en pt en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en af af af af af af af af af nl en en fa en en en en en zh cs nl nl nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
MenuHome About Television Radio Media Miss Chatterbox Blog Gallery – Awards – Television – Social – Magazines – General Contact
July 7, 2013 By lynette Leave a Comment
Suid-Afrika is besig om haar voor te berei vir ons 20 jaar van demokrasie. Dit te midde van poefbetogers wat protesteer oor sanitasie-geriewe, leerlinge in die Ooskaap wat sonder skooldak of skoolboeke sit, hofbevele wat moet uitspraak lewer oor waar die beendere van Madiba se kinders begrawe moet wees. En die voormalige president wat moontlik sy 95ste verjaardag in ‘n hospitaalbed gaan vier.
Die wyse waarop mense hul liefde vir Madiba in liedjies en dade uitstort is te verstane. Vir lank was hy die gesig van die struggle toe demokrasie vir baie Suid-Afrikaners ‘n vergesogte droom was. Baie van ons ouers en grootouers het nie gedink hulle sou daardie bevryding in hul leeftyd ervaar nie.
Op skool was Nelson Mandela se gesig vir my die van ‘n vreemdeling op ‘n plakkaat. Maar dit is stryders soos hy en sy voorgangers en tydgenote wat Suid-Afrika se demokrasie teweeg gebring het.
Vandag voel ek vry. Ek is nie bang dat ek by die deur van ‘n hoity-toity gastehuis weggewys gaan word nie; ek kan sonder skroom die regering se wanpraktyke kritiseer, ek kan op ‘n bank in enige park gaan sit en in eersteklas van Kaapstad tot Kuilsrivier op Metrorail ry en oor die kleurgrens vry sonder dat beamptes van Binnelandse Sake my gaan arresteer.
Vandag het ek keuses. Ek kan op televisie nuuslees in ‘n taal wat ek lief gekry het en die stemme wat eens op ‘n tyd vir my gesê het ek praat nie regte Afrikaans nie, doodsmoor. Ek kompeteer in ‘n bedryf ten spyte van die agterstande en minder geleenthede of minderwaardige omstandighede want kennis het my bevryding bewerkstellig. My oë skiet elke keer vol trane as ek ons volkslied sing want dit herinner my aan die pad wat Suid-Afrika gestap het.
Terwyl ons besin oor Mandela se nalatenskap en hom gereeld in ons gebede en gedagtes hou, moet ons ook ons eie pad binne die breër Suid-Afrikaanse bevrydingspad in oënskou neem. Met die 2014 verkiesing om die draai moet ons vreesloos begin dink oor ons bydrae tot die opbou van ons land en daarmeesaam die politieke partye wat ons ondersteun.
My herbesinning het verlede maand in Lesotho begin. Dit was vreemd om met my paspoort binne ons land te reis en tog te voel dat ek binne twee wêrelde beweeg wat werklik net deur ‘n grensdraad geskei word. Die Basotho’s het hulle eie manier van doen en na vele gesprekke oor dienslewering en korrupsie het ek agter gekom sommige dink Suid-Afrikaners is bietjie arrogant. Ons wil glo ons monde oor alles uitspoel. In Lesotho kla hulle, volgens my, wanneer dit te laat is. Ek noem dit sommer “after the fact” klaagliedere.
Maar dit is lande soos Lesotho, China, Rusland, Zimbabwe wat Suid-Afrikaners in exile tydens die struggle goedgesind was. Terwyl ons die opstande in Egipte en Turkye probeer verstaan probeer ek die lesse vir Suid-Afrika sien.
Ons hoor dikwels ons het ‘n bloedbad in Suid-Afrika vrygespring. Die oorgang was nie sonder verlies nie maar wat is die soort samelewing wat ons die afgelope dekade geskep het? Dit is die een kommissie van ondersoek na die ander; korrupsie, protesoptogte, die sinnelose dood van burgers soos Andries Tatane en Anene Booysen wat ons aankla dat ons nog moet struggle vir ‘n land waar almal vry EN veilig kan voel.
Vandag loop ek sonder ‘n pas. Is dit ook my nageslag se voorland?
Filed Under: Miss Chatterbox Tagged With: Blog, Freedom
Speak Your Mind Cancel reply
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Kletskous – Maya Angelou 3 Junie 2014
kletskous – Our girls 18 mei 2024
Kletskous – Dead 16 Maart 2014
Kletskous Irak 16 Maart 2014
Return to top of page
Copyright © 2019 2013 Lynette Francis
Powered by: Digital Watermelon