nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl
Het zoeken naar olie in Israël gaat door. Ondanks het feit dat er door charismatische christenen uit Amerika overal in Israël slechts 'droge putten' worden geboord.
In de afgelopen tien jaar besteedde de Israëlische regering meer dan 150 miljoen dollar om tientallen proefboringen te verrichten. Toen deze alle niets opleverden, gaf zij haar pogingen op.
Amerikaanse christenen hebben nu deze taak overgenomen. Met instemming van de Israëlische regering gaan ze door om honderden miljoenen dollars in de grond te stoppen. Ze hopen daarmee Israël een dienst te bewijzen, en tevens persoonlijk fortuin te kunnen maken!
Wie zijn de initiatiefnemers achter dit alles? De grote naam is Andy SoRelle uit Houston, wiens laatste boring enkele jaren geleden op 21.428 voet vastliep en sindsdien werd opgegeven. SoRelle boorde niet op grond van seismologische metingen, maar op zijn interpretatie van een tekst uit het oude testament (Deuteronomium 33:24). Over Aser wordt daar geprofeteerd dat deze zijn 'voet in de olie zou dopen'.
Op grond van deze uitspraak investeerde SoRelle dertien miljoen (!) dollar in zijn 'Asher-Alit 1', welke geboord werd op 12 mijl ten noorden van Shunor-Libnath aan de Middellandse Zee in het land dat eens toegewezen was aan de stam Aser.
Een andere olie-man, Wesley Hancock uit San Francisco, zegt dat de juiste locatie precies 6 mijl ten noorden van Alit ligt, aan de voet van de Carmel, waar hij 25 jaar geleden twee droge putten boorde.
Clifford Ford, een andere bijbelgetrouwe olie-man, gelooft nog steeds dat SoRelle en Hancock beiden op de verkeerde plaats hebben geboord. Hij baseert zijn boringen op een interpretatie uit Deuteronomium 33:19, waar staat dat Zebulon en Issakar 'gezoogd zullen worden met de overvloed der zeeën en met de meest verborgen schatten van het strand'.
Weer een andere prediker-olieman, Harold 'Hayseed' Stephens, zegt dat de bijbel duidelijk laat zien dat 's werelds grootste oliereservoir ligt in de buurt van het oude Sodom en Gomorra, hij baseert dat op een interpretatie van Genesis 19:19-25.
De Wall Street Journal wijdde een hele frontpagina aan deze grote investeringen van christelijke gelovigen in Israël. SoRelle stelde: 'Er is olie in Israël - het zit gewoon erg diep. De Here God heeft het zo gewild, want als de olie in Israël op hetzelfde moment was ontdekt als in Saudi-Arabië, dan hadden de Britten Israël nooit vrijgegeven'.
Veel van wat in Israël gaande is, is gebaseerd op Jim Spillman's boek: The great treasure hunt. Het gevolg is dat vele christenen die liefde voor Israël koesteren honderdduizenden dollars in diverse projecten steken.
Een deel van dit geld komt van weduwen en anderen die oprecht voor Israël 'een zegen willen zijn'. Hun wordt verteld dat ze daarvoor ook zelf gezegend zullen worden.
Een ander deel van het geld komt van verschillende christelijke zakenlieden, van over het hele land. Zij zien hun investeringen meer als een middel om hun belastingaftrek op te schroeven, en als een mogelijkheid om geld te verdienen. Daarbij krijgen ze dan ook nog eens de gelegenheid om 'Israël te zegenen'.
In verschillende 'Love Israël' campagnes, gehouden in diverse vooraanstaande Pinksterkerken, werden christenen dringend verzocht om aandelen te kopen van de 'Ford Oil and Development Inc.'. Bij de publieke verkoop stegen de aandelen met 62 dollarcents, maar deze zijn sindsdien gedaald tot een waarde van minder dan 10 cents per aandeel.
Onze conclusie is: Misschien valt er olie te vinden in Israël, misschien ook niet. Toch is het zeer speculatief om te geloven dat 'olie' genoemd in Deuteronomium zou slaan op geboorde ruwe olie, en dat de profetische uitspraak 'ijzer en koper mogen uw grendels zijn', betrekking zou hebben op de metalen die gebruikt worden in de booruitrusting.
We willen waarschuwen om bijzondere voorzichtigheid in acht te nemen bij deze projecten. Met name voorgangers dienen voorzichtig te zijn in het ondersteunen van stelsels, die materiële zegeningen moeten voortbrengen.
Christenen die miljoenen dollars in deze droge boorgaten storten, moeten zich eens afvragen of dit nu werkelijk de beste manier is om het geld uit te geven dat God hun toevertrouwde. Men had zijn geld beter in bijbelvertalingen kunnen steken in plaats van in Israëls grond. Tegen het einde van deze eeuw zou dan iedereen een bijbel in de eigen taal gehad hebben. Wat is dierbaarder voor Gods hart: een uitdaging om de bijbel in de hand van ieder mens ter wereld te kunnen leggen, of een eigenmachtige poging op onze eigen manier en onze eigen tijd de profetieën in vervulling te doen gaan?