el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el en en de en en en en pt en el el el en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en en en en en en en el el en el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el el el el el el en el el el el el el de el el el el el en el el en el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Εδουάρδος Ζ΄ (Edward VII, 9 Νοεμβρίου 1841 - 6 Μαΐου 1910) ήταν βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και Αυτοκράτορας των Ινδιών.
22 Ιανουαρίου 1901 - 6 Μαΐου 1910
6 Μαΐου 1910 (68 ετών)
Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, Ουίνδσορ
Αλβέρτος Βίκτωρ του Κλάρενς & Έιβονντεϊλ
Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
δεδομένα (π • σ • ε )
Ο Αλβέρτος Εδουάρδος γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1841 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ[1] στο Λονδίνο και ήταν γιος της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Η βάπτισή του έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1842 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Ονομάσθηκε Αλβέρτος προς τιμήν του πατέρα του, Αλβέρτου και Εδουάρδος προς τιμήν του μητρικού παππού του Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ και του Στράδερν. Μέσα στην οικογένεια του ήταν γνωστός ως Μπέρτι.[2][3]
Ο Εδουάρδος έστρεψε την προσοχή του στα ταξίδια, στις κοινωνικές εκδηλώσεις και στις γυναίκες αποκτώντας την φήμη του πλέι μπόι. Παρά τον γάμο του με την Αλεξάνδρα, ο Εδουάρδος διατηρούσε και πολλές εξωγαμιαίες σχέσεις. Στις 22 Ιανουαρίου 1901, μετά τον θάνατο της μητέρας του, ανήλθε στον θρόνο. Αντίθετα με τα δείγματα που υπήρχαν, ο Εδουάρδος αποδείχτηκε ικανός βασιλιάς.
Στην εξωτερική πολιτική υποστήριξε την προσέγγιση με τη Γαλλία και τη Ρωσία δημιουργώντας έτσι την τριπλή συνεννόηση ενώ παράλληλα δημιούργησε στενές σχέσεις με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης αποκτώντας έτσι το προσωνύμιο «ο θείος της Ευρώπης».[4] Το 1909 δημιουργήθηκε ρήξη μεταξύ αυτού και των συντηρητικών, οι οποίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία της Βουλής των Λόρδων, επειδή καταψήφισαν ένα νομοθετικό πακέτο μεταρρυθμίσεων που είχε προτείνει.[5][6][7]
Απεβίωσε στις 6 Μαΐου 1910 στο Λονδίνο πριν υπάρξει εκτόνωση της κοινοβουλευτικής κρίσης και ενταφιάστηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ.
Νυμφεύτηκε το 1863 την Αλεξάνδρα, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, και μαζί απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες:[8]
Τον Αλβέρτο Βίκτωρα, Δούκα του Κλάρενς και του Έιβοντεϊλ (8 Ιανουαρίου 1864 - 14 Ιανουαρίου 1892), αρραβωνιάστηκε την Μαρία του Τεκ, πέθανε από γρίπη.
Τον Γεώργιο Ε΄ (3 Ιουνίου 1865 - 20 Ιανουαρίου 1936), παντρεύτηκε το 1893 την Μαρία του Τεκ. Απέκτησαν 6 παιδιά.
Την Λουίζα, Βασιλική Πριγκίπισσα (20 Φεβρουαρίου 1867 - 4 Ιανουαρίου 1931), παντρεύτηκε το 1889 τον Αλεξάντερ Νταφ, 1ο Δούκα του Φάιφ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
Την Βικτωρία (6 Ιουλίου 1868 - 3 Δεκεμβρίου 1935).
Την Ματθίλδη (26 Νοεμβρίου 1869 - 20 Νοεμβρίου 1938), παντρεύτηκε το 1896 τον Κάρολο της Δανίας (μετέπειτα Χάακον Ζ´ της Νορβηγίας). Απέκτησαν 1 παιδί.
Τον Αλέξανδρο Ιωάννη (6 - 7 Απριλίου 1871).
Ο Εδουάρδος και η Αλεξάνδρα την ημέρα του γαμου τους (1863).
9 Νοεμβρίου 1841 - 22 Ιανουαρίου 1901:Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Ο Δούκας της Κορνουάλης
9 Δεκεμβρίου 1841 - 22 Ιανουαρίου 1901: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας
22 Ιανουαρίου 1901 - 6 Μαΐου 1910: Η Μεγαλειότητα Του Ο Βασιλιάς
22 Ιανουαρίου 1901 - 6 Μαΐου 1910': Η Αυτοκρατορική του Υψηλότητα Ο Αυτοκράτορας
↑ Magnus, Philip (1964), King Edward The Seventh, London: John Murray, σελ. 1
↑ Bentley-Cranch, Dana (1992), Edward VII: Image of an Era 1841–1910, London: Her Majesty's Stationery Office, σελ. 1, ISBN 0-11-290508-0
↑ Ridley, Jane (2012), Bertie: A Life of Edward VII, London: Chatto & Windus, σελ. 17–19, ISBN 978-0-7011-7614-3
↑ Glencross, Matthew (2015), The State Visits of Edward VII: Reinventing Royal Diplomacy for the Twentieth Century, Palgrave Macmillan, ISBN 978-1-137-54898-6
↑ Magnus, p. 536
↑ Heffer, pp. 283–284
↑ Ridley, p. 443
↑ Middlemas, p. 35; Ridley, p. 83
↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 Louda, Jiří· Maclagan, Michael (1999). Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe. London: Little, Brown. σελ. 34. ISBN 1-85605-469-1.
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Battiscombe, Georgina (1969), Queen Alexandra, London: Constable, ISBN 0-09-456560-0, https://archive.org/details/queenalexandra0000batt
Bentley-Cranch, Dana (1992), Edward VII: Image of an Era 1841–1910, London: Her Majesty's Stationery Office, ISBN 0-11-290508-0
Ensor, R. C. K. (1936), England, 1870–1914, Oxford: Clarendon Press, https://www.questia.com/read/10005804/england-1870-1914
Hattersley, Roy (2004), The Edwardians, London: Little, Brown, ISBN 0-316-72537-4
Heffer, Simon (1998), Power and Place: The Political Consequences of King Edward VII, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 0-297-84220-X
Hough, Richard (1992), Edward & Alexandra: Their Private and Public Lives, London: Hodder & Stoughton, ISBN 0-340-55825-3
Lee, Sidney (1927), King Edward VII: A Biography, London: Macmillan
Magnus, Philip (1964), King Edward The Seventh, London: John Murray
Matthew, H. C. G. (September 2004; online edition May 2006) "Edward VII (1841–1910)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, doi:10.1093/ref:odnb/32975, retrieved 24 June 2009 (subscription or UK public library membership required)
Middlemas, Keith (1972), Antonia Fraser, επιμ., The Life and Times of Edward VII, London: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 0-297-83189-5
Priestley, J. B. (1970), The Edwardians, London: Heinemann, ISBN 0-434-60332-5
Ridley, Jane (2012), Bertie: A Life of Edward VII, London: Chatto & Windus, ISBN 978-0-7011-7614-3
Roberts, Andrew (2006), Salisbury: Victorian Titan, London: Sterling Publishing Co.
Tuchman, Barbara (1964), The Guns of August, New York: Macmillan
Windsor, HRH The Duke of (1951), A King's Story, London: Cassell and Co
Andrews, Allen (1975), The Follies of King Edward VII, Lexington, ISBN 978-0-904312-15-7
Aubyn, Giles St (1979), Edward VII, Prince and King, Atheneum, ISBN 978-0-689-10937-9, https://archive.org/details/edwardviiprincek00stau
Butler, David (1975), Edward VII, Prince of Hearts, Littlehampton Book Services Ltd, ISBN 978-0-297-76897-5
Cornwallis, Kinahan (2009), Royalty in the New World: Or, the Prince of Wales in America, Cambridge University Press, ISBN 978-1-108-00298-1
Cowles, Virginia (1956), Edward VII and his Circle, H. Hamilton
Hibbert, Christopher (2007), Edward VII: The Last Victorian King, Palgrave Macmillan, ISBN 978-1-4039-8377-0
Plumptre, George (1997), Edward VII, Trafalgar Square Publishing, ISBN 978-1-85793-846-3
Ponsonby, Frederick (1951), Recollections of Three Reigns, London: Eyre & Spottiswoode
Roby, Kinley E. (1975), The King, the Press and the People: A Study of Edward VII, Barrie and Jenkins, ISBN 978-0-214-20098-4
Walker, Richard (1988), The Savile Row Story: An Illustrated History, London: Prion, ISBN 1-85375-000-X
Weintraub, Stanley (2001), Edward the Caresser: The Playboy Prince Who Became Edward VII, Free Press, ISBN 978-0-684-85318-5, https://archive.org/details/edwardcaresserpl00wein
Ακούστε αυτό το λήμμα (πληροφορίες/λήψη)
Αυτό το αρχείο ήχου παράχθηκε από μια έκδοση της 14 July 2014, και δεν περιλαμβάνει κατοπινές επεξεργασίες του λήμματος. (Βοήθεια ήχου)
Έργα του/της Edward VII στο Project Gutenberg
Έργα της/του ή για την/τον Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου στο Internet Archive
Macaulay, James (editor) (1889). Speeches and addresses of H. R. H. the Prince of Wales: 1863–1888 London: Murray.