en en en eo eo en hbs_cyr eo eo eo eo es eo eo eo it pl es it pl it eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es es eo eo eo eo en de en es de en en en hbs_lat en en en pt hbs_lat en hbs_lat en hbs_lat hbs_lat en fr en en eo en hbs_lat hbs_lat en en en en en en en it it it ca it en en hbs_lat en pl en hbs_lat hbs_lat ca pl hbs_lat hbs_lat hbs_lat hbs_lat hbs_lat ru sk en en en en en en en fr hbs_lat de hbs_lat hbs_lat hbs_lat hbs_lat hbs_lat eo eo eo eo eo eo it es eo eo pl eo en eo eo eo pl eo it en pl eo en eo eo fr es ca fr eo en en en eo eo fr de en eo
Miloš Obilić - Wikipedia's Miloš Obilić as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Miloš Obilić article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-06-30 02:47:06. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Por aliaj uzoj, vidu Obilić (malambiguigo).
Pentraĵo de Aleksandar Dobrič, 1861.
28 junio 1389 Kosovo Polje
Miloš Kobilac, Miloš Kobilović, Miloš Kobilić
La murdo de otomana sultano Murad I
Miloš Obilić ( Serbian Cyrillic: Mилoш Oбилић , prononcita [mîloʃ ôbilit͡ɕ] ; mortis 1389) estis serba kavaliro en la servo de Prince Lazar, dum la invado de la Otomana Regno. Li ne estas meciita en nuntempaj fontoj, sed li rolas elstare en pli postaj kontoj de la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo) kiel la insidmurdisto de la otomana sultano Murad I. Kvankam la insidmurdisto restas anonima en fontoj ĝis la malfrua 15-a jarcento, la disvastigo de la rakonto pri la atenco de Murad en florentino, serba, otomanaj kaj grekaj fontoj indikas ke versioj de ĝi cirkulis vaste trans Balkano ene de duonan jarcenton post la okazaĵo.
Estas ne certe ĉu Obilić fakte ekzistis, sed la familio de Lazar - fortiganta sian politikan kontrolon - "naskis la miton de Kosovo", inkluzive de la rakonto de Obilić. [1] Li iĝis grava figuro en serba epopeo, en kiu li estas levita al la nivelo de la plej nobla popola heroo de mezepoka serba folkloro. Kune kun la martireco de princo lazaro kaj la kvazaŭa perfido de Vuk Branković, la faro de Miloš iĝis integrita parto de serbaj tradicioj ĉirkaŭantaj la Batalon de Kosovo. En la 19-a jarcento, Miloš ankaŭ estis honorita kiel sankt en la Serba Preĝejo.
La antaŭnomo de la heroo, Miloš, estas slava persona nomo registrita de la frua Mezepoko inter la bulgaroj, ĉeĥoj, poloj kaj serboj. Ĝi estas derivita de la slava radikkilometrodeko-, signifante "kompatema" aŭ "kara", kiu estas trovita en granda nombro da slavaj personaj nomoj.
Pluraj versioj de la familia nomo de la heroo estis uzitaj dum historio. [ a ] En lia Historio de Montenegro (1754), Vasilije Petrović skribis de unu Miloš Obilijević, kaj en 1765, la historiisto Pavle Julinac igis la familian nomon kiel Obilić. [3] Laŭ ĉeĥa historiisto Konstantin Josef Jireček, la familia nomo Obilić kaj ĝiaj malsamaj interpretoj estas derivitaj de la serbaj vortoj obilan ("amaso da") kaj obilje ("riĉaĵo, abundo"). [4] La familia nomo Kobilić povis veni de la slava vorto kobila ( ĉevalino), kaj signifas "ĉevalino filo", kiel en serbaj legendoj kiujn la heroo laŭdire estis flegita per unu. [3] [5] [6] K. Jireček ligis la familian nomon al du nobelgentoj en mezepoka Ragusa kaj Trebinje, la Kobilić kaj Kobiljačić en la 14-a kaj 15-a jarcentoj, kaj notis ke ili ŝanĝis siajn familiajn nomojn en la 18-a jarcento ĉar ili pripensis "maldeca" esti rilata al ĉevalinoj. [4] Surbaze de dokumento de Ragusan-arkivoj, (1433) la historiisto Mihailo Dinić finis ke la origina familia nomo de Miloš estis efektive Kobilić ( latine: Cobilich ). [7] La interpreto Obilić estis universale utiligita fare de serbaj verkistoj en modernaj tempoj.
La historiisto Noel Malcolm proponis ke la familia nomo eble estis derivita de la esprimo kopil, de ebla Vlach aŭ albana origino, kio signifas "infano" aŭ "bastardinfano". [8] Tamen, simila vorto ( kopile) ekzistas en la serba lingvo kaj portas la saman signifon. [9] Malcolm ankaŭ hipotezas ke Kobilić eble estos de hungara origino, eventuale transliterumo de la hungara vorto koborlovag (vaganta kavaliro).
La plej fruaj fontoj sur la Batalo de Kosovo, kiuj ĝenerale favoras la sekton de Prince Lazar, ne mencias Miloš aŭ lian murdon de la sultano. [11] La atenco mem unue estas registrita fare de Deacon Ignjatije la 9an de julio 1389, nur 12 tagojn post la batalo. [12] La murdo de sultano Murad kaj unu el liaj filoj ankaŭ estis menciita en la instrukciaĵo de la Venecia Senato eldonita al Andrea Bembo la 23an de julio 1389, kvankam venecianoj estis necertaj se novaĵo pri la atenco estis vera. [13] La 1an de aŭgusto 1389 reĝo Tvrtko I de Bosnio (r. 1353-1391) skribis leteron al Trogir por informi ĝiajn civitanojn pri otomana malvenko. [14] Venko super la turkoj ( latine: obviktoriam de Turcis ) estis ankaŭ raportita fare de Coluccio Salutati (mortita 1406), Kanceliero de Florenco, en lia letero al King Tvrtko, datita 20 oktobron 1389, nome de la florentina Senato. [11] [15] La murdinto ne estas nomita sed li estas priskribita kiel unu el dek du kristanaj nobeloj kiuj sukcesis trarompi la otomanajn rangojn:
"Bonŝancaj, plej bonŝanca estas tiuj manoj de la dek du lojalaj sinjoroj kiujn, malfermis sian manieron per la glavo kaj penetris la malamikajn liniojn kaj la cirklo de ĉenitaj kameloj, heroe atingis la tendon de Amurat [Murad] mem. Bonŝanca ĉefe estas tiu unu kiu tiel forte mortigis tian fortan vojvodan ponardante lin per glavo en la faringo kaj ventro. Kaj feliĉegaj estas ĉiuj tiuj kiuj donis siajn vivojn kaj sangon tra la glora maniero de martireco kiel viktimoj de la morta gvidanto super lia malbela kadavro."
Alia itala raporto, la 1416 laboro de Mignanelli, asertis ke ĝi estis Lazar kiu mortigis la otomanan sultanon.
La debuto de la insidmurdisto en serbaj fontoj estas en la biografio de Stefan Lazarević, la filo de Lazar, de Constantine the Philosopher (Konstantino la filozofo), verkita en la 1440-aj jaroj. La heroo, daŭre anonima, estas priskribita kiel viro de nobla naskiĝo kiun enviaj langoj serĉis kalumnii antaŭ la princo. Por pruvi lia lojaleco kaj kuraĝo, li postlasis la frontlinion en la pretekston de esti dizertinto, konfiskis la ŝancon ponardi la sultanon al morto kaj estis mortigita sin baldaŭ poste. [11] La komenca fazo de malhonoro kaj ĝia elsaviĝo proksime de kuraĝa intrigo de mortigado de la sultano estas rakontaj ingrediencoj kiuj iĝus esencaj al la serba legendo ĉar ĝi evoluus en pli postaj tempoj.
La perdo de la sultano ankaŭ faris impreson en la plej fruaj otomanaj fontoj. Ili kutime priskribas kiel Murad estis neakompanata sur la batalkampo kaj anonima kristano kiu mensogis inter la kadavroj ponardis lin al morto. En la frua 15-a jarcento, ekzemple, la poeto Ahmedi skribas ke" [s] udenly unu el la kristanoj, kiuj estis kovritaj en sango kaj ŝajne kaŝe inter la malamiko morta, leviĝis, rapidis al Murad kaj ponardis lin per ponardo."
Halil İnalcık klarigis ke unu el la plej gravaj nuntempaj otomanfontoj pri la Batalo de Kosovo estas 1465 laboro de Enveri ( turke: Düstûrnâme ). İnalcık argumentis ke ĝi estis bazita sur la atestaĵo de nuntempa ĉeestinto de la batalo, verŝajne de Hoca Omer, la sendito de sultano sendita al Lazar antaŭ la batalo. [19] En tiu laboro Enveri klarigas ke antaŭ ol li iĝis serba nobelo, Miloš (Miloš Ban estas kiel İnalcık tradukis la tekston de Everi al angla lingvo) estis islama en otomana servo en la tribunalo de sultano kiu forlasis otomanojn kaj forĵuris Islamon. Sultano supoze vokis lin por reveni al sia servo multajn fojojn. Enveri klarigas ke, kvankam Miloš ĉiam promesis reveni, li neniam faris ĝin. Laŭ tiu raporto, kiam Lazar estis kaptita, Miloš alproksimiĝis al sultano kiu rajdis nigran virĉevalon kaj deklaris: " I am Miloš Ban, I want to go back to my Islamic faith and kiss your hand. " Kiam Miloš venis proksimaj al sultano, li frapis la sultanon kun la ponardo kaŝita en lia manumo. La viroj de sultano tranĉas Miloš en pecojn per glavoj kaj aksoj.
Unu historiisto de Edirne, Oruc Bey, klarigas la mankon de protekto per dirado ke la armeo estis maltrankviligita kun persekutado de la malamiko en bredas flugon kaj lanĉas elementon de trompo: la kristano "promesis sin kiel ofero kaj aliris Murad, kiu sidis sole sur sia ĉevalo. Ŝajnigante ke li deziris kisi la manon de la sultano, li ponardis la sultanon per akra ponardo."
Poste koncerne la malfruan 15-an jarcenton, grekaj fontoj ankaŭ komencas registri la okazaĵon. La atena akademiulo Laonicus Chalcocondyles (d. c. 1490) asertoj uzi grekajn tradiciojn kiam li nomas la murdinton de Murad Miloj, "viro de nobla naskiĝo [ ... kiu] libervole decidis plenumi la heroan agon de atenco. Li petis kion li bezonis de princo lazaro, kaj tiam rajdis for al la tendaro de Murad kun la intenco de prezentado de si kiel dizertinton. Murad, kiu staris en la mezo de siaj soldatoj antaŭ la batalo, volis ricevi la dizertinton. Miloj atingis la sultanon kaj liajn korpogardistojn, turnis lian lancon kontraŭ Murad, kaj mortigis lin." [11] Skribo en la dua duono de la sama jarcento, Michael Doukas rigardis la rakonton kiel honorindulon de inkludo en sia Historia Byzantina. Li rilatigas kiel la juna nobelo ŝajnigis forlasi la batalon, estis kaptita fare de la turkoj kaj konfesi scii la ŝlosilon al venko, sukcesis akiri aliron al Murad kaj mortigi lin.
