en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr uk nl en it nl nl en nl nl nl nl nl nl en it bh es it en jbo es es en en es en es en es es en es nl nl ru it bh es it es jbo hbs_lat es en en es en es en ms es es es nl nl fr fr en en nl es nl fr fr en en nl es fr fr en en nl es fr fr en en nl es fr fr en eo nl es en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Will Holland, beter bekend als Quantic, is een ongelooflijke drukke baas. De uit Bewdley, Worcestershire, UK afkomstige muzikant, producer en DJ heeft tegenwoordig na allerlei omzwervingen zijn domicilie gevonden in New York, om daar verder te bouwen aan zijn muzikale legacy en imperium. Het startte allemaal in 2001 met The 5th Exotic, het eerste album van zijn alterego Quantic. Sindsdien verschenen er onder allerlei namen 18 albums en lijkt het einde van de stroom muziek nog lang niet in zicht, want Holland is continue op zoek naar nieuwe avonturen, dwarsverbanden en crossovers. Quantic is hierbij de paraplu waar al die muzikale ontdekkingsreizen en samenwerkingsverbanden worden ondergebracht.
De manier waarop Quantic zijn projecten organiseert is vergelijkbaar met de aanpak zoals Gilles Peterson dat ook pleegt te doen: netwerken, diep graven en mensen bij elkaar brengen. Het grote verschil is echter dat Quantic muzikaal is onderlegd en Peterson vooral een regelneef is. Evenals Peterson reikt Quantic´s muzikale spectrum over werelddelen heen, waarbij een voorkeur bestaat voor salsa, bossa, jazz, soul en funk.
Op het nieuwste album van Quantic speelt Nidia Góngora een vocale hoofdrol. En deze uit Colombia afkomstige zangeres is niet helemaal een onbekende voor Quantic: Góngora deed ook al mee op albums van Quantic & his Combo Bárbaro en Ondatropica. Blijkbaar is er een klik tussen de twee en krijgt Góngora meer dan voldoende vocale ruimte op Curao.
Curao is een representatief voorbeeld van hoe traditionele muziek een combinatie aangaat met westerse produktietechnieken en de manier hoe bijna folkloristische muziek wordt ervaren door iemand die weliswaar iets daarvan heeft meegekregen door op die plekken te verblijven, maar wiens roots toch elders liggen. Projecten waar geprobeerd wordt om syntheses te smeden tussen verschillende muzikale culturen kunnen risicovol zijn, als er niet de juiste balans wordt gevonden tussen authenticiteit en technologie. Gelukkig is dat evenwicht op Curao wel te vinden en klinkt het daardoor ook nergens overspannen of te bedacht. Verwacht dus geen hip geforceerde eco-bossajazz op Curao. Quantic heeft in de loop van de jaren voldoende ervaring en kennis opgebouwd om te weten dat het oorspronkelijke geluid van de streek waar de muziek vandaan niet om zeep moet worden geholpen om daardoor voor minder getrainde oren de toegankelijkheid te vergroten ten koste van de natuurlijke muzikale grondstoffen. Quantic´s toevoegingen en inbreng zijn dan ook zeer subtiel verwerkt en is Curao op hoofdlijnen een meer dan geloofwaardig product waarin de rollen gelijkwaardig zijn verdeeld.
Curao is vooral ook het album van Nidia Góngora geworden. In Ojos Vicheros, Un Canto a Mi Tierra, No Soy De Valle overheerst de elektronische productie van Quantic nog het meest en zijn dit door hun westerse swing de meest toegankelijke nummes van het album. Maar die hi-tech toevoegingen en backing staan vooral ten dienste van de totaalbeleving. In de overige nummers overheerst vooral de zang en is de instrumentatie beheerst. Wat Curao zo origineel maakt is dat er weliswaar elektronica en moderne productietechnieken zijn gebruikt, maar dat dit goed combineert met de instrumentatie, die gebruikelijk is voor het idioom waarin dit album zich bevindt. Een goed voorbeeld hiervan zijn het breekbare Amor en Francia en Ñanguita, waarin de geur van het woud bijna de speakers uit dampt. Andere opvallende nummers zijn het tamelijk traditionele Se Lo Vi en de dubsalsabossa in Dub del Pacifico.
Quantic laat met Curao opnieuw een goede indruk achter en weet zijn plaats: niet al te nederig en zeker niet te dominant en te opdringerig, maar de juiste balans weten te vinden tussen welke muzikale boodschap hij wil uitdragen en tegelijkertijd de invloeden die de basis vormen hiervoor met respect behandelen. Curao is meer moderne Colombiaanse wereldmuziek dan dansmuziek uit Colombia en dat maakt het daarom ook zo’n authentiek album. Quantic overtuigt opnieuw.
María No Me Llevo
Canto A Mi Tierra
No Soy Del Valle
Het album Curao van Quantic & Nidia Góngora is uitgebracht door Thru Thoughts op 12 mei 2017.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€4,99)
María No Me Llevo
Un Canto A Mi Tierra [Version]
No Soy Del Valle [Version]
Aanbevolen om verder te lezen
Daptone Classic: Charles Bradley – Changes
(Deze recensie is onderdeel van de grote Daptone Records special en verscheen eerder op 7 april 2016) Het grootste deel...
Daptone Classic : Menahan Street Band – The Crossing
(Deze recensie is onderdeel van de grote Daptone Records special en verscheen eerder op 2 februari 2012) Wanneer in de...
Anoushka Shankar, Metropole Orkest with Jules Buckley & Manu Delago – Between Us…
Een album zat er natuurlijk aan te komen nadat sitarspeelster Anoushka Shankar in 2018 met het Metropole Orkest, onder leiding...
Fanfara Station – Boussadia
Een masker biedt verschuiling, schakelt emoties uit, is bedreigend en beschermt het verborgen personage. De in zwart gehulde Boussadia camoufleert...
Nani Noam Vazana – Ke Haber
Noam Vazana is een erg bevlogen componiste en zangeres. In haar jeugd hoorde ze de Ladino, taal, gesproken en gezongen...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.