eo eo eo eo da eo eo eo fr fr en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo en fr fr en eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo fr eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo tr eo eo eo eo en eo eo en eo eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo fr fr de eo eo fr fr da eo eo fr fr de pt eo eo eo eo eo fr fr fr eo eo eo eo fr fr fr fr eo eo eo eo eo eo eo eo de eo cs fr fr fr fr cs fr fr fr cs fr fr fr fr de fr fr fr fr fr fr fr cs fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr fr de fr fr fr fr de fr fr fr fr fr fr fr en fr fr fr eo eo eo eo eo es eo es es eo eo it de eo eo ceb hbs_lat eo eo eo eo eo eo eo eo nb it fr es es es en de es pt en en eo en fr id pt eo en eo fr eo eo fr en ceb eo eo eo eo eo eu en eo eo eo fr hbs_lat eo ar eo en eo eo en eo eo eo eo eo fr fr
Tiu blogo temas pri gejaĵoj diversaj, t.e. literaturo, pentrarto, kinarto... Eblas legi tie ankaŭ informojn, kelkajn petolaĵojn kaj erotikaĵojn, sed vi spektos tie nek pornajn bildojn, nek pornajn videojn. Ne hezitu komenti kaj sendi mesaĝojn kaj kontribuaĵojn al : jerotanguy(ĉe)yahoo.fr
14a de Februaro : tago de amantoj.
Laŭtradicie, almenaŭ en Francujo, la 14a de Februaro estas la tago de Sankta Valenteno, kaj precipe la tago de la amantoj.
Al ĉiuj amantoj en la tuta mondo, ĉu sam-, ĉu ali-, ĉu ambaŭseksemaj, mi deziras tutkore feliĉan aman kaj amoran tagon. Kaj nokton…
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Mi ĵus ekciis, ke pasintan Marton, Justin Bieber inaŭguris sian vaksstatuon en la Muzeo Tussaud de Londono.
Laŭdire, la bubego trovis sian duoblon ege seksalloga, tiel ke li frotis sin ĉe ties pugo kaj knedis tute senĝene kaj antaŭfotiste ĝian pantalonfendon. Nu, ni esperu, ke li ne fandigis la vakson !
Ĉar jes, Justin Bieber, kaj dumkoncerte, kaj surstrate, emas montri sian surpugan subveston. Viperlanguloj diras, ke nur tiele li povas montri, ke cerbon li posedas. Tiukaze, ja veras finfine, ke belan cerbon li havas ! Rigardante filmetojn de liaj koncertoj, mi multe pli atentis pri la nivelo de lia zono (ĉu fine genuen aŭ ne ?) ol pri la arta nivelo de lia muziko. Tiel ke mi pensis iam proponi al la Akademio neologismon :
Jen proponebla ilustraĵo por venonta PIVo !
Tio memorigas al mi okazaĵon de antaŭ kelkaj jaroj.
Tiam mi troviĝis en la pariza metroa homsvarmo, kaj mi malsupreniris al la kajo, kie vagonaro jam haltis. Alta junulo preterpasis nin kure puŝpele, portante grandegan pakaĵon interbrake ĉe la brusto. Lia lozega ĝinzo jam montris sufiĉe da puguja ŝtofo, sed li daŭre kuradis por provi ne maltrafi la metroon. Ju pli li anaskuris, des pli li devis disigi la gambojn, sed tio neniel malhelpas la fatalon de la universala altiro. Kiam subite la pordofermo sonis, la junulo stumblis. La ĝinzo falis surŝuen, kaj la ridanta ĉeestantaro aplaŭdis la kompatindulon, kiu malfiere surplankigis lian balastaĵon antaŭ ol libermane resurkoksigi sian pantalonon.
Kredu min aŭ ne, sed mi ankoraŭ memoras la kalsonon, kaj ties grandajn presitajn bananojn.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Mian amikon Maksimo vi ne konas. Kompreneble, ĉar ĝis nun, mi rakontis nur pri mia adoleskeco, de la unuaj emocioj antaŭ la rondaj sidvangoj de Petro*, ĝis la tempofino de mia metilernado, kiam mi translokiĝis en mia propra loĝejo. Sed de tiam, se la jaroj perdigis al mi kelkajn amikojn, ili ankaŭ donacis al mi aliajn. Maksimo estas unu el.
Pasintan Oktobron, ni ambaŭ retroviĝis en Parizo, kie li venis por dunga rendevuo. Longtempe li posedis malgrandan librovendejon, apud Anĝevo, sed tie li emis malŝpari tempon multe pli facilanime por varbi novajn amantojn ol por novajn klientojn. La entrepreno fine dronis, kompreneble. Feliĉe, li estis bonŝanca heredanto. Tamen, eĉ tio ne daŭras, kaj ĉar jam pli ol tridekjara, ĉar antaŭspegule li perceptis ĉiumatene la kreskadon de sia frunto, tial li pli diligente ekserĉis seriozan laborpostenon.
Mi mem troviĝis en Parizo pro laboro. Tiukaze, mi ne havis multe da libertempo. Sed Maksimon mi konas delonge : amikan apogon ĉiam li bezonas, des pli en tiuj malfacilaj  tempoj. Eĉ se tion li ne montras. Tial, ni interkonsentis pri fruvespera rendevuo en trinkejo.
Mi alvenis unue. Tio ne mirigis min… Mi sidiĝis surterase kaj mendis bieron. La bulvarda trafiko, surŝosea kaj surtrotuara ĉiam estas por mi ĝuinda vidadaĵo. Post varma posttagmezo, kvazaŭ somera, bloveto balais la polvozan flavan aeron, kaj susurigis la griziĝantajn foliojn de la platanoj. Parizanoj rapidis hejmen. Mi surnazigis miajn sunvitrojn. Eku la spektaklo !...
Post unuhora atendado, Maksimo fine sidis fronte al mi. Koncerne la sukceseblecon de la renkontiĝo, li tute ne estis fidema. Nu, Maksimo neniam fidemas ! Fakte, io alia multe pli ĉagrenis lin. Posttagmeze li vizitis saŭnejon, sed ve, preskaŭ senhoma ĝi estis ! Nur unu fiŝeton li sukcese hoktiris.
- Parizo ne plu estas Parizo, li diris.
- Ankaŭ la iama pimpa Maksimo ne plus estas tia ! mi mokis.
Sed Maksimo ne reagis, ĉar apenaŭ mi ĵetis tion, lia movo ŝtoniĝis, kun nazo en bierŝaŭmo. Tri tablojn for sur la teraso, flavhara junulo eksidis. Aŭ pli ĝuste dirite, li kurbiĝadis por loki sian delikatan postaĵon rande de rotanga fotelo.
- Kia pugo ! flustis Maksimo iom maldiskrete.
Kiam mi diris « flavhara », mi tute ne troigis. Fakte, la knabego havis surkape harvepraĵon stupsimilan. Ne tre bele ! Sed la kromaĵo, ĉarma vizaĝeto kun vigla rigardo, svelta kaj fleksiĝema korpeto, kaj jes, pugeto bele ronda, premita en strikta ĝinzo, ĉio estis ja frandinda. Lia dorso senvualiĝis dummove, vidigante la zonon de Calvin Klein-a kalsono, kies orkoloraj literoj montris lian emon enpakigi siajn generilojn en plej luksaj juvelujoj.
Apenaŭ li sidiĝis, apenaŭ li plektis la gambojn, jam li risorte restariĝis, kvazaŭ pro diablo enpuga. Fierpaŝe li preteriris nian tablon por eniri la kafejon, kaj revenis post minuto kun granda glaso da dubkolora trinkaĵo enmane kaj suĉpajlo englase. Pasante antaŭ niaj okuloj, li ruladis iste diligente la gluteojn.
Mi ĵetis rapidan rigardon al Maksimo. Lia lango pendis samkiel de Tex Avery-a lupo. Nu, kunparolanto mi ne plu havos antaŭ longe. Almenaŭ tiom longe, kiom la aliflanka knabego daŭrigos siajn afektadojn, ŝajnigojn kaj koketaĵojn.
Post proksimume horkvarono tiela, la junulo fini stariĝis por foriri. Sed apenaŭ survoje, li turnis sin al mia kunulo en lasciva pozo, antaŭ ol mute kapsigni kaj malaperi ĉe stratangulo.
- Atendu min ! diris Maksimo.
- Ne la tutan nokton ! mi respondis.
Sed mi vetas, tion li eĉ ne aŭdis.
Nu, mi atendis… Ĝis la naŭa. Fakte, mi havis nenion alian por fari. Almenaŭ nenion pli interesan, ol plu spektadi la pasantaron. Mi revadis… Pri belpuguloj… Ĉar eĉ la plej bela pugo, la plej rondeta, la plej elstara, tamen estas nur muskolaj ŝvelaĵoj, ia karna persiko, kies plena allogeco ja dependas de homa tutaĵo. Ĉu ne ? Tiele mi filozofis, kiam Maksimo fine revenis.
- Kia pugo !
- Kaj do ?...
Maksimo aspektis nun same gaje, kiel surkata pulo. La perdo de kelkaj miligramoj da ovsuko ŝajne malpezigis grave lian paŝadon.
- Nu, ĉu vi rakontos ?
Antaŭ novaj bieroj, li partigis ĉiujn detalojn de la fikaventuro en nemalproksima konstruata domego, kiun tutcerte la knabego konis kaj jam uzis tiacele. Liadire, nur malofte li kacumis kun tiom arda kaj fervore lerta kunfikanto. Bedaŭrinde, la knabo ne konsentis konigi al li sian telefonnumeron !
- Ve ! mi ironiis.
Li levis sur min indignigitan rigardon.
- Ĉu vi mokas ?
- Ĉefe mi malsatas, mi respondis. De horoj mi paciencas !
- Do, mi pagos, kaj ni iros.
Li ekstaris, kaj direktis sin enen.
Post momento, li revenis, pala, palpante sin.
- Mian paperujon mi ne plu havas ! La fiulo ŝtelis min !
- Ĉu vi certas ? Ĉu vi ne lasis ĝin en via hotelo ?
- Tutcerte ne ! Mi pagis ĉi-posttagmeze la saŭnejon per mia bankkarto. Fek ! Fek ! Fek !
- Ne metu vian karton en iun ajn fendon, ĉar ja ofte fendoj glutemas, mi ŝercis.
Post telefona ŝteldeklaro, tamen ni iris restoracien. Maksimo daŭre pensis pri la afero, sed ŝajne multe pli ĉagrenis lin la belpugula trompaĵo, ol la eventua monperdo. Fakte, la bubegaĉo estis nek la unua, nek la lasta, kiu tirinte lin pervoste priplukis de li monsumon.
- Ĉiel ajn, li finfine konkludis : kia pugo !
Semajnon poste, li telefonis al mi por sciigi, ke la postenon li maltrafis.
- Kaj kio pri la ŝtelo ? mi diris. Ĉu li eltiris monon per via bankkarto ?
- Ĉu mi ne rakontis al vi ? li respondis. Fakte mi ne estis ŝtelita. Mia paperujo mi faligis en la vesto-ŝranketo de la saŭnejo. Ekde la morgaŭo oni poŝtelefone alvokis min prie.
- Ĉu vere ? Kia pugo !**
- Jes, kia pugo !
* Vidu la artikolon « ŝoviĝado el ingo ».
**  En la franca, « kia pugo ! » havas duoblan sencon, kaj ankaŭ signifas « kia bonŝanco ! ».
Publikigita de Ĵeromo Tanguy 1 commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Semajna belulo : Februaro 2014 / 3
Sian kapon sur sketilon li metis,
Lian sekson en kaptilon mi prenus.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Geja filmeto : Anasa migrado.
Ĉu vi estas romantikema ? Jen ĉarma amfilmeto...
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Semajna belulo : Februaro 2014 / 2
Por la 3000a vizito de la blogo, mi malfermas novan rubrikon, t.e. foto de semajna belulo.
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Hodiaŭ, mi spektis je televidaj aktualaĵoj riportaĵon pri tute nova artefarita mano, kreitaĵo de sciencaj serĉistoj el Germanujo, Svislando kaj Italujo, kiu ebligas retrovi tuŝosenton al senmanaj akcidentitoj. Trideksesjara dano, amputita je unu brako antaŭ 9 jaroj, provis en hospitalo de Romo tiun manon, kaj trovis ĝin « nekredebla ». Elektronikaj riceviloj mezuras la streĉon de la fingraj tendenoj kaj sendas la informojn elektre al la cerbo.
La riportaĵo montris la viron kun vindkovritaj okuloj, kiu provis senti (ja sukcese !), ĉu la diversaj objektoj al li donitaj estis molaj aŭ malmolaj…
Nu, kiam oni konscias pri ĉio farebla permane, des pli kiam eblas scii ĉu molas aŭ malmolas, ni agnosku ke handikapuloj rajtas senti frustiĝon. Ĉu ne ?
Tio memorigas al mi tekston de Brassens, omaĝinte tute prave al iu monaĥino, kiu pro homama religia helpemo mildigis la sorton de kompatinda senbrakulo.
Moralaĵo : ni ne atendu senigon : ni profitu tuj de molaĵoj kaj eĉ de malmolaĵoj !
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Geja filmeto : 33 dentoj
Jes, vi konsentos, je multe pli facilas surblogigi filmeton ol verki tutan tekston. Nu..., lasu min iom da tempo. Rakonto pripuga baldaŭ alvenos !
Kaj ne parolu pri mia pigreco, dum komentoj viaj pri la artikoloj ege maloftas...
Ĝuu la filmeton (en la angla kun hispanaj subtitoloj) !
Publikigita de Ĵeromo Tanguy Aucun commentaire:
Envoyer par e-mailBlogThis!Partager sur TwitterPartager sur FacebookPartager sur Pinterest
Articles plus récents Articles plus anciens Accueil
Inscription à : Articles (Atom)
Solidareco kun ĉiuj viktimoj.
Aliĝu ! (sed ne aliiĝu :-))
nenia porna bildo tie ĉi !
Ĉu la enhavo plaĉas al vi ?
Nu, komentoj kaj membriĝo estus bonvenaj kaj... kuraĝigaj !
Arkivoj de la blogo
Plezurplenan dimanĉon al ĉiuj !
Filmeto : Enriko & Mustafa (2007).
Mi mendis meblojn ĉe Ikea...
Adiaŭ Ren Hang !
Suno ! Sablo ! Sekso !
Mi jam diris milfoje...
Venu momenton ĉi flanken !
Dankon al la nederlandanoj !
Animula vagula blandula (franclingve)
Blogo de Paulo Silas (esperante)
El la kalsono de Ganimedo (gejporna blogo en e-o)
Fikrakontoj (esperanta geja blogo)
Front Free Endpaper (angle)
GAVARO : Esperanta slango
Kukolo : interreta serĉilo en E-o
La kajeroj de Ana Arĉo (esperante)
La sekreta ĉambro de Giton (japane)
Le Monde Diplomatique en Eo
Ligo de Samseksemaj Geesperantistoj
Neniam milito inter ni
Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT)
Vinilkosmo (muziko en Esperanto)
Гeй-эpoTиka B pиcyHkax и жиBoпиcи (rusa)
Дoбpo пoжaлoBaTb Ha lernu!
مرحبا بك في !lernu
Vizitintoj laŭflage ekde la 6a de decembro 2014 .
Ĉu vi deziras pli ?
Por viziti pli malnovajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus anciens".
Por viziti pli novajn artikolojn : alklaku ĉi-supre "Articles plus récents".
Kiu mi estas ?
Afficher mon profil complet
Thème Simple. Images de thèmes de luoman. Fourni par Blogger.