en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr en en en en nl nl en nl nl nl nl nl nl ru en en en en en en nl fr fr de en nl en fr fr en fr nl en fr fr de en nl en nl fr nl nl nl en fr fr de en nl en en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Bardo Pond, actief sinds begin jaren negentig, kan inmiddels wijzen op een lijvige discografie. De Amerikaanse band is verantwoordelijk voor meer dan twintig albums en ep’s vol kosmische, psychedelische postrock. De best ontvangen platen werden zo rond 1995 gemaakt (Amanita, Bufo Alvarius, Lapsed), al deed de band met albums als Dilate (2001) en Peace On Venus (2013) ook nog aardig van zich spreken.
Under The Pines is een zes tracks tellend mini-album. Crossover, met zijn harde gitaarwerk en golvende, spacey karakter is de aardige opener. De meeslepende voordracht van Isobel Sollenberger houdt de aandacht vast. Out Of Reach klokt over de tien minuten. Dat is wel wat te lang. Ook hier dat golvende, slepende karakter in de noise, als een soort eb- en vloed, al kent de track nog wel een versnelling. Sollenbergs ijle vocalen geven de song een fijn shoegaze-karakter.
Hierna weet Bardo Pond de aandacht minder goed vast te houden. De songs meanderen en ploegen voort zonder veel richting en Sollenbergs zang voegt weinig opzienbarends meer toe. Als de band op het einde het instrumentale Effigy brengt, is dat eigenlijk een welkome zet. Hier doet de band wat denken aan Mogwai en horen we een van de betere nummers van de mini-elpee. Op Moment To Moment brengt Bardo Pond door middel van fluit en slide wat andere accenten aan. Welkom, maar niet genoeg. De muziek mist toch overtuigende aanknopingspunten. Op de titeltrack worden Sollenberg en band iets concreter als ze een plek onder een boom bezingen: ‘… I could sleep here till the end of times’. Maar echt binnenkomen doet de band niet. De weinig creatieve fade out aan het einde doet bovendien nonchalant aan.
Het gitaargeluid op Under The Pines is vaak boeiend en bij vlagen geweldig maar Bardo Pond creëert er over het algemeen te weinig mee. De band blijft te vaak hangen tussen songs en soundscapes zonder in een van beide richtingen overtuigend door te stoten.
Het album Under The Pines van Bardo Pond is uitgebracht door Fire Records op 24 april 2017.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€8,99)
Aanbevolen om verder te lezen
Hunter Complex – Airports and Ports
Hunter Complex heeft de afgelopen twaalf jaar gestaag aan naamsbekendheid gewonnen en daarmee een goede reputatie opgebouwd als het gaat...
Dans Dans – 6
Na het terecht bijzonder goed ontvangen vijfde album Zink zag Dans Dans zich geconfronteerd met Covid-restricties. Toch stonden die een...
Yeah Yeah Yeahs – Cool It Down
Na een hiaat van negen jaar hoop je eigenlijk stiekem toch wel op meer dan een half uur aan nieuwe...
In de gaten houden: L&S
L&S is een nieuwe band. Het is de band van Anthony Laguerre, G.W. Sok, Jean-Michel Pires en Eric Thomas. G.W....
De schoonheid van het vernederen, Pixies komt er probleemloos mee weg. Man, wat blijft Debaser toch een krachtige meestertrack. Frank...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.