en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr en en fr en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en en en en en en fr en en en en nl en en en en en en nl nl ru en en en en en en fr en en en en nl en fr nl nl nl en fr fr en en nl en fr fr en en nl en fr fr en en nl fr fr fr de en nl en nl fr nl nl nl en fr fr de en nl en en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Met elk album van Mogwai is het wat uitkijken. De Schotse postrockers hebben meegeschreven aan de muziekgeschiedenis in de vorm van onder meer Come On Die Young en meer, maar de laatste jaren stonden vooral in het teken van bijzondere projecten zoals soundtracks voor de reeks Les Revenants of recent nog Atomic. En dan was er de bijdrage aan ‘supergroep’ Minor Victories. Every Country’s Sun, hun negende, is postrockactie voor gevorderden.
Kortom: Mogwai blijft niet bij de pakken zitten. Met het op Primavera Sound Festival (Barcelona) voor het eerst aan de wereld geopenbaarde liveversie van Every Country’s Sun (de opvolger van Rave Tapes) maakte de groep sterk indruk. Toch is er best veel verschil tussen Mogwai op album en Mogwai live.
Neem nu de van het album vooruitgeschoven single Coolverine. Die ontplooit zich maar traag en laat meer dan ooit tevoren de uiterst genuanceerde sound van de band horen. Terwijl vroeger (en soms ook nu nog) Mogwai vooral speelde met de afwisseling zacht-hard, is er nu – met dank aan die vele opdrachten voor soundtracks – een iets ruimtelijker, verrijkt geluid met veel meer nuance en detail.
De groep moet het hebben van donkerte, spanning en een apocalyptische sound: een massieve schreeuw in het ijle ; een koortsdroom waarin het niet altijd even prettig ontwaken is. Subtiliteit en nuance zijn opdrachten die de groep zich ook op dit Every Country’s Sun gaandeweg eigen maakt.
Wel is van meet af aan duidelijk dat de groep niet al te ver afwijkt van de typische trademark Mogwai sound, als vanouds een feestje in het donker. Dat bewijst onder meer het met vocals versierde Party In The Dark. Daarmee lijkt de groep even zowaar conformiteit in de armen te sluiten en de wetten van de popmuziek (dansbaarheid! disco! party!!) na te leven. Wég is daarmee wel de zachtjes sluimerende onrust die hun werk kenmerkt.
Gelukkig maakt het tergend traag openenbloeiende Brain Sweeties iets daarvan goed. De groep weet stilaan hoe ze dergelijke nummers naar haar soms vuile hand kan zetten. Naar mate het nummer vordert, komen er meer laagjes geluiden bij.
Een van de nieuwe prijsbeesten op het album heet Crossing The Road Material. In de maar liefst zeven minuten die ze daarvoor in beslag neemt horen we de groep op haar best ; zoekend, uitdagend, nieuw terrein aanborend en zich naar grotere hoogten spelend. Aka 47 voelt dan weer aan als een wat minimalistisch aandoend tussendoortje, waarin eigenlijk te weinig gebeurt om de aandacht te behouden.
Verderop zoekt de groep dan weer nieuw terrein op via 20 Size dat alweer filmisch klinkt en halfweg – onder trompetgeschal en feedbackende gitaren – op majestueuze wijze heerlijk voluit kan gaan: een ronduit memorabele passage.
Er is het dromerige, wat naar Sigur Ros neigende 1000 Foot Face (zachtjes kabbelend ritme, aangelengd met wat dissonante vocals en in elkaar gevlochten micromelodietjes). Ook andere passages zijn eerder intiem en introspectief van aard. In zekere zin blijft de groep de tegenstelling zacht-hard die de groep zo groot maakte verder uitspelen. Neem maar het stevig in gitaarfeedback wentelende Battered At A Scramble dat laat horen dat de Schotse bende in een wat onbewaakt moment nog steeds loeiend en verschroeiend hard kan toeslaan.
De groep doet op Every Country’s Sun als vanouds waar ze het best in is. Toch slaat Mogwai niet op de eigen borst. Dat hoeft ook niet. De groep weet wat ze in huis heeft en zoekt via nummers zoals het maar traag voortkabbelende Don’t Believe The Fife naar manieren om de al te typische Mogwai sound verder te verfijnen. Tezelfdertijd laat de groep niet na om een stevig potje te noiserocken waar het zéér doet (Old Poisons). Rest hen nog de buit volledig binnenhalen met de glorieuze titeltrack van het album.
Tracklisting Every Country’s Sun:
Party In The Dark
Crossing The Road Material
Don’t Believe The Fife
Battered At A Scramble
In de deluxe edition komen daar via een bonus 12″ nog volgende tracks bij :
Acoustic Wash Demo Rough Mix
Baritone 2 Demo Rough Mix
Bass Tuned To C Demo Rough Mix
Bends Demo Rough Mix
Frez Demo Rough Mix
Ludicrous Ripper Demo Rough Mix
Het album Every Country's Sun van Mogwai is uitgebracht door Rock Action op 1 september 2017.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€9,99)
Party In The Dark
Crossing The Road Material
Don't Believe The Fife
Battered At A Scramble
Aanbevolen om verder te lezen
Mogwai brengt Utrecht in vervoering
Het laatste album van Mogwai, As the Love Continues, mocht zich onder de betere platen van de Schotse band scharen....
Mogwai – As The Love Continues
Elk nieuw Mogwai album is iets om optimaal naar uit te kijken. Al helemaal na een jaar waarin we verstoken...
Chris Potter – Circuits
De opleving in de Britse jazz is de Amerikaanse tenorsaxofonist Chris Potter niet ontgaan. Zijn nieuwe album brengt hij na...
SJ Hoffman – The Long Now
Voor een carrière in de muziek is het nooit te laat. De gedachte overvalt ons als we The Long Now...
Yeah Yeah Yeahs – Cool It Down
Na een hiaat van negen jaar hoop je eigenlijk stiekem toch wel op meer dan een half uur aan nieuwe...
In de gaten houden: L&S
L&S is een nieuwe band. Het is de band van Anthony Laguerre, G.W. Sok, Jean-Michel Pires en Eric Thomas. G.W....
De schoonheid van het vernederen, Pixies komt er probleemloos mee weg. Man, wat blijft Debaser toch een krachtige meestertrack. Frank...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.