eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo io eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl de an ar arz en az bg br hbs_lat ca ckb hbs_lat cy da de fr hsb el en es eu fa fi fr da de lt he hi hbs_lat it hu hy id es is it ja ka uz kk ko ku it it it lt lv en ms mzn nds nl nb nb fr pl pms pt io ro ru es en hbs_lat en et sq hbs_lat nl sv hu en tr fy ur vi ceb zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
La berbera lingvaro estas grupo da lingvoj en la afrikazia lingvaro parolataj de berberoj el kies plej multnombraj popoloj estas: kabiloj, ŝelhoj, tamaziĥtoj, rifoj kaj tuaregoj.
La berbera lingvo estas foje konsiderata kiel unu lingvo, kiu ankaŭ ricevas la nomon tamaziɣ aŭ tamaziɣt (Esperante: tamaziĥto). Plejofte tamen, oni dividas ĝin en pluraj malsamaj lingvoj, kies divido ne estas unueca el literatura kaj filologia vidpunktoj.
La nombro de parolantoj estas ĉ. 11 000 000[1]. Oni kelkfoje mencias la nombron de 4 milionoj en Alĝerio plus kelkaj milionoj en Maroko kaj centoj da miloj en aliaj landoj de Norda Afriko (Tunizio, Libio, Egiptio, Maŭritanio, Niĝero, Malio). Ekzistas ankaŭ grupoj de berberparolantoj enmigrintaj en kelkaj eŭropaj landoj (Francio, Hispanio, Nederlando, Belgio, Britio, Danio).
La 10-an de januaro 2016 la registaro de Alĝerio deklaris la "tamaziĥtan" oficiala ŝtata lingvo.[2]
Ĉefaj popoloj kaj lingvoj[redakti | redakti fonton]
Nomoj: [m] amaĥag; [f] Berberes; [r] berberi
Loĝloko: Grupo de nordafrikaj popoloj (tamazigtoj, rifoj, ŝeluhoj, tuaregoj, kabiloj k.a.), ĉefloĝantoj de Nord-Afriko, Centra kaj Okcidenta Saharo
Loĝantaro: Pli ol 11 520 000 (1992).
Religio: Islamanoj sunaistoj (plejmulte), islamanoj ĥariĝistoj, judoj, kristanoj.
Nomoj: [f] Kabyles; [r] kabili
Loĝloko: Montaraj regionoj de Norda Alĝerio: Kabilio
Loĝantaro: 3 000 000 (1992).
Nomoj: france rif, hispane rifeños
Loĝloko: Norda Maroko: regiono de la Rif-montaro
Loĝantaro: 1 250 000 (1992).
Nomoj: propra nomo singulare ⴰⵛⵍⵃⵉ ašelḥi aŭ ašlḥi, plurale ⵉⵛⵍⵃⵉⵢⵏ išelḥijen aŭ išlḥijn , france chleuhs
Loĝloko: montaroj Supera Atlaso kaj Anti-Atlaso en la centro de Maroko, kaj ebenaĵo Sus en suda Maroko
Loĝantaro: ĉ. 4 000 000.[3]
Nomoj: [m] imoŝag; [f] Touareg; [r] tuaregi
Loĝloko: Saharaj regionoj en Malio, Niĝero, Burkino, Alĝerio kaj Libio
Loĝantaro: 1 150 000 (1992), inter ili en Malio pli ol 610 mil
Referencoj[redakti | redakti fonton]
↑ Lingva Prismo: Berberaj lingvoj
↑ artikolo "La promotion de tamazight langue nationale et officielle consolide l'identité nationale" ("la subteno de la tamaziĥta lingvo nacia kaj oficiala firmigas la nacian identecon" en la retejo de la ŝtata alĝeria gazetara servo] (france)
↑ [http://www.ethnologue.com/language/shi Lewis, M. Paul kaj aliaj: libro Ethnologue: (2015), publikigita en Dalaso, Teksaso, Usono, ankaŭ havebla en la retejo ethnologue.com
Kategorio Berbera lingvaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Berbera lingvaro en la Vikivortaro (Universala vortaro)
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 20:41, 28 dec. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj