nl nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl en nl nl nl lv nl nl nl nl nl en fr nl nl nl nl de nl nl en nl es nl nl nl nl de nl nl nl cs nl nl en fr nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl nl de es tr nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl nl nl nl en et nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de nl nl es es tr nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl cs nl en en en nl ar nl nl nl en nl en en nl nl es tr nl nl en
Jel heeft 43 jaar in het onderwijs gewerkt, op het vmbo als docente bij de opleiding Zorg en Welzijn en coördinator van het Leerwerk traject. Sinds 2 jaar is ze met pensioen.
Jel: “Ik had me voorgenomen om een tijdje niets te doen, mij te oriënteren op wat ik  na mijn pensioen zou willen gaan doen. Na de  zomervakantie begon het echter meteen al een beetje te kriebelen. Daarom  ging ik toch kijken bij het Vrijwilligerscentrum, waar ik een advertentie van Humanitas Home-start zag die mij wel aansprak.  Wat mij vooral aansprak  was het begeleiden van een gezin op grond van gelijkwaardigheid.  Ik ben oplossingsgericht en de uitdrukking “op je handen zitten“ vond ik zeer uitdagend. Ik vroeg me wel af of ik dat zou kunnen.  Inmiddels kan ik na 2 jaar zeggen dat het me gelukkig goed af gaat: tijdens de gesprekken blijf ik goed op mijn handen zitten.”
Jel haalt veel voldoening uit haar vrijwilligerswerk.  “Je staat niet stil en het heeft invloed op je persoonlijke ontwikkeling. Zelfs meer dan ik had gedacht. Het zet je aan het denken.  Zo kreeg mijn gezin laatst vrijkaartjes voor het openluchttheater in Bloemendaal. Ik heb het gezin opgehaald en toen we in het theater kwamen met overwegend Bloemendaals wit publiek flitste even door mij heen:  Past “mijn gezin” hier wel tussen? Het was echt een confrontatie tussen twee werelden. Ik ben me dan heel bewust van de ongelijkheid in Nederland. Waarom zijn de verschillen zo groot en blijven ze zo groot?
Ik kom in aanraking met gezinnen waar ik normaal niet mee in contact zou zijn gekomen. Daardoor krijg ik ook weer nieuwe inzichten. Ik ben nu aan mijn tweede gezin begonnen, totaal  anders dan het eerste gezin. De gezinnen die gebruik maken van Home-start zijn erg verschillend met uiteenlopende hulpvragen. Humanitas gaat uit van de behoeften en vragen van ouders, zij hebben de regie en geven zelf aan wat voor ondersteuning zij willen. Het vrijwilligerswerk  geeft mij ook een bepaalde structuur. Zo weet ik dat ik elke week een afspraak met het gezin heb. Bovendien draagt de regelmatige intervisie van Home-start ook bij aan die structuur.”
Iemand een beetje blij maken
"Laatst ben ik met een moeder naar het strand geweest. Voor mij  heel normaal, maar voor haar heel bijzonder. Wij stonden bij de zee en zij was enorm onder de indruk en ging schelpen verzamelen.  Ze was duidelijk dankbaar, terwijl ik dacht 'wat heb ik nu voor bijzonders gedaan'. Ook is het interessant om met de moeders te communiceren over de normen en waarden van de verschillende culturen.  Ik weet wat de mijne zijn maar die van een andere cultuur zijn zeker niet minder."
"Tijdens de coronacrisis vond ik het lastiger om het gezin te begeleiden. Ik had vooral telefonisch contact en als ik aan de moeder vroeg hoe het ging, werd al snel gezegd, het gaat goed.  Via de telefoon is het lastig doorvragen omdat je geen gezichtsuitdrukking ziet. Bij persoonlijk contact ga je gemakkelijker in gesprek. Als ik toch op gezinsbezoek ging, was ik wel een beetje huiverig als ik vier hoog in een kamer met weinig ventilatie zat. Gelukkig konden we ook vaak wat gaan wandelen."
De begeleiding is fantastisch!
"Home-start is een wereldwijd wetenschappelijk bewezen programma voor opvoed- en gezinsondersteuning bij lichte alledaagse opvoedvragen.  Om een goede match te maken, komt een coördinator van Humanitas bij je thuis op gesprek. De coördinatoren  gaan ook met zijn tweeën op intake bij het gezin. Ze matchen dan het gezin dat het beste bij jou past en hebben daar goed oog voor. Ze zijn heel zorgvuldig en bellen regelmatig  met jou en het gezin om te vragen hoe de begeleiding verloopt. Je begint met een introductiecursus en je krijgt ook intervisie.  De intervisie is een keer in de 2 maanden zo’n 2 uur, waarbij je vrijuit met elkaar van gedachten kunt wisselen over de vragen en problemen waar je tijdens je vrijwilligerswerk mee te maken krijgt. Interessant en leerzaam. Er zijn daarnaast ook themabijeenkomsten. Je wordt gelukkig niet aan je lot overgelaten en je kunt altijd je coördinator bellen. Toen ik een keer ziek was lag er een dag later al een kaartje in de bus en werd ik regelmatig gebeld met de vraag hoe het met mij ging. Ik vind de begeleiding echt fantastisch!”