tr eo gu en en en en en hbs_lat fr en en en en en eo en th eo eo en es eo eo eo eo en en ur en ur en sk eo eo eo eo eo eo eo en ja eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo en eo en eo eo eo eo eo eo eo eo en es eo eo eo eo eo en eo en eo eo eo eo en sk hbs_lat eo eo eo en en cs eo eo en en it en en en en en en en en en en en en uk en en en en en en en en en en en en ru en en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en en en en en it en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
#programaro #apple #google #opinia #operaciumo #retumilo #komputilo #poŝtelefono
Ĉu vere, li ĝin mortigis?randsinrepose.com
Mi ne komprenas la aserton ke Steve Jobs staris sur scenejo kaj anoncis ke ili mortigos la iPod mini.  Ĉar ili tuj, tiuprelege, anoncis ke ili anstataŭos la iPod mini kun… kiu? La iPod nano, kompreneble!  Oni ripete diras ke li devis havi grandajn ovojn por mortigi la plej sukcesan iPod-on de tiu epoko, sed ĉu ĝi vere estis mortigita? La iPod nano estas preskaŭ la sama produktaĵo.  Ĝi ludas muzikon, ĝi taŭgas en la poŝo, ĝi havas malpli da memoro ol sia pli granda kuzo, la klasika iPod-o.  Kion oni dirus se ili konservis la nomon, iPod mini, sed faris ĉiun alian ŝanĝon?  Estus nur, la nova iPod mini! Pli malgranda ol antaŭe, pli portebla!  Kaj neniu estus skribanta pri kiel ili mortigis ion ajn.
Mi aŭdis en la radio programo ĉi matene, dum la aŭtis al la laborejo, ke britia civitano, Richard O'Dwyer, kiu funkciigas (funkciigis?) retan serĉilon por kopirajtata materialo nun frontas krimajn ŝarĝojn en Usono.  Sed, en Britio, ligado al kopirajtata materialo ne estas krimo.  Usono vokas por la transdono de la juna viro por ke li estu provota en Usono, sub iliaj leĝoj, kaj juĝota de iliaj juĝistoj.
Nekredeble.  Tiu ĉi prezentas tre aĉan precedencon al la libera mondo!  Imagu, vi, loĝante en via lando, faras ion kiu ne estas kontraŭleĝa, kaj la registaro de fremda lando transdonigas vin, provas vin, juĝas vin kulpa kaj vi pasigas la sekvontajn dek jarojn en fremda malliberejo.  Timiga!
Bonvolu subskribi la peticion kontraŭ lia transdoniĝo.  Jen:
Mi pensis iom pli pri la hieraŭa temo.  Estas almenaŭ unu afero kun kiu mi plene konsentas.  Tiu estas ke vero ekzistas.  Ni povas trovi solvojn de niaj plej premaj demandoj.  Sed, ni devas ne havi ŝajnigitan respekton por la opinioj de aliaj SE tiuj ideoj estas antaŭen metitaj kiel faktoj, dum nenia evidento ekzistas por subteni tiujn opiniojn.  Kaj, en mia sperto, tiu ĉi etendiĝas vaste kaj larĝe preter la kampo de religiaj ideoj sole, sed en multajn kampojn de homa scio.
Mi demandis al mi kunlaboranto hodiaŭ, kio estas la defino de insulo.  Ĉu estas minimuma grando de peco de tero malpli ol ne plu estas konsiderata insulo? Kio pri la plej granda?  Ĉu norda ameriko, ĉefterpeco mem, konsiderebla esti insulo?  Ĝi ja estas ĉirkaŭata de akvo.  Tiu estas demando, por esti certe, kiu temas pri nur niaj komunaj interkonsentoj, tamen, tiu ne signifas ke ne estas mapistoj en la mondo, kiu povas havi normajn regulojn per kiu ili klasifikas tion kio estas nomata insulo.  Ja estas spertuloj por kiuj mapado estas ilia profesio, do tiel mia demando havas signifon.  Sed, la kunulo insistis, eĉ forte argumentadis, ke la tuto estas sensenca, ĉar estas tute subjektiva, kaj ke mi povas nomi ion ajn insulo se mi preferas, kaj ke normoj kaj definoj tiurilate estas sen signifo.
Ne.  Mi ne povas akcepti tiun.  Li neniel kaj neniam legis eĉ unu paragrafon, unu litervicon pri kiel mapistoj klasifikas insulojn.  Li bazis siajn opiniojn sur analogaj ideoj pri kio li pensis ke li scias pri kiel oni nomas stratojn kaj vojojn laŭ iliaj variaj trajtoj.  Tia opiniado pri aferoj kiuj havas (aŭ povas havi) sciencajn, verajn, testeblajn, kontroleblajn solvojn, simple ne estu akceptata.  Ni ne devas aŭskulti liajn argumentojn kiuj venas ne de informoj, sed rekte el la aero.
1) Laŭ vikipedio, insulo estas “sub-kontinenta terpeco” ĉirkaŭata de akvo.  Aŭstralio nun fariĝas punkto de diskuto, ĉu ĝi mem estas kontinento?  Tamen, tiu povas havi normajn solvojn ankaŭ oni ne povas scii se oni ne kontrolas.
2) La filozofo, Immanuel Kant, kiu loĝis en Germanujo en la 18a jarcento, verkegis libron titolitan, “Kritiko de pura racio” (Critique of pure reason, anglalingve.)  En tiu verko li kontraŭis la ideon ke ni povas atingi verojn pri la natura mondo, kaj pri filozofaj temoj, simple sidante en seĝo pripensante la aferon.  La antikvuloj tion pensis, ke, se oni pripensus ion sufiĉe multe, eventuale, li atingus ĝustajn konkludojn.  Tiu simple ne estas vera. Legu, Legu, Legu!
Sam Harris kaj la neracieco de homo
Mi daŭre spektas kaj aŭskultas debatojn kaj prelegojn de Sam Harris ĉe YouTube k.a.  Mi ekpensis pri io dum mi aŭskultis lin, parolante pri la rolo de racia pensado, kaj la graveco de evidento por subteni ideon sen primoko de la cetera de socio.
Tiu estas, li opinias ke unu maniero kiel ni povas malpliigi la potencon de religiemaj ekstremuloj, estas se ni igos ĉiun kiu subtenas ideon “sen sufiĉe da evidento” esti embarasata pri tiu subteno.  Do, se oni kredas ion, kaj mi demandas lin, kie estas via evidento por tio? Se li ne havas evidenton, ĉiu en la mondo primoku lin, por embarasi lin, tiel ke ni povos subpremi la kredojn de sensufiĉa evidento.  "Sensufiĉa evidento" estas liaj vortoj, li uzas ilin ofte.
Mi volas diri ke mi komprenas de kie li venas.  Mi povas vidi tion kion li provas atingi.  La baza ideo ŝajnas bona.  Penseksperimentoj ofte helpas klarigi.  Imagu ke iu kredas ke li havas diskutojn kun ekstermondano, ke li povas aŭdi la voĉojn, kaj ke ili instruas al li pri la estonteco.  Ni tiam postulu al li, pruvi tiun.  Kaj, se li ne povas pruvi liajn asertojn, ni nenial respektu la kredon.  Ni ne akceptu ke li pravas, ni eĉ neniel permesu lin daŭrigi kun tiuj personaj kredoj en kaj por si mem, sed ni ridu al li, ni embarasu lin, ni primoku lin, ĝis li ne plu havos la kredon, aŭ li ne volos priparoli ilin kun aliuloj.  Kaj tiel, ni subpremos nedefendeblajn asertojn, kaj tiel ni preventos ekstremulojn ekpreni la ideojn kaj uzi ilin por malbono.  Aparte ĉar kredoj sen evidento ne povas esti kontraŭdiritaj per raciaj argumentoj.  Estas klare ke reale li opinias ke la religiaj kredoj, de Kristanoj, Judoj, Islamanoj, kaj aliaj, estas tute nedefendeblaj, estas tute sen ia ajn evidento, tamen homoj ankoraŭ subtenas la dogmojn.  Do, kiel oni povas argumenti kontraŭ la ekstremuloj?  Se la kredoj ne baziĝas en racieco, kian racian argumentadon oni povus uzi por kontraŭdiri ilin?
Ĉio ĉi ŝajnas iom “racia” pro manko de pli taŭgaj vortoj.  Tamen, ju pli mi pripensas la aferon, des malpli sencohava ĝi ŝajnas esti.  La ĝenerala problemo, kiel mi ĝin vidas, jenas.  La homa cerbo, fundamente, ne estas racie pensanta organo.  La homa cerbo POVAS uzi raciecon, se ĝi havas sufiĉe da edukado, sufiĉe da rigora trejnado pri scienco, matematiko, filozofio, kaj se la homo ĉiam kaj ĉiel baraktas kontraŭ siaj naturaj inklinoj.  Se vi konsideras, senbiase, ke la homo estas besto evoluinta de longa linio de organismoj, estiĝas klare ke neniel la homo necese devas pensi racie por funkcii bone kaj sukcese.  Tiu estas la bazo de la problemo.  Homoj ne estas maŝinoj kiuj kalkulas la plej probablajn realojn post longa konsidero de pruvitaj evidentoj, kaj eĉ pli, ni ne devas esti tiel por esti sukcesegaj kiel specio.  Jes de tempo al tempo individuoj, kaj eĉ tutaj klasoj de homoj suferas pro niaj variaj neraciemoj.  Tamen, entute, por la biologia evoluado de la specio, tiuj problemoj simple ne gravas.  Hundoj ne ekzercas racian pensadon, sed ili estas tre sukcesa specio sur la tero.  Ni estas pli proksimaj al hundoj ol al racie kalkulantaj duondioj.
Krome, eĉ kiam la t.n. raciemuloj, la sciencemuloj, vivas siajn vivojn, ili ne estas de tago al tago regataj de racieco.  La esprimo estas, Neniam juĝu libron de ĝi kovrilo.  Tiu povas esti pri libroj, aŭ povas esti aludo al kiel ni ne prijuĝu aliajn homojn de ilia aspekto.  Tamen, ĉiu esprimo havas sian korelativon.  Birdoj de sama plumo, flugas kune.  Tiu estas esprimo kiu antaŭenigas prijuĝon!  Kiu do estas pli saĝa?  La plej frua birdo ekhavos la vermon, sed samtempe, la dua muso ekhavos la fromaĝon, kaj tiel plu, sen fino.  Povas esti racie ke ni ne prijuĝu libron de ĝia kovrilo, tamen tiu tute ne estas praktika en la reala mondo.  En la reala mondo tempo mankegas.  Kaj la cerbo ne estas evoluinta por malŝpari tempon.  Ĝi laŭiras mallongajn padojn je preskaŭ ĉiu oportuno.  De tempo al tempo tiu kondukas nin al misaj komprenoj pri la mondo, sed por ĉiu tia okazo estas nenumereblaj multe pli da okazoj kie tia pensado estas tre taŭga kaj tre efika.
Mia fina komento por hodiaŭ estas ke neniam ni elstompos neraciecon de la homa estaĵo.  Ĉar neracieco estas tiom integrita tra la veraj fibroj de kiel ni fundamente funkcias.  Se ni volas plibonigi socion ni devos alfronti ĉi tiujn faktojn.  Ni devos labori kun kiel la homo estas, ne esperi ke ni magie, amase, ŝanĝiĝos per kiel ni pensas.
#opinia #ĝenerala #filozofio #Sam Harris #raciismo
Hodiaŭ estas mia naskiĝtaga datreveno.  Do, feliĉan naskiĝtagon al mi!
Mi devas konfesi ke iome mi estis ĝenita hieraŭ kiam mi faris afiŝon pri la projekciilo.  Vere, ĝi ne estas la plej bona projekciilo.  Ĝi faras multan bruon, kiun mi korektas per silentiga skatolo, pri kiu mi volas blogi pli, kaj ankaŭ la DVD-ludado ne estas tute sen problemoj.  Tamen ĝi ja funkcias.  Ĝi ja subtenas HDMI, kaj bone funkcias kun la Apple TV.  ktp.
La averto restas taŭga tamen.  Se vi mendos ion ajn de la interreto, vi devas scii ke oni neniam scias ĝuste kio alvenos en la poŝto.  Do, lernu de miaj spertoj.  Ne ĉio estas tiom bona kiom estas reklamata.
Eble vi ne scias, sed mi estas retaplikaĵa programisto.  Nu, kiu esperantisto ne estas programisto, ĉu ne?  Tamen, malgraŭ mia kapablo programi por iOS rekte, tiu certe ne estas mia plej komforta lingvo.  Dum pli ol dek jaroj mi programadas javaskripte por ekzekuti en retumiloj.  Feliĉe por ni, la retumiloj en porteblaj komputiloj, kiel la iPad, iPhone, iPod touch kaj aliaj aparatoj, estas rimarkinde bonaj!
Tamen, perfekte oni neniam pretendis.  De tempo al tempo, en tiu ĉi blogo, mi diskutos la variajn problemojn kiujn vi povos renkonti se vi provos ellabori retaplikaĵon por iOS estontece.
Hodiaŭ mi volas diri iom pri eksteraj klavaroj, ĉu USB-aj ĉu bludentaj.  Ĉar ili prezentas kelkajn problemojn al la programisto.
Ni volas verki programon en kiu oni povos uzi aŭ strikodan skanilon aŭ magnetik-strian legilon.  Tiuj estas por, respektive, enskani produktojn pere de iliaj strikodoj, kaj ekhavi la datumojn de kreditkarto, por uzo en komerca softvaro.  La programo verkiĝas en javaskripto kaj HTML5, kaj do ni devas interagi kun tiuj aparatoj per javaskripto.
Kelkaj gravaj problemoj tuj prezentiĝas, kompare al la sama situacio je pli tradiciaj komputiloj.  Mia teĥniko por ekkapti la datumojn de tiuj aparatoj, estas aŭskulti por la klavaj premaj eventoj je la “korpo” de la HTML dokumento.  Kial mi aŭskultas je korpo? Ĉar sendepende de kie la fokuso restas, ĉiam la eventoj alvenos je la korpo kie mi povas kapti ilin.  Do, la teĥniko estas ke mi kaptas eventon, kaj tuj poste komencas tempumilon, kiu atendas tre mallongan tempon, eble nur 20 milonoj da sekundo.  Se alia evento envenas antaŭ la tempumilo fortempiĝas, mi nuligas tiun tempumilon, kaptas la novan eventon, kaj tuj komencas novan tempumilon.  Fine, kiam ĉiuj datumoj estas envenintaj, la plej lasta tempumilo finiĝos, kaj analiza funkcio estas vokita de la tempumilo.  Tiu funkcio tiam analizas ĉiujn karakterojn kaptitajn, kaj provas determini ĉu ili reprezentas kreditkartajn datumojn, aŭ alian.
La supra teĥniko estas bona, ĉar ni ankaŭ povas analizi ĉiun eventon por eltrovi de kie ĝi originas.  Se la origino estis de tekstokampo, ni povas ignori tiun, ĉar ĝi ja estas destinita al tiu kampo.  La sama teĥniko funkcias bone por kaj magnetikstriaj legiloj kaj strikodaj skaniloj, same ankaŭ ĉu konektitaj per bludento ĉu per USB.
Nun la bombŝela problemo.  Tiu ĉi tre bonega teĥniko tute ne uzeblas per la iPado aŭ alia iOS aparato.  Kaj la problemo estas tre baza, kaj, kiel mi povas vidi, neĉirkaŭebla.  La problemo estas ke en Safari por iOS, se iu tekstokampo ne havas fokuson, tutsimple la klavopremaj eventoj neniel okazas.  La retumilo simple ne povas rimarki ke la skaniloj skanas ion ajn, se fokuso ne estas en kampo.  Tiu signifas ke oni NUR povas ekhavi karaterojn de la skaniloj pere de tekstokampo sur la paĝo.  Kaj TIU, bedaŭrinde, signifas ke ni povas premi sur tiu kampo kaj la virtuala klavaro supreniros.  Nu, ofte la skaniloj havas butonon por fermi la virtualan klavaron, tamen tiu strio super la klavaro restas videbla, kaj ne estas forigebla.  Tiu okupas spacon sur la paĝo.  Kaj la tuta procezo ne estas fidinda, se ni nepre devas havi unu specifan tekstokampon fokusitan por la tuto funkcii.
Profundeco kaj mensa plipezo
Kiam oni programas li devas nesti la kodon, ekzemple post se-frazo la kondiĉa kodo ene nestiĝas.  Nu, kompreneble tiu procezo estas senlime refarebla.  Oni povas nesti kodon en kodan neston kiu mem estas en pli alta nesto, kaj tiel plu.  Je ĉiu nova pli interna nesto, ni diras ke la profundeco de la nestado pliprofundiĝas.
Mi, de mia multjara sperto, ne de ia profesie pedogogia starpunkto, estas ĉi tie por diri al vi simplan veron.  Ju pli profunda via kodo estas nestita, des pli da mensa plipezo vi superŝarĝas al ĉiu kiu devas kompreni vian kodon.  Eĉ, estas vere, al via propra menso.
Mi donos ekzemplojn.  La unua ekzemplo malpli bonas ol la dua ekzemplo.
function hasHiddenClass(aNode) { var hasClass = NO; if(typeof aNode.className != "undefined") { if(aNode.className != "") { var classes = aNode.className.split(" "); if(classes.indexOf("hidden") != -1) hasClass = YES; } } return hasClass; }
function hasHiddenClass(aNode) { if(typeof aNode.className == "undefined") return NO; if(aNode.className == "") return NO; if(aNode.className.split(" ").indexOf("hidden") == -1) return NO; return YES; }
Teknike, la du ekzemploj (se mi ne havas erarojn) faras ĝuste la saman laboron. Ili prenas unu argumenton, nodon, kaj provas determini ĉu la nodo havas klasnomon “hidden”. Tamen, la unua estas pli komplika, kaj estas plipeza al la menso.
Mi ne volas nur rimarkigi ke la unua ekzemplo havas pli da variabloj, tiu veras, tamen ne estas tio pri kio mi volas rimarkigi. Mi volas rimarkigi vin nur pri la profundeco de la nestado. En la unua kazo, la plej profunda parto de la funkcio estas deŝovita 4 nivelojn, sed en la dua kazo la plej profunda parto nur deŝovitas 2 nivelojn. Mi argumentas ke oni povas mezuri la komplekson de kodo per kalkulado de la niveloj de deŝovado, tiu estas per la profundo de la nestado.
La ekspliko tielas, kun ĉiu nova pliprofunda nesto, la menso devas enteni ĉion kio estas supre, kaj ju pli da niveloj, des pli li devas enmemorigi. Aliflanke, en la dua ekzemplo, ni eliminas malakcepteblajn kondiĉojn, unu post la alia, kaj ni tuj redonas la rezulton, sen konsidero pri kio en la kodo sekvos, se kondiĉo ne estas superpasita. Post ĉiu kondiĉo-kontrolo, ni ne devas memori kie ni estas, ni simpla havas naturajn supozojn pri kio devus esti vera, kaj tiuj supozoj estas validaj, ĉar la antaŭaj kondiĉoj estis superpasitaj. La unua linio, de ekz 2, postulas ke la nodo havu klasnoman econ. Se ĝi ne tiun havas, tuj la funkcio finiĝas kaj la rezulto estas sendata. La cetera de la funkcio nun restas ĉe la unua deŝova nivelo. Sekve, la klasnomo povas esti malplena. Se tiu veras, ni tuj redonas nean rezulton kaj la funkcio denova estas finita. Kaj tiel plu. Je la fino de la funkcio, post ĉiu kondiĉo estas trapasita, la redono de la jesa rezulto troviĝas kie? Je la UNUA deŝova nivelo!
Estas fojoj kiam oni ne povas eviti pli profundan nestadon, tamen, kiel ĝenerala regulo, ju malpli nestata estas onia kodo, des malpli peza tiu kodo estas al la mensoj de tiuj kiuj ĝin devas kompreni. Tiu ĉi ĝenerala regulo, flankteme, samas rilate al lingvaj skribaĵoj.
Jun 20, 2012 1 note
Dum kelkaj jaroj mi ne volis sxati Sam Harris. Mi scias ke oni diras ke oni ne jxugxu libron de gxia kovrilo, tamen, la foteto de li kiel la auxtoro de “letter to a Christian nation” aux letero al kristana nacio, ja devigis min antauxjxugxi lin.
Mi aktive evitis liajn librojn, kaj gastaperorjn en YouTube. Tamen, tiu estis granda eraro miaparte. Estis pro la nova libreto Free Will, aux libera volo, ke mi ekinteresigxis pri li kaj liaj opinioj. Mi acxetis kaj legis la libreton, kaj poste spektis plurajn debatojn kun li, cxe YouTube. Mi lin amegas! Lia menso trancxas rekte al la grava punkto kiel razilo. Fakte, de cxiuj el la t.n. novaj ateistoj, Harris estas mia favora.
Se neniam vi spektis aux legis ion de li, mi tre rekomendas. Li ne malkontentigos.
CouchDB: La difinitiva gvidlibroguide.couchdb.org
CouchDB (Knapa datumbazo) estas mirinda relative nova datumbaza sistemo.  Ĝi ebligas la kreadon de tre modernaj ret-aplikaĵoj.  Mi donos unu ekzemplon.  Ĝi havas trajton nomitan “_changes”.  Aŭ, ŝanĝoj.  Tiu ebligas ke oni povas fari peton en la datumbazon por ŝanĝoj, kaj la peto estos long-daŭra.  Tiu ĉi ebligas al ni ne uzi “polling” kiu estas la ripeta petado al la datumbazo por malkovri ĉu ŝanĝoj jam haveblas.  Sed, la miraklo estas ke pro tiu ĉi trajto estas parto de la datumbazo mem, oni povas fari la petojn de iu ajn programada lingvo, eĉ tiuj kiuj tradicie ne havas subtenon por long-daŭraj petoj.  Ekz. PHP kaj Apache.
La retprogramo faras peton al PHP, kaj PHP faras long-daŭran peton en CouchDB, kiu tenas la ligon malfermatan.  La PHP peto, do, ne finiĝas kaj restas malferma.  Kiam la datumbazo ricevas ŝanĝon, ĝi tuj resendas la datumon al PHP, kiu fine respondas al la atendanta retaplikaĵo.  Post tiam kiam la retaplikaĵo ricevas ĝisdatigon, ĝi povas tuj fari alian long-daŭran peton al PHP, kaj tiel la ciklo iras.  Mirinda!