en en fr en en en nl nl en fr en en en en en nl en nl lt en nl lt lt en en nl nl nl nl nl fr en en nl en nl lt nl en en fr nl nl nl ms nl fr en fr en en en nl nl en fr en en en en en nl en nl lt en nl lt lt en en nl nl nl nl nl fr en en nl en nl lt nl en en fr nl nl nl ms nl fr en nl nl en en en nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en en nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl en pl nl de en en ru en en
Met grote regelmaat krijg ik de vraag “wat komt de toekomst mij brengen?”, of “hoe lang gaat het nog duren, voor het beter gaat?”
Vaak wordt deze vraag gesteld door iemand, die in een stressvolle of moeilijke fase van het leven zit, waarbij het overzicht versluierd is door allerlei issues van buitenaf.
Toekomst....is in die zin dus niet echt voorspelbaar... zeker niet als het juist óm de mens gaat.
De tijd haalt soms de snelheid van een proces in, onder meer als gevolg van de ontwikkeling van diezelfde mens.
Als het hoogst ontwikkelt levend wezen hier op Aarde, heeft de mens een vrije wil en keuze om met een eigen ritme zijn of haar levenspad te lopen. Met alle uitdagingen en obstakels die daarbij horen.
Vaak hebben mensen wat uit te werken met zichzelf. Lopen nogal eens tegen dezelfde issues aan, waar ze maar niet achter lijken te komen waar dat nu door komt.
Het onderbewustzijn speelt hier voor 95% een hoofdrol in. Dat geldt voor iedereen. En ook al word je je daar van bewust, zelfs dan is het een gegeven, dat je, binnen je eigen groeiproces, ook nog tegen het proces van een ander aan kan lopen.
De een om de kracht te krijgen om dit in tijd te overbruggen en daarin juist onder ogen te komen dat de hoeveelheid tijd die er nodig is binnen een proces, helemaal niet belangrijk is.
Alles heeft een eigen tijd nodig en daaraan is geen bepaalde snelheid of limit te verbinden.
De voortgang van een proces is dus relatief in tijd.
Dus....alles op z'n tijd en dan loopt het zoals het gaat
© Marion Elzinga, Zeewolde 12-1-2020.
Posted on November 23, 2017 at 2:50 PM
Het is een drukke en zeker ook hectische tijd voor het totale leven hier op aarde.
Waarheden en leugens worden ontmanteld en komen helder aan het licht.
Oneerlijke concurrentie, machtsstrijd, dualisme, jaloezie, onbegrip en desintresse, materialisme, narcisme, burn-out, onduidelijke gezondsheidsproblemen,
Stuk voor stuk woorden en ervaringen en een staat van zijn, waar een ieder van ons wel eens mee te maken heeft in een eigen omgeving of misschien zelfs wel voor jezelf.
Tweelingzielen die om elkaar heendraaien, en waar zo ogenschijnlijk geen enkele beweging in lijkt te zit als het om toenadering gaat. Zielscontacten die nog niet klaar zijn voor elkaar ivm eigen processen.
Alles zorgt voor heel veel verwarring en grote frustraties en teleurstellingen. Terwijl het juist voor de sensitieve personen onder ons zo “duidelijk” lijkt te zijn “hoe het zit” betreft “de ander” en zijn of haar proces. En juist gaat het erom hoe “die ander” stapje voor stapje tergend langzaam soms, tot bewustwording komt.
Hooggevoelige mensen en ook dieren worden keihard geconfronteerd met enorme veranderingen in hun bestaanswereld en dus ook in hun veiligheid.
Wat dan weer zorgt voor toenemende angst en onzekerheid. Obstakels die niet meer te ontlopen zijn en confortzones die onderuitgehaald worden door instanties, wetten of handelingen van derden.
Iets wat veel mensen zich nog niet zo bewust zijn, is het feit dat astrologische en ook de astronomische aspecten vanuit het Universum een enorme invloed hebben op het dagelijkse leven op van ons allemaal.
Denk maar aan de invloed van de zwaarte kracht van de maan op de Aarde (eb en vloed) en dus ook op het leven daarop.
En daar sta je dan als mens, en zeker als hsp´er, helemaal bloot aan. Je “voelt en ziet” van alles, je ervaart oneerlijkheid en tegenwerking en met de regelmaat van de klok komt het steeds vaker voor dat je op geen enkele wijze meer een uitweg ziet in de chaos van het leven.
Je voelt je soms zo eenzaam alleen staan, dat je er bijna niet meer op vertrouwd dat er ook andere mensen zijn net als jij....en ik.
Het is logisch dat je je wat terughoudend opstelt.
De vele teleurstelling die achter je liggen, omdat mensen je niet begrijpen en jou achter je rug om, toch belachelijk maken, kerven diepe wonden in je hart en je ziel.
Posted on May 2, 2016 at 9:25 AM
Net even een voorzichtig rondje gelopen door een, voor mij althans nieuw, stukje bos hier in Zeewolde.
Het ligt vlak bij de dorpskern en is een oude zandafgraving geweest die niet meer als dusdanig ingebruik is.
