af en en en it en en en en en en en en en it en hi en en en en en en en en en en nl en nl de af nl af nl nl nl fr es en it af af id af nl fr nl af en af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af en en en it en en en
Die Stryd Tussen Twee Koninkryke - True Gospel
Written by Prof Johan Malan.
Die twee groot geestelike werklikhede waarvoor almal van ons te staan kom, is God se koninkryk en Satan se koninkryk. Die Drie-enige God het die oppergesag in die heelal en Hy word deur ’n groot aantal engele én mense gedien. Die duiwel se alternatiewe koninkryk is die gevolg van ’n prehistoriese opstand teen God se koninkryk, en die samestelling daarvan vertoon duidelike elemente van die nabootsing van God se koninkryk. Die volgende is ’n vergelykende tabel van die twee ryke:
Jahweh – die ware God van hemel en aarde (Hand. 17:24). Sy dienaars, nl. engele en geredde mense, moet heilig leef en volgens die beginsels van sy goddelike natuur wandel (Matt. 25:31; 1 Pet. 1:15-16; Ef. 5:8).
Satan – die valse god van hierdie wêreld (2 Kor. 4:4). Sy dienaars, nl. gevalle engele en ongeredde mense, wandel in geestelike duisternis volgens die geneigdhede van sy verdorwe natuur (2 Pet. 2:4; Joh. 3:19).
Christus – God se Seun, in wie die Vader woon en deur wie Hy werk (Joh. 10:30; 14:10; Heb. 1:1-2). Hy is as Koning en Regter aangestel en sal tydens sy wederkoms in mag en majesteit geopenbaar word om vir ewig te regeer (Op. 11:15; 19:16).
Antichris – die seun van die verderf, aan wie Satan sy troon en mag sal oorgee (Op. 13:2). Hy sal ’n sataniese nuwe wêreldorde instel, vir sewe jaar lank oor die hele aarde regeer en die volgelinge van die ware Christus vervolg (Op. 13:7).
Heilige Gees – God het sy Gees gestuur om mense van sonde te oortuig, te wederbaar, te vervul en in die hele waarheid te lei (Joh. 3:5; 16:8-13). Hy verheerlik Christus (Joh. 16:14) en help ons om Hom te volg en te eer.
Verleidende geeste – Satan stuur bose geeste uit om mense geestelik te mislei (1 Tim. 4:1) en in sonde te laat leef. Hulle bemagtig hulle slagoffers om okkultiese gawes te beoefen en Lucifer so te volg.
Weergebore mense – hulle is getuies vir God en sy Seun met ’n opdrag om sy koninkryk op aarde uit te brei (Hand. 1:8). Hulle is die lig van ’n donker wêreld (Matt. 5:14) en sal eendag saam met Christus in sy koninkryk regeer (Op. 5:9-10; 20:6). Tans is hulle vreemdelinge en bywoners in ’n goddelose wêreld (1 Pet. 2:11; 1 Joh. 5:19).
Verlore mense – hulle is die duiwel se medewerkers in die uitbreiding van sy koninkryk, en bevorder aktief die werke van die duisternis (Ef. 5:11). Onder hulle is talle valse profete wat ’n leidende rol speel om mense te mislei (2 Kor. 11:13-15; Matt. 24:24). Die eindtydse valse profeet sal die grootste misleier wees (Op. 19:20).
Die hoofsaaklik geestelike stryd wat daar deur die eeue heen tussen hierdie twee koninkryke gewoed het, gaan in die eindtyd op ’n baie groot fisiese stryd op aarde uitloop. Lucifer gaan weer probeer doen wat hy lank gelede voor sy val in die hemel gedoen het, naamlik om homself met God gelyk te stel in ’n poging om die alleenheerser oor die heelal te word. Hierdie poging van hom gaan lei tot ’n regstreekse konfrontasie tussen twee christusse – die ware Christus van God se koninkryk en die valse christus, of Antichris, van Satan se koninkryk. Oor die uitslag van hierdie oorlog kan daar geen twyfel wees nie, want Satan en sy medewerkers sal tot in die diepste dieptes van die kuil verneder word.
Kom ons kyk kortliks hoe die stryd tussen hierdie twee koninkryke verloop het, want dit sal vir ons ’n aanduiding gee van wat ons in die eindtydse konfrontasie te wagte kan wees. Ons lees die volgende oor Satan se uitwerping uit die hemel:
“Hoe het jy uit die hemel geval, o môrester, seun van die dageraad! Hoe lê jy teen die aarde neergeslaan, oorweldiger van die nasies! En jy het in jou hart gesê: Ek wil opklim in die hemel, my troon verhef bo die sterre van God en sit op die berg van samekoms in die uithoeke van die Noorde. Ek wil klim bo die hoogtes van die wolke, my gelykstel met die Allerhoogste! Ja, in die doderyk sal jy neergewerp word, in die diepste plekke van die kuil! Die wat jou sien, beskou jou, hulle let op jou en sê: Is dit die man wat die aarde laat sidder het, koninkryke laat beef het?” (Jes. 14:12-16).
Volgens Openbaring 12:4 het Lucifer ’n derde van die engele in die hemel mislei om aan sy rebellie teen God deel te neem. As gevolg hiervan het hulle verander in gevalle engele wat as duiwels (demone) of bose geeste beskryf word (Ef. 6:12; Op. 9:20). Lucifer het bekend gestaan as duiwel en Satan (Matt. 4:1, 10), maar daar word ook talle beskrywende name vir hom gebruik, soos die draak, die slang en die verleier van die wêreld (Op. 12:9).
Satan se geestelike koninkryk is gevestig in die lugruim bokant die aarde, vanwaar hy ’n sterk invloed en beheer oor die aarde en die groot meerderheid van sy inwoners verkry het. Paulus maak gelowiges bewus van hierdie hewige stryd: “Ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug” (Ef. 6:12).
In Ou Testamentiese tye het die Here dikwels op ’n fisiese vlak tot die stryd teen Satan se koninkryk toegetree deur oordele oor verharde sondaars uit te stort. Tydens die sondvloed is ’n hele bevolking van goddelose mense binne ’n paar dae van die aardbodem af verdelg. Eeue later het groot groepe mense weer in totale goddeloosheid verval, en het die Here Sodom, Gomorra, en naburige stede in die Jordaanvallei met vuur uit die hemel verdelg.
Die Here het Abraham uit die heidendom geroep en hom die stamvader gemaak van ’n nuwe, geestelik verligte volk wat geroep is om heilig te leef. Israel was God se Uitverkore Volk en die verteenwoordigers van sy koninkryk, en hulle goddelike roeping het die verantwoordelikheid op hulle geplaas om afgesonderd van die heidense koninkryke te leef. By verskeie geleenthede het die Here op ’n dramatiese wyse ingegryp en sy oordele oor die vyande van sy koninkryk uitgestort. Elke keer was dit vir sy vyande “vreeslik ... om te val in die hande van die lewende God” (Heb. 10:31). Dink maar aan die duisende Egiptenare wat tydens die Tien Plae van die Here gesterf het (Ex. 7–11), die stad Ai wat saam met sy inwoners verwoes is (Jos. 8:26-29), en die 185 000 Assiriërs wat in een nag deur ’n engel van die Here doodgeslaan is (2 Kon. 19:35). Daar was verskeie sulke ingrypings deur die Here om sy volk uit te red en sy vyande te oordeel.
Israel se ontrouheid teenoor die Here het egter daartoe gelei dat Hy al hoe minder tot hulle redding gekom het. Uiteindelik het Israel só in ongeloof en afgodediens verval dat hulle ook van hulleself vyande van die Here gemaak het. In plaas daarvan om hulle vyande uit te wis, het die Here vir Israel in die hand van hulle vyande oorgegee. Dit het die volk egter nie tot besinning en bekering laat kom nie, en uiteindelik het hulle nie net die Vader en sy profete verwerp nie, maar ook die Messias en sy dissipels. As gevolg hiervan is die hele Israel aan die Romeinse Ryk oorgegee, hulle hoofstad Jerusalem, saam met die tempel, is verwoes en die oorlewende Jode is krygsgevange geneem en het mettertyd oor die hele aarde verstrooid geraak.
Die bedeling van genade
Na die verwerping van die Messias en die vestiging van die kerk van Christus onder die nasies, het ’n totaal nuwe bedeling in God se plan vir die mensdom aangebreek. Dit is die bedeling van genade, nie van oordele nie. Dit beteken nie dat God nie meer sondaars sal oordeel nie, want die ewige dood wag nog steeds op alle onbekeerlike sondaars. Al wat dit beteken is dat daar nie meer ’n geografiese grens tussen God se volk en die heidennasies sou wees, soos in die Ou Testamentiese tyd nie. In hierdie nuwe bedeling sou God sy seën en aanbod van vergifnis aan alle nasies rig. Die koring en onkruid sou saam in dieselfde land groei tot met die oestyd; eers dan sal die onkruid in bondels saamgebind en in die vuur gegooi word (Matt. 13:36-43).
In die tussentyd laat die Here reën oor die regverdiges én die onregverdiges val (Matt. 5:45). Indien daar natuurrampe soos vloede of aardbewings plaasvind, is dit deel van die gebroke wêreld waarin ons leef. Dit is beslis nie oordele van God nie, want baie onskuldige mense sterf ook in hierdie rampe. Die Here sal eers weer in die komende tyd van oordele, in die groot verdrukking, natuurrampe as deel van sy oordele oor die goddeloses gebruik. Maar dan word die regverdiges eers voor die tyd weggeneem omdat hulle nie vir God se oordele bestem is nie.
Gedurende die kerkbedeling word daar net ’n geestelike stryd tussen God se koninkryk en Satan se koninkryk gevoer, daarom is daar nie enige sprake van fisiese oordele nie. Ons moet God se geestelike wapenrusting aantrek sodat ons staande kan bly teen die liste van die duiwel. Deur geestelike wapens soos geloof, gebed, die Woord, die bloed van die Lam en die woord van ons getuienis, voer ons stryd teen die bose magte. Dit gaan egter nie onbepaald so bly nie, want hierdie twee koninkryke gaan fisies geopenbaar word en hulle kan nie terselfdertyd naas mekaar bestaan nie. Dit sal na ’n groot konfrontasie lei, want die een sal vir die ander moet plek maak.
Die dag van die Here
Wanneer die bedeling van genade (die kerkbedeling) tot ’n einde kom tydens die wegvoering van die ware kerk (1 Thess. 4:16-17; Luk. 21:36), breek daar ’n lang tydperk van omtrent ’n duisend jaar aan wat as “die dag van die Here” beskryf word. Die Here Jesus sal dan as Regter en Koning geopenbaar word. Aan die begin van hierdie tydperk, gedurende die sewe jaar van verdrukking, sal daar ’n tyd van goddelike oordele wees wanneer Christus die Regter van ’n goddelose wêreld sal wees. Daarna sal Hy gedurende die vrederyk Koning wees op die troon van Dawid in Jerusalem. Aan die einde van die duisendjarige vrederyk breek die tweede opstanding en eindoordeel aan wanneer Christus alle goddeloses van alle eeue sal oordeel.
In Bybelse profesieë oor die dag van die Here word daar meesal verwys na die goddelike toorn wat gedurende die komende verdrukking oor die goddeloses uitgestort sal word, maar die dag van die Here is geensins tot hierdie relatief kort tydperk beperk nie. Ons moet weet dat Jesus Christus Here, Koning én Regter is. Hy sal sy vyande verdelg en as Koning met ’n ysterstaf regeer. Ons moenie net aan Hom dink as die sagmoedige en nederige Jesus van die Evangelies, uit die tyd toe mense nog nie eers besef het dat Hy Here en God is nie. Ons moet ten volle begryp dat Hy die waaragtige God en Regter van alle mense is.
Al was daar nie ná die val van Jerusalem en die verstrooiing van Israel goddelike oordele in die kerkbedeling nie, beteken dit nie dat ons ’n God van nét liefde dien wat skielik so verdraagsaam teenoor sondaars geraak het dat Hy niemand sal oordeel en hel toe sal stuur nie. Hy is wel lankmoedig, maar sal sekerlik tydens die komende dag van die Here alle sondaars oordeel. Hy stel dit duidelik dat daar ’n tyd van afrekening kom:
“God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer, omdat Hy ’n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur ’n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek” (Hand. 17:30-31).
Die oordeelsdag aan die einde van die vrederyk is die grootste enkele dag van oordeel binne die groter raamwerk van die dag van die Here. Hierdie lang tydperk van die openbaring van Jesus Christus (die duisend jaar) word dikwels in die Bybel net “dié dag” genoem. Dit sal begin wanneer die gemeente weggevoer word om voor Christus te verskyn. Daarna volg die sewe jaar van verdrukking waarin Christus geopenbaar word as Regter wat groot oordele oor die aarde sal uitstort (Op. 6:1-17). Na die sewe jaar sal Christus sy voete op die Olyfberg sit en sal alle mense Hom as Regter en Koning aanskou. Dan sal Hy verdere oordele oor die oorblywende goddeloses voltrek.
Tydens Christus se vrederyk, wat deel van die dag van die Here is, sal Hy uit Jerusalem regeer. ’n Stroom water sal op die Tempelberg ontspring waarvan een deel na die Dooie See en een deel na die Middellandse See sal loop: “En in dié dag sal daar lewende waters uit Jerusalem uitvloei, die een helfte daarvan na die Oostelike en die ander helfte daarvan na die Westelike See; somer en winter sal dit so wees. En die HERE sal Koning wees oor die hele aarde” (Sag. 14:8-9). Daar sal inderdaad baie somers en winters in “dié dag” wees.
Hierdie lang tydperk waarin die Here Jesus Homself in sy regterlike en koninklike hoedanighede sal openbaar, begin wanneer Hy Homself heel eerste aan sy getroue diensknegte toon wanneer Hy hulle kom haal om saam met Hom te wees. Hy het gesê: “In die huis van my Vader is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesê het. Ek gaan om vir julle plek te berei. En as Ek gegaan en vir julle plek berei het, kom Ek weer en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is” (Joh. 14:2-3).
Wanneer ons saam met Hom in die hemel aankom, sal ons, as deel van ons verheerliking, voor sy regterstoel verskyn om genadeloon vir ons werke ná bekering te ontvang. Paulus sê: “Ons sal almal voor die regterstoel van Christus gestel word. ... So sal elkeen van ons dan vir homself aan God rekenskap gee” (Rom. 14:10, 12; vgl. 2 Kor. 5:10). Paulus verwys na “die kroon van die geregtigheid wat die Here, die Regverdige Regter, my in dié dag sal gee; en nie aan my alleen nie, maar ook aan almal wat sy verskyning liefgehad het” (2 Tim. 4:8). Sal jy op dié dag met leë hande voor die Here staan, of as iemand wat jou talente en vermoëns in sy diens gebruik het?
Wanneer die ware kerk van die aarde af weggevoer is, sal die sewe jaar lange verdrukking op aarde begin wanneer die eerste seël van God se oordele in die hemel gebreek word. ’n Wit perd sal dan op aarde uithardloop, en dit is ’n simboliese verwysing na die Antichris as ’n valse vredevors wat sy beleid van wêreldeenheid en vrede sal vestig. Vir die volgende 3½ jaar sal daar ’n tyd van ongekende geestelike misleiding op aarde wees wanneer die hele mensdom in ’n nuwe wêreldorde verenig sal word – godsdienstige eenheid onder die leiding van ’n enkele wêreldmessias, politieke eenheid onder ’n wêreldregering wat deur die valse messias beheer sal word, asook ekonomiese eenheid met ’n sentraal beheerde, kontantlose wêreldekonomie. Johannes sê: “En die hele wêreld het verwonderd agter die dier aan gegaan. En hulle het die draak aanbid wat die dier mag gegee het, en die dier aanbid en gesê: Wie is aan die dier gelyk?” (Op. 13:3-4).
Teen die middel van die verdrukking gaan daar ’n magstryd losbars wat totaal onbekend in die ganse wêreldgeskiedenis sal wees. Die draak (Satan) het aan die dier (die Antichris) “sy krag gegee en sy troon en groot mag” (Op. 13:2). Halfpad deur die verdrukking, wanneer die Antichris goed gevestig is as wêreldmessias, gaan hy met ’n groot magsvertoon vorendag kom en homself verhef vanaf die posisie van wêreldmessias na dié van God. Paulus sê hy is die mens van sonde en teëstander van God “wat hom verhef bo al wat God genoem word ... sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is” (2 Thess. 2:4).
In die middel van die verdrukking, wanneer Israel reeds hulle derde tempel in Jerusalem klaar gebou en ten volle in gebruik geneem het, sal die Antichris die Allerheiligste betree en Homself daar tot God verklaar. Hy sal ook ’n beeld van homself daar laat oprig. Johannes sê: “... die dier se beeld sal ook praat en maak dat almal gedood word wat die dier se beeld nie aanbid nie” (Op. 13:15).
Wanneer hierdie dramatiese gebeure op aarde plaasvind, sal daar terselfdertyd ’n oorlog in die geesteswêreld uitbreek wat deel sal uitmaak van die draak en die dier se magsvertoon en gepoogde oorname van die heerskappy oor die heelal:
“En daar het oorlog in die hemel gekom: Mígael en sy engele het oorlog gevoer teen die draak, en die draak en sy engele het oorlog gevoer; en hulle kon nie oorwin nie, en hulle plek was in die hemel nie meer te vinde nie. En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. ... Wee die bewoners van die aarde en die see, want die duiwel het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het. En toe die draak sien dat hy neergewerp is op die aarde, het hy die vrou vervolg wat die seuntjie gebaar het; maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, ’n tyd en tye en ’n halwe tyd. ... En die draak was vertoornd op die vrou, en hy het weggegaan om oorlog te voer teen haar ander nakomelinge wat die gebooie van God bewaar en die getuienis van Jesus Christus hou” (Op. 12:7-17).
Die koninkryk van die duisternis is duidelik bewus van Bybelse profesieë dat Christus aan die einde van Israel se 70ste jaarweek (die verdrukking van sewe jaar; vgl. Dan. 9:27; Matt. 24:15-30) sal terugkom om die Antichris, sy meelopers en hulle Sataniese nuwe wêreldorde te  verdelg. Hulle gaan alles moontlik in die stryd werp om dit te voorkom. Eers sal daar die oorlog in die “hemel” wees, waar Satan selfs nou nog toegang tot God se troon het om Christene wat sondig, aan te kla. Wanneer hy egter sy groot offensief teen God en sy koninkryk loods, sal hy oorwin en verdryf word, sodat hy daarna sy aandag net op die aarde en sy bewoners sal kan toespits.
Hier op aarde sal die duiwel saam met die Antichris en valse profeet alles moontlik doen om God se koninkryk uit te wis. Hulle sal die vrou, Israel, wat die Kind, Jesus, gebaar het, probeer doodmaak. Die Here sal egter vir ’n oorblyfsel in Israel ’n plek in die woestyn berei waar hulle gedurende die laaste 3½ jaar (tyd, tye en ’n halwe tyd) van die verdrukking sal kan oorleef. Satan sal ook al haar ander nakomelinge, wat dui op Christene wat in die tyd van die verdrukking Israel se Messias (die saad van Abraham) as Verlosser aanvaar het, probeer doodmaak. Hulle sal weier om die dier se beeld te aanbid en sy nommer te aanvaar, en dit sal hulle hul lewens kos (vgl. Op. 6:9-11; 20:4).
In hierdie donker tydperk wat as die “groot verdrukking” beskryf word (Matt. 24:21), sal die Sataniese driemanskap alles moontlik doen om soveel as moontlik mense op aarde, en spesifiek ook regerings, te oorreed om soldate na die Midde-Ooste te stuur om teen Christus en sy hemelse leër te veg wanneer Hy na Jerusalem sal terugkeer. Demone sal ingespan word om met die misleidingswerk te help:
“En ek het uit die bek van die draak en uit die bek van die dier en uit die mond van die valse profeet drie onreine geeste soos paddas sien kom. Want dit is geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wêreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God. ... En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Armagéddon” (Op. 16:13-16).
Gedurende hierdie groot opmars van die Antichris en sy magte sal die Here plae en oordele oor die koninkryk van die dier beskik – erger as wat daar ooit op aarde was, sodat hierdie inderdaad ’n verdrukking sal wees wat in sy omvang groter sal wees as enigiets wat ooit op aarde voorgekom het:
“Kyk, die dag van die HERE kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde ’n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg. Want die sterre van die hemel en sy Oríons sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie. En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die vermeteles laat ophou en die hoogmoed van tiranne verneder. En Ek sal sterwelinge skaarser maak as fyn goud, en mense as goud van Ofir. Daarom sal Ek die hemel laat sidder, en die aarde sal wyk uit sy plek met gebeef, vanweë die grimmigheid van die HERE van die leërskare en vanweë die dag van sy toorngloed” (Jes. 13:9-13; vgl. Jes. 24:1-23; Joël 2:11, 31; 3:14).
Buitengewone aardbewings sal voorkom – nie net in die foutgebiede van die aardkors nie, maar oral. Johannes sê: “En daar het stemme gekom en donderslae en bliksemstrale, en daar het ’n groot aardbewing gekom soos daar nog nie gewees het vandat die mense op die aarde was nie - so ’n geweldige groot aardbewing. ... en die stede van die nasies het geval” (Op. 16:18-19).
Die mense op aarde, selfs ook die heidene, sal weet van die oordele van die ware Christus vir wie hulle verwerp het, daarom sal hulle tot die berge en rotse uitroep terwyl die rampe hulle tref: “Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op. 6:16-17). Die meeste van die oorlewendes sal egter onbekeerlik bly: “En die orige mense wat deur hierdie plae nie gedood is nie, ... het hul nie bekeer van hul moorde en hul towerye en hul hoerery en hul diefstalle nie” (Op. 9:20-21).
Tydens die hoogtepunt van die slag van Armagéddon sal Jesus Christus na die aarde terugkeer om die goddeloses te oordeel, die oorblyfsel van Israel te red, en sy nuwe, Christelike wêreldorde op aarde te vestig. Die twee leiers van Satan se koninkryk sal lewend in die vuurpoel gewerp word, en die duiwel self in ’n put gebind word (Op. 19:20; 20:1-3).
Dit sal nog nie die einde van die stryd tussen God se koninkryk en Satan se koninkryk wees nie, want na die duisendjarige vrederyk van Christus sal die duiwel vir ’n kort tydjie losgelaat word. Hy sal dan daarin slaag om ’n ontelbare menigte op aarde te mislei om saam met hom ’n aanval te loods op Jerusalem as die hoofsetel van God se koninkryk (Op. 20:7-10). Die vyande sal deur vuur uit die hemel verdelg word. Hierna sal die tweede opstanding en die eindoordeel plaasvind, wanneer die duiwel en al sy misleide volgelinge in die poel van vuur gewerp sal word.
Dit is onbegryplik hoedat ’n menigte mense wat in die vrederyk die seën en voordele van Christus se regering ervaar het, nogtans slagoffers van Satan se misleiding sal word. Dit bevestig maar weer eens die feit dat selfs in die beste en mees vreedsame samelewings daar baie mense is wat nie waarlik weergebore is nie, hoewel hulle met die Christendom assosieer. Hulle het as meelopers of naamchristene net ’n gedaante van godsaligheid en wanneer hulle getoets word, ontbreek daar ’n ware geloof by hulle.
Is jy werklik ’n lid van Christus se koninkryk, en is jy gereed vir die groot einddrama wat homself binnekort gaan afspeel? Net dié wat gereed is, sal saam met die Bruidegom vertrek.
Copyright © 2012 TrueGospel.co