eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat en en en en eo cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de fr cs cs cs cs en eo eo eo es eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
Mi vidis belegan postaĵon kaj sekvis ĝin preter la arkadojn. Nature la virino ne estis sola, ja ĉiuj ŝajne kunportas sian propran gardiston. Atinginte la Placon, ili turniĝis, kaj miaj okuloj fiksas paron da rondaj mamoj (elbe tro rondaj).
Defore mi aŭdis voĉon, evidentiĝis ke estas la kunportita dikulo kiu parolas al mi. Dum mi rigardas la panojn de lia edzino, li demandas al mi la vojon al la Preĝejo de la Sep Virgulinoj. We're Americans, li aldonas. Kial li diras tion?
Mi povus montri intereson kaj demandi ĉu ili estas de Argentino, Brazilo, Ĉilio ... kaj estas ĉiam amuze demandi al usonanoj ĉu ili estas kubanoj. Sed ne hodiaŭ.
Montrante la direkton al MakDonaldo, mi ekmemoras ke la preĝejo estas en la sama direkto. Bone, mi montris al ili la vojon. Ili diras thank you kaj vagas for.
Dum momento mi denove fiksas la postaĵon de la virino, kaj mi probas ne imagini ŝin enlite kun la dikulo. Eble li vere estas ŝia privata gardisto.
Kelkajn horojn pli poste mi denove vidas ilin, ĉe trotuara kafeo. Ŝi mansignas al mi kaj ridetas, evidente ili trovis la preĝejon. Malgraŭ ĉio turistoj daŭre venas al nia urbo.
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
Ĉe Flavio kaj Lena
La loĝejo de Renata
La naŭ kantoj de Winterbottom
La vortoj de Renata
Someraj tagoj, nudbrustaj esperantistinoj
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.