es es eo eo eo eo eo eo es it es eo eo eo ar es it eo eo eo eo eo tr eo eo fr eo eo it wuu eo fr eo eo pt it sv eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es es es es eo it it it eo it es es es es de es eo eo en en en it pt nl en eo es it eo es sv fr es it it it es fr it it eo eo eo it eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo es lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv eo ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca da de en es eu fr it it pl pt ru sv eo eo eo eo eo eo eo eo eo
Juan de Valdés - Vikipedio
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Ŝanĝoj al ŝablonoj aŭ dosieroj en ĉi tiu versio estas kontrolendaj. La stabila versio estis patrolita je 1 mar. 2017.
"Diálogo de la Doctrina christiana",
v • d • r
Juan de Valdés (1490-1541) estis hispana humanisto, erudiciulo, teologo, hebreisto, latinisto, mistikulo kaj frato de Alfonso de Valdés (1490-1532). Ambaŭ fratoj estis influhavaj intelektuloj kiuj plenumis signifoplenajn rolojn en la religia, politika kaj kultura vivo de Hispanio en ilia epoko.
Juan de Valdés estis edukita sub la gvidado de elstaraj humanistoj kaj disvolvis religiajn vidpunktojn kiuj intime interrilatis al la ideoj de Erasmo de Roterdamo, kun kiu li kaj lia frato tenis longatempan korespondadon. Li estis lernanto de Francisco de Vergara en la Universitato de Alcalá de Henares. Lia verko "Diálogo de la doctrina cristiana" (Dialogo pri la kristana doktrino", 1529) ne estis bonakceptita de la Inkvizicio kaj Valdéz opiniis prudente lasi Hispanion kaj iris al Napolo.
Vivo[redakti | redakti fonton]
Li estis filo de Hernando de Valdés, kiu apartenis al familio de judaj konvertitoj. En 1524, eblis al li ĉeesti la predikojn de la iluminato Pedro Ruiz de Alcaraz (1480-1539) en la palaco Escalona de Diego López Pacheco (1456-1529), markizo de Villena, kaj ekde 1526 li studis en la Universitato de Alcalá de Henares kie li enamiĝis al la skribaĵoj de Erasmo de Roterdamo kaj de Marteno Lutero.
Lia ĝemela frato Alfonso de Valdés (1490-1532) estis sekretario de la vic-reĝo de Napolo, Don Pedro de Toledo (1484-1533), kanceliero de la imperiestro Karlo ka 5-a. Li estis forta kritikanto de la papo Klemento la 7-a kiun li riproĉis kiel paco-perturbanton, militinstiganto kaj perfida farsanto. Tamen, malgraŭ ke la papa nuncio Baldassare Castiglione (1478-1529) persone portis la kazon antaŭ la Inkvizicio, la stato je malpopulareco de la papo, post la disrabado de Romo, kaj la povoplena protekto de la imperiestro ĉe lia sekretario estis tiel grandaj ke nenio okazis al la aŭdaca kanceliero. Bedaŭrinde, la antaŭtempa morto de la ĝemela frato de Juan de Valdés, pro la pesto, en Vieno, silentigis ajnan eblecon pri enketo ĉe la religia aŭtoritataro.
Tamen, ĉi-apogo iĝis malpli evidenta rilate al Juan de Valdés, kiu post publikaĵo, en 1528/1529, kvankam anonime, de la verko "Dialogo de doctrina cristiana", en kiu li atakis la koruptecon ene de la Roma Eklezio, dum li intertempe defendis la legitimecon de la edziĝo de Henriko la 8-a al Katerina de Aragono. Tiamaniere ke li estis procezita pro herezo de la Inkvizicio unuafoje en 1529, kiun li riparis en Italio dank'al diplomatia protektado, kiel imperia agento, donita de Karlo ka 5-a, por eskapi al dua kaj pli decida procezo. En la 12-a de januaro 1533 li leteris el Bolonjo atende de papa decido, kaj ekde tiu jaro li ekloĝis en Napolo kie li restis ĝis sia morto.
Post iom da restado en Romo, li vizitadis la humanisman cirklon de Juan Ginés de Sepúlveda (1490-1573) kaj vojaĝis tra la itala duoninsulo kaj alifoje post la elektiĝo de la papo Paŭlo la 3-a (1468-1549). En sia hejmo, li kreis humanisman grupon kiu kunigis la plej elstarajn tiamajn humanistojn en Italio. Inter ili troviĝis Pietro Martire Vermigli (1499-1562), Marcantonio Flaminio (1497-1550), Vittoria Colonna (1492-1547), Giulia Gonzaga (1513-1566), Ludoviko Manna (aktiva inter 1530-1555), Benedetto Fontanini da Mantova (1490-1555), Apollonio Merenda (m. 1566) kaj Giovanni da Montalcino Buzio (1500-1553).[1]
Lia influo estis granda sur Bernardino Ochino (1487-1564) por kies predikojn li provizis per kelkaj temoj. Pietro Carnesecchi (1508-1567), bruligita de la Inkvizicio en 1567, kiu konatiĝis kun Valdés en Romo, kiel "modesta kaj bonedukita kortegano", trovis lin en Napolo, en 1540, "tute enmergiĝinta en la studoj pri la Sanktaj Skribaĵoj", kaj tradukante partojn en la hispanan rekte el la hebrea kaj la greka, kun aldono de komentoj kaj enkondukoj. Al li Carnsecchi atribuis sian propran adoptiĝon al la Evangelia doktrino de la fidopravigo, kaj samtempe lia rifuzo al la politko pri luterana skismo.
Okaze de lia morto, la grupo de asocianoj dispeliĝis. Forlasante la esperon je regenerita katolikismo, Ochino kaj Vermigli lasis Italion. Kelkaj skribaĵoj de Valdés estis iom post iom publikigitaj en italaj tradukaĵoj. Montrante multe da originaleco kaj intelekta profundeco, ili kombinas la vejnon de la duonmistika spiritualeco kun la persona ĉarmo atribuitaj al ilia aŭtoro en ĉiuj samtempaj dokumentoj.
Verkaro[redakti | redakti fonton]
Diálogo de doctrina christiana, Alcalá de Henares, 1529
Dialogo de Mercurio y Caron: en que allende de mucas cosas graciosas y de ..., 1528, Juan de Valdés, Alfonso de Valdés
Introduction au Diálogo de doctrina christiana de Juan de Valdés, (1529)
Diálogo de la lengua, 1535
Alphabeto christiano, Venecio, 1545
In che maniera il Christiano ha da studiare nel suo proprio libro, 1545
Modo che si de tenere nel'insegnare & predicare il principio della religione Christiana, 1545
Qual maniera si devrebbe tenere a informare insino della fanciullezza i figliuoli de Christiani delle cose della religiosa, Romo, 1545
Trataditos aŭ Cinque Tratatelli Evangelici, Romo, 1545
Le cento & dieci divine Consideratione, Bazelo, 1550
La Epistola de San Pablo a los Romanos, 1556
Comentario Breve ... sobre la Epistola de San Pablo a los Romanes, Venecio, 1556 (eldonita de Juan Pérez de Pineda)
Comentario Breve ... sobre la Primera Epistola de san Pablo a los Corintios, Venecio, 1557
Dos Diálogos (“Diálogo de Mercurio y Carón” and “Lactancio y el Arcediano ..., 1573, Alfonso de Valdés, Juan de Valdés
Lac Spirituale; Institutio puerorum Christianorum Vergeriana, Pietro Paolo Vergerio, Friedrich Koldewey, Juan de Valdés, 1864
El Evangelio de San Mateo, 1881
El Salterio (La Psalmaro en la hispana lingvo)
Literaturo[redakti | redakti fonton]
Juan de Valdés and the Italian Reformation, Massimo Firpo
Life and Writings of Juan de Valdes , Otherwise Valdesso Spanish Reformer in ..., Benjamin Barron Wiffen
Bibliotheca Wiffeniana: Spanish Reformers of Two Centuries from ..., Volume 1
Juan Valdéz and the Lost Reformation
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Juan de Mena (1411-1456)
Klemento la 7-a (1478-1534)
Francisco de Vergara (1484-1545)
Alfonso de Valdés (1490-1532)
Juan de Vergara (1492-1557)
Pietro Martire Vermigli (1499-1562)
Juan Pérez de Pineda (1500-1567)
Celio Secondo Curione (1503-1569)
Juan de Valdés Leal (1622-1690) hispana pentristo kaj gravuristo
Juan Meléndez Valdés (1754-1817) hispana poeto kaj juristo
Referencoj[redakti | redakti fonton]
Universitato de Alcalá de Henares
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 22:02, 1 mar. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj