el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el nl el el el el en el el el el nl el el el el en el el el el en el el el el ca el el el el sv el el el el en el el el el el el el el ga el el el el ca el el el el fr el el el el sv el el el el sv el el el el fr fr el el el el fr el el el el ru el el el el fr el el el el ru el el el el ru el el el el nb el el el el ru el el el el ru el el el el sv el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el en el el el el fr el el el el en el el el el pl el el el el ru el el el el ru el el el el fr el el el el sv el el el el ru el el el el en el el el el en el el el el fr el el el el nl el el el el sv el el el el ru el el el el ru el el el el ru el el el el sv el el el el sv el el el el fi el el el el fi el el el el hbs_lat el el el el sv el el el el sv el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el
Αθλητές μπαίνουν στην τελική ευθεία δρόμου 400 μέτρων
Γουέιντ Φαν Νίκερκ  Νότια Αφρική 43,03 δευτερόλεπτα (2016)
Μαρίτα Κοχ 47,60  Ανατολική Γερμανία (1985)
Μαρί-Ζοζέ Περέκ Γαλλία 48,25 (1996)
2.2 Ρεκόρ ηπείρων και εθνικά (ανοικτού στίβου, σε δευτερόλεπτα)
Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων ανδρών αναγνωρίσθηκε από την IAAF το 1912, και από τότε έχει καταρριφθεί επισήμως ή ισοφαρισθεί 23 φορές. Η επίδοση (48,2) του Τσαρλς Ρέιντπαθ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης αναγνωρίζεται ως παγκόσμιο ρεκόρ, όπως επίσης αναγνωρίζεται ο μικρότερος χρόνος στη μεγαλύτερη απόσταση των 440 υαρδών που πέτυχε ο Λονγκ το 1900. Αντιθέτως, η επίδοση του Έρικ Λίντελ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 αναγνωρίσθηκε μεν αρχικώς ως παγκόσμιο ρεκόρ, παρά το ότι ήταν χειρότερη από αυτή του Μέρεντιθ στις 440 υάρδες από το 1916, αλλά τον Αύγουστο του 1928 η IAAF ακύρωσε την αναγνώριση.
Η εξέλιξη του επίσημου παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των ανδρών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης αποστάσεως.
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο
Πάλο Άλτο (Καλιφόρνια), ΗΠΑ
Πόλη του Μεξικού, Μεξικό
Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια), ΗΠΑ
Έκοου Σάμιτ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Πόλη του Μεξικού, Μεξικό
Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 44,52 δευτερόλεπτα από τις 10 Μαρτίου 2018 και ανήκει στον Αμερικανό Μάικλ Νόρμαν. Σημειώθηκε στο Κόλετζ Στέισον του Τέξας.
Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων γυναικών αναγνωρίσθηκε από τη IAAF το 1957. Μέχρι σήμερα η IAAF έχει αναγνωρίσει 27 παγκόσμια ρεκόρ γυναικών στο αγώνισμα (καταρρίψεις ή ισοφαρίσεις). Η εξέλιξη του επίσημου ρεκόρ φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης αποστάσεως.
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 49,59 δευτερόλεπτα από τις 7 Μαρτίου 1982 και ανήκει στη Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα. Σημειώθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας.
Η Μαρίτα Κοχ έχει καταρρίψει τα περισσότερα ρεκόρ στην ιστορία του αγωνίσματος
Ρεκόρ ηπείρων και εθνικά (ανοικτού στίβου, σε δευτερόλεπτα)Επεξεργασία
Πανευρωπαϊκό ρεκόρ: 44,33 Τόμας Σένλεμπε (Ανατολική Γερμανία), 3 Σεπτεμβρίου 1987 στη Ρώμη
Παναμερικανικό ρεκόρ: 43,18 Μάικλ Τζόνσον (ΗΠΑ), 26 Αυγούστου 1999 στη Σεβίλλη
Πανασιατικό ρεκόρ: 43,93 Γιουσέφ Μασραχί (Σαουδική Αραβία), 23 Αυγούστου 2015 στο Πεκίνο
Το παναφρικανικό ταυτίζεται σήμερα με το παγκόσμιο ρεκόρ.
Πανελλήνιο ρεκόρ: 45,11 Δημήτρης Ρέγας, 16 Σεπτεμβρίου 2006 στο Μαρούσι
Παναμερικανικό ρεκόρ: 48,37 Σόνι Μίλερ-Ουίμπο (Μπαχάμες), 3 Οκτωβρίου 2019 στην Ντόχα
Παναφρικανικό ρεκόρ: 49,10 Φαλιλάτ Ογκουνκόγια (Νιγηρία), 29 Ιουλίου 1996 στην Ατλάντα
Πανασιατικό ρεκόρ: 48,14 Σαλγουά Εΐντ Νάσερ (Μπαχρέιν), 3 Οκτωβρίου 2019 στην Ντόχα
Το πανευρωπαϊκό ταυτίζεται σήμερα με το παγκόσμιο ρεκόρ.
Πανελλήνιο ρεκόρ: 50,45 Μαρία Μπελιμπασάκη, 11 Αυγούστου 2018 στο Βερολίνο
400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες
↑ Canadian Journal of Applied Sport Sciences, «Aerobic versus anaerobic training for success in various athletic events», του Shepard, R.J., 1978
↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 2,23 2,24 2,25 2,26 2,27 2,28 2,29 2,30 2,31 2,32 2,33 2,34 2,35 2,36 2,37 2,38 2,39 2,40 2,41 2,42 2,43 2,44 2,45 2,46 2,47 2,48 12th IAAF World Championships In Athletics: IAAF Statistics Handbook. Βερολίνο 2009 (PDF). IAAF Media & Public Relations Department, Monte Carlo 2009, σσ. 546, 548. Αρχειοθ. από το αρχικό (PDF) στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2009.
↑ «The Official Report of the Games of the 8th Olympiade» (PDF). Παρίσι 1924, σελ. 107. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011.
↑ Hymans, Richard· Matrahazi, Imre. «IAAF World Records Progression» (pdf) (2015 έκδοση). International Association of Athletics Federations. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
↑ «Men's 400m Results» (PDF). Rio 2016. International Olympic Committee. 14 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.