nl mn nl nl en nl nl en nl fr nl nl nl nl nl en en nl nl en en en en en en en en nl en en en en en en en en en nl en en en en en en en en af en en en en en en en en en en nl nl en nl en nl fr fr nl nl it nl nl nl en en en en en en nl nl nl nl en en en en en en en en en nl en en en en en en en en nl nl en en en nl de en nl en nl en nl nl en ru fr en fr fr nl fr fr nl fr fr fr fr fr fr nl nl fr nl nl fr nl fr fr fr nl de de ca fr nl en en en fr fr nl en hu en de fr en en en de de fr nl fr fr fy it en fr nl es en it es fr it it en en pl nl en en fr pt ca fr en it fr nl nl nl fr en nl fr nl fr fr nl nl nl nl nl kk
De Rue Georges Braque is een doodlopend straatje aan de Rue du Nansouty in het 14e arrondissement van Parijs. Net als Villa Seurat, Rue Gauget en Square de Montsouris was dit een een stuk grond dat is aangekocht (begin twintiger jaren) met als doel er woonateliers te bouwen voor beeldend kunstenaars die toen faam en welvaart kenden De architect Marcel Zielinski speelde een centrale rol bij de planning en inrichting van dit straatje
Hoewel Marcel Zielinski, architect in Parijs van Poolse afkomst, vooral bekend is van de door hem ontworpen ateliers in de rue Gauguet, heeft hij nog veel meer woonateliers ontworpen, voornamelijk in het 14e en 15e arrondissement. Dat hij een volgeling was van Le Corbusier is ook bij die andere ateliers goed te zien. In de rue Georges Braque die in 1927 werd aangelegd als rue du Douanier en pas in 1976 hernoemd werd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had, gebouwd door de Gebr. Perret.
Zielinski was bij de verkaveling van de straat betrokken als vertegenwoordiger van de eigenaar van de grond, een zekere monsieur Haas.
Hij heeft in de straat dan ook woonateliers ontworpen voor diverse kunstenaars maar ook nog een plekje voor zichzelf (ik weet niet of hij er zelf woonde of het huis verhuurde want hij had een huis annex architectenbureau op 17, square de Montsouris
In de rue Georges Braque zijn de volgende ateliers van zijn hand:
op nr. 1 bis voor Mme Magnard (1928)
op nr 5 voor de schilder André Dérain, hoewel volgens vele publicaties er tegenwoordig (2020)  van uitgegaan wordt dat dit pand  aan Raymond Fischer is toe te schrijven
op nr. 8 het bakstenen huis voor hemzelf (1932)
en op nr. 14 voor de heer Jallot (1929)
op nr. 9 een pand van Raymond Fischer voor famille Kroyer-Kielberg “hôtel Kielberg”waar de Chinese schilder Oui zijn woonatelier had
Dit artikel uit 2013l moest een beetje aangepast worden omdat bij verdere research blijkt dat er in deze straat ook nog twee huizen van (Paul) Raymond Fischer staan en wel op nr. 5 en nr. 9. De foto’s waren al gemaakt maar hadden nog geen tekst.
Deze Villa werd ontworpen door Louis Raymond Fischer voor de modeontwerpster Susanne Dubin. Gebouwd in 1929 in gewapend beton.
Architect Louis Raymond Fischer
adres 4, rue Denfert-Rochereau
metro Porte de St Cloud
Op 70 rue Georges-Lardennois (19e arr.) bovenop de zogeheten Butte Bergeyre, staat een bijzondere bouwval: de villa Zilveli ook bekend onder de naam maison Zilveli of Zilvelli (wordt in allerlei publicaties door elkaar gebruikt). Dit gebouw is ontworpen door de van oorsprong Oostenrijkse architect Jean Welz (1900-1975).
Dit huis is gebouwd in 1933 voor Athanase Zilveli, een Griekse, in Turkije geboren ingenieur als cadeau voor zijn vrouw. 136 m2 over 2 etages, 20 meter lang, 4.5 meter breed en 5 meter hoog, op 6 pijlers van gewapend beton (erg Le Corbusier op het eerste gezicht) en uitzicht op de Sacré Coeur.
Het huis is jaren toegeschreven aan de architect Louis Raymond Fischer maar niets is minder waar en het is een heel verhaal: Jean Welz is de ontwerper. Hij werd in 1900 in Salzburg geboren als Johann (Hans) Max Friedrich Welz.
In zijn jonge jaren was hij aangetrokken tot muziek, speelde gitaar en viool en wilde operazanger zijn maar op zijn 18e gaat hij toch architectuur studeren in Wenen bij Josef Hoffmann en later ook werken in diens bureau. Hoffmann stuurt hem naar Parijs om het werk aan het Oostenrijkse Paviljoen voor de Wereldtentoonstelling van 1925 te volgen. In Parijs wordt Hans Jean en die naam houdt hij tot aan  zijn dood. Hij gaat nooit meer terug naar Oostennrijk. Als assistent van Adolf Loos werkt hij aan het huis van Tristan Tzara in het 18e arr. van Parijs. Periodiek werkt hij bij Le Corbusier en Mallet Stevens. Hij werkt van eind 1927 tot aan 1935 op het bureau van Raymond Fischer, die hem een buitengewoon getalenteerde leerling van Loos noemt (Fischer was zelf ook leerling bij o.a. Loos) En daar begint de vergissing; de bouwaanvraag bij de gemeente wordt gedaan op naam van het architectenburau van Fischer en daarna wordt Fischer zelf als de auteur van Villa Zilveli aangemerkt. Opmerkelijk is dat volgens de familie van Jean Welz (zijn vrouw en zoon) er 2 huizen in Boulogne-Billancourt, die zijn toegeschreven aan Raymond Fischer, van de hand van Jean Welz zouden zijn. In verschillende publicaties zou het gaan om het huis van Marcel Dury op 11 rue du Belvédère (waarvan Welz een foto zou bewaren) – onderstaande foto komt van Wikipedia-.
en het huis van Mme Dubin op 4 rue Denfert-Rochereau in Boulogne Billancourt (Meer op Parijs1900>>). Het hele gedoe blijft raadselachtig.
Maison Zilveli is door erfkwesties lange tijd niet bewoond, in verval geraakt en onbewoonbaar verklaard. Het huis is vorig jaar bij een huizenveiling verkocht voor 1,8 miljoen euro en zal in ere hersteld worden.
Ik heb mijn eerste foto’s van het pand gemaakt in 2013 en de 2e serie op 3 maart 2020..
Jean Welz vetrekt met zijn gezin in 1938, uit angst voor de aankomende W.O.II, naar Zuid-Afrika waar hij nog als architect werkzaam is en op aanbeveling van Le Corbusier aan de Universiteit van Witwatersrand les geeft op de Faculteit Architectuur. Welz lijdt aan tuberculose en tijdens zijn herstel gaat hij schilderen en wordt daarmee een van de beroemdste kunstschilders van Zuid-Afrika. Hij overlijdt in 1975 in Kaapstad.
foto’s vanaf rue des Chaufourniers aan de voet van de heuvel
Op 3 maart 2020 geen bouwvakker te zien dus wanneer dit werk klaar  is????,
2021 : In 2019 heeft een Franse fotograaf ontwerper de Villa gekocht voor 2,2 miljoen maar ziet zich nu genoodzaakt de Villa geheel te slopen en nieuw te bouwen. Organisaties zoals Iconic Houses trekken nu aan de alarmbel en willen de Villa behouden