ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en en en hi ca en fr ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka es en nl en ka en en ka en hbs_lat en ca en fr ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka be ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka be ka be ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ru ka ka be ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka pt ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr ka ka ka el ka ka ka ka el ka ka el ka ka ka ka ka ka en en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka en ka ka ka nl en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en hbs_lat en ca en fr ka ka en hbs_lat ka ka nl hbs_lat en ca en fr ka en en en en en en en en en hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ko ka de ka ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ja ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de hbs_lat en en ka en en ka en en en en ka ka ka ka ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Number of posts : 7132
Subject: გიორგი ლობჟანიძე    Fri Sep 11, 2009 3:17 pm
მხოლოდ ეს ერთი გრძნობა გამყვება
დაიბადა 1974 წლის 20 თებერვალს ხაშურის რაიონის სოფელ ნაბახტევში. 1991 წელს დაამთავრა ხაშურის I საშუალო სკოლა და უგამოცდოდ ჩაირიცხა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სემიტოლოგიის განყოფილებაზე, არაბული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით.
1996 წელს, უნივერსიტეტის წარჩინებით დამთავრების შემდეგ, მუშაობდა სემიტოლოგიის კათედრის მასწავლებლად, 1997 წელს კი გაემგზავრა ირანში, სადაც დაასრულა თეირანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტის ასპირანტურა რელიგიათა და მისტიკის ისტორიის სპეციალობით.
1999 წელს, საქართველოში დაბრუნების შემდგომ, მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. არის საქართველოს კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის "კავკასიური სახლის" აღმოსავლური განყოფილების გამგე და "ისლამური კულტურის ცენტრის" ხელმძღვანელი.
2005 წელს, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაიცვა დისერტაცია "იესო და მარიამი ყურანში", რისთვისაც მიენიჭა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი.
გამოქვეყნებული აქვს ლექსების სამი კრებული: "ობლის კვერი", "დუღილის ტემპერატურა", "ბაბუაწვერების თაიგული".
თარგმნილი აქვს შუა საუკუნეებისა და თანამედროვე არაბული და სპარსული ლიტერატურის არაერთი ნიმუში, რომელთაგან ცალკე წიგნად გამოქვეყნებულია: ჯალალ ედ-დინ რუმი "ყაზალები", იბნ ალ-მუკაფფა "წიგნი ქალილასა და დიმნასი", სოჰრაბ სეფეჰრი "წყლის ფეხის ჩქამი", ჯიბრან ხალილ ჯიბრანი, "იესო - ძე კაცისა", ფორუყ ფაროხზადი, "მეორედ დაბადება", "სპარსული ზღაპრები", ყურანი.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
ცოცხალი წიგნები - გიორგი ლობჟანიძე
პროექტი " ცოცხალი წიგნები"-ს ფარგლებში მარჯანიშვილის თეატრის სცენაზე გიორგი ლობჟანიძის პოეზიის საღამო შედგა.
Last edited by Admin on Sun Dec 19, 2021 12:24 pm; edited 6 times in total
Number of posts : 7132
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Thu Jul 19, 2012 2:29 pm
შენ უკვე სხვა ხარ, შენ ხარ კედელი,
მე კი მაგ მკერდზე ტანალეწილი
შენ უკვე სხვა ხარ, ის აღარა ხარ,
განვლილ გზებსა და გასავლელ მანძილს,
მე კი მიყვარხარ, არსად წავსულვარ,
მუდამ შენს გვერდით ვდგავარ აქავე
და დასანგრევად გადახრილ შენს სულს
რა უნდა გვითხრას ამ შემოდგომამ,
ის ხომ იმაზე მეტს ამბობს მუდამ,
ვიდრე საერთოდ ვხედავთ და გვესმის.
როგორც შუქი, ან შუადღის ხვატი,
რომ ჩვენ, ხარების დამფრთხალი ჯოგი,
ან ასე სწრაფად რატომ ვშლით ლოგინს.
ვიღაც კითხულობს: – ქარი თუ ჩადგა?
დამწყდარ სიმებს და დაცვენილ ფოთლებს.
მაგრამ მე აქ ვარ, ვაზის ლერწივით
და მეც იმდენჯერ გადავტყდი დღემდე,
ამ ფოთლებისთვის და ამ სიმისთვის,
ამ ლერწმისათვის, რადგან მის ღეროს
შენც ნუ გგონია, რომ დამამარცხე
დღეს მეც მომინდა გულწრფელად გითხრა,
რაც არასოდეს არ მითქვამს შენთვის.
რა ცხადად მოჩანს, ალბათ, მანდედან,
და შემიძლია — მიყვარდე ჩუმად,
ჩემო ზღუდევ და ჩემო ჯებირო,
გულში არ დამრჩეს პატარა ხინჯად...
ყორე თუ უყვარს სუსხიან ჭინჭარს;
და უფალს, ალბათ, არა სცალია —
Last edited by Admin on Sat Feb 09, 2019 9:12 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 7132
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Thu Jul 19, 2012 2:33 pm
დროის გრამატიკული კატეგორია არა აქვს
მე ვარ შენი არაბულის მასწავლებელი
და ყველაფერს ვიწყებთ არა სიტყვით,
სანამ სავსე მთვარე დაგვნათის და
რადგან ცაზე ჯერ არ აკაშკაშებულა
როს ცხრა თვის მაკე აქლემები
როს ცოცხლად დამარხულს ჰკითხავენ _
ამ სხეულის უაზრო და უმიზნო ხუშტურებს
და სანამ უბადრუკ წვეთს დამათხევინებდი!
ყველა უბადრუკი წვეთი შენ დამათხევინე,
ხოლო სხეულზე, ისე როგორც ცაზე,
ვერცხლისფრად ავად მოლაპლაპე იატაგანი _
შენი ერთი სურის სათაურად რომ გამოიტანე:
იმ დღეს, როცა ისინი ცეცხლზე გამოიცდებიან: _
ეს სწორედ ისაა, რასაც ასწრაფებდით!
მიმღებელნი იმისა, რასაც უბოძებთ უფალი მათი. ჭეშმარიტად, ამაზე უწინ იყვნენ
მხოლოდ ღამის რაღაც ნაწილში თუ
მათ ქონებაში არის წილი მათხოვართა
ვარსკვლავები ცაზე, სულსა და თვალებში.
გული _ შენთა სიღრმეთა მწვდომი
და ასო _ შენი შექმნილების სიღრმეთა მწვდომი.
რით არ არის ჩემი სხეულის ყოველი მყესი
მე ვარ შენი არაბულის მასწავლებელი.
გასწავლი და ასე გიყენებ,
რადგან მე აღარა ვარ ჰომო საპიენსი,
არამედ ის, რადაც იქცა ჩემი მოდგმის ყოველი წევრი,
რადაც ყოველი საბოლოოდ ჩამოყალიბდა:
მე ვარ შენი არაბულის მასწავლებელი:
ერთმანეთს ასე ესიტყვება მაშრიყ-მაღრიბი.
მე ვიყავ შენი არაბულის მასწავლებელი
იმ დღეს, იმ (არა) ჩვეულებრივ 11 სექტემბერს,
ვიდექი და სამახსოვრო სურათს ვიღებდი.
და ხიფათსაც არ მიგრძნობს გული.
ხოლო ფოტოზე, რათქმაუნდა, გარკვევით მოჩანს,
რომ უკან დიდი თვითმფრინავი მიახლოვდება!
«ალაჰს ეკუთვნის აღმოსავლეთიც და დასავლეთიც და საითაც არ მიბრუნდები, მისი სახეა, რადგან ალაჰი ყოვლის მომცველი, ბრძენთა ბრძენია.»
მე იმ დღეს, ღმერთო, სურათს ვიღებდი,
და უკან არც ძრწოლით შევბრუნდი!
რომ არაბულად სახეს ნიშნავს სიტყვა «სურათი»,
ხოლო ქართულად, რასაც ნიშნავს,
ანუ იმას, რაც ჩემგან დარჩა,
მას შემდეგ, რაც შენ ცოცხალ სახეზე
ის ზეცა, რომლის გულისგულში
ერთმანეთს ასე ესიტყვება მაშრიყ-მაღრიბი,
და ამერიკელს ვინღა ჩივს,
უკვე არ ახსოვს, რა თქმა უნდა,
რაც უფალმა ენათა შორის გამოარჩია
და ის, რისთვისაც გამოარჩია ენათა შორის:
როცა ენას შეუძლია იმდენად ზუსტი
იყოს, რომ გულში ჩაკონებას დაემსგავსოს,
მოხვევნას და არა _ გასრესვას,
რაკიღა ხშირად ხვევნა გინდა, სრესვა გამოდის.
მე ვიყავ შენი არაბულის მასწავლებელი:
და ასე მჯდომს მშვიდი ბაასი,
რომ ღმერთმა შექმნა ეს ქვეყანა,
უფალმა შექმნა მოწაფე და,
შექმნა ასეთი არაბულის მასწავლებელი...
ვიქნები შენი არაბულის მასწავლებელი...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Thu Jul 19, 2012 2:36 pm
ღმერთო, როგორ მეშინია ცრუწმინდანების,
უფრო სწორად: მეშინია წმინდანებისა,
რადგან აქ, სადაც ხელთ არა მაქვს
ვინ ცრუა და ვინ ნამდვილია,
და ვის თავზე მოჩუხჩუხებს
ჰგონიათ, რომ ბანაობენ შარავანდედში...
როგორ ვიცნო შენი წმინდა ხელი, უფალო?
მე ხომ იქ გხედავ,
სადაც სხვები ვერაფრით ვერ წარმოგიდგენენ:
ნარკომანის დასუსტებულ, მიმკრთალ ვენებში,
იმ ტრასვესტიტის მოჭრილ ასოში,
რომელსაც სურდა ღვთისმშობელი ყოფილიყო,
რომ საკუთარ თავსაც კი გასცდა,
რად ჩამინერგე დახურული სივრცის შიში,
თუკი ლიფტში უნდა მეცხოვრა? -
იმასაც კი ვერ ვარკვევ,
და თავს კედლებს ვუხათქუნებ
და არაფერი არ ინგრევა,
რად დახურე ეს სამყარო სიწმინდეებით?
სადაც ყველაფერს მუდამ ერთი მნიშვნელობა აქვს,
ხოლო ენად სინონიმთა ენა მომეცი,
რომელიც მუდამ გაიღება ნიუანსისკენ
სათქმელისა და არსის უკეთ გამოსახატად.
სრულად იტევს მზეს და სინათლეს,
განა სიტყვა უკვე მტკიცე ჩარჩო არ არის,
რომელიც საზღვრავს, აფასებს და განიკითხავს
სოფელს, შენ რომ უსაზღვროდ შექმენ...
მაგრამ შენ ხომ სიყვარული ხარ,
როგორც ძრწოლა დახურული სივრცის წინაშე,
ზურგიდან რომ ხელსა გკრავს და
როგორ მტანჯავს ერთი სიზმარი:
ჩემი რვა წლის სულელი ბიჭი...
გახსოვს აღმოსავლურ ზღაპართა წყევლა? -
სიცოცხლეს უნდა გასცდე და
ის თურინჯი ჩემი გული იყო,
აღმოსავლურად მრუში და კადნიერი,
მე კი ხედვის რეალისტურ პრინციპებს ვერ ვიტანდი
და, მაინც და მაინც,
მინიატურათა პირობითობების ტრფიალი ვიყავი...
და ხეს მხოლოდ იქ,
პირში სინამდვილის მწარე ძუძუ მომცა,
და იმ თურინჯის სისხლში ამომივლო
თუმც კახელი არ გახლავართ,
მაგრამ სიმარტოვის კართან -
რა მაქვს თქვენთან დასამალი! -
თითქოს ვირი კი არა და
ეჰ, რამდენი ქალი დადის:
მე კი ეს რა დამემართა,
ზოგს მღვდლის ცოლი, ზოგსაც კიდევ
მე კი ეს რა დამემართა,
თქვენ რა გიჭირთ, ქართველებო,
ღვთისმშობლის რომ გფარავთ კალთა,
რა უნდა ქნას იმ საბრალომ,
როგორ იყოს, რაც არაა,
ვირად ვირი კარგი არის -
ცხრაგან უდევს გზა და ბინა,
მე რომ ბანი ბან დავეძებ,
იმას ბაღჩის ბოლოს სძინავს.
სულ ტრამალ და ტრამალ დავდევ,
(მაგას ჩემმა მტერმა სდია!)
მზეც არ სუფევს კამარაზე,
შენ კი გულის ყველა კარი
ვერვინ იტყვის უფრო მართალს,
ამ დროულ კაცს რაღა ვირი...
ეს რა სნება დამემართა!
თან სულ უფრო მეტად მიყვარს,
რაც კი გადის დრო და ხანი
და ნეტავ დრო მაინც მქონდეს
არც მცალია, არცა ყრმა ვარ,
არც ლამაზი, არცა უხვი,
არც ბრძენი ვარ და მაკლია
რომ რაც უნდა შეიყვარო,
მაინც ვირად რჩება ვირი!
ორნი მუდმივად კარგად არიან
და არ ფიქრობენ, რა ეშველება
მარტო დარჩენილ მესამე ზედმეტს.
გულს ამოყოლილ სიმღერის მოტივს,
ხოლო მესამე მარტო შრიალებს,
ვით ფანჯარაში შემძვრალი ტოტი -
ვერშემჩნეული, თუ ორის მიერ
ის კი ყვავილობს და ორს უყურებს
იმ ყვავილების თვალის ფახურით.
ტოტი რა მკაცრმა ქარებმა ხედნეს,
თუმცაღა შენ ხომ ყველაფერს ხედავ,
ღმერთო, უშველე მესამე ზედმეტს -
სხვის სიყვარულის მბრწყინავ ნათელში
თვალშეუვლებს და მუდამ უჩინარს,
რომელსაც სიმწრით ნაგლეჯ თმასავით
ხელში ყვავილთა ბღუჯა უჭირავს.
შენს უცნაურ ზღაპრულ ქალაქში
და მერე ერთად, სამუდამოდ ერთად ვიქნებით...
მაგრამ არა სამუდამო ერთად ყოფნაზე,
რომ შენ - ბავშვი -
და ჩამოსვლას უცხო ქალაქში,
რომელიც მაშინ ასე ჟღერდა:
ერთხელაც კი ვერ წაგიყვანე,
რადგან ცოლისთვის მიძღვნილი ლექსი
თავი ნამდვილ პოეზიად შემოგვასაღოს...
ცოლქმრობაში რაღაც იწყება -
როგორც ბავშვის ავადმყოფობა -
ერთდროულად სახიფათოც და უმნიშვნელოც,
რომელიც ერთხელ ისეთ ზაფრას დაგცემს,
მერე მზერას ჩემკენ ფრთხილად გადმოანაცვლებ და
და ეს ჩვენი ცხრაწლიანი თანაცხოვრებაც
ყველაზე ღრმა პოეზიად შემოაბრუნებს...
ერთს მეორეთი ვერასოდეს ჩაანაცვლებ.
რადგან არასდროს არაფერი არ დაემთხვევა.
ტანს კი სულ სხვა წყალი გისველებს..
ცალმხრივადა ვარ გათიშული! -
რა თქმა უნდა, მობილური იგულისხმება
შეკითხვაზე ან უბრალო გამოწვევაზე
პირდაპირ პასუხს რომ გაურბი,
არცერთ მესიჯს არ უპასუხო,
ან მიმოწერა იქ შეწყვიტო,
როცა მთავარი უნდა ითქვას,
სადაც რაღაც უნდა გაირკვეს.
სწორედ უპასუხო გრძნობათაგან ბურბურებს
შენ რომ ერთხელ მაინც გეპასუხა
მთელი ცხოვრება ცეცხლს მივარღვევ
"ერთხელ მხოლოდ, ისიც ძილში..."
წუხელ სიზმარში თამარა ვნახე,
ის კი არა -
სათნო, ზვიადი, მარტოობით გაწამებული,
აქ შეაყენა უბიწობის დიდმა ძალამ მქადაგებელად,
როცა ფანჯრიდან ჭვრეტდა უბანს ანუ სამყაროს
და ომში წასულ შავლეგოს თავს როს მისტიროდა,
უეცრად იგრძნო მოზღვავება ტემპერამენტის,
რომელსაც მერე ძველებურად "გზნება" დაარქვა.
არ დაუბრუნდა ის შავლეგო დიდი ომიდან,
უცხო მიწაში ჩალპა მისი ქამარ-ხანჯალი,
აქ კი თამარა გაბოროტდა,
შემოისაზღვრა მისი ყოფა ერთი ფანჯარით.
უბანი ჩანდა ამ ფანჯრიდან,
ადგა და უბანს სამუდამოდ გაუუცხოვდა
სიტყვა "რამეთუ" დღევანდელი ენის სინტაქსში
მოძველებული, მაგრამ მაინც ხმარებადი
რა უარეა ახლა ენის არქაულობა,
ან რას მიქვიან ტკბილი სიტყვა,
და გიზგიზებს ხორცის ქვაბში ბრიალა კუპრი...
ნურც გღირსებიათ სატრფოს ტანქვეშ მოგვრილი შვება,
(უყვარს თამარას XIX-ეს კლასიკოსები
ი ტ ა ნ ჯ ე ბ ი ა ნ !)
"სისხლო ჩემო, სად არ დაღვრილო"...
როცა კითხულობს თვალზე მუდამ ცრემლი ადგება,
რადგან იქდაღვრილ სისხლის გამო
თავის ერთადერთ ბრძოლის ველზე
და ამ სისხლმა ვერჩამოღვრილმა
და აღახვნა ბაგე თვისი
უფალო, ეს რა კოშმარია:
ჩემს სიზმარში ფრესკა ასე როგორ გაცოცხლდა:
უბნის დედა თამარად იქცა
და წყველა-კრულვით მიდგას კვალში გავეშებული,
ერთმა ასომ ასე ნეტავ როგორ შესცვალა,
კიდევ კარგი სიზმარი იყო,
აწ თვით ძრწოდე, სიზმრის თამარავ,
წყალთან ერთად გაგისტუმრებ ჩხრიალ-ჩხრიალით...
ანდა ამაზე ავად როგორ უნდა ამიხდე:
ჩვენი სამშობლო იმ შენი ყმა შავლეგოსავით
და იქიდან ხეიბარი ჩამოგვიბრუნდა,
სულ რომ სძინავს და
რა უჭირდა და რა სტკიოდა...
ჯობს არ გქონდეს სულაც სამშობლო,
რომელიც მუდამ ნერვებს გაწყვეტს და ძარღვებს გიშლის,
ვიდრემდე ის, რომ ერთადერთი სამშობლო გქონდეს,
Last edited by Admin on Sun Dec 19, 2021 12:25 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Feb 20, 2019 12:12 pm
რის საჩუქარი? - ყველაფერი ტანჯვით გვეძლევა,
საჩუქარს კაცი ვერ მოიხმარს, ვერაფერს უზამს,
შეხედე - მთელი წლის ნანატრი თოვლი მოვიდა,
სუდარასავით გადმომემხო მარტოსულ ჰუსარს...
თვალუწვდენია გზა, სიცივის ავლია ქობა,
ისე მივდივარ, თან არაფრის მიმყვება ჯავრი,
ღამდება, თუმცა მალე მთვარე ამონათდება,
რომ საშიშ გზებს არ შემატოვოს ეული მგზავრი.
იცის ჰუსარმა: სიყვარული თუ არ გაცოცხლებს,
სჯობს, არც იცოცხლო, ჩაიმარხო ნამქერში ბარემ
და ეუბნება ეს მთელი წლის ნანატრი თოვლიც,
რომ ცაზე მხოლოდ დაისისას ამოდის მთვარე.
რომ პოეტებს და გიჟებს შერჩათ მხოლოდღა ძალა,
წუთისოფელი ქვასავით და კლდესავით კოდონ,
ვიდრე იმ კლდიდან ამოკვეთილ ჩუქურთმასავით
წყაროსთვალივით წამოგხეთქავს სტრიქონი თოთო.
დაღამებისას სიხარული უფრო მძაფრია,
იმედის ანდა სასურველი მეგობრის პოვნის,
რომელსაც ეტყვი და რომელიც ზუსტად გაგიგებს,
რას გვეუბნება მთელ წელიწადს ნანატრი თოვლი...
იმ დილით, მე და ჩემი პატარა გოგო ფანჯარაში ვიყურებოდით...
ბავშვს თვალზე ხელი ავაფარე,
მე კი თავი ვერ დავიცავი,
მერე ძირს ხალხი აირია
და მეც სასწრაფოდ იქით დავეშვი,
თუმც ვერ გავბედე მიახლოება
გამწარებული გაჰყვიროდა შუა ხნის ქალი
(ალბათ, დედა აივნიდან გადმოვარდნილის),
და თავს ასფალტს ურახუნებდა:
მშველელი კი არვინ ვიყავით...
სასწრაფო მართლა მალე მოვიდა
“იეღოველი ყოფილა თურმე!" -
თითქოს ფრენა სხვას არავის არ მოუნდება,
თითქოს ამქვეყნად სიყვარული არ არსებობდეს,-
მზის სხივები რომ მოუხმობენ?
დიდხანს ცხოვრება ჩემში -
ტურისტივით რომ არ ამოსულხარ,
რომელსაც ჩემი სამშობლო ჰქვია,
ერთადერთია, რაც უფასო დარჩა,
(მოთქმა უხმოდ თავ-ბოლო ერთი)
- ამ პარასკევს უთუოდ გნახავ!
მას რომ კვირაში ოცდასამი პარასკევი აქვს...
თორემ სამი დღით მოცდა რაღაა?
განა რა რჩება ორშაბათიდან პარასკევამდე? -
მხოლოდ ვიწრო რკალის გარშემო
შენ არა ხარ ადამიანი.
მარტოდმარტო ყოფნის ორი დღე,
როგორც აქლემის კუზთა შუაში,
და ამ ორი დღის უდაბნოს ლახავ..
რომ როგორმე გააღწიო ორშაბათამდე
და კიდევ ერთხელ გაიგონო:
სულ სამ წელიწადს თუ დააცდი,
რომელი ვარდი არ დამჭკნარა
რომ სწორედ მის ადგილს ვიკავებ...
და განძრევის თავი არა მაქვს.
მე რომ უკვე წყალს
როგორ ღრმად მჭრის ეს გაზაფხული,
თითქოს დანის პირზე დავდივარ..
როგორც წყალი უდაბნოს ქვიშას...
მტაცებლის ორი თვალი აღმოჩნდა,
შეუმდგარი წიწილა წივის -
და წიწილად ვერასოდეს გამოიჩეკა.
ბოზი გოგოს წინდასავით წასვლია თვალი
მიიზლაზნება დრო სიცხეში, მაგრამ რაკი ჟამს
პეპლად ქცევისა კვლავ უცდიან მატლის ჭუპრები,
მინდა გახარო: ჩემმა გულმა ხელი გაგიშვა
და შეგიძლია, დატკბე სრული თავისუფლებით.
შენ მხოლოდ სივრცეს აღიქვამდი ხრამის კიდიდან,
და არც კედელი აღარ ჩანდა თეთრი საგიჟის...
მე მხოლოდ ის ვქენ,
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Feb 20, 2019 12:15 pm
გასუქებულა ჩემი ძველი შეყვარებული
გასუქებულა ჩემი ძველი შეყვარებული,
ათქვირებული, ატეხილი ხორცის თახთახი.
როგორი ურცხვად იფურჩქნება საკუთარ თავში -
საყოველთაო სიშავეში თეთრად მფეთქავი.
როგორ მიყვარდა ჩემი ძველი შეყვარებული,
ჩემს თავს შიგნიდან ვაწყდებოდი გალიასავით,
და ხორცის გარსს აზანზარებდა.
და მთელი ღამე წკრიალებდნენ ზანზალაკები...
ღმერთო, დალოცე ჩემი ძველი შეყვარებული,
მეტად და მეტად გაასუქე, გააფუფუნე,
უყურადღებოდ დარჩენილი პურის ცომივით,
რომ არასოდეს არ ივარგოს გამოსაცხობად
ცომადვე დარჩეს, სათანადოდ მოუზელავი.
წამით თავს არ დავანებებდი
და ნაზუქივით ჩავაკრავდი ვნების თონეში.
ღმერთო, დალოცე ჩემი ძველი შეყვარებული...
ის ლოტოსი - ჭაობიდან ამოყვინთული,
საყოველთაო სიშავეში თეთრად მფეთქავი,
ახლა ასე უიმედოდ გასუქებული,
რომ არცერთ კაცს არასოდეს აღარ მოუნდეს
მისი შეხედვა, ხელისხლება, კოცნა, ალერსი,
ათასი წელი სამყაროში ახეტიალე,
რომ ავ თვალს არ დაენახვები...
ჩემს მზისაკენ აჭრილ იკაროსს...
ერთი საგანი არასოდეს მეორეს არ ჰგავს,
მაშ, რა ფასი აქვს მთელ ამ მხატვრულ ზიზილ-პიპილოს,
რომელიც მუდამ მზად არის, რომ მუხანათურად
და დაგძახოდეს, თითქოს, რაიმეს ჰგავხარ
ერთხელაც კი არ შეგახვედროს
რადგანაც მათში თავს თვით ღმერთი აფარებს მარად,
მაგრამ მე მინდა, რომ ის ერთხელ შემხვდეს პირისპირ,
რომ მისი "დიახ!" "დიახ" იყოს,
"არა" კი - "არა!"
ვერასოდეს რომ ვერ ჩასწვდები მათ მრუმე წიაღს,
შენ დგახარ, "არას" გაიძახი ხმაჩახლეჩილი,
ის კი შენი ხმის ექოსავით გიბრუნებს: "დიახ!"
ამიტომ გიჯობს, საიდუმლომ არ გასცეს თავი
და იყოს ასე, ნამდვილი და გამოუთქმელი,
ვიდრე ითქვას და მაინც დარჩეს გაუგებარი
და ჩუქურთმებმა აისხლიტოს ნაღდი სხივები
და სინამდვილე ახლოსაც კი არ მიიკაროს...
ეს ცხელი წვიმა სინანულის ცრემლი როდია,
ცვილის ფრთები ეწვის იკაროსს...
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Feb 20, 2019 12:22 pm
დღეს ყვითელ ავტობუსში ძლივს ავიჭეჭყე და ისედაც დაღლილს გვარიანი ხვითქი გადამსკდა. კართან დავდექი.
უკნიდან ვიღაც ქალბატონი ზიზილო მომადგა და იმპერატიული ტონით მითხრა: ჩავდივარო! გაჩერდება და ჩაგატარებთ-მეთქი! ჩაგატარებთ კი არა, გაგატარებთო! _ შემისწორა მედიდური ტუჩების პრუწვით. ვუთხარი: ახლა
ამას რა მნიშვნელობა აქვს-მეთქი! როგორ! ქართული ენის დაცვა ყველა ჩვენთაგანის მოვალეობაა! _ დამგრგვინა
და ზრიალით ჩავიდა. ვერ მოვასწარი მეთქვა: `ჩვენთაგანის~ კი არა, `ჩვენგანის-მეთქი!~
არ ვიცი, რატომ გამახსენდა: მამიდაჩემის ქმარი ფრონტზე რომ გაიწვიეს, ნაწვიმარი ყოფილა და ეზოში მისი ნაფეხურები დარჩენილა. მამიდამ ცელოფანი გადააფარა და თურმე მთელი წელი შეინახა ის ნაფეხურები. ბიძაჩემი ომიდან აღარ
დაბრუნებულა. მამიდა 90 წლისა გარდაიცვალა, შვილებითა და შვილიშვილებით გარშემორტყმულ მარტოობაში...
თავისუფლების მოედანზე ერთი საცხობია, სადაც, ჩვეულებრივ, შუადღისათვის ხემსს ვყიდულობ ხოლმე. დღესაც მივედი და
რიგში ერთი ულამაზესი ზანგის გოგო იდგა, პირდაპირ წარმართი არაბების ნუბიური ქალღმერთი ალ-უზზა...
ყველა იმას უყურებდა და მეც ხმამაღლა წამომცდა, რა ლამაზია-მეთქი. გოგომ გამიღიმა, სენქ იუო, მითხრა, რაღაც იყიდა და
წავიდა. რა გნებავთო _ მკითხა გამყიდველმა! ხაბიზგინა მინდოდა, მაგრამ ეგ ერთი ცალი, რაც დარჩენილია, არ მომწონსმეთქი! _ შე დალოცვილო, ის მოგეწონა და ამას მიწუნებო?! _ გამომძახა შეურაცხყოფილმა მცხობელმა, რომელიც გურული
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Mon Dec 02, 2019 8:32 pm
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Apr 04, 2021 11:18 am
შინ დაბრუნება | გურამ დოჩანაშვილის ხსოვნას
ისეთი დიდი მწერალი იყო, წესით, კარგა ხანს გაუგებარი და უღიარებელი უნდა დარჩენილიყო, მით უმეტეს, დღევანდელი საქართველოსთანა ღირებულებებშემორღვეულ და ავ-კარგის ერთიანად ამლუფხველ ქვეყანაში. მაგრამ, ალბათ, არსებობენ ბედნიერი გამონაკლისებიც და გურამ დოჩანაშვილი შეგვიძლია სწორედ ამ გამონაკლისებს მივათვალოთ, რაკიღა ბოლო ხანს მისი სახელი ყველას პირზე ეკერა და ვისთვისაც არ უნდა გეკითხათ, შენი უსაყვარლესი ქართული რომანი რომელიაო, უყოყმანოდ გიპასუხებდათ: „სამოსელი პირველი“!
მერე რა, თუკი ეს „სამოსელი პირველი“ ძალიან ბევრს იმ მოპასუხეთაგან, ალბათ, საერთოდაც არ ექნებოდა წაკითხული. უყვარს ტფილისს ასეთი უცნაური გაფეტიშებები, ძირითადად, ყოვლად უსაფუძვლო, ბავშვების სათამაშო ტყლარწივით მოულოდნელად გაქნეული და სასაცილოდ გაჭიმული და მხოლოდ, ხანდახან, ძალზე იშვიათად – ზუსტი და უტყუარი – როგორც ნამდვილად ღირსეული გურამ დოჩანაშვილის შემთხვევაში.
რაც მთავარია, ამ საყოველთაო აღიარებას თვითონ აღიქვამდა და იღებდა ყველაზე ღირსეულად. განა საკუთარი თავის ფასი არ იცოდა ზუსტად ანდა თავისი თავი ეიაფებოდა, უბრალოდ, ოსტატურად ირიდებდა ხოლმე თავიდან ყველანაირ ქებას და ბოლო დროს ყველგან აღნიშნავდა, რომ თვითონ კი არ წერდა, სულიწმინდა აწერინებდა, ანუ, თუ რამ ღირსება ჰქონდა, თავის დამსახურებად კი არა, უპირველესად ღვთის მადლად აცხადებდა და ამასაც, მაინცდამაინც მოკრძალებად მივიღებთ და არა პირიქით – გადაჭარბებულ ამბიციად, ნებისმიერ შემთხვევაში, ერთგვარი გამოწვევა უნდა ყოფილიყო იმ საზოგადოებისა, რომელიც წაუკითხვადაც გიჟდებოდა გურამ დოჩანაშვილის ნაწერებზე.
დოჩანაშვილის ამ ფრაზას კი: „სულიწმინდა მაწერინებს“ ცოტა უფრო შორიდან ეხმიანებოდა მის სტილისტიკასთან, ალბათ, ყველაზე ახლოს მდგომი და მასავით მარტოსული გენიოსი – ნიკო ფიროსმანი: „წმინდა გიორგი მადგას თავზე მათრახით და დამყვირის, დახატე, ნიკო, დახატეო!“
მარტო ამ ფრაზების გამო არა, ისედაც მგონია, რომ ძალიან ჰგავს გურამ დოჩანაშვილის სამყარო ნიკო ფიროსმანისას: ჰგავს თავისი ნაივურობით, სიზმრისეულობითა და არტისტულობით. დოჩანაშვილთან უბრალოდ სინტაქსი ასრულებს იმავე ფუნქციას, რასაც ფერი – ნიკო ფიროსმანის ნახატებში.
დღეს ვფიქრობდი და ასეთი საერთო-სახალხო სიყვარულით საქართველოში ადრე უფრო პოეტები იყვნენ გარემოსილნი. გურამ დოჩანაშვილის დამსახურება კი ის არის, რომ მან პროზაული ტექსტი, რომანი აქცია თავისი თაობის საქართველოს ერთიანობის ნამდვილ სიმბოლოდ და ამ შემთხვევაში მართლაც სულერთია, ვის აქვს ნამდვილად წაკითხული და ვინ ფეხის ხმას აყოლილი ამბობს, რომ მისი უსაყვარლესი წიგნია „სამოსელი პირველი“. მთავარი აქ სულ სხვა რამეა: ის, რომ ყველაფერზე და ყველაფრის გამო ერთმანეთს ასე წაკიდებული, ერთმანეთთნ ქიშპისათვის მუდამ მზადმყოფი ერის შვილები საბოლოოდ ერთ რამეზე მაინც შეთანხმდნენ: გურამ დოჩანაშვილის წიგნი გამოარჩიეს იმ ფუნქციით, რაც, ჩვეულებრივ, სახარებას უნდა ეტვირთა: წიგნი, სადაც არ არსებობს ნაცი და ქოცი; სადაც კამორაც, კანუდოსიც და ლამაზქალაქიც ერთიანია.
სხვათა შორის, ეს ფენომენი მართლა იმსახურებს განსაკუთრებულ კვლევას: რატომ მაინცდამაინც „სამოსელი პირველი“ აღმოჩნდა ასეთი „შეთანხმების საგანი“ და არა – თუნდაც გურამ დოჩანაშვილის სხვა მოთხრობები და რომანები.
სულ ადრეული მოთხრობებიდან მოყოლებული, მგონი, პირველად დაბეჭდილი მოთხრობიდანვე გურამ დოჩანაშვილი არის გურამ დოჩანაშვილი. ხოლო მისი ცოტა გვიანდელი ორი მოთხრობა: „ იგი სიყვარულისთვის იყო გაჩენილი ანუ გრიშა და მთავარი“ და, განსაკუთრებით, ვრცელი „ვატერ(პო)ლოო ანუ აღდგენითი სამუშაოები“ – ისეთი ვრცელი, ახლა რომ დაწერილიყო, ალბათ „მცირე რომანსაც“ უწოდებდნენ – თანამედროვე ქართული პროზის ნამდვილ მშვენებას წარმოადგენს. გარდა ამისა, ახლა, შეიძლება, საკამათო რამეს ვამბობ, მაგრამ პირადად მე მისი ბოლო დროს დაწერილი „ლოდი ნასაყდრალი“ თვით „სამოსელ პირველზეც“ კი უფრო მნიშვნელოვანი, რთული და მრავალგანზომილებიანი რომანი მგონია.
ოღონდ, ცხადია, დრო არის საჭირო, რომ დოჩანაშვილის კოლეგა მწერლებმაც კი სწორად გაიაზრონ, რა „ჩაიდინა“ ამ რომანში მისმა ავტორმა: როგორ დაშალა საყდარი (ძველი გურამ დოჩანაშვილი) და ეს ნასაყდრალი ლოდი, რომელიც „მშენებლებმა“ დაიწუნეს, როგორ აქცია ქვაკუთხედად სრულიად ახალი, უფრო რთული სტრუქტურისა და დახვეწილი აღნაგობის კათედრალისათვის.
ამ რომანში დოჩანაშვილი ისეთია, „როგორც რო თვითონ“: ის აქ ანგარიშს აღარ უწევს მწერალსა და წარმოსახვით მკითხველს შორის არსებულ უამრავ პირობითობას, რაც საბოლოოდ ერთობ საზიანოდ ზემოქმედებს ლიტერატურაზე და ქმნის დამოუკიდებელ ენობრივ და სინტაქსურ სინამდვილეს, რომელიც არაგანდობილთათვის თითქმის ჰერმეტულად არის დაგმანული.
ამ ტექსტში შეღწევისათვის მკითხველს ყველა ის კოდი სჭირდება, რასაც კი დიდი ლიტერატურის გააზრება მოითხოვს. რაღაცნაირი უშეღავათო წიგნია: ან დამსახურებულად გაგეხსნება, ან, საერთოდ, პირს იქცევს შენგან და გულსაც ჩაიხურავს.
„ლოდი, ნასაყდრალში“ გურამ დოჩანაშვილის არაჩვეულებრივი ხალასი იუმორიც კი სრულიად ახალ სიბრტყეშია გადამტყდარი და ალბათ სწორი იქნება, თუ აქ მის უჩვეულო სიტყვათწარმოებასა და სინტაქსმთხზველობასაც ამ იუმორის ნაწილად გავიაზრებთ.
ამ ყველაფერს ახლა იმიტომ ვწერ, რომ მიუხედავად აღიარებისა და უჩვეულო პოპულარობისა, საქართველოს ჯერ კიდევ აღმოსაჩენი ჰყავს დიდი გურამ დოჩანაშვილი და ეგებ, ჩვენი მომავალი არსებობა იმაზეც იყოს დამოკიდებული, რამდენად სწორად დავინახავთ და გავიაზრებთ ამ ადამიანების დანატოვარ ძალიან დიდ სიმდიდრეს; მეოცე საუკუნის იმ ნამდვილად დიდებული მწერლების მემკვიდრეობას, ჩემი პანთეონის ბინადრებად რომ მეგულებიან; მწერლებისა, რომლებმაც ყველაფერი გააკეთეს იმისათვის, რომ ჩვენ, როგორც ერს ერთიანად და ცალკე კიდევ თითოეულ ჩვენგანს, როგორც ადამიანს, კიდევ უფრო უკეთ და ახლოს გაგვეცნო ჩვენი თავი. შექმნეს სრულიად ახალი სინამდვილე იმისათვის, რომ მისი მეშვეობით ჩვენი სინამდვილისა და დღევანდელობის გაცნობიერების ღონე მოგვცემოდა.
დღეს შინ დაბრუნდა ნატანჯი დომენიკო… ჩადგა სულიწმინდის აღძრული დიდი ქარიშხალი…
გაუმარჯოს შინდაბრუნებულ გურამ დოჩანაშვილს…
22:40, 03 აპრილი, 2021
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Dec 15, 2021 9:04 am
გიორგი ლობჟანიძე " ათასი სარკმელი "
თანამედროვე ქართული ლიტერატურის წარმომადგენელთა ვიდეო - პორტრეტები. “ ცოცხალი წიგნები ”.
განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს ლიტერატურული პროექტი “ ცოცხალი წიგნები ” წარმოგიდგენთ თანამედროვე ქართული ლიტერატურის წარმომადგენელთა ვიდეო- პორტრეტებს.
Last edited by Admin on Sun Dec 19, 2021 11:36 am; edited 1 time in total
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Dec 19, 2021 11:34 am
სხვანაირი ვერც იქნებოდა ეს სიყვარული...
ჩემს ასაკში მხოლოდ გასცემ
და ერთმანეთს დიდხანს კოცნიდით...
მერე შენ დანა ამოიღე
და ზედ გული ამომჭერი ისარგაყრილი
და ეს გული -
ჩემს სხეულზე ნაზარნიშები -
ჩვენ ყველგან მხოლოდ საკუთარი ჩრდილი დაგვყვება -
Last edited by Admin on Sun Dec 19, 2021 12:32 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Dec 19, 2021 11:40 am
შემდეგი გაჩერება - გიორგი ლობჟანიძე
შემდეგი გაჩერება - გიორგი ლობჟანიძე | პოეტი, მთარგმნელი
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Dec 19, 2021 12:27 pm
Agenda.ge, 1 Oct 2021 - 16:43, Tbilisi,Georgia
Giorgi Lobzhanidze awarded at Qatar's Nazra poetry competition
Poet Giorgi Lobzhanidze was declared winner at the Nazra annual poetry competition in Qatar last week, with his poem Garden in the Desert earning the award and an invitation for its author to the International Poetry Day in Qatar next spring.
Lobzhanidze's work entered the competition - themed around "Human - a medium between poetry and kindness" - after he was asked to translate pieces by Georgian poets to Arabic, in addition to submitting his own poem to the contest.
Organisers accepted his translations of 10 Georgian poets, with the works set to be published in a form of a bilingual brochure, Lobzhanidze told his social media followers. Meanwhile, his own poem enjoyed a successful run at the event on its way to the award-winning finale.
The Georgian translator characterised Garden in the Desert as containing "intense orientalism", and also credited organisational support of the Georgian embassy in Qatar for his success.
For Lobzhanidze, the prize is the latest among recognitions for his poetry, the most recent of which included a selection of his collection Šventofobija among the top 15 publications of the kind in Lithuania in 2020, and a spot among finalists of the Il Tiburtino International Literary Prize for Unpublished Poetry in Italy last year.
The Georgian also featured at the Xenia Book Fair in southern Italy's Reggio Calabria in 2019, where he met literature enthusiasts following the publication of 4+4=∞, his collection of works, by the Giuliano Ladolfi publishing house.
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Dec 19, 2021 12:31 pm
როგორ ზრიალებს ყველაფერი, როგორ მოიწევს
ნამდვილი ხმების, წრფელი გულის გადასაყლაპად...
გაფითრებულა და სახეზე ხელებს იფარებს
ბავშვი, რომელიც მე ვიყავი გუშინ... ახლახან...
რა სილაღეა ბავშვობაში, ედემში, სადაც
ჯერ ისევ ისე უფლის ცრემლით სველია თიხა,
როცა არ ფიქრობ, რანაირად ჩამოგართმევენ,
თუკი ვიღაცა უპირობოდ, გულწრფელად გიყვარს...
ვიდრე სიყვარულს ათასგვარ კუდს გამოაბამენ,
ფრთებს შეაჭრიან და უქცევენ ფაფუკ კუდებად,
რომ ის წაიქცეს ამ კუდების წამოშლილ მტვერში
და ხრიალებდეს, ვიდრე სულ არ გაიგუდება.
და... აღარც ისმის აღარცერთი ნამდვილი ნოტი,
ირგვლივ ისეთი ზრიალია დამშრალ თიხათა...
და ეჭვიანობს მიწა, ცა რომ თავის ეკრანზე,
კეთილგანწყობის ნიშნად, ნათელ მზეებს მიხატავს...
2021 წლის 14 დეკემბერი
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sun Feb 20, 2022 7:06 pm
წვიმს და უშენოდ ეს გაზაფხული
ყველა საამო ჟრუანტელს მწაპნის...
მწვანე თვალების დაღლილი შუქით
ვერ გააკვირვებ ციმციმა აპრილს.
მე დღეს მარტო ვარ და სუროსავით
გულში ვიხუტებ ჟანგიან მესერს.
და ეს თქაფუნა წვიმის წვეთები
სიმარტოვე კი ორ ცხელ ღარს ისე
გულგრილად ტოვებს დაღლილ სახეზე,
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Apr 13, 2022 11:53 am
დღეს დილით კი ჩემი ლექსის იაპონური თარგმანიც მივიღე, რომელიც იაპონურად ქართული ლიტერატურის დიდებულმა მთარგმნელმა Yasuhiro Kojima -მ შეასრულა, რისთვისაც მას უღრმეს მადლობას მოვახსენებ
შენ გახსოვდეს შენი სახელი,
ვინ ვიყავით შენი მშობლები.
კაცს ბედი შუბლზე აწერია.
და ეს ტვირთი მთელი ცხოვრება
მე თვითონ რა მერქვა
მაგრამ შენ, ამ ომს გადარჩენილო,
რომ შენ გქვია თავისუფლება
რომ ბედისწერას მოთმინებით ვერ
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sat Jun 25, 2022 10:11 am
მონა-ყმა ვარ მთვარისა და ნურას მეტყვი მთვარის გარდა,
სანთლისა და შაქრის გარდა, ნუ გამიშლი სიტყვის ფარდაგს,
ტანჯვის სიტყვას ნუ მომასმენ, მხოლოდ განძის სიტყვა მითხარ,
და თუ ამის არა იცი, ნუ მოჰყვები უქმად ჭარტალს.
მე წუხელის შევიშალე, ტრფობამ მნახა, ასე მითხრა:
აჰა, მოველ, ნუღარ კვნესი, სამოსს ნუ ფლეთ კალთა-კალთა.
ვუთხარ: ჰოი, სიყვარულო, მე სხვა რამის მეშინია.
მრქვა: არ არის ის სხვა რამე... არ თქვა რამე, რაიც გშთანთქავს.
მე შენ ყურში საიდუმლოდ გიჩურჩულებ მრავალ სიტყვას,
-დიახ,- თავი დამიკარი, თავად გავიგონებ ნათქვამს.
მთვარე, სულის ბუნებისა, გულის გზაზე ამობრწყინდა,
გულის გზაზე სიარული რა შვებაა! მოჰგავს ფართქალს...
ვკითხე: გულო, რა მთვარეა ეს? - და გულმა მიმანიშნა:
შეეშვი, შენ ვერ დაიტევ ამას! გიჯობს, სიტყვა არ თქვა...
ვთქვი: ეს სახე ანგელოზის სახე არის თუ კაცისა?
-ანგელოზს და კაცის გარე, სჯაბნის იგი ორივ მათგანს!
ვკითხე: მაშ, რა არის მითხარ! სადაცაა, გავილევი...
მითხრა: ასე გაილიე და არა თქვა იმის კართან...
ხატებით და ოცნებებით სავსე ამ სახლს რას უზიხარ,
ადექ, წადი ამ სახლიდან, ბარგი შეჰკარ ალთა-ბალთა.
ვუთხარ: გულო, მამად მექეც! ეს ღვთის ხატი ხომ არაა?
მითხრა: არის, მამის გულო! თუმც არ თქვა, რაც დაგემართა...
სპარსულიდან თარგმნა გიორგი ლობჟანიძემ, 2015
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sat Jul 09, 2022 8:25 am
თუკი შრომობ და მაინც გშია შინ,
ან ვის უნახავს ვარდი იაში?
ეს ქალი რაღას გადამეკიდა? -
ასი წლის მერე უკვირს იაშვილს.
როგორ გარიეს ჩემი სტრიქონი
ზის სამოთხეში, სკროლავს ფეისბუქს
და ვინც არ.მოსწონს, იქვე მიაშლის.
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Wed Jul 13, 2022 12:58 pm
შენ კი სულ არ გაგახსენდი,
ვერ გავტოპე მე ეს წყალი,
რაც ამ ქყვეყნად არ ყოფილა,
ვით იქნება? ვით ითქმება?
ის, რაც ერთხელ შევიყვარე,
მოდი, ღმერთო, თუ ღმერთი ხარ,
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე    Sat Jul 23, 2022 11:17 am
მძიმედ ტრიალებს ძველი ფირფიტა:
არც სიმარტოვის წყლულები ბზარავს,
მივა და პირით ჩუმად გაუწვდის
ძველ ჭრილობებზე დასაფენ ბალახს.
ირემმა იცის და მაინც გარბის
ქართლის ველებზე შეშლილი ღამით:
არის ჭრილობა, რომელსაც ქვეყნად
ვერ გაამთელებს ვერცერთი ბრძამი.
რა განშორება? სიქას გაგაცლის
ყველა ნამდვილი ლექსი, პოეტო,
ძველი ფირფიტის ერთი ნაკაწრი
ფირსაკრავის ნემსს თუ გამოედო.
Subject: Re: გიორგი ლობჟანიძე
Page 1 of 1
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Wed Sep 21, 2022 3:47 pm by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Sat Sep 10, 2022 9:18 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions