nl nl nl nl nl en en et nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl nl en nl de nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl fr sv nl
Investering in beter onderwijs is de beste breedte-investering die een samenleving kan doen. Want onze toekomst hangt af van goed geschoolde, wijze en weerbare jonge mensen die kansen krijgen. Het zou daarom voor zich moeten spreken dat we steeds hogere cijfers halen voor onderwijskwaliteit en –toegankelijkheid. Maar op die punten is er werk aan de winkel.
De kwaliteit van ons onderwijs, gemeten onder 15-jarigen, daalt al jaren. Vooral de lage leesvaardigheid baart zorgen. Hetzelfde geldt voor de motivatie om te leren. Die is in ons land lager dan in andere welvarende landen. We zien te veel vroegtijdige afhakers in mbo en hbo en minstens 4.500 leerlingen zitten thuis zonder school (OCW, 2019). De kansengelijkheid, traditioneel een sterk punt van ons stelsel, staat de laatste twintig jaar onder druk. Dat is bijvoorbeeld te zien aan een explosie van door ouders betaalde bijlessen. Gezinnen, vooral de welgestelde, geven meer dan 200 miljoen per jaar uit aan ‘schaduwonderwijs’. Kinderen uit minder welgestelde milieus krijgen dit niet en lopen risico op een niet op hun talenten aansluitend schooladvies.
Een belangrijke oorzaak voor de neergaande trends in ons onderwijs is achterblijvend werkplezier. De mensen die het onderwijs moeten geven, steeds minder eigenaar van hun werk. Ook ervaren ze een te hoge werkdruk. Te veel leraren verlaten het onderwijs en raken uitgeblust of in de WW. Ons onderwijs kent het hoogste burn-outpercentage van alle sectoren; een kwart van alle docenten in Nederland kampt met zulke klachten. Daar komt bij dat veel starters in het onderwijs vanwege de hoge werkdruk afhaken. Het mooie vak voelt te vaak als een veeleisende functie. Er blijft te weinig tijd over voor wat het werk waardevol maakt, zoals de vorming van kinderen. Veel instellingen in voortgezet onderwijs, mbo en hbo zijn te groot, waardoor de menselijke maat is verdwenen en leerlingen zich een nummer voelen.
Investeren in het onderwijs helpt onvoldoende als we de bestaande structuren intact laten. Om problemen met onderwijskwaliteit, motivatie en kansenongelijkheid op te lossen is een omslag nodig in hoe we het onderwijs organiseren.
Wij willen onderwijs dat meer op de brede vorming en ontwikkeling van jonge mensen is gericht. Met samenwerkende leraren die met elkaar het opleidingsprogramma maken. En met inspirerende leraren die gewenst gedrag voorleven en zowel hun kinderen als hun thuissituatie kennen. Zodat ze, indien nodig, actie kunnen ondernemen voor het welzijn of welbevinden van het kind.
Wij geloven dat in het onderwijs meer aandacht moet zijn voor andere dan cognitieve vaardigheden.
Creativiteit, samenwerken, communiceren, spiritualiteit en duurzaamheid moeten een belangrijkere plek krijgen. Het onderwijs vormt het fundament onder een vreedzame, vitale samenleving en een duurzame, circulaire economie. We hebben generaties nodig die verantwoord en creatief omgaan met hun talenten, elkaar en de aarde. Om te overleven, moeten we de juiste bewoners nalaten.
Onze doelen en oplossingen in het kort:
Werkplezier vergroten door leerkrachten en docenten meer zeggenschap te geven. Het ziekteverzuim terugdringen, zodat het niet meer boven het gemiddelde van alle organisaties ligt. Burn-outs moeten zeker met de helft terug worden gedrongen. Veel meer investeren in de persoonlijke ontwikkeling van medewerkers en de ontwikkeling van teams.
Inclusief en kindnabij onderwijs dat elke leerling, ongeacht sociale afkomst, gelijke kansen tot maximale ontplooiing biedt. Voor élke leerling een integraal doorlopende persoonlijke ontwikkelroute van 0-18 jaar.
De strikte scheiding tussen zorg en onderwijs opheffen. Ook wie extra zorg nodig heeft, moet voldoende kansen in het onderwijs krijgen. Jeugdhulp en onderwijs integreren. De belemmeringen voor de ontwikkeling van kinderen en jongeren vroegtijdig aanpakken.
Het verstevigen van onderwijs als hoeksteen van de samenleving. Het accent in aandacht verschuiven van cognitieve ontwikkeling (kwalificatie) naar persoonsvorming, sociaal gedrag, spiritualiteit en creativiteit. Kinderen leren leven. Onderwijs dat goed is voor leerling én maatschappij, door samen te werken met omgeving en bedrijven.
Leermotivatie stimuleren. Door samen te leren hoe je moet leren. En door de prestatiedruk te verlagen en het onderwijs meer te richten op talenten. Jonge mensen meer waarderen voor wat ze kunnen en aanwakkeren wat ze willen. En ze meer zeggenschap te geven in hoe het onderwijs wordt gegeven en is ingericht.
Kansengelijkheid vergroten. Opvang voor kinderen tussen 0-4 financieren en die groep spelend laten leren. Basisbeurs terug. Middelen moeten ook terechtkomen bij de kinderen die ze het hardste nodig hebben, zoals kinderen met een beperking en ‘thuiszitters’.
Aantrekkelijker maken van de lerarenopleidingen, ook voor mensen uit minderheidsgroepen. Meer kansen voor professionele ontwikkeling in de opleidingen.
Vertrouwen in gezag is het fundament onder onze rechtstaat. Rechters, officieren van justitie, politiemensen en advocaten verdienen ons respect en waardering, tenzij het tegendeel is bewezen. Zij moeten onbedreigd hun werk kunnen doen. Het ongegrond in twijfel trekken van hun objectiviteit en onafhankelijkheid is levensgevaarlijk. Gebrek aan respect dient duidelijk in woord en daad te worden bestreden. Maar dit dwing je niet alleen af met mooi woorden.
Het vertrouwen in het gezag hangt ook af van de zichtbaarheid, menselijkheid en slagvaardigheid van de vertegenwoordigers ervan. Op dat punt is er werk aan de winkel. Want de rechtstaat verkeert in zwaar weer. Bij politie, OM en rechtsprekende macht vinden mensen dat ze hun werk niet meer goed kunnen doen, zei raadsheer Ybo Buruma van de Hoge Raad. Voor deze vakmensen voelt het of ze van zaak naar zaak rennen en te weinig onderliggende oorzaken kunnen aanpakken.
Dit achter de feiten aanlopen, heeft te maken met personeelskrapte én aansturing. Justitie wordt aangestuurd als een topdown-bedrijf en verliest bij wetgeving en uitvoering de menselijke maat te vaak uit het oog. Rechters, officieren van justitie en agenten krijgen doelen op basis van actuele thema’s. Ze zitten in een keurslijf waarin ze wel verantwoording moeten afleggen, maar niet kunnen inhaken op wat er moet gebeuren. Ook worden ze onvoldoende betrokken bij wetgeving.
De trend naar topdown is duidelijk te zien bij de politie. Door de samensmelting van 26 regionale politiekorpsen tot één Nationale Politie (2012) is daar de focus op centraal komen te liggen. Dit heeft de bureaucratie vergroot, terwijl wijkagenten het zwaarder hebben gekregen. Door het toenemen van hun taken hebben zij het drukker dan ooit, maar niet met het werk in de wijk. Dat is een slechte zaak want wijkagenten zijn de zichtbare eerste verdedigingslinie voor veiligheid.
‘Die pet past ons allemaal’. Met deze slogan wilde de politie de burgers een halve eeuw geleden mee verantwoordelijk te maken voor de veiligheid in de wijk. Volgens Zorgend Nederland is die boodschap belangrijker dan ooit. Veiligheid begint bij de wijkagent die in nauw contact met de bevolking problemen voorkomt. En die samen met bevolking, instellingen en de overheid problemen efficiënt en duurzaam oplost.
We vinden dat de structuur van de politieorganisatie moet aansluiten op het decentrale denken. Het vakmanschap moet centraal staan en agenten moeten meer ruimte krijgen om problemen op hun eigen wijze op te lossen. Dit kunnen we ondersteunen door de bureaucratie te verminderen. Hierdoor komt tijd vrij voor de werkelijk belangrijke zaken. Dat zal het vertrouwen van de burger vergroten.
Zorgend Nederland maakt zich ernstige zorgen over de staat van de rechtstaat. De signalen vanuit de rechterlijke macht en de advocatuur zijn zeer serieus te nemen. Hoe kan het dat vakmensen hun werk niet meer goed kunnen doen? Hoe heeft het zover kunnen komen dat in wetten en de ambtelijke praktijk de menselijke maat uit het oog wordt verloren? Beschermt ons rechtssysteem kwetsbare mensen nog voldoende? We willen een onderzoek naar de staat van de rechtstaat.
Ook de wijze waarop wetten en regels tot stand komen moet worden onderzocht. Steeds vaker blijkt dat de uitwerking van wetten behoorlijke bijwerkingen kent. Het zijn systeemwetten en geen wetten voor mensen. Het meest zichtbaar wordt dat bij wetten waar veel mensen mee te maken krijgen: de jeugdwet, de WMO, de Wet langdurige zorg. Wetten waar professionals geen kant mee op kunnen en die eerder ten koste gaan van mensen dan dat ze mensen ondersteunen.
Zorgend Nederland wil dat het rechtssysteem weer betaalbaar en toegankelijk wordt voor iedereen. Om met Herman Tjeenk Willink te spreken: rechtspraak is geen publieke dienst met burgers als betalende klanten. Als mensen die het niet breed hebben minder toegang tot de rechter hebben, dan leidt dit tot tweedeling en een gevoel van onrechtvaardigheid. Dat ondergraaft het vertrouwen van burgers in de rechtstaat.
Goede en toegankelijke zorg voor iedereen is altijd het uitgangspunt geweest in de Nederlandse zorg. Dit grote goed staat op het spel. Doordat we steeds ouder worden, neemt de vraag naar zorg toe. Daar staat tegenover dat het aanbod van zorgverleners afneemt; het aantal zorgvacatures bedraagt bijna 40.000 (2019). Steeds meer mensen doen dus een beroep op de zorg, terwijl er steeds minder werkers beschikbaar zijn. Dat is een probleem…als we niets veranderen.
Het kan beter. Het huidige stelsel is te duur doordat het behandelingen beloont, ongeacht de uitkomst. Dit werkt overbodige zorg in de hand en prikkelt onvoldoende tot preventie. Daar komt bij dat te veel zorggeld niet naar de zorgverleners zelf gaat. De sector is versnipperd en kenmerkt zich door bureaucratie, die het werkplezier vergalt. Dit leidt onder meer tot een groot verloop en een hoog ziekteverzuim; de sector die over gezondheid gaat, is de ongezondste om te werken!
We kunnen dit oplossen door de zorg effectiever en aantrekkelijker te organiseren. Waarbij we een omslag maken van het belonen van behandelingen naar het voorkomen van zorg. Maar deze fundamentele verandering slaagt alleen als het nieuwe stelsel ruimte geeft aan vakmensen en wordt vormgegeven door deze vakmensen zelf. Zij weten wat goede zorg is en hebben in hun dagelijkse werk direct contact met de mensen die de zorg ontvangen.
Zorgend Nederland wil dat gezondheid en welzijn voorop staan en niet worden opgeofferd aan welvaart. Dit vraagt om een overheid die preventie in beleid en zorgsysteem op één zet. Met duidelijke maatregelen tegen roken (rookvrije generatie), ongezonde voeding, overmatige gebruik van genotmiddelen en vervuiling. Maar ook positieve prikkels voor een gezonde leefstijl, meer mobiliteit en sterkere sociale netwerken, zodat eenzaamheid wordt tegengegaan.
Om de zorg betaalbaar en toegankelijk te houden, moeten we de bekostiging vergaand vereenvoudigen. Deze moet niet langer prikkelen tot productie, maar belonen wat het beste is voor ons allemaal: geen DBC’s of zorgzwaartepakketten maar financiering op uitkomsten. Zorgend Nederland wil dat het nieuwe stelsel wordt vormgegeven met professionals in de zorg. Zij geven aan wat de beste werkomgeving is.
In het nieuwe zorgstelsel is geen plaats meer voor bureaucratie. Professionals verantwoorden zich op basis van inhoudelijke criteria. En zorgorganisaties worden beoordeeld op hoe zij het doen volgens patiënten en medewerkers. Zij zorgen ervoor dat het werken in deze betekenisvolle sector weer gezond en aantrekkelijk wordt. Met een ziekteverzuim en verloop dat niet onderdoet voor het gemiddelde van alle organisaties in Nederland.[JB1]
Oplossingen in de zorg moeten patiënt- of mensgericht zijn. Mensen kunnen de zorg krijgen die nodig is op de plek waar dat het meest passend is. Voor de curatieve zorg betekent dit een verschuiving van ziekenhuizen naar thuis. Voor GGZ en jeugdzorg betekent dit: zoveel mogelijk in de wijk, thuis en passend bij individuele problemen van mensen en hun omgeving. Voor mensen die vanwege gezondheidsproblemen niet meer thuis kunnen blijven wil Zorgend Nederland aangepaste woonvormen, kleinschalig in de wijk zodat sociale netwerken in stand blijven
Dit leent zich voor een duidelijk doel: een percentage ziekteverzuim over vier jaar?
ziekte voorkomen door meer aandacht voor preventie en voorlichting
gebruik maken van mogelijkheden voor samenwerking met onderwijsinstellingen
vroegtijdige onderkenning van regiogebonden problemen
financiering verplaatsen van belonen van behandelen naar voorkomen van zorg
aantrekkelijkheid werk professionals verbeteren door vakmanschap en zeggenschap van vakmensen centraal te stellen
verminderen kosten zorg door verbeteren uitkomsten en verminderen overhead
oprichten van walkin-clinics om gratis laagdrempelige zorg te waarborgen in de regio.
effectiever en aantrekkelijker organiseren van zorg
recht op goede, toegankelijke en betaalbare zorg voor iedere Nederlander
zorgprofessionals hebben recht op een aantrekkelijke en goed gewaardeerde baan
Wie de aardbol van een afstand bekijkt, beseft hoe prachtig deze is, maar ook hoe kwetsbaar. Onze planeet heeft beperkte voorraden, toch doen we alsof dit niet zo is. We leven op te grote voet. Onze economie zet geen rem op het gebruik van grondstoffen en vervuiling. Die hoogmoedige houding is onhoudbaar, zoals we merken aan klimaatverandering, verlies van biodiversiteit en milieuschade. Gletsjers smelten, koraalriffen verdwijnen en de oceanen lopen vol met plastic.
Wereldwijd dringt het besef door dat we op deze voet niet verder kunnen. We moeten een transitie maken van fossiele naar duurzame energie. Ook is een omslag noodzakelijk van een wegwerp- naar een circulaire economie, waarbij we grondstoffen hergebruiken. Uitputting van de aarde is niet de enige reden voor een meer duurzame kijk op economie, ook de uitputting en uitbuiting van mensen. Het economische systeem van nu is unfair, vergroot de kloof tussen arm en rijk en maakt ziek.
Het marktkapitalisme heeft ons welvaart gebracht, maar is doorgeschoten en schaadt nu te veel ons welzijn. Dat komt omdat we oneindige productiegroei heilig hebben verklaard en van een eenzijdig mensbeeld uitgaan. De mens is volgens de economische theorie solitair, berekenend, concurrerend en onverzadigbaar. Terwijl we in werkelijkheid sociale wezens zijn.
We moeten een overgang maken naar een schone, faire, inclusieve en circulaire economie. Daarbij komt het aan op innovatie. Ondernemers kunnen hierin het voortouw nemen, maar dat lukt nu nog onvoldoende. De oude economie werkt focus op eigen belang, gevestigde belangen en korte termijn in de hand. Terwijl de bijdrage aan het algemeen belang, oplossingen voor een betere toekomst en lange termijn voorop moeten staan.
De economie vraagt om nieuw denken en doen. Waarbij we enerzijds het ecologisch plafond respecteren en anderzijds mensen een minimale basis, het sociaal fundament, geven.
Zorgend Nederland vindt dat de economie de aarde en alle aardbewoners weer moet dienen, waarbij wij ons als een goede rentmeester gedragen. We hebben de aarde immers te leen om die beter door te geven aan de generaties die na ons volgens. Die gedachte is leidend in onze keuzes. We beseffen daarbij dat ingrijpende en vergaande keuzes nodig zijn om de aarde leefbaar te houden.
Wij willen dat de overheid nadrukkelijker dan nu de duurzame economie stimuleert. Wie vervuilt en slecht omgaat met mensen betaalt meer belasting. Wie milieu- en mensvriendelijk te werk gaat, wordt beloond. De overheid ondersteunt ondernemingen en organisaties die aantoonbaar bijdragen aan de gemeenschap, netjes hun belastingen betalen en producten maken en diensten leveren die de samenleving echt verder helpen.
Zorgend Nederland wil naar een duurzame, circulaire economie met hergebruik van grondstoffen en een minimum aan afval. Hiervoor zijn nieuwe businessmodellen nodig waarbij fabrikanten en bouwers zich verantwoordelijk voelen voor herbruikbaarheid en duurzaamheid van de oplossingen. De overheid fungeert hier als wegbereider. Ze haalt innovatie belemmerende regelgeving weg en geeft ruimte aan nieuwe schonere en mensvriendelijkere initiatieven.
Bedrijven rapporteren hun bijdrage aan het algemeen belang in een maatschappelijk jaarverslag. Een stakeholdersraad spreekt hen aan op hun verantwoordelijkheden. Ondernemers bepalen hoe deze rapportages en stakeholderraden vorm krijgen. Economische Zaken wordt een ministerie van de lange termijn. Ze stimuleert duurzame innovatie zonder allerlei bureaucratische eisen te stellen. En heeft veel aandacht voor lokale initiatieven met maatschappelijk toegevoegde waarde.
Zorgend Nederland wil een veel duurzamere landbouw die beter is voor onze gezondheid, biodiversiteit én de boeren. Met minder bestrijdingsmiddelen, meer diversiteit in gewassen (permacultuur) en meer ruimte voor natuur. Dit lukt alleen als boeren eerlijke prijzen krijgen en consumenten een eerlijk inzicht in prijzen. Fair (of true cost) pricing is ook voor kleding en andere consumentengoederen voorwaarde voor een transitie naar een faire, duurzame economie.
Zorgend Nederland is ook voor een snelle transitie van fossiele naar duurzamere vormen van energie. We stimuleren oplossingen van onderop rond duurzame energie, circulaire bouw, een schone en groene omgeving en duurzame mobiliteit. Dat kan via energiecoöperaties, maar ook via lokale samenwerking tussen zorg, onderwijs, woningcorporaties, bouw, vastgoed- en/of woningeigenaren. Dit leidt niet alleen tot minder afval, schonere lucht, meer natuur en minder lawaai, maar ook tot meer sociale cohesie.
Wij zijn ervan overtuigd dat een andere kijk op economie tot een explosie zal leiden van innovatie, creativiteit en solidariteit. We gaan hier als mensheid van groeien.
Doelen en oplossingen in het kort:
Maatschappelijk jaarverslag en stakeholderraden.
Stimulering sociaal ondernemerschap. Ministerie van EZ wordt ministerie van lange termijn.
Samenwerking in buurten en wijken op het gebied van duurzame energie, cirulaire bouw en meer groen.
Alle middelen die bijdragen aan minder uitstoot van CO2 moeten versneld worden toegepast. Zorgend Nederland wil dit doen met een grote betrokkenheid van de mensen die hier de consequenties van ondervinden.
Het omschakelen naar duurzamer boeren (biologisch, permacultuur) moet versneld plaatsvinden en boeren moeten een eerlijke prijs voor hun producten krijgen.
Zorgen voor elkaar betekent rijkdom eerlijk delen. Dat klinkt logisch. Toch tolereren we enorme verschillen. Wereldwijd groeit de kloof tussen rijk en arm. Deze zal mogelijk verder verbreden als gevolg van de pandemie. Aan die grote kloof is Nederland overigens medeschuldig omdat we multinationals de mogelijkheid bieden om winsten via ons land weg te sluizen.
In Nederland zelf is de kloof tussen rijk en arm relatief klein. Dat danken we aan de van oudsher sterke vangnetten van de verzorgingsstaat. Dit betekent echter niet dat iedereen in ons land gelijke kansen heeft. Ook hier groeit de kloof tussen mensen met een groot vermogen en mensen met grote schulden. Te veel kinderen moeten in ons land in armoede opgroeien. Dit geldt voor 1 op de 9 (CBS, 2017).
Een groeiende kwetsbare groep is de groep kleine ondernemers en zelfstandigen zonder personeel (zzp). Zzp’ers werkzaam in de handel, vervoer of horeca – die lang niet altijd zelf hebben gekozen om ondernemer te worden – liepen in 2018 al een risico op een inkomen onder de armoedegrens en worden hard door de coronacrisis geraakt. Een deel van de zelfstandigen bouwt bovendien te weinig pensioen en andere reserves op, wat toekomstige armoede in de hand werkt.
Wat de kloof verder verbreedt, is de manier waarop de staat opereert. De landelijke overheid heeft zich teruggetrokken en verantwoordelijkheden verschoven naar gemeenten, werkgevers en burgers. Ze houdt op afstand controle via ingewikkelde systemen zoals toeslagen. Deze controle is complex, duur en te veel overgelaten aan digitale systemen. Juist voor mensen die het toch al moeilijk hebben, is het systeem onnodig ingewikkeld en ontoegankelijk.
Sociale zekerheid in Nederland kan socialer, zekerder en eenvoudiger.
De focus in Nederland ligt nu al decennia op economische groei als dé heilige graal. Maar wat is meer welvaart waard als slechts een kleine groep hiervan profiteert en een grote groep achterblijft? Zorgend Nederland vindt het met elkaar groeien in sociaal en maatschappelijk perspectief belangrijker dan de economische groei op zichzelf. Welvaart moet altijd ten dienste staan van het welbevinden van alle Nederlanders. Het welzijn opofferen aan welvaart is een heilloze weg.
Bij het belastingstelsel komt het aan op het eerlijk verdelen van onze welvaart. Dat begint bij een zekere basis: een gedegen sociaal fundament voor iedere burger. Zekerheid van inkomen is  om mee te kunnen doen. Niemand mag in ons land in armoede leven. Dat geldt in het bijzonder voor ouderen, armen en kinderen. Elke ‘investering’ in mensen die het moeilijk hebben levert het land meer op, dan dit niet doen zou besparen.
Zorgend Nederland is voor een zeker sociaal inkomen. Iedere Nederlander krijgt een basisinkomen door het heffen van een negatieve inkomstenbelasting. Dat betekent dat iedereen zich in de basis kan voorzien in zijn of haar levensbehoeften. De hoogte van dit basisinkomen wordt gerelateerd aan de draagkracht van de gehele maatschappij. Het basisinkomen helpt mensen een periode zonder inkomen te overbruggen. Het is een levensbudget, waarmee iedereen, afhankelijk van behoefte en levensfase, zijn of haar levensloop kan bepalen.
Elk individu moet zelf kunnen bepalen wat een goed moment voor het pensioen is. En het moet mogelijk zijn voor mensen om na hun pensioen actief te blijven in welke vorm dan ook. Verder vinden we dat vakmensen aan het einde van hun loopbaan geleidelijk af moeten kunnen bouwen. Zodat ze hun kennis kunnen overdragen aan de volgende generatie.
Zorgend Nederland wil de belastingheffing vereenvoudigen. Het basisinkomen helpt hierbij; dit vervangt andere uitkeringen en maakt het stelsel minder ingewikkeld, dan nu (met een woud aan toeslagen). We zijn ook voor een eenvoudige, inzichtelijkere en meer op duurzaamheid gerichte heffing van belastingen op inkomsten en winsten. Dat betekent minder uitzonderingen en vluchtroutes. Grote bedrijven dragen, net als burgers, op faire wijze bij aan de gemeenschap. Een eenvoudiger stelsel betekent ook meer ruimte voor belastingambtenaren om de burger te dienen.
Doelen en oplossingen sociale zekerheid in het kort
Armoede bestrijden moet topprioriteit zijn in een welvarend land als het onze. Niemand mag in armoede leven.
Een basisinkomen voor iedereen die (tijdelijk) geen inkomen uit werk heeft.
Een eenvoudiger en veel eerlijker belastingstelsel, dat geen uitzonderingen maakt voor multinationals.
De mogelijkheid om je pensioen langzaam af te bouwen en je kennis over te dragen aan volgende generaties.
Lid worden van Zorgend Nederland?
MELD U NU AAN
STEUN ONS MET UW DONATIE
Steun de partij met een bedrag naar eigen keuze. Hartelijk dank namens Zorgend Nederland. (Uw donatie is eenmalig)