nl en en af en af af en fr af fi af af af af af af nl af af af af af af af af nl de fi de af af af af af af af nl af fi af af af af af nl nl af af nl af nl af af af af af af af af nl af fi af af af af af af af nl nl af fi af nl af nl af af af af en af af af af af af af af af nl af fi af af af af af nl af nl nl nl af af af af af af af af af af af af af af af nl nl en af tr af de af af af nl nl fi en en nl nl nl en nl en nl ro nl nb en nl en nl fr pl nl nl nl nb en fr pl nl en nl nl en fi en en en en en nl
NG Kerk Adelaide – Preekopsommings en Geestelike Oordenkings ……
Wanneer die driewiel van geloof, hoop en liefde, sy wiele verloor.
In 1 Kor 13: 13, sê Paulus dat jy geloof, hoop en liefde nodig het. Wat as jy net geloof en liefde het, maar nie hoop nie?
Daar is so baie goeie gelowige en liefdevolle mense, maar baie van hulle het die hoop op hierdie lewe verloor. Ek het een so ‘n vrou geken. Sy was van die VG Kerk Strydenburg met die naam van Sabien Goeiman. Sy was ‘n goeie godvresende vrou gewees. Haar lewe was kenmerkend van ‘n lewende geloof en ‘n diep egte liefde. Maar haar oë was leeg, sonder enige hoop – dit is nog voordat sy blind geword het. Ek onthou ek het altyd my ou brille vir haar gegee, omdat sy swaksiende was. Sy het min rede gehad om enige hoop in hierdie lewe te hê. Met haar karige staatspensioen het sy moeilik deurgekom, want sy moes nog sorg vir kleinkinders. Sy het geen hoop gehad dat dit môre of volgende maand sal beter gaan nie. Dan onthou ek vir Oom Willem Brouwers ook van die VG Kerk Strydenburg. Altyd op pensioendag, was sy enigste bederf gewees vir die maand om vir hom ‘n stukkie gaar vis by die kafee te koop. Hy het eenmaal vir my gesê, dat hy altyd skuldig voel as hy die gaar stukkie vis koop, want dit is nie genoeg vir sy huismense nie. Daar is net genoeg om te oorleef. Ouma Sabien en Oom Willem het ten spyte van swaar, egter altyd die geloof en die liefde behou, al was die hoop dikwels min. Ek het groot respek vir hulle gehad.
Baie ander mense se situasies is so hooploos, dat hulle hul oorgee aan drank en dwelms, om net vir ‘n kort tydjie te kan vergeet van hulle hopelose situasie. Waarom sal ‘n arm mens hom bekommer oor ‘n kondoom, vir Vigs wat hom eers oor 10 jaar kan doodmaak, maar hy het vandag nie eers brood het om aan die lewe te bly nie.
Die ergste is natuurlik as dit jou aan hoop ontbreek en jy later ook jou geloof en liefde verloor. Dan het jy niks.
Dit is soos ‘n driewiel- fietsie wat sy een wiel verloor. Die hele driewiel knars tot stilstand. Sonder liefde heers gesinsgeweld. Sonder geloof vergeet jy van God en die kerk. Dit is die verhaal van bendegeweld in die Wes-Kaap en die karretjie-mense in die Bo-Karoo. Dit is die verhaal van die Transskei en duisende wat gaan hoop soek in die Wes-Kaap.
Die tragedie van ons land, is dat daar nie geloof, nie hoop en ook nie liefde is nie. Daarom is ons land in so ‘n morele verval. Ons land is in chaos. Somtyds vernietig mense hulle eie hoop, maar meer dikwels is mense uitgelewer aan situasies waaroor hulle geen beheer het nie.
Prof Daniël Louw vertel van die dag toe hy saam met ‘n taxi op pad was in Nieu – Delhi in Indië. Daar is totale chaos op die paaie. Die taxibestuurder het toe vir hom gesê: “In India, everything possible. You only need good brake, good horn and good luck.” Hy het toe ook bygevoeg dat jy nooit in jou truspieël moet kyk nie. Die persoon agter jou moet kyk wat voor hom gebeur. As jy kyk na jou truspieël, is jy gedoem, want dan is jou oog nie op die baie gevare voor jou nie. Jy moet net hoetende vorentoe beur.
Mense dink dikwels dat hoop net die toekoms in gedagte het. Dat jy nie ‘n truspieël van die verlede en wat agter jou lê nodig het nie. Dit sou egter verkeerd wees. Heb 11 hou juis aan ons ‘n heldegalery voor van geloofshelde, wat geglo het, omdat hulle gehoop het op die dinge wat hulle nie sien nie. Die geloofshelde van Heb 11 is vir ons ‘n inspirasie, ‘n truspieëltjie, wat ons geloof en hoop versterk. Ons moet terugkyk in die truspieël van die Bybel se geloofshelde en daaruit hoop kry vir ons eie geloofspad met God. Die God van die verlede, van die geskiedenis, kan weer en weer en groter en groter, Homself oor en oor bewys, as die troue Verbondsgod van geslagte en weleer.
Geloof, hoop en liefde is soos die skakels van ‘n ketting. Heb 11: 1 sê duidelik dat geloof is om seker te wees wat ons hoop. Hierdie hoop kan ons nie nou alreeds sien nie, dit is om oortuig te wees van die dinge wat ons nie kan sien nie. Wanneer jy hoopvol glo en glo in die hoop, dan kan jy liefde ook bemeester in die lewe. Maar liefde begin by die geloof en die hoop. Liefde, wat die grootste is, sal vanuit die geloof en hoop totstand kom.
Daarom moet mense in Suid-Afrika weer opnuut geloof en hoop bemeester. Dit is wat ons land die meeste nodig het. As die twee agterwiele geloof en hoop in plek is, sal die voorste groot wiel, naamlik die liefde ook gestalte kry.
Beide geloof en hoop in Heb 11: 1 het te doen met dit wat ons nie kan sien nie. Geloof en hoop het te doen met die onsienlike. Daarom moet ons nie ons geloof en hoop aan sienlike dinge vasmaak nie. Die duiwel wil ons oorred deur die sienlike dinge vir ons aantreklik te maak. Mense hoop op die sienlike goed, Sienlike dinge word dikwels afgode en dit lei tot liefdeloosheid. Onsienlike dinge, is geestelike werklikhede, wat mense geestelik bou en lei tot moraliteit en tot liefde. Geloof is om te belê in die onsienlike.
Dit is soos ‘n brug in mistige weer. Jy kan nie sien of die brug anderkant weer grond raak nie. Maar jou vorige ervarings en die beweging van die verkeer (medegelowiges) gee vir jou genoeg vertrou om oor die brug te ry, na die onsienlike anderkant.
Belê in die onsienlike met geloof en hoop, dan sal die liefde outomaties sigbaar word in jou lewe. Het jou driewiel, van geloof, hoop en liefde, nog al drie sy wiele?                              Amen.
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide.)
Afrikaners is pragtige geharde blomme. Met hulle helder oranjekleur kan hulle enige tuin verfraai. Maar Afrikanerblomme stink. Hulle ruik nie lekker nie.
Paulus sê as’t ware in 2 Kor 2: 14 – 17 dat ‘n mens uitwendig mooi kan lyk, maar dat jou siel stink. Jou siel stink as jy in onvrede, bitterheid, kwaadwilligheid, onvergewenshesindheid en in sonde lewe. Die agtergrond van ons gelese gedeelte gaan oor die vraag of jy sonde in jou lewe oorwin het. In die voorafgaande verse word melding gemaak van liefde en vergifnis vir die oortreder. Daarom moedig Paulus ons aan om sonde in ons lewe te oorkom. Dan is ons op ‘n triomftog en versprei ons ‘n aangename geur. Die konteks van die gedeelte gaan oor die Romeinse gebruik om na ‘n oorwinning deur die stad te marsjeer met groot vertoon. Gewoonlik word die vyand met minagting deur die strate aan gejaag. Of die vyand word slawe of hulle word doodgemaak in die openbaar. Met so ‘n triomftog word gewoonlik oor wierook gebrand. Vir die oorwinnaars is dit ‘n aangename reuk. Maar vir die vyand wat verslaan is, is dit ‘n doodsreuk. Hulle verwag die ergste, naamlik die dood. Net so, as die gelowige die sonde in sy of haar lewe oorwin, word ‘n aangename geur versprei vir almal om te ruik. Maar as jy in die sonde volhard, versprei jy ‘n doodsreuk, ‘n stinkende slegte reuk.
In vers 17 word in die heel nuutste Afrikaanse vertaling gepraat van mense wat met die Woord “smous”. Dit beteken om die Evangelie af te water. Dit is soos ‘n mes of swaard wat stomp geword het. Gelowiges kan dikwels die skerp kante van die Evangelie stomp maak. Dit beteken dat die tweesnydende Woord van die Here sy skerp kante verloor en as’t ware nutteloos word. So kan die mens die Woord van die Here so afstomp en verwater. Hoor wat sê Eugene Peterson in The Message: “No–but at least we don’t take God’s Word, water it down, and then take it to the streets to sell it cheap. We stand in Christ’s presence when we speak; God looks us in the face. We get what we say straight from God and say it as honestly as we can.” Dit is die probleem van die post-moderne mens, ons maak die Woord stomp, omdat ons die Evangelie afwater. Dan versprei ons ‘n stinkende onaangename reuk. Alles word as reg en aanvaarbaar voorgehou. Die Evangelie word afgewater as ‘n “ou boek” wat niks meer vandag sê nie. Aborsies word as reg voorgehou. Sondagontheiliging is algemeen. Buitehuwelikse seks is algemeen. Om te steel word regstellende aksie. Kinders mag nie meer pak kry nie. Die doodstraf is afgeskap. Mense se etiese waardes het verwater. Die Here se naam word misbruik as ‘n vloekwoord. Godsdienstige waardes word as outyds voorgehou.Uitwendig is ons soos pragtige Afrikanerblomme, maar inwendig kan ons siele stink van ‘n afgewaterde Evangelie, wat al sy skerpte verloor het.
Eenmaal het die Here Jesus Christus in Joh 13, die stinkende voete van die dissipels gewas. Hy het van stinkende voet na stinkende voet beweeg en elke voet gewas, om die Joodse reinigingswet te onderhou. Eintlik, was dit die simbool dat Jesus aan die kruis ons stinkende harte en lewens sal skoonwas, sodat ons weer welriekend kan ruik.
Ek het êrens gelees dat die gebruik van ‘n bruidsruiker sy ontstaan in die Romeinse Ryk gehad het, maar dat dit in die Middeleeue die gebruik gehad het dat die bruid kan lekker ruik, omdat daar in daardie tyd nie seep en parfuum was nie. So kon die bruid lekker geruik het vir haar bruidegom op hul groot dag. Nie Old Spice of Jóvan se Black Musk, kan ons siele laat lekker ruik nie. Geen bruidsruiker kan ons stink lewe verdryf nie. Die teksgedeelte sê uitdruklik Christus neem ons op ‘n triomftog. Hy verlos ons. Hy laat ons weer welriekend ruik. Wanneer ons die sonde in ons lewe oorwin, dan versprei ons ‘n welriekende geur. Daarom mag ons nie gemaklik in ons eie sonde voortploeter nie. Christus neem ons mee op Sy triomftog. Sommige vetplante se blomme ruik baie sleg, om brommers aan te trek om hulle te bevrug. ‘n Slegte reuk, trek brommer en vlieë vriende, nie egte ware vriende nie. Blomme wat aangenaam ruik, trek skoenlappers aan, wat ware en goeie vriende is. Vers 17, sê ons moet in opregtheid praat en leef, asof dit vanuit God kom. Dit beteken om geen kompromieë te maak nie.
Watse reuk versprei jy? Ruik jy lekker vir jou man of vrou? Ruik jy lekker vir jou gesin of vir jou ouers? Ruik jy lekker vir jou werksmense of kollegas? Versprei jy ‘n aangename geur in Adelaide gemeenskap? Old Spice, Lux of Jóvan se Black Musk gaan jou nie red nie. Dit gaan jou siel, woorde, dade en optrede nie laat lekker ruik nie. Net Christus kan jou vernuwe om totaal nuut en vars te ruik. In Christus is jy ‘n nuwe mens, wat anders en welriekend leef.
By my ouerhuis van jare gelede het daar ‘n katjiepiering struik gestaan, by die voordeur. Op somersnagte het dit die heerlikse geur versprei. Jy kon dit meters van die struik al ruik. Dit was vir my ‘n wonderlike ervaring. So moet ons ook katjiepieringstruike wees wat ‘n welriekende geur versprei, wat op ‘n afstand geruik kan word deur almal rondom jou.
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide.)
Die drie gode van ons tyd ….
2018/08/02Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
Die drie gode van ons tyd …
Richard Foster het ‘n boek geskryf met die titel: “Sex, money and power”. In die baie populêre boek word seks, geld en mag uitgesonder as die drie grootste gode van ons tyd.
Dit is die goed  wat mense dryf en waarvoor mense leef. Natuurlik is nie een van die drie verkeerd nie. Inteendeel as dit gedryf word deur liefde en verantwoordelikheid is dit opsigself drie wonderlike dinge waardeur God se Koninkryk kan kom. Maar ongelukkig leer die geskiedenis dat die mens hom telkens vergryp hieraan. ‘n Mens kan maar net die koerante deurblaai. In elke negatiewe beriggewing sal jy ten minste een van die moderne gode raaklees. Of mense vergryp hulself aan seksuele sonde, of aan geld of aan magmisbruik.
Dit laat my dink aan die raad hoe om ‘n aap te vang. Plaas net vrugte of iets lekkers in ‘n nou nek bottel. Wanneer die aap sy hand in die pot steek en die lekkerny wil uittrek sit sy hand was. In plaas daarvan om sy hand oop te maak, bly hy vasklou aan die lekkerny – en siedaar jy het aap se kind gevang. So vang die bose die mensdom – omdat ons die duiwel na aap in ons gierigheid na seks, geld en mag.
Die koerante is vol van seksuele misgrype – wat eindelose pyn en emosionele seer veroorsaak – omdat mense die wonderskone gawe van seksualiteit misbruik tot persoonlike bevrediging van eie drange, wat nie gemik is daarop om jou lewensmaat se vrouwees en manwees te dien nie. Dit word verontmenslik tot bare dierlike instinkte (waar daar van skoonheid nie veel oorbly nie). Mense word ontrou, omdat die gras altyd groener aan die ander kant lyk.
Van finansiële vergrype lees ons elke dag. Diefstal, salarisse wat buite verhouding is, uitbuiting van werknemers, omkopery, onredelike winsgrense, loansharks en selfverryking is aan die orde van die dag. Iets van die “fat cat” en die soustrein – sindroom eet ons ekonomie op en neem die brood uit die armes se mond.
Van magmisbruik hoor ons elke dag in die politiek, sakewêreld, in die polisie en sommer ook in die “daaglikse politiek” tussen mense en in organisasies. Baantjies vir boeties, krap my rug – dan krap ek jou rug, tot  die blou lig bendes. Die blou lig bendes is die ergste. Sommige minister van ‘n provinsiale departement jaag met ‘n konvooi van voertuie, met blou ligte en sirenes van een funksie na die volgende partytjie – in die waan dat hy / sy vreeslik belangrik is. Klein godjies wat tog asseblief raakgesien moet word ! Die duurste voertuie en ontwerpersklere moet die beeld van belangrik poets tot sinlose ydelheid. Van eenvoud en nederigheid is daar geen sprake. Blink voertuie in plakkerskamp – woonbuurte skreeu ten hemel vir hul wat smag na ‘n deel van die ekonomiese koek, om net te oorleef van vandag se honger en uitsigloosheid. “Power corrupts; absolute power corrupts absolutely” het John Emerich Edward Dalberg Acton, first Baron Acton(1834–1902) opgemerk. Abraham Lincoln het gesê: “You may fool all the people some of the time; you can even fool some of the people all the time; but you can’t fool all of the people all the time.” Uiteindelik haal die waarheid ook die politici in.
Wanneer seks, geld en mag misbruik word –  word mense van hul menslikheid beroof. Wanneer jy verontmenslik is, dan word die lewe sinloos en leeg en sonder enige betekenis. Wanneer mense beroof word van menslikheid vervaag alle HOOP.
Daarom word Christene opgeroep om seks, geld en mag in ‘n ander lig te sien. Die seksuele geskapenheid van die mens, die finansiële seëninge van die Here en die verantwoordelikheid van mag – moet gerig en gefokus wees om DIENSBAAR te wees. Dit moet nie gerig wees op die “self” nie, maar op die “ander”. Seks, geld en mag – gaan altyd gepaard met uiterste VERANTWOORDELIKHEID. Dan kom daar sin en betekenis en tonne seën in jou lewe. Dan word jou lewe ‘n seën vir ander.
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide)
2018/07/31Paul C.P.A. Odendaal1 Kommentaar
Rooikappie en die wolf het mekaar oppad by ‘n kruising ontmoet. So is daar ook elke dag kruisings in die lewe, waar die duiwel ons wil uitdaag om die verkeerde keuses te neem. Die duiwel wil altyd vir ons die kortste en die mooiste pad wys. Dit terwyl die pad na die Here lank, kronkelend, smal en uitdagend is. Nie verniet het die oumense ‘n prent gehad van die smal en die breë pad, wat in hulle voorkamers gehang het nie. Op die breë pad is baie mense wat verkeerde sondige keuses neem en op die smal pad is min mense.
Die wolf, dit is nou die duiwel het ‘n leuen aan Rooikappie vertel. So beskryf Joh 8:44 die duiwel as die vader van die leuen. Hy het alreeds heel in die begin vir Eva verlei met die leuen, dat as sy van die vrug sou eet, sy soos God sou wees. As gevolg van die leuen het die hele mensdom in sonde geval. So verlei die duiwel ons om altyd die kortste pad te neem. Richard Foster praat van die drie groot verleidinge, naamlik: “Sex, money and power.” Op die seksuele gebied wil die duiwel ons verlei met ‘n kort pad. Jy hoef nie te wag vir die huwelik nie. Nee, voorhuwelikse seks is in orde. Prostitusie, pornografie en owerspelige verhoudinge is ‘n kort pad na seksuele bevryding, sonder enige verantwoordelikheid. Daarteenoor leer die Here ons dat die huwelik die lang en die regte pad is vir seksuele verhoudinge.
Geld en materiële besitting is ook ‘n groot versoeking om die kort pad te neem. Mense wil vinnig ryk word. Jongmense wil begin, daar waar hul ouers vandag materieël is. Mense verval in die skuldspiraal, om te koop wat hulle nie kan bekostig nie. Die spreukwoord: “Besigheid is mos besigheid.” is die slagspreuk van die sakewêreld.” Korrupsie, diefstal, gewapende roof en transito rooftogte is aan die orde van die dag in Suid-Afrika. Hebsug en geldgierigheid vreet soos kanker aan ons samelewing. Mense wil die kort pad neem om ryk te word. Die enigste pad na voorspoed is die lang pad van harde werk. Die duiwel wil altyd die kort pad wys.
Mag en aansien is ook ‘n versoeking wat mense die kort pad laat kies. Mense trap op mekaar om die hoogste posisie te beklee. Mense beskinder en smeer ander swart om te kan vorder in die lewe. Ons praat sommer kortweg daarvan as binnepolitiek of kantoorpolitiek. Die lewe is vol politiek tussen mense. In politiek eet hond, hond. Daar is geen genade vir mekaar nie. Die kortste pad is om jou mededinger in ‘n slegte lig te stel. Daarom praat ons ook van jaloesie, wat een van die doodsondes was, van die vroeë kerk.
Die Bybel is deurspek van die wolwe se liegstories. Herodus het noukeurig uitgevra na die Kind Jesus se geboorte en wou gehad het dat hulle vir hom moet kom vertel van die pad na die Jesus Kind, sodat hy Hom kan doodmaak. God het egter die sterrekykers, met ‘n lang pad, ‘n ompad laat terugkeer na hulle land. Die wolf se leuens is gewoonlik ‘n kortpad met blomme besaai. Baie aanloklik word dit voorgestel.
Die houtkapper het die ouma en vir Rooikappie bevry. So het Christus ons bevry en vrygemaak.
Elke dag staan ons voor kruispaaie  om keuses te maak, tussen die lang pad en die kort pad. Pasop die week sal jy staan voor kruispaaie. Die wolf wag vir jou. Die wolf is baie oortuigend. Mag die Heilige Gees vir jou die onderskeidingsvermoë gee om te onderskei tussen die kort pad en die lang pad.     [Met erkenning aan Daniël Louw vir sy oorspronklike gedagtes uit die boek WOW GOD. Deur my verwerk in ‘n oordenking]
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide)
2018/07/24Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
GOD SE MOSTERDSAAD – KONINKRYK
Elke era se koninkryke spog met hulle grootheid, of dit nou hul wapentuig is, of bouwerk, of finansiële grootheid, of ekonomiese handelsbetrekkinge of dit hulle kernplofkoppe is. Van die antieke koninkryke tot die moderne koninkryke van vandag, maak almal hulle skuldig aan ‘n grootheidswaan. So spog mense ook met hulle eie koninkrykies. Met God se Koninkryk is dit so gans anders. Dit begin met niks, word in kleinheid gebore en groei stadig ongemerk, sonder enige vertoon.
Daarom vertel Jesus die gelykenis van die mosterdsaad en die suurdeeg om ons iets te leer van God se Koninkryk. (Mat 13: 31 – 33) ‘n Mosterdaad is skaars 1 – 2 mm in deersnee, maar dit kan ‘n baie groot boom word, waarin die voëls van die hemel kan nesmaak. Die suurdeeg werk ook ongemerk, maar as jy weer sien het die bood gerys.
So werk God deur die eeue.  God werk in die klein onbelangrike en onaanskoulike goed. Daar waar mense in die geloof klein treëtjies in gehoorsaamheid gee, word God se Koninkryk gebore. God se Koninkryk kom stadig, want dit is ewig. ‘n Pampoen groei ‘n paar weke vinnig en dan is alles verby met die pampoenplant. ‘n Eikeboom of olyfboom groei stadig, maar kan baie dekades, selfs eeue oud word. Hoe stadiger die groeiproses, hoe langer is die lewenspan van die boom. Daarom moet ons geduldig met God wees, as Hy nie vining genoeg na ons sin werk nie. God se Koninkryk is nie ‘n pampoenkoninkryk nie, maar ‘n mosterdsaad-Koninkryk. God werk in die geheimenis van die mens se hart. Daar laat Hy die Koninkryk ontkiem en wortelskiet. Hy laat Sy Koninkryk groei in die harte van mense. Daarom lyk elke mens se lewe soos die jaarringe van ‘n groot boom. Elke jaarring vertel van die “journey” saam met God. Sommige van die jaarringe vertel van voorspoed en ander van teenspoed. Maar in elke jaarring van jou lewe kan jy God se teenwoordigheid raaksien.
Geestelike formasie vra waagmoed en ‘n profetiese ingesteldheid. Dit vra dat die geloofsgemeenskap ‘n profetiese gemeenskap word, wat nie narcisties die kerk preserveer om maar net instand gehou te word nie. Dit vra om te “engaged” met die wêreld. Jesus Christus het die gelykenis nie vertel om die kerk instand te hou nie, maar om die wêreld deel van Sy Koninkryk te maak. Die kerk moet die wêreld in domino. Die kerk moet nie torings bou, soos die toring van Babel nie. Ons kan so maklik, die kerk verafgod as ons geestelike tuiste, in plaas daarvan om God se kerk eerder as ‘n beweging uitwaarts na die wêreld te verstaan. Die Pinkstergees het ons bemagtig en begeester om God se Koninkryk te domino op al die plekke waar God se Koninkryk nog nie sigbaar is nie. Soos suurdeeg moet ons die wêreld verander en ‘n beter plek maak.
Die kerk is daar om die wêreld te verander en nie om haarself instand te hou nie. Storey haal aan deur te sê: “God’s love affair was not about the church, but the world.” Die kerk is die voertuig wat  nuwe drome en visie   kontekstualiseer, waarin armoede, onreg ensovoorts aangespreek word. Daarom moet die kerk mense dissipel, om ware navolgers te wees van Christus. Deur geestelike formasie word mense geskaaf tot “Christ-shaped” dissipels wat soos Jesus leef en optree. Maar die hele geloofsgemeenskap moet “gospel-shaped” word wat ‘n transformerende geloofsgemeenskap moet word wat werk met die agenda van die lewende Christus.
Almal van ons het ‘n begeerte om ‘n verskil te maak en van die wêreld ‘n beter plek te maak. Die fout wat ons maak is dat ons groot dink, in plaas daarvan dat ons klein dink en begin. Iemand het gesê: “Big journeys begin with small steps.” Die Here verwag nie van ons om groot dinge aan te pak nie. Deur klein treëtjies te gee, kan ek ‘n verskil in die lewe maak. Maar dan moet ek die mosterdsaad plant  in die grond en ek moet die suurdeeg inknie in my elke dag se bestaan. Ek moet besluit om ‘n aksie te neem in my lewe. Dissipelskap is om aksie te neem in my lewe.
As ons maar net ons lewensjare so kan deurbring om werklik ‘n verskil te bring in ons omgewing en konteks. Om een lewe aan te raak is beter as om niemand aan te raak nie. As ek elke dag net in liefde na een person uitreik, het ek in ‘n jaar ‘n verskil aan 365 lewens gedoen. Daarom moet ons godsdiens nie maar net rassioneel beoefen nie. Nee, dit moet werklik lewensveranderend in my lewe en in die mense rondom my se lewe wees.  AMEN
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide.)
‘n Liefdevolle God soek Sy twee probleemseuns op. (Luk 15: 11 – 32)
2018/05/06Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
‘N LIEFDEVOLLE GOD SOEK SY
Dit gaan in hierdie gelykenis om ‘n liefdevolle God en Sy twee probleemseuns. Die een is ‘n wegbreek-seun (verwêreldliking) en die ander een is die tuisbly-seun (kerkmens). Waarom het die Here Jesus hierdie gelykenis vertel. Die antwoord vind ons in vers 1 en 2 van Luk 15. Die wegbreek-seun is eintlik die tollenaars en die tuisbly-seun verwys na die Farisieërs. Kom ons kyk na die twee seuns:
Eerste probleemseun is ‘n wegbreker
Die eerste seun eis sy gedeelte van sy erfporsie op. Hy wil hê dat sy pa se besittings verdeel word, tot nadeel van sy pa. Dit getuig van ‘n swak verhouding tussen hom en sy pa. Die seun het sy deel gevat en weggebreek van God. Hy het weggebreek uit die verbond en uit die kerk. Dan lees ons hoedat hy sy lewe opgemors het en skande veroorsaak het, want sien hy wou op sy eie bene staan en vry wees. Verwêreldliking het deel van sy lewe geword.
Dan eindig hy by die varkhok. Dit is die grootste moontlike belediging vir ‘n Jood, want Jode eet nie varkvleis nie. Hier eet hy saam met hierdie onrein diere. Hy word self soos een van die varke. Dit wil sê daar is geen werklike lewe sonder God moontlik nie. Wie uit die hande van God klim – eindig altyd in ellende.
Maar geliefdes, hier hoef dit nie te eindig nie. Ook hierdie seun se droewige verhaal eindig nie hier by die varkhokke nie. Want daar wag ‘n liefdevolle Vader by die huis. Dan lees ons hoedat God bekering in sy hart werk.
Hy besluit om terug te keer. Hy kom skoorvoetend nader, maar sy vader hardloop hom tegemoet. Sy vader neem as’t ware die iniasitief. Dan lees ons hoedat sy vader hom omhels en soen, as teken dat hy vergewe is. Daar word geen boetes of pligte op hom gelê as straf nie. God is nie ‘n polisieman nie. Dan lees lees ons hoedat hy sy klere terugkry, as simbool dat hy sy status as kind van God terugkry. Ook die ring en skoene wat hy kry dien as simbool van ‘n herstelde outoriteit en status.
Tweede probleemseun is ‘n tuisbly-seun.
Dit is die Farisieërs, die kerkmens, die een wat tuis is in die kerk. Die Farisieërs was pligmense, nie dankbaarheidsmense nie. Hierdie tuisbly-seun het goed gedoen, was getrou, het hard gewerk, was lojaal en het niks verkeerds gedoen nie. Maar hy het dit uit plig gedoen, soos wat ‘n kneg sy baas dien. Hy het uit plig gedien en nie uit dankbaarheid nie.
Wanneer die oudste seun tuiskom en die feesklanke hoor, stuur hy sy bediende om te gaan kyk. Toe hy verneem sy verlore broer het tuisgekom was hy onmiddelik opgeruk. Hy wil nie eers die feesmaal bywoon nie. Hy is kwaad oor sy vader ‘n vetgemaakte kalf vir sy verlore broer geslag het, maar nog nie eens vir hom ‘n bokkie gegee het, sodat hy met sy vriende kan feesvier nie.
Ook vir hom soek die vader op, deur uit te gaan na hom. Sy vader verseker hom ook van sy liefde vir hom. Hy sê vir sy seun: “ Kind, jy is altyd by my, en alles wat ek het, is ook joune.”
Die fout wat die seun maak, is dat hy vergelykings tref. Hy vergelyk homself met sy broer wat weggeloop het. Omdat hy verbitterd is, beland hy in ‘n tronk van selfopgelegte verwerping. Hy verwerp homself uit die liefde van sy Vader. So beland hierdie seun in die sel van verbittering. Hy verloor sy Vader ook boonop. Hy verloor sy lewensvreugde. Moenie uself met ander mense vergelyk nie. Kyk na wat u het, nie na wat ander het nie.
Die oudste seun het geglo dat hy die hemel verdien. Hy het neergekyk op sy jonger broer – die tollenaar. Hy wou niks met hom te doen gehad het nie. Hy is ook sommer kwaad vir sy pa, vir God wat so maklik vergewe. Hy is besig om sy vader te verloor, omdat hy sy broer verloor het. Kerkmense, tuisbly-mense kan dikwels hard en afgunstig optree teen hulle wat deur God se genade vrygespreek is. Vergelyk byvoorbeeld ook Jona se woede teenoor God, omdat God Ninevé se mense vrygespreek het.
Dikwels verset ons, ons nie daadwerklik nie – maar is ons ongeêrg en onbekommerd oor ons medemens se sieleheil. Ons kan baie keer, traak-my-nie-agtig wees teenoor die redding van ander mense.
Die gelykenis vertel ons nie of die oudste seuns se hart verander het en sagter geword het teenoor sy jonger broer nie. Eintlik is dit ‘n oop antwoord. Ons moet dit in ons eie lewe beantwoord. Ons wat kerkmense is, tuisblyers is in die Vaderhuis, is ons waarlik bly oor elke nuwe broer in die Vaderhuis of leef ons ongeêrg voort in ons eie klein hoekie.
Die oop vraag vanoggend is of ons nie dalk een van die twee probleemseuns is nie? Dalk ‘n wegloop-seun, wat nog nie tuis is in die Vaderhuis nie. Dalk ‘n tuisblyer wat jaloers is oor die bietjie genade wat ‘n broer of suster te beurt geval het.
Daar is ‘n wagtende, soekende en liefdevolle Vader wat wag. Kom terug my seun! Kom terug my dogter!
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide.)
Christus Jesus sluit mense in, wat ons afskryf. (Joh 4: 1 – 42)
2018/04/29Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
CHRISTUS JESUS SLUIT MENSE IN, WAT ONS AFSKRYF.
Niemand hou van ‘n snob nie. Want ‘n snob dink mos altyd hy is beter as ‘n ander een. ‘n Snob stel homself altyd op ‘n hoër trappie. Daar was baie Joodse snobisme in die Bybel. Hulle het hulself op ‘n hoër trappie as ander volke geplaas. Ja, hulle was hoogmoedig gewees teenoor die Samaritane en ander volkere. Hulle het na die uiterlike geoordeel.
Joh 4: 1 – 42 het verskillende perspektiewe. Ons gaan nou na een van hierdie perspektiewe kyk. Johannes 4: 1 – 42 wil vir ons sê: CHRISTUS JESUS SLUIT MENSE IN, WAT ONS AFSKRYF.
In Joh 4 lees ons van Jesus wat op reis was. En dan vertel Joh 4 ons van ‘n sekere gesprek wat Jesus met ‘n sekere Samaritaanse vrou aangeknoop het daar in die land Samaria in die dorpie Sigar. Sien die volgende in u geestesoog. Dit was 12h00 in die middag. Jesus is moeg en wag by die put en sy dissipels is op pad dorp toe om kos te koop. Sy moes in die middag, na die put toe gaan want sy was een van die onwelvoeglike vroue van Sigar. Die gerespekteerde vroue het in die oggend put toe gegaan, maar sy moes haar beurt laaste afwag.
Dan lees ons van ‘n soekende Jesus daar by die put, wat dateer uit Jakob se tyd , wat ‘n gesprek met die vrou aanknoop. Voorwaar ‘n vreemde gesprek. Jesus was nou nie juis hier in ordentlike geselskap gewees nie.
(Foto van Jakob se put.)
Jesus, die ordentlike Jood is in gesprek met die mees onordentlike heiden. Ons wil eintlik uitroep: “Here, skaam u, u nie om met hierdie vrou te praat nie. Want daar was 4 dinge wat teen haar gestel het daar by die put.
Eerstens was sy ‘n vrou gewees. In daardie tyd was dit onbetaamlik vir ‘n man om met ‘n vrou in die openbaar te gesels. ‘n Vrou was die besitting van haar man en sy moes gesien en nie gehoor word in die openbaar. Dit tas ‘n man se eer aan as hy met ‘n vrou in die openbaar sou gesels. Maar Jesus praat met haar in die openbaar. Jesus sien ‘n onbenullige vrou raak wat geen regte in die destydse samelewing gehad het nie. Jesus soek haar op.
Tweedens lees ons dat die vrou ‘n Samaritaan was. Haar afkoms was dus ook teen haar. Die Jode het van die Samaritane as “honde” gepraat. En hier praat Jesus die Jood, met hierdie hond van ‘n Samaritaanse vrou. In plaas van hierdie hond weg te jaag, praat hy met haar oor die dinge van die ewige lewe.
Derdens lees ons dat Jesus ook verby haar agtergrond en sondige verlede kyk. Want hierdie vrou was nou nie juis ‘n goeie vrou gewees nie. Die huwelikswet van daardie tyd het bepaal dat ‘n vrou slegs 3 keer mag trou. Daarna is dit vir haar onbetaamlik, Hierdie vrou het egter al vyf mans gehad en ons lees in vers 18 dat sy sommer saamslaap met die sesde man, sonder om getroud te wees. Voorwaar ‘n lekker skinderstorie, want sondig was hierdie vrou beslis gewees. Maar Jesus praat met hierdie vrou, met haar swak sedelike lewe.
Vierdens was hierdie vrou van ander godsdienstige oortuiging gewees as die Jode. Die Samaritane het op die berg aanbid en die Jode het in die tempel in Jerusalem aanbid. Daar was dus ‘n duidelike godsdienstige verskil in aanbidding tussen die Jode en die Samaritane. Desnieteenstaande die verskil van godsdienstige oortuigings, praat die Here met haar oor die ewige geestelike water.
U sien dus dat Jesus verby haar geslag, haar afkoms, haar sondige verlede en haar geestelike oortuigings gekyk het en haar raak gesien het. Ja, die stukkende vrou, die klein mensie by die put het Hy raakgesien.
Met alle respek: Jesus Christus is geen snob nie! Sy optrede het juis die godsdienstige snobisme van die Jode gekonstrateer. Iemand is vir ons aanvaarbaar as die persoon aan al die vereistes voldoen wat ons soek. Geslag, afkoms, ‘n sondige verlede of geestelike oortuigings speel ‘n rol vir ons. Die Evangelie trek egter ‘n streep deur alle snobisme. God sien vir hierdie Samaritaanse vrou raak, met al haar tekortkominge en betoon liefde aan haar. Netso kyk God verby my geslag, my afkoms, my sondes, my tekortkominge en geestelike oortuigings. God sien my raak soos ek is.
Joh 4 vertel ons van ‘n liefdevolle God wat bemoeienis met mense soos ek en jy maak. Weet dan vandag, al tel alles teen u – u tekortkominge, u agtergrond, u sonde, u verlede of u skandes – God is nooit teen u nie. Hy soek u by die wanhoopsput van u lewe. Jesus het Sy hande uitgesteek na die Samaritaanse vrou, na egbreeksters, na tollenaars, na siekes en melaatses en na sondaars.
Daarom moet die kerk van Jesus Christus ook bereid wees om haar hande uit te steek na prostitute, na die mens wat stink, na armes, na straatkinders en na sondaars. Ons mag nie bang wees om ons hande vuil te maak nie.
Ons moet leer om verby ‘n persoon se geslag, se afkoms, se taal, se kultuur, se sondige verlede en geestelike oortuiging te kyk. Ons moet onsself nie vaskyk in die vraag of iemand vir ons sosiaal aanvaarbaar is nie. ‘n Christen mag geen ruimte laat in sy lewe vir godsdienstige snobisme nie.
Jesus Christus het die Lewende Water aangebied ongeag wie of wat die persoon is. Christus Jesus het Sy hande vuil gemaak met ons sonde en lewensnood. Snobisme is geen Christelike deug nie – dit kom van die duiwel. Daarom moet ons dit beveg in ons lewe.
Dan lees ons van die gesprek tussen Jesus en die Samaritaanse vrou. Hoe tipies mens. Wanneer Jesus aan die vrou die lewende water van die ewige lewe aanbied, dan dink sy vanuit ‘n gerieflikheidsoogpunt: A, dis die einde van die stappery put toe. Nooit sal sy weer hoef water te skep nie. Die Here belowe aan haar die hemel en sy is bekommerd oor die aarde. Die Here belowe aan haar die hemelse water en sy is bekommerd oor water vir haar huis en diere.
Toe sy uiteindelik besef dat Jesus met haar wil praat oor haar godsdiens, toe blyk dit dat sy haar godsdiens net beleef as ‘n plek waar sy aanbid. In vers 20 lees ons dat haar godsdiens bestaan uit ‘n berg waar aanbid word. Sy sê, dat die Samaritane ‘n berg soek om te aanbid en die Jode soek Jerusalem om te aanbid. Vir baie van ons bestaan ons godsdiens ook uit ‘n plek of geleentheid waar ons aanbid. Vir baie bestaan hulle godsdiens uit ‘n kerkgebou, ‘n erediens op ‘n Sondag of ‘n biduur.
Dit is egter blote vormgodsdiens. Jesus Christus wil egter hierdie vrou bevry van vormgodsdiens. Hy wys haar toe daarop dat ware egte godsdiens nie in ‘n plek gevind word nie, maar in ‘n Persoon, naamlik Christus die Messias. Ware godsdiens is ‘n persoonlike verhouding met die lewende Here! U sien dus ware godsdiens bestaan nie uit ‘n plek waar aanbid word nie, ook nie uit ‘n klomp moets en moenies nie. Dit gaan om ‘n Persoon, naamlik Christus, die Messias. Alleen, Hy is die Lewende Water en alleen Hy kan my verlos en my ewige dors les.
Die wonderlike uitkoms van die verhaal, is dat die vrou wat deur haar gemeenskap uitgestoot is, die dorp Sigar red, toe sy ‘n getuie word van haar ontmoeting met die lewende Christus. Sy wat uitgestoot is deur haar dorp, tree nou inklusief op en vertel haar dorp van die wonderlike ontmoeting met Jesus.
Ons mensdom tree uiters eksklusief op, terwyl Jesus ons leer om inklusief te dink en op te tree teenoor vreemdelinge en mense wat anders as ons is. Wie inklusief leef, is dan ook goeie missionale werkers in God se akkers. Wie inklusief optree, verstaan iets van die hart van God en van die liefde van Jesus Christus. AMEN
(Ds. Paul Odendaal is leraar van die NG Kerk Adelaide.)
Wanneer die driewiel van geloof, hoop en liefde, sy wiele verloor.
Die drie gode van ons tyd ….
MISS BROUWERS on Keuses op kruispaaie
Johann Viljee on Waarom talm God so lank?
Elizabeth Lombard on Seisoene in my geestelike lewe…
Johan on MONUMENT VIR ‘N GOGGA
Veronica on Waarom talm God so lank?