ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en en en hi ca en fr ka pl ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en ka en en ka ka en en en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka en en ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka pt en hbs_lat en en ka en en ka en en en en en ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Go to page : 1, 2
Number of posts : 7132
Subject: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 3:54 pm
მაგრამ ისინი გაშრნენ და გახმნენ,
ფორმა და ფერი ისე იცვალეს,
რომ ლურჯი ტბისკენ არ გამექცნენ
ვერიდები ლურჯ სამელნეში თითების დასვრას -
Studied at ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
რადიო ივერია. საუბრები სტუდიაში. ნინია სადღობელაშვილის გადაცემის სტუმარი _ ეკა კვიციანი
Last edited by Admin on Fri May 15, 2020 3:12 pm; edited 8 times in total
Number of posts : 7132
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 4:00 pm
ათასი გველი შხამიანი ენებით მლოკავს...
ნუ მასმენინებ მდუმარების შემზარავ ექოს,
ნუ გამაბრუნებ სალოცავად წამოსულს, გზიდან,
ნუ დამაჯერებ, რომ ეს წყევლა სასჯელად მერგო
და ბოლო წამის ჩამოკვრამდეც მე უნდა ვზიდო...
თითქოს, მიმზადებ კიდევ უფრო მძიმე განაჩენს,
მითხარი, მთაო, რომ სპეტაკი თოვლით მოსილი
საკურნებელად გრძნეულ თითებს სულზე დამამჩნევ..
თორემ, როდესაც ძველებურად თავხედი ვნებით
გადაირბენენ ამ ნახანძრალ გულზე ალები,
სულისშემძვრელი სიცხადით და ტკივილით ვხვდები,
Number of posts : 7132
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 4:01 pm
მოაქვთ ღამეებს უთვალავი თოვლის ფანტელი,
და მეშინია, შენი ქოხი ისე შორს არი,
სადაც ვგზავნიდი აღსარებებს, ცრემლის ბარათებს,
რომ მიდიოდნენ არსად, ანდა სხვა მისამართზე,
ახლაც არ ვიცი, შეუცვალათ გეზი რა ქარმა,
დღეს მხოლოდ ერთს გთხოვ, ვიდრე ეჭვის ზვავი დამფარავს -
ცეცხლის ალები იმ თვალების და იმ ტუჩების,
Number of posts : 7132
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 4:02 pm
არასდროს წამოგცდეს ეს სიტყვა: -
ცივ ხელებზე თეთრ ხელთათმანებს მოირგებენ,
შიგნით სიცარიელეს ჩაასვენებენ და წავლენ..
ნისლივით ცივი და სველი იქნება,
შენ მოგიწევს მისი ტარება მაშინაც,
Last edited by Admin on Fri May 15, 2020 8:25 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 7132
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:45 pm
ან ცრემლი წყლისგან გაარჩიე -
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:47 pm
წვეთ სიტკბოს როცა დაუწყებ ძებნას,
Last edited by Admin on Fri May 15, 2020 8:26 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:48 pm
ის, ვინც ათასი წლის წინ
შენი ლექსის ბინადრად იქცა,
რა სიფაქიზით და განცდით წერს
ვიღაცის გრძელ და მოქნილ თითებზე...
გახსენდება მხარბეჭიანი, მაღალი და ტლუ კაცი,
მთელი მისი ღირსება -
კუნთებად ასხმული ხორცის ნაჭრები დაგანახოს...
შენ კი ვერასდროს შეძელი,
ამ ათლეტური მონდომების სანაცვლოდ,
ერთი სტრიქონი მაინც გადაგეხადა...
სიმწრით დაკვნეტილ თითებს უბრაზდები,
არარსებულ სიღრმეებსა და სიმაღლეებზე
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:49 pm
ანდა – გარს ვუვლით....
ყველა ჭრილობა პირს იკრავსო,
ადრე თუ გვიან ყველაფერი
მაგრამ მე ისე გადავები
არათუ მხოლოდ ადრესატო -
თუ გეგულება ხავსზე უფრო
მაგრამ თუ ჯერაც არ არსებობს
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:50 pm
ასეთი არის ჩემი გული, მას ვინ გამოცვლის -
მდინარეების აზვირთება და დაგუბება.
გულდიდობისას ერთ პატარა წვეთად წამოსცდი,
და ახლა, როცა კალაპოტში შფოთვით ბრუნდება,
ამბობს, რომ არ ხარ, საგულეში ჩაატევს ვისაც,
ანუ ვინც ხსოვნის პალიტრაზე სილურჯედ შრება,
არყოფნიდანაც, თუკი მხოლოდ სიყალბე გიჩანს,
მარადისობას სამახსოვროდ რა დარჩეს შენგან? -
- აღარაფერი! - ახლა მხოლოდ სიტყვად მინდიხად,
მანამდე უნდა გიმეორო, გწერო და გშალო,
ვიდრე დაშრები, დახურული გულისშიგნიდან
ჩაგუბებულო ტკივილო და ლექსების შხამო...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:51 pm
Last edited by Admin on Fri May 15, 2020 8:40 pm; edited 2 times in total
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Nov 03, 2017 7:51 pm
სულ ერთი წვეთი იყავი, თითქოს
და მერე ასე რამ აგადიდა,
როგორ გაბევრდი ან რატომ ითხოვ,
შორს არის ჯერაც, გაამინდება -
მზე ქარიშხლების ყელში გაჩრილა,
სულში უძრავად დგას გარინდება,
და შიში - სისხლის ლურჯი დაჩრდილვა
ძარღვებში წევს და ორკაპა ენით
კედლებს შიგნიდან ეკვრის და ლოკავს,
ჩემში ვიღაცა მწუხრისას მღერის,
თუ გამომთვრალი ტკივილი როკავს...
რამდენჯერ, ისევ, ელდისგან ვკრთები,
ხსოვნის წვეთიდან როცა ზღვაურობ,
და მეძახიან დაჭრილი ფრთები,
როგორც წყევლამ და როგორც ამინმა,
ჩამოიარა ერთხელ შენმა ხმამ,
სულში ის ერთი წვეთი ჩამიდგა
და ამოუშლელ ლაქად შემახმა.
ვინ მეტყვის, ასე რამ აგადიდა,
და შენს მორევში ჩავიხრჩო, - ითხოვ!
დაე, აღსრულდეს! მხოლოდ მანამდე,
მოდი, წამით კვლავ დაგემდურები,
იქნებ, დუმილის შხამში გაზავდეს,
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Wed Nov 08, 2017 10:52 am
ეს იყო გუშინ...მთანგავდი, მწვავდი,
ვეღარ ვიხსენებ იმ ძველ ნათებას,
გულში ვიმარხავ ერთ სიტყვას:-"წადი!"
ახლა ნეტავ, რა მალაპარაკებს,
ან ნეტავ, უკვე რა დროს ლექსია...
აღარ ამძიმებს ცისფერ ბარათებს
არც სათქმელი და არც პოეზია...
გაფენილი მაქვს მთების უბეში,
თეთრი ნისლების თეთრი კარავი,
დუმილით სავსე და შემზარავი.
ვიღაც კი სისხლში მაპარებს ავ სენს -
მაგრამ მე გული მკვდრებით მაქვს სავსე,
უფრო როგორღა უნდა მეტკინოს?..
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Wed Nov 08, 2017 10:53 am
შენ უკვე იცი, გულდიდობებს მერე რა მოჰყვა
და ახლა ჩემმა გარინდებამ რომ არ შეგზაროს,
გეტყვი, რომ გულის მორევიდან მკვდრები ამომყავს,
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Thu Nov 09, 2017 9:30 am
ისე თქვი, თითქოს მამშვიდებდი კიდეც, სიცხიანს,
რომ ამ ამინდში, თუ გაფინე, სულიც გაშრება,
მერე კი თვალი ამარიდე, როგორც იციან,
სარკის წინ მდგარმა,დაბნეულმა, დიდმა ბავშვებმა.
და ვიდრე მთვარე გულისპირზე მეჯდა ღილივით
(არ ვიცი, ალბათ, გულისცემას თუ მისინჯანდა)
შემოგეშველა, უხერხული შენი ღიმილი
სულმოუთქმელად გამოცალა ყავის ფინჯანმა...
მერე ცდილობდი, გესაუბრა მშვიდად და დინჯად....
როცა ჩამომწყდა მკერდიდან და ღია ვერანდას
დაუწყო მთვარემ მოჭუტული თვალებით სინჯვა,
და მთელი ღამე მსტოვარივით, ფრთხილად გვზვერავდა...
ღამე კი იდგა, უმოძრაოდ იდგა და დუმილს
ახამხამებდა მილულული თვალის გიშრიდან,
ჩვენ ვერ მივუხვდით, დახუჭული და გარინდული,
რომ ერთმანეთის დანახვაში ხელს არ გვიშლიდა...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Sat Nov 25, 2017 1:59 pm
შენ ახლა რატომ უნდა მახსოვდე,
ამ მთების ჩრდილში, ამ ცის თაღთან, ღრუბლებთან ახლოს...
შენ, ვინც ჩამომწყდი დიდი ხნის წინ გულის კედლიდან,
ვინც წახვედი და ვინც მიწაზე დგახარ და სახლობ...
მე ახლა მაინც შენზე რატომ უნდა ვფიქრობდე,
ასე უცხოზე, ასე შორზე და ასე სხვაზე,
თუკი გამოგცდი, თუ შორიდან აღარც კი ჩანხარ
და გულშიც თუკი იღვენთება და წვეთავს სხვა მზე...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Thu Jan 25, 2018 2:36 pm
შენ - აქვე, ახლოს,
შენ - ჩემთან ახლოს,
თუ სადღაც - გაღმა..
სუფევს და სახლობს -
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Sat Jan 27, 2018 8:46 pm
უფრო მეტიც - დიდი ხნის წინათ,
ქარიც იყო, ცეცხლიც და წვიმაც...
მაშინ თვალებში მკვდარი მზე და
რასაც ვწერდი, რასაც ვითმენდი -
მეც, ჩემი სული შევაგებე,
და უყოყმანოდ, შენს მსმენელად
ეს იყო წინათ, როგორც მახსოვს,
სხვისთვის უხილავ სიმებსა და
არც ვდარდობ რამეს, არც რაიმე
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Thu Feb 22, 2018 11:10 am
გაქვავებულ ამბებს ფქვავს გზადაგზა.
ჯიუტად რომ მიიწევენ სათავეებისკენ,
მკერდებს შეხლილი დინების საპირისპიროდ.
ოქროს თევზებმა ფაფუკ ხელებში უნდა ისხმარტალონ,
რა ესაქმებათ მთის მდინარეში.
შენ ფერადი აკვარიუმიდან გადმოღვრილ წყალს შემთხვევით გადმოჰყევი,
და გაჰყვიროდი - "ვინ მომისაჯა!"
მკლავებიდან უსხლტებოდი ქაფქაფა ზვირთებს,
ვნების მორევში ჩათრევით რომ გემუქრებოდნენ...
მთის მდინარეს დაგუბება არ შეუძლია,
ჩაივლის და უკან არ ბრუნდება...
მისი დამშრალი კალაპოტიდან ...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Fri Dec 07, 2018 7:30 pm
ეკა კვიციანის „სხვისი სახლის“ ბოლოთქმა
„დრომ ბევრი სიმაღლე ჩამოანგრია, პათეტიკა კი, ბუშტივით ჩაფუშული, სასაცილო ნიღბად აქცია ადამიანურ წარმოდგენაზე. ამის მიუხედავად, მაინც დარჩა სამყაროში თეთრი ხვრელები, საიდანაც წმინდა ხსენივით ჟონავს სინამდვილე და სხვას არაფერს არ ირევს, არ იკარებს.
პოეზიის გარდა. ამ მინერალურ პოეზიას კი, აუცილებლად გამოარჩევთ, იგრძნობთ, უფრო სწორედ, ის თვითონ პოულობს თავის მკითხველს, პოულობს და ისადგურებს მასში.
ეკა კვიციანის ლექსების კრებული პოეზიის ამ „სახეობაზე“ მაფიქრებს. საგულისხმოა, რომ ეს პოეტის პირველი კრებულია, დიდი ხნის ნაფიქრის და ნაცხოვრების მხატვრული გამოცდილება – უკიდურესი პასუხისმგებლობით, თვითკრიტიკული რეფლექსიით, პოეზიასა და მკითხველთან განდობილი სულიერი ვნებებით. ბევრი წერს სიყვარულზე, მაგრამ სიყვარული და პოეტი იშვიათად ცვლიან როლებს. ეს მხოლოდ მაშინ, როცა პოეტები რაიმე მსხვერპლზე მიდიან, როცა ეს გარდასახვა რაღაცის ფასად ხდება. ეკა კვიციანის პოეზიაც, უფრო სიყვარულის მონოლოგია პოეტის მიმართ, პირველ პირში სწორედ სიყვარული ლაპარაკობს და არა პოეტი.
ამგვარი გრადაციები დიდ შინაგან ძალისხმევას მოითხოვს. ხოლო თუკი სულის ფესვებს რაღაც გიმაგრებს, მაგალითად – მთა!.. მაშინ, „იღბლიან თავგანწირვასაც“ შეესწრება მკითხველი. ეკას სვანური წარმომავლობა მისსავე პოეზიას განსაკუთრებულ ბეჭედს ასვამს და დიდი წინაპრების კულტურის, ტრადიციების, სულიერი ცხოვრების გამგრძელებლად გვევლინება.
ვისაც ნამდვილი ათინათებისთვის, ჭრილობებისთვის ან უფრო მძაფრი რამეებისთვის თვალის გასწორება უყვარს, ამ კრებულსაც შეიყვარებს.“
რედაქტორი: თაკო ლონდარიძე / Tako Rafaela Londaridze
დამკაბადონებელი: ლიკა სხირტლაძე / Lika Skhirtladze
გარეკანის დიზაინერი: თეონა ჭანიშვილი / Teona Chanishvili
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Sun Jan 20, 2019 12:04 pm
თენდება. ნისლი. ჩრდილები მრუდე.
ფითრდება. ცვდება. ილევა ღამე.
სიჩუმის ობი. დუმილის გუბე.
თვალებს მომსკდარი ლოცვების ღვარი.
კედელი. ბზარი. ახდილი ჭერი.
ქარი თესავდეს და ქარი მკიდეს.
ბოლოჯერ კიდევ: - სავსე ვარ შენით -
თავხედი ფიქრი და ხრამის კიდე.
ხელები ჩემი - ცივი და სველი.
მუჭები ჩემი - ყინულით სავსე.
მიცურავს ეჭვი - ჩხრიალა გველი...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Mon Feb 18, 2019 2:17 pm
ხედავ? შევწყვიტე გულუბრყვილო დავა სიზმრებთან,
მშრალი სიცხადით იწერება ჩემი წერილი,
არ დამაბრალო დღეს ამბების დრამატიზება,
ეს მონოლოგიც, მოსაწყენი და გაწელილი
იქნება ბოლო და ყველაზე გულწრფელიც, ალბათ,
არავითარი აჩვილება, თავის მართლება...
ცივია სიტყვა, თუმცა ცრემლში მრავალჯერ დალბა,
რაც იყინება ის ხომ მერე დიდხანს არ თბება...
როდესაც ცრემლი (ვიცი, მალე ესეც დაშრება),
გადმოიღვრება თვალებიდან და გულს მიჩვილებს,
ვიხსენებ, მაშინ - მე რომ შველას ვითხოვდი შენგან,
ჩემი დანგრევით თავი როგორ გადაირჩინე...
ასეთ დროს ყელში მოწოლილი ქვითინი მახრჩობს,
თუმცა, ავკრძალე რა ხანია,სენტიმენტები.
მე მოვდიოდი, ვწრიალებდი შენს სულთან ახლოს,
მისაკარებლად, შესახებად ვერ გიმეტებდი...
ან ვერ ვბედავდი ან ვერ ვთმობდი სიშორეს, სულაც,
მწამდა, სინათლეს ტკივილი რომ წარმოშობს სწორედ...
გხატავდი - ღმერთის ხატებას თუ ხორცშესხმულ სურათს,
გწერდი- სიტყვები გულის კოვზზე ვზომე და ვწონე...
შენ გაუცხოვდი...მიწის შვილად იქეცი უცებ,
შენ გაუცხოვდი...შეგეცვალა ხმაც და აქცენტიც,
გამოებერე მიწას - შავი ვეშაპის მუცელს
და ვერ ხვდებოდი, დამნაშავედ როგორ მაქცევდი,
როცა გეძებდი, გპოულობდი, ისევ გკარგავდი,
სულს გიხუთავდა ახლოს მოსვლის ყველა მცდელობა,
ასეთ დროს, ვგრძნობდი, საკუთარ თავს ისე არ ჰგავდი,
თითქოს სხვა ვინმე სასულეში გადაგცდენოდა...
მერე თანდათან მოინდომა გაზრდა მანძილმა,
მერე ნელ-ნელა დაეკარგა სიმართლეს წონა,
უცნობმა ძალამ მიწის მტვერში ისე ამზილა,
ვერცერთი სიტყვა ვერ წარმოვთქვი მკვეთრად და სწორად.
საკუთარ თავთან დავიბენი და შევკრთი მერე,
ამოვსებული მქონდა პირი მტვრით და ტალახით,
მერე ათასი სისულელე ვჯღაბნე და ვწერე,
გამოვიყენე უღმერთობის ყველა ტალანტი..
დღეს მძიმე ტვირთად მაწევს მხრებზე ყველა ბრალდება,
ხელებში შემრჩა საღებავებშემშრალი ფუნჯი,
მაგრამ რაც სულში იბადება, თურმე, არ კვდება
და ამოვსებულს, იდუმალი ამბებით, ხურჯინს
დავათრევ. დამაქვს არეული დღეების განცდა,
ორივეს ერთად დავატარებ - სასჯელს და შვებას,
ის, რაც გულს ერთხელ აალებულ ლექსებად დასცდა,
არ მიდის არსად, მარადიულ ტკივილად რჩება...
სხვა ყველაფერი იკარგება, გვალვებში ხმება...
მენდე, გაუვალ ლაბირინთებს თავი გავართვი,
მე ახლა შენს ლურჯ სინათლეს და ტკივილსაც ვხედავ
ამ სინათლეში დაიწერა ბოლო ბარათი...
Last edited by Admin on Fri May 15, 2020 8:26 pm; edited 4 times in total
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Sat Apr 20, 2019 7:14 pm
თუ წასვლას ითხოვ, დავიწყების სიმშვიდეს ითხოვ,
რა აღიღინებს ჩემ სხეულში ამ დილის სისხამს,
თუ ისევ გხედავ, როგორც ხილულს, ...ყინულის სითბოს
ცოტაც და კიდეც შეგეხები, ხელს გადაგისვამ
ცისფერ სხეულზე - დავიწყებულ ფორიაქს ჰგავდე,
დასაბამს ჰგავდე, დასასრულმა რადგან დამტოვა,
ყველა პირობის კვლავდარღვევის პირობა დავდე,
ჩემშია ყველა, ყველგან ვცხოვრობ, მაინც მარტო ვარ.
გამოგიგონე ან გიპოვე შემთხვევით, ისევ,
მიყვარდეს მინდა, უამრავჯერ ვინც მიღალატა,
ხსოვნა მყიფეა, უხეშია, ხისტი და მქისე,
მე შემიძლია, დავიჯერო, რომ ის არა ხარ
ვინც გაიბზარა, ან წვიმაში გაშრობა შეძლო,
ან გამიხადა, შეცდომების თოკზე გამფინა,
რომ სუნთქვა მეღრძო, სული მეღრძო, სიცოცხლე მეღრძო...
ვინც არ ელოდა ამ სიმღერას, ამ წამს, ამ ფინალს.
შემოდგომიდან დაიჩეკა სხეულში ყველა
ჭუპრი და ყველა საზეპირო გამექცა გვერდზე,
უბინადრებო ნიჟარებით სავსე რიყე ვარ
ან კალაპოტი და საკუთარ სიღრმეში ვერ ვძლებ.
წარსულს ვღიღინებ, იმ გარდასულს, ცა რომ მეთხელა
და თუ ოდესმე საკუთარ თავს ისე არ ვყავდე,
უჩემოდ მყოფმა სიძულვილი შეძლოს ერთხელაც...
ან ზიზღი შეძლოს, არ ახსოვდე ან არ უყვარდე.
დრო რომ გავიდეს, გაიპაროს (ან როგორც არის),
ჩემგან და მერე ჩემს გარეთ რომ თვალი დახუჭოს,
გამოვუხურო ერთხელ, თუნდაც, შემთხვევით, კარი -
მეხსიერებებს, წარმოსახვებს, ხსოვნის პარკუჭებს...
და როგორც ვცოცხლობ, როგორც ვფიქრობ და როგორც ვსუნთქავ,
ყველაფერი რომ შეიცვალოს, უცებ და მკვეთრად...
აქ თვალებს ვხუჭავ, სუნთქვას ვხუჭავ და დუმილს ვუთქვამ
და დახუჭული სიცოცხლიდან სივრცეებს ვკვეთავ.
და სივრცის მიღმა- ჩემი გული - მზეების ფეთქვა,
ამ სიტყვებს გირწევს, სინანულის სიმღერას გირწევს.
და ხმები ჩემი და სიჩუმე, რომ უნდა მეთქვა,
დრო ვიდრე მოვა, ვიდრე წამშლის, ვიდრე მომიწევს
გაქრობა. ვიდრე ასი თვალით სიბრმავე მერქვას,
ვიდრე ცდუნებით ცამ დამაშროს, მიწა განქარდეს
სიმღერად დასცდეს სიყვარული ამ გულის მერქანს
და არასოდეს, არასოდეს აღარ დამთავრდეს,
რაც არ მითხრეს ან უკვე თქვეს და ვერ მოვისმინე,
რაც დამანახა დახუჭული თვალების შვებამ...
როგორც ფრესკიდან ჩამოღვრილი ცრემლის სისველე,
სულის ფსკერში რომ გუბდება და არასდროს შრება.
რადგან მე შევძლებ, ისევ შევძლებ, თავიდან შევძლებ,
მიტევებიდან, სინათლიდან, სულში ჩახედვას,
და მხოლოდ იმას ვიღიღინებ ჭის ფსკერშიც, შენზე
საკუთარ თავში დაბრუნებამ რაც მიმახვედრა...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Wed Aug 07, 2019 8:16 pm
ნაწვიმარი ალუბლები - ეკა კვიციანი
Published on Feb 14, 2017
სტუმარი პოეტი ეკა კვიციანი.
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ეკა კვიციანი    Wed Aug 07, 2019 8:18 pm
ქალების დროა თეონა ჭალიძესთან ერთად: სტუმარი - ეკა კვიციანი
Published on Jun 9, 2015
Subject: Re: ეკა კვიციანი
Page 1 of 2
Go to page : 1, 2
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Wed Sep 21, 2022 3:47 pm by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Sat Sep 10, 2022 9:18 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions