ka ka ka ka ka ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka xmf ka xmf sv ka ka ka en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en en en ka ka en en en ka ka ka ka ka en en en en
ნოემბერი | 2010 | გორგილაძის ბლოგი
ნოემბერი 21, 2010 | gorgiladze
ვენერას სასწაულების შესახებ ჩემს უბანში ყველამ იცოდა. ვენერა მიწისქვეშა დაწესებულება „აფროდიტეს“ ერთერთი მთავარი დიასახლისი იყო. ვინც კი ადამიანის შვილი ვინმე მასთან მივიდოდა, დღეს არ გაუშვებდა მასზე სიტყვა მაინც არ ეთქვა: „ვენერა დავრდომილს ააყენებს ფეხზე“, „გათითოებულს გაამრავლებს“, „დაწოლილსა და გათელილს აქოჩრავს, გაააფთრებს“, „მისგან სულ სხვა კაცი გამოდიხარ“, „დაავადებულს განკურნავს“, „ვენერამ შეიძლება მკვდრის გაცოცხლებაც შეძლოს“ – კიდევ უამრავს გაიგონებდით ვენერაზე. ის ბევრს არ ენახა, მაგრამ ამბებს ვენერას შესახებ ჩვენი დასახლების ნებისმიერი კაცი მოგიყვებოდათ – ზოგს ნამდვილს, ზოგსაც მოგონილს, ზოგს – ერთმანეთში არეულს. ამბობდნენ, რომ ვენერა ერევნიდან ჩამოიყვანეს და იქ განგებ ამზადებდნენ „აფროდიტესთვისო“. ზოგიც კი ამბობდა ყველაფერი რაც კი იცის მოსკოვში დაასწავლესო. ყურმოკვრით ვიცოდით, რომ ერთ დროს გათხოვილიც ყოფილა, მაგრამ ამჟამად უოჯახოდ იყო თბილისში. გარეგნობითაც, ყველას ჩვენებურად, ფოტორობოტის დონეზე წარმოგვედგინა: საგანგებოდ ამოქნილი თხელი წარბები და გრძელი წამწამები, რომლებიც ცხაურად ეფინებოდა მუქ თაფლისფერ თვალებს. მელირებული თმა, ამოპრეხილი ცხვირი, თხელი ტუჩები, რომელსაც კონტურის მოსმით ისქელებდა. არატანწერწეტა, არამედ მოსული და დიდმკერდიანი, სწორი და მოპუტკუნებული თეძოებით. რაც მთავარია, ვენერა დაჯილდოებული იყო დედამიწაზე ყველაზე გრძელი და ლამაზი თითებით.
მიუხედავად საქვეყნოდ გავარდნილი ხმებისა, მე ვენერასთან ვიზიტზე არასოდეს მეფიქრა, რადგანაც ბოლო თოთხმეტი წლის მანძილზე პრინციპების ერთგული გახლდით და სხვისკენ გახედვაზე რომ არაფერი ვთქვა, ფიქრი რომ ფიქრია, ფიქრითაც კი არ მეღალატა სტელასთვის. ის იყო ერთადერთი, რომელიც ბოლო თოთხმეტი წლის მანძილე მყავდა. ალბათ არც არასოდეს ვუღალატებდი, ბოლოდროინდელი შეუთავსებლობა რომ არა. მე როგორც მოსალოდნელი იყო გენეტიკური პრობლემები ადრევე დამეწყო, სტელა კი სათანადოდ ვეღარ ასრულებდა ჩემს მოთხოვნებს. ბოლოს მან მითხრა: „თუ აღარ მოგწონვარ, სხვა მონახე“ და ამით თითქოს ლოდი ჩამომაცილა გულიდან. თუმცაღა უპასუხოდ გამოვბრუნდი, მაგრამ ვხვდებოდი, მიუხედავად მისი ნებართვისა ეს მაინც ღალატი იქნებოდა.
ღალატის წინა ღამე თეთრად ჩამომათენდა გამგეობის ახალი შენობის პროექტის ხაზვაში – ასე თავგანწირვით არასოდეს მიმუშავია. ჩავიძინე მხოლოდ გამთენიისას და ისიც ერთი საათით, რის გამოც მთელ დღეს ვერ მოვიშორე თავის ტკივილი. ათი შესრულდა თუ არა, ტელეფონის ყურმილს ხელი დავტაცე და „აფროდიტეში“ დავრეკე. ვიცოდი ათზე იწყებდნენ. ხაზის მეორე მხარეს ბუღალტერი მელაპარაკებოდა, რომელმაც მითხრა, რომ ვენერა დაკავებული იყო და მხოლოდ მეორე დღეს შეძლებდა ჩემ მიღებას. მე ძალაზე დავდექი და მკაცრად ვუთხარი:
– იცოდეთ, მეორედ აღარ დავრეკავ .
– ეგ მადარდეთ ბატონო, როგორც გენებოთ, კარგად ბრძანდებოდეთ.
– მოიცადეთ, მოიცადეთ. შემიძლია ორმაგი გადაგიხადოთ…
როგორც ერთ ცნობილ რომანშია, მე მას ისეთი რამ შევთავაზე, რაზეც უარს ვერ მეტყოდა და დროც დავთქვით – საღამოს შვიდი საათი.
განსაკუთრებულად არ მოვმზადებულვარ. არც გული მითმენდა და დროზე გაცილებით ადრე გავედი სახლიდან. გადავწყვიტე ფეხით მივსულიყავი „აფროდიტემდე“. როგორ უკვე გითხარით „აფროდიტე“ მიწის ქვეშ იყო განლაგებული ცნობილი არაბი თავისუფლებისთვის მებრძოლის – იირაკლია მაჰმუდ გუნიალადენის ქუჩაზე, რომელსაც ძალიან ჰყვარებია ჰარამხანული გართობა. ქუჩის ბოლოს კიბეების დიდი დერეფანი ჩაუყვებოდა სიღრმეში და იქიდან ადამიანის თმის სუნი ამოდიოდა.
იქაურობა სავსე იყო ჩემნაირებით. ბუღალტერს თავი შევახსენე და ფულიც კაპიკ-კაპიკ ჩავუთვალე, ისიც ხალისით გამიძღვა ვენერამდე მისასვლელ გზაზე. მთელი ამ ხნის მანძილზე თვალიდან არ გადამდიოდა სტელა და მკლავდა სინდისის ქენჯნა. ვენერა ზუსტად ისეთივე აღმოჩნდა, როგორც ჩემ მიერ შექმნილი ფოტორობოტი.
– გავიგე ჩემ გამო მსხვერპლზე წასულხართ – მითხრა
– იმედია არ ვინანებ – ვუპასუხე, რაზეც გაეცინა.
– როგორ მოგწონთ? როგორ მოგემსახუროთ? – მკითხა
მე ავუხსენი, როგორც მომწონდა და ჩემი გასაჭირის შესახებაც მოვაყოლე: რომ თმის ცვენა ჩვენი საგვარეულო პრობლემაა: „მამაჩემი, ბაბუაჩემი, ბაბუაჩემის ბაბუა, კიდევ იმის ბაბუა და ყველა ბაბუა ჩვენს გვარში, მელოტები იყვნენ“. ვუთხარი, რომ სიქაჩლის ნიშნები მეც გამომიჩნდა და სტელა, ჩემი ყოფილი პარიკმახერი ვეღარ უმკლავდებოდა ჩემი გალამაზების პრობლემებს: „ბოლო დროს ისე ვეღარ აკეთებდა, როგორც მე მომწონს, როგორც მე მსიამოვნებს, ნანეტიც კი აღარ გამოსდის, ბაკებს ყოველთვის ზომაზე მეტად მიღებს“. მერე კი ვენერას შექება დავიწყე: „გავიგე გათელილ თმას ფეხზე აყენებთ, თმის დაავადებებს კურნავთ და ქაჩლებს აქოჩრიანებთ. მართალია?“ ვენერამ, რომელსაც იმ დღეს შესრულებია 57 წელი, ეშმაკურად ჩამიღიმა, წინსაფარი შემოიხვია, ინსტრუმენტები წესრიგში მოიყვანა და ჩემს თავზე სასწაულების მოხდენა დაიწყო.
გნებავთ რუსუდანი დაუძახეთ, გნებავთ მაკა
სად მთავრდება რეალობა და იწყება მტკვრის მარჯვენა სანაპირო
ნ ი კ ა
« სექ   იან »
"დაბლობები" LSD აბრაამ ლინკოლნი ადამიანური ფაქტორი ამერიკა ამოს ოზი ბაირონი ბერნარდ შოუ ბილიარდი გაბრიელ გარსია მარკესი დათა თუთაშხია დედოფალი დენიელ დეი ლიუისი დორის ლესინგი ერევნის ხსნარი ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა ისაბელ ალიენდე ისრაელი კაბა-შარვალი კამილო ხოსე სელა კანადა კარელ ჩაპეკი კენ კიზი კინოაკადემია კლინტ ისტვუდი ლათინური ამერიკა ლუიჯი პირანდელო მაგიური რეალიზმი მარგარეტ ეტვუდი მარტოობის 100 წელიწადი მატია პასკალი მეზრვაურის სიმღერა მეთ დეიმონი მილოშ ფორმანი მკვდარი პოეტების საზოგადოება მორგან ფრიმანი მსახიობი ნარიო ვარგას ლიოსა ნელსონ მანდელა ნინია კაკაბაძე ნობელის პრემია ოსკარი პადერევსკი პასკუალე დუარტე პინოჩეტი პოლიტიკა ჟან კლოდ ვან დამი ჟან მარი გუსტავ ლე კლეზიო ჟურნალისტიკა რაგბი რობინ უილიამსი რობ მარშალი რომეო სამხედრო გადატრიალება სანტა ბარბარა სასამართლო სოფი ლორენი სუპერ მარიო ტრანსილვანია ტრეილერი ტრუმენ კაპოტე უოლტ უიტმენი ფილმი ფსიქიატრიული საავადმყოფო ქალთა ემანსიპაცია ქალის თეძოები ყვითელი კორპუსი შავკანიანი შეილოკი შექსპირი ძვირფასი წიგნი ჭაბუა ამირეჯიბი ჯოის კეროლ ოუტსი ჰემინგუეი
ირაკლი აბაშიძე კომენტარი “მკვდარი პოეტების საზოგა… ჩანაწერზე
mariam კომენტარი “მკვდარი პოეტების საზოგა… ჩანაწერზე
ittornike კომენტარი and the oscar goes to . .… ჩანაწერზე
tamojelia კომენტარი სად გადამალეს ბენდუქიძე?! ჩანაწერზე
Kate კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
Kate კომენტარი სად მთავრდება რეალობა და იწყებ… ჩანაწერზე
Kate კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
www.alleyboy.com კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
dianths.com კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
Britax boulevard 70 კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
container shipping t… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
search engine regist… კომენტარი სად გადამალეს ბენდუქიძე?! ჩანაწერზე
medical negligence l… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
social media proposa… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
social media marketi… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
Privacy & Cookies: This site uses cookies. By continuing to use this website, you agree to their use.
To find out more, including how to control cookies, see here: Cookie Policy
Join 206 other followers
Already have a WordPress.com account? Log in now.