el el el el el el el el el el el el el el el el ja el el el ja el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el en el el el el el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού (Εθνικό Πάρκο Αξιού - Λουδία - Αλιάκμονα) περιλαμβάνει τη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης, τις εκβολές του Γαλλικού ποταμού, το δέλτα του ποταμού Αξιού, καθώς και την κοίτη του έως τα σύνορα της Ελλάδας, το δέλτα του ποταμού Αλιάκμονα, τον υγρότοπο της Νέας Αγαθούπολης και τους υγροτόπους της Αλυκής Κίτρους. Η προστασία που παρέχεται ως σήμερα στην περιοχή οφείλεται στην ένταξη του το 1971 στην Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροτόπου Διεθνούς Σημασίας και στη ένταξή της στο δίκτυο περιοχών Natura 2000.[1][2][3] Επίσης έχει περιληφθεί στον κατάλογο των σημαντικών περιοχών για τα πουλιά IBA (Important Bird Areas- Σημαντική περιοχή για πουλιά).
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα και Δήμος Πύδνας - Κολινδρού
IUCN category VI: Protected Area with sustainable use of natural resources
δεδομένα (π • σ • ε )
2.1 Τα κυριότερα πουλιά του πάρκου
Το κλίμα της περιοχής είναι το καλοκαίρι θερμό, χωρίς ιδιαίτερες θερμοκρασιακές εξάρσεις, και το χειμώνα ψυχρό και υγρό. Σπάνια παρατηρούνται ακραία φαινόμενα το χειμώνα, με χιονόπτωση, ενώ ακόμα σπανιότερα παγώνουν τα νερά. Το μέσο ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 442,5 χιλιοστά, με τις περισσότερες βροχές να πέφτουν το φθινόπωρο.[4]
Η χλωρίδα του πάρκου δεν περιλαμβάνει ενδημικά, σπάνια ή απειλούμενα είδη, παρά μόνο τα συνήθη είδη των υγροτόπων, των υφάλμυρων εδαφών και των παραλίων.
Τα οικοσυστήματα των ποταμών του Πάρκου είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αριθμό ειδών. Μόνο στο ποταμό Αξιό έχουν μετρηθεί συνολικά είκοσι έξι είδη ψαριών, ενώ στον Αλιάκμονα υπάρχουν είκοσι έξι είδη αυτόχθονα και τέσσερα εισαχθέντα είδη. Ιδιαίτερα πρέπει να αναφερθεί το μαυροτσιρώνι (Rutilus Macedonicus). Μεταξύ δε των θηλαστικών περιλαμβάνονται o Μυοκάστορας (Myocastor coypus), ο Λαγόγυρος (Citelus Citelus, η Βίδρα (lutra lutra) και ο ελληνικός Βούβαλος (Νεροβούβαλος).[5]
Τα κυριότερα πουλιά του πάρκουΕπεξεργασία
Φοινικόπτερα στο Δέλτα του Αξιού.
Αλκυόνη, (Alcedo athis) μένει μόνιμα στην περιοχή του πάρκου
Μελανοκέφαλος γλάρος (Larus melanocephalus)
Τσαλαπετεινός, (Upupa epops) έρχεται στην περιοχή του πάρκου την άνοιξη
Σουβλόπαπια, (Anas acuta) κ.α.
Νεροβούβαλοι στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού
Φλαμίνγκο στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού
Άποψη της Λιμνοθάλασσας Καλοχωρίου, που αποτελεί τμήμα του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού.
Άποψη του περιπατητικού διαδρόμου στη Λιμνοθάλασσα του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.
Άποψη του περιπατητικού διαδρόμου στη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου, όπου στο βάθος διακρίνεται η πόλη της Θεσσαλονίκης.
Αγριολούλουδα στο Δέλτα του Αξιού
Άγρια άλογα στο Δέλτα του Αξιού.
Πουλιά στο Δέλτα του Αξιού.
Νεροβούβαλοι στο Δέλτα του Αξιού.
Φλαμίνγκο στο Δέλτα του Αξιού.
Οικισμός ψαράδων στο δέλτα Αξιού
Φοινικόπτερα στην Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου
↑ votaniki (15 Ιανουαρίου 2019). «Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα – Αλυκή Κίτρους (GR1220010) - Βοτανική» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
↑ «N2K GR1220002 dataforms». natura2000.eea.europa.eu. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
↑ «Delta Axiou - Loudia - Aliakmona – Evryteri Periochi - Axioupoli». Protected Planet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
↑ Τα Εθνικά Πάρκα της Ελλάδος, σ. 274, εκδ. Explorer, isbn 960-8303-04-4
↑ Βασίλης Γκούτνερ, Υδροβιότοποι «Στο Δέλτα του Αξιού», εκδ. Καθημερινής «ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ», τόμ. ΚΕ σ. 85 (1988)
Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας
Ελληνικοί Υδροβιότοποι, Καθημερινή «ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ»
Ιστοσ. Φορέα Διαχείρισης, Δέλτα Αλιάκμονα, Λουδία και Αξιού
Βάση Δεδομένων Φιλότης, Τομέας Υδατικών Πόρων και Περιβάλλοντος ΕΜΠ, Εκβολές Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα, Βιότοπος CORINE
(Αγγλικά) Βάση Δεδομένων Φιλότης, Τομέας Υδατικών Πόρων και Περιβάλλοντος ΕΜΠ, Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα, Ευρύτερη περιοχή, Αξιούπολη - Βιότοπος Natura