eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo oc fr eo oc vi eo oc ru eo de es fr pl de en ca eo tr eo pl eo fr hbs_lat oc en en fr eo fr ru en pl en da da en en eo ca hbs_lat en nl nl fr he en fi lt eu de en fr eo en uk en de eo fr ru en nl eo fr ru en it eo oc ru en it eo fr ru en eo eo eo tr eo es en eo en eo en en de eo cs eo fr eo eo eo tr eo es en en eo eo fr eo eo de eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo fr eo eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv eo ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca en es fr it eo eo eo eo eo eo eo eo eo
Transmara distrikto (Francio) - Vikipedio
El Vikipedio, la libera enciklopedio
3 ŝanĝoj en ĉi tiu versio atendas kontrolon. La stabila versio estis patrolita je 11 apr. 2014.
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri balotoj, franca politiko kaj Eŭropa Unio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Regionoj kaj kolektivumoj, kiuj konsistigas la transmaran distrikton por eŭropaj balotoj
La transmara distrikto (france "circonscription Sud-Est") estas franca balota distrikto uzata en ĉiuj kvin jaroj ekde 2004 por la eŭropaj balotoj por elekti per universala rekta baloto, naŭ[1] (dek en 2004) de la sepdek du eŭrodeputitoj atribuitaj al Francio, per la traktato de Nico, inter la 736 membroj de la eŭropa Parlamento. Kreita en 2003[2], kiel la sep aliaj similaj grandaj distriktoj, ĝi arigas balotantojn de regionoj Gvadelupo, Franca Gvajano, Reunio kaj Martiniko kaj aliaj teritorioj de la transmara Francio en unu sola balotantaro, kiu enhavis, en 2004, 1 435 978 enskribitojn[1].
Laŭ la dispozicioj difinitaj per la leĝo n° 2007-224 de la 21-a de februaro 2007 : « La transmara distrikto konsistas el tri sekcioj. Ĉiu listo kandidato en tiu distrikto enhavas almenaŭ po unu kandidato por ĉiu sekcio. Dekreto disdonas la seĝojn de la transmara distrikto en la tri sekciojn. La sekcioj estas limigitaj tiel :
1-a sekcio Atlantiko : Gvadelupo, Franca Gvajano, Martiniko, Saint-Barthélemy, Saint-Martin, Sankta-Piero kaj Mikelono ;
2-a sekcio Hindia Oceano : Majoto, Reunio ;
Tiu leĝo, kiu estis aplikita por la unua fojo en junio 2009, ebligis eviti la kazon, kiu okazis en 2004, kiam tri deputitoj el tri estis el Reunio, la plej loĝata kolektivumo.
1 Balotoj de 2009
2 Deputitoj elektitaj en 2004
3 Notoj kaj referencoj
Balotoj de 2009[redakti | redakti fonton]
En majo 2009, ĵus antaŭ la fino de la parlamenta periodo, jen la eŭropaj deputitoj :
Madeleine de Grandmaison, Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj (GUE/NLG)
Catherine Néris, Socialisma grupo en la Eŭropa Parlamento
Margie Sudre, grupo de la Eŭropa Popola Partio (PPE) (Kristanaj-demokratoj) kaj Eŭropaj Demokratoj européens
Rezultoj[redakti | redakti fonton]
11 listoj estis deponitaj, jen la rezultoj[3] :
Alianco de la Transmaraĵoj[4]
Eŭropo Demokratio Esperanto (EDE)
Nacia Centro de Sendependuloj kaj Kamparanoj (CNIP)
Kuniĝo por Civitana Iniciato
Elektitoj[redakti | redakti fonton]
La elektitaj deputitoj sur la tri unuaj listoj ne respondas necese al la tri listestroj pro la aparta maniero disdoni la seĝojn laŭ sekcio. La ordo estas tiu de la ministerio pri enlandaj aferoj :
Alianco de la Transmaraĵoj
Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj (GUE/NLG)
Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj (PSE)
Eŭropa Popola Partio (PPE)
Deputitoj elektitaj en 2004[redakti | redakti fonton]
(en 2004, la distrikto ne estis subdividita en sekcioj)
Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj (PSE)
Unuiĝo por Popola Movado (UMP)
Eŭropa Popola Partio kaj Eŭropaj Demokratoj (PPE-DE)
Reunia Komunisma Partio (PCR)
Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj (GUE/NLG)
Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]
↑ 1,0 1,1 Rezultoj de la eŭropaj balotoj de la 13-a de junio 2004 - Baloto finita la 13-an de junio je la 17h55 : en la transmara distrikto, TTT-ejo de la ministerio pri enlandaj aferoj.
↑ Leĝo n° 2003-327 de la 11-a de aprilo 2003 pri elekto de la regionaj konsilianoj kaj de la repezentantoj en la eŭropa Parlamento kaj ankaŭ pri ŝtata helpo al politikaj partioj (1), Oficiala Gazeto de la 12-a de aprilo 2003.
↑ Eŭropaj balotoj de 2009 en Francio - Rezultoj en la transmara distrikto sur la TTT-ejo de la ministerio pri enlandaj aferoj
↑ Listo ariganta la transmarajn progresismajn partiojn sendependaj de la naciaj politikaj movadoj kaj venantaj de la batalo por malkoloniado kaj egaleco, tiu listo rivevis subtenon de Maldekstra Fronto
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Analizo de la baloto en la transmara distrikto sur RFO
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Francaj distriktoj por eŭropaj balotoj
v • d • r
Francaj distriktoj por eŭropaj balotoj
Distriktoj en metropola Francio
Nordokcidenta ("Nord-Ouest")  • Okcidenta ("Ouest")  • Orienta ("Est")  • Sudokcidenta ("Sud-Ouest")  • Sudorienta ("Sud-Est")  • Centra Masivo-Centro ("Massif Central-Centre")  • Francilia ("Île-de-France")
Atlantika sekcio  • Hindioceana sekcio  • Pacifika sekcio
Portalo pri transmara Francio
Portalo pri hindia oceano
Portalo pri Eŭropa Unio
Portalo pri franca politiko
Francaj distriktoj por eŭropaj balotoj
Politiko en la Transmara Francio
Ĝermoj pri Eŭropa Unio
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 10:32, 28 jan. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj