eo eo en sk el pl it eo eo eo eo eo ca da de el en eo es fi fr hu it it nl nb pl pt sv ceb es eo es eo es eo es eo es eo es eo es eo es eo es eo es eo es eo en
kvazaux - Vorto kontraŭ sia fono
Vorto | Hazarda Vorto | Oftaj Vortoj | Ligo al ĉi tiu Vorto
Ekzemploj de uzo de vorto
La cxambelanoj, kiuj devis porti la trenajxon de la vesto, eltiris siajn manojn al la planko, kvazaux ili levas la trenajxon. Ili iris kaj tenis la manojn eltirite en la aero; ili ne devis lasi rimarki, ke ili nenion vidas.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Tiu cxi malfacila laborado de la kapo lacigis la malfelicxan legantinon, kaj sxi ekdormis . . . Jen sxi songxas, kvazaux sxi estas ankoraux tre juna knabino. Sxi senfine amas lin kaj li, bela, flama junulo, varmege, pasie sxin amas.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Sed la infano ne deprenis siajn manetojn kaj sendeturne rigardadis la patron per siaj klaraj nigraj okuletoj. Denove io ekpikis la koron de Doroteo, kvazaux la rigardo de la senkulpa infano trabruligus lin trae kaj disfluidigus la glacion, per kiu estis kovrita lia koro.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
La tutan nokton antaux la tago de la parado la trompantoj pasigis maldorme kaj ekbruligis pli ol dekses kandelojn. Cxiuj povis vidi, kiel okupitaj ili estis je la pretigado de la novaj vestoj de la regxo. Ili faris mienon, kvazaux ili prenas la sxtofon de la teksiloj, trancxadis per grandaj tondiloj en la aero, kudradis per kudriloj sen fadenoj kaj fine diris : "nun la vestoj estas pretaj!"
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Kia desegno, kiaj koloroj! gxi estas vesto de granda indo! Sur la strato oni staras kun la baldakeno, kiun oni portos super Via Regxa Mosxto en la parada irado! raportis la cxefa ceremoniestro. Nu, mi estas en ordo! diris la regxo. Cxu gxi ne bone sidas? Kaj ankoraux unu fojon li turnis sin antaux la spegulo, cxar li volis montri, ke li kvazaux bone observas sian ornamon.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
La regxo demetis siajn vestojn, kaj la trompantoj faris, kvazaux ili vestas al li cxiun pecon de la novaj vestoj, kiuj kvazaux estis pretigitaj; kaj ili prenis lin per la kokso kaj faris kvazaux ili ion alligas tio cxi devis esti la trenajxo de la vesto kaj la regxo sin turnadis kaj returnadis antaux la spegulo. Kiel belege ili elrigardas, kiel bonege ili sidas! cxiuj kriis.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Ili starigis du teksilojn, faris mienojn kvazaux ili laboras, sed havis nenion sur la teksiloj. Tamen en la postuloj ili estis tre fervoraj kaj postuladis la plej delikatan silkon kaj la plej bonan oron. Tion cxi ili metadis en siajn proprajn posxojn kaj laboradis super la malplenaj teksiloj, kaj ecx gxis profunda nokto.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Inter senlima mallumo oni auxdos la bruadon de ventegoj, gxemojn, plorojn, kvazaux en la mondon ensxirigxis cxiuj fortoj de la infero, kaj al cxio tio cxi la nokto mallumega, nigra, senfina . . . Sur la malfortan sxipon premas de cxiuj flankoj montoj da glacio, sube estas maro kaj nenio pli. La ventegoj bruas kaj fajfas, la sxipo krakas terure.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Ekzistas en efektiveco homoj, kiuj kun scienca aplombo kredigas, kvazaux lingvo estas objekto natura, organa, kiu dependas de apartaj fiziologiaj ecoj de la organoj de parolo de cxiu popolo, de la klimato, heredeco, krucigxado de rasoj, historiaj kondicxoj k. t. p.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Li deziregis denove foriri en la drinkejon, por dibocxi kun siaj gajaj senzorgaj kolegoj, sed la konscienco, vekita de la infana rigardo, kvazaux alforgxis lin al la tero, al la loko, kie li haltis. . . . En tiu cxi minuto la pordo malfermigxis kaj eniris Malanja, portante bastajxon kun terpomoj.
L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof - Fundamenta Krestomatio
Unua Antaŭa 1 2 3 Sekvanta Fina