nl nl nl en en en en en en nl nl en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl es nl fr nl nl nl nl nl nl
Sommige mensen blijven maar bezig. Ze kunnen niet goed stoppen met hun activiteiten, beginnen telkens een nieuwe klus. Hun innerlijke criticus is een echte opjager. Een slavendrijver. Wat te doen?
Als je innerlijke criticus een opjager is, ben je niet goed in ontspannen. Moet je ergens wachten, dan erger je je. In de file vreet je jezelf op. Een rij in de supermarkt, een trein met vertraging – je kunt er niet tegen. En ga je eindelijk een keer op de bank zitten met een kop thee, dan ervaar je juist extra spanning. Want je wilt dóór.
De uitdaging is om te leren ontspannen, zodat de opjagende innerlijke criticus het opgeeft. Waarom? Omdat in ontspanning de sleutel ligt tot tevredenheid. In een relaxte staat ben je kalm, blij, happy. Je krijgt goede ideeën, opent je hart, wordt creatief, reflectief, wijs. In ontspannen toestand realiseer je je dat je een korreltje zand op het strand bent. Ontspanning relativeert.
Hoe pak je het aan? Besef dat het begin van ontspanning juist spanning betekent. De eerste tien tot twintig minuten rust voelen vaak niet lekker, eerder onprettig. De innerlijke slavendrijver kakelt in je oor als een papegaai. Blijf dan juist wat langer zitten, in plaats van weer op te springen. Grote kans dat je na zo’n dertig tot veertig minuten iets van ontspanning ervaart.
Blijf oefenen, stop er niet mee
Leren ontspannen vergt tijd en geduld. Begin zo nodig met vijf minuten en bouw dat uit. Je kent vast wel zo’n glazen bol waar vloeistof en sneeuw in zit. Als je ermee schudt, waait de sneeuw op. Laat je hem een tijdje staan, dan wordt het water helder. Blijf oefenen met ontspannen totdat je hebt ontdekt hoe je van binnen de sneeuw kunt laten neerdwarrelen. Zo fijn als de innerlijke opjager het even opgeeft!
Lukt ontspannen niet? Doe iets eenvoudigs
Wat als je écht niet kunt ontspannen? Het lukt je bijvoorbeeld niet om twintig minuten te mediteren, een halfuur naar passerende mensen te kijken op een terras, onder een boom te zitten of over het water te staren. Kies dan een bezigheid die meditatief is, zoals tuinieren, breien of borduren.
Zorg er wel voor dat je een karweitje onder handen neemt dat op de automatische piloot kan. Dus geen ingewikkeld breipatroon of zeven verschillende borduursteken. En ga ook geen nieuwe tuin ontwerpen, maar gewoon onkruid wieden.
Zijn al bovenstaande adviezen niet aan jou besteed, omdat je altijd in de vijfde versnelling leeft? Dwing jezelf dan niet om meteen naar de eerste versnelling terug te schakelen, want dat is bijna onmogelijk.
Kies eerst een taak in z’n vier (kleding klaar hangen, tas inpakken voor morgen), dan een kleiner taakje in z’n drie (stukje van bureau opruimen) en daarna nog een klein klusje in z’n twee (nietjes in de nietmachine doen). Totdat je stapvoets rijdt. Nu kun je je wat gemakkelijker ontspannen, want de innerlijke slavendrijver heeft de tijd gehad om aan de nieuwe situatie te wennen.
Laat klusjes voor wat ze zijn
Bedenk je telkens nieuwe activiteiten en voelt het alsof je daardoor geen tijd hebt om te ontspannen? Probeer dan eens één klusje te laten liggen. Er gaat waarschijnlijk niets mis, als je een keer niet je mailbox leeg hebt en je keukenkastjes plakkerig blijven. Het is niet erg als je nóg een dagje met de bus naar je werk gaat omdat je fietsband lek is.
Mijn overgrootmoeder Marie zei altijd: ‘Slakken en hazen vieren tegelijk nieuwjaar.’ En gelijk had ze.
Dit bericht werd geplaatst in blogartikelen op 12 januari 2020 door Nicole Baars.
← Hoe ga je om met zelfsabotage? De vernietiger: de akeligste van alle soorten zelfkritiek →
Wil je af van die strenge innerlijke criticus? Ontvang gratis het e-book met veertig inspirerende blogs. En ontvang elke tweede week een nieuw blog: