el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el ar el el el el el el el el el el el oc el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el hbs_lat el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Ο Βαγιαζήτ Α΄ (I. Bayezid, 1354 - 8 Μαρτίου 1403), αποκαλούμενος και Ο Κεραυνός[1], ήταν Οθωμανός σουλτάνος από το 1389 έως το 1402.
Σουλτάνος των Γαζή και των Αγίων Πολεμιστών
4ος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
28 Ιουνίου 1389 – 28 Ιουλίου 1402 (13 έτη & 1 μήνα)
8 Μαρτίου 1403 (49 ετών)
Ηγεμόνας Κιουτσούκ Μουσά Τσελεμπή
Ηγεμόνας Μπουγιούκ Μουσά Τσελεμπή
Χουντί Φατμά Σουλτάν Χατούν
δεδομένα (π • σ • ε )
Ήταν γιος του Μουράτ Α΄ και της Γκιουλτσιτσέκ Χατούν, τον οποίο διαδέχτηκε το 1389 μετά τον θάνατό του στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου, ενώ προηγουμένως είχε στραγγαλίσει τον νεότερο αδερφό του Γιακούμπ (Yakub) για να μη διεκδικήσει το θρόνο. Το 1390 υποχρέωσε τον Σέρβο βασιλιά να καταστεί υποτελής του και να του δώσει την κόρη του για σύζυγο, υποχρεώνοντας ταυτόχρονα τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο να καταβάλλει ετήσιο φόρο και να καταστεί υποτελής του, ενώ το 1393 κατέκτησε τη Βουλγαρία. Στις 20 Φεβρουαρίου 1394 παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Φαδρίκ η οποία πέθανε το επόμενο έτος (1395)[2].
Ο ιστορικός Δούκας αναφέρει την καταστροφή της Θεσσαλονίκης το 1391 από τον Βαγιαζήτ Α΄ με αιτία τη δραπέτευση του Μανουήλ Β´ από τη σουλτανική αυλή και την ανάδειξή του σε αυτοκράτορα[3]. Από την εποχή εκείνη υπάρχει και η πρώτη σε ελληνικές πηγές αναφορά για παιδομάζωμα, τον αναγκαστικό εξισλαμισμό των παιδιών. Αυτό έγινε το 1395 και αναφέρεται σε παρηγορητική ομιλία του τότε αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Ισιδώρου προς τους γονείς των παιδιών. Θεωρείται ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η πρώτη μεγάλη ελληνική πόλη που πλήρωσε αυτόν τον "φόρο του αίματος".[4]
Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1396 ο Βαγιαζήτ Α΄ νίκησε στη μάχη της Νικόπολης τα στρατεύματα της Γαλλο-Ουγγρικής συμμαχίας. Τον επόμενο χρόνο, το 1397, πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη, αλλά απέτυχε εξαιτίας της Μογγολικής εισβολής στη Μικρά Ασία με αρχηγό τον Ταμερλάνο. Στη μάχη της Άγκυρας την 28η Ιουλίου του 1402 ο Βαγιαζήτ συνετρίβη από τον Ταμερλάνο και ύστερα από μια μικρή περιπέτεια αιχμαλωτίστηκε. Κλείστηκε σε ένα κλουβί, όπου καθημερινά χλευαζόταν από τους Μογγόλους.
Οκτώ μήνες μετά την αιχμαλωσία του, στις 8 Μαρτίου του 1403, αυτοκτόνησε σε ηλικία 49 ετών, μη μπορώντας να αντέξει τον εξευτελισμό τον οποίο είχε υποστεί. Ο θάνατός του θεωρήθηκε ως παράδειγμα προς αποφυγή από τους επόμενους ηγεμόνες, μιας και θεωρείται ότι ο Θεός τον τιμώρησε για όλες τις πράξεις του που έρχονταν σε αντίθεση με τον ιερό νόμο.
Ηγεμόνας Μπουγιούκ Μουσά Τσελεμπή
Ηγεμόνας Σουλεϊμάν Τσελεμπή (1377-1411)
Ηγεμόνας Ισά Τσελεμπή (1380-1406), γιος της Ντεβλέτσαχ Χατούν
Ηγεμόνας Κιουτσούκ Μουσά Τσελεμπή (1388-1413), γιος της Ντεβλέτσαχ Χατούν
Μεχμέτ Α΄ (1389-1421), γιος της Ντεβλέτ Χατούν
Ηγεμόνας Μουσταφά Τσελεμπή (1393-1422), γιος της Ντεβλέτσαχ Χατούν
Ηγεμόνας Κασίμ Τσελεμπή, στάλθηκε ως όμηρος στην Κωνσταντινούπολη μαζί με την αδελφή του, Σουλτάν Φατμά Χατούν
Ηγεμόνας Γιουσούφ, ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, άλλαξε το όνομά του σε Δημήτριος
Ιρχοντού Χατούν, παντρεύτηκε τον Νταμάτ Γιακούπ Μπέη
Χουντί Φατμά Σουλτάν Χατούν, παντρεύτηκε τον Νταμάτ Σεγίντ Σεμσεντίν Μεχμέτ Μπουχαρί, αργότερα Εμίρ Σουλτάν
Σουλτάν Φατμά Χατούν, παντρεύτηκε τον Νταμάτ Σαντζάκ Μπέη
Ορούζ Χατούν, παντρεύτηκε τον Αμπου Μπακάρ Μιρζά
Πασά Μελέκ Χατούν, παντρεύτηκε τον Αμίρ Τζαλάλ Ισλάμ
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
↑ Bayezid I Encyclopædia Britannica
↑ «Γενεαλογικό δένδρο της Μαρίας Φαντρίγκ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2013.
↑ Α. Βακαλόπουλος ο.π. σελ. 166
↑ Παπαδόπουλος Στέφανος Ι., Μνεία παιδομαζώματος στη Θεσσαλονίκη κατά την πρώτη κατοχή της πόλης από τους Τούρκους, Χριστιανική Θεσσαλονίκη ... (11ος-15ος μ.Χ.), σελ. 71-77, Θεσσαλονίκη (1992)