eo de eo en eo eo de eo eo eo de eo eo cs it eo eo eo pl de en eo it eo eo en es eo eo eo eo sv eo eo eo eo eo eo eo fr eo de eo en eo en fr eo eo eo pt it eo eo eo eo eo eo de en de en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo de en eo eo eo eo de pt ceb eo en de eo eo eo de de eo eo de eo eo de fr en eo eo de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo en de en de es eo eo eo de en de ru de ru ru de en th ca de uk fa ru en ru en eo eo eo eo eo eo eu eo eo eo es eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo et eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl de am an ar fr arz as en az ku uz de lt en ru sv bg new bn br hbs_lat uk ca en mhr it mzn it hbs_lat cy da de fr el en es et eu ast fa fi nn fr en fy de ja gd lt gom de he hi tl hbs_lat tl hu hy it id en es is it ja fr jbo jv ka az uz en kk km ta ko id ku cs it it lb hbs_cyr it it en lt lv en en en ml be mr ms es my mzn ceb ne nl nb nb fr ta pa id pl pms pnb ps pt io ro vi ru ru sa bxr zh es jbo en it hbs_lat si en sk sl sq hbs_lat la sv hu en ta te th tr ceb tr oc ug fy ur uz fi vi tr pl zh xmf he da es en zh fr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Ĉi tiu artikolo citas neniun fonton.
Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. (Marto 2016)
23-an de septembro 1939 (1939-09-23) (83-jara)
La Malkontento en la Kulturo
Tri eseoj pri seksa teorio
La Mio kaj la Ĝio
Anna Freud, Ernst Ludwig Freud, Martin Freud
v • d • r
Sigmund FREUD [frojd] (naskiĝis la 6-an de majo 1856 en Příbor, Moravio, tiam Aŭstra imperio, mortis la 23-an de septembro 1939 en Londono, Anglujo) estis neŭropsikiatro laboranta en Vieno, Aŭstrujo.
Li estas la ekpripensinto de la psikoanalizo.
Liaj teorioj estas pridiskutataj nun kaj kontraŭuloj konsideras la metodojn psikanalizajn pli-malpli malefikaj ol aliaj terapimetodoj. Tamen Sigmund Freud daŭre famas kiel influa filozofo de la 20-a jarcento.
5 Daŭrigantoj de la teorio
Infanaĝo kaj junaĝo[redakti | redakti fonton]
Naskodomo de Freud en Freiberg (Mähren).
Freud naskiĝis la 6-an de majo 1856 kiel filo de judaj gepatroj en Příbor, kien la familio elmigris en la 14-a/15-a jarcento post la judpersekutoj en Kolonjo. Kvankam Freud poste iĝis ateisto, li ĉiam akcentis la signifon de sia judeco.
Lia patro Kallamon Jacob Freud (1815 - 1896), malriĉiĝinta lankomercisto, estis jam preskaŭ kvardekjara kaj trian fojon edziĝinta, kiam naskiĝis Sigmund. Freud havis du pli aĝajn duonfratojn kaj sep pli junajn gefratojn. En 1859 la familio transloĝiĝis pro ekonomiaj kialoj unue al Leipzig kaj iom poste al Vieno. Tie en 1865, Freud iris al la "Leopoldstädter Communal-Realgymnasium", kaj sukcesis en 1873 la "Matura".
Post unuaj planoj studi juron, li aliĝis en 1873 al la medicina universitato de Vieno.
En 1879 li komencis sian unujaran militservon kaj estis proklamita medicina doktoro en la jaro 1881.
Kuracisto[redakti | redakti fonton]
La hejmo de Berggasse 19 en Vieno. Ĉi tie loĝis Freud kun sia familio 47 jarojn el 1891 ĝis sia elmigrado al Londono en 1938.
En 1882 Freud eklaboris en la viena ĝenerala malsanulejo sub Theodor Meynert; tiun laboron li daŭrigis ĝis 1885. En la jaroj de 1884 ĝis 1887 li okupiĝis pri esploroj pri kokaino. La verko "Pri kokao" aperis post memeksperimentoj. La provo kuraci morfindependan amikon per kokaino malsukcesis.
Dum studvojaĝo al Parizo en 1885 li vizitis interalie la psikiatrian sekcion de la malsanulejo Salpêtrière, kie laboris Jean-Martin Charcot.
Post ricevo de la kapablo instrui en la jaro 1885, Freud komencis instrui en la universitato de Vieno.
De 1886 li gvidis la neŭrologian sekcion de la infanmalsanulejo de Max Kassowitz ĝis 1897.
En 1886 Freud kaj Martha Bernays (1861-1951) geedziĝis. Naskiĝis la gefiloj Mathilde (1887-1978), Jean Martin (1889-1967), Oliver (1891-1969), Ernst August (1892-1970), Sophie (1893-1920) kaj Anna (1895-1982). En 1891 Freud transloĝiĝis ene de Vieno al la strato Berggasse 19, kie li loĝis dum la ontaj 47 jaroj.
Naskiĝo de psikanalizo[redakti | redakti fonton]
En la jaro 1897 Freud unue skribis pri la "edipkomplekso" en letero al Wilhelm Fliess.
En novembro 1899 Freud publikigis sian al 1900 antaŭdatumitan verkon "Sonĝointerpretado". Tradicie la publikigo de tiu libro estas konsiderata kiel la naskiĝo de psikanalizo.
En la jaro 1908 Freud okazigis la unuan internacian psikanalizan kongreson en Salzburg. Sekvis aliaj en 1910 en Nurenbergo, 1911 en Vajmaro, 1913 en Munkeno, 1918 en Budapeŝto kaj 1920 en Hago kaj Berlino.
En 1913 aperis la verko "Totemo kaj tabuo", en kiu Freud skribis pri la kulturhistoria fenomeno de la incestmalpermeso.
Verko[redakti | redakti fonton]
Jean-Martin Charcot montras la aplikon de la hipnoto al malsanulo pro histerio nome Blanche Wittman, Gemälde von André Brouillet (1887).
Freud esploris unue hipnoton kaj ties efiko por helpi al psike malsanajn personojn. Poste li disiĝis de tiu tekniko kaj evoluigis terapiformon, kiu baziĝis je libera asocio kaj sonĝointerpretado por kompreni la animan strukturon de la homo kaj kuraci ĝin (psikanalizo).
Por klarigi kiel funkcias la homa psiko, Freud evoluigis tiam nekutiman teknikon, per kiu li analizis siajn pacientojn kaj ties liberaj asocioj kaj hermeneŭte interpretis ilin. El tiuj observoj kaj interpretoj li evoluigis sian ideon de triparta psika strukturo. Laŭ lia propono la strukturo de la homa psiko konsistas el tri partoj (instancoj), la Ĝi, la Mi kaj la Super-Mi. Li subtenis, ke ĉirkaŭ 90 procentoj de homoj decidoj estas senkonscie motivigitaj kaj nur malgranda parto videbla.
Pacientoj de Freud[redakti | redakti fonton]
Jen nekompleta listo de pacientoj, kies terapiprocedon publikigis Freud. La veraj nomoj estis anstataŭitaj de la indikitaj pseŭdonimoj.
Cäcilie M. = Anna de Lieben
Dora = Ida Bauer (1882–1945)
Signorino Emmy de N. = Fanny Moser, naskiĝinte Sulzer-Wart (1848–1925)
Fraŭlino Elizabeth de R.
Fraŭlino Katharina = Aurelia Kronich
Kleiner Hans (Johanĉjo) = Herbert Graf (1903–1973)
Rattenmann (Ratulo) = Ernst Lanzer (1878–1914)
Wolfsmann (Lupulo) = Sergius Pankejeff (1887–1979)
Gravaj kunlaborantoj[redakti | redakti fonton]
Alfred Adler[redakti | redakti fonton]
En 1902 Sigmund Freund estis nomumita eksterordinara profesoro kaj fondis la psikologan merkredan kunvenon, kiun vizitis inter aliaj Sándor Ferenczi kaj Alfred Adler. Ĉiun merkredon oni diskutis novajn esplorrezultojn kaj trejniĝis pri la nova arto de interpretado.
Carl Gustav Jung[redakti | redakti fonton]
En 1906 Freud ekkorespondis kun sia fakkolego Carl Gustav Jung. Dum renkonto en 1907 ili ambaŭ diskutadis senhalte dum 13 horoj. Freud konsideris Jung kiel kronprincon. En 1909 ambaŭ psikanalistoj veturis kun Ferenczi al Usono, sed disiĝis en 1914.
Wilhelm Reich[redakti | redakti fonton]
Okaze de psikanaliza kunveno ĉe la viena universitato, Wilhelm Reich renkontiĝis kun Freud, kiu donis al li du el siaj libroj kaj kuraĝigis lin. Poste, Reich aktive partoprenis al psikanaliza seminario, kiun li rapide estris kiel subdirektoro. Li kreis kun Sándor Ferenczi la teknikan seminariejon (kie oni diskutis pri analiza teknika parto de psikanalizo) kaj eldonis plurajn librojn, unu el ili Die Funktion des Orgamus (La funkcio de orgasmo) (1927), kie li priskribis ke la fundo de la neŭrozoj devenas de malordo de la reprodukta funkcio, kaj en kiu li klarigis novan koncepton de seksa ekonomio, tio estas socia kaj persona agmanieroj por plugardi fluida siajn emociajn povojn. Reich konsciiĝis, ke ĝenerale la kaŭzo de neŭrozoj devenas de soci-ekonomiaj problemoj (loĝejaj problemoj, ĉefe por la junuloj, ekonomia memstara problemo de la ino, malfacileco atingi bonajn kontraŭkonceptrimedojn, ktp). Li teamiĝis kun kuracistoj, flegistoj por helpi la homojn de la malriĉaj kvartaloj de Vieno. Li kreis psikanalizan seminariejon senpagan por la malplej riĉuloj. Pro sia implikado en la sociaj aferoj, sia psikanaliza komunumo devigis lin translokiĝi al Berlino, Germanio, en 1930. Tie li aliĝis al la komunista partio cele de pli facile atingi junulojn, kiuj estis ribelantaj kontraŭ siaj viv-kondiĉoj, tiamaniere ke li povu konsili ilin pri seksologio, ĉu konference ĉu perlibre. Li ne konsentis kun la sen-politikado de la Psikoanaliza Asocio. Por pli antaŭenigi sian varbadon ĉe la amaso li kreis SEXPOL (Zeitschrift für Politische Psychologie und Sexualökonomie - Revuo pri politika psikologio kaj seksa ekonomio), publikaĵo pri la viv-kondiĉoj modernaj kaj la plena disvolviĝo de la seksa kontentigo ĉe la popola amaso. Sexpol altiris al si nombrajn asociojn, pli ol cent mil aliĝantojn kaj estis malpermesita, kiam kreskis la nazia ondo.
La amikecaj rilatoj kun Freud estis bonaj ĝis tiel, kiel Reich "nur sintenis al psikoanalizo": li estis de la intimaj proksimaj personoj. Sed disakordo aperis ekde kiam Freud proponis la teorion pri Thanatos kaj Eros: laŭ Reich, Thanatos ("la morta instinkto") estas nur dua impulso, akirita dum la vivo de la suferanto, ne la unua, tiel, kiel pensis Freud. Plie, al tio sin aldonis la risko, ene de la aktoj mem de Reich vidalvide la nova estraro de nazia Germanio, rilate al iu, kiu tro alproksimiĝis al la komunista partio: ja la rilatoj inter Freud kaj Reich malkonstruiĝis.
Otto Rank[redakti | redakti fonton]
Otto Rank, kies naskiĝnomo estis Otto Rosenfeld, estis psikoanalizisto, verkisto kaj profesoro aŭstria. Li laboris kun Sigmund Freud dum dudek jaroj kaj eldonis du gravajn revuojn pri psikoanalizo.
Daŭrigantoj de la teorio[redakti | redakti fonton]
Verkoj[redakti | redakti fonton]
Über den psychischen Mechanismus hysterischer Phänomene. Kun Breuer. 1893.
Ueber Coca. En: Centralblatt für die gesammte Therapie. 2 (1884), S. 289–314 (PDF 2,1 MB; Neu durchgesehener und vermehrter Separat-Abdruck, Wien 1885) [1].
Entwurf einer Psychologie. 1895 (Manuskripto; veröffentlicht 1950).
Studien über Hysterie. 1895.
Zur Ätiologie der Hysterie. 1896 (Aufsatz; erste Verwendung des Begriffes „Psychoanalyse“).
Die Traumdeutung. 1900, ISBN 3-596-10436-X; Nikol, ISBN 3-86820-053-3.
Zur Psychopathologie des Alltagslebens. 1904.
Drei Abhandlungen zur Sexualtheorie. 1905, ISBN 3-86820-058-4 (vgl. dazu den Artikel Infantile Sexualität nach Freud).
Die „kulturelle“ Sexualmoral und die moderne Nervosität. 1908.
Über Psychoanalyse. Fünf Vorlesungen gehalten zur 20-jährigen Gründungsfeier der Clark University in Worcester Mass. September 1909. 7. unveränderte Auflage. [2] Verlag: Franz Deuticke, Leipzig-Wien 1924
Eine Kindheitserinnerung des Leonardo da Vinci. 1910.
Totem und Tabu. 1913.
Zur Geschichte der psychoanalytischen Bewegung. 1914.
Zeitgemäßes über Krieg und Tod. 1915.
Trauer und Melancholie. 1916.
Vorlesungen zur Einführung in die Psychoanalyse. 1917, ISBN 3-596-10432-7; mit Neue Folge … Nikol, ISBN 3-86820-059-2.
Jenseits des Lustprinzips. 1920 (Ciferecigita 2. Aufl.) [3]
Massenpsychologie und Ich-Analyse. 1921 (Ciferecigita) [4]
Das Ich und das Es. 1923, ISBN 3-596-10442-4.
Die Frage der Laienanalyse, 1926.
Hemmung, Symptom und Angst. 1926, ISBN 3-596-10443-2; Nikol, ISBN 3-86820-057-6.
Die Zukunft einer Illusion. 1927, ISBN 3-596-10452-1.
Das Unbehagen in der Kultur. 1930, ISBN 3-596-10453-X.
Vier psychoanalytische Krankengeschichten. Internationaler psychoanalytischer Verlag, Wien 1932, OCLC 601348028, DNB 573375720 (Ciferecigita) [5]
Warum Krieg? 1933 (kun Albert Einstein).
Neue Folge der Vorlesungen zur Einführung in die Psychoanalyse, 1933, ISBN 3-596-10433-5.
Die endliche und die unendliche Analyse. 1937.
Abriss der Psychoanalyse. 1938, ISBN 3-596-10434-3.
Der Mann Moses und die monotheistische Religion. 1939 (Ciferecigita). [6]
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Aperis en esperanto[redakti | redakti fonton]
Freud, Sigmund: Kompendio de psikanalizo. El la germana trad. Gérard Patureaŭ. KAVA-PECH: Dobřichovice 2003. 106 p. ISBN 80-85853-62-0
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Sigmund Freud en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Sigmund Freud en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sigmund Freud en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Sigmund Freud - naskiĝloko PRIBOR en la ĉeĥa
Stanislavo Belov (2015-03-07)Kompendio de psikanalizo aŭ la Freŭdismo en nur 100 paĝoj (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2017-09-18. Alirita 2017-09-18.
ISNI: 0000 0001 2127 2193
Senfontaj artikoloj pri nekonata temo
Senfontaj artikoloj ekde marto 2016
Havendaj artikoloj malpli grandaj ol 30 kB
Paĝoj kiuj uzas ISBNajn magiajn ligilojn
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 23:20, 25 sep. 2018.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco