eo it eo eo es eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en ca eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo
Kvinpetalo - Ĉu vi jam aŭdis pri Bureso ?
Staĝo pri altaj studoj - 18a julio 2009
Raportoj pri februara staĝo 2010 - 6a marto 2010
Ĉu vi jam aŭdis pri Bureso ? - 1a septembro 2008
Raporto pri la muzika kaj lingva staĝo de la 3a ĝis la 11a de Aŭg. 2006 - 1a septembro 2006
OMAĜO AL GEORGES LAGRANGE - 24a aŭgusto 2009
Raportoj pri staĝoj de aprilo kaj majo 2003 - 1a junio 2003
Raporto pri muzika staĝo 2009 - 24a aŭgusto 2009
Muzika Staĝo en Kvinpetalo - 2004 - 1a septembro 2004
Teatra staĝo en julio 2000 - 1a aŭgusto 2000
Pri Nerona tempo - 1a majo 2002
Publikigita : 1a septembro 2008
Ĉu vi jam aŭdis pri Bureso ?
Resumo pri la musikstaĝo en Bureso 2008
Ĝi estas eta vilaĝo, proksimume je unu horo de Poitiers. Ĉiusomere ekde pluraj jaroj, mi iras muzike kaj kante staĝi dum deko da tagoj en tiu ĉarma loko ; tie ariĝas pluraj dometoj, konsistigante centron nomatan « Kvinpetalo ». Ĉiu dometo havas apartan nomon. Laŭ mia ĝisnuna priskribo, supozeble vi opinias, ke tiu loko havas nenion eksterordinaran, eĉ ke ĝi estas plej banala ! Sed tute male, ĝi havas ion apartan, kion mi ne povus precize klarigi, kaj kio igas ĝin unika. Fakte ĝuste el ĝia simpleco kaj el ĝia familia etoso fontas ĝia ĉarmeco … Ĉiufoje, je vilaĝalproksimiĝo, mi sentas kreski en mi ekblovon de feliĉo, de oksigeno …
La personoj kiuj venas tien estas diversaĝaj ; de la juna infaneco ĝis la maljunuleco, ĉiuj partoprenas. Sed tio, kio igas la centron eĉ pli ĉarma, estas la diverseco de etnoj kaj kulturoj : ĉiufoje, mi renkontas tie eksterlandanojn, estas ege interese !
Krom tio, regas tie etoso tiom varma, ke ĝi iĝas kvazaŭ hejmeca ! Parko kaj granda ĝardeno apudas Kvinpetalon ; ĉiuj staĝantoj kaj vizitantoj rajtas promeni tie. Cetere, mi memoras pri iu plenstela nokto, dum kiu mi tranoktis subĉiele kun aliaj gejunuloj... estas mia plej agrabla memoraĵo.
Matene, tagmeze kaj vespere, ĉiuj rekuniĝas en la manĝoĉambro por kune manĝi. Ĉiu, siavice kaj en grupeto, primetas la tablon, malprimetas ĝin, purigas la vazaron aŭ balaas la plankon.
Kiel mi jam rakontis, mi sentas min tie kvazaŭ hejme… Mi konsideras tiun lokon iamaniere mia dua loĝejo… Evidente, ĉiujare mi retrovas amikojn, kiuj iom post iom fariĝis proksimuloj miaj ; jen kial senpacience, dumjare, mi forstrekas sur mia kalendaro tagojn, semajnojn kaj monatojn antaŭ ol retrovi tiun paradizan loketon... Kvinpetalo estas kiel sanktejo kiu apartigas onin el la cetera mondo, kaj kiam eksonas la forirhoro, mi sentas min parte morti... Mi havas la impreson forlasi la semajnan kuntravivaĵon, kvazaŭ oni forprenus de mi centojn da mirindaj memoraĵoj !
Sed ĉiu revo havas finon, kaj mia nura konsolo estas pensi ke ĉiusomere komenciĝas nova revo...
El La Sago 46, aŭgusto-septembro 2008
Legu ankaŭ la raportojn pri la staĝoj de 2009, 2006 kaj 2004.
Mapo de la retejo
2000-2019 © Kvinpetalo - Ĉiuj rajtoj rezervitaj
Tiu retejo estas mastrumata per SPIP 2.1.10 [17657] kaj uzas la skeleton EVA-Web 4.1
Lastaj ĝisdatigoj : vendredo 11a januaro 2019