eo de eo eo eo eo eo pt it eo eo tr eo eo eo eo eo eo eo eo eo de de de de de de de de de de en de en de en de de de de en de eo de de en en eo eo de de de eo en eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv eo ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar de ca hbs_lat da de en es fr id it ja lb nl pl pt ru sl sv fy eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
1 ŝanĝo en ĉi tiu versio atendas kontrolon. La stabila versio estis patrolita je 13 mar. 2013.
Robert Elisabeth STOLZ (naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1880 en Graz, mortis la 27-an de junio 1975 en Berlino) estis aŭstra komponisto kaj dirigento. Li estas la lasta majstro de la opereto kaj komponis multegajn sentempajn kantojn, valsojn kaj filmmuzikojn.
Monumento pri Stolz en Vieno.
Robert Stolz estis la dek-dua ido de la dirigento Jakob Stolz kaj la pianludistino Ida Bondy. Li studis muzikon en Graz, Berlino kaj Vieno. Poste, li laboris je diversaj orkestroj kaj operejoj en Aŭstrio. En 1903 li debutis kiel komponisto kun sia opereto Schön Lorchen. De 1905 ĝis 1917 li estis muzika direktoro de la Theater an der Wien, tre fama teatro en Vieno. Tie li unue prezentis la opereton Die lustige Witwe ("La gaja vidvino") de Ferenc Lehár. De 1914 ĝis 1918 li servis kiel soldato.
En 1924 li elmigris Berlinon. Sekvis plurajn unuajn prezentadojn de siaj operetoj. En 1926 li reiris Vienon, kie li provis sin en la klasika muziko kun sia nura opero Die Rosen der Madonna ("La rozoj de la Madono"). Krome, li verkis ĉirkaŭ sesdek operetojn. Oni scias ke li helpis al multaj judoj fuĝi el Germanio tiutempe.
En 1938 li forlasis Vienon post la kunigo de Aŭstrio kun la nazia Germana Imperio. Komence li vivis en Svislando, poste en Parizo, kie li estis arestita kiel "kontraŭa eksterlandano". Post tio li vivis ĝis 1946 en Nov-Jorko. Dum sia restado en Usono, Robert Stolz komponis filman muzikon kaj estis nomumita por la Akademia Premio en 1941 kaj 1944.
Li atingis 17 internaciajn distingojn. Li mortis en 1975. Li havas honoran tombon sur la centra tombejo de Vieno kaj monumenton en Prater, la granda parkgardenaĵo en Vieno. Multaj stratoj kaj placoj estas nomitaj laŭ lia nomo.
Verkoj[redakti | redakti fonton]
Operetoj[redakti | redakti fonton]
Die lustigen Weiber, 1908
Der Tanz ins Glück, 1921
Märchen im Schnee, 1925
Eine einzige Nacht, 1927
Der verlorene Walzer, 1930
Venus in Seide, 1932
Wenn die kleinen Veilchen blühn, 1932
Venus in Seide, 1932
Der verlorene Walzer, 1933
Der süßeste Schwindel der Welt, 1938
Frühling im Prater, 1949
Karneval in Wien, 1950
Hochzeit am Bodensee, 1969
Filmmuziko[redakti | redakti fonton]
Zwei Herzen im Dreivierteltakt, 1933
Ich liebe alle Frauen, 1935
It Happened Tomorrow, 1944
Aliaj verkoj[redakti | redakti fonton]
Die Rosen der Madonna (opero)
Im Prater blüh'n wieder die Bäume (valsa kaj polka kanto)
Adieu, mein kleiner Gardeoffizier (valsa kanto)
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 17:21, 15 feb. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj