en uk en eo uk eo eo eo ceb uk eo eo it eo eo pl eo eo pt eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ru en eo eo eo eo pt eo eo es eo eo eo ro eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pt es eo en eo eo eo eo eo eo eo eo ru eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo pl uk eo eo fr eo en eo eo eo it es eo it fa nl eo eo eo en en en en en en en en en pl pl pt en eo eo eo eo pt eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ru en eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca fr en eo en en en eo eo fr de en eo
Drako - Wikipedia's European dragon as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo European dragon article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-07-22 18:57:18. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Ilustraĵo de flugilhava drako de Friedrich Justin Bertuch, 1806.
Drakoj estas fablaj bestoj en folkloro kaj mitologio inter la imbrikitaj kulturoj de Eŭropo.
En la moderna periodo, la eŭropa drako estas tipe prezentita kiel granda, fajrosputanta, skvama, korneca, lacert-simila estaĵo; la estaĵo ankaŭ havas ledecajn, vespert-similajn flugilojn, kvar gambojn, kaj longan, muskolan prenipovan voston. Kelkaj bildigoj montras drakojn kun plumitaj flugiloj, spinoj, orelluksaĵoj, fajraj kolhararoj, eburo pikiloj neglektantaj ĝian spinon, kaj diversajn ekzotikajn ornamadojn. Aliaj havas neniujn gambojn aŭ multoblajn kapojn.
En popolfabeloj, draceno ofte enhavas magiajn trajtojn, retenante ilin vivantaj por pli longa aŭ donas al ili magian potencon. Ekzemple, en la opero Siegfried , draceno permesas al Siegfried kompreni la lingvon de la Arbara Birdo. La tipa drako protektas kavernon aŭ kastelon plenigitan kun oro kaj trezoro, malicunu ofte estas rilataj al granda heroo kiu provas mortigi ĝin, kaj bona laŭdire donas saĝajn konsilojn.
Kvankam flugilhava estaĵo, la drako estas ĝenerale esti trovitaj en ĝia subtera kaverno, kaverno kiu identigas ĝin kiel antikva estaĵo de tero. Eventuale, la drakoj de eŭropa kaj sub-orienta mitologiotigo de la sekto de serpentoj trovis en religioj ĉie en la mondo.
2 grekaj kaj romiaj drakoj
Mosea de la tria jarcento a.K. de Kaulon ( Magna Graecia, suda Italio).
"Drako" estas derivita de la latinaĵo drako, kiel en la konstelacio, Drakono, kiu venas rekte de greka δpάkwv, (drákōn, observanto). La vorto por drako en ĝermana mitologio kaj ĝiaj posteuloj estas vermo ( oldangla: ŭirm, la Malnovaltgermana: ŭurm, norena: ormr), kun la signifo serpento aŭ serpento. En la oldangla, ŭirm signifas "serpento", kaj draca signifas "drako". Finna lohikäärme rekte tradukita signifas "salmo-serpento", sed la vorto lohi- estis origine louhi- kun la signifo rokoj aŭ ŝtonoj, "montoserpenton". [ citaĵo bezonis ] La prefikso lohi- en lohikäärme ankaŭ supozeble venas de la antikva norena vorto lógi, kun la signifo "fajro", kiel en finna mitologio ekzistas ankaŭ referencoj al "tulikäärme" kun la signifo fajro-serpento, aŭ fajro-serpento.
Ĉefa artikolo: Drakoj en greka mitologio
Pluraj neklaraj enkarniĝoj de malico en la Malnova Testamento ricevis la tradukon drako en tiu de Hieronimo Vulgato, sperti ŝanĝojn en intencado kaj iĝas larĝaj formadoj de malico. [3] [ klarigo bezonis Kiun ili precize? ]
Drakoj en greka mitologio ofte gardas trezoron kiel ekzemple Ladon, cendon kapa drako kiu gardis la arbon de Herdias ĝis li estis mortigita fare de Heraklo. Simila Python gardis la orakolon de Delfo ĝis li estis same mortigita fare de Apolono el venĝo por Python turmentanta sian patrinon. La Lerneaen Hydra, kiun multoblo gvidis al serpentena marĉmonstro laŭdire estas drako, estante mortigita fare de Heraklo poste, sed la afero ĉu li estas vera drako aŭ ne estas ankoraŭ super konflikto.
Tiu sekcio bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(marto 2013) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) Drakoj estas kutime montritaj en modernaj tempoj kun korpo kiel enorma lacerto, aŭ serpento kun du paroj de lacert-specaj gamboj, kaj kapablaj elsendi fajron de siaj buŝoj, tion spurojn reen al la kontinenta drako, ofte referitaj kiel fajrosputanta drako. La eksterlandano, ŝatas multaj aliaj eŭropaj drakoj havas vespert-similajn flugilojn kreskantajn de ĝia dorso. Tiuj drakoj estas plej rilataj al fajrospirado.
Estis konjektite ke raportoj pri kraĉadkobroj povas esti la origino de la mitoj de kontinentaj drakoj.
En okcidenta folkloro, drakoj estas kutime portretitaj kiel malico, kun la esceptoj plejparte en Asturiana kaj kimra folkloro kaj moderna fikcio. Tio estas kontraste al aziaj drakoj, kiuj estas tradicie prezentitaj kiel pli bonintencaj estaĵoj. En la moderna periodo, la eŭropa drako estas tipe prezentita kiel enorma fajrosputanta, skvama kaj korneca lacert-simila estaĵo, kun (ledeca, vespert-similaj) flugiloj, kun kvar gamboj kaj longa muskolforta vosto. Ĝi foje estas montrita kun plumitaj flugiloj, spinoj, fajraj kolhararoj, eburpikilojn neglektantajn ĝian spinon kaj diversajn ekzotikajn kolorigojn. Draceno ofte havas magiajn trajtojn; ekzemple, en la opero Siegfried ĝi lasis Siegfried kompreni la lingvon de la Arbara Birdo. La tipa drako protektas kavernon aŭ kastelon plenigitan kun oro kaj trezoro kaj ofte estas rilata al granda heroo kiu provas mortigi ĝin. Kvankam flugilhava estaĵo, la drako estas ĝenerale esti trovitaj en ĝia subtera kaverno, kaverno kiu identigas ĝin kiel antikva estaĵo de tero. Eventuale, la drakoj de eŭropa kaj sub-orienta mitologiotigo de la sekto de serpentoj trovis en religioj ĉie en la mondo.
Klasikaj drakoj ofte estas priskribitaj kiel prilumado de la aero. [6] Tio ofte estas prenita fare de kristanaj verkistoj kiel metaforo por Lucifero kiel la "anĝelo de lumo".
Drakoj de Germanio kaj skandinavo estas konataj kiel Vermoj aŭ Wyrms. Tiuj drakoj estas kutime malbonaj, tre kiel drakoj de Grekio kaj aliaj drakoj de Eksterlandano-Eŭropo, aliflanke ekzistas esceptoj, kaj multaj ne volas iri al batalo se ili ne sentiĝas minacataj. Tiuj drakoj kutime havas unu paron de gamboj (aŭ pli) kaj poisionozaj aŭ lanĉas spiron. La plej famaj drakoj en norena kaj ĝermana mitologio estas:
Níðhöggr, malbona drako kiu ronĝijeas ĉe la radikoj de Yggdrasil, la World arbo;
Jörmungandr, alia malbona drako ankaŭ konata kiel Miðgarðsormurinn (islanda), Midgårdsormen (sveda kaj dana), Midgardsormen (norvega), la giganta marserpento kiu ĉirkaŭas Miðgarð, la mondon de mortontaj viroj; poste ekesti for el akvoj por batali mod lian ĉefmalamikon Toro ĉe la fino de la mondo.
Fafniro, kiu iĝis drako pro lia avideco por ringo, kaj estis mortigita fare de Sigurd.
Lindworms, kutime dugambaj serpentoj de ĝermana mito kaj popolscio, ofte interŝanĝebla kun drakoj;
Landvættur, la bonintenca drako kun kiu la servisto de reĝo Harald Bluetooth renkontis en Vopnafjörður laŭ Heimskringla, kaj ankaŭ prezentis en la Icelandic Coat of Arms (Islanda Mantelo de armiloj);
La drako tiu Beowulf renkontis, kiuj letale vundis lin.
Multaj eŭropaj rakontoj de drakoj havas ilin gardante trezorkaŝtrezoron. Kaj Fafniro kaj la drako de Beowulf gardis argilajn tumulojn plena de antikva trezoro. La trezoro estis malbenita kaj alportita malsane al tiuj kiuj poste posedis ĝin.
Angla "drako" venas (per la mezanglo, malnovfranca lingvo, kaj la latina) de Malnovgreka δpάkwv drákōn, "serpento, drako"; la greka vorto eventuale venas de hindoeŭropa ÷ derk-, "por vidi", kaj eble origine signifis ion kiel "fiksrigardado de unu" (kiam al serpentoj mankas palpebroj) aŭ "monstro kun la malicokulo." [ citaĵo bezonis ] Spite al iliaj folkloraj unuiĝoj, ekzistas neniu etimologia ligo inter drakoj kaj la fantomaj figuroj konataj kiel draŭgar en la norena lingvo, kiuj plagas riĉajn tumulojn.
La poemo kiun Beowulf priskribas al draca (drako) ankaŭ kiel ŭirm (vermon, aŭ serpenton) kaj ĝiajn movadojn de la anglosaksa verbbugan, "por fleksi", kaj diras ke ĝi havas venenan mordon; ĉio el tiuj indikas serpentecan formon kaj movadon prefere ol kun lacert-simila aŭ dinosaŭro-simila korpo kiel en pli posta kredo (kvankam la drako de Beowulf montras plurajn ecojn kiuj poste iĝus popularigitaj kun drak-nome, ĝi spiras fajro-vivojn subteran, kaj kolektas trezoron).
La kimra flago, montrante ruĝan drakenirpermesilformikon
Kvankam Somerset tradicie havis ruĝan drakon kiel emblemo, la ruĝa drako estas pli ofte rilata al Kimrio, ĉar ĝia nacia flago havas ruĝan drakon ( Y Ddraig Goch ). Tio povas origini de Arthurian Legend kie Myrddin, utiligita fare de Gwrtheyrn, havis vizion de la ruĝa drako [7] (reprezentante la britojn) kaj la blanka drako (reprezentante la invadajn saksojn) bataladon sub Dinas Emrys. Tiu speciala legendo ankaŭ rolas en la Mabinogion en la rakonto de Lludd and Llefelys . [8] [9] La legenda domo de Pendragon kaj la kelta Britio ĝenerale fariĝis rilata al la kimra draknormo post la fakto. Drakoj de kelta mitologio povas esti bonaj aŭ malbonaj, kiel vidite supraj.
Zmey Gorynych, de Victor Vasnetsov
Ĉefa artikolo: Slava drako
Drakoj de slava mitologio tenas miksitajn temperamentojn direkte al homoj. Ekzemple, drakoj (дpakoH, зMeй, лaMя, (x) aлa) en bulgara mitologio estas aŭ masklaj aŭ inaj, ĉiu sekso havanta malsaman opinion pri la homaro. La ina drako kaj vira drako, ofte vidita kiel fratino kaj frato, reprezentas malsamajn fortojn de agrikulturo. La ina drako reprezentas severan veteron kaj estas la detruanto de kultivaĵoj, la malamiko de la homaro, kaj estas ŝlosita en senĉesa batalo kun ŝia frato. La maskla drako protektas la kultivaĵojn de la homoj de detruo kaj estas ĝenerale bonintenca al la homaro. Fajro kaj akvo ludas majorrolojn en bulgara drakpopolscio: la femalo havas akvokarakterizaĵojn, dum la masklo estas kutime vigla estaĵo. En bulgara legendo, drakoj estas tri-kapaj, flugilhavaj estaĵoj kun la korpoj de serpento.
En bulgaro, la rusa, Belarusian, ukraina, bosnia, serba, kaj makedona popolscio, drako, aŭ "зMeй" ( bulgare: зMeй), zmey ( ruse: зMeй), smok ( Belarusian: цMok), zmiy ( ukraine: зMiй Bosnia zmaj), ( serbe: зMaj aŭ zmaj), zmej ( makedone: зMej), estas ĝenerale malbona, kvarpieda bestaĉo kun malmultaj, se entuten, reakirante kvalitojn. Zmeys estas inteligenta, sed ne multe tiel, ofte postulema tributo de vilaĝoj aŭ urbetoj en la formo de junulinoj (por manĝaĵo), aŭ oro. Ilia numero de kapoj varias de unu ĝis sep aŭ foje eĉ pli, kun tri- kaj sep-kapaj drakoj estantaj plej oftaj. La kapoj ankaŭ rekreskas se fortranĉite, se la kolo ne estas "traktita" kun fajro (simila al la hidro en greka mitologio). Draksango estas tiel venena ke la Tero mem rifuzos absorbi ĝin. En bulgara mitologio tiuj drakoj foje estas bonaj, kontraŭbatalante la malbonan Lamya /лaMя/, bestaĉon kiu partumas similecon kun la zmey.
La plej fama pola drako ( pole: Smok ) estas la Vavela Drako aŭ Smok Wawelski , la Drako de Vavela Monteto. Ĝi supozeble teruradis antikvan Krakovon kaj vivis en kavernoj sur la Vistula riverbordo sub la Vavelo kastelo. Laŭ popolscio bazita sur la Aldonoj al Daniel , ĝi estis mortigita fare de knabo kiu ofertis al ĝi ŝaffelon plenigitan kun sulfuro kaj gudro. Post forkonsumado de ĝi, la drako iĝis tiel soifa ke ĝi finfine eksplodis post trinkado de tro multe da akvo. En la plej malnova, XI-jarcento versio de tiu rakonto, skribita fare de Wincenty Kadłubek, [10] drako estis venkita fare de du filoj de King Krak, Krakus II kaj Lech II. Metalskulptaĵo de la Vavela Drako estas bonkonata turistvido en Krakovo. Ĝi estas tre stiligita, sed, al la amuziĝo de infanoj, brue spiras pafi ĉiujn kelkajn minutojn. La Vavelo kiun drako ankaŭ estas prezentita en multaj eroj de Krakovo-turisto surmerkatigas. Drako estas la blazono de la polaj princoj, Piasts de Czersk.
Aliaj drak-similaj estaĵoj en pola folkloro inkluzivas la baziliskon, vivante en keloj de Varsovio, kaj la Snake King de homlegendoj, kvankam nek estas eksplicite drakoj.
Drako en granito Relief (14-a jarcento). San Anton Museum ( Korunjo, Galegio (Hispanio)).
Iberaj drakoj preskaŭ estas ĉiam malbonaj. Kiel ekzemple la Cuélebre, aŭ Cuelebre, giganta flugilhava serpento en la mitologio de Asturio kaj Kantabrio en Nord Hispanio. Ĝi kutime vivas en kaverno, gardistotrezorojn kaj konservas nimf-similajn estaĵojn nomitajn xanaj aŭ anjanaj kiel kaptitoj. Ili estas senmortaj; tamen, ili daŭre estas kondiĉigitaj de maljuniĝo.
Ekzistas legendo kiu drako restis en la Peña Uruel-monto proksime de Ĥako dirante ke ĝi povis elektri homojn kun sia ekrigardo, do la juna viro kiu decidis senvivigi la bestaĉon provizis sin per brila ŝildo, tia ke la ekrigardo de la drako estus reflektita. Kiam la juna viro alvenis en la kavernon kie la drako vivis, li povus mortigi ĝin facile ĉar la drako elektris sin. Tiu legendo estas tre simila al la greka mito de meduzo.
Lumo en 12-ajarcenta manuskripto de letero de Sankt Gregorio estas al St. Leander (Bibl. Municipale, MS 2, Dijon)
Herensuge estas la nomo donita al la drako en eŭska mitologio, kun la signifo "lasta serpento". La plej fama legendo havas St. Michael descendu de Ĉielo ĝis mortigo ĝi, sed nur foje dio jesis akompani lin en persono. Sugaar, la eŭska vira dio, ofte povas rilata al la serpento aŭ drako sed preni aliajn formojn ankaŭ. Lia nomo povas esti legita kiel "maskla serpento".
Drakoj estas konataj en katalanaj mitoj kaj legendoj, en neniu malgranda parto ĉar St. George (kataluno Sant Jordi) estas la patronsanktulo de Katalunio. Kiel la plej multaj drakoj, la katalana drako (katalana Drako) estas grandega serpento kun du aŭ, malofte, kvar gamboj kaj foje paro de flugiloj, tre kiel viverno. Kiel en multaj aliaj mondopartoj, la vizaĝo de la drako povas esti kiel tiu de iu alia besto, kiel ekzemple leono aŭ virbovo. Kiel estas ofta aliloke, katalanaj drakoj estas fajro-spirpaŭzoj, kaj la drako-fajro estas tute-konsumanta. Katalanaj drakoj ankaŭ povas elsendi malbonodoran odoron, kiu povas putri for io ajn kion ĝi tuŝas.
La katalunoj ankaŭ distingas víbrian aŭ vibran (parencan kun angla vipuro kaj viverno ), ina drako per du protrudaj mamoj, du ungegoj kaj aglobeko. Dracs, Víbries kaj aliaj mitologiaj figuroj kutimis partopreni korefocs dum popularaj festadoj.
En portugala mitologio, kokao [12] estas ina drako kiu bataloj Sankta Georgo dum la Corpus Christi-ferio. La batalado havas simbolan signifon: kiam la kokao venkas Sanktan Georgo'n kiun la kultivaĵoj estos malbonaj kaj ekzistos malsatkatastrofo kaj morto; kiam Sankta Georgo venkas la kokaon kiun li fortranĉas al ŝia lango kaj orelojn, la kultivaĵoj havos bonan jaron kaj ĝi sciigas prosperon. Tamen, ŝi estas nomita "sankta" kokao ekzakte kiam Georgo estas nomita sankta, kaj homoj ĝojkrias por ŝi.
Alia drako nomita drago ankaŭ kutimas reprezentita en portugala mitologio kaj partopreni en festadoj dum la Mezepoko.
"Festa da Coca" dum la Corpus Christi festado, en Monção, Portugalio
Vibria en parado en Reus ( Katalunio)
Cucafera dum la "Festa Major de Santa Tecla" en Taragono, Hispanio
Drac de Vilafranca del Penedès (1600) dancing during a correfoc
Sankta Margareta kaj la Drako, alabastro kun spuroj de orumo, Tuluzo, povas 1475 ( Metropolitan Museum of Art (Metropolano Muzeo de Arto))
"Sankt Silvestro revivigas du magiistojn, kaj la Fornole-drakon", Vernio Bardi Chapel, Santa Croce (Florenco)
Thyrus, la drako de Terno
Drakoj estas kutime malbonaj en Italio, kaj ekzistas multaj rakontoj de drakoj estantaj mortigitaj. Drakoj decepteis demonojn en italaj legendoj. La legendo de Sankta Georgo kaj la drako estas konata en Italio, sed aliaj sanktuloj ankaŭ estas prezentitaj militantaj drakoj. Ekzemple, la unua episkopo de la grandurbo de Forlì, Saint Mercurialis, laŭdire senvivigis drakon kaj ŝparis Forlì, tiel ke li ofte estas prezentita senvivigante drakon. Same, la unua patronsanktulo de Venecio, Saint Theodore of Tyro (Sankta Theodore de Komencanto), estis drako-mortiganto, kaj statuo reprezentanta sian mortigon de la drako daŭre supra unu el la du kolumnoj en la placo de St. Mark. St. Michael, la patronsanktulo de paraŝutsoldatoj, ankaŭ estas ofte prezentita mortigante drakon.
Laŭ la Ora Legendo, kompilita fare de la itala Jacobus de Voragine, Saint Margaret the Virgin (Sankta Margareta la virgulino) estis glutita fare de satano en la formo de drako, de de kie ŝi eskapis vivanta kiam la kruco ŝi portis la intestojn de ĉagrenita la drako. La Ora Legendo, en maltipa momento de skeptiko, priskribas tiun lastan okazaĵon kiel "apokrifan kaj ne estu prenita grave" (tran'oj. Ryan, 1.369), kiu ne malhelpis la legendon esti populara kaj ricevado de artaj traktadoj.
Pli ĝeneralaj estas la legendoj pri drakoj en Italio, precipe en Umbrio. Unu el la plej famaj drakoj de itala folkloro estas Thyrus, viverno kiu sieĝis Ternon en la Mezepoko. Unun tagon, juna kaj kuraĝa kavaliron de la nobla House de Cittadini, laciĝis je travivado de la morto de liaj samcivitanoj kaj senpopoliĝo de Terno, alfrontis la drakon kaj mortigis lin. De tiu tago, la urbo supozis la estaĵon en it blazono, akompanitaj per latina surskribo: "Thyrus et amnisdederuntsigna Teramnis", kiun standoj sub la standardo de la urbo Terno, honorante tiun legendon.
Alia poemo rakontas pri alia drako kiu vivis proksime de la vilaĝo de Fornole, proksime de Terno en Sud Umbrio. Silvestro la 1-a alvenis en Umbrio kaj liberigis la populacion de Fornole de la sovaĝeco de la drako, pacigante la drakon. Dankema por lia faro, la populacio konstruis malgrandan preĝejon dediĉitan al la sanktulo sur la pinto de la monto proksime de la kaverno de la drako en la 13-a jarcento. En la absido de la eklezio ekzistas fresko reprezentanta la ikonografion de la sanktulo.
Blazono de la urbo SvätYXYXY Jur ( eng. Sankta Georgo) en okcidenta Slovakio.
En Anglio, al tiu tago, senbrida ruĝa drako (tenanta muskatfloron) estas la heraldika simbolo de la distrikto de Somerset. La distrikto siatempe formis parton de la fru-mezepoka anglosaksa regno de Wessex en okcidenta Anglio, kiuj ankaŭ enuigas drakon, aŭ vivernon (dugamba kontraste al kvarpieda drako), kiel simbolo. La Wessex-bestaĉo estas kutime kolora oro en ilustraĵoj.
Laŭ la verkisto en heraldiko Arthur Charles Fox-Davies, la ruĝa drako de Kimrio originis ĉe la normo de la 7-a-jarcenta reĝo, Cadwaladr, kaj estis utiligita kiel subtenanto fare de la Tudor-dinastio (kiuj estis de kimra origino). [13] Reĝino Elizabeto, aliflanke, preferanta oron, ŝanĝis la reĝan mantelon kaj la draksubtenanton de ruĝa al oro, kaj kelkaj kimraj akademiuloj daŭre diras ke la drako de Kimrio estas konvene ruĝvanga oro prefere ol gule'oj. [13] Povas ekzisti iu dubo de la kimra origino de la draksubtenanto da la Reĝaj brakoj, sed ĝi certe estis uzita fare de King Henry III.
La kimra flago legas parti per fess Argent and Vert; dragon Gules passant. Kimraj rugbeteamoj inkludas la Newport Gwent Drakojn kaj la Cardiff City Blue Dragons.
Reĝo Petro IV de Aragonio uzis drakon sur sia kasko por montri ke li estis la reĝo de Aragonio, kiel heraldika vortludo ( Rei d'Aragón, dragón).
Drako estis utiligita kiel la spino de la Greater Royal Coat of Arms of Portugal (Pli granda Reĝa Mantelo de Armiloj de Portugalio) ekde minimume la 14-a jarcento. Poste, du drakoj estis utiligitaj kiel subtenantoj de la ŝildo de la Brakoj de Portugalio. En la 19-a jarcento, reĝo Petro IV de Portugalio donis la grandurbon de Porto la enkadrigo de la drakspino de la Reĝa Mantelo de brakoj en ĝia municipa blazono, en dankemo por la subteno donita al li fare de la grandurbo dum la Liberala Militoj. La insigno de la FC Porto asimilas la malnovan Porto-municipan blazonon kun la drakspino kaj tial la drako estis adoptita kiel la besta maskoto de la klubo.
Beta Theta Pi utiligas la drakon kiel parton de ĝia spino.
La emblemlibroj popularaj de malfruaj mezepokaj tempoj tra la 17-a jarcento ofte reprezentas la drakon kiel emblemo de avideco. La tropezo de drakoj en eŭropa heraldiko montras ke ekzistas pli al la drako ol avideco.
Agosti Xaho, romantika mitokreinto de la 19-a jarcento, kunfandis tiujn mitojn en sia propra kreaĵo de Leherensuge, la unua kaj lasta serpento, kiu, en lia lastatempe kreita legendo, ekestus denove iom da tempon en la estonteco alportante la renaskiĝon de la eŭska nacio.
Drakoj estis longe portretitaj kiel avidaj trezoro-akaparuloj, voluptante je oro kaj altvaloraj gemoj. En tiaj rakontoj kiel Beowulf, ĝi estas la ŝtelo de tia trezoro kiu ekfunkciigas la koleregon de drako. En la fantazi ĝenro, aliflanke, ekzistas tendenco de prezentado de drakoj en pozitiva lumo: kiel aliancanoj anstataŭe de malamikoj, kiel la sopiradas de ĉina mitologio kaj la ruĝa drako de Kimrio, kaj la fratodrako de Pollando. Drakoj estas ĉiam pli rigarditaj kiel amikoj de homoj kaj kiel tre inteligentaj kaj noblaj estaĵoj, dum daŭre restante la timindaj bestaĉoj de legendo. Ili estas ofte montritaj kiel gardantoj kaj proksime amikojn de individuaj homoj.
Multaj el tiuj ideoj unue estis popularigitaj fare de Anne McCaffrey kun ŝiaj Dragonriders of Pern (Drakrajdantoj de Perniso) serialoj, kun pli postaj verkintoj kiel ekzemple Christopher Paolini ankaŭ prezentante bonvolajn drakfigurojn en Eragon . Ursula K. Le Guin kreis senchavan bildon de drakoj en ŝiaj libroj pri Earthsea. En tiu de George R. R. Martin Song of Ice (Kanto de Ice) kaj Fajro, la karaktero Daenerys Targaryen membroj tri drakovoj kaj kreskigas la estaĵojn tiel kaj ŝiaj "infanoj" kaj kiel la rimedoj kun kiun ŝi planas reakiri la tronon de she patro. Smaug, la drakantagonisto de La Hobito de John Ronald Reuel Tolkien, estis bonparolanta kaj tre inteligenta, kaj dum furioze, pruviĝis esti maldiligenta kaj nepartia en senprovoka perforto, zorgante pli pri siaj hamstritaj trezoroj. La drakoj de Bryan Davis en niaj Midst-decipt'odrakoj kiel noblaj kaj ĝentilaj bestaĉoj, havante la kapablon geedziĝi kaj reproduktiĝi kun homoj.
Drakoj en greka mitologio
Jane kaj la Drako (televido-serio)
Listo de drakoj en literaturo
Listo de drakoj en mitologio kaj folkloro
Listo de drakoj en popola kulturo
Ordo de la Drako
Wikimedia Komunejo havas amaskomunikilaron ligitajn al Dragon .
Vikicitaro havas citaĵojn ligitajn al: Drakoj
^ Ernest Ingersoll; et al. (2013). The Illustrated Book of Dragons and Dragon Lore. Cognoscenti Books.
^ Wallace, Howard (1948). "Leviathan and the Beast in Revelation". The Biblical Archaeologist: 61-68. |access-date=postulas|url=
^ a b Kiessling, Nicolas K. (1970). "Antecedents of the Medieval Dragon in Sacred History". Journal of Biblical Literature 89 (2): 167-177. |access-date=postulas|url=
^ Nickel, Helmut (1989). "Of Dragons, Basilisks, and the Arms of the Seven Kings of Rome". Metropolitan Museum Journal 24: 25. doi:10.2307/1512864.
^ Cohen, Daniel (1989). The encyclopedia of monsters. Michael O'Mara Books Limited. p. 231. ISBN 978-0-948397-94-3.
^ The Medieval Bestiary Dragon
^ Jones, Thomas (1958-59). "The Story of Myrddin and the Five Dreams of Gwenddydd in the Chronicle of Elis Gruffydd". Etudes celtiques 8.
^ Davies, Sioned (2007). The Mabinogion. Oxford University Press. p. xii.
^ Heinz, Sabine (2008). Celtic Symbols. Sterling Pub.
^ Mistrz Wincenty (tzw. Kadłubek) (2008), Kronika Polska, Ossolineum, Wrocław, ISBN 83-04-04613-X
^ Górczyk, Wojciech (2010). "Ślady recepcji legend arturiańskich w heraldyce Piastów czerskich i kronikach polskich". Kultura i Historia (in Polish). Retrieved 14 July 2013.
^ "Corpo de Deus" (in Portuguese). Municipal de Monção.
^ a b c Fox-Davies, Arthur Charles (1909). A complete guide to heraldry. New York: Gramercy Books. pp. 225-6. ISBN 0-517-26643-1.
Theoi-Projektoretejo: Drakoj de Ancient Greek Mythology eltiraĵoj de grekaj fontoj, ilustraĵoj, listoj kaj ligiloj.
La ĉi-suba teksto estas la originala artikolo Drako el la Esperanto-Vikipedio, prenita de GramTrans 2014-01-03 00:50:12. Eblaj ŝanĝoj en la originalo estos kaptitaj per regulaj ĝisdatigoj.
2 grekaj kaj romiaj drakoj
3.2 Ĝermanaj drakoj: vermoj
3.4 Slavaj drakoj: Zmeys
mitologia besto, vidu Drako (mitologio)
konstelacio, vidu Drako (konstelacio)
rivero en Francio, vidu Drako (rivero)
Ĉi tiu paĝo estas apartigilo: listo de artikoloj kun sama aŭ preskaŭ sama titolo.
Se vi venis ĉi tien per ligilo en artikolo, bonvolu direkti tiun ligilon rekte al la celita paĝo.
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-07-22 18:57:18
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal