fr en en fr nl nl nl en de en en de nl nl nl en it fr nl nb es nds nl nl es it nb nl fr en nl pl fr en nl af en en nl en nl en it en en en af en af af af af af af af af af af af af af af nl nl en en en nl en nl af af af af af af nl nl nl af af en en en af sv nb af af nl af af af af en es af af af af en en en en en en en nl af en nl af af af af nl af af af af af af af af nl nl en en en it nl af nl af af af af af af en tr fy nl af af af es af af af nl af nl af af af af en nl af af af af nl af af af en en en it af af en af af af af af af af af af af af af af af en en en nl af sv af af af af af af nds nl es af fr af af af af af af af af af af af en en it af en en af af af af af af nl af af af nl nl af nl af af en en en en en es af nl af af af af af af af nl af en nl af af af af af nl nl af af nl af af af af af en en it nl en nl af af af nl af af af af af nl nl nl nl nl af nl af en en en it af en de af af af af af af af en af af nl af sl en en nl af af af nl af af af af en en it nl af de et en en en en it af en it af af nl af af en en it fy en it af af nl af nl af af af en en en it nb en nb af nl af af af en en en nl en en en it nl af en af nl af af en af nl af af af nl af af af af af af af nl en en en it af en it af af af nl af nl af nl nl nl af en en en pt fi en it af af af nl af af af en en en it fi en nl af af af af af af af nl af nl en en it nl en it af af nl af af af af af en en en it af en af af nl af nl af af nl nl en en en it af en it af af af af af af af af nl nl af af nl af af af af af af en en it af en en it af af af af af af af af nl af af af af af af af af en en en it af af en en af en nl af af af af af en af en af af af af af nl nl af en en it af af en af af af nl af nl af af af af af af en en en en en en en en en en af en en af
Kerke  |   Skole  |  Sport  | Kuns en Kultuur  | Pretoria FM  | Skaak  | Geskiedenis en Legendes |
Algemene Nuus | Advertensies | Gesondheid  | Uitgewers, Boeke en Skrywers |Kontak Ons
Bailliepark  |  Mooirivier  |  M.L. Fick  |  Gimnasium  |  Volkskool Potchefstroom |  CVO
Nuuskommentaar: Nou nuwe denke oor Afrikaans-hofuitspraak
‎03 ‎January ‎2018, ‏‎08:37:14 AM | Herman Toerien
Hoofgebou op die Bloemfontein-kampus van die Universiteit van die Vrystaat Foto: UV Facebook
Die onus is nou veel meer as voorheen op Afrikaanssprekendes en vriende van Afrikaans om self die hand aan die ploeg te slaan om die taal te behou. Dit volg ná die onlangse uitspraak van die konstitusionele hof wat in wese op ongetoetste aannames ’n streep deur die grondwetlike regte getrek het wat Afrikaans en ander tale geniet.
Maroela Media het reeds op Nuwejaarsdag na die uitspraak verwys, en van die leemtes in die meerderheidsuitspraak. Intussen het kritiek hand oor hand aangegroei en lyk die uitspraak al hoe meer wankelrig. Die African Christian Democratic Party (ACDP) het gou politieke korrektheid in sy kritiek op die uitspraak vir ’n ses geslaan deur daarop te wys dat die meerderheidsuitspraak deur swart regters gelewer is, en die minderheidsuitspraak deur wit regters. Die potensiële implikasies hiervan is duiselingwekkend en kan die reputasie van die regbank enorme skade berokken.
Volksblad het vinnig ingespring met berigte wat op die verdeeldheid van die uitspraak dui. ’n Artikel deur Charles Smith gee breedvoerig inligting oor een van die minderheidsregters, regter Johan Froneman, se minderheidsuitspraak wat in wese baie krities teenoor die meerderheidsuitspraak staan.
Met die hervatting van Media 24 se gedrukte uitgawes vandag is die nuusdroogte wat die komkommertyd bring, goed deur veral Volksblad ingespan om die uitspraak te ontleed. Dit sluit ŉ hoofartikel in, en ’n omvattende middelblad-uiteensetting deur die redakteur, Gert Coetzee, waarvan die skakel met die skryf hiervan nog op Netwerk 24 ontbreek het. Charles Smith, wat kort ná die uitspraak sy mond uitgespoel het, het nou ’n artikel gebou om ’n Facebook-inskrywing deur die voorsitter van Solidariteit, Flip Buys. Ook dr. Theuns Eloff neem die saak op Netwerk 24 breedvoerig onder die loep. Ook hy wys op die wit-swart verdeling.
Dit is nie al berigte en artikels wat in die media beslag gekry het nie. Daar was ook onregstreekse berigte soos hoe prof. Jonathan Jansen gelooi word oor sy goedpratery van die uitspraak. Verskeie lesersbriewe oor die uitspraak is ook gepubliseer.
Om die kritiek in een sin te probeer saamvat: Dit maak nie sin om minderheidsregte wat pertinent in die grondwet ingeskryf is, summier ter syde te stel ten gunste van stellings en opvattings waarvoor geen beregbare bewyse gelewer is nie. Wat het van die juridiese status van positiewe reg geword? Die implikasies is dat iets soos grondgryp sonder kompensasie ook op grond van ’n historiese persepsie (wat feitelik heel verkeerd mag wees) as grondwetlik suiwer verklaar kan word.
Die laaste opmerking oor die uitspraak is ’n persoonlike een. Dit lyk of hoofregter Mogoeng Mogoeng elke keer baie ontsteld raak as hy na AfriForum verwys, soos ook in die verwysing na die straatnaamsage. Dit lyk nie baie volwasse en juridies afgerond nie.
Dit was ’n meerderheidsuitspraak in die hoogste hof. Wat nou?
Eerstens moet Afrikaanse instellings soos SolTech en Akademia met die hart, beursie en daad ondersteun word. Afrikaanssprekendes moet hul taal in elke opsig koester. Nie almal is vaardige skrywers nie, maar daar moet probeer word om nie die taal te skaad deur die gehalte van inskrywings op die internet nie. Op die gevaar af om op baie tone te trap: Wanneer kruisies getrek gaan word, kyk ook na die partye se hantering van Afrikaans.
Ondersteun Afrikaanse burgerlike organisasies soos AfriForum, want in ’n grondwetlike demokrasie speel burgerlike instellings ’n enorme rol en maak soos persvryheid ’n integrale deel van die grondwetlike demokrasie uit. Afrikaanssprekende werkers wat dit nog nie gedoen het nie, kan gerus oorweeg om lid van Solidariteit te word.
Sluit by ’n Afrikaanse kultuurbeweging aan.
Moenie Afrikaans die persoonlike domein van wittes probeer maak nie. Meer as die helfte van die Afrikaanssprekendes is bruin. In die konstitusionele hof se uitspraak is juis van die standpunt uitgegaan dat die gebruik van Afrikaans polarisasie tussen wit en swart teweegbring.
Afrikaanssprekendes in Nieu-Seeland gee al 17 jaar lank ’n lywige internet-gedrewe nuusbrief van hoë gehalte, Brokkies, weekliks uit. Elke week word ’n groot aantal Afrikaanse kerkdienste geadverteer. As ’n relatief klein groepie Afrikaanssprekendes so iets kan vermag, is die potensiaal wat veel meer in Suid-Afrika kan vermag, duiselingwekkend.
Ons kan nie nou maar in sak en as gaan sit nie, en ons durf ook nie eufories verdwaal soos hulle wat op die baie Afrikaanse boeke en opvoerings wys nie; met harde werk kan Afrikaans bloei en bly bloei.
En steun gerus Solidariteit se Plan B.
IEB-slaagsyfer beter as vorige jaar
‎03 ‎January ‎2018, ‏‎11:42:28 AM | Nico Strydom
Die slaagsyfer vir matrikulante wat die Onafhanklike Eksamenraad (IEB) se eksamen geskryf het, het effens verbeter vergeleke met verlede jaar se slaagsyfer.
Vanjaar se slaagsyfer is 98,76% teenoor die 98,67% van 2016. Soveel as 88,50% het toegang tot graadstudie behaal, 8,96% het vir toegang tot diplomastudie gekwalifiseer en 1,30% het toegang vir studie op die hoërsertifikaat-vlak behaal.
Altesaam 11 464 voltydse en 666 deeltydse kandidate van 212 eksamensentra regoor Suidelike Afrika het die eksamens in Oktober en November 2017 geskryf. In 2016 was daar 11 022 voltydse kandidate en 703 deeltydse kandidate.
“Die 2017 Nasionale Senior Sertifikaat- kandidate het baie goed gevaar en het weer eens getoon dat hulle met ŉ verbintenis tot harde werk oor hul 12 jaar van skoolgaan, en ondersteun deur ŉ toegewyde groep onderwysers en ouers, met vlieënde vaandels geslaag het. Hulle is gereed vir die volgende stap op hulle reis vir lewenslange leer,” het Anne Oberholzer, hoof uitvoerende beampte van die IEB, gesê.
Die sluitingsdatum vir die aansoek vir hernasiening is 10 Januarie 2018 en die uitslae van hernasiening sal op 5 Februarie 2018 bekendgemaak word. Die sluitingsdatum vir leerders wat vir inskrywing vir die aanvullingseksamen kwalifiseer en daarvoor aansoek wil doen, is 12 Februarie 2018.
Die IEB se verdeling van kandidate vir gr. 12 in 2017 by 212 IEB-geaffilieerde skole regoor die land, Mosambiek, Namibië en Swaziland, is soos volg:
Die CVO-kandidate van 2017 se IEB-eksamen het ŉ slaagsyfer van 100% behaal. Dit is ŉ verbetering op die 2016 slaagsyfer van 98.4% asook op 2015 se slaagsyfer van 95%.
Altesaam het die 124 voltydse kandidate 125 onderskeidings verwerf. Hanru Schoeman van CVO Potgietersrus het sewe onderskeidings en Louis Boshoff van dieselfde skool het ses onderskeidings asook een vir gevorderde Afrikaans, dus het hy ook sewe onderskeidings behaal. JDP Bothma van CVO Dankbaar in Bloemfontein en BPJ Grobler van CVO Lichtenburg het elk ses onderskeidings behaal. Etienne Fourie van Privaatskool Hoëveldrif vir CVO in Bethal het vyf onderskeidings behaal.
Vyf kandidate het elk vier onderskeidings behaal.
Schoeman is onder die algehele top-5% van IEB-presteerders. Hy en Boshoff is onder die top-1%-presteerders in Afrikaans Huistaal. Boshoff is ook onder die top-1%-presteerders van IEB in Engels Eerste Addisionele Taal en Lewenswetenskap. Die beste presteerders in van die vakke kry op 12 Januarie 2018 tydens ’n formele dinee erkenning vir hulle prestasies.
CVO-skole is onafhanklike Christelike Afrikaanse skole landwyd.
Skool in rou ná twee onnies sterf
‎10 ‎November ‎2017, ‏‎10:14:49 AM | Mariné Lourens
Die Carolina-gemeenskap in Mpumalanga is geruk nadat twee geliefde onderwysers van ŉ plaaslike skool vandeesweek in ŉ motorongeluk gesterf het.
Zelmarie Fourie (25) en Francois Grundelingh (25), albei onderwysers aan die Carolina Akademiese Skool, is dood toe ŉ bakkie Woensdagmiddag op die N4 naby die Van Dyksdrift-afrit glo van agter teen hul VW Polo gebots het. Fourie het op die toneel gesterf, terwyl Grundelingh na ŉ hospitaal gehaas is waar hy later breindood verklaar is.
Nollie de Beer, skoolhoof van die Carolina Akademiese Skool, het aan Maroela Media gesê Fourie en Grundelingh het nie ŉ bloedverwantskap gehad nie, maar het saam grootgeword en na mekaar as broer en suster verwys.
“Francois het as ŉ weeskind grootgeword en het deur sy lewe by verskillende pleegouers beland. Hy was in ŉ stadium ook by die Fouries en het soos Zelmarie se boetie in hulle huis grootgeword. Hy het altyd na haar as sy suster verwys,” het De Beer gesê.
Volgens De Beer was Fourie en Grundelingh op pad Witbank toe om te gaan fliek toe die ongeluk gebeur het. “Ons weet nog nie wat presies gebeur het nie omdat die ongeluk nog deur die polisie ondersoek word. Ek vermoed egter dat hulle in ŉ reënbui ingery het en dat die Polo toe spoed verminder het om by die padomstandighede aan te pas. Ek vermoed die bakkie het nie spoed verminder nie en het van agter teen hulle vasgery,” het hy gesê.
Hy het gesê die wrakstukke toon ook duidelik dat die bakkie voor skade opgedoen het en die Polo aan die agterkant van die voertuig.
De Beer sê hy verneem die bestuurder van die bakkie het van die toneel gevlug. Kapt. Khanyisile Zwane, woordvoerder van die polisie, het aan Maroela Media bevestig dat die bestuurder van die bakkie by die polisie se aankoms op die ongelukstoneel nie op die toneel was nie. Sy het gesê die bestuurder is nog nie sedertdien opgespoor nie. Die polisie ondersoek die voorval.
Grundelingh het sedert Februarie as ŉ wetenskaponderwyser vir die intermediêre fase by Carolina Akademiese Skool gewerk, terwyl Fourie in Mei as ŉ wiskundeonderwyser vir die intermediêre en senior fases aangesluit het.
Volgens De Beer is die leerders en personeel by die skool in rou gedompel na die skielike verlies van twee geliefde onderwysers. “Ons het Donderdag sielkundiges, beraders en plaaslike predikante hier by die skool gehad. Lede van die beheerliggaam was ook hier en ons het ook ŉ youth coach wat almal gehelp het om die leerders en personeel by te staan nadat ons hulle die nuus meegedeel het.
“Ek het Donderdag teen 11:00 ŉ boodskap aan al die ouers gestuur dat hulle hul kinders kan kom uitteken en huis toe neem en die personeel het ook vroeër huis toe gegaan. Ek het net gesien almal was baie ontsteld en ons sou nie sinvol kon skoolhou nie. Vandag is alles weer terug na normaal of so normaal soos dit kan wees. Die leemte is egter steeds daar.”
De Beer het gesê ŉ gesamentlike gedenkdiens vir Fourie en Grundelingh sal volgende week in Groblersdal gehou word, terwyl die skool ook Dinsdag by die plaaslike NG Kerk ŉ gedenkdiens sal hou wat deur leerders, ouers en die gemeenskap bygewoon sal word.
Fourie sal in Knysna begrawe word, terwyl Grundelingh in Groblersdal ter ruste gelê sal word.
Ek gaan nee sê: My kind is my verantwoordelikheid
‎09 ‎November ‎2017, ‏‎04:06:44 PM | Dirk Hermann
Dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit.
Ek is net ŉ gewone ouer met vier dogters, almal nog op skool. Soos ŉ gewone ouer is ek, ŉ gewone burger, gefrustreerd oor baie dinge in die land. Soos die meeste gewone mense het ek geduld met baie dinge, maar oor iets wat my kinders raak, is ek, soos ander gewone ouers, buitengewoon ongeduldig. Kom ek stel dit anders: dit maak my woedend as iemand my kinders benadeel.
Die voorgestelde wysigings aan die Wet op Basiese Onderwys wil van my kinders staatsobjekte maak, onderdanig aan ŉ staatsideologie. Die idee krap waar nie gekrap moet word nie; dit krap in my hart. Die nuwe wysigings verander openbare skole in staatskole. Die staat sprei sy tentakels in my huis in en ontneem net eenvoudig ouers die reg om deur hul beheerliggame besluite te neem.
Ek is ŉ demokratiese burger, nie ŉ staatsonderdaan nie. Ek wil ŉ sê hê oor my lewe tot op die laagste vlak. Dit geld nog soveel meer vir my kinders.
Skole is mikro-demokrasieë. Dit is plekke waarheen ouers hul kinders neem om onderrig te ontvang en opgevoed te word. Hulle neem saam verantwoordelikheid vir hul kinders en verkies beheerliggame wat oor die skole moet “regeer”.
Die staat wil die demokrasie van skole wegneem en vervang met staatsdiktatorskap. Om ŉ meer bekende begrip te gebruik: die staat wil die skole kaap.
Deur die nuwe wysigings wil die staat besluit oor toelatings, oor taal, oor skoolkapasiteit en oor aanstelling van onderwysers. Die departement kan besluit oor klasgroottes en taalsamestelling. Panyaza Lesufi, LUR van onderwys in Gauteng, het vandeesweek oor die radio gesê daar is nie plek vir Afrikaanse skole nie. Sy doel is om klasse te vergroot tot 60 of 70 kinders, in teenstelling met konsensus wêreldwyd dat kleiner klasse tot beter onderrig lei, veral op skoolvlak. ŉ Klaskamer met 70 kinders gaan net lei tot ŉ oorwerkte onderwyser wat swak onderrig aan 70 kinders gee. Uitnemendheid word ingeboet vir inklusiwiteit.
Met alle respek, die probleem is nie skole wat uitsluit nie, maar te min skole. Die oplossings wat voorgestel word, is ŉ klag teen die staat se onvermoë om nuwe skole te bou.
Ander voorgestelde wysigings is dat die onderwysdepartement skole kan dwing om fasiliteite met ander skole te deel. Die hoof van die departement kry die mag om beheerliggame eensydig te ontbind. Skoolfasiliteite wat deur ouers onderhou en verbeter word, moet gratis aan die departement beskikbaar gestel word.
Aanstellings van onderwysers moet streng volgens regstellende aksie en rasverteenwoordiging geskied. Onderwysers moet selfs verslag doen oor hul eie en hul huweliksmaat se finansies. Alle skryfbehoeftes en studiemateriaal moet sentraal verkry en versprei word.
Minister, u wil dus die seggenskap van ouers om te besluit oor die huishoudelike sake van die skool wegneem. Skoolgemeenskappe gaan van hul skole vervreem word, want hulle het nie meer inspraak nie.
Die staat word al swakker, maar die regering wil meer regeer. Die wetgewing gaan goeie skole in slegte skole, en slegte skole in nagmerries verander.
Deur die wysigings word die staat nie méér demokraties nie, maar minder demokraties. Suid-Afrika word só ŉ staatsdiktatuur. Dit is ŉ verloor-verloor-verloor-scenario.
Voor 10 November moet Suid-Afrikaners kommentaar op die wysigings lewer. Ek, soos tienduisende ander ouers, gaan nee sê. Ek gaan nee sê vir skoolkaping deur die staat. Ek gaan nee sê vir die staat se planne om openbare skole in staatskole te omskep.
My kind is mý verantwoordelikheid en daarom wil ék besluit. Los my kinders uit!
• Enigiemand wat kommentaar wil lewer, maar onseker is waarheen dit gestuur moet word, kan van Solidariteit se gebruikersvriendelike kommentaarplatform gebruik maak by die #VIRskole-platform. Elkeen se kommentaar sal afsonderlik aan al die korrekte partye aangestuur.
Staat dra al minder tot onderwys by, maar wil al meer voorskryf
‎08 ‎November ‎2017, ‏‎06:30:07 AM | Ander skrywers
Om onderwys van wêreldgehalte te bied moet ons by die wêreld se bestes gaan leer
Die voorgestelde wysigingswetsontwerp op die Skolewet is heel gepas op Vrydag die dertiende gepubliseer. Wysigings aan die Skolewet sal neerkom op nasionalisering van skole. Dit sal openbare skole in Suid-Afrika omskep in staatskole waarin amptenare finale sê het oor alle sake van belang.
ŉ Mens kry die indruk dat top-presterende Afrikaanse skole die regering meer grief as wat onderpresterende skole hulle pla. Afrikaanse skole se goeie onderwys, gesonde dissipline en netjiese fasiliteite was nog altyd ŉ doring in die ANC-regering se vlees, ten spyte van die feit dat hierdie skole minimale ondersteuning van die staat ontvang. Skole se munisipale rekeninge is dikwels meer as die totale staatsubsidie wat hulle ontvang! Volgens ’n studie wat Fedsas in 2014 gedoen het, bestee die gemiddelde skoolgeld betalende hoërskool 5% van hul inkomste op munisipale dienste, terwyl die staatsubsidie van hierdie skole slegs 3,6% van hul totale begroting is.
Die demokratiese Skolewet van 1996 gee aan skoolgemeenskappe die mag om te besluit oor hul skole se wel en wee, maar veroorsaak groot frustrasie vir outokratiese amptenare soos Panyaza Lesufi, Gautengse LUR vir onderwys, wat ten alle koste hul doelwitte van radikale sosio-ekonomiese transformasie in skole wil deurvoer. Daarom wil die staat openbare skole kaap en ouers hul demokratiese reg tot inspraak ontneem.
Die Skolewet plaas egter steeds ewe gerieflik die plig op beheerliggame om “alle redelike maatreëls binne hul vermoë te tref om die hulpbronne deur die Staat voorsien aan te vul ten einde gehalte van onderwys te verhoog”. In Suid-Afrika dra die staat dus al minder tot onderwys by, maar wil al meer voorskryf en beheer.
Voorgestelde veranderings aan wetgewing gee aan amptenare in die onderwysdepartement se hoofkantoor mag om alleen oor aanstellings en bevorderings te besluit, sonder om skoolbeheerliggame in die saak te ken. Uitsluiting van beheerliggame uit die aanstellingsproses van skoolhoofde was presies die oorsaak waarom ouers van Roodepoort Primary, Hoërskool Kakamas en Klipspruit West High in opstand gekom het en onderrig by hierdie skole vir weke ontwrig is. Aanstellings deur staatsamptenare wat niks van die skool en skoolgemeenskap weet nie, sal tot gevolg hê dat alle skole verswak, gemeenskappe se goedgesindheid verloor word, en dat skole nog moeiliker van onderpresterende onderwysers ontslae kan raak.
Wetswysigings maak die deur oop vir die onderwysdepartement om funksionele skole te dwing om enige hoeveelheid leerders, en leerders van enige taalvoorkeur in te neem, tot op ŉ punt dat suksesvolle skole ook nie meer gehalte onderrig kan bied nie – ongeag die ywer van die onderwysers en bydraes van ouers om meer klasse te bou en nog personeel aan te stel!
Wysigings verplig skole om kwartaalliks, sowel as jaarliks, in die grootste detail verslag te doen oor hul huishoudelike finansies. Die LUR se toestemming moet verkry word vir uitgawes, huurooreenkomste, en vervreemding van bates, ongeag of dit met die staat se karige subsidie of met ouers of skenkers se geld gedoen word. Daar word boonop verwag dat onderwysers op versoek hul eie – en hul lewensmaat – se persoonlike finansies aan die departement moet verklaar.
Hierdie sentralisering van mag en toenemende voorskriftelikheid van die staat raak ook private skole en selfs tuisonderrig. Private skole sal aansienlik meer voorskrifte moet gehoorsaam voordat hulle kwalifiseer vir (baie beperkte, onvoorspelbare) staatsubsidie, terwyl die uitgerekte, onlogiese, duur proses vir registrasie van private skole glad nie aandag kry nie. Selfs tuisskool-ouers sal volgens die voorgestelde wetswysigings aan moeiliker registrasievereistes moet voldoen om wettig hulle eie kinders se eie onderwys te behartig. Om sake te vererger word die straf om ’n skoolpligtige kind “onwettig” van skoolbywoning te weerhou, verhoog van ses maande na ses jaar!
Die gemeenskap se rol in goeie onderwys
In beginsel trek die wysigingswet ’n streep deur gemeenskappe se betrokkenheid en beperk ouers se inspraak in die onderrig van hulle kinders. Die wysigingswet druk ’n outokratiese en voorskriftelike model van staatskole op ons af, waar staatsamptenare skole voorskryf en beheer.
Soveel as 20% van skole in Suid-Afrika is uitnemend, natuurlik danksy roepingsgedrewe onderwysers en goeie bestuur, maar ook as gevolg van betrokke ouers. Afrikaanse skole word deur ouerbetrokkenheid gekenmerk: gemeenskapsleiers is lede van skoolbeheerliggame, ouers help geld insamel, plant gras, bou sportvelde, dra ekstra by. Sonder skoolgemeenskappe wat omgee en help waar hulle kan, is dit onmoontlik vir skole om te presteer.
Selfs in die “deep rural” platteland, waar heelwat skole disfunksioneel is, is skole suksesvol waar gemeenskappe hul skole koester en beskerm. Sprekende voorbeelde is hiervan is die Thengwe en Mbilwi Secondary School in Limpopo, wat jaar vir jaar die lys van 20 top-skole haal met hul uitstekende matriekuitslae in wiskunde en fisiese wetenskap.
Skoolgemeenskappe aanvaar eienaarskap vir skole omdat ouers inspraak het in die onderrig van hulle kinders deur verteenwoordiging op skoolbeheerliggame. Ouers aanvaar ook die verantwoordelikheid om hul skool se bronne aan te vul, want die Skolewet beskerm skole se reg om hul eie bates te bestuur tot voordeel van hul kinders. Sentraliseringsmagte sal wel bydra om skole “radikaal te transformeer”, sodat alle openbare skole Engels word en alle personeel en leerders verteenwoordigend van die land se rasse-samestelling is. Dit gaan egter terselfdertyd ’n einde maak aan moedertaalonderrig en vrywillige hulp en bydraes van ouers wat tot dusver gehalte onderwys in alle goeie openbare skole verseker het.
Minister Angie Motshekga tydens die bekendmaking van die 2013 matriekslaagsyfer. Foto: GCIs/SAPA
Groter selfstandigheid op skoolvlak vorm wêreldwyd deel van suksesvolle onderwysstelsels. Skole se prestasie verhoog betekenisvol wanneer hulle vryheid het om self te besluit oor aanstellings, kontrakte, die akademiese program en toewysing van bronne.
In disfunksionele onderwysstelsels bestaan die vrees soms dat privatisering staatsbeheer sal beperk en dat leerders na gehalte skole sal stroom, sodat swak staatskole onderbenut agterbly. Dit lei tot politieke inmenging in skole en pogings tot sentralisering van ŉ oneffektiewe openbare onderwysstelsel, soos met die voorgestelde wysigingswet die geval is.
As die Suid-Afrikaanse regering eerlik poog om ons onderwysstelsel te verbeter, is dit nodig dat hulle kers opsteek by die wêreld se bestes. Suksesvolle onderwysstelsels wêreldwyd wentel toenemend meer magte en verantwoordelikhede af na skole. In lande waar onderwys floreer word openbare skole sover moontlik deur die staat befonds, maar grootliks selfstandig bedryf, binne ŉ vasgestelde raamwerk vir aanspreeklikheid. Selfs in arm lande waar staatshulp beperk is, speel gemeenskappe ŉ groot rol in voorsiening van onderwys. Vennootskappe tussen skole en sakeondernemings, “social franchises”, geloofsorganisasies en plaaslike gemeenskappe dra by tot gehalte onderwys in verskeie Afrika lande.
Wat kan ons doen?
Die krisis van die groot aantal disfunksionele skole in Suid-Afrika spruit uit dekades se swak bestuur deur onderwysowerhede. Dit kan nie deur sentralisering van mag reggestel word nie. Die krag en ondersteuning van skool gemeenskappe is juis een van die sterkpunte in ons onderwysstelsel, waarop gebou moet word. Daar moet egter op ŉ nuwe manier voortgebou word op die tradisie van ouers se betrokkenheid, ywer en vrygewigheid.
• Ouergemeenskappe moet steeds alles in hul vermoë doen om skole se hulpbronne aan te vul om gehalte onderwys te verseker. Nuwe planne moet egter bedink word om gemeenskapsfondse steeds tot voordeel van skole aan te wend, maar onafhanklik van die skool se rekening te bestuur. Deur gebruik van onafhanklike ouerverenigings en trusts kan geld steeds in belang van die skool ingesamel word, maar diskresie oor die aanwending van hierdie fondse bly by die gemeenskap en word nie die besluit van ’n staatsamptenaar nie.
• Die handhawing en versterking van moedertaalonderwys in openbare skole is baie belangrik. Afrikaanse gemeenskappe moet nie naïef wees om Afrikaanse openbare skole as ’n gegewe te aanvaar nie. Daar moet ook gewerk word aan planne vir die oprigting en finansiering van Afrikaanse private skole, wanneer dit strategies nodig word.
• Goeie onderwysers moet seker maak hulle is onmisbaar en hul werk word beskerm. Word deel van ŉ vakvereniging wat sorg vir onderwysers se professionele ontwikkeling, byvoorbeeld die Vereniging vir Afrikaanse Wiskunde Onderwysers, Afrikaanse Grondslagfase Vereniging of GeRAT – vir Afrikaanse taal onderwysers. Ondersteun ook Solidariteit en Fedsas se veldtogte teen die wysigingswet.
• Provinsiale onderwysdepartemente sloer tans om vakante poste by skole te vul. Skoolbeheerliggame, vakbonde en beheerliggaamorganisasies moet druk plaas op provinsiale onderwysdepartemente om te verseker dat vakante poste gevul is teen Desember 2017.
• Vergewis jouself van die feite. Vind uit wat die voorgestelde wysigings aan die Onderwyswet beteken en laat jou stem hoor as deel van die #VIRskole-veldtog – of jy ’n ouer, onderwyser of bekommerde lid van die gemeenskap is.
Vir die slegte om te oorwin moet genoeg goeie mense net niks doen dit nie. Gebruik die geleentheid om voor 10 November 2017 jou mening te lug.
• Melanie Buys is ŉ onderwysspesialis by Helpende Hand se Skoleondersteuningsentrum. Sy het onlangs haar meestersgraad in onderwysbestuur voltooi met navorsing oor “Private befondsing van openbare skole in Suid-Afrika”.
Waaroor die bohaai oor skolekaping?
‎03 ‎November ‎2017, ‏‎05:30:28 AM | Ander skrywers
Die voorgestelde Wysigingswetsontwerp op Basiese Onderwys het tot groot konsternasie in die onderwyssektor gelei. Die voorgestelde wysigings is onder meer daarop gemik om sekere funksies van skoolbeheerliggame in te perk, insluitend aanbevelings oor sekere aanstellings, toelatings- en taalbeleid, asook bepaalde finansiële funksies. Dr. Jaco Deacon, onderwysregspesialis en adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) gee ŉ uiteensetting van die werklike omvang van hierdie wetsontwerp.
Waaroor gaan die bohaai? Indien iets nie werk nie, moet daar tog sekerlik daadwerklik opgetree word en tans funksioneer net 20% van die land se 23 719 openbare skole goed. Maar dít is juis waar die groot kopkrap begin – weinig van die 46 klousules in die voorgestelde wet gaan enigsins iets doen aan die werklike probleme in die stelsel. Inteendeel, dit gaan die handjievol skole wat top-prestasies lewer eenvoudig sink.
Die aanhef van die Skolewet bepaal dat “hierdie land ŉ behoefte het aan ŉ nuwe nasionale stelsel vir skole wat die onregte in onderwysvoorsiening van die verlede sal regstel, onderwys van progressief hoë gehalte aan alle leerders sal voorsien en op hierdie wyse ŉ hegte fondament vir die ontwikkeling van al ons mense se talente en bekwaamhede sal lê, die demokratiese transformasie van die gemeenskap sal bevorder, rassisme en seksisme en alle ander vorms van onregverdige diskriminasie en onverdraagsaamheid sal bekamp, tot die uitwissing van armoede en die ekonomiese welstand van die gemeenskap sal bydra, ons verskeidenheid van kulture en tale sal beskerm en bevorder, die regte van alle leerders, ouers en opvoeders sal handhaaf, en hul aanvaarding van verantwoordelikheid vir die organisasie, beheer en finansiering van skole in vennootskap met die Staat sal bevorder.”
Die wysigingswet trek ŉ dik, rooi streep deur hierdie doel en die model van openbare skole waar gemeenskappe eienaarskap vir skole aanvaar en ouers direkte inspraak in die onderrig van hulle kinders het. Die wysigingswet druk ŉ verdoeselde model van staatskole op ŉ demokratiese samelewing af waar die staat sentraal staan en staatsamptenare op ŉ outokratiese wyse die septer swaai. Die hele manier waarop hierdie wysigingswet nou gestoomroller word, dui nie juis op bona fide samewerking tussen staat, leerders, ouers en opvoeders nie.
Witskrif 1 van 1995 was een van die voorlopers vir die Skolewet en in dié dokument is bepaal dat die eienaarskap van skole teruggegee moet word aan skoolgemeenskappe en dat ouers direkte inspraak in die onderrig van hulle kinders moet hê. Skole het regspersoonlikheid ontvang wat deur beheerliggame beheer word en die meerderheid lede van beheerliggame is ouers.
Met magte kom daar natuurlik verantwoordelikheid en die Skolewet is so opgestel dat die staat die verantwoordelikheid ontvang het om toe te sien dat beheerliggame behoorlik toegerus word vir hul belangrike taak. Dit is hier waar die probleem begin, met provinsiale onderwysdepartemente wat nie die nodige of voldoende opleiding of ondersteuning aan beheerliggame gee nie.
Dit is ŉ feit dat baie skole swak beheerliggame het, maar by ŉ gebrek aan opleiding en ondersteuning deur die staat het dit ŉ baie gerieflike argument vir amptenare en politici geword om skielik alle beheerliggame (lees: ook ouers) se magte te verwater.
Dit is ook ŉ feit dat bevoegde beheerliggame en goed funksionerende skole ŉ doring in die vlees van amptenare en politici is. Beheerliggame wat hul regte ken en in die beste belang van die skool optree duld nie onregmatige inmenging of die vertrapping van skole se belange nie.
Om die volle sê oor aanstellings van skoolhoofde en ander senior personeel aan amptenare te gee is om vir wolf skaapwagter te maak! Ouers weet wat is die behoeftes van die skool en skoolgemeenskap en baie beheerliggame gaan deur volledige aanstellingsprosesse om juis die regte leiers aan te beveel. As ŉ amptenaar “iewers in ŉ kantoor” moet besluit oor die aanstellings gaan ons meer onrus en onstabiliteit in skole sien. Hofsake gaan meer word, nie minder nie. Provinsiale departemente moet baie meer doen om seker te maak dat elke skool ŉ goeie skool is en dan is taal- en toelatingsbeleid ook nie meer ŉ kwessie nie.
Ons hoor gereeld dat onderwys ŉ “samelewingsaangeleentheid” is – dit is so! Die samelewing moet dus nou sy stem laat hoor. Ons het geleentheid tot 10 November om kommentaar op die wysigingswet te lewer. Gewone mense, burgers van die land, pa’s en ma’s, oupas en oumas word saam met die burgerlike gemeenskap opgeroep om hul mening te lug.
Onthou ook die E-tol-lesse – dit is baie moeilik om ŉ besluit te beveg as jy die geleentheid gemis het om insette te lewer voordat die besluit geneem is. As die elektroniese hekke eers opgesit is, kom hulle moeilik en teen groot koste af.
So, waaroor gaan die bohaai? Ons het openbare skole, nie staatskole nie en dit moet so bly. Kinders het die meeste om te verloor as ouers nie meer insae in onderwys het nie. Laat jou stem tel.
Fedsas het reeds ŉ veldtog op sosiale media geloods met die hutsmerk #StopSkoleKaping en #StopSchoolCapture. Die publiek het tot 10 November vanjaar om kommentaar lewer en Fedsas moedig alle Suid-Afrikaners aan om kommentaar te lewer. ŉ Afskrif van die wetsontwerp is op Fedsas se webtuiste beskikbaar by www.fedsas.org.za onder die skakel vir “Wat is nuut?”
• Dr. Jaco Deacon is die adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole, outeur van Skoolbeheer: Antwoorde op alledaagse uitdagings, Case Law Handbook on Education en redakteur van die Juta Education Law and Policy Handbook.
AfriForum se teenboelieveldtog: Oorsake van afknouery in skole
‎04 ‎August ‎2017, ‏‎05:30:13 AM | Ander skrywers
Leandie Lombaard. Foto: Mariska Batt.
Skoolgeweld en afknouery kan ’n invloed op enige kind uitoefen. Een van die vernaamste faktore wat van kinders en adolessente ’n teiken van afknouery maak is as hulle as “anders” beskou word. Voorbeelde van andersheid sluit die volgende in: kinders wat wees gelaat word, kinders met gestremdhede, sosiale status wat met etnisiteit geassosieer word, kinders in huishoudings waar MIV/vigs, armoede en kulturele en taalverskille voorkom, asook kinders wat aan migrasie of verplasing blootgestel word. Volgens ’n Unesco-verslag kan fisieke voorkoms ook as risiko dien vir kinders of adolessente om ’n teiken van afknouery te word, soos byvoorbeeld om oorgewig of selfs ondergewig te wees.
Skole is veronderstel om ’n veilige hawe vir kinders te wees waar hulle nooit hoef te vrees om op die skoolterrein of speelgronde te beweeg nie – waar niemand vir hulle wag om hul lewe te versuur nie. Selfs al is dit die geval moet kinders kan huis toe gaan met ’n goeie gemoed waar hulle van die dag se drama by die skool kan vergeet. Ongelukkig werk dinge egter nie altyd uit soos ’n mens hoop nie. Met die toename in internetgebruikers kan al hoe meer kinders by hulle sosialemediarekeninge inteken en sodoende uitvind indien iemand van hulle skool iets vernederend oor hulle gepubliseer het. ’n Goeie voorbeeld hiervan is die geval van die 14-jarige Bloemfonteinse meisie wat deur twee seuns verkrag is terwyl ’n derde seun ’n video-opname daarvan gemaak het. Hierdie voorval kan as seksuele afknouery, asook kuberafknouery beskou word. Maroela Media het ook vroeër hieroor berig.
Die meeste kinders besef dat boeliegedrag ander kan seermaak. So waarom sal een kind dan ’n ander kind wil boelie? Moet ouers, onderwysers en skooladministrateurs nie uitvind waarom sommige kinders dit nodig ag om ander te boelie nie? Daar is absoluut geen verskoning vir iemand om ander te teister, te martel of te verneder nie, maar die meeste boelies het onderliggende kwessies wat hulle tot hierdie soort gedrag – boeliegedrag – dwing. Populariteit en mag kan as uiters belangrik deur boelies beskou word, daarom laat hulle hul toorn op slagoffers los wat gesien word as leerders wat nie so “goed”, “sterk” of “mooi” soos hulle is nie. Boelies sal nooit iemand aanvat wie hulle weet teen hulle sal opstaan nie. Om die algemene oorsake van afknouery te verstaan, is dit belangrik om te weet wat die eienskappe van slagoffers van boeliegedrag is.
In die meeste gevalle is slagoffers:
• ongewild/nie so populêr soos die boelie nie;
• van ’n ander ras of geloof;
• swaksiende en dra dus bril;
• van ’n ander sosio-ekonomiese agtergrond; en
Hoewel boelies selfversekerd voorkom, is hulle eintlik onseker oor hulleself en kan hulle ook minderwaardig teenoor ander voel. Wanneer hulle ander leerders sleg behandel, is dit ’n manier om hulle beter oor hulself te laat voel en hulle gebruik dit as ’n hanteermeganisme. Om die gevoel van mag en status te behou, moet die oortreder dus voortgaan met hierdie soort gedrag.
Vyf algemene oorsake van afknouery:
1. Boelies kom uit wanfunksionele gesinne: ’n Wanfunksionele gesin waarborg geensins dat ’n kind in ’n boelie sal ontaard nie, hoewel meeste boelies uit huise afkomstig is waar daar min of geen liefde of eerlikheid is nie. Hulle neem ook op ’n gereelde basis waar hoe hulle ouers aggressief teenoor hul vriende, broers/susters of ander familielede optree.
2. Boelies moet in beheer wees: Kinders wat ander kinders rondstamp of slaan streef daarna om populêr te wees of mag te hê. Hulle vind dit bevredigend indien ander kinders hulle aan hulle onderwerp. Hierdie soort kinders is impulsief en hardkoppig en floreer wanneer hulle slagoffers bang is in hulle teenwoordigheid.
3. Boeliegedrag word beloon: Die meeste kinders boelie nie opsetlik nie, hoewel die oortreder per ongeluk beloon word wanneer die slagoffer ingee, soos byvoorbeeld om hulle snoepiegeld of besittings vir die boelie te gee. Hulle word dus ook beloon omdat hulle meer aandag kry deur ander te boelie en sodoende word hulle meer populêr of kry hulle meer mag omdat ander kinders vir hulle bang is. Hierdie beloning wat onbedoeld plaasvind het tot gevolg dat boeliegedrag versterk word en dit kan die oortreder aanmoedig om ander kinders ook te boelie.
4. Boelies neem nie ander se gevoelens in ag nie: Sommige kinders het min of geen empatie nie, of hulle vind vreugde daarin om te sien hoe ander kinders ly. Wanneer hulle iemand seermaak, weet hulle geensins wat die slagoffer of die ander kinders om hulle voel nie. Soms kan die oortreder selfs plesier daarin vind om ’n ander kind seer te maak. Die reaksie van die slagoffer kan die boelie ’n gevoel van vervulling gee en daarom sal hy dus aanhou met hierdie soort gedrag.
5. Boelies kan nie hulle emosies reguleer nie: Wanneer kinders geïrriteerd of kwaad raak kan hulle hulself gewoonlik stop om dinge te doen wat ander kinders moontlik kan seermaak. Wanneer kinders nie die vermoë het om hulle emosies te reguleer nie kan klein struikelblokke/irritasies veroorsaak dat hulle oorreageer en dan heeltemal beheer oor ’n situasie verloor. ’n Voorbeeld hiervan is wanneer ’n kind onskuldig in die gange van die skool loop en dan per ongeluk teen ’n boelie vasloop. Selfs al vra die kind om verskoning kan die boelie sy humeur verloor en die ander kind slaan.
Afknouery in skole is tans ’n groot probleem en iets wat deel van die samelewing sal bly indien ouers, onderwysers en ander rolspelers nie die oorsake van boeliegedrag identifiseer nie. Met die korrekte hulpbronne en leiding kan kinders die regte hulp ontvang wat hulle benodig om konflik te hanteer, in stede daarvan om dit te hanteer deur ander te boelie.
Die burgerregte-organisasie AfriForum het verlede week sy teenboelieveldtog by Laerskool Roodekrans in Roodepoort, Gauteng, van stapel gestuur. Dié projek dien as bewusmaking van afknouery in skole en sluit inligtingsessies met kinders, onderwysers en ouers in. Dit is belangrik vir die AfriForum Navorsingsinstituut (ANI) en die trauma-eenheid om saam met kinders, onderwysers en ouers te werk om ’n verskil te maak en afknouery in skole hok te slaan.
“Ons is dankbaar dat AfriForum hierdie bewusmakingsprojek by ons skool aangebied het, aangesien ons ’n waardegedrewe skool is wat waardes soos eerlikheid, omgee vir ander, verantwoordelikheid, integriteit en respek nastreef,” sê Deon Rousseau, hoof van Laerskool Roodekrans.
Indien jou kind se skool by hierdie projek betrokke wil raak, stuur ’n e-pos na boelie@afriforum.co.za.
LUR van onderwys sê oor skool se haarstylbeleid
‎25 ‎July ‎2017, ‏‎06:55:33 PM | African News Agency
Windsor House Academy (Foto: ANA)
Panyaza Lesufi, LUR van onderwys in Gauteng, het Dinsdag leerders van ŉ privaat skool in Kempton Park toegespreek oor die skool se haarstylbeleid.
Lesufi het Windsor House Academy drie maande gegun om nuwe beleide op te stel wat gelykheid sal bevorder wat betref die omstredenheid oor leerders se haarstyle.
“Geen leerder sal geskors word oor kwessies met ŉ haarstyl nie. Niemand sal geviktimiseer word nie,” het hy aan die skoliere gesê.
Elf swart leerders is Maandag by die skool “weggejaag” omdat hulle hare nie netjies was nie.
“Nomineer vier meisies wat met die bestuur sal vergader en ek sal oor drie maande terugkom om seker te maak dat nuwe beleide geïmplementeer is wat almal sal respekteer.”
Windsor House Academy moet hul huidige haarstylbeleid opskort en die skool moet ŉ nuwe beleid saamstel deur insette deur die meisies en die skool se bestuur om seker te maak dat die beleid vir alle leerders gelyk sal wees.
Siyabonga Ngwenya, ŉ tannie van een van die meisies wat die skool moes verlaat, het gesê dit het al vantevore ook gebeur en dit is nie die eerste keer dat die meisie haar hare moes verander nie.
Sy het gesê die skoolhoof, Mariette van Heerden, het aan die meisies gesê hulle moet nie dink hulle daar sal ook oor hulle gepraat word soos die geval met Pretoria Girls High was nie, want hierdie is hulle skool.
Pretoria Girls High School was verlede jaar in die nuus toe swart leerders aangesê is dat hulle nie afro-haarstyle mag hê nie.
“Daar is vir hulle gesê dat indien hulle hare nie vandag behoorlik is nie, sal hulle nie in die skool toegelaat word nie, maar ek het my susterskind gebring,” het Ngwenya gesê. Sy het bygevoeg daar is nie bepaalde reëls oor haarstyle wat by die skool toegelaat word nie en toe sy die gedragskode versoek het, het die skool gesê sy kan dit nie kry nie, omdat sy nie die biologiese ouer van die kind is nie.
Nadat hy ŉ privaat gesprek met Van Heerden gehad het, wou Lesufi by die leerlinge weet wat gebeur het, om ŉ begrip te kry van wat gebeur het.
“Die gedragskode verander deurgaans. Hoe moet ons ons hare hanteer?” het een van die swart leerders gesê wat huis toe gestuur is. “ŉ Meisie het ŉ afro gehad en hulle het gesê dit is nie netjies nie.”
“Wanneer die situasie buite beheer raak, reageer die bestuur hoe hulle in daardie oomblik voel en dit is onregverdig. Ek is in matriek en ek het ŉ hele dag gemis. Ek is aangesê om die vlegsels uit te haal en die volgende dag het hulle gesê dit is ŉ behoorlike haarstyl,” het nog ŉ leerder gesê.
“Dissipline is orde, of ons dit waardeer of teenstaan,” het Van Heerden gesê.
“Ons sien al die skole het hierdie kwessie, maar ek dink nie dis buite beheer nie,” het Lesufi gesê. “Die enigste probleem is in privaat onderwys en daarom het ons hierheen gehaas. Mens kan hoor die meisies sukkel, hulle het hulp nodig en ek sal my span vra om hulle by te staan.”
Hy het ook gesê daar is ŉ saak by Klipspruit West High School, waar die skool ontwrig is toe ŉ swart skoolhoof aangestel is. “Moenie ras gebruik om sekere kwessies te hanteer nie. Ek gaan môre soontoe.”
Kweek ŉ groei-ingesteldheid by jou kind
‎25 ‎July ‎2017, ‏‎03:32:37 PM | Esté Meyer Jansen
Ons leef in ŉ mededingende wêreld waar sommige ouers hul vyfjariges al leer lees of vir wiskunde-ontwikkelingsklasse stuur – alles in ŉ poging om te verhoed dat die kind later iewers in hul skoolloopbaan sukkel.
Een van Suid-Afrika se voorste onderwyskenners sê dit is belangrik om ŉ situasie waar ŉ kind met ŉ skoolvak sukkel te verhoed, en dit kan omgekeer word voordat dit buite beheer raak en ŉ blywende negatiewe impak op die kind het. Dit is ongelukkig ook so dat kinders se selfbeeld en selfvertroue ŉ knou kan kry indien hulle akademies sukkel.
Tog is daar ŉ manier waarop ouers hul kinders kan help, en dit is dalk makliker en vinniger as om nog geld op ŉ duur ekstraklas te spandeer, sê Traci Slater, die strategiese akademiese ontwikkelingsadviseur by ADvTech, een van Afrika se grootse privaatonderwysverskaffers.
“Kinders wat dink hul intelligensie en vermoë is vasgestel, is geneig om akademies swakker te presteer as die kinders wat glo hulle kan enigiets met volharding bereik,” sê Slater.
“Leerders wat verstaan dat hul intelligensie en vaardigheidsvlak kan verbeter deur volgehoue toewyding en eksperimentering in ’n vak, leer makliker uit hul foute, gee nie so maklik tou op nie en soek meer uitdagings om hul vaardighede nog verder te verbeter.”
Die konsep van ŉ groei-ingesteldheid is deur Carol Dweck, ŉ sielkundige van die Stanford Universiteit, nagevors en is gebaseer op die neurowetenskap wat bewys dat ŉ leerder se leervermoë met toewyding kan verbeter. Haar navorsing het ook getoon dat persoonlike eienskappe en vermoëns beslis nie vasgestel is nie en dat dit kan verander as jy die manier waarop jy jou kind benader, verander.
Dweck se navorsing het verder ook bewys dat ŉ kind se selfbeeld en wat hy of sy van hul eie vermoëns dink, ŉ beduidende impak het op hoe die kind leer. Volgens haar is daar ŉ sterk verband tussen ŉ leerder se motivering om ŉ nuwe vaardigheid aan te leer en wat hulle dink die vlak van hul eie intelligensie is.
“Dit is makliker om ŉ groei-ingesteldheid by jou kind te kweek as wat jy dink, en dit kan maklik aangeleer word deur die manier waarop jy met jou kind praat,” sê Salter.
As Annatjie probleme met haar taalvaardighede het, is dat maar net omdat sy nog nie goed is daarmee nie. As Stefan sukkel met algebra in wiskunde, is dit maar net omdat hy dit nog nie verstaan nie. Beklemtoon vir die kind dat as hy of sy die nodige moeite met die vak maak, hulle uiteindelik en definitief die nodige vaardighede kan bemeester.
Dweck sê kinders moet weet dit is nie sleg óf verkeerd om ŉ fout te maak of te sukkel met ŉ vak nie. “Dit is belangrik om ŉ kind te leer dat hulle risiko’s moet neem en dat – as hulle fouteer – die mislukking aanleiding kan gee tot nuwe kreatiwiteit of ŉ uitvindsel,” verduidelik Salter
“Dweck het ook aanbeveel dat ouers en onderwysers in plaas daarvan om te sê ‘jy kan dit doen omdat jy slim is’, eerder kinders se pogings moet aanprys, wat dan sal lei tot verbeterings soos hul fokus, vasberadenheid en werkgewoontes.”
Salter het drie stappe geïdentifiseer wat ouers kan neem om ŉ groei-ingesteldheid by hul kinders te kweek:
Praat met jou kind oor wat hy of sy geleer het:
Hier is ŉ paar vrae wat jy elke dag met jou kind kan bespreek om ŉ gesprek te begin oor wat hulle vandag geleer het. Lekker plekke vir hierdie gesprekke is in die motor op pad huis toe of om die etenstafel.
• Wat het jy vandag geleer? In plaas van: Hoe was jou dag?
• Watter foute het jy vandag gemaak en het jy iets daaruit geleer?
• Wat het jy vandag probeer doen wat dalk moeilik was vir jou?
Dit is belangrik dat ŉ ouer of voog ook moet vertel wat húlle geleer het, want so leer kinderd dat volwassenes ook elke dag nuwe dinge leer én uit hul foute en mislukkings leer.
Gee net terugvoer op die proses:
Gee erkenning en aanprysing vir jou kinders se pogings om te volhard, hul vermoë om alternatiewe strategieë te bedink, nuwe geleenthede te ontdek, die opstel van deurlopende doelwitte en hoe hulle beplan om dit te bereik, asook dat hulle verskeie kreatiewe alternatiewe vir ŉ uitdaging oorweeg het.
Wees maar eerder versigtig om persoonlike eienskappe te veel aan te prys. Dis nou die feit dat jou kind slim, mooi of kunssinnig is. Kinders gaan ongelukkig nie altyd die slimste of die mooiste wees, of die een wat die mooiste prentjie teken nie. Sodra dit gebeur, kan hulle ŉ verlies in selfvertroue ervaar en aan hul vermoëns begin twyfel om iets wat aanvanklik moeilik is, self te kan bemeester.
Moedig kinders aan om ŉ kans te waag en uit hul foute te leer:
As ŉ kind misluk, leer hulle dikwels belangrike lewenslesse. Die belangrikste daarvan is dat hulle taai is en oor oneindige hoeveelhede deursettingsvermoë en selfmotivering beskik.
Ouers se eerste instink is egter om hul kinders te wil beskerm teen enige iets wat hulle ontstel of hartseer laat voel, en dit is natuurlik in sekere gevalle met goeie reg. Maar dikwels ontneem ons hulle die kans om iets van hulleself te leer.
“Nou is die tyd om jou kind die kans te gee om te waag en selfs te misluk – onder jóú wakende oog. Ons moet ons kinders die kans gun om te fouteer terwyl hulle jonk is, sodat hulle groei-denkraamwerk se spiere kan oefen. As ons dit nie nou doen nie, gaan ons kinders volwassenes word wat sukkel met uithouvermoë in moeilike omstandighede en nie glo in hul eie vermoëns of dat harde werk sukses kan meebring nie,” sê Salter.
“As die uitdagings besonders groot en moeilik voel, is dit belangrik dat ons ons kinders moet herinner dat hulle nou juis besig is om hul verstandelike spiere te oefen, sodat dit sterker kan word. Vertel hulle van die talle bekende mense soos Albert Einstein, Walt Disney, Steve Jobs, Michael Jordan en Oprah Winfrey wat aanvanklik misluk het, maar nie net daar die handdoek ingegooi het en weggestap het van hul drome of ŉ moeilike taak nie.
“Herinner jou kind deurentyd daaran dat elke uitdaging of probleem hulle die geleentheid bied om sterker en beter te word.”
Afrikaanse skole minder maar sterker
‎12 ‎July ‎2017, ‏‎06:55:47 PM | Maroela-redaksie
Solidariteit het vandag sy kommer uitgespreek oor die afname in die getal Afrikaanse skole, maar is nie bekommerd oor Afrikaanse onderrig nie.
“Dit gaan goed met Afrikaanse skole. Hulle is wel minder, maar hulle is groter en Afrikaanse wêreldklasonderrig is steeds moontlik,” het die vakbond gesê.
Dit volg nadat die minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, in die parlement aangedui het dat die aanvraag na Afrikaanse onderrig afgeneem het en dat daar daarom ŉ afname in Afrikaanse skole is.
Volgens Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, het dit wel gebeur dat leerlinge tussen skole gemigreer het as gevolg van die proses om skole na dubbelmedium-skole om te skakel wat later verengelsing tot gevolg gaan hê.
ŉ Groot rede vir die afname in die getal skole lê daarin opgesluit dat daar nie nuwe skole gebou word nie en talle van die bestaande skole verwaarloos en in onbruik verval het. “Die migrasie het egter groter en sterker Afrikaanse skole tot gevolg gehad,” het Buys gesê.
Buys voer aan dat minder skole nie noodwendig minder Afrikaanse leerlinge beteken nie. “Daar bestaan steeds ŉ behoefte omdat Afrikaanse skole van die beste skole in Suid-Afrika is,” het Buys gesê.
Solidariteit is in gesprek met verskeie rolspelers in die Afrikaanse onderwysomgewing om na oplossings vir die toekoms van Afrikaanse onderrig te soek. Sterk klem word op die volgende aspekte geplaas:
1. opleiding van meer Afrikaanse onderwysers – Aros is reeds besig om 1 000 Afrikaanse laerskoolonderwysers op te lei;
3. voortgesette ontwikkeling van onderwysers deur Helpende Hand se Skoleondersteuningsentrum – dié sentrum het reeds ook vanjaar honderde onderwysers deur geslaagde konferensies bereik;
4. maatskaplike bystand aan kinders – Helpende Hand se voedingskema bereik 5 000 kleuters per dag;
5. voorsiening van skryfbehoeftes deur Helpende Hand;
6. metodes om outonomie van openbare skole te beskerm;
7. finansiële selfstandigheid van skole;
8. beter samewerking tussen rolspelers in die onderwysomgewing;
9. waar nodig sal ons ook die uitvoerbaarheid van Afrikaanse privaatskole ondersoek; en
10. Helpende Hand se Skoleondersteuningsentrum ondersoek die moontlikheid om tegnologie soortgelyk aan dié van Akademia te gebruik.
Die geloof in ongeloof is ŉ bygeloof
‎03 ‎July ‎2017, ‏‎10:07:08 AM | Flip Buys
Christene besoek Jerusalem. Foto: Betticohen/Pixabay.com
Die groep wat Christelike skole vervolg, is deel van ŉ liberale stroming in die Weste wat ŉ grondliggende denkfout oor geloof maak, sê Flip Buys.
’n Invloedryke deel van die Westerse elite glo vas dat geloof geleidelik sal verdwyn in ’n onkeerbare proses van sekularisasie of verwêreldliking. Hierdie onwrikbare geloof in ongeloof spruit uit ’n oortuiging dat geloof ’n neweproduk van onderontwikkeldheid en selfs agterlikheid is. Daarom glo hulle dat geloof sal kwyn namate kennis, opvoeding, demokrasie en welvaart oor die aardbol versprei. Hierdie mening het die afgelope paar eeue wye steun geniet – vanaf die denkers van die Verligting tot die Marxiste.
Hulle glo dat namate mense deur wetenskaplike kennis gevorm sou word, geloof in ’n Almagtige Godheid gaandeweg vervang sou word deur ’n geloof in die magtige mens en sy vermoë om self ’n hemel op aarde te skep.
Die verwoestende “godsdiensoorloë” van die ou Europa was ’n mengsel van godsdienstige onverdraagsaamheid, politieke magstryd en gevegte om beheer van mense, grond en hulpbronne. Dit het die sekulêre wensdenkers laat glo dat, namate geloof verdwyn, die wêreld ook ’n veiliger plek sou word. Geloof het die skuld gekry vir die lyding weens oorloë, en nie die mens wat teen die gebod van naasteliefde geweld gepleeg het nie.
Die liberale en sosialistiese vryheidsoorloë teen outoritêre koningshuise was daarom meermale ook ’n stryd teen godsdiens se “onderdrukking” van die mens se vryheid en sy reg om vir homself ’n aardse paradys te skep. Godsdiens is gesien as die “opium van die volk” wat die massas onderdanig aan hul verdrukkers gehou het. Dit was deel van die knellende kettings wat verbreek moes word. Maar rewolusionêre bewegings het self toe ook geloof en kerke ingespan om hul waens deur die politieke driwwe te trek en geweld te regverdig. Daar het selfs ŉ teologie van rewolusie ontwikkel wat wapengeweld bevorder het.
Maar die stryd om menslike bevryding van die afgelope 200 jaar loop die gevaar om in totale bandeloosheid te ontaard. Die spore hiervan kan reeds in Suid-Afrika se kultuur van geweld, vandalisme en verval gesien word. ŉ Ordelike samelewing en demokrasie is onmoontlik as almal kan doen wat hulle wil – sonder ŉ waardegedrewe gedragskompas wat riglyne vir saamleef bied. As niemand meer aan samelewingswaardes gebonde wil wees of iemand se gesag wil aanvaar nie, leef ons soos Hobbes gesê het, in ŉ natuurstaat waar die lewe “eensaam, naar, brutaal en kort sal wees”.
Dit is inderdaad so dat mo¬dernisering ’n belangrike rol gespeel het in die Europese oorgang na ’n post-Christelike era. Ná die bloedige wêreldoorloë het mil¬joe¬ne mense begin glo dat God dood is en dat die almagtige Westerse welsyn¬staat of Oosterse werkersparadys sy plek ingeneem het. Maar tot die sekulêre wensdenkers se ontnugtering het dit algaande duidelik geword dat politieke “geloofsbewegings” net tydelik die plek van die kerke ingeneem het.
Hierdie ideologiese bewegings het gestreef na ’n aardse hemel en het baie van die sielkundige en sosiale funksies van geloofsbewegings aangeneem. Vir ’n eeu het selfs kommunisme betekenis gegee aan die lewe van miljoene mense wat hul drome van hemel op aarde geglo het. Ná die val van die kommunisme was Westerlinge baie verlig dat hul Europese welsyns¬¬¬¬hemel of Amerikaanse kapitalistiese utopie nog steeds volstoom sake gedoen het. Hulle het God nie meer nodig gehad nie, want die staatsgod of geldgod sou steeds vir hulle kon sorg
Hierdie ideologiese verwaandheid het uiteindelik gelei tot ’n tipe sekulêre fundamentalisme, gekenmerk deur ’n onverdraagsaamheid teenoor geloof of gelowiges. Hul geloof in menslike saligheid deur ongeloof, lei meermale tot die intellektuele vervolging en verbranding van gelowiges op die brandstapels van die openbare mening. Dit het weer duidelik geblyk in die afgelope hofsaak teen gelowiges. Die militante geloof van talle sekulêre Westerlinge in hul ongeloof het bygedra tot onbedoelde gevolge soos die opkoms van militante Islam, wat teen die afdwing van sekulêre Westerse waardes, verbruikerskultuur en gewaande dekadensie in opstand gekom het.
Die verspreiding van Christene teenoor Moslems in 2006. Grafika: Verskaf.
Godsdiens is steeds ŉ sterk faktor in die VSA en speel ŉ groeiende rol in Afrika, Indië, Suid-Amerika, Rusland en China – hoewel dit soms verskillende godsdienste is. Die Christengeloof word toenemend gewild in China. Talle Chinese glo dat die Christendom onafskeidbaar deel is van die opkoms van die Westerse beskawing. David Aikman van Time het gesê dat die groei van die Christendom in China selfs die globale magsbalans kan beïnvloed. Hy haal ŉ invloedryke Chinese leier aan in sy boek,“Jesus in Beijing: “One of the things we were asked to look into was what accounted for the success, in fact the pre-eminence of the West all over the world. We studied everything we could from the historical, political, economic, and cultural perspective. At first, we thought it was because you had more powerful guns than we had. Then we thought it was because you had the best political system. Next we focused on your economic system. But in the past twenty years, we have realized that the heart of your culture is your religion: Christianity. That is why the West is so powerful. The Christian moral foundation of social and cultural life was what made possible the emergence of capitalism and then the successful transition to democratic politics.”
Die World Values Survey meen selfs dat Europa ŉ “eiland van ongeloof kan word in ŉ see van geloof”. Die botsende sienings oor geloof en die waardes wat daaruit spruit van die Weste teenoor ander magsblokke, gee reeds tot globale spanning aanleiding en kan die Weste isoleer as dit so aangaan.
Die val van polities utopiese gelowe, soos die kommunisme, het daartoe gelei dat miljoene mense begin terugkeer het na hul tradisionele godsdiens toe mensgemaakte gode nie meer reën kon maak nie. In die VSA en Europa is daar onder miljoene Westerse kiesers ŉ groeiende vervreemding in die demokratiese kapitalisme, wat nog tot groot onstabiliteit kan lei as die samebindende waardes verder vervaag.
In Suid-Afrika is die gebrek aan ŉ sterk gedragskompas ŉ groot rede vir die wydverspreide geweld en verbrokkeling van talle gemeenskappe. Dit is die gevolg van die verval van instellings wat waardes moet oordra soos die regering, gesinne, die media en talle openbare skole.
Die Duitse denker Goethe het in die 1800’s gesê dat die Christendom die “moedertaal” van Europa is – ŉ “taal” wat almal verstaan en wat oor die baie verdelingslyne die kontinent kon saambind.
Daarom is dit belangrik dat ons in ŉ diep verdeelde land soos Suid-Afrika ons gemeenskaplike “moedertaal” beklemtoon, omdat 86% van die bevolking volgens statistieke hulself as Christene aandui. Boonop het die Wêreldwaardesopname getoon dat 97% Suid-Afrikaners godsdienstig is. Dit kan ook gesien word in die waardes wat daaruit voortspruit.
Daarom maak dit nie sin as ŉ statisties onbeduidende groepie aan Christene, Moslems en Joodse gelowiges wil voorskryf dat hulle nie hul geloof in die skole mag uitleef nie. Geen polisieman gaan ŉ onderwyser in hegtenis neem wat vir haar Christenleerders voor die eksamen bid nie. Ons land het vrede en versoening nodiger as ooit. Maar die strydlustige uitsprake ná die godsdienshofsaak van die groep wat die Christenskole vervolg, voorspel net verdere polarisasie en konflik. Hul stellings dat Christenskole “een vir een” hof toe gevat sal word, klink so hatig soos die Franse filosoof Diderot se geloof dat “die mens eers werklik vry sal wees as die laaste koning verwurg word met die derms van die laaste priester”.
Maar net soos Diderot swem hulle ook hulself teen die gety van die geskiedenis te pletter, en wel teen dieselfde denkfout wat hom nou al vir eeue vasloop teen die blywende geloof van die grootste deel van die mensdom.
Ondersteun asseblief ons skool.  Kliek net op die skakel om kaartjie te koop.
Hof beslis oor godsdiens in skole
‎28 ‎June ‎2017, ‏‎11:23:52 AM | Esté Meyer Jansen
Die hooggeregshof in Johannesburg het Dinsdag uitspraak gelewer in die saak oor godsdiens in skole.
Die hof het beslis dat godsdiens wel in skole beoefen mag word, maar dat ŉ skool nie ŉ enkele godsdiens mag bevorder nie. Regter Willem van der Linde het in die waterskeidingsaak oor die behoud van godsdiens in skole gesê daar moet gepraat word oor diversiteit in openbare skole. Hy het beveel dat die reëls van ŉ beheerliggaam of ŉ openbare skool nie ŉ leerder mag uitsluit nie.
Van der Linde het beslis dit druis in teen die Skolewet vir ŉ openbare skool om een geloof of hoofsaaklik een geloof te bevorder en sodoende ander uit te sluit en die belange van enige geloof ten gunste van ŉ ander te bevorder. Volgens die uitspraak mag godsdiens in skole beoefen word, maar mag geen individue uitgesluit word weens hul geloof nie.
Die Organisasie vir Grondwetlike Onderrig en Demokrasie (Ogod) het die saak aanhangig gemaak teen ses skole wat hulself met ŉ Christelike etos verbind en onderrig vanuit ŉ Christelike perspektief aanbied. Die saak is deur die ses skole en die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) teengestaan, sowel as deur Solidariteit en AfriForum wat as vriend van die hof namens die skole toegetree het.
Maroela Media sal later meer in besonderhede oor die uitspraak berig.
Hof sê dán oor godsdiens in skole
‎27 ‎June ‎2017, ‏‎07:45:54 PM | Phillip Bruwer
Die uitspraak rakende die behoud van godsdiens in openbare skole word Woensdag in die Johannesburgse hooggeregshof gelewer.
Die Organisasie vir Grondwetlike Onderrig en Demokrasie (Ogod) het die saak aanhangig gemaak teen ses skole wat hulleself met die Christelike etos verbind en onderrig vanuit ŉ Christelike perspektief aanbied. Die saak word deur die ses skole teengestaan, sowel as Solidariteit en AfriForum wat as vriend van die hof namens die skole toegetree het.
Uitspraak tussen Ogod en die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) oor die beoefening van godsdiens in skole is in Mei vanjaar voorbehou ná ŉ drie dag lange hofsaak.
Alana Bailey, adjunk uitvoerende hoof van AfriForum, het destyds gesê dit is vir Suid-Afrikaners noodsaaklik om van jongs af wedersydse erkenning en respek aan te leer vir mense wie se kulture en sienswyses van hul eie verskil.
“Hulle moet ook leer om met hul eie identiteit gemaklik te wees, insluitend hul geloofsoortuigings. Dít is waarom ’n godsdienstige etos in skole behou moet word,” meen Bailey.
Sy het gesê godsdiensbeoefening moet nie, soos Ogod voorstel, bloot tot aktiwiteite beperk word wat kinders in pouses of voor of ná skool, soos ’n stokperdjie, beoefen nie.
“Dit vorm die waardes en dus ook daaglikse optrede van die individu; daar moet vryheid wees om dit te beoefen en kinders moenie met die idee grootword dat hulle of hul onderwysers gestraf mag word as geloofaksies nie tot sekere tye en ruimtes beperk word nie. Godsdiensvryheid is immers een van die regte wat die Grondwet duidelik omskryf.”
AfriForum beklemtoon dat die saak alle gelowe en dus die totale gemeenskap raak – die uitspraak gaan nie alleen die toekoms van openbare skole bepaal nie, maar ’n veel wyer impak
Spertyd nader vir registrasie by Gauteng-skole; dié skole dalk te vol
‎30 ‎May ‎2017, ‏‎07:04:09 PM | Phillip Bruwer
Die Gautengse departement van onderwys het Dinsdag gewaarsku dat die sperdatum om leerders vir die 2018-skooljaar te registreer, op hande is.
Die departement het ouers wat nog nie die aanlynaansoekvorm vir hul kinders wat volgende jaar gr. 1 en gr. 8 toe gaan voltooi het nie, herinner om dit voor middernag op 12 Junie te doen.
Tot op hede is 229 828 van die beraamde 350 000 aansoeke verwerk sedert die aanlynregistrasieproses op 2 Mei begin het.
Dié suksesvolle registrasies volg ná 2016 se ineenstorting van die webwerf waarop ouers hul kinders kon registreer.
Die departement het gesê volgens inligting wat tans tot hul beskikking is, is daar 11 skole waar die hoë aanvraag meer is as wat die skole kan hanteer.
In Ekurhuleni is dit Benoni High School, Boksburg High School en Alberton High School.
In Pretoria is dit Pretoria High School for Girls, Laerskool Akasia, Hoërskool Akasia en Hoërskool Gerrit Maritz.
In Johannesburg is dit Mondeor High School, Sir John Adamson High School, Hoërskool President en Northcliff High School.
Die plasing van leerders sal van 24 Julie gedoen word.
Glo dit of nie…
‎25 ‎May ‎2017, ‏‎05:30:57 AM | Ander skrywers
Die hofsaak oor godsdiens in skole gaan oor véél meer as net godsdiens in skole, skryf dr. Jaco Deacon, adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas).
Van godsdienstige diversiteit, verdraagsaamheid en vrye keuse aan die een kant tot beïnvloeding, sekularisme en onverdraagsaamheid aan die ander kant het na vore gekom in die argumente wat die 13 partye in die onlangse hofsaak ook godsdiens in skole gevoer het.
Oor ’n tydperk van drie dae is nagenoeg 4 000 folio’s voor die volbank van drie regters geplaas en 18 advokate en ’n groot span prokureurs het die hof vol gesit – dit was opsigself iets om te beleef!
Die Organisasie vir Godsdienste-onderrig en Demokrasie het in Augustus 2014 die aansoek teen ses skole aanhangig gemaak om bepaalde gebruike, praktyke en simbole by hierdie skole ongrondwetlik te laat verklaar en te laat verbied.
Fedsas het die ses skole ondersteun en die opponerende eedverklaring namens die skole afgelê. Daar is onder meer op twee kernpunte gefokus:
Die vryheid al dan nie van skole en skoolgemeenskappe om:
1. te kies vir ŉ bepaalde godsdienstige etos, en
2. om gedurende skoolaktiwiteite ’n bepaalde godsdiens te beoefen onderworpe aan die voorwaardes wat in die Grondwet en Skolewet daarvoor voorgeskryf is.
Benewens die applikant in die saak en die ses skole, is die minister van basiese onderwys en die National Association for School Governing Bodies ook respondente. Daar is ook ses vriende van die hof waarvan Cause for Justice, The Council for the Promotion and Protection of Religious Rights, AfriForum en Solidariteit die skole ondersteun het en The Council for the Advancement of the South African Constitution die applikant ondersteun het.
Daar was geldige besware oor “preaching” in plaas van “teaching” in skole, maar min feite van ouers wat hul besware en bekommernisse met skoolstrukture bespreek het. Was die deur toe of het niemand eers probeer om daaraan aandag te gee nie?
Die saak plaas die kollig nie net op skole of godsdiens nie, maar ook hoe ons as Suid-Afrikaners met mekaar as mense omgaan. Die kommentaar in die media (en kommentaar op berigte) het dalk meer oor gewone mense gesê as oor die regsargumente. Die venyn en skerp reaksies laat ’n mens stom – in ’n samelewing waarin ons ons roem op geloofsdiversiteit en verdraagsaamheid het min daarvan die afgelope tyd in praktyk sigbaar geword.
Glo dit of nie, maar artikel 15 van die Grondwet skep voldoende ruimte vir elke burger om sy of haar geloofsoortuiging en wêreldbeskouing te kan uitleef. Deur aan hierdie artikel te torring, is om ’n vuur aan te blaas onder die kruitvat van godsdienste.
Glo dit of nie, maar dit is gelowige mense wat een ding bely en iets anders leef, wat die groter probleem skep. As die navorsing waar is dat meer as 90% van Suid-Afrikaners Christene is, dan kan ons land mos nie lyk soos dit nou lyk nie!
Glo dit of nie, maar die hofsaak oor godsdiens in skole gaan nie bepaal hoe geloof werklik in ons land uitgeleef word nie.
Ek is dankbaar vir die geleenthede wat hierdie hofaansoek geskep het om weer te besin oor godsdiensvryheid, hoe ons dit prakties toepas (tradisie of ware geloof) en hoe ons as burgers van die land met mekaar omgaan.
Ek kan nie ’n oomblik dink om my los te maak van wie ek is nie, nie by die kerk, werk of huis nie. Glo dit of nie…
In die woorde van die aanhef van ons Grondwet: “Mag God ons mense beskerm. Nkosi sikelel’ iAfrika. God seën Suid-Afrika.”
• Deacon is die adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole, outeur van Skoolbeheer: Antwoorde op alledaagse uitdagings en redakteur van Juta Education Law and Policy Handbook.
Die saak oor godsdiens in skole raak almal
‎23 ‎May ‎2017, ‏‎06:00:38 AM | Alana Bailey
Die afgelope week is die saak oor godsdiensbeoefening in skole in die Suid-Gautengse hoërhof aangehoor. Dit het groot aandag geniet en die debat oor die vraag of openbare skole ŉ godsdiensetos mag hê, het in verskeie media plaasgevind.
Ongelukkig het van die openbare deelnemers aan debatte se argumente op misverstande berus. Die skole wat aangekla is op grond van hulle godsdienstige etos, is nie aangekla omdat hulle godsdiens as vak aanbied nie. Dit het gegaan oor aspekte soos “saalopening” en ander funksies volgens ŉ bepaalde godsdiensoortuiging, en in die ses skole se geval, die Christelike geloof in die besonder.
Daar bestaan duidelike riglyne oor hoe kinders wat van die godsdiensetos van ŉ skool verskil, hanteer moet word. Daar is deur die aansoekers aangevoer dat die skole nie hierdie riglyne volg nie. In die geval van ŉ afwyking, soos waar ŉ skool of onderwyser ŉ kind probeer dwing om aan enige soort godsdiensseremonie deel te neem waarmee hy of sy nie saamstem nie, sou dit wees om die bestaande kanale te volg en ŉ klag teen die onderwyser wat die kind viktimiseer te lê, maar dit was na die aansoekers se mening nie genoeg nie. Hulle voel geen godsdiens het die reg om die etos van ŉ skool te bepaal nie. Skole mag geen godsdienstige aard vertoon nie en godsdiens mag nie deur onderwysers of in skooltyd beoefen word nie. Kinders kan maar self iets reël, soos voor of ná skool, of tydens pouses, is in die hof geargumenteer.
Dit op sigself is dan ironies genoeg ook die afdwing van een bepaalde godsdiens op ŉ hele skool, net dan in plaas van byvoorbeeld die Christelike of Moslemgeloof, die geloof dat geen God bestaan of aanbid mag word in skooltyd nie.
AfriForum het as vriend van die hof (amicus curiae) aan die saak deelgeneem, omdat die geleentheid wat vir ouers en voogde bestaan om self oor kinders se onderrig te besluit vir ons van groot belang is, en ook omdat ons glo die vryheid van gemeenskappe om self oor openbare skole se etos te besluit van groot belang is.
Baie mense voer aan dat dit ouers se plig is om kinders tuis aan godsdiens bloot te stel en daar moet dit eindig. Ongelukkig het verbrokkelende gesinne en ekonomiese druk tot gevolg dat kinders oor die algemeen al minder tyd by ouers deurbring. Ouers, veral enkelouers, werk lang ure en het soms meer as een werk om die pot aan die kook te hou. Dan is daar ook koshuiskinders wat ouers soms so min as een keer ŉ kwartaal sien. As ouers ŉ skool vind met ŉ etos waarmee hulle gemaklik is, kan hulle met geruste harte die kinders daar inskryf.
Openbare skole word deur belastingbetalers gefinansier. Daarom behoort alle ouers se standpunte in ag geneem te word en alle kinders geakkommodeer te word, soos wat dan tans inderdaad plaasvind. Dit moet so gedoen word dat kinders leer om mekaar se uiteenlopende oortuigings te akkommodeer en ook gemaklik met hulle eie oortuigings te wees.
Deesdae gebeur dit al meer dat wetgewing die diversiteit van Suid-Afrika sogenaamd erken deur dit te onderdruk. Ons moet almal eentalig Engels wees, ons mag net een weergawe van die geskiedenis aanvaar en nou is daar ook die betoog van een oorheersende godsdiens, naamlik dié van geen godsdiens nie.
Sou iemand daarteen protesteer, word gou gesê: “As jy nie tevrede is nie, doen dit dan anders tuis of gaan stig jou eie skool.” Op dié wyse word onverdraagsaamheid eerder bevorder en die beginsel van gekoopte eksklusiwiteit versterk, in plaas daarvan dat ons te midde van diversiteit van jongs af leer om mekaar met respek te behandel.
Of ŉ mens kinders op skool het of nie, die saak sal ons almal raak, want dit gaan die wyse waarop die breër samelewing in die land funksioneer, ingrypend bepaal. Gaan ons toenemend in ŉ staat leef waar wette aan ons voorskryf hoe om verskillende identiteite te hanteer (of moet ek sê ontken of onderdruk) en waar enige afwyking voorkom, dit onverkwiklik straf? Of gaan ons toenemend toegelaat word om ons uiteenlopende identiteite uit te leef met erkenning en inagneming van lewensuitkyke wat daarvan verskil?
Die uitspraak in hierdie saak sal die koers aandui.
Skolegodsdienssaak: ‘Uitspraak raak alle gelowe’
‎17 ‎May ‎2017, ‏‎06:31:45 PM | Cyril Blackburn
Uitspraak tussen die Organisasie vir Godsdiensonderrig en Demokrasie (Ogod) en die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) oor die beoefening van godsdiens in skole is Woensdag voorbehou in dié hofsaak.
Die burgerregte-organisasie AfriForum het die regsproses in dié saak – wat die afgelope drie dae in die Suid-Gautengse hoë hof aangehoor is – as van die grootste belang vir alle Suid-Afrikaners beskryf en glo dat Fedsas en verskeie ander vriende van die hof die belang van godsdiensbeoefening oor die algemeen en Christelike godsdiensbeoefening in die besonder in skole deeglik beklemtoon het.
Alana Bailey, adjunk uitvoerende hoof van AfriForum, sê dit is vir Suid-Afrikaners noodsaaklik om van jongs af wedersydse erkenning en respek aan te leer vir mense wie se kulture en sienswyses van hul eie verskil.
“Hulle moet ook leer om met hul eie identiteit gemaklik te wees, insluitend hul geloofsoortuigings. Dít is waarom ’n godsdienstige etos in skole behou moet word,” meen Bailey.
Sy sê ook godsdiensbeoefening moet nie, soos Ogod voorstel, bloot tot aktiwiteite beperk word wat kinders in pouses, of voor of ná skool, soos ’n stokperdjie beoefen nie.
“Dit vorm die waardes en dus ook daaglikse optrede van die individu; daar moet vryheid wees om dit te beoefen en kinders moenie met die idee grootword dat hulle of hul onderwysers gestraf mag word as geloofaksies nie tot sekere tye en ruimtes beperk word nie. Godsdiensvryheid is immers een van die regte wat die Grondwet duidelik omskryf.”
AfriForum beklemtoon dat die saak alle gelowe en dus die totale gemeenskap raak – die uitspraak gaan nie alleen die toekoms van openbare skole bepaal nie, maar ’n veel wyer impak hê.
‘Godsdienssaak raak 24 000 skole’
‎16 ‎May ‎2017, ‏‎03:15:00 PM | Nico Strydom
Die vakbond Solidariteit het vandag aangevoer dat die uitspraak in die saak in die hooggeregshof in Johannesburg nie net die ses skole raak nie, maar 24 000 ander skole in Suid-Afrika.
Die saak is dus van belang vir honderde duisende ouers en kinders in Suid-Afrika, het die vakbond gesê. “Die applikante in die saak se aansoek dat godsdienspraktyke in skole verbied moet word, druis lynreg in teen 95% van Suid-Afrikaners wat hulle met ŉ geloof identifiseer,” het dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit, gesê.
Volgens Solidariteit word Suid-Afrikaners juis deur geloof en waardes in Suid-Afrika oor tradisionele skeidslyne heen saamgebind. Volgens die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge identifiseer 86% van Suid-Afrikaners hulle as Christene en bykans 95% identifiseer met die geloof. Slegs 5,2% sien hulself as ongelowig of weet nie met watter geloof hulle identifiseer nie.
Volgens die World Value Survey en die Pew Global Morality Study word Suid-Afrikaners deur sosiale waardes aan mekaar gebind. Die World Value Survey het ook bevind dat 83,9% van Suid-Afrikaners geloof as belangrik ag; dat 96,7% in God glo; en dat so min as 1,9% hulself as ateïste identifiseer. Volgens Solidariteit is die applikante se aansoek dus in wese ŉ ondemokratiese poging om hul eie, uiters eng belang op skoolgemeenskappe af te dwing.
“Wat die applikante doen, is om te probeer om die morele gom wat Suid-Afrikaners aan mekaar bind, te vernietig. Die vraag is of dít wat die applikante vra, strook met dít wat gewone Suid-Afrikaners wil hê. Indien daar na die statistieke gekyk word, is dit duidelik nie die geval nie,” volgens Hermann.
Solidariteit het vandag as vriend van die hof ten gunste van die ses skole wat die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie oor hul godsdienspraktyke voor die hof gebring het, geargumenteer. Volgens Solidariteit is dit grondwetlik toelaatbaar en wenslik dat skoolgemeenskappe deur middel van hul demokraties verkose liggame oor ŉ skool se etos en praktyke besluit.
“Daar is nie so iets soos neutrale onderrig nie. Die ateïste wat die saak na die hof gebring het, wil in praktyk dít wat hulle glo op skoolgemeenskappe afdwing. Selfs ŉ sekulêre benadering is ook ŉ lewensbeskouing wat op skoolgemeenskappe afgedwing word. Onder die dekmantel van insluiting sluit hul argumente die wil van gemeenskappe uit.
“Die huidige stelsel waarvolgens ouers deur beheerliggame besluit oor godsdienspraktyke by skole, maar wel voorsiening maak vir diegene wat nie daaraan wil deelneem nie deurdat hulle hul van sodanige aktiwiteite kan onttrek, is die korrekte benadering want só word die reg van die skoolgemeenskap en die individu geakkommodeer. Skole moet ook streng riglyne hê om individue wat van die skool se etos en praktyke verskil met respek te akkommodeer en om te verseker dat deelname aan godsdienspraktyke ten alle tye vrywillig is. Beheerliggame moet dus toesien dat hul beleid rondom godsdienspraktyke billik is.
“Indien die applikante se aansoek slaag, sal basiese praktyke soos saalopening, gebed by sportbyeenkomste, Kerssangdienste deur kore, maar ook ŉ spesifieke geloofsetos by skole verbied word. In duisende skole is dit juis dié waardes wat die kinders aan mekaar bind. Die gebrek aan die waardes, praktyke en ŉ etos sal oor die lang termyn radikale gevolge vir die kultuur van skole en later ook vir Suid-Afrika inhou,” sê Hermann.
Volgens Hermann tree Solidariteit namens die onderwysers in die saak op. “Duisende onderwysers is roepingsgedrewe en glo daaraan dat kinders nie net neutrale individue moet wees nie, maar dat hulle binne ŉ spesifieke waardestelsel opgevoed moet word. Dit is juis waarom hulle by skole onderrig gee waar hulle hul roeping kan uitleef,” het Hermann bygevoeg.
Organisasies binnekort voor hof vir skolegodsdiens-regstryd
‎14 ‎May ‎2017, ‏‎01:27:59 PM | Cyril Blackburn
Die burgerregte-organisasie AfriForum het Sondag gesê sy regspan is gereed om Maandag dié organisasie se standpunt as vriend van die hof te stel in ’n saak tussen die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) en die Organisasie vir Godsdiensonderrig en Demokrasie.
Dié saak volg nadat ses skole, naamlik Laerskool Randhart, Laerskool Baanbreker, Laerskool Garsfontein, Hoërskool Linden, Hoërskool Oudtshoorn en Oudtshoorn Gimnasium, aan die einde van 2014 deur laasgenoemde organisasie weens die skole se godsdienstige etos voor die hof gedaag is.
Anti-christelike fundamentaliste het al in Oktober 2009 gedreig om godsdiens uit skole te probeer haal.
Die organisasie sê hy het toe reeds sterk standpunt ingeneem en gesê dat skole teen regsaksies van dié aard ondersteun sal word.
Fedsas verteenwoordig nou die ses skole in die saak, met AfriForum se steun vir die regskoste.
AfriForum het ook in 2015 ’n veldtog vir die behoud van godsdiens in skole ter ondersteuning en bewusmaking van die hofsaak van stapel gestuur. As deel daarvan het ds. Henk Stavast en Derick Francis sowat 6 000 km per fiets deur die land afgelê om geld vir die saak in te samel, maar ook om mense in te lig oor die negatiewe gevolge wanneer skole nie ’n godsdienstige etos beoefen nie.
Die bekende akteur, Hykie Berg, het in samewerking met AfriForum en Laerskool Jacobsdal ook ’n staptoer ter bewusmaking in die Drakensberg onderneem. Die ondersteuning vir hierdie inisiatiewe het net weer bewys hoe belangrik godsdiens in skole vir leerders en vir ouers is.
Indien jy ’n bydrae tot die regskoste wil maak, kan jy R10 skenk deur jou naam na 38313 te SMS (R1).
HOëRSKOOL GIMNASIUM BESTE IN SUID-AFRIKA!!
GIMMIES WORD VIR AKADEMIESE UITNEMENDHEID VEREER - 18/04/2017
Potchefstroom Gimnasium is die afgelope vakansie deur die Minister van Onderwys, Angie Motshekga, as die nr. 1 akademiese kwintiel 4-skool in SA aangewys. Die prestasie van die laaste 3 jaar is in berekening gebring. Daar is ‘n waarde aan elk van die volgende kriteria geheg en die geweegde punt is gebruik:
• Prestasie in die 3 fokusvakke naamlik wiskunde, fisiese wetenskap en rekeningkunde in die Nasionale Senior Sertifikaat (matriekuitslae van 2014, 2015 en 2016).
• Slaagsyfer oor die laaste 3 jaar.
• Meeste onderskeidngs (LO uitgesluit) oor die afgelope 3 jaar.
• Hoogste persentasie universiteitsvrystelling oor die afgelope 3 jaar.
Die glansgeleentheid is op 7 April in Pretoria gehou. Minister Motshekga het self die oorhandiging gedoen nadat sy die geleentheidswoord gelewer het. Die skool ontvang behalwe ‘n sertifikaat en trofee ook opvoedkundige hulpmiddels ter waarde van R 200 000,00.
Skole word ingedeel vanaf kwintiel 5 (die “rykste” skole met die meeste hulpmiddels) tot kwintiel 1 (die “armste” skole met feitlik geen hulpmiddels).
Op die foto verskyn mnr. Roelof Oosthuizen (skoolhoof van Gimmies) met die pragtoekenning.
Nog ŉ wending in die skolegodsdienshofsaak
‎22 ‎April ‎2017, ‏‎11:53:19 AM | Esté Meyer Jansen
Die hoofbestuur van die Suid-Afrikaanse Onderwysunie (SAOU) het Vrydagoggend besluit om as vriend in die hofsaak oor die behoud van godsdiens in skole te onttrek.
Dit blyk dat die SAOU die besluit geneem het na ŉ uitroep van hulle lede, die publiek en verskeie organisasie uit die georganiseerde Suid-Afrikaanse gemeenskap nadat die vakbond skynbaar ŉ ommeswaai oor sy standpunt rondom godsdiens in skole gemaak het in die hofstukke wat hy einde Februarie by die hooggeregshof in Johannesburg ingedien het.
Die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie (Ogod) het in September 2014 ses Afrikaanse skole met ŉ Christelike etos voor die hof gedaag oor die beweerde ongrondwetlikheid van die skole se godsdiensbeleid en die toepassing daarvan.
In dieselfde jaar het die SAOU se uitvoerende hoof, Chris Kloppers, tydens ŉ openbare geleentheid gesê die organisasie wat die skole dagvaar “kan in die hel in vlieg” met hul saak, want skole is ŉ spieëlbeeld van hulle gemeenskap. Die vakbond het verlede jaar as ŉ vriend van die hof tot die saak toegetree en het in hul eedsverklaring gesê hulle steun die beginsels dat skole die reg het om hul karakter met ŉ bepaalde geloof te belyn.
Uit die jongste hofstukke van die SAOU, blyk dit dat die vakbond nou nie meer so sterk oor die saak voel nie. Daarin sê hulle die Grondwet verbied dit dat ŉ skool ŉ godsdienstige identiteit mag hê. Dit is onmoontlik vir die skool om te weet wat die geloofsoortuigings van elke leerder is en daarom kan ŉ enkele godsdienstige identiteit tot diskriminasie lei, lui die hofstukke. Deelname aan godsdienspraktyke moet ook vry en vrywillig wees en leerders mag net tot die beoefening daarvan instem in pouses en na skool, maar nie tydens gewone skoolure nie.
Die ommeswaai het die publiek, lede van die SAOU, waaronder die hoofde en onderwysers van die skole in die hofsaak, en die georganiseerde Afrikaanse gemeenskap heeltemal verbyster gehad. In Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, se ope brief aan skoolhoofde, het hy die hoofde gevra om die aanvanklike eedsverklaring van die onderwysunie met hulle jongste hofstukke te vergelyk. Buys het die SAOU ook van openbare misleiding beskuldig omdat die standpunte van hulle nuusbriewe en mediaverklarings, wat sê hulle ondersteun net die “status quo van godsdiensbeoefening” in skole en die betrokke nasionale beleid, nie ooreenstem met die standpunte van die SAOU se nuwe hofstukke nie. Hy het die SAOU in amptelike skrywe op 2 April en in dié brief gevra om “liewer aan die saak te onttrek”.
Dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van die vakbond Solidariteit, het gesê die SAOU doen die regte ding om te onttrek.
“Ongelukkig is daar steeds ŉ leemte in die hofstukke. Duisende onderwysers, wat sterk daaroor voel dat skole ŉ spesifieke etos mag handhaaf, se stemme word steeds nie gehoor nie. Solidariteit het reeds in die week aansoek gedoen om as vriend van die hof toe te tree en gaan nou voort hiermee om te verseker dat die unieke stem van roepingsgedrewe onderwysers oor die saak gehoor word.”
Ogod het ook aangedui dat hulle nie Solidariteit se aansoek om as vriend toe te tree sal opponeer nie.
Die vakbond gaan in die week begin om duisende mandate van onderwysers te werf. Solidariteit moet op 15 Mei hul aansoek om as vriend toe te tree voor die hof argumenteer.
“Die ideaal sal wees as daar ŉ eendragtige stem gehoor word. As Solidariteit en die SAOU saam kan argumenteer vir skole se reg om ŉ grondslag vir ŉ godsdiensbeoefening te kies, sal dit ideaal wees, maar intussen gaan ons voort,” het Hermann gesê.
Paul Colditz, uitvoerende hoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas), wat die ses skole in die hofsaak verteenwoordig, het bevestig dat hulle in kennis gestel is van die SAOU se besluit om as vriend van die hof te onttrek. Colditz wou egter nie verder kommentaar lewer oor die aangeleentheid nie.
Maroela Media het die SAOU genader vir kommentaar maar het ten tye van die plasing van hierdie berig nog geen terugvoer ontvang nie.
Die Organisasie vir Gosdienste-Onderrig en Demokrasie het in September 2014 ses skole per hofaansoek voor die hof gedaag oor die beweerde ongrondwetlikheid van die skole se godsdiensbeleid en die toepassing daarvan. Hans Pietersen, voorsitter van die organisasie wat die hofstukke bedien het, meen dit is ongrondwetlik om een godsdiens uit te sonder en dat die Christelike gebruike by die betrokke skole gestaak moet word, want dit is diskrimineerend en leerders kan geviktimiseer voel.
Die skole wat tans deur Fedsas in die hofsaak verteenwoordig word, is die Laerskool Baanbreker in Boksburg, Laerskool Garsfontein in Pretoria, Hoërskool Linden in Johannesburg, Laerskool Randhart in Alberton, Hoërskool Oudtshoorn en Langenhoven Gimnasium in Oudtshoorn.
Antichristelike fundamentaliste het al in Oktober 2009 gedreig dat skole met ŉ Christelike etos binnekort voor die hof gedaag sal word. AfriForum het toe reeds sterk standpunt daarteen ingeneem en gesê die organisasie sal skole teen sulke regsaksie steun. AfriForum is ŉ vriend van die hof en ondersteun die skole met regskostes.
Die hofsaak sal op 15 tot 17 Mei in die Suid-Gautengse hooggeregshof in Johannesburg aangehoor word.
• Lees alle vorige berigte, meningstukke en ope briewe oor die skolegodsdienshofsaak op Maroela Media.
Onbeskaamd Christelik in die skool
‎04 ‎April ‎2017, ‏‎05:30:56 AM | Danie Langner
In die komende dae herdenk miljoene Christene die kruisdood van ons Verlosser, Jesus Christus, en vier sy opstanding uit die dood. Dit was ’n naweek van verstommende gebeure in Jerusalem wat die godsdienstige landskap van die wêreld onherroeplik verander het. Selfs die Romeinse offisier en soldate wat Jesus bewaak en alles van die gebeure beleef het, het by die kruis bely: “Hierdie man is werklik die Seun van God.”
Vanjaar vier miljoene Protestantse Christene wêreldwyd die 500 jaar sedert Martin Luther 95 stellinge teen die kerkdeur van Witteberg vasgespyker het. Dit was die begin van die Reformasie wat die kerklike landskap onvermydelik verander het. Luther word veral onthou vir sy dapper woorde in die beskuldigdebank voor die Ryksdag van Worms. Op 18 April 1521 het hy die streep in die sand getrek: “U Keiserlike Hoogheid en ander geëerde here verwag ’n eenvoudige antwoord. Wel, hier is dit, eenvoudig en reguit. My gewete is ’n gevangene van God se Woord. Ek kan en sal niks herroep nie, want om teen my gewete op te tree is nóg veilig, nóg geoorloof. Hier staan ek. Ek kan nie anders nie. God help my. Amen.”
Kantelpunte in die geskiedenis, soos bogenoemde gebeure, word voorafgegaan deur konflik. Soms is die konflik langdurig, soms kortstondig. In bogenoemde was die aanloop tot die kantelpunt-gebeure in albei gevalle 36 maande. Die konflik word gekenmerk deur uiteenlopende standpunte, intense debatte, soms geweld, en die uiteindelike opstel van groepe teenoor mekaar. Op ’n bepaalde oomblik word mense gekonfronteer met ’n keuse waarvoor hulle staan en wat hulle getuig.
In vele opsigte het Suid-Afrika so ’n historiese kantelpunt bereik. Polities, ekonomies en minder opsigtelik maar net so belangrik, godsdienstig.
Die hofsaak waarin die anti-Christelike organisasie Ogod ses Christelik-Afrikaanse skole aankla oor hulle onbeskaamde Christelike etos vind in die tweede kwartaal plaas. Met die hofsaak plaas Ogod openbare skole se reg op ’n Christelike etos op die kantelpunt.
Soos alle kantelpunte word hierdie hofsaak voorafgegaan deur ’n lang aanloop, waar veral twee faktore ’n wesenlike rol speel.
Eerstens gaan sekulêre state van die standpunt uit dat hulle godsdienstig neutraal moet wees. Voorstanders van ’n sekulêre samelewing plaas druk op die wegdoen van godsdiensbeoefening en die vervanging van geloofsonderrig met ’n neutrale godsdiensonderrig. Voorbeelde hiervan is die stilgebed by openbare geleenthede en die skoolkurrikulum wat reeds vanaf graad 4 voorsiening maak vir agtergrondkennis van alle godsdienste.
In weerwil van die ooglopende probleme met die sekulêre staatsbenadering is alles daarvan nie negatief nie. Suid-Afrika is ’n land waar vele godsdienste gehuisves en godsdiensvryheid gekoester word. Die staat was nog altyd ruimteskeppend teenoor eiesoortige godsdiensbeoefening in skole, mits daar geen diskriminasie of uitsluiting op grond van godsdiens is nie. Beheerliggame het ruim geleentheid om die godsdiensbeleid van hulle skool te bepaal met inagneming van hulle gemeenskap en ouers se keuse. Daar is voldoende ruimte vir ’n staatskool en onderwysers om steeds onbeskaamd Christelik te wees en die skoolgemeenskap se Christelike etos te handhaaf en uit te bou. Dieselfde ruimte geld vir Moslem-, Joodse, Hindoe-, Boeddhistiese en selfs neutrale skole.
Natuurlik moet enige godsdiensbeleid met wysheid en verantwoordelikheid toegepas word. Om dit anders te doen, is doodgewoon dwaas. Daar is bitter min, indien enige bewyse, dat beheerliggame en skoolbesture godsdiensbeleid enigsins anders as sensitief en verantwoordelik toepas. Christene weet godsdiens is nie ’n saak van geloofsdwang nie maar van innerlike oortuiging.
Juis omdat die staat tot dusver steeds inagnemend is en die meerderheid Suid-Afrikaners ook met empatie, respek en sensitiwiteit verskillende godsdienste huisves, het daar nog nooit in Suid-Afrika godsdiensoorloë of ernstige geloofsgeweld uitgebreek nie. Die Christelike godsdiens is inderwaarheid een van die vernaamste gemeenskaplike gronde wat tweederdes van alle Suid-Afrikaners met mekaar deel. Die gemeenskaplike geloofsgrond bied ’n raamwerk vir samewerking en is die rede hoekom Suid-Afrikaners, ten spyte van die politieke spanning, steeds glo aan die helende krag van versoening, verdraagsaamheid, vergifnis, genade, liefde en hoop vir die toekoms.
Ogod gaan verder. Die organisasie wil God uit skole verban. Hy plaas elke Christenbeheerliggaam, -skoolhoof, -onderwyser, -ouer en -leerder in die beskuldigdebank. Op die oog af pleit Ogod en sy meelopers vir ’n neutrale niksheid in staatskole, maar inderwaarheid poog hy deur die hofsaak om ’n anti-geloofstandpunt op Christelike skole af te dwing. Indien suksesvol, sal Ogod daarin slaag om die uitlewing van Christelike geloofsoortuiging in openbare skole te kriminaliseer. Sy regsaksie kan kwalik as iets anders gesien word as ’n aanval op die Christelike geloof. Deur regsdwang skep hy nie neutraliteit nie, maar ’n gevaarlike vakuum wat kort voor lank ’n teelaarde vir radikalisme en fundamentele ekstremiste sal word.
Dit is insiggewend dat Ogod nie Moslem-, Joodse of Hindoe-skole teiken nie, maar spesifiek Christelik-Afrikaanse skole. Deur Afrikaanse skole te teiken wat grotendeels uit wit kinders bestaan, poog Ogod om van godsdiens ’n rassesaak te maak, terwyl daar veel meer swart Christene in Suid-Afrika is as wat daar wit, bruin en Indiër-Christene saam is.
Ongelukkig is daar organisasies wat in die naam van politieke korrektheid Ogod sterk in sy kwaad. Deur ’n naïewe politieke korrektheid misken hulle nie net die Christelike geloofsoortuiging van die meerderheid van hulle lede en Suid-Afrikaners nie, maar loop dié gevaar: As jy alles vir almal wil wees, is jy later niks vir niemand nie. Hulle is blind vir die feit: Wanneer Christene opstaan vir die regte van hulle godsdiens, staan hulle ook op vir die reg op godsdiensvryheid vir alle godsdienste.
’n Tweede simptoom van die sekulêre samelewing is die toenemende privatisering van individue se geloof. Geloof word gereduseer tot ’n private binnekamersaak, terwyl die lewe buite die huis bepaal word deur ’n pragmatiese, selfsugtige en eiegeregtige waardestelsel. Kort voor lank ontstaan ’n kloof tussen geloof en praktyk waar Christene sukkel om Bybelse beginsels konsekwent in hulle daaglikse handel en wandel toe te pas. Of dalk is die groter probleem dat Christene met ’n gelate onverskilligheid skole se Christelike etos as iets vanselfsprekends en onaantasbaars aanvaar het.
Privatisering van geloof ondergrawe gesonde samelewingswaardes soos eerlike besigheid, geregtigheid teenoor almal en wedersydse respek. Binnekamergodsdiens lei mettertyd tot die uitrafeling van ’n land se morele vesel. Ons as Christene kan nie kwaad wees vir Ogod as ons deur godsdienstige privatisering ’n klimaat help skep wat die eer van die Here op elke samelewingsterrein ondergrawe nie. Politieke korrektheid is geen verskoning hiervoor nie.
Die kloof tussen geloof en praktyk kan slegs oorbrug word deur Christene wat staan en getuig. Elke swart, wit en bruin Christenouer, -onderwyser en -skoolhoof wat ernstig is oor hulle kinders se reg op Christelike skole, sal in hierdie moeilike dae soos Luther dapper in die beskuldigdebank moet staan en soos die Romeinse offisier onbeskaamd moet getuig. Ons kan nie meer anders nie.
• Lees alle vorige berigte oor die skolegodsdienshofsaak op Maroela Media.
Ons verwerp Chris Klopper van die SAOU se standpunt dat godsdiens in skole ongrondwetlik en onwenslik is
‎02 ‎April ‎2017, ‏‎01:28:52 PM | Ander skrywers
Hierdie is Louis van Dyk, voormalige skoolhoof van Hoërskool Linden, se ope brief aan onderwysers oor die jongste hofstukke van die SAOU wat vriend van die hof is, in die saak oor godsdienspraktyke in skole. Lees die volledige berig oor die saak hier.
Beste SAOU-lid / belanghebbende
Ek skryf die brief namens myself en verskeie bekommerde onderwysers met wie ek gepraat het. Ek skryf die brief ook omdat ek glo daar is duisende onderwysers en ouers wat ook bekommerd is oor die toekoms van godsdiens in skole. Deur die skrywe te rig, wil ek nie die SAOU die stryd aansê nie, maar wil ek eerder die hart en wese van die SAOU red.
Ons neem met kommer kennis van die komende hofsaak oor godsdienspraktyke in skole. Ons is nog meer bekommerd oor die hofstukke wat Chris Klopper, die hoofsekretaris van die Suid-Afrikaanse Onderwysersunie (SAOU), as vriend van die hof ingedien het. Ons glo nie die inhoud van die hofstukke verteenwoordig enigsins die mening van lede van die SAOU nie.
Die SAOU is vir ons belangrik en kosbaar en so ook die waardes wat ons oor soveel jare al koester. Die argumente in die hofstukke waarin Chris Klopper argumenteer dat godsdienspraktyke in skole ongrondwetlik en selfs onwenslik is, is ’n dolk in die hart van die karakter van die SAOU. Indien dit die nuwe standpunt van die SAOU is, beteken dit vir alle praktiese doeleindes die einde van die SAOU.
Ons wil die SAOU red en wil opstaan vir dít wat ons glo in SAOU-lede leef. Ons neem ook kennis van Chris Klopper se standpunt dat hy die status quo wil handhaaf. Ons het egter sy hofstukke gelees. Ons sien nie die verband tussen die hofstukke en sy mediaverklaring nie. Ongelukkig gaan die stukke voor die hof dien en nie die mediaverklaring nie.
Indien die hof Klopper en die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie se standpunt handhaaf, sal dit beteken dat praktyke soos gebedsopening, ACSV-aktiwiteite, die sing van godsdiensliedere, bid voor rugby, die opening van vergaderings met gebed, om ’n paar voorbeelde te noem, onwettig is.
Klopper voer in sy stukke aan: “Public schools should guard against alignment with a particular religion.” Oor die ses skole wat hul godsdienspraktyke verdedig, argumenteer Klopper in sy stukke: “… the taking on by a school of a particular religious identity is prohibited …” “Equitability also cannot mean the crude majoritarianism advocated for by the respondent schools. They argue that because all of the respondent schools are overwhelmingly Christian, equitability permits alignment with the dominant religion. This reasoning is unsustainable.” Chris Klopper posisioneer hom direk teenoor die skole wat opstaan vir godsdienspraktyke in skole. Hy voer dit nog verder deur te sê: “… the best interests of children are not served by alignment with a particular religion.” Ons glo dat die SAOU se hart juis anders is.
Hierdie standpunt van Chris Klopper word deur die SAOU se lede verwerp. In ’n meningsopname wat die SAOU self onder sy lede gedoen het, word gevra: “Moet die beginsel van keusevryheid ten opsigte van ŉ bepaalde etos en karakter (ongeag geloof) by ŉ betrokke skool gehandhaaf word?” In totaal het 95,9% van die SAOU-lede “ja” geantwoord. Hulle sê ook dat dit op so ’n wyse gedoen moet word dat ruimte en respek vir ander gelowe en standpunte geskep word.
Net so verstom en geskok as wat ons was toe ons Chris Klopper se stukke gelees het, was die reaksie van vreugde wat die selferkende ateïs, Hans Pietersen die drywer agter die saak om godsdiens in skole te verbied, uitgespreek het. Hy skryf die volgende op Facebook: “The Heads of Argument submitted by SAOU filled me with tears of joy. It is in support of our request for an interdict and completely opposite of what we were expecting. I withdraw any negative remarks I might have made in the past about SAOU and Chris Klopper.”
Ons was so geskok oor hoe die inhoud van die hofstukke en die inhoud van Chris Klopper se openbare verklarings verskil dat ons ’n regskenner gevra het om vir ons ’n opinie daaroor te lewer. Ons publiseer dit, asook Chris Klopper se hofstukke, op www.redsaou.co.za . Gaan lees asseblief die stukke en nie net die openbare verklarings nie.
Ons wil deur hierdie skrywe standpunt inneem ten gunste van godsdienspraktyke in skole en wil die SAOU vra om Chris Klopper te repudieer en die hofstukke terug te trek. Kom ons red die SAOU!
Ons wil op groot skaal wys dat Chris Klopper se standpunt nie die algemene standpunt is nie.
Hierdie skrywe is belangrik vir onderwysers, maar ook vir ouers en die algemene publiek.
Stuur hierdie skrywe so wyd as moontlik aan.
(Voormalige skoolhoof van Hoërskool Linden)
Watter onderwys gaan die leiers voortbring?
‎22 ‎March ‎2017, ‏‎12:00:14 PM | Ander skrywers
Deur Leonard van der Dussen – Direkteur: Raslouw Onderwys
In Suid-Afrika is vier soorte skole: Staatskole, wat vir hierdie bespreking na die skole met Model C-wortels verwys, privaatskole, tuisskole en leersentrums.
Afrikaanse staatskole en sommige Engelse staatskole, soos die tradisieryke Boy’s en Girls High-skole, verskaf nog oënskynlik goeie onderwys. Die verswakkende uitwerking van die sosialistiese staatskurrikulum bring verlaagde standaarde, al is die onderwys toegewyd. Daarbenewens is die groot getalle van hierdie skole kenmerkend en is dit massaproduksiefabrieke met oulike tradisies en dikwels goeie dissipline, maar wat massaprodukte lewer.
Privaatskole strek oor ŉ wye spektrum en volg vanweë die regering se opdringerigheid dikwels ook staatskurrikulum in die een of ander vorm, direk of soos IEB, maar met die massa-gerigte kenmerke. Waar privaatskole kleiner klasse en/of meer unieke aanbiedings lewer en soms soos onder Christene ŉ duideliker karakter het as staatskole, is daar meer geleentheid vir individualiteit en kultuurvorming.
Tuisskolers se verskeidenheid is natuurlik so wyd as die individue daarby betrokke en sal dus noodwendig meer individuele verskeidenheid oplewer. ŉ Groter mate van selfstudie as by die skole bring die waarskynlikheid dat die kinders grootmense word met meer eie denke en inisiatief as wat die massaprodukskole lewer.
Suid-Afrika het ŉ tradisie van eenvormige skooldrag wat in staatskole en die meeste privaatskole geld. Dit het voordele vir dissipline, eenheidsgevoel en trots. Die persepsie van leersentrums, waar skoolklere selde gedra word, is dus dat dit minder gedissiplineerd is en vir bedorwe of rebelse kinders ingestel is. Leersentrums is soms in kantoorgeboue of beknopte huise gevestig en doen min vir buitemuurse aktiwiteite. Die waarneming is dat praktyke soos rook en persoonlike slordigheid meer opvallend by leersentrums is.
Daar is ook ŉ verskynsel dat onafhanklike, kleiner privaatskole proporsioneel ŉ groter aantal leerlinge het, wat meer aandag benodig waar sulke skole in die skadu van sterk Model C-skole opkom, vir byvoorbeeld sterker Christelike beklemtoning. Kleiner skole bied egter ook aan die akademies sterker leerling meer direkte kontak met die onderwyser, met geleentheid om individuele vordering te versterk, belangstellings uit te bou en meer te doen as wat in ŉ massaskool moontlik is.
Die vraag is watter onderwysformaat die leiers en mense wat uitstaan gaan voortbring?
Staats- en privaatskole beklemtoon puntebehaling deur eksamenvoorbereiding, pleks van die leerproses, asook prestasies van sportspanne en afrigting word toenemend professioneel aangebied in klaar-gevormde formaat. Lewer die massastelsel met sy oënskynlike krag leiers en inisiatief op, of nabootsers met gemiddelde vaardighede wat nie juis uitstyg nie?
In hierdie lig ontstaan daar ŉ moontlikheid dat die voorlopers en uitstygers dalk eerder in die minder glansryke privaatskooltjie en dalk selfs die leersentrum gekweek word. Sinies beskou, sal dit beteken dat die leierskorps uit die kinders wat harder as ander moet werk om bo uit te kom en andersyds uit die rebelle gaan kom wat weier om in die groot, eenvormige skooldraggeklede en reëlgedrewe instelling skool te gaan.
Is dit net sinies of moet veral Afrikaners, wat nog ŉ baie hoë premie plaas op staatskole, dalk meer aktief begin dink daaraan dat die kleiner skool, waar elkeen tot sy reg kom, noodsaaklik is om die leiers vir sy toekoms te kweek?
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
Die nuwe webtuiste word met trots ontwikkel en onderhou deur GSD Potch  - www.gsdpotch.com