eo eo eo eo de eo eo fr fr fr es eo eo eo eo eo eo en eo fr de fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en en eo fr de es eo fr fr fr fr eo eo eo eo eo eo eo eo de eo cs fr fr fr fr cs fr fr fr fr fr fr fr fr de fr fr fr fr fr hbs_lat hbs_lat es eo eo eo eo fr eo tr eo eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo es eo eo eo hbs_lat eo eo eo fr eo eo es fr eo eo eo eo eo th eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo it eo eo eo eo es fr es eo fr fr cs fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr de fr fr fr fr de fr fr fr fr fr fr eo nb it fr es es es en de es pt en en eo en fr id pt eo en eo fr eo eo fr en ceb eo eo eo eo eo eu en eo eo eo fr hbs_lat eo ar eo en eo eo en eo eo eo eo eo fr fr
Gejaj rakontoj en Esperanto.: octobre 2014
Tiu blogo temas pri gejaĵoj diversaj, t.e. literaturo, pentrarto, kinarto... Eblas legi tie ankaŭ informojn, kelkajn petolaĵojn kaj erotikaĵojn, sed vi spektos tie nek pornajn bildojn, nek pornajn videojn. Ne hezitu komenti kaj sendi mesaĝojn kaj kontribuaĵojn al : jerotanguy(ĉe)yahoo.fr
Kiso de l'semajno 44 - 2014.
Kial tiomas paroloj ? Kiam du amantoj kunas, la plej bela babilado estas kiso.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
La ora epoko de la brageto.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy 1 commentaire:
Jen eltiraĵo de la verko memtradukita :
De la Knabo mordita de lacerto sekvis tri aliaj portretoj de Mario. Eĉ se mi havus monrimedojn por pagi modelojn, neniu el ili kominikus al mi la saman energion. Nur Marion mi deziris pentri. La Knabo senŝeliĝanta frukton, la Knabo kun korbo da fruktoj, la Juna Bakĥo malsana, kiujn mi pentris en Tor Sanguigna, ĉiuj estas li. Ĉiuj tiuj bustaj duonfiguroj estas mia amanto. Mi ŝatus pentri lin nude de supre malsupren : li montriĝis tiurilate necedema. Lia korpo, apenaŭ elirinta de l’infaneco, konservis plene ties gracion, kvankam ne mankis al ĝi la fortikeco, kiu estas la allogo de l’vira aĝo. Ventro plata, malmola, muskoloza, faldo ingvena bele konturita, densa pubhararo, sekso proporcia al la femuroj, ne tro eta, ne tro dika ; ŝvela, plena, peza, eĉ kiam malerekta ; neniam ŝrumpanta nek ĉifita.
Mario neniam montris malfacilaĵojn por senvestiĝi en la ĉambro ; li saltis nude surliten, kuntiris min, kaptis min, sufokis min en siaj brakoj, same tage kiel nokte, je ajna horo, sen respekti regulojn nek tempoplanon ; bulimia, avida, ekscesa ; tenere senorda kaj dolĉanima violenta. Mi povis uzi lian kacon laŭvole ; ĝin enŝovi ĉien laŭplaĉe ; ĝin kaĵoli, ĝin kiseti, taŭzi ĝin, lacigi ĝin ; igi ĝin mia ludilo, mia princo, mia frandaĵo – ankaŭ mia kruco, ĉar la ulĉjo ne domaĝis min ! Sed apenaŭ mi ŝajnigis ekprenon de miaj penikoj kaj de unu el la etformata tolo, kiun mi konservis straton della Stelletta, li alikoloriĝis, tiris la littukon sur sian ventron kaj trudis min ĵuri, ke mi ne profitos sian dormon por pentri lin nudan.
Sanktan Sebastianon mi ĉiufoje vidis nude figuritan, escepte de ĉirkaŭkoksa zontuko. Tiu zontuko estis ligita per mano tiom mallerta, ke ne eblis kompreni kiamaniere ĝi tenis, ne malnodiĝis, ne falis teren de tiu maldika senkoksa korpo. Eĉ Kristo aperas ofte senvesta. Dum Resurekto, li eĉ staru nuda por konformiĝi al la Sanktaj Skriboj. Tamen, ankaŭ li ne montriĝas sen ŝtofpeco, kiu lastatempe kovras lian subventron, kvazaŭ subita aerblovo ĵetis ĝin tien.
La parokestro de Santa Maria dell’Orto, en la Trastevera kvartalo, aŭdkaptis unu el niaj paroladoj pri la oportuneco de tiu sekskaŝilo. Li digne riproĉis nin, sciigante al ni, ke estas speciala vorto por nomi tiun vestaĵon, kiam Kriston ĝi vestas.
Perizonium ! Tiele, ĝis en vortaro, oni neis evidentecon ! Perizonium ! Necesis sin helpi de pedanta vorto por eviti mencion de l’Krista sekso, kaj tiel intence ĝin malaperigi !
Kia embaraso por paroli pri la korpo de Jesuo ! Indignigita, mi eliris el la preĝejo. Kvin jaroj pasis ekde mia restado en Milano kaj miaj promenadoj kun Mateo ; mi multe ŝanĝiĝis en la tempo de kvin jaroj.
« Se Dio volis iĝi homo, mi diris, fidela je la rezonado de Mateo, kiu tiam tiom ŝokis min, ĉu li povis respondeci nur parte pri la homa kondiĉo ? Ĉu li povis malsolidariĝi de tio, kio estas tiom grava por la tuta kreitaĵaro ? Sin senŝarĝigi de tio, kio tiom ofte alpereigas ilian animon ? Ĉu iel utilas Kristo, kiu ignorus seksan allogon ? Ĉu li ne spertis malsaton kaj malvarmon ? Ĉu liaj gepatroj ne devige fuĝis kaj forporti lin kaŝe sur azena dorso ? Ĉu li ne estis perfidita, denuncita, kaptita, ofendita, skurĝita, krucumita ? Kaj tiu pastraro intencas kredigi al ni, ke li mirige eltenis, kuraĝe kaj firme, tiun sinsekvon da teruraj afliktoj, tiujn torturojn, tiujn turmentojn, sed ke Dio ne asistus lin, se lia cazzo ekmoviĝus ?
- Silentu, Miĥaelo ! » (Li nomis min Anĝelo kiam ni interkonsentis, Miĥaelo kiam li paŭtis) Trifoje li krucosignis sin, kaj, ĉar ni staris antaŭ Santa Cecilia, li eniris la preĝejon, banis siajn fingrojn en sanktakvon, kaj daŭre sin krucosignis.
Vorkoj sur la preĝeja placo ; kavaĵoj en tero ; placo tute renversita : la papo ordonis, ke oni denove priserĉu por trovi la korpon de Sankta Cecilio. Dum Mario reseneriĝis post miaj malpiaĵoj, mi lasis la vorkestron rakonti al mi kial li tiom hastigis siajn laboristojn. De la patronino de la muzikistoj, li diris, oni esperis trovi la restaĵojn por ke ŝi prezidu la jubileon de l’venonta sankta jaro.
« Nu, Mario, ni flankenmetu Kriston. Restas la fakto, ke vi estis kreita kun sekso. Se tiaj faris nin Dio, ĉu ni rajtas honti pri lia donaco ? Ĉu ne Li donis al ni la kapablon ĝui kaj sperti pere de tiu sekso senliman kvanton da plezuroj ? Li ja povus sin aranĝi por doni al ni la organon necesan por generado, sen kunligi al tiu neceso tiun voluptan kromaĵon. Ilon iel nure mekanikan, finfine.
- Mi ne hontas pri mia sekso, mi nur hontus vidi ĝin pentritan. Il cazzo non si mostras. » Al tiu maksimo li alkrampriĝis.
Mi kredis, ke mi fine venkos lian antaŭjuĝojn, ekscitante lian komikan senton. Tial mi venigis lin, iun matenon, en la Sikstan Kapelon, kiun la papo malfermis po unufoje semajne al la pentristoj kaj ties helpantoj. « Atente rigardu », mi diris, haltigante lin antaŭ la lasta Juĝo. Li restis mireganta fronte al la grandega vando kaj la interplektiĝo de la figuroj.
« Nu, li diris post momento, vi agnosku, ke eĉ Mikelanĝelo, kiu ĉion povis sin permesi, ja kaŝis la nemontrindajn korpopartojn. Ĉu ne, krome, oni nomas tiujn partojn pudenda ? La parokestro de Santa Lucia nomis ilin tiamaniere dum kateĥizado. »
Kiom potenca estas la Eklezio, mi pensis, se ĝi kapablas enmeti en la buŝon de juna siciliano esence natura, en kiu la naturo grandioze evidentiĝas vigle kaj sovaĝe, vorton tiom kadukan kaj ridigan por nomi la plej naturan parton de l’homa korpo ?
« Vi eraras, Mario. Mikelanĝelo bildigis tute nudajn ĉiun el la damnitoj, ĉiun el la elektitoj, eĉ la sanktulojn, eĉ Kriston.
- Miĥaelo, mi ne kredas vin.
- Ĉu vi vidas dekstre-suben tiun hidan personon, sufokitan de serpento, kiu ĉirkaŭpremas lian talion, meze de same hidaj diabloj ? Mikelanĝelo pentris, sub la trajtoj de tiu timigilo, por sin venĝi de li, la papan ceremoniestron. Okaze de la inaŭguro de la fresko, tiu persono indignis antaŭ la papo, ke en loko tiel honorinda oni montris tiom multnombrajn nudaĵojn. Tio tute ne indis por papa kapelo, li konkludis, sed por banejo.
- Mi ne komprenas, diris Mario. Tiuj figuroj ne estas nudaj. Neniu el ili.
- Atendu. Ili ne estas nudaj, ĉar papo kovrigis la nudaĵojn.
- Ĉu Mikelanĝelo pentris ilin sen tiuj ŝtofpecoj ?
- Tion mi ne kredas.
- Tamen vere veras.
- Eĉ la sanktulojn ?
- Eĉ la sanktulojn.
- Eĉ Kriston, kiu gigantas centre de l’fresko ?
- Eĉ Kriston. Paŭlo la tria, je sugesto de tiu ceremoniestro, sendis kamerelingon, por ke li petu al la pentristo surseksan kovradon. « Diru al via mastro, argumentis Mikelanĝelo, ke tio estas etaĵo ja facile korektebla. Via Papa Moŝto reordigu mem la mondon, tiam la pentraĵoj estos tuj aranĝitaj. » Paŭlo la tria estis de la familio Farnese, de tiu riĉa gento da mecenatoj  kaj kolektantoj. Konsciante ke li ridindigis sin, li ne insistis. Kelkaj jaroj poste, Pio la kvara, subiĝante al la direktivoj de l’Koncilio de Trento, komisiis la pentriston Daniele da Volterra por ke li vualu ĉiujn cazzi. Li estis tamen bona pentristo. »
Mario deturnis la kapon.
« Li prave faris ! li eksplodis.
- Ĉu vi konas la belan moknomon, kiun tiu fuŝaĵo ŝuldigis al li ? De tiam oni nomas lin il Braghettone, la metisto de bragetoj**. »
* Kaco ne montriĝas.
** Jen bela okazo montri, ke la vorto « pantalonfendo » ne ĉiam taŭgas. Ĉar brageto ne estas nura pantalonfendo ! Des pli en epoko, kiam pantalonoj ne ekzistis, kaj brageto tute ne estis fendo…
Publikigita de Ĵeromo Tanguy 1 commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Beleco, eĉ antinoa, ne ĉiukaze sufiĉas. En malhelo enlita, ankaŭ lerteco gravas. Jen kompenso por feliĉigi la plejmulton  !
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Articles plus récents Articles plus anciens Accueil
Inscription à : Articles (Atom)
Solidareco kun ĉiuj viktimoj.
Aliĝu ! (sed ne aliiĝu :-))
nenia porna bildo tie ĉi !
Ĉu la enhavo plaĉas al vi ?
Nu, komentoj kaj membriĝo estus bonvenaj kaj... kuraĝigaj !
Arkivoj de la blogo
Kalsoneto de l' semajno 40 - 2014.
Kvizeto de oktobro 2014.
Filmeto : Mi amigo Jaime.
Sportumu ! semajno 40 - 2014.
Ili penis atingi la pinton !
Gamboj ĉielen de l' semajno 40 - 2014.
Oktobra kvizeto : ĉu vi dormas ?
Ventro de l' semajno 40 - 2014.
Engluti fumon de l' semajno 40 - 2014.
Filmeto : Lost angel - Perdita anĝelo.
Hundido de l' semajno 41 - 2014.
Kiso de l' semajno 41 - 2014.
Oktobra kvizeto : jen la solvo.
Okuloj de l' semajno 41 - 2014.
Plu legi sub bombadoj.
Sidvangoj de l' semajno 41 - 2014.
Nur vin mi bezonas... (poemo de Mark Daschenbach)....
Sportumu ! semajno 41 - 2014.
Tolmachev Nicolas, ukraina artisto.
Kalsoneto de l' semajno 41 - 2014.
Mojose kune ! semajno 41 - 2014.
Hundido de l' semajno 42 - 2014.
Je l’ unuaj horoj de nova tago (Aux premières heur...
Okuloj de l' semajno 42 - 2014.
Mojose kune de l' semajno 42 - 2014.
Sportumu ! semajno 42 - 2014.
Tatuaĵo de l' semajno 42 - 2014.
Taja filmeto - หนังสั้น เหวไม้สีทอง
Filmeto : la plej dolĉa geja amrakonto.
La korpo de l’ anĝeloj.
Sidvangoj de l' semajno 42 - 2014.
Kalsoneto de l' semajno 42 - 2014.
Jenő Medveczky - Kamaradoj.
Hundido de l' semajno 43 - 2014
Kalsoneto de l' semajno 43 - 2014.
Lin Jinfu (林金福), pentristo de kvieta erotsmo.
Mojose kune ! semajno 43 - 2014.
Allogo : ĉarma bildfilmeto de Queerblick.
Sportumu ! semajno 43 - 2014.
Okuloj de l' semajno 43 - 2014.
Amoj specialaj (Les amours singulières) far Roger ...
Sidvangoj de l' semajno 43 - 2014.
Tatuaĵo de l' semajno 43 - 2014.
Hundido de la semajno 44 - 2014.
Mojose kune ! semajno 44 - 2014.
El « Kurado abismen » de Dominique Fernandez.
Historieto de la brageto.
Kiso de l'semajno 44 - 2014.
Animula vagula blandula (franclingve)
Blogo de Paulo Silas (esperante)
El la kalsono de Ganimedo (gejporna blogo en e-o)
Fikrakontoj (esperanta geja blogo)
Front Free Endpaper (angle)
GAVARO : Esperanta slango
Kukolo : interreta serĉilo en E-o
La kajeroj de Ana Arĉo (esperante)
La sekreta ĉambro de Giton (japane)
Le Monde Diplomatique en Eo
Ligo de Samseksemaj Geesperantistoj
Neniam milito inter ni
Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT)
Vinilkosmo (muziko en Esperanto)
Гeй-эpoTиka B pиcyHkax и жиBoпиcи (rusa)
Дoбpo пoжaлoBaTb Ha lernu!
مرحبا بك في !lernu
Vizitintoj laŭflage ekde la 6a de decembro 2014 .
Ĉu vi deziras pli ?
Por viziti pli malnovajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus anciens".
Por viziti pli novajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus récents".
Kiu mi estas ?
Afficher mon profil complet
Modèle Simple. Images de modèles de luoman. Fourni par Blogger.