eo eo eo eo eo eo eo pt it eo eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo de eo eo eo eo es eo eo de eo eo ja eo eo fr eo eo fr eo fr fr nl fr fr fr fr en en en fr en fr nl eo fr es eo fr fr ca de fr fr fr fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl de am da ar arz az ru sv bg bn br hbs_lat ca hbs_lat cy da de el en es et eu fa fi fr fy de lt he hi hbs_lat hu hy id es it ja jv ka kk km ko it lb nl lt lv en en mr ms en ne nl nb nb fr pl pt ro ru jbo en hbs_lat en sk sl hbs_lat sv ta th ceb tr fy ur fr vi pl zh da zh fr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
Napoleono la 3-a - Vikipedio
El Vikipedio, la libera enciklopedio
La Imperiestredzino Eugénia kaj la imperia princo
Charles-Louis-Napoléon Bonaparte (1808 - 1873), filo de Louis Bonaparte kaj Hortense de Beauharnais, svisa civitano de Salenstein en Kantono Turgovio, estis la unua Prezidento de la Franca Respubliko en 1848 kaj poste la dua imperiestro de la Francoj en 1852 sub la nomo Napoléon la 3-a.
Naskiĝis ene de la Dinastio Bonaparte kiel filo de Louis Bonaparte kaj frato de Napoleono la 1-a, reĝo de Nederlando kaj Hortense de Beauharnais, filino de la Imperiestrino Joséphine. Fariĝis laŭ dinastia rajto, heredando post la sekvaj mortoj de sia pli aĝa frato kaj de Napoleono la 2-a. Sian junecon Napoleono la 3-a pasigis en la Kastelo Arenenberg en la komunumo Salenstein, distrikto Steckborn, Kantono Turgovio, Svislando. Kiel oficiro de la svisa armeo li akiris en la jaro 1832 la civitanecon de Kantono Turgovio kaj tiel de Svislando.
La 29-30-an de januaro 1853 li edziĝis al Eugenia de Montijo (5 majo 1826 – 11 julio 1920), grafino de Teba kaj do lasta Imperiestredzino de la francoj (1853-1870). Ili havis filon, Louis (oficiale Eugène-Louis-Jean-Joseph-Napoléon).
Puĉprovoj[redakti | redakti fonton]
Post diversaj puĉprovoj en la 1830-aj jaroj Louis-Napoléon iris al ekzilo en Usono. Okaze de la morto de sia patrino en la jaro 1837 li revenis al Kastelo Arenenberg en Svislando. Francio postulis de Svislando la tujan ekziligon de Napoleono, sed ĉar li servis kiel oficiro de la svisa armeo kaj estis svisa civitano kaj honora civitano de Turgovio, Svislando rifuzis tion kaj donis pluan azilon al Napoleono.
Karcero[redakti | redakti fonton]
Ek de Anglio Napoleono faris novan puĉprovon, kiu fiaskis la 6-an de aŭgusto 1840 en Boulogne-sur-Mer. Li nun estis kondamnita al dumviva karcero en la fortikaĵo Ham, el kiu li sukcesis fuĝi la 25-an de majo 1846.
Prezidento de la franca respubliko[redakti | redakti fonton]
Dum la feburara revolucio en la jaro 1848 li revenis al Francio kaj estis elektita prezidento de la respubliko. Mallonge antaŭ la fino de sia oficperiodo Napoleono faris la 2-an de decembro 1851 ŝtatrenverson, kiu kondukis al sangaj luktoj en la tuta lando. Napoleono venkis en tiuj bataloj kaj la 21-an de decembro 1851 en publika baloto akiris diktatorecajn povojn.
Imperiestra krono[redakti | redakti fonton]
La 21-an de novembro 1852 Napoleono okazigis baloton por la reinstituciigo de la imperieco. En la baloto 7 824 000 francoj voĉdonis kun "Jes" kaj nur 253 000 kun "Ne*. La 2-an de decembro 1852 Napoleono lasis sin deklari imperiestro de la francoj.
Lia regno finiĝis per la Francia-Prusia Milito.
Lia politika filozofio estas miksaĵo de romantikismo, aŭtoritateca liberalismo kaj utopia socialismo. Kvankam dum la lastaj jaroj li estis forta defendanto de la tradiciismo kaj katolika civilizacio.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Universala Ekspozicio de Parizo de 1867
Aliaj projektoj[redakti | redakti fonton]
Komunejo proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso Napoleono la 3-a
v • d • r
Prezidantoj de la Franca Respubliko
Patrice de Mac Mahon
5-a respubliko (de 1958)
v • d • r
Reĝoj kaj imperiestroj de Francio
Klodvigo la 1-a •  Klotaro la 1-a •  Kariberto la 1-a •  Guntramo la 1-a •  Kilperiko la 1-a •  Sigeberto la 1-a •  Klotaro la 2-a •  Dagoberto la 1-a •  Sigeberto la 3-a •  Klodvigo la 2-a •  Klotaro la 3-a •  Teodoriko la 3-a •  Klodvigo la 3-a •  Kildeberto la 3-a •  Dagoberto la 3-a •  Kilperiko la 2-a •  Klotaro la 4-a •  Teodoriko la 4-a •  Kilderiko la 3-a
Pipino la pli juna •  Karloman la 1-a •  Karolo la Granda •  Ludoviko la 1-a, la Pia •  Karlo la 2-a, la Kalva •  Ludoviko la 2-a, la Balbuta •  Ludoviko la 3-a •  Karlomano la 2-a •  Karlo la 3-a, la Dika •  Eŭdo la 1-a (R) •  Karlo la 3-a, la Simpla •  Roberto la 1-a (R) •  Rodolfo (B) •  Ludoviko la 4-a, de Transmaro •  Lotaro •  Ludoviko la 5-a, la Pigra
Hugo Kapeto •  Roberto la 2-a •  Henriko la 1-a •  Filipo la 1-a •  Ludoviko la 6-a •  Ludoviko la 7-a •  Filipo la 2-a •  Ludoviko la 8-a •  Ludoviko la 9-a •  Filipo la 3-a •  Filipo la 4-a •  Ludoviko la 10-a •  Johano la 1-a •  Filipo la 5-a •  Karlo la 4-a
Filipo la 6-a •  Johano la 2-a •  Karlo la 5-a •  Karlo la 6-a •  Karlo la 7-a •  Ludoviko la 11-a •  Karlo la 8-a •  Ludoviko la 12-a •  Francisko la 1-a •  Henriko la 2-a •  Francisko la 2-a •  Karlo la 9-a •  Henriko la 3-a
Henriko la 4-a •  Ludoviko la 13-a •  Ludoviko la 14-a •  Ludoviko la 15-a •  Ludoviko la 16-a
Ludoviko la 18-a •  Karlo la 10-a
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 15:37, 12 apr. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj