eo en en en eo en en en en de en en eo da en en pt en en eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en en es en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en es en en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en es en en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en es en en eo eo en eo eo en eo eo en en eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en es eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en ca eo en eo eo en eo eo en eo eo en uz eo en eo eo en en en en eo eo en eo eo en pt eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en es eo en fr en en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en fr en en zh en en ro eo en en en en eo eo en eo eo en eo eo en eo eo en en en en en en en en en en en it en fr en en eo eo en en en en eo eo en en en en it en en en en en en en en en en en en en en la en en en it en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl gl en en en en es eo en en en en en en en en fr en en en
TITOLPAĜO B.TRAVEN LA MORTULA ŜIPO - PDF
2 PRI LA TRADUKO Tradukis Cezar (Hans-Georg Kaiser) laŭ la unua eldono el la jaro 1926, Büchergilde (librogildo) Gutenberg Berlino Lingve kontrolis Gary Mickle, Dorothea Kaiser (Donjo) kaj Frank Vohla. La datumojn aranĝis F.Vohla. Finreviziita je la 23-a de marto en la jaro 2011
3 UNUA LIBRO Song of an American Sailor Now stop that crying, honey dear, the Jackson Square remains still here in sunny New Orleans, in lovely Louisiana. She thinks me buried in the sea, no longer does she wait for me in sunny New Orleans in lovely Louisiana. The death-ship is it I am in, all I have lost, nothing to win so far off sunny New Orleans, so far off lovely Louisiana.
4 Kanto de usona maristo Nun jam ne ploru, karulin', ĉe Jackson plac' atendu min, en suna Nova Orlean', en rava Luiziano. Ŝi pensas min sur grund' de mar', ne plu atendas en la ar', en suna Nova Orlean', en rava Luiziano. Mi mortis ne ĉe iu rif', veturas sur mortula ŝip'. Ve, for de l' suna Nova Orlean'. Ve, for de l' rava Luiziano.
5 1 De Nova Orleano ni estis transportintaj plenan kotonkargon trans la maron al Antverpeno, sur la S. S. Tuscaloosa 4. Ĝi estis bona ŝipo. Mil diabloj, estas vere. First rate steamer, made in USA 5. La hejmlanda haveno: Nov- Orleano. Ho, sunplena ridanta Nov-Orleano, tiel malsimila al la sobraj urboj de la glaciiĝintaj puritanoj kaj sklerozaj kotonkomercistoj de la nordo! Kaj kiaj belegaj kajutoj por la maristaro. Finfine ŝipkonstruisto, kiu havis la revolucian ideon, ke la maristaro ankaŭ estas homoj, kaj ne nur manoj 6. Ĉio estas pura kaj afabla. Banejoj kaj multe da pura tolaĵo, kaj ĉio moskitorezista. La manĝo bone gustis kaj abundis. Kaj ĉiufoje oni disdonis purajn telerojn, lavitajn tranĉilojn, forkojn kaj kulerojn. Tie estis negroknaboj, kiuj devis fari nenion alian krom teni puraj la kajutojn, por ke la maristoj restu sanaj kaj en bona humoro. Finfine la kompanio eltrovis, ke bonhumora maristaro pli enspezigas ol ĉifonula. Dua Oficiro, mi..? Ne, sinjoro. Mi ne estis la Dua Oficiro en tiu ladokesto. Mi estis simpla ferdeklaboristo, tute simpla laboristo. Pripensu, sinjoro, maristoj ja preskaŭ ne plu ekzistas, kaj ankaŭ ne estas postulataj plu. Tia moderna kargoŝipo verdire ne plu estas ŝipo. Ĝi estas flosanta maŝino. Nu, ke maŝino bezonas maristojn por la servado, vi certe mem ne supozus, eĉ se vi scius nenion plian pri ŝipoj. Laboristojn tia maŝino bezonas, kaj inĝenierojn. Ankaŭ la ŝipestro, la kapitano, nuntempe
6 estas nur inĝeniero. Kaj eĉ la A.B. 7, staranta apud la rudro, kiun oni certe povis rigardi dum la plej longa tempo kiel mariston, nuntempe estas nur maŝinisto, kaj ne pli. Li havas nur la taskon funkciigi la levilojn, kiuj komunikas la turndirekton al la rudromaŝino. La romantiko de la marrakontoj jam delonge pasis. Mi opinias eĉ, ke tia romantiko ekzistis neniam. Nek sur la velŝipoj nek sur la maro. Tiu romantiko ekzistis ĉiam nur en la fantazio de la aŭtoroj de tiuj marrakontoj. Tiuj mensogaj rakontoj forlogis sufiĉe multajn bravajn knabojn al vivo kaj medio, en kiu ili devis perei korpe kaj anime, ĉar ili kunportis nenion pli ol sian infanan kredon pri la honesto kaj veramo de tiuj rakontistoj. Eblas, ke romantiko iam ekzistis por kapitanoj kaj rudristoj - por la ŝipanaroj neniam. La romantiko de la ŝipanaroj ĉiam estis nur: supermezure kruela laboro kaj besteca traktado. Kapitanoj kaj rudristoj aperas en operoj, romanoj kaj baladoj. La gloran kanton pri la herooj, kiuj faris la laboron, oni kantis neniam. Tiu glora kanto ja estus tro brutala por entuziasmigi tiujn, kiuj volis, ke oni kantu ĝin. Jes, sinjoro. Ĝustadire, mi estis ne pli ol simpla ferdeklaboristo, nur tio. Mi devis fari ĉiun necesan laboron. Por diri la tutan veron, mi estis nur farbisto. La maŝino iras per si mem. Kaj ĉar necesas doni al la laboristoj okupon kaj alia laboro estas nur en esceptaj okazoj, kiam kargoholdoj estas purigendaj aŭ io estas riparenda, oni ĉiam farbas ion. De matene ĝis vespere, kaj tio neniam ĉesas. Ĉiam estas io, kio bezonas farbon. Iun tagon oni konsterniĝas tute serioze pri tiu eterne daŭranta farbado, kaj oni tute sobre konvinkiĝas, ke ĉiuj ceteraj homoj, kiuj ne marveturas, nenion alian faras ol produkti farbojn. Tiam oni sentas profundan dankemon al tiuj homoj. Se ili iam
7 rifuzus plu fari farbojn, la ferdeklaboristo ne scius, kion fari, kaj la Unua Oficiro, sub kies komando la ferdeklaboristoj troviĝas, baldaŭ malesperus, ĉar li ne scius, kion ordoni al la ferdekuloj. Ili ja ne povas ricevi la monon por nenio. Ne, sinjoro. La salajro ne estis tro multa. Tion mi ne povus aserti. Sed, se mi elspezus dum dudek kvin jaroj neniun cendon, se mi zorgeme ŝparus unu monatan salajron post la alia kaj ne estus sen laboro, tiukaze mi - post la paso de tiuj dudek kvin jaroj da nelaca laboro kaj ŝparado- efektive ne jam povus pensiiĝi, sed post pliaj dudekkvin jaroj da laboro kaj ŝparado mi povus alkalkuli min kun certa fiero al la suba tavolo de la meza klaso. Al tiu tavolo, kiu rajtas diri: "Dank' al Dio mi ŝparis rezervan groŝon por pluvaj tagoj. "Kaj ĉar tiu popoltavolo estas ĝuste la laŭdata tavolo, kiu konservas la ŝtaton en ĝiaj fundamentoj, tiam oni povus diri pri mi, ke mi fariĝis valorplena membro de la homa socio. Por atingi tiun celon, kvindekjara laboro kaj ŝparado ne estas tro multa. La transmondon oni tiel certigas al si kaj la ĉi-tiun al aliaj. Mi tute ne emis rigardi la urbon. Mi tute ne ŝatas Antverpenon. Tie vagas tiom da fiaj maristoj kaj similaj fatrasuloj. Jes, sinjoro. Sed la aferoj en la vivo ne ruliĝas tiel glate. Ili nur malofte konsideras tion, ĉu oni ŝatas aŭ ne ŝatas ion. Ne estas la rokoj, kiuj regas la iradon kaj karakteron de la mondo, sed la etaj ŝtonoj kaj sableroj.
8 Ni ne ricevis kargon, kaj oni ordonis, ke ni veturu hejmen kun balasto. La tuta maristaro iris en la urbon, en la lasta vespero antaŭ la hejmveturo. Mi estis tute sola sur la antaŭferdeko. Tro mi legis kaj tro mi dormis kaj mi ne sciis, kion entrepreni? Jam tagmeze ni ĉesis labori, ĉar tiam la vaĉoj estis jam disdonataj por la veturo. Ĝuste tial ĉiuj iris en la urbon, por ankoraŭ iom tralavi la gorĝon, kion ni hejme ne povus fari pro la benata prohibicio. Jen mi kuris al la balustrado por kraĉi sur la akvon, jen mi rekuris al la kajutoj. Pro la ĉiama observado de la vakaj kajutoj kaj pro la ĉiama gapado al la enuigaj havenaj instalaĵoj, deponejoj, staploj kaj al la tristaj kontorĉeloj kun siaj obskuraj fenestroj, tra kiuj nenio alia videblis ol leteraj kolektoj kaj montoj da plenaskribitaj negocaj paperoj kaj frajtleteroj, mi baldaŭ sentis min mizerega. Ĝi estis tiel neeldireble trista. La vespero proksimiĝis kaj videblis apenaŭ iu homo en tiu parto de la haveno. Venkis min tute stulta sopiro al la sento de firma tero sub miaj piedoj, sopiro al strato kaj homoj, kiuj promenas babilante sur strato. Jen la afero: Mi volis vidi straton, ĝuste straton, nenion alian. Straton, kiun ne ĉirkaŭas akvo, straton, kiu ne ŝanceliĝas, kiu tute firmas. Mi volis fari donaceton al miaj okuloj, volis graci ilin per la okazo rigardi straton. "Pro tio vi devus esti veninta pli frue", diris la oficiro, "mi nun ne donos monon."
9 "Sed mi nepre bezonas dudek dolarojn antaŭpage." "Kvin vi povas havi, sed ne unu cendon pli." "Per kvin mi tute ne povas entrepreni ion. Mi devas havi dudek, alie mi morgaŭ malsanus. Kiu tiam farbu la kuirejon? Ĉu vi eble scias tion? Mi devas havi dudek." "Dek. Sed tio estas nun mia lasta vorto. Dek aŭ neniom entute. Mi ĉiukaze ne havas la devon doni al vi eĉ nur kvincendon." "Bone, donu dek. Tio estas ja fia avaro, praktikata kontraŭ mi, sed ni ja ĉion devas toleri, al tio oni nun jam kutimiĝis." "Subskribu la kvitancon. Ni transskribos ĝin morgaŭ sur la listojn. Tion mi nun ne emas fari." Tiel mi nun ekhavis la dek. Mi entute volis nur dek. Sed, se mi estus dirinta dek, li sub neniu cirkonstanco estus doninta pli ol kvin, kaj pli ol dek mi ne bezonis, ĉar mi ne volis pli elspezi; ĉar tio, kio jam enpoŝas, ne revenos hejmen, se oni iris en la urbon. "Ne ebriiĝu, la loko estas malica", diris la oficiro, kiam li prenis la kvitancon al si.
10 Tio estis impertinenta ofendo. La ŝipestro, la oficiroj kaj la inĝenieroj dufoje ĉiutage ebriiĝis en la tuta tempo, kiam ni nun ankrumis en ĉi tiu haveno, sed al mi oni predikas, ke mi ne ebriigu min. Mi eĉ ne pripensis fari tion. Ja kial? Estas tiel stulte kaj neprudente. "Ne", mi respondis, mi neniam akceptas eĉ guton de tiu veneno. Mi scias, kiom mi ŝuldas al mia ŝtato, eĉ en fremda lando. Jes, sinjoro, mi estas abstina, seka kiel osto. Pri tio vi povas fidi, tia mi estas. Mi kredas je la sankta prohibicio." Tuj mi elestis kaj forsaltis de la kesto. Rimarkoj pri ĉapitro 1 1. La nomo B. Traven: la signifo de la pseŭdonimo estas duba. En la praa angla marista slango la nomo signifas 'vojaĝanto', kio pensigas ankaŭ pri la angla vorto traveller. Se oni rigardas ĝin anagramo, ĝi legeblas kiel NEV ART B., tio estus NEW ART B., do NOVA ARTO de B. Se pravas mia supozo pri la rilato al la rivero Trave en Ŝlesvig- Holstinio ĉe Lübeck, pri kiu mi skribis en la enkonduko, Traven ankaŭ estus simbolo por la vivo kontraŭ la morto. La usona Travenesploristo Karl. S. Guthke trovis en Ŝlesvig-Holstinio la du vilaĝnomojn Travental kaj Marutendorf. La esploristo Baumann asertis, ke Traven estas la nomo de almenaŭ du personoj. 2. La titolo: la vortkombino 'mortula ŝipo' por certa speco de ŝipoj estas elpensaĵo de B. Traven, kiu tamen estas tre tre reala. Temas pri kargoŝipoj, kiujn la kompanio aŭ la posedanto tiom longe ne prizorgas kaj riparas, ĝis ili sinkas aŭ ĝis oni eĉ sinkigas ilin por enkasigi la asekursumon. La maristoj sur tiaj ŝipoj estas mortontoj, maristaj gladiatoroj.
11 3. la komenca kanto: "Estis mia intenco skribi amrakonton. Vi vidas tion ĉe la enkonduka kanto. Sed neniam mi sukcesas fari per miaj figuroj, kion mi volas... kaj tamen ĝi estas la granda neeldirita amrakonto de tiu, kiu ne povas reiri al sia amatino." ( B.T. en letero el la jaro 1925) 4. Tuscaloosa: urbo en la okcidenta Alabamo, fondita en 1816 sur la tereno de indiana vilaĝo, la nomo de indiana tribestro; ankaŭ la nomo de fama oceana vaporŝipo 5. First rate steamer, made in USA (angle): Vaporŝipo plej altkvalita, produktita en Usono 6. homoj kaj ne nur manoj: "Li ( la kapitalisto) ne povas kompreni, ke li havas ankoraŭ alian rilaton al la laboristo krom tiu de vendo kaj disvendo, li ne rigardas ilin homoj, sed 'manoj' (hands)...", skribis Friedrich Engels ( ) en sia unua libro 'Situacio de la laborista klaso en Anglio', el la jaro Ĉiuj pliaj citaĵoj de Engels estas el tiu libro. Tiu grandioza verko de la junulo Engels, tute preteratendita de Traven-esploristoj, pri la frua kapitalismo en Anglio estis la plej grava fonto por la verkinto de la Mortula Ŝipo. Ankaŭ la usona verkisto Jack London - London estas pseŭdonimouzis ĝin por sia libro "Homoj de l' abismo" pri la loĝkvartalo East End de Londono. En ĉifonoj kaj aspektanta kiel senhejmulo li faris en tiu urbokvartalo praktikajn esplorojn por la libro. Antaŭ sia aresto kaj poste Ret Marut loĝis en tiu havena regiono. Cetere, B.Traven, Jack London kaj F. Engels havas ankaŭ alian komunecon: La cindro de B. Traven estis ĵetita el aviadilo sur la indiĝenan regionon de la ŝtato Chiapas en Meksiko. La cindron de Jack London oni forsendis en leteroj al amikoj. Kaj tiun de Engels oni ĵetis en la kanalon inter Calais kaj Dover. 7. AB, able-bodied seaman (angle): lerta kaj sperta maristo
12 2 Estis longa bela somera krepusko. Mi trotis kontenta pri la mondo tra la stratoj kaj ne povis imagi, ke iu estas en la mondo, al kiu tiu mondo ne plaĉas. Mi rigardis la montrofenestrojn kaj mi rigardis la homojn, kiujn mi renkontis. Lindaj knabinoj, ĉe la diablo, estas vere! Kelkaj kompreneble tute ne atentis min, sed ĝuste tiuj, kiuj min alridis, estis plej ĉarmaj. Kaj kiel afable ili povis ridi! Tiam mi venis al domo, kies fasado estis pompe orumita. Tiel gaje tio aspektis, la tuta domo kaj la orumaĵo. La pordoj estis vaste malfermaj kaj diris: "Bonvolu enveni, amiko, nur por iom da tempo, sidiĝu, kondutu kiel hejme kaj forgesu viajn zorgojn." Mi tute ne havis zorgojn, sed estis tamen gajige, ke iu petis min forgesi la zorgojn. Estis tiel afable. Kaj ene de la domo jam troviĝis amaso de homoj, kaj ĉiuj estis tre gajaj, forgesis la zorgojn, kantis kaj ridis, kaj sonis tie tia plezuriga muziko. Nur por rigardi, ĉu la domo ankaŭ interne havas orumaĵon kiel ekstere, mi eniris kaj sidiĝis sur seĝo. Tuj venis knabo al mi, alridis min kaj metis botelon kaj glason rekte antaŭ mian nazon. Evidente oni vidis ĝin sur mia vizaĝo, ĉar li parolis al mi tuj en la angla: "Bonvolu priservi vin, mon ami 1, kaj plezurigu vin kiel ĉiuj aliaj." Nur gajaj vizaĝoj en la rondo, post semajnoj kun nenio alia antaŭ la okuloj ol akvo kaj fetoranta farbo. Do mi plezuriĝis, kaj ekde tiu momento mi ne povas rememori ion konkretan. Mi ne riproĉas la afablan knabon, sed
13 certe la prohibicion, kiu faris nin tiel feblaj kontraŭ tentoj. Leĝoj ĉiam febligas, ĉar apartenas al la homa naturo transpaŝi leĝojn, kiujn faris aliaj. La tutan tempon tre kurioza nebulo estis ĉirkaŭ mi, kaj malfrue en la nokto mi trovis min en la ĉambro de beleta ridanta knabino. Finfine mi diris al ŝi: "Well, Mademoiselle 2, kioman horon ni nun havas?" "Ho", ŝi diris kun sia afabla rido, "bela knabo-" Jes, ĝentlemanoj, tion la Mademoiselly diris al mi, "bela knabo, ho, bela knabo", ŝi diris, ne estu plezurfuŝanto, estu kavaliro, ne lasu sola delikatan junan damon je noktomezo. Jen eble proksimas rompŝtelistoj, kaj mi tiel terure timemas, la rompŝtelistoj eble povus eĉ murdi min." Nu, mi ja konas la devon de ruĝsanga usona knabo en tiaj cirkonstancoj, se li estas petata protekti senhelpan feblan damon. Ekde mia unua enspiro oni predikis al mi: Kondutu ĝentile en la ĉeesto de damoj, kaj se damo petas pri io, jen vi devas hasti kaj fari, eĉ se tio kostus vian vivon. Nu, tre frue matene mi kuregis al la haveno. Sed tie la Tuscaloosa ne videblis. La loko, kie ĝi ankrumis, vakis.ĝi hejmeniris al la suna Nova Orleano, hejmiris sen kunpreni min.
14 Mi vidis infanojn, kiuj devojiĝis kaj ial apartiĝis de la patrino; mi vidis homojn, kies dometo forbrulis aŭ fordrivis en inundo, kaj mi vidis bestojn, kies kunulo estis forpafita aŭ forkaptita. Ĉio ĉi estis tre malĝoja. Sed la plej malĝoja el ĉiuj aferoj estas maristo en fremda lando, kies ŝipo ĵus forveturis sen kunpreni lin. La maristo, kiu restas. La maristo, kiu postrestas. Ne la fremda lando premas lian animon kaj incitas lin larmi kiel infaneto. Li kutimas fremdajn landojn. Ofte li libervole postrestis kaj ofte li finis la kontrakton, maldungiĝis pro ia kialo. En tiuj kazoj li ne sentis malĝojon aŭ animpremon. Sed, se la ŝipo, kiu estas lia hejmo, forveturas sen kunpreni lin, aldoniĝas al la sento de senpatrieco la mortiga sento pri superflueco. La ŝipo ne atendis pro li, ĝi povas aranĝiĝi sen li, ĝi ne bezonas lin. Malnova najlo ie elfalinta kaj postrestanta povas fariĝi fatalaĵo por la ŝipo; la maristo, kiu ankoraŭ hieraŭ taksis sin tiom grava por la prospero kaj la veturado de la ŝipo, nun malpli valoras ol tiu malnova najlo. La najlon oni ne povus rezigni, la mankon de la maristo, kiu postrestis, oni ne sentas. La kompanio ŝparas lian salajron. Maristo sen ŝipo, maristo, kiu ne apartenas al ŝipo, malpli valoras ol polvo sur strato. Li apartenas al nenie, neniu volas havi kontakton kun li. Se li nun ie saltus en la maron kaj dronus kiel kato, neniu rimarkus lian mankon, neniu serĉus lin. "Nekonato, evidente maristo", jen ĉio, kion oni dirus pri li. Kiel karese, mi pensis, kaj mi tuj donis al tiu ondo de ektimo rapidan kaj solidan baton sur la kreston, tiel ke ĝi
15 fuĝis. Faru la plej bonan el la malbono kaj la malbono tuj malaperos. Egale, Satano prenu tiun malnovan najlokeston, estas aliaj ŝipoj en la mondo, la oceanoj ja estas tiom grandaj kaj tiom vastaj. Venos alia, venos pli bona. Kiom da ŝipoj estas en la mondo? Certe duono de miliono. El ili unu certe iam bezonos ferdeklaboriston. Kaj Antverpeno estas granda haveno, ĉi tien tiu duono de miliono da ŝipoj sendube iam venos, iam kaj iun fojon certe. Oni devas havi nur paciencon. Mi ja ne povas atendi, ke jam tie ankrumas sur la akvo tia kesto kaj la kapitano en mortotimo krias: "Sinjoro ferdeklaboristo, venu tuj supren al mi, mi bezonas ferdeklaboriston, ne iru al la najbaro, mi petas vin surgenue." Tiel multe min efektive ne turmentis la malfidela Tuscaloosa. Kiu estus pensinta tion pri tiu belulino? Sed tiaj ili ĉiuj estas, ĉiuj, ĉiuj. Kaj ĝi havis tiajn purajn kajutojn kaj tian bonan manĝaĵon. Ĝuste nun ili matenmanĝas, tiuj malbenitaj kanajloj. Mian porcion de ovoj kaj ŝinko ili manĝas aldone. Se almenaŭ ne Slim ricevus ĝin, ĉar al tiu hundo de certa Bob, mi ne emas cedi la plezuron. Sed li certe estos la unua, kiu trafosos mian havaĵon kaj elserĉos la plej bonan el ĉio al si, antaŭ ol oni forŝlosas la tuton. Tiuj banditoj tute ne forŝlosas la aĵojn, ili glate dividos ilin inter si kaj diros, ke mi havis nenion, tiuj banditoj kaj friponoj. Ankaŭ al Slim oni ne povas fidi, li jam antaŭe ĉiufoje ŝtelis la tualetsapon de mi, ĉar li ne volis lavi sin per ordinara sapo, tiu danda Broadway 3 -stalono. Jes, sinjoro, tion tiu Slim faras; vi ne supozus tion, se vi vidus lin.
16 Vere ne, tiom mi ne maltrankviliĝis pro la forkurinta kesto. Sed, kio serioze ĉagrenis min, estis, ke mi ne havis eĉ unu favan cendon en mia poŝo. Tiu linda knabino rakontis al mi en la nokto, ke ŝia korege amata patrino tre malsanas, kaj ke ŝi ne havas monon por aĉeti medikamentojn kaj fortikigan manĝaĵon. Mi ne volis respondeci la morton de la patrino 4, kaj tial mi donis al la ĉarma knabino la tutan monon, kiun mi havis ĉe mi. Mi ricevis riĉan pagon en la formo de mil feliĉaj dankesprimoj de la knabino. Ĉu io estas en la mondo, kio pli feliĉigas ol la mil dankesprimoj de ĉarma knabino, kies amatan patrinon oni ĵus savis de la morto? Ne, sinjoro. Rimarkoj pri ĉapitro 2 1. mon ami (france): mia kara 2. Well, Mademoiselle: bone, fraŭlino 3. Broadway: granda strato de Nov-Jorko, konata pro siaj multnombraj teatroj 4. Mi ne volis respondeci la morton de la patrino: " En Hamburgo, tie mi estis, kun veluro kaj silko min vestis. Mian nomon mi ne rajtas diri, ĉar mi estas, ho ve, damo por mon'. Mia frato skribis: Ho, fratino, ho, venu hejmen! Nia patrino kuŝas tre malsana. Ŝi ploras pro vi, sian solan feliĉon. Jen mi skribis al li: 'Ho, frato, mi ne povas reveni. Mia honoro en Hamburgo restis. Hejmlande mi ne trovos la feliĉon.'" (Havena kanto, ne tute rimita)
17 3 Mi sidiĝis sur grandan keston, kiu tie troviĝis kaj imagis la Tuscaloosa sur la vojo trans la maron. Mi esperis kaj deziris, ke ĝi krake surveturu rokon kaj pro tio devu reveni aŭ almenaŭ per boatoj elŝipigi kaj resendi la maristaron. Sed ĝi ĉirkaŭveturis elegante la rifojn, ĉar mi ne vidis ĝin reveni. Ĉiukaze mi elkore deziris al ĝi ĉiujn katastrofojn kaj pereojn, kiuj entute povas trafi ŝipon. Sed tio, kion mi plej klare revis, estis, ke ĝi falu en la manojn de marrabistoj, kiuj de supre ĝis sube elrabu la ŝipon kaj forprenu de la bestaĉo Bob mian tutan havaĵon, kiun li certe jam alpropriigis al si, kaj ke ili tiel forte surdraŝu lian rikanan grimacilon, ke la rikanado kaj mokemo forlasu lin por la tuta cetera vivo. Ĝuste kiam mi komencis iom endormiĝi kaj sonĝi pri tiu belulino, iu frapis min sur ŝultron kaj vekis min. Li tuj komencis tiel fulmrapide paroli al mi, ke mi ekhavis kapturnojn. Mi furioziĝis kaj diris kolere "Ĉe l'ratoj, lasu min en paco, mi ne ŝatas vian babilaĉon. Krome, mi ne komprenas eĉ vorton el via parolaĉo. Foriru al la Satano." "Vi estas anglo, ĉu ne?" li nun demandis angle. "No,Yank."
18 "Ha, do usonano." "Jes, kaj nun lasu min en paco kaj ekiru vian vojon. Mi tute ne volas paroli kun vi." "Sed mi al vi, mi estas policisto." " Fortuno vin gardas, kara amiko, bona posteno", mi respondis. "Kio do? Ĉu vi sidas en la kaĉo, aŭ ĉu vi havas aliajn zorgojn? Maristo,ĉu ne?", li demandis plu. "Yes, old man. Ĉu vi eble havas postenon por mi?" "De kiu ŝipo?" "Tuscaloosa el Nov-Orleano." "Ĝi eliris je la tria matene." "Mi ne bezonas vin, por ke vi rakontu tion al mi. Ĉu vi ne scias pli bonan ŝercon? Tiu estas jam malnova kaj fetoras." "Kie vi havas viajn paperojn?"
19 "Kiujn paperojn?" "Vian maristan dokumenton." "Aj ĉokolada kremo kun poma saŭco! Mia marista dokumento? Tiu estis en mia jako kaj la jako estis en mia vestosako, kaj mia vestosako mole kuŝis sub mia dormbreto en la Tuscaloosa, kaj la Tuscaloosa estas..., jes ja, kie ĝi nun estas? Se mi nur scius, kian matenmanĝon ili ricevis hodiaŭ! La negro certe denove bruligis la lardon, nu, mi foje diros mian opinion al li, kiam mi farbos la kuirejon. "Nu, via marista dokumento. Vi ja komprenas pri kio temas, ĉu?" "Mian maristan dokumenton. Se vi celas tiun, do mian maristodokumenton. Jen mi efektive devas konfesi la veron al vi. Mi ne havas maristodokumenton." "Neniun maristdokumenton?" Tion oni devus aŭskulti, per kia perpleksa tono li diris tion. Proksimume kvazaŭ li volus diri: "Kiiio? Vi ne kredas, ke ekzistas mara akvo?" Estis tute neimageble por li, ke mi ne havas maristodokumenton, kaj li demandis pri tio la trian fojon. Sed dum li demandis ĝin ĉifoje, evidente tute maŝinece, li
20 jam supervenkis sian miron kaj aldonis: "Neniujn aliajn paperojn? Pasporton aŭ identigilon aŭ ion similan?" "Ne." Mi diligente traserĉis miajn poŝojn, kvankam mi tre bone sciis, ke mi ne havas eĉ vakan leterkoverton kun mia nomo ĉe mi. "Kuniru kun mi!" respondis la viro. "Kien kuniri?" mi demandis, ĉar mi tamen volis scii, kion la viro celas, kaj sur kiun ŝipon li volas fortreni min. Sur rumboaton mi ne reiros, tion mi jam nun povas deklari al li. Tien eĉ dek ĉevaloj ne plu tiros min. "Kien?" Tion vi tuj vidos." Ke la viro eksterordinare afablas, mi ne povus aserti, sed la dungomastroj nur tiam afablas kiel mielo, se ili efektive ne povas trovi iun por kesto. La ŝipo, al kiu li volis konduki min, ŝajne estis sufiĉe brava boateto. Mi ne pensis, ke mi tiel rapide venos sur alian keston. Fortunon oni bezonas, kaj ja ne ĉiufoje tuj malesperi. Finfine ni albordiĝis. Kie? Vi bone divenis, sinjoro, en policejo. Jen oni tuj ĝisfunde ekzamenis min. Post kiam ili jam traserĉis min multfoje kaj neniu kunkudro plu estis sekreto por ili, la viro tute seke demandis min: "Neniuj armoj? Neniuj iloj?" Nu, en tiu momento mi vere volonte tuj pafus pugnon al li. Kvazaŭ mi povus kaŝi maŝinpafilon en la supra duono de la naztruo kaj levstangon sub palpebro! Sed tiaj estas tiuj homoj. Se ili
21 ne trovas ion, ili asertas, ke oni kaŝis ĝin; ke oni ne posedas tion, kion ili serĉas, ili ne povas kompreni, kaj neniam lernos kompreni. Tiutempe mi ankoraŭ ne sciis tion. Poste mi devis stariĝi antaŭ pupitro, malantaŭ kiu sidis viro, kiu fikse rigardis min, kvazaŭ mi estus ŝtelinta lian palton. Li malfermis dikan libron, kiu enhavas multajn fotojn. La viro, kiu akompanis min ĉi tien, ludis la interpretiston, ĉar alie ni ne povus interkompreniĝi. Kiam ili bezonis niajn knabojn, en la milito, ili komprenis nin; nun tio delonge pasis, kaj tial ili ne plu devas kompreni ion. La altranga pastro, tiel li ja aspektis malantaŭ sia pupitro, ĉiufoje rigardis la fotojn kaj poste min, aŭ pli precize, mian vizaĝon. Tion li faris pli ol centoble kaj liaj kolaj muskoloj ne laciĝis, tiom li kutimiĝis al tiu laboro. Li havis multe da tempo, kaj li disponis pri ĝi tute senĝene. Ja la aliaj devas pagi tion. Do, kial rapidi? Finfine li balancis la kapon kaj klake fermis la libron. Evidente li ne trovis mian foton. Cetere, mi ne povis rememori, ke mi iam lasis foti min en Antverpeno 1. Fine mi iĝis hunde laca pro tiu enuiga afero kaj diris: "Nun mi ja malsatas. Mi ankoraŭ ne matenmanĝis hodiaŭ." "Konsentite", diris la interpretisto kaj kondukis min en malvastan ĉambron. Multe da mebloj ne enestis, kaj tiuj, kiuj enis, ne estis faritaj en artmetiejo.
22 Sed kio estas tio ĉe la fenestro? Strange, ĉi tiu ĉambro ŝajnas kutime servi por konservi la belgan ŝtatan trezoron. La ŝtata trezoro kuŝas ĉi tie sekura, ĉar de ekstere certe neniu povas enveni, tra la fenestro certe neniam, ne, sinjoro. Mi volus scii, ĉu vere la homoj ĉi tie nomas tion matenmanĝo. Kafo kun pano kaj margarino. Ili ankoraŭ ne venkis la sekvojn de la milito. Aŭ ĉu male la milito estis farita nur por havigi pli grandajn matenmanĝojn? Tiukaze ili certe ne gajnis ĝin, kion ajn la ĵurnaloj skribu pri tio, ĉar ili certe jam antaŭ la milito nomis tiujn kelkajn panerojn matenmanĝo, kiu ja prezentas la minimumon de kvalito kaj kvanto, kiun oni ĝuste ankoraŭ kaj nur tial rajtas nomi plu matenmanĝo, ĉar oni ricevas la manĝeton matene. Ĉirkaŭ la tagmezo oni denove kondukis min al la altranga pastro. "Ĉu vi deziras iri al Francio?" Tion oni min demandis. "Ne, mi ne ŝatas Francion. La francoj ĉiam devas okupi ion kaj ne povas okupiĝi pri io. En Eŭropo ili ĉiam devas okupi ion kaj en Afriko ĉiam okupe lupi. Kaj tia okupiteco nervozigas min, ili eble povus bezoni tre rapide soldatojn, kaj min, ĉar mi ne havas maristodokumenton, erare trakti kiel aliulon, kiel unu el siaj okupuloj. Ne, al Francio mi iros en neniu kazo."
23 "Kiel vi pensas pri Germanio?" Kiom multe tiuj homoj volas scii pri mi! "Al Germanio mi same ne ŝatus iri." "Kial? Germanio estas ja rava lando, kaj tie vi facile retrovos ŝipon." "Ne, mi ne ŝatas la germanojn. Se oni prezentos la kalkulojn al ili, jen ili estos minacataj de l' okupolupo, kaj se ili ne povos pagi la kalkulojn, jen ili fariĝos la okupitoj. Kaj ĉar mi ne havas maristodokumenton, ankaŭ tie oni erare povus preni min aliulo, kaj mi devus kunpagi. Tiom da mono mi ja neniam povus perlabori kiel ferdeklaboristo. Tiel mi neniam povus suprengrimpi en la plej suban tavolon de la meza klaso kaj fariĝi valora membro de la homa socio." "Kial vi tiel multe babilas pri ĉio? Diru koncize, ĉu vi volas iri tien, ĉu ne?" Ĉu ili komprenas, kion mi diras, mi ne scias. Sed ŝajnas, ke ili havas multe da tempo kaj ĝojas, ke interparolado okazas. "Do, traktite kaj paktite, vi iros al Nederlando", diris la altranga pastro kaj la interpretisto diris al mi.
24 "Sed mi ne ŝatas la nederlandanojn", mi respondis, kaj tuj mi volis diri kial, kiam oni diras al mi: "Ĉu vi ŝatas aŭ ne ŝatas la nederlandanojn, tio tute ne estas nia afero. Diskutu tion kun la nederlandanoj. Francio estus la plej bona rifuĝejo por vi. Sed tien vi ne volas iri. Al Germanio vi same ne volas iri, tio ne estas sufiĉe bona por vi, kaj nun vi simple iros al Nederlando. Fino kaj punkto. Alian landlimon ni ne havas. Pro vi ni ankaŭ ne povas serĉi alian najbaron, kiu eble povus perlukti vian estimon, kaj en la akvon ni ankoraŭ ne volas ĵeti vin. Jen la sola limo, kiu restas al ni kiel lasta. Iru do al Nederlando kaj nun punkton. Ĝoju, ke vi tiel facile eliĝas el la afero." "Sed sinjoroj miaj, vi eraras, mi tute ne volas iri al Nederlando. La nederlandanoj okupas..." "Silentu. La demando estas decidita. Kiom da mono vi havas?" "Vi ja traserĉis ĉiujn miajn poŝojn kaj vestajn kunkudrojn. Kiom da mono vi trovis?" Kiel ne koleriĝi en tia momento? Ili traserĉas dum horoj kvazaŭ per lupeo min, kaj poste ili eĉ farisee demandas, kiom da mono mi havas. "Se vi ne trovis monon, mi ne havas monon", mi diris. "Estas bone. Tio estas ĉio. Rekonduku lin en la ĉelon."
25 La altranga pastro per tio finis sian ceremonion. Rimarko pri ĉapitro lasis foti min en Antverpeno : Tio povus esti, sed en Londono li devis allasi, ke la polico fotas lin en la prizono de Brixton la 1-an decembro en Sur la policaj serĉlistoj de la gvidintoj de la bavara konsilia respubliko en Munkeno mankis la foto de Ret Marut. 4 En la malfrua posttagmezo oni kondukis min al la stacidomo. Du viroj, unu el ili la interpretisto, akompanis min. Evidente ili pensis, ke mi neniam en mia vivo veturis trajne, ĉar mi ne rajtis fari ion sola. Unu el ili aĉetis la biletojn, dum la alia restis tuj apud mi kaj atentis, ke ne tamen iu ŝtelisto ŝarĝu sin per la vana laboro ankoraŭfoje traserĉi miajn poŝojn. Ĉar tie, kie la polico traserĉis poŝojn, eĉ la plej lerta poŝoŝtelisto ne plu trovus kupreron. La viro, kiu aĉetis la biletojn, ne donis mian bileton al mi. Verŝajne li supozis, ke mi tuj vendus ĝin. Ili poste tre ĝentile akompanis min al la kajo kaj kondukis min al mia kupeo. Mi supozis, ke ili tie adiaŭos min. Sed tion ili ne faris. Ili sidiĝis apud mi en la kupeo, kaj por protekti min kontraŭ falo el la trajno, ili sidigis min meze de si. Ĉu belgaj policaj oficistoj ĉiam estas tiel ĝentilaj al homoj, mi ne scias. Mi mem ne povis plendi pri ili. Ili tiam donis cigaredojn al mi. Ni fumis kaj la trajno en vaporo ekveturis. Post nelonga veturo ni forlasis la trajnon kaj venis en urbeton. Denove oni kondukis min al policejo.
26 Mi devis sidiĝi sur benko en tiu ĉambro, kie restadis ĉiuj ĉi policaj oficistoj, kiuj tenis sin deĵorpretaj. La du viroj, kun kiuj mi venis, rakontis pri mi grandan historion. La ceteraj bastonuloj, aŭ pli bone dirite, la aliaj policaj oficistoj, algapis min el la tuta vico, kelkaj kun tia intereso, kvazaŭ ili vidis tian viron neniam, kaj aliaj, kvazaŭ mi ie estus entrepreninta duoblan rabosuicidon. Ĝuste tiuj, kiuj tiel fatale fikse rigardis min, kiuj konsideris min kapabla je la plej hororaj krimoj, kies farintojn oni ankoraŭ ne kaptis, kaj kiuj opiniis min kapabla estonte eĉ multe pli grave krimi, ol mi jam krimis laŭ ilia netrompebla opinio, subite enfluigis al mi la penson, ke mi atendas ĉi tie la ekzekutiston, kiu videble ne estas hejme kaj kiun oni tial unue devas serĉi. Neniu kaŭzo por ridi, ne, sinjoro. Estis tre serioza afero. Oni devas nur iom primediti tion. Mi ne havis maristodokumenton, mi ne havis pasporton, mi ne havis identigilon, mi ne havis iun alian paperon, kaj ankaŭ mian foton la altranga pastro ne trovis en sia dika libro. Se tie almenaŭ mia foto enus, tiukaze li ja tuj scius, kiu mi estas. Ke iu postrestis pobe de la Tuscaloosa, tion povus rakonti kiu ajn, kiu vagabondas tie. Loĝejon mi havis nenie en la mondo. Aŭ ladokesto aŭ marista domo. Ankaŭ membro de iu komerca ĉambro mi ne estis. Mi ja estis neniulo. Nu, nun mi demandas vin, kial la povraj belgoj almoznutru neniulon, dum ili jam nutras tiom da neniulaj infanoj, kiuj ja almenaŭ duone apartenas al tie. Sed mi apartenis per neniu duono tien. Mi estis nur plia kaŭzo por denove devi prunti monon de Usono. Pendigi min, estis la plej kurta kaj simpla metodo por liberiĝi de mi. Mi eĉ ne povis kondamni ilin pro tio. Neniu homo zorgis sin
27 pri mi, neniu homo demandus pri mi, eĉ mian nomon ili ne devus enskribi en siajn dikajn librojn. Kaj tute certe mi estis pendigota. Ili nur atendas la ekzekutiston, kiu regas la metion, alie tio estus ja neleĝa ago kaj murdo. Kiom mi pravis! Jen la pruvo. Unu el la bastonuloj proksimiĝis kaj donis al mi du dikajn cigaredoskatolojn, la lastan donaĵon al la kompatinda pekinto. Poste li donis ankaŭ alumetojn, sidiĝis flanke de mi kaj per stumbla lingvo alparolis min, ridis kaj afablis, frapis mian ŝultron kaj diris: " Ne estas tiel terure, amiko, ne faru tragedion el tio. Fumu, por ke la longa tempo ne enuigu vin. Ni devas atendi ĝis noktiĝos, alie ni ne povus bone fari tion." Ne fari el tio tragedion, se la pendumilo atendas min! Ne tiel terure! Mi volus scii, ĉu oni jam provis tion kun li, ke li tiel decide povas diri: ne tiel terure, kaj atendi ĝis malhelas. Klare, dum la taga helo mankas al ili iom la kuraĝo, ni ja eble povus renkonti iun, kiu konas min, kaj tiam la plezuro estus fuŝita. Sed ne havas sencon jam nun lasi pendi la kapon, sufiĉe baldaŭ ĝi pendos per si mem en la maŝo. Kaj antaŭ ĉio mi fumas nun kiel fabrika kamentubo, por ke ili finfine ne ŝparu eĉ la cigaredojn. La cigaredoj gustas je nenio. Nura pajlo. Fulmotondro! Mi ne volas pendi. Se mi nur scius kiel tiri min el ĉi tio. Sed ili sen interrompo ĉirkaŭas min. Kaj ĉiu novulo, post la deĵortransdono envenanta, algapas min kaj volas scii de la aliaj, kiu mi estas, kial mi estas ĉi tie, kaj kiam oni pendigos min. Kaj poste ĉiu rikanas per la tuta vizaĝo.
28 Naŭza popolo. Mi volus scii, kial ni helpis al ili. Pli poste mi ricevis mian lastan manĝon. Sed pliaj tiaj avaruloj sur la tuta mondo ne ekzistas! Tion ili do nomas ekzekuta manĝo: terpoma salato kun peceto da hepata kolbaso kaj kelkaj pantranĉaĵoj kun margarino. Mi povus verŝi larmojn pro tio. Ne, la belgoj ne estas bonuloj, kaj nur je haro mi evitis vundiĝon, kiam ni devis tiri ilin el la kaĉo kaj perdis nian monon. Tiu, kiu donis al mi la cigaredojn kaj provis persvadi min, ke ne estas tiel terure esti pendigita, nun diris: "Nu, vi estas bona usonano, vi ne trinkas vinon, ĉu?" Kaj ĉe tio li alridetis min. Je la diablo, se li ne estus tia hipokritulo kun sia "ne tiel terure", oni povus preskaŭ supozi, ke ekzistas ankaŭ simpatiaj kaj afablaj belgoj. "Bona usonano? Merdon sur Usonon! Mi trinkas vinon, kaj multe." "Tion mi ja tuj pensis", ridetante diris la bastonulo. "Vi estas sincera. Tio estas nura oldulina idiotaĵo, via tielnomata prohibicio. Vi lasas vin komandi de onjoj kaj preĝinoj. Min tio ja ne koncernas. Sed ĉi tie ĉe ni ankoraŭ la viroj portas la pantalonon." Dio, jen finfine iu, kiu vidas la dornon en la karno. Tiu viro ne povas perdiĝi, tra malklara akvo li povas rigardi ĝis la fundo. Domaĝe por la viro, ke li estas bastonulo. Sed, se li ne estus bastonulo, mi verŝajne neniam estus rigardinta tiun gigantan glason da bona vino, kiun li nun antaŭmetis al mi. La prohibicio estas grava hontindaĵo
29 kaj peko, kiu estu lamentita al Dio. Mi certas, ke ni iam kaj ie krimis teruraĵon, ĉar ili forprenis de ni tiun delektindan donacon de Dio. Ĉirkaŭ la deka vespere la donacinto de la vino diris al mi: "Do, nun estas nia tempo, maristo, venu kun mi." Kiun sencon havus krii: 'Mi ne volas esti pendigita!', se dekkvar viroj ĉirkaŭas min, kaj ĉiuj dekkvar reprezentas la leĝon. Jen la sorto. Nur du horojn la Tuscaloosa bezonintus atendi pro mi. Sed du horojn mi ne valoras, kaj ĉi tie mi eĉ multe malpli valoras. Sed pensi pri tiu senvaloreco tamen indignigis min, kaj mi diris: "Mi ne kuniros, mi estas usonano, mi plendos pri tio." "Ha!" unu el ili moke alkriis min. "Vi ne estas usonano. Do pruvu tion. Ĉu vi havas maristodokumenton? Ĉu vi havas pasporton? Nenion vi havas. Kaj kiu ne havas pasporton, estas neniu. Ni povas fari al vi, kio plaĉas al ni. Kaj tion ni nun faros, sen demandi vin. For la bubon!" Ne necesis, ke mi provoku eĉ baton sur la kranion, ĉar fine ja nur mi estus la stultulo. Tial mi devis ektroti.
30 Maldekstre de mi iris la gajulo, kiu fuŝe parolis la anglan, kaj dekstre de mi iris alia. Ni forlasis la urbeton kaj baldaŭ ni troviĝis sur vastaj kampoj. Regis timiga tenebro. La vojo, kiun ni iris, estis nur malglata, radspurumita kampvojo, sur kiu oni nur streĉe povis paŝi. Volonte mi estus sciinta, kiom longe ni tiel migros, ĝis ni atingos la tristan celon. Nun ni forlasis eĉ tiun aĉan vojon kaj devojiĝis sur herbejan padon. Dum sufiĉe longa tempo ni iris tra herbejoj. Nun venis mia momento por elhaŭtiĝi 1. Sed tiuj uloj videble estis telepatiuloj. Ĝuste, kiam mi volis delikate svingi brakon al la mentono de unu el miaj apuduloj, la viro kaptis mian brakon kaj diris: "Nun ni alvenis. Nun ni devas adiaŭi unu la alian." Kia hororsento, kiam oni tiel klare kaj reale vidas alrampi la lastan minuton. Eĉ ne alrampi. Ĝi sobre staris antaŭ mi. Tre sekis en mia gorĝo. Volonte mi estus trinkinta gluton da akvo. Sed nun ja eĉ pri akvo pensi ne plu eblis. Tiujn kelkajn minutojn mi ja eltenos sen akvo, tion ili certe dirus al mi. Pri la donacinto de la vino mi ne supozis antaŭe, ke li estas tia hipokritulo. Ekzekutiston mi imagis alia. Kia senhonora kaj fia metio, kvazaŭ ne ekzistus aliaj profesioj. Fi, ĝuste ekzekutisto, bestaĉo, kaj tio eĉ profesie.
31 Neniam antaŭe en la vivo mi tiel forte sentis, kiel grandioze bela estas la vivo. Grandioza kaj senmezure bela la vivo eĉ tiam estas, kiam oni venas laca kaj malsata al la haveno kaj eltrovas, ke la ŝipo estas for, kaj ke oni postrestis sen maristodokumento. Vivi ĉiam estas bele, kiom ajn trista ĝi ŝajnas. Kaj tiel simple esti forviŝita en tia nigra nokto sur vasta kampo, kvazaŭ oni estus ne pli ol vermo! Tion mi ne atendis de la belgoj. Sed kulpas tion la prohibicio, kiu tiom febligas la homojn kontraŭ tentoj. Se mi havus ĉi tie inter miaj manoj, ĝuste nun, tiun Mr.Volstead! La edzino de tiu viro tre verŝajne pli ol nur malicis, ke li povis elpensi kaj elfetori ion tian! Kaj tamen mi ĝojas, ke tiuj milionoj da sakroj, kiuj ŝarĝas la vivon de tiu viro, ne tondras sur min. "Oui 2, Mister, ni devas adiaŭi. Eble vi estas tre simpatia homo. Sed momente ni tute ne bezonas vin." Sed tial ili ja ne devas tuj pendigi min. Li levis brakon. Evidente por ĵeti la ŝnuron ĉirkaŭ mian kolon kaj strangoli min. Ili ne faris al si la penon konstrui eŝafodon. Tio kostus tro multe. "Jen", li nun diris kaj montris per etendita brako, "tie transe, ĝuste kien mi montras, estas Netherlands 3. Vi certe jam aŭdis pri ĝi, ĉu?" "Jes."
32 "Nun iru rekte en tiu direkto, kiun mi signas per la brako. Mi ne supozas, ke vi nun tie trafos kontroloficiston. Ni informiĝis. Sed, se vi vidos iun, penu preteriri lian vojon. Post horo de irado, ĉiam en tiu direkto, vi venos al la fervojlinio. Sekvu tiun linion ankoraŭ dum iom da tempo en la sama direkto, kaj tiam vi atingos la stacion. Restu proksima al ĝi, sed ne montru vin. Ĉirkaŭ la kvara matene venos multaj laboristoj, kaj tiam iru al la giĉeto kaj diru nur: 'Rotterdam, derde klasse 4 ', sed ne diru eĉ unu vorton pli. Jen kvin guldenojn por vi." Li donis al mi kvin monbiletojn. "Kaj jen ankoraŭ iom da manĝo por la nokto. Ne aĉetu ion en la stacio. Baldaŭ vi estos en Roterdamo. Tiom longe vi certe eltenos." Nun li donis al mi pakaĵeton, en kiu laŭ la ekstera ŝajno enestis buterpanaĵoj. Poste mi ricevis ankoraŭ pakaĵon da cigaredoj kaj skatoleton da alumetoj. Kion diri pri tiuj homoj? Ili estas senditaj por pendigi min kaj donas al mi eĉ monon kaj buterpanojn, por ke mi povu forkuri. Ili havas tro bonan koron por tiel fridsange mortigi min. Kiel ne ami la homojn, se oni trovas tiajn bonulojn eĉ inter policistoj, kies koroj pro la ĉiama homĉasado tute ŝtoniĝis? Mi skuis tiel forte la manojn al ambaŭ, ke ili ektimis, mi volus forporti la manojn.
33 "Ne tiel spektaklu, iu transe eble eĉ aŭdos vin, kaj tiam ĉio estos en la kaĉo. Kaj tio ne estus bona, tiukaze ni povus komenci denove." La viro pravis. "Kaj nun bone aŭskultu, kion mi diras al vi." Li parolis duonlaŭte, sed penis ekzakte ĉion klarigi al mi per tio, ke li ripetis plurfoje la eldirojn. "Nur ne venu denove al Belgio, pri tio mi avertas vin. Se ni trovos vin ankoraŭfoje interne de niaj limoj, vi povas fidi je tio, ke ni metos vin por la tuta vivo en prizonon. Por ĉiam prizono. Kara amiko, tio signifas multon. Do, mi eksplicite avertas vin. Ni ja ne scias, kien sendi vin. Vi ne havas maristodokumenton." "Sed eble mi al la konsulo..." "Silentu, mi petas, pri via konsulo. Ĉu vi havas maristdokumenton? Ne. Nu do. Tial via konsulo elĵetos vin tiel, ke krakos, kaj tiam vi sidos sur nia nuko. Vi nun scias, pri kio temas. Por ĉiam en prizono." "Tute certe, sinjoroj miaj, mi promesas tion. Mi ne denove enpaŝos vian landon." Ja kial? Ligis min nenio al Belgio. Por diri la veron, mi ĝojis eliri. Nederlando multe pli bonas. La nederlandanojn oni komprenas almenaŭ duone, dume ĉi tie oni ne komprenas eĉ vorton de tio, kion la homoj diras, kaj kion ili celas. "Bone do. Nun vi estas avertita. Do, hop! Kaj estu memgarda. Se vi aŭdos paŝojn, kuŝiĝu surtere ĝis la paŝoj pasos. Ne lasu vin kapti, alie kaptos ni vin, kaj tiam via vivo aĉos. Feliĉan vojaĝon."
34 Ili formarŝis kaj lasis min sola. Tiam mi ekmigris, feliĉa kiel tajloro. Ĉiam en tiu direkto, kiun ili montris al mi. Rimarkoj pri ĉapitro 4 1.elhaŭtiĝi (slange): fuĝi, foriĝi 2. Oui (france): jes 3. Netherlands (angle): Nederlando 4. Rotterdam, derde klasse (nederlande): Roterdamon, tria klaso 5 Roterdamo estas ĉarma urbo, se oni havas monon. Mi eĉ monujon ne havis, en kiun mi povus meti ĝin, se mi havus monon. Tie en la haveno estis eĉ ne unu ŝipo, kiu bezonus ferdeklaboriston aŭ Unuan Inĝenieron. En tiu tempo estis tute egale al mi. Se oni postulus sur iu ŝipo Unuan Inĝenieron, mi estus akceptinta la postenon. Tuj. Sen eĉ palpebrumi. La spektaklo ekus ja nur, se la ŝipo veturus surmare. Kaj tiam ili ne tiel simple povus ĵeti min en la maron. Ĉiam io estas farbenda, jam troviĝus la ĝusta laboro. Mi finfine ne estas tia homo, kiu insistus ĝis murdo kaj ĝis morto la salajron de la Unua Inĝeniero. Mi ja povas rabati iomete. Je Dio, en kiu butiko oni ne foje
35 marĉandas la prezon suben, eĉ se la pentrita afiŝo "Fiksaj prezoj" pendas kiom ajn granda? Spektaklo tute certe estus okazinta; ĉar tiutempe mi povis distingi nek krankon disde valvo nek bielon de ŝafto. Tio evidentiĝus ĉe la unua signalo, kiam la ŝipestro sonorilus suben "helike lante" kaj la ladokesto eksagus antaŭen, kvazaŭ devigita gajni je morto kaj vivo la Bluan Rubandon. Amuzaĵo estus tamen. Sed ne dependis de mi, ke mi ne povis elprovi la ŝercon, ĉar neniu serĉis Unuan Inĝenieron. Estis serĉata neniu, sur neniu ŝipo. Mi estus akceptinta ĉion inter kapitano kaj kuireja knabo. Sed eĉ ne kapitanon ili bezonis.. Vagadis tie tiom da maristoj, kiuj ĉiuj atendis ŝipon. Spite tion ankoraŭ eĉ kapti ŝipon, kiu transveturos al la Ŝtatoj, tio estas pli ol nur senespera. Ĉiuj volas suriri keston, kiu transveturos, ĉar ili ĉiuj volas ĵeti tie la ankron kaj poste elsalti pobe 1. Ĉar ĉiu el ili supozas, ke trans la oceano oni nutras la homojn per sekvinberoj, ke ili devos nur malfermi la bekon. Sed merdo. Kaj poste sidas milopoj da ili en la havenoj kaj atendas ŝipon, kiu portos ilin hejmen, ĉar tamen ĉio montriĝis tute alia ol ili imagis. La ora epoko pasis, alikaze neniu estus trovinta min sur la Tuscaloosa, kie mi estis ferdeklaboristo. Sed la du afablaj belgaj bastonuloj donis al mi konsilon: Mia konsulo. Mia! Ambaŭ bastonuloj ŝajne pli bone konis mian konsulon ol mi. Strange. Estas ja mia devo pli bone koni lin, ĉar li estas mia. Pro mi li estas en la mondo. Pro mi li ricevas sian pagon.
36 La konsulo anoncas dekojn da ŝipoj por la landlima imposto, do li certe ankaŭ ion scias pri bezonataj ferdeklaboristoj, des pli, se mi ne havas monon. "Kie vi havas vian maristodokumenton?" "Mi perdis ĝin." "Ĉu vi havas pasporton?" "Ne." "Ateston de ŝtataneco?" "Neniam havis." "Ja kial do vi venis ĉi tien?" "Mi pensis, ke vi estas mia konsulo, kaj ke vi helpos al mi." Li rikanis. Estas strange, ke la homoj ĉiam rikanas, se ili volas doni baton al iu.
37 Kaj kun tiu rikano sur la lipoj li diris: "Via konsulo, ĉu? Tion vi devas pruvi al mi, kara viro, ke mi estas konsulo via." "Sed mi ja estas usonano kaj vi estas usona konsulo." Tio certe estas vera. Sed ŝajne tamen ne estis vera, ĉar li diris: "Usona konsulo, eĉ se ĉi-momente ankoraŭ ne la Unua, mi efektive estas. Sed ĉu vi estas usonano, tion vi devas ankoraŭ pruvi al mi. Kie vi do havas viajn paperojn?" "Mi ja diris al vi jam, ke mi perdis ilin." "Vi perdis ilin. Kiel oni povas perdi siajn paperojn? Tiujn oni ja ĉiam portas ĉe si, tiom pli, se oni troviĝas en fremda lando. Vi ja eĉ ne povas pruvi, ke vi efektive estis sur la Tuscaloosa. Ĉu vi povas pruvi tion? " "Ne." "Do, kial vi venis ĉi tien? Eĉ se vi veturis sur la Tuscaloosa, eĉ se pruveblus, ke vi vere veturis sur la ŝipo, tio estus eĉ ne la plej malgranda pruvo, ke vi estas civitano. Sur usona ŝipo ankaŭ hotentotoj povas labori. Do, kial vi venis ĉi tien? Cetere, kiel vi venis sen paperoj de Antverpeno ĉi tien al Roterdamo? Tio estas neordinara."
38 "La polico min ja..." "Mi tre petas vin, ne venu al mi ankoraŭfoje kun tia rakonto. Kie oni iam aŭdis tion, ke ŝtataj oficistoj sendis iun per tia neleĝa vojo trans limon en fremdan landon? Sen paperoj? Tiel vi ne povas trompi min, kara viro." Kaj ĉion tion li diris rikanante kaj kun eterna rideto, ĉar usona oficisto ĉiam devas rideti, eĉ se li anoncas mortkondamnon. Tio estas lia respublika devo. Sed kio plej multe incitis min, estis, ke li ludis dum sia parolado ĉiam per krajono. Jen li zigzagis per ĝi sur la tabloplato, jen li gratis per ĝi en sia hararo, jen li tamburis per ĝi "My old Kentucky home 2 ", kaj jen li klakis per sia krajono tiel sur la tablo, kvazaŭ li volus per ĉiu klako firmnajli vorton. Plej volonte mi estus ĵetinta la inkujon sur lian vizaĝon. Sed mi devis pacienci, kaj tial mi diris: "Eble vi povas havigi al mi alian ŝipon, por ke mi venu hejmen. Ja povas esti, ke iu ŝipestro bezonas ankoraŭ viron aŭ, ke iu malsaniĝis." "Ŝipon? Sen paperoj ŝipon? Ne de mi, tiukaze tute ne penu reveni al mi." "Sed kie mi ricevu paperojn, se vi ne donas paperojn al mi?" mi demandis.
39 "Ĉu tio eble estas mia afero, kie vi ricevu paperojn? Ja mi ne forprenis ilin. Ĉu ne? Jen ĉiu vagabondo, kiu ne pli bone atentis pri siaj paperoj, povus veni kaj postuli paperojn." "Sinjoro", mi tamenis je tio, "mi supozas, ke ankaŭ jam aliaj homoj, kiuj ne estas laboristoj, perdis siajn paperojn." "Vi pravas, sed tiuj homoj havas monon." "Ha, tiel!" mi kriis laŭte. "Nun mi komprenas." "Nenion vi komprenas", li rikanis, "mi volas diri, ke temas tiukaze pri homoj, kiuj posedas kromajn legitimaĵojn, homoj, pri kiuj neniu dubo eblas, homoj, kiuj havas hejmon, kiuj havas adreson." "Do estas mia kulpo, ke mi havas nek vilaon nek hejmon nek alian adreson ol mian laborlokon?" "Tio ne estas mia afero. Vi perdis la paperojn. Zorgu do, ke vi ricevu aliajn. Mi devas agi laŭ miaj direktivoj. Ne estas mia kulpo. Ĉu vi jam manĝis?" "Mi ja ne havas monon kaj mi ne petis almozon ĝis nun."
40 "Atendu momenton." Li ekstaris kaj iris en alian ĉambron. Post kelkaj minutoj li revenis kaj donis al mi karton. "Jen manĝokarto por tri kompletaj tagoj en la marista domo. Se ĝi estos elĉerpita, venu senĝene ankoraŭfoje. Provu denove, eble vi trovos alian ŝipon, ŝipon de alia nacio. Kelkaj ne tiel precize kontrolas. Mi ne rajtas fari aludojn. Vi mem devas eltrovi tion. En tiu ĉi kazo mi estas absolute senpotenca. Mi estas nura servisto de la ŝtato. 'm sorry, old fellow, can't help it. Good bye and g'd luck! 3 " Eblas, ke la viro pravas. Eble li tute ne estas tia bestaĉo. Kial homoj estu bestaĉoj? Preskaŭ mi supozas, ke la ŝtato estas la bestaĉo. La ŝtato, kiu forprenas la filojn de la patrinoj, por ĵeti ilin antaŭ la idolojn. Ĉi tiu viro estas la servisto de la bestaĉo, tiel kiel la ekzekutisto estas la servisto de la bestaĉo. Ĉion, kion la viro diris, li lernis parkere. Certe li devis lerni tion, kiam li trapasis la ekzamenojn por fariĝi konsulo. Tio glitis tute glate el li. Al ĉiuj miaj eldiroj li havis konvenan respondon, kiu tuj ŝtopis mian buŝon. Sed kiam li demandis: "Ĉu vi malsatas? Ĉu vi jam manĝis?", li subite fariĝis homo kaj ĉesis esti bestaĉservisto. Havi malsaton estas io homa. Havi paperojn estas io malhoma, io kontraŭnatura. Tial la diferenco. Kaj jen la kialo pro kio homoj pli kaj pli ĉesas esti homoj kaj fariĝas figuroj el papermaĉaĵo. La bestaĉo ne bezonas homojn; tiuj kaŭzas tro multe da laboro. Figuroj el papermaĉaĵo pli bone lasas sin starigi en vicoj
41 kaj meti en uniformojn, por ke la servistoj de la bestaĉo povu vivi pli oportune. Yesser 4, Jes, sinjoro. Rimarkoj pri ĉapitro 5 1.elsalti pobe (slange): fuĝi 2.My old Kentucky home (angle): Mia malnova hejmlando Kentucky, usona popolkanto. Strofo: La negroj ĝojas en la Kentucky-land', ĉar brilas somera la sun'. Herbejoj floras, kaj el la foliar' sonas ĉiam birdaj kantoj nun. Infanoj ludas senzorge ĉe l' kaban', gajege, sen melankoli'; sed iam nur pro vi, Kentucky-land', pro vi! Ploru ne, negrino, ĉe la kampara rand'! Sed eksonu kanto por la Kentucky-hejm', por la kara, malproksima land'! trad. Paul Bennemann 3. 'm sorry, old fellow, can't help it. Good bye and g'd luck (angle): Mi bedaŭras, amiko mia, mi ne povas helpi al vi. Adiaŭ kaj multe da feliĉo. 4. Yesser: la angla parolkuntiro de Yes kaj Sir, do: Jes, sinjoro
42 6 Tri tagoj ne ĉiam estas tri tagoj. Estas tre longaj tri tagoj kaj estas tre kurtaj. Ke tri tagoj povus esti tiom kurtaj kiom tiuj tri tagoj, en kiuj mi havis bonan manĝon kaj liton, mi ne estus supozinta. Mi volis sidiĝi unuafoje por matenmanĝo, kaj jam pasis la tri tagoj. Sed eĉ se ili daŭrus la dekoblan tempon, al la konsulo mi ne reirus. Ĉu mi eble denove aŭskultu liajn parkere lernitajn ekzamenajn demandojn? Ion pli bonan ol antaŭe li ankaŭ nun ne scius. Ŝipon li ne povis havigi al mi. Do, kiun sencon havus permesi, ke li verŝu sur min siajn paroladojn? Eble li denove estus doninta al mi karton. Sed ĉifoje certe jam kun gesto kaj mieno, kiuj kunpremus al mi jam la gorĝon, antaŭ ol mi metus kuleron en la supon. La tri tagoj fariĝus eĉ multe pli kurtaj ol la antaŭaj. Sed la plej grava kialo estis, ke mi ne volis perdi el mia memoro la etan pecon da homo, kiu li estis okaze de mia unua vizito en tiu momento, kiam li zorgis, ke mi bone fartas. Certe li ĉifoje transdonus la karton al mi kun la plena supereco de bestaĉservisto kaj kun moralornamitaj paroloj, ke ĉi tiu fojo devos esti la lasta fojo, ke venas tro multaj kaj ke oni ne ripozu kun tio, ke oni mem faru ion por antaŭeniri. Prefere mortaĉi, ol iri plian fojon tien. Ho, amata animo de tajloro, kiom mi malsatis! Tiom mi malsatis, ke Dio indulgu. Kaj tiom laca pro la dormado en pordegaj vojoj kaj anguloj, ĉiam ĉasate dum dormemaj momentoj de la noktpolico, kiu enlumigis per poŝlampoj en la pordegajn vojojn kaj angulojn. Ĉiam devi memgardi,
43 dum dormo devi aŭskulti la patrolon je kvindekpaŝa distanco, por sufiĉe frue skui la polvon de la piedoj. Esti kaptita de ili signifus la labordomon. Kaj en la haveno neniu ŝipo, kiu bezonus iun. Tie tiom da centoj de maristoj el la propra lando estas surpiede, kiuj serĉas ŝipon kaj havas bonajn paperojn. Kaj neniu laboro en la fabrikoj, neniu laboro en iu vendejo. Eĉ se laboro estus, la viro, kiu donas la laboron, tute ne rajtus doni ĝin al mi. Ĉu vi havas paperojn? Ne? Domaĝe, mi ne rajtas dungi vin. Vi estas eksterlandano. Kontraŭ kiuj la pasportoj kaj enirvizoj estas direktataj? Kontraŭ la laboristoj. Kontraŭ kiuj celas la limigado de enmigroj en Usonon kaj en aliajn landojn? Kontraŭ la laboristoj. Kaj je kies instigo kaj pro kies potenca subteno ofte estas kreitaj tiuj leĝoj, kiuj neniigas la liberon de la homoj, kiuj devigas ilin vivi tie, kie ili ne volas vivi, kiuj malhelpas ilin iri al tiu parto en la mondo, en kiuj ili ŝatus vivi? Je instigo kaj pro subteno de la laboristaj organizoj. Bestaĉo en la bestaĉo: Mi gardas klanon mian; tiu, kiu ne apartenas al klano mia, povas perei, se tiu pereas, tiom pli bone, jen unu rivalo malpli. Jes, sinjoro. Tiom malsata kaj tiom laca! Poste venas la tempo, en kiu oni ne plu pensas pri tio, ĉu faras diferencon, erare interŝanĝi la monujon de alia, kiu ne malsatas, kun la propra ne ekzistanta monujo. Oni ne devas erare interŝanĝi ilin, oni komencas, sen intenci tion, pensi pri la monujo de homo, kiu ne malsatas.
La Perdita Princino de Oz De Baum, L. Frank (Lyman Frank), 1856 1919 Ilustrita de Neill, John R. (John Rea), 1877 1943 Tradukita el la Angla al Esperanto de Broadribb, Donald (Donald Richard), 1933 Unue
Pro Esperanto - Vieno Hungara Esperanto-Asocio - Budapeŝto 1990
Claude Piron El papera eldono: Pro Esperanto - Vieno Hungara Esperanto-Asocio - Budapeŝto 1990 Kovrilo de Tamás Bakos ISBN 963 571 110 7 c Claude Piron Eldonis: Pro Esperanto (Vieno) kaj Hungara Esperanto-Asocio
ROBINSONO KRUSO. lia vivo kaj strangaj, mirindegaj aventuroj. Verkita de Daniel Defoe. Tradukis en 1908 Pastro A. Krafft
ROBINSONO KRUSO lia vivo kaj strangaj, mirindegaj aventuroj Verkita de Daniel Defoe Tradukis en 1908 Pastro A. Krafft 1 ROBINSONO KRUSO lia vivo kaj strangaj, mirindegaj aventuroj Verkita de Daniel Defoe
Robinsono Kruso Danielo Defo Tradukita de A. Krafft
Robinsono Kruso Danielo Defo Tradukita de A. Krafft Pri la e-libro Ĉi tiu e-libro estas adaptita el Robinsono Kruso, lia vivo kaj strangaj, mirindegaj aventuroj, anglalingva verko de Danielo Defo (Daniel
Trans la Spegulo. kaj kion Alico trovis tie. de Lewis Carroll ilustrita de John Tenniel tradukita de Donald Broadribb
Trans la Spegulo kaj kion Alico trovis tie de Lewis Carroll ilustrita de John Tenniel tradukita de Donald Broadribb TRANS LA SPEGULO KAJ KION ALICO TROVIS TIE PERSONARO (Laŭ la aranĝo antaŭ la komenco
L. ZAMENHOF FUNDAMENTA KRESTOMATIO
1 de 204 01-11-2006 13:38 The Project Gutenberg EBook of Fundamenta Krestomatio, by L. Zamenhof Copyright laws are changing all over the world. Be sure to check the copyright laws for your country before
Belaj Aŭtunaj Tagoj. MIZUNOYoshiaki. la organo de Tokorozaŭa-Esperanto-Rondo. n-ro novembro 2010
la organo de Tokorozaŭa-Esperanto-Rondo Belaj Aŭtunaj Tagoj n-ro novembro 2010 MIZUNOYoshiaki Nuntempe daŭras belaj aŭtunaj tagoj. Konsiderante la varmegajn tagojn eĉ en la medio de septembro, ŝajnas ke
Tarzan de la Simioj. Elangligis Donald J. HARLOW. de Edgar Rice BURROUGHS
Tarzan de la Simioj Elangligis Donald J. HARLOW de Edgar Rice BURROUGHS 2 Enhavtabelo 01. Sur la maron 003 02. La sovaĝa hejmo 008 03. Vivo kaj morto 013 04. La simioj 016 05. La blanka simio 020 06. Ĝangalaj
LA ŜTONA URBO. Anna Löwenstein
La ŝtona urbo LA ŜTONA URBO Anna Löwenstein Kovrilo: junulino kun pleto (murpentraĵo el Stabia, apud Pompejo, 1an jarcenton pk). La Ŝtona Urbo Eldono de Flandra Esperanto-Ligo n-ro 23 en la serio "Stafeto"
LEGOLIBRETO V. Estu indulgema al mia laboro. Jindřiška Drahotová
LEGOLIBRETO V. El E-eretoj kolektitaj el diversaj lokoj por karaj amikoj ni preparis tiun ĉi Legolibreton jam kvinan en la vico. Ĝi ne pretendas ian profesian sperton, nur volas doni ion por legi kaj amuzi.
Fundamenta Krestomatio 1 Fundamenta Krestomatio The Project Gutenberg EBook of Fundamenta Krestomatio, by L. Zamenhof Copyright laws are changing all over the world. Be sure to check the copyright laws
A. RIVIER. EN RUSUJO PER ESPERANTO. MOSKVA LIBREJO "ESPERANTO". 26, Tverskaja, 26, Moskvo, Rusujo.
1 A. RIVIER. EN RUSUJO PER ESPERANTO. MOSKVA LIBREJO "ESPERANTO". 26, Tverskaja, 26, Moskvo, Rusujo. Bohemujo, F. TOPIC, Ferdinandova 11, PRAHA. Brazilio, FR. ALVES Y Ca, 166, rua do Ouvidor, RIO DE JANEIRO.
Enkonduka prelego Busano, KR, 50-a Kongreso de ILEI. Edukado al respektoplena turismo. Mireille Grosjean
Enkonduka prelego Busano, KR, 50-a Kongreso de ILEI Mireille Grosjean Edukado al respektoplena turismo En la jaro 1985 mi vizitis Japanion unuan fojon kun mia edzo kaj niaj du filinoj en la aĝo de 7 kaj
MALKOVRANTA LA ĜOJON KAJ MONDON DE VERA KRISTANISMO
BAZOJ DE LA BIBLIO LERNA HELPLIBRO MALKOVRANTA LA ĜOJON KAJ MONDON DE VERA KRISTANISMO DANKAN HISTER Christadelphian Advancement Trust 49 The Woodfields, South Croydon Surrey CR2 0HJ ENGLAND Registered
Chapter 5. Vojaĝu kun Zam (A basic course)
Chapter 5 Vojaĝu kun Zam 1 10 (A basic course) Introduction...2 Vojaĝo 0 (nul) - Zam, via kunvojaĝanto, prezentas sin...3 Vojaĝo 1 (unu) - Bonvenon al Kairo!...4 Vojaĝo 2 (du) - Bonvenon al Novjorko!...5
Fundamenta Krestomatio L. Zamenhof The Project Gutenberg EBook of Fundamenta Krestomatio, by L. Zamenhof Copyright laws are changing all over the world. Be sure to check the copyright laws for your country
BONAJ DEMANDOJ KAJ BONAJ RESPONDOJ
BONAJ DEMANDOJ KAJ BONAJ RESPONDOJ Verkis: Majstro S. Damiko - 1 - Antaŭparolo al la kvara reviziita eldono Antaŭ ĉirkaŭ 18 jaroj grupo da budhanaj studentoj de Singapuro-Universitato venis viziti min.
Kiel ĝi funkcias, kiel vi kontribuas
Ziko van Dijk VIKIPEDIO por vi Kiel ĝi funkcias, kiel vi kontribuas Ziko van Dijk Vikipedio por vi Kiel ĝi funkcias, kiel vi kontribuas 2008 Enhavo: 1. Enkonduko 5 2. Bazaj kapabloj 6 2.1. Fenestroj kaj
n ĝ ESK paĝo Se
n ĝ ESK paĝo 1 110 Se OFICIALA ORGANO DE LA AŬSTRALIA KAJ NOV-ZELANDA ESPERANTO-ASOCIOJ... Volumo 20 [3] numero 111 oktobro 2012... Presita de CMYK Colour Online en Melburno, Aŭstralio Redaktoroj: Kam
GRAMMAR & SYNTAX Part 1 VERBS : TENSES. Past tense as impf :
GRAMMAR & SYNTAX Part 1 VERBS : TENSES Past tense as impf : G 8.13 li vidis ke sekiĝis la supraĵo : 14 elsekiĝis, ie c 8 wk later Da 5.5 la reĝo vidis la manon, kiu skribis G 11.5 Dio malleviĝis, por vidi
SESA VOLUMO. (rekonstuita sen bildoj) ĈAPITRO 12 KALOCSAY LA REDAKTORO
OMAĜE AL Kálmán Kalocsay El Abaújszántó ĝis Esperanta Parnaso SESA VOLUMO (rekonstuita sen bildoj) 12.1 Enkonduko ĈAPITRO 12 KALOCSAY LA REDAKTORO Kalocsay ankaŭ kiel redaktoro plenumis nemezureblan laboron.
Enhavo. anoncoj. Por ĝui universalan lingvon en la estonteco, ni devas certigi, ke ni havos komunan planedon. Zendo: pensiga ludo enigma
Enhavo anoncoj anoncoj Forpasoj de David RICHARDSON kaj Gertrude NOVAK; Kie ni kongresos en 2015?; Cinderella stamps available; Would you like to be a kontaktulo?; Novaj varoj en la libroservo Por ĝui
Karlo Markso kaj Frederiko Engelso. Manifesto de la Komunista Partio. kun enkonduko de Eric Hobsbawm
Karlo Markso kaj Frederiko Engelso Manifesto de la Komunista Partio kun enkonduko de Eric Hobsbawm Karlo Markso kaj Frederiko Engelso Manifesto de la Komunista Partio kun enkonduko de Eric Hobsbawm Monda
Abonoj & Pasintaj Numeroj. Kiel kontribui al ESK. ESK paĝo Mar P.O. Box 1097 Bendigo Central Vic 3552 Australia
n OFICIALA ORGANO DE LA AŬSTRALIA KAJ NOV-ZELANDA ESPERANTO-ASOCIOJ... Volumo 21 [1] numero 112 marto 2013... Presita de CMYK Colour Online en Melburno, Aŭstralio Redaktoroj: Kam Lee, Robert Budzul kaj
Lingva diverseco kaj la internaciigo de la universitatoj en Eŭropo 1
Michele Gazzola Lingva diverseco kaj la internaciigo de la universitatoj en Eŭropo 1 Resumo La internaciigo de universitatoj estas defio por la eŭropa lingva diverseco. La reformoj de universitatoj en
Esperanto. en Danio. Speciala numero septembro 2009
Esperanto en Danio Speciala numero septembro 2009 Ivo Lapenna 5.11.1909 15.12.1987 Ivo Lapenna Biografiaj Notoj Biografiaj Notoj estas publikigita en la internacia kultura kaj informa revuo Horizonto n
UNU RINGO ILIN REGAS
1 Aleksander Korĵenkov UNU RINGO ILIN REGAS J. R. R. Tolkien en Esperanto Ĉi tiu libro estas elŝutita el la Kiosko de Sezonoj http://esperanto.org/ondo/libroj/libroj.php Mi sidas apud fajr, pensante pri
EŬROPA HIMNO. Al Eŭropo Teksto: Umberto Broccatelli
EŬROPA HIMNO Al Eŭropo Teksto: Umberto Broccatelli Kantu kune amikaro, ni la ĝojon festas nur, nek rivero nek montaro plu landlimoj estas nun. Ho Europo, hejmo nia, tro daŭradis la divid'. Nun brilegu
Enhavo. anoncoj. Malkovri Montrealon trovi amikojn! NASK revenos al Raleigh kun KTF. leterkesto. Varti jaguaron. Sonos. Vinovolo
Enhavo anoncoj Tradukinto serĉas usonajn provlegantojn; Korespondi deziras; Forpaso: Sara Ann ESTLING; Forpaso: Rochelle Florence GROSSMAN; Upcoming UEA-KER exam at Stanford University; Venonta elekto
13 a jaro Julio - Aúgusto 2010
13 a jaro Julio - Aúgusto 2010 Numeroj 7-8 Libroj utilas por montri al homo, ke liaj ideoj, ŝajne tiom originalaj, neniel fine estas tiaj. Abraham Lincoln (1809-1865) Mongolio. Lando de Hunoj. La mita
KUNSIDO EN BRUSELO: AKTIVA EŬROPA CIVITANECO
Oktobro 2008, 10 (75) Karaj legantoj, Jen nova numero de Eǔropa Bulteno. Mi elkore dankas al la kontribuintoj kaj invitas vin aktive partopreni en aperado de la sekvaj numeroj de nia gazeto. Viaj kontribuoj
SOMERA ESPERANTO-STUDADO EN NITRA
Aŭgusto 2014, Numero 140 SOMERA ESPERANTO-STUDADO EN NITRA La 8-a Somera Esperanto Studado (SES) okazis inter la 12-a kaj la 20-a de julio 2014 en slovaka urbo Nitra. Partoprenis 250 personoj el 29 landoj.
Filatelo kaj Esperanto Okaze de la 110-jariĝo de Triesta Esperanto-Asocio
19 a jaro - N 131 Majo-Junio N. 5-6/2016 Malscio estas la plej granda fonto de feliĉo. Giacomo Leopardi, itala poeto (1798-1837) Grava informo! Ĵaŭdon la 16 -an de junio 2016 okazos en la Poŝta Palaco,
WikiTrans: La angla Vikipedio en Esperanto
WikiTrans: La angla Vikipedio en Esperanto Eckhard Bick GrammarSoft ApS & Suddana Universitato eckhard.bick@mail.dk Resumo: WikiTrans estas tradukprojekto kaj retejo por tradukita(j) Vikipedio(j). Uzante
Tiusence oni povas diri ke la preparoj tre bone progresas. Ni jam. ŭropa Bulteno 1 Majo 2010, N 5 (94)
ŭropa Bulteno 1 Majo 2010, N 5 (94) La estraro de EEU aktivis en Kaiserslautern Esperanto-Vikipedio ricevis rekonon pro kresko Profesia dokumenta filmo pri E-movado Wikitrans Epokfara novaĵo Beneluksa
BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO INSTITUTO
Albana Esperanto-Asocio estas jure agnoskita laŭ decido nr 3503 dato 15/02/2013 de la Juĝejo de Tirana Retpaĝo: http://esperantoshqipria.weebly.com/index.html aŭ simple: www.esperanto.net/al kaj www.esperanto.net/sq
KVINDEK JAROJ POST MONTEVIDEO. Enkonduko
KVINDEK JAROJ POST MONTEVIDEO Enkonduko Antaŭ precize kvindek jaroj, en 1954, okazis difina evento en la historio de Esperanto: la Ĝenerala Konferenco de Unesko akceptis rezolucion favoran al la lingvo.
Pri medicina terminologio en Esperantujo:
MEDCNA Pri medicina terminologio en Esperantujo: Recenzo de la Oklingva Medicina Enciklopedia Vortaro (OMEV) de Jozo Marević On medical terminology in the world of Esperanto: Recension of the Eight-language
KRESKO 6 2018 majo KROATA ESPERANTISTA KOLEGARO Davido kaj Goliato Cerbumante pri malforteco de Esperanto, mi ofte vidas ĝin kiel malgrandan Davidon, kiu staras antaŭ la grandega kaj senkompata mondo,
19 a jaro - N 133 Septembro - Oktobro
19 a jaro - N 133 Septembro - Oktobro N. 9-10/2016 Junularo ne bezonas predikojn. Junularo bezonas ekzemplojn de honesteco, kohereco kaj altruismo. Alessandro Pertini, ĵurnalisto, politikisto (1896-1990)
Riu Riu Chiu Spanish; English; Esperanto
Yuletide Carols iu iu Chiu Spanish; English; Esperanto Jula Karolaro 1556 Mateo Flecha el Viejo? Cancionero de Upsala Arrangement and English and Esperanto translations / Aranĝo kaj tradukoj anglen kaj
Fremdlingvo-instruado kiel publika politiko
Alta Konsilio pri Taksado de la Instrusistemo Fremdlingvo-instruado kiel publika politiko François GRIN Profesoro, Universitato de Ĝenevo Vicdirektoro, SRED N 19 Septembro 2005 Raporto verkita je la peto
UNESKO. Amaskomunikilaro: Operacia purigo UNESKO. Julio-Septembro 2017 n o 2. En La Internacia Lingvo Esperanto 联合国教科文组织信使杂志 ( 世界语版 )
Kuriero UNESKO En La Internacia Lingvo Esperanto 联合国教科文组织信使杂志 ( 世界语版 ) Amaskomunikilaro: Operacia purigo Julio-Septembro 2017 n o 2 UNESKO Organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj por Edukado, Scienco kaj Kulturo
DELEGITARO DE EEU ĈE LA PREZIDANTO DE EŬROPA PARLAMENTO
Januaro 2010, 1 (90) DELEGITARO DE EEU ĈE LA PREZIDANTO DE EŬROPA PARLAMENTO Por festi la 150-an datrevenon de la naskiĝo de Zamenhof, Margareta Hanzlik MEP aranĝis ke delegacio de EEU renkontu prezidanton
Ü Ü Ü. novembro 2017 / n-ro 130
tempo Gazeto de Kroata Esperanto-Ligo Časopis Hrvatskog saveza za esperanto novembro 2017 / n-ro 130 Ü Ü Ü Ü Grandioza atingo de Esperanto ĉe EU-fondaĵo Vodnikova 9 ĉu nia oficejo kaj turisma ejo? Internacia
preskaň netrarigardebla. La bazo problemo de la kuracado per tiuj substancoj restas iliaj relative alta tokseco, malbona stomaka tolero, kaj per tio
MEDICINISTAJ INFORMOJ - cirkulero de ĉeĥaj esperantistoj - medicinistoj, farmaciistoj, geflegistoj kaj ruĝkrucanoj. Eldonis: Ĉeĥa esperanto asocio - medicinista sekcio, Jilská 10, 11000 Praha 1, CSSR.
Summi triumphum. & bc. w w w Ó w w & b 2. Qui. w w w Ó. w w. w w. Ó œ. Let us recount with praise the triumph of the highest King, 1.
Sequence hymn for Ascension ( y Nottker Balulus) Graduale Patavienese 1511 1. Sum Summi triumphum Let us recount ith praise the triumph of the highest King, Henricus Isaac Choralis Constantinus 1555 3
BONA ESPERO Revuo de la Esperanto- Asocio de Suda Afriko Numero
BONA ESPERO Revuo de la Esperanto- Asocio de Suda Afriko Numero 1 2008 La Redaktoro Kontribuaĵojn sendu papere (prefere maŝinskribite), aŭ en elektronika formato al la redaktoro: Poŝte: Johan KÖHLER P.O.
Internacia Kongresa Universitato Vilno 2005 IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO. 58a sesio. Vilno, julio Redaktis : Amri Wandel
IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO 58a sesio Vilno, 23-30 julio 2005 Redaktis : Amri Wandel UEA Universala Esperanto Asocio 1 Enhavo Enkonduko 3 La IKU Rektoro 4 IKU1 / AIS1 Hans Michael Maitzen / Amri
ENHA V -0. Jo 6'5 66 t36 g3. I ug NOVELO.!
1. STUDOJ f( AJ SKIZO.I Belmont, Leo: Parolado ce la malferma kunsido de Universala Kongreso..:... - - - - - Dresen, Helm.i: Pasis la kongreso - - -- - D. Viktorov-Cehovic : En H.usujo oni konstr_uas grandan
IKU 61 INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO. 61a sesio. Roterdamo, Nederlando julio Redaktis: José Antonio Vergara
IKU 61 INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO 61a sesio Roterdamo, Nederlando 19 26 julio 2008 Redaktis: José Antonio Vergara Universala Esperanto-Asocio Enhavo Enkonduko... 1 La rektoro... 2 IKU 1 Hans Michael
NIAJ LANDAJ MOVADOJ (2)
ŭropa Bulteno 1 Julio 2010, N 7 (96) Eŭropa Esperanto-unio renovigis sian paĝaron Slovenia Esperanto-movado Aktualaĵoj pri E-D-E Irlanda partio subtenas Esperanton Renkontiĝo kun turkaj lernejanoj kaj
Terminologiaj konsideroj Jan Werner K A V A - P E C H ENHAVO Antaŭparolo A. Ĝenerale pri faka apliko de Esperanto kaj pri terminologio 1. Kulturo de komunikado 2. Ĉu konflikto inter vorto kaj nocio? 3.
Internacia Kongresa Universitato Vilno 2005 IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO. 58a sesio. Vilno, julio Redaktis : Amri Wandel
IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO 58a sesio Vilno, 23-30 julio 2005 Redaktis : Amri Wandel UEA Universala Esperanto Asocio 1 Enhavo Enkonduko 3 La IKU Rektoro 4 IKU1 / AIS1 Hans Michael Maitzen / Amri
Roberto da Silva Ribeiro- IPHAN- Brazila Nacia Instituto pri Historia kaj Arta Heredaĵo
Redaktas: Dominique Santos- Doktoro pri Historio ĉe Federacia Universitato de Goiaso- Brazilo Kunredaktantoj kaj konsilantoj: Roberto da Silva Ribeiro- IPHAN- Brazila Nacia Instituto pri Historia kaj Arta
I NTERNACIA K ONGRESA U NIVERSITATO
ISBN 978 92 9017 124 9 I NTERNACIA K ONGRESA U NIVERSITATO 67-a SESIO Bonaero, Argentino 26 julio 2 aŭgusto 2014 José Antonio Vergara (red.) Universala Esperanto-Asocio Enhavo Antaŭparolo... 2 IKU 1 Jorge
Commissioned by Paul and Joyce Riedesel in honor of their 45th wedding anniversary. Lux. œ œ œ - œ - œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ.
LK0-0 Lux/ a caella $2.00 Commissioned by aul and Joyce Riedesel in honor of their 5th edding anniversary. Offertorium and Communio from the Requiem Mass f declamatory - solo - - - - U Ex - au - di o -
ISBN Rejkjaviko, Islando julio Amri Wandel kaj Roy McCoy (red.) Universala Esperanto-Asocio
ISBN 978 92 9017 122 5 I nternacia K ongresa U NIversitato 66-a sesio Rejkjaviko, Islando 20-27 julio 2013 Amri Wandel kaj Roy McCoy (red.) Universala Esperanto-Asocio Enhavo Enkonduko...2 IKU 1 Otto
PROGRAMO DE LA ANTAŬKONGRESO PRETA
Februaro 2014, Numero 135 PROGRAMO DE LA ANTAŬKONGRESO PRETA La Loka Kongresa Komitiato de la 10-a kongreso de EEU decidis ke lige al la kongreso okazos ankaŭ antaŭkongreso kun pure turisma enhavo, kies
Fundamento. La ĉielo estas blua. Kie estas la libro kaj la krajono? La libro estas sur Komentario la tablo, kaj la pri krajono la kuŝas sur la
5 Patro kaj frato. Leono estas besto. Rozo estas floro kaj kolombo estas birdo. La rozo apartenas al Teodoro. La suno brilas. La patro estas sana. La patro estas tajloro. Fundamento 6 Infano ne estas de
MALFERMITA INTERRELIGIA FORUMO EN NITRO
Septembro 2016, Numero 163 MALFERMITA INTERRELIGIA FORUMO EN NITRO Unu el celoj de la 101-a Universala Kongreso (UK) de Esperanto estis malfermi pere de tri akompanaj malfermitaj fakaj aranĝoj nian movadon
SANO JARKOLEKTO 1983 NUMERO 4 ĈEĤA ESPERANTO-ASOCIO
SANO JARKOLEKTO 1983 NUMERO 4 ĈEĤA ESPERANTO-ASOCIO S A N O jarkolekto 1983 numero 03 - Ĉeĥa Esperanto-Asocio SANO - Cirkulero de medicinistoj, farmacistoj, geflegistoj, ruĝkrucanoj kaj de tiuj kiuj interesiĝas
Du jardekoj de Internacia Kongresa Universitato
Amri Wandel Du jardekoj de Internacia Kongresa Universitato Resumo La Internacia Kongresa Universitato (IKU), antaŭe konata kiel Internacia Somera Universitato (ISU), estas daŭra kultura manifestacio kun
Propono klasifiki la prepoziciojn de esperanto
Propono klasifiki la prepoziciojn de esperanto Fabrizio A. Pennacchietti (1938), italo. Studis en Torino, Romo kaj Munkeno. Instruis semidan filologion en Venecio (1969-1972) kaj Torino (ekde 1969). Orda
A TI,DIOS (You Are God) œ œ. œ œ œ œ. œ. œ. œ. Dios, Dios, God, we ac -
Keyboard ITRO South erican Dance (q = ca. 80) TI,DIOS ( re God)....... the Se - the.. m Bilingual Spanish nglish.. % % Text: Spanish: Rosa María Icaza, VI, 1999, Mexican erican ultural enter. rights reserved.
A TI,DIOS (You Are God) INTRO South American Dance (q = ca. 80) Dm. œ œ. œ # œ œ œ œ. œ. œ. œ œ. j J œ. œ œ œ œ œ œ œ. ba - mos; you; All
TI,DIOS ( re God) INTRO South erican Dance (q = ca 80) # %? Bilingual Spanish nglish? RFRIN: 1st time: ; reafter: Soprano/Melody F lto Tenor m claim ce - claim you; mos; you; Dios, Dios, God, J J Text:
IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO
IKU INTERNACIA KONGRESA UNIVERSITATO 59a sesio Florenco, Italio 29 julio 5 aŭgusto 2006 Redaktis: Amri Wandel UEA Universala Esperanto Asocio Akademioj, lingvoj kaj planlingvoj Věra Barandovská-Frank (1952),
Thomas Tallis Mass for 4 voices
homas allis Mass for voices G-Lbl dd. M 1780-5 Edited for choir by effrey Quick homas allis: Mass in voices Edition by effrey Quick his is a practical edition meant to make this mass possible for mixed
转基因与可持续发展农业 Genetika Modifo kaj Daŭripova Agrikulturo
第 67 届国际世界语大会大学演讲报告.2014-08-01 阿根廷首都布宜诺斯艾力斯 Prelego en IKU de la 99a UK la 8a Julie 2014 Bonaero Argentino 转基因与可持续发展农业 Genetika Modifo kaj Daŭripova Agrikulturo - Ĉu vi kuraĝas preni nutraĵon el GMO? Trezoro
L. S. G. Ligo de Samseksamaj Geesperantistoj Retejo: Adreso, retpoŝto: Vidu ĉe la sekretariokasisto sube. Membriĝo: Kontaktu
λ LSG FORUMO n-ro 135 (5/2006) Membrogazeto de Ligo de Samseksamaj Geesperantistoj LSG ne kunvenos 2007 en Japanio, sed ni esperas ke vi tamen iros al la UK en Jokohamo! La venonta kunveno de LSG okazos
Organizantoj. Sofja Zareckaja Sonja (RU) ĉef-organizanto de la aranĝo. Peter Baláž Petro (SK) Dorota Rodzianko (PL) Matthieu Desplantes (FR)
Programlibro SES-2018 Organizantoj Peter Baláž Petro (SK) Dorota Rodzianko (PL) Matthieu Desplantes (FR) Sofja Zareckaja Sonja (RU) ĉef-organizanto de la aranĝo financoj, administrado retpaĝaro, kinejo,
Nia mondo La planedo Tero. KAEST 2008 Plastajhoj en la akvo (Westermayer/Niesert) 1
Nia mondo La planedo Tero KAEST 2008 Plastajhoj en la akvo (Westermayer/Niesert) 1 Rio de Janeiro 1992: Agendo 21 La pintokonferenco pri medio kaj evoluo (en: UNCED, eo: UNKME) prilaboris vojojn por solvi
ANCIENT GROOVE MUSIC ( ) Motets for Holy Week. Edited by BEN BYRAM WIGFIELD
ANIENT GRE MSI ANTNI LTTI (1667-1740) Motets for Holy Week Edited by BEN BYRAM WIGFIELD 1. Arbor dignisma 2. nes No. 1 3. nes No. 2 4. Sepulto Dino 5. ere languores nostros.anientgroove.o.uk NTENTS 1.
Contents. 4 Why invest in Cape Verde? 6 History of Cape Verde. 7 Sal Island. 8 Dunas Beach Resort. 9 Why invest with The Resort Group
Contents 4 Why invest in Cape Verde? 6 History of Cape Verde 7 Sal Island 8 Dunas Beach Resort 9 Why invest with The Resort Group 10 Dunas Beach Resort and Facilities 12 Investment Opportunity 14 Meliá
~ Marian motet for SATB choir a cappella ~ Music y Giovanni ierluigi da alestrina, c. 1525-159 Text from 11th century German hymn attr. Hermann of Reichenau, 1013-105 HMM Editions 619 Seventh Street South
Alma Nemes. Transcribed from several period publications. - ma Ne - mes. w œ w. Ne - mes. w w w w. - mes, quae di - ce - re Cy - pris
SOPRANO ALTO TENOR BASS 4 2 4 2 4 2 4 2 - - ma Ne - s - ma Ne - s so - la ma Nes Transcribed from sever period publications # - - ma Ne - - s # Orlando di Lasso (c. 1532-1594) # - ma Ne - s so - la œ #
DEUS CARITAS EST SATB Choir, Soloist, Organ. œ œ. œœœœœ. œ œœœ œ œ œ
INTRODUCTION 4? 4? 4 4? q = c 72? 7? SAMPLE From the repertoire of the International Federation of Little Sgers (Foederatio Internationalis Pueri Cantores, FIPC) Bibliorum Sacrorum nova vulga editio Eng
Trimmatothelopsis versipellis Malkovro de kreskolokoj en Finistero (Francio), kladogeneza loko kaj taksonomiaj konsekvencoj
67 ISSN 0373 0875 Date de parution : 17.12.2014 Trimmatothelopsis versipellis Malkovro de kreskolokoj en Finistero (Francio), kladogeneza loko kaj taksonomiaj konsekvencoj far Cécile Gueidan *, Jean Yves
Claudio Merulo ( ) Ave gratia plena. Transcribed and edited by Lewis Jones
Claudio Merulo (1533-1604) Ave gratia plena à8 Transcried and edited y Leis Jones Source: Sacrorum Concentuum (1594) Venice: Gardano. No. 1 The title-page of each partook reads: [PART NAME IN LATIN]/SACRORVM/CONCENTVVM/Octonis,Den:
Ĉarto de la Tutmondaj Verdaj Partioj
Ĉarto de la Tutmondaj Verdaj Partioj Canberra 2001, aktualigita en Dakar 2012 Preamblo Principoj La Tutmondaj Verduloj estas la internacia retaĵo de Verdaj partioj kaj politikaj movadoj. Ekologia Saĝeco
TITHEBARPROJECT.COM UIQUE OPPORTUITY FOR A COFFEE + BAR OPERATOR I LIVERPOOL CITY CRE, GROUD FLOOR + BASEM SPACE FROM 1,754 TO 4,200 SQ FT TO L We want someone with vision to create a buzzing bar for the
C O R M E U M E S T T E M P L U M S A C R U M P A T R I C I A V A N N E S S
C O R M E U M E S T T E M P L U M S A C R U M (MY HEART IS A HOLY PLACE) text and music by P A T R I C I A V A N N E S S text transated into Latin by E D W A R D J. V O D O K L Y S, S. J. Cor meum est
v is like Castilian b, a bilabial fricative. r is a lingual trill, h strongly aspirated.
dulces exuuiae dum fata deusque sinebat seet castoff garments, hile fate and god alloed, accipite hanc animam meque his ex soluite take this spirit and me from these cares curis. Relieve. Uixi et quem
SIN GLE BOND HOSE CLAMPS
Sec. 24 YOKE ENDS & HOSE CLAMPS Zinc Fin ished Drop Forged Yoke Ends Ad just able Auveco T Dimensions In Inches Unit Part No. Tap Size A B C D E F G H K Pkg. 10737 1/4-28 2 7/16 7/16 1-1/4 9/32 5/8 1/4
a suite of three songs about childhood, for SATB chorus and piano
Niño (Boy) a suite of three songs aout childhood, for SATB chorus and iano 1 Agua, Dónde Vas (Water, Where Are You Going) 1:35 2 Canción Tonta (Silly Song) 1:05 3 De Casa En Casa (rom House to House) 2:15
" Voting Place " " Prince William County, Virginia Gainesville Election District Voting Precincts and Voting Places EVERGREEN BATTLEFIELD ALVEY
GROVETON PAGELAN LN MOUNTAIN Prince William County, Virginia Gainesville Election istrict Voting Precincts and Voting Places EVERGREEN LOGMILL JAMES MAISON HY 15 Voting Place 401 Evergreen Precinct Evergreen
Ecce dies venit desideratus
Bartolomeo Spontone (1530 - c. 1592) Ecce dies venit desideratus à 7 Transcribed and edited by Leis Jones Source: The source comprises telve partbooks, the title pages of hich read: [PART NAME IN LATIN]/RELIQUIAE/SACRORUM/CONCENTUUM/GIOVAN
Chapter 12 Phone Reservations Dialogue
Francesca Chapter 12 Phone Reservations Dialogue, fammi un favore! Mi fa male la testa. Puoi telefonare all hotel a Stresa per la nostra vacanza? Kathy, (you familiar command) do me a favor! I have a headache.
EU DECLARATION OF CONFORMITY
Product Description: Manufacturer Name & Address: PAC8000 General Electric Intelligent Platforms, Inc 2500 Austin Drive Charlottesville, VA 22911 USA This declaration of conformity is issued under the
OVERVIEW. TIBRE Project Initiative The Tourism Industry Tourism in Drumheller Results
TIBRE Drumheller OVERVIEW TIBRE Project Initiative The Tourism Industry Tourism in Drumheller Results TIBRE Project Initiative What is TIBRE? Definition: Tourism Industry Business Retention and Expansion
23 Healthy And Crazy Good Cast Iron Recipe Meals: Mouthwatering Recipes For Those Who Also Care To Lead A Healthy Weight Lifestyle By Jeff Ramsey
23 Healthy And Crazy Good Cast Iron Recipe Meals: Mouthwatering Recipes For Those Who Also Care To Lead A Healthy Weight Lifestyle By Jeff Ramsey READ ONLINE Nueva Concordancia Strong Exhaustiva Nueva
And soonest our best men with thee do go, Rest of their bones, and soul's delivery. Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate men, And dost
SUBJECT MATTER & THEME Subject matter: something that the author deals with in the work Theme: the meaning of the work that the author wants to share with or deliver to the reader Among other important
Specification Details: Coded Dash Number M28803/1 -MC PART LISTINGS MANUFACTURER'S DESIGNATION OR TYPE NUMBER TEST OR QUALIFICATION REFERENCE
Specification Details: DLA Land and Maritime - VQ Date: 2/4/2015 Specification: MIL-DTL-28803 Title: Display, Optoelectronic, Readouts, Backlighted Segmented Federal Supply Class (FSC): 5980 Conventional:
Digital Resources for Aegean languages
Digital Resources for Aegean languages Objectives: Make digital texts available to: researchers non-specialists broader audience Keep editions updated Analysis tools: deciphering, linguistic analysis:
Cobertura do bosque de ribeira do Sar e Sarela no concello de Santiago de Compostela
Cobertura do do Sar e Sarela no concello de Santiago de Compostela ALUMNADO: BIOLOXÍA-XEOLOXÍA - 4º ESO AB ( 2012-2013). PROFESOR: Leopoldo Bahillo Varela. Departamento: BIOLOXÍA-XEOLOXÍA do IES de Sar
Hiking Hillw alking 2009
Hiking Hillw alking 2009 Over seas Visit o r s w h o w en t h ikin g/ an d o r h illw alkin g w h ile in Ir elan d sp en t an est im at ed 494 m illio n in 2009. Holidaym aker s Overseas Part icipant s
Edukado por Tutmonda Civitaneco: Kune Atingi la Celojn por Daŭripova Evoluigo Internacia Konferenco de Neregistaraj Organizaĵoj de la Fako pri Publika Informado de Unuiĝintaj Nacioj Gyeongju, Korea Respubliko,
Maximum Levels of Airport Charges
Maximum Levels of Airport Charges Annual Compliance Statement for Regulatory Year 24 September 2002 to 23 September 2003 and Provisional Price Caps for Regulatory Year 24 September 2003 to 23 September
No. of Arrivals TOURIST ARRIVALS REPORT Stay Over Arrivals by Market (May 2016) 16,000 14,000 12,000 10,000 8,000 6,000 4,000 2,000 0 USA UK Caribbean Canada Rest of Europe Germany France Rest of World
01 Mbuno : sud-est teke all -nsœ, bonsœ lexico : Daeleman 1975 02 Mbuno : sud-est teke arm ku-œ, mi-œ lexico : Daeleman 1975 05 Mbuno : sud-est teke belly n-dumo lexico : Daeleman 1975 06 Mbuno : sud-est
2019 © travelsdocbox.com Privacy Policy | Terms of Service | Feedback
To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.