ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en es es ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka fi ka es ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka it en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka en ka en ka en en en en fa en en en ka en ka ka en ka ka ka ka es en en es es en en ka en ka
ორი სამშობლო ერთი ცის ქვეშ – nostal.ge
კვირის ასტროლოგიური პროგნოზი ზოდიაქოს ნიშნებისთვის, 26 სექტემბერი – 2 ოქტომბერი
რას დაჰპირდა ალენ დელონი ვოლოდიმირ ზელენსკის, რომელმაც ფრანგ მსახიობს ექსკლუზიური ინტერვიუ მისცა (ვიდეო)
გამოკითხვების თანახმად, იტალიაში დღეს საპარლამენტო არჩევნებში ულტრამემარჯვენე „იტალიის ძმები“ გაიმარჯვებს
ბერლუსკონი: პუტინს უკრაინაში შეჭრა აიძულეს, მას კიევის სათავეში „ღირსეული ხალხის“ მოყვანა სურდა
ევრო დოლართან მიმართებით ვარდნას განაგრძობს – მიზეზები და პროგნოზები
იტალიაში მოდის ნამდვილი დღესასწაულია – ჯორჯო არმანიმ გაზაფხული-ზაფხულის სეზონის კოლექციები წარადგინა (ვიდეო)
ზოდიაქოს 6 ნიშანი, რომელთაც ძალიან უჭირთ თქვან: „მიყვარხარ“
საბერძნეთში 47 წლის მეეზოვე, რომელიც სამოდელო კარიერაზე ოცნებობდა, პოდიუმზე ავიდა – დაუჯერებელი ისტორია (ვიდეო)
საქართველოს ნაკრებმა ჩრდილოეთ მაკედონია დაამარცხა და ერთა ლიგის პლეი ოფში გავიდა (ვიდეო)
წყალდიდობა იტალიაში: დაკარგული 8 წლის მატიას ცხედარი მე-8 დღეს იპოვეს (ვიდეო)
ორი სამშობლო ერთი ცის ქვეშ
97 2 minutes read
დაახლოებით 300 ათასი აზერბაიჯანელი ცხოვრობს საქართველოში. შემთხვევითობის ან ბედის დახმარებით, მე და გიულგიუნ მამედხანოვა ერთ საგანსა და საპრეზენტაციო ჯგუფში მოვხვდით. ჩვენით უნდა შეგვეკრიბა ჯგუფი, სიაში ვეწერებოდით, როცა უცხო გოგონას ხმა გავიგეთ: „შეიძლება თქვენთან ერთად ვიყო?”
უჩვეულო ქართულით საუბრობდა, ეტყობოდა, რომ ჯერ კარგად ფიქრობდა და შემდეგ ამბობდა სიტყვებს, თან მოუთმენლად ელოდა პასუხს. როგორ შეიძლებოდა უარის თქმა გოგოსთვის, რომელმაც ამდენ უცხო სახეში აგვარჩია, თავისიანად მიგვიღო და თურმე ქართულად საუბრის შიში, ვაიდა, ვერ გამიგონო, ჩვენთან დაძლია.
პრეზენტაციაზე ნერვიულობდა, ლექტორისთვისაც მოუბოდიშებია, ცუდად ვმეტყველებო. გვიან გავიგე ეს და ცოტა გავბრაზდი. არა, მაინც რა ჰქონდა საბოდიშო?! ჯგუფში ყველაზე განსაკუთრებული იყო საუბრით, სიხალასითა თუ სიმორცხვით. ვუყურებდით და გვიკვირდა, როგორი ძლიერი იყო, რამდენი იშრომა.
საგნის შემდეგ ჩვენი გზები თსუ-ს სხვადასხვა კორპუსის დერეფნებში იკვეთებოდა. ყველა შეხვედრისას მაკვირვებდა. ძალიან მიყვარხარო, მითხრა ერთხელ. კარგა ხანს გამყვა ეს ემოცია, ალბათ არც კი იცის, როგორ გამილამაზა ერთი, თითქოს არაფრით გამორჩეული დღე.
კარგი, ვაღიარებ, არც შემთხვევითობისა და არც ბედის ბრალი არ არის გიულგიუნისა და ჩემი შეხვედრა.  „ქართული ცუდად ვიცოდი და ეს დიდ პრობლემას მიქმნიდა. არც ის ვიცოდი, რა მიმართულებაზე მესწავლა, ან რომელ უნივერსიტეტში. რა გზას დავდგომოდი? ამ დროს სოფელში ჩვენი სკოლა დამთავრებული და თსუ-ს სტუდენტი გოგო დაბრუნდა, რომელმაც ბევრი კარგი რამ მითხრა თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტის შესახებ, სწორედ მისი რჩევა გახდა გზის მიმართულება“. როგორც მისი ნათქვამიდან ჩანს, ყველაფერი ჩემთვის უცნობი გოგოს დამსახურებაა.
უნივერსიტეტში სწავლის პირველ დღეებში ყველა სტუდენტს ერთი საფიქრალი გვაქვს: უცხო გარემო, ადამიანები და გაურკვეველი მომავალი, თუმცა გიულგიუნის სიტყვებმა: „რთული იყო უნივერსიტეტსა და ახალ ადამიანებთან შეგუება. 12 წელი ვიცხოვრე სოფელში და სულ ერთი-ორჯერ ვიყავი თბილისში ნამყოფი. უცებ უცხო გარემოში მოვხვდი, მიუჩვეველი ვიყავი სიახლეებს. ჩაკეტილი ვიყავი და მაკომპლექსებდა ეს ყველაფერი. მინდოდა სოფელში, ოჯახთან დაბრუნება, თუმცა თუ სწავლა მინდოდა, უნდა მებრძოლა“, –  პირველად დამაფიქრა იმაზე, რომ ჩვენ გარშემო უამრავი სტუდენტია, რომლებიც ამ გზას უფრო რთულად გადიან და ჩვენი უბრალო გამოლაპარაკებითა თუ ღიმილით შეგვიძლია ერთად დავძლიოთ სირთულეები, ვასწავლოთ და ვისწავლოთ სიახლეებთან შეგუება.
რა არის ყველაზე დიდი სირთულე?
უცხო სახეები, ლექტორები, სტუდენტები, შენობები, აუდიტორიები, რომლებსაც, სულ თვალწინაც რომ გვქონდეს, მაინც ვერ ვაგნებთ. წარმოიდგნეთ, ამასთან ერთად ენის ბარიერიც რომ აღიმართოს ჩვენ წინ!  „ყველაზე დიდი სირთულე მაინც ქართული ენაა. დღესაც ლექციის ნახევარი მესმის, ნახევარი არა, რადგან ძალიან სწრაფად ლაპარაკობენ. უფრო მეტად კი ლაპარაკი და სათქმელის გადმოცემა მიჭირს“, –  ამბობს გიულგიუნი. ჩვენ გაფიქრებაც გვერთულა, ის კი ყოველდღიურად ეპაექრება ამ დაბრკოლებას და დღითიდღე უფრო წარმატებით ლახავს.
თავისუფალი დრო ფუფუნებაა, ისიც ვიცით, რომ ოქროს ფასი აქვს. მისი სწორად გამოყენება აუცილებელია, თუმცა რთული. გიულგიუნ მამედხანოვა ის გამონაკლისია, რომელიც დროის სწორად ხარჯვის მაგალითია. თავისუფალ დროს ბლოგებს წერს სხვადასხვა საიტზე, მოყვარული ჟურნალისტია და არც რეჟისორის პროფესიის შეთავსება უჭირს. მისი თქმით, დამწყები რეჟისორია, ძირითადად, ქალების უფლებების შესახებ იღებს ფილმებს, კითხულობს ქართულ წიგნებს, რათა უკეთ ისწავლოს ენა. ორი სამშობლო აქვს ერთი ცის ქვეშ, ორივე თანაბრად უყვარს და ალბათ ეს არის მისი წარმატების მთავარი გასაღები.
„ჩვენს ერებს შორის ენისა და რელიგიის გარდა სხვა დიდი განსხვავება არ არის. ორივე ერი სტუმართმოყვარე და მებრძოლია. ძალიან გვიყვარს ერთმანეთი. ვიტყოდი, რომ სული და გული ერთგვარი გვაქვს“, – ამბობს გიულგიუნი და ალბათ სულისა და გულის ერთობას ვერანაირი ენისა თუ სიახლის შიში ვერ აჯობებს.
ისევე, როგორც ყველა ხალხს, აზერბაიჯანელებსაც უყვართ ახალი წელი, ამიტომაც თითოეული ოჯახი განსაკუთრებულად ემზადება ამ დღესასწაულისთვის. გიულგიუნი სწავლის გამო სამზადისს გვიან შეუერთდება, ახალ წელს სოფელში წავა, დედა ტოლმას გააკეთებს, დააცხობს, სუფრა სავსე იქნება სხვადასხვა ტრადიციული საკვებით: ფლავით, ქათმის კერძებით, სალათებითა და  ლიავიანგით (წიწილის ან თევზის კერძი). ალბათ ნაძვის ხე უკვე მორთული დახვდება და თუ ის საჩუქრად ჩიჩილაკს წაიღებს, აღარავის გაუკვირდება.
„ერთხელ  ტრადიციული ჩიჩილაკი ვიყიდე და სოფელში წავიღე. ვერაფრით გავაგებინე ოჯახს, რომ ეს ქართული ნაძვის ხე იყო. გაკვირვებულები უყურებდნენ და არ მიჯერებდნენ“, – იხსენებს გიულგიუნი, თუმცა ჩიჩილაკის ნაცვლად გაჩეჩილ ნაძვის ხეს ეძახის.
ახალ წელს თბილისში გარეთ გავდივართ, სხვადასხვა კონცერტს ვესწრებით, მორთულ ქალაქს ფოტოებში ვამწყვდევთ მომავალ წლამდე და შესაძლოა სრულიად უცხო ადამიანებთან ერთად ავითვალოთ წლის ბოლო წამები. მათთან სოფელში კი დღესასწაული სახლის სივრცეშია ჩაკეტილი, დროს სახლში ატარებენ, რა თქმა უნდა, სტუმრად დადიან ერთმანეთთან, თუმცა თითქოს მათ ახალი წელი სოფელში კი არა, ჭიშკრის მიღმა, სახლებში სტუმრობს.
და მაინც რას ნიშნავს გიულგიუნისთვის ახალი წელი?
საოცრებას,  ზრდასრულობისა და ბავშვობის ხიდს; როგორც ჩვენ ყველას, მასაც უყვარს ახალი წელი, სჯერა საოცრებებისა და თოვლის ბაბუის. და ვინ იცის, იქნებ ჩვენში, ყველაში ცხოვრობს თოვლის ბაბუა,  ბებია ან ვინმე სხვა?
ყველა ადამიანშია თავისი წილი საოცრება…
„ალილო“ იტალიურად და „შობის სასწაული“ ფინურად
ცუკერბერგმა „გარდიანს“ ინტერვიუ არ მისცა, ამიტომ ჟურნალისტები მის ბოტ ZUCKERBOT-ს გაესაუბრნენ
„მას დედა ემიგრაციაში, საბერძნეთში ჰყავს“ – რა ვერსიები ვრცელდება ქუთაისში „საქართველოს ბანკის“ ფილიალზე თავდამსხმელის შესახებ
საქართველოს მოსახლეობის 23% უცხოეთში ემიგრაციაშია წასული – კვლევა
ბელგია თავშესაფრის მოთხოვნაზე საქართველოს მოქალაქეებს, ძირითადად, უარს ეუბნება – ოფიციალური მიზეზი
„15 წელია დედა ემიგრანტი მყავს, ამით მას მადლობას ვუხდი“ – ვინ არის ბიჭი, რომლის სიმღერებიც სოციალურ ქსელებში ვირუსულად ვრცელდება
Leave a Reply Cancel reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.
„15 წელია დედა ემიგრანტი მყავს, ამით მას მადლობას ვუხდი“ – ვინ არის ბიჭი, რომლის სიმღერებიც სოციალურ ქსელებში ვირუსულად ვრცელდება
© NOSTAL.GE 2022, ყველა უფლება დაცულია  |  დამზადებულია NANOSTUDIO-ს მიერ
Facebook Twitter WhatsApp Telegram Viber