af af af tr en ro af fr af af tr en nl en af af nl nl nl en nl nl de af nl af af af de it nl nl af nl nl af af af nl fr nl af nl af nl af nl af af af af nl af en af af en nl en nl af de af nb nl af af nl af nl de af en hbs_lat en pt en en af en af af af af nl af af af nl af af af af af af af af af af af af af af af el en en en en en en en en en it en en de af af af af nl bar nl af nl tr en da nl it ro nl nl en af en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en af af af af nl nl af af af nl af en en en
My Verhale | Geloofstories Aktueel
Stories oor geloof en menswees
Dié wat glo, is nie haastig nie
Holland op TV: Beste Van Nederlands
‘n Wenk in verband met die Arabiese Lente
Afrikaanse vers tot vers kommentaar met NASB ingesluit
Die Amigdala en jou identiteit — in Christus, deel 1
Die Franse Hugenote se konsistorie
Die president van Israel het ’n teofore naam— Netanyahu
Markus en die Vyfde Gebod
Onbedoel, maar Getuienis oor Jesus die Messias
Die Vyf Liefdestale – ‘n Skriftuurlike fundering
God is Gees: bid en lewe deur sy Gees
Herbou jou geestelike platform
Liefde met die eerste oogopslag en…?
Niemand kan jou Verbied om te Werk nie!
Ontmoet die alfa en die omega
Remediëring van Amygdala se keersy
Sê liewer nee vir die Christelike sousie
Suid-Afrika: Honderd Jaar na Uniewording
Verhoudinge en die rol van die Onderbewuste
‘n Ster se Geskiedenis: Dr. Louw Alberts
Die Bybel is die Woord van God
Goedkoper op reis deur die heelal
In Die Skadu Van ‘n Groot Boom
NET MAAR GELEEN — Teilhard de Chardin Biografie
Onopvallend Werk God Sy Wonders
‘n Barbier uit Gouda
Die oker van my herfs
Ske(r)ts: Die Titanic, sister!
Wysheid langs die pad…
Dawid se self-insig gemeet
Dawid skuil vereers in die skadu van die Almagtige
Die voorkennis en voorsienigheid van God
Hermeneutiese Beginsels vir Skrifgetroue Kerkpraktyk
Stem uit die Hemel
Vertalings die Bybelleser se kortpad
Hierdie skrywer is van oortuiging dat kortkuns, in besonder kortverhale, meer wil bereik as blote vermaak. Eerder wil jy in gesprek met iemand kan sê, ‘Ek het êrens ‘n storie gelees wat hierdie punt in ons gesprek toelig. O ja, gaan kyk in dié of daardie webwerf (of gepubliseerde bundel ̶  daar moet weer kortverhale op mense se boekrakke staan!). Mag hierdie bydraes daartoe help!
Hulle het nie juis so afgespreek nie. Twee afgetrede here was in hulle agtertuine aan die tyd verwyl. Vroegoggend! Dit is nou om die vrou van die huis een voor te wees. ‘n Mens soek liewer iets om te doen waarvan jy hou voor sý vir jou iets uitdink! Vrouens van afgetrede mans háát dit glo om heeldag alleen met die huishouding besig te wees. Net soos die ou here, wat baie vroeg ontwaak, met hoes en proes en lawaaierig die ketel vir koffie aanskakel, dit háát om alleen wakker te wees! Bedoelend of nie, dis wat hulle vrouens mos sê! Daarom groet Oupa, uit die vere met eerste sonop, sy nuwe buurman, met uitgestrekte hand en ‘n pittigheidjie oor die tuinmuur wat albei sommer net daar laat lekker kry van lag!
“Kyk, man, my afgetrede dae bring ek maar so ίn en óm die huis deur, soos jy vanoggend kan sien, meer óm as in!”
“Net hý, net hý!” antwoord die nuwe buurman toe hulle bladskud en sommer sommer so oor die ringmuur voorname uitruil.  “Om die groter vrede se ontwille moet ‘n mens onder die voete van die huisvrou uitbly. Maar, man, ek het hier in my voortuin ‘n lekker, opgeskote akkerboom wat ek sommer vandag wil inwy. Stap netnou oor dan maak ons beter kennis oor ‘n drinkdingetjie!”
Van dag een af het die twee oude here mekaar gevind, en jou waarlik, netso kort daana die twee oude dames!
Dis hoe die “oor en weer” begin het met daardie “elfuur” se dinge onder die akkerboom. Soos gesȇ, hulle het dit nie afgespreek nie! Dit het net aanhou gebeur. So dan, gereeld teen elfuur-teetyd, het die twee oupas mekaar beter en beter leer ken. Omtrent elke dag! Nouwel nie met tee nie, met ‘n biertjie en die dergelike…dis dit! Heel sober, want per slot van sake was hulle altwee  oupas van kleinkinders en dus streng op voorbeeldigheid ingestel! Heelwat van die gesels was oor die nuus uit die oggendkoerant. As die koerant op ‘n môre nie ‘vreeslik’ betyds is nie, het ‘n man maar so deur die hooftrekke en opskrifte geblaai en dan het die geselskap enige ontbrekende kennis aangesuiwer. Daarom was dit was uiters opbouende geselskap waarna hulle elke dag uitgesien het, behalwe vir die kere wat die vrou winkel toe of iewers heen rondgevat moes word. Die goeie buurskap het oor baie maande gegroei en tot ‘n grote gehegtheid ontwikkel! ‘n Mens kan glad sȇ tot voorbeeld van baie as dit aankom op ‘n lewe sonder sonde met die bure!
Ai, was dit nou treurige nuus toe die ou makker, na maande se kuier onder die akkerboom, vir Oupa meedeel dat dit binnekort iets van die verlede gaan wees.  Dit was nou oor die wense en reëlings van buurman se kinders in Amerika!  Groot besigheid! Nuwe ontwikkelinge! Die geleentheid van ‘n leeftyd! En dis dringend! Oupa en ouma word benodig by die kinders. Reëlings vir permanente verblyf word toe reeds ondersoek.
Daardie môre onder die akkerboom het hulle soos baie keer tevore teenoor mekaar op die seilstoele gesit, stiller as gewoonlik met bier wat toe glad bitterder smaak as tevore. Daardie somber oggend maak buurman toe ‘n opmerking wat by Oupa nog lank daarna sou spook.
“Ai, man,  Ek sal wil betaal om nie te gaan nie, maar ons enigste seun is ‘n ekonoom van aansien en dit is glo ‘vir die beswil!’  Daar was ‘n besigheidsopsie waarvoor hulle oupa en ouma se teenwoordigheid dringend nodig gehad het.
So was alle reëlings dan getref en het die dag van groot groet aangebreek. Aangesien buurman van mening was dat Oupa dit ‘tog maklik kan bekostig,’ het hy hom plegtig laat belowe dat Oupa en Ouma vir hulle in Amerika moet kom kuier. Die verblyf is mos gratis en ‘daarvandaan kan hulle die land verken!’
Onnodig om te sȇ dat veral Ouma heel in haar noppies met dié gedagte  was en daarmee het hulle dan begin beplan vir ‘n besoek aan die land van die Groot Droom!
Daar aangekom, vind hulle dinge mos nou ietwat anders as wat hulle verwag het. Selfs ou buurman en sy gade was nou ‘anderste’ mense as die bure wat so hartlik uitgenooi het. Daar was ook nȇrens ‘n  akkerboom in sig nie. Ook nie kuier oor ‘n biertjie of iets anders nie in die tuin nie. Want daar was nie ‘n tuin nie!  Buurman en sy vrou het nou in ‘n witgeverfde dubbelverdieping-houthuis gewoon. Sommer so neergeplak tussen die prêrie-grasse wat welig groei alkant die paadjie  na die voordeur toe. Die woning was taamlik eenkant en hy kon nie help om die indruk van ‘n ‘plot’ te kry nie, taamlik  ver van die naaste bure af!  ‘Nie te sleg nie, nie te sleg nie’ het Oupa gemymer en begin wonder of buurman hom hier op ‘n plot nog met herinneringe aan  goeie tye onder ‘n akkerboom sal vermoei?
Buurvrou het verskonend verduidelik dat in Amerika niemand tuinmaak nie; die mense is te besig! En sy het tog nie meer die kragte daarvoor nie.  Niemand verhuur hom ook vir tuindienste nie! Maar die ergste is nog dat buurman-oupa so betrokke by die onderneming is en so veel tyd moet bestee aan vervoer van die kleinkinders, dat sy ook maar min van hom sien! Die gaste  moet tog maar verskoon dat hy in Amerika só erg besig is!
Oupa het hom toe maar, na sy gewoonte, ‘in en om die huis besig gehou, meer óm as in.’ Uit die pad van die vroue wat mekaar oor kleinkinders oor en oor ingelig het. Hy het die gevoel gekry dat iets van hulle vroeëre boerehartlikheid in hierdie ‘opstal’ in die slag gebly het. Hierdie woning, agter ‘n onaantreklike sementpaadjie, wat na die voordeur oploop en by ‘n trappie onder ‘n allekantoop-portaaltjie buitekant die voordeur, doodloop.
Maar Oupa se buurmanvriend het tog tydjies vir gesels afgeknyp; so kon Oupa darem ‘n bietjie oor die nuwe lewe in Amerika uitvra! Versigtig! Hoe vind hulle Amerika?  Hy hoor toe dat ‘dit alles gaan oor besigheidsgeleenthede, dat daar tweehonderd en tagtig miljoen Amerikaners is wat met mekaar besigheid doen!’
Die twee oumas was vir mekaar goeie geselskap, waarop hy toe besluit het om homself besig te hou en met  ‘verkenning’ van die land te begin. Oupa het navraag oor die openbare vervoerdienste gedoen en moed bymekaar geskraap om by  ‘n bushalte op roete na die middestad te gaan staan en wag.
‘n Bus swaai in by die halte en die Negerin agter die stuur laat skuif die passsiersdeur meganies vir hom oop. Dit was sowat 10;30 voormiddag en die bus was  stampvol na wat vir Oupa  gelyk het na Brasiliane en Argentyne. Hy wonder hoe en waar manne werk wat dié tyd van die dag in ‘n bus rondsit? Hulle lyk vir hom, met enkele uitsondering, te jeugdig om afgetree te kan wees. Is daar dan nie een van hulle wat iets van tuinmaak weet nie? Hy kyk rond en vind ‘n oop sitplek en die bus vertrek. Sy gedagtes dwaal terug na sy kuiervriend van ouds  wat op hierdie oomblik sy “kinders in besigheid moet help.” Oupa ag homself gelukkig dat hy sy vryheid kan geniet!
Aangekom, stap hy ‘n boekwinkel binne. Die kafeteria-gedeelte is net so ruim as die boeke-afdeling. Daar is baie sitplek. Hy trek ‘n titel uit die rak wat lyk op reisbeskrywing van die omgewing en hy bestel koffie. Dis die lekker van afgetree wees! Hy’s opreg jammer vir sy ou vriend. Was die arme man sy lot te wagte toe hy gesȇ het, ‘ hy sou wou betaal om nie te kom nie!’ Maar wat nou as jou kinders die koste dra?’ Arme vent! Hier moet oumense blykbaar tot in hulle grysheid  werk! Sy kinders moes ‘n goeie rede verskaf het om die twee oumense se immigrasie te bewerkstellig! Geld? Dit moet wees! Hmm, dan verwag hy om nie vir so ‘n skuif te kwalifiseer nie!  Om sy ou vriend se gesegde te gebruik, ‘Ek sal betaal om nie te kom nie!’ Hy sal maar op sy ‘vakansie’ hier ‘n bietjie  rondry en rondkyk en dan terug gaan na die rus en vrede toe van sy vaderland!
Hy  tel ‘n koerant op. Ongelooflik dik. Hoeveel bome uit die Reënwoude is nodig vir die verspreiding van hierdie papieroplaag elke dag? Hy lees dat die een presidentskandidaat die ander se kandidatuur met ‘n hofsaak gefnuik het. ‘Gesteel het,’ basuin die koerant dit uit. Hy dink by homself, ‘Nee wat, dis nie my land dié nie! Hy sal waarskynlik in die toekoms ‘betaal om nie te kom nie!’ mymer hy weer by homself op pad na ‘n bushalte toe.
Tuisgekom, deel sy vrou hom mee dat die kinders tuis met afwagting uitsien na hulle ‘terugkeer mos’ oor sowat ‘n maand! Hy wonder hoekom, maar plaas die gedagte eenkant toe; hy is afgetree en van plan om ‘n unieke geleentheid soos hierdie darem maar behoorlik te benut!
Hy  ry nou ‘n paar keer op ‘n dag by sy gewese buurman se akkerboom verby. Daar woon  ander mense, huurders, maar niemand van hulle sit ooit onder die boom nie. Sy vrou, wat al die nuus van die buurt beter as hy ken, vertel dat: ‘pa werk, ma werk en die kinders is voormiddag op skool.’ Hulle het opgemerk dat die ‘oom soggens en middae kinders vervoer,’ of hulle kan  skool toe saamry  asseblief?’ Die vrymoedigheid kom daarvandaan dat Oupa en Ouma se volwasse kinders baie  goed met die jongmense van die ‘akkerboom’ bevriend is. Daarom sal Oupa nie omgee om hulle kindertjies sommer ook vir ‘akrobatiek’  op te laai nie!  Vir sulke goeie vriendskap sȇ ‘n mens tog nou nie nee nie!
Dis hoe dit gekom het dat  ‘Oom,’  alias Oupa, nou net so besig is as die eks-buurman daar in Amerika. Maar genoemde buurman het ‘n gesegde gehad wat hier goed kan werk, beter miskien as in Amerika!  Oupa het by homself gedink, ‘maar arrie,  die bus staan mos stil as mammas ‘n sybaantjie bedryf vir ekstra inkomste, net om dit uit te gee aan ander mammas wat ook sybaantjies bedryf vir ekstra inkomste! Alles vir die goeie saak van die ‘ontwikkeling’ van die kinders, sien! Nee, wat, op so ‘n manier werk almal net harder, maar die ekonomiese bus beweeg nie vorentoe nie.
Mensig, maar die kindertjies kuier so lekker in die motorkar! Op ‘n dag, net na hy met sy vraggie na ‘acrobatics’ toe vertrek het, soebat kleinboet: “Ag, Oupa, ons wil liewer bal skop op die gras daar onder die akkerboom, ‘seblief Oupa! Maar Oupa weet hoe om regverdig te wees, alkante toe! Hy vertel hulle van die oom-buurman se gesegde. Hy voeg toe by: ‘ Kyk, as julle nie meer lus is vir al die opvoedgoed na skoolure nie, sȇ vir julle mammas en pappas ‘julle sal betaal om nie te gaan nie,’ en kyk wat gebeur! Onthou om vir Oupa te kom vertel.
Wat het gebeur? Ja, ‘Oom’ (Oupa) het raas gekry omdat hy na die kindertjies geluister het, en ja, hy het besluit om hand op te steek en op te dok  vir sommige van die ‘klaar betaalde’ naskoolse opvoedgoed. En dis hoe dit gekom het dat daar weer mense kuier en kinders lekker speel op die groen gras onder die buurman se ou akkerboom!
Click here to cancel reply.
Mail (will not be published) (required)
Enter your email address:
1652 – Ons Herkoms
Die wysheid van Bo en die ritme om jou
Die slangsimboliek in die Bybel
Hoop – rig jou gedagtes op die Verbondsbeloftes
1652 – Ons Herkoms
Die wysheid van Bo en die ritme om jou
Die slangsimboliek in die Bybel
Hoop – rig jou gedagtes op die Verbondsbeloftes
Bybel in die wakis | Geloofstories Aktueel on Bio
Hermeneutiese Beginsels vir Skrifgetroue Kerkpraktyk | Geloofstories Aktueel on Hermeneutiese Beginsels vir Skrifgetroue Kerkpraktyk
Vertalings die Bybelleser se kortpad | Geloofstories Aktueel on Vertalings die Bybelleser se kortpad
NET MAAR GELEEN —Teilhard de Chardin Biografie | Geloofstories Aktueel on NET MAAR GELEEN — Teilhard de Chardin Biografie
Burgertyd — in Pretoria | Geloofstories Aktueel on Burgertyd — in Pretoria
Website Design by Wikus vd Merwe: wikusjvdm@gmail.com | ChocoTheme by .css{mayo} | powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS)