nl nl da et id nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl de it nl cs en en da nl nl de nl nl de en nl nl nl nl nl nl de en nl de nl en nl en en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en en en nl sv nl nl en nl sv sv en en nl en nl nl nl nl en nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl en nl nl nl en en nl nl nl nl nl en nl nl nl en en nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en sv nl en nl nl nb nl en nl en da nl nl nl nl nl en nl nl nb nl en nl sw nb nl en nl sw nb nl en nl nl nb nl en nl sw nb nl en nl en en nl nl en nl nl nl en nl nl en en en nl nl en nl en nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl da nl nl nl da nl nl nl de nl nl en nl nl en nl en nl de nl en en
Ja, het Voynichmanuscript en de Codex Seraphinianus kent u inmiddels wel (zo niet: ga dat even regelen ja), maar had u deze al gezien?
Ik nog niet namelijk. Kan aan mij liggen hoor, ik verneem dingen soms wat laat als gevolg van geen tv en kranten. Maar bij mijn lokale Betere Boekhandel (dus niet de Blauwe Kringspier) werkt een jonge knaap met liefde voor de curieuzere verzamelaria, die zijn meerderen ertoe heeft weten aan te zetten onlangs niet alleen een fysieke Seraphinianus in huis te halen (ik mag hem van mezelf pas hebben als ik mijn Assyriologieartikel af heb, quod nog lange non), maar nu ook het zogeheten Wunderzeichenbuch, ofwel The Book of Miracles.
Blijkt zich om een recentelijk ontdekt Duits boekwerk uit de Renaissance te handelen, waarin bakken vol onverklaarbare verschijnselen in kraakheldere kleurillustraties staan beschreven. Volkomen geweldig ding en uitgevoerd in een luxe editie die elke bibliofiel het speeksel uit de mondhoeken ontlokt. Raaah, hebben!
Er in de winkel in bladerend zag ik tot mijn vertier dat lang niet alle taferelen zo onverklaarbaar zijn als ze indertijd moeten hebben geleken. Vooruit, brandende stukken hout en zwermen draakjes die uit de hemel komen zetten zijn wat eigenaardig (om over die sexy polyzoë chick nog maar te zwijgen), maar dit hier is dat allerminst:
Wat we daar zien is een vrijwel natuurgetrouwe weergave van een heden ten dage compleet begrepen fenomeen, namelijk een specifiek type halo, veroorzaakt door ijskristallen in de atmosfeer. Meer bepaald hebben we hier de zogeheten bijzonnenring, met daarop gelegen de zon zelf, twee bijzonnen en twee 120-graads bijzonnen; in totaal vijf ‘zonnen’ dus. In fisheye-perspectief is de formatie goed zichtbaar:
De foto kijkt recht omhoog, naar het zenith (die kleurige bocht in het midden heet dan ook toepasselijk de circumzenithaalboog). In werkelijkheid kun je de bijzonnenring namelijk alleen rondom de horizon zien en niet aan de horizon zoals in de tekening, maar zulk soort vrijheden nam men in 16e eeuwse haloschilderijen wel vaker. De onderlinge afstanden tussen de zonnen en het verschil in helderheid zijn daarentegen volstrekt accuraat weergegeven, evenals de onwerkelijk krijtdunne streep waaruit de ring inderdaad bestaat en de ‘uitveeg’-stralen naar buiten toe die zo karakteristiek zijn voor bijzonnen. Zo ziet het er in het echt uit:
Cool nou? Ook dit ding is zonder twijfel een halo, al is het iets minder duidelijk welk type:
En zo bevat het boek nog een hele hoop meer Wunderzeichen in de atmosferisch-optische hoek. Zoals deze bijvoorbeeld:
Vlammen in de wolken. Yeah, right. Nou, niet te snel met uw oordeel. Er is een hemelverschijnsel dat men pas recentelijk een beetje begint te begrijpen, sprites genaamd: een spookachtig soort bliksem die boven de wolken opflitst, tot op hoogtes van een kilometer of honderd en veelal rood van kleur. Kan dat hier geen impressie van zijn? Ik vind de gelijkenis met onderstaande topfoto van sprite-jager Jason Ahrns op zijn minst treffend:
Nouja, enfin en dus ook als zodanig in principe. Het lijkt me wel duidelijk wat ik dit jaar van u voor mijn verjaardag ga krijgen.
