eo eo eo eo zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo en eo fr fr fr fr fr eo eo eo eo eo eo eo eo de eo cs fr fr fr fr cs fr fr fr cs fr fr fr fr de fr fr fr fr fr fr fr en fr fr eo eo eo eo eo eo es eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo lt hbs_lat eo eo eo eo eo fr eo eo it eo eo eo eo eo ru eo eo eo eo es eo hbs_lat it eo eo es sw eo hbs_lat eo fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr de fr fr fr fr de fr fr fr fr fr fr fr de fr fr fr eo nb it fr es es es en de es pt en en eo en fr id pt eo en eo fr eo eo fr en ceb eo eo eo eo eo eu en eo eo eo fr hbs_lat eo ar eo en eo eo en eo eo eo eo eo fr fr
Gejaj rakontoj en Esperanto.: Ĉu rekompence ?
Tiu blogo temas pri gejaĵoj diversaj, t.e. literaturo, pentrarto, kinarto... Eblas legi tie ankaŭ informojn, kelkajn petolaĵojn kaj erotikaĵojn, sed vi spektos tie nek pornajn bildojn, nek pornajn videojn. Ne hezitu komenti kaj sendi mesaĝojn kaj kontribuaĵojn al : jerotanguy(ĉe)yahoo.fr
Aŭtuno kaj printempo estas tempoj kiam, en universitataj urboj samkiel la mia, multaj studentoj translokiĝas. Aŭtune ili alvenas, instaliĝas por la tuta studjaro. El alia urbo aŭ el pli-mapli malproksima kamparo. Printempe ili foriras. Post ekzamenoj. Ĉu sukcese aŭ ne.
Fakte, studentoj emas festi la tutan jaron, sed tamen, precipe aŭtune kaj printempe
Ili translokiĝas kaj festegas. Festegas pro alveno, festegas pro foriro.
La rakonto okazis antaŭ nelge. Aŭtune.
Tiu-jare, aŭtuno aspektis iom somere. Eĉ pli somere, fakte, ol la ĵus pasinta somero… Varmis. Tempo por drinkado. Tempo por amorado.
Drinki sole ? Nu, ne tre plaĉe ! Sed amori sole, ne ! Tio min tute ne allogis. Korpon fremdan submane, jeŝ ! Langon malmian enbuŝe, aliecan teneron mi bezonis. Tial, tuj urben !...
Sabatan vesperon, strato de l’soifo : homplenaj trinkejoj  kaj junuloj dise ĉirkaŭe. Dise kaj zigzage. Pisade kaj diversope. Kelkfoje braksurŝultre kaj laŭte blekantaj. Kise kuniĝantaj, kverele disiĝantaj. Glason enmane, junton ĉelipe. Sidantaj sur trotuaroj…
Ducent metroj antaŭ mia loĝejo, troviĝas de jam pluraj jaroj veprejo, en loko kie kaduka domo estis iam malkonstruita. Alvenante je la nivelo de tiu vakuejo, kie la trotuaro plilarĝiĝas, mi ekvidis biciklon duone kuŝantan, sur la ŝoseo. Apenaŭ mi surradigis kaj apogis ĝin ĉe stratlumigilo, tiam mi aŭdis voĉon.
- Fek ! Fek ! Fek !
Veprejoflanke, en la mallumo, hela silueto ŝanceliĝis.
- Ĉu ĉio en ordo ? mi laŭte demandis.
- Ĉu mi povas helpi ?
- Aĥ ! Putino via patrino !
Ĉar mi alkutimiĝis al la obskuro, mi jam pli precize vidis la dorsajn konturojn de knabego, kies alkoholizitan voĉon mi ĵus aŭdis. Mi ne komprenis. Ŝajne li kurbiĝis, restariĝis, denove kurbiĝis, grumbletante samtempe nekomprenaĵojn.
Prudente, mi tamen alpaŝis lin. Sed distanco en malhelo estas ofte trompa. Tial mi neatendite retroviĝis tute proksime al hela vizaĝo, hirta, surprizita pro mia ĉeesto.
- Ĉu ĉio glatas ? mi redemandis per plej kvietiga voĉo.
La alta junulo rigardis min, smajlege, hebete. Tiam mi rimarkis, ke li tenis sian malbutonitan ĝinzon per ambaŭ manoj, kaj krome, ke lia svetero estis streĉita antaŭ li, preskaŭ horizontale, laŭ stranga maniero.
Mi pasis mian manon sub lian brakon :
- Venu, mi diris, fermu vian brageton kaj venu kun mi.
La knabego falis sur mian ŝultron, kaj tiam rubusbranĉo frapis sammove mian kruron.
- Huj ! li jelpis.
- Aj ! mi bojis samtempe.
Tiam mi komprenis, kial lia svetero estis streĉita antaŭ li. La junulo estis plene implikita en dornoplenaj branĉoj. Kaj nun, ankaŭ mi ! Feliĉe por ni ambaŭ, mia propra mensostato ne estis same nebuligita de alkoholo kiel lia. Mi sukcesis unue eldorniĝi. Poste, malfacile pro la malhelo kaj lia ŝanceliĝado, mi dekroĉis lian sveteron, lian ĝinzon, kaj eĉ lian kalsonon. La longaj dornoj ŝajne persiste eniris lian karnon.
- Vi, vi… Vi ‘stas vera, vera bona amiko, li balbutis, brakumante min surŝultre.
Lia vizaĝo troviĝis tute proksime, super la mia, kvazaŭ li estis min kisonta. Bela vizaĝo, fakte. Eĉ tre bela ! La knabo ŝajne ne estis pli ol dudekjara.
- Jeŝ ! Vi ‘stas amiko mia. Mi, mi bonŝancas, mi ja bonŝancas havi, havi bo bonan amikon kiel vi ! li daŭre gurdis, dum mi trenportis lin stratlumen.
Jen malfacila tasko subporti ebriulon ! Ĉu vi jam spertis tion ? Des pli kiam ili estas parolemaj kaj kaĵolemaj kiel tiu ĉi. Ĉar alkoholo ne efikas sammaniere ĉe ĉiuj. Malĝojiga ĉe kelkaj, alkoholo aĉigas aliajn, kaj ankaŭ povas igi iun amema, ege amema, kvazaŭ enamiĝanta. Nu, ŝajne tiel kondutis mia knabego. Kiam mi apogis lin ĉe la unua renkontita muro, nur malfacile li maltenis min, kvazaŭ katido ĉe pulovero. Sed kiam mi sukcese malkroĉis liajn manojn de miaj vestoj, mi rimarkis sangon ĉe lia svetero kaj ĝinzo.
- Ĉu vi vundiĝis ? mi demandis.
- Vi sangas ! mi diris denove. Ĉu nur pro la dornoj ? Vi ne falis ?
La ulĉjo prenis tiam el miaj manoj lian vestaĵon, kaj tiris ĝin supren, sub sian nazon, por flari kiel hundo.  Tiel mi vidis, ke liaj manoj estis skrape vunditaj kaj sangoplenaj. Ankaŭ sur lia nudigita ventro vidiĝis ruĝaj strioj. Mi komprenis : probable li haltis tie por pisi ĉeflanken, kaj fine, li falis  en la veprajn dornojn !
- Ĉu vi loĝas proksime ? mi demandis, propononte akompani lin hejmen.
- Univercity, li fine respondis. Strato… starto de la mar… marteleleto.
- Strato de la martelo ? Nu, tio estas… en la universitata kvartalo, ĉu ne ? Tute ne proksimas !
- Ne proksima ? Ĉu vere ?
Tion respondante, li volis ekpaŝi antaŭen. Sed perdis tuj la ekvilibron. Mi retenis lin ĝustatempe per la vestaĵo, sed li tamen glitis mole teren. Li ridadis. Dum li angilumis surtrotuare, mi vidis ke lia pantalono ne estis butonita. Pli ĝuste, ke li butonis sian brageton je lundo kun mardo, kiel dirus mia avino. De malantaŭe, mi kaptis lin subbrake por remeti lin sur piedoj. Sed liaj svetero kaj kamizolo glitis supren, tiel ke mi sentis kontraŭ miaj brakoj la varmon de lia nuda haŭto. Finfine mi apogis lin denove ĉe la muro.
- Rebutonu taŭge vian ĝinzon ! mi diris iom postuleme. Mi loĝas sufiĉe proksime. Vi venos miahejmen ĝis morgaŭ matene.
Li klinis la kapon, kvazaŭ admonita bubo, mentonon en la tordetita teksaĵo. Li provis malbutoni kaj rebutoni sian pantalonon, sed ja vane ! Stulta ridado ekskuis lin.
- Ĉu vi elturniĝos ?
Li surhavis blankan bokseran kalsonon.
- Ankaŭ via kalsono estas sange makulita ! Vidu !...
Sed mi devis denove reteni lin, por ke li ne falu. Tial mi profitis la okazon kaj tiris supren la malfermitan zonon de lia ĝinzo, kaj refermis ĝin per firma gesto.
- Ĉu vi konsentas veni kun mi ? Hej ! Ĉu vi venas ?
Li smajletis kaj tendis brakon. Ni estis ekinrantaj, kiam mi vidis la biciklon.
- Atendu, mi diris. Venu ĉiflanken.
Nu, tiel, biciklon je dekstra mano kaj ebrian anĝelon je mia liva brako, mi lantpaŝe kaj iom zigzage hejmeniris. Feliĉe, kvinminuta paŝado sufiĉis. Tiu tempo, kvankam mallonga, ŝajne iom revigligis mian kunulon, tiel ke alveninte en la enirejo de la apartamentaro kie mi loĝas, li ne falis de la loko, inter la leterkestoj, kie mi apogis lin dum mi metis lian biciklon en la specialan ejon. Tamen, en la lifto mi denove retenis lin subbrake. Rigardante lin, mia menso ekgalopis, mia imago ekvoluptis. Io nevole ekvibris funde de mia kalsono...
Ekde kiam ni eniris la apartamenton, li petis tuj la necesejon, kie li malaperis dum longaj minutoj. Mi klarigu al vi, almenaŭ al ĉiuj, kiuj ankoraŭ ne vizitis min, ke miahejme, necesejo troviĝas en la banĉambro. Iel ajn, mi iomete maltrankviliĝis post kvinminuta atendado.
- Ĉu bone ? mi kriis tra la pordo.
Ĉar neniu respondis, mi fine aŭdacis malfermi la pordon. Feliĉe ĝi ne estis riglita. La ulĉjo sidis surplanke meze de la ĉambro. Lian torson li jam senvestigis, kaj li baraktis nun por demeti sian pantalonon. Sed ĉar li ne senŝuiĝis unue, ja kompreneble, la afero montriĝis iomete komplika.
- Kial vi senvestiĝis ? mi mire demandis.
- Be ! Mi duŝiĝu ! li respondis ankoraŭ pli mire.
Mi helpis lin, demetis liajn ŝuojn, faciligis lian restariĝon. Tiam plene mi vidis la vundojn sur liaj brakoj kaj ventro, la sangon sur lia kalsono. Mi elbretigis kaj donis al li tualettukon kaj bannegliĝon.
- Duŝiĝu, mi diris elirante. Ni flegos viajn vundojn poste.
Lia duŝo daŭris, daŭris… Kiam mi fine aŭdis la pordan malfermon, mi hastis necesejen. Ĉar fakte, unu, du, tri trinkitaj bretonaj bieroj kutime ne emas restadi longtempe en mia veziko. Tial mi havis apenaŭ la tempon vidi, ke mia anĝelo eniris la salonon nure vestita de ĉirkaŭkokse volvita bantuko. Kiam mi revenis, butonante mian brageton per unu mano kaj tenante botelon da desinfektaĵo en la alia, li staris antaŭ mia biblioteko.
- Ĉu vi legis ĉiujn ? li demandis.
La varma akvo ŝajne preskaŭ malebriigis lin.
- Ne tute, ĉar mi aĉetas pli da ol mi kapablas legi. Sed sidiĝu nun, mi diris, montrante la divanon, ke mi flegu viajn vundojn. Fek ! mi forgesis la vaton !...
Je mia reveno, la knabo sidis, femurojn disiĝantajn, en angulo de la divano. Lokante mian pugon apud lia, mi sentis konfuzon en mia menso, kaj denove, tiklan taŭzadon funde de mia kalsono pro la tutproksima spektaklo : nudaj femuroj apenaŭ sunorumitaj, ĉifonita, loze nodita blanka tuko, kaj supre, hela harlinio, kiu trakuris la longan ventron ĝis umbiliko.
- Ni komencu ĉe la ventro, mi balbutis, finsorbigante vatpecon.
La knabo enprofundigis sin en la dorsapogilon, sammove glitigis antaŭen siajn sidvangojn por liberigi la ventron. La movo malnodis la tukon kaj ŝovis ĝin supren sur la femuroj, malkovrigante helbrunan hartufon. Mi jam kliniĝis kun vato enmane, kiam li subite rektiĝis.
- Mi vidis paketon da cigaredoj, li diris, ĉu… ĉu mi rajtas elpreni iun ?
Lia nebuleca rigardo montris, ke tamen, ankoraŭ nur duone li malebriiĝis…
La paketon duone kovris la semajna televida magazino. Mi puŝis ĝin flanken por trovi ankaŭ fajrilon kaj cindrujon en la fatraso de mia tablo. Tiel mi faligis kelkajn numerojn de TÊTU*. La knabo kliniĝis, rigardis la kovrilojn, kelkajn internajn paĝojn…
- Ĉu vi estas samseksema ? li demandis, ŝajne mire amuze.
- Be, jes ! Jam de longtempe ! Sed mia patrino konsentas, mi ridis. Ĉu tio ĝenas vin ?
- Tute ne, li respondis, rearanĝante la tukon.
- Do, bonege !
- Sed… se cele al kunfikado vi venigis min viahejmen, li diris, nu, vi sciu, mi ne estas geja.
- Tio bedaŭrindas, jes, sed tamen ne ĝenas min, mi ŝercis. Neniu perfektas !
Mi ekflamigis lian cigaredon.
- Nu, ĉu vi daŭre fidas min por flegi viajn vundojn, aŭ ĉu nun vi preferas elturniĝi mem ? mi demandis, montrante la vatpecon.
Ŝajne mia demando, pro restaĵoj da alkohola vaporo en lia kapo, ne trovis tuj la taŭgan klikon en cerbo. Li rigardadis min, kun komike kuntiritaj brovoj.
Li ne respondis, sed fine malnodis la tualettukon, premante sian dorson funde de l’ divano.
Ĉu mi agnosku, ke dum mi tamponadis liajn skrapvundetojn, mia mano tremetis ? Ĉu mi ankaŭ agnosku tuthoneste, ke je vido de lia senvunda peniso saĝe dormanta en sia mufo flanke de perfekte rondaj kojonetoj, mi vere bedaŭris, ke dorneto ne difektis la veluran haŭton, por ke tie, per mildaj tuŝetoj, mi kaĵole purigu la sekiĝintajn sangospurojn.
Kun cigaredo en mano kaj condrujo en la alia, li sekvis samkiel paŝao mian diligentan flegadon. Kiam, sur liaj brakoj, finiĝis mia tasko…
- Ĉu vi ne havus ion por trinki ? li demandis.
- Ĉu kokakolaon ?
- Ĉu alkoholon vi ne havas ?
- Nu… Bieron ? Ĉu jam vi ne tro drinkis ?
- Viskion ? li respondis mallaŭte, kun mieno de batita ursido.
- Ĉu vi kredas tion serioza ?
Mi stariĝis kaj iris al la meblo, fakte aranĝita malnova barelo, kie troviĝas boteloj kaj glasoj. Dum mi enverŝis la viskion en du glasojn :
- Hej, uĉjo ! Ĉu vi scias ? li subite diris. Mi estas nuda ĉe gejo, kies nomon mi eĉ ne scias !
Fakte jeŝ ! Ankaŭ mi ne konis la nomon de « mia » blonda anĝelo.
- Mi nomiĝas Ĵeromo. Aŭ Ĵero, se vi preferas.
- Dankon Ĵero, li diris, prenante la glason el mia mano.
- Kaj vi, kiel vi nomiĝas ?
- Ambrozio, samkiel en Dante’s cove aŭ kiel la avo de la reĝo Arturo ?
Li rigardis mi, iom konsternita.  Ŝajn li konis nek unu, nek la alian.
Kiam li fintrinkis lian viskion, li stariĝis. Heziteme, malfacile, sed li stariĝis.
