nl nl en en en en hbs_lat nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en en en en en en en en en en ru ceb
Van 1 tot 7 augustus was ik met zoon en kleinzoons op een schip van de bruine vloot, een meer dan honderd jaar oude klipper, de Isis. Ik sliep samen met een kleinzoon in een erg krappe hut. Door alle spullen die wij hadden leek de hut een beetje op een hol waar wij in sliepen.
Een mooie vaartocht met prima zeilweer en prachtige zonsondergangen volgde, tot het op de 5e dag mis ging en wij schipbreukelingen werden
Wij waren de dag er voor vertrokken vanaf het Duitse waddeneiland Juist, om net voor het wantij van Schiermonnikoog te gaan droogvallen, zodat het schip met het volgende hoogwater over het wantij kon om naar naar de haven van Schiermonnikoog te varen.
Het wantij is het gebied tussen de eilanden waar de vloedstroom van twee kanten bij elkaar komt, dus weinig stroom en de meest ondiepe plek.
Helaas dreef de klipper door een sterke ebstroom net voor het droogvallen van het wad, rond vijf uur in de ochtend, tegen een boei. Toen ik aan dek kwam, het was net licht, zag ik tot mijn verbazing de rode boei strak tegen het schip aan liggen.
Wat niemand aan boord wist was dat het betonblok dat de boei op z'n plek hield, aan de voorkant onder de boot lag. Doordat het laag water werd boorde het betonblok zich door de scheepsbodem. Het schip zelf lag door laag water inmiddels op de grond, gevaar voor zinken was er dus (nog) niet. Niemand had in de gaten wat was gebeurd ,tot in een van de hutten de vloer nat werd. Het schip stond inmiddels vrijwel droog, je kon er door een laagje water omheen lopen, dus gingen mensen kijken of er iets van de oorzaak te zien was. Je kon duidelijk de rand van het betonblok zien dat alle narigheid veroorzaakte. Het schip was behoorlijk lek.
De schipper informeerde toen de kustwacht, vertelde dat het schip lek was, maar dat het ook droog was komen te liggen, dus nog geen acuut gevaar. Vanwege de vloed over een aantal uren alarmeerde de Kustwacht de reddingboten van Schiermonnikoog en Lauwersoog. Ook een bergingsbedrijf kwam in actie. Als de vloed opkwam zou er een gevaarlijke situatie kunnen ontstaan, het schip kon dan vol water lopen.
Door een paar mensen aan boord werd door de vloer open te breken, al getracht bij het lek te komen en te dichten,maar dat bleek niet mogelijk.
De reddingboot moest, om bij de klipper te komen vanuit Lauwersoog om Schiermonnikoog heen via de Noordzee, vanwege het laag water op het wad. Na een uur was de eerste reddingboot ter plaatse.
Van de mensen van de reddingboot mocht alleen de bemanning van de Isis aan boord blijven, alle anderen moesten van het schip af, negentien passagiers waarvan vier kinderen.
Veel zin had ik daar zelf niet in, maar er was geen keus.
We mochten alleen wat noodzakelijke bagage meenemen, de meeste van onze spullen, met name kleding, moest worden achtergelaten. Door alle consternatie was ik vergeten mijn spullen op de bovenste kooi te leggen om te voorkomen dat het nat zou worden.
Ik nam alleen mijn fotorugzak en wat toiletspullen mee.
De reddingboot kon door het lage water niet direct bij het schip komen, maar lag in een geul vlakbij, zodat de passagiers een klein stukje over het nog droge wad moesten lopen.
Na een klein stukje wadlopen en door een stukje ondiep water, werden we aan boord van de Koning Willem 1 gezet, die ons naar Lauwersoog bracht.
Dat gebeurde via noordzee, waar de reddingboot met een snelheid van 30 zeemijl overheen denderde. Ik vond het prachtig, een absolute belevenis, vooral om er absoluut geen gevaar was geweest.
Op Lauwersoog werden wij door de KNRM' van station Lauwersoog warm ontvangen met koffie, koek en wat lekkers, en daarna wachten tot de Isis werd binnen gesleept.
Via de radio was steeds contact met het schip, we wisten dat het er aan kwam.
Ik miste de lekkere stamppot die Jose voor ons aan boord maakte, maar de reder,Joost, zorgde voor een prima lunch, en regelde ook dat de chauffeurs hun auto uit zoutkamp konden halen.
Want wij waren met het schip uit zoutkamp vertrokken en zouden daar ook weer terug komen.
Door mensen van de reddingboot waren pompen aan boord van de Isis gebracht om het schip tijdens de opkomende vloed drijvend te kunnen houden.
Toen de Koning Willem 1 met ons naar Lauwersoog was vertrokken voeren daarom de andere reddingboten Annie Jacoba Visser en Edzard Jacob naar Schiermonnikoog om zoveel mogelijk materiaal en gereedschap op te halen om een noodreparatie te kunnen doen.
Aan boord van de Isis waren de reddingboot mensen begonnen met pompen en het verder slopen van de vloer om het lek beter te traceren. Gelukkig was er een lasapparaat aan boord en kon begonnen worden met het dichtlassen van scheuren. Omdat er nog geen materiaal was om mee te lassen werden o.a. het ijzer van schroevendraaiers gebruikt om de scheuren dicht te lassen.
Uiteindelijk wist men het gat gedeeltelijk dicht te krijgen, maar er bleef water binnen komen. Met de diverse pompen kon men dit redelijk bijhouden. Een berger heeft de Isis daarna naar de haven van Lauwersoog gesleept.
Doordat er kortsluiting in de installatie zat kon het schip niet op de eigen motor varen vandaar het slepen.
Een aantal uren later zagen we zo het schip, dat een beetje scheef lag, met de sleepboot de haven van Lauwersoog binnenkomen, waarna de klipper om zinken, te voorkomen, direct met een enorme hijsinstallatie uit het water werd getakeld.
Pas toen het schip in de takels hing mochten een paar mensen aan boord om de rest van onze bagage op de halen, die gelukkig droog was gebleven.
Onze vaartocht werd door het voorval dus abrupt afgebroken, wij zouden nog een dag doorbrengen op schiermonnikoog en de dag daarna de reis beëindigen in Zoutkamp.