el el el el el el el el el el el el el el el el el ru el el hbs_lat el el el el en en el el en el el el el el el el el el el el fr de el el el fr el pt en el en it el el it en el el en el el el el el el el el el el el en fr el el el fr el it en el en en el el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el el de fr el en el el pt sv el fr el el el en zh nl de en el el it fi el en el el el en ru nl fr en el el en ca el it it el el nb ru el it it el el zh ru el it it el el el el ro ru el it it el en nl it it it el en da de el en ru el en pl el en sv el it it el en hu el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1974 ήταν οι πρώτες μετά τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Διεξήχθησαν από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις 17 Νοεμβρίου 1974.
Οι 300 έδρες της Βουλής των Ελλήνων
151 έδρες χρειάζονται για την απόλυτη πλειοψηφία
Οι εκλογές ανέδειξαν νικήτρια τη Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή, με ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία (220 έδρες) και με μοναδικό στην ελληνική πολιτική ιστορία αριθμό ψήφων. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο συνδυασμός Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, μετεξέλιξη της προδικτατορικής Ενώσεως Κέντρου, ενώ στην τρίτη θέση κατετάγη το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Ανδρέα Παπανδρέου. Η αριστερά εκπροσωπήθηκε από τον συνασπισμό της Ενωμένης Αριστεράς με 8 βουλευτές.
2 Κόμματα που μετείχαν
Η διενέργεια στις 17 Νοεμβρίου 1974 των πρώτων ελεύθερων εκλογών μετά από μία δεκαετία αποτέλεσε καμπή στην πορεία προς την πλήρη ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής, καθώς ανέδειξε μια ισχυρή κυβέρνηση που διέθετε αδιαμφισβήτητη λαϊκή εντολή, ενώ επέτρεψε και την καταγραφή της λαϊκής απήχησης όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Επιπλέον ανέδειξε την Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, επιφορτισμένη με την εκπόνηση νέου Συντάγματος. Στην προεκλογική αυτή εκστρατεία έγινε για πρώτη φορά στην Ελλάδα χρήση του τηλεοπτικού δικτύου από τα κόμματα.[1]
Δημοκρατική Ένωση Κέντρου (Ιωάννης Ζίγδης)
Εθνική Δημοκρατική Ένωσις (Πέτρος Γαρουφαλιάς)
Ενωμένη Αριστερά (Ηλίας Ηλιού)
Ένωσις Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (Γεώργιος Μαύρος)
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας
Νέα Δημοκρατία (Κωνσταντίνος Καραμανλής)
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (Ανδρέας Παπανδρέου)
Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση-Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος (Ιάκωβος Διαμαντόπουλος-Διονύσης Μπενετάτος)
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος προσπάθησε να ιδρύσει κόμμα και να κατέβει στις εκλογές ωστόσο η Κυβέρνηση του το απαγόρευσε και ο Άρειος Πάγος αρνήθηκε να το εγκρίνει για συμμετοχή στις εκλογές. [2]
Σύνοψη αποτελεσμάτων βουλευτικών εκλογών 17ης Νοεμβρίου 1974
Ένωσις Κέντρου-Νέες Δυνάμεις 1
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας
Πηγή: Nohlen & Stöver
1Τα αποτελέσματα της Ένωσις Κέντρου - Νέες Δυνάμεις συγκρίνονται με τα αποτελέσματα της Ένωσις Κέντρου των εκλογών του 1964.
2Τα αποτελέσματα της Ενωμένης Αριστεράς συγκρίνονται με τα αποτελέσματα της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς των εκλογών του 1964.
Μετά τις επαναληπτικές και αναπληρωματικές εκλογές που έγιναν στις 20 Απριλίου 1975, η δύναμη των κομμάτων σε έδρες διαμορφώθηκε ως εξής: ΝΔ 216 έδρες, η ΕΚ-ΝΔ 61 έδρες, το ΠΑΣΟΚ 15 έδρες και η Ενωμένη Αριστερά 8 έδρες.
Κύριο λήμμα: Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1974)
↑ Ευάνθης Χατζηβασιλείου, «Η ολοκλήρωση του Ελληνικού θαύματος, 1974-75», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τομ. ΙΣΤ 2000, σελ.303-304
↑ «Γεώργιος Παπαδόπουλος: Ο μισητός πραξικοπηματίας, το σαμποτάζ του Έβρου, η Χούντα». in.gr.
Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Διάγγελμα του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τον ελληνικό λαό με αφορμή την προκήρυξη των εκλογών της 17ης Νοεμβρίου 1974. [1]