nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl af nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl
In deze rationele en materialistische tijd waarin een diep ingrijpende aanslag wordt gepleegd op alles wat de bijbel getuigt, is het een goede zaak gehoor te geven aan de oproep van de psalmist: Gewaagt van al Gods wonderen en vertelt ze onder alle natiën. Terwijl diverse stromingen in het christendom er prat op gaan Gods woord te ontmythologiseren, zullen wij des te meer een duidelijk en verblijdend antwoord geven op de vraag: Zou er voor de Here iets te wonderlijk zijn?
Neen, voor Hem is niets te wonderlijk. God doet wonderen vandaag. Grote en kleine, openlijke en verborgene, directe en langzame, stoffelijke en geestelijke wonderen. Onze God is een heerlijke God, groot van kracht en majesteit. De Schepper van hemel en aarde, die, waar dat nodig is, het niet-zijnde tot aanzijn roept. Die door zijn Zoon Jezus Christus de grote Herschepper is van een beschadigde wereld. Die dwars tegen alle doemdenken van deze eeuw in zijn eeuwig rijk opricht en blijvend vestigt. Voor Hem is niets te wonderlijk, of het moet zijn dat Hij zich verwondert over 's mensen ongeloof.
Waar wonderen plaatsvinden, verbazen de mensen zich. Bovennatuurlijk ingrijpen doet versteld staan, fascineert of maakt wantrouwend. Het is ongewoon en schijnbaar ongrijpbaar en onberedeneerbaar. Voor God echter is het de normale gang van zaken. Hier ligt een belangrijke sleutel tot acceptatie van het wonder. Psalm 50 zegt tegen de goddelozen: 'Gij beeldt u in dat Ik geheel ben als gij'. Maar de profeet Jesaja spreekt overduidelijk dat Gods wegen hóger zijn dan die der mensen en zijn gedachten dan hun gedachten. God is altijd meer. Zijn handelen is geestelijk, hemels, volmaakt. Jezus' werken zijn uit diezelfde bron. Ze zijn echt, waarheid en leven. De werkelijkheid is immers van Christus.
Er zijn namelijk ook schijn- of bedrieglijke wonderen. Sommigen daarvan worden veroorzaakt door een toevallige samenloop van omstandigheden. De meeste echter vallen onder de paranormale verschijnselen. Te noemen zijn onder andere genezing via magnetiseurbehandeling of besproken kruiden, waarzeggerij, helderziendheid, magie, semispiritistische handelingen of religieuze rituelen met bovennatuurlijke manifestaties. Deze en nog veel meer komen tot stand door occulte praktijken en hebben niets van doen met de Heilige Geest die van de Vader en de Zoon uitgaat. Zij misleiden, bedriegen, vermaken en beschadigen het volk. Men wordt er zelf niet beter van en de wereld evenmin. De bijbel wijst deze benadering en werkwijze resoluut van de hand en christenen doen er goed aan radicaal met iedere vorm van deze hocus-pocus te breken. Want wat op dat terrein allemaal gebeurt, is geen boerenbedrog, maar demonie van de duivel en daardoor levensgevaarlijk.
De wonderwerken die Jezus van de Vader mocht doen, hebben allen te maken met geestelijk en lichamelijk herstel van een kapot mensenkind. De kracht van de Heilige Geest ging van Hem uit om ieder die geloofde te reinigen en te heiligen van elke vorm van kwaad, afbraak, verderf, destructie en duisternis. Door zijn daden werden de mensen rein en heilig voor God geplaatst om Hem te dienen in gerechtigheid hun leven lang. Vrij van zonden, van ziekte en dood, leugen en onkunde werd in hen alles nieuw. Jezus, de Verlosser, werd geopenbaard om de werken van satan te verbreken, om innerlijk gevangenen in zonden en psychische nood loslating te verkondigen en verbrokenen heen te zenden in vrijheid. Zijn wonderen werden niet 'georganiseerd' door middel van geplande massaregie, massasugestie, of liturgische riten. Eveneens niet opgeroepen of geforceerd door verplichte lofprijzingen, het steeds herhalend zingen van koortjes, een jezusgeroep of een vermoeide en aanhoudende gebedsdwang met of zonder stemverheffing. Het leek wel of alles bij Hem vanzelf ging. Dat is juist het essentiële ervan: rust, en een doorzuiverende vrede waarin het wonder zich openbaart.
Het wonder dat wij mogen verwachten uit de hand van onze hemelse Vader is een liefdedaad van Hem. Al zijn handelen spruit voort uit zijn innerlijke barmhartigheid waarmee Hij naar ons omziet. En Hij werkt alleen maar in een klimaat van ontspanning. Zijn goedheid zet zich voortdurend om in reële daden van hulp, verlossing, genezing, uitkomsten, oplossingen, uitreddingen, verhoringen en bijstand. Hij werkt door zijn Zoon onophoudelijk aan ons welzijn en geluk. Daarin is Hij onbeperkt in vermogen, in methoden en optreden. Het wonder is dus niet vooraf te berekenen, samen te stellen of te gebieden. Wij zijn volledig afhankelijk van de Heer. Maar dat is dan geen gelaten afwachten of er misschien eens... Neen, het is Hem kennen en het geheim van zijn wil doorgronden. Het is een diep overtuigd zijn van zijn grote bewogenheid en solidariteit met ons leven en dat van de gehele schepping. De intense mensenliefde van God is in Christus tot ons gekomen om ons te laten delen in zijn goddelijke natuur, in het bovennatuurlijke van de Geest en de kracht Gods. Dat is realiteit voor de christen, het goddelijk normale.
Overal waar Jezus verscheen, straalde de liefde in concrete daden van Hem uit. De hele dag was vervuld met wonderen. Ze zijn inherent aan het Koninkrijk Gods dat niet in woorden maar uit kracht bestaat. Dit alles tot heil van hen die in het dagelijks bestaan in Hem geloven. De Heer wil het. De Heer kan het. De heer doet het... en nog steeds! Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid. Halleluja! Hij maakte er immers geen demonstratie van, geen spektakelstuk, geen show. Het gaat immers niet om het wonder zélf. Het beoogt de mens in nood en diens verlossing daaruit. En daarvoor is geen wonder te groot en zijn er geen wonderen genoeg. Gods liefdehart stuurt zijn machtige kracht tot redding en heling in elk opzicht, te allen tijde en voor alle mensen.
Is de Heer in ons midden of niet?
De profetische belofte dat de goede God temidden van zijn volk zou komen en blijven, wordt vervuld in Jezus Christus. Van Hem wordt getuigd dat Hij temidden der kandelaren wandelt, beeld van de gemeenten. Toen Israël destijds opstandig riep of de Here in hun midden was of niet, drukte het zijn ongeloof daarmee uit. Zij verzochten God door hun ontkenning van zijn trouw en zijn nabijheid. Nu geldt: waar twee of drie in mijn naam vergaderd zijn daar ben Ik in hun midden. Niet als een exclusief gebeuren, niet op een enkele hoogtijdag, maar in elke gewoontegetrouwe bijeenkomst van de gemeente. Jezus ging ook volgens zijn gewoonte op sabbat naar de synagoge. Hij kende zelf dat volhardende regelmatige ritme van de samenkomsten. Maar met één groot verschil in de traditie van velen: de 'macht' der gewoonte regeerde niet, maar zijn heerschappij maakte de zaken uit. Hij stond temidden van het gewone, bekende leven van alledag zonder sleur en gewenning. Door zijn levende gemeenschap met de Vader was Hij steeds in staat te horen en te zien wat de Geest wilde. En Die wil altijd zegenen, geven en werken aan herstel en opbouw van Gods volk. Allereerst door te spreken, te leren en op te voeden tot alle gerechtigheid en tegelijkertijd door vele krachten en wonderen van allerlei aard te verrichten om te voorzien in de stoffelijke en geestelijke nooddruft. Waar deze urgent zijn, geschieden zelfs buitengewone tekenen en wonderen. Maar altijd ten behoeve van de méns.
De Heer is in ons midden. Hij gaat hier rond, goeddoende en verlossende. Nu door ónze gebeden en handen en zegening heen. Zijn leiding, kracht en gezag door middel van Woord en Geest dienen bepalend te zijn in onze diensten. Hij is onze God die wonderen werkt, onverminderd.
Dit heerlijke liefdesaanbod van de Meester schept perspectieven voor onze gezamenlijke arbeid. Daar in het Koninkrijk Gods niets vanzelf tot stand komt, worden wij als discipelen van Jezus volledig betrokken en ingeschakeld bij zijn openbaring, ook in wonderen. Dit begint in ons verwachtingspatroon. Wat staat ons voor ogen als wij door de week en 's zondags optrekken naar onze plaatselijke gemeente? Zijn onze verwachtingen geïnspireerd door Gods woord en Geest? Is er de voorbereiding in onze harten geweest, mede door gebed, zodat wij toegerust met geloof en gevende liefde de zaal betreden? Krijgt de Geest door onze instelling en opstelling wel kans genoeg Zich door middel van de gemeenteleden charismatisch te uiten?
Vragen die wij in de komende tijd zeer bevestigend zullen moeten gaan invullen. De leer en de kennis zijn er juist om ons optimaal in het spirituele te doen ontwikkelen. Terwijl diezelfde inzichten als een corrigerend filter er op toe zien allen te bewaren voor geestdrijverij, mystiek, ellebogenwerk en overspannen sfeertjes. Door de oudsten in de gemeente is bijsturing en verbetering veilig gesteld om tot een nog hogere vorm in uitingen, werkingen en bedieningen uit te groeien. En zolang elk lid zich aanspreekbaar en ontvankelijk daarvoor opstelt, zal de noodzakelijke openheid en goodwill gehandhaafd blijven om in dit oefenen der geestelijke zinnen het rechte en zuivere spoor te houden. Waar enerzijds zij die nog jong in het geloof zijn en slechts enkele jaren de gemeente bezoeken, zich bescheiden en luisterend moeten opstellen, zullen anderzijds de meer geroutineerden onder ons eens wat guller over de drempel dienen te komen met geestelijke inbreng. De doorwerking van het bovennatuurlijke is immers wat stiefmoederlijk bedeeld geweest. Doch als de komst van het Koninkrijk nabij gekomen is, zullen wonderen niet uitblijven.
De timing ervoor is in handen van de Geest die echter, o welk een wonder, dit toch weer samen doet met ons. Als de gemeente zich toesluit, wordt zij stil en inactief. Zodra ruimte geboden wordt, geloofsdurf en onderscheiding toenemen, komt Hij naar voren. Eigenlijk wachten we op elkaar. Hoe paradoxaal! Daarom willen wij met grote ijver en verlangen de nabije toekomst ingaan met een toegespitst oor om te horen wat de Geest tot ons te zeggen heeft. Met een hart brandende van liefde voor elkander. Met een gemotiveerde werklust en vrijmoedigheid om het wonder zijn kans te geven tot heil der wereld en tot verheerlijking van onze God.