nl af nl nl nl nl nl nl it en en es es nl nl nl nl pl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl it en en nl nl nl nl nl nl nl li nl nl nl nl it en nl nl en af nl nl nl nl en nl nl eu nl en nl nl ru en nl eu nl en nl nl nl nl it nl nl nl nl nl nl ca li nl nl nl nl en en en en nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl en nl nl en en nl en nl sv nl nl sv en nl nl en en nl nl nl
Tijdje terug had ik een vriendin met haar zoon van 15 op bezoek. De jongen vertelde over een feestje waar hij binnenkort naartoe zou. En dat hij daar best nerveus over was, omdat hij er bijna niemand kende. Daar lag hij in zijn bed over te piekeren. Hij vond het bijna té spannend.
Ik vroeg hem of hij iets nieuws wilde proberen.
Dit is wat ik hem meegaf.
Ga in gedachten vast naar dat feestje. Stel je voor dat je daar al bent.
Hoe hoop je dat het daar is? Wanneer zou je het echt naar je zin hebben?
Ben je dan relaxt aan het kletsen, ook met die nieuwe mensen? Ben je aan het dansen of hang je lekker onderuit en geniet je van de muziek?
Beeld je het maar helemaal in.
Doe dat een paar keer in de aanloop naar het feestje. Doe het ook voor het slapengaan.
Hij vond het een leuk idee en zou dat gaan proberen.
Een paar dagen later belde zijn moeder: het had gewerkt. Hij was helemaal uitgelaten teruggekomen van het feestje. Het was er superleuk geweest, hij was ontspannen en had heel leuk met allemaal nieuwe mensen gekletst. Of ze tante Karin even wilde bedanken.
Dit, hè. Je kunt me niet blijer krijgen.
Categorie: Experimenteren maar!, Stukjes met kop en staart
Tags: Aandacht, Experiment, Fantaseren, Feest, Geluk, Happy, Inspiratie, LOA, Nieuwe gewoonte
Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *
Met een mega big smile stak ik de sleutel in de voordeur. Ik had het gedaan en damn, wat voelde dat goed. Al tijden had ik in kringetjes lopen draaien. Ik wilde het anders, had zelfs allerlei snode plannen en voornemens…
“Ben je alleen?” De verbazing klinkt door in haar stem. Ik loop achter haar aan de kerk in. Terwijl ik plaatsneem in de banken zie ik om me heen enkel tweetallen. Haar vraag valt op zijn plek. Het doet me…
Twee maanden lang kwam er niets. Nog geen komma. Al die tijd lag ik stil met het schrijven aan mijn depressieboek. Ik wist gewoon even niet welke kant het op moest. Eerst raakte ik daardoor wat van de leg. Ho…
Vandaag 3 jaar geleden was de eerste dag zonder. De avond van de 20e had ik mijn allerlaatste weggepaft. Heel eerlijk dacht ik op dat moment niet dat het me ooit zou lukken om te stoppen met die eeuwige sigaret. …
Lees meer verhalen op onze homepagina
Nooit meer een stukkie missen? Schrijf je hier in.
Ja, hallo. Ik ben het, die Karin. Ik doe van alles in het leven, maar hier, op deze plek, schrijf ik. Meestal stukjes en miniverhaaltjes met kop en staart. Soms doe ik verslag van allerlei experimenten waarin ik mijn eigen proefkonijn ben. Ik schrijf bloedstollend open en eerlijk. Over mezelf en het leven. Leuk als je meeleest.
Contact opnemen kan via het Contactformulier.
Stukjes met kop en staart
Stukjes met kop en staart
Hier kun je je abonneren (dat komt hier te staan zodra ik heb uitgevogeld hoe dat moet…)
Is er ook nog iets anders?
Zoeken in https://karinvandertuin.nl/ Ga zoeken
Met trots gebracht door WordPress. Thema digitale Pracht door Palasthotel.
Deze week was ik neef Karel. Jeweetwel, die van Loesje. De agenda vroeg veel. De hitte ook. En ik, tja,…