nl fr nl en en en nl fr en nl en pl en nl es fr en it en es es nl en nl it en nl de nl fr en en en nl nl en it nl en en nl en pl en nl es fr en it en es es es es tr es en en en en fr nl nl nl en en en ja en en en en en es en nl nl nl nl de nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl et nl nl nl nl nl en en en ja en en en en en es en nl nl fr fr en es nl en fr fr de es nl it en fr en nl nl it en fr en nl nl en fr fr en de nl it fr fr en la nl it fr fr en en nl it en nl nl nl en nl it en sv nl en en es es tr es en en
Waar het exotische Khruangbin in maart het Utrechtse Ekko in vervoering bracht en vervolgens afgelopen juni het publiek in extase op Best Kept Secret wordt het succes deze maand doorgeviert met drie Nederlandse clubshows. Shows die allen al weken van tevoren zijn uitverkocht. Wij gingen kijken bij de eerste halte: Doornroosje in Nijmegen.
Sinds ongeveer een jaar gaan gitarist Mark Speer, bassist Laura Lee en Donald Ray ‘DJ’ Johnson echt als een speer. De band, ontstaan in en rond een beroemde kerk (Beyoncé kwam er veel) in Houston, Texas weet, helemaal sinds tweede album Con Todo El Mundo uit is, wereldwijd steeds meer liefhebbers te trekken.
Voor de leek: Khruangbin is een muzikale melting pot die onder meer geïnspireerd wordt door Thaise funk uit de jaren 60 en 70 en dat mixt met disco, soul en psychedelica. Gitarist Mark Speer is een ware muziekfanaat die tijdens de eerste stappen van de band zichzelf en zijn bandgenoten ruimschoots deelgenoot maakte van zijn obsessie met Thaise funk die hij op internet ontdekte.
Laura Lee, die toevallig Thais studeerde toen ze Mark en DJ ontmoette, was dol op het Thaise woord voor vliegtuig.Toepasselijk, als je bedenkt dat de muzikale mosterd overal van verschillende werelddelen komt. En zo was ook de naam, Khruangbin, een feit.
Tot zover. Doornroosje is volgepakt met hippies, hipsters, rockers, brave burgers en enkele hiphoppers, die de band, met de sprankelende Laura Lee voorop, bedeesd maar warm applaus verwelkomen.
Na een laidback intro speels Bin Bin getiteld, wordt onverwachts geopend met The Infamous Bill, een lied van de gelijknamige EP uit 2014. Laura en Mark gebruiken twee lege drankflessen en een drumstuk voor een funky intermezzo en de mensen joelen.
De kleurrijke noten die Mark produceert op zijn gitaar en de steady drums en bas in Como Te Quieres en August Twelve maken dat mensen al snel in een gloedvolle trance kijken naar het schouwspel dat er voor hun neus plaatsheeft. Daarbij helpt het ook dat de uitbundige kleuren- en schaduwspel in de lichtshow een perfecte aanvulling is op de muziek.
Wanneer het eerste blokje wordt afgesloten met het zwoele Friday Morning, kijkt Laura twee achter elkaar vol verbazing naar een jong stelletje dat innig in elkaar verstrengeld staat te zoenen vlak voor het podium. Uiteindelijk keurt ze het goed.
Het middenblok is gereserveerd voor topnummers als Dern Kala, August 10 en Mr. White. Na elk nummer lijkt het publiek enkel seconden nodig te hebben om te ‘landen’. De applausmomenten tussen de nummers komen dan ook telkens heel licht vertraagd, maar zijn meer dan oprecht.
Vanaf seconde een straalt de band een extreme zelfverzekerdheid en coolheid uit. Laura, gehuld in spectaculaire babyroze jurk en op open hakken doet het publiek en haar bandpartner Mark voelbaar smelten wanneer ze haar tanden bloot lacht.
Mark op zijn beurt is een minstens zo grote verleidkunstenaar die niet alleen zijn vingers laat dansen over zijn gitaarhals, maar zo vloeiend over het podium beweegt dat het publiek als ware het onder hypnose zijn bewegingen volgt. Zijn ogen, die maar net onder de pony van zijn pruik – hij en Laura dragen een pruik, hoor hier waarom kunnen kijken en vaak gesloten zijn, lijken desondanks alles mee te krijgen.
We willen trouwens heel even stilstaan bij de drummer. Hoe hij alle nummers zó strak en beheerst kan spelen en vooral zijn drumstokken perfect als tempo- en volumeknoppen weet te hanteren, is bijna eng.
De geniale dynamiek die het trio mede dankzij hem creëert – van ingetogen met White Gloves naar meer funky met Lady And Man en Evan Finds The Third Room – zijn dan ook om van te smullen.
Alle ingrediënten zorgen ervoor dat het gelukzalig glimlachende publiek nagenoeg het hele concert samen met de band op duizend roze wolken zweeft.
Na een medley met covers van diverse hiphop- en funkartiesten (onder meer Roy Ayers en Kool & The Gang’s Summer Madness) en het geniale Maria También – met het surfrockende Apache van The Shadows erin verweven, stopt het publiek pas weer met applaudisseren als de band terugkeert voor een toegift.
Even is de aandacht verzwakt en wagen mensen achterin de zaal het er doorheen te praten, maar als de band van stil en ingetogen het volume opengooit – en dat grotendeels door simpelweg de snaren harder aan te slaan, is alle lof weer voor Khruangbin.
De laatste psychedelische single Como Te Quiero wordt deze avond in Nijmegen voor het eerst live gespeeld – en tot dank van Laura warm onthaald. Mark beantwoordt haar door haar te bedanken dat ze bestaat.
Op de onbetwiste afsluiter People Everywhere (Still Alive) swingt het publiek flink met de heupen geswingd en na een groot woord van dank loopt de band breed glimlachend af met een handkus van Laura Lee als kers op de taart.
Khruangbin is iets bijna magisch.
Two Fish and an Elephant
Evan Finds the Third Room
Next Episode / It Was a Good Day / Regulate / I Want'a Do Something Freaky to You / Summer Madness
People Everywhere (Still Alive)
Khruangbin speelde op 20 oktober 2018 in Doornroosje te Nijmegen.
Aanbevolen om verder te lezen
Dat het Texaanse trio Khruangbin niet voor één gat te vangen valt weten we allang. Dat is leuk, het houdt...
Khruangbin – Hasta el Cielo
Het vorig jaar uitgekomen studioalbum Con Todo El Mundo van het Texaanse trio Khruangbin deed het goed bij de liefhebber...
The Chats vieren een hecht punkrock-feestje in Paradiso
Ze vormden een band voor een muziekproject op school, vonden het zo leuk dat ze bleven spelen en twee jaar...
Motel Mozaïque 2019: een kleurig maar altijd liefdevol muziekpalet
De zon scheen aangenaam warm, de mensen hadden een zonnig humeur en ze waren helemaal klaar voor de 19e editie...
Chat Pile – God’s Country
De rockband Chat Pile uit Oklahoma heeft het woord ‘subtiel’ niet uitgevonden. Met hun sterke 90’s invloed en hang naar...
A Slice Of Life – Tabula Rasa
Zeven gouden jaren worden vaak gevolgd door een net zo lang durende zwarte periode. Geen slechte week en een Friday...
Eerie Wanda – Internal Radio
Dat Marina Tadic zich niet in hokjes laat plaatsen hoor je overtuigend op het Eerie Wanda debuut Pet Town terug....
Is hét online magazine waar de liefde voor muziek centraal staat. Een magazine bedoeld om eenieder die niet binnen één bepaald genre kijkt en luistert optimaal te kunnen bedienen met muziekrecensies, -nieuws, interviews, concertverslagen en uitgebreide artikelen & specials.
Written in Music weet zich omringd door de meest veelzijdige en enthousiaste muziekjournalisten die ons land rijk is.