nl en nl fi ceb en ceb en ceb en ceb en ceb nl ceb en en ceb nl ceb nl ceb nl ceb fr ceb nl ceb en ceb nl ceb nl ceb fr ceb de ceb nl ceb de ceb de ceb nl ceb nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl fr en nl nl nl nl nl nl en ceb it ceb en ceb en ceb nl nl en nl nl nl nl nl nl
Ik wilde eigenlijk niet gaan; De repatriëring van Indische Nederlanders 1946-1964 | Stichting Tong Tong
De oudste Indische culturele organisatie van Nederland
Lilian Ducelle noemde het in Moesson (15 aug. 1993)
“Het beste boek ooit geschreven over ons afscheid dáár en het nieuwe begin hier”. ‘Uitverkoren’ door Vrij Nederland (17 juli 1993).
Ik wilde eigenlijk niet gaan is gebaseerd op de grote tentoonstelling ‘Thuisvaart’ (van Jan de Graaf en Arthur Meyer, met adviezen van Ellen Derksen) die in 1992 op de Pasar Malam Besar was te zien. De boekversie is samengesteld als een album, met heel veel foto’s en fragmenten uit interviews, waarin repatrianten het verhaal zelf vertellen. Dit persoonlijke relaas wordt voorafgegaan door een historische inleiding.
Uit de Inleiding: “Dat is één ding dat ons opviel: voor een onderwerp zo groot als de repatriëring moet je verbazend lang zoeken voor je een spoor vindt in bibliotheken of archieven. Er is weinig over vastgelegd, weinig van bewaard. Aan de ene kant is dat begrijpelijk: voor de meeste betrokkenen was de zogenaamde thuisvaart een traumatische, gedwongen verhuizing naar een land dat minder ‘eigen’ was dan men had verwacht. En hoewel men het — maatschappelijk, persoonlijk — in de loop der jaren beter heeft gekregen dan men toen had durven denken, blijft de herinnering aan de tijd van de repatriëring een pijnlijke. Armoede, kou, onbegrip — wie bewaart van zoiets nu momento’s? Ja, begrijpelijk. Maar ook jammer.
“Jammer, omdat de repatriëring niet alleen het verhaal vertelt van angstig vluchten, van verdrietig afscheid nemen, van een koude ontvangst, van discriminatie, van vele stappen terug doen op de maatschappelijke ladder — het is ook het verhaal van volhouden, doorzetten, van ‘alles opgeven voor de kinderen’, van aanpassen en toch het eigene bewaren, van maatschappelijk succes. En het is het verhaal verhaal van de bijdragen die honderdduizenden Indo’s aan de Nederlandse cultuur hebben gedaan: in de muziek, het eten, de taal en de literatuur. Zonder Indo’s was Nederland een witter, strakker, saaier land.”
In 1993 was Ik wilde eigenlijk niet gaan een groot succes bij pers en publiek. Binnen drie maanden was de eerste druk uitverkocht en moest een nieuwe druk op de persen gelegd worden.
Diny Schouten in Vrij Nederland (17 juli 1993):
“Het is een prachtig vormgegeven boek, waarvoor de samenstelsters terecht het woord ‘album’ gebruiken. De emigratie-geschiedenis van Indische Nederlanders wordt erin gereconstrueerd door getuigenissen van betrokkenen zeer zorgvuldig te bewerken tot korte fragmenten. Dat geeft een indrukwekkend effect: alsof je luistert naar gebarsten stemmen uit het verleden.”
Adriaan de Boer in de Volkskrant (10 juli 1993):
“..een mooi vormgegeven en geïllustreerd boekje, waarvan het hart gevormd wordt door een reeks anonieme, veelal aangrijpende citaten…”
Luc Panhuysen in Het Parool (21 augustus 1993):
“…een aangrijpend staaltje oral history…”
Orgaan van de Indische Pensioenbond:
“Een op overzichtelijke wijze ingedeeld boekwerkje, menselijk geschreven, gevoelvol maar zeker niet tragisch, eerder inspirerend en opbeurend, leerzaam, verrijkt door interessant en nog niet eerder gepubliceerd fotomateriaal. Eigenlijk een ‘must’ voor degenen die de zaak wat somber inzien en die hierdoor een hart onder de riem missen.”
Ik wilde eigenlijk niet gaan; De repatriëring van Indische Nederlanders 1946-1964, samengesteld door Siem Boon en Eva van Geleuken. 2e druk. Vormgeving: Arthur Meyer. 120 blz., rijk geïllustreerd, ook in kleur. ISBN 90-801433-1-6.
← Tjalie Robinson, de stem van Indisch Nederland
Wonen in Indië; House and Home in the Dutch East Indies →
Het Verborgen Verhaal; Indische Nederlanders in oorlogstijd 1942-1949
Met Sobats naar Global Wardrobe in het Kunstmuseum te Den Haag op 16 januari 2022
Stichting Tong Tong 15 augustus aanwezig in de Grote Kerk (Den Haag)
Ons magazine De Sobat
Adverteer in De Sobat
Al vanaf 35 euro (excl. btw) kunt u een advertentie plaatsen in De Sobat, het full-color relatiemagazine van Stichting Tong Tong. Download hier de informatie over onze aantrekkelijke advertentietarieven.
Meer weten over Indisch?
Wandelen langs Haags-Indische letteren
Den Haag is onbetwist de Indische hoofdstad van de wereld. En ze is een stad met literaire faam. Maar is ze ook een stad met typisch Haags-Indische letteren? Wel degelijk. Download hier een wandeling langs Haags-Indische letteren.
Onze website gebruikt cookies om uw bezoek aan de website te analyseren (waarmee we onze website kunnen verbeteren), om u video's van bv. Youtube te tonen en om u de mogelijkheid te bieden om via onze website boeken te bestellen. Klik op de 'akkoord' knop als u met het plaatsen van al deze cookies akkoord gaat.
Hieronder kunt u aangeven welke cookies die op deze website worden geplaatst u toestaat. Klik op de 'Bewaar cookie instellingen' knop om uw voorkeuren op te slaan.
FunctioneelEr worden functionele cookies gebruikt die noodzakelijk zijn voor de werking van onze website.
AnalyseEr worden analytische cookies gebruikt waarmee we onze website kunnen analyseren en optimaliseren.
(Sociale) MediaEr worden (sociale) media cookies geplaatst om u content van 3de partijen zoals Youtube te kunnen tonen. Deze cookies kunnen persoonlijke informatie tracken.
Accepteer alle cookiesBewaar cookie instellingen
Dit element wordt geblokkeerd. Accepteer cookies in de '%CC%' categorie om het element te tonen. Accepteer '%CC%' cookies