PS. Zou Taschen zichzelf nou zo genoemd hebben in de hoop dat het woord Taschenbuch voortaan met hen geïdentificeerd zou worden? Zegmaar à la dat je je appelstroopfabriek Rinse noemt? – Ah, nee: het is de naam van de oprichter.
april 5, 2014oktober 7, 2015 · Geplaatst in Be- en verwonderingen, Geschiedenis, Hemelverschijnselen, Kunst & nijverheid ·
11 gedachtes over “Het Boek der Wondertekenen”
Blinde Schildpad (@blindeschildpad) schreef:
april 5, 2014 om 08:00
Maar dit zijn dus wel serieus schitterende afbeeldingen. Prachtig!
april 5, 2014 om 09:41
Echt wel! Ik ben blij dat je het met me eens bent dat ik dit boek voor mijn verjaardag ga krijgen.
april 5, 2014 om 10:15
Tjeumig wat een prachtig boek, je zou bijna denken dat het een kunstig uitgevoerde
fake is, hoe kan zoiets moois zo lang onontdekt zijn gebleven?
Dank Drabkikker voor de tip en heldere duiding.
Ik ga er een proberen te bemachtigen want ik ken iemand die ik hier heel erg blij mee ga maken.
april 5, 2014 om 10:23
Echt? Ah, wat spontaan! Dat had je nou niet hoeven doen!
april 5, 2014 om 15:48
Er is een relatief goedkoop methadon exemplaar te krijgen met soortgelijke inhoud. Wel bij de fysieke boekhandel bestellen en niet bij Amazon:
april 5, 2014 om 15:50
En deze is ook niet al te duur. Wel tweedehands en zwart wit:
april 6, 2014 om 11:37
Bweh, magie en alchemie, veels te mainstream. Gheh, als ik me niet vergis hèb ik beide boeken.
april 6, 2014 om 13:16
Ha! Maar ik heb deze. Wedden dat u die niet hebt?
En kent u deze weblog? Om je vingers bij af te likken. Let op de witte handschoentjes. (Hoewel ik de magie vaak twijfelachtig vind, zijn de boeken prachtig.) Ik heb dit vast al een keer hier gepost:
april 6, 2014 om 17:27
’t Mag den tourist eigenaardig en ongemanierd toeschijnen, maar het is onder den Terschellinger in ’t geheel niet ongebruikelijk, ja zelfs de gangbare practijk, om alles, wat hij zegt, uit te spreken met een gelaatsuitdrukking alsof hij daarjuist een slok uit den kwispedoor heeft genomen. Neemt U dit vooral dit niet persoonlijk, al is ’t waarschijnlijk wel zo bedoeld. Verder zij de eilandbezoeker erop gewezen dat de Terschellinger doorgaans niet meer dan drie woorden in éénen zin verkiest te gebruiken, waarbij het eerste oover ’t algemeen een beschuldigend ‘Nou?’, ’t derde een neerbuigend ‘joë’ betreft. ’n Courante begroeting is ‘Nou? Aardig?’, waarop men kan antwoorden met ‘A ja joë’, er zorg voor dragend den eilander niet recht in den oogen te kijken, of hij mocht ervoor kiezen den verbalen uiteenzetting te verwisselen voor een lichamelijke. Is uw repliek den Terschellinger daarentegen welgevallig gebleken (reeken er niet te veel op), kan het zich bij zeldzame gelegenheden voordoen dat hij het gesprek vervolgt met een ‘Nou? Bakje/biertje?’ (naar gelang het vóór of ná tienen in den ochtend is), doelende op het gezamenlijk nuttigen van een kop koffie, respectievelijk compleet loos te gaan in den Braskoer alsmede de Oka-18 om daarna toeterlam te gaan nazitten in den Harley-club onder het herhaaldelijk uitstooten van den kreet ‘heu-eu-eu’. Een dergelijk aanbod af te slaan is geheel op Uw eigen risico.
’t Is aanvankelijk wellicht even wennen, maar eens ’t hart van den Terschellinger gewonnen, hebt U aan hem een vriend voor meerdere uren!
april 10, 2014 om 20:06
april 11, 2014 om 10:19
Neeneenee, je moet altijd met ‘Nou?’ beginnen. En ‘perfection’ kun je dan bijvoorbeeld vervangen door, ik noem maar iets, ‘aardig’. Nou? Polysemie? A ja joë.