el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el en el el el el el el el el el en el el en el en el en el en el en el el el ro el en el el el el el el el el el el
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:587:8015:B300:2144:4A2:77B3:1770 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό FocalPointBot)
Τρέχουσα έκδοση από την 09:35, 14 Μαΐου 2022 (επεξεργασία) (αναίρεση)
* Κάθε διάλυμα αποτελείται από το μέσο διασποράς, που λέγεται '''διαλύτης''' ή ''διαλυτικό μέσο'', και από την ουσία που διαλύεται σε αυτό και λέγεται '''διαλυμένη ουσία'''.
* Η ικανότητα που μπορεί να έχει μια ουσία να διαλύεται μέσα σε άλλη, ανεξαρτήτως κατάστασης (στερεό, υγρό, αέριο), λέγεται [[διαλυτότητα]].
* Η ικανότητα μιας ουσίας να διαλύει κάποια άλλη εξαρτάται πρώτιστα από τηντη χημική φύση αυτών, συχνά από τη [[θερμοκρασία]] και μερικές φορές και από την [[πίεση]].
Η διαλυμένη ουσία διασπάται σε πλήθος μικροσκοπικών σωματιδίων όπως είναι τα [[ιόντα]] και τα [[μόριο|μόρια]] που αναμιγνύονται πλήρως με τα σωματίδια του διαλύτη. Τόσο οι διαλυμένες ουσίες όσο και εκείνες των διαλυτών μπορεί να είναι είτε [[στερεό|στερεά]] σώματα είτε [[υγρό|υγρά]] είτε τέλος [[αέριο|αέρια]].
# Τα διαλύματα ανάλογα με το είδος των σωματιδίων της διαλυμένης ουσίας διακρίνονται σε:
#* ''Ηλεκτρολυτικά διαλύματα'' ή ''ιοντικά'': Όταν η διαλυμένη ουσία βρίσκεται με μορφή [[ιόντα|ιόντων]]. Τέτοια διαλύματα* είναι των ηλεκτρολυτών ([[οξύ|οξέων]], [[βάση|βάσεων]] και [[άλας|αλάτων]]) π.χ. NaCl → Na +  + Cl -  (ιόντα).
#* ''Μη ηλεκτρολυτικά διαλύματα'' ή ''μοριακά'': Όταν η διαλυμένη ουσία βρίσκεται αποκλειστικά με μορφή [[μόριο|μορίων]]. Δηλαδή η διαλυμένη ουσία δεν διίσταται αλλά και ούτε πολυμερίζεται, π.χ. το διάλυμα [[ζάχαρη|ζάχαρης]]ς.
# Επίσης τα διαλύματα ανάλογα με την ανταλλαγή θερμότητας διακρίνονται σε:
#* ''Ενδοθερμικά διαλύματα'': Όπου απορροφάται [[θερμότητα]] - ενδόθερμο φαινόμενο, και σε
#* ''Κορεσμένα διαλύματα'': Όταν το διάλυμα περιέχει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα διαλυτής ουσίας. Περαιτέρω ανάμιξη διαλυτής ουσίας γίνεται ίζημα. π.χ. η μίξη 100gr αλατιού σε 100gr νερό δημιουργεί διάλυμα περίπου 36gr αλατιού και το υπόλοιπο αλάτι δημιουργεί ίζημα.
# Ειδικότερα, υδατικό διάλυμα ονομάζεται διάλυμα στο οποίο διαλύτης είναι το νερό. Γενικά η έφραση "...ικό διάλυμα" δείχνει το διαλύτη στη θέση των "..." . Έτσι αλκοολικό διάλυμα (αλλιώς, ειδικά το αλκοολικό, και βάμμα) νοείται αυτό που διαλύτης είναι η αλκοόλη, αιθερικό αυτό που ο διαλύτης είναι ο αιθέρας κοκ
== Συγκέντρωση διαλυμάτων ==
Η συγκέντρωση των διαλυμάτων είναι ένας αριθμός και μια έκφραση που μας δείχνει πόση διαλυμένη ουσία υπάρχει σε μια ποσότητα διαλύματος. π.χ. όταν λέμε "διάλυμα ζάχαρης 12 %κ.β", το "12" είναι ο αριθμός και το "%κ.β." είναι η έκφραση. Εκφράσεις συγκέντρωσης διαλυμάτων υπάρχουν πολλές. Οι σημαντικότερες είναι:
1) '''%κ.β''' (επί τοις 100 κατά βάρος ή %m/m ή %w/w). Δείχνει τα μέρη βάρους διαλυμένης ουσίας στα 100 μέρη βάρους διαλύματος. Δηλ. στο παραπάνω παράδειγμα 12 γραμμάρια ζάχαρης σε 100 γραμμάρια διαλύματος ή 12 ουγγιές ζάχαρης σε 100 ουγγιές διαλύματος ή 100 τόννοι ζάχαρης σε 100 τόννους διαλύματος κ.ο.κ. Είναι ο ακριβέστερος και σαφέστερος τρόπος έκφρασης. Ακριβέστερος, διότι δεν μεταβάλλεται με την αλλαγή της θερμοκρασίας και σαφέστερος γιατί παρέχει εμμέσως -με μια απλή αφαίρεση- το ποσό του διαλύτη. Στο παράδειγμα μας το 88 % (100-12) είναι νερό.
2) '''% κ.ο.''' (επί τοις 100 κατ' όγκο ή %m/v ή %w/v) Δείχνει τα μέρη βάρους της διαλυμένης ουσίας -σε γραμμάρια- ανά 100 ml διαλύματος. Δηλαδή "υδατικό διάλυμα ζάχαρης 10% m/v" σημαίνει 10 γραμμάρια ζάχαρης σε 100 ml διαλύματος. Δεν είναι ούτε πολύ σαφής, ούτε πολύ ακριβής τρόπος έκφρασης. Διότι αφ ενός δεν μπορεί να υπολογιστεί -από την έκφραση και μόνο- η ποσότητα του διαλύτη: Στο παραπάνω παράδειγμα ο διαλύτης είναι ''περίπου'' 94 ml (και όχι 90 (100-10) όπως θα μπορούσε να υπολογίσει κάποιος, διότι ο όγκος 10 γραμμαρίων ζάχαρης είναι περίπου 6 ml). Επίσης δεν είναι πολύ ακριβής, διότι το ίδιο διάλυμα "αραιώνει" με την άνοδο της θερμοκρασίας ένεκα [[Θερμική διαστολή|διαστολής]] π.χ. 100 ml διαλύματος 12% m/v στους 4ο C, στους 24ο C έχουν συγκέντρωση ~ 11,9% m/v (διότι πλέον δεν είναι 100,0 ml, αλλά 100,4 ένεκα [[Θερμική διαστολή|διαστολής]]).
3)'''% κ.ο. '''(επί τοις 100 κατ' όγκο ή %v/v ή vol) Μόνο για υγρή διαλυμένη ουσία και διαλύτη. Δείχνει τα μέρη όγκου της διαλυμένης ουσίας ανά 100 μέρη όγκου διαλύματος. Δεν είναι ούτε πολύ σαφής, ούτε πολύ ακριβής τρόπος έκφρασης. Για όλους τους παραπάνω λόγους της περιπτώσεως "2)" και επιπροσθέτως ότι πολλές ουσίες διαλυόμενες αλλάζει ο όγκος τους. π.χ. αν αναμίξουμε 50 ml [[αιθανόλη|αλκοόλης]] και 50 ml νερού θα πάρουμε ~96 ml διάλυμα! Παρ όλα αυτά χρησιμοποιείται συνήθως -και μάλιστα επισήμως από την ευρωπαϊκή νομοθεσία- για να εκφράσει περιεκτικότητα αλκοόλης σε ποτά.
4) '''Μ''' (μοριακά διαλύματα) Εκφράζουν τον αριθμό των γραμμομορίων (mole) που περιέχονται σε 1 λίτρο διαλύματος. Έτσι ΝαΟΗ 0,1 Μ σημαίνει 4 γραμμάρια ανά λίτρο ΝαΟΗ (0,4% κ.ο) διότι το mole του ΝαΟΗ είναι 40 (40 x 0,1=4).
5) '''Ν''' ([[Κανονικότητα διαλύματος|κανονικά διαλύματα]]) Εκφράζουν τον αριθμό των γραμμοϊσοδυνάμων (gr-eq) που περιέχονται σε 1 λίτρο διαλύματος. Έτσι ΚΟΗ 2 N σημαίνει 112 γραμμάρια ανά λίτρο ΚΟΗ (11,2% κ.ο) διότι το gr-eq του ΚΟΗ είναι 56 (56 x2=112).