sv sv eo eo eo eo pt eo ceb eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en de en en en pl en en en en en en en en en es it en en en it en en en en en hu en en nl en en pl en en en en en eo en en en en en en en en en en fr en en it en fr eo eo en eo eo de eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo bg ca hbs_lat da de en es fa fi fr he it ja en nl nb nb pl pt ru sv fy eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Freddie Hubbard en la jaro 1976
Frederick Dewayne „Freddie“ Hubbard (naskiĝis 7-an de aprilo 1938 en Indianapolis, Indiana; mortis la 29-an de decembro 2008 en Sherman Oaks, Kalifornio) estis usono ĵaz-trumpetisto.
Vivo kaj verkado[redakti | redakti fonton]
Dum sia junaĝo Hubbard muzikis kun diversaj muzikistoj el Musikern in Indianapolis, al kiuj apartenis Wes Montgomery kaj ties fratoj. Li studis muzikon en sia hejmurbo kaj iris poste al Novjorko.
Tie ĉi komencis en 1958 la karieron de Hubbard: li kunverkis kun Ornette Coleman (ties albumon Free Jazz: A Collective Improvisation), kun John Coltrane ( ties albumon Ascension 1965), kun Eric Dolphy (kun kiu li loĝis kune 18 monatojn kaj de kiu li lernis la „intervalan“ ludon per saltoj de du oktoj[1]), kun Slide Hampton, J. J. Johnson, Philly Joe Jones, Quincy Jones (filmmuziko por The Pawnbroker de Sidney Lumet), Oliver Nelson same kiel kun Sonny Rollins kaj ankaŭ famiĝis pro sia kunmuzikado kun Art Blakey kaj ties Jazz Messenger ekde 1961 ĝis 1964. Hubbard verkis ĉe Blue Note Records ekde 1960 ĝis 1965 ok albumojn kiel bandestro same kiel dudek ok kiel gastmuzikisto.[2] La plej multaj el ĉi tiuj sonregistraĵoj nuntempe validas kiel klasikaĵoj. En 1970 lin instalis lia impeta, melodia improvizado kaj lia fenomena tekniko al unu el la ĉefaj trumpetistoj liatempaj; tamen per aro da komercemaj albumo de glata ĵazo li ankaŭ rikoltis negativajn kritikojn.
Multaj el liaj sondiskoj influis tutajn generaciojn de trumpetistoj. La albumo The Hub Of Hubbard (MPS 1970) kun pecoj kiel The Things We Did Last Summer (de Jule Styne) validas kiel ĉefverko de ĵazo. Liaj versajne plej konataj verkoj, kiuj li kunlaboris, estas la kunfandomuzikaj albumoj Red Clay el 1970 kaj California Concert el 1971, aperintaj ĉe diskeldonejo CTI. Krom tio estas menciinda la albumo First Light publikigita de la sama diskeldonejo, por kiu li en 1973 ricevis Gremion laŭ la kategorio „Plej bona ĵazprezentado de ensemblo“. La aranĝaĵoj kaj instrumentadoj por ĉambrosimfonia orkestro devenas el la plumo de aranĝisto kaj komponisto Don Sebesky.
Kun Wayne Shorter, Herbie Hancock, Ron Carter kaj Tony Williams, membroj de la fama dua kvinopo de Miles Davis, li formis ekde 1976 la ensemblon V.S.O.P., kiu koncertvojaĝis ankaŭ en Eŭropo kaj verkis plurajn albumojn.
Krevaĵo en la supra lipo kun postsekva infekto (la suspekton de lipkarcinomo biopsio ne povis konfirmi) paralizis ekde 1993 por longa tempo lian verkadon. Per la albumo „New Colors“ (2001) li sukcese revenis, uzante flugilkornon (kiu postulas malpli da lipostreĉo). En 2006 Hubbard ricevis stipendion de NEA.
Freddie Hubbard estis post korinfarkto novembron de 2008 en malsanulejo je Los-Anĝeleso, kie li mortis pro kormalfunkcio la 29-an de decembro 2008.
1960 – Open Sesame (Blue Note)
1961 – Goin’ Up (Blue Note)
1961 – Hub Cap (Blue Note)
1961 – Minor Mishap (Black Lion)
1961 - Ready for Freddie (Blue Note)
1962 – Hub-Tones (Blue Note) (kun Jimmy Spaulding)
1962 – The Artistry of Freddie Hubbard (Impulse!)
1963 – The Body And The Soul (Impulse)
1964 – Breaking Point (Blue Note)
1965 – Blue Spirits (Blue Note)
1965 – The Night Of The Cookers (Blue Note)
1966 – Backlash (Atlantic)
1968 – High Blues Pressure (Atlantic)
1969 – A Soul Experiment (Atlantic)
1970 – The Black Angel (Blue Note)
1970 – Red Clay (CTI) (kun Herbie Hancock, Joe Henderson)
1970 – Straight Life (CTI)
1970 – The Hub of Hubbard (MPS)
1971 – First Light (CTI) (kun Ron Carter, George Benson, Airto Moreira, Jack DeJohnette, Hubert Laws)
1971 – Sing Me a Song of Songmy (Rhino/Wea UK)
1972 – Sky Dive (CTI)
1973 – In Concert; Keep Your Soul Together (CTI)
1977 – Bundle of Joy (Columbia)
1978 – Super Blue (Columbia)
1979 – The Love Connection (Columbia)
1980 – Pinnacle: Live and Unreleased from Keystone Korner (Resonance Records)
1981 – Outpost (Enja)
1981 – Keystone Bop: Sunday Night / Friday And Saturday (Prestige)
1982 – Born to Be Blue (Pablo Records. Inc.) kun Harold Land
1983 - Sweet Return (kun Lew Tabackin, Joanne Brackeen, Eddie Gomez, Roy Haynes)
1985 – The Freddie Hubbard / Woody Shaw Sessions (Blue Note)
1988 – Feel The Wind (Timeless)
1989 – Topsy (Enja)
1990 – Bolivia/Limelight (Limelight)
1991 – Live In Warzaw 1991 (Jazzmen)
1991 – Live At Fat Tuesday’s (Limelight)
2001 – New Colors (Hip Bop)
2008 – On the Real Side (Times Square)
Kiel gastmuzikisto[redakti | redakti fonton]
Ornette Coleman Free Jazz 1960
Tina Brooks True Blue 1960
Eric Dolphy Outward Bound 1960
Oliver Nelson Blues and the Abstract Truth 1961
Dexter Gordon Doin Alright 1961
Art Blakey: Mosaic 1961
Bill Evans: Interplay 1962
Herbie Hancock Takin off, Bluenote 1962
Art Blakey & the Jazz Messengers: Free for All 1964
Eric Dolphy Out to Lunch 1964
Herbie Hancock Empyrean Isles 1964
Herbie Hancock Maiden Voyage 1965
Bobby Hutcherson: Dialogue 1965
John Coltrane Africa/Brass 1961, Ascension 1965
Sonny Rollins East Broadway Rundown 1966
Herbie Hancock V.S.O.P, 1977
Literaturo[redakti | redakti fonton]
Richard Cook & Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings, 8-a eldono, Londono, Penguin, 2006 ISBN 0-14-017949-6.
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Kategorio Freddie Hubbard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Fontoj[redakti | redakti fonton]
↑ Hubbard ĉe blindtesto en Rondo Magazin 2001
↑ Freddie Hubbard: The Blue Note Years 1960–1965 ĉe danmillerjazz.com
Komuneja kategorio kun loka ligilo sama kiel en Vikidatumoj
Paĝoj kiuj uzas ISBNajn magiajn ligojn
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 18:27, 24 dec. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj