el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el el el el ru el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Γιώργος Βουλγαράκης (γενν. 4 Ιουνίου[1][2][3] 1959), είναι Έλληνας πολιτικός , Οικονομολόγος και Πανεπιστημιακός[4][5][6].
19 Σεπτεμβρίου 2007 – 13 Σεπτεμβρίου 2008
15 Φεβρουαρίου 2006 – 19 Σεπτεμβρίου 2007
10 Μαρτίου 2004 – 15 Φεβρουαρίου 2006
18 Ιουνίου 1989 – 7 Σεπτεμβρίου 2009
6 Ιουνίου 1959 (1959-06-06) (63 ετών), Ηράκλειο
4 (Απόστολος, Παυλίνα, Διονύσης, Χάρις)
Αυτό το λήμμα αφορά τον πρώην υπουργό. Για τον θείο του, δείτε: Γεώργιος Βουλγαράκης.
2.3 Κριτική & Δικαστική εμπλοκή
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο και είναι γιος του Απόστολου Βουλγαράκη. Αδελφός του πατέρα του ήταν ο βουλευτής Ρεθύμνου, Γεώργιος Βουλγαράκης, ενώ από την πλευρά της μητέρας του κατάγεται από την πολιτική οικογένεια Τρουλλινού, μέλη της οποίας ήταν οι πολιτικοί Νικόλαος Τρουλλινός και Ιωάννης Τρουλλινός. Σπούδασε στο τμήμα Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς και στη Νομική Σχολή Αθηνών και εν συνεχεία εκπόνησε διδακτορική διατριβή υπό τον τίτλο "Ποσοτική Ανάλυση στο Πολιτικό Μάρκετινγκ" στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ Οικονομικών.
Ασχολήθηκε σε νεαρή ηλικία με τον αθλητισμό ως αθλητής στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του ΟΦΗ καθώς και ως μέλος της ομάδας κολύμβησης και πόλο του ΕΓΟΗ (Ένωση Γυμναστικών Ομάδων Ηρακλείου) και έχει χρηματίσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Είναι παντρεμένος με την συμβολαιογράφο Κατερίνα Πελέκη και έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά μεταξύ των οποίων και την Παυλίνα.
Ανέπτυξε πολιτική δραστηριότητα από τα φοιτητικά του χρόνια ως μέλος με την φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε γραμματέας Σπουδάζουσας και αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, μέλος της ΕΦΕΕ την περίοδο 1980 - 1986 [εκκρεμεί παραπομπή] και πρόεδρος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ την περίοδο 1985 - 1987. Επί των ημερών του η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ βγήκε για πρώτη φορά πρώτη δύναμη στα Πανεπιστήμια[9]. Στο πρώτο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, το 1987, εξελέγη πρόεδρος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989[10]. Ήταν ο πρώτος εκλεγμένος Πρόεδρος της οργάνωσης.
Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α' Αθηνών με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας και επανεξελέγη στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, του του 1990, του 1993, του 1996, του 2000, του 2004 και του 2007.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε εντός του κόμματος τις γραμματείες Συνδικαλισμού (1994 - 1996) και Πολιτικού Σχεδιασμού (1997 - 1998) ενώ ως βουλευτής διετέλεσε γραμματέας της Βουλής (1997 - 1999), μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης (1999 - 2003), αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος (2000 - 2004) και μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών καθώς και Μορφωτικών Υποθέσεων και Πολιτισμού της Βουλής. Το 1992 διορίστηκε Υφυπουργός Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη[11] ενώ στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή διετέλεσε Υπουργός Δημόσιας Τάξης (2004 - 2006), Υπουργός Πολιτισμού (2006 - 2007) και Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου (2007 - 2008). Μετά την παραίτησή του από το υπουργείο Ναυτιλίας ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετείχε ως υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές.[12] Παραμένει μέλος της Νέας Δημοκρατίας, αν και στο 8ο Συνέδριο δεν εκλήθη ως σύνεδρος.[13]
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία του Δήμου της Αθήνας, επικεφαλής του συνδυασμού "Αθήνα και πάλι Αθήνα"[14] χωρίς, όμως, επιτυχία καθώς η παράταξή του κατέλαβε υπό τον ίδιο μια έδρα στο δημοτικό συμβούλιο.
Έχει υπάρξει δύο φορές θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων[15]. Τον Σεπτέμβριο του 2003 αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός, την ευθύνη του οποίου ανέλαβαν οι Επαναστατικοί Πυρήνες[εκκρεμεί παραπομπή], εξερράγη με αποτέλεσμα να τυλιχτούν στις φλόγες το αυτοκίνητό του και η μηχανή του ενώ η οικογένειά του απεγκλωβίστηκε από την πυροσβεστική.[16]
Τον Μάιο του 2006 πραγματοποιήθηκε εις βάρος του απόπειρα δολοφονίας με τηλεχειριζόμενο εκρηκτικό μηχανισμό, έξω από την οικία του, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε με προκήρυξη ο Επαναστατικός Αγώνας[17].
Η θητεία του ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης συνέπεσε με τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, για την ασφάλεια των οποίων ήταν επιφορτισμένος όντας παράλληλα και πρόεδρος του Συντονιστικού Συμβουλίου Ολυμπιακής Ασφάλειας [18].
Κατά τη θητεία του ιδρύθηκε η Τροχαία Εθνικών Οδών[19], συστήθηκε το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ) [20] προκειμένου να αξιοποιηθεί η εμπειρία και η τεχνογνωσία των Ολυμπιακών Αγώνων, εξέδωσε το νέο Ελληνικά διαβατήρια[21], καθιέρωσε τον "Κώδικα Δεοντολογίας Αστυνομικών"[22] και υπήρξε εμπνευστής της πρωτοβουλίας Προσωπικοτήτων κατά της οπλοκατοχής στην Κρήτη, στην οποία μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Μίκης Θεοδωράκης κ.α.[23] [24]
Ως υπουργός Πολιτισμού συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχή έκβαση της διαμάχης με το Μουσείο Γκετί σχετικά σχετικά με την επιστροφή του μακεδονικού στεφανιού στην Ελλάδα[25], εισηγήθηκε την αναγνώριση της Αρχαιοκαπηλίας ως παγκοσμίου εγκλήματος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία υιοθέτησε σχετικό ψήφισμα[26], ίδρυσε το Κέντρο Χορού και Θεάτρου (ΕΚΕΘΕΧ), το οποίο, το 2010, καταργήθηκε καθώς θεωρήθηκε ότι η λειτουργία του απέτυχε[27], ίδρυσε το Γραφείο Χορηγιών[28], ασχολήθηκε με τη διάσωση και συντήρηση κειμηλίων από τα Βασιλικά Ανάκτορα του Τατοΐου, και παραχώρησε το Παγκρήτιο Στάδιο στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης[29].
Κριτική & Δικαστική εμπλοκήΕπεξεργασία
Τον Σεπτέμβριο του 2008 βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σφοδρής και πολύπλευρης κριτικής από την αντιπολίτευση σχετικά με τη συμμετοχή του σε εξεχώριες εταιρείες αλλά και τη συμμετοχή της συζύγου του, Αικατερίνης Πελέκη, σε υποθέσεις της Μονής Βατοπεδίου. Για τη συμμετοχή του σε εξεχώριες εταιρείες ο Γιώργος Βουλγαράκης είχε δηλώσει πως "ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό", δήλωση η οποία δημιούργησε σημαντικές πολιτικές αντιδράσεις.[30][31][32] Εν τέλει στις 13 Σεπτεμβρίου 2008 παραιτήθηκε από τη θέση του ύστερα από υπόδειξη του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.[33][34].
Τον Ιούνιο του 2010 η Βουλή των Ελλήνων προχώρησε στη σύσταση προανακριτικής επιτροπής με αντικείμενο την έρευνα των ποινικών ευθυνών υπουργών της Νέας Δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων και του Γ. Βουλγαράκη, σχετικά με την υπόθεση Βατοπεδίου.[35] Εν τέλει η Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων κατά πλειοψηφία αποφάσισε να μην παραπέμψει στο ειδικό δικαστήριο τον Γ. Βουλγαράκη.[36][37]. Το 2013 με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου η σύζυγός του, συμβολαιογράφος Αικατερίνη Πελέκη, παραπέμφθηκε να δικαστεί για το αδίκημα της ψευδούς βεβαίωσης σχετικά με την υπόθεση Βατοπεδίου, αδίκημα για το οποίο αθωώθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών.[38][39] για τα συμβόλαια του Βατοπεδίου[40].
Τον Μάρτιο του 2013 ασκήθηκε ποινική δίωξη στον Γιώργο Βουλγαράκη και τη σύζυγό του για το αδίκημα της ανακριβούς δήλωσης "πόθεν έσχες", η οποία αφορούσε τη μη δήλωση τραπεζικού λογαριασμού στην Γενεύη της Ελβετίας ύψους 117.000 ευρώ, ο οποίος περιλαμβανόταν στην περίφημη λίστα Λαγκάρντ και ο οποίος ανήκε στο πεθερό του. Για την κατηγορία αυτή αθώωθηκαν από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.[41] .
Τον Δεκέμβριο του 2005, ύστερα από εκπομπή του BBC, η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, της ΕΥΠ και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης κατηγορήθηκε ότι αρκετοί Πακιστανοί που διέμεναν στην Ελλάδα είχαν απαχθεί και παρανόμως ανακριθεί.[42] Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Γ. Βουλγαράκης, αρνήθηκε κατηγορηματικά την ύπαρξη τέτοιου ζητήματος. Για την υπόθεση αυτή ο τότε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Δημήτρης Λινός, διέταξε προκαταρκτική έρευνα, την οποία ανέλαβε ο εισαγγελέας Ν. Δεγαΐτης, ο οποίος στο πόρισμά του κατέληξε ότι τέτοιες απαγωγές όντως είχαν σημειωθεί. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το οποίο με σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα, απήλλαξε τους κατηγορουμένους πράκτορες της ΕΥΠ από τις κατηγορίες.[43]
Έχει συγγράψει αρκετά άρθρα και μελέτες καθώς και τα βιβλία "Σημειώσεις για το Κίνημα της Νέας γενιάς", "Περί Φιλελευθερισμού", "Πολιτισμού Άποψη" , "Θαλάσσια Χωροταξία" , "Νησιωτική Ανάπτυξη και Πολιτική".
↑ Γεώργιος Απ. Βουλγαράκης, Υπουργός Πολιτισμού
↑ «Espresso, Τρίτωσαν τα γενέθλια για την οικογένεια...». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2017.
↑ «ΕΑΠ - Διδάσκοντες ανά Πρόγραμμα Σπουδών "ΤΡΑ"». www.eap.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «Καθηγητής ο Βουλγαράκης στην Κύπρο». iNewsgr.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-05-07. https://web.archive.org/web/20210507135821/https://www.inewsgr.com/98/kathigitis-o-voulgarakis-stin-kypro.htm. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Η πανεπιστιμιακή καριέρα του Γιώργου Βουλγαράκη». Madata.GR. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-01-14. https://web.archive.org/web/20120114130106/http://www.madata.gr/epikairotita/politics/138779.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ο Γ. Βουλγαράκης». Newsbeast.gr. 2010-11-24. https://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/79651/ereunitis-sto-panepistimio-athinon-o-g-voulgarakis-. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «European University Cyprus - Home». www.euc.ac.cy (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2018.
↑ «Ιστορία — ΔΑΠ-ΝΔΦΚ». ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. http://dap.gr/istoria/. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Η Ιστορία της ΟΝΝΕΔ |». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-11-05. https://web.archive.org/web/20161105104724/http://onned-glyfadas.gr/organosi/istoria/. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ Naftemporiki (2008-09-15). «Γ. Βουλγαράκης: Θα αποκαλυφθούν οι λόγοι της πολιτικής μου εξόντωσης». naftemporiki.gr. http://www.naftemporiki.gr/story/194593/g-boulgarakis-tha-apokalufthoun-oi-logoi-tis-politikis-mou-eksontosis. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28.
↑ «Κλειστή η πόρτα του κόμματος, διαμηνύει η Ρηγίλλης σε Ρουσόπουλο και Βουλγαράκη». in. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «Και επισήμως υποψήφιος για τον Δήμο Αθηναίων ο Γιώργος Βουλγαράκης». ProtoThema. 13 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2019.
↑ ΣΚΑΪ. «Στόχος επίθεσης για δεύτερη φορά ο Γ. Βουλγαράκης». http://www.skai.gr/news/greece/article/3880/%CE%A3%CF%84%CF%8C%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CE%BF-%CE%93-%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82/. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28. [νεκρός σύνδεσμος]
↑ Η Καθημερινή. «Μπαράζ επιθέσεων τη νύχτα με αυτοσχέδιους μηχανισμούς». https://www.kathimerini.gr/163671/article/epikairothta/politikh/mparaz-epi8esewn-th-nyxta-me-aytosxedioys-mhxanismoys. Ανακτήθηκε στις 2019-02-16.
↑ «Τα χτυπήματα του Επαναστατικού Αγώνα». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=439746. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ administrator, web. «31-03-2004 : Πραγματοποιήθηκε η σύγκληση του ΣΥ.Σ.Ο.Α. στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης υπό την προεδρία του Υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Γιώργου Βουλγαράκη - Υπ. Προστασίας του Πολίτη». www.mopocp.gov.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
↑ administrator, web. «21-03-2005: Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης εγκαινίασε τα νέα Τμήματα Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων σε Λάρισα και Φθιώτιδα - Υπ. Προστασίας του Πολίτη». www.minocp.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ User, Super. «KEMEA - Σχετικά με το ΚΕΜΕΑ». www.kemea.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ administrator, web. «21-12-2005: Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης παρουσίασε τα νέα διαβατήρια - Υπ. Προστασίας του Πολίτη». www.mopocp.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «21-11-2004: Κατάρτιση Κώδικα Δεοντολογίας των Αστυνομικών - Υπ. Προστασίας του Πολίτη». www.mopocp.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2019.
↑ «Αλόγιστη χρήση όπλων στην Κρήτη». Χανιώτικα Νέα. 2014-10-08. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-05-27. https://web.archive.org/web/20170527031459/http://www.haniotika-nea.gr/alogisti-chrisi-oplon-stin-kriti/. Ανακτήθηκε στις 2018-04-13.
↑ «ΑΝΩΓΕΙΑ - Διακήρυξη κατά της οπλοφορίας: Υπογραφή της διακήρυξης κατά των όπλων». archive.patris.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018.
↑ «Ποιοι έφεραν πίσω τα κλεμμένα». http://www.topontiki.gr/article/22725/poioi-eferan-piso-ta-klemmena. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ Οnline, Τα Νέα. «Ελληνικό ψήφισμα για την επιστροφή αρχαίων υιοθετεί ο ΟΗΕ». Τα Νέα Οnline. http://www.tanea.gr/news/lifearts/article/1072/?iid=2. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28.
↑ «Κατάργηση του ΕΚΕΘΕΧ». http://www.topontiki.gr/article/5273/katargisi-toy-eketheh. Ανακτήθηκε στις 2020-02-16.
↑ Α.Ε., tovima.gr — Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. «tovima.gr - Ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις χορηγίες». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «Απόφαση για παραχώρηση του Παγκρήτιου Σταδίου» (στα αγγλικά). http://www.euro2day.gr/news/economy/article/123766/apofash-gia-parahorhsh-toy-pagkrhtioy-stadioy.html. Ανακτήθηκε στις 2018-03-12. [νεκρός σύνδεσμος]
↑ Η Καθημερινή (2008-09-06). «Ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». kathimerini.gr. https://www.kathimerini.gr/710778/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/oti-einai-nomimo-einai-kai-h8iko. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17.
↑ Η Καθημερινή (2008-09-06). «Το νόμιμο και το ηθικό». kathimerini.gr. https://www.kathimerini.gr/710779/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/to-nomimo-kai-to-h8iko. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17.
↑ Το Βήμα (2008-11-25). «Ο Ρουσό, ο Αριστοτέλης και ο… άλλος». tovima.gr. https://www.tovima.gr/2008/11/25/opinions/o-royso-o-aristotelis-kai-o-allos-2/. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17.
↑ Η Καθημερινή (2008-09-13). «Ο κ. Βουλγαράκης υποχρεώθηκε σε παραίτηση». kathimerini.gr. https://www.kathimerini.gr/334130/article/epikairothta/politikh/o-k-voylgarakhs-ypoxrew8hke-se-paraithsh. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17.
↑ Naftemporiki (2008-12-09). «Παραιτήθηκε ο Γ. Βουλγαράκης». naftemporiki.gr. http://www.naftemporiki.gr/story/194702/paraitithike-o-g-boulgarakis. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Βατοπέδι: Παραπομπή των πέντε στην Προανακριτική». SKAI. https://www.skai.gr/news/politics/vatopedi-parapompi-ton-pente-stin-proanakritiki/amp. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28.
↑ «Βατοπέδι: Παραπέμπονται Μπασιάκος, Κοντός, Δούκας». TVXS - TV Χωρίς Σύνορα. http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%AD%CE%B4%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%B1%CF%82. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28.
↑ Α.Ε., tovima.gr — Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. «tovima.gr - Δύο απαλλαγές, τρεις παραπομπές». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «Όλοι αθώοι για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου». Η Εφημερίδα των Συντακτών. 2017-03-21. http://www.efsyn.gr/arthro/oloi-athooi-gia-skandalo-toy-vatopedioy. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Πώς έγινε δεκτή η αθωωτική απόφαση για το Βατοπέδι». Newsbeast.gr. 2017-03-21. https://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/2625518/pos-egine-dekti-i-athootiki-apofasi-gia-to-vatopedi. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ «Καραμανλής: Η δικαστική απόφαση αποκαλύπτει το μέγεθος της αθλιότητας» (στα αγγλικά). News of the Greek Diaspora. 2017-03-21. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-23. https://web.archive.org/web/20170323012309/https://tanea-diaspora.net/2017/03/21/%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%bb%ce%ae%cf%82-%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%86%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b1/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07.
↑ «Αθώοι Βουλγαράκης – Πελέκη για ανακριβή δήλωση πόθεν έσχες, της Ιωάννας Μάνδρου | Kathimerini». http://www.kathimerini.gr/816266/article/epikairothta/ellada/a8woi-voylgarakhs--pelekh-gia-anakrivh-dhlwsh-po8en-esxes. Ανακτήθηκε στις 2018-02-25.
↑ Α.Ε., tovima.gr — Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. «tovima.gr - Πώς έγινε η απαγωγή των Πακιστανών». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
↑ «Αθώα η ΕΥΠ για τις απαγωγές Πακιστανών το 2005». TVXS - TV Χωρίς Σύνορα. http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%B1-%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%80-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%BF-2005. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28.
Λάμψιας, Παναγιώτης (20 Νοεμβρίου 2010). ««Ο άνθρωπος που πίστεψε πως θα... γινόταν βασιλιάς»». Ιστότοπος εφημερίδας «Έθνος».