nl nl id nl nl de en da nl nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr es es tr nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl da nl nl nl da nl nl nl de nl nl en nl nl en nl en nl de nl en en
‘Nu dan, of U toch hun zonde wilde vergeven! Maar indien niet, schrap mij alstublieft uit Uw boek, dat U geschreven hebt.’
Ook te beluisteren op Podbean: Opfrisser, de podcast: Reden 11: Voorbeelden
Voor wie zou je je plaats in de hemel willen ruilen voor die van hem of haar in de hel? Je bent meteen klaarwakker als je dit leest, denk ik. Toch waren zij, die onze voorbeelden zijn, Mozes, Paulus en natuurlijk Jezus, daartoe bereid. Dat is nog eens voorbede doen, of niet?
De tekst van vandaag komt uit het verhaal dat het volk Israël, tijdens Mozes afwezigheid op de berg om de stenen tafelen te ontvangen, Aron presten om een gouden kalf voor hen te maken en er een orgie-achtig, heidens feest ontstond. Mozes gooide van kwaadheid de tafels kapot, maar moest daardoor weer opnieuw de berg op om God onder ogen te komen. En dan spreekt hij deze woorden: schrap mij dan maar uit Uw boek, in plaats van hen. Heftig! Dat is opofferingsgezindheid!
Ook Paulus schrijft in Romeinen‬ ‭9:3‬ ‭HSV‬‬: ‘Want ik zou zelf wel wensen vervloekt te zijn, weg van Christus, ten gunste van mijn broeders, mijn verwanten wat het vlees betreft.’ Zo lief had hij zijn volk, die hem toch iedere keer weer het leven moeilijk maakten en de doorn in zijn vlees waren, vanwege hun onbekeerlijkheid en hun gedrag ten opzichte van de genade.
En natuurlijk is Jezus opofferingsgezindheid het ultieme voorbeeld, waartoe ook wij opgeroepen worden dat te volgen: ‘Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.’‭‭Filippenzen‬ ‭2:5-8‬ ‭HSV‬‬
Als wij onze voorbeelden volgen, dan hebben we nog wel een weg te gaan. En gelukkig vraagt God het niet van ons, want er is maar één weg, één middelaar tussen God en mensen en dat is Jezus. Maar als zij bereid waren hun plaats op te geven, wat mag het ons dan kosten om op de bres te staan, te gaan bidden, totdat ze zijn bekeerd en te volharden?
Als wij hun voorbeeld navolgen zullen onze gebeden verhoord worden. Geef daarom niet op, maar hou vol. Zelfs al zie je niet meteen resultaat. Want wie volhardt zal de verhoring zien. Bemoedig elkaar, vuur elkaar aan om vol te houden, met deze voorbeelden in je gedachten!
Gebed: Ja, Heer, ik wil me inzetten en volhouden om op de bres te blijven staan voor hen, die verloren dreigen te gaan. Ik wil die gezindheid hebben, die bij Mozes, Paulus en Jezus was, omdat ik ze gered wil zien. Dank U, dat U mij gaat verhoren, in Jezus Naam, amen.
Deze serie heet 13 redenen voor verhoring en is gebaseerd op het gratis boekje Doeltreffend Bidden voor Verloren Mensen van Lee E. Thomas