eo eo eo pt eo eo vo pl hbs_lat hbs_lat eo eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo bg ca hbs_lat da de en es fr de hu hy id es it ja nl nb ru en sv fy eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
v • d • r
La flaĝoleto estas ligna blovinstrumento de la familio nomata flutoj fajfilaj, kiu ankaŭ inkludas la bekfluton kaj la stanfajfilon. La unuaj flaĝoletoj fariĝis en la 16-a jarcento kaj daŭre fariĝis ĝis la 20-a jarcento. Ĝi havas ses fingrotruojn: kvar ĉe la antaŭo de la muzikilo kaj du ĉe la malantaŭo. Iuj, sed ne ĉiuj, havas klavojn por kovri la fingrotruojn. En malfrue 18-a kaj frua 19-a jacentoj fabrikistoj britaj ekfaris flaĝoletojn kun ses fingrotruoj ĉe la antaŭo de la muzikilo. Fine ili fariĝis el metalo kaj eknomiĝis stanfajfiloj. Kun tempo la stanfajfiloj anstaŭigis la flaĝoletojn kaj hodiaŭe la flaĝoletoj malofte ludiĝas.
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri muziko.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 03:45, 15 dec. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj