eo eo eo eo eo eo it eo eo es eo eo eo es eo eo eo nl en eo hu eo eo eo eo eo es eo eo eo tr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en eo eo en lt eo eo eo eo eo eo eo eo
IKEK: En Turkio socialismo venkos
Proletoj de ĉiuj landoj, unuiĝu!
IKEK — Internacia Komunista Esperantista Kolektivo
Redaktora artikolo de A Szabadság (La Libero),
organo de la Hungara Laborista Partio (Magyar Munkáspárt)1,
n-ro 44 (la 31-a de oktobro 2015) (hungarlingva originalo).
La Turka Komunista Partio (TKP) estas la marksisma-leninisma partio de la turka laboristaro — ĉi tio legeblas en la statuto de la partio. La epiteton komunista en Turkio uzis kaj uzas multspecaj partioj, ofte eĉ tiaj, kiuj havas nenion komunan kun la lukto kontraŭ la kapitalo, kiu, ĉu ne, faras partiojn komunistaj. La marksismaj-leninismaj partioj de la mondo rigardas TKP-on la aŭtenta reprezentanto de turkaj laboristoj kaj laboruloj, kies fakta gvidanto estas Kemal Okuyan. Striktajn kontaktojn kun TKP tenas ankaŭ la Hungara Laborista Partio.
La organiziĝo de turkaj komunistoj je partio okazis en la 1920-aj jaroj, kiam, helpe de la III-a Internacio, multaj komunistaj partioj fondiĝis dise en la mondo. La „prapartion” de TKP oni fondis en 1920. Tra signifa parto de sia historio la partio ekzistis en stato de kontraŭleĝeco. Hodiaŭ ekzistas ankaŭ en TKP tiaj, kiuj estis enkarcerigitaj post la militista puĉo turka en 1980. La reguloj de la kontraŭleĝa laboro, la disciplino, singardemo kaj precizeco vivas ankaŭ en la hodiaŭa partio. Ili ne povas ankaŭ hodiaŭ esti certaj pri kiam ĉesigas la kapitalo la hodiaŭan, relative trankvilan ekzistadon. La preciza listo de gvidantoj de la partio estas ankaŭ hodiaŭ tenata sub sep sigeloj.
La kongreso de TKP en 2014
La Turka Komunista Partio, kun sia hodiaŭa formo, estiĝis en 2014. En la pli frua partio estiĝis grava konflikto politika kaj ideologia. La diskuto rilatis al la amasmoviĝoj en Turkio en 2013. Kiel tio konatas, maje de 2013 medio-protektantoj en Istanbul protestis kontraŭ tio, ke oni elhaku la arbojn de parko Gezi en la urboparto Taksim. La manifestacio, planita paca, disvolviĝis en tumultojn, kiam la polico provis perforte disigi la manifestaciantojn. Post kelka tempo, en la manifestacioj implikiĝis ankaŭ fortoj de diversaj partioj, inkluzive ankaŭ de tiuj de la maldekstro. Tie ĉeestis ankaŭ komunistoj, kiuj eĉ aktive partoprenis en la organizado. Tri aktivuloj de la partio, Ali Adiguzel, Bahtiraj Sahin kaj Deniz Tunaboylu estas eĉ hodiaŭ fermitaj en karceron.
Parto de la partigvidantaro opiniis, ke la amasaj manifestacioj estas la reago de la turkaj laboristaro kaj laboruloj ne sole al la elpaŝoj de la turka registaro, sed ankaŭ al la tuta krizo kapitalisma. Laŭ ili, estiĝis situacio revolucia, kiun la komunistoj devas ekspluati kaj gvidi.
La alia parto de gvidantaro, estrita de Kemal Okuyan, opiniis ke ne estas eĉ parolo pri revoluciiĝo de la socio. La manifestacioj, sendube, estis amasaj, sed ribelis ne amasoj da laboruloj, sed temis pri agado de la etburĝaro, parto de mezklasanoj kaj iuj rondoj de la intelektularo. Kaj la turka registaro utiligas la manifestaciojn por subpremi la kontraŭulojn de la kapitalisma sistemo.
La disputo kondukis al skismo en la partio. La marksisma-leninisma alo de la partio, gvidita de Kemal Okuyan, formis la Turkan Komunistan Partion. La ceteraj, nekonsentintaj kun ili, fondis la Komunistan Partion de Popoloj de Turkio.
Naskiĝinta en 1962, Kemal Okuyan finlernis la studojn en mezlernejo de Izmis, sian diplomon akiris en la Fakultato de Politikaj Sciencoj de la Universitato en Bosporus. En la aĝo de 18 jaroj, li membriĝis en TKP. Ekde 1986 li redaktas la periodaĵon Gelenek (= Tradicio), ekde 2001 li estas ano de la gvidantaro de TKP. Aŭtoro de multaj libroj kaj artikoloj. Rekonata kaj aŭtoritata persono de la internacia movado komunisma kaj laborista.
„En Turkio socialismo venkos”
„Socialismo estas la sola sistemo, kiu povas savi la homaron. Socialismo estas bezonata” — legeblas en la programo de la partio. TKP batalas kontraŭ la kontraŭdemokratia politiko de la turka registaro, la ekspluatado de la popolamasoj kaj kontraŭ al subpremo. En 2002, kiam la Partio de Justeco kaj Disvolviĝo (AKP) akiris la potencon, TKP estis la sola partio, kiu senkaŝe parolis pri la reakcieco kaj imperiismeco de la registaro. AKP promesis reformojn, renovigadon, sed ĝi efektive tenas bride la laborulajn amasojn. TKP mobilizas al konsekvenca klasbatalo la laborulojn.
La polico forigas manfestacianton de TKP
TKP luktas por ĉiutagaj interesoj de laboruloj, por la validigo de iliaj rajtoj. Ĝi samtempe ĉiam demonstras la efektivajn solvojn de la futuro, emfazante ke plibonigi la vivon de laboruloj povas ankaŭ kapitalismo, sed efektivan ŝanĝon alporti povas sole socialismo. „En Turkio socialismo venkos” — konfesas la membroj de TKP.
TKP luktas kontraŭ la kunfandiĝo de eklezio kaj ŝtato. En 2015 ili plurloke organizis strikon proteste kontraŭ la devigo de religia edukado en lernejoj.
TKP kontraŭas al la membreco en NATO kaj aktive luktas kontraŭ agadoj de NATO, prijuĝas la klopodojn por estigi „Grandan Turkion”.
Aktivuloj de TKP — pretaj al batalo
„Ŝanĝenda kaj renversenda estas la sistemo”
TKP partoprenas en la parlamentaj kaj lokaj elektoj. Eniĝi en la parlamenton por ili praktike estas malebla, la enira sojlo ja estas 10 %-oj. La ĉefa celo de partopreno en la elektoj estas montri al la homoj la partion, agitadi kontraŭ la kapitalismaj registaro kaj sistemo.
Ĉe la elektoj junie de 2015 TKP ricevis proks. 13 mil voĉojn, 0,03 %-ojn de la tutaĵo de voĉoj. En la ĉi-jaraj elektoj TKP distingiĝis ankaŭ per tio, ke en ĉiu el la 550 elektodistriktoj ĝi kandidatigis virinon. Fronte de la listo staras juristino Özlem Sen Abay.
Post la elektoj la gvidantoj de la partio diris: „La voĉojn por TKP en la elektoj de la 7-a de junio ni prenas ne serioze. Ĉi tio estas nombro, kiu signifas nenion. Kion ni prenas serioze, estas tio, ke en nian partion membriĝis multaj kaj nian batalon apogas multaj. Ni tiujn prenas serioze, kiuj donis por TKP sian voĉon... Ŝanĝenda kaj renversenda estas la sistemo!”
Internet ludas gravan rolon en la rimedaro de turkaj komunistoj. En la hejmpaĝo de TKP (www.kp.org.tr) multaj aferoj legeblas ankaŭ angle, sed ankaŭ neparolantoj de la angla aŭ turka povas multon ekscii pri la partio ankaŭ pere de abundo da bildoj. Unu el la plej popularaj novaĵportaloj de Turkio, SOL (www.sol.org.tr) estas novaĵportalo, funkciigata de TKP. Trovu SOL-on, kaj vi ricevos respondon al ĉio! — ili eldonis la sloganon.
La ĉefredaktoro de SOL, Hafizi Kazci, lastjare ricevis karceran punon de 11 monatoj kaj 20 tagoj pro tio, ke li en televida diskuto (laŭ ili) ofendis respublikan prezidanton Recep Tayyip Erdogan.
La kultura centro Nazim Hikmet estas grava politika rimedo por TKP. Nazim Hikmet (1920–1963) estis la plej konata poeto turka de la 20-a jarcento, dramisto, novelisto, maldekstrulo, komunisto. TKP uzas ĉi tiun kulturan centron por gajni la intelektularon.
Policano elpaŝas kontraŭ komunista manifestacianto
Al la bataliloj de TKP apartenas amasmitingoj, manifestacioj. Lastatempe la polico ofte aplikis perforton kontraŭ manifestaciantojn de la partio. Ĉi tiu formo de la batalo postulas grandan preparitecon kaj persiston. Inter la membroj de TKP estas multaj junuloj, kio klarigeblas parte per la relativa juneco de la turka socio, parte per la aktiva laboro de TKP en la junularo.
TKP ĉie en Eŭropo
TKP havas sekciojn en pluraj landoj de EU, praktike ĉie, kie turkoj laboras. Aparte fortaj ili estas en Germanio kaj Aŭstrio. La tasko de la Eŭropaj sekcioj de TKP estas organizi la laborulojn, laborantajn en la koncernaj landoj kaj apogi la hejmlandan lukton de TKP.
TKP kaj ĝiaj hejmlandaj kaj Eŭropaj organizoj estas solidaraj kun la lukto de la Greka Komunista Partio. Dum la ĉi-jaraj grekaj elektoj ili klarigis al la homoj, ke Siriza estas socialdemokratia partio de nova tipo, ĝi servas la interesojn ne de laboruloj, sed de la Eŭropa kaj greka kapitalo.
Kune en la luktoj
La Hungaran Laboristan Partion kaj TKP-on kunligas identeco de konvinkoj, la mondrigardo marksisma-leninisma. Ni pensadas simile pri politikaj demandoj de niaj tagoj. Ni strikte kunlaboras, plurokaze interŝanĝis delegaciojn. La Laborista Partio kaj TKP partoprenas en la kunlabora organizo, nomita Iniciato, en la laboro de la komuna periodaĵo Internacia Komunista Revuo2.
tradukita el la hungara de Johano Petik, Hungarujo.
1. La Hungara Laborista Partio (Magyar Munkáspárt) estas komunista partio gvidata de K-do Gyula Thürmer. Ĝis la 11-a de majo 2013, la nomo de la partio estis La Hungara Komunista Laborista Partio. La nomŝanĝo estis farita pro leĝo adoptita je 2012 malpermesanta la uzo de nomoj ligitaj al „aŭtokratecaj reĝimoj de la 20-a jarcento”.
2. La po-jara periodaĵo Internacia Komunista Revuo aperis ekde 2009, kaj estas legebla rete en 8 lingvoj — angla, franca, germana, greka, hispana, itala, portugala, rusa. N-ro 6 aperis je la 5-a de Novembro 2015: http://www.iccr.gr/en/issues/issue-6/. La redaktora komitato konsistas el reprezentantoj de la publikaĵoj de grupo de partioj: Etudes Marxistes (Laborista Partio de Belgio), Communistiki epitheorisi (Komunista Partio de Grekio), Szabadság (Hungara Laborista Partio), Sotsialist Latvii (Socialista Partio de Latvio), Zeitung vum Letzebuerger Vollek (Komunista Partio de Luksemburgo), El Comunista (Meksikia Partio de la Komunistoj), Propuesta Comunista (Komunista Partio de la Popoloj de Hispanio), Sovietsky Soyuz (Rusia Komunista Laborista Partio), Genelek (Komunista Partio de Turkio), Debate Abierto (Komunista Partio de Venezuelo).
comments powered by HyperComments
En tiu ĉi rubriko:
Fidel Castro Ruz (13/08/1926–25/11/2016)
Jean Meslier — pastro ateisma
Sovetaj posteuloj de Gobels (Göbbels) kaj la matematiko
Senperaj antaŭaĵoj de la sociaj eksplodoj en Meza Eŭropo en 1956
Jozefo Stalino kaj nia socialismo. Respondo de V. Lutermano al Maria Prilepskaja.
J. Stalin kaj nia socialismo
Taktika fleksebleco, politika principo
Armiloj de genocida detruo
Internacia Tago de la Virino: Liberigo de la virino — la tasko de la gekomunistoj!
© IKEK. Ĉiuj rajtoj rezervitaj por ĉiuj landoj. Reprodukto, ekstrakto aŭ traduko en kiun ajn lingvon nur kun agnosko de la fonto.