nl nl en de nl nl nl nl nl nl nl en en fr nl en id nl nl nl nl nl nl sv nl nl pl nl nl nl nl nl nl nl en nl en nl nl nl nl en nl en nl nl nl nl nl en nl nl en en nl nl nl nl nl en en nl en nl nl nl an en en nl nl nl nl id nl nl en nl nl la nl vi nl en en nl nl nl es de nl nl nl
De plantencollectie in Notoarestoen bestaat uit 400 uitheemse bomen en 600 soorten rododenrons. In het voorjaar bloeien er duizenden bollen en stinzenplanten, waaronder historische narcissen, sneeuwroem, lenteklokje en vogelmelk.
Alle 1000 collectieplanten in Notoarestoen zijn genummerd en opgenomen in een database. In de tuin staan informatiebordjes bij de 250 meest bijzondere soorten. Wilt u nu al weten welke bijzondere planten in Notoarestoen staan:
Alfabetische collectielijst met plantnummer en locatie
De rododendron behoort tot de heidefamilie Ericeae, waartoe ook dophei, struikhei, bosbessen en cranberries behoren. Tot het plantengeslacht Rhododendron horen verbazingwekkend veel variaties in allerlei vormen en maten, waaronder ook de azalea. Er bestaan kruipende of liggende soorten (dwergrododendrons) met zeer klein blad. En er zijn metershoge soorten met bladeren die wel een meter lang kunnen worden(boomrododendrons).
De R. calophytum en R.sinogrande (aanwezig in Notoarestoen) vallen onder de grootbladige soorten. De bladeren kunnen verschillen in lengte, maar ook in vorm en kleur. Ook de nieuwe scheuten kennen een grote variatie en de verscheidenheid aan bloemvormen (enkelbloemig, meerbloemig, trossen) en bloem-kleuren is in de plantenwereld onovertroffen. Daarom wordt de Rhododendron ook wel de Koning der Planten genoemd.
Rhododendron Ginny Gee – dwergrododendron
De Rhododendron komt van nature voor in gematigde streken, vooral in de bergachtige gebieden van de Himalaya, China, Tibet en Nepal. Soms wel tot op 4000 m. Ook komen ze in het wild voor in Noord-Amerika (veelal azalea’s) en de Europese alpen (alpenroos en azalea). In Indonesië en omringende landen groeit de tropische Vireya rododendron, die een paar honderd varianten kent. Er zijn eveneens wilde soorten gevonden in Noord Australië, India, Taiwan en Vietnam. Heden ten dage worden tijdens plantenexpedities nog steeds nieuwe wilde soorten ontdekt en benoemd.
Indumentum: Bij sommige rododendronsoorten heeft het blad viltige beharing aan de onderzijde, soms dik en wollig soms dun. De beharing houdt de verdamping van vocht tegen bij warmte of kou.
Een groenblijvende naaldboom die in zijn natuurlijke verspreidingsgebied, de Sierra Nevada in Californië, tot een woudreus kan uitgroeien. ‘General Sherman’, de grootste in Californië, is 83 meter hoog en heeft op borsthoogte een stamomtrek van 24 meter. Zijn leeftijd wordt geschat op 2100 à 2200 jaar, zijn volume op circa 1500 m3. Het wordt wel het grootste levende organisme ter wereld genoemd.
De mammoetboom dankt zijn hoge leeftijd onder andere aan de zachte, dikke bast. Doordat de vezelige bast vrijwel onbrandbaar is en 50 tot 60 cm dik kan worden, is de boom in staat bosbranden te overleven. Het vuur raakt niet de kern van de boom.
Pinus pumila Compacta, alpenden
Picea abies Acrocona, fijnspar variant
Chinese keizersboom, Pauwlonia tomentosa
Afkomstig uit het noorden van China. De bloemen worden in de voorgaande zomer aangelegd waardoor ze in de winter al goed herkenbaar zijn. De keizersboom bloeit in mei, vóór het uitkomen van de bladeren. De bloemen zijn violetblauw van kleur: het is de enige blauwbloeiende boom in ons klimaat die voldoende winterhard is.
Chinese keizersboom, Pauwlonia tomentosa
Westchinese vaantjesboom, Davidia involucrata
De grote witte kroonbladen van de bloemen (bloei in mei, juni) lijken op flodderige zakdoeken. Vandaar dat de boom ook wel zakdoeken- of vaantjesboom wordt genoemd. De lange bladen zijn bedoeld om insecten aan te trekken. Bloemen zonder witte kroonbladen worden niet bestoven. De boom is afkomstig uit de bergen van West China; ontdekt (1868) en voor het eerst beschreven door de Franse Pater David – vandaar de naam Davidia
Westchinese vaantjesboom, Davidia involucrata
In het voorjaar bloeien er duizenden bollen en stinzenplanten, zoals de sterhyacint, bosanemoon, sneeuwroem, vogelmelk en het zomerklokje. Opvallend is ook de karakteristieke bloem van de gele moerasaronskelk, Lysichiton americanus, in de vijver. Ja, en in april en mei bloeien natuurlijk ook de honderden rododendrons…
Bijzondere zomerbloeiers zijn de uitheemse vleugelstorax, Pterostyrax hispida, de late Rhododenron en grote kleurrijke groepen vaste planten.
Pterostyrax hispida: Vleugelstorax bloeit in de zomer
’s Winters zijn het de knoppen van de rododendrons die hun charme tonen. De aandachtige bezoeker zal zich verwonderen over de verschillen in vormen en kleur. Sommige knoppen zijn spits, andere rond of grillig. Hun subtiele kleurenpatronen in kastanje-bruin, groen en viltig grijs tekenen duidelijk af tegen de bladkleur. En met een hoedje van sneeuw of rijp wordt het geheel nog mooier. Een prachtige verstilde belofte van een nieuw kleurrijk voorjaar!
In 1850 ontdekte de bekende plantenjager Joseph Hooker tijdens een expedtitie de eerste rododendrons in de Himalya. Hij verzamelde 45 wilde soorten, die vervolgens werden gebruikt om een enorme variatie aan cultivars te kweken. Rododendrons werden populaire tuinplanten, met name bij grote landgoederen.
Toen de rododendrons door plantenjagers werden ontdekt en naar Europa werden verscheept, begonnen wekers hun eigen ideale soorten te kweken, de zogenaamde cultivars of hybriden. Al in de 17e en 18e eeuw werden wilde soorten in Europa geïntroduceerd en gingen veredelaars met het materiaal aan de slag om de natuur te verbeteren. Bij een kwekerij in Edinburgh ontstonden in 1810-1840 de eerste winterharde hybriden zoals de bekende ‘Cunningham’s White’, een van de meeste gekweekte planten ter wereld. Naast de 1000 wilde soorten, bestaan er nu maar liefst 25.000 cultivars!
De notaris experimenteerde ook met het kweken van bijzondere soorten, via ‘seed exchange’ en eenjarige plantjes. Zo heeft Smit zeker 10 jaar gewerkt aan het opkweken van jonge Himalaya wildsoorten afkomstig uit de lagere gebieden van de Himalaya, waaronder de R. kiangsiense, R. rothschildi en R. kesangiea.
Honingvlek – De gekleurde vlekken of stippen in het hart van de rododendronbloem heet een macule of honingvlek. Deze is bedoel om bijen te lokken naar te nectar.
Notaris Smit haalde van heinde en ver bijzondere rododendrons. Veel soorten verzamelde hij tijdens zijn talloze reizen en nam hij zelf mee in zijn koffer. Uniek binnen de collectie zijn de Amerikaanse rododendrons. Smit raakte gefascineerd door deze cultivars van de kwekers Dexter, Consolilni en Shamarello vanwege hun bijzondere kleuren geel; rododendrons zijn meestal wit-roze-rood-paars van kleur.
De zeldzame R. ´Pineapple
Naaldboom afkomstig uit het zuidoosten van de Verenigde Staten. Karakteristieke ademwortels voorzien de boom bij overstromingen van zuurstof en zorgen voor een stevige verankering in de bodem. Het is een van de weinige naaldbomen die zijn naalden in de winter verliest, net als de lariks en de watercipres.
Chinese watercipres, Metasequoia glyptostroboides
Een zeer oud coniferenras, dat alleen bekend was als fossiel van meerdere miljoenen jaren oud. In 1947 ontdekten enkele houthakkers levende exemplaren in een afgelegen vallei in China. Tijdens de plantenexpeditie die daarop volgde, werden uitgestrekte bossen met watercipressen gevonden. Er is een flinke hoeveelheid zaden verzameld en in tal van arboreta uitgezaaid. De Metasequoia blijkt het zeer goed te doen in Amerika en Europa. Het is een van de weinige naaldbomen die zijn naalden in de winter verliest, net als moerascipres en de lariks.
Japanse tempelboom, Ginkgo biloba
Enige overlevende van een miljoenen jaren oud plantengeslacht. Fossielen ervan zijn aangetroffen in steenkoollagen van 250 miljoen jaar oud. De bladeren van toen zien er nog exact hetzelfde uit. Het is geen naaldboom én geen loofboom: het behoort tot de naaktzadigen. Dit is het duidelijkst te zien aan de vorm van het blad: in feite een serie naalden door bladgroen samengesmolten. Een ‘’naaldblad” dus eigenlijk. Vanwege de bladvorm wordt het ook wel eendenpootboom genoemd.
In Azië werden de gingko’s gekoesterd in tempel- en paleistuinen. De boom is in de 18e eeuw naar Europa en Amerika gebracht. De oudste Gingko staat in de Oude Hortus in Utrecht.
De vroegstbloeiende rodendron in Notoarestoen (feb-mrt): R. micronulatum, een wilde soort
Ook vroeg: Chinese schijnhazelaar, Corylopsis sinensis
De herfst in Notoarestoen is: een vlammend oranjerode toverhazelaar ‘Feuerzauber’, oranje vruchten aan de Magnolia kobus en exotische rozerode aan de Magnolia tripetala. Maar ook: paarse bessen in het peperboompje, blauwpaarse boontjes in de augurkenboomen en warmbruine noten in de vaantjesboom. De naalden van de moerascipres kleuren naar warm oranjebruin en de kleurige sierappels van de Malus-soorten vormen een vrolijke versiering boven ons hoofd. Kortom, een kleurrijk feest van vruchten en bessen!