eo en eo eo en en nb eo eo eo eo eo eo eo nb eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo en en en en en eo eo en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en en en en en en en eo pl en en en en en als en en en en en en en en en en en en en en en en en en eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en eo en en jv en en eo eo de da en da en en cs en en en cs da en da cs en en de da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en cs da en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en de cs da en da en en en cs da en en en cs cs da en da da en en cs en en cs cs da en da cs en en cs cs en da cs en cs cs cs da en cs cs en eo eo eo it it it en it it pt it it it es it eo eo de pt pl hu it eo de en et it it de de it pt eo en en en it fr it pt en lt fr it hu en en eo de en eo eo it hu it it it eo it es en en es cs pt hbs_lat fr pt hu en en de it it lt de it eo eo eo es it en tl it it en it es en eo pt en en en en pt en en eo eo eo en it eo eo it it pt eo hbs_lat en en en eo en it en en it it it it nl en es en eo fr en sv en en en it en en eo eo pt pt eo pt en en it fr it ceb it it it it eo pl en en lt it fr en eo hu eo it da pl hu io en it it de it it en is it de it it en en hu eo en en pt fr it eo id eo en en en de en ca hu en it it it ro it fr it es pt eo eo eo eo en es pt pt it fr eo it fr it en en eo es fy it it eo it en pt en en fr hu fr la eo eo eo eo es eo id hu it ceb eo es eo it en pt cs pt de cs eo nl en en la pt eo lt fr it it en en en en ro eo eo en en en en en en en it en de eo it hu hu en en it de it it it hu en en hbs_lat eo de hu it hu hu ceb ceb ru de pt en en en eo pt pt it it de fr fr fr pl en eo en de fr nl en en pt eo eo es pl eo eo it hu en es en pl es ceb es it es it pt it eo pt hu es it en es pt eo eo it eo es eo eo eo it tr it it it es nl it en it hu it hu pt pt eo it hu cs ceb sv fr pt fr en en en en en en nl nl hu hu eo hbs_lat cs cs en en eo en fr en cs cs de en en en hu pt pl en nl en de fi it en en en en fr en pt en en cs cs de en hu eo fr pt eo it pt en pl es es en de eo en lt it eo hbs_lat en eo es it hbs_lat hu it en en en it eo hu eo en en hbs_lat it eo pl pt it cs pl eo eo eo es eo en es pt eo cs it ceb pt eo it de de ca ceb hu eo it cs et pt hu en it pt eo id it pt it de de de is it es it eo cs it es en hbs_lat pl nl en eo pl eo it de eo hu la nl es en en fr it fr en pt it en cs pl eo es de en en it pt it eo ceb ceb uz eo en en en fr en it en pl pt en en en hu eo eo en it fr fr it ceb pl eo en sv en fr it es eo eo it en hu hu hu en it it eo eo it pt it it es it en fr hu en en eo eo it eo en it it tr en eo eo en eo it eo eo en it fr pt fr sv en pt en en it pt en it eo es en pt fr eo pt hbs_lat it en hu it es es en es it es de en cs nb en en de it en en eo fi en en eo hu it en fr sv cs en en en en fr en eo it eo eo eo it eo eo it hbs_lat eo it it es eo en en en it tr eo it en pl de en es pt eo en en sk hbs_lat en pt de fr it it en it eo it es en en en en it fr en en pt eo en pt de it fr eo pt ceb en es eo eo sv eo eo it it fr eo en sv hu hu pl es de it it en it eo eo pt en fr de eo eo it eo eo it it pt pt eo fr cs pt es eo it eo it it en eo pl it it it en it cs en en sv fr en it it en it it hbs_lat vi war it it pt tr pt eo it it en en fr en en it it fr hbs_lat it pt pt es it eo it en es id en hbs_lat it it en it cs it en eo pl eo eo eo es fr en en pl eo pl eo it en en en eo pt pt hu pt it it en en it ceb eo en eo cs nl de en en en en en en en en en it en en en gl en en pl de de ca pt es pl eo hu it eo eo en es en eo eo es eo eo eo nb eo eo ceb es de en eo en es en eo eo en eo it eo eo eo eo eo es eo fr it eo ro eo vo pl ro eo eo eo eo eo en eo en en lt sv eo eo eo eo eo eo tr eo eo eo en en en en en en en en
skip to main | skip to sidebar
Esperanto-blogo, kelkfoje blago, de Ralph Dumain
Showing posts with label etnismo. Show all posts
Minoritatoj en sciencfikcio & fantasto
Jen la nova numero de gazeto Kontakto:
Minoritatoj kaj diskriminacio en fikciaj universoj - Kontakto 2014:3 en la reto!
Nur abonantoj povas aliri la enhavon. Jen ĉi-teme:
"Ĉi-numere, la du ĉefartikoloj prezentas tiujn sociajn problemojn, sed el la vidpunkto de la fikcio. André Müller kaj Clarissa Lohr analizas la fikciajn seriojn Star Trek kaj Harry Potter, kaj plukas el ĝi diskriminaciajn situaciojn kaj minoritatajn problemojn, kiuj, spegule de nia reala mondo, retroveblas en tiuj verkoj."
Verkis Ralph Dumain je 12:25 AM 0 komentoj
Rubrikoj: etnismo, fantazio, rasismo, sciencfikcio
Kiam Giorgio Silfer trovis mian afiŝon . . .
Giorgio Silfer pri literaturkritiko & Esperanta kulturo
. . . li fekegis en sian pantalonon. Jen la rezulto:
Esperanta Civito | HeKo 510 7-B, 29 jun 12: Komentarie al Ralph Dumain
Min ja flatas la subita neatendita lanĉo en famon. Silfer estis tiom ekscitita tiel honori min, li perdis ĉian koherecon. Mi posedas kelkajn sociologiajn studojn de Esperanto, sed nenia scienca esploro povas subteni arbitrajn propagandismajn ideologiajn metafizikaĵojn. Mi scias sufiĉe pri Raŭmismo, ke ĝi tute absurdiĝis tra la jaroj. Se oni atentas la Manifeston pli zorge ol mi unuarigarde faris antaŭ 25 jaroj, oni trovos la konceptan ĝermon de ĝia degenero. Kaj finvenkismo kaj raŭmismo dividas komunan emon fiksi kaj fortigi la Esperanto-kultecon kaj, kiel Silfer mem nomis ĝin, la getton. Sed gettoj ne estas sanaj lokoj.
Subkulturo Esperantujo ja estas, sed uniforma, kolektiveca ĝi ne estas. La komuna kvazaŭoficiala ideologio, ritaro, kaj ceteraj trajtoj kunligas esperantistojn minimume kiel aliaj mekanismoj kaj esprimoj de kunvivado: saluton, bonvolu, pardonu, dankon, nedankinde, adiaŭ, ktp. Historie, Esperanto ne estas tiom triviala, sed oni ne akceptu la ideologian karakterizon de kolektivo laŭ memflata imago, sen funda ekzameno.
Nu, Silfer referencas alian dokumenton el sia fikcia mondeto:
Esperanta Civito | Universala Deklaracio pri la Lingvaj Rajtoj
Frapas ĉi tie la tute eksmoda kaj pridubinda antaŭsupozo de la efektivigeblo kaj dezirindeco de apartaj memdeterminaj sociaj komunumoj en la moderna mondo. Temas ne nur pri rajtoj sed pri fortigo kvazaŭŝovinisma de organikismaj komunumoj. Sed kio dubindas eĉ pri realaj historie estiĝintaj etnoj kaj nacioj, tio absurdiĝas kiam oni analoge pretendus konceptigi Esperantujon tiel.
Notu bone ĉi tiun aserton:
"Ĉiuj lingvoj estas la esprimo de kolektiva identeco kaj de specifa maniero percepti kaj priskribi la realon; tial ili devas havi la eblecon profiti la kondiĉojn necesajn por plena disvolviĝo en ĉiuj funkcioj."
Ĉi tiu frazo kaj dokumento esprimas ekstreman etnismon, eĉ etnocentrismon, kiu mirinde aplikiĝas ankaŭ al Esperantujo. Ĉi tiu ero de mistifika penso speciale reliefigas la narcisismon de la verkinto: "esprimo de kolektiva identeco kaj de specifa maniero percepti kaj priskribi la realon". Tio jam estas troiga aserto pri modernaj socioj en naciaj kadroj. Aplikata al Esperanto, la aserto estas des pli absurda.
Homo kiu pretendas reprezenti la tutan kolektivon rekoneblas laŭ socia tipo. Potencavido en Esperantujo estas ĉiam ridinda afero. Silfer flatas sin ke mia konscienco riproĉas min, ne lin. La genian silferan psikoanalizon pri mi mi frandis kiel tipan silferan majstraĵon. Mi flankenvojiĝis, perdis la vojon, ne partprenante la mirindajn venkojn de raŭmismo kaj civitismo. Li ja havas preskaŭ supernaturajn povojn, eĉ kapabli percepti kaj tiel taksi mian fantoman ekziston dum jardekoj.
Disa rezonado pri disaj faktoj pruvante nenian tezon: jen ne nur narcisulo sed kadukulo nevole laksanta. . . . Kia domaĝo. Nu, ni lasu lin ĉe propra stinko. Jen pli ĝenerala konstato.
Oni devas ekkonscii pri la infekto de esperantista propagando per ideoj kiuj historie devenas el dekstra ideologio. Mi atentigas pri diversaj verkoj de Gary Mickle, ekz.:
Esperanto por la blanka kulturhomo? (Libera Folio, 2006-02-27)
. . . kaj entute lia retejo:
La mondo, se ĝi scius, priridegus etnoŝovinisman pretendon de Esperantistaj foloj. Kaceto ambicias fariĝi pornstelulo.
Verkis Ralph Dumain je 1:43 AM 1 komentoj
Rubrikoj: Esperanto-movado, etnismo, finvenkismo, Gary Mickle, Giorgio Silfer, ideologio, kosmopolitismo, kulturpolitiko, literaturkritiko, naciismo, Raŭmismo, sociologio
"The State as a Social Relationship: Gustav Landauer Revived" by Dov Neumann, Jewdas (blog), 25 June 2010
This interview with Gabriel Kuhn, a scholar of anarchism and Gustav Landauer, amplifies on Landauer's irrationalism I alleged in my previous post. And Landauer's primitivist, organicist, mystical tendency is exemplified in his attitude toward Esperanto:
DN: Difference is a key word for Landauer. For example he vehemently opposes Esperanto for trying to unite humanity with one language. He makes an almost Tower of Babelesque critique.
GK: That’s a good example of Landauer’s opposition to rationalist measures of bringing people together. I guess Esperanto was to him a cold, mechanical idea of providing some kind of common structure of finding one another. Rather, people best do so through cherishing their own cultural traditions, expressions and language.
The idea of a homogenous socialist utopia was not something that appealed to him. If you’re not able to embrace all cultural forms that human kind has produced: you cannot embrace all of human kind, you cannot establish socialism. His idea of difference goes beyond a mere concept of tolerance. Socialism has to ‘grow’, that’s a word that appears often in his writings, it has to grow from the diversity of human beings and cultures that make up humanity.
Verkis Ralph Dumain je 8:39 AM 0 komentoj
Rubrikoj: anarkiismo, cionismo, etnismo, filozofio, Gustav Landauer, judoj, Martin Buber, mistikismo, organikismo
Zamenhof & the new Jewish intellectual historiography (2)
The relevant documents by L. L. Zamenhof on Yiddish, Zionism, and the Jewish question are written in Yiddish, Russian, or Esperanto, and while there are Esperanto translations of most or all of the other writings, with the exception of a few letters, excerpts, or quotations everything in English is to be found in the scanty secondary literature in English. To get a picture of what Zamenhof was trying to accomplish, start here:
L.L. Zamenhof and the Shadow People: The Amazing Story of How Esperanto Came to Be by Esther Schor (2009)
Zamenhof and the Shadow People: video of presentation by Esther Schor, Zamenhof Symposium (15 December 2009)
There are revelant documents in Esperanto, Esperanto translation, and Yiddish on my web site:
Zamenhof & Zamenhofologio: Retgvidilo / Web Guide
For Zamenhof's conception of nationality in general, see:
“International Language” (Universal Races Congress, 1911) by L. L. Zamenhof
Now let's pick up where we left off in the previous post, and proceed to this article:
On the Idea of a Jewish Nation: Before and After Statism by David N. Myers, Perush, Volume 1, 2009
Myers find today's discourse about Jewish nationhood impoverished compared to the vigorous debates of a century ago:
I am intrigued by the once-vibrant ideological and theoretical debate of the early twentieth century that revolved around the idea of a Jewish nation. [. . . .] But our main task in the body of the paper will be to begin excavating a history of Jewish nationalism that has been somewhat forgotten, neglected, and at times, marginalized. I argue that there is in fact a common thread linking the theoretical poverty today and the partial narrative of Jewish nationalism that has been received: namely, the rise to dominance of one variant of Jewish nationalist ideology, what I call Statist Zionism.
One must of course determine at the outset what one means by nation. Myers begins with Renan, who centers the idea of nationhood around a spiritual principle. This notion was taken up by Simon Dubnow. Comparable contemporary constructivist notions of nationalism have been articulated by Ernest Gellner, Eric Hobsbawm, and Benedict Anderson. Here is how Myers summarizes the development of Jewish self-conceptions:
European Jews in the mid-nineteenth century, embedded in societies affirming their own sense of national integrity, labored to find the best way to name themselves. They described themselves as a confession of faith, a religious community, a community of fate (Schicksalsgemeinschaft), a tribe (Stamm). Later, toward the end of the century, they began to designate themselves more assertively as a nation. Throughout the early twentieth century, this language of Jewish nationhood was widespread among Jewish intellectuals, writers, and scholars, especially in Europe, though one of the characteristic features of this discursive moment was the considerable divergence over the ways in which the term was understood. Over the course of the latter half of the twentieth century, this mode of Jewish political discourse—marked by the ubiquitous use of the language of “nation,” alongside an obsessive need to name the collective—began to dissipate. Since that time, and up to the present, there has been relatively little meditation about the nature of Jewish collectivity, especially when compared to the golden age of ideological contestation that extended from 1897 to 1939.
Myers goes on to supply an explanation for the dissipation of this ideological contestation, and how it narrowed into the prevailing statism, which he now wishes to contest. But returning to the historical period that interests me:
So rather than begin in 1897 with the first Zionist Congress in Basel, Switzerland and then look forward to the inevitable creation (predicted by Theodor Herzl) of a Jewish state and again backward to the established “precursors of Zionism” (Alkalay, Kalischer, Hess, etc.) as they are known in Zionist historiography, I propose a somewhat less linear recounting that consists of the following chapters: first, a mid- to late-nineteenth-century phase in which Jews began to debate what to call themselves as a collective; second, a period that I’ll call the “golden age of Jewish nationalism,” commencing indeed in 1897, but highlighting less the historical inevitability of Statism and more the common commitment of Jewish nationalist movements to culture; and third, a phase in which rights of Jews as a national minority became a focus of international attention.
Myers begins with the French revolution and the subsequent re-definition of Jewish identity with respect to Jewish emancipation and loyal citizenship in the countries in which Jews lived. In 1869, Adolf Jellinek introduced a notion we might call ethnicity but which he called Stamm, or tribe, more suited to the conditions of the Austro-Hungarian empire. Then there was the Jewish rebellion against the thrust of a new configuration of anti-Semitism in the 1870s-80s, when the term "anti-Semitism" itself was launched. Into the Berlin Antisemitismusstreit of 1879-1881 comes the 1879 lecture by the German-Jewish philosopher and psychologist Moritz Lazarus, “Was heißt National?” In 1897, Ahad Ha-am, whose focus was cultural renewal, represented a dissenting view from the vision of Theodor Herzl that won the day. The Austro-Marxist (not identified by Myers as such) Social Democrats Otto Bauer and Karl Renner endeavored to disaggregate the notions of nation and state. Note Renner's notion of national cultural autonomy. And note the connection to Bundism:
On this view, it was not the state or territory or even race (in its biological sense) that made a nation, but, in the first instance, culture. Of course, we cannot forget the powerful class dimension in the Bund’s agenda, which added a deterministic quality to its view of Jewish nationalism. But it is the nexus between nation and culture that linked the Bund, in its 1905 platform, to the Folkspartay founded by Simon Dubnow in St. Petersburg a year later. Although the two parties disagreed over the question of socialism, they both agitated for the right of Jews to preside over their own cultural affairs, in their own language, Yiddish. In fact, it was that latter point that prompted the convening of an assembly of intellectuals and writers in Czernowitz a few years later in 1908—one hundred years ago (and now being marked with several centennial conferences). Amidst a typically discordant group of Jews, the conference demanded equal rights for Yiddish, but could not agree on declaring Yiddish “the national language of the Jewish people.” Instead, it opted for the formulation “a national language,” in recognition of the potent claims that Hebrew too deserved recognition as such.
One should compare this to Zamenhof's notion that a people is defined by language and religion.
Myers continues discussing Bundism (a phenomenon that merits sustained study), and summarizes:
. . .  there was a consequential debate among a growing and influential group of European Jews regarding the essence, preferred form, and desired venue of the Jewish nation in the first two decades of the twentieth century. It was not only Zionists, Autonomists, and Bundists, but also Territorialists of Israel Zangwill’s ilk and even the Agude, the Orthodox Agudat Yisrael, which arose formally in 1912 as a pan-national traditionalist alternative to secular nationalism.
This is the debate that was cast down the memory hole by victorious statism. But continuing on, World War I and the subsequent reterritorialization spurred a new round of debate. Not mentioned by Myers: Zamenhof circulated his proposal to the world's diplomats on the post-war political order in 1915 and died in 1917, so he wasn't a party to the debates of 1919 and the 1919 peace conference where national minority rights were on the table.
There is some debate on the ideological terrain in the interwar period, including the question of the definitive triumph of statism.  But if not earlier, the Extraordinary Zionist Conference at the Biltmore Hotel in 1942 sealed the deal. (Note that Hitler's Final Solution, formulated in 1941, was in macabre full throttle by 1942.)
Thus Myers seeks to resuscitate this complex ideological history drowned in the historical narrative instituted by victorious statism. And it is this history, apart from Myers and co.'s presentist political concerns, that is vital to understand, in general and in relationship to Zamenhof's lifelong struggle with the Jewish question. While Zamenhof is discussed in the context of Jewish intellectual historiography, I have not yet ascertained whether this recent turn in the historiography of Jewish nationalism has visibly incorporated Zamenhof into its narrative, and, lacking the recent scholarly books written on Zamenhof in Esperanto, German, and possibly other languages that slip my mind (but not English), I do not know how thoroughly this vein of scholarship has penetrated Zamenhofology. The interpenetration of these two foci of scholarship has got to be made to happen, above all in the English-speaking world.
Verkis Ralph Dumain je 11:30 AM 0 komentoj
Rubrikoj: Adolf Jellinek, Ahad Ha-am, cionismo, David N. Myers, Esther Schor, etnismo, historio, Israel Zangwill, judoj, marksismo, Moritz Lazarus, naciismo, Noam Pianko, Simon Dubnow, Zamenhof
Zamenhof & the new Jewish intellectual historiography (1)
First, a list of references:
Clash Of Zionisms In Academia
(Group of scholars pressing idea of cultural Zionism, amid pushback)
[review of a recent conference & of Noam Pianko's Zionism and the Roads Not Taken: Rawidowicz, Kaplan, Kohn]
The Jewish Week (New York), June 23, 2010
On the Idea of a Jewish Nation: Before and After Statism by David N. Myers, Perush, Volume 1, 2009
David N. Myers, Dept. of History, UCLA
Michael Berkowitz, Review of Shlomo Sand, The Invention of the Jewish People, Reviews in History, review no. 973, 21 December 2010
My Articles | Noam Pianko, Professor of Jewish History, University of WA
David N. Myers’ “Between Jew & Arab: The Lost Voice of Simon Rawidowicz” by Jeremiah Haber, The Magnes Zionist (blog), June 2, 2009
When I say the new Jewish historiography, I mean, before anything else, new to me. It is, however, quite contemporary, judging from Herschthal. These scholars whom I am just encountering are deeply dissatisfied with Israel in its current state and are retracing their historical steps to uncover a variegated intellectual history prior to the hammering of history into a party line in conformity with the statism that congealed in Zionism in the 1940s. This means the highlighting of the cultural Zionism that was defeated by statism.
These authors appear to be historically scrupulous, not merely reshaping historiography to serve contemporary political needs in a crude instrumentalist fashion. They also are rethinking the nature of Jewish peoplehood from deep within that cultural milieu. Outsiders would of course not feel this weight in the process of pursuing identical research in the history of ideas, and perhaps they would see the political impetus connected with these scholars' work as ill-conceived or futile. However, if there is any way out of the current situation, those Jewish scholars emotionally connected to Israel will have to struggle their way into the future in their own terms, as part of the total process.
The most striking example among the authors of the articles listed above is Haber, a self-described Orthodox Jew with a heavy investment in Israel, with which he is now disgusted. One anonymous commenter stated the problem starkly: "I think that cultural Zionists lost ground to political Zionists since they were dealing with illusions while political Zionists were dealing with reality." But if you look at the debates outlined by Herschthal, you could also conclude that the conceptual basis for reforming the Zionist project is futile. Specific issues regarding Israeli policies and the treatment of Palestinian Arabs may be obvious and discussable within the cultural framework, but there is a deeper, absent discussion on the fundamental relation between cultural (trans)formation and political economy that suggests that this historiographical debate is trapped within ideological superstructures that were responsible for the illusions that gripped idealistic Jewish intellectuals a century ago.
It may be that these scholars, in reaching for an old perspective as a way to cope with a contemporary political impasse, are engaging in an illusory project, but as long as the scholarship on the past is sound, it can be very useful. By contrast, Berkowitz's review of Shlomo Sand highlights the dangers of reckless instrumentalization of the past in order to dislodge the reigning ideology of the present. Berkowitz finds Sand a shoddy scholar and a vulgarizer of far more exacting predecessors.
My project is really about understanding the evolution of social theory and is not immediately connected to contemporary politics except insofar as current exigencies oversimplify the historical trajectory that got us here. I am interested in two things:
(1) How did Jewish intellectuals conceptualize peoplehood in the last third of the 19th century and the first half of the 20th?
(2) How did social theorists—Marxists and others—conceptualize the nature of Jewish peoplehood in this same time span?
The upshot is the question whether social theory, from within or without the Jewish intelligentsia, had advanced in this time span to the point where it could adequately encapsulate the anomalous group cohesion of central and Eastern European Jews.
Now I want to introduce two of my bibliographies:
L. L. Zamenhof & the Cultural, Religious, Professional & Political Context of 19th-20th Century Eastern European Jewish Intellectuals: Selected Bibliography
Marxism & the Jewish Question: Selected Bibliography
These reflect the interplay between the two questions I have posed, with the specific addition of the perspective of L. L. Zamenhof.  Zamenhof is best known as the creator of Esperanto; however, he passed through a number of other projects: Zionism, reform of Yiddish, reform of Judaism (Hillelism), and eventually a religious project (Homaranismo) transcending Judaism per se.  All along the line Zamenhof put forth bold conceptions of what did or would (re-)make of Jews a people.
Verkis Ralph Dumain je 3:48 AM 0 komentoj
Rubrikoj: cionismo, David N. Myers, etnismo, historio, judoj, naciismo, Noam Pianko, Zamenhof
Esperanto USA 2010 Kongreso (2B): Pluaj komentoj pri prelego de Humphrey Tonkin
Rimarku, ke mia raporto pri la prelego de Humphrey Tonkin pri "Esperanto en la Nuna Mondo" estas sufiĉe diplomateca. Fakte, mi estas multe pli cinika. Komente ĉe la prelego, mi menciis iom el mia skeptikemo, ekz. citante mian sperton de usonaj esperantistoj en la antaŭa usona kongreso en Vaŝingtono en 1987, kiam pluraj usonaj esperantistoj esprimis la saman dekstran tendencon pri hispanlingvanoj en Usono kiel aliaj usonanoj. Mi asertis, ke estas absurdaĵo supozi ke usonaj esperantistoj havas ajnan intereson pri "lingva diskriminacio."
Post miaj komentoj, D-ro Tonkin asertis ke temas pri etika demando de diverseco, identeco, diskriminacio, ktp.
Ĉi tiuj abstraktaj asertoj tute ne konvinkas min. Mi ne perceptas praktikan rilaton inter la abstraktaj supozataj koncernoj de esperantistoj kaj realaj lingvaj, etnaj, naciaj, landaj, kaj internaciaj problemoj. Cetere, mi skeptikas pri la koncepto postmoderisma, kvankam mi komprenas la enhavon sub tiu misetikedo. Mi ankaŭ cinikas pri konceptoj "diverseco" kaj "identeco" favorata de la etburĝa liberalularo.
Cetere, oni ne sufiĉe esploris la situacion de reteca socia agado en sociaj movadoj. Percepteblas, ege evidentas, la kapablo por sinorganizado de movadanoj (la eksplodo de movado de negraj ateistoj/humanistoj en Usono el nenio, nur dum la pasinta jaro, estas elstara ekzemplo!), sed restas la demando de la efikeco de sociaj movadoj al la ĝenerala socio. Oni ja povas brile sin organizi kaj resti socipolitike impotenta.
Verkis Ralph Dumain je 9:34 AM 0 komentoj
Rubrikoj: 1987, 2010, Esperanto USA, Esperanto-movado, etnismo, finvenkismo, Humphrey Tonkin, identeco, internaciismo, kongresoj, lingva diskriminacio, postmodernismo, pracelismo, Raŭmismo, sennaciismo
Esperanto USA 2010 Kongreso (2): Humphrey Tonkin pri “Esperanto en la Nuna Mondo”
Humphrey Tonkin: “Esperanto en la Nuna Mondo”
58-a Landa Kongreso de Esperanto USA
La 30an de majo Humphrey Tonkin prelegis, komence en la angla, poste en Esperanto, pri perskeptivoj de la Esperanto-movado. La mondo je la fino de la 19a jarcento, kiam Esperanto aperis, estas kvalite malsama ol tio aktuala. La tradicia Esperanto-movado daŭris laŭ akceptitaj antaŭsupozoj eĉ post la Dua Mondmilito. Evidentas aktuale, tamen, ke ni ne bezonas komunan interlingvon; ni havas la anglan, kvankam ĝi respegulas neneŭtralecon kaj neegalecon. Kontraŭe, Esperanto ĝuas la plej malaltan estimon inter la lingvoj de la mondo. La socia demando nun ne konsistiĝas el komuna interkomprenado, sed estas afero de diskriminacio. La principoj de neŭtraleco kaj egaleco respondas al la bezonoj de socia identeco.
La Esperanto-movado en praktiko orientiĝas laŭ provizado de servoj al Esperantistoj mem. D-ro Tonkin mem komence inspiriĝis de la Esperanto-komunumo, nur poste konstatis la mondskalajn sociajn implicaĵojn de la movado. Li asertas, ke la konservado de la Esperanto-komunumo malaltiĝu prioritate, favore al engaĝiĝo kun la vasta mondo.
D-ro Tonkin konceptigas la epokan diferencon laŭ la konceptoj modernismo / postmodernismo. La moderna epoko, el kiu fontis Esperanto, reliefigis la trajtojn de formalaj, hierarkiaj rilatoj, sed la postmoderna epoko estas esence reteca, neformala. Oni ankoraŭ organizas la Esperanto-movadon modernisme en postmoderna mondo. La strukturo de tradiciaj asocioj kaj la provizado de varoj al efektivaj aŭ potencialaj Esperantistoj konstrastendas al la aktuala modo de sinorganizado (ekz. Facebook). Sed la Esperanto-movado iam estis avangarda: ekz., kiam UEA fondiĝis, okazis senpera aliĝo sen landaj asocioj. Esperanto mem estis reteca. Sed finfine Esperanto lamis post la evoluo de la cetera mondo. Ni nun troviĝas en epoko en kiu oni povas agi interrete, senpage, interagi individue, eĉ neniam persone renkonti unu la alian. En ĉi tiu epoko ni ne pensu plejparte pri memkonservo de organizoj kaj varbado de novaj membroj. D-ro Tonkin laŭ propraj vortoj pensas “puritanisme”: ni ne nur ĝuu Esperanton; ni okupiĝu por pli justa mondo.
Sekvis demandoj kaj komentoj de aŭskultintoj. Estas rimarkinda generacia diferenco pri alkultimiĝo la la reta mondo. Alia problemo estas ke Usonanoj nek konas nek prikompatas lingvan diskriminacion, ankaŭ en ĝenerala etoso de “laceco pri egaleco.” Mi esprimis skeptikegemon pri la intereso de usonaj Esperantistoj pri lingva diskriminacio enlanda, kaj historie la limoj de la naci-ŝtato estas problemo el kiu rezultis diversaj lingvopolitikoj en la Esperanto-movado: la Zamenhofa, la “neŭtral”-movada (internaciisma), kaj la sennaciisma kaj la etnisma kiel kontraŭaj ekstremoj. (Flanke: neniu menciis Raŭmismon kiel alternativan perspektivon, kiu ja kontraŭdiras tion de la tradicia movado kaj kiu rezignas la movadan finvenkismon.) Responde, D-ro Tonkin asertis, ke temas pri afero de konscienco senkoncerne pri landlimoj. Estas afero de diverseco de identeco kontraŭ tutmondiga homogenigo. Min tute ne kontentigis lia respondo pri la rilato inter Esperanto kaj ĉiaspeca lingva diskriminacio, kaj restas bezonata konkretigo de rekonceptigota rilato inter aktuala reteco kaj tradiciaj organizoj. Jen elirpunktoj por plua diskutado.
Verkis Ralph Dumain je 8:47 AM 2 komentoj
Rubrikoj: 2010, Esperanto USA, Esperanto-movado, etnismo, finvenkismo, Humphrey Tonkin, identeco, internaciismo, kongresoj, lingva diskriminacio, postmodernismo, pracelismo, Raŭmismo, sennaciismo
Subscribe to: Posts (Atom)
Pri Mi / About Me
View my complete profile
Feathers / Plumoj & Esperanto (7)
Feathers / Plumoj & Esperanto (6)
Serĉu ĉi-bloge / Search This Blog
A. K. Tolstoj (1)
A. N. Tolstoj (1)
A. Z. Foreman (8)
Aldo de’ Giorgi (2)
Alfred Hermann Fried (1)
Arthur Dawson Foote (2)
Benjamin Lee Whorf (1)
Carl Van Vechten (1)
Carlos A. Castrillón (1)
Charles F. Hockett (1)
Chloe Yelena Miller (1)
D. H. Lawrence (1)
David J. Peterson (1)
David K. Jordan (1)
David N. Myers (2)
Donald E. Morse (1)
E. James Lieberman (1)
Edgar Allan Poe (2)
Eduardo Rózsa Flores (1)
Edward Page Mitchell (1)
Edwin de Kock (4)
Enrique Gaspar y Rimbau (2)
Ezra Clark Stillman (1)
Fernando de Diego (1)
Forrest J. Ackerman (3)
G. M. Tamás (1)
Gotthold Ephraim Lessing (1)
H. G. Wells (9)
H. P. Lovecraft (1)
Imre Baranyai (Emba) (6)
Independent Labour Party (2)
Insulo de la Rozoj (1)
Ivy Kellerman Reed (1)
J. D. Bernal (1)
J. R. R. Tolkien (4)
Jacques Le Puil (1)
James Branch Cabell (1)
Jan Amos Komensky (3)
Jewish Daily Forward (2)
Joel Augustus Rogers (3)
Johan Hammond Rosbach (1)
John I. Francis (11)
Jorge Luis Borges (34)
José Antonio Vergara (1)
Juan Régulo Pérez (1)
K. R. C. Sturmer (8)
Kurt Vonnegut Jr. (3)
L. N. Newell (2)
Ladislav Podmele / Jiří Karen (4)
Lester del Ray (1)
Lev S. Vygotsky (1)
Library of Congress (1)
Lodewijk Cornelius Deij (4)
Louis de Beaufront (1)
Ludovic Rodo Pissarro (2)
Luis Jorge Santos Morales (1)
Martin Luther King (2)
Melvin B. Tolson (1)
Michael G. Smith (1)
Miguel A. Caycedo (1)
Parley Parker Christensen (1)
Paul D. Brazill (1)
Paulo Silas R. Sena (2)
Percy Bysshe Shelley (1)
Philip José Antonio Vergara (1)
Philip José Farmer (1)
Rainer Maria Rilke (1)
Rejna de Jong (1)
Roberto Passos Nogueira (6)
Rodrigo Alberto Ramirez (1)
Ronald J. Glossop (1)
Samuel R. Delany (2)
Sander L. Gilman (1)
T. S. Eliot (1)
The Daily Show (1)
Theodor W. Adorno (10)
Universal Races Congress (10)
Universala Esperanto Asocio (3)
W. A. Verloren van Themaat (1)
W. E. B. Du Bois (4)
William James Sidis (1)
William Sanders Scarborough (2)
William Thomas Stead (1)
Zamenhof Symposium 2009 (1)
Zamenhof Symposium 2010 (19)
Ligoj al miaj projektoj
Esperanto Study Guide / Esperanto-Gvidilo
Esperanto & Laborista Movado / Esperanto & the Labor Movement
Heinrich Heine en Esperanto
Philosophical & Universal Languages, 1600-1800: Bibliography
William Blake en Esperanto
Ateismo / Ateista Tutmonda Esperanto-Organizo
Marxists Internet Archive: Esperanto-sekcio
La Blogo de Tonyo
Gazetoj / Revuoj / Bultenoj
Kajeroj el la Sudo (HALE)
La Ondo de Esperanto
Le Monde diplomatique en Esperanto - la "Diplo"
Ligoj al aliaj retejoj
Elektronika Bibliografio de Esperanto-Artikoloj (EBEA)
Esperanta Literaturo (indekso--Don Harlow)
Esperanta literaturo en la reto (serĉilo)
Esperanto League for North America
Katalogo de artikoloj en E-periodaĵoj
Literaturo en Esperanto (Don Harlow)
Project Gutenberg - Esperanto
Serĉilo de pluraj librokatalogoj
TROVANTO (Aŭstria Nacia Biblioteko)