en fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en fr en nl fr fr nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl ru nl nl de nl en sv et ru nl en en nl nl nl nl nl nl nl nl et de nl et de hu nl de fr ca hu nl nl nl de en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Ferry Heijne is een gevoelsdier, een energiek podiumbeest dat vol met passie en overgave de interactie opzoekt tussen De Kift en het trouwe publiek. Wat er buiten de optredens in hem omgaat hield hij voor lange tijd op uitzondering van zijn vrienden en familie verborgen.
Al in de indrukwekkende persoonlijke documentaire Water Wieg Me hoorden we een emotionele geraakte zanger praten over de zichtbare aftakeling door de ouderdom die langzaam als een ongewenste gast binnensluipt in het leven van Jan Heijne en hem totaal afhankelijk maakt van de behulpzame omgeving. Ook wordt van gepaste afstand de voormalige trompettist door de band luidkeels toegezongen als Corona het onmogelijk maakt om hem in het verzorgingshuis te bezoeken. Het is bijzonder om zo dichtbij het gezin Heijne te komen, een oprechte openheid die gedeeld wordt met heel Nederland. We zitten allemaal in datzelfde stuurloze bootje, ver verwijderd van de geliefde medemens.
De observerende verhalenverteller geeft zijn eigen invulling aan beminde schrijvers en legendarische poëten. Ook hier wordt weer flink in die schatkist van gedichten en boekwerken gegraven om tot Hoogriet te komen. Met een groot verschil, de relatie met zijn vader vormt schijnbaar onbewust de rode draad op de plaat. Dat de hechtheid van een goede vriendengroep nauw aansluit bij de band met de bloedverwanten bewijst wel de indrukwekkende lijst aan gastmuzikanten. Marc Koppen en Onno Kortland van Stuurbaard Bakkebaard als onverwoestbaar ritmisch slagschip en de Achterhoekse Bourgondiërs Rocco Ostermann en Wout Kemkens van Donnerwetter voor de onstuimige gitaarexplosies.
De vader die langs het water worstelt met de natuurlijke hindernissen volgt zijn ambitieuze zoon die in alle rust de rivieren in een stabiel vaartuig trotseert. Samen op weg naar het eindpunt de zee, de een sterk en zorgeloos, de ander onzeker en angstig. Hoogriet is de liefde van de onderlinge band tussen twee krachtige persoonlijkheden, waarbij de een geniet van de onbeperkte vrijheid, terwijl de ander gevangen zit in zijn eigen lichaam, en sinds een paar maanden ook tussen vier hoge muren. Hoe gepast is het om de release niet verder vooruit te schuiven. In alles is Hoogriet een album van deze tijd.
Al golvend op de rustgevende klanken van sleutelnummer Hoogriet dobber je de Zaanse omgeving af, waarbij de mannen en vrouwen van De Kift als gidsen je de juiste koers laten varen. Het is een onstuimige tocht die je laat leiden langs de onverteerbare nostalgische resten van punkhol Villa Zuid in Wormer en de plaatselijke fanfares, samengevat in onuitwisbare herinneringen. Die onweerstaanbare gejaagdheid van voorheen krijgt een orkestrale injectie in de bigbandpunk van Fantoom.
Ik Ken is een eenzame ontdekkingstocht naar de eigen persoonlijkheid. Vluchtig met wanhoop in de ogen jezelf herhalend overhoren als zelfbescherming, terwijl het geheugen als een door Noordzeewater aangetast zandkasteel steeds verder afbrokkelt. Verdrinken in verdringende gedachtes in de opzuigende draaikolk in Kolken. Zichzelf vastklampen aan het laatste stukje vastigheid om vervolgens in de beangstigende eeuwigdurende diepte te verdwijnen.
De feeststemming is regelmatig in neerslachtig mineur afgestemd, al nodigt ze nog steeds uit om te bewegen. Wilde ritmische regendansen vormen de basis in het met praatzang opgesierde Regen. Ook het van Water Wieg Me bekende Vla is uitgewerkt tot een sterk ophitsend gebeuren. Vernieuwend zijn de olifanten ska wals van Baragouine en het door de Britpop beïnvloede Feest van het hondsvot.
Een mooie vrouwenrol is al weggelegd in het gesproken Lievelingsboom, maar werkt naar een hoogtepunt toe in het prachtige in overvloedig alcohol doordrenkte duet Engelenkoor waar saxofonist Roos Janssens laat horen dat ze zich vocaal prima staande houdt naast een breekbare goudeerlijke Ferry Heijne, die vriend en vijand weet te ontroeren met een pure brok aan ouderwets kippenvel. Zo mooi en pakkend heeft hij nooit eerder geklonken. Het Hoogriet aan de horizon is niet het eindstation, maar een tijdelijk toevluchtsoord. De reis zal zich uiteindelijk weer vervolgen.
Het album Hoogriet van De Kift is uitgebracht in eigen beheer op 15 mei 2020.
Bestellen bij Sounds Downloaden bij iTunes (€8,99)
Feest van het hondsvot
Meer uit deze special
De Kift in Haarlem: de goede zin van Ferry Heijne
Wervelend De Kift viert dertigste verjaardag in sfeervol Luxor, Arnhem
Waarom wij van De Kift houden
Interview: dertig jaar De Kift in beeld en geluid
De Kift – Yverzucht
De Kift – Krankenhaus
De Kift – Gaaphonger
De Kift – Vlaskoorts
De Kift – Koper
De Kift – 7
De Kift – Hoofdkaas
De Kift – Brik
De Kift – Bidonville
Rats On Rafts / De Kift
De Kift – Bal
Orenmens: 30 jaar De Kift in beeld en geluid
Water wieg me: een muzikale ode aan de droefenis. 30 Jaar De Kift, een voorbeschouwing
De Kift – Hoogriet
De Kift oerkracht Jan Heijne overleden
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.