nl nl en id en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl en en en en fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nb nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl nl nl nl nl fr es es it nl es nl nl nl nl la nl nl es nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl en nl en en nl en nl nl nl en nl nl nl de nl fr nl nl en nl en nl it nl en en
Het was zaterdag, het einde van de ochtend. We reden naar Leermens en stopten even om het uitzicht in te nemen.  Er was geploegd. Elders was al weer  geëgd en ingezaaid. Maar niet hier. Hier lagen de brokken klei nog klei te zijn. Grondstof.
Draai een slag naar rechts en zie het oneindige land tussen hier en verder, het land voorbij het Damsterdiep, voorbij het Eemskanaal. Kaal, vlak, met hier en daar een pluim boom. Wat riet in de sloot. En misschien wel de boemel van Stad naar Delfzijl.
Draai nog een slag naar rechts en zie de grote toren van de Petrus en Pauluskerk, de trotse beeldbepaler van de skyline van Loppersum.
En nog een slag, precies. De kerk van Zeerijp. Met z’n lage vrijstaande toren. Stoer, robuust.
En dan dat kranige kerkje op de wierde van Eenum. Hoog, een beetje eenzaam, lief, om met Eberhard van der Laan te spreken. Het verzet zich dapper tegen de stormen van vader Tijd, tegen de secularisatie en het botte, nietsontziende geweld van de NAM en zijn kompanen.
En eindeloos veel lucht. Ruimte. Stilte.
Met de auto volgeladen gingen we terug. We verhuisden datgene wat we op voorhand dachten nodig te hebben voor al die weekendjes en weekjes in ons oude huis. Eén nachtje heb ik er geslapen. Vreemd hoe het gaat.
Laat dit het laatste blogje van 2017 zijn. En dat we dan ergens in 2018 verder gaan. Fijne dagen en een heel gelukkig nieuw jaar.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 20 december 2017Categorieën Groningen, LeermensTags Eenum, Groninger Kerken, loppersum, zeerijp4 Reacties op Het land, de lucht, de klei en de kerk
Engel voorgoed geland op aarde
Kijk. Een engel. Frêle ijlbode van God, gehakt uit een massief stuk steen, gepoot op een sokkel in een tuin langs het maar. Het hoofd licht gebogen, de armen, de vleugels geduldig wijdopen ontfermt hij zich over de mensheid, over ons, over u, over mij.
Hij is ons vertrouwd. Ik wil wel even wegduiken in zijn armen. Maar er schuilt ook iets moedeloos in zijn pose. Hij is voorgoed op deze aarde geland.
We zagen hem staan, hier pal bij in de prachtige Beeldentuin Eenumermaar bij Zeerijp. Daar werd zondag een expositie geopend met heel uiteenlopend werk. Glas, cortensstaal, keramiek, steen. Volkomen abstract. Fel realistisch. Mooi werk, en  ook werk dat me totaal niet raakt.
Maar dat maakt niet uit. Je kunt er heerlijk wandelen, zitten, uitkijken over het water en het land, over ’t Zandt, Leermens, Eenum en Loppersum.
Bekijk hier de beeldentuin virtueel.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 19 mei 201520 mei 2015Categorieën Leermens, Over kunstTags 't zandt, beeldentuin, Burggraaff, eenumermaar, loppersum, Steenbeeld, zeerijpGeef een reactie op Engel voorgoed geland op aarde
Noordoost-Groningen in de mist. Is dit mooi of is dit mooi? U heeft geen idee. Ik wel. Ja, dit is mooi. Ik zie namelijk wat u niet ziet.
Ik zie de streep kale bomen achter die mist, die stoere massieve kerk die daar al eeuwen als een rots in de branding staat, met zijn toren er vlak naast maar niet ertegenaan, die paar huisjes die al eeuwen op hun dooie gemakje net achter de oude dijk liggen, die moestuintjes knus in de luwte, dat enorme stuk land dat zich uitstrekt van Loppersum tot aan Leermens. Ik zie dat zachtgele groen van het graan dat opkomt en die gouden vlakte vlak voor er geoogst wordt. En dan heb ik het nog niet gehad over die enorme wolkenvelden en die knallende zon.
Mist is zoveel meer.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 20 januari 2015Categorieën Groningen, LeermensTags jacobuskerk, loppersum, zeerijp3 Reacties op Uitzicht op Zeerijp
Zaterdag is het zeskamp in Leermens. Welke dorpen meedoen? Ik hoor het te weten. Ik denk Eenum, Oosterwijtwerd, ’t Zandt, Zeerijp, Wirdum en Leermens. Maar met name over de deelname van Wirdum ben ik wat onzeker. Doet er niet toe.
Waar het mij om gaat: de kamp vindt – blijkt uit de website Leermens.net – plaats op het ‘evenemententerrein naast het dorpshuis’. U ziet dat niet 123 maar dat is echt nieuws. Tot voor kort lag daar namelijk het weilandje waar Groenewold zijn schapen heeft. En ik kan het weten want dat weilandje ligt niet alleen naast het dorpshuis maar ook naast mijn huis. Wat eens een landje was, is plots gepromoveerd tot evenemententerrein. Waakzaamheid is hier geboden. Want evenemententerreinen moeten worden geëxploiteerd, getoiletteerd, uitgebaat, geasfalteerd en met parkeerterreinen omgeven. Not in my back yard, lieve Leermsters.
Ondertussen is het wel een geweldig spektakel. Niet de Zeskamp zelf. De voorbereiding. Ik zie een groot aantal mannen die met tractoren, hoogwerkers en ander groot materieel met aardappelkratten (1 x 1 x 1) houten torens bouwen, een strobalenparcours klaarmaken en andere spelelementen in elkaar zetten. Het zijn zo’n beetje dezelfde knulletjes die in mijn achterkamer met de Duplo speelden. Hoezo krimp? Wat worden ze groot.
Misschien is Leermens inderdaad wel toe aan een evenemententerrein. Maar laten we dat dan maar inrichten op de plek waar nu de speeltuin staat.
PS 10 juli: het was een succes, bekijk de foto`s van de zeskamp Leermens 2012
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 4 juli 201210 juli 2012Categorieën UncategorizedTags duplo, Eenum, leermens, oosterwijtwerd, zeerijp, zeskamp2 Reacties op Zeskamp in Leermens
Laatst rende ik door vers sneeuw terwijl het sneeuwde. Het was prachtig. Die witte vilten deken van poedersuiker over het land en onder je voeten, dat heerlijk zilte mengsel van sneeuw, snot en zweet langs je wang en over je tong en die stilte. Wat klonk, klonk ver weg. Maar het meeste klonk niet. Wat roekachtigen fladderden over het witte land maar waren kennelijk ook wat onder de indruk: ze hielden hun snavel en fladderden.
Behalve die specht bij Zeerijp. Hij tikte en tikte en tikte. Niet dat hij daar weet van had. Zo’n specht doet ook maar wat-ie kan. En dat was in zijn geval als een bezetene tikken. Op zoek naar eten, vast in de weer om een huisje te bouwen of misschien vindt hij tikken gewoon fijn.
Ik had dit weekend niet zo’n zin om te tikken. Ik was gewoon wat gammel en herstellend van een zware verkoudheid. Zo’n ziekte maakt de man in mij los. Ik stak de houtkachel aan in de achterkamer en zag op zaterdagmiddag ‘While you were asleep’ en ‘Eden’. De eerste film is een knappe “film noire” over de schijnbaar hopeloze strijd van een gewoon meisje dat verliefd wordt op een man uit de hogere kringen. New York, Kerstmis, Oud en Nieuw. Zij redt hem maar hij weet van niks want in coma. De ingetogen cameravoering en uitgekiende regie en het prachtige, verrassende script hielden me tot het einde toe op het puntje van mijn tot ziekbed omgebouwde bank gekluisterd. Ze krijgen elkaar niet. Maar … Ik verklap niets meer. Sandra Bullock hield het spannend tot bij het altaar.
En ‘Eden’ moet u gewoon zelf zien. Een schitterende film over liefde, eten, koken, genieten, genot en een dikke kok en een prachtig meisje. Compleet met moord. Ik kreeg er trek van. Sterker, ik voelde me haast weer wat beter.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 20 februari 20122 december 2015Categorieën KanttekeningenTags Eden, Sandra Bullock, verkouden, zeerijpGeef een reactie op Tikken
Strepen op de weg
Lang geleden lag Leermens aan de kust. Plaatsjes als Godlinze, Leermens, Zeerijp en Westeremden vormden een lint van nederzettingen bovenop ophogingen die in de ijstijd zijn ontstaan. De dorpjes stonden met elkaar in verbinding door wegen die de ophogingen in het land volgden. Er lag aan die wegen dus niet een provinciaal wegenplan ten grondslag. Nee, de wegen volgden het landschap. En dat verklaart hun grillige patroon.
Ze zijn al zo’n honderd jaar verhard. We gebruiken daar nu asfalt voor. Dat asfalt heeft behoorlijk te lijden van het steeds zwaardere verkeer. In de scheurtjes kruipt water en dat water bevriest, verdampt en bevriest weer. En daardoor scheurt het asfalt. En in die scheuren kruipt water … Er ontstaat een scheurenpatroon dat even grillig is als de wegen zelf.
De gemeente Loppersum heeft een eenvoudig onderhoudsplan voor haar landelijke wegen. Eens per drie, vier jaar stuurt men er een wagen met teer op uit. Een medewerker giet de scheuren vol. Glanzend zwart teer op dof zwart asfalt. Strepen die de loop van het water volgen. Primitief als rotstekeningen. Modern als vlaggen van Armando.
Strepen op de weg. Kom kijken. De toegang is gratis.
Auteur Wout SorgdragerGeplaatst op 2 januari 201212 november 2016Categorieën UncategorizedTags Eenum, leermens, zeerijpGeef een reactie op Strepen op de weg
Pagina 1 Pagina 2 Volgende pagina
Geen stukje missen? Klik en ontvang alle nieuwe stukjes per e-mail. Alleen even je e-mailadres invullen.
Je bent hier op de blog-site van Wout Sorgdrager, tekstschrijver in Groningen. Hier schrijf ik stukjes voor mijn eigen plezier. Mijn zakelijke site vind je op www.woutsorgdragercommunicatie.nl.
Populaire berichten & pagina’s
Hoe een goede e-mail je relatie verbetert
Zoek in categorieën Categorie selecteren Bevingen in Groningen Boeken Groningen Kanttekeningen Kleinzoon Leermens Over kunst Over poëzie Over spelling Over taal Schrijven Trainen Uncategorized
Archief Maand selecteren september 2022 augustus 2022 juli 2022 juni 2022 mei 2022 april 2022 maart 2022 februari 2022 januari 2022 december 2021 november 2021 oktober 2021 september 2021 augustus 2021 juli 2021 juni 2021 mei 2021 april 2021 maart 2021 februari 2021 januari 2021 december 2020 november 2020 oktober 2020 september 2020 augustus 2020 juli 2020 juni 2020 mei 2020 april 2020 maart 2020 februari 2020 januari 2020 december 2019 november 2019 oktober 2019 september 2019 augustus 2019 juli 2019 juni 2019 mei 2019 april 2019 maart 2019 februari 2019 januari 2019 december 2018 november 2018 oktober 2018 september 2018 augustus 2018 juli 2018 juni 2018 mei 2018 april 2018 maart 2018 februari 2018 januari 2018 december 2017 november 2017 oktober 2017 september 2017 augustus 2017 juli 2017 juni 2017 mei 2017 april 2017 maart 2017 februari 2017 januari 2017 december 2016 november 2016 oktober 2016 september 2016 augustus 2016 juli 2016 juni 2016 mei 2016 april 2016 maart 2016 februari 2016 januari 2016 december 2015 november 2015 oktober 2015 september 2015 augustus 2015 juli 2015 juni 2015 mei 2015 april 2015 maart 2015 februari 2015 januari 2015 december 2014 november 2014 oktober 2014 september 2014 augustus 2014 juli 2014 juni 2014 mei 2014 april 2014 maart 2014 februari 2014 januari 2014 december 2013 november 2013 oktober 2013 september 2013 augustus 2013 juli 2013 juni 2013 mei 2013 april 2013 maart 2013 februari 2013 januari 2013 december 2012 november 2012 oktober 2012 september 2012 augustus 2012 juli 2012 juni 2012 mei 2012 april 2012 maart 2012 februari 2012 januari 2012 december 2011 november 2011 oktober 2011 september 2011 augustus 2011 juli 2011 juni 2011 mei 2011 april 2011 maart 2011 februari 2011 januari 2011 december 2010 november 2010 oktober 2010