nl mn nl nl en nl nl en nl nl fr nl nl nl en en en en en en en en en en en en en nl en en en nl en en en en en en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl en en en en en nl en en en en en en en en en en en en en nl nl en en en en en en en en nl fr fr nl nl de nl fr nl nl nl nl fr nl fr en fr nl nl fr nl nl nl en en en en en en en nl en en nl fr fr en en nl nl nl en en en en en en en en nl fr en fr nl fr fr nl nl nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl nl nl en en en en en en en nl en nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl en ru fr en fr fr nl fr fr nl fr fr fr fr fr fr nl nl fr nl nl fr nl fr fr fr nl de de ca fr nl en en en fr fr nl en hu en de fr en en en de de fr nl fr fr fy it en fr nl es en it es fr it it en en pl nl en en fr pt ca fr en it fr nl nl nl fr en nl fr nl fr fr nl nl nl nl nl kk
In zijn tijd beroemd en geëerd maar min of meer in de vergetelheid geraakt. Bechmann had een uitgebreid oeuvre, waarvan veel is verdwenen. Ik zal proberen in chronologische volgorde een lijstje te maken van dat wat over is:
1902-1904 Crèche van de wijk de La Gare (13e arr.) Deze crèche staat op  6 rue Baptiste Renard. Ik maakte mijn foto omdat ik het hekje zo leuk vond, niets wetende over architect etc. Bij mijn onderzoek voor dit artikel kwam ik de oude foto tegen en herkende het hekje. Métro 14 Olympiades
In 2005 werd in de rue Santerre nieuwbouw ontworpen door de architect Bruno Gaudin ivm uitbreiding van het ziekenhuis. Dit gebouw is in 2010 opgeleverd. Métro 6 Picpus of Bel-air.
1912-1913: Synagogue Chasseloup-Laubat, 14 rue Chasseloup-Laubat (15e) in opdracht van baron Edmond de Rothschild als voorzitter van de Joodse kerkenraad in Parijs, ontwierp Lucien Bechmann deze synagoge met woonhuis in byzantijnse stijl. Terwijl de andere grote synagoges die 30 tot 35 jaar eerder waren gebouwd, hun hoofdgevels direct aan de straat hadden (bijv. de Grote synagoge in de rue de la Victoire (1874), kiest Bechmann voor een ingang via een binnenhof. Het gebouw is opgetrokken in beige baksteen afgezet met witte steen voor de hoeken, de roosvensters en de bogen. Métro 6 Cambronne.
Vanaf 1910: de vader van Bechmann was directeur van de maatschappij Nord-Sud (métro’s) en vertrouwde de aankleding van de huidige stations van lijn 12 (lijn A van de Nord-Sud) toe aan zijn zoon, met name de ronde ingangszaal van station Saint-Lazare (8e arr) in samenwerking met de keramisten Gentil en Bourdet.
1919-1921 Domaine des quatre Vents, ook wel genaamd “Le Cottage”. Dit grote verblijf staat op een terrein van ongeveer 4 hectares op een plateau gelegen aan 60 bis rue du 19 Janvier in de gemeente Garches. Gebouwd in de anglo-normandische stijl , een stijl die zijn voorkeur had maar die hij nauwelijks gebruikte omdat hij zich meestal richtte op wat de klant wilde. Dit grootse gebouw was eigendom van Pierre Benjamin, baron de Gunzbourg. In het huis is voor de lambrisering, vloeren, kasten etc. gebruik gemaakt van eikenhout in plaats van het goedkopere “amerikaanse tulpenboomhout” omdat voor zo’n chique huis alles “uit de kast” moest worden getrokken. Op 24 oktober 1972 verkreeg de gemeente Garches het eigendom van het complex. Tegenwoordig wordt de 1e etage gebruikt als gemeentelijke muziek-, dans-, en toneelschool waar iedere week meer dan 700 leerlingen, kinderen, tieners en volwassenen, ontvangen worden.In het vrijetijdscentrum worden 140 kinderen ’s woensdags en in de schoolvakanties opgevangen voor verschillende activiteiten in de buitenlucht en in zalen voor leerzame doelen. (Deze informatie is uit 2015). Bus 360 La Défense- Garches, halte Quatre Vents
1922-1954 La Cité internationale universitaire de Paris (CiuP). Na het einde van de 1e Wereldoorlog werden er plannen gemaakt voor het oprichten van een stichting met als doel het bouwen van studentenverblijven per land en zodoende tot verbroedering en samenwerking te bereiken van vele studenten vanuit de hele wereld. Door verschillende publieke- en privé-weldoeners werd uiteindelijk besloten tot aankoop van grond die was vrijgekomen door de afbraak van de ommuring van 1840 van staatshoofd Thiers, gelegen in het 14e arr. langs de huidige Bd. Jourdan tot aan de Périphérique. Door Emile Deutsch de la Meurthe (een rijke “oliebaron” uit de Elzas en bovendien  familiebanden met de vrouw van Bechmann) werd Bechmann in 1922 gevraagd een ontwerp voor de totale cité te maken op kosten van de Stichting  Emile et Louise Deutsch de la Meurthe. In 1923 ontwierp Bechmann het 1e paviljoen van de cité:: de Fondation Deutsch de la Meurthe voor Franse studenten op 37 Bd. Jourdan. Métro 4, RER B Cité Universitaire, Tram 3A Cité Universitaire.
Dit complex werd gebouwd op de plek van het oude bastion nr. 82 van de ommuring van Thiers, die 94 bastions telde…
In 1933 werd het Maison Internationale ontworpen samen met architect Jean-Frédéric Larson met aan 17 Bd Jourdan de ingang- en administatie-gebouwen..
Lucien Bechmann is van 1923 tot 1954 raadgevend architect van de Cité internationale universitaire de Paris geweest.
1930: Washington Plaza, Immeuble Shell. Dit is één van de bekendste gebouwen van Bechmann op 38-44 rue Washington (8e arr). In opdracht van de zelfde Emile Deutsch de la Meurthe, die samen met zijn familie in 1922 eigenaar was van Naamloze Vennootschap Pétroles Jupiter,in 1948 opgegaan in de maatschppij Shell France, ontwierp Bechmann de kantoorgebouwen voor Shell in het kantorencomplex Washington Plaza, ook van zijn hand, in rue Washington, rue d’Artois en rue de Berri. Métro 1 George V, 9 St. Philippe du Roule. Bechmann had voor dit ontwep een studiereis naar de VS gemaakt met name om de bouw van wolkenkrabbers te bestuderen voor wat betreft het beheer van een dergelijk groot werk zoals planning, materialen etc. en was daardoor in staat de bouw met een jaar te bekorten, wat de kosten ten goede kwam.
Lucien Bechmann heeft gedurende de hele periode van zijn werkzame leven vele woongebouwen ontworpen die er nog wel staan, met name in het 16e arr., waarvan ik geen foto’s heb, wel op streetview heb bekeken, maar naar mijn “bescheiden” mening niet per se spectaculair maar wel mooi,: een kleine opsomming
1906-1907 60, 67, 71 rue des Vignes, 16e
1909-1914 1, 4 ,6 Chaussée de la Muette, 16e
Verder staat er op 19 rue de Passy, 16e, nog een garage en in
15e een ziekenhuis Saint Michel uit 1920.
voornamelijk Wikipédia, archives de l’Architecture du XX siecle, Archiwebture.fr
Aan een van de Seinekades in het 8e staat (40 Cours Albert 1er) staat een bijzonder gebouw van de architecten Louis-Eugene en  Albert Feine. Hôtel Lalique werd ontworpen en gebouwd in opdracht van de kunstenaar Lalique .
In 1902 stapte René Lalique in zijn tweede huwelijk en liet dit Hotel Particulier bouwen, bedoeld als woonhuis voor zijn nieuwe gezin maar ook als atelier en expositieruimte. Lalique was edelsmid en glasontwerper (1860-1945) en gebruikte het huis vanaf 1904 niet alleen als woonhuis en atelier maar ook als ruimte om bijzondere gasten en klanten te ontvangen. Niet veel later had Lalique ook een eigen winkel op de Place Vendome.
Alhoewel het gebouw bouwtechnisch ontworpen werd door de Feine architecten nam Lalique zelf de binnen en buiten decoraties voor zijn rekening. Met name de deur en de rest van het voorportaal zijn voorzien van opmerkelijke Lalique decoraties , zoals de foto’s hieronder laten zien.
Het huis is geclassificeerd als Frans Historisch monument en momenteel privé eigendom, en helaas niet toegankelijk voor publiek.
Architect:           L & A Feine
Waar:                 40 Cours Albert 1er Paris 8e.
Balkon met bloemmotieven van het Hotel Lalique. Foto Wim Dammers Parijsmagazine .
De ingangspartij ontwierp Lalique zelf, waarbij hij Art Nouveau arabesken in het glas van de voordeur laat doorlopen in de natuurstenen deuromlijsting en in het smeedijzeren balkon, waarin ook dennenappels zijn verwerkt. Bron Wim Dammers Parijsmagazine
Léon Azéma (1888-1978), frans architect, hoort bij de grote groep architecten, die in de 20er-30er jaren van de vorige eeuw van zich doet spreken met moderne opvattingen over bouwen. Azéma studeert aan de Ecole des Beaux Arts in het atelier van Gaston Redon en wint in 1921 de eerste prijs in de Grand Prix de Rome voor architectuur. De beloning is een door de Franse regering betaald driejarig verblijf in de Villa Médicis in Rome. Azéma is vooral bekend door zijn ontwerp voor het Palais de Chaillot (16e arr.) samen met Louis-Hippolyte Boileau en Jacques Carlu in 1937.
Eerder ontwerpt hij in Parijs:
1930: “Le clubhouse” voor het tenniscomplex Jean Dixmier, 19 rue du Gén. Malleterre, 16e arr.
aan de andere kant op de quai Saint Exupérie, op een paar stappen van de Bd. Périphérique, is de art décogevel in al zijn schoonheid te aanschouwen. métro 9 Porte de St. Cloud.
1930: gebouwencomplex 91-93 quai d’Orsay omlopend via Place de la Résistance (met tegenwoordig uitzicht op de nieuwe Russisch-Orthodoxe kathedraal Sainte Trinité) naar 24 rue Cognacq Jay, 7e arr. Métro 9 Alma Marceau of RER C Pont de l’Alma.
1931: Caserne de la Garde républicaine Penthièvre, 1 av. Delcassé/28 rue de Penthièvre, 8e arr., samen met architect André Granet. Métro 9, 13 Miromesnil.
1933-1935: Eglise Saint Antoine de Padoue, 52 bd. Lefebvre/rue Gaston Bossier, 15e, Métro 12 Porte de Versailles of Tram 3a George Brassin.
Deze kerk is gebouwd op het voormalig bastion 73 in de ommuring van Thiers (v.a.1840 en afgebroken tussen 1919 en 1929); naast de kerk staan nog een kazerne en een stenen pomp die bewaard zijn gebleven.
1937: administratieve gebouwen en een ziekenpost voor het Parc des Expositions, Place de la Porte de Versailles en samen met Louis Hippolyte Boileau de entrée van dit Parc:
voor de entrée staat een originele rode Fontaine Wallace.
1937: in 1935 wordt besloten het Palais du Trocadéro, in 1878 gebouwd door Gabriël Davioud en Jules Bourdais voor de Wereldtentoonstelling van dat jaar, af te breken: het is te oud, de mensen vinden het niet mooi, de akoestiek is “terrible”. En een nieuw paleis moet er komen op de heuvel van Chaillot voor de WTT 1937, waarvan het thema zal zijn “kunst en techniek in de huidige wereld” en waar de grote mogendheden zich aan elkaar zullen meten. Een wedstrijd wordt uitgeschreven en Léon Azéma, 1e Grote Prijs van Rome 1921, Louis Hippolyte Boileau (1878-1948) en Jacques Carlu (1890-1976), 1e Grote Prijs van Rome 1919 winnen:
oude foto’s zijn van Congresbibliotheek VS onder nrs. 05218, 05233, Publiek domein.
PLace du Trocadéro, metro 6 en 9, Trocadéro.
Op 30 avenue Marceau, 8e arr. staat een bijzonder huis, in 1914 ontworpen door de architect André Granet (1881-1974), vermoedelijk in samenwerking met Roger-Henri Expert (1882-1955) leeftijd-  en studiegenoot aan de Ecole Nationale Supérieure des Beaux Arts. De stijl wordt aangemerkt als late art nouveau.
Het hele grote timpaan is bedekt met beeldhouwwerk van bladranken en dennenappels, daaronder is het balkon versierd met smeedijzeren pauwen en de markies boven de deur zou voor de pauwenstaart kunnen doorgaan.
De voorgevel is opgetrokken  in steen terwijl de achtergevel, impasse Dr. J. Bertillon, in baksteen is gebouwd. Op deze impasse komen ook de noodtrappen van de Amerikaanse kathedraal aan de avenue George V, uit.
métro lijn 9 station Alma-Marceau
Lavirotte in het 8e arrondissement
Lavirotte heeft in 1904 zijn meesterwerk in het 8e arrondissement ontworpen: Hôtel Céramic aan 34 avenue de Wagram (zie elders in deze rubriek) dat een historisch monument is evenals dat andere meesterwerk in het 7e aan 29 avenue Rapp, maar in het 8e arr. ontwerpt hij in 1906 aan de chique avenue de Messine op nr. 23 voor de uitgever A. Noël een herenhuis, dat oorspronkelijk een begane grond met 2 verdiepingen telt; de hogere étages en het koepeltje zijn in 1931 toegevoegd door andere architecten.
Zo zou het originele pand er dan in 1906 ongeveer hebben uitgezien. De huizen rechts staan in de rue de Messine 6 en zijn ook van de hand van Lavirotte en uit hetzelfde jaar.
Het beeldhouwwerk is gedaan door de sculpteur Léon Binet en het smeedwerk is van Auguste Dondelinger; beiden hebben ook met Lavirotte samengewerkt aan het gebouw op 12 rue Sédiilot (7e arr.); zie elders in de rubriek Lavirotte.
Er is niet veel meer over van de flamboyante art nouveau uit zijn eerdere ontwerpen. Misschien vond zijn opdrachtgever of misschien hijzelf, dat die stijl het mooiste achter de rug had. De gevel heeft in 1907 nog wel een prijs gekregen
Métro: station Monceau lijn 2 (recht door het park).
Aan de Avenue Wagram (nr 34) niet ver van de Arc de Triomphe ligt aan de rechterkant van de weg Hotel Ceramic.
Dit “juweeltje” van de Art Nouveau bouwstijl is zoals de naam ook doet vermoeden inderdaad nog in gebruik als hotel met prijzen vanaf 150 euro.
Het huis is niet alleen met enorm oog voor detail ontworpen door Lavirotte in de twintiger jaren maar hij heeft ook een bijzonder getalendeerde keramiek ontwerper ingehuurd voor de decoraties aan het gebouw.