el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el cs el el el el de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de el el el ru en el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Ο Όθων Γ΄, γερμ. Otto III (π. 1265 - 25 Μαΐου 1310) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν δούκας της Καρινθίας και κόμης του Τυρόλου (1295-1310).
Ευφημία της Σιλεσίας-Λήγκνιτς (από 1297)[5]
Ελισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Σικελίας
Μάινχαρτ της Καρινθίας και Ελισάβετ της Βαυαρίας[6]
Ελισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Γερμανίας
Agnes von Görz und Tirol
Αλβέρτος Β΄ της Γκορίτσια-Τυρόλου
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας, κόμη της Γκορίτσια & του Τυρόλου (μετά μόνο του Τυρόλου) και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας.
Ο πατέρας του ήταν αρχικά κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου· υποστήριξε τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας και ως ανταμοιβή έλαβε το δουκάτο της Καρινθίας. Επίσης η Ελισάβετ, αδελφή του Όθωνα Γ΄, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας, γιο του Ροδόλφου Α΄. Ο Μάινχαρτ παραχώρησε το 1271 τη Γκορίτσια στον νεότερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄.
Το 1295 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του. Η χώρα ήταν καλά ργανωμένη, μια και ο πατέρας τους εγκατέστησε αποτελεσματική διοίκηση με το να θέσει υπουργούς και να δημιουργήσει για το Τυρόλο το Ερυθρό Βιβλίο (Raitbuch) , όπου καταγραφόταν εσωτερικά θέματα. Ο Όθων Γ΄ υπέγραψε συνοριακή Συμφωνία με τη γειτονική επισκοπή του Μπρίξτεν, όπου οριζόταν μεταξύ τους όριο να είναι η συμβολή των ποταμών Άντιτζε (Άθεσις) και Αβίζιο. Οι αδελφοί του Λουδοβίκος και Ερρίκος έγιναν επίτροποι (vogts) στις επισκοπές του Τρεντ.
Ο Αλβέρτος Α΄ εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας το 1298 και του χορήγησε τις προσόδους αρκετών διοδίων. Ανάμεσα στα οικονομικά μέτρα του ήταν και η επέκταση της αγοράς του Γκρης (νυν μέρος του Μπολτσάνο) το 1305, που ανταγωνιζόταν την αγορά της κεντρικής πόλης του Μπολτσάνο, ιδιοκτησίας του επισκόπου. Παρά τα έσοδά του, η πολυτελής Αυλή του ήταν βάρος στα οικονομικά του.
Το 1310 απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο· ο αδελφός του Λουδοβίκος είχε αποβιώσει από το 1305, έτσι τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος.
Νυμφεύτηκε το 1297 την Ευφημία των Πιάστ-Σιλεσίας, κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα της Λεγκνίτσα (γερμ. Λήγκνιτς) και είχε τέκνα:
Άννα π. 1300-1331/35, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου.
Ελισάβετ απεβ. π. 1352, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Σικελίας.
Wilhelm Baum: Die Grafen von Görz in der europäischen Politik des Mittelalters, Kitab-Verlag, Klagenfurt, 2000, ISBN 3-902005-04-1
Christoph Haidacher: Die Verwaltungsorganisation Meinhards II. und seiner Nachfolger, in: Eines Fürsten Traum. Meinhard II. - Das Werden Tirols, exhibition catalog, Schloss Tirol/Stams 1995
↑ 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2015.
↑ 2,0 2,1 (Πολωνικά) MAK. 9811461688505606.
↑ pantheon .world /profile /person /Otto _III, _Duke _of _Carinthia.
↑ p4184.htm#i41831. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
↑ 6,0 6,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Otto III, Duke of Carinthia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).