pt pt es en eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat en en eo en eo eo eo eo eo eo eo eo en eo zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo en en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo en en eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es de en eo eo pt en en eo en en cs cs da en da cs en en cs da en en en de cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da en en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da da en en cs cs en de cs en en da en en en cs da da cs en en cs en en en cs en cs cs cs cs eo en eo es eo eo de eo en eo eo fr eo eo eo eo it eo eo en eo eo eo it eo eo eo en nds en en eo eo en en en eo en
Blogo de Razen Manandhar, el Katmando, Nepalo
Hodiaŭ ni iris al la dana ambasadorejo kiel ni planis antaŭe.  Ni estis bone pretaritaj. Ni havis personan leteron de s-ino ke ŝi pagas por mi flugbileton, tranokton manĝadon ktp. Ŝi ankaŭ sendis al mi kopion de ŝia pasporto por garantio. Tio estas pli grava por la ambasadoreja administrado ol la oficiala invitletero de LKK, UK.
Ni bone povis eniri la pordon kaj devis atendi ĉirkaŭ unu horo antaŭ la domo.
Venis al ni oficisto por kolekti monsumon kion ni devis pagi por la intervjuo.  Ni scias ke ili ne redonso al ni Rs 5800 ĉu ni ricevos vizon aŭ ne.
Poste vokis nin la sama oficistino por intervjuo.  Ŝi sufiĉe ĝentile parolis kun mi. Ŝi demandis kiu pagos por mi. Ŝi demandis pri mia laboro. Ŝi ankaŭ demanids pri mia rilato kun NespA. Miaj respondoj eble kontentigis ŝin. Ŝi donis ŝtampon sur nia pasporto kaj diris ke ŝi poste informos nin pri la stato pri vizo-ricevo.
Mi devis reveni al al oficejo frue ĉar mi havis gravan kunvenon ĉe mia oficejo.
Mi ne povas diri ĉu mi povos ricevi vizon aŭ ne. Ŝajnas ke ili donos vizon, ŝajne ke ili ne donos vizon. Do mi aranĝos aliajn planojn nur post ricevo de vizo. Mi volas danki al s-ino ke ŝia persona helpo estis sufiĉa por ni peti la vizon.
Dankon por viaj daŭraj sugestoj, apgoj kaj subtenoj dum mia malfaicleco.
Mi decidas morgaŭ iri al la ambasadorejo kun bezonataj dokumentoj por peti vizon.
Mi kredas ke post tiom da bruo inter gravaj esperantistoj mi ricevos vizon.
Mi ne vere kulpigas iun ajn. Sed ja mi ne estis malkontenta pri la agoj de LKK ĉi foje. Mi nur deziras ke LKKoj estu pli fortaj, bonvenigemaj.
Nun mi komprenas ke ja estas hontinda sed protesto (ne peto) de mia sola flanko ne nion sanĝos. Kaj do mi decidis peti la vizon.
Ne okazis kunveno ĉe Thamel do mi ne scias ĉu Indu jam ricevis tiujn dokumentojn aŭ ne. Sed mi kredas ke ili jam alvenis.
Se mi vere ne sukcesos ricevi la danan vizon post ĉio, mi certe planos por Vjetnamia UK.
Hieraŭ vespere estis kunveno ĉe Thamelo. Venis nur Bharat. Indu kaj Navaraj. Mi esperis ke ni diskutos pri bonaj kaj malbonaj flankon de vizo-peto. Neniu diskuto okazis. Ni nur trinkis kaj manĝis.
Dank' al mia kara eŭrupa samideano, ŝi estas preta ganrantii por mi. Ŝi sendos al ni la leteron baldaŭ. Per tio mi eble ricevos vizon. Sed tio ne devas esti tiel. Per persona invitletero de ŝi, mi iam ajn povas viziti al Eŭropo. Sed mi volis partopreni en la UK (loko ne gravas).
Mi nur zorgas pri kiel utiliĝi la monon jam elspezita je hotelo mendado. Se eblos ke iu vere utiligu ĝin, mi estos tre feliĉa (ĉu iu havas resondon?).
1. Mi ne petos vizon al Danio. Mi jam havis sufiĉe multe da sperto. Mi ne estas teda aŭ kolera sed saĝa.
2. Mi proponas ke neniu nepalano petu vizon al Danio. Tio eble donos ideon al UEA ke ĝia kongreso-karto kaj invitletero de LKK ne estas sufiĉa por venigi esperantistojn al UK el malriĉaj landoj.
3. Mi proponas al nepalanoj ke ni kune preparu sin kaj atendu por partopreno en la UK en Vjetnamio.
4. En estonteco, mi vojaĝu al Francio aŭ Germanio, kie vivas pli gastemaj samideanoj kaj ili estas preta inviti min. Tiam mi aĉetos bileton malmultekostan kaj mi pli detale vidos Eŭropon.
5. Se mi ne sukcesos vojaĝi al Francio, mi certe povos volaĝi al Vjetnamio.
Sed sed sed. Mi diris ke estas nur plano, ne decido. Mi findecidos nur laŭ la deziro de mia exuropoa amikino, kiu tre volas ke mi partorenu en tiu ĉi UK. Restas tri tagoj. Se mi irus al la ambasadorejo, mi irus nur marde.
Posted by Razeno at 14:37 No comments:
Labels: danio, UK, vizo
La ambasadoreja oficistino ja traktis miajn vizo-petojn.
Mi revenis el la dana ambasadorejo. Hodiaŭ ne estas tago por akcepti vizo-petojn sed ili akceptis ĉar ili ne laboros dum merkredo kaj ĵaudo. Ni atingis je la ĝusta tempo kaj la gardistino vokis nin en grupo. Mia grumblo estis nur pri tio ke oni ne permesis min eĉ prezenti miajn dokumentojn. Oni ja " traktis la petojn." Pri tio ili satigis min. Dankon al la ambasadorejo.
Unue mi petas padonon al tiuj kiuj ricevis kopion de mia blogo kaj leterojn pri mia situacio en Nepalo. Mi hontas pri la ĥaoso kreiĝis pro mia aĉa blogero. Mi vere ne volis ke oni kriu pri tiu ĉi skandalo. Fakte tio ne estas skandalo en Nepalo, ni havas pli severajn spertojn apud pordoj de ambasadorejoj. Mi kutime blogas kiam venas penso en mia kapo. Mi neniel volis ke vi reagu, kritiku kaj devigu la ambasadoro doni vizon al mi. Sed mi ja dankas vin por via respondo.
Nu. Ni eniris al la oficistino ĉe la giĉeto. Indu donis al ŝi sian dokumentojn. La oficistino klarigis ke la dokumentoj ne estis sufiĉaj. Ŝi eĉ ne regardis ĉiujn dokumentojn de ni sep petantojn. Ŝi eble supozis ke ni ĉiuj havis similajn dokumentojn.
1. La oficistino demandis nin, "Kial iu subtenas por aliĝi, trakokti kaj vojaĝi?" Mi ne havas respondon pri tio. Mi jam ne demandis al tiu kiu parte subtenis min. Nun eble mi devos demandi kial ŝi subtenis min. Eble ŝi ne scias ke ŝi ne havas rajton.
2.  Ŝi diris ke mi devas montri ke iu eksterlandano (eble dano) devas sendi leteron al mi ke li/ŝi pagas tutan vojaĝon, trankonton, trasporton manĝadon ktp en Danio. Li/ŝi devas aserti ke li/ŝi garantias ĉion pri mi kaj ankaŭ devas sendi kopion de lia/ŝia pasporto. Ŝi postulas detalan "budxteon" de mia elspezo dum mia resto en Danio.
Mi povas peti tion al Franciska kaj verŝajne ŝi povas ankaŭ fari tion (ŝi devos mensogi). Sed mi ne estas certa ke eĉ tio kontentigos la oficistinon ĉi tie.
3. Kiam mi diris ke mi estas preta mem pagi mian flugbileton, ŝi diris ke Individue mi rajtas peti vizon, tiel ke mi povas pagi mian transporton tkp, sed grupe tio ne eblas. Estis mi kiu de komenco petis en nia asocio ke ni devas iri al la ambasadorejo unuope kaj peti vizon grupe.
4. Ŝi postulas kvitancon de UEA kiu montras ke mi jam pagis aliĝkotiĝon. Mi montris al ŝi la karton kun la kongresnumero, sed ŝi volas de tion la UEA devas mencii en la invitletero. Mi ne kredas ke UEA nun povas fari kvitancon pri pago de aliĝkotiĝo kaj UEA denove sendos alian invitleteron kun la aldona enhavo.
5. Ŝi postulis paperon "Dannis Immigration System" plenigita de dano. Tion ni ne havas (Eble Peter faris tion por Bharat? Mi ne estas certa).
6. Ni diris ke eniri al la giĝeto estas tiom malfacila kaj ŝi respondis ke leĝo de imigrado estas pli severa. Ŝi pravas.
7. Ŝi ne estas preta ricevi fotokopitajn sur A5 paĝo por malgrandaj aferoj, ŝi volas ĉion en A4. Ĉe ni oni faras fotokopiojn sur malgranda A5 paĝo. Ne gravas, tion ni povas fari poste.
Danio povas esti bela lando kaj la esperantistoj ankaŭ povas esti bonkoraj sed nun mi ekmalamas la landon mem. Mi petas pardonon al samideanoj, mi ne naskiĝis kiel racisto.
Mi scias ke estas kelkaj "mondoj" en nia tero. Mi nur ne apartenas al la "tria mondo" sed ankaŭ al "Sudazio". Mi devas ne forgesi tion. Do riĉaj landoj ne vidas ĉiujn mondanojn kiel homoj. Mi ne plendas. Eble mi ne scias ke mi ne havas rajton vivi kiel homo kiam mi postulas vizon de riĉa lando. Mi fariĝas pli saĝa hodiaŭ.
Mi OPINIAS ke la oficistino ja ne volas doni vizon sed ŝi estis preta renkonti nin nur ĉar ŝi eble ricevis telefonvokojn aŭ retmesaĝojn el esperanstitsoj.
Post malsukceso enriti la vendrede, mi tuj decidis ke mi ne petos por vizo. Sed miaj samideanoj tie ĉi insistis ke mi provu denove. Hodiaŭ ankaxu, post la intervjuo, mi diris ke ni ne plu petu ĉar ne utilas. Sed amikoj ne estas pretaj. Ankaŭ min allogas Eŭropo, sed ne tiom.
Mi jam ne decidis sed mi tute ne volas peti vizon de Danio denove. Eĉ humiligo devas havi limon. Mi ne pensas ke ni povas kontentigi ŝin per ia ajn dokumento. Mi ne povas kompreni kial kelkaj amikoj ĉi tie ne volas lasi ĉi jaran kongreson, malgraŭ tiom da humiliiĝo.
Por mi ĉiuj bonkoraj esperantistoj de la tuta mondo estas egale karaj -- ĉu el Somalio aŭ ĉu el Danio. Mi kredas ke UKoj en aliaj malriĉaj landoj ankaŭ estos egale gaja kiel en Danio. Mi volonte partoprenos en la UK en Vjetnamio.
Ankaŭ mi komprenas ke jam mia subtenantino elspezis tiom da mono je mia nomo, por aliĝi kaj por mendi la hotelon. Nur por tio mi daŭre petas vizon. Mi estos tre feliĉa se iu povas preni mian liton pagitan por mi, kaj repagos la sumon al mia subtenantino. Mi deziras, nur mi mem povas repagi ĝin al ŝi.
Mi estis preta elspezi ĉi 1,000 dolarojn nur por vidi Eŭropon per miaj okuloj. Mi ne sciis ke tiu stulta deziro kostos pli ol tio (temas pri ne-monaj aferoj). Eŭropanoj ne povas eĉ imagi kiom ja jarojn oni devas ŝpari por kolekti tiom da mono ĉe ni. Mi jam pagis monon por vojaĝo-asekuro, deponis Ĉ 4,200 dojarojn en mia banko por preni la paperon de la banko ke mi havas tiom da mono (ĉiuj scias ke tion oni faras tie ĉi per ŝuldo je granda interezo).
Mi devas konfesi ke nepalanoj malfrue agis. Venis unue mesaĝo de subteno eble en oktobro kaj iel tiel ĉio malfruiĝis. Kiam mi montris deziron vojaĝi, tiam la flugbileto kostis nur ĉ 1,000 dolarojn kaj nun ĝi kostas pli ol 1480 dolaroj. Tio ankaŭ esats alia problemo por mi.
Mi bedaŭras kaj hontas ke mi ĵenis vin ĉiuj pri mia persona /bagatela afero. Mia intenco ne estis krei bruon pri la skandalo. Mi bone scias, kiel civitano de malriĉa lando ke tio estas nia sorto. Mi nur volis informin vin pri tio, sed ne petis vin reagi. Mi denove petas pardonon al vi ĉiuj.
Mia respondo al kelkaj reagoj:
Mi opinias ke ne estas saĝa krei denovan bruon en la UK pri tio. Ni scias ke estas "kelkaj mondoj" en nia tero. Nur mi estis stulta. Kiel kaj kial civitano de Sudaziano (kie nur vivas teroristoj, refuĝintoj aŭ kriminaloj vivas) havu rajton peti vizon el riĉa lando ?
Oni ja akceptis vizo-petojn vendrede. Ĵaude ni iris, ne povis peti kaj dormis tie. Kaj vendrede, ni malsukcesis.
Ni scias pri surreta plenumado. Ni ĉiuj iris al la ambasadorejo nur post ni finis plenumi ĉion sururete.
Mi scias ke kelkaj homoj ne volas implikiĝi en tiu ĉi afero. Mia intenco tute ne estas tia, kaj mi ne faros tion.
Mi ne havas intencon verki artikolon pri la skandalo. Kaj se mi vere verkos artikolon, mi ne atendos ĝis mi ricevos la vizon. Kaj, mi certe ne mencios nomon de iu en tiu artikolo. Mi scias ke tio povas malhelpi altiuj kiuj vivtenas per subteno de la dana ambasadorejo.
Fine, mi kredas ke la dana UK en estos la lasta UK en la mondo kaj mi ne lasos nian internacian lingvon en unu jaro.
Posted by Razeno at 14:31 4 comments:
Labels: danio, UK, vizo
Mi dormis apud strato por peti vizon al Danio
Mi revenis el la dana ambasadorejo hodiaxu je la 2.00a posttagemeze, ĉar mi malsukcesis doni  mian peton por vizo al la gardisto de la ambasadorejo eĉ post 26 horoj de atandado apud la  strato!!!
Ni iris tien je la 10a antaŭtagmeze por peti la vizo. Kaj post kiam ni ne sukcesis stari en la preskuax  senfina vico. Ni decidis ke ni estu unu granda grupo, la knabinoj staros dum tago kaj la  knaboj staros du nokto. Tiel ni povos bone prezenti niajn petojn vendrede metene. Estis ĉirkaŭ 40 gejunuloj.  Do post longa diskuto ni tiel decidis kaj mi iris al la laborejo.
Manĝinte, je la 7a vespere hieraŭ, mi iris al la ambasadorejo stari en la vico por peti vizon. Etis pluveganta kaj eĉ mia nova pluvmanteno ne helpis min. la stroto estis plenplana de akvo kiam mi rajdis mian motorbiciklon al la ambasadorejo. Do, mi finfine atingis kaj  ĝoje vidis ke la knabinoj bone gardis nin. Venis aliaj junuloj kaj ili volis sidi en la unua loko de la vico. Do, post longa diskuto, ni finfine venis al al punkto ke ni faros longan liston de nomoj kaj ni ĉiuj en vicoj zorgos pri ĝi. Estis tiel decidita ke knabinoj zorgos pri la vico dum tago kaj ni, viroj, zorgos pri ĝi dum nokto.
Tie, la simpatiaj knabinoj bone zorgis pri la situacio. Poste venis multaj aliaj viroj. Nature ankaŭ venis novaj knaboj kaj ili volis esti ĉe la unua loko. Do, sekvis kvereno ĥaoso.
Kiam homoj amasiĝis, al oficistoj vokis la la polico por forpeli nin; ili volis dormi kviete. La policanoj venis kaj tion diris al ni ke ne etas bona stari dum tuta nokto apud la domo de la diplomato. Ili scias ke tia ĥaoso estas preskaŭ ĉiutaga afero tie. Denove diskuto sekvis kun al policanoj. Ni finfine decidis ke ni faros alian liston de petontoj kiuj vere staris tie dum la tago kaj forpeli kelkajn nomojn kiuj ne venis. Denove, alia ĥaoso sekvis ĉar ni forpelis kelkajn nomojn kiuj volis esti. Tio daŭris...Ĝis la 11a ni aranĝis alian liston. Kaj la policano, nur por forpeli nin, diris ke li povos zorgi pri la listo. Sed nenio estis certa kaj ni ĉiuj volis esti tie. Ni devis gardi la liston. Finfine, ni resendis la knabinojn al iliaj hejmoj kaj ni 11 personoj sidis/kuŝis/dormis en la magranda ŝton-pavita loko ĉe la fenestro, tiom granda kiom etas modesta tablo! Inter geesperantistoj, nur mi, Shree kaj amiko de Navin dormis. Parasar ne venis, Indu reiris al ŝia hejmo kaj Bharat kaj Navaraj iris al Thamelo por dormi.
Estis vere ne forgesinda nokto en mia vivo. Ies piedo kuŝis sur alies kapo kaj iu metis sian dorson sur alies genuo. Kaj iu surgenuis, iu ŝtresis, iu sidis kaj iu preskaŭ staris. La ŝtono estis tre malvarma kaj ni havis nur un ĵurnalon por protekti nian korpon el la pavitaj ŝtonoj.
Estis malluma, malseka, malvarma kaj ankaŭ atakis in koskvitoj. Ni grumblis, koleris, ŝercis kaj babilis. Venis multaj temoj. Unu el niaj temoj, kompreneble, Espseranto. La ideo de Esperanto plaĉis al ili. Sed ili ne lernos ĝin, por ili vojaĝo al Danlando, Norvegio aŭ Svedio estis pli grava.
La loko estas stranga punkto por tiuj personoj kiuj vestas sin kiel virinoj kaj agas kiel putoj. Ili eble vizitas al iliaj klientoj. Venis multaj "knabinoj" en mallonga vestaĵoj eĉ dum la malvarma nokto-mezo. Tio ja donis al ni interesan tempo babili pri moderna vivo de Katmando. Ni eble dormis dum unu horo. Kaj mateniĝis.
Venis novaj vizo-petantoj je la 3a, 4a kaj 5a. Kaj ili ne volis akcpetis ekziston de nia listo kaj ili postulis ke nur tiuj homoj estu en vico kiuj dormis tie. Denove okazis kverelo.......
Bharat, Navaraj, Indu kaj Parasar ankaŭ alvenis.
Iri al la necesejo estis alia problemo. Hieraŭ vespere mi ne multe manĝis al hejmo ĉar mi sciis ke estos problemo iri al necesejo ĉi tie dum mateno. Ni, kvankam, povis pisi ĉe la strato dum nokto.
Venis oficitoj je la 9a kaj komencis akcpeti petojn. La plej strange, ili invitis novajn studentojn kiuj ne estis en la listo kaj ni nur atendis. Eble je la 11 venis vico de Indu inter ni. Nia prezidanto diris ke ni estas grupeto kiuj vojaĝos al Danio por partopreni en lingva kongreso. La gardisto diris ke ni atendu ĝis ŝi vokos. Ŝi nur prenis petojn de "studentoj" kaj aliaj "vizitontoj". Ni dum du horoj nur staris kaj miris, kiel ŝi povis ignori nian staron en vico dum tuta tago kaj nokto. La situacio estis tiom malfacila ke ni eĉ ne povis lasi la lokon eĉ por trinki teon.
Finfine, ŝi fermis la fenestron je la 2a kaj diris ke ŝi akceptos pli da peton nur sekvontan lundon. la persono eĉ ne aŭuskulti nin kaj ne volis klarigi kial li ne voksi nin. Mia kara!
Mi proponis ke ni ne devas esti plu instultita kaj ni lasu ĉi fojan UKon. Ĉiuj konsentis kaj diris ke ni devas skribi al UEA, LKK kaj aliaj pri la situacio. Sed neniu povis diri kiu faros la oficialan leteron. Kompreneble la ĝenerala sekretario faros tion. Ili ne povis decidi. Mi ege estis malsata kaj mi, Shree, Alinka kaj Navin iris al manĝejo.
Mi finfine reisis al la oficejo. Mi eĉ ne povis malfermi miajn okulojn. Mi estis laca, miaj gamboj tre doloris kaj mi havis febron. Ĉu iu punas min ĉar mi volis partpreni en la UK en Eŭropo?
Posted by Razeno at 18:59 2 comments:
Labels: danio, UK, vizo
Mi ankoraux estas cxe la ambasadorejo
Mi venis je la 7a hieraux vespere al la ambasadorejo kaj sidis apud la pordo dum tuta nokto kontraux mallumo. Plovo. Moskvitoj. Suspektindaj homoj. Nun estas 6.37 matene kaj komencas kvelelo....ecx policanoj ne povis helpi.
Posted by Razeno at 06:24 No comments:
Insulto estas la komenco de preparado de partopreno en la UK
Mi hodiaŭ sentis sin tiom insultita de la dana ambasasorejo en Katmando ke mi eĉ ne volas peti vizon kaj partopreni en la UK en Danio!
Nepalanoj ne havas eĉ tiom digno kiom havas strathudoj - tiel mi sentis kiam mi iris hodiaŭ por peti vizon al la ambasadorejo.
Mi jam lasis mian peton per la interreto kaj nun mi devas nur doni miajn dokumentojn al la giĉeto. Por tio mi devas stari dum tagoj kaj noktoj apud la strato. Tage estas suno kaj nokte estas timo de rabistoj (pluvo aparte)!
La ambasadorejo situas ĉe mallarĝa strato kie ofte trapasas aŭtoj kaj kiam aŭtoj venas, estas malfacila por homoj starantaj. Kaj oni ne rajtas uzi ombrelon tie, ne gravas ĉu kontraŭ suno aŭ pluvo.
Miaj dokumentoj estis preparitaj, kaj hieraŭ mi sukcesis meti miajn informojn al la peto per la interreto. Ĝi estas ankaŭ akceptita. Hodiaŭ mi iris al la ambasadorejo je la 10a antaŭtagmeze por lasi tiun dokumentojn. Mi vidis ke estis nur dekoj da homoj ĉe la fenestro kaj revenis por atendi al miaj samideanoj kiuj preparis la dokumentoj per la interreto. Kune mi iris al la fenetro,nur por ŝokiĝi per la rakontoj de hororo de la kaprica proceso la ambasadorejo aranĝis por ni hundoj, errrrr, nepalanoj.
Laŭ ili oni devas veni vespere kaj stari sur la strato dum tuta nokto kaj nur tiam matene ili eble povos doni la dokumentojn je la 10a de la sekvonta tago. Nature, multaj homoj ne povas stari senfine. Unu juna knabino venadas fru matene tien dum pasintaj kvin tagoj, kaj ne sukcesas trovi sian vicon ĉar ŝi timas stari nokete. La petantoj, interekonsentite, preparas nomlistojn sed eĉ tio ne estas sekura. Nature venas multaj grupoj kaj ili batalas por eviti la vicon. Kaj, kontrolo de nomoj okazas eĉ noktomeze kaj tiuj nomoj etas forĵetataj sed iu persono lasas la lokon dum kelkaj minutoj.
La ambasadorejo akceptas ĉirkaŭ 15-20 petojn ĉiutage kaj ne zorgas pri aliaj petoj. Kaj, nature okazas ĥaoso ĉar venas duoble ol tio ĉiutage por peti vizon. Kaj tie ne ekzistas ia tia sistemo por akcepti, aranĝi aliajn petojn. Oni devas stari apud la fenetro kaj paroli tra la vitro kun la gardisto por doni la dokumentojn. Imagu, oni devas pisi ĉe strato kaj dio scias kio okazus se iu volus feki. Tia problemo estas pli kompleka por knabinoj, vi scias.
Ili eĉ diris ke estas danĝere stari tien nokte ĉar estas iom soleca loko kaj venas rabistoj por rabi monon aŭ poŝtelefonojn aŭ aliajn valorajn dokumentojn. Kaj, la gardistoj, anstataŭ gardi la petantojn, petas al ili ke ne plu stari ĉar ili ne povas garantii sekurecon de la petantojn.
Mi tute ne volas partopreni en ĉi foja UK, post tia severa insulto. Sed mi denove penis, nia kara amikino tiom multe da monon jam elspezis por mi kaj ĝi ne devas esti vana. Do mi decidis le mi faros ĉion laŭ la reguloj de la ambasadorejo kaj spertos la doloronon de Nepalo. Tio estos por mi pli valora or vojaĝi al Danlando kaj partopreni en la UK. Nur internacia linĝo ne sufiĉas por "unu grandan rondon familian".
Kompare al ĝi, la japana ambasadorejo estas 100 oble pli kultura kaj bonvenigama.
Vizitu min moraĝu por legi kio ja okazis al mi dum la nokto.
Mi memorigas min. Tute ne gravas se iu insutas min, mian naciecon, malriĉecon de mia lando. Sed mi ege estas feria ke mi naksiĝis en Nepalo!!!
(Ironie, mi hodiaŭ legis novaĵon ke Danio plimultigas ĝian mondonacon al Nepalo ĉi jare. Ho, damne!)
Posted by Razeno at 17:29 No comments:
Labels: danio, UK, vizo
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Diris mia amiko ke...
Bonvenon al mia blogejo. Per mia Esperanto-blogo, mi montras al la mondo ke nia internacia lingvo ja vivas hodiaŭ, kaj ĝi troviĝas ankaŭen Nepalo. Vi trovos artikoletojn pri Nepalo, tiea kulturo, socio kaj mia persona vivo. Kaj mi nepre donas mian personan opinion pri Esperanto-movado en mia lando.
Dankon por via vizito. Bonvolu lasi viajn komentojn aŭ skribi al mi al razeno(a)gmail.com. Mi atendas viajn reagojn. Mi ege emas korespndi per Esperanto.
Mi estas Razen Manandhar "Razeno"
1990: Aliĝis al NEspA, kiel fondinto-membro
1992: aliaĝis al UEA
1994: partoprenis en la UK (Seuolo)
1996: fakdeligitiĝis en UEA
2005: partoprenis en la AK (Katmando)
2006: prezidis NEspA-n (ĝis 2008)
2007: partoprenis en la UK (Jokohamo)
2009: eldonis libron "Vojaĝo al Muktinath"
2011: partoprenis en la UK (Kopenhago)
2012: volagxis en Francio por instrui Esperanton
2012: eldonigxis libro "Puinkino kaj aliaj nepalaj rakontoj" el Japanio.
Mia libro - "Jen Japanio" atendas eldoniĝon.
2013: organizis programon "La 1a Internacia Ekskurso de Katmando".
Mi troviĝas ankaŭ en lernu.net, facebook.com, ipernity.com, esperanto.com ktp.
Mia Vojagxo Tra Esperanto Slideshow: Razen’s trip from Kathmandu, Nepal to Kazakhstan was created by TripAdvisor. See another Kazakhstan slideshow. Create your own stunning free slideshow from your travel photos.
Estas mia unua Esperanto-libro. Bonvolu acxeti gxin en UEA.
Belaj fotoj de Nepalo
Nepalaj geesperantistoj en Facebook
Serĉu en tiu ĉi blogo
Aligxu al nepala diskutgrupo
There was an error in this gadget
Full Size Synth Piano widget and many other great free widgets at Widgetbox! Not seeing a widget? (More info)
Watermark theme. Powered by Blogger.