nl en en nl nl en en en en hbs_lat hbs_lat nl nl nl nl en nl nl nl en en en fr pl en nl nl en nl nl nl nl lt nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de nl sv nl en nl nl ru nl nl nl de en en nl nl nl nl de en fr nl de nl en nl nl ru en nl nl ru en nl fr en en nl nl nl en nl nl ru nl nl nl de en es nl nl nl nl de en fr nl de nl nl en nl de nl nl nl de en nl nl de nl en nl de en nl nl ru nl en es en nl nl nl en es
De jeugdserie SpangaS stopt er na vijftien jaar mee, donderdagavond is de laatste aflevering. De serie liet iedereen zien dat je jezelf mag zijn, zegt acteur Thorn de Vries tegen het ANP.
“Ik heb zelf pas op mijn 21e het woord non-binair voor het eerst gehoord, dus ik ben toen pas uit de kast gekomen”, aldus De Vries, die als tv-personage ook non-binair is. “Als ik zo’n personage had gehad in mijn jeugd, had dat me een groot vraagteken bespaard.”
Samenvattend is SpangaS “de leukste middelbare school van Nederland, waar iedereen kan zijn wie die wil zijn en waar ruimte moet kunnen zijn voor iedereen”, zegt De Vries, die in het veertiende en vijftiende seizoen te zien is. De serie wordt gekenmerkt door “een divers palet van personages”. “Ik denk dat je je als kijker kunt herkennen in een personage en echt een rolmodel hebt.”
De serie was op veel vlakken “baanbrekend”, denkt De Vries, die zelf het eerste non-binaire personage speelde. “SpangaS had ook een personage dat kanker had, een vluchteling die teruggezonden werd, en had al vroeg twee zoenende jongens.”
Daarnaast wist de serie veel maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar te maken. “Het is een hele makkelijke manier om dat te doen, omdat je gewoon kunt laten zien: dit is er en dit kan er gebeuren. Je ouders kunnen scheiden, je kunt gepest worden, je kunt queer zijn, maar daarin ben je niet de enige.”
Amon Aljo, die in seizoen 15 te zien is, heeft bij SpangaS “voor het eerst representatie gezien van de Surinaamse cultuur”, vertelt hij. “Ik ben zelf half Surinaams, dus toen ik Avalanche in de serie zag met haar familie, en dat ze roti aan het eten waren, vond ik dat heel mooi om te zien. Ik voelde me gerepresenteerd, van: zo ging het bij mij thuis ook.”
Dat beaamt Bertan Topbac, die in het laatste seizoen te zien is. De serie staat voor “diversiteit en acceptatie” en weet onderwerpen bespreekbaar te maken, zegt Topbac. Zelf speelt hij een jongen die zijn ouders verliest en daar moeilijk over kan praten. “Op de campus leer ik hier acceptatie in te vinden, door de lieve mensen die me helpen. Iedereen heeft weleens te maken gehad met afscheid en door het Spangalis (de naam van de fictieve middelbare school uit de serie, red.) leer je daarover te praten.”
De Vries vindt het zeker jammer dat SpangaS nu tot een einde komt. “Het is een groot iets in het Nederlandse televisielandschap geweest.” Maar het geeft ook ruimte voor iets nieuws, “een nieuw soort serie waarin een nieuwe representatie kan komen”.
Dat beaamt Steef Hupkes, die sinds aflevering één in de serie heeft gespeeld. “Ik had het serieus nog wel vijftien jaar kunnen doen, het was zo’n feest met iedereen. Maar het leven gaat ook weer door toch?”
Lees ookJeugddramaserie SpangaS stopt na vijftien jaar: 'Tijd om de boodschap anders over te brengen'