en it en eo eo eo eo eo eo eo pt eo es de eo eo pt eo es fr eo eo eo eo de eo eo eo eo eo hu en eo en en en en en en cs en it it eo hbs_lat eo eo it de sv it hbs_lat hu en sl en eo en de id en eo it en en eo sv pl ca es en en hbs_lat en pl de it de en vo eo en en en hbs_lat tr en en eo eo sl en en en en eo de eo hbs_lat en en eo eo en eo hu en eo eo en nl it pl es hbs_lat ceb it nb sk eo en id id en hbs_lat en en en pt en ur en en min it en hbs_lat hbs_lat eo pl fr de en pl en en en ca es nb en en fr eo pt en pl pl pl it es de es cs pt en pl eo sv es eo eo eo en eo it pt en eo fr eo pt eo pt eo es de eo eo eo eo eo eo ca fr en eo en en en eo eo fr de en eo
Sirino - Wikipedia's Sirin as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Sirin article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-07-14 06:51:21. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Por aliaj uzoj, vidu Sirino (malambiguigo).
Sirino estas mitologia estaĵo de rusaj legendoj, kun la kapo kaj brusto de bela virino kaj la korpo de birdo (kutime strigo). Laŭ mito, la Sirins vivis "en hindaj teroj" proksime de Edeno aŭ ĉirkaŭ la Eŭfrata Rivero.
Tiuj duon-ulinduon-birdoj estas rekte bazitaj sur la grekaj mitoj kaj pli posta folkloro koncerne sirenojn. [2] [3] [4] Ili estis kutime portretitaj eluzante kronon aŭ kun nimbo. [5] Sirins kantis belajn kantojn al la sanktuloj, antaŭdirante estontajn ĝojojn. Por mortontoj, aliflanke, la birdoj estis danĝeraj. Viroj kiuj aŭdis ilin forgesus ĉion sur la tero, sekvas ilin, kaj finfine mortas. Homoj provus konservi sin por Sirins pafante kanonojn, sonoregante sonorilojn kaj farante aliajn laŭtajn bruojn por fortimigi la birdon. [3] Poste (17-18-a jarcento), la bildo de Sirins ŝanĝiĝis kaj ili komencis simboli mondharmonion (kiel ili vivas proksime de paradizo). Homoj en tiuj tempoj kredis nur ke vere feliĉaj homoj povus aŭdi Sirinon, dum nur tre malmultaj povus vidi tian ĉar ŝi malfacilas tiel rapida kaj kapti kiel homa feliĉo. Ŝi simbolas eternan ĝojon kaj ĉielan feliĉon.
La legendo de Sirino eble estos enkondukita en Kievan Rus fare de persaj komercistoj en la 8-a-9-a jarcento. En la grandurboj de Chersonesos kaj Kievo ili ofte estas trovitaj pri ceramiko, oraj juveloj, eĉ sur la limoj de Evangelio libroj de deka-dekduaj jarcentoj. [5] Pomors ofte prezentis Sirins en la ilustraĵoj en la Genezo kiel birdojn sidantajn en paradiz arboj.
Foje Sirins estas vidita kiel metaforo por la vorto de dio iranta en la animon de viro. Foje ili estas viditaj kiel metaforo de herezuloj tentantaj la malfortan. Foje Sirins estis konsiderita ekvivalenta al la pola Wila. En rusa folkloro, Sirino estis miksita kun la honorita religiema verkisto sankt Ephrem the Syrian (Efrem la siriano). Tiel, kamparanlirikistoj kiel ekzemple Nikolay Klyuev ofte utiligis Sirins kiel sinonimon por poeto.
Sirino de Ivan Bilibin
Sirin Russian lubok 19-a jarcento
Sirin Russian lubok 19-a jarcento
Viktor Vasnecov. Sirino (maldekstre) kaj Alkonosto Birdoj of Joy and Sorrow (1896)
Alternativa grupo Birds of Tokyo (Birdoj de Tokio) havas trakon nomitan "Sirino" en ilia March Fires Albumo.
Verkinto Vladimir Nabokov publikigita sub la pseŭdonimo Sirino.
Sŭiz kiun firmao Sirino elpensis unu el la plej sekuraj telefonoj vokis Solarin.
Wikimedia Komunejo havas amaskomunikilaron ligitajn al Sirino .
^ a b c CиpиH. Bestiary (in Russian). Retrieved 2009-04-16.
^ a b CBящeHHыe пTицы. New Acropol (in Russian). Retrieved 2009-04-16.
^ a b Boguslawski, Alexander (1999). "RELIGIOUS LUBOK". Retrieved 2009-04-16.
^ ПepcoHaжи cлaBяHckoй Mифoлorии (in Russian). Retrieved 2009-04-16.
^ a b Hilton, Alison (1995). Russian folk art. Indiana University Press. p. 144. ISBN 0-253-32753-9.
^ CлaBяHckиe cyeBepия (in Russian). Retrieved 2009-04-16.
Kyi, Shchek kaj Khoryv
Lech, la ĉeĥa, kaj Ruj
Filikfloro - Chervona Ruta
Filmoj surbaze de slava mitologio
Rusaj tradicioj kaj superstiĉoj
La ĉi-suba teksto estas la originala artikolo Sirino el la Esperanto-Vikipedio, prenita de GramTrans 2013-12-26 20:05:46. Eblaj ŝanĝoj en la originalo estos kaptitaj per regulaj ĝisdatigoj.
Sirino sur vinberarbo. (1710)
Sirino estas mita kreito de rusaj legendoj, kun kapo kaj brusto de belo virino kaj korpo de birdo (kutime de strigo). Laŭ la mito, sirinoj vivis "en hindaj landoj" proksime de Eden aŭ laŭ la rivero Eŭfrato.
Ĉi tiuj duon-virinoj duon-birdoj estas malstrikte bazitaj en la grekaj rakontoj pri la sirenoj. Ili kantis belegajn kantojn al la sanktuloj, antaŭdirante estontajn ĝojojn. Por la mortemaj, tamen, la birdoj estis danĝeraj. Viroj, kiuj aŭdis ilin, forgesis ĉion sur la tero, postiris ilin, kaj fine mortis. Homoj penis savi sin de la sirinoj per pafi kanonoj, sonori sonorilojn, kaj alie brui fortimigi la birdojn.
Kelkfore la sirinoj estas komprenitaj kiel metaforo de tio, kiel la herezuloj tentas la malfortajn. Kelkfoje la sirinoj estas komprenitaj kiel ekvivalento al la sirenoj aŭ al la pola Wila.
Laŭ la rusa folkloro, la sirinoj estis miksita kun la fama religia skribisto Sanktulo Ephrem la Siriano. Tiel, la kamparanaj lirikistoj kiel Nokolaj Kljuev ofte uzis sirinon kiel alia vorto por "poeto".
La fama verkisto Vladimir Nabokov skribis kelke da siaj unuaj romanoj sub la pseŭdonimo Vladimir Sirin.
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-07-14 06:51:21
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal