fr en en fr nl nl nl en de en en de nl nl nl en it fr nl nb es nds nl nl es it nb nl fr en nl pl fr en nl af en en sw en nl en it sv en nl af af nl af en af af af af af nl af af nl nl af af af nl nl af af af en nl af af af nl af nl af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af af nl af af af nl af nl af af af af af en en en it nl af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af nl af nl af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af af af af af af af af nds af nl af af af af af af af af af af af af af nl af af nl af af af af af af af af af af af nl af af af af af af af af af en af af de af af af af af nl af af af af af af af af en en it nl af en af nl af af en af nl af af af nl af af af af af af af nl en en en it af en it af af af nl af nl af nl nl nl af en en en pt fi en it af af af nl af af af en en en it fi en nl af af af af af af af nl af nl en en en it af en it af af af af af af af af nl nl af af nl af af af af af af en nl en en af af af af en en en en af af it en af af en af af af af af af en af nl af nl af af af nl af af af af af af af af en af af af gv af af nl en af af en en it af en en it af af af af af af af af nl af af af af af af af af en en en it pt en en af af nl en nl hbs_lat fr af af en en af nl da af da nl en nl nl nl af af en nl nl af af af nl af af af nl af de af af en en en en li ro sl af nl af en en nl en it nl en it ca en af af af af sl nl de nl af da nl af af af nl af af nl af af af lb nl af nl af nl et en af af af af af af nl nl en en ro nl nl en en ro nl nl af fa nl af de fr nl fy nl af fr ro lt nl en de de nl en en de fr fr nl nl nl fr fr en en en en en en en af en en af
Kerke  |   Skole  |  Sport  | Kuns en Kultuur  | Pretoria FM  | Skaak  | Geskiedenis en Legendes |
Algemene Nuus | Advertensies | Gesondheid  | Uitgewers, Boeke en Skrywers |Kontak Ons
APK  |  Gereformeerd  |  Hervormd  |  NG
Geloftedag: Om anders te sien
‎16 ‎December ‎2017, ‏‎11:06:48 AM | Danie Langner
In Deuteronomium 1 ontmoet ons die bejaarde Moses en Israel in die woestynvlakte, oos van die Jordaan. Moses is 120 jaar oud. In Deuteronomium is hy besig met sy afskeidstoespraak. Hy blaai terug in die verlede om vir Israel te herinner aan die woestynpad wat God met hulle gestap het.
Moses herinner hulle daaraan hoe hulle pa’s, ma’s, oupas en oumas 40 jaar gelede ook op die drumpel van Kanaän gekamp het.
Hulle was onseker en bang. Op hulle aandrang het Moses 12 spioene gekies om die beloofde land te gaan verken.
Die 12 spioene het teruggekom met wonderlike nuus. “Die Here ons God gee vir ons ’n goeie land.” Hulle het swaar gedra aan die vrugte van die land. Die enigste probleem was die Enakiete. Die reuse. Boonop woon hulle in groot stede en skuil agter sterk mure.
Israel se moed was gebreek.
Op moedverloor se vlakte wou hulle nie hulle laat oortuig toe Moses hulle verseker: “Moenie bang wees nie. Moenie skrik nie. Die Here gaan voor julle uit. Hy sal vir julle veg.”
Toe die beslissende oomblik aanbreek waar hulle hul toekoms, hul lewe, hul kinders in die hande van die Here moet plaas, toe deins hulle terug … met katastrofiese gevolge.
• Die woestynreis wat net 40 weke moes duur, word 40 jaar.
• ’n Hele geslag moes sterf.
• Ook Moses sou die beloofde land nie sien nie.
Laat ons nie te vinnig oordeel nie. Ek het tog simpatie met Israel. Ons voel dikwels ook maar klein en swak, weerloos en onvoorbereid om die toekoms in besit te neem. Ons kom ook te staan voor reuse uitdagings wat groter en sterker as ons is.
• Ons voel aan ons lyf hoe reuse-armoede besig is om ons land te oorrompel.
• Ons is bekommerd oor die reuse- finansiële krisis wat voorspel wanneer ons land ’n rommelstatus-gradering kry.
• Ons mense buig onder reusespanning en werksdruk.
• Reusemisdaadsyfers omsingel ons huise en bedreig ons veiligheid.
• Voorspoed word verwoes deur reusekorrupsie.
• Ons sien die reusegeweld wat hierdie jaar ons opleidings- en opvoedingsinstellings verlam het.
• Dalk is daar reusegesondheidsprobleme wat jou lewe bedreig.
Dit gebeur so maklik dat ons geloof op moedverloor se vlakte kan beland.
• Dat ons geloof pap en futloos, sonder toekomshoop kan word.
• Dat ons ons in veilige private ruimtes terugtrek omdat ons naïef dink die reuse sal ons nie daar oorweldig nie.
• Of met ’n wag-en-sien-houding van volstruispolitiek dink die reuse sal net verdwyn.
• Of nog erger, dat ons, soos Israel, reuse-klakouse word wat eerder die woestyn verkies as om teen die reuse op te staan.
Veertig jaar later staan Josua op dieselfde plek. Op die drumpel van Kanaän.
Kan jy jou voorstel hoe onseker Josua op die woetynvlakte oos van die Jordaan moes voel?
Geloftedag word regoor die land gevier. Argieffoto.
Moses, die Godsman met sy vaste geloof, die persoonlike vriend van die Here, die ordeskepper, die bouer van ’n volk, is dood.
• Ná 40 jaar is dieselfde reuse steeds daar.
• Die stede is steeds groot en die mure hoog.
• Israel is steeds woestynreisigers wat moet veg teen groter en sterker volke.
• Al waarborg op sukses wat hy het, is die belofte van die Here: “Moenie bang wees nie. Ek is by jou.”
Maar, Josua het gekies om die Here te glo. Hy het gekies om die Here op sy Woord te neem.
Geloof beteken allermins dat Josua blind is vir die realiteite, die reusebedreigings, die feitlik onmoontlike taak op hande. Dit beteken ook nie dat Josua ’n geloofsaktivis is wat blindelings en onvoorbereid Kanaän gaan binnestorm nie.
Geloof beteken om anders te sien. Om agter die sigbare realiteite wat ons bedreig, die onsigbare helder te kan sien. Om agter die reuse, God raak te sien. Daar kom tye wanneer ’n mens, ŉ gesin, ŉ gemeenskap, ŉ land voor ’n beslissende oomblik te staan kom.
• Oomblikke wat ’n moeilike geloofskeuse eis.
• Oomblikke waar ons moet kies tussen die sigbare en onsigbare; tussen die realiteit van reuse, of die beloftes van die Here.
• Oomblikke waar ons besef ons geloofskeuse bepaal nie net ons toekoms nie, maar veral ons kinders se toekoms.
• Dit is wanneer ons op die beslissende oomblikke te staan kom, wat ons besef watter groot verantwoordelikheid op ouers se skouers rus.
Geloof wat anders sien, gee ons die onderskeidingsvermoë om op hierdie beslissende oomblikke die regte geloofskeuse te maak.
Vandag vier ons reg oor die land Geloftedag. Die Groot Trek is ook ’n woestyn- en intogverhaal. Dit is veral die verhaal van geloof wat anders sien.
Met die verfilming van die Groot Trek 175-dokumentêr vir kykNET het ons die laaste aand in die Bloedrivier-walaer gekamp. Ons moes die aand die Gelofte verfilm. Teen sonsondergang het ons presies gedoen, wat ek my voorstel, die ou Voortrekkers ook gedoen het. Ons het geëet, skottelgoed gewas en daarna na die middel van die walaer gestap om die Gelofte te verfilm.
Die aand was koud en donker. Die maan het agter die wolke verdwyn. Op daardie oomblik was dit so donker dat jy nie jou hand voor jou oë kon sien nie. Dit was so pikdonker dat dit selfs onmoontlik was om die wit 4×4-voertuie op die rand van die walaer te sien. Amper soos die aand van 15 Desember 1838.
Uit historiese bronne weet ons die reuse-Zoeloeleër, die magtigste en effektiefste leër in Afrika, was besig om die walaer te omsingel.
FA Venter beskryf dit treffend. Hoe daardie handjievol mans gedink het aan hulle gesinne wat iewers anderkant ’n duisend heuwels in die donker wag. Vasgekeer in laers. As hulle sou misluk in hulle reusetaak sou daar geen keer gewees het aan die tragedie wat sou volg nie. Die uitkoms van die Groot Trek was op die spel. Die lewe van hulle vroue en kinders was op die spel. Vrees het soos die digte, koue mis wat die walaer toevou, hulle harte omklem.
Ek kan my voorstel hoe hulle op daardie donker aand van 15 Desember teruggedink het aan die bloedjaar van 1838. ’n Jaar wat met soveel toekomshoop en drome begin het en so tragies geëindig het.
• November 1837 het hulle op die rand van die Drakensberge gestaan met die asemrowende uitsig oor die Amfiteater, waar “songloed en glorie”, in die woorde van Eitemal, “die berge oor hulle fronsende voorhoof streel, waar ruisende wind oor die vlaktes met grassaad kerjakker en speel.” Piet Retief het geskryf dit is die mooiste land in Afrika. Die Voortrekkers was ontroer bly en bly. Hulle het tuis gekom. Op die rand van die berg het hulle spontaan “Prys die Heer met blye galme” gesing.
• Skaars drie maande later word Piet Retief, sy 12-jarige seun, saam met 70 van die vooraanstaande familie- en gesinshoofde op die wreedste denkbare wyse vermoor.
• Dit word ’n jaar van groot verliese. Die Groot Moord vind plaas met 49 massagrafte langs die Bloukransrivier en Moordspruit. Dit is die eerste en enigste keer in Suid-Afrika se geskiedenis waar 185 kinders in een nag vermoor is. Die verlies van leiers.
• Dit word ’n jaar van angs en onsekerheid. Angs by Veglaer. Angs oor krimpende getalle soos mense drupsgewys wegtrek. Angs oor hulle toekoms.
Teen Desember 1838 was die Voortrekkers ’n getraumatiseerde gemeenskap wat op die mespunt van ’n beslissende oomblik te staan gekom het.
Sonstraal op die senotaaf in die Voortrekkermonument. Foto: Commons.wikimedia.org
Die Gelofte gaan nie oor mag en krag, oorwinning of nederlaag, swart of wit nie, of om die Here vir jou saak in te span nie.
Daardie donker, koue aand in die walaer by Bloedrivier terwyl ons die Gelofte moes verfilm het ek besef:
• As jy op ’n beslissende oomblik in jou lewe te staan kom;
• gestroop van enige selfversekerdheid en hoogmoed;
• waar eie antwoorde stil word en planne opdroog, terwyl reuse jou omsingel;
• as daar geen ander hulp en geen uitkoms in sig is nie en vlug nie meer ’n opsie is nie;
• as jy nie met sekerheid sê of jy môre die son sal sien opkom nie;
kyk ’n gelowige op en bely jou afhanklikheid voor God.
Die Gelofte is ’n belydenis van afhanklikheid van mense wat gekies het om deur geloof anders te sien. Die Gelofte is ’n keuse vir hoop op die Here alleen. Dit is ’n getuienis van mense wat klein geword het, voor ’n groot Here. Wat bely: “Hier staan ons voor die Heilige God van hemel en aarde.” Dit is geloofstaal wat die onsigbare sien. Dit is vertroue wat in ’n krisis vrees oorwin en rustigheid bring. Dit is afhanklikheid wat toekomshoop skep.
Gelowiges het altyd ’n keuse. ’n Keuse om anders te kyk. Om God te sien. Om Hom op sy Woord te neem as hy sê: “Moenie bang wees nie. Ek is by jou.”
Wanneer ons vanuit God se perspektief na ons reuse kyk, sal ons vind dat groot reuse klein word, dat sterk stede swak word, dat God vir ons en ons kinders met die oorvloed van hierdie land sal sorg. Dit het Hy beloof. Sy Woord is genoeg.
Martin Luther: Die 95 stellinge op 31 Oktober 1517 te Wittenberg, Duitsland
‎31 ‎October ‎2017, ‏‎05:30:13 AM | Ander skrywers
’n Voorstelling van Martin Luther wat sy 95 stellinge teen Wittenberg se kerkdeur vasspyker. Foto: Pt.aleteia.org
Die FAK het op 31 Oktober 2017, presies 500 jaar na Luther sy 95 stellinge teen Wittenberg se kerkdeur vasgespyker het, die Afrikaanse vertaling uit die oorspronklike Duits beskikbaar gestel. Die vertaling is behartig deur ds. PJ Kriel van die NG gemeente Levubu.
Uit liefde vir die waarheid en met die begeerte om die waarheid openbaar aan die orde te stel, sal daar in Wittenberg oor die volgende stellings gedebatteer word onder die voorsitterskap van die eerwaarde monnik Martinus Luther, met ’n magistergraad in Vrye Kunste (geesteswetenskap) sowel as in die heilige teologie, tans volle professor te Wittenberg. Daarom versoek hy die mense wat nie teenwoordig kan wees en mondelings met ons kan debatteer nie, om dit in hulle afwesigheid skriftelik te doen.
In die Naam van ons Here Jesus Christus.
1. Omdat ons Here en Meester Jesus Christus sê: “Doen boete” (Bekeer julle) (Matt. 4:17) wou Hy gehad het dat die hele lewe van gelowiges ’n lewe van boetedoening (bekering) moet wees.
2. Hierdie woord (bekering)* kan nie in die betekenis van die sakramentele boetedoening verstaan word nie. (Dit is in die sin van bieg en vergoeding wat deur die amp van die priester uitgevoer word.)
3. Nogtans beteken dit (bekering volgens Matt. 4:17), nie slegs ’n innerlike bekering nie. Eintlik is die innerlike bekering niks werd as dit nie uiterlik op baie wyses die afsterwing van die vlees bewerk nie.
4. Dus bly die straf daar, net so lank as wat die vyandskap teen jouself bly. (Dit is die ware innerlike bekering.) Dit beteken dit bly tot die binnegaan in die hemelryk in.
5. Die pous kan en wil geen ander soort straf kwytskeld as die soort straf wat hy volgens sy eie besluit of volgens die kerkreg opgelê het nie.
6. Die pous kan sondeskuld op geen ander manier vergewe as om net te verkondig en te bevestig dat dit deur God vergewe is nie. Die pous kan tog sekerlik net vergewe in die sake waarin hý die reg voorbehou. Minag ’n mens hom hierin, dan bly die (hierdie tipe) skuld vir seker voortbestaan.
7. Eintlik vergewe God nie een se skuld wat hom nie terselfdertyd aan die priester as God se verteenwoordiger geheel en al deemoedig onderwerp nie.
8. Die kerkregtelike boetebepalings is net van toepassing op mense wat lewe. Mense wat gesterf het, mag nie aan kerkregtelike bepalings onderwerp word nie.
9. Die Heilige Gees bewys deur die pous sy goedheid vir ons daarin dat wanneer die pous dekrete uitvaardig, hy elke keer die dood en uiterste noodsaak uitsluit (uit sy regsbevoegdheid uit).
10. ’n Priester wat vir mense wat gesterf het steeds kerkregtelike boetestraf laat voortbestaan tot binne in die vagevuur, tree onkundig en sleg op.
11. Die onkruid – dit is die verandering van kerkregtelike boetedoening in boetestraf tot binne-in die vagevuur – is heel duidelik gesaai gewees omdat die biskoppe aan die slaap was (Matt. 13:25).
12. Vroeër was die kerkregtelike boetedoening nie ná nie maar vóór die opheffing van sondeskuld opgelê, dit is om die opregtheid van die berou te toets.
13. Deur die dood word ’n mens wat sterf van alles vry; ook vir die kerkregtelike bepalings is ’n mens klaar dood en regtens is ’n mens van hierdie bepalings onthef.
14. Die onvolmaakte goedheid of liefde van ’n sterwende mens maak ’n mens bang, en inderdaad is ons meer bang hoe minderwaardiger die goedheid of liefde was.
15. Hierdie vrees en ontsteltenis is alleen genoeg (sonder om van ander dinge nog te praat) om die smart van die vagevuur op te roep, want dit is baie naby aan die verskrikking van wanhoop.
16. Dit lyk asof ’n mens die hel, die vagevuur en die hemel van mekaar kan onderskei net soos wat ’n mens wanhoop, naderende wanhoop en sekerheid van mekaar kan onderskei.
17. Daarom lyk dit noodwendig dat vir die siele in die vagevuur op dieselfde wyse hulle ontsteltenis minder word en hulle liefde groei.
18. Daarom lyk dit ook nie bewysbaar óf deur ons verstand óf deur bewyse uit die Skrif nie, dat hierdie siele hulle buite ’n posisie bevind om verdienste te kan verwerf of nie in die liefde te kan groei nie.
19. Dit lyk ook nie of dit bewys kan word, of ten minste is dit nie vir almal bewese nie, dat hierdie siele van hulle saligheid gewis en seker is, net omdat ons daarvan ten volle seker is.
20. Met die “volkome kwytskelding van alle strawwe” bedoel die pous nie eenvoudig alle strawwe nie, maar hy bedoel net die strawwe wat hy self opgelê het.
21. Daarom fouteer alle aflaatpredikers wat sê deur die aflaat van die pous word die mens vry van alle straf en word ’n mens salig (gered).
22. Dit is veel eerder so dat die pous nie ’n enkele straf waarvolgens die siele tydens hulle lewe wéér boete moes doen volgens kerkordelike bepalings, in die vagevuur kan kwytskeld nie.
23. As aan enigiemand die kwytskelding van alle straf toegestaan kan word, dan kan dit net aan die volmaakste mense toegestaan word en dit is dan net aan ’n baie klein klompie mense.
24. Die onvermydelike gevolgtrekking hieruit is dat die grootste deel van die volk bedrieg word deur hierdie vertonerige belofte van algehele kwytskelding van straf vir almal.
25. Dieselfde gesag wat die pous oor die algemeen oor die vagevuur het, het elke biskop en elke sieleversorger (geestelike werker) in sy eie gebied of in besonder binne sy eie gemeente.
26. Die pous tree regtig reg op wanneer hy die siele (in die vagevuur) vergifnis laat toekom, nie op grond van die sleutelmag nie (die sleutelmag kom nie die pous hiervoor toe nie), maar net by wyse van voorbidding.
27. Mense wat sê: “Wanneer die muntstuk in die geldtrommel klingel, vlieg die siele dadelik uit die vagevuur uit” preek leerstellings van mense.
28. Wat wel seker is, is dat wanneer die muntstuk in die geldtrommel klingel
winsgierigheid en hebsug kan toeneem; die voorbidding van die kerk hang egter slegs van beskikking van God af.
29. Wie weet hoegenaamd of alle siele uit die vagevuur losgekoop wíl word? Met die heilige Severinus en Paskal (volgens vertelling) sou dit nie die geval gewees het nie.
30. Niemand kan van die opregtheid van sy berou seker wees nie, nog minder kan ’n mens seker wees dat jy volkome kwytskelding van sonde verkry het.
31. Net so min as wat daar iemand is wat ’n opregte bekeerde is, net so min is daar iemand wat op die regte manier aflate koop. Dit gebeur uiters selde.
32. Iemand wat glo dat sy saligheid verseker is (gered is) deur aflaatbriewe, is saam met die een wat hom so geleer het, verdoem.
33. ’n Mens moet uiters versigtig wees vir diegene wat sê dat die aflate van die pous die een enkele onskatbare gawe van God is waardeur mense met God versoen word.
34. Want die genade wat deur aflate verkry word, het slegs betrekking op die tipe strawwe wat gaan oor sakramentele genoegdoening en dit is net deur mense vasgestel.
35. Die persone wat leer dat berou hoegenaamd nie nodig is om siele (uit die vagevuur) los te koop of om vergifnis deur bieg te verkry nie, is besig met onchristelike prediking.
36. Elke Christen wat ware berou ervaar, het volkome kwytskelding van straf en skuld ook sonder dat hy ’n aflaatbrief het.
37. Elke Christen, of hy nou leef of reeds dood is, het deel aan al die heilsgawes van Christus en die kerk; God waarborg ’n mens dit ook sonder dat hy aflaatbriewe het.
38. Nogtans moet ’n mens die kwytskelding en vergoeding deur die pous geensins gering ag nie. Omdat dit (soos ek gesê het) die verkondiging van die goddelike vergewing (vergewing deur God) is.
39. Dit is uiters moeilik vir selfs die geleerdste teoloog om die ryke oorvloed van die aflate en die opregtheid van berou vir die volk gelyktydig aan te prys.
40. Opregte berou soek en bemin (omhels) straf. Die oorvloed van die aflate daarteenoor skeld die straf kwyt en veroorsaak ’n teensinnigheid daarteen, of ten minste gee dit aanleiding daartoe.
41. Oor die apostoliese kwytskelding (van die pous) moet met versigtigheid gepreek word, sodat die volk nie verkeerdelik meen dit kry voorkeur bo ander werke – naamlik die goeie werke van die liefde nie.
42. ’n Mens moet Christene leer dat dit nie die oortuiging van die pous is dat die koop van aflaatbriewe in enige opsig met barmhartigheidswerk gelykgestel kan word nie.
43. ’n Mens moet Christene leer dat dit beter is om aan armes iets te gee of aan behoeftiges iets te leen as om aflaatbriewe te koop.
44. Want deur ’n liefdesdaad groei liefde en word die mens beter; deur aflate daarteenoor word die mens nie beter nie, maar net vryer van straf.
45. ’n Mens moet Christene leer: wie ’n behoeftige sien en hom nie sy nood aantrek nie, maar in plaas daarvan aflate koop, verkry nie die kwytskelding van die pous nie, maar ontvang die toorn van God.
46. ’n Mens moet Christene leer: as hulle nie baie geld het nie, is hulle verplig om dit vir die noodsaaklike huishouding uit te hou en op geen manier mag hulle dit op aflate mors nie.
47. ’n Mens moet Christene leer: die koop van aflate is vrywillig, nie verpligtend nie.
48. ’n Mens moet Christene leer: die pous het dit baie meer nodig, en wens ook dat daar ernstig vir hom voorbidding gedoen sal word met die toestaan van aflate, as wat hy die gerief van inkomste nodig het.
49. ’n Mens moet Christene leer: die aflate van die pous is nuttig as jy nie jou vertroue daarin stel nie, maar dit is uiters skadelik as ’n mens as gevolg van aflate jou ontsag vir God verloor.
50. ’n Mens moet Christene leer: as die pous sou geweet het hoe die aflaatpredikers die geld invorder, sou hy liewer die Sint Pieterskerk tot as laat verval het, as om dit met die vel, vleis en bene van sy skape te gebou het.
51. ’n Mens moet die Christene leer: die pous sal, omdat dit sy plig is, bereid wees om van sy rykdomme af te staan aan – en as dit nodig is selfs die Sint Pieterskerk te verkoop – diegene wat nou in groot getalle van hulle geld deur aflaatpredikers afgerokkel word.
52. Die vertroue om deur aflaatbriewe gesalig (gered) te word, is tevergeefs, selfs al gee die aflaatkommissaris, ja, selfs die pous hulle siele as waarborg daarvoor.
53. Hulle wat reël dat die Woord van God in ander kerke (in ander gemeentes) heeltemal stil moet word (glad nie gepreek mag word nie) ter wille van die aflaatprediking (in ’n ander gemeente) is vyande van Christus en die pous.
54. Die Woord van God word beledig as in een en dieselfde preek vir die aflaat dieselfde of meer tyd ingeruim word as vir die Woord van God.
55. Dit is onvermydelik dat dit die pous se oortuiging moet wees dat as ’n mens die aflaat (wat die onbelangrikste is) met ’n klok, ’n optog en ’n erediens vier, ’n mens die Evangelie (wat die belangrikste is) met ’n honderd klokke, ’n honderd optogte en ’n honderd eredienste sal vier.
56. Die skat van die kerk waaruit die pous die aflaat uitdeel, is vir die volk van Christus nie bekend of nie presies voldoende duidelik of bekend nie.
57. Dit is heel duidelik nie aardse skatte nie, want dit deel predikers nie so vrygewig uit nie, maar hulle gaar dit eerder net op.
58. Dit kan ook nie die verdienste van Christus en die heiliges wees nie, want dit bewerk sonder die pous altyd genade vir die innerlike mense soos wat dit kruisiging, dood en hel bewerk vir die uiterlike mense.
59. Die heilige Laurentus dui die armes as die skat van die kerk aan, maar hy praat maar net volgens die taalgebruik van sy tyd.
60. Ons dui met volle oortuiging hierdie skat aan as die sleutelmag van die kerk. (Hierdie skat is aan die kerk geskenk deur Christus se verdienste.)
61. Dit is egter duidelik dat vir die kwytskelding van strawwe en met die gevalle waarin die pous die reg voorbehou, die vryspraak van die pous alleen genoegsaam is.
62. Die ware skat van die kerk is die hoogheilige Evangelie van die heerlikheid en genade van God.
63. Hierdie skat is met goeie rede uiters gehaat, omdat dit van dít wat die eerste is die laaste maak (Matt. 20:16).
64. Die skat van die aflaat is daarteenoor met goeie rede uiters geliefd, omdat dit van dít wat die laaste is, die eerste maak.
65. Daarvolgens is die skat van die Evangelie die net waarmee ’n mens voorheen kosbare mense mee gevang het.
66. Die skat van die aflaat daarenteen is die net waarmee ’n mens vandag die rykdomme van mense vang.
67. Die aflaat wat die predikers as die hoogste genade uitbasuin, kan inderdaad as sulks aangesien word, in sover dit geldelike wins bevorder.
68. Tog is dit in der waarheid, gemeet aan die genade van God en die barmhartigheid van die kruis, die onbelangrikste.
69. Dit is verpligtend om die biskoppe, sieleversorgers (geestelike werkers) en die kommissarisse van die apostoliese aflaat alle eerbied te betoon.
70. Hulle is egter nog meer verplig om hulle oë gevestig en ore gespits te hou dat hulle nie hulle eie waanbeelde preek in plaas van die opdragte van die pous nie.
71. Wie teen die waarheid van die apostoliese aflaat (die evangelie) iets sê, is verdoem en vervloek.
72. Wie egter die willekeur en die onbeheerstheid van die toesprake van aflaatpredikers uitjou, is geseën.
73. Soos wat die pous tereg die banvloek slinger teen hulle wat allerlei kunsstreke tot nadeel van die aflaathandel uithaal,
74. net so wil hy nog veel meer hulle met die banvloek tref wat onder die voorwendsel van die aflate die heilige liefde en waarheid benadeel.
75. Om te dink dat die pouslike aflaat so werk dat dit ’n mens ook sou kon kwytskeld wanneer ’n mens – om die onmoontlike te stel – die moeder van God verkrag het – is kranksinnigheid.
76. Ons stel daarteenoor: die pouslike aflaat kan nou eenmaal nie die geringste een van die toelaatbare sondes uitwis wat die skuld van sonde betref nie.
77. Dat ’n mens sê dat ook die heilige Petrus kon, as hy nou die pous sou wees, geen groter genade uitdeel (as aflate) nie, is lastering teen die heilige Petrus en die pous.
78. Ons stel daarteenoor: die huidige en elke ander pous het groter genade, naamlik die Evangelie, die charismatiese gawes, die gawe van genesing, ensovoorts, soos dit in 1 Korintiërs 12:28 aangetoon word.
79. Die bewering dat die aflaatkruis wat hoog opgestel is, versier met die pouslike embleem, dieselfde krag as die kruis van Christus besit, is godslasterlik.
80. Die biskoppe, sieleversorgers en teoloë wat sulke leringe vir die volk toelaat, sal eendag rekenskap moet gee.
81. Sulke roekelose aflaatprediking maak dit vir selfs geleerde mense nie maklik om die nodige eerbied vir die pous te verdedig of dan ten minste die pous teen die venynige vrae van die gewone lidmate te verdedig nie.
82. Hulle vra byvoorbeeld: Hoekom maak die pous nie die vagevuur uit heilige liefde en ter wille van die hoogste nood van die siele leeg nie? Dit is tog die mees gegronde rede! Dit terwyl hy tog ontelbaar baie siele ter wille van onheilige geld verlos wat vir die bou van die Sint Pieterskerk gegee word. Dit is as sodanig tog die mees ongegronde rede!
83. Verder: Waarom word Nagmaalsviering vir die dooies en die kerklike feesdae vir die afgestorwenes steeds onderhou, en waarom gee hy nie die spesifieke skenkings daarvoor terug nie, dit wil sê, laat hy die teruggee toe nie, wanneer dit tog verkeerd is om vir siele wat uit die vagevuur verlos is nog verder te bid?
84. Verder: Watse nuwe tipe barmhartigheid van God en die pous is dit wat goddeloses en mense wat God vyandiggesind is, toelaat om vir geld ’n vroom siel vir wie God liefhet te verlos, maar wat hierdie vroom en geliefde siel nie omrede hulle eie nood uit vry geskenkte liefde verlos nie?
85. Verder: Waarom word die kerkregtelik boetebepalings, wat saaklik en deur ongebruik lankal reeds ongeldig en dood is, nogtans deur die toestaan van aflate met geld afgelos, asof hierdie boetebepalings wesenlik nog geldig is?
86. Verder: Waarom bou die pous, wat vandag ryker is as die rykste miljoenêr (Crassus), nie liewer ten minste een deel van die Sint Pieterskerk met sy eie geld eerder as met die geld van arm gelowiges nie?
87. Verder: Wat skeld die pous diegene vry of waaraan gee hy hulle aandeel aan wat deur volkome berou aanspraak het op volle vergifnis en volle vergoeding (deur God het)?
88. Verder: Sou dit nie die beste vir die kerk gewees het as die pous, soos hy dit eens op ’n tyd gedoen het, honderd keer op ’n dag elke gelowige kwytskelding en vergoeding waarborg nie?
89. As dit tog vir die pous met aflate meer om die heil van die siele gaan as om geld, waarom verklaar hy vroeëre briewe en aflate ongeldig hoewel hulle tog net so effektief was?
90. Om hierdie uiters pynlike besware van die gewone lidmate net met geweld te onderdruk, maar nie met gegronde inligting uit die weg te ruim nie, beteken die kerk en die pous word aan die bespotting van die vyande uitgelewer en Christene word ongelukkig gemaak.
91. As die aflaat daarom in die gees en bedoeling van die pous gepreek word, sal hierdie besware maklik weerlê word, ja, hierdie besware sal glad nie eens gestel word nie.
92. Weg daarom met al die profete wat vir die volk van Christus sê: “Vrede, vrede” en daar is geen vrede nie (Jer. 6:14).
93. Salig is al die profete wat vir die volk van Christus sê: Kruis, kruis, ook as daar van die kruis niks te merk is nie.
94. ’n Mens moet die Christene vermaan dat hulle Christus, hul hoof, deur lyding, dood en hel moet probeer navolg.
95. En om nog meer daarop te vertrou om eerder deur baie beproewinge in die hemel in te gaan as deur die sekerheid van ’n skynvrede.
Die aanhalings wat skuinsgedruk is, is ter verduideliking ingevoeg deur die vertaler, ds. PJ Kriel. Die aanhalings wat nie skuinsgedruk is nie, is Martin Luther se eie toeligting. Vertaal deur ds. PJ Kriel (06.01.2008).
’n Verduideliking van die betekenis van die 95 stellinge deur Karin Bornkamm in die versameling Ausgewählte Schriften wat heruitgegee is deur Karin Bornkamm en Gerhard Ebeling (bl. 26, 27):
“Op die 31ste Oktober 1517, aan die datum moet ’n mens vashou ten spyte van die nuwerwetse polemiek, het Martin Luther ’n kennisgewing met 95 stellinge aan die deur van die kasteelkerk van Wittenberg opgesit. Hy wou, soos dit toe die gebruik was, aan die kennisgewingbord van die universiteit (die deur van die kasteelkerk) ’n akademiese bespreking uitroep.
“Niemand het opgedaag nie. Die stellinge het egter vinnig bekend geword, dit is in Duits vertaal, herdruk en het in stormagtige haas die hele Duitsland ‘deurkruis’. Meteens was die onbekende monnik en professor in die afgeleë Wittenberg op almal se lippe.
“Die Roomse kardinaleraad het, nadat hulle op Luther bedag gemaak is, met die aanvoorwerk van ’n kettervervolgingsproses teen Luther begin.
“Die rede vir Luther se openbare stellinginname in die aflaatvraagstuk waarin hy self nog geen finale mening gestel het nie, was die verkoop van ’n nuwe tipe pouslike aflaat vir die bou van die Sint Pieterskerk in Rome in die gesamentlike gebied van Mainz en Maagdenburg van die aartsbiskop, asook die gebied Brandenburg.
“Die uitwerking van die verkoop van die aflate in hierdie gebiede het Luther mee te doen gekry tydens die bieggeleenthede wat hy as priester waargeneem het. Die finale strooi was die instruksie wat die aartsbiskop en keurvors, Albrecht van Mainz, toegelaat het wat nog erger was as die amptelike kerklike aflaatleer.
“Boetedoening het uit die Middeleeuse biegpraktyk en lering oor die bieg ontwikkel tot een van die sewe sakramente van die kerk.
“Boetedoening behels die berou in die hart, die erkenning van sonde by ’n priester, wat deur die toesegging van vergifnis van sonde deur die priester gevolg is en opgevolg moes word deur die vergoeding vir sonde deur goeie werke.
“Deur die toesegging van vergifnis deur die priester word die sondaar sy skuld vergewe asook van die ewige goddelike straf in die hel onthef. Deur die vergoeding moes die sondaar die tydelike strawwe van God of die kerk voor vergoed, eers in die aardse lewe maar die res wat nie voor genoegdoening voor bewerk was nie, moes in die vagevuur voor vergoed word.
“Aflaat was die moontlikheid om die vergoeding wat eers opgelê was as boetedoening deur ligter vergoedings te vervang, in die laat Middeleeue dan selfs deur betaling met geld. En dan ook nie meer net vir jouself nie, maar ook vir afgestorwenes wat binne-in die vagevuur was.
“Met hierdie instelling het die kerk veral in Duitsland vir hulle ’n onuitputlike bron van inkomste geskep.
“Luther se stellinge spreek die misbruik van die aflaatstelsel aan, maar die stellinge is eintlik gemik op die kern van die boetedoenings en aflaatleer self. Luther het nog met die opstel van hierdie stellinge geglo dat hy die pous met die vernedering van die aflaatpraktyk kon uithelp.
“Met die stellinge het Luther nog vasgehou aan die noodwendigheid van die Absolusie, die toesegging van vergifnis deur die priester, al was dit nou nie meer soseer deur die bemiddeling van die priester nie, maar deur die verkondiging van vergifnis deur die priester.
“Die geloof in die vagevuur het hy mettertyd bevraagteken.
“Nogtans het hy reeds deur die 95 stellinge die boetedoening uit die mag van die sakramentele en hiërargiese mag van die kerk bevry deur dit weer in die persoonlike verhouding van die enkeling met God toe te wys.”
Glo dit of nie…
‎25 ‎May ‎2017, ‏‎05:30:57 AM | Ander skrywers
Die hofsaak oor godsdiens in skole gaan oor véél meer as net godsdiens in skole, skryf dr. Jaco Deacon, adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas).
Van godsdienstige diversiteit, verdraagsaamheid en vrye keuse aan die een kant tot beïnvloeding, sekularisme en onverdraagsaamheid aan die ander kant het na vore gekom in die argumente wat die 13 partye in die onlangse hofsaak ook godsdiens in skole gevoer het.
Oor ’n tydperk van drie dae is nagenoeg 4 000 folio’s voor die volbank van drie regters geplaas en 18 advokate en ’n groot span prokureurs het die hof vol gesit – dit was opsigself iets om te beleef!
Die Organisasie vir Godsdienste-onderrig en Demokrasie het in Augustus 2014 die aansoek teen ses skole aanhangig gemaak om bepaalde gebruike, praktyke en simbole by hierdie skole ongrondwetlik te laat verklaar en te laat verbied.
Fedsas het die ses skole ondersteun en die opponerende eedverklaring namens die skole afgelê. Daar is onder meer op twee kernpunte gefokus:
Die vryheid al dan nie van skole en skoolgemeenskappe om:
1. te kies vir ŉ bepaalde godsdienstige etos, en
2. om gedurende skoolaktiwiteite ’n bepaalde godsdiens te beoefen onderworpe aan die voorwaardes wat in die Grondwet en Skolewet daarvoor voorgeskryf is.
Benewens die applikant in die saak en die ses skole, is die minister van basiese onderwys en die National Association for School Governing Bodies ook respondente. Daar is ook ses vriende van die hof waarvan Cause for Justice, The Council for the Promotion and Protection of Religious Rights, AfriForum en Solidariteit die skole ondersteun het en The Council for the Advancement of the South African Constitution die applikant ondersteun het.
Daar was geldige besware oor “preaching” in plaas van “teaching” in skole, maar min feite van ouers wat hul besware en bekommernisse met skoolstrukture bespreek het. Was die deur toe of het niemand eers probeer om daaraan aandag te gee nie?
Die saak plaas die kollig nie net op skole of godsdiens nie, maar ook hoe ons as Suid-Afrikaners met mekaar as mense omgaan. Die kommentaar in die media (en kommentaar op berigte) het dalk meer oor gewone mense gesê as oor die regsargumente. Die venyn en skerp reaksies laat ’n mens stom – in ’n samelewing waarin ons ons roem op geloofsdiversiteit en verdraagsaamheid het min daarvan die afgelope tyd in praktyk sigbaar geword.
Glo dit of nie, maar artikel 15 van die Grondwet skep voldoende ruimte vir elke burger om sy of haar geloofsoortuiging en wêreldbeskouing te kan uitleef. Deur aan hierdie artikel te torring, is om ’n vuur aan te blaas onder die kruitvat van godsdienste.
Glo dit of nie, maar dit is gelowige mense wat een ding bely en iets anders leef, wat die groter probleem skep. As die navorsing waar is dat meer as 90% van Suid-Afrikaners Christene is, dan kan ons land mos nie lyk soos dit nou lyk nie!
Glo dit of nie, maar die hofsaak oor godsdiens in skole gaan nie bepaal hoe geloof werklik in ons land uitgeleef word nie.
Ek is dankbaar vir die geleenthede wat hierdie hofaansoek geskep het om weer te besin oor godsdiensvryheid, hoe ons dit prakties toepas (tradisie of ware geloof) en hoe ons as burgers van die land met mekaar omgaan.
Ek kan nie ’n oomblik dink om my los te maak van wie ek is nie, nie by die kerk, werk of huis nie. Glo dit of nie…
In die woorde van die aanhef van ons Grondwet: “Mag God ons mense beskerm. Nkosi sikelel’ iAfrika. God seën Suid-Afrika.”
• Deacon is die adjunkhoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole, outeur van Skoolbeheer: Antwoorde op alledaagse uitdagings en redakteur van Juta Education Law and Policy Handbook.
Die saak oor godsdiens in skole raak almal
‎23 ‎May ‎2017, ‏‎06:00:38 AM | Alana Bailey
Die afgelope week is die saak oor godsdiensbeoefening in skole in die Suid-Gautengse hoërhof aangehoor. Dit het groot aandag geniet en die debat oor die vraag of openbare skole ŉ godsdiensetos mag hê, het in verskeie media plaasgevind.
Ongelukkig het van die openbare deelnemers aan debatte se argumente op misverstande berus. Die skole wat aangekla is op grond van hulle godsdienstige etos, is nie aangekla omdat hulle godsdiens as vak aanbied nie. Dit het gegaan oor aspekte soos “saalopening” en ander funksies volgens ŉ bepaalde godsdiensoortuiging, en in die ses skole se geval, die Christelike geloof in die besonder.
Daar bestaan duidelike riglyne oor hoe kinders wat van die godsdiensetos van ŉ skool verskil, hanteer moet word. Daar is deur die aansoekers aangevoer dat die skole nie hierdie riglyne volg nie. In die geval van ŉ afwyking, soos waar ŉ skool of onderwyser ŉ kind probeer dwing om aan enige soort godsdiensseremonie deel te neem waarmee hy of sy nie saamstem nie, sou dit wees om die bestaande kanale te volg en ŉ klag teen die onderwyser wat die kind viktimiseer te lê, maar dit was na die aansoekers se mening nie genoeg nie. Hulle voel geen godsdiens het die reg om die etos van ŉ skool te bepaal nie. Skole mag geen godsdienstige aard vertoon nie en godsdiens mag nie deur onderwysers of in skooltyd beoefen word nie. Kinders kan maar self iets reël, soos voor of ná skool, of tydens pouses, is in die hof geargumenteer.
Dit op sigself is dan ironies genoeg ook die afdwing van een bepaalde godsdiens op ŉ hele skool, net dan in plaas van byvoorbeeld die Christelike of Moslemgeloof, die geloof dat geen God bestaan of aanbid mag word in skooltyd nie.
AfriForum het as vriend van die hof (amicus curiae) aan die saak deelgeneem, omdat die geleentheid wat vir ouers en voogde bestaan om self oor kinders se onderrig te besluit vir ons van groot belang is, en ook omdat ons glo die vryheid van gemeenskappe om self oor openbare skole se etos te besluit van groot belang is.
Baie mense voer aan dat dit ouers se plig is om kinders tuis aan godsdiens bloot te stel en daar moet dit eindig. Ongelukkig het verbrokkelende gesinne en ekonomiese druk tot gevolg dat kinders oor die algemeen al minder tyd by ouers deurbring. Ouers, veral enkelouers, werk lang ure en het soms meer as een werk om die pot aan die kook te hou. Dan is daar ook koshuiskinders wat ouers soms so min as een keer ŉ kwartaal sien. As ouers ŉ skool vind met ŉ etos waarmee hulle gemaklik is, kan hulle met geruste harte die kinders daar inskryf.
Openbare skole word deur belastingbetalers gefinansier. Daarom behoort alle ouers se standpunte in ag geneem te word en alle kinders geakkommodeer te word, soos wat dan tans inderdaad plaasvind. Dit moet so gedoen word dat kinders leer om mekaar se uiteenlopende oortuigings te akkommodeer en ook gemaklik met hulle eie oortuigings te wees.
Deesdae gebeur dit al meer dat wetgewing die diversiteit van Suid-Afrika sogenaamd erken deur dit te onderdruk. Ons moet almal eentalig Engels wees, ons mag net een weergawe van die geskiedenis aanvaar en nou is daar ook die betoog van een oorheersende godsdiens, naamlik dié van geen godsdiens nie.
Sou iemand daarteen protesteer, word gou gesê: “As jy nie tevrede is nie, doen dit dan anders tuis of gaan stig jou eie skool.” Op dié wyse word onverdraagsaamheid eerder bevorder en die beginsel van gekoopte eksklusiwiteit versterk, in plaas daarvan dat ons te midde van diversiteit van jongs af leer om mekaar met respek te behandel.
Of ŉ mens kinders op skool het of nie, die saak sal ons almal raak, want dit gaan die wyse waarop die breër samelewing in die land funksioneer, ingrypend bepaal. Gaan ons toenemend in ŉ staat leef waar wette aan ons voorskryf hoe om verskillende identiteite te hanteer (of moet ek sê ontken of onderdruk) en waar enige afwyking voorkom, dit onverkwiklik straf? Of gaan ons toenemend toegelaat word om ons uiteenlopende identiteite uit te leef met erkenning en inagneming van lewensuitkyke wat daarvan verskil?
Die uitspraak in hierdie saak sal die koers aandui.
Skolegodsdienssaak: ‘Uitspraak raak alle gelowe’
‎17 ‎May ‎2017, ‏‎06:31:45 PM | Cyril Blackburn
Uitspraak tussen die Organisasie vir Godsdiensonderrig en Demokrasie (Ogod) en die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) oor die beoefening van godsdiens in skole is Woensdag voorbehou in dié hofsaak.
Die burgerregte-organisasie AfriForum het die regsproses in dié saak – wat die afgelope drie dae in die Suid-Gautengse hoë hof aangehoor is – as van die grootste belang vir alle Suid-Afrikaners beskryf en glo dat Fedsas en verskeie ander vriende van die hof die belang van godsdiensbeoefening oor die algemeen en Christelike godsdiensbeoefening in die besonder in skole deeglik beklemtoon het.
Alana Bailey, adjunk uitvoerende hoof van AfriForum, sê dit is vir Suid-Afrikaners noodsaaklik om van jongs af wedersydse erkenning en respek aan te leer vir mense wie se kulture en sienswyses van hul eie verskil.
“Hulle moet ook leer om met hul eie identiteit gemaklik te wees, insluitend hul geloofsoortuigings. Dít is waarom ’n godsdienstige etos in skole behou moet word,” meen Bailey.
Sy sê ook godsdiensbeoefening moet nie, soos Ogod voorstel, bloot tot aktiwiteite beperk word wat kinders in pouses, of voor of ná skool, soos ’n stokperdjie beoefen nie.
“Dit vorm die waardes en dus ook daaglikse optrede van die individu; daar moet vryheid wees om dit te beoefen en kinders moenie met die idee grootword dat hulle of hul onderwysers gestraf mag word as geloofaksies nie tot sekere tye en ruimtes beperk word nie. Godsdiensvryheid is immers een van die regte wat die Grondwet duidelik omskryf.”
AfriForum beklemtoon dat die saak alle gelowe en dus die totale gemeenskap raak – die uitspraak gaan nie alleen die toekoms van openbare skole bepaal nie, maar ’n veel wyer impak hê.
Godsdienssaak raak 24 000 skole’
‎16 ‎May ‎2017, ‏‎03:15:00 PM | Nico Strydom
Die vakbond Solidariteit het vandag aangevoer dat die uitspraak in die saak in die hooggeregshof in Johannesburg nie net die ses skole raak nie, maar 24 000 ander skole in Suid-Afrika.
Die saak is dus van belang vir honderde duisende ouers en kinders in Suid-Afrika, het die vakbond gesê. “Die applikante in die saak se aansoek dat godsdienspraktyke in skole verbied moet word, druis lynreg in teen 95% van Suid-Afrikaners wat hulle met ŉ geloof identifiseer,” het dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit, gesê.
Volgens Solidariteit word Suid-Afrikaners juis deur geloof en waardes in Suid-Afrika oor tradisionele skeidslyne heen saamgebind. Volgens die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge identifiseer 86% van Suid-Afrikaners hulle as Christene en bykans 95% identifiseer met die geloof. Slegs 5,2% sien hulself as ongelowig of weet nie met watter geloof hulle identifiseer nie.
Volgens die World Value Survey en die Pew Global Morality Study word Suid-Afrikaners deur sosiale waardes aan mekaar gebind. Die World Value Survey het ook bevind dat 83,9% van Suid-Afrikaners geloof as belangrik ag; dat 96,7% in God glo; en dat so min as 1,9% hulself as ateïste identifiseer. Volgens Solidariteit is die applikante se aansoek dus in wese ŉ ondemokratiese poging om hul eie, uiters eng belang op skoolgemeenskappe af te dwing.
“Wat die applikante doen, is om te probeer om die morele gom wat Suid-Afrikaners aan mekaar bind, te vernietig. Die vraag is of dít wat die applikante vra, strook met dít wat gewone Suid-Afrikaners wil hê. Indien daar na die statistieke gekyk word, is dit duidelik nie die geval nie,” volgens Hermann.
Solidariteit het vandag as vriend van die hof ten gunste van die ses skole wat die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie oor hul godsdienspraktyke voor die hof gebring het, geargumenteer. Volgens Solidariteit is dit grondwetlik toelaatbaar en wenslik dat skoolgemeenskappe deur middel van hul demokraties verkose liggame oor ŉ skool se etos en praktyke besluit.
“Daar is nie so iets soos neutrale onderrig nie. Die ateïste wat die saak na die hof gebring het, wil in praktyk dít wat hulle glo op skoolgemeenskappe afdwing. Selfs ŉ sekulêre benadering is ook ŉ lewensbeskouing wat op skoolgemeenskappe afgedwing word. Onder die dekmantel van insluiting sluit hul argumente die wil van gemeenskappe uit.
“Die huidige stelsel waarvolgens ouers deur beheerliggame besluit oor godsdienspraktyke by skole, maar wel voorsiening maak vir diegene wat nie daaraan wil deelneem nie deurdat hulle hul van sodanige aktiwiteite kan onttrek, is die korrekte benadering want só word die reg van die skoolgemeenskap en die individu geakkommodeer. Skole moet ook streng riglyne hê om individue wat van die skool se etos en praktyke verskil met respek te akkommodeer en om te verseker dat deelname aan godsdienspraktyke ten alle tye vrywillig is. Beheerliggame moet dus toesien dat hul beleid rondom godsdienspraktyke billik is.
“Indien die applikante se aansoek slaag, sal basiese praktyke soos saalopening, gebed by sportbyeenkomste, Kerssangdienste deur kore, maar ook ŉ spesifieke geloofsetos by skole verbied word. In duisende skole is dit juis dié waardes wat die kinders aan mekaar bind. Die gebrek aan die waardes, praktyke en ŉ etos sal oor die lang termyn radikale gevolge vir die kultuur van skole en later ook vir Suid-Afrika inhou,” sê Hermann.
Volgens Hermann tree Solidariteit namens die onderwysers in die saak op. “Duisende onderwysers is roepingsgedrewe en glo daaraan dat kinders nie net neutrale individue moet wees nie, maar dat hulle binne ŉ spesifieke waardestelsel opgevoed moet word. Dit is juis waarom hulle by skole onderrig gee waar hulle hul roeping kan uitleef,” het Hermann bygevoeg.
Nog ŉ wending in die skolegodsdienshofsaak
‎22 ‎April ‎2017, ‏‎11:53:19 AM | Esté Meyer Jansen
Die hoofbestuur van die Suid-Afrikaanse Onderwysunie (SAOU) het Vrydagoggend besluit om as vriend in die hofsaak oor die behoud van godsdiens in skole te onttrek.
Dit blyk dat die SAOU die besluit geneem het na ŉ uitroep van hulle lede, die publiek en verskeie organisasie uit die georganiseerde Suid-Afrikaanse gemeenskap nadat die vakbond skynbaar ŉ ommeswaai oor sy standpunt rondom godsdiens in skole gemaak het in die hofstukke wat hy einde Februarie by die hooggeregshof in Johannesburg ingedien het.
Die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie (Ogod) het in September 2014 ses Afrikaanse skole met ŉ Christelike etos voor die hof gedaag oor die beweerde ongrondwetlikheid van die skole se godsdiensbeleid en die toepassing daarvan.
In dieselfde jaar het die SAOU se uitvoerende hoof, Chris Kloppers, tydens ŉ openbare geleentheid gesê die organisasie wat die skole dagvaar “kan in die hel in vlieg” met hul saak, want skole is ŉ spieëlbeeld van hulle gemeenskap. Die vakbond het verlede jaar as ŉ vriend van die hof tot die saak toegetree en het in hul eedsverklaring gesê hulle steun die beginsels dat skole die reg het om hul karakter met ŉ bepaalde geloof te belyn.
Uit die jongste hofstukke van die SAOU, blyk dit dat die vakbond nou nie meer so sterk oor die saak voel nie. Daarin sê hulle die Grondwet verbied dit dat ŉ skool ŉ godsdienstige identiteit mag hê. Dit is onmoontlik vir die skool om te weet wat die geloofsoortuigings van elke leerder is en daarom kan ŉ enkele godsdienstige identiteit tot diskriminasie lei, lui die hofstukke. Deelname aan godsdienspraktyke moet ook vry en vrywillig wees en leerders mag net tot die beoefening daarvan instem in pouses en na skool, maar nie tydens gewone skoolure nie.
Die ommeswaai het die publiek, lede van die SAOU, waaronder die hoofde en onderwysers van die skole in die hofsaak, en die georganiseerde Afrikaanse gemeenskap heeltemal verbyster gehad. In Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, se ope brief aan skoolhoofde, het hy die hoofde gevra om die aanvanklike eedsverklaring van die onderwysunie met hulle jongste hofstukke te vergelyk. Buys het die SAOU ook van openbare misleiding beskuldig omdat die standpunte van hulle nuusbriewe en mediaverklarings, wat sê hulle ondersteun net die “status quo van godsdiensbeoefening” in skole en die betrokke nasionale beleid, nie ooreenstem met die standpunte van die SAOU se nuwe hofstukke nie. Hy het die SAOU in amptelike skrywe op 2 April en in dié brief gevra om “liewer aan die saak te onttrek”.
Dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van die vakbond Solidariteit, het gesê die SAOU doen die regte ding om te onttrek.
“Ongelukkig is daar steeds ŉ leemte in die hofstukke. Duisende onderwysers, wat sterk daaroor voel dat skole ŉ spesifieke etos mag handhaaf, se stemme word steeds nie gehoor nie. Solidariteit het reeds in die week aansoek gedoen om as vriend van die hof toe te tree en gaan nou voort hiermee om te verseker dat die unieke stem van roepingsgedrewe onderwysers oor die saak gehoor word.”
Ogod het ook aangedui dat hulle nie Solidariteit se aansoek om as vriend toe te tree sal opponeer nie.
Die vakbond gaan in die week begin om duisende mandate van onderwysers te werf. Solidariteit moet op 15 Mei hul aansoek om as vriend toe te tree voor die hof argumenteer.
“Die ideaal sal wees as daar ŉ eendragtige stem gehoor word. As Solidariteit en die SAOU saam kan argumenteer vir skole se reg om ŉ grondslag vir ŉ godsdiensbeoefening te kies, sal dit ideaal wees, maar intussen gaan ons voort,” het Hermann gesê.
Paul Colditz, uitvoerende hoof van die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas), wat die ses skole in die hofsaak verteenwoordig, het bevestig dat hulle in kennis gestel is van die SAOU se besluit om as vriend van die hof te onttrek. Colditz wou egter nie verder kommentaar lewer oor die aangeleentheid nie.
Maroela Media het die SAOU genader vir kommentaar maar het ten tye van die plasing van hierdie berig nog geen terugvoer ontvang nie.
Die Organisasie vir Gosdienste-Onderrig en Demokrasie het in September 2014 ses skole per hofaansoek voor die hof gedaag oor die beweerde ongrondwetlikheid van die skole se godsdiensbeleid en die toepassing daarvan. Hans Pietersen, voorsitter van die organisasie wat die hofstukke bedien het, meen dit is ongrondwetlik om een godsdiens uit te sonder en dat die Christelike gebruike by die betrokke skole gestaak moet word, want dit is diskrimineerend en leerders kan geviktimiseer voel.
Die skole wat tans deur Fedsas in die hofsaak verteenwoordig word, is die Laerskool Baanbreker in Boksburg, Laerskool Garsfontein in Pretoria, Hoërskool Linden in Johannesburg, Laerskool Randhart in Alberton, Hoërskool Oudtshoorn en Langenhoven Gimnasium in Oudtshoorn.
Antichristelike fundamentaliste het al in Oktober 2009 gedreig dat skole met ŉ Christelike etos binnekort voor die hof gedaag sal word. AfriForum het toe reeds sterk standpunt daarteen ingeneem en gesê die organisasie sal skole teen sulke regsaksie steun. AfriForum is ŉ vriend van die hof en ondersteun die skole met regskostes.
Die hofsaak sal op 15 tot 17 Mei in die Suid-Gautengse hooggeregshof in Johannesburg aangehoor word.
• Lees alle vorige berigte, meningstukke en ope briewe oor die skolegodsdienshofsaak op Maroela Media.
Foto’s] Groot vrolikheid by nasionale biddag
‎22 ‎April ‎2017, ‏‎01:45:26 PM | Mariné Lourens
Nasionale biddag in Bloemfontein (Foto: Marine Lourens, Maroela Media)
Angus Buchan sal binnekort sy boodskap lewer by die “It’s Time”- nasionale biddag op die plaas Wilde Als net buite Bloemfontein.
Honderde duisende mense het sedert 04:00 Saterdagoggend na die terrein gestroom in afwagting om die boodskap te hoor. Die verrigtinge, wat geskeduleer was om 12:00 te begin, is vertraag aangesien daar gewag word op nog mense wat glo te voet vanaf Bloemfontein op pad is. Terwyl daar gewag word op Buchan, is daar vrolik geloofsliedere gesing en mense het gedans, vlae in die lug geswaai en op ramshorings geblaas.
Die organiseerders kon nog nie ŉ presiese getal bevestig van hoeveel mense die geleentheid bywoon nie, maar dit word as die grootste bidgeleentheid in die geskiedenis van Suid-Afrika bestempel.
Verskeie mense wat met Maroela Media gepraat het, het gesê hulle is opgewonde oor die groot hoeveelheid mense wat van oor die land heen gekom het om die geleentheid by te woon en glo dat dit die begin van die verandering is wat die Here in Suid-Afrika sal meebring.
Waterskeiding-saak’ vir godsdiens in skole binnekort in hof
‎19 ‎April ‎2017, ‏‎06:00:30 AM | Ander skrywers
Deur Freedom of Religion South Africa (FOR SA)
Ná lang verwagting word die saak van die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie (Ogod) vs. Laerskool Randhart & andere uiteindelik van 15 tot 17 Mei in die Johannesburgse hooggeregshof aangehoor. Hierdie saak wat al beskryf is as ŉ “waterskeiding-saak” in Suid-Afrika en heel moontlik in die grondwetlike hof mag draai, gaan spesifiek oor die reg van openbare skole om hulself met ’n bepaalde godsdiens (in dié geval Christenskap) te vereenselwig en hulself as ’n skool met ’n bepaalde godsdienstige (in die geval Christelike) etos en/of waardes voor te hou.
Indien Ogod suksesvol is in die hof, kan dit die einde van (selfs vrywillige deelname aan) Skriflesing en gebed, lofprysing en aanbidding, ACSV- en ander Christelike aktiwiteite in openbare skole beteken. Hoewel die uitkomste van die saak nie ’n direkte impak op private skole sal hê nie, mag dit wel ’n impak hê op die vryheid van ander staatsinstellings of staatsondersteunde instellings om godsdienstige praktyke in daardie instellings toe te laat.
Waaroor gaan die saak?
Die eiser is die Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie (Ogod), ’n sekulêre organisasie wat beweer dat hulle in die publieke belang en veral in die belang van kinders optree “om hulle te beskerm teen die inbreukmaking van hul grondwetlike regte op die altaar van godsdienstige praktyke en onderrig”.
Die verweerders is ses openbare skole (drie laerskole en drie hoërskole) en word in die saak verteenwoordig deur die “Federation of Governing Bodies of South African Schools” (Fedsas). Die skole het almal ’n Christelike etos en waardes, maar laat leerders van ander geloofsoortuiging toe tot die skool en gee hulle die vryheid om hulself van Christelike aktiwiteite te verskoon. (Ander partye tot die saak sluit in die ministers van basiese onderwys en justisie. Verskeie organisasies het ook tot die saak toegetree as “Vriende van die hof”.)
Ogod se saak teen die skole, in ’n neutedop, is dat dit téén die nasionale beleid op godsdiens en onderrig en/of téén die Suid-Afrikaanse Grondwet is vir enige openbare skool om ’n spesifieke godsdiens te promoveer, of hulself primêr daarmee te vereenselwig of te assosieer. Ogod beweer verder dat dit verbode is om ’n leerder te versoek om die godsdiens (indien enige) waaraan sy/hy behoort, aan die skool bekend te maak; om ’n rekord van leerders se godsdiens/kerkverband (indien enige) te hou; en om leerders op grond van hul godsdienstige verbintenis van mekaar te skei.
Ogod vra die hof dan verder om ’n bevel (interdik) teen elkeen van die skole afsonderlik uit te reik, wat hulle gelas om sekere godsdienstige praktyke (insluitende die volgende) te beëindig: motto’s en skoolwapens wat geloof (veral geloof in die drie-enige God) erken of simboliseer; godsdienstige sang en ACSV-aktiwiteite as deel van die skool se weeklikse aktiwiteite (selfs tydens pouses); Skriflesing en gebed aan die begin of einde van enige skoolbyeenkoms; die nooi van godsdienstige leiers om leerders toe te spreek; die uitdeel van Bybelmateriaal en/of promovering van Bybelstories; en verwysings na die skeppingsleer (“creationism”) asof dit feitelik is.
Alhoewel Ogod in hul hofstukke benadruk dat die saak nie gesien moet word as ’n “aanval” op Christenskap nie, maar bloot as ’n aansoek om die regte van álle leerders te beskerm, argumenteer Fedsas dat dit presies dit is. Hoekom anders sou Ogod, ’n erkende ateïste-organisasie, slegs openbare skole wat ’n Christelike etos handhaaf, teiken, ten spyte daarvan dat die regshulp wat hulle vra, ’n direkte impak op élke openbare skool in die land met ’n godsdienstige etos (hetsy Christelik, Moslem, Joods, ensovoorts) sal hê?
Wat sê die reg?
Artikel 15 van die Grondwet, onder die opskrif “Vryheid van godsdiens, oortuiging en mening”, bepaal onder meer die volgende:
(1) Elkeen het die reg op vryheid van gewete, godsdiens, denke, oortuiging en mening.
(2) Godsdiensbeoefening kan by staats- of staatsondersteunde instellings geskied, mits –
(a) daardie beoefening reëls nakom wat deur die tersaaklike openbare gesag gemaak is;
(b) dit op billike grondslag geskied; en
(c) bywoning daarvan vry en vrywillig is
Die betrokke skole in hierdie geval is almal “openbare skole” wat (finansiële en ander) ondersteuning van die staat geniet. As sodanig, en in terme van artikel 15(2) van die Grondwet, word godsdiensbeoefening (“religious observances” – i.e. godsdienstige praktyke soos Skriflesing en gebed, lofprysing, aanbidding, meditasie, oordenking, getuienislewering, vas en ander voedingsverwante praktyke, godsdienstige kleredrag, ensovoorts) in beginsel wél toegelaat, maar slegs indien daar aan die bostaande drie voorwaardes voldoen word.
In dié saak word heelwat regstegniese argumente rondom die betekenis van “tersaaklike openbare gesag” (is dit die minister van onderwys, die skoolbeheerliggame, of albei?) gevoer; “’n billike grondslag” (“equitable basis”) (beteken dit dat alle godsdienste presies dieselfde hanteer moet word, of dat die meerderheidsgodsdiens voorrang mag geniet mits minderheidsgodsdienste redelikerwys geakkommodeer word?); asook “vry en vrywillig” (in omstandighede waar Ogod argumenteer dat daar “indirekte dwang” op leerders van ander godsdienstige oortuigings is om aan Christelike praktyke deel te neem, uit vrees dat hulle geëtiketteer en gemarginaliseer sal word indien hulle nie sou deelneem aan ’n “meerderheidspraktyk” nie.)
Terwyl die Grondwet spesifiek godsdiensbeoefening (“religious observances”) toelaat, sê dit niks oor die bestudering van verskillende godsdienste (“religion education”) en godsdiensonderrig (“religious instruction”) nie. Die nasionale beleid op godsdiens en onderrig (wat weliswaar nie regskrag as wetgewing het nie, maar tóg as riglyn geld) tref egter so ’n onderskeid en sê dat godsdienste-onderwys/studies (“religion education” i.e. die bestudering van verskillende godsdienste as deel van die verpligte kurrikulum) die verantwoordelikheid van skole is; terwyl godsdiensonderrig (“religious instruction” i.e. onderrig/opvoeding in ’n bepaalde godsdiens met die doel om daardie godsdiens se leerstellings, waardes, ensovoorts in leerders te vestig) primêr die verantwoordelikheid van die huis, familie en godsdienstige gemeenskap is. Die beleid moedig skole wel aan om hul fasiliteite vir godsdiensonderrig beskikbaar te stel, mits dit nie met die skool se kern opvoedkundige oogmerke inmeng nie, byvoorbeeld vir vrywillige byeenkomste en ontmoetings van godsdienstige organisasies buite skoolure, of tydens pouses.
In hierdie saak is die bestudering van verskillende godsdienste nie in geskil nie, maar wel godsdiensbeoefening en (in die geval van twee van die skole) godsdiensonderrig. Volgens Ogod behoort álle godsdiensonderrig in skole verbode te wees. Hierteenoor argumenteer Fedsas dat so lank as wat godsdiensonderrig ’n vrywillige vak is (eerder as ’n verpligte vak wat nodig is om na ’n volgende vlak/jaar te vorder), die nasionale beleid dit nie verbied nie.
Waarom is die saak belangrik?
Die saak is belangrik omdat dit die vraag vra: Wat is die plek van godsdiens in openbare skole? Dat daar wél ’n plek vir beoefening van godsdienstige praktyke is (onderhewig egter aan sekere voorwaardes), staan vas (art. 15(2) van die Grondwet). Anders as in die VSA wat ’n streng skeidslyn tussen staat en godsdiens handhaaf, volg Suid-Afrika ’n samewerkende model tussen staat en godsdiens in terme waarvan godsdiens, onderhewig aan sekere voorwaardes, in staats(ondersteunde)-instellings toegelaat of selfs aangemoedig word. Die waarborg van ons Grondwet is duidelik “freedom of religion”, nie “freedom from religion” soos wat Ogod oënskynlik in die saak betoog nie.
Die vraag wat die hof derhalwe moet beslis, is: Wat beteken dit en hoe lyk dit in ’n reënboogland soos Suid-Afrika waar elke persoon en leerder (Christen, Moslem, Jood, ateïs, ensovoorts) daarop aanspraak kan maak dat sy/haar geloof (of nie-geloof) gerespekteer, beskerm en bevorder moet word?
Terwyl sommige, juis as gevolg van die uitdagings en potensiële konflik wat so ’n diverse omgewing meebring, mag argumenteer dat godsdiens liefs in die binnekamer (en uit die skool) gehou moet word, is dit nie so eenvoudig nie. As Bybelgelowige Christene verstaan ons dat ons geloof en ons Christelike oortuigings nie slegs ’n (private) kompartement van ons lewens is nie, maar die kern is waarom alle lewensterreine sentreer. 1 Korintiërs 10:31 sê: Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God. Daarom laat ons nie ons geloofsoortuigings agter, die oomblik wanneer ons ons voete by die huis uit sit nie – ons neem ons geloofsoortuigings met ons sáám na die skool, die werksplek en die markplein.
In die grondwetlike hofsaak van Christian Education South Africa v Minister of Education (2000), het regter Sachs (’n selferkende ateïs) soos volg hieraan erkenning gegee:
There can be no doubt that the right to freedom of religion, belief and opinion in the open and democratic society contemplated by the Constitution is important. The right to believe or not to believe, and to act or not to act according to his/her beliefs or non-beliefs, is one of the key ingredients of any person’s dignity. Yet freedom of religion goes beyond protecting the inviolability of the individual conscience. For many believers, their relationship with God or creation is central to all their activities. It concerns their capacity to relate in an intensely meaningful fashion to their sense of themselves, their community and their universe. For millions in all walks of life, religion provides support and nurture and a framework for individual and social stability and growth. Religious belief has the capacity to awake concepts of self-worth and human dignity which forms the cornerstone of human rights. It affects the believer’s view of society and founds the distinction between right and wrong. It expresses itself in the affirmation and continuity of powerful traditions that frequently have an ancient character transcending historical epochs and national boundaries. (par. 36)
Natuurlik is ’n skool nie ’n kerk (moskee, sinagoge, ensovoorts) nie. Die wyse waarop en die mate waartoe gelowiges uitdrukking aan hul geloof kan (behoort te) gee in ’n skool, verskil daarom (tereg) van ’n godsdienstige konteks. Die vraag wat die hof in hierdie saak sal moet beantwoord, is derhalwe nie óf godsdiens in openbare skole hoort nie (dit hoort), maar wat die grense is – in die konteks van hierdie spesifieke skole (wat almal ’n leerder-samestelling van feitlik 100% Christene het), maar ook in die breër konteks van ’n diverse land soos Suid-Afrika wat behoort aan “almal wat daarin woon, verenig in ons verskeidenheid” (aanhef tot die Grondwet).
Gegewe die impak wat hierdie saak sal hê – nie net op die ses skole wat in die saak betrokke is nie, maar potensieel op álle openbare skole en by implikasie op die miljoene mense (onderwysers en jongmense) in Suid-Afrika wie se diepste oortuiginge en dag-tot-dag lewens direk deur die saak geraak sal word, nie net vir nou nie maar vir geslagte vorentoe – vra ons Christene regoor die land om saam te staan in gebed vir hierdie saak en te vertrou vir ’n uitkoms wat ons vryheid as gelowiges om te glo en ons geloofsoortuigings uit te spreek en ook uit te leef, sal beskerm eerder as om dit aan bande te lê.
*Nota: Hoewel FOR SA nie ’n party tot die geskil is nie, en die organisasie nie direk by die saak betrokke is nie, het ons die volledige hofstukke en betooghoofde in die saak bestudeer. FOR SA se regsverteenwoordiger is ook genader om die Council for the Protection and Promotion of Religious Rights and Freedoms, wat ’n “Vriend van die hof” is, in die saak by te staan.
Freedom of Religion South Africa (FOR SA) is ’n nie-winsgewende organisasie wat hom vir die beskerming en bevordering van godsdiensvryheid in Suid-Afrika beywer. Die organisasie het onlangs voorleggings gemaak met betrekking tot die nuwe voorgestelde wetgewing op haatspraak en die ‘CRL’-regtekommissie se voorstelle vir die regulering van godsdiens in Suid-Afrika. Ondersteun FOR SA deur:
• Kosteloos by die organisasie aan te sluit en/of op hul nuusbrief in te teken by forsa.org.za;
• Die organisasie op Facebook te volg, by “Freedom of Religion SA”; en/of
• ’n Donasie aan die organisasie te maak, by forsa.org.za/donate.
*Hierdie artikel is oorspronklik op die APK se webwerf gepubliseer.
Onbeskaamd Christelik in die skool
‎04 ‎April ‎2017, ‏‎05:30:56 AM | Danie Langner
In die komende dae herdenk miljoene Christene die kruisdood van ons Verlosser, Jesus Christus, en vier sy opstanding uit die dood. Dit was ’n naweek van verstommende gebeure in Jerusalem wat die godsdienstige landskap van die wêreld onherroeplik verander het. Selfs die Romeinse offisier en soldate wat Jesus bewaak en alles van die gebeure beleef het, het by die kruis bely: “Hierdie man is werklik die Seun van God.”
Vanjaar vier miljoene Protestantse Christene wêreldwyd die 500 jaar sedert Martin Luther 95 stellinge teen die kerkdeur van Witteberg vasgespyker het. Dit was die begin van die Reformasie wat die kerklike landskap onvermydelik verander het. Luther word veral onthou vir sy dapper woorde in die beskuldigdebank voor die Ryksdag van Worms. Op 18 April 1521 het hy die streep in die sand getrek: “U Keiserlike Hoogheid en ander geëerde here verwag ’n eenvoudige antwoord. Wel, hier is dit, eenvoudig en reguit. My gewete is ’n gevangene van God se Woord. Ek kan en sal niks herroep nie, want om teen my gewete op te tree is nóg veilig, nóg geoorloof. Hier staan ek. Ek kan nie anders nie. God help my. Amen.”
Kantelpunte in die geskiedenis, soos bogenoemde gebeure, word voorafgegaan deur konflik. Soms is die konflik langdurig, soms kortstondig. In bogenoemde was die aanloop tot die kantelpunt-gebeure in albei gevalle 36 maande. Die konflik word gekenmerk deur uiteenlopende standpunte, intense debatte, soms geweld, en die uiteindelike opstel van groepe teenoor mekaar. Op ’n bepaalde oomblik word mense gekonfronteer met ’n keuse waarvoor hulle staan en wat hulle getuig.
In vele opsigte het Suid-Afrika so ’n historiese kantelpunt bereik. Polities, ekonomies en minder opsigtelik maar net so belangrik, godsdienstig.
Die hofsaak waarin die anti-Christelike organisasie Ogod ses Christelik-Afrikaanse skole aankla oor hulle onbeskaamde Christelike etos vind in die tweede kwartaal plaas. Met die hofsaak plaas Ogod openbare skole se reg op ’n Christelike etos op die kantelpunt.
Soos alle kantelpunte word hierdie hofsaak voorafgegaan deur ’n lang aanloop, waar veral twee faktore ’n wesenlike rol speel.
Eerstens gaan sekulêre state van die standpunt uit dat hulle godsdienstig neutraal moet wees. Voorstanders van ’n sekulêre samelewing plaas druk op die wegdoen van godsdiensbeoefening en die vervanging van geloofsonderrig met ’n neutrale godsdiensonderrig. Voorbeelde hiervan is die stilgebed by openbare geleenthede en die skoolkurrikulum wat reeds vanaf graad 4 voorsiening maak vir agtergrondkennis van alle godsdienste.
In weerwil van die ooglopende probleme met die sekulêre staatsbenadering is alles daarvan nie negatief nie. Suid-Afrika is ’n land waar vele godsdienste gehuisves en godsdiensvryheid gekoester word. Die staat was nog altyd ruimteskeppend teenoor eiesoortige godsdiensbeoefening in skole, mits daar geen diskriminasie of uitsluiting op grond van godsdiens is nie. Beheerliggame het ruim geleentheid om die godsdiensbeleid van hulle skool te bepaal met inagneming van hulle gemeenskap en ouers se keuse. Daar is voldoende ruimte vir ’n staatskool en onderwysers om steeds onbeskaamd Christelik te wees en die skoolgemeenskap se Christelike etos te handhaaf en uit te bou. Dieselfde ruimte geld vir Moslem-, Joodse, Hindoe-, Boeddhistiese en selfs neutrale skole.
Natuurlik moet enige godsdiensbeleid met wysheid en verantwoordelikheid toegepas word. Om dit anders te doen, is doodgewoon dwaas. Daar is bitter min, indien enige bewyse, dat beheerliggame en skoolbesture godsdiensbeleid enigsins anders as sensitief en verantwoordelik toepas. Christene weet godsdiens is nie ’n saak van geloofsdwang nie maar van innerlike oortuiging.
Juis omdat die staat tot dusver steeds inagnemend is en die meerderheid Suid-Afrikaners ook met empatie, respek en sensitiwiteit verskillende godsdienste huisves, het daar nog nooit in Suid-Afrika godsdiensoorloë of ernstige geloofsgeweld uitgebreek nie. Die Christelike godsdiens is inderwaarheid een van die vernaamste gemeenskaplike gronde wat tweederdes van alle Suid-Afrikaners met mekaar deel. Die gemeenskaplike geloofsgrond bied ’n raamwerk vir samewerking en is die rede hoekom Suid-Afrikaners, ten spyte van die politieke spanning, steeds glo aan die helende krag van versoening, verdraagsaamheid, vergifnis, genade, liefde en hoop vir die toekoms.
Ogod gaan verder. Die organisasie wil God uit skole verban. Hy plaas elke Christenbeheerliggaam, -skoolhoof, -onderwyser, -ouer en -leerder in die beskuldigdebank. Op die oog af pleit Ogod en sy meelopers vir ’n neutrale niksheid in staatskole, maar inderwaarheid poog hy deur die hofsaak om ’n anti-geloofstandpunt op Christelike skole af te dwing. Indien suksesvol, sal Ogod daarin slaag om die uitlewing van Christelike geloofsoortuiging in openbare skole te kriminaliseer. Sy regsaksie kan kwalik as iets anders gesien word as ’n aanval op die Christelike geloof. Deur regsdwang skep hy nie neutraliteit nie, maar ’n gevaarlike vakuum wat kort voor lank ’n teelaarde vir radikalisme en fundamentele ekstremiste sal word.
Dit is insiggewend dat Ogod nie Moslem-, Joodse of Hindoe-skole teiken nie, maar spesifiek Christelik-Afrikaanse skole. Deur Afrikaanse skole te teiken wat grotendeels uit wit kinders bestaan, poog Ogod om van godsdiens ’n rassesaak te maak, terwyl daar veel meer swart Christene in Suid-Afrika is as wat daar wit, bruin en Indiër-Christene saam is.
Ongelukkig is daar organisasies wat in die naam van politieke korrektheid Ogod sterk in sy kwaad. Deur ’n naïewe politieke korrektheid misken hulle nie net die Christelike geloofsoortuiging van die meerderheid van hulle lede en Suid-Afrikaners nie, maar loop dié gevaar: As jy alles vir almal wil wees, is jy later niks vir niemand nie. Hulle is blind vir die feit: Wanneer Christene opstaan vir die regte van hulle godsdiens, staan hulle ook op vir die reg op godsdiensvryheid vir alle godsdienste.
’n Tweede simptoom van die sekulêre samelewing is die toenemende privatisering van individue se geloof. Geloof word gereduseer tot ’n private binnekamersaak, terwyl die lewe buite die huis bepaal word deur ’n pragmatiese, selfsugtige en eiegeregtige waardestelsel. Kort voor lank ontstaan ’n kloof tussen geloof en praktyk waar Christene sukkel om Bybelse beginsels konsekwent in hulle daaglikse handel en wandel toe te pas. Of dalk is die groter probleem dat Christene met ’n gelate onverskilligheid skole se Christelike etos as iets vanselfsprekends en onaantasbaars aanvaar het.
Privatisering van geloof ondergrawe gesonde samelewingswaardes soos eerlike besigheid, geregtigheid teenoor almal en wedersydse respek. Binnekamergodsdiens lei mettertyd tot die uitrafeling van ’n land se morele vesel. Ons as Christene kan nie kwaad wees vir Ogod as ons deur godsdienstige privatisering ’n klimaat help skep wat die eer van die Here op elke samelewingsterrein ondergrawe nie. Politieke korrektheid is geen verskoning hiervoor nie.
Die kloof tussen geloof en praktyk kan slegs oorbrug word deur Christene wat staan en getuig. Elke swart, wit en bruin Christenouer, -onderwyser en -skoolhoof wat ernstig is oor hulle kinders se reg op Christelike skole, sal in hierdie moeilike dae soos Luther dapper in die beskuldigdebank moet staan en soos die Romeinse offisier onbeskaamd moet getuig. Ons kan nie meer anders nie.
• Lees alle vorige berigte oor die skolegodsdienshofsaak op Maroela Media.
HELP ASB ONS STUDENTE!!
Soos ons almal weet, het Geskiedenis reeds op skool volksvervreemd geraak.  Ons Afrikaner volk se voortbestaan berus ook op dit wat vir ons in die verlede moontlik gemaak is om te oorleef.  Vir die nodige motivering vir ons Jeug, is dit belangrik om opgevoed te word met die lesse van die verlede.  Ons Jeug moet bewus gemaak word van die moed, durf en geloof van ons voorvaders ,wat die gevolg het dat ons as nasie kan voortbestaan.   Bloedrivier, Vegkop en Amajuba is wonderwerke wat gebeur het met die ingryping van ons Hemelse Vader.
In Potchefstroom, en by ons Universiteit, is studente van oor die hele land wat graag die fees van Amajuba wil bywoon, maar as gevolg van 'n gebrek aan finansies, sal hul moet tuisbly.  Ons wil dit verhoed en doen dus 'n ernstige beroep op ons mense landwyd deur te help met 'n bydrae sodat die studente nie die geleentheid verpas nie.  Onthou, hulle is die hoekstene van ons volk en die toekomstige leiers.  U kan u donasie by die volgende rekening inbetaal :
Takkode : 632 005
Vir meer besonderhede kontak  :  Johanné Gericke ( Organiseerder)   -   076 779 8337
Ds. Johan Gericke              -  082 301 1254
DIE AFRIKAANSE PROTESTANTSE AKADEMIE
(‘n Vereniging ingelyf onder artikel 21)
By die Department van Onderwys as ‘n Privaat Tersiêre Onderwysinstelling geregistreer kragtens die Wet op Hoër Onderwys, 1997
Farendenstraat 430 Tel. (012) 344-3960/1/2 Posbus 11488
SUNNYSIDE Faks. (012) 344-5480 HATFIELD
0002 E-pos: info@apa.ac.za 0028
Hiermee nooi ons u, u familie en/of organisasie om tydens die jaarlikse Majubafees van 24 tot 26 Februarie 2017 saam met ons God se genadige beskikking tydens die Slag van Amajuba in 1881 te kom herdenk.
PLEK: AAN DIE VOET VAN MAJUBA, NET BUITE VOLKSRUST
DATUM: Vrydag 24 Feb 2017 tot Sondag 26 Feb 2017
Die jaar 2017 is ‘n besondere gedenkjaar:
•Dit is die drie-en-dertigste agtereenvolgende jaar wat die Slag van Majuba (27 Februarie 1881) op ‘n besondere wyse herdenk word. Die fees in sy huidige formaat het in 1985 begin. Dit is nou reeds ’n instelling vir alle belangstellendes om jaarliks (op Majubadag, 27 Februarie, of die naaste naweek daarvoor of daarna) die oorwinning van die Boere by Majuba te herdenk.
• Ons vier ook die 500ste herdenking van die Hervorming. Op 31 Oktober 1517 het Martin Luther sy 95 stellinge teen wanpraktyke in die destydse Rooms-Katolieke Kerk teen die deur van die kasteelkerk in Wittenberg vasgeslaan. Dit was die vonk wat die vuur van die Reformasie aan die brand gesteek het. Daaruit het kerke op protestants-gereformeerde grondslag gevestig, na vore gekom. Dit is met hierdie protestants-gereformeerde geloof waarmee Jan van Riebeeck na die suidpunt van Afrika gekom het om ‘n verversingspos hier te begin. Die Afrikanervolk, wat uit hierdie aksie gebore is, is dus as’t ware met die Bybel en die gereformeerde belydenisgeskrifte in die wieg gebore. Dit is ook hierdie geloof wat ons voorouers in 1881 gedra het in hulle strewe na en stryd om onafhanklikheid van die Britse oorheersing.
Majubafees 2017 gaan DV die volgende programhoogtepunte bied:
•Samesyn met volksgenote vir wie die Christelike geloof en volkseie strewe van die Afrikaner belangrik is.
• Vrydagaand begin met die opening en kransleggingseremonie by die monumentkoppie, waarna die jeug met fakkels die berg bestyg.
• ‘n Skyngeveg Saterdagmiddag, Boer teen Brit soos 136 jaar gelede!
• Perdekommando’s met ‘n vaandelparade.
• Skyfskiet vir oud en jonk.
Die vele hoogtepunte op die feesprogram (sien aangehegte program) sorg elke jaar vir onvergeetlike herinneringe vir oud en jonk. Dit is hierdie herinneringe van bergklim, nuuskierig luister na die uiters interessante historiese gebeure, lekker saamkuier en heerlike samesang wat ons roep om telkens terug te keer na Majuba.
Ons vertrou dat u so opgewonde soos ons is om hierdie jaar die Majubafees ‘n grootse viering van ons ryke geskiedenis te maak. Ons sien uit daarna om u aan die voet van Majubaberg te ontmoet.
DATUM: 24 –26 Februarie 2017
PLEK: MAJUBA (naby Volksrust)
TYD: Fees opening: Vrydag 24 Feb, 18.00
Afsluiting: Skrifoordenking Sondag 26 Feb. 8.00 – 9.00,
LW gedurende die Skrifoordenking sal geen motors toegelaat word om verby die saal te ry nie.
(Groepe van meer as 25 persone kry 20% afslag)
Dagbesoekers: R30 per persoon
Studenteherberg: R60 per persoon per nag
Kampeerders: Staanplek sonder krag: R 50 per staanplek per nag
Volwassenes R 25 per persoon per dag
Leerlinge R 15 per persoon per dag
Feesgangers moet eie eet-en-drinke voorsien. Daar sal verskillende stalletjies wees wat eet en drink verkoop. Organisasies kan vooraf aansoek om die bedryf van ‘n stalletjie, verversings of aandenkings.
Oprigting van stalletjies streng volgens toewysing van perseel.
Geen verkope tydens amptelike program verrigtinge nie.
• a) 3mx3m sonder krag – R300 per stalletjie
• b) 3mx3m met krag – R400 per stalletjie
• c) 5mx5m sonder krag – R500 per stalletjie
• d) 5mx5m met krag – R700 per stalletjie
Vir navrae oor stalletjies en besprekings skakel Claudia Beyers by 072 528 9655 of epos na besprekings@majubatrust.co.za
• Eie kos en drinkgoed.
Na verwagting sal daar stalletjies wees wat vleisrolltjies, worsbroodjies ens verkoop.
• Uitgesonderd persone wat in die herberg tuis gaan eie kookgerei – gasstofies, potte ens
• Almal: eie eetgerei, opwasbenodigdhede en rooster vir braaivleis.
• Slaapgoed (slaapsak ens.), toiletbenodighede.
Diegene wat in die Studenteherberg bly, moet 'n laken bring om, volgens die verblyfregulasies, oor die matras onder die slaapsak te sit.
• Reënjas, stapskoene, gemaklike klere, warm klere (trui / sweetpak - dit kan skielik koud raak),
• Hoed, waterbottel en sonbrandmiddel vir die bestyging van Majuba.
• Vlae (Slegs kultuur-historiese vlae)
• Kameras, geld. (Aandenkings, koeldrank, ook bo-op die berg. Boeregeregte en -lekkernye, ens. sal te koop wees.)
• Bybel en Psalm- / Gesangeboek
• Patriotisme, entoesiasme, vriende, familie en ander volksgenote.
Besprekings kan by Claudia Beyers gedoen word: 072 528 9655 of stuur `n epos na besprekings@majubatrust.co.za
Rekening nommer: 623 8336 2119
Verwysing: Voorletters & Van (Bring asb. bewys van betaling saam)
SnapScan fasiliteite sal by ingangshek beskikbaar wees vir gemaklike betaling. Besoek gerus die webblad om die nodige toepassing af te laai.
As ek moeg word vir die lewe in die stad roep my Amajubaberg. (x2)
Op die berg kyk ons oor wye veld,
en dink aan dapp're Boereheld.
en sing:"Ken't gij dat volk" (x2)
08:00 – 13:00 – Aankoms en kamp opslaan. Indien u graag vroeër wil kom, is u welkom tref
asseblief net vooraf reëlings wanneer u bespreek. L.W. Tarief per dag geld, d.w.s. as u reeds teen Donderdag 23 Feb tent wil opslaan, betaal u ook vir Donderdag.
18:00 Opening, verwelkoming & kranslegging by die monumentkoppie
08:00 Vlaghysing (met gemaklike klere en stapskoene, hoed, sonbrandmiddel, reënjas, trui, water).
08:15 Opening en verwelkoming
08:25 Vlagseremonie deur die perdekommando
09:00 Bestyging van die berg – samesang & vertelling van geskiedenis bo-op berg
13:00 Skyngeveg (Dundee Diehards en Bittereinderkommando)
15:00 Beoordeling van Potjiekoskompetisie (Inskrywings by Gerda Scholtz 081 745 6521)
18:00 Cantille vir die jeug
20:00 Cantus vir studente en volwassenes
Sondag 26 Februarie (oggend)
09:00 Toekenning van trofees, bedankings, afsluiting van verrigtinge
GASTEHUISE IN DIE OMGEWING:
1. Bergbau Haus B&B 017 735 4297
2. Bridle Gasteplaas B&B 072 661 7006
3. Granny Goose B&B 017 735 5536
4. Horse Shoe Motel 017 735 4310
5. Mahawane Resort B&B 017 735 3003
6. Majuba Gastehuis 017 735 2550
7. Marlene`s Gastehuis 017 735 1320
8. Mon`ae Gastehuis B&B 017 735 3866
9. Monika`s Gastehuis B&B 017 735 1238
10. Sanbonani Gastehuis 082 564 6077
11. Stucky Gastehuis 017 735 2808
12. Battlefield Gastehuis 017 735 2202
Die nuwe webtuiste word met trots ontwikkel en onderhou deur GSD Potch  - www.gsdpotch.com