eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo vo sk it lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar bg hbs_lat ca hbs_lat da de en es eu fa fi fr he hu it ja ko lv nl pl pt ro ru en sl hbs_lat sv ta th ceb tr fy vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
La kvin plej grandaj cirkulaj marfluoj de la Tero
Ruboj ĉe strando de Havajo
Plasta rubo ĉe strando de neloĝata insulo Henderson en suda Pacifiko
La oceana rubovortico estas nomo por subarktaj kaj subtropikaj vorticoj (cirkuloj, marfluoj) en oceano, kiuj kolektis gigantajn "rubotapiŝon". La Nord-pacifika rubovortico estas la plej granda en la kvin rubocirkuloj (angle „North Pacific Gyre“) havas ankaŭ la kromnomon „Great Pacific Garbage Patch“.
Etendiĝo[redakti | redakti fonton]
Pro la marfluoj estiĝas subarkta mara cirkulado, en kiu kolektiĝas civiliza rubo. La surfaco de la ruboinsulo havas la grandon de Teksaso aŭ Mez-Eŭropo. Laŭ kalkuloj, komence de 2008 cirkulis ĉ. 100 mio. tunoj plasta rubo (kun daŭra kresko) en la rubovortico. Ĝi rotacias inter Nord-Ameriko kaj Azio kaj pelas ĝin Tera rotacio kaj vento. La rubo disiĝas pro la daŭra frotiĝo, marondoj, vento al etaj eroj (3-5 mm). Tiuj etaj plastoj povas kaŭzi morton de la maraj bestoj.
Ĉ. 70 % de ĉiu plasta rubo sinkas al margrundo.
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 21:56, 5 sep. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj