af fr en af en da nl en pl hu it de en af ca es nl nl fa de es en en en en de de en af als nl eo en nl nl nl af en fr pt eu es de de es fi nl en en fr de lt pl de en de nl nl nl pt en fr es en ms li cs en en de hy en af af af nl nl fy tr af tr af af nl nl af da af af af af af af af af nb de af en af nl de en en af en af af af nl nl af af af af nl af af af af af af af nb af af af af af af af af af af af af af af af af af nl af af af en en af nl nl af af af nl af af af af nl af af af en nl af af nl nl nl nl af af nl af af af af af af af af af af nl ca en en en en en en en it en nl en en nl nl en af en en af eo en nl af nl en af af af en af it en nl nl en af af nl af nl af nl af af af de nl af fr en af nl en nds af af nl af af af af es en af nl en nl af af af pl en en en en fr en af en da nl en pl hu it de en af ca es nl nl fa de es en en en en de de en af als nl eo en nl nl nl af en fr pt eu es de de es fi nl en en fr de lt pl de en de nl nl nl pt en fr es en ms li cs en en de hy en af af af nl nl fy tr af tr af af nl nl af da af af af af af af af af nb de af en af nl de en af
Lukas en Handelinge – reeks
Geen Ander Evangelie – Pinkster 2017 Blancogemeente George
Numeri 16 – Verset lei tot veroordeling wat net getroef word deur voorbidding en versoening
Net wanneer ‘n mens dink daar kan nie nóg iets verkeerd gaan in die woestyn nie, dan word jy verras met ‘n volgende fase in die verset van die volk teen die pad wat die Here met hulle loop.  Eers was dit die onversadigbare lus vir vleis van die volk (hfst. 11).  Toe het Mirjam en Aäron teen Moses in opstand gekom (Num. 12).  Dit is opgevolg met die volk se weiering om die land van belofte binne te trek uit vrees vir die “reuse” (Num. 13-14).
Hier in hoofstuk 16 word die ontevrede verset voortgesit met ‘n verdere opstand teen Moses deur Korag, ‘n Leviet, en Datan en Abiram, nageslag van Ruben, die oudste seun van Jakob.  Hulle het in opstand gekom teen die posisie wat die Here hulle onder die volk gegee het.   Korag wou ‘n priester wees, nie net ‘n Leviet nie.  Datan en Abiram wou waarskynlik hê dat hulle die voorregte van die eersgebore stam kon geniet deur ‘n meer prominente leierskaprol te speel.
Ten diepste het hulle God se verkiesing van Moses en Aäron as leiers begeer.  Hulle jaloesie het egter tragiese gevolge, want die verset deur die groepie leiers (Num. 16:1-18) word nie net beantwoord deur die Here se veroordeling en straf nie (Num. 16:19-40), maar boonop nagevolg deur die volk in hulle verdere verset teen Moses en Aäron wat deur die Here met ‘n plaag beantwoord word.  Dié straf word uiteindelik net die hoof gebied deur die voorbidding en versoening wat die twee leiers inderhaas vir hulle bewerk (Num. 16:41-50).
Die verset van Korag, Datan en Abiram – Numeri 16:1-18
Korag was ‘n Leviet en deel van die Kehat-groep waarvoor Eleasar, seun van Aäron en volgende hoëpriester, verantwoordelikheid geneem het.  Hy verenig saam met Datan en Abiram, afstammelinge van Ruben, oudste seun van Jakob, en versamel ‘n “bende” van 250 mans rondom hulle en kom in opstand teen Moses en Aäron.  Dat Abiram se pa On genoem is, is onheilspellend betekenisvol, want dit was die naam van een van die Egiptiese gode.
Hulle kom in opstand teen Moses en Aäron op grond van die feit dat elke lid van die geloofsgemeenskap geheilig is, en dat die Here by hulle was, net soos by Moses en Aäron. Natuurlik was dit waar dat die Here by hulle almal was.  Hy wou immers die hele volk Israel as ‘n koninklike priesterdom gebruik (Eks. 19:5-6), ‘n droom wat in die NT waar geword het (1 Pet. 2:5, 9).
Maar, die fout wat hulle gemaak het, is dat hulle Moses-hulle beskuldig van selfverheffing, terwyl dit die Here self is wat hulle in die posisie van leierskap geplaas het.  Daarom verdedig Moses ook nie homself nie, maar val voor die Here op sy knieë neer in gebed, want dit is uiteindelik ook net die Here wat sy wil in só ‘n geval kan bevestig.
Sy reëling ná sy gebed is dat almal hulle vuurpanne met wierook moes volmaak en die volgende môre na die altaar toe bring, sodat die Here kan uitwys wie Hy verkies: “Julle Leviete matig julle te veel aan!”
Datan en Abiram wou nie dié roete volg nie, want hulle wou waarskynlik nie as priesters optree nie, maar net as leiers van die volk. Hulle wou die gewaande “misleiding” van Moses gebruik om hulle eie posisie onder die volk te versterk.
Korag en die ander Leviete gryp egter die kans aan om deur die Here aangewys te word as priesters.  Selfs toe Moses hulle waarsku dat dit een ding is om Aäron aan te vat, maar ‘n geheel ander ding om ‘n komplot teen die Here te smee.  Aäron het juis twee seuns,  Nadab en Abihu, verloor toe hulle ongeoorloofde vuur voor die Here gebring het.  Priesterskap was nie kinderspeletjies nie (Lev. 10)!
Die veroordeling en straf van die Here – Numeri 16:19-30
Die Here se sigbare teenwoordigheid word dié dag ‘n vreeslike veroordeling wat bedoel was nie net vir die “bende” van Korag, Datan en Abiram nie, maar vir die hele volk!  “Gee pad van hierdie gemeente af, dat Ek hulle in ’n oogwink kan vernietig.”
Weereens is Moses en Aäron op hulle knieë voor die Here om vir die volk voorbidding te doen: “Sal u toorn teen die hele gemeente ontvlam as net een mens gesondig het?”
Die Here tree daarom op teen die drie goddelose belhamels en hulle mense met ‘n bevel dat die ander lede van die geloofsgemeenskap nie sal omkom weens die sonde van Korag, Datan en Abiram nie.  Hulle sterf ook nie ‘n gewone dood nie, maar ‘n buitengewone straf van die Here deurdat hulle lewend afdaal in die doderyk toe die “aarde sy mond oopmaak”.
Die vuurpanne van die Leviete wat gesterf het, word as ‘n herinneringsteken aan Korag-hulle se sonde tot dun plate geslaan en die altaar daarmee oorgetrek.  Net mense wat deur die Here uitgekies is, kon diens doen by die Tabernakel.
Die verset van die volk en die versoening wat Moses en Aäron bewerk – Numeri 16:41-50
Die opstand was egter nie verby nie.  Die volgende môre het die volk weereens teen Moses en Aäron in opstand gekom wat vanselfsprekend weer reaksie van die Here ontlok het met ‘n plaag wat die volk begin tref het.  Dit is net afgeweer deur die voorbidding van Moses en Aäron wat gelei het tot versoening vir die gemeente met Aäron se vuurpan met wierook.
Drie dinge tref my in hierdie hoofstuk.  Dit is ‘n bietjie langer as gewoonlik, maar uiters relevant vir ons lewe vandag:
1.  VOORBIDDING: Drie keer is daar in hierdie hoofstuk ‘n dreigende krisis. Die eerste is Moses en Aäron se leierskap wat uitgedaag word.  Die tweede is die reaksie van die Here wat die hele volk wil verwoes weens die verset van Korag, Datan en Abiram.  Die derde is die verdere reaksie van die Here wat weereens die hele volk wil verwoes weens hulle eie verset teen Moses en Aäron.
Telkens word die krisisse die hoof gebied deur Moses en Aäron se voorbidding vir die volk gevolg deur spesifieke intervensies.
Die eerste keer stel hulle voor dat die Here moet wys wie Hy verkies, waarmee hulle wys dat hulle nie vasklou aan hulle posisies nie, maar hulleself net op die Here se keuse sal verlaat.  Die tweede keer maak hulle staat op die Here se regverdigheid deur Hom te vra om nie almal uit te wis oor een persoon se sonde nie.  Dit laat ‘n mens dink aan Abraham se gebed vir Lot!  Die derde keer doen hulle hulle werk deur versoening op die regte manier vir die volk te doen met Aäron se vuurpan met wierook.
2.  GENADE: Die een groot stuk hoop uit dié tragiese verhaal is dat Korag se seuns nie gesterf het saam met die bende wat rondom hom versamel het nie (Num. 26:11). Dit is net die “bende” wat hy om hom versamel het wat saam met hom omkom.  Sy familie was ongedeerd, anders as wat die geval was met Datan en Abiram wie se families hom nagevolg het in hulle verset.  Hulle weiering om saam te gaan met Korag se sonde, sowel as die voorbidding en versoening wat Moses en Aäron vir die volk gedoen het, het dus tot vergifnis en genade vir Korag se nageslag, die Koragiete, gelei.
En die wonderlike is dat die Koragiete mettertyd ‘n toenemend belangrike rol sou begin speel, soos die Here dit vir hulle bewerk het, in terme van leierskap sowel as in die liturgie van die volk.  Watter genade!
2.1  Die eerste getuienis daarvan is in die bediening van die priester-profeet Samuel aan die einde van die Rigterstyd.  Samuel was die seun van Elkana, ‘n direkte afstammeling van Korag (1 Kron. 12:6), gebore ná sy ma Hanna hom met groot passie van die Here afgebid het, en aan die Here toevertrou het (1 Sam. 1).
Samuel het met groot gesag in die spore van Moses sowel as Aäron gevolg.  Hy het trouens albei rolle beklee, maar nie soseer omdat hy dit wou hê nie, maar omdat die Here hom daarvoor gekies het, dit wat sy voorvader wederregtelik begeer het.
2.2  Van die Koragiete het later diens gedoen as deurwagte by die heiligdom (1 Kron. 9). Sommige was soldate in Dawid se leër (1 Kron. 12). Ander was weer bekend as musikante in die tempel (1 Kron. 6).
2.3  Hulle het ook ‘n belangrike rol gespeel in die liturgie van die tempel en 11 Psalms geproduseer wat in die Bybel opgeneem is.  Die Psalms is in twee versamelings van die Koragiete in die Psalms opgeneem.  Die eerste versameling lei die tweede Psalmboek in: Psalms 42; 44-49.    Die tweede versameling word aan die einde van die derde Psalmboek ingesluit: Psalms 84-85; 87-88.
2.4  ‘n Ander Koragiet, Heman, ‘n kleinseun van Samuel, word uitgesonder as ‘n musikant (1 Kron. 6), maar het veral bekend geword deurdat hy sy dogters ingesluit het in die tempeldiens as sangers wat vroue tot hulle reg in die tempel laat kom het (1 Kron. 25).
Heman se mense het ook onder begeleiding van die liere, harpe en simbale as profete opgetree.  Samuel was nie verniet hulle voorouer nie!  Hulle het dus nie net ’n funksie in terme van die begeleiding van die liturgie in die tempel en die geloofsgemeenskap gehad nie, maar ook ’n funksie in terme van die begeleiding van die geloofsgemeenskap om God se wil te hoor en te interpreteer.  Heman het selfs as ’n siener vir die koning opgetree en hom in godsdienstige sake begelei.
Die Koragiete het dus uiteindelik in ’n baie spesiale verhouding tot God gestaan.  Darem wonderlik wat kan gebeur as ‘n mens die Here vertrou om sy roeping en doel met jouself te verwesenlik, en nie ander se gawes of posisies te begeer nie!
3.  WAARSKUWING: Hoewel Korag se nageslag dus toenemend hulle regmatige plek in die geestelike bediening ingeneem en volgestaan het, staan Korag egter steeds uit as ‘n waarskuwing aan gelowiges om tevrede te wees met wat die Here gee en nie meer te verwag as wat Hy gee nie.
Korag word daarom op drie plekke in die NT gebruik as ‘n waarskuwing dat gelowiges nie in dieselfde slaggat van verset as hy sal verval nie. Dit behels die volharding in versoekings (1 Kor. 10), die opdrag om jou af te skei van dwaalleraars en self van ongeregtigheid weg te breek (2 Tim. 2), en nie te val vir die verleiding van jou natuurlike drange om in opstand teen die Here te kom nie (Judas 11).
3.1  VERSOEKINGS: In 1 Korintiërs 10:10 verwys Paulus na hierdie verhaal van verset in Numeri 16 waar hulle deur die engel van die dood omgekom het.  In die konteks waarsku Paulus teen afgodery en onsedelikheid, maar veral teen die versoeking om in verset teen God se wil vir die lewe te kom wat Hom uittart en minag.
Dit is immers wat die toegee aan versoekings behels.  Dit is om God se uitkoms in situasies van beproewing te ignoreer en jou eie kop te volg.  Sy belofte is steeds van krag: “Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; as die versoeking kom, sal Hy ook die uitkoms gee, sodat julle dit kan weerstaan.” (1 Kor. 10:13b).  Sy uitkoms moet ons aangryp met die krag wat Hy verleen sodat ons nie in verset teen Hom kom soos Korag nie.
3.2  DWAALLERAARS: Paulus gebruik in 2 Timoteus 2:19 ‘n soortgelyke frase as dié uit Numeri 16:5: “sal die Here bekend maak wie Hom toebehoort” (OAV) om die Here se onderskeiding tussen dié wat aan Hom behoort (Moses en Aäron) en dié wat afvallig geraak het (Korag, Datan, Abiram), aan te dui: “Die Here ken die wat syne is”.
In Numeri word Korag, Datan en Abiram as afvalliges aangedui.  In 2 Timoteus word Himeneus en Filetus aangedui wat deur hulle dwaalleringe sommige van die geloof laat afdwaal het.  Hulle voorbeeld mag nie gevolg word nie.
Die Here se onderskeiding tussen mense, ook in die NT geloofsgemeenskap, maak dus steeds saak.  Ons moet tevrede wees met die rol en posisie wat God gee soos Hy dit vir ons in terme van ons gawes uitdeel.  En ons mag nie saamwerk met dié wat die Here se wil verontagsaam nie.
3.3  NATUURLIKE DRANGE: In Judas 11 gebruik Judas, die broer van Jesus, ook Korag as ‘n voorbeeld van verset teen die wil van die Here.  Waar jou natuurlike drange jou verlei om in opstand te kom teen die wil van God, sodat jy die voordeel daarvan kan geniet, beweeg jy op gevaarlike terrein.  Sy opsomming van sulke mense is as volg: “Hierdie mense kla gedurig en is altyd ontevrede met hulle lot. Hulle leef net volgens hulle eie begeertes, praat groot en sê vleiende dinge van mense om daaruit vir hulleself voordeel te trek.” (Judas 16).
View all posts in this series
Inleiding – ‘n reisverhaal
Indeling – twee generasies
Ekskursie – geweld in die OT
Ekskursie – Numeri in die NT
Numeri 1-2 – Elkeen kry sy plek in die kamp
Numeri 3-4 – Elke Leviet kry ‘n taak en verantwoordelikheid
Numeri 5 – Elke Israeliet moet rein leef, veral in die huwelik
Numeri 6 – Die impak van geloftes aan en die seën van die Here
Numeri 7 – Die Tabernakel word toegewy en ingewy
Numeri 8 – Die Leviete word afgesonder en gereinig vir hulle dienswerk
Numeri 9 – Wanneer God beweeg, beweeg die geloofsgemeenskap
Numeri 10 – Die tyd vir die reis na Kanaän het aangebreek
Numeri 11 – Die Here troef die gulsige verset van die volk met sy Gees en ‘n oordaad vleis
Numeri 12 – God bevestig Moses as sy betroubaarste dienaar
Numeri 13 – Ons was soos sprinkane in ons eie oë
Numeri 14 – Hoe lank sal hierdie volk my almag bly onderskat?
