eo eo eo da eo eo eo eo eo eo eo eo en en eo eo eo eo eo eo eo fr en cv eo eo eo eo eo eo eo fr en en eo eo eo eo eo eo fr en en eo eo eo eo eo eo fr en da eo eo eo eo eo eo fr en es eo eo eo eo eo fr en de eo eo eo eo fr en en eo fr en pl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
La fratinoj vojaĝis for, hejmen. Kiam naskiĝos la bebo? Ĉu la 11-an de septembro? Ne sempre estas feliĉa tago. Verŝajne Adriana devas atendi ankoraŭ semajnon. Ankaŭ Anja estis en la flughaveno. Poste ni kune reveturis al la urbo. Mi: "Kaj nun, kion?" Anja: "La lasta aŭtobuso jam veturis for." Ni iris hejmen. Anja, dormeme, ŝranke fine retrovis la malnovan piĵamon. Ŝi senvestiĝis kaj surmetis la pantalonon. Ŝi tuj kuŝiĝis sub la kovrilo. Mi surmetis la supraĵon. Kiam mi enlitiĝis, Anja jam dormis.
En la mateno Anja staris antaŭ la dormoĉambra fenestro, en piĵama pantalono, nudbrusta, rigardante la parkon. Poste ŝi iris en la kuirejon. Mi ellitiĝis, kaj retrovis ŝin en la kuirejon, ankoraŭ nudbrusta. Ŝi jam startigis la kafomaŝinon.
Mi ne plu memoras la ordon de la tagoj. Kun Flavio mi rigardis la konkurson pri altosaltado kaj aliajn olimpiaĵojn. Mi ĝojiĝis pri la belga ulino. (Ĉu Emma Green estas la fratino de Eva Green?) Mi, vole-nevole: "Se la Dolfeno - " Flavio: "Honeste, estas du metroj kaj kvin centimetroj. Neniun ŝancon!" Mi deziras aĉeti novan televidilon, HD-kvalitan. Laŭ Flavio estas stultaĵo: por vidi la kvalitojn de HD-aĵo, oni devas stari je 10-centimetra distanco al la ekrano. Kaj je tia distanco verŝajne ne eblas komplete ĝui la larĝecon de 47-cola ekrano.
Kun Anja mi malplenigis botelon da ruĝa vino. Poste alian. Cetere trian. Mi: "Ĉu vi memoras tiun tagon?" Anja: "Kiun tagon?" Mi: "Tiun tagon. Mi serĉis la Dolfenon. Kiam mi revenis hejmen, vi estis ĉi tie, kun Renata?" Anja: "Ĉu dolfeno? Amuze." Mi: "Ĉu vi vere estis ĉi tie?" Ŝi: "Kiam?" Mi: "Tiun tagon. Kiam mi revenis." Anja: "Ĉu vi revenis de dolfeno?" Mi: "Jes. Vi estis tre ebria." Ŝi: "Ĉu ebria? Se mi ebriiĝis, mi tutcerte ĉeestis. Logike." Mi: "Ĉu vere?" Anja: "Mi estis ĉi tie, dum nokto. Mi rigardis vin dum vi dormis. Mi deziris enlitiĝi." Mi: "Kial vi ne enlitiĝis." Ŝi: "Mi sidis sur la planko. Tutan nokton."
Poste ni enlitiĝis. Anja forgesis surmeti la piĵaman pantalonon. Ŝi eĉ forgesis demeti al si la kalsoneton. Ni dormis gedue.
Alian tagon ni amoris. Ĉu la mamoj de Anja nun estas pli grandaj? Eble. Eble pli maturaj. Mi rigardis la kiseman buŝon de Anja. Mi lekis al ŝi la pubon. Jen eta ŝveliĝaĵo je la lipo de Anja. (Nedanĝera, laŭ Anja.) Ŝi rajdis min. Mi mordis al ŝi la cicojn.
Iun matenon, kiam mi apenaŭ vekiĝis, Anja demandis: "Kiu estas la Dolfeno?"
Tina alvenis vendrede, je la oka. Mi deziris tuj amori kun ŝi, post la kampadeja restado dum kiu nur Renata sukcesis enlitiĝi kun Tina. La ĉeesto de Anja iel-tiel baris al mi la vojon. Sed Renata prenis la manon de Tina kaj diris ŝin en la direkton de la dormoĉambro. Al mi: "Vi okupiĝi kun Adriana!" Bone, ni denove rigardis reelsendon el Ĉinio. Adriana kompreneble ne estas stultulino. Ŝi scias tion kion faras ŝia fratino. Sed Renata, la pudemulino, ne deziras kompreni tion.
Kiam mi fine atingis la dormoĉambron, post la foriro de Renata, Tina estis varma kaj ŝvita. Mi: "Ĉu ŝi donis al vi orgasmon?" Ŝi: "Jese ..." Mi lekis al ŝi la pubon kaj ŝi orgasmis denove. Poste ŝi rajdis min, malrapide, dum mi knedis al ŝi la etajn mamojn.
Poste, kiam Adriana enlitiĝis, ne tro malfrue, ni kun Renata kaj Tina kuniĝis en la dormoĉambra lito. Tina kuŝis surventre, kaj mi masaĝis al ŝi la postaĵon. Mi karesis al ŝi la malantaŭan truon, ŝajne tio ne malplaĉis al ŝi. Mi: "Ĉu plaĉas al vi anusa sekso?" Tina: "Plaĉas ..." Renata: "Mi petas, se vi deziras anusan sekson, bone, atendu ĝis kiam vi estas gesolaj, ne en mia ĉeesto." Mi iasence komprenis tiun peton. Tina rakontis pri tio, ke ŝi iam, almenaŭ unufoje, dezirus du virojn, unu en la antaŭan kaj unu en la malantaŭan truon. Renata: "He, ulino, vi kreviĝus! Ĉu gehomoj vere faras tiel?" Mi: "Kaj tion vi ankoraŭ ne provis, ĉu? Kial ne?" Ŝi: "Mi estis provonta, iam. Jen mi kun du uloj: mi preparis ĉion, tre praktike, kaj diris al unu el la uloj: mi deziras vin en la malantaŭan truon, ĉar vi havas la plej malgrandan kacon." Mi: "He, vi ne diru tiaĵon al ulo!" Tina: "Ĝuste. Li ege ofendiĝis. Kaj ĉio fiaskiĝis. Tiel mi ankoraŭ ne provis." Mi lekis al Tina la interfermuraĵojn dum mi perfingre karesis al ŝi la malantaŭan truon, sen tio ke Renata vidu.
Sabate mi vizitis Mandy-n. (Mi supozas tion ke Tina kaj Renata pasigis la tempon enlite.) Unue mi serĉis la bluan pordon de la Dolfeno. Denove mi trovis nur la kunĉambranino. Tiun fojon ŝi estis vestita, kaj mi ne kredas ke ŝi rekonis min. Mi: "Kie estas la Dolfeno?" La mallongharulino: "Kiu estas la Dolfeno??" Mi diris la nomon. Ŝi altigis al si la ŝultrojn. Ktp. Mi iris al Mandy. La haretoj jam denove kaŝumis al Mandy la pubon. Mi rakontis tion ke mi vidis, antaŭ kelkaj tagoj, sur la Placo, japanan turistinon kun akselaj haroj. Ŝi portis blankan, senmanikan bluzeton. Kiam ŝi altigis al si la brakon kaj montris al io ajn, mi vidis ŝian akselon. Verŝajne ŝi ne razis al si la akselojn post kiam ŝi forlasis Japanion. Ekscitiga vido. Plaĉas al mi japaninoj.
Dimanĉe ni kun Renata kaj Adriana tagmanĝis ĉe Tina kaj Katarina. La ulinoj preparis la manĝaĵojn. Kio estas? Tina: "Ĉina specialaĵo, olimpia. Azena penizo kun rizo." Katarina: "He, ĉesu tion, vi, ni havas gegastojn." Mi: "Mi ne vidas la rizon." Inter Renata kaj Katarina estis iom streĉita etoso, sed al mi ŝi estis tre ĉarma. Verŝajne ŝi supozis tion ke Renata enlitiĝis kun ŝia kunulino, dum ŝi ne supozis tion koncerne min. Ni parolis pri piedpilko, kaj evidentiĝis ke ni same malmulte komprenas de tiu ludo. Ni ĉiuj trinkis vinon, krom Adriana, kiu nek trinkis nek manĝis. Renata nur parte tradukis la konversacion, kaj Adriana verŝajne forte tediĝis.
Tina kaj Katarina deziras infanon. Mi, poste, al Renata: "Kial ili ne simple adoptu la infaneton de Adriana?" Renata kompreneble furioziĝis. Mi iris al Mandy. Mandy: "He, kial vi diras tiaĵojn?" Mandy, poste: "Ĉu ili ne demandis al vi ĉu vi dezirus esti la patro de ilia infaneto?" Mi: "He, vi ne seriozas! Mi ne deziras esti la patro de infano, eĉ ne de infano de du lesbaninoj!" Ŝi: "Trankviliĝu, vi. Nu, kion fine vi deziras?" Mi altigis al mi la ŝultrojn. Ni pasigis tempon en la lito, sub la kovrilo. Ni ne amoris, sed mi knedis al ŝi la mamojn kaj fingre serĉis al ŝi la truon. Ni kisiĝis. Mandy: "Nun ĉesu. Mi deziras dormi." Bone, ni dormis, gekune.
je 14:33 No comments:
Dum la lastaj tagoj de nia kampadeja restado, nun jam antaŭ semajno, mi multe paroladis kun Anja. Pri kio? Nu, kompreneble pri ĉio. Ni iris ĉirkaŭ la lako, man-en-mane, genudaj. Ni ĉirkaŭbrakiĝis kaj mi gustumis la bonodorojn de Anja, la someran ŝviton, preskaŭ sekigita per la varma suno.
Ni amoradis. Mi lekis al Anja la allogajn interfemuraĵojn. Ŝi suĉis min. Ni sesdeknaŭis. Anja rajdis min. (Anja nun nomis tion "vakerina pozicio". Mi antaŭe ne aŭdis tiun esprimon.) Dum tiuj tagoj mi nur unu fojon amoris kun Renata (dum Anja kaj Adriana pasigis la tempon apud la lako).
Anja parolis pri Adriana: "Ŝi devas foriri." Mi: "De la kampadejo?" Anja: "De la urbo, de la lando, hejmen." Mi: "Mi pensis tion ke plaĉas al vi Adriana?" Anja: "Ĝuste. Plaĉas al mi. Tial." Bone, mi komprenas. Mi: "Vi parolu kun Renata, ĉu?" Anja kapjesis.
Finiĝis miaj ferioj. Mi denove tediĝas en la laboreja pejzaĝo kie ĉio nun ŝajne ŝanĝiĝas. Ĉu mi laboros ĉe Ekonomio? Nun eble eĉ verŝajne. Mi paroladetis kun Elizabeta pri tio, kampadeje. Jes, Elizabeta pasigis tempon en la naturista kampadejo. Kaj, jes, mi ŝatus labori kun Elizabeta. Ni atendas la eldiron de Lada, lunde. Sur la muro de la Akceptejo ankoraŭ pendas komputila elprintaĵo kun la nomo de la Rufulino. (Sed neniu poŝtkarto. Nu, la rufulino jam revenis al la urbo, tion mi scias.)
Denove mi amoris kun Renata. Mi petis al ŝi ke ŝi rajdu min: "Vakerina pozicio." Renata: "He, enlite ne diru al mi la vortaĵojn de Anja!" Nu, mi prenis Renatan de malantaŭe. Poste ŝi vere rajdis min ("Se tion vi deziras ... ") Fine mi orgasmis inter ŝiaj mamoj.
Kun Flavio mi televidile rigardadis kelkajn konkursojn de la olimpiaj ludoj de Ĉinio. La naĝantoj portas kostumojn kiuj kaŝas preskaŭ la tutan korpon. Kie iras la mondo? (Laŭ Flavio la kialoj estas akvodinamikaj, ne moralaj.) Bone, mi ne deziras rigardi nudajn virojn, sed la virinoj bedaŭrinde ankaŭ portas tiajn kostumojn. Laŭ Flavio la Dolfeno ne partoprenas la olimpiajn ludojn. ("Mi ĵuras je la Petveturanta Gvidisto al la Galaksio! Honeste!") Se la Dolfeno vere ne estas en Ĉinio mi devas tuj retrovi ŝin. Verŝajne nun ŝi deziras nek trejni nek televidile rigardi la konkurson pri altosaltado (aŭ aliajn ludojn de la Olimpio).
Dum Flavio rigardadis naĝiston kiu laŭdire venkis jam sepfoje, Jana permesis al mi ke mi tuŝetu al ŝi la mamojn. Poste ŝi foriris, kaj mi revenis al la televidilo.
je 13:45 No comments:
Anja vizitis nin en la kampadejo. Fine do Renata sukcesis persvadi ŝin. Kiom da fojoj mi vidis Anjan nuda? Nun ŝi kaŝis al si la subventron malantaŭ seĝo, aŭ kun krucigitaj brakoj kovris al si la ĉebruston, kiam mi rigardis ŝiadirekten. Nu, kiam lastatempe mi vidis Anjan? Nur kiam ni ĉirkaŭbrakiĝis ŝi momente malfermis sin al mi.
Anja okupiĝis kun Adriana. Inoj ĉiam okupiĝas pri gravedulinoj. Kiam, kampadeje, Adriana senvestiĝis, oni havis pli bonan impreson pri ŝia granda ventro.
Renata, poste: "Anja deziras dormi ĉe vi." Mi kapjesis. Ĉu en la alkovo? Renata: "Ne, la alkovo estas mia teritorio ..." (Ĉu Renata estas birdo?) Bone, ni povas uzi la alian dormoĉambron, neniu problemo, la sola tasketo estas movigi Adrianan en la alkovon. Ne ĉiam estas facile movigi Adrianan, sed tiun fojon ŝi senvorte akompanis sian fratinon.
Anja: "Saluton, karulo." Ni glitiĝis sub la kovrilon de la lito. Anja leĝere permanis al mi la ilon, dum ni kisadis. Mi palpis al ŝi la karajn mametojn. Poste ni amoris.
La sekvan tagon ankaŭ Tina vizitis nin, malgraŭ ŝiaj vortoj pri seksumado kaj nudeco. Tina, mallaŭte al mi: "He, tuj ĉe la enirejo mi ekvidis ulinon kun kiu mi dezirus amori." Poste Renata kaj Tina retiriĝis al la alkovo, mi supozas ke ili amoru. Mi kun Anja kaj Adriana faris promenon ĉirkaŭ la lago.
Tiun nokton Tina dormis sur la teraseto, sur ekstra matraco. (La bangalego de Renata ne havas pli ol kvar litoj.) Eble ŝi tuj proponis la teraseton, esperante pri tio ke ŝi tiel povus retrovi la ulinon kiun ŝi ekvidis ĉe la enirejo.
je 13:41 No comments:
Mi atendis Adrianan en la flughaveno. (Renata restis en la kampadejo.) La aviadilo malfruis. En la flughaveno troviĝis ankaŭ Flavio, kun Jana, kiu ankaŭ atendis Adrianan. Bone, Flavio kompreneble estas la edzo de Adriana, sed al mi ne ŝajnas saĝe atendi kun amantino la gravedan edzinon. Feliĉe Jana komprenis tion (Rusio estas kultura lando) kaj ni sukcesis turnigi Flavion. Flavio kaj Jana iris hejmen, kaj mi sola atendis la alvenon de la aviadilo.
Kiam mi fine ekvidis Adrianan, ŝia ventro estis malpli granda ol tio kion mi antaŭe imagis al mi. Sed la sepa monato fine ne estas la naŭa monato, eble jen ĉio. Ni ĉirkaŭbrakiĝis kaj veturis reen al la urbo. Estis malfacile paroli kun Adriana. Ekzemple, ŝi jam forgesis eĉ la korelativan tabelon. Tial ĉiuj ŝiaj eldiroj estis malfacile relativeblaj. Cetere, tiun nokton, mi ne deziris resti sola kun Adriana. Mi telefonis al Mandy. Feliĉe, kiam ni revenis hejmen, Mandy jam sidis antaŭ la pordo.
Adriana tuj enlitiĝis. Mi sidis sur la teraso, kun Mandy. Ni trinkis botelon da ruĝa vino. Mandy: "Vi amoris ankaŭ kun ŝi, ĉu?" Mi: "Jese." Ŝi: "Vi ne estas la patro de la infaneto, ĉu?" Mi: "He, mi pensas ke ne." Mandy: "Ĉu vi ne estas certa?" Mi: "Flavio estas la patro de la infano." Ŝi: "Vi fine certas pri tio, ĉu?" Mi: "Kompreneble." Mi pensis pri tio ke ankaŭ Mandy amoris kun Flavio. Verŝajne ŝi ankaŭ amoris kun aliaj uloj, sed tio ne estas mia afero, ĉu ne?
Mi: "Kial vi ne akompanos nin al la kampadejo?" Mandy: "Mi preferus resti ĉi-tie. Mi ĉiam deziras tian terason." Mi: "Bone, vi restu ĉi-tie. Kial ne? Vi povas sunumi nuda sur la teraso sen tio ke ĉiuj vidas vin." Mandy: "Jes, mi pensas tion ke mi deziras sunumi min nuda ĉi-tie." Mi donis al ŝi la ŝlosilojn de la loĝejo. Ŝi: "He, dankon."
Ni amoris. Ŝi: "He, vi ne rerazis al vi la akselojn ..." Mi: "Verŝajne vi pravas. Kaj vi ne rerazis al vi la piĉon." Mi metis fingron en la ujon de Mandy kaj komencis leki ŝin. Kompreneble ne estas problemo ke ŝi dormas en mia lito, sed mi esperas ke Mandy ne invitas aliajn ulojn en mian liton. Samtempe la penso pri tio ekscitigis min. Ĉu ankaŭ Mandy amoris kun tiu islanda profesoro? Mandy suĉis min, poste mi prenis ŝin de malantaŭe. Mi rigardis ŝian dorson kaj forte orgasmis.
En la mateno mi kun Adriana reveturis al la kampadejo, dum Mandy restas en la loĝejo. Pluvegas.
je 11:52 No comments:
Ni loĝas en nova bangalo ĉe la lago, tuj apud la plaĝo: kvar litoj, grandlita alkovo (ni elektis la alkovon), banejo, kuirejeto, televidilo, interreta konekto. (Kiel Renata sukcesis kapti tiun perlon? Ĉu ŝi enlitiĝis kun la pozedanto? Mi esperas ke ne. Cetere, la pozedanto estas virino, miascie. Nu.)
Kun Udo kaj Rumi ni inspektis la tendaron de germanaj gejunuloj apud la lago. Udo parolis kun la geuloj, dum mi kapjesadis kaj rigardadis la ulinojn. Unu el ili havas vere neimageblajn mamojn. (Ŝi laŭdire estas el Osnabruko.) Kaj Rumi, kion faris? Verŝajne la uloj tiom rigardis al ŝi la traboraĵojn, ke ŝi revenis al Renata. (Renata, poste: "Rigardi, jes. Rigardadi, ne." Mi: "He, estas la unua tago ...")
Ĉu ĉi-jare la restoracio havas nudbrustajn kelnerinojn? Ne, kiel pasintan jaron: vestitajn kelnerojn. Cetere, ĉiuj estas nudaj. Estas nature naturista kampadejo.
Ĉe la restoracio mi ekzamenis la landajn standardojn. Mi tuj ekvidis la blua-blanka-ruĝa krucaĵo de atlantika insulo: "He, via mezislanda arkeologo estas ĉi-tie!" Renata: "Aŭskultu, li ne estas ĉi-tie!" Mi: "Kiel vi scias?" Ŝi: "Ekzistas pli ol tricent mil islandanoj. Sed konsentite, mi ne scias. Vi ne povas uzi tion kontraŭ mi, he!" Mi: "Bone, vi pravas. Pardonu al mi." Mi kisis al Renata la nukon. Aliaj standardoj: germana, belga, nederlanda, sveda, brita, usona, pola, franca, irana, bulgara, ĉina. (Verŝajne kelkaj ĉinoj jam tediĝis de la olimpaj ludoj. Kaj verŝajne kelkaj nederlandanoj jam tediĝis de la UK-o de Roterdamo.)
Ni rigardis televidon (kie ĉiuj ankoraŭ estas vestitaj), poste ni amoris en nia alkova litego. (Rumi kaj Udo jam reiris al sia kabano.) Renata suĉis min, longtempe, malrapide, poste mi prenis ŝin de malantaŭe, dum ŝi apogis sin kontraŭ la alkova barilo. Fine ŝi rajdis min. Post la amorado ni plonĝis en la malvarman akvon de la lago.
En la mateno Renata plendis pri tio ke ŝi la tutan nokton aŭdis sonojn el la tendaro. Mi: "Kiajn sonojn?" Ŝi: "Tiajn sonojn." (He, metu vakson en viajn orelojn.)
je 14:21 No comments:
Kiam mi revenis hejmen, ĉi-foje, mi kompreneble tuj rekonis la kunulinon de Renata: Tina denove kuŝis sur la teraso. Tiun fojon ŝi ne ŝtariĝis. Mi vidis ŝian nudan postaĵon, ŝi estis tute nuda. Mi memoris la vortojn pri nudeco kiel invito al amorado.
Mi duŝadis. Kiam mi revenis al la teraso, Tina jam surmetis kalsoneton. (Ne la grandan, nigran de la antaŭa tago, sed verdan ŝnurkalsoneton.) La du inoj paroladis, ŝajne pri interesa temo. Mi: "Pri kio vi parolas?" Renata: "Inaj aferoj." Tina, ridetante: "Renata parolis pri la orfiŝoj ..." (Mi supozas tion ke la ulinoj parolis pri la nova lun-taso de Renata. La orfiŝoj, ĉu? Ne estas orfiŝoj. En la vendejo oni ne havis bluan orfiŝon. Tial mi ne aĉetis orfiŝojn. Poste mi demandis pri pingveno, kaj la buldogo forpelis min el la vendejo. Kial Renata rakontas al Tina pri la orfiŝoj?)
Ni tagmanĝis. (La inoj denove vestiĝis.) Ĉu Tina ankaŭ uzas lun-tason? Nu, estas novaĵo al mi. Eble ĉiuj inoj faras tiel. Poste ni reiris sur la terason. La inoj senvestiĝis. Tina denove demetis la kalsoneton. Dum momento ŝi sidis sur la tuko, kun la genuoj fleksitaj, la gamboj dise, kaj mi rigardis ŝian nudan pubon. Razita, ne estis surprizo.
En la vespero ni iris en la dormoĉambron. Mi karesis al Tina la haŭton, dum ŝi leĝere permanis al mi la ilon. Tina lekis al Renata la interfemuraĵojn. Poste mi amoris kun Tina. Ŝi rajdis min, kaj mi ame alrigardis ŝiajn etajn mamojn.
Kiam mi vekiĝis ĉi-matene, la du inoj ankoraŭ dormis apud mi. Verŝajne ili ankoraŭ pasigas la tempon en la lito. Sur la teraso pluvas. Kaj morgaŭ komenciĝos miaj ferioj!
je 13:18 No comments:
Hieraŭ kiam mi venis hejmen, mi trovis Renatan sur la teraso kun junulino kiun mi ne tuj rekonis. Ili kuŝis sur tukoj, sunumante. La fremdulino stariĝis kaj leĝere ĉirkaŭbrakis min: "He, ĉu vi ne rekonas min?" Nu, estis Tina, la belulino de la orgia nokto. Ŝi portis nigran kalsoneton, sufiĉe grandan, cetere nenion. Plaĉis al mi la vidon de ŝia eta ĉebrusto.
Ni tagmanĝis. (La du inoj revestiĝis.) Ni parolis pri la fiaskigita orgio. La loka ĵurnalo jam publikigis la artikolon de la ĉeestinta ĵurnalisto: li priskribis la drinkan diboĉon kaj esprimis sian surprizon pri la manko de nudeco, seksumado ktp. Mi pensas ke li bone kaptis la etoson, sed la artikolo ne plaĉis al Renata. Tina altigis al si la ŝultrojn: "Venu la venontan fojon. Tiam estu pli da kondomoj kaj malpli da drinkaĵoj."
Mi demandis al Tina ĉu ŝi havas amikon. Ŝi: "He, mi havas amikinon." Evidente ke ŝi vivas kun alia ino: "Ŝi estas lesbanino, mi estas ambaŭseksemulino. Eble mi preferas inojn, sed foje ankaŭ ulojn." Laŭ la maniero kiel Tina kaj Renata rigardis unu la alian mi nun ne plu dubis pri tio ke ili kune pasigis la tagon, enlite.
Poste ni denove iris sur la terason. La inoj senvestiĝis, sed Tina ankoraŭ ne demetis la kalsoneton. Renata rakontis pri nia venonta vizito al la naturista kampadejo. Ĉu Tina vizitos nin? Ne, Tina ne vizitos nin: "Nudismo, ĉu? Por mi nudeco estas ligita al seksumado." Ŝi je kelkaj centimetroj malaltigis al si la randon de sia kalsoneto, poste rekaŝis al si la haŭton: "Tiel nudeco estus invito al amoro, ĉu ne?"
je 13:18 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.