eo hu eo eo eo hu eo eo eo eo eo eo eo eo hu eo pt ro it eo pl eo en de hbs_lat eo en en ro eo eo la hu eo hu eo en eo hu eo pt es pt en eo eo eo pl eo pt de eo eo hbs_lat pt eo eo wuu eo fr hu eo eo eo eo eo en eo eo eo eo hu eo eo eo eo eo es eo es eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar ru sv bg ca hbs_lat da de en es et eu fa fi fr he hbs_lat hu hy it ja ka ko it lt lv nl nb pl pt ro ru en hbs_lat en sl hbs_lat sv fy uz vi pl zh fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Ĉi tiu artikolo temas pri landestro. Por informoj pri la samnoma militestro, vidu la paĝon Stefano Báthori (militestro).
Reganto de Transilvanio kaj Pollando-Litovio
Blazono de li kiel pola-litova reganto
27-an de septembro 1533 (1533-09-27)
12-an de decembro 1586 (1586-12-12) (53-jara)
chronic kidney disease [#]
Universitato de Padovo [#]
Stephen VIII Báthory [#]
Anna Báthory • Kristoforo Báthori • Andrew Báthory [#]
Sigismondo la 3-a Vasa
v • d • r
BÁTHORI István aŭ Stefano Bátory [ba:tori] (naskiĝis la 27-an de septembro 1533 en Szilágysomlyó, Transilvanio, mortis la 22-an de decembro 1586 en Grodno, Pollando) estis princo de Transilvanio inter 1571 kaj 1575, kaj reĝo de Pollando-Litovio inter 1576 kaj 1586, kune kun sia edzino Anna Jogajlido, filino de reĝo Sigismondo la 1-a.
Kariero[redakti | redakti fonton]
Stefano Báthori estis la suvereno de Transilvanio (1571–1586): li establis la pli-malpli memstaran landon. Dum lia regno la turkoj ne atakis Transilvanion, ĉar li ĉiujare precize pagis la imposton. Li subtenis la disvolviĝon de industrio kaj komercon, helpis la ekflorigo de minado. En 1571 li fondis en Kolozsvár jezuitan lernejon, kiu en 1576 ricevis universitatan rangon. En lia kortego de Gyulafehérvár restadis iom da tempo poeto Bálint Balassi (1554-1594).
En 1576 la pola nobelaro elektis lin, aldone al lia edzino Anna, reĝo de Pollando. Li estris sukcesajn manovrojn kontraŭ Rusio. Li sukcese ekfinis la longan livonian militon (1558–1582) (vidu pri nordiaj militoj), kaj ekhavis la grandan parton de la teritorio de la nuna Estonio kaj Latvio (Livonio). Ekde tiu ĉi milita sukceso la terura rusa caro daŭrigis siajn luktojn suden kaj orienten.
En 1579 li altigis la Jezuiton lernejon en Vilno kaj ĝi ricevis la titolon de universitato, kiu estis ĉe Respublika Pollando la dua akademio. Li fondis ankaŭ la universitaton de Vilno en 1579.
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 19:34, 12 aŭg. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj