ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
სომხეთი გაღიზიანებულია წყლის პოლიტიკის გამო ‹ რეგიონული მედიის ქსელი
სანდო ინფორმაცია გვაძლიერებს | ანალიტიკა და გამოძიება აღმოსავლეთ ევროპისა და კავკასიის შესახებ
2016 წლის 11 მარტი   ავტორი: რეგიონული მედიის ქსელი
ერევანი ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას პროაზერბაიჯანული პოზიციის მხარდაჭერაში ადანაშაულებს.
სომხეთი მწვავედ გამოეხმაურა ევროპის საბჭოს საკანონმდებლო ორგანოს ბრალდებებს იმის თაობაზე, რომ ის „განზრახ“ უზღუდავს აზერბაიჯანის სასაზღვრო რაიონებს წყლით სარგებლობის უფლებას.
ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის (PACE) მიერ 26 იანვარს მიღებული რეზოლუციის თანახმად, სარსანგის წყალსაცავი, რომელსაც ოც წელზე მეტი ხნის განმავლობაში არ ექცეოდა სათანადო ყურადღება, „წარმოადგენს საფრთხეს მთელი საზღვრისპირა რეგიონისთვის.“
მთიანი ყარაბაღის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე მდებარე წყალსაცავმა მოუვლელობის გამო შესაძლოა გამოიწვიოს „ძლიერი ავარია, რასაც მოჰყვება მნიშვნელოვანი ადამიანური დანაკარგი და სავარაუდოდ ახალი ჰუმანიტარული კრიზისი,“ – ნათქვამია PACE-ს რეზოლუციაში.
თუმცა, მოწინააღმდეგეები სომხეთიდან და მთიანი ყარაბაღიდან ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას სიტუაციის არაობიექტურად შეფასებასა და აზერბაიჯანული მხარის პოზიციის მხარდაჭერაში ადანაშაულებენ.
„ჩვენ აღარ უნდა დავუშვათ, რომ PACE-ს რეგლამენტის გამოყენება მოხდეს მსგავსი ცალმხრივი ანგარიშების დასამტკიცებლად,“ – განაცხადა სომხეთის პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომისიის და ფრაქცია მემკვიდრეობის წევრმა ტევან პოღოსიანმა. „სინამდვილეში აზერბაიჯანს უნდა, რომ ჰქონდეს ოფიციალური დოკუმენტი, რომლის გამოყენებასაც შეძლებს სხვა ინსტიტუტებში, ანგარიშიდან ციტატების მოშველიებით.“
მთიანი ყარაბაღის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ არმინე ალექსანიანმა ასევე გამოხატა წუხილი იმის გამო, რომ რეზოლუციის თაობაზე „ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ ვერ მოახდინა პოლიტიკური სიმწიფის დემონსტრირება.“
PACE-მ მოითხოვა სომხური სამხედრო დანაყოფების რეგიონიდან დაუყოვნებლივ გამოყვანა, ასევე წყალსაცავზე დამოუკიდებელი კვლევის ჩატარება და საერთაშორისო ზედამხედველობის დაწესება.
ანგარიში მომზადდა ბოსნიელი პარლამენტარის მილიცა მარკოვიჩის მიერ, რომლის მიმართაც სომხურმა მხარემ არაერთი საყვედური გამოთქვა იმის გამო, რომ ის ანგარიშის მომზადების პერიოდში, მოწვევის მიუხედავად, არ ჩასულა არც სომხეთში და არც მთიან ყარაბაღში, თუმცა ორჯერ იმყოფებოდა აზერბაიჯანში.
მარკოვიჩმა თავის ანგარიშში ახსენა, რომ სომხეთში ჩასვლა „სომხური დელეგაციის მხრიდან თანამშრომლობის არარსებობის გამო“ ვერ მოახერხა.
1976 წელს, ზღვის დონიდან 726 მეტრ სიმაღლეზე, მდინარე ტარტარზე აშენებული სარსანგის წყალსაცავი სასმელი და სარწყავი წყლით ამარაგებდა, როგორც მთიანი ყარაბაღის ტერიტორიას, ასევე აზერბაიჯანის ექვს მიმდებარე რაიონს. მისი ტევადობა 560 მილიონ კუბურ მეტრს შეადგენს.
1994 წლიდან მოყოლებული, მას შემდეგ, რაც მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტი  ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებით დასრულდა, აზერბაიჯანი წყალსაცავით ვეღარ სარგებლობს.
ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან არსებული მინსკის ჯგუფის თანათავმჯდომარეებმა, რომლებიც ყარაბაღის ირვლივ მიმდინარე მოლაპარაკებების პროცესს შუამდგომლობენ, ურჩიეს PACE-ს არ გადაედგა ისეთი ნაბიჯი, რაც ზიანს მიაყენებდა მოლაპარაკებების პროცესს.
თუმცა, მარკოვიჩმა განუცხადა ასამბლეას, რომ მას პოლიტიკური კონტექსტი არ აინტერესებდა.
„ჩემი ამოცანა იყო სოციალური და ჰუმანიტარული, ასევე სოციალური და გარემოსდაცვითი საკითხების განხილვა,“ – განაცხადა მან.
ევროპის საბჭოს საპარლამეტო ასამბლეაზე იმავე დღეს წარმოდგენილი მეორე რეზოლუცია „მთიან ყარაბაღსა და აზერბაიჯანის სხვა ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ძალადობის ესკალაციის“ შესახებ არ იქნა მიღებული.
მიუხედავად ამისა, ორივე რეზოლუციის ავტორი და PACE-ს აზერბაიჯანული დელეგაციის წევრი ელხან სულეიმანოვი, შედეგით კმაყოფილია.
„ეს იყო აზერბაიჯანელი ხალხის ისტორიული გამარჯვება,“ – განუცხადა სულეიმანოვმა საინფორმაციო სააგენტო APA-ს. „მიუხედავად იმისა, რომ ერთ-ერთი ანგარიში არ მიიღეს, მთავარი მიზანი იყო დღის წესრიგში დაგვეყენებინა სომხეთის აგრესიული პოლიტიკის საკითხი, რასაც მივაღწიეთ.“
აზერბაიჯანის ოპოზიციური პარტია „მუსავათის“ თავმჯდომარე ისა გამბარი ასევე თვლის, რომ სარსანგის შესახებ რეზოლუციის მიღება იყო მცირე, თუმცა მნიშვნელოვანი ნაბიჯი.
„PACE-ს რეზოლუციას დადებითად ვაფასებ,” – განაცახადა მან ჩვენთან საუბრისას. „ის რეალობას ასახავს. ჰუმანიტარული და გარემოსდაცვითი საკითხები ყოველთვის იყო პრიორიტეტული ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეისთვის, მაგრამ კონფლიქტი იმდენად გაღრმავდა და იმდენი გარე ძალა ჩაერთო მასში, რომ რაიმე ახალი დოკუმენტის მიღება ვერ მოახდენს გავლენას კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების პროცესზე. თუმცა, ყველაფრის შემდეგ, ეს არის პოზიტიური მიმართულებით გადადგმული მცირე ნაბიჯი,“ – განაცხადა გამბარმა.
PACE-ს ანგარიშის მიხედვით, სარსანგის წყალსაცავის გამო ზარალდება მთიან ყარაბაღში მცხოვრები 138 000 მოსახლე და ასევე 400 000 ადამიანი მცხოვრები აზერბაიჯანში, ქვედა ყარაბაღის რაიონში.
მთიანი ყარაბაღის პრემიერ-მინისტრის არაიკ ჰარუტუნიანის მიხედვით, 2013 წელს ყარაბაღმა აზერბაიჯანს შესთავაზა მოლაპარაკება წყალსაცავის ერთობლივი გამოყენების თაობაზე.
„ჩვენ გავუგზავნეთ შეტყობინება, რომ თანახმა ვიყავით გვეთანამშრომლა სარსანგის წყალსაცავის გამოყენების თაობაზე ერთი პირობით, თუ წყალზე წვდომა ჩვენც გვექნებოდა, რადგანაც წყალსაცავის წყალგამყოფი და რამდენიმე მილსადენი მათ კონტროლქვეშაა,“ – განაცხადა ჰარუტუნიანმა.
თუმცა, ბაქო უარს აცხადებს ნებისმიერი სახის მოლაპარაკებებზე. ის თვლის, რომ მთიან ყარაბაღში სეპარატისული რეჟიმი მოქმედებს და ამიტომ არანაირ თანამშრომლობას არ აპირებს მანამ, სანამ გრძელდება ის, რასაც აზერბაიჯანი ოკუპაციად მიიჩნევს.
ყარაბაღის ენერგოგამანაწილებელი კომპანიის „არცახენერგოს“ დირექტორის სლავა გაბრიელიანის მიხედვით, ამჟამად, ყარაბაღის ხელისუფლება წყალსაცავს მხოლოდ ენერგეტიკული მიზნებისთვის იყენებს. სარსანგის ჰიდროელექტროსადგური წელიწადში დაახლოებით 140 მილიონ კილოვატსაათ ელექტროენერგიას გამოიმუშავებს.
რადგანაც წყალსაცავის წყალგამყოფი, მდინარე ტარტარის მთავარი არხი, აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მდებარეობს, აზერბაიჯანელებს წყლით სარგებლობა მთელი წლის განმავლობაში შეუძლიათ, გამონაკლისი მხოლოდ ზაფხულის თვეებია.
ყარაბაღის სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილის გევორგ ვერანიანის მიხედვით, ყარაბაღელები მთლიანად არიან მოკლებული სარწყავ წყალზე წვდომას.
„თუ აზერბაიჯანელები უჩივიან ნაწილობრივ უწყლობას, ჩვენი მოსახლეობა საერთოდ უწყლოდ არის. ამის მიზეზი აზერბაიჯანის მხრიდან თანამშრომლობის არარსებობაა,“ – განაცხადა ვერანიანმა ჩვენთან საუბრისას.
თავის მხრივ აზერბაიჯანი აცხადებს, რომ სომხეთი ხშირად კეტავს წყალს ზაფხულში, როცა ის ყველაზე მეტად არის საჭირო.
ზამთარში წყალსაცავიდან გამოშვებული წყალი ტბორავს გზებს, სასოფლო-სამეურნეო მიწებს და ზიანი ადგება აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობას.
ორივე მხარეს ზარალდებიან ფერმერები.
არტურ ღუკასიანი მთიანი ყარაბაღის მარტაკერტის რაიონის მკვიდრია, რომელიც სარსანგიდან 15 კილომეტრით არის დაშორებული. ის სოფლის მეურნეობას 40 წელი მისდევს. მისი თქმით, ომამდე სარწყავი წყალი მდინარე ტარტარიდან მოედინებოდა.
„ძირითადად ყურძენი მომყავდა და საკმაოდ მაღალი ხარისხის მოსავალსაც ვიღებდი. დღეს, იმის გამო, რომ აზერბაიჯანმა გადაკეტა წყალი, რომელიც ამ ტერიტორიაზე მოდიოდა, ჩემი ერთ დროს აყვავებული ვენახი ჩამხმარი და გაჩანაგებულია. სარწყავი წყლის გარეშე, ამ ადგილებში სოფლის მეურნეობის წარმოება წარმოუდგენელია,“ – განაცხადა ფერმერმა.
ღუკასიანის განცხადებით, ადგილობრივ მცხოვრებლებს იმედი აქვთ, რომ ოდესმე მოხდება შეთანხმების მიღწევა, რომლითაც მათ მდინარე ტარტარის წყლების გამოყენების საშუალება მიეცემათ.
ჯერჯერობით კი, ის თავისი სახლის ეზოში მხოლოდ პატარა ბოსტანს ამუშავებს.
უკეთეს მდგომარეობაში არც აზერბაიჯანელი ფერმერები არიან.
საზღვრისპირა გორანბოის რაიონის, სოფელ ყიზილჰაჯილის რაიონის მცხოვრები მურაზ ჯაფაროვი ვერ რწყავს თავის სამჰექტარიან მიწის ნაკვეთს. ადრე, სარწყავ წყალს სარსანგის წყალსაცავიდან იღებდა, მაგრამ ახლა წყალი უკვე აღარ მოდის.
„დაახლოებით ხუთი წლის წინ, წყალი მოდიოდა, თუმცა შეფერხებებით,“ – თქვა მან. „ახლა, წყალი მარტო ზამთარში მოდის, როცა სამუშაოები არ ტარდება, ზაფხულში კი არა…ჩვენი მეორე წყარო გორანბოის მდინარეა და იქაც წყლის დონე ყოველ წელს კლებულობს. ჩვენი შემოსავლის ერთადერთი წყარო არის ჩვენი მიწა, რომელსაც მორწყვა სჭირდება. ახლა სიტუაცია კრიტიკულია,“ – დაასკვნა ჯაფაროვმა.
ვერანიანის თქმით, თუ PACE-ს ნამდვილად უნდოდა ეკოლოგიური და ჰუმანიტარული სიტუაციის გამოსწორება, მაშინ სხვა მიდგომა უნდა აერჩია.
„უფრო სწორი იქნებოდა, PACE რომ დახმარებოდა მთიან ყარაბაღს, მაგალითად, დიდი დამბების საერთაშორისო კომისიაში (ICOLD) გაწევრიანებაში, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო მაღალი დონის ევროპელი სპეციალისტების მოზიდვა იმისთვის, რომ მომხდარიყო დამბის უსაფრთხოების ხელახალი შეფასება, გარღვევის ტალღის განმეორებითი მოდელირება, დატბორვის არეალის გამოთვლა, რეკომენდაციების შემუშავება ერთობლივი რეაგირებისთვის და ა.შ.,“ – განაცხადა ვერანიანმა.
„უკეთესი იქნება თუ გამოიყოფა საერთაშორისო კრედიტები და სხვა სახის დახმარებები დამბის მოდერნიზაციისთვის და სპეციალისტების გადამზადებისთვის, ასევე იმ არხების გარემონტებისთვის, რომლებსაც  25 წელზე მეტი არ უმუშავიათ. ეს იქნება რეალური დახმარება, როგორც აზერბაიჯანისთვის, ასევე მთიანი ყარაბაღისთვის, “ – დასძინა მან.
ვერანიანის აზრით, რესურსების და წყალსაცავის ერთობლივი გამოყენება მომგებიანი იქნება ორივე მხარისთვის. ამჟამად, სარსანგის მიმდებარე ტერიტორიდან 44 000 ჰექტარი ეკუთვნის მთიან ყარაბაღს, ხოლო 100 000 ჰექტარი აზერბაიჯანს.
„ჩვენ გვირჩევნია, რომ მოვრწყათ 44 000 ჰექტარი მიწა, ვიდრე ვამუშაოთ 50 მეგავატი სიმძლავრის ჰირდოელექტროსადგური,“ – განაცხადა მან.
კაშხლის ექსპლუატაცია და შენახვა ძვირი ჯდება, ამიტომაც შემოსავალი, რომელიც ჰიდროელექტროსადგურის მუშაობის შედეგად მიიღება მთლიანად ხმარდება მის შენახვას.
ვერანიანის განცხადებით, ყარაბაღი უბრალოდ ვერ იქნება იმის მოლოდინში, როდის დასთანხმდება აზერბაიჯანი წყალსაცავის ერთობლივ სარგებლობას.
ყარაბაღის ხელისუფლება გეგმავს მდინარე ტარტარის კალაპოტის შეცვლას, რათა მოხდეს ირიგაციის გარეშე დარჩენილი 40 000 ჰექტარი ფართობის ნაკვეთების წყლით უზრუნველყოფა, რაც 10 მილიონი აშშ დოლარი დაჯდება.
„სამშენებლო სამუშაოები უახლოეს მომავალში დაიწყება, რადგან ლოდინს აზრი აღარ აქვს,“ – დასძინა ვერანიანმა.
რეგიონული კვლევების ცენტრის დირექტორი ერევანში რიჩარდ გირაგოსიანი აცხადებს, რომ მარკოვიჩის რეზოლუცია არის PACE-სთვის „დაკარგული შესაძლებლობა.“
„ამავე დროს, ამ რეზოლუციის მიღება არის სტრატეგიული შეცდომაც, ორი მიზეზის გამო. პირველი – არ არსებობს არანაირი კეთილი ნების ჟესტი ან ნდობის აღდგენის მექანიზმი, ეს რეზოლუცია გამორიცხავს და უარყოფს ყველანაირ საშუალებას იმისთვის, რომ შეიქმნას უფრო კეთილგანწყობილი გარემო მხარეებს შორის კომუნიკაციისა და ნდობის აღსადგენად.
მეორე – ეს იყო უპატივცემულობის და აბუჩად აგდების თვითნებური დემონსტრირება ეუთოს მინსკის ჯგუფის მიმართ, რომელიც ყარაბაღის სამშვიდობო პროცესში დიპლომატიური იურისდიქციის ერთადერთი კანონიერი მფლობელია,“ – დასძინა გირაგოსიანმა.
მისივე სიტყვებით, PACE-ს გადაწყვეტილების შემდეგ გამოიკვეთა იმის აუცილებლობა, რომ ნდობის აღდგენის თვალსაზრისით აუცილებელია ახალი გზების გამონახვა, რისთვისაც საჭიროა აზერბაიჯანისთვის სარსანგის რესურსების ერთობლივი გამოყენების შესახებ წინადადების ხელმეორედ შეთავაზება.
ერევანში მოქმედი გლობალიზაციის და რეგიონული თანამშრომლობის ანალიტიკური ცენტრის ხელმძღვანელი, პოლიტოლოგი სტეპან გრიგორიანი მიიჩნევს, რომ სომხებმა უნდა აიღონ ინიციატივა და შეიმუშაონ თავიანთი რეზოლუცია, რომელიც მიზანმიმართული იქნება სარსანგის წყალსაცავის პრობლემის ერთობლივი, მშვიდობიანი მოგვარებისთვის.
„ეს იქნება აშკარად  პოზიტიური ნაბიჯი, რომელიც მხარეებს კი არ დააცალკევებს, არამედ გააერთიანებს. შეიძლება დავაკავშიროთ სომეხი, ყარაბაღელი და აზერბაიჯანელი ინჟინერები იმისთვის, რომ განახორციელონ სარეაბილიტაციო პროგრამა,“ – განაცხადა მან.
ქრისტინე პოღოსიანი დამოუკიდებელი ჟურნალისტია სომხეთში. ნურგულ ნოვრუზი თავისუფალი ჟურნალისტია აზერბაიჯანში. ოქსანა მუსაელიანი თავისუფალი ჟურნალისტია სომხეთიდან, რომელიც სტატიის მომზადების პროცესში სტრასბურგიდან, საფრანგეთიდან თანამშრომლობდა.
Click to share on Twitter (Opens in new window)
Click to share on Facebook (Opens in new window)
ავტორი რეგიონული მედიის ქსელი
ვაქცინაცია და დეზინფორმაცია აზერბაიჯანში
აზერბაიჯანის ჯანდაცვის სისტემის ნაკლოვანებები
აზერბაიჯანში რეფერენდუმი საპროტესტო აქციებით აღინიშნა
არქივები აირჩიეთ თვე სექტემბერი 2022 ივლისი 2022 მაისი 2022 აპრილი 2022 ნოემბერი 2021 სექტემბერი 2021 ივლისი 2021 აპრილი 2021 მარტი 2021 აგვისტო 2020 სექტემბერი 2019 აგვისტო 2019 ივნისი 2019 მაისი 2019 აპრილი 2019 დეკემბერი 2018 სექტემბერი 2018 ივლისი 2018 მაისი 2018 აპრილი 2018 თებერვალი 2018 სექტემბერი 2017 მაისი 2017 აპრილი 2017 მარტი 2017 თებერვალი 2017 იანვარი 2017 დეკემბერი 2016 ნოემბერი 2016 ოქტომბერი 2016 სექტემბერი 2016 აგვისტო 2016 ივლისი 2016 ივნისი 2016 მაისი 2016 აპრილი 2016 მარტი 2016 თებერვალი 2016 იანვარი 2016 დეკემბერი 2015 სექტემბერი 2015 აგვისტო 2015 ივლისი 2015 ივნისი 2015 მაისი 2015 აპრილი 2015 მარტი 2015 თებერვალი 2015 იანვარი 2015 დეკემბერი 2014 ნოემბერი 2014 ოქტომბერი 2014 სექტემბერი 2014 აგვისტო 2014 ივლისი 2014 ივნისი 2014 მაისი 2014 აპრილი 2014 მარტი 2014 თებერვალი 2014 იანვარი 2014 დეკემბერი 2013 ნოემბერი 2013 ოქტომბერი 2013 სექტემბერი 2013 აგვისტო 2013 ივლისი 2013 ივნისი 2013 მაისი 2013 აპრილი 2013 მარტი 2013 თებერვალი 2013 იანვარი 2013 დეკემბერი 2012 ნოემბერი 2012 ოქტომბერი 2012 სექტემბერი 2012 აგვისტო 2012 ივლისი 2012 ივნისი 2012 მაისი 2012 აპრილი 2012 მარტი 2012 თებერვალი 2012 იანვარი 2012 დეკემბერი 2011 ნოემბერი 2011 ოქტომბერი 2011 სექტემბერი 2011 აგვისტო 2011 ივლისი 2011 ივნისი 2011 მაისი 2011 აპრილი 2011 იანვარი 2011 დეკემბერი 2010 ნოემბერი 2010 ოქტომბერი 2010 სექტემბერი 2010 აგვისტო 2010 ივლისი 2010 ივნისი 2010 მაისი 2009 აპრილი 2009 მარტი 2009 თებერვალი 2009 იანვარი 2009 დეკემბერი 2008 ნოემბერი 2008 ოქტომბერი 2008 სექტემბერი 2008 აგვისტო 2008 ივლისი 2008 ივნისი 2008 მაისი 2008 აპრილი 2008 მარტი 2008 თებერვალი 2008 იანვარი 2008 დეკემბერი 2007
2008 წლის რუსეთ საქართველოს ომი EUMM IWPR ადამიანის უფლებები აზერბაიჯანი არმენ კარაპეტიანი არშალუის მგდესიანი არჩევნები აფგან მუხტარლი აფხაზეთი განათლება განცხადებები დევნილები ევროკავშირი ეკატერინა პოღოსიანი ეკონომიკა ვაჰე ჰარუტუნიანი თურქეთი ილჰამ ალიევი ირანი კავკასია კონფლიქტი კორუფცია ლგბტ ლილიტ არაკელიანი მედია მთიანი ყარაბაღი ნურგულ ნოვრუზი ომი პოლიტპატიმრები ჟურნალისტიკა რუსეთი რჩეული სამირა აჰმედბეილი სამხრეთ ოსეთი საპრეზიდენტო არჩევნები საქართველო სერჟ სარგსიანი სიტყვის თავისუფლება სომხეთი ტრენინგი ქალები ქალთა უფლებები შაჰლა სულთანოვა ჯანდაცვა
Institute for War and Peace Reporting | ომისა და მშვიდობის გაშუქების ინსტიტუტი | © 2007-2022
ვებგვერდის ფორმა და შინაარსი დაცულია Creative Commons-ის არაკომერციული 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიის ფარგლებში.
ჩვენ ვიყენებთ ქუქი ჩანაწერებს. თქვენი პარამეტრების დამახსოვრებით ჩვენ გაწვდით საუკეთესო მომსახურებას განმეორებითი ვიზიტების დროს. "თანახმა ვარ" ღილაკზე დაჭერით თქვენ გასცემთ ქუქი ჩანაწერების გამოყენების ნებართვას. თუმცა "პარამეტრები" ფუნქციით თქვენ შეგიძლიათ გააკონტროლოთ თქვენს მიერ ნებადართული მონაცემების გაზიარება. მეტი ინფორმაციისთვის იხილეთ სტატიები: ჩვენს მიერ გამოყენებული ქუქი ჩანაწერები | ინტერნეტის ისტორია.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.