en de cs en cs cs de cs cs hbs_lat pl cs en cs cs fr fr en cs cs nb en pl de cs pl de en cs cs en pl pl en en cs cs cs cs cs pl pl pl pl pl en pl de en pl en en pl en en pl pl en pl pl en pl pl cs pl en pl pl pl cs pl pl en en en pl pl en en pl pl pl cs cs en fy en cs de en cs en cs en en cs en cs cs cs cs en cs cs cs cs en cs cs cs cs en en en cs pl en cs cs en cs en cs cs cs en en cs fy en cs pl en cs de de en cs de cs en fy de en cs war cs cs pl cs pl pl sk pl cs pl cs cs pl sl cs cs cs cs en cs cs cs cs cs cs it en cs pl cs cs cs hu cs cs cs es en cs cs cs
Dne 20. června 1977 měla Anna Jantar koncert v Děčínské Kotvě. O jeden rok později zpívala u nás dne 7. července 1978 ve věci zakončení filmového festivalu v Karlových Varech.
Dnia 20. czerwca 1977r. miala Anna Jantar koncert w Kotwie, miasto Děčín. Jeden rok później w dniu 7. lipca 1978r. śpiewala na zakonczenie filmowego festywalu w mieście Karlovy Vary.
Český zpěvák Jiří Korn vyhrál v lednu roku 1979  festival OIRT v Tampere ve Finsku. Festival vyhrál s převahou jednoho hlasu s Annou Jantar, která tam soutěžila s pisničkou "Jen mě popros k tanci."  Píseň "Jen mě popros k tanci" byla nejlépe prezentována s ohledem na svoji uměleckou hodnotou.
Czeski piosenkarz Jiří Korn wygral festywal OIRT w Tampere, w Filandii. Bylo to w styczniu 1979r. Wygrał przewagą jedynie jednego głosu z Anną Jantar, która wówczas brała udział w konkursie z piosenką "Tylko mnie poproś do tańca". Piosenka "Tylko mnie poproś do tańca" była najlepsza pod względem prezentowanych wartości artystycznych.
11. - 21. února 1979 - televizní vystoupení a koncerty
18. října 1979 - vystoupila v televizi Bratislava, takže také u nás (v té době bylo jednotné Československo)
29. listopadu - 1. prosince 1979 - tři písničky na televizi Bratislava
2. - 12. prosince 1979 - poslední turné v Československu
W dniach 11 - 21 lutego 1979r. dała tam koncerty i wystąpiła w telewizji.
18 października 1979r. wystąpiła w TV Bratysława,  takźe teź u nas, wtedy byla Czechoslowacja
W dniach 29 listopada - 1 grudnia 1979r. znowu wystąpiła w TV Bratysława, śpiewając 3 piosenki.
W dniach 2 - 12 grudnia 1979r.odbyła w Czechosłowacji swoje ostatnie tournee.
Kaźda strona internetowa – czy ta lepsza, czy ta gorsza wymaga jakiegoś autora i teź práce, która sie odrabia regularnie na bieźąco dla tej strony. U nas w Republice Czeskiej załoźylem strone, dałem kaźdemu Czechowi moźliwość zapoznać sie s Anną Jantar w swojim języku. Piosenki, informacje – źycie i dzieło, róźne zjęcia z róźnych okresów jej źycia. Musiałem teź ale dać jakieś informacje o tym, dlaczego Anna nieźyje, kiedy sie urodziła w 1950r. Co się wtedy wydarzyło, gdzie jest pochowana i tak. Strona ma jeście  pewne rzeczy do zrobienia, ale w tej chwili jest w Czechach narazie najlepszą stroną o Annie, gdzie jest najwięcej informacji i bezpośrdnio ze źródła, to znaczy z Polski.
Pod znaczeniem „jazda słuźbowa“ czy „jazda robocza“ kaźdy kojarzy, źe ktoś kogoś wysyła w delegacje odrobić práce w innym miejscu geograficznym. Ale jak określić to, źe ktoś jedzie do Warszawy dla wiedzy dla swojej dalszej strony internetowej. Było trzeba pod koniec tygodnia pojechać z Moraw Pułnocnych do Warszawy. Ludzie, zwłascia Czesi  pytają o róźne mięjsca urlopu, ale człowiek jedzie do Warszawy a ta jest więcej zmodernizowana jak Brno. Myśle, źe w tych czasach kaźde państwo na świecie chce, źe by ich stolica wyglądała lepjej.
W dniu 14. marca 2014r. mineło 34 lat od śmierci Anny Jantar, od tragicznego wypadku lotniczego w Warszawie.  Sbieg okoliczności był taki, źe w 1980r.  był teź piątek. Jako fan Anny Jantar i człowiek, który Annie szanuje, w końcu się zdecydowałem do tej Warszawy pojechać. Napewno jestem z tego wyjazdu zadowolony. Niejestem człowiekem, który by sziedział w pijalini wina – w piwnicy na Morawach połudnowych (przy granicy s Austriakami w mojim zakresie mamy produkcje wina) czy był cały dzień w wodzie w welnes. Mnie interesuje Anna Jantar i ludzie s piosenkarką związani i informacje z Warszawy.
Jechałem w ten dzień – piątek do Warszawy. Była bardzo ładna pogoda, naprawde piękna. Temperatura okolo 10 lub 13 st. C. O godz. 10,00 zorganizowała dzielnica Warszawa Włochy na troche odległym mięscu spotkanie i wzamianki. Uroczystość tych zmarłych z tego wypadku lotniczego. Na Pawła Lipowczana jest teraz nowy mur, jest pomnik i krzyź. U dawnej jednostki wojskowej i ośrodku poprawczego. Wtedy tam spad samolot i uderzył w powierzchnię pokrytej lodem fosy. Zgineło wtedy 87 ludzi. Byłem na tym mięjscu dokładnie o godz. 11,15.
Na uroczystości tej był teź pan Tomasz Smolicz. Jako pilot i kapitan, który leciał tym samolotem  w cztwartek 13. marca 1980r. z Warszawy do Nowego Yorku radzieckim samolotem IŁ 62. Tam dał samolot do dyspozycji obsłudze naziemnej i wieczorem w tą feralną noc poleciał kapitan Paweł Lipowczan z cztwartka 13. na piatek 14. marca 1980r.
Pan Smolicz opowiedział niektóre rzeczy w sprawie wypadku. Paweł Lipowcan  i jego załoga  przed planowanym lądowaniem  zgłosiła wieży kontrolnej, iż nie zaświecił się wskaźnik wysunięcia podwozia. Tego typu awarie dość często zdarzały się w samolotach produkcji radzieckiej. Na ogół wynikały z przepalonego bezpiecznika bądź żarówki. W takim przypadku załoga przelatywała nad lotniskiem i powtarzała podejście do lądowania. W tym czasie mechanik pokładowy sprawdzał właściwe obwody, bądź ktoś z obsługi lotniska przez lornetkę obserwował i potwierdzał drogą radiową fakt wysunięcia się podwozia. Załoga zdecydowała się na pierwszy manewr.
Kontroler lotów wydał polecenie przejścia samolotu z pułapu 250 na 650 metrów. Gdy na polecenie dowódcy mechanik pokładowy zwiększył moc silników, pękł wał turbiny niskiego ciśnienia silnika nr 2, a turbina obracająca się swobodnie w strudze gazów rozpędziła się do prędkości powodującej jej wybuchowe rozerwanie na trzy części, całkowicie niszcząc silnik nr 2. Odłamki silnika rozleciały się na wszystkie strony, uszkadzając silnik nr 1, przebijając kadłub, co spowodowało zniszczenie układów sterowniczych, zasilania czarnej skrzynki i rejestratora kokpitu, oraz uszkodzenie silnika nr 3. W rezultacie przestały całkowicie działać silniki 2 i 3, uszkodzenie wykazywał silnik nr 1, utracono możliwość sterowania samolotem, a ostatnich 26 sekund lotu nie udało się zarejestrować.
To były ostatnie chwile źycia wszystkich, u Anny teź.
W gruncie rzeczy samolot spad s predkościa 10 m / s. Paweł Lipowczan jeście zdąźyl siłą skręcić samolot wprawo, by samolot niespad na ośrodek wychowawczy. Wszystcy zginely na miejscu i to 87 osób, w tym 10 pracowników PLL LOT. Niektóre ciała szło bardzo trudno zidentyfikować. 24 ciał całkem nieszło zidentyfikować. Pewny artykuł opisuje to, źe Ania jak była juź martwa, to ją jeście na dodatek okradli. Biźuteria, waliski s ubraniami dla małej czteroletniej Natalki, i tak dalej.  Poprostu tragedia.
Miałem moźliwość teź porozmawiać s ludzmi od Klubu emerytów, z prasy, itd. Zabrali mnie później samochodem i do centrum juź jechałem tramwajem. Niekolidowało to s ich trasą. Miałem całodobowy bilet na MPK w Warszawie za 15 złotych.
Zwiedziłem historiczną część Warszawy, tj. Rynek starego miasta oraz Plac zamkowy.
Po godz. 16 byłem na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie, tutaj rozmawiałem s następnymi wielbicieli Anny.
Troche na wieczór o godz. 18,00 byłem na spotkaniu na Rynku Starego Miasta 22/24, gdzie była premiera kśąźki Bursztynowa dziewczyna. Poetka Mariola Pryzwan wydała nową publikace. Była tu mowa o róźnych wydarzeniach z źycia piosenkarki. Naprzykład, źe w latach 70. był w pewnym udziału na 1. mięjscu Jiří Korn i Anna na drugim. Albo, źe Anna niezaczynała tak zupełnie w zespole Waganci w wieku 19 lat, tylko Szafiry juź w wieku 14. lat jako dziecko.
Jedna młoda dziewzcyna tam zaśpiewała róźne jej piosenki. Jedną kśiąźke tam kupiłem, była w akcji za 40 zl, na innych mięjscach Polski była w cenie 50 zl. Takźe była zniźka 20 %. Pisarzka dawała autogramy.
Na ulici Marszałkowska naprzeciw Pałacu kultury jeście zdąźylem kupić jeście przed godz. 21. w Empik.com ostatnią kśiąźke od Andrzeja Witko o Annie.
Był wieczór, zbliźala sie noc i ja pojechałem z Warszawy Śródmieście do Siedlec Kolejami Mazowieckimi 90 km do rodziny.
Dla mnie to był udany dzień i mogłem kupić materiały, które są w ČR niestety nieosiągalne
Anna Jantar miała w 1978r. współprace s czeskim wykonawcą Václavem Neckařem i jego zespołem Bacily. I w Niemczach teź brała udział s naszymi wykonawcami Karel Gott i Helena Ondračková.
Marian Mario Artych, DiS.
Můj den 14. 3.2014
Každý web – ať ten lepší nebo ten horší vyžaduje nějakého autora a také nějakou práci, která se průběžně pro ten web odvede. Já jsem u nás v České Republice založil web, dál jsem možnost každému Čechovi se seznámit ve svém jazyce s Annou Jantar, s jejími písničkami, informacemi o jejím životě, díle, také různými fotografiemi z různého období života. Musel jsem také vnést nějaké informace o tom, proč Anna nežije, když se narodila v roce 1950, co se tehdy stalo, kde je pochována, a tak.  Web stále vyžaduje určitá zlepšení, ale stále z hlediska České Republiky je to zatím nejlepší web u nás s nejvíce informacemi a přímo od zdroje, tedy z Polska.
Pod pojmem „služební cesta“ či „pracovní cesta“ si každý vybaví to, že jede pro nějakou společnost odvést práci do jiné geografické lokace a je tam někým vyslán. Ale jak chápat to, že někdo jede do Varšavy pro vědění pro svůj další web. Bylo potřeba koncem týdne protáhnout svoji pracovní cestu ze Severní Moravy až hlavního města do Varšavy. Lidé, zvláště Češi se ptají na různá místa dovolené, přitom se jede do Polska a taková Varšava je například mnohem více moderní než Brno. Řekl bych, že dnes každý stát na světě se trochu snaží, aby hlavní město vypadalo na lepší úrovni.
Dne 14. března 2014 uplynulo 34 let od smrti Anny Jantar, od tragické letecké nehody ve Varšavě. V roce 1980 to shodou okolnosti byl také pátek. Jako fan Anny Jantar a člověk, který si Anny važí, jsem se tam nakonec vypravil. Pro mě to mělo určitý přínos, protože já nejsem člověk, který než by trávil čas v nějakém sklepě s vínem na Jižní Moravě nebo celý den ve vodě ve Welnes, mě zajímá Anna Jantar a lidé kolem ní a informace z Varšavy.
Jel jsem tedy v onen pátek do Varšavy. Bylo velmi pěkné počasí, opravdu krásné. Teplota vzduchu kolem 11 až 13 st. C. V 10 hodin uspořádala čtvrť Warszawa Wlochy přímo na trochu odlehlém místě určité setkání a vzpomínky. Na ulici Pavla Lipovčana je také nově postavená zeď a kříž, jako takový pomník toho neštěstí. Je to u bývalého vojenského prostoru a zároveň výchovného ústavu. Tenkrát tam spadlo letadlo do jisté zamrzlé vodní nádrže. Zahynulo tam celkem 87 lidí. Byl jsem na onom místě přesně v 11,15 hodin.
Akce se také zúčastnil pan Tomáš Smolič (Tomasz Smolicz), je to pilot a kapitán, který letěl s letadlem  ve čtvrtek 13. března 1980 z Varšavy do New Yorku sovětským letadlem IL 62. Tam předal letadlo pozemní službě a večer nastoupil kapitán Pavel Lipovčan, který letěl v osudnou noc ze čtvrtka 13. na pátek 14. března 1980.
Pan Smolič popsal nějaké aspekty, které se týkají leteckého neštěstí, popsal to, že Pavel Lipovčan, když zjistil, že mu kontrolka hlasí, že se nevysunuje podvozek, chtěl přejít z výšky 250 m na 650 m a obletět letiště, aby se obsluha letiště Varšava Okentě mohla podívat, zda se podvozek opravdu nevysunul nebo je to jen chybná hláška. Když se mělo zvedat letadlo, přidaly se otáčky a obraty nízkého napětí, praskla turbína motoru č. 2, dysk se rozpadl na  tři elementy, jeden z nich se úplně rozpadnul. Došlo k poškození i motoru č. 1 a 3, poškodila se možnost manipulace výškou a směrem. Letadlo spadlo 950 m od rangveje z výšky 250 m, trvalo to 26 s. To byly poslední chvíle života všech, i Anny.
Ve své podstatě šli dolů rychlostí 10 m / s. Pavel Lipovčan stihnul ještě sílou letadlo otočit vpravo, aby nespadlo na budovu výchového ústavu. Na místě byly všichni mrtví a bylo jich 87. Z toho 10 osob byly zaměstnanci z PLL LOT. Byly zde také amaterští boxeři z USA. Některá těla byla velmi špatně identifikovatelná.  24 těl dokonce neidentifikovatelných. V určité zprávě se také uvádí, že Anna ještě navíc byla určitým způsobem jako již mrtvá, okradená. Bižuterie, kufry s oblečením pro malou čtyřletou Natálii a tak dále. Hrůza.
Měl jsem možnost také mluvit s jistými sympatickými lidmi ze Spolku seniorů a z novin a tak.
Odvezli mě potom autem, do samotného centra jsem jel tramvají pod Palác Kultury, nekrylo se to s jejich trasou. Měl jsem celodenní jízdenku na Varšavu na MHD za 15 pol. Zlotých.
Viděl jsem také historickou část Varšavy jako Rynek Starego Miasta a Plac Zamkowy.
Po 16. hodině jsem byl na hrobě na Wavřiševském hřbitově, zde jsem měl mluvil s dalšími sympatizanty Anny.
V podvečer v 18 hodin na adrese Rynek Starego Miasta 22/24 jsem se zúčastnil besedy premiéry knihy Bursztynowa dziewczyna – Jantarové děvče. Spisovatelka Mariola Pryzwan vydala novou knihu, mluvilo se o různých událostech z jejího života. Například, že v 70. letech byla jistá hudební soutěž, kde Jiří Korn byl na 1. místě a a Anna na místě druhém. Nebo, že nezačínala tak úplně zpívat ve skupině Vaganti v 19. letech, ale ve skupině Šafiry už ve 14. letech jako dítě.
Jedna mladá holka tam zazpívala různé její písně. Jednu knihu jsem tam koupil, byla v akci za 40 zl, na jiných místech Polska stála 50 zl. Takže se slevou 20 %. Spisovatelka dávala také autogramy.
Na ulici Marszalkowska naproti Paláce kultury jsem ještě před 21 hodinou stihl koupit ve vydavatelství Empik.com poslední výtisk od Andrzeje Witko další knihu o Anně.
Byl večer, blížila se noc a já odjel z Warszawy Śródmieście Mazowieckou kolejí do Siedlec
za rodinou 90 km na východ.
Pro mě to byl vydařený den a sehnal jsem literaturu, která je u nás v ČR nedostupná.
V roce 1978, konrétně v červnu a červenci koncertovala Anna u nás s Václavem Neckařem a jeho skupinou Bacily. Mimo toho se uskutečnilo nějaké vystoupení v Německu s našími interprety Karlem Gottem a Helenou Ondráčkovou.
Marian Mario Artych, DiS.
Velké Pavlovice dne 20. 3.2014
Text přeložím i do polštiny na této stránce.
Text bede tlumaczyl takźe do jezyka polskiego na tej stronie.
Anna Jantar očima dcery Natálie Kukulské
Dnes byl spuštěn náš nový blog. Prosím sledujte jej, budeme se snažit přinášet vždy aktuální informace. Číst zprávy tohoto blogu je možné i přes RSS kanál.