en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr en en en en nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl ru en en en en en en en en en en en ca en ru nl fr fr en la nl it fr fr en en nl it fr fr en en nl en fr fr en nl nl en fr fr en de nl it en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Ierland en folk, dan kom je al snel uit bij eeuwenoude volksvertellingen, veelal gedoopt in een flinke dosis aan drank en versterkt door traditionele instrumenten als fluit, viool, banjo en doedelzak. De uit Blarney afkomstige troubadour Mick Flannery overstijgt alle vooroordelen op dit gebied en voegt de nodige doorleefde Americana en Blues aan toe. Hij heeft een onvergelijkbaar hees warm stemgeluid en bouwt met zijn zes eerder verschenen platen een steeds groter wordende groep volgelingen op. In Ierland kan hij al jaren niks fout doen en bereiken deze probleemloos de hoogste regionen van de albumlijsten. Verder heeft deze stoere breed gebouwde steenhouwer zijn uiterlijk ook nog mee, waarmee hij tevens de nodige aantrekkingskracht bij het vrouwelijke publiek opwekt.
Oké, we hebben dus die mannelijke warmte als basis. Deze wordt op In The Game in evenwicht gebracht door de doorleefde vrouwelijke verbittering die Susan O’Neill toevoegt. Ze kruipt al direct achter het stuur bij het zware Trouble, met Mick Flannery in de weg wijzende bijrijdersrol. Zwijgzame woorden van een in een echtscheiding verwikkeld koppel waarbij het slijpende gitaarspel de uiteindelijke richting bepaald. Moordende stiltes, gevolgd door gekoelde hysterie. Rust in plaats van overschreeuwende frustraties in een oplopend spanningsveld die zich op de kleine vierkante meters steeds verder uiteenzet.
Twee veelzijdige multi- instrumentalisten, twee totaal verschillende vocalisten die vooral in de laagte van hun stemmen samenkomen. De deprimerende spanning zet zijn lijnen uit in het uit elkaar groeiende Play with the Mind. Daar wordt wel ruimtelijk gewroet in die folkse Ierse voedingsbodem en waar viool, cello en piano neerstrijken om zich liefkozend te nestelen en de schade te beperken. Susan O’Neill gaat echter vol in de aanval om het wraakzuchtige Are We Free toe te eigenen. Een relationele identiteitscrisis gevuld met vergaande romantiek en emotionele afwijzing die overgaat in revolutionaire bevrijding.
Er wordt naar antwoorden gezocht in de vergevende gospelzang van Chain Reaction en het klagende naar liefde hunkerende Lonely Wins. Breekbaar? Zeker niet, die fase is al achter zich gelaten. Kapot gezongen en in leegte en eenzaamheid verzuipend. Ervaringsrijke blues die misschien nog het beste beantwoordt had kunnen geworden door een kapot gegooide whiskeyfles, waarbij de hals dienst doet als bottleneck gitaarspel. Helaas blijft die ellende ons bespaard.
Toch is het Mick Flannery die zich hier het meest kwetsbaar in het liefdesdrama opstelt en zich van de meest gevoelige kant laat zien. Blue River is gevuld met overstromende tranen, die moederlijk aarzelend gedept worden door Susan O’Neill. In These Are the Days worden zinsdelen weggelaten om deze zielenpijn te delen met de gevoelige mondharmonica partijen van Susan O’Neill en het moedige elektrische gitaarspel van Alan Comerford. Het blijft allemaal vriendelijk en schappelijk tot de rauwheid van Freedom diep vanuit het doorleefde innerlijk van Susan O’Neill tekstueel en in de instrumentatie de bovenhand neemt. Een hartspier die vervuld door pijn krampachtig de gebroken woorden een weg naar buiten gunnen en die lijn doorzet in het doorrookte haatdragende Miss Me When I’m Gone.
De triestheid van het confronterende You Don’t Know Me neemt als een laatste ademzucht alle hoop met zich mee en geeft de in eeuwigheid trouw belovende foto’s een zwart rouwrandje mee. Ghost als de afdwaling, onzichtbaar versteend tot vastgelegde gepasseerde momenten. In the Game is een afschuwelijke onheelbare littekenplaat. Maar zo overweldigend mooi en puur gebracht. De schoonheid van een neergaande spiraal welke in de aardedonkere afgrond eindigt, met de als strop gevormde touwladder als onbereikbaar hulpmiddel, bungelend in het afwendend maanlicht. Niet echt een knuffelrock geschenk om een geliefde met een vijfentwintig jarige bruiloft cadeau te geven, of je moet behoefte hebben aan een nieuwe uitdaging.
Het album In the Game van Mick Flannery & Susan O'Neill is uitgebracht door Rosaleen op 10 september 2021.
Downloaden bij iTunes (€8,99)
Play with the Mind
These Are the Days
Love You Like I Love You
Miss Me When I'm Gone
You Don't Know Me
Aanbevolen om verder te lezen
A Slice Of Life – Tabula Rasa
Zeven gouden jaren worden vaak gevolgd door een net zo lang durende zwarte periode. Geen slechte week en een Friday...
Eerie Wanda – Internal Radio
Dat Marina Tadic zich niet in hokjes laat plaatsen hoor je overtuigend op het Eerie Wanda debuut Pet Town terug....
NEON is het werk dat, na de albums angst (2017) en Knot (2019), een Nits-trilogie compleet maakt. Een drieluik waarop...
Merel van de Keer – Ghost In The Storm
Vorig jaar Jan van Bijnen nog met een lovende recensie bedacht voor het fraaie Modest Man, een volwaardig solodebuut waarbij...
Chat Pile – God’s Country
De rockband Chat Pile uit Oklahoma heeft het woord ‘subtiel’ niet uitgevonden. Met hun sterke 90’s invloed en hang naar...
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.