en en eo eo nl eo eo eo eo eo eo eo en eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca hbs_lat de en es fi fr hu it it nl nb pl pt ru hbs_lat zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Justus (m. la 10-an de novembro inter 627 kaj 631) estis sanktulo kaj la kvara ĉefepiskopo de Canterbury, Kent, Anglio.
Verŝajne li alvenis al Kent kun la dua grupo de misiistoj senditaj de la papo Gregorio la 1-a en 601. En 604 Aŭgusteno de Canterbury konsekris lin episkopo de Rochester (Kent). Li kunsubskribis leteron de Laŭrenco de Canterbury al irlandaj episkopoj en kiu Laŭrenco penis persvadi ilin celebri Paskon je la sama dato ol la roma eklezio. En 614 li ĉeestis eklezian konsilion ĉe Parizo.
Post la morto de Aethelberht la 1-a, reĝo de Kent, la paganoj refortiĝis kaj Justus fuĝis al Francio. Tamen ne post la fino de 617 li denove estris sian diocezon.
En 624 li iĝis ĉefepiskopo de Canterbury. Li konsekris Paulinus kiel la unua episkopo de Jorko antaŭ ol tiu eliris de Kent por akompani Aethelburg, fratinon de Reĝo Eadbald (Kent), al Northumbria kie ŝi edziĝis al Edwin, reĝo de Northumbria.
Post lia morto li estis venerata kiel sanktulo, kun fest-tago la 10-an de novembro.
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri biografio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Naskiĝintoj en la 6-a jarcento
Mortintoj en la 7-a jarcento
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 15:56, 12 apr. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj