nl en en ca nl nl nl af en en en nl en nl nl de es nl en id en en ca nl nl nl af en en en nl en nl nl de es nl en en nl nl nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl eo nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl en es nl nl nl nl it en nl en en nl en en en en en nl en en en nl en en nl
Bij Ivy ging ik totaal blanco de bevalling in want ze werd te vroeg geboren. Bij Nyjah had ik een mooi bevalplan en eigenlijk ging alles direct overboord toen ze binnen 10 minuten(!) al aankondigden dat ik aan de weeënopwekkers ‘moest’. Ditmaal ga ik mijn geboorteplan anders aanpakken en ik laat je zien hoe ik dit heb aangepakt.
Wensen bij mijn tweede bevalling
Bij Nyjah wilde ik heel graag zo natuurlijk mogelijk bevallen in medische setting. De medische setting is iets waar ik niet onder uit komt doordat mijn zwangerschappen high risk zijn ivm cercix insufficiëntie. Ik werd ingeleid en wilde mijn vliezen gebroken hebben en dan mijn lichaam zelf het werk laten doen. De arts wilde echter weeënopwekkers en ik durfde niet duidelijk mijn grens aan te geven. Binnen no-time vlogen de weeën mij op de oren en zat ik in een fullblown weeënstorm. Na enkele uren hield ik het niet langer vol en vroeg ik een ruggenprik. Ook dit wilde ik liever niet, maar door de opwekkers kon ik er niet onderuit. Ik wilde niet op mijn rugbevallen maar ook daar had ik niets meer over te zeggen. Ik kijk met gemengde gevoelens terug op deze bevalling: het bracht ons Nyjah, mijn favoriete gyn deed de bevalling (zij was ook onze arts bij Ivy, topwijf) en ik had goede support. Maar veel dingen had ik graag anders gezien.
Ik zit in enkele natuurlijke zwangerschap groepen (zowel Nederlandse als internationale) en daar komen veel plannen voorbij. Daarnaast heb ik uitgebreid rondgeneusd op google en een lijstje opgesteld: aan de hand van dit lijstje kon ik aan de slag met mijn geboorteplan en deze zo goed mogelijk vormgeven.
In welke setting wil ik bevallen, wie wil ik er bij hebben, mogen artsen in opleiding meelopen?
Willen we met rust gelaten worden of zien we graag dat iemand zo nu en dan komt checken?
Wil ik de mogelijkheid tot pijnbestrijding, zo ja: welke?
Wat wil ik doen tijdens de bevalling, wil ik mobiel zijn, douchen/in bad of ontspannen d.m.v muziek?
Wil ik dat mijn vliezen gebroken worden of wil ik afwachten?
Wat heb ik nodig als ik last krijg van angsten?
In welke positie wil ik bevallen?
Wie knipt de navelstreng door?
Wanneer wil ik dat de navelstreng geknipt word?
Waarmee wil ik de navelstreng afbinden?
Wie pakt de baby aan?
Wat wil ik het eerste uur nadat de baby geboren is?
Wat voor voeding krijgt de baby?
Krijgt de baby een mutsje ja of nee?
Mogen er mensen op de kamer zijn het eerste uur na de bevalling?
Wanneer worden de controles gedaan?
Ik ben gaan zitten en heb alle vragen beantwoord in een document op mijn laptop. Ik heb dit zo uitgebreid mogelijk gedaan, zodat ik een goed beeld had van hoe ik wil dat de bevalling is. Toen ik dit gedaan had en allemaal op papier had, ben ik het gaan samenvatten zodat het voor de arts/verloskundige snel te scannen is. Op die manier is vlot duidelijk wat ik wil en hoe we er in staan. Een bevalplan moet duidelijk zijn, wanneer je bevalt en er is tussendoor een overdracht, moeten de nieuwe verpleegkundigen uiteraard het plan even kunnen lezen.
De opmaak van mijn geboorteplan
Ik ben een sucker voor mooie documenten en probeer er dan ook altijd visueel iets aantrekkelijks én duidelijks van te maken. Mensen moeten in één oogopslag zien op welk punt van de bevalling we zijn en wat er bij die fase hoort. Op die manier hoef ik (hopelijk) zo min mogelijk uit te leggen en kan ik me focussen op mijn grenzen bewaken.
Ik had met mijn gynaecoloog de afspraak gemaakt dat ik het bevalplan uit zou werken voor in mijn dossier (in tekst) maar daarnaast maak ik ook een visueel plan. Dit plan kan ik uitprinten, meenemen in mijn tas en hier op kun je aan de hand van iconen zien wat mijn wensen zijn. Als er een nieuwe verpleegster om de hoek komt kijken, kan ik haar dit visuele plan aanbieden. Ook is het handig dat mijn partner een visueel plan heeft, op die manier weet hij ook van mijn wensen. Je kunt dit gewoon maken via Canva.
Waarom ik óók de mogelijkheid tot een keizersnee opneem in mijn plan
Niet elke bevalling verloopt zoals je het graag ziet en ik heb nu tweemaal een plan de deur uit zien gaan. Bevallen is loslaten, maar ook wanneer dingen niet goed dreigen te gaan kun je nog wensen hebben. Als ik dit deel weglaat uit mijn plan, moet ik a la minute deze wensen kenbaar maken. Ik wil niet het risico lopen dat dingen die ik belangrijk vind daardoor niet gebeuren of aan bod komen.
En toen rolde er een plan uit
Hierboven zie je het visuele plan al wat ik heb gemaakt, deze print ik een aantal keren uit en gaat in de ziekenhuistas en voor de zekerheid ook op mail naar de afdeling verloskunde. Daarnaast rolde er uit de vragen die ik hierboven heb gesteld aan mezelf, een heel plan uit. Dit plan ga ik niet delen want er staan (uiteraard) persoonlijke dingen in.
Waarom een geboorteplan belangrijk is
Een geboorteplan is belangrijk (en handig) omdat je op deze manier je wensen kenbaar kunt maken aan de verloskundige, gynaecoloog en de mensen die bij je bevalling aanwezig zijn. Het is fijn om goed geïnformeerd een bevalling in te gaan en door er op deze manier mee bezig te zijn, kun je dat. Door een geboorteplan op te stellen (zeker wanneer dit je eerste kindje is) kun je goed je angsten formuleren. Welk moment lijkt je eng/spannend? Meld dit in je plan en kijk met je verloskundige/gyn naar hoe je op deze momenten geholpen kunt worden. Tot slot: helderheid is belangrijk. Tussen je partner en jou, maar ook tussen jou en de hulpverleners die aanwezig zijn bij de bevalling.
Pin dit artikel op Pinterest
Geboorteplan: hoe ik mijn plan heb opgesteld
Facebook Twitter Linkedin Instagram
Geef een antwoord Reactie annuleren
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
Mijn naam, e-mail en site bewaren in deze browser voor de volgende keer wanneer ik een reactie plaats.