eo eo eo en eo eo eo eo eo eo fr eo eo eo eo eo hbs_lat en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo hbs_lat en en eo fr en pl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
Erika pasigis la nokton kun ni. Dimanĉe, post malfrua kaj longdaŭra matenmanĝo, ni iris al la Rokaĵoj (laŭ ideo de Renata), kiu ankoraŭ kaŝas sin apud la rivero, nur kelkajn kilometrojn ekster la urbo.
La rokaĵoj estas dezertaj. Ni senvestiĝas dum ni serĉas taŭgan lokon. Erika pozas por fantazia fotisto, kaj ni denove priparolas ŝian Grandan Proĵekton. Nur post duonhoro venas paro, kiu lokigas sin en la malsupra parto de la rokaĵoj. La ino ne demetas la kalsoneton (blanka kun ruĝaj randoj). La ulo, nuda, prokcimiĝas al ni, verŝajne li deziras pririgardi Erikan kaj Renatan. Li demandas ĉu oni rajtas esti nudaj ĉi tie. (Stranga demando. Sed kion oni diru? Erika: "Devus esti malpermesite." Ŝi kuŝas surventre, sed la vido de la postaĵo verŝajne savis la tagon por nia vizitanto.) Kiam mi faras reciprokan viziton, mi ĝuas la vidon de la ulino - fortikaj, nemalbelaj mamoj. Sur la blanka ŝtofo de ŝia kalsoneto troviĝas literoj, sed la teksto malaperas inter ŝiaj femuroj. Subite mi sentas ŝian rigardon, kaj tuj mi ekmemoras ke mi ankoraŭ estas razita. Ekscitite mi revenas al miaj amantinoj de la pasinta vintro.
Poste venas aliaj homoj, ŝajne ankaŭ kelkaj gejoj (Renata: "Mi pensas ke vi plaĉas al ili ...!").
Laŭ Renata ni jam mendis kampadejan bangalon por du semajnoj dum la somero. (Almenaŭ ŝi informis min antaŭ la alveno de la fakturo ...). Bone, mi lasas mian someron en la manoj de Renata. Alia informo: Eble Adriana vizitos nin dum la somero. Eble, aŭ eble eĉ verŝajne. (Kiam? Ĉu ankaŭ dum la du kampadejaj semajoj? Renata: "He, vi revu! Ne. Ne, mi ne kunportas mian fratineton al naturista kampadejo. Nu, mi ankoraŭ ne scias kiam ŝi venos." Erika ekridas. Mi diras nenion.)
La akvo de la rivero ankoraŭ estas malvarmega. Nur Erika alprokcimiĝas al la bordo. Ŝi kun unu el la gejoj eĉ plonĝas en la akvon kaj duŝas sin sub la akvofalo. He, jen bela paro.
Sabaton, matene. Mi kuŝas en la varma akvo de la bankuvo, dum mi trankvile observas Renatan, kiu razas al si la akselojn, kun levita jen la dekstra jen la maldekstra brako. Mi vidas la movojn de ŝia korpo de malantaŭe. Ĉu la postaĵo de Renata ŝanĝiĝis dum la iom malpli ol du jaroj kiuj pasis post kiam mi unuafoje ekvidis ĝin? Ĉu pli larĝa? Ĉu pli ronda? Ĉu pli matura?
Renata prenas la razilon kaj malaperas en la duŝjejon, kie mi ne plu povas vidi ŝin. Kiam ŝi reaperas post kelkaj minutoj, mi tuj vidas ŝanĝon: la linio estas for! Denove la delikata haŭto de ŝia pubo estas senhara. Renata: "Jen vi vekiĝis. Plaĉas, ĉu?" Mi: "Tre bele. Mankas nur traboraĵon ..." Renata: "He, iru trabori vin mem!" Ŝi kvazaŭ defende glitigas manon inter siajn femurojn, kaj akompanas min en la bankuvo.
Posttagmeze Erika vizitas nin. Ĉu eblas sunumi sur la teraso? Varmas, jes, sed ĝenas la vento. Erika dum momento demetas la T-ĉemizon. La sunlumo ludbrilas sur ŝiaj palaj mametoj dum la vento provas forblovi la ĉemizon. Erika: "Ĉu la novaj najbaroj povas vidi la terason?" Mi: "Ne pli ol la malnovaj najbaroj ..."
Ni eniras la salonon. Mi ankoraŭ portas la T-ĉemizon de Erika.
Spektakloj de inoj kaj uloj
Renata invitis min al spektaklo de studenta teatro. Grupo de dekduo da gejunuloj surscenigis dramon el la 18-a jarcento. Unue oni informis nin ke tiam, en la 18-a jarcento, viraj aktoroj ludis ĉiujn rolojn de la dramo, ankaŭ la inajn. (Poste oni nature surscenigis la dramon kun aktoroj de ambaŭ seksoj.)
La studenta grupo jen faris interesan ŝanĝeton kiu bele donis novajn perspektivojn al la malnova komedio: uloj aktoris la inajn rolojn, kaj inoj aktoris la ulajn rolojn. Ĉiuj vestiĝis kaj agis kiel la alia sekso. Vere, oni vidis la similecon kaj la malsimilecon de uloj kaj inoj.
Dum ege amuziga sceno, la ĉefrolulino (aktorita de ulo) demetis al si la ĉemizon, sed tuj kaŝis al si la bruston kiam ŝi (li, nu ... ŝi) ekvidis la ĉeeston de viro (aktorita de bela ulino). Nu, mi demandis al mi ĉu tiu sceno retroviĝas en la 18-jarcenta manuskripto. (Poste mi nature atente atendis ĉu kelkaj el la viroj ankaŭ senvestiĝu, sed oni verŝajne jam sufiĉe devojiĝis de la originala verko).
Nu, la afero memorigas min pri piedpilka matĉo, pasintsomere. Renata deziris viziti matĉon de inaj piedpilkistoj, la loka teamo kontraŭ unu el la teamoj de la ĉefurbo. Mi ĝenerale ne troe interesiĝas pri piedpilko, kaj neniam vidis matĉon pri ina piedpilkado. Tial mi ŝercaĉe demandis: "Ĉu ankaŭ inoj interŝanĝas ĉemizojn post la matĉo?" Renata: "He, nature ke ne ... ino ne surmetus varmŝvitan ĉemizon de alia ino." (Mi demandas al mi ĉu tio estas la kialo. Cetere, ĉu piedpilkistoj vere ŝvitas? Ili nur piedbatetadas pilketon, kaj foje kuŝas sur la herbo dum minutoj, veraj aktoroj.) Renata denove: "Cetere, eĉ viroj nur faras tiel post matĉo de la naciaj teamoj."
(Bone, kun nia ĉeesto la numero de rigardantoj preskaŭ atingis 50, la ĉefurbaninoj venkis per 3 kontraŭ 1, kaj oni ne interŝanĝis ĉemizojn. Cetere, la plej amuzanta estis la arbitracianto, dika uleto, kiu ne kuris tiel rapide kiel la sveltaj inoj kiujn li provis gardi.)
je 03:26 No comments:
La malplaĉajojn de Renata
Kun Renata mi trinkas kafon ĉe Antonio, surtrotuare. Antonio ĉeestas, eĉ surtabligas la kafon. Renata diras al li malplaĉaĵojn. Antaŭe ŝi simple evitis Antonion, rifuzis paroli al li, nun ŝi diras malplaĉaĵojn. (Sed ŝi gaje paroletis kun la bebo).
Renata ne komprenas ke Antonio povas esti mia amiko: Li estas la ulo kiu amoris kun mia amikino. Nu, eble nun ne tre plaĉas al mi la penso pri Anja kaj Antonio, sed li malgraŭ ĉio restas mia amiko. (Kaj mi amoris kun Nataŝa, do kion mi diru?)
Estas malagrable rigardi kiel Antonio akceptas la malplaĉajojn de Renata. Kial li akceptas ilin? Evidente, li ankoraŭ deziras amori kun Renata.
je 12:08 No comments:
Posttagmezo ĉe Erika, studentdome: ni kisiĝas, komencas senvestiĝi. Erika diras: "Atendu, unue mi devas ... en la subetaĝon." (En la suba etaĝo troviĝas ekzemple la necesejoj.) Mi: "Ĉu vi ...?" Ŝi: "Jes, mi devas pisi."
"Plaĉas al mi kiam inoj tiel diras ... " Erika: "Pisi, pisi, pisi, estas nura vorto." Ŝi denove surhavis vestaĵojn kaj malfermis la pordon. Ankaŭ mi prokcimiĝis al la pordo: "Ĉu mi ...?" Ŝi: "He, jam post la unua nokto vi demandis ĉu vi povus rigardi. Tio vere plaĉus al vi, ĉu?"
Erika refermis la pordon: "Bone. Sed ne en la suba etaĝo." Ŝi denove demetis la pantalonon, poste la kalsoneton. Mi atente observis ŝin dum ŝi trovis pelvon kaj metis ĝin sur la plankon. Ŝi kaŭre sidiĝis super la pelvo. Mi kuŝiĝis sur la planko. Post momento ŝi restariĝis kaj ekridis: "Ne, ne eblas al mi ..." Ŝi iomete iris tien kaj reen sur la planko. Ni kisiĝis, mi knedis al ŝi la mamojn sub la blanka T-ĉemizo kiun ŝi ankoraŭ portis, poste ŝi denove sidiĝis sur la kalkanoj. Mi dummomente rigardis ŝian vizaĝon: Ŝi ruĝiĝis kaj jen venis la unuaj oraj gutoj. Ili plaŭdetis en la pelvon. Poste venis la akvofalo: Erika vere urinumis antaŭ miaj okuloj, jen fremda vido.
Poste ŝi kuŝiĝis sur la lito. Mi lange prokcimiĝis al ŝia pubo. Erika denove ekstariĝis: "Ne, ne ankoraŭ, atendu, unue mi devas ..." Ŝi iris al la lavabo kaj zorge lavis al si la subventron. Mi interese alrigardis.
Mi komencis leki al ŝi la preskaŭ senodoran pubon. Iom post iom revenis al ŝi la konataj bonodorojn kaj fine ŝi forte orgasmis.
Poste ŝi diris: "Ne diru al Renata ke mi lasis vin rigardi." (Nu, kial mi diru tion al Renata?)
je 22:56 No comments:
Hodiaŭ mi ekvidis junulinon. Ŝi portis blankan supraĵon - kaj nigran mamzonon de la tipo wonderbra ("mirakla mamzono", ĉu?). La du mirakloj alloge kaptis mian atenton: sunbronzitaj, ne tro grandaj, sed tiaj suprenpuŝiloj foje havas pli ol videblan efekton, ĉu ne?
Ŝi pasis min, kaj mi preskaŭ aŭtomate turniĝis: ne malbelforma postaĵo. Super la rando de la somere leĝeraj pantalonoj mi observis la supran parton de nigra ŝnurkalsoneto. Ŝi bele moviĝis, kaj mi vole nevole sekvis ŝin laŭ la strato dum cento da metroj.
Subite ŝi ekturniĝis: "He, ulo, ĉu vi sekvaĉas min?" Mi: " ... ĉu mi?" Mi klopodis ne tro direkte rigardi la miraklajn mamojn, kiuj denove aperis antaŭ miaj senkulpaj okuloj, kaj mia rigardo fiksiĝis je punkto meze inter la duopo. Ŝi: "Bone, lasu tion". Ŝi returniĝis kaj rapide foriris dum ŝiaj koksoj ondadis. Feliĉe, ŝi ne kunportis edzon, aŭ alian gardiston.
Amuziĝe. Ĉu mi vidis ŝin antaŭe? Ĉu kasistino kiun oni senpense anstataŭigis per aŭtomato? Ne, mi pensas ke ne.
Sur la placo mi vidis ŝin denove. Mi havis la impreson ke ŝi leĝere ridetis al mi antaŭ ol eniri la komercan centron.
je 04:39 No comments:
La loka supermerkato provizore anstataŭigis duonon de la kasejoj per aŭtomatoj. Nu, kial oni vizitas supermerkaton? Por aĉeti frandaĵojn aŭ por trovi la plej belan kasistinon? Ambaŭkiale, ĉu ne? Bone, mi unufoje testis la aŭtomaton, konstatis ke ĉio funkcias perfekte, kaj la venontan fojon mi denove alprokcimiĝis al la kasistinoj. Ĉu pli belaj ol Erika? Eble, eble ne, sed la urbaj merkatistoj ankoraŭ ne forgesis la pekojn de Erika.
Erika jam vizitis la (inan) fotiston. Ni havis etan kverelon, tial mi ne akompanis ŝin, ŝi deziris iri sola. Nu, bone. Laŭ Erika la fotistino ĉefe okupiĝis pri ŝia postaĵo, tiel ke oni verŝajne ne vidos ŝian vizaĝon sur la bildoj. Certe, ŝi havas belforman postaĵon, sed la vizaĝo ankaŭ ne estas malbela. Eble okulvitroj ne plaĉas al la fotistino, kaj sen okulvitroj Erika foje agas iom maltrafe. Eble ĝuste tial ŝi tiom plaĉas al mi. (Erika tutnuda, senokulvitra, serĉante novan paketon da kondomoj. Ekscitaj minutoj.)
Mi jam pagis la aprilan lumonon de Erika. Eble la lastan fojon mi faris tion. Kion vi pensas? Cetere, se Erika sukcesiĝas kiel belpuga modelulino, vestita aŭ malvestita, ŝi eble havos sufĉe da mono. (Almenaŭ tion ŝi pensas.) Cetere, mi ŝajne ankaŭ pagis la luon por ŝia kunĉambranino, kiun mi apenaŭ vidis dum miaj vizitoj al la studenta domo. (La lastan fojon, antaŭ du semajnoj. Erika eĉ tro rapide trovis la kondomojn.)
Kial Anja forigis la cictraboran ringeton? Nature, jen alia demando. Plaĉas al mi la penso pri la plaĝa ĝeniĝo. Sed ne dum tiom da tempo oni vizitas plaĝon, eĉ somere. Ĉu traboraĵoj ne plaĉas al ŝia "amiko de infaneco"? Jen malplaĉa penso.
Bone, kion plu? Nu, Flavio aĉetis veltabulon. Li, la optimisto.
je 22:58 No comments:
Paŝoj, sed paŝoj kiudirekten? Mi ankoraŭ ne scias. Mi tamen bone scias ke mi pasigis semajnfinon, du noktojn, kun Anja.
Ni renkontiĝis en la urbeto je 30 kilometroj de la vilaĝo de Anja. Kiel dirite, Anja jam mendis du ĉambrojn en unu el la tieaj hoteloj. Kaj jes, unu el la litoj fine restis neuzita.
Vendrede, post malfrua tagmanĝo, ni promenis laŭ la stratoj de la urbeto, kiun mi antaŭe vizitis nur unufoje, dum la filmfestivalo. Pro la venta pluvo, ni rapide reiris al la hotelo. En la ĉambro de Anja ni senvestiĝis. Preteksto: malsekaj vestaĵoj. Sub la lita kovrilo Anja demetis ankaŭ la kalsoneton. Mi mane rekonatiĝis kun la korpo de Anja. Mi ame suĉis al ŝi la mamojn. (La traboraĵo estis for. "Ĉu foriĝis?" Ŝi: "Jes". Mi: "Kial?" "Ne kuraĝis montri ĝin sur la plaĝo ..." "He, ĉu vi sunumis nudbruste sur la plaĝo de la vilaĝo?" Ŝi: "Foje, preter la plej fora buĥto de la rivero ...").
Mia mano atingis ŝian sekson, kaj mi ne trovis la etan aron da haroj kiujn ŝi kutimis konservi. Mi fingrumis ŝin kaj mi forte ĝojis kiam mi sentis ŝian orgasmon. Nur en la mateno mi vidis ŝian glatrazitan interfemuraĵon. Ŝi: "Ŝanĝiĝis, ĉu?" Mi: "Jes, bele senhara". "Ĉu plaĉas al vi?" "Jes, plaĉas." Mi prikisis al ŝi la lipojn. Poste ŝi aperigis paketon: "Bonvolu, ni uzu kondomon."
Ni amoris, kaj poste reamoris. Kaj malgraŭ tio, mi sentis ke ĉio ankoraŭ ne enordas. La kondomo nature nur estas eta tamen ne sensignifa indikilo. Ni jam amoris, sed ankoraŭ ne parolis sufiĉe. La hotela ĉambro invitis al amorado dum la pluvgrizaj stratoj de la urbeto ne invitis al promenado kaj parolado.
je 05:01 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.