el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ba el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Γεώργιος Νικολάου Χατζιδάκις (1848[4] – 1941) υπήρξε ο θεμελιωτής της επιστήμης της γλωσσολογίας στην Ελλάδα και πρώτος καθηγητής της Γλωσσολογίας και της Ινδικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το 1890 έως το 1923.[5] Ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών το 1926,[6] και ένα χρόνο αργότερα διετέλεσε πρόεδρός της.[7]
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (έως 1881)
Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (Ιανουάριος 1927 – Δεκέμβριος 1927)
μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (από 1926)
κοσμήτορας (1905–1906, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Ο Γεώργιος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Μύρθιο Αγίου Βασιλείου στην Κρήτη στις 12 Νοεμβρίου[εκκρεμεί παραπομπή] 1848 και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο. Το 1877, μετά από νίκη του σε πανεπιστημιακό γλωσσολογικό διαγωνισμό, του χορηγήθηκε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Ο Χατζιδάκις ταξίδεψε στη Γερμανία (Πανεπιστήμια Λειψίας, Ιένας και Βερολίνου) και μαθήτευσε για τρία περίπου χρόνια δίπλα σε γνωστούς γλωσσολόγους, όπως ο Γκέοργκ Κούρτιους (Georg Curtius), και ο μαθητής του στη Λειψία Καρλ Μπρούγκμαν (Karl Brugmann), ο Έντουαρντ Σίβερς (Eduard Sievers) και ο Μπέρτολτ Ντέλμπρυκ (Berthold Delbrück) στην Ιένα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου[εκκρεμεί παραπομπή] 1947.
Αδελφός του ήταν ο μαθηματικός και καθηγητής πανεπιστημίου Ιωάννης Χατζιδάκις. Ανιψιός του ήταν ο καθηγητής Θεωρητικής Μηχανικής, Αστρονομίας και Ανώτερων Μαθηματικών και λογοτέχνης Νικόλαος Χατζιδάκις και απόγονός του (κόρη του ανιψιού του Νικόλαου Χατζιδάκι) ήταν η συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός Φούλα Χατζιδάκη (1906-1984) με σημαντική αντιστασιακή δράση.[11][12][13]
Ο Γεώργιος Χατζιδάκις διαμόρφωσε την άποψη ότι η νέα ελληνική γλώσσα εξελίχθηκε με φυσικό τρόπο από την αρχαία αττική διάλεκτο, τη συνέχειά της την αλεξανδρινή κοινή και τη μεσαιωνική ελληνική των βυζαντινών χρόνων.[14] Ουσιαστικά πίστευε στη διατήρηση και τον κατά δύναμη εξωραϊσμό της καθαρεύουσας σε αναμονή της εξέλιξης της ομιλούμενης γλώσσας[15][16] και ως προς το γλωσσικό ζήτημα ακολούθησε τη μέση οδό, εκείνη του Αδαμάντιου Κοραή, αντιτιθέμενος εξίσου στους αρχαϊστές και τους άκρατους δημοτικιστές.[5]
Ακαδημεικά Αναγνώσματα, τετράτομο γλωσσολογικό σύγγραμμα (Α΄ έκδοση 1902-1904)
«Περὶ τοῦ θησαυροῦ τῆς μεσαιωνικῆς ἑλληνικῆς γλώσσης», Ἐπετηρὶς Ἑταιρείας Βυζαντινῶν Σπουδῶν, 7(1930) , σσ. 223-226
«Ἀπάντησις πρὸς τὸν κ. διδάκτορα W. Beschewliew » , Ἀθηνᾶ, 39 (1927), σσ. 171-187
«Ἡ Ἤπειρος καλεῖ τοὺς ἐρευνητάς της » , Ἠπειρωτικὰ Χρονικά, 1 (1926), σσ. 5-6
«Ἀναστασιάδης Ξ., “Γεωργίου Γενναδίου βίος καὶ ἔργα”, Α'-Β' Παρίσιοι, 1926 » , Ἠπειρωτικὰ Χρονικά, 1 (1926), σ. 102
«Ἀνταπάντησις πρὸς τὸν κ. Μανώλην Τριανταφυλλίδην » , Ἀθηνᾶ, 37 (1925), σσ. 9-34
«Ἐκ τῶν ἀνεκδότων τοῦ Ἀδαμαντίου Κοραῆ » , Ἀθηνᾶ, 29 (1917), σσ. 161-179
«Λόγος ἐπιμνημόσυνος εἰς Κωνσταντῖνον Σ. Κόντον . Ἐκφωνηθεὶς ἐν συνεδρίᾳ τῶν ἑταίρων τῆς ἐν Ἀθήναις ἐπιστημονικῆς ἑταιρείας τῇ 21 Μαΐου 1910» , Ἀθηνᾶ, 23 (1911), σσ. 3-20
«Τονικὰ ζητήματα Α΄ καὶ Β΄ » , Ἀθηνᾶ, 14 (1902), σσ. 236-240
«Ἐτυμολογία τοῦ μαζί . Οὔτε μαζῇ οὔτε μαζῆ οὔτε μαζύ εἶναι ἡ ὀρθὴ γραφή, ἀλλὰ μαζί» , Πλάτων, 6, 1-2 (1883), σσ. 35-43
«Περὶ τοῦ Κρητικοῦ ζιμιό » , Πλάτων, 6, 1-2 (1883), σσ. 43-45
«Περὶ παρετυμολογιῶν καὶ τῶν δι' αὐτὰς μεταβολῶν » , Πλάτων , 6, 1-2 (1883), σσ. 45-53
«Ἐπίκρισις τσακωνικῆς γραμματικῆς τοῦ κ. M. Deffner, Berlin 1881 σελ. 176 », Πλάτων , 5, 6-7 (1883), σσ. 228-253
«Βιβλιογραφικά . Γ΄» , Πλάτων , 5, 10-11 (1883), σσ. 420-423
«Ἐπίκρισις τσακωνικῆς γραμματικῆς τοῦ κ. M. Deffner, Berlin 1881 σελ. 94-104 », Πλάτων , 5, 5 (1883), σσ. 169-176
«Ἐπίκρισις τσακωνικῆς γραμματικῆς τοῦ κ. M. Deffner, Berlin 1881 σελ. 176 », Πλάτων, 5, 3 (1883), σσ. 94-101[17].
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb11264577t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2015.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb11264577t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ 4,0 4,1 www.biblionet.gr : Χατζιδάκις, Γεώργιος Ν. https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=28764 : Χατζιδάκις, Γεώργιος Ν. Check |url= value (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.  Missing or empty |title= (βοήθεια)
↑ 5,0 5,1 «Χατζιδάκις, Γεώργιος Ν. (1848-1941)». www.chronologio.uoa.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». www.academyofathens.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της». www.academyofathens.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2012-2013 (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών): σ. 26. 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-13. https://web.archive.org/web/20160413084414/http://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/organa/Epethrida_2014.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-10-09.
↑ «Διατελέσαντες Κοσμήτορες Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών». www.deanphil.uoa.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ «Χρονοδιάγραμμα της ιστορίας του Κέντρου | Κέντρον Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων - Ι.Λ.Ν.Ε.». www.academyofathens.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ Παντελόγλου, Κώστα Π. «Δυο λόγια για τη Φούλα Χατζηδάκη».
↑ Εταιρεία Συγγραφέων - Μνήμη εταίρων: Φούλα Χατζιδάκη
↑ Παναγιώτης Ζερβός (1878-1952) - Γεώργιος Ρεμούνδος (1878 -1928) - Νικόλαος Χατζηδάκης (1872-1942), ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 14/01/2000
↑ Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (3 Οκτωβρίου 1999). «Η μελέτη της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας». www.abnet.agrino.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ Χατζιδάκις, Γεώργιος (1884). Βάσανος έλεγχος ψευδαττικισµού ή μελέτη επί της Νέας Ελληνικής. Αθήνα: χ.ε. σελ. [Χρειάζεται σελίδα].
↑ Σταυρίδη-Πατρικίου, Ρένα. «Το γλωσσικό ζήτημα» (PDF). www.komvos.edu.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
↑ Σε ηλεκτρονική μορφή στο «Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας» Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine..
Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Ενιαίος διαδικτυακός τόπος για την ιστορία του Ε.Κ.Π.Α
«Γεώργιος Ν. Χατζιδάκις. Η συμβολή του στην αποκατάσταση της γλωσσικής μας ταυτότητας και στην επιστημονική σπουδή της ελληνικής γλώσσας» Κείμενο του Γεώργιου Μπαμπινιώτη
«Ο μεγαλοφυής Ρεθεμνιώτης, ο νέστωρ των γλωσσολόγων, ο κορυφαίος επιστήμων με την ακτινοβόλα προσωπικότητα, που μεσουράνησε στα διεθνή συνέδρια και τίμησε δεόντως την Ελλάδα και την Κρήτη» Άρθρο του Μανόλη Ι. Κούνουπα στην εφημερίδα Ρεθυμνιώτικα νέα.