nl en nl nl en en en de en es pl nl en nl nl nl nl nl nl fr nl nl de en nl fr de nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl es nl fr en fr es en nl nl nl nl nl km la en en
Welkom bij weer een nieuwe aflevering van Cherique’s Zonnige Kijk op De Corona. Sommigen vinden dat corona tegenwoordig het lidwoord ‘de’ verdient, wat ik op mijn beurt vermakelijk vind. Het enige vermakelijke nog, welteverstaan. Want mijn kijk is nog maar weinig zonnig en mijn optimisme ligt inmiddels op de bodem van de Dode Zee.
We hebben met z’n allen de totale clusterfuck bereikt. Ik gooi er voor het gemak een stapsgewijze beschouwing in.
1. De cijfers daalden. De maatregelen versoepelden. Lichte euforie was merkbaar bij iedereen. Ik betrapte mezelf erop dat ik samen met vriendinnen íets te knus en gezellig ging op Bob Marley tijdens de tuineditie van Pinkpop. Wat sowieso een bijzondere editie was, want ergens die dag sprak ik de vader van een vriendin maar liefst een half uur over Hugo de Jonge, het vaccin en de economie. Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik het woord ‘schobbejak’ in mijn leven waarschijnlijk vaker heb gebruikt dan het woord ‘economie’. Het zijn de gesprekken van vroeger niet meer.
"Mensen zijn werkelijk niet te remmen door enige vorm van kennis, zo veel is me wel duidelijk."
2. We kunnen weer op verkansie want de cijfers dalen! Aldus Corona en Don. Ik snap ook dat mensen dolgraag op vakantie gaan. Het effect van corona is merkbaar, niet alleen in medisch en economisch opzicht. Mensen hebben het mentaal zwaar, en het uitvoeren van hun werk blijkt pittiger dan gebruikelijk. Ook bij mij. Ik mis de interactie, de menselijke kant, en me daadwerkelijk onderdeel voelen van een bedrijf. Het vieren van succesjes en het collectieve klagen. Lontjes worden korter en opdrachten zwaarder, en tjonge, wat heb ik het gehad. Maar al die reisadviezen, rondvliegende mondkapjes, reserveringen, verplichte quarantaine; mijn hoofd heeft kortsluiting. Marketeers maken tegenwoordig gebruik van het woord ‘repatriëring’ in de commercials. Ik vermoed dat 80 procent van Nederland met de oogjes zit te knipperen.
3. Dat laatste was een aanname. Maar misschien helpt het verwijderen van Facebook, dan zou ik wellicht een hogere pet op hebben van mijn landgenoten. Mensen zijn werkelijk niet te remmen door enige vorm van kennis, zo veel is me wel duidelijk. Zo oreren influencers in Op1 met een duizelingwekkende zelfverzekerdheid over het feit dat de waarheid aan interpretatie onderhevig is. Prima, heb een mening. Maar helaas kun je geen eigen waarheid hebben. Op dat moment heet het namelijk gewoon een illusie. Kun je nog zo’n goede boekhouder zijn.
"Er zijn daadwerkelijk slimhoofden die ingewikkelde studies hebben gedaan en daarom dingen toch echt iets beter weten dan de toetsenbordfulltimers."
4. Ik ben tot het besef gekomen dat onze maatschappij van wantrouwen in elkaar hangt. Rutte heeft slechte bedoelingen, Hugo de Jonge is onbetrouwbaar, het vaccin is vergif, en de functie van de media is op dit moment paniekzaaierij en bangmakerij. Maar vragen de mensen die dit roepen zich wel eens af waarom het kabinet of de media in vredesnaam het doel zouden hebben een bang land te creëren en de schobbejak om zeep te helpen? Dan kom je er namelijk vrij snel achter dat je je eigenlijk gewoon verveelt. In tegenstelling tot ons kabinet, dat dag en nacht hard werkt aan een oplossing. Ik ben helemaal klaar met deze arrogantie mensen, terug je hol in. Er zijn daadwerkelijk slimhoofden die ingewikkelde studies hebben gedaan en daarom dingen toch echt iets beter weten dan de toetsenbordfulltimers. Dus als alle schoenmakers zich nu even bij hun leest houden, staan we er als land stukken intelligenter op. Bedankt.
5. Er is gelukkig ook nog schoonheid op de wereld. Als je heel goed zoekt. Ik ben dankbaar voor de mensen in mijn omgeving, die nuchter blijven en goed relativeren. Besef vooral dat deze mensen in veel mindere mate op de socials te vinden zijn. Die gebruiken hun tijd namelijk om dat gezonde verstand in te zetten voor dingen die ertoe doen. En ook deze groep zal na wat pilsjes misschien iets te dicht bij elkaar staan zingen. Maar wel klachtenvrij, zonder al te veel risico te lopen. Ze oordelen niet. De dag erna doen zij nog steeds een stapje opzij voor de medemens. Omdat dat echt niet te veel gevraagd is en het alleen maar vermoeiend is om overal tegenaan te schoppen. Deze mensen zijn zich simpelweg bewust van de pandemie en accepteren de situatie zoals die is. Dat is veel waard. En een verademing, bovendien. Met deze eensgezindheid denk ik dat de zonneschijn na regen stukken sneller werkelijkheid is.
"Ook al denk je dat het nep is, ook al heb je schijt omdat ‘mensen zo vaak dood gaan aan de griep’, beheers je een beetje."
De cijfers stijgen weer en daar ligt ongetwijfeld iedereen bij te pruillippen. Maar gedraag je ernaar, en draag bij waar het kan. En ook al denk je dat het nep is, ook al heb je schijt omdat ‘mensen zo vaak dood gaan aan de griep’, beheers je een beetje. Want voor jou zit de pijn bij een lockdown, en die krijg je doodleuk op je dak als je zo doorgaat. Heeft helemaal niemand zin in. Ook Rutte niet, die wil onderhand net zo graag als jij terug naar zijn reguliere baan en de wederopbouw van de schobbejak. Vertrouw op expertise. Werk mee en niet tegen. Stel vragen. Luister vervolgens daadwerkelijk naar de antwoorden. Realiseer je dat de meeste mensen deugen (bedankt voor dat inzicht, meneer Bregman). En de beste tip van vandaag: bezoek, als je het even niet ziet zitten, de Facebookpagina ‘WoonTips’ en lach je ballen uit je broek.