eo es eo it es it eo eo ro eo eo hbs_lat eo eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo eo eo eo
Bertilo insistas, ke estas bluso,
Mi malfermas la okulojn, jen ankoraŭ unu tag’
La neĝo falas mole, kaj glacias jam la lag’
Malvarmas, kaj mi frostas, sed plej en mia kor’
Min mankas ĉiu varmo de kiam vi ekiris for
Ĉu neniam plu mi tenos vin...
Nun vi kuŝas kun alia, li vin tenas kun fier’
Kaj ĉiuj miaj revoj kuŝas mortaj sur la ter’
Kaj kien ajn mi iras rekondukas ĉiu voj’
Mi ne sciis, ke troviĝas tiel multe da malĝoj’
Ĉu neniam plu mi tenos vin...
Kio estas am’ por vi? - ĉu mi devintus scii tion?
Kio estas am’ por vi? - kiel mi scius?
Vi nur iris for de mi - ĉu devus mi kompreni tion?
Mi ne volas aŭdi pli - ĉar mi tro multe faris jam por
Kaj ĉiam dumvespere pasas senespera ĉas’
de trinkejo al trinkejo por konsolo en la glas’
Kaj kiam paŝas ĉe la pordo, kaj iu venas tien ĉi
mi forturnas min kaj timas, ke eble povas esti vi
Ĉu neniam plu mi tenos vin...
Laste ŝanĝita: 3 Novembro 2017 (17:44)
Retpoŝto: “bertilow” ĉe “gmail.com”
Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo
Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita