el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el fr el it el oc it it el fr it it el el en it el el el el el it el en fr el el el en el it el en el fr el it el en el en el en el fr el fr el it el en el fr el de el fr el fr el fr el fr el fr el fr el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el
Ο Γιάννης Γούναρης (γενν. 15 Μαρτίου 1952,[σ 1] Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής.
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
1.2 Με την εθνική Ελλάδας
Αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού ακραίου αμυντικού και το καλοκαίρι του 1970 μετακινήθηκε από τη Δόξα Νεαπόλεως στον ΠΑΟΚ.[3] Καθιερώθηκε άμεσα στην α΄ ομάδα, αποτέλεσε βασικό της στέλεχος επί 12 αγωνιστικές περιόδους και είναι χαρακτηριστικό ότι συνήθως απουσίαζε το πολύ σε 3 παιχνίδια Α΄ Εθνικής κατηγορίας τη χρονιά (26 από τα 402 σύνολο).[4] Αναδείχθηκε πρωταθλητής την 1975-76, δευτεραθλητής τις 1972-73 και 1977-78, ενώ κυπελλούχος Ελλάδας τα έτη 1972 και 1974, έχοντας λάβει μέρος σε 7 τελικούς του θεσμού (συνεχώς μεταξύ 1971 και 1974).
Το 1982 εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου κατέκτησε έναν δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος την περίοδο 1982-83. Εγκατέλειψε την ενεργό δράση με τον Μακεδονικό Νεάπολης,[1] όταν αυτός το 1987 υποβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική.
Με την εθνική ΕλλάδαςΕπεξεργασία
Το 1971 χρίστηκε διεθνής με την ομάδα Ανδρών στα 19 του,[2] πριν συμπληρώσει 12 μήνες ως παίκτης της Α΄ κατηγορίας. Μέχρι το 1983 αγωνίστηκε 27 φορές για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και τις 5 υπήρξε αρχηγός του, με την προτελευταία να είναι το 0-0 από την εθνική Αγγλίας στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Προηγουμένως, διατέλεσε μέλος της ομάδας που προκρίθηκε για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 –τότε Κύπελλο Εθνών Ευρώπης– της Ιταλίας, αγωνιζόμενος κατά την τρίτη και τελευταία συνάντηση της Ελλάδας, μία ακόμα τιμητική ισοπαλία χωρίς τέρματα απέναντι στην τελική νικήτρια της διοργάνωσης Δυτική Γερμανία.
Επίσης, μετείχε στην εθνική Ελπίδων που κατέκτησε το αντίστοιχο Βαλκανικό κύπελλο το 1969 (2ο) και 1971 (4ο).
Την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του πορείας, διαδέχθηκε η προπονητική και το Φεβρουάριο του 1988 προσλήφθηκε από τον Ολυμπιακό ως τεχνικό δίδυμο με τον Παύλο Γρηγοριάδη.[1] Παρέμεινε στην ομάδα το καλοκαίρι αναλαμβάνοντας βοηθός του Γιάτσεκ Γκμοχ, μετά την απομάκρυνση του οποίου την οδήγησε έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Κατά την επόμενη 20ετία ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι Skoda Ξάνθη (για τρεις θητείες), ΠΑΣ Γιάννινα, ΠΑΟΚ, ΦΑΣ Νάουσα, Δόξα Δράμας, Πανιώνιος, ΑΓΣ Καστοριά (δύο), Πανσερραϊκός, Λεβαδειακός, ΠΑΣ Λαμία, Νίκη Βόλου και Απόλλων Θεσσαλονίκης. Το 2006 εργάστηκε στον Πανθρακικό (της Β΄ Εθνικής), τον επόμενο χρόνο εκ νέου με τον ΠΑΣ Λαμία (στη Γ΄) και το 2008 τον ΠΑΣ Πρέβεζα (επίσης).
↑ σύμφωνα με παλαιότερη πηγή,[1] ενώ μεταγενέστερη καταγράφει την 6η Ιουλίου του ίδιου έτους[2]
↑ 1,0 1,1 1,2 Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τμ. Β, σελ. 762
↑ 2,0 2,1 Γιάννης Γούναρης, βάση δεδομένων εθνικών ομάδων Ευρώπης eu-football.info (Αγγλικά)
↑ Το έπος της Α΄ Εθνικής (Περίοδος 1970-71), Γιώργος Παγιωτέλης, περιοδ. Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ τχ. 18 (Ιούν 1995), σελ. 48
↑ Παγιωτέλης, ό.π, τχ. 18-35 (Ιούν 1995-Νοέ 1996)
Γιάννης Γούναρης, βάση δεδομένων national-football-teams.com [καταγράφει 33 αντί 31 εμφανίσεις πρωταθλήματος την περίοδο 1980-81, πιθανότατα εξαιτίας σφάλματος αντιγραφής από τις προηγούμενη και επόμενη] (Αγγλικά)
Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
Γιάννης Γούναρης, βάση δεδομένων εθνικών ομάδων Ευρώπης eu-football.info (Αγγλικά)
Γιώργος Παγιωτέλης, Το έπος της Α΄ Εθνικής, σειρά αφιερωμάτων αθλητικού περιοδ. Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ, τχ. 18-39 (Ιούν 1995-Μάρτ 1997)