nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl
'Eer uw vader en uw moeder'. Een niet mis te verstane opdracht! Niet iedereen is daar even gelukkig mee. Dat blijkt bijvoorbeeld wel uit een krantenberichtje dat vermeldt dat er in onze dagen meer kinderen en jongelui van huis weglopen dan ooit tevoren. Vader en moede zijn verre van perfect, vinden zij. Moeten wij hen dan eren?
Toen God dit voorschrift gaf, wist Hij dat ouders onvolmaakte mensen zijn. Juist aan feilbare mensen gaf Hij zijn wetten. Zonder het nodige respect voor gezagsdragers is er geen leven mogelijk. Zonder eerbied voor de ouders bestaat er geen harmonie en orde binnen het gezin.
Ook is het gezin een eenheid, waarvan de kinderen een essentieel onderdeel vormen. Daarom zal niemand die zichzelf respecteert deze eenheid verbreken door naar buitenuit negatief over vader en moeder te spreken.
Jezus hechte grote waarde aan het gebod vader en moeder te eren. Eens kwamen de Farizeeën tot hem met grote kritiek op zijn discipelen. Deze hielden zich niet voldoende aan de reinigingswetten, die naar hun ideeën zo geweldig belangrijk waren voor het geestelijk leven. Jezus ging op deze aantijging in het geheel niet in. Hij wees echter wel op een ander gebod dat door deze wetsgetrouwe Joden steevast overtreden werd. Zij hadden geen respect voor hun vader en moeder. 'Gij verwaarloost het gebod Gods', sprak Hij (Marc.7:8).
Had Jezus zelf daarin trouwens niet het grote voorbeeld gegeven? Zelf volmaakt, had Hij alle respect voor zijn onvolmaakte ouders. In Lucas 2:51 lezen we van Hem nadat Hij als 12 jarige jongen in de tempel geweest is: 'Hij ging met hen terug en kwam te Nazareth en was hen onderdanig'.
Voor de kinderen van het huisgezin van God heeft dit gebod nog een diepere betekenis. God is onze Vader in de hemel. Ook Hem zullen we moeten eren. Hiermee zullen de meeste christenen niet veel moeite hebben. Is Hij niet waard te ontvangen alle lof, eer en aanbidding?
We hebben echter ook een moeder. Hoe staat het met het respect voor haar? Galaten 4:26 zegt: 'Het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder'. Dat hemelse Jeruzalem is de gemeente. Zij is de vrouw naar wie God met groot verlangen uitziet. Eren en hoogachten wij haar?
Misschien is zij nog verre van volmaakt. Toch mogen wij haar daar niet om minachten. 'Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht', zei men vroeger over iemand die kwaad sprak van zijn eigen familieleden. Wie negatief spreekt over zijn moeder - de gemeente - brengt zichzelf schade toe. Maar ook de eer van zijn vader wordt daarmee in discrediet gebracht.
Vader houdt van moeder. Die twee zijn één. Moeder heeft haar onvolkomenheden, maar dat zijn niet de dingen waar vader zich uitsluitend mee bezig houdt. Hij let juist op haar goede hoedanigheden en hij zal zich vernederd voelen als hij zou merken dat achter moeders rug om negatief over haar gesproken werd.
In Efeziërs 5:29 zegt Paulus dat binnen het goede huwelijk de man zijn vrouw 'voedt' en 'koestert'. Dat is wat God doet met zijn gemeente. Hij zorgt voor haar, en maakt dat zij versterkt en opgebouwd wordt.
Ook de gemeente - de moeder - zorgt goed voor de kinderen die haar zijn toevertrouwd. In 1 Thessalonicenzen 2:7 wijst Paulus op de taak die de leiding van de gemeente daarin heeft: 'Wij gedroegen ons in uw midden vriendelijk, zoals een moeder haar eigen kinderen koestert'. En van de leden zegt hij dat zij 'gelijkelijk voor elkander zorgen' (1 Kor,12:25). Zo zullen wij nooit minachten waar wijzelf deel aan hebben: de gemeente van Jezus Christus. Wij zullen meewerken aan haar opbouw door middel van de liefde (Ef.4:16).
Nu is 'onze moeder' nog niet volmaakt. Maar die tijd komt wèl.
Misschien zijn er wel dingen in de gemeente die in onze ogen niet goed zijn. Wanneer wij daarover een oordeel vellen, zegt de bijbel: 'Wat oordeelt gij uw broeder?...Wat minacht gij uw broeder?'. Ga uit van de oprechte intenties van degene die naast u staat in de gemeente. Want 'ieder onzer zal voor zichzelf rekenschap geven aan God' (Rom.14:10-12).
Zoals je eventuele problemen met je ouders niet aan de grote klok hangt, maar er slechts met een vertrouwensman over spreekt, bespreek zo ook alles wat je dwarszit met de Heer, in het geloof dat Hij bij machte is de ander duidelijk te maken waar de fout zit. En mocht je zelf verkeerd bezig zijn, ook dan kan de Heer het je duidelijk maken, wanneer je bij Hem te rade gaat.
Mocht je lang moeten wachten tot er verandering intreedt, leg dan de zegen van de Heer op het leven van je broeder of zuster die het moeilijk heeft, of op de situatie in de gemeente die je niet begrijpt. Door zo te handelen, treed je in de voetsporen van Jezus, die altijd zegende en niemand prijsgaf.
Twintig eeuwen is het de duivel gelukt de gemeente te beschadigen en haar zelfs monddood te maken. Wanneer wij er oog voor krijgen dat wij onze Vader, maar ook onze Moeder moeten eren, zal de boze zijn claim over haar verliezen.
Aan het gebod: eer uw vader en uw moeder is een heerlijke belofte verbonden: 'Opdat uw dagen verlengd worden en het u wel ga in het land dat de Here, uw God, u geeft'. Die belofte mogen wij ons toeëigenen. Wie God en zijn geweldige plan met de gemeente eert en voor ogen houdt, ontvangt een nimmer eindigend leven in het Koninkrijk van God. Bovendien zal zijn leven gevuld zijn met al de heerlijkheden die God met zijn gemeente delen wil!