en nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de en sv sv en nl nl nl nl en nl nl en nl en nl nl nl nl nl nl en nl en nl nl nl en nl nl nl en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl en nl nl nl en nl nl de nl
Afgelopen zaterdag was zoals aangekondigd de karperuitdag. Dit keer de uitzetlocatie bij een bouwbedrijf in Grou waardoor we lekker uit de wind zaten en in een loods de catering voor de deelnemers kwijt konden. De vrachtwagens waren mooi op tijd met alle materialen en ook de eerste vrijwilligers melden zich ver voor de afgesproken tijd. Daardoor hadden we alles sneller opgebouwd dan gepland. Ook de 20 transportcontainers waren op tijd gevuld met water. En ook de leverancier Kim Corten uit België was ruim op tijd. Daarvoor moest hij wel om 03.00 uur achter het stuur stappen. Dat schijnt hij regelmatig te doen.
De eerste schub-, spiegel- en graskarpers zijn weggebracht naar Plan De Heide bij Heerenveen. Daarna de grote batch van HSV Heerenveen voor de Kromme Knilles en Tjonger. Ook de HSV’n Leeuwarden, De Deinende Dobber, Ons Genoegen (Makkum ) en Idaerderadiel (Grou) hebben hun deel ontvangen en uitgezet in de Friese Boezem. Op de Friese Boezem zijn alleen spiegelkarpers uitgezet, maar op diverse afgesloten wateren ook schubkarpers.
Tegen kwart voor twee reed Kim Corten weer het terrein af richting België. Tegen drie uur was de registratielocatie in Grou weer helemaal ontruimt en de laatste batch spiegels uitgezet. Conclusie is dat het allemaal erg soepel is verlopen. Een goed ingewerkt team en vrijwilligers die de handen uit de mouwen wilden steken. Feit is dat alles staat en valt met een goede voorbereiding. Ik wil daarom Peter, André, Arjan, Daniël, Henri en Florian bedanken voor hun niet aflatende inzet. Elk jaar weer het enthousiasme opbrengen op veel vuil werk op te knappen. Tevens besef ik me nu ook dat ik bijna 20 jaar bezig ben met uitzet van spiegelkarpers in de Friese Boezem. De tijd vliegt, maar dat constateer ik wel eens vaker.
Dit keer hebben we ook een aantal afgesloten wateren van schub- en spiegelkarpers voorzien. Iets meer uitgezet dan de 1 kilo per hectare wat de richtlijn is voor Friesland  (’t Wetterskip wil vooralsnog niet het convenant volgen wat tussen Sportvisserij Nederland en de Unie van Waterschappen is afgesloten). Dit jaar is met name vanuit DE KSN regio Fryslân kritiek geweest dat er afgelopen jaren weinig op afgesloten wateren in Friesland is uitgezet. Het is maar wat je onder weinig definieert. Twee jaar lang is er weldegelijk karpers (schubs en spiegels) uitgezet op diverse afgesloten wateren. Als het niet in het Visplan van de VBC is vastgelegd, is er geen toestemming en kan er niet uitgezet worden. Omdat ik in het Visplan van 2017 al enkele afgesloten wateren had opgenomen (dus in 2016 al ingebracht), is er ook toestemming voor gekomen. Waarom het dan tot 2018 heeft geduurd alvorens deze wateren ok van karpers te voorzien? Dat komt omdat het heel lang heeft geduurd voordat het Visplan van 2017 is goedgekeurd. De beroepsvissers en provincie (politiek) lagen met elkaar in de clinch over de otterwerende maatregelen. Toen eindelijk de handtekeningen werden gezet, was het al eind december 2017. Omdat toen leveranciers van goed beschubde spiegelkarpers niet de aantallen konden leveren die we wilden, is besloten (in goed overleg met Sportvisserij Fryslân) om de uitzetting te annuleren en door te schuiven naar eind 2018.
Omdat o.a. Ulco Bosma een voorvechter is voor het opbouwen van goede karperbestanden in de afgesloten Friese karperwateren, heb ik hem gevraagd om wateren aan te leveren die in 2019 een uitzetting van schubs en spiegels behoeven. Deze lijst is bijna in zijn geheel opgenomen in het Visplan 2019 wat begin 2019 hopelijk geaccordeerd gaat worden. Dus aan die vraag wordt dan ook voldaan. Fingers crossed.
Deze week is de temperatuur flink onderuit gegaan. Toch besloten om twee keer spaarzaam te voeren en een nachtje te gaan vissen. Ik hoop stiekem dat vissen nog zo op het aas zitten en af en toe een knikker oprapen. Het blijft een gok, maar ik wil die zeker wel nemen. Net na vieren zit ik weer geïnstalleerd op de stek. De wind waait uit het oosten en bezorgt het water een kleine kabbel. De lucht is staalblauw met her en der een klein wolkje. De luchttemperatuur tikt net de 7 graden aan en houdt niet over. De watertemperatuur is ook gedaald en haalt net de 7 graden.
Ik zie in het laatste daglicht geen activiteit van karpers of andere vissen aan de oppervlakte en als het tegen de klok van vijven aardedonker is geworden, besluit ik om de warme hap wat eerder klaar te maken dan dat ik normaliter doe. Het smaakt allemaal prima en stookt tevens de interne kachel op. Tegen zevenen heeft dat een dergelijk effect dat ik erg slaperig word. Met de warmte van de gaskachel en het feit dat er niets te beleven valt, duik ik de slaapzak in. Niet veel later lig ik in dromenland.
Tegen kwart voor elf word ik weer wakker. Als ik mijn horloge inspecteer, schrik ik wel een beetje dat ik zolang heb liggen maffen. Als ik daarna me buiten de kap begeef om de blaas te legen, word ik begroet door een blinkende sterrenhemel en dat alles al wit is van de rijp. Met andere woorden, het vriest flink. Daarna aan de koffie en een koek. Tegen kwart voor twee zit ik me te vervelen en duik de slaapzak maar weer in.
Rond half acht is het schemerdonker en word ik gewekt door knallen van jachtgeweren. Een paar honderd meter verderop staan twee jagers achter een rietkraag verscholen. In het weiland voor hen, hebben ze nepganzen neergezet. Met een soort fluit maken ze gansgeluiden. Het duurt niet lang of een groepje van vijf ganzen zetten de daling in en komen binnen schootsafstand van de jagers. Binnen vijf seconden klinken er drie droge knallen en zie ik drie ganzen naar beneden dwarrelen. Einde oefeningen voor deze gakkers. Binnen een uur volgen nog meer ‘hits’ en ik weet ook dat de lokale poelier goede zaken gaat doen. De geschoten wilde ganzen zullen hun weg wel vinden naar menig restaurant en particuliere keukens met de kerstdagen van volgende maand.
Terwijl ik tegen tienen geniet van een kop koffie, krijg ik een zakker op de middelste hengel. Een brasem heeft zich geprikt aan een wide gape haakje. Ik haak de slijmerd in het water en laat de hengel voor wat die is. Een half uurtje later ruim ik op. Als ik de watertemperatuur meet, zie ik dat deze is gedaald naar 5,2 graden. Ik besef meteen dat het karpervissen voor het seizoen 2018 ten einde is. Ik kan natuurlijk bij warm waterlozingen gaan vissen (bijvoorbeeld bij waterzuiveringen/lozingen en dergelijke), maar ik vind het ook een mooi moment om het seizoen af te sluiten. Tijd om de balans op te maken.
Ik heb 39 nachten gevist. Dit zouden er normaliter meer zijn geweest ware het niet dat ik in maart in het begin nog te maken had met een verlate vorstperiode. Daarom later gestart met karpervissen dan voorgaande jaren.
Ik heb 103 karpers gehaakt en daarvan 12 gelost of verspeeld door (onder)lijnbreuk. Dus 91 karpers gevangen. Ten opzichte van afgelopen jaar veel minder ‘blanks’ gevist. Sowieso een flinke stap vooruit. Als ik uitga van 103 gehaakte karpers en de 39 nachten, heb ik gemiddeld 2,64 karpers per nacht gehaakt. Uitgaande van 91 gevangen vissen, is dat 2,33 karpers per nacht. Wat mij betreft een erg goed gemiddelde.
Van de 91 gevangen karpers waren 41 stuks boven de 20 pond. Van de 41 stuks boven de 20 pond waren er 9 boven de 30 pond en van die 9 dertigers 6 boven de 35 pond gemiddeld. De 2 topvissen waren allebei 38 pond en 4 ons en 39 pond exact. Voor mijn begrippen is dit een top seizoen of jaar geweest qua grote vissen en aantallen dus!
Dan de verhouding schub- en spiegelkarpers. Dit seizoen 38 schubkarpers gevangen en 53 spiegelkarpers, wat overeenkomt met een verhouding van 42% om 58%. M.i. is dat nog steeds een prima verhouding. Ik verwacht dat de komende 20 jaren de verhouding meer in het voordeel van schubkarpers gaat uitslaan. Niet omdat er massaal schubkarpers uitgezet gaan worden, nee, dat komt met name dat de nakomelingen van de uitgezette spiegels merendeel schubkarpers zullen zijn. De achtergrond daarvan kun je lezen in “Met het oog op De Karper, De aard van het beestje, Marco Kraal, 1994”. Anderzijds begin ik mij wel af te vragen of we niet aan het doorslaan zijn met het uitzetten van (spiegel)karpers. Hebben we al niet een punt bereikt dat we moeten gaan stoppen? Dit is iets waar ik nog een even over na wil denken zonder daar nu al uitspraken over te doen.
Dit jaar voor het eerst een lederkarper kunnen vangen op de Friese Boezem. Er zijn maar een paar uitgezet die het predicaat leder mochten hebben. En hoewel het vissen als de bekende speld in een hooiberg is om een leder te strikken, heb ik het geluk gehad om toch eentje op de mat te krijgen. De diversiteit vwb het uitzetten van spiegels heeft zich toch weer uitbetaald.
Wat is de reden dat ik bijna 30% meer vissen heb gevangen? Ik zou natuurlijk kunnen gaan roepen dat ik zo’n topvisser ben die elk jaar meer en grotere karpers vangt. Dat is uitermate onzin. Dat ik misschien een aantal zaken beter heb gedaan dan voorgaande jaren, zou best kunnen. Dat zit hem waarschijnlijk in de details. Daarnaast zal wellicht de factor geluk een rol hebben gespeeld, al moet je geluk in de karpervisserij ook afdwingen. Persoonlijk denk ik dat er maar één echt bepalende factor is geweest die het verschil heeft gemaakt en dat is het aas. Eind 2017 ben ik gedeeltelijk geswitcht naar ander aas. Ik heb decennia lang met RobinRedFish boilies gevist waarvan de laatste paar jaren met een speciaal voor mij aangepaste combinatie van ingrediënten. Ik ving er uitstekend mee. Eind 2017 kreeg ik het gevoel dat ik maar eens met ander aas moest gaan vissen om te kijken of ik niet teveel vastgeroest was in mijn aaskeuzes. Het toeval wilde dat Arjan net met een andere boiliesamenstelling bezig was van de Liver Complex boilie. Hij gaf 3 testvissers (waaronder ik) een flinke hoeveelheid van de nieuwe combinatie om te proberen. Binnen een paar weken was duidelijk dat het nieuwe aas een overweldigende impact had op de vangsten van de testvissers. Omdat ik zeker wilde weten of het niet een kleine positieve opleving van de vangsten toen was, heb ik besloten om in 2018  verder met dit aas te vissen en mijn oude RRF boilies uit de vriezer daarnaast op te vissen/voeren. En ziedaar de resultaten voor 2018. Helaas heeft Arjan dit jaar besloten om te stoppen met commercieel boilies te draaien en zijn deze vernieuwede LC boilies niet verkrijgbaar. In een eerdere blog heb ik de reden al beschreven waarom Arjan is gestopt met de boilieverkoop. Ik verwacht in 2019 dat nog meer kleine boiliebedrijven zullen stoppen door de verscherpte toezicht en toegenomen regelgeving.
Wat zijn mijn plannen voor komend jaar? Om eerlijk te zijn denk ik daar nog niet over na. Ik wil eerst afgelopen jaar op me in laten werken. Genieten van de resultaten en de mooie momenten die ik heb mogen meemaken. Ik merk weer dat het jaar omgevlogen is; eigenlijk te snel. Ik krijg altijd weer het gevoel dat als ik pas echt op toeren kom, dat het seizoen alweer dreigt af te lopen. Als jonge beginnende karpervisser had ik dat niet, tenminste zo staat het in mijn herinneringen geëtst. Toen sleet ik elk vrij uurtje aan de waterkant. Dat zal ook wel de herinneringen bepalen, vermoed ik.
Mijn plan is om eerst een tijdje de hengels met rust te laten, als ik zin heb pak ik het snoekvissen weer eens op aangezien ik de laatste 2 winters niet echt de motivatie had. Maar het kan ook zo zijn dat ik het deze winter ook laat voor wat het is. Ik wil gewoon even de batterij opladen voor 2019 en dat heeft tijd nodig. Desalniettemin staan daar de VBK- en BVKmeeting nog op de planning gevolgd door Carp Zwolle. Begin maart de seizoensaftrap bij De Tacklebox in Beilen en dan maar even kijken hoe het weer is. Neem maar van mij aan dat ik tegen die tijd weer op scherp sta en vol overgave het karpervissen op de Friese boezem weer oppak!