ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პროკურორი რუსეთ-საქართველოს ომის გამოძიებას ითხოვს ‹ რეგიონული მედიის ქსელი
სანდო ინფორმაცია გვაძლიერებს | ანალიტიკა და გამოძიება აღმოსავლეთ ევროპისა და კავკასიის შესახებ
2015 წლის 23 დეკემბერი   ავტორი: ჰიზერ იანდთი
პროკურორ ფატუ ბენსუდას განცხადებით, არსებობს გონივრული საფუძველი იმ დანაშაულების გამოსაძიებლად, რომლებიც 2008 წლის კონფლიქტის დროს სავარაუდოდ იყო ჩადენილი.
2008 წლის ომის დროს მრავალი დაზიანებული შენობიდან ერთ-ერთი (ფოტო: ლელი ბლაგონრავოვა).
რუსეთ-საქართველოს ომის შვიდი წლისთავზე, ჰააგის სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პროკურორმა მოსამართლეებს კონფლიქტის დროს სამხედრო და კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების ფაქტებზე გამოძიების დაწყების თხოვნით მიმართა.
ომი 2008 წლის აგვისტოში დაიწყო. საზღვარზე გადმოსულმა რუსულმა სამხედრო დანაყოფებმა ქართულ ჯარს უკან დაახევინეს, სამხრეთ ოსეთის საზღვარს გასცდნენ და საქართველოს დედაქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრის მოშორებით გაჩერდნენ. გარდა ამისა, ისინი დე-ფაქტო აფხაზეთის მხრიდანაც გააქტიურდნენ იმ მიზნით, რომ დაეკავებინათ დასავლეთ საქართველოს ნაწილი.
ხანმოკლე კონფლიქტის დროს დაიღუპა ასამდე, ხოლო ასი ათასზე მეტი ადამიანი გახდა დევნილი. მოსკოვმა აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში ჯარი გაიწვია და დაჩქარებული წესით აღიარა რესპუბლიკების დამოუკიდებლობა, რითაც თბილისის და საერთაშორისო საზოგადოების უკმაყოფილება გამოიწვია.
2008 წლის აგვისტოს შემდეგ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოში მიმდინარეობდა წინასწარი გამოძიება კონფლიქტის დროს ჩადენილი დანაშაულების ფაქტებზე. 13 ოქტომბერს, ამავე სასამართლოს პროკურორმა, ფატუ ბენსუდამ ეს საქმე ცოტათი წინ წასწია და სასამართლოს სრული გამოძიების დაწყების თხოვნით მიმართა, რადგან მისი აზრით, ამისთვის „არსებობდა გონივრული საფუძველი.“
გამოძიება, დაწყების შემთხვევაში, მოიცავს პერიოდს 2008 წლის 1 ივლისიდან 10 ოქტომბრის ჩათვლით. ქართულმა ძალებმა სამხრეთ ოსეთში შეტევა 7 აგვისტოს დაიწყეს, რუსეთის ჯარი კი დაჩქარებული წესით შევიდა რეგიონში და გასცდა კიდეც სამხრეთ ოსეთის საზღვარს. 12 აგვისტოს დაიდო შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ, თუმცა ბენსუდას განცხადების მიხედვით, „დანაშაულების ჩადენა გრძელდებოდა“. დოკუმენტში ნათქვამია, რომ შეთანხმებიდან გამომდინარე, „რუსულ ჯარებს უნდა დაეტოვებინათ ადმინისტრაციული სასაზღვრო ზოლის ტერიტორია არაუგვიანეს 2008 წლის 10 ოქტომბრისა“.
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს აქვს მანდატი გამოიძიოს კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულები, სამხედრო დანაშაულები და გენოციდი იმ სახელმწიფოების ტერიტორიებზე, რომლებიც არიან მისი ფუძემდებლური დოკუმენტის – რომის სტატუტის ხელმომწერები, მას შემდეგ რაც აღმოჩნდება, რომ ამ ქვეყნების სახელისუფლებო ორგანოებს ამის სურვილი ან უნარი არ გააჩნიათ.
მიუხედავად იმისა, რომ სამხრეთ ოსეთს გამოცხადებული აქვს დამოუკიდებლობა და ის რუსეთის სამხედრო ოკუპაციის ქვეშ იმყოფება, საერთაშორისო საზოგადოება ამ ტერიტორიას საქართველოს ნაწილად აღიარებს და შესაბამისად, ის ექცევა სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქციის ქვეშ. პროკურორის განცხადებაში არაფერია ნახსენები აფხაზეთში და მის ირგვლივ მიმდინარე მოვლენებზე, რუსული საჯარისო ნაწილების გადადგილებაზე სასაზღვრო ზოლის სამხრეთით და ჯარის შემდგომ გაწვევაზე.
კონფლიქტში მონაწილეობდნენ ქართული და რუსული შეაირაღებული ძალები და ასევე ამ უკანასკნელის მოკავშირეები სამხრეთ ოსეთიდან და აფხაზეთიდან (ფოტო: იდრაკ აბასოვი).
ქართველები მტკიცებულებებს აგროვებენ თავის მხარეს მაგრამ არა რუსთში
კონფლიქტის დასრულებიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში სულ მცირე სამი დამოუკიდებელი გამოძიება ჩატარდა, რომლის დროსაც შეგროვდა მტკიცებულებები ერთკვირიანი ომის დროს და მის შემდგომ პერიოდში წამების, ეგზეკუციის, ყაჩაღობის და სოფლების გადაწვის ფაქტებზე.
ერთ-ერთი მათგანი არის 2009 წლის ანგარიში სახელწოდებით აგვისტოს ნანგრევები. მის მომზადებაში ხუთი არასამთავრობო ორგანიზაცია ღებულობდა მონაწილეობას, რომლებიც ჯერ კიდევ მაშინ ითხოვდნენ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსგან გამოძიების დაწყებას.
„ამ პუბლიკაციას არასოდეს ჰქონია იმის ამბიცია, რომ ის იქნებოდა სრულყოფილი შეფასების მქონე დოკუმენტი, რადგან ჩვენ მხოლოდ საქართველოს მიერ კონტროლირებად ტერიტორიებზე მიგვიწვდებოდა ხელი,“ – ამბობს საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე და ანგარიშის ერთ-ერთი შემდგენელი ანა ნაცვლიშვილი.
ქართული არასამთავრობო ორგანიზაციებს არც მომდევნო წლებში შეუწყვეტიათ გამოძიების დაწყების მოთხოვნა, უფრო მეტიც, ისინი ხაზგასმით აღნიშნავდნენ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს იმ „უცილობელ როლს“, რომელიც მას უნდა შეესრულებინა სამართლის აღსრულების საქმეში.
იმის გამო, რომ არც გაეროს უშიშროების საბჭოს, არც საქართველოს და არც სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს სხვა წევრ ქვეყანას საქმის განხილვის მოთხოვნით სასამართლოსთვის არ მიუმართავს, გამოძიების დასაწყებად ერთადერთი საფუძველს პროკურორის მიერ წინასასამრთლო წარმოების პალატაში შეტანილი განცხადება წარმოადგენს.
„ჩვენ ნამდვილად მივესალმებით, რომ პროკურორმა გადადგა ასეთი მნიშვნელოვანი ნაბიჯი და მიმართა წინასასამართლო წარმოების პალატას გამოძიების დაწყების თხოვნით,“ – განაცხადა ნაცვლიშვილმა.
ბენსუდას განცხადებაში ნათქვამია, რომ არსებობს გონივრული საფუძველი იმის საფიქრებლად, რომ ომის დროსაც და ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების შემდეგაც, დანაშაულს სჩადიოდა სამივე მხარე – საქართველოც, რუსეთიც და სამხრეთ ოსეთიც.
კერძოდ, განცხადებაში აღნიშნულია, რომ არსებობს გონივრული საფუძველი იმის საფიქრებლად, რომ სამხრეთ ოსეთის შეიარაღებული ძალები, რუსეთის შეიარაღებული ძალების შესაძლო მონაწილეობით სჩადიოდნენ სამხედრო დანაშაულებს ეთნიკური ქართველების წინააღმდეგ, მათი მკვლელობების და იძულებით გადასახლების სახით. პროკურორის განცხადებაში წერია, რომ არსებობს საფუძველი იმის საფიქრებლად, რომ სამხრეთ ოსეთის და ქართული შეიარაღებული ძალები სჩადიოდნენ სამხედრო დანაშაულებს სამშვიდობო ძალებზე თავდასხმების სახით. სამხრეთ ოსეთის ძალებს ასევე შესაძლოა ჩაედინათ კაცობრიობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაული „სამხრეთ ოსეთში მცხოვრები ეთნიკურად ქართველ მშვიდობიან მოსახლეობაზე სისტემატიური თავდასხმების სახით“. და ბოლოს, გამოძიება ასევე დაინტერესდება ისეთი დანაშაულებით, როგორებიცაა „განურჩეველი და არაპროპორციული“ თავდასხმები მშვიდობიან მოსახლეობაზე ქართული და რუსული შეიარაღებული ძალების მიერ.
2009 წლის ანგარიშის „აგვისტოს ნანგრევების“ ავტორი და რედაქტორი თინათინ ხიდაშელი ამჟამად საქართველოს თავდაცვის მინისტრია. მისი განცხადებით, ის დარწმუნებულია, რომ ქართველებს სამხედრო დანაშაული არ ჩაუდენიათ.
„რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია და ვფიქრობ, რომ ამ ომის შესახებ უფრო მეტი ვიცი, ვიდრე ბევრმა ამ ქვეყანაში ან მეზობელი ჩრდილოეთის ქვეყანაში, განსაკუთრებით ახლა, როცა მაქვს წვდომა იმ დოკუმენტებზე, რაზეც ადრე ხელი არ მიმიწვდებოდა,“ – განაცხადა მან ჩვენთან საუბრისას. „რამდენადაც…რამდენადაც მეზიზღებოდა ყველაფერი, რასაც [მაშინდელი საქართველოდ პრეზიდენტი მიხეილ] სააკაშვილი აკეთებდა ქვეყანაში, განსაკუთრებით ხელისუფლებაში ყოფნის ბოლო შვიდი წლის განმავლობაში, არ არსებობს იმის მტკიცებულება, რომ ქართველების მიერ ჩადენილი იყო რაიმე სახის სამხედრო დანაშაული“.
განსაკუთრებით საკამათოა რუს მშვიდობისმყოფელებზე ქართული შეიარაღებული ძალების თავდასხმების საკითხი. საერთაშორისო სამართლის მიხედვით, მშვიდობისმყოფელებს იცავს ხელშეუხებლობის სტატუსი, თუმცა ხიდაშელი და სხვებიც ამტკიცებენ, რომ მათ ეს სტატუსი დაკარგეს მაშინ, როცა ქართულ ჯარებს გაუხსნეს ცეცხლი.
„მშვიდობისმყოფელები იყვნენ ჩვეულებრივი მოწინააღმდეგე კომბატები, [ისეთივე როგორც] ცხინვალში შემოჭრილი რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების ჯარისკაცები. მათ შორის არანაირი განსხვავება არ არსებობს“, – აცხადებს ხიდაშელი. „და თუ შენ ჯარი გესვრის, დიახ, შენ უპასუხებ, თუ შენ იბრძვი მეორე მხარეს და თუ გაქვს იარაღი.“
რატომ ითხოვს ბენსუდა გამოძიებას ახლა?
რამდენიმეწლიანი წინასწარი მოკვლევების შემდეგ, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პროკურორმა 2011 წელს განსაზღვრა, რომ არსებობდა გონივრული საფუძველი იმის საფიქრებლად, რომ კონფლიქტის დროს ჩადენელი იყო სამხედრო და კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი დანაშაულები. მაშინ, რატომ ითხოვს პროკურორი გამოძიების ჩატარებას ახლა?
პროკურორმა ამასთან დაკავშირებით განმარტა, რომ რუსეთის და საქართველოს სახელისუფლებო ორგანოები მანამდე საკუთარ გამოძიებებს აწარმოებდნენ და ისეთი შთაბეჭდილება იქმნებოდა, თითქოს იყო რაღაც პროგრესი. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს, როგორც ბოლო ინსტანციის სასამართლოს, პროცესში ჩართვა მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეუძლია, თუ აღმოჩნდება, რომ ქვეყნის ხელისუფლების ორგანოებს არ შეუძლიათ ან არ აქვთ სურვილი თავად ჩაატარონ გამოძიება.
პროკურორის განცხადების მიხედვით, მარტში საქართველოს ხელისუფლებამ მას შეატყობინა, რომ გამოძიება განუსაზღვრელი დროით შეაჩერა.
ხიდაშელს კითხვები უჩნდება ქართული მხარის გამოძიების ეფექტურობაზე.
„შეუძლებელია ვინმემ წარმოადგინოს ერთი არგუმენტი მაინც იმის შესახებ, თუ რამდენად ეფექტური იყო ქართული მხარის გამოძიება, კონფლიქტის დაწყების პირველივე დღიდან,“ -აცხადებს ის. „ჩვენ ვერ შევდივართ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, არ შეგვიძლია რუსეთში ჩასვლა და მოწმეების დაკითხვა, არ მიგვიწვდება ხელი მტკიცებულებებზე. ეს სასაცილოა.“
ხიდაშელის სიტყვებით, მას ერთდროულად ახარებს და აფიქრებს სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მიერ გამოძიების ჩატარების შესაძლებლობა.
„მე არანაირი ეჭვი არ მეპარება პროკურორის ან სასამართლოს დამოუკიდებლობაში, თუმცა ამავე დროს, ყველამ ვიცით, რომ სამწუხაროდ, მსოფლიო პოლიტიკა ყოველთვის თამაშობს თავის როლს ასეთ სიტუაციებში“, – განაცხადა მან.
ჰარვარდის უნივერსიტეტის სამართლის პროფესორი და სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს ყოფილი პროკურორი ალექს უაიტინგი, რომელიც ამავე დროს მოწვეული ექსპერტის სახით ღებულობდა მონაწილეობას „აგვისტოს ნანგრევების“ ანგარიშის მომზადებაში, ჩვენთან საუბრისას განმარტავს, თუ რატომ იღებს პროკურორი ზომებს ახლა.
„ვფიქრობ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს ადრეც შეეძლო იმის დემონსტრირება, რომ ადგილობრივ დონეზე არანაირი სამართლებრივი დევნა არ განხორციელდებოდა და რომ გამოძიების დაწყება მისაღები იქნებოდა სასამართლოსთვის, თუმცა არის ორი ფაქტორი რის გამოც დასჭირდა სასამართლოს ამდენი დრო. პირველი, სასამართლო ძალიან გადატვირთულია და შეზღუდულია რესურსებში, რის გამოც არის შეფერხებები საქმეების განხილვის პროცესში. მეორე, ნათელი გახდა, რომ არც რუსეთს და არც საქართველოს არ სურდათ გამოძიების ჩატარება, მიუხედავად იმისა, რომ საქართველო რომის სტატუტის წევრი სახელმწიფოა, მას არასდროს მიუმართავს საერთაშორისო სასამართლოსთვის სამხედრო დანაშაულების გამოძიების მოთხოვნით, ამიტომაც სასამართლომ იცოდა, რომ გამოძიება იქნებოდა რთული და წარმატების შანსები მცირე,“ – განაცხადა მან. „თუმცა, საბოლოოდ, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო, სახელმწიფოების მხრიდან საკითხის ირგვლივ თანამშრომლობის საშუალებებს რომც ვერ ხედავდეს, გამოძიებას მაინც დაიწყებს, თუ ამის საფუძველი არსებობს, როგორც ამ შემთხვევაშია.“
თუ ომის გამოძიება დაიწყება, რაც უაიტინგის აზრით, სავსებით სავარაუდოა, ის გახდება პირველი რამდენიმე მიზეზის გამო. პირველი, ეს იქნება პირველი საქმე, რომლის გამოძიებასაც სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო განახორციელებს აფრიკის კონტინეტის ფარგლებს გარეთ.
მას შემდეგ, რაც სასამართლომ დაიწყო ფუნქციონირება 2003 წელს, მის მიერ წარმოებული ცხრა გამოძიებიდან რვა აფრიკის ქვეყნებს ეხებოდა.
ის, რომ სასამართლო აფრიკის ფარგლებს გასცდა ძალიან მნიშვნელოვნად მიაჩნია ანა ნაცვლიშვილსაც.
„ჩემი აზრით, ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი მესიჯი ევროპის სახელმწიფოებისთვის და ევროპელი პოლიტიკოსებისთვის იმ სათქმელად, რომ საერთაშორისო დანაშაულები, სამხედრო დანაშაულები და კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულები არ ხდება მარტო შორეული აფრიკის განვითარებად ქვეყნებში, სადაც სუსტი ინსტიტუტები და არასტაბილური გარემოა,“ – ამბობს ის. „ეს არ არის მხოლოდ აფრიკის პრობლემა.“
გამოძიება ასევე პირველად შეეხება ისეთ ქვეყანას, რომელიც არ არის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის ხელმომწერი – რუსეთს. თუმცა, ამან შესაძლოა შეასუსტოს ბრალის დამტკიცების შესაძლებლობები. გამოძიება მოითხოვს თანამშრომლობას ყველა მხრიდან, ამის გარეშე უაიტინგის თქმით, წარმატების შანსები საკმაოდ შემცირდება.
თავის სტატიაში უაიტინგი ვარაუდობს, რომ განსაკუთრებით რთული იქნება ბრალის დამტკიცება საქართველოს შეიარაღებული ძალებისთვის. მისივე თქმით, მას არც იმის იმედი აქვს, რომ რომელიმე ეჭვმიტანილი უახლოეს მომავალში გამოჩნდება ჰააგის სასამართლოში.
სამართლიანობის უზრუნველყოფა ხანგრძლივი პროცესია
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს ერთხელ უკვე შეეხო კრიტიკა იმის გამო, რომ ვერ შეძლო მოწმეების სასამართლოში მოყვანა. საქმე ეხება კენიის პრეზიდენტის უჰურუ კენიატას წინააღმდეგ მიმდინარე გამოძიებას, რომელიც 2007-08 წლებში ჩატარებულ არჩევნებზე დარღვევების ფაქტებს ეხებოდა. გასულ წელს პროკურორი იძულებული გახდა მიეტოვებინა საქმის განხილვა, მას შემდეგ, რაც ქვეყნის ხელისუფლებამ ვერ შეძლო ძირითადი მტკიცებულებების წარმოდგენა.
რადგანაც სასამართლო მხოლოდ 2003 წლიდან ფუნქციონირებს, მხოლოდ ორი გამამტყუნებელი განაჩენი იქნა გამოტანილი, თუმცა ამ ეტაპისთვის მიმდინარეობს გამოძება 25 პირის წინააღმდეგ.
წარმატებული საქმეების ნაკლებობას შესაძლოა არასაკმარისი ფინანსებიც განაპირობებდეს. თუმცა, სასამართლოს ბიუჯეტი, ისევე როგორც პროკურატურის ბიუჯეტი ბოლო წლების განმავლობაში საგრძნობლად გაიზარდა. 2013 წელს პროკურატურას საქმიანობის წარმართვისთვის 28.3 მილიონი ევრო ჰქონდა გამოყოფილი, ხოლო 2016 წლისთვის მისი ბიუჯეტი 46 მილიონ ევრომდე გაიზარდა.
აქამდე, საქართველოც და რუსეთიც თანამშრომლობდნენ პროკურორთან. უაიტინგი აღნიშნავს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ არცერთ მხარეს არ მოუთხოვია გამოძიების დაწყება, თითოეულ მათგანს შესაძლოა გააჩნდეს საკუთარი მოტივები ინფორმაციის მისაწოდებლად.
„იმის გამო, რომ ორი ქვეყანაა ჩართული, თითოეულ მათგანს ექნება თავისი ინტერესი, რომ ითანამშრომლოს მეორე ქვეყნის წინააღმდეგ და მიაწოდოს ინფორმაცია მეორე მხარის მიერ ჩადენილი დანაშაულების შესახებ. საერთაშორისო სასამართლოს ასეთი მტკიცებულებების ძალიან ყურადღებით შესწავლა მოუწევს, მაგრამ ამით მას შესაძლოა გაუჩნდეს რეალური შესაძლებლობა საქმის წინ წასაწევად,“ – განმარტა ექსპერტმა.
თუმცა, სასამართლო განხილვის დაწყებამდე ჯერ კიდევ დიდი გზაა გასავლელი.
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია ამჟამად ომის მსხვერპლთა მობილიზაციაზე მუშაობს. 12 ნოემბრამდე ის უნდა წარსდგეს წინასასამართლო წარმოების პალატის წინაშე განცხადებით იმის შესახებ, საჭიროა თუ არა გამოძიების დაწყება.
ნაცვლიშვილის სიტყვებით, საქართველოში ბევრია კონფლიქტის შედეგად დაზარალებული ადამიანი, რომელიც ამდენი წლის შემდეგაც კი მზად არის ილაპარაკოს, „ამიტომაც ჩვენ უზრუნველვყოფთ იმას, რომ მათი ხმა მივაწვდინოთ სასამართლოს.“
თუმცა, მისივე განცხადებით, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციას და სხვა ადამიანის უფლებადამცველ ორგანიზაციებს სხვა დავალებაც აქვთ შესასრულებელი – მოლოდინის გამართლება.
„არ მინდა, რომ ამ ადამიანებს ჰქონდეთ ძალიან დიდი და არარეალური მოლოდინი და მერე კიდევ ერთხელ განიცადონ იმედგაცრუება და ტკივილი,“ – ამბობს ის. „თუმცა, ვფიქრობ, რომ იმედაგაცრუება ცოტათი მაინც იქნება, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ დაიწყება გამოძიება და რომელიმე მხარე წარსდგება მართლმსაჯულების წინაშე.“
ნაცვლიშვილის თქმით, დაზარალებულთა უმეტესობა ითხოვს იმის აღიარებას, რისი გადატანაც მათ მოუხდათ. „მათ უნდათ, რომ მოხდეს ჩადენილი დანაშაულების აღიარება და მათ მიერ განცდილი ტანჯვის აღიარება,“ – ამბობს ის.
ბევრმა მათგანმა მატერიალური ზარალი განიცადა – სახლები, მიწები და სხვა საკუთრება – შესაძლოა მათ რესტიტუცია მოითხოვონ. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მსხვერპლთა მიზნობრივი ფონდი გააჩნია, რომელიც უფლებამოსილია გასცეს კომპენსაცია იმ შემთხვევაში, თუ მოხდება ბრალის დამტკიცება, ხოლო ზოგადი დახმარების გაცემა ბრალის დამტკიცების მიუხედავადაც არის შესაძლებელი. თუმცა, ეს არ არის მისი ვალდებულება და ამასთან ერთად, მას შეზღუდული ფინანსები გააჩნია. ამჟამად, ფონდი მხოლოდ ჩრდილოეთ უგანდაში და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმოსავლეთში ახორციელებს პროექტების მხარდაჭერას.
ნაცვლიშვილი სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს ამ პროცესის მიმართ ოპტიმისტურ განწყობას ინარჩუნებს.
„ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ სასამართლომ დაიწყოს გამოძიება, რადგან ეს არის ერთადერთი გზა სამართლიანობის – ნაწილობრივი სამართლიანობის მისაღწევად. რა თქმა უნდა, დროს უკან ვეღარ დააბრუნებ, თუმცა ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ განიცადო სამართლიანობის გრძნობა და ირწმუნო, რომ ინსტიტუტები, რომლებიც შეიქმნა და კანონები, რომლებიც დაიწერა არ არის ფარატინა ქაღალდი და რომ არსებობენ ადამიანები, სასამართლოები და მექანიზმები, რომლებსაც შეუძლიათ მუშაობა იმ შემთხვევაში თუ ჩადენილი იყო დანაშაული კაცობრიობის წინააღმდეგ ან სხვა რაიმე დანაშაული. ჩვენ ამის უნდა გვჯეროდეს,“ – განაცხადა მან.
ხიდაშელი მიიჩნევს, რომ თუ გამოძიება დაიწყება, მისი შედეგები საქართველოს ფარგლებს გასცდება.
„ეს გამოძიება გავლენას მოახდენს ყველას ურთიერთობაზე ყველასთან,“ – თქვა მან. „არა მხოლოდ რუსეთის და სამხრეთ ოსეთის, არამედ რუსეთ-დასავლეთის, საქართველო-დასავლეთის და ყველა იმ ქვეყნის, რომელიც დაინტერესებულია ან უნდა იყოს დაინტერესებული ამ საქმით. რადგანაც, თუ დაიწყება სამხედრო დანაშაულების ან კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების გამოძიება ევროპის საბჭოს წევრი ერთი ქვეყნის ტერიტორიაზე მეორე წევრი ქვეყნის მიერ… ეს ყველას შეეხება, ვინც კი ამ გაერთიანების წევრია.“
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს გამოძიების დაწყება-არდაწყების შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად შესაძლოა რამდენიმე თვე დასჭირდეს.
Click to share on Twitter (Opens in new window)
Click to share on Facebook (Opens in new window)
ჰიზერ იანდთი ჟურნალისტია კანადიდან. ის თბილისში ცხოვრობს და IWPR-ის ტრენერი და მულტიმედია პროექტების პროდიუსერია.
როგორ (და რატომ) გაიმარჯვა რუსეთმა
2008 წლის აგვისტოს ექო
ქორწინებებისა და დაკრძალვების ქართული დილემა სამხრეთ ოსეთში
არქივები აირჩიეთ თვე სექტემბერი 2022 ივლისი 2022 მაისი 2022 აპრილი 2022 ნოემბერი 2021 სექტემბერი 2021 ივლისი 2021 აპრილი 2021 მარტი 2021 აგვისტო 2020 სექტემბერი 2019 აგვისტო 2019 ივნისი 2019 მაისი 2019 აპრილი 2019 დეკემბერი 2018 სექტემბერი 2018 ივლისი 2018 მაისი 2018 აპრილი 2018 თებერვალი 2018 სექტემბერი 2017 მაისი 2017 აპრილი 2017 მარტი 2017 თებერვალი 2017 იანვარი 2017 დეკემბერი 2016 ნოემბერი 2016 ოქტომბერი 2016 სექტემბერი 2016 აგვისტო 2016 ივლისი 2016 ივნისი 2016 მაისი 2016 აპრილი 2016 მარტი 2016 თებერვალი 2016 იანვარი 2016 დეკემბერი 2015 სექტემბერი 2015 აგვისტო 2015 ივლისი 2015 ივნისი 2015 მაისი 2015 აპრილი 2015 მარტი 2015 თებერვალი 2015 იანვარი 2015 დეკემბერი 2014 ნოემბერი 2014 ოქტომბერი 2014 სექტემბერი 2014 აგვისტო 2014 ივლისი 2014 ივნისი 2014 მაისი 2014 აპრილი 2014 მარტი 2014 თებერვალი 2014 იანვარი 2014 დეკემბერი 2013 ნოემბერი 2013 ოქტომბერი 2013 სექტემბერი 2013 აგვისტო 2013 ივლისი 2013 ივნისი 2013 მაისი 2013 აპრილი 2013 მარტი 2013 თებერვალი 2013 იანვარი 2013 დეკემბერი 2012 ნოემბერი 2012 ოქტომბერი 2012 სექტემბერი 2012 აგვისტო 2012 ივლისი 2012 ივნისი 2012 მაისი 2012 აპრილი 2012 მარტი 2012 თებერვალი 2012 იანვარი 2012 დეკემბერი 2011 ნოემბერი 2011 ოქტომბერი 2011 სექტემბერი 2011 აგვისტო 2011 ივლისი 2011 ივნისი 2011 მაისი 2011 აპრილი 2011 იანვარი 2011 დეკემბერი 2010 ნოემბერი 2010 ოქტომბერი 2010 სექტემბერი 2010 აგვისტო 2010 ივლისი 2010 ივნისი 2010 მაისი 2009 აპრილი 2009 მარტი 2009 თებერვალი 2009 იანვარი 2009 დეკემბერი 2008 ნოემბერი 2008 ოქტომბერი 2008 სექტემბერი 2008 აგვისტო 2008 ივლისი 2008 ივნისი 2008 მაისი 2008 აპრილი 2008 მარტი 2008 თებერვალი 2008 იანვარი 2008 დეკემბერი 2007
2008 წლის რუსეთ საქართველოს ომი EUMM IWPR ადამიანის უფლებები აზერბაიჯანი არმენ კარაპეტიანი არშალუის მგდესიანი არჩევნები აფგან მუხტარლი აფხაზეთი განათლება განცხადებები დევნილები ევროკავშირი ეკატერინა პოღოსიანი ეკონომიკა ვაჰე ჰარუტუნიანი თურქეთი ილჰამ ალიევი ირანი კავკასია კონფლიქტი კორუფცია ლგბტ ლილიტ არაკელიანი მედია მთიანი ყარაბაღი ნურგულ ნოვრუზი ომი პოლიტპატიმრები ჟურნალისტიკა რუსეთი რჩეული სამირა აჰმედბეილი სამხრეთ ოსეთი საპრეზიდენტო არჩევნები საქართველო სერჟ სარგსიანი სიტყვის თავისუფლება სომხეთი ტრენინგი ქალები ქალთა უფლებები შაჰლა სულთანოვა ჯანდაცვა
Institute for War and Peace Reporting | ომისა და მშვიდობის გაშუქების ინსტიტუტი | © 2007-2022
ვებგვერდის ფორმა და შინაარსი დაცულია Creative Commons-ის არაკომერციული 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიის ფარგლებში.
ჩვენ ვიყენებთ ქუქი ჩანაწერებს. თქვენი პარამეტრების დამახსოვრებით ჩვენ გაწვდით საუკეთესო მომსახურებას განმეორებითი ვიზიტების დროს. "თანახმა ვარ" ღილაკზე დაჭერით თქვენ გასცემთ ქუქი ჩანაწერების გამოყენების ნებართვას. თუმცა "პარამეტრები" ფუნქციით თქვენ შეგიძლიათ გააკონტროლოთ თქვენს მიერ ნებადართული მონაცემების გაზიარება. მეტი ინფორმაციისთვის იხილეთ სტატიები: ჩვენს მიერ გამოყენებული ქუქი ჩანაწერები | ინტერნეტის ისტორია.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.