eo eo eo en eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo en en eo eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo eo eo fr en es eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo fr en eo eo eo eo eo eo eo fr en en eo fr en pl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs et cs cs cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs en eo pl eo es eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pl eo eo eo pt en hbs_lat de eo eu es ro eo eo en
Sabate mi vizitis festenon kun Erika, en la studenta domo, aŭ pli ĝuste: du festenojn. Mi iris tien kaj reen inter la tria kaj la kvara etaĝo. Mi vere preferis la festenon de la kvara etaĝo, kaj en tria etaĝo ebria ulino ĉiam minacis pri tio ke ŝi senvestiĝu. Poste mi ne retrovis Erikan.
Flavio jam vidis la filmon de Al Gore, pri la estonteco de nia mondo. Lia impreso: "Bone, la klimato plivarmiĝas, la maroj plialtiĝas, kaj la dinosaŭroj reaperos. Jen kie la problemo? Al ĉiuj plaĉas varma vetero, la plaĝoj prokcimiĝas al la homoj, kaj mi ĉiam dezirus renkonti veran dinosaŭron."
Pasintan ĵaŭdon mi vizitis la naturistan banadon, kun Renata. Ulo, kiun mi antaŭe ne vidis, rakontis kiel li, kun sia edzino (tre larĝa postaĵo), ĉiujare vizitis la kroatan naturistejon de Monsena, sed nun ne plu, ĉar tieaj religemuloj sukcesis fermi la kampadejon. Tion mi ne komprenas. Kial religemuloj faras tiel? Ĉu ili nun preĝas ĉe la marbordo? (Ili povus eĉ malsekiĝi).
Hieraŭ mi diskutis tion kun Erika (jam delonge retrovita). Ŝi: "Nu, mi pensis ke Monsena estas veturejo de Formulo Unu, kaj jen mi scias ke mi devas porti bankostumon ĉe la kroata marbordo." Poste mi glitigis manon en ŝian pantalonon, palpis al ŝi la sekson, fine fingrumis ŝin orgasmen. Erika ankoraŭ ne memoras kien ŝi iris el la du festenoj. (Laŭ mi ŝi tion memoras.)
Laŭ Flavio ekzistas en la interreto tiom da bildoj pri nudaj ulinoj, ke oni povus pensi ke ĉiuj inoj, pli malpli, serĉis kontakton kun tia industrio. Kiaj estos la bildoj de Erika? Ĉu staranta, sidanta, kuŝanta, ĉe rivero, en domo, en lito? Kaj plej grave: kiom da nudeco? Al la plej belaj ulinoj ŝajne sufiĉas nuda brusto. Al aliaj: for la kalsoneton, pli riskaj pozoj, femuroj disigitaj, lipoj disigitaj, traboraĵoj, cice kaj lipe, aĵoj inter la lipojn: fingro, du fingroj, karoto, banano, maizo, tri fingroj, mano, peniso. Ĉu peniso? (Flavio laŭdire havas nudbildojn pri ĉiuj ulinoj kun kiuj li amoris, krom unu.)
Nu, ni parolu pri aliaj aferoj. Dum la lasta semajno mi parolis tri fojojn kun Anja, telefone. Kiam mi vidis Anjan, lastatempe? Jes, en ŝia vilaĝo. Nun ni renkontiĝos denove, ne en ŝia vilaĝo, sed en apuda urbeto, hotele. Mi scias ke Anja mendis du ĉambrojn. (Sed ĉiuj ĉambroj havas duoblan liton, ĉu ne?)
Mi pensas ke Anja deziras edziniĝi. (Mi konas Anjan, malgraŭ ĉio). Samtempe mi jam la trian monaton pagas la lumonon de Erika, kaj Renata (ankoraŭ) deziras viziti grupseksajn orgiojn (aŭ reviziti, laŭdire), kun mi. Kaj mi ne forgesu Nataŝan, kaj mi ankaŭ dezirus amori kun Sonjo, la fratino de Golo.
Mi havas demandojn, sed ne respondojn. Eble Erika devas trovi siajn limojn kaj mi devas trovi la miajn. Kaj kiaj estas la limoj de Anja? Post ĉio.
Erika informiĝis ĉe ĉiuj supermerkatoj en la urbo kaj ĉirkaŭaĵoj, sed ĉiuj merkatistoj jes konis unu la aliajn kaj ŝi ne trovis novan postenon. Poste ŝi denove komenciĝis pri la anoncetoj de diversaj fotistoj.
Mi: "Vi gajnos malmulte, kaj dum jaroj ĉiuj anoj de iu orienta vilaĝo scias kie trovi nudbildojn de vi en la interreto." Nu, evidentiĝis ke ŝi jam parolis kun ina fotisto. Mi: "Ĉu fotistino? De la anoncetoj?" Erika: "Ne, alia studentino rekomendis ŝin. Ŝi jam pozis dufoje. Ŝi proponis tre senkulpajn pozojn, ĉe la bordo de rivero kaj simile." Mi: "Ĉe la bordo de rivero, certe, komence de marto." Erika: "Nu, eble ne ĉe la bordo de rivero kaj eble ne nun. Eble unue en ŝia studio. Kaj mi tre ŝatus se vi akompanus min ..." Nu, kion diri? "Bone, mi akompanos vin."
Renata havis aliajn zorgojn: "Rigardu viajn harojn! Se nek vi nek Dinjo okupiĝas pri tiu parto de via korpo, mi denove devas helpi al vi."
Mi protestis. Estas miaj haroj kaj mi ne deziris resti senhara. Tial mi lasis la harojn kreski, esperante ke Renata ne rimarkis tion. Sed inoj estas inoj: "Bone, kun tiom da haroj, mi ne plu deziras suĉi vin ..." Kiu diris ke la inoj ne regas la mondon?
Ŝi komencas lavi min, kun ŝampuo kaj varmega akvo. Mi hardiĝas inter ŝiaj fingroj. Poste aperas ŝia elektra venusrazilo. Helpu! Renata: "Kial ne?" Nu, kiel klarigi tiun bazan timon al persono de alia planedo? Mi diras: "Uloj ne estas inoj ...!" Feliĉe ŝi tuj komprenas tiun argumenton. Ŝi zorge senharigas min per mia propra razilo, la ovojn, la trunkon kaj la pubon, senprobleme. Mi: "Ne ŝaumo, ĉu?" Si: "Ne, ovo ne estas vango ..." Mi: "Kaj ĉu linio?" Ŝi: "Ne, uloj ne estas inoj."
Bone, post dudeko da minutoj mi denove estas senhara. Renata: "Jen! Belege!" Ŝi leĝere kisas al mi la pinton de la kapo. Mi: "Denove suĉinda, ĉu ne?" Ŝi: "Certe. Sed ne nun ..." Nu, kiu diris ke la inoj - ktp.
je 11:08 2 comments:
La barĉo de Oksana
Sabate mi kun Golo vizitis Flavion. Ni manĝis barĉon, kiun preparis Oksana, kaj trinkis bieron (ne vodkon). Tre bonguste. Oksana surhavis blankan, striktan T-ĉemizon (ŝi ne portis mamzonon), kaj dum la manĝado mi observis la movojn de la fortaj cicoj kaj la konturojn de la etaj mamoj. Sub la tablo mi sentis hardiĝon. Tre bongusta barĉo. Ĉu tia supo vere haltigas la kreskon de inaj brustaĵoj?
Evidente ke Lena ne plu mankas al Flavio. Ĉu Oksana nun kunloĝas kun Flavio, aŭ ĉu ŝi nur pasigas la plejmulton de sia tempo en liaj ĉirkaŭaĵoj? Mi ankoraŭ ne scias, kaj mi havas la impreson ke la duopo ne scias pli ol mi.
Fine aperis la vodko. (Vodko ne tre plaĉas al mi.) Oksana, nudpiede, ĝinze, T-ĉemize, iris tien kaj reen. Flavio: "Bela pugo, ĉu ne?" Oksana ĵetis glason liadirekten. Jes, ne malbela postaĵo, sed mi preferas la mamojn. Mi tre ŝatus vidi Oksanan nudbrusta.
Flavio ame ĉirkaŭbrakis Oksanan, kaj tra la ŝtofo de ŝia ĉemizo mi vidis la skapolojn. Ĉu la flugiloj de la anĝelino? Nu, eble mi gustumis la vodkon.
je 11:07 No comments:
Mi rigardas kiel Renata razas al si la akselojn. Poste mi observas la harojn de ŝia pubo. Ŝi: "Ne plaĉas al vi, ĉu?"
Mi: "Plaĉas." Nu, mi ne scias. Kial la linio? Ŝi mencias la delikatan haŭton kaj aliaj kialoj. Cetere: "Vojmontrilo, ĉu ne?" Ŝi ridetas kaj glitigas fingron laŭlonge de la linio. Fine ĝia pinto malaperetas inter la lipojn. "Kelkaj uloj nur malfacile trovas la vojon hejmen ... "
Ĉu mi? "Nu, ĉu inoj ĉie kaj ĉiam trovas la vojon?" Ŝi: "Ĉu vi ne pensas?" La fingro ankoraŭ senmove restas inter la lipoj.
"Vi diris ke Lada ankaŭ havas tian linion, ĉu?" Ŝi turniĝas, kaj mi rigardas ŝian postaĵon: "Ĉu mi? Kiam?" Mi: "Pasintan tagon, dum la vinumado."
Ŝi surmetas kalsoneton: "Jen fantazio via. Tion mi ne diris. Cetere, Lada ne havas tian linion."
(Se Lada ne havas tian linion, ŝi aŭ glate razas sin aŭ havas abundan hararon. Bone, nun mi fine scias: Lada forrazas al si ĉiujn harojn. Ŝi ĉiam zorge atentas sian korpon, haŭton kaj hararon, tial mi ne povas imagi al mi ke ŝi ankoraŭ gardas harojn malantaŭ la ŝtofo de la kalsoneto.)
Renata: "He, forgesu viajn fantaziojn pri Lada. Ŝi estas lesbanino, ĉu ne?"
Mi pensas ke Renata malpravas. Kaj se Lada vere estas lesbanino, kial mi forgesu miajn fantaziojn?
je 10:21 No comments:
Mi metis du glasojn sur la tablon. Poste mi alportis naŭ botelojn da vino. Renata elektu! Ŝi: "He, ĉu ni pli malpli ebriiĝu?". Mi: "Ĉu ĉiujn vi deziras trinki?" Ŝi: "Kial ne?"
"Nu, kial ne? Sed vi almenaŭ elektu kiun ni malfermu la unua." Ŝi elektis sud-afrikan vinon. Estas agrable de tempo al tempo ebriiĝi duope. Ni malfermis kelkajn botelojn. Mi memoras ke mi rakontis al ŝi kiel ulino el la vilaĝo metis kolon de botelo en sian truon. Mi vidis nenion, kaj eble estis ŝerco, tutsimple. Renata: "Ĉu tiel?" Mi: "Ne, tio ne estas la kolo de la botelo, tio estas la fundo."
Renata diris: "Ĉu vi pensas ke mi, se mi forgesas mian akuzativon, ĉu vi pensas ke mi revirguliniĝus?" (Ne facilas paroli tiel kun dika lango, kaj nur hodiaŭ mi komprenis la sencon. Bone, Renata ankoraŭ memoras la komenton de Flavio. Nu, ĉu ŝi deziras esti virgulino?).
Poste mi akompanis Renatan en la banĉambron, ĉar ŝi ne deziris esti sola kiam la vino petis al ŝi viziti la necesejon. Mi verŝajne jam estis pli ol dutrione ebria, kaj mi ne rigardis, kaj se mi rigardus, mi verŝajne ne ĝuus la vidon, pro la ebrieco. Mi ankoraŭ ne scias kiom da boteloj ni malfermis. Kiam Renata sekigis al si la interfemuraĵon, ŝi diris: "Ĉu inoj ĉi-lande rajtas veturigi aŭtobuson?"
Ĉi-matene, kiam mi vekiĝis, ni kuŝis laŭlarĝe de la lito. Mi vidis la gambojn kaj la koksojn de Renata, dum la torso kaj la kapo estis sub la kovrilo. Mi rigardetis la novan linion da haroj. (Ĉu Renata diris ke ankaŭ Lada havas tian? Verŝajne ke ne.)
Mi leĝere matenmanĝetis, dum Renata restis pli ol horon en la banĉambro.
je 11:19 No comments:
Sabate Flavio vizitis nin kun Oksana la rusino. Ni invitis lin al saŭno, kaj li kunportis la rusinon, kiun mi ne vidis dum monatoj. Bone, kial ne? Ni manĝis spagetojn kun kolbasetoj, kiujn preparis Erika, kaj trinkis la ruĝan vinon kiun kunportis Flavio. Nu, evidentiĝis ke Oksana ne deziris partopreni en la saŭnumado. Flavio insistis pri la saŭno kaj fine Oksana foriris, soluline. Renata al Flavio: "Kia kavaliro, he!"
Kiam ni sidis en la varma saŭno, Erika demandis: "Kial Oksana ne deziris akompani nin? Mi kredis ke ankaŭ rusoj havas saŭnan tradicion." Flavio: "Jes, kaj ili ankaŭ havas rusan nutraĵon ..." Mi: "Ĉu?" Flavio: "Nu, ŝi havas malgrandajn mamojn pro la rusa nutraĵo, tial ŝi ne deziras senvestiĝi." Al Erika: "Kompare al la ŝiaj la viaj estas grandegaj." Mi ne pensas ke tiu komento tre plaĉis al Erika. Nu, kion oni manĝas en Rusio?
Poste Flavio ekkomentis la novajn pubharojn de Renata. (Ŝi kreskigas mallarĝan linion tuj super la lipoj.) Ŝi: "He, Flavio, hodiaŭ vi agas kiel dekkvarjarulaĉo". Ŝi krucigis al si la gambojn.
En la malvarma aero de la teraso, dum la inoj restis endome, Flavio diris: "Jes, mi ŝatus enlitiĝi kun tiu Erika. Belvizaĝa, sen la okulvitroj. Kaj bela postaĵo.". Mi: "Kaj ĉu Renata?" Li: "Ne. Renata neniam permesos al mi enlitiĝi kun si. He, domaĝe ke Oksana ne akompanas nin. Plaĉas al vi etajn mamojn, ĉu ne?"
Flavio tranoktis sur la sofo. Renata dormis en sia ĉambro, dum Erika pasigis la nokton en la larĝa lito, kun mi. (Mi longdaŭre mordis al ŝi la mamojn.) Kaj kie dormis Oksana la rusino? Mi ne scias.
je 22:56 No comments:
Hodiaŭ mi vekiĝis inter Erika kaj Renata. Erika ankoraŭ dormis, kaj mi iomete kisiĝis kun Renata. Poste, antaŭ matenmanĝo, Erika portis ruĝan T-ĉemizon kiu apenaŭ kaŝis al ŝi la koksojn, nenion plu. Kiam mi alrigardis la malsupraĵon de la ĉemizo, ŝi suprenigis ĝin kaj mi vidis la belan kaveton de la umbiliko kaj la nudajn lipojn de ŝia subventro. (Renata: "Honeste ...!")
Ni matenmanĝis. Renata parolis pri la novaj najbaroj. Bone, ni havas novajn najbarojn. Mi ne pensas ke mi menciis la malnovajn najbarojn: du gemaljunuloj, sufiĉe ĉarmaj kaj ĝentilecaj. Ni salutiĝis en la lifto, jen ĉio. Nun ili loĝas en Aŭstralio.
La novaj najbaroj venis el Aŭstralio (eble ili simple ŝanĝis loĝejojn, tre praktike). Ŝi estas niaaĝa (ne tro bela), li estas iom pli maljuna. Mi pensas ke unu el ili (eble ke li) estas la nepo de la maljunuloj. Eble la najbarino fakte estas denaska aŭstraliano (ĉu aŭstralianinoj estas blondaj?). Ilia loĝejo estas la inverso de la nia, kaj de la dormoĉambro oni rigardas la avenuon, ne la parkon.
Erika jam perdis sian postenon ĉe la supermerkato. (Kial? Nu, ŝi forestis dum la festotagoj sen permeso. Mi: "Vi trovos postenon en alia supermerkato." Ŝi: "Ne, ĉiuj merkatistoj konas unu la aliajn."). Ŝi ankoraŭ loĝas en la studenta domo, sed kiel sensalajre pagi la luprezon? Erika menciis la anoncetojn de fotistoj kiujn mi vidis ĉe la enirejo de la domo. Surprizis min ke Erika eĉ konsideris tian laboron.
Fine mi pagis al ŝi la lumonon por januaro kaj februaro. Poste mi pensis: Jen kion verŝajne faras ankaŭ la kvindekjaruloj kiun mi vidis en la koridoroj de la studanta domo. La penso ne plaĉis al mi. Mi provis iome senkulpigi min al Erika, sed ŝi ekridis la kisis min survange. Ŝi trovis la penson amuza, interesa ktp, sed ne malplaĉa.
Pasintan semajnfinon, kiam mi tranoktis ĉe Erika, ŝi aludis al tio dum la amorado. Ŝi rajdis min, kaj jen ŝi flustris: "He, mia subtenanto". Mi: "Ne plaĉas al mi". Ŝi: "Ĉu la pozicio?" Mi: "La penso pri la kvindekjaruloj." Ŝi sidis senmove, ridis denove, kaj mi sentis la muskolojn de ŝia vagino. Poste ŝi komencis rajdi min denove, kaj kiam mi forte orgasmis ŝi varme kovris min per ŝia korpo.
je 10:03 No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Antaŭaj poŝtoj, arkivo ktp
There was an error in this gadget
Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajn...
Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme o...
La du amikinoj sunumas sin sur la teraso ... Anja, mia amikino, kaj Renata - la ŝia. Kiam ili venis hejmen tiun ĉi posttagmezon, ili tuj el...
Mankantaj vortoj, mankantaj vestaĵoj
Mi konstatas ke mi lastatempe komencis iomete pensi en esperanto. La kialo estas nature ke Renata loĝas ĉe ni kaj dum la lastaj naŭ tagoj ni...
Foje estas nokto, eĉ nun dum la somero. Anja kaj mi havas sufiĉe grandan dormoĉambron, kun fenestro al la parko, tiel ke povas esti kaj sile...
La kojoto - vireca revuo por virecaj viroj
Blua Skeleto: Pri io ajn kaj nenio
Georgina - esto que llamo mi vida
Beĉjo - La mondo el mia vidpunkto
Picture Window theme. Theme images by rami_ba. Powered by Blogger.