ka en en ka ru ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka da de ka ka ru ru es en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ar ka ka ka en xmf en ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ru en
hexe's parrot: "ვინ არის დამნაშავე?!"
skip to main | skip to sidebar
ნუ ხარჯავ ამდენ ძალისხმევას, ყველაფერი საუკეთესო მოულოდნელად ხდება =) როგორც შენი სტუმრობა ბლოგზე =.)
ასე გვიანობამდე ჯდომა კომპთან არ შეიძლება, - თვალებს აზიანებს ღამით კითხვაც არ შეიძლება- თვალებს აზიანებს.
უფრო სწორედ კი შევქმნა ილუზია რომ მძინავს.
ვწევარ თვალგახელილი და ვფიქრობ იმ ქვეყანაზე სადაც ეხლახანს გათენდა. საათის ისრები სამს მიუახლოვდნენ და ის-ის იყო ჩემი თვალებიც უნდა დანებებულიყვნენ უძილობას, რომ........ ამ დროს ქარი ძალუმად მოაწყდა კარებს.მეგონა მთელი ქვეყნის საოცრებას ჩემს ოთახში შემოყრის-თქო.დაფეთებული წამოვხტი და უძინარი თვალებით მივაშტერდი დაუპატიჟებელ სტუმარს.
- უი გაგაღვიძე? - გაუკვირდა, თან გაუხარდა.-არა , მაინც არ მეძინება- მაშინ მოდი ერთ ამბავს მოგიყვები - მითხრა და თავისუფალ ადგილს დაუწყო ძებნა.
........ შოტლანდიის ერთ-ერთ პატარა და მიყრუებულ სოფელში ზუსტად 3 წუთის წინ გაისროლეს.ქმარმა ცოლი მოკლა. მოტივი: ეჭვიანობა გახლდა. რა ბანლურები ხართ ადამაინები. კაცის მოკვლაც კი არ შეგიძლიათ ორიგინალური მიზეზით - ჩაიქირქილა ქარმა და ამ ქირქილში იყო სიამაყე უდიდესი ძალაუფლების და სიბრალული პატარა კაცობის.
ქმარი ყოველთვის საღამოს შვიდზე ბრუნდებოდა სახლში. ერთ დღეს მას დაურეკეს და სთხოვეს ექვსზე მიუსლიყო. ექვსზე სახლში მისულ ქმარს, ცოლი ვიღაც უცნობ კაცთან ერთად დახვდა.
მან აიღო იარაღი და ერთი გასროლით ქალის უსულო სხეული უკვე ძირს ეგდო. - დაასრულა ქარმა.
-ნეტა არ იცოდე რა ამ ზღაპრების მოყოლა- თავი გააქნია მთვარემ.
-ზღაპრების მოგონება და მერე მათი უფრო ლამაზად მოყოლა ეგ შენი ხელობაა, მე იმას ვამბობ რაც დავინახე. - არ შედრკა ქარი.
- ის კაცი ცოლს არ მოკლავდა- თქვა მთვარემ ,. ასე ალბათ დედები იფიცებიან სასამღტლოში, რომ მათ მკვლელი არ გაუზრდიათ. -არც ერთი ეშმაკი არ დაბადებულა ეშმაკად, თავიდან ყველა ანგელოზი იყო. - და საყვარელს რა ბედი ეწია? - ვიკითხე მე- საყვარელს არაფერი, პოლიციამ დააკავა ორივე, სანამ პოლიცია მოვიდოდა ორივე გაშტერებული უყურებდნენ ერთმანეთს, როგორც ძველი საყვარლები და ვერც ერთს მოეფიქრებინა გაქცევა და ვერც მეორეს- მეორედ სროლა. მე კი ქმრის ადგილზე პირველს საყვარელს ვესროდი.
-რატომ ესროდი?- იკითხა მთვარემ იმდენად მშვიდად რომ ერთი წამით ქარიც კი ჩადგა.
- ხო აი რატომ ესროდი?
ქარს რომ შესძლებიოდა - უხმოდ მოგუდავდა მთვარეს.... დაახრჩობდა და რომელიმე კლდეზე გადაჩეხავდა, როგორც მორიგ მსხვერპლს, მაგრამ არ შეეძლო , ქარსაც კი არ შეეძლო. ამიტომ დაცხრა, დაჯდა და ირონიულად იკითხა
- შენ ალბათ დაჯდებოდი და ვისკის დალევდი შენი ცოლის საყვარელთან..... არა?
- არა, მე ავდგებოდი და იმ ნაგანს შუბლში დავიხლიდი.... იმ კაცის ადგილზე. ქარს ეხლა ჩემი თმებიც კი აღარ ართობდა. ჩვენ ორივე გახევებულები მივშტერებოდით მთვარეს.
ის იდგა ჩუმად, გაუნძრევლად, ბოლოს კი თქვა:" უპატრონო ეკლესიას ეშმაკები დაეპატრონენო"- ნათქვამია, შენ როგორ გგონია ვინ არის ამაში დამნაშავე? -ეშმაკები - ვთქვი მე. ქარმა შემომხედა... ისეთი თვალებით თითქოს უნდოდა ეთქვა რა სისულელეს ამბობო?
- ყველაფერს ამ საცოდავ ეშმაკებს ნუ აბრალებთ- გაიცინა მთვარემ.- დამანაშავე არც ეშმაკია და არც ეკლესია. დამანაშავე ის არის ვინც ეს ეკლესია მიატოვა.
- ის ამჯამად უკვე მკვდარი ქალი - ჩაიცინა ქარმა - რამდენადაც მე მახსოვს არავის მიუტოვებია.
მთვარემ გაიღიმა. ქარი აბობოქრდა მაგრამ ბოლომდე მაინც ვერ გაბედა ღამის უცვლელ და ფხიზელ გუშაგთან კამათი.
- გარკვეულწილად მეც ვარ დამნაშავე - ჩიბუხი მეორე ხელში გადაიტანა მთვარემ.
ჩვენ დავდუმდით და დაველოდეთ რაღაც დიდი აღიარების მოსმენას. - მე ვუყურებდი როგორ ეპატრონებოდნენ ეშმაკები ეკლესიას. მაგრამ არაფერს ვამბობდი... რადგან...
რადგან არ მინდოდა იმ ქალის სიკვდილი ..... ჯერ არ მინდოდა.
ქარი იყო რევოლუციონერი, ახალგაზრდა და გამბედავი.. ის ყოველთვის რაიმე კონკრეტულს ხედავდა და მერე მშრალ ფაქტებს ყვებოდა.
მთვარე იყო ჩუმი და ყოველთვის ძალიან ბევრს ფიქრობდა იმაზე რასაც ხედავდა....ბოლოს ყვებოდა.
და მთვარეც ნელა მიეშურებოდა იქ, რათა ენახა
კაცი, რომელმაც არ მოკლა ცოლის საყვარელი
კაცი რომელიც დაინდეს, გაუგებარია რატომ?
ის მიდიოდა, როგორც დიდი ხნის ოპერ-მუშაკი, რომელიც დანაშაულის ადგილზე გამოიძახეს.
არ უნდოდა კიდევ ერთხელ ენახა, მაგრამ მაინც მიდიოდა.
ნახავდა, დაიხსომებდა, იფიქრებდა ..... ბოლოს მოყვებოდა.
Posted by ჰექსე at 1:39 PM
Cлeдyющee Пpeдыдyщee ГлaBHaя cTpaHицa
ПoдпиcaTbcя Ha: KoMMeHTapии k cooбщeHию (Atom)
"მზეზე ბრწყინავენ ზანტი მუშები  და იმშრალებენ გაოფლილ კისრებს  და როცა სიცხით პირიც უშრებათ,   თვალი ფანჯრისკენ გაურბით ისევ&quo...
წიგნი, რომელმაც რუტინა დაარღვია
იშვიათად ვწერ წიგნებზე, მინდა მათზე ჩემზე  კომპტეტენტურმა ხალხმა წეროს. წესის დარღვევას არც ახლა ვაპირებ, მე მხოლოდ  წიგნის პრეზენტაციაზე...
ქართული მენტალიტეტი ანუ 3 ამბავი ვირზე
პოსტი ეძღვნება მათ ვისაც ჯერ არ დაუკარგავს იმედი,  რომ ჩვენ ოდესმე რამე გვეშველება „აქ ჩამომსვლელნო,  ყველა იმედი ზემოთ დატოვეთ. „ ...
"ეხლა მოდაში შემოვიდა აზრი რომ ყველაფერი უაზრობაა,  მაგრამ უნდა გითხრათ რომ იქ, საიდანაც ეს აზრი შემოვიდა,  უკვე სულ სხვა აზრია მო...
რა მოხდება ერთი წლის შემდეგ?
ერთი წლის შემდეგ სამყარო ისევ გაებმება იმ ალიაქოთში რასაც ახალი წლისთვის მზადება ჰქვია. შესაბამისად საქართველოშიც --> როგორც 5 წლის წინ...
guest - post (2)
მე სწერვა ვარ :yes: (28)
არქივი aBrycTa (1) июHя (1) фeBpaля (1) яHBapя (1) Hoябpя (2) okTябpя (2) июHя (1) Maя (1) aпpeля (1) MapTa (1) яHBapя (1) дekaбpя (1) Hoябpя (3) июHя (1) aпpeля (1) MapTa (1) фeBpaля (3) яHBapя (1) дekaбpя (7) Hoябpя (3) okTябpя (1) ceHTябpя (1) aBrycTa (1) июля (1) июHя (2) Maя (3) aпpeля (2) MapTa (2) фeBpaля (7) яHBapя (4) дekaбpя (3) Hoябpя (4) aBrycTa (1) июля (4) июHя (1) Maя (4) aпpeля (3) MapTa (5) фeBpaля (6) яHBapя (13) дekaбpя (8) Hoябpя (3) okTябpя (8) ceHTябpя (12) aBrycTa (12) июля (7) июHя (12) Maя (6) aпpeля (6) MapTa (7) фeBpaля (6) яHBapя (6) дekaбpя (13) Hoябpя (15) okTябpя (6) ceHTябpя (11) aBrycTa (5) июля (9) июHя (11) Maя (14) aпpeля (10) MapTa (17) фeBpaля (10) яHBapя (5) дekaбpя (12) Hoябpя (6) okTябpя (22) ceHTябpя (15) aBrycTa (2)