el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el es el el el el el el el el el el el el el el el es en el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η Μαυροπόδαρη Αγριόγατα (Felis nigripes), είναι ένα Αιλουροειδές που ανήκει στο γένος Αίλουρος, είναι η μικρότερη γάτα της Αφρικής και είναι ενδημική στο νότιο τμήμα της. Το είδος χαρακτηρίζεται Εύτρωτο από το 2002.
Η Μαυροπόδαρη Αγριόγατα σε ζωολογικό κήπο
4 Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής
Η Μαυροπόδαρη Αγριόγατα είναι μία από τα μικρότερα Αιλουροειδή στον κόσμο και η μικρότερη αγριόγατα στην Αφρική. Τα ενήλικα αρσενικά ζυγίζουν κατά μέσο όρο 1,9 κιλά και το ανώτερο 2,45 κιλά. Τα ενήλικα θηλυκά ζυγίζουν κατά μέσο όρο 1,3 κιλά και το ανώτερο 1,65 κιλά. Το μήκος των αρσενικών με το κεφάλι και το σώμα κυμαίνεται από 36,7 έως 43,3 εκ. και η ουρά 16,4 με 19,8 εκ. Στα θηλυκά το κεφάλι με το σώμα φτάνει τα 36,9 εκ. και η ουρά τους από 12,6 έως 17 εκ. Το ύψος της, μέχρι τους ώμους, φτάνει τα 25 εκ.
Παρά το όνομά της, στη Μαυροπόδαρη Αγριόγατα, μόνο οι πατούσες της είναι μαύρες. Τα αυτιά της είναι μεγάλα, παχιά και στρογγυλά, η ουρά της είναι μυτερή και μαύρη. Η γούνα της έχει κανελί με καστανόξανθο χρώμα και στο σώμα της υπάρχουν μαύρες ή καφέ κηλίδες που σχηματίζουν δακτυλίους στα πόδια, στον λαιμό και στην ουρά. Αυτές βοηθούν στο καμουφλάζ της. Παρόλα αυτά το πίσω μέρος των αυτιών της, έχει το ίδιο χρώμα με τη γούνα της. Επίσης έχουν 6 μαστούς.
Φωτογραφία της Μαυροπόδαρης Αγριόγατας
Οι Μαυροπόδαρες αγριόγατες είναι αυστηρά νυκτόβια ζώα. Την ημέρα κρύβονται στα χορτάρια και σε λαγούμια. Μετά τη δύση του ηλίου εμφανίζονται για να κυνηγήσουν. Μέσα σε ένα χρόνο το θηλυκό καλύπτει περίπου 10 χιλιόμετρα και ένα αρσενικό 22 χιλιόμετρα. Κατά μέσο όρο τα ζώα αυτά ταξιδεύουν 8 χιλιόμετρα για να αναζητήσουν τροφή. Τα αρσενικά χρησιμοποιούν αρώματα για να ψεκάζουν την περιοχή τους. Οι Μαυροπόδαρες Αγριόγατες δεν είναι ικανοί ορειβάτες, λόγω του σώματός τους. Σκάβουν στην άμμο για να επεκτείνουν ή να τροποποιήσουν λαγούμια.
Λόγω του μικρού μεγέθους τους,κυνηγούν μικρά είδη ζώων, όπως ποντίκια και μικρά πουλιά, αλλά και ζώα όπως αγριόγαλοι και λαγοί. Σπανιότερα καταναλώνουν έντομα. Οι Μαυροπόδαρες αγριόγατες είναι ασυνήθιστα ενεργοί κυνηγοί, σκοτώνοντας 14 μικρά ζώα κάθε νύχτα, γιατί χρειάζονται περίπου 250 γραμμάρια, που είναι περίπου το 1/6 του σωματικού βάρους τους.
Οι Μαυροπόδαρες αγριόγατες κυνηγούν κυρίως με καταδίωξη, αντί για ενέδρα,τη νύχτα προσεγγίζοντας το θήραμά τους και ορμάνε. Κάποιες φορές κυνηγούν γρήγορα τη λεία τους και κάποιες άλλες φορές το καταδιώκουν αργά-αργά μέσα στη βλάστηση. Όπως οι μεγάλες γάτες, σε αντίθεση με τις μικρές, αφού πιάσουν τη λεία τους, την κρύβουν για να τη φάνε αργότερα, αντί να την καταναλώσουν αμέσως.
Αναπαραγωγή και κύκλος ζωήςΕπεξεργασία
Οι Μαυροπόδαρες Αγριόγατες μπορούν να ζήσουν 10 χρόνια σε αιχμαλωσία. Τα θηλυκά φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα στους 8-12 μήνες μετά τη γέννησή τους. Μπορούν να ζευγαρώσουν 1-2 φορές το χρόνο, μόνο για λίγες ώρες. Η κυοφορία διαρκεί 63-68 ημέρες. Συνήθως γεννάει 2-4 γατάκια. Τα μικρά ζυγίζουν 60-84 γραμμάρια κατά τη γέννησή τους. Γεννιούνται μικρά και αβοήθητα. Στις 2 εβδομάδες μπορούν να περπατήσουν και στους 2 μήνες απογαλακτίζονται πλήρως
Τα θηλυκά μπορεί να γεννήσουν 2 φορές τον χρόνο κατά τη διάρκεια της άνοιξης, του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Γενικά τα μικρά αναπτύσσονται πιο γρήγορα από τις άλλες γάτες του ίδιου μεγέθους και προσαρμόζονται γρήγορα στο εχθρικό περιβάλλον. Ανεξαρτητοποιούνται στους 5 μήνες, μπορούν όμως να παραμείνουν υπό την εμβέλεια της μητέρας τους.
Ο χάρτης κατανομής της Μαυροπόδαρης Αγριόγατας
Η Μαυροπόδαρη Αγριόγατα είναι ενδημικό είδος στη Νότια Αφρική και απαντάται στη Νότια Αφρική, στη Ναμίμπια, οριακά στη Ζιμπάμπουε και πιθανόν στην Μποτσουάνα και στη νότια Ανγκόλα. Ζουν σε ξηρές, ανοιχτές σαβάνες, λιβάδια και ημιερήμους με θάμνους και δέντρα μέχρι τα 2000 μέτρα, αλλά όχι σε ερήμους. Κατά τη διάρκεια της νύχτας χρειάζονται αραιούς θάμνους και δέντρα για το κυνήγι και για τη μέρα λαγούμια ή άδειες φωλιές τερμιτών.