eo en eo eo eo eo en es eo eo eo eo es it eo es en eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en de en nb de ru ru en de bar de en fr en eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv eo ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo an ar en az de en ru sv bg br hbs_lat ca id hbs_lat da de el en es et eu fa fi fr fy de lt he hbs_lat tl hu hy id is it ja jv ka ko it it nl lt lv en ml es nl nb pl pms pt io ro ru es jbo en hbs_lat en sk sl hbs_lat sv hu ta th ceb tr fy vi pl zh zh zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
3 ŝanĝoj en ĉi tiu versio atendas kontrolon. La stabila versio estis patrolita je 12 apr. 2015.
Fondinto de la Societo de Jesuo
31-a de julio 1556
v • d • r
Ignaco Lojola (1491-1556) (naskiĝis en Azpeitia, en la 31-a de majo 1491 - mortis en Romo, en la 31-a de julio 1556) li estis fondinto de la Societo de Jesuo, religia ordeno fondita en la 15-a de aŭgusto 1534 de studenta grupo el la Universitato de Parizo, agnoskita de papa buleo en la 27-a de septembro 1540. Nuntempe ĝi estas konata de ties misia kaj eduka laboro.
Biografio[redakti | redakti fonton]
Íñigo López de Recalde, nomata Sankta Ignaco de Lojolo (hispane San Ignacio de Loyola) laŭ la katolika Eklezio, estis hispana nobelo, militisto kaj sacerdoto, fondinto de la Ordeno de la Jezuitoj.
Li naskiĝis en Lojolo (Loyola aŭ Loiola), nuntempe parto de la eŭska urbo de Azpeitia, laŭdire la 24-an de decembro de 1491.
Li ŝanĝis sian personan nomon al Ignacio (aŭ Ignaco) kaj la familian al la naskiĝloko. Li estas ankaŭ konata laŭ la latina versio, Ignatius de Loyola. La esperanta nomo estas tre diverse trovebla.
En sia junaĝo li estis militisto. Laŭ li mem, post sia vundiĝo en 1521, en la sieĝo de Pamplono, li konvertiĝis, kaj havis la ideon krei societon de defendo de la katolikismo kun la sama disciplino kiun havas la militistaro.
Li studis en la Universitato de Parizo, kaj en tiu urbo li prenis la votojn de Montmartre, kun kelkaj kompanoj, kun kiuj li fondis la Kompanion de Jesuo, konatan kiel la jezuitoj.
Li komencas serion de vojaĝoj, al Jerusalemo en 1523 aŭ al universitatoj de Alcalá de Henares, Salamanko aŭ Parizo. En 1538 li vojaĝas en Romon, por peti la aprobon de la Papo al sia Kompanio, kion li baldaŭ akiras. Fakte, la obeo al la Papo estas unu el la bazaj reguloj de la Ordeno, kaj ĝia disciplinita agado estis unu el la ĉefaj pilieroj de la Kontraŭreformacio.
Li forpasis je la 31-a de julio de 1556 en Romo.
Ignaco de Lojola estis kanonizita je la 12-a de marto de 1622, en la sama tago ol Francisko Ksavero kaj Terezo el Avila.
Lia ĉefa verko, skribita en la urbo Manresa, estas la Spiritaj ekzercoj, baza propagandilo de la jezuitoj.
Rete legebla en Esperanto[redakti | redakti fonton]
La spiritaj ekzercoj de Ignaco de Lojola
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Ignaco Lojola en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Ignaco Lojola en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Biografio de Sankta Ignaco Lojola, aŭtoro: Compañía de Jesús en España, alirdato la 29-a de majo 2014 (hispane)
Misio kaj identeco (angle)
Sankta Ignaco Lojola (angle)
ISNI: 0000 0001 2142 8944
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 12:11, 3 nov. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj