nl en de nl nl nl nl nl nl nl en de nl nl en nl en nl nl nl nl nl nl en nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl et nl de nl nl nl nl nl id nl nl de nl nl nl en nl nl fr nl nl fr nl nl fr
Sinds de inwerkingtreding van de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB) op 1 januari 2020 is de werkgever verplicht om de werknemer na een oproepovereenkomst van 12 maanden een schriftelijk aanbod te doen voor een vaste arbeidsomvang (‘vastklikregeling) die gelijk is aan het gemiddelde aantal uren waarvoor de werknemer in de afgelopen 12 maanden is opgeroepen. Het doel hiervan was om de positie van oproepkrachten te versterken en hun meer zekerheid te bieden.
Als de oproepkracht het aanbod van de werkgever accepteert is er niet langer sprake van een oproepovereenkomst, maar van een arbeidsovereenkomst. Aanvaardt de oproepkracht het aanbod niet, dan wordt de oproepovereenkomst voortgezet.
Na inwerkingtreding van de WAB is gebleken dat deze bepaling niet duidelijk is, omdat er niets wordt geregeld over de ingangsdatum van de vaste arbeidsduur.
Hierdoor kunnen ongewenste situaties ontstaan waarin bijvoorbeeld acceptatie van het aanbod door de werknemer uitblijft waardoor geen duidelijkheid is over in welke vorm de overeenkomst zal worden voortgezet: als oproepovereenkomst of als arbeidsovereenkomst. Een andere ongewenste situatie die kan ontstaan is als tussen het aanbod van de werkgever en de ingangsdatum van het contract van de werknemer veel tijd zit.
Per 1 juli 2021 volgt een wijziging van de wetgeving waardoor het volgende wordt geregeld.
De werknemer moet het aanbod voor een vaste arbeidsomvang binnen een maand accepteren. Op grond van de huidige wetgeving heeft de werknemer een bedenktijd van ten minste een maand.
Als de werknemer het aanbod heeft geaccepteerd, moet de vaste arbeidsomvang uiterlijk ingaan op de eerste dag van de vijftiende maand van de arbeidsovereenkomst (uiterlijk na twee maanden nadat de arbeidsovereenkomst 12 maanden heeft geduurd). Eerder mag wel, maar later niet meer.
« terug naar het overzicht
Insolventie, herstructurering en WHOA
Insolventie, herstructurering en WHOA
mr. S.J. Bruins Slot
mr. M.H.F. van der Lek-Langenhof
Een oproepovereenkomst is een arbeidsovereenkomst waarbij geen vaste arbeidsomvang is afgesproken en waarbij de oproepkracht geen loon krijgt, wanneer hij niet werkt (artikel 7:628a BW). De werkgever roept de oproepkracht enkel op wanneer dat nodig is. De werkgever dient de daadwerkelijk gewerkte uren te betalen, met een minimuum van drie uren. De werknemer kan niet verplicht worden om te gaan werken, als de werkgever niet ten minste vier dagen van tevoren (schriftelijk of elektronisch) aan de werknemer heeft laten weten wanneer hij moet werken. Als de werkgever binnen de vier dagen de oproep om te werken intrekt of wijzigt, dan heeft de werknemer alsnog recht op het loon dat hij zou krijgen. Als de oproepovereenkomst 12 maanden heeft geduurd, moet de werkgever een aanbod doen voor een vaste arbeidsomvang, die ten minste gelijk is aan de voorafgaande 12 maanden.
Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling, waarbij een of meer partijen richting een of meer andere partijen een verbintenis aangaan.Volgens de wet komt een overeenkomst tot stand door aanbod en aanvaarding. In welke vorm dat gebeurt, is is irrelevant, dus een overeenkomst kan ook mondeling tot stand komen. Het kan dan echter lastig zijn om bewijs te leveren van het bestaan van de overeenkomst.
De overeenkomst waarbij de werknemer zich verbindt om in dienst van de werkgever, tegen loon gedurende zekere tijd arbeid te verrichten. Drie elementen dienen aanwezig te zijn om te kunnen spreken van een arbeidsovereenkomst: arbeid (persoonlijk verricht door de werknemer), loon (veelal in geld) en een gezagsverhouding.