en eo en eo eo eo en eo eo eo es eo pt eo pt eo eo eo eo eo eo eo it pt eo eo eo eo pt pt eo eo cs ca eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo cs fr eo eo eo eo ca eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo fi es eo sk pt eo eo eo en hbs_lat hbs_lat en en en eo eo pl en ru cs en it it eo hbs_lat eo eo it de sv it hbs_lat hu en sl en eo en de id en eo it en en eo sv pl ca es en en hbs_lat en pl de it de en vo eo en en en hbs_lat tr en en eo eo sl en en en en eo de eo hbs_lat en en eo eo en eo hu en eo eo en nl it pl es hbs_lat ceb it nb sk eo en id id en hbs_lat en en en pt en ur en en min it en hbs_lat hbs_lat eo pl fr de en pl en en en ca es nb en en fr eo pt en pl pl pl it es de es cs pt en pl eo sv es eo eo eo en eo it pt en ca fr eo en en en eo eo fr de en eo
Supernaturaj estaĵoj en slava folkloro - Wikipedia's Supernatural beings in Slavic folklore as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Supernatural beings in Slavic folklore article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-05-25 11:34:31. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Tiu artikolo bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
Rusałki (1877), by Witold Pruszkowski
Supernaturaj estaĵoj en slava folkloro venas en pluraj formoj, kaj la samnoma povas esti literumita aŭ transliterumita alimaniere laŭ lingvo kaj transliterumsistemo.
Kiel estas ofta en folkloro, ekzistas neniu normaro de karakterizaĵoj, aŭ nomoj, kaj spiritoj aŭ magiaj estaĵoj estas referitaj sub multaj nomoj, ofte identigante sian funkcion aŭ la lokon aŭ medion de sia agado. Tiaj priskribaj esprimoj inkludas:
[ citaĵo bezonis ] khovanets (kiel domovoi)
Marao (fantomo, spirito de konfuzo)
Navigacio aŭ niavka (driadoj)
potoplenytsia (dronita junulino, edzino de vodianik)
vodianoy aŭ vodnik (akvospirito, alinome potoplenik)
potercha (spirito de morta, nebaptita infano)
nechistaya sila (malbona potenco)
didko, antipko, antsibolot, aridnik (aliaj nomoj por Malicspiritoj)
Tiu sekcio bezonas kromajn citaĵojn por konfirmo . Bonvole helpu plibonigi tiun artikolon aldonante citaĵojn al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povas esti defiita kaj forigita.
(oktobro 2015) ( Lernu kiel kaj kiam por forigi tiun ŝablonmesaĝon) La Vila estas la slavaj versioj de nimfoj, kiuj havas potencon super vento, kiun ili raviĝas pri kaŭzado de ŝtormoj de altaj ventoj. Ili vivas ĉirkaŭ montetoj, montoj, kaj altaj tumuloj. (kp. Leimakids, Limnades, Oceanids, driadoj, Nephele). Ili povas prezentiĝi kiel fantoma figuro kun longa ondiĝadmantelo envolvite ĉirkaŭ ili.
Ravijojla ( IPA: [raʋǐjɔːjla] ) , vilao de la serba mitologio, pri pentraĵo inspirita per la serba epopeo " Marko Kraljević kaj la Vila "
En pola mitologio, la Wiła (prononcita [ˈviwa] ), kaj en Sud-slava mitologio la Vila ( Serba elparolo: [ʋǐːla] ) , verŝajne estas inaj feecaj spiritoj kiuj vivas en la sovaĝejo kaj foje en la nuboj. Ili verŝajne estis la spiritoj de virinoj kiuj estis frivolaj en siaj vivdaŭroj kaj nun flosigitaj inter ĉi tie kaj la postvivo. Ili kutime prezentiĝas kiel belaj junulinoj, nudaj aŭ vestitaj en briletaj belaj blankaj roboj, verdaj jupoj de folioj, kaj specialaj ravaj bluaj roboj.
Estas dirite ke se eĉ unu el iliaj haroj estas plukitaj, la Vila mortos, aŭ estos devigita ŝanĝi reen al ŝia vera formo. Homo povas akiri la kontrolon de vilao ŝtelante pecon de la haŭto de la vila. Post kiam bruligite, tamen, ŝi malaperos.
