nl nl nl en nl en en en fi nl nl nl nl en nl nl nl en de nl nl en nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl it en nl en en nl en nl de de nl nl nl nl
Stiekem wierp ik al een blik in de stallen bij aankomst! 200 vrijgezelle dames keken me nieuwsgierig aan en aangezien de bride to be nog onderweg was, kreeg ik van Frank (aka bijna bruidegom, alias boer Frank) vast een rondleiding! De ietwat stille gom kwam spontaan tot leven; met trots in zijn stem en lichtjes in zijn ogen begon hij te vertellen!
Mensen met passie…. oh wat hou ik er toch van!
Na 6433 vragen van mij en zijn bijbehorende uitleg zag ik opeens een wel hele dikke koe! Zelfs mijn stadse oog zag dat deze Bertha (laten we haar voor het gemak even zo noemen i.p.v. koe 671) op knappen stond en het niet lang kon duren voordat er een kalfje geboren zou worden! Op dat moment ging mijn hartslag omhoog! Ik bedoel, hoe vaak maak je dat nou mee als je niet op of om een boerderij opgroeit?!
Met hun hond Diesel op mijn schoot begonnen we aan de puntjes op de i voor hun ceremonie… om de zoveel tijd, of als het allemaal iets te dichtbij kwam vloog de gom ‘even naar de stal om te kijken’. Met grote ogen keek ik hem steeds aan als ie terugkwam! ‘En?’, was steevast mijn vraag!
Het kalfje bleek achterwaarts te liggen, was enorm groot en Bertha had een extra handje hulp nodig! En dan gebeurd het… Zij die bijna samen gaan trouwen staan opeens als een team het zware werk te doen… Overals, laarzen, handschoenen tot je oksels, glijmiddel, spierballen, geruststellende woorden en toch ook paniek… want het kalfje had het heeeel zwaar toen het eenmaal was geboren. Hij was blauw en gaf eigenlijk geen teken van leven… ‘kom op jongen’, roepen ze hem toe… ze wrijven hard over hem heen, doen ‘iets’ met zijn oren en maken zijn mond leeg. Ik stop met filmen want ondanks dat ik er zo dicht bovenop sta kan ik niet zien of hij leeft! En ik durf het ook niet te vragen…
‘Phoe… dat scheelde niet veel!’, roept Frank opeens zichtbaar opgelucht! Het kalf leeft en terwijl Bertha trots haar kind schoonlikt besluiten we spontaan dat dit prachtige exemplaar BABS gaat heten! Bertha wordt gelijk gemolken zodat BABS de beste voedingsstoffen binnenkrijgt om aan te sterken ondertussen maak ik vreugdedansjes door de stal! Ik voel me eigenlijk gewoon zo’n koe die na een winterperiode eindelijk weer naar buiten mag… (zie je het voor je?!).
Stralend van blijdschap mag ik met mijn naamgenoot op de foto, we proosten met Grolsch en gaan door met de laatste puntjes…
Om 00.20u kwam ik in een oorverdovend stil huis thuis. Natuurlijk heb ik me ingehouden maar ‘t liefst had ik iedereen wakker gemaakt om (nog steeds vol adrenaline) het grote nieuws te vertellen; BABS IS GEBOREN!
Je kan je voorstellen hoe het vanmorgen aan het ontbijt (ja echt) ging! In geuren en kleuren, als ‘n kind zo blij kregen ze beeld, geluid en uitleg! Ondanks dat ik mijn laarzen niet meer aan heb en mijn kleren inmiddels in de was zitten voel ik nog steeds dat euforische gevoel! Vanwege de geboorte, maar ook omdat ik mijn bruidspaar vol passie, energie en liefde voor dieren aan het werk zag! Wat een kanjers!!!
Wat een cadeautje dat ik hen op Dierendag mag trouwen! Dit was nog maar de voorbode van een meer dan geweldige dag die nog gaat komen!
#babs #boerin #passie #liefde #dieren #ceremonie #voorbereiding #adrenaline #trots
Misschien vind je dit ook leuk?
‘Mariëlle, niet schrikken hoor! Want ik kan alles, ik kan me alleen niet bewegen!’
Nootje om te kraken…
46.611 woorden. 6 dagen. 5 huwelijken.
Geef een antwoord Reactie annuleren
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
© 2021 Tintelend Trouwen | Fotocredits van de homepage: Wianda Bongen Photopgraphy | Privacy Protocol | Algemene voorwaarden