eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt es it pt es eo hbs_lat it en eo es eo eo en eo eo eo eo en eo en eo fi eo hu eo eo eo eo it eo eo nl eo eo en eo en wuu eo fr eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo de pl de de de de de eo de eo it de de eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo sl eo ru eo ru eo hbs_lat en en de en eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo de fi es it eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo eo de en de ru de ru es de en en ca en de cs en en en en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo cs es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl de am an ar arz as en en en az ku uz de lt ru sv bg new en bn bo br hbs_lat uk ca en mhr mzn tt hbs_lat vi cy da de fr el en es et eu ast fa fi nn fr fy de ja gd lt gn gom war ku de he hi tl hbs_lat it tl hu hy it id fr en es is it ja fr jv ka az sah en kk ta ko ku cs it lb hbs_cyr it nl lt lv en ru en ml be mr ms es my mzn nds nl nb nb fr it ta pa id es pl pms pnb ps pt io ro vi ru ru bxr jbo en hbs_lat si en sk sl sq hbs_lat nl la sv hu ta te en th ceb tr oc en fy ur uz fr fi vi tr pl xmf he da zh fr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Aleksej Konstantinoviĉ Tolstoj aŭ Aleksej Nikolajeviĉ Tolstoj.
Lev Nikolajeviĉ Tolstoj en Jasnaja Polana, 1908. (Frua kolora fotografio farita de Sergej Miĥajloviĉ Prokudin-Gorskij)
en Jasnaja Polana, Rusia imperio
Esperanto • rusa lingvo [#]
Ŝtata Universitato de Kazano [#]
Sergey Tolstoy • Tatiana Suĥotina-Tolstaja • Ilya Tolstoy • Lev Lvovich Tolstoy • Aleksandra Tolstaja • Maria L'vovna Tolstaya [#]
Petr Chelčický, Aleksandr Puŝkin, Laurence Sterne, Harriet Beecher Stowe, Charles Dickens, Plato, Aristotelo, Jean-Jacques Rousseau, Arthur Schopenhauer, Nikolaj Gogol, Henry David Thoreau
Muhammad Ikbal, Mohandas Gandhi, Martin Luther King, Jr., Virginia Woolf, Orhan Pamuk, Ludwig Wittgenstein, Edna O'Brien, James Joyce, Vladimir Nabokov, J. D. Salinger, Modernismo
v • d • r
Portreto de Tolstoj fare de Ilja Repin (1887)
Lev Nikolajeviĉ TOLSTOJ aŭ Leo TOLSTOJ (ruse ЛeB HиkoлaeBич ToлcToй [Lev NikoLAjeviĉ TalstOJ]; naskiĝis la 9-an de septembro 1828, mortis la 20-an de novembro 1910) estis rusa verkisto.
Li naskiĝis en Jasnaja Polana, kiel filo de nobela bienposedanto. Li studis orientalajn lingvojn kaj juron en Kazan, sed ĉesigis la studadon por okupiĝi pri la administrado de la gepatra bieno. Post militservo kaj kelkaj vojaĝoj eksterlanden, li decidis resti en Jasnaja Polana. Li tiam engaĝiĝis inter alie por la instruado de vilaĝaj infanoj kaj dediĉis sin pli forte al verkado. En 1901 li pro siaj verkoj, kiuj propagandis senaŭtoritatan kristanismon, estis eksigita el la Rusa Ortodoksa Eklezio. En novembro de 1910 li forlasis sian familion por pasigi la reston de sia vivo en soleco. Tio fariĝis lia lasta vojaĝo. Li mortis mallonge poste en stacidomo Astapovo.
3 Tolstoj estis akuzita pri ekstremismo
4.1 Esperanstiso Victor Lebrun kaj biografio pri Tolstoj
La 23-an de septembro 1862 Lev Tolstoj edziĝis al Sofia Andrejevna Bers, kun kiu li travivis 48 jarojn. La geedzoj havis 13 gefilojn, el kiuj maturiĝis nur ok.
3. Ilja (22.05.1866 - 11.12.1933)
4. Lev (20.05.1869 - 18.10.1945)
5. Maria (12.02.1871 - 27.11.1906)
6. Pjotr (13.06.1872 - 09.11.1873)
7. Nikolaj (22.04.1874 - 20.02.1875)
8. Barbara (naskiĝis kaj mortis novembre 1875)
9. Andrej (06.12.1877 - 24.02.1916)
10.Miĥail (20.12.1879. - 19.10.1944)
11.Aleksej (31.10.1881 - 18.01.1886)
12.Aleksandra (18.06.1884 - 26.09.1979)
13.Ivan (11.03.1888 - 23.02.1895)
Sian literaturan agadon Tolstoj komencis per taglibroj. En 1852 li publikigis sian membiografion Detstvo (= Infanaĝo), en 1854 sekvis Otroĉestvo (= Knaboaĝo) kaj en 1856 aperis Junost (= Junaĝo). Siajn spertojn dum la militservo li priskribis inter alie en Sevastopolskie Rasskazi (1855/56). La plej famaj verkoj de Tolstoj tamen estiĝis post lia reveno al sia naskiĝloko: ekz. Vojna i mir (= Milito kaj Paco), ses-voluma historia romano pri la tempo de la napoleonaj militoj aperinta 1865-69, kaj Anna Karenina, romano pri geedza paro, aperinta en 1878.
Lia lasta verko, Haĝi Murat aperis postmorte en 1912.
Verkoj[redakti | redakti fonton]
La Regno de Dio estas ene de vi (en rusa ЦapcTBo Бoжиe BHyTpи Bac [Tsarstvo Bozhiye vnutri vas]) 1894
Tolstoj estis akuzita pri ekstremismo[redakti | redakti fonton]
La 11-an de septembro 2009 Rostova Distrikta Tribunalo deklaris, ke la eldiro de Lev Tolstoj, laŭ ekspertoj, "kontraŭulo de la Rusa Ortodoksio":
"Mi konvinkiĝis, ke la doktrino de la [Rusa Ortodoksa] Eklezio estas teorie insida kaj malutila malvero, praktike do kolekto de plej krudaj superstiĉoj kaj magio, tute kaŝanta tutan sencon de la kristana doktrino". (Citita de la Respondo al la Sinodo)[1][2]
—- estas eldiro, formanta negativan rilaton al la Rusa Ortodoksa Eklezio[3], tial la publikaĵo[4], inkludanta tiun eldiron, estis deklarita kiel "ekstremisma materialo" [5][6][7]
La 8-an de decembro 2009 la Supera Kortumo de Rusio konfirmis tian juĝan decidon[8][9]. Por pli komplete bildigi la pensadon de Tolstoj rilate religion kaj aparte kristanismon utilas raporti pri lia sinteno dum la kunveno de Florenco en la jaro 1861. Li diris: "(...) Miaj principoj havas siajn bazojn en la Evangelio kaj tial mi povis akcepti la allogan inviton al tiu ĉi kunveno kiun mi partoprenas por pritrakti la manieron revenigi la kristanan religion al siaj komencaj fontoj, puraj kaj klaraj, kaj por rekonstrui Eklezion unuecan kiu ĝin ekspliku kaj reprezentu, transformante kaj ame kunfandante ĉiujn kristanajn ekleziojn nun ekzistantajn... Mi aplaŭdas tial la proponon kunigi la kristanajn ekleziojn al unusola realo, kiu havu sian ĉefon en la Roma Papo kaj bazon de sia ekstera organizo-konduto en la Kavourana formulo "libera eklezio en libera ŝtato", kaj kiel fundamenton de sia penso-agado la principojn de Kristo kaj de la Evangelio".[10].
Tolstoj kaj Esperanto[redakti | redakti fonton]
Tolstoj simpatiis kun Esperanto kaj mem onidire ellernis ĝin dum inter tri kaj kvar horoj. En 1889 Tolstoj esprimis sian apogon al la verko de Zamenhof, kaj poste plurfoje ripetis sian favoran opinion, kaj permeson por tradukado de siaj verkoj en Esperanton. En 1894 du ĵurnaloj en Odeso publikigis leteron de Tolstoj kiun li finis jene: "Mi vidis multajn fojojn, kiel homoj tenadis sin malamike unuj kontraŭ la aliaj nur danke al la meĥanika malhelpo por reciproka komprenado. Kaj tial la lernado de Esperanto kaj la vastigado de ĝi estas sendube kristana afero, kiu helpas al la kreado de la Regno de Dio, tiu afero kiu estas la ĉefa kaj sola difino (=destino) de la homa vivo". (Citita de Ulrich Lins en "La danĝera lingvo", ISBN 5-01-003136-1,p. 26).
Omaĝe al Tolstoj kreiĝis la moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj".
Esperanstiso Victor Lebrun kaj biografio pri Tolstoj[redakti | redakti fonton]
Post lia morto aperis biografio pri Tolstoj "Leo Tolstoj: la homo, la verkisto kaj la reformisto"[11]) kiun verkis lia sekretario Victor Lubrun, kiu estis esperantisto.
En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]
L. N. Tolstoj pri Esperanto (Esperantisto 7/1894, p. 99-100 - respondo de Tolstoj, kion li opinias pri Esperanto)
Prudento aŭ Kredo? (Esperantisto 2/1895, p. 28-30 - la artikolo verŝajne kaŭzis malpermeson de la cara cenzuro enlasi la gazeton en Ruslandon)
La kafejo en Surat (Esperantisto 4/1895, p. 5660)
Tri rakontoj. Kun permeso de l'aŭtoro esperantigis de la rusa originalo Maria Ŝidlovskaja. - Wolfenbüttel: Heckner, [s.j.]
Dio ĉiam veron vidas, sed ne tuj ĝin aperigas : vera estintaĵo. Tradukis Ivan Markoviĉ Lojko. - Nurenbergo: Tümmel, 1895.
Unua brandfaristo aŭ kiel diableto meritis pecon da pano : komedio. Tradukis A. Burenkov. - Nürnberg: Tümmel, 1896
La letero pri karmo (tradukis Ivan Abramson, Český esperantista, 1903, p. 63-65)
La Morto de Ivan Iljiĉ : novelo. Tradukis Anna Ŝarapova. - Rigo: eldonejo Riga Stelo, [proks. 1910].
Kaŭkaza kaptito. Tradukis Anna Ŝarapova. - Moskvo: Librejo "Esperanto", 1911.
La konfeso. Tradukis M. S. Tenner. Redaktis Vasilij Devjatnin. - Kaŭno: Solokovskij, 1911
Dio - unu por ĉiuj : (surata kafejo), rakonto laŭ Bernardin de St. Pierre. El la rusa lingvo esperantigis Anna Ŝarapov. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Dio vidas veron, sed ne baldaŭ diros : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo Nikolaj Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912.
Du maljunuloj : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo N. Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912.
Kaŭkaza militkaptito : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo N. Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Kie estas amo, tie estas Dio : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo N. Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Mia onklino Tatiana Aleksandrovna : eltiraĵo el la memorskriboj. Esperantigita nur per radikoj de Roksano. - Béziers: Roksano, [1912]
Per kio homoj estas vivaj : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo N. Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Sieĝo de Sebastopolo : rakonto. Tradukis el la rusa lingvo N. Kabanov. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Unu animo en ĉiuj. El la rusa lingvo esperantigis Anna Ŝarapova. - Moskvo: "Posrednik", 1912
Unua ŝtupo aŭ senmortiga nutrado. El la rusa lingvo esperantigis Anna Ŝarapova. - Moskvo: "Posrednik", 1912
La vojo de l' vivo (ĉapitro XXI). Tradukis Paŭlo Medem. - Kaŭno: Esperantista Societo, 1913.
El la romano "Milito kaj Paco" (en: D-ro Andreo Fiŝer: Esperanta legolibro por lernantoj, Tiflis, Presejo "Esperanto", 1913, p. 38-40)
Pensoj de L. Tolstoj pri la perforto, milito kaj revolucio. Elektitaj el liaj verkoj, taglibroj kaj leteroj de Valentin Bulgakov. El la rusa tradukis: Zahari Zahariev. - Enfield, Middlesex, Anglio: Internacio de Militrezistantoj, 1928
Ĥodinka. SAT- Leipzig: Eldona Fako Kooperativa, 1929
Kie estas amo, tie estas Dio. Esperanten tradukita de Maria Ŝidlovskaja, japanlingven tradukita kaj komentita de Kawasaki Naokazu. - [Tokio]: Japana Esperanto-Instituto, 1930
Tri verkoj. El rusa lingvo trad. J. M. Kun antauparolo de Romain Rolland. - Parizo: Sennacieca Asocio Tutmonda, (proksimume 1930).
Kristanismo kaj Patriotismo. Tradukis I. Maĉernis. - Leipzig: Sennacieca Asocio Tutmonda, Eld. Fako Kooperativa, 1931
Grafo Kaliostro. Tradukis B. Najdin. – (Krasnodar, 1959)
Ivan la malsaĝulo. Esperantigis V. A. Ŝrikov. - Miya-tyo: Esperanto-Kenkjuŝa, (1965)
Ivan la malsaĝulo. Esperantigis V. A. Ŝrikov. Klarigis Ilin. - (2-a eldono) - Pekino: El Popola Ĉinio, (1981)
Patriotismo kaj registaro ; Al politikistoj ; Ĥodinka ; Ne mortigu!. El la rusa lingvo tradukis J. M., V. Ĵavoronkov kaj Kribo. - Laroque Timbaut: Cercle Espérantiste de l' Agenais ; Laŭte!, 1981
La Morto de Ivan Iljiĉ. Tradukis el la rusa lingvo Valentin Melnikov. Redaktis kaj kompostis Aleksander Korĵenkov. Korektis Halina Gorecka. - Jekaterinburg: Sezonoj, 1997
Ivan la malsaĝulo. Tradukis V. A. Ŝrikov. Reviziis kaj redaktis Mine Yositaka kun konsiloj de Tani Hiroyuki (laŭ la rusa originalo). Ilustris per lignogravuraĵoj Takehana To). - Toyonaka-si: Japana Esperanta Librokooperativo, 1998.
Resurekto: romano. Tradukis el la rusa lingvo Vladimir Sapoĵnikov. Redaktis kaj enpaĝigis Aleksander Korĵenkov. Ilustris Maria Baĵenova. - Jekaterinburg: Sezonoj, 2000. (Serio Rusa literaturo, 6)
Ĉi tiu teksto estas prenita el la Enciklopedio de Esperanto 1934. Vi povas plibonigi ĝin per vikiigo kaj aktualigo de la enhavo. Kiam la origina teksto estos sufiĉe vikiigita kaj aktualigita, forigu ĉi tiun kadron, kaj anstataŭe enmetu la ŝablonon EdE en la artikolon.
Tolstoj Lev Nikolájeviĉ, grafo, fama rusa verkisto. Nask. en 1828, mortis en 1910. Estis unu el la unuaj eminentaj patronoj de E. Jam 16 sept. 1889, respondante al Vladimir Majnov, T skribis: „Mi opinias la ellernon de komuna eŭropa lingvo (t. e. int. lingvo E) afero urĝe necesa. . . Mi laŭpove penos disvastigi tiun lingvon kaj, kio estas la ĉefa, konvinkigi ĉiujn pri ĝia neceso.“ 27 apr. 1894 T. skribis la famajn frazojn: „Mi konstante opiniis, ke ne ekzistas pli kristana scienco, ol la lingvoscienco, la scienco, kiu ebligas interrilaton kaj solidarecon kun la plej granda nombro da homoj. Mi multfoje vidis, ke homoj malamike interrilatis nur sekve de la mekanika baro kontraŭ la reciproka komprenado. Tiamaniere la ellerno de E kaj ĝia propagando estas sendube kristana agado, akcelanta la estigon de l' Regno Dia - la agado, kiu prezentas la ĉefan kaj solan mision de homa vivo“. Tiu ĉi favora rilato de T. al E ludis gravan rolon por E: la vortoj de T. estis vaste uzitaj por prop. de E. Sed samtempe kun la nomo de T. estas ligita ankaŭ unu tragedia momento en historio de la juna E-movado. En 1895 pro la artikolo de T. „Prudento aŭ kredo“ la rusa car-cenzuro malpermesis importon de la sola tiama E-gazeto „La E-usto“ en Ruslandon, kaj pro tio la movado suferis gravan krizon. 17 aŭg. 1909 T. denove esprimis sin favore por E sendinte al J. Eydelnanth (Franc.) la nenie ĝis tiam eldonitan „Raporton pri paco“, por ke ĝi aperu unue en E (aperis en Int. Socia Revuo). Nelonge antaŭ sia morto T. denove eldiris 24 febr. 1910 sian fidelan simpation por E. Sub influo de T. la tolstojana eldonejo „Posrednik“ (Peranto) eldonis multajn rusajn lernolibrojn de E kaj eĉ specialan serion de lit. verkoj sub titolo „Tutmonda Biblioteko je la memoro de L. Tolstoj“ 1912-16. El la verkoj de T. aperis en E traduko de multaj malgrandaj rakontoj, el kiuj la pli ampleksaj estas: „Sieĝo de Sebastopolo“, „Kaŭkaza militkaptito“, „Du maljunuloj“, „Unu animo en ĉiuj“, „Tri mortoj“, „La morto de Ivan Iljiĉ“, k. a. Estas tradukitaj, sed ankoraŭ ne eldonitaj la romanoj „Milito kaj paco“, parte „Anna Karenina“, „Renaskiĝo“, k. a.
Referencoj[redakti | redakti fonton]
↑ Ruse: «Я yбeдилcя, чTo yчeHиe [Pycckoй пpaBocлaBHoй] цepkBи ecTb TeopeTичeckи koBapHaя и BpeдHaя лoжb, пpakTичeckи жe coбpaHиe caMыx rpyбыx cyeBepий и koлдoBcTBa, ckpыBaющee coBepшeHHo Becb cMыcл xpиcTиaHckoro yчeHия»
↑ Plena teksto: OTBeT CиHoдy.
↑ ЗAKЛЮЧEHИE ЭKCПEPTOB пo koMиccиoHHoй koMплekcHoй cyдeбHoй эkcпepTизe пo rpaждaHckoMy дeлy № 3-35/08 пo зaяBлeHию Пpokypopa PocToBckoй oблacTи o лиkBидaции MecTHoй peлиrиoзHoй opraHизaции CBидeTeли ИeroBы «TaraHpor». «15» июля 2009 r. № 5679/12.1-4, 6101/09-2 (ruse)
↑ Vekiĝu! de la 22-a de februaro 2000 (ruse)
↑ ПpecлeдoBaHия CBидeTeлeй ИeroBы B TaraHpore (ruse).
↑ Russian Supreme Court to hear controversial case examining internationally recognized publications (angle)
↑ Roman Lunkin. All protestants threatened by actions against Jehovah's Witnesses. COMMENTARY: PROGRAM FOR LIQUIDATION OF WITNESSES: It seems the modernization of Russia has begun with the struggle against those who think differently (angle). — For Portal-credo.ru, 9 December 2009 (ruse)
↑ Cyд Haд Bepoй (ruse)
↑ Russian Supreme Court rules against Jehovah’s Witnesses and religious freedom (angle)
↑ “Tolstoj e il rifiuto della violenza” (Tolstoj kaj la rifuzo de la perforto) de Bruno Milone, Servitium, Italio. (Ĉi tie estas ankaŭ revalorigitaj la filozofia kaj religia konceptoj de Tolstoj aparte demonstrante kiel la rifuzo pri perforto ne estis en li simpla kaj naiva adhero al la “Surmonta Parolado”, kvazaŭ eblus, sekvante la ekzemplon de Kristo kaj apogite sur la simpla “mildeco” kaj “nerezistado al la malbono”, konvinki la malbonulojn ĉesi el malbonfarado kaj revenigi pacon sur la tero. Male, la Tolstoja propono pri neperforto naskiĝis el preciza analizo pri la procezoj de malhumaneco agantaj ene de la projektoj mem de pacigo, de rezolucioj de la konfliktoj kiuj ĉiam travidigas militojn kaj revoluciojn).
↑ Victor Lebrun, Leo Tolstoj: la homo, la verkisto kaj la reformisto, Volumo 10 de eldonejo Plejado, Beletra eldon-serio, eldonisto L. Gabrielli, 1978, 402 paĝoj.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Trovu « Lev Tolstoj » inter la
rilataj al la ideo
"Tri mortoj" tradukita de M. Ŝidlovskaja, 1911
Moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj"
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Lev Tolstoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Lev Tolstoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Lev Tolstoj en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Lev Tolstoj en Vikifontaro (Universala biblioteko)
La morto de Ivan Iljiĉ, traduko de Valentin Melnikov.
Artikolo "Kristanismo kaj patriotismo"
Verkoj de Lev Tolstoj ĉe Projekto Gutenberg
(angla) Victor Lebrun, Tolstoy, Lulu.com, 2005, tradukita el Esperanto (eld. Gabrielli)
Verkoj[redakti | redakti fonton]
Verkoj de Lev Tolstoj en la skan-projekto de la Kolekto por Planlingvoj
ISNI: 0000 0001 2242 4494
MBA: a5c208c8-23a8-4017-89c9-12ea564c0c32 8a2f71c8-ccbe-42de-a2fa-2490fc015374, a5c208c8-23a8-4017-89c9-12ea564c0c32
Naskiĝintoj en Tula provinco
Mortintoj en Lipecka provinco
Vikipedio:Citaĵoj el la Enciklopedio de Esperanto
Havendaj artikoloj malpli grandaj ol 30 kB
Paĝoj kiuj uzas ISBNajn magiajn ligilojn
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 21:17, 17 jul. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj