en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr pl nl en en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl ru en en en en en en en en en en en es nl fr fr en la nl it fr fr en en nl it fr fr en de nl it en fr en nl nl it fr fr en de nl it en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Paul Banks heeft eigenlijk geen introductie meer nodig. Als frontman van het beklemmende donkere Interpol verraste hij de wereld al met drie opeenvolgende meesterwerken. Dat het experimentele latere materiaal deze status niet behaalt is ze vergeven. Met het luchtigere Julian Plenti Is…Skyscraper plaatst Paul Banks zijn donkere deprimerende kant in de ijskast. Bij Banks is er weer een plek voor zijn kenmerkende treurende grafstem. Met een warmere instrumentatie lijkt het erop dat hij zich nog verder van de stigmatisering van het als een zwaar kruis meedragende Interpol wil verwijderen.
Voor zijn nieuwe project Muzz heeft hij contact opgenomen met jeugdvriend Josh Kaufman. Deze producer verraste eerder dit jaar al met het steriele tot in perfectie uitgewerkte Bonny Light Horseman, waarbij hij ook de verantwoording over de gezamenlijke gitaarpartijen opeist. Met verder nog de van The Walkman afkomstige drummer Matt Barrick in de geleden vormt zich hier een ouderwetse superband. Dat de verwachtingen bij het powertrio zeer hoog liggen is begrijpelijk en meer dan terecht.
Het is prachtig hoe mooi verhalend Paul Banks de mogelijkheid krijgt om met Bad Feelings af te trappen. Qua sfeer ligt het in het verlengde van Bonny Light Horseman, maar het is die geweldige praatstem die hier de warmte weet op te roepen welke vaak bij het latere Interpol werk ontbreekt. Het schitterende open geluidsveld waarmee geëindigd wordt bewijst al direct dat er hier iets bijzonders gaande is. Die magie is vooral ook voelbaar in de stevige nieuwe single Knuckleduster, waarbij de indruk gewekt wordt dat de band al jaren samen actief bezig is.
Het speelse geflirt met de elektronica maakt van Evergreen een heerlijke opbeurende song, waarbij de grijze wereld van het Interpol verleden een gouden zonnegloed glans krijgt. De uitlopende Americana accenten geven het een country avondsfeer tintje, waarbij nogmaals benadrukt wordt dat de drie-eenheid strak op elkander ingespeeld is. Dat stukje aan zomergeluk zit ook in het onbevangen eightiespop van Chubby Checker.
Het met treurende uitademende blazers gevormde Patchouli getuigt van het feit hoe eenvoudig een croonende Paul Banks de afstand tussen folky country en postpunk kan laten verslinken tot een minimum. Deze New Yorkenaar laat het Europese geluid van Interpol los, door meer zijn eigen roots op te zoeken, die hoorbaar in de Verenigde Staten liggen. Het nicotine bruine rokerige stemgeluid is wel aanwezig op Red Western Sky, maar het is die desperate piano omlijsting waarmee ze zich weten te onderscheiden. Het rockt net een tikkeltje steviger door de subtiel toegevoegde roffels van Matt Barrick, waardoor het een prettig weergaloos indie pop randje krijgt.
Het emotionele Everything Like It Used to Be zou met een andere instrumentenkeuze zich prima thuis voelen op een van de betere Interpol albums. Het is juist die onafhankelijke vooruitziende blik van Josh Kaufman die er een echte Muzz track van maakt. Hij pakt hier toch wel eventjes de hoofdrol van Banks over door af te sluiten met in mineur gestemde huilende gitaarakkoorden. Vanuit verstilde pianopartijen ontwikkelt Broken Tambourine zich tot een opzwepende ballade, waarbij Matt Barrick het jazzy ritme bepaald. Juist die grimmige verschillen in tempo geven het die donkere zonverduisterende keerzijde waarmee gitzwart het uiterste wordt opgezocht.
Het is niet zo moeilijk te verklaren dat er in het drukkende How Many Days duidelijke The National invloeden verwerkt zitten. Ook dat gezelschap behoort tot de vriendengroep van Josh Kaufman. Als extra gitarist bivakkeerde hij met de band in de studio tijdens het opnameproces van Sleep Well Beast. Zijn smerige schurende gitaaruitbarstingen geven het een scherp rafelrandje mee wat prima aansluit bij de donkere lagen in de op zijn toppen functionerende Paul Banks. Het lawaaierige slachtwerk van Matt Barrick bewijst nogmaals de universele kracht van het meesterlijke trio.
Hoe groot kan het contrast zijn met het in alle rust voort sjokkende Summer Love, waardoor weer eens benadrukt wordt dat Banks de pessimistische fases in zijn leven definitief in de vuilverwerker heeft gegooid. Als een herboren gelukszoeker zwerft hij dromerig rond tussen zijn gemoedelijke teksten. Deze kant openbaart zich zelden zo mooi aan de buitenwereld. Deze lijn zet hij niet voort in het sfeervolle All Is Dead to Me, waar de lyrics als donkere donderwolken verwarring in het hoofd van de vocalist veroorzaken. Breed georkestreerd volgt er een sentimentele wenteling die overgaat in het klein gehouden Trinidad, waar de blazers er een jammerlijk Zuid Amerikaans verfijning aan toe voegen. Muzz nodigt uit om het zwarte pak in de kast te hangen, en kleurrijk naar buiten te treden. Niet te vergelijken met Interpol, maar wat speelt hier toch een band in topvorm!
Het album Muzz van Muzz is uitgebracht door Matador op 5 juni 2020.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€10,99)
Everything Like It Used to Be
All Is Dead to Me
Aanbevolen om verder te lezen
A Slice Of Life – Tabula Rasa
Zeven gouden jaren worden vaak gevolgd door een net zo lang durende zwarte periode. Geen slechte week en een Friday...
Eerie Wanda – Internal Radio
Dat Marina Tadic zich niet in hokjes laat plaatsen hoor je overtuigend op het Eerie Wanda debuut Pet Town terug....
Chat Pile – God’s Country
De rockband Chat Pile uit Oklahoma heeft het woord ‘subtiel’ niet uitgevonden. Met hun sterke 90’s invloed en hang naar...
Intiem Haags avondje Hallo Venray
Fuzzy Teeth is het Haagse alter ego van gitarist en songwriter Anthony Koenn. Koenn is van jongs af aan muzikaal...
Kiss – Off The SoundBoard – Des Moines 1977
Dit is het vierde deel uit de Off The Soundboard serie van Kiss. Bij de recensie van het vorige deel...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.