af fr af af tr en sv fr en fr af af de af tr af ru en af af af sv nl af fr fr af en nl af af af ne en af af af af nl af af af af af af af af af af af af nl nl af af af af af af en nl af af af ne en af af en af de en en
Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 12 Deel 4 – Finesse Meisie
Deel dit op Twitter(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
Deel dit op Facebook(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
Deel dit op Google+(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
“Ek werk mos by die koerant. Ek sal sorg dat daar môre ’n foto en besonderhede in die koerant is. Kan julle vir my ’n onlangse, duidelike foto van Lara laat kry?” bied Linda Steyn dadelik aan.
“Dankie,” prewel Jan Meyer. Hy lyk steeds erg verdwaas.
“Moenie vanaand bekommerd wees oor kos nie. Ek stuur vir julle iets oor. Ek wil so graag met iets help, maar voel so magteloos,” sê Linda.
Later neem Karis en Mia die bak macaroni-en-kaas oor na Conrad-hulle. Hulle ma lê steeds in die donker kamer en antwoord niemand op enige vraag of opmerking nie. Karis en Mia neem dit op hulle om vir die drie mansmense kos in te skep. Karis skep vir hulle ma ook ’n bord kos in en neem dit op ’n skinkbord na haar kamer.
“Juffrou Gerda, hier is iets om te eet,” sê Karis sag.
Gerda Meyer kyk lank na Karis en bars dan in trane uit. Sy huil onbeheerbaar. Dit maak Karis erg verbouereerd. Sy trek die boks sneesdoekies nader en vryf versigtig Juffrou Gerda se skouer. Niks wil die tranevloed keer nie.
“Hulle sal haar kry, Juffrou. Ek glo die Here sal help dat sy niks oorgekom het nie. Juffrou sal sien!” sê Karis, nou sekerder van haarself.
Toe mevrou Meyer eindelik bedaar, sê sy net: “Ek is jammer, maar ek kan nie eet nie. Dankie vir jou moeite, Karis!” Daarmee sluit sy weer haar oë. Karis dra die kos terug kombuis toe. Watter eienaardige reaksie! Eintlik was sy op ’n weird manier gaaf, dink Karis. Sy maak koffie vir die mans en stuur Conrad met ’n koppie rooibostee na sy ma. “Dalk drink sy darem die tee,” sê sy vir Mia.
Karis pak al die vuil skottelgoed in die skottelgoedwasser en Mia maak die kombuis aan die kant.
“Dankie, Karis en Mia, dit was gaaf van julle,” sê oom Jan. Hy dwaal doelloos deur die huis en bel van tyd tot tyd die polisie om te hoor of daar nuus is. Hulle verseker hom hulle sal dadelik laat weet as hulle iets hoor.
“Wat gaan gebeur?” vra hy vir niemand in die besonder nie.
Na ’n rukkie gaan die tweeling terug huis toe, maar voordat hulle loop, kry Karl en Conrad elkeen ’n drukkie van albei.
Woensdagoggend verskyn daar ’n groot foto van Lara op die koerant se voorblad. Mia en Karis het saam besluit hulle gaan nie vandag skool toe nie. Hulle kan eerder met die krisis hier help. Vroeg-vroeg stap hulle oor na die bure en maak vir almal ontbyt. Daar is eiers en spek in die yskas, maar die brood is min. Mia draf terug huis toe en gaan haal brood by hulle eie huis. Sy kom maak roosterbrood terwyl Karis eiers bak en die spek braai. Mia sny tamaties in dun skyfies en dek die tafel. Hulle pak weer ’n skinkbord vir juffrou Gerda en sit ook ’n lekker sterk koppie koffie op die skinkbord.
Vanoggend groet sy afsydig, maar sit tog regop toe Karis die skinkbord nader bring.
“Juffrou moet vanoggend iets eet, asseblief,” sê Karis pleitend.
“Gaan hulle haar kry, Karis? Dink jy hulle sal haar lewend kry?” vra Gerda terwyl sy haar kop skud asof sy iets wil afweer.
“Ja, Juffrou, ek dink dalk nog vandag. Daar is net so ’n groot foto op die voorblad van die koerant,” sê Karis terwyl sy met haar hande wys hoe groot die gepubliseerde foto is. “Iewers moes iemand tog iets gesien het,” sê sy en sy weet dat dit uit haar hart kom. Sy het ’n voorgevoel …
Gelukkig is Grietjie vanoggend daar om aan die kant te maak en Karis-hulle gaan eers weer huis toe.
“Kom roep ons as ons iets kan doen,” sê Mia.
By die huis begin hulle ’n eenskottelhoendergereg vir middagete maak. Juffrou Gerda gaan nie gou uit daardie bed opstaan nie, dit weet hulle.
Die middag is die tweeling by die Meyers. Die oproep kom net na tweeuur. Die polisie het vir Lara en Sam gekry. Hulle was by ’n kommune naby Knysna, Hoekwil se kant toe. In die proses het hulle ook ’n hele paar dwelmhandelaars gekry na wie hulle lankal soek. Die grootste vangs was Tulapac, wat die dwelmonderwêreld in Knysna regeer. Die polisie deel Lara se pa ook mee dat hulle haar net huis toe bring om haar goed in te pak. Hulle gaan haar na ’n inrigting in die Kaap neem om van haar dwelmafhanklikheid ontslae te raak. As heroïenverslaafde is sy besig om die wet te oortree. Dus is dit rehabilitasie, verbeteringskool of die tronk. Dit laat Lara effektief sonder ’n keuse; sy is op pad na rehab in die Kaap, en so ook haar Sam-vriend.
Die belangrikste is egter dat Lara nog leef en hopelik uiteindelik weer reg gaan wees. Juffrou Gerda staan op uit die bed en kom ’n tydjie later uit die kamer te voorskyn. Sy kondig aan dat sy Lara se klere gaan inpak.
Lara is omtrent iets om te sien. Sy is so vuil as wat kan kom, haar hare hang in toutjies en daar is blou kringe onder haar oë. Die polisievrou, Supokazi, gaan saam met haar in die badkamer in en na ’n halfuur kom Lara skoon en met gewaste hare weer te voorskyn. Haar ma het vir haar skoon jeans en ’n liggroen Quiksilver-hemp uit die kas gehaal om aan te trek. Lara doen alles willoos op haar ma en die polisievrou se aandrang, en Karis kan nie help om te sien hoe jittery sy is nie. Haar lyf het duidelik sy fix begin soek.
Die groetery bring geen entoesiasme van Lara se kant nie. “I couldn’t care less” staan oor haar gesig geskryf, sê Karis vir haarself. ’n Mens kan egter sien hoe moeilik die afskeid vir die res van die familie is. “Gewoonlik kan die familie eers na drie weke besoek aflê,” sê die polisievrou. Sy het vroeër reeds al die ander reëls uitgespel: geen selfoon en geld nie, net klere word saamgeneem. Sy gee vir juffrou Gerda ’n telefoonhokkie se nommer. “Na die eerste vyf dae verby is, kan sy by hierdie nommer oproepe ontvang. Die eerste vyf dae weet hulle egter te min van wat om hulle aangaan. Bid maar net vir haar,” sê Supokazi simpatiek.
Nadat die polisie met Lara weggery het, staan Mia en Karis nog ’n paar oomblikke rond, en gaan dan huis toe. Gelukkig is die grootste nagmerrie vir hulle verby, maar Lara se nagmerrie van rehabilitasie het nog nie eers begin nie.
Deel dit op Twitter(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
Deel dit op Facebook(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
Deel dit op Google+(Dit maak in 'n nuwe venster oop)
Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 12 Deel 3
You must be logged in to post a comment.