eo en eo eo eo eo eo it lt eu eo eo es eo eo eo eo eo eo en eo eo es eo eo eo eo eo eo it eo hbs_lat eo it it eo eo eo eo it eo eo en eo eo es eo it eo eo it el eo en el eo hy sl eo el en eo uk it eo uk en it eo eo eo eo it eo eo eo
Ortodoksismo | Kristana ortodoksa rondo esperantista
Hungaraj sanktuloj I.:Sankta Moseo Ugrin, Sanktaj Efremo kaj Georgo
La alveno de la Sankta Virgulino al Zaragozo
La himno "Purega Virgulino" en Esperanto
Babela turo kaj Esperanto
Niaj celoj kaj rimedoj. Privata diskuto kun patro Taŭrion.
"Transfiguriĝo" - ĉu la termino estas herezeta?
Nuligu ensaluton per OpenID
Ortodoksismo estas la origina, apostola kristanismo, fondita de la Dihomo Jesuo Kristo kaj ĉiam vivigata kaj perfektigata de la Sankta Spirito.
Ekstere la Ortodoksa eklezio konsistas el kelkaj sendependaj landaj eklezioj. Jen estas listo, kien ni enkalkulis ankaŭ la t.n. aŭtonomajn ekleziojn (aŭtonomeco signifas nur partan sendependecon):
Legu pli pri Pri la Ortodoksismo
La starcismo estas specifa fenomeno en la Ortodoksujo, kiu estas la spirita gvidado de malspertuloj fare de la starcoj. Starco do estas la majstro, la gvidanto. La grado de proksimeco inter la starco kaj lia disĉiplo povas esti diversa. Se paroli pri la starcismo en ĝia plena efektiviĝo, la disĉiplo devas tute abnegacii sian propran volon, siajn opiniojn kaj dezirojn, do li devas plene kaj senkondiĉe obei la starcon. Tiu obeo montriĝas en tio, ke la disĉiplo konfesas al la starco ĉiun sian agon, kaj ĉiun sian pekan – aŭ nur supozeble pekan – penson. Multaj frukristanaj aŭtoroj opiniis tian obeon la plej sekura vojo al la spirita perfektiĝo. Ĉe tio gravas ne nur la sperteco de la starco, sed la efiko de la obeo laŭ si mem por havigo de humilo kaj neniigo de fiereco.
Legu pli pri Starcismo
— Je unusola Dio,
πoιntὴv oὐpavoῦ kaὶ Yῆς,
kreinto de la ĉielo kaj de la tero,
TBopцà Héбy и зeMлѝ,
ὁpatῶv te πάvtwv kaὶ ἀopάtwv.
de ĉio videbla kaj nevidebla.
Bи́диMыMъ жe Bcѣ̂Mъ и HeBи́диMыMъ.
Kaὶ eἰς ἕva Kύpιov Ἰnσoῦv Xpισtόv,
Legu pli pri La Nicea Simbolo
Konstruaĵoj de la Sergio-lavro
La Sergio-lavro estas unu el la plej grandaj kaj famaj monaĥejoj de la Rusa ortodoksa eklezio. Ĝin fondis unu el la plej honorataj sanktuloj de Rusio - sankta Sergio el Radoneĵo. La sankta Sergio estis naskita en 1314 en pia familio de Rostovaj bojaroj, tre frue li eksentis strebon al la asketisma vivo. Post la morto de la gepatroj kun sia frato Stefan li foriris en densan arbarejon apud Radoneĵo kaj tie sur altaĵeto ĉarpentis ĉelon kaj malgrandan preĝejon je gloro de la Vivodona Triunuo. Ĉirkaŭ 2 jaroj li asketadis en penoj kaj rigoraĵoj de abstino kaj preĝo. Monaĥiĝinte kun nomo Sergio li intensigis siajn spiritajn kaj korpajn penojn. Iom post iom, eksciante pri la severe virta vivo de Sergio, al li venadis aliaj monaĥoj, same soifantaj pri la penoj de asketismo. Poste ankaŭ kamparanoj ekis venadi al li por konsilo kaj beno kaj ekloĝadis apude. Tion efikis ankaŭ la suferplenaj historiaj cirkonstancoj de la mongolotatara jugo, kiuj igis la homojn fuĝi en la sovaĝejojn. Tiel formiĝadis la monaĥejo kaj la ĉirkaŭa setlejo. Disĉiploj de la sankta Sergio fondis en la Centra kaj Nordorienta Rusio ĉirkaŭ 50 monaĥejojn, kiuj fariĝis fontoj de la kristana virto kaj spirita klerigado.
Legu pli pri Konstruaĵoj de la Sergio-lavro
Ensalutu por aldoni komentojn