en nl ca nl id nl nl en nl nl nl nl nl nl en nl en nl ko nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en sv es nl nl it nl nl nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl en ca nl fy fy nl nl es nl nl fr fr nl nl en nl nl nl nl nl ca nl nl nl ca nl nl nl de nl nl en nl nl en nl en nl de nl en en
Ik wist wel dat Aussies van regeltjes, waarschuwingen en boetes houden, maar de aanloop naar de Bridge Climb in Sydney slaat werkelijk alles.
Het begint al direct bij binnenkomst. Een alcoholtest (veel Engelse toeristen hier…) en vier A4 vrijwaringsteksten. Vooruit, acceptabel. Ik mag door. Naar de kleedhokjes. Volledig gestript van alles wat los en vast zit, krijg ik een Ghostbuster-pak aangemeten. Door de securitypoortjes – je zal maar iets in je reet hebben gestopt – naar de oefenbaan. De oefenbaan? Jazeker. Safety first. Het is me volledig onduidelijk waar we precies voor oefenen. Je kunt door alle haken, ogen, touwen en ander klimgerei geen kant meer op behalve de juiste. Anyway, ik slaag voor de proefrun. Nu gaan we echt.
Of wacht… het voorstelrondje. Ik moet eerst vrienden worden met de rest van de groep. We gaan deze uitzonderlinge ervaring immers met elkaar beleven.
“Ik ben Guido, ik kom helemaal uit Nederland en ik ben hier op vakantie.”
“Are you ready for the experience of a lifetime?”
De bedoeling is dat wij zijn oproep met een luid en enthousiast “yeah” beantwoorden. Zijn verwachtingen liggen duidelijk hoger dan ons initiële enthousiasme.
De hele groep begrijpt dat we maar beter eieren voor ons geld kunnen kiezen en mee moeten in zijn Amerikaanse aanpak.
Licht zenuwachtig ben ik wel, ondanks alle over-the-top veiligheidsmaatregelen. Hoogtevrees is niet rationeel… Het eerste stuk is ronduit onprettig. Steigerplanken (dat dan weer wel) en gatenkaasijzer naar de hoofdbrug. Oftewel: een wiebelige ondergrond, een directe en onvermijdelijke confrontatie met de afgrond en nul komma nul uitzicht om je aandacht van die afgrond af te leiden. Not my cup of tea.
Eenmaal op de burg zelf is het wel mijn kopje thee. En mooi! Bizar mooi! Sydney is op zichzelf al indrukwekkend, laat staan als je de stad vanuit vogelperspectief ziet. Driehonderdzestig graden Sydney met alles erop en eraan. Echt once in a lifetime, ook los van de ticketprijs.
We zijn op de top van de boog, bij de vlaggen. En dat is een moment. Onze persoonlijke vermaakcoördinator vindt in ieder geval van wel. We juichen op commando en we klappen op commando. En er worden foto’s gemaakt. Heel veel foto’s. Die je na afloop uiteraard tegen gepast toeristentarief kunt kopen in de shop. Ik denk bijna hardop: “ik trap daar niet in, ik ga die foto’s echt niet kopen.”
Net over de top… onweer! Gitzwarte wolken drijven recht op ons af. Fantastische flitsen zoals je ze in kindertekeningen ziet. Ik sta ademloos te kijken. Totdat ik me realiseer dat ik op een van de hoogste punten van de stad sta… op een ijzeren brug. De vermaakcoördinator verandert à la minute weer in een drill instructor en maant zijn toeristenkudde het tempo te verhogen. De brug af.
En op weg naar buiten koop ik zonder twijfel twee foto’s.
Klik om te delen op WhatsApp (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Wordt in een nieuw venster geopend)
Klik om af te drukken (Wordt in een nieuw venster geopend)
Volgend bericht Where reef meets rainforest
2 reacties Voeg uw reactie toe
30 juli 2010 om 21:17
Erg leuk verhaal. Ik heb die “vermaakcoördinator” ook wel zo ervaren. Je doet maar mee om niet 10x keer en steeds luider “yeah” te moeten roepen. Dat gebeurt ook trouwens bij pop- en jazzconcerten waarbij de artiesten of de aankondigers ervan overdreven luid roepen “How do you feel …. Rotterdam of Hengelo” en de zaal met liefst zo luid mogelijke instemming moeten roepen dat ze lekker in hun vel zitten. Als het niet luid genoeg is moet he echt over anders wordt er niet opgetreden.
Succes met de verhalen.
Pingback: Whisky is een beleving « Casuaris
Geef een reactie Reactie annuleren
Vul je reactie hier in ...
Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.
E-mail (vereist) (Adres wordt niet getoond)
Je reageert onder je WordPress.com account. ( Log uit /  Bijwerken )
Je reageert onder je Twitter account. ( Log uit /  Bijwerken )
Je reageert onder je Facebook account. ( Log uit /  Bijwerken )
Houd me via e-mail op de hoogte van nieuwe reacties.
Houd me via e-mail op de hoogte van nieuwe berichten.
De casuaris (of kasuaris) is een vreemde vogel. Het is een loopvogel die solitair leeft in het tropisch regenwoud van Australië en Nieuw-Guinea. De vogel is schuw. Vandaar dat de schattingen van het aantal levende exemplaren uiteenlopen van 1.500 tot 10.000. Puur geluk als je er een tegenkomt. Hoewel, geluk. De casuaris is sterk territoriaal en heeft nogal een opvliegend karakter. En messcherpe klauwen.
Word fan op Facebook
Word fan op Facebook
Ja! Ik wil meer lezen!
Voer hier je e-mailadres in en je ontvangt een e-mail als ik een nieuw bericht heb geplaatst!
Voeg je bij 851 andere volgers
Categorieën Categorie selecteren Betogen  (1) Casuaris  (88) Gedichten  (1) Geen categorie  (1) Hele korte verhalen  (21) India  (7) Iran  (9) Marketing  (7)    Concepten  (2)    Merk  (1)    Retail  (1) Myanmar  (5) Quotes  (2) Reizen  (36) Songteksten  (2) The road to Mandalay  (13) Verhalen  (96)    6 weken  (2)    Cricket  (5)
Archief Maand selecteren november 2018  (1) februari 2018  (1) januari 2018  (2) december 2017  (1) november 2017  (4) oktober 2017  (6) september 2017  (1) augustus 2017  (1) juli 2017  (1) februari 2017  (4) maart 2016  (2) augustus 2015  (1) februari 2015  (3) januari 2015  (5) december 2014  (1) oktober 2014  (2) september 2014  (1) augustus 2014  (2) maart 2014  (3) februari 2014  (1) december 2013  (1) oktober 2013  (1) september 2013  (6) augustus 2013  (2) juli 2013  (1) juni 2013  (1) juni 2012  (1) mei 2012  (2) maart 2012  (2) februari 2012  (1) januari 2012  (2) december 2011  (1) oktober 2011  (2) augustus 2011  (2) juli 2011  (5) juni 2011  (1) mei 2011  (3) april 2011  (10) maart 2011  (6) februari 2011  (2) januari 2011  (2) december 2010  (1) november 2010  (5) oktober 2010  (4) september 2010  (5) augustus 2010  (4) juli 2010  (19)
Privacy en cookies: Deze site maakt gebruik van cookies. Door verder te gaan op deze website, ga je akkoord met het gebruik hiervan.