en fa en eo eo eo eo pt eo id lv nl eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo id eo eo eo eo eo eo eo eo eo lv eo nl eo eo eo eo eo eo eo eo eo ru eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo nl eo en azb fa fa en en en en mk zh en en en en en en en eo eo eo eo cs en it eo eo hu de en nl id ceb en en sv en en lv nb pl en en en lt en ceb it sv pt tr cs fa bh en it en it en es eo pl eo ro en en pt nl fr pt ru hu en ja en en ceb ceb de en de tl pl en tr fr lv en en et en it ms en en sco eo eo vi en sv en eo eo fr fr en hbs_lat it it es pt ceb jbo nl nl az ca en en hbs_lat eo eo eo en eo eo eo eo eo sq pt eo eo en cs it eo eo en eo ca fr eo en en en eo eo fr de en eo
Zahhak - Wikipedia's Zahhak as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Zahhak article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-07-06 13:56:41. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
"Zahak" resendas ĉi-tien. Por la grandurbo en sudorienta Irano, vidu Zehak. Por la vilaĝo en Hormozgan Provinco, vidu Zahak-e Pain.
Tiu artikolo povas postuli postpurigon kontentigi la kvalitnormojn de Vikipedio. La specifa problemo estas: Kelkaj el la referencoj de tiu artikolo estas nudaj URL Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon se vi povas.
1 Etimologio kaj derivitaj vortoj
2 Aži Dahāka (Dahāg) en Zoroastrian literaturo
3 Zahhāk en la Shāhnāma
3.3 La Revolucio kontraŭ Zahhāk
6 Aliaj drakoj en irana tradicio
Aži (nominativo ažiš) estas la Avestan vorto por "serpento" aŭ "drako." [6] Ĝi estas parenca al la Vedic Sanskrit vorto ahi, "serpento", kaj sen malbonaŭgura implico. Azi kaj Ahi estas fore parencaj al greka ophis , latina anguis , la rusa kaj Old Church Slavonic yж (natriko), ĉio elvokiva "serpento".
La origina signifo de dahāka estas necerta. Inter la signifoj proponitaj estas "bruldoloranta" (fonto necerta), "brula" (kp. sanskrita dahana), "viro" aŭ "vireca" (kp. Khotanese daha), "enorma" aŭ "eksterlanda" (kp. la Dahae popolo kaj la veda dasas). En persa mitologio, Dahāka estas traktita kiel nomvorto, kaj estas la fonto de la ḍaḥḥāk (Zahhāk) de la Shāhnāme .
Malgraŭ la negativa aspekto de Aži Dahāka en mitologio, drakoj estis uzitaj sur kelkaj standardoj de milito dum la historio de iranaj homoj.
La Azhdarchid grupo de Flugsaŭroj estas nomita de persa vorto por "drako" kiu finfine venas de Aži Dahāka.
Aži Dahāka (Dahāg) en Zoroastrian literaturo
Aži Dahāka estas la plej signifa kaj long-daŭranta de la ažis de la Avesto, la plej fruaj sanktaj libroj de Zarathuŝtrismo. Li estas priskribita kiel monstro kun tri buŝoj, ses okuloj, kaj tri iras (supozeble elvokivaj tri gvidas kun unu buŝo kaj du okuloj ĉiun), ruzaj, fortaj kaj demonaj. Sed en aliaj rilatoj Aži Dahāka havas homajn kvalitojn, kaj neniam estas nura besto.
Aži Dahāka aperas en pluraj da la Avestan mitoj kaj estas menciita parenteze en multaj pli da lokoj en Zoroastrian literaturo.
En post-Avestan-Zoroastrian teksto, la Dēnkard, Aži Dahāka estas posedita de ĉiaj ajn pekoj kaj malbonaj konsiladoj, la kontraŭo de la bona reĝo Jam. La nomo Dahāg (Dahāka) estas puning interpretita kiel signifo "havanta dek ( streketo) pekojn." Lia patrino estas Wadag (aŭ ōdag), sin priskribitan kiel granda pekinto, kiu faris inceston kun ŝia filo.
