eo eo eo eo eo eo eo pt az eo de eo eo eo eo es it eo eo eo eo eo eo la eo eo eo eo en eo pt fr fr eo eo eo eo de eo fr eo eo eo de eo fr eo eo fr eo de de de en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo cs eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl ar en ru bg br hbs_lat ca hbs_lat cy da de el en es et eu fa fi fr de gd lt he hi hbs_lat it hu hy id is it ja ka kk ko de cs it lb en lt lv en be ms nds nl nb nb fr pl pms pnb pt ro ru en hbs_lat en sk sl sq hbs_lat nl sv th ceb tr fy ur fr vi pl zh zh fr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
Frederiko la 2-a (Prusio) - Vikipedio
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Frederiko la 2-a en la aĝo de 68, fare de Anton Graff
17-an de aŭgusto 1786
Frederiko Vilhelmo la 1-a
Frederiko Vilhelmo la 2-a
Frederiko Vilhelmo la 1-a
Sophia Dorothea of Hanover
Frederiko la 4-a de Brandenburgio
v • d • r
Frederiko la 2-a, aŭ Frederiko la Granda, germane Friedrich der Zweite aŭ Friedrich der Große, aŭ ankaŭ Der Alte Fritz, "la maljuna Fritz" (naskiĝis la 24-an de januaro 1712 en Berlino; mortis en Potsdamo la 17-an de aŭgusto 1786) estis de 1740 ĝis 1786 prusia reĝo kaj estis ankaŭ Frederiko la 4-a, 14-a princo-elektisto de Brandenburgio, kaj Frederiko la 2-a, unue reĝo en Prusio kaj, post 1772, reĝo de Prusio. Li faris el sia regno unu el la plej potencaj en la Eŭropo de lia tempo. La restado de Voltero ĉe li kaj ilia longa posta korespondado famigis lin kiel modelon de luminstruita princo.
Lia patro, Frederiko Vilhelmo la 1-a, reĝo en Prusio, kromnomata la serĝento-reĝo, volis doni al li militistan edukadon kaj tute ne ŝatis lian guston por la filozofio, la lingvoj (la latinan li lernis sekrete) kaj la franca literaturo, same kiel por la muziko (li ludis je fluto). Ne evitebla estis la ŝoko. La reĝo nomis sian filon virineculo kaj lin pli kaj pli akre admonadis, lin frapante aŭ humiligante ĉiamaniere, devigante lin, ekzemple, kisi liajn botojn antaŭ liaj oficiroj. En 1730, li sensukcese provis fuĝi al Anglio kaj, por puni lin, la reĝo ordonis la ekzekuton, antaŭ liaj terurigitaj okuloj, de lia intima amiko, Katte. Jam en 1736 Frederiko komencis longan korespondadon kun Voltero, kiu kontrolis kaj publikigis en 1740 Kontraŭ Makiavelo, en kiu libro la princo prezentas siajn ideojn koncerne kontraktan monarkion, zorgantan pri la bonesteco de la civitanoj.
Frederiko Vilhelmo la 1-a
Frederiko Vilhelmo la 2-a
Frederiko Vilhelmo la 1-a
Frederiko Vilhelmo la 2-a
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Kategorio Frederiko la 2-a (Prusio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Frederiko la 2-a (Prusio) en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Frederiko la 2-a (Prusio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Frederiko la 2-a (Prusio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 18:10, 3 nov. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj