en en en el en el en el en en el el el el el el el el el el el el
Ο όρος πολιτισμική διπλωματία, αγγλικά: cultural diplomacy, υποδηλώνει μια σύγχρονη εξέλιξη της κρατικής διπλωματίας.
2 Σύμφωνα με τον Μπάργκορν
↑ "Cultural Diplomacy, Political Influence, and Integrated Strategy," in Strategic Influence: Public Diplomacy, Counterpropaganda, and Political Warfare, ed. Michael J. Waller (Washington, DC: Institute of World Politics Press, 2009), 74.
↑ United States, Department of State, Advisory Committee on Cultural Diplomacy, Diplomacy Report of the Advisory Committee on Cultural Diplomacy, 3.
↑ [Gienow-Hecht, J. (n.d.). Cultural Imperialism, Διαθέσιμο στο: https://web.archive.org/web/20151014053935/http://www.american/ foreignrelations .com/A-D/Cultural-Imperialism.html [1 Νοεμβρίου 2013]
↑ Mark, Simon, 2008, A Comparative Study of the Cultural Diplomacy of Canada, new Zealand and India, PhD Thesis, The University of Auckland, p.3.
↑ [Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], p. 28.]
↑ [Chakraborty, K. (ed.)(2013). Cultural Diplomacy Dictionary, ICD, p.30.]
↑ Η σύσταση της Franco- German Committee for Documentation and Information και η International Federation of Intellectual Unions, μετά την λήξη του πολέμου για την διάνθιση των σχέσεων μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, είχε στόχο την διαμόρφωση διεθνούς και διμερής πλατφόρμας για την πληροφόρηση, την συζήτηση και τον ορισμό κοινών συμφερόντων, μπροστά στην αυξανόμενη οικονομική δύναμη των Η.Π.Α και την ιδεολογική υπεροχή της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτές οι μη κυβερνητικές πρωτοβουλίες είχαν επαφές με πρεσβείες, με υπουργεία εξωτερικών, με κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα και με τα ινστιτούτα της Κοινωνίας των Εθνών. Muller, G. (2003). France and Germany after the Great War: Businessmen, Intellectuals and Artists in Non-Governmental European Networks. In: Gienow-Hecht, J and Schumacher, F. (ed.)Culture and International History,Berghahn Books, New York-Oxford, pp. 99, 105.
↑ [Χριστογιάννης, Γ.(2006). Ελληνική Πολιτιστική Διπλωματία. ΄Ελλην, Αθήνα, σ. 105.]
↑ [Όπου Π.Δ. συντομογραφία του όρου πολιτιστική διπλωματία.]
↑ Πολιτιστική διπλωματία για τον Milton Cummings αποτελεί “η ανταλλαγή ιδεών, πληροφοριών, τέχνης και άλλων πτυχών του πολιτισμού μεταξύ εθνών και των ανθρώπων τους για την προώθηση της αλληλοκατανόησης.Όπως αναφέρεται στο: Schneider, C. (2003). Diplomacy that Works: Best Practices in Cultural Diplomacy,Center for Arts and Culture.Available at: http:/ /intranet. americansforthearts.org/sites/ default/files/pdf/ 2013 /by_pro gram/afta_pubs/cac_pubs/Schneider.pdf [2 December 2013],p. 1.9.
↑ Chakraborty, K. (ed.)(2013). Cultural Diplomacy Dictionary, ICD, pp.30. Bound, K et al.(n.d). Cultural Diplomacy. DEMOS. Available at: https://web.archive.org/web/20150507073930/http://www.demos.co.uk/publications/culturaldiplomacy [2 November 2013],p.11, Bound, K et al.(n.d). Cultural Diplomacy. DEMOS. Available at: https://web.archive.org/web/20150507073930/http://www.demos.co.uk/publications/culturaldiplomacy [2 November 2013],p.11,
↑ [Schneider, C. (2003). Diplomacy that Works: Best Practices in Cultural Diplomacy, Center for Arts and Culture.Available at: http://www.interarts.net/descargas/interarts645.pdf [11 July 2021],p.2. Σε άλλο κείμενο της η Schneider, συνδέει την πολιτιστική διπλωματία με διαμόρφωση της εικόνας ενός έθνους και επικοινωνίας των αξιών της. Schneider, C. (2004). Culture Communicates: US Diplomacy that Works, Available at: http://www.clingendael.nl/sites/default/files/20040300_cli_paper_dip_issue94.pdf [15 December 2013],pp.5-10. Ο Cull αναφέρει ως πολιτιστική διπλωματία την προσπάθεια διαχείρισης του διεθνούς περιβάλλοντος μέσα από την προβολή των πολιτιστικών πηγών και κατορθωμάτων στο εξωτερικό.Cull, N. (2009). Public Diplomacy: Lessons from the Past, Figueroa Press, Los Angeles, Available at:http://uscpublicdiplomacy.org/sites/uscpublicdiplomacy.ο rg/files/legacy/publications/perspectives/C PDPerspectivesLessons.pdf [5 December 2013], pp.19-20.Ως προώθηση εθνικής κουλτούρας αναφέρεται στο: Feigenbaum, Η.( 2001). Globalization and Cultural Diplomacy, Available at : xa.yimg. com/kq /groups/.../global+6.pdf [ 2 December 2013], pp.20. Η κουλτούρα χρησιμοποιείται ως ένας τρόπος προκειμένου οι ηγέτες και οι χώρες να δείξουν ποιοι είναι αναφέρεται στο: Bound, K et al.(n.d). Cultural Diplomacy. DEMOS. Available at: http://www.demos.co.uk/publications/ culturaldiplomacy [2 November 2013],p.11. Διαμόρφωση εθνικής εικόνας αναφέρεται στο Lenczowski, J. (2008).Cultural Diplomacy, Political Influence and Integrated Strategy, The Institute of World Politics, Washington.]
↑ [Mark, Simon, 2008, A Comparative Study of the Cultural Diplomacy of Canada, New Zealand and India, PhD Thesis, The University of Auckland, p. 2, Arndt, R.(2005). The First Resort of Kings , American Cultural Diplomacy in the Twentieth Century. Potoman Books, Washington, pp. xviii.Aguilar Manuela όπως αναφέρεται στο Gienow-Hecht, J. & Donfried, M. (n.d). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. ICD, Berlin.]
↑ [Χριστογιάννης, Γ.(2006). Ελληνική Πολιτιστική Διπλωματία. ΄Ελλην, Αθήνα, σ. 106,Γιανναράς, X. (2003). Πολιτιστική Διπλωματία, Προθεωρία Ελληνικού Σχεδιασμού, Ίκαρος, Αθήνα, σσ.13-14, Ανδρεάδης, Γ. όπως αναφέρεται στο Τζουμάκα, Ε.(2005). Πολιτιστική Διπλωματία, Διεθνή Δεδομένα και Ελληνικές Προοπτικές. Σιδέρης, Αθήνα, σ. 9.]
↑ [Στο ίδιο, σ. 9.]
↑ [Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], pp.27-28. Mark, Simon, 2008, A Comparative Study of the Cultural Diplomacy of Canada, new Zealand and India, PhD Thesis, The University of Auckland, p. 56. Lenczowski, J. (2008). Cultural Diplomacy, Political Influence and Integrated Strategy, The Institute of World Politics, Washington. Available at: http://jmw.typepad.com/pdpw/files/jl_cultural_diplomacy_advance.pdf[νεκρός σύνδεσμος] [2 December 2013],p. 7.]
↑ [Feigenbaum, Η.( 2001). Globalization and Cultural Diplomacy, Available at : xa.yimg. com/kq /groups/.../global+6.pdf [ 2 December 2013], p. 39. 16. Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], p. 28.]
↑ [Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], p. 28]
↑ [Arndt, R.(2005). The First Resort of Kings , American Cultural Diplomacy in the Twentieth Century. Potoman Books, Washington, p. xviii.]
↑ [Γιανναράς, X. (2003). Πολιτιστική Διπλωματία, Προθεωρία Ελληνικού Σχεδιασμού, Ίκαρος, Αθήνα, σ. 13.]
↑ [19. Mark, Simon, 2008, A Comparative Study of the Cultural Diplomacy of Canada, new Zealand and India, PhD Thesis, The University of Auckland, p. 40.]
↑ [Barghoorn, F.(1960). The Soviet Cultural Offensive, The Role of Cultural Diplomacy in Soviet Foreign Policy. Princeton University Press., New Jersey, p. 11.]
↑ [Στο ίδιο, σ. 14-15.]
↑ [Schneider, C. (2004). Culture Communicates: US Diplomacy that Works, Available at:http://www.clingendael.nl/sites/default/files/20040300_cli_paper_dip_issue94.pdf [15 December 2013],p. 6.]
↑ [Nye, J.( 2004). Soft Power, The means to success in World Politics. PublicAffairs, New York, p. 103.]
