nl en nl fr fr nl en en it en en en nl en nl en it en fr nl en nl en nl fr en sv sv nl en en en it nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl en nl nl nl nl nl en en en en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl en nl af fi nl nl nl en nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en en en nl fr en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr en en en
‘Goh’ ‘wauw’ ‘aaahh’. Kreten die gedurende de voorstelling door de zaal te horen waren van het publiek dat onder de indruk was van de voorstelling van Kataklò. Puzzle is een voorstelling die is ontstaan vanuit memorabele en herkenbare kataklò-choreografieën, ze zijn gecombineerd met nieuwe choreografieën die ontwikkeld zijn door de dansers zelf. Dit Meer...
Pauline en Paulette een muzikale praline | Laat de kan staan en pakt de gieter
Judas TheaterProducties heeft een ‘muzikale praline’ gemaakt… én wat voor eentje. Met getalenteerde mensen als Frank Van Laecke en Allard Blom, die de regie op zich namen, en Dirk Brossé die opnieuw prachtige muziek schreef voor dit theaterstuk, die door een vierkoppig orkest, onder leiding van Pol Vanfleteren, elke voorstelling live gebracht wordt. Een hartverwarmend Meer...
Het ijskristal van Snowakije: een fantastische reis.
Fantasie wordt werkelijkheid in de nieuwe kerstvoorstelling van Uitgezonderd Theater. Het ijskristal van Snowakije belooft een familievoorstelling te zijn voor kinderen vanaf 5 jaar, waarin alle winterhelden tot leven komen! Een belofte die de makers dan ook zeer serieus nemen. Het ijskristal van Snowakije neemt je mee langs een aantal bekende sprookjes en passeert zelfs Meer...
Laurenz Hoorelbeke | Het is pas geslaagd als de recensies lovend zijn
15 december 2013   Esther Derksen   No comments
Vorige week zondag waren we bij een open repetitie van ”Assepoester, het tamelijk ware verhaal”. Op dit moment is de voorstelling net in première gegaan. Over ruim tweeënhalf uur weten we of het een geslaagde voorstelling is. Vorige week spraken we na de tweede doorloop met Laurenz Hoorelbeke, hij speelt het Prinske in ”Assepoester, het tamelijk ware verhaal”. De afgelopen vier weken heeft de cast keihard gewerkt. Nonstop ”Assepoester”. Je zou verwachten dat hij moe zou zijn, er even geen zin meer in zou hebben en het liefst meteen naar huis zou willen. Het was immers al na elven. Toch neemt hij uitgebreid de tijd en vertelt hij vol enthousiasme over de voorstelling die we net ook met eigen ogen hebben gezien. Met hem blikten we vooruit naar de première, de voorstellingen erna en terug op de voorbereiding…
Kritieken van de pers, Stany en het publiek
Laurenz vertelt dat hij hoopt dat we vragen op de première vragen naar hoe het gegaan is en dat hij dan kan antwoorden dat het geweldig, fantastisch, overheerlijk, super kei bangelijk was en dat iedereen super enthousiast is. Toch is de première pas echt de dag erna voor hem geslaagd. Als de recensies lovend zijn, dan zit het voor het gevoel pas echt goed. Er gaat op de avond zelf sowieso een feestje gevierd worden en als de recensies slecht zijn… dan is het slikken, jezelf herpakken en er het beste van maken. Na deze tweede doorloop in decor is het voor hem echter zeker dat het niet kan mislopen.
Het was pas de tweede doorloop, er zat wat pers in de zaal, Stany Crets was logischerwijs aanwezig, natuurlijk gingen er nog kleine dingetjes mis. Stany kwam in de pauze langs bij de cast. Hij vertelde dat het goed was, maar spijtig genoeg nog niet héél goed. Voor Laurenz’ gevoel was het een goede doorloop, gisteren was pas de eerste en toen hoorden ze Stany vaak lachen. Tijdens de repetities ook al. Dat betekent dat het goed zit. ”Scene’s met Ann, Fleur en Maaike, daarin lacht hij telkens weer. Ook al heeft hij dat opzeker al 5 keer gezien. Dat geeft ons, de spelers, een geweldig gevoel. Dán weet je dat het echt is, dat de mop goed is en hij blijft werken.”
De voorstelling is geschikt voor iedereen vanaf een jaar of tien, zo denkt Laurenz. Vooraf, door de titel had hij verwacht dat ze zich op jongere kinderen zouden richten. Nu denkt hij dat veel mensen het een geweldige voorstelling gaan vinden. Zoveel mensen, zoveel meningen, natuurlijk zullen er gemengde reacties zijn. Het is onmogelijk om unaniem te zien. Toch verwacht hij vooral goede commentaren. Het is een bewerking op… alle acteurs zijn goed, iedereen komt tot zijn recht en het beeld en de muziek zijn geweldig.
Vlaanderen is niet echt een musicalminded land, nu met Assepoester wordt er een slag gemaakt. Er zijn al ruim 20.000 kaarten verkocht. Dat is nog nooit gebeurd in Vlaanderen, dat er voor een première al zoveel kaarten verkocht zijn. Werken met kinderen en voor kinderen, dat werkt, zo blijkt wel. Studio 100 heeft daar ook altijd succes mee. Kijk eens naar Oliver, die heeft ruim 6 maand gespeeld. Er speelden een hoop kinderen in die voorstelling mee en dat trekt. Het wordt een uitstapje met het gezin. Voorlopig spelen we tot en met 12 januari in Antwerpen en Gent. Wellicht kunnen we langer doorspelen, of een herneming met dezelfde cast. De cast is een hechte groep geworden en dat is fijn!
”Assepoester, het tamelijk ware verhaal” wordt een ongeziene voorstelling, Een voorstelling die iedereen wat te bieden heeft. Voor iedereen van 10 tot 100 jaar. De kostuums en pruiken zijn heel mooi, de specialeffects zijn zeker de moeite waard. Je moet dit tamelijk ware sprookje gewoon gaan zien.
Tickets koop je via www.musichall.be
Ann Van den Broeck | De kleine Assepoestertjes houden een beetje afstand van mij, als bozestiefmoeder
15 december 2013   Esther Derksen   No comments
Ann Van den Broeck spraken we na de tweede doorloop van ”Assepoester, het tamelijk ware verhaal” Zij is de boze stiefmoeder van Assepoester. Voor het eerst, zo vertelde ze, speelt ze een voorstelling, die nog geheel gecreëerd moest worden. Dat is anders, maar wel heel fijn. Ze speelt een rol die op haar karakter geschreven is. Dat is prettig, maar een hele andere beleving. Neem als voorbeeld Belle en het Beest, zo zegt Ann. Dan ga je naar Scheveningen, je gaat repeteren in het decor. Alles is al uitgevonden. Het is bekend waar snelverkledingen plaats vinden, het decor is bekend en je kunt kijken naar anderen. Nu gaat dat niet. Het is puzzelen, plannen en creatief zijn en dat is heerlijk.
Ann is enthousiast, ze leeft echt voor deze voorstelling. Dat is te zien. De afgelopen weken heeft ze keihard moeten werken. Geen minuut vrij gehad, toch leeft en straalt ze. ”Er is nooit iemand geweest die dit aan durfde. Stany doet het voor het eerst, zo een grote, geheel nieuwe voorstelling maken. Ook de muziek, van Ad van Dijk, is helemaal nieuw. Het is gewoon van mannen van ons en dat is toch fantastisch? Het begon ook veel kleiner, er is nooit gedacht dat het zo groot zou worden als dat het nu is geworden. ”
Assepoester, het tamelijk ware verhaal” is niet extreem anders. Assepoester blijft gewoon Assepoester, daardoor is het wel herkenbaar en ook geschikt voor kinderen. ”Ja ik draag een pruik” waardoor ik er eng uitzie, maar dat is uit te leggen. Het is allemaal wat levensechter dan het sprookje dat iedereen kent, zo vertelt Ann. Je ziet nog steeds echte romantiek, tegenover de reporter. Die reporter is eigenlijk een beetje Stany en zijn mening over het verhaal. Die reporter is er echt voor de volwassenen. Wat er gebeurt in de voorstelling is net dat wat je net verwacht. Kinderen kunnen dit zeker ook wel zien. Vanaf een jaar of zes is dat mogelijk. Het is maar net hoe snel je kind bang is, wat je kind aan kan. Je kunt kleine kinderen heel goed vertellen dat we doen alsof. Ann zegt : ”Ik zie er een beetje eng uit, maar als je van tevoren een foto laat zien van hoe ik normaal ben, kan dat prima. Ik merk hier ook dat de kleine Assepoesters wat meer afstand van mij houden zodra ik in de make-up ben geweest, maar dat is denk ik een goed effect”
We hebben het nog even over de kaartverkoop, die heel goed gaat voor Vlaamse begrippen. Er zijn al veel kaarten verkocht. We kunnen nu ongeveer 5 weken spelen, dat is een uitzondering. Vaak spelen we in België korter dan dat de repeteerperiode is. Natuurlijk hoopt Ann dat er nog langer gespeeld kan worden, die optie is er ook. De kaartverkoop loopt goed en daarna? Dan zou het fijn zijn als ze de grenzen over zouden kunnen, naar Nederland en de voorstelling?Wellicht nog wel verder…
Nieuwsgierig geworden? Vanavond vindt de première plaats. Voor tickets daarna kun je terecht op www.musichall.be
Lieven Debrauwers „Nog steeds meneer Pauline en Paulette”: een tribute-show met een toets van cabaret
15 december 2013   Nick De Schutter   No comments
Vrijdagavond 13 december, de vijfde show van Lieven Debrauwer gaat officieel in première in het Fakkeltheater. De verzamelde pers en genodigden maken zich op voor een cabaretvoorstelling door de man die bekend staat als de regisseur van de Vlaamse cultfilm Pauline en Paulette, vandaar ook de naam van de show: „Nog steeds meneer Pauline en Paulette.”
Lieven Debrauwer brengt met deze show een duidelijke hulde aan zijn theaterhelden, die hij met de regelmaat van de klok de hemel in prijst. Zijn gesprekjes met hen vanuit diezelfde hemel zijn een leuke insteek, maar vaak te gespeeld en nietszeggend. Ook de zin: „Iedereen kent mij als regisseur van Pauline en Paulette, maar ik heb mezelf beloofd cabaretier te worden” wordt tot vervelens toe herhaald. Een grote tip Lieven, als je wil dat mensen vergeten dat je ooit filmregisseur was, zwijg er dan gewoon over en zorg voor een leuke show, wedden dat de helft van de zaal dan niet eens meer weet welke film je nu weer maakte?
Want daar zit ook het grote gebrek bij deze voorstelling, leuke, eigen grappen en anekdotes. „Nog steeds meneer Pauline en Paulette” wordt dan wel verkocht als een show met minder persoonlijke verhalen en meer vertellingen over Toon Hermans, Annie MG Schmidt, Jasperina de Jong en andere helden, maar dan maak je geen cabaret meer.
Dan maak je een tribute-show die gladjes door het publiek heen glijdt, zonder die prikkende weerhaakjes die cabaret zo eigen zijn.
Het moet wel gezegd, ik heb nog maar zelden een volwassen man met zoveel kinderlijk plezier op een podium zien staan. Dat het theater het ware thuis is voor de voormalig regisseur wil ik dan ook graag geloven. De liedjes die hij brengt zijn ook niet slecht, hooguit in sommige gevallen een ongelukkige keuze met enkele nummers die zo specifiek Nederlands zijn dat een Vlaams publiek er weinig mee heeft. Het is een edele taak om het cabaret in Vlaanderen nieuw leven in te willen blazen, maar ik vrees dat dit niet zal gebeuren door oud Nederlands materiaal te recyclen.
Dat deze show een aanrader is zal u me niet horen zeggen, maar dat hij volstrekt waardeloos is ook niet. Er waren oprecht grappige passages en de bewerking van „Margootje” is er eentje om te onthouden. Voor wie Lieven Debrauwer graag zelf eens aan het werk ziet, in plaats van naar zijn werk te kijken, is dit uiteraard een uitgelezen kans. Maar toch, als je de keuze hebt tussen dit en een goed boek, kies dan het boek.
Maaike Cafmeyer en Fleur Brusselmans, Assepoesters tamelijk boze stiefzussen.
14 december 2013   Esther Derksen   No comments
Hoe is het om de boze stiefzussen te spelen?
FLEUR: Ja we amuseren ons wel goed!
MAAIKE: Ja want wij kenden elkaar ook niet, dat is ook altijd spannend. Maar ja, dat klikte eigenlijk meteen. Stany wist dat he.
FLEUR: Hij heeft dat goed gecast!
MAAIKE: Ja hij wist dat, hij zag dat het goed ging zijn om ons samen te casten. Hij had gelijk.
Ik neem aan dat je elkaar wel versterkt in zo’n rol, hoe gaat dat?
MAAIKE: Ja, zeker en heel organisch eigenlijk!
FLEUR: Dat is heel natuurlijk gekomen.
MAAIKE: Wij hebben ook nooit samengezeten over hoe we dit of dat gingen aanpakken of zo.
MAAIKE: Het schoot als champignons uit de grond!
Was het een leuke repetitieperiode?
FLEUR: Het was heel intensief omdat we weinig tijd hadden!
MAAIKE: Ja het was echt, zes dagen op zeven. Het was f*cking hard, dat is zo’n sportprestatie, ik wil dat toch ook wel even duidelijk maken! Wij zijn allebei jonge moeders die gebaard hebben à volonté, in een korte periode voor deze productie, het is hard stuff, maar wel super hoor!
FLEUR: Ja zeker! Heel heel tof!
MAAIKE: (fijntjes) Het was een pittige repetitieperiode.
Jullie hebben allebei al meer ervaring in het vak, hoe was het om met de stagiaires te werken?
FLEUR: Dat is heel goed meegevallen!
MAAIKE Ja he! Dat viel heel goed mee, ja, ze deden goed mee! (lacht) Nee het is waar, ze zijn vol goede wil en zo.
FLEUR: Ze zijn ook heel enthousiast en…
MAAIKE: Het is ook hun stageproject, er hangt veel van af voor hen, dus ze zijn supergemotiveerd! Ze waren ook supervoorbereid! Op de eerste repetitie…
FLEUR: Ze blijven Stany al omver…
MAAIKE: Ze kenden al hun partijen, al hun teksten, het was indrukwekkend!
Dus voor jullie mag dit stageproject wel blijven?
MAAIKE: Tja… Ja, natuurlijk, het is tof voor hen, om ervaring op te doen. Maar als goedkope werkkrachten natuurlijk…FLEUR: Maar voor een volledig ensemble… Ik vind het leuk als er zo drie of vier stagiaires zijn, dat kan, maar…
MAAIKE: Er zijn natuurlijk ook nog altijd mensen die werk nodig hebben, en die dat graag doen! Maar ik vind wel dat zo’n school de kans moet krijgen om met een hele klas in zo’n productie te zitten, want dat is gewoon noodzakelijk voor hen.
FLEUR: Dat is een ervaring voor hen, je kan dat niet vergelijken met…
MAAIKE: Met niets! Ze zeggen het ook allemaal, ik weet van een aantal dat ze…
FLEUR: Hier leren ze het. Hier hebben ze het geleerd.
MAAIKE: Ze hebben natuurlijk een goede training gehad, stemvorming en zo, maar hier leer je gewoon hoe het is he.
FLEUR: Niet klagen, gewoon doorgaan!
MAAIKE: Ook niet te veel vragen stellen en zo,…
FLEUR: Neen, het is zo, gewoon doen!
Stany Crets |Ik hoop dat dit een scharniermoment is!
14 december 2013   Nick De Schutter   No comments
Na een geslaagde open repetitie van Assepoester, het tamelijk ware verhaal, sprak Puurtheater met Stany Crets.
Het is de eerste voorstelling in Vlaanderen met zoveel stagiaires, was dat iets wat je aanvankelijk zorgen baarde?
Het is niet evident natuurlijk, normaal gezien, als je een ensemble cast kan je er echt zelf een samenstellen op basis van wat je nodig hebt. Hier was dat niet het geval, nu, het was wel een kans om een ensemble te hebben, want als we die mensen niet hadden gehad, zou er nooit zoveel volk op het podium kunnen staan. Dan had ik een productie moeten maken met een ensemble van zes mensen. Dan weet je wel wat je moet kiezen, want dan had ik deze voorstelling nooit kunnen maken! En die voorstelling is gebaat bij dit project, en dat heeft wat opschudding veroorzaakt, maar aan de andere kant, bon, ik wil het er eigenlijk niet meer over hebben! (lacht) Ik denk dat iedereen er wel ongeveer vrede mee genomen heeft, en zeker wanneer ze dit zien. Ik denk niet dat iemand zal kunnen zeggen „Oei, er staan stagiaires op het podium!”
Maar om terug te keren naar de vraag, baarde het je zorgen om met zo’n grote groep te werken die nog relatief weinig ervaring hebben in het vak?
Natuurlijk want je weet ook niet wat je krijgt, dus dat is een gok. Afwachten, afwachten, maar zij hebben voor de repetitieperiode begon al heel hard gewerkt, zij hebben alle nummers mee naar huis gekregen en daar op school ook aan gewerkt, ze hebben vijf weken voor we officieel begonnen met repeteren ook alle choreo’s aangeleerd gekregen, want dat zou onmogelijk zijn geweest op vier weken tijd. Dus je zegt dan ja op zo’n voorstel, maar je moet wel voorwaarden stellen dat er binnen het lessenpakket aan de productie kan gewerkt worden, anders kom je er niet.
Maar het is goed meegevallen?
Ja zeker! Ik denk dat zij heel veel geleerd hebben en geleerd hebben van heel hard te werken en op een gefocuste manier te werken. Niet zomaar klakkeloos iets doen, maar op een goede manier, anders hadden ze hier nooit zo kunnen staan zoals vandaag. Dat groeit ook elke dag nog en dat is heel fijn, voor mij ook, om te zien.
Hoe is voor jou de repetitieperiode verlopen?
Zwaar! Want, je hebt de show nu gezien, dat is het resultaat van vier weken werk en iedereen begint hier zo stilaan op zijn tandvlees te zitten. Dit resultaat is er alleen maar omdat er gigantisch hard gewerkt is, en dat is fijn! Ik wist ook heel goed wat ik wilde, dus dan kan je heel gericht aan het werk, en kan je ook heel snel werken. Ik werk ook met mensen die ik ken, die ik vertrouw, Martin Michel heeft maar een half woord nodig om mij te begrijpen, Ad van Dijk, allemaal fantastische mensen, waardoor het ook zo snel kan gaan! Maar dit moet je geen twee keer op een jaar doen, want dan kunnen ze je wegdragen!
Heb je een bepaalde doelgroep voor ogen gehouden tijdens het productieproces?
Goh, kijk, ofwel maak je een musical voor volwassenen alleen, ofwel maak je een voorstelling voor kleuters. Ik wilde geen voorstelling voor kleuters maken en ik ben ervan uitgegaan dat kinderen vanaf een bepaalde leeftijd echt wel heel veel aankunnen, veel meer dan volwassenen soms denken. Ze kijken ook anders naar bepaalde dingen, dus ik heb niet laten remmen door leeftijdsgrenzen. Ik had vooral zoiets van: ik moet het graag zien en mijn kinderen ook. En ik weet wat mijn kinderen fijn vinden en graag zien, waardoor ze uitgedaagd worden en die vinden het fijn wanneer ze vragen kunnen stellen over dingen die ze niet helemaal begrijpen, dus ik heb deze voorstelling eigenlijk voor mijn kinderen gemaakt. Je moet kinderen niet betuttelen, ik kan ook een voorstelling over My Little Pony maken, maar wie interesseert dat? Tenzij je de pony dan in een paardenbiefstuk verandert op een gegeven moment en serveert met bearnaisesaus. (lacht)
Waarom moet iedereen deze voorstelling gezien hebben?
Omdat het een voorstelling is die volledig in België gemaakt is, en omdat het een originele creatie is. Dat gebeurt al niet zo vaak, originele creaties, wel in kleinere vorm, maar in grotere vorm zelden, en zeker niet in familievoorstellingen. Ik heb ook een unieke kans gekregen om dit te kunnen maken en ik denk dat we er wel in geslaagd zijn om de lat hoog te leggen en er dan nog eens over te springen. Het zou dan ook zonde zijn dat als je een beetje van de dingen die ik maak houdt, dat je dan dit niet ziet. Dat zou stom zijn. Ik vind ook niet dat je kinderen moet hebben om naar deze voorstelling te komen kijken, absoluut niet. Het is een geestige voorstelling, uitdagend soms, het is een groot feest. Het is ontroerend, ik vind het heel ontroerend wat Charlotte (Campion – Assepoester) doet, ook hoe Laurenz (Hoorelbeke) ‚t Prinske speelt vind ik hartverscheurend! Je leeft mee met de personages, het zijn geen bordkartonnen figuren.
Een vraag waar veel mensen mee zitten dan: waarom wordt er zo weinig origineel materiaal gemaakt op zo’n schaal?
Je wil niet weten hoeveel dat kost, zo’n musical maken, dat kan niet. Dat is een enorm risico voor de producent, dat is waanzinnig. Dus ik ben ook heel blij dat wij hier subsidies voor gekregen hebben, anders was dit nooit gemaakt! Dat is ook de enige reden. En ik hoop dat dit een scharniermoment is, dat bepaalde mensen wakker worden en denken: Oke, daarom geven we subsidie aan het genre! Dat hoop ik echt, dat wij hier ons steentje aan kunnen bijdragen, om bepaalde raden van advies en commissies te laten inzien dat dit een kunstvorm is waar rekening mee te houden valt!
De Kleine Blonde Dood | Première | Fotoreportage
11 december 2013   Marsha Brink   No comments
De Kleine Blonde Dood | Humor met een kleine traan
10 december 2013   Sandra van de Wiel   No comments
Het kan bijna niet anders: elke bezoeker had zich gisteravond voorbereid op een aangrijpende musical. Toch is De Kleine Blonde Dood een stuk vrolijker dan gedacht. Hoewel de naam wellicht andere verwachtingen schept, heeft humor de overhand. Een prachtige en aangrijpende voorstelling ging in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag in première.
De Kleine Blonde Dood vertelt het verhaal van Boudewijn. Hij verwekte een kind bij zijn oude lerares en komt daar pas achter als zijn zoon Micky al een jaar of tien is. Ze leren elkaar kennen, maar dat geluk blijkt niet voor lang. De musical is gebaseerd op het gelijknamige boek van Boudewijn Büch. In 1993 werd het boek verfilmd. Acteur Antonie Kamerling vertolkte toen de rol van Boudewijn.
In de musical is deze hoofdrol weggelegd voor William Spaaij. Hij speelt de rol in één woord: geloofwaardig! William vertelt – bijna onafgebroken op het toneel – het prachtige verhaal van zijn personage. Een combinatie van mooie zangstukken, goed spel en een ontroerende omgang met ‘zijn’ zoon.
De rol van de kleine Micky wordt gespeeld door Stijn van der Plas. Er zijn vier jongetjes die voor deze rol zijn gecast, Stijn speelt de première. Hij steelt de show met zijn bijdehante en grappige opmerkingen. Samen met William staat Stijn bijna de hele voorstelling op het toneel, wat een energie heeft hij! Een erg knappe prestatie voor deze jonge acteur.
Ook de overige drie acteurs vallen allesbehalve tegen. Marjolein Teepen, Frans van Deursen en Margreet Boersbroek zetten hun rollen overtuigend neer. De acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld.
De musical is, op de eerste scene na, één grote flashback. Hoewel dit niet meteen duidelijk was, is het een prachtige en ontroerende musical. Dat vonden ook de aanwezige BN’ers. Zij lieten op Twitter weten:
Jim Bakkum: “Net vol emotie de zaal verlaten van de première van de Kleine Blonde Dood. Los van alle mooie grappige momenten is dit als nieuwsbakken vader echt een kwelling om naar te kijken. Wat is iedereen geweldig op zijn plek!!! @WilliamSpaaij en Marjolein Teepen, wow! Trots!”
Wieneke Remmers: “Nog aan het bijkomen van première #dekleineblondedood. Prachtige voorstelling waar echt alles aan klopte! Gefeliciteerd @WilliamSpaaij”
Tommie Christiaan: “Wat een prachtige show heb ik weer gezien! De kleine Blonde dood. Super oprecht ontwapenend en grappig. @WilliamSpaaij je bent koning!!”
De musical De Kleine Blonde Dood is van Albert Verlinde Entertainment. Tot en met maart is deze ‘must see’ in verschillende theaters in Nederland te zien. Klik hier voor de speellijst.
5 jaar PuurTheater | Prijsvraag 2 Assepoester
9 december 2013   Esther Derksen   No comments
Assepoester is alweer het zesde sprookje dat Van Hoorne Theaterproducties produceert. Sita speelt Assepoester, het meisje dat als dienstmeid moet werken voor haar moeder en haar, in dit geval, stiefzus en stiefbroer. Ron Link is de verwende prins die alles heeft, behalve een vriendin. Assepoester komt naar het bal, wat de prins heeft georganiseerd, verliest haar muiltje en dan lijkt alles mis te gaan.
Assepoester is een heerlijke voorstelling. Voor de allerkleinste gebeurt er genoeg, ze mogen even, zoals we gewend zijn in de producties van Van Hoorne, meedansen, kunnen reageren en achteraf veelal de cast nog zien. Ook voor de volwassenen is het een leuke voorstelling. Te denken aan de grappen met een dubbele lading, door de woordspelingen ook grappig voor de ouders, maar vooral omdat kinderen echt genieten!
Omdat we op 15 december 5 jaar bestaan mogen we van Van Hoorne Theaterproducties 5 kaarten weggeven voor de voorstelling op 29 mei in het Gooi Theater. Endat niet alleen, er is ook een cd van de voorstelling beschikbaar gesteld.
Hoe maak je kans op deze 5 tickets of de CD?
Maak een foto van jezelf verkleed als prinsje of prinsesje plaats deze foto op onze Facebookpagina (of mail de foto naar ons dan plaatsen wij hem) onder de prijsvraag. Het mooiste prinsje of prinsesje wint de kaarten en kan met het hele gezin naar Assepoester.
Benieuwd naar wat wij van de voorstelling vonden? Dat lees je hier
Voor meer informatie over de voorstelling of om tickets te boeken klik hier
Medewerkers en hun familie van PuurTheater en ‘t Gooi theater zijn uitgesloten van deelname.
Foto’s kunnen gemaild worden naar prijsvraag @ puurtheater.nl
Pagina 10 van 216« Eerste«...89101112...203040...»Laatste »
Sta al je liefde af uit de M-Lab musical Ja Zanna, nee Zanna
5 jaar PuurTheater | Prijsvraag 2 Assepoester
Assepoester is alweer het zesde sprookje dat Van Hoorne Theaterproducties produceert. Sita speelt Assepoester, het meisje dat als dienstmeid moet werken voor haar moeder en haar, in dit geval, stiefzus en stiefbroer. Ron Link is de verwende prins die alles heeft, behalve een vriendin. Assepoester
Roy Julen | ‘Je krijgt een soort familie gevoel’
Roy Julen, de man die ooit zelf in ‘Fame’ danste, de choreografieën verzorgde van ‘Flash dance’ maar bij het grote publiek bekend als hoofdchoreograaf van so you think you can dance. Wij spraken hem bij de pers presentatie van de nieuwe theatertour van so you