nl en nl nl en en en de en es pl nl en nl nl nl nl nl nl fr nl nl de en nl nl nds nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl eu en fr nl en nl nl nl nl nl km la en en
Eind mei las ik een verhaal over Paul Alexander, een Amerikaanse man die in 1952 polio kreeg. Door dit virus raakte hij verlamd. Omdat ook zijn ademhalingsspieren niet meer goed functioneren leeft hij in een ‘ijzeren long’: een lichaamsgroot apparaat dat hem helpt met ademen.
Yuri Meesen | Foto door Vincent M.A. Janssen
Alexander werd verliefd, studeerde en werd advocaat. Met een beetje hulp woonde hij zelfs een tijd alleen. Hartverwarmend, maar hij zit al nagenoeg zijn hele leven in een grote ijzeren machine. Alleen zijn hoofd steekt er aan de zijkant uit. Hij is afhankelijk van anderen, hij schildert en schrijft met zijn mond, en drinken gaat via een rietje.
Het verhaal maakte indruk en ik denk er de laatste tijd vaak aan terug. Polio slaat net als corona ongeveer willekeurig toe. De meesten kwamen er met wat keelpijn of zelfs zonder symptomen vanaf, maar een enkeling werd zwaar getroffen en raakte lichamelijk vervormd of verlamd.
Misschien is het een idee om iedereen via de IC-afdeling naar de vaccinatieruimte in het ziekenhuis te brengen?
Polio verdween van het toneel door de ontwikkeling van een vaccin in 1955. Als Alexander het virus nog drie jaar langer had vermeden, had hij het nooit hoeven krijgen. Deze en andere vaccins zorgden ervoor dat de hele westerse wereld sinds 1994 poliovrij is.
Vaccins werken, het poliovaccin heeft dat onomstotelijk bewezen. Waarom twijfelen er zo veel mensen vandaag dan om het coronavaccin te nemen? De wetenschap is de afgelopen zeventig jaar alleen maar beter geworden. Je zou er nu juist zekerder van moeten zijn dat het goed zit.
Misschien is het succes van onder meer het poliovaccin tegelijkertijd ook het verlies. Polio leidt niet meer tot misvormde kindjes en de ijzeren long is ook nagenoeg uitgestorven. Alexander is een van de laatsten die er een gebruikt. Deze zichtbare gevolgen van een ziekte leiden mensen natuurlijk linea recta naar de dokter voor een prik. Misschien is het een idee om iedereen via de IC-afdeling naar de vaccinatieruimte in het ziekenhuis te brengen? En dat ze daar kunnen kiezen of ze het spuitje willen?