eo en fr en es en en es en pt en pt pt ku it ku ca es nl ca ro ca uk ca fr ca ca en cs ca ca fr ca pl ca ca ca de ca ca ca de ca es fr ca de ca ca ca de ca ca ca de ca ca fr ca de ca ca ca de ca ca ca de ca ca fr ca en ca ca ca es ca ca ca es ca ca ca ca es ca ca es it es es ca fr en es es ca es ca ca ca ca es es ca en es ca fr ca es es es ca es ca es ca es es ca en es ca es ca ca es ca fr en ca ca ca es es ca es ca en es es ca ca es ca es ca es ca ca es ca es es it ca es ca es es en ca de es en ca ca es es es es ca en es fr eo fr eo eo eo eo eo en ku eo eo ku eo eo eo eo eo eo eo ku eo eo ku es eo eo eo eo eo tr eo eo eo eo eo eo eo eo tr eo ku eo eo tr eo eo eo jv eo eo tr eo eo en eo ku es es qu it en ku li eo eo eo eo it ca es ca eo eo eo eo eo en it fr eo ru eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es fr eo eo eo eo es eo es eo it ca eo ca eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ku ku ku ca ku es eo eo en mt es tr eo ku ku eo eo es it ca eo ca eo eo eo eo tr eo eo es it ca eo ca eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es it ku ku ku es es en es ro ku ku ku ku eo eo eo es it ca ca id ca ca en es en pt en ca ca es es es es es es es es es es fr ca es es es es ca ca ca ca en en
skip to main | skip to sidebar
BASAR KIRÎN, BOTIGA ONLINE DE KURDISCAT
Petició a l'Ajuntament de Barcelona
Per a que ajudi a reconstruir Kobanê
El asedio a Xerabê Bava: la invasión turca al Kurd...
Tercer dia de combats a l'oest de Manbij amb atacs...
El PDK afirma que van ser els peshmerga els atacat...
Un kurd escollit president honorari de la Internac...
Rusia y Assad envían un convoy con armas y aliment...
Detingut l'editor de l'únic diari en llengua kurda...
Les aplaçades eleccions de l'autonomia kurda a l'I...
Funeral per 5 milicians del Consell Militar de Man...
Els Verds d'Alemanya: "Erdogan està interferint en...
Habla un miliciano de las SDF desde el frente de A...
Enterrats els milicians yezidi i d'HPG morts per l...
La coalició internacional obre una base amb el Con...
El Consejo Militar de Manbij aclara en una declara...
Adel Murad: "La gent del Kurdistan no acceptarà el...
Merkel considera inacceptable les acusacions de "n...
Turquía apoya la entrada de Assad en la ciudad de ...
L'administració de Rojava veu la fi del túnel del ...
Les forces turques capturen Ulashi i Bughaz a les ...
Two special events in March featuring Kurdish auth...
La ONU denuncia 2.000 muertos, miles de desplazado...
Países Bajos expulsa a dos ministros turcos
Holanda atura l'expansionisme turc i diu prou a Er...
No. La dignidad de Holanda no beneficia a Erdogan....
SDF recupera les zones perdudes a l'oest de Manbij...
Acte a Cornellà amb la CGT
Què és la r4bia, el símbol dels quatre dits usat p...
La resistència kurda mata un comandant iranià a Ba...
¿Qué significa la R4bia, el saludo de 4 dedos usad...
Marcha en Kobanê por el 13 aniversario del alzamie...
Les forces del PDK ataquen una manifestació yezidi...
The Mayor of Antwerp (N-VA) bans a meeting of the ...
Grupos del PDK disparan contra una manifestación y...
El batlle d'Anvers, independentista flamenc, prohi...
'Hackers' turcos pro Erdogan lanzan un ciberataque...
Acte sobre el Kurdistan a l'Escola Oficial d'Idiom...
La resistencia kurda mata 2 soldats turcs a una ca...
Nuevo Consejo Civil de Manbij con igualdad de étni...
Nuevas líneas sobre el genocidio contra los yezidi...
Empresonat l'alcalde de Balveren (Kurdistan turc)
El PEN Internacional denuncia davant Nacions Unide...
Turquia abandona l'ofensiva a l'oest de Manbij, Sí...
El Partido Comunista del Kurdistán abre su sede en...
Graduació conjunta de Voluntaris/es de Jabhat al A...
Asli Ceren Aslan; 154ª periodista empresonada a la...
30.000 kurds es manifesten a Frankfurt en suport a...
YPG tanca un acord amb Rússia de formació i establ...
Redur Xelil (YPG)on agreement with Russia: "It is ...
YPG y Rusia sellan una alianza con formación milit...
Les SDF conquereixen Karamah i es situen a 19 km d...
La policia turca deté un periodista alemany a Amed...
L'Auto administració democràtica de Rojava decreta...
La resistència kurda mata dos militars iranians a ...
PKK: "Si el chovinismo y el fascismo del AKP-MHP q...
Missatge del PKK pel Newroz: No ens ataquen perquè...
Un membre de les SDF d'Arimah parla des del front
SDF multi-pronged offensive behind enemy lines to ...
Les SDF conquereixen Abu Huraira, al-Mushirfa, al-...
Els yezidi de Babire (Kurdistan iraquià) reconstru...
Comunicat de les SDF sobre l'operatiu a la presa d...
Internacionalista vasco detenido en el Kurdistán t...
La policia turca deté un internacionalista basc al...
El Kurdistan a les Trobades de Música Mediterrània...
México-Chiapas: solidaridad con la resistencia Kur...
L'acord entre Rússia i les YPG/YPJ deixa els kurdò...
Turkish Artist Zehra Doğan Sentenced to Prison for...
Durango será el primer municipio de Euskal Herria ...
La pintora y periodista kurda Zehra Doğan condenad...
Hollywood prepara una pel·lícula sobre els Volunta...
Erdogan està enfonsant l'economia turca
370 abogados encarcelados por Erdogan en Turquía, ...
Les SDF reconquereixen Karamah (Síria) a l'Estat I...
El ejército turco mata un pastor de 14 años en un ...
La magnitud de la purga stalinista d'Erdogan: 123....
7 soldados turcos muertos y 2 helícópteros dañados...
Comunicat de les SDF: balanç de la 3a fase de l'Ir...
Les SDF encerclen la base aèria de Tabqa
272 miembros del IS muertos y 640 km2 conquistados...
Les SDF conquereixen l'aeroport de Tabqa, una infr...
Las SDF conquistan el aeropuerto de Tabqa
La liberación de las hijas del sol y el fuego
SDF envia reforços, per via fluvial, a Taqba
Telal Silo (SDF): La lluita contra l'Estat Islàmic...
45 muertos en salvaje batalla en Shaddadi en un in...
Sentències de fins a 21 anys de presó per a 107 po...
Sentencia a siglos de prisión contra 107 políticos...
Rojava: el Kurdistán autónomo en Siria
370 lawyers jailed, 967 others investigated since ...
Guerra de banderes a Kirkuk (Kurdistan de l'Iraq)
Erdogan enfonsa la lira turca
Turquía da por acabada la invasión de Siria y se q...
Selahattin Demirtaş, co president de l'HDP, anunci...
Komala acceptat a la Internacional 'Aliança Progre...
Actes a Vacarisses, Barcelona i Cornellà
Comunicado de la guerrilla del PKK sobre los comba...
El PKK asume dos ataques contra fuerzas de ocupaci...
El secretari general de l'ONU visita el Kurdistan ...
Las YPG/YPJ pretenden sumar 100.000 combatientes e...
Avui fa 70 anys Iran assassinava a la forca Qazi M...
Anarchists in Rojava Announce International Revolu...
Anarquistas en Rojava crean una batallón propio: I...
dimecres, 16 de novembre de 2016
Organizoj de la kurda liberiga movado
a dimecres, de novembre 16, 2016
Konfederacio de la Popoloj de Kurdio (KPK)/Koma Civakên Kurdistan (KCK).
La KPK estas la ĝenerala organizo kreita por efektivigi praktike la Demokratan Konfederaciismon, provo organizi la kurdan popolon aŭtonomece en ĉiuj siaj teritorioj sen tuŝi la ŝtatojn, nek ties limojn, ene de kiuj troviĝas la kurda loĝantaro. Ĝi estis fondita, kun la nomo Koma Komalen Kurdistan, la 20-an de marto 2005-a kun la prezento de la Deklaracio de la Demokrata Konfederaciismo kaj estis rebaptita en 2007-a.
La KPK konstituiĝas laŭ konsilantaroj kaj aliaj politikaj institucioj de la kurda socio de malsupre supren. Partoj de la konfederacio estas konsilantaro de la junularo, de la inoj, konsilantaroj de la kurda loĝantaro en Turkio, Sirio, Irano kaj Irako; la diasporo en Eŭropo, politikaj partioj PLK, PDSK, PLVK, PDU kaj la armita organizo Popol-Defendaj Fortoj (PDF)
La Popola Kongreso de Kurdio estas la parlamento de la KPK kaj ĝin konsistigas 300 personoj elektitaj el la movado. Estas direktita de unu plenuma konsilio kaj kelkaj komisionoj pri diversaj fakoj. Tiel estas reprezentataj ĉiuj la branĉoj de la socio.
Popola Kongreso de Kurdio (PKK)/Kongreya Gelê Kurdistanê (Kongra-Gel).
La PKK estas politika organizo en Turkio, fondita en oktobro 2003-a dum kongreso kie kuniĝis diversaj junularaj, inaj, studentaj kaj armitaj organizoj ĉekape de kiuj estis la Kongreso de la Libereco kaj la Demokratio en Kurdio (KLDK)/Kongreya Azadî û Demokrasiya Kurdistanê (KADEK).
La 5-an de aprilo 2004-a, estis deklarita, kune kun la KLDK terorisma organizaĵo fare de Usono. En junio de tiu jaro ĝi anoncis la ĉeson de la militpaŭzo valida ekde 1999-a. La armita agado kaŭzis pli ol 500 mortintojn dum 2005-a. La 1-an de junio 2005-a ĝi integriĝis en la pli ampleksan fronton Konfederacio de la Popoloj de Kurdio. La PKK deklaris novan militpaŭzon la 2-an de oktobro 2006-a.
Norda Kurdio/Bakurê Kurdistanê. (Turkio).
Partio de la Laboristoj de Kurdio (PLK)/Partiya Karkerên Kurdistan (PKK).
Partio fondita en 1978-a kiu batalis por la sendependeco de Kurdio kiel socialisma ŝtato. Ekde la jaro 2000-a ekevoluis el sia origina marksism-lenimisma ideologio al la ekologiismo kaj kondeferaciismo inspirita de ideologoj kiaj Murray Bookchin. La nova politika teorio estas nomata Demokrata Konfederaciismo kaj proponas ke la diversaj partoj de Kurdio, dividita inter diversaj ŝtatoj, estu altgrade aŭtonomaj kaj povu konfederaciiĝi. Tamen la PLK de forneas la sendependecon.
La PLK estas la ĝermo kaj ĉefa iniciatinto de la KPK.
Kvankam la PLK neniam atakis aŭ minacis la interesojn de Usono nek de la EU ĝi estis inkluzivita en la listo de terorismaj organizaĵoj sub instigo de Turkio.
Popol-Defendaj Fortoj (PDF)/Hêzên Parastina Gel (HPG).
Partizana movado fondita en la jaro 2002-a fare de la PLK. Heredanto de la Liberig-Fortoj de Kurdio(LFK)/Hêzên Rizgariya Kurdistanê (HRK) kiu siavice sukcedis la antaŭan Liberiga Popol-Armeo de Kurdio (LPAK)/Artêsha Rizgariya Gelê Kurdistan (ARGK). Je la fondotempo ĝi tenis la militpaŭzon deklarita de sia antaŭulo. Sed en junio 2004-a ĝin rompis argumentante la malvolon de la Turka Ŝtato intertrakti. Sin sekvis diversaj militpaŭz-deklaroj kaj -rompoj dum tiuj ĉi jaroj ĝis la 21 de marto 2013-a kiam estis deklarita militpaŭzo kiu ankoraŭ validas.
Ties ĉefaj bazoj estas en la Kandil-montaro(1) en Suda Kurdio.
Suda Kurdio/Bashurê Kurdistanê. (Irako).
Partio por Demokrata Solvo en Kurdio (PDSK)/Partiya Çareseriya Demokratik a Kurdistanê (PÇDK).
Partio fondita la 2-an de aprilo 2002-a kaj kiu membras en la KPK. De la komenco trovis froblemojn flanke de la Regiona Kurda Registaro kaj ofte ne sukcesis akiri licencon por sin prezenti al balotado. En 2007-a ties oficejoj en la regiono estis fermitaj pro premoj de la turka registaro.
Orienta Kurdio/Rojhilatê Kurdistanê. (Irano).
Partio por Libera Vivo en Kurdio (PLVK)/Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê (PJAK).
Fondita en 2004-a, ĝi estas la kurda partio aliĝinta al la KPK en Irano. Ŝajne la duono de ties membroj estas inoj kaj tre junaj. La inoj subtenas la partion pro ties forta defendo de la ĝenra egaleco, des pli grava kadre de la intensa patriarka politiko de la irana registaro.
Ĝi estis deklarita de Usono terorisma organizo.
Fortoj de Orienta Kurdio (FOK)/Hezên Rojhilatê Kurdistan (HRK).
Armita kurda organizo aganta en Irano.
Okcidenta Kurdio/Rojavayê Kurdistanê. (Sirio).
Partio de la Unio Demokrata (PUD)/Partiya Yekîtiya Demokrat (PYD).
Partio fondita en 2003-a de la kurdoj de Sirio. Ĝi membras en la KPK. Ekde la komenco de la Siria Civila Milito la PDU kaj ties milicoj organizis aŭtonoman registaron en la kurdaj kantonoj, konataj kiel Roĵavo, kaj batalis kontraŭ la siria armeo kaj la islamismaj opoziciaj grupoj, sepeciale la Fronto de la Venko(2) kaj la Islama Ŝtato(3).
Popolaj Protekt-Taĉmentoj (PPT)/Yekîneyên Parastina Gel (YPG)
Estas la oficiala armita branĉo de la SKK. Ĝi praktikas defendan strategion kaj neŭtralecon kontraŭbatalante ĉiun ajn grupon kiu klopodu kapti ties teritorion aŭ enporti la Sirian Civilan Militon al la kurdaj regionoj.
La grupo estis fondita iom post la incidentoj de 2004-a en Kamjŝlo(4) kiam aro da junuloj decidis krei milicon por sin defendi pli efike. La milico fariĝis konata je la eksplodo de la civila milito en Sirio kiam ili forpuŝis el la kurdaj regionoj la registarajn trupojn. Poste ĝi batalis kontraŭ la islamismaj bandoj.
La milicon konsistigas inoj kaj viroj de Roĵavo(5), maĵoritate kurdoj. Sed ankaŭ granda nombro da araboj, inkludante dizertintojn de la reĝimopozicio, kaj asirianoj aliĝis al ĝi ĉar rigardata kiel la plej bona garantianto de la sekureco en la regiono.
La PPT sin konsideras milico popola kaj demokratia kaj okazigas internajn balotadojn por elekti siajn oficirojn.
Inaj Protekt-Taĉmentoj (IPT)/Yekîneyên Parastina Jinê (YPJ).
Kreitaj en 2012-a kiel la ina brigado de la PPT fakte ili estas samnivelaj baltaltrupunuoj. La IPT ludis gravan rolon en la elliberigo de miloj da jazidioj sieĝitaj en Ŝingalo(6) de la Islama Ŝtato en aŭgusto 2014-a kaj estas la vivforto de la rezitado en Kobano(7).
Supera Kurda Komitato (SKK)/Desteya Bilind a Kurd (DBK).
Estas registaro en Okcidenta Kurdio fondita dun la Siria Civila Milito. Ĝin staridis la PUD kaj la KNK post kunlaborecakordo atingita la 12-an de julio 2012-a en Erbilo(8), Suda Kurdio, sub la aŭspicio de la prezidanto de la Regiona Kurda Registaro en la nordo de Irako. En ties konsilio membras sama nombro da PUD- kaj KNK-anoj.
Kurda Nacia Konsilio (KNK)/Encûmena Nishtimanî ya Kurdî li Suriyê (ENKS).
Estas politika organizaĵo de Okcidenta Kurdio fondita la 26-an de oktobro 2011-a en Erbilo sub la aŭspicio de Masud Barzani, prezidento de la RKR, post la kreo de la Siria Nacia Konsilio. En decembro 2012-a ekmembris en la Nacia Koalicio por la Opoziciaj Fortoj kaj la Siria Revolucio kiu kunigis diversajn kontraŭreĝimajn partiojn. La Kurda Nacia Konsilio distanciĝis de la SNK ĉar tiu ĉi rifuzas kian ajn malcentralizadon dum la KNK alstrebas aŭtonomecon por la kurda regiono en Sirio.
Post konflikti kun la PUD ambaŭ partioj akordis krei la SKK-on kaj iun popolan defendforton. Laŭ la akordo la vilaĝoj kaj urboj de Roĵavo sub kontrolo de la kurdaj fortoj estos regataj kune de la du partioj ĝis okazos balotado.
Patriota Unuiĝo de Kurdistano (PUK)/Yekitiya Nîshtimanî Kurdistanê (YNK).
Politika grupiĝo fondita en Suda Kurdio de Ĝalal Talabani junie 1975-a. Komence ĝi estis partio de intelektuloj. De la 80-aj jaroj ĝi pligrandigis sian socian bazon kaj trapasis evoluon de tipe maldekstrula programo favore al socialdemokratio kaj centro. Ĝia ĉefa influzono ampleksas sud-orientan parton de la Norda Kurdiso, najbare al Irano. La partio konkurencas kun la Partio Demokrata de Kurdio de Masud Barzani. En 1995-a en la liberigita norda parto de Irako okazis interfratecaj bataloj inter ambaŭ partioj, kion provis utiligi la iraka armeo kaj militistaroj de najbaraj ŝtatoj invadante Nordan Kurdion. La batalado finiĝis danke al interveno de taĉmentoj de okcidentaj landoj. Repaciĝo de ambaŭ partioj permesis starigi praktike sendependan zonon regata de la kurdoj. En subordigita al la unio milico servas ĉirkaŭ 50000 peŝmergoj kaj samkvanta nombro da rezervistoj.
Partio de la Demokrata Socio (PDS)/Partiya Civaka Demokratîk(PCD).
Konata laŭ la turklingva akronimo DTP. Estas kurda politika partio de Norda Kurdio fondita en 2005-a konsiderata la heredanto de la Popola Partio Demokrata/Partiya Gel a Demokratîk (turke DEHAP) kaj la Movado de de Demokrata Socio/Tevgera Civaka Demokratîk (turke DTH).
Popola Partio Demokrata(PPD)/Partita Gel a Demokratîk(PGD).
Konata laŭ la turklingva akronimo DEHAP.
Kurda partio de Norda Kurdio fondita la 24-an de oktobro 1997-a kiel sukcedanto de la Partio de la Popola Demokratio/Partiya Demokrasiya Gel (turke HADEP).
Partio de Demokratio de la Popolo (PDP)/Partiya Demokrasiya Gel (PDG)
Konata laŭ la turklingva akronimo HADEP.
Partio fondita en majo 1994-a por defendi la rajtojn de la kurdoj. Malgraŭ tio ke ĝi gardis distancon disde la PLK, konsiderata de la Turka Ŝtato kiel terorisma organizo, ĝi estis fine malleĝigita sub la akuzo estis parto de tiu.
Notoj: (Nomoj en la kurda lingvo krom la indikitaj)
(2) Jabhat al-Nusra, en la araba.
(3) al-Dawla al-Islamiya, en la araba.
Tiu ĉi listo ne pretendas esti kompleta kaj plena. Ĝi estas nur provo doni gvidilon en la labirinto de grupoj, asocioj, partioj ktp... kiuj konformas movadon kia la kurda. Ĝi estas kompletigenda kaj ampleksigenda kaj la aŭtoro elkore dankos kaj helpon kaj konsilojn.
La aŭtoro bazis la tekston sur informoj el la blogo “Rojava no esta sola”, Interreto kaj Vikipedio.
Kompilis kaj redaktis: Nikolas Xil Carvalho
Leggi di più »
dijous, 29 de setembre de 2016
Anarĥio en Roĵavo: liberecana revolucio en mezoriento
a dijous, de setembre 29, 2016
“Anarĥio en Roĵavo: liberecana revolucio en Mezoriento” estas la lasta eldono de la semajna enreta vidbendprogramo “Estas la fino de la mondo tia kia ni ĝin konas kaj mi bone fartas”, kiu estas parto de la projekto Submedia TV, anarĥiisma enreta kanalo de vidbendoj kaj dokumentfilmoj pri la socia milito kaj la rezistado. Tiu ĉi eldono enfokusiĝas je la ferocaj inoj kaj viroj de Roĵavo batalantaj kontraŭ la senkapigantoj de la Islama Ŝtato por krei liberecanan komunumon laŭlonge de la landlimo inter Sirio, Irako kaj Turkio.
En la muzika parto ĉeestas la kurda repisto Rezan per sia “Em Kurdin”.
La filmo estas en la angla.
La vidbendo spekteblas en:
Leggi di più »
dimecres, 3 d’agost de 2016
“Solidarece kun ĉiuj batalantoj kontraŭ la aŭtoritatismo kaj la aŭtokratio en turkio kaj kurdio”
a dimecres, d’agost 03, 2016
KOMUNIKAĴO DE LA NKL-ILA(*)
Ekbrulis pro indigno la stratoj de Turkio post la kamikaza atenco de la fundamentismaj murdistoj de la Islama Ŝtato en Pirsuso(1) kaj la cinika, hontiga kaj krima sinteno kiun post tio prenis la turka registaro. Amasaj manifestacioj kaj perfortaj kunfrontiĝoj, en preskaŭ ĉiuj turkaj urboj, de Istambulo ĝis la majoritate kurdaj regionoj, esprimis la koleron de loĝantaro kiu ribelas kontraŭ la kompliceco, pli kaj kaj pli evidenta, inter la registaro de Erdogan kaj la kalifejo de Abu Bakr al-Baghdadi(2). La oficiala respondo ne atendis: centoj da kurdaj kaj maldekstraj aktivuloj arestitaj, bombado de la pozicioj de la PLK(3) en Irako kaj de la PPT(4) en norda Sirio kaj, ĝenerale, perfortado kiu finis la pacproceson kaj la batalhalton validan dum la lastaj jaroj. Ni ne trompiĝu, eĉ se kelkaj aeratakoj kaj arestoj estis direktitaj kontraŭ la IŜ kaj ties simpatiantoj, tio ne signifas ke ili estas la ĉefaj celoj de la ofensivo. Ĉiaokaze ili estas la alibio de la cinika sinteno de la turka registaro, kies respondo al la masakro en Pirsuso estas alsturmi la viktimarojn kaj aresti la kamaradojn de la mortintoj. Sufiĉas konsideri ke 85% el la arestitoj post la atenco estas kurdaj aŭ maldekstraj aktivuloj kaj nur la cetera 15% estas ĝihadistoj. Kio antaŭe estis suspekto nun estas distrumpetita sekreto: la turkaj ŝtato kaj registaro kunlaboras kun la Islama Ŝtato en ĝia batalo kontraŭ la sekularaj kaj revoluciaj fortoj en Turkio kaj Kurdio.
De unu flanko, la 32(5) murditoj kaj la dekoj da vunditoj inter la brigadistoj kunvenintaj en Pirsuso, por aliĝi al la rekonstruado de Kobano, estas klara mesaĝo por la laikaj kaj progresemaj sektoroj de la islama mondo: por la religiaj integristoj ĉiu defendanto de la libereco fronte al la tiraneco indas je morto.
En la lasta instanco, for de iu ajn ekskuzo etna aŭ religia, la kalifejo ne estas pli ol la kultura formo de la totalisma ŝtato, en ties plej barbara kaj maltolerema versio. Nomi la Islaman Ŝtaton nazia aŭ faŝisma estus anakronisma. Sed, kiel indikis diversaj aŭtoroj, la modelo por la kalifejo ne estas la origina mezepoka, sed la totalismaj diktatorecoj de la XX-a jarcento, garnitaj per teokrata mantelo.
De la alia flanko, estas en tia tereno kie la turka registaro trovas pli da afineco kun la Islama Ŝtato ol kun la laikaj kaj progresemaj sektoroj de sia lando, des pli konsiderante ties aŭtoritatisman drivadon, des pli akriĝanta ju pli da subteno ĝi perdas. Tial ĝin zorgigas pli la establiĝo de kontestema mobilizado en Turkio aŭ Kurdio ol la kontraŭhomaraj krimoj kiujn povas plenumi la ĝihadistoj. La genocido, la seksa sklavigado de infaninoj kaj adoleskantinoj de etnaj minoritatoj, la senjuĝaj ekzekutoj per plej kruelaj metodoj, la torturo, la persekuto kontraŭ la gejoj, la subpremado kontraŭ la inoj kaj ĝenerale ĉiuj la barbaraĵoj ligitaj al senkatenigita kaj skizofrenie teokrata ŝtata povo, ŝajne ne zorgigas la turkan ŝtaton pli ol la establiĝo de liberaj zonoj en la nordo de Sirio kaj ties rilato kun la kontestema maldekstra opozicio en Turkio mem.
La staton en Mezoriento oni ne povas klarigi kiel alfrontado inter araboj kaj okcidentanoj, kristanoj kaj islamanoj aŭ inter kurdoj kaj turkoj, kvankam ĉiuj tiuj aspektoj ankaŭ ĉeestas. Ne preterlasinda, la kamikazo de Pirsuso estis tiel kurda kiel la milicaninoj de la IPT(4) kiuj ĉiutage sendas la fanatikulojn de la IŜ putriĝi en ties inferon. Fine, ili ambaŭ estas sunaismaj islamanoj, same kiel la taĉmentoj de la Libera Siria Armeo(6), kiuj batalas en Roĵavo kontraŭ la IŜ kaj la diktatoreco de Al-Assad, eĉ se ili malpli ĉefrolis ĉe la amaskomunikiloj. Kio okazas nun en Turkio kaj Roĵavo estas iel civila milito inter la partianoj de teokratia diktatoreco, speco de totalisma ŝtato adaptita al la kulturaj kaj historiaj partikularaĵoj de la regiono, kaj la malamikoj de la religia trudado. Tio ĉi estas movado kiu ripetiĝas en multaj islamaj socioj, kvankam neniel la alfrontado estas tiel akra kaj perforta kiel tie ĉi. Se al tio ĉi oni aldonas la revolucian kaj kontraŭŝtatan idearon de la demokrata konfederaciismo kiun defendas la PPT-milicoj en la nordo de Sirio, oni komprenos kial la turka registaro timas pli sian internan opozicion kaj la stariĝon de liberaj zonoj transe de sia landlimo ol la armeo da senkapigantoj kaj kamikazaj fanatikuloj de la kalifejo. Armita popolo konkeranta sian liberecon estas la koŝmaro de kiu ajn ŝtato.
Superante la diferencojn kaj sen fali en idealigadon, la NKL reasertas sian kompromison kun la libereco kaj kontraŭ la fanatikismo kaj la aŭtoritatismo, kaj pro tio sendas fratan kaj liberecanan brakumon al tiuj kiuj ĉiutage alfrontas la bombojn kaj kuglojn de la terorismaj ŝtatoj por defendi spacojn liberaj de tiraneco, kiuj ankaŭ estas niaj. La sango de la martiroj de Pirsuso, de la manifestaciantoj murditaj de la turka polico, kaj de la gemilicanoj kiuj alfrontas ĉiutage la fundamentismon estas la sama kiu batas en niaj koroj kun liberecana aspiro. Ilia oferemo ankaŭ konstruas nian liberecon kaj pro tio ni estos eterne dankaj al ili. Ilia venkoj estas la niaj. Gekamaradoj, fortan solidarecan brakumon.
NKL-ILA, Sekretariejo de Eksteraj Rilatoj.
1-a de Aŭgusto 2015-a.
Notoj: (Nomoj en la kurda lingvo krom la indikitaj)
(*) Nacia Konfederacio de la Laboro-Internacia Laborista Asocio/ Confederación Nacional del Trabajo-Asociación Internacional de los Trabajadores (CNT-AIT), en la hispana.
(1) Pirsûs (Suruç, en la turka).
(2) Kromnomo de Ibrahim Awwad Ibrahim Ali al-Badri al-Samarrai. Memproklamita kalifo de la tiel nomata Kalifejo de la Islama Ŝtato.
(3) Partio de la Laboristoj de Kurdio (PLK)/Partiya Karkerên Kurdistan (PKK).
(4) Popolaj Protekt-Taĉmentoj (Yekîneyên Parastina Gel). Inaj Protekt-Taĉmentoj (Yekîneyên Parastina Jinê).
(5) Post la apero de tiu ĉi komunikaĵo mortis unu el la vunditoj, do la nombro jam atingas 33 viktimojn.
(6) Al-Ŷayŝ Al-Suri al-Hurr, en la araba.
Fonto: CNT. Aperinta en la blogo “Rojava no está sola”.
Tradukis NXC. Aŭgusto 2015-a.
Leggi di più »
dimarts, 19 de juliol de 2016
La demokrata konfederaciismo: alproksimiĝo je la kurda konflikto
a dimarts, de juliol 19, 2016
Unue ni devus situiĝi, iri, eĉ se nur supraĵe, en la historion de la kurda popolo tiel ke ni povu kompreni pli bone ties nuntempon kaj ties estontecan perspektivon. Ties origino troviĝas ene de la diversaj hindeŭropaj popoloj kiuj setlis en ties nuna geografia areo (ampleksa regiono, plejparte monta, en la sudokcidento de Azio kuŝanta inter la Taŭrus-montaro(1), la Zagros-montaro(2) kaj la Elborz-montaro(3)) ĉirkaŭ la 2500-a jaro antaŭ nia erao. Dum la Mezepoko ĝi tenis sin grandparte aŭtonoma, ĝis la malkonkordoj inter la du grandaj tieaj imperioj, la naskiĝanta Otomana kaj la jam kadukiĝinta Persa, faris la regionon strategie grava ĝis fine ĝi restis dividita laŭ la ambaŭaj landlimoj. Jam en la XIX-a jarcento multobliĝis la insurekciaj provoj flanke de la kurda popolo por liberigi sin de la otomanoj, sed ĉiuj montriĝis senfruktaj. Dum ĉiu ĉi tempo la kurda socio vivis ĉefe surbaze de triba organizado, okupiĝanta je paŝtado kaj terkulturado, kun granda parto de ties loĝantaro nomade vivanta.
La sekvinta turnopunkto en la historio de tiu ĉi popolo troviĝas komence de la XX-a jarcento dum la Unua Mondmilito. Tiu granda milito kiu sensangigis duonon de la mondo ankaŭ kuntrenis fundamentan ŝanĝon en la politika geografio, speciale en tiu de Mezoriento. La malvenko de la Otomana Imperio kaj la invado de granda parto de ties teritorioj fare de angloj, francoj, italoj kaj grekoj, donis okazon al la okcidentaj potencoj por trudi novan statuson en la zono kiu permesus al ili ekonomie ĝin ekspluati. Krom tio, oni devas konsideri la subtenon kiun la Entento ricevis de la popoloj vivantaj sub la otomana jugo, jen araboj, jen armenoj, jen kurdoj, kiuj venkinte postulis sian sendependecon. En tiu ĉi kunteksto oni subskribis la Traktaton de Sevreso(4), laŭ kiu oni proponis Kurdan Ŝtaton kun triono de la teritorio kiun tiu popolo priloĝis. Tamen, fronte al la reago de la turka naciismo gvidata de Mustafa Kemal kaj ties venkoj kontraŭ la okcidentaj fortoj, kaj konsiderante la timon de tiuj ĉi je turka alproksimiĝo al Sovetio, en 1923-a oni prezentis novan traktaton, tiun de Laŭzano. En ĝi la kurdoj restis sen ŝtato, dividitaj laŭ la limoj strekitaj de la Okcidentaj potencoj. Fine, por tiuj ĉi, plej gravis teni la kontrolon de la ekonomio kaj resursoj de la zono, aŭ almenaŭ sufiĉan pecon de la kuko.
Ekde tiu momento kaj speciale dum la dua duono de la XX-a jarcento pliiĝis la luktoj de la kurdoj por sia emancipiĝo. En la turka zono, post la fiasko je la okcidentaj promesoj kaj reage al la malpermeso de la kurda lingvo, komencis ribelo subpremita de la registaro de Kemal, kiu de tiam ekfunkciigis politikojn, kiuj daŭras ĝis hodiaŭ, kun la celo kapitulacigi la kurdojn pere de la milita, eduka kaj geografia loĝantar-kontrolado (en tiu senco, abundas la kurdaj vilaĝoj detruitaj cele al formigrado de la loĝantaro enurben dum oni setligas turkajn kolonianojn en la regiono). Aliflanke, en la irana areo eĉ fondiĝis la Respubliko de Mehabado(5) en 1940-a. Rilate la regionon sub la rego de Bagdado, la jaroj 1970-aj kuntrenis restartigon de la kurda lukto kontraŭ la irakaj trupoj kiu ebligis, dum mallonga tempodaŭro, starigi kelkajn zonojn aŭtonomajn je la iraka registaro. Al tio oni povus aldoni la domaĝe fama 1988-a jaro kiam, dum la Iraka-irana milito, la armeo de Sadam Hussein atakis per ĥemiaj armiloj kelkajn kurdajn urbojn kaj vilaĝojn en Irako. Tamen ne ĉio estis luktoj por la sendependeco, ankaŭ sin sekvis diversaj interpuŝiĝoj inter la kurdoj mem, jen pro tribaj jen pro politikaj luktoj.
Fine, la komenco de la nova jarcento kunportis gravajn ŝanĝojn en la geopolitika situacio, kiuj siavice speguliĝis en tiu ĉi mondregiono. En tiu senco la II-a Iraka milito, en 2003-a, kuntrenis paŝon antaŭen de la kurdaj partioj cele al la sendependeco. Ilia subteno al la usona registaro havigis al ili specialan aŭtonoman statuson, kiu pliampleksiĝis dum la lasta periodo antaŭ la malintegriĝo de la iraka registaro fronte al la Islama Ŝtato. Same, la diversaj arabaj printempoj kiuj trairis Nord-Afrikon kaj Mezorienton degeneris en civilan militon en Sirio, fronte al kiu la kurdaj regionoj flankis je neniu el la du grandaj partioj (la registaro de Al Assad kaj la amasiĝo de ribeluloj), akirante faktan aŭtonomecon per kiu ili mem sin regas kaj defendas.
Tiel do, ni troviĝas nun kun 40-milionhoma popolo, kiu estas dispartigita inter la ŝtatoj Irano, Irako, Sirio kaj Turkio kaj havanta ankaŭ grandajn koloniojn en Armenio kaj kelkaj landoj de okcidenta Eŭropo (Britio, Germanio, Francio kaj Svedio). Popolo kiu, malsamgrade, estis kaj estas neata socie, kulture kaj politike de la registaroj de tiuj kvar ŝtatoj. La plej skandala kazo povus esti Turkio, kie ĝis antaŭ nelonge eĉ la vorto “Kurdio” estis malpermesita. Rilate la kialon de tiu ĉi situacio, de tiu ĉi subpremado, ĉefa faktoro estas la ekonomia (strange, ĉu ne?). La regiono priloĝata de la kurdoj estas tre riĉa je krudaj materialoj, speciale je la energia vidpunkto, entenanta la tutan petrolrezervon de Turkio kaj Sirio, la 40%-on de la iraka kaj la 10%-on de la irana, kaj al tiu ĉi lasta kazo aldoniĝas unu el la plej grandaj deponejoj da tergaso; same, la zono estas unu el la plej cerealprodukigaj de Mezoriento kaj havas ankaŭ gravan paŝtareon por la gregoj. Jam en 1925-a, du jaroj post la citita Traktato de Laŭzano, oni kreas la Irakan Naftan Kompanion(6), kun franca, angla kaj usona investaĵoj. Kiel okazas ofte, la riĉeco de unu teritorio fine estiĝas la kialo de ties mizero.
Iom pli bone situigitaj sur la tereno, ŝajnas interese prezenti unu el la plej gravaj tendencoj ene de tiu ĉi lukto de la kurda popolo, tiu, kies fokuso estas la Partio de la Laboristoj de Kurdio (la grupo plej konata en nia geografio). Tiu organizo naskiĝis en Norda Kurdio en 1978-a kiel agadpropono por la nacia kaj socia liberigoj de la kurda popolo el marksism-leninisma pozicio, kun la intenco krei Socialisman Kurdan Ŝtaton en la influ-sfero de la antikva Sovetio. Post jaroj de milito kontraŭ Turkio (kun kiu nun troviĝas meze de delikata pacprocezo), sine de la partio komencis malproksimiĝo de la Ŝtata Socialismo, ideologia evoluado kiu ekevidentiĝis, fine de la pasinta kaj komence de la nuna jarcentoj, kiel frukto de stagnado de la batalprocezo kaj de la kritika pritaksado de la trairita vojo (kio per si mem ŝajnas al ni tre sana ene de iu ajn organizo), kiu je ritmoj ne ĉiam egalaj engaĝis jen la membraron jen la kadrulojn de la partio (kun speciala mencio por Öcalan, karisma kapo de la PLK(7), enkarcerigita en turka prizono de 1999-a). Tiu ĉi ŝanĝo okazis danke al la kreo, je la flanko de la PLK, de ampleksa fronto nomita KPK(8), ĉirkaŭ kiu grupiĝas pli ol 400 politikaj kaj sociaj organizaĵoj, kiu generis novan politikan projekton surbaze de tio, kion ili nomas Demokrata Konfederaciismo.
Tiu ĉi nova tendenco, kiu ne forneas la marksismon, sin nutras precipe el la liberecana municipismo kaj la socia ekologio teoriaditaj de la usonano Murray Bookchin. En tiu senco, ties ideologia kerno pivotas ĉirkaŭ la socialismo, la ekologiismo kaj la feminismo. Oni proponas “demokration sen Ŝtato”, kiu fundamentiĝas sur la komunuma ekonomio, sur la decidpovo kaj la laboro de malsupre kaj sur la municipa centralizeco, kiel akso de la socia vivo (kiuj generus grandan konfederacion); kvankam inkludante en ĉio ĉi la kontraŭdiran partoprenon en la nuna ŝtata aparato pere de la balotado, ion, kion jam preskribas la usona anarĥiisto.
En la praktiko, la pezo de tiu ĉi teorio falas sur la asembleo kaj la lokaj konsilantaroj, agante por la memmastrumado sur la niveloj politika kaj ekonomia (sur la niveloj “eduka, prisana, kultura, agrikultura, industria, de sociaj servoj, sekureca, in-aferaj, junulara kaj sporta”). La gerilo iom post iom restis je la meza plano (se oni povas tiel paroli en kunteksto de kaŝa milito kun la diversaj ŝtatoj de la regiono) fronte al disvastigproceso de la politiko ĉe la strato:
«Ekzistas popola partopreno en la konsilantaroj, inkludanta personojn ne kurdaj, kaj dum la kvartalaj asembleoj estas fortaj en kelkaj provincoj, “en Dijarbakiro(9), la plej granda urbo en Norda Kurdio,estas asembleoj preskaŭ ĉie”. En alia loko, “en la provincoj de Ĝolamergo(10) kaj Ŝirneĥo(11)...ekzistas du paralelaj aŭtoritatoj (la KPK kaj la Ŝtato) el kiuj la demokrate konfederacia strukturo estas pli potenca praktike”. La KPK en Turkio “organiziĝas sur niveloj de vilaĝo (gund), kvartalo (dor), urbo (bajar), distrikto (navçe) kaj la regiono (herêm), kiu nomiĝas Norda Kurdio”. La “plej supra” nivelo de la federacio en Norda Kurdio, la Kongreso de la Demokrata Socio(12), estas kuniĝo de ordinaraj delegitoj kun nuligebla mandato elektitaj de siaj samuloj, kiuj konsistigas la 60%-on, kaj la reprezentantoj de “pli ol 500 organizaĵoj de la civila socio, sindikatoj kaj politikaj partioj”, kiuj konsistigas la ceteran 40%-on, el kiuj proksimume la 6% estas “rezervita por la reprezentantoj de religiaj minoritatoj, akademianoj kaj aliuloj kun apartaj konoj aŭ vidpunktoj”.»
Same, la aspekto pli etna kaj naciisma, eĉ se certagrade pludaŭranta, lasas lokon al federaciiga propono malproksimiĝanta disde la landlimoj kaj en kiu la Naci-Ŝtato jam ne estas la sekvenda paradigmo, sed kiu prezentas socion kun la povo malcentralizita je lokaj asembleoj. Fine, kaj konsiderante la vortojn de la kurda ĵurnalisto kaj antropologo Mehmet Dogan: “La Naci-Ŝtato kapitalisma estas ŝtato kiu laŭleĝigas la dominadon laŭ tri kampoj: unue, ĝi permesas ke unu klaso ekspluatu la popolajn klasojn; due, pere de la masklismo; kaj laste, ni havas la dominadon super la naturo... La Demokrata Konfederaciismo antaŭvidas ne nur la memdeterminadon de la popoloj kurda, turka, armena, araba kaj persa, sed ankaŭ laboras por konstrui komunuman organizmanieron el la bazo, en kiu ĉiuj povu vivi armonie kun la naturo, en kiu inoj kaj viroj estu vere egalaj”.
Per ĉio ĉi ni ne volas proponi idealigan rigardon al la lukto de la KPK sed, pli bone, prezenti unu plian provon por superi la nunan mizersocion, kun siaj avantaĝoj kaj malavantaĝoj (ĉar iuj aspektoj malplaĉas al ni, ĉu la ankoraŭ ekzistantaj aŭtoritatismaj drivadoj de la partia organizformo ĉu la troa adorado de la estro Öcalan kiujn ni foje rimarkas), sed kiu nin pripensigas.
Kiel menciite, alia piliero sur kiu baziĝas la propono de la Demokrata Konfederaciismo estas la priseksa afero, kiu ŝajnas al ni certe tre grava punkto. La diskriminaciado de la inoj en la kurda socio, frukto jen de la kapitalisma moderneco kaj ties enkomercigado, jen de la patriarka triba tradicio aŭ de la diversaj interpretoj de la islamo, estas io evidenta kaj rigardata kiel elstara problemo de la socio, sen kies solvo ne eblos la liberiĝoj socia aŭ nacia. Ĉio ĉi en socio tradicie malpli bridema en tiu ĉi kampo ol aliaj de Mezoriento.
En tiu senco, elstaras ene de la KPK kelkaj organizaĵoj specife inaj, kiel la PLIK(13), la MLI(14) aŭ la MLI-Stelo(15), kiuj kovras diversajn labor-kampojn, jen la ideologian, jen la socian aŭ la memdefendan. Se estas vere ke iuj ekzistas ekde la 80-aj jaroj, laŭ la tempopaso ili etendiĝis kaj akiris gravecon en la ĉiutaga politikumado, pli for ol la nura partizana sfero. Ties laboro estas, antaŭ ĉio, por la konsciigo de la loĝantaro en la klopodo superi dominantan virecon kaj submetitan inecon.
Inter la iniciatoj ekfunkciigitaj en tiu senco elstaras la laboro disvolvata cele al la partopreno amasa kaj aktiva de la inoj en la diversaj komitatoj kaj asembleoj, la efektivigado de la kunprezidanteco (de viro kaj ino) en urbestraroj kaj asocioj alligitaj al la KPK aŭ la fondo de vilaĝoj memmastrumataj de kaj por inoj kiuj suferis malbontraktadon. Al tio ĉi aldoniĝas la jam klasika, sed pli elstara nun pro la malferma konflikto kun la fanatikuloj de la Islama Ŝtato, uzlibereco de la vualo aŭ la armitaj milicoj strikte inaj.
Notoj: (Nomoj en la kurda lingvo krom la indikitaj)
(4) Sèvres, en la franca.
(6) Iraq Petroleum Company, en la angla.
(7) Partio de la Laboristoj de Kurdio (PLK)/Partiya Karkerên Kurdistan (PKK).
(8) Konfederacio de la Popoloj de Kurdio (KPK)/Koma Civakên Kurdistan (KCK).
(10) Colemêrg. (Hakkâri en la turka).
(11) Shirnex. (Sirnak en la turka).
(12) Kongreya Civaka Demokratî (KCD).
(13) Partio de la Liberaj Inoj de Kurdio (PLIK)/Partiya Azadiya Jinê ya Kurdistanê(PAJK).
(14) Movado de la Liberaj Inoj (MLI)/Yekîneyên Jinên Azad (YJA).
(15) Movado de la Liberaj Inoj-Stelo (MLI-S)/Yekîneyên Jinên Azad-Star (YJA-Star).
Originale aperinta en: “Todo por hacer”, la 6-an de Oktobro 2014-a.
El la blogo “Rojava no está sola” tradukis Nikolas Xil Carvalho. Decembro 2014-a.
Leggi di più »
dimarts, 12 de juliol de 2016
Mesaĝoj de kamaradoj anarĥiistoj batalantaj en Kobano
a dimarts, de juliol 12, 2016
Socia Ribelo (Sosyal Isyan) estas anarĥiisma grupo aganta en Istambulo kiu deklaris sian solidarecon kun la revolucio en Roĵavo kaj iris al la regiono por subteni la lukton kaj rekostruadon de Kobano. La grupo kuniĝis kun la Unuiĝintaj Liberigfortoj (Birleshik Özgürlük Güçleri. BÖG), ampleksa grupo de komunistoj kaj aliaj revoluciaj gerilgrupoj kiu aliĝis al la lukto en Roĵavo. Ili enhavas verdajn anarĥiistojn, ekologiistojn kaj komunistojn el diversaj landoj.
La kamaradoj publikigis kvanton da intervjuetoj en kiuj ili alvokas por subteno de la revoluciaj anarĥiistoj. La hispana batalanto Sherwani legas en komunikaĵo de la grupo pri la internaciaj lukto kaj solidarecoj kiel esprimo de la revolucio:
“Ni starigis ligojn kun la rezistado de Kobano por akiri la venkon kaj poste daŭrigi niajn aktivaĵojn amplekse en Kobano. La Unuiĝintaj Liberigfortoj komencis laborante je la rekonstruado de la komunuma vivo en Kobano same kiel defendante la revolucion. [...] Liberecanoj, ekologiistoj, kontraŭkapitalistoj, ĉiuj diverskoloraj fortoj aliĝis al ni konservante sian propran memorganizadon kaj esprimformon kaj ili batalas kontraŭ la kapitalisma sistemo kiu malamikas kontraŭ la naturo. La solidareco estas esenca kaj decidiga en Kobano, pro tio, kaj por daŭre strebi al partopreno en la ribelo, ni decidis daŭrigi antaŭen”.
Organizu vin! Armu vin! Revoluciu!
Vidbendo de la komunikaĵo (en la angla) spekteblas en:
Originale aperinta en: Rabble UK. El la blogo “Rojava no está sola” tradukis NXC: Marto 2015-a.
Leggi di più »
dijous, 7 de juliol de 2016
Kurdio: popolo kiu rezistas malekzisti
a dijous, de juliol 07, 2016
La kurda popolo rezistas en la nordo de Sirio la atakojn de la Islama Ŝtato(1). La ebleco je aŭtonoma regiono, direktata de maldekstra forto, generas timon je la radikalaj islamistoj kaj Usono.
Kadre de la Siria Civila Milito, meze de la jaro 2012-a stariĝis la regiono aŭtonoma demokrata de Roĵavo(2) en la nordo de la lando. En tiu ĉi zono la kurda popolo organiziĝis en tri kantonoj, speciale en tiu nomata Kobano(3) kiu nuntempe suferas gravan agreson fare de la Islama Ŝtato, minacanta detrui ties junan socian projekton kaj malplibonigi la vivkondiĉojn en la loko.
La kantonoj de Roĵavo, limantaj kun Turkio, estas projekto por memdeterminado kaj komunuma organizado, naskiĝintaj el la lukto de la kurda popolo por la agnosko de ties civilaj, ekonomiaj kaj kulturaj rajtoj kaj el la adopto de la propono de la Demokrata Konfederaciismo iniciatita de Abdullah Öcalan, ĉefo de la Partio de la Laboristoj de Kurdio(4).
Ekde la starigo de la Aŭtonoma Regiono de Roĵavo, la popolo kaj ties organizado suferis akran ekonomian blokadon kaj fortan militan sieĝon truditajn de Turkio kaj la pseŭdoaŭtonoma Regiona Kurda Registaro(5) en la nordo de Irako, estrita de la porusona Partio Demokrata de Kurdio(6). Tiu ĉi situacio damaĝas la regionanojn malebligante akiri bazajn artikolojn kun la celo kapitulaciigi per malsato kaj bezono la popolon kaj ties junan organizreton.
Kune kun la blokado, dekomence estis sieĝo flanke de ekstremismaj grupoj kiaj la Fronto de la Venko(7) kaj la IŜ, kiuj deklaris militon kontraŭ ĉiu organizo kaj homo kiu ne aprobas ties mallarĝan kaj maltolereman interpreton de la Islamo. Endas memori la delokadojn kaj masakrojn plenumitajn de la IŜ en Ŝingalo(8) antaŭ malpli ol du monatoj.
Sed, dum la lastaj monatoj, kaj speciale dum la lastaj tagoj, la atakoj de la IŜ signife pliiĝis en Kobano devigante dekmilojn da homoj forfuĝi al la landlimo kun Turkio.
La lasta agreso komencis pasintan julion elde la urbo Rakaho(9), en la nordo de Sirio kaj sudokcidente de Kobano, kie situas la Ĝenerala Stabo de la IŜ. En tiuj atakoj la Islama Ŝtato uzis la armilojn kaj artilerion kaptitajn al la siria kaj iraka armeoj kaj la akiritajn en la turka landlimo.
La IŜ aspiras kapti Kobanon pro ties strategia situo inter la du aliaj roĵavaj kantonoj, Efrino(10) kaj Ĝiziro(11). Per la okupacio de Kobano ĝi intencas tranĉi la vojon inter la du kantonoj kio estus forta bato por la fortoj kiuj batalas kontraŭ la terorismo. Same, la atako kontraŭ Kobano estas strategia por okupacii apudajn urbojn kun la celo krei rektan kunligon inter la ceteraj zonoj okupitaj de la IŜ en Sirio.
Tiuj ĉi atakoj enkadriĝas en la ekspansi-strategio de la ekstremisma grupo super la siriaj regionoj por subteni sian potencon, akirante pli da manovrlibereco kaj plifirmigante sian forton per la loĝistika kaj politika subteno de Turkio, ĉar la koalicio gvidata de Usono forte batis ĝin en Irako kun la intenco rekapti la urbon Mosulo(12) kaj doni iom da aŭtoritato al la nova centra iraka registaro.
Dum tiuj ci atakoj, kurdoj el la nordo (Turkio) impetis al la landlimo kun la intenco partopreni la rezistadon, aniĝante al la PPT/IPT(13) kaj solidariĝi kun sia popolo, asistante la militfuĝintojn aŭ vigilante ĉe la landlimaj vilaĝoj. En tiu ĉi kazo la kurdoj estis sovaĝe atakitaj de la turkaj polico kaj armeo per klugoj, larmmig-gasoj kaj akvokanonoj.
Kobano estas strategia loko por la plifirmigo kaj disvolvo de la IŜ kaj, samtempe, la punkto kie oni povus krei la taŭgan platformon por ties ĝisfunda ekstermo, ĉar la defendo kaj la venko en Kobano signifus la malvenko de la IŜ en Rakaho kaj do ties malvenko en Sirio.
Tamen, alianco inter la koalicio komandita de Usono kaj la PPT/IPT por batali kontraŭ la Islama Ŝtato estas longe for, ĉar la projekto por memadministrado de la popolo ĉagrenas las mizerkorajn interesojn en la regiono. La bombadoj efektivigitaj de la koalicio ne okazis en la tri frontoj laŭ kiuj la IŜ atakas Kobanon. Reprezentantoj de la Konfederacio de la Popoloj de Kurdio(14) deklaris ke se okazus tragedio en la zono la respondeco falus sur la landoj kiuj partoprenas en la koalicio.
La nuna strategio de Vaŝintono baziĝas sur la utiligo kiel preteksto de la lukto kontraŭ la ekstremismo, kreita de ĝi mem, kaj atingi tion kion antaŭe estis vetoita al ĝi: bombadi kaj rekte interveni en la siria interna konflikto. Tiu ĉi fakto ne malpliigis la minacon de la IŜ en Kobano, sed ĝin pliigis ĉar la atakoj fare de la koalicio stimulis la sturmon en tiu ĉi regiono.
La milito en Sirio ĉiufoje pliintensiĝas kaj ties destino gravas ne nur por Kobano en Roĵavo, sed ĝi determinas la destinon de la tuta Kurdio, konsiderante ke la agado de Turkio determinos ankaŭ la destinon de la pacproceduro por la interna konflikto de tiu nacio.
La Popolaj Protekt-Taĉmentoj daŭre rezistas per siaj sturmfusiloj AK-47, kun konvinko kaj fido, la atakon de tankoj, morteroj, misiloj kaj peza artilerio. La insurekcio de la PLK daŭre luktas kontraŭ la netoleremo je aliaj identecesprimoj kaj defendante la aŭtonomecon de popolo kiu rezistas malekzisti.
Notoj: (Nomoj en la kurda lingvo krom la indikitaj)
(1) al-Dawla al-Islamiya, en la araba.
(4) Partiya Karkerên Kurdistan(PKK).
(5) Hikumetî Herêmî Kurdistan(HHK/KRG).
(6) Partiya Demokrat a Kurdistanê(PDK).
(7) Jabhat al-Nusra, en la araba.
(9) ar-Raqqah, en la araba.
(13) Yekîneyên Parastina Gel(YPG)/Yekîneyên Parastina Jinê(YPJ).
(14) Koma Civakên Kurdistan(KCK).
Originale aperinta en: “Portal Marcha”, la 8-an de Oktobro 2014-a.
Aŭtoro: Camilo Bermúdez. Membro de la “Colectivo Latino-Africano”. Magistro pri Humanismaj Sciencoj.
El la blogo “Rojava no está sola” tradukis Nikolas Xil Carvalho. Decembro 2014-a.
Leggi di più »
Missatges més antics Pàgina d'inici
Avaaz: Free Nudem Durak
Pls sign this petition
Cercar en aquest blog
Golpe de Estado de Turquía: Win-Win de Erdogan
En política, cuando un hecho no tiene un origen claro, hay que mirar a quien beneficia. El golpe de estado de anoche sólo beneficia a un...
Un preso kurdo en huelga de hambre en Irán por ampliación de cargos al enviar un mensaje a Kobanê
Mohammad Sediq Kaboudvand lleva nueve años en la prisión de Evin, en Teherán. El gobierno iraní lo condenó por defender los derechos huma...
Nusaybin se rinde, tras 74 días, entre ruinas y un atronador silencio
La fotografía que encabeza éste artículo lo explica todo. Nusaybin ya no existe. Entre sus ruinas hoy se han entregado las pocas ...
Bellísima carta desde la prisión de la periodista feminista kurda Zehra Dogan
" Siempre he tratado de existir a través de mis pinturas, mis noticias , y mi lucha como mujer . Ahora, aunque estoy atra...
Declaración de la KCK: "Ya había una tutela militar en Turquía antes del intento de golpe de ayer"
El Consejo Ejecutivo de Co-Presidencia de la organización general del movimiento kurdo, la Confederación de Comunidades del Kurdistán (KCK)...
L'intent de cop d'estat del 15 de juliol, que encara cueja, ha fracassat per diversos motius: - efectius només concentrats...
La aviación turca destruye el pueblo sirio de Bir Al-Kusa y provoca 70 víctimas
Se trata del pueblo de Bir Al-Kusa, situado a 13 kilómetros al sur de Jarablus. Aviones turcos han invadido esta mañana el espacio aéreo si...
WikiLeaks revela vínculos entre el yerno de Erdogan y la compra de petróleo en el Estado Islámico
El lunes 7 de diciembre, WikiLeaks publicó el archivo Berat 's Box, que contiene documentos en los que se revela la participación del ...
El cop d'Erdogan va prenent cos
A mesura que passen les hores, el principal beneficiat de la mascarada d'ahir al vespre, va teixint la teranyina que aporta la ...
El cop d'estat a Turquia en 3 punts
1) Els colpistes han actuat de forma molt eficient a darrera hora del vespre. S'han desplegat a Ankara i han ocupat l'aeroport...
Copyright © 2011 KurdisCat. All Rights Reserved.
Theme designed by Themes by bavotasan.com.