eo pt es en en en eo eo en eo en eo en en zh eo eo eo eo eo eo eo tr eo eo eo eo eo eo tr eo eo eo en eo ja eo eo eo eo eo en nl en eo en eo eo eo hbs_lat en hbs_lat en en eu fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en hbs_lat en hbs_lat en en nl fr nl eo eo en nl fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl fr it it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo lt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl en eo cs eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo tr en nl zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl ru eo eo eo eo eo eo eo eo en en en es en en eo en en en en en nl en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en nl fr eo eo eo eo eo eo en nl en en eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es de en eo eo pt en en eo en en cs cs da en da cs en en cs da en en en de cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da en en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da da en en cs cs en de cs en en da en en en cs da da cs en en cs en en en cs en cs cs cs cs eo en eo es eo eo de eo en eo eo fr eo eo eo eo it eo eo en eo eo eo it eo eo eo en nds en en eo eo en en en eo en
Blogo de Razen Manandhar, el Katmando, Nepalo
Showing posts with label danio. Show all posts
Mi sidis en la prelego de Paul Gubbins
"Kiel verki bonan artikolon? Paul Gubbins, ĉefredaktoro de MONATO, enkondukis en tiun arton dum seminarieto en la Kleriga Lundo de la 96-a UK en Kopenhago. (1-a parto)"
Mi przentis mian pasporton al la dana ambadasorejo
Mi iris al la dana ambasadorejo por prezenti mian pasporton hodiaŭ tagmeze. Mi donis la pasporkton kaj la oficistino rigardis ĝin. Ŝi ankaŭ kopiis ĝin por la oficia kopio. Ŝi demandis al mi, "Kia estis la vojaĝo?"
Ili tion serĉas ĉar ili timas ke eble ni fuĝis en Danio. Nun ili estas certa ke ni ja revenis al nia hejmlado.
Parasar estis tie kiam mi kaj Bharat atingis per mia motorbiciklo. Poste venis Nabin kaj Navaraj. Indu ne povis veni pro okupiĝo kaj ŝi ja sendis ŝian pasporton pere de Bharat. Sed la oficistino diris ke ŝi mem devas apari. Bharat diris ke Alinka jam venis sole al la ambasadorejo.
Bharat informis ke venis invito de Korea Esperanto-Asocio por partopreni en Lorea Esperanto Kongreso.
Bharat petis ke mi invitu al ĉiuj por morgaŭa kunveno ĉe Thamelo.
Venis fama japana fotografisto (mi forgesis nomon) ĉe mia hejmo por foti nepalan kurarton antaŭ hieraŭ (2011-08-24) . Li estas ĝentila maljuna sinjoro. Li ankaŭ volis foti nin manĝanta, kaj li tion faris. Poste ni donacis nepalan manĝaĵon al lia grupo.
Hieraŭ (2011-08-25) mi ĝoje renkontis s-inon, japana esperantistino kiu jam vivis en Nepalo dum ĉirkaŭ 12 jaroj. Ŝi studis en Nepalo pro politiko kaj loĝis ĉirkaŭ 2 jaroj.
Mi demandis al ŝi pri ŝanĝojn ŝiaj okuloj kaptis. Ŝi diriske surstrate troviĝas pli altaj domoj. Sed en enaj partoj kaj pri vivstilo, malmulte sanĝiĝis.
Mi rakontis al ŝi pri mia vojaĝo al Japanio kaj ankaxu diris ke mia Esperanto-libro pri Japanio aperontas.
Kaj mi demandis al ŝi pri ŝia impreso de Nepalo. Ŝi diris,"Mi ne povas neŭtrale respondi kiam oni demandas al mi pri Nepalo. Mi amas ĝin tiom multe ke mi ne povas ne ami ĝin kiam mi devas opinii pri ĝi."
Laŭ ŝi, en Nepalo, homoj estas feliĉaj kaj ili havas tempon por amikaj kaj familiaj etosoj.
Jam pasis tri jaroj kaj ankaŭ pasos re-aldonitaj tri monatoj en kelkaj tagoj. Sed neia pregreso okazis je tia afero. La altkastaj politikistoj ankoraŭ staras kontraŭ la nova (jam promesita) propono fari Nepalon federala respubliko.
Nu, oni denove staras por batali por la seĝo de ĉefministro. Jen venis du kandidatoj -- kompreneble de alta kasto kaj ankaxu viroj -- por la plej alta posteno. Ili estas D-ro Baburam Bhattarai (li representas la komunista partio, la Maoistoj, kiuj batalis por komunista regno en Nepalo antaŭ 16 jaroj kaj pro kio mortiĝis 13,000 homoj) kaj Ramchandra Paudel (kiu antaŭe konstestis por la sama posteno kaj malvenkis por 12 foje). Ni, indiĝenoj, scias ke nenia bono okazos ne gravas kiu inter la du venkos…
Ni iros al la dana ambasadorejo vendrede
Pasis 12 post mia alveno en Katmando de Kopenhago. Dume pasis du sabatojn kiam mi ne povis ĉe esti en la kunveno de NEspA. Mi estis tute malsana la 13a kaj mi ne emis iri la 20an ĉar mi ricvis informon ke nia prezidanto kaj ĝenerala sekretario jam ne alvenis en Kamando.
Mi ja havis ŝancon renkonti Poshraj-n kaj Narendra-n kaj rakonteti pri mia vojaĝo.
Hodiaŭ mi ricevis mesaĝon de nia ĝenerala sekretario ke ni iru al la ambasadorejo vendrede (ni devis iri al la dana ambasadorejo kun fotokopioj de niaj pasportoj kun la ŝtampo ke ni ja revenis el Danio). Estis skribita en la noto kiun ni ricevis post ricevo de la vizo ke se ni ne faros tion, ni estos en la "nigra listo" de la ambasadorejo ktp ktp. Bone.
Kaj mi samtempe proponis al ĉiuj vojaĝintoj ke ni faru prezentadon de nia vojaĝo aŭ partopreno en la UK. Mi havas preskaŭ ĉion en mia blogo kaj ankaŭ mi navas belajn fotojn. Mi kredas ke ni intersanĝu niajn spertojn kune.
Jen mi jxus enhejmigxis. Me estas en mia aminda hejmo.
La sama hxaosaj stratoj, neobeojam trafikoj, bruaj preterpasantoj, malpura aero ktp ktp. Sed gxi estas mia, vere mia; mi estas gxia. Tri semajnoj da vojagxo estis preskaux tro por mi. Cetere cxi foje.
Sed mi gxojas ke mi havis bonegajn tempojn en Euxropo: en Danio kaj en Germanio. Mi denove volas danki al miaj gastigantoj. Nu. Mi ne povas kompreni la tempo-sxangxon. Mi devas dormi dum tuta tago hodiaux kaj morgaux mi iros al mia oficejo. La sama laborado denove.
Dankon al vi cxiuj, danaj samideanoj
Jam estas 10.20 nokte kaj morgaŭ matene mi veturos al la flughaveno. Eble morgaŭ matene mi ne havos tempon por skribi al vi.
Mia restado en Kopenhago ja estis agrabla. Mi ne havas aliaj pli belajn vortojn por esprimi mian ĝojon.
Mi sincere dankas vin por via helpo, subteno, promeso kaj kuraĝigo por min vizitigi tiun ekzotikan landon. Sen via laboro, helpo kaj deziro, mi ne povus estis tie ĉi.
Mi gratulas vin por la sukcesa kongreso. Ĝi fariĝis pli sukcesa ol imago de multaj homoj. Mi gratulas vin ĉiujn por via bona laboro.
Mi ja deziris rendevuon kun kelkaj de vi post la kongreso. Sed mi ja ne povis fari tion ĉar vi estas okupitaj kaj mi ankaŭ ne bone havas scion pri la urbo. Mi petas pardonon por tio kaj mi volonte estos en kontakto kun vi per la reto.
Mi precipe dankas al s-ro Peter Wraae, kiu gastigis min dum pluraj tagoj, veturigis min en lia aŭto kaj ankaŭ donis al mi bojan danajn manĝaĵojn. Mia memoro pri tiu ĉi vizito, gastiĝo kaj lia gastigamo estos en mia koro ĝis kiam estos Esperanto en mia kapo.
Mi revenis al Kopenhago hodiaux, antaux tri horoj. Multe pluvis kiam mi piedrevenis al hejmo de Peter.
Sxajnas ke ankoraux aliaj nepalanoj logxas cxi tie. Mi atendas Nabinon por kune flugi morgaux.
Posted by Razeno at 17:31 No comments:
Christiania, regxina palaco kaj trajno al Germanio
Hodiaŭ estas la lasta tago de mia vojaĝo en Kopenhago. Mi vespere vojaĝos al la Germanio kaj revenos nur la 9an, por forflugi la 10an al Katmando.
Nabin kunportis kelkajn paŝminajn ŝalojn por vendi tien ĉi en Danio. Peter helpos lin iri al vendistoj. Lone devis iri al la banko.
Post matenmanĝo, mi pakis rearanxis miajn valizojn. Vole ne vole, mi ankaŭ ĉifoje kunportis tro multe da vestaĵojn. Mi krome prenis multe da manĝaĵojn. Mi jam lasis librojn, sed eĉ tiam la valizoj ne malpeziĝis. Estis ĉiam malfacila malpezigi valizojn dum miaj vojaĝoj.
Ni kune veturis al la magazeno. Peter kaj Nabir serĉis vendejojn, Lone iris al la banko dum ni promenis en vendejojn.
Post unu horo kaj duono, Peter kaj Nabin revenis sensukcese. Lone ja aĉetis kelkajan vestaĵojn.
Ni deveno veturis al la hejmo por tagmanĝi. Estis ankaŭ bona ŝanco por ripozi.
Do, ni veturis al la "stranga" kvartalo de Kopenhago, pri kio mi aŭdis ekde mia alveno en tiu ĉi laŭsistema urbo. Tiu kvartalo nomiĝas Christiana kaj ĝin ne regas la dana leĝo. Dum la UK, okazis ekskurso al tiu ĉi loko, mi ne povis partopreni. Kaj kiam mi alvenis, mi subite trovis ke apud tiu ĉi loko, al la kathedralo kun turmenta ŝtuparo, mi jam venis antaŭ ol la UK, dum la ILEI Konferenco. Tiam Navaraj ja diris ke dana leĝo ne funkcias en tiu ĉi angulo de la kvartalo sed mi vidis nenion strangan tie kaj ne volis auŝkultis lin.
Do, Christiana. Granda ligna pordo kun kolumoj kun afrikecaj vizaĝoj bonvenigis min. Estis iu knabo faranta ŝaumo bubloj. Troviĝigixs dekoj da vendejoj de strangaj ornamaĵoj el Bharato, Ĉinio kaj ankaŭ Nepalo. Nepalaj T-ĉemizoj, paĵamoj, ĉapeloj, orelringoj, ringoj kaj kolĉenoj 20 oble pli multe kostis ol en Nepalo. Tio povas estis bona komerco por tiuj geknaboj kiuj volis vivi en Kopenhago. Sed mi ne vidis homoj aĉetantaj.
Ankaŭ estis vendejoj de iloj por fumi. Iom ene estis zono kie oni ne rajtis foti. Tie homoj malferme vendis mariajuanaĵon – prezo variis, eble pro kvalito – tiom granda kiom estas kvarono de pomo kostis de 50 ĝis 200 kronoj. Mi neniam povas uzi ĝin sed plaĉas al mi la odoro kiam iu fumas ĝin de proksime. Mi ne devas veni al Christianiana por fumi mariajuanaĵon.
Peter klarigis pri tiu kvaratalo. Estis iam registara kvaratalo, kie vivis soldatoj. Poste estis forlasitaj kaj kaptis ĝin ĉefe tiuj kiuj ne volis vivi en la societo aŭ tiuj kiuj en 70aj jaroj vivis kiel hipioj en sudaziaj landoj, je serĉado de feliĉo. Ili pensas ke ili vivas libere, preter la rego de la dana leĝo aŭ iu alia socia normo. Mirinde. Ĉu ankaŭ utopie? Tion mi ne vidas. Ili vestas sin normale, manĝas normale, ne havas bienon por kreski sian manĝaĵojn, ne fabrikas sian vestaĵon, ne kreas sian propran kulturon, ne forkuras la modernan vivmanieron, teknikaĵon, muzikilon, transporton ktp. Ili simple eskapas la moderna vivmanieron kie oni multe laboras, pensas pri kariero vivas en rapideco kaj gajnas multe da mono. Tutsimple. Sed ili vivas malalboreme, sen socia dogmo. Oni dire estas deversaj ideologioj: Kelkaj homoj volas nur espaki la societon kaj leĝon, kaj aliaj volas krevi veran novan societon kiel ili ne estas binditaj per ĉenoj. kaj aliaj nur volas libere fumi marijuanaxon. Kelkaj ankaŭ estas kriminaloj. Entute, ili estas 600 homoj, kun ĉ 200 infanoj, kiuj naskiĝis en tiu Christiana regiono.
Poste ni ankaŭ havis tempon por viziti al la reĝina vintra palaco "Amelienborg". Estis interese ke la dana reĝino permesis homojn veni ĵus apud la pordo. Neniu gardas la palacon krom tiel bele vestitaj gardistoj, kiuj estas presnakxu nur dekoracioj. Estis okangula kvaratago kaj staris kvar du-etagxaj domoj. Kaj meze staras la statuo de la regxo Frederiko V. Je nun flanko estis la maro kaj je alia flanko de la kvarato estis la Pregxejo de Frederiko (kiu ecx ne estas parto de la palaco). Estis konstruita de 1750 gxis 1760. La kvar palacoj nomigxas : palaco de Christian VII, La palaco de Christian VIII, La palaco de  Frederick VIII kaj La palaco de Christian IX.
Kaj proksime esats eĉ grandan preĝejon kie centoj da homoj vizitas ĉiutage. Mi komparas monarĥion de Danio al la Malla dinastio, kiuj konstruas templon ĉirkaŭ la palaco por ke homoj ĉiutage vizitu al la palaco. Kontraŭe, la Shah reĝoj metis distanco de ĉ unu kilometroj de la publiko kaj ĉiam vivis en timo ke eble popolo atakos ili. Kaj, eĉ tiu distanco ne povis savi ili.
Ni atingis al la trajnstacio je la 5a kaj je la 6.15 la trajno al la Frankfurto ekis. Estias vere nova sperto por mi veturi per trajno al Germanio. Estis du svislandaj knabinoj kiuj interese aŭuskultis kiam mi kaj Ursula babilis kaj demandis pri nia lingvo. Ili diris ke ili poste serĉos pri ĝin en la reto.
Posted by Razeno at 22:58 No comments:
Mi vizitis al maron!
De manteno komenci ĉagrenoj. Mi volis preni ĉion el mia komptutilo al mia HDD-n sed ĝi ne akceptis ion ajn de mia komputilo. Mia komputilo jam ne havis spacon eĉ por miaj novaj fotoj de mia ciferuma fotilo. Do? Mia karaj fotoj….nek mi povas forĵeti ilin, nek povas elŝarĝi ilin en mia komputilo. Ĉu ne ne plu fotu? Tio ne eblas. Kaj ĉu mi aĉetu novan memorkarton? Tio eblas.
Matene mi, Nabin kaj Ursula veturis al la maro. Antaŭe, ni havis planon veturi per la buso sed poste Peter lasis nin ĝis la marbordo. Dankon al li.
Estis fama Bellevue strando de Klampenborg, iom norde de Kopenhago. Kiam ni estis ĉe la maro, ni apenaŭ vidis ĝin. Estis nubo kaj ankaŭ ventis malvarme. Nabin diris,"Ni devis kuporti lumilon por vidi la maro. Eĉu ĝi ne videblis."
Ankaŭ mi ne ĝojis. Mi esperis ke suno devas brili kaj ekstere devas estis varma por puŝi min en la maro. Ursula tuj kuris ene pro eksciito. Mi kuŝis sur la muro dum duonhoro.
Estis bela loko. Estis malmulte da homoj kaj ili atendas al sunon. Je mia dekstra flanko kuŝis plej multe nudistoj. Multeda maljunuloj kaj malmulte da maljunuloj aŭ junuloj kuŝis sur la sablo sen io ajn sur iliaj korpooj. Ili poste kuris en la akvo. Estis tro sranga por mi. Ili devis serĉi iom pli izoliita loko por ĝui naturon se ili vere volas vivi nudiste. En aliaj flankonj viroj en longaj pantolonoj kaj virinoj en bikinoj ĝuis la akvon. Ankaŭ estis multaj infanoj kun iliaj gepatroj.
Dank' al dio, suno brilis kaj mi ankaŭ kuris en la maro. Miaj okuloj, alkutimiĝantaj al montaroj, ĉiam freneziĝas kiam mi vidas vastan maron. Mi fermis miajn okulojn kaj aŭskultis la maron, kantantan. Estis kvazaŭ meditado por mi en la akvo. La akvo estis mirinde pura kun bela sablo. Mi foje provis naĝi – tio estas la sola bedaŭro en mia vivo kion mi sentas dum mia vizito al maroj ke mi ne lernis naĝadon dum mia juneco. Mi povus tiom multe, longe kaj profunde naĝus, nur se mi scius kiel naĝi.
Nabin ne volis naĝi. Li anstataŭe kuŝis sin en razeno proksime kaj ĝuis la ĉirkaŭaĵon sole.
Ni revenis el la maro post tri horoj, je la 1a. Ni trovis afablan sinjorinon en la stacidomo, kiu helpis nin trovi la ĝustan buson. Ŝia fratino loĝas en Barato kaj so ŝi sufiĉe bone scias pri Nepalo.
La buso surterigis nin ĵus antaŭ la fama magazeno de Lingby, Stocenter. Mi jam elektis kelkajn aĵojn aĉeti kiam mi venis al tiu magazeno kun Peter, Nabin, Navaraj kaj Indu. Nun, estis bona sanĉo por mi aĉeti tiun aĵon. Sed mi ne volis aĉeti ion ajn, ĉar varoj terure multe kostas kaj mi tute ne povis kompreni kial midevas pagi 12 pro cento da takson al regisatro (dum monsanĝado) kiam mi ne ricevas servon de la ŝtato kiel la danaj civitanoj. Kaj tuj pluvis severe kaj estis por ni malfacila lasi ma magazenon. La bunta magazeno do tenis nin unu pli da horo. Kaj, mi kaj Nabin sukceis trovi malmultkostan jakon.
Nabin ne trovis ion kion li serĉis – li serĉis poton por ŝia filino pisi kaj tio kio troviĝis ne plaĉis al li. Mi hazarde trovis bicikleton por Lumanta kaj aĉetis ĝin. Ni denove iris al la alia flanko por aĉeti artaĵon. Mi montris al Ursula la tendon kiun mi elektis antaŭ unu semajno. La prezo estis bona sed la vendisto ne akceptis eŭron kaj mi nur ne  volis pagi 12 pro cento pli da mono je monsanĝo. Mi aĉetis tamen du ceramikajn birdojn, kiuj plaĉis al mi jam ekde komenco. Mi ankaŭ havis okulojn sur la glasaj kandelingoj, sed restas la probmelo: mi ne povas estis certa ke ili atingos en mia hejmo en ĝusta formo, senrompite.
Ursula regalis nin per glaciaĵo. Ne estis la ĝusta tempo por glacio sed ankaŭ ne estis malbona ideo, kvankam ĝi estas malamiko de mia malforta gorĝo. Mi glutis glaciaĵon, pensante ke momo (varma manĝaĵo kun viando ene, tre fama manĝaĵo en Nepalo) estus pli taŭga manĝaĵo en tiu pluvanta tempo. Survoje mi ankaŭ vizitis la vendejo-rondon Nitto. Ĝi estis alispeca vendejo kiel troviĝis pli malmultekostaĵo (kaj do, malplibonkvalita) kiel iris ĉefe eksterlandanoj por aĉeti manĝaĵon kaj aĵojn por kuirejo ktp.
Post duona horo da marŝado, ni atingis al la hejmo de Peter. Peter kaj lia amikino jam estis enhejme. Ni povis paroli pri la mirinda sperto – sunbrilo dum naĝado kaj pluvo dum aĉetumado. Lone estis timanta ke eble pluvis kiam ni naĝis.
Nabin volis uzi la komputilon por babili kun lia edzino sed ŝi na venis surline. Poste venis tempo por vespermanĝi. Ni denove manĝis rizaĵon. Post bongusta manĝado, mi sukcesis skajpi kun mia edzino.
Posted by Razeno at 21:30 No comments:
Al nepala konsulo kaj cervo-parko
Post matenmanĝo ni iris al la urbo. Ni estis invitita de s-ro Prakash Suvedi, la konsulo de la nepala registaro. Ni atingis tien je la 10.45.
La domo estis antikva, konstruis ĉirkaŭ 300 jaroj antaŭe. Sed ili bone konservis ĝin; la ŝutparo estis jam enliniĝinta al maldekstraflanko. Sed ili ne pensas por rekonstrui ĝin. La amo al antikvaj domo-konstruaĵoj ne estas gloro por ĉiuj.
Ges-roj Suvedi bonvenigis nin. Estis lukseta apartmento kiun luis nepala registaro por li. Li estas nuntempe pli okupitaj ĉar la oficejo de la ambasadorejo estas translokiĝita, en iu loko kie troviĝas granda bela ĝardeno antaŭ al domo.
Ni drinkis bieron kaj poste sekvis nepalstila rizaĵo, kiun mi de multaj tagoj atendis. Post manĝado, ni teumis kaj babils pri divesaj aferoj – vivsteloj de danoj, prezoj, ferioj en proksimaj landoj, edukadsistemo kaj prezo de vizito al kuracisto.
