es es es es es es eo es es es es es es es es es es es es it es it pt es en de en de eo es es pt es es es pt es es es es es it en es en en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en es es es es es es es es fr es es es es es es es es es es es es es es es es es es es es en eo es eo ceb eo es eo it eo eo eo en es es es ceb es es es it es es es az en en es
Oaxaca | Federación Mexicana de Esperanto
Esperanto en los medios nacionales
¡Quiero más información! Contactos y Grupos
Ni Ĉiuj (Revista de MEF)
Ĉefurbo de la ŝtato, estas en la regiono de la Centralaj Valoj, alta 1560 metrojn super la nivelo de la oceano, ĝia klimato estas varmeta, kun varmaj someroj kaj pluvas somere kaj komence de aŭtuno.
La nomo de Oaxaca elvenas de la náhuatl-vorto "Huaxyacac", kiu signifas loko de kalabasoj. Estis loĝejo de kulturoj zapoteka kaj mixteka, forigitaj pro la mexika konkero dum la antaŭhispana epoko, post la alveno de hispanoj en 1521, en tiu ĉi loko fondiĝis la Villa de Antequera de Guaxaca, la urban projekton faris en 1529 Alonso García Bravo.
La 10an de oktobro 1872 loka congreso determinis ke en la estonteco la ĉefurbo de la libera kaj suverena ŝtato ricevos la nomon de Oaxaca de Juárez.
Muzeo de kulturoj de Oaxaca
Tiu ĉi ensemblo estas en la eksmonaĥejo de Santo Domingo de Guzmán. Estis konstruita inter la jarcentoj 16ª kaj 17ª en areo je 40,000 kvadrataj metroj, kiel sidejo de la provinco de San Hipóólito "Mártir. Dum la sendependa epoko servis kiel kazerno por la soldatoj.
En 1993 komencis konstrulaboro por ampleksigi kaj rekonstruado de monaĥejo kaj la kortoj por starigi novan historian epokon por tiu ĉi cultura ejo, kiu enhavas 14 ekspozicisalonoj, kiuj oferas vastan arkeologian, historian, etnografian, politikan, religian kaj militan panoramon. Ankaŭ enhavas dek tri interaktivaj salonoj en la antikvaj ĉeloj por novicoj, kie oni prezentas objektojn kaj informon pri la diversaj kulturoj de Oaxaca.
En malfermita areo en la norda parto de la Kultura Centro en 1993 estis kreata tiu ĉi ĝardeno, tie oni povas havi informon pri botaniko de la diversaj regionij de la ŝtato kaj kolekto de vivantaj specoj kutimaj de Oaxaca.
Kolonia ejo norde de la urbo, antikva akvodukto de San Felipe, en mallarĝa strato ŝtonkovrita, kiu komunikas la kvartalon Xochimilco; estis konstruita meze de la jarcento 18ª kaj de tiam ĝis 1940 provizis akvon al la ĉefurbo Oaxaca.
Instituto pri artefaritaĵoj de Oaxaca
En ŝtona domo laŭ kolonia tipo, ĉe la numero 809 de la strato García Vigil, estas tiu ĉi institucio ŝtata, kiu apogas kaj enmerkatigas aĵojn prilaboritaj de artistoj de Oaxaca, kaj estas ligilo inter la produktantoj kaj la merkato. Tie oni povas trovi vastan diversecon de artaĵoj el palmo, ligno, ceramiko, metalo, ledo, ŝtono, ktp.
Tiu ĉi muzeo ekspozicias verkojn de elstaraj artistoj de Oaxaca de la jarcento 16ª ĝis la majstroj de la nuna epoko, en konstruaĵo emblema lŭ ĝia historio kaj loko: Av. Independencia 607 apud strato García Vigil.
Antaŭhispana muzeo "Rufino Tamayo"
Antikva "Domo de Villarraza" aŭ "De la lumo" kaj la ŝtata eksarĥivo, kie nuntempe oni ekspozicias 800 artaĵoj de antaŭhispanaj kulturoj, donacitaj de la pentristo Rufino Tamayo en 1974. Lokiĝas en la strato Morelos, numero 503.
Vendejaroj "Benito Juárez Maza" kaj "20ª de novembro"
Ekzemploj de la cultura riĉeco de Oaxaca. Tiuj ĉi vendejaroj oferas barojn tradiciajn kiel diversajn fromaĝojn, saŭcojn, ĉokoladon, tortiliojn, insektojn, fruktajn akvojn kaj glaciaĵojn, ankaŭ diversaj artaĵoj kaj bongusta gastronomio de Oaxaca.
Tiu ĉi spaco enhavas la batantan koron de la urbo. Konsistanta kioskon laŭ franc stilo, verdajn areojn kaj fontojn el ŝtono. Ĉirtakaŭata de restoracioj, trinkejoj kaj kafejaj ĝardenoj estas unu el la plej bonaj punktoj por ĝoji la guston de la ĉefurbo de Oaxaca.
Dediĉita al virgulino de la Asunción. Ĝia konstruado ekis en 1555. Krome de ĝia baroka stilo farita el verda ŝtono, elstariĝas la impona fasado, ankaŭ grava kolekto de pentraĵoj aliĝitaj al la katedrala trezoro ekde komenco de la 18ª jarcento.
Muzeo del palaco, Universum
Antaŭ ne multaj jaroj tiu ĉi estis la oficiala sidejo de la ekzekutiva povo de la ŝtato kaj poste eklokiĝis tie la muzeo Universum kun verkoj kaj ekspozicioj diversaj.
Suprenirante per la ĉefa ŝtuparo prenas la atenton granda murpentraĵo, "Oaxaca en la historio kaj en la mito" farita en 1984 de la pentristo Arturo García Bustos, kaj reprezentas momentojn gravajn de la historio de Oaxaca ekde la antaŭhispana ĝis la nuna epoko.
La ciudad de Oaxaca es la capital del estado, ubicada en la región de los Valles Centrales, a 1560 metros sobre el nivel del mar, su clima es templado, con veranos cálidos y lluvias en los meses del verano y principios de otoño.
El nombre de Oaxaca viene del náhuatl "Huaxyacac", traducido como "la nariz o punta de los guajes", asentamiento de las culturas zapoteca y mixteca, desplazadas por el avance mexica en la época prehispánica, tras la llegada de los españoles en 1521, se establecióó en este lugar la Villa de Antequera de Guaxaca, la traza urbana fue realizada en 1529 por Alonso Garcia Bravo.
El 10 de octubre de 1872, el congreso local determinó que, en lo futuro, la ciudad capital del estado libre y soberano recibiríía el nombre de Oaxaca de Juárez.
Museo de las culturas de Oaxaca
Este conjunto está ubicado en el ex convento de Santo Domingo de Guzmán. Fue construido entre los siglos XVI y XVII, en un área de 40,000 m2, como sede de la provincia de San Hipólito Mártir. En la época Independiente sirvió como cuartel para las fuezas tanto realistas como insurgentes.
En 1993 se iniciaron los trabajos de ampliación y restauracion del convento y los jardines para, en este maravilloso espacio, establecer una nueva época historica para este recinto cultural, integrado por catorce salas de exposiciones permanentes, que ofrecen un amplio panorama arqueológico, histórico, etnográfico, polítíco, religioso y militar, también cuenta con trece salas interactivas ubicadas en las antiguas celdas de novicios, en las que se presentan objetos e información sobre la vida de las diversas culturas oaxaqueñas.
Jardín histórico y etnobotánico
En un área abierta en la parte norte del Centro Cultural en 1993 fue creado este jardín en él se puede obtener información botánica de las regiones del estado, y una colección de especies vivas, representativas de la biodiversidad oaxaqueña.
Rincón colonial al norte de la ciudad, antiguo acueducto de San Felipe, situado en una angosta calle empedrada que comunica al barrio de Xochimilco, fue construido a mediados del siglo XVIII, y desde entonces hasta de 1940 surtió de agua a la ciudad capital.
Instituto Oaxaqueño de las artesanías (IOA)
En una casa de cantera tipo colonial, en el núúmero 809 de la calle de Garcia Vigil, se encuentra esta institucción de carácter estatal, que apoya y comercializa productos elaborados por artesanos oaxaqueños, y es un enlace para que los productores puedan situar sus mercancías en mercados preferentes, ahí puede encontrarse una gran variedad de artesanías de palma, madera, cerámica, hojalata, piel, carrizo, piedra y textiles.
Museo de los pintores Oaxaqueños
Este museo exhibe obra plástica de los grandes artistas oaxaqueños, desde el siglo XVI hasta los maestros de la época actual, en un edificio emblemático por su historia y su ubicación: Av. Independencia 607 esquina García Vigil.
Museo prehispánico "Rufino Tamayo"
Antigua "Casa de Villar raza" o "De la Luz " y exArchivo del Estado, en donde ahora se exponen 800 piezas de culturas prehispánicas, donadas por el pintor Rufino Tamayo en 1974. Se ubica en la calle de Morelos No. 503.
Lunes a miércoles de 10:00 a 14:00 horas y de 16:00 a 19:00 horas.
Domingo de 10:00 a 15:00 horas.
Mercados "Benito Juárez Maza" y "20 de Noviembre"
Ejemplos de la riqueza cultural de Oaxaca, estos mercados ofrecen productos tradicionales como el quesillo y el queso, los moles, el chocolate, las tortillas, los chapulines, las aguas frescas y las nieves típicas, así como las diversas artesanías y la exquisita gastronomía oaxaqueña.
Zócalo o plaza de la constitución
Este espacio constituye el vibrante corazón de la ciudad, integrado por un kiosco de estilo afrancesado, áreas verdes y fuentes de cantera, sombreado por añosos laureles y rodeado de concurridos restaurantes, bares y cafés al aire libre, es uno de los mejores puntos para disfrutar el sabor de la capital de Oaxaca.
Dedicada a la virgen de la Asunción, su construcción inició en 1535. Además de su estilo barroco en cantera verde, resaltan en ella la imponente fachada, así como una importante colección de pinturas incorporadas al tesoro de la Catedral, desde principios del siglo XVIII.
Museo del palacio Universum
Hasta hace pocos años este era el recinto oficial del poder Ejecutivo del Estado y luego se instaló allí el museo Universum con muestras y exhibiciones diversas.
Subiendo la escalinata principal destaca un gran mural, "Oaxaca en la historia y el mito", realizado en 1984 por el pintor Arturo García Bustos, y que representa momentos importantes de la historia de Oaxaca desde la época prehispánica hasta la contemporánea.
Ekster la urbo / En las afueras de la ciudad
Fondita en la jaro 500 a.K. troviĝas 10 kilometrojn ekster la ĉefurbo. Ĝi estas la plej grava arkeologia areo de Oaxaca. Inter la ĉefaj strukturoj elstaras temploj, palacoj, pilkludo, adorejoj kaj tomboj. Je la fino de la postklasika periodo (1350-1521 p.K.) la loko estis reuzata de mixteka-popolo por oferi, inter la restaĵoj de zapotekaj temploj kaj palacoj, ofrendaĵojn kaj enterigojn, inter ili rimarkindas la trezoro de la tombo numero 7, kiun oni povas admiri en la muzeo de kulturoj de la centro kultura Santo Domingo.
Santa María el Tule
La ĉefa atrakcio de tiu ĉi popolo je 12 km de la urbo, estas miljaraĝa ahuehuete-arbo, kiu aĝas proksimume dumil jarojn. Ĝi altas 40 metrojn, ĝia perímetro estas 42 metroj kaj pezas proksimume 509 tunojn.
44 kilometrojn for de la urbo Oaxaca. Tiu ĉi arkeologia areo, kies nomo signifas "Loko de mortintoj" ekis de la jaro 100 a.K. En ĝia rafinita arĥitekturo rimarkindas dekoracio laŭ fretoj. En la ĉirkaŭaĵoj troviĝas artaĵaj vendejaro kaj farejo.
Je 75 kilometroj de la urbo Oaxaca. En tiu ĉi natura ejo de la komunumo Sn.Lorenzo Albarradas troviĝas diversaj elfluejoj de karbonata akvo, kiuj similas bolantan akvon. La fluado kaj precipitado de tia ĉi akvo kaŭzas formadon de du ŝtonaj akvofaloj. Ekzistas belega vojo por ŝatantoj de promenoj en natura ejo, ankaŭ turista ejo kun kabanoj, manĝejoj, aŭtomobilejoj kaj naĝejo.
La ĉefa atrakcio de tiu ĉi loĝantaro je 13 km de Oaxaca apud aŭtoŝoseo 175 estas nigra ceramiko, farita per antikvaj teĥnikoj. Ekzistas ankŭ vendejaro de artaĵoj, kie oni povas admiri laboron de artistoj kaj la Populara Arta Muzeo de Oaxaca.
Fonto: turista informilo "Oaxaca: arta kaj kolora festo"
Tradukita de la Hispana al Esperanto de Daniel Moreno Martínez.
Fundada en el año 500 a.C., y ubicada a 10 km. de la capital, es la zona arqueológica más importante de Oaxaca. Entre sus principales estructuras destacan templos, palacios, el juego de pelota, adoratorios y tumbas. Hacia finales del período post-clásico (1350-1521 d. C.), el sitio fue reutilizado por los mixtecos para depositar, entre los restos de templos y palacios zapotecas, ofrendas y entierros, entre los cuales destaca el tesoro de la tumba número 7, que se puede admirar en el Museo de las Culturas del centro cultural Santo Domingo.
Santa María del tule
El principal atractivo de esta población, localizada 12 km. de la ciudad, es un milenario sabino o ahuehuete que tiene una edad aproximada de 2000 años, cuya altura es de 40m., con un perímetro de 42 m. y un peso aproximado de 509 toneadas.
Se ubica a 44 km. de la ciudad de Oaxaca. Esta zona arqueológica, cuyo nombre significa: "Lugar de los muertos", data de 100 a.C. En su refinada arquitectura resalta la decoración en forma de grecas. En los alrededores se encuentra un mercado de artesanías y talleres artesanales de textiles.
Localizado a 75 km. de la ciudad de Oaxaca. En este paraje natural del municipio de Sn. Lorenzo Albarradas se encuentran diversos nacimientos de agua carbonatada que parecen estar en ebullición. El escurrimiento y sedimentación de esta agua ha provocado la formación de dos impresionantes cascadas petrificadas. Existe un atractivo sendero para quienes aman los paseos en un entorno natural, así como un parador turístico integrado por cabañas, comedores, área de estacionamiento y una alberca.
El principal atractivo de esta población situada 13km de Oaxaca sobre la carrera 175, es la alfarería de barro negro, con técnicas en torno rudimentario, calado y pastillaje. Existe además un mercado de artesanías, donde puede admirarse el trabajo de los artesanos, y el Museo de Arte de Popular Oaxaca.
Folleto turístico "Oaxaca, fiesta de Arte y Color" distribuido gratuitamente por la Secretaría de Turismo del Estado de Oaxaca.