en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en de fr nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl fr en nl nl en nl en nl en en it de it nl en nl nl nl en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Deel 12 in de reeks Postpunk Nederland, een serie artikelen over interessante Nederlandse bands die opkwamen na de punkgolf van 1977, 1978. Eigenzinnige, vaak ondergewaardeerde bands die blijvend applaus verdienen. Deze week: Blue Murder.
“We werden niet gehinderd door al te veel kennis van zaken, maar ook niet geremd door hoe het zou moeten”, aldus Maarten Ploeg over de vele tegendraadse en kunstzinnige activiteiten in het Amsterdam van begin jaren tachtig. Met zijn broer Rogier, die studeert aan de Film Academie en Peter Klashorst, medestudent aan de Rietveld Academie, begint hij eind jaren zeventig vanuit Haarlem met wat later het motto van het gezelschap zou worden: “opruien en experimenteren”. Een kunstexpo in een Haarlems kraakpand (Nieuwe Golff) is in 1977 voor Maarten Ploeg en Peter Klashorst het begin van de beweging De Nieuwe Wilden. Het draait echter niet alleen om schilderen. Minstens zo belangrijk is de muziek.
Bizarre Disco. Rudimentaire electropop. De overige drie nummers op het plaatje zijn nog schetsmatiger. In juni 1979 verschijnt de plaat op Plurex. In 1980 volgt nog een titelloze 12-inch met zes nummers. Inmiddels is de ritmebox vervangen door drumster Moniek Voulon en klinkt Interior al minder minimalistisch. Leek Bizarro Disco nog ontleend aan Minny Pops, de tweede plaat is conventioneler. Dwarse postpunk, dat wel, maar Interior klinkt nu veel meer als een band. Het stemmige, relatief toegankelijke Harbour Lights laat horen dat de band een flinke sprong heeft gemaakt in een jaar tijd.
Meer spontane initiatieven volgen: op een van de nachtelijke tochten van discotheek Jansen naar discotheek Mazzo stuiten de bandleden op een vervallen en leegstaand pand op de Rozengracht. Waarom daar geen discotheek openen? In twee weken wordt het gebouw met eenvoudige middelen omgetoverd in Disco Bizar. In deze culturele vrijplaats bieden Ploeg en consorten een podium aan jonge bands. Natuurlijk voldoet het pand niet aan de veiligheidseisen en na een keer of zeven open te zijn geweest sluit de brandweer Disco Bizar, net voor de geplande verbouwing.
Inmiddels is ook het piratendom aan het woekeren op de Amsterdamse kabel. Rogier van der Ploeg, student aan de Film Academie, raakt hierdoor geprikkeld en dat kan niet zonder gevolgen blijven. Na enkele experimenten slaagt men er in om vanuit de Staatsliedenbuurt in te stralen op de Amsterdamse kabel-tv. PKP-tv (Ploeg, Klashorst, Ploeg) is geboren. Het nieuwbakken station maakt ’s nachts gebruik van een camera van de Academie om optredens, interviews en persiflages vast te leggen. De ochtend erna staat het apparaat altijd weer keurig op school.
Happy End. Tekenend voor het klimaat van lef en ludieke dadendrang is de wijze waarop de hoes van de plaat tot stand komt: op de avond waarop het ontwerp dient te worden ingeleverd wordt in één minuut met zwarte verf een schildering gemaakt op een vel papier. Even drogen op de verwarming en klaar is Kees. De plaat vormt echter niet de opmaat naar de doorbraak van Soviet Seks. De bandleden vormen geen hecht geheel en de broers Van der Ploeg streven naar meer melodieuze muziek. 1982 is dan ook niet alleen het jaar van de debuutplaat, het is tevens het jaar waarin Soviet Seks ermee ophoudt. Maarten en Rogier van der Ploeg richten een nieuwe band op, Murder, en met dezelfde energie als in de voorgaande jaren gaat men aan het werk. Phil van Tongeren, oude bekende Moniek Voulon en de vriendinnen van de Ploegs, Ryu Tajiri en Bea Schrey (bas) komen de gelederen versterken.
In Hilversum, op de zolder van het ouderlijk Ploeg-huis blijkt in de zomer van 1982 dat de voorgaande jaren de perfecte proeftuin zijn geweest voor de nieuwe band. Inspiratie alom. Drie cassette-singles en een flink aantal optredens zijn de wapenfeiten in de eerste jaren. En inderdaad, de band, inmiddels Blue Murder en met Annemiek Lelyveld op bas, is een stuk directer en poppier dan Soviet Seks. Het duurt niet lang voordat de eerste plaat een feit is: in 1984 verschijnt Date With An Angel, op het eigen Blue Murder label.
In februari 1984 wordt Blue Murder door OOR gekenschetst als “Velvet Underground meets The Byrds”. Nog even wordt in het blad teruggeblikt op Soviet Seks en met name de elpee Happy Ending. Maarten Ploeg: “Eigenlijk waren onze demo’s veel leuker. Die hadden meer sfeer, waren spontaner, eerlijker. Maar ja, iemand van Eksakt uit Tilburg belde ons op met de vraag of we bij hen een plaat wilden uitbrengen. Wij vonden dat destijds prima. We hebben toen één week in een 24-sporenstudio gewerkt. Meer tijd en geld was er niet. Achteraf gezien hadden we veel liever thuis opgenomen. Gewoon een 4-sporenrecorder en alles in één keer erop.”
Phil en Rogier houden zich met film bezig. Phil: “Ik studeer nu nog aan de filmacademie, afdeling audio-visueel, maar Rogier heeft vorig jaar examen gedaan aan de filmacademie. Rogier deed camera en montage omdat hij vond dat je daar meer van kon leren dan van een of andere wazige regie-opleiding.” “Wij zijn van plan in de toekomst een speelfilm te gaan maken met daarin naast elkaar een aantal los van elkaar staande verhaaltjes. Maar eerst komen er natuurlijk een paar Blue Murder-promotiefilmpjes om de plaat te begeleiden.”
De songs op het debuut Date With An Angel zijn over het algemeen in orde: de gedurfde opener Curled Up mondt uit in een krachtige gitaarsolo, The Only Girl is een rijke popsong, Energy combineert een razendsnelle gitaar met een lekker orgeltje, terwijl het door piano gedragen Digital Home verrijkt wordt door een verre, maar effectvolle gitaar en een meerstemmig refrein. Toch is de band van meet af aan niet gelukkig met de plaat. Het geluid laat flink te wensen over; het album klinkt primitief en weet het demo-niveau niet te ontstijgen. Rogier van der Ploeg: “Nog voordat Date in de winkels lag zijn we gaan werken aan een nieuwe plaat.” Als producer wordt Thé Lau van The Scene gevraagd, die al productiewerk heeft gedaan voor Tröckener Kecks. Lau helpt de band vooral in technisch opzicht zodat de vijf nieuwe songs in ieder geval goed opgenomen worden.
Blue Murder, verschijnt in de nazomer van 1984 en mag er dan ook zijn. Hoewel Blue Murder zeker ambities heeft ook buiten Nederland hoge ogen te gooien, draait het in de eerste plaats om het spelplezier. “Dat het leuk blijft, vind ik heel belangrijk”, benadrukt Maarten Ploeg in een interview met Vinyl. “Ik weet nog steeds niets leukers te bedenken dan in een bandje te spelen. Ik zou die gitaar wel altijd om mijn nek hebben willen hangen.” De bandleden zijn alleen nog geen muzikale virtuozen. Maar dat is juist goed. “Als iemand neigingen in die richting heeft, dan wordt dat meteen afgekapt”, aldus Rogier van der Ploeg. “Voor virtuoze hoogstandjes is geen plaats in een groep van zes mensen. Iedere muzikale uitspatting hoort in dienst te staan van het nummer.”
Blue Murder figureert in 1984 ook op een staalkaart van de Nederlandse alternatieve pop, Stirred Not Shaken, een in eigen beheer uitgebrachte elpee met ook muziek van Tröckener Kecks, The Visitor, De Div, Ivy Green en Claw Boys Claw. Blue Murder levert net als de andere bands twee nummers: Gone With The Wind, een aanstekelijk nummer van de nieuwe plaat, en een alternatieve, boeiende versie van Digital Home, dat op Date With An Angel stond.
Dankzij de elpees en de optredens wordt Blue Murder meer en meer opgepikt door de media. Het verleden van Maarten Ploeg levert echter ook nog steeds publiciteit op. In augustus 1984 is hij te zien in de VPRO-serie Jonge Wilden, een dagje ouder. Hierin staat de nieuwe schilderkunst in Nederland centraal. De eerste aflevering draait om Ploeg en Peter Klashorst. Er wordt niet alleen een blik geworpen op hun schilderkunst maar ook op hun werk met Soviet Seks, PKP-tv en Disco Bizar. Ook Blue Murder komt voorbij en de (nog steeds vele) andere activiteiten van Ploeg: zijn kunstredactiewerk voor het blad Agenda en zijn gang naar het gerenommeerde kunstinstituut Atelier ‘63 in Haarlem.
Volgende artikel Postpunk Nederland: Blue Murder (deel 2)
Voorgaande aflevering Postpunk Nederland: Clan Of Xymox
Meer uit deze special
Minny Pops: New Muzak
Minny Pops: meer nieuwigheid
Mecano: muziek, schilderkunst, literatuur
De Div: schoppen tegen het conformisme
Eton Crop: vlees en bloed
MAM: Wat Is Dit
Spasmodique: Heart Of Darkness
Clan Of Xymox: wereldwijd succes
Blue Murder: veelkleurig palet
The Dutch / Tent / W.A.T.
The Visitor / Christ In Concrete / Social Security
Gruppo Sportivo: Pop! Goes The Brain
Das Wesen, Bazooka, Braak
Kobus Gaat Naar Appelscha, Weekend At Waikiki
Neon, De Artsen, The Gentry
Postpunk Nederland: The Meteors
Postpunk Nederland: The Spiderz
Postpunk Nederland: Toylets / The Serenes
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.