ka ka ka en ka ka ka en ka ka en en en en ka nl en ka en en en hi ca en fr ka en el ka ka ka ka ka ka en en ka de ka ka en hbs_lat en ka en ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka hbs_lat ka ka ka ka hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka xmf ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de ka ka en de en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en en de en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka gu ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de ka en de en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de en de en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de en de en hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka de en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka de en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka sk ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka fr ka ka ka ka fr ka ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka fr ka ka ka ka ka ka ka fr ka pt ka ka ka en en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka ka ka ka el ka ka el ka ka el ka ka ka ka ka ka el ka ka ka el ka ka xmf ka ka el ka ka ka el ka ka ka ka el ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka en el ka ka ka ka el ka ka ka el ka ka ka ka el ka ka ka el ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka el ka el ka ka el xmf ka ka ka ka ru el ka ka ka ka ka en en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka nl en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka nl en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ko ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ky ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ko ka ka ka ka fr en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en de ca en fr fr fr fr fr xmf ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en de hbs_lat en en ka en en ka en en en en ka ka ka ka en en ka ka ka en en en en en en en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en ka en en en en en
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)
Forum started: Sun 9 Nov 2008
Home   Portal   Register   Log in
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Number of posts : 7134
Subject: ქეთი გზირიშვილი    Sun Mar 01, 2009 8:28 pm
2009 წელს გამოიცა ავტორის სადებიუტო პოეტური კრებული. წიგნი გამომცემლობა "მერიდიანში" დაიბეჭდა, გაფორმებულია ქეთი გზირიშვილის მიერ გადაღებული ფოტოებით. კრებულში შესულია 2007-2009 წლებში დაწერილი ლექსები.
პოეტი ქეთი გზირიშვილი GeolibTV-ის მაყურებელს საკუთარ ლექსებს უკითხავს.
Last edited by Admin on Mon Apr 01, 2019 9:21 pm; edited 3 times in total
Number of posts : 1342
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Mar 02, 2009 10:49 am
და ნათელი გული და გონება_მშვენიერი ლექსის სათავე
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 1:23 pm
პოეტი ქეთი გზირიშვილი აგრძელებს საავტორო გადაცემას „გზაში წაკითხული წიგნები" და საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ინტერნეტ-რადიოს მსმენელებს კაზუო იშიგუროს წიგნის, „არასოდეს გამიშვა", შესახებ შთაბეჭდილებას უზიარებს.
Last edited by Nicoletta La Chatte on Mon Apr 01, 2019 2:14 pm; edited 1 time in total
კრებულის გამოცემაზე სერიოზულად ფიქრი ჯერ კიდევ იანვარში დავიწყე. მას შემდეგ უკვე მეშვიდე თვეს ვატარებთ, ჩემი ფიქრიდან საქმისკენ კი მხოლოდ ერთი ნაბიჯი მაქვს გადადგმული _ ეს ლექსების პირველადი გადარჩევაა. თუმცა არა, ყდის დიზაინზეც ვიფიქრე (ორი სავარაუდო სათაურის შესაბამისად). რა თქმა უნდა, დიზაინის (როგორც სათაურის) საბოლოო ვარიანტი ჯერ არ მაქვს. ეს საკითხი რთულად მეჩვენება და ვფიქრობ, მასზე საკმაო დროის დათმობა მომიწევს, რადგან მკითხველზე პირველ ეფექტს სწორედ წიგნის გარეგანი სახე და სათაური ახდენს.
გადაწყვეტილებების შესაბამისად, მოგვიანებით ამაზე ვრცლად და არაერთხელ დავწერ. დღეს კი იმაზე ვისაუბრებ, რაც უკვე გავაკეთე და რაც მნიშვნელოვნად მიმაჩნია როგორც კრებულის წარმატებისთვის, ისე ზოგადად, წინსვლისთვის.
ავტორებისგან არაერთხელ მსმენია საკუთარი ქმნილებების მიმართ გამოთქმული სენტიმენტალური ეპითეტები. ლექსებს, უმეტესად, შვილებს ადარებენ და გვერდზე გადასადებად არც ერთი მათგანი (და არ ცერთი სიტყვა მათში) არ ეთმობათ. ჩემი აზრით, სწორედ ეს დამოკიდებულება აქცევს ავტორთა (წინ)სვლას ადგილის ტკეპნად.
გადარჩევა თავისთავად ნიშნავს სათითაო ტექსტის წაკითხვას, რაც მათ მოწესრიგება, პუნქტუაციის ჩასწორებას, ხან მცირე რედაქტირებას იწვევს. თუმცა, გამოქვეყნებამდე, როგორც წესი, ამ ყველაფერს ვაკეთებდი. ალბათ, გაჩნდება კითხვა:
რატომ ახლაც. დროთა განმავლობაში მომატებულმა გამოცდილებამ და გამძაფრებულმა კრიტიკულმა დამოკიდებულებამ შეიძლება კიდევ აღმომაჩენინოს რაიმე; და რაკი ნაბეჭდ ტექსტში ხარვეზების ნახვა გულს დამწყვეტს, წინასწარ მეტი
გადარჩევამ წიგნის სტრუქტურაზეც დამაწყებინა ფიქრი: ქვეთავების მიხედვით დავყო თუ არა. თუკი _ ლექსების კიდევ უფრო ვიწრო, შინაარსის მიხედვით დახარისხება მომიწევს. ორივე შემთხვევაში აუცილებელი იქნება თანმიმდევრობის
განსაზღვრა. თანმიმდევრობა ჰარმონიული უნდა იყოს. ავიღოთ ნებისმიერი მუსიკალური ალბომი _ შემავალი ტრეკების რიგითობა არასდროს არის შემთხვევითი, ის ყოველთვის აწესრიგებს მსმენელის "მაჯისცემას". ასევეა წიგნშიც.
კიდევ ერთი "თავსატეხი": პასუხისმგებლობა მემატება იმ ლექსების არჩევისას, რომლებიც იანვრის შემდეგ დავწერე და არსად გამომიქვეყნებია. წაკითხვა, შეძლებისდაგვარად, კიდევ უფრო მკაცრი თვალით მიწევს. განვიცდი მათ ბედს, თუმცა
ათამდე მაინც მეგულება ისეთი, კრებულში რომ აუცილებლად მოხვდება (მეტი თუ არა).
ახლა კი, მონოლოგის ერთგვარი რეზიუმე:
ლექსები არ არიან შვილები და, მით უმეტეს, კალთაზე ჩამოკიდებულები; კრიტიკული თვალი _ პირველ რიგში არა ტექსტის მოსაწესრიგებლად, არამედ წიგნში მისი შეტანის აუცილებლობის განსასაზღვრად. მეორე რიგში გასაკეთებელი _
უკვე წაკითხული წინადადების შემადგენელი ნაწილია; ხედვა _ სივრცის და სივრცეში. ან ასე: მე მიყვარს შენობის დეტალების თვალიერება; ხოლო დეტალების ერთობლიობა ერთ მთლიანს ქმნის _ სახლს, რომელშიც ადამიანები
რაკი შერჩევა ერთი დამოუკიდებელი მოქმედებაა, წერას აქ შევწყვეტ და შემდეგ ნაბიჯებსა და მკითხველთან შეხვედრის მოლოდინზე სხვა დროს მოვყვები. ამ უკანასკნელით გამოწვეული სენტიმენტების მართვას, ვიცი, ვერაფრით შევძლებ...
კრებულიდან: „მონოლოგი და პირისპირ“, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, თბილისი, 2009
Last edited by Nicoletta La Chatte on Mon Apr 01, 2019 2:41 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 531
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 1:51 pm
„ჩვენ, ორი..“- ერთადერთი ლექსია, რომელიც აბსოლუტურად გაცნობიერებულად, წერის პროცესშივე მიყვარდა. არ ვიცი, ამ განცდის სიტყვებით გადმოცემას შევძლებ თუ არა. ძალიან მშვიდი ვიყავი, აუჩქარებელი და თითოეულ სიტყვაზე შეყვარებული. მგონია, ლექსს ეს კიდეც ეტყობა. მიუხედავად სიდიდისა, ერთი ამოსუნთქვის ლექსია (ისევე, როგორც თითქმის ყველა ამ ხუთეულიდან), არაფერი შემიცვლია დაწერის შემდეგ.
ორი, დიდი ხნის წინ გამოგონილი ველოსიპედი,
შენი ველო მწვანეა და სამთო,
უამრავ დაბრკოლებაგადალახულს, თავი ყოჩაღად უჭირავს.
(ან იქნებ არც კი, ყოველ დილით)
და სიგნალს საჩვენებელს წამოკრავ -
კეთილ ღიმილს, ჩამოქნეულ ხელისგულში რომ ხედავ,
და ეშვები სივრცეზე და სივრცეში..
ჩემი ველო ცისფერია და მომცრო -
(ან არც კი, ყოველ დილით)
ვამჩნევ მის მოშვებულ ბორბალს და იმ იმედით,
და კედელ-კედელ ნასწავლი პირველი გაკვეთილი მახსენდება..
ჩემი ველოს სიგნალი ისეთი უნიათოა,
საჩვენებელ თითსაც კი ვერ განაწყობს წამოსაკრავად,
მხოლოდ ხანდახან, შესამჩნევ და მაინც უყურადღებოდ გამორჩენილ
დღეს შენი სივრცე ჩემს მიმდებარე ქუჩას მოიცავს.