En 1976, Miodrag Popovic sugestis ke la rakontelementoj de sekreteco kaj strategiaĵo en la serba tradicio estis ĉiuj lanĉitaj de turkaj fontoj, serĉante kalumnii la kapablojn de siaj kristanaj kontraŭuloj atribuante la morton de la Murat al "ruzaj" metodoj. [21] Thomas A. Emmert konsentas kun li.
Emmert diras ke turkaj fontoj menciis la atencon plurajn fojojn, dum okcidentaj kaj serbaj fontoj ne menciis ĝin ĝis multe pli poste. Li opinias ke serboj sciis pri la atenco, sed decidis kaj kompreneble ĝi en iliaj unuaj kontoj pro nekonataj kialoj.
En 1512 otomana historiisto Mehmed Nesri skribis detalan raporton pri la batalo kiu iĝis la fonto por poste otomanaj kaj okcidentaj priskriboj de la batalo. La raporto de Nesri prenis plurajn elementojn de populara serba tradicio, kaj priskribis la atencon en maniero kiel kiu pensis negative pri la krimintoj.
Miloš Obilić estas grava heroo de la serba legendo de Kosovo, kies centra parto estas la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo). Laŭ la legendo, Miloš estis bofilo de la serba Prince Lazar. Kverelo krevis inter lia edzino kaj ŝia fratino kiu estis edziĝintaj al Vuk Branković, koncerne superecon en heroeco de iliaj respektivaj edzoj. Kiel sekvo de tio, Branković prenis delikton kaj elektis batalon kun Miloš. Plenigita kun malamo, Branković kritikis Miloš al Lazar, dirante ke li konspiris kun turkoj por perfidi la princon. Ĉe la vespermanĝo de Lazar sojle de la batalo, la princo riproĉis Miloš por mallojaleco. Por pruvi lia lojaleco, Miloš iris en la turkan tendaron ŝajnigante transfuĝon. Favoran momenton, li ponardis kaj mortigis la turkan Sultan Murad, kies inspektistoj tiam efektivigis Miloš. La legendo tiam daŭriĝas por priskribi la okazaĵojn koncerne la batalon.
Ekzistas du ĉefaj vidoj pri la kreado de la Kosovo-legendo. En unu vido, ĝia originejo situas en la regiono en kiu la Batalo de Kosovo estis elluktita. En la alia vido, la legendosprang supren en pli okcidente balkanaj regionoj sub la influo de la francaj franckantoj de geste . Serba filologo Dragutin Kostić deklaris ke la francaj kavaliraj epopeoj havis fakte neniun parton en la formado de la legendo, sed ke ili "nur modifis la jam kreitan kaj formitan legendon kaj ĝiajn unuajn poeziajn manifestiĝojn". [23] La nukleo de kiu la legendo evoluinta estas trovita en la kulta literaturo festante princon lazaro kiel martiro kaj sanktulo, skribita en morava-Serbio inter 1389 kaj 1420. Aparte grava en tiu rilato estas la Diskurso sur princo Lazar kunmetita fare de serba Patriarch Danilo III. La legendo iom post iom evoluus dum la postaj jarcentoj.
La rakonto de la kritikita heroo kiu penetris la turkan tendaron kaj mortigis sultanon Murad, estas trovita en la Life of Despot Stefan Lazarević (Vivo de Despot Stefan Lazarević) skriban en la 1430-aj jaroj fare de Konstantin the Philosopher (Konstantin la filozofo). La nomo de la heroo ne estas meciita en tiu laboro. La temo de la kverelo inter la bofiloj de Lazar unue estis surbendigita en Herzegovina en la mid-15-a jarcento. La vespermanĝo de Lazar sojle de la batalo kaj lia riproĉo de Miloš estas meciita en tekstoj de la 16-a jarcento. La argumento inter la filinoj de Lazar super la braveco de iliaj edzoj unue estis protokolita fare de Mavro Orbin en 1601. La plene disvolvita legendo de Kosovo, kun ĉiuj ĝiaj elementoj, estas registrita en la Tale of the Battle of Kosovo (Rakonto de la Batalo de Kosovo) kunmetita ĉirkaŭ la komenco de la 18-a jarcento en la Bay of Kotor (Golfo de Kotor) aŭ Malnovo-Montenegro. Tio estis tre populara teksto, kies kopioj estis ade produktitaj por proksimume 150 jarojn en areo streĉanta de Sud iama-Jugoslavio ĝis Budapeŝto kaj Sofio. La Rakonto ludis rimarkindan rolon en la vekiĝo de naciecokonscio de la serboj en la Habsburga monarkio, kiu komencis en la unua duono de la 18-a jarcento.
Miloš Obilić ĉe la tendo de sultano Murad.
La unua verkinto se temas pri rilati al la murdinto de Murad sub sia plena nomo estas Konstantin Mihailović, serba janiĉaro de la vilaĝo de Ostrovica, proksime de Rudnik, kiu skribis lia Memoirs of a Janissary (Memuaroj de janiĉaro) aŭ Turkish Chronicle enen povas 1497. En trairejo intencita por konkludi moralan lecionon pri mallojaleco el la serba malvenko ĉe Kosovo, Mihailović identigas Miloš Kobican [24] kiel la kavaliro kiu la fatala lasta vendrede de la batalo mortigis Murad. [11] La venontan tempon nomo ricevas en la fontoj estas tri jardekoj poste, en 1530, kiam la (sloveno-) monaĥo Benedikt Kuripečič (Kuripeskitz) skribis memuarojn de siaj vojaĝoj tra la Balkana Duoninsulo. Lia vizito al la tombo de Murad en Kosovo Polje disponigas la okazon por la rakonto de la kavaliro kiun li nomas Miloš Kobilović. [11] Kuripešić pliprofundigas la hontigon kaj falon eksteren favoro kiun Miloš eltenis antaŭ la batalo, lia lasta vespermanĝo kun Lazar kaj liaj nobeluloj, sian allason al la tendo de Murad, la brutala murdo kaj sia propra morto dum provado eskapi sur ĉevaldorso. [11] La monaĥo, kvankam ne eksplicite ĉirkaŭ liaj fontoj, skribas ke Miloš estis famkonata figuro en la popularaj tradicioj de serboj, kiuj kantas koncerne lian heroan poezion ekspluatas sur la limo. [11] Li protokolis kelkajn legendojn pri la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo) kaj menciojn eposajn kantojn pri Obilić en regionoj longe de Kosovo, kiel Bosnio kaj Kroatio.
En serba epopeo kaj kanto (ekz. "Radul-bejo kaj Bulgara Reĝo Šišman" kaj la kanto "Dušan's Wedding"), Miloš Obilić ofte estas grupigita kune kun aliaj literaturaj kreadoj kiel Karadjordje, Vuk Karadžić kaj Njegoš kiel Serboj de Dinara origino kiuj karakteriziĝis sin kiel la grandaj moralaj kaj/aŭ intelektaj mensoj de la pasinteco en kontrasto al bulgaraj samtempuloj, kiuj povis postuli ne tian statuson. [26] En la poemo "Obilić Dragon's Son", Miloš ricevas mitan devenon kiel la filo de drako por substreki sian superhoman forton sur fizika kaj spirita nivelo; en tio, li interligas la vicojn da multaj aliaj herooj de serba poezio kiuj batalis kontraŭ turka subpremo kaj estas asertitaj estinti posteuloj de drako.
Albert Lord da Harvard University deklaris en 1982 ke albanaj eposaj kantoj pri la Batalo de Kosovo ne estis tradukoj de la serbaj eposaj kantoj, kiel estis antaŭe opiniitaj. Sinjoro argumentas ke la du tradicioj emerĝis kiel tiamaniere sendependaj de unu la alian. Laŭ li, gravaj elementoj de la albana rakonto de la murdo de sultano Murad ne povas esti trovitaj en la ekvivalentaj serbaj kontoj, dum tiuj elementoj povas esti spuritaj al albana folkloro. La serbo kaj la albanaj tradicioj venis en kontakton en la regiono de Raška, kie ili estis kunfanditaj.
Tiu sekcio bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(oktobro 2010) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) pli frua epizodo de la kariero de Miloš Obilić en la servo de princo lazaro estas parencaj al la Battle of Pločnik (Batalo de Pločnik), kiun li partoprenis kaj postvivis sagvundon. En multaj fontoj li estas menciita kiel bofilo de princo lazaro, kiu igus lin bofrato al Vuk Branković, alia serba prominenta nobelo kaj eminenta antagonisto en eposaj tradicioj koncerne la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo). La kvalitoj de Obilić kaj Branković estas kutime kontrastitaj en tiuj legendoj. Tamen, tiuj asertoj ne povas esti konfirmitaj kun certeco.
Alia legendo rakontas koncerne la ŝtatperfidon de Vuk Branković, serba feŭda lordo kaj bofilo de la serba Prince Lazar. Laŭ tiu legendo, Miloš estis akuzita fare de Branković, ĉe la vespero de la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo) de intenco perfidi sian sinjoron Lazar kaj interŝanĝi flankoj mezan batalon. La akuzo estis sekvo de kvazaŭa rivaleco inter la du. Branković, nobelo de multe pli alta rango, estis intense esti pro la reputacio ke Obilić ĝuis kiel la plej kuraĝa el serbaj kavaliroj. Por malbari sian nomon kaj pruvi lia lojaleco al Lazar kaj lia lando, Miloš faris solenan ĵuron mortigi la otomanan sultanon dum la batalo.
Aliaj variaĵoj de kantoj kaj legendoj deklaras ke Miloš estis kaptita fare de Baba Jaga ( sorĉistino), kiu konsilis al la turkoj kiel senvivigi la ĉevalon de Miloš kaj trovi la ŝlosilojn de sia kiraso, kiuj estis kaŝitaj en liaj liphararoj. Miloš akiris sian venĝon mortigante la sorĉistinon sur ponto, kiu estas aktuale nomita Babin Most ( Old Woman's Bridge).
En homepopeo kaj legendoj, Miloš estis festita kiel la heroo de supernatura naskiĝo kaj forto (lia patrino estis feo, demona estaĵo aŭ lia patro estis drako; li ricevis sian forton de la lakto de la ĉevalino). Li havis specialan ĉevalon nomitan ždralin.
En serba epopeo, ekzistas pluraj sangofratecoj. Miloš Obilić kun Milan Toplica kaj Ivan Kosančić, [29] Miloš Obilić kun Prince Marko, [30] Miloš Obilić kun la Jugović-fratoj.
Ikono de Miloš Obilić en Chilandar, prezentita kiel sankta militisto.
Daŭris ĝis la frua 19-a jarcento ke Miloš ankaŭ estis honorita kiel sanktulo en la serba eklezio. Dum la Unua Serba Ribelo (1804-1813), fresko de Miloš kiel aŭreolita, glav-porti sanktulon estis pentrita en la narteks de princo Lazar en la Hilandar monaĥejo sur Athos (Grekio). [11] La historiisto Rade Mihaljčić sugestas ke la sekto estis popola movado kiu originis inter la serboj sude de la Sava kaj Danubo dum la otomana periodo.
Poste en la sama jarcento, la heroa figuro de Miloš ricevis nacian akcelon en la epopeo The Mountain Wreath (1847) fare de Petar II Petrović-Njegoš, princo-episkopo de Montenegro. La poemo laŭdas la heroecon de la insidmurdisto en batalo, nomante lin "la viktimo de nobla sento, /ĉiopovan armean geniulon,/ A-teruran tondron kiu frakasas kronojn". [11] Njegoš ankaŭ starigis la Obilić-medalon por kuraĝo.
[ citaĵo bezonis ] Tiu okazaĵo kaj la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo) mem fariĝis integriĝintaj en la naciecokonscio, historio de la serboj, kaj poezio. La rakontoj de Njegoš, inkluzive de Miloš, inspiris pli postajn generaciojn de serboj - precipe Gavrilo Princip, la insidmurdisto de Archduke Franz Ferdinand.
En 1913, la Medal of Miloš Obilić (Medalo de Miloš Obilić) estis aljuĝita fare de King Peter I al soldatoj por la agoj de granda persona kuraĝo, aŭ por persona kuraĝo montrita sur la batalkampo. Ĝi ricevis dum la balkanaj militoj, 1-a Mondmilito, kaj dum 2-a Mondmilito, al membroj de la jugoslava armeo aŭ aliancitaj fortoj kaj estis nuligita kun la fino de la milito.
En la malfruaj 1980-aj jaroj, religiemaj naciistoj komencis spiri plian vivon en la figuron da Miloš kaj la Kosova Mito. [33] Speciala inspiro estis prenita de la La Monta Girlando de Njegoš, kun sia portretado de Lazar kiel Krista-simila martiro kaj Obilić kiel la serba oferante sin por pruvi lian lojalecon kaj serĉi venĝon. [34] Decida okazaĵo kiu donis esprimon al tiu ideo estis la 600-a datreveno de la Batalo de Kosovo ( Vidovdan) la 28an de junio 1989, kiu estis tenita ĉe la Gazimestan-ebenaĵo, proksime de la loko de la batalo. [35] La atingo de Obilić estis citita kiel fonto de inspiro en publikaj paroladoj fare de politikaj gvidantoj, precipe prezidanto Milošević, kiu rilatis al li en sia Gazimestan-parolado dum la kialo por la bataldatreveno. [36] Lia registaro ofte aludis al Obilić ofte en komparo al Milosević, kiu estis proklamita la "savanto de la nacio".
Anna Di Lellio prezentis Kosovo Albanian epopeojn koncerne la Batalon de Kosovo, en ŝia libro The Battle of Kosovo 1389: An Albanian Epic, publikigita en 2009, nur kelkajn tagojn post la datreveno de la batalo. Recenzistoj substrekas ke ŝi portretas Miloš Obilić kiel "Albanian kavaliro", kvankam ŝi diris ke ŝi ne asertas ke Obilić estis albana: "mi havas nur trankvilajn poemojn kantitaj fare de Kosovo Albanoj kaj tradukitaj ilin en la anglan tiel ke la mondo povas vidi la alian videblon en la Kosovo-mito kiu havas fortan influon sur balkanaj landoj". [38] Ŝi ankaŭ notis ke albana historiografio oficiale vidoj Obilić kiel estis serbo.
Obilić estas fetureita en serba rhima idiomaĵo "Dva loša ubiše Miloša" aŭ "Dva su loša ubila Miloša" kiu tradukiĝas kiel "Two no-goods have killed Miloš". La idiomaĵo traktas la temon da kvanto venkanta super kvalito kiel malĝojiga fakto de vivo, ĉar ol Obilić estis plimultita fare de malamikoj.
Li estas inkludita en La 100 plej eminentaj serboj .
Wikimedia Komunejo havas amaskomunikilaron ligitajn al Miloš Obilić .
^ The Serbian knight that killed Murad was unnamed until the 15-a jarcento; Athenian scholar Laonicus Chalcondyles (d. ca. 1490), claiming to draw on Greek traditions, refers to Murad's killer as Miloes [11] or Milion. [41] In the work of Aşıkpaşazade (d. 1484), he is named (in Serbian transliteration) Biliš Kobila. [42] [43] [41] En la laboro de serba janiĉaro Konstantin Mihailović (1435-1501) skribita en ĉ. 1497, lia nomo estas skribita kiel Miloš Kobila. [44] [45] [42] [41] En la laboro de otomana kronikisto Mehmed Neşrî (d. ĉ. 1520), lia nomo estas igita Miloš Kobila aŭ Miloš Kobilović. [46] [41] En slovenmonaĥo tiu de Benedikt Kuripešić Balkanaj vojaĝadmemuaroj datiĝantaj al 1530, li uzas Miloš Kobilović. [11] [41] La itala eldono de Doukas-kronikoj (15-a jarcento) igas la nomon Miloš Kobilić. [41] Mavro Orbini (1601) igas la nomon Miloš Kobilić. [41] Ludovik Crijević Tuberon (1459-1527), en lia Writings on the Present Age (publikigita en 1603), Milon estas uzita. [41]
En manuskripto skribita fare de Mihailo Miloradović datrilatanta al 1714-15, la formon "Obilić" estas uzita. [47] En manuskripto (yБ) datiĝanta al 1715-25, la formon "Kobilić" estas uzita. [47] En manuskripto (r) datiĝanta al 1727, la formon "Obilić" estas uzita. [47] En la Podgorico-kroniko (1738), "Omiljević" estas uzita. [41] En manuskripto skribita fare de Mihailo Jeličić datiĝanta al 1745, la formon "Kobilić" estas uzita. [48] En manuskripto skribita fare de Ilija Jovanov datiĝanta al 1750, kaj "Kobilić" kaj "Obilić" estas uzitaj. [49] En la laboro Historio de Montenegro de Vasilije Petrović datiĝanta al 1754, "Obiljević" aŭ "Obilijević" estis uzitaj. [3] Serba historiisto Pavle Julinac uzis "Obilić" en 1763. [50] [3] En Ravanica manuskripto datiĝanta al 1764, la formon "Hobilić" (xoбилић) estas uzita. [48] Surbaze de tiuj studis manuskriptojn, [51] la pli juna formo Obilić unue estas atestita en la komenco de la 18-a jarcento kaj eventuale al la fino de la 17-a jarcento. [47] Tio refutas la opinion de Dragutin Kostić ke la formo Obilić estas de la mid-18-a jarcento.
^ Judah. The Serbs. Yale University Press. p. 32. ISBN 978-0-300-15826-7.
^ Miklosich, Franz (1860). Die Bildung der slavischen Personennamen (in German). Vienna: Aus der kaiserlich-königlichen Hoff- und Staatdruckerei. pp. 76-77.
^ a b c d Popović, Tanya (1988). Prince Marko: The Hero of South Slavic Epics. Syracuse, New York: Syracuse University Press. pp. 221-43.
^ a b Jireček 1967, p. 120:
In Ragusa gab es eine Familie Kobilić (einer war 1390 Visconte von Breno), in Trebinje im 14.-15. Jahrh. eine Adelsfamilie Kobiljačić. Erst im 18. Jahrh. fand man den Namen eines "Stutenschnes" unanständig; der serb. Historiker Julinac (1763) änderte ihn zu Obilić, der seitdem in den Büchern zu lesen ist, von obilan reichlich, obilje Fülle, Überfluss.
[In Ragusa, there was a family Kobilić (one was Viscount in Breno, 1390), in the 14th and 15th centuries there was a noble family "Kobiljačić" in Trebinje. In the 18th century, they found the name of a "mare's son" indecent; the Serb historian Julinac (1763) changed it to Obilić, who has since appeared in the books, it comes from obilan ("plenty of"), obilje ("wealth", "abundance".)
^ Rossi, Michael (2009). "Resurrecting the past: democracy, national identity and historical memory in modern Serbia". Rutgers University. p. 187. Retrieved 25 January 2013.
^ Katschnig-Fasch, Elisabeth (2005). Gender and Nation in South Eastern Europe. Münster, Germany: LIT Verlag Münster. p. 252.
^ Rade Mihaljčić (2001). Sabrana dela: I - VI. Kraj srpskog carstva. Srpska školska knj. p. 44. Retrieved 10 September 2013. ДиHић je y дyбpoBaчkoM apxиBy пpoHaшao дokyMeHT kojи Hac пpиближaBa пpaBoM пpeзиMeHy и kojи cBeдoчи o paHoj cлaBи kocoBckor jyHaka. Milosh Stanishich Cobilich ...
^ Malcolm, Noel (1998). Kosovo: A Short History. Harper Perennial. p. 73. ISBN 978-0-06-097775-7. ... Similarly, 'Kobilic' or 'Kobilovic' may have arisen from the Vlach and Albanian word 'copil', 'kopil', which, as already mentioned, means 'child' or 'bastard child'.
^ Ekmečić, Milorad (2000). "Historiography by the Garb Only". Response to Noel Malcolm's book Kosovo. A Short History. Belgrade: Institute of History of the Serbian Academy of Sciences and Arts. ISBN 86-7743-020-2. Retrieved 2013-01-28.
^ Malcolm, Noel (1999). Kosovo: A Short History. Harper Perennial. pp. 73-74. ISBN 978-0-06-097775-7.
^ a b c d e f g da h da I j k l da m da n o p q r s Emmert 1996
^ ИcTopиjckи rлacHиk: opraH ДpyшTBa иcTopичapa CP Cpбиje. ДpyшTBo. 1994. p. 9. Retrieved 12 September 2013. HajcTapиjи пoMeH, HacTao cBera 12 дaHa пocлe биTke,
^ Colin Heywood; Colin Imber (1994). Studies in Ottoman History in Honor of Professor V.L. Ménage. İsis Press. p. 270. ISBN 978-975-428-063-0. Retrieved 12 September 2013. For present purposes, the key importance of the July 23 senate deliberation record is its indication that one of Murad's sons died in...
^ Seka Brkljača; Institut za istoriju Sarajevo (1996). Bosna i svijet. Institut za istoriju. p. 66. Retrieved 12 September 2013. O porazu Osmanlija pisao je 1. avgusta Trogiru, a oko dva mjeseca kasnije Firenci
^ a b c Emmert 1991
^ Emmert cites V.V. Makušev, "Prilozi k srpskoj istoriji XIV i XV veka," Glasnik srpskog ucenog društva 32 (1871): pp. 174-5.
^ Sima M. Ćirković (1990). Kosovska bitka u istoriografiji: Redakcioni odbor Sima Ćirković (urednik izdanja) [... et al.]. Zmaj. p. 38. Retrieved 11 September 2013. Koд MињaHeлиja, kHeз je пpeTxoдHo зapoбл>eH и пpиHybeH дa MypaTy пoлoжи зakлeTBy BepHocTи! и Taдa je jeдaH oд њиx, kaжy дa je To биo Лaзap, зapиo MypaTy Maч y пpca
^ Ahmedi, ed. Olesnicki, "Turski izvori o Kosovskom bo ju."Glasnik skopskog naucnog drustva 14 (1934): 60-2, as cited by Emmert below.
^ a b İnalcık 2000, p. 25.
^ Oruc, Tevarih I Al-i Osman , as cited by Emmert.
^ Greenawalt, Alexander. "Kosovo Myths: Karadzic, Njegos, and the Transformation of Serb Memory". York University. Retrieved 27 January 2013.
^ Emmert 1996 " It is important to note that neither this chronicle nor any of the other early Serbian accounts of the battle attributes Murad's death to the hand of an assassin ( ... ) The theme of assassination, which appeared in the contemporary accounts of the battle from Florenco and Sieno and was also an important theme in all of the fifteenth century Turkish sources for the battle, would eventually become a central element in the Serbian epic. ( ... ) Estas surpriziĝi ke la murdo de Murad ne estas registrita en iuj da la serbaj sektofontoj por la batalo. Kial la serbaj verkintoj malsukcesus paroli pri la insidmurdisto se ili sciis pri li estas neklaraj, ( ... ) . Whatever la kialo de tiu silento, ĝi prezentiĝas de pli postaj fontoj kiuj la rakonto pri la atenco de Murad estis klare konata en la princlando de lazaro. "
^ a b c d Ređep, Jelka (1991). "The Legend of Kosovo". Oral Tradition (Columbia, Missouri: Center for Studies in Oral Tradition) 6 (2-3). ISSN 1542-4308.
^ Mihailović, Konstantin (1865) [1490 - 1501], Turska istorija ili kronika (Typcka иcTopиja или kpoHиka (Memoirs af a Janissary)) (in Serbian) 18, Glasnik Srpskoga učenog društva (Serbian Learned Society), p. 77, Ty je oHдa Mилoш Koбицa yбиo цapa MypaTa
^ Pavle Ivić (1996). Istorija srpske kulture. Dečje novine. p. 160. Retrieved 9 September 2013. БeHeдиkT Kypипeчић. пopekлoM CлoBeHaи, kojи изMeђy 1530. и 1531. пyTyje kao TyMaч aycTpиjckor пocлaHcTBa, y cBoM ПyToпиcy пpeпpичaBa дeo kocoBcke лereHдe, cпoMињe eпcko пeBaњe o Mилoшy Oбилићy y kpajeBиMa yдaљeHиM oд MecTa дoraђaja, y БocHи и XpBaTckoj, и зaпaжa HacTajaњe HoBиx пecaMa.
^ Gavrilović 2003, p. 722 citing Cvijić.
^ Gavrilović 2003, pp. 721, 725
^ Lord, Albert (1984). "The Battle of Kosovo in Albanian and Serbocroatian Oral Epic Songs". Studies on Kosova. East European Monographs 155. ISBN 9780880330473. Ekstera ligo en|title=
^ Nebojša Popov (January 2000). The Road to War in Serbia: Trauma and Catharsis. Central European University Press. pp. 192-. ISBN 978-963-9116-56-6.
^ Tanya Popovic (1988). Prince Marko: The Hero of South Slavic Epics. Syracuse University Press. pp. 26-. ISBN 978-0-8156-2444-8.
^ Anamaria Dutceac Segesten (16 September 2011). Myth, Identity, and Conflict: A Comparative Analysis of Romanian and Serbian Textbooks. Lexington Books. pp. 208-. ISBN 978-0-7391-4865-5.
^ Judah. The Serbs. Yale University Press. p. 64. ISBN 978-0-300-15826-7.
^ Sells 1996 , pp. 89-90
^ Sells 1996 , pp. 79, 89-90
^ Sells 1996 , pp. 68, 79
^ Judah 2000 , p. 56
^ Stevanovic 2004 , pp. 174
^ "New Kosovo Battle Book 'Doesn't Change History'". July 3, 2009.
^ Marko Prelević (1 July 2009). "Iznosim albansku priču" [Presenting the Albanian story] (in Serbian).
^ a b c d e f g h i Jovičić et al. 1988, p. 125
^ a b Šijaković 1989, p. 6.
^ Simonović 1992, pp. 214-215
Aшиk пaшa Зaдe пoMшbe иMe Билиш Koбилa. Зa ypyцa yбицa je биo jeдaH [...] И K. MиxaилoBип ^e зa иMe caзHao пocpeдcTBoM пpeдaH>a и To, Bepo- BaTHo, пpeko Typaka. Дakлe, изBopи HaBoдe иMeHa: Билиш Koбилa, Mилoш Koбилa, Mилoш KoбилoBип, ДиMиrpщe KoбилoBий. CarлacHo je caMo пpeзиMe Koбилa ...
^ Centar za mitološki studije Srbije 2006, p. 154
^ Škrivanić 1956, p. 52
^ Šijaković 1989 , p. 194.
^ a b c d e Univerzitet u Novom Sadu 1975, p. 218
Paзлиka Meђy pykoпиcиMa Г и yБ пocTojи, kao шTo cMo Bидeли, и y yпoTpeби фopMe Oбилић и Koбилић. y pykoпиcy yБ (1715 - 1725) caчyBaлa ce фopMa Koбилић a y pykoпиcиMa MM (1714 - 1715) и Г (1727) фopMa Oбилић, шTo зHaчи дa ce Mлaђa фopMa Oбилић jaBљa He иoлoBиHoM XVIII Beka, kao шTo je rBpдиo ДparyTиH KocTић, Beћ и paHиje, пoчeTkoM XVIII a Moждa и kpajeM XVII Beka.
^ a b Univerzitet u Novom Sadu 1975, p. 217
... Oбилић и Koбилић. Pykoпиc CTeBaHa ГeзoBићa (CГ)*1, пиcaH y XVIII Beky, иMa фopMy Oбилић. Пperлeд BapиjaHaTa pykoпиcHe Пpичe o бojy kocoBckoM пokaзyje дa cлe- дeћи pykoпиcи иMajy пpeзиMe MилoшeBo: Koбилић: yБ, B, MJ. Oбилић: MM, Г, K, HБ 433, CyД, ПH, ГK, ДK, Б, ПM, CГ, oдHocHo Oбилич: ИJ, AM, TH Xoбилић: ГK, ДK, MC, P Koбилић и Oбилић: CAH 134, HБ 425, C, П, ЛB AHaлизa ...
^ Univerzitet u Novom Sadu 1975 , p. 215
^ Jireček 1967 , p. 120.
^ Univerzitet u Novom Sadu 1975 , pp. 215-218
Emmert, Thomas A. (1996), "Milos Obilic and the Hero Myth" (PDF), Journal of the North American Society for Serbian Studies 10
Emmert, Thomas A. (1991), Wayne S. Vucinich and Thomas A. Emmert, ed., "The Battle of Kosovo: Early Reports of Victory and Defeat", Kosovo: Legacy of a Medieval Battle, Minnesota Mediterranean and East European Monographs 1, archived from the original on June 5, 2011Reproduktite rete en De Re Militari. La Socio por Mezepoka Milita Historio .
Gavrilović, Danijela (2003), "Elements of the Ethnic Identification of the Serbs", Facta Universitatis 2 (10): 717-730
Judah, Tim (2000), Kosovo: War and Revenge (2nd ed.), New Haven: Yale University Press
Sells, Michael Anthony (1996), The Bridge Betrayed. Religion and Genocide in Bosnia, University of California Press
Stevanovic, Vidosav (2004-10-01), Milosevic: The People's Tyrant, I.B.Tauris, ISBN 9781860648427, retrieved 3 January 2013
İnalcık, Halil (2000). Kosovo: six siècles de mémoires croisées. Institut national des langues et civilisations orientales. ISBN 978-2-85831-107-1.
Centar za mitološki studije Srbije (2006). Mitološki zbornik 1-6. Belgrade: Centar za mitološki studije Srbije. pp. 54, 58, 123, 152, 313.
Jireček, Konstantin Josef (1967). Geschichte der Serben (in German) 2.
Jovičić, V.; Petrović, M.; Jovičić, O. (1988). Kosovo u svesti i nadahnuću Srpskoga naroda. Nova knjiga. pp. 125-126.
Šijaković, Miodrag B. (1989). Gvero, Mladen; Nikolić, Nataša, eds. Miloš Obilić: epski junak i legenda. Belgrade: Zajednica književnih klubova Srbije. pp. 6, 194.
Simonović, Dragoljub (1992). Nikola Vratković - kosovski car i bog: rezultati istraživanja kosovskih pesama i kosovske legende, priroda i poreklo knjiga carostavnih, nikolijanstvo. Prosveta. pp. 133, 214-215.
Škrivanić, Gavro A. (1956). Kosovska bitka, 15 juna 1389. Podgorica: Istoriski institut NR Crne Gore. pp. 52,.
Univerzitet u Novom Sadu; Univerzitet u Beogradu (1975). Godišnjak 17. Novi Sad: Filozofski fakultet u Novom Sadu. pp. 215-218. Citu ke uzoj malrekomendis parametron|coauthors=
Deacon Ignjatije skribis priskribon de la batalo la 27an de junio 1389, nur 12 tagojn post la batalo.
La instrukciaĵo de la Venecia Senato eldonita al Andrea Bembo la 23an de julio 1389.
Reĝo Tvrtko I de Bosnio sendis leteron kun informoj pri otomana malvenko al Trogir la 1an de aŭgusto 1389 " Monumenta spectantia Historiamslavorum meridionalium " , p.48
Coluccio Salutati (kanceliero de Florenco, mortis 1406) skribis leteron al King Tvrtko la 20an de oktobro 1389.
anonymous Florentine Chronicle, ed. L.A. Muratori, Cronica Volgare di Anonimo Fiorentino dall' anno 1385 al 1409. Rerum Italicarum Scriptores vol. 17, fasc. 152. Citta di Castello, 1917. pp. 77-9.
Bertrando de Mignanelli de Sieno, Vivo de Tamerlane (Timuro) (1416)
Constantine the Philosopher (Konstantino la filozofo), Life of Despot (Vivo de Despot) Stefan Lazarević (skribaj 1440-aj jaroj)
Konstantin Mihailović (15-a jarcento), Memoirs of a Janissary (Memuaroj de janiĉaro) (aŭ Turkish Chronicle) verkita en periodo 1490-1501
Benedict Kuripešić, Travel memoirs (skriba 1530)
the poet Ahmedi (early 15th century), ed. A. Olesnicki, Turski izvori o Kosovskom boju., Glasnik skopskog naucnog drustva 14 (1934): 60-2. (Serbian)
Laonicus Chalcocondyles (malfrue 15-a jarcento)
John Ducas [ malambiguigo bezonita ]
Mavro Orbini, Il regno degli Slavi ("La Sfero de la slavoj") (1601)
Dramo Milos Obilic (1826)
Petar II Petrović-Njegoš, La Monta Girlando (skriba 1847)
Chadwick, H. Munro (1912). The heroic age. Cambridge archaeological and ethnological series. Cambridge: Cambridge University Press. p. 315.
Ivanova, Radost (1993). "La Problemo de la Historia Aliro en la Eposa Kantoj de la Kosova Ciklo." Études balkaniques 4: 111-22.
Ĥano, Mujeeb R. (1996) "La "Aliaj" en Balkano. Historiaj konstruadoj de serboj kaj "turkoj"." Journal of Muslim Minority Affairs (Revuo por islama Minority Affairs) 16.
Kosta, Dragutin (1934-1935). "Meloso Kopilic-Kobilic-Obilic." Revue Internationale des Etudes Balkaniques (Revuo Internationale des Etudes Balkaniques) 1-2: 232-54-a A-studo de la nomo de Miloš Obilić.
Mihaljcic, Rade (1989). The Battle of Kosovo (La Batalo de Kosovo). Beogrado.
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-06-30 02:47:06
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal