nl fr en nl nl de nl nl nl nl nl nl nl nl de nl af de nl de de nl it nl nl de af af nl af nl nl af af af af af af af af af nl fr sv af af nl en en fr pl nl en en de sl fr en nl fr fr nl nl de af nl nl nl af nl af nl af en nl af af af nl af af af af af af en en en de af cs
Ashoopvleis - B L O O T S
Resensie: Die tweede lyf, André Viljoen
Resensie: In die niks al om, René Bohnen
Poësie in die Bybel: Cohen die Prediker
Die weggesteekte liedjies in Paulus
Op soek na 'n stem
Uitgawe 5: Duende >
Poësie in die Bybel: Goeie digkuns wat ons hoër oplig
Hip-Hop rubriek: Die Ontkakkingsveldtog
Uitgawe 6: Die nuwe troebadoers: Poësie wat grense verken >
Poësie in die Bybel: Lofliedere van Lukas
Carpe Noctem - Nuus uit die nagkantoor
Marie Antoinette van haar kop af
Uitgawe 7: Die vrugbare grensgebied >
Poësie in die Bybel: Klipwerk van die Wysheid
Resensie: Die tweede lyf
Wat maak die keurders?
Tradisioneel of eksperimenteel teel
Die vers as kuns
Digter in 'n bottel
Hoe om 'n (volks-) gedig te skryf
Brolloks eet nie wortels nie
Die straatbrak snuffel-snuffel deur die straat.
‘n Weggooiding in ‘n buurt met weggooimense.
Hy weet daar moet iewers kos wees, want hy is al jare op straat. En hy is nie vol fiemies nie – enigiets is goed.
Blikkies met lekseltjies kos.
Selfs ‘n dooie duif langs die pad.
Vandag is sy gelukkige dag. By ‘n huis met ‘n skerp ontsmettingsreuk, vang ‘n walmpie sy snoet.
Hy draf agter die reuk aan soos ‘n bul wat aan ‘n neusring gelei word. Agter die erf lê ‘n hoop gemors. Dit stink soos duiwelsdrek, maar vir hom is dit ontbyt.
‘n Spuitnaald prik sy neus.
Maar hy kan ruik dit is daar!
Tussen die gemors kry hy die eerste stukkie vleis. Dit kraak in sy kake.
Bietjie oud, maar nog steeds ‘n treat.
Sy hart klop vinniger. Hy krap-krap op die hoop: nog vleis. ‘n Maaltyd vir ‘n koning.
So eet hy: krap-krap eers en dan lê die vleis vir hom en wag.
‘n Halfuur later is hy dik. Sy maag staan rond soos ‘n hiëna s’n. Tevrede lek hy sy lippe af en raak daar aan die slaap.
Laatmiddag maak ‘n droë bek hom wakker. Water is waaraan hy nou dink en hy weet waar om dit te kry. Nie ver daarvandaan nie is ‘n rioolpyp wat gebars het. Hy draf terug straat toe.
By die voorkant van die gebou gaan staan hy en snuif-snuif die lug. Daar is ‘n vreemde walm van skerpreuk en droë bloed. Hy is nie nou honger nie so dit trek hom nie verder nie.
Teen die glasdeur van die gebou staan daar in groot rooi blokletters geskryf:
As hy honger is sal hy terugkom.
Die brak draf die strate in.
registreer vir nuusbrief / newsletter sign-up