sv nb nl af af hbs_lat pl sv de af en en it af af af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af en nl af en nl af en en tr af af af af en en af af af nl af af af af af nl af af nl af af af nl nl nl en en en en en en en en en en en en nl af en en af nl nl af af af nl af af af af af af af af af nl af af en en nl af af af af af af en nl nl af af af en en en en en nl en en en en af af af af af af af af af af af en af af af af af af af af af af af af af af af nl af af en af af af af af af af af nl nl nl fi en en af af af en af af en en af en af af nl en af af af af af nl af en en en af af en af af af af af en nl af af af af en en en en en en nl af en en af af af af en en af af nl af en nl af af af en af en af af af af nl af af af nl af af af af en nl en af af af en af af en en af af af af af af af en af af af af af af af af af nl af af af nl nl af en en af af nl af nl af af af af af af af af af en af af af af en af af de af af en af en en nl de af en en en tr de nl af af nl nl nl ro nb en nl en nl en pl nl en nl ro nl nb en nl en nl fr pl nl en nl ro nl nb en nl en nl fr nl en nl ro nl nb en nl en nl fr af nl en nl nl nb en nl en nl fr af nl en nl ro nl en en
165. Gesond en gered – die volle pakket.
Die mens se liggaam is ‘n wonderwerk. ‘n Pasgebore babatjie is so bewus van liggaamlike behoeftes. Die voorsiening daarin is die eerste bewuswording van ‘n vriendelike of ‘n onvriendelike wêreld. Stadig ontwikkel ‘n baba en begin kommunikeer en speel. So ontdek hy sy wêreld deur aanvanklik net sy ouers. As volwassene het liggaamlike behoeftes tweede plek in die groter ontwikkeling van die intellek.
Meeste van ons ure as volwassenes word aan werk, vermaak en daarna fisiese aktiwiteite spandeer. Dit is met ons intellek dat ons in ons fisiese behoeftes voorsien en nie instinktief soos ‘n baba nie. Wanneer ons gesond en aktief is, dink ons nie in besonderhede oor die funskionering van al ons organe en onsienlike ligaamsdele nie. Wanneer ‘n siekte of besering oor ons pad kom, is ons intellek op daardie liggaamsdeel, wat nie meer goed funksioneer nie, gefokus. Siekte is dan voorop in ons gedagtes en beïnvloed ons denke met betrekking tot dieet en aktiwiteite.
Wanneer ons met ‘n gebrek saamleef, wat gesonde mense vanselfsprekend neem, moet ons kompenseer vir ‘n onvolmaakte liggaam. Stel jouself voor hoe dit moet wees om blind gebore te wees. Die basiese beelde van bome, water, huise, gesigte, lig en sonskyn – die lys is lewenslank – is slegs ‘n afskynsel van wat jy kan voel met jou hande of ervaar in jou denke. Die genesing van blindheid verander jou lewe op alle vlakke en laat jou op die wêreld reageer op ‘n heel ander manier. Genesing van blindheid laat jou nie toe om dieselfde persoon te bly nie. Die genesing, ‘n aanraking van God, verander alles. ‘n Gesonde liggaam verander die siel en gees.
Genesing van blindheid in die tyd van Jesus was omtrent onmoontlik. Die mediese wetenskap was nog nie ontwikkeld genoeg om eers die oorsake vas te stel nie en kon geen genesing bied nie. Blindheid was algemeen in die midde-Ooste.
Uit ‘n teologiese oogpunt het alle blindheid by God begin (Exodus 4:11) so-ook alle genesing daarvan (Psalms 146:8). Nêrens in die Bybel word blindheid as ‘n straf vir sonde genoem nie, hoewel dié gedagte as bygeloof algemeen was. Blindheid word dikwels metafories in die Bybel gebruik. Dit kan verwys na ‘n gebrek aan intellektuele of morele begrip (Jesaja 29:9-10,18). Regters word gewaarsku dat omkopery en geskenke die oë van onderskeiding verblind (Exodus 23:8; Deuternonomium 16:19). Jesaja word geroep om die oë van Israel te veblind sodat hulle nie kan verstaan nie (Jesaja 6:10). In Jesaja 56:10 word blindheid met nalatigheid geassosieer en in Numeri 16:14 word misleiding met die gebrek aan oë gekoppel.
Blinde mense is hulpeloos vir sekere eise van die lewe. Blindheid in antieke tye het gewoonlike ‘n mislike lewe van bedel en armoede uitgespel, met min geleenthede vir enige verbetering. Die genesing van die blinde man wat ons verlede week bespreek het, was ‘n rede vir vreugde en feesviering. Die hele gemeenskap het geweet daar is een minder bedelaar op straat. Hy was nou in staat om na homself te kyk en ‘n hele nuwe lewe te begin.
Maar… die genesing het op die Sabbat plaasgevind. Jesus het die Sabbat oortree. Hy het klei gemaak en dit is as werk beskou.
Ons het al oor die belaglike wette aangaande die Sabbat gesels. Die spyker in die sandale het veroorsaak dat loop op die Sabbat sonde is omdat die gewig van die spykers ‘n las was. Vingernaels sny, hare of baard versorg of selfs n lamp uitblaas was alles werk en daarom verbode. Genesing op die Sabbat was ook sonde. Mediese versorging kon geskied solank ‘n lewe in gevaar was en dan moes dit slegs wees om te keer dat dit erger word. Enige versorging wat die pasiënt beter maak, was verbode.
Moenie lag nie. Het jy niks wat jou dryf om belaglike dinge te doen om onsienlike dinge te laat gebeur nie? Gryp jy aan ‘n stukkie hout as jy praat oor iets goed wat gebeur (touch wood)? Vrees jy die slegte wanneer goeie dinge gebeur?
Die Fariseërs het waarlik gedink dat hulle God plesier en hulle manier die enigste regte manier was.
Die blinde man is nogal ‘n karakter. Die Fariseërs irriteer hom. Lees maar weer die dialoog soos dit opgeteken is. Hy kon nie Jesus in hulle teologiese model inpas nie, en het ook nie probeer nie. Sy wonderwerk was ‘n probleem. Jesus was in sy hart en niemand kon Hom daar uit kry nie, selfs al kon hy nie die wonderwerk met sy verstand verklaar nie.
Ons het Jesus lief, nie die teorieë oor Hom nie.
Die blinde man was braaf. Hy het direk met die kerkleiers gepraat. Miskien was hy in sy blinde toestand nie so bewus van hulle wurggreep op die gemeenskap nie en kon hy meer direk met hulle praat.
Die man se ouers is bang. Die leiers was magtig om jou lewe baie onaangenaam te maak deur verbanning uit die sinagoge. Hulle kon selfs op jou besittings beslag lê. Die Fariseërs het gedink daar is bedrog rondom die wonderwerk. Hulle moes in die eerste plek seker maak dat die man werklik blind was. Valse profete het op slinkse maniere wonderwerke nageboots, om hulle eie geloofwaardigheid aan te help (Deuteronomium 13:1).
Hulle daag hom uit soos in ‘n hof om die waarheid te praat. Hulle is woedend omdat die blinde man se argument skrifgebaseer en volgens hulle eie voorskrifte is. Die wonderwerk is ‘n wonderlike ding. Jesus kan dit nie doen as Hy nie van God is nie. God hoor nie die gebed van ‘n slegte mens, daarom moet Jesus ‘n goeie mens wees.
Die feit dat God nie die gebed van ‘n slegte mens verhoor nie, kom uit die Ou Testament (Job 27:9, Psalms 66:18, Jesaja 1:15, Esegiël 8:18, Psalms 145:19, Spreuke 15:29). Die Here sorg vir die regverdiges en luister na hulle hulpgeroep. (Psalms 34:15)
Hulle argument was so swak dat hulle begin boelie en beledig het. Hulle het hom tot met geweld gedreig en weggejaag. Dit is ‘n teken van paniek en desperaatheid.
Jesus kry die man buite die Tempel. Die Here sal jou altyd vind as die kerk en die mense jou sleg behandel. Sy geloof het groot openbaring meegebring. Die Seun van God is aan hom openbaar – wat is daar meer in hierdie lewe? Hy het voor Jesus gekniel en die ewige lewe ontvang – sy geestelike blindheid is ook genees. Iemand wie sy eie blindheid besef, kan genesing ontvang. Die mens wat dink hy kan sien, is in werklikheid heeltemal blind en onmoontlik om te help. Om swakheid te erken, is krag. Om sonde te besef, is die eerste stap na vergifnis.
Kennis kan verdoem, as die waarheid nie herken word nie. Die Fariseërs het al die kennis gehad, maar hulle kon nie die waarheid sien nie. Oor eeue is hulle vir hierdie oomblik, wanneer hulle Messias in hulle midde sou staan, voorberei. Hulle het Hom nie geken nie.
Die blinde man, daarenteen, het in sy kennis gegroei en sy openbaring aangegryp. Hy noem Jesus ‘n man (9:11). Daarna het hy gedink Hy is ‘n besondere man en noem hom ‘n profeet (9:17). ‘n Profeet bring mense na God toe (Amos 3:7). Daarna het die blinde man geweet met wie hy te doen het. Hy noem Jesus die Seun van God – dit is die resultaat van openbaringskennis.
Dit is die genesing vir blindheid – die volle openbaring van wie Jesus is deur die inwerking van die Heilige Gees. Dit is die volle pakket.
“Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?”
Simon Petrus het geantwoord: “U is die Christus, die Seun van die lewende God.” “Gelukkig is jy, Simon Barjona,” het Jesus vir hom gesê, “want dit is nie ‘n mens wat dit aan jou geopenbaar het nie, maar my Vader wat in die hemel is.
132. ‘n Woord kry menslike vorm.
Ons is so bekend met die Bybel se woorde – dit word amper betekenisloos. Ons denke moet weer verkwik word met ‘n nuwe waardering vir die wonder. Ons ken mos die woorde van Johannes 1: die Woord het vlees geword, so goed dat ons skaars weer daaroor dink. Miskien moet ons ons verbeelding in ‘n ekstreme oefening inspan en visualiseer hoe ons woorde in menslike vorm lyk.
Hoe sal die woorde daar in die kar wat na die ander motoriste geslinger word lyk? Heel moontlik soos groot, growwe, uitsmyters wat ‘n ou papslaan en disnis daar op die pad neergooi. Hoe lyk die woorde van skinder agter iemand se rug? Dalk soos ‘n donker figuur in ‘n mantel om ‘n bebloede dolk te versteek wat weer en weer verwond, soos die skerp woorde in die onsigbare realm ingestuur word. Dit klink dalk oordrewe dramaties, maar ek kan dit nie wreedaardig genoeg uitdruk nie. Ons woorde doen skade, selfs tot die dood toe. (Spreuke 18:21)
Hoe sou ons woorde van aanmoediging en liefde lyk? Kan jy jou voorstel dat hoorde lyk soos ‘n sterk arm wat iemand ophelp en afstof om aan te gaan? Ons woorde van liefde is ‘n groot omhelsing wat beskerm teen vrees en die wreedheid lewe wat ons moet hanteer. Ons woorde van gebed mobiliseer die hemelse weermag om te veg en te red.
Meer nog: daar was ‘n Man – logos – die Woord.
The first chapter of the Fourth Gospel is one of the greatest adventures of religious thought ever achieved by the mind of man.
[William Barclay, Professor of Divinity and Biblical Criticism at the University of Glasgow]
Teen die tyd dat Johannes hierdie Evangelie skryf, woon hy in Efese. Dit is na die die Joodse oorlog van 66-70 nC. Teen 60 nC was daar ongeveer ‘n 100 000 Griekse Christene vir elke Joodse Christen. Die goeie nuus van Jesus het uit die tradisionele Joodse wysheid uitbeweeg na ‘n baie groter toepassing in die wêreld van daardie tyd. Joodse idees was vreemd vir die Grieke. Die Grieke het byvoorbeeld, geen Messiaanse verwagting gehad nie. Hoe moes Jesus aan die denke van die Grieke voorgestel word?
In beide kulture was die konsep van die woord sentraal in ‘n hulle denke oor wysheid.
Vir die Jode was ‘n woord baie meer as net klank. Dit was iets met ‘n eie bestaan wat konkreet dinge verrig – ‘n eenheid van kragtige energie. Hebreeus was spaarsamig met woorde – 10 000 in totaal terwyl Grieks oor die 200 000 woorde gebruik het.
Die Jode het ‘n tipe letterkunde gehad wat die Wysheidsliteratuur genoem is. Dit was nie spekulatief en filosofies nie, eerder prakties om jou lewe elke dag te bepaal. In die Ou Testament is die voorbeeld van Spreuke. In sekere gedeeltes waar daar oor wysheid (Grieks=sophia) gepraat word, is wysheid ‘n misterieuse, lewende en ewige krag. Wysheid word personifiseer en soos ‘n medewerker van God voorgestel in Spreuke 3 en 8.
Dieselfde tyd as wat die Prediker geskryf is, is ‘n boek in Alexandrië in Egipte geskryf met die titel: Die Wysheid van Salomo. Die skrywer van die boek het wysheid en die woord gelykgestel.
Dus sê Johannes: As jy God se woord wil sien, God se skeppende krag wil sien, daardie woord wat lig en lewe aan die hele mensdom bring, kyk na Jesus. In Hom is God se woord tussen julle.
Maar hoe het hierdie idee in Griekse filosofie ingepas? Eintlik was dit alreeds daar, maar met ‘n verwagting vir vervulling wat die inhoud van die konsep sou bepaal. Sover terug as 560 vC het ‘n denker met die naam Heraclitus in Efese gewoon, presies waar Johannes geskryf het vyf eeue later. Heraclitus was van mening dat alles om ons in ‘n toestand van vloed is en dus van oomblik tot oomblik verander. Sy mees bekende voorbeeld hiervan, is dat dit onmoontlik is om twee maal in dieselfde rivier te tree. As jy uittree en weer intree, het die water gevloei en die rivier is anders. Indien dit waar is, hoekom is die wêreld en die lewe nie heeltemal chaoties nie? Daar kan geen sin wees as daar konstante verandering is nie.
Heraclitus se antwoord was dat die vloei van alles nie toevallig is nie – dit was onder beheer en fyn bepaal volgens ‘n patroon. Die patroon wat die wêreld orden is logos – die woord – die rede van God.
Die Grieke het vasgeklou aan die idee van logos en alles daarmee verklaar, veral in die denkskool van Stoïsisme, wat oor die orde van alles in verwondering gestaan het. Orde impliseer intelligensie, daarom is die kosmiese orde verklaarbaar met logos.
So het Plato (428-348 vC), een van die bekendste Griekse filosowe, LOGOS as die basiese feit van die lewe verhef. Hy het bepaal dat daar ‘n vooraf iets was tussen die logos van die denkende siel en die logos van dinge.
Vir die Grieke is die betekenis van logos, die woord. Plato en ander filosowe het logos nie net vir die gesproke woord gebruik nie, maar vir die ongesproke woord, die rede, die woord wat nog vorm aanneem binne denke. In terme van die heelal, was logos die rasionaal, die intelligensie wat alles bepaal.
Johannes het logos binne ‘n hele nuwe konsep toegepas om die inhoud te gee wat die Grieke nagestreef het. Skielik was die mens in staat om sedert die heel begin van alles die logos te ken, in die persoon van Jesus Christus. Hy het aan die Grieke gesê: oor soveel eeue het julle gedink en geskryf en gedroom oor logos, die verstand en krag wat die wêreld gemaak het en die orde van alles bepaal, waarvolgens ‘n mens ook redeneer en kennis kry om met God kontak te maak. Jesus is die logos van God.
Die ongesproke woord in God se denke, het menslike vorm aangeneem en tussen ons kom woon. God se rede het ‘n persoon geword.
God se woord het ‘n mense geword om ons te wys hoe sou God op hierdie aarde geleef het. Ons is “klein Christusse”, daarom noem hulle ons Christene.
In wedergeboorte kry ons die “sin” (denke) van Christus.
Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus. (1 Korintiërs 2:16)
Hoe sou ons ons woorde in hierdie wonder-verklaring van God en Jesus onderwerp aan logos?
Kom ons bid Psalm 19:15:
Laat die woorde van my mond en die oordenking van my hart welbehaaglik wees voor u aangesig, o HERE, my rots en my verlosser!
These are the words in my mouth;
these are what I chew on and pray.
Accept them when I place them
on the morning altar,
O God, my Altar-Rock,
God, Priest-of-My-Altar. (The Message)
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized Tagged Evangelie van Johannes,gebed,krag,logos,woorde
129. Anderkant die deur.
Posted on Junie 3, 2017 by Ansophie Joubert
Na al die gesoek kom jy by ‘n deur. Dit is ‘n misterie. Werklik, na al die gebed, al die heen en weer voor die Here oor bekommernisse en vrese – is daar ‘n plek waar jy nog nooit was nie?
Daar is ‘n meer noukeurige weg wat wag.
Intussen het daar ‘n Jood met die naam Apollos, wat in Aleksandrië gebore is, in Efese aangekom. Hy was ‘n begaafde spreker met ‘n deeglike kennis van die Skrif. Hy het in die leer van die Here onderrig ontvang en het met groot geesdrif gepraat en aan ander noukeurig alles oor Jesus geleer; maar die doop waarvan hy geweet het, was net dié van Johannes.
Hy het met vrymoedigheid in die sinagoge begin preek. Toe Priscilla en Akwila hom hoor, het hulle hom huis toe geneem en vir hom die leer van God nog duideliker gemaak. (Handelinge 18:24-26)
Is jy gereed vir meer? Is jy gewillig om te gaan waar Jesus lei?
Jesus gee ‘n derde opdrag in Matteus 7.
Klop en vir jou sal oopgemaak word.
Het jy al ooit die ondervinding gehad dat ‘n deur waaraan jy geklop het, omtrent onmiddellik oopgaan – so asof jou aankoms verwag is?
Die Here inisieer ook hierdie deel van jou gebed. Hy sê aan die kerk in Laodicea.
Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan en saam met hom die feesmaal hou, en hy saam met My. (Openbaring 3:20)
Ek hou van die woord feesmaal. Die Ou Vertaling sê: maaltyd. Jesus wil saam met ons eet. Dit is meer duidelik in die woorde van ouds. In Juda was ontbyt maar haastig en vroeg; middagete gewoonlik uit ‘n sakkie wat saamgedra is maar die aandete was rustig en uitgerek, dikwels op die dak van die huis in die koelheid van die aandlug. Die woord hier in Openbaring is die woord vir die aandmaal. Dit was die tyd vir gesels en geniet. Dit is wat Jesus bedoel. Klop, kom in en geniet ‘n rustige gesels.
As jy klop, het Hy al reeds geklop. Die deur swaai oop. In jou hart kan jy aansit by die tafel wat gedek is…
U laat my by ‘n feesmaal aansit, terwyl my teëstanders moet toekyk. U ontvang my soos ‘n eregas, ek word oorlaai met hartlikheid. (Psalm 23)
Dit is die tafel binne jou donker dieptes, in die vallei van doodskaduwee. Daar word jy ontvang soos ‘n eregas en word jy oorlaai met hartlikheid.
Dit is waar jy die belofte van die Vader ervaar.
En Ek sal die gawe wat my Vader beloof het, vir julle stuur. Maar julle moet in die stad bly totdat julle met krag van bo toegerus is.” (Lukas 24:49)
Maar daar kom ‘n tyd, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader deur die Gees en in waarheid sal aanbid, want die Vader wil juis hê dat die mense wat Hom aanbid, dit so moet doen.
God is Gees, en dié wat Hom aanbid, moet Hom deur die Gees en in waarheid aanbid.” (Johannes 4:23,24)
The Father is seeking people whose worship is spiritually alive and true-hearted”. He isseeking worshippers, so we can be assured that if we will worship Him, He will show up!
Worship invites and gives place for the glory of the Lord to be realized and to bless at a given place. It is an act of God’s sovereign choice and grace, but it is not arbitrary, random, or accidental. It is a decisive action He promises in response to genuine human hunger for Him.   Jack Hayford
Om die Here in Gees en waarheid te aanbid is nie om meer energie en groter moeite in gebed in te werk nie.
Die Gees lei ons na die hart van God. God is gees, daarom kommunikeer Hy met ons gees in ons wedergebore mens. Jesus het self gesê Hy is die Weg die Waarheid en die Lewe – alles gebeur deur die Kruis.
In gebed ervaar ons die toerusting van die Heilige Gees, net soos op Pinksterdag met die uitstorting van die Heilige Gees en die geboorte van die Kerk. Ons leef in die dispensasie van die Heilige Gees net soos Jesus gesê het:
Ek sal die Vader vra, en Hy sal vir julle ‘n ander Voorspraak stuur om vir ewig by julle te wees, naamlik die Gees van die waarheid. Die wêreld kan Hom nie ontvang nie, omdat hulle Hom nie sien en Hom nie ken nie. Maar julle ken Hom, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees. “Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe. (Johannes 14:16-18)
Die Heilige Gees is Jesus in ons. Net ons gebed om Jesus in te nooi, word deur die Heilige Gees binne ons gewerk. Jesus het op Sy dissipels geblaas.
Nadat Hy dit gesê het, blaas Hy oor hulle en sê: “Ontvang die Heilige Gees! (Johannes 20:22)
Jesus gesels met Nikodemus om die onsienlike koninkryk van God op aarde te verduidelik. The Message stel dit so mooi:
Jesus said, “You’re not listening. Let me say it again. Unless a person submits to this original creation—the ‘wind-hovering-over-the-water’ creation, the invisible moving the visible, a baptism into a new life—it’s not possible to enter God’s kingdom. When you look at a baby, it’s just that: a body you can look at and touch. But the person who takes shape within is formed by something you can’t see and touch—the Spirit—and becomes a living spirit. (John 3: 5,6: The Message)
Ons besluit om Jesus te volg, bring wedergeboorte. Ons gees word herbore om die Gees van God in ons te laat woon sodat ons ‘n nuwe mens word. (2 Korintiërs 5:17)
En tog was Jesus se laaste woorde aan Sy dissipels voor Sy hemelvaart:
Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld.” (Handelinge 1:8)
Die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag is die sleutel tot die gawes wat die Kerk toerus om kragtiglik en effektief die werk van Jesus te doen.
Kom loop die kragloop van die Gees in die Kerk.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized Tagged deur,gebed,Heilige Gees,krag
96. Hemel is hier.
Posted on September 2, 2016 by Ansophie Joubert
Die woord “hemel” word op soveel maniere gebruik. Boeke en flieks het dikwels die woord  in hulle titel of hemel die tema is of nie. In die volksmond is die hemel ‘n vae plek van volmaakte vrede, iewers in die heelal in die heel mooiste tuin met blomme, bome en water soos wat mens nie eers in jou beste verbeeldingsvlug kan optower nie. Al die prag en wonder is slegs vir Christene toeganklik en vir sommige Christene is die hemel slegs vir seker denominasies toeganklik!
Die eenvoudige definisie is die plek waar God woon en waar goeie mense heengaan na hulle dood; ‘n baie aangename plek. In ‘n voller definisie van die woord kom mens nader aan groter konsepte wat met die woord assosieer word. Die uitspansel wat oor die hele aarde ‘n koepel vorm; die woonplek van die Godheid en die regverdige afgestorwenes.
‘n Bietjie dieper krap in die woordeboek bring mens by die definisie wat ek baie bevredigend vind. Hemel is ‘n geestelike staat van ewige gemeenskap met God, ‘n denkpatroon waarin sonde afwesig is en harmonie met die goddellike manifesteer. As ek dit in kort mag opsom: hemel is waar God is en hel is waar God nie is nie.
Meeste mense dink die hemel is ‘n ver plek in hierdie oneindige heelal wat ons skaars verstaan waar al die prag en praal van Openbaring ervaar word. Ek dink dit ook en rek my verbeelding om net ‘n breukdeel daarvan in my gedagtes te skilder. Meer belangrik is dat ek weet die hemel is reg hier by my in die onsienlike, waar al die glorie en grootsheid in my hart en in die geestelike realm in onderwerping aan die Heillige Gees vir my ‘n werklikheid word, sodat ek in die gees kan “sien”.
Dink net vir ‘n oomblik waar Johannes fisies was toe hy majesteit en galnsryke glorie van die visioen ervaar het.
Romeinse tronke en strafkolonies soos Patmos, was maar meestal ‘n voorspel tot die dood. Johannes is soontoe verban onder heerskappy van die mal, wrede Dominitianus sonder hoop op terugkeer. Dominitianus se opvolger, Nerva, herroep meeste van die belaglike wetgewing van sy voorganger en Johannes word vrygelaat – ‘n wonderwerk. Daar op Patmos moes Johannes baie ver van die hemel af gevoel het, terwyl hy die onbeskryflike in sy gees ervaar het.
In die oomblik nadat hy die komplimente en korreksie aan die kerke aangehoor het, en miskien moedeloos was oor sy eie toestand en die praktiese kommunikasie met die kerk, so onbereikbaar van die eiland af, hoor hy ‘n roepstem soos ‘n trompet wat ‘n oop deur aan hom wys. Die deur is oop nie net na ‘n plek van wonderbare skoonheid nie, maar na die Troonkamer waar God is. In sy beskrywing gebruik hy elke beeld, simbool, metafoor, gelykenis, fabel en bygeloof wat in die antieke wêreld rondgegaan het en bekend sou wees. Vir hom is die belangrikste om dit wat hy sien te kommunikeer en in verstaanbare taal die oorweldigende grootsheid oor te dra.
Hoeveel maal in ons lewe word ons platgeslaan deur omstandighede en slegte nuus? Net soos Johannes het ons nodig om die stem te hoor wat ons hoër roep.
Kom op hierheen, en Ek sal vir jou wys… (Openbaring 4:1)
By die Here in Sy teenwoordigheid is die antwoord vir die boosheid en wreedheid wat ons afrem. ‘n Hemelse perpektief verhef ons uit verwarring in verwondering in. Dit rus ons toe met wysheid en krag sodat ons in aanbidding daardie ou lied kan sing: …and the things of this earth grow strangely dim, in the light of His glory and grace.
Drie deure word in hierdie eerste hoofstukke van Openbaring genoem:
Die deur van geleentheid – Philadelphia (3:8)
Die deur van die mens se hart – Laodicea (3:20)
Die deur van openbaringskennis -( 4:1) om die kennis van God bekend te maak.
Die hemele is oop om die openbaring van God te ontsluit, om in die onsienlike in te sien.
Die hemel het oopgegaan en ek het gesigte gesien wat van God af kom. (Esegiël 1:1)
Jesus praat van die hemele in Matteus 18 en bedoel die onsienlike geestelike realm hier om ons. Daar is niks om te bind in Sy woonplek nie – dis reeds perfek en sondeloos, maar hier in die geestelike realm om ons is die demoniese aktief. Afstand is geen kwessie in die geestelike realm nie. God is nooit laat nie an al voel dit asof die belofte traag is, dit sal kom. (Habakkuk 2:2) Sy woord keer nooit ledig terug nie.
Die hemele is oop vir die Heilige Gees net soos by die doop van Jesus (Markus 1:10). Die hemele is oop om die glorie van God te openbaar soos aan Nataniël belowe is in Johannes 1:51.
God op die Troon word in elke hoofstuk van Openbaring genoem behalwe 2,8 en 9. Dit was ‘n algemene beeld in die Ou Testament. 1 Konings 22:19, Psalm 47:8, Jesaja 6:1 beskryf dit as ‘n simbool vir die majesteit van God. Die trompet is ‘n klank wat nie ignoreer kan word nie, en tradisioneel die oproep tot aksie of vergadering.
Daar word geen poging aangewend om God te beskryf nie. Hy het geen menslike vorm nie. Hy word met lig beskryf soos in Psalm 104:2 en 1 Timoteus 6:15,16:
Sy verskyning sal op die bestemde tyd plaasvind. Daarvoor sorg God, die goeie en enigste Heerser, die Koning van die konings en die Here van die heersers. Hy alleen besit onsterflikheid; Hy woon in ontoeganklike lig. Geen mens het Hom gesien of kan Hom sien nie. Aan Hom kom toe eer en ewige mag! Amen.
Die lig word reflekteer in die kosbare stene soos in Esegiël 28:13 genoem word. Dit herinner ook aan die stene in die borsplaat van die hoë priester in Exodus 28:17. Dit is die fondament van die Nuwe Jerusalem (Openbaring 21:19).
Jasper was deurskynend soos ‘n diamant, helder en vlekloos. Sardis is bloedrooi en spreek van woede en oordeel. Die smarag is groen en spreek van genade, die oorheersende kleur van die reënboog, simbolies van die verbondsbeloftes en getrouheid.
Ek het eenmaal ‘n getuienis gehoor van iemand wat in die hemel was in ‘n droom of visioen. Sy het vertel dat die kleure geur het. Hoeveel wonder is daar nog vir ons om te ontedek in ontelbare dimensies en gees-verskerpte sintuie?
Die 24 trone met die ouderlinge is die 12 stamme en die 12 apostels – die Jode en die kerk – gekleed en gekroon. Sommige kommnetators stel voor dat dit net die kerk is en die apostels word vermeigvuldig met die dubbele seën, so bekend deur die ganse Skrif.
Hulle wit klere is ‘n simbool van liggaamsbedekking wat in die Bloed van die Lam gewas is in die kleur van die hemel (wit). Goue krone verteenwoordig elke moontlike kosbare seën en oorwinning in Christus.
Donder en weerligstrale is altyd met die majesteit en grootsheid van die Teenwoordigheid van God assosieer. (Esegiël 1:13, Psalm 77:18, Job 37:4. Exodus 19:16)
Die sewe lampe is die sewe geeste van God. Sewe word genoem om die volheid en allesomvattende aard van die Heilige Gees te beklemtoon. Die syfers in Openbaring is simbolies. Vuurfakkels was altyd die simbool van die Heilige Gees. (Handelinge 2:3,4 en Lukas 3:16) Jesus doop met die Heilige Gees en met vuur.
Die spieëlgladde see word beskryf as helder soos kristal. In antieke tye was dit heel ongewoon om helder glas te vervaardig. Glas was dikwels dof en net die beste kwaliteit glaswerke was helder. Helder glas was amper soos edelstene. Die kombinasie van die konsepte see (groot en ongetem) en kristal (helder, lig en kosbaar) beskryf die almag en ontoganklikheid van God in Sy heiligheid. ‘n Bewussyn van Sy heiligheid is noodsaaklik vir ons verhouding met Hom. (Exodus 24:10)
Your judgments are a great deep. (Psalm 36:6)
Die lewende wesens is vol oë, ‘n rykdom van insig en waaksaamheid. Hulle weet alles, niks is verborge of geheim nie.
Daar is ook niks in die skepping wat vir God onsigbaar is nie; alles lê oop en bloot voor sy oë. en aan Hom moet ons rekenskap gee. (Hebreërs 4:13)
Die vier lewende wesens word beskryf as gerubs. Hulle bekleë die hoogste rang in die hemel se gesagsorde. Hulle vlerke beskerm die Troon van Genade op die Verbondsark in die Tempel. Dis geen verrassing om hulle hier by die Troon te sien nie. Een van hulle hanteer die bakke met plae (15:7) en gee dit aan die engel.
Hulle is die simbole van majesteit en moed (die leeu), krag (die os), intellegensie (die mens) en spoed, krag en wysheid (die arend). Die ganse natuur en die mens kom saam om God te aanbid. (Psalm 102:22) Hulle bestaan is in aanbidding; hulle bestaan om te aanbid.
Sommige kommentators sien die simboliese klem in die vier Evangelies. In Matteus is die klem op Jesus as afstammeling uit die stam van Juda – die leeu. In Markus is die klem op Sy menslikheid – die man. In Lukas is die klem op die offer vir sonde – die os en Johannes beskryf Jesus soos geen ander as die oplossing vir elke kwessie in antwoord op die filosofie en intellegentsia van die tyd. Die arend kan reg in die son kyk sonder om sy oog te knip.
Aanbidding is ‘n gewaarwording van wie God is. Sy heiligheid, almag en ewigheid bring ‘n nuwe perspektief in ons aanbidding. Net sodra die ouderlinge opkyk van hulle aanbidding, sien hulle ‘n nuwe rede om weer te aanbid en in die proses alles wat waarde vir hulle het (goue krone) voor God neer te gooi in volle oorgawe.
Dit is slegs met die insig van die Heilige Gees dat jy weet wat jy voor God moet neergooi. Hy openbaar aan jou wat jou vashou en verhinder om ten volle te aanbid – aardse welvaart, ego en trots, ambisie, tradisie, bygeloof…
‘n Hemelse perspektief in ons lewe is die enigste waardevolle besitting. Dit verdiep ons insig, vernuwe ons denkpatrone en maak ons sterk.
Here, mag ek U in U majesteit en glorie aanskou, waar U in volle beheer van my lewe regeer, sodat u goedheid en genade in my gestalte kry.
Wat kan ‘n mens aan my doen?
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized Tagged hemel,krag,openbaring,vrees
39. Alles het verander – kyk dis nuut!
Posted on Mei 1, 2014 by Ansophie Joubert
Die diep hartseer en skok van die Kruis daardie donker Vrydag, is opgevang in die verstommende gebeure die Sondag en die heerlike meesleurende nuus van die verskyning van Jesus aan ‘n wye verskeidenheid mense. Hy het opgestaan, Hy leef, Hy is alles wat Hy gesê het Hy is. Alles wat almal geglo het, het onherroeplik verander. Hulle het God aanskou en beleef in Sy oorwinning oor die dood en Hy het nog ‘n belofte gemaak vir die tyd wat volg. Hy gaan nooit weer weg nie. Hy sal altyd by hulle wees. Die opdrag kom – gaan wag in Jerusalem.
Elke wedergebore kind van God het die Heilige Gees in hom. Wedergeboorte kan nie plaasvind sonder die Heilige Gees nie. Die Heilge Gees werk in jou lank voor wedergeboorte of bekering. Dit is die Gees van God wat in jou werk om jou te lei tot die besluit en jou trek na Jesus toe. Jesus self het gesê: Niemand kom na My toe as die Vader hom nie trek nie. [Johannes 14:6.]
Die Hebreeuse woord vir gees is pneuma wat wind of asem beteken en word so gebruik in die gesprek van Jesus met Nikodemus in Johannes 3. Vir my is dit ‘n wonderlike beskrywende gedagte om aan die Heilige Gees te dink as die asem van God, daardie lewendgewende teug wat my diepste wese vul. In Openbaring 11:11: word dieselfde woord gebruik om die Goddellike asem van lewe te beskryf. Ook in Amos 4:13 praat dit van die Gees of wind.
Die Heilige Gees kom alreeds in Genesis 1:2 ter sprake:  And the Spirit of God was hovering over the face of the waters.
Daar in die geboorte van die aarde, die skeppende, magtige aktiwiteit van die Godheid oor die chaos, reeds daar sien ons die karakter van die werking van die Heilige Gees in die chaos van hierdie wêreld. As Hy vir die oseane en die gebergtes hulle plek bepaal, hoeveel te meer in die onmoontlike van jou lewe. Die asem van die Almagtige in jou.
Paulus bid in sy gebed vir die Efesiërs in die 3e hoofstuk van die sendbrief vir hierdie vervulling. Luister na die Message vertaling:
And I ask that with both feet planted firmly on love, you’ll be able to take in with all Christians the extravagant dimensions of Christ’s love. Reach out and experience the breadth! Test its length! Plumb the depths! Rise to the heights! Live full lives, full in the fullness of God.
God can do anything you know – far more than you could ever imagine or guess or request in your wildest dreams! He does it not by pushing us around but by working within us, his Spirit deeply and gently within us.
As jy die voller omvang van hierdie bevrydende en reddened woorde wil begryp, lees saam met my die Amplified vertaling.
That you may really come to know, practically through experience for yourselves, the love of Christ, which far surpasses mere knowledge: that you may be filled [through all your being] unto all the fullness of God – may you have the richest measure of the divine Presence and become a body wholly filled and flooded with God Himself.
God self binne-in jou! Besef dit ten volle – net sodat jy weer kan juig in die Een met wie ons nou te doen het!
In Lukas 24:45 open Jesus die verstand van sy dissipels sodat hulle die Skrifte kan verstaan. In Johannes 20: 22 het Jesus op sy dissipels geblaas en gesê: Ontvang die Heilige Gees. Met die asem van Jesus en Hy wat Sy woorde lewend maak, is die dissipels toegerus.
Maar nou: In vers 49 van Lukas 24 sê Hy:
Behold I send the Promise of My Father upon you; but tarry in the city of Jerusalem until you are endued with power from on high.
Hierdie is die sleutel tot die gebeure van Handelinge 2. Die belofte van die aandoening met krag word in Handelinge 1 by die Hemelvaart herhaal. Jesus belowe die doping in die Heilige Gees en sê spesifiek in vers 8:
Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilge Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem, sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot aan die uithoeke van die wêreld.
Daar is geen twyfel dat die dissipels reeds vervul was met die Heilge Gees. Die belofte van die Vader aan Jesus, was die aandoening van krag wat plaasgevind het op Pinksterdag. Dit was daardie Heilge Gees aanraking wat nodig is vir bediening. Net soos Jesus daar in die doopwater in Matteus 3 ontvang het, sou die 120 op Pinksterdag ontvang.
Jesus as die tweede persoon van die Godheid is met die asem van God gebore. Die Heilige Gees was in Hom. Johannes die Doper was met die Heilge Gees vervul van sy geboorte af. [Lukas 1:80.]
Dit is dus duidelik dat die gebeure van Pinksterdag ‘n afsonderlike, spesiale vervulling met die Heilige Gees was, soos wat Jesus belowe in Handelinge 1:8. Dit was die kragaandoening om die kerk te begin. Regdeur Handelinge is die gebeure van Pinksterdag herhaal om met oortuiging en wysheid van woorde, die goeie nuus aan Jode, owerhede en heidene te bring. Dit was in werklikheid die kickstart van die kerk – wegspringkrag. Dit was die profesie van Johannes die Doper toe hy Jesus aan sy dopelinge uitwys en sê:
Daar is die Lam van God. Hy sal julle doop met die Heilige Gees en met vuur.
Die mense wat in die bokamer bymekaar was het op die Here gewag sonder om te weet wat gaan gebeur. Hulle het met blinde verwagting en gehoorsaamheid die buitengewone dag ervaar. Dit is al wat nodig is om die besondere ervaring te beleef. Tonge van vuur het op elkeen gekom – ‘n simbool van die geestelike verdeling van die Godheid en die toerusting van die individu. Die krag van die kerk van Christus lê duidelik in die individuele mense en hoef nie by ‘n organisasie gesoek te word nie. Die krag van die organisasie lê in die saamkom van die Heilige Gees-vervulde individue wat in eenheid die doel van die evangelie nastreef.
Andrew Murray in sy boek The Full Blessing of Pentecost stel dit so: (pp 1,2)
It is the will of God that everyone of His children should live entirely and unceasingly under the control of the Holy Spirit. Without being filled with the Spirit, it is utterly impossible that an individual Christian or a church can ever live and work as God desires. This blessing is prepared for us and God waits to bestow it. Our faith may expect it with the greatest confidence.
Hy sê verder : Every day should be a Pentecostal season in the Church of Christ.
Op die dag van Pinkster sê Handelinge 2:4:
….. is almal met die Heilige Gees vervul en hulle het in ander tale begin praat soos die Heilige Gees dit aan hulle gegee het om onder sy leiding te doen.(Nuwe Afrikaanse vertaling)
By die toring van Babel in Genesis 11 sê God:
Hier is hulle een volk en almal het een taal. Hulle het nog maar net begin om iets te doen. Hierna sal niks wat hulle beplan vir hulle onmoontlik wees nie. Kom laat Ons afgaan en verwarring bring in hulle taal, sodat die een nie die ander verstaan nie.
Op die dag van Pinkster het daardie groot Ons (God as drie-eenheid) sy volk geseën met ‘n eenheidstaal. Die woorde van Genesis staan deur al die eeue. Net soos God die mensdom verdeel het met taal, so het Hy Sy volk verenig met taal. Die taal van die kerk van Christus is Heilige Gees – taal. Dit is ‘n taal wat oor al die tale van die aarde tot elkeen van die verskillende volke wat daardie Pinksterdag byeen was, kon spreek. Eenvoudige ongeleerde Galileërs (nie as so intelligent beskou nie) is deur die Heilige Gees met taal toegerus om die taalverskeidenheid van die volke te oorkom. Toe die taalkwessie aangespreek is, toe kom die profetiese in Petrus na vore en hy preek Jesus uit die profete van ouds sodat 3000 tot bekering. Sy praktiese raad in vers 38 gee die basiese “resep” vir die bekeerlinge:
Bekeer jou, en laat jou doop en jy sal gedoop word met die Heilige Gees.
Vers 39 beklemtoon dat dit vir almal is – die belofte is vir jou en jou kinders en almal wat ver is, vir soveel as wat deur die Here geroep word. Vers 47 – daar is daagliks by die kerk gevoeg. ‘n Heerlike herlewing wat die geskiedenis swaai en die bediening van Jesus vestig tot ‘n kragtige kerk wat vandag nog die goeie nuus van genade en liefde verkondig.
Twintig jaar na die gebeure van Pinksterdag vra Paulus vir die Efesiërs of hulle die Heilge Gees ontvang het [Handelinge 19] . Hulle onkunde lei hom om hulle in die naam van Jesus te doop. Hy bid vir hulle en hulle ontvang die gawe van die Heilige Gees [vers 6]:
And when Paul had laid hands on them, the Holy Spirit came upon them and they spoke with tongues and prophesied.
Die uitstorting van die Heilige Gees het dadelik reaksie uitgelok – ook negatief. Die krag van die kerk is met hardheid en bose teenstand uitgedaag. [Handelinge 19:9] Maar die kerk moes volhard en na twee jaar het almal in Asië die boodskap van Jesus gehoor. [Handelinge 19:10]
Die gebeure van Pinksterdag is deur die eeue op baie maniere gereduseer tot onbelangrik, ontoepaslik en onnodig. Tog kan dit nie ignoreer word nie. Dis vir elkeen en die begeerte na krag in jou geestelike lewe ontsluit hierdie bron. Lees die Woord met ‘n hartsbegeerte om te verstaan en te ervaar. Die beste manier is saam met jou persoonlike Leermeester/Rabbi daar in jou binnekamer alleen. Dit is Jesus se grootste en beste geskenk. Hy sê in Lukas 11:13.
As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee – die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir die wat vra.
As hierdie lering vir jou vrae en onsekerheid bring – skryf vir my asb.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie Tagged krag,Pinksterdag,vreemde tale
31. Die toets van sukses
Posted on Maart 28, 2014 by Ansophie Joubert
Net as inleiding wil ek weer die belang van verskillende vertalings beklemtoon. Ons is almal bevoorreg om twee tale te ken. Lees asseblief die Engelse Bybels wat ‘n groter verskeidenheid vertalings aanbied as Afrikaans. Ek sal nooit my liefde vir die Afrikaanse Bybeltaal verloor nie. Die Totius-woorde van die 1933-vertaling is kosbare taalgoud. Lees die Amplified en die Spirit Filled as studie-Bybels, die New International Version (NIV) en die New Living Translation (NLT). Ek gaan voort om dikwels uit die Engels aan te haal vir die rykdom van taal wat dit vir ons byvoeg.
Die volk het ‘n koning! God gee wat hulle vra. Hy wys op die verkeerde motief en oordeel hulle harte, maar bly betrokke en aktief – dis ons God. Hy sal jou nooit verlaat nie, ten spyte van jouself.
Samuel is woedend. Hy neem aanstoot namens God en laat nie ‘n geleentheid verbygaan om dit onder die volk se neus te vryf nie. Sy verwyte is ernstig en skerp. 1 Samuel 10:19,25 , 1 Samuel 12:12, 17-19.
God dui vir hom die eerste koning aan en Saul kom op die toneel van Israel se geskiedenis. Hy was “tall, dark and handsome”, sag op die oog – soos sommige sal sê. Sy pa was ‘n gesiene man – a mighty man of power. Die Bybel sê so:
…and he had a choice and handsome son whose name was Saul. There was not a more handsome person than he among the children of Israel. From his shouders upward he was taller than any among the people.
Saul en sy bediende word uitgestuur om sy pa se donkies te gaan soek. Na ‘n lang, vrugtelose soektog stel die bediende voor om die profeet op te soek om oor die verlore donkies te vra en so kom Saul en sy bediende by Samuel uit. Saul se diensbaarheid en nederigheid is duidelik in sy huiwering om leë hande by die profeet aan te doen. 9: 7 : What shall we bring the man? For the bread in our vessels is all gone and there is no present to bring to the man of God……
Die bediende stel voor om die bietjie silwer wat hulle byderhand gehad het, te gee. Ek kry die indruk dis al wat hulle nog oor gehad het. Saul ondersteun die gedagte en sê: Dis ‘n goeie plan. Kom ons gaan.
Die vorige dag het die Here aan Samuel openbaar dat ‘n man uit die stam van Benjamin by hom sal aandoen en dat hy hom as koning oor Israel moet salf. 1 Samuel 9:16.
Samuel is voorbereid op Saul se koms en ontmoet hom in die poort. Hy stel hom gerus oor die donkies en praat oor sy pa se stand in die gemeenskap. Weer blyk Saul se nederigheid uit sy antwoord.
Ek is maar net ‘n Benjaminiet, uit die swakste stam van Israel. Boonop is my familie die kleinste in die stam Benjamin! Waarom praat u so met my?
Samuel plaas Saul en sy bediende op ‘n ereplek tussen die sowat 30 gaste en geeaan hom voorkeurkos. Hy verhef hom dadelik tot die plek wat God vir hom beplan. Die volgende dag kry Samuel hom egter alleen om hom die Woord mee te deel, dat God hom as koning oor die volk aanstel.
God se Woord tot individue kom meestal op a need to know-basis. Ek dink dikwels terug aan Maria wat die nuus oor haar swangerskap alleen moes aanhoor. Josef se reaksie is om haar te beskerm, haar weg te steek, totdat God hom in ‘n droom gerusstel. Matteus 1:19.  Maar, hulle besondere openbaring was hulle geheim en God het nie die aankondiging aan die hele dorpie gemaak nie. Hulle moes self die skande en skinder van ‘n onverwagte, onbeplande swangerskap dra. Die Woord van God het hulle krag gegee om die gepraat van mense aan die belofte van God te onderwerp. Die mense se opinie kan nooit God se plan van koers af stuur nie.
Die profesie wat Samuel oor Saul uitspreek is kragtig om hom toe te rus vir die taak wat aan hom opgedra word. Hy sê dat die donkies reeds gevind is, en voorspel aan Saul in detail wie hom op sy pad terug sal ontmoet, sodat Saul besef dat die profesie bevestig word deur die daaropvolgende gebeure. Die Woord wat van Samuel uitgaan verander Saul in ‘n oogwink diep en duidelik. Samuel sê in 10:6 :
Then the Spirit of the Lord will come upon you and you will prophecy with them and be turned into another man.
Die wonder van bekering: jy onderwerp aan God se Woord en God verander jou hart. 10:9 bevestig hierdie kragtige, geestelike metamorfose:
So it was, when he turned his back to go from Samuel, that God gave him another heart; and all those signs came to pass that day.
Die ommekeer was so kragtig dat die volk dit gesien het. Saul se profetiese optrede saam met die profete, was so besonders dat dit oral bespreek is onder die mense. Soveel so – dat die hele voorval ‘n idioom in die volksmond geword het. Dat iemand wie se pa nie ‘n profeet is nie, skielik begin profeteer, was so uitsonderlik dat die profetiese gawe slegs van God self af kon kom. Die frase: is Saul ook onder die profete? het gedui op enigiemand wat iets doen wat radikaal verskil van die gewone.
Saul word deur sy oom uitgevra oor die besoek aan Samuel en vertel alles, behalwe die deel oor die koningskap. Samuel kry die volk bymekaar en roep Saul uit as koning, maar toe hulle hom soek toe kruip hy tussen die donkies weg. [Onthou donkies was in die oë van die antieke wêreld nie ‘n nederige, belaglike pakdier nie, maar ‘n waardige dier wat rykdom aangedui het. Daarom het Jesus op ‘n donkie gery by die intog in Jerusalem toe hulle hom as koning vereer het.]
Alles is gereed om van die koningskap ‘n groot sukses te maak. In die volgende hoofstukke word die oorwinnings van Saul beskryf. Verskeie kere word genoem dat hy onder leiding van die Gees van God optree (11:6) en die Here die eer gee vir oorwinning (11:13).
By die kroning waarsku Samuel die volk om die Here met hulle hele hart te dien sodat dit met hulle goed kan gaan, anders (1 Sam 12:24 en 25) : you will be swept away, you and your king.
Maar as julle opsetlik verkeerd doen, sal julle sowel as julle koning uitgewis word.
Nou die skok:  Skaars twee jaar na Saul se kroning lei sy seun Jonathan die Israeliese leër in ‘n oorlog om Israel se onafhanklikheid van die Filistynse oorheersing finaal af te skud. Die oormag van die Filistyne maak weer die Israeliete bang en Saul besluit om self ‘n brandoffer te bring voordat Samuel opdaag. Sy paniek oor die vrees van sy soldate en sy leierskap wat wankel omdat Samuel laat opdaag vir die offer, laat hom buite die voorskrifte optree. Samuel voorspel dat sy koninkryk nie sal voortduur nie.
Jonathan verslaan egter die Filistyne in ‘n slag waarin die Here verwarring in die kamp van die Filistyne bring en hulle mekaar aanval. Groot oorwinning en eer vir Saul. Die stryd is egter nie oor nie en die oorlog duur voort om finaal die juk van Filistynse oorheersing te breek. Saul doen ‘n dwase ding om sy soldate te verbied om te eet, met ‘n vervloeking op ongehoorsaamheid aan die verbod. Hulle kom op ‘n plek wat volop heuning het en die hele leër raak dit nie aan nie.
Toe kom Jonathan daar aan en eet van die heuning. Die soldate kla toe by hom. Hy lig die verbod en sê dat sy pa ‘n ramp oor die land gebring het met die verbod. Die honger soldate vaar onder die buit van die verslane Filistyne en eet die geslagte diere met die bloed. Die voorskrifte was duidelik om die dier te laat uitbloei sodat die bloed oor die altaar as offer uitgegiet word. Die dwase voorskrif van Saul veroorsaak sonde. Saul probeer die situasie red en bou self ‘n altaar vir die Here. Hy hou toesig oor die offerbloed wat oor die altaar uitgegiet moet word en vra die Here se leiding in die oorlog. Met lootjies (algemene praktyk in daardie tyd) bepaal hy die skuld van Jonathan as die oortreder van sy eie verbod en bepaal dat Jonathan moet sterf. Die volk tree in en wys daarop dat Jonathan hulle in oorwinning gelei het, en weier om toe te laat dat hy tereggestel word.
Hierdie gebeurtenis verswak die koningskap van Saul, maar hy gaan aan en oorwin meeste van Israel se vyande aan sy grense.  Die Here belowe oorwinning as Saul die Amalakiete heeltemal uitroei. En dit beteken : geheel en al en totaal: man, vrou, kind en dier. Die Amalekiete, afstammelinge van Esau, het Moses en die volk op die uittig van Egipte toegang deur hulle land geweier.
In ‘n heilige oorlog is die buit uitgehou vir die offer, maar in hierdie geval was die opdrag duidelik – geen oorlewendes en daarom geen offer, ‘n afwyking van die gewoonte en ‘n toets vir gehoorsaamheid aan die opdrag van die Here vir ‘n spesifieke situasie. Saul hou die beste van die diere vir homself en bring die koning van Amalek, Agag, lewend terug na Israel. Dit was ‘n statussimbool om die oorwonne koning in jou eie land te verneder. Direk teen die opdrag van God, gaan hy voort soos tradisie en gewoonte voorskryf. Soos ons weet uit die storie van Esther, veroorsaak hierdie ongehoorsaamheid van Saul die oorlewing van die koningin van Agag en die ontstaan van ‘n nasie wat die Jode haat waaruit Hamman gebore word, wie die algehele uitwissing van die Jode in Persië beplan 500 jaar na hierdie gebeure.
Saul se geestelike oë is reeds dof. Samuel is natuurlik bewus van die ongehoorsaamheid en soek na Saul. Hy hoor dat Saul op die berg Karmel is om ‘n monument vir homself op te rig. Die oorwinnings en sukses van sy oorlogskampanjes lei hom op die gevaarlike pad van eiewaan en trots. Toe Samuel hom met sy ongehoorsaamheid konfronteer, toe sê hy in 1 Samuel 15:20:
But I have obeyed the voice of the Lord…. en gaan aan om die volk te blameer omdat die beste diere nie doodgemaak is nie om hulle uit te hou vir die offer aan die Here…..to sacrifice to the Lord your God….!!
Skielik is God Samuel se God. Ongehoorsaamheid breek die verhouding. Samuel se bekende woorde wat die kern van ons godsdiensbeofening moet uitmaak is die antwoord op Saul se verontskuldiging:
Behold to obey is better than sacrifice…….. For rebellion is as the sin of witchcraft and stubbornness is as iniquity and idolatry.
As mens die hoofstuk lees dan vra Saul meer as een maal vergifnis en mens wonder waarom sy houding deur Samuel met hardheid beantwoord word. Dan lees mens in 1 Samuel 15:30:
I have sinned, yet honour me now, please, before the elders of my people and before Israel, and return with me, that I may worship the Lord your God. (my beklemtoning)
Godsdiensbeoefening is nie jou saak nie, dis God se saak. As jy dit op jou manier doen, word dit leeg en uiteindelik sonde. Saul diagnoseer homself in vers 24……. because I feared the people and obeyed their voice. Dit was sy gehoor, die bewondering van die mense in al sy oorwinnings.
Tradisie en rituele in ons godsdiensbeoefening kan nooit voorrang geniet bo die stem van die Here nie. Sy Stem hoor jy deur Sy Woord – die Bybel en dit is die hoogste gesag. Net ons vekleefdheid aan Sy Woord en die begeerte om Sy teenwoordigheid te ervaar hou ons nederig, bewus van ons sonde en beskerm ons teen hoogmoed.
As jy derubraak nodig het in jou geestelike lewe. Kniel in nederigheid voor die troon van die Here en laat toe dat Sy Woord jou aanspreek. Hy sal die koers aandui. Moenie huiwer om te gehoorsaam nie – gehoorsaamheid is beter as jou rituele, jou vooroordeel, jou populariteit, jou beeld in die gemeenskap. Ervaar die krag en die oorwinning!
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie Tagged deurbraak,gehoorsaamheid,krag
16 . Wil jy regtig weet?
Posted on Februarie 7, 2014 by Ansophie Joubert
Een van die heel belangrikste dinge wat ‘n mens ervaar in jou kontak met die Almagtige God is openbaringskennis. Hierdie kennis stel mens in staat om die hele lewe in ‘n ander perspektief te sien. Dit is in die eerste plek ‘n openbaring van wie God is en in die tweede plek ‘n openbaring van wie jyself is. Beide hierdie insigte vind dikwels gelyktydig plaas.
Die beste voorbeeld hiervan is Petrus se eerste ontmoeting met Jesus, beskryf in Lukas 5:8 : Gaan weg van my Here want ek is ‘n sondige mens. In dieselfde oomblik as wat Petrus besef dat die man voor hom is werklik God, kom hy onder die besef van sy eie onwaardigheid. Hierdie openbaringskennis is genoeg om jou hele lewe te verander, na gees, siel (onder siel verstaan ons die wil, verstand en emosies) en liggaam (as jy so onder die indruk van die teenwoordigheid kom dat jy sommer trane in jou oë kry, jou hande ophef en glimlag of sommer lag by die aanhoor van ‘n wonderlike antwoord op gebed).  Die verandering in jou gees vind op die diepste vlak plaas, daar waar die Heilige Gees jou diepste wese aanspreek. In die mate waartoe hierdie openbaringskennis van die Heilige Gees jou sielsvlak (wil, verstand en emosies) begin bepaal is die mate waartoe jy geestelik groei.
Hierdie openbaringskennis kom deur gebed en tyd met die Woord van God. Ek noem gebed en Bybelstudie in een asem omdat dit dikwels saamgaan. Meditasie van die Skrif is dikwels ons kragtigste gebede, waaronder ons denke verander.
Dink net vir ‘n oomblik – die krag van die ganse onsienlike wêreld is tot ons beskikking deur gebed. Dit is inderdaad die hoogste en heiligste aktiwiteit wat die mens hom mee kan besig hou.  In gemeenskap met die Almagtige God, by Sy voete, die bron van lewe en voorsiening vir elke aspek van jou bestaan. Gebed is so eenvoudig dat selfs ‘n klein kindjie se gebed kragtig is en geantwoord word, daarby is dit die bepalende faktor van jou ganse bestaan.
Dit is kern van jou Christelike lewe, en die kanaal van al jou seëninge. Dit is jou geheime krag, jou “beheer” oor jou geliefdes en selfs oor die wêreld. Dit is deur gebed dat die beloftes van God tot vervulling kom, dat Jesus se Koninkryk sy beslag kry, dat die volle heerlikheid van God in die wêreld openbaar word. Dis deur gebed wat getuienisse gebore word, wat ‘n mens se lewe kan verander en ‘n impak op die geskiedenis van die mensdom het.
Wat ‘n heerlike gedagte? Klink dit nie baie belangrik nie? Is jou eerste gedagte nie dalk – sjoe, ek weet nie of ek dit kan doen nie, ek faal heeltemal, ek is nie so ‘n geestelike reus wat hierdie geweldige taak op my kan neem nie.
Kom ons kyk na die gesprek van Jesus met die Samaritaanse vrou. Hy sê vir haar in Johannes 4:23, 24:
But the hour is coming and now is, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth; for the Father is seeking such to worship Him. God is spirit, and those who worship Him must worship in spirit and truth.
Kom ons staan ’n oomblik stil by hierdie woorde van Jesus – so vol betekenis en so rigtinggewend.
Tydens hierdie gesprek is hy in Samaria. Die Samaritane was aartsvyande van die Jode, soveel so dat die ware godsdienstige Jode nie eers deur Samaria gereis het nie. Van die See van Galilea, waar Nasaret, Bethsaida en Kapernaum was, was dit ‘n 3 dae per voet- draai om Samaria mis te loop, letterlik. Die Samaritane was oorblyfsels van die ballingskap wat met die heidense volke vermeng het, nadat Juda deur die Babiloniërs weggevoer is. Toe Nehemia terugkeer na Jerusalem en die volk opkommandeer om die muur te herbou, wou die oorblyfsel saamwerk, en is deur Nehemia weggejaag. Daarna het daar soveel vyandigheid ontstaan, dat geen aanbidding saam kon plaasvind nie. Die Jode wat nie suiwer genoeg bevind is nie, het hulle eie aanbiddingsplek in Samaria gevestig en nog verder van die wet afvallig geword het. Lees gerus Amos se bediening aan die stad Samaria.
In die tyd van Jesus was die vyandigheid steeds skerp. Hy besluit om deur Samaria te loop en daar te vertoef om kos te kry. Geen goeie Jood so daarvan droom om kos in Samaria te moet kry nie. Hulle sou dalk kos geweier word en wou nie eers in die posisie wees om te vra nie. ‘n Mens sou kom dink dat Jesus sy dissipels moes oortuig om kos te gaan kry of dat hulle alreeds so onder Sy invloed was dat van die skerp vooroordeel teen ander rasse al reeds aan die verbrokkel was.
Terwyl die dissipels weg is om kos te kry, sit Jesus by ‘n historiese put – die put van Jakob, die put op ‘n stuk grond wat Jakob gekoop het in Genesis. 33. Dit was nie ‘n borrelende fontein van water nie, meer syferwater wat ‘n rukkie neem om deur die sand te kom. Mens moes ‘n houer hê om die water uit die put te kry. Gewoonlik het elke wandelaar in daardie tyd ‘n diervelhouertjie by hom gedra om water uit ‘n put op te hys.
Die vrou wat haar weg na die put vind op hierdie uur van die dag kom alleen. Dit kan ‘n paar dinge beteken. Gewoonlik het die vroue van die omgewing by die put bymekaargekom vir kosbare kuiertyd, terwyl hulle hierdie harde, roetinewerk moes verrig. Die feit dat sy alleen kom dui op ‘n verwerping deur die gemeenskap. Uit haar verdere gesprek met Jesus kom mens agter dat sy al ‘n paar keer getroud was en nou in ‘n saambly-verhouding was. Sekerlik het die wettisisme van daardie tyd nie voorsiening gemaak vir so ‘n lewe nie.
Jesus breek deur die hindernisse van ‘n hele paar gemeenskapswette – hy praat met ‘n Samaritaan, hy praat met ‘n vrou, met ‘n reputasie en ook nie sommer ‘n paar woorde nie – ‘n hele lang teologiese gesprek. Hy kies ‘n verworpe vrou om homself as die Messias in Samaria bekend te maak. Die toegewyde Jode het glad nie met ‘n vrou in die openbaar gepraat nie, nie eers met hulle eie vroue of dogter nie!! Daar was van die Fariseers wat die “bloeiende” Fariseers genoem is. Hulle het hulle oë toegemaak as hulle by vrouens verby loop en dan in pale en mure vasgeloop. Dink net hoe ‘n kontras was Jesus se gemaklike gesprek met die vrou.
Sy gesprek was in die gewone patroon van Sy stelling wat verkeerd verstaan word en eintlik geestelik geinterpreteer moet word, gevolg deur ‘n volgende stelling wat weer misverstaan word. Hy begin die gesprek en vra vir water. Sy is dadelik vasgevang in die stryd van die tyd – hoe sal ‘n Jood vir ‘n Samaritaan water vra? Hy sê dadelik vir haar wie Hy is en praat van die lewende water. Lewende water was vir die Jode lopende water. Sy is by die realtieit van ‘n syferwater put en dat daar geen sprake van lopende water is nie. Buitendien sien sy dat hy niks by Hom het om die water uit die put uit te kry nie. Sy praat van “ons” vader Jakob, om Hom uit te lok oor die gemeenskaplike wortels van die Jode en Samaritane.
Hy praat verder van die geestelike water en dors wat vir tyd en ewigheid geles word. Sy spreek haar begeerte uit – net daar – binne-in die teologiestryd, vra sy water – dis haar gebed en die hele gesprek draai. Hy openbaar haarself aan haarself en praat oor haar man. Sy antwoord die waarheid oor haar situasie wat seker moeilik was om uit te spreek en die reaksie van Jesus is ‘n kalm opsomming van haar hele verlede. Onthou Sy woorde is altyd in volmaakte liefde, sonder veroordeling en dit moes sy aangevoel het, want sy reageer met ‘n begeerte tot aanbidding. Die verwarring van die teologiese stryd laat haar die vrae vra oor die plek van aanbidding en Jesus spreek haar vry van ‘n plek. Hy gee die patroon van ware aanbidding vir die toekoms en dit is:
Plek en tyd: maak nie saak nie
Wyse: Gees en waarheid – dus met ‘n eerlike hart.
Dis die wonderlike vryheid van die geestelike dispensasie. Jesus onderskei tussen ware aanbidders en ander. Hy onderskei nie tussen Jode en Samritane, groepe, kerke, rasse of enige ander skeidslyn waaraan ons dalk waarde heg nie.
Dit lyk asof die vrou met al haar sorge die verwagting van die Messias nie verloor het nie. Diep in haar gemoed roer Jesus hierdie verwagting en sy spreek dit teenoor Hom uit. In eenvoudige direkte woorde sê Hy, dit is Hy. In haar gesprek / gebed, noem dit soos jy wil, ontmoet sy die Messias in ‘n tyd wat niemand van haar groep Hom nog ontmoet het nie. Skielik verloor sy die beperkinge van verwerping en gaan roep haar gemeenskap om in haar vreugde te deel. Heerlike bevryding, oorkoming van die hindernisse, nuwe lewe.
Dit alles wag vir jou in ‘n hart tot hart gesprek met die Here.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie Tagged denkpatroon,gebed,krag
13. Die skietgebed – noodkreet van die heelal.
Posted on Februarie 3, 2014 by Ansophie Joubert
In die Ou Testament is daar soveel wonderlike gebede opgeteken. Die lofsange van Miriam en Hanna, gebed van Moses by die Rooi See, sy ontmoeting op die berg met God waaroor ons reeds gepraat het, Joshua se ontmoeting met die leerowerste, Dawid se gebede en lofsange in die psalms, Elia se ontmoeting by die berg en die sagte stem wat met hom gepraat het….dis net ‘n paar voorbeelde.
Loop saam met my deur die geskiedenis van Israel, ongeveer 50 jaar na die ballingskap.
Laat my toe om asseblief hierdie interessante karakter Nehemia aan julle voor te stel. Nehemia se naam beteken: God troos. Net bietjie agtergrond.
Die regering van Salomo verteenwoordig die hoogtepunt van die Hebreeuse beskawing in terme van die buite-Bybelse antieke geskiedenis.  Na hom verdeel die ryk in twee – die 10 stamme word Israel genoem met ‘n hoofstad in Samaria en die twee stamme Juda en Benjamin word Juda genoem met ‘n hoofstad in Jerusalem. Israel word afvallig en word in ballingskap weggevoer deur die Assiriers  in 722 vC (2 Konings 17) en Juda word deur Nebukadneser, die koning van Babilon in 586 vC weggevoer (2 Konings 25). In ballingskap dien Daniël vier heersers, Nebukadneser en Belsasar van Babilonie, Darius die Meed en Kores die Persiër. Daniël besef dat Juda se 70 jaar ballingskap volgens die profesie verby is en begin bid vir die herstel van Jerusalem in Daniël 9. Esra die priester, word opgeroep en lei ‘n groep ballinge van Juda terug na Jerusalem. Die 10 stamme keer nooit terug nie en “raak verlore” in die antieke wêreld se volke.
Nehemia stel homself voor as die die Persiese heerser Artexerxes se skinker. Dit is die heerser na Xerxes 1 van Ester. Ester se koning se Hebreeuse naam was Ahasveros. Ek hoop hierdie agergrond help so bietjie om Nehemia in konteks te plaas.
Die skinker was ‘n interessante posisie aan die hof van die koning. Hy moes die wyn proe, seker maak dat die koning nie vergiftig word nie, maar was ook ‘n vertroueling van die koning, ‘n betroubare, informele, adviseur. Die absolute heersers van daardie tyd het lojaliteit en betroubaarheid hoog geag en het niks daarvan gedink om links en regs enige verraad uit te wis nie.
In die eerste hoofstuk bring sy familie uit Jerusalem vir hom slegte nuus oor die toestand van die stad en die muur. ‘n Antieke stad se muur was belangrik vir verdediging en status. Die verval van Jerusalem tydens die ballingskap was te verstane, Die groot magte van daardie tyd sou nie ‘n sterk Juda verdra nie. Vir die vyfde heerser  verder af in die tydlyn na die wegvoering is dit nie meer so ‘n brandende kwessie nie. Persië is in hierdie tyd die oorheersende wêreldmag en nie meer Babelonië nie.
Nehemia se eerste reaksie op die slegte nuus is gebed. Lees asb Nehemia 1 – hy sit en huil en treur en vas en bid. (vers 4) Hy bid ‘n pragtige gebed met allerbelangrike elemente:
Hy begin met ‘n paar verklarings oor GOD – dit doen mens nie vir God se onthalwe nie. God weet wie Hyself is. Ons maak die verklaring oor God se karakter vir ons eie onthalwe. Dis ons wat binne in ‘n krisis aan die identiteitskrisis ly. Ons moet hoor watter groot en almagtige God ons dien, wat Sy beloftes hou en ons liefhet.
Dan bely hy sy sonde en die van die hele volk. Hy bely spesifiek hulle korrupsie, wetteloosheid en ontrouheid.
Hy herinner die Here aan die profesie wat hulle ballingskap veroorsaak het en die heerlike uitnodiging van terugkeer en bekering. Hy vestig die identiteit van die volk as God se volk wat deur Sy kragtige Hand gered is.
Hy vra die Here vir guns voor die koning.
Ons kultuur is so anders as die Jode van daai tyd. Ons probeer so onaangeraak voorkom al brand en skeur ons binne-in.  Ons gee voor en bou ‘n fasade van kalmte en beheer. As ‘n Jood hartseer en depressief is, skeur hy sy klere, gooi as op sy kop en sit in ‘n bondel – jy sien dit sommer op ‘n myl. As hy bly is, gryp hy ‘n tamboeryn en begin dans – geen twyfel oor sy gemoedstoestand nie. MAAR – voor die koning moet hy kalm en gefokus wees en in die 2e hoofstuk diagnoseer die koning ewe akkuraat Nehemia se innerlike wroeging. Sy pre-okkupasie met sy eie volk se toestand kon sy dood veroorsaak het. Hy wil die saak met die koning bespreek en sommer ‘n klomp gunste vra. Net voor hy begin praat (2:4) stuur hy ‘n skietgebed op na die Here.
Nehemia is ‘n meester met skietgebede. Hy roep die Here aan in die middel van al sy aktiwiteite en krisisse. Die gunstige uitkoms van alles wat hy die koning vra, word toegeskryf aan die hand van God.
Vers 8: And the king granted them to me according to the good hand of God upon me.
Wat ‘n belangrike perspektief. Sy oog is nie op die koning nie – net op God. Kan jy jou perspektief oor voorsiening in jou lewe op God alleen plaas en nie op ‘n werkgewer of besigheid nie. God gebruik daardie magtige, absolute heerser om in die begeertes van ‘n onbelangrike dienaar / slaaf te voorsien en daardeur sy volk te herstel.
Nehemia het nou die eerste groot hindernis oorkom – hy het die koning se goedkeuring plus genoeg hout vir die bouwerk uit die koning se woude en ‘n begeleiding van soldate om hom teen rowers te beskerm.
Aan die einde van die 2e hoofstuk word die volgende hindernis beskryf. Sy vyande roer en is hoogs ontsteld dat iemand die welvaart van Israel gaan bevorder. Dis die lewe. Die hindernisse is daar – die hantering daarvan is deur gebed en geloof. Die belofte in Jesaja 43: 1 en 2 – as jy deur die vuur gaan is Ek by jou en deur die waters, sal die vloed jou nie laat omkom nie. Die vloed en vuur is daar, die krisis brand, maar dis die hantering van die krisis wat ons van die ander onderskei.
Verderaan in hoofstuk 2 is Nehemia se klem op God se voorsiening (hy noem dit die hand van God) en vanuit daardie perspektief vertel hy aan die volk die koning se beloftes. In vers 20 spreek hy sy geloof selfs teenoor sy vyande uit. Die teenstand van die vyand word erger in hoofstuk 3. Hoor net die spot en afkraking in die stem van die vyand in 4: 2 en 3. Weer is Nehemia se reaksie gebed.
Vers 4: Hear o God for we are despised, turn their reproach on their own hands…..
In vers 9 val die vyand aan en Nehemia bid – nevertheless we made our prayer to God. Dit lyk sleg, die krisis verdiep. Hierdie wonderlike woord: NOGTANS. Lees maar Habakuk 3 oor die vyeboom wat nie bot nie, die wingerd wat teleurstel, die beeste wat uit die kraal verdwyn, die lande wat geen oes dra nie en die profeet se kragtige NOGTANS! sal ek jubel in die Here, ek sal juig in die God van my heil. Vreugde is ‘n keuse! Hou vas aan die belofte en verbly jou daarin.
Hoe dit ookal lyk – jou oplossing bly by die HERE. Jy het geen keuse nie – jy weet Hy weet die beste, Sy plan werk, Sy hand voorsien. Byt vas, hou aan, wees net sterk en volmoed (Joshua 1). Neem aksie, want die Here het jou ‘n gesonde verstand gegee. Nehemia  maak soldate van helfte van die bouers. Hulle bou en staan wag om die beurt. Dawid sê: Here leer my hand om te veg. Laat my die koperboog span. As dit nodig is om te veg, sal God die geveg bepaal en die uitkoms daarvan. Lees Nehemia se aanmoediging in 4: 14 en die uitkoms in vers 15. Praktiese aanmoediging in vers 20: As hulle die trompet hoor moet hulle bymekaar kom: Our God will fight for us.
Nehemia 5: 19 Skietgebed nommer soveelste: Remember me, my God, for good……
Gebed oor die leuens in 6: 9: Now therefore O God, strengthen my hands. Hy weier om in die tempel in te vlug en vind uit van die verraad van een van sy eie. Dit lees net soos ‘n speurstorie. Dan bid hy weer: Teen die vyande en die mense wat vrees in hom wil wek.
Deurgebid:  Vers 15  Die muur word klaar gebou in 52 dae – ongelooflike taak – bonatuurlike uitkoms. Vers 16 die vyande en al die volke om hulle besef dat die werk deur God gedoen is. Die afronding is die deure, wagte, maar ook die sangers en die Leviete. Hulle berei hulle voor vir ‘n groot fees. Nehemia 8 begin met ‘n Bybelstudie van 5 – 6 ure en ‘n heerlike fees van te ete en te drinke – vers 12. Merk 8:10 in rooi: Do not sorrow, for the joy of the Lord is your strength.
Twee definisies vir krisistye:
JOY: not an emotional reaction, but a deliberate, intelligent appraisal of the situation from God’s perspective.
PATIENCE: is not a passive resignation to adverse circumstances, but a positive steadfastness that bravely endures.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie Tagged gebed,krag,Nehemia
Follow Blog via Email
Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.
195. Kontrakte in jou kop.
194. Wonderwerke – van binne en buite.
193. Buitengewoon en bonatuurlik – dis vir my!
192. Die arm van God
191. Wonderboom van God in aksie.
Follow Bodemklippe on WordPress.com