en it en eo eo eo eo eo it eo eo eo eo en eo eo pt eo it eo eo eo eo en en eo eo eo eo eo eo eo it eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo en eo eo eo eo es eo en eo hbs_lat ru en hbs_lat ru eu pl cs en it it eo hbs_lat eo eo it de sv it hbs_lat hu en sl en eo en de id en eo it en en eo sv pl ca es en en hbs_lat en pl de it de en vo eo en en en hbs_lat tr en en eo eo sl en en en en eo de eo hbs_lat en en eo eo en eo hu en eo eo en nl it pl es hbs_lat ceb it nb sk eo en id id en hbs_lat en en en pt en ur en en min it en hbs_lat hbs_lat eo pl fr de en pl en en en ca es nb en en fr eo pt en pl pl pl it es de es cs pt en pl eo sv es eo eo eo en eo it pt en cs en it eo eo es io it eo en it eu es eo eo it en ca it eo en eo et sk es es eo ca eo es es it it id en en es ga eo it eo ms eu fr de en hbs_lat it ca it pt pl nl pt ca eo it sv de eo en ru de ca fr eo en en en eo eo fr de en eo
Veles (dio) - Wikipedia's Veles (god) as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Veles (god) article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-06-30 11:40:40. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Por la grandurbo en la Respubliko de Makedonio, vidu Veles (grandurbo).
Tiu artikolo bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(septembro 2009) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) Veles
submondo, tero, akvoj, arbaroj, fekundeco, brutaro, paŝtejo, serpentoj, lupoj, medicino, muziko, kaj magia
Urso, lupo, serpento, drako, saliko
La moderna statuo de Veles sur Velíz-monto, Ĉeĥio
Veles ( Cirila: Beлec; La pola: Ŭeles ; La ĉeĥa, la slovaka: Veles; Malnov-rusa kaj Old Church Slavonic: Beлecъ), ankaŭ konata kiel Volos ( ruse: Boлoc) (listigita kiel kristana sanktulo en malnov-rusaj tekstoj), estas grava slava dio de tero, akvoj, arbaroj kaj la submondo. Liaj atributoj estas malsekaj, ŭoly, harplenaj (prezentitaj), malhelaj kaj li estas rilata al brutaro, la rikolto, riĉaĵo, muziko, magio kaj trompado. Kredita esti rilatita al la hindoeŭropa diaĵo de Mitrao, same kiel norenul Diaĵo de Lokio. Laŭ rekonstruo de kelkaj esploristoj li estas la kontraŭulo de la Supera tondro-dio Perun, kaj la batalo inter du el ili konsistigas unu el la plej gravaj mitoj de slava mitologio kiu en simila formo estas ankaŭ renkontita en la Vedaj. [1] : 211-214 Ĉar tia li verŝajne estis imagita kiel drako, kiu en la kredo de la paganaj slavoj estas ĥimera estaĵo, serpenton kun la kapo de urso kaj pendigante harplenajn orelojn. [1] : 141 [2] : 87,88 Lia arbo estas la saliko, kiel dio kiun la arbo de Perun estas la kverko. Neniuj rektaj raportoj pluvivas, sed rekonstruoj konjektas ke li povas rekte daŭrigi aspektojn de la proto-ind-eŭropa panteono.
3 Malamiko de Perun kaj ŝtormmito
4 dio de la submondo kaj morto
5 dio de magio kaj muzikistoj
6 dio de brutaro kaj riĉaĵo
Veles estas unu el malmultaj slavaj dioj por kiuj signoj de proponoj povas esti trovitaj en ĉiuj slavaj nacioj. La Primary Chronicle, historia noto pri la frua orienta slava ŝtato, estas la plej frua kaj plej grava rekordo, menciante ke dio nomis Volos plurajn fojojn. Multaj etimologoj, aliflanke, supozas ilin du malsamaj dioj. [ citaĵo bezonis ] Ĉi tie, Volos estas menciita kiel dio de brutaro kaj kamparanoj, kiuj punos ĵuro-rompilojn kun malsanoj, la kontraŭo de Perun kiu estas priskribita kiel reganta dio de milito kiu punas per morto en batalo. En la pli posta duono de la 10-a jarcento, Veles aŭ Volos estis unu el sep dioj kies statuojn Vladimiro I, Princo de Kievo starigis en sia grandurbo. Estas tre interesi ke la statuo de Veles ŝajne ne staris plej proksime al aliaj, sur la monteto kie la kastelo de la princo estis, sed pli malalta en la grandurbo, sur la foirejo. Ne nur tio indikas ke Veles estis ligita kun komerco, sed ĝi ankaŭ montras ke kultado de Perun kaj Veles devis esti daŭrigita aparta: dum estis bonorde por la sanktejoj de Perun esti konstruita alte, sur la pinto de la monteto, la loko de Veles estis malsupre, en la malaltebenaĵo.
Simila padrono povas esti observita inter la Suda Slavs. Ĉi tie la nomo de Veles aperas nur en loknomoj, la plej konata de kiu estas la grandurbo de Veles en Makedonio, super kiu minacas monteto de Skt. Elias la Thunderer. Ankaŭ, en Bosnio kaj Hercegovino, parto de Sarajevo estas nomita Velešići. [3] Aliaj ekzemploj estas Veles en okcidenta Serbio, Velesnica sur la Danubo kaj Velestovo en Montenegro kaj ankaŭ la urbeto de Velestino (Beλeσtίvo, hodiaŭφέpeς), ŝajne portanta atestaĵo al slava tavolo en la setlejo de Tesalio. Alia diskutebla se ne neverŝajna ekzemplo [1] : 178 estas la urbo Volosko en Kroatio, troviĝis sur la marbordo sub la pinto de Monto Ucka, moknomis Perun.
Inter Western Slavs, la nomo povas esti ĉefe trovita en 15-a kaj 16-a jarcento ĉeĥaj rekordoj, kie ĝi signifas aŭ drakon aŭ diablon.
Supozeble estas ne eble decide determini definitivan Etimologion por la nomo de la dio Veles. Kvankam ekzistas pluraj proto-ind-eŭropaj radikoj kiuj estas ĉio proksime rilatigis al la naturo de Veles kaj liaj domajnoj.
Unu ebleco estas ke la nomo derivas de la proto-ind-eŭropa radiko ÷ wel-, kun la signifo lano [4] (se tiel, la angla vorto "lano" fakte estus juste proksime rilatita al la nomo de tiu dio). Ankaŭ Valhǫll ( Valhalo) kaj valkyrja ( Valkirio) ankaŭ estas derivitaj de la sama radiko kaj rilatigas al la mortinto. Tio ŝajnas kredinda, ĉar en slava kosmologio Veles en serpentenformularo kuŝas en nesto de nigra lano en la radikoj de la Arbo de la Mondo [1] : 136,154 kaj Veles estas la paŝtisto de la morta. "Volos" ankaŭ estas la rusa vorto por "hararo." kaj Veles estas harplena en sia malica formo (urso, lupo).
La proto-ind-eŭropa radiko ÷ welg- ankaŭ signifas humida, malseka. Nenio estas pli ligita kun Veles ol humideco kaj malsekeco. Lia domajno estas malsupre,' y Boдy пoT kopч пoT koлoдy (en la akvo, sub la arbostumpo kaj la tagalo). Tio estas kie Veles estas en sia loko.
Ekzistas ankaŭ la hindoeŭropa vorto woltus kun la signifo herbejo kiu estas derivita de la sama radiko. Kaj Veles estas la paŝtisto de la morta kiu estis imagita foliumi la mortinton sur verdaj denskreskaj herbejoj en la submondo. [1] : 171
And finally the Elysian Fields (Ἠλύσιov πeδίov or Ἠλύσιoς λeιuώv) where Ἠλύσιoς is etymologically related to the name Veles and in Greek λeιuώv is a low wet place, a meadow, a pasture.[1]:p252-253
La nomo ankaŭ povas esti rilatita al slava terminologio por virbovoj, por kiu la Suda Slavs, rusoj, kaj poloj uzas" Boл/vol/wół". [ citaĵo bezonis ] Volos ankaŭ povas esti derivado de la sama radiko de orientaj slavaj fonetikaj leĝoj kaj tio nun estas konsiderita la plej verŝajna klarigo por tiu fonetika formo. [1] : 171
Ĝi estas verŝajne la sama kiel Vala, la malamiko de veda tondro-dia Indra, kaj al Velns ( latva) aŭ Vėlinas ( litova), diablo de balta mitologio kaj malamiko de balta tondro-dia Perkūnas (kp. slava Perun), same kiel nordia Vǫlsi " Priapus ".
Alia paralela al ĝermana mitologio estas ke "Sorĉistino", aŭ Vala estis "Seeress" kiu estis ligita kun akvo kaj antaŭdirado, nomita "Völuspa" (t.e., Völva+Spake/Speech). En norena mito, fari Völuspas estis ligita al turniĝado/plektado de la Fadeno de Sorto por tiu kies estontecon estis antaŭvidita. Sorĉistino estas parenca al "Wheel=/=Spinning Wheel". Ĉio ankaŭ trajtoj de diino Mokosh /Velaro
Malamiko de Perun kaj ŝtormmito
La filologoj de Rusio Vyacheslav Ivanov kaj Vladimir Toporov rekonstruis la mitan batalon de Perun kaj Veles tra relativa studo de diversaj hindoeŭropaj mitologioj kaj granda nombro da slavaj homrakontoj kaj kantoj. Unueciga karakterizaĵo de ĉiuj hindoeŭropaj mitologioj estas rakonto pri batalo inter tondrodio kaj enorma serpento aŭ drako. En la slava versio de la mito, Perun estas tondrodio, dum Veles funkcias kiel drako kiu kontraŭbatalas lin, kongruan kun la Vala etimologio; Li ankaŭ estas simila al la etruska Submond-giganta Vetha kaj al la drako Illuyankas, malamiko da la ŝtormdio de hitita mitologio.
La kialo de la malamikeco inter la du dioj estas la ŝtelo de Veles de la filo, edzino de Perun aŭ, kutime, brutaro. Ĝi ankaŭ estas ago de defio: Veles, en la formo de enorma serpento, serpentumas de la kavernoj de la submondo kaj volvaĵoj supren la slavan mondarbon direkte al la ĉiela domajno de Perun. Perun rebatas kaj atakas Veles per siaj fulmoj. Veles fuĝas, kaŝante aŭ ŝanĝante sin en arbojn, bestojn aŭ homojn. En la fino li estas mortigita fare de Perun, kaj en tiu ritmorto, kio ajn Veles-stolo estas liberigita de lia eluzita korpo en la formo de pluvo falanta de la zono. This_-_storm la batalo de mito-, aŭ "dia", ĉar ĝi estas ĝenerale vokita fare de akademiuloj hodiaŭ, klarigitaj al maljunegaj slavoj al la ŝanĝiĝado de sezonoj tra la jaro. La malsekaj periodoj estis interpretitaj kiel kaosaj rezultoj de la ŝtelo de Veles. Ŝtormoj kaj fulmo estis viditaj kiel diaj bataloj. La rezultinta pluvo estis la triumfo de Perun super Veles kaj la restarigo de mondordo. Sur pli profunda nivelo, kiel estis dirita supre, la loko de Perun estas supre, altan kaj seka kaj tiu de Veles malsupre, malalta kaj malseka. Grimpante supren en la sferon de Perun, Veles interrompas la ekvilibron de la mondo kaj devas esti metita enen sia loko. Perun faras tion enen furioza batalo per disbatado de li kun lia fulmo kaj movas lin malsupren en la akvon sub la arbostumpon kaj la tagalon, kaj metante lin reen en lian lokon li restarigas ordon. Tiam ili ĉesas esti kontraŭuloj kaj restas ĵus kontraŭuloj ĝis la venontan tempon Veles provas rampi supren en la sferon de Perun.
La mito estis cikla, ripetante al sin ĉiun jaron. La morto de Veles neniam estis permanenta; li reformus sin kiel serpento kiu deĵetus ĝian aĝan haŭton kaj estus renaskita en nova korpo. Kvankam en tiu speciala mito li ludas negativan rolon kiel alportanto de kaoso, Veles ne estis vidita kiel malbona dio fare de maljunegaj slavoj. Fakte, en multaj el la rusaj popolaj fabeloj, Veles, aperante sub la kristana alivestiĝo de St. Nicholas, savas la malriĉan farmiston kaj lian brutaron de la kolerega kaj detrua St. Elias la Thunderer, kiu, kompreneble, reprezentas la malnovan Perun. [ a ] La dueco kaj konflikto de Perun kaj Veles ne reprezentas la dualisman kolizion de bona kaj malbona; prefere, ĝi estas la opozicio de la naturaj principoj el tero, akvo kaj substanco (Veles) kontraŭ ĉielo, fajro kaj spirito (Perun).
La Ivanov-/Toporov-koncepto de "la esenca mito" de slava mitologio estis kritikita fare de pluraj verkintoj, inkluzive de Leo Klejn [5] kaj Igor M. Diakonoff. [6] Multaj, inkluzive de Klejn, substrekis ke Ivanov kaj Toporov ofte tendencis al nepravigeblaj ĝeneraligoj kaj konsideris multajn el iliaj argumentoj "neverŝajnaj". Subtenantoj de la teorio, aliflanke, inkludas Boris Uspensky, T. Sudnik kaj T. Tsivyan, kaj aliajn.
La sagao de la kreado de la loko "trans la maro" ankaŭ komenciĝas kun ŝtormobatalo inter Veles kaj Perun. Volos (aŭ Veles) estas reĝo de la submondo kaj morto kaj Pyerun (aŭ Perunu, Perun) estas reganto de ĉielo kaj la homa vivanta mondo. Volos aŭdas la eĥon de la ĝemo de solaj vidvinoj en la regno de Pyerun kaj invitas ŝin por veni al li kaj liaj gregoj por firmao kaj konsoli. En interŝanĝo, li nur petas ŝian kredon sed Pyerun flankenbalaas ĝin kiel truko kaj opinias ke Volos volus preni ŝian vivon kaj rekruti ŝin al sia grupo de spiritoj. Kolerega kun kolero de Volos-ŝtelo, Pyerun kolektas grandegan fulmotondron kontraŭbatali Volos, kiu respondas alvokante grupon de birdoj de la aero, grupon de ranoj de la akvo kaj grupo de arboj de la tero por defendi la virinon kaj ŝian elekton. Gvidite per avideco super kompato, Pyerun ignoras la flustrantajn dezirojn de la vidvino por esti liberigita de ŝia soleco. En unu striko li sendas sian fulmon super la armeo de birdoj, ranoj kaj arboj kaj ili ĉiuj iĝas mortaj en la mezon de la golfo en la fjordo de la mondo. La korpoj de la grupoj ĉiu kreas malgrandan mezkoridoron levantan supren tra la akvo, memorigilo de Volos ĝis lia malamiko de la nejusta krimo ĝis la sola vidvino.
[ citaĵo bezonis ] Laŭ la mito, la mezkoridoroj elirantaj el la submondo formas enirejon inter la porvivaĵo kaj la morta, inter homo kaj ne-homaj kaj inter korpo kaj penso. La voĉo de la flustranta vidvino laŭdire neniam forlasis la mezkoridorojn sed esti restadinta inter ili kiel firmao kaj konsolo al iu ajn aŭ io ajn tio iam estas kondiĉigita de soleco.
[ citaĵo bezonis ] La mito konjekte rilatas al la Mezkoridoroj de Årsta (Årsta Holmar), proksime al Södermalm, Stokholmo.
[ citaĵo bezonis ] dio de la submondo kaj morto
Tiu sekcio ne citas iujn ajn fontojn . Bonvole helpu plibonigi tiun sekcion aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(februaro 2015) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) Maljunegaj slavoj rigardis sian mondon kiel enorman arbon, kun la arbopinto kaj branĉoj reprezentantaj la ĉielan loĝejon de dioj kaj la mondo de mortontoj, dum la radikoj reprezentis la submondon. Kaj dum Perun, vidita kiel akcipitro aŭ aglo subiganta plej alta branĉo de arbo, verŝajne estis reganto de ĉielo kaj vivanta mondo, Veles, vidita kiel enorma serpentvolvado ĉirkaŭ la radikoj, regis la mondon de morta. Tio estis fakte vere bela loko, priskribita en popolaj fabeloj kiel verda kaj malseka mondo de herbaj ebenaĵoj kaj eterna fonto, kie diversaj mirindaj estaĵoj restas kaj la spiritojn de forpasinta gardado super la brutaroj de Veles. En pli geografiaj esprimoj, la mondo de Veles situis, la slavoj kredis, "trans la maro", kaj ĝi estis tie la migrajn birdojn flugus al ĉiu vintro. En popolaj fabeloj tiu tero estas nomita Virey aŭ Iriy. Ĉiu jaro, la dio de fekundeco kaj vegetaĵaro, Jarilo, kiuj ankaŭ restis tie dum vintro, revenus de trans la maro kaj alporti fonton en la mondon de la porvivaĵo.
Veles ankaŭ regule sendis spiritojn de la morta en la vivantan mondon kiel siaj heroldoj. Festivaloj en honoro de li estis okazigitaj proksime de la fino de la jaro, en vintro, kiam tempo venis al la fino mem de mondordo, kaoso estis kreskanta pli forta, la limoj inter mondoj de porvivaĵo kaj senvive fadis, kaj praulaj spiritoj revenus inter la porvivaĵo. Tio estis la antikva pagana festado de Velja noc ( Great Night), la restaĵo de kiu daŭre daŭras inter multaj slavaj landoj en homdogano de Koleda , speco de kombinaĵo de karnavalo kaj Haloveno, kiuj povas okazi ie ajn de Kristnasko supren ĝis fino de februaro. Junaj viroj, konataj kiel koledari aŭ vucari, vestiĝus en longaj manteloj el la lano de ŝafo kaj surmetus groteskajn maskojn, vagante ĉirkaŭ vilaĝoj en grupoj kaj levante multe da bruo. Ili kantis kantojn dirantajn ke ili travojaĝis longan manieron, kaj ili estas tute malsekaj kaj ŝlimecaj, aludo al la malseka submondo de Veles de kiu ili venis kiel fantomoj de morta. La mastron de iu domo ili vizitita bonvenigus ilin varme kaj donacus ilin donacoj. Tio estas ekzemplo de slava ŝamanismo, kiu ankaŭ indikas Veles estis dio de magio kaj riĉaĵo. La donacoj donitaj al koledari verŝajne verŝajne estis pasitaj sur lin (kiu faras lin treege kiel drako hamstranta trezoron), tiel certigante prosperon kaj riĉaĵon por la domo kaj familio tra la tuta jaro. Kiel vidite en priskriboj de la Primary Chronicle, indignigante Veles oni estus stricken de malsanoj.
Dio de magio kaj muzikistoj
La portretado de Veles kiel havado de inklino al petolo estas evidenta kaj de lia rolo en Ŝtormmito kaj en karnavaldogano de Koledari-ŝamanoj. En lia rolo kiel trompanto dio, li estas laŭ kelkaj manieroj similaj al kaj greka Hermeso kaj Skandinavo Lokio, kaj kiel ili, li estis ligita kun magio. La vorto volhov , evidente derivita de lia nomo, en kelkaj slavaj lingvoj daŭre signifas sorĉiston, dum en la 12-a jarcento rusa eposa Kanto pri la militiro de Igor, kvalito de Boyan la sorĉisto estas nomita la nepo de Veles. Ĉar magio estis kaj estas proksime ligita al muziko en multaj socioj, precipe pli frue ilin, Veles ankaŭ verŝajne estis protektanto de migrantaj muzikistoj. Ekzemple, en kelkaj geedzigoj de norda Kroatio (kiu daŭrigis ĝis la 20-a jarcento), la muziko ne komencus ludadon krom se la novedzo, dum farado de rostpano, disverŝus iom da el la vino sur la teron, prefere super la radikoj de la plej proksima arbo. La simboleco de tio estas klara, eĉ se forgesite antaŭ longe per tiuj daŭre elfarantaj ĝin: la muzikistoj ne kantos ĝis rostpano estas farita al ilia patrondiino.
Dio de brutaro kaj riĉaĵo
Tiu sekcio ne citas iujn ajn fontojn . Bonvole helpu plibonigi tiun sekcion aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(februaro 2015) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) la ĉefa praktika funkcio de Veles protektis la brutaron de slavaj triboj. Ofte li estis referita kiel skotjimarĉo, kun la signifo "brutaro-dio". Unu el liaj atributoj, kiel meciite, estis kornoj de virbovo aŭ virŝafo, kaj verŝajne la lano de ankaŭ ŝafo. Kiel deklarite jam, Veles estis dio de magio, kaj en kelkaj homkontoj, la esprimo prestivunu (teksante lanon) aŭ, precipe, krnuvunupresti (teksanta de nigra lano) staras kiel aludo al magiaj metioj. En kelkaj el pluvivaj Koledo-kantoj, Koledari kantas ke ili venas antaŭen kaj "teksas nigran lanon".
Tiel, estante "wooly" dio, Veles estis konsiderita kiel protektanto da paŝtistoj, kiu rivelas unu kroman trajton de lia malamikeco kun Perun, kiu, kiel donanto de pluvo, estus dio de farmistoj. Veles, aliflanke, havis iom da influo al agrikulturo, aŭ minimume rikolton. Inter multaj slavaj nacioj, plej precipe en Rusio, rikoltkutimo daŭris de tranĉado de la unua orelo de tritiko kaj tiing ĝi en speco de amuleto kiu protektis la rikolton de Malicspiritoj. Tio estis nomita la "tiing de la barbo de Veles", kiu ankaŭ indikas Veles estis imagita esti barba. En pluraj South Slavic-lingvoj, humuraj esprimoj kiel ekzemple puna šaka brade (plena pugno de barbo) aŭ, precipe, primitiboga za bradu ("kapti [] dion de [la] barbo", la forgesitan dion en tiu esprimo plej verŝajne esti la pagano Veles), aludas al escepte prospero kaj akirado de riĉaĵo.
Post la apero de kristanismo, Veles estis dividita en plurajn malsamajn karakterojn. Kiel dio de la submondo kaj drakoj, li, kompreneble, iĝis identigita kun la diablo. Liaj pli bonfaraj flankoj estis ŝanĝitaj al pluraj kristanaj sanktuloj. Kiel protektanto de brutaro, li iĝis rilata al Saint Blaise, populare konata inter diversaj slavaj nacioj kiel St. Vlaho, St. Blaz, aŭ St. Vlasiy. En Jaroslavl, ekzemple, la unua eklezio konstruita en la loko de la pagana sanktejo de Veles estis dediĉita al Skt. Blaise, por la later nomo estis simila al Veles kaj li estis same konsiderita ĉiela patrono de paŝtistoj. [7] Kiel menciite jam, en multaj orientaj slavaj popolaj fabeloj, li estis anstataŭigita per St. Nicholas, verŝajne ĉar la popularaj rakontoj de la sanktulo priskribas lin kaj specon de trompanto kiel donanton de riĉaĵo.
Estas rimarkinde ke Veles sukcesis teni tiel multaj multflankaj atributoj en antikva slava mitologio kaj ne estis dividitaj en pli da karakterojn ĝis la enmarŝo de kristanismo; kompare, lia kontraŭulo, Perun, neniam estis honorita kiel io ajn pli kaj nenion malpli ol tondrodio kaj ŝtormo, tre mallarĝa influkampo komparis kun la ĉiuflankeco de Veles. En aliaj hindoeŭropaj mitologioj, similaj dioj estis skeme dividitaj en plurajn malsamajn diaĵojn.
Veles Bastion sur Brabant Island, Antarkto estas nomitaj post la diaĵo.
Golosov Ravine - praa Veles-sanktejo en Moskvo, Rusio
Veles (grandurbo) en Makedonio
Velež Monto en Herzegovina
^ On rudiments of pagan cults in Slavic folk Christianity see: (ycпeHckий 1982)
^ a b c d e f g Katičić, Radoslav (2008). Božanski boj: Tragovima svetih pjesama naše pretkršćanske starine (PDF). Zagreb: IBIS GRAFIKA. ISBN 978-953-6927-41-8.
^ ycпeHckий, Бopиc AлekcaHдpoBич (1982). Филoлorичeckиe paзыckaHия B oблacTи cлaBяHckиx дpeBHocTeй. PeлиkTы язычecTBa B BocToчHocлaBяHckoM kyлbTe Hиkoлaя Mиpилиkийckoro. Moscow State University.
^ http://web.archive.org/web/20050308193444/http://www.novosarajevo.ba:80/stream/article.php?pid=118. Archived from the original on March 8, 2005. Retrieved September 12, 2012. Mankanta aŭ malplena|title=
^ a b Vitomir Belaj "Hod kroz godinu, mitska pozadina hrvatskih narodnih vjerovanja i obicaja", Golden Marketing, Zagreb 1998., ISBN 953-6168-43-X
^ KлeйH Л. C. BockpeшeHиe ПepyHa. K pekoHcTpykции BocToчHocлaBяHckoro язычecTBa. - Saint Petersburg: EBpaзия, 2004.
^ ДbяkoHoB И. M. Apxaичeckиe Mифы BocToka и Зaпaдa. Nauka, 1990
^ Boris Rybakov . Ancient Slavic Paganism . Moskvo, 1981
Kyi, Shchek kaj Khoryv
Lech, la ĉeĥa, kaj Ruj
Filikfloro - Chervona Ruta
Filmoj surbaze de slava mitologio
Rusaj tradicioj kaj superstiĉoj
Ĝermana kaj norena paganismo
Greka kaj romia mitologio
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-06-30 11:40:40
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal