el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ko el el fr el el el el el el el el el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el en el el en en en en en el el el el el el el el el el el el
Η Γιολάντα της Βρετάνης ή Γιολάντα του Ντρε (Ντρε, 1218 - 10 Οκτωβρίου 1272) από τον Οίκο του Ντρε κυβέρνησε τις κομητείες Παντιέβρ και Λα Τρινιτέ-Πορέτ στο Δουκάτο της Βρετάνης. Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 7 ετών (1226) τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, αλλά τελικά παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Ούγο ΙΑ΄ του Λουζινιάν. Με τον γάμο της απέκτησε 7 παιδιά και έγινε κόμισσα του Λα Μαρς και του Ανγκουλέμ. Την περίοδο 1250 - 1256 διετέλεσε επίτροπος για λογαριασμό του γιου της Ούγου ΙΒ΄.
Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν (από 1236)[4]
Αλίκη των Λουζινιάν της Ανγκουλέμ
Πέτρος Α΄ της Βρετάνης και Αλίκη της Βρετάνης
Η Γιολάντα γεννήθηκε στα τέλη του 1218 και ήταν η μοναδική κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα της Βρετάνης και της Αλίκης των Τουάρ, κόρης του Γκυ υποκόμη του Τουάρ.[6] Αμφιθαλείς αδελφοί της ήταν ο Ιωάννης Α΄ δούκας της Βρετάνης και ο Αρθούρος (1220-1224), ενώ από τον δεύτερο γάμο του πατέρα της με τη Νικόλ είχε έναν μικρότερο ετεροθαλή αδελφό, τον Ολιβιέ ντε Μπραιν (1231-1279). Η μητέρα της Αλίκη πέθανε όταν η ίδια η Γιολάντα ήταν μόλις 3 ετών (21 Οκτωβρίου 1221). Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Ροβέρτος Α΄ κόμης του Ντρε και η Γιολάντα του Κουσί· οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Γκυ υποκόμης του Τουάρ και η Κωνσταντία της Βρετάνης.[7] Η Γιολάντα έλαβε ως προίκα (1236) τους τίτλους της κόμισσας του Παντιέβρ, του Φερ-αν-Ταρντενουά και του Λονγκζυμώ, που κράτησε μαζί με τον αδελφό της και τον πατέρα της. Ο αδελφός της Ιωάννης Α΄ της έδωσε επίσης τον τίτλο της κόμισσας του Πορέτ.
Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 7 ετών (19 Οκτωβρίου 1226) τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ΄, αλλά ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε.[8] Η αντιβασίλισσα της Γαλλίας Λευκή της Καστίλης, που δεν ήθελε με κάποιο τρόπο να αποκτήσει ο Ερρίκος Γ΄ δύναμη και εξουσία στη Γαλλία, πίεσε τον πατέρα της να διαλύσει τον αρραβώνα. Με πίεση της αντιβασίλισσας η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε για δεύτερη φορά τον γιο εκείνης Ιωάννη (1227)· όμως δεν πραγματοποιήθηκε ούτε αυτός ο γάμος, επειδή ο μικρός Ιωάννης πέθανε σε ηλικία 13 ετών (1232).[9] Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε για τρίτη φορά τον Θεοβάλδο Α΄ της Ναβάρρας, ωστόσο ο αρραβώνας αυτός διαλύθηκε όπως οι δύο προηγούμενοι.[10] Ο τέταρτος μνηστήρας της ήταν ο Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν (1226)· ο γάμος τελικά έγινε τον Ιανουάριο του 1236.[11] Ο σύζυγός της -ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας- διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κομητεία του Λουζινιάν και του Μαρς (1249). Μαζί του απέκτησε:
Ούγος ΙΒ΄ π. 1235/40-1270, κύριος του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμης του Λα Μαρς και Γ΄ κόμης του Ανγκουλέμ.
Αλίκη 1236-1290, παντρεύτηκε τον Ζιλμπέρ ντε Κλαρ 7ο κόμη του Γκλώστερ.[12]
Μαρία 1242-μετά το 1266, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Φερέρ 6ο κόμη του Ντέρμπυ.[13]
Ισαβέλλα 1248-1304, παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο κύριο ντε Μπελβίλ.
Γιολάντα απεβ. 1305, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ κύριο του Πρεώ.
Ο σύζυγός της Ούγος ΙΑ΄ έπεσε σε μάχη στην Αίγυπτο (6 Απριλίου 1250), έτσι η Γιολάντα διετέλεσε επίτροπος στο όνομα του ανήλικου γιου της Ούγου ΙΒ΄. Η Γιολάντα πέθανε σε ηλικία 54 ετών στο Σαράντ (10 Οκτωβρίου 1272) και η ταφή της έγινε στο Αββαείο του Βιλνέβ. Οι τίτλοι του κόμητος του Παντιέβρ και του Πορέτ κατασχέθηκαν από τον αδελφό της Ιωάννη Α΄ της Βρετάννης.
↑ 1,0 1,1 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00005253. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ 2,0 2,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p4272.htm#i42712. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00005253.
↑ p4272.htm#i42712. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
↑ Richard 1983, σ. 28
↑ Richard 1983, σ. 28
↑ Pernoud 1975, σ. 123
↑ Painter 1937, σ. 84
↑ Painter 1937, σ. 84
↑ Davenport 1975, σ. 94
↑ Pollock 2015, σ. 195
↑ Pollock 2015, σ. 156
Davenport, Millia (1975). The Secular Spirit: Life and Art at the End of the Middle Ages. The Metropolitan Museum of Art.
Painter, Sidney (1937). "The Historical Setting of Robert veez de Perron". Modern Language Notes. The Johns Hopkins University Press. Vol. 52, No. 2 Feb.
Pernoud, Régine (1975). Blanche of Castile. Coward, McCann & Geoghegan.
Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.
Richard, Jean (1983). Lloyd, Simon (ed.). Saint Louis: Crusader King of France. Translated by Birrell, Jean. Cambridge University Press.