eo pl eo en eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo de lt en eo es eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar en az ru bg ca hbs_lat cy da de en es fa fi fr he hi hu hy id it ja ko en nl nb nb fr pl pt ru hbs_lat en sl sq hbs_lat sv tr fy eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Burlesko (de itala burlesco ŝerca, de burla, ŝerco, malseriozaĵo, komikaĵo) estas teatra aŭ literatura ĝenro de burleskaj verkoj. Burleskaĵo estas kruta komedio en teatro aŭ literaturo. En muziko ĝi estas gaja instrumenta muzikaĵo.
Teatro kaj literaturo[redakti | redakti fonton]
Sur la scenejo kaj en literaraj verkoj (poemoj, rakontoj, komedioj) burleskaĵo estas ekstravagance komika, primoka verko kontrastiganta la noblecon de la temo kun la trivialeco de la stilo, aŭ male. Ofte burleskaĵo estas improvizita kaj havas kritikajn trajtojn. Kune kun farso kaj arlekenaĵo burleskaĵo apartenas al la literatura ĝenro de dramo. Ofte burleskaĵoj estas ludataj en popola kaj laikula teatro.
Tipaj burleskaĵoj estas la komedioj de Aristofano, Carlo Gozzi, Carlo Goldoni en la tradicio de la Commedia dell'Arte.
En la germana literaturo Sebastian Brant estas rigardata la fondinto de la burlesko pro sia verko La stultula ŝipo (Das Narrenschiff, 1494), burleska satiro kritikanta la tiutempan socion.
Biedermann und die Brandstifter. Burleskaĵo de Max Frisch, unua prezentado en 1958
Die schlimmen Buben in der Schule (burleskaĵo kun kantado) de Johann Nestroy, unua prezentado en 1847
Muziko[redakti | redakti fonton]
En muziko, burleskaĵo estas la nomo de gaja kaj petola instrumenta muzikaĵo. La nocio estas transprenita el literaturo kaj teatro de la 18-a jarcento.
Kiel unuopa frazo (movimento)
Burlesca, en Partita No. 3 en a-Moll por piano (BWV 827) de Johann Sebastian Bach
Gustav Mahler - Rondo-Burleskaĵo: 3-a movimento de la 9-a simfonio
Burleskaĵo por piano kaj orkestro de Richard Strauss
Ses Burleskaĵoj op. 58 por piano kvarmana de Max Reger
Tri Burleskaĵoj Op. 8c por piano de Béla Bartók
Petruŝko - Burleskaĵo en 4 bildoj de Igor Stravinski kaj Aleksandre Benois
Burleskaĵo por blovinstrumenta kvinteto op. 76b de Bertold Hummel
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Kategorio Burlesko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Burlesko en la Vikivortaro (Universala vortaro)
Literaturo[redakti | redakti fonton]
D. Werner: Das Burleske. Versuch einer literaturwissenschaftlichen Begriffsbestimmung. Diss., FU-Berlin, 1968.
K. F. Flögel: Geschichte des Burlesken. Leipzig 1794.
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 14:20, 9 jun. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco