eo es eo eo es eo eo eo eo es en it eo es eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo wuu eo fr eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo it eo fr es eo eo eo eo eo eo it eo eo eo tr eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar az ru bg ca hbs_lat da de el en es fa fi fr lt he hbs_lat hu hy it id it ja jv ko it lt en ml nl nb fr pl pt ro ru es en hbs_lat en sk sq hbs_lat sv hu tr fy vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
kristana martiro kaj frua apologiisto
v • d • r
Justino naskiĝis en Flavia Neapolis, Palestino (la nuna Nablus en Cisjordanio), studis stoikismon kaj platonismon ĉe Efeso, konvertiĝis al kristanismo ĉirkaŭ 130 kaj instruis kaj defendis kristanismon en Efeso kaj Romo, kie li martiriĝis. Li estis samaritano laŭ gento, greka laŭ kulturo kaj kristano laŭ fido.
La plej fama verko de Justino estas la Unua Apologio (ĉ. 150), kiun li sendis al la romia imperiestro, Antonino Pio. Ĝi defendas kristanismon kontraŭ la cinika filozofo Crescens, kiu poste instigos la martirigon de Justino. Ĉirkaŭ 160, Justino sendis la Duan Apologion al la Senato.
En aliaj verkoj, Justino ankaŭ defendis kristanismon kontraŭ judismo (Dialogo kun Trifono, ĉ 135), greka filozofio, Marciono kaj aliaj herezuloj.
En la centro de lia filozofio estas la jena formulo (kiu devenas de la unua ĉapitro de la evangelio de Johano):
Alivorte, Kristo ne nur estas la Vorto de Dio, la celo de fido, sed ankaŭ la Logos (greka vorto por "vorto" kaj "racio"), la celo de filozofio.
Do Justino rigardis la profetojn de la judoj kaj la filozofojn de la grekoj kiel antaŭanoncintojn de la evangelio: serĉante la veron, la Logos-on, ili serĉis Kriston, sed tion ili ne rekontis. Per ilia parta kompreno pri Kristo, ili pretigis sian genton por la alveno de Kristo kaj la nova religio.
Dum la profetoj kaj filozofoj alproksimiĝis al Kristo, la romiaj kaj grekaj dioj, precipe per la poetoj, penis trompi homojn per mensogoj kaj mitoj. Sed la gedioj ne estis veraj dioj, laŭ Justino, sed demonoj.
Inter liaj verkoj, estas ankoraŭ:
Dialogo kun Trifono (ĉ 135)
Unua Apologio (ĉ 150)
Dua Apologio (ĉ. 160)
Admono al la Grekoj
Pri la Sola Rego de Dio
Kaj erojn el aliaj perditaj verkoj.
Justino multe admiris Sokraton, kiun li rigardis kiel antaŭ-kristana martiro. Li ankaŭ ŝatis platonismon kaj la verkojn de Ksenofono.
La kristana Diservo en 150, laŭ Justino:
je dimanĉo la kredantoj kunvenas el la urbo kaj kamparo
la skriboj de la profetoj kaj apostoloj estas legitaj
la prediko de la estro
ĉiuj stariĝas kaj preĝas
la enporto de la vino, akvo kaj pano
miksado de la akvo kaj vino
la estro preĝas kaj donas dankon
la popolo konsentas, dirante "Amen"
disdonado de la vino kaj pano
Justino nomis la vinon kaj panon la euĥaristia (kp. eŭkaristio), kiu estis la korpo kaj sango de Kristo, manĝaĵo spirita, permesita sole al la baptitoj, kiuj vivas kiel Kristo ordonis. La kulto de Mitrao, en imito laŭ Justino, havis similan eŭkaristio de pano kaj akvo.
La Diservo okazis je dimanĉo, laŭ Justino, ĉar tiu estas la tago en kiu Dio kreis la mondon kaj Jesuo Kristo releviĝis el la mortintoj.
Bibliografio[redakti | redakti fonton]
Giustino, Le due apologie, Edizioni paoline, Milano 2004.
Johannes Quasten, Patrologia, Marietti, 1987, vol. I, paĝoj 175-194.
v • d • r
Albiganismo • Anabaptismo • Anglikanismo • Arianismo • Ebionitoj • Gnostikismo • Jehovismo • Katolikismo • Maniĥeismo • Monofizitismo • Mormonismo • Nestorianismo • Ortodoksismo • Protestantismo • Remonstrantoj • Unitarismo • Kristadelfianoj • Armeo de Savo
Aranĝismo • Beatulo • Biblio • Dekalogo • Graco • Himno • Inkvizicio • Jesuo • Kalvario • Katedralo • Koncilio • Kredo Nicea • Kruco • Krucmilitoj • Martireco • Papo • Paŭlo • Preĝoj • Sanktuloj • Mortotuko de Torino • Adorado de Kruco • Adorado de la Sanktega Sakramento • Miljaro • Miljarismo • Nemiljarismo
Sankta Paŭlo • Marciono • Sankta Ireneo • Justino Martiro • Klemento de Aleksandrio • Origeno • Tertuliano • Eŭsebio • Atanazio • Johano Krizostomo • Aŭgusteno • Teodoro de Mopsuestio • Anselmo • Tomaso de Akvino • Wyclif • Hus • Lutero • Kalvino • Arminio • Charles kaj John Wesley • Friedrich Schleiermacher • John Henry Newman • Teilhard de Chardin • Karl Barth • Karl Rahner • Rudolf Bultmann • Paul Tillich
Infero • Neniigeco • Purgatorio • Paradizo
Bapto • Konfirmacio • Komunio • Konfeso • Geedziĝo • Ordino • Unkto
Patroj de la Eklezio
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 21:08, 24 maj. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj