el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en el en el fa el en el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el el en en en en en en el el el el el el el el el el el el el el
Η ταινία Άλις Άνταμς (αγγλ. Alice Adams) είναι ρομαντικό δράμα παραγωγής 1935 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς το οποίο διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τους Ντόροθι Γιοστ, Μόρτιμερ Όφνερ και Τζέιν Μέρφιν. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπουθ Τάρκινγκτον. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κάθριν Χέπμπορν, Φρεντ ΜακΜάρεϊ, Φρεντ Στόουν και Έβελιν Βέναμπλ.
δεδομένα (π • σ • ε )
Η οικογένεια Άνταμς, είναι μια αμερικανική οικογένεια της μεσαίας τάξης. Οι άνδρες της οικογένειας, ο πατέρας Βέρτζιλ Άνταμς (Φρεντ Στόουν) και ο γιος Γουόλτερ Άνταμς (Φρανκ Άλμπερτσον) εργάζονται στην επιχείρηση του γέρου κύριου Λαμπ (Τσάρλι Γκρέιπγουιν) και αρκούνται σε αυτό, ενώ οι γυναίκες της οικογένειας: η μητέρα, κυρία Άνταμς (Αν Σούμεϊκερ) και η κόρη Άλις Άνταμς (Κάθριν Χέπμπορν) είναι περισσότερο φιλόδοξες. Η μητέρα επιπλήττει συνεχώς τον σύζυγό της επειδή δεν προόδευσε όπως άλλοι κάτοικοι της πόλης τους και τον κατηγορεί ότι δεν παρέχει τα κατάλληλα χρήματα στην κόρη ώστε να βρει τον άνδρα των ονείρων της. Η Άλις είναι μια ονειροπώλα και καλόβολη που ονειρεύεται να ανέλθει κοινωνικά, αλλά οι συνομήλικές της την έχουν μονίμως στο περιθώριο λόγω της ταπεινής κοινωνικής της τάξης. Ένα βράδυ στο χορό της ζάπλουτης Μίλντρεντ Πάλμερ (Έβελιν Βέναμπλ), η Άλις γνωρίζει τον ξάδελφο της Μίλντρεντ, τον πλούσιο Άρθουρ Ράσελ (Φρεντ ΜακΜάρεϊ), ο οποίος την ερωτεύεται. Η Άλις προσπαθεί να κρύψει από τον Άρθουρ την ταπεινή της καταγωγή λέγοντάς του ψέματα, αλλά όταν η αλήθεια έρχεται στην επιφάνεια το ζευγάρι πλήττεται. Παράλληλα ο κύριος Άνταμς προκειμένου να βοηθήσει την κόρη του να κατακτήσει τον άνδρα των ονείρων της, αποφασίζει να στήσει τη δική του επιχείρηση, αλλά αυτό θα τον φέρει σε ρήξη με τον μέχρι πρότινος εργοδότη του.
Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπουθ Τάρκινγκτον, συγγραφέα των "Υπέροχων Άμπερσον", το οποίο πραγματεύεται τον κοινωνικό ρατσισμό. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ένας ακόμα άσημος Τζορτζ Στίβενς. Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Τάρκινγκτον, ακολουθώντας την βωβή εκτέλεση του 1923[1].
Η Κάθριν Χέπμπορν, που μετά το πρώτο της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το 1933 για την ταινία Το Ξημέρωμα της Δόξας (Morning Glory) είχε δει τη δημοτικότητά της να πέφτει, ανέλαβε τον ρόλο της Άλις Άνταμς και ήθελε να τη σκηνοθετήσει ο φίλος της Τζορτζ Κιούκορ, αλλά ο Κιούκορ είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας Δαβίδ Κοππερφιλντ (David Copperfield, 1935) για λογαριασμό της Metro-Goldwyn-Mayer και δεν ήταν διαθέσιμος εκείνην την περίοδο[2]. Ο Κιούκορ τη συμβούλεψε να απευθυνθεί είτε στον Γουίλιαμ Γουάιλερ, είτε στον Τζορτζ Στίβενς για να τη σκηνοθετήσει. Η Χέπμπορν προτιμούσε τον Γουάιλερ, αλλά ο παραγωγός της ταινίας Πάντρο Μπέρμαν ευνόησε τον Τζορτζ Στίβενς[3].
Ο Στίβενς ήταν απογοητευμένος από τον τρόπο με τον οποίο οι σεναριογράφοι είχαν χειριστεί την τελική σκηνή της ταινίας. Ο Στίβενς, η Χέπμπορν και ο Μόρτιμερ Όφνερ απέρριψαν το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου και το ξανάγραψαν χρησιμοποιώντας αυτούσια κάποια μέρη του βιβλίου[4]. Στο σενάριο τους η Άλις και ο Άρθουρ χωρίζουν και η Άλις πηγαίνει σε σχολή για να γίνει γραμματέας. Αλλά οι υπεύθυνοι της εταιρίας R.K.Ο το απέρριψαν προτιμώντας το αίσιο τέλος. Η Χέπμπορν και ο Στίβενς διαφώνησαν και τότε μεσολάβησε ο Κιούκορ ο οποίος θεώρησε ότι ένα άσχημο τέλος θα καθιστούσε την ταινία αποτυχημένη. Μετά από δυο χρόνια αποτυχημένων ταινιών η Χέπμπορν έκανε ξανά εμπορική επιτυχία και ανανέωσε το ενδιαφέρον του κοινού για εκείνη[5]. Ο ρόλος της Άλις ήταν ένας από τους προσωπικούς αγαπημένους ρόλους της Χέπμπορν, η οποία ευχαρίστησε τον σκηνοθέτη Τζορτζ Στίβενς επειδή τη βοήθησε να δείξει στο κοινό μια ζεστασιά και μια ευαισθησία που δεν είχε δείξει ποτέ στο παρελθόν.
Η Κάθριν Χέπμπορν προτάθηκε και για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Μπέτι Ντέιβις που το κέρδισε για την ερμηνεία της στην ταινία Μια επικίνδυνη γυναίκα (Dangerous). Η Ντέιβις που είδε το βραβείο της ως βραβείο παρηγοριάς, εφόσον της δόθηκε επειδή την προηγούμενη χρονιά η ακαδημία δεν τη βράβευσε για το Ανθρώπινη Δουλεία (Of Human Bondage, 1934) υποστήριξε ότι το βραβείο θα έπρεπε να πάει στην Χέπμπορν. Η Χέπμπορν είχε έρθει δεύτερη στις ψήφους των μελών της Ακαδημίας μετά την Ντέιβις[6].
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Καλύτερης Ταινίας - Πάντρο Σ. Μπέρμαν
Α' Γυναικείου Ρόλου - Κάθριν Χέπμπορν
↑ Jacobs, Christopher P. and McCaffrey, Donald W. Guide to the Silent Years of American Cinema. Westport, Conn.: Greenwood Press, 1999, p. 283.
↑ Edwards, p. 135-136.
↑ Edwards, p. 136.
↑ Moss, Marilyn Ann. Giant: George Stevens, A Life on Film. Madison, Wisc.: University of Wisconsin Press, 2004, p. 35.
↑ Peary, Gerald and Shatzkin, Roger. The Classic American Novel and the Movies. New York: Ungar, 1977, p. 218.