eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo de de de de de de eo eo eo eo eo eo lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr nl eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ca hbs_lat da de en es fa fi fr lt he hu it ja kk ko nl nb pl pt ru si en hbs_lat sv hu te fy vi zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Soninĝeniero ĉe la mikspupitro de la dana radio
Sonregistrejo – en la sonreĝiejo
Sonregistrejo estas establaĵo por registrado kaj prilaborado de sonaj aperaĵoj. Je tio povas temi pri ĉiaspeca muziko, ankaŭ pri parolo kaj bruoj por radioofoniaj kaj televidaj kontribuoj, kinofilmaj sonoj aŭ sonkreitaĵoj por komputilaj ludoj.
Ĝeneralaĵoj[redakti | redakti fonton]
Sonregistrejoj staras en la valorkrea ĉeno de la muzikeldonado tute supre, deĉar ili produktas per preta mastro aŭ prabendo la por la amasa produktado de la sonregistraĵoj. Ofte ili ankaŭ produktas la specimenregistraĵojn, per kiuj muzikistoj sin prezentas je diskeldonejoj. Tial estis konsekvence, ke ĉi lastaj akiris proprajn sonregistrejojn; tiel muzikhistorie ankaŭ komenciĝis. Krom ĉi tiuj firmaopropraj sonregistrejoj tamen ankaŭ establiĝis pli malfrue ankaŭ sendependaj sonregistrejoj. Dum kiam firmaopropraj sonregistrejoj plejparte nure surbendigas por la apartenaj diskeldonejoj, la sendependaj sonregistrejoj dependas de la laŭmenda produktado. Jen evoluis peranto inter sonteĥniko, sonideoj kaj komercaj kapabloj – la muzikproduktisto. Dum kiam en sendependaj sonregistrejoj la botelkolo troviĝis resp. troviĝas, firmaopropraj sonregistrejoj staras pro la kontrolo de la fiksaj kostoj sub eluzopremo. Ambaŭ kune observas ĉiam la evoluon de la sonregistra teĥniko, por povi ĉiam oferti la plej aktualan teĥnikan staton.
Literaturo[redakti | redakti fonton]
Michael Dickreiter, Volker Dittel, Wolfgang Hoeg, Martin Wöhr: Handbuch der Tonstudiotechnik. 7-a plene novverkita kaj pliampleksita eldono. Du volumoj. Verlag K.G. Saur, Munkeno 2008, ISBN 978-3-598-11765-7.
Thomas Görne: Tontechnik. Hanser Fachbuchverlag, 2006, ISBN 3-446-40198-9.
Hubert Henle: Das Tonstudio Handbuch. GC Carstensen Verlag, 2001, ISBN 3-910098-19-3.
Christoph Reiß: Guitar Recording. Wizoo Publishing, Bremeno, 2010, ISBN 978-3-934903-75-3. (kun lumdisko)
Horst Zander: Das PC- Tonstudio. Franzis Verlag, 2001, ISBN 3-7723-5373-8.
Geoff Emerick, Howard Massey: Du machtest die Beatles! – Wie ich den Sound der Band erfand. Verlagsgruppe Random House, Munkeno 2007, ISBN 978-3-442-36746-7.
David Gelly: Wie eine Popband arbeitet. Tessloff Verlag, Hamburgo 1978, ISBN 3-7886-0801-3.
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Diversaj traktaĵoj kaj artikoloj pri sonteĥniko
Paĝoj kiuj uzas ISBNajn magiajn ligilojn
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 10:14, 19 okt. 2015.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj