en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr en en en en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl ru en en en en en en pl en en en en en en nl en fr en nl nl fr fr fr en cy nl it fr fr en en nl en fr fr en en nl en fr fr de nb nl en en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Volgens Julian Casablancas, inderdaad die coole en getalenteerde zanger van het dito bandje The Strokes, is The Growlers misschien wel de interessantste band ter wereld. Zeker een van de coolste bandjes, volgens Casablancas. City Club is best een prima album, maar laten we niet vergeten dat Casablancas grotendeels voor eigen parochie preekt, omdat hij de plaat heeft geproduceerd.
In eerste instantie moet je nog altijd wat wennen aan het stemgeluid van frontman Brooks Nielsen, die immers wat nasaal klinkt, als ware hij Arctic Monkeys’ Alex Turner, die wat moeite blijft houden met zijn stoelgang. Opvallend dat de vergelijkingen met de muziek van Arctic Monkeys ook talrijk zijn, evenals die met Casablancas’ band The Strokes. The Growlers zit een beetje in het midden van die twee en dat levert een alleraardigst resultaat op. Een plaat zonder echte uitschieters evenwel.
De surfrock- en psychedelica-invloeden van de eerste vier platen zijn nog altijd aanwezig, maar Casablancas’ aanwezigheid laat zich absoluut gelden. Een en ander klinkt wat grootstedelijker, met de man van The Strokes achter de knoppen. Het geluid is ook wat rijker en daarin kunnen we bovendien de arbeid van Shawn Everett (War On Drug en Alabama Shakes) meenemen. Hij zette de uiteindelijke puntjes op de i, onder auspiciën van Casablancas.
City Club is een album dat je niet meteen kunt doorgronden, dat draaibeurt na draaibeurt beter binnenkomt, waardoor je Nielsens stem ook steeds meer gaat waarderen. Waarin je opeens ook minderbegaafde, maar alom gewaardeerde vocalisten als Bob Dylan en Tom Waits gaat herkennen.
Nielsen verklapt dat hij geregeld naar afrofunk luisterde tijdens het tot stand komen van City Club en naar de punk uit de jaren 70, waar hij als kind ook al naar luisterde. Dat zou je dan terug moeten horen op de plaat, hetgeen eigenlijk niet tot nauwelijks gebeurt. De jaren 80 galmen dan wel weer na, vreemd genoeg. Her en der wordt ook een synthesizer ingezet.
Heb je This Is It van The Strokes vollédig grijsgedraaid? Probeer City Club dan ook eens. Dat kan best eens een aangename verrassing worden.
Het album City Club van The Growlers is uitgebracht door Cult Records op 30 september 2016.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€6,99)
Dope On A Rope
When You Were Made
Blood Of A Mutt
Aanbevolen om verder te lezen
Niets is Daniël Lohues vreemd in Alkmaarse Vest
Het doet goed te zien dat er bij binnenkomst een enorme rij staat voor de ingang van de kleine zaal...
Is het ze opnieuw gelukt? Een volmondig JA. Spidergawd is er wederom in geslaagd een rockalbum van zeer hoog niveau...
Blondie – Against The Odds 1974-1982 (4LP boxset)
Platenlabel Numero staat al jaren bekend om hun geweldige uitgaven op vinyl. Altijd met goede teksten en fantastische foto’s in...
The Kinks – Muswell Hillbillies & Everybody’s in Show-Biz (2022 remaster)
In 1971 verscheen Muswell Hilbillies van The Kinks, in 1972 gevolgd door Everybody's in Show-Biz. Om de vijftigste verjaardagen van...
The Mars Volta – The Mars Volta
Van een verrassing gesproken. 10 jaar na hun split is daar ineens toch opnieuw een The Mars Volta-album. Het ziet...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.