eo eo eo eo eo es eo it eo eo eo eo eo es eo es eo eo hbs_lat pt ceb eo lt en eo en eo eo fr it eo it eo eo eo fr eo pt eo pt eo nn eo eo eo lt eo eo eo nn eo eo eo eo hbs_lat eo eo tr eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo ru eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar bg bn ca id hbs_lat cy da de en es eu fa fi fr de lt he hbs_lat hu id it ja ko lt lv ml ms my nl nb pl pnb pt ro ru si en hbs_lat sv ta th tr fy uz vi pl zh zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Vivareo de la akcipitrobeka martestudo
Eretmochelys imbricata bissa (Rüppell, 1835)
Eretmochelys imbricata imbricata (Linnaeus, 1766)
Komunejo pri Akcipitrobeka martestudo
v • d • r
La akcipitrobeka martestudo (Eretmochelys imbricata) el la ordo de testuduloj kaj familio de keloniedoj videblas en la proksimaj maroj de Ŝandongo kaj Fuĝjano, kaj ĉirkaŭ Ĝoŭŝan-Insularo, Hajnan-Insulo kaj la insuloj de Sudĉina Maro, kaj estas videbla ankaŭ en la Suda Pacifika Oceano kaj Hinda Oceano.[1]
3 Utilo kiel homa predo
Korpaj trajtoj[redakti | redakti fonton]
Longa je ĉ. 60-74 cm., maksimume je 84.cm., ĝi estas malpli granda ol la kelonio. Ĝi portas brunan karapacon kun helflavaj strioj, kies kornecaj platoj estas vicigitaj tegolaranĝe kaj sterniĝas nur en ĝia maljuneco. La ventra kiraso estas brile flava. La kvar membroj aspektas remilformaj, la antaŭaj inembroj estas pli grandaj kun po du ungoj kaj la malantaŭaj pli malgrandaj kun po unu ungo. La vosto estas mallonga kaj kutime ne montriĝas ekstere. Ĝi havas du parojn da skvamoj sur la frunto, supran makzelon kurban kaj platan rostron.
Konduto[redakti | redakti fonton]
La martestudoj vivas en tropikaj kaj subtropikaj marbordoj kaj naĝas laŭ difinita vojo ĉiujare. Ili estas kruelegaj kaj nutras sin per fiŝoj kaj moluskoj, eventuale algoj. Inter julio kaj septembro ĉiujare ili grupiĝas ĉe marbordoj. Dumnokte la testudino fosas kavon sur strando por demeti ovojn, kies nombro estas malpli granda ol tiu de la fielonio. Demetinte ovojn, ĝi kovras ilin per sablo. La ovoj estas nature kovataj dum ĉ. du monatoj. Ofte okazas, ke ĝi demetas ovojn en fiksita loko. Oni kaptis unu ovodemetantan martestudinon sur plaĝo ĉe la marbordo de Srilankao kaj metis markon sur ĝia membro. Post 30 jaroj oni denove kaptis ŝin en la sama loko.
Utilo kiel homa predo[redakti | redakti fonton]
Laŭdire ĝia viando ne estas tiel bongusta kiel tiu de la fielonio, sed la kiraso havas pli grandan ekonomian valoron ol tiu de la fielonio. Frue en Song-dinastio de Ĉinio jam estis noto, ke ĝia kiraso servas por fari medikamenton. Ĝi havas ankoraŭ pli longan historion kiel materialo por fari metiartajojn.
Bildaro[redakti | redakti fonton]
Akcipitrobeka martestudo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Akcipitrobeka martestudo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Akcipitrobeka martestudo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Referencoj[redakti | redakti fonton]
Bestoj el la Pacifika ekozono
Komuneja kategorio en Vikidatumoj sen loka parametro
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 06:18, 2 mar. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj