el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el en el sv el el fr es el el da ja el el en es el el fr es el el fr en el el fr el el it sv fr el it sv el oc el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el
Στις 4 Ιουλίου 1915 η θεωρούμενη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου, η οποία είχε μεταφερθεί από το νησί στην πρωτεύουσα, για να την προσκυνήσει ο Βασιλιάς, τέθηκε και σε δημόσιο προσκύνημα στην Μητρόπολη των Αθηνών, πριν την επιστροφή της στην Τήνο.
Με αυτήν την αφορμή, συγκεντρωμένοι Αθηναίοι γιορτάζουν την ανάρρωση του Βασιλιά.[4]
Παρά την ξεκάθαρη νίκη του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο σχηματισμός της κυβέρνησής του θα καθυστερήσει, επισήμως, από το Βασιλιά Κωνσταντίνο λόγω ασθένειας του, και θα πραγματοποιηθεί τελικά στις 10 Αυγούστου του 1915, παρατείνοντας έτσι τη στρατηγική του, της "διαρκούς ειρήνης".
Ψήφισαν για πρώτη φορά οι περιοχές της Ελλάδας που είχαν προσαρτηθεί μετά τις νίκες στους Βαλκανικούς Πολέμους - οι επονομαζόμενες και «Νέες Χώρες» - δηλαδή η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.
Το «Κόμμα των Φιλελευθέρων» απέσπασε πλειοψηφία εδρών στο Κοινοβούλιο (192 από 316) , κερδίζοντας όλες τις έδρες της Κρήτης, της Ηπείρου και του ανατολικού Αιγαίου, ενώ διατήρησε την κυριαρχία του στην λεγόμενη «Παλαιά Ελλάδα» (128 από 184), με εξαίρεση Αρκαδία, Λακωνία και Ζάκυνθο.[1]
Αντίθετα, ηττήθηκε κατά κράτος στην Μακεδονία, όπου οι εθνικοθρησκευτικές μειονότητες έβλεπαν τον Βενιζέλο και την Ελλάδα ως υποδουλωτή τους, και ψήφισαν μαζικά τους αντίπαλους υποψήφιους του πρωτοεμφανιζόμενου «Κόμματος των Εθνικοφρόνων».
Το «Κόμμα των Εθνικοφρόνων» συμπήχθηκε τότε στη βάση της ταύτισης της βασιλοφροσύνης με την εθνικοφροσύνη, καθώς και του αντι-βενιζελισμού, και συμπεριέλαβε και 2 βουλευτές της Φεντερασιόν (και κατόπιν του ΣΕΚΕ) στη Μακεδονία, εγκαινιάζοντας την ανάμειξη του Παλατιού,πλέον, και στις εκλογές.[1]
Εκλογικό Σύστημα : Πλειοψηφικό με ευρεία και στενή περιφέρεια. Η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο
Εκλογικός Νόμος : Άρθρο 66 του Συντάγματος του 1911 - Εκλογικός νόμος ΧΜΗ΄ του 1877 και ΓΡΙΣΤ΄ του 1906 [5]
Εκλογικές περιφέρειες : 19
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι: 1.300.000 (περίπου)[6]
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Ηλίας Νικολακόπουλος: «ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ 1910 - 1920: Ελευθέριος Βενιζέλος από τον θρίαμβο στην ήττα», https://eclass.uoa.gr/modules/document/?course=PSPA154
↑ «(...)Οπότε, μετά τις εκλογές, ο Γούναρης συνέχισε να κυβερνά το κράτος, αφού ο ασθενής βασιλιάς δεν μπορούσε να υπογράψει το διάταγμα για να συγκληθεί η Βουλή και να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Βενιζέλο. Η καθυστέρηση δεν θα είχε μεγάλη σημασία σε άλλους καιρούς, αλλά μέσα στη βράση του ευρωπαϊκού πολέμου και ενώ οι Αγγλογάλλοι πίεζαν την Ελλάδα να βγει στον πόλεμο ήταν σαφώς παράγοντας ανωμαλίας.Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος πέρασαν με τον Γούναρη πρωθυπουργό, σε αναμονή της ανάρρωσης του Κωνσταντίνου. Οι βενιζελικές εφημερίδες κατηγορούσαν την κυβέρνηση ότι οχυρώνεται πίσω απο την ασθενεια του Κωνσταντίνου για να κρατηθεί στην αρχή ενώ οι κυβερνητικές εφημερίδες μέμφονταν την αντιπολίτευση που δεν σέβεται τη μάχη του βασιλιά για τη ζωή του. Πολύ δηλητήριο χύθηκε αυτούς τους δυο μήνες, κι ο σπόρος του λεγόμενου εθνικού διχασμού άρχισε να ριζώνει.Τελικά στις αρχές Αυγούστου ο βασιλιάς συγκάλεσε τη Βουλή και σχηματίστηκε κυβέρνηση από τον Βενιζέλο, που όμως υπήρξε βραχύβια.(...)https://sarantakos.wordpress.com/2019/05/31/31may1915/
↑ Μπογδανίδης, Κώστας (22 Φεβρουαρίου 2005). «Φεβρουάριος 1915 - Οι παραιτήσεις του Βενιζέλου και ο εθνικός διχασμός». Πατρις καθημερινη πρωiνη εφημεριδα Ηρακλειου. ΠΑΤΡΙΣ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2020.
↑ Εφημερίδα "Σκρίπ", φύλλο 5ης Ιουλίου 1915, σελ.2
↑ ΦΕΚ Α 136/ 1906
↑ Ηλίας Νικολακόπουλος, σελ.36
↑ Ανδρέας Διαμαντόπουλος: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις 1843 - 2004», http://www.greeklaws.com/pubs/results.php?id=842 Αρχειοθετήθηκε 2007-10-19 στο Wayback Machine.