Nu overwoekerd met bomen en struiken, planten en drukbezocht door heel veel vogels, kikkers en ander kleine wilde dieren. Een prachtige eigen biotoop geworden op loopafstand, woow... ik was er aangenaam door verrast.
Het ligt er natuurlijk al jaren, maar ik heb eigenlijk nooit de kans genomen om daar eens een kijkje te gaan nemen. Waarom weet ik niet, wellicht omdat ik me meer voelde aantrokken tot de vele andere mogelijkheden om te wandelen in de uitgestrekte natuur van het Horsterwold. Tot vandaag dus.
I.v.m. een vervelende opspelende *liesblessure tijdens het bezoek van Rob en mij aan Diergaarde Blijdorp ter gelegenheid van ons 10-jarigjubileum, toch maar even mijn huisarts gevraagd wat ik moest doen. Hij adviseerde mij even geen gekke dingen te doen, rust te nemen, maar wel in beweging te blijven. En anders weer fysiotherapie, wat ik zo´n jaar of 15 geleden al eens eerder gehad heb. (*ooit eens opgelopen tijdens de bevalling van mijn jongste dochter en verergerd door een vervelende valpartij tijdens een skitocht)
Dus... dan maar even geen hele lange wandelingen door de stille kern van Zeewolde met dit mooie weer, maar naar dat stukje bos gestapt, wat op loopafstand ligt van mijn huidige woning.
Het was er heerlijk. Zelfs rustig kunnen mediteren in de zon, zomaar... vlak bij het dorp, hoe bijzonder is dat dan, dat je zo dicht bij huis gewoon midden in de natuur kunt zitten.
Het plekje waar ik zat... even afgeweken van het paadje, lag heel goed verscholen tussen de bomen en struiken, met iets naar beneden een klein vennetje.
Zalig om hier helemaal één te kunnen worden met de natuur, zonder gestoord te worden, door verkeer of andere mensen.
Ja.. ik weet het... ben een beetje zonderling daarin.
Soms heb ik gewoon geen behoefte om zoveel mensen om me heen te hebben. Dan zonder ik me ook af. ´K ben ook heel zuinig op mijn eigen creatieve ruimte. Zelfs naar mijn kinderen en kleinkinderen toe.
In de natuur voel ik me veilig en geborgen.
Krijg ik inspiratie en heb ik per definitie contact met andere dimensies, wat voor mij heel verrtrouwd voelt.
Het gekwaak van de kikkers en rondcirkelende ganzen en zwanen, vertelde mij dat ik uiteindelijk maar eens “hun” territorium moest gaan verlaten, zodat voor hun de rust ook weer weder zou keren.
Dus ben maar opgestaan, in de wetenschap dat ik nog heel vaak naar dat plekje toe zal trekken.
Daarna ben ik maar wat verder rond gaan neuzen door dat bijzondere stukje natuurgebied van nog geen 500 m2 aan oppervlakte.
Toen ik bijna aan het einde van mijn wandeling door dit gebied was, zo vlakbij een speelterrein, liepen mij er  ineens wat meer mensen tegemoet en kwam mij een gesprek ter ore van 3 moeders met en 1 vader en een hele schare kinderen die daar aan het ravotten waren.
Het ging over hooggevoelig zijn en adhd en ritalin gebruiken, over een volgens hun, sterk autistisch kindje wat "uit" de speelgroep lag omdat het zo raar reageerde op hun kinderen. Over dyslectisch zijn en kinderen die een rekenachterstand hebben.
Pffff ... oef....ik was eigenlijk stomverbaasd over de nog steeds bestaande onwetendheid, over hoe nu om te gaan met hoogsensitieve kinderen.
Blijkbaar wisten deze ouders hier nog niet zoveel van, ondanks alle informatie die je toch zoal op social media kunt vinden.
Mijn tenen kromde zich in mijn schoenen en ik wilde mij er al mee gaan bemoeien. Maar ik heb me ingehouden, door enkel aan te geven ..... Weleens van HSP en Sensi-therapie gehoord??
Er gaat een wereld voor je open, als je daar wat meer over leest.
Wel jammer toch, dat er juist in deze tijd van vernieuwing, toch nog maar weinig mensen echt weten hoe je nu het beste kunt omgaan met hoogevoelige kindertjes.  Hun zelfs een stempel als onhandelbaar opplakken en dus veelal overstappen op door 1e lijnshulpverleners voorgeschreven, vaak onnodige zware medicatie, terwijl er toch zoveel meer aan mogelijkheden zijn met Sensi-therapie.
Hoogtijd dat daar verandering in komt!
Ik deel mijn link over Sensi-therapie nog maar eens, in de hoop dat de huidige onwetendheid gaat plaatsmaken voor wat meer bewustwording betreft het hooggevoelig zijn.
"Wij" Sensi-therapeuten zijn speciaal opgeleid om op een zeer snelle en effectieve manier HSP´rs op de rit te krijgen.
Voor iedereen wel fijn lijkt me, voor de HSP´rs zelf, de ouders maar ook voor leerkrachten en docenten.