el el el el el el en en en en en el en en nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el nl el el el en en en en de en en en en en en en en en en en en en es en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en en el el el en en el el el el el el en el el el el el el el el el el en el en el en el el el el el el el el el el en en el el el en el el el en el el
Πρωτοπόρος. Καινοτόμος. Διορατικός. Τολμηρός. Αντισυμβατικός. Ιδιοφυΐα. Μεθοδικός. Εγωιστής. Ξεροκέφαλος. Εκκεντρικός. Ορκισμένος εργένης. Ρατσιστής. Επιτυχημένος αλλά και αποτυχημένος. Oι χαρακτηρισμοί που έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν τον Chip Kelly είναι πολλοί. O 52χρονος head coach είναι μια προσωπικότητα που ιντριγκάρει όσο λίγες άλλες στην National Football League και όχι άδικα. Τόσο οι προπονητικές του μέθοδοι, οι τακτικές και τα συστήματά του, οι εκτός αγωνιστικού χώρου στάση και συμπεριφορά του προκαλούν μια πόλωση. Όποιον κι αν ρωτήσεις για τον Kelly, δε θα απαντήσει με αδιαφορία. Αν και αυτοί που τον έχουν απορρίψει ως προπονητή είναι περισσότεροι, όσοι τον υποστηρίζουν ακόμα το κάνουν με ιδιαίτερη θέρμη. Η αλήθεια είναι ότι τον προπονητή Kelly μπορεί να τον γνωρίζουν πολλοί, όμως ελάχιστοι τον ξέρουν και ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν τον άνθρωπο Kelly. Τρανότερη απόδειξη είναι πως ο χαρακτηρισμός “ορκισμένος εργένης” που τον συνόδευε μέχρι πριν ένα χρόνο, διότι κανείς δε γνώριζε πως ο Kelly υπήρξε παντρεμένος για επτά χρόνια, μέχρι που πήρε διαζύγιο το 1999. Αντίστοιχα, πολλοί άλλοι χαρακτηρισμοί που του έχουν αποδοθεί κατά καιρούς είναι – στην καλύτερη περίπτωση –αμφιλεγόμενοι. Ο Chip Kelly μπήκε στον κόσμο του NFL τον Ιανουάριο του 2013. Αρκετές ομάδες βρίσκονταν σε αναζήτηση νέου head coach και ο Kelly ήταν το πιο καυτό όνομα στο χώρο του κολεγιακού football. Για τους Philadelphia Eagles και τους Cleveland Browns ήταν το νούμερο ένα στη λίστα των υποψηφίων. Ο Kelly συναντήθηκε με εκπροσώπους και των δύο ομάδων, ωστόσο δεν προέκυψε κάποια συμφωνία. Οι μέρες περνούσαν κι όλα έδειχναν πως ο τεχνικός θα επέστρεφε στην ομάδα του, τους Oregon Ducks, αλλά ένα τελευταίο δυνατό μπάσιμο των Eagles έπεισε τον Kelly να φτιάξει βαλίτσες και να μετακομίσει στην ανατολική ακτή των Η.Π.Α. Από το training camp ακόμα φάνηκε πως ο Kelly θα άλλαζε πολλά στους Eagles. Προπονήσεις μεγάλης έντασης με μικρά διαλείμματα υπό τους ήχους δυνατής μουσικής όλων των ειδών (rock, R’n’B, hip hop, house), ειδικά παρασκευασμένα smoothies, διαφορετικά για κάθε αθλητή (ανάλογα με την ενέργεια που χρειάζεται, με το αν χρειάζεται να χτίσει επιπλέον μυική μάζα αλλά και με τη θέση που παίζει) και νέες ασκήσεις που πολλές ομάδες και προπονητές δεν είχαν ξαναδεί στη ζωή τους. Ο τότε βασικός running back των Eagles, LeSean McCoy, προσπαθώντας να δώσει στους ρεπόρτερ να καταλάβουν πόση έντονες ήταν οι προπονήσεις, τις είχε παρομοιάσει μίτινγκ στίβου. Οι καινοτομίες του Kelly περιελάμβαναν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και δεν περιορίζονταν στην προπόνηση. Οι παίκτες της Philadelphia φόραγαν αισθητήρες που έδιναν στοιχεία τηλεμετρίας στο προπονητικό τιμ (επιτάχυνση, δύναμη πρόσκρουσης, κλπ), ενώ στο σπίτι ή στους κοιτώνες του training camp φόραγαν υπολογιστές ύπνου, οι οποίοι έδιναν πληροφορίες για την ποσότητα και την ποιότητα του ύπνου τους. Στους αγώνες, το σύστημα του Chip Kelly ξεχώριζε από τα υπόλοιπα σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Η up-tempo, no huddle επίθεση μείωνε σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το χρονικό διάστημα ανάμεσα στα plays. Το μικρό playbook βοηθούσε τον quarterback στην απομνημόνευσή του, ενώ οι οδηγίες δίνονταν με την ανάρτηση καρτών με διάφορες, άσχετες με το football εικόνες ή με χειρονομίες που έκαναν κάποιοι βοηθοί. Ενώ ο αντίπαλος έβλεπε ένα hot dog και έναν τύπο να κάνει προτάσεις χεριών, ο quarterback διάβαζε ένα σύστημα, ο wide receiver ένα route κ.ό.κ.
Κάρτες με “συστήματα” των Eagles από την εποχή του Chip Kelly.
Ο Kelly, όμως, δεν έχανε ευκαιρία να υπενθυμίζει πως δεν ήταν καμιά ιδιοφυΐα και ελάχιστα πράγματα από το σύστημα του ήταν δική του ανακάλυψη. Κι ενώ όλοι τον περίμεναν πιο τολμηρό στο playcalling, αποδείχθηκε πολύ συντηρητικός. Δυστυχώς για τον Kelly και τους Eagles, όλη αυτή η καινοτομία – η οποία είχε κάνει αυτόν και τους Oregon Ducks πρωταγωνιστές στο κολλεγιακό πρωτάθλημα – απέδωσε καρπούς μόνο την πρώτη σεζόν. Οι “αετοί” τερμάτισαν με ρεκόρ 10-6 και προκρίθηκαν στα playoffs, όπου αποκλείστηκαν στον wildcard γύρο από τους New Orleans Saints. Οι επόμενες δύο χρονιές (2014 και 2015) ήταν η μια χειρότερη από την άλλη, με τελικό αποτέλεσμα την απομάκρυνση του Kelly από τον πάγκο της ομάδας. Οι αιτίες της αποτυχίας των Eagles του Kelly είναι πολλές, όμως οι δημοσιογράφοι θέλησαν να εστιάσουν σε μία: στον απαιτητικό χαρακτήρα του head coach και την ακλόνητη πίστη του πως αν εφαρμόσει το πλάνο του στον απόλυτο βαθμό θα επιτύχει. Ενώ όλοι οι προπονητές το πιστεύουν αυτό, η περίπτωση του Kelly ήταν ιδιαίτερη γιατί δε δίστασε να σπάσει τα στεγανά για να κάνει αυτό που θέλει. Αυτό αποτέλεσε την πηγή του κακού. Αν στις αρχές της σεζόν του 2013, κάποιος έλεγε ότι οι DeSean Jackson, LeSean McCoy και Jeremy Maclin θα ήταν παρελθόν από τους Philadelphia Eagles πριν το NFL Draft του 2015, δε θα τον πίστευε κανείς. Ακόμα κι αν αυτός που υποστήριζε κάτι τέτοιο ήταν ο Albert Breer, ο Ian Rapoport ή ο Adam Schefter, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Ποια ομάδα θα αποχωριζόταν τους δύο βασικούς της wide receivers και τον βασικό της running back και τρεις από τους καλύτερους παίκτες του NFL πριν αυτοί συμπληρώσουν το 27ο έτος της ηλικίας τους; Όσο τρελό κι αν ακούγεται, o Chip Kelly δε δίστασε να το κάνει πράξη. Κι αυτό που κάνει τις αποφάσεις του αυτές ακόμα πιο “τρελές” είναι πως τόσο ο Jackson που “κόπηκε” το 2014, όσο και οι Maclin και McCoy που αποχώρησαν φέτος, προέρχονταν από πολύ καλές σεζόν. Ειδικά οι δύο wide receivers των Eagles έκαναν την καλύτερη χρονιά τους ως επαγγελματίες (ο Jackson το 2013 κι ο Maclin το 2014) προτού αναχωρήσουν για άλλες πολιτείες. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις είναι ότι ο Maclin δεν αποδεσμεύτηκε από την ομάδα, αλλά δεν ανανέωσε το συμβόλαιό του. Ο Chip Kelly ήθελε να τον κρατήσει στη Philadelphia και είχε τον απαιτούμενο χώρο στο salary cap, αλλά δεν ήταν διατεθειμένος να δεσμεύσει τόσα χρήματα για αυτό και μόνο τον λόγο. Η πρόταση των “αετών” δεν ξεπέρασε τα 10 εκατομμύρια το χρόνο ενώ ο Maclin ζητούσε τουλάχιστον 11 εκατομμύρια ετησίως. Από τη στιγμή που o Andy Reid και οι Kansas City Chiefs προσέφεραν στον 26χρονο wide receiver αυτό που ζητούσε, το διαζύγιο με τους Eagles ήταν εύκολη απόφαση. Σε ότι αφορά τον McCoy, μπορεί το 2014 να μην ήταν η πιο επιτυχημένη του χρονιά, αλλά έχοντας “γράψει” 1.319 γιάρδες και 5 touchdowns, σίγουρα δεν ήταν κακή. Επίσης, το ότι δεν είχε καλύτερες επιδόσεις είναι σε μεγάλο βαθμό ευθύνη της offensive line των Eagles, η οποία πέραν από πολυάριθμους τραυματισμούς, δε μπόρεσε παρά σε 2-3 παιχνίδια να έχει την απαιτούμενη απόδοση. Ο Chip Kelly προτίμησε να τον ανταλλάξει, στέλνοντάς τον στο Buffalo και τους Bills για τον inside linebacker (και πρώην παίκτη του Kelly στο πανεπιστήμιο του Oregon) Kiko Alonso.
O LeSean McCoy προπονείται με την νέα του ομάδα, τους Buffalo Bills.
Ο Kelly δεν περιορίστηκε σε αυτές τις αλλαγές. Στα πρώτα λεπτά της free agency του 2015, προχώρησε σε ανταλλαγή του Nick Foles στους St. Louis (νυν Los Angeles) Rams, παίρνοντας ως αντάλλαγμα τον Sam Bradford. Με τον τρόπο αυτό, οι Philadelphia Eagles έγιναν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του NFL που αποχωρίζεται τον βασικό της QB, τον βασικό της running back και τον καλύτερο wide receiver στην ίδια offseason. Στην εβδομάδα που προηγήθηκε της free agency, o Kelly αποδέσμευσε τους δύο παλαιότερους παίκτες και “σημαίες” της ομάδας, τον guard Todd Herremans και τον pass rusher Trent Cole. Μπορεί η απόδοσή τους να είχε φθίνουσα πορεία, όμως μέχρι και την προηγούμενη χρονιά ήταν βασικοί και η αντικατάστασή τους άνοιξε νέα μέτωπα. Ούτε αυτό όμως προβλημάτισε τον Kelly, που προτίμησε να έχει περισσότερα χρήματα για να ξοδέψει από το να πληρώνει παίκτες περισσότερα από όσα δικαιολογεί η απόδοσή τους. Ο head coach των Eagles κράταγε το καλύτερο για το τέλος. Μετά τα πρώτα OTAs (organized team activities), από τα οποία αποφάσισε να απουσιάσει ο Evan Mathis, ο Kelly τον έστειλε να βρει άλλη ομάδα. Ο Mathis, ένας από τους κορυφαίους offensive guard της λίγκας, από την περασμένη σεζόν ζητούσε νέο συμβόλαιο και αύξηση αποδοχών. Όμως ο Kelly του ξεκαθάρισε πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Μάλιστα του είπε πως αν βρει ομάδα που είναι διατεθειμένη να του δώσει το συμβόλαιο που ψάχνει, θα τον αντάλλασσε.
Κάτι τέτοιο δε συνέβη. Ο Kelly είπε πως ποτέ ο Mathis ή ο ατζέντης του δεν έφεραν πρόταση από άλλη ομάδα. Oι Eagles δεν άλλαξαν στάση στο θέμα, ο Mathis απείχε από τα OTAs και λίγες μέρες μετά ήρθε η αποδέσμευσή του από την ομάδα της Philadelphia.
Eν ολίγοις, ο Chip Kelly: – έδιωξε τον DeSean Jackson από την ομάδα το 2014, έπειτα από την καλύτερη σεζόν του Jackson ως επαγγελματία (1.332 γιάρδες από υποδοχές, εννιά touchdowns). – δεν έδωσε στον Jeremy Maclin το συμβόλαιο που ήθελε, επιτρέποντάς του να φύγει, ενώ κι αυτός προερχόταν από την καλύτερη χρονιά του ως επαγγελματίας (85 υποδοχές, 1.318 γιάρδες, 10 touchdowns). – αντάλλαξε έναν από τους καλύτερους running backs της λίγκας, τον LeSean McCoy, για τον Kiko Alonso, έναν inside linebacker που έχει αγωνιστεί μόλις μια χρονιά στο NFL, ενώ το 2014 δεν αγωνίστηκε ούτε δευτερόλεπτο λόγω τραυματισμού (ρήξη χιαστών). – “έκοψε” τους Todd Herremans και Trent Cole επειδή είχαν μέτρια απόδοση και μεγάλους μισθούς, μη δίνοντας σημασία στο γεγονός ότι οι δύο τους ήταν οι παλαιότεροι στα αποδυτήρια κι είχαν το σεβασμό όλων των παικτών. – αντάλλαξε τον Nick Foles, τον quarterback που το 2013 είχε πασάρει για 27 touchdowns και μόλις δύο interceptions, επειδή ήταν κάτω του μετρίου το 2014 (13 πάσες για touchdown, 10 interceptions), φέρνοντας στη Philadelphia τον Sam Bradford, ο οποίος είχε πάθει ρήξη χιαστού δύο σερί χρονιές, το 2013 και το 2014. – άφησε ελεύθερο έναν από τους καλύτερους offensive guards του NFL επειδή αυτός ζητούσε επίμονα νέο συμβόλαιο και επειδή απουσίασε από τα OTAs της ομάδας, τα οποία είναι εθελοντικής συμμετοχής για τους βετεράνους. Σε αυτό το τελευταίο δεν πρέπει να παραλείψουμε τη συνέχεια: ο Mathis υπέγραψε στους Broncos και στέφθηκε πρωταθλητής, μιας και η ομάδα του Denver επικράτησε των Carolina Panthers στο Super Bowl 50. Αν μου επιτραπεί η παρένθεση, έχει κανείς αμφιβολία πως αν ο Chip Kelly ήταν προπονητής ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, σε ομάδα της Super League και είχε κάνει αντίστοιχες κινήσεις, οι οπαδοί της δε θα το κυνηγούσαν να τον φάνε ζωντανό ή στην καλύτερη δε θα περίμεναν την πρώτη “στραβή” για να ζητήσουν το κεφάλι του; Στο NFL, ευτυχώς, δε συμβαίνει το ίδιο, αν και τα ουσιαστικά ερωτήματα για τον πρώην head coach των Eagles είναι πολλά: – Πως βελτιώνεις μια ομάδα όταν διώχνεις τους καλύτερους παίκτες της; – Γιατί κάνεις τόσες αλλαγές σε μια ομάδα που τερμάτισε με ρεκόρ 10-6 τόσο το 2014, όσο και το 2013; – Το πλάνο που είχε ο 52χρονος head coach πάνω σε τι βασίζεται; – Και τελικά, μήπως δεν είχε συνηθίσει τις διαφορές ανάμεσα σε κολεγιακό πρωτάθλημα και NFL; Κανείς δεν ξέρει το πλάνο του Chip Kelly με όλες του τις λεπτομέρειες – ούτε καν οι πιο άμεσοι συνεργάτες του. Κοιτώντας, όμως, όλες τις κινήσεις που έκαναν οι Eagles εκείνη την διετία που ήταν υπό την καθοδήγησή του και συνδέοντάς τες με τις κατά καιρούς δηλώσεις του, μπορούμε να αντιληφθούμε ποιες είναι οι βασικές γραμμές του πλάνου του, καθώς και τις “κόκκινες γραμμές” του, τις οποίες δεν πατάει ακόμα κι αν αυτό σημαίνει κριτική για τις αποφάσεις του. Ας πάρουμε τις περιπτώσεις με τη σειρά. Όταν ο DeSean Jackson αποδεσμεύτηκε (το 2014), η έκπληξη ήταν μεγάλη για πολλούς αλλά χρειάστηκαν μόλις δύο μέρες για να κοπάσει η καταιγίδα διαμαρτυριών των οπαδών της Philadelphia. Λίγες ώρες πριν γίνει γνωστή η αποδέσμευση του Jackson, ένα δημοσίευμα στον Τύπο υποστήριζε πως ο wide receiver των Eagles σχετίζεται με μέλη συμμοριών. Υπήρχαν μάλιστα και φωτογραφίες του Jackson να κάνει (μόνος του ή με άλλους) διάφορα “gang signs”. Την αποδέσμευση του Jackson ακολούθησαν κι άλλα δημοσιεύματα που ήθελαν το πρώην Νο.10 των Eagles να μην έχει πεισθεί από το πλάνο του Kelly και να έχει απομονωθεί από τους συμπαίκτες του, σε μια ομάδα που το σύνολο είναι πάνω από το άτομο – όπως άλλωστε ήθελε και ο Kelly.
Ο DeSean Jackson (μπλε t-shirt) με ένα από τα hand signs των Crips (μια από τις μεγαλύτερες συμμορίες των Η.Π.Α.)
Λίγο τα παραπάνω, λίγο το ότι ο Jackson ήταν από τους χειρότερους παίκτες στην ήττα των Eagles στον wildcard γύρο των playoffs από τους New Orleans Saints και η πίστη του Τύπου και των οπαδών στο πλάνο του Kelly, βοήθησαν να ξεπεραστεί το παραπάνω ζήτημα σχετικά εύκολα. Στη σεζόν που ακολούθησε, ο Jeremy Maclin ήταν εκπληκτικός κι όλοι θεώρησαν πως η απόφαση του Kelly να διώξει τον Jackson δεν κόστισε στους Eagles. Το τέλος της κανονικής περιόδου βρήκε τους “αετούς” με ρεκόρ 10-6, αυτή τη φορά όμως εκτός playoffs. Αυτό που ήταν σαφές πια, ήταν πως οι άλλες ομάδες είχαν μάθει το σύστημα και τα κόλπα του Kelly κι ο Foles δεν ήταν αρκετά καλός ώστε (α) να πασάρει με μεγάλη ακρίβεια, ειδικά σε απόσταση ή/και υπό πίεση και (β) να τον φοβηθούν οι αντίπαλες άμυνες και να τον προσέξουν περισσότερο, δίνοντας περισσότερους χώρους στο running game. Αποτέλεσμα ήταν να πάρει ο Foles το δρόμο για το St. Louis και ο Bradford να έρθει στην “πόλη της αδελφικής αγάπης”. Η κριτική πλέον για τον Kelly άρχισε να είναι εντονότερη και συχνότερη και σε αυτό συνέβαλε κι ο παραγκωνισμός του general manager των Eagles Howie Roseman, προκειμένου να αναλάβει ο Kelly πλήρη καθήκοντα (και εξουσία) σε θέματα επιλογής παικτών, τόσο στην free agency, αλλά και μέσω ανταλλαγών και βεβαίως στο draft. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα με την ανταλλαγή του McCoy για τον Kiko Alonso. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσπάθησαν να υπερασπιστούν κι αυτή την τολμηρή (ως και ακραία) επιλογή του Kelly, παραθέτοντας στατιστικά για το πως οι running back έχουν φθίνουσα πορεία μετά τα 27 τους, προσθέτοντας πως ο McCoy έπαιρνε πολλά χρήματα για μια θέση που δεν χρειάζονται ακριβοπληρωμένοι παίκτες, αλλά νέοι με φρέσκα πόδια – αρκεί η offensive line να κάνει τη δουλειά της. Μάλλον εκεί άρχισε να εκτιμά λάθος τα πράγματα ο Kelly. Μάλλον πίστεψε πως οι Eagles έχουν μια αρκετά καλή offensive line και ο ίδιος ένα υπεραποτελεσματικό επιθετικό σύστημα και αυτά τα δύο μαζί θα μπορούσαν να αποδώσουν ένα καλό running game ακόμα και χωρίς τον McCoy. Ξεκίνησε να κόβει από το μπάτζετ της επίθεσης και ένα ρίχνει περισσότερα χρήματα στην άμυνα, πιστεύοντας πως η επίθεση δε θα χάσει τίποτα λόγω του συστήματός του, ενώ η βελτίωση στην άμυνα θα ήταν τέτοια που συνολικά, οι Eagles θα έφτιαχναν μια καλύτερη ομάδα. Ο McCoy, ωστόσο, χρειάστηκε πολύ χρόνο να αποδεχθεί αυτή την ανταλλαγή και μέχρι να συμβεί αυτό, είπε διάφορα στα media για τον Kelly. Ανάμεσα σε αυτά ότι διώχνει όλους τους καλούς, μαύρους παίκτες των Eagles. Αρκεί να δει κανείς τις υπόλοιπες κινήσεις των Eagles στην offseason για να καταλάβει ότι αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα. Πλέον ο Kelly δεν είχε να αντιμετωπίσει την κριτική για τις επιλογές παικτών με βάση το αγωνιστικό κριτήριο, αλλά και την κριτική για ρατσιστικές τάσεις, όχι μόνο απέναντι σε μαύρους παίκτες, αλλά και σε αυτούς που είχαν μια προσωπικότητα διαφορετική από αυτή που του αρέσει. Ο Kelly συνέχισε απτόητος. Προσπάθησε να κρατήσει τον Maclin στη Philadelphia, αλλά η προσφορά του δεν ξεπέρασε ποτέ το ταβάνι που ο ίδιο είχε θέσει εξαρχής και το αποτέλεσμα ήταν ο J-Mac να ντυθεί τα κόκκινα των Kansas City Chiefs. Οι απώλειες των Trent Cole και Todd Herremans δεν είχαν να κάνουν με τίποτα περισσότερο από εξοικονόμηση χρημάτων, αποτέλεσαν όμως δύο ακόμα τρύπες στο ρόστερ. Με όλα τα χρήματα που εξοικονόμησαν οι Eagles απέκτησαν δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της free agency για τη secondary τους, τους Byron Maxwell και Walter Thurmond III (cornerback και safety, αντίστοιχα), ενώ έφεραν τους running backs Ryan Mathews και DeMarcο Murray για να καλύψουν το κενό του McCoy. Ξαφνικά, η ομάδα βρέθηκε πάλι με δύο ακριβοπληρωμένους running backs και οι θεωρίες για φθηνούς αντικαταστάτες του McCoy πήγαν περίπατο. Όλα άρχισαν να μοιάζουν με ένα περίεργο ανακάτεμα της τράπουλας, στο οποίο μόνος προσανατολισμός μπορούσε να θεωρηθεί η απόκτηση παικτών που θα ταίριαζαν στη φιλοσοφία του Kelly εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Τέλος, η αποδέσμευση του Evan Mathis, του καλύτερου offensive lineman των Eagles. Καμιά ομάδα δεν του πρόσφερε αυτά που ζήταγε από τους Eagles (δηλαδή περισσότερα από 6,5 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο και δύο επιπλέον χρόνια συμβόλαιο), αλλά αντί αυτό να τον “προσγειώσει” κι αυτόν και τις απαιτήσεις του, τον ώθησε στην αποχή από τα organised team activities, σε μια ύστατη προσπάθεια να αποσπάσει από τους Eagles ένα καλύτερο συμβόλαιο. Τα OTAs είναι μεν εθελοντικής συμμετοχής για τους βετεράνους, αναπόσπαστο όμως κομμάτι στην προετοιμασία όλων των ομάδων του NFL. Αυτή η κίνηση του Mathis δεν απέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα για τον ίδιο κι έτσι ο αριστερός guard των “αετών” αποφάσισε να εγκαταλείψει αυτή την προσπάθεια. Αγόρασε αεροπορικά εισιτήρια για Philadelphia (τις ημέρες της αποχής της πέρασε στο σπίτι του στην Arizona), αλλά προτού μπει στο αεροπλάνο, ο Kelly διέκοψε το συμβόλαιό του. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, ο Mathis βρήκε στέγη στο Denver, ήταν όμως για αρκετά λιγότερα χρήματα από ότι θα κέρδιζε αν έπαιζε στους Eagles. Στο τέλος βέβαια δεν τον πείραξε και πολύ, μιας και έφτασε στην κατάκτηση του Lombardi trophy – τους Eagles, όμως, τους πείραξε αρκετά. Η σεζόν του 2015 ήταν καταστροφική. Το τελικό ρεκόρ (7-9) μπορεί να μην ήταν και τόσο κακό, ωστόσο οι Eagles ήταν ένα μη ανταγωνιστικό σύνολο στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς και το χειρότερο, όσοι αθλητές αποτέλεσαν επιλογές του Kelly ήταν απογοητευτικοί στη μεγάλη τους πλειοψηφία. Αν αυτό δεν ήταν αρκετό, ο Kelly φάνηκε να χάνει το σεβασμό των παικτών του, συμπεριλαμβανωμένων κάποιων που είχε ο ίδιος επιλέξει (βλ. DeMarco Murray, ο οποίος πρωτοστάτησε στην “ανταρσία”). Ο Jeff Lurie, ο ιδιοκτήτης της ομάδας αποφάσισε πως είχε δει πολλά. Απομάκρυνε τον Chip Kelly από τον πάγκο των Eagles στις 30 Δεκεμβρίου, πριν το τέλος της κανονικής περιόδου και επανέφερε τον Roseman στη διαχείριση της ομάδας. Στους επόμενους μήνες, ο Roseman επιδόθηκε σε ένα ανηλεές ξήλωμα του roster, αφαιρώντας ότι είχε έφερε τη σφραγίδα του Kelly, είτε αυτοί ήταν scouts, είτε παίκτες – καθόλου απίθανο να έβαψε και τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσε ο πρώην πια head coach της ομάδας. Αν και τα ερωτήματα που θέσαμε παραπάνω μένουν αναπάντητα, είναι σίγουρο πως ο Kelly πλήρωσε την ακράδαντη πίστη που είχε στο πλάνο και στις μεθόδους του, απλά και μόνο γιατί ήθελε να τα εφαρμόσει στον απόλυτο βαθμό. Σε ένα χώρο όπου όλοι είναι επαγγελματίες, δε μπορείς να περιμένεις ότι θα κάνεις συνέχεια αυτό που θες και δε θα κάνεις εχθρούς. Ο Kelly είναι πολύ έξυπνος για να μην το ήξερε αυτό, υπολόγιζε όμως στα νικηφόρα αποτελέσματα, γιατί στον επαγγελματικό αθλητισμό, όσο νικάς, κανένας δε μπορεί να σε ακουμπήσει. Αυτό που μάλλον δεν υπολόγισε ο Kelly είναι πως για να νικάς, θα πρέπει όλοι οι παίκτες σου να θέλουν να πολεμήσουν για σένα. Αυτό σταμάτησε κάποια στιγμή να συμβαίνει και οι νίκες μειώθηκαν. Έτσι, αντί να προχωρήσει με το πλάνο του, ο Kelly έπεσε θύμα των ίδιων των επιλογών του. Παρότι πολλοί προέβλεψαν πως θα επιστρέψει στο κολλεγιακό πρωτάθλημα, αυτός βρήκε στέγη στο San Francisco και στους 49ers. Οι 49ers είναι μια ομάδα που μανατζάρεται από δύο ανθρώπους εξίσου εγωιστές (ή ξεροκέφαλους) όπως ο Kelly, τους Jed York και Trent Baalke. Οι δυο τους είχαν στα χέρια τους μια ομάδα με μεγάλο ταλέντο και όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσει για μια πενταετία, αλλά δεν ήθελαν άλλο τον Jim Harbaugh για head coach. Η απομάκρυνση του Harbaugh διέλυσε ουσιαστικά την ομάδα, αφού ο αντικαταστάτης του Jim Tomsula αποδείχθηκε εντελώς ακατάλληλος για τη θέση. Επίσης, πολλοί βασικοί παίκτες της ομάδα (Patrick Willis, Chris Borland. κ.ά.) εγκατέλειψαν την ενεργό δράση για λόγους υγείας, αλλά είναι πως να μη σκεφτεί κανείς πως το διαζύγιο της ομάδα με τον Harbaugh δεν έπαιξε κάποιο ρόλο; Στους 49ers, o Kelly προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και δε διεκδίκησε περισσότερες εξουσίες – πως να το έκανε άλλωστε, πηγαίνοντας ως αποτυχημένος σε ένα περιβάλλον όπου οι Baalke και York κάνουν κουμάντο; Ωστόσο, ήδη έχουν κυκλοφορήσει φήμες για τριβές στις σχέσεις των δύο πλευρών, με πρώτη και κύρια αιτία τον quarterback Colin Kaepernick, το ακριβό του συμβόλαιο, τη μικρή του συνεισφορά στην ομάδα (είναι ο αναπληρωματικός quarterback, πίσω από τον Blaine Gabbert), αλλά και όλη την δημοσιότητα που έχει δημιουργήσει με τη διαμαρτυρία του κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου πριν τους αγώνες της ομάδας (περισσότερα γι΄αυτό εδώ και εδώ). Σύμφωνα με τις φήμες αυτές, ο Kelly πιστεύει ότι ο Kaepernick έχει θέση στην ομάδα και πως μπορεί να γίνει και πάλι ο βασικός QB του San Francisco, αλλά οι διοικούντες θέλουν να διακόψουν το συμβόλαιό του. Δυστυχώς για τον ίδιο, το έργο του στο San Francisco είναι πολύ δύσκολο. Η ομάδα του έχει ένα από τα χειρότερα ρόστερ της λίγκας και το εργασιακό περιβάλλον, κατά τα φαινόμενα, είναι αρκετά τοξικό. Δυστυχώς για εμάς, δε θα μάθουμε ποτέ αν o Chip Kelly θα δικαιωνόταν για τις επιλογές του ως head coach των Eagles, γιατί δεν του δόθηκε χρόνος να ολοκληρώσει το πλάνο του, είτε το εφάρμοζε αυτούσιο είτε προσαρμοσμένο καλύτερα στις ιδιαιτερότητες του κόσμου του NFL. Τουλάχιστον θα συνεχίσουμε να βλέπουμε έναν χαρισματικό προπονητή που, ως σύγχρονος Δον Κιχώτης, πολεμά τη πραγματικότητα των άλλων με τα έργα του μυαλού του.
Previous Post Russell Wilson: Ο Giannis του NFL
Next Post Οι χαμένες ευκαιρίες του Josh Gordon
About The Author: Γιώργος Κασσάκος
Philadelphia Eagles fan από το 2009, NFL writer από το 2011. Η offseason του NFL είναι η δική του regular season – φτιάχνει σενάρια για τη free agency και "λιώνει" ότι college tape πέφτει στα χέρια του ενόψει του draft. Αργός δρομέας που κρέμασε τα παπούτσια του νωρίς, προτιμώντας τα μαχαιροπίρουνα. Έχει πάντα χρόνο για συζητήσεις αθλητικού περιεχομένου, τις οποίες προτιμά να κάνει παρέα με ένα ποτήρι bourbon.