eo sw eo eo eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo it es eo eo es eo nl eo eo en eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar az ru sv bg ca hbs_lat da de el en es et fa fi fr de he hi hbs_lat tl hu hy id es it ja ka kk ko lt lv en ml nl nb pl pt ru en sk sl sv th tr fy vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Dielektriko estas materio (izolaĵo) malkonduktanta elektran kurenton, en kiu elektra kampo povas ekzisti en staranta stato.[1]
Kiam dielektriko estas submetita al elektra kampo, la elektraj ŝargoj ne fluas tra la materialo (kontraŭe al en konduktilo), sed iomete ŝovas de la originaj neŭtralaj averaĝaj pozicioj, tiam kreante dupolusajn momantojn: pozitivaj ŝargoj translokiĝas laŭ elektraj kampolinioj, kaj la negativaj ŝargoj translokiĝas laŭ kontraŭaj direktoj. Tio kaŭzas internan elektran kampon, kiu parte malgrandigas la eksteran kampon en la dielektriko [2] .
Dum la termo "izolaĵo" rilatas al nebona elektra konduktado, la termo "dielektriko" estas uzita por priskribi materialojn, kiuj okazas grandajn dupolusajn momantojn: tiu fenomeno nomiĝas polarizado de materio. La termo "izolilo" rilatas al aĵo por izoli konduktilojn.
Tiu interago estas tradukita per la nombro nomita dielektra permeableco. Klasika ekzemplo estas la izolanta materialo inter la metalaj platoj de kondensatoroj, la dielektriko grandigas la kapacitancon de kondensatoro per la valoro de sia relativa permitiveco.
La vorto "dielektriko" venas de diskuto de William Whewell, kiu parolis pri "dia-electric" (kies "dia" en la antikva greka lingvo "διά" signifas "per, tra, trans"), kiam li respondis al demando de Michael Faraday.
1 Kelkaj kutimaj dielektraj medioj
Kelkaj kutimaj dielektraj medioj[redakti | redakti fonton]
Solidoj[redakti | redakti fonton]
vitro, uzita por izoli lineojn de altaj tensioj,
ceramiko, tre uzita de instalaĵoj por mezaj tensioj,
plasto, kiel polivinil-klorido (en la angla "PVC" pri "PolyVinil-Chloride"), por izoli elektrajn kablojn,
glimo, ne plu uzita hodiaŭ en elektrotekniko;
Likvoj[redakti | redakti fonton]
pura akvo, dum kutima akvo konduketas elektron, pura akvo estas bona izolaĵo, sed estas tre malfacile konservi ĝin pura por industria uzado,
piraleno, antaŭe iam uzita por altpovumaj transformatoroj, sed kiu malaperas pro riskoj kontraŭ ĉirkaŭo,
minerala oleo, kiu anstataŭas piralenon en transformatoroj,
vegetala oleo, kiu nun estas pliofte uzita kiel dielektriko en transformatoroj;
Gasoj[redakti | redakti fonton]
sulfura heksafluorido (SF6), kiu estas uzita en altpovumaj elŝaltiloj.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Referencoj[redakti | redakti fonton]
↑ Plena Ilustrita Vortaro 2002 p. 236
↑ Dielectric. Encyclopedia Britannica
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 15:42, 23 dec. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj