eo uz eo eo eo eo eo eo pt es uz eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en es es pt es en es eo eo en tr eo pt eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar az bg bn hbs_lat ca hbs_lat da de el en es et fa fi fr de lt he hi hbs_lat hu hy id is it ja kk ko en ml mr nl nb pa pl pt ro ru en hbs_lat en sk sv ta te th tr fy ur vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Optika signorekono (OSR) aŭ tekstorekono aŭ optika karaktra rekono (angla, internacia mallongigo OCR laŭ Optical Character Recognition) estas nocio el la IT-areo, kiu priskribas la aŭtomatan tekstorekonon de (plej ofte presita) dokumento.
Originale ĝi estis evoluigita al aŭtomata tekstorekono de diversaj skribotipoj, kiuj estis uzataj en ĉekoj. Tiuj skribotipoj estis tiel formitaj, ke la rekoniloj povis ilin – sen grava kalkula bezono – deĉifri, dividi inter ili. Tiel la skribotipo OCR-A estas uzata por tre diversaj signoj, OCR-B por pli similaj signotipoj, kaj OCR-H por manskriboj.
La kreskantaj povumoj de la moderna komputilo kaj la pliboniĝantaj algoritmoj ebligas ankaŭ la rekonon de "normalaj" presitaj signoj ĝis la manskriboj (tiu lasta gravas ekz. ĉe leterodistribuo en la poŝto).
La moderna tekstorekono entenas la rekonon de la diversaj litertipoj kaj -grandoj kaj tiel certigas la preskaŭ plej originalfidelan reaperigon.
La elirpunkto estas bildo (rastruma bildo), kiu estas farita el dokumento per skanilo, cifereca fotilo aŭ videokamerao. La signorekono okazas en tri ŝtupoj:
Paĝo kaj formata rekono: La bildaj datenoj estas dividitaj je grava areo (teksto, bildosubskriboj) kaj je negrava areo (figuraĵoj, blankaj partoj, linioj).
Modela rekono: La pikselmodelo de la teksta areo estas komparata kun modeloj en la datenbanko kaj okazas kruda ciferecigo.
Erarokorekto: La kruda ciferecigo estas komparata kun vortoj de la programa vortaro kaj eble korektita laŭ lingvistikaj kaj statistikaj spertoj. Multaj programoj proponas propran korektadon.
Finfine okazas kodado de la eldona aranĝo (ekz. ASCII) kiel tekstodateno, kaj aspekta aranĝo (ekz. kiel HTML aŭ PDF).
La kvalito de la signorekono dependas de multaj faktoroj kiaj:
Kvalito de la aspektorekono
Amplekso kaj kvalito de la model-datenbanko
Amplekso kaj kvalito de la vortaro
Kvalito de la algoritmoj por la erarkorekturo
Koloreco, kontrasto, strukturo kaj litertipo de la originala dokumento
Diserigo kaj kvalito de la bildaj datenoj
Dum la pura modelrekono estas atingita 80 % (ĉiu kvina signo estas fuŝe rekonita), la bonaj programoj celas danke al povumaj algoritmoj ĝis 99 % de senerareco. (ekz. OmniPage Pro 12 Office rekonas eĉ la Esperantajn literojn hu kaj en)
Uzo[redakti | redakti fonton]
Reakiro de tekstoinformoj el bildaj datenoj, por pluprilabori la tekston aŭ igi ĝin traserĉebla.
Rekono de gravaj signoj (ekz. poŝta kodo, kontrakta numero, faktura numero) al mekanika aŭ elektronika distribuo de la skribaĵoj.
Rekono de signoj por registri aŭ spuri objektojn (ekz. aŭtonumeroj)
Tipoj[redakti | redakti fonton]
Adobe Acrobat Professional (Windows, Mac OS)
ExactScan Pro (Mac OS)
FineReader (Unix, Windows) - subtenas Esperanton
Readiris (Unix, Windows, Mac OS)
Tesseract (Linux, Windows, Mac Os) Libera programo, subtenas Esperanton
Legu: lingvorekono, irisrekono, ECM-komponentoj
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 21:04, 8 mar. 2013.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj