el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ro el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr fr fr el fr fr el fr el el el el el el el el el el el el
Ο Γρηγόριος (πέθανε 915), από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν βυζαντινός Πατρίκιος και Δούκας της Νάπολης από το 898 έως το 915.
Ο Γρηγόριος θεωρείται παραδοσιακά γιος του δούκα Σεργίου Β'. Ωστόσο, σύμφωνα με μια υπόθεση που υποστηρίζεται ιδιαίτερα από τον Κριστιάν Σετιπανί, είναι ο μεγαλύτερος γιος του Μαρίνου ένας από τους γιους του Σέργιου Α΄. Είναι αδελφός του Αθανασίου Β΄ και ανιψιός των επισκόπων Αθανάσιου Α΄ (850-875) και του Στέφανου Γ' (898-907), μοιράστηκε την εξουσία με τον τελευταίο μέχρι το θάνατό του το 907[2].
Ο Γρηγόριος Δ΄ διαδέχτηκε τον Αθανάσιο Β ' το 898, όταν κι εξελέγη Δούξ, ομόφωνα από την αριστοκρατία. Σύμφωνα με το Χρονικό δουκών του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο, Σαλέρνο, Κάπουας και Δουκάτου της Νάπολης Θήτευσε για 16 χρόνια 10 μήνες και 10 ημέρες[3].
Κατά την θητεία του αντιμετώπισε συχνά την μόνιμη απειλή της Νότιας Ιταλίας, τους Σαρακηνούς, κυρίως σε συμμαχία με τα γειτονικά κρατίδια. Αποφασιστική ήταν η Μάχη του Γκαριλιάνο όπου οι μουσουλμάνοι έκαναν έξοδο μετά από μήνες πολιορκίας και σφαγιάστηκαν[4].
↑ 1,0 1,1 Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
↑ (Γαλλικά) Settipani, Christian (2006). Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle. Παρίσι: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8.  .
↑ Venance Grumel Traité d'études byzantine Chronologie I , Presses universitaires de France, Paris 1958 « Ducs de Naples » σ. 424
↑ Louis Bréhier Vie et mort de Byzance Albin Michel Paris 1946-1968 σ. 134.
Jules Gay L'Italie méridionale et l'Empire byzantin depuis l'avènement de Basile jusqu'à la prise de Bari par les Normands (867-1071) Albert Fontemoing éditeur, Paris 1904 σ. 636.
Thomas Granier. « Napolitains et Lombards aux VIIIe-XIe siècles. De la guerre des peuples à la guerre des saints en Italie du Sud ». Dans: Mélanges de l'École française de Rome. Moyen Âge, Temps modernes T. 108, 1996. σ. 403-450.