en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr nl nl de fr nl nl en nl nl nl nl nl ru en fr en en en en en en en en en en en en nl fr fr de en nl en fr fr nl en nl en en en fr en de nl nl en en fr en en nl nl en en fr de de nl nl en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
In de jaren zeventig verzeilt Bernhard Reinke vanuit Utrecht in de destijds  bloeiende pop -scène van Groningen. Hij komt bij Herman Brood terecht die na het vertrek van Eelco Gelling bij Cuby & The Blizzards om gitaar te spelen bij Golden Earring, voorzichtig het solopad verkent. Brood inviteert Reinke als gitarist bij The Wild Romance. Ook Harry Muskee heeft interesse en engageert Reinke, Love Vendetta, waarop enkele composities van Reinke prijken, komt tot stand tijdens de tweede helft van de jaren zeventig. Reinke komt bij Phoney And The Hardcore terecht maar houdt het voor bekeken bij die rockformatie als de flamboyante frontman Erick Strack de Oceaan oversteekt om met Amerikaanse sessie-lui een tweede langspeler op te nemen.  Reinke raakt steeds meer in de ban van de mogelijkheden van jazzmuziek en gaat in de leer bij Wim Overgaauw in Hilversum. Tijdens de jaren tachtig test hij in combinatie met zijn job als docent gitaar aan het conservatorium in Arnhem de grenzen af van de instrumentale jazz en rock in een fusion benadering.
Een tijdje geleden transformeert hij die instrumentals in echte songs en vult die aan met nieuw werk. In zijn homestudio assembleert hij in zijn eentje de volledige instrumentatie en achtergrondzang. De ontbrekende link een zangstem vindt hij bij Erik Hagelstein. In veertien tracks  verkent het duo zowat alle mogelijke stijlen en daarbij etaleert Reinke zijn souplesse en veelzijdigheid. Akoestische passages zoals Paradise en zweverige, jazzy momenten worden afgewisseld met strakker werk in Don’t Disturb My Paradise en Highway 61.
Helaas botst Reinke op de beperkingen van de techniek met die drumloops, vooral in het meer energieke werk komen de ro(n)ckende snarenspinsels wellicht beter uit de verf met een echte drumpartij. Die horen we overigens even in Waiting For The Sun als Onno White een enkele keer de drumkit opzoekt. Ongetwijfeld haalt de meestergitarist met een ‘levende’ begeleidingsband meer uit dit verdienstelijke werkstuk met echo’s van zijn muzikaal verleden.
Don't Disturb My Paradise
Racing Through the Sky
Waiting for the Sun
On Top of the World
Aanbevolen om verder te lezen
JP Den Tex – The Starlight Adventure
JP voluit, Jan Piet den Tex stamt uit een artistieke familie, in de grafiek en het figuratieve schilderwerk van vader...
Lara Taubman – Ol’ Kentucky Light
Lara Taubman was voordien actief in de kunstensector van LA, met de verhuis naar New York City kwam de drang...
Festivals Out Of The Box
Christian Muthspiel en Martina Taubenberger: Architecten van UMADUM (2)
Het Out of the Box festival in München kent vele meewerkende namen maar één die daar ver boven uitschiet is...
Festivals Out Of The Box
Festivals Out Of The Box München 2022
Hoe blijven we verbonden in isolatie? Bij stilstand? In de afwezigheid van contact? Hoeveel ruimte hebben we nodig? Hoeveel nemen...
Festivals Out Of The Box
Martina Taubenberger en Christian Muthspiel: Architecten van UMADUM (1)
Het Out of the Box festival in München kent vele meewerkende namen maar één die daar ver boven uitschiet is...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.