nl en en hbs_lat en nl sv en en en en en en nl en nl hi nl nl nl en nl en fr fr pl de nl nl en en en en nl nl es fr nl nl nl nl nl en en en en en en en nl nl en nl en en nl de uz en ru ru fr en en nl nl nl hi en en nl nl nl nl nl nl en en nl en en en en en nl nl nl fr en nl en nl nl nl en nl nl en nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl en nl de nl nl nl nl nl nl nl en en ru en en en en nl en en en en nl en en nl nl en en en en en en en en en fa en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en fr
Daar loopt hij. Met zijn veel te grote rugzak. “Ik ben al een grote jongen” zegt hij. Ik knik instemmend maar ben het echt niet met hem eens. Naarmate we dichterbij komen voel ik zijn kleine handje steeds harder in de mijne knijpen en het liefst had ik rechtsomkeer gemaakt. Maar dat kan niet. We gaan op zoek naar zijn kapstokje en als we hem gevonden hebben is hij blij met de sticker die bij zijn naam hangt. We lopen naar binnen en ik zie mijn vrolijke kleine ventje schuw om zich heen kijken, zijn handje steeds harder knijpend in de mijne. Hij krijgt een plekje aangewezen in de kring en dan is het tijd voor mij om te gaan. Om hem achter te laten. In zijn eentje. Ik krijg een veel te dikke knuffel die net iets te lang duurt, een teken dat hij het spannend vindt. Ik pers er een glimlach uit en zeg dat hij echt een hele leuke dag gaat krijgen. Dapper knikt hij zijn hoofdje en ik besluit dat ik nu echt moet gaan om een drama mijnerzijds te voorkomen. Ik loop de klas uit. Loop de school uit en voel me alleen. Ik voel me verdrietig. Ik ben ongerust. Ik hoop zo dat alles goed gaat. Dat er kindjes met hem zullen spelen. Dat hij niet alleen is.
Als ik thuis kom plof ik op de bank. Kijk om me heen en vraag me af wat ik zal gaan doen. Ik besluit om maar te beginnen aan de chaos die op de bovenverdieping is gecreëerd. Werk mezelf naar de onderste verdieping, doe de boodschappen en dan ben ik klaar. In een razend tempo. Alle spullen liggen nog op dezelfde plek als waar ik ze heb opgeruimd. Er ligt nog steeds geen zand binnen. Ik heb precies die boodschappen die op mijn lijstje staan en de wasmand is nog steeds leeg. De ochtend is nog lang niet voorbij. Ik besluit wat klusjes te gaan doen die de afgelopen zeven jaar zijn blijven liggen. Onbenullige klusjes, maar ik ben bezig en de tijd gaat op die manier echt een stuk sneller.
Dan is het eindelijk bijna 15.00 uur. Op het schoolplein blijf ik naar de deur turen in de hoop dat hij snel naar buiten komt. Ik zie al een paar kindjes van zijn klas naar buiten komen. En na een tijdje komt mijn grote, kleine man ook naar buiten met zijn te grote rugzak op zijn rug en een nog grotere glimlach op zijn gezicht. Hij begint meteen honderduit te vertellen over het avontuur dat hij vandaag heeft meegemaakt. Hij vond het leuk, had gespeeld met kindjes waarvan hij de namen nog niet kent en heeft enorme zin om morgen weer te gaan. We hebben het overleefd. De grote enge kleuterwereld. Ik heb me voor niks zorgen gemaakt. Ik heb teveel beren op de weg gezien die er gelukkig niet waren. Ik heb misschien mijn kind onderschat. Of de andere kindjes overschat. Allemaal onterechte zorgen. Of toch niet? Waarschijnlijk blijf ik deze zorgen houden. Voor altijd. Mijn hele leven.
En ineens weet ik het.
Sandy Janneman (1976) is gelukkig getrouwd met Jeffrey en is moeder van 2 jongens, Dean van 2006 en Jake van 2010. En samen wonen zij in een dorp in Limburg.
Dit is een preview uit het boek: ‘En ineens weet je het… je bent moeder’ van onze eigen Sandy Janneman. Het boek zal vanaf juni 2014 bij bol.com te koop zijn
Boekrecensie | En ineens weet je het… je bent moeder van Sandy Janneman Colomn – Jij weet niet zo heel veel hè mama Column | Het einde van het schooljaar Column | Verveling Column – Kinderfeestje van een moeder
Tagged boek column En ineens weet je het… je bent moeder Sandy Janneman
Beauty Test | Oriflame The ONE Illuskin foundation + concealer
Column | Ik eerst!
4 thoughts on “Column | En ineens weet je het… je bent moeder”
8 mei 2014 om 07:09
Zoooo herkenbaar. Hier gaat zoonlief sinds 2 maanden ook naar school. Heb er toen ook een blogpost aangewijd. Grappig dat we nagenoeg hetzelfde ervaren. Kleine kinderen worden groot en je moet ze steeds meer loslaten.
8 mei 2014 om 11:11
Oeii komt dat besef dan pas?
Haha nee ik denk dat ik het me wel kan voorstellen!
8 mei 2014 om 18:43
Als ik mijn zoon uit school haal en ik hem zo zie lopen met zijn rugtasje,
besef ik me pas echt hoe snel alles is gegaan en dat ik zelf ook al zo lang moeder ben.
En ergens ben ik ook zó trots,
want je kindjes kennen de situatie van een school niet,
maar ze doen het toch maar even!
8 mei 2014 om 23:27
Ik ben echt super benieuwd naar je boek. Dit stuk is zo herkenbaar, dochterlief zit nu 3 maanden op school. Supertrots!
Geef een antwoord Reactie annuleren
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.
Waarom ik een Kerstbudget heb - Mommyonline.nl op Money Monday: Mijn cadeautjesstrategie voor de feestdagen
Nicky op Money Monday: Waarom aanvullende verzekering niet altijd beste keuze is
Sonja op Money Monday: Het dilemma van de werkende moeder
Nicky op Money Monday: Mijn duurste aankoop van 2021
Merel | De Mamagids op Money Monday: Verjaardagsfeestjes
Powered by WordPress | Theme: AccessPress Mag
We use cookies on our website to give you the most relevant experience by remembering your preferences and repeat visits. By clicking “Accept All”, you consent to the use of ALL the cookies. However, you may visit "Cookie Settings" to provide a controlled consent.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics".
The cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional".
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary".
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other.
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance".
The cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data.
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.