nl en en en en en en en en en nl fi en en en en en en en en en ca en en uk en en en en en en en eo en en en es en en en en en en en es en en nl nl en es es tr es it nl en nl nl nl nl nl nl nl en nl ca es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en en en en en nl en en en it en
Met het maken van een online profiel op Mediamatic.net, Hyves of Facebook proberen veel mensen expressie te geven aan hun individuele identiteit. Er kan allerlei persoonlijke informatie worden ingevoerd. Je kan aangeven waar je woont, waar je vroeger woonde en waar je nog naartoe zou willen verhuizen. Je favoriete films, muziek en boeken vertellen iets over wat voor type je bent. Je contactenlijst laat zien hoe populair je bent en in welke kringen je beweegt. Je kan van minuut tot minuut doorgeven wat je op dat moment aan het doen bent of wat je in het weekend gaat doen.
Natuurlijk staat er ook een foto op je profiel waar je op je best op staat. Met vrienden of op vakantie, of een zogenaamd nonchalante foto die je zelf met de webcam hebt gemaakt en waar je regelmatig een update van plaatst. Mark Zuckerberg, de oprichter en directeur van Facebook, zegt over zulke profielfoto's: ‘We never have to worry about our looks because with enough Photoshopping we can present ourselves exactly how we want to be perceived.’ Met je foto als hoogtepunt wordt je online profiel de ultieme plaats om je op je allerbest aan de wereld te presenteren.
Wanneer je een profiel aanmaakt op een website als Mediamatic.net of Facebook, denk je er meestal niet aan wat er mee zal gebeuren als je dood gaat. Je staat er niet bewust bij stil dat je op deze plaats je vrienden nog steeds op dezelfde manier toe zal lachen na je dood. Voor vrienden en familie is het soms wel prettig als je profiel blijft bestaan ter herdenking. Je profielfoto verandert zo van een zorgvuldig gekozen beeltenis van jezelf in een begrafenisportret. Het wordt een memento mori die de bezoekers van je profiel bewust maken van de sterfelijkheid van het leven. Misschien is het juist wel passend dat je deze foto zelf hebt uitgezocht en geüpload.
Op de Nederlandse site Partyflock.nl krijgen de profielen van gestorven leden de status ‘overleden’ en kunnen anderen condoleances achterlaten. Partyflock is een sociale netwerksite voor mensen die van dancemuziek houden en feesttips willen uitwisselen. De profielfoto’s van de leden zijn meestal genomen in discotheken en clubs. Ze tonen jonge meisjes in sexy outfits en jongens die stoere poses aannemen. Iedereen lijkt jong, mooi en vrolijk. In deze gemeenschap van feestende mensen vormen de condoleance pagina’s een bijzondere plaats van bezinning. Maar heftiger dan de condoleance teksten van familie en vrienden zijn de foto’s van de overleden leden die boven aan de profielen staan. Deze profielfoto’s leggen immers precies de momenten van uitbundigheid, dronkenschap en lol vast, al die levendige momenten die zo in contrast staan met de dood.
Volgens Roland Barthes (1915-1980) is het fotografische portret altijd verbonden met de dood. Het moment waarop er een foto van je wordt gemaakt ervaar je het proces van verandering van een subject in een object. Barthes noemt het een micro-versie van sterven. Iedere keer dat je naar de foto kijkt zie je jezelf gefixeerd in de tijd; zo was je op dat moment, maar zul je nooit meer zijn.
Het presenteren van je zelfportret op je online profiel kan beschouwd worden als een extra stap in het proces van zelf-objectificatie, waarmee je nog een grotere afstand tussen jezelf als subject en object schept. Op je profiel presenteer je jezelf in beeld en tekst, ook als je er niet meer bent. Word je profiel dan automatisch een zelfgecreërde elegie wanneer je sterft? Dat gaat misschien wat ver. Maar er is wel een grote kans dat je profiel langer blijft bestaan dan jijzelf. Na verloop van tijd zullen er meer en meer profielen met foto’s van gestorven mensen op internet rondzwerven, totdat de gemeenschap van de doden groter wordt dan die van de levenden. Het internet wordt daarmee een uitdijend archief van allang verlaten websites met foto's van mensen die niet meer bestaan en teksten van overleden auteurs.
De tentoonstelling Ik R.I.P. besteedt aandacht aan al deze kwesties. Op www.ikrip.nl is het voortaan mogelijk om aan te geven wat je wilt dat er gebeurt met je profiel wanneer je sterft. Misschien vind je het prettig dat iemand je profiel voor je aanpast, of dat mensen berichten achter kunnen laten om je te gedenken. Deze laatste wensen worden verzameld in je IkRIP. Op deze manier bepaal je zelf hoe je profiel er uit ziet als je komt te overlijden.
Op MyDeath Space.com worden de overleden leden van MySpace besproken in artikelen en op een forum. -
Lode Claassen, Mauricio Corbalán, Carlos RAMIREZ, lukas simonis, Sjarrel Soebarta
A community of the dead
A conversation with Elizabeth Heyert
Mary Caparitia Bush is ready to go to the party. She is wearing a stunning black sequin dress with a pattern of white leaves. Lace gloves and a pink hat with a flower complement the look. Mary’s hair...
Mediamatic’s Ghanaian Teddy Bear coffin
A documentation of our coffin order at eShopAfrica.com!
For the Ik R.I.P. exhibition, Mediamatic decided to order a custom-crafted coffin in Ghana. Our graphic designer Anuschka Linse came up with a beautiful sketch of her ideal coffin, in the shape of a...
Despite what the title of this article suggests, these links do go somewhere!
Here you find a collection of links to websites that somehow are related to the topic of death. Leave a comment if you have other good suggestions.
“I don’t think the world is waiting for t–shirts…
Interview with Nadya Peek
This month at Mediamatic Nadya Peek is heading a series of workshops about wearable technology; technology applied to clothing. Participants will be working on their own garments, to make it beep...
The Travelers by Elizabeth Heyert
The fotoseries The Travelers by Elizabeth Heyert consists of portraits taken after death in Harlem New York. Photographed against a black background, using the techniques of making formal portraits...
Workshop: Tanja Baudoin, Michel Langendijk
Workshop Coffin for your Beloved
Work together with a contemporary artiest
A coffin with poetic ribbons, graffiti or textile? A robe or something more conceptual? As part of the Ik RIP exhibition on death and self-representation Mediamatic organized workshops for surviving...
Mediated mourning rituals and the cultural acceptance of death
The following is an excerpt from my MA thesis entitled 'Praise the media!' in which I look at examples of mourning rituals, namely the LCD embedded gravestone, through the looking glass of media...
Coffin for your beloved
For Melanie Bonajo designing the coffin is a communal process with much room for rituals and stories about the deceased.
The workshop of fashion designers ...and beyond is aimed at working together on a shroud for the deceased. On this shroud drawings will be applied with stitches, as a final farewell and in memory of...
Dutch arts council (Raad voor Cultuur) recommends substantial raise in Mediamatics public funding for 2009—2012
We were very happy and proud to read the advice about our plans for the coming 4 years. The Arts council of the Netherlands praises our current practice and recommends that the ministry of culture...