nl nl en en en en nl nl nl nl en en en nl en nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl de nl nl nl nl nl es nl nl nl nl nl nl fr nl nl en nl nl nl en sv da nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl en nl nl nl nl en en en en
De allereerste relatie die je hebt als je op aarde komt is die met je moeder. Je bent jezelf namelijk gaan nestelen in haar buik, waar je vervolgens ongeveer 9 maanden verbleef voordat je daadwerkelijk het daglicht ging zien. Voor sommige mensen is de relatie met hun moeder te typeren als warm en liefdevol, voor de ander koud, afstandelijk en moeizaam.
De relatie tussen dochters en moeders is een van de belangrijkste in ons leven, alleen is deze voor sommigen vaak moeizaam. Er wordt spanning ervaren en het is lastig om een balans te vinden tussen de behoefte aan intiem te zijn en elkaar de ruimte te geven. Een moeizame relatie met je moeder vertaald zich volgens J. Woolard ook in moeizamere relaties met andere mensen om ons heen. Denk hierbij aan vrienden, vriendinnen, geliefden, partners en collega’s. Dus wil je de problemen oplossen die zich nu voordoen in andere voor jou belangrijke relaties, dan zal je dus de relatie met je moeder moeten verbeteren.
Jean Woollard heeft in haar boek Dochters & Moeders beschreven dat het nooit te laat is om de relatie met je moeder te verbeteren. Als jij vindt dat je een slechte moeder heb, dan is het voor jou van belang om haar los te laten en te vergeven om je eigen identiteit te vinden. Het brengt jou niet verder door haar dingen te blijven verwijten. Het verleden kan je niet veranderen, wat is gebeurd is gebeurt, jij moet verder. Alleen jij kan besluiten dat haar negatieve gedrag richting jou geen invloed meer op je heeft.
Om dochters te ondersteunen hoe ze de relatie met hun moeder kunnen verbeteren heeft J. Woollard 6 typen problematische moeders heeft onderscheiden met elk hun eigen kenmerken en manier van benaderen om de relatie te verbeteren.
De afhankelijke moeder lijkt niet in staat om zonder haar dochter te leven. Ze is hulpbehoevend en aandacht vragend en weet goed op je gevoel in te spelen of emotioneel je te changeren als je even geen tijd of aandacht voor haar hebt. Ze dwingt je in de rol van hulpverlener. In plaats van dat de aandacht naar jou als kind gaat, is het andersom.
Moederschap betekent je kind met alle liefde grootbrengen en haar (of hem) daarna vol vertrouwen de weide wereld in sturen. Als een kleuter die zelf leert fietsen rent de moeder er naast, om daarna afstand te nemen, maar haar niet uit het oog – en zeker niet uit het hart – te verliezen.
Als je een afhankelijke moeder hebt zal je afstand moeten nemen en soms wellicht harder moeten zijn dan je eigenlijk zou willen. Jij bent er niet voor haar, zij hoort er voor jou te zijn. Het bijvoorbeeld expliciet zeggen dat je er niet bent om haar te helpen kan nodig zijn om duidelijkheid te creëren.
De beschermengel is een problematische moeder die haar dochter alle liefde, aandacht en zorg geeft, maar dat deels doet om ook haar eigen angsten te bedwingen. De beschermende moeder bemoeit zich met elk detail van het leven van haar dochter. De dochter wordt beperkt in het nemen van haar eigen beslissingen en moeders ziet haar liever niet op eigen benen staan.
Als je zo’n moeder hebt, is het heel belangrijk om je grenzen te stellen. Het is al niet altijd makkelijk om je eigen zelfstandigheid te vinden, maar met een overbeschermende moeder moet je die zelfstandigheid ook nog eens bevechten.
Een moeder die haar hele leven in het teken van haar dochter zet, zichzelf helemaal wegcijfert, is de zelf-opofferende moeder. Deze moeder probeert via haar dochter haar leven “over” te doen. Ze leeft haar leven via jou wat ertoe leidt dat ze zich bemoeit met je studiekeuze, je liefdesleven en je carrière. Dit allemaal om datgene via jou te bereiken wat haar zelf niet was gelukt.
Het is voor jou belangrijk om datgene te doen waar jij blij van wordt en niet je moeder. Je hoeft je moeder niet trots te maken. Je moeder heeft een beeld op jou geprojecteerd dat ze graag ingevuld ziet worden, maar dat hoef jij niet te doen. Maak je eigen keuzes en vertrouw erop dat op enig moment je moeder toch trots op je zal zijn.
De dominante moeder gedraagt zich alsof ze de baas over jou is. Dat zij mag bepalen wanneer ze je aandacht geeft, negeert, opdrachten geeft of weg stuurt.
Ze is blijkbaar vergeten dat haar dochter geen klein meisje meer is en alles voor haar kon beslissen.
Als je moeder zich zo gedraagt is het belangrijk dat je haar een halt toeroept. Zij is niet je “baas”. Jij mag je eigen leven leiden en je eigen regels bepalen. Luister alleen naar haar als het liefdevol is. Laat je niet door haar domineren, want ze kan alleen dominant zijn als jij dat toe laat.
Als dochter van een afwijzende moeder lijkt ze je niet belangrijk te vinden. Je kan het in haar ogen nooit goed doen. Je vrienden, je werk, de keuzes die je maakt in het leven, niets lijkt haar te kunnen plezieren. Je ervaart geen bewondering en liefde want dat geeft ze je niet.
Omgaan met een afwijzende moeder vraagt dat je niet meer wacht op goedkeuring van je moeder. Stop met het proberen haar liefde te winnen. Dat zal je ruimte geven om te zijn wie jij echt bent. De essentie van moederschap is dat ze onvoorwaardelijk van hun kinderen houden, ook al laten ze dat niet altijd in hun gedrag zien, je hoeft de goedkeuring van je moeder niet te winnen.
Geen moeder maar een vriendin. Dochters die volwassen beginnen te worden en hun moeder als beste vriendin hebben kunnen een prima relatie hebben. Het wordt echter een probleem als de moeder alleen nog maar die rol van beste vriendin vervult en niet meer die veilige haven is die ze zou  moeten zijn. Ze stelt dat jullie gelijkwaardig zijn en dan alles van jou wilt weten en jou in vertrouwen neemt wanneer je daar eigenlijk geen behoefte aan hebt.
Stel ook nu je grenzen en maak haar duidelijk dat je je eigen weg wilt gaan. Dat je van haar houdt als moeder, niet als beste vriendin, want als het goed is heb je die al.
De kunst is om je moeder te zien als een mens met goede en slechte eigenschappen. Volgens Woollard ontstaat er ruimte om het positieve te zien als je je bewust bent van de slechte eigenschappen. Eens bewust afstand nemen en kijken naar de relatie zoals die is met je moeder kan helderheid geven in hoe je daar in het vervolg mee om wilt gaan.
Een familieopsteling kan daarbij ondersteunend en verhelderend werken. Het kan nog meer duidelijkheid geven in hoe jullie relatie op dit moment is en wat er nodig is om losser te komen van je “problematische” moeder.
Corlene Geen categorie NLP, persoonlijke ontwikkeling, pleegzorg
Pleegmoeder zijn, een hele mooie uitdaging!
Als je mij 20 jaar geleden had verteld dat ik pleegmoeder zou worden, dan had ik je heel vreemd aangekeken. Ik was toen helemaal niet met het moederschap bezig. Van pleegzorg had ik eigenlijk helemaal nog niet gehoord! Hoe anders kan het lopen….
Ik ben nu moeder van een fantastische zoon en een lieve pleegdochter. Ik kan echt zeggen dat ik nu heel gelukkig ben met mijn gezin.
Twee jaar geleden zag mijn wereld er echter wel een stuk somberder uit. Ik was gestrest, voelde me heel vaak machteloos en wist niet goed hoe ik mijn gezin op de rit moest krijgen. Mede door de hechtingsproblematiek van mijn pleegdochter vertoonde ze af en toe gedrag, waar ik me soms absoluut geen raad mee wist. Ze ontplofte bijvoorbeeld als:
– ze een antwoord kreeg dat haar niet beviel
– ze moest iets doen waar ze het niet mee eens was
De deuren in ons huis hebben heel wat te voorduren gehad, maar dat was niet het ergste. Het persoonlijk aanvallen, het krijsen en het weglopen… dat maakte dat ik me soms zo vreselijk machteloos en verdrietig voelde.
Je bent aan pleegzorg begonnen met de beste bedoelingen en niet om uitgescholden te worden, klappen of schoppen te krijgen… Je huis te laten vernielen..  Het water stond me af en toe aan de lippen.. We waren gewaarschuwd door pleegzorg dat het af en toe niet makkelijk zou zijn, een pleegkind in je gezin. Dus ja, je gaat verder.
Gelukkig werd er wel hulp geboden. Zowel pleegzorg als jeugdzorg waren van mening dat er wel iets moest gebeuren om onze gezinssituatie weer op de rit te krijgen.
We hebben toen verschillende trajecten doorlopen met onze pleegdochter. Het heeft diverse inzichten gegeven en handvatten, maar toch ….. ik kon mijn vinger er niet op leggen wat het precies was. De verbinding tussen ons, vooral mij en onze pleegdochter,  was nog maar heel fragiel.
Ik weet niet of je gelooft in toeval, maar “toevallig” zat ik op enig moment op facebook toen er een advertentie voorbij kwam, waarop een uitnodiging stond om kennis te komen maken met NLP. Ik had nog noooooit van NLP gehoord (Neuro Linquïstisch Programmeren), maar het was GRATIS en de tekst sprak me wel aan.. Dus ik dacht, waarom niet.
Ik ben vervolgens naar die bijeenkomst geweest en die dag heeft mijn leven VERANDERD! Aan het einde van die dag had ik me ingeschreven voor de opleiding “NLP practitioner”. Ik wist toen helemaal niet of ik het wel geregeld kon krijgen thuis, want het was een intensieve opleiding. Negen dagen achter elkaar, van 9:00 tot 20:00 van huis, maar het was gelukt. Ik ben mijn man er nog steeds erg dankbaar dat hij me daarbij heeft ondersteund.
Het volgen van die NLP-opleiding heeft mij veel gebracht. Het belangrijkste is inzicht in mezelf waardoor ik nu beter in staat ben op een rustige, fijne manier in te spelen op situaties die binnen mijn gezin plaats vinden. Tevens heeft het iets in mij “wakker” gemaakt, waardoor ik nu continue bezig ben mezelf te ontwikkelen om een nog beter mens te worden.
Als pleegzorgcoach kan ik je helpen om als pleeggezin (weer) in harmonie met elkaar te leven.
Gezellig eten met elkaar eten; iets van een ander gedaan krijgen zonder ruzie of frustratie; elkaar beter begrijpen; kinderen die doen wat je vraagt. Met andere woorden, “in harmonie leven” met elkaar! Wil jij dat ook? Dat kan!