nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de en nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de en nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en fr nl nl nl de nl nl nl nl nl de nl ja en nl de nl nl nl nl it en en nl sk hu nl nl es de nl de nl
Als ouder heb je de plicht én het recht om je kind te verzorgen en op te voeden. Ook na een scheiding hou je die verantwoordelijkheid. Onderdeel van het recht en de plicht om te verzorgen en op te voeden is de zogenoemde contactregeling. In het verleden noemden wij dit de omgangsregeling.
Als u gezag heeft over een kind:
bent u verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van het kind
heeft u vrijwel altijd een onderhoudsplicht, waardoor u de kosten voor de verzorging en opvoeding (tot 18 jaar) en de kosten van levensonderhoud en studie (vanaf 18 tot 21 jaar) moet betalen
beheert u het geld en spullen van het kind
bent u zijn of haar wettelijk vertegenwoordiger
Gehuwde ouders hebben automatisch het gezag over hun kind. Ongehuwde ouders kunnen samen het gezag aanvragen en een ouder kan in sommige situaties samen met zijn/haar partner (niet de biologische ouder) samen het gezag aanvragen. Er kan ook sprake zijn van eenhoofdig gezag.
Na echtscheiding behouden beide ouders het gezag. Onder zeer bijzondere omstandigheden kan de rechter besluiten het gezag aan 1 van de ouders toe te kennen.
Het gezag omvat ook het recht en de plicht een kind te verzorgen. Dat recht en die verplichtingen blijven ook na de scheiding in stand. Een gezagsouder heeft dus recht op contact met zijn/haar kind. Bij scheiding zullen de ouders een regeling moeten treffen over de zorg voor het kind en de contacten tussen het kind en haar/zijn ouders. Lukt het de ouders niet om hierover afspraken te maken, dan kunnen ze uiteindelijk de rechter vragen om een beslissing te nemen op de punten, waar zij het niet over eens kunnen worden.
Hoe regel je de zorg
Hoe ouders de zorg voor hun kinderen na scheiding willen vormgeven, kunnen ze vastleggen in een ouderschapsplan. Er zijn ouders die kiezen voor een co-ouderschap, dat wil zeggen voor een gelijke verdeling van de zorgtaken en opvoedtaken voor hun kinderen. Als u kiest voor een co-ouderschap, is het van belang om te beseffen, dat voor een geslaagd co-ouderschap een goede communicatie van groot belang is. Ouders moeten elkaar (blijven) zien als mede-opvoeder en het is van belang dat zij elkaars (verschillende) opvoedingsstijlen respecteren. Co-ouders moeten ook in staat zijn praktische en werkbare afspraken te maken over bijvoorbeeld verhuizen, wisselingsmomenten, informatie delen en over de verdeling van de kosten van de kinderen. Vaak wordt gekozen voor een kinderrekening.
Als een co-ouderschap geen optie is, dan is het uiteraard ook mogelijk om te kiezen voor een ander zorgmodel. Daarbij zijn allerlei opties mogelijk. Er bestaat geen kant en klaar model. Iedere situatie is immers anders. De regeling is passend als jullie je er allebei in kunnen vinden en als de regeling goed voelt voor jullie kinderen.
Waarom een advocaat inschakelen?
Het inschakelen van een advocaat familierechtspecialist kan zorgen voor duidelijkheid en rust in de toekomst. Als  ouders, voorafgaand aan het maken van een ouderschapsplan, precies weten wat hun rechten en plichten zijn, welke keuzes ze kunnen maken en wat de (toekomstige) gevolgen zijn van die keuzes, dan kunnen zij afgewogen keuzes maken.  De kans dat 1 van de ouders, of beiden, later spijt krijgen van de gemaakte keuzes en deze alsnog willen aanvechten via de rechter, is dan heel klein. Goede vastlegging van de gemaakte afspraken voorkomt ook, dat er later nog discussie ontstaat over wat er precies is afgesproken en/of wat er bedoeld wordt met hetgeen op papier is gezet. Met het inschakelen van een advocaat familierechtspecialist, die behulpzaam kan zijn bij het maken, uitwerken en vastleggen van de te maken afspraken, kunt u dus toekomstige problemen voorkomen en dat betekent rust voor u zelf en voor de kinderen.
Als ouders het niet eens kunnen worden over het gezag en/of de zorg, kan het zijn dat de rechter hierin moet beslissen. Een advocaat kan dan de zaak voor u aan de rechter voorleggen. Mijn motto is echter, dat pas voor een dergelijke route moet worden gekozen, als zeker is, dat andere wegen niet tot een oplossing in overleg kunnen leiden. Immers, een oplossing die door beide ouders is gekozen, is altijd beter, dan een oplossing die dwingend wordt opgelegd door een derde (de rechter). Temeer, omdat de rechter in feite een buitenstaander is. Hij/zij kent jullie kind(eren) en jullie situatie niet zoals jullie zelf, dus hij/zij kan over het algemeen veel minder goed dan de ouders beoordelen, wat in het belang van jullie kinderen is.
Ik ben goed in staat om in te schatten, of procederen in uw geval de beste weg is en zo ja, hoe dat aangepakt moet worden.