en en en eo eo eo pt eo en lt eo it eo eo eo eo fi eo eo pl eo eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo de eo en eo en cs en it it eo hbs_lat eo eo it de sv it hbs_lat hu en sl en eo en de id en eo it en en eo sv ca es en en hbs_lat en pl de it de en vo eo en en en tr en en eo eo sl en en en en eo de eo hbs_lat en en eo en eo hu en eo eo en it pl es hbs_lat ceb it nb sk eo en id id en hbs_lat en en en pt en ur en en min it en hbs_lat eo pl fr de en pl en en en ca es nb en fr eo pt en pl pl it es de es cs pt en pl eo sv es eo eo eo en eo it pt en ca fr eo en en en eo eo fr de en eo
Belobogo - Wikipedia's Belobog as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Belobog article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2015-10-02 19:38:42. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Tiu artikolo bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(junio 2014) Belobogo, Bilobog, Belbog, Bialbog, Byelobog, Bielobog, Belun aŭ Bylun (ĉiuj nomoj kun la signifo White God) estas rekonstruita slava diaĵo de lumo kaj Suno, la ekvivalento de malhela kaj malbenita Chernobog (Black God). Estas necerte ĉu tia diaĵo iam estis adorita fare de politeisto slavoj, kia ekzistas neniuj fidindaj historiaj rekordoj kiuj mencias tiun nomon. Dum en la pasinteco granda interkonsento da akademiuloj studantaj slavan mitologion prenis la dualismon de Belobogo kaj Czernobog por koncedite, moderna esplorado de la afero igas tiun teorion tre malfacila konservi.
En la pli posta duono de la 12-a jarcento, la germana pastro Helmold priskribis, en sia laboro Chronica Slavorum , kredoj kaj dogano de pluraj West Slavic triboj kiuj daŭre estis politeistoj tiutempe. Inter aliaj aĵoj, li deklaris tion: The Slavs, they say, have one peculiar custom: during feasts, they pass a goblet amongst them in circle, for purpose not to praise, but rather to curse in the names of gods, good and evil, for every good thing praising a good god, and for every bad thing cursing an evil god. This god of woe in their language is called Diaboloj (÷ en la latina) aŭ Zherneboh , kun la signifo nigra god.
Surbaze de tiu surskribo, multaj modernaj mitografer supozis ke, se la malbona dio estis Czernobog, la Black God, tiam la bona dio devus esti Belobogo aŭ la Blanka Dio. Tamen, la nomo de Belobogo ne estas meciita per Helmold-anihere en lia Chronica, nek estas ĝi iam menciis en iuj da la historiaj fontoj kiuj priskribas la diojn de iu slava tribo aŭ nacio. Plie, la surskribo citita supre estas pli verŝajna la propra interpreto de Helmold ol preciza priskribo de slavaj antaŭ-monoteismaj kredoj: Helmold, estanta germana, ne sciis la lingvon pri slavoj, [ citaĵo bezonis ] kaj estis kristana pastro, ne havis multon, se entuten, kontakton kun la politeistoj mem; [ citaĵo bezonis ] dum liaj informoj pri slava mitologio estas valoraj, oni estus saĝa ne por preni ilin por koncedite.
Alia indico por ekzisto de Belobogo estas kelkaj loknomoj en slavaj landoj kiuj havas tiun nomon. Ili inkludas Bělbožice en Ĉeĥio, Belobozhnitsa en Ukrainio, kaj Byaloboze registris en Pollando. Foje la loknomoj estas parigitaj kun tiuj havas la nomo Czernobog kiel en la kazo de montetoj Bileboh kaj Czorneboh proksime de Distrikto Bautzen en Sorbia, kaj de la ĉeĥa Bělbožice kiu estas same parigita kun černíkovice. Tio estis unu el la argumentoj por la dualismoteorio.
Ekzisto de Belobogo ankaŭ estas postulita per esprimo li doesn't vidas al blanka dio registrita en serba lingvo kaj makedonlingvo, kaj krieganta [la tutan vojon] al la blanka dio de bulgara lingvo.
Estas plu kritikinde kiom multe la simboleco de blanka kaj nigra reprezentanta bona kaj malbona - sufiĉe kristana koncepto - estis grava al politeisto slavoj, se ili eĉ pripensis ĝin. De aliaj historiaj fontoj priskribantaj slavan politeismon, ni ekzemple scias ke Svantevit, la dio de Rügen insulo, estis simbolita per blanka ĉevalo kaj Triglav, alta dio en la grandurbo de Ŝtetino, estis simbolita per nigra unu; ankoraŭ neniu el ili estis konsiderita kiel malbona aŭ malhela diaĵo de homoj devotantaj ilin. Kvaraj kaj finaj, eĉ se ni supozas - ignorante ĉiujn punktojn notitajn supre - ke vere ekzistis Belobogo staranta en opozicio al Czernobog, la demando daŭre restas ĉu tiuj estis dioj mem aŭ simple alternaj nomoj de iuj aliaj slavaj diaĵoj. Estante ke la surskribo de Helmold venas de tre malfrua tempo, la 12-an jarcenton, kaj ke ĝi koncernas nur plurajn grupojn de politeisto West Slavs, ĝi ne ŝajnus verŝajna tiuj tiuj du dioj (aŭ pli verŝajne, nur unu dio, Ĉernobogo,) diaĵoj de la origina proto-slava panteono estis.
Ĉiaokaze, multaj hipotezoj kaj eĉ pli da konjektoj estis prezentitaj koncerne la supozeblan Belobog-Czernobog-dualisman strukturon de slava mitologio. La plej kredinda teorio koncerne tiun temon estis prezentita fare de ĉeĥa historiisto Jan Peisker. En la West Slavic-areo, li trovis pli ol tridek malsamajn loknomojn kiuj enhavis reprezentadojn de iu praa politeisto-sankta sceno. La strukturo de loknomoj ĉiam estis la sama: aktuala rivero, laŭflankita sur la okcidenta flanko per roko kun nomindikativo de diablo, timo, mallumo, nigreco, infero, kaj sur la orienta flanko proksime de monteto aŭ montopinto kun nomo asociite kun Suno, ĉielo, lumo, blankeco. Peisker prezentis teorion ke tiuj restaĵoj de malnovaj slavaj sakraj lokoj estas ligitaj kun irana dualisma Zoroastrian mitologio. Sur la orienta flanko de riveroj, bona, blanka dio (ekvivalento de Zoroastrian Ahura Mazda) estis adorita, sed la okcidenta flanko estis rezervita por lia malamiko, malbona, nigra dio (ekvivalento de Zoroastrian Ahriman).
Kvankam la teorio de Peisker havas iun meriton, kaj estas certe interesa, ĝia ideo de dualismo estis nekapabla elteni gravan ekzamenadon. Dum slava lingvaro estas rilatita al la irana grupo de la Indo European lingva familio tiom kiom ambaŭ ekzamenis satemigon, kaj la maljunegaj proto-slavoj estis certe certagrade influita fare de siaj Iran-parolantaj najbaroj de Okcidenta Azio (kiel ekzemple la skitoj kaj Sarmatoj), la ideo ke la slavaj homoj kiel tutaĵo estas rekta branĉo de Zoroastrian la persajn estas ne nur nepruvebla, sed ankaŭ tre nekredebla.
Krome, la dualismaj teorioj estis pridubitaj fare de la serba akademiulo de mitoj kaj folkloro, Veselin Čajkanović, kiuj komparis la sunan diaĵon menciis en rusaj historiaj fontoj, Dazhbog, kun multe pli malhela kaj ktona kvalito de serba folkloro havanta preskaŭ identan nomon, Dabog. čajkanović substrekis ke sunaj dioj en diversaj mitologioj emas havi duoblajn aspektojn, unun bonintencaj kaj ŝalti, reprezentante la sunon sur la ĉielo dum la tago, kaj aliajn malica kaj ktona, reprezentante la sunon en la submondo dum la nokto. Li finis ke du ŝajne kontraŭ dioj, varo kaj malico, lumo kaj mallumo, povis fakte esti simple du malsamaj aspektoj de ununura slava diaĵo, Dazhbog.
Filologoj de Rusio Vyacheslav Ivanov kaj Vladimir Toporov verŝajne frapis la finan baton al la teorio de Peisker kun siaj studoj de hindoeŭropa mito pri la batalo de Storm-dio kaj Drako kaj ĝia slava versio, la batalo de Perun kaj Veles. En multaj slavaj landoj, ekzistas loknomoj rememorigaj pri la du: la nomo de Perun estas rilata al monteto aŭ montopinto, kaj la nomo de Veles kun akvo aŭ malaltebenaĵo sub ĝi. La opozicio inter la du el ili ne estas tiu de varo kontraŭ malico, sed prefere de supra kontraŭ malsupre. Perun, estanta la tondrodio kaj ĉielo, estis devotita en altaj lokoj. Aliflanke, la lokoj rezervitaj por Veles, la dio de submondo kaj brutaro, estis en malaltebenaĵo proksime de riveroj aŭ risortoj. Kun la enmarŝo de kristanismo, la post kiam supera dio Perun estis kutime identigita kun ĉielaj sanktuloj (aŭ foje eĉ kun la kristano dio), dum Veles, estante dio de la submondo, la malbonŝanco de fino havis asociis kun la kristano Diablon. Tiel, kristanigo iom ŝanĝis certajn (sed ne ĉio) de tiuj loknomoj en tiu kiun kelkaj el ili iĝis rilataj al la diablo kaj infero, dum aliaj kun ĉielo kaj lumo, malklarigante ilian originan simbolecon.
Belobogo estas referita en American Gods fare de Neil Gaiman (kiel "Bielebog"), kie li anstataŭigas sian fraton Czernobog en la fonto. Czernobog/Bielebog vivas en Ĉikago-loĝejo kun la tri Zorya. Direkte al la fino de la romano, kiam la "printempo" post la milito inter la dioj komenciĝas, Czernobog mem komencas senpezigi en personeco, kaj ĉe unu poento cerbumas tion eble Bielebog fakte estas sin; tio povas esti intencita reflekti la pli modernajn vidojn pri historia slava politeismo.
^ a b Š. Kulišić; P. Ž. Petrović; N. Pantelić. "Бeли бor". Cpпckи MиToлoшkи peчHиk (in Serbian). Belgrade: Nolit. pp. 21-22.
Kyi, Shchek kaj Khoryv
Lech, la ĉeĥa, kaj Ruj
Magiaj estaĵoj kaj plantoj
Filikfloro - Chervona Ruta
Filmoj surbaze de slava mitologio
Rusaj tradicioj kaj superstiĉoj
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2015-10-02 19:38:42
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal