el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en fr el el el cs el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el en el el el el el el el el el en hbs_lat fr el en ja fr el ca en en el de de en el en de en el en fr en en en nl hbs_lat el en nl it el en pam it el en de it en diq el fr fr gl en fr nl en el de en de de en fr en de en en de de en en de fa en el en sl en da da en el en de fr it id en en el el ceb fr el et it it el en es en en en en en ms fr el es pl en en el fr el en pt en el en es hbs_lat en el en en en el hbs_lat de it el lv lv ja it el en ms it el en fr en fr de fr el en ru en el en pl fr el sv en it el fr en en el en nb en en pt it el en fr tr nl nl en fr en en en en nl en ja en el hu hu sv fr el en cs gl it el pl uk it pl sv el en en en el ro sv it ro pms el en en fr el en en en el sl en it el sv en en en vi en el cs sl it cs cs el en fi en el el el el el el el az en es fr el hy de fr hy fr el ka en fr el he sv en el el fr en el en de en el el el el el el el en jbo en el en fr bn en fr en fr ro el ar nl en el arz fr en el en fr en el fr bn en el fr en fr fr el el el el el el el en be ja it zh el en it fr el en en hbs_lat it en en pl fr el el el el el el el el fr en en fr en en en fr sv en en fr ur en de fr eo en en ca en de en el el es en en el es en en el el en fr el en fr fr el el el el fr fr el en el en en en en en fr el el en fr el en fr fr en es fr fr en ceb de en el es pt en it en en en en es ca de de el el es en en el en sl en en el fr el el en en de es en fr fr el hu en tr fr hu pl hu ca fr el el cs en fr el sk en it en en ru el en sv fr zh el fr hbs_lat en fr el en cs it en el el el el el el el en fi en en el en ro en en el sl ur fr fr el cs en en en el en el el el el el el el en es en en ceb en en ms en el en is fr el en en en en tr fr el en en en en ja en en es en en en en en en it en lv fr el en ja en en nl en en it de el en en en el en fr en el en ceb en el en en en el en zh fr en hbs_lat en el es en en el en en en en en ar it el en sl en el en ar en en cs it el en en en el en en en el en en en el fr sv en el es en en el en en en el el el el el el el en nl fr fr el en en fr fr en en fr fr el en en fr fr ar nl en ru el es tr en fr el ar en en fr el en zh fr fr el el el el el el el el el en en en en fr fr fr it el el el el el el el el el el el el el en el el el el en en en el en el el el el el el el el el el el el en ru el el el el el el el el el es el el el el el el el el el el el el el el el
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης.
Αίτιο: αγγλόγλωσση ονομασία στους περισσότερους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς
Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (αγγλικά: European Broadcasting Union, EBU; γαλλικά: Union Européenne de Radio-télévision, UER) είναι μια συμμαχία των δημοσίων (κρατικών) οργανισμών μέσων μαζικής ενημέρωσης, η οποία ιδρύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1950. Η ένωση αποτελείται από 112 οργανισμούς-μέλη σε 55 χώρες[2] και 31 συνεργαζόμενα μέλη από 20 χώρες.[3]
Το λογότυπο της EBU (2012-σήμερα)
Οι χώρες με ένα ή περισσότερα μέλη απεικονίζονται με σκούρο μπλε χρώμα, ενώ τα συνεργαζόμενα μέλη με γαλάζιο.
Διεθνής Ραδιοφωνική Ένωση (αγγλικά: International Broadcasting Union, IBU; γαλλικά: Union Internationale de Radiophonie, UIR)
112 οργανισμοί από 56 χώρες
δεδομένα (π • σ • ε )
Η EBU είναι ευρέως γνωστή για την παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Επίσης φιλοξένησε συζητήσεις μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν το 2014, παρόλο που δεν σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.[4]
3.1 Διαμάχη με την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση το 2013
4.1.1 Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη
4.1.2 Διηπειρωτικές Χώρες Μέλη της EBU (Ευρώπη-Ασία)
4.1.3 Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση Ανατολή
4.4 Κράτη που δεν υφίστανται πλέον
4.7 Χώρες που είχαν εκφράσει στο παρελθόν την ένταξη τους, στην EBU
4.8 Χώρες και περιοχές που παρενέβουν τα όρια και τους νόμους, της EBU
Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι φορείς των οποίων η παραγωγή προγραμμάτων πραγματοποιείται, χρηματοδοτείται και ελέγχεται από το κοινό, για το κοινό. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς καθορίζονται συχνά από το νόμο, αλλά δεν είναι διακεκριμένοι και ανεξάρτητοι και λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας, στο σύνολό της.
Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αίγυπτος), από τη δύση (Ιρλανδία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Τα συνεργαζόμενα μέλη προέρχονται από χώρες και εδάφη πέραν της Ευρώπης, όπως ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Ινδία και η Κίνα ενώ από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι οι φορείς ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και το ανεξάρτητο ραδιόφωνο WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.
Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, των οποίων τα κράτη είτε είναι εντός της περιοχής των Ευρωπαϊκών εκπομπών όπως ορίζεται από την Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών είτε είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.[5]
Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
Μια φωνή στις Βρυξέλλες και στις διεθνείς πλατφόρμες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.
Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς χορού, παιδικού τραγουδιού, νέων χορευτών και πολλούς παρόμοιους.
Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη.[6] Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου (International Music Council, Conseil international de la musique) με έδρα το Παρίσι.
Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.[7] Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, το οποίο μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη μέσω της EBU είναι η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης.[8]
Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.
Το Πρελούδιο στη Δοξολογία (Te Deum) αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του γάλλου συνθέτη Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Είναι ευρέως γνωστό στους Ευρωπαίους καθώς παίζεται πριν και μετά τους τίτλους του συγκεκριμένου διαγωνισμού και σε άλλα σημαντικά γεγονότα και προγράμματα παραγωγής της EBU.
Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου του 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα των συχνοτήτων και των παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.
Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για την διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.
Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοφωνικός Οργανισμός (αγγλικά: International Broadcasting Organization, IBO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion, OIR) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU συναντήθηκε με το νεοσύστατο IBO στη Γενική Συνέλευση και έγινε προσπάθεια διάλυσής της, η οποία απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.[9]
Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.
Το BBC πρότεινε στη συνέχεια μια νέα λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων.
Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, το Λεβάντες και τη Βόρεια Αφρική. Μετά την συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτρέψει στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στην Αγγλία.
Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ian Jacob από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για 10 χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις. Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Το 1951 ακυρώθηκε η αίτηση περί ιδρύσεως του οργανισμού στη Δυτική Γερμανία η οποία ανέπτυξε εργασιακές σχέσεις με τον μετέπειτα Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό (αγγλικά: International Radio and Television Organisation, IRTO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion et de Télévision, OIRT) ο οποίος μετέφερε τα γραφεία και το τεχνικό τμήμα του (πρώην) IBO από τις Βρυξέλλες στην Πράγα ένα χρόνο πριν. Ωστόσο, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο IRTO απορροφήθηκε μέσω συγχώνευσης από την EBU.
Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι απλά να βοηθήσει τα μέλη της ένωσης σε αυτή την περίοδο των πρωτοφανών τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή τεχνικών πληροφοριών στα μέλη μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση της EBU και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.
Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.
Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρούς βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.
Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:
Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
RDS (Radio Data System): Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).
Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:
Digital Audio Broadcasting (DAB: Ψηφιακή εκπομπή ήχου) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
Digital Video Broadcasting (DVB) μέσω DVB Project και DigiTAG.
του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
Διαμάχη με την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση το 2013Επεξεργασία
Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο πλήρες μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις,[14][15] επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.
Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε.,[16][17] η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.
Ο χάρτης των χωρών ως ενεργά μέλη της EBU με πράσινο χρώμα σε χρονική σειρά από το 1950.
Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Απρίλιο του 2022) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 66 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 55 χώρες.[2]
Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην ΕυρώπηΕπεξεργασία
Άγιος Μαρίνος !   Άγιος Μαρίνος
Radio and Television of the Republic of San Marino (San Marino RTV)
Albanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar)
Radio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra, S.A.)
Austrian Broadcasting Corporation (Österreichischer Rundfunk)
Vatican Radio (Radio Vaticana)
Belgian Radio-Television of the Wallonia-Brussels Federation
(Radio-Télévision belge de la Fédération Wallonie-Bruxelles)
Flemish Radio and Television Broadcasting Organisation
(Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie)
Βόρεια Μακεδονία !   Βόρεια Μακεδονία
Macedonian Radio Television (MakeдoHcka Paдиo TeлeBизиja, Makedonska Radio Televizija)
Βοσνία και Ερζεγοβίνη !   Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Radio and Television of Bosnia and Herzegovina (Radiotelevizija Bosne i Hercegovine)
Bulgarian National Radio (Bŭlgarsko natsionalno radio)
Bulgarian National Television (Bŭlgarska natsionalna televiziya)
Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER:
France Télévisions, Radio France, France Médias Monde
Working group of public broadcasters of the Federal Republic of Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland)
Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR)
Hessian Broadcasting Corporation (Hessischer Rundfunk, HR)
Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR)
Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR)
Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, RBB)
Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR)
Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR)
West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR)
German Wave (Deutsche Welle, DW)
Germany Radio (Deutschlandradio, DLR)
Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen)
Danish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio)
Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft
Société suisse de radiodiffusion et télévision
Società svizzera di radiotelevisione
Societad Svizra da Radio e Televisiun
Estonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling)
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο
United Kingdom Independent Broadcasting
Channel Four Wales (Sianel Pedwar Cymru)
Radio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann)
Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair)
Icelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið)
Spanish Radio and Television Corporation
(Corporación de Radio y Televisión Española)
Italian radio and television (Radiotelevisione italiana)
Croatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija)
Public Broadcasting of Latvia (Latvijas Sabiedriskais medijs)
Latvian Radio (Latvijas Radio), Latvian Television (Latvijas Televīzija)
Lithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija)
Sociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg - radio 100,7)
Public Broadcasting Services Limited
Radio and Television of Montenegro (Radio i televizija Crne Gore, Paдиo и TeлeBизиja ЦpHe Гope)
Norwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting)
Dutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep)
Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO)
Humanist Broadcasting (Humanistische Omroep - HUMAN)
KRO-NCRV (Christian Broadcasting Association)
Dutch Broadcast Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS)
People's University Programme (NTR)
Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER)
Liberal Protestant Radio Broadcasting Corporation (Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep - VPRO)
Netherlands Awake (Wakker Nederlands - WNL)
Media Services and Support Trust Fund (Médiaszolgáltatás-támogató és Vagyonkezelő Alap)
Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató)
National Public Broadcasting Company of Ukraine
Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny
Polish Radio (PR S.A.: Polskie Radio)
Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska)
Radio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal)
Romanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune)
Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune)
Radio Television of Serbia (Radio-televizija Srbije)
Radio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska)
Radio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija)
Swedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst)
Sweden's Television (Sveriges Television, SVT)
Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR)
Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR)
Czech Radio (Český rozhlas)
Czech Television (Česká televize)
Finnish Broadcasting Company (Yleisradio Oy)
Διηπειρωτικές Χώρες Μέλη της EBU (Ευρώπη-Ασία)Επεξεργασία
Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.
Public Broadcasting Company (İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti)
Public Television (İctimai Televiziya), Public Radio (İctimai Radio)
Public Radio of Armenia (Հայաստանի Հանրային Ռադիո, Hayastani Hanrayin Radio)
Public Television of Armenia (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun)
Georgian Public Broadcasting (საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli)
Israeli Public Broadcasting Corporation (תאגיד השידור הישראלי, Ta'agid HaShidur HaYisra'eli)
Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Cyprus Broadcasting Corporation, Kıbrıs Radyo Yayın Kurumu)
Turkish Radio and Television Corporation (Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu)
Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση ΑνατολήΕπεξεργασία
Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.
Egyptian Radio and Television Union
National Sound Broadcasting Company - Algerian Radio
(Entreprise nationale de radiodiffusion sonore - Radio Algérienne)
Public Establishment of Television (Établissement public de télévision)
Algerian Broadcasting Company (Télédiffusion d’Algérie)
Jordan Radio and Television Corporation (مؤسسة الإذاعة والتلفزيون الأردني)
Télé Liban (تلفزيون لبنان‎)
National Radio and Television Society (Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision)
National State TV and Radio Company of the Republic of Belarus
(HaцыяHaлbHaя дзяpжaўHaя TэлepaдыëkaMпaHiя Pэcпyблiki Бeлapycb)
Channel One Russia (Perviy kanal Rossii)
επ' αόριστον από το 2022[19]
All-Russia State Television and Radio Broadcasting Company
(Vserossiyskaya Gosudarstvennaya Televizionnaya i Radioveshchatelnaya Kompaniya)
Radio House Ostankino (Radio Dom Ostankino)
Radio Mayak (MK) Radio Orpheus (Radio Orfey, OP)
TF1 (ιδιοκτησία του ομότιτλου ομίλου)
Office de Radiodiffusion Télévision Française
Organisme Français de Radiodiffusion et de Télévision (μετατράπηκε στο Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER)
Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως
Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ο παλαιός φορέας, ο οποίος τέθηκε σε εκκαθάριση, μετά το αιφνίδιο κλείσιμο)
Δημόσια Τηλεόραση (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)
Δημόσια Ραδιοφωνία (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)
Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (μετατράπηκε στην σημερινή ΕΡΤ)
Ηνωμένο Βασίλειο !   Ηνωμένο Βασίλειο
Independent Television Companies Association
Independent Broadcasting Authority (μετατράπηκε στο United Kingdom Independent Broadcasting)
Association of Independent Radio Contractors (μετατράπηκε στο Commercial Radio Companies Association)
Commercial Radio Companies Association[20] (νυν Radiocentre)
Channel Four Television Corporation
Antena 3 Radio (νυν Máxima FM)
People's Radiowaves of Spain Network (Cadena de Ondas Populares Españolas)
Spanish Broadcasting Company (Sociedad Española de Radiodifusión)
Israel Broadcasting Authority (μετατράπηκε στην Israeli Public Broadcasting Corporation)
Groupement de Radiodiffusion monégasque:
Radio Monte Carlo (RMC ιδιοκτησία ομίλου Altice)
Télé Monte-Carlo France (TMC ιδιοκτησία ομίλου TF1)
Telemontecarlo Italia (νυν La7)
Hungarian Radio Corporation (Magyar Rádió)
Hungarian Television (Magyar Televízió)
Duna Channel (Duna Televízió)
Channel One of Ostankino (μετατράπηκε στο Channel One Russia)
Slovak Radio (Slovenský rozhlas)
Slovak Television (Slovenská televízia)
Établissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne (διασπάστηκε στους φορείς Radio Tunisienne και Télévision Tunisienne)
Commercial Television Three (Mainos-TV Kolme)
Κράτη που δεν υφίστανται πλέονΕπεξεργασία
Yugoslav Radio Television (Jugoslavenska radiotelevizija)
Λιβύη (επί Μουαμάρ Καντάφι)
Libyan Jamahiriya Broadcasting Corporation
Σερβία και Μαυροβούνιο !   Σερβία και Μαυροβούνιο
Alliance of Public Radio and Television (Udruženje javnih radija i televizija)
Czechoslovak Television (Československá televize / Československá televízia)
Ο χάρτης των χωρών ως συνεργαζόμενα μέλη της EBU.
Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.[26] Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιανουάριο του 2018) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 31 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.[3]
TV Cultura (Father Anchieta Foundation)
Rustavi 2 Broadcasting Company
Teleimedi (Imedi Media Holding)
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής !   Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Japan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai)
Tokyo FM Broadcasting Co., Ltd.
Islamic Republic of Iran Broadcasting
Canadian Broadcasting Corporation (Societé Radio Canada)
Cuban Institute of Radio and Television (Instituto Cubano de Radio y Televisión)
Radio Television Malaysia (Radio Televisyen Malaysia)
National Broadcasting Authority of Bangladesh
Νέα Ζηλανδία !   Νέα Ζηλανδία
Νότια Αφρική !   Νότια Αφρική
South African Broadcasting Corporation
Νότια Κορέα !   Νότια Κορέα
Public Authority for Radio and Television of Oman
Syrian Arab Radio and TV Organization (Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne)
Universidad Católica de Chile Televisión (Canal 13)
Χονγκ Κονγκ !   Χονγκ Κονγκ
Radio Television Hong Kong
Australian Fine Music Network
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής !   Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
New York Public Radio
Al Jazeera Children's Channel
Qatar Radio (إذاعة قطر‎)
Palestinian Broadcasting Corporation (هيئة الإذاعة والتلفزيون الفلسطينية)
Σρι Λάνκα !   Σρι Λάνκα
Sri Lanka Broadcasting Corporation
Χώρες που είχαν εκφράσει στο παρελθόν την ένταξη τους, στην EBUΕπεξεργασία
Λίχτενσταϊν - Το πριγκιπάτο, δεν έχει κανέναν κρατικό τηλεοπτικό σταθμό, αλλά αν δημιουργήσει έναν, τότε θα μπορέσει να γίνει μέλος της EBU. Αυτό το γεγονός τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision το 1969 και το 1976. Ωστόσο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, το Λίχτενσταϊν, δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, ενώ τα τελευταία χρόνια, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς της Eurovision, παρότι είναι δημοφιλής στην χώρα η οποία τους παρακολουθεί και ακούει εδώ και πολλά χρόνια, μέσω των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων της Ελβετίας (SRG SSR) και της Αυστρίας (ORF), τα οποία λόγω γεωμορφολογίας, έχουν εμβέλεια και στο Λίχτενσταϊν.
Μαρόκο - Ο δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα, τόσο για το Μαρόκο, όσο και για άλλα αραβικά κράτη, που συμμετείχαν ή μετέδωσαν την Eurovision, στο παρελθόν (Τυνησία, Λίβανος και Ιορδανία) είναι καθαρά πολιτικό και θρησκευτικό θέμα, το ότι δεν αναγνωρίζουν ως κυρίαρχο κράτος το Ισραήλ και δεν αποδέχονται την ύπαρξη του καθώς «θεωρούν» ότι είναι «μέρος» του Κράτους της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα όσες αραβικές χώρες συμμετείχαν ή μετέδωσαν στο παρελθόν τους διαγωνισμούς, να μποϊκοτάρουν και να μην μεταδώσουν, οποιαδήποτε, συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision, καταβάλλοντας μάλιστα και εμπάργκο, μέχρι και τρία χρόνια από την EBU.
Χώρες και περιοχές που παρενέβουν τα όρια και τους νόμους, της EBUΕπεξεργασία
Βόρεια Μακεδονία - Η δημόσια ραδιοτηλεόραση MRT (πλήρες μέλος της EBU από το 1993), κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υποχρεωμένη από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στην νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της MPT βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στην χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν μέχρι στιγμής στην Βόρεια Μακεδονία, καθώς, και διάφορες άλλες πολιτικές εκκρεμότητες, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η χώρα αυτή έχει διεθνώς εκκρεμείς πολιτικές σκοπιμότητες, και υποχρεούται άμεσα να τις επιλύσει, ώστε να είναι αποδεκτή διεθνώς, σε όλες τις Ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις και εκδηλώσεις, και πρώτα από όλα αναγκαστικά πρέπει να σεβαστεί τις γειτονικές της χώρες.
Κόσοβο - Η δημόσια ραδιοτηλεόραση RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με την συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχιών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK, να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας. Παρόλα αυτά όμως το Κόσοβο, λαμβάνει μέρος, από το 2011 στον Διαγωνισμό για Νέους Χορευτές, κάτι που παρενέβη, κατά πολύ τα όρια της EBU, διότι δεν είναι κυρίαρχη χώρα, και για να είναι διεθνώς αποδεκτή, πρέπει άμεσα το Κόσοβο, να λύσει άμεσα και γρήγορα τις διαφορές του με την Σερβία.
Λευκορωσία - Η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση Belteleradio (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζομένων της, έχοντας απολύσει περισσότερους από 100 μετά τις διαδηλώσεις του 2020 για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς έχουν επίσης φυλακιστεί στη χώρα ενώ άλλοι έχουν υψωθεί κατά της συμμετοχής της Λευκορωσίας και του BTRC στον κατά τα άλλα αντιπολιτικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε τη Λευκορωσία λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου.[27] Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC καθώς είχαν «ανησυχηθεί ιδιαίτερα από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση» όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δύο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει[28] και η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου και θα διαρκέσει μέχρι το 2024.[29][18]
Ρωσία - Και τα 3 μέλη της EBU ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση[30] η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το UA:PBC κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο[31] και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yleisradio και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο.[32][33] Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν,[34] η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 ότι θα απαγόρευε τη συμμετοχή της Ρωσίας στον Διαγωνισμό.[35] Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της διοργάνωσης και της ένωσης[36] δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα.[37] Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της.[38] Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.[39][40]
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision
↑ «European Broadcasting Union (EBU)». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2012.
↑ 2,0 2,1 «EBU Active Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
↑ 3,0 3,1 «EBU Associate Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
↑ «Eurovision Debate». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2016.
↑ «42 countries to take part in 2018 Eurovision Song Contest». EBU. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2017.
↑ «Joy to the World: a guide to the European Broadcasting Union's Christmas broadcast». CBC Music. https://www.cbcmusic.ca/posts/17773/joy-to-the-world-a-guide-to-the-european-broadcast.
↑ «Live Broadcasts Finally Okayed». Variety Asia Online. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
↑ «Vienna Philharmonic Orchestra New Year's Concert». www.ebu.ch. European Broadcasting Union. Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016.
↑ (EBU), European Broadcasting Union. «50 years of Eurovision (1954-2004)» (PDF). www.ebu.ch. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2016.
↑ «P2P Media Portal Trial». EBU. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
↑ Greek public broadcaster ERT to be shut down, reopened with fewer employees. EKathimerini.com (2013-06-11). Retrieved on 2014-04-28.
↑ O'Carroll, Lisa (12 June 2013). «ERT shutdown: European Broadcasting Union sets up makeshift studio». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/media/2013/jun/12/ert-shutdown-european-broadcasting-union-makeshift-studio-greece.
↑ EBU urges Greek government to reverse decision on ERT. (2013-06-11). Retrieved on 2014-04-28.
↑ Πλήρες μέλος της EBU η ΝΕΡΙΤ - Κανονικά και στην Eurovision
↑ «Greece profile - Media». BBC News. 13 January 2014. https://www.bbc.com/news/world-europe-17372888. Ανακτήθηκε στις 13 January 2014.
↑ «Greece's state broadcaster ERT back on air after two years». BBC News. 11 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
↑ Maltezou, Renee (28 Απριλίου 2015). «In symbolic move, Greece to reopen shuttered state broadcaster». Reuters. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
↑ 18,0 18,1 Granger, Anthony (27 Αυγούστου 2021). «Belarus: BTRC Reveals EBU Suspension Scheduled to Expire in 2024». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
↑ Granger, Anthony (29 Μαΐου 2022). «European Broadcasting Union Formally Suspends Russian Broadcasters». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2022.
↑ «House of Lords - BBC Charter Review - Minutes of Evidence». publications.parliament.uk. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2021.
↑ «Radio Cadena COPE abandona la UER» [Radio Cadena COPE leaves the EBU]. 15 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2019.
↑ «74 Active Members of the EBU» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2016.
↑ Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Sweden: TV4 Ends Membership of the European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
↑ Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Finland: MTV3 Leaves European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
↑ Potter, W. (24 Οκτωβρίου 1994). The implementation of satellite technology in the Eurovision network (PDF). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2020.
↑ «Admission». EBU.ch. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2009.
↑ «Belarus: Protestors Call For The EBU To Remove BTRC From Eurovision». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
↑ EBU (2021-05-28). EBU Executive Board agrees to suspension of Belarus Member BTRC. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2021-05-31.
↑ «БeлTэлepaдыëkaMпaHiю Bыkлючылi з Eўpaпeйckara BяшчaлbHara caюзa». euroradio.fm. 30 Ιουνίου 2021.
↑ «Russia profile - Media» (στα αγγλικά). BBC News. 2021-06-08. https://www.bbc.com/news/world-europe-17840134. Ανακτήθηκε στις 2022-02-27.
↑ UA:PBC. CycпiлbHe BиMaraє пpипиHиTи члeHcTBo pociйcbkиx ЗMI y ЄMC. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2022-02-24.
↑ Yleisradio. Yle calls upon the European Broadcasting Union to exclude Russia from the Eurovision Song Contest. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2022-02-27.
↑ Kaldoja, Kerttu (25 Φεβρουαρίου 2022). «Eesti osalemine Eurovisioonil sõltub Venemaa osalusest» [Estonia's participation in Eurovision depends on Russia's participation] (στα Εσθονικά). ERR. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
↑ Gonzalez, Sandra (24 Φεβρουαρίου 2022). «Russia will be allowed to compete in Eurovision despite invasion, organizer says». CNN. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Russia banned from Eurovision song contest over invasion of Ukraine». Reuters (στα Αγγλικά). 25 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022 – μέσω MSN.
↑ «Rusijos televizijos traukiasi iš EBU». lrt.lt (στα Λιθουανικά). 26 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «EBU Statement on RTR, Channel One and Radio House Ostankino membership». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. 26 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «EBU Statement on Russian Members». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. 1 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.
↑ Vidal, Fernando Nicolás (26 Μαΐου 2022). «La UER hace efectiva la suspensión indefinida a sus miembros rusos». ESCplus España (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2022.
↑ UA:PBC. ЄBpoпeйcbka MoBHa cпiлka пpизyпиHилa члeHcTBo pociйcbkиx ЗMI. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2022-05-27.