el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en el el el el en el el el el en en el el en el en en el el en en en el el el el en en en ru el el el el el el el el el el el el el el
Ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο ήταν Ρώσος, πρώην αξιωματικός της Ομοσπονδιακής Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (FSB), καθώς και πρώην μυστικός πράκτορας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών (MI6). Αφού είχε εκδηλωθεί εναντίον της ρωσικής κυβέρνησης και είχε αποκαλύψει διάφορα περιστατικά διαφθοράς που είχε διαπιστώσει εντός του ρωσικού κρατικού μηχανισμού, κατέφυγε στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το οποίο συνέχισε να επικρίνει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και την ρωσική κυβέρνηση.[1] Έξι χρόνια αργότερα, ο Λιτβινέσκο δολοφονήθηκε από τους Αντρέι Λουγκοβόι και Ντμίτρι Κοφτούν[2].
Ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Λονδίνου
Την 1η Νοεμβρίου 2006, ο Λιτβινένκο ξαφνικά αισθάνθηκε αδιαθεσία και λίγο αργότερα διακομίστηκε σε νοσοκομείο. Κατέληξε τρεις εβδομάδες αργότερα και έγινε έτσι το πρώτο επιβεβαιωμένο θύμα από το ισχυρό ραδιενεργό ισότoπο Πολώνιο 210.[3] Οι ισχυρισμοί περί εμπλοκής της FSB και οι κατηγορίες που διατύπωσε ο ίδιος Λιτβινένκο πριν πεθάνει ότι ο Πούτιν βρισκόταν πίσω από την δηλητηρίασή του δημιούργησε παγκόσμια αίσθηση και έλαβε τεράστιες διαστάσεις στον παγκόσμιο τύπο.
Μεταγενέστερες έρευνες από τις βρετανικές αρχές σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του Λιτβινένκο οδήγησαν σε διπλωματική εμπλοκή μεταξύ της βρετανικής και ρωσικής κυβέρνησης.[4] Αν και καμία κατηγορία δεν διατυπώθηκε, ο εκπρόσωπος της Scotland Yard κατά τη διάρκεια δημόσιας ακρόασης δήλωσε ότι "τα στοιχεία συνηγορούν ότι η μόνη επαρκής εξήγηση είναι ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο το Ρωσικό κράτος ενεπλάκη στην δολοφονία του Λιτβινένκο".[5] Άλλος μάρτυρας δήλωσε ότι ο Dmitry Kovtun είχε μιλήσει ανοιχτά για σχέδιο δολοφονίας του Λιτβινένκο, το οποίο αποσκοπούσε στο να δωθεί ένα μάθημα προς παραδειγματισμό στον "προδότη".[6] Ο βασικός ύποπτος της υπόθεσης, ένας πρώην αξιωματικός της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO), Andrey Logovoy, παραμένει στη Ρωσία.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ότι η Ρωσία ήταν υπεύθυνη για την δολοφονία του Λιτβινένκο και διέταξε την Ρωσία να καταβάλει στην σύζυγό του το ποσό των 100.000 ευρώ καθώς 22.500 ευρώ για δαπάνες.[7]
3 Αστυνομική & Δικαστική έρευνα
3.2 Έρευνα των Βρετανικών Αρχών
3.3 Κάρτερ κατά Ρωσίας (ΕΔΔΑ)
5 Αναφορές στη σύγχρονη κουλτούρα
Ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο ήταν πρώην αξιωματικός της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB), ο οποίος διέφυγε της σύλληψης στη Ρωσία λαμβάνοντας πολιτικό άσυλο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στο βιβλίο του "Ανατινάζοντας την Ρωσία: ο τρόμος από μέσα" και "Εγκληματική οργάνωση Lybyanka", ο Λιτβινένκο περιέγραψε την άνοδο στην εξουσία του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν, ως πραξικόπημα οργανωμένο από την FSB.[εκκρεμεί παραπομπή] Ισχυρίστηκε, μάλιστα, ότι βασικό στοιχείο της στρατηγικής της FSB ήταν να τρομοκρατήσει τη ρωσική κοινή γνώμη τοποθετώντας βόμβες σε πολυκατοικίες στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις της Ρωσίας.[8] Σε διάφορες συνεντεύξεις του, κατηγόρησε επίσης, τις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών της Ρωσίας ότι βρίσκονταν πίσω από το περιστατικό ομηρίας στο θέατρο της Μόσχας, μέσω Τσετσένων προβοκατόρων, καθώς και από την επίθεση στο κοινοβούλιο της Αρμενίας το 1999.[9]
Μετά την εγκατάστασή του στο Λονδίνο, συνέχισε να υποστηρίζει τον Ρώσο εξόριστο ολιγάρχη, Μπόρις Μπερεζόφσκι, στην επικοινωνιακή εκστρατεία του κατά της ρωσικής κυβέρνησης.[10]
Στις 23 Νοεμβρίου ο Λιτβινένκο απεβίωσε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Λονδίνου από καρδιακή ανακοπή.[11]
Αστυνομική & Δικαστική έρευναΕπεξεργασία
Στις 3 Δεκεμβρίου, έγινε γνωστό ότι η Μεγάλη Βρετανία είχε ζητήσει να απευθύνει ερωτήσεις σε πέντε Ρώσους πολίτες που σχετίζονταν με τον θάνατο του Λιτβινένκο με τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, να βεβαιώνει ότι η Μόσχα θα απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις.[εκκρεμεί παραπομπή] Ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσίας, Γιούρι Τσαικα, είπε στις 6 Δεκεμβρίου ότι όποιος Ρώσος πολίτης ενδέχεται να κατηγορηθεί για την δηλητηρίαση θα δικαστεί στη Ρωσία και όχι στη Βρετανία.[15] Επιπλέον, ο Τσάικα δήλωσε ότι οι Βρετανοί ανακριτές θα μπορούσαν να απευθύνουν ερωτήσεις σε Ρώσους πολίτες μόνο με την παρουσία Ρώσων εισαγγελικών λειτουργών.[16]
Στις 28 Μαΐου 2007, το βρετανικό υπουργείο εξωτερικών υπέβαλε επίσημο αίτημα στη Ρωσική κυβέρνηση για να εκδώσει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Αντρέα Λουγκοβόι προκειμένου να αντιμετωπίσει κατηγορίες σχετικά με την δολοφονία του Λιτβινένκο.[17] Στις 28 Μαΐου 2007, το βρετανικό υπουργείο εξωτερικών υπέβαλε επίσημο αίτημα στη Ρωσική κυβέρνηση για να εκδώσει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Αντρέα Λουγκοβόι προκειμένου να αντιμετωπίσει κατηγορίες σχετικά με την δολοφονία του Λιτβινένκο.[17] Ο πρόεδρος Πούτιν αποκάλεσε το αίτημα έκδοσης "ανόητο".[18] Η Ρωσική Εισαγγελία απέρριψε το αίτημα έκδοσης του Λουγκοβόι παραπέμποντας στο ρωσικό σύνταγμα, το οποίο δεν επιτρέπει την έκδοση σε άλλα κράτη Ρώσων υπηκόων.[19][20][21] Οι Ρωσικές αρχές αργότερα υποστήριξαν ότι η Βρετανία δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο κατά του Λουγκοβόι.[22][23] Ο Καθηγητής, Ντανιελ Ταρσις, πρώην γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχολίασε ότι το Ρωσικό Σύνταγμα στην πραγματικότητα "ανοίγει την πόρτα" για την έκδοση και ότι η Ρωσία είχε κυρώσει τρεις διεθνείς συμφωνίες έκδοσης, και συγκεκριμένα την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης και δύο πρόσθετα πρωτόκολλα.[εκκρεμεί παραπομπή]
Ο Γιούρι Φεντότοφ, πρέσβης της Ρωσίας, επισήμανε ότι όταν η Ρωσία κύρωσε αυτή τη σύμβαση προσέθεσε μία διακήρυξη σχετικά με το άρθρο 6 με τις εξής φράσεις: "Η Ρωσία δηλώνει ότι σύμφωνα και με το άρθρο 61 του Συντάγματος της Ρωσίας, ένας πολίτης της Ρωσίας ενδέχεται να μην μπορεί να εκδοθεί σε άλλο κράτος".[εκκρεμεί παραπομπή]
Έρευνα των Βρετανικών ΑρχώνΕπεξεργασία
Τον Ιανουάριο του 2016, μία δημόσια έρευνα, με επικεφαλής τον δικαστή Σερ Ρόμπερτ Όοουεν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Αντρέι Λουγκοβόι και Ντμίτρι Κοφτούν ήταν οι ένοχοι της δολοφονίας Λιτβινένκο. Η έρευνα κατέληξε στο ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι δυο Ρώσοι λειτουργούσαν υπό τις εντολές της FSB, και ότι οι ενέργειές τους είχαν πιθανώς εγκριθεί από τον Νικολάι Πατρούσεφ, Διευθυντή της FSB, και από τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.[24][25]
Κάρτερ κατά Ρωσίας (ΕΔΔΑ)Επεξεργασία
Τον Σεπτέμβριο του 2021, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) ύστερα από προσφυγή σε αυτό της χήρας του Αλεξάντερ Λιτβινένκο, Μαρίνα, κατέληξε ότι η Ρωσία ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο του Λιτβινένκο και ότι παραβίασε το άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο οποίο η Ρωσία έχει προσχωρήσει από το 1998.[26] Τα πορίσματα του Δικαστηρίου ήταν αντίστοιχα με αυτά της έρευνας των βρετανικών αρχών: αποφάνθηκε ότι "πέραν πάσης αμφιβολίας η δολοφονία είχε υλοποιηθεί από τους Andrey Lugovoy and Dmitry Kovtun, ότι υπήρχαν "προφανή στοιχεία κρατικής εμπλοκής" και ότι υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις ότι οι δύο δολοφόνοι λειτούργησαν ως πράκτορες του Ρωσικού κράτους καθώς και ότι η Ρωσία είχε αποτύχει να ερευνήσει την δολοφονία ή τα εντοπίσει και να τιμωρήσει τους υπευθύνους αυτής.[27][7] Το Δικαστήριο συνήγαγε δυσμενές συμπέρασμα από την άρνηση της Ρωσίας να κοινοποίησει τα αναγκαία έγγραφα από την δική της έρευνα.[27] Επιπλέον, το Δικαστήριο σημείωσε ότι "η σχεδιασμένη και πολύπλοκη επιχείρηση που περιελάμβανε την προμήθεια ενός σπάνιου και θανατηφόρου δηλητηρίου και οι επαναλαμβανόμενες και συνεχείς απόπειρες να χορηγηθεί το δηλητήριο υποδηλώνουν ότι ο κ. Λιτβινένκο υπήρξε στόχος αυτής της επιχείρησης",[7]
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Ρωσία έπρεπε να καταβάλει στην σύζυγό του το ποσό των 100.000 ευρώ καθώς 22.500 ευρώ για δαπάνες ενώ δεν δέχτηκε τον ισχυρισμό της αιτούσας να της επιδικάσει αποζημίωση ύψος 3,5 εκατομμυρίων ευρώ.[27]
Η δηλητηρίαση του Λιτβινένκο είχε ήδη από νωρίς δημιουργήσει υποψίες για εμπλοκή των Ρωσικών Μυστικών Υπηρεσιών.[28] Ο Σεργκέι Αμπέλτσεφ, μέλος της Δούμας, δήλωσε στις 24 Νοεμβρίου 2006: Ήταν η τιμωρία που άξιζε σε προδότη. Είμαι πεπεισμένος ότι ο τραγικός θάνατός του θα αποτελέσει σοβαρή προειδοποίηση και για άλλους προδότες, οπουδήποτε και αν βρίσκονται: Στη Ρωσία, δεν συγχωρούν την προδοσία.[29]
Αρκετές αναφορές στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης υποδεικνύουν ότι ο θάνατος του Λιτβινένκο συνδεόταν με τον Μπόρις Μπερεζόφσκι.[30][31] Ο πρώην διοικητής της FSB τη διετία 1996 - 1998, Νικολάι Κοβαλιόβ, για τον οποίο ο Λιτβινένκο εργαζόταν, δήλωσε ότι το περιστατικό "μοιάζει με έργο του Μπερεζόφσκι. Είμαι σίγουρος ότι κανενός είδους μυστική υπηρεσία δεν συμμετείχε σε αυτό".[32] Η εμπλοκή του Μπερεζόφσκι πιθανολογήθηκε από αναρίθμητες ρώσικες τηλεοπτικές εκπομπές.
Λίγο μετά το συμβάν της δηλητηρίασης, η ρωσική κυβέρνηση διέψευσε τις κατηγορίες σχετικά με εμπλοκή της FSB στην δολοφονία ισχυριζόμενος ότι ο Λιτβινένκο ήταν "ασήμαντο πρόσωπο" και "πνευματικά ασταθής", υπονοώντας ότι η ρώσικη κυβέρνηση δεν θα είχε κανένα συμφέρον από την δολοφονία ενός ήσσονος σημασίας προσώπου.[εκκρεμεί παραπομπή] Ο Έντουαρντ Λιμόνοφ περιγράφει τον θάνατο του Λιτβινένκο ως μία "άκρως δημόσια εκτέλεση".[33]
Μία εξήγηση που δόθηκε από την ρωσική κυβέρνηση εμφάνιζε τους θανάτους των Λιτβινένκο και της Πολιτκόφσκαγια ως σχεδιασμένους για να πληγεί ο ίδιος ο πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν. Άλλες υποθέσεις περιελάμβαναν την εμπλοκή επίορκων μελών της FSB,[34] ή την πιθανότητα ο Λιτβινένκο να δολοφονηθήκε εξαιτίας ερευνών που διενεργούσε για ρωσικές εταιρίες ή κρατικούς αξιωματούχους.[35][36] ή σαν μια σκευωρία υπονόμευσης του Ρώσου προέδρου.[37]
Αναφορές στη σύγχρονη κουλτούραΕπεξεργασία
Η υπόθεση Λιτβινένκο συγκλόνισε την παγκόσμια κοινότητα και παρακίνησε πολλούς σκηνοθέτες και συγγραφείς να ασχοληθούν με την υπόθεση και το γενικότερο μυστήριο που καλύπτει αυτή. Πολλά ντοκιμαντέρ γυρίστηκαν γύρω από την υπόθεση όπως αυτό των Jos de Putter και Masja Novikova στο οποίο ξετυλίγεται η υπόθεση από την αρχή και στο οποίο μιλούν η σύζυγός του, Μαρίνα, ο πατέρας του και διάφοροι φίλοι του.
Τον Ιανουάριο του 2007 η Warner Bros εξέφρασε την επιθυμία της να μεταφέρει την ιστορία στη μεγάλη οθόνη. Την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία του Τζόνι Ντεπ.[38] Επίσης το κανάλι 4 ανακοίνωσε ότι ήδη σχεδιάζει δραματική σειρά με την υπόθεση του Λιτβινένκο, την οποία θα σκηνοθετεί ο Peter Kosminsk.[39]
↑ Cowell, Allan (3 Δεκεμβρίου 2006). «Russian Ex-Spy Lived in a World of Deceptions». New York Times. https://www.nytimes.com/2006/12/03/world/europe/03russian.html. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.
↑ «European Rights Court Rules Russia Responsible For Litvinenko Death». Radio Free Europe/Radio Liberty (στα Αγγλικά). 21 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2022.
↑ Naughton, Philippe (4 December 2006). «British police arrive in Moscow to hunt for spy death clues». The Times (London). http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article659441.ece. Ανακτήθηκε στις 9 September 2009. «died three weeks after ingesting a toxic radioactive isotope, polonium-210»
↑ Edwards, Jeff (8 January 2007). «We Know KGB Spy Poisoner». Daily Mirror. https://www.mirror.co.uk/news/uk-news/we-know-kgb-spy-poisoner-445700. Ανακτήθηκε στις 28 December 2014.
↑ Grierson, Jamie. «Litvinenko inquiry: Russia involved in spy's death, Scotland Yard says». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2015/jul/30/litvinenko-inquiry-russia-involved-spy-death-scotland-yard. Ανακτήθηκε στις 3 August 2015.
↑ «Litvinenko inquiry told Dmitry Kovtun planned to lure him to 'finish him off'». The Guardian. 24 July 2015. https://www.theguardian.com/world/2015/jul/24/litvinenko-inquiry-told-dmitry-kovtun-planned-to-lure-him-to-finish-him-off. Ανακτήθηκε στις 3 August 2015.
↑ 7,0 7,1 7,2 Faulconbridge, Guy; Holden, Michael; Tétrault-Farber, Gabrielle; Osborn, Andrew (21 September 2021). «Russia was behind Litvinenko assassination, European court finds». Reuters (London). https://www.reuters.com/world/european-court-rules-russia-was-behind-litvinenko-killing-2021-09-21/. Ανακτήθηκε στις 21 September 2021.
↑ «Alexander Litvinenko: Profile of murdered Russian spy». 12 Μαΐου 2005. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.
↑ «Russia Denies Involvement in 1999 Armenian Parliament Shooting». 12 Μαΐου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2007.
↑ Sakwa, Richard (2008). Putin, Russia's choice   (2nd έκδοση). Routledge. σελίδες 158–159. ISBN 978-0-415-40765-6.
↑ «Poisoned Russian former spy dies». CNN. 23 November 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 November 2006. https://web.archive.org/web/20061124044529/http://www.cnn.com/2006/WORLD/europe/11/23/uk.spypoisoned/index.html. Ανακτήθηκε στις 23 November 2006.
↑ Έχασε τη μάχη για τη ζωή ο Ρώσος πρώην πράκτορας της KGB Αλεξάντερ Λιτβινένκο Αρχειοθετήθηκε 2007-01-06 στο Wayback Machine., άρθρο της διαδικτυακής πύλης in.gr για τον θάνατο του Λιτβινένκο
↑ Με ραδιενεργό ισότοπο δηλητηριάστηκε ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο Αρχειοθετήθηκε 2007-01-23 στο Wayback Machine., άρθρο της διαδικτυακής πύλης in.gr για τον θάνατο του Λιτβινένκο
↑ «Russia says no extradition for Litvinenko suspects». Reuters. 5 Δεκεμβρίου 2006. https://www.reuters.com/article/topNews/idUSL0562631020061205. Ανακτήθηκε στις 5 December 2006.
↑ Buckley, Neil (5 Δεκεμβρίου 2006). «Russians set limits in helping polonium death case». Financial Times. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2006.
↑ 17,0 17,1 «BBC NEWS – UK – UK requests Lugovoi extradition». 28 May 2007. http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/6698545.stm.
↑ «The Guardian: Lugovoi extradition refusal 'disappointing'». 10 Ιουλίου 2007. https://www.theguardian.com/world/2007/jul/10/russia.politics.
↑ «Chapter 2. Rights and Freedoms of Man And Citizen | The Constitution of the Russian Federation». Constitution.ru. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2010.
↑ Lowe, Christian. «UPDATE 5-Russia rejects UK's Litvinenko extradition request» (στα αγγλικά). U.S.. https://www.reuters.com/article/companyNewsAndPR/idUSL0536765420070705?pageNumber=1&virtualBrandChannel=0. Ανακτήθηκε στις 15 February 2021.
↑ «Russia has the right to refuse extradition». The Times (London). 19 July 2007. http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/letters/article2099940.ece. Ανακτήθηκε στις 22 May 2010.
↑ «RIA Novosti – Russia – Wrap: Lugovoi says innocent, Berezovsky behind Litvinenko murder». En.rian.ru. 29 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2010.
↑ SPIEGEL, DER (4 June 2007). «G-8 Interview with Vladimir Putin: 'I am a True Democrat'» (στα αγγλικά). Der Spiegel. https://www.spiegel.de/international/world/g-8-interview-with-vladimir-putin-i-am-a-true-democrat-a-486345.html. Ανακτήθηκε στις 15 February 2021.
↑ «President Putin 'probably approved Litvinkenko murder'». BBC News. 21 January 2016. https://www.bbc.co.uk/news/uk-35370819. Ανακτήθηκε στις 21 January 2016.
↑ «Report». The Litvinenko Inquiry. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2016.
↑ «Russia responsible for Litvinenko killing - European court» (στα αγγλικά). BBC News. 21 September 2021. https://www.bbc.com/news/world-58637572. Ανακτήθηκε στις 21 September 2021.
↑ 27,0 27,1 27,2 «Russia responsible for Alexander Litvinenko death, European court rules». The Guardian. 21 September 2021. https://www.theguardian.com/world/2021/sep/21/russia-responsible-for-alexander-litvinenko-death-european-court-rules. Ανακτήθηκε στις 21 September 2021.
↑ Alderson, Andrew; Glover, James (20 November 2006). «Leading Russian critic of Putin's regime is poisoned in London». The Daily Telegraph. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 January 2007. https://web.archive.org/web/20070123070433/http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=%2Fnews%2F2006%2F11%2F19%2Fnpoison19.xml. Ανακτήθηκε στις 6 November 2007.
↑ Weaver, John (24 Νοεμβρίου 2006). «Mafia Hit On The Media». Atlantic Free Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2006.
↑ Alexeev, Petr (24 Νοεμβρίου 2006). «Politkovskaya, Litvinenko, who is next?» (στα Ρωσικά). Electorat. Info. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2006.
↑ «Who orchestrated plan to discredit Russia?» (στα ru). KoMMepcaHTъ (Kommersant). 25 November 2006. http://www.kommersant.ru/doc-y.html?docId=724957&issueId=30261. Ανακτήθηκε στις 26 November 2006. «Είμαι βέβαιος ότι δεν εμπλέκονται μυστικές υπηρεσίες. Ο πρόεδρος ενοχοποιείται από τους προσωπικούς του εχθρούς. Και δεν είμαστε εμείς, αλλά η Αγγλία που πρέπει να αναρωτηθεί πώς θα ξεφύγει από αυτό, επειδή δεν έχει δώσει ακόμη απαντήσεις για τη δηλητηρίαση του Λιτβινένκο.».
↑ «Print article». exile.ru. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2016.
↑ Cobain, Ian (2 December 2006). «Litvinenko affair: now the man who warned him poisoned too». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/russia/article/0,,1962354,00.html. Ανακτήθηκε στις 2 December 2006.
↑ McGrory, Daniel and Halpin, Tony (27 November 2006). «Poisoned spy visited Israel with oil dossier». The Times (London). http://www.timesonline.co.uk/article/0,,3-2473385_1,00.html. Ανακτήθηκε στις 27 November 2006.
↑ «Litvinenko murdered over damaging file on Russian business partner: BBC». Yahoo!. 16 December 2006. https://news.yahoo.com/s/afp/20061216/wl_uk_afp/britainrussiaspycompany_061216164519. Ανακτήθηκε στις 20 December 2006. [νεκρός σύνδεσμος]
↑ «Radioactive Trail Follows Litvinenko». St. Petersburg Times. 28 November 2006. http://www.times.spb.ru/index.php?action_id=2&story_id=19601. Ανακτήθηκε στις 2 December 2006.
↑ η εταιρεία παραγωγής του Τζόνι Ντεπ, Infinitum Nihil, θα αναλάβει την μεταφορά της υπόθεσης στον κινηματογράφο[νεκρός σύνδεσμος], αναφορά του περιοδικού Variety