eo it eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo it eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl ar lt ru sv bg ca hbs_lat da de el en es eu fa fi fr fy lt he hi id es it ja ka kk ta ko it lt ml ru nl nb pl pt ro ru en sl sv ceb tr fy pl he zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
pastrino de la orakolo de Delfo en la Sikstina Kapelo en Vatikano
respondo, plejofte dusenca aŭ neklara, kiun, en la nomo de sia diaĵo, la pastroj faris al tiuj, kiuj venis ĝin konsulti, aŭ
persono, kies paroloj aŭ konsiloj estas rigardataj kiel neerarivaj.
Temas do pri dia revelacio, kiu en formo de signo aŭ per rekta korespondado de mediumo (peranto inter la dia kaj la homa mondoj) donu dian informon pri la estonto.
La pastroj en orakolejo interpretis ekzemple la formon de vaporo, aŭ la pozicion de pluraj ĵetitaj ostoj, por interpreti la diajn signojn pri la estonto. Aparte konata estas la orakolo de Delfo en antikva Grekio, sed ankaŭ en multaj aliaj, aparte antikvaj kulturoj, ekzistis siatempe tre konataj orakolejoj. Aparte ŝatataj orakoloj estis, krom en antikva Grekio, ekzemple ĉe la historia juda popolo kaj en antikva Egiptio, en Romio, antikva Ĉinio kaj en Tibeto.
Proverbo[redakti | redakti fonton]
Ekzistas proverbo pri orakolo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof[1]:
„  Ĝi estas ankoraŭ vortoj de orakolo.  ”
Referencoj[redakti | redakti fonton]
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri historio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 03:26, 5 jun. 2014.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj