ka en en ka hbs_lat ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka en da ka ka ka ka ka sk en oc ru ka ka ka sk en oc nl ka sk en oc ru ka sk en oc ceb ka ka ka sk en oc es ka sk en oc es ka ka sk en oc nl en ka en ka ru ka sk en oc es ka ka sk en oc es en sk en oc es ka ka ka sk en oc es hu ka ka ka ka ka ka ka sk en oc ru ka nb sk en oc ru fi ka ka ru ru es en ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ka ar ka ka ka en xmf en ka ka ka ka xmf ka ka ka ka ka ka ka ka ru en
skip to main | skip to sidebar
ნუ ხარჯავ ამდენ ძალისხმევას, ყველაფერი საუკეთესო მოულოდნელად ხდება =) როგორც შენი სტუმრობა ბლოგზე =.)
"ვინ იცის, ეგებ ყველაფერი, რასაც მიველტვით, ეშმაკის მოჩმახული აღმოჩნდეს ერთ დღეს...."
დადგება დრო და სიბერეში გადამდგარი მიხვდები, რომ ცხოვრების 70% გზაში გაატარე და ეს კატასტროფა იქნება შენთვის მითხრა ადრე ვიღაცამ და რადგან აქამდე არასდროს გამიგია მსგავსი სისულელე, მე იმ ვიღაცის სახელსაც კი ვერაფრით ვიხსნებ ახლა.
თუმცა აუცილებლად დადგება დრო, როდესაც შენი ბარგით, წიგნებით, ფიქრებით და მთელი ავლა-დიდებით მანქანაში ვეღარ ჩაეტევი, იმ მანქანაში ბავშვობაში ზედმეტად დიდი რომ ჩანდა და ყოველთვის წინ გინდოდა ჯდომა.
დადგება დრო და ყველა შენი მეგობარი ერთდორულად დაკავებული აღმოჩნდება შენთვის და დადგება დრო როცა გაიღვიძებ და იტყვი - აქ რა მინდა?
ამჯერად ფერადი ჟურნალები ვიყიდე. სულელური ჟურნალია - აი ისეთი, გლამურულად გათხაპნილ გოგოებს რომ ხატავენ და იდიოტურ სტატიებს წერენ ქალთა ოთხნაირი ტიპის შესახებ.
23-ე გვერდზე საინტერესო ფოტოა ყვითელ შლიაპიანი გოგო ყვითელ ჩემოდანზე ყვითელ ავტობუსთან .. ფოტო დიდი არაფერი სათაურია კარგი
- "ვისაც ცხოვრებაში რაიმე სიძნელე აქვს გზას უნდა დაადგეს."
არადა მართალია. სიძნელეების დროს კი ჩვენ რატომღაც სახლში ვიკეთებით და დახმარებას ოთხ კედელს ვთხოვთ. :)
მგზავრები კი თითქმის ყველგან ერთნაირია. ერთნაირ რამეებს ჭამენ, სვამენ, ერთნაირადაც აცვიათ, თითქმის ერთნაირი ჩემოდნები აქვთ და ზუსტად ერთნაირ მოსაწყენ ისტორიებს უყვებიან ერთმანეთს საკუთარი პირადი ცხოვრების შესახებ დარწმუნებულნი იმაში, რომ მეორედ აღარასოდეს შეხვდებიან.
მგზავრობა კი საშინლად გავს ცხოვრებას. ადამიანები, რომლებიც ცხოვრებაში გვხვდებიან ეს ის მგზავრები არიან დაუგეგმავად და სრულიად შემთხვევიოთ რომ მოხვდნენ ჩვენს ავტობუსში, თვითმფრინავში, მატარებელში. არადა ხომ შეიძლება შემდგომ რეისს გამოყოლოდნენ ან მაინცდამაინც დღეს არ გადაეწყვიტათ სადმე გამგზავრება?
და რაც უფრო შორს მივდივარ მით უფრო მიმძაფრდება აზრი იმის შესახებ, რომ ტრანსპორტი ამერია.
ვაგზალზე ხომ ზედმეტად ბევრი ხალხი ირეოდა, ზემდეტად ბევრი ტრანსპორტი იყო და სრულიად შესაძლებელი იყო რომ მეც იქ არ ჩამჯდარიყავი სადაც ვზივარ ახლა. ეს ადამიანები, რომლებიც გზაში მხვდებიან შეიძლება იდეალურნი არიან, მაგრამ მაინც ეს არ არიან ჩემი მგზავრები, რადაგნ მე სულ სხვაგან ვზივარ. ჩემი ტრანსპორტი კი შესაძლოა ისევ იქ დგას და ელოდება მგზავრს, თუმცა მის გარეშეც მშვენივრად მოახერხებს ადგილიდან დაძვრას.
და რაც უფრო მეტ ხანს მივდივარ უფრო რთულდება, რომ ჩამოვიდე შეშლილი ტრანსპორტიდან და იქ ავიდე სადაც ჩემი ადგილია, რადგან უკვე ზედმეტად ბევრი დრო გავიდა ყველაფრის შესაცვლელად. ზედმეტად ბევრი მანძილია გავლილი უკან მოსაბრუნებლად.
და მერე შენ გეზარება და იმ მგზარებს ეჩვევი, რომლებიც არ არიან შენი, მაგრამ შენ შეგეშალა და ახლა ისეთი სახე უნდა მიიღო თითქოს არაფერიც არ მომხდარა. თითქოს იმიტომ დაიბადე რომ სწორედ ამ დროს სწორედ ამ ტარანსპორტში ჩამჯდარიყავი და გენახა მგზავრები, რომლებიც არაფრით განსხვავდებიან სხვებისგან
უნივერისტეტის პროფესორი - რომელსაც ცოლის მიერ სათუთად დაკეცილი პერანგები და კოსტუმები უდევს ჩემოდანში. დიახ, მან ჯერ არ იცის ... და სავარაუდოდ არც მისმა ცოლმა იცოდა რომ ეს მზრუნველი ხელის მიერ დაუთოვებეული პერანგები მას იქ არ დასჭირდება.
ორი თინეიჯერი გოგო - პირველად რომ გამოუშვეს მარტო სამგზავროდ და ახლა ყოველ 2 წუთში ერთელ ურეკავენ.
თეთრი ტილოს კაბიანი ქალი 3 ბავშვით, სახეზე ეტყობა სახლში კიდევ 3 ელოდება ასეთი.
კროსვორდის შემვსები ორი მამაკაცი, რომელთაც რატომღაც ახლა ამოუვარდათ თავიდან პერუს დედაქალაქი, რომელიც ოთხასოიანია და ბ-ზე იწყება(!)
ისამნისფერ ჩემოდნიანი ქალი, რომლის ქმარი ერთ-ერთ კერძო კლინიკაში მუშაობს სტომატოლოგად, შვილები კი ზედმეტად ნიჭიერები არიან თუმცა ასევე ზედმეტად დაკავებულნი იმისთვის რომ ისწავლონ.
მწვანე კუბიკიან პერანგიანი კაცი, რომელიც კომუნისტების დროს ერთ-ერთი ბაგა- ბაღის მომმარაგებელი იყო, მერე ქვეყანა რომ აირია, ბევრმა მისმა მეგობარმა საზღვარგარეთს შეაფარა თავი. ის არსად წასულა ჯერ ერთი იმიტომ რომ პატრიოტი იყო, უფრო კი იმიტომ რომ წასასვლელი არსად ჰქონდა.
P.s. სიმღერა, რომელსაც ჩემს გვერდით მჯდომი მეზობელი მთელი გზა რატომღაც ყურსასმენების გარეშე უსმენდა და რატომღაც მე მენიშნა.
P.p.s. პერუს დედაქალაქი შეუძლებელია "ბ" ასოზე იწყებოდეს...
მსგავსი პოსტი - "გზაში ჩაწერილიდან"
Posted by ჰექსე at 8:20 PM
ბაჩო27 aBrycTa 2010 r., 21:57
საგიჟეთში გამომაწყვდიე და ეგაა :)
პერუს დედაქალაქი "ლ"-ზე იწყება, მერე მოსდევს "ი", მემრე "მ" და მთავრდება "ა"-ზე, შუაში კიდევ რაცხეებიაო, მაგრამ მე არ მჯერა :) რატომ არჩიე "ბ"? :)
ცხოვრება ხან გზას გავს და ხან ბაქანს, მგონი "ДДT" მღერის მაგას. გააჩნია ვინ როგორ აღიქვავს.
პ.ს. მაინც ცოტა ენამწარე და კრიტიკული გამოგსვლია, დავრჩი ინტერნეტში :P
ჰექსე27 aBrycTa 2010 r., 22:21
ბ მე არ ამირჩევია, ასე იმ კაცებმა თქვეს ბ-ზე იწყებაო :)
დაგინდე, ვიცოდი ინტერნეტიდან წასვლა გაგიჭირდებოდა და იმიტომ :)
ბაჩო27 aBrycTa 2010 r., 22:23
მადლობა დიდო ჰექსეო :აქაწელშიმოხრისღიმილაკიდამშვენდებოდადაარმაქვს: :)
ჰექსე27 aBrycTa 2010 r., 22:29
როცა მართლა მოგინდება აქედან წასვლა მითხარი და ჭეშმარიტად ადამიანურ პოსტს დავწერ :)
meanderdze27 aBrycTa 2010 r., 23:55
სმაილები არ არის თორემ ტაშს დაგიკრავდი...
Uninstall Soul28 aBrycTa 2010 r., 12:24
რაღაც მაგრად მომხვდა გულზე :) მეც ხომ ძალიან მალე თვითმფრინავის მგზავრი ვიქნები და საქართველოს ძალიან დიდი ხნით მივატოვებ. მერე კიდე იქ სულ მგზავრი და სულ მგზავრი ვიქნები....
Zurriuss28 aBrycTa 2010 r., 13:55
გული ხელით მიკავია. ამდენი ყავა ხომ მომკლავს - ერთი და ჩემს გვამს ყვითელ კბილებს რომ დაუტოებს - ეგეც მეორე. არადა, რამდენ ხანს ძლებენ კბილები. ყავისაგან გაყვითლებული კბილები...
ეს იმ შუაში იყო, რომ პოსტი მომეწონა და შენი მომავალი ვარცხნილობაც მომწონს ;)
ჰექსე28 aBrycTa 2010 r., 21:44
არადა ამტკიცებდნენ ბ-ზე იწყებაო :)
ვინც აქ დავრჩებით ისინიც მგზავრები ვიქნებით, ოღონდ საკუთარი ქვეყნის მგზავრები :)
რომელი მომავალი ვარცხნილობა ზურიუს?
ket_eva_n29 aBrycTa 2010 r., 15:46
ეს არის პირველი შემთხვევა,როცა ბოლომდე წავიკითხე ამ სიდიდის პოსტი :) ძირითადად ბოლომდე ნერვი არ მყოფნის ხოლმე :))
ძალიან საინტერესო იყო და დამაფიქრებელი.. მომინდა სადმე მარტო გამგზავრება..
green29 aBrycTa 2010 r., 16:07
like it, like you :)
i,.a29 aBrycTa 2010 r., 16:53
აუ ეს იმას ჰგავს ნინ
ჩემი და არასწორედ რომ ავსებს კროსვორდს და მერე მეუბნება გინდა თუ არა მითხარი პორტუგალიის დედაქალაქი მ ასოზეო არადა რა სამწუხაროა რომ პორტუგალიას სულ 1 დედაქალაქი აქვს და ისიც ლ-ზე :D :D
lenon29 aBrycTa 2010 r., 20:55
რას მიქვიან მერე მხოლოდ ერთი დედაქალაქი
ქეთო თუ ამბობს ე.ი. დედაქალაქსაც უნდა გადაარქვან სახელი პორტუგალიელებმა
ნუ კი არის ესპანეთის დედაქალაქი, მაგრამ რამ გაჰყო, იქვეა ბარემ.
ფრაზა რომ მგზავრები ყველგან ერთნაირია ვეთანხმები
საერთოდ ხალხი ყველგან ერთნაირია
და ცოტა სკეპტიკოს პოხუისტი რომ ვიყო ვიტყოდი ხალხი ყველგან ერთნაირად ნაგავია მეთქი, მაგრამ არ ვარ ასე რომ ბოლო ფრაზა დაივიწყეთ >> :)
taa9 ceHTябpя 2010 r., 15:51
მაგრამ მაინც ეს არ არიან ჩემი მგზავრები, რადაგნ მე სულ სხვაგან ვზივარ. ჩემი ტრანსპორტი კი შესაძლოა ისევ იქ დგას და ელოდება მგზავრს
Cлeдyющee Пpeдыдyщee ГлaBHaя cTpaHицa
ПoдпиcaTbcя Ha: KoMMeHTapии k cooбщeHию (Atom)
"მზეზე ბრწყინავენ ზანტი მუშები  და იმშრალებენ გაოფლილ კისრებს  და როცა სიცხით პირიც უშრებათ,   თვალი ფანჯრისკენ გაურბით ისევ&quo...
წიგნი, რომელმაც რუტინა დაარღვია
იშვიათად ვწერ წიგნებზე, მინდა მათზე ჩემზე  კომპტეტენტურმა ხალხმა წეროს. წესის დარღვევას არც ახლა ვაპირებ, მე მხოლოდ  წიგნის პრეზენტაციაზე...
ქართული მენტალიტეტი ანუ 3 ამბავი ვირზე
პოსტი ეძღვნება მათ ვისაც ჯერ არ დაუკარგავს იმედი,  რომ ჩვენ ოდესმე რამე გვეშველება „აქ ჩამომსვლელნო,  ყველა იმედი ზემოთ დატოვეთ. „ ...
"ეხლა მოდაში შემოვიდა აზრი რომ ყველაფერი უაზრობაა,  მაგრამ უნდა გითხრათ რომ იქ, საიდანაც ეს აზრი შემოვიდა,  უკვე სულ სხვა აზრია მო...
რა მოხდება ერთი წლის შემდეგ?
ერთი წლის შემდეგ სამყარო ისევ გაებმება იმ ალიაქოთში რასაც ახალი წლისთვის მზადება ჰქვია. შესაბამისად საქართველოშიც --> როგორც 5 წლის წინ...
guest - post (2)
მე სწერვა ვარ :yes: (28)
არქივი aBrycTa (1) июHя (1) фeBpaля (1) яHBapя (1) Hoябpя (2) okTябpя (2) июHя (1) Maя (1) aпpeля (1) MapTa (1) яHBapя (1) дekaбpя (1) Hoябpя (3) июHя (1) aпpeля (1) MapTa (1) фeBpaля (3) яHBapя (1) дekaбpя (7) Hoябpя (3) okTябpя (1) ceHTябpя (1) aBrycTa (1) июля (1) июHя (2) Maя (3) aпpeля (2) MapTa (2) фeBpaля (7) яHBapя (4) дekaбpя (3) Hoябpя (4) aBrycTa (1) июля (4) июHя (1) Maя (4) aпpeля (3) MapTa (5) фeBpaля (6) яHBapя (13) дekaбpя (8) Hoябpя (3) okTябpя (8) ceHTябpя (12) aBrycTa (12) июля (7) июHя (12) Maя (6) aпpeля (6) MapTa (7) фeBpaля (6) яHBapя (6) дekaбpя (13) Hoябpя (15) okTябpя (6) ceHTябpя (11) aBrycTa (5) июля (9) июHя (11) Maя (14) aпpeля (10) MapTa (17) фeBpaля (10) яHBapя (5) дekaбpя (12) Hoябpя (6) okTябpя (22) ceHTябpя (15) aBrycTa (2)