eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv eo ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar sv bg bn ca hbs_lat de en es fa fr he hbs_lat id is it ja ko nl nb pl pt ru hbs_lat sv tr fy vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
1 ŝanĝo en ĉi tiu versio atendas kontrolon. La stabila versio estis patrolita je 23 mar. 2013.
La nocio de Vaŝingtona Interkonsento (aŭ Konsento) (angle Washington Consensus) signifas aron de ekonomipolitikaj aranĝoj, kiuj celis instigi la la registarojn por apogi la ekonomian stabilecon kaj kreskon. La koncepton propagis kaj apogis la IMF kaj Monda banko.
La esprimon Washington Consensus uzis la ekonomikisto John Williamson por konferenco de 1990 en Vaŝingtono. Tie oni deklaris la intencon por atingi makroekonomian stabilecon, malkonstrui la ekstreme protektajn doganojn (protekcionismon) kaj pli bone eluzi la tiel kreskontan internacian komercon kaj la eksterlandan kapitalon.
Oni interkonsentis, ke ŝuldulo devas sekvi 10 strukturajn modifojn:
prefereco de publikaj elpagoj por edukado, sanaferoj kaj infrastrukturo, malkonstruo de subvencioj
imposta reformo por sinkigi la ĝeneralan impostan nivelon kaj pligrandigo de la impostpaga bazo
pozitivaj rentumoprocentoj por eviti fuĝon de la kapitalo kaj altiri eksterlandan kapitalon
konkura ŝanĝokurso, kiuj helpas konkurkapablecon de la eksporta ekonomio
liberaligo de la komerca politiko, por malfermi la internan merkaton por la eksterlandaj vendistoj
malfermiteco kaj plibonigo de la kondiĉoj por la eksterlandaj rektaj investoj
privatigo de publikaj entreprenoj kaj instalaĵoj
malreguligo, malburokratigo kaj malkonstruo de la ŝtata influo
protekto de la privata posedaĵo
Celo estis malpliigi la malriĉecon en la latinamerikaj landoj kaj certigi ekonomian kreskon, prosperon en tiuj landoj. Fakte tiuj landoj povis eluzi la konsenton, kiuj protektis sian merkaton kaj ne sekvis ĉiujn proponojn ĉefe pri privatigo, liberaligo. Ĉinio ekzemple pli rapide kreskis ol aliaj landoj, kiujn povis premi la Internacia Monda Fonduso kaj Monda Banko, por sekvi la instruojn de la Vaŝingtona Konsento.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 23:26, 20 jun. 2014.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj