el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el zh el el el el el el el en el el el fi el el el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el et el el el el el el el el el el el el el el el en el en el el el el el el el el el en en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el es el el uk el el el uk el el el el el el el el el el el el el el uk hbs_lat el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en el en en en el el el el el en el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ (ρωσ. AHTóH ПáBлoBич ЧéxoB, ΔΦΑ [ɐnˈton ˈpavləvʲɪtɕ ˈtɕexəf] (29 Ιανουαρίου 1860 – 15 Ιουλίου 1904) ήταν Ρώσος θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους μεγαλύτερους διηγηματογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας[22]. Σπούδασε και εργάστηκε ως γιατρός.
AHToH ПaBлoBич ЧexoB (Ρωσικά), AHTóH ПáBлoBич ЧéxoB (Ρωσικά) και AHToHъ ПaBлoBичъ ЧexoBъ (Ρωσικά)
Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι (55°43′28″ s. š., 37°33′19″ v. d.)[4][11]
БpaT Moero бpaTa, ЧeлoBek бeз ceлизëHkи και AHToшa ЧexoHTe
Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας (1879–1884)[4]
Πρώτη Ιατρική Σχολή Μόσχας Σετσένοφ
MSU Faculty of Fundamental Medicine
Pavel Chekhov και Evgenia Chekhova
Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Γ΄ Τάξη
Medal for works on the first general census
Honorary Citizen of the Russian Empire
11.2 Ραδιοφωνικές διασκευές θεατρικών έργων
Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του (Αλέξανδρος, Νικόλαος, Ιβάν, Μαρία, Μιχαήλ) και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό και θρησκευτικό περιβάλλον. Ο παππούς του Τσέχωφ ήταν δουλοπάροικος, που εξαγόρασε τη ελευθερία του. Ο πατέρας του (Πάβελ Εγκόροβιτς) ήταν έμπορος τρίτης συντεχνίας και διατηρούσε μπακάλικο. Το ελάχιστο κέρδος του πατέρα ήταν αδύνατο να καλύψει τις ανάγκες της μεγάλης οικογένειας, γεγονός που τον ανάγκασε να δηλώσει πτώχευση. Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του Τσέχωφ, ο Αλέξανδρος και ο Νικόλαος, αντιδρώντας στον αυταρχισμό του πατέρα τους και στην καθημερινή τους μιζέρια έφυγαν απ' το σπίτι. Για να αποφύγει τη δικαστική δίωξη των δανειστών του, ο πατέρας του κατέφυγε στη Μόσχα. Λίγο αργότερα έφυγε και η μητέρα του με τα αδέρφια του, Μαρία και Μιχαήλ. Τα πρώτα του γράμματα ο Αντόν τα έμαθε στην προπαρασκευαστική τάξη του ενοριακού ελληνικού σχολείου του Ταγκανρόγκ και στη συνέχεια φοίτησε στο κλασικό γυμνάσιο της πόλης. Από την 6η τάξη του γυμνασίου αναγκάστηκε μόνος του να βγάζει το ψωμί του παραδίδοντας μαθήματα κατ' οίκον. Πούλησε ό,τι είχε απομείνει από τα πράγματα του σπιτιού και έστειλε τα λεφτά στους γονείς του στη Μόσχα.
Παράλληλα με το επάγγελμα του ιατρού, αναπτύσσει μεγάλη και σημαντική συγγραφική δραστηριότητα. Το 1886 γράφει το πρώτο του μονόπρακτο με τίτλο Κύκνειο άσμα. Το 1887 ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Κορς στη Μόσχα το έργο του Ιβάνοφ, το οποίο δέχεται αντικρουόμενες κριτικές. Γεγονός που τον οδήγησε να μη δώσει ποτέ σε επαγγελματικό θίασο το δεύτερο θεατρικό του έργο το Δαίμονας του δάσους (πρώτη μορφή του έργου Θείος Βάνιας). Το 1888 του απονέμεται το Βραβείο Πούσκιν. Το 1891 ταξιδεύει στην Ευρώπη. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εργάζεται εντατικά ως γιατρός για την καταπολέμηση της χολέρας. Εγκαθίσταται στο Μελίχοβο, όπου ως γιατρός εξυπηρετεί 26 χωριά και 7 εργοστάσια. Προηγουμένως, έχει επισκεφτεί τη νήσο Σαχαλίνη, μελετώντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Το 1894 πραγματοποιεί το δεύτερο ταξίδι του στο εξωτερικό. Το 1896 ανεβαίνει ανεπιτυχώς στην Πετρούπολη, στο θέατρο Αλεξαντρίνσκι, το έργο του Ο Γλάρος. Τη χρονιά εκείνη αντιμετωπίζει την πρώτη σοβαρή εκδήλωση της φυματίωσης. Επίσης, το 1896, με χρήματα που συγκεντρώνει από εράνους, φιλανθρωπίες και παραστάσεις, χτίζει ένα σχολείο στο Ταλέζ. Νέα κρίση της αρρώστιας του 1897, τον αναγκάζει να πάει στη Ριβιέρα της Νότιας Γαλλίας, ενώ ανεβαίνει στην ρωσική επαρχία ο Θείος Βάνιας.
Το 1898 και 1899 παρουσιάζονται στο κοινό της Μόσχας από το Θέατρο Τέχνης, με πολύ μεγάλη επιτυχία, τα έργα του Ο Γλάρος και Ο θείος Βάνιας. Η συνεργασία του Τσέχοφ με το Θέατρο Τέχνης και τον Στανισλάφσκι στάθηκε καθοριστική στη διαμόρφωση της δραματουργίας του. Την εποχή αυτή εγκαθίσταται μόνιμα στη Γιάλτα της Κριμαίας, λόγω της υγείας του. Το 1900 γίνεται μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας και το 1901 παντρεύεται την ηθοποιό Όλγα Κνίππερ. Την ίδια χρονιά ανεβαίνουν στη Μόσχα Οι τρεις αδελφές, πάλι από το Θέατρο Τέχνης. Το 1902 παραιτείται από τη Ρωσική Ακαδημία, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μη αποδοχή ως μέλους της του Γκόρκι. Το 1904, λίγο πριν τον θάνατό του, το Θέατρο Τέχνης παρουσιάζει το έργο του Ο βυσσινόκηπος.
Πορτραίτο του Τσέχωφ του 1898
«Τη νύχτα προ της δίκης» (διήγησις υποδίκου) (1881) - [1]
«Ο θάνατος ενός υπαλλήλου» (1883) - - σελ. 109, ελληνικά και ρωσικά
«Γυναίκα χωρίς προκαταλήψεις» (1883)
«Περίπτωσις MANIA GRANDIOSA» (1883)
«Χαμαιλέων» (1884) - [2]
«Η τρομερή νύχτα» (1884) - - σελ. 118, ελληνικά και ρωσικά
«Η θλίψη» (1885) - [3]
«Οι μπότες» ή «Τα παπούτσια» (1885) - -σελ. 133, ελληνικά και ρωσικά
«Βάνκα» (1886) - [4]
«Καστάνκα» (1887) ISBN-13 978-960-391-027-5
«Η νύστα» (1888) - [5]
«Το θαυμαστικό» - [6]
«Μια ανιαρή ιστορία» (1889) ISBN 978-960-229-224-2
«Γούσεφ» (1890) - [7]
«Η μονομαχία» (1891) ISBN 978-960-229-238-9
«Η ιστορία ενός ανώνυμου ανθρώπου» (1893) ISBN 978-960-6718-18-2
«Το βιολί του Ρότσιλντ» (1894)
«Το έγκλημα» (1895) ISBN 978-960-556-019-5
«Ιόνιτς» (1898) - [9]
«Τα φραγκοστάφυλα» (1898) ISBN 978-960-527-942-4
«Η στέπα» (1888) ISBN 960-270-186-2 [24]
«Ο θάλαμος αρ. 6» (1892) ISBN 978-960-446-177-6
«Ο μαύρος μοναχός» (1894) ISBN 960-03-1932-4
«Η κυρία με το σκυλάκι» (1899) ISBN 978-960-490-126-5
«Πλατόνοφ» (ПлaToHoB) (1881), τετράπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 1980 από το Εθνικό θέατρο)
«Στο δρόμο», (Ha бoлbшoй дopore) (1884), δραματικό σκίτσο σε μία πράξη, προσαρμογή από το διήγημά του, το «Φθινόπωρο» (άπαιχτο στην Ελλάδα)
«Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» (O Bpeдe Taбaka), (1887) μονόπρακτο - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα, τον Φλεβάρη του 1930, υπό τον θίασο και σε μετάφραση Μ. Κουνελάκη, σε αίθουσα του Ωδείου Αθηνών)
«Το κύκνειο άσμα» (ЛeбeдиHaя пecHя (Kaлxac))(1887), μονόπρακτο δράμα -(πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Απρίλη του 1929 και πάλι από τον θίασο του Μ. Κουνελάκη)
«Ιβάνοφ» (ИBaHoB)(1887) - τετράπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Νοέμβρη του 1966 από το Εθνικό θέατρο)
«Η Αρκούδα» (MeдBeдb: ШyTka B oдHoM дeйcTBии), (1888) μονόπρακτη κωμωδία - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα, τον Μάρτιο του 1902 από την «Νέα Σκηνή», του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου)
«Πρόταση γάμου» (ПpeдлoжeHиe), (1888-1889) μονόπρακτη φάρσα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1910 από τον θίασο του Θωμά Οικονόμου)
«Μια αθέλητη τραγωδία» (Tparиk пoHeBoлe) (1889)μονόπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1927 από το Εθνικό θέατρο)
«Ο γάμος» (CBaдbбa), (1889)μονόπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1939 από το Εθνικό θέατρο)
«Ο δαίμονας του δάσους» (Лeший) - (1889) τετράπρακτη κωμωδία. Το έργο το ξαναεπεξεργάστηκε ο συγγραφέας μερικά χρόνια αργότερα και προέκυψε ο «Θείος Βάνιας»
«Τατιάνα Ρέπιν», (TaTbяHa PeпиHa) (1889) - μονόπρακτο δράμα - (άπαιχτο στην Ελλάδα)
«Η Επέτειος (Юбилeй), (1891) μονόπρακτη φάρσα -
«Ο Γλάρος» (Чaйka), (1896) τετράπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1932 από τον θίασο Μ. Κοτοπούλη - Δ. Μυράτ, σε μετάφραση του τελευταίου)
«Θείος Βάνιας» (Дядя BaHя) (1896), τετράπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Ιούνη του 1931 από τον θίασο Βεάκη - Μινωτή - Παξινού)
«Τρεις αδελφές» (Tpи cecTpы) (1901), τετράπρακτο δράμα - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1932 από τον θίασο «Ελεύθερο θέατρο», με την Κυβέλη, την Αλίκη και την Μιράντα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους)
«Ο Βυσσινόκηπος» (BишHëBый caд) (1904), τετράπρακτη τραγική κωμωδία - (πρώτη παράσταση στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 1939 από τον θίασο του Κάρολου Κουν)
«Νήσος Σαχαλίνη» (1890) οδοιπορικό, ISBN 978-618-80958-9-2
«Τα Χριστούγεννα και άλλες χριστουγεννιάτικες ιστορίες» ISBN 978-960-229-235-8
«Η τέχνη της γραφής» ISBN 978-960-16-2217-0
«Αλληλογραφία Μαξίμ Γκόρκυ - Αντόν Τσέχωφ» ISBN 978-960-6624-03-2
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων βασισμένων σε έργα του Α. Τσέχωφ
Ο αστεροειδής 2369 Τσέχωφ (2369 Chekhov) πήρε το όνομά του από τον συγγραφέα αυτό.
Σολομός, Αλέξης: Θεατρικό Λεξικό: Πρόσωπα και πράγματα στο παγκόσμιο θέατρο, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 1989
Hartnoll, Phyllis, Found, Peter: Λεξικό του Θεάτρου, εκδόσεις «Νεφέλη», Αθήνα 2000
Συλλογικό έργο: Ανθολογία ρωσικής λογοτεχνίας για την 7η τάξη των σχολείων της μέσης εκπαίδευσης, Κρατικές Παιδαγωγικές Εκδόσεις, Μόσχα 1947
Στυλιάτης, Γιάννης, Α.Π. Τσέχοφ: Επιλογή από το έργο του, Πρόλογος, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 1998
Συλλογικό έργο: Ο Γλάρος (πρόγραμμα παράστασης): «Η ζωή του», Εθνικό Θέατρο, Αθήνα 1976
Μπρουνέλο Πιέρο (επιμ.): Αντόν Τσέχοφ: Η τέχνη της γραφής, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2007
↑ 1,0 1,1 «KpaTkaя лиTepaTypHaя эHциkлoпeдия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1962.
↑ 2,0 2,1 Semyon Vengerov: «ЧexoB, AHToH ПaBлoBич» (Ρωσικά)
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 «KpaTkaя лиTepaTypHaя эHциkлoпeдия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1962.
↑ «Бoлbшaя coBeTckaя эHциkлoпeдия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
↑ bigenc .ru /literature /text /4684952. Ανακτήθηκε στις 6  Φεβρουαρίου 2019.
↑ «KpaTkaя лиTepaTypHaя эHциkлoпeдия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1962.
↑ «Eesti biograafiline andmebaas ISIK» (Εσθονικά) 6818. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
↑ www .laphamsquarterly .org /death /miscellany /its-been-long-time-ive-had-champagne.
↑ 11,0 11,1 web .archive .org /web /20181018063925 /https: //www .mos-ritual .ru /novodeviche-kladbische.
↑ onlinelibrary .wiley .com /doi /10 .1002 /rmv .365 /pdf.
↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data .bnf .fr /ark: /12148 /cb11926133z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
↑ www .anothertravelguide .com /eng /europe /russian _federation /moscow /destinations /culture /theatre _of _nations /.
↑ moviemezzanine .com /the-man-with-the-golden-gun-chekhovs-guns-in-film /.
↑ brothersjudd .com /index .cfm /fuseaction /reviews .detail /book _id /593 /He%20and%20She .htm.
↑ Musikverkets auktoritetsdatabas. 6  Οκτωβρίου 2017. calmview .musikverk .se /CalmView /Record .aspx?src=CalmView .Persons&id=DS%2FUK%2F186. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2017.
↑ Archivio Storico Ricordi. 15664. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
↑ 19,0 19,1 The Fine Art Archive. cs .isabart .org /person /16408. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
↑ Pyotr Bykov: «ЧexoB, AлekcaHдp ПaBлoBич» (Ρωσικά)
↑ «ЧexoB, Mиxaил ПaBлoBич» (Ρωσικά)
↑ Russian literature: Anton Chekhov Encyclopædia Britannica
↑ ο κατάλογος περιλαμβάνει μόνο τα διηγήματα που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά και δεν είναι πλήρης
Παρασκήνιο: Ο Θείος Βάνιας από τη Νέα Σκηνή (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Ραδιοφωνικές διασκευές θεατρικών έργωνΕπεξεργασία
Αυτό το λήμμα σχετικό με τη λογοτεχνία χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!