el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el el el el en el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el en el en en en el en de de el de de de de el de el el el el el el el el el el el el en nl el el el el el en nl el el en nl el el el el en nl el el el nl el el el en es el el el en de el en eo el en es el el el el el el el el hy el el el eu el el el el el el el el el el el el
Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
28 Ιουνίου 1519 – 27 Αυγούστου 1556[1][2][3]
23 Οκτωβρίου 1520 στον Καθεδρικό Ναό του Άαχεν (Γερμανία)
24 Φεβρουαρίου 1530 στη Μπολόνια (αυτοκράτορας)
Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
14 Μαρτίου 1516 – 16 Ιανουαρίου 1556
Ιωάννα Α΄ της Καστίλης και Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας
25 Σεπτεμβρίου 1506 – 25 Οκτωβρίου 1555[4]
12 Ιανουαρίου 1519 – 28 Απριλίου 1521
Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
21 Σεπτεμβρίου 1558 (58 ετών)
Μοναστέριο ντε Γιούστε, Κουάκος ντε Γιούστε, Ισπανία
Εσκοριάλ, Σαν Λορένθο ντε Ελ Εσκοριάλ, Ισπανία
Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας
Φίλιππος Α΄ της Καστίλης
Ιωάννα Α΄ της Καστίλης
δεδομένα (π • σ • ε )
Ως απόγονος τριών ηγεμονικών δυναστειών της Ευρώπης, του Οίκου των Αψβούργων, του Οίκου των Βαλουά-Βουργουνδίας και του Οίκου της Τρασταμάρα, έγινε ηγεμόνας των κτήσεων των Αψβούργων στην κεντρική Ευρώπη, των Βουργουνδικών Κάτω Χωρών και των βασιλείων της Καστίλλης και Αραγωνίας. Ήταν επίσης κυρίαρχος εκτεταμένων περιοχών της Κεντρικής, Δυτικής, και Νότιας Ευρώπης καθώς και των ισπανικών αποικιών στην Αμερική και την Ασία.
Ο Κάρολος ήταν ο πρεσβύτερος γιος του Φιλίππου του Ωραίου και της Ιωάννας της Τρελής. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄ και από την πλευρά της μητέρας του εγγονός των Καθολικών Βασιλέων Φερδινάνδου της Αραγωνίας και Ισαβέλλας της Καστίλλης. Όταν ο Φίλιππος πέθανε το 1506, ο Κάρολος έγινε κυβερνήτης των Βουργουνδικών Κάτω Χωρών και συμβασιλέας της μητέρας του στην Ισπανία μετά τον θάνατο του Φερδινάνδου το 1516. Καθώς ο Κάρολος ήταν το πρώτο πρόσωπο που κυβέρνησε την Καστίλη-Λεόν και την Αραγωνία ταυτόχρονα ιδίω δικαιώματι, έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της Ισπανίας (η συμβασιλεία της μητέρας του Ιωάννας ήταν τυπική μόνο, δεδομένης της ψυχικής της αστάθειας).[8] Το 1519, ο Κάρολος διαδέχθηκε τον παππού του, Μαξιμιλιανό, ως Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Αρχιδούκας της Αυστρίας. Από αυτό το σημείο και μετά, το βασίλειο του Καρόλου, το οποίο έχει περιγραφεί ως «η αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν δύει ποτέ», κάλυπτε τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα στην Ευρώπη, την Άπω Ανατολή και την Αμερική.[9]
Ο Κάρολος Ε΄ της Γερμανίας, Α΄ της Ισπανίας.
Μεγάλο μέρος της βασιλείας του Καρόλου αφιερώθηκε στους Ιταλικούς Πολέμους εναντίον των Γάλλων βασιλέων Φραγκίσκου Α΄ και Ερρίκου Β΄, οι οποίοι πόλεμοι, αν και εξαιρετικά πολυέξοδοι, ήταν στρατιωτικά επιτυχείς λόγω του αήττητων Ισπανικών σχηματισμών (τέρθιο) και των προσπαθειών των πρωθυπουργών του Μερκουρίνο Γκαττινάρα και Φρανθίσκο ντε λος Κόμπος ι Μολίνα. Οι δυνάμεις του Καρόλου ανακατέλαβαν το Μιλάνο και τη Φρανς-Κοντέ από τη Γαλλία μετά την αποφασιστική νίκη των Αψβούργων στη Μάχη της Παβίας το 1525,[10] η οποία ώθησε τον Φραγκίσκο να δημιουργήσει τη Γαλλοοθωμανική συμμαχία. Ο αντίπαλος του Καρόλου Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής κατέκτησε την Ουγγαρία το 1526 αφού νίκησε τους Χριστιανούς στη Μάχη του Μοχάτς. Παρ' όλα αυτά, η Οθωμανική προέλαση ανακόπηκε όταν οι Τούρκοι απέτυχαν να καταλάβουν τη Βιέννη το 1529.
Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Καρόλου στον αγώνα κατά της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Ήρθε σε αντιπαράθεση με τους Διαμαρτυρόμενους πρίγκιπες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που με αφορμή τον Προτεσταντισμό επεδίωκαν ευρύτερη αυτονομία, και συνεκάλεσε τη Σύνοδο του Τριδέντου (Τρέντο) που υπήρξε η απαρχή της Αντιμεταρρύθμισης. Από τις κορυφαίες εκφράσεις του αντιμεταρρυθμιστικού πνεύματος της Συνόδου ήταν η επί βασιλείας του Καρόλου ίδρυση του Τάγματος των Ιησουϊτών.
Επί της βασιλείας του επίσης η Ισπανία κατέκτησε το Μεξικό και το Περού και πραγματοποιήθηκε ο πρώτος περίπλους της Γης από τον Μαγγελάνο.
Ο Κάρολος Ε΄ (quintus) της Γερμανίας.
Νυμφεύτηκε το 1526 την Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
Φίλιππος Β΄ 1527-1598, βασιλιάς της Ισπανίας, Πορτογαλίας, Νεαπόλεως, Σικελίας· δούκας τού Μιλάνου, των Επτά Επαρχιών των Κάτω Χωρών, κ.λπ..
Μαρία 1528-1603, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Μαξιμιλιανό Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
Ιωάννα 1535-1573, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ιωάννη-Εμμανουήλ των Αβίς πρίγκιπα της Πορτογαλίας.
Φερδινάνδος 1529-1530, ένας γιος 1534, Ιωάννης 1537-1538, ένας γιος 1539, απεβίωσαν βρέφη.
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
(νόθη) Μαργαρίτα 1522-1586, κόρη από την Ιωάννα-Μαρία φαν ντερ Γκάυνστ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλέξανδρο των Μεδίκων δούκα της Φλωρεντίας και μετά τον Οκτάβιο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας.
(νόθος) Δον Χουάν 157-1578, γιος από τη Βαρβάρα Μπλόμμπερκ. Ως ναύαρχος ήταν ο νικητής της ναυμαχίας τού Λεπάντο (Ναυπάκτου).
(νόθη) Ταντέα/Θαδδαία 1523;-π. 1562, κόρη από την Ορσολίνα ντελλα Πέννα. Παντρεύτηκε τον Σινιμπάλντο ντι Κοπέσκι.
(νόθη) Ιωάννα 1522-1503, απεβ. 8 ετών, από μία ευγενή από το Νασσάου.
Ίσως η Ισαβέλλα της Καστίλης, νόθο τέκνο της Ζερμαίν της Φουά (μητριάς της μητέρας του) να είναι τέκνο τού Καρόλου Ε΄.
↑ Ημερομηνία παραίτησης του Καρόλου. Στις 24 Φεβρουαρίου 1558, το σώμα των εκλεκτόρων που συνήλθε στη Φρανκφούρτη αποδέχθηκε την αυτοκρατορική παραίτηση του Καρόλου Ε' και ανακήρυξε ως αυτοκράτορα τον Φερδινάνδο.
↑ Kenneth Meyer Setto, The Papacy and the Levant 1204-1571, σελ. 716, The American Philosophical Society (1984)
↑ Hastings Robinson, The Zurich Letters, τόμος 3, μέρος 1, σελ. 182, The Parcer Society
↑ George Edmundson, History of Holland, BiblioBazaar (2008)
↑ «Γερμανία. Κάρολος Ε΄». Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν. τόμ. 7. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1929. σελίδες 322–323.
↑ Maltby, William S. (25 Μαρτίου 2002). The Reign of Charles V. Macmillan International Higher Education. ISBN 978-0-230-62908-0.
↑ Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 21 (Αθήνα: Πυρσός, 1933) σ. 300
↑ William S. Maltby, Charles V. History 1450-1789.
↑ Maximilian I, Luminarium.org. Excerpted from Encyclopædia Britannica, 11th Ed. Vol XVII. Cambridge: Cambridge University Press, 1910. 923.
↑ Blockmans, Emperor Charles V, 60, 68; Guicciardini, History of Italy, 363–364; Oman, Art of War, 211.
(Αγγλικά) Alain Saint-Saëns (Ed.), Young Charles V. University Press of the South: New Orleans, 2000.
(Γερμανικά) Norbert Conrads: Die Abdankung Kaiser Karls V. Abschiedsvorlesung, Universität Stuttgart, 2003 (Reden_und_Aufsaetze_65.pdf)
(Γερμανικά) Stephan Diller, Joachim Andraschke, Martin Brecht: Kaiser Karl V. und seine Zeit. Ausstellungskatalog. Universitäts-Verlag, Bamberg 2000, ISBN 3-933463-06-8
(Αγγλικά) Howell, Robert B. (2000), «The Low Countries: A Study in Sharply Contrasting Nationalisms», στο: Barbour, Stephen; Carmichael, Cathie, επιμ., Language and nationalism in Europe, Oxford: Oxford University Press, σελ. 130–150, ISBN 0-19-823671-9
(Γερμανικά) Alfred Kohler: Karl V. 1500–1558. Eine Biographie. C. H. Beck, München 2001, ISBN 3-406-45359-7
(Γερμανικά) Alfred Kohler: Quellen zur Geschichte Karls V. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1990, ISBN 3-534-04820-2
(Γερμανικά) Alfred Kohler, Barbara Haider. Christine Ortner (Hrsg): Karl V. 1500–1558. Neue Perspektiven seiner Herrschaft in Europa und Übersee. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2002, ISBN 3-7001-3054-6
(Γερμανικά) Ernst Schulin: Kaiser Karl V. Geschichte eines übergroßen Wirkungsbereichs. Kohlhammer, Stuttgart 1999, ISBN 3-17-015695-0
(Γερμανικά) Ferdinant Seibt: Karl V. Goldmann, München 1999, ISBN 3-442-75511-5
(Γερμανικά) Manuel Fernández Álvarez: Imperator mundi: Karl V. – Kaiser des Heiligen Römischen Reiches Deutscher Nation.. Stuttgart 1977, ISBN 3-7630-1178-1
Γενεαλογικό δέντρο του Καρόλου Κουίντου και τον προγόνων του
Luminarium Encyclopedia Βιογραφία του Καρόλου Κουίντου
Answers.com Βιογραφία του Καρόλου Κουίντου
New Advent Βιογραφία του Καρόλου Κουίντου
Κάρολος Ε΄ της Γερμανίας, Α΄ της Ισπανίας
Γέννηση: 24 Φεβρουαρίου 1500 Θάνατος: 21 Σεπτεμβρίου 1558
βασιλιάς της Αραγωνίας, της Ναβάρρας, της Μαγιόρκας, της Βαλένθιας, της Γρανάδας, της Σικελίας, της Νάπολης, της Σαρδηνίας· κόμης της Βαρκελώνης
Με τη μητέρα του: Ιωάννα (1516 - 1555)
βασιλιάς της Καστίλης, του Λεόν
Με τη μητέρα του: Ιωάννα (1516 - 1555)
δούκας της Βραβάντης, του Λουξεμβούργου· μαρκήσιος του Ναμύρ· κόμης της Βουργουνδίας, της Φλάνδρας, του Αινώ, του Αρτουά
δούκας του Γκέλντερς· κόμης του Ζύτφεν
Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
αρχιδούκας της Αυστρίας· δούκας της Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης· κόμης του Τυρόλου
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648 τερματίστηκε και επίσημα η επιρροή της αυτοκρατορίας στην Ιταλία