fr nl nl nl en nl nl fi nb nl nl nl nl nl nl nl nl nds nl nl nl es nl en nl nl nl nl nl nl nl de it nl nl nl nl nl en nl nl nl nl de nl nl nds nl en nl nl nl nl nl nl nl de nl nl nl nl nl fr nl nl nl nl nl nl nl nl nl de nl nl nl
Er rijst een bijkomend probleem: ook op het vlak van de sport is er een federalisering aan de gang. Tot nu toe kon de club zowel genieten van BLOSO (nu Sport.Vlaanderen) subsidies aan Vlaamse zijde, als van Waalse ADEPS subsidies. Maar de tijden veranderen, en om van Vlaamse subsidies te kunnen genieten, moeten sportclubs een duidelijk Vlaamse identiteit hebben en hun activiteiten beoefenen in het Vlaams landsgedeelte. Een gelijkaardig probleem stelt zich aan Waalse kant. Onder druk van het decreet i.v.m. de subsidiëring (regionalisering van de kredieten) worden in 1975 twee regionale zweefvliegfederaties opgericht, namelijk de Vlaamse LVZC en de Waalse FCFVV. Dit geeft weer problemen op internationaal vlak, daar de FAI op dat ogenblik slechts op nationaal vlak georganiseerde federaties erkent. Daarom blijft de Belgische Zweefvliegfederatie (BZF) bestaan als overkoepelend organisme, maar haar rol wordt grotendeels gereduceerd tot het homologeren van records en brevetten.
Er ontstaat een complexe situatie bij LUAC: de nederlandstaligen willen onafhankelijkheid, en de franstaligen voelen aan dat zij op termijn uit Leuven moeten vertrekken. De grote vraag is: wat gaat er gebeuren met het materiaal?
Enkele weken later — midden april — brengen enkele Vlamingen tijdens een "verrassingsactie", onder impuls van ondervoorzitter Richard Vandeplas, een van de twee Ka-8 toestellen (de OO-ZOA) over naar het vliegveld van Zwartberg. Nadat men reeds maanden het Vlaamse land tevergeefs had afgezocht naar een gastclub, konden de nederlandstaligen met de Limburgse Vleugels (L.V.) uiteindelijk een akkoord bereiken over de modaliteiten waaronder LUAC zijn toestellen kon stallen in hun hangar en kon komen vliegen in Zwartberg (dank zij de plaats die was vrijgekomen doordat een groep L.V. piloten zopas was "overgelopen" van Zwartberg naar Kiewit). De overeenkomst hield o.a. in dat piloten van de L.V. mochten vliegen op het LUAC materiaal, voor zover er niemand van LUAC wenste te vliegen. Dit systeem werd bijna tien jaar volgehouden, maar nadat een piloot van de L.V. in 1984 een zware beoordelingsfout maakte en tijdens zijn landing met de Ka-8 van LUAC tegen een geparkeerd motorvliegtuig was gebotst, kwam er een einde aan het gebruik van het LUAC materiaal door de L.V. De keerzijde van de medaille was dat LUAC in Zwartberg administratief gezien niet meer beschouwd werd als club, maar als een verzameling privépiloten (met eigen toestellen). De LUAC leden moesten bijgevolg ten individuelen titel een L.V. lidmaatschapsbijdrage betalen, bovenop hun LUAC lidgeld. Maar we lopen vooruit op ons verhaal.
De activiteiten beginnen dus in Zwartberg met een Ka-8, een instructeur (Richard Vandeplas), enkele piloten met een vergunning, en een handvol studenten die nog in basisopleiding zijn. Deze laatste krijgen hun instructie op tweezitters van de L.V., wegens het ontbreken van een eigen opleidingstoestel.
Tijdens het zomerkamp van 1976 te Issoudun (Frankrijk) wordt het materiaal nog eens herenigd, maar de club is duidelijk in twee (tenten)kampen verdeeld, en het is de laatste keer dat de unitaire LUAC-ACUL gezamenlijke vliegactiviteiten ontwikkelt.
Vanaf 1977 verlopen de vliegactiviteiten volledig gescheiden. Met de verhuis van de franstalige vleugel van het Instituut voor Lichamelijke Opleiding en Sport naar Louvain-la-Neuve vertrekt ook de ACUL uit Leuven. Op 26 maart 1977 stichten de franstaligen een nieuwe vereniging: de "Aéro-Club Universitaire de Louvain asbl" (ACUL), met zetel te Louvain-la-Neuve. Diezelfde dag is er ook een vergadering van de unitaire LUAC-ACUL, waarop men een akkoord ondertekent over de verdeling van het materiaal: de Vlamingen krijgen de Blanik, een Ka-8 (OO-ZOA) en de Link Trainer, de franstaligen de Ka-6, de andere Ka-8 en de Rhön-Lerche.
ACUL blijft vliegen in Temploux (later in St-Hubert).
De LUAC vliegt in Zwartberg.
Aan Vlaamse kant worden op de Statutaire vergadering van 3 november 1977 de nodige wettelijke aanpassingen doorgevoerd, o.a. het terug eentalig maken van naam en logo van de vereniging (publicatie in het Staatsblad op 12 januari 1978). We hebben weer te maken met de "Leuvense Universitaire Aero-Club vzw", maar deze keer uitsluitend van en voor Vlamingen. Door de splitsing wordt de club qua ledenbestand sterk gereduceerd. De nieuwe LUAC "Vlaamse stijl" moet starten met een uiterst kleine kern.