- Mi hejmeniru, nun, li diris.
- Hoj hoj hoj ! Kien vi iras ? Pli bone vi dormu tie ĉi, Ambrozio !
Ŝanceliĝante, li haltis, kaj tenante sin al la tenilo de la banĉambra pordo, li turnis sin al mi.
- Ĵero, mi jam diris, samseksema mi ne estas…
- Ankaŭ multaj el miaj amikoj ne estas gejaj, ĉu vi scias ? Kaj kvankam ja plurfoje ili dormis ĉi tie, ili puge plu virgas, mi ŝercis.
- Ĉu ververe certe ?
- Nu, se ne, almenaŭ ne mi prie kulpas, mi aldiris.
Finfine, post dua kaj tria viskio, kiuj kompreneble aldoniĝis al la jam antaŭa drinkado, la knabego tute ne plu emis siahejmeniri. Li fariĝis denove iom amema, preskaŭ karesema, se ne eĉ kisema. Sed la okazon mi ne volis profiti. Nu, jes, ankaŭ mi estis iomete laca, kaj ne nur pro la horo…
Ĉiel ajn, mi donis al li lanan kovrilon kaj pijamon (mi havas multajn pijamojn, t.e. donacoj de mia patrino, sed neniam uzas ilin  pro senpijamo-kutimo…). Poste, mi lasis lin sur mia divano.
La morgaŭon, kiam mi ellitiĝis malfrue matene, t.e. iom post tagmezo, li plu dormis. Kafon mi preparis en la kuirejo, kun bulkoj, butero kaj konfitaĵoj, kiujn mi bele surpletigis.
Lia longa korpo kovris la tutan longecon de mia divano. Ĉar surventre, kun kruro subplektita kaj brako ŝovita sub la pudendo, li aspektis kiel montoĉeno kies supro estis lia puga rondaĵo. Je la ekstremo, la kapo kun vizaĝo premita ĉe kapkuseno, kaj malgraŭ la misformo de tiu premo, mia dormanta anĝelo fakte plu indis je iu ajn paradizo.
Fine, post kuna kaj babilplena matenmanĝo, mi antaŭduŝe donis al mia gasto t-ĉemizon kaj kalsonon. Bedaŭrinde, li ne konsentis, ke mi denove flegistumu je liaj skrapvundoj.
- Hej ! Vi rolas eĉ pli patrinumeme ol mia propra patrino !
Tiu piko lia min atingis ja trafe. Tial mi paŭtetis, kiam mi descendis kun li la ŝtuparon por lia foriro.
- Vian biciklon mi lokis tie, mi diris, montrante la pordon de la bebveturila kaj bicikla ejo.
- Kiun biciklon ?
- Nu, vian !
- Neniam mi havis biciklon, li respondis kun senkulpoplena smajlego.
Semajnon pasis. Ĉu vere mi forgesis lin ? Nu, mi ne kapablus honeste respondi. Tamen, kiam mia poŝtelefono sonoris, tiun vendredan vesperon, mi ne plu memoris, ke al li mi donis mian numeron.
- Ĉu vi estas hejme ?
- Be… jes !
- Ĉu sola ?
- Nu, mi kontrolu enlite, sed… ŝajne, jes. Ĉu vi deziras viziti min ?
- Se mi ne ĝenos…
Post duonhoro li alvenis. En unu mano li portis botelon da viskio, en la dua papersaketon.
Li malfermis la paketon kaj duoneltiris miajn t-ĉemizon kaj kalsonon.
- Dankegon denove, li diris.
Kompreneble ni kuntrinkis glasegon, por festi la okazaĵon. Apenaŭ ni tintigis la glasojn, jam li ŝajne ĝene ekparolis.
- Mi envere ne tute fidis vin, pasintan semajnon, Ĵero. Prie mi pardonpetas. Ne nur vi ne profitis la okazon, sed eble, mi mem malbone kondutis rilate vin…
- Lasu min paroli, li interrompis. Pardonu, sed jam estas malfacile !
- Vi memoras, mi diris al vi, ke geja mi ne estas. Ĉu ?
- Mi ne estas geja, sed mi ja ŝatus provi unufoje kun samseksulo…
- Nu, Ambrozio ?
- Nu, ĉar mi vere fidegas je vi, mi ŝatus, se kompreneble vi konsentas, Ĵero, mi ŝatus, ke tio okazus kun vi.
* TÊTU estas franca geja magazino.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Article plus récent Article plus ancien Accueil
Inscription à : Publier les commentaires (Atom)
Solidareco kun ĉiuj viktimoj.
Aliĝu ! (sed ne aliiĝu :-))
nenia porna bildo tie ĉi !
Ĉu la enhavo plaĉas al vi ?
Nu, komentoj kaj membriĝo estus bonvenaj kaj... kuraĝigaj !
Arkivoj de la blogo
Jan kaj Wolfgang surtegmente !...
Hundido de l' semajno 6 - 2015.
Odo al Priapo, far Alexis Piron.
Masahista (la masaĝisto) filipina filmo kun Coco M...
Sportumu ! semajno 6 - 2015.
Fajron sentas mi interne, far Ulrich Matthias.
Kalsoneto de l' semajno 6 - 2015.
Mi ja vidas vin...
Knaboj en arbaro, pentraĵo de Robert Bliss.
Surlite, semajno 6 - 2015.
Mojose kune, semajno 6 - 2015.
Sidvangoj de l' semajno 6 - 2015.
El Satirikono de Petronio (el la latina Esperantig...
Tatuagem (Tatuaĵo), brazila filmo.
Hundido de l' semajno 7 - 2015.
Kisoj de l 'semajno 7 - 2015.
Kiaj la novaĵoj ?
Ne, ne !... sen kalsono...
Kalsoneto de l' semajno 7 - 2015.
Sportumu ! semajno 7 - 2015.
Ilustraĵoj de Sascha (Alexander) Schneider.
Tutmonda Gazetara Foto 2015 denuncas diskriminacio...
Sidvangoj de l 'semajno 7 - 2015.
Surlite, semajno 7 - 2015.
Hundido de l' semajno 8 - 2015.
La samseksemuloj kaj la disfalo de la Romia Imperi...
Kirill Fadeyev : Nudoj kun iridoj.
Mojose kune ! semajno 8 - 2015.
Kalsoneto de l' semajno 8 - 2015.
Feliĉan kapran jaron !
Surlite, semajno 8 - 2015.
Ĉu historio ripetiĝas ?
Filmeto : Ben Jacobsen.
Sportumu ! semajno 8 - 2015.
21a de februaro : tutmonda tago de la gepatra ling...
Ĉu samseksemo kontraŭnaturas ?
Hans Christiansen : portreto de junulo.
Hundido de l' semajno 9 - 2015.
Sidvangoj de l' semajno 9 - 2015.
Testo, San Francisko 1985.
Sportumu ! semajno 9 - 2015.
de Platono : la propono de Hefesto.
Christopher Furminger : portreta pentraĵo.
Kiso de l' semajno 9 - 2015.
Ĉu Google endanĝerigos esprimrajton ?
Surlite, semajno 9 - 2015.
Geja filmeto : Parka benko.
Kalsoneto de l' semajno 9 - 2015.
Animula vagula blandula (franclingve)
Blogo de Paulo Silas (esperante)
El la kalsono de Ganimedo (gejporna blogo en e-o)
Fikrakontoj (esperanta geja blogo)
Front Free Endpaper (angle)
GAVARO : Esperanta slango
Kukolo : interreta serĉilo en E-o
La kajeroj de Ana Arĉo (esperante)
La sekreta ĉambro de Giton (japane)
Le Monde Diplomatique en Eo
Ligo de Samseksemaj Geesperantistoj
Neniam milito inter ni
Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT)
Vinilkosmo (muziko en Esperanto)
Гeй-эpoTиka B pиcyHkax и жиBoпиcи (rusa)
Дoбpo пoжaлoBaTb Ha lernu!
مرحبا بك في !lernu
Vizitintoj laŭflage ekde la 6a de decembro 2014 .
Ĉu vi deziras pli ?
Por viziti pli malnovajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus anciens".
Por viziti pli novajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus récents".
Kiu mi estas ?
Afficher mon profil complet
Thème Simple. Images de thèmes de luoman. Fourni par Blogger.