en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr fr en es en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl en eu en en en en nl en en en nl fr fr nl en nl en fr fr en en nl en fr fr en en nl en fr fr de en nl en fr fr de en nl en fr fr en en nl en en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
The Weed Tree, het officiële tweede album van het uit Philadelphia afkomstige Espers was geen album vol nieuwe eigen composities maar een verzameling eigen interpretaties van songs van anderen en bewerkingen van traditional. Plus een nieuwe eigen compositie.
Ruim anderhalf jaar na hun meesterlijke gelijknamige debuut verraste Espers met een nieuw album, door de iets kortere tijdsduur soms als EP aangeduid maar wel degelijk als album aangegeven, met een wonderlijke keuze aan interpretaties van songs van anderen. Zowel songs van Durutti Column (Tomorrow) als Nico (Afraid) en Blue Öyster Cult (Flaming Telepaths) komen voorbij als traditionals als Black Is The Color en Rosemary Lane, waarvan het arrangement van die laatste dan weer door die van Bert Jansch is beïnvloed.
The Weed Tree (2005) is een bijzonder album en bepaald geen ‘tussendoortje’, een benaming die vaak gebruikt wordt om een album waarop vrijwel geen eigen nieuw werk te horen is te benoemen, omdat Espers, ondertussen uitgebreid tot band met Otto Hauser, Helena Espvall en Chris Smith, aan elke song een volledig eigen draai aangeeft. Ze volledig naar zichzelf toetrekken en de Espers make-over meegeven.
Een bloedmooi Rosemary Lane, gezongen door Espers’ Meg Baird met Brooke Sietinsons in de samenzang , is de gloedvolle opening. Mooi ook hoe een keyboard de song verrassend halverwege inkleurt. Al net zo mooi is het daarop volgende Tomorrow, waarbij Weeks en Baird in samenzang hemels Vini Reilly’s prachtsong nieuwe waarden meegeven.  Ook het bekendere Black Is The Color krijgt een memorabele en warme Espers bewerking mee. Het allermooist is de Espers versie van Nico’s song Afraid waarmee de A-kant van het album afsluit. Wonderbaarlijk mooi gezongen en gespeeld.
De Espers versie van Michael Hurley’s Blue Mountain, met mooi ruimtelijk klinkend gefluit op de achtergrond, komt al net zo fraai voor het daglicht. Verrassend genoeg blijft op The Weed Tree Blue Öyster Cult’s Flaming Telepaths vrij dicht bij het origineel, hoewel de Espers versie een ingetogen uitvoering kent zonder pompende bas en drums en rockende gitaren als in het origineel. Maar met een fijn distorted elektrische gitaarpartij van Weeks kent de heerlijk lange Espers uitvoering wel een fascinerende dynamiek.
Met het ingetogen en bloedmooie Dead King, de enige eigen compositie die het album telt, vindt The Weed Tree zijn einde. Het bleef destijds een opvallende keus van de band om met een album met interpretaties van songs van anderen als tweede album aan te komen. Maar het bleke een heel gelukkig keuze waarbij de sound van de band nog verder gedefinieerd werd.
Origineel uitgebracht door Locust Music werd het album geadopteerd door platenlabel Wichita. Het vinyl van het album is nu opnieuw verkrijgbaar via Drag City, het platenlabel dat de laatste albums van Espers, II (2006) en III (2009), ook uitbracht.
Het album The Weed Tree (vinyl reissue) van Espers is uitgebracht door Drag City op 13 maart 2020.
Black is the Colour
Aanbevolen om verder te lezen
Espers – Espers (vinyl reissue)
Alweer ruim 16 jaar geleden kwam het meesterlijke eerste album van Espers uit. Het uit Philadelphia afkomstige trio dat folk...
The Comet is Coming – Hyper-Dimensional Expansion Beam
Met hun vierde album duikt The Comet is Coming nog dieper de electronics en beats in dan we al van...
Blondie – Against The Odds 1974-1982 (4LP boxset)
Platenlabel Numero staat al jaren bekend om hun geweldige uitgaven op vinyl. Altijd met goede teksten en fantastische foto’s in...
The Brother Brothers – Cover To Cover
Sinds hun hereniging in Brooklyn verrastten de uit Illinois afkomstige zingende tweeling met enkele prachtige werkstukken opgebouwd met zelf gecomponeerd...
Jeffrey Halford And The Healers – Soul Crusade
De naar Californië verkaste Texaanse songsmid is ondertussen al enige tijd actief. Het vorig jaar uitgebrachte overzicht Beware Of Worthless...
Bas Beenackers – Man
Bas Beenackers wordt in de Nederlandse muziekscène geassocieerd met Blue Van. Dit  indierocktrio is ondertussen gekend voor hypnotische liveshows met...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.