nl la en nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl
Ik heet de deelnemers en gasten van het 25e Internationaal Economisch Forum van Sint-Petersburg van harte welkom op zijn verjaardag. Zij vindt plaats op een moeilijk moment voor de hele wereldgemeenschap, nu de economie, de markten en de grondbeginselen van het mondiale economische systeem onder vuur liggen. Veel handels-, productie- en logistieke betrekkingen die vroeger door de pandemie werden verstoord, worden nu aan nieuwe beproevingen onderworpen. Bovendien zijn belangrijke bedrijfsconcepten zoals de reputatie van bedrijven, de onschendbaarheid van eigendom en het vertrouwen in de wereldvaluta grondig ondermijnd – helaas ondermijnd door onze partners in het Westen, en dat is opzettelijk gedaan, uit ambitie om in naam van achterhaalde geopolitieke illusies in stand te houden.
Vandaag zal ik onze visie – met “onze” bedoel ik de Russische leiders – geven op de situatie waarin de wereldeconomie zich bevindt. Ik zal in detail bespreken hoe Rusland in deze omstandigheden handelt en hoe het zijn ontwikkeling in een dynamisch veranderende omgeving plant.
Rusland in het midden van de huidige situatie van de wereldeconomie
Anderhalf jaar geleden heb ik op het Forum van Davos nogmaals benadrukt dat het tijdperk van de unipolaire wereldorde voorbij is – ik begin daar maar mee, er is geen ontkomen aan – het is ten einde, ondanks alle pogingen om het in stand te houden, alle pogingen om het met alle middelen in stand te houden. Verandering is een natuurlijk verloop van de geschiedenis, want de beschavingsdiversiteit van de planeet, de rijkdom van culturen, is moeilijk te combineren met politieke, economische en andere patronen, patronen werken hier niet, patronen die ruw en zonder alternatief vanuit een centrum worden opgelegd.
De tekortkoming ligt in het idee zelf, volgens hetwelk er een macht is, zij het een sterke, met een beperkte kring van vazallen – of, zoals zij zeggen, staten – die er recht op hebben. Alle regels van het bedrijfsleven en van de internationale betrekkingen worden, zo nodig, uitsluitend in het belang van deze macht ten uitvoer gelegd. Ze werken allemaal in één richting, het spel gaat in één richting. Een wereld die op dergelijke dogma’s gebaseerd is, is beslist niet duurzaam.
De Verenigde Staten, die zich in de Koude Oorlog tot overwinnaar verklaarden, verklaarden zich ambassadeurs van de Heer op aarde, die geen verplichtingen hebben, maar alleen belangen, en die belangen worden heilig verklaard. Zij schijnen niet in de gaten te hebben dat er de laatste decennia nieuwe machtscentra op de planeet zijn ontstaan, die steeds krachtiger worden. Elk van hen ontwikkelt zijn eigen politieke stelsels en overheidsinstellingen, voert zijn eigen modellen van economische groei in, en heeft uiteraard het recht die te beschermen om de nationale soevereiniteit te waarborgen.
Wij hebben het over objectieve processen, over waarlijk revolutionaire, tektonische veranderingen in de geopolitiek, in de wereldeconomie, in de technologische sfeer, in het hele stelsel van internationale betrekkingen, waarin de rol van dynamische, veelbelovende staten en regio’s sterk toeneemt, wier belangen niet langer kunnen worden genegeerd.
Het systeem zal niet terugkeren naar de oude toestand
Ik herhaal: deze veranderingen zijn fundamenteel, beslissend en niet tegen te houden. En het is een vergissing te denken dat men de periode van turbulente verandering, zoals men zegt, kan uitzitten, afwachten, dat zogenaamd alles weer normaal zal worden, dat alles weer als vroeger zal zijn. Dat zal niet gebeuren.
Het schijnt echter dat de heersende elites van sommige westerse staten precies dit soort illusie koesteren. Zij willen het voor de hand liggende niet opmerken, maar klampen zich hardnekkig vast aan de schaduwen van het verleden. Zo wordt bijvoorbeeld aangenomen dat de dominantie van het Westen in de wereldpolitiek en -economie een onveranderlijke, eeuwige waarde is. Niets is voor de eeuwigheid.
Bovendien ontkennen onze collega’s niet gewoon de werkelijkheid. Zij proberen de loop van de geschiedenis tegen te gaan. Zij denken in termen van de vorige eeuw. Zij zitten gevangen in hun eigen waanideeën over landen buiten het zogenaamde gouden miljard, zij beschouwen al het andere als periferie, hun achtertuin. Zij behandelen deze landen nog steeds als kolonies, en de volkeren die er wonen beschouwen ze als tweederangs mensen, omdat zij zichzelf als uitzonderlijk beschouwen. Als zij uitzonderlijk zijn, dan is ieder ander tweederangs.
Vandaar de onvermoeibare drang om te straffen, om economisch te vernietigen, degenen die zich onderscheiden van de algemene gelederen, degenen die niet blindelings willen gehoorzamen. Bovendien dringen zij ruw en schaamteloos hun eigen ethiek, hun opvattingen over cultuur en hun ideeën over geschiedenis op, waarbij zij soms de soevereiniteit en integriteit van staten in twijfel trekken en hun bestaan bedreigen. Het volstaat te herinneren aan het lot van Joegoslavië, Syrië, Libië en Irak.
De Cancel-cultuur is gericht tegen alle andersdenkenden
Als een dissident niet kan worden opgejaagd, gepacificeerd, dan probeert men hem te isoleren of, zoals men nu zegt, te 'annuleren'. Alles wordt gebruikt, ook sport, de Olympische beweging, een verbod op cultuur, meesterwerken uit de kunst – alleen maar omdat de scheppers ervan van 'verkeerde' afkomst zijn.
Dat is de aard van de huidige aanval van Russofobie in het Westen en de krankzinnige sancties tegen Rusland. Krankzinnig en, zou ik zeggen, ondoordacht. Zowel hun aantal als de snelheid van de stormloop kennen geen precedenten.
De aanval op de Russische economie heeft niet gewerkt
De calculus was duidelijk: onbeschaamdheid om in één klap de Russische economie kapot te maken, door bedrijfsketens te vernietigen, Westerse bedrijven met geweld van de Russische markt te halen, binnenlandse tegoeden te bevriezen en zo de industrie, de financiën en de levensstandaard van de mensen te treffen.
Het werkte niet. Het is duidelijk dat het niet gewerkt heeft, niet gebeurd is. Russische ondernemers en autoriteiten werkten doelgericht als professionals, burgers gaven blijk van solidariteit en verantwoordelijkheid.
Wij normaliseren geleidelijk de economische situatie. Ten eerste hebben wij de financiële markten, het banksysteem en het handelsnetwerk gestabiliseerd. Daarna zijn wij begonnen de economie te verzadigen met liquiditeiten en werkkapitaal om de stabiliteit van de bedrijven, de werkgelegenheid en de banen te handhaven.
De sombere voorspellingen over de vooruitzichten voor de Russische economie die aan het begin van de lente werden uitgesproken, zijn niet uitgekomen. Tegelijkertijd is het duidelijk waarom deze propagandacampagne werd opgeblazen, waar al die spreuken over een dollar voor 200 roebel en over de ineenstorting van onze hele economie vandaan kwamen – dit alles was en blijft een instrument van informatieoorlogvoering, een factor van psychologische invloed op de Russische samenleving, op de binnenlandse zakenkringen.
Overigens zijn sommige van onze deskundigen gezwicht voor deze druk van buitenaf, in hun prognoses gingen zij ook uit van de onvermijdelijke ineenstorting van de Russische economie en de kritieke verzwakking van de nationale munt – de roebel.
Wij moeten de situatie altijd eerlijk en realistisch beoordelen
Het leven heeft dergelijke voorspellingen weerlegd. Ik wil echter benadrukken en opmerken dat wij, om succes te kunnen blijven boeken, de situatie zo eerlijk en realistisch mogelijk moeten inschatten, tegelijkertijd onafhankelijk moeten zijn in onze conclusies en natuurlijk in onze eigen kracht moeten geloven – dat is heel belangrijk. Wij zijn sterke mensen en overwinnen elke uitdaging. Net als onze voorouders lossen wij elk probleem op. De hele duizendjarige geschiedenis van onze natie getuigt daarvan.
Letterlijk drie maanden na het massale sanctiepakket hebben wij de stijging van de inflatie de kop ingedrukt. Zoals u weet, bedraagt de inflatie, na een piek van 17,8 procent, nu 16,7 procent en daalt zij. De economische dynamiek stabiliseert zich, de overheidsfinanciën zijn stabiel. Vervolgens zal ik een vergelijking maken met andere regio’s. Ja, dat is natuurlijk te veel voor ons. 16,7 procent is een hoge inflatie. Daar moeten en zullen wij aan werken, en ik ben er zeker van dat wij een positief resultaat zullen bereiken.
Federaal begrotingsoverschot bedraagt een half biljoen roebel
Volgens de resultaten van de eerste vijf maanden van dit jaar eindigde de federale begroting met een overschot van 1,5 biljoen roebel en de geconsolideerde begroting met een overschot van 3,3 biljoen roebel. Tegelijkertijd bedroeg het overschot op de federale begroting alleen al in mei bijna een half biljoen roebel, meer dan een verviervoudiging ten opzichte van mei vorig jaar.
Vandaag is het onze taak de voorwaarden te scheppen voor een stijging van de productie en een toename van het aanbod op de binnenlandse markt en, op een evenwichtige manier met de groei van het aanbod, de eindvraag en de kredietverlening door de banken aan de economie te herstellen.
Concrete oplossingen voor de economie en de burgers
Ik heb het al gezegd: wij hebben speciale maatregelen genomen om het bedrijfskapitaal van de ondernemingen aan te vullen. Daaronder zullen bedrijven in bijna alle sectoren het recht krijgen om verzekeringspremies voor het tweede kwartaal van dit jaar uit te stellen. Tegelijkertijd hebben de verwerkende bedrijven meer mogelijkheden: zij kunnen het uitstel in het derde kwartaal gebruiken. In feite is het een renteloze lening van de staat.
In de toekomst hoeven de uitgestelde verzekeringspremies niet in één keer betaald te worden. Dit kan in gelijke termijnen over 12 maanden vanaf juni volgend jaar.
Bovendien. Sinds mei is de rentevoet op preferentiële hypotheken verlaagd. Het is nu negen procent. Tegelijkertijd is het preferentiële hypotheekprogramma zelf verlengd tot het einde van dit jaar. Zoals ik al zei, is het doel van een dergelijke maatregel de burgers te helpen hun huisvestingsproblemen op te lossen, de bouwsector en aanverwante sectoren te steunen, en wij hebben daar miljoenen werknemers in dienst.
Na een sterke stijging in het voorjaar daalt de rente in de Russische economie geleidelijk, en de Centrale Bank verlaagt het belangrijkste rentetarief. In dit verband denk ik dat het mogelijk is de rentevoet op preferentiële hypotheken nogmaals te verlagen, nu tot zeven procent.
Maar waar moet u op letten? De looptijd van het programma blijft onveranderd – tot het einde van dit jaar. Dit betekent dat onze burgers die hun levensomstandigheden met deze uitkering willen verbeteren, er dit jaar nog gebruik van moeten maken.
De maximumbedragen van de leningen blijven ook dezelfde: 12 miljoen roebel voor Moskou en Sint-Petersburg en zes miljoen roebel voor de andere delen van de Federatie.
Ik zou hieraan willen toevoegen dat het in het algemeen voor ons van belang is de beschikbaarheid van langetermijnfinanciering en krediet voor de economie te vergroten. In de nabije toekomst moet het accent bij de ondersteuning van het bedrijfsleven verschuiven van fiscale stimuleringsmaatregelen naar marktgerichte bankkredietmechanismen.
Het is van essentieel belang dit proces te ondersteunen. Daarom zullen wij, om de capaciteit van de VEB Project Finance Factory te vergroten, Rs 120 miljard uit het Nationaal Welzijnsfonds toewijzen. Een dergelijke maatregel zal extra krediet verschaffen voor veeleisende initiatieven en projecten ten belope van ongeveer een half biljoen roebel.
Sanctiewapen brengt zijn bedenkers aanzienlijke schade toe
Ik heb reeds gezegd dat de economische blitzkrieg tegen Rusland geen vooruitzicht op succes had. Tegelijkertijd is, zoals u weet, en de praktijk van de laatste jaren duidelijk aantoont, het sanctiewapen tweesnijdend. Het brengt vergelijkbare en zelfs grotere schade toe aan dezelfde ideologen en ontwerpers.
En het gaat niet alleen om de huidige duidelijke gevolgen. Wij weten dat onder de leiders van de Europese landen op het niveau van informele besprekingen, zoals men zegt, heimelijk zeer verontrustende vooruitzichten worden besproken dat sancties niet alleen aan Rusland kunnen worden opgelegd, maar vroeg of laat aan elke overtredende staat, dit kan iedereen treffen, ook de leden van de EU zelf en de Europese bedrijven.
Zover is het tot nu toe nog niet gekomen, maar de Europese politici hebben hun economie al een zware slag toegebracht – ze hebben het zelf gedaan, met hun eigen handen. Wij zien hoe de sociale en economische problemen in Europa en ook in de Verenigde Staten verergerd zijn, hoe de kosten van goederen, levensmiddelen, elektriciteit en autobrandstof stijgen, hoe de levenskwaliteit van de Europeanen afneemt en het concurrentievermogen van de bedrijven verloren gaat.
Volgens deskundigen zullen de directe, “telbare” verliezen voor de Europese Unie, alleen al door de sanctiekoorts, volgend jaar waarschijnlijk meer dan 400 miljard dollar bedragen. Dit is de prijs van beslissingen die niet in overeenstemming zijn met de werkelijkheid en indruisen tegen het gezond verstand.
Deze kosten zullen rechtstreeks door de bevolking en de ondernemingen van de Europese Unie worden gedragen. De inflatiegroei in sommige landen van de eurozone heeft de 20 procent al overschreden. Ik heb het over onze inflatie gehad, maar de landen van de eurozone voeren geen speciale militaire operaties uit, en de inflatie in die landen – in sommige van die landen – is opgelopen tot 20 procent. De Verenigde Staten hebben ook een onaanvaardbare inflatie, de hoogste in 40 jaar.
Ja, natuurlijk, de inflatie in Rusland staat ook nog steeds in de dubbele cijfers. Maar wij hebben de sociale uitkeringen en de pensioenen reeds geïndexeerd, het minimumloon en het leefloon verhoogd, en aldus de minstbedeelde burgers beschermd. En ook hier maakten de hoge rentetarieven het mogelijk om het spaargeld van de mensen in het Russische banksysteem te houden.
Voor bedrijfsvertegenwoordigers is het natuurlijk begrijpelijk: Een hoge basisrente zet de economie onder druk – en dat is begrijpelijk. Voor de burgers is het in de meeste gevallen een pluspunt: zij hebben een aanzienlijk bedrag aan de banken teruggegeven tegen een hoge rente.
In Rusland zijn de bevolking en de economie niet degenen die eronder lijden
Dit is het voornaamste verschil met de landen van de Europese Unie, waar de groei van de inflatie rechtstreeks leidt tot een daling van het reële inkomen van de bevolking en hun spaargeld opeet, en waar de huidige crisis vooral de burgers met een laag inkomen treft.
De stijging van de kosten voor de Europese bedrijven en het verlies van de Russische markt hebben ook ernstige gevolgen op lange termijn. Het resultaat ligt voor de hand – het verlies aan concurrentievermogen in de wereld en een systematische vertraging van het groeitempo van de Europese economie, voor de komende jaren.
Dit alles leidt tot een verergering van diepe problemen in de westerse samenlevingen. Ja, natuurlijk hebben wij zelf ook genoeg problemen, maar daar moet ik het nu over hebben, want zij wijzen voortdurend met de vinger naar ons, maar zelf hebben zij ook genoeg problemen. Ik heb daar ook over gesproken in Davos. Een rechtstreeks gevolg van het optreden van de Europese politici en van de gebeurtenissen van dit jaar zal een verdere verslechtering van de ongelijkheid in deze landen zijn, die op haar beurt hun samenlevingen verder zal verdelen, en het probleem betreft niet alleen het welvaartspeil, maar ook de waardeoriëntaties van de verschillende groepen in deze samenleving.
Ja, nu worden deze tegenstellingen verdrongen, 'onder het tapijt geveegd'. Democratische procedures, verkiezingen in hetzelfde Europa – om eerlijk te zijn, soms kijkt u naar wat daar gebeurt, welke krachten aan de macht komen – dat alles lijkt op een canvas, want politieke partijen wisselen elkaar af in de macht, net als bij een tweeling. De essentie ervan verandert echter niet. De werkelijke belangen van de burgers en de nationale economie worden steeds verder naar de achtertuin, naar de periferie gedrongen.
In het Westen is er een kloof tussen de wensen van het volk en die van de machthebbers
Zo’n loskoppeling van de werkelijkheid, van de eisen van de samenleving, zal onvermijdelijk leiden tot een opleving van het populisme en de groei van extreme, radicale bewegingen, ernstige sociaal-economische veranderingen, degeneratie en, in de nabije toekomst, een wisseling van elites. De traditionele spelers verliezen, zoals u ziet, voortdurend. Er ontstaan enkele nieuwe formaties, maar als die weinig verschillen van de traditionele, hebben ook zij weinig overlevingskansen.
Alle pogingen om een goed gezicht op te zetten in een slecht spel, alle gepraat over zogenaamd aanvaardbare kosten in naam van pseudo-eenheid kunnen de hoofdzaak niet verhullen: de Europese Unie heeft eindelijk haar politieke soevereiniteit verloren en haar bureaucratische elites dansen naar de pijpen van anderen, aanvaarden alles wat hun van bovenaf wordt gezegd, en berokkenen hun eigen bevolking en hun eigen economie, hun eigen zaken schade.
Wat is hier nog meer van fundamenteel belang? De verslechtering van de situatie in de wereldeconomie is geen zaak van de laatste paar maanden. Nu zal ik mij concentreren op dingen die ik uiterst belangrijk vind. Wat er nu gebeurt is niet het resultaat van de laatste paar maanden, natuurlijk niet. Bovendien is het niet het resultaat van een speciale militaire operatie van Rusland in de Donbass. Dergelijke verklaringen zijn een openlijke en opzettelijke verdraaiing van de feiten.
Sterke inflatie reeds vóór de militaire operatie in Oekraïne
Een sterke stijging van de inflatie op de markten voor grondstoffen en basisproducten was reeds lang vóór de gebeurtenissen van dit jaar een feit. De wereld werd herhaaldelijk in zo’n situatie gedreven door jarenlang onverantwoord macro-economisch beleid van de zogenaamde G7-landen, met onder meer een ongecontroleerde uitstoot en een opeenhoping van ongedekte schulden. Bovendien zijn deze processen alleen maar versneld en geïntensiveerd met de uitbraak van de coronavirus-pandemie in 2020, toen zowel het aanbod van als de vraag naar goederen en diensten wereldwijd drastisch daalden.