nl nl nl en id nl fr nl en nl en da nl de sv nl nl nl nl nl id nl nl nl nl nl nl nl nl nl nl fr nl nl nl nl nl nl
Biddinghuizen - 14 februari 2003.  "Tjerk Bogtstra mag altijd een beroep op mij doen," vertelt Lippe Veenstra met een grote grijns. Jong en dynamisch is hij niet meer. Maar de tennisser (84) uit Biddinghuizen weet wel hoe te winnen. Hij werd niet voor niets Nederlands kampioen bij de veteranen.
Tennislessen heeft de kersverse kampioen Veenstra nooit gevolgd. ‘Ik heb nog nooit een trainer gehad.‘ De veteraan uit Biddinghuizen heeft zich het spel zelf eigen gemaakt.
Hij speelt het al wel een hele poos. De krasse Flevolander begon toen-ie een jaartje of zeventien was. ‘Ik woonde op het platteland van Groningen. En veel hadden we daar niet in de buurt. Ik ben ook begonnen op een tegelbaantje. Dan moesten we eerst het onkruid wieden en dan konden we tennissen‘, lacht de veteraan.
Een week voor de Overdekte Veteranen Kampioenschappen in ‘s Gravezande begonnen, zocht Veenstra nog wel even de tennisleraar van zijn tennisclub ATC Dronten op. ‘Hij heeft me wat ballen aangegeven, zodat ik kon oefenen in het enkelspel. Die lijnen liggen toch weer anders dan bij de dubbel, dat ik normaal veel speel.‘
Maar na een kwartiertje oefenen hield de leraar het voor gezien. ‘Hij gaf me een hand en wenste me succes, want ik hoefde niet zoveel meer te leren, vond hij.‘ Dat Veenstra het spelletje beheerst, bleek op de nationale veteranenkampioenschappen in ‘s Gravenzande.
Pas sinds 2 jaar
De speler uit Biddinghuizen kwam daar uit in de hoogste leeftijdcategorie: 85-89 jaar. Het is trouwens pas twee jaar dat er ook een groep voor 85-plussers is. ‘Ik werd toen opgebeld en uitgenodigd om mee te doen, daarvoor was nooit een aparte rubriek voor 80-plussers. Maar ik vind het hartstikke leuk dat het er is. Tennissen houdt gezond. En een beetje gezond leven natuurlijk.‘
Veenstra was vast niet de oudste speler die meedeed aan het toernooi. Zijn laatste wedstrijd -zijn tegenspeler was een half jaar ouder- won Veenstra met een tie-break en 6-4. ‘Mijn tegenspeler kon slecht lopen, maar wel heel goed plaatsen. Ik had het geluk dat ik iets beter kon bewegen.‘
Voor de kampioen was er een enveloppe met inhoud, een beker en een medaille. ‘Ik keek in dat envelopje en dacht: nu ben je al bijna prof, hahaha. Nee hoor, gewoon een kleinigheidje.‘
En een ticket voor de Europese kampioenschappen voor veteranen? ‘Ik heb nog niks gehoord, ik zou ook niet weten waar die gehouden worden dit jaar.‘
Vorig jaar werd Veenstra wel benaderd, of hij vierde man wilde worden voor het world-cupteam van Kees Marré, de wereldkampioen 80-plus. ‘Maar dat kwam toen slecht uit met onze eigen vakantie. Dat heb ik maar niet gedaan. Ach, die mannen zitten bijna altijd in het buitenland.‘
En dat hoeft nou ook weer niet zo nodig van Lippe Veenstra. Laat hem maar lekker in de polder een balletje slaan bij ATC Dronten.
Het internationale tennis volgt hij wel via de televisie. Zoals de Davis Cup tussen Nederland en Zwitserland afgelopen weekeinde.‘Ik heb wel veel gezapt tussen het schaatsen en het tennis Maar met die laatste partij van die Verkerk, dan leef je wel helemaal mee. ‘Sufferd, sufferd‘, dacht ik dan. Maar ja dat hoort ook bij tennis.‘ Misschien dat bondscoach Tjerk Bogtstra nog wat kan leren van de 84-jarige. ‘Die mag mij altijd bellen‘, grapt de kwieke kampioen.