ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en en en hi ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en es en fr ka en hbs_lat en es en fr ka en hbs_lat en es en fr ka en hbs_lat en es en fr ka en hbs_lat en ca en fr ka en en ka ka ka hbs_lat en xmf en ka fr ka ka hbs_lat en es en fr ka ka hbs_lat en ca en fr ka en ka ka ka ka ka ka hbs_lat en xmf en ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka ka hbs_lat en ca en fr ka fi ka hbs_lat en xmf en ka fr ka ka ka ka hbs_lat en ca en fr ka xmf ka ka ka ka hbs_lat en xmf en ka fr ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ka en ka ka ka fr ka xmf ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en xmf en ka fr ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en ka en ka ka ka fr ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat en en ka en en ka en en en en ka ka ka ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ) :: ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან
Number of posts : 7132
Subject: ილია ჭავჭავაძე    Wed Dec 17, 2008 4:43 pm
ტბის, ლექსისა და ქორბუდა ირმის პარაბოლა
არა მაშინდელი საქარველოს სხვადასხვა მხარეში მორჭმით განრთხმულ-გაწოლილ ტბებთან, შიგ სარკესავით რომ იცქირებიან ხოლმე დღისით მზე და ღამით მთვარე-ვარსკვლავები და როგორებიცაა – გელაქუნისა, იგივ გოქჩისა; პალიასტომისა, შავს ზღვას რომ ერთვის ვიწრო რამ სრუტით; თავფარავნისა, შეყვარებული ჭაბუკი ვინმე რომ გადასცურავდა ხოლმე; კალმახით სავსე საღამოსი და ტაბაწყურისა; ჟამურისა, საიდანაც ქსანი მოედინება; ჩრდილისა, მაღრანდოლეთისა, მადათაფისა, ხანჩალისა, ხოზაფინისა, ლილოსი, კუმისისა, ხანჯლისა, ჭანდარისა, მადისა, ყელისა, რიწისა, ამტყელისა, ლისისა, კუსი, ერწოსი, - არამედ სწორედ ბაზალეთის ტბასთან, ქრისტეს შობიდან 1626 წელს ქართველი ქართველის წინააღმდეგ აღდგება.
ბაზალეთის ტბასთან, თავსხმა წვიმაში მეფე თეიმურაზ პირველის ჯარი იმ კაცის ლაშქარს შეებმება, რომელიც "არც ავად არის ჩვენს მიერ დაფასებული და არც კარგადა" - როგორც პოეტი ბრძანებს.
მეფის მხარეს იბრძვიან ქართლ-კახელი დიდგვაროვნები, თავ-თავიანთი მხედრობით და ყიზილბაშებიც ეხმარებიან.
"არც ავ, არც კარგ" სააკაძისკენ კი იმერელი უფლისწულის ალექსანდრეს სპანი და ოსმალო მოლაშქრეები.
აქ ისეთი ომი გაიმართება, რომ შემდეგში ვერც ერთი ვაი-პატრიოტი, ეროვნული გრძნობით მოთამაშე მჯღაბნელი ვერ დასთხზავს, თუ როგორ გამოჰკიდებია ერთი ხრმლიანი ქართველი ათ დაზაფრულ თათარს...
ერთმანეთში აირევიან – ჯავშანნი და ხუფთნი, საბარკლულნი და სამკლავენი, მუზარადნი და ჩაბალახნი, ფარნი და ხრმალნი – ოდნავ მოდრეკილნიცა და ნახევარმთვარისებურნიც, პოლოტიკნი და ჩუგლუგნი, შუბნი და ჰოროლნი, ქეიბურნი და ქიბორჯნი; მშვილდები და კაპარჭები, თურქი და სპარსი, ქართლელი და კახელი, იმერელი და ფხოველი; ნაირ-ნაირი ბედაურები – ახტა და ხრდალი, შუბლვარსკვლავა და ფეხკავშა - ამლაკი, სისვი, ყომრალი, ლურჯა, წაბლა, ზერდაგი, რასხი, მრეში, ვეჟანა, ქურანა, ნისლა, ყვიჟილა, რუხა, მურა ინდუშა, თრთვილა, აბრაშა, სარია, თაფლა...
გიორგი სააკაძე აღნაგობით თავის მსგავს დაუთბეგ გოგორიშვილს თავისივე ჯაჭვს გადააცმევს და ბრძოლაში შეაგზავნის.
შეცდება თავისი ყმებით ჩასაფრებული ედიშა ვაჩნაძე, ეს ჯაჭვიანი მხედარი საქართველოს ამწეწ-გადამრევი დიდი მოურავი ეგონება და თავისიანებს შეუძახებს, ყიჟინით მიეტევება.
ხრმალს შემართავს დაუთბეგი, წინაუკმოდ დაიფრენს მტერს.
წინ წაიწევს მერე, მეფეს ეძებს, იპოვის, მიუხტება და შეებრძოლება.
Number of posts : 7132
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Wed Dec 17, 2008 4:47 pm
ტბის, ლექსისა და ქორბუდა ირმის პარაბოლა
ვიღაც კობაისძე წამოეშველება, გვერდიდან შეუტევს გოგორიშვილს, თუმცა ის ჩაუქი და მკვირცხლი გამოდგება, იგერიებს ამ შეტევას.
"მოურავო, აგრე მაგრად რად დგახარა!" - ახლა მეორე მხრიდან მიეტევება ზურაბ ერისთავი და ბარძაყზე დაჰკრავს ხრმალს. ცხენიდან გადავარდნილ გოგორიშვილს თეიმურაზისები მიესევიან...
ახლა უკვე იცის, თავისი ჯერია და მრისხანე მოურავი ფიცხლად შეიჭრება ომში – ღონივრად ჰკაფავს მარჯვნივ და მარცხნივ.
კვლავაც თავის კახელთ შეეხმიანება ედიშა ვაჩნაძე, მიუხტება და ხრმალთა კვეთება-ფარიკაობით გართულ სააკაძეს შუბს აძგერებს, რკინის სამკერდულზე რომ დაიმსხვრევა და უმალ, ვიდრე იმ ბედითი შუბის ნატეხები ძირს დაცვივა, გიორგის ხრმალი შუაზე გადაუჩეხავს უმუზარადო თავს.
მერე მოურავი გარსმოხვეულ მეომრებს იფრენს და მეფისკენ გააჭენებს ბედაურს...
ავი, დუხჭირი და ბედკრული ხანაა მაშინდელ საქართველოშიც.
იმდროინდელი ჟამიანობის ახლოდან გასაჩხრეკად ერთ ძველ ხელნაწერშიც შეიძლება ჩავიხედოთ: "საქართველოს დარბაისელნი: მუხრანის ბატონი, არაგვის ერისთავი, ქსნის ერისთავი, ამილახვარი, - ესენიც ერთმანეთის მტერნი და მოქიშპენი იყვნენ; არცა ერთმანეთს ასვენებდნენ და არც ქვეყანასა და, ამით მტერმა უფრო ძალა წამოატანა და დაჩაგრა, თორემ თუ ამათ ერთი პირი ჰქონებოდათ, ვერცარას უზავდნენ, ვერცარას სხვა მტერი წაართმევდა რასმე. ამათი საქმე ნიადაგ ასე ერთმანეთის მესისხლეობით გათავებულა და წამხდარა, მაგრამ ამ საქმეს არ მოჰკლებიან და არც მოუშლიათ".
დარბაისელნი ხომ ვნახეთ, ახლა სხვებსაც შევხედოთ, არადარბაისელთ: "ადვილ დამჯერებელნი სიტყვათა და მალე გამდრეკნი ჟამსა შემთხვეულებისა რაისამე ზედა; მიმბაძავნი სხვათა ქვეყანისა კაცთა ყოფაქცევისა და ტანისამოსისა; მეცადინენი და მჩემებელნი სწავლათა, და დიდად მახვილ-გონებიანნი, საქვეყნო სარგებელთა არა მძიებელნი, ოღონდ თვით ირგოს რაიმე; თვისთა უფროსთა მალე უარმყოფელნი გამორჩომისა მიზეზისა გამო, და ამასთან მეშურნენი და მბეზღებელნი ერთი მეორისა მეუფროსისადმი თვისისა, ჭორისა და ცუდ-მოთქმის მოყვარენი, და ცუდის საქმისა ამყოლნი და თავხედნიცა; გარნა კეთილის-მყოფელთაცა ეცდებიან ნაცვალ-გებასა".
აი, ასე და ამრიგადაა ვითარებანი და გარემოებანი – ვაი, რომ არცთუ სახარბიელოდ.
როგორც მემატიანე იტყვის, ბაზალეთის ტბასთან ძლიერად "შენივთებულა" ომი.
ერთმანეთში არეულა: ხრმალთა კვეთების, ფართა ფარების ჩახა-ჩუხი, ბეგთარ-მუზარადთა ბჟღრიალი, ქეიბურ-ქიბირჯთა წივილი, ჩუგლუგ-ჰოროლთა შხუილი, მეომართა ხაფი ღრიალი და ხავილი, ბედაურთა ჭიხვინ-ხვიხვინი, დაჭრილთა კვნესა და მომაკვდავთა გმინვა.
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Wed Dec 17, 2008 4:49 pm
ტბის, ლექსისა და ქორბუდა ირმის პარაბოლა
და ჟლეტენ და სრავენ ერთმანეთს "ახოვანნი", "მამაცობითა კარგნი და მტერთა შემმართებელნი", "წყობათა შინა სახელოვანი" თვისტომნი, თუკი ყიზილბაშ-ოსმალებს არ ჩავაგდებთ ანგარიშში – იმათ თავიანთი ინტერესი აქვთ.
ტალახში იზილება: კაცთა თმა-წვერი, სისხლი, მხართაგან წასხეპილი თავები, ცხენის ფლოქვებისაგან დათრგუნული დაჭრილნი...
მეფისკენ მიჰქრის მზვაობარი მხედარი – უებრო მეომარი, სვიანი სარდალი, ცბიერ შაჰ-აბასს რომ მიუდგა, აჰყვა, კაი ხანს სდია, მეტოქენი ჩამოიცილა გზიდან, დაუახლოვდა, ბოლოს კი უგანა – მარტყოფის ომი ხომ მოუგო, მარაბდისაც – თითქმის და თავისივე ხელით რამდენჯერმე დაწიოკებული კახეთის ხსნა პაატას მოჭრილ თავად რომ დაუჯდა... ორჯერ გაამეფა თეიმურაზი, იმან კვლავაც შაჰისკენ აიღო გეზი, იმის მაგიერ, რომ მას დაუგდოს ყური და ოსმალეთისკენ გადაიხაროს. ამიტომ უპირებს ტახტიდან ჩამოგდებას...
"მერმე მოვიდა მოურავი, ჰკრა ბატონს თეიმურაზს ლახტი ბეჭსა ზედა, არღარა დადგა და წავიდა", - გვეტყვის ვახუშტი.
წახდება სააკაძე, ვეღარ აღმართავს მეფეზე ხელს, ხრმლის მაგიერ ლახტსღა გადაჰკრავს ბეჭზე და წავა, ოსმალეთს გაიქცევა, გაიქცევა და იქაც წაიქცევა, ხონთქარის სამეფო კარის რთულ ხვანჯებში გაიხლართება და სამი წლის შემდეგ იმისი თავიც დაგორდება ჰალაბ-ქალაქის მტვრიან შარაზე. სხვათა შორის, მისი მტერ-მოყვარე შაჰ-აბასიც იმავე წელს მიიცვლება...
მას შემდეგ მწუხარე ტბაა ბაზალეთის ტბა, იმისი ნახვა თუ ხსენება ყოველი გულშემატკივარი ქართველის სულში წამოშლის ხოლმე სისხლიან სურათებს გათიშული, განაპირებული, გაღმითურ-გამოღმითური, ხიდჩატეხილი თვისტომების მიერ ერთიმეორის ულმობელი ჟლეტისა თუ მოსვრისა...
და ასე იქნება მანამ, ვიდრე 1883 წლის 14 ივლისი არ დადგება.
ამ გამოჩინებულ დღეს პოეტის დალოცვილი მარჯვენით იწერება ლექსი – არა მაშინდელი საქარველოს სხვადასხვა მხარეში მორჭმით განრთხმულ-გაწოლილ ტბებზე, შიგ სარკესავით რომ იცქირებიან ხოლმე დღისით მზე და ღამით მთვარე-ვარსკვლავები და როგორებიცაა – გელაქუნისა, იგივ გოქჩისა; პალიასტომისა, შავს ზღვას რომ ერთვის ვიწრო რამ სრუტით; თავფარავნისა, შეყვარებული ჭაბუკი ვინმე რომ გადასცურავდა ხოლმე; კალმახით სავსე საღამოსი და ტაბაწყურისა; ჟამურისა, საიდანაც ქსანი მოედინება; ჩრდილისა, მაღრანდოლეთისა, მადათაფისა, ხანჩალისა, ხოზაფინისა, ლილოსი, კუმისისა, ხანჯლისა, ჭანდარისა, მადისა, ყელისა, რიწისა, ამტყელისა, ლისისა, კუსი, ერწოსი, - არამედ მაინცდამაინც ბაზალეთის ტბაზე.
თურმე, ბატონებო, ბაზალეტის ტბის ძირას მარადმწვანე წალკოტია, რომელმაც მზიანი ჩრდილები იცის და იმა წალკოტის შუაგულში ოქროს აკვანი ასვენია. იქ ჯერ კაცთაგანი ვერ ჩასულა, მხოლოდ სირინოზები ეხვევიან გარს ოქროს აკვანს, დასტირიან და დამღერიან.
თურმე, ეს აკვანი აქ თამარ დედოფალს ჩაუდგამს, ხოლო ერს კი თავისი ნადენი ცრემლით ტბა კარვად გადაუხურავს.
ის კი არავინ უწყის, თუ ვინ ჩააწვინა ამ აკვანში თამარ დედოფალმა, ან ერმა თავისი ცრემლი ზედ ტბად რისთვის დაახურა.
იქნებ, ბატონებო, იმ აკვანში ის ყრმა წევს, ვისაც მუდამ ნატრულობს ჩუმი ნატვრით ქართველი?
თუკი აგრეა, ნეტავ იმ სახელოვან ვაჟკაცს, ვისი ხელიც პირველად დასწვდება იმ ოქროს აკვანს!
თუკი აგრეა, ნეტავ იმ დედას, ვინც იმ ყრმას მიაწვდის მადლით ცხებულ ძუძუს!
აი, ამგვარ ლექსს დაწერს პოეტი 1883 წლის 14 ივლისს და სწორედ ამ ნათელი დღის შემდეგ ბაზალეთის ტბის ნახვას, თუნდაც გახსენებას შინაომით აშლილი სამშობლოს სისხლიანი სურათები კი აღარ ჩაეხვევა და სულს ჩამოგვიჟამავს, არამედ სწორედ ეს თამარდედოფლისეული ოქროს აკვანი გაგვინათებს, აგვამაღლებს, გაამთლიანებს ჩატეხილ ხიდს და გაღმითურ-გამოღმითურ ქართველობას დაუკავშირებს ერთმანეთს...
ოღონდ, ამ ლექსის ავტორს ნუ ვიკითხავთ, ამ ლექსის ავტორი ყველამ უნდა ვიცოდეთ და ნურც იმას დავივიწყებთ, რომ იმისი მკვლელობა ზურგიდან ჩაცემული ხანჯალი იყო ქართველი ერის გულში და წლების შემდეგ დაინტერესებულ გოგლა ლეონიძეს საგურამოელები ამასაც ეტყვიან:
"ბაზალეტის ტბის" შემთხზველი პოეტის მკვლელობის წლისთავზე ზედაზენის ტყეში მონადირეთაგან დაჭრილი ქორბუდა ირემი "ბარად ჩამოვადრება" და წიწამურში, ზედ იმის მკვლელობის ადგილას ტანჯვა-წვალებით, სისხლის წვეთვა-წვეთვით მიღწეული და ჩაჩოქილი ერთხელაც, უკვე საბოლოოდ, შეჰბღავლებს ზეცას და ასე დალევს სულს.
Number of posts : 648
Registration date : 17.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Wed Dec 17, 2008 11:42 pm
Number of posts : 648
Registration date : 17.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Dec 18, 2008 2:10 am
Number of posts : 648
Registration date : 17.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Dec 18, 2008 2:12 am
Number of posts : 648
Registration date : 17.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Dec 18, 2008 2:12 am
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Dec 18, 2008 2:31 am
ნინი, აქ კლასიკოსების განყოფილება იმიტომ გავხსენი, რომ - აბა, რას ვფიქრობთ იმათ ნაწერებზე, პერსონაჟებზე და საერთოდ, იმათ გაკეთებულზე...
იმათი ნაწარმოებების ბმულებიც საჭიროა - ბევრი ამასაც ვერ პოულობს.
და ამნაირებს, ანუ მისალოცებს - გურამ დოჩანაშვილის არ იყოს - რამხელა ბედნიერება ელოდებათ წინ - პირველად წაკითხვის ბედნიერება, არა?
Number of posts : 291
Registration date : 18.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Fri Dec 19, 2008 9:46 pm
თავდაპირველად იქნებ მოგონებები დავდოთ ილიაზე(რა თქმა უნდა, წერილებიც შეიძლება), ვისაც რა მოგვეძევება ნუ დაგვზარდებით .
Number of posts : 648
Registration date : 17.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Sat Dec 20, 2008 8:38 pm
ილიაზე გაუთავებლად შეიძლება წერა,მის მასშტაბებზე,ქართულ ცნობიერებაზე მის გავლენაზე ... ბობო,მინდა გკითხო, მსოფლიო ისტორიაში არის კიდევ მაგალითი,ილიას გარდა ,მწერლის წმინდანად შერაცხვისა?
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Sat Dec 20, 2008 8:46 pm
ილიაზე გაუთავებლად შეიძლება წერა,მის მასშტაბებზე,ქართულ ცნობიერებაზე მის გავლენაზე ... ბობო,მინდა გკითხო, მსოფლიო ისტორიაში არის კიდევ მაგალითი,ილიას გარდა ,მწერლის წმინდანად შერაცხვისა?
მე ვერ ვიგონებ მაგალითს, რომ სხვა მწერალი წმინდანად შეერაცხოთ...
მე დღესაც მაოცებს ილია - საგურამოში რომ ჩაუწერია ხვარამზეს ათი ლექსი და ეგეთი გენიალური პოეტი შემოუნახავს ჩვენთვის.
აღარას ვამბობ ტატო ბარათაშვილზე, რომლის ლექსებიც სანკ-პეტერბურგში გადასცა ეკატერინე ჭავჭავაძემ...
მე ილია მარტო მეცხრამეტე საუკუნეში კი არა, აქეთაც მეგულება, ორი საუკუნით და მეტითაც გამოღმა - მომავლისკენ, და გაღმა საუკუნეებშიც...
მოკლედ, ნინი - მე ილიას საქართველოში მინდა სიცოცხლეცა და სიკვდილიც, სხვაგან - არსად.
Number of posts : 291
Registration date : 18.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Tue Dec 23, 2008 4:06 pm
ბარათაშვილმა "შემოღამება მთაწმინდაზე" ასე დაასრულა:
"რომ გათენდება დილა მზიანი და
ყოველს ბინდსა ის განანათლებს!"
ილიამ "აჩრდილი ასე დაიწყო:
და გაანათა ქვეყანა ბნელი..."
აი "საქმიანი" კავშირია თაობათა შორის.
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 12:10 pm
და იმას რა ვუთხარი, ვინც დღეს ილია ჭავჭავაძის საახალწლო მოთხრობას, "ნიკოლოზ გოსტაშაბიშვილს" არ წაუკითხავს თავისი ოჯახის უმცროს წევრებს და არ ეტყვის, რო - აეგეთი ხალხი ვართ ჩვენაო...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 12:13 pm
ამ მოთხრობის წაკითხვა ცრემლის გარეშე შეუძლებელია_განსაკუთრებით ლამაზია ეს ცრემლი ბოლო სტრიქონების მერე. სწორედ ასეთი ქმნილებანი თუ იხსნიან მომავალ თაობას იმ მომაკვდინებელი სენისაგან, თათქარიძეობა რომ ჰქვია სახელად (ისევ ილია!).
Number of posts : 291
Registration date : 18.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 12:42 pm
მთავარი, რასაც გოსტაშაბიშვილი ასწავლის ბავშვებს სულგრძელობაა. ილიამ დააპირისპირა ვაჟკაცობა სულგრძელობასთან, ამ უკანასკნელის სასარგებლოდ. პირველად ჩვენს ლიტერატურაში, ილიამ ვაჟკაცობის იქით გადაახედა ქართველი საზოგადოება(რუსთაველშიც კი ბევრი არ მახსენდება სულგრძელობის მაგალითები). "ალუდას" მთავარი თემაც ესაა, მუცალმა სულგრძელობით გააოგნა ალუდა და არა ვაჟკაცობით. სამწუხაროდ, ალუდა ცუდი მოსწავლე გამოდგა და იგივე ვერ შეძლო თემთან ურთიერთობაში.
"გოსტაშაბიშვილი" და "სარჩობელაზე" რომ საზომად ავიღოთ ქართული ლიტერატურის შეფასებისას (და რატომ არ უნდა ავიღოთ?) სულ სხვანაირად დაეწყობა ჩვენი ლიტერატურული მემკვიდრეობა.
თუმცა, მანამდის მისვლაა საჭირო...
Number of posts : 7132
Registration date : 09.11.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 12:43 pm
თავდაპირველად იქნებ მოგონებები დავდოთ ილიაზე(რა თქმა უნდა, წერილებიც შეიძლება), ვისაც რა მოგვეძევება ნუ დაგვზარდებით .
...1906 წლის გაზაფხულზე ავადმყოფ ილია წინამძღვრიშვილის სანახავად მივედი. მალე ილია ჭავჭავაძეც შემოვიდა. ავადმყოფი მოიკითხა და საუბარი გააბა, შავბნელი აზრებით იყო შეპყრობილი. ჯერ ”ივერიის” ბედი გაიხსენა. ეს გაზეთი მისი ნაშვილევი იყო. იგი რამოდენიმე ათეულ წელიწადს ზიდა, მერმე თავის ერთგულ ა. სარაჯიშვილს გადასცა, მან ილიას გზით მავალ ყიფშიძეს ჩააბარა. ამან კი ახალგაზრდას გადაულოცაო, - სთქვა ილიამ ჩემზე, - და შემდეგ გოგიჩაიშვილსაო.
ილია ჭავჭავაძის საჯარაო ლაპარაკი რამოდენიმეჯერ მოვისმინე. საოცარი ორატორი იყო. არ აღელდებოდა, კილოს არ აუწევდა. თავი რკინის ძეგლსავით ეჭირა. მოპირდაპირეს იშვიათად შეაწყვეტინებდა, და თუ რამდენიმე სიტყვას მიაწოდებდა, მისი რეპლიკა მუდამ მომაკვდინებელი იყო. ხმა ძლიერი ჰქონდა, ლოგიკის ძალა - უნაკლო, დაუნდობარი, რკინისებური. ლაპარაკის მანერა - ბოლომდის დინჯი, მაგრამ შეუბრალებელი, მკვეთრი განგმირავი, ზოგჯერ ზომიერად ირონიული, მაგრამ მუდამ ზრდილობიანი, დარბაისლური. მოპირდაპირის სუსტ ალაგებს ფოლადის მარწუხივით დასწვდებოდა და ჰგლეჯდა, ათრევდა და მანამდის სთელავდა, სანამ საბოლოოდ არ მოსპობდა. ეს მანერა პოლემიკისა ილიას წერილებსაც აშკარად ეტყობა. მტრებსაც ნაწვნევი ჰქონდათ და ძლიერ ეშინოდათ, შებმას იშვიათად უბედავდნენ. არა თუ ილიას ტოლი, მისი ტიპის ორატორიც აღარ მომისმენია.
Number of posts : 291
Registration date : 18.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 1:46 pm
მიხეილ ჯავახიშვილს კიდევ რამდენიმე, საინტერესო მოგონება აქვს ილიაზე. დავძებნი.
ილიას მუსიკალური ნიჭი არ ჰქონა და საერთოდ ვერ მღეროდა, ბანსაც კი ისეთს ამბობდა, რომ მომღერლები გაჩუმებას თხოვდნენ.
-ილიავ, გაჩუმდი, თორემ ჩვენ გავჩუმდებითო...
ილიასაც სხვა რა გზა ჰქონდა.
ისე, "ბერიკაცი ვარ, ნუ მომკლავ..." უყვარდა.
Number of posts : 1342
Registration date : 09.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 01, 2009 6:54 pm
მიხეილ ჯავახიშვილს კიდევ რამდენიმე, საინტერესო მოგონება აქვს ილიაზე. დავძებნი.
ილიას მუსიკალური ნიჭი არ ჰქონა და საერთოდ ვერ მღეროდა, ბანსაც კი ისეთს ამბობდა, რომ მომღერლები გაჩუმებას თხოვდნენ.
-ილიავ, გაჩუმდი, თორემ ჩვენ გავჩუმდებითო...
ილიასაც სხვა რა გზა ჰქონდა.
ისე, "ბერიკაცი ვარ, ნუ მომკლავ..." უყვარდა.
ილიასათვის გლეხებს უთქვამთ(თუ არა ვცდები,ილიაობაზე),ხმა არა გაქვს და რა გამღერებსო.ილიას უთქვამს,სიყვარული მამღერებსო...
Number of posts : 291
Registration date : 18.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Wed Jan 14, 2009 9:25 pm
ილია მრავალმხრივ აკლია ჩვენს ეპოქას. ჩემი აზრით, მისი როგორც მცნობელის უნარი დღეს ყველაზე მეტად დასაფასებელია(არ დაგვავიწყდეს, რომ ილიას ბარათაშვილის და ვაჟას აღმოჩენის (ცნობის) პატივიც ერგო).
ფასეულობათა აღრევას დღეს "მცნობელის" არ არსებობა იწვევს .
ამიტომ, შეიძლება სადმე ახლოს გენიოსმაც ჩაიაროს და ვერ შევამჩნიოთ...
ასე, რომ დღეს გენიოსებზე მეტად ჩვეულებრივი, პატიოსანი "მცნობელი" გვჭირდება, ვინც "განაყენებდეს მშრალს ცალკე, ამად მოიწველს ვერასა..."
რა თქმა უნდა, არა მხოლოდ ლიტერატურაში.
Number of posts : 1342
Registration date : 09.12.08
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე    Thu Jan 15, 2009 9:11 am
ილია მრავალმხრივ აკლია ჩვენს ეპოქას. ჩემი აზრით, მისი როგორც მცნობელის უნარი დღეს ყველაზე მეტად დასაფასებელია(არ დაგვავიწყდეს, რომ ილიას ბარათაშვილის და ვაჟას აღმოჩენის (ცნობის) პატივიც ერგო).
ფასეულობათა აღრევას დღეს "მცნობელის" არ არსებობა იწვევს .
ამიტომ, შეიძლება სადმე ახლოს გენიოსმაც ჩაიაროს და ვერ შევამჩნიოთ...
ასე, რომ დღეს გენიოსებზე მეტად ჩვეულებრივი, პატიოსანი "მცნობელი" გვჭირდება, ვინც "განაყენებდეს მშრალს ცალკე, ამად მოიწველს ვერასა..."
რა თქმა უნდა, არა მხოლოდ ლიტერატურაში.
მარადიულ მტერთან მარადიული სიბრძნით მეომარ ღმერთკაცებზე ფიქრისას
Subject: Re: ილია ჭავჭავაძე
Page 1 of 1
» ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის თეატრი
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ) :: ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან
არმური Armuri :: სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ) :: ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Wed Sep 21, 2022 3:47 pm by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Sat Sep 10, 2022 9:18 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions