ka en en ka ru ka ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en fr ka ka en ka da ru ka ka ka sk en oc ru ka ka ka ka sk en oc ru ka sk en oc ru ka sk en oc ru ka ka sk en oc ka ka sk en oc ru ka ka sk en oc ru ka sk en oc war en en sk en oc ru fi ka ka ru ru es en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ar ka ka ka en xmf en ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ru en
hexe's parrot: Touch me, ანუ ამ ბავშვებს პატრონი არ ყავთ?!
skip to main | skip to sidebar
ნუ ხარჯავ ამდენ ძალისხმევას, ყველაფერი საუკეთესო მოულოდნელად ხდება =) როგორც შენი სტუმრობა ბლოგზე =.)
-რუსთაველის თეატრში მივდივარ- ვთქვი მე და ავდექი
-რააა?- და რამდენიმე წყვილი თვალი შემომაშტერდა იმედით,  რომ ყურს დააკლდათ
-ჰო, ასე ქვია - ვთქვი მობოდიშებასავით.
რამდენიმე წყვილი თავი უხმოდ მიტრიალდა,  თუმცა დავინახე როგორ აეწიათ ტუჩის კუთხე თვალისკენ,
"დარჩა სცენა ეროტიკას"-  დააგვირგვინა ფრაზამ, რომლის მქთმელსაც (ხმის ინტონაციით თუ ვიმსჯელებთ) ბუნდოვანი წარმოდგენა უნდა ჰქონოდა ეროტიკაზე.
-აბა, აქედან რომელი ვარ?- გვკითხა ერთმა ხვეულთმიანმა გოგონამ წინა რიგში მოკალათებულებს და სპექტაკლის პოსტერი გამოგვიწოდა.
-არც ერთი - მშრალად  ვუპასუხეთ ჩვენ, ვინაიდან გოგონას და პოსტერზე გამოსახული გოგოების პარამეტრები ერთმანეთს ვერაფრით დავუკავშირეთ.
-არადა, ვარ - არ დაგვითმო იმან
-არადა, არ ხარ- გავჯიუტდით ჩვენც.
-დაანებეთ რა თავი, უნდა და იყოს.....
სპექტაკლი დაიწყო. ოღონდ ისე რომ მე 10 წუთის შემდეგ მივხვდი რომ დაიწყო. არაფერი არ გამოუცხადებიათ, სპექტაკლის რაობაზე არ უსაუბრიათ, მობრძანებისთვის მადლობა არ გადაუხდიათ. ერთი-ერთი მთავარი გმირიც ზედმეტად უშუალოდ გაგვესაუბრა წარმოდგენის დაწყებამდე. აი ის ხვეულთმიანი გოგონა, მართლა ყოფილა სპექტაკლში.  რას ვერჩოდით?
რამდენიმე მომენტს გამოვყოფ რის გამოც ეს სპექტაკლი აღიბეჭდა ჩემს მეხსიერებაში
რიგ მომენტებში მსახიობები იყვნენ იმდენად ბუნებრივები რომ საერთოდ დამეკარგა განცდა რომ ისინი თამაშობდნენ.
რიგ მომენტებში თავს იმდენად შინაურულად ვგრძნობდი, რომ მეგონა მეც მსახიობთა გუნდის ეთ-ერთი წარმომადგენელი ვიყავი და წუთი-წუთზე სცენაზე უნდა ვეხმეთ.
მოკლედ მსახიობები საოცრად  ბუნებრივები და დამაჯერებლები იყვნენ - აი ისეთი სტანისლავკის მოწონებული/.
2. ერთი დარბაისელი კაცი
რომელმაც კოცნის სცენის დაწყებისთანავე "ფუ, თქვენის" თანხლებით დატოვა დარბაზი, მაგრამ  სანამ გავიდოდა, ზრდილობა არ დავიწყნია და წარმატებებს გისურვებთო მოგვაძახა, თუმცა რაში - აღარ დაუკონკრეტებია.  როგორც შემდგომში გაირკვა, ის კაცი დროულად გასულა. :დ
3. სცენიდან გადაღებული ფოტოები
ერთ-ერთი მსახიობი კამერით მაყურებელს ფოტოებს უღებდა, რომლის ობიექტივში ჩემს გვერდით მჯდომი ზურიუსიც მოხვდა.ეს  ჟესტი საკმაოდ ორიგინალურ მეთოდად ჩავთვალე დარბაზთან უფრო ახლო და უშუალო ურთიერთობის დამყარების და ამიტომაც მომეწონა.
ისტორიებში,  რომელსაც სცენიდან ყვებოდნენ, ყველა დაინახავდა საკუთარ თავს. ზოგ შემთხვევაში მე დამრჩა შეგრძნება რომ მათი ნაწილი დაუმთავრებელი იყო,  შესაძლოა იმიტომ რომ მაყურებელს თავადვე გამოეტანა დასკვნები.
ერთ-ერთი მსახიობი ბიჭის თამამ ჟესტზე დარბაზის ნაწილის კივილი და თვალების უახლოესი საგნებით  დაფარვის მცდელობა  - შთამბეჭდავი იყო.
წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა სპექტაკლის ბოლოს იმ ხუჭუჭა გოგოს განწირულმა კივილმა - "ნუ მეხებიიიი " ახლაც ყურში ჩამესმის. თუმცა ზოგადად სპექტაკლი დამთავრდა მაყურებლის გაოცებული სიტყვებით "უი, მორჩა?!"
თვალშისაცემი იყო ასევევ ფორუმების, ფბ-ს რეაქცია და პასუხის დაუღალავი ძიება კითხვაზე, სად ყავდათ ბოლო-ბოლო ამ ბავშვებს * პატრონი, აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ძირითადად ქართველი ბავშვების პატრონებს ეძებდნენ, ხოლო რაც უცხოელი ბავშვების პატრონებს შეეხებათ, მათი მოკითხვა ძირითადადა სხვა ფორმით ხდებოდა.
* ამ პუნქტში გამოყენებული სიტყვა "ბავშვი"-სთვის იგულისხმება მისი ქართული გაგება, თორემ იქ მონაწილე ექვსივე მსახიობი სრულწლოვანი იყო.
- როგორი იყო? -შემომეგება მეორე დღეს რამდენიმე წყვილი თვალი
-თქვენ არ მოგეწონებოდათ - ვთქვი მე და დავჯექი.
Posted by ჰექსე at 10:47 PM
Labels: review პოსტი, ემოციები, ყურმოკრული ამბები
vasasi6 фeBpaля 2012 r., 23:00
სიმართლე გითხრა, მეც არ მომეწონა.
არა თამამი სცენების გამო, ბუნებრივია. :)
უბრალოდ, დაულაგებელი, უშინაარსო მეჩვენა.
Unknown6 фeBpaля 2012 r., 23:05
სპექტაკლი მომეწონა, სიახლე იყო და განსხვავებული ემოცია. კიდევ დიდი სიამოვნებით ვიხილავდი რამე მსგავსს.
შინაარსი დარწმუნებული ვარ ჰქონდა, ალბათ მაყურებლამდე მიტანა ბოლომდე ვერ შეძლეს, ან უბრალოდ არ შეძლეს, რათა ყველას თავის აზრი გამოეტანა.
ყველა გმირმა ძალიან დადებითად განმაწყო და ისეთი გრძნობა მქონდა , თითქოს დიდი ხანია ვიცნობ.
ერთადერთი რაც ცუდად დამამახსოვრდა, იყო იქ აშკარად შემთხვევით მოხვედრილი ორი ბიჭი, რომლებიც ჩემს ზურგსუკან იჯდნენ და ძალიან არაადეკვატურ კომენტარებს აკეთებდნენ ბოლო ხმაზე.
AHoHиMHый6 фeBpaля 2012 r., 23:26
მე ვასასის ვეთანხმები და დავამატებ, რომ უფრო მეტ სითამამეს და უფრო მეტ ექსპერიმენტს ველოდი :)
Katiee.Ge7 фeBpaля 2012 r., 02:35
მე უნახავად შემექმნა წარმოდგენა, სიუჟეტებიდან და დავრწმუნდი, რომ სწორად არ მიყვარს ეს 'უშუალო თეატრი' და მსახიობები ცხვირწინ :)
orange7 фeBpaля 2012 r., 11:08
მე პრემიერაზე ვიყავი და არ მახსოვს, რომ დარბაზიდან მსგავსი რეაქციები ჰქონოდა ვინმეს, მაშინ ყველაფერმა მშვიდობიანად ჩაიარა :)
სპეკტაკლი კი მომეწონა, მართალია, იყო რაღაც ხარვეზები, მაგრამ მაინც მომეწონა. ნამდვილად არ მეგონა ასეთი აჟიოტაჟი თუ მოჰყვებოდა და მით უმეტეს ასეთი შინაარსის კომენატრებს თუ გავიგებდი: რუსთაველის თეატრის სცენას არ ეკადრებოდა, რომ მასზე ტიტლიკანა გოგო–ბიჭებს ერბინათო :|
სიყვარულოვნა7 фeBpaля 2012 r., 13:45
მერამდენე პოსტი წავიკიტხე უკვე ამ სპექტაკლზე და ბოლო-ბოლო იმ დასკვნამდე მივიდვარ რომ სანამ არ ვნახავ მაინც ვერ გავიგებ მომეწონებოდა თუ არა
Zurriuss.Ge10 фeBpaля 2012 r., 11:20
მომეწონა, არ მომეწონა, სხვა საკითხია, მაგრამ ეს დამოძღვრები და "შენ არ იცი, რა არის ჭეშმარიტი ხელოვნება" არ გვინდა, რა ;დდ რომელი დადიხართ თეატრში, სამაგისო ცოდნა რომ გქონდეთ :დ
მეც არ მომეწონა და დავწერე კიდეც, მაგრამ მერე არ გამიჭენებია :დ
ჰექსე10 фeBpaля 2012 r., 17:41
ზურიუს, ჩემს პოსტში დაინახე დამოძღვრება?
Hằng VT24 aBrycTa 2019 r., 21:18
Anyone who has read through your article will certainly appreciate it, me too, it impresses me, everyone should share it more widely for many people to know. I do not feel sorry for taking the time to read this post, it is really nice and useful to me, thanks for posting it.
io jogo online, cá koi mini, abcya games for kids, friv Games 2019
Cлeдyющee Пpeдыдyщee ГлaBHaя cTpaHицa
ПoдпиcaTbcя Ha: KoMMeHTapии k cooбщeHию (Atom)
"მზეზე ბრწყინავენ ზანტი მუშები  და იმშრალებენ გაოფლილ კისრებს  და როცა სიცხით პირიც უშრებათ,   თვალი ფანჯრისკენ გაურბით ისევ&quo...
წიგნი, რომელმაც რუტინა დაარღვია
იშვიათად ვწერ წიგნებზე, მინდა მათზე ჩემზე  კომპტეტენტურმა ხალხმა წეროს. წესის დარღვევას არც ახლა ვაპირებ, მე მხოლოდ  წიგნის პრეზენტაციაზე...
ქართული მენტალიტეტი ანუ 3 ამბავი ვირზე
პოსტი ეძღვნება მათ ვისაც ჯერ არ დაუკარგავს იმედი,  რომ ჩვენ ოდესმე რამე გვეშველება „აქ ჩამომსვლელნო,  ყველა იმედი ზემოთ დატოვეთ. „ ...
"ეხლა მოდაში შემოვიდა აზრი რომ ყველაფერი უაზრობაა,  მაგრამ უნდა გითხრათ რომ იქ, საიდანაც ეს აზრი შემოვიდა,  უკვე სულ სხვა აზრია მო...
რა მოხდება ერთი წლის შემდეგ?
ერთი წლის შემდეგ სამყარო ისევ გაებმება იმ ალიაქოთში რასაც ახალი წლისთვის მზადება ჰქვია. შესაბამისად საქართველოშიც --> როგორც 5 წლის წინ...
guest - post (2)
მე სწერვა ვარ :yes: (28)
არქივი aBrycTa (1) июHя (1) фeBpaля (1) яHBapя (1) Hoябpя (2) okTябpя (2) июHя (1) Maя (1) aпpeля (1) MapTa (1) яHBapя (1) дekaбpя (1) Hoябpя (3) июHя (1) aпpeля (1) MapTa (1) фeBpaля (3) яHBapя (1) дekaбpя (7) Hoябpя (3) okTябpя (1) ceHTябpя (1) aBrycTa (1) июля (1) июHя (2) Maя (3) aпpeля (2) MapTa (2) фeBpaля (7) яHBapя (4) дekaбpя (3) Hoябpя (4) aBrycTa (1) июля (4) июHя (1) Maя (4) aпpeля (3) MapTa (5) фeBpaля (6) яHBapя (13) дekaбpя (8) Hoябpя (3) okTябpя (8) ceHTябpя (12) aBrycTa (12) июля (7) июHя (12) Maя (6) aпpeля (6) MapTa (7) фeBpaля (6) яHBapя (6) дekaбpя (13) Hoябpя (15) okTябpя (6) ceHTябpя (11) aBrycTa (5) июля (9) июHя (11) Maя (14) aпpeля (10) MapTa (17) фeBpaля (10) яHBapя (5) дekaбpя (12) Hoябpя (6) okTябpя (22) ceHTябpя (15) aBrycTa (2)