sl id hbs_lat eo eo eo eo eo es es en eo eo en nl eo id eo hbs_lat eo eo eo en en sl eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo sl eo eo eo eo eo eo eo eo eo sl es eo eo eo pt eo da eo de eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo de pt eo eo eo eo uz eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es
Iri rekte al ĉefa enhavo
Iri rekte al malĉefa enhavo
26-a MKR: Veli Lošinj, Kroatio (2015)
Kie: Veli Lošinj, insulo Lošinj, Kroatio
Kiam: 1-a – 4-a de oktobro 2015
La ejo: Junulargastejo Veli Lošinj (15 m)
Partoprenantoj: 18 el 5 landoj: HR (10), I kaj S(3), D kaj DK (1)
Ekskursoj: Nordinsula monto Osorščica kun pintoj Sv. Mikula (558 m) kaj Televrina (588 m), suda parto de insulo Lošinj vizitante golfetojn Rovenska, Javorna, Plieski, Balvanida, Krivica, Vela draga, Mala draga, Cuanguski kaj Porto Šešula. Lasttage vizo al insulo Ilovik.
Vetero: Plejparte bela, foje ventoza, kun pluvego dum sabata mateno (kaŭzis malfruan komencon de la sabata ekskurso).
Interesaĵoj: Bela rigardo al najbaraj insuloj. Bonega odoro de spicherboj dum migrado tra Osorščica. Naĝado en (malvarma) maro ĉe Osor kaj en golfeto Plieski. Vespermanĝoj ne en la ejo mem, sed en golfeto Rovenska (gastejo “Sirius”).
Post pasintjara jubilea 25-a MKR, kiam la kvaronjarcenta naskiĝtaga festo de la aranĝo estis festita en Alpa ĉirkaŭaĵo, en Sillian, sudflanke de Aŭstrio, kun ekskursoj en Karniaj Alpoj kaj Dolomitoj, ĉi jare partoprenantoj estis invititaj ĝui la tutalispecan, marbordan etoson. 26-a MKR estis gastigita en hostelo en Veli Lošinj, tre plaĉa urbeto sur turisme konata insulo Lošinj. La ejo situis tre konvene, preskaŭ en la centro de la urbeto, sed ankaŭ tre proksime al la maro, kaj ofertis ne nur agrablan loĝadon sed samtempe tre allogan lokon por postmigrada umado.
Vojaĝo al insuloj estas ĉiam interesaj – kaj Lošinj estas atingebla per du trafikmanieroj. Ne tiel multaj venis per plej agrabla vojaĝmaniero – rapida ŝipo el Rijeka. Kaj la aliaj uzis aŭtomobilojn – tio signifas ke ili unue devis pramŝipe atingi insulon Cres (tiuj kiuj venis de Zagrebo devis ankaŭ transiri poton inter kontinento kaj insulo Krk, unu el la plej imponaj pontoj ie ajn) kaj de tie, pere de mallonga ponto, veni al Lošinj.
Spite al ĉiuj tiuj vojaĝmalkutimaĵoj, la tuta partoprenantaro de la unua vespero sukcese kaj ĝustatempe venis al vespermanĝo. Ĉar la hostelo servas nur matenmanĝon, ni vespermanĝis en gastejo “Sirius” kiuj trovĝis en najbara golfeto Rovenska, tuj apud marbordo. Por la unua vespermanĝo ni eĉ havis akompanantan muzikon, pro iu loka festeto. )
Revenante al ejo, jam baldaŭ venis tempo por enlitiĝi, kvankam hejmkreskigitaj pomoj kaj vinberoj atendis nin en la ejo – sed, matene atendis nin ja tuttaga migrado!
