ka ka ru ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en
ვენერა ნეფარიძე (1923-2011) მსახიობი წარმ. თერჯოლა იმერეთი
რეგიონი თბილისი აფხაზეთი აჭარა გურია თუშეთი იმერეთი კახეთი მცხეთა მთიანეთი რაჭა-ლეჩხუმი საზღვარგარეთ სამაჩაბლო სამეგრელო სამცხე ჯავახეთი სვანეთი ტაო კლარჯეთი ქართლი ქვემო ქართლი ხევსურეთი ჰერეთი
ქალაქი აბაშა ადიგენი აზერბაიჯანი ამბროლაური აჟარა(კოდორის ხეობა) ართვინი ასპინძა აღსტაფა ახალგორი ახალქალაქი ახალციხე ახმეტა ბათუმი ბაღდათი ბოლნისი ბორჯომი გაგრა გალი გარდაბანი გორი გუდაუთა გულრიფში გურჯაანი დედოფლისწყარო დმანისი დუშეთი ვალე ვანი ზესტაფონი ზნაური ზუგდიდი თბილისიი თეთრი წყარო თელავი თერჯოლა თიანეთი თურქეთი კასპი კახი კახი ლაგოდეხი ლანჩხუთი ლენტეხი მარნეული მარტვილი მესტია მცხეთა ნინოწმინდა ოდერის ბჟეგი ოზურგეთი ომალო ონი ოჩამჩირე პოლონეთი პოსოფი რუსეთი რუსეთი რუსთავი საგარეჯო სამტრედია საჩხერე სენაკი სიღნაღი სომხეთი სოხუმი სტეფანწმიდა(ყაზბეგი) ტყვარჩელი ტყიბული უზბეკეთი უკრაინა ფასანაური ფოთი ქარელი ქედა ქობულეთი ქუთაისი ქურთა ყაზახეთი ყვარელი შატილი (ხევს) შუახევი ჩოხატაური ჩხოროწყუ ცაგერი ცხინვალი წალენჯიხა წალკა წყალტუბო ჭიათურა ხარაგაული ხაშური ხელვაჩაური ხობი ხონი ხულო ჯავა
კულტ. მემკვიდრეობა ,ომების ისტორიები, სხვადასხვა
აფხაზეთი სამაჩბლო 1990წ-დან მებრძოლები ვეტერანები შსს
მებრძოლები გვარების, რეგიონის, ქალაქის, სოფლების მიხედვით
სპორტი, გამოჩენილი ადამიანების საიტი
თერჯოლა გამოჩენილი ადამიანები სრული სია
ვენერა ნეფარიძე (1923-2011) მსახიობი წარმ. თერჯოლა იმერეთი
ვენერა ნეფარიძე ( 18 მარტი 1923-2011) მსახიობი.
დაბადების ადგილი: ქ. თბილისი.
დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი 1945 წელს.
1945-1947წწ. მუშაობდა მარჯანიშვილის, 1947-1973წწ. სოხუმის თეატრებში. 1973 წლიდან რუსთავის თეატრის მსახიობი იყო. ასრულებდა დრამატულ და სახასიათო როლებს: ლელა ( შატბერაშვილის "რკინის პერანგი"), გვირისტინე (კაკაბაძის "კოლმეურნის ქორწინება"), თამრო (ჭავჭავაძის "გლახის ნაამბობი"), რუქაია (სუმბათაშვილის "ღალატი"), იოკასტე (სოფოკლეს "ოიდიპოს მეფე"), ბერნარდა (გარსია ლორკას "ბერნარდა ალბას ოჯახი"), ლუიზა (შილერის "ვერაგობა და სიყვარული") და სხვა.
ნეფარიძე - ბერეთისა, ბზვანი, დუნთა, ვანი, თერჯოლა, კიცხი, შუხრუთი, ცხრაწყარო
ნეფარიძე - ბერეთისა, ბზვანი, დუნთა, ვანი, თერჯოლა, კიცხი, შუხრუთი, ცხრაწყარო
"მეფარიძე" ხელობა-საქმიანობის აღმნიშვნელი გვარსახელების ტიპს მიეკუთვნება. საფიქრებელია, რომ გვარსახელი მეფარიძე რამდენიმე გვარმოდენილობას აერთიანებს, როგორც, მაგალითად: მჭედლიშვილები, მენაბდიშვილები, მესტვირიშვილები, მექვაბიშვილები, მეცხვარიშვილები, მეშვილდიშვილები და სხვანი მრავალი მჭედლის, მენაბდის, მეცხვარისა და მემშვილდის შთამომავლები არიან. სხვადასხვა დროს სხვადასხვა მხარეში სხვადასხვა მეფარის - ფარის მკეთებელი ოსტატის შვილებს მეფარიძეობა გაუგვარდათ, თანაც ეს ალბათ მანამდე მოხდა, სანამ ჩვენში თოფ-დამბაჩა ფართოდ გავრცელდებოდა და ქართული ფარი თავის მნიშვნელობას დაკარგავდა. მეფარიძეები საკმაოდ ძველი დროიდან ჩანან რაჭაში, იმერეთში, ქართლსა და კახეთში.
სოციალური მდგომარეობით მეფარიძე გლეხური გვარია. მეფარიძეები ყოფილან საეკლესიო გლეხებიც, საბატონო გლეხებიც (წერეთლების, აბაშიძეების, იაშვილების, ფერაძეების, ტატიშვილების, ყანჩაელების ყმები), სახელმწიფო გლეხებიც. გვხვდება მეფარიძე ბოგანო გლეხადაც (ბოგანობა დროებითია, აკი "ჭირვეულობა რიგით არის").
თავიდანვე უნდა ითქვას, რომ მეფარიძეთა ძველი გვარის შთამომავალთა უმრავლესობა დღეს ნეფარიძის გვარს ატარებს და მცირე ნაწილია მეფარიძის გვარზე დარჩენილი. "მ" და "ნ" ასოთა მონაცვლეობა დამახასიათებელია ქართული ენისათვის (მეფე - ნეფე). მეფარიძე რომ ძველი ფორმაა და ნეფარიძე - ახალი, ამას ის ფაქტიც ადასტურებს, რომ საისტორიო საბუთებში "მეფარიძე" მრავალჯერ გვხვდება, "ნეფარიძე" კი თითქმის არა. ძველ საბუთებში მხოლოდ XIX საუკუნიდან იხსენიება. ნეფარიძეთა ერთი შტო აზნაურიც ყოფილა.
ჩვენს ხელთ არსებული წერილობითი წყაროების მიხედვით, მეფარიძეთა გვარი XVI საუკუნიდან ჩანს.
1578 წლის ქუთაისის საყდრის მებეგრეთა დავთარში იხსენიებიან როკითს მცხოვრები გლეხები: გოგიჩა, დავით და ხუჩუტა მეფარიძეები, სამ კომლად. ისინი საეკლესიო გლეხები იყვნენ. სოფელი როკითი მდებარეობს იმერეთში, ბაღდათის რაიონში.
XVII საუკუნის II ნახევრის ზემო ქართლის სადროშოს აღწერის დავთარში წერია: "ქვემო ძვიმლითს ტატიშვილის ყმა მეფარიძე კაცია, კომლი ერთი, შვილი ამისი სამი ვაჟი". მეფარიძეთა ამ ოჯახიდან სამ კაცს ევალებოდა ლაშქარში გასვლა.
ამავე პერიოდის საამილახვროს დავთარში იხსენიება: "ცხვილოსს მეფარიძე ნასყიდა მშვილდით. კომლი ა, თავი ა". აგრეთვე "წინუბანს მეფარიძე მამუკა თოფით. კომლი ა, თავი ბ". ესე იგი ერთი მშვილდოსანი უნდა გამოსულიყო სხვილოსელი მეფარიძეებიდან და ორი თოფოსანი - წინუბნელი მეფარიძეებიდან. ცნობილია, რომ ლაშქარში მშვილდითა და შუბით გლეხთა ყველაზე ღარიბი ფენის წარმომადგენლები გამოდიოდნენ, ხოლო თოფით გამოსვლა შეშლებული გლეხების ვალდებულება იყო.
1680 წელს ნასყიდა გოშაძემ და დათუნა მეფარიძემ მამული "გრძელას მიწა" მიჰყიდეს ბერინა ზარიძეს. ნასყიდობის წიგნიდან არ ჩანს, სად იყო ეს "გრძელას მიწა". გვარების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, გოშაძე რაჭა-იმერეთში გავრცელებული გვარია, ზარიძე ჯავახეთში, ქართლსა და ფშავში გვხვდება. თუ გავითვალისწინებთ, რომ ჩვენთვის საინტერესო მამული ემიჯნებოდა ბახჩიაშვილისა და შავერდაშვილის მამულებს, ეს დათუნა მეფარიძე უფრო ქართლში მცხოვრებ მეფარიძეთა შტოს უნდა მივაკუთვნოთ.
XVII საუკუნის კიდევ ერთ ნასყიდობის წიგნში, რომლითაც კალატოზიშვილმა ინდუაშვილს ვენახი მიჰყიდა, მოწმედ იხსენიება ნიკოლოზა მეფარიძე. ეს მოწმე მეფარიძე ნამდვილად ქართლელია, რადგან ვენახის მყიდველიც და გამყიდველიც ქართლის მკვიდრნი არიან.
1700 წლის კოდისპურის გადამხდელთა სიაში იხსენიება ახრისს მცხოვრები ყანჩაელის ყმა ქიტია მეფარიძე. ყანჩაელები შიდაქართლელი აზნაურები იყვნენ. სოფელი ახრისი გორის რაიონში მდებარეობს.
XVIII საუკუნის I მეოთხედის კახეთის ხალხის აღწერის მიხედვით, სოფელ შიბლიანში უცხოვრია ბოგანო გლეხს ადამ მეფარიძეს. შიბლიანი გარე კახეთის სოფელია.
1788 წლის წყალობის სიგელით, იმერთა მეფემ დავითმა ყმა და მამული უბოძა ნიკოლოზ იაშვილს. სიგელში იხსენიება დავითელა მეფარიძე. იაშვილები რაჭველი თავადები იყვნენ. საფიქრებელია, რომ ეს დავითელა მეფარიძეც რაჭის მკვიდრია.
1791 წელს თავადმა წერეთელმა ჯრუჭის მონასტერს ყმები დაანება - შუქრუთს მცხოვრები გლეხები ხოხონა მეფარიძე და მისი ძმისშვილები პეტრე და კიკოლა. ამ წლიდან ისინი საეკლესიო გლეხების კატეგორიაში გადავიდნენ.
XIX საუკუნის 40-იანი წლების აღსარების მთქმელთა სიების მიხედვით, მეფარიძეებს უცხოვრიათ იმერეთის სოფლებში: ვარდიგორაში (საბატონო გლეხები), საქარაში (საბატონო გლეხები) და ძევრში (სახელმწიფო გლეხები), რაჭის სოფელ სხვავაში უცხოვრიათ ნეფარიძის გვარის სახელმწიფო და საბატონო გლეხებს. სწორედ რაჭის სოფელ სხვავადან მოსულობა ახსოვთ ზემო იმერეთის სოფელ შუქრუთში მცხოვრებ ნეფარიძეებს, რომელთა წინაპრები მეფარიძის გვარით იხსენიებიან 1791 და 1809 წლების ჯრუჭის მონასტრის საბუთებში.
მეფარიძეთა გვარის შთამომავალნი ნეფარიძის გვარით იხსენიებიან ამავე პერიოდის აღსარების მთქმელთა სიებში იმერეთის შემდეგ სოფლებში: ბერეთისაში (საბატონო გლეხები), დუნთაში (საბატონო გლეხები), ვანში (საბატონო გლეხები, აქ მეფარიძეებადაც იწერებოდნენ და ნეფარიძეებადაც), თერჯოლაში (საბატონო გლეხები), კიცხში (საბატონო გლეხები), შუქრუთში (საეკლესიო და საბატონო გლეხები, აგრეთვე სასულიერონი), ცხრაწყაროში (საბატონო გლეხები). სოფელ ბზვანში მცხოვრები ნეფარიძენი იხსენიებიან სათავადო აზნაურებად.
ღმერთისა და საქართველოსათვის და ბაგრატიონთა ტახტის ძლიერებისათვის მეფარიძე-ნეფარიძეთა გვარის მეომრები გლეხნი - კომლზე კაცად და აზნაურნი ქუდზე კაცად გამოდიოდნენ ცალკე იმერეთის სამეფო ლაშქრის მემარჯვენე, მემარცხენე და შუაგულ სადროშოებში, ცალკე ქართლის სამეფო ლაშქრის მემარჯვენე სადროშოში და ცალკე კახეთის სამეფო ლაშქრის მემარცხენე სადროშოში.
ადგილს და ადგილს სახელად შემორჩა მეფარიძე-ნეფარიძეთა გვარის სახელი: "მეფარიძეების წყარო" - წყარო სოფ. სეფარეთში (თერჯოლის რ-ნი), "მეფარიძის ჭა" - სოფ. ქვემო ბროლოსანში (ხაშურის რ-ნი), "ნეფარიძეები" - უბანი სოფ. ტყელვანში (ვანის რ-ნი), "ნეფარიძეების ვაცები" - ბუჩქნარი ტყე სოფ. კალაურში (ჭიათურის რ-ნი), "ნეფარიძეები" - უბანი სოფელ შუქრუთში (ჭიათურის რ-ნი), "ნეფარიძეების უბანი" - სოფ. პერევისაში (ჭიათურის რ-ნი), ხრეითში (ჭიათურის რ-ნი) და ქვედა საზანოში (ზესტაფონის რ-ნი), "ნეფარიძის გარემო" - ვენახი ამავე სოფელში, "ნეფარიძისეული ყანა" - სახნავი სოფ. მერევში (ჭიათურის რ-ნი), "ნეფარიძის ყანები" - სახნავი სოფ. ნასრში (ჭიათურის რ-ნი) და სხვა.
ქრისტიანული სულიერებისა და ქართული კულტურის სამსახურში გამოჩნდნენ მეფარიძე-ნეფარიძეთა გვარისშვილი: მღვდელი შიო ნეფარიძე, მღვდელი იოანე მეფარიძე, ბერი სებასტიან ნეფარიძე, მომღერალი აჩიკო მეფარიძე, მომღერალი დათო ნეფარიძე და სხვანი.
ამჟამად მეფარიძე-ნეფარიძენი ცხოვრობენ: ქვემო რაჭაში, ზემო იმერეთში, ოკრიბაში, გურიაში, შიდა ქართლში, გარე კახეთში, შიგნით კახეთსა და ჰერეთში.
საქართველოში დაახლოებით 500 სული მეფარიძე და 2000 სული ნეფარიძე ცხოვრობს.
ღმერთმა ამრავლოს გვარი ნეფარიძეთა!
ატვირთვა დავით ფეიქრიშვილი 13.03.2020
რა გვარის არიან და სად დაიბადნენ ქართველი აკადემიკოსები
ირაკლი ივანეს ძე ჯორჯაძე 1917-92წწ გარდ. 72 წლის, საბჭოთა არტილერიის გენერალ-ლეიტენანტი. აკადემიკოსი. მუშაობდა გენერალური შტაბის სამხედრო აკადემიის საჰაერო თავდაცვის დეპარტამენტის ლექტორად. სოფ. საბუე ყვარელი კახეთი
იასონ (იჩო) აბაშიძე (თუშეთი) 1904-90წწ გარდ. 86 წლის. პროფესორი, მეტყევე. სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ზოგადი მეტყევეობის, დენდროლოგიისა და ტყის კულტურების კათედრის გამგე. დაბ. სოფ.ზემო ალვანი ახმეტა კახეთი
ნიკიტა თალაკვაძე (1873-1933) მართმ. დეკანოზი სოფ. ასკანა ოზურგეთი გურია
პაპავა ვლადიმერ დაბ.1955 აკადემიკოსი ეკონომისტი წარმ. ჩხოროწყუ სამეგრელო
ფილიპე ზაიცევი 1877-1957 ენტომოლოგი, აკადემიკოსი დაბ. კიევი, უკრაინა.
გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით
ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი
საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში
გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები
ერეკლე მეორე (1720-1798) ძირითადი ბრძოლების სია
ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური
თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა
აფხაზეთის ომის ზუსტი ქრონიკა 14 აგვისტო 1992 30 სექტემბერი 1993 წელი
ყდა თელავის გამოჩენილი ადამიანები
Copyright © 2018 | Created By Integral Web Studio.