el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el pl el el el el el el el el el en ce ca ru fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el la en el en el el el en el el el en el el el el el el el en el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το Ηράκλειο Αττικής είναι αστική περιοχή και δήμος του πολεοδομικού συγκροτήματος των Αθηνών, στο βόρειο τομέα. Ο Δήμος περιλαμβάνει το Πολιτιστικό Κέντρο στο οποίο στεγάζονται η δημοτική βιβλιοθήκη, η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και έκθεσης, το δημοτικό θέατρο, το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και η "Βίλλα Στέλλα" όπου γίνεται ο Ανοιχτός Κύκλος Διαλέξεων, επίσης έχει εκθέσεις ζωγραφικής και άλλες εκδηλώσεις.
Θερινή κατοικία της πριγκίπισσας Αλίκης της Ελλάδος (1885-1969).
δεδομένα (π • σ • ε )
Από το κέντρο του δήμου διέρχεται το Μετρό της Αθήνας από τον ομώνυμο Σταθμό Ηρακλείου. Το 2004 κατασκευάστηκε και ο σταθμός Ηρακλείου του Προαστιακού σιδηρόδρομου που εξυπηρετεί τη βόρεια πλευρά του δήμου. Επιπλέον είναι ιδιαίτερα εμπλουτισμένες οι λεωφορειακές γραμμές προς τους όμορους δήμους, καθώς και η δημοτική συγκοινωνία με αφετηρία τον σταθμό του ηλεκτρικού.
Η Πύλη του Ηρακλείου στη δυτική είσοδο.
Στην αρχαία Ελλάδα, το Ηράκλειο, το οποίο αναφέρεται στη διαθήκη του Πλάτωνα[2] αποτελούσε έναν από τους δήμους του Κλεισθένη με το όνομα Ιφιστιάδαι ή Ηφαιστιάδαι. Στα βόρεια του προαστίου υπήρχε το ιερό (βωμός) του Ηρακλή, από όπου πήρε και το νεότερο όνομά του. Την εποχή του Βυζαντίου ονομαζόταν Αράκλι, Παλιό Θεμέλι, Πηγάδι του Καλογήρου ή Χαλκωματάδες. Στα νεώτερα χρόνια, την εποχή του Όθωνα χτίστηκε στο Παλαιό Ηράκλειο η Στρατιωτική αποικία των Βαυαρών (1837), που ήταν οι μισθοφόροι που είχε φέρει μαζί του ο Όθωνας όταν ήρθε ως βασιλιάς της Ελλάδας. Πρώτος μάλιστα διοικητής είχε οριστεί ο Χριστόφορος Νέζερ, παππούς του μεγάλου ηθοποιού. Ο Όθων εξέδωσε συνολικά τέσσερα διατάγματα, με το πρώτο από αυτά (12/24-5-1837) να αποτελεί την επίσημη ονοματοδοσία της περιοχής. Η περιοχή δεν επιλέχτηκε τυχαία. Λέγεται ότι οι αυλικοί του Όθωνα μετά από διαταγή του έσφαξαν αρνιά και τα άφησαν σε διάφορα σημεία της Αττικής. Εκεί που τα αρνιά θα σάπιζαν αργότερα θεωρούσαν ότι είχε λιγότερη υγρασία και καλύτερο κλίμα. Πράγματι τα αρνιά σάπισαν αργότερα στο Ηράκλειο και έτσι επέλεξαν την περιοχή. Με το πέρασμα των χρόνων οι Βαυαροί κάτοικοι αφομοιώθηκαν από τους ντόπιους και εξελληνίστηκαν διατηρώντας μόνο το Καθολικό δόγμα και το όνομα. Συχνά είναι τα Βαυαρικά επώνυμα ακόμα και στις μέρες μας (Βάγγερ, Πίτλιγγερ, Κελμάγερ, Φιξ και άλλα). Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922, εγκαθίστανται στην περιοχή Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες, αυξάνοντας ραγδαία τον πληθυσμό του Ηρακλείου. Από το 1938 έως το 1958 λειτούργησαν ανθρακωρυχεία που εξόρυσσαν λιγνίτη. Τα λιγνιτωρυχεία υπήρξαν, εκτός από τόπος σκληρής δουλειάς, πυρήνας αντίστασης στην Κατοχή και εστία κοινωνικών αγώνων μετά την απελευθέρωση. Από τη δεκαετία του 1960 παρατηρείται εισροή και εγκατάσταση νέων κατοίκων λόγω της αστυφιλίας, από πολλές περιοχές της Ελλάδας. Τότε η πόλη χαρακτηρίσθηκε ως "αρχοντοχώρι" λόγω της κοινωνικής διαστρωμάτωσής της.
Το Ηράκλειο έγινε Κοινότητα το 1926, καθώς τότε αποσπάσθηκε από το Δήμο Αθηναίων. Ακολούθως (1948) αναβαπτίσθηκε σε Δήμο.
Τη δεκαετία του 2000 λειτούργησε η Αττική οδός και ο Προαστιακός σιδηρόδρομος με σταθμό στο Ηράκλειο.
Ο παραδοσιακός οικισμός του Ηρακλείου αναπτύχθηκε στο δυτικό τμήμα του δήμου, πλησίον της Λεωφόρου Ηρακλείου που παρείχε πρόσβαση από την Αθήνα και τη Νέα Ιωνία. Το κέντρο μετατοπίστηκε στο Νέο Ηράκλειο, συνοικία η οποία αναπτύχθηκε στο ανατολικό τμήμα του δήμου, γύρω από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό, ενώ στη βόρεια πλευρά, γύρω από τον Πράσινο Λόφο αναπτύχθηκε το Άνω Ηράκλειο. Η συνοικία η οποία συνορεύει με τη Μεταμόρφωση είναι γνωστή ως Καναπίτσα. Η παραγωγική ζώνη βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά, άνωθεν της Αττικής Οδού.
Το Ηράκλειο Αττικής περιβάλλεται από τους δήμους Αμαρουσίου, Νέας Ιωνίας, Μεταμόρφωσης και Λυκόβρυσης - Πεύκης.
Ο δήμος Ηρακλείου Αττικής βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.
Αρχικά το Ηράκλειο αποτελούσε τμήμα του Δήμου Αθηναίων. Το 1925 αποσπάστηκε και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα, με τον κτηματία Γεώργιο Στάντζο ως πρώτο πρόεδρο.
Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν τα ακόλουθα πρόσωπα:[3]
Μετά την αναγνώριση του δήμου το 1948, δήμαρχοι διετέλεσαν οι:
Ιωάννης Σκούρας (1949, αναπληρωτής δήμαρχος)
Λεωνίδας Παπακαρυάς (1949-1950, μεταβατικός δήμαρχος)
Σίμος Σακκάς (1967, αναπληρωτής δήμαρχος, διορισμένος)
Χρήστος Δημητρόπουλος (1968-1970, διορισμένος, με αναπληρωτή τον Σπυρ. Αθανασίου)[4]
Δημήτρης Πιτταδάκης (αναπληρωτής δήμαρχος, διορισμένος) και Ορθόδοξος Δημόπουλος (διορισμένος, 1970-1971)
Πέτρος Δημόπουλος (1971-1974, διορισμένος)
Πολύβιος Μαντζιάρας (1974-1975, μεταβατικός δήμαρχος)
Κωνσταντίνος Ανδριτσόπουλος (1975, μεταβατικός δήμαρχος)
↑ «Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011». (Ελληνικά) Ελληνική απογραφή 2011. Ελληνική Στατιστική Αρχή. 1  Μαΐου 2011.
↑ Απ. Αλεξάκης στο φύλλο της εφημερίδας "Έθνος" της 16 Οκτωβρίου 1963: "Ηράκλειον: αλματώδης εξέλιξις"