Numeri 15 – Verdere riglyne vir die hantering van sondes
Numeri 16 – Verset lei tot veroordeling wat net getroef word deur voorbidding en versoening
Numeri 17 – Aäron se kierie met ryp amandels boesem ontsag in
Numeri 18 – Israel word ‘n gemeenskap van gee en neem
Numeri 19 – God voorsien reinigingswater sodat hulle met Hom in gemeenskap kan lewe
Numeri 20 – God se soewereine transformasie troef ongehoorsaamheid en onbarmhartigheid
Numeri 21 – God bring verlossing vir dié wat op Hom vertrou
Numeri 22 – Die Here gebruik die bose Bileam om Israel te seën
Numeri 23:1-26 – Niemand kan God se seën tot niet maak nie
Numeri 23:27-24:25 – Geseën is dié wat jou seën; Vervloek dié wat jou vervloek
Numeri 25 – Pinehas se passie vir God stop die plaag as straf vir afgodery en onsedelikheid
Numeri 26 – Elkeen kry sy plek in die land
Numeri 27 – God handhaaf die erfreg van vroue en stel Josua as leier aan
Numeri 28-29 – Die daaglikse, weeklikse, maandelikse en jaarlikse kalenders vir die vyf offers en vyf feeste
Numeri 30 – Hou jou aan alles wat jy beloof
Numeri 31 – Die Here straf die Midianiete met ‘n grootskaalse uitwissing
Numeri 32 – Ruben, Gad en die helfte van Manasse kry grondgebied oos van die Jordaan
Numeri 33 – God is getrou deur die volk se omswerwinge en wil hulle veilig in die land laat woon
Numeri 34-35 – God beskerm die volk met grense en asielstede. Die Leviete kry ook stede en weiveld
Numeri 36 – Elke Israeliet moes vashou aan sy deel van die stam se grond
Click to share on Twitter (Opens in new window)
Click to share on Facebook (Opens in new window)
Click to share on LinkedIn (Opens in new window)
Click to share on WhatsApp (Opens in new window)
Click to print (Opens in new window)
Click to email this to a friend (Opens in new window)
Trackback from your site.
Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.
Feb 21, 2019 | #
Hi Chris, ja, daar is ‘n ooreenkoms met die finale oorlog, die Armageddon (Openb 16:16), aan die einde van die laaste dae, soos Johannes dit ook verder in Openbaring 20:8 vir ons beskryf. Hy gebruik ook die terme Gog en Magog soos Esegiël dit doen.
Feb 20, 2019 | #
Môre. Die vernietiging van Gog, is dit die “armaggedon” waarvan die Woord ons ook vertel? God bless!
Feb 18, 2019 | #
Ek stem saam met Chris, ja mens moet daarna kyk in konteks en dus ook eintlik die hele 2 Kor 12 bestudeer. Wat my keer op keer opval wanneer ek mensies teëkom wat so onwaardig voel omdat hulle God voluit dien, die vrugte van die Gees uitleef en ‘n diep verhouding met die Vader het, en tog nie die gawe van tale ontvang het nie, is vanaf vers 7 – 11 … want aan EEN word deur die Gees ‘n woord van wysheid gegee … aan ‘N ANDER, ‘n woord van kennis, … aan ‘N ANDER geloof …. ens. ……. en dan vers 11 wat sê AL hierdie dinge werk een en dieselfde Gees wat aan elkeen afsonderlik uitdeel soos Hy wil.
Glo my tale is belangrik, en moet verseker be-oefen word as dit jou gawe is. Ek is net so versigtig om dit as enigste kriteria te gebruik as teken van vervulling met die Heilige Gees.
Feb 4, 2019 | #
Hi Roeleen. Die 1983 vertaling is nie baie helder nie. Hier is ‘n paar ander vertalings wat die betekenis van die Hebreeus beter weergee:
“Aangaande die handelinge van die mens, ék het deur die woord van u lippe die paaie van die geweldenaar vermy.” (OAV)
“Wat die optrede van mense betref:  Volgens die woord van u lippe  het ek die paaie van geweldenaars vermy.” (BDV)
“I’m not trying to get my way in the world’s way. I’m trying to get your way, your Word’s way.” (Message)
Dit beteken, die mens wat sy vreugde vind in die Woord van God vermy die weg van sondaars wat baie keer met geweld gepaard gaan. ‘n Goeie voorbeeld vind ‘n mens in die verhaal van Dawid wat deur Abigail gekeer word om met geweld teen Nabal op te tree (1 Samuel 25:2-38). Baldwin dink in sy kommentaar dat dié verhaal moontlik die agtergrond vorm van Dawid se Psalm 17.
Feb 4, 2019 | #
Help my asb met Ps 17 vers 14 in 1983 vertaling. Ek stoei met daardie vers.
Jan 29, 2019 | #
Hi Lou. Die eerste twee gebooie probeer op omvattende wyse enigiets afraai wat in die plek van of naas God aanbid word. Dit is gemik teen die aanbidding van ‘n ander god in die plek van God. Dit is ook gemik teen die aanbidding van ‘n ander langsaan God. Dit wil sê dat jy jou brood aan twee kante gebotter wil hê.
Hier is wat ek vroeër daaroor geskrywe het:
Eerste gebod – geen ander gode
Die eerste gebod in Eks. 20:3 (Deut. 5:7) is die verbod op ander gode. Dit beteken dat God niemand duld wat langs Hom aanbid en vereer word nie. Alle afgodery word dus daarmee verbied. Die Here verwag dat daar net met Hom as die ware God in ‘n verhouding getree mag word. Sy weë moet ten alle koste leer ken word, want dit is net Hy alleen wat vertrou kan word met die lewe. Daarom moet die Godsvolk Hom met hulle hele hart liefhê, vrees en eer, soos die Heidelbergse Kategismus vraag en antwoord 94 dit uitlê.
Dieselfde waarskuwing word reg deur die NT gevind (1 Tes. 1:9; Gal. 4:8; Rom. 1:23; 2 Kor. 6:16; Openb. 9:20), onder andere met betrekking tot die eet van afgodsoffers (Hand. 15:20,29; 1 Kor. 8:7; 10:7; 12:2; Openb. 2:20). Afgodery word ook regdeur die NT verbind aan moreel-etiese sake, soos bv. die verbod op losbandigheid en gierigheid (Ef. 5:5) sowel as vraatsug (Fil. 3:19). Sorg moet ook gedra word dat daar nie hoog opgegee word oor die afsku aan afgode, maar tog deelgeneem word aan ‘n onwettige berowing van heidense tempels vir eie gewin nie (Rom. 2:22).
Dit is interessant hoe Johannes in sy briewe ook dié wet as waarskuwing inspan vir gelowiges van die NT (1 Joh. 5:21). Johannes gee drie motiverings daarvoor. Die eerste motivering is dat: “ons weet dat die Seun van God gekom het en ons verstand gegee het om die ware God te ken.” In Jesus kan ons dus die ware God van die afgode onderskei. Die tweede motivering is dat: “ons in die ware God is, in sy Seun, Jesus Christus.” Ons hele lewe word deur God bepaal, dié God wat ons in sy Seun, Jesus Christus, leer ken het. Die derde motivering is dat: “Hy die ware God is en die ewige lewe.” Daar is niemand anders as God nie, en deur Hom het ons toegang tot die ewige lewe. Daarom sê Johannes: “Liewe kinders, bly dus weg van die afgode af.”
Tweede gebod – geen afbeelding van God mag aanbid word nie
Die tweede gebod in Eks. 20:5 (Deut. 5:8-10) verbied die maak van enige afbeelding van God wat aanbid of vereer word. Hy is ‘n jaloerse God wat onverdeelde trou aan Hom van sy mense eis. Gehoorsaamheid sal geseën word, en ongehoorsaamheid gestraf word. Die uitwerking daarvan sal in die geslagte gesien kan word.
Dieselfde waarskuwing word ook in die NT gevind. in Jakobus 4:5 wy hy uit oor God wat onverdeelde trou van ons vra en begrond dit op ‘n verwysing na die skeppingsverhaal dat God: “die gees wat Hy in ons laat woon, heeltemal vir Homself wil hê”.
Dieselfde geld Paulus in Romeine 1:23 waar die problematiek van afgodery uitgespel word dat: “beelde wat lyk soos ’n verganklike mens of soos voëls of diere of slange”, d.w.s. afgode: “in die plek van die heerlikheid van die onverganklike God” gestel en aanbid word. Dit is: “bloot skeppinge van menslike vaardigheid en verbeelding”, soos Paulus op die Areopagus sê (Hand. 17:29).
Eksodus 20 – Ek is die Here jou God wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het – gerig aan die eerste generasie in die woestyn
Deuteronomium 4:44-5:33 – Julle moet hierdie wet leer, gehoorsaam en daarvolgens lewe – gerig aan die tweede generasie op pad die land in
Jan 29, 2019 | #
Ek sit nou die dag weer en wonder hoekom die eerste twee gebooie aparte gebooie is – eintlik is dit tog maar dieselfde? Is daar nie erens ‘n vermiste tiende gebod nie?
Jan 28, 2019 | #
Hi Awie. Ek sal later weer antwoord as ons daar kom. Weereens ‘n lusmaker:
Jesus praat waarskynlik in Lukas 6:29 van mense wat jou haat en beledig. Vir hulle moet jy ook jou ander wang aanbied (gee). Dit dui moontlik op mense wat jou publiek verwerp of verneder. Jesus bedoel dan waarskynlik dat ‘n mens nie moet ophou om uit te reik na sulke mense nie. Jy stel jou dus bloot aan verdere verwerping deur “die ander wang” aan te bied.
Jesus praat duidelik in Matteus 5:39 van kwaadwillige mense. Dit is mense wat jou met die agterkant van die regterhand op die regterwang slaan. Die toppunt van minagting en mishandeling. Teenoor sulke mense, sê Jesus, moet jy jou nie verset nie. As hulle jou op die regterwang slaan, moet jy ook die ander wang na hulle toe draai.
Hoekom? Want Jesus wil ten diepste hê dat vyande in vriende verander sal word. Dit beteken dat gelowiges die risiko sal moet neem om verder te ly onder kwaadwilligheid ter wille van die uitreik na sulke mense. Vergelding sal verwydering bring. Verdraagsaamheid kan van vyande vriende maak.
Dit maak nog meer sin in die konteks wat ‘n mens in Matteus raaksien, dié van geregtelike aksies. Jesus is hier duidelik meer begaan oor litigasie, mense wat gelowiges hof toe sleep (vgl vers 40), as oor die moontlikheid van fisieke geweld of publieke verwerping, soos dit wel die geval is in sy uitsprake in Lukas.
Gelowiges wat op Jesus vertrou, sal bereid wees om hulle persoonlike regte te laat vaar ter wille van die impak van die evangelie. Die doel is heling en versoening.
Soos Paulus ook later skryf in 1 Korintiërs 6. Ly liewer persoonlik onreg in die gemeenskap ter wille van die evangelie. Moenie die hof opsoek om verskille uit te sorteer nie.
Dit beteken egter vir seker nie dat ‘n mens daarmee ‘n lamsak of ‘n slaansak word nie. Paulus het telkens wanneer die owerhede of Joodse Raad betrokke geraak het, gestaan op die regte wat die regstelsel aan burgers verleen het (Hand 16:37; 22:25; 25:8-12). Dieselfde voorrreg geld ook vir ons vandag.
Jan 28, 2019 | #
Baie dankie vir u verklaring dit maak sin.maar dit is vreemd dat Jesu vroer gese het dat jy die ander wang moet draai
Jan 25, 2019 | #
Hi Jenny. ‘n Kort antwoord:
Die probleem met dobbel is dat dit ‘n gierigheid verraai en voed in ‘n mens se hart. ‘n Begeerte aan meer as wat jy het. En dit is ‘n onversadigbare monster. Dit illustreer nie net dat jy ontevrede is met wat jy het nie, maar kan jou nog meer ontevrede maak as jy verder en verder daarin ingetrek word. Daarmee oortree ‘n mens die tiende gebod (Eks 20:17).
Daarom sê die Hebreërskrywer: “Julle gedrag moet vry van geldgierigheid wees. Wees tevrede met wat julle het, want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” (Hebr 13:5).
Dobberl dwarsbooom ook die Bybelse opdrag om in jou eie behoeftes te voorsien deur eerlike werk en het baie keer ‘n destruktiewe uitwerking op die mense rondom jou, veral as suurverdiende geld daardeur verloor word en families daaronder ly.
© Chris van Wyk | 2008—
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.
1 en 2 Samuel
1 en 2 Konings
1 en 2 Kronieke
Die Twaalf Kleiner Profete
Lukas en Handelinge – reeks
1 en 2 Korintiërs
1 en 2 Tessalonisense
1 en 2 Timoteus
Geen Ander Evangelie – Pinkster 2017 Blancogemeente George