da af nl en en fr fr nl nl en nl af nl af af sv fi et fr nl nl nl af nl fr af af nl nl nl de da af nl nl ro af en de de de et af en nl en nl af nl de id de de nl af af nl nl nl nl af af en af ms af af af en es es es sl af af eo nl af en ca nl en en nl fr nl af da da fr en af af af af af af nl af af af af nl af af af af af af af af af af nl af en en af af af af af nl af af af af af af af af nl de fr af nl en af af en af fr nl fr af fi nl nl en en de en en de sk fr pt en en nb af nl af en en en de en en af it af en nl af af zh nl af af af de zh nl nl af fr fr pt fy zh af nl fi nl nl en cs zh nl fr es nl sw pl en af fr it zh da nl fi fi min nl en nl nl zh fr zh en af fr ru nl nl nl es nl de en it de nl
DIE POPMAKER SE GRAMSKAP – Ester Byleveldt | AFRIFIKSIE
Eng. – Afr. WF Woordelys
VOLWASSE FANTASIE (1 397 WOORDE)
Die poppe maker benodig ten minste ŉ jaar vir elke pop. Soms twee. Hulle is almal met die hand gemaak, natuurlik en baie tyd word benodig om die vel te maak dat dit presies soos ŉ menslike vlees moet voel en pas op die bene – jy weet. Die vreemdeling is nie ge-intreseerd om te verstaan nie.
“Twee maande. Dit is onmoontlik. Elke pop…”
“Jy moet ander goed opsy sit en die poppe maak. Ek verseker jou…”
“Twee maande.” Die poppe maker haal diep asem.
“Onthou jou plek poppe maker.” Die vreemdeling leun vorentoe. “Onthou hoe maklik jy verwyder kan word van dit.”
Die poppe maker se lippe trek effe weg van mekaar. “Onthou die ander.” Die poppe maker sluk en mors nie tyd nie.
Met haar goud wat oor is – “Ag nee”, gemeen is die vreemdeling om nie te betaal nie, om minder vrygewig met goud te wees as met dreigemente – sy huur twee bediendes.
Die een gare steek na die ander met die klere van die poppe. Die poppe maker het altyd dit verkies om die poppe in die huis te maak en haar klante het gereeld terug gekom vir nuwe klerasie. Die een bediende hanteer alles-van kook, skoonmaak en nuuskierige kuier gaste hanteer by die deur.
Die poppe maker benodig nie meer vreemdelinge nie. Die tweede bediende sou sonder om te skroom die poppemaker indoen-dit was die wyse van die bediendes-maar sy sou gelewe het. Vir twee maande. Miskien.
Die poppe maker vra haar tweede bediende om ŉ maag stiller tee te maak.
Nou,die pop. Die raam werk eerste. Hol staal. Hout sal te broos wees vir hierdie pop, tensy sy swaar eike hout gebruik, maar dan sal dit te swaar wees. Nie dat die staal veel ligter is nie. Sy moet nou begin dink oor ander metale, ander opsies-goud, vir eens gemeng met nikkel, sal veel meer fermer wees as wat meeste klante dit krediet gee voor. Sy het gerugte gehoor van nuwe metale. Geen tyd om nou daaraan te dink nie. Die gewrigte volgende. Ekstra soepel, soos wat die klant gevra het voor, maar sy probeer nie daaraan te dink nie. Die pop sal haar been tot bo haar kop op kan lig in alle rigtings en indien nodig haar bene uitstoot na links of na regs.
Dit is maklik genoeg om te beplan voor: vele van haar klante het aangedring op soepelheid in hul poppe, Alhoewel die poppe maker tot by haar heupe van haar klere uitgetrek het, sweet sy steeds. Meer as een keer, het die poppe maker die keuse om nie hout te gebruik het nie.
Sy vra een van die bediendes om vir haar ŉ warm bad te tap. Sy benodig nou een. Poppe maak was altyd vermoeënd, en talle kere pynvol. Maar nooit so veel soos hierdie.
Sy toets die raamwerk en die gewrigte, beweeg elke vinger, elke toon. Die klant wou soepelheid daar hê ook. Die pop het dit. Volgende die spiere. Dit is ŉ delikate taak en sy het een kans tot dit; een. Gewoonlik kan sy dit in stadige lae doen, sy bou die pop stuk vir stuk op, vorm, hou die pop af voor dit kans kry om asem te haal. Hierdie keer kan sy nie.
Sy gooi die materiaal oor die raamwerk, laag vir laag, hou dit dop soos dit harder word stuk by stuk. Nie te veel – ŉ bietjie van die hitte daar, om dit weer sag te maak, so dat dit gereed gaan wees vir die volgende dun laag. En die volgende. Sy druk lugblasies uit, hitte en kleur stroke, en begin alles weer van voor, stop net wanneer haar liggaam naby ineenstorting is, vir een uur – twee op die meeste – niks geslaap.
Laag vir laag na die ander, druk elke laag tot dit in plek pas. Sy hoop intussen dat die lae in plek sal bly.
Meer as een keer vind sy haarself wens dat sy die pop kon maak op die ou manier – opgestop met ŉ tegniek wat sy steeds gebruik vir die poppe wat sy in die venster los, die poppe vir kinders. Die poppe wat net nodig het om ŉ paar woorde te fluister, en val.
Die vreemdeling benodig iets meer. ŉ slanke pop, grasieus. Die poppe maker gehoorsaam in alles behalwe vir die gesig, wat sy net nog ŉ afronding gee.
Sommige van haar klante wou hê dat die poppe soos poppe lyk. Sy het nie gedink dat die vreemdeling een van daardie klante was nie. Die effe ronde gesig haal alreeds asem nog voordat sy reg is om die pop se vel op te sit. Sy druk af op die pop se bors, dink en wag, wag.. Maar sy vergruis nie die bors. Sy het nie tyd om van voor af te begin nie.
Dit is, soos sy besef, nog nie heeltemal perfek nie. Die vel soos sy gevrees het, nie mooi gevorm op die vlees oor die bene nie, deur die pop ŉ lang sy rok aan te trek. En wanneer die pop beweeg – Deksels. Die liggaam beweeg, Maar die gesig– Die poppe maker kners op haar tande. Dit pynig haar. Maar sy het geen keuse. Sy ken haar plek.
Met ŉ diep asemteug, voer sy die pop met nog ŉ druppel bloed, voor sy ŉ bediende stuur na die adres wat die vreemdeling gelos het.
Die vreemdeling stap om die pop, stadig, speel met die pop se hare, raak aan die pop se arms, bene, nek, terwyl die pop vooruit staar. Die bediendes skuif ongemaklik rond.
“Jy het alles ingesluit?”
“Nee, dink die poppe maker, maar sy weet beter as om dit nie hard te sê nie.
“Sy sal lojaal wees.”
“Sy het jou bloed geproe.” “Jy is seker hiervan.” Die poppe maker antwoord nie.
Die vreemdeling stap weer rondom die pop. “Ek sien klere, maar geen ammunisie.”
“Ek maak nie ammunisie vir my poppe nie,” sê die poppe maker stywerig.
“Nie addisionele ammunisie.” Die vreemdeling trek haar lippe styf op mekaar. “Ek verstaan dat ek hulle op ŉ ander plek kan koop.”
“Sy sal hulle nie nodig hê nie.”
“Sy?” Een wenkbrou lig omhoog.
“ŉ Dit, verseker.” Die poppe maker wys na die pop se bors. ŉ Stywe glimlag.
“In die basiese,” sê die poppe maker, versigtig.”
“Nou goed so.” Die vreemdeling meet die pop se hand, en draai om.
“My betaling?” “Jy wens,” noem die vreemdeling, terwyl sy die pop aan die hand vat en na die deur beweeg. “Meer as wat ek beplan het om te betaal.”
Die poppe maker is sê ŉ vinnige woord net voor die deur agter hulle toegaan. Die poppe maker onthou haar plek, sy woon nie die groot bal funksie by nie, die groot bal funksie gehou by die koning vir sy oudste seun, natuurlik: sulke goed is nie vir poppe makers.
Maar sy, hou van almal in die dorp, sy hoor die storie die volgende dag, versprei in fluisteringe van huis tot huis van die mooi vreemdeling wat by die bal funksie opgedaag het, en met die prins gedans het uur na uur sonder enige ophou vir voedsel of iets te drinke, die vreemdeling se gesig heeltyd eienaardig stil alhoewel die jong prins moeg lyk.
Toe, om middernag, het almal ŉ harde geluid gehoor. Die bediendes het die prins se liggaam uitgestrek op die vloer gesien, sy nek en rug gebreek. En hoe die ergste nog sou kom, : die liggame van sy jonger broers, nekke ook gebreek, kombuis messe in hulle rue, en hoe die koning nie kon ophou ween nie.
Ook het die poppe maker nie saam met die skare geween nie. Dit is buitendien nie haar plek nie. Ook het sy nie gehoor van die nuwe bediende van die koning se suster, ŉ vrou wat, nooit glimlag, kla die ander bediendes, nie eens haar gesig draai nie. Watter besigheid het bediendes, met die koning se suster? Maar, toe sy hoor, net ŉ rukkie later, van hoe die koning se suster gevind is by die voet van haar eie trappe, nek gebreek, sy laat haarself toe om effe te glimlag, voor sy omdraai om te begin om die volgende pop te bou. Hierdie keer, vertel sy haarself, voel die woede van haar, hierdie keer sal sy die hele jaar vat.
Buitendien, sy kan dit nie bekostig dat al haar klante hul nekke breek, net omdat haar werk onvoltooid bly nie.
Baie oulik! Hou so aan!
“My betaling?” “Jy wens,” noem die vreemdeling, terwyl sy die pop aan die hand vat en na die deur beweeg. “Meer as wat ek beplan het om te betaal.”
Dit moes gewees het:
“My betaling?” sê die poppemaker.
”Jy wens,” antwoord die kliënt. Terwyl sy die pop aan die hand vat en na die deur beweeg. “Meer as wat ek beplan het om te betaal.”
Ek vra omverskoning. Ek het gesien die woord geintreseerd, het ek ook verkeerd oorgedra aan jou. Die regte woord is (geïntriseerd). Jou verhaal is uniek.
Baie geluk! Ek het geweet jy gaan inkom!
Wat is jou mening? Bring jou stem uit...
Wat is jou gunsteling WF-fliek (of reeks)?
Planet of the Apes
2001: A space oddyssey
Voeg 'n ander antwoord by
Watter een is baas?
Unable to display Facebook posts.
Error: (#4) Application request limit reached
Please refer to our Error Message Reference.
Wie nou Afrifiksie besoek
WordPress counter widget by PulseMaps
Dink Afrikaans, droom Afrikaans...
Temas oor die ganse Mensdom
Uitwissing deur ‘n vreemde agressor
Uitwissing deur aansteeklike siekte
Uitwissing deur kosmiese botsing
Dominasie deur Kunsmatige Intelligensie…
Die Mens in die Sol-stelsel
Dít waarvan drome gemaak is…
Nemesis & Planeet X
VVV en ander V-verhale
Onwelvoeglik, eksplisiet en eroties
Fantastiese karakters en wesens