nl en nl nl de nl nl de nl nl nl nl nl nl nl de nl de nl af nl sq nl nl nl nl nl nl nl nl en de de af lb es nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en hbs_lat hbs_lat cs cs cs cs nl nl nl es de nl nl nl nl nl nl it nl nl nl nl en nl nl en nl nl de en
Prachtig helder blauw water, waarin ik de vissen kon zien zwemmen, begeleidde me tot het eind van het fietspad.
Toen verdwaalde ik in the middle of nowhere. Kroatië legt namelijk maar tot de gemeentegrens fietspaden aan, daarna veranderen ze in wegen die voornamelijk uit zand en keien bestaan en waar je met kunst en vliegwerk omheen moet rijden.
Is het eenmaal gelukt om weer op asfalt te komen dan ontbreken de verkeersborden geheel en brengt Maps gelukkig uitkomst.Want communiceren met de lokale bevolking is me nog niet gelukt. De taal ligt zo ver van onze klanken vandaan.
Maar eenmaal aangekomen in Rovinj kon ik gelukkig met Duits en Engels uit de voeten en was ik meteen verliefd op dit stadje met z'n kerktoren die het evenbeeld is van die van de San Marco.
Die toren hoort bij de kerk, gewijd aan de heilige Eufemia, waarmee het niet goed is afgelopen. Ze werd vanwege haar geloof gemarteld en voor de leeuwen gegooid en toch kregen ze haar er nog niet onder. Pas een jaar later bezweek ze alsnog en nu dient ze al 1700 jaar als windvaan op de toren.
Zouden de kapiteins van de gigantisch dure zeiljachten die hier in de haven liggen er nog weleens naar kijken bij hun vertrek?
Delen Tweet Share Delen
Laat dit veld leeg *
Dat ziet er weer wonderschoon uit. 😘
wat maak je weer veel mee Bor en wat zou ik soms graag even een stukje met je meefietsen. Maar heerlijk dat je het zo goed maakt.
Ik had ook een fantastisch weekend Buitenkunst en nu weer 3 dagen cursus geven in Maastricht, ook niet slecht :-)