el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es en en pt es en es el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el it el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el nds el el el el fr el el el el el el el en en en en en en en en en en en en
Σημείωση πριν τη μετάφραση: Πώς από τη μάχη για την μη ποινικοποίηση του “πειρατικού” downloading, που εξελίχθηκε σε συνολική μάχη για την ελευθερία του ίντερνετ, και μέλος του “κόμματος πειρατών”, καταλήγει εν τέλει σε μια άνιση δίκη, από την οποία ηττημένος και φυλακισμένος από μεγαθήρια όπως το Hollywood και οι μεγάλες πολυεθνικές βιομηχανίες μουσικής, εξέρχεται πλέον ως οπαδός μιας κοινωνίας ισότητας, υποστηρικτής του σοσιαλισμού και του Μαρξ. Η σύντομη ιστορία της προσωπικότητάς του Peter Sunde, ενός από τους ιδρυτές του “The Pirate Bay”, τα πιστεύω του και η συλλογιστική του, ακολουθούν, στην τελευταία του συνέντευξη.
Ακολουθεί η συνέντευξη, μεταφρασμένη στα ελληνικά, όπως δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό “Motherboard”, στις 11 Δεκεμβρίου 2015.
“Το ίντερνετ είναι σκατά σήμερα. Είναι κατεστραμμένο. Πιθανόν να ήταν από πάντα, αλλά σήμερα είναι χειρότερα από ποτέ”.
Η συνομιλία μου με τον Peter Sunde, έναν από τους ιδρυτές και εκπροσώπους του “The Pirate Bay”, δεν ξεκίνησε και πολύ αισιόδοξα. Υπάρχει ένας καλός λόγος γι’ αυτό: Τους τελευταίους μήνες, η κουλτούρα του σύγχρονου downloading έχει δείξει βαριά σημάδια ήττας στη μάχη του ίντερνετ.
Τον τελευταίο μήνα είδαμε το Demonii να εξαφανίζεται. Ήταν ο μεγαλύτερος torrent tracker σ.1 παγκοσμίως, υπεύθυνος για περισσότερους από 50 εκατομμύρια άλλους trackers κάθε χρόνο. Ακόμα, η MPAA έκλεισε το Popcorn Time και “φίμωσε” το YIFI σ.2. Στη συνέχεια μάθαμε από τις ειδήσεις ότι η ολλανδική “Dutch Release Team” (σ.σ. κάτι σαν κολλεκτίβα που διέθετε ταινίες ελεύθερες για κατέβασμα στο διαδίκτυο), υπέγραψε μια “νομική διευθέτηση” με την ομάδα αντι-πειρατείας BREIN.
Μπορεί να φαίνεται ακόμα ότι οι “torrenters” δίνουν τη μάχη, ωστόσο ο Sunde ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα όλα έχουν κριθεί: “Έχουμε ήδη χάσει”.
Πίσω στο 2003, ο Peter Sunde, μαζί με τους Fredrik Neij και Gottfrid Svartholm, ξεκίνησαν το “The Pirate Bay”, έναν ιστότοπο που έμελλε να γίνει ο μεγαλύτερος και διασημότερος ιστότοπος διαμοιρασμού αρχείων στον κόσμο. Το 2009, οι τρεις ιδρυτές κατηγορήθηκαν για “παρακίνηση [τρίτων] σε παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων”, σε μία άκρως επίμαχη και αμφιλεγόμενη δίκη.
“Σταματήστε να αντιμετωπίζετε το ίντερνετ σαν να είναι κάτι διαφορετικό και ξεκινήστε να επικεντρώνεστε στο πώς θα θέλατε να είναι η ίδια η κοινωνία”
Ο Sunde φυλακίστηκε το 2014 και αφέθηκε ελεύθερος ένα χρόνο μετά. Μετά το χρόνο που πέρασε στη φυλακή ξεκίνησε τη συγγραφή άρθρων στο blog του όσον αφορά το “συγκεντρωτισμό” της εξουσίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν υποψήφιος με το φινλανδικό “Κόμμα Πειρατών” για το ευρωκοινοβούλιο και ίδρυσε το Flattr, ένα σύστημα για δωρεές σε προγραμματιστές.
Ήθελα να μιλήσω στον Sunde για την τωρινή κατάσταση του ελεύθερου και ανοιχτού διαδικτύου, αλλά αυτή η συνομιλία γρήγορα άλλαξε κατεύθυνση σε μία ανταλλαγή ιδεών όσον αφορά την κοινωνία και τον καπιταλισμό – ο οποίος είναι, σύμφωνα με τον Sunde, το πραγματικό πρόβλημα.
