eo eo eo eo eo eo en eo eo eo lt eo pl pl oc eo eo eo eo es pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo en eo hbs_lat en eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo nl de an da ar arz az de ru sv bg br hbs_lat ca hbs_lat vi cy da de el en es et eu fa fi fr fy de lt war he hi hbs_lat hu hy id is it ja ka ko ku it nl lt lv en ml be my nds nl nb nb pl pms pt ro ru jbo en hbs_lat en sk sl sq hbs_lat sv th tr oc fy uz vi zh fr zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Tiu artikolo temas pri historia germana tribo. Se vi celis la artikolon pri la nuntempa junulara movado, vidu gotika subkulturo.
Kulturo de Oksywie [1], kaj frua kaj malfrua Kulturo de Wielbark
Ekspansio de la Wielbark-kulturo en la 2a jarcento
La gotoj estis antikva etno kiu havas orient-ĝermanan devenon kaj ili parolis en la gota lingvo. Pri la originaj sidejoj de gotoj oni povas scii jam de la antikvaj aŭtoroj kaj de arkeologiaj esploroj. Plinio la Maljuna (23-79 p.K.) skribis en sia verko "Naturalis historia" ("naturhistorio") pri la gotoj. Ankaŭ Jordanes la gota historiisto kaj monaĥo en la 6-a jc p.K. en sia verko 'Pri la deveno kaj la agado de gotoj" skribis de la legendoj ĝis la jaro 540 p.K., i.a. pri la genealogioj de la ostrogotaj reĝoj la Amaloj kaj pri la vizigotaj reĝoj la Baltingoj. La gotoj praloĝis en suda parto de la nuntempa Svedio kaj de tie translokiĝis al riverbuŝo de Vistulo. Ili migris en la 2-a jarcento p.K. suden kaj disiĝis al du partoj: la okcidentaj gotoj (visigotoj) setlis en Dakio, la orientaj (ostrogotoj) en norda parto de la Nigra Maro.
Delto de Vistulo * Oksywie / (kvartalo de Gdynia, * Wielbark (kvartalo de Malborko) * Gościszewo (vilaĝo apud Malborko)
Disvastiĝo de la Wielbark-kulturo en la 3-a jc p.K. [2]
gotoj en suda Svedio
ostrogotoj en norda parto de la Nigra Maro
La rekonstruita gota kabano en Masłomęcz
La gotaj kromleĥoj de Wielbark-kulturo en vilaĝo Węsiory en Kaŝubio
La gotaj kromleĥoj de Wielbark-kulturo apud la vilaĝo Odry en Kaŝubio / Distrikto Chojnicki - la kromleĥoj estas parto de la granda nekropolo de gotoj)
Ekipaĵo de la gota tombo de la Wielbark-kulturo, la 2-a - 3-a jc p.K..
La maŭzoleo de Teodoriko en Raveno, la unika restaĵo de la arkitekturo de gotoj.
La visigotoj (el la germana Westgoten, t.e. okcidentaj gotoj), rifuĝintaj for de la hunoj petis en 376 p.K. sub gvido de Ataraniko rifuĝejon de la Romia imperio. Ili ribelis en 378 kaj murdis la imperiestron Valento kaj kuntiris fortojn en Ilirio. Ili okupis Romon en 410 (sub gvido de Alariko), poste sud-Gaŭlion, finfine fondis imperion en Hispanio, kiun detruis la araboj en 711.
Migradoj de la visigotoj.
La Reĝlandon de la ostrogotoj forbalais la hunoj, poste la ostrogotoj partoprenis en la militiroj de tiuj. Post morto de Atilo (nomo fakte ne huna sed gota; "Atti-la" signifas "Patr-eto"), ili reakiris sian sendependecon kaj setlis en la 5-a jarcento p.K. en Panonio.
Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]
↑ Oksywie estas nun kvartalo de Gdynia
↑ la nomo Wielbark-kulturo venas el la kvartalo Wielbark en Malborko (Pollando), ĉe la riverbrako de Vistulo nomata Nogat.
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Kategorio Gotoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 12:14, 23 dec. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj