eo nl eo en eo eo eo eo eo es en eo eo eo eo it eo id lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo an ar en bg ca hbs_lat da de el en es et eu fa fi fr de lt he hi hbs_lat hy es is it ja ta ko lt nl pl pt ru en sk sv en ta tr fy zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Ĉina skatolo el ligno kovrita per travidebla tavolo el lako aŭ verniso.
Verniso estas solvaĵo el oleoj aŭ rezinhavaj en solvanto, kiu forvaporiĝas aŭ sekiĝas je la aero pere de la sublimado de solvantoj aŭ la agado de katalizilo, lasante tavolon aŭ filmon sur la surfaco al kiu ĝi estis aplikita. Ekzistas vernisoj de natura deveno, ĝenerale derivitaj el rezinoj kaj esencaj oleoj de plantoj, kaj sintezaj vernisoj.
Laŭ Francisko Azorín vernizo [tiele kun zo] estas Solvaĵo de sukceno, kopalo, rezino, k. c., en oleo aŭ alkoholo, uzata kiel protektilo kontraŭ la aero.[1] Li indikas etimologion el la latina vernicium, el pernitere (briligi). Kaj li aldonas la terminojn vernisi, por kovri per verniso; lakverniso, glazura verniso, kopala verniso, peĉverniso, terebenta verniso.[2]
Notoj[redakti | redakti fonton]
↑ Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 209.
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 17:03, 16 jan. 2018.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco