nl en de nl en en en af en en en nl sv nl en ca en en en en nl af nl nl af af nl nl af nl af af af af en af af af en af en es af nl ja af en af af af nl af af af nl en sv nl nl nl nl af en af af ku af af af af en nl nl af af nl af af af af af af en af af af af en af af fr en nl af af af nl nl fr af af af af af nl nl af af af af nl af af en arz fr en en la af af af af en af en af en en en en af nl af af af af af en nl nl af nl af en en en en en en ca af af af it af af en en nds en en en en en af nl fr en af en af en en en en af nl af af en fr nl en nl fi nl af sq nl en af nl en oc af nl af oc en af af nl en nl af nl af af af af en en af nl af af af nl af af af nl nl af af af af nl en en af af af af nl af af af af af af en en
Die Lieg Guru – Haal jou voet uit die deur uit voor jy hom toeklap
Briljante sêgoed – sal bysit soos dit kom
Roughly Translated and slightly spiced
Tanneman – met ‘n addendum…
Ek het hierdie maagbesigheid sien…   As hy eers grom dan is dit sukke tyd.
Was al by die dokter ook want dis wragtag nie altyd iets om te aanskou of aan te hoor nie.   Ek het hom uitgevra en bestig moontlik probeer verduidelik:
“Sien dokter, as ek groot skrik, dan grom my maag en dan…,dan…”
“Mmmmm” sê hy en skrywe iets.
“Of as ek iets sien wat my regtig opgewonde maak dan grom hy ook en dan…, dan…”
“JA!!   Is presies.   Wat kan mens doen daaraan dokter?   Dit kan nie so aangaan nie”
“Het jy al probeer knyp?” vra hy die stupidste vraag onder die son.
“Ek het, maar dit werk nie so lekker nie, want dan raak dit LUID!   Glo my”.
“Wel, ek het nie raad of raat nie.   Vasby pêl, of is dit vasknyp – HaaaHaHa!!” lag die donner.   Ek soebat vir hulp, maar hy wou g’n niks weet nie en ek is daar weg met Panadol – waarvoor weet nugter.
Maar hierdie dag het toe nog nie eens beginne nie.   Ek en die vrou gaan kêffie toe en ter wille van die vrede en die skoon lug bly ek maar agter en drink ‘n koffie in stilte toe sy om die draai gaan skoene soek.
Ai man, jy weet, sulke stiltes is gewoonlik daar net voor ‘n storm en dit was wragtag ook net so.
Toe ek opkyk sien ek die mooiste girltjie wat my koffie vir my bring – en dis GROM grom grom, en:
Sy sit die koffie neer en sweef weg sonder ‘n woord.
“Pfffft” – verligting, groot verligting.
Maar man, ek het nog skaars my koffie uit toe kom sit sy by die tafel oorkant my, en dis dadelik ‘n moerse gegrom:
Genade dink ek, waar sal ek my kop insteek, maar ek sien die fan daar eenkant staan en waai en merk dat hy gelukkig van haar af bo-oor my waai, so sy is wind-op.   Geluk by die geluk dink ek.   En sy sê:
“Ek het nou vir oom so gekyk en ek het gedink – as ek só ‘n man kan kry om kinders by te hê dan …
Grom, en ek Knyp verwoed…maar dis:
“…dan sal ek sowaar gelukkig wees!   Wat sê oom?”
“Jong..” begin ek ewe bedaard maar toe sien ek O my Magtag – daar kom die vrou aangestap – en sy kom sit opslag langs my met ‘n redelike frons op die voorkop.
“Jong“ sê ek “laat ek jou voorstel” En ek voel hoe die gegrom bedaar – ek sê vir haar:
“Dis my vrou hierdie..” en ek smile baie mooi vir hulle altwee sodat daar geen onderskeid kan getref word nie.
Maar die girl knik net haar kop, bloos bloedrooi, en staan op, en so met die opstaan en wegloop hoor ek
“Flarrr, ports ports ports….” – al sagter soos sy verder gaan.
En toe straf dit ons soos ‘n voorhamer – want ons het wind-af gesit!
Maar ek sê jou, die dag was gemaak deur die vrou se kommentaar daarna:
“Spytigheid, julle sou goed bymekaar gepas het,
Universiteit was moeilik.   As mens die verkeerde rigting kies is dit blerrie onmoontlik, maar nouja – verdomde onderwysers (beroepsvoorligters – haha)
Wat ookal – ek beland saam in een koshuiskamer in Dagbreek met ou Wheatley – ‘n knaap van Saldanha – en ons had ‘n lekker tyd – somtyds.
So gaan hy Nuweland toe vir ‘n rugbywedstryd een Saterdagmiddag – natuurlik met ‘n hele moerse klomp bloedsuiers om saam te ry, verniet natuurlik.   Ek wou nie saamgaan nie want om een of ander rede het iets my gekeer.    En kyk, dit was ‘n rustige aand.
Tot hulle my net voor elf kom roep vir telefoon.   Eers dag ek bliksem, waffer girl sal my nou bel – ek weet net van 3 van hulle en al drie is vir my de moer in oor iets.    Maar dit was toe ou Wheatley:
“Partner..” begin hy gemoediglik.  “Hier’s nou groot ka… ek meen moeilikheid”.
Ek sug – tronk, ongeluk, pregnant. bull-fight… “WAT!” vra ek – effe te hard.
“Man, my mouter het ‘n kaktus gekraam – kan jy dalk kom help seblief ou partner…   Maar bring ‘n tou ook”
Na ‘n helse verduideliking van waar hy nou spesifiek is vat ek die pad.    En na ‘n helse verdwalery kry ek die geel karretjie langs die pad – met ‘n helse stroke of luck.    En van die saamryers was daar (gelukkig) niks te siene nie.  Die helle.
“OK” sê ek.  “Wat skort?”.
“Brieke” is die antwoord.
“En jy wil hê ek moet jou sleep??   Jou moer!!”
“Nee man – ek sleep vir jou en jy briek vir my”.   En net daar kry ek ‘n heilige ontsag vir die soort bier wat my ou pêl die dag gedrink het, en ons knoop summier die tou vas.
“Jong..” sê ek – hierdie tou is kort…!   Blerrie kort!”
“Dis fo… ek meen dis OK – jou brieke is mos reg man?”
“Tja, gee ek boedel oor, kom ons gaan huistoe” en ons trek los – stadig nogal om mee te begin.
Maar kyk, ek het die bliksem goed gekasty, net oorlat hy my op ‘n Saterdagaand al my petrol laat opry het.    By die eerste rooi lig wag ek tot nommer 99 voor ek briek trap (en amper ‘n gemors maak daarby, want dis twee karre wat ek moes vir briek trap – en nog minder had ek gedink aan die tou wat kon breek…)
Na ‘n vreeslike en in-diepte les in nuwe Afrikaanse woorde trek hy weer daar weg met my op sleeptou.
Maar man, net oor die eerste bult onder in die duik staan ‘n donnerse spietkop, en hy stop ons.   Weer so.   Hy beduie ons moet uitklim en hy druk sy pet so toevuis met sy duim agteroor.
“Wat makeer hy?” vra hy en druk op my kar wat lustig staan en idle.   Maar voor ek tot verhaal kan kom sê Wheatley”
“Fo… ek meen niks – hy makeer niks”
“Nou hoekom de donner sleep julle hom dan!?”   vra die spietkop en druk sy hoed.
“Oorlat hy kan briek” sê Wheatley.   En na ‘n paar sekondes stoot die spietkop sy hoed nog ‘n entjie agteroor.
“So julle meen die voorste kar se brieke…” begin hy –
“Is heel gefo… ek meen stukkend”  voltooi ou Wheatley die sin.
“So, as ek die ding reg verstaan dan sleep die stukkende kar die een wat niks makeer nie.    Het ek dit reg?” vra hy en sy hoed raak nou gevaarlik na aan agter hom afval.
“Is netso” sê Wheatley.
“Is donners gevaarlik sê die spietkop.  “En die tou….”
“Is fo…. ek meen baie kort” sê Wheatley, “en hierdie don… mens het my amper by die robotte verongeluk want hy’t besluit om te fo… te laat te briek, die blik…. varkasem!”   En sy asem jaag.   Is goed daar was ‘n poeliesman.
Nouja, na die spietkop sy hoed opgetel het en afgestof het is hy daar weg, net om na die volgende stopstraat te gaan sit en wag vir iemand om moles te maak.
En natuurlik kon ek die versoeking nie weerstaan nie, en by die stopstraat wag ek weereens tot nommer 99, want ek het ook gesien daar kom nie ander karre nie.
Maar dit was ‘n fout:-
Die tou breek, Wheatley hou natuurlik grasieus aan ry bo-oor die stopstraat en vloek en beduie so dat hy gladnie die patrolliekar voor hom sien nie.
Dit was ‘n helse gemors, glas en olie oral, maar gelukkig was die spietkop stupid genoeg om te verstaan dat hy wel geweet het van die brieklose kar, geweet het en self gesê het die tou is gevaarlik, en dan wragtag nog sy kar voor ou Wheatley s’n in die pad ingetrek het.
En weer moes hy sy hoed afstof
Posted on April 3, 2018April 3, 2018
Tanneman – met ‘n addendum…
Dit het als begin met ‘n krieketbal uit die hand van ‘n beneukte onderwyser, genaamd P..l en Ore (of so’t die skoolhoof hom “vernoem”).    ‘n Man van baie name, so’t ‘n ander skoolhoof, met dik brillense, die naam “Blinnevlie” gekry.
Maar ek dwaal af, of om ‘n anglisisme te benut – ek digreseer…
Ek het te goed gekolf in die krieketwedstryd teen die onderwysers en toe word ek met ‘n opslagbal “uitgehaal”.    Stukkende voortand.
En van daar af het dit van kwaad na erger gegaan.    Een tandarts na die ander.  Die een plak vas, die ander skroef vas, dan word dit geboor en ysterpenne ingesit en dan weer brug gebou en so aan.    Baie geld, blerrie baie.  En ‘n moerse klomp inspuitings.
Maar alle slegte goed kom ook tot ‘n einde, soms op ‘n goeie manier maar gewoonlik kom slegte goed op ‘n slegte manier tot ‘n einde.
En dit in New Zealand.
Man ek is so lief vir ‘n beesstert en suie elke stukkie vleis van daai bene af, veral as hulle in die stoompot was :-).    En die aand was dit ook nie anders nie – tot op ‘n punt wat ek byt op ‘n ding wat soos ‘n stuk yster gevoel het.  En ek spoeg vervaard die ding uit, byna oorboord die see in – en wil jy nou meer – dis my tanne!   Die hele blerrie brug (drie tanne van een stuk porselein gemaak).
Gatslag!!   Of soos my skoonpa sou gesê het “Wat ‘n Ramp”.
Maar, daar’s altyd Araldite, en ek maak die spul mooi skoon, maak Araldite aan en blaas my hele bek kurkdroog met ‘n verdomde haardroeër, en ek PLAK hulle vas.   Sit en tuur oor die see soos ‘n idioot met my hand in my mond (om die tanne vas te hou), maklik vir 20 minute.
En toe sit hulle.
Maar, Saterdagoggend toe ek wakker word het ek ‘n pyn op my een wangbeen en ek kyk in die spieël.    Man, dit lyk kompleet of die vrou my deur die nag gebyt het – wragtag, die tandmerke sit daar op my wangbeen, en ek draai om om ‘n moles te maak maar toe sien ek die wetters op my kussing lê.   Sy was onskuldig – die goed het deur die nag uitgeval en op my kussing beland.    Ek wou sê ek het gedroom van ‘n “geween en gekners van tande”
Raait, Araldite, droogmaak, plak weer van voor af – en dit lyk toe kompleet asof dit gaan hou.
Maar, Sondagoggend toe ek wakker word lê die blerrie streep tanne onder my tong en steek voor uit soos ‘n koorspen.
Toe soek ons ‘n tandarts – op die Sondag oggend.
En so leer ek vir Kiem ken.   ‘n Blouwillebliksem van ‘n tandarts.  En hy begin sy proses daai einste Sondag oggend.   Metodies, pynlik (vir my ook) en so aan, maar dit vorder.
Maar laas toe ek daar instap waar die bordjie “Peter Kim” hang toe sê hy ewe vrolik – “Second last time eh?”    Gawe knaap die Kiem.
Maar die dag had hy ‘n apprentice tandards en ook ‘n apprentice assistent om mee te werk en ek het nie rekening gehou met die feit dat Kiem ook frustrasie kan hê nie.   Hy’t eers sy gat af gesukkel met die assistent en later maar self die goed gevat wat hy wil hê.   Vir die apprentice tandarts het hy  die spuitnaald regop gehou en gesê:  “This is involved – observe and say nothing”.
Halfpad deur die “involved” besigheid loop daar iets ‘n my keel af en ek MOES net eenvoudig sluk.   En daar donner ek (eintlik my tong) sy hele besigheid op, want hy was besig om ‘n “cast” van my Gammat-bek te maak.   Maar sy geduld was darem nie op nie, en ek besluit om my kant ook te bring en baie meer selfbeheersing aan die dag te lê.
Hy sit weer die spul ‘n my mond in en weer loop goed in my keel af.   Ek beduie na my keel toe en op my beste liplose, tonglose Engels sê ek:
“Haff hanning aan haay hroat”  (Stuff running down my throat)
Hy sê “It’s Blood”.
En my oë rek “Hlaah???”.
Sy response was vinnig:
“Your gums are bleeding, shutup and keep open”.
Tja, my tanne het gekom en ek het omtrent gejaag om vir Kiem weer te sien  Dit was after all die heel laaste afspraak van sy dag.    En natuurlik, vir die eerste keer in maande – is hy LAAT.  Die bliksem.
En ek SIT in daai wagkamer, drink hulle koue water en gaan toilet toe en drink water – omtrent soos  ‘n donkie wat skrik.
En net na my laaste toiletbesoek sien ek ‘n arme kêrel daar uitkom – hinke-pink, so kreupel soos nog-iets.  Mens sal sweer hulle het al sy holtanne getrek.
Maar ek sit nog so en grinnik toe sleep ‘n assistent ‘n moerse swart vullissak by die gang af en plaas ek my bek gehou het, maar ek kon nie hou nie en ek sê luidkeels:
“O Dear!    He didn’t make it, did he?”.
Jirlikheid, ek kon sweer die res van die mense in die wagkamer wou opslag loop, maar ek kan nie sê wat daarna gebeur het nie want net daarna kom Kiem om die hoek:-
“Come on in!  Before you do more damage than good!   Bloody hell!”.
Wonner wat de donner hy nou eintlik gemeen het.
Posted on March 14, 2018April 3, 2018
Bobbejaan het saam met my studier, of sal ek eerder se, student gewees.   Ek het medies probeer en hy het in die regte studeer, maar helaas, die naaste wat hy aan regte gekom het was dat hy ‘n regte poepol was.   ‘n Baie gawe knaap, dierbaar, hulpvaardig, ensovoorts, ‘n goeie mens inderdaad.
Maar selfs ‘n goeie poepol is nog altyd ‘n poepol.
Of soos ‘n ander vriend gesê het “Hy’s nou nie eintlik ‘n diep seun nie”.
So nooi hy my om saam te gaan groot geld maak.   Tja, Bobbejaan het homself voorgedoen as grootwildjagter van faam, ‘n regte (ja, “regte”) safari leier.   En, vier Amerikaners het hom geglo, en nou was hulle op pad Windhoek toe vir die ondervinding van ‘n leeftyd.
Die besigheid het nogals nie te sleg gewerk nie.   Babbejaan had ‘n ou Landrover wat dreig om teen elke boom uit te klim, maar vrek sodra hy ‘n ding sien wat eens lyk soos ‘n sandkol.
En daar’s gejag en gelag, meesal mis geskiet maar darem so hier en daar was daar ‘n eetding kamp toe gesleep.   Vir die blerrie horings!!
En Bobbejaan het plegtig vir ons die beste vleisies uitgehou, byvoorbeeld die vetdermpies, lewer en netvet en dies meer, die grootste hoeveelheid van die vleis vir die plaaslike bevolking uitgedeel, en met die “spesiale goedjies” wat hy uitgehou het vir die Amerikaners die “plaaslike lekkernye” gaan maak, en hulle voorgestel aan die wonderlike geregte van die Okavango….
Na ‘n goed beplande en ewe goed uitgevoerde “safari” is ons weer terug huistoe met ‘n paar goeie bankbalanse – dit moet ek nou in alle eerlikheid erken.   Bobbejaan het goed gedoen.
En so na ongeveer ‘n jaar kom storm Bobbejaan by my kamer in en smyt ‘n verinneweerde stuk papier op my fisiologieboek neer.
“Lees daar!” – baie opgewonde.
“Dear Bob” (Ja, die brief was gerig aan ‘Mr Bob Eyarn’)
“The four of us so enjoyed your tour and company that we would love to repeat the whole exercise, should you be in a position to arrange a similar tour.
We have enjoyed the views, the hunting, the people, and the food.   In particular the Warring Sausages (ek weet wragtag nie wat dit was nie), Fad Damn and Lever and Netfadd – fantastic.
Honestly, the only dish that we did not find an absolute delight was the Coo-doo-peel.
Hope to hear from you soon”
Posted on February 7, 2018Leave a comment on Bob
Agter ons is ‘n moerse boot, ‘n caterpillar, of nee, ‘n catamaran van soorte.   En sy baas het hom self gebou.
Die problem is egter dat al die gesaag, geskuuur en gekap binne in die boot se rompe so ‘n helse lawaai veroorsaak het dat die ou nou stokdoof is.   Kwartel se moer.
En hy dra ‘n sort gehoortoestel wat ek nog nooit gesien het nie – is ‘n houspyp wat uit sy oor uitkom en na ‘n ding toe agter sy oor loop wat lyk soos ‘n vrot pruim.   Die spul is in sy oor geplak met ‘n glue gun – en sy oor is heel vol daarvan gespuit – altans, so lyk dit.
Maar tog te vriendelik hierdie ou.   Met ‘n helse ou teef getrou maar hy self is baie vriendelik en offer al sy kennis gratis vir die wat wil hoor – behalwe nou sy kennis van oudiologie…
Maar ai. Die ore.   Ek loop nou die dag by hom verby waar hy werk aan die boot (soos hy elke dag doen) en die gesprek verloop so:
Ek: “Good morning to you!”
En ek sê weer “Good morning to you!”
Sug. “GOOD MORNING TO YOU!!”
“A! Yes, good morning to you too”.
En ons loop so vining as moontlik om verby die ou se boot te kom.   Hy’t nog iets te sê gehad maar ons was ongelukkig op ‘n dowe kol en kon niks hoor nie.
So ‘n paar dae en sewehonderd pardons later (omdat sy een bilge pump intussen gebreek het), hoor ek eendag hoe hy “gesels” met die een of ander engineer of iets dour onder in die port bilge, en mens hoor net die een “pardon” na die ander, en omdat ek nou van natuurlik hulpvaardig is slenter ek nader om te hoor of ek hulle kan morele ondersteuning gee.   En ek hoor:
“Mompel mompel hold mompel there…” en die ou sê:-
Maar dit smaak my die ou wat daar gewerk het was teen die tyd al so gatvol dat hy antwoord, so effe te hard dink ek:
“HOLD THE DAMN PUMP UP PLEASE!!”.
Maar die ou was toe ook al moerig vir die gesukkel:-
“I’m NOT THAT BLOODY DEAF man, talk normally, pardon?”
Posted on February 5, 2018Leave a comment on Pardon
Ek sit nou bietjiedag en eet Sushi, Japanese Sushi, en dis nogal lekker, veral die stukke sonder groente en hoenner ensovoorts.   Ek meen hoe de hel smaak koue rys en komkommer nou eintlik saam??   En seegras en hoenner?
Laat ek my bek hou.
En net toe ek half beginne kop skud kom sit 2 ouens agter ons en hulle is ook van daar waar elke sin wat hulle praat eindig op ‘n half-gutteral aHAAAh!   En ek luister mooi:
Die tweede ou kom in se hy sê:
En die ander ou se “JaaHaaah”.
Toe gaan koop hulle ook rysrolle met goetertjies in.   Met die komsitslag see die een:
En die ander een se:
En toe stryk dit my – Ek Kan Hulle Verstaan!!!   En man voel ek windgat, ek het nooit kond dink….
Maar op daai stadium het ons net mooi klaar ons bekke met groen goed gebrand, dis iets soos “WasDaaiBierEnYs”, of nee die vrou sê dis Wasabi Paste – of iets.   Toe loop ons in nog twee ouens in die deur vas, wat soos my seau gesê het g’n mens met ‘n skoenveter kan blinddoek nie.   En ek dag ek sal my Chinahaaa try:-
En die een ou sê “Waaahaaa?”
En net daar donner hy my hele dag op toe hy sê:
Posted on February 5, 2018February 5, 2018Leave a comment on Chinahaaa!
Op die boot Lady Tana bly n hond, eintlik meer ‘n sample van n hond genaamd na sy baas Chopper.
Chopper weet alles van almal – dis nou nie die hond nie maar Chopper.  Om nuus in te win gaan stap Chopper met Chopper rondom 9 en 5 wanneer die ongelukkiges gaan en kom werk toe.
Klein Chopper se hare hang in sy oë soos n hedendaagse matriekseun so hy kan nie te waffers sien nie.   Daarvoor maak hy staat op groot Chopper, maarvas dié nie vinnig genoeg en vriendelik genoeg groet nie dan hoor mens:
“Blêêêg Blêêêg Blêêêg” en groot Chopper sê:
Arme hond, die veearts weet nie meer nie.
Sodra groot Chopper egter meer vriendelik raak dan sê klein Chopper:
“Barf barf barf” en groot Chopper voeg onmiddellik by:
Maar nou is daar huismoles – die hond moet skyt.   Maar waar.   In die boot?   Notte donner, so wie moet gaan “stap” met Chopper.
Die ouvrou het so n groot heuoperasie gehad dat sy nie eens vir Chopper onder sy gat geskop sal kry nie en hy kleim weer dat hy alreeds 2 keer per dag met Chopper gaan stap, maar hy sê niks van die girls wat om die draai swem nie….
Maar is nie al nie – Chopper moet bad ook (wel eintlik altwee van hulle. Maar kom ons volstaan met die hond).
En dis waar die swane inkom.    Chopper het vir Chopper geleer om hom te beskyt as die swart swane ewe statig verby Lady Tany gly.    So wyl die ouvrou vir Chopper met sjampoe en lou watertjies bad, wag ou Chopper tot sy winkel toe is dan gooi hy brood in die water en as die hond will heengaan oor die swane dan and sien mens n visstok by die deur uitkom en vir klein Chopper die water in help.
As die ouvrou terugkom is Chopper nog klam van sy bad en sy is tevrede.    Of so’t ek gedink.
Genadiglik is die hond stom.
Want net gister sien ek hoe groot Chopper oorboord gehelp word met n visstok in sy hol.
Posted on February 5, 2018Leave a comment on Chopper se Chopper
Kyk n engelse bird is n Afrikaanse voël, en en engelse fool is n Afrikaanse poepol so die engelse kruis tussen hulle is n Afrikaanse vool.   Vandaar dan Kraanvool.
Karel se van is Heron, die engels vir kraanvoël, EN hy was n ginekoloog daarby…. tot hulle hom uitgesmyt het – te amoreus skat ek.
Sy boot is n ysterkom, opgeroes, en dis wragtag net daai hardegat verf wat nog die roes in bootvorm hou.   En dan noem hy die ding iets soos Middelandse See, of nee, Caribean, of iets.   Moes eintlik Mariana Trench gewees het.
Hierdie boot het twee enjins, of soos Pankie Dixon sou gese het – ‘n speler en ‘n toeskouer, want hulle werk amper nooit saam nie.   As mens plienk-plonk-plienk-plonk hoor dan weet jy die enjins loop altwee, maar gewoonlik hoor jy of plienk-plienk-plienk of plonk-plonk-plonk dan is dit óf die port enjin óf starboard enjin wat loop.   Plienk en plonk kom van die flappies wat op die exhaust pype le om te keer dat reën in die enjins in – die enjin druk hulle op en ‘n spring druk hulle weer toe – go figure.
Die lang geel piesanboot het voor hom gelê, beman deur ene Stephen wat na gelang van sy simpel gewoonte om teen die maspaal op te klim die bynaam Fledermaus gekry het.
Sy vrou haat bote.
Maar toe sien sy op ‘n dag vir Karel Kraanvool sonder hemp rondloop met sy staalwol hare tot onder sy ken…. en that was it.   Smoor verlief.    Yeck!
Maar, kort daarna loop Karel rond met n shiner en n spul pleisters en Stephen is weg.   En niemand se niks nie.  Ummm .
Ek dink egter dat, na die dekades van met vroumense werk het Karel ook periods ontwikkel – elke 12 maande rofweg.  Dit werk so:
Sy broer het n daggaplaas in die noorde en elke lente gaan rook hulle die tips van die bossies.    Teen krismis is dit verby en dan val die wiele af.
Op dié stadium kom sy gewese vrou dan en ontvoer hom VSA toe waar hulle hom toesluit en uitvars,  en by herfs is hy terug in New Zealand en terug op gewone bier.
Deur die winter donner hy met alles en almal, raak gesuip en dreig om te versuip ook – maar dan raak dit genadiglik weer lente.
Maar nou het Fledermaus se vrou nie net die spul gestop nie maar ook die hele siklus opgedonner.
Ek sien Karel hang nou behoorlik aan daai vrou, en ek wonder of dit van liefde is of om regop te bly tot volgende lente.
Posted on February 5, 2018Leave a comment on Die gesteelde Vrou
Katvis en die Pispot
Is lekker hier – ons bly op ‘n boot reg langs die kaai, en aan die ander kant (bakboord) is daar water, en anderkant die water bly Katvis.   In ‘n moerse karavaan – die sort wat soos ‘n horse en trailer besigheid werk, maar in die geval seker ‘n vulletjie en ‘n fô baai fô.
Nog ‘n ding wat hy hopeloos oordoen het.
Hy verduidelik dat as hy die stuk ding vol petrol gegooi het in Bombay Hills dan moet hy in Suid Auckland iewers weer volmaak. Dis maar ‘n handvol kilometers maar dis ook alles die karavaan se skuld.
Kyk, Katvis is ‘n vrymesselaar, en hy weier om eens te dink aan ‘n gebed opstuur vir sy stomme ou vrou wat op haar sterfbed le met kanker.   Dalk is daar een helse kragtige messelaar iewers wat beter kan help, maar nouja – dis Katvis.
‘n Boot se besigheid is baie lekker – ons pis in die water, en vang groot visse agterna.   Met nommer 2 het ons ‘n ding wat die spul verwerk en letterlik kook tot hy lyk soos flou tee, en skynbaar net so onskadelik is (yeck). Maar Katvis kan nie – hy pis ook in ‘n toilet, maar dit loop als in ‘n kan in – ook die nommer twees….
So het ons aljimmers vir Katvis met sy slopemmer sien stap na die plek toe waar hulle mag “dump” – neus in die lug – gedraai na die wind se kant toe – met rede.
Maar, noudat die ouvrou in ‘n tehuis is het Katvis ‘n ball – hy skyt omtrent gladnie, so hy loop elke paar dae met die stront op wiele na die dump toe. Maar nous die problem dat stront al klaar helsim stink, en nou is dit somer, en na 5 dae se vrot in daai kan kan mens verstaan hoekom Katvis maar huiwerig is om die spul rond te sleep.   En nou kyk ek hom as hy die ding leegmaak.   Sy maag ruk op lat dit lyk soos ‘n perd wat staan en runnik, spierwit om die kiewe.   En as hy klaar is dan spuit hy die spul van ver af skoon – so ver as wat die straal kan spuit.
Nou dis seker alles goed en wel, maar toe raak hy nog ‘n ent slimmer, en besluit om met minder gereeldheid die strontkan leeg te maak – toe kry hy ‘n pispot.   En natuurlik het dit gewerk – hy het amper die leegmaak besigheid se tyd verdubbel.   So, in plaas van daagliks toe die ouvrou nog saam geskyt het, het dit verminder na elke 3de dag toe hy alleen die ding gebruik het, en nou, een keer per week het hy gereken.
Maar die pispot het ook ‘n problem veroorsaak – nie net het die spul in die strontkan langer gehad om te vrot nie, maar het ook dikker geword omrede daar te min water in was.   Die long en short van die storie is dat hy nou die ding moet staan en skud en vloek en skud en vloek om leeg te kry – ‘n helse probleem….
En net gisteraand sien ek hoe die pispot onderstebo die marina uit drywe – op pad oopsee toe.
Posted on February 5, 2018Leave a comment on Katvis en die Pispot
Proudly powered by WordPress