de de de it en hu de de de nb als de de de eo de eo de de de de de eo eo eo eo de de de en de de de de de hu de de de de en de de de de en de de en en zh en en de de en en nb de en sv en en sv sv ro en nb nb de en sv en en sv sv ro en de nb nb de en nl en en sv sv ro en de nb nb de en sv de de de de en
Tilly Dös Blog: Der Mönch La monaĥo
Neulich habe ich von einer interessanten Legende gehört: Der Mönch von Heisterbach. Sie handelt von der Relativität von Raum und Zeit und, wie der Name schon sagt, einem Mönch, namens Ivo. Ich werde sie kurz frei nacherzählen:
Ivo lebte im besagten Kloster (um das Jahr 12201) und hatte die Wissenschaft als Freizeitbeschäftigung, was ihn des Öfteren an der heiligen Schrift zweifeln ließ. So zweifelte er auch, als er im Psalm 90 auf den Vers "Tausend Jahre sind vor Gott wie ein Tag" stieß und fragte sich, ob das sein und wie Gott so etwas wie die mächtige Zeit kontrollieren könne. Da hörte er im Klostergarten den Gesang eines ihm fremden Vogels und er suchte den Vogel und folgte ihm in den Wald hinein. Immer tiefer und tiefer, bis der Mönch nicht mehr konnte und sich zum Ausruhen hinsetzte und einschlief. Als er nach gefühlt ein paar Stunden aufwachte, war der Vogel fort und Ivo machte sich auf und ging zurück ins Kloster. Dort aber erkannte ihn niemand und auch er erkannte niemanden. Er nannte seinen Namen und den Namen seines Abtes und die Mönche schlugen in alten Schriftrollen nach und fanden heraus, dass seit dem Verschwinden Ivos 300 Jahre vergangen waren. Und nachdem Ivo die Erkenntis überkommen hatte, dass die Macht Gottes über Zeit und Raum hinausgeht, sank er zu Boden und starb.
So, sehen wir von dem religiösen Hintergrund und dem plötzlichen Ende weg und nun stellt euch mal vor, ihr würdet aufwachen und seit eurem Einschlafen seien 300 oder gar 1000 Jahre vergangen. Ihr kämt in euer ehemals trautes Heim und dort lebten Menschen, die euch nicht kennten und die ihr nicht kenntet, alles sähe verändert aus, ihr wärt schlicht und einfach hilflos. Man kann sich nur schwer vorstellen, wie es in 300 Jahren aussehen wird; deswegen könnte man sich vielleicht in jemanden hineinversetzen, der um 1700 geboren wurde und in unserer heutigen Zeit aufwacht.
Zumindest sollte es keine allzu großen Kommunikationsschwierigkeiten geben, da in Deutschland auch vor 300 Jahren schon Neuhochdeutsch gesprochen wurde. Aber ansonsten: Völlig andere politische, soziale, ideologische usw. Verhältnisse. Ich wollte hier nur den Denkanstoß geben. Malt es euch selber aus!
Antaŭ nelonge mi aŭdis pri interesa legendo: La monaĥo de Heisterbach. Ĝi rakontas pri la relativeco de spaco kaj tempo kaj, kiel la titolo eldiras, monaĥo, nome Ivo. Mi lapidare reraportos ĝin:
Ivo vivis en la menciita monaĥejo (proksimume jare 12201) kaj havis la sciencon ol hobio, kio lasis dubi lin pli ofte pri la sankta skribo. Tiel li ankaŭ dubis, kiam li legis en la psalmo 90 la verson "Ĉe la Sinjoro mil jaroj estas kiel unu tago" kaj demandiĝis, ĉu povas tio esti kaj kiel Dio ion fortan kiel la tempo kontroli. Subite li aŭdis en la monaĥeja ĝardeno la kantadon de fremda birdo kaj li serĉis la birdon kaj alsekvis ĝin en la arbaron. Pli malalte kaj pli malalte, ĝis la monaĥo ne plu povas iri kaj pro ripozo sidiĝis kaj ekdormis. Kiam li ekmaldormis post taksate kelkajn horojn, tiam la birdo forestis kaj Ivo ekiris reen al la monaĥejo. Sed tie neniu ekkonis lin kaj ankaŭ li neniun ekkonis. Li nomis lian nomon kaj la nomon de lia superioro kaj la monaĥoj legumis malnovajn volumojn kaj eltrovis, ke ekde la formalapero de Ivo pasis 300 jaroj. Kaj post la ekkono surferdekis Ivon, ke la forto de Dio estas pli granda ol tempo kaj spaco, li falis sur grundon kaj mortis.
Do, ni intence ignoru la religian fundon kaj la subitan finon kaj nun imagu, ke vi vekiĝas kaj ekde via ekdormo 300 aŭ 1000 jaroj estas pasintaj. Vi venus en vian iaman familiaran hejmon kaj ĉi tie nun vivus homoj, kiuj ne konus vin kaj kiujn ne konus vi, ĉio aspektus ŝanĝita, vi simplege estus senhelpaj. Oni nur malsimple povas imagi, kiel la mondo aspektos en 300 jaroj; pro tio oni eble povus imagi iun, kiu naskiĝis ĉirkaŭ 1700 kaj ekmaldormas en nia aktuala tempo.
Almenaŭ devus ekzisti neniaj tro grandaj komunikaciaj problemoj, ĉar en Germanujo ankaŭ jam antaŭ 300 jaroj novan altgermanan lingvon estis parolita. Sed alikaze: Totale aliaj politikaj, sociaj, ideologia ktp. rilatoj. Mi nur volis doni al ni la pensinstigon. Imagu vi mem!
Eingestellt von Tilly Dö um 17:33:00
Diesen Post per E-Mail versendenBlogThis!In Twitter freigebenIn Facebook freigebenAuf Pinterest teilen
Labels: [deu], [epo], Geist
Neuerer Post Älterer Post Startseite
Abonnieren Kommentare zum Post (Atom)
Seven Doors II: Paradox
Aufm Balle / Offn Baal
Seven Doors II: Paradox
Seven Doors III: Time Traveller
Tierlaute / Animal sounds / 动物的声音
Seven Doors IV: Animally
Designbilder von enot-poloskun. Powered by Blogger.