ja ru eo eo en it eo eo pl hbs_lat eo eo eo eo eo eo pt eo eo sv eo eo ro eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo pt eo eo eo eo eo eo eo eo hbs_lat fr eo eo eo eo eo eo en en it eo eo en eo ru lt eo eo eo eo de es eo eo eo eo eo sv ur eo eo eo eo es eo eo eo eo eo eo eo eo tr fi eo eo it eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo eo ar az uz ru sv bg br hbs_lat ca hbs_lat vi cy da de el en es et eu fa fi fr fy lt he hbs_lat hu hy it id it ja ka ko cs it lb it lt lv en nds nl nb fr pl pt ro ru jbo en hbs_lat en sk sl sq hbs_lat sv th tr tr fy vi xmf zh eo eo eo eo eo eo eo eo eo
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Heraldiko aŭ scienco de blazono estas help-scienco de Historio. Ĝi studas la konsiston kaj la signifon de la blazonoj.
Blazono estas abstrakta nocio: ĝi estas la tuto de la insignoj, devizoj, ornamoj, kiuj rolas kiel identigilo de homo, familio, gento aŭ eĉ de ajna grupo.
Ĝi konkretiĝas sub du formoj:
bilda: la blazonŝildo kaj ties ornamoj
lingva: la blazonado, kiu estas la vorta priskribo (difino) de la blazono
La bilda formo de la blazono naskiĝis mezepoke ekde la 12a jarcento en Eŭropo. Ĝi ekis kiel simplaj, kolorklaraj simboloj sur ŝildoj por distingi diversflankajn batalantojn unu disde la aliaj. Poste, la figuroj kaj kolorkombinoj iĝis pli kaj pli komplikaj pro la kreskanta nombro de uzantoj, ne nur nobeloj sed ankaŭ urboj, gildoj kaj eĉ simplaj burĝoj.
La lingva formo naskiĝis okaze de la turniroj. Ĝin faris la heroldoj (origino de la vorto heraldiko), kiuj bezonis fidelan lingvan priskribon de la blazonoj, ĉu por komuniki inter si, ĉu por registri en librojn sen desegnoj, almenaù sen koloraj desegnoj.
Kadrita de efikaj fiksitaj reguloj, la blazonsistemo konsistigas koheran tuton de identigado, kun "agentoj" (la heroldoj) kaj "registroj" (la blazonlibroj).
Kreado[redakti | redakti fonton]
Ekde la unuaj tempoj, ĉiu ajn rajtis krei por si blazonon, kondiĉe ke oni respektu la regulojn, kaj ĉefe la plej gravan: oni ne uzu jam ekzistantajn blazonojn. Ĉe la komenco sufiĉis homa memoro, sed rapide blazonlibroj - veraj mezepokaj jarlibroj - montriĝis nepre necesaj. Malgraŭ tio, homonimaj blazonoj ekzistas, pli pro nescio ol pro plagiata volo.
Oni kutime ordigas la blazonojn en tri kategoriojn, laŭ la gvidlinio de la kreanto:
laŭnomaj blazonoj kiuj bildigas la nomon de la posedanto per asonancoj, per vortludo aŭ rebus-maniere;
aludaj blazonoj en kiuj la figuroj uzitaj rememorigas eventon (historian aŭ mitan) aŭ spegulas econ de la posedanto (ofte mem difinitan);
arbitraj blazonoj kiuj estas kreitaj sen precizaj kialoj aŭ pro kialoj ne konataj.
Evoluigo[redakti | redakti fonton]
Iuj gravaj eventoj kapablas evoluigi blazonon.
Eksterordinaraj eventoj (batala granda faro, mirakla okazaĵo, ktp) estis ja motivoj de aldonoj en la blazonon. Sed pli kutime, la eventoj kiuj evoluigas blazonojn estas:
kunigo: aliancoj, geedziĝoj kaj similaj, el kiuj fontas plej ofte la partigoj;
heredo: ĝenerale estas pli ol unu heredanto, kaj ne ĉiuj povas heredi la patran blazonon. La "brizuroj" , laŭ la grado de heredeco modifas la hereditan blazonon...
rekompenco: Feŭdestro povas rekompenci vasalon, permesante al li uzi prestiĝan parton el sia blazono. Tio konsistigas "plibonigon" transdoneblan al la heredantoj.
puno : pro fiago, la blazono povas iĝi malpli prestiĝa. Ekzemple: la vosto de iu leono ne plu staras fiere malantaŭ la besto, sed kuŝas inter liaj kruroj – jen "poltrona" leono. Tiun punon povas trudi feŭdestro al vasalo, sed foje la posedanto al si mem. Tamen tiuj blazonoj estas maloftaj, ĉar la heredantoj, ne tre fierante ricevi tian fiigitaĵojn, ofte preferis forlasi ilin por krei novan (substituajn blazonojn)
Flanke[redakti | redakti fonton]
Unuopaj heraldikaĵoj estis ankaŭ transpentrataj al flagoj, standardoj, dekorŝildoj kaj diversaj platoj.
Hodiaŭ, oni trovas heraldikaĵojn ĉefe sur flagoj kaj blazonŝildoj de urboj, ŝtatoj kaj asocioj.
Elementoj kaj terminoj[redakti | redakti fonton]
Paralele[redakti | redakti fonton]
En Japanio disvolviĝis, eĉ iom pli frue, sistemo simila nomata mon. Kelkaj modernaj japanaj komercosimboloj estas bazitaj el familiaj blazonoj de firmafondintoj. Ekzemplo estas la tri romboj de Mitsubishi.
En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]
Jaroslav Klement, Heraldiko. Veksilologio. Terminaro en Esperanto. (1979)
Nikolai Nikitivich, Vortaro de Heraldiko (1996) (sep lingvoj)
Serge Sire, Kompendio pri Blazonoj (2001)
Christian Bertin, Priskribo de blazonoj kun franca-esperanta heraldika vortaro (2012)
Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]
Aliaj projektoj[redakti | redakti fonton]
Heraldiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Heraldiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Serge Sire, Kompendio pri blazonoj en Vikilibroj (Pedagogiaj libroj)
Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]
Heraldiko de la mondo (angle)
Societas Heraldica Scandinavica (Heraldika Socio Skandinava) (svede)
College of Arms (angle)
Stemmario Italiano (Itala Blazonaro) (itale)
The Court of the Lord Lyon, la heraldika ofico de Skotlando (angle)
Terminaro pri Heraldiko en Wapedia (Esperante)
Informoj pri la paĝo
Citi ĉi tiun artikolon
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 22:32, 19 feb. 2016.
La teksto disponeblas laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita; eble aldonaj kondiĉoj aplikeblas. Vidu la uzkondiĉojn por detaloj.
Regularo pri respekto de la privateco
Vidigo por porteblaj aparatoj