Είχα σκοπό να σε ρωτήσω αν τα πράγματα πάνε καλά, αλλά μόλις μου έκανες ξεκάθαρο ότι συμβαίνει το αντίθετο.
Όχι, δεν βλέπω να συμβαίνει κάτι καλό. Οι άνθρωποι εύκολα χαίρονται με μισά πράγματα.
Πάρε για παράδειγμα τον ευρωπαϊκό νόμο για “ουδετερότητα του διαδικτύου”. Είναι τραγικός, αλλά ο κόσμος είναι χαρούμενος λέγοντας “θα μπορούσε να είναι και χειρότερα”. Αυτή δεν είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση σε καμία περίπτωση. Το facebook φέρνει το διαδίκτυο στην Αφρική και στις φτωχές χώρες, αλλά τους δίνουν περιορισμένη πρόσβαση μόνο στις δικές τους υπηρεσίες, και έτσι βγάζουν λεφτά από τους φτωχούς. Και παίρνουν κρατικές επιχορηγήσεις για να το κάνουν αυτό, επειδή κάνουν καλές δημόσιες σχέσεις.
Η Φινλανδία μετέτρεψε την πρόσβαση στο διαδίκτυο σε ανθρώπινο αγαθό πριν λίγο καιρό. Αυτή ήταν μια έξυπνη κίνηση εκ μέρους της Φινλανδίας. Αλλά αυτό είναι και το μόνο θετικό πράγμα που έχω δει σε όλο τον κόσμο όσον αφορά το διαδίκτυο.
Άρα, πόσο άσχημη είναι η κατάσταση με το ανοιχτό διαδίκτυο;
Το ίντερνετ δεν είναι ανοιχτό. Εδώ και καιρό. Άρα, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ανοιχτό ίντερνετ γιατί αυτό δεν υπάρχει πια. Το πρόβλημα είναι, ότι συνεχίζουν όλοι με το ίδιο βιολί. Χάνουμε προνόμια και δικαιώματα συνεχώς. Δεν κερδίζουμε τίποτα πια. Η τάση πηγαίνει συνεχώς προς την ίδια κατεύθυνση: ένα ακόμα πιο κλειστό και πιο ελεγχόμενο ίντερνετ. Αυτό έχει μεγάλες συνέπειες στην κοινωνία μας. Γιατί είναι το ίδιο πράγμα σήμερα. Αν έχεις ένα πιο καταπιεσμένο ίντερνετ, έχεις και πιο καταπιεσμένη κοινωνία. Αυτό είναι κάτι στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε.
Αλλά ακόμα πιστεύουμε ότι το ίντερνετ είναι κάτι σαν μια νέα “Άγρια Δύση”, και ότι τα πράγματα δεν είναι ακόμα όλα “αλυσοδεμένα”, και άρα δεν ενδιαφερόμαστε γιατί όλα θα πάνε καλά με κάποιο τρόπο. Αλλά στην πραγματικότητα δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε δει ποτέ τέτοιον συγκεντρωτισμό, ακραία ανισότητα, ακραίο καπιταλισμό στο παρελθόν. Αλλά σύμφωνα με το marketing ανθρώπων όπως ο Mark Zuckerberg και εταιριών όπως η Google, όλα γίνονται για να βοηθήσουμε την ελευθερία του διαδικτύου και να εξαπλωθεί η δημοκρατία, και ούτω κάθε εξής. Την ίδια στιγμή, οι ίδιοι αποτελούν και καπιταλιστικά μονοπώλια. Είναι σαν να εμπιστεύεσαι τον εχθρό σου ότι θα κάνει καλές πράξεις. Είναι πραγματικά αλλόκοτο.
Πιστεύεις ότι μήπως επειδή ο κόσμος δεν θεωρεί το διαδίκτυο τον πραγματικό του κόσμο, νοιάζεται λιγότερο για την “ευημερία” του;
Πρώτον, μεγαλώσαμε κατανοώντας τη σπουδαιότητα πραγμάτων όπως η τηλεφωνική γραμμή ή η τηλεόραση. Αν λοιπόν αρχίσουμε τα μεταχειριζόμαστε τις τηλεφωνικές μας γραμμές ή τα κανάλια της τηλεόρασης όπως ακριβώς μεταχειριζόμαστε το διαδίκτυο, ο κόσμος θα αναστατωθεί. Αν κάποιος σου έλεγε, ότι δε μπορείς να τηλεφωνήσεις σε έναν φίλο σου, θα καταλάβαινες ότι συμβαίνει κάτι κακό. Κατανοείς τα δικαιώματά σου σε αυτή την περίπτωση. Αλλά ο κόσμος δεν το έχει αυτό με το διαδίκτυο. Αν κάποιος σου έλεγε, ότι δε μπορείς να χρησιμοποιήσεις το Skype για τον τάδε ή το δείνα λόγο, δεν αισθάνεσαι ότι σε αφορά προσωπικά. Επειδή απλώς είναι κάτι εικονικό, ξαφνικά δεν απευθύνεται σε σένα. Δεν βλέπεις κάποιον να σε κατασκοπεύει, δεν βλέπεις κάτι να λογοκρίνεται, δεν το βλέπεις όταν κάποιος διαγράφει πιθανά αποτελέσματα μιας αναζήτησής σου στο Google. Πιστεύω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι να κερδίσεις την προσοχή του κόσμου. Τα προβλήματα δεν είναι άμεσα ορατά, κι έτσι οι άνθρωποι δεν αισθάνονται συνδεδεμένοι με αυτό.
Θα μπορούσα κι εγώ να μην ενδιαφερθώ γι’ αυτό. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι γι’ αυτό, χωρίς να γίνεις ο “παρανοϊκός με τις θεωρίες συνομωσίας”. Και δεν θέλεις να γίνεις έτσι. Οπότε καλύτερα παράτα τα. Νομίζω αυτό είναι που σκέφτεται περισσότερο ο κόσμος.
Τι ακριβώς είναι αυτό που έχεις παρατήσει;
Έχω εγκαταλείψει την ιδέα ότι μπορούμε να κερδίσουμε τη μάχη του ίντερνετ.
Η κατάσταση δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει, γιατί προφανώς είναι κάτι που οι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να βελτιώσουν. Ή δεν μπορούμε να κάνουμε τους ανθρώπους να ενδιαφερθούν αρκετά. Μπορεί να είναι μια μίξη των δύο προηγούμενων, αλλά αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε τώρα, και είναι ανώφελο να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.
Έχουμε γίνει κάπως σαν τον Μαύρο Ιππότη από το “Holy Grail” των Monty Python. Μας έχει μείνει το μισό μας κεφάλι και πιστεύουμε ότι μαχόμαστε ακόμα, και ότι έχουμε ακόμα ελπίδα να κερδίσουμε αυτή τη μάχη.
Άρα τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να το αλλάξουν αυτό;
Όχι, νομίζω ότι βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο. Πιστεύω είναι αρκετά σημαντικό οι άνθρωποι να το καταλάβουν αυτό. Χάσαμε αυτή τη μάχη. Απλά παραδέξου την ήττα και βεβαιώσου ότι την επόμενη φορά θα καταλάβεις γιατί έχασες αυτή τη μάχη και σιγουρέψου ότι δε θα ξανασυμβεί, όταν θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε ολόκληρο τον πόλεμο.
Οπότε ποιος ακριβώς είναι αυτός ο πόλεμος και τι πρέπει να κάνουμε για να τον κερδίσουμε;
Λοιπόν, νομίζω, ότι για να κερδίσουμε τον πόλεμο, πρέπει να καταλάβουμε για ποιο ακριβώς πράγμα αγωνιζόμαστε, για μένα είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι ιδεολογικό: τον ακραίο καπιταλισμό που κυριαρχεί, το ακραίο “lobbying” και τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας. Το διαδίκτυο είναι απλώς μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ.
Και όσον αφορά τον ακτιβισμό, πρέπει να έχεις “momentum” και να κερδίζεις την προσοχή. Ήμασταν πολύ κακοί σε αυτό. Σταματήσαμε την ACTA, και στη συνέχεια επέστρεψε απλά με διαφορετικό όνομα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχαμε στρέψει όλους τους πόρους μας και την προσοχή του κοινού σε αυτό.
Ο λόγος για τον οποίο ο πραγματικός κόσμος είναι ο μεγάλος στόχος για μένα, είναι γιατί το ίντερνετ “προσομοιώνει” τον πραγματικό κόσμο. Προσπαθούμε να ξαναδημιουργήσουμε την καπιταλιστική κοινωνία που έχουμε πάνω στο διαδίκτυο. Έτσι, το διαδίκτυο έχει γίνει ως επί το πλείστον λάδι στην καπιταλιστική φωτιά, το ίδιο προσποιείται ότι είναι κάτι που θα συνδέει ολόκληρο τον κόσμο, αλλά στην πραγματικότητα έχει μία καπιταλιστική ατζέντα.
Κοίτα τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο, όλες είναι βασισμένες στο ίντερνετ. Δες τι πουλάνε: τίποτα. Το Facebook δεν έχει προϊόν. Η AirBnb, η μεγαλύτερη αλυσίδα ξενοδοχείων στον κόσμο, δεν έχει ξενοδοχεία. Η Uber, η μεγαλύτερη εταιρεία ταξί στον κόσμο δεν κατέχει ταξί, και ούτω κάθε εξής.
Το σύνολο των εργαζόμενων σε αυτές τις εταιρείες είναι το μικρότερο από ποτέ άλλοτε και τα κέρδη είναι, με τη σειρά τους, μεγαλύτερα. Η Apple και η Google ξεπερνούν τις πετρελαϊκές εταιρείες με μεγάλη διαφορά. Το Minecraft πουλήθηκε για 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια και το WhatsApp για 19 δισεκατομμύρια. Αυτά είναι τρελά χρηματικά ποσά για το τίποτα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ίντερνετ και καπιταλισμός είναι τόσο ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλο.
Μου είπες ότι το ίντερνετ είναι κατεστραμμένο, και ότι ήταν από πάντα. Τι ακριβώς εννοείς με αυτό; Μπορούμε να κατηγορήσουμε τον καπιταλισμό για αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι το ίντερνετ είναι πραγματικά χαζό. Λειτουργεί πραγματικά με πολύ απλό τρόπο και δεν αναπροσαρμόζεται στη λογοκρισία. Όπως ας πούμε, όταν ένα καλώδιο χαλάει, απλώς δρομολογείς την κλήση να περάσει από κάπου αλλού. Όμως, χάρη στο συγκεντρωτισμό του διαδικτύου, πιθανή λογοκρισία ή τεχνολογική επιτήρηση είναι πάρα πολύ δύσκολο να την αποφύγεις. Επίσης, επειδή το διαδίκτυο είναι αμερικάνικη εφεύρεση, εξακολουθούν να έχουν τον έλεγχό του και η ICANN (εταιρεία υπεύθυνη για τα παγκόσμια domains) μπορεί πραγματικά να αναγκάσει το ανώτατο domain μιας χώρας (σ.σ. top level domain, πχ .gr ή .uk) να λογοκριθεί ή να αποσυνδεθεί εξ’ ολοκλήρου. Για μένα αυτό είναι πραγματικά ένας προβληματικός σχεδιασμός.
Από πάντα ήταν κατεστραμμένο, απλώς εμείς ποτέ δε νοιαζόμασταν γι’ αυτό, γιατί από πάντα υπήρχαν οι λίγοι καλοί άνθρωποι να μας επιβεβαιώσουν ότι τίποτα δεν πήγαινε στραβά στο παρελθόν. Αλλά αυτό ακριβώς είναι το λάθος νομίζω. Καλύτερα να αφήσεις το κακό να συμβεί το συντομότερο δυνατόν έτσι ώστε να μπορέσεις να το διορθώσεις και να μην ξανασυμβεί στο μέλλον. Παρατείνουμε συνεχώς αυτή την αναπόφευκτη ολοκληρωτική αποτυχία, και δε μας βοηθάει καθόλου.
Άρα πρέπει να το αφήσουμε να καταρρεύσει ολοκληρωτικά, έτσι ώστε να μαζέψουμε μετά τα κομμάτια του και να ξεκινήσουμε από την αρχή;
Ναι, και να εστιάσουμε στον μεγάλο πόλεμο σε αυτόν τον ακραίο καπιταλισμό. Δεν μπορούσα να ψηφίσω, αλλά ήλπιζα η Sarah Palin να κέρδιζε τις προηγούμενες αμερικάνικες εκλογές. Ελπίζω ο Donald Trump να κερδίσει τις φετινές. Για το λόγο για τον οποίο θα γαμήσει αυτή τη χώρα πολύ πιο γρήγορα από το να έβγαινε ένας λιγότερο κακός πρόεδρος. Ολόκληρος ο κόσμος μας είναι τόσο επικεντρωμένος στα λεφτά, λεφτά, λεφτά. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αυτό είναι που τα γαμάει όλα. Κι αυτός είναι ο στόχος που πρέπει να φτιάξουμε. Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι θα εστιάσουμε τις ζωές μας αλλού.
Ας ελπίσουμε ότι η τεχνολογία θα μας δώσει ρομπότ που θα μας πάρουν όλες τις δουλειές, και αυτό θα δημιουργήσει ένα μαζικό παγκόσμιο κύμα ανεργίας, 60% ας πούμε. Οι άνθρωποι θα είναι τόσο δυσαρεστημένοι. Αυτό θα ήταν πολύ ωραίο, επειδή τότε θα βλέπαμε την συντριβή του καπιταλισμού. Θα υπήρχε πολύς φόβος, θα χάναμε αίμα, θα χάναμε ζωές για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, αλλά είναι το μόνο θετικό πράγμα που διαβλέπω, ότι θα έχουμε μία συνολική κατάρρευση του συστήματος στο μέλλον. Ας ελπίσουμε να συμβεί το ταχύτερο δυνατόν. Θα προτιμούσα να είμαι 50 όταν συμβεί αυτό, παρά 85.
Όλο αυτό ακούγεται σαν μία μαρξιστική επανάσταση: μία συνολική κατάρρευση του συστήματος.
Ε λοιπόν ναι, συμφωνώ απόλυτα σε αυτό. Είμαι σοσιαλιστής. Ξέρω ότι ο Μαρξ και ο κομμουνισμός δεν λειτούργησαν παλιότερα, αλλά πιστεύω ότι στο μέλλον θα έχουμε τη δυνατότητα για κομμουνισμό και την ίση πρόσβαση σε όλα για όλους. Οι περισσότεροι άνθρωποι που συναντώ, δεν έχει σημασία αν είναι καπιταλιστές ή κομμουνιστές, συμφωνούν μαζί μου στο θέμα αυτό, επειδή καταλαβαίνουν τις δυνατότητες.
Υπάρχει δηλαδή κάτι συγκεκριμένο στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε; Ή απλά πρέπει να υιοθετήσουμε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης; Μια νέα ιδεολογία;
Λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στο ότι το ίντερνετ είναι ακριβώς ίδιο με την κοινωνία. Οι άνθρωποι μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι καλή ιδέα να έχουμε όλα τα δεδομένα και τα αρχεία μας στο Google, το Facebook και τους servers αυτών των εταιρειών. Όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να κοινοποιούνται προς όλες τις κατευθύνσεις και προς τις πολιτικές ηγεσίες, φυσικά. Απλώς σταματήστε να αντιμετωπίζετε το ίντερνετ σαν να είναι κάτι διαφορετικό και ξεκινήστε να επικεντρώνεστε στο πώς θα θέλατε να είναι η ίδια η κοινωνία. Πρέπει να διορθώσουμε την κοινωνία, προτού μπορέσουμε να διορθώσουμε το ίντερνετ. Αυτό είναι το μόνο.
Προηγούμενο άρθροΟι εργαζόμενοι στα 5μηνα συνεχίζουν
Επόμενο άρθροΗΠΑ: Υδροηλεκτρική ενέργεια από το δημοτικό σύστημα υδροδότησης και αποχέτευσης
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις των συγγραφέων τους
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Υδροδοτικό Σύστημα Αθήνας: Ποιοι διεκδικούν το ΣΔΙΤ των €235 εκατ.
Τι συμβαίνει με την ύδρευση στη Βρετανία;
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΣΤΕ – Η μάχη για την έξοδο ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ από το Υπερταμείο συνεχίζεται
Τετραήμερη εργασία: Θετικά τα πρώτα αποτελέσματα του μεγάλου πειράματος στη Βρετανία
ΕΚΑ: 24ωρης Απεργία την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022 ενάντια στο νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ
εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ
έχετε εισάγει εσφαλμένη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου!
παρακαλώ εισάγετε εδώ την ηλεκτρονική σας διεύθυνση
αποθηκεύστε το όνομα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και τον ιστότοπό μου σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης για την επόμενη φορά που θα σχολιάσω.
© Copyright 2012 - 2022 ΣΕΚΕΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΥΔΑΠ
Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπο μας για να βελτιώσουμε την εμπειρία χρήστη. Παντώντας "Αποδοχή" συναινείτε στην χρήση όλων των cookies.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.