ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en pt id tr ka it en en hi en en ka it ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka tr ka en ka en it en fr en en pt fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ka en fr ka fr ka ka hbs_lat en it en fr en en pt fr ka ka ka ka ka hbs_lat en tr en fr ka ka ka hbs_lat en id en fr en fr ka ka ka ka ka hbs_lat en en en fr fr ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ru ka ka ka ka ka hbs_lat en hbs_lat en fr en en en fr ka ru hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en en en en fr en en fr fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de hbs_lat en en en en fr en en fr fr ka ka en ka ka ka nl hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de hbs_lat en ca en fr ka ka en ka ka ka ka ko ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ko en en en en ka ru hbs_lat en en ka en en ka en en en en ka ka ka ka ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Subject: გიორგი კეკელიძე    Thu Jun 04, 2009 12:05 am
დაიბადა ქალაქ ოზურგეთში 1984 წლის 10 აპრილს. სწავლობდა ოზურგეთის ეგნატე ნინოშვილის სახელობის N1 საშუალო სკოლაში. იყო ახლაგაზრდული გაზეთის „რვას + 1“ რედაქტორი.
2001—2009 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე (ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი). 2006—2008 წლებში მუშაობდა რუსთავის № 2 სასჯელაღსრულებით დაწესებულებაში ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგად.
თარგმნილი აქვს რამდენიმე ავსტრიელი პოეტი, მსოფლიოს ლიტერატურული ზღაპრები („ჯადოსნური კარი“), სერგეი დორენკოს „რომანი 2008“. მისი ლექსები თარგმნილია ინგლისურ, რუსულ და აზერბაიჯანულ ენებზე. შეტანილია ქართული პოეზიის აზრბაიჯანულ ანთოლოგიაში. პრემია ,,საბას' ლაურეატი.
გამოცემული აქვს ლექსების კრებული სახელწოდებით “ოდები”.
გახლავთ ელექტრონულ ბიბლიოთეკა lib.ge-ს დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი. ლიტერატურ კონკურს lib.ge-ს დამფუძნებელი. ჟურნალ ლ’ილ-ის დამფუძნებელი.
გურული დღიურები . პროზა, ესეისტიკა; რედ. მალხაზ ხარბედია - თბ. სიესტა 2014
ცხრათავიანი ფეხბურთის ზღაპარი. ესეისტიკა. რედ. ზვიად კვარაცხელია - თბ. არტანუჯი 2015
სიკვდილი პიცერიაში. სხვა დეტექტივი. - თბ. პალიტრა L 2015
მურმანის სევდა. სხვა დეტექტივი. - თბ. პალიტრა L 2015
ანასტასიას ზარი. სხვა დეტექტივი. - თბ. პალიტრა L 2015
გოგლი–მოგლი. სხვა დეტექტივი. – თბ. პალიტრა L 2015
ორი თავგადასავალი – ელექტრონული წიგნის სახლი „საბა“ (saba.com.ge) 2015
ორი თავგადასავალი. რომანი. რედ. მალხაზ ხარბედია - ბეჭდური გამოცემა. ბათ. წიგნები ბათუმში 2015
თომთეს ზღაპარი - ჯეოსელი 2015
თომას ზღაპრები - საქართველოს უნივერსიტეტის გამომცელობა 2016
გურული დღიურები., წიგნი მეორე - სიესტა 2016
გურული დღიურები თურქულ ენაზე. ანკარა. გამომცემლობა: Tulpars Yayınları მთარგმნელები ქეთი გორდელაძე და ესრა თოფჩუ 2017
გურული დღიურები აზერბაიჯანულ ენაზე. ბაქო. გამომცელობა: adk publishing house . მთარგმნელი: იმირ მამედლი 2017
წერილები ღმერთს და მამაჩემს - გამომცემლობა: წიგნები ბათუმში 2017
გურული დღიურები – წიგნი მესამე – გამომცემლობა სიესტა 2017
LILOSANGELES - რომანი – ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა 2018
თომას ზღაპრები გერმანულ ენაზე. მთარგმნელი ნანა კვარაცხელია – კარსლრუე. გერმანია. Lauinger Verlag 2018[47]
გურული დღიურები იტალურ ენაზე. მთარგმნელი ნათია სულავა – რეჯიო კალაბრია. იტალია.
თომას ზღაპრები ჩინურ ენაზე. მთარგმნელი ანა გოგუაძე – პეკინი. ჩინეთი. 2018[48]
გურული დღიურები (სამივე ნაწილი) . პალიტრა L - თბილისი. 2019
2009 — ლიტერატურული პრემია „საბა“ — წლის საუკეთესო დებიუტი კრებულისთვის „ოდები" [49]
2010 — სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს ჯილდო წლის წარმატებული ახალგაზრდა ლიტერატურის სფეროში [50]
2010 — წლის ადამიანი ჟურნალ „ცხელი შოკოლადის“ ვერსიით,[51]
2013 — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის 50 ყველაზე წარმატებული კურსდამთავრებული [53]
2013 — მუშვიგის სახელობის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია[54]
2014 — გიორგი კეკელიძის „გურული დღიურები“ - წლის ეროვნული ბესტსელერი [55]
2015 — წინანდლის პრემიის ლაურეატი ლექსების კრებულით „პოეზია 2008-2013“ [56]
2015 — წლის ავტორი ქართულ ლიტერატურაში - ჟურნალ EGO-ს გამოკითხვა [57]
2015 — გურამ რჩეულიშვილის პრემია „გურული დღიურებისთვის“[58]
2015 — სახე(ლ)ები 2015 – გურული დღიურებისთვის (ბესტსელერი) და ციფრული ფოტომატიანესთვის (წლის პროექტი) [59]
2015 — საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჯილდო - წლის საგანმანათლებო პროექტი - ეკვილიბრიუმი - სოფლის განახლებული ბიბლიოთეკები[60]
2016 — წლის გამორჩეული ადამიანი ხალხის გამოკითხვის შედეგად (ორგანიზაცია ამაგდარი).[61]
2016 — ოზურგეთის საპატიო მოქალაქე [62]
2016 — საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჯილდო - წლის საგანმანათლებლო პროექტი - რუსთაველი -ელეტქრონული ბიბლიოთეკა [63]
2016 — გურული დღიურები, წიგნი მეორე — წლის ეროვნული ბესტსელერი [64]
2018 — Glenfiddich ვერსიით ქვეყნის განვითარებასა და მის საერთაშორისო პოპულარიზაციაში დასახელდა 20 ქართველს შორის.[65]
2018 — უკრაინული მედიის მიხედვით, გიორგი კეკელიძის გურული დღიურები შესულია ტოპ–5 წიგნში, რომელიც საკუთარი ქვეყნის შესახებ მოგვითხრობს [66]
2018 – ჟურნალი Entrepreneur Georgia - წლის ინტრაპრენერი[67]
2019 - კინოცენტრის კონკურსის გამარჯვებული სრულემტრაჟიანი ფილმის პროექტისთვის სცენარით „თხილი“ ლევან კოღუაშვილთან ერთად[68]
მძიმე კაცთან - გიორგი კეკელიძე
საჯარო ბიბლიოთეკის დირექტორი სტუმრად დავით კოვზირიძის საავტორო გადაცემაში - მძიმე კაცთან.
Number of posts : 5
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Thu Jun 04, 2009 9:56 am
სანამ ისმენდეთ, იხილეთ იგავი მამლის ქურდზე
მე ზღაპრის აქეთ დავიბადე –
კვამლს ჯიუტ სტუმარივით შიგნით ვეწევი
წვიმის წვეთების ფრთხილი ჩრდილი სველი მინიდან
და ოდნავ თბილა, მაზარმაცებს ანუ მზერას
შენს სუფთა საწოლამდე გვიან მივიტან.
უდარდელი ვარ და ზანტი ვარ –
შენ აიკარი ზურგზე გუდა, თვალზე ქუთუთო
და ცხრა ძილს იქით,
ჩემთვის სიზმრის მოსატანად წახვედი და დამიბარე –
მელოდე ექვსი მამლის ყივილი,
გლოვის ნიშნად თბილი წითლით შეიმოსე
(დანა სასთუმლის გვერდითაა და ქვა –სალესი)
შენ სანამ უკან მოხვიდოდი,
–საათს ისრები მოვწყვიტე და
ხეებს და ხეებზე დახრილ ლოლოებს– გაყინულ ქარს
ასე გავერთე – დრო მოვკალი
და მესამე ყივილისას ვიგრძენი,
მე სამი დღე მამალს ვყიდდი ლამაზ ბაზარში
და ერთხელაც სხვა ვაჭრებმა, იქურდეო, ცილი დამწამეს
და გზად მამალი გადავმალე ნიფხავ–შარვლაში.
მარჯვნივ ედგა ბროლის თასი, მარცხნივ თიხის და
უნდა მოგაჭრა ორივ ყური,
უნდა დაგთხარო ორივ თვალი.
–მამალი თვალით არ მინახავს,
–დახეთ, შარვლიდან მამლის კუდი, ჭრელი ბოლო ჩანს!
–თუმცა ახლა თქვენს ხელთა ვარ,
ვარ ისევ ზანტი, უდარდელი
Number of posts : 97
Registration date : 05.03.09
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sat Jun 06, 2009 6:00 pm
ალბათ ყველაზე თვითმყოფადი პოეტი. თანაც ასეთი ახალგაზდა..........
Number of posts : 5
Registration date : 03.06.09
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Wed Jun 10, 2009 3:56 pm
ამ ლეღვის ხეს უამრავი სარცხვინელი აქვს
გაზაფხული ეშმაკივით აუხელს თვალებს
Number of posts : 95
Registration date : 28.12.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Fri Jul 03, 2009 5:27 pm
ხალხო, გიორგის არ მივულოცოთ ,,საბა"? ძალიან გამეხარდა, დიანას და გიორგის ამბავი მიმაჩნმია, რონმ ორივე უნიჭიერესი პოეტია
და დიანას გვერდი არ გვაქვს?
Number of posts : 118
Registration date : 17.12.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Fri Jul 03, 2009 8:45 pm
ორივეს გკოცნით ჭკვიან შუბლებზე.
Number of posts : 104
Registration date : 30.12.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sat Jul 04, 2009 11:24 am
მეც ვულოცავ გიორგის და დიანას დამსახურებულ წარმატებაას
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sun Jan 23, 2011 2:41 am
აორთქლებული H2SO4 ანუ ქართველი ფუტურისტების საბჭოთა მომავალი
როგორც ქართული წესი და რიგია, ხშირად არც თუ ბუნებრივი პირობით ნაკარნახევი, ფილიპო მარინეტის ფუტურისტულ ქუხილს თბილისში გვიანი ექო ჰქონდა – პარიზულ ჟურნალ ,,ფიგაროს” ფურცლებზე 1909 წლის 20 თებერვალს გამოქვეყნებულ ,,სასიკვდილო ნახტომს” ქართველები 1922 წლის 23 აპრილს გამოეხმაურნენ და კონსერვატორიის შენობაში პირველი ფუტურისტული საღამოც გაიმართა - გამოსცეს ჩვენებური მანიფესტიც - ,,საქართველო-ფენიქსი” - იტალიელი და რუსი კოლეგების ტექსტების ერთგვარი კონპილაცია, თუმცა ჩრდილოელი ლეფელების (სალიტერატურო სკოლა მაიაკოვსკის მეთაურობით) გავლენა უფრო მეტი გახლდათ. ხელმომწერი ავტორები არავის ჩამორჩნენ და მთელ წარსულს განადგურებით დაემუქრნენ, იქვე ქართულ ეროვნული მესიანიზმზე ერთი-ორი სიტყვა მიაქს-მოაქსოვეს (ესეც მსოფლიო თვითდამკვიდრების სურვილით), იმდროინდელი მსმენელ-მკითხველისთვის რამდენიმე ძალიან უცხო ტერმინიც წამოიძახეს, დაიხურეს ქუდი (ალბათ საგანგებოდ უკუღმა) და წავიდნენ.
საერთოდ არა, მეორე დღეს ისევ შეიკრიბნენ.
ისევ მუქარა, არა მარტო ,,დასახიჩრებულ ბებერებს”, არამედ მათ თანამედროვე ,,ცისფერყანწელებსაც”. მუქარა, ქადილი და ხმაური. როგორც თვითონვე ამბობდნენ: ,,ცამდი აღწევდა ალი”.
მათი ყველაზე ცნობილი გამოცემა ,,H2SO4”-ია (1924 წელი), 1924-25 წლებში ალმანახ ,,ლიტერატურა და სხვას” უშვებდნენ, 1925-26 ში გაზეთ ,,ლიტერატურა და სხვას”, იმავე პერიოდში ,,მემარცხენეობას”. ბეჭდავდნენ ლექსებს, ესკიზებს – ძირითადად ზაუმური ენით ან მასთან მიმსაგავსებულით.
მკითხველისთვის უინტერესო არ იქნება, თუ ამ ორდენის წევრთა არასრული სიას მაინც შევახსნებეთ: ნიკოლოზ თავდგირიძე, აკაკი ბელიაშვილი, დავით გაჩეჩილაძე, ბესარიონ ჟღენტი, სიმონ ჩიქოვანი, გრიგოლ ორაგველიძე, პოლ ნოზაძე, ალექსანდრე გაბესკირია, მზია ერისთავი, ნიკოლოზ შენგელაია, ჟანგო ღოღობერიძე, შალვა ალხაზიშვილი, ნიკოლოზ ჩაჩავა.
ალბათ რამდენიმე სახელი და გვარი გეცნოთ, ზოგიერთი მათგანი, ვინც ვერ მოიგონეთ, მანიაკალურ დეპრესიას ემსხვერპლა, ზოგი სოფელში გადასახლდა, ერთი ქარხანაში მოეწყო მუშად. ეს მას მერე, რაც საბჭოთა წყობილებამ ყოველგვარი შემოქმედებითი ორგანიზაციის დამოუკიდებლად არსებობა აკრძალა და ყველას მწერალთა კავშირში ან ,,სურვილისამებრ” ციმბირის მატარებელში უკრა თავი.
კი ნატრულობდნენ რევოლუციას, მაგრამ მათთვის ეგზომ სასურველი ,,თავისუფლების ტაბლის” ფეხისმკვრელი თუ იქნებოდა, ალბათ არ ეგონათ.
ნაწილი ისევ ხელოვნებას ემსახურებოდა.
ნიკოლოზ შენგელაია კოტე მარჯანიშვილმა ქუჩაში ლექსების კითხვისას შემჩნია, ორატორული ნიჭი მოუწონდა და თეატრში გაიყოლა. ოდესღაც პოეტმა მერე კონემატოგრაფს მიმართა და ბევრის აზრით გენიალური ,,ელისო” გადაიღო. მოღვაწეობის მანძილზე რსფსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეც გახდა და სსრკ პრემიის ლაურეატიც.
ნიკოლოზ ჩაჩავა - ქართული პერფორმანსის პიონერი, კაცი რომელიც ელქტროგადაცემის ბოძებზე ადიოდა და იქიდან გაჰკიოდა ლექსებს, ჰალსტუხის ნაცვლად ბოლოკი ეკეთა და პაოლო იაშვილს ერთხელ მოულოდნელად ლაყე კვერცხებიც დაუშინა, ვინაც დაწერა ალბათ იშვიათი ლექსი ქართული ფუტურისტული წარსულიდან, ლიტერატურის ისტორიას ასე თუ ისე რომ შემორჩა - ,,შანდი და შროშანა” – წლების მერე საოცრად მორცხვად საუბრობდა საკუთარ ,,ავანგარდულ წარსულზე”, საშუალო დონის საბავშვო ლექსებს წერდა, გამოსცა წიგნი ,,ვითამაშოთ ერთად” და იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემიაც დაიმსახურა.
შალვა ალხაზიშვილმა ასევე წყნარად, ეპატაჟ-გაძარცვულმა განაგრძო მოღვაწეობა ე.წ ლიტ-მუშაკად, კონო-დრამატურგიასაც მიმართა – რახანაც საკნები დღეს ესოდენ აქტუალურია, გავიხსენოთ მისი სცენარი ,,საკანი 79”. ავტობიოგრაფიაში ისიც ვერ გაექცა საყოველთაო კონიუქტურას და ხაზგასმით აღნიშნა ფრაზა, რომელიც ფუტურისტულ ეპოქაში დაწერილი ტექსტებიდან ვითომდა ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო: `ახალი ხანა _ ლენინიადა, პლანეტა ხდება ლენინის, კოსმიურ სივრცეს გაანათებს ალი კომინტერნის~...
ბესარიონ ჟღენტი, ზემოთხსენებული მანიფესტის ავტორთაგანი, სოციალისტური რეალიზმის მადიდებელი კრიტიკოსთ-კრიტიკოსი და უპირველესი ცენზორი გახდა. საკმაოდ დიდხანს ცეკასთან უაღრესად დაახლოვებული ბესარიონი ლამის მარტო განსაზღვრავდა ქართული ლიტერატურის თამაში წესებს და ეს თავის დროზე ფუტურისტი კაცი იმდენად უკირკიტიკებდა ყველას, რომ ერთხელ კოწია გამსხურდიამ ვეღარ მოითმინა და მიაძახა: ,,შენ ჟღენტი ხარ თუ ჟვინტი ხარო! “ბასარიონ ჟღენტი შრომის წითელი ორდენის კავალერია.
აკაკი ბელიაშვილი ბიბილიოფილებს ალბათ მეორე მსოფლიო ომზე დაწერილი რომან ,,უღელტეხილით” ახსოვთ. შეიძლება ვინმე თავდადებულს რუსთავის მეტალურგიულ ქარხნის მშენებლობაზე დაწერილი ,,ვეფხია ხალიბაურიც” წაგიკითხავთ. თუ კი, მაშინ იოლად დაეთანხმებით საბჭოთა პრესას, რომელის წერდა: ,,პროზაიკოსმა 30-იანი წლებიდან ხელი აიღო ფორმალისტურ ძიებებზე”.
სიმონ ჩიქოვანი, ყველზე ცნობილი სახელი ,,H2SO4”-დან, მალევე შეეშვა საკუთარ ,,ორკესტრულ ლექსალობას”, ,,აიდა-ბაიდებს” და ,,მეკამეჩეების ურმულს”. მუშაობდა რედაქტორად, მწერალთა კავშირის თავმჯდომარედ, წერდა ოსტატურ, მაგრამ ზაუმისგან სრულიად დაცლილ ლექსებს და პოემებს, ძირითად ისტორიულ პერსონაჟებზე და რაელიებზე, ერთი სიტყვით არაფრით გავდა კაცს, რომელიც ამბობს: ,,უარვყოფთ წარსულს, რადგან იგი არის სამლოცველო ბებრების და მომაკვადების”
ასეთი ტრაგი-პარადქოსული ყოფის ნიმუშებითაა სავსე ქართული ფუტრსიტების ბიოგრაფია - ნუ შეადარებთ მათ მეტამორფოზას ოკეანეგაღმელ ბიტნიკ-ჰიპსტერების დახეული ჯინსებიდან მოულოდნელად დაძრობილ ჰალსტუხებს და შეკრეჭილ თმა-წვერს. როგორც ერთ ფილმში ბრედ პიტის პერსონაჟი დაჟინებით იმეორებს – ეს არაა ამერიკული ისტორია. აქ ყველაფერი ქართულია, ან გნებავთ - ქართული საბჭოთა.
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Tue Feb 08, 2011 9:26 pm
_ გიორგი, შენი წიგნის კონცეფციაზე თვითონ უკეთ ისაუბრებ, რადგან ამ კონცეფციისა და ლექსების ავტორიც თვითონ ხარ. პინდაროსის ბიუსტი გარეკანის მეოთხე გვედზე პირდაპირ მიგვანიშნებს ოდის დამაარსებელზე. შენს წიგნსაც “ოდები” ჰქვია, თუმცა ეს არ არის კლასიკური გაგებით ოდები, უფრო ცრუ-ოდებია. როგორც თვითონ აღნიშნავ და მეც ვხვდები, ახალ წიგნში ერთგვარი პოსტმოდერნული კონცეფციაა განხორციელებული.
_ გეთანხმები, ეს ერთგვარი სიმულაციაა კლასიკური ჟანრისა და მასთან მხოლოდ სახელწოდება აკავშირებს. პოსტმოდერნული თამაშების ხერხებს თუ გავიხსენებთ, ეს კონცეფცია მარტივი და ნაკლებ ეპატაჟურია, თუმცა ორიგინალობის თვალსაზრისით, ალბათ, ოდნავ მაინც გამოირჩევა. თვითონ კრებულში ბევრი ცნობილი ლიტერატორის მცირე რეცენზია-მარგინალიებია ჩართული, რამაც გარკვეულწილად აიძულა ზოგიერთი მკითხველი, ეს კრებული გადაეშალა, თუმცა მათი ნაწილი ამ ხერხმა გააღიზიანა კიდეც.
პინდაროსის CV-ის გარეკანზე გამოტანა და ჩემი სახელის მიჩქმალვაც ერთგვარი ილეთი _ სახალისო და ფსევდოგანმანათლებლური პოზა იყო, რაც, ვინ იცის, ეგებ ვინმეს წაადგა კიდეც.
_ ამ წიგნს დიდი გამოხმაურება ჰქონდა. ვგულისხმობ წიგნში ჩართულ შეფასებებს, სხვადასხვა ცნობილ ავტორს რომ ეკუთვნის და შემდეგ, ამავე წიგნის გამარჯვებას დებიუტის ნომინაციაში “საბას” კონკურსზე. აქვე გავიხსენებდი ზაზა შათირიშვილის წერილს, რომელსაც გაურკვეველი ხმაური თუ განაწყენებული შეძახილები მოჰყვა. რას ნიშნავდა შენთვის ასეთი თავბრუდამხვევი დებიუტი და რას
_ თუ ამჟამინდელ კონტექსტს და შესაბამის მასშტაბებს გავითვალისწინებთ, კრიტიკული წერილები იქნებოდა ეს თუ პრემია – დებიუტი მართლაც ეფექტური გამოდგა. ბუნებრივია, წარმატებას ყოველთვის მოსდევს ვინმეს, “მწუხარება შენსა კეთილსა ზედა”. ეს არახალი ამბავია და, ალბათ, ამავე ლოგიკას ეფუძნება ზაზა შათირიშვილის წერილის არაოფიციალური გამოხმაურებები. რომ არა ისინი, შესაბამისი პუბლიკაციის სახეს მიიღებდნენ არგუმენტირებული მოსაზრებები, რომელთა დაძებნაც, ალბათ, არ გაუჭირდებათ, რადგან “ოდებს” მართლაც არაერთი ხარვეზი აქვს.
რაც შეეხება თავბრუსხვევას, ესეც ბუნებრივი მოვლენაა და არავინაა დაზღვეული, მაგრამ დღეს ამ მხრივ თითქმის ყველაფერი წესრიგში მაქვს.
_ ზონტაგის ერთი ესსეს თარგმანზე რას იტყვი? მართლა გადაეჩვივნენ კრიტიკული წერილების წერას მხატვრულ ტექსტზე და ინტერპრეტაცია ამჯობინეს თუ ზონტაგი აჭარბებს? იქნებ, ჩვენებური კრიტიკის გათვალისწინებით მიპასუხო?
_ ეს ესსე კონკრეტული შეკვეთით ვთარგმნე, შემდეგ სწორედ “ლიტერატურულმა გაზეთმა” გამოაქვეყნა. შეიძლება, ზონტაგი ალაგ-ალაგ აჭარბებდეს კიდეც, ვთქვათ კინემატოგრაფზე საუბრისას, მაგრამ ის, რომ ხანდახან კრიტიკა აბსურდული ფეტიშის სახეს იღებს და სხვა გზით მიერეკება – მართალია. ქართული კრიტიკა დღეს საოცრად ფრაგმენტულია _ არსებობენ ფავორიტი ავტორები (ალბათ, მათ შორის მეც) და ძირითადად, ისიც იშვიათად, დადებითი ხასიათის რეცენზიები იწერება. კრიტიკის სიმწირის ერთ-ერთი განმსაზღვრელი ნიშანი მისი აკომერციულობაა, ლიტერატურათმცოდნისთვის ეს შრომა მხოლოდ კეთილი ნების უშურველი გამოვლინება გახლავთ, რასაც, ბუნებრივია, მოცემულ სოციალურ პირობებში სტაბილურად ვერავის მოთხოვ. ყველაზე მწვავედ ეს პრობლემა მაინც ახალ თაობაში დგას და თუ შესაბამისი ინსტიტუტებში არ შემუშავდა წამახალისებელი პროგრამები, სავარაუდოდ, ათიოდ წელიწადში ლიტერატურის პროფესიონალი კრიტიკოსი აღარ გვეყოლება. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, მგონი, ზოგად ტენდენციებსა და გამოკვეთილ ნიშნებზე საუბარი ზედმეტია.
_ ლიბ.გე-ზე მინახავს შენი პოეტური თარგმანები. განსაკუთრებით დამამახსოვრდა ძველი ინდური პოეზიის ცალკეული ნიმუშები. ხომ არ აგრძელებ თარგმნას?
_ ამ ეტაპზე ჩემთვის თარგმანი ენობრივი გამცდილება უფროა, ვიდრე პროფესიული აქტი. დათო ბარბაქაძის ავსტრიული პოეზიის ტომეულებიდან მოყოლებული ინდური რელიგიური ჰიმნებით დასრულებული, პოეტური ტექნიკის წრთობისთვის გამოვიყენე. ლავანტის, ბუსტას, ვაინჰებერის კონვენციური ტექსტები და ალბერტ ერენშტეინის მონოტონური ვერლიბრი ცივი და ცხელი წყლის მონაცვლეობის ეფექტს ქმნიდა, ხოლო შლოკები, მიუხედავად ტრანსლიტერაციული თარგმანისა, სიმეტრიის ათვისების საუკეთესო სავარჯიშოა. ადრე თუ გვიან, ალბათ, ამ საქმეს პროფესიულად მოვეკიდები, თუმცა მანამდე უცხო ენებისა და თარგმანის თეორიის საფუძვლიანი შესწავლა მმართებს.
_ შენს მიერ მეგობრებთან ერთად დაფუძნებული ელექტრონული ბიბლიოთეკა, მართლაც რეიტინგულია. ბოლო დროს ბევრი სიახლე შეინიშნება. საგრძნობლად გამრავალფეროვნდა რუბრიკები, თემატიკა და ა.შ. თუმცა ზოგი რამ შეიძლება, კიდევ დაემატოს. ამას, ალბათ, ფინანსები და ფანტაზია სჭირდება. რომლის ნაკლებობას განიცდი?
_ ვფიქრობ, ლიბ.გე დღეს ერთ-ერთი ყველაზე სასარგებლო ინტერნეტ-რესურსია და იმედია, ამგვარი ფიქრი ამპარტავნებაში ნამდვილად არ ჩამეთვლება. ლიბ.გე პირველი ქართული ინტერნეტ-ბიბლიოთეკაა, რომელიც მოიცავს ათი ათასზე მეტ ორიგინალურ და ნათარგმნ ტექსტს (პროზა, პოეზია, დრამატურგია, სამეცნიერო, ისტორიული, საბავშვო, ფოლკლორი, ესეისტიკა, ინტერვიუ, სამართალი). ბიბლიოთეკას აქვს ახალი წიგნების, პერიოდიკის, გალერეის, ღია ბლოგის, პრეს-ანონსის, სახელოვნებო აფიშის განყოფილება. ლიბ.გე 2006 წელს დაარსდა “ლ’ილ სინდიკატისა” (მე, ზაალ ჩხეიძე, ნათია ნაცვლიშვილი, ზაქარია ქიტიაშვილი, დიანა ანფიმიადი) და “ექპერტ დიზაინ ჯგუფის” (გიორგი კაცია, ნიკა წიკლაური) მიერ და მიზნად დაისახა ქართული ელექტრონული დისკურსის განვითარება. 2009 წელს ლიბ.გე-მ თბილისის საკრებულოს მხარდაჭერით დააარსა ლიტერატურული კონკურსი ახალგაზრდა ავტორებისთვის, 2009 წლიდან კი ორგანიზატორია თარგმანის კვირეულისა, სადაც ყველა თაობის მთარგმნელი იღებს მონაწილეობას. ლიბ.გე ყველაზე მაღალრეიტინგული ქართული ელექტრონული ბიბლიოთეკაა (კვირაში საშუალოდ 11 000-მდე უნიკალური მომხარებელი ფიქსირდება, აქედან 20 პროცენტი საზღვარგარეთის არაერთი ქვეყნიდან, ტოპ.გე-ს დათვლით ვებგვერდზე ყოველდღე საშუალოდ 4000–ზე მეტი მომხარებელი შედის). მისი პრესტიჟი მხოლოდ მომხარებელთა სიმრავლით არ განისაზღვრება _ ლიბ.გე-სთან თანამშრომლობს თითქმის ყველა თანამედროვე ლიტერატორი თუ ჰუმანიტარი (მიუხედავად ასაკისა), მისი პარტნიორია არაერთი კვლევითი ინსტიტუტი და ცნობილი გამოცემა. 2010 წლიდან ჩვენს ვებგვერდზე გამოჩნდა პირველი სარეკლამო ბანერი (თBჩ ბანკ). ალბათ, ფანტაზიაზე მეტად ფინანსები გვჭირდება, თუმცა, როგორც უკვე მოგახსენეთ, უკვე შეინიშნება კომერციული დაინტერესებაც, რაც მხოლოდ წაადგება ლიტერატურას.
_ ინტერნეტში დროდადრო შენი ახალი ლექსები ქვეყნდება. როგორც თვალი მოვკარი, ცრუ-პოემების წერა დაიწყე. საინტერესო ძიებებია. სიტყვა ცრუ მკითხველს ფიქციისთვის განაწყობს, ამ დროს კი ფიქციის ფონზე საინტერესო და ნამდვილი პოეზია ირეკლება. რატომ დაარქვი ცრუ-პოემა? ისევ პოსტმოდერნული თამაშია თუ სხვა რამ, რასაც მკითხველი ვერ ხვდება ან რასაც მერე დაარქმევს სახელს?
_ მგონი, კონცეპტუალურად, ოდებთან შედარებით, ეს უფრო გააზრებული და ზუსტი სიმულაციაა. პოემაში, რომელსაც მალე გამოვაქვეყნებ, ყველა ლექსი ცალკეული ემოციითა შექმნილი და მოჩვენებით მთლიანობად ტექსტის შედარებით თანმიმდევრული პროზაული ნაწილი კრავს. ძილისპირები, ცრუ-ოდები და მინიმალისტური პოეზია აქ ერთ ქვაბში იხარშება. თხრობით ნაწილში მითის გატრივიალურებას ფიზიოლოგიური მომენტების ჭარბი შემოტანით ვცდილობ, რამაც მოგვიანებით მეც კი გამაღიზიანა, თუმცა ხელი აღარ მიხლია. ენობრივი თვალსაზრისით, ძირითადი იარაღი ისევ ფოლკლორი და იდიომატიკაა, თუმცა უკვე კლასიკური პოეზიის ნაკადიც შეინიშნება. საბოლოო ჯამში, გარკვეულწილად ეს აბსურდისკენ მიბრუნებასაც გავს, მაგრამ ეპოქიდან გამომდინარე, მეტი ცინიზმი ახლავს.
_ ვიცი, რომ დოქტორატურაში სწავლობ. პარალელურად კიდევ მრავალგან საქმიანობ. გრჩება დრო მოცალეობისთვის, ასე რომ სჭირდება პოეტს?
_ მართლაც კატორღული გრაფიკი მაქვს. ამას ერთი მხრივ, ჩემი აქტიური ბუნება, მეორეს მხრივ კი, საჭიროება მოითხოვს. არაერთხელ მითქვამს და ბარემ აქაც გავიმეორებ, დღეს პოეტს აუცილებლად სჭირდება სხვა, შესაძლოა, რამდენიმე პროფესიაც, სხვა მხრივ, ის იძულებული გახდება ან საბჭოთა ტიპის ჩინოვნიკებს მიტმასნილი მწერალი ან მოდონკიხოტო ელემენტის კუბოების მადევარი შეიქნეს. ამ უკანასკნელის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს, უბრალოდ, ეს არ არის ჩემი არჩევანი. რთული რეალობა ამ საკითხთან მიმართებაში ამბივალენტურობისადმი თანდაყოლილ მიდრეკილებას არ კარგავს – ერთი მხრივ საზოგადოების დიდ ნაწილს კვლავაც აქვს სურვილი (ქვეცნობიერი მაინც) პოეტი განყენებულ, გამორჩეულ პოზაში იხილოს, მეორე მხრივ, იგი როგორც თანამედროვე საბაზრო ეკონომიკას (თუნდაც ძალიან სუსტის და არათანმიმდევრულის) ფეხადევნებული, ავტომატურად სთავაზობს მკაცრ კონკურენციას სხვადასხვა ასპარეზზე. თუმცა ამგვარი გაორება ბადებს ახალი ტიპის მითს, რომლის მიხედვითაც, პოეტი, რომელიც პარალელურ რეჟიმში ლექსებსაც წერს და ვთქვათ, კარტოფილსაც ხარშავს (ერთი ნელთბილი და უკვე კარგად მივიწყებული ავტორისა არ იყოს), გმირია. ამგვარი მითწარმოება რაღაც ეტაპზე (და, ალბათ, ახლა სწორედ ეს პერიოდია) პოზიტიურ როლს ასრულებს, მაგრამ თუ პერმანენტული ხასიათი მიიღო, არაფრით განსხვავდება საბჭოური დითირამბებისგან (შესანიშნავი მევენახე, ამავდროულად ჰყავს მოხუცი ბრმა დიდი ბაბუა და სოფლის საბჭოს კლუბის მუსიკალურ ანსამბლში გიტარაზე უკრავს).
დღეს თითქმის ყველა ქართველი შემოქმედი დესაკრალიზირებულია, მაგრამ უმეტესი ნაწილი ამის გამო თავს დაჩაგრულად გრძნობს (ჭარმაგთა თაობაში ყოველივეს ხელი სახელმწიფოს კმაყოფას შეჩვევამ და ამის ნორმად გათავისებამ შეუწყო), რაღაც ნაწილი _ გმირად, მხოლოდ თითო-ოროლა ითვისებს მისაღებ მოცემულობად. სანამ საზოგადოებაც და პოეტიც ფაქტად არ აღიქვამს არსებულ მოდელს, მანამდე იარსებებს ძველი და უსარგებლო სტერეოტიპი, რომელიც ბოლოს, ალბათ, ბრუტალურ სახეს მიიღებს და შარჟათღა თუ გამოდგება. განათლება უმთავრესია, რისთვის დღეს შემოქმედმა უნდა მოიცალო, თუკი ამას მოცალეობა ქვია.
_ ჩემი აზრით, თქვენი თაობა უკვე გამოიკვეთა ლიტერატურულ სარბიელზე: დიანა ანფიმიადი, ნათია ნაცვლიშვილი, გიორგი კეკელიძე, ქეთი ნინიძე, ზაალ ჩხეიძე, პაატა შამუგია, ირაკლი კაკაბაძე _ ერთად სწავლობდით უნივერსიტეტში?
_ ფილოლოგიის ფაკულტეტზე ვსწავლობდით, ოღონდ სხვადასხვა კურსზე. მახსოვს ე.წ. სტუდენტურ დღეებზე როგორ გამოვდიოდით, შემდეგ იყო ჟურნალი “ლ’ილ” და ბოლოს ლიბ.გე. თითოეულ მათგანს გამორჩეული ხელწერა აქვს. თუ 2000-ანელთა თაობა ლიტერატურას შემორჩება, მათ შორის ეს სახელებიც აუცილებლად იქნება.
_ რადგან თაობებზე ჩამოვარდა საუბარი, ისიც მითხარი, რას ფიქრობ, რა სიახლეები შეინიშნება თანამედროვე ქართულ პოეზიაში და თუ არის ეს სიახლეები ღირებული?
_ სიახლეების სიუხვე ნამდვილად არ არის, თუმცა შეინიშნება უფრო მეტი დაახლოვება მითოსთან, ფოლკორთან. სხვა მხრივ, ინერციები გრძელდება, განსაკუთრებით ეს შეიძლება ითქვას სტერილურ ვერლიბრზე. ლიბ.გე-ზე გასათავსებელ პოეტურ ტექსტთაგან უმეტესი ნაწილი სწორედ ამ ტიპის ლექსებს განეკუთვნება. პრიმიტიულ რითმებს დაწაფებული გრაფომანებიც მომრავლდნენ. ჩვენი პოეზია ვიზუალური ექსპერიმენტების სიმრავლით არც ადრე გამოირჩეოდა და ახლა თითქმის აღარც იქმნება ასეთი ლექსები.
_ ხანდახან თავს წამოყოფს ხოლმე ყოვლად უაზრო დავა ვერლიბრსა და კონვენციურ ლექსზე. აღარ მობეზრდათ. სალექსო ფორმა ხომ ჭურჭელია და მთავარია, რას ჩაასხამ ამ ჭურჭელში…
_ ამ ტიპის დავებს, ძირითადად, ინტერნეტ ფორუმებზე გადააწყდებით. ეს სივრცე იმთავითვე გულისხმობს მოკამათეთა ნონსელექციასა და, შესაბამისად – პროფანიზაციასაც. დავა აზრგაცლილია. ვფიქრობ, ეს პროცესი, არაპროფესიონალურ დავებს ვგულისხმობ, თანამედროვე სივრცეში სრულიად ბუნებრივია, როგორც დღეს ამბობენ, შეუქცევადია და დიდ ღელვად არ ღირს.
_ საქართველოში ლიტერატურული სკოლები ყოველთვის ფორმალურად არსებობდა. ჩვენამდე მხოლოდ ევროპული ექოს სუსტი გამოძახილი აღწევდა, რომელიც გარკვეულ გავლენას ახდენდა აქაურ ლიტერატურულ ცხოვრებაზე. ამ თვალსაზრისით, დღეს როგორ არის საქმე, როცა კავშირები და საინფორმაციო ბანკები აქვეა კომპიუტერში?
_ მიუხედავად ინტერნეტ რესურსების სიმრავლისა, სიტუაცია თითქმის არ შეცვლილა. კომპიუტერი განათლების ნაკლებობას ვერ უშველის. უწიგნური მწერალი დღეს, ისე როგორც არადროს, განწირულია.
"ლიტერატურული გაზეთი", N25 30 აპრილი – 13 მაისი 2010
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sat Feb 19, 2011 11:14 am
უცხო ჭენება — BoT, чTo пoэT дyMaeT зa „MepaHи”
ადრე ერთმა კაცმა ამგვარი რამ მითხრა: ნამდვილ მეძავებს და პოეტებს კოლეგების შური არ აქვთო. სად მითხრა აღარ მახსოვს, სიზმარში თუ მწერალთა სასახლის ალაგ-ალაგ მოკაშკაშე დარბაზში, სადაც ყრმა მოლექსეებს გვაჯილდოებდნენ. მაშინ დავუჯერე, თუმცა მას მერე ბევრჯერ დავრწმუნდი, რომ ეს მოხუცი გუნებაში ჩემს ზნეკეთილ მოქალაქედ აღზრდას ესწრაფვოდა და შესაბამისად – ცრუობდა.
თანამედროვე პოეზიის რომელიმე ცალკე აღებული ტექსტი მერანს ვეღარ დაეწევა, შესაძლოა ათწლეულების მერე სადმე მკვდარს გადააწყდეს და კეთილი ყვავ-ყორნის კოლექტიური როლი წაითამაშოს. სხვა რამეს ვამბობ, იმას არა, რაც თქვენ იფიქრეთ, მაგრამ პოსტმოდერნდეკონსტრუქტინტერტექსტეუალური (ენისმოტეხვის სიცილაკი) სახით ვამბობ და რიზომული გამომეტყველებით და მე თვითონვე ვიბნევი. ისე კი, რა მინდოდა მეთქვა: გალაკტიონის ტომებიდან მე პირადად მხოლოდ რამდენიმე ფურცელს ამოვხევდი და შევინახავდი. ასევე: ბოლო ხანებია, მიკვირს როგორ მოახერხა ბარათაშვილმა „მერანის” დაწერა მისი დანარჩენი ლექსების ფონზე. თანამედროვე პოეტებს ფონი აღარ აქვთ. მათი ლექსები შეუმჩნევი მეტ-ნაკლებობით ან ერთნაირად ძლიერია, ან თანაბრად საშუალო ან მსგავსად მდარე. შედევრების ეპოქა წარსულმა ჩაიბარა (გნებავთ – ჩაბარდა).
„მერანი” შედევრია. თითქმის აბსოლუტური კატეგორიის.
დავივიწყოთ კომპარატივისტიკული სიამტკბილობანი ედგარ პოსთან და ადამ მიცკევიჩთან, ვთქვათ ისე, როგორც იყო. ცხოვრობდა ერთი გაღარიბებული თავადი კაცი , ხეიბარი (ნუ შეადარებთ ბაირონს), სალონური ლაქლაქის და „დამმების” მოყვარული (ნუ შეადარებთ უაილდს, ან კი როგორ შეადარებთ?). კაცი, ზოგის მიერ ახლა უკვე, და შესაძლოა მართებულადაც, კოლაბორაციონისტის სახელ შერქმეული. ხშირად წერდა პირად წერილებს და ნიჭიერი სკოლის მოსწავლესავით დედის და მამის (აქ: ძირითადად ბიძის) გულისგასახარად ლექსებსაც დაურთავდა.
„მერანის” მაგალითი გვარწმუნებს, რომ ცნობა მუზების არსებობის შესახებ გადაჭარბებული სულაც არ გახლავთ. ეს ისე, ოღონდ ხუმრობით არა... ანუ ხანდახან მგონია, რომ პოეტს სიტყვები თავს აძალებდნენ და ტექსტში „გაიპარა” იმ პერიოდისთვის და იმ ადამიანისთვის სუპერრევოლუციური ფრაზები: „საც დამიღამდეს, იქ გამითენდეს, იქ იყოს ჩემი მიწა სამშობლო, მხოლოდ ვარსკვლავთა, თანამავალთა, ვამცნო გულისა მე საიდუმლო!”, „ნუ დავიმარხო ჩემსა მამულში, ჩემთა წინაპართ საფლავებს შორის, ნუ დამიტიროს სატრფომ გულისა, ნუღა დამეცეს ცრემლი მწუხარის”... ეს უკვე სხვა არჩევანი იყო, სრულიად უცხო ქართული ლიტერატურისთვის. იმაზე დიდიც, ვიდრე მერე ტერენტი გრანელის „რაღაც სხვა, მესამე” გახლდათ. ეს არჩევანი ნოვატორულობის თვალსაზრისით მისი გვიანდელი გაჯიბრების (როგორც ვალერიან გაფრინდაშვილი წერდა) მცდელობაზე – „ლურჯა ცხენებზე” უპირატესია.
საუნივერსიტეტო რეფერატის ენაზე რომ ვთქვათ: მერანის დრო უფლის დროსთანაა გაიგივებული, თუ კაცის 100 წელი ღვთისთვის წამია, რაშის რბენა აქ მხედრის ფრენას ნიშნავს („მირბის და მიმაფრენს”). მაგრამ გმირისთვის ეს როლი როდი აკმაყოფილებს, მისი სავარაუდო ტრაგიკული ბოლო, სხვა „სიამეთა” მოკლების წილ განღმრთობის უსათუო ნიშანია („სატრფოს ცრემლის წილ მკვდარსა ოხერსა დამეცემიან ციურნი ცვარნი”), – ეგებ ლუციფერის მსგავსად, რომელიც თავისი ძალით ყველა მოირას აღემატება – ” მივალალებენ სვავნი მყივარნი!” კარგი, მოვრჩეთ რეფერატს და „გასწი, გაფრინდი, ჩემო მერანო, გარდამატარე ბედის სამძღვარი, თუ აქამომდე არ ემონა მას, არც აწ ემონოს შენი მხედარი!”.
ყოველივე ამის შემდეგ ნიკოლოზ ბარათაშვილს (მისი სახელ-გვარი, ახლა შევამჩნიე, რატომღაც პირველად ვახსენე) უცნაური ბიძისთვის სხვათა შორის მიეწერა:
BoT, чTo пoэT дyMaeT зa Илиko:
და მერე, როგორც შესაბამის გამოცემებში აღნიშნავენ:
[ „მირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი!
(მოყვანილია მთელი ლექსი) ]
ლექსი, რომელიც კიდევ ერთხელ მარწმუნებს მოხუცი კაცის სიტყვების სიმცდარეში.
Number of posts : 5
Registration date : 18.03.11
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Mon Mar 21, 2011 9:52 pm
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Mon Dec 16, 2019 2:04 pm
და ტკბილი ტყუილის ოდა
(იქიდან-აქამდე ირონის და იას ხელმეორე საკითხავი)
”ოდესაც ბრძენმან რიტორმან შოთამ რგო იგავთ ხეო და...”
”მე ერთი დღეც არ გამითენდეს უშენოდ ქვეყნად”.
”ტყეს დატვირთავს წამებული ოდელიოდო ცა”.
”იქით წასულთ, რატომღაც, აქეთ რჩებათ თვალები”.
აჰა, მდოგვი, ჩემს ბოსტანში ამოწვერილი,
როგორც სხვის ბოსტნებს მოდებული უხვი სიმართლე
და ეს სამხარიც მხარზე უნდოდ გადავიკიდე,
(წვრილ-შვილ მივიწყებულ წყეულივით აგაწრიალო) –
- მერე შიმშილი შენს თვალებში ქარივით
მომიტანეთ ასი ყივილი ერთი მამლის..
აქვე დავყრი, მიწას მუცელს გავუზრდი
და ასი ყივილი დაიწვეს –
ღია თვალებით და ნაცარს შეგაყრი
და თვალებში ნაცარს შეგაყრი
როგორც სხვის ბოსტნებს მოდებული უხვი სიმართლე
Last edited by Admin on Sun May 22, 2022 9:54 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Mon Dec 16, 2019 2:11 pm
კი, რაღაც ყველაფერს პროვოკაციის სუნი ასდის:
ხომ იცოდა გაფრინდაშვილმა, რომ დააპატიმრებდნენ, რაღას გადადიოდა ,,იმ მხარეს’’?
ხომ იცოდა ტატუნაშვილმა, რომ მოკლავდნენ, რაღატომ გადაწყვიტა წასვლა?
ანწუხელიძემ ხომ იცოდა, რუსეთი რომ დიდია და მაგას ვერ მოერევი, რატომ არ დანებდა?
ზვიად გამსახურდიამ ხომ იცოდა, რომ მოკლავდნენ, რაღას ბრუნდებოდა სამშობლოში?
ხომ იცოდა მიხელ ჯავახიშვილმა, რომ აწამებდნენ და დახვრეტდნენ?
და ილია ჭავჭავაძემ ხომ იცოდა, გულში ტყვიის დახლა რომ არის სამშობლოს გულით სიყვარულის ბოლო?
დიმიტრი ყიფიანმაც ხომ იცოდა?
ხომ იცოდა შუშანიკმა საპყრობილეში რომ ამოალპობდნენ?
ან ამ აბოს რაღა რჯიდა?
იცოდნენ, იცოდნენ და რომ იცოდნენ, იმიტომ ზიხართ ახლა თქვენ დამოუკიდებელი საქართველოს რომელიღაც ქალაქში, თბილ ოთახში და დიდი წვალებით, მაგრამ მაინც რუსული შრიფტით აცოდვილებთ ბრძნულ შეკითხვას: ხომ იცოდა?
და მე გპასუხობთ – იცოდა!
Number of posts : 117
Job/hobbies : Free filmmaker
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Fri Feb 28, 2020 5:37 pm
შეღამებიდან ხუთ ნაბიჯზე აუცილებლად ყეფენ ძაღლები
და ძაღლები ყეფენ ერთნაირად
ოზურგეთში, ნიუ-იორკში და ბეიჯინგის გარეუბანში,
აფრიკაში და ნატანების რკინიგზის სადგურზე,
სურებში და ახალქალაქის სასტუმროსთან,
პარიზში და ორჭოსანის გადასახვევთან.
ეს ხმა ყველაზე დიდი და ზუსტი ხმაა,
ყველაზე გრძელი და მარადიული.
ძაღლები ყეფენ ერთნაირად და მახსენებენ
დღეს, როცა მამამ გამაღვიძა და მითხრა, რომ მამიდაჩემი
გარდაიცვალა და რომ არ შევშინდე, მეზობელთან უნდა დავიძინო.
მაშინაც ისე ყეფდა ძაღლი,
როგორც მერეც, ხუთი წლის მერე, საკუთარ თავს რომ ვუყურებდი ლამფის ბაც შუქზე,
ძველ გრაფინზე მიყუდებულ დაღლილ სარკეში
და ხუთი წლის მერე, როცა ფანჯრიდან გადმოხტომა მინდოდა
და ვერ გადმოვხტი, შემეშინდა და ჩემს ნაცვლად,
და ხუთი წლის მერეც,
როცა რომელიღაც კურსელთან დავთვერი
და გამეღვიძა და ყველაფერი უცნობი იყო, მხოლოდ ძაღლის ყეფა მოისმოდა
ნაცნობი და ძალიან ახლო.
ძაღლები ყეფენ, როცა სიხარულს ისე ვსწავლობ, როგორც სიარულს პატარა ბავშვი,
მეასედ ვსწავლობ და მეასედ, სადღაც მთავრდება ეს კედელი, ცოცვა-ცოცვით რომ მივყვები
და მე ვეცემი და სიხარული მავიწყდება.
ძაღლები ყეფდნენ ერთნაირად, როცა ჩემი სხეული
და მაშინაც ზუსტად ისე ყეფენ, როცა ერთი ქალი ვიცანი.
ეს ყეფაა ერთადერთი ძაფი, რაც ამ ბინძური და ნათელი დედამიწის
და სხვადასხვა ფიქრს აერთიანებს.
ეს ყეფაა ერთადერთი და მთავარი ხმა,
სხვა დანარჩენი ამ ხმის ფონია.
Number of posts : 117
Job/hobbies : Free filmmaker
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sat Nov 06, 2021 10:28 am
გიორგი კეკელიძე „უცნობი დღიური“
თანამედროვე ქართული ლიტერატურის წარმომადგენელთა ვიდეო - პორტრეტები. “ ცოცხალი წიგნები ”.
განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს ლიტერატურული პროექტი “ ცოცხალი წიგნები ” წარმოგიდგენთ თანამედროვე ქართული ლიტერატურის წარმომადგენელთა ვიდეო- პორტრეტებს.
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sun May 22, 2022 6:39 pm
წერილი ღმერთს და მამაჩემს
სალამი ღმერთო. ორი წლის წინ კაცი მოვიდა,
აცვია ჩემი გამოცვლილი თხელი შარვალი,
თეთრი პერანგი. არ მოსულა კაცი შორიდან
და დაღლის ვერვინ შენიშნავდა ამ კაცს ნაკვალევს.
როცა მოვიდა, შეიძლება ვერც დაინახეს,
მორცხვი კაცია და სხვის მზერას ფიქრებს უმალავს,
დედამ რომ ნაჭრით დაუფარა ნატანჯი სახე,
იმ ჭრელ ცხვირსახოცს წაიკრავდა თვალზე უმალვე.
და ჩემი თხოვნის ასრულებას თუკი აპირებ –
ჩრდილს ნახავთ, უცხო სიმორცხვისგან ცხრაფერად მოხრილს;
მანდვე იქნება, სამოთხეში, ტყის განაპირას
თხილის ძირებში ამოწვერილ ბალახებს თოხნის.
ეგ კაცი ღამით, როცა იდგა ავი ზამთარი,
როცა ამ ზამთრის გასაძღომად ვზოგავდით შეშას,
წვებოდა ადრე და ლოგინი იყო გამთბარი
და ზღაპრებიდან ყველა ჭინკა ერთად აეშვა.
სალამი ღმერთო. მამაჩემი ახლა მანდ არის.
ადვილად იცნობ, შენ, რომელიც თვალს იტევ ულევს;
როგორც გითხარი, ძირს უთოხნის თხილს ან მანდარინს
და მინდა მისთვის სამი რამე რომ ამისრულო.
მამამ ოდესღაც დაანება თავი სიგარეტს,
ფული ჭირდა და დაანება, ჩვევას უგანა,
ჩამქონდა, ვითომ უარობდა და მერე გარეთ,
ძველ საბძლის უკან ეწეოდა და ვინმეს განა,
იმ საბძლის უკან საკუთარ თავს ემალებოდა.
და დაე ჰქონდეს სიგარეტი – ,,პაპიროზს დალევს’’-
ვერვინ შეამჩნევს, შეუძლია ჩაყლაპოს ლოდად
და ფილტვის ჭაში გამოკეტოს მომწარო კვამლი,
მეორე თხოვნა: წელი ტკივა და ფეხიც ურევს –
ამ საშინელ თოხს მოარიდე და მრუდე ნამგალს,
და ერთხელ მაინც გაასინჯე ისეთი პური
რომ საკუთარი ოფლის სუნი არ ახლდეს ნამკალს.
მესამე თხოვნა: ეთამაშოს ჭადრაკი ვინმეს,
მას ხომ უნდოდა რომ მსოფლიო დაეპყრო ამით
და ერთხელ რობერტ ფიშერისთვის მოაგებინე,
რომ მართლა სულად გადაექცეს ეგ სული-გვამი.
სალამი ღმერთო, ეგ სამოთხე მამაჩემს ყოფნის
მაგ სამი რამით, შენ სამოთხეს სამოთხედ უქცევ –
რომ ჩამომხრჩვალი ოცნებების საყელო თოკი
ცაში აშვებულ ფრანის ძაფად დაუწნა უცებ.
სალამი, მამა, მე ღმერთს უკვე მივწერე შენზე,
ღმერთი დიდია და სურვილებს ასრულებს ღმერთი,
და ახლა შენ გწერ, თუმც სხვა ქარი მაძალებს ბენზინს,
ბენზინს, მანქანას, სამსახურებს, გზებს – რომ გავერთო.
გზა გადაბრუნდა და ურემი ისე გამოჩნდა.
ურემზე ჩემი მკვდარი იწვა და ვერ ვტიროდი,
რადგან ტირილი არ მასწავლეს და ამ გამოცდას
ვერ ჩავაბარებ, მეზობლებთანც შევრცხვები, ჰოდა
შენ მაინც თბილად დაუძახებ შემომწყრალ დედას:
გაჩერდი ქალო, დაანებე თავი ბაღანას!
რაც უნდა ის ქნას! უძინარი სახე აქვს, ხედავ!?
ისედაც ბევრი საქმე აქვს და აღარ დაღალო!
რადგან საწოლის ქვეშ დამალულ ჭუჭყიან ჭინკებს
სულ შენ მიფრთხობდი, როგორც ღამის უცხო მნახველებს
და იქვე სამი კალოში და ორი ვალინკა,
ტალახს იშრობდა და ვეძებდით ქართულ სახელებს,
კალოშების და ვალინკების, ხანაც შპილკების
ქართულ სახელებს ვიხსნებდით, სადღაც გაგონილს,
და სანამ პოვნას ვახერხებდით, ნაცნობი ქშენით
ძილის რელსებზე მოდიოდა სიზმრის ვაგონი.
თუმც ეს სიზმრები თვალის ზურგზე ისე მკაწრავდნენ,
რომ ნაკაწრიდან ძილში ცხელი ცხადი მოწვეთავს
და ცხადი ამბობს: გამარჯობა და უკაცრავად,
ცოტა დრო ისევ დაგრჩენია ცოცხლების მზესთან
რომ უნდა ავდგე და ჩავიცვა, რომ სინამდვილემ
ყველა ტკივილი გადაადნოს გულგრილ საგნებად,
რომ მხოლოდ ძილში შეგვიძლია ასე ადვილად
ჩვენ სიკვდილიდან სიცოცხლისკენ გზების გაგნება.
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Sun May 22, 2022 7:02 pm
დამალობანა ანუ ნამდვილი საქმე ღვთისა და კაცისა
ფეხი ავიდგი და პირველსავე ბილიკს მის საძებნად გავუყევი –
ხილი ვიხილე და ჩრდილი ვიჩრდილე,
მზე ლღვებოდა ლეღვის ფოთოლზე –
მაძღარმა ვეძიე და არსად იყო.
სხვა ბილიკი გავიფინე –
ბაღი ვნახე საზარელი –
მშიერმა ვეძიე და არსად იყო.
მაშინ გავიხადე თიხის სამოსი და ქარს ვემხედრე,
ღრუბლის მოღლილი ღობე მოვარღვიე –
მეგონა მის ეზოში ვიყავი, მთვარეს ეფარებოდა მეგონა –
– გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი!
– გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი!
Number of posts : 7134
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე    Mon May 23, 2022 3:25 pm
გიორგი კეკელიძე - თოვლი დავმარხე
ვიდეო - მიხო მოსულიშვილის, 2022
მარტის შავი ჭიები ჭამდნენ,
საფლავზე ვწევარ – ზურგს მკვდრის სველი სუნთქვა მიგრილებს
და ვგრძნობ ნეკნებზე, რომ თეთრ დროშად მკიდია ხორცი
და ათასი მტრის დასანახად ურცხვად ფრიალებს.
მრუდე ცხადის გამდინარე, ნათელ სარკეებს,
სამარეში რომ სხვად იდინონ.
ჩემი საქმეა ძნელი საქმე,
ეს ენა ძნაა – ძნად შევკარი,
და სიტყვებს ქარის საკენკად ვმარცვლავ –
ჩემი საქმეა ძნელი საქმე –
აჰა, ყულფი უკვე მოვირგე,
ყელი არა, მხოლოდ შორი დღეები მტკივა,
I buried the snow
The verse by Giorgi Kekelidze (in Georgian)
This clip is made with: Requiem For A Dream - Kate Chruscicka - Electric Violinist - Clint Mansell.
This clip was made by Mikho Mosulishvili, Tbilisi, Georgia, 2022
Subject: Re: გიორგი კეკელიძე
Page 1 of 1
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
Yesterday at 1:39 pm by Admin
Yesterday at 1:36 pm by Admin
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions