nl en da en de nl nl nl de nb nl nl nl nl en en nl nl nl nl en it en nl en en en en en nl en en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl en en pl en nl nl nl ru en nl nl nl nl nl nl nl nl en en en de
Op maandagavond 13 juni 2016 zijn we naar de zandzuigerij in Netterden en naar het bezoekerscentrum en museum ‘Min40celsius’ in Varsselder geweest. De excursie werd begeleid door René van Uum. We hadden om 19.00 uur afgesproken bij de zandwinning. Daar werden we getrakteerd op een fikse regenbui, maar gelukkig was dit snel over en bleef het de rest van de avond droog.
We waren met 17 personen aanwezig.
Er werd nog gewerkt, dus het was een beetje lastig om rustig bij de stenenhoop onder de lopende band te zoeken. De stenen ketsen je dan om de oren!
Toch zijn er enkele leuke vondsten ge-daan. Henk Gerrits en kleindochter had-den een deel van een tongbeen van een mammoet. Dit is een unicum; een zeer zeldzame vondst! Verder zijn hier nog een deel van een onderkaak van een paard en de nodige gesteenten meegenomen.
Toen een ieder uitgezocht was, zijn we naar het bezoekerscentrum, museum en stichting Min40celsius van René van Uum in Varsselder gegaan. Er was daar koffie en thee verkrijgbaar en we hebben de verzameling uitgebreid bekeken. Er is hier een mooi overzicht te zien wat er zoal in onze streek en net over de grens met Duitsland aan fossielen e.d. te vinden is. René is al op jonge leeftijd besmet geraakt met het verzamelvirus. Dat resulteerde in een grote verzameling fossielen en gesteenten. Botten zijn favoriet en nadat hij toestemming had gekregen om onbeperkt te mogen zoeken bij de zand-zuigerij in Netterden is zijn verzameling ontzettend uitgebreid. Een deel had hij eerst thuis, een ander deel bij zijn schoonouders. Daarna heeft het een poos in de DRU te Ulft gelegen. Gelukkig is met behulp van Netterden zand en grind BV en de gemeente voor tijdelijk, in ieder geval de komende zeven jaar nog, het bezoekerscentrum in Varsselder gerealiseerd. Daarna is het de bedoeling om voor een permanente locatie te kiezen bij de zandzuigerij.
In 2015 is het een stichting geworden, zodat het een grotere kans heeft om voor het nageslacht bewaard te blijven.
Met behulp van vrijwilligers is het bezoekerscentrum/museum geopend op woensdagmiddag en zondagmiddag (feestdagen gesloten) en voor groepen op afspraak. Ook kun je je aanmelden voor een zoekexcursie naar het Azewijnse Broek (wat voor 2016 al is volgeboekt!).
René bedankt en graag nog eens tot een volgende keer!
Excursie op 19 maart naar Lengerich.
De eerste ontdekking die we in de groeve deden, was een aantal kraanvogels, dat overvloog. Wellicht een symbolisch positieve betekenis. Deze vogels worden als geluksbrengers beschouwd, althans in sommige Aziatische landen. Hier zouden wel wat geluk kunnen gebruiken vandaag … Het leek er in eerste instantie niet op, dat we met een flinke groep leden erop uit zouden gaan. Het aantal mensen, dat zich aangemeld had voor de excursie naar Lengerich was zeven. Maar na een oproep door onze webmaster aan alle leden van de vereniging, druppelden de aanmeldingen binnen, tot een totaal van maar liefst zestien personen uit Aalten, Winterswijk, Ulft, Hierden, Gaanderen, Bottrop, Maassluis, Bochum, Amstelveen en zelfs uit Alkmaar. Door ziekte en afzegging bleef er uiteindelijk een veertiental fossielen- en mineralenzoekers over. Die werden verwelkomd en begeleid door een vrijwilliger van de firma Dyckerhoff, de exploitant van de groeve.
Na een korte uitleg over wat we hier verwachten konden aan fossielen en mineralen, verspreidden de deelnemers zich in de groeve. Het zoeken en vinden kon beginnen. Tot de vondsten behoorden onder andere Inoceramus crippsi, Infulaster excentricus, Schloenbachia variens, Orbirhynchia manteliana, Sternotaxis planus en verschillende soorten mineralen.
Excursie op 9 oktober 2015 naar Markelo.
Op vrijdag 9 oktober 2015 zijn we met zes personen naar de zandzuigerij van Dyckerhoff Basal Toeslagstoffen BV bij Markelo geweest. Hans Kroes was de excursieleider. Er wordt wel gewerkt, dus een helm is verplicht. Er lag die dag erg veel grind, dus dat was een voordeel voor ons. Er zijn weer diverse leuke vondsten gedaan, voor iedereen wat wils. Op de foto hieronder is bij elkaar gelegd wat ik die dag gevonden heb. De verschillende tijdvakken liggen hier door elkaar en dat is mooi te zien aan het botmateriaal.
Er liggen botten van een walvis en rendier bij, maar ook van een recent ree en een varken. Een ieder heeft wel weer iets aan zijn of haar verzameling kunnen toevoegen. Het was gelukkig goed weer en zo al met al een zeer geslaagde dag.
Excursie op 10 oktober 2015 naar de ENCI groeve bij Maastricht.
Zaterdag 10 oktober 2015 was het doel de ENCI groeve bij Maastricht. Bij hoge uitzondering mochten ook leden van de NGV afdeling Winterswijk mee naar binnen, dankzij de goede contacten van Herman Winkelhorst. Er werd door 14 personen van onze vereniging gebruik van gemaakt. Al héél vroeg zijn wij (Herman W., Arent N. en ondergetekende) op pad gegaan. Je moet namelijk stipt om 9.00 uur naar binnen, want daarna gaat de poort dicht!
Na de nodige formaliteiten en uitleg over de groeve, zijn we enthousiast gaan zoeken. De overige bezoekers, bijna alle vaste leden van NGV afdeling Limburg e.o., zitten al bijna direct op de goede (vaste) plaatsen. Het is nog best een eind lopen, en voordat wij op de goede plek-ken waren, was er al de nodige tijd verstreken. Toch zijn er wel wat fossielen gevonden en volgens mij ging niemand met lege handen naar huis.
Om stipt 13.00 uur moet je weer bij de poort terug zijn, maar wij zijn al iets eerder teruggegaan, om ook nog even naar Romontbos in België te gaan (met de juiste papieren om de groeve in te mogen). Daar had Herman eerder in het jaar al botten gevonden van een Mosasaurus en we wilden zien of er nog meer lag. Er zaten nog wel enkele botten in het gesteente, maar die waren zo bros dat Herman ze niet de moeite vond om mee te nemen. Ik heb nog een kapotte rib meegenomen; kijken of er nog wat te repareren valt. Het is wel veel lijmwerk. Arent heeft hier nog enkele zee-egels verzameld. Bernard Smit en familie kwamen ook nog even kijken en hebben eveneens wat zee-egels meegenomen. Daarna maar weer de lange weg terug gemaakt; moe maar voldaan. Herman bedankt voor de organisatie!
Hemelvaartexcursie van 10 tot en met 17 mei 2015 naar Normandië.
We vierden het 40-jarig jubileum van de meerdaagse excursies van onze NGV af-deling Winterswijk op een terrasje in Dives-sur-Mer. Het verkortte de wachttijd voor een concert in de Eglise de Notre Dame, uitgevoerd door de Big Band van het muzieklyceum Oberkochen bij Ulm en de muziekschool van Dives en omgeving. Eerder die dag waren we op het strand bij Houlgate aan het zoeken, toen we in gesprek kwamen met een man, die in het Duits aan een groep jongeren uitlegde hoe het kwam dat er op die plek veel fossielen te vinden waren. Hij toonde grote interesse voor wat wij gevonden hadden. De man, dirigent van een jeugdorkest, nodigde ons uit ′s avonds naar genoemd concert te komen. En zo zaten we die avond ruim anderhalf uur geboeid te luisteren naar een gevarieerd programma van klassiek tot moderne filmmuziek.
Het zoeken begon eigenlijk al op 7 mei bij Hervelinghen, ten zuiden van Cap Blanc Nez, halverwege onze eindbestemming. Blanc Nez was vroeger voor de zeelieden die huiswaarts voeren een goed herkenningspunt dat ze passeerden op weg naar Holland. Wij gingen de omgekeerde richting en vonden Tonny en Herman op de camping van Hervelinghen. Ze troonden ons meteen mee naar het strand, waar het zand bedekt was met een massa schuim, alsof er in de buurt een schip met waspoeder vergaan was. De keren dat we bij Stroanne afdaalden naar het strand leverden ver-schillende vondsten op: micrasters, belemnieten, gepyritiseerde ammonietjes, brachiopoden, markasietknollen, maar ook hulzen en kogels uit de laatste W.O. We hadden helaas niet het geluk een hyposalenia clathatra te vinden, een fossiel dat Tonny daar een tijd terug wel vond. We vormden met ons vieren het volledige aantal deelnemers aan de excursie, waaraan meerderen hadden willen deelnemen, maar door ziekte en de keus voor een andere bestemming werd de groep uiteindelijk historisch klein.
Op 10 mei trokken we verder naar Normandië, waar de officiële excursie begon. In de loop van de week bezochten we vindplaatsen bij Houlgate, Auberville, Villers-sur-Mer, Trouville en Henne-queville. Bij alle plaatsen vonden we wat: onder andere trigonia′s, lopha′s, ammonieten, brachiopoden en een plat-gedrukte pseudodiadema met kauwapparaat. Riet vond de eerste nucleolites scutatus en later volgden er meer.
Luc-sur-Mer, 13 mei. In een gids van de excursie van onze vereniging naar Normandië in 2006 schreef de samensteller het volgende: “De sedimentbanken tussen Luc en Lion zijn bedekt met rhyn-chonella en terebratula. Aan egels zijn er exemplaren van hemicidaris luciensis en acrosalenia te vinden. Als alles klopt, het getij, het weer en het blauwige licht, dan is het hier paradijselijk.” En dat was het. We vonden de geciteerde fossielen en nog een polycyphus normannis. Daar waren ook de talrijke brachiopoden, waarvan de meeste beschreven zijn in Gea, vol. 14 nr. 1.
Na de ochtend van 14 mei bij Les Vaches Noires gezocht te hebben, bezochten we ′s middags het prachtige museum Paléospace l′Odyssée in Villers-sur-Mer, waar fossielen uit de omgeving op een fraaie wijze tentoongesteld worden met de afdelingen Galerie Jurassique, Dinosaures de Normandie en Fossiles des Vaches Noires.
Honfleur. Deze dag, 15 mei, even geen fossielen, echter een bezoek aan Honfleur. De hoge, smalle pakhuizen van weleer spiegelen zich in de havenkom. Drommen toeristen banen zich een weg over de hobbelige stenen in de steegjes en gangetjes. Ze brengen ons bij de Ste-Catherinekerk uit de 15de eeuw. Het gebouw is helemaal van hout, als een noodgebouw na een brand opgetrokken in woelige tijden; handwerk van scheepsbouwers en het staat er nog steeds! Ons voornaamste doel was het Musée Municipal Eugène Boudin (1824-1898), waarin twee zalen gewijd zijn aan werken van de schilder en zijn vrienden, waaronder Monet. Bij het zien van zijn schilderijen is het te begrijpen, waarom wij per se dit museum wilden bezoeken (zie Eugène Boudin via internet).
De voorlaatste dag stond in het teken van de terugreis. Traditiegetrouw sloten we de excursie af met een diner. In een aan zee gelegen restaurant besprak Herman in perfect Frans onder de naam „Ermàn‟ een plaats voor ons.
De helft van de groep reisde terug op 17 mei, terwijl de andere helft nog een paar dagen bleef, om te zoeken en om een bezoek te brengen aan Bayeux en daar de Tapisserie de La Reine Mathilde te bewonderen. Het langgerekte doek met borduurwerk is een levendig beeldverslag van de tocht naar Engeland door Willem de Veroveraar, die in 1066 het Engelse leger versloeg in de slag bij Hastings. Wij kwamen die week voor de tweede keer over die gigantische brug: le Pont de Normandie, een schitterende overspanning over de monding van de Seine, nu op de terugweg. Ons zoekwerk, met zeer tevredenstellend resultaat, zat er op.
Verslag: Tonny en Herman Memelink, Riet en Bernhard Smit.
Excursie op 8 november 2014 naar Kalkwerke Breckweg bij Neuenkirchen en het grint van Haddorf.
Op deze zaterdag was een excursie gepland naar deze groeve en het grint van Haddorf. Cees had ons van tevoren al aangemeld.Het weer was goed, gelukkig geen regen gehad. Het is nog wel zo’n eindje rijden vanuit de Achterhoek. Het viel mij tenminste wel tegen. Ik ben al een hele poos niet meer in deze regio geweest, in mijn jonge jaren gingen wel wat vaker naar zulke groeves. Het is dus nog een verrassing wat aan te treffen. Eerst maar eens op Google gekeken wat er zoal te vinden is. Mooie verhalen en foto’s van o.a. ontzettend grote ammonieten. Ook zee-egels en schelpen. Nou ja, we zien wel. Om 10.00uur hadden we afgesproken bij de fabriek. Arent, Anne en Fred, AnnaWil (kwam wat later) en ik waren van de partij. Eerst maar even aanmelden. Via een paar werknemers in de kantine werd een “ploegbaas” opgetrommeld. Onder zijn toeziend oog heeft Arent een papier ondertekend en met een “Viel Spass” nam hij afscheid. De groeve was nogal modderig en glibberig en voor Fred en Anne was de lol er al gauw af. Zij zijn toen naar Haddorf gegaan. Arent en ik hebben eerst de omgeving verkend.
We zijn naar de plaats gegaan waar gewerkt werd, maar daar lag niets van belang. Op het pad er naar toe lag nog een verdrukte zeeegel. Toen zijn we naar een ouder deel van de groeve gegaan.Ik vond daar een klein gedeelte van een afdruk waar een hele grote ammoniet had gezeten, maar meer lag er niet. Ook nog een halve kleinere ammoniet gevonden. “Dat gaat goed”, dacht ik, maar daar bleef het bij. Ondertussen belde AnnaWil mij op waar of we zaten, maar door de mededeling dat er bijna niets lag, is zij ook direct naar Haddorf gegaan.
Ik ben wat langer gebleven. Nog even met een Duitser gepraat, misschien dat hij nog wat betere plekken wist, maar het was de eerste keer dat hij in deze groeve was, dus hij vroeg aan mij wat er te vinden is. Later troffen we elkaar weer, maar hij had alleen een gedeelte van een afdruk van een ammoniet en een schelp meegenomen. Om ongeveer 14.00uur ben ik ook naar Haddorf gegaan, maar onderweg kreeg ik een sms van AnnaWil dat daar bijna niets lag en ben ik onverrichter zake maar naar huis gegaan. Een halve ammoniet, een paar schelpen, wat pyriet of markasiet, calciet en misschien wat plantafdrukken rijker. Volgende keer beter, zullen we maar zeggen.Die volgende keer is op vrijdag 21 november a.s. Dan gaan we naar de zandzuigerij van Dyckerhoff Basal Toeslagstoffen b.v. bij Markelo (‘de Domelaar”).