eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo eo fr en ca eo eo eo eo eo eo fr en it eo eo eo eo eo fr en it eo eo eo eo eo eo eo eo fr en en eo eo eo fr en fi eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo fr en en eo fr en pl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
Ĉe Flavio ni kun Ĝoni la Vakero rigardis kelkajn scenojn el la filmo "Senkulpaj sonĝantoj". Ĝoni: "Kiaj mamoj ...!" Ni diskutis tion ĉu ili estas naturaj. Flavio: "Vidu, kiom malsamaj ili aspektas ĉi-tie ... kaj ĉi-tie." Kaj ni observadis la abundajn pubharojn. Flavio: "Ne tiom abundaj kiom oni pensu. Rigardu." Jen ni vidis la lipojn.
(Elizabeta de Ekonomio hodiaŭ portis leĝeran jupon, senmanikan. Dum momento mi vidis ŝiajn akselojn. Ŝajnas ke ŝi razis al si la akselojn antaŭ la sanktnikolaaĵoj, antaŭ pli ol semajno, poste ne plu. Tio surprizis min, ĉar antaŭe, kiam mi vidis ŝin nuda, ŝi ĉiam estas zorge razita.)
Mi: "Mateo estas la frato de Izabela, ĉu?" Ĝoni: "Honeste. Izabela estas la fratino de Teo, ĉu ne?" Flavio: "Ĉu gravas?" Ĝoni: "Gravas. Kompreneble."
Ĝoni: "Mi devas foriri. Devo vokas." Flavio: "Ĉu ulino aŭ komercaj aferoj?" Ĝoni: "Inoj kaj komercaĵoj." Mi: "Bonan ŝancon!" Ĝoni: "He, vi ne scias ..."
Jana iris al Svedio, laŭdire por viziti malsanan onklinon. (Mi: "Jana estas rusino, ĉu ne?" Flavio: "Jana estas rusino. Sed la onklino ŝajne loĝas en Svedio.")
Mi iris hejmen. Anja estis en kompanio de Antonia, la amikino de la mikimusaĵo. Ili studis libron pri tatuaĵoj. Kia surprizo. Antonio: "Ĉu vi deziras vidi?" Mi: "Ĉu la libron?" Antonia: "Ne, mian tatuaĵeton" Anja: "He, Tonjo ..." Unue mi pensis tion ke ŝi intencis montri al mi sian ĉebruston. (Mi ne deziris vidi ŝiajn mamojn. Ne post la mamoj de Eva Green.) Sed ŝi malbutonumis al si la du plej suprajn butonojn de sia bluzo, poste lerte premis la ŝtofon kontraŭ la haŭto, tiel ke mi ne vidu la tutan mamon. Verŝajne ŝi lastatempe ofte faris tiel. Kaj jen Mikimuso, ĉe la rando de la mamo.
Ĉu Anja jam vidis la mamojn de sia amikino? Ĉu ŝi tute nudigis al si la torson tiel ke Anja vidu la tatuaĵon? Versajne tial ŝi nun de portas mamzonon. Eble alian fojon mi deziros pririgardi la ĉebruston de Antonia. (Mezgrandaj mamoj, ŝajne firmaj.)
Mi iris al Mandy, lasante la du ulinojn al la studado de bildoj pri tatuaĵoj. Mandy ne estis hejme. Kiam mi revenis Antonia jam foriris.
Mi komencis malbotonumi la bluzon de Anja. Ŝi ekridis: "Kion vi faras?"
Anja: "Estas mia korpo, ne la via." Mi: "Jen vi pravas." Anja deziras tatuaĵon. Mi preferus traboraĵon. Mi kompreneble ankoraŭ memoras la cican traboraĵon de Anja, kiu poste malaperis. Anja parolis pri amikino, kiu nun havas tatuaĵon.
Mi: "Kie estas tiu tatuaĵo?" Anja: "Rande de la mamo, Mikimuso." Mi: "Ĉu Mikimuso? Ĉu sur la mamo?" Anja: "Eta tatuaĵo." Ŝi fingre indikis rande de sia mamo: "Tre plaĉa. Vere, mojosa."
Mi: "Kaj kie vi deziras la vian? Ne ĉebrusta mikimusaĵo, ĉu?" Ŝi: "Eble je la nuko. Eble drako, aŭ eĉ steleto." Mi: "Esperantista stelo, ĉu?" Ŝi: "Nu, kial ne. Eble eĉ subventre." Ŝi fingre indikis la lokon (dekstraflanke, je la rando de la pubharoj, se ŝi havus pubharojn). Mi: "Ne eblas. Mi protestu. Kial ne simple traboraĵon?" Anja: "Estas mia korpo, ne la via."
Mi indikis al ŝi la lokojn, kie mi dezirus vidi traboraĵojn: nazo, brovo, lipo, la pintoj de la mamoj (ambaŭ, ĉi-foje), umbiliko, klitoro, lipoj. Anja kuŝiĝis surventre: "Kaj grandan tatuaĵon sur la dorso. Desegno pri piedpilkisto." Mi sciis tion ke nun, feliĉe, estas ŝerco. Mi kisis al ŝi la haŭton de ŝia dorso dum mi karesis al ŝi la postaĵon.
Anja denove turniĝis. Ŝi sidiĝis en la lito: "He, mi vidas ke mi ekplaĉas al vi ... aŭskultu, karulo, se tiom plaĉas al vi traboraĵoj, kial ne tie ... kaj tie ... kaj tie ... kaj tie?" Ŝi tuŝetas al mi la ilon kaj la ovojn. Ŝi kisis al mi la kapon, poste metis ĝin en la buŝon. Ŝi malrapide suĉis min dum ŝi knedis al mi la ovojn. Mi karesis al ŝi la nukon. Ĉu Anja tie havos tatuaĵon? Fine mi orgasmis en la buŝon de Anja.
Anja gagaris al si la buŝon. Poste mi duŝadis. Post kelkaj tagoj Anja iros al sia vilaĝo, por la festotagoj. Mi restos sola. (Eble ankaŭ mi almenaŭ dum kelkaj tagoj iros al la vilaĝo.) Kiam Anja revenos? Mi estas certa pri tio ke ĉi-foje ŝi revenos antaŭ la alveno de Renata.
Kiam mi revenis al la lito, Anja legis libron. Mi: "Kion vi legas?" Ŝi montris al mi la libron: La Mastro de l' Ringoj. Anja: "Kaj ne, ne estas libro pri traboraĵoj. Mi: "Jen vi pravas." Mi esperas nur tion ke Anja postaĵe ne havigos al si hobiton.
je 11:33 No comments:
Anja ordigas la loĝejon, kalsonete vestita. Jen bela vidaĵo. Sonjo revenis el Svislando, kie finiĝis ŝia kurso pri eŭritmio. Renata revenos komence de la nova jaro. Certe ŝi jam longe mankas al mi. Kaj ĉu Adriana? Mi pensas ke ne. Intertempe kompreneble Anja revenis, jen la plej grava afero.
Dum la laboreja Sankta Nikolao Elizabeta sidigis min inter si kaj la provizora parttempulino de Ekonomio. Bonaj manĝaĵoj, sufiĉe da drinkaĵoj, cetere tediga okazaĵo kaj malmoderneta muzikaĉo. Mi dancadis kun Elizabeta, ni eĉ lude boksfrapetiĝis, dancplanke. Poste mi diskutis drinkaĵojn kun Georgo de Transporto. Laŭ Georgo aŭstralia vino estas pli bongusta ol sudafrikia. Kaj mi ne pensis pri tio ke Georgo, antaŭ jaro, rigardis la mametojn de Rufulinjo.
Jam decembre. Kiel nun fartas la rufulino? Kieas kaj kielas? Eble ankaŭ kialas. Cetere, ŝi ne plu tiom konfuzigas al mi la kapon. Se mi mencias tiaĵojn al Anja, ŝi respondas: "Kial vi ne verku taglibron? Tio foje havas trankviligan efekton." Ĉu taglibro, kiun oni eble publikigos post okdek jaroj? He, mi ne scias.
Anja movigas skatolon. Poste mi revidas la randon de la skatolo kiel linion en ŝia haŭto. Mi vidas la leĝeran ŝviton sub la akseloj kaj inter ŝiaj mametoj. Anja: "Nun kion?" Mi fingre indikas al ŝi la randon de la skatolo laŭ la linio de ŝia haŭto. Mi ame palpetas al ŝi la mamojn. Poste ni kune duŝadis.
Bone, Renata revenos komence de la jaro. Anja altigas al si la ŝultrojn: "Ŝi havas sian ĉambron." Ĉu la du amikinoj nun estos katinoj, aŭ ĉu iliaj cikloj denove harmoniĝos?
Ni tagmanĝis ĉe Sonjo. Ŝi montris eŭritmian dancon. (Sonjo: "Ne estas danco. Estas eŭritmio.") Ŝi vestiĝis je longa jupo kaj tuketoj de silko. Laŭ Sonjo, al la geinventistoj de la eŭritmio, en Svislando antaŭ jarcento, sufiĉis la silkaj tuketoj. Nur poste oni surmetis la longajn jupojn. Mi: "Nu, kial la jupoj?" Anja: "He, kial, laŭ vi?"
je 12:29 No comments:
Hodiaŭ mi vidis ulinon kiu kraĉis sur la trotuaron. Ĉu faras tion ankaŭ inoj? Anja altigis al si la ŝultrojn. Nu, oni kompreneble trovas ulinojn kiuj eĉ pisas sur la trotuaron.
Antaŭ du semajnoj, malvarman tagon, ni reinaŭguris la saŭnon. Ni aĉetis novan fornon. Anja invitis Tinan kaj Katarinan. (Ĉu ni invitu Flavion? Anja: "Ne. Eble Katarina ne deziras ke li vidu ŝin nuda.) Mi neniam pensis pri tio ke mi deziras vidi Katarinan nuda - ŝi estas la lesbana kunloĝantino de Tina. Sed kiam ŝi fine komencis senvestiĝi, ŝi kaptis mian atenton. Demetinte la mamzonon, ŝi moke eligis al si la langon. Ŝi demetis la kalsoneton. Mamoj pli grandaj ol tiuj de Tina, ne tiom firmaj, rozkoloraj pintoj, senhara pubo, iom grazetaj ventro kaj postaĵo, umbilika traboraĵo.
Anja jam estis nuda. La du inoj ĉirkaŭbrakiĝis, kaj Katarina diretis: "He, karulino ..." Lastatempe Anja kelkfoje vizitis Tinan kaj Katarinan. Mi sekrete supozis tion ke Anja kaj Tina enlitiĝis, kaj kiam mi iel-tiel demandis al Anja pri tio, ŝi respondis eviteme. Nun rigardante la du inojn, mi pensas tion ke eble kun Katarina ŝi enlitiĝis. Tina, al mi: "He, ulu, ĉu vi antaŭe ne vidis nudajn inojn?" Fine ni iris en la saŭnon.
Alian tagon ni partoprenis la naturistan banadon. Denove ni invitis Tinan kaj Katarinan, sed Tina aperis ĉe ni kun Ĝoni la Vakero. He, jen bela duopo! Tina al mi, dum Ĝoni paroletis kun Anja en la kuirejo: "Ni ne estas pli ol geamikoj. Ni neniam amoris. Eĉ neniam amoros!" Poste Anja rifuzis iri al la banado. Al mi: "Honeste, mi ne deziras ke Ĝoni vidu min nuda." Mi: "Ĉu li al vi diris malplaĉaĵojn en la kuirejo?" Anja: "Ne, tute ne. Mi simple ne deziras ke li vidu min nuda. Jen ĉio." Bone, kial protesti? Ĝoni, poste al mi: "Kio estas? Ĉu estas ŝia periodo de la monato?" Mi: "He, tio ne estas via afero." Fine mi iris al la banejo kun Tina kaj Ĝoni la Vakero.
Pasintan semajnfinon Flavio kun Jana iris al la montara hotelo. Anja ĝuste tiun semajnfinon ne deziris dormi en hotelo, tial ankaŭ mi restis hejme. Dimanĉe tamen mi iris al Mandy. Mi metis al Mandy fingrojn en ambaŭ truojn kaj zorge lekis ŝin. Ŝi forte orgasmis. Poste ŝi malrapide rajdis min. Mandy: "Kial ni ne iris al la montara hotelo?" Mi: "Eble alian fojon." Mandy: "Kial alian fojon ni ne iru al fora urbo, gekune?"
je 07:08 No comments:
Matene Anja nun manĝas bananon kaj trinkas glason da akvo, varmeta. Laŭdire tio estas la nova dieto el Japanio. Mi: "Banano, ĉu?" Anja: "Ĉu vi vidis dikan simion?" Mi: "Vi ne estas simiino. Cetere, vi ne estas dika, eĉ ne diketa." Ŝi: "Rigardu!" Mi: "Jes, estas via ventro." Ŝi: "He, vi ne komprenas."
He, jen vi pravas. Cetere, di-eto, ĉu? Pri kio pensis d-ro Z? Ĉiaokaze, Anja religieme sekvas la dieton. Verŝajne baldaŭ estas ŝia periodo de la monato.
Ni kuŝis enlite. Anja: "He, kion vi serĉas?" Mi: "Vian g-punkton." Ŝi: "Mi preferus ke vi leku min." Bone, mi eklekadas ŝin. Ŝi kuŝas surdorse, mi lekas al ŝi la lipojn dum ŝi pinĉas al si la pintojn de la mamoj. Poste ni sesdeknaŭis. Kun fingro mi premetis al ŝia malantaŭa trueto. Anja: "Atendetu." Ŝi trovis oleon: "Metu sur vian fingron." Sed mi perdis la altiron. Ŝi: "He, karulo, kio estas?" Fine ŝi metis oleon sur sian fingron, kaj ŝi suĉis min orgasmen, sed ne estis tiom ekscitige kiel la unuan fojon.
Ni manĝis hipogloson. Mi: "Kio estas?" Anja: "Fiŝo." Mi: "Hipogloso, ĉu? Laŭ la nomo temus pri prahistoria monstro." Ŝi: "Estas tre bongusta." Jen ŝi pravas. Bongustas. Tion mi nun scias. Mi. "Ĉu estas parto de la diego?" Anja: "Ĉu Diego? Kiun?" Mi: "Dieto." Ŝi: "Mi ne komprenas." Bone, forgesu tion. Sed Anja ne forgesis ktp.
Mi iris al Mandy. Ŝi: "Saluton, karulo." Mi: "Anja estas religiema." Ŝi: "Kiu ne estas, nuntempe? Pri kio religio temas?" Mi: "La religio de la dieto." Ŝi: "Nu, estas Anja estas tre svelta, ĉu ne?" Mi altigis al mi la ŝultrojn.
Ĉu ni invitu Mandy-n al la montara hotelo? Mi kompreneble ankoraŭ memoras la amoran nokton de Mandy kaj Flavio, malgraŭ tio ke ili verŝajne kredas ke mi ne memoras ion pri tiu nokto.
Ni senvestiĝis, kaj kuŝiĝis sur ŝian liton, sub la kovrilon. Mi karesis al ŝi la diketan postaĵon: "He, karulino, ĉu vi havas guston pri anusa sekso?" Ŝi: "Ne hodiaŭ. Mi petas." Bone. Ni amoris. Poste ni aliĝis al festo de la kvara etaĝo. Aŭ eble estis la tria etaĝo. Amasoj da drinkaĵoj, kiel ĉiam. Du ulinoj brilumadis la mamojn, jen eta kunkurso de beleco kaj braveco. Ni la uloj kriadis: "For la vestaĵojn." Unu el la ulinoj haltiĝis de sia amiko, dum la alia demetis la supraĵon kaj restis nudbrusta. Belaj brustaĵoj kun fortaj pintoj. Eta traboraĵo, ne cice, sed umbilike.
La sekvan tagon mi ne estis tre movebla. Ni rigardis la televidan ĵurnalon. Mi: "Kiu fine elektiĝos? Mi tediĝas pri tiu afero." Anja: "Ŝajnas ke Obama." Mi: "La maljunulo, ĉu?" Ŝi: "Ne, honeste ..." Mi: "Kial oni ne simple reelektu la ulon kun la cigaro?"
je 14:25 2 comments:
Anja permane karesas al mi la ilon. Anja: "He, ne ekdormu!" Anja aĉetis novan kusenon. Kiam mi provis ĝin la unuan fojon, mi tuj ekdormis. Mi: "Mi ne ekdormos ..." La mano de Anja rapide moviĝas: "Agrable, ĉu?" Mi: "Agrable." Anja malrapidigas la movojn. Ŝi metas oleon sur du fingrojn, kaj leĝere tuŝetas al mi la truon. Unu el la fingroj glitiĝas en la truon. Poste ankaŭ la dua fingro englitiĝas. Ŝi denove rapidigas la movojn, kaj mi tuj orgasmas. Mi: "He, diable."
Poste ni rigardas la televidan ĵurnalon. Kiel nun fartas la islandano de Renata dum la ekonomia krizo? Ĉu Renata ankoraŭ lavas al si la postaĵon kun tiu sapo? Ĉu ŝi ankoraŭ razas al si la razeblaĵojn? Al Anja: "Kiam revenos Renata?" Anja: "Ĉu Renata revenos?" Mi: "Ĉu Renata ne revenos?" Ŝi: "Ĉu vi deziras ke Renata revenu?" Mi: "Kial mi ne deziru ke Renata revenu?" Anja: "Mi ne scias." Mi: "He, kion vi ne scias?" Ŝi: "Honeste, estas gravaj novaĵoj, kial vi ne momente silentiĝu?" Nu, kial la islandanoj ne simple preparu pli da sapo? Ekzistas miloj da ulinoj kiuj deziras purigi al si la haŭton. Jen granda merkato, tutcerte la dezirata solvo al la nuna krizo. Aŭ ĉu oni jam foruzis la algojn kaj la vulkanaĵojn? Ĉu Anja bezonus tian islandaĵon? Ne, la haŭto de ŝia postaĵo jam estas sufiĉe delikata ...
Antaŭ kelkaj tagoj mi denove diskutis kun Flavio pri pasigo de kelkaj tagoj en la montara hotelo. Mi kompreneble jam atentigis Flavion pri la deĵorantino de la pasinta jaro, sed li ne parolis tiun lingvon: "He, mi kunprenos Janan." Mi: "Vi ne pensas ke vi povas delogi la deĵorantinon, ĉu?" Li: "Nu, mi ne deziras ke la sola amorado estu tiu, kiun oni aŭdas tra la muro de la najbara ĉambro." Mi: "Bone, mi kunportos Anjan ... " Flavio, rapide: "Kial ne Mandy-n?" Nu, kial ne Mandy-n? Mi ankoraŭ pripensas la aferon.
je 14:42 No comments:
Antaŭ kelkaj tagoj, kiam mi revenis hejmen, mi trovis Tinan en la kuirejo, kun Anja. La du inoj preparis manĝaĵojn kaj observis mian surprizon. Ĉu Tina kaj Anja konas unu la alian? Nu, ili kompreneble samtempe vizitis nian kampadejan kabanon. Tina: "Mi serĉis Renatan. Ŝi ne respondis al miaj mesaĝoj." Mi: "Renata estas eksterlande. Kun Adriana." Tina: "Jes, Anja rakontis pri la naskiĝo de la bebo."
Nu, bone. Renata unue rakontis al Anja, kaj Anja unue rakontis al Tina. Mi: "Ĉu vi rakontis al Flavio?" Anja altigis al si la ŝultrojn. Tina: "Ĉu uloj vere interesiĝas pri tiaĵoj?"
Mi observis la inojn dum ili agis antaŭ la forno. Kiu havas la plej belan postaĵon? Nu, Anja vere havas la plej belan, malgraŭ ĉio. Mi sentis la alvenon de hardiĝo.
Ni manĝadis, kaj ne preterlasis la ruĝan vinon. Tina: "Anja scias tion ke ni amoris. Ne estas sekreto." Anja kapjesis.
Poste, kiam Tina foriris, mi demandis al Anja: "Ŝi rakontis al vi tion ke ni amoris, ĉu?" Anja: "Tion mi jam komprenis en la kampadejo." Mi: "Ĉu jam tiam ŝi rakontis tion?" Ŝi: "Ne, ŝi ne rakontis. Mi nur komprenis tion. Kaj kun Adriana. He, vi estis tie kun via tuta haremo." Mi: "Vi simple komprenis tion ke mi amoris kun Adriana, ĉu? Tion mi apenaŭ povas kompreni." Ŝi: "Adriana tion rakontis al mi."
Anja remetis telerojn ŝranken, kaj mi denove observis ŝian postaĵon. Mi pensis pri la du inoj antaŭ la forno. Jen du inoj kun belaj postaĵoj. Tamen prefere unue kun Mandy, se Mandy ankoraŭ tion permesas.
Mi amoris kun Anja. Mi prenis ŝin de malantaŭe, dum mi provis ne rigardi al ŝi la alian truon. Poste mi lekis al ŝi la pubon ĝis ŝi forte orgasmis. Fine mi orgasmis sur la mamojn de Anja. Ŝi knedis al si la spermon en la haŭton de la mamoj kaj ridante lekis al si la fingrojn.
je 14:34 No comments:
Anja revenis, forte spiranta. Mi: "Venu, karulino ..." Ŝi: "He, atendu, unue duŝadi." Ŝi komencis demeti al si la verdan trejnveston. Mi: "Mi ne povas atendi." Mi ĉirkaŭbrakis ŝin. Ŝi ame ĝemetis. Mi: "He, venu, ĉu?" Ni iris en la dormoĉambron. Anja faligis sin sur la liton.
Mi demetis al ŝi la kalsoneton, ŝvite malsekan. Mi karesis al ŝi la subventron dum mi mordis al ŝi la cicojn. Mi ĝuis la bonodoron de ina ŝvito. Ni sesdeknaŭis. Mi lekis al ŝi la lipojn dum ŝi malrapide suĉis min. Poste Anja rajdis min. Fine mi prenis ŝin de malantaŭe. Mi sentis la orgasmon de Anja, kaj rigardis la streĉiĝon de la dorso.
Poste ni manĝis portugalan moruon (ĉu bakalaŭro? Ne, laŭ Anja tio ne estas la ĝusta vorto) kaj trinkis ruĝan vinon.
Mi jam rakontis al Anja pri la Dolfeno. Anja: "Vi interesiĝis pri sportistino, ĉu?" Mi: "Jes, ŝi eĉ preskaŭ atingis la olimpiajn ludojn." Anja: "Nu, kaj vi kune trejnkuris, ĉu?" Mi: "Ĉu mi? Ne, ŝi kuras tro rapide ..." Ŝi: "Vi jam amoris kun ŝi, ĉu?" Mi: "Ne, denove ŝi kuris tro rapide ..." Anja: "He, karulo ..."
Anja kuŝis surventre. Mi masaĝis al ŝi la dorson, poste la postaĵojn. Kun fingro mi serĉis la malantaŭan truon. Mi metis masaĝan oleon sur ŝian postaĵon, kaj mia fingro eniris al ŝi la etan truon. Ŝi ĝemetis. Mi: "Ne malplaĉas al vi, ĉu?" Ŝi: "Ne. Plaĉas." (Jam antaŭe mi metis fingron en la truon de Anja.)
Mi: "Mi deziras tiel amori kun vi. Je la malantaŭa truo." Anja: "Bone, mi tion permesas al vi." Mi: "Sciu ke mi ne deziras dolorigi vin." Ŝi: "Ne doloras al mi se vi faras ĝentile." Mi: "Ĉu vi estas certa? Vi ne provis, ĉu?" Ŝi: "Jes, mi provis." Mi: "He, ne kun mi, ĉu?" Anja: "Ne kun vi, karulo. Ankoraŭ ne."
Ĉu Anja provis kun alia ulo? Kun kiu? Ĉu kun Antonio. Mi perdis mian erektiĝon. Anja: "Venu, karulo." Mi: "Ankoraŭ ne. Atendu." Ŝi: "He, vi ne deziras pro tio ke mi jam spertis anusan sekson kun alia ulo?" Mi: "Vi ne komprenas." Ŝi: "Kiel mi povas kompreni. Vi amoris kun la duono de la ulinoj de la urbo kaj deziras amori kun la alia duono, kaj mi ankoraŭ deziras amori kun vi."
Kion diri? Anja karesis al mi la ilon, poste malrapide permanis ĝin. Mi orgasmis inter ŝiaj manoj.
Poste ni trinkis la reston de la ruĝa vino, kaj malfermis novan botelon. Mi: "Mi ne amoris kun la duono de la ulinoj de la urbo. Mi pensas tion ke mi eĉ ne deziras amori kun la triono." Anja: "Mi scias tion. Pardonu al mi." Mi: "Ĉu kun Antonio?" Ŝi: "Ne, ne kun Antonio."
je 14:15 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.