nl nl en en en en en en nl en en en en en nl nl en nl nl nl fr nl en nl nl nl es nl nl nl en nl nl nl nl nl nl en nl de nl nl nl nl en pt en nl fa en nl en nl en nl ar nl en en en de
TaylorMade, Titleist, PING, Mizuno, Cobra. Wie al wat langer golft kent de grootste en bekendste merken wel. Door de jaren heen zijn er ook heel wat grote golfmerken in de vergetelheid geraakt. Een duik in de equipement geschiedenis.
Ongeveer 20 jaar geleden deed de Titleist ProV1 zijn intrede in de golfwereld. De bal combineerde twee werelden: ver slaan en gecontroleerd slaan. Niet gek dus dat veel professionals de nieuwe ProV1 maar wat graag in hun tas stopten.
Dat betekende de doodsteek voor Top-Flite. Het merk had met de Strata Balata een populaire bal onder tourspelers en amateurs die controle wilden over hun bal en daarvoor afstand in wilden leveren. De ProV1 bood ook die controle, maar zonder afstandsverlies.
Top-Flite werd in 2003 overgenomen door Callaway en ging zich richten op golfballen voor beginnende golfers. Zonder veel succes. In 2012 deel Callaway Top-Flite weer van de hand.
Nog een merk dat vooral bekend stond om zijn golfballen. Begin jaren ’00 kon Maxfli de concurrentie goed aan met de Titleist ProV1. TaylorMade, toen nog geen grote speler op de ballenmarkt, besloot Maxfli te kopen. De deal leverde geen succes op. Maxfli kon de concurrentie met de revolutionaire ProV1 toch niet goed aan. Het merk haalde zelfs de meeste omzet uit golfballen voor de beginnende golfer. Een paar jaar na de aankoop zag TaylorMade geen heil meer in Maxfli.
De ondergang van Ben Hogan valt bijna helemaal samen met die van Top-Flite. Het merk viel namelijk onder Top-Flite toen het in 2003 aan Callaway werd verkocht. Ben Hogan, uiteraard vernoemd naar de wereldberoemde golfer, richtte zich vooral op het maken van ijzers. Zijn forged Apex-serie was rond 2000 razendpopulair.
Na de verkoop aan Callaway verdween Ben Hogan uit beeld. Naar verluidt kocht Callaway Top-Flite enkel voor de baltechnologie en was de aanschaf van Ben Hogan meer een moetje. Veel behoefte om te investeren in het nieuwe zustermerk was er in ieder geval niet.
Een aantal jaar geleden maakte Ben Hogan, onder een nieuwe eigenaar, een comeback. Zonder succes. Inmiddels is een tweede comeback bezig. Tegenwoordig richt Ben Hogan zich alleen nog maar op online verkoop.
Toen Jack Nicklaus in 1986 zijn beroemde laatste Masters won, zat zijn tas voor met MacGregor-clubs. Het merk was decenialang een begrip op de tour. Byron Nelson speelde ermee, Johnny Miller won er het US Open mee en Jack Nicklaus dus The Masters. Niet de minste namen.
Van die uitstekende reputatie is weinig meer over. Dat is grotendeels te wijten aan de opkomst van titanium drivers, eind jaren ’80. MacGregor deed stond bekend om zijn uitstekende persimmon houtjes. De ouderwetse fairwaywoods die nog grotendeels bestonden uit hout.
Met de komst van titanium houtjes kon MacGregor niet langer die hoge kwaliteit bieden. Het merk verdween van de tour en werd minder populair onder serieuze golfers. MacGregor is inmiddels meerdere keren van eigenaar veranderd en richt zich tegenwoordig op de beginnende golfer.
Toen hybrides rond 2010 in steeds meer golftassen zichtbaar werden was Adams een veel gezien merk. Het was in die tijd zelfs de meest gebruikte hybride op de PGA Tour. Vandaag de dag zie je ze nergens meer. Dat is niet heel gek, want ook bij TaylorMade had men in de gate dat Adams bruikbare kennis en patenten had.
In 2012 besloot TaylorMade Adams over te nemen. Gepatenteerde technieken zoals het ‘speedslot’ achter het clubhoofd werden direct ingezet in TaylorMade-clubs. Het verschaffen van intellectueel eigendom bleek ook het enige wat TaylorMade wilde. Als resultaat daarvan verdween de marktpositie van Adams bijna volledig en alle focus ging, met succes, naar TaylorMade.
Wie een beetje googlelt ziet dat Adams vandaag de dag een vrij anoniem bestaan leidt. Het merk richt zich alleen nog via internet op clubs voor senioren.
Wat kost beginnen met golf?
Review: Rapsodo Mobile Launch Monitor
Amerika een maatje te groot
Alleen Van Driel door
De fairway vinden is voor ons gewone golfers al moeilijk genoeg. Maar wat als de fairway slechts een yard breed is? Onmogelijk? Niet voor de beste spelers ter wereld.