nl mn nl nl en nl nl en nl en en nl nl nl en fr nl nl nl nl nl nl nl en nl nl fr nl nl nl nl en nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl en en en en en en en en en en en en nl nl en ca nl nl nl id en en en fr en en en ca fr en nl en af en nl nl nl en ru fr en fr fr nl fr fr nl fr fr fr fr fr fr nl nl fr nl nl fr nl fr fr fr nl de de ca fr nl en en en fr fr nl en hu en de fr en en en de de fr nl fr fr fy it en fr nl es en it es fr it it en en pl nl en en fr pt ca fr en it fr nl nl nl fr en nl fr nl fr fr nl nl nl nl nl kk
Tegen het einde van de 19e eeuw had Parijs al een metronetwerk. Metrolijn 1 die nu van La defense naar Vincennes loopt was de eerste lijn die geopend werd. De eerste metro-ingangen werden door de architect Guimard in de stijl van de toen populaire kunststroming Art Nouveau ontworpen. Inmiddels zijn ze wereldberoemd.
De metroingangen van Guimard worden doorgevoerd tot aan 1914. Daarna raakte de Art Nouveau wat uit de gratie en kwamen er ook andere ingangen. Hoewel een deel van Guimards metro-ingangen de vorige eeuwwisseling niet hebben gehaald, zijn een paar mooie exemplaren nog te bezichtigen. Porte Dauphine en Place Abesses zijn daar voorbeelden van.
Aan het einde van de 19e eeuw kreeg de Parijse architect Hector Guimard de opdracht van de Compagnie du chemin de fer Métropolitain de Paris om het Parijse metronet te voorzien van karakteristieke ingangen.
Hij ontwierp de ingangen in Art Nouveau-stijl. Deze stijl kenmerkt zich door rijke decoraties en plantenmotieven. Guimard liet de ingangen in eigen ateliers bouwen en gebruikte daarbij voor die tijd vernieuwende gietijzertechnieken. zodat hij in een vrij hoge productie de metrolijnen van ingangen kon voorzien
De plaatsing van de Art Nouveau ingangen ging door tot aan WOI maar daarna stopte de opdracht. Niet alleen door de onrust van de oorlog maar ook omdat de Art Nouveau minder populair was geworden.
Nieuwe ingangen werden in andere stijl geplaatst en in de loop der jaren zijn er ok nogal wat karakteristieke “Style Guimard” ingangen verdwenen bij verbouwingen en uitbreidingen. Van de 140 Guimard ingangen zijn er nu zo’n 90 over.
Hieronder een paar van die verdwenen metroingangen van Guimard
De metro ingang van Place de Bastille. Deze metroingang is gebouwd in 1905 en was eigenlijk te vinden aan het begin van Canal Saint Martin. Deze had de bouw van een paviljoen in Pagode stijl en was voorzien van een wachtruimte.  Het Paviljoen was de ingang van een enorm bovengrond station voor lijn 1.Metropolitain Bastille is gesloopt halverweg de jaren 60. De huidige metroingang Bastille geeft toegang tot metrolijn 1, 5 en 8.  Meer beeld van de Bastille ingang >>>
Ook was er een paviljoen metroingang aan Place Charles de Gaulle Etoile . Net als die van Bastille gelegen aan de eerste metrolijn van Parijs Ligne 1. Dit Paviljoen heeft helaas veel minder lang gestaan want al in 1926 was dit Art Nouveau meesterwerk verdwenen. Opvallend aan deze ingang is dat er twee toegangen te zien zijn . Op rechts (met het Metropolitain bord) de toegang naar de trappen en op links met de schuifdeuren gaf toegang tot de liften.
Naast deze 2 opvallende paviljoens zijn in de loop van de 20ste eeuw ook veel open en andere type ingangen van Guimard verdwenen uit het Parijs straatbeeld. Van de Paviljoens zijn nu alleen nog een drietal kleine metroingangen over: Metropolitain Abesses / Metropolitain Dauphine en Metropolitain Chatelet. Dauphine is van de drie wel de meest bijzondere door de dichte zij panelen van emaille. Je vind ze terug op Parijs1900 o.a. in dit overzichtje >>>
Dat geldt overigens ook voor een aantal huizen die hij liet bouwen . Hier op Parijs1900 besteedde ik al reeds aandacht aan Hotel Nozal. Een imposante villa in het 16e die in de jaren 60 moest plaatsmaken voor flats. Hotel Nozal op Parijs1900 >>>
Aan het einde van Metrolijn 2 aan één van de uitgangen van de halte Porte Dauphine staat één van de mooiste Art Nouveau metroingangen van Parijs
Van de 140 door Guimard ontworpen metrostations in Art Nouveau stijl zijn er nog 90 over. De meeste daarvan zijn open trappen waarvan ook de ballustrades open zijn of bedekt met decoratieve schilden.
Maar Hector Guimard heeft ook een aantal overdekte ingangen ontworpen. In de boeken spreekt men over het type Paviljoen. Daar zijn er echter nog twee van over. De ingang Porte Dauphine en de ingang op Place des Abesses. Dauphine is eigenlijk  de meest decoratieve en de best bewaarde ingang van de twee. Dauphine staat echter niet erg op een centrale plek op een plein zoals Abesses.(Metropolitain Abesses op Parijs1900 >>>)
Vanaf de straat is Metropolitain Dauphine niet echt zo makkelijk te vinden, namelijk ergens op een soort middenperk tusen het groen vlakbij de Bd Peripherique.  Als je op pad gaat: deze metroingang vind je aan de Avenue Foch bij Porte Dauphine, de eindhalte van metrolijn 2.
Adres Porte Dauphine  (Metro lijn 2 RATP >>> )
Aan het einde van de 19e eeuw kreeg de Parijse architect Hector Guimard de opdracht van de  Compagnie du chemin de fer Métropolitain de Paris om het Parijse metronet te voorzien van karakteristieke ingangen.
Hij ontwierp de ingangen in Art Nouveau-stijl. Deze stijl kenmerkt zich door rijke decoraties en plantenmotieven. Guimard liet de ingangen in eigen ateliers bouwen en gebruikte daarbij voor die tijd vernieuwende gietijzertechnieken. zodat hij in een vrij hoge productie de metrolijnen van ingangen kon voorzien
De plaatsing van de Art Nouveau ingangen ging door tot aan WOI maar daarna stopte de opdracht. Niet alleen  door de onrust van de oorlog maar ook omdat de Art Nouveau minder populair was geworden.
Nieuwe ingangen werden in andere stijl geplaatst en in de loop der jaren zijn er ok nogal wat karakteristieke “Style Guimard” ingangen verdwenen bij verbouwingen en uitbreidingen. Van de 140 Guimard ingangen zijn er nu zo’n 90 over.
Naast de metro-ingang van Porte Dauphine in het 16e arrondissement is metro Abbesses op Montmartre de meest compleet overgebleven metro-ingang. Men noemt dit het type ‘open paviljoen met dak’. Deze ingang heeft overigens niet altijd op deze plek gestaan want van oorsprong stond deze voor het Hotel de Ville. In 1947 is deze metroingang verplaatst naar Montmartre.
De “Metropolitain” Abbesses is overigens het enige metrostation echt op de Butte van Montmartre en geeft daarmee toegang tot een metrostation waar je behoorlijk moet afdalen (Er is een lift ; ) om bij de Perrons te komen. Andere metrostations van Montmartre zoals Blanche, Pigalle, Lamarck Caulaincourt en Chateau Rouge liggen aan de voet van de Butte.
Metro Dauphine staat wat verloren in het groen van een middenberm op een drukke boulevard tegen de Boulevard Peripherique, maar Abbesses heeft een prominente plaats op een van de aardigste pleintjes van Montmartre. Place des Abesses heeft weinig verkeer en heeft een kerk, een café, een Wallace fontein, een hotel en een Bar Tabac. Vooral tegen de avond lijkt deze metro-ingang steeds beter tot zijn recht te komen.
Adres Place des Abesses (Metro lijn 12 RATP >>> )
De Cercle guimard over de Abbesses ingang >>>
De metro ingangen van Guimard: Een overzichtje
Van alle Guimard metroingangen zijn Abbesses en Dauphine misschien wel de mooiste voorbeelden. Zie hier op Parijs1900 >>