az hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat eo eo eo eo eo eo la eo vi pt eo eo pt eo eo pt eo en eo it de eo eo eo la la it it la it la la la de it vi de en it it en es ia es la es la en en en la la la es la fi sv es de en fr nb la la eo eo eo eo pt fr pt eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo pt eo es eo eo gl lt eo eo eo eo fr eo eo br pt en eo eo eo en eo eo en eo hbs_lat lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo az ru bg ca hbs_lat da de en es eu fr he hbs_lat hu id es it ja ko it it lt ml nl nb pl pt ro ru hbs_lat en sk sv ceb fy eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Etimologie la vorto devenas de la nov-latina esprimo littera encyclica (cirkulera letero, rondletero), de la helena ekkύkλιoς [enkiklios], laŭ kύkλoς [kiklos] = cirklo.
Historie ankaŭ la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio dissendis enciklikojn, kutime okaze de sia kronado.
La katolikaj enciklikoj kutime estas nomataj laŭ siaj unaj vortoj. Plej ofte ili estas en la latina lingvo, sed ekzistas esceptoj; ekzemple Pio la 10-a verkis la enciklikon Mit brennender Sorge (kun brula zorgo) en la germana lingvo, ĉar ĝi direktiĝis precipe al nazia Germanio. Alian enciklikon, non abbiamo bisogno (ni ne bezonas) li verkis en la itala lingvo.
Enciklikoj ne nepre estas devigaj partoj de la doktrino; ili povas esti nuraj admonoj aŭ opini-esprimoj de la papo, se li ne eksplicite nomas ilin dogmaj. En la 20-a jarcento tio okazis nur unufoje, en la encikliko Munificentissimus Deus, per kiu Pio la 12-a en 1950 deklaris, ke Sankta Maria iris korpe, ne nur anime, al la Ĉielo.
1 Enciklikoj de Pio la 9-a
2 Enciklikoj de Leono la 13-a
4 Enciklikoj de Benedikto la 15-a
7 Enciklikoj de Johano la 23-a
8 Enciklikoj de Paŭlo la 6-a
9 Enciklikoj de Johano Paŭlo la 2-a
10 Enciklikoj de Benedikto la 16-a
11 Enciklikoj de Francisko
Enciklikoj de Pio la 9-a[redakti | redakti fonton]
Quanta cura (8-a de decembro 1864, pri danĝeroj de moderneco)
Enciklikoj de Leono la 13-a[redakti | redakti fonton]
Supremi Apostolatus officio (1-a de septembro 1883, pri rozario)
Enciklikoj de Pio la 10-a[redakti | redakti fonton]
Pascendi Dominici Gregis (8-a de septembro 1907)
Enciklikoj de Benedikto la 15-a[redakti | redakti fonton]
Inter liaj 12 enciklikoj:
Ad Beatissimi Apostolorum (1-a de novembro 1914)
Enciklikoj de Pio la 11-a[redakti | redakti fonton]
Inter liaj 16 enciklikoj:
Rerum orientalium (1928, pri ortodoksismo)
Quadragesimo anno (1931, je la kvardeka datreveno de Rerum Novarum, pri socialaj reformoj)
Non abbiamo bisogno (14-a de marto 1937)
Mit brennender Sorge (1937)
lia morto malhelpis fini "Societatis Unio" (pri nazia rasismo)
Enciklikoj de Pio la 12-a[redakti | redakti fonton]
Summi Pontificatus (1939, kontraŭ la okupado de Pollando)
Le pelegrinage de Lourdes
Enciklikoj de Johano la 23-a[redakti | redakti fonton]
Ad Petri Cathedram (29-a de junio 1959)
Sacerdotii Nostri Primordia (1-a de aŭgusto 1959)
Grata Recordatio (26-a de septembro 1959)
Princeps Pastorum (28-a de novembro 1959)
Mater et Magistra (15-a de majo 1961)
Æterna Dei Sapientia (11-a de novembro 1961)
Pœnitentiam Agere (1-a de julio 1962)
Pacem in Terris (11-a de aprilo 1963)
Enciklikoj de Paŭlo la 6-a[redakti | redakti fonton]
Ecclesiam Suam (6-a de aŭgusto 1964)
Mense Maio (29-a de aprilo 1965)
Mysterium Fidei (3-a de septembro 1965)
Christi Matri (15-a de septembro 1966)
Populorum Progressio (26-a de marto 1967)
Sacerdotalis Cælibatus (24-a de junio 1967, pri pastra needzeco)
Humanae Vitae (25-a de julio 1968, pri kontraŭkoncipiloj)
Papo Johano Paŭlo la 1-a dum sia nur 33-taga papeco ne elsendis enciklikon.
Enciklikoj de Johano Paŭlo la 2-a[redakti | redakti fonton]
Redemptor Hominis (4-a de marto 1979)
Dives in Misericordia (30-a de novembro 1980)
Laborem Exercens (14-a de septembro 1981)
Slavorum Apostoli (2-a de junio 1985)
Dominum et Vivificantem (18-a de majo 1986)
Redemptoris Mater (25-a de marto 1987)
Sollicitudo Rei Socialis (30-a de decembro 1987)
Redemptoris Missio (7-a de decembro 1990)
Centesimus Annus (1-a de majo 1991, je la centa datreveno de Rerum Novarum)
Veritatis Splendor (6-a de aŭgusto 1993)
Evangelium Vitae (25-a de marto 1995)
Ut Unum Sint (25-a de majo 1995)
Fides et Ratio (14-a de septembro 1998)
Ecclesia de Eucharistia (17-a de aprilo 2003)
Enciklikoj de Benedikto la 16-a[redakti | redakti fonton]
Deus Caritas est (25-a de decembro 2005)
Spe salvi (30-a novembro 2007)
Caritas in veritate (7-a julio 2009)
Enciklikoj de Francisko[redakti | redakti fonton]
Lumen fidei[1] 5-a julio 2013
Referencoj[redakti | redakti fonton]
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 02:24, 15 dec. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj