eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar da de en fr he id ja ka ko nl nb pl pt ru en sv tr ur zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
pugnokojno, tre utila ŝtonepoka ilo
Ŝtona ilo (ŝtonilo) estas intence prilaborita ŝtono por uzado kiel instrumento. La analizo de ŝtonaj iloj estas tasko de arkeologoj kiuj studas prahistorion (paleontologio).
Ŝtonaj iloj estas indiko de specio Homo kaj konataj el la plej frua ŝtonepoko, kie ili kompreneble pli facile konserviĝis ol instrumentoj el pli pereeblaj materialoj kiel ligno, osto aŭ kornaro. Dum la daŭro de la homa evoluo la iloj kaj la teknikoj por produkti ilin fariĝis pli kaj pli kompleksaj.
Granda salto en la teknologio de ŝtonprilaborado estas la transiro de iloj prilaborataj per debatado (tekniko de paleolitiko kaj mezolitiko, ekzemple sagopintoj) al iloj ŝlifitaj (tekniko de neolitiko).
Levaloiza tekniko: kerno kaj preferata ilo-forbato
La ĉefaj ŝtonaj iloj en la diversaj prahistoriaj epokoj estas:
Olduvejeno — ĉopero (arkeologio)j
Meza paleolitiko — iloj en levaloiza tekniko
Malfrua paleolitiko — „klingo-tekniko“
Neolitiko — ŝlifitaj klingoj
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 21:58, 22 mar. 2013.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj