ka ka ka ka ka ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ga ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hy xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en ka xmf ka xmf sv ka ka ka en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en en en ka ka en en en ka ka ka ka ka en en en en en en en en ka ka ka
ივნისი | 2012 | გორგილაძის ბლოგი
ივნისი 3, 2012 | gorgiladze
ნიუტონს რომ ვაშლი დაეცა. არა, უფრო ადრე – რუსთაველმა რომ „ვეფხისტყაოსნის“ წერა დაიწყო. ნწუ, იქნებ უფრო ადრე? – რომის იმპერია რომ დაემხო. არაა, კიდევ უფრო შორეულ წარსულში. . . ხანდახან მგონია, რომ ისაკას მანამდეც ვინობდი, სანამ ადამი ევას გაიცნობდა ან მანამდე, სანამ ღმერთი მიხვდებოდა, რომ ის ღმერთი იყო. ისაკას ღმერთის არ სწამს. მე კი მწამს, რომ მას მართლა არ სწამს ღმერთის და იმ მედროვე „უღმერთოებს“ არ ჰგავს, ვისთვისაც ათეიზმი მოდაშია.
ისაკა ყველაზე ნობისმოყვარე და ნიჭიერი ადამიანია, ვისაც კი ოდესმე შევხვედრივარ, მაგრამ ცნობისმოყვარეობასაც ნა ნიჭიერებასაც საგულდაგულოდ მალავს. როცა პირველ კლასში შევედით, ისაკამ სწავლის რამდენიმე დღე გააცდინა, მასწავლებელმა კი გვითხრა: „ირაკლი პროგრამას მაინც არ ჩამორჩება, წერა-კითხვა უკვე იცის“. სინამდვილში კი აღმოჩნდა, რომ მან  ინგლისური ანბანიც კარგად იცოდა და სიტყვათა მარაგიც დაეგროვებინა. „ნეტა ვინ არის ეს ირაკლი?“ – ვფიქრობდით. რამდენიმე დღის შემდეგ მოვიდა ერთი ჭიის ნაწლავისხელა ბიჭი, რომელსაც „შაპკა“ (ვარცხნილობა, რომელსაც ბავშვის ღამის ქოთნის დახმარებით აკეთებენ – ავტორის შენიშვნა) ჰქონდა შეჭრილი და ჩვენში დარჩეს, ოდნავ დაუნის იერიც დაჰკრავდა.
მეშვიდე კლასში პირველი გასვლითი მატჩი ვითამაშეთ. ჩვენ მეშვიდეკლასელები, დანარჩენები მეათე – მეთერთმეტე. ძალიან მინდა რაიმე მსუბუქი და ცენზურის ფარგლებში მოქცეული ზმნით აღვწერო იქ განვითარებული მოვლენები და არ გამოვიყენო ისეთი ზუსტი სიტყვები როგორებიცაა „ვიხმარეთ“ ან „დავტყანით“, ამიტომაც უბრალოდ ვიტყვი, რომ გავიმარჯვეთ და შარავანდედით მოსილნი გამოვედით ბრძოლის ველიდან. რაღა ჩვენ, რაღა უილიამ უოლესი სტირლინგის ბრძოლის შემდეგ.
სადღაც მერვე კლასში ისაკამ მერხებზე ხატვა დაიწყო. ხატავდა შიშველ და დიდძუძუებიან ქალებს. დიდი ეჭვი მაქვს, შთაგონება სკოლის წინ მდგომი ბოილერის შიდა კედლიდან მიიღო, სადაც ისეთი სექსის სცენა იყო აღბეჭდილი, ჰო, ჰო, ჰო ეგეთი არ გენახოთ. ჯენა ჯეიმსონის ან ბრუკ ბურკის კადრები ამასთან შედარებით სკოლის ეზოში შებინდებისას „ზასავია“ და მეტი არაფერი. ალბათ მისი სწორედ ამ შემოქმედებითი წიაღსვლის შემდეგ შევეჩვიე ირაკლი ისაკაძის მერხს და ცოცხალი თავით არავის ვუთმობდი ადგილს. სხვათა შორის, ისაკას ერთი ნახატი სკოლის ფოიეშიც იყო გამოკრული. რა თქმა უნდა შიშველი ქალის არა – იმაზე მარინისტული სურათი იყო აღბეჭდილი. თუ სწორად მახსოვს.
ამავე წელს, „რაიონული მასშტაბით“ გამართული ინტელექტუალური თამაშების მორიგ ჩემპიონატზე ჩვენი გუნდი გაბღენძილ-გაბრექილი წასდგა მოწინააღმდეგეთა წინაშე. გადამწყვეტი კითხვაა, გუნდს ორი ვერსია აქვს – „სიკვდილი“ ან „ფული“. ჩვენი გუნდის ერთი გამოსირებული ფურცელს იღებს და წერს „სიკვდილი“, მეორე გამოსირებული ამ ფურცელს ყველასგან უკითხავად სეკუნდანტს აწვდის. წამდენიმე წამის შემდეგ ირკვევა, რომ სწორი პასუხი „ფული“ იყო, ის ორი გამოსირებული კი მე და ისაკა ვიყავით.
ამ ბრძოლის ველიდან კი ისევე გამოვედით, როგორც ჯოფრი ბარათეონი-ლანისტერისა ბინძური კარიბჭის გალავანიდან. ერთი სიტყვით, ჩავისვარეთ.
სწორედ ეგ წელი იყო, როცა საქართველოს ინტელექტკლუბში მივედით. ინტერნეტ-კაფეში საიტი აღმოვაჩინეთ www.mosidze.ge სადაც ეწერა, რომ თსუ-ში კვირაობით თამაშები იმართება და მივაჭერით.
–         კი, კი, ეგაა.
–         შარვალ-კოსტიუმი რატო არ აცვია?
–         რა ვიცი მე, სცხელა ალბათ.
მე და ისაკა ვთათბირობთ გიორგი მოსიძეა თუ არა ის კაცი, ტრიბუნასტან რომ დგას და კითხვებს სვამს.
მივუახლოვდით, ხელი გამოგვიწონა. „ვააა“ – ვიფიქრეთ და ჩამოვართვით.
მე: ასაკში შეზღუდვა არ არის?
ამ დროს მოსიძე სნიკერსის დიდ ლუკმას კბეჩს და მპასუხობს: „თუ გინდა ბებიაშენი მოიყვანე“. ამ პასუხის შემდეგ მე და ისაკამ კიდევ დიდხანს ვითათბირეთ მართლა მოსიძე იყო თუ არა ის კაცი და საბოლოოდ ჭეშმარიტად ის აღმოჩნდა. იმავე დღეს გავიცანით აკაკი მოსახლიშვილი, რომელმაც „25-ე საათში“ თამაში შემოგვთავაზა. ასე დავიწყეთ და ახლა გადაცემის რედაქტორები ვართ, იქაურ წრეში სიტყვა გვეთქმის და რამე, თუმცა ეს ცალკე თემაა.
შალვა ვიქტორინოქსის დანასავითაა. ინტერნეტ-კაფეს მეპატრონე იყო. იმავე ინტერნეტ-კაფეში უნივერსიტეტი ჰქონდა გახსნილი. იმავე უნივერსიტეტის რექტორი იყო. იმავე უნივერსიტეტში ასწავლიდა სამართალს და სამხედრო კათედრაც საკუთარ თავზე ჰქონდა აღებული. მნიშვნელოვანია, რომ შალვას სტუდენტები ყველაზე სასიამოვნო გარემოში გადიოდნენ სამხედრო კათედრას. რექტორთ-რექტორი ამბობდა, რომ „ქაუნთერის“ თამაში საბრძოლო უნარ-ჩვევებს ანვითარებს და საათში ლარ-ლარსაც მოგებას ნახულობდა. აქვე უნდა ითქვას, რომ რამდენჯერმე მე და ისაკამ ყური მოვკარით შალვას სამართლის ლექციას და მისი პათოსი მაფიქრებინებს, რომ ანდრეს ბრეივიკის უკან სწორედ ის იდგა. როცა შალვასთან პირველად  მივედით, მან ღიმილიანი სახით გაგვაცნო იქაური გარემო და დინჯად წარმოგვიდგინა ინტერნეტ-კაფეს განვითარების მისეული ხედვა. ასევე შემოგვთავაზა ცივი წყალი: „ეს ჩვენი კლიენტების მაქსიმალური კომფორტისთვისაა“ (სად იყო კოკა სეფერთელაძე როცა შალვა განათლების სისტემაში 24- საათიან კომფორტს ქმნიდა). ჩვენ ჭიკა მოვითხოვეთ. ამაზე შალიკო აილეწა და ცალყბად გვითხრა ბოთლიდანვეო. როცა ბოთლს სახურავი მოვხსენი და ზედ პომიდვრის მიმხმარი კანები დავინახე, მივხვდი, რომ კაპიტალიზმში ადამიანი ადამინისთვის მართლაც მგელია.
შალვას კომპიუეტრებში მე და ისაკა ვეზიარეთ „მირკს“. ჩვენი მიმოწერა „შაკალადკასთან“, „ნინჩო_ნინჩო_ კარამელთან“ და „მულატკა-26“-თან არაფრით ჩამოუვარდება ნიკოლოზ ბარათაშვილისა და მაიკო ორბელიანის, ან თუნდაც გალაკტიონისა და ოლია ოკუჯავას მიმოწერას. ყველაფერი კი უხერხულობით დაიწყო:
ჩვენ: ტრაკიც ხარ და შენი დედასაც შევეცი . . .
აქვე ვთამაშობდით „ქაუნთერს“ და არაერთხელ აგვიტირებია შალვას სამხედრო კათედრაგამოვლილი ბაკალავრ-მაგისტრანტები. მე AVP-ოს ოსტატი ვიყავი, ისაკა M-16-ის. მე ტომას ბეკეტი გახლდით, ისაკა – რემბო. ის „ბლიჟნი ბოი“, მე – „დალნი რასტრელი“ საბოლოო სტატისტიკაში ისაკას 87 კაცი ჰყავდა მოკლული, მე – 3.
მეცხრე კლასში ირაკლი ამირანოვიჩი ხელიდან წავიდა და სკოლაში თვის განმავლობაში 2-3-ჯერ თუ გამოჩნდებოდა ხოლმე. შალვას ბუნაგს მიეჩვია. სახლის ტელეფონს თიშავდა, რომ დამრიგებელს არ დაერეკა და „შკოლნიკის“ ნიღაბსაც ნუგზარ კვაშალივით ირგებდა.  საღამოობით კი დამირეკავდა ბატონი ამირანი, ირაკლის მამა და მკითხავდა ხომ არ იცი სად არისო. მე მივაკითხავდი და წამოვიყვანდი. მერე კი, მანქანაში მიმდინარეობდა ლექცია, რომელიც უცილობლად იწყებოდა ბატონი ამირანის ერთი და იგივე შეკითხით: „მე და ამ კაცს კიბო უნდა გაგვიჩინო?“ . . .
ისაკა ჩემი მშველელია. ვინდოუსი გამქვს გადასაყენებელი? – ისაკაძე; დასაგუგლი მაქვს რამე? – ირაკლი ამირანოვიჩი; ნინიას დავშორდები? – ისაკა მამშვიდებს და მეუბნება, რომ არც ისეთი მახინჯი ვარ, როგორადაც თავი წარმომიდგენია. უფრო სწორად, ჩემზე მახინჯებიც არსებობენ.  ჰო, ერთი ისაა, რომ ქალებში სხვადასხვაგვარი გემოვნება გვაქვს. ამაში სალომე ბარკერი დამეთანხმება, რომელიც ირაკლის შეყვარებული გახლდათ და ერთხელ ვუთხარი მეზიზღები – მეთქი. სინამდვილეში კი ძალიან ბევრი გვაქვს გადამხდარი ერთად საიმისოდ რომ მეზიზღებოდეს. დაე ამ პასქვილმა ამცნოს სალომე ბარკერს რომ ძალიანაც მიყვარს.
ჩვენ ორს შორის ისაკა ყოველთვის პროცესორი იყო, მე – მონიტორი. როცა წარსულს გადავხედავ, ვხვდები, რომ ჩემი ცხოვრების ყველა ეტაპში არის ირაკლი ისაკაძე. მგონი საქართველოში არ მოიძებნება კუთხე, სადაც ჩვენ თავგადასავალი არ გადაგვხდენია. თავგადასავლები კი ქობულეთში დაიწყო, როცა მეცხრეკლასელებმა ერთი კოლოფი სიგარეტი 15 წუთში მოვწიეთ და 3 დღეს ჟირაფის ნეხვის ფერი გვედო სახეზე.
ქართულად როგორ ვთქვა? – ირაკლი ყველაზე „პოხუისტი“ ადამიანია დედამიწის ზურგზე. სკოლა ლეგენდის სტატუსით დაიწყო და მგონი სამებზე დაამთავრა. ეროვნულ გამოცდებზე 100%-იანი დაფინანსება მიიღო და ლექციებზე მხოლოდ პირველ სამ კვირას იარა. ირაკლი ისაკაძეს წაკითხული აქვს საბავშვო ლიტერატურა, კლასიკა, ფენტეზი, სამეცნიერო ფანტასტიკა, სათავგადასავლო ლიტერატურა. . . ნანახი აქვს n რაოდენობით ფილმი, დახურული აქვს ყველა სტრატეგიული თამაში და ამასთანავე აქვს მხოლოდ სკოლის ატესტატი.
ირაკლი ისაკაძე პირველ კორპუსში ცხოვრობს, მე – მეთორმეტეში. ჩვენ სახლებ შორის რამდენიმე კორპუსი და სკოლის შენობაა. როცა სადმე ერთად მივდივართ „პიტაჩოკზე“ „ვსტრელავთ“ ხოლმე, სადაც ის მინიმუმ 40 წუთს, მაქსიმუმ კი 2 საათს აგვიანებს. თუ ქალის ამბავია, ანუ „ოდეს გულს დარდი შემოაწვება“ მაშინაც „პიტაჩოკზე“ ვყიდულობთ ლუდებს და სანამ ჩვილი ბავშვის შარდის ფერი არ დაგვედება, იქამდე ვიჭყიპებით.
ცხოვრება კი მიდის. წლები გვემატება. იმედდი მაქვს – ჭკუაც. ვაზისუბნის ინფრასტრუქტურა ვითარდება, მათ შორის „პიტაჩოკიც“. ეროტიული ბოილერის ადგილას ახლა საბანკეტო დარბაზია წამოჭიმული, სკოლა ისევ სკოლაა, მაგრამ ახლა იქ სხვა ბავშვები სწავლობენ და მგონი რა? სად? როდის? და „ქაუნთერი მაზიანებზე“ აღარ იტაცებთ, მე და ისაკა ისევ ძმაკაცები ვართ . . .
. . . და მაინც, სად არის ნეტავ ახლა შალვა?
გნებავთ რუსუდანი დაუძახეთ, გნებავთ მაკა
სად მთავრდება რეალობა და იწყება მტკვრის მარჯვენა სანაპირო
ნ ი კ ა
« მაისი   ივლ »
"დაბლობები" LSD აბრაამ ლინკოლნი ადამიანური ფაქტორი ამერიკა ამოს ოზი ბაირონი ბერნარდ შოუ ბილიარდი გაბრიელ გარსია მარკესი დათა თუთაშხია დედოფალი დენიელ დეი ლიუისი დორის ლესინგი ერევნის ხსნარი ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა ისაბელ ალიენდე ისრაელი კაბა-შარვალი კამილო ხოსე სელა კანადა კარელ ჩაპეკი კენ კიზი კინოაკადემია კლინტ ისტვუდი ლათინური ამერიკა ლუიჯი პირანდელო მაგიური რეალიზმი მარგარეტ ეტვუდი მარტოობის 100 წელიწადი მატია პასკალი მეზრვაურის სიმღერა მეთ დეიმონი მილოშ ფორმანი მკვდარი პოეტების საზოგადოება მორგან ფრიმანი მსახიობი ნარიო ვარგას ლიოსა ნელსონ მანდელა ნინია კაკაბაძე ნობელის პრემია ოსკარი პადერევსკი პასკუალე დუარტე პინოჩეტი პოლიტიკა ჟან კლოდ ვან დამი ჟან მარი გუსტავ ლე კლეზიო ჟურნალისტიკა რაგბი რობინ უილიამსი რობ მარშალი რომეო სამხედრო გადატრიალება სანტა ბარბარა სასამართლო სოფი ლორენი სუპერ მარიო ტრანსილვანია ტრეილერი ტრუმენ კაპოტე უოლტ უიტმენი ფილმი ფსიქიატრიული საავადმყოფო ქალთა ემანსიპაცია ქალის თეძოები ყვითელი კორპუსი შავკანიანი შეილოკი შექსპირი ძვირფასი წიგნი ჭაბუა ამირეჯიბი ჯოის კეროლ ოუტსი ჰემინგუეი
ირაკლი აბაშიძე კომენტარი “მკვდარი პოეტების საზოგა… ჩანაწერზე
mariam კომენტარი “მკვდარი პოეტების საზოგა… ჩანაწერზე
ittornike კომენტარი and the oscar goes to . .… ჩანაწერზე
tamojelia კომენტარი სად გადამალეს ბენდუქიძე?! ჩანაწერზე
Kate კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
Kate კომენტარი სად მთავრდება რეალობა და იწყებ… ჩანაწერზე
Kate კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
www.alleyboy.com კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
dianths.com კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
Britax boulevard 70 კომენტარი რუსული ხიზილალას გემო ჩანაწერზე
container shipping t… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
search engine regist… კომენტარი სად გადამალეს ბენდუქიძე?! ჩანაწერზე
medical negligence l… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
social media proposa… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
social media marketi… კომენტარი მეორადი კევები ჩანაწერზე
Create a free website or blog at WordPress.com.
Privacy & Cookies: This site uses cookies. By continuing to use this website, you agree to their use.
To find out more, including how to control cookies, see here: Cookie Policy
Join 206 other followers
Already have a WordPress.com account? Log in now.