fr fr eo en fr eo eo eo fr it eo es eo eo eo eo eo eo sv fr fr eo pt it ro eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo en fr fr eo eo es en de en de ru en it ru en en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl ar ru bg ca hbs_lat da de en es et eu fa fi fr he hbs_lat hu hy id is it ja ko it it lt en mzn nl nb nb fr es pl pt ro ru en hbs_lat en sl hbs_lat sv fy vi zh he zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
Guillaume de Machaut - Vikipedio
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
1-an de januaro 1300 (1300-01-01)
1-an de januaro 1377 (1377-01-01) (77-jara)
Œuvres poétiques de Guillaume de Machaut
v • d • r
Guillaume de MACHAUT (naskiĝis ĉirkaŭ 1300, mortis en 1377) estis franca poeto kaj komponisto el la malfrua mezepoko. Li estis la plej fama kaj historie grava reprezentanto de la muzika movado konata kiel la ars nova, kaj estis aparte influhava en la disvolvo de motetoj kaj la sekulara kanto (franca kanto).
4 Referencoj kaj plia legado
Vivo[redakti | redakti fonton]
Machaut verŝajne estis naskita kaj edukata en Reims. Li estis dungita kiel sekretario por Johano, grafo de Luksemburgo kaj reĝo de Bohemio, de 1323 ĝis 1346; krome li fariĝis pastro iam dum tiu ĉi periodo. Probable li akompanis reĝon Johanon dum ties diversaj vojaĝoj, inkluzive de multaj militekspedicioj, tra Eŭropo. Li estis nomumita kiel la kanoniko de Verdun en 1330, Arras en 1332, kaj Rheims en 1333. Ĝis 1340 Machaut translokiĝis al Rheims, lasinte siajn aliajn kanonikajn postenojn laŭ peto de papo Benedikto la 12-a. En 1346, reĝo Johano estis mortigita batalante en la Batalo de Crécy, kaj Machaut, kiu estis fama kaj tre dezirata, ekservis diversajn aliajn nobelojn kaj registojn inkluzive de la estonta reĝo Karlo la 5-a.
Machaut travivis la peston, kiu ruinigis Eŭropon, kaj pasigis siajn malfruajn jarojn loĝante en Rheims komponante kaj rekopiante siajn manuskriptojn. Ŝajne li havis malfruan amrilaton kun 19-jara knabino, Péronne d'ARMENTIÈRES, kion li senmortigis en sia mempriskriba poemo Le Voir Dit (probable 1361–1365). Kiam li mortis en 1377, aliaj komponistoj kiel François Andrieu verkis elegiojn, kiuj lamentis lian morton.
Poezio[redakti | redakti fonton]
Lia poezia verkado inkludas du grandajn ciklojn, Le Remède de Fortune (La rimedo por malbona sorto) kaj Le Veoir Dit (Vera historio).
Muziko[redakti | redakti fonton]
Machaut estis senkompare la plej fama komponisto el la 14-a jarcento. Lia verkado de sekularaj kantoj inkludas monofoniajn lajojn kaj virelajojn, kiuj daŭrigas, en ĝisdatigitaj formoj, kelke de la tradicio de la trobadoroj. Tamen, lia verkado de la polifoniaj formoj de la balado kaj rondelo estis pli grava historie.
Machaut ankaŭ verkis la unuan meson, kiun oni povas atribui al unuopa komponisto, sian Messe de Notre Dame (Meson de Nia Damo).
Referencoj kaj plia legado[redakti | redakti fonton]
Artikolo "Guillaume de Machaut," en The New Grove Dictionary of Music and Musicians, red. Stanley SADIE. 20 vol. Londono, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2
Richard H. HOPPIN, Medieval Music (Mezepoka muziko). Novjorko, W.W. Norton & Co., 1978. ISBN 0-393-09090-6
Harold GLEASON kaj Warren BECKER, Music in the Middle Ages and Renaissance (Music Literature Outlines Series I) (Muziko en la mezepoko kaj renesanco). Bloomington, Indiana.
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Oftaj demandoj pri kaj diskografio de Guillaume de MACHAUT
VIAF: 100181692 63976026, 100181692
ISNI: 0000 0000 8016 761X
Paĝoj kiuj uzas ISBNajn magiajn ligilojn
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 08:18, 14 aŭg. 2018.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco