el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el nl el el el el el nl en en en el nl el en en en el en en nl nl en en el el el el de el el el el el el el el el el el el
Ο Βίλεμ Αϊντχόφεν (Willem Einthoven, 21 Μαΐου 1860 - 29 Σεπτεμβρίου 1927) ήταν Ολλανδός γιατρός και φυσιολόγος. Εφηύρε το πρώτο πρακτικό ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) το 1895, χάρη στο οποίο έλαβε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1924 ("για την ανακάλυψη του μηχανισμού του ηλεκτροκαρδιογραφήματος").[6]
Frédérique Jeanne Louise de Vogel
βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (1924), Αίθουσα Φήμης των Εθνικών Εφευρετών (2008) και αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (29  Απριλίου 1926)
rector magnificus of Leiden University
εφευρέτης, ιατρός, φυσιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Αϊντχόφεν γεννήθηκε στο Σεμαράνγκ της Ιάβα, στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες (σημερινή Ινδονησία) και ήταν γιος της Λουίζ Μαρί Ματίλντε Κάρολιν και του Γιακόμπ Αϊντχόφεν.[7] Ο πατέρας του, γιατρός, πέθανε όταν ο Βίλεμ ήταν ακόμη παιδί. Η μητέρα του επέστρεψε με τα παιδιά της στην Ολλανδία το 1870 και εγκαταστάθηκαν στην Ουτρέχτη. Ο πατέρας του ήταν εβραϊκής και ολλανδικής καταγωγής και η μητέρα του ολλανδικής και ελβετικής.[8][9][10] Το 1885, ο Αϊντχόβεν παρέλαβε το πτυχίο της ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν το 1886.
Το 1902, έγινε μέλος της Βασιλικής Ολλανδικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.[11]
Πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 1927 στο Λέιντεν της Ολλανδίας και έχει ταφεί στο νεκροταφείο του Ούχστχεστ.[12]
Αν και ήταν γνωστό πριν από τον Αϊντχόφεν ότι η καρδιά παράγει ηλεκτρικά ρεύματα, τα όργανα της εποχής δεν ήταν αρκετά ακριβή για να μετρήσουν το φαινόμενο χωρίς την τοποθέτηση ηλεκτροδίων απευθείας πάνω στην καρδιά. Αρχίζοντας το 1901, ο Αϊντχόφεν κατασκεύασε μια σειρά πρωτότυπων χορδωτών γαλβανόμετρων, όπου χρησιμοποιούνταν λεπτές χορδές αγώγιμου καλωδίου το οποίο περνούσε ανάμεσα από ισχυρούς μαγνήτες, με αποτέλεσμα η ίνα να μετακινείται όταν περνούσε ρεύμα από αυτή. Η κίνηση αυτή αποτυπωνόταν πάνω σε κινούμενο φωτογραφικό χαρτί. Αυτή η κατασκευή, αν και όχι ιδιαίτερα φορητή, αύξησε την ευαισθησία του γαλβανόμετρου. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, οι συσκευές έγιναν όλο και πιο φορητές. Η ορολογία που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στο ΗΚΓ προέρχεται από τον Αϊντχόφεν. Αυτός έδωσε στις διάφορες αποκλίσεις που παρατήρησε τα γράμματα P, Q, R, S και T, καθώς και το «τρίγωνο του Αϊντχόφεν», το νοητό ανεστραμμένο ισόπλευρο τρίγωνο με κέντρο στο στήθος και τα σημεία που είναι τα πρότυπα καλώδια στα χέρια και στα πόδια,πήρε το όνομά του από τον Βikh
↑ «Willem Einthoven». Biografisch Portaal. 04964271.
↑ 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Willem-Einthoven. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w6ks9f0t. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 4,0 4,1 «Бoлbшaя coBeTckaя эHциkлoпeдия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
↑ (Ολλανδικά) Digital Library for Dutch Literature (DBNL). data .bibliotheken .nl /doc /dbnla /eint001. Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2020.
↑ «Willem Einthoven». IEEE Global History Network. IEEE. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2011.
↑ Nederland's patriciaat 1924
↑ The Walbeek Family from Holland:Information about Louise Marie Mathilde Carolien de Vogel. Familytreemaker.genealogy.com (1927-09-29). Retrieved on 2012-07-25.
↑ I6359: Valcherius BOREL (dates unknown). Rootsweb.ancestry.com. Retrieved on 2012-07-25.
↑ Rivera-Ruiz, Moises; Cajavilca, Christian; Varon, Joseph (2008). «Einthoven's String Galvanometer». Texas Heart Institute Journal 35 (2): 174–178. ISSN 0730-2347. PMID 18612490. PMC PMCPMC2435435. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2435435/.
↑ «Willem Einthoven (1860 - 1927)». Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2015.
↑ Van Ditzhuijzen, Jeannette (September 9, 2005). Bijna vergeten waren ze, de rustplaatsen van roemruchte voorvaderen. Trouw (Dutch newspaper), p. 9 of supplement.
Snellen, Herman Adrianus (1995), Willem Einthoven (1860–1927) Father of Electrocardiography, Life and Work, Ancestors and Contemporaries, Dordrecht: Kluwer Academic Publishers, ISBN 0-7923-3274-1
Shouldice RB, Bass G (2002), «From Bench to Bedside – Developments in Electrocardiology», The Engineers Journal, Institution of Engineers of Ireland 56 (4): 47–9, http://shouldice.net/research/PDF/IEI_Electrocardiology.pdf
The Einthoven Foundation Cardiology Information Portal Historical pictures
Nobel prize citation Αρχειοθετήθηκε 2005-03-06 στο Wayback Machine.
Bibliography in the Virtual Laboratory of the Max Planck Institute for the History of Science
Museum Boerhaave Negen Nederlandse Nobelprijswinnaars
A.M. Luyendijk-Elshout, Einthoven, Willem (1860–1927), in Biografisch Woordenboek van Nederland.
Biography Willem Einthoven (1860–1927) at the National Library of the Netherlands
Moukabary, T (2007). «Willem Einthoven (1860–1927): Father of electrocardiography». Cardiology Journal 14 (3): 316–317. http://www.cardiologyjournal.org/darmowy_pdf.phtml?indeks=93&indeks_art=1210&VSID=aa11e2d3b9d24acd6e335af0e5fee5bb.