af en af af id nl en af nl en pl af en en en en af af nl ca es es ne en en af en en af en en en en en en en en en en en en en en af en hu nl af af en en nl en de en de de nl en en en en en en en en en en en en af af en nl fr en en pl fr en en en en en en en en en
Die plesier van die tuiskoms | Stillewe
Opsoek na 'n oomblik se stilte in die stad
In & om die huis
May 4, 2015 ~ Jeanne
“Home again. You’ve been away awhile – a few days, a week, a year or two, it doesn’t matter. The lawn is unkept, the window box spills over in a tangle of weeds, the lettuce has bolted, the swing set hangs heavily …
The house has been empty, shuttered, braced against intrusion. You have the key. Inside all is dim, hushed. You take a few steps forward, drop the bags, and breathe in the slumber of your rooms. The dust has settled, but somehow the air is dense with stillness.
Perhaps you’re unable to stand the silence. Or perhaps you can no longer resist the embrace of rooms poised to take you in. You’re moved to break the spell. You breathe in the heavy silence for one last moment and you reach for a switch. Turn on the lights. You’re back. And you begin the tender work of transforming the rooms of a house into a home again.” – Dominique Browning, Around the House and In the Garden
Die plesier van die tuiskoms, so treffend beskryf deur die skrywer Dominique Browning, is iets om te koester. So wonderlik as wat dit is om op vakansie te wees, en so lief as wat ek is vir reis, is daar is darem net iets te sê vir die gemak, die bekendheid, die stille verwelkoming van jou eie huis.
Reeds Saterdag het ons teruggekeer van ’n heerlike avontuur, ’n weeklange kamp-vakansie in die Tankwa Karoo, en steeds bly die waardering vir die tuiskoms met my. Dit het ’n sekere soort roetine waarvan ek hou. Eers word al die vensters, gordyne en – waar moontlik – deure oopgemaak sodat daar vars lug en lig deur die huis kan stroom en die toestaan-gevoel verdryf. Dan word die ketel aangeskakel vir ’n koppie tee of koffie. Daarna volg ’n draai deur die tuin om te kyk hoe staan sake, want daar kan baie gebeur in ’n week. Miskien pluk ek ’n blom of twee, dalk ’n herfsroos en ’n takkie roosmaryn, vir ’n klein welkom tuis-ruiker. Uiteindelik word daar neergesak op die rooi bank in die woonkamer, voete op die koffietafel, koppie in die een hand, boek in die ander.
Veilig en tuis. Hoe lieflik die ervaring; hoe groot die voorreg om dit te kan sê.
Posted in In & om die huis
< Previous Trinchado as trooskos
Next > Tyd vir ‘n bietjie blomkool
Leave a Reply Cancel reply
Enter your comment here...
Fill in your details below or click an icon to log in:
Email (required) (Address never made public)
You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out /  Change )
You are commenting using your Google account. ( Log Out /  Change )
You are commenting using your Twitter account. ( Log Out /  Change )
You are commenting using your Facebook account. ( Log Out /  Change )
Notify me of new comments via email.
Notify me of new posts via email.
Vir oulaas ’n winter-wonder
Lente in die tuin
hester helm on Winter-wonder #2: drama van di…
hester helm on Winter-wonder#28: Die skoonhei…
hester helm on Winter-wonder#37: Intense…
Elana Kruger on Winter-wonder#36: perfekte pro…
Danita on Perfekte piesangbrood