nl en en es nl af nl af nl af fr it de nl fr af nl eo af af nl en en en en en en en en it af af pl es et nl nl es es en tr la pl en nl af fr nds ca en id de en en af en af sl pl af lb af af af af en nl en nl nl en af en af af af en nl en af en en en en en en en en en en
Antwoord op... IS EK TE GENADIG? - Forum 2.0 - jimileroux.com
HOE WERK DIT & REËLS
SUBSCRIBE TO BY THE WAY
JIMI: WIE IS EK?
JIMI: WAAR IS EK?
KONTAK EN REK BES
Kursusse inligting en aflaaistukke
Probleme en vrae oor PADLANGS
Algemene gesels oor hierdie bediening
Reguit raad oor seks
Padlangs deur die Lewe Dagboek
Antwoord op... IS EK TE GENADIG?
Posted by Jimi le Roux on March 23, 2011 at 2:06pm in Geestelike vrae forum
Vraag: Kan mens met jou kinders TE genadig wees?  My kinders is 8, 6 en 19 mnde.
Genade is ‘n goddelike ding, en op die regte manier bedoel kan daar nooit ‘n TE wees nie.  Daar is nie iets soos TE veel liefde nie, as ons daardeur ook verstaan dat liefde soms nee sê, soms tough love is, dikwels dissipline behels, ens.  Soos met genade beoog dit vir ons net die beste – maar nie noodwendig die aangenaamste nie!
Die vraag gaan oor ons kinders en ek dink dit gaan oor dissipline.  Wat is die verband tussen dissipline en genade?  Waar hou gehoorsaamheid op en waar begin genade?  Kom ons dink so daaraan:
Ons wil ons kinders die lewe leer en die lewe vra dissipline en selfdissipline.  Om hulle die lewe te leer moet ons aan hulle ‘n sekere redelike standaard of verwagting stel.  Sou hulle nie daaraan KAN voldoen nie, het ons dalk van hulle te veel verwag, en sou hulle nie daaraan WIL voldoen nie, moet hulle “gehelp” word om daar te kom deur ons dissiplinering.  As ons hierdie rol versuim deur aan ons kinders geen verwagtings te stel nie, of te lae verwagtings, doen ons hulle nie ‘n guns nie.  Veral pa se rol is om hulle vir die lewe voor te berei op hierdie manier.  “Genade” sou verkeerd wees as daar by ons kind geen poging is nie, en ons laat haar dit toe – as daar nie gehoorsaamheid is nie, maar ook geen gevolge nie.  Dan is dit natuurlik nie egte genade nie, maar ongedissiplineerdheid, vrees om jou kind te verloor, ens.
Egte genade kom in as ons kind probeer, maar misluk het; wou, maar nie kon nie.  Dit is waar ‘n kind uit menslikheid – nie opstandigheid nie – ‘n fout gemaak het, vergeet het, oortree het.  Egte genade kom veral in by opregte spyt, by opregte probeer, by opregte verhouding, by opregtheid: punt!  Genade is as ons instaan vir ons kinders se menslikheid en onvolmaaktheid, dit is waar liefde die foutjies bedek wat die kind nie sal ontspoor nie.  Genade weet ‘n kind is onvolwasse en sal per definisie onvolwasse optree.  Genade skep ‘n veilige ruimte vir ‘n kind om by ma (en pa) vrymoedig te wees NET SOOS hy is.  Genade dra oor dat al my handelinge met jou, insluitende straf, kom uit my onvoorwaardelike aanvaarding.
Ek dink dit is wat ons by God ook ervaar.  God se genade bedek ons sonde en tekortkomings.  Dit bedoel egter nie dat ek sorgeloos in my verkeerdheid voortaan, want ek maak 100% staat op God se genade nie.  Of dat ek geen poging tot gehoorsaamheid aanwend, want ek weet by voorbaat ek sal dit tog nie regkry nie.  Ek word wel onvoorwaardelik aanvaar, maar die Here se liefde wil my laat uitgroei uit my foute en geite.  Sy genade en liefde vir my moedig my aan om meer te word wat ek kan wees.  Maar waar ek misluk, vang sy genade-vangnet my.
Kinders moet dus met baie liefde, en met liefdevolle, ferm dissipline grootword.  Gehoorsaamheid en respek is ononderhandelbaar.  Jou kindertjies is natuurlik baie klein (8jr, 6jr, 19mnde) en die verwagtings en dissipline moet nooit onredelik of onvanpas vir hulle ouderdom wees nie.
You need to be a member of jimileroux.com to add comments!
Email me when people reply –
This reply was deleted.
Report an Issue  |  Terms of Service
© 2019 jimileroux.com   Powered by
Hello, you need to enable JavaScript to use jimileroux.com.
Please check your browser settings or contact your system administrator.