ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en en en hi fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka el ka xmf ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el de ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el el el el ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka el en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en fr en fr ka ka ka fr ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en en ka en en ka en en en en en ka ka ka ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Go to page : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
Number of posts : 184
Subject: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 14, 2014 9:51 am
და თოვლი- ეს მთების მანდილი,
ქარს ატანს, თვითონ რომ ვერ მიდის.
წამოდი მწკრივ და მწკრივ გადავყვეთ წეროებს,
არ ვგავართ მე და შენ არ ვგავართ მიწიერს
და ვგრძნობ რომ, იქ სადღაც უთუოდ გვიცდიან.
წამოდი და ერთხელ ეს მიწა გაწირე,
თვითონ ვინც გაგვწირეს თავადვე იციან,
იხვევენ ეს მთები ნისლს როგორც საწვიმრებს
და როგორც ტიკები ღრუბლები ისეა,
პირსავზე ნესტით და აშარი ავდარით,
შეშლილი ვბორგავ და შეშლილი ვჯახირობ,
სული კი შაგრენის ტყავივით მიპყვრია.
გულს ყველას ვუწვდი და შეშლილი ვყვირივარ:
შვილ მკვდარი დედების თვალების მსხვერპლია.
წამოდი, მწკრივ და მწკრივ გადავყვეთ წეროებს,
თორემ აქ სადამდე, სადამდე გვაცდიან,
მე დღესაც მათხოვრის თვალები მესროლეს
და ხორცის სხეული, სულით მკვდარს მაცვია.
და მიწის ნაცვლად თოვლს მომაყრიან.
გულს ვერ ხედავენ და არ იციან.
არ მინდა არა გლოვა და ფიცი,
როცა სულ ყველას თეთრი აცვია.
ჰგვანან და ტანზე ორთქლად ასდიან,
და მიწის ნაცვლად, თოვლს მომაყრიან.
თოვლი არც ჩიტებს არ უხარიათ,
და ამ საკენკმა ჩიტი დაკბინა,
ყინვით და თოვლის ეს თეთრი
არც თოვლი არ ცნობს ამ ვითომ საზღვრებს,
ბათუმს და სოხუმს ერთად ბარდნიდა.
ჩვენ ნუ მოგვბაძავთ, ცხოვრებას ვაგებთ,
რადგან სიკვდილი, მტრისაც არ გვინდა.
მივდივარ არაგვზე და მინდა გაწვიმდეს,
Last edited by aleksandre on Mon Jul 27, 2020 11:07 am; edited 26 times in total
Number of posts : 184
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 14, 2014 9:58 am
შენც დაგღლის ერთხელ, დაგღლის ღიღილოვ,
შენ როცა გიჭირს, შენი ტირილი,
მე ვერ გავუძლე , ჩემო ღიღილო,
ჩემი ცა უკვე მრუმედ ხუნდება.
იქმებ შენ მაინც სადმე იხილო,
ან და შენ საით გაიქცევი თეთრო ყვავილო,
რომც აიწყვიტო, ბელტებიდან სუსტი ფესვები,
მაგრამ შენ გინდა, სული გინდა მის წინ დალიო,
მიხვალ და სერზე კესანეს წინ ჩაიკეცები.
წამოიზიდე ზამთარს გინდა ბეწვზე მოასწრო,
სანამ სიკვდილი დაგიძახებს:"აბა დროა დრო"
და მის სიკვდილსაც გიმიზნებენ იარაღივით.
Last edited by aleksandre on Fri Sep 23, 2016 11:58 am; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 14, 2014 10:00 am
Last edited by aleksandre on Mon Mar 23, 2020 5:33 pm; edited 8 times in total
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 14, 2014 10:02 am
და ეს მზეც მხოლოდ
კაცისა და ღმერთის საუბარს
მე თავ ჩახრილი გიპასუხებ:
ადამიანებს სულ არ ახსოვთ,
წარსულსა და სხვა ილუზიას,
რომ ჩემიდან ვიღაც წავიდა
აქ ერთნაირად, არ შეუძლიათ.
არ შეიძლება ყვავილს მიწა,
და სამუდამოდ წაგვართვეს ღამე,
ერთმანეთი რომ ვერასოდეს აღმოგვეჩინა.
ჭორფლივით გამოაყრის ზეცას ვარსკვლავები,
ვიღაც ჩამძახებს რომ დროა
და ჩემი სული, ჩიტის ბარტყივით,
ეცდება სხეულის ბუდიდან ამოფრენას.
იქნება მერე ვაი და ვიში, მსუყე ლუკმასავით
ჩამტენიან, პირ -დაფჩენილ მიწას.
მიწა იყავ , მიწად იქეცო და წავლენ ყველანი
და ამ დროს მოვა, უსათუოდ მოვა ძაღლი საფლავთან,
ყოველგვარი მოთქმის გარეშე, მოვა და დაწვება.
დააწვება გათოშილ საფლავს და მე ვიგრძნობ,
როგორ გავუცოცხლდები მიწას მუცელში.
იწვება ძაღლი უსასრულოდ და ერთ დღეს,
როდესაც მის უგრძნობ სხეულს იპოვნიან,
უსათუოდ მოისვრიან, მგლების საჯიჯგნად,
და მე სიკვდილის შემდეგაც,
რომ თუნდაც ერთხელ, ასეთი ძაღლის საფლავთან,
გათოშილი თუ არა, უბრალოდ მიწოლილი,
Last edited by aleksandre on Thu Mar 17, 2016 10:53 am; edited 8 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 15, 2014 10:15 am
ამაოდ რომ დაეძებენ ყვავილებს,
ღამით კი უკვალოდ იფერფლებიან.
სწორეთ ასეთი პეპელა ვარ,
სხვა დროსა და სივცეში
და ზუსტად ვიცი, ყინვისგან არა,
Last edited by aleksandre on Thu Apr 09, 2015 11:18 am; edited 2 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 15, 2014 5:08 pm
მთის წვერზე გინახავთ მზის შარავანდედი?!
ან მოგისმენიათ ბღავილი ირმისა?!
გინახავთ არწივი, ან კლდის შევარდენი?!
კლდეებზე ჩანჩქერმა ან როგორ იტირა?!
გინახავთ ?! სამშობლო აქედან იწყება,
აქედან იწყება დათმენა ჭირისა.
მთებიდან იწყება, იწყება ყოველი,
და თქვენ კი არ უსმენთ, არც თერგის ყვირილსა.
ამას უმღეროდა ვაჟა და ჩოხელი,
სული რომ ჩაუდგეს, კლდესა და ყვავილსა
და მე ვინ ოხერი და შენ ვინ ოხერი,
დრო -ჟამი გავიდეს, დღეს ამის ყავლისა.
მთა ის ბედაური მგონია მე ზოგჯერ,
მშიშარა მხედარს რომ არასდროს შეისვამს
და თუკი მუცალს დღეს მარჯვენა არ მოსჭერ,
მოგპარავს და თავის ბაგაზე დაიბამს.
თუ კი არ გინახავს ხვამლი და არხოტი,
მთვარე რომ ღრუბლის თმებს, არაგვში დაიბანს,
შენ ძმაო სამშობლო გიგრძვნია არც როდის,
და აბა არ ნანახს, ან როგორ დაიცავ ? !
მუცო ინგრეოდა, შენ სხვაგან გარბოდი
და როცა საკუთრად მიიღე სხვისი ცა,
ანატორს შეტოკდა ძვლები და დაობლდი,
ისე რომ ფუძეც კი არ დაგრჩა სახლისა
და როცა მე გულში, ვერაფრით ვაქრობდი,
მთებისგან გაჩენილ, ვარვარა სახმილსა,
თქვენ გვერდზე მიმწიეთ და ჩემი მთებითურთ,
კუზიანს მეძახდით, უქონელ მახინჯსაც.
მე მეცოდებოდით, ვიცოდი რამე თუ,
სხვა ქვეყნის სიმდიდრემ ვინც ასე აგყინჩათ,
მე თქვენთან ვიდექი, დღეს როგორც დემეტრე,
სამშობლოს გულისთვის რომ იდგა ყაენთან.
Last edited by aleksandre on Sat Sep 22, 2018 10:54 am; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Thu Jan 16, 2014 11:28 am
ქარივით მოვდევ და მოვბღავი ქარაფებს,
ხევიდან ნისლები , მწვერვალზე მიდიან,
არ გეტყვი , არ გეტყვი მე უკვე არაფერს,
უთქმელსაც თავისი რაღაცა ხიბლი აქვს.
ხევში ირეცხავენ ნისლის თეთრ პერანგებს,
მთები და მანამდე შიშვლები იცდიან.
მოვდივარ მოვბღავი ქარივით ქარაფებს,
და როგორც მიხაკი ზედ გულთან ტიციანს,
სისხლისფრად მაჩნია უთქმელი ლექსები
და გადაჩეხვამდე სათქმელად იბრძვიან.
მოვდივარ მოვბღავი ქარივით ქარაფებს,
ღრუბლები კორიდის ხარივით მიქრიან,
დღეს ზეცა სილურჯეს, სისხლისფრად ამთავრებს.
მთებისგან ნაჩხვერი ღრუბლები კვდებიან.
სად გინდა გაექცე, სიკვდილს და მაგ თვალებს?!
ორივე ღმერთივით მიყურებს, იცდიან.
არ გეტყვი , არ გრტყვი მე უკვე არაფერს,
ჩემს უთქმელს სხვის თქმულზე დღეს მეტი ხიბლი აქვს.
Last edited by aleksandre on Fri Apr 08, 2016 7:43 am; edited 3 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Thu Jan 16, 2014 6:12 pm
ბნელა ხევადან ამოიცმევს ბინდი ქალამნებს,
მთვარე მხედარი, ზურგს უმშვენებს ღრუბლის ფაშატებს.
დგება მყინვარი საპატარძლოდ მორთულ ქალივით
და ვარსკვლავები აბნევია ნისლის ფატაზე.
შეჰყმუვლებს მგელი და მწვერვალებს ექო დაივლის,
ჩაეჭიდება მთვარე ღრუბელს გაშლილ ფაფარზე.
შორს ოჩოპინტრე, კლდის ეხებში ნადირს დაითვლის,
წამოუწვება სადარაჯოდ ჯიხვებს ქარაფზე.
ვიღაც იბრუხი გათენებას აღარ დაიცდის,
გადაევლება სერებს თავზე ,ნისლის ფაფახზე.
სად მოეღება ერთხელ ბოლო კაცმა არ იცის,
მშობელს კი მზერა ეყინება ფანჯრის რაფაზე.
გათენებისას ქარიშხლებმა ვინ სად გალახეს,
მთვარე თავისთვის გადაითვლის, გადააფასებს.
ჩამოიბერტყავს ღამე ცრემლებს, დასხავს ბალახზე
და ხევში ნისლებს გააბოლებს ბოლო ნაფასზე.
აედევნება ბუხრებიდან კვამლი ლაჟვარდებს
იმშობიარებს ჰორიზონტი ნისლში ნაბან მზეს,
დაასხით ერთი, უნდა შევსვა ჯანიც გავარდეს,
იტყვის პაპა და ჯიხვის ყანწით ლოცვას აღავლენს.
Last edited by aleksandre on Thu Apr 23, 2015 3:27 pm; edited 2 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Sat Jan 18, 2014 7:56 pm
Last edited by aleksandre on Fri Apr 07, 2017 2:01 pm; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Sat Jan 18, 2014 9:03 pm
ვერ გავუფრთხილდი, ვერც არაგვს და ვერც პაპის საფლავს,
ღამე ვარსკვლავებს აკაშკაშებს(უფლის კელაპტრებს),
მე ვიცი, ძილში გესიზმრებათ ხარები "ლაბა"
და ხნულებს ავლებთ არხოტიდან, დარიალამდე.
ვერ გავუფთხილდი, მივეჩვიე მუხლების ცახ-ცახს,
დაწყვეტილია ყველა ნერვი, ყველა იმედი,
მთვარეც მთებიდან, აიწყვეტავს ღრუბლების არტახს
და ერთ დღეს ალბათ, თქვენს საფლავთან გავიყინები.
შეხედე მთები, თქვენი მთები, ბეწინავ, ჯურხავ,
დღეს უფლის მკერდზე, მიდებული სატევრებია,
თქვენი სული კი, თქვენი სული, მე ამას ვწუხვარ,
მთაში, ხის ტოტებზე, შეყინული ფანტელებია.
ყოველ ღამ დგება იაღსარი, ყოველ ღამ მწუხრთან
და შუბლზე დევთა, დადაღული ნაკეჭნები აქვს.
ლეგა ხეობებს, აფენიათ ნისლები წყლულთან
და ღამით ტბებში, ვარსკვლავები იჩეკებიან.
ვერ გავუფრთხილდი, ჩაშლილია ბებერი ციხე,
ჩამოინგრა და ჩაიშალა თქვენი კერიაც,
ახლა ვდგევარ და გული ისე ძალუმად მიცემს,
ვხვდები რომ ეს დღეც, მისთვის ერთი ხარაკირია.
ვერ გავუფრთხილდი, გაიცრიცა შატილის ზეცა,
ღამით ვარსკვლავებს აკაშკაშებს(უფლის კელაპტრებს)
თქვენ მაინც ძილში გესიზმრებათ ხარები "ლაბა"
და ეგ სიზმრები გირჩევნიათ ქვეყნად ყველაფერს.
მე კი იმ ღამით
გამოვედი და სისხლის გუბე
საკუთარი კი არ სტკიოდა?
Last edited by aleksandre on Wed Apr 26, 2017 11:46 am; edited 3 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Sun Jan 19, 2014 10:50 am
ვუყურებ, ჩამდგარან გვერდი-გვერდ ქედები,
გაშლიან დრო და დრო ღრუბლების ბაირაღს,
მე ყველას ტკივილთან იმდენ ხანს ვჩერდები,
მოგიწვს ლოდინი, მოგიწევს კაი ხანს.
თოვლიდან იებმა გაშალეს კერტები
შეშლილი ზამთარი, მათ როგორ აიტანს?!
ვფიქრობ და ძაღლივით ყინვაში ვეგდები,
ყველა გაზაფხულის, პატარა ყვავილთან.
აფრინდნენ სამრეკლოს, ცისფერი მტრედები,
ვაგროვებ ტაძართან მლოცველთა კაეშანს,
მე როგორც, ხორცს იქით, მხედველი რენტგენი,
ვუყურებ შენს სულში, მზე როგორ ჩაეშვა.
ვუყურებ, ჩამდგარან გვერდი-გვერდ ქედები,
გაშლიან დრო და დრო ღრუბლების ბაირაღს,
მე ყველას ტკივილთან, იმდენ ხანს ვჩერდები,
მოგიწევს ლოდინი, უჩემოდ კაი ხანს.
Last edited by aleksandre on Tue May 24, 2016 2:52 pm; edited 3 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Mon Jan 20, 2014 11:36 am
ცაზე კი ელვა (ურჩხულის ენა),
იქნება ფლოქვთა, ჩქარი თქარუნი,
კლდეზე იაბოს ჩქარი ტარება
და გააღვიძებს ქედებს ქალური,
იქნება გზაში, ყანწის გადაწვდა
და სიყვარულის ურცხვი ხსენება,
მაშინ როდესაც, ქალს სხვა უყვარდა
და სიყვარული მოკლეს მხედრებმა.
დროის შემდეგ კი, სერზე სათიბი,
მზე თითქოს, მთების კერტებს ეხება
და მოდის ქალი, ქალი ნატიფი
და ქმრის ოფლიან სხეულს ეხვევა.
სასწაულია, რა გინდა მეტი,
ცა გადასერეს, ღრუბლის ეტლებმა,
ქალია სხვისი ნეკნის ნაწილი
და სხვის სხეულში მაინც ეტევა.
ამოვა და მეორეში ჩავა.
ჩავა და თან ჩაიყოლებს,
და მაინც, არიან ადამიანები,
გვედით რომ მის უგულო,
ვაი რომ ყველაზე მძიმე.
Last edited by aleksandre on Thu Jul 05, 2018 8:54 pm; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 21, 2014 10:29 am
Last edited by aleksandre on Fri Apr 07, 2017 1:29 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 22, 2014 9:14 pm
არ ვიცი ამას ტკბილ მოგონებას რამდენად დაარქმევთ, მე უბრალოდ მომინდა მეწერა, მარამ ერთიცაა ყველაზე მეტი ტკბილად მოსაგონარი ამ ქვეყნად ალბათ სწორეთ, მონადირეებს გვაქვს, ჩვენ ხომ თვითვეული ლამაზი მომენტი, ძაღლის ლამაზი ნაბული, მისი ლამაზი მუშაობა, ლამაზი ნასროლი და დაცდენაც კი ცხოვრების ბოლომდის გვამახსოვრდება. სულ რომ ყველაფერი წაგვიშალონ და მეხსიერების დაკარგვა დაგვემართოს, ყველაზე უწინ სწორეთ ეს კადრები ამოგვიტივტივდება ალბათ თავში. ჩვენთვის თვითვეული ტყეში გასვლა, იმის იმედით იწყება რომ ეს დღეც აუცილებლად მიემატება ,წარსულის სხვა ლამაზ დღეებს. სწორეთ ეს იმედი მიგვარბენინებს ტყე-ღრეში სახეტიალოდ , იმედი იმისა რომ წუთის სოფელს ,ლამაზ წამებს გამოვტყუებთ.
საშინლად არ მიყვარს ზაფხული, არც ზამთარი, შემოქმედს რომ ჩემთვის ეკითხა, მხოლოთ გაზაფხულს და შემოდგომას დავტოვებდი, ალბათ კითხვა გაგიჩნდებათ სიცოცხლის დაბადებას(გაზაფხულს) ,ზედვე გარდაცვალებას რატომ მოაყოლებო(შემოდგომას) . მართალიც იქნებით, მაგრამ რა ვუყო ეს ორი პერიოდია ზუსტად, როცა ჩემი სხეული და სული ბუნებას ბოლომდის განიცდის, ზაფხულის სიცხეც და ზამთრის სითეთრე და ყივვა ბუნებას ერთფეროვანს ჰქმნის, იქ ახალს ვერაფერს აღმოაჩენ, აი სულ სხვაა გაზაფხული , სისხლი გიდუღს, გული ბუნებისკენ თავისით იწევს, ბუნების ჰანგები და ჩიტების გალობა თავისკენ გიზიდავს, პირველი კომპოზიტორი და მუსიკის შექმნის იდეაც უთუოდ ბუნებაში დაებადა, ჩიტების საამურ გალობას რომ უსმენდა, ადამიანს. თანაც უთუოდ გაზაფხულზე და უთუოდ მონადირე იყო.
დგები დილით ჩიტებს ჯერ არ გაუღვიძიათ, მაგრამ მამალმა იყივლა უკვე, ფეხაკრეფით მოძრაობ რომ ოჯახის სხვა წევრებს ძილი არ დაუფრთხო, მაგრამ დედას ღვიძავს, არაფერს ამბობს , საყვედურს მის თვალებში ვკითხულობ. საყვედური კი ისაა რომ უნდა მოვიშალო ეს ჩემი ახირება და დრო ასე უქმად არ უნდა დავკარგო. სახლიდან გასვლის წინ მაინც მივდივარ და თმებზე ვკოცნი, ამით თითქოს ჩემს დანაშაულს ვისყიდი.
ჩემს განზრახვას პირველი ძაღლი ხვდება და დილით სინათლე თუ ანთო ჩემს ოთახში ,მერე მას ვერაფერი გააჩერებს, ყეფს და წკმუტუნებს, ჩემზე მეტად მას ეჩქარება, რადგან ჩემგან განსხვავებით ის უსაქმური არ არის. სოფელს ჩუმად სწრაფი ნაბიჯით ვცდები, ძაღლსაც კი ვერ ვამჩნევ თითქოს, ისე ვარ ფიქრებში გართული და მხოლოთ მაშინ ვფხიზლდები როცა გაზაფხულის ხასხასა ბალახზე დაძინებული ნამი, ფეხსაცმელში ატანს. ვიღაცისთვის ეს ალბათ დიდ დისკომფორტს წარმოადგენს, ჩემში კი პირიქით კმაყოფილებას იწვევს, ცვარი კარგად აქვს, მაშასადამე მდევრის უკეთესი კონცერტი მელის. ფეხის დასველებას კი რა უშავს, ამოიწვერება მზე და გამაშრობს, ცვარსაც ააციმციმებს, აუჟუჟუნებს თვალებს და თავისთან წაიყვანს. საეჭვო ადგილას ძაღლს საყელოს ვხსნი და გარემოს მყუდროებას ჩემი გამამხნევებელი შეძახილი არღვევს, აბა ნახე "გოგო" . ეს სიტყვები ძაღლზე ჯადოსასნურად მოქმედებს, მაშინვე ენერგიული კუდის ქიცინით, მსუბუქი ნავარდით ტყეს შეერევა. შენ კი ისევ ფიქრებთან რჩები, მაგრამ ამ დროს მხოლოდ იმაზე ფიქრობ, ტყეს როდის შეაზანზარებს ხმები, რომელიც ვიღაცისთვის უბრალო ძაღლის ყეფაა და ვიღაცისთვის მუსიკის უმაღლესი მწვერვალი. ჩამოჯდები და აკვირდები ახლად გაფურჩქნილ ყვავილებს, ამდროს ნატრობ ხატვის ნიჭიც მოეცა უფალს რომ, ეს ყოველივე უკვდავებად გექცია და ტილოზე გადაგეტანა. ყეფა იგვიანებს და შენც ნერვიულობ, ვაი თუ მუსიკოსმა , ბარაბანი ვერ აღმოაჩინა რომელზეც უნდა დაუკრას.
ადგილს ინაცვლებ და აი უცებ, ნანატრი ბგერები, ჩერდები აღარ ინძრევი, ცდილობ არცერთი ბგერა არ გამოგრჩეს. ვცდილობ ისეთი ადგილი აღმოვაჩინო, საიდანაც მთელ დევნას ხელის გულივით დავინახავ და არაფერი გამომრჩება.
აღმოსავლეთი წითლდება, გავარვარებული ბურთი ნელ-ნელა მოცურავს უკიდეგანო სივრცეში და აცხუნებს. დევნაც წყდება, დროა სახლში წამოსვლის, საყვირს იმარჯვებ და მდევარს უხმობ. მდევარი კი უხალისოთ მოდის და მის თვალებში საყვედურს კითხულობ რომ, თვითონ გაისარჯა, შენ კი არ მოინადირე. ამ დროს მინდა მას ჩემი ესმოდეს და ვუთხრა : დღეს გაზაფხულია , ახლა სიცოცხლეს მხოლოთ თუ აჩუქებ ვინმეს, თორემ წართმევა ,ჯოჯოხეტისკენ კიდევ ერთი გადადგმული ნაბიჯია.
სახლში ბრუნდები, სულიერად დამშვიდებული და ამაღლებული, რადგან გაზაფხული განიცადე.
შენი ჭირიმე სიკვდილო, სიცოცხლე ფასობს შენითაო. ვაჟას უთქვამს და ძნელია გენიოსს არ დაეთანხმო. სიკვდილიც შეიზლება ალბათ ლამაზად, იმდენად ლამაზად რომ აღაზას, ზვიადაური შეაყვაროს. დგახარ შემოდგომის, 100 წლოვან მუხნარში ან და თუნდაც ალპურში მთის წვერზე და საკუთარი თვალით ხდები მოწმე, ბუნების მიძინების. მიძინების რომელიც ისევ სიცოცხლედ იფეთქებს გაზაფხულზე. გიყვარს ეს მიძინება, იმიტომ რომ ლამაზად ხდება, აქ ზედმეტ სიცოცხლეს და უკვდავებას არავინ ითხოვს, მხოლოთ ნაძვი და ფიჭვი დგას მარადმწვანეთ. ყველაფერი შეგუებულია თავის ბედს და შენ მათ თანაუგძნობ, ალბათ ამიტომაც შეიმოსება ხოლმე ნისლის სუდარით მთები შემოდგომით.
ვხვდები რომ ჩემი ბედნიერება, რომელსაც ყველა მთელი ცხოვრება ვეძებთ, ამის გარეშე სრულყოფილი არასოდეს იქნება.
ტკბილი მოსაგონებელი ზოგისთვის ალბათ ის დღეა როდესაც ბევრი ფული იშოვა, ახალი ავტომობილი შეიძინა, ჩემთვის კი ბუნებაში გატარებული ლამაზი წუთები, წუთები რომელმაც სიცოცხლე შემაყვარა.
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Sat Jan 25, 2014 9:27 am
და ერთ ყვავილს მაინც გადაეფარო"
არა და საკუთარი სიცოცხლისთვის
Last edited by aleksandre on Mon Mar 23, 2020 5:36 pm; edited 2 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Sun Jan 26, 2014 10:00 am
ისე მაკლიხარ ვით ზამთრის პირზე,
სითბო გაუშლელ მინდვრის ყვავილებს.
როგორც ხემ ქარი ვერ აგირიდე
და შიშვლად ვდგავარ მზისგან ნაგრილზე.
ვდგავარ და მზეც კი რაღაც სხვა გვარად,
ღრუბლებმა თითქოს ხელში გალიეს,
და სითბოს მპარავს, ჯიბე ცარიელს.
დამჩემდა ფიქრი მძიმე სახადათ,
ვისმენ სამყაროს კვნესის არიებს.
მე ხშირად ვდგავარ მთაში ახადთან
და სულს ვუბერავ გადამჭკნარ იებს.
რაღაც სხვაგვარი დამჩემდა ხედვა,
სამყარო სულ ჩემს ჭკვაზე ავრიე,
მესმის ყვავილთა სუნთქვა და ფეთქვა,
ხეებმა სული როგორ დალიეს.
ხშირად მინდოდა, მინდოდა მეთქვა:
მთებმა ღრუბელი წვერით დახიეს,
ლაპარაკობსო სუყველა: ხე, ქვაც,
მაგრამ თქვენ ყველას სიყრუე გეცვათ,
სიგიჟეთ თვლიდით ასეთ საქციელს.
შევეგუე და ჩვევადაც მექცა,
რომ სულს მე სხვისი სევდა დამილევს,
ისე მაკლიხარ უფალო დღესაც,
როგორც დაცული ქუსლი აქილევსს.
Last edited by aleksandre on Sun Oct 12, 2014 9:47 pm; edited 2 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Mon Jan 27, 2014 3:09 pm
მე მინახავს როგორ ტოვებდა ბერიკაცი,
ხურმის რამდენიმე ნაყოფს ხეზე.
როგორ შერჩა ნაყოფი ხეს.
არ მჯერა ისეთი მწვერვალების,
Last edited by aleksandre on Fri Sep 04, 2015 9:43 am; edited 3 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Mon Jan 27, 2014 4:37 pm
მზე ჩაიწვერა კავკასიონზე, სხივებს ჯერ კიდევ გამოჰყოლიათ, ზაფხულისგან შერჩენილი სითბო, არა და ზაფხული უკვე, უფსკრულის პირას იდგა და საცაა უკანასკნელად კრავდა ხელს, ოქოსფერი შემოდგომა ბოლომდე გადასაჩეხათ.
ირგვლივ უკვე ყველაფერი შეეწუხებინა და ყველაფრისთვის დაემჩნია თავისი კვალი, აბეზარ ბუღსა და სიცხეს.
ყველაფერს ოქროსფერი დაჰკრავდა და ხმობა ეტყობოდა. ეს ყველაფერი შორიდან რაღაც ზღაპრულ ფერთა პალიტრას ქმნიდა. სულ უბრალო ბალახებიც კი , გმირულად ხვდებოდნენ სიცოცხლის ციკლის დამთავრებას და ნიავზე ნარ-ნარად ირწეოდნენ, შემოდგომის გრილ ნიავს გულ-მკერდს ისე უშვერდნენ , როგორც უკანასკნელ ამოსუნთქვას.
სულ უბრალო ჭიანჭველაც კი გრძნობდა, ზამთრის მოახლოებას და ისინიც შემოდგომის ფუსფუსში ჩამბულიყვნენ.
შემოდგომის მთვარიანი ღამე ფეხაკრეფით შემოიპარა, მთის პატარა სოფელში. მთელი დღის ფუსფუსში დაღლილ სოფელს , უკვე ღრმა ძილით ჩასძინებოდა. მხოლოთ სოფლის ძაღლები თუ შეუყეფავდნენ , ღამეულ ლანდებს შიგა და შიგ.
ერთი განაპირა ქოხიდან მკრთალად მოჩანდა სინათლე. ქოხი თქო ვახსენე და ან სად ეცალა მის პატრონს, ნორმალური სახლის ასაშენებლად.
მთელი თავისი სიცოცხლე , ტყე -ღრეში ხეტიალსა და ნადირობაში დაეღამებინა. თვითონ კიდევაც განიცდიდა თავის მდგომარეობას, მითუმეტეს რომ უკვე ხანში შესულ ბერ-ბიჭად ქცეულიყო და უშვილძიროდ დარჩენილიყო.
ერთხელ ყვარებოდა კიდეც , მაგრამ თქმა ვერ გაებედა, ქალი სხვას შეუღლებოდა, მას კი დღემდე ისევ უანგაროდ , იმდენად წრფელი სიყვარულით უყვარდა, რომ სხვა ქალისკენ არც კი გაუხედავს.
თავის გულის ნადებსა და საიდუმლოს მხოლოთ მთებს, ყვავილებს, ხეებს და ჩანჩქერებს უმხელდა.
ბევრჯერ სცადა მოეშალა ეს თავისი ახირება და ტყე-ღრეში წანწალი, მასაც სხვებივით ეცხოვრა, მარა არაფერი გამოუვიდა, ეს მისი ავადმყოფობა იყო, უკურნებელი სენი. ამისთვის იყო დაბადებული და ასე უნდა ეცხოვრა, ბუნება მისი სულის ნაწილი გამხდარიყო და ადამიანებისგან დაკლებულ სითბოს ის უვსებდა.
აი ახლაც სანადიროთ ემზადებოდა, თვალები უელავდა, რაღაც სხვანაირი სხივი უკრთოდა, სხივი ხვალინდელი დღის ნეტარებისა.
გაამზადა ყველაფერი, იქვე ბუხრის გვერდით, თავისივე გაკეთებულ ტახტზე მიწვა, მარა მთელი ღამე არ დაუძინია. თავში ათასი ფიქრი და დარდი უტრიალებდა.
მისი ფიქრი და დარდიც კი ყველასგან განსხვავებული იყო. გადახედავდა ბუხართან დაგროვილ ხმელ კუნძებს და ნაღვლიანი ხმით ჩაილაპარაკებდა, გუშინ შუა გორზე ნედლი მუხები დაუჭრიათ და ამ სიტყვებს მთელ ნაღველს თან ამოაყოლებდა.
თავად ნედლ ხეს არასდროს მოსჭრიდა, დადიოდა და ეძებდა ხმელ , გადაქცეულ ხეებს და მათაც რუდუნებით , ბოდიშის მოხდით მოათრევდა სახლში. მთელი ღამე სტკიოდა მოჭრილი მუხები.
გამთენიისას წამოდგა , აუშვა ჯიშიანი მეძებარი, თავისებურად მოეფერა , წინ აიდევნა და დაადგა ვიწრო ბილიკს მთებისკენ.
მიდიოდა და თვითვეულ ხესთან, თვითვეულ ბალახთან ჩერდებოდა და როგორც საკუთარ შვილს ისე ათვალიერებდა, თბილად ესაუბრებოდა. იქ ხეს ჩამოხრილ ტოტს გაუსწორებდა, გახმობის პირას მისულ ყვავილებს, წყალს აპკურებდა.
ვისაც შემოდგომა მთებში არ უნახავს, მისთვის ვერანაირი ლამაზი სიტყვებით ვერ აღვწერ ამ ზღაპრულ სილამაზეს, ეს უბრალოდ საკუთარი თვალით უნდა ნახო და შეიგრძნო.
უყურებდა ფშაური ფარდაგივით აჭრელებულ ტყეს გიგია და გულში სითბო ეღვრებოდა.
ნადირობა ვახსენე და სანადიროთაც , მხოლოთ და მხოლოთ ლამაზი განცდებისთვის დადიოდა. რამდენჯერ გასცინებია ირონიული ღიმილით, როდესაც რომელიმე ვაი მონადირე, მთავარ აქცენტს ნანადირევის რაოდენობაზე აკეთებდა და ამით თითქოს ყველას უმტკიცებდა, თავის უპირატესობას ამ სათუთ და ფაქიზ საქმეში.
გიგია თითქოს ადამიანი არც იყო, შემთხვევით იყო ამ დედამიწაზე მოვლენილი, ან იქნებ ზუსტად ის იყო ადამიანი და სხვები იყვნენ, მუტაცია გამოვლილი მაქციები.
მთელი დღე იხეტიალა გიგიამ, ტკბებოდა ბუნებით და მეძებრის ლამაზი მუშაობით. ყოველი ამოფრენილი ტყის ქათმის თუ როჭოს შემდეგ , პატარა ბავშვივით აღფრთოვანებას ვერ მალავდა. რამ დაგაფრთხო შე ქათამო შენა, არაფერს გერჩი, იფრინე თავისუფლად, გაალამაზე ბუნება, მიაძახებდა უკან და თვალს ჰორიზონტამდე გააყოლებდა.
საღამოს დაღლილ დაქანცული, სოფლის ორღობეს რომ მოატანდა, გამოლაგდებოდნენ გულ-ქვა მეზობლები და გიგიას ირონიული ტონით კითხავდნენ, კიდევ ცარელა დაბრუნდი გიგია? ოო როგორ ეჯავრებოდა ეს კითხვა გიგიას. არავის ესმოდა რომ ყველაზე სავსე სწორეთ მაშინ ბრუნდებოდაა.
მიდიოდა გიგია და თან მიჰყვებოდა ბანებზე გადმომდგარი მეზობლების, ქირქილი და ხორხოცი.
ამ დროს ყველაზე მეტად წყევლიდა გიგია თავისი გაჩენის დღეს და უფალსაც ყველაზე მეტად საყვედურობდა, სადმე უღრან ტყეში მუხის ხედ რომ არ დაბადა და მისთვის გაუცხოვებულ, მოაზროვნე ნაძირალებში გააჩინა.
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 28, 2014 11:13 am
სიძულვილისთვისაც შეიძლება, ვუყვარდეთ უფალს,
უფრო კი მაშინ, ჯიბეში ხურდების ჩხრიალით,
რომ ჩავუვლით, შიმშილისაგან გონ-დაკარგულ მათხოვარს.
საღამოთი კი ძილის წინ , გძულდეს საკუთარი თავი,
მიუხედავად იმისა რომ, იმ უკანასკნელი ხურდებით,
წამალი იყიდე საკუთარი თავის გადასარჩენად.
მე სიკვდილის კი არა, სიკვდილის შემდეგ, ცაში გაფრენის მეშინია.
ზემოდან ყველაფრის, ღიად ყურების მეშინია.
ჩემი ჯოჯოხეთი ეგ იქნება: დამსვა სადმე ღრუბლის კიდეზე
და მაყურებინა მთელი ქვეყნის ცოდვა ბრალს.
როგორ კლავს ძმას, ძმა. როგორ ღალათობენ ერთმანეთს,
როგორ თელავენ ყოველგვარ სიწმინდეს.
ამდენს ვერ გავუძლებ, მეორეთ ჩაასვენებენ ჩემს სულს,
როგორ მოვიდა სიზმარი ჩემამდე?!
ამ გზას ვეძებ, რომ უკან დავბრუნდე.
დავბრუნდე უკან , აბსოლიტურად ფხიზელი, იებით ხელში
და სიზმარს ვთხოვო, რაც შეიძლება ხშირად მომაკითხოს,
მე ის მჭირდება, რომ გავძლო.
სამყარო სახლია, თვითვეული ადამიანი, ამ სახლის სარკმელი.
გაიხედავ ზოგ სარკმელში და ულამაზესი ხედი იშლება,
ზოგ სარკმელს საერთოდ, ახლოსაც ვერ გაეკარები,
ზოგ სარკმელს სისხლის სუნი უდის.
ისეთი სარკმელებიც არიან, შორიდან რომ უჩვეულოდ მიგიზიდავენ.
მისვლისას კი სანამ გაიხედავთ , ობობის ქსელში აღმოჩნდებით.
მე ის სარკმელი ვარ , აგერ კუთხესთან, მთელი თავისი სამყოფელი,
მერცხლის ბუდეებს რომ დაუთმო.
Last edited by aleksandre on Fri Mar 13, 2015 9:52 am; edited 2 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Tue Jan 28, 2014 3:45 pm
ან ერთ სიტყვაში მოკლული,
არა და რა ხშირად გაიგონებთ,
არც წეროებს მოჰყავთ ბავშვები
და არც კომბოსტოში იბადებიან.
სინანულისა და სიყვარულის ცრემლისგან
და ვინც ცრემლისგან არ დაბადებულა,
Last edited by aleksandre on Sun Oct 23, 2016 11:47 am; edited 6 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 29, 2014 11:05 am
მე გადამხვევენ ერთ დღესაც მთები,
ზეცის ზიდვისგან, თავის ნატკენ მკლავს.
ვარსკვლავებს- უფლის მობნეულ მარცვლებს,
მოვა და მტრედის გუნდი გაკენკავს.
იქნება მერე შენს თვალში ცრემლი,
ცრემლი და შემდეგ ჩემი განკითხვა,
რომ ყველას ტკივილს მივყავი ხელი
და ჩემს სუსტ მხრებზე ვცადე აკიდვა.
იეჭვიანებ რომ მწვავდა ცეცხლი,
ყაყაჩოსი და მინდვრის ყვავილთა.
რომ დეკემბერში დავტოვე სახლი
და მათთან ერთად ვცადე გაყინვა.
იეჭვიანებ რომ ჩემი ფერი,
ოქტომბრის ტყესთან, ერთად გაყვითლდა.
რომ ერთ დღეს, ჩვენს სახლს ავხადე ჭერი,
და მთვარე მყავდა სტუმრად მაღლიდან.
იეჭვიანებ რომ ადრე ვდგები,
და ნისლს ვიტყუებ, სულში ჭალიდან,
რომ მივუჩინო სულში დილეგი,
და სული თეთრი ჩანდეს თვალიდან.
იეჭვიანებ და ეჭვით დაღლილს,
მოვა შენთან ეს ტკივილის კაცი
და შენს ერთ ცრემლში ჩაიძირება.
Last edited by aleksandre on Fri Jun 30, 2017 10:37 am; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 29, 2014 1:09 pm
სისულელეა, გული ამოიღო, ქვაზე დადო
და გამვლელ, გამომვლელს შესთავაზო.
ასეთ გულს მაინც არ აიღებენ.
ვისაც ასეთი გული სჭირდება,
მან უკვე დაასვენა საკუთარი გული,
და შენსავით უიმედოთ ელოდება,
რომ სანამ ფეთქავს ვინმეს ჩაუდგას.
და ერთ ყვავილს მაინც გადაეფარო"
არა და საკუთარი სიცოცხლისთვის
ნუ ფიქრობ მიწვდები, აწვართულ მწვერვალებს,
ნუ მეტყვი, ჩემს გვერდით ყოფნა რომ გწადია.
ჩემს გვერდით ღრუბლებსაც გაქცევა აწვალებს
ნაწნავებია ჩამოშლილი ზეცის კიდიდან,
რომ ზედ ავყვე და ცის კიდეზე, იქნებ გადავრჩე.
ორი სხეული მეტისმეტად მძიმე ტვირთია
და მარტო წასვლა, მეტისმეტი ალბათ სილაჩრე.
ჩემი სხეული, დაბზარული ჯებირებია,
და სული ჩემი, მოხეთქილი მთიდან მდინარე.
რომ შენი სულის , დამშრალ ნაპირებს
შეერიოს და ჩადგეს პირამდე.
მაგრამ ეს წასვლა, უთუოდ წასვლა,
ყველა მდინარის ალბათ ბედია,
მატანენ იმდენ ჭუჭყსა და ნაგავს,
შენი სული რომ არ ამემღვრია,
სხვა კალაპოტში ვეძებდი სავალს,
და შენ ღალატში რად აგერია?!
გამრიყე მერე, ვითვლი ვარსკვლავებს-
და ყვავილებიც ჩემ გულ-საკლავი,
შენს სულთან ჩემზე ბინძურს მოჰქონდა.
Last edited by aleksandre on Sat Mar 10, 2018 10:19 am; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Wed Jan 29, 2014 4:07 pm
მივდივარ, არაგვში ტოტებით ჩახრილი,
წნორები მაგონებს იმ ლერწამ-ასულებს,
ნისლმა რომ ჩააცვა დილიდან ქათიბი
ქალწულებს რომლებიც მიწაზე დალურსმეს.
აკვნიდან დაწინდეს დევებზე საცოლეთ
და ელოდებიან საომრათ წასულებს.
კოპალავ შეეშვი დევებიც აცოცხლე,
ძილის წინ დევებიც ტირიან წარსულზე.
ხან ისე მკრთალია, ჩარგალთან ცა ხოლმე,
არაგვთან ჯდება და სიზმრებს წყალს აყოლებს.
ღრუბლები მოჰგვანან ელადის ხომალდებს,
და ცისარტყელა კი მისართმევ ყვავილებს.
გამოდის მედეა მზის ოქროს საწმისებს,
ცვლის ყვავილებზე და ხომალდში ასვენებს.
მივდივარ არაგვზე და მინდა გაწვიმდეს,
უყვარდეთ დევები ამ წნორთა მასივებს.
უყვარდეს ბოროტიც, ბოროტიც აქ ვინმეს,
წნორები დევებზე ტირილით დასივდნენ.
მუნჯი ტკივილების ყულაბა ვარ.
ვდგავარ სადღაც ტყის სიღრმეში
ქარის კვნესითა, თუ მუხის შრიალით,
ქვების ჩხრიალითა, თუ ჩიტების გოდებით.
ყულაბა რომელსაც, მოსაპარად არავინ გატეხავს,
ყულაბა რომელიც, მხოლოდ მაშინ ტყდება:
მომაკვდავ თოვლს, რომ ნუგეშივით გვერდზე მიუწვება.
სანამ მასთან ერთად არ ჩადნება.
მთები სადღაცა შორს, საშავარდნოს,
მოჰგავდნენ თითქოს დევების შამანს
და ადუღებულ ნისლში ხარშავდნენ,
მთელი ხეობის მღვრიე შეჭამანდს.
ვიჯექით კლდესთან მე და გვირილა
ზედ ნესტიანი გვიმრა გვეფარა,
წვიმა კი თითქოს ჩვენმა ტირილმა,
ააჩუყა და სადღაც ტირიფთან,
აქცია ცრემლის მუდმივ თილისმად.
ვიჯექით ასე, ყველა ირიბად,
გვიყურებდა და ვხვდებოდით სათქმელს,
რომ ჩვენ ერთმანეთს უნდა გავყროდით,
რომ მოგწვდებოდა ზამთარი მხრამდე.
ვიჯექით ასე და პირველ ფიფქებს,
როგორც ჯალათთა მოქნეულ ხანჯლებს,
გადავეფარე და ირგვლივ იფნებს,
ვიგრძენი მისი ძალუმი ფეთქვა,
მერე კი მერე ჩემს თავზე ვნახე,
როგორ იქმნება "ცოცხალი მკვდარი"
როგორ აბნელებს სულის ჩარდახებს,
თუ სიყვარულის ბოლო საყდარი,
თუნდაც უბრალო გვირილა ჩახმეს.
Last edited by aleksandre on Wed Apr 27, 2016 9:08 am; edited 4 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Thu Jan 30, 2014 10:50 am
თუ დავილევით , დავილევით ერთად მამულო,
რა სათქმელია შიში და დაღლა.
დღეს კი უბრალოდ მე რკინის ნაცვლად,
მაგ შენს მორღვეულ , ჩამოშლილ საზღვარს,
ჩამოვაფარებ სითბოს და ჯვარცმას.
გვგლიჯოს ,გვამტვრიოს მხეცმა და კაცმა,
მიეც წაიღონ სიკეთე რაც გვაქვს.
ვაცადოთ ასე, დღეს ჩვენი ჯვარცმა,
ხვალე თვითონვე გაუხდებათ საფიცრად რაც რამ,
მაცხოვარივით შეეწირა, მათივე ნაცვლად.
Last edited by aleksandre on Tue Jun 12, 2018 5:57 pm; edited 3 times in total
Number of posts : 184
Job/hobbies : ნადირობა, თევზაობა.
Registration date : 14.01.14
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი     Thu Jan 30, 2014 11:56 am
დააგვიანე, ახლა უკვე ერთი ფასი აქვს,
წასვლას, არ მოსვლას, დაბრუნებას ან და პირიქით.
ზეცაც პირ-ბასრი ვარსკვლავებით ისე სავსეა,
რომ მათ მოწყვეტას, მგონი უკვე შვებად განიცდის.
დააგვიანე, ირგვლივ მთებზე მწუხრი გადაწვა.
არაგვში ახჩობს, უსასრულოდ ორეულს მთვარე.
დააგვიანე, დაბრუნება მხოლოდ ისე მწამს,
როგორც ენგურით ბრუნდებოდა, თარაშ ემხვარი.
დააგვიანე, სასიცოცხლო ვითვლი ყოველ წამს,
აჩნია ზეცას ვარსკვლავები როგორც სახადი.
შენ კი ცუნამის ტალღებივით ისე მოღელავ,
სიკვდილის შემდეგ მიწის საბანს, სადმე გადამხდი.
Last edited by aleksandre on Sat Nov 19, 2016 1:33 pm; edited 3 times in total
Subject: Re: ალექსანდრე მიშელაშვილი
Page 1 of 8
Go to page : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Wed Sep 21, 2022 3:47 pm by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Sat Sep 10, 2022 9:18 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions