nl nl en en nl nl nl nl nl it en en nl en nl nl hu nl nl nl nl en nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr eu nl fr nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl en nl
Karel Eykman studeerde van 1956 tot 1965 theologie te Utrecht. Hij is van 1965 tot 1970 jeugdpredikant te Rotterdam en Amsterdam. In zijn tijd in Rotterdam ontmoet hij Aart Staartjes (1938-2020), die de regie heeft van een musical die Eykman had geschreven voor de hervormde jeugdraad van die stad. Sinds die tijd blijven ze met elkaar samenwerken.
Vanaf 1970 is schrijven zijn professie. Voor de IKON werkt hij op verzoek van Wim Koole mee aan kinder- en jeugdprogramma’s en schrijft van 1966 tot 1976 voor het programma Woord voor woord bijbelverhalen voor kinderen. Die worden in wekelijkse afleveringen voorgelezen door Aart Staartjes met tekeningen van Bert Bouman (1921-1979). In 1976 verschijnen ze in boekvorm, de kinderbijbel Woord voor woord (1976). Al eerder waren bijbelverhalen gepubliceerd in De werksters van half vijf en andere gelijkenissen (1969). Als schrijver plaatst hij bijbelverhalen in een hedendaagse context. Hij vindt het zijn opdracht zo te schrijven dat meteen bij de eerste keer duidelijk is wat er wordt bedoeld.
Ook werkt hij als schrijver mee aan bekende tv-jeugdprogramma’s, zoals de Stratemakeropzeeshow, J.J. de Bom voorheen De Kindervriend en De film van Ome Willem. Voor Sesamstraat en Het Klokhuis is hij al meer dan 25 jaar actief.
Vanaf 1966 schrijft hij kinderboeken, waarvan De vreselijk verlegen vogelverschrikker in 1975 bekroond werd met een ‘Zilveren Griffel’.
Een goed overzicht van de ontwikkeling in zijn werk is te vinden in de in 2014 uitgekomen bundel Was ik zee – de mooiste liedjes en gedichten.
Poëzie heeft zijn voorkeur. De lossere vormen van het werk van de Vijftigers beïnvloeden zijn ontwikkeling. In zijn cabaretteksten en luisterliedjes is de invloed van Franse chansonniers als Jacques Prévert en Jacques Brel hoorbaar.
Gevraagd naar zijn geheim om het als schrijver voor kinderen zo lang vol te kunnen houden, zegt hij in een gesprek in december 2015 met Cees Breunese ‘dat hij lang onvolwassen is gebleven’ en dat dat ook sterk afhankelijk is van degenen met wie je in je leven te maken krijgt. De laatste jaren is de grens tussen schrijven voor kinderen/jongeren en volwassenen aan het vervagen.
Voor hem volkomen onverwacht vroeg de redactie van het Liedboek hem bijdragen te leveren aan deze nieuwe bundel. Hij is daar dankbaar voor. ‘Het voelde als  de verloren zoon, maar dan zonder hangende pootjes.’ De meeste bijdragen van Karel Eykman aan het Liedboek zijn in opdracht van de redactie geschreven.