eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en eo eo eo eo hbs_lat eo en eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar az ru bg bn br hbs_lat ca hbs_lat cy da de el en es et eu fa fi fr de lt he hi hbs_lat hu hy id is it ja ka kk km ko it lt lv en ml mr ms mzn nl nb nb fr pa pl pnb pt ro ru bxr en hbs_lat en sk sl hbs_lat sv ta th tr oc fy vi da zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Ĉi tiu artikolo citas neniun fonton.
Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. (Novembro 2012)
Unua atombombtesto "Trinity" en 1945
Projekto Manhattan, precize Manhattan Engineer District (MED, aŭ "Manhatana inĝeniera distrikto") estis kaŝnomo de sekreta projekto de la registaro de Usono, kun parta helpo de Britio kaj Kanado, dum la dua mondmilito ekde 1941 al 1946, kaj kiu celis planon kaj konstruon de atombombo. La sciencajn esplorlaborojn gvidis la usona fizikisto J. Robert Oppenheimer, dum pri la militista gvidado kaj la ĝenerala kunordigo zorgis la generalo Leslie Groves.
La projekto sukcese disvolvis kaj eksplodigis tri atombombojn en 1945:
Proveksplodo de la plutonio-eneksploda bombo la 16-an de julio (Trinity-testo) apud Alamogordo, Nov-Meksiko;
riĉigita uranio-bombo kaŝnomata "Little Boy" ("knabeto") la 6-an de aŭgusto sur Hiroŝimo;
dua plutonio-bombo, kaŝnomata "Fat Man" ("dikulo") la 9-an de aŭgusto sur Nagasako, Japanio.
1 Lokigo de la Projekto
2.2 Disvolvo de la projekto
3 Filmoj pri la projekto
Lokigo de la Projekto[redakti | redakti fonton]
La projekto disvolviĝis en diversaj esplorcentroj, laŭlonge de Usono, el kiu la plej grava estis la Nacia Laboratorio Los Álamos. La vorton Manhatanon oni uzis por kaŝi la veran lokigon de la centroj.
Esplorcentroj rilataj al la Projekto Manhattan
La projekto komenciĝis en diversaj usonaj universitatoj, precipe en la Universitato de Ĉikago kie oni kreis la unuan ĉenreagon, sub la gvido de la italdevena fizikisto Enrico Fermi. Poste kreiĝis Laboratorio en la novmeksika loko Los Álamos, direktita de la Universitato de Kalifornio.
Aliaj lokoj kie disvolviĝis esploroj, kaj kiuj ankoraŭ nun havas instalaĵojn rilatajn al la nuklea fiziko estas:
Laboratorio Hanford, en la ŝtato de Vaŝingtonio, proksime al la urbetoj de Hanford kaj White Bluffs kun amplekso de 2.600 km².
Nacia Laboratorio Oak Ridge, Tenesio, kun surfaco de ĉ. 250 km².
La unua atoma testo okazis en la deserto de Alamogordo, ankaŭ en Novmeksikio. La preciza punkto estas markita nun per konusa monolito de silicio, rezulto de la fandiĝo de la sablo sub la efiko de la varmo kaŭzita de la eksplodo.
La ekzisto de tiuj centroj estis sekreta dum la tuta milito. Eĉ granda parto de la partoprenantoj ne konis la celon de la esploroj tie disvolviĝintaj.
Meze de 1945, la projekto dungis pli ol 130.000 personojn, kun kosto de ĉ. 2 miliardojn de tiuepokaj usonaj dolaroj (pli ol 20 miliardoj nuntempaj).
La projekto grupigis grandajn kvanton de la plej grandaj tiuepokaj sciencistoj kaj teknikistoj. Parto el ili estis eŭropaj ekzilitoj, kaj inter ili ne mankis pacistoj kaj politike maldekstruloj, kiuj estis motivitaj pro la suspekto ke ankaŭ la nazia reĝimo esploris por la eltrovo de tia armilo. Signifa parto de ili engaĝis sin post la fino de la milito en movadoj kaj kampanjoj pacistaj kaj kontraŭaj al la uzo de atomaj armiloj.
Historio[redakti | redakti fonton]
Unuaj paŝoj[redakti | redakti fonton]
Dum la 30-aj jaroj, sinsekvis la malkovroj pri la eblecoj donitaj de la tiutempe ĵus malkovrita nuklea fiziko. Konkrete, oni estis ĵus malkovrinta la fenomenon de la fisio, kaj la fakton ke tiu procezo liberigis grandan kvanton de energio. Diversaj fizikistoj baldaŭ konsciis pri la eblaj praktikaj uzoj de tiu procezo.
Diversaj registaroj komencis esplorojn pri tiu afero, kaj konkrete pri la militistaj uzeblecoj. Konkrete en Usono, la nukleaj fizikistoj Leó Szilárd, Edward Teller kaj Eugene Wigner, hungardevenaj judaj rifuĝintoj, suspektinte ke la germana reĝimo estus komencinta tiajn esplorojn, konvinkis la plej faman tiutempan scienciston, Albert Einstein, por ke li avertu la tiaman usonan prezidenton Franklin D. Roosevelt pri tiu danĝero, pere de letero kiun Szilárd mem skizis, kaj kiu estis sendita la 2-an de aŭgusto de 1939. Responde al la averto, Roosevelt plirapidigis la esplorojn pri la konsekvencojn de la atoma fisio sur la nacian sekurecon. Kelkajn jarojn poste, Einstein deklarus sian penton pri sia rolo en tiu projekto.
Roosevelt kreis la Komitaton de la Uranio, sub la zorgo de Lyman Briggs, tiam ĉefo de la National Bureau of Standards (Nacia Normiga Oficejo), kiu komencis la esplorojn en la Ŝipa Esplora Laboratorio de Vaŝingtono en 1939.
En 1940 Vannevar Bush, direktoro de la Instituto Carnegie, organizis la Komitaton por Esploro de la Nacia Defendo, por kunordigi esplorajn laborojn cele al militista penado.
En la 9-a de oktobro de 1941, Roosevelt fine aprobis la disvolvon de la nuklea armilo.
Disvolvo de la projekto[redakti | redakti fonton]
Generalo Leslie R. Groves kaj Robert Oppenheimer, ĉ. 1942
La atoma programo komencis la 6-an de decembro 1941 kaj kostis en 1945 2 miliardojn da tiamaj dolaroj. Plurmiloj da tunoj da uranio el belga Kongo estis kaŝe transportitaj al Usono.
Miloj da sciencistoj kaj teknikistoj kaŝe kunlaboris en la projekto. Eĉ plej multaj pintaj politikistoj kaj militaj komandantoj ne sciis pri ĝi. Prezidenton Harry S. Truman nur je la 25-a de aprilo 1945 oni informis pri la fakto, ke Usono jam dum du kaj duona jaroj laboris pri la atombombo. Lia antaŭulo, prezidento Franklin D. Roosevelt, kiu mortis du semajnojn antaŭe, tute ne informis lin pri tio. La 24-an de julio 1945 Truman dum konferenco de Potsdam rakontis al Stalin pri nova armilo kun nekonata forto. Stalin apenaŭ reagis; lia bonege funkcianta sekreta servo ŝajne zorgis pri tio, ke Stalin mem sciis pli frue pri tiu bombo ol Truman mem.
Rezulto[redakti | redakti fonton]
La unuan bombon oni test-eksplodigis la 16-an de julio 1945 je la kvina kaj duono en la dezerto de Alamogordo en Nov-Meksiko. Tiu atombombo nomita Trinity estis simila al tiu kiun oni eksplodigis kelkajn tagojn poste en Nagasako: Fat Man.
Nur kelkajn horojn, post kiam evidentiĝis, ke "la bombo funkciis", la usona krozoŝipo USS Indianapolis forlasis la havenon de San-Francisko. Ĝia celo estis la insulo Tinian en la Pacifiko. En ĝia ŝipkelo troviĝis "Little Boy", la urania bombo, kiu la 6-an de aŭgusto 1945 detruos Hiroŝimon.
Du malsamtipaj bomboj estis lanĉitaj sur japanajn urbojn en la finaj tagoj de la Dua mondmilito: kontraŭ Hiroŝimo (la 6-an de aŭgusto je la okaj kaj kvarono), kaj Nagasako (la 9-an). Usono elektis uzi la bombojn por eviti eventualan invadon de la Japana ĉefinsulo, kaj la multcentoj da miloj da mortoj kiuj nepre sekvus.
Filmoj pri la projekto[redakti | redakti fonton]
White light/black rain: the destruction of Hiroshima and Nagasaki ("Blanka lumo/nigra pluvo: la detruo de Hiroŝimo kaj Nagasako") (Usono, 2007), dokumentfilmo de Steven Okazaki.
Day one ("Tago unu") (Usono, 1989), televida filmo de Joseph Sargent, verkita de David W. Rintels, bazita sur libro de Peter Wyden.
Fat Man and Little Boy ("Dikulo kaj Knabeto") (Usono, 1989), titolita Shadow makers ("Ombro-kreantoj") en Anglio, holivuda filmo de Roland Joffe, kun Paul Newman kiel Generalo Leslie Groves kaj Dwight Schultz kiel Robert Oppenheimer.
The day after Trinity ("La tago post Trinity") (Usono, 1981), dokumentfilmo de Jon Else.
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Projekto Manhattan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Projekto Manhattan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
The Manhattan Project, 2003 (angle)
"The Manhattan Project, an interactive history", interaga historio (angle)
"Atomic pioneers gather again to recall Manhattan Project", artikolo ĉe The New York Times, la 6-an de oktobro 2006 (angle)
Senfontaj artikoloj pri nekonata temo
Senfontaj artikoloj ekde novembro 2012
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 13:46, 29 nov. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj