nl en en ca nl nl nl af en en en nl en nl nl de es nl en id en en ca nl nl nl af en en en nl en nl nl de es nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en en es nl nl nl nl it en nl en en nl en en en en en nl en en en nl en en nl
Ik ontmoette Naomie toen ze post partum zorg kwam verlenen na de geboorte van Inaya. Ze bleek naast dit, zoveel meer te doen. Vandaag deel ik een interview met een bereavement doula, want ik wist niet van het bestaan af en had dit, na Ivy* ook prima kunnen gebruiken.
Laten we bij het begin beginnen: wie ben jij?
Ik ben Naomie Karemi, geboren in Kenia en ik woon nu al 9 jaar in Nederland. Met mijn echtgenoot Tom heb ik drie prachtige kinderen.
We hebben elkaar ontmoet toen je post partum zorg kwam verlenen nadat Inaya geboren was. Wat doe je nog meer?
Ik werk vooral als doula, maar de laatste maanden focus ik veel op post partum zorg. Mijn jongste zoon is nog erg klein, dus dit werkt goed, daarnaast vind ik de post partum fase een mooie fase, waarin een shift plaatsvind binnen het gezin. Naast de post partum zorg en de bereavement care, verzorg ik ook verschillende soorten ceremonies. Bijvoorbeeld een ceremonie om de buik te eren voordat de baby er daadwerkelijk is of bijvoorbeeld een mother blessing (dit is het tegenovergestelde van een traditionele babyshower).
Voor de post partum zorg heb ik verschillende trainingen gevolgd, maar ik vond alles zo tegenstrijdig. Post partum zorg is ‘a native work’. Ik koos er daarom voor om mij niet in te laten met organisaties, maar juist terug te gaan naar wat mij is bijgebracht door mijn voorouders. Mijn oma was een traditionele vroedvrouw in het dorp waar ze vandaan kwam. Dit jaar, in maart, heb ik de kans gehad om van mijn 96-jarige oma alle wijsheden van ‘our people’ te leren. Dat is wat ik bij mij draag wanneer ik nieuwe moeders ga ondersteunen en verzorgen. My presence, my hands, my heart and my wisdom. In 2021 staat er iets tofs op de planning: ik wil traditionele Keniaanse postpartum zorg leren aan anderen.
Ik wist niet van het bestaan van bereavement doula’s voordat ik jou ontmoette. Hoe kwam je er bij deze zorg ook aan te bieden?
Dit is best persoonlijk; ik ben moeder en 12 jaar geleden ben ik een tweeling verloren. Ik herinner me goed dat ik, toen ik terug kwam op het werk, mensen extra voorzichtig deden in mijn aanwezigheid. Het leven ging door, alsof er niets gebeurt was. Jaren later, in Nederland, beviel ik van een gezonde dochter en het leven ging rustig verder.
Na een heel normale zwangerschap van het tweede kindje van Tom en mij samen, volgde een traumatische geboorte. Ik moest vechten om gehoord te worden, nadat ik mij zorgen maakte rondom het feit dat ik minder leven voelde. We eindigden met een prachtige zoon, die door zuurstof gebrek hersenschade opliep en hierdoor gehandicapt raakte. Ik deelde veel over de gevoelens die ik had na de geboorte van onze zoon en langzaam vonden ouders hun weg naar mij: ze stelden vragen die wij eerder ook hadden, maar er was niemand om deze te beantwoorden. Nu kon ik wél hun vragen beantwoorden. Ik was open over hoe we ons, als familie, aan moesten passen aan het leven met een gehandicapte zoon en broer.
Door dit alles besloot ik om als bereavement doula ook aan de slag te gaan. Rouwgevoelens komen niet enkel om de hoek kijken wanneer je een zwangerschap of baby verliest, maar ook wanneer ouders de toekomstdromen voor hun kind ineens in duigen zien vallen.
Zijn er speciale cursussen of trainingen om bereavement doula te kunnen worden/zijn?
Op stillbirthday.com is een training voor doula’s die erg diep in gaat op alles rondom het verlies van een zwangerschap of baby.
Op welke manier ondersteun je moeders die een baby/zwangerschap hebben verloren?
Veel van de stellen die ik ondersteun hadden al een diagnose m.b.t de ongeboren baby. Ze wisten dus al dat hun kindje of niet lang te leven had óf stilgeboren zou worden. Vaak ontmoet ik ze thuis, bespreken we alles wat er gaande is. Veel moeders zijn bang om hun kindje te ontmoeten wanneer deze niet leeft, ik vertel in detail wat ze kunnen verwachten, probeer ze zo goed mogelijk voor te bereiden.
De meest baby’s zijn erg klein als ze geboren worden en ik haak dan een mandje voor ze en een kleine outfit, de meeste kleding is vaak te groot voor ze en zo hebben ze toch iets om de baby in te kunnen kleden. We bespreken de ziekenhuissetting en ik moedig ze aan hun baby na de geboorte in water te leggen zodat ze de baby op een natuurlijke wijze kunnen bekijken. Dit noemen ze de watermethode en hierbij kun je mooie foto’s maken, je kindje aanraken en alles goed bekijken.
Ik ga mee naar een afspraak in het ziekenhuis, zodat ik geen vreemde ben voor het ziekenhuis personeel. Ik steun de moeder tijdens de geboorte, help met herinneringen maken in de vorm van hand- en voetafdrukjes en we plannen een ceremonie voor de baby. Daarnaast verzorg ik de post partum zorg van de moeder.
Zijn er veel bereavement doula’s of is het nog vrij zeldzaam?
Naast mij zijn er in Nederland volgens mij nog 2 bereavement doula’s.
Wat zijn dingen die je zelf hebt geleerd door dit te doen?
Dat verlies in verschillende vormen komt. Rouw heeft twee fases: de eerste fase is het verlies en de tweede fase is je leven vormgeven na het verlies.
In Suriname gaan ze heel anders om met het verlies van een zwangerschap/baby dan ze hier in Nederland doen. Jij komt zelf uit Kenia, hoe gaan ze er daar mee om?
In Kenia ben ik opgegroeid in een grote community en familie. Mijn opa was getrouwd met zes vrouwen, ik heb veel neven, nichten en tantes. Support tijdens de zwangerschap, geboorte en het leven na een geboorte is iets waar je als community voor zorgt. De dood van een kind of baby is een catastrofe in een Keniaanse community. In een land met 42 stammen snap je wel dat elke stam zijn eigen manier heeft van hiermee omgaan. Mensen gaan respectvol en nederig met de dood om, de leeftijd van de persoon die overleden is maakt hierin geen verschil – het blijft hetzelfde. In Kenia houd je, na de geboorte, 40 dagen rust. Na overlijden is dit ook gebruikelijk.
Wat voor advies kun je geven aan mensen die iemand willen ondersteunen die een baby/zwangerschap hebben verloren, maar die niet goed weten hoe?
Mijn advies voor iedereen: be present, not perfect. Soms is het genoeg om aanwezig te zijn. Je hoeft niets te doen of te zeggen, twijfel je of je bepaalde dingen moet zeggen? Zeg ze dan niet. Wanneer je sturing nodig hebt om mensen te ondersteunen, kun je altijd contact zoeken met een bereavement doula.
Mocht je meer informatie willen over het werk dat Naomie doet, dan kun je terecht op haar website of Instagram.
Naomie Karemi: Interview met een bereavement doula
Facebook Twitter Linkedin Instagram
Geef een antwoord Reactie annuleren
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
Mijn naam, e-mail en site bewaren in deze browser voor de volgende keer wanneer ik een reactie plaats.