Mi, Nabin, Peter kaj Lone revenis kune kaj veturis al tiel nomata cervo-parko. Estis mirinde granda, pura, verda kaj kvieta kvazaŭ nacia parko. La cervoj videblis en malproksimeco kaj ili tuj forkuris kiam ni ekmovis. Ni ĝuis la verdan razenon, kaj ludantan kaj biciklantajn gejunulojn. Same estis interesa vidi gepatrojn kun iliaj infanoj sur rulo-ĉaroj.
Ĝi estas dane nomata Jægersborg  Dyrehaven. Ĝi troviĝas norde de Kopenhago kaj ĝia grandeco estas 11 kvadratkilometroj. Estas ĉirkauigita de muroj kaj oni povas eniri tra unu el 15 ruĝaj pordo-domoj. Ĝi estas konata por ĝia riĉa manova kverkejo kaj nombro de cervoj. La arboj kreskas nature kaj la registaro faligas ilin nur se ĝi estas danĝera por preterpsantoj. Ĝi donas loĝejon por 2100 cervoj - 300 Red Deer, 1700 Fallow Deer kaj 100 Sika Deer.
[La fotojn mi prenis el la reto]
Estis kelkaj gejunuloj en soleco, sidantaj unu apud la alia kaj sole leganta librojn aŭ serioze diskutantaj. Eble ili havas revon por iliaj estontoj aŭ ili venas tie kiam amo miksiĝas kun kverelo…
Meze staras malgranda sed eleganta palaco, konsruita por reĝaj ĉasadoj de antikvaj periodoj. Ĝi nomiĝas Palaco de Ermito (Eremitageslottet dane kaj The Eremitage Palace or Eremitage Hunting Lodge, angle). Estis konstruita de la arĥitekturisto Lauritz de Thurah laŭ la stilo de Baroque ekde 1734 ĝis 1736 por al reĝo Christian VI de Danio por reĝaj bankedoj kiuj ofte okazis en tiu cervoparko. Belaj leono-virinoj de ŝtonoj en ĉiuj anguloj sur la muro estis allogaj. Ni tamen ne povis eniri.
Ni ĝuis la verdan razenon, ludantan kaj biciklantajn gejunulojn. Same estis interesa vidi depatrojn kun iliaj infanoj sur rulo-ĉaro. Je la mezo estis belega kasteleto.
[La foton mi trovis en la Facebook de Sabrina el Indonezio]
Poste ni atingis al la amuzejo kun multaj restoracioj. Estis simila al tio de Tivoli. La amuzejo havas interesan historion. Antaŭ 400 jarojn oni trovi tien akvo-fonton kun pura akvo. Oni kredis ke ĝi havas povon resanigi homojn. Do homoj komencis viziti tiun lokon kaj plikniki. Ili plej multe venis en la nokto de mezsomero. Kaj, poste ĝi pli kaj pli famiĝis kaj do, oni starigis amuzejon en ĝi. Post du-hora marŝado en la kvieta herbejo, esti ĉirkaŭ bruo ankaŭ denove amuza.
Jen ni rekte revenis al la hejmo. Kaj ni atendas al Ursula kiu, laŭ ŝia plano, piedre venos sole de la staci-domo de Limpby kaj trovos nian hejmon.
[La latajn du fotojn donacis al mi Peter]
Posted by Razeno at 20:43 No comments:
Jen la fino de la kongreso. Post hasta, kapdolora, eksciita kaj ĝoja kurado de unu ĉambro al alia ĉambro, ni jen venas al al fino de la kongreso.
Post matenmanĝo mi pretigis sin por purigago de la ĉambro, kolekto de mia aĵoj, kiuj estis malnete sur tablo kaj sur la planko. Mi volis plu ripozi sed mi iris al la salono Zamenhof kie okazis la solena fermo de la kongreso.
Matene, je la 10a horo, en la plenplena salono Zamenhof de Bella Center, la  96-a Universala Kongreso de Esperanto en Kopenhago okazis la Solena Fermo.  La prezidanto de UEA, prof. Probal Dasgupta estsa ĉiam gaja. Ĝenerala sekretario Barbara Pietrzak faris resuman raporton pri la laboraj, klerigaj kaj kulturaj programeroj, kiuj disvolviĝis dum la kongresa semajno. D-ro José Antonio Vergara, kiu reĝisoris la traktadon de la kongresa temo, ligita al la Internacia Jaro de Junularo, legis la kongresan rezolucion, en kiu kristaliĝis la konkludoj el tiu traktado.
Estraranino Claude Nourmont anoncis la rezuitojn de la Belartaj Konkursoj kaj Oratora Konkurso. Estrarano Amri Wandel disdonis diplomojn pri elstara agado al ok meritplenaj movadanoj kaj diplomojn pri elstara arta agado al kvar kulturaj agantoj. Estraranino Maritza Gutiérrez anoncis la ricevantojn de la subvencio Cigno kaj transdonis la "esperantistan pacpremion", Premion Deguĉi, al s-ro HORI Jasuo el Japanio. Estraranino Loes Demmendaal transdonis diplomojn pri 50-jara kaj 40-jara seninterrompa membreco en UEA.
Post la ferma festparolado de prezidanto Dasgupta la partoprenantoj de la Internacia Infana Kongreseto ĝojigis la publikon per du kantoj. Poste la LKK-prezidantino Ileana Schroeder kaj Konstanta Kongresa Sekretario Clay Maglahães invitis sur la podion la LKK-anojn kaj la helpantojn, kiuj ricevis rozon kaj fortan aplaŭdon de la dankema kaj evidente tre kontenta kongresanaro.
Fine sekvis la transdono de la kongresa flago, kiun el la manoj de s-ino Schroeder akceptis la prezidanto de LKK de la 97-a UK, s-ro Nguyen Van Loi, kiu kore bonvenigis la kongresanojn post unu jaro al Hanojo. Pli frue, Barbara Pietrzak anoncis la decidon de la Estraro de UEA, ke la 98-a UK en 2013 okazos en Rejkjaviko, 36 jarojn post la antaŭa UK en la islanda ĉefurbo.
Post la komuna kantado de "La Espero" sub la gvido de la Internacia Koruso kaj ĝia estro Alan Bishop la prezidanto de UEA deklaris la 96-an UK fermita.
Ĉi-jare la Premion Deguĉi ricevas HORI Jasuo el Japanio pro multjara agado por konigi la japanan kulturon tra la mondo per prelegvojaĝoj, artikoloj kaj libroj, inter kiuj elstaras lia almanako Raportoj el Japanio, aperinta jam en 14 volumoj ekde 1997. Krome, ĉi-jare oni povis preskaŭ ĉiutage legi en Esperanto liajn retajn raportojn pri la vivo post la tertremo, cunamo kaj atomcentrala katastrofo okazintaj en marto en lia lando.
Subvencio Cigno estis starigita per donaco de la japana esperantista mecenato Etsuo MIYOSHI por subteni Esperanto-projektojn en la Tria Mondo kaj la iamaj socialismaj landoj de Eŭropo. Ĝi valoras 500 000 enojn, t.e. ĉirkaŭ 4500 eŭroj.
Ĉi-jare la Estraro de UEA dividis la subvencion Cigno-n (ĉirkaŭ 4500 eŭroj) inter tri ricevantoj:
1. Fondaĵo Ameriko por vojĝkostoj lige kun la 8-a Tutamerika Kongreso de Esperanto (TAKE) en San-Paŭlo, Brazilo, kaj por eldono de lernomaterialoj por hispanlingvanoj;
2. Esperanta filmfestivalo lige kun la 8-a TAKE; kaj
3. Dokumenta Esperanto-Centro en Zagrebo, Kroatio, por plibonigi siajn materiajn kondiĉojn kaj pligrandigi siajn kolektojn.
En la inaŭguro de la 96-a UK oni anoncis la nomojn de tri novaj Honoraj Membroj de UEA. Alia formo de honorigo en UEA estas la Diplomoj pri Elstara Agado kaj Elstara Arta Agado. Ĉi-jare la Estraro decidis distingi per diplomo 12 Esperanto-aktivulojn.
Diplomo pri Elstara Agado: Jorma Ahomäki el Finnlando pro elstara loka agado kaj gazetara informado pri Esperanto; Augusto Casqueroel Hispanio pro instruado de Esperanto en Ĉinio kaj Vjetnamio;Helmar Frank el Germanio pro elstara antaŭenigo de Esperanto kiel lingvo de scienco, precipe pere de la Akademio Internacia de Sciencoj; Francois Xavier Gilbert el Francio pro longtempa gvidado de la Koresponda Servo Mondskala de UEA; Heidi Goes el Belgio pro sukcesa agado por disvastigo de Esperanto en Indonezio; Mireille Grosjean el Svislando pro laboro por Esperanto en Afriko kaj utiligo de Esperanto por interkultura edukado; Andrzej Grzebowski el Pollando pro antaŭenigo de turismo per Esperanto kaj pro agado sur la kleriga kampo; Geza Kurucz el Hungario pro modela redaktado de la revuo Juna Amiko;
Diplomo pri Elstara Arta Agado: Kim Henriksen el Danio kaj Jean-Marc Leclerc (JoMo) el Francio pro longtempa kontribuo al la Esperanto-muziko; Carmel Mallia el Malto kaj Abel Montagut el Katalunio pro elstara kontribuo al la Esperanta poezio.
REZOLUCIO DE LA 96-A UNIVERSALA KONGRESO DE ESPERANTO
Ni, la partoprenantoj en la 96-a Universala Kongreso de Esperanto, venintaj al Kopenhago el 66 landoj por komune dialogi pri la iniciato kiun UN lanĉis per la proklamo de Internacia Jaro de la Junularo,
efektiviginte multvidpunktan diskutadon pri tiu temo, en etoso de interkomprenemo kaj efika komunikado,
ĉerpinte el niaj unuopaj kaj kolektivaj spertoj kiel anoj de diversaj socioj, aĝogrupoj, etnoj, seksoj, mondbildoj, politikaj sintenoj kaj religiaj konvinkoj,
agnoskinte la kontribuojn de la junularo al la socio kaj la neceson malfermi ŝancojn por ĝia partopreno en la kolektivaj decidoprocezoj, por taŭge alfronti la diversajn defiojn kaj ŝancojn de la nuna realo -- sociekonomiajn, ekologiajn, politikajn, teknologiajn ktp -- cele al la estonteco de la homaro kaj la planedo,
konstatinte ke tra la epokoj kaj kulturoj, la diversaj generacioj rilatis inter si laŭ variaj modeloj kaj strategioj, kun foja estiĝo de aparta junulara kulturo, kaj ke en la Esperanto-movado mem tio esprimiĝis ekz. per la efike avangarda rolo plenumita de ties junulara branĉo en apartaj historiaj turnopunktoj,
ke la unuopaj organizaj instancoj kaj sociaj medioj de la Esperantaj movado kaj komunumo aktive strebu al la kreado de taŭgaj kondiĉoj por kontakto, alproksimiĝo kaj kunlaborado inter junuloj kaj aliaĝuloj, ke la anoj de la malsimilaj aĝogrupoj en Esperantujo iĝu pli konsciaj pri la potencialo kiun por intergeneracie kontentigaj rilatoj liveras la esperantisma ideo mem de reciproka respekto kaj ambaŭdirekta bona volo,
al UEA, TEJO kaj iliaj respektivaj landaj organizoj pliproksimigi tempe kaj geografie siajn kongresojn, same internaciajn kiel landajn kaj regionajn, per kunordigita decidado, al konkretaj paŝoj ĉiunivele por kunagigi esperantistojn rete kaj eksterrete agantajn, same por enmovadigi perretajn lernintojn de la lingvo, kiel por helpi la tradician movadon adaptiĝi al la nuna epoko.
(Mi citas informojn de UEA por tiu ĉi parto de raporto)
Bonege. Post la fermo okazas longdaŭra adiaŭo en la salono. Ĉiiuj ŝatas fotiĝi, manpreniĝi aŭ brakumiĝi, kavazaŭ ili ne niam renkontos poste. Sed nuntempe tia adiaŭo ne tenas valoron ĉar nuntempe oni povas tuj kontakti, babili per la reto post kiam ili alvenas en siaj hejmoj, aŭ eĉ dum ili atendas alian flugon en iu flughaveno. Komuniko inter esperantistoj de diversaj landoj estas nun ĉiutaga afero.
Interese, mi renkontis multajn homojn dum la kongreso, kiuj konas min per la Facebook, Ipernity aŭ per mia blogo. Iam ili konas min kaj mi ne memoras aŭ iam okazis inverse. Sed ni tre ĝojis kiam niam virtualaj konatuloj venis kaj brakumis min. Ili gratulis min por mia daŭra ĉeesto en la reto kaj komunikado pri nepala Esperanto-movado per la reto.
dankema al ili por ilia laboro por venigi nepalanojn al Danio. Estis kvazaŭ batalo por ili kontraŭ sia registaro. Tio fakte nur esta por plenkolora sukcesigo de la UK. Mi gratulis ilin por ilia laboro.
Nu. Estis planite ke mi loĝos ĉe Peter denove post la UK antaŭ ol mia veturo al Germanio. Ursula, en sia vico mendis sian hotelon. Kaj, mi proponis al Peter ke estos facile por mi se Ursula kune loĝos ĉe li. Li konsentis sed Ursula diris ke ŝi devas almenaŭ por unu tagon resti ĉe la hotelo; kaj ŝi ankaŭ havas rendevuon kun iu ie. Ŝi tre deziris esti en la maro, sed mi ne tiom ĉar la vetero ne estis favora al naĝado. Eble mi vizitos al la maro kun ŝi.
Venis Peter kaj li klarigis ke Ursula mem venos morgaŭ al la Lingby stacio kaj mem atingos al al domo.
Mi kaj Nabin veturis kun Peter kaj lia amikino. Ni vizitis al la Norreport kaj al centra bazaro. La strato esits plenplena de trapasantoj. Oni vendas aĵojn sur la strato kaj ankaŭ  mi vidis ke du geviroj kantis "Hareram" sur la strato laŭ la Hindua sistemo.
Ni ŝanĝis monon. Interese, ni devis pagi ĉ 12 procento de takso. Mi demands sin, ĉu mi pagas takson dum monŝanĝo en Nepalo? Ne rekte. Do kiel la ŝtato pova gajni monon por konstruo de bonaj stratoj ktp? Mi poste aĉetis kelkaj memoraĵoj por miaj geamikoj kaj parencoj.
Poste ni veturis laŭ la kanalo de Kopenhago per  boato. Stratvendejoj de kuriozajxoj cxe la haveno estis interesa. La ĉiĉeronino klarigis pri la ĉirkaŭaĵo en la dana, angla kaj itala lingvo. Multe ventis kaj estis malvarma, denove iam sunbrilis kaj tuj varmiĝis. Tia estis la vetero de Kopenhago. La boatveturo daŭris dum unu horo kaj jam estis 4.30 kiam ni revenis.
Ni tiel veturis al la hejmo. Nabin petis telefonilon de Peter kaj parolis kun lia parenco. Li volis loĝi kun lia parenco kaj ni lasis lin en iu strato.
Do, en hejmo denove. Estis tiel freŝiga. Mi estis tre tre laca kaj dormis dum du horoj eble. Poste ni vespermanĝis kaj parolis pri politika sistemo de Nepalo. Ili diris ke ni devas fortigi la sistemon kiu regas nin. Ili tamen esperas ke bonaj tagoj en Nepalo iam alvenos, iam.
Post manĝo ni kune rigardis filmon pri Sherlock Holmes. Antaŭ longe mi tre ŝatis librojn kaj filmojn pri lin. Mi vidis lian filmon post longa tempo. Do, ĝi en interesis min. Sed, la scenoj kiujn montras en la filmo ja estis interesa.
Posted by Razeno at 22:54 No comments:
Jen la kongreso preskaŭ finas. Ne estis interesaj programoj hodiaŭ. Mi iris iom malfrue kaj gustumus kelkajn programojn sed ne plaĉis al mi. Eble mi estis laca pro kongresumado. Ŝajnis ke homoj ne plu volas kongresumi. Pli multe da homoj troviĝis ekstere kaj nur malmulte da homoj serioze sidas en ĉambroj nuntempe.
Mi sukcesis sendi bildkarton al Doi kaj Salla. Tio estis tre malgranda laboro mi ne sukceis fari dum pasinta semajno.
S-ro Hori acxetis lignan artajxon de amiko el Benino kaj li volis reklami gxin.
Estis granda afisxo de la UK por fotigxi, nur malmultaj homoj emis sidi malantauxe.
Mi iomete babilis kun la usona sinjoro.
Kaj mi fotigxis kun Renato!
Mi sentas sin pli kaj pli malsana, pro malvarmumo. Mi preferis ripozi hodiaŭ.
De tagmezo ni estis je preparado de internacia vespereo. Nepala teamo prezentos nepalan kanton.Eble estas la unua fojo mi vidis cxiujn nepalanojn kune.
Mi ĝoje regardis la filmon Internacia Lingvo. Tamas pri evoluo de Esperanto. Oni eĉ prezentis mian bildon en ĝi.
Mi staras kun Ella Stug, tiun foton mi trovis el sxia retpagxo.
Bonŝance mi povis partoreni en la brazila danco-grupo. Estis amuza sperto. Estis tiel. Estis la parto de la rakonto. Iu knabo kaj knabino enamigxas. La knabino estas graveda kaj la knabo volas fusxi. La patro iras al la polico kaj li finfine konsentas edzigxi. Do, la kamparanoj de la vilagxo dancas gaje. Dum la danco mi konatigxis kun Ewa, kiu voluntas en Esperanto-Urbo.
Mi sukcesis komuniki kun Peter kaj li estas preta akcepti min kaj Ursula al lia hejmo dum tri tagoj. Sed mi akoraux ne scias kio estas aliaj planoj de aliaj nepalanoj. Mi demandis al Parasar. Li diris ke li scias nenion.
Vespere estis la internacia vespero. Artistoj el Francio, Danio, Indonezio, Nepalo, Japanio, Svedio kaj aliaj prezentis kantojn kaj dancojn.
Ilia kaj Sabrina dancis tradician dancon de Indonezio
Nepalanoj dancas laux la kanto "beni ko bazar"
Kim kaj lia filo prezentas kanton
Posted by Razeno at 23:36 No comments:
Hodiaux mi partoprenis en la programo CO respodas. Multaj venis plendoj kaj Osmo lerte respondis.
Oni plendis ke mankis de afisxo cxe la kongresejo kaj la organizantoj perdis bonegan okazon varbi pri nia lingvo. Iu blindulo plendis ke mankis materialo pri la kongreso en alimanera formo do estis diskriminacio kontraux pli ol 20 blinduloj en la kongreso. Iu plendis pri la eksurso : La dana cxicxerono klarigis pri al lokoj en la angla lingvo kaj la dana esperantisto ne povis bone klarigis la enhavon en Esperanto. Manko de posxtmarko kaj posxtservo en la kongresejo estis aliaj problemoj.
Mi partoprenis en la kunsido de legantoj de revuo "Esperanto". La redaktoro diris ke fotoj devas esti bonkvalitaj kaj artikoloj estu suficxe bonaj. Oni diskutis pri reta kaj papera versio de la revuo. Li diris ke la papera versio aperados. Kaj li ankaux diris ke la UEA pagas pli multe al posxto ol al presejo.
Mi diris ke kaj reta kaj papera versio estas grava cxar retan version mi tuj ricevas kaj por papera versio mi devas atendi du du monatoj kaj duono. Kaj mi ankaux proponis ke oni devas de tempo al tempo kontroli cxu ricevantoj de al revuo legas gxin aux ne. Povas esti ke kelkaj homoj dauxre ricevas senpage, dank' al iu fonduso kaj li aux sxi ne zorgas pri la valora bulteno kvankam multe da mono estas elspezata por eldoni gxin kaj disengi gxin.
Kunsido de KAEM estas interesa. Sidis Hori, Hong, Indu kaj Lee al podio. Hori prezentis la projektojn, Bharat, je nomo de Nepalo diris ke ni okazigis IHRon, ni povas okazigi konunan seminarion de "MezAzio", ke ni eldonis "Templo"n. Li ankaux diris ke li instruis Esperanton en Filipinoj. Lee el Koreio, Trozoro el Cxinio, Jehosna Tilleman el Israelo, Heidi kaj Ilia el Indonezio, Immaru Fumiro (?) el Japanio kaj Parawaj el Pakistano parolis pri movadoj en siaj landoj. Indu venis nur por saluti. S-ro el Vjetnamio diris ke ili cxefe okupigxas pri okazigo de la UK.
Mi demandis al KAEM kiel mi povas komuniki kun KAEM komissioano kaj venis subite Bharat por respondi ke mi kontaktos al kamemano el Nepalo! Tute stulte. Mi ne atendis lian resondon kaj KAEM mem ne havis respondon.
Lee, jxetis kelkajn "amarajn" konsilojn. Li diris ke Hori kaj aliaj devas agi nur kiel eksprezidantoj kaj lasi novan komisianaron labori por plibonigo de la KAEM.
Mi estis invitita de koreoj por mangxi korean rizon. Estis bongusta.
Post mi iris al la kunsido de Budhismo, de Budhana Ligo Esperantista. De mia flanko, mi diris ke budhismo suferas pro la sxtata religio. Mi proponis ke ni okazigu Budhana Seminirio cxe Lumbini aux iu alia loko kie oni povos detale diskuti pri la Budhismo en divesaj landoj. Strange ke Esperanto floris en Azio kie vivas la plej multe da budhanoj sed mi ne trovas ilin tre multe inter esperantistoj, almenaux dum UKoj.
Mi poste trovis nepalanojn : Estis Bharat, Indu, Nabin, Parasar kaj Navaraj. Evle, estas por al unua fojo ke mi vidis ilin en unu loko. Venis tiu amikino de Peter kaj Indu volis estis fotita kun ili. Franciska ankoraux posedas la botelo de vino por nepalanoj. Sed gravaj nepalanoj ne estas preta regaligxi.
Mi poste komprenis ke ili akumuligxis por prezenti kanton por la internacia vespero. Mi ne volis esti tie por kantado. Mi iris al leteratua konkurso (eble) kiel Urlic Beker legis prozon. Estis interesa sed mi volis eksplori pli utilan programon.
Post mi iris al la kunsido de ILEI kie oni rakontas gxenerale kio okazis dum la ILEI konferenco. Oni resume diskutis pri la problemoj kaj planoj de Esperanto-instruistoj.
Reveninte mi vidis ke Ilia sercxin sxian amikinon. Ni auxskultis al malferma koncerto de Kajto. Nun mi komprenis kial Kajto estas malgranda nun. La grupo iam disigxis. Kaj la muziko ankaux ne plu estas tiom vigla kiom Kajsto estis 10 jaroj, kiam eble mi auxskultis ilin por la unua fojo.
Mi venis al cxambro por ripozi. Post tiom da tagoj de kongresumado, mi estas lacaj. Estis la tempo por filmo "La Universala Lingvo" sed mi ne iris tien pro laceco. Nur poste mi eksciis ke gxi enhavas mian scenon, 'pafita' dum la UK en Jokohamo.
Poste mi iris al la koncerto de Reverie. Ili havas kolekto de tre amuzaj instrumentoj. La virino tre lerte kantis kaj ludis instrumentojn. Sxi ecx ludis sur la ligna staktolo sur kiu sxi sidis. Sed sxajne sxi ne parolas Esperanton. Sxi finfine ecx kantis anglan kanton.
Poste sekvis la filmo "Atako de Lunaj Zambioj", esperantigita sur la fama mannova angla filmo "Star Wars" (eble). Komprenebla gxi placxis al mi sed pli multe placxis al mi dormo. Do.
Posted by Razeno at 13:55 No comments:
Hodiaŭ estis la tago de ekskurso. La kongresejo estis fermita. Etis diversaj eskursoj por deviersaj homoj. Unue mi ne sukcesis trovi ĝustan informon kaj due preskaŭ ĉiuj estis tre multekosta kaj mi ne volis partopreni en ĝi.
Antaŭ heraŭ Betty propnis ke ŝi ĉiĉeronu nepalanojn al al urbo-centro ĉar ankaŭ ŝi pensis ke eble nepalanoj ne povos pagi la ekskurso-kotizon. Prave. Sed kiam mi ekdemandis al nepalanoj, mi ankaŭ ŝokiĝis ke ili estas tre bonŝancaj. Bharat kaj Nabin planis vojaĝon al iu kastelo, Parasar havis bileton pri iu luksa ekskurso. Mi ne persone povis demandi al Indu kaj Alinka. Mi proponis al Navraj kaj li estis feliĉa.
Nu. matene mi iris al la pordo kaj Navaraj diris ke ankŭ venos aliaj. Samtempe mi renkontis tri gejapanojn kiu ankaŭ mem-promenadi. Mi proponis ke ili ankaŭ estu kun ni. Ni iris al la Norreport kaj piediris laŭ la bazaraj stratoj ĝis laborista kvartalo aŭ latina kvartalo.
Ni iris ankaŭ al la tombejo kie kuŝis memoron de dana esperantisto Marie Schroder, kiu multe laboris sed tre june forpasis. Poste ni iris al la botanika ĝardeno kaj muzeo. Ni iris por manĝi sed en tiu abunda varieco, mi ne povis bongusa (=nepaleca) manĝaĵo. Tamen devis satigi sin per fritita (anakaŭ malvarmega rizo kaj pecoj de kokaĵoj. Poste ni iris al la botanika ĝardeno kun belaj statuoj. Oni iris al la muzeo sed pro laceco mi kaj Navaraj decidis rekte reveni al la loko kie okazos la koncerton.
Koncerto komenciĝis je la 7a. Unuaj ne estis bonaj sed je la fino, la Danĝera grupo kaj Kimo mem donis energion kaj elektron al la dancantaj aŭdantoj. Ankaŭ ĉeestis Indu, Parasar kaj Bharat. Ankaŭ mi multe dancis.
Iu hungarino diris al mi ke kvar nepalanoj vojaĝos al slovakio kun ŝi. Kiuj nepalanoj povas esti. Interesajn novaĵojm oni havas por mi.
Jen kelkaj ligiloj kie vi povas gxui la koncerton:
Posted by Razeno at 11:37 No comments:
Tutemondeco, Kongresa temo, oratorio ktp
Tutemondeco, Kongresa temo, oratorio ktp
Mi sentis sin malsana pro malvarmumo. Kaj ankaŭ estis malfacila dormi kiam la ĉielo heliĝas je la 4a en mateno. Tio estas la problemo - tagoj estas tro longaj (de 4a matene ĝis 10a vespere). Okuloj ne volas dormi sed korpo postulas dorm-ripozon. Mi retumis kaj trovis Navarajon surlinie kaj kontaktis lin perskajpe. Ni kune vagis ĉirkaŭ unu horo ĉe Hotel Metro Cabin. Tie loĝas kelkaj nepalanoj.
Nature, mi estis iom laca kaj post matenanĝo, venis al la ĉambro por ripozi. Mi ne sukceis kontakti al mia hejmo kaj tio estas mia eta kapdoloro.
Unue mi iris al la programo pri la UEa-ITAk ekzamenoj de Hungario. Ili havas tiom bonkvalitan ekzamenoj por lenrnintoj, sed domaĝe, terure multe kostas. Mi scias Esperanto ne estas tiom facila lingvo, kaj mankas bonaj instruistoj ĉe mi. Kaj, ni ne povas utiligi la eblecon de bonaj Esperanto-instruistoj. Mi memoras antaŭ tri jaroj venis Tatjana el Rusio. Ŝi intencis instrui Esperanton al komencantoj kaj progresantoj. Sed ni ne povis organizi kurson por ni ankaŭ. Ĉiuj estas tiom okupitaj en Nepalo.
Mi poste sekvis la programon de Tutemondeco de Esperanto. Ĝi estas la faka asocio, kiun prezidas Renato Corsetti. Ili diskutas pri novaj vortoj kaj faciligo de Esperanto.
Mi iris al al koncerto de la hispano Slotronik, la hispana kantisto. Tute ne plaĉis al mi ĉar nur komputilo faris bruon kaj li preskaŭ nur dancis. Same kiel disko-jokioj faras tiel nutempe en dancejoj. Mi pvoas diri almenaŭ ke tio ne estas taŭga por mia gusto.
Poste mi iris al la Tago de Lernejo, por aŭskulti al la instrumaterialoj de s-ro Lee. Sed mi atingis al la ĉambro iom malfrue kaj ne povis vidi vin.
Do, mi iris al la kongreso Temo, temis pri dialogo inter generacioj. Ja estas unu el gravaj demandoj al Esperantistoj, kaj ankaxu al neesperantistoj. Kiel maljunuloj kaj junuloj povas pacience kaj logike disukuti pri novaj aferoj, por teni la harmonion en esperanto-asocioj? Hose donis al ni gravan demandon: Kion ni faru favore al la ekstigo/ plifortigo/pluvivado de efektivaj pontoj de intergeneraciaj dialogoj reciprokaj interkompreno kaj kunlaboro? Venis diversaj respondoj. De mia flanko, mi klarigis ke en Nepalo troviĝas tri generacioj : a. tiuj kiuj lernis en 1960aj jaroj, b. kiuj lernis en 1990 kaj c. kiuj lernis en 2000-2004. Mi diris ke eble maljunuloj ne volas ke junuloj progresu, kaj poste ankaŭ diras ke ne povas daŭrigi komuniko kiam maljunuloj ek de komenco babilas kaj odernas gejunuloj ke ili parolu nur esperante. Mi ankaŭ klarigis ke estos malfacile peti junulojn paroli Esperanton kiam "maljunuloj" ekde komenco krokodilas en Esepranto-kunvenoj. Ankaŭ estis tie Indu.
Poste mi provis iri al la kunsido de Sub-komutato: Landa Agado. Mi ne reprezentas sed, post kiam Corsetti demandis mi diris ke UEA devas kontroli kiam landaj asocioj lasas demokratiajn morojn. Nek prezidantino, nek la ĝenerala sekretario estis en ĝi. Kaj, mi iris por aŭskulti la oratoran konkurson. Sed tie neniun nepalanon mi vidis. Ĵus ekstere mi vidis ĉiujn nepalanojn.
Bharat volis diri ion al mi sed mi ne povis aŭskulti al li ĉar Roy Mcoy estis parolanta. Li petis min ke mi morgaŭ laboru por la kongresa kuriero. Bonege.
Poste mi sole iris eksteren kaj promenadis laŭ la larĝas strato kontraŭ forta vento.
Jes morgaŭ. Ne okazos kongreso. Oni elektis ekskursojn. Betty proponis ke ŝi deziras ĉiĉeroni nepalanojn al la urbo-centro. Bonega ideo. Sed estas la problemo: Parasar partoprenos en la ekskurso ĉar iu pagis por li. Bharat kaj Nabin estos en privata ekskurso kun Peter. Mi ne povis renkonti al Indu kaj Alinka. Do, ĉu nur mi kaj Navaraj?
Mi ne povis iri al la akcepto de la urbestro en al urbodomo de Kopenhago. Mi sentis sin tre malsana kaj venis al la ĉambro por dormi. Mi sciis pri tiu programo nur kiam Ahto revenis. Sed partoprenantoj diris ke ne indis partopreni. Cetere oni kritikis ke la urbestrino salutis geesperantistoj en al angla lingvo.
Poste mi promenis kaj trovis la korea grupo. Brila diris ke s-ro Yu bone kuiras manĝaĵon. Mi senhonte petis ke li ankaŭ min invitu ĉar mi tiom sopiras manĝi rizon. Ili invitins min por tagmanĝi ĵaude.
La teatro de "Dek tagoj de Kapitano Posnikov" plaĉis al mi. La rakonto temas pri vojaĝo de Zamenhof al Usono kaj ĝia politiko. Krome plaĉis al mi la uzo de kino en teatro.
Ni kune trinkis en ĉambro de Franciska, kun japanaj sinijorinoj. Rakonto de la japana sinjorino pri ŝia edzo nezorgema estis pensiga. Ili preskaŭ ĉiutage batalis kaj tio estis preskaŭ normala vivo por ili. Ŝi scias ke li iras dormi kun alia virino en la hotelo kaj ŝi simple ne pemesis lin esti en la ĉambro. Kiaj geedzoj! Ĉu tio estas normala?
[Tiun foton mi kolektis el Facebook]
Posted by Razeno at 19:02 No comments:
Koncerto, landaj agadoj, Oomoto
Estis la tago de fakkunsidoj kaj diskutoj.
Mi estis ĉe la fakkunsido de aplikado de Esperanto en poŝtelefonoj, de Jacob. Plaĉis al mi koncerto de Nataŝa kaj Ĵomart. Ili estis en mia kapo ekde kiam mi lernis Esperanton. Mi unuafoje asŭkultis ilin.
Tre bedaŭrinde, nepalaj reprezentantoj ne troviĝis en la fakkunsido de landaj agadoj. Mi ĝoje estis en la fakunsido Oomoto. Kaj, tre bedaŭrinde, mine povis esti ĉe al tio de ĵurnalistoj. Kial UK estas tiom mallonga? Kial okazas same interesaj programoj samtempe? Kial programoj estas interesaj? Stultaj demandoj estis plena sur mia kapo.
Mi ekmalsaniĝis. Mi ne scias kial, sed mia kapo forte doloras kaj estis eĉ malfacila stari sen apogo. Sed mi volis ĉion ĝui de la kongreso. Eble tio okazis pro sanĝo de manĝaĵoj. Mi ja povis manĝi nepalstilan nudelon en la hotelĉambro sed tio ne estis sufiĉa. Mi ja deziris manĝi rizon, rizon kaj rizon…
Mi estis en la prelego de Paul Gubbins, pri arto de artikolo-verkado por gazetoj.
Posted by Razeno at 23:03 No comments:
Subscribe to: Posts (Atom)
Diris mia amiko ke...
Bonvenon al mia blogejo. Per mia Esperanto-blogo, mi montras al la mondo ke nia internacia lingvo ja vivas hodiaŭ, kaj ĝi troviĝas ankaŭen Nepalo. Vi trovos artikoletojn pri Nepalo, tiea kulturo, socio kaj mia persona vivo. Kaj mi nepre donas mian personan opinion pri Esperanto-movado en mia lando.
Dankon por via vizito. Bonvolu lasi viajn komentojn aŭ skribi al mi al razeno(a)gmail.com. Mi atendas viajn reagojn. Mi ege emas korespndi per Esperanto.
Mi estas Razen Manandhar "Razeno"
1990: Aliĝis al NEspA, kiel fondinto-membro
1992: aliaĝis al UEA
1994: partoprenis en la UK (Seuolo)
1996: fakdeligitiĝis en UEA
2005: partoprenis en la AK (Katmando)
2006: prezidis NEspA-n (ĝis 2008)
2007: partoprenis en la UK (Jokohamo)
2009: eldonis libron "Vojaĝo al Muktinath"
2011: partoprenis en la UK (Kopenhago)
2012: volagxis en Francio por instrui Esperanton
2012: eldonigxis libro "Puinkino kaj aliaj nepalaj rakontoj" el Japanio.
Mia libro - "Jen Japanio" atendas eldoniĝon.
2013: organizis programon "La 1a Internacia Ekskurso de Katmando".
Mi troviĝas ankaŭ en lernu.net, facebook.com, ipernity.com, esperanto.com ktp.
Mia Vojagxo Tra Esperanto Slideshow: Razen’s trip from Kathmandu, Nepal to Kazakhstan was created by TripAdvisor. See another Kazakhstan slideshow. Create your own stunning free slideshow from your travel photos.
Estas mia unua Esperanto-libro. Bonvolu acxeti gxin en UEA.
Belaj fotoj de Nepalo
Nepalaj geesperantistoj en Facebook
Serĉu en tiu ĉi blogo
Aligxu al nepala diskutgrupo
There was an error in this gadget
Full Size Synth Piano widget and many other great free widgets at Widgetbox! Not seeing a widget? (More info)
Watermark theme. Powered by Blogger.