el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el fr en en en en ru el en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en el fr el el el pt de en es es eo es es en eo eu en es tr es el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en nl en sv pt es de eo eu es el ru cs is en en fr lb es el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el en en el fr el el en fr el el el el el en en el en el en el el el el
Κύκλος, Σάββατο βράδυ. Στο μαγαζί που τραγουδάει η Νατάσσα Μποφίλιου, ο κόσμος συνωστίζεται έξω από νωρίς. Χίλια τετρακόσια άτομα χωράει το μαγαζί, όμως μέσα δεν πέφτει καρφίτσα. Αγαπημένο πρόσωπο της νέας γενιάς -και η ίδια άλλωστε ανήκει σε αυτήν- τραγουδάει για το κοινό της, δίνοντας τον καλύτερό της εαυτό. “Εν λευκώ”, “Ασπιρίνη”, “Μέρες του Φωτός”… Το κοινό παθιάζεται μαζί της, απελευθερώνεται…
Η Νατάσσα Μποφίλιου… πήρε φόρα και δε δίστασε να μιλήσει για όλα στην aixmi.gr. Ακόμη και για την Χρυσή Αυγή, από την οποία έχει δεχθεί απειλές. Και όταν οι συνεργάτες της, μας διέκοψαν ευγενικά, γιατί έπρεπε να ανέβει στη σκηνή, τους είπε: “Αφήστε με, έχω οίστρο τώρα, θέλω να τα πω…”
-Πώς βιώνει ένας καλλιτέχνης την κρίση στη χώρα μας; Και δεν εννοώ μόνο την οικονομική… Τι σκέψεις κάνεις για τη σημερινή κατάσταση;
-Ο καλλιτέχνης είναι σχεδόν πάντα πολιτικοποιημένος. Πιστεύεις επομένως, ότι οφείλει να χρησιμοποιεί τη σκηνή για να μεταφέρει τις απόψεις του στο κοινό;
Φοβάμαι το αντίθετο, δεν είναι η πλειοψηφία. Αν ήταν πολιτικοποιημένοι οι καλλιτέχνες, ενδεχομένως να ήταν και διαφορετικά τα πράγματα…
-Ούτε σήμερα κάτω από αυτές τις συνθήκες;
Οι περισσότεροι προσπαθούν να είναι πολιτικοποιημένοι, όμως, μεσολαβεί ένα μεγάλο κενό. Συζητώντας με συναδέλφους -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγώ τα γνωρίζω όλα αισθάνομαι ότι υπάρχει κενό στο πώς έχει παρακολουθήσει ένας συνάδελφός μου την πολιτική κατάσταση της χώρας. Πολλές φορές συζητούν, απλώς επειδή εκεί τους οδηγεί το ρεύμα, ασυνείδητα. Γιατί υπάρχει σαφές ρεύμα στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Εννοώ πολιτικο-κομματικά. Ελπίζω το τωρινό ρεύμα να μην είναι τόσο επικίνδυνο όσο ήταν σε παλαιότερες εποχές.
-Για τις καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, όπως τη Βίλα Αμαλία, τι γνώμη έχεις;
Έχω πάει στην Βίλα Αμαλία και συνάντησα μια χαρά περιβάλλον. Δεν είδα τίποτα το επικίνδυνο, τίποτα το παράνομο, το φοβικό. Αλλά από εκεί και πέρα δε γνωρίζω ούτε το νομικό ούτε το πολιτικό πλαίσιο – γι’ αυτό και δε θέλω να εκφραστώ περισσότερο. Πιστεύω, όμως, πάρα πολύ στην ελευθερία των ανθρώπων και στις ιδέες που είναι απελευθερωτικές. Συμφωνώ ότι οι καταλήψεις πολλές φορές στο παρελθόν έχουν αποφέρει θετικά αποτελέσματα για την κοινωνία. Ως φοιτήτρια, έχω συμμετάσχει πολλές φορές σε καταλήψεις Σχολής και θεωρώ ότι κερδήθηκαν σημαντικά πράγματα. Θεωρώ ότι οι καταλήψεις, όπως και οι απεργίες, είναι όπλο των ανθρώπων για να μπορέσουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
-Ελλάδα της μιζέριας και του γκρίζου, Ελλάδα που διώχνει τα παιδιά της, Ελλάδα της λαμογιάς… Τελικά, υπάρχει ελπίδα για τη χώρα;
Μιλάμε για την Ελλάδα, ενώ θα έπρεπε να μιλάμε για τους εαυτούς μας. Εμείς είμαστε η Ελλάδα. Αυτό που πρέπει να εξετάσουμε είναι το πώς εμείς θα μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, καλύτεροι πολίτες, καλύτεροι Έλληνες, καλύτεροι Ευρωπαίοι κλπ κλπ. Το λάθος που κάναμε ως άτομα και ως κοινωνία, είναι ότι θεωρήσαμε πως ό,τι είμαστε, δεν το δημιουργούμε εμείς, αλλά κάποιοι άλλοι. Εμείς μπορούσαμε να είμαστε ό,τι θέλουμε, να ψηφίζουμε τόσα χρόνια βάσει αποφάσεων συμφέροντος, που στην καλύτερη περίπτωση δεν αποτελούσαν προϊόν πολιτικής σκέψης και επιθυμίας για το πού θέλαμε να πάει η χώρα…
Ντρέπομαι για τη διακυβέρνηση της χώρας μου
-Η κυβέρνηση είναι επαρκής; Σε ικανοποιεί αυτό το σχήμα των τριών αρχηγών;
Πολλοί στην οικογένειά μου είχαν κάνει εξορία
-Προέρχεσαι από οικογένεια Αριστερών που βίωσαν ακόμη και εξορία…
-Σήμερα πιστεύεις στην Αριστερά; Θεωρείς ότι έχει τη δύναμη να προσφέρει στον τόπο;
Φυσικά και πιστεύω στην Αριστερά. Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι είναι μία ουτοπική θεωρία. Θεωρώ ότι είναι η λύση για την κοινωνία. Σαφέστατα ανήκω στο χώρο της Αριστεράς, με τους προβληματισμούς μου, βέβαια, και τις διαφωνίες μου.
-Σε ποια σημεία είναι οι ενστάσεις σου;
Θεωρώ ότι η Αριστερά, στο σύνολό της, βρίσκεται σε μεταίχμιο και δεν ξέρει προς τα πού να κατευθυνθεί. Υπάρχουν πολλές τάσεις, ρεύματα και  ζυμώσεις στο χώρο της Αριστεράς, από την Κεντροαριστερά μέχρι την άκρα Αριστερά, -εμένα θα με συναντήσεις περισσότερο προς την άκρα Αριστερά, ιδεολογικά εννοώ. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η Αριστερά ψάχνει να βρει το δρόμο της. Χρειάζεται ανανέωση, αλλά νομίζω ότι θα τα καταφέρει. Είναι σε καλή φάση ή έτσι θέλω να πιστεύω. Βέβαια, το ίδιο νόμιζαν και οι γονείς μου πριν κάποια χρόνια. Τους θυμάμαι να συζητάνε με τις ώρες όλη αυτή την ανανέωση και την αλλαγή που θα έρθει.
-Επομένως, η ψήφος σου σε ποιο κόμμα της Αριστεράς πηγαίνει;
Ψηφίζω ΚΚΕ. Για μένα είναι το πιο πιστό και το πιο προσανατολισμένο κόμμα της Βουλής. Και ας μη συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις του. Η πιστότητα και ο σαφής προσανατολισμός του, με ικανοποιούν περισσότερο από το να πιστέψω σε κάτι που πάει να συμβεί, που δεν ξέρεις αν θα είναι αυτό ή εκείνο ή το άλλο…
-Είπες ότι δε συμφωνείς απόλυτα με τις θέσεις του. Επομένως, τι είδους… λίφτινγκ πιστεύεις έχει ανάγκη; Σε πρόσωπα ή σε κάτι άλλο;
To ΚΚΕ έχει πολύ μεγάλη ανάγκη από νέα πρόσωπα, νέους ανθρώπους που θα αναθεωρήσουν τις όποιες λάθος θέσεις και τους λανθασμένους χειρισμούς του παρελθόντος. Χρειάζεται απόλυτη ανανέωση στην επικοινωνιακή πολιτική του, γιατί πάρα πολύς κόσμος νιώθει ότι δεν έχει την πρόσβαση στις θέσεις του ΚΚΕ. Πιστεύω σε ένα Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο θα μπορέσει να χωρέσει ανανεωτικές ιδέες και ρεύματα της Αριστεράς, με στόχο να εξελιχθεί σε ένα κόμμα που στους κόλπους του θα γίνονται οι αντίστοιχες πολιτικές ζυμώσεις από ανθρώπους διαφορετικών απόψεων και προέλευσης, αρκεί φυσικά αυτοί να συμφωνούν στα βασικά ιδεώδη.
-Θα επιθυμούσες την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ;
Δε μπορώ να εκφέρω ολοκληρωμένη άποψη για το θέμα γιατί δεν είμαι ούτε οικονομολόγος ούτε πολιτικός αναλυτής. Θα ήθελα, όμως, ως ελεύθερος άνθρωπος και πολίτης, ένα νόμισμα το οποίο δε θα ενώνει τους λαούς κάτω από την ίδια κεφαλαιο-ομπρέλα, αλλά μία νομισματική συνθήκη που θα διευκολύνει την επιβίωση και τις συνθήκες της ζωής μας, χωρίς να μας καταδυναστεύει και να μας τρομοκρατεί.
Συζητάμε για τον Τσίπρα σαν να είναι ηθοποιός ή τραγουδιστής
– Τι γνώμη έχεις για τον Αλέξη Τσίπρα;
Ξέρεις κάτι; Αυτό, είναι πρόβλημα της Αριστεράς. Η Αριστερά είναι ιδεολογία, θέση και κατεύθυνση για τη ζωή. Δε μπορεί να αντιπροσωπεύσει κανένα πρόσωπο αυτή τη σπουδαία ιδεολογία. Την ιδεολογία της Αριστεράς και την ιδεολογία του κόσμου, την αντιπροσωπεύει μόνο ο ίδιος ο κόσμος. Άρα, όλο αυτό είναι μία λάθος τοποθέτηση, το ότι ρωτάμε αυτή τη στιγμή “πώς σου φαίνεται το πρόσωπο;” Δε με αφορά το πρόσωπο! Με αφορά η θέση του κόμματος, με αφορά η ιδεολογία του. Με αφορά το πού θέλει να με πάει, οι προτάσεις του για την Ευρώπη. Συζητάμε για τον Αλέξη Τσίπρα σαν να συζητάμε για έναν τραγουδιστή ή έναν ηθοποιό και αυτό δεν είναι σωστό, διότι μιλάμε για πρόσωπο που αντιπροσωπεύει μία αριστερή ιδεολογία.
-Πόσο ρεαλιστική θεωρείς την πρόταση εξουσίας  του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλά για άμεση κατάργηση του Μνημονίου, για αποκατάσταση του κατώτατου μισθού και για επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές;
Όταν αποφασίσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τι πράγμα ακριβώς μιλάει και θα μπορέσω εγώ -γιατί μπορεί να είναι δικό μου πρόβλημα αντίληψης- να το καταλάβω, θα σου πω την άποψή μου. Προς το παρόν δεν έχω καταλάβει. Μπορεί, όμως, και να μην έχω την ευφυΐα να αντιληφθώ τις προτάσεις του, τι να σου πω…
– ΠΑΣΟΚ: Αυτό το κόμμα έχει μέλλον ή μόνο παρελθόν;
Δε θα συζητήσω ούτε για το ΠΑΣΟΚ ούτε για τη Ν.Δ. Νομίζω ότι η πραγματικότητα απαντά σε όλα από μόνη της! Δε χρειάζεται να πω τίποτα άλλο. Έχει μιλήσει η θέση μας σήμερα, η ζωή, οι καταστάσεις που βιώνουμε…
Εκτιμώ τον Φώτη Κουβέλη, αλλά…
– Σε ενοχλεί που ο Φώτης Κουβέλης συμμετέχει στην κυβέρνηση;
Προφανώς και όλα με ενοχλούν γιατί δεν είμαι ικανοποιημένη από αυτή την κυβέρνηση… Τον Φώτη Κουβέλη τον εκτιμώ πάρα πολύ σαν πρόσωπο, θεωρώ ότι είναι σοβαρός και αξιόλογος, αλλά δεν με αντιπροσωπεύουν οι θέσεις του κόμματός του. Και για να πω την αλήθεια, αναρωτιέμαι: Τι ρόλο παίζει η ΔΗΜ.ΑΡ. σε αυτή την κυβέρνηση;
Η Χρυσή Αυγή είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας μας
-Έχεις δεχθεί απειλές από τη Χρυσή Αυγή, εξαιτίας παλαιότερων σχολίων σου στο twitter, κατά του κόμματος. Τι είχες γράψει;
Είχα χρησιμοποιήσει ένα οξύμωρο σχήμα, αρκετά επιθετικό μέσα από tweets, με αποτέλεσμα να προκληθούν αντιδράσεις, τις οποίες δεν είχα και σκοπό να προκαλέσω. Δεν πιστεύω ότι είμαι κάποια που η άποψή της σφραγίζει ή στιγματίζει τις πολιτικές θέσεις. Μίλησα ως Νατάσα και τίποτα άλλο- όπως μιλούσαν όλοι οι άνθρωποι εκείνη την περίοδο στα social media, αλλά προφανώς επειδή μπορώ να απευθυνθώ σε περισσότερο κόσμο, το θέμα πήρε άλλες προεκτάσεις. Αυτή, όμως, είναι η άποψη μου. Και αποδείχθηκα σωστή. Τότε μου έλεγαν όλοι: “Τι ασχολείσαι; Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Είσαι υπερβολική κλπ κλπ”. Αλλά δυστυχώς επιβεβαιώθηκε ο τρόμος μου, όχι ο φόβος μου, ο τρόμος μου. Αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, της ελληνικής κοινωνίας. Όχι μόνο επειδή υφίσταται ως κόμμα στη Βουλή, αλλά ως τάση της κοινωνίας.
-Η Χρυσή Αυγή ξεκίνησε ένα είδος… κατηχητικού σε παιδιά του δημοτικού. Σε φοβίζουν οι προεκτάσεις του φαινομένου της ακροδεξιάς στη χώρα μας;
Δε θέλω καν να αντιμετωπίζω ως ρεύμα τη Χρυσή Αυγή. Τη θεωρώ κάτι παραμορφωμένο που, όμως, προέρχεται από την κοινωνία. Δυστυχώς, πολύ περισσότεροι άνθρωποι από αυτούς που ψηφίζουν Χρυσή Αυγή εκδηλώνουν φασιστικές τάσεις, αλλά τρέμω και μόνο στην ιδέα ότι αυτό είναι πραγματικότητα. Είναι αντίθετο σε αυτά που έχουν κατακτήσει οι άνθρωποι. Ο φασισμός έχει καταδικαστεί από την ανθρωπότητα με αγώνες, με πολέμους, με ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι φριχτό, ειδικά σε μια χώρα που έχει υποφέρει τόσο πολύ.
– Ένιωσες ικανοποίηση με την εικόνα του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, να οδηγείται στη φυλακή;
Όχι, δε μου λέει τίποτα το αν κάποιος μπήκε στη φυλακή. Θα μου έλεγε κάτι αν αυτό επέφερε ουσιαστική αλλαγή. Το να πιάσουν 10-15 ανθρώπους και να τους χρησιμοποιήσουν ως αποδιοπομπαίους τράγους, με σκοπό να νιώσει ο κόσμος δικαίωση, δεν φέρνει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Υπάρχουν πολλοί – πολλοί – πολλοί περισσότεροι από αυτούς τους 15  που θα έπρεπε να μπουν μέσα και κυκλοφορούν ανάμεσα μας, χαλαρά…
-Με το κοινό σου, που είναι κατά βάση νέοι άνθρωποι, κάνεις διάλογο; Υπάρχει κάτι που σε συγκλονίζει από αυτές τις συζητήσεις;
Με το κοινό κάνουμε διάλογο μέσα από τη μουσική, μέσα από την ίδια συγκίνηση την οποία μοιραζόμαστε. Έχουμε τις ίδιες επιθυμίες, να νιώσουμε καλύτερα, να λυτρωθούμε, οπότε νομίζω κάνουμε διάλογο, ο οποίος, όμως, είναι περισσότερο συναισθηματικός και φορτισμένος συγκινησιακά, στο επίπεδο του live.
– Τους δίνεις συμβουλές; Λες στους νέους να μείνουν σήμερα στην Ελλάδα;
Δε δίνω συμβουλές. Συζητάω μαζί τους, ουσιαστικά ανταλλάσουμε απόψεις. Δεν είμαι άνθρωπος που δίνει συμβουλές.
Δεν έχω φτάσει στην κατάθλιψη – Την έχω δει κοντά μου
-Ακούμε, όλο και συχνότερα, ανθρώπους που σπάνε το φράγμα της σιωπής και αποκαλύπτουν ότι έχουν περάσει από τη «μαύρη περιοχή» της κατάθλιψης. Εσύ έχεις απειληθεί ποτέ από αυτήν;
Όχι, δε μου έχει συμβεί αυτό. Μπορώ να την αντιληφθώ, την έχω ζήσει πολύ κοντά μου, αλλά δεν έφτασα ποτέ ως εκεί. Επειδή έχω πάρα πολλή δύναμη μέσα μου και είμαι πολύ ενεργητικός άνθρωπος, μέσα από τη δημιουργία και την έκφραση, μπορώ και διώχνω τις δυσκολίες μου.  Δεν ξέρω, κάποια στιγμή μπορεί να μου συμβεί, αλλά όχι, μέχρι στιγμής δεν έχω φτάσει ως εκεί. Εντάξει, έχω και τις στεναχώριες μου και τα down μου, αλλά όχι σε βαθμό που να είναι νόσος.
Δεν φοβάμαι το θάνατο, αλλά  μήπως πεθάνει κάποιος που αγαπώ
-Είσαι πολύ νέα και γεμάτη ζωή. Παρ’ όλα αυτά έχεις σκεφτεί ποτέ τον θάνατο; Ίσως μέσα από τον χαμό δικών σου ανθρώπων; Πώς τον αντιμετωπίζεις;
Αν θα πεθάνω; Δεν με πειράζει. Δε θέλω να πεθάνει κανένας που αγαπάω. Εμένα δε με ενδιαφέρει καθόλου. Δε φοβάμαι τον θάνατο.
-Ο πατέρας σου ήταν μουσικός. Αυτό σημαίνει ότι από μικρή ονειρευόσουν να κάνεις την καριέρα στο τραγούδι;
Ούτε καν περνούσε από το μυαλό μου! Είχα στο μυαλό μου να γίνω διπλωματικός ακόλουθος. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική και το σκεφτόμουν, αλλά έγινα αυτό που βλέπεις. Καμία σχέση!
Όχι, όχι, δεν το έχω μετανιώσει. Η ζωή πάντα κάνει καλύτερα σχέδια από μένα και, για άλλη μια φορά, έκανε καλύτερα σχέδια! Αυτά που σχεδιάζω εγώ είναι βλακείες μπροστά σε όσα μου φέρνει η ζωή! Έχει πάντα καλύτερα όνειρα για μένα…
Το «Εν λευκώ» είναι τραγούδι – σταθμός για μένα
– Ποιο τραγούδι έχεις αγαπήσει περισσότερο από όσα έχεις ερμηνεύσει και ποιο είναι αυτό που θα ήθελες να έχεις τραγουδήσει;
Τραγούδι – σταθμός για μένα είναι το “Εν λευκώ”. Είναι έρωτας που δε θα ξεπεράσω ποτέ. Είναι η συνάντησή μου με τον Θέμη Καραμουρατίδη. Και θεωρώ ότι είναι και σπουδαίο τραγούδι. Και δεν το λέω… ψωνίστικα, προφανώς το θεωρώ, ειδάλλως δεν θα το τραγουδούσα. Επίσης και η “Ασπιρίνη”,  που είναι η πρώτη μας  συνεργασία με τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο και τον Κώστα Τσίρκα. Όσο για το ποιο θα ήθελα να έχω ερμηνεύσει… Είναι τόσα πολλά τα τραγούδια, που δε νομίζω ότι θα βγάλει πουθενά η ερώτηση!
-Ποια ήταν η σημαντικότερη συνεργασία μέχρι σήμερα; Με ποιον θα ήθελες στο μέλλον να συνεργαστείς;
Θα ήθελα να συνεργαστώ με πολλούς. Δεν έχω συγκεκριμένα κάποιον στο μυαλό μου, γιατί είναι τόσοι πολλοί και θα χαθώ στη σκέψη μου. Κορυφαία στιγμή για μένα είναι η συνεργασία μου με τον  Σταύρο Ξαρχάκο και η απόλυτα ευτυχής συγκυρία που βρεθήκαμε μαζί με τον αγαπημένο μου φίλο και καλλιτέχνη Γιάννη Χαρούλη.
– Χαρούλης, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Μαραβέγιας, Μόνικα και κάποιοι άλλοι ακόμη, είστε μία νέα γενιά ερμηνευτών που υπόσχεται πολλά. Πού πιστεύεις ότι οφείλεται η επιτυχία σας στο νεανικό κοινό;
Είμαστε στην ηλικία τους, είμαστε η γενιά τους. Κάνουμε κάτι που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει και εκφράζει την εποχή μας, αυτός είναι ο λόγος. Είναι πολύ ωραίο που νιώθουμε ότι μας υποστηρίζουν. Όπως κι εμείς ως ακροατές υποστηρίζουμε μεταξύ μας, ο ένας τον άλλο. Γιατί κι εμένα που μου αρέσει η Ελεωνόρα και την ακούω ή ο Μουζουράκης ή ο Χαρούλης, σαν ακροάτρια τους ακούω γιατί είναι καλλιτέχνες της γενιάς μου.
Αγαπώ τη Νίνα Σιμόν και τον Φράνκ Σινάτρα
-Ξένη μουσική ακούς; Ποιους καλλιτέχνες θαυμάζεις περισσότερο;
Ακούω πολύ ξένη μουσική. Είναι πάρα πολλοί οι καλλιτέχνες για να τους απαριθμήσω. Από Muse και Deftones μέχρι Νίνα Σιμόν  και Φράνκ Σινάτρα.
– Ελεύθερος χρόνος υπάρχει;
Δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος στη ζωή μου και όσος κι αν υπάρχει τον αφιερώνω στους ανθρώπους που αγαπώ, στους φίλους μου, την οικογένειά μου, τον άνθρωπό μου.
-Επόμενα βήματα… Τι ακολουθεί μετά τα live σου στον Κύκλο;
Μετά τον Κύκλο, ετοιμαζόμαστε να δοκιμαστούμε σε κάτι διαφορετικό, πάλι οι τρεις μας. Εγώ, ο Θέμης και ο Γεράσιμος. Δεν είναι ακόμη κάτι ανακοινώσιμο, γιατί ακόμη το σκεφτόμαστε. Είναι κάτι που νομίζω θα μας πάει σε άλλο δρόμο ή θα μας εξελίξει καλλιτεχνικά. Βαριόμαστε κιόλας. Είμαστε από τους ανθρώπους που θέλουμε συνεχώς να αλλάζουμε.
– «Μέρες του Φωτός»…  Άραγε, θα βγούμε κάποτε σε αυτές;
Τις δούμε δεν τις δούμε, για τον άνθρωπο είναι μονόδρομος να κοιτάει το φως. Σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται. Αν δεν κοιτάς το φως, δε μπορείς να πας μπροστά. Άρα λοιπόν, ναι. Δεν ξέρω πότε, αλλά κάποια μέρα είμαι σίγουρη ότι οι «Μέρες του Φωτός» θα έρθουν…
on 7 Μαρτίου, 2013 at 1:39 μμ  Σχολιάστε
Tags: πολιτική, συνέντευξη, τέχνη, Αλέξης Τσίπρας, Κ.Κ.Ε., Νατάσα Μποφίλιου, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή, αγανακτισμένοι, επικαιρότητα, ελλάδα, κίνημα, καλλιτέχνες, κοινωνία, μουσική
Εσωκομματικό κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ με οδηγίες καπελώματος του «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» ανάβει φωτιές (δείτε το κείμενο και το σχολιασμό)
Το σομπρέρο του κινήματος...