La voĉoj de la Vila estas same belaj kiel la resto de ili, kaj povas formi grandajn ekventojn de ventoj kiuj povas levi domojn en la aeron. Malgraŭ iliaj virinecaj ĉarmoj, aliflanke, la Vila estas furiozaj militistoj. La tero laŭdire skuas kiam ili batalas. Ili havas resanigon kaj profetajn potencojn kaj foje volas helpi al homoj. En aliaj tempoj, ili logas junajn virojn por danci kun ili, kiu laŭ ilia humoro povas esti plentaŭga aŭ tre malbona aĵo por la viro. Ili mortbatos ajnan viron kiu spitas ilin aŭ rompas sian vorton. Vila ringoj de profunda dika herbo estas forlasitaj kie ili dancis; tiuj neniam devus esti tretitaj sur, ĉar tio alportas malbonŝancon.
Proponoj por Vila konsistas el rondaj kukoj, ribons, freŝaj fruktoj, kaj legomoj aŭ floroj forlasitaj en sanktajn lokojn (certa tumulo, ringo de arboj en la montoj, aŭ eĉ monteto ke fulmo frapas multoblajn tempojn).
En modernaj tempoj, estas ne nekutime uzi la esprimon por iu ina supernatura unuo.
En kroata folkloro, la Velebit montara sistemo estas fama pro mitaj feoj, la plej famkonata nomitaj Velebitska Vila aŭ Vila Velebita ("La Feo de Velebit"). La Vila estas priskribita kiel esti trankvilaj spiritoj, kaj estas la patrono de la Velebit montara sistemo, kies signifo en kroata kulturo kondukis al rakontoj kaj kantoj de la Vila, la plej populara unu kreis en la 19-a-jarcenta titolita Vila Velebita , kio daŭre estas populara hodiaŭ.
Named vilas in the Serbian mythology are: Andresila, Andjelija, Angelina, Djurdja, Janja, Janjojka, Jelka, Jerina, Jerisavlja, Jovanka, Katarina, Kosa, Mandalina, Nadanojla and Ravijojla.[1] Ravijojla is the best known of them,[1] connected to Prince Marko,[2] while Jerisavlja is considered to be their leader.[3]
En amkanto titolita Vilja (Vilia), de " La Gaja Vidvino " de Lehar kaj Ross, ĉasistpinoj por Vilia, "la sorĉistino de la ligno". En kelkaj rakontoj, la kialo de forlasado de iliaj amoj estas malĝoja. La Vila estas malbenita neniam por trovi ilian veran amon. Se jes, ke amo mortos terura morto. Inter la slavaj estaĵoj de folkloro, por la anglalingva mondo la wilis estas neforviŝeble ligita kun la Romantika baleto Giselle , unue dancis en Parizo en 1841, kun sia spektra wilis, junaj knabinoj kiuj mortis antaŭ siaj geedziĝtagoj, kiuj preskaŭ kaptas for la vivo-spiron de la heroo, sed devas malaperi ĉe la paŭzo de tagiĝo.
Tiuj wilis estis prilaboritaj laŭ poemo de Heinrich Heine, kiu asertis esti utiliganta slavan legendon. Konversationslexikon de Meyer difinas Intrigojn aŭ Wilis kiel inajn vampirojn, la spiritojn de fianĉigitaj knabinoj kiuj mortas antaŭ sia geedziĝnokto. Laŭ Heine, wilis estas nekapabla ripozi en iliaj tomboj ĉar ili ne povis kontentigi sian entuziasmon por dancado nudajn, aparte enurbajn kvarangulojn. Ili ankaŭ kolektas sur la aŭtovojo ĉe noktomezo por logi junajn virojn kaj danci ilin al sia morto. En Serbio, ili estis junulinoj malbenitaj fare de dio; en Bulgario, ili estis konataj kiel samodiva , knabinoj kiuj mortis antaŭ ol ili estis baptitaj; kaj en Pollando, ili estas belaj junaj knabinoj flosantaj en la aero pentofaranta por frivola preter vivoj. La unua opero kompletigita fare de Giacomo Puccini, Le Villi , faras liberan uzon de la sama tema materialo. Ĝi havis sian debuton en majo 1884 je la Teatro-legomstufaĵo Verme, Milano, kaj estis reviziita por pli sukcesa ricevo ĉe la Reĝa Teatro, Torino, tiun decembron. Vilas laŭdire povas alporti sur ŝtormojn kaj alian veteron.
En slava mitologio, Rusalka estas niksino, [4] ina spirito kiu vivas en riveroj. En la plej multaj versioj, rusalka estas maltrankvila estaĵo kiu jam ne estas vivanta, rilatita kun la malpura spirito kaj danĝera. Laŭ Dmitry Zelenin, homoj kiuj mortas furioze kaj antaŭ sia tempo, kiel ekzemple junaj virinoj kiuj faras memmortigon ĉar ili estis eksamikigitaj memstare amantoj, aŭ fraŭlaj virinoj kiuj estas gravedaj el geedzeco, devas vivi eksteren sian elektitan tempon sur la tero kiel spirito. Alia teorio estas tiu rusalki estas la inaj spiritoj de la malpura morta; tio inkludas memmortigojn, nebaptitajn bebojn, kaj tiujn kiuj mortas sen lastaj ritoj. (Sub tiu teorio, maskla malpura senvive laŭdire iĝis vodianoi).
Vodyanoy de Ivan Bilibin, 1934
La vodianoi estas vira akvospirito de slava origino. La ĉeĥa kaj slovaka ekvivalento estas nomita vodník, la pola estas ŭodnik, dum la rusa estas vodianoy. South Slavic ekvivalento estas vodenjak. Li estas rigardita por esti precipe malica, ekzistanta preskaŭ ekskluzive por droni naĝantojn kiuj indignigis lin de sia aŭdaco. Raportoj de lia aspekto varias; kelkaj rakontoj difinas lin kiel nudan maljunulon, ŝvelan kaj harplenan, kovris en ŝlimo, kovris en skvamoj, aŭ simple kiel maljuna kamparano kun ruĝa ĉemizo kaj barbo. Li estas ankaŭ raportis havi la kapablon transformi en fiŝon.
La vodianoi vivas en profundaj naĝejoj, ofte proksime de muelejo, kaj laŭdire estas la spirito de malpura masklo morta (tiu difino inkludas tiujn kiuj faris memmortigon, nebaptitajn infanojn, kaj tiujn kiuj mortas sen lastaj ritoj). Kiel antaŭe deklarite, la vodianoi dronus tiujn kiuj indignigis lin kun fanfaronaĵoj aŭ insultoj. Tamen, ekzistis neniu certa protekto, kiam la spirito estis precipe kaprica. Kamparanoj timis la vodianoi kaj ofte provus seniĝi de la spirito aŭ, malsukcesante tion, trankviligas lin.
La nuraj homoj kiuj estis ĝenerale protektitaj de la kolero de la vodianoi estis muelistoj kaj fiŝkaptistoj. Muelistoj aparte estis rigarditaj por esti tiel proksimaj al la vodianoi kiu ili ofte iĝis viditaj kiel sorĉistaj figuroj. Tio povas esti influita per la kredo ke muelistoj ĉiujare dronas ebrian pasanton kiel propono al la vodianoi. Fiŝkaptistoj estis iom malpli suspektindaj, ofertante nur la unua el sia kaptaĵo kun ekzorco. Se vodianoi favorus fiŝkaptiston, li gregigus fiŝojn en la retojn.
Bereginyas ( rusa), Berehynias ( ukraina) aŭ Brzeginias ( pola) estas obskuraj feoj menciitaj en "La Lay of St. Gregory the Theologian (Gregorika la teologo) de la Idoloj", kiu estis konservita en 15-ajarcenta Novgorod manuskripto. "The Lay (La Laika)" estas kompilo de tradukoj de grekaj fontoj ferlitaj kun komentoj fare de 12-ajarcenta Kievan monaĥo. La teksto, kiu ŝajnas estinti konsiderinde reviziita fare de pli postaj skribistoj, mencias " vampirojn kaj bereginyajn" kiel la plej fruajn estaĵojn devotitajn fare de la slavoj, eĉ antaŭ ol la sekto de Perun estis prezentita en iliaj teroj. Neniu detalo pri "bereginyaj" ricevas, havigante grandan kampon por konjektoj de ĉiu speco.
Boris Rybakov ligas la esprimon kun la slava vorto por "riverbordo" kaj konkludas ke la esprimo rilatis al slavaj niksinoj, kvankam, male al rusalkaj, ili estis bonintencaj en naturo. [6] La akademiulo identigas la kultadon de vampiroj kaj bereginyaj kiel formo de "dualisma animismo" praktikita fare de la slavoj en la plej antikva periodo de ilia historio. Laŭ li, la esprimo estis anstataŭigita per "rusalka" en la plej multaj lokoj, pluvivante en la 20-a jarcenton nur en la Rusa Norda. Post la publikigo de la esplorado de Rybakov, la "bereginya" fariĝis populara koncepto kun slavaj nov-paganoj kiuj elpensas ĝi kiel potenca pagana diino prefere ol nura akvelfo.
C. J. Cherryh skribis tri romanojn, Rusalka , Chernevog kaj Yvgenie , metitan en mondo inspirita per rusaj popolfabeloj kiuj rolas, inter aliaj, rusalka, vodianoi, kaj leshii.
En Ŝanĝoj, romano en la Dresden Files Serialo de Jim Butcher, la feo Kornsono-kornsono, Polevoi, estas iritita kiam li estas erare nomita Domovoi fare de Sanya, la rusa Kavaliro de la Kruco.
La videoludo Quest For Glory IV: Shadows of Darkness, metita en la slava kamparo de fikcia orient-eŭropa valo, havas plurajn slavajn feojn, inkluzive de la Rusalka, Domovoi, kaj Leshy.
La romano de Catherynne Valente "Senmorta" enkadriĝas en fantaziversio de stalinisto Rusio kaj havas vilaon, rusalkan, leshy, kaj aliajn slavajn feojn.
La Rite-serialo de La falangio de Dorothy Dreyer-prezentas Vila kiel magiajn estaĵojn de duon-feo, duon-sorĉistina origino.
En la romano de JK Rowling Hari Poter kaj la Pokalo de Fajro, Veela estas la maskotoj de la bulgara Quiditch Team ĉe la Monda Pokalo. La avino de Fleur Delacour estis la sorĉbastono de Veela kaj Fleur enhavas fadenon el veela hararo.
La Xanth romanoj de Piers Anthony inkludas kelkajn Vily, kiel naturspiritoj ligitaj al arbo (simila al driado) kun potencoj de formoŝoviĝo kaj purigo aŭ venenantaj akvon, kaj ekstreme rapidaj indignigi.
^ a b Š. Kulišić; P. Ž. Petrović; N. Pantelić (1970). "Bилa". Cpпckи MиToлoшkи peчHиk (in Serbian). Belgrade: Nolit. p. 68.
^ Š. Kulišić; P. Ž. Petrović; N. Pantelić (1970). "PaBиjojлa". Cpпckи MиToлoшkи peчHиk (in Serbian). Belgrade: Nolit. p. 250.
^ Š. Kulišić; P. Ž. Petrović; N. Pantelić (1970). "JepиcaBљa". Cpпckи MиToлoшkи peчHиk (in Serbian). Belgrade: Nolit. p. 161.
^ Vladimir E. Alexandrov (1995). The Garland Companion to Vladimir Nabokov. Rutledge. p. 597. ISBN 0-8153-035-4-8.
^ Ivanits, Linda. Russian Folk Belief. M.E. Sharpe, Inc: New York, 1989.
^ Boris Rybakov. Ancient Slavic Paganism. Moscow , 1981.
Linda Ivanits, rusa Folk Belief. Armonk, N.Y. kaj Londono: M.E. Sharpe, 1989.
BлacoBa, M. HoBaя aбeBera pycckиx cyeBepий. ИллюcTpиpoBaHHый cлoBapb. CaHkT ПeTepбypr: CeBepo-Зaпaд. 1995
Wilkinson, Philip Illustrated Dictionary of Mythology (1998)
ЗeлeHиH, ДMиTpий KoHcTaHTиHoBич. Oчepkи pycckoй Mифoлorии: yMepшиe HeecTecTBeHHoю cMepTbю и pycaлkи. MockBa: ИHдpиk. 1995.
Kyi, Shchek kaj Khoryv
Lech, la ĉeĥa, kaj Ruj
Magiaj estaĵoj kaj plantoj
Filikfloro - Chervona Ruta
Filmoj surbaze de slava mitologio
Rusaj tradicioj kaj superstiĉoj
Hazarda artikolo (14 days)
Bonvole donacu por helpi al WikiTrans daŭrigi
Page translated on: 2016-05-25 11:34:31
Tiu teksto estas havebla sub la Creative Commons Atribute-ShareAlike-Licenco; kromaj kondiĉoj povas validi. Vidu Kondiĉoj de uzo por detaloj. Wikipedia® estas registrita varmarko de la Wikimedia Fonduso, Inc. , ne-profita organizaĵo. Link Removal