eo eo eo en lt eo eo eo eo eo eo eo en eo en eo es eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo uk hbs_lat de en es et fa fr hi hu id it ja jv ko mr ms my nl nb pl pt ru si sv ta th tr fy ur vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Bikŝuoj (el Sanskrito bhikṣu) estas plene ordinitaj budhismaj monaĥoj. En Palio, la vorto estas bhikkhu (bhikkhunī, por bikŝuinoj) kaj la respondantaj Sanskritaj terminoj estas bhikṣu kaj bhikṣuṇī, respektive.
La esprimo bhikkhu laŭvorte signifas "almozpetanto" aŭ en pli vasta signifo "tiu, kiu vivas el almozoj". En la palia komentario de Budagoŝo tiu ĉi termino filologie analizita kiel "tiu, kiu vidas danĝeron (en sansaro aŭ en ciklo de renaskiĝado) ... kaj tial li fariĝis bikŝuo, por ke li estu liberigita el ĝi". Bikŝuo faras voton ĉe eniro en samgon (budhisman komunumon) kaj oni atendas, ke li konservos regulojn de traktado, enhavitaj en Vinajo. En la tempo de budho Gaŭtamo tiu ĉi nomumo ne limigis sin nur al membroj de samgo, sed ĝi markis ĉiun homon, kiu foriris en senhejman staton, por ke li serĉu pastran vojon.
Bikŝuoj[redakti | redakti fonton]
Rilataj temoj[redakti | redakti fonton]
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 22:32, 8 nov. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco