el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el id el it el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el el mn ru en en en en en en en el el el en en en en en el en el el el el el el el el el el el el el el
Ο Ναός Σιμογκάμο είναι σημαντικό ιερό του Σιντοϊσμού, της αυτόχθονης θρησκείας της Ιαπωνίας. Βρίσκεται στην περιοχή Σιμογκάμο του τομέα Σάκιο της πόλης του Κιότο. Το επίσημό του όνομα είναι Κάμο-μιόγα-τζίντζα.[3] Είναι ένα από τα παλαιότερα ιερά Σίντο στην Ιαπωνία και είναι ένα από τα δεκαεπτά ιστορικά μνημεία του Αρχαίου Κιότο που έχουν χαρακτηριστεί από την UNESCO ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ο όρος Κάμο-τζίντζα στα ιαπωνικά είναι μια γενική αναφορά στους Ναούς Σιμογκάμο και Καμιγκάμο, τα παραδοσιακά συνδεδεμένα ιερά Κάμο του Κιότο.[4] Ο Σιμογκάμο είναι ο παλαιότερος από τους δύο και πιστεύεται ότι είναι 100 χρόνια παλαιότερος από τον Καμιγκάμο, χρονολογείται δε στον 6ο αιώνα, αιώνες πριν το Κιότο γίνει πρωτεύουσα της Ιαπωνίας το 794. Οι Κάμο-τζίντζα εξυπηρετούν τη λειτουργία της πνευματικής προστασίας του Κιότο από κακόβουλες επιρροές. [5]
Εθνικός Θησαυρός[1], τμήμα μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς (από 1994) και ιστορική τοποθεσία της Ιαπωνίας[2]
Το όνομα τζίντζα (jinja) προσδιορίζει την οικογένεια Κάμο που αποτελείται από τα τιμώμενα πνεύματα και θεότητες του Σιντοϊσμού. Το όνομα αναφέρεται επίσης στις εκτάσεις των κοντινών δασών του ιερού, οι οποίες είναι απομεινάρια του παρθένου δάσους του Ταντάσου νο Μόρι. Επιπλέον, το όνομα του ιερού αναφέρεται στους πρώτους κατοίκους της περιοχής, τη φυλή Κάμο, πολλά από τα μέλη της οποίας συνεχίζουν να ζουν κοντά στο ιερό που παραδοσιακά εξυπηρετούσαν οι πρόγονοί τους. [6]
Ο Ναός Σιμογκάμο είναι αφιερωμένος στην Ταμαγιόρι-χίμε (την παρθένο που καλεί τα πνεύματα) και του πατέρα της, Κάμο Τακετσουνόμι. Η Ταμαγιόρι-χίμε είναι η μητέρα του Κάμο Γουακεϊκαζούκι (του διαχωριστή κεραυνών του Κάμο), υιού του Χονοϊκαζούκι-νο-μικότο, θεού της φωτιάς και της βροντής.[7] [8] Ο Ναός Καμιγκάμο, το άλλο από τα δύο ιερά Κάμο του Κιότο, είναι αφιερωμένος στον Κάμο Γουακεϊκαζούκι. Τα δύο αυτά κάμι συνδέονται ποικιλοτρόπως με το φαινόμενο της βροντής.
Ο ναός έγινε αντικείμενο αυτοκρατορικής προστασίας κατά την πρώιμη περίοδο Χεϊάν. [9] Ο Σιμογκάμο, μαζί με το Ναό του Καμιγκάμο, ορίστηκε ως ένας από τους δύο επικεφαλής ναούς Σίντο (ιτσινομίγια) της πρώην επαρχίας Γιαμασίρο.[10] Το 965, ο αυτοκράτορας Μουρακάμι διέταξε να σταλούν Αυτοκρατορικοί αγγελιοφόροι για να δώσουν αναφορά για σημαντικά γεγονότα στα Ιαπωνικά πνεύματα-προστάτες κάμι, συμπεριλαμβανομένων των Κάμο-Ταμαγιόρι-χίμε και Κάμο-Τακετσούνε.[11] Ο συγγραφέας του Χοτζόκι, Κάμο νο Τσομέι, ήταν ο δεύτερος γιος ενός από τους επικεφαλής ιερείς του ναού, του Κάμο νο Ναγκατσούγκου.[12] Από το 1871 έως το 1946, ο Σιμογκάμο είχε οριστεί επισήμως ως Κανπέι-τάισα στο σύστημα βαθμονόμησης των ναών Σίντο, που σημαίνει ότι βρισκόταν στην πρώτη τάξη των κυβερνητικά υποστηριζόμενων ναών.[13]
794 (εποχή Enryaku 13 ): Ο αυτοκράτορας Κανμού ήρθε ως μέλος μιας μεγάλης πομπής.[14]
942 (εποχή Tengyō 5, 29η ημέρα του 4ου μήνα ): Ο αυτοκράτορας Σουζάκου επισκέφθηκε το σημείο για να προσφέρει ευχαριστίες για την αποκατάσταση της ειρήνης.
979 (εποχή Tengen 2, 10η ημέρα του δέκατου μήνα ): Ο αυτοκράτορας Εν'ιού αποφάσισε ότι η επίσκεψή του στο νεό Ιγουασιμούζου θα έπρεπε να συνδυαστεί με μια επίσκεψη στο Κάμο.[15]
1088 (εποχή Kanji, 27η ημέρα του 4ου μήνα ): Ο αυτοκράτορας Χορικάγουα επισκέφθηκε το Κάμο. [16]
1156 (εποχή Hōgen 1, 23η ημέρα του 4ου μήνα ): Ο αυτοκράτορας Γκο-Σιρακάγουα ταξίδεψε στο Κάμο. [17]
Ένας λατρευτικός ναός ανεγέρθηκε το 678 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Τενμού και αυτό έγινε το κυρίως κτίριο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κανμού όταν μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα από τη Nara στο Χέιαν-κιό. [18]
Ο Ναός Σιμογκάμο χρονολογείται στον 6ο αιώνα.
Ένα αντίγραφο της Καλύβας που περιγράφεται στο Χοτζόκι βρίσκεται στο τμήμα Κανάι Τζίντζα του ναού. [19]
Το μονοπάτι που περνάει μέσα από Tadasu no Mori (το "Δάσος όπου τα ψέματα αποκαλύπτονται")
Ένα ζευγάρι πύλες τόριι, Καγουάι-τζίντζα
↑ kunishitei .bunka .go .jp /bsys /maindetails /102 /1646.
↑ kunishitei .bunka .go .jp /heritage /detail /401 /1746.
↑ Richard, Ponsonby-Fane. (1964) Visiting Famous Shrines in Japan, σελ. 1-118.
↑ Terry, Philip. (1914). Terry's Japanese empire, σελ. 479.
↑ Miyazaki, Makoto. "Lens on Japan: Defending Heiankyo from Demons," Daily Yomiuri. 20 Δεκεμβρίου 2005.
↑ Nelson, John K. (2000). Enduring Identities: The Guise of Shinto in Contemporary Japan, σελ. 92-99.
↑ Kōjien Japanese dictionary, entry for Tamayori-bime.
↑ Kokugakuin University's digital Encyclopedia of Shinto, entry for Tamayorihime.
↑ Breen, John et al. (2000). Shinto in History: Ways of the Kami, σελ. 74–75.
↑ "Nationwide List of Ichinomiya," σελ. 1. Αρχειοθετήθηκε 2013-05-17 στο Wayback Machine.; ανακτήθηκε 2011-08-010
↑ Ponsonby-Fane. Studies, σελ. 116–117.
↑ Hare, Thomas Blenman. (1989). Reading Kamo no Choumei, σελ. 174.
↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, σελ. 124.
↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1964). Visiting Famous Shrines of Japan, σελ. 47.
↑ Ponsonby-Fane, Visiting Famous Shrines in Japan, σελ. 48.
↑ Ponsonby-Fane, Visiting Famous Shrines in Japan, σελ. 49.
↑ Ponsonby-Fane, Visiting Famous Shrines in Japan, σελ. 50.
↑ «Shimgamo Shrine». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2019.