ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka nl ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka
ჩვენ და ჩვენი ცოლები:სამხრეთ კავკასიის გენდერული ქსელი
ჩვენ ისინი გვიცნობენ. იციან, როგორები ვიყავით გუშინ და როგორად ვიქცევით ხვალ, იციან, რა შეგვიძლია, იციან, რას ვიტყუებით, იციან, რა ჩავიდინეთ...
ეს ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია იმისა, რაც კაცებს საკუთარი ცოლების მიმართ მორალური თუ ფიზიკური აგრესიის გამოხატვისკენ გვიბიძგებს. ისინი იცნობენ ჩვენს ბნელ მხარეს, იციან ყველა ჩვენი კომპლექსი, რომელმაც ჩვენში დიდი ხანია, ღრმად გაიდგა ფესვები. იციან ჩვენი გონებრივი და სექსუალური სისუსტეები, იციან, რა არ გვაძინებს ღამით, რისი გვრცხვენია და გვეშინია, იციან ისიც, რაშიც ჩვენს თავსაც კი არ გვინდა, გამოვუტყდეთ... ჩვენ გვეშინია ჩვენი ცოლების, რომელთა წინაშეც შიშვლები ვდგავართ და გვჭამს არასრულფასოვნების კომპლექსი, რომ ნიღაბჩამოხსნილები აღარ ვართ ისეთი სასურველები, როგორიც ადრე ვიყავით - მაშინ, როცა ურთიერთობა მხოლოდ ლამაზი სენტიმენტებისგან შედგებოდა. არადა, ყველაფერი თავად გავაფუჭეთ, როცა მოვიტყუეთ, როცა იმედი გავუცრუეთ, როცა მათი შრომა არ დავაფასეთ, როცა მათი სურვილები ჩვენსაზე უკან მოვიქციეთ და გადავწყვიტეთ, ურთიერთობა ისეთი ყოფილიყო, როგორსაც მხოლოდ თავად განვსაზღვრავდით. ამ ურთიერთობის მთავარი რგოლიც, რა თქმა უნდა, ჩვენ უნდა ვყოფილიყავით - კაცები - და ჩვენს ცოლებსაც ჩვენი გადაწყვეტილებებით უნდა ეცხოვრათ.
და დგება მომენტი, როცა ამას გვეუბნებიან, როცა ამას გვაგრძნობინებენ და ჩვენ მიერ ხელოვნურად აღმართული ბარიკადები რყევას იწყებს. ჩვენც ვაკეთებთ იმას, რაც გამოგვდის: ჯერ მანიპულირებას ვცდილობთ, შემდეგ პირდაპირ ფსიქოლოგიურ ზეწოლას, შემდეგ ფიზიკურ ძალადობას და ბოლოს ვკლავთ კიდეც. პირველი ნაბიჯიდან უკანასკნელამდე არც ისე შორია და ზოგჯერ ისე შეიძლება მივაღწიოთ ბოლო წერტილს, ვერც კი გავიაზროთ მისი სიახლოვე.
რადგანაც ვცდილობთ, ცოლები მორჩილებას მივაჩვიოთ, ნებისმიერი წინააღმდეგობისას ვხვდებით, როგორ შეიძლება ჩამოგვენგრეს თავზე ჩვენ მიერვე გამოძერწილი მოჩვენებითი ბედნიერება, ვგრძნობთ ჩვენივე ძალაუფლების შესუსტებას და ვცდილობთ, უფრო მონდომებით ვიყვიროთ, რათა ჩვენი ხმა იმაზე ხმამაღლა ჟღერდეს, ვიდრე სიმართლე, რომელსაც ცოლები გვეუბნებიან ან სიმართლე, რომელსაც თავიანთი საქციელით გვიმტკიცებენ. კაცები ამ დროს ყველაზე უსუსურები ვართ. საერთოდაც, ჩვენსავით დაბლა დაცემაც იშვიათად შეუძლია ვინმეს და ყველაფერზე მოვაწერთ ხელს, ოღონდ ის როლი და სახელი ფიქტიურად მაინც შევინარჩუნოთ, რომლითაც ვფიქრობთ, რომ ბუნებამ დაგვაჯილდოვა. ეს „ჯილდო“ კი ჩვენში მოძალადის ჩამოყალიბების საწყის მიზეზს წარმოადგენს.
კაცების უმეტესობა გავიზარდეთ იმ გარემოში, რომელმაც, ჩვენი მამაკაცობის გამო, გარკვეული პრივილეგიები მოგვანიჭა და წინასწარ განგვისაზღვრა ჩვენი უპირატესი როლი. ეს უსამართლო კომფორტია, რომელსაც არავინ იმსახურებს, თუმცა მასზე უარსაც, როგორც წესი, არავინ ამბობს. კაცები მთელი ცხოვრების მანძილზე ვცდილობთ, დავტკბეთ ამ კომფორტით, რომელიც, რასაკვირველია, არცერთ ქალს არ მოსწონს, რადგან არავის მოსწონს უსამართლო პრივილეგიები, გარდა იმისა, ვინც ამ პრივილეგიებით სარგებლობს. ასეთ გარემოში კაცები მართლები ვართ, თუ დამღლელი სამსახურიდან დაბრუნებულები ჯავრს საკუთარ ცოლებზე ვიყრით, თუ არაფრად ჩავაგდებთ მათ შრომას, რომელიც საოჯახო საქმეების მოგვარებას უკავშირდება, თუ ნებას არ მივცემთ, სხვა საქმით დაკავდნენ, თუ ავუკრძალავთ, გამოიყურებოდნენ ისე, როგორც თავად სურთ, თუ არ დავუტოვებთ პირად სივრცეს მეგობრებისთვის ან თუნდაც საკუთარი თავისთვის და ვეცდებით, მათი ცხოვრება მხოლოდ ჩვენ მოვიცვათ. ჩვენ არასდროს ვართ მართლები, როცა ასე ვიქცევით. ჩვენ დამნაშავეები ვართ, რომლებიც ადამიანების ცხოვრებასა და სიცოცხლეს ანადგურებენ.
როცა ცოლებს ქცევითი გამოხატულების ჩარჩოებში მოვამწყვდევთ, ფსიქოლოგიურ-ფიზიკური ტერორი სწორედ მაშინ შედის გადაწყვეტ ფაზაში - ჩვენ მათი ფიქრების გაკონტროლებას ვიწყებთ. უფრო სწორად, კონტროლის უშედეგო მცდელობებს. ამბის საშინელი დასასრულიც ამ დროს გაცილებით ახლოსაა და ჩვენ, კაცები, დინების საწინააღმდეგოდ ვიწყებთ ცურვას. ახლა უფრო ცხადად გვახსენდება, რომ ერთხელ ვუღალატეთ, უფრო სწორად კი, დიდი ხანია, მათი ერთგულები აღარ ვართ, რომ როცა ცოლთან ვწევართ, იმ ქალზე ვფიქრობთ, ვის გამოც სამსახურიდან ნერვებმოშლილი მოვდივართ. თითქოს, ისიც გვახსენდება, რომ რამდენიმე დღის წინ, როცა საყიდლებიდან ვბრუნდებოდით, ვიღაცას საეჭვოდ მოარიდა თვალი, რომ გუშინ გაუგებრად გაიმართლა თავი, თუ რატომ არ გვიპასუხა ტელეფონის პირველივე ზარზე და რომ ამ ბოლო დროს დიდხანს ზის ჩუმად, შორს იყურება და ხმას არ იღებს... რაზე ფიქრობს?
ამაზე პასუხი არ გვაქვს, უფრო სწორად, ყველა შესაძლო პასუხი გვაცოფებს, ამიტომ ვცდილობთ, ფიქრის უნარიც წავართვათ და ჩვენი სურვილის საწინააღმდეგო მათი ნებისმიერი აზრი აგრესიით ჩავახშოთ. ნებისმიერი აზრი, რომელიც შესაძლოა საერთოდაც არ დაბადებულა... უკვე ყველაფერი ჩვენს საწინააღმდეგოდ გვეჩვენება. მათი სუნთქვაც კი. ცოცხლად გამოგვხრა ჩვენმა ეგოიზმის ჭიამ და ჩვენმა სიმდაბლემ. ვქენით ყველაფერი, რაც აქამდე არ გვიქნია და ყოველ დილას საკუთარი ბოღმის ამონთხევის ახალი გზების ძებნაში ვხვდებით. აქ ფატალური შედეგი თითის გაწვდენაზე უფრო ახლოსაა.
ყველა მოძალადე წინასწარვე მარცხისთვისაა განწირული, ვინც მეორე ადამიანის დამორჩილებას, მით უმეტეს, მისი ფიქრების გაკონტროლებას ცდილობს. ჩვენც, მოძალადე კაცები, ჩვენს სასურველ შედეგს ვერ ვაღწევთ. ერთადერთი შედეგი, რაც ამ ყველაფერს მოჰყვება, ფემიციდის მზარდი სტატისტიკაა. შედეგი ჩვენი უძლურებისა და სიმდაბლისა.
ბლოგი მომზადებულია ქალთა საინფორმაციო ცენტრის პროექტის “ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა მხარდაჭერის გაძლიერება COVID-19-ით გამოწვეული კრიზისის პერიოდში” ფარგლებში, რომელიც ხორციელდება ევროკავშირის მხარდაჭერითა და ფინანსური დახმარებით და ორგანიზაციებთან „თანაზიარი“, მეგობრობის ხიდი "ქართლოსი" და Fundacja HumanDoc პარტნიორობით. ბლოგში გამოთქმული მოსაზრებები, შესაძლოა არ ემთხვეოდეს ევროკავშირის პოზიციებს.
კაზრეთი - დასაქმებას შეწირული ადამიანების ჯანმრთელობა
შეუძლებელია კაზრეთში გენდერული სამართლიანობის პრობლემა ეკოლოგიურ ჭრილშიც არ განვიხილოთ. ჩვენი რესპონდენტიც გვიდასტურებს, რომ ჰაერის დაბინძურების მხრივ სასიკეთოდ არაფერი შეცვლილა. კვლევებით დადგენილია, რომ სამთო-მომპოვებელი (ღია წესი) საბადოების გამო, დაბა და მთელი შემოგარენი სიმსივნის გავრცელების მხრივ ქვეყანაში ერთ-ერთი ლიდერია.
როგორ დააღწიეს თავი ძალადობას ქალებმა
ასეთი შემთხვევები ბევრჯერ გვქონია, რომ ვუცემივარ, გვიჩხუბია და მერე ისევ შევრიგებულვართ. აქამდე იმიტომ არ განვაცხადე, რომ შვილი მყავდა და რა თქმა უნდა იმასაც ვფიქრობდი, ხალხი რას იტყვის, კიდევ რა იქნება...
ანაზღაურებადი სტაჟირება ქალთა საინფორმაციო ცენტრში
ქალთა საინფორმაციო ცენტრი აცხადებს კონკურს ბლოგების/ვლოგების/ფოტო რეპორტაჟების შექმნისთვის
ვაკანსია: სოციალური მედიის მენეჯერი
სატრენინგო ციკლი ე.წ ადმინისტრაციო სასაზღვრო ზოლთან მცხოვრები ქალებისთვის
გურჯაანის მუნიციპალიტეტში ოჯახური კონფლიქტის დროს ბავშვი გარდაიცვალა
კახეთში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, ქმარმა ცოლს, რომელსაც ხელში 8 თვის ჩვილი ეჭირა ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა, რა დროსაც ბავშვმა გონება დაკარგა და გარდაიცვალა
თანამედროვე ტექნოლოგიების საშუალებებით განხორციელებული ძალადობა - ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობის ახალი ფორმა
თანამედროვე ტექნოლოგიები გვთავაზობს გენდერულ ძალადობაზე პრევენციისა და მათზე  რეაგირების ახალ გზებს.  თუმცა ამავდროულად,  თავი იჩინა ახალმა პრობლემამ -  მოძალადეების მიერ ტექნოლოგიების გამოყენებამ  მსხვერპლთა თვალთვალისა და კონტროლისათვის
სამტრედიაში ცოლის მკვლელობის ბრალდებით კაცი დააკავეს
შინაგან საქმეთა სამინისტროში აცხადებენ, რომ დაჭრილი ქალი შემთხვევის ადგილზევე გარდაიცვალა
მისამართი: წინამძღვრიშვილის ქ.40, 0102, თბილისი, საქართველო
ტელ.: +995 32 2 952934
Fax: +995 32 2 952934
საქართველოს სახალხო დამცველის ცხელი ხაზი
ტელ.: 2 100 229
ტრეფიკინგის მსხვერპლთა საკონსულტაციო ცხელი ხაზი
ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობის საკონსულტაციო ცხელი ხაზი
ტელ.: 2 26 16 27
ძალადობისაგან დაცვის ეროვნული ქსელის ცხელი ხაზი (ა/ო)
© Copyright GINSC. ყველა უფლება დაცულია.
მასალების გამოყენების შემთხვევაში GINSC და ავტორის მითითება სავალდებულოა
პორტალი GINSC მხარდამჭერია შვედური ფონდი Kvinna till Kvinna