nb en en en en fr de nb et en nl en nl en de nl de de nl id nb nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr en en nl nl en nl nl ru en en en nl en en en en en cs en nl en nl
Over de naam van de club werd stevig gediscussieerd. Uiteindelijk bleven twee voorstellen over: ‘Schaakvereniging Mr. C.J. Leembruggen’ en ‘Leithen’. Gevraagd naar zijn mening vond mr. Leembruggen zelf dat ‘Leithen’ de meest geschikte naam was. De contributie ging 12½ cent per week bedragen.
Uit die beginjaren is onder andere nog een brief bekend uit 1941. Onder druk van de bezetter moesten blijkbaar alle vergaderingen worden aangemeld, want de toenmalige Leithen-secretaris Koelewijn vraagt daarin aan de ‘HoogEd. Gestr. Heer Procureur Generaal, Fungerend Directeur Politie’ of er geen bezwaar is tegen de jaarvergadering van Leithen. Het antwoord: ‘GEEN BEZWAAR, mits geen onderwerpen van politieken aard worden behandeld.’
In de jaren ’50 maakt Leithen goede sier met het organiseren van verschillende toernooien. Zo was er het zgn. Galvano-toernooi,
ooit opgezet door de schaakvereniging van de PTT maar later voortgezet door Leithen. Ook organiseert de club in de jaren zestig
onder meer jaarlijks een afvalwedstrijd.
De grote bloeiperiode voor Leithen kwam eind begin jaren 60. Op een bepaald moment schommelde het ledenaantal zelfs rond de
tachtig! Doordat de gevestigde orde een aantal van de talentvolle nieuwkomers uit het eerste tiental weert, is het verloop echter groot en zet zich weer een daling in. Begin jaren 80 was opnieuw een sterke stijging in het aantal leden te zien. Doordat zich een grote groep schaakvrienden in één keer aanmeldde en bovendien de publiciteit in het Leids Nieuwsblad goed werkte steeg het ledental tot tegen de zestig!
Zo kon het gebeuren dat Leithen met liefst vier tientallen aan de LSB-competitie kon gaan deelnemen.
Die toestroom van nieuwe leden vertaalde zich in het in de breedte sterker worden van de vereniging. Een mijlpaal werd bereikt in 1984 toen zowel Leithen 1 als Leithen 2 kampioen werden. Het gewonnen terrein moest echter al snel weer worden prijsgegeven, waarna het voor beide teams een paar keer ‘heen-en-weer’ was. Vanaf midden jaren 90 is het eerste achttal echter een vaste waarde in de promotieklasse. De kroon op het werk kwam in 2003 toen voor het eerst in de historie promotie naar de 3e klasse KNSB werd gerealiseerd! Helaas moest het gewonnen terrein na drie jaar KNSB weer worden prijsgegeven.