Korto de ĉi-jara MKRejo, hostelo en Veli Lošinj. Fotis: Eckhard
Centro de Veli Lošinj. Fotis: Vanja
Hostelenirejo vespere. Fotis: Vanja
Vespera etoso en Veli Lošinj, rigardata de teraso de la hostelo. Fotis: Eckhard
vendredo, 2-a de oktobro
La unua ekskurso montris al la partoprenantoj la insulan plej grandan monton Osorščica (588 m) kiu ricevis la nomon de najbara antika urbeto Osor kiun fondis Romianoj vojaĝantaj tra Adriatiko. Kvankam ĝi nuntempe ne plu estas tiel grava kiel antaŭe, Osor ofertas al siaj vizintantoj belan urban promenadon kaj nekutiman interesaĵon, leviĝeblan ponton kiun konektas insulojn Cres kaj Lošinj. Sed, por la MKR-anoj pli gravis la jam menciita monto …
Post matenmanĝo atendis nin duonhora veturado al norda flanko de la insulo, al urbeto Nerezine. Por plifaciligi la revenon, unu aŭtomobilon ni veturigis al Osor (loko kie ni revenis post la migrado) kaj, kiam la tuta prizorgado finiĝis jam estis preskaŭ 10-a horo. Unue sekvis kelkaj komunaj fotadoj (ĉe enirpunkto, apudmare …) kaj tiam ni ekmarŝis, unue tra Nerezine mem, tra mallarĝaj stratetoj de la centro, kaj poste rande de la urbeto, al kampoj kie olivoj estas kreskigitaj. La komenco de surgrimpado ne estis tiel interesa, sed la vojo baldaŭ pliinteresiĝis … kaj iĝis tre belodora. La ĉirkauaĵo estis plenplena je mediteranaj odoroj de spicherboj kiuj ĵus tiam floras. Tiuj nekredeble belaj odoroj sekvis nin dum la tuta tago (fojfoje ankaŭ aldoniĝis odoro de pinarboj!) kaj, kun akompano de vastaj rigardoj al la najbaraj insuloj kaj tuta norda Adriatiko, ili estis plej belaj okazaĵoj dum tiu ekskurso.
Post 90-minuta migrado ni atingis nian celon, pinton Sv. Mikula kie troviĝas preĝejeto, sed de kie ankaŭ videblas la tuta parto de suda Lošinj kune kun najbaraj insuloj! Ni faris longan paŭzon sunumante, manĝante kaj ĝuante la rigardon kaj trankvilon post nordflanka ventoza etoso.
Poste ni daŭrigis laŭ kresto al najbara pinteto kun pluraj antenoj, sed ankaŭ kun malgranda (kaj ne tiel interesa) kaverneto kie, laŭ rakonto, loĝis sanktulo St. Gaudent. Duonhore poste, post tre interesa kresta migrado kun rigardoj, ni atingis la plej altan pinton de la monto kaj tuta insulo Lošinj, Televrina (588 m). Denove paŭzo, denove ĝuante trankvilan etoson … Sed, poste venis maltrankviliga norda malvarma vento kiu igis nin iri kiel eble plej rapide trovi kaŝitan lokon. Ni prenis plej rektan vojon kiu gvidis nin post horo kaj duono al Osor, celo de nia tiutaga migrado. Venante al marborda Osor la vetero ne estis tutbrila, ventoza kaj malvarma, sed la plej kuraĝaj tamen ensaltis la maron …. kaj aliaj promenis tra urbeto kaj kafumis. Sekvis reveturo al la ejo, vespermanĝo en “Sirius” (ĉi foje en tuttrankvila, senmuzika etoso) …
… kaj fine, revenante al la ejo, la partoprenantoj malfermis siajn valizojn kaj dorsosakojn kaj elprenis bongustaĵojn el siaj landoj kaj urboj … kukoj, keksoj, vino … kaj, samtempe, ekis babilado kiu daŭris ĝis postmeznoktaj horoj.
Ekiro el Nerezine. Fotis: Vanja
Survoje sur Osorščica … Fotis: Vanja
Mevo de Zrinka! Fotis: Daša
Suda parto de Lošinj sub niaj piedoj. Fotis: Vanja
Sur pinto Sv. Mikula, rigardante la sudan parton de insulo Lošinj. Fotis: Eckhard
Plej bona pozicio por komuna fotado. Fotis: Milivoj
Surpregxeja foto! Fotis: Eckhard
Odorplena herbaro! Fotis: Vanja
En kaverneto de Sv. Gaudent. Fotis: Eckhard
Osor. kunigante insuloj Cres kaj Lošinj, rigardata de Osorščica. Fotis: Eckhard
Marrigardante … Fotis: Vanja
Subenirante al Osor. Fotis: Vanja
Paŭzo antaŭ Osor. Fotis: Vanja
Kuraĝuloj naĝante apud Osor, spite al malvarma akvo. Fotis: Milivoj
Nokto venas al stratoj de Osor. Fotis: Eckhard
Vespermangxo en “Sirius”. Fotis: Vanja
Malfruvespera umado ĉe hostelo. Fotis: Vanja
sabato, 3-a de oktobro
Frua mateno ankoraŭ aspektis bele, sed tuj post matenmanĝo ĉielo nigriĝis kaj ekis forta pluvo. Veterprognozo promesis ke pluvo ne daŭros longe kaj tio estis vero … jam antaŭ tagmezo ĝi ĉesis kaj baldaŭ ekheliĝis ĉielo kaj la ekskurso povis komenci. Unue oni sekvis apudmaran vojon tra golfetoj Rovenska kaj Javorna kaj poste sekvis supreniga parto, unue al preĝejeto de Sv. Nikola kaj poste, tre interese, laŭ belega ŝtona ŝtuparo kiu estas uzata ekde Romiaj tempoj .. la etoso, brilega suno, verdaj kampoj kaj arbaro, vekis memorojn al Machu Pichu!
Daŭriga vojo estis ankaŭ interesa, malkovrante ne tre vizitataj flankoj de la insulo. Post unuhora migrado ni atingis krestan strateton, kaptis okazon por paŭzo sub varma suno … kaj, daŭrigante, ni spertis tutalian etoson: nia vojo uzis aĉan deklive subenirantan neasfaltitan strateton kiu malagrable, sed rapide venigis nin al marbordo, al golfeto Plieski. Post la menciita strateto estis tre agrable ripozi ĉe la plaĝo, naĝante, en multe pli varma akvo ol hieraŭ ĉe Osor (neemuloj de la naĝado kafumis en najbara golfeto Balvanida).
Sed, fino de la tago rapide alproksimiĝis kaj antaŭ ni estis ankoraŭ preskaŭ duhora migrado. Post Plieski apudmara migradvojo gvidis nin tra golfetoj Balvanida, Krivica, Vela draga, Mala draga, Cuanguski kaj, fine, Porto Šešula. ĉiu el tiuj golfetoj ofertis ion interesan: Krivica estas tre bela verdkolora golfeto kie ni subite renkontis oktopuson kiu deziris ludi kun piedoj de unu el niaj montmigrantinoj. Marŝante apud Vela draga kaj Mala draga ni rigardis belan sunsubiron … en Cuanguski jam estis mallume kaj ni aŭskultis sonojn de noktaj birdoj … kaj en la lasta, Porto Šešula, renkontis nin kaproj kaj ŝafoj, Post ĝi, en mallumo, atendis nin lastaj 15 minutoj tra arbaro ĝis kiam subite ne aperis luksaj hoteloj de kie taksioj prenis nin direkte al vespermanĝejo. Kompreneble, post tia migrado vespero ne finiĝas tiel frue kaj babilado denove longe daŭris …
Golfeto Rovenska, aliflanke troviĝas manĝejo “Sirius”. Fotis: Eckhard
Ĝuante sunon kaj venton! Fotis: Daša
Golfeto Javorna: Fotis: Vanja
Tra verda arbustaro … Fotis: Vanja
Kamparana vojo, uzata ankoraŭ en Romiaj tempoj … Fotis: Eckhard
La ŝtuparo antikva … Fotis: Vanja
Supren, ĝuante la vojon! Fotis: Vanja
Uzante altajn vojojn … Fotis: Vanja
Suno! Maro! Fotis: Vanja
Kaptita Mea! Fotis: Eckhard
“Oktopuseto, kie vi estas?” ) Fotis: Eckhard
Kaptante lastajn sunradiojn … Fotis: Vanja
Atendante sunsubiron. Fotis: Milivoj
Belega sunsubiro apud insulo Susak! Fotis: Eckhard
Kapro bonvenas nin revenante al la ejo. Fotis: Eckhard
Dimanĉo, 4-a de oktobro
La lasta mateno ekis mallaŭte kaj dormeme … griza ĉielo, iom lacaj piedoj, necesis paki aferojn … Pli foraj partoprenantoj foriris post matenmanĝo kaj grupo de nehastuloj faris ekskurson al insulo Ilovik, malgranda insulo kun nur 60 enloĝantoj sude de Lošinj. Malbela vetero feliĉe ne sendis pluvon kaj la grupo povis transpromeni preskaŭ tutan insuleton … kaj tiam venis tempo por adiaŭi kaj diri “Gxis la revido, venontjare!”
Sur sabla plaĝo Paržine sur insulo Ilovik. Fotis: Eckhard
Pli da plaĝumado … Fotis: Milivoj
Mali Lošinj, plej granda loĝata loko sur insulo Lošinj, sed ankaŭ sur ĉiuj kroataj insuloj. Fotis: Eckhard
Rigardo al Veli Lošinj. Fotis: Milivoj
La ero estis afiŝita enMKR de vanja. Legosigni la fiksligilon.
Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *
Vi rajtas uzi ĉi tiujn etikedojn kaj atribuojn de XHTML:
Fiere kreata de WordPress