el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de el el de de de de el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el de de de el el fr de el el el el el el el el el el el el el
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Ο Αδόλφος Γ΄, γερμ. Adolf III. (1160 - 3 Ιανουαρίου 1225) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ[4] (1165-1203) & Χόλσταϊν (1164-1225). Μνημονεύεται για την ίδρυση οικισμού για εμπόρους στις όχθες του Άλστερ, κοντά στο Νόιε Μπουργκ στο Αμβούργο.
Adelheid von Assel (από 1182)[1]
Αδόλφος Δ΄ του Χόλσταϊν
Αδόλφος Β΄ του Χόλσταϊν[3] και Mechtilde (?)[2]
Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου Β΄, κόμη του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν και της Μέχτχιλντ, κόρης του Ζίτσο Γ΄, κόμη τού Σβάρτσμπουργκ-Κέφερνμπουργκ.
Το 1164 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τη μητέρα του. Αρχικά υποστήριξε τον Ερρίκο των Ασκάνια τον λέοντα. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του εναντίον του Φιλίππου Α΄, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και πολέμησε στη μάχη του Χάλερφελντ το 1180, βορειοδυτικά του Οσναμπρύκ, στο πλευρό του Μπέρνχαρντ Α΄, κόμη του Ράτσεμπουργκ. Έλαβε από τον Ερρίκο τα δικαιώματα της περιοχής του Μέσου Βέζερ, η οποία δημιούργησε τη βάση της κομητείας του Σάουενμπουργκ.
Το 1180 ωστόσο αποστάτησε από τον Ερρίκο, ο οποίος τον εκτόπισε από το Χόλσταϊν. Ο Αδόλφος Β΄ ακολούθησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και με τη βοήθειά του ανέκτησε την κομητεία του το 1181, μετά από την πτώση του Ερρίκου. Πάντως το 1188 ο Φρειδερίκος Α΄ απέρριψε το αίτημά του για τη Λυβέκη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον ακολούθησε στην Γ΄ Σταυροφορία και το 1190 έφθασε στην Τύρο· εκεί όμως άφησε τον στρατό και επέστρεψε στο Χόλσταϊν για να το υπερασπιστεί έναντι του Ερρίκου του λέοντος, ο οποίος είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει από την εξορία.
Η εξουσία του Αδόλφου Γ΄ συνέπεσε με τις προσπάθειες του Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας και του αδελφού του Βάλντεμαρ Β΄ για επέκταση. Το 1201 στη μάχη του Στέλλαου ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Από τότε άρχισε η επιτυχής επέκταση της Δανίας για μερικές δεκαετίες. Στη φυλακή ο Αδόλφος Γ΄ πιέστηκε να αποκηρύξει την κομητεία του Χόλσταϊν το 1203 με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Αποσύρθηκε στην κομητεία του Σάουενμπουργκ. Ο γιος και διάδοχός του Αδόλφος Δ΄ ανέκτησε το Χόλσταϊν.
Περί το 1224, μετά από αίτημα του Κορράδου του Ρύντενμπεργκ, πρίγκιπα-επισκόπου του Μίντεν, ο κόμης παραιτήθηκε από επίτροπος (Vogt) του αββαείου του Βέννιγκσεν. Το συμβόλαιο είναι το αρχαιότερο έγγραφο της μονής.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1182 την Αδελαΐδα του Άσσελ. Όταν αυτή απεβίωσε το 1185, ο Αδόλφος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα του Κβέρφουρτ. Είχε τέκνα:
Αδόλφος Δ΄ 1205-1261, κόμης του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν.
Μπρούνο, επίσκοπος του Όλμυτς.
Karl Jansen (1875), "Adolf III., Graf von Holstein", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 107–108
Heinz Maybaum (1953), "Adolf III., Graf von Holstein", Neue Deutsche Biographie (NDB) (γερμ.), 1, Berlin: Duncker & Humblot, p. 78
Detlev von Liliencron Die Schlacht bei Stellau 1201 http://gutenberg.spiegel.de/liliencr/stellau/stellau.htm am 24.7.2006
↑ 1,0 1,1 p3717.htm#i37167. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
↑ 3,0 3,1 Gerhard Theuerkauf: d:Q110069751. books .google .de /books?id=bgix7BXklY8C&pg=PA21. σελ. 21.