nl en en en nl it en en en en nl nl de en fr nn en en nl nl nl nl nl en nl lv nl nl nl en nl fr hbs_lat fr it fr en en es de en nl nl nl nl nl nl nl nl en nl en en en en en nl nl nl nl nl en nl en
Soep, mayonaise, vlees, bonen in blik; je kunt het zo gek niet bedenken of er zit suiker in. Voedselfabrikanten voegen het voor de structuur en smaak toe aan heel veel producten. Een beetje suiker is niet erg, maar de gemiddelde Nederlander eet er veel te veel van. Heb je net als vele anderen het goede voornemen gemaakt om minder suiker te eten? Dat is helaas niet zo makkelijk als het lijkt. Behalve dat het aan bijna alle bewerkte producten wordt toegevoegd, gaat suiker schuil onder vele namen. Bovendien lijken producten,waaraan veel suiker wordt toegevoegd, vaak verantwoorder dan ze zijn door misleidende claims op de verpakking. In dit artikel geeft foodwatch jou tips waar je op moet letten in de supermarkt.
De gemiddelde Nederlander krijgt maar liefst 44 kilo suiker per jaar binnen, omgerekend zo’n 120 gram of 30 suikerklontjes per dag! Het gaat zowel om suiker uit fruit en granen als om toegevoegde suikers. Het Voedingscentrum onthoudt zich van uitspraken over de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van suiker. De richtlijn Goede Voeding van de Gezondheidsraad adviseert “zo min mogelijk producten met toegevoegde suikers” te nuttigen. Harde cijfers komen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Die adviseert niet meer dan 10% van de dagelijkse calorie-inname aan (vrije) suikers te eten en drinken. Minder dan 5% van de dagelijkse calorie-inname zou volgens de WHO tot nog grotere gezondheidsvoordelen kunnen leiden. Voor een gemiddelde vrouw met een energiebehoefte van 2000 kcal komt dit neer op respectievelijk 50 en 25 gram. En voor een gemiddelde man met een energiebehoefte van 2500 kcal respectievelijk 62,5 en 31 gram. Voor de duidelijkheid: het gaat hier dus om vrije suikers, zoals vaak toegevoegd aan producten of aanwezig in fruitsap en siroop. Suikers uit (onbewerkt) fruit, groenten en peulvruchten tellen niet mee.
Aan de norm zit je zo
Suiker zit overal in
Je krijgt ongemerkt veel meer suiker binnen dan je zou denken. Zeker als je regelmatig uit zakjes en pakjes eet. Wanneer je een blik werpt op de etiketten van producten in je keukenkast of de supermarkt zul je verbaasd zijn over waar allemaal suiker in zit. Het zit niet alleen in snoep, koekjes en gebak, maar wordt tegenwoordig ook vaak toegevoegd aan brood, vlees, augurken, sandwichspread, sladressing, soep, pastasauzen, mayonaise etc. Het is moeilijk om in de supermarkt een bewerkt product te vinden waar géén suiker aan toegevoegd is. Fabrikanten hebben verschillende redenen om suiker in producten te stoppen: suiker geeft een lekkere smaak of zorgt voor een knapperige structuur en een langere houdbaarheid en is een goedkope vulstof.
1. Let op schuilnamen
Suiker komt in vele vormen voor. Onthoud dat ingrediënten die eindigen op -suiker, -stroop, -siroop of -ose (glucose, fructose, lactose) altijd gerelateerd zijn aan suiker. Ook het gebruik van geconcentreerde sappen zoals appelsap en druivensap is een trucje om suikers in een product te verstoppen. Door het toevoegen van ‘geconcentreerd sap’ lijkt het alsof er geen suiker is toegevoegd, maar deze vruchtenconcentraten hebben door het indikkingsproces een hoog natuurlijk suikergehalte. Wanneer geconcentreerd sap wordt toegevoegd mag de claim ‘geen toegevoegde suikers’ dan ook niet op de verpakking staan.
Suiker is er in vele vormen en benamingen. Om je op weg te helpen vind je hier een lijstje van veelvoorkomende schuilnamen voor suiker:
2. Lees altijd de ingrediëntenlijst
Volgens Europese etiketteringswetgeving moeten ingrediënten in aflopende volgorde van hoeveelheid in de ingrediëntenlijst genoemd worden: het meeste als eerste en het minste als laatste. Om er voor te zorgen dat suiker niet vooraan in de ingrediëntenlijst staat hebben fabrikanten een eenvoudig trucje bedacht: er worden verschillende soorten suiker toegevoegd, soms in namen die je niet gelijk herkent. Wees je er van bewust dat fabrikanten er op deze manier voor zorgen dat suiker ogenschijnlijk een klein onderdeel van het totale product vormt. Suiker schuift zo vaak door naar het achterste deel van de ingrediëntenlijst wat de indruk wekt dat er niet veel suiker in het product zit .
Kellogg’s doet met zijn Frostiesreep net een ander trucje. De fabrikant splitst suiker op in ‘Kellogg’s maisvlokken’ en het omhullende laagje met ‘gecondenseerde melk’. In beide zit suiker, maar door die te verdelen over twee ‘ingrediënten’ houdt Kellogg’s de suiker kunstmatig van de eerste plekken in de lijst.
Bekijk dus altijd de hele ingrediëntenlijst om er zeker van te zijn welke soorten suiker er aan een product toegevoegd zijn.
3. Kijk altijd in de voedingswaardetabel
Fabrikanten zijn verplicht om alle ingrediënten te vermelden in de ingrediëntenlijst. Veel producten bevatten van nature suiker, dat hoeft niet in de ingrediëntenlijst te staan. Maar wanneer suiker expliciet is toegevoegd aan een product moet dat wel altijd in de ingrediëntenlijst staan. Kortom, staat er suiker in de ingrediëntenlijst? Dan gaat het dus altijd om toegevoegde suiker. Wanneer suiker niet vermeld wordt in de ingrediëntenlijst zit er dus geen toegevoegde suiker in, maar het product kan van nature nog steeds veel suiker bevatten. Om daar achter te komen en het totale gehalte aan suikers te ontdekken kijk je in de voedingswaardetabel. Onder het kopje ‘koolhydraten’ vind je het subkopje ‘toegevoegde suikers’, deze toont aan hoeveel suiker (natuurlijke plus toegevoegd) het product bevat per 100 gram of milliliter.