nl nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl sv nl en en sv en nl nl nl es en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl de nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nb en nl en en nl nl nl
Paaseitjes, chocoladeletters, kerstkransjes, bonbons… Allemaal erg lekker en misschien vind uw hond dat ook. Wist u echter dat chocolade zeer giftig is voor honden?! Hierbij geldt dat hoe donkerder de chocolade, hoe schadelijker. De ene hond is gevoeliger dan de andere hond. In het ergste geval kan het zijn dat een hond van 10 kilogram al overlijdt na het eten van slechts 10 blokjes pure chocolade!
Deze brief biedt u informatie over de risico’s van chocolade bij honden, wanneer u het beste contact op kunt nemen met een dierenarts, wat de verschijnselen zijn en wat de mogelijke behandeling is bij een chocolade vergiftiging.
Chocolade en cacaodoppen (gebruikt in de tuin) schadelijk voor honden
De voor honden (en katten) schadelijke stof in chocolade is theobromine. Chocolade wordt gemaakt van cacaobonen en hierin bevindt zich een grote hoeveelheid theobromine. Het heeft onder andere een stimulerend effect op het hart en op het centrale zenuwstelsel.
Pure chocolade bevat veel meer theobromine dan melkchocolade en witte chocolade bevat vrijwel geen theobromine. Er kan dus worden gesteld dat hoe donkerder de chocolade, hoe schadelijker. Witte chocolade is dan ook niet gevaarlijk voor honden. Uiteraard kan het maagdarmkanaal van een hond wel overgevoelig reageren op deze plotselinge ‘voerverandering’, maar dit heeft niets te maken met het schadelijke theobromine.
Minder bekend is het feit dat cacaodoppen – gebruikt voor bodemverbetering en onkruidbestrijding van tuinen – een hoge concentratie aan theobromine bevatten!
Er bestaat een grote individuele variatie tussen honden voor wat betreft de giftigheid van theobromine. Dit kan betekenen dat bij twee honden met hetzelfde gewicht een blokje van dezelfde pure chocolade bij de ene hond slechts milde maagdarm klachten oplevert, terwijl de andere ernstige hartritmestoornissen krijgt.
De boodschap is dan ook: overleg met uw dierenarts!
Wanneer contact op te nemen met uw dierenarts?
Neem altijd contact op met uw dierenarts wanneer uw hond chocolade heeft gegeten, zeker omdat de gevoeligheid per hond verschilt.
De eerste symptomen kunnen al 1-4 uur na het eten van de chocolade optreden. Is de chocolade met verpakking en al opgegeten, dan kan het (veel) langer duren voordat verschijnselen optreden. Theobromine blijft lange tijd in het lichaam aanwezig en verschijnselen kunnen dan ook een aantal dagen duren.
Als eerste kunnen de volgende zaken opvallen: braken, diarree, veel drinken en veel plassen, onrust, hijgen en een hoge of soms juist heel lage hartfrequentie.
Daarnaast kan het hoge vetpercentage van chocolade binnen enkele dagen aanleiding geven tot het ontwikkelen van een alvleesklierontsteking.
Hoe minder chocolade uit het maagdarmkanaal wordt opgenomen, hoe kleiner de kans op vergiftigingsverschijnselen. Aangezien de gevoeligheid van honden voor chocolade zeer verschillend is, is het aangeraden om meteen actie te ondernemen zodra uw hond melkchocolade of pure chocolade heeft gegeten!
Het is belangrijk om uw hond zo snel mogelijk na het eten van de chocolade te laten braken. Ga hiervoor naar een dierenarts! De tips die u op internet kunt vinden om uw hond te laten braken door zout achterin de bek aan te brengen zijn gevaarlijk en worden absoluut afgeraden! Uw hond loopt daarbij namelijk het reële risico op een zoutvergiftiging met alle schadelijke gevolgen van dien.
Tot zelfs 6-12 uur na het eten van de chocolade kan het verstandig zijn om uw hond te laten braken, aangezien het goed mogelijk is dat er dan nog een deel van de chocolade in de maag bevindt. Zeker als de chocolade met verpakking en al is opgegeten, kan de maaglediging vertraagd zijn.
Actieve kool + laxeren
Heeft uw hond een schadelijke hoeveelheid chocolade opgegeten en heeft braken geen effect meer, dan kan het nodig zijn om meerdere keren actieve kool (Norit) toe te dienen. Deze stof bindt de theobromine in de darm, waardoor het gehele complex het lichaam via de ontlasting kan verlaten. Daarbij zorgt een laxerend middel ervoor dat de theobromine in de darmen het lichaam sneller verlaat.
Monitoring en symptomatische behandeling
Als het te laat is om uw hond nog te laten braken of als er, ondanks het laten braken, verschijnselen optreden van een vergiftiging, dan zal de dierenarts deze verschijnselen opvolgen en symptomatisch behandelen.
Een infuus kan nodig zijn en soms moet medicatie worden toegediend, bijvoorbeeld tegen hartritmestoornissen en/of epileptische aanvallen.
Voorkomen is beter dan genezen!
Neem geen risico en zorg dat u chocolade te allen tijde hoog in een kast/achter slot en grendel opbergt.
Heeft uw hond zich toch vergrepen aan melk- of pure chocolade, neem dan zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts om vergiftigingsverschijnselen bij uw hond te voorkomen!
Hoe treedt de Todovergiftiging op?
Wanneer een hond in een todo bijt, komt er een soort slijm van achter de todo’s nek vrij (het gif), dat plakt aan het tandvlees en de tong van de hond. Het gif in het slijm wordt vervolgens razend snel opgenomen door de slijmvliezen in de bek van de hond. Symptomen zijn afhankelijk van de hoeveelheid gif die opgenomen is en de tijd dat de hond is blootgesteld aan het gif. Aanvankelijk zal de hond eerst kwijlen of schuimbekken. Daarna kan de hond spiertrillingen ontwikkelen, gevolgd door toevallen en mogelijk een hartstilstand.
Tekenen die kunnen duiden op todo vergiftiging
• Overvloedig speekselen, Kwijlen en/of schuimbekken • Erg rood en slijmerig tandvlees • Aan de bek wrijven • Overgeven • Gedesoriënteerd • Rillingen • Spierstijfheid of spasmen • Stuiptrekkingen of toevallen • Erg snelle hartslag en/of onregelmatige hartslag
• Bel je dierenarts en vraag advies wat te doen bij een todo vergiftiging.
• Hou je hond zijn bek gericht naar de grond en veeg de binnenkant van zijn bek schoon met een papieren doekje (towel).
• Spoel de bek grondig uit gedurende 10 tot 15 min. gebruik makend van een langzaam druppelende slang of kraan. Laat het water van de achterkant van de bek naar voren druppelen. Zorg ervoor dat er geen water door de keel of-long en gaat. .
• Met een vochtig doekje wrijf je vervolgens voorzichtig en grondig het tandvlees, de tong en het gehemelte schoon gedurende 10 minuten. Spoel met doekje schoon na elke wrijf beurt.
• Als je hond rustiger wordt na het wrijven en spoelen, hou hem goed in de gaten gedurende enkele uren.
Wanneer naar de dierenarts
In milde gevallen kunnen de eerste hulp maatregelen genoeg zijn, maar je moet de hond goed in de gaten blijven houden gedurende een paar uren nadat hij in contact is geweest met een todo. Als de symptomen
erger worden, zoals desoriëntatie, trillingen, toevallen (epilepsie aanvallen), spierstijfheid, moet je direct contact opnemen met
Eerste hulp bij vergiftiging door inbrekers
Gebruikte vergif is meestal Furodan (donker paarse korrels)
Er is geen volledig antigif tegen Furodan beschikbaar
De giftigheid hangt af van de hoeveelheid ingenomen gif
1. Haal alle honden van het erf (er kan meer gif liggen )
2. Laat de hond braken: dat kan door
* waterstofperoxide 1:3 verdunnen en daarvan 1á2 eetlepels per 10 kg lichaamsgewicht geven. Als de hond niet binnen een kwartier braakt mag het herhaald worden
*mosterd: 2 theelepels in een cup lauw water
Gebruik liever géén zout, het succes van braken door zout is wisselvallig
en honden kunnen slecht tegen zout. Soms overleeft de hond een
Furodan vergiftiging en gaat daarna dood aan een zout vergiftiging.
Als er echt niets anders voorradig is : geef dan 1⁄2 theelepel zout achter op de tong
Waarschuwing : alléén laten braken als de hond bij is. Als hij ligt (en spartelt) niet meer.
3. Bel ondertussen de dierenarts of de wacht dierenarts ( in het weekend ). Deze kan de hond laten braken als het zo niet lukt,
kan de hond antigif geven, spierontspanners en infuus indien nodig.
Voor het spoednummer kunt u naar onze contact gegevens.
Als de hond over het ergste van de vergiftiging heen lijkt te zijn kan hij norit tabletten krijgen.
Veel laten drinken !!!
Bron: Stichting Dierenbescherming Suriname
Oververhitting bij uw hond
Met tropische temperaturen is de zonnesteek (hitteberoerte) bij de hond een veel voorkomend en zeer ernstig probleem. De lichaamstemperatuur stijgt boven de 41oC en er treedt schade op aan verschillende organen in het lichaam. Wist u dat een temperatuur van 41oC al kan leiden tot permanente hersenschade?! Daarnaast komt 50-60% van de honden met een zonnesteek te overlijden.
Voorkomen is daarom van groot belang!
Wat is het precies?
Niet alleen honden die zich in de zon bevinden kunnen een zonnesteek oplopen! Blootstelling aan een hete en vochtige omgeving kan leiden tot een hitteberoerte. Ook zware lichamelijke activiteit kan leiden tot de inspanningsvorm van hitteberoerte. Door de stofwisseling van een dier wordt continu warmte geproduceerd. Verder zorgt een warme omgeving voor opwarming van het lichaam van buitenaf. Om de lichaamstemperatuur constant te houden beschikt het lichaam over een groot aantal mechanismen. Een hitteberoerte treedt op als de hond niet meer in staat is om zijn lichaamstemperatuur binnen de normale waarden te houden.
Een hond met een hitteberoerte hijgt continu, heeft vaak een temperatuur boven de 40oC, een snelle hartslag, plakkerig droge wangslijmvliezen en vertoont uitputtingsverschijnselen. Daarnaast kan het dier een dronkenmansgang hebben, plotseling blind lijken, toevallen krijgen en zelfs in coma raken.
Oververhitting voorkomen … hoe doet u dat?
Een slanke hond met een goede conditie zal minder snel verschijnselen van een hitteberoerte vertonen dan een te stevige hond met weinig uithoudingsvermogen. Door uw hond op een ideaal gewicht te houden en te zorgen dat hij fysiek fit is, kan uw hond de hitte beter aan.
Niet alle honden beseffen zelf het risico van een hitte beroerte! Door lichamelijke activiteit wordt flink wat warmte geproduceerd. Hoe enthousiast uw hond soms ook is, u bepaalt als eigenaar wanneer er voldoende is gerend of gespeeld. Op die manier kunt u uw hond in bescherming nemen tegen zichzelf.
Ga enkel met uw hond wandelen op de koele momenten van de dag zoals ’s ochtends vroeg en ’s avonds laat.
Biedt onbeperkt fris drinkwater aan (elke dag het drinkwater verversen).
Uitdroging leidt ertoe dat meerdere processen om warmte kwijt te raken niet meer goed functioneren. Honden hebben alleen zweetkliertjes bij hun voetzolen. Een hond kan dus niet zoals een mens over zijn hele lichaam zweten. Door te hijgen verliest de hond een groot deel van zijn warmte. Bij een uitgedroogde hond zijn de slijmvliezen droog en werkt dit belangrijke mechanisme niet meer. Het voorkomen van uitdroging is dan ook belangrijk in het voorkomen (en therapie) van een hitteberoerte. Doordat uw hond veel vocht kwijtraakt via het hijgen, zal hij meer dorst hebben dan u van hem gewend bent.
Laat uw hond nooit in de auto achter, ook niet met het raampje open.
Zorg dat uw hond toegang heeft tot een goed geventileerde schaduwplek. Bedenk dat sommige buitenkennels in de zon dan misschien wel schaduw kunnen bieden, maar bij weinig ventilatie alsnog zeer warm kunnen worden. Het plaatsen van een thermometer in het hok geeft u een beter inzicht in de temperaturen op zomerse dagen.
Uw hond heeft het veel te warm… wat nu?
Neem contact op met uw dierenarts als u uw hond verdenkt van een hitteberoerte.
Oververhitting is een gevaarlijke aandoening die helaas door veel mensen wordt onderschat. De zeer hoge lichaamstemperatuur bij een hitteberoerte zorgt voor schade aan veel organen en kan uiteindelijk zelfs leiden tot sterfte. Uw dierenarts kan beoordelen of behandeling op de praktijk nodig is en u adviseren wat u thuis kunt doen voor uw hond.
Neem de temperatuur op van uw hond
Een gewone thermometer van de drogist volstaat prima en u dient deze met een beetje vaseline in de anus van de hond te brengen. De gemiddelde temperatuur van de hond ligt tussen de 38,0oC en 39,0oC
Zet uw hond niet in een bad met ijswater!
Naast het feit dat dit heel pijnlijk is voor uw hond heeft het niet het gewenste effect. Door de extreme kou knijpen alle bloedvaatjes die in de huid lopen samen, waardoor de hond zijn warmte juist niet meer kwijt raakt. Verder zal de hond in dit ijzige water gaan rillen, waardoor alleen nog maar meer lichaamswarmte wordt geproduceerd.
Maak uw hond nat met koel water en zet hem voor de ventilator
Het dier één keer nat maken en vervolgens laten liggen is veel minder effectief, aangezien verdamping dan in veel mindere mate optreedt. Uw hond blijven koelen met stromend koel water uit een tuinslang zorgt voor continue verkoeling van de waterlaag rond het dier en is een goed alternatief om de temperatuur van uw hond weer te laten dalen.
Uitdroging is schadelijk voor de organen en zoals vermeld kan een uitgedroogde hond zijn warmte niet meer goed kwijt. Biedt daarom voldoende drinkwater aan uw hond aan.
Pas op dat u uw hond niet teveel laat afkoelen
Het gevaar bestaat dat u in uw enthousiasme door blijft gaan met koelen, waardoor oververhitting omslaat naar onderkoeling. Zodra de temperatuur van uw hond is gedaald naar ongeveer 39,7oC dient het actief koelen van de hond te worden gestaakt om onderkoeling tegen te gaan. Het is verstandig om uw dierenarts te raadplegen voor specifieke adviezen, zodat uw hond weer zo snel mogelijk de oude is.