Από το μπλογκ kinimataapotakato.blogspot.com:
«Μας σταλθηκε το παρακατω κειμενο:
Παραθετουμε μερικες σελιδες απο κειμενα «εσωτερικης χρησης» του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν θα ειχαμε καμμια διαθεση να το κανουμε αν τα συγκεκριμενα κειμενα δεν αφορουσαν ενα πολυ ευαισθητο ζητημα οπως ειναι το κινημα εναντια στα χαρατσια. Επισης καταδειχνουν κατι πολυ σημαντικο: Ο Συριζα προσπαθει να παραπλανησει τους πολιτες που θελουν να αγωνιστουν, δινοντας γραμμη στα μελη του να εμφανιζονται οχι σαν μελη του Συριζα, αλλα σαν πολιτες εναντια στα χαρατσια. Ειναι η παλια «καλη» τακτικη να το παιζουμε ανενταχτοι και ανεξαρτητοι προκειμενου να τσιμπολογησουμε οπαδους και ψηφοφορους αναμεσα σε αυτους που θελουν να αγωνιστουν. Ακομη αποδεικνυεται ποσο «αυθορμητη» και απο τα κατω ειναι η δηθεν δημοκρατικη αποφαση λαϊκων συνελευσεων για δρασεις και κινητοποιησεις, οταν χειραγωγουνται απο μελη συνιστωσων του Συριζα που φερνουν την «γραμμη» σαν δηθεν δικη τους προταση. Ακομη και η δημιουργια συντονιστικων , δηθεν απο τα κατω αλλα στην πραγματικοτητα προαποφασισμενα,μεσα σε κομματικους σωληνες,στη Γραμματεια του Συριζα και διεξοδικοτερα στο οργανωτικο- οπως γραφει το εσωτερικο σας κειμενο. Μια τετοια συναντηση για την δημιουργια συντονιστικου ηταν και αυτη που εγινε στο Πολυτεχνειο στις 2 Δεκεμβρη 2012, το απογευμα της ημερας που εγινε η διαδηλωση στην δικη του Συμβουλιου της Επικρατειας. Ας μην το παιζουν ανενταχτοι ΠΟΛΙΤΕΣ οι συναγωνιστες του Συριζα. Πιο τιμιο και ειλικρινες θα ηταν να εμφανιζονται με τις κομματικες τους ταυτοτητες, παρα να παριστανουν τους «πολιτες εναντια στα χαρατσια». Εξ αλλου συντροφοι το ψεμμα εχει κοντα ποδαρια. Και λιγοι ειναι πλεον οι πολιτες που δεν παιρνουν χαμπαρι τα καπελωματα που προσπαθειτε να βαλετε.
Μην προσπαθειτε να κρυφτειτε και να γραφετε: «Για εσωτερικη χρηση- το προηγουμενο το ειδαμε ακομη και σε μπλογκς!!!»
Θα μπορουσαν να γραφτουν και αλλα σχολια , οπως η σχεση της προσπαθειας σας να ποδηγετησετε κινηματα , με τις εκλογικες διαδικασιες κλπ. Ο καθενας μπορει να βγαλει τα συμπερασματα του.
Το ζητουμενο ειναι: Θελουμε ακινητα «κινηματα» κομματικων σωληνων που ειναι αποδεδειγμενα θνησιγενη, στελνοντας τους απογοητευμενους πισω στους καναπεδες, ή πραγματικα, απο τα κατω κινηματα, που γενιουνται και αναπτυσονται στην κοινωνια;
Το ερωτημα ειναι ρητορικο για οσους δεν πιστευουν σε πατερουληδες, κηδεμονες, γραφειοκρατες και αφεντικα.»
Το «επίμαχο» εσωκομματικό κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ:
κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
on 16 Δεκεμβρίου, 2011 at 2:03 μμ  10 Σχόλια
Tags: χαράτσι, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, Κινητοποιήσεις, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, αριστερά, ενότητα της αριστεράς, κίνημα
αρχειο Επιλέξτε μήνα Σεπτεμβρίου 2017 Αύγουστος 2017 Φεβρουαρίου 2017 Μαΐου 2016 Νοέμβριος 2015 Ιουνίου 2015 Μαΐου 2015 Απρίλιος 2015 Μαρτίου 2015 Δεκέμβριος 2014 Νοέμβριος 2014 Σεπτεμβρίου 2014 Αύγουστος 2014 Ιουλίου 2014 Ιουνίου 2014 Μαΐου 2014 Ιανουαρίου 2014 Δεκέμβριος 2013 Νοέμβριος 2013 Οκτώβριος 2013 Σεπτεμβρίου 2013 Ιουνίου 2013 Μαΐου 2013 Απρίλιος 2013 Μαρτίου 2013 Ιανουαρίου 2013 Δεκέμβριος 2012 Νοέμβριος 2012 Οκτώβριος 2012 Σεπτεμβρίου 2012 Αύγουστος 2012 Ιουλίου 2012 Ιουνίου 2012 Μαΐου 2012 Απρίλιος 2012 Μαρτίου 2012 Φεβρουαρίου 2012 Ιανουαρίου 2012 Δεκέμβριος 2011 Νοέμβριος 2011 Οκτώβριος 2011 Σεπτεμβρίου 2011 Αύγουστος 2011 Ιουλίου 2011 Ιουνίου 2011 Μαΐου 2011 Απρίλιος 2011 Μαρτίου 2011 Φεβρουαρίου 2011 Ιανουαρίου 2011 Δεκέμβριος 2010 Νοέμβριος 2010 Οκτώβριος 2010 Σεπτεμβρίου 2010 Αύγουστος 2010 Ιουλίου 2010 Ιουνίου 2010 Μαΐου 2010 Απρίλιος 2010 Μαρτίου 2010 Φεβρουαρίου 2010 Ιανουαρίου 2010 Δεκέμβριος 2009 Νοέμβριος 2009 Οκτώβριος 2009 Σεπτεμβρίου 2009 Αύγουστος 2009 Ιουλίου 2009 Μαΐου 2009 Απρίλιος 2009 Μαρτίου 2009 Φεβρουαρίου 2009 Ιανουαρίου 2009 Δεκέμβριος 2008 Νοέμβριος 2008 Οκτώβριος 2008
Διαμόρφωση του ελληνικού έθνους-κράτους
Έργα του Β. Ι. Λένιν στο διαδίκτυο
Έργα των Μαρξ και Ένγκελς στο Διαδίκτυο
Ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ)
Ιστορία του διεθνούς εργατικού-κομμουνιστικού κινήματος
Ιστορία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (Κατοχή & Αντίσταση)
Ιστορία του ελληνικού εργατικού-κομμουνιστικού κινήματος
Πηγες & Εργαλεια Ερευνας
Foreign Relations of the United States (FRUS)
Αρχεία των Γυναικείων Οργανώσεων Εργαζομένων (1951-1967)
Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ)
Γενικά Αρχεία του Κράτους
Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση – International Communist Review
Επιμορφωτικο Κεντρο (Βιβλιοθηκη-Αρχειο) «Χαριλαος Φλωρακης»
Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο
Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας (ΓΑΚ)
Ιστορικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
Μηχανή Αναζήτησης Ελληνικών Ψηφιακών Βιβλιοθηκών
Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
Ψηφιακό Αρχείο ΑΣΚΙ: Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας
Ψηφιακό Αρχείο ΑΣΚΙ: Πολιτισμός & Αριστερά στον 20ο Αιώνα
Ψηφιακό Αρχείο ΑΣΚΙ: Πολιτικές νεολαίες
Ψηφιακό Αρχείο ΑΣΚΙ: Σοσιαλιστικές αναζητήσεις και βιβλιοπαραγωγή (1855-1937)
Ψηφιακό Φωτογραφικό Αρχείο ΑΣΚΙ
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ελλάδας (Ριζοσπάστης, Σκριπ, Ακρόπολις, Ελευθερία, Εμπρός, Ταχυδρόμος)
Popular Movements Internet Resources
Public Record Office (PRO)
The Reds!!! Συντομη περιηγηση στα "κοκκινα blogs"
Hasta La Victoria Siempre
Έλα τώρα που δεν σ'αρέσει…
Ελα τωρα που δεν σ'αρεσει
Το χρώμα των ονείρων μας
Τα εγκλήματα του καπιταλισμού
Πάσα Αγγελίνα: Μια ελληνίδα «Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας» της Σοβιετικής Ένωσης
Ισπανικός Εμφύλιος (1936 – 1939). Ενα «εθνικό – διεθνικό» ταξικό πεδίο μάχης
Ο Στάλιν, οι Τατάροι της Κριμαίας και η Eurovision
Ακόμα και η Χούντα παραδεχόταν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου – Η Χρυσή Αυγή, ωστόσο, κάνει την πάπια!
Η διαμόρφωση των εθνών-κρατών στα Βαλκάνια και το «Μακεδονικό»
Έργα των Μαρξ και Ένγκελς στο Διαδίκτυο
Φωτογραφίες και υλικά από το Μουσείο της Μακρονήσου
Σοβιετική Ένωση (1929): κεφάλαιο ΙΙ, Σύστημα διακυβέρνησης
γινετε συνδρομητης στον Erodoto!
Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.
Μαζί με 1.729 ακόμα followers
Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.RSS 2.0Comments RSS 2.0
Privacy & Cookies: This site uses cookies. By continuing to use this website, you agree to their use.