nl nl en nl nl nl en nl en en id en nl nl nl en nl en en de nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl en nl en en id en nl nl nl en nl en en en nl la nl nl en nl de nl nl nl en es en fr tr nl fr nb ru nl nl
In de dojo in Harlingen verzorgen wij gecombineerde lessen in Jiu Jitsu, Kickboksen en MMA (Mixed Martial Arts). Jiu Jitsu Kenmei heeft als basis de traditionele Japanse martial arts en combineert deze met technieken uit hedendaagse vechtsporten als Kickboxen en MMA. Hierdoor is Jiu Jitsu een moderne en effectieve manier om jezelf te verdedigen, en werk je tegelijkertijd aan je conditie en spieropbouw.
Naast het fysieke aspect is er ook aandacht voor het mentale aspect van zelfverdediging (zelfvertrouwen, houding en uitstraling).
De vechtsportlessen van Jiu Jitsu Kenmei worden gegeven voor jeugd (12 tot en met 15 jaar) en senioren (16 jaar en ouder).
Maandag 19.45-21.00 uur:          techniek & conditie (senioren 16 jaar en ouder)
Woensdag 20.00-21.00 uur:      vrije training & sparren (jeugd en senioren)
Bewegingsonderwijs, Jiu Jitsu en zelfverdedigings-/weerbaarheidstrainingen op scholen
Voor scholen (zowel basis- als voortgezet onderwijs, vanaf 8 jaar/groep 5) verzorgt Jiu Jitsu Kenmei bewegingsonderwijs, Jiu Jitsu lessen en zelfverdedigings- of weerbaarheidstrainingen, desgewenst op locatie. Kijk op onze pagina bedrijfstrainingen voor meer informatie of neem vrijblijvend contact met ons op.
Geschiedenis van het Jiu Jitsu
” Jiujitsu, jujutsu, ju-jitsu of jiu-jitsu kan vertaald worden als “zachte kunst”, of nog correcter als “soepele techniek”. Het is een Japanse zelfverdedigingskunst waarmee men in een paar seconden een aanvaller kan controleren of uitschakelen. De beoefenaar ervan heet een jiujitsuka. Jiujitsu is als budokunst geschikt voor alle leeftijden. In het jiujitsu leert men zich niet alleen te verdedigen tegen verschillende aanvallen, maar ook het uitvoeren van verschillende aanvalstechnieken zoals atemi (stoten en schoppen), klemmen, drukpunten en wurgingen.
Jiujitsu is in principe geen sport, hoewel er wel een sportieve versie van bestaat die vaak ook kortweg jiujitsu genoemd wordt, dat het fighting system, groundfight, duo system en Random Attacks kent. Een vechtsport is gebonden aan regels, jiujitsu daarentegen is bij uitstek een vechtkunst, gebaseerd op de aanval van een tegenstander vanuit alle denkbare posities en vanuit diverse vechtdisciplines. Dit impliceert een verdediging die gebruikmaakt van de meest geschikte technieken tegen die aanval. Dat dit gepaard kan gaan met technieken die als onsportief en oneerlijk worden beschouwd in de reguliere vechtsporten kenmerkt juist het jiujitsu. Het moment van verdedigen en de manier waarop er verdedigd wordt is immers het gevolg van de aanval van de tegenstander, hij of zij neemt immers op dat moment het risico en probeert de integriteit van de aangevallene te beschadigen.
De oorsprong van het jiujitsu (ook wel yawara genoemd) is gehuld in nevelen. Veel beoefenaars beschouwen het als een zuiver Japanse vechtkunst, maar doorgaans wordt een Chinese oorsprong verondersteld.
De Samoerai leerden destijds jiujitsu in scholen die elk van elkaar verschilden, zogenaamde ryu. Als een samoerai tijdens een gevecht werd ontwapend kon hij met blote handen verder vechten. Na het eind van het feodale stelsel werden de subsidies voor de scholen stopgezet en waren de meesters genoodzaakt om jiujitsu te leren aan normale burgers. Later vloog jiujitsu over naar het Westen.
Uit het jiujitsu zijn diverse zelfverdedigingsvormen en -sporten voortgekomen, zoals aikido, wat oorspronkelijk Daitoryu aikijiujitsu was, en judo, waarbij de jutsu van jiujitsu een “do”, een “weg” is geworden (ju-jutsu → ju-do).
Over de geschiedenis van het jiujitsu bestaan verschillende legendes. De meest populaire versie is die van Dr. Akiama, een Japans geneesheer die in China een rondreis maakte en daar een gevechtskunst bewonderde. Dr. Akiama maakte zich deze kunst meester en na geruime tijd beheerste hij ze als een ware meester. Hij bleef echter met een probleem worstelen, wat kan hij doen indien deze technieken op hem werden toegepast. Na lange maanden van overpeinzing bracht op een winterdag de natuur het antwoord naar hem toe. Hij zag hoe een van de takken van een kerselaar brak onder het gewicht van een vracht sneeuw. Toen hij de wilg bekeek merkte hij hoe deze veerkrachtige takken doorbuigen en de sneeuw er lieten afglijden. Op slag had hij een oplossing voor zijn kwelling, als men wil overleven moet men veerkrachtig en meegaand zijn. Hij paste de technieken aan naar zijn nieuwste vondst en het jiujitsu was geboren. Deze kunst was zodanig effectief dat de samoerai ze aanleerde om in geval van ontwapening nog in staat te zijn om zich op een afdoende en efficiënte manier te kunnen verdedigen. Naast het iai-jutsu en het kenjutsu werd ook het jiujitsu een belangrijke factor in de opleiding tot samoerai.
Het moderne jiujitsu is dan weer ontstaan uit het judo met toevoegingen van technieken uit onder andere karatedo en aikido. De verschillen tussen het moderne en het – in het westen relatief zeldzame – traditionele jujutsu zijn vrij groot.”