↑ [Liping, B. (1999). Educational Exchange and Cultural Diplomacy in the Cold War. Journal of American Studies. 33,03, December, p. 414. 25. «Γιατί κάθε ανθρώπινη συμβίωση εμφανίζει μια κυρίαρχη(συνειδητή ή ανεπίγνωστη) νοηματοδότηση της πραγματικότητας και τα αντίστοιχα κριτήρια ιεράρχησης των αναγκών της. Ο πολιτισμός ορίζεται, απλά και ρεαλιστικά, ως ο τρόπος του βίου». Γιανναράς, X. (2003). Πολιτιστική Διπλωματία, Προθεωρία Ελληνικού Σχεδιασμού, Ίκαρος, Αθήνα, σ. 16.26. Kennedy, L. and Lucas, S. (n.d). Enduring Freedom: Public Diplomacy and U.S. Foreign Policy. Available at:http://www.nyu.edu/steinhardt/e/pdf/humsocsci/mias/readings07/95.pdf [ 2 December 2013], p.311.]
↑ [«Γιατί κάθε ανθρώπινη συμβίωση εμφανίζει μια κυρίαρχη(συνειδητή ή ανεπίγνωστη) νοηματοδότηση της πραγματικότητας και τα αντίστοιχα κριτήρια ιεράρχησης των αναγκών της. Ο πολιτισμός ορίζεται, απλά και ρεαλιστικά, ως ο τρόπος του βίου». Γιανναράς, X. (2003). Πολιτιστική Διπλωματία, Προθεωρία Ελληνικού Σχεδιασμού, Ίκαρος, Αθήνα, σ. 16.]
↑ [Kennedy, L. and Lucas, S. (n.d). Enduring Freedom: Public Diplomacy and U.S. Foreign Policy. Available at:http://www.nyu.edu/steinhardt/e/pdf/humsocsci/mias/readings07/95.pdf [ 2 December 2013], p.311.]
↑ [Ebon, M. (1987). The Soviet Propaganda Machine, McGraw- Hill Book Company, New York, p. 9.]
↑ [Οπως αναφέρεται στo Lenczowski, J. (2008). Cultural Diplomacy, Political Influence and Integrated Strategy, The Institute of World Politics, Washington. Available at: http://jmw.typepad.com/pdpw/files/jl_cultural_diplomacy_advance.pdf[νεκρός σύνδεσμος] [2 December 2013],p. 6.]
↑ [29.Gienow-Hecht, J. & Donfried, M. (n.d). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. ICD, Berlin.]
↑ [Gienow-Hecht, J. & Donfried, M. (n.d). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. ICD, Berlin.]
↑ [People are more favorably impressed by a sincere attempt to understand them than by an effort directed at persuading them to understand you’. Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], p. 29.]
↑ [Schneider, C. (2003). Diplomacy that Works: Best Practices in Cultural Diplomacy, Center for Arts and Culture.Available at: http://intranet.americansforthearts.org/sites/ default/files/pdf/ 2013 /by _pro gram/afta_pubs/cac_pubs/Schneider.pdf [2 December 2013],p. 12.]
↑ [Στο ίδιο, σ. 13.]
↑ [Lenczowski, J. (2008). Cultural Diplomacy, Political Influence and Integrated Strategy, The Institute of World Politics, Washington. Available at: http://jmw.typepad[νεκρός σύνδεσμος][νεκρός σύνδεσμος] .com/pdpw/file s/jl_ cultural_diplomacy_advance.pdf [2 December 2013],p. 3. Manuela Aguilar, όπως αναφέρεται στο Gienow-Hecht, J. & Donfried, M. (n.d). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. ICD, Berlin.]
↑ [Πρόκειται για χαρακτηρισμό της Σοβιετικής Πολιτιστικής διπλωματίας, του Αμερικανού μελετητή Barghoorn. Barghoorn, F.(1960). The Soviet Cultural Offensive, The Role of Cultural Diplomacy in Soviet Foreign Policy. Princeton University Press., New Jersey, p.v.]
↑ [Haigh, A. (1974). Cultural Diplomacy in Europe, Council for Cultural Cooperation, Strasbourg, Διαθέσιμο στο: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED102067.pdf [2 December 2013], p.28.]
↑ [Στο ίδιο, σ. 35.]
↑ [.Arndt, R.(2005). The First Resort of Kings , American Cultural Diplomacy in the Twentieth Century. Potoman Books, Washington, p.255.]
↑ [39. Gienow-Hecht, J. & Donfried, M. (n.d). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. ICD, Berlin]