eo it eo eo it eo eo eo es eo es eo eo ceb pt it pt it eo en nl eo en eo eo eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo io eo en eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar arz az bg bn ca hbs_lat da de fr el en es et eu fa fi nn fr de hu lt he hi hbs_lat hu hy it id it ja ka ta ko ku nl lt lv ml be ms nl nb nb pa pl pnb ps pt ru en hbs_lat en sk sq hbs_lat sv ta th ceb tr fy ur vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
v • d • r
La azia leono (Panthera leo persica) estas la ununura subspecio de leonoj, kiu hodiaŭ troveblas ekster Afriko. Temas pri unu el la felisedaj subspecioj plej minacataj en la mondo, ĉar ties loĝantaro en naturo ampleksas nur ĉirkaŭ 360 bestojn (en la jaro 2006) en la Gir-Arbaro, protektita zono de 1 412 kvadrataj kilometroj en la sudo de la barata provinco Guĝarato. Tie dum la britia koloniado, la specio suferis troan ĉasadon pro sporto, kaj restis nur 20 ekzempleroj. Tiam la nababo de Gir protektis la specion, ĝis kiam ekestis konfliktoj kun la homa loĝantaro, kiu suferis perdon de gregoj.
Pro ties malabundo en libero, tiu orientalisa leono estas tre valora ero en bestoĝardenoj, kie oni klopodas ties bredadon en kaptiveco. Oni supozas, ke ekzistas ĉirkaŭ milo de aziaj leonoj en la zooj tutmonde.
Aspekto[redakti | redakti fonton]
La azia leono estas similaj al la afrikaj parencoj, sed estas kelkaj diferencoj, pro kiuj kelkaj fakuloj parolas pri diferenca specio. Tiu estas iom pli malgranda kaj malpli fortika ol la afrikaj, ĉirkaŭ 160 - 190 kg ĉe maskloj kaj 110 – 120 kg ĉe inoj. Maskloj estas ĉirkaŭ 1.70 - 1.80 m longaj kaj la inoj estas nur ĉirkaŭ 1.40 - 1.60 m longaj sen kalkuli la voston.
La azia leono havas pli helan haŭton kaj la hararon multe pli mallongan ol la afrikaj; pro tio la oreloj de maskloj videblas. La hartufo en kubutoj estas pli videbla. Krome estas laŭlonga falto blanka en la ventro. Plej similaj estas la leonoj de Atlaso aŭ de Nordafriko (Panthera leo leo), kiuj estas formortintaj en la sovaĝejoj ekde la 1930-aj jaroj.
Kutimoj[redakti | redakti fonton]
Reproduktado okazas plej ofte vintre, sed ankaŭ la tutan jaron. Okazas ceremonioj ĉe kiuj la maskloj pisas, montras dentojn antaŭ pariĝado. Ofte okazas kvereloj inter maskloj, foje tre danĝeraj kaj vundigaj; tiele maskloj vivas nur averaĝe ĝis 12 jaroj.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Mediteraneaj koniferaj kaj miksaj arbaroj
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 20:05, 22 nov. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj