el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el en el it el it pt en en it en es el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el zh el el el el el en en it en it en en en el el el el el el fr el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el en el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el el en wuu el en mk el en wuu en en it it it en en it it it en en it it it en en it it it en en de it fr en en en nb en en en fr fr es de en de fr sv en en sv fr fr it en fr fr ja fr pt fr oc de en en de fr en el en en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en en en en en de de en de de el en en es en en en en el el el el en wuu el en en el en en en en it it it en en fr it en en en it it fr en en it it fr en en it it it en sv it it it en en it it it en en it it it en fr it it it en en it it it en en fr en en en en de it it en en it fr it en en it it it en en it it it en en en it sv de en fr it de en sv de it fr en en sv it fr en en fr it de en en de it fr it en en it en it en en it de fr nl fr it fr fr en fr it fr de en fr it it en en en it sv en en fr it en en en fr it it en en fr it sv el en en ru en ru en en en en en el en en en en el en en en en en el en en el en en en en en en en en en en el en el en en el en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en el en en en el el en el el el en en en en en en en en en en en en el en fr en en en en el el en en en en en en en en en en el en el en en el en en en fr en en el el en el en en en zh el el el el el el el el el el el
Οι Thin Lizzy ήταν ιρλανδικό hard rock συγκρότημα που σχηματίστηκε από τον συνθέτη, τραγουδιστή και μπασίστα Φιλ Λάινοτ, τους κιθαρίστες Έρικ Μπελ και Έρικ Ρίξον και το ντράμερ Μπράιαν Ντάουνι, στο Δουβλίνο το 1969.
Rock, Hard Rock, Heavy Metal
Επίσημη ιστοσελίδα των Thin Lizzy
Γνώρισαν επιτυχία σε παγκόσμια κλίμακα, από τα μέσα της δεκαετίας του '70 μέχρι το 1983, με μεγάλες επιτυχίες σε κομμάτια όπως τα "Whiskey in the Jar", "Jailbreak" και "The Boys Are Back in Town". Ο Λάινοτ απεβίωσε στις αρχές του 1986. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, επανενώθηκαν το 1996 για μια νέα εκδοχή των Thin Lizzy, με τον κιθαρίστα Τζον Σάικς στα φωνητικά μέχρι το 2009, όταν αποχώρησε από το σχήμα.
Από το 2012 και έπειτα, σταμάτησαν να ονομάζονται Thin Lizzy, αφού θεώρησαν ότι η ηχογράφηση νέου υλικού υπό αυτή την ονομασία χωρίς τον Λάινοτ δεν θα ήταν πρέπουσα και μετονομάστηκαν σε Black Star Riders.
1.1 Πριν τους Thin Lizzy
Ο Φιλ Λάινοτ, παιδί Βραζιλιάνου πατέρα και Ιρλανδής μητέρας, εντάχθηκε στο πρώτο του συγκρότημα, τους Black Eagles το 1965, σε ηλικία δεκαέξι ετών.[1] Εκεί γνώρισε το ντράμερ Μπράιαν Ντάουνι, ο οποίος έγινε μέλος του συγκροτήματος αφήνοντας τους Liffy Beats.[2]
Μετά την διάλυση των Black Eagles, ο Λάινοτ συνεργάστηκε με τους Kama Sutra,[3] πριν ενταχθεί στους Skid Row, ένα συγκρότημα στο οποίο συμμετείχαν ο κιθαρίστας Γκάρι Μουρ, ο μπασίστας Μπρας Σιλς και ο ντράμερ Νόελ Μπρίτζμαν.[4] Η συγκεκριμένη σύνθεση, ηχογράφησε δύο δίσκους οι οποίοι κυκλοφόρησαν μέσω της "CBS Records". Στο διάστημα της συνεργασίας του με τους Skid Row, ο Λάινοτ ξεκίνησε να παίζει μπάσο με την βοήθεια του Σιλς, αλλά παραιτήθηκε για να γίνει μέλος των Sugarshack του Ντάουνι.[5]
Οι Sugarshack σύντομα διαλύθηκαν και ο Λάινοτ με τον Ντάουνι σχημάτισαν τους Orphanage, μαζί με τον κιθαρίστα Τζον Στάντον και τον μπασίστα Πατ Κουίγκλι.[6] Το συγκρότημα γνώρισε επιτυχία στην Ιρλανδία με το σινγκλ "Morning Dew" και μετά την προσχώρηση του κιθαρίστα Έρικ Μπελ στο σχήμα, ο Λάινοτ ανέλαβε και το μπάσο.
Το 1969, οι Λάινοτ, Ντάουνι και Μπελ δημιούργησαν τους Thin Lizzy, μαζί με τον κιμπορντίστα Έρικ Ρίξον.[7] Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Ρίξον απολύθηκε και το συγκρότημα μετακόμισε στο Λονδίνο, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την "Decca Records" το Νοέμβριο του 1970. Έδωσαν την πρώτη τους συναυλία στο κλαμπ "Speakeasy" του Λονδίνου μαζί με τους Worth και τους Arrival,[8] ενώ υπέγραψαν με την ομάδα μάνατζμεντ του Τεντ Κάρολ και του Μπράιαν Τουίτ.[9]
Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος, ηχογραφήθηκε με παραγωγό τον Σκοτ Ίνγκλις και η μίξη του πραγματοποιήθηκε από τον Νικ Τάουμπερ.[10] Το "Thin Lizzy" πραγματοποίησε χαμηλές πωλήσεις παρά την στήριξη του ραδιοφωνικού παραγωγού Κιντ Τζένσον.[11]
Ο δεύτερος δίσκος των Thin Lizzy με τίτλο "Shades of a Blue Orphanage" παρουσίασε επίσης χαμηλές πωλήσεις, οδηγώντας τους να σταματήσουν την συνεργασία με το μάνατζμεντ τους.[12] Ο Λάινοτ έφτασε στο σημείο να σκεφτεί να αποχωρήσει, όταν του προσφέρθηκε η θέση του μπασίστα στους Babyface που σκόπευε να δημιουργήσει ο κιθαρίστας των Deep Purple, Ρίτσι Μπλάκμορ, μαζί με το ντράμερ των Deep Purple, Ίαν Πέις και τον τραγουδιστή των Free, Πωλ Ρότζερς.[13] Παρ' όλα αυτά, μετά από μερικές πρόβες αποφάσισαν να συνεχίσουν με τα παλιά τους συγκροτήματα.
Ο Έρικ Μπελ το 1972
Με σκοπό να καταφέρουν να συγκεντρώσουν χρήματα, αφού είχαν βρεθεί χρεωμένοι μετά τις δύο πρώτες τους δισκογραφικές προσπάθειες, οι Thin Lizzy ηχογράφησαν έναν δίσκο με διασκευές στους Deep Purple, φέροντας το ψευδώνυμο Funky Junction.[14] Ο δίσκος "Funky Junction: A Tribute To Deep Purple" κυκλοφόρησε μέσω της "Stereo Gold Award" στην Αμερική και είχε ως γκεστ στα φωνητικά τον Μπένι Γουάιτ των Elmer Fudd.[15]
Το μάνατζμεντ του συγκροτήματος ανέλαβε ο Κρις Μόρισον και οι Thin Lizzy περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Slade στην Μεγάλη Βρετανία και των Nazareth και Beck, Bogert & Appice στην Γερμανία.[16][17]
Το 1973, το συγκρότημα γνώρισε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία με το σινγκλ "Whiskey in the Jar", μία διασκευή σε ένα παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι, η οποία σκαρφάλωσε στο # 1 στην πατρίδα τους και το # 6 στην Μεγάλη Βρετανία.[18] Το συγκεκριμένο τραγούδι, μαζί με το άλμπουμ "Vagabonds of the Western World" εδραίωσαν το συγκρότημα, παρά το γεγονός ότι τα επόμενα τους σινγκλ, "Randolph's Tango" και "The Rocker" δεν κατάφεραν να μπουν στους καταλόγους επιτυχιών του Ηνωμένου Βασιλείου.[19]
Κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ, ο Ντάουνι παρουσίασε ένα πρόβλημα στο αριστερό του χέρι δίνοντας την θέση του προσωρινά στον Πιρς Κέλι από το προσωπικό σχήμα του Γκάρι Μουρ.[20] Η τελευταία συναυλία τους στο πανεπιστήμιο του Μπέλφαστ αποδείχτηκε καταστροφική, με τον Μπελ να λιποθυμά μετά από τέσσερα τραγούδια λόγω μέθης, αφήνοντας τους Λάινοτ και Ντάουνι να ολοκληρώσουν την εμφάνιση του συγκροτήματος ως ντουέτο.[21]
Μετά την προαναφερθείσα συναυλία, ο Μπελ αποχώρησε από το συγκρότημα, με την δικαιολογία των προβλημάτων υγείας και στην συνέχεια συνεργάστηκε με τον μπασίστα του Τζίμι Χέντριξ, Νόελ Ρέντινγκ, πριν σχηματίσει τους Eric Bell Band.[22]
Οι Thin Lizzy στο "Top of the Pops" στις 1 Φεβρουαρίου 1974
Την θέση του Μπελ πήρε ο Γκάρι Μουρ τον Ιανουάριο του 1974, περιοδεύοντας με τους Thin Lizzy στην Ιρλανδία.[23] Ο Μουρ αποχώρησε με την σειρά του και το συγκρότημα περιόδευσε στην Γερμανία με προσωρινούς κιθαρίστες τον Άντι Τζι και τον Τζον Ντου Καν.[24] Η ψυχολογία των μελών του σχήματος έφθασε στο ναδίρ, με τον Ντάουνι να αποχωρεί προσωρινά μετά το τέλος της περιοδείας, αλλά επέστρεψε μετά την ένταξη των κιθαρίστων Μπράιαν Ρόμπερτσον και Σκοτ Γκόραμ. Το νέο δίδυμο κιθαριστών, έδωσε στον ήχο του σχήματος την αρμονική ποικιλία που έψαχνε ο Λάινοτ.[25]
Παρ' όλα αυτά, η "Decca" διέκοψε την συνεργασία της με το συγκρότημα και οι Thin Lizzy περιόδευσαν στην Ιρλανδία πριν δώσουν μία αξιομνημόνευτη συναυλία στο κλαμπ "Marquee" του Λονδίνου, η οποία τους οδήγησε σε νέα συνεργασία, αυτή την φορά με την "Phonogram".[26] Βασικό ρόλο στην υπογραφή του νέου τους συμβολαίου έπαιξαν κάποια ντέμο που είχαν ηχογραφήσει με τον Γκάρι Μουρ στην σύνθεση τους, αν και το μάνατζμεντ του συγκροτήματος επέμενε ότι κιθαρίστας των ηχογραφήσεων ήταν ο Ρόμπερτσον.
Πρώτο άλμπουμ της νέας σύνθεσης ήταν το "Nightlife" που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1974, με επιρροές από την συνεργασία τους με τον Μουρ, ιδιαίτερα στο κομμάτι "Still In Love With You".[27] Παρά την βρετανική περιοδεία για την προώθηση του, ο δίσκος δεν κατάφερε να γνωρίσει επιτυχία, όπως και το σινγκλ "Philomena".[28]
Το συγκρότημα έκλεισε την χρονιά παίζοντας στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ μαζί με τους Trapeze και Procol Harum, ως μέρος μιας πολύ μεγάλης βρετανικής περιοδείας.[29]
Οι Thin Lizzy στο Όσλο το 1977
Στις αρχές του 1975, το συγκρότημα περιόδευσε στην Βόρεια Αμερική ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Bachman Turner Overdrive, πριν συνεχίσει στην Ευρώπη και την Μεγάλη Βρετανία.[30] Στο άλμπουμ "Fighting", το δίδυμο κιθαριστών είχε καθιερώσει τον ήχο της κιθάρας των Thin Lizzy και ο δίσκος παρουσίασε βελτίωση στις πωλήσεις σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος, μπαίνοντας στο Top-75 των βρετανικών τσαρτ.[31]
Η χρονιά συνεχίστηκε με την εμφάνιση τους στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ,[32] στο φεστιβάλ "Castle Music" του Κάρντιφ και ολοκληρώθηκε με την συμμετοχή τους στο "Olympia's Great British Music festival" μαζί με τους Status Quo.[33][34]
Το άλμπουμ "Jailbreak" του 1976 ανέβασε την δημοτικότητα τους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού,[35] σκαρφαλώνοντας στο # 10 στην Βρετανία και το Top-20 στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την βοήθεια του ομώνυμου σινγκλ, όπως και του τραγουδιού "The Boys Are Back in Town", το οποίο ανέβηκε στο # 8 στην Αγγλία και το # 1 στην Ιρλανδία, ενώ έφθασε στο # 12 του Billboard.[36]
Κατά την περιοδεία του δίσκου, άνοιγαν τις εμφανίσεις των Rush, REO Speedwagon και Journey,[37] αλλά κατά την διάρκεια της δεύτερης αμερικάνικης τους περιοδείας, όπου έπαιζαν ως support συγκρότημα στους Rainbow, ο Λάινοτ αρρώστησε με ηπατίτιδα.[38] Μετά την επιστροφή τους στην Βρετανία, οι Thin Lizzy ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για τον επόμενο τους δίσκο, "Johnny the Fox", ο οποίος κυκλοφόρησε επτά μήνες μετά το "Jailbreak", φθάνοντας στο # 11 στην Μεγάλη Βρετανία, αλλά χωρίς να καταφέρει να μπει στο Top-50 των ΗΠΑ.[39]
Στις αρχές του 1977, το συγκρότημα γνώρισε επιτυχία με το σινγκλ "Don't Believe a Word",[40] που ανέβηκε στην δεύτερη θέση των ιρλανδικών τσαρτ, και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Queen.[41] Παρ' όλα αυτά, προβλήματα στις προσωπικές σχέσεις του Λάινοτ με τον Ρόμπερτσον οδήγησαν τον κιθαρίστα σε αποχώρηση, ιδιαίτερα μετά τον τραυματισμό του Ρόμπερτσον σε καβγά σε παμπ όπου προσπαθούσε να προστατεύσει τον φίλο του και τραγουδιστή Φράνκι Μίλερ.[42] Η περιοδεία με τους Queen ολοκληρώθηκε με τον Γκάρι Μουρ να επιστρέφει προσωρινά στο συγκρότημα.[43]
Οι Φιλ Λάινοτ και Σκοτ Γκόραμ στο "Pinkpop festival" του 1978
Ο Ρόμπερτσον συνεργάστηκε με τον μπασίστα των Rainbow, Τζίμι Μπέην στους Wild Horses και πραγματοποίησε γκεστ συμμετοχή στους Pat Travers Band παίζοντας το σόλο κιθάρας στην διασκευή τους στο "Statesboro Blues" των The Allman Brothers Band.[44][45] Αργότερα μέσα στην χρονιά, συνεργάστηκε μαζί τους και ο Γκόραμ, στο άλμπουμ "Putting It Straight".[46]
Ο Ρόμπερτσον επέστρεψε στο σχήμα ηχογραφώντας τρία τραγούδια για το άλμπουμ "Bad Reputation" το οποίο έφθασε στο # 4 στην Μεγάλη Βρετανία και το Top-40 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.[47] Κατά την ευρωπαϊκή περιοδεία για τον δίσκο, ο κιθαρίστας ανακοινωνόταν ως προσωρινός μουσικός και όχι ως μέλος της πλήρους σύνθεσης του σχήματος. Οι Thin Lizzy έπαιξαν για άλλη μια χρονιά στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ, με τους Aerosmith να ανοίγουν την εμφάνιση τους,[48] ενώ εμφανίστηκαν και στο "Irish Dalymount Park Festival" του Δουβλίνου πριν ολοκληρώσουν την χρονιά με μία αμερικάνικη περιοδεία με support από τους Graham Parker & the Rumour.[49][50]
Το καλοκαίρι του 1978, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Live and Dangerous", το οποίο ανέβηκε στο # 2 στην Αγγλία και την Ιρλανδία και βραβεύθηκε ως πλατινένιο.[51] Πλέον, ο δίσκος αυτός θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ζωντανούς δίσκους όλων των εποχών.[52]
Η αμερικάνικη περιοδεία "Live And Dangerous" πραγματοποιήθηκε με τον Μουρ στην σύνθεση του συγκροτήματος, αλλά και με τον Μαρκ Νόσεφ των Ian Gillan Band στα τύμπανα, αφού ο Ντάουνι δεν συμμετείχε.[53] Σε αυτή την περιοδεία άνοιγαν τις εμφανίσεις των Kansas και Styx, ενώ στην συνέχεια πραγματοποίησαν την πρώτη τους περιοδεία στην Αυστραλία.[54]
Με τον Μουρ να έχει πλέον αντικαταστήσει τον Ρόμπερτσον, το συγκρότημα μπήκε στα στούντιο της "ΕΜΙ" στο Παρίσι όπου ηχογράφησε το "Black Rose: A Rock Legend".[55] Ο δίσκος έφθασε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ και περιείχε τα επιτυχημένα σινγκλ "Waiting for an Alibi" και "Do Anything You Want to",[56] ενώ περιείχε και το κομμάτι "Róisín Dubh (Black Rose): A Rock Legend", το οποίο χωριζόταν σε τέσσερα μέρη επηρεασμένα από παραδοσιακά κομμάτια στην γαελική γλώσσα.[57]
Ο Φιλ Λάινοτ στις 22 Απριλίου 1980 στη Νορβηγία
Οι Thin Lizzy γνώρισαν άλλη μία επιτυχία με το σινγκλ "Sarah" και περιόδευσαν στην Ιαπωνία με τον Ντέιβ Φλετ στην σύνθεση τους.[62] Μετά την επιστροφή στην πατρίδα τους, ηχογράφησαν το άλμπουμ "Chinatown", ανεβαίνοντας για τέταρτη συνεχόμενη φορά στο Top-10 στην Μεγάλη Βρετανία.[63] Το δίδυμο των κιθαριστών πλέον αποτελούσε ο Σνόουι Γουάιτ μαζί με τον Σκοτ Γκόραμ, ενώ ο Ντάρεν Γουόρτον έπαιζε πλήκτρα.[64] Η νέα σύνθεση έκλεισε την χρονιά με μία ιρλανδική περιοδεία.
Στις αρχές του 1981, το συγκρότημα περιόδευσε στην Σκανδιναβία και την Μεγάλη Βρετανία με τους Ιρλανδούς The Lookalikes να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.[65] Ο Γουάιτ συνεργάστηκε με τους Pink Floyd για κάποιες ζωντανές εμφανίσεις, πριν επιστρέψει στους Thin Lizzy για τις συναυλίες τους στο "Earls Court" του Λονδίνου.
Οι πωλήσεις του άλμπουμ βοηθήθηκαν από το Top-10 σινγκλ "Killer on the Loose",[66] το οποίο όμως συνέπεσε με τις δολοφονίες του Γιόρκσαϊρ, κάτι που οδήγησε τους Thin Lizzy να αρνηθούν οποιαδήποτε σχέση των στίχων με τα γεγονότα και αναγκάζοντας τους να το αποσύρουν από το set list των ζωντανών τους εμφανίσεων.[67] Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιαπωνία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, πριν συνεχίσει στην Βόρεια Αμερική και ολοκληρώσει την περιοδεία στην Σκανδιναβία.[68]
Η συλλογή "The Adventures of Thin Lizzy" ανέβηκε στο # 6 στην Μεγάλη Βρετανία,[69] αλλά οι συναυλίες για την προώθηση της αποδείχτηκαν καταστροφικές, ενώ το σινγκλ "Trouble Boys" έφθασε μόλις στο # 53.[70] Η εμφάνιση τους στο "Slane Festival" της Ιρλανδίας,[71] τους βοήθησε ψυχολογικά για την ηχογράφηση του δίσκου "Renegade", ο οποίος όμως έφθασε μόλις στο # 38 των βρετανικών τσαρτ,[72] με το σινγκλ "Hollywood" να φθάνει στο # 53.[73]
Κατά την περιοδεία για τον δίσκο, ο Ντάουνι αποχώρησε μετά από έναν καβγά, με τον Μάικ Μέσμπαρ των Lookalikes να παίρνει την θέση του προσωρινά.[74] Μετά την επιστροφή του για το υπόλοιπο της περιοδείας, τα προβλήματα δεν σταμάτησαν για τους Thin Lizzy, αφού ο Γκόραμ λιποθύμησε κατά την διάρκεια μιας συναυλίας στην Πορτογαλία.
Μετά το τέλος της περιοδείας, ο Γουάιτ αποχώρησε και ο Λάινοτ κυκλοφόρησε τον δεύτερο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "The Philip Lynott Album".[75] Την περίοδο αυτή, η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ ξεκίνησαν να επηρεάζουν τα μέλη του συγκροτήματος και μαζί με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε το μάνατζμεντ τους, οδήγησαν τον Λάινοτ στην απόφαση να διαλύσει το συγκρότημα μετά την κυκλοφορία ενός ακόμη άλμπουμ και μία αποχαιρετιστήρια περιοδεία. Οι αρχικές πωλήσεις εισιτηρίων για την περιοδεία ήταν χαμηλές, αλλά μετά την ανακοίνωση ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες τους συναυλίες, τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν σε διάστημα μερικών ημερών.
Οι Thin Lizzy στο "Manchester Apollo" το 1983
Ο Τζον Σάικς των Tygers of Pan Tang εντάχθηκε στο σχήμα, μετά την απόρριψη του από τον Ozzy Osbourne κατά την οντισιόν του ως αντικαταστάτη του Ράντι Ρόουντς.[76] Το άλμπουμ "Thunder and Lightning" ανέβηκε στην τέταρτη θέση των βρετανικών τσαρτ,[77] με το ομώνυμο σινγκλ να μπαίνει στο Top-40 και το "The Sun Goes Down" να φθάνει μέχρι το # 52.[78] Οι αρχικές κόπιες του δίσκου κυκλοφόρησαν με ένα ζωντανά ηχογραφημένο ΕΡ που περιείχε τα κομμάτια "Emerald", "Killer On The Loose", "The Boys Are Back In Town" και "Hollywood".[79] Ο δίσκος έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές και αποτέλεσε την επιστροφή του ήχου τους στην δυναμική που είχαν στα τέλη της δεκαετίας του '70.
Κατά την διάρκεια της βρετανικής τους περιοδείας, το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά στην εκπομπή "The Tube" του Channel 4.[80] Στην εμφάνιση τους στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, ανέβηκαν στην σκηνή και έπαιξαν μαζί τους ο Γκάρι Μουρ, ο Έρικ Μπελ και ο Μπράιαν Ρόμπερτσον.[81] Ακολούθησαν εμφανίσεις στην Βόρεια Ευρώπη και την Ιαπωνία,[82] ενώ παράλληλα ο Λάινοτ δημιούργησε ένα νέο συγκρότημα, με τους Σάικς, Ντάουνι να πλαισιώνονται από τον κιμπορντίστα Μαρκ Στάνγουεϊ και τον κιθαρίστα Ντόις Νάγκελ. Αν και ονομάστηκαν The Phil Lynott Band, σε αρκετές συναυλίες παρουσιάζονταν ως Thin Lizzy.
Η τελευταία τους εμφάνιση επί βρετανικού εδάφους πραγματοποιήθηκε στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ του 1983, σε μία ημέρα που είχαν εμφανιστεί μαζί τους οι Ten Years After και Climax Blues Band.[83] Η περιοδεία ολοκληρώθηκε τον επόμενο μήνα με το συγκρότημα να συμμετέχει σε γερμανικά φεστιβάλ μαζί με ονόματα όπως οι Whitesnake και Motörhead.[84] Η τελευταία τους συναυλία έλαβε χώρα στην Νυρεμβέργη στις 4 Σεπτεμβρίου 1983.[85]
Τελευταία κυκλοφορία τους ήταν το ζωντανά ηχογραφημένο "Life", το οποίο έφθασε μέχρι το # 29 στην Βρετανία και την Ιρλανδία.[86]
Ο Τζον Σάικς το 1984
Ο Λάινοτ σχημάτισε τους Grand Slam μαζί με τον Στάνγουεϊ, το Ντάουνι και τον κιθαρίστα Λόρενς Άρτσερ, οι οποίοι μετά από μία σειρά επιτυχημένων συναυλιών διαλύθηκαν.[87]
Ο Γκόραμ σχημάτισε τους Western Front μαζί με τον κιθαρίστα Μάρτι Γουόλς, τον τραγουδιστή Μουν Καλχούν, τον κιμπορντίστα Ντικ Μπέργκμαν και το ντράμερ Ντελ Βερτούσκο.[88] Αργότερα, ο Γκόραμ κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ με τους 21 Guns μέσω της "RCA" και έκανε την παραγωγή ενός ΕΡ των St. Jaimz.[89]
Ο Λάινοτ επιχείρησε να επαναφέρει το όνομα των Thin Lizzy μαζί με τον Ντάουνι και τον κιθαρίστα Ρόμπιν Τζορτζ, ηχογραφώντας το κομμάτι "Crying Diamonds",[90] αλλά λίγο αργότερα ο Λάινοτ αρρώστησε και έπεσε σε κώμα μετά από υπερβολική δόση ναρκωτικών ουσιών, πριν πεθάνει στις 4 Ιανουαρίου 1986.[91]
Το 1991, κυκλοφόρησε το σινγκλ με το τραγούδι "Dedication" των Thin Lizzy, το οποίο μπήκε στο βρετανικό Top-40 και ανέβηκε στην δεύτερη θέση των ιρλανδικών τσαρτ.[92] Την ίδια χρονιά, οι Ντάουνι και Ρόμπερτσον, μαζί με τον κιθαρίστα Νταγκ Μπρόκι, τον τραγουδιστή Μπόμπι Τεντς και τον μπασίστα Ντόις Ναγκλ περιόδευσαν με την ονομασία "An Evening Of Thin Lizzy Music".[93]
Ο Ρόμπερτσον εμφανίστηκε και πάλι το 1995 με τους Brian Robertson Band,[94] οι οποίοι εξελίχθηκαν στους The Clan κυκλοφορώντας το ΕΡ "That's All".[95] Παρ' όλα αυτά, η προγραμματισμένη περιοδεία τους ακυρώθηκε όταν ο Ρόμπερτσον τραυματίστηκε στο χέρι.
Το 1996, ο Σάικς αναδημιούργησε το συγκρότημα με σκοπό να τιμήσει την μνήμη του Φιλ Λάινοτ, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τα φωνητικά, πείθοντας τους Γκόραμ, Ντάουνι και τον κιμπορντίστα Ντάρεν Γουόρτον να ολοκληρώσουν την σύνθεση του σχήματος, ενώ ο Μάρκο Μεντόζα ανέλαβε το μπάσο. Το συγκρότημα έπαιζε υλικό από την δισκογραφία των Thin Lizzy και δεν ηχογράφησε νέο υλικό.[96]
Ο Βίβιαν Κάμπελ και ο Μπράιαν Ντάουνι το 2011
Το 1997, ο Τόμι Όλντριτζ αντικατέστησε τον Ντάουνι,[97] με την συγκεκριμένη σύνθεση να παραμένει σταθερή μέχρι το 2000, ηχογραφώντας το ζωντανό άλμπουμ "One Night Only".[98] Στις αρχές του 2001 περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς τον αποχωρήσαντα Γουόρτον και διαλύθηκαν στην συνέχεια.
Το 2004, το συγκρότημα επανήλθε στο προσκήνιο με τους Σάικς και Γκόραμ να συνεργάζονται με τον μπασίστα Ράντι Γκρεγκ και το ντράμερ Μάικλ Λι. Πραγματοποίησαν δύο βορειοαμερικανικές περιοδείες ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Deep Purple,[99] πριν επιστρέψει ο Μεντόζα το 2005 και ο Όλντριτζ δύο χρόνια αργότερα. Μέσα στο 2007, το μπάσο ανέλαβε ο Φραντσέσκο ΝτιΚόσμο.[100]
Από το 2007 και έπειτα, οι Σάικς και Γκόραμ έκαναν δηλώσεις για σχέδια ηχογράφησης ενός νέου στούντιο άλμπουμ, αλλά το αν θα ήταν με διαφορετικό όνομα ή θα διατηρούσαν τη ονομασία Thin Lizzy αποτελούσε το βασικό τους πρόβλημα.[101] Τον Μάιο του 2010, ανακοινώθηκε η νέα σύνθεση του σχήματος, με τον Ρίκι Γουόργουικ στην κιθάρα και τα φωνητικά, τους Σκοτ Γκόραμ και Βίβιαν Κάμπελ στις κιθάρες, τον Μάρκο Μεντόζα στο μπάσο, τον Ντάρεν Γουόρτον στα πλήκτρα και τον Μπράιαν Ντάουνι στα τύμπανα. Η νέα σύνθεση περιόδευσε στην Ευρώπη στις αρχές του 2011 και τον Απρίλιο ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Κάμπελ για να επιστρέψει στους Def Leppard, δίνοντας την θέση του στον Ρίτσαρντ Φόρτους αρχικά και στην συνέχεια στον Ντέιμον Τζόνσον.[102]
Τον Ιούνιο του 2012, οι Thin Lizzy επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν νέα κομμάτια και στις 10 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ανακοινώθηκε ότι το νέο άλμπουμ δεν θα κυκλοφορήσει υπό την επωνυμία των Thin Lizzy αλλά ως άλμπουμ των Black Star Riders, το οποίο θα αποτελούσε το όνομα τους από εκεί και έπειτα.[103]
Shades of a Blue Orphanage
Vagabonds of the Western World
Black Rose: A Rock Legend
The Beginning, Vol 12 (1974)
Remembering – Part 1 (1976)
The Continuing Saga of the Ageing Orphans (1979)
The Japanese Compilation Album (1980)
The Adventures of Thin Lizzy (1981)
Whiskey in the Jar (1981)
Thin Lizzy – Die Weisse Serie (1982)
Whiskey in the Jar (1983)
The Boys Are Back in Town (1983)
Whiskey in the Jar (1986)
The Best of: Soldier of Fortune (1987)
Dedication: The Very Best of Thin Lizzy (1991)
Wild One: The Very Best of Thin Lizzy (1996)
Whiskey in the Jar (1996)
The Boys Are Back in Town (2000)
Vagabonds, Kings, Warriors, Angels (2001)
The Hero and the Madman (2002)
The Definitive Collection (2006)
The Silver Collection (2007)
Waiting for an Alibi (2011)
Live and Dangerous (1978)
BBC Radio One Live in Concert (1992)
The Boys Are Back in Town (1997)
One Night Only (2000)
UK Tour '75 (2008)
Live in London 2011 – 22.01.2011 (2011)
Live in London 2011 – 23.01.2011 (2011)
High Voltage Festival (2011)
Live 2012 – 29.11.2012 (2012)
Live 2012 – 17.12.2012 (2012)
Things Ain't Working Down at the Farm (1979)
Rhino Hi-Five: Thin Lizzy (2006)
Philip Lynott – The Lost Recordings (2006)
Whiskey in the Jar
The Boys are Back in Town
Johnny the Fox Meets Jimmy the Weed
Don't Believe a Word
Dancin' in the Moonlight
Rosalie / Cowgirl's Song (Medley)
Waiting for an Alibi
Do Anything You Want to
Killer on the Loose
The Sun Goes Fown
↑ Irish Rock Discography: Black Eagles
↑ Drummerszone artists - Brian Downey - Drummerszone.com
↑ MusicMight :: Artists :: KAMA SUTRA
↑ Skid Row - Irish Showbands
↑ MusicMight :: Artists :: SUGARSHACK - Rock Detector
↑ Irish Rock Discography: Orphanage
↑ Eric Wrixon | Biography | AllMusic
↑ Thin Lizzy tour 1972 Thin Lizzy Guide made by Peter Nielsen
↑ THIN LIZZY biography - The Great Rock Bible
↑ Scott English Bio | Scott English Career | MTV
↑ «Eric Bell Official Web Site - Thin Lizzy Years». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Shades of a Blue Orphanage - Encyclopaedia Metallum
↑ Who Is "Baby Face"? - enter the world of thin lizzy
↑ Irish Rock Discography: Funky Junction
↑ Funky Junction (2) - Play A Tribute To Deep Purple - Discogs
↑ «Chris Morrison - Artist Manager, CMO Management Ltd». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Up in Smoke: The Early Days of Thin Lizzy | NOISEY
↑ thin lizzy - whiskey in the jar - YouTube
↑ Thin Lizzy - Vagabonds of the Western World (album review) - Sputnikmusic
↑ Thin Lizzy tour 1973 Thin Lizzy Guide made by Peter Nielsen
↑ ERIC BELL – The original Thin Lizzy guitarist - Metal Rules
↑ «Eric Bell Official Web Site - Own Band». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Thin Lizzy tour 1974 Thin Lizzy Guide made by Peter Nielsen
↑ Thin Lizzy - ClassicBands.com
↑ «The Boys are Back: Thin Lizzy's Great Guitarists - Gibson». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Thin Lizzy Setlist at Marquee Club, London, England
↑ reviews for Thin Lizzy - Nightlife - Encyclopaedia Metallum
↑ Thin Lizzy - Philomena (BBC Version)
↑ The Reading Festival 23rd – 25th August 1974
↑ 1975 Bachman Turner Overdrive Thin Lizzy UK Tour -Press Advert Poster Size
↑ Thin Lizzy Reviews
↑ Reading Festival 1975 Line-up, Photos & Videos Aug 1975
↑ Cardiff Castle Open Air Concerts 1975-1976
↑ Great British Music Festival Olympia Wednesday 31 December 1975 — Saturday 3 January 1976
↑ Thin Lizzy - Jailbreak (album review ) | Sputnikmusic
↑ «Thin Lizzy - Chart history | Billboard». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Complete Rush Tour Dates Listing
↑ «Music in the DIB: Phil Lynott 1949-86 - Royal Irish Academy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Johnny The Fox Review | Thin Lizzy | Compact Discs
↑ Thin Lizzy - Don't believe a word - YouTube
↑ «The Year Queen Lizzy Shook America». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Brian Robertson happily exists out of the spotlight
↑ Gary Moore & THIN LIZZY - Tour 1978 - YouTube
↑ Stand Your Ground Wild Horses - Classic Rock Revisited
↑ Pat Travers Statesboro Blues - YouTube
↑ Pat Travers - Putting It Straight (Vinyl, LP, Album) at Discogs
↑ Thin Lizzy, 'Bad Reputation' – Album Review
↑ Reading Festival 26th – 28th August 1977
↑ Thin Lizzy at Dalymount Park, Dublin, Ireland - Setlist.fm
↑ Thin Lizzy tour 1977 Thin Lizzy Guide made by Peter Nielsen
↑ BBC - Music - Review of Thin Lizzy - Live and Dangerous
↑ Thin Lizzy Win Best Live Album - Ultimate Guitar
↑ Mark Nauseef (Musician) - Pics, Videos, Dating, & News
↑ Thin Lizzy tour 1978 Thin Lizzy Guide made by Peter Nielsen
↑ Thin Lizzy - Black Rose: A Rock Legend (album review 2)
↑ Thin Lizzy - Waiting For An Alibi (remastered video) - YouTube
↑ Black Rose by Thin Lizzy Songfacts
↑ Nazareth / Thin Lizzy | Concert Posters | Pinterest
↑ Powerage Tour | The Official AC/DC Site
↑ Bands - HOMELAND - Official Midge Ure Website
↑ Reading Rock Festival.Reading 1979
↑ Dave Flett | Thin Lizzy
↑ Thin Lizzy - Chinatown (Vinyl, LP, Album) at Discogs
↑ «Snowy White - Thin Lizzy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Irish Rock Discography: The Lookalikes
↑ Thin Lizzy - Killer On The Loose - YouTube
↑ Killer On The Loose by Thin Lizzy Songfacts
↑ «Thin Lizzy tour dates 1980 - 1981 - xhitsthespot». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ «The Adventures of Thin Lizzy - Discography». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Thin Lizzy - Trouble Boys - Encyclopaedia Metallum
↑ «Slane Rocks! - A History of Slane Concerts since 1981». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ «ChartArchive - Thin Lizzy - Renegade - The Chart Archive». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ «ChartArchive - Thin Lizzy - Hollywood - The Chart Archive». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ An illustrated history of.... PHILIP LYNOTT
↑ The Philip Lynott Album - Encyclopaedia Metallum
↑ The Official Site of Guitarist & Songwriter John Sykes
↑ Thin Lizzy - Thunder And Lightning review - Metal Storm
↑ Thin Lizzy Live 1983 - The Sun Goes Down - YouTube
↑ Thin Lizzy Thunder And Lightning + EP - EX UK 2-LP vinyl edition
↑ Thin Lizzy, Three Musketeers tour 1983 Thin Lizzy Guide
↑ Thin Lizzy The Rocker Live at Hammersmith Odeon
↑ Thin Lizzy Setlist at Shibuya Kokaido, Tokyo, Japan - Setlist.fm
↑ 30 Years Ago: Phil Lynott Plays His Final Thin Lizzy Show
↑ Monsters of Rock Dortmund 1983 Setlists
↑ Thin Lizzy Setlist at Monsters of Rock Nuremberg 1983
↑ «ChartArchive - Thin Lizzy - Life - The Chart Archive». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Grand Slam, Philip Lynott tour 1984 Thin Lizzy Guide
↑ MusicMight :: Artists :: WESTERN FRONT
↑ 21 Guns | Biography | AllMusic
↑ Robin George - Crying Diamonds.... - YouTube
↑ 29 Years Ago: Thin Lizzy's Phil Lynott Dies
↑ Thin Lizzy - Dedication - YouTube
↑ «MusicMight :: Artists :: AN EVENING WITH THIN LIZZY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ «MusicMight :: Artists :: BRIAN ROBERTSON BAND». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Brian Robertson | Biography | AllMusic
↑ Thin Lizzy Tour Statistics: 1996 | setlist.fm
↑ Tommy Aldridge Update - Modern Drummer Magazine
↑ Thin Lizzy - One Night Only CD Album - CD Universe
↑ Deep Purple & Thin Lizzy - Joe Satriani
↑ BASSIST – Francesco DiCosmo
↑ Interview with Thin Lizzy's Scott Gorham Nov 30 2007
↑ THIN LIZZY Recruits Guitarist DAMON JOHNSON For U.S. Tour
↑ EXCLUSIVE: Thin Lizzy To End, Black Star Riders To Begin
↑ THIN LIZZY | Official Charts Company
↑ «Thin Lizzy - Chart history | Billboard». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Discography Thin Lizzy - Swedish Charts Portal
↑ «ChartArchive - Thin Lizzy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2013.