დღეს შენი მწვანე ჩემს ცისფერს ეზავება.
დღეს შენი კვალი ჩემი საგზაო ნიშანია.
დღეს ვერ შევამჩნევ ვერცერთ ორმოს და მაინც,
ორ, დიდი ხნის წინ გამოგონილ ველოსიპედს,
"ჩვენ, ორი" ლიტვურ ენაზე. მთარგმნელი – ლიდია გიორგობიანი. 2014
Last edited by Nicoletta La Chatte on Mon Apr 01, 2019 3:30 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 531
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 1:53 pm
„შინდებს ბორდო სდით“ - ეს ლექსი ალმანახ „თაობების“ მეორე ნომერში დაიბეჭდება, სადაც ჩემს „ყველაზე უფრო“ ლექსად დავასახელე. ამიტომ არვიცი, ამ ხუთეულშიც უნდა დამესახელებინა, თუ არა; მაგრამ მაინც, რაკი შერჩევის მარტივი გზა ვარჩიე.. მისი დაბადების თარიღი ჩემი, როგორც ავტორის დაბადების თარიღიც არის - ამ ლექსით გამოვჩნდი „ებლიტფოზე“ ღიად. ერთი წელი ხდება უკვე.
მოლზე გაშლილი შენი სუფრისთვის..
და საყვარელი ადგილები ამომიკითხე..
ჩეროს რიგში ვერცხლი იბნევა..
არტერიები აუკეცავთ კეფაზე შინდებს..
ჩემი ბიჯი - დამშვიდებული...
და ჩანასახის პოზაში მყოფი
Last edited by Nicoletta La Chatte on Mon Apr 01, 2019 3:28 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 1:54 pm
რამდენიმე ძველი ლექსი კიდევ მაქვს - შედარებით მეტად რომ მომწონს, მაგრამ გადავწყვიტე, დაახლოებით ერთი თვის წინ დაწერილ ლექსებზე მომეყოლა...
„ხელები“- რაც ლექსებს ვწერ, ფრაზა „მომეცი ხელები“ არაერთხელ მიმიწერია ფურცელზე, მაგრამ ამის იქით ვერ წავსულვარ. ეს ლექსი უცებ გაჩნდა, ერთი ამოხეთქვა იყო, იმდენად სწრაფი, მოგვიანებით ძლივს გავარჩიე ფურცელზე ხელნაწერი. არ შემიძლია ამ ლექსის ახსნა სხვა სიტყვებით, მთელი გულით კი ვითხოვე...
მომეცი შენი სველი ხელები,
და გადავტეხავ სიცოცხლის ხაზს,
Last edited by Nicoletta La Chatte on Mon Apr 01, 2019 3:25 pm; edited 1 time in total
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 1:56 pm
და „ჩამქრალი..“ - ძალიან საინტერესოა ჩემთვის ეს ლექსი. არ ვაპირებდი გამოქვეყნებას, რადგან მეგონა, მკითხველი არ მიიღებდა, მაგრამ მეგობრის რეაქციამ შემაგულიანა. არც ვნანობ, მისი მადლობელი ვარ. ლექსი ძალიან თვითირონიულია, შესაბამისი ფორმით და ეს მაეჭვებდა.
მინდა, გამოვფინო ჩემი გადამწვარი ნათურები
და ტანის ოდნავ რხევით ვუთხრა ყველას:
აი, მე რა მაქვს, -
აი, ის წვრილი ძაფივით ჩამწყდარი ზამბარები,
არ გინდათ, კარგად შეათვალიეროთ?
მე ნათურის გამოცვლა არვიცი
და როცა ვიცი -
არ მაქვს ახალი ნათურები.
სანთლის შუქზე ყველა ერთ ოთახში გროვდება,
მე შემიძლია, ხელი გავიწოდო და
ნახე ჩემი ჩამქრალი ნათურები,
შორიდან არ ჩანს გაწყვეტილი ზამბარა..
ან, არ გინდა ახლოს,
დარჩი ორი ნაბიჯით უკან -
უბრალოდ, ასანთი გეჭიროს ხელში..
ჩემი ხელები ჰაერს უსინჯავენ ნაკვთებს:
და გეჭიროს ხელში ასანთის ღერი,
ვიდრე უცებ არ გაგახსენდება,
რომ ჯიბეში გაქვს გადაუწვავი ნათურები,
ჩაყავი ხელი ჯიბეში -
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 2:04 pm
Published on Mar 26, 2013
ეროვნული ბიბლიოთეკის თანამშრომელი , პოეტი, მთარგმნელი ქეთი გზირიშვილი გიორგი კილაძის ლიტერატურულ კითვებზე პასუხობს.
გავუდგებით გზას ტრიბუნის გასწვრივ –
ყველა ჩვენ–ჩვენ ქუსლს ავახმიანებთ,
ის კი დაითვლის ტალღების რხევას
და შიგადაშიგ, უთმო შუბლიდან ოფლს ჩამოიწმენდს.
მე ვაპროტესტებ საყრდენი კედლის დაჩრდილულ მხარეს
გამოსახული არსებების უშნო კონტურებს;
აჩქარებული ტიტრების ფონად ძილისპირულის გამოყენებას;
წითელ გამაშებს (თვალებს მიჭრელებს).
ჩემი ცოცხლები მოითხოვენ ძველი ფირფიტის დაბრუნებას,
რომ ცეკვა შეძლონ თითის წვერებზე;
დამახსოვრებას – სახელებით –
სიის კითხვისას არგამორჩენას და ცოტა ღიმილს.
ჩემი სატვირთო, ბებერი “ფორდი”,
მე არ დავტვირთო გვამებით, მან კი – აღარ დახოცოს.
ჩვენ სვლას აკლია ყველაზე უფრო სააღლუმო ხმა:
მესაყვირეებს, გზად რომ ჩავყარეთ დაშრეტილ არხში,
საყვირები ვერ ამოვართვით ცივი მზერიდან,
ამიტომ, მხოლოდ დაფდაფები გვაქვს და შეძახილი:
„Иocиф пpocHyлcя kak oT Toлчka“
მორიდებული სახეებით წინმდგომის მხრიდან გამოჩენას თმენით ელოდნენ.
და როცა მხარი-შირმა ქრებოდა,
ერთი ნაბიჯით ფარავდნენ მანძილს ჩემამდე, შემდეგ –
ბოლომ, ყველაზე დაუცველი რომ დარჩა თითქოს,
და ვერ ვიხილე ვერცერთი სკამი – ჩამოსაჯდომად.
და ვერ ვიხილე ვერცერთი თარო – ქვის დასადებად.
და ვერ ვიხილე ვერცერთი ღრიჭო – რომ მოეღწია ყურამდე ბგერას.
გადავუწიე ორი ფარდა – მარჯვნივ და მარცხნივ,
წყლის მომლოდინე ნაპრალები გამოვაჩინე.
მან შემომაჭდო სიმხურვალე კისრის გარშემო,
ვიყავი ქერი – მუხლით დამადგა, ფქვილად ვიქეცი,
ვიყავი ნადი – კვალი გავავლე, ვმღეროდი ორხმას,
ვიყავი ელვა – ცის მშვიდი შუბლი შემოვირბინე
და ჩამოვწურე ველზე სარტყლის შვიდივე ფერი.
ჩამოდგა განთიადი, როგორც სიჩუმე.
არაფრის თავი აღარ მაქვს:
არც ქვის, არც ქვიშის, არც ხისაგან გამოჩორკნილი.
აღარც ძაღლი ცქვეტს ყურებს,
არც ცხენს ეჩრება ფაფარი თვალში,
არც უდაბნო ჩანს მოზოზინეს წინ.
ფარდაა– ვარსკვლავებმიხატული. გადასწევენ. გამომიყვანენ. ჩავივლი. უთავო.
დავაფრთხობ ხალხს, ჩამქრალ ჭაღებს ავანთებინებ.
მე საშიში ვარ. სიზმრის სტუმარი.
პლასტელინით გამოძერწილი გორგალი სწრაფად სწყდება მხრებს.
პატარა თითები ზელენ და აბრტყელებენ.
ყოფენ და ისევ გორგლად აქცევენ.
ახლა მთავარია, მხრებს მიეკრას.
და მძერწავსაც აღარ ვუნდივარ თავიანი.
მხოლოდ მასალად დამიგულა მუყაოს ყუთში.
როდის ჩადგება ხრტილის ზრიალი, –
წუხელ ქვიშას რომ მაყრიდა თვალში.
ვერ ამომწმინდა მე ისტორიამ
და სქელ წიგნებში ჩამომარიგა.
პირველი თავი. მსუყე და გემრიელად შეკაზმული.
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 2:06 pm
შემოუქსოვა წამწამებიდან წამწამებამდე თხელი პირბადე,
მილულულ თვალით დაანახვა სიკვდილის ცეკვა...
ტოტზე ჰკიდია - უკვე ბოლო, შემოჭმუჭნული..
ნიავი-მკვლელი ნერვიულად ხელებს იფშვნეტავს..
მთელ თვეს მადევნა ცალი თვალი
კითხვის ნიშნების მოხაზვა მომწონს ფურცელზე,
ვიოლინოს გასაღების მოხაზვა მომწონდა...
კარი გააღე, ნაბიჯი გაქვს ხმაურიანი -
თვალზე დამაჩნდი ერთადერთ წვეთად.
ჩაი დუღდება მის სამოვარში...
ხელოვნებაზე სასაუბროდ ხარ მიწვეული.
მხარი მოგიძებნე და მოგეყრდენი.
იქნებ, ეპიზოდი მონტაჟს ემსხვერპლა?
ჩემს თვალებს მკვეთრი იისფერი აქვთ –
რა იყო ბოლოში ნეტავ...
ვეღარ ვწერ ლექსებს –
და გამორჩენილ სტრიქონებს ვავსებ.
მე - მოტივტივედ თბილ ზედაპირზე,
როგორც ამბორი ჩამავალი მზის.
ყველაზე უფრო ნათელ დღეში,
და ჩამავალ მზეს ჭრელ კენჭს უმიზნებ -
ჩემი ყველა დღე -
მძლავრად მოსმული მკლავურის მსგავსად,
და შხეფებს ზეცის ტილოზე შევსხამ -
ჩემი თითები ისე მარტივად
საკუთარ ხელით შემოვიკეცე წუხელ საბანი
და გავუყუჩდი ნაცნობ ტკივილებს...
ჩაჭედილი კლავიში ხომ აფერხებს ჰარმონიას.
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 2:25 pm
ახალი პროექტი - "გზაში წაკითხული წიგნები"
კომუნიკატორი / C სტუდია
გამოქვეყნდა 19 იან. 2015-ში
სტუმარი: ბლოგერი, პროექტის ავტორი ქეთი გზირიშვილი და მონტაჟის რეჟისორი დაჩი იჩუაიძე.
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:02 pm
სიჩუმე გადმოვარდა მისი წიგნებიდან.
სიჩუმე დაეშვა მისი ენიდან
და დაჯდა ჩვენ შორის
და ჩახერგა ჩემი ყელი.
მან გაანადგურა ჩემი ნდობა.
მან გამომგლიჯა სიგარეტები პირიდან.
ჩვენ გავცვალეთ სიტყვები ალალბედზე
და მე არ ვტიროდი,
და მე არ ვითხოვდი,
წყვიადმა მოიცვა ჩემი გული
და რაღაც, რაც კარგი იყო,
და რას დავყუდებულვარ აქ
აღსავსე გამოცანით, თუ რა თქვა მისმა სიჩუმემ?
ტომი სამი წლისაა და როდესაც ცუდად იქცევა,
„წითელი ვარდები ცისფერი ლედისთვის”
და ისვრის მას ოთახში.
არასდროს დაურტყამს ტომისთვის ხელი.
მას ეშლება წითელი ვარდები სხვადასხვა ადგილებში,
თავზე, როცა იყო მთვლემარე, როგორც მდინარე,
ზურგზე, როცა იყო გადატეხილი საფრთხობელა,
მკლავზე, სადაც თითქოს ბურღმა გაჰკრა კბილი,
ან ძირტკბილას ჩხირივით გადაგრეხილ ფეხზე,
ყველა იმ ცეკვისას, რომელიც ერთად შეასრულეს
ცისფერმა ლედიმ და ტომიმ.
შენ დაეცი, უთხრა მან, დაიმახსოვრე, შენ დაეცი.
მე დავეცი – სულ ესაა, რასაც ექიმებს ეუბნება
დიდ ჰოსპიტალში. მშვენიერი ლედი მივიდა
და დაუსვა კითხვები, მაგრამ რაკი
არ სურს, გაგზავნონ სხვაგან, თქვა, რომ დაეცა.
მას არასდროს უთქვამს სხვა რამ, მიუხედავად იმისა, რომ
არასდროს უამბია მუსიკის შესახებ,
ან როგორ მღერის დედა და ისვრის,
სწევს მაღლა და ტყორცნის.
სჯერა, რომ მისი ბურთია.
ცდილობს, დაეცეს და ახტეს,
მაგრამ იჭყლიტება მწიფე ნაყოფივით,
რადგან ცისფერი ლედი უყვარს და ლაქებს
წითელი ვარდებისას ჩუქნის მას.
არც აბსტრაქტული, არც ფერმკრთალი,
მათი ძუძუები დაკიდებულია მკვდარი თევზებივით.
კუდიანები არა, მხოლოდ მოჩვენებები,
რომლებიც მოდიან უსარგებლო ხელების ქნევით,
ყველა მოჩვენება როდია ქალი,
რომლებიც ატარებენ თავის გენიტალიებს,
ეშმაკები არა, მხოლოდ მოჩვენებები.
აი ერთი, ყრუდ აბრაგუნებს შიშველ ფეხებს, იხრება
მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის.
ანგელოზები არა, მხოლოდ მოჩვენებები:
გორავენ ჩაის ვარდისფერი ფინჯნებივით
ნებისმიერ ბალიშზე, ან ფეხებს იქნევენ,
გვიჩვენებენ უმანკო ტაკუნებს და ეტირებიან
ანგელოზებისთვის, რომლებიც ამ ქალაქში ბინადრობენ,
მიუხედავად იმისა, რომ მათი ფორმა გამუდმებით
ყოველ ღამით ჩვენ ვტოვებთ ცოტა ცივ კარტოფილს
და რძიან თასს ფანჯრის რაფაზე.
როგორც წესი, ისინი ცხოვრობენ ცაში, სადაც
სხვათა შორის, აკრძალულია ცრემლი.
ისინი ეკვრიან მთვარეს გარშემო, როგორც
თავის უამრავ წიწილასთან ერთად.
როდესაც ღამდება, ძროხები წვებიან,
ხოლო მთვარე, ეს დიდი ხარი,
თუმცა იქ, მაღლა, არის ჩაკეტილი ოთახი
რკინის კარით, რომელიც არ იღება.
შიგნით ყველა შენი ცუდი სიზმარია.
ზოგი ამბობს, რომ ეშმაკი კეტავს კარს
ზოგი ამბობს, რომ ანგელოზები კეტავენ გარედან.
იქ მსხდომ ადამიანებს არ აქვთ წყალი
და არასდროს შეუძლიათ შეეხონ ერთმანეთს.
ისინი ხრაშუნობენ, როგორც ღორღი.
ისინი არ ყვირიან დახმარებისთვის,
მხოლოდ შიგნით ჩაიძახიან, როცა
მატლები ფარავენ მათ გულებს.
მე მინდოდა გამეღო ეს კარი,
და გადავხვეოდი თითოეულ დაცემულს,
მაგრამ არ შემიძლია, მე არ შემიძლია.
შემიძლია მხოლოდ ვიჯდე აქ, მიწაზე,
ზოგი ქალი თხოვდება სახლზე.
ეს კანის სხვა სახეობაა; მას აქვს გული,
პირი, ღვიძლი და ნაწლავების მოქმედება.
კედლები უცვლელი და ვარდისფერია.
ნახეთ, როგორ დგას ის მთელი დღე მუხლებზე,
ერთგულად რეცხავს საკუთარ თავს.
კაცები შედიან ძალდატანებით, გადმოინთხევიან,
ქალი არის თავისსავე დედა.
„ლიტერატურული გაზეთი“, # 94, 15 - 28 მარტი, 2013
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:10 pm
რა შეიძლება წერო, როცა ყველაზე უფრო საწერს
გულდაგულ მალავ და სიჩუმის გრიფს ადებ?
აბრუნებ შიგნით, რეზერვუარში, როგორც წყალს –
ბორბალი, რომელსაც ჯამები აქვს მიმაგრებული.
თვალი გაგიშტერდა ბორბლის ტრიალზე.
ირგვლივ მზეა და სმენის ცას მხოლოდ
უცხო ჩიტის ხმა ჰკვეთს.
ყველაფერი ისეა, როგორც სიზმარში –
უწონო ხარ და ემოციით სავსე.
სხეული თბილი გაქვს, მიუხედავად შეციებული თითებისა,
რასაც მაშინ ამჩნევ, როცა შენზე უფრო თბილსა და
როცა შენზე უფრო თბილსა და
ყველაფერი ისეა, როგორც საჩუქრის მიღების მომენტში:
თვალები გიბრწყინავს და გიხარია.
იცი, რომ დღის მთავარი პერსონა ხარ,
რომ ცა შენთვის გაცისფერდა, მზე შენთვის დაეკიდა ცას,
ფოთლები შენთვის შრიალებენ, ჩიტიც შენთვის მოდის
სამღერად, წყალიც შენთვის ჩუხჩუხებს.
რომ შენ ჩაუდგე შუაგულში,
ხელები აღმართო და იყვირო.
შენ ჩაუდგე შუაგულში, ხელები გაშალო და შემოაკრა.
შენ ჩაუდგე შუაგულში, ხელები გაშალო და დაიკრიფო,
რვაში, როდესაც სადარბაზო მეზობლებისგან დაიცალა,
უმეტესობამ მანქანებში ჩაყარა ბარგი,
ჩვენ, ფანჯარასთან მდგომი მე და დედა, მათ ვაცილებდით
და უმწეობის შეგრძნება გვღრღნიდა.
დედამ ჩააწყო ფოტოები: „ეს ერთი ჩანთა”,
მე ჩემი კომპის მასალები –
ლექსების წიგნი, ფოტოარქივი დისკებზე ვწერე
(პარალელურად ვეცნობოდი ინფორმაციას –
ქეთი გზირიშვილი როგორ დაბომბეს, როგორ მოაწყდა ხალხი თბილისს,
კიდევ ორ-ორი ხელი რაღაც, გამოსაცვლელი
და ვიფიქრეთ – რა გვეშველება.
დედამ: „მუხლები წამერთმევა, მე ხომ ვერ ვირბენ”,
მეც: „ჰო, მუხლები, თან ეს მძიმე ფოტოარქივი”,
მაშინ ვუთხარი, მექნებოდა ჩემი მანქანა.
არა საზღვარის გადასაკვეთად, არამედ სადმე,
ახლა მაქვს ავტო; დედა – წავიდა სამი კვირაა.
მუხლი წაერთვა და ისე სწრაფად გადალახა მძიმე სამანი,
გამოაცხადეს: უმწეოები ცხინვალს ტოვებენ.
ბარგი იგივე მექნება, ალბათ; თუმცა მუხლები,
არა მგონია, ავტომდე მიმყვნენ.
ზაფხულს შეუძლია თქვას, რომ ორი დღის
დღეს შემეშინდა შინ მოსვლის.
ვზივარ ეკლებზე, რომლებიც ამ წელმა გამოისხა და
ტელევიზორში ილაპარაკეს და მაიძულეს, მეფიქრა ომზე,
რომელიც რა ხანია, გვიწინასწარმეტყველეს.
და, აი, გამოჩნდა მისი გაცხადების პირველი ნიშნები.
მეშინია, ვიყო მარტო ომში.
ეს იგივეა, სულ ვიყო ბნელში,
რასაც ყოველღამ გავურბი ოთახებში შუქის ანთებით.
მეშინია გაქცევის ან დარჩენის,
რადგან ომში ყველა ჩამრთველი მოშლილია
და სანთელი – დეფიციტური პროდუქტი.
არ არსებობს აბი, მისგან განკურნების.
არ არსებობს მედდა ან ძმა – სარი, დასაყრდენი.
თუკი მათ ქარიშხალი დაწყვეტს;
ვინც ჩამოასხამს მზეს დღის დასაგრძელებლად.
მე მისი აგრესიული თამაშის თოჯინა ვარ.
მწიწკნის, მკბენს, მატეხავს კიდურებს
და მე ვრჩები იქ, სადაც ვეცემი,
ან სხვა სათამაშოთი ერთობა –
გულში იკრავს და ზრდის,
ჩემთან მოდიან წვიმები, ქარები და მზე:
ცდილობენ, მიპოვონ სიცოცხლის ნიშნები.
მათ არ იციან, რომ ის ყოვლისშემძლეა –
„ლიტერატურული გაზეთი“, #90, 18-31 იანვარი, 2013
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:38 pm
იდაყვებზე დააყრდენი ფიქრები -
გუშინ, როცა მზერაში გაფანტულ ბაბუაწვერებს
საიდუმლოს უმხელდი და ხელს უქნევდი გზაზე დამდგართ,
ღია დაგრჩა ყველა კარი.
დრო მიაჭედე კედლის საათს -
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:40 pm
შემხმარ ჭადარზე შემჯდარი შაშვი
მჭახედ ჰყვებოდა წინა დღით ნანახს...
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:42 pm
მოზიდეთ მშვილდები და ისრის შხუილი დაწერეთ.
ყეფა დაწერეთ, მიტოვებული ეზოს სიღრმიდან ამოსული;
სარკმელს რომ აცილებს ოთახში მარტოდ დარჩენილ ბავშვს.
ამოირჩიეთ ხმები და შთაიბერეთ მუცლებში ქარი,
დახატეთ ბრტყელი გასაღები, –
საჩვენებელი გააყოლეთ სუფთა ფურცელს და
ზედ მიბმული გუთნებიდან ბელტი გაყარეთ.
დაწერეთ, ვიდრე მომღერალი ცილას იგლესავს იოგებზე,
სახეს იხატავს საკარნავალო გმირის დარად და
თავზე მძიმეწიგნდაბჯენილი ხაზზე სიარულს მოთმენით სწავლობს.
დაწერეთ, მერე წაუკითხეთ მდუმარედ დამსხდარ ორკესტრანტებს,
წაავარჯიშეთ მშვილდებისა და ფერდშევარდნილი გოშიების ამოცნობაში
თავისი ჩრდილით გადაკვეთს დარბაზს შუაზე,
ყელს ამოივსებს მისთვის უცხო საჟღარუნოთი,
გამოგიწვდით ხელს წელში ერთად მოსახრელად,
და ფეხზე დინჯად წამომდგარი,
რეჟისორის წილ ტაშს მივიღებ
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:48 pm
…კიდევ, მინდოდა, დამეწერა, თუ როგორ – გაღმა.
აქამდე მხოლოდ ნავი აღწევს და ისიც შენი.
გახვედრებ ზურგზე ამოტვიფრულ სიცივის დამღას;
შენ, წამოღებულ მალამოთი, ღამიდან მდენი
და მე – მდინარი უხმაუროდ ყურე(ე)ბს შუა –
გზაზე, რომელიც დამაბრუნებს ისევე ღამეს,
რომ შენი ნავი კვლავ მოადგეს მოტეხილ ყუას,
შენმა მალამომ მაჯისცემა კვლავ დამიამოს.
აი, ამისთვის მოვირკალე ზურგი და თვალებს
წყალში ვალაგებ – მოვაცილო თუ კი რამ მღვრიე
შემორჩათ გზიდან, რომ ვფარავდი მე ასე მალი –
შემოსწრებული მგზავრისათვის სახლი კარღია…
Number of posts : 531
Job/hobbies : poète et Journaliste
Humor : Le bien
Registration date : 12.02.19
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი    Mon Apr 01, 2019 3:50 pm
აი, ხომ ვიცი, გტკენ –
თითების გაშლა უფრო ძნელია,
ვიდრე მარჯვენის ოდნავ აწევა –
გამჭოლი მზერა უფრო მძიმეა
და თუ თითები გაშლილია
(რაკი ეგ ხელი მენჯთან ახლოს ისე ქანაობს,
წამით ადრე “კოლტის” სროლამდე)
მე არ ვარ ცუდი,
Subject: Re: ქეთი გზირიშვილი
Page 1 of 1
» წიგნები და ავტოგრაფები
» ქეთი ჩხარტიშვილი (ხელოვანი)
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა
Jump to: Select a forum||--მართალს ვიტყვი, შევიქნები ტყუილისა მოამბე რად? (საცნობარო)|--მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები)|   |--პოეტების ქვეყანა|   |--მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის|   |--ესეებისა და კრიტიკოსთათვის|   |--მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის|   |--ლიტერატურა უსაზღვრებოდ|   |--ისტორიისათვის|   |--ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო...|   |--"ლიტერატურის თეორია" – სტუმრად რენე უელეკთან და ოსტინ უორენთან|   |--საკამათო|   |--ბობოისკარი|   |--მინიმალისტური პოეზია|   |--სიტყვითდუელები|   |--მწერლები - მწერლებზე|   |--შეუნდოთ ღმერთმა...|   |--ლიტერატურული კონკურსები|   |--აგორა|   |--სტუმრები და მასპინძლები (ერთნიც და მეორენიც ფეისბუკზე დაიკარგნენ)|   |--"ვერცხლის თასადამც მაქცია" - სტუმრად სანათასთან|   |--არაგვიანი – სტუმრად არაგვთან|   |--"ბრანდი-ბრუნდი" - სტუმრად მარიამ წიკლაურთან|   |--ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან|   |--სადისკუსიო კლუბი - სტუმრად ნინი მელივასთან|   |--”ვაჟკაცობისას ამბობენ” და "უკვდავებისა წყაროო" - სტუმრად ვაჟიკა კაწალხეველთან|   |--კაცობრიობა დანა-ჩანგლით ითხრის სამარეს! - სტუმრად ვაჟა ხორნაულთან|   |--ნაფეხურები - სტუმრად ნინო დარბაისელთან|   |--”დარდების შემგროვებელთან” - სტუმრად გოდერძი ჩოხელის გამიხარდასთან|   |--საუბრები სიტყვის ხელოვნების შესახებ - სტუმრად ზევსის დაქალთან|   |--"მზე ხატავს სახლის ფერად რიკულებს..." - სტუმრად კესოსთან|   |--”მითოლოგია ჩემი სისუსტეა...” - სტუმრად ნინო ნეკერიშვილთან|   |--"ცისკარი" – სტუმრად ძველ მეგობართან|   |--ქართული ჟარგონის ლექსიკონი - სტუმრად ლევან ბრეგაძესთან|   |--მზერის გადანაცვლება (მხატვრობა, კინო, თეატრი, მუსიკა)|   |--მხატვრობა არმურზე: "ნიკალა და მარგარიტა"|   |--კინო არმურზე: კამერითაც ცხონდების კაცი|   |--თეატრი არმურზე: მელპომენე და თალია|   |--მუსიკა არმურზე: ხმა - სინათლეა...|   |--Georgian Authors in English|--Deutsche Übersetzung Georgischer Literatur
:: I forgot my password
Yesterday at 1:39 pm by Admin
Yesterday at 1:36 pm by Admin
» ქართული ხალხური პოეზია
Sat Sep 24, 2022 1:47 pm by Admin
Fri Sep 23, 2022 8:05 am by Admin
Fri Sep 23, 2022 7:58 am by Admin
Fri Sep 16, 2022 9:00 am by Admin
Sun Sep 11, 2022 11:39 am by Admin
Bookmark and share the address of არმური Armuri on your social bookmarking website
Free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Latest discussions