en pt en nl af af nl af nl nl fr af af nl zh af af af af af af af af af af en en en
Katgriep – of eerder Parvo!!
Hierdie siekte maai vir die vale onder ons honde-jongklomp en dis hartverskeurend as mense hulle hondekind gaan haal het en 'n week later begin ons opgooi en diaree hê. Die ergste is – dit kan tot
'n groot mate verhoed, bekamp en beveg word – 'n gesonde immuunsisteem kan hierdie virus baie goed onderdruk met slegs minimale simptome.
Wat is dit en waar kom dit vandaan?
Hierdie organisme is 'n virus. Dis eers in 1978 amptelik gediagnoseer en geidentifiseer.  Daar is 'n baie eenderse virus in katte ( ook 'n Parvovirus ) en aanvanklik het mense gedink die honde-siekte stam van katte af – dus toe katgriep genoem. Daar is twee vorme ( CPV1 en CPV2 ) wat ons in honde sien en hulle tas of die hartjies of dan die dermkanaal aan. Die mees algemene vorm is die dermkanaal vorm.  Dit word in stoelgange oorgedra – hetsy ons honde wat direk daarmee kontak het en dit so inneem of ons wat daarin trap en dit so huis toe bring as ons buite gaan wandel het.
Watter ouderdomsgroepe en rasse is meer vatbaar?
Volwasse diere toon amper geen tekens van die siekte nie. Ons kleinspan van 4 weke oud af ( as hulle begin speen ) tot 6 maande oud, is mees vatbaar. Hulle