de nl en id en nl de de nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl sv nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl nl fr nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl la nl nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl en nl en en nl en nl nl nl en nl nl nl de nl fr nl nl en nl en nl it nl en en
Op 1 januari is het zover. Dan gaan de gemeentes Delfzijl, Appingedam en Loppersum samen. Dan worden ze de gemeente Eemsdelta. Over die naam zal lang nagedacht zijn. Maar. Bij een delta denk ik toch echt aan modder en overstromingen. Aan al dat water dat vanuit centraler Europa via ons moeras de Noordzee in wil maar niet kan. Aan al dat water dat vanuit de Noordzee ons moeras in moet. Aan je krampachtig verzetten tegen het uiteindelijk onafwendbare. Modder. Overstromingen. Rampspoed. Het zal aan mij liggen. En ik wens de nieuwe Eemsdelta’ers droge voeten en veel geluk.
Met de komst van de nieuwe supergemeente verdwijnen de afzonderlijke gemeentetjes. Dat gaat gepaard met enig ceremonieel en met cadeaus voor alle bewoners. Zo krijgen de Delfzijlsters een boek met verhalen, krijgen de Damsters een kunstwerk op een plein en een essay van Pauline Broekema. En de Lopsters? Zij krijgen een website: Moi Loppersum! Het wordt een digitaal platform waarop mensen herinneringen kunnen delen.
Gegeven paarden kijk je niet in de bek. Toen de gemeente ’t Zandt (waar Leermens deel van uitmaakte) in 1990 ophield te bestaan om op te gaan in de supergemeente Loppersum kregen alle inwoners van het laatste beetje geld dat ’t Zandt had ook een cadeau. Eén theelepeltje per huishouden. Er stond op: ’t Zandt (Gr). We waren met z’n vieren thuis. Kun je je voorstellen hoeveel ellende dat ene lepeltje heeft veroorzaakt! Pas toen ze bij AH Suske-en-Wiske-bestek gingen verspreiden kwam het goed. Zo’n website is helemaal geen gek idee.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 1 december 202023 maart 2022Categorieën KanttekeningenTags 't zandt, eemsdelta, loppersum2 Reacties op Moi Loppersum
Het land, de lucht, de klei en de kerk
Het was zaterdag, het einde van de ochtend. We reden naar Leermens en stopten even om het uitzicht in te nemen.  Er was geploegd. Elders was al weer  geëgd en ingezaaid. Maar niet hier. Hier lagen de brokken klei nog klei te zijn. Grondstof.
Draai een slag naar rechts en zie het oneindige land tussen hier en verder, het land voorbij het Damsterdiep, voorbij het Eemskanaal. Kaal, vlak, met hier en daar een pluim boom. Wat riet in de sloot. En misschien wel de boemel van Stad naar Delfzijl.
Draai nog een slag naar rechts en zie de grote toren van de Petrus en Pauluskerk, de trotse beeldbepaler van de skyline van Loppersum.
En nog een slag, precies. De kerk van Zeerijp. Met z’n lage vrijstaande toren. Stoer, robuust.
En dan dat kranige kerkje op de wierde van Eenum. Hoog, een beetje eenzaam, lief, om met Eberhard van der Laan te spreken. Het verzet zich dapper tegen de stormen van vader Tijd, tegen de secularisatie en het botte, nietsontziende geweld van de NAM en zijn kompanen.
En eindeloos veel lucht. Ruimte. Stilte.
Met de auto volgeladen gingen we terug. We verhuisden datgene wat we op voorhand dachten nodig te hebben voor al die weekendjes en weekjes in ons oude huis. Eén nachtje heb ik er geslapen. Vreemd hoe het gaat.
Laat dit het laatste blogje van 2017 zijn. En dat we dan ergens in 2018 verder gaan. Fijne dagen en een heel gelukkig nieuw jaar.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 20 december 2017Categorieën Groningen, LeermensTags Eenum, Groninger Kerken, loppersum, zeerijp4 Reacties op Het land, de lucht, de klei en de kerk
Het huis van de krakers
We hebben een vaste plek, mijn vrouw en ik. Maar een enkele keer doen we eens gek, dan ruilen we. Zo houd je je relatie fris. Dan zit ik tijdens het eten met mijn rug naar het raam en kijkt zij uit op mij, met op de achtergrond het huis van de krakers, het huis van de familie G.
Het zal gebouwd zijn rond 1900, op het hoogtepunt van de winning van wierdengrond in Groningen. Het was de tijd dat het loonde om je boerderij af te breken, de vruchtbare wierdengrond eronder te verkopen en de boerderij even verderop, op een lager gelegen stuk grond, weer op te bouwen.
Wij kochten ons huis in 1988. Het huis van de krakers was toen nog het huis van de familie G al woonden er geen mensen meer. Erfeniskwestie, zo ging het verhaal. Regelmatig werd er bij ons aangebeld met de vraag of het ook te koop was. Ik verwees de belangstellenden naar de familie G en zag ze nooit weer. Een jaar of 10 later trokken er krakers in. Leermens stond op zijn kop. Krakers. In Leermens … Maar eerlijk is eerlijk, ze zorgden voor het huis. ze repareerden het dak met een flink stuk zeil. Ze deden wat in de tuin. Ze vertrokken. Er kwamen nieuwe krakers. En nieuwe. Wij hadden al zitten uitrekenen of het niet zelf konden kopen en laten opknappen, waarna het ongetwijfeld snel verkocht zou worden. Ik weet van ten minste 2 andere partijen dat zij vergelijkbare ideeën hadden. Maar we hoorden ook dat de familie G helemaal niet wilde verkopen. En bovendien, een huis verbouwen en het dan weer verkopen, dat is best een risicovolle operatie.
En zo verstreken de jaren. Krakers gingen, krakers kwamen, krakers gingen. Soms bleven ze een week. Soms een jaar. Eenmaal leken ze zich te settelen. Maar toen de bevingen wat erger werden, vond de gemeente het te risicovol. Men verklaarde het huis onbewoonbaar.
We zijn inmiddels weer een jaar of 2 verder. Het staat er nog steeds. Leger, minder fier, iets meer onderkomen.
Toch wil de gemeente dat het gesloopt gaat worden. Het is te gevaarlijk. Ik begrijp het maar houd mijn hart vast. Wat gaat er komen? Iets? Niets? Misschien wordt het tijd om definitief van plek te wisselen. Dan maar wat minder spanning.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 24 oktober 2016Categorieën Kanttekeningen, Leermens, SchrijvenTags loppersum, wierdenGeef een reactie op Het huis van de krakers
De Dieftilschool voorjaar 2013, daags voor de sluiting
Het wordt frisser. De dagen worden korter. De aardappels en siepels worden gerooid. Het is kunstroutetijd. Konden we het weekend van 10 september nog in Appingedam kunst in monumenten bezoeken, afgelopen weekend trok de Groningse culturele elite van Oosterwijtwerd naar Westerwijtwerd, langs 21 prachtplekken. Lees verder “Ach heden”
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 20 september 201613 oktober 2016Categorieën Groningen, LeermensTags dieftilschool, loppersum, oosterwijtwerdGeef een reactie op Ach heden
De Vennenflat in Delfzijl gaat eind 2016 tegen de vlakte
Het Centraal Bureau voor Statistiek voorspelt krimp in de regio en voorspellingen van het CBS worden vaak bewaarheid. En dus wordt er gekrompen. Het is een bijzonder fenomeen. Als slogan hanteert het CBS dan ook: ‘Voor wat er feitelijk gebeurt’. Neem Delfzijl. Lees verder “Krimp”
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 13 september 201613 oktober 2016Categorieën Bevingen in Groningen, Kanttekeningen, LeermensTags bevolkingsprognose, delfzijl, Groningen, krimp, loppersum, verstedelijking5 Reacties op Krimp
In die nieuwsupdate lees ik dit:
In het dorp Loppersum staan 43 Jarinowoningen. Deze zullen worden gesloopt. Samen met de bewoners wordt gewerkt aan het proces om te komen tot een nieuwe woning. Eind februari wordt een zogenaamde kindermiddag georganiseerd om de kinderen te betrekken bij dit proces. Ze gaan onder andere creatief dromen over hun nieuwe woning.
Zo worden bevingen toch nog gezellig. Samen aan de slag. Samen de handen uit de mouwen. Samen in een proces. Samen creatief dromen. Er kan niet genoeg gedroomd worden.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 4 maart 2016Categorieën Bevingen in GroningenTags Jarino-woningen, loppersum2 Reacties op Dromen
Pagina 1 Pagina 2 … Pagina 6 Volgende pagina
Geen stukje missen? Klik en ontvang alle nieuwe stukjes per e-mail. Alleen even je e-mailadres invullen.
Je bent hier op de blog-site van Wout Sorgdrager, tekstschrijver in Groningen. Hier schrijf ik stukjes voor mijn eigen plezier. Mijn zakelijke site vind je op www.woutsorgdragercommunicatie.nl.
Populaire berichten & pagina’s
Hoe een goede e-mail je relatie verbetert
Zoek in categorieën Categorie selecteren Bevingen in Groningen Boeken Groningen Kanttekeningen Kleinzoon Leermens Over kunst Over poëzie Over spelling Over taal Schrijven Trainen Uncategorized
Archief Maand selecteren september 2022 augustus 2022 juli 2022 juni 2022 mei 2022 april 2022 maart 2022 februari 2022 januari 2022 december 2021 november 2021 oktober 2021 september 2021 augustus 2021 juli 2021 juni 2021 mei 2021 april 2021 maart 2021 februari 2021 januari 2021 december 2020 november 2020 oktober 2020 september 2020 augustus 2020 juli 2020 juni 2020 mei 2020 april 2020 maart 2020 februari 2020 januari 2020 december 2019 november 2019 oktober 2019 september 2019 augustus 2019 juli 2019 juni 2019 mei 2019 april 2019 maart 2019 februari 2019 januari 2019 december 2018 november 2018 oktober 2018 september 2018 augustus 2018 juli 2018 juni 2018 mei 2018 april 2018 maart 2018 februari 2018 januari 2018 december 2017 november 2017 oktober 2017 september 2017 augustus 2017 juli 2017 juni 2017 mei 2017 april 2017 maart 2017 februari 2017 januari 2017 december 2016 november 2016 oktober 2016 september 2016 augustus 2016 juli 2016 juni 2016 mei 2016 april 2016 maart 2016 februari 2016 januari 2016 december 2015 november 2015 oktober 2015 september 2015 augustus 2015 juli 2015 juni 2015 mei 2015 april 2015 maart 2015 februari 2015 januari 2015 december 2014 november 2014 oktober 2014 september 2014 augustus 2014 juli 2014 juni 2014 mei 2014 april 2014 maart 2014 februari 2014 januari 2014 december 2013 november 2013 oktober 2013 september 2013 augustus 2013 juli 2013 juni 2013 mei 2013 april 2013 maart 2013 februari 2013 januari 2013 december 2012 november 2012 oktober 2012 september 2012 augustus 2012 juli 2012 juni 2012 mei 2012 april 2012 maart 2012 februari 2012 januari 2012 december 2011 november 2011 oktober 2011 september 2011 augustus 2011 juli 2011 juni 2011 mei 2011 april 2011 maart 2011 februari 2011 januari 2011 december 2010 november 2010 oktober 2010