eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo es es es es es es es es es en eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar ru ca hbs_lat da de en es eu fr he es it ka ko nb fr pl pt io ru sk sv fy vi da zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Bernardino Rivadavia la unua prezidento de Argentino
Bernardino de la Trinidad González Rivadavia y Rivadavia (Bonaero, 20-a de majo de 1780 – Kadizo, 2-a de septembro de 1845) estis politikisto rioplata kaj la unua ŝtatestro kiu plenumis kiel prezidento de Argentino,[1] posteno kiun li plenumis el la 8a de februaro 1826 al la 27a de junio 1827.
Tuj post la koemnco de la Revolucio de Majo li ege influis super la Unua Triumviraro formita de Feliciano Chiclana, Manuel de Sarratea kaj Juan José Paso.
El 1820 al 1824 li estis Ĉefministro kaj de Eksteraj Rilatoj de la provinco de Bonaero dum la regado de la generalo Martín Rodríguez.
Partiano de la tutnacia organizado, dum la valido de la Ĝenerala Kongreso de 1824 kiu redaktis konstitucion, la komenco de la Brazil-Argentina Milito estis tialo por ke li okupu la postenon de Prezidento de Argentino kaj — post la elektd — li estis la unua kiu okupis ĝin.
La aprobo de la Argentina Konstitucio de 1826, de granda enhavo unuiga, malakceptita de la provincoj kaj lia propra malakcepto de la paco kun la Brazila Imperio estis tialo por lia rezigno al la prezidenteco, ĉe kio sukcedis Vicente López y Planes, sed tuj poste la naciaj aŭtoritatoj dissolviĝis, kio daŭris ĝis 1852.
Post sia rezigno li retiriĝis al Hispanio, kie li mortiĝis en 1845. Liaj restoj estis repatriigitaj al Argentino en 1857. En la aktualo ili ripozas en maŭzoleo situanta en la Placo Miserere, apuda al la Avenuo Rivadavia nomita tiele por sia honoro.
Notoj[redakti | redakti fonton]
↑ Nombramiento de Bernardino Rivadavia como Presidente
Bibliografio[redakti | redakti fonton]
Castagno, Antonio, Argentina: 200 años de historia. Bernardino Rivadavia: hombre de Mayo, estadista de su tiempo. El Derecho Constitucional 2010-477. Buenos Aires.
Rosa, José María, Rivadavia y el imperialismo financiero, 1969
Ministerio de Economía de la Provincia de Buenos Aires, Historia del Ministerio de Economía de la Provincia de Buenos Aires, 1999
Vicente Osvaldo Cutolo, Buenos Aires: Historia de las calles y sus nombres. Editorial ELCHE, 1994
José Luís Romero kaj Luis Alberto Romero, Buenos Aires, historia de cuatro siglos. Editorial abril de 1983
Pigna, Felipe, Los mitos de la historia argentina 2, 2005
Jauretche, Arturo, Manual de zonceras argentinas
Lozier Almazán, Bernardo, Martín de Álzaga, Ed. Ciudad Argentina, Bs. As., 1998
Nicolau, Juan Carlos, Ciencia y técnica en Buenos Aires 1800-1860. Ed. Eudeba, Bs. As., 2005
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 08:35, 7 nov. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj