eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar bg hbs_lat ca de en es eu fa fi fr lt hu it id en is it ja ko it ms af nl nb nb pl pt ro ru hbs_lat en sv tr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
En lingvistiko, reciproka komprenado estas la rilato inter du aŭ pliaj lingvoj kiu estiĝas kiam la parolantoj de tiuj lingvoj kapablas unu la aliajn kompreni sen antaŭa lernado, danke al grandaj similaĵoj inter la lingvoj. La interkomprenado povas esti sole en parolata lingvo, aŭ sole en skribata formo, aŭ en ambaŭ.
Bona ekzemplo de lingvogrupo kies parolantoj povas esti komprenataj inter si estas la dana, sveda, kaj norvega lingvoj, kiuj entenas plejparte la samajn gramatikan strukturon kaj leksikon. Tamen la prononcado de la tri lingvoj varias laŭ la geografia loko de la parolantaroj, kio malhelpas la reciprokecon.
Aliaj lingvoj kiuj inter si povas komprenati reciproke ĉe almenaŭ meza grado estas: rusa kun belorusa, malaja kun indonezia. Foje pro politikaj kialoj, lingvoj kun nur negrandaj gramatikaj aŭ leksikaj malsamoj inter parolantoj estas ankoraŭ dividitaj kaj konsiderataj kiel apartaj, ekzemple: la hindua kun urdua, aŭ la kvar lingvoj de la antaŭ Jugoslavio: bosna, serba, kroata, montenegra.
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton). Bonvolu aldoni parametron por plibone kategoriigi la paĝon.
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 22:42, 8 mar. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj