eo eo eo en eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo hbs_lat en eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo en en eo eo eo eo eo eo eo fr en en eo fr en pl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
Kun Renata mi trinkas kafon ĉe Antonio, surtrotuare. Antonio ĉeestas, eĉ surtabligas la kafon. Renata diras al li malplaĉaĵojn. Antaŭe ŝi simple evitis Antonion, rifuzis paroli al li, nun ŝi diras malplaĉaĵojn. (Sed ŝi gaje paroletis kun la bebo).
Renata ne komprenas ke Antonio povas esti mia amiko: Li estas la ulo kiu amoris kun mia amikino. Nu, eble nun ne tre plaĉas al mi la penso pri Anja kaj Antonio, sed li malgraŭ ĉio restas mia amiko. (Kaj mi amoris kun Nataŝa, do kion mi diru?)
Estas malagrable rigardi kiel Antonio akceptas la malplaĉajojn de Renata. Kial li akceptas ilin? Evidente, li ankoraŭ deziras amori kun Renata.
Posttagmezo ĉe Erika, studentdome: ni kisiĝas, komencas senvestiĝi. Erika diras: "Atendu, unue mi devas ... en la subetaĝon." (En la suba etaĝo troviĝas ekzemple la necesejoj.) Mi: "Ĉu vi ...?" Ŝi: "Jes, mi devas pisi."
"Plaĉas al mi kiam inoj tiel diras ... " Erika: "Pisi, pisi, pisi, estas nura vorto." Ŝi denove surhavis vestaĵojn kaj malfermis la pordon. Ankaŭ mi prokcimiĝis al la pordo: "Ĉu mi ...?" Ŝi: "He, jam post la unua nokto vi demandis ĉu vi povus rigardi. Tio vere plaĉus al vi, ĉu?"
Erika refermis la pordon: "Bone. Sed ne en la suba etaĝo." Ŝi denove demetis la pantalonon, poste la kalsoneton. Mi atente observis ŝin dum ŝi trovis pelvon kaj metis ĝin sur la plankon. Ŝi kaŭre sidiĝis super la pelvo. Mi kuŝiĝis sur la planko. Post momento ŝi restariĝis kaj ekridis: "Ne, ne eblas al mi ..." Ŝi iomete iris tien kaj reen sur la planko. Ni kisiĝis, mi knedis al ŝi la mamojn sub la blanka T-ĉemizo kiun ŝi ankoraŭ portis, poste ŝi denove sidiĝis sur la kalkanoj. Mi dummomente rigardis ŝian vizaĝon: Ŝi ruĝiĝis kaj jen venis la unuaj oraj gutoj. Ili plaŭdetis en la pelvon. Poste venis la akvofalo: Erika vere urinumis antaŭ miaj okuloj, jen fremda vido.
Poste ŝi kuŝiĝis sur la lito. Mi lange prokcimiĝis al ŝia pubo. Erika denove ekstariĝis: "Ne, ne ankoraŭ, atendu, unue mi devas ..." Ŝi iris al la lavabo kaj zorge lavis al si la subventron. Mi interese alrigardis.
Mi komencis leki al ŝi la preskaŭ senodoran pubon. Iom post iom revenis al ŝi la konataj bonodorojn kaj fine ŝi forte orgasmis.
Poste ŝi diris: "Ne diru al Renata ke mi lasis vin rigardi." (Nu, kial mi diru tion al Renata?)
Hodiaŭ mi ekvidis junulinon. Ŝi portis blankan supraĵon - kaj nigran mamzonon de la tipo wonderbra ("mirakla mamzono", ĉu?). La du mirakloj alloge kaptis mian atenton: sunbronzitaj, ne tro grandaj, sed tiaj suprenpuŝiloj foje havas pli ol videblan efekton, ĉu ne?
Ŝi pasis min, kaj mi preskaŭ aŭtomate turniĝis: ne malbelforma postaĵo. Super la rando de la somere leĝeraj pantalonoj mi observis la supran parton de nigra ŝnurkalsoneto. Ŝi bele moviĝis, kaj mi vole nevole sekvis ŝin laŭ la strato dum cento da metroj.
Subite ŝi ekturniĝis: "He, ulo, ĉu vi sekvaĉas min?" Mi: " ... ĉu mi?" Mi klopodis ne tro direkte rigardi la miraklajn mamojn, kiuj denove aperis antaŭ miaj senkulpaj okuloj, kaj mia rigardo fiksiĝis je punkto meze inter la duopo. Ŝi: "Bone, lasu tion". Ŝi returniĝis kaj rapide foriris dum ŝiaj koksoj ondadis. Feliĉe, ŝi ne kunportis edzon, aŭ alian gardiston.
Amuziĝe. Ĉu mi vidis ŝin antaŭe? Ĉu kasistino kiun oni senpense anstataŭigis per aŭtomato? Ne, mi pensas ke ne.
Sur la placo mi vidis ŝin denove. Mi havis la impreson ke ŝi leĝere ridetis al mi antaŭ ol eniri la komercan centron.
je 04:39 No comments:
La loka supermerkato provizore anstataŭigis duonon de la kasejoj per aŭtomatoj. Nu, kial oni vizitas supermerkaton? Por aĉeti frandaĵojn aŭ por trovi la plej belan kasistinon? Ambaŭkiale, ĉu ne? Bone, mi unufoje testis la aŭtomaton, konstatis ke ĉio funkcias perfekte, kaj la venontan fojon mi denove alprokcimiĝis al la kasistinoj. Ĉu pli belaj ol Erika? Eble, eble ne, sed la urbaj merkatistoj ankoraŭ ne forgesis la pekojn de Erika.
Erika jam vizitis la (inan) fotiston. Ni havis etan kverelon, tial mi ne akompanis ŝin, ŝi deziris iri sola. Nu, bone. Laŭ Erika la fotistino ĉefe okupiĝis pri ŝia postaĵo, tiel ke oni verŝajne ne vidos ŝian vizaĝon sur la bildoj. Certe, ŝi havas belforman postaĵon, sed la vizaĝo ankaŭ ne estas malbela. Eble okulvitroj ne plaĉas al la fotistino, kaj sen okulvitroj Erika foje agas iom maltrafe. Eble ĝuste tial ŝi tiom plaĉas al mi. (Erika tutnuda, senokulvitra, serĉante novan paketon da kondomoj. Ekscitaj minutoj.)
Mi jam pagis la aprilan lumonon de Erika. Eble la lastan fojon mi faris tion. Kion vi pensas? Cetere, se Erika sukcesiĝas kiel belpuga modelulino, vestita aŭ malvestita, ŝi eble havos sufĉe da mono. (Almenaŭ tion ŝi pensas.) Cetere, mi ŝajne ankaŭ pagis la luon por ŝia kunĉambranino, kiun mi apenaŭ vidis dum miaj vizitoj al la studenta domo. (La lastan fojon, antaŭ du semajnoj. Erika eĉ tro rapide trovis la kondomojn.)
Kial Anja forigis la cictraboran ringeton? Nature, jen alia demando. Plaĉas al mi la penso pri la plaĝa ĝeniĝo. Sed ne dum tiom da tempo oni vizitas plaĝon, eĉ somere. Ĉu traboraĵoj ne plaĉas al ŝia "amiko de infaneco"? Jen malplaĉa penso.
Bone, kion plu? Nu, Flavio aĉetis veltabulon. Li, la optimisto.
je 22:58 No comments:
Paŝoj, sed paŝoj kiudirekten? Mi ankoraŭ ne scias. Mi tamen bone scias ke mi pasigis semajnfinon, du noktojn, kun Anja.
Ni renkontiĝis en la urbeto je 30 kilometroj de la vilaĝo de Anja. Kiel dirite, Anja jam mendis du ĉambrojn en unu el la tieaj hoteloj. Kaj jes, unu el la litoj fine restis neuzita.
Vendrede, post malfrua tagmanĝo, ni promenis laŭ la stratoj de la urbeto, kiun mi antaŭe vizitis nur unufoje, dum la filmfestivalo. Pro la venta pluvo, ni rapide reiris al la hotelo. En la ĉambro de Anja ni senvestiĝis. Preteksto: malsekaj vestaĵoj. Sub la lita kovrilo Anja demetis ankaŭ la kalsoneton. Mi mane rekonatiĝis kun la korpo de Anja. Mi ame suĉis al ŝi la mamojn. (La traboraĵo estis for. "Ĉu foriĝis?" Ŝi: "Jes". Mi: "Kial?" "Ne kuraĝis montri ĝin sur la plaĝo ..." "He, ĉu vi sunumis nudbruste sur la plaĝo de la vilaĝo?" Ŝi: "Foje, preter la plej fora buĥto de la rivero ...").
Mia mano atingis ŝian sekson, kaj mi ne trovis la etan aron da haroj kiujn ŝi kutimis konservi. Mi fingrumis ŝin kaj mi forte ĝojis kiam mi sentis ŝian orgasmon. Nur en la mateno mi vidis ŝian glatrazitan interfemuraĵon. Ŝi: "Ŝanĝiĝis, ĉu?" Mi: "Jes, bele senhara". "Ĉu plaĉas al vi?" "Jes, plaĉas." Mi prikisis al ŝi la lipojn. Poste ŝi aperigis paketon: "Bonvolu, ni uzu kondomon."
Ni amoris, kaj poste reamoris. Kaj malgraŭ tio, mi sentis ke ĉio ankoraŭ ne enordas. La kondomo nature nur estas eta tamen ne sensignifa indikilo. Ni jam amoris, sed ankoraŭ ne parolis sufiĉe. La hotela ĉambro invitis al amorado dum la pluvgrizaj stratoj de la urbeto ne invitis al promenado kaj parolado.
je 05:01 No comments:
Sabate mi vizitis festenon kun Erika, en la studenta domo, aŭ pli ĝuste: du festenojn. Mi iris tien kaj reen inter la tria kaj la kvara etaĝo. Mi vere preferis la festenon de la kvara etaĝo, kaj en tria etaĝo ebria ulino ĉiam minacis pri tio ke ŝi senvestiĝu. Poste mi ne retrovis Erikan.
Flavio jam vidis la filmon de Al Gore, pri la estonteco de nia mondo. Lia impreso: "Bone, la klimato plivarmiĝas, la maroj plialtiĝas, kaj la dinosaŭroj reaperos. Jen kie la problemo? Al ĉiuj plaĉas varma vetero, la plaĝoj prokcimiĝas al la homoj, kaj mi ĉiam dezirus renkonti veran dinosaŭron."
Pasintan ĵaŭdon mi vizitis la naturistan banadon, kun Renata. Ulo, kiun mi antaŭe ne vidis, rakontis kiel li, kun sia edzino (tre larĝa postaĵo), ĉiujare vizitis la kroatan naturistejon de Monsena, sed nun ne plu, ĉar tieaj religemuloj sukcesis fermi la kampadejon. Tion mi ne komprenas. Kial religemuloj faras tiel? Ĉu ili nun preĝas ĉe la marbordo? (Ili povus eĉ malsekiĝi).
Hieraŭ mi diskutis tion kun Erika (jam delonge retrovita). Ŝi: "Nu, mi pensis ke Monsena estas veturejo de Formulo Unu, kaj jen mi scias ke mi devas porti bankostumon ĉe la kroata marbordo." Poste mi glitigis manon en ŝian pantalonon, palpis al ŝi la sekson, fine fingrumis ŝin orgasmen. Erika ankoraŭ ne memoras kien ŝi iris el la du festenoj. (Laŭ mi ŝi tion memoras.)
je 12:50 2 comments:
Laŭ Flavio ekzistas en la interreto tiom da bildoj pri nudaj ulinoj, ke oni povus pensi ke ĉiuj inoj, pli malpli, serĉis kontakton kun tia industrio. Kiaj estos la bildoj de Erika? Ĉu staranta, sidanta, kuŝanta, ĉe rivero, en domo, en lito? Kaj plej grave: kiom da nudeco? Al la plej belaj ulinoj ŝajne sufiĉas nuda brusto. Al aliaj: for la kalsoneton, pli riskaj pozoj, femuroj disigitaj, lipoj disigitaj, traboraĵoj, cice kaj lipe, aĵoj inter la lipojn: fingro, du fingroj, karoto, banano, maizo, tri fingroj, mano, peniso. Ĉu peniso? (Flavio laŭdire havas nudbildojn pri ĉiuj ulinoj kun kiuj li amoris, krom unu.)
Nu, ni parolu pri aliaj aferoj. Dum la lasta semajno mi parolis tri fojojn kun Anja, telefone. Kiam mi vidis Anjan, lastatempe? Jes, en ŝia vilaĝo. Nun ni renkontiĝos denove, ne en ŝia vilaĝo, sed en apuda urbeto, hotele. Mi scias ke Anja mendis du ĉambrojn. (Sed ĉiuj ĉambroj havas duoblan liton, ĉu ne?)
Mi pensas ke Anja deziras edziniĝi. (Mi konas Anjan, malgraŭ ĉio). Samtempe mi jam la trian monaton pagas la lumonon de Erika, kaj Renata (ankoraŭ) deziras viziti grupseksajn orgiojn (aŭ reviziti, laŭdire), kun mi. Kaj mi ne forgesu Nataŝan, kaj mi ankaŭ dezirus amori kun Sonjo, la fratino de Golo.
Mi havas demandojn, sed ne respondojn. Eble Erika devas trovi siajn limojn kaj mi devas trovi la miajn. Kaj kiaj estas la limoj de Anja? Post ĉio.
je 06:03 No comments:
Erika informiĝis ĉe ĉiuj supermerkatoj en la urbo kaj ĉirkaŭaĵoj, sed ĉiuj merkatistoj jes konis unu la aliajn kaj ŝi ne trovis novan postenon. Poste ŝi denove komenciĝis pri la anoncetoj de diversaj fotistoj.
Mi: "Vi gajnos malmulte, kaj dum jaroj ĉiuj anoj de iu orienta vilaĝo scias kie trovi nudbildojn de vi en la interreto." Nu, evidentiĝis ke ŝi jam parolis kun ina fotisto. Mi: "Ĉu fotistino? De la anoncetoj?" Erika: "Ne, alia studentino rekomendis ŝin. Ŝi jam pozis dufoje. Ŝi proponis tre senkulpajn pozojn, ĉe la bordo de rivero kaj simile." Mi: "Ĉe la bordo de rivero, certe, komence de marto." Erika: "Nu, eble ne ĉe la bordo de rivero kaj eble ne nun. Eble unue en ŝia studio. Kaj mi tre ŝatus se vi akompanus min ..." Nu, kion diri? "Bone, mi akompanos vin."
Renata havis aliajn zorgojn: "Rigardu viajn harojn! Se nek vi nek Dinjo okupiĝas pri tiu parto de via korpo, mi denove devas helpi al vi."
Mi protestis. Estas miaj haroj kaj mi ne deziris resti senhara. Tial mi lasis la harojn kreski, esperante ke Renata ne rimarkis tion. Sed inoj estas inoj: "Bone, kun tiom da haroj, mi ne plu deziras suĉi vin ..." Kiu diris ke la inoj ne regas la mondon?
Ŝi komencas lavi min, kun ŝampuo kaj varmega akvo. Mi hardiĝas inter ŝiaj fingroj. Poste aperas ŝia elektra venusrazilo. Helpu! Renata: "Kial ne?" Nu, kiel klarigi tiun bazan timon al persono de alia planedo? Mi diras: "Uloj ne estas inoj ...!" Feliĉe ŝi tuj komprenas tiun argumenton. Ŝi zorge senharigas min per mia propra razilo, la ovojn, la trunkon kaj la pubon, senprobleme. Mi: "Ne ŝaumo, ĉu?" Si: "Ne, ovo ne estas vango ..." Mi: "Kaj ĉu linio?" Ŝi: "Ne, uloj ne estas inoj."
Bone, post dudeko da minutoj mi denove estas senhara. Renata: "Jen! Belege!" Ŝi leĝere kisas al mi la pinton de la kapo. Mi: "Denove suĉinda, ĉu ne?" Ŝi: "Certe. Sed ne nun ..." Nu, kiu diris ke la inoj - ktp.
je 11:08 2 comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.