nl en es nl en nl fr nl nl en nl nl nl ca en en nl hbs_lat nl nl nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl nl mk ca en en en nl nl ca en en nl nl nl ca en en nl en nl ca en en nl nl nl ca en en nl es nl ca en en nl nl nl ca en en en en en fa en en en en nl nl nl nl nl en en en en en en en en en en en en nl en en en en en en en en de nl nl nl nl nl fr en nl nl de en nl nl nl nl nl nl nl nl nl pl de nl nl nl en es fr nl en nl nl sv nl fr en en en en en
Ruim een half jaar na zijn opstappen als hoofdredacteur van Quote raakte Sander Schimmelpenninck vervuld van melancholie. „Het was fucking rock-’n-roll”, zei hij in zijn Zelfspodcast over de hoogtijdagen die hij besprak tijdens een etentje met een oud-collega. Alles kon, de branche zinderde. Het was „work hard, play hard”. „Elke romkom speelde zich zowat af op een tijdschriftredactie.”
Zo is het dus niet meer, was de boodschap. De berichten uit de tijdschriftsector stemmen bedroevend, al jaren. Geen aansluiting gevonden met een jong lezerspubliek, geen organische plek verworven in nieuwe vormen van mediaconsumptie. Er is geen tijd meer voor het tijdschrift. Dat geldt extra voor de zogeheten ‘high-end’-modebladen.
Vorige maand werd bekend dat Quote-uitgever Hearst Nederland onder meer vrouwentitels Vogue en Glamour en mannenblad Esquire gaat afstoten. Voor het verlieslatende Esquire, met een stabiele maar kleine oplage van ruim 10.000, is geen toekomst meer. Van Vogue, Vogue Living en Glamour worden de uitgeeflicenties opgezegd – hoe lang die nog doorliepen is onbekend. Moederconcern van deze titels is het Amerikaanse Condé Nast, waar de iconische oud-hoofdredacteur Anna Wintour creatief directeur is van alle 26 Vogue-edities wereldwijd. Condé Nast zoekt nu een nieuwe uitgever in Nederland.
Hearst Nederland is onderdeel van Hearst Europe, dat weer onder het Amerikaanse Hearst-concern valt. De ondernemingsraad van Hearst Nederland bracht maandag een positief advies uit over de reorganisatie die de uitgever vorige maand aankondigde. De directie was tot maandagavond laat niet bereikbaar. Het ingehuurde pr-bureau gaat niet in op vragen.
Lees ook: Uitgeverij Hearst bezuinigt Esquire weg, zoekt nieuwe uitgever voor Vogue en Glamour
Dat er ingegrepen moest worden om kosten te besparen was al duidelijk sinds het begin van de coronatijd, maar gedurende de woekerende pandemie wilde de directie geen pijnlijke maatregelen treffen. Nog steeds is niet bekend welke personele consequenties de uitdunning van titels heeft bij Hearst. Het aantal getroffen werknemers zal potentieel rond de twintig zijn, gezien de omvang van de redacties. De toekomst voor medewerkers van Vogue en Glamour zal afhangen van eventuele voortzetting onder een andere uitgever, en of die redacties meeneemt. Het Groningse Pijper Media, dat onder meer Grazia en Marie Claire en Beau Monde uitgeeft, gaat niet in op de vraag of er belangstelling bestaat.
De papieren oplage daalt al jaren, maar de afgelopen vier jaar ging het in geval van beeldbepalende vrouwentitels (zie grafiek) heel hard. Het zaken– en rijkemensenblad Quote, de oertitel van Hearst Nederlands voorloper Quote Media, is qua oplage stabieler. Voordat Schimmelpenninck in september 2020 de deur achter zich dichttrok, had hij het plan om zelfstandig te gaan, zegt hij. Binnen de muren van Hearst kon hij zijn ambities niet verwezenlijken. Maar het bleef bij een plan. Hearst is volgens hem een „conservatief, hiërarchisch” bedrijf.
Die starheid van Hearst wordt door andere bronnen ook benoemd. De flexibiliteit om de koers te verleggen, bijvoorbeeld een serieuze investering om digitale abonnementen aan te bieden, ontbreekt. De bereidheid van Nederlanders om ook digitaal te betalen voor abonnementen is een ontwikkeling die tot de Angelsaksische leiding niet doordringt, zegt een ingewijde. De aanpak online stoelt op ‘traffic’ binnenhalen via de websites. Dat lukt tot op zekere hoogte, maar de schaal die nodig is om substantiële inkomsten binnen te halen via advertenties lijkt in Nederland niet haalbaar.
De digitale kiosken Readly, Tijdschriften.nl en Blendle, waar klanten honderden tijdschrifttitels kunnen lezen tegen een vaste maandprijs à la Spotify, leveren wel nieuwe lezers op. Maar er staan geen significante inkomsten uit abonnementen tegenover.
In 2017 dacht Hearst nog een strategische slag te slaan met de overname van concurrent G + J, de Nederlandse tak van uitgeversconcern Gruner + Jahr die onder meer Vogue en Glamour uitgaf. Het was een wereldwijde primeur: voor het eerst dat een filiaal van Hearst de belangrijkste licentietitels uitgaf van de Amerikaanse aartsrivaal Condé Nast.
Oud-directeur Luc van Os, die zijn oud-collega’s niet voor de voeten wil lopen, wil nu niet terugblikken op de overname die hij vormgaf. Maar hij erkent dat de ‘consolidatieslag’ in het segment high-end-tijdschriften niet goed heeft uitgepakt. Al was vier jaar geleden de dramatische daling in losse verkoop en advertentieomzet als gevolg van de coronapandemie natuurlijk niet te voorzien, zegt de begin 2020 vertrokken Van Os.
Hearst Nederland houdt het bij een enkel statement maandagavond laat. „Dit is een impactvolle, maar noodzakelijke operatie”, volgens directeur Marscha Krouwel in een persbericht.