el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en el el el el el de el oc el el el el el en el en el en el en el en de en el en el en el en el en el el el el es hi el el el el el en el el el el el el en en en en it ja zh en en en en en en el ms de en en my en en fr en en en en fr el eu it en en en id en en en en eu ja fr el de en zh en es en nb en en en zh en fr el mk en de en en zh zh en eu en de de de el fr fr sv de fr de ru sv nl en fr fr fr el fr fr fr fr en fr en fr en fr en fr en fr en fr fr fr ru el hbs_lat sv da en en nb sv be en zh da da fr el en en en ja th th th th th th zh da fr el tr en uk en de en ca ja zh en en en fr en el el el el de el el el el el el el el el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de el es el el el el el el el el el el kk el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η Βιέννη (γερμανικά: Wien, Βην) είναι η πρωτεύουσα της Αυστρίας και ένα από τα ομόσπονδα κρατίδιά της. Με πληθυσμό 1.897.491 κατοίκων (1η Ιανουαρίου 2019), αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη καθώς και το πολιτικό, πολιτισμικό και οικονομικό κέντρο της χώρας, και σημαντικό οικονομικό και πολιτικό κέντρο της περιοχής.
414,78 τετραγωνικό χιλιόμετρο (1  Ιανουαρίου 2018)[1]
δεδομένα (π • σ • ε )
Οι κυριότερες βιομηχανίες της πόλης κατασκευάζουν μηχανήματα, χημικά προϊόντα, έπιπλα, πορσελάνες και υαλικά. Πολύ σημαντικός οικονομικός παράγοντας για την πόλη είναι και ο τουρισμός, καθώς η Βιέννη με τον μεγάλο πλούτο της σε έργα τέχνης, μνημεία, μουσεία αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών. Τη Βιέννη επίσης επισκέπτονται οι περισσότεροι τουρίστες την περίοδο των Χριστουγέννων, όπου υπάρχουν πολύ ωραία αξιοθέατα όπως οι χριστουγεννιάτικες αγορές της. Επίσης έχει πολύ μεγάλη ποικιλία σε ιστορικά μνημεία διαφόρων αυτοκρατόρων όπως η Μαρία Θηρεσία, ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄, Μαρία Αντουανέτα, η γυναίκα του Φραγκίσκου Ιωσήφ, Σίσσυ κ.ά.
Η Βιέννη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 170 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, μεταξύ του Δούναβη στα ανατολικά και δασωδών υψωμάτων στα δυτικά. Είναι το μικρότερο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Αυστρίας, εκτείνεται σε 415 τ.χλμ. και βρίσκεται στα βορειοανατολικά της χώρας. Αποτελεί κομβικό σημείο ανάμεσα στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη. Είναι ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του Δούναβη, σε γεωγραφική θέση με μεγάλη οικονομική σημασία καθώς βρίσκεται στη διασταύρωση δύο μεγάλων φυσικών οδών της Κεντρικής Ευρώπης.
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα γκρεμίζονται τα ιστορικά κτίρια της πόλης και χτίζονται νεοκλασικά μέγαρα και πολυκατοικίες
Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός έδωσε την ανιψιά του Θεοδώρα Κομνηνή ως σύζυγο του Ερρίκου Β' Μπάμπενμπερκ. Η Θεοδώρα απεβίωσε το 1184. Ο τάφος της βρίσκεται στην Κρύπτη του Σότενστιφτ, μοναστήρι στο κέντρο της Βιέννης, του οποίου υπήρξε κτήτορας του, μαζί με τον σύζυγό της[8][9].
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η Βιέννη ήταν έδρα της δυναστείας Μπάμπενμπερκ και το 1440 αποτέλεσε έδρα της δυναστείας των Αψβούργων, οπότε κι έγινε τελικά η πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πολιτιστικό κέντρο για τις τέχνες, τις επιστήμες και τη μουσική.
Οι οθωμανικές εισβολές στην Ευρώπη στο 16ο και 17ο αιώνα σταμάτησαν δύο φορές ακριβώς έξω από τη Βιέννη (Πρώτη πολιορκία της Βιέννης το 1529 και Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης το 1683). Το 1784 στη Βιέννη κυκλοφόρησε η Εφημερίς, η πρώτη ελληνική εφημερίδα. Κατά την ίδια περίοδο η πόλη έγινε και η αφετηρία διάδοσης του καφέ στην Ανατολική Ευρώπη.
Από το 1780 και για δύο χρόνια έμεινε στη Βιέννη ο Έλληνας Διδάσκαλος του Γένους Ιώσηπος Μοισιόδακας, όπου ασχολήθηκε με μελέτες στην Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας και τύπωσε την Απολογία του. Οι οκτώ τελευταίοι μήνες της παραμονής του στη Βιέννη αφιερώθηκαν στην προετοιμασία της έκδοσης του έργου του Θεωρία της Γεωγραφίας.[10]
Ο Ελληνορθόδοξος Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδος Βιέννης.
Από το 1790 ο Ρήγας Βελεστινλής κατέφυγε στη Βιέννη, την οποία έκανε έδρα της επαναστατικής δράσης του.[11] Στη Βιέννη ταξίδεψε μαζί με τον Αυστριακό βαρώνο Ελληνικής καταγωγής Χριστόδουλο Λάνγκενφελτ-Κιρλιανό, ο οποίος τον έφερε σε επαφή με άλλους ομογενείς. Στη Βιέννη συνεργάτες του ήταν κυρίως Έλληνες έμποροι ή σπουδαστές. Στη Βιέννη τύπωσε ο Ρήγας τον Θούριο και τη Χάρτα που φιλοτεχνήθηκε από τον Αυστριακό λιθογράφο Φρανσουά Μίλερ, την επαναστατική του προκήρυξη σε χιλιάδες αντίτυπα, προκειμένου να μοιραστούν στους Έλληνες των υπόλοιπων φιλελεύθερων περιοχών των Βαλκανίων, το Σχολείον των ντελικάτων εραστών, το Φυσικής απάνθισμα, το Ηθικός τρίπους, Το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, Τα δίκαια του ανθρώπου, καθώς και τον 1ο τόμο του Νέου Αναχάρσιδος. Ο Ρήγας απέβλεπε στην απελευθέρωση και ενοποίηση όλων των Βαλκανικών λαών και φυσικά όλου του ελληνικού στοιχείου που ήταν διασκορπισμένο στην Ανατολή και τα ευρωπαϊκά κέντρα.[12][13][14][15]
Το 1796 έγινε εφημέριος του Αγίου Γεωργίου της ελληνικής παροικίας στη Βιέννη ο Άνθιμος Γαζής, συγγραφέας, χαρτογράφος και από τους σημαντικότερους διαφωτιστές, που αγωνίστηκε για τη διάδοση των ευρωπαϊκών ιδεών στην Ελλάδα. Ο Γαζής από το 1799 ως το 1812 ανέπτυξε ιδιαίτερη συγγραφική και εκδοτική δραστηριότητα, εκδίδοντας έργα Ελλήνων ή ξένων συγγραφέων μεταφρασμένα από τον ίδιο. Ξεχωρίζουν τα δικά του έργα, όπως η πεντάτομη Ελληνική Βιβλιοθήκη (1807), η οποία περιλαμβάνει βιογραφίες αρχαίων συγγραφέων, και το τρίτομο Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής (1809–1816). Το 1811, με υπόδειξη του Κοραή εξέδωσε στη Βιέννη το περιοδικό Ερμής ο Λόγιος, το πιο αξιόλογο προεπαναστατικό έντυπο, όπου σχολίαζε ο ίδιος φιλολογικά γεγονότα και τη δημιουργία πνευματικών ευρωπαϊκών κινημάτων. Ο ίδιος είχε την επιμέλεια του περιοδικού ως το 1814. Το περιοδικό συνέχισε να κυκλοφορεί μέχρι το 1821.[16]
Το 1805, η πόλη έγινε πρωτεύουσα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας - και αργότερα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας - και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της φιλοξενίας του Συνέδριο της Βιέννης το 1815.
Το 1814 ιδρύθηκε η Φιλόμουσος Εταιρεία της Βιέννης από τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Άνθιμο Γαζή και άλλους σημαντικούς Έλληνες.
Το 1918, μετά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βιέννη έγινε πρωτεύουσα της πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας. Μεταξύ του 1938 οπότε προσαρτήθηκε στη Ναζιστική Γερμανία (Άνσλους) και του τέλους του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, η Βιέννη έχασε τη θέση της ως πρωτεύουσα από το Βερολίνο. Το 1945, οι Σοβιετικοί κατέλαβαν την πόλη από τους Γερμανούς και η Βιέννη έγινε πάλι η πρωτεύουσα της Αυστρίας. Αρχικά διαιρέθηκε και αυτή, όπως και το Βερολίνο σε τέσσερις ζώνες υπό συμμαχική διοίκηση. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, έγινε κέντρο για τη διεθνή κατασκοπεία μεταξύ δυτικού και ανατολικού μπλοκ. Το 1976 εγκαινιάστηκε το Μετρό Βιέννης. Το 2008 τo στάδιο Ερνστ Χάπελ φιλοξένησε διάφορους αγώνες και τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2008
Ο αστεροειδής 231 Βινδοβόνα (231 Vindobona), που ανακαλύφθηκε το 1882 από τη Βιέννη, πήρε το όνομά του από την αρχαία ρωμαϊκή ονομασία της Βιέννης, ενώ ο αστεροειδής 397 Βιέννη (397 Vienna), που ανακαλύφθηκε το 1894, πήρε το όνομά του από τη σημερινή ονομασία της πόλης.
Η σημερινή Βιέννη παρουσιάζεται στον επισκέπτη ως αποτέλεσμα έντονης δόμησης του 19ου αιώνα, ειδικά με την επιβλητική Ρίνγκστρασε (Ringstraße, κυκλική λεωφόρος), με μέγαρα όπως την Όπερα (Staatsoper), το δημαρχείο, το κοινοβούλιο, μουσεία, παλάτια κλπ. Χαράχτηκε ανάμεσα στο 1858 και το 1865 και το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι περίπου τέσσερα χιλιόμετρα.
Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο καθεδρικός ναός του Αγίου Στεφάνου, ενώ σε σε μικρή απόσταση βρίσκεται το Γκράμπεν, το σαλόνι της πόλης, με πολυτελή καφέ και καταστήματα και ιστορικά κτίρια σε στυλ Liberty και την μπαρόκ στήλη της Πανώλους. Σε ένα δρόμο που καταλήγει στο Γκράμπεν βρίσκεται ο μπαρόκ ναός του Αγίου Πέτρου (Peterskirche) του 18ου αιώνα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται η πλατεία Αμ Χοφ και η Γιούντενπλατς (Εβραϊκή Πλατεία) με το Εβραϊκό Μουσείο και το Μνημείο του Ολοκαυτώματος.[17]
Ο εμπορικός δρόμος είναι η Κέρντνερ Στράσε (Kärntner Straße) στο κέντρο, με καταστήματα τουριστικά ή ειδών πολυτελείας, αλλά τα πολυκαταστήματα και εμπορικά μαγαζιά είναι στη Μαριαχίλφερ Στράσε (Mariahilfer Strasse).
Τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν τα αυτοκρατορικά παλάτια του Χόφμπουργκ (Hofburg) και του Σένμπρουν (στα οποία λειτούργησε επίσης ο πρώτος ζωολογικός κήπος του κόσμου, Tiergarten Schönbrunn), μαζί με διάφορες σχολές τέχνης (συμπεριλαμβανομένης της Αλμπερτίνα, του KunstHausWien και του Kunstforum), τα δίδυμα μουσεία, το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Βιέννης και το Technisches Museum. Καθένα από αυτά δέχεται περισσότερους από 250.000 επισκέπτες ετησίως. Οι περιοχές που συνδέονται με τους πολλούς συνθέτες που έζησαν στη Βιέννη έχουν γίνει «περιοχές λατρείας», όπως οι διάφορες κατοικίες του Μπετόβεν και το νεκροταφείο του Αγίου Μαρξ (κενοτάφιο του Μότσαρτ). Στα κυριότερα πολιτιστικά σημεία περιλαμβάνονται το Μπούργκτεατερ και η Όπερα (Staatsoper).
Άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα αποτελούν το Μουσείο Λέοπολντ (διαθέτει μια τεράστια ιδιωτική συλλογή, κυρίως με έργα του 19ου αιώνα, αλλά και με άλλα νεωτεριστικά αυστριακά έργα τέχνης), το Σπίτι της Μουσικής (ένα από τα πιο ιδιαίτερα μουσεία της Βιέννης που εξηγεί τον ήχο με ένα διασκεδαστικό και διαδραστικό τρόπο), η Ακαδημία Καλών Τεχνών (ένας χώρος όπου μπορείτε να απολαύσετε σπουδαία έργα τέχνης από κλασικούς Φλαμανδούς, Ολλανδούς και Γερμανούς ζωγράφους), το Μουσείο των Παπύρων (τα εκθέματα του μουσείου εμφανίζονται από το παλαιότερο πάπυρο μέχρι τα έγγραφα της ισλαμικής περιόδου γραμμένο σε χαρτί από τον 13ο αιώνα μ.Χ.) και το περίφημο Θεματικό Πάρκο Πράτερ (διαθέτει τον γιγάντιο τροχό Ρίσενραντ, γερμανικά: Riesenrad που χτίστηκε το 1896 και είναι ένα από τα πιο διάσημα σημεία του πάρκου.
Κοντά στην Αγορά Χόερ βρίσκεται το Ρολόι Άνκερ (Ankeruhr) που θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα της αρ νουβό στη Βιέννη[18].
Στην πλατεία Μιχαέλερπλατς (Michaelerplatz) βρίσκεται το Λος Χάους (Looshaus) και το Καφέ Γκρίνσταϊντλ. Όταν κατασκευάστηκε το 1910 από τον πρωταγωνιστή τις σύγχρονης αρχιτεκτονικής Άντολφ Λος προκάλεσε πολλές αντιδράσεις λόγω της αυστηρής του εμφάνισης. Από σημερινή άποψη το κτίριο όμως φαίνεται να είναι ένα άριστο δείγμα μιας απλής και πολυτελούς κλασικής αρχιτεκτονικής. Την ίδια εποχή ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν σχεδίασε και έχτισε μια σύγχρονη έπαυλη για την αδελφή του. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική είναι επίσης παρούσα, με το Γκαζόμετρο, τον πύργο της χιλιετίας, τις κατοικίες Καρλ-Μαρξ-Χοφ, το Χουντερτβάσερχαους και την πόλη του ΟΗΕ.
Κοντά στην αγορά Νάσμαρκτ, στην οδό Λίνκε Βίντσαϊλε (Linke Wienzeile) βρίσκονται δύο αστικές πολυκατοικίες διαμερισμάτων, έργα του αυστριακού αρχιτέκτονα Ότο Βάγκνερ το 1898-99 σε στυλ βιεννέζικου σετσεσιόν, το Μαγιόλικα Χάους (Majolikahaus) και το Μετάλλιον Χάους (Medallion House).
Ιστορικό Κέντρο της Βιέννης
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων Π.Κ.
Ευρώπη και Βόρεια Αμερική
Το Γκλόριετ στα Ανάκτορα Σένμπρουν (Schönbrunn)
Το θέατρο Μπούργκτεατερ (Burgtheater) στην κυκλική λεωφόρο Ρίνγκστρασσε
Το Λως Χάους (Looshaus)
Το Ρίζενραντ στο ιστορικό Λούνα Παρκ Πράτερ (Prater)
Μαγιόλικαχαους, Linke Wienzeile 40, Βιέννη, Αυστρία
Το πάρκο Μπουργκγκάρτεν (Burggarten) στο κέντρο της Αυστρίας. Διακρίνεται το άγαλμα του Μότσαρτ και το κλειδί του Σολ σχηματισμένο με λουλούδια.
Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F)
Μέση Μέγιστη °C (°F)
Μέση Μηνιαία °C (°F)
Μέση Ελάχιστη °C (°F)
Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F)
Μέσες ημέρες κατακρημνίσεων (≥ 1.0 mm)
Μέσες ημέρες χιονόπτωσης (≥ 1.0 cm)
Μέσες μηνιαίες ώρες ηλιοφάνειας
Πηγή: Central Institute for Meteorology and Geodynamics[19]
Η Βιέννη είναι έδρα διάφορων διεθνών οργανισμών, όπως οι: Οργανισμός εξαγωγών πετρελαιοπαραγωγών χωρών, Διεθνής Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας, Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών επίσης διαθέτει μεγάλες εγκαταστάσεις στην πόλη (United Nations Office at Vienna).
Παρόμοια του Παρισιού η Βιέννη καταμερίζεται σε δημοτικά διαμερίσματα με αριθμούς (Gemeindebezirke η Bezirke). Ο αριθμός βρίσκεται και στον ταχυδρομικό κώδικα, π.χ. 1010 Wien είναι το πρώτο διαμέρισμα και 1100 Wien το δέκατο.
1. Ίννερε Στατ (Ιστορικό κέντρο
Ο Μίχαελ Λούντβιχ από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας είναι κυβερνήτης από τις 24 Μαΐου 2018. Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2020, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήρθε πρώτο κερδίζοντας 18 έδρες στην τοπική βουλή από τις συνολικά 56.
Στην πόλη εδρεύουν οι ομάδες Αούστρια Βιέννης και Ραπίντ Βιέννης. Ο τελικός αγώνας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2008 διεξήχθη στην πόλη.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας
↑ «Dauersiedlungsraum der Gemeinden, Politischen Bezirke und Bundesländer, Gebietsstand 1.1.2019». Ανακτήθηκε στις 9  Νοεμβρίου 2019.
↑ «Bevölkerung am 1.1.2020 nach detaillierter Staatsangehörigkeit und Bundesland». Statistics Austria. Ανακτήθηκε στις 3  Ιανουαρίου 2021.
↑ 3,0 3,1 Österreichische Post. www .post .at /downloads /PLZ _Verzeichnis _JAN16 .xls. Ανακτήθηκε στις 11  Ιανουαρίου 2016.
↑ Ptolemy (1883). Claudii Ptolemæi Geographia. Alfredo Firmin Didot.
↑ 5,0 5,1 Κωνσταντίνος Κούμας, Ιστορίαι των ανθρωπίνων πράξεων από των αρχαιοτάτων χρόνων έως των ημερών μας, τόμ. 12 (Βιέννη 1832) σ. 714.
↑ Σπυρίδων Λάμπρος, Ιστορία της Ελλάδος από των αρχαιοτάτων χρόνων, τομ. Γ΄ (α΄ έκδ. 1892), ανατύπωση, Αθήνα: Πελεκάνος, σ. 151.
↑ «Βιέννη». Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν. τόμ. 3. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1928. σελ. 252.
↑ Θεοδώρα Κομνηνή Δούκισσα της Αυστρίας
↑ Ἐκδήλωση στὴ μνήμη τῆς Θεοδώρας Κομνηνῆς στὸ Schottenstift - Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας
↑ [Κιτρομηλίδης, Πασχάλης (1985). Ιώσηπος Μοισιόδαξ. Οι συντεταγμένες της βαλκανικής σκέψης τον 18ο αιώνα. Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. ISBN 960-250-279-7.]
↑ Όπως υποστηρίζει ο Μιχαήλ Γούδας (στο σύγγραμμά του «Βίοι Παράλληλοι», Β΄ τόμος, σελ. 117): Ο Ρήγας ανέλαβε επικεφαλής της επαναστατικής οργάνωσής του στα 1794, αλλά δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς είχε ιδρυθεί η τελευταία αλλά και σε ποια πόλη, τη Βιέννη ή το Βουκουρέστι
↑ Αναστάσιος Γούδας, Βίοι παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών, Τόμοι Β΄και Γ΄, Αθήναι, 1870
↑ Γεώργιος Θεοφίλου, Βιογραφία Ρήγα Φεραίου, Αθήναι, 1896
↑ Ιερά Μητρόπολις Αυστρίας και Εξαρχία Ουγγαρίας - επίσημη ιστοσελίδα
Η διαχρονική παρουσία των Ελλήνων στην Αυστρία
↑ Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983, σελ. 137
↑ «Holocaust memorial on Judenplatz». www.visitingvienna.com. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022.
↑ «The Ankeruhr clock». www.visitingvienna.com. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2022.
↑ «Klimadaten von Österreich 1971 - 2000 - Wien-Hohe Warte» (στα Γερμανικά). Central Institute for Meteorology and Geodynamics. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012.
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
άρθρο στο in.gr- Ευρωπαϊκή η κορυφή της λίστας με τις πόλεις που διαθέτουν την υψηλότερη ποιότητα ζωής, 28 Απριλίου 2009