eo de eo eo de eo eo eo eo eo eo eo eo es de de en de eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo de eo eo eo eo id la en pl eo eo es es es sq eo ca eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo id en eo eo en eo it es tr eo ca es id hbs_lat eo eo pl eo es es eo es eo eo eo eo eo ceb eo es eo es eo eo eo eo eo pl es eo fi es de it eo eo eo en sv en pt en en en en en war en en pl eo en cs eo en it eo eo eo eo eo eo en nl en fr it de de de de en es hu de cs eo en es it ceb es eo en it vi en ms de en it it es es fr eo eo eo eo eo eo es en de ru de ru ru en en ca en de es ru ru en eo eo eo eo eo de eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo et eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo de an ar az ku de ru sv bg br hbs_lat ca hbs_lat cy da de hsb el en es et eu fa fi fr fy lt he hi hbs_lat it hu hy it id es is it ja ka ko de ku it lb lt lv en en mr nds nl nb nb fr pl pnb pt io ro ru es en hbs_lat en sk sl sq hbs_lat nl sv hu en th tr fy ur uz vi pl da zh zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Willy Brandt kun Richard Nixon
Willy BRANDT (naskiĝis kiel Herbert Ernst Karl FRAHM la 18-an de decembro 1913 en Lübeck, mortis la 8-an de oktobro 1992 en Unkel apud Bonn) estis germana socialdemokratia politikisto kaj la kvara kanceliero (ĉefministro) en la historio de la Federacia Respubliko Germanio.
Li estis membro de la socialdemokrata partio de 1930 kaj dum la nazia regado en Germanio elmigris al Norvegio. En 1934 li alprenis la kaŝnomon Willy Brandt, kiun li post la Dua Mondmilito oficialigis.
Dum 1938 la nazia administracio forprenis de li la germanan civitanecon. En 1948 li reakiris ĝin.
De 1957 ĝis 1966 li estis reganta urbestro (komparebla al provinca ĉefministro) de Berlino. De 1966 ĝis 1969 li estis ministro pri eksterlandaj aferoj en la registaro de Kurt Georg Kiesinger.
Li oficis kiel kanceliero de 21-a de oktobro 1969 ĝis 16-a de majo 1974. Lian eksteran politikon karakterizis la paciĝo kun orienta Eŭropo kaj la Varsovia Pakto. En 1970 li dum oficiala vizito en Pollando surgenuiĝis antaŭ la monumento pri la Varsovia Ribelo kaj akiris simpatiojn en multaj landoj. En 1971 li recevis la Nobelpremion pri Paco.
Post sia kanceliereco Brandt restis membro de la parlamento. Je la 20-a de decembro 1990 li malfermis la unuan tut-federacian parlamenton kiel ties plej-aĝa deputito.
Kronologio de eventoj de malvarma milito
Ribelo en GDR en 1953
Hungara revolucio de 1956
Krizo pri U-2 en 1960
Invado en la Golfo de porkoj
Vizito de Nixon en Ĉinio en 1972
Nuklea akcidento de Ĉernobilo
Protestoj sur placo Tian An Men en 1989
Kantanta Revolucio (en Baltio)
Ĉeĥoslovaka revolucio en 1989
Rumana revolucio en 1989
Movado de Nealiancitaj Landoj
Konkurso en konkerado de la kosmo
Komplemento de Bricker de la Konstitucio de Usono
Soveta spionado en Usono
Ostpolitik (la politiko de okcidenta Germanio rilate al ŝtatoj de la Varsovia Kontrakto)
George H. W. Bush
Papo Johano Paŭlo la 2-a
Trovu « Willy Brandt » inter la
rilataj al la ideo
Willy Brandt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Willy Brandt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
ISNI: 0000 0001 0890 9225, 0000 0003 6855 0984
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 09:20, 16 jul. 2017.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj