nl nl nl id en nl nl nl en de en de en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl en nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl en nl nl nl nl es nl nl it nl fr nl nl nl nl en
Stasia is het personage waarmee dit familie-epos begint in 1900. Het is echter haar achterkleindochter die, niet alleen Stasia’s verhaal, maar ook dat van Christina (Stasia’s halfzus), Kitty, Kostja, Elene, Daria en Nitsa (ik ga niet al verklappen wie wiens kinderen zijn) verteld. Het prachtige en toch vreselijke verhaal van de familie wordt met de ons gedeeld, ook komen er onwijs veel stukken geschiedenis aan bod. Beide wereldoorlogen hebben namelijk veel invloed op deze familie. Je hebt na het boek het idee dat je ook het land hebt leren kennen. De familie heeft 1 geheim; het recept voor de meest heerlijke chocoladedrank van de wereld. Dit recept is gemaakt door de vader van Stasia en Christina, maar brengt dit recept de familie nou veel geluk of juist ongeluk…?
Door de beschrijving van de chocoladedrank had ik een kleine verwachting dat er een sprookje door dit boek verweven zou zitten maar niks is minder waar. Het is maar een klein onderwerp van het boek maar toch iets dat telkens terug komt in deze opmerkelijke familie.
1 fysiek boek in handen maar ondertussen toch 8? Ja, dit boek bestaat uit 8 delen maar gelukkig wel in 1 boek gebundeld. Ga goed zitten voor dit verhaal dat je zal verslinden en ondertussen aan het denken zet, want er zitten zóveel boodschappen in verborgen dat ik geneigd ben het nog eens te lezen. Het is ontroerend, leuk, mooi, pakkend, meeslepend, (ook wel eens) spannend én weer eens wat anders. Nog zo’n boek waarbij ik het vervelend vond dat het uit was en dat ik gedwongen was weer afscheid te moeten nemen van zoveel mooie personages.
Maar oké genoeg geprezen… want waarom dan geen 10? Mede omdat er nog zóveel boeken zijn(!!!) en er soms wat spanning ontbreekt, maar dan ben ik heel kritisch. De spanning in dit boek zit vaak in 30 pagina’s waarna het voor 200 pagina’s ”gewoon” een (verrukkelijk) mooi verhaal is. Daarnaast zijn ook een aantal langdradige opsommingen in het boek, deze zetten je dan wel aan het denken maar na 15 dingen kwam de boodschap ook over.
Ik houd er gewoon zoooo van als een boek beeldend is en dat heeft Nino Haratischwili hier zeker waargemaakt. Er is alweer een nieuw boek uit van Nino en de verwachtingen zijn dus hoog. Eerst maar eens even bijkomen van ”Het achtste leven”. Gek eigenlijk dat je zo kan ”genieten” van andermans leed… Anyway! Op naar het prachtige Georgië volgend jaar!
Achterkant van het boek
“Het achtste leven (voor Brilka)’ van Nino Haratischwili is een monumentaal, tolstojaans familie-epos dat zes generaties omspant tussen 1900 en nu. Dit verhaal over acht levens van één Georgische familie begint in een kleine stad tussen Georgië en Azerbeidzjan, waar een getalenteerde chocolatier zijn dochters grootbrengt en en passant een recept bedenkt voor een verrukkelijke chocoladedrank met gevaarlijke krachten. Het brengt hem rijkdom en aanzien, maar dat betekent in die tijd ook al spoedig gevaar.
Nitsa is de achterkleindochter van Stasia, een van de dochters van de chocolatier. Ze woont in Berlijn en vertelt op meeslepende wijze, en ook met veel ironie en humor, de dramatische geschiedenis van haar familie en die van de “rode’ twintigste eeuw.
Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)
Die laatste zomer – Tatiana de Rosnay
Ondanks de feestdagen moest dit boek er toch binnen een weekje aan geloven. Ik keek er lange tijd naar uit omdat ik ”Haar naam was Sarah” heel goed vond. Mede door de intro, die gelijk al mysterieus en spannend eindigt, wil je meteen verder lezen.
Dit boek gaat over Antoine Rey, een pas gescheiden vader van 3 kinderen die zich daar, vooral aan het begin, niet bepaalt gelukkig bij voelt.
Hij is erg close met zijn zus Mélanie en voor haar verjaardag neemt hij haar mee naar een plek waar zij vroeger kwamen met hun moeder, die al jaren terug is overleden. Door de terugkeer naar deze plek herinnert Mélanie zich iets uit het verleden, maar wat dat is…
Het is fijn geschreven, Rosnay beschrijft bepaalde dingen (gelukkig niet alles) tot in detail en dan wel op zo’n manier dat je het gerecht bijna proeft wanneer er gegeten wordt. Het verhaal blijft ook niet hangen bij dat ene onderwerp, het gewone leven gaat immers gewoon door. Er wordt zelfs een tijd helemaal geen aandacht meer besteed aan het mysterieuze begin waardoor de spanning langzaam wordt opgebouwd, je weet dat Antoine er uiteindelijk achter gaat komen.
Een heel mooi boek, ondanks dat het midden ervan niet heel spannend is maar eerder triest blijf je geboeid om verder te lezen. Aan het einde bleef de klapper echter weg wat wel een beetje een anticlimax was.
Achterkant van het boek
Antoine Rey heeft het perfecte cadeau voor de veertigste verjaardag van zijn zus bedacht: een lang weekend aan zee op het eiland Noirmoutier, waar hij en Mélanie in hun kinderjaren de vakanties doorbrachten. Hoewel ze fijne herinneringen hebben aan de eindeloze zomers, zijn beiden nooit meer teruggekeerd naar deze plek.
Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)
Volg mijn blog via mail
Wil je makkelijk op de hoogte blijven wat ik heb gelezen en deel op mijn blog? Vul dan je e-mail in en dan gaat het allemaal vanzelf!