el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el el el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el en el pl el en en en en en el en el el el en el el
Κάποιες ομάδες ενισχύθηκαν στην offseason και έχουν κάθε δικαίωμα να νιώθουν καλύτερες εν όψη της πρεμιέρας του το Σεπτέμβριο. Υπάρχουν όμως και οι ομάδες με τη μελαγχολική αίσθηση ότι το 2016 θα τους βρει σίγουρα χειρότερους. Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι οι ομάδες αυτές:
Οι φιναλίστ του περσινού Super Bowl είναι και το 2016 μία από τις ομάδες που θα διεκδικήσουν την επιστροφή τους στο μεγάλο τελικό. Αυτό όμως θα το προσπαθήσουν χωρίς τον αμυντικό τους MVP από το 2015, τον CB Josh Norman . Παρά το γεγονός ότι στην ομάδα υπάρχει ο Luke Kuechly, η περσινή χρονιά του Norman ήταν τόσο καλή που επισκίασε τους υπόλοιπους αστέρες των Panthers στην άμυνα. Η σταθερή απόδοση του ανέβασε την secondary συνολικά, η οποία αποτελούσε αχίλλειο πτέρνα της ομάδας τα προηγούμενα χρόνια. Η διατήρηση του Norman στο ρόστερ ήταν η Νο1 προτεραιότητα της ομάδας στην offseason και γι’αυτό χρησιμοποιήθηκε η franchise tag για την παραμονή του. Ο παίκτης όμως δεν ήρθε ποτέ σε συμφωνία με την ομάδα για την επέκταση της συνεργασίας του από τον ένα χρόνο που εγγυούταν η franchise tag σε πολλαπλά έτη. Έτσι οι Panthers αναγκάστηκαν να πάρουν από φέτος μία απόφαση που θα φάνταζε αναπόφευκτη σε ένα χρόνο. Η απόσυρση της franchise tag άφησε ελεύθερο τον Norman να υπογράψει με τους Redskins, γλιτώνοντας μεν το salary cap της ομάδας από τα δέκα περίπου εκατομμύρια της tag, αλλά και στερώντας από την ομάδα την πιο αξιόπιστη λύση στη secondary. Η Νο 31 θέση στην οποία επέλεγαν οι Panthers στο draft δεν μπόρεσε να τους εξασφαλίσει κάποιον καλό αντικαταστάτη, μιας και 5 CBs είχαν ήδη επιλεχθεί μέχρι να έρθει η σειρά του πρώτου τους pick. Έτσι ανέβαλαν το γέμισμα της θέσης του CB για τον 2ο, 3ο και 5ο γύρο με τις επιλογές των CBs James Bradberry, Daryl Worley και Zack Sanchez. Ακόμα και αν η ποιότητα του Norman λείψει αν μη τι άλλο, θα υπάρχει ποσότητα.
Ίσως η τοποθέτηση των Ravens σ’ αυτή τη λίστα είναι καταχρηστική μιας και η εικόνα των Ravens τα τελευταία δύο χρόνια μόνο περιθώρια βελτίωσης αφήνει. Δύσκολο το να τους φανταστεί κάποιος πιο κάτω. Παρόλα αυτά και παρά το γεγονός ότι διάλεγαν ψηλά στο draft, οι Ravens δεν γύρισαν ακριβώς κεφάλια με τις κινήσεις τους. Η σημαντικότερη προσθήκη στην άμυνας περιελάμβανε τον ηλικιωμένο S Erik Weddle, ενώ στην επίθεση δεν υπήρχε πρακτικά κάποια ενίσχυση εκτός από τις προθήκες του LT Ronnie Stanley στο Νο 6 του πρώτου γύρου και του ΤΕ Βenjamin Watson. Βέβαια θα πρέπει να αναφέρουμε και την μη ανανέωση του Kelechi Osemele, offensive guard της ομάδας, με την offensive line πάλι να αποτελεί ένα ερωτηματικό. Με τον Breshad Perriman ως πρώτη επιλογή του 2015, αλλά με ένα χρόνο απουσία λόγω τραυματισμού, οι Ravens ελπίζουν φέτος να αποτελέσει τον νούμερο ένα receiver της ομάδας. Ο Steve Smith θα είναι και φέτος η μόνη αξιόπιστη λύση στη θέση του WR, ενώ το επίπεδο απελπισίας της ομάδας έφτασε στην απόκτηση του απανταχού αποτυχημένου RB Trent Richardson. Σε μία AFC North όπου οι Steelers και οι Bengals έδειχναν μέχρι πέρσι πολύ μπροστά από τους υπόλοιπους, οι κινήσεις των Ravens δε φαίνονται αρκετές για να κλείσουν την ψαλίδα.
Οι Packers ανήκουν στην κατηγορία των ομάδων που βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο draft για την ανοικοδόμηση του ρόστερ τους. Η κατηγορία αυτή δεν έχει πολλές ομάδες, μιας και μόνο οι Steelers κάνουν το ίδιο. Το θετικό σ’ αυτή τη στρατηγική είναι πως η ομάδα έχει δεδομένο και σαφές πλάνο, δηλαδή ξέρει τι ψάχνει σε ένα παίκτη. Το αρνητικό από την άλλη είναι ότι όταν το draft είναι φτωχό, όταν έχουν λίγα picks ή όταν διαλέγουν σε κακή θέση η ενίσχυση που μπορούν να περιμένουν δεν είναι αρκετή. Κάτι τέτοιο συνέβη και το 2016. Η ομάδα φιλοξενεί στο salary cap της ένα τεράστιο hit του συμβολαίου του Aaron Rodgers, ενός από τους 2-3 καλύτερους QBs της λίγκας στην καλύτερη ίσως ηλικία. Λεφτά για ξόδεμα σε ακριβούς free agents δεν υπάρχουν. Αυτό αφήνει αρκετά πίσω τους Packers σε μία περιφέρεια με πολλές υποψήφιες ομάδες για την πρωτιά.
7. Kansas City Chiefs
Η τοποθέτηση των Chiefs σ’ αυτήν τη λίστα είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς. Το πλάνο του Andy Reid είναι δεδομένο και στους Chiefs μπορούν μέτριοι παίκτες να φαίνονται αστέρια. Ακόμα και αν το ρόστερ των Chiefs φαίνεται άδειο εκείνοι βρίσκουν τα τελευταία χρόνια τον τρόπο να το κάνουν να φαίνεται γεμάτο με την απόδοση τους. Οι αστέρες των Chiefs θα είναι και φέτος εκεί, αλλά αυτοί που θα λείψουν είναι βετεράνοι που τα προηγούμενα χρόνια έκαναν αθόρυβη δουλειά όπως οι ΟΤ Donald Stephenson, CB Sean Smith, FS Tyvon Branch και OT Jeff Allen. Επίσης σε αντίθεση με τις άλλες ομάδες του NFL, οι Chiefs δεν κατάφεραν να ενισχυθούν όσο θα ήθελαν στο draft μιας και δεν διέθεταν 1st round pick. Αποτέλεσμα ήταν η πρώτη τους επιλογή να είναι στο νούμερο 37. Μάλιστα εκεί επιλέχθηκε ένας DT που δύσκολα θα προσφέρει φέτος. Για να ενισχυθεί περαιτέρω η αντίθεση με τις άλλες ομάδες, οι Chiefs είχαν λόγω salary cap (ανάμεσα στα τρία χειρότερα της λίγκας) τα χέρια τους δεμένα στην free agency και δεν πρόσθεσαν κάποιον υποψήφιο βασικό. Συνοπτικά θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι Chiefs δε θα είναι πολύ χειρότεροι από την περσινή σεζόν, αλλά θα είναι χειρότεροι. Όχι τόσο εξαιτίας της μικρής τους ενίσχυσης, ούτε λόγω των αποχωρήσεων. Ο βασικότερος λόγος είναι ότι αρκετοί παίκτες των Chiefs έκαναν πέρυσι τόσο καλή χρονιά (6 στο top 100 του nfl.com), που φέτος μοιάζει δύσκολο να κινηθούν στα ίδια επίπεδα.
Μπορούν τα δύο πρώτα picks της ομάδας, G/Τ Germain Ifedi και DT Jarran Reed, να προσφέρουν το 100% από την πρώτη ημέρα; Αν ναι οι Seahawks έχουν ελπίδες να παραμείνουν η ομάδα που είχε στο τσεπάκι της την πρόκριση στον τελικό. Οι αποχωρήσεις στην O-line ήταν οι πιο τρανταχτές, με τους Russel Okung και JR Sweezy να αφήνουν το Seattle. Παρελθόν αποτελεί και ο στυλοβάτης της D-line, Brandon Medane, ένας από τους καλύτερους και σταθερότερους παίκτες στην εποχή Pete Carrol. Ίσως όμως σημαντικότερη απουσία είναι ο Marshawn Lynch. Ο έμπειρος RB αποσύρθηκε από την ενεργό δράση μετά από τις επίπονες τελευταίες του σεζόν όπου συσσωρεύονταν οι τραυματισμοί. Η απουσία του Lynch δεν βρίσκει τους Seahawks προ εκπλήξεως μίας και προσπαθούσαν τα τελευταία δύο χρόνια να μειώσουν την εξάρτηση της επίθεσης από τον βετεράνο RB, επενδύοντας στο passing game. Παρά τα trades (για Jimmy Graham), το πιο pass-happy playbook (πχ στην τελευταία φάση του προπέρσινου Super Bowl), οι Seahawks θα νιώσουν στο πετσί τους την απουσία του Lynch, κυρίως επειδή οι αντίπαλες ομάδες δε θα έχουν πια τον φόβο του Beast Mode. Συνολικά η φετινή χρονιά τους βρίσκει αποδυναμωμένους κυρίως επειδή τα νέα συμβόλαια που πρόσφεραν σε σημαντικούς τους παίκτες, δεν άφησαν χώρο για ενίσχυση στη free agency.
Κάθε χρόνο οι Dolphins κινούνται εντυπωσιακά στην Offseason, με την φετινή χρονιά να μην αποτελεί εξαίρεση, αλλά με πολλά ερωτηματικά. Αρχικά στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο πρώην offensive coordinator των Bears, o Adam Gase, αντικαθιστώντας τον Dan Campbell. Όλοι στην ομάδα ελπίζουν να “ξυπνήσει” τον Ryan Tannehill και επιτέλους να ηγηθεί της επίθεσης. Η συνέχεια όμως δημιούργησε ερωτηματικά… Αποκτήθηκαν οι DE Mario Williams, RB Arian Foster (Houston), LB Kiko Alonso, οι οποίοι έχουν βαρύ ιστορικό με μεγάλους τραυματισμούς. Αναμφίβολα ενώ όλοι τους αποτέλεσαν σπουδαίοι αθλητές η συνέχεια τους αποτελεί ρίσκο. Αποκτήθηκαν και οι DE Andre Branch, S Isa Abdul-Quddus, CB Byron Maxwell οι οποίοι θα καλύψουν τα κενά της ομάδας. Κενά που δημιουργήθηκαν από τις αποχωρήσεις των CB Brent Grimes, DE Olivier Vernon, RB Lamar Miller, WR Rishard Matthews και DE Derrick Shelby. Εάν συγκρίνουμε τις δυνατότητες των αθλητών που υπέγραψαν με τους Dolphins με αυτούς που αποχώρησαν παρατηρούμε ότι η ομάδα μάλλον θα αντιμετωπίσει και το 2016 προβλήματα. Στο draft η επιλογή των Laremy Tunsil Xavien Howard, Kenyan Drake και Leonte Carroo χαρακτηρίζεται πολύ καλή, αλλά τα κενά είναι περισσότερα απ’ όσα μπορούν 4 rookies να καλύψουν.
O Chip Kelly είναι παρελθόν. Η απόλυση του μετά από μόλις 3 σεζόν και η επιστροφή στο μοντέλο Andy Reed είναι γεγονός. Ο νέος head coach της ομάδα άλλωστε, Doug Pedersοn, έχει εργαστεί δίπλα στον Reed τόσο στους Eagles ως QB coach όσο και στους Chiefs ως offensive coordinator. Μαζί με τον Chip Kelly όμως η ομάδα αποχωρίστηκε και όλους τους παίκτες που είχε φέρει ο Kelly. Ο RB DeMarco Murray, ο CB Byron Maxwell, ο OLB Kiko Alonso και ο QB Mark Sanchez, όλοι αποτέλεσαν παρελθόν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Παρελθόν επίσης αποτελούν και οι WR Riley Cooper και ILB DeMeco Ryans, δύο από τους μακροβιότερους παίκτες στην ομάδα. Στο ερώτημα, ποιοί αντικατέστησαν όλους αυτούς δεν υπάρχει ακόμα απάντηση. Η ομάδα δεν κινήθηκε για πρωτοκλασάτους free agents, ούτε απέκτησε πολλούς παίκτες στο draft. Οι θέσεις αυτές θα καλυφθούν λογικά με rookies (ακόμα και undrafted) ή από δευτεροκλασάτους βετεράνους. Τώρα πως υπάρχει αισιοδοξία στη Φιλαδέλφεια μετά από τέτοια offseason; Ακούει στο όνομα Carson Wentz. Ο νεαρός QB που επιλέχθηκε στο Νο2 του draft φιλοδοξεί να γίνει κεφάλαιο για την ομάδα σε μία νέα εποχή με νέο προπονητή και νέα φιλοσοφία. Για φέτος πάντως θα είναι δύσκολο για τους Eagles ακόμα και το να πιάσουν τα περσινά τους χαμηλά στάνταρ απόδοσης.
3. San Francisco 49ers
H οργάνωση των 49ers αποτελεί ίσως την πιο περίεργη στο πρωτάθλημα, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να χειροτερέψει. Ο Chip Kelly θα προσπαθήσει να εγκαταστήσει το απλό σύστημα του στην επίθεση και να το τρέξει με έναν εκ των Blain Gabbert και Colin Kaepernick στη θέση του QB. Μέσα όμως στο σύστημα του Kelly χωρούν κυρίως οι “δικοί” του παίκτες. Έτσι μία από τις πρώτες επιλογές των 49ers για να διατηρήσουν την ποιότητα στη γερασμένη τους άμυνα ήταν ο DeForest Buckner από που αλλού; Από την πρώην κολεγιακή ομάδα του Kelly, το Oregon, δείχνοντας ότι δεν έμαθε τίποτα από τη θητεία του στους Eagles. Η μη απόκτηση ενός ικανότερου QB, η απώλεια του Alex Boone και η μη ανανέωση του Anquan Boldin αποτελεί λάθος κινήσεις για την ομάδα. Αν και ο Boldin παραμένει ακόμη ελεύθερος, δεν υπάρχει καμία διάθεση προσέγγισης του αθλητή. Στα 35 του χρόνια αποτέλεσε την μόνη αξιόλογη υποδοχή της ομάδας την προηγούμενη χρονιά, με τις ελλείψεις στην επίθεση να είναι αρκετές στους 49ers. Με το σκεπτικό ότι η ομάδα αλλάζει ταυτότητα υπό την ηγεσία του Kelly, οι αθλητές όπως ο Carlos Hyde, Quinton Patton, Bruce Ellington και DeAndre Smelter θα πρέπει να αναλάβουν ηγετικό ρόλο ώστε η ομάδα να επανέλθει στις επιτυχίες. Οι προσθήκες στην offseason δεν ήταν πολλές και η ομάδα έχει πολλά κενά.
Αν στο football υπήρχε μεσσίας θα ονομαζόταν Barry Sanders. Αν τώρα υπήρχε δευτέρα παρουσία θα ονομαζόταν Calvin “Megatron” Johnson. Αμφότεροι έβγαλαν έστω για λίγο ένα από τα χειρότερα franchises στην ιστορία των επαγγελματικών σπορ των ΗΠΑ από την αφάνεια για μερικά χρόνια και εξαφανίστηκαν πρόωρα και άδοξα, αφήνοντας μία αίσθηση εκκρεμότητας. Όσο και να είχε πέσει τα τελευταία χρόνια ο Megatron, οι Lions ήταν η ομάδα του. Ήταν ο franchise player. Ήταν εκείνος που αν και χτυπημένος ως την Παρασκευή, κατέβαινε να παίξει την Κυριακή μόνο και μόνο για να χάσει η αντίπαλη ομάδα τον ύπνο της ασχολούμενη μαζί του. Ήταν το πρόσωπο της ομάδας στο NFL, η ελπίδα της φτωχότερης μεγαλούπολης των ΗΠΑ, του Detroit, για κάτι καλύτερο. Αγωνιστικά ήταν ο λόγος που ο QB Matthew Stafford είχε τόσες πολλές passing yards κάθε χρόνο και που οι συμπαίκτες του που έπαιζαν recevers δεν ήξεραν τι σημαίνει double team. Το πλήγμα για την απουσία του είναι τεράστιο όχι μόνο για φέτος, αλλά και για τις επόμενες σεζόν που θα ακολουθήσουν και οι Lions δε θα έχουν βρει έναν franchise player. Επιπλέον η απώλεια αυτή έρχεται μόλις μία offseason μετά την απώλεια του Ndamakong Suh στην free agency.
Τα νέα της εβδομάδας. αν όχι της offseason, είναι ότι ο OLB Von Miller ανανέωσε για 6 χρόνια με τους πρωταθλητές Broncos και θα πάρει 70 (!!) εκατομμύρια δολάρια εγγυημένα. Τα άσχημα νέα για τους Broncos είναι ότι μέσα σε 6 μήνες από το Super Bowl δε θα θυμίζουν σε τίποτα την ομάδα έκπληξη των περσινών τελικών. Αρχικά η ομάδα διέθετε δύο βασικούς QBs, από τους οποίους δεν υπάρχει κανείς πλέον στο ρόστερ. Ο Peyton Manning απολαμβάνει τη σύνταξη και ο Brock Osweiler τον ήλιο του Χιούστον. Ως αντικαταστάτες αυτών ήρθαν ο άπειρος Paxton Lynch από το κολεγιακό και ο πολυτριγυρισμένος Mark Sanchez. Ως εδώ περίπου καλά. Ας συνυπολογίσουμε όμως ότι σε σχέση με πέρσι θα λείπουν 11 παίκτες και ο Aquib Talib που αυτοπυροβολήθηκε στην offseason και δεν ξέρουμε πόσα παιχνίδια θα χάσει ή σε τι κατάσταση θα βρίσκεται. Οι παίκτες αυτοί ήταν ως επί το πλείστον βασικοί πέρσι: DE Malik Jackson, G Evan Mathis, LB Danny Trevathan, OT Ryan Harris,  WR Andre Caldwell, CB Omar Bolden, LT Ryan Clady, OT Chris Clark κ.α. Συνολικά η offseason των Broncos αφήνει μία γλυκόπικρη γεύση μιας και δεν έχει υπάρξει πρωταθλήτρια ομάδα χωρίς απώλειες την επόμενη χρονιά της κατάκτησης. Με τη διατήρηση του Wolfe του Miller και των παικτών της secondary, οι Broncos κατάφεραν να διατηρήσουν την ισχύ τους στην άμυνα, αλλά απώλεσαν την ισορροπία τους ως σύνολο.
Previous Post Και τώρα... Super Bowl 50
Next Post Αν όχι φέτος, πότε;
About The Author: Hyperbolic Comparison
Ιδρυτικό μέλος του site και πηγή γκρίνιας σε κάθε στιγμή της ύπαρξης του. Εργάζεται πρωινές ώρες όταν του επιτρέπει το NFL. Ερασιτέχνης-αποτυχημένος ποδοσφαιριστής πιο αργός από το replay. Έμπλεξε με το football για οικογενειακούς λόγους και δεν είχε δικαίωμα να μη διαλέξει τους Patriots.