de id nl nl nl nl nl en en nl nl en en nl nl nb nb nl nl nl nl it en fr nl en nl de nl en sv nl nl nl nl nl nl es fr nl nl nl nl nl en nl nl nl nl nl en
Picardische Herdershonden komen uit de streek Picardië in het noorden van Frankrijk. Het is een zeer oud ras waarvan de herkomst niet helemaal na te gaan is. Naast het werk bij de kudde werd de Picard gebruikt als waak- en verdedigingshond door zowel boeren als douaniers en smokkelaars. Na de twee Wereldoorlogen was het ras bijna uitgestorven, maar na een periode van opbouw verspreidt het zich nu ook langzamerhand buiten Frankrijk.
Een stevige, goed gespierde hond die eenvoudig maar elegant overkomt met een open, levendige en intelligente gelaatsuitdrukking. Kenmerkend is zijn 'griffon-achtige' uiterlijk, zijn van nature staande oren en zijn 'zwevende' gangwerk.
reuen 60 - 65 cm; teven 55 - 60 cm
De vacht heeft een lengte van 5 – 6 cm en mag niet krullen of sluik zijn; het haar is hard en ruw en voelt als het ware knisperend aan. De Picardische Herder heeft een fijne, dichte en beschermende ondervacht. Hij komt voor in de kleuren fauve (roodblond), grijs, blauwgrijs, zwartgrijs en roodgrijs tot donker gestroomd of een mengeling van deze kleuren.
Vroeger herdershond en voor bewaking en verdediging, nu sportieve gezinshond.
Fokdieren worden onderzocht op het voorkomen van heupdysplasie en de aanwezigheid van erfelijke oogafwijkingen.
Trouw, aanhankelijk voor zijn gezin en bekenden, lief voor kinderen, waaks, energiek, zeer leergierig, soms eigenzinnig en koppig, bereid om eigen initiatief te nemen. Een Picard heeft een consequente opvoeding nodig, maar hij verdraagt geen harde hand.
Regelmatig borstelen. Mag absoluut niet getrimd worden, alleen de oren moeten af en toe geplukt worden.