es en es eo es eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo fr eo eo eo eo eo eo eo es es es eo jbo eo eo eo nb es es es es es eo eo es eo eo es pt es fr en eo eo de hu cs fr zh cs en
skip to main | skip to sidebar
Afiŝita de Francisco Orta je 2012-07-23 13:11
Mia loka klubo (mi ne diras ĝian nomon por ne honti ĝin) kiel multaj aliaj mortadas lante.
Nur maljunulaj membroj (mi estas unu el la plej junaj... kaj mi estas pli ol 40 jara) de tempo al tempo partoprenas.
Eble ĝia ununura ebleco por ĝin salvi estos kredi "reton de mort-minacitaj societoj". Multege da e-kluboj kaj societoj tra la mondo povus aniĝi... eĉ UEA. Kompreneble la nomo de la reto estus alia, sed la ideo estas tia.
Por la societoj estus maniero havi iom artefarite novajn membrojn por ne esti fermita. Tiu ulo kun la identigilo de la reto estus membroj de ĉiuj societoj, kontraŭ pago de nun simpla kontribuo, kaj povos recevi servojn de ĉiuj.
Ĉu tro stranga ideo?
Publicado por Pako en 11:13 a. m.
En la hispana publika televida elsendejo (TVE), estas programo nomita Retoj (“Redes”, en la hispana, http://www.rtve.es/television/redes/). Lia kondukisto kaj respondeculo estas S-no Eduard Punset, multe-faceta homo kiu estas ekonomiisto, polikitisto kaj nuntempe scienca kaj teknologia disvatiganto kaj spertulo. Li estas la ĉefaredaktoro de monata revuo kun la simila nomo ol la televida programo (Retoj por la Scienco, hispane Redes para la Ciencia, http://www.redesparalaciencia.com/)
La meritoj de ambaŭ “Retoj” estas montri tre avangardajn sciencajn esplorojn per maniero tre facila kaj alloga, sed ankaŭ postulas de telespektanto aŭ leganto mense aktivan partoprenon por esti malferma al novaj ideoj.
La nomo “Reto” ne estas hazarda. Nuntempe en scienco izolita homo kapablas nenion. Mem sciencoj/teknikoj ne plu estas izolitaj, sed estas retoj da sciencoj/teknikoj kiuj kunlaboras (fakte, scienciistoj kaj teknistoj el multaj kaj malsamaj fakoj kiuj interagas en buntaj teamoj).
Mi nun legas la libron far Lynda Gratton nomitan “La Ŝanĝo: La Labora Futuro estas Jam Ĉi Tie”, (angla originalo “The Shift: The Future of Work is Already Here”). Ege interesa kaj pensiga eseo pri kiel rapide ŝanĝiĝas kaj ĉefe ŝanĝiĝos la labora mondo... por ke ni ĉiuj estu pretaj al revoluciaj ŝanĝoj kiuj postulos el ni ĉiuj novajn pens- kaj ag-manierojn. Unu el la eroj de la nova paradigmo estas... scii kunlabori “rete”. En mondo kie ni ĉiuj estas interligitaj... ni estoj utilaj (kaj do ni havos laboron...) se ni multe especialiĝas en specifa fako... sed samtempe subtenas grandan reton da kontaktoj kun aliaj spertuloj de nia kaj aliaj fakoj, ene aŭ ekstere de nia entrepreno.
S-ino Gratton avertas nin pli grandaj danĝeroj el la venonta mondo (naturaj katastrofoj pro veter-ŝangiĝo; socia kaj persona izolemo; angoro pro esti tuttempe ret-aliĝita, perdo da privateco, ktp) sed ankaŭ montras pozitivajn alternativojn kaj ŝancojn, kiel la integriĝo inter la familia kaj profesia vivo; forteco de retaj komunumoj por helpo al regionoj aŭ komunumoj ekonomie deprimitaj; aŭ pli aktiva politika partopreno de individuoj pere de retoj.
Certe mondo ŝangiĝas kun aŭ sen nia kontribuo. Pli bone iomete rigardi ostempen por aŭtaŭvidi kion venos kaj ke ni ŝanĝu nin mem (per studado por profundigi en nia labor-scio aŭ simple transiri al nova fako; aŭ translokiĝo al pli taŭga regiono se necese, inter alie)... anstataŭ esti ŝanĝita de la mondo (perdo da laborposteno kun malfacilado atingi novan).
Mi estas civitano el Hispanio, kie la senlaboreco atingas procenton neelteneblan pro malbonaj pasintaj decidoj: oni (ni ĉiuj kiel lando: ĉefe politikistoj, entreprenistoj kaj bankoj, sed ankaŭ simplaj laboristoj... por fidi al ili anstataŭ al la tradiciaj valoroj de ŝparo, laboro kaj studado) antaŭvidis senĉesa riĉado pro kontrua kreskado anstataŭ konstati la realecon kaj moviĝi ŝage al la futuro. Rezulte ni estas en senhaltebla kuro al la 19a jarcenta pasinteco, 180 grade al la futuro.
Kompreneble (mi pozitivas!) kaj Hispanio kaj aliaj fiaskintaj landoj lernos por/post falo, samkiel persone ni ĉiuj penas releviĝi post falo... sed... jen rekomendo: pli bone halti de tempo al tempo por rigardi sen antaŭjuĝoj la futuron (ĉefe per propra komuna senco, sed ankaŭ per kritika legado kaj analizo de la opinioj de spertuloj) ol frapi kontraŭ ĝi!
La laboro de spertuloj kiel Eduard Punset kaj Lynda Gratton povas iugrade helpi nin antaŭvidi la futuron por ke ni faru pli saĝajn decidojn.
Publicado por Pako en 10:29 a. m.
Entradas más recientes Entradas antiguas Página principal
Suscribirse a: Entradas (Atom)
Ne doloras frapo sur fremda kapo
Blogojn kiujn mi legas
Eriketo: Aberfan - la perdita generacio
el blog de Jorge
De obscenaĵo al Esperanto
La venezuela registaro serĉante propekajn kaprojn
▼  07/22 - 07/29 (2)
Reto de mortantaj e-societoj