en en en af nl en en af en nl af nl en af en af fr nl af en en en af af af af nl en af en af nl af nl af af af af af en af en nl nl af en af en nl nl af af nl en af en af af nl af af af af af en af en nb nb en af af af en af en nl fr en nl af af nl en af en nl nl nl af af nl nl en af en nb nb nl af en af en fr te en de nl pl af en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
You are currently browsing the archives of Krag vir Vandag .
WOENSDAG 25 Feb KOSBAAR VIR GOD
Lees Lukas 12: 4 – 7
“Word vyf mossies nie vir twee sent verkoop nie? Tog word nie een van hulle deur God vergeet nie” (6)
In die King’s Business word vertel van ‘n Spaan­se seuntjie in Vigo, wat ‘n toegewyde volge­ling van die Here Jesus geword het. ‘n Christen Engelsman vra hom, wat tot sy bekering gelei het? Op die man se vraag antwoord hy: “Dis die ek­stra mossie wat dit bewerk het.” “Die ekstra mos­sie?” vra die man verwonderd. “Sien, Senór, dit het so gewerk. ‘n Man het eendag vir my ‘n Bybel ge­gee. Ek lees toe op een plek dat Nuestro Senór Je­sus (ons Here Jesus) gesê het, twee mossies word vir een chico verkoop. Op ‘n ander plek lees ek Hy sê, vyf mossies word vir twee chicos verkoop. Toe dink ek, Nuestro Senór Jesus ken darem ons ge­woon­te om voëls te verkoop baie goed. Senór weet mos, ons vang voëls en verkoop dit: twee vir een chico en vier vir twee chicos, maar dan gooi ons sommer ‘n ekstra voëltjie, die vyfde een, by. Hy tel nie eintlik nie. Hy word sommer net gegee. Toe dink ek by myself: ek is so arm en nikswerd en klein, niemand tel my ooit by nie. Ek is sommer net niks. Ek is soos daardie ekstra mossie. En tog, is dit nie wonderlik nie, Nuestro Senór Jesus sê: ‘nie een van hulle word deur God vergeet nie.’ Ook nie die ekstra, verniet, een nie. Ek het nog nooit so iets gehoor nie, Senór. Niemand as net Nuestro Senór Jesus sou aan so iets kon dink nie! Toe weet ek ek tel ook by Hom en toe bid ek en ek sê: ‘Nuestro Senór Jesus, vat my ook asseblief.’ Toe weet ek hy het my gevat. En nou lewe ek vir Hom.”
“Here, vandag weet ek ek tel ook vir U. Ek wil aan U  behoort.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
DINSDAG 24 Feb DIE BETER RAAD
“Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. (13)
In 1915 het George Powell, `n Britse akteur, `n lied­jie geskryf wat hom beroemd gemaak het. Sy va­der, Felix Powell, het die musiek daarvoor ge­kom­­poneer. Dit het `n gewilde lied ge­word Ty­dens die oorlog is dit oral deur die soldate gesing. Die lied se naam was: “Pack up your trou­bles in your old kit bag and smile, smile, smile.” Meer as `n kwart eeu later, op `n dag in 1942, gaan Felix Po­well in `n restaurant voor die klavier sit en sing die lied op die melodie wat hy daarvoor gemaak het:
What’s the use of worrying; it never was worthwhile;
Hy maak die klavier toe, staan op, gaan na die waskamer, en skiet homself daar dood.
Die vrolike liedjie was nie genoegsame raad vir sy per­soon­like hartseer en sorge nie. Die leed en las­te van die menslike hart kan nie in `n knapsak geprop word en weg­gelag word nie. Ons leed is te diep. Ons het beter raad no­dig.“Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het. Werp al julle bekommernis op Hom, want Hy sorg vir julle” (1 Pet.5:6,7).
Dit is wat koning Hiskia gedoen het toe hy die dreig­briewe van die koning van Assirië ontvang het: “Hiskia het die briewe…gevat en gelees. Daar­na het hy na die huis van die Here toe gegaan en die briewe voor die Here oopgesprei. Toe het hy gebid: ‘Here… hoor tog, Here, luister’” (2 Kon.19:14-16).
In die Here Jesus se hande is ons sa­ke en ons le­we veilig. Hy nooi ons om ons leed, ons be­kom­mer­­nis, ons lewensonvergenoegdheid, alles na Hom toe te neem: “Kom na My toe, almal wat uit­ge­put en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle ge­moed. My juk is sag en my las is lig” (Mat.11:28). Moe­­nie u saak probeer verduidelik nie. Jesus kén die besonderhede. Gáán net Hom toe en gee die hele saak, die totale gewig, oor in sy deurboorde hande.
“Here, vandag bring ek my bekommernis, my hartseer, my behoeftes en ek plaas dit in u hande.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 24th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
MAANDAG 23 Feb: HANDE WAT DIE LEISELS HOU
Lees Romeine 6: 16 – 18
“Ons dank God dat julle van die sonde vrygemaak is en slawe van God geword het wat sy wil doen” (18).
Prof. Henry Drummond, een van die vorige eeu se gevierde predikers, was een dag per koets tus­sen twee dorpe op reis. Die koetsier was `n vaar­dige koetsier, maar meesal was hy dronk. Dié be­paal­de dag was egter een van sy nugter dae. Dr. Drummond gaan langs koetsier sit.
Hulle het lekker gesels. Meesal oor perde. Die man het dr. Drummond se belangstelling in sy ken­­nis en vaardigheid met perde geniet. Onder­weg swenk die pad langs `n gevaarlike afgrond ver­­by. Die koetsier hanteer die vurige perde met kon­sentrasie en behendigheid. Dr. Drummond prys hom opreg. Toe vra hy: “Wat sal gebeur as ék die leisels hou en die perde gaan hier op loop?” Die man lag. “Menéér! Dán is verongeluk ons voorland.” “Watter raad sou jy my gee. Wat sal jy my voorsê om te doen.” Die ou antwoord self­versekerd: “Ek sal net skreeu: ‘Gee vir my die lei­sels.’ Ek sou hulle góú bymekaar vat.” Dr. Drummond sit sy hand op die man se knie. “My vriend, is daar nie in jóú `n span wilde perde wat keer op keer met jou op loop gaan nie?” Die man laat sy kop hang. Hy weet presies waarvan dr. Drum­mond praat. Na `n paar oomblikke van stilte tussen die twee, sê dr. Drummond: “Daar is Ie­mand wat jou span wilde perde bymekaar kan vat en beheer. Géé vir Hom die leisels.”
Die geselskap het tussen hulle opgedroog. In stil­te het hulle hulle bestemming bereik. Dr. Drum­mond groet die koetsier en bedank hom weer vir sy goeie werk. Hy hou sy hand `n oomblik vas, sê dringend: “Géé vir Hóm die leisels.”
Meer as `n jaar later moes dr. Drummond weer langs dieselfde roete reis. Dit kom so dat dieselfde koetsier by die koets is. Toe hulle by mekaar kom, lig die koetsier sy pet op en sê met `n blye glimlag vir dr. Drummond: “Meneer, ek het toe vir Hom die leisels gegee.”
Die roete van `n lewe wat in die Here Jesus se hande gegee is, loop dikwels ook langs gevaarlike steiltes verby. Omstandighede is nie altyd maklik nie. “Die Here sal jou beskerm teen alle gevaar, jou lewe sal Hy beskerm” (Ps.121:7). In die hart is ook wilde perde wat kan handuitruk. Sondige drifte wel ook in die kind van God se hart op. “Laat julle lewe steeds deur die Gees van God beheers word, dan sal julle nooit swig voor be­geertes van julle sondige natuur nie. Wat ons sondige natuur begeer, is in stryd met wat die Gees wil … “ (Gal.5:16,17). Met die leisels van ons lewe in die Here Jesus se onfeilbare hande is ons altyd veilig. Dit verg `n daaglikse oorgawe van ons wil aan die Here, om ons lewe se leisels in sy hande te laat bly.
“Here, vandag gee ek die leisels van my lewe in u hande.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 23rd 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
SATERDAG 21 Feb PADKOS
Uit die dagboek PADKOS, uit die Lewende Bybel
Kyk my lewe deur, Here en toets my, beoordeel my hart en my motiewe (Ps.26:2) –– As ons erken dat ons sonde gedoen het, sal Hy ons sondes vergewe en ons reinig van al die verkeerde dinge wat ons gedoen het. – (1 Joh.1:9).Maar as een van julle sonde gedoen het, onthou dat ons iemand het wat nooit iets ver­keerds gedoen het nie, en Hy pleit vir ons by die Vader. Dit is Jesus, Christus, wat die prys vir ons sondes betaal het… (1 Joh.2:1,2) –- …ons kan nou met vry­moe­digheid ingaan in die heiligste plek waar God self is, omdat Jesus vir ons gesterf het. Die gordyn wat die afskorting was, is geskeur… (Heb.10:19-22) –– en so het Hy vir ons ’n nuwe pad oopge­maak wat ons by die lewe bring. Laat ons ingaan na God toe met ’n eerlike hart wat op Hom alleen vertrou, want ons harte is rein gemaak deur die bloed van Jesus Christus… (Gen.17:7)– Hierdie verbond wat Ek met jou maak, sal Ek ook in stand hou teenoor al die geslagte van jou nakomelinge….dit beteken dat Ek jou God en ook jou nageslag se God sal wees.- Dit gee vir ons wat na God toe vlug om ge­red te word die moed om vas te hou aan wat Hy beloof het – (Heb.6:18).
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 23rd 2009 | Filed in Padkos | Comments Off
Vrydag 20 Feb: VANDAG NABY
“Ons Vader wat in die hemel is … gee ons van­dag…”(9,11).
’n Sendeling het in die teenwoordigheid van ’n aantal inboorlinge sy selfoon gebruik. Hulle het verbaas geluister toe hy die werking van die telefoon verduidelik, dat hy direk met iemand wat ver is kan praat asof die persoon naby hom is. Toe vra een: “Waar is die wonderlike ding gemaak?” Die sendeling antwoord: “Engeland.” Die swartman skud sy kop. “Dis jammer, want dan kan ons dit nie gebruik nie. Die ding sal nie ons taal verstaan nie. En ons kan nie Engels praat nie.” Hierop bel die sendeling ’n vriend van hom wat die inboorlinge se taal magtig is en gee die telefoon vir die swartman om self te praat. Verstom luister hy hoe die ander persoon in sy eie taal met hom praat: “Hy praat ook ons taal! Hy is naby!” roep hy uit. Hierdie insident het die sendeling geleentheid gegee om vir hulle te vertel hoe God, as ons bid, ons taal verstaan, en hoe ons ons daaglikse behoeftes aan God kan vertel. Die aanvang van die gebed wat Jesus sy dissipels leer bid het, maak dit dadelik vir ons maklik om te bid. “Ons Vader…” ’n Vader verstaan sy kinders se taal: die lippetaal en die harttaal. Jesus het ons geleer om vir ’n paar “elke dag”-behoeftes te bid: vandag se kos; vandag se oortredings; ander se oortredings vandag aan ons; vandag se versoekings; vandag se aanvalle van die Bose. Ons kan vrymoedig so bid, omdat die Here Jesus dit vir ons in die mond lê. Hy het vir ons die weg na God toe oopgemaak. “Dít verseker Ek julle: Wat julle die Vader ook al in my Naam sal bid, sal Hy vir julle gee…Bid, en julle sal ont­vang, sodat julle blydskap volkome kan wees” (Joh.16:23,24). En die Heilige Gees wat Jesus belowe het leer ons hoe en wat ons moet bid. “…die Gees van die waarheid (sal) …by julle bly en in julle wees… Hy sal julle alles leer en julle herinner aan alles wat Ek vir julle gesê het” (Joh.14:17,26). “Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie. En God wat die harte deur­grond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God vir die gelowiges” (Rom.8:26,27). Omdat Hy alomteen­woor­dig is, hoor Hy ons; omdat Hy ons lief het, luister Hy na ons; omdat Hy almagtig is, gee Hy wat ons vra.
“Here, vandag bid ek met vrymoedigheid oor my daaglikse behoeftes.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 19th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
Donderdag 19 Februarie – Die Hoë Eis
DONDERDAG DIE HOË EIS
“…die Here Jesus Christus, wat Homself vir ons sondes gegee het, om ons te verlos uit hierdie goddelose wêreld…(4).
’n Huis het aan die brand geraak. Onder die ge­loei van die brandweerwaens en die skreeue en roepe van die groeiende skare, verskyn die gesig­gie van ’n klein kindjie in ’n boonste venster. So ver­­skrik­lik woes brand die vuur dat selfs nie ’n brand­­weer­man dit in die vlamme wil waag nie. Skie­lik storm ’n man uit die skare verby die brand­weer­­manne en die veiligheidslyn. In die hardloop trek hy sy baadjie uit en gooi dit oor sy kop. Son­der om te weifel spring hy die verstikkende rook en vlam­me binne. Hy gryp die kleintjie, beskerm haar met sy baadjie, arms en hande, nael by die gang af en by die deur uit in die wagtende arms van die brandweermanne in. Etlike weke het ver­loop en toe kom die inwoners van die dorp in die plaas­like hof­saal bymekaar. Voor, naby die regter, sit die ligtekop dogtertjie. “Almal ken die omstan­dig­hede van hierdie kind se ouers se dood. Hulle was arm. Geen voorsorg is vir haar gemaak nie. “Wie is be­reid om haar as kind aan te neem?” vra die regter. Dadelik vra van die mense om haar te mag aan­neem. Wel­gestelde ouers wat net een kind het, kin­derlose egpare, ook ander mense met goeie hui­se bied aan om haar ’n ouerhuis te gee. ’n Man staan met verbande om sy arms, hande en kop agter in die saal op. “Mag ek haar kry om haar as my eie kind­jie groot te maak?” Almal weet hoe hy sy lewe ge­waag het om haar te red. Sy letsels is die bewyse van sy reg op haar. “Is daar enige be­swaar teen John Brown se eis op haar? Ons ken hom. Ons weet hy is in staat om haar goed groot te maak, te laat leer en lief te hê,” stel die reg­ter die saak. ’n Doodse stilte begroet sy woor­de. Een na die an­der trek die ander mense hul versoeke, om haar aan te neem, terug. Sy word gegee in die sorg van die man wat bereid was om te sterf om haar lewe te red.
’n Man het een aand geluister na ’n preek oor “’n Lewe van oorgawe aan die Here”. Net één sin in die prediker se slotgebed het in sy kop en hart bly vassteek. Dit het ’n omwenteling in sy Christen­skap gebring: “Here, U weet ons kan die Man wat vir ons gesterf het, vertrou.” Hy was nog altyd bang vir die eise van ’n lewe van volkome oor­ga­we. Hy getuig: “Ek kon die beter dinge wat God vir my sal gee, as my hart geheel aan Hom behoort, nie raaksien nie. En toe ontspring hierdie gedagte met groot oortuigingskrag in my siel: ‘My kind, jy kan die Man wat vir jou gesterf het, ver­trou. As jy Hom nie kan vertrou nie, wie kan jy dan vertrou?’ Hiermee het ek geweet ek kan die Man wat my lief genoeg gehad het om vir my te sterf, vertrou om my te lei op ’n weg wat vir my in hierdie wêreld die beste is om te volg. Hiermee het my hart, tot my ewige blydskap, geheel na God toe oorgegaan.”
In Efesiërs 3:17-21 bid Paulus hiervoor: “Ek bid dat Hy deur sy Gees uit die rykdom van sy heerlikheid aan julle die krag sal gee om innerlik sterk te word, dat Christus deur die geloof in julle harte sal woon en julle…(sal) begryp hoe wyd en ver en hoog en diep die liefde van Christus strek….en mag julle vervul word met die volheid van God…deur sy krag wat in ons werk (is Hy) magtig om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink….” Niemand het dit nog ooit berou dat hy/sy hulle hart vir Jesus gegee en Hom as Verlosser, Vriend en Ko-ning aangeneem het nie. En, veral in ons sterfuur, is dit ’n blye wete: “Ek is deur Jesus gered.”
“Here, vandag glo ek u liefde vir my en ek vertrou my lewe aan U toe.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 18th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
Woensdag 18 Februarie – Die Prys
“Een ding kom jy nog kort: gaan verkoop alles wat jy het…dan sal jy ’n skat in die hemel hê. Kom dan terug en volg my. Toe hy dit hoor, was hy diep teleurgesteld, want hy was baie ryk” (22,23).
’n Dogtertjie het eendag ’n pennie op die boom van ’n kos­bare kruik, wat haar ouers in die Ooste gekoop het, sien lê. Sy steek haar handjie in die kruik en vat die pennie vas. Toe kon sy nie haar handjie uit die kruik se nou opening trek nie. Haar ouers soebat haar om die pennie te los. Verniet. Hulle bied haar ander goed, selfs beter geldstukke, aan. Hulle dreig haar. Alles verniet. Sy klou haar pennie vas. Teen die aand besef hulle daar is nie ’n ander uitweg as om die kruik te breek nie. Uit liefde vir hulle kind, maar ook kwaad vir haar, breek hulle die kosbare kruik. Toe die kleur­volle porselein­stukke van haar gebalde vuisie af wegval, kyk sy triom­fe­rend op en sê: “Ek het hom nog!” Die ouers het die skerwe van die kruik en die pennie bewaar, om hul­le dogter later ’n groot lewensles te leer. As groter meisie was sy skaam en spyt oor haar dwaas­­heid. Sy het die kruikskerwe en die pennie toe self bewaar, om haar altyd te herinner aan die stommiteit van aan ’n waardelose ding vas te klou. ’n Kosbare gesinslewe kan opgebreek word deur ’n waardelose en dwase gedrag van een van die ge­sinslede. Ons kosbare geestelike lewe kan so be­­skadig word. In die proses van die versoeking, lyk die skadelike ding waaraan ons vasklem, so kos­baar en ons kan dit nie prysgee nie. “Die hart is be­drieg­liker as enigiets anders, hy is ongeneeslik; wie kan hom verstaan? Ek, die He­re, deurgrond en toets hart en verstand…”(Jer.17:9).  Da­wid het hier­die streek van die menslike hart self ervaar met sy verliefdheid op Batseba en sy moord op haar man, Urija (2 Sam.11). Hy het dit so vasgeklem, dat sy koningskap en sy ver­hou­ding met die Here skade ge­ly het. Gelukkig het hy na die Here se woord geluister en weer tot inkeer ge­kom. Daarom kon hy later só bid: “Here, U sien dwarsdeur my, U ken my…Deurgrond my, o God…deurgrond my hart, ondersoek my…kyk of ek nie op die verkeerde pad is nie en lei my op die beproefde pad! (Ps.139:1,23). Jeremia se raad: “Laat ons ons doen en late deeglik ondersoek…en ons tot die Here bekeer…” .
“Here, vandag word ek stil en ek luister na U.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 17th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
Dinsdag 17 Februarie – `n Opbeurende Versekering
DINSDAG   ‘N OPBEURENDE VERSEKERING
Lees 2 Timoteus 2:19-21.
“Die Here ken dié wat aan Hom behoort.” (19) en  “God het gesien die lig is goed.” (Gen. 1:4).
Die groot Engelse prediker van meer as ‘n eeu ge­lede, C. H. Spurgeon, het bostaande twee tekse in ‘n baie opbeurende en ver­troos­ten­de preek, vir gelowiges, bymekaar ge­bring. Dit is ons fondament vir ons ver­hou­ding met die Here, het hy gepreek, dat God die lig sien wat Hyself geskep het.  Hy sien die lig wat Hy deur sy Hei­lige Gees in ons geskep het, toe ons die dag in Chris­tus Jesus as ons Verlos­ser vertrou het. En Hy ken dié wat aan Hom behoort, het hy voortge­gaan,. Jy mag sug en steun weens ingebore sonde, en treur oor jou duis­ter­nis, maar die Hére sien die lig in jou hart, want Hy het dit daar gepláás. Die wolke en donkertes van jou siel kan dit nie vir sy oog bedek nie. Jy het miskien in ’n diepe te­neer­­gedruktheid oor jou feilbaarheid as Chris­ten af­­ge­­sink. Maar as daar in jou siel enige ver­lange na God is, en jy wil vertrou in die krag van Christus se verlos­sings­werk, dan sien God die lig. Hy sien dit nie net nie, maar Hy bewaar dit in jou.
Dit is ‘n opbeurende ver­sekering vir iemand wat ten spy­te van angs­tige strewe om waaksaam te wees en aan die Here getrou te bly, sy kragteloosheid om dit te doen, aanvoel. Hy ken dié wat aan Hom behoort, en Hy sien die lig wat Hy in ons hart gestuur het, beter as wat ons dit self sien. In dié wat volhard om Hom te soek, sal Hy die ske­merlig van neerlaag laat oorgaan in die er­varing van die helder middag van oorwinning.
“Here, vandag kyk ek weg van my eie gevoelens af en glo U ken u Gees se werking in my hart.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 16th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
Maandag 16 Februarie – Verkeerd Beoordeel
“Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop.” (20)
Een lente, kort voor die Amerikaanse Burger­­oorlog, het ‘n jong man op die vooruit­strewende plaas van Wrothy Taylor, in die staat Ohio, kom werk soek. Al wat Taylor van die seun geweet het, was dat sy naam  Jim is. Hy het vir hom werk ge­gee. Jim het daardie somer hout gekap, die koeie versorg en allerlei werk op die werf gedoen. Wat hy ge­doen het, het hy goed gedoen. Hy het sy kos in die kombuis gekry en hy het in die skuur ge­slaap. Voor die somer verby was, raak Jim op Tay­­lor se dogter verlief. Taylor wou nie hê Jim moes met sy dogter ‘n ver­houding hê nie. Hy het nie geld nie, ook nie ‘n naam nie en sy voor­uit­sig­te was swak. Jim het sy rugsak gepak en ver­dwyn. Vyfendertig jaar later breek Taylor die skuur, waar Jim elke nag geslaap het, af. Op een van die balke kry hy Jim se volle naam uitgekerf: James A. Garfield. Dié James A. Garfield, was juis toe, die VSA se president.
Die eerste indrukke van ‘n persoon of ‘n gebeur­­tenis word dikwels, weens gebrek aan inlig­ting verkeerd beoordeel. Dit het met Jerusalem ge­­beur. “Jeru­sa­l­em, Jerusalem…hoe dikwels wou Ek jou kinders by­mekaarmaak net soos ‘n hen haar kuikens on­der die vlerke bymekaar­maak, en julle wou nie!” (Mat.23:37). ‘n Mens kan kan ook die Here Je­sus se besoek aan ‘n mens, deur die klop van die evan­gelie-uitnodiging aan die deur van die hart, om die Koning inwoning in ‘n mens se lewe te gee en redding te ontvang, ook verkeerd vertolk en misverstaan en verwerp.
“Here, vandag luister ek goed of dit U is wat klop.”
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 15th 2009 | Filed in Algemeen | Comments Off
Saterdag 14 Februarie – Padkos
Uit die dagboek PADKOS, uit die Lewende Bybel
God is Gees, en ’n mens wat Hom wil aanbid moet gelei word deur die Heilige Gees en met ’n eerlike hart bid (Joh.4:24). – Ons moet vashou aan die dinge wat ons glo. Want ons het ’n besondere Hoof­pries­ter, Jesus, die Seun van God, wat selfs in die hemel ingegaan het. Hy kan ons swakhede ver­staan want Hy het presies dieselfde ver­soe­­kinge as ons gehad, maar Hy het nie daaraan toe­ge­gee en sonde gedoen nie. Laat ons dan vol ver­troue na die troon van God toe gaan, want daar sal Hy ons sy lief­de en genade gee, juis wanneer ons dit nodig het (Heb.4:14,16). – Stel die Here op die proef dan sal julle sien hoe goed Hy is. Iemand wat by Hom skuil, sal bly wees …dié wat Hom dien, ly nie gebrek nie (Ps.34:9-11). …daar is geen einde aan sy mee­ge­voel nie. Dit is elke môre weer nuut. (Kl.3:22,23). – Here, U is my erfenis en U red my. U is die deel wat ek vir altyd gekry het. Laat ons God, die Vader van ons Here Jesus Christus, gedurig prys want Hy gedurig prys want Hy het vir ons al die geestelike seën van die hemel gegee wat Christus vir ons verkry het (Ef.1:3).
Vir ‘n eie webwerf: www.myeiewebwerf.co.za
Posted by Manie on Feb 13th 2009 | Filed in Padkos | Comments Off
Krag vir Vandag Argief
WordPress Themes seo consulting designed for Web Hosting Bluebook Krag vir Vandag Copyright © 2018