En la Avesto, Aži Dahāka laŭdire vivis en la nealirebla fortikaĵo de Kuuirinta en la tero de BaBri, kie li adoris la yazatajn Arədvī Sūrā ( Anāhitā), diecon de la riveroj, kaj Vayu, diecon de la ŝtormvento. Surbaze de la simileco inter BaBri kaj oldpersa Bābiru ( Babelo), pli postaj Zoroastrian'oj lokalizis Aži Dahākan en Mezopotamio, kvankam la identigo estas malfermaal duba. Tio povis esti Hindio kaj Azi Dahaka povis esti Adi Sesha. Aži Dahāka petis tiujn du yazatajn potencon senhomigi la mondon. Estante reprezentantoj de la Varo, ili rifuzis.
En unu Avestan teksto, Aži Dahāka havas fraton nomitan Spitiyura. Kune ili atakas la heroon Yima ( Jamshid) kaj duonigas lin per segilo, sed tiam estas batitaj reen per la yazata ātar, la dia spirito de Fajro.
Laŭ la post-Avestan tekstoj, sekvante la morton de Konfitaĵo ī Xšēd ( Jamshid), Dahāg akiris reĝan regulon. Alia malfrua Zoroastrian teksto, la Mēnog ī xrad, diras ke tio estis finfine bona, ĉar se Dahāg ne fariĝis reĝo, la regulo estintus prenita fare de la senmorta demono Xešm ( Aēšma), kaj tiel malico regintus sur tero ĝis la fino de la mondo.
Dahāg laŭdire regis dum mil jaroj, komencante de 100 jaroj post kiam Jam perdis sian ksvarənah, lian reĝan gloron (vidu Jamshid). Li estas priskribita kiel sorĉisto kiu regis kun la helpo de demonoj, la devas (divs).
La Avesto identigas la personon kiu finfine forigis Aži Dahākan kiel θraētaona filo de AθBiya, en Middle Persian nomita Frēdōn. La Avesto havas malmulton diri koncerne la naturon de la malvenko de θraētaona de Aži Dahāka, krom tio ĝi rajtigis lin liberigi Arənavāci kaj Savaŋhavāci, la du plej belajn virinojn en la mondo. Pli postaj fontoj, aparte la Dēnkard, disponigas pli da detalo. Feyredon laŭdire estis dotita kun la dia radiado de reĝoj ( ksvarənah , Novaj la persa malproksima) por vivo, kaj povis venki Dahāg, frapante lin kun muskatfloro. Tamen, kiel kiam jes tion, fibesto (serpentoj, insektoj kaj la) eliris el la vundoj, kaj la dio Ormazd rakontis al li ne mortigi Dahāg, timante ke la mondo iĝas infektita kun tiuj estaĵoj. Anstataŭe, Frēdōn ĉenis Dahāg supren kaj malliberigis lin sur la mita Mt. Damāvand (poste identigite kun Damāvand, la plej alta monto de la Montaro Elborz ĉeno).
La Middle Persian-fontoj ankaŭ profetas ke ĉe la fino de la mondo, Dahāg finfine eksplodos siajn obligaciojn kaj elrabos la mondon, konsumante unu el tri homoj kaj brutaro. Kirsāsp, la maljunega heroo kiu mortigis la Az ī Srūwar, rendimenton al vivo por mortigi Dahāg.
Zahhāk en la Shāhnāma
En la epopeo de Ferdowsi, la Shāhnāma, skribita ĉ. 1000 p.K. kaj parton de irana folkloro la legendo estas retold kun la ĉeffiguro donita la nomon de Zahhāk.
Persa pentraĵo, prezentante Zahak suprenirantan sur la reĝan tronon.
Laŭ Abol-Gasem Ferdoŭsio, Zahhāk ( araba transliterumo: ازدهاق aŭ Azdahaq [8] ) estis naskita kiel la filo de araba ENG pli rul nomis Merdās. Pro liaj arabaj originoj, li foje estas nomita zahhāk-e Tāzi, "la araba Zahhāk." Li estis bela kaj saĝa, sed havis neniun stabilecon de karaktero kaj estis facile influita fare de malbonaj konsilistoj. Ahriman tial elektis lin kiel la ilon por siaj planoj por mondregado.
Kiam Zahhāk estis juna viro, Ahriman unue ekaperis al li kiel lertlanga, flata kunulo, kaj je gradoj konvinkis al li ke li devus mortigi sian propran patron kaj transpreni siajn teritoriojn. Li instruis lin por fosi profundan truon kovritan inte per folioj en loko kie Merdās estis kutimita por ĉirkaŭpaŝi; Merdās falis en kaj estis mortigita. Zahhāk tiel iĝis kaj patricidal kaj reĝo en la sama tempo.
Ahriman nun prenis alian alivestiĝon, kaj prezentis sin al Zahhāk kiel mirindan kuiriston. Post kiam li prezentis Zahhāk kun multaj tagoj da abundegaj festenoj, Zahhāk volis doni Ahriman kion ajn li deziris. Ahriman simple demandis kisi Zahhāk sur siaj du ŝultroj. Zahhāk permesis tion; sed kiam Ahriman tuŝis siajn lipojn al la ŝultroj de Zahhāk, li tuj malaperis. Tuj, du pseŭdeĥoj kreskis el la ŝultroj de Zahhāk. Ili ne povus esti kirurgie forigitaj, por tiel baldaŭ kiel unu ekio estis fortranĉitaj, alia prenis sian lokon.
Ahriman nun ekaperis al Zahhāk en la formo de sperta kuracisto. Li konsilis Zahhāk kiu la nura kuracilo devis lasi la serpentojn resti sur liaj ŝultroj, kaj meti ilian malsaton liverante ilin kun homcerboj por manĝaĵo ĉiun tagon alie la serpentoj nutriĝos je sia propra.
De psikologia perspektivo la serpentoj sur la ŝultroj de Zahak povus reprezenti lian volupton por mortigo aŭ formo de sadismo kiu se lasite malkontenta turmentus Zahak. Ankaŭ kiam Zahak estas venkita de Fereydun, li ne povas pensi pri pli bona deca puno ol al simple ligis lin en kaverno kie la serpentoj (ne estantaj provizitaj) manĝos la propran cerbon de Zahak simbolante liajn internajn angorojn kaj malkontentan murdan volupton.
Tiu rakonto estas la maniero de Ferdowsi unuigi la priskriboj de Dahāg kiel tri-kapa drakmonstro kaj tiuj rakontoj kiuj traktas lin kiel homan reĝon. Laŭ Abol-Gasem Ferdoŭsio, Zahhāk estas originale homa, sed tra la magio de Ahriman li iĝas monstro; certe, fakte, havi tri kapojn, la du serpentkapojn kaj unu homkapon; kaj la serpentoj memorigas nin pri lia origina karaktero kiel drako.
La karakterizado de Zahhāk kiel Arabo delvis reflektas la pli fruan unuiĝon de Dahāg kun la semidaj homoj de Irako, sed verŝajne ankaŭ reflektas la daŭran malsimpation kontraŭ multaj irananoj ĉe la 7-a-jarcenta araba konkero de Irano.
Male al la figuro de Zahak en irana Mitologio, la vorto "zahhak" en la araba intencas ridi kaj rideti.
Armena princino Tigranuhi Orontid antaŭ ligado kun Ajdahak
Koncerne tiu tempon, Jamshid, kiu tiam estis la reganto de la mondo, tra sia aroganteco perdis sian Dion rekte por regi. Zahhāk prezentis sin kiel savanton al tiuj malkontentaj irananoj kiuj volis havi novan reganton. Alportante grandan armeon, li marŝis kontraŭ Jamshid, kiu fuĝis kiam li vidis ke li ne povis rezisti Zahhāk. Zahhāk ĉasis Jamshid multajn jarojn, kaj finfine kaptis lin kaj submetis lin mizera morto - li havis Jamshid segita en duono. Zahhāk nun iĝis la reganto de la tuta mondo. Inter liaj sklavoj estis du el la filinoj, Arnavāz de Jamshid kaj Shahrnavāz (la Avestan Arənavāci kaj Savaŋhavāci).
La du serpentkapoj de Zahhāk daŭre aspiris homcerbojn manĝaĵon, tiel ke ĉiu ŝanco la spionoj de Zahhāk kaptus du virojn, kaj efektivigus ilin tiel iliaj cerboj povis manĝigi la serpentojn. Du viroj, nomitaj Armayel kaj Garmayel, volis trovi manieron savi homojn de estado mortigitaj de la serpentoj. Tiel ili lernis kuiradon kaj post majstrado kiel por kuiri supermanĝojn, ili iris al la palaco de Zahhāk kaj sukcesis iĝi la kuiristoj de la palaco. Ĉiun tagon, ili savis unu el la du viroj kaj metis la cerbon de ŝafo anstataŭe de lia en la manĝaĵon, sed ili ne povis ŝpari la vivojn de ambaŭ viroj. Tiuj kiuj estis savitaj estis rakontitaj fuĝi al la montoj kaj al malproksimaj ebenaĵoj.
La tiraneco de Zahhāk super la mondo daŭris jarcentojn. Sed unun tagon Zahhāk havis teruran sonĝon - li opiniis ke tri militistoj atakis lin, kaj ke la plej juna terenbatis lin kun lia muskatfloro, ligis lin, kaj trenis lin for direkte al alta monto. Kiam Zahhāk vekiĝis li estis en paniko. Sekvante la konsiladon de Arnavāz, li alvokis saĝulojn kaj sonĝklarigistojn por klarigi sian sonĝon. Ili estis malvolontaj diri io ajn, sed oni finfine diris ke ĝi estis vizio de la fino de la regado de Zahhāk, kiu ribelantoj ekestus kaj senposedigus Zahhāk de lia trono. Li eĉ nomis la viron kiu prenus la lokon de Zahhāk: Fereydun.
Zahhāk nun iĝis obsesita kun trovado de tiu "Fereydun" kaj detruado de li, kvankam li ne sciis kie li vivis aŭ kiu lia familio estis. Liaj spionoj iris ĉien serĉante Fereydun, kaj finfine aŭdis ke li estis nur knabo, estante nutrita sur la lakto de la mirinda bovino Barmāyeh. La spionoj spuris Barmāyeh al la altebenaĵherbejoj kie ĝi paŝtis, sed Fereydun jam fuĝis antaŭ ili. Ili senvivigis la bovinon, sed devis reveni al Zahhāk kun sia misio neplenumita.
La Revolucio kontraŭ Zahhāk
Zahhāk nun provis plifirmigi sian regulon devigante kunigon de la ĉefroluloj de la regno en subskribado de dokumento atestanta la justeco de Zahhāk, tiel ke neniu povis havi ajnan senkulpigon por ribelo. Unu-vira parolis honeste kontraŭ tiu farso, forĝisto nomis Kāva (Kaveh). Antaŭ la tuta kunigo, Kāva rakontis kiel la helpantoj de Zahhāk murdis dek sep el liaj dek ok filoj tiel ke Zahhāk eble provizos la volupton de siaj serpentoj por homcerboj - la lasta filo estis malliberigita, sed daŭre vivis.
Antaŭ la kunigo Zahhāk devis ŝajnigi esti kompatema, kaj tiel liberigis la filon de Kāva. Sed kiam li provis Kāva subskribos la dokumenton atestantan la justeco de Zahhāk, Kāva disŝiris la dokumenton, forlasis la tribunalon, kaj levis la antaŭtukon de sia forĝisto kiel normo de ribelo - la Kāviyāni Standardo, derafsh-e Kāviyānī (درفش کاویانی). Li proklamis sin en subteno de Fereidun kiel reganto.
Baldaŭ multaj homoj sekvis Kāva al la Montaro Elborz-montoj, kie Fereydun nun vivis. Li nun estis juna viro kaj jesis gvidi homojn kontraŭ Zahhāk. Li havis muskatfloron direktiĝis al li kun kapo de tiu speco de virbovo, kaj kun siaj fratoj kaj anoj, iris antaŭen por batali kontraŭ Zahhāk. Zahhāk jam heredigis sian kapitalon, kaj ĝi falis al Fereydun kun malgranda rezisto. Fereydun liberigis ĉiujn la kaptitoj de Zahhāk, inkluzive de Arnavāz kaj Shahrnavāz.
Kondrow, la kasisto de Zahhāk, ŝajnigis submetiĝi al Fereydun, sed kiam li havis ŝancon li eskapis al Zahhāk kaj rakontis al li kio okazis. Zahhāk komence malakceptis la aferon, sed kiam li aŭdis ke Fereydun sidigis la filinojn de Jamshid sur tronoj apud li kiel siaj reĝinoj, li estis kolerigita kaj tuj hastis reen al sia grandurbo por ataki Fereydun.
Kiam li alvenis mil, Zahhāk trovis sia kapitalo tenis forte kontraŭ li, kaj lia armeo estis en danĝero de la defendo de la grandurbo. Vidante ke li ne povis redukti la grandurbon, li ŝteliris en sian propran palacon kiel spiono, kaj provis asasini Arnavāz kaj Shahrnavāz. Fereydun frapis Zahhāk malsupren kun sia virbov-kapa muskatfloro, sed ne mortigis lin; en la konsilo de anĝelo, li ligis Zahhāk kaj malliberigis lin en kaverno sub Monto Damāvand, ligante lin kun la haŭto de leono ligite al grandaj najloj riparitaj en la murojn de la kaverno, kie li restos ĝis la fino de la mondo. Tiel, post la tiraneco de mil jaroj, finis la regadon de Zahhāk.
" Zahhak-Kastelo " estas la nomo de praa ruino en Hashtroud Orienta Azarbaijan, Irano kiu laŭ diversaj ekspertoj, estis loĝita de la dua Jarmiloj a.K. ĝis la Timurid-epoko. Unue elfosite en la 19-a jarcento fare de britaj arkeologoj, Iran's Cultural Heritage Organization (Cultural Heritage Organization de irano) studis la strukturon en 6 fazoj.
La Konami videoludo Suikoden V havas du referencojn al Zahhak - malbona kavaliro nomita "Zahhak" same kiel granda ŝipo nomita "Dahak".
En Starcraft II: Koro de la Svarmo, tie ekzistas praa zerg kiu sekvas simila nomo (Dehaka).
En la Retkomikso Homestuck de MS Paint Adventures , Equius Zahhak estas trolo kun ekstrema fizika forto kaj fascino kun ĉevaloj.
En la vida romano Sekien no Inganock - What a Beautiful People, neĝuste-manifestita Kikai estas referita kiel "Zahhak".
En la videoludserio Mass Effect , Quariana nomita profesoro Zahak estis implikita en la kreado de la Geth, insektnesto da mensoo konscio de artefarite inteligentaj maŝinoj.
En la Xenaverse , Zahhak (referita kiel Dahak ) estas la supernatura (kaj plene Satanic) kontraŭulo kiun kaj Xena kaj pli posta Heraklo devas venki por savi la mondon de ekstrema detruo.
En Final Fantasy Legend III (konata ekster Usono kiel SaGa 3), meza estro Dahak estas prezentita kiel plurkapa lacerto.
En Princo de Irano: Warrior Ene de la Princo de Irano fuĝas de potenca mistera figuro nomita La Dahaka.
En Future Card Buddyfight la kamarado de la ĉefantagonisto estas nomita Demonic Demise Dragon, Azi Dahaka.
La Marvel MAX Terror Inc. temoj havas senmortan fiulon nomitan Zahhak, ligita al du demonaj serpentoj. Krom se provizite kun la cerboj de alia popolo, ili komencas manĝi sian propran.
En Atlus videoludo Ogro-Batalo 64: persono de Lordly Caliber, Ahzi Dahaka estas honorinda drako de la Tera elemento kiu estas ofte renkontita dum ĉi-lasta duono de la ludo.
Aliaj drakoj en irana tradicio
Krom Aži Dahāka, pluraj aliaj drakoj kaj drak-similaj estaĵoj estas meciitaj en Zoroastrian skribaĵo:
Aži Sruvara - la "korneca drako"
Aži Zairita - la' flava drako,' tio estas mortigita fare de la heroo Kərəsāspa, Meza Persian Kirsāsp. ( Yasna 9.1, 9.30; Yasht 19.19)
Aži Raoiδita - la "ruĝa drako" elpensita per Angra Mainju devas kaŭzi la' daevan - induktis vintro kiu estas la reago al la kreaĵo de Ahura Mazda de la Airyanem Vaejah .
( Vendidad 1.2) Aži Višāpa - la "drako de venena salivo" kiu konsumas proponojn al Aban se ili estas faritaj inter sunsubiro kaj sunleviĝo ( Nirangistan 48).
GandarəBa - la "flav-kalkanumita" monstro de la maro- "Vourukasha" kiu povas gluti dek du provincojn tuj. Sur aperado por detrui la tutan kreadon de Asha, ĝi ankaŭ estas mortigita fare de la heroo Kərəsāspa.
( Iasht 5.38, 15.28, 19.41) La Aži/Ahi en Hind-irana tradicio
Vidu ankaŭ: Proto-ind-eŭropa religio
Rakontoj de monstraj serpentoj kiuj estas senvivigitaj aŭ malliberigitaj fare de herooj aŭ diaj estaĵoj povas deveni de antaŭhistorio, kaj estas trovitaj en la mitoj de multaj hindoeŭropaj homoj, inkluzive de tiuj de la hind-irananoj, t.e., la komunaj prapatroj de kaj la irananoj kaj Vedic Indians.
La plej evidenta punkto de komparo estas ke en Vedic Sanskrit ahi estas parenca de Avestan aži. Tamen, In Vedic-tradicio, la nura drako de graveco estas Vrtra, sed "ekzistas neniu irana tradicio de drako kiel ekzemple hinda Vrtra" (Boyce, 1975:91-92) Krome, dum irana tradicio havas multajn drakojn, ĉiuj el kiuj estas malica, veda tradicio havas nur unu alian drakon krom Vṛtra - ahibudhnya, la bonintenca "drako de la profunde." En la Vedaj, diaj batalodrakoj, sed en irana tradicio, tio estas funkcio de mortontaj herooj.
Tiel, kvankam ŝajnas klare ke drak-mortigaj herooj (kaj dioj koncerne la Vedajn) "estis parto de Hind-irana tradicio kaj folkloro, estas ankaŭ ŝajne ke Irano kaj Hindio evoluigis apartajn mitojn frue."
(Skjaervø, 1989:192) Vidu ankaŭ
Listo de drakoj en mitologio kaj folkloro
^ "zahāk or wolflike serpent in the Iranian Mythology | khosro gholizadeh". Academia.edu. 1970-01-01. Retrieved 2015-12-23.
^ loghatnaameh.com. "ضحاک بیوراسب | پارسی ویکی". Loghatnaameh.org. Retrieved 2015-12-23.
^ کجا بیوراسپش همی خواندند / چُنین نام بر پهلوی راندند
کجا بیور از پهلَوانی شمار / بود بر زبان دری ده‌هزار
^ "Characters of Ferdowsi's Shahnameh". heritageinstitute.com. Retrieved 26 February 2016.
^ "IRAN iv. MYTHS AND LEGENDS - Encyclopaedia Iranica". Iranicaonline.org. Retrieved 2015-12-23.
^ For Azi Dahaka as dragon see: Ingersoll, Ernest, et al., (2013). The Illustrated Book of Dragons and Dragon Lore . Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN B00D959PJ0
^ Appears numerous time in, for example: D. N. MacKenzie, Mani's Šābuhragān , pt. 1 (text and translation), Bsoas 42/3, 1979, pp. 500-34, pt. 2 (glossary and plates), Bsoas 43/2, 1980, pp. 288-310.
^ [1] [ dead link ]
^ http://www.chn.ir/news/?section 2&id 31507
Boyce, Mary (1975). History of Zoroastrianism, Vol. I. Leiden: Brill.
Ingersoll, Ernest, et al., (2013). The Illustrated Book of Dragons and Dragon Lore. Chiang Mai: sciuloj Libroj. ASIN B00D959PJ0
Skjærvø, P. O (1989). "Aždahā: in Old and Middle Iranian". Encyclopedia Iranica 3. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 191-199.
Khaleghi-Motlagh, DJ (1989). "Aždahā: in Persian Literature". Encyclopedia Iranica 3. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 199-203.
Omidsalar, M (1989). "Aždahā: in Iranian Folktales". Encyclopedia Iranica 3. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 203-204.
Russell, J. R (1989). "Aždahā: Armenian Aždahak". Encyclopedia Iranica 3. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 204-205.
Wikimedia Komunejo havas amaskomunikilaron ligitajn al Zahhak .
Diskuto de Az en Encyclopdia Iranica
La libro de reĝo de reĝoj: la Ŝaho-nameh de ŝaho Tahmasp, ekspozicio-katalogo de La Metropolitena Muzeo de Arto (tute havebla rete kiel PDF), kiu enhavas materialon pri Zahhak
Ŝahnameo de Abol-Gasem Ferdoŭsio
Ŝahnameo de Ŝaho Tahmasp
Seven Labours de Rostam
Antaŭite fare de Jamshid
Legendaj Reĝoj de la Shāhnāma
Sukcedite fare de Fereydun
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-07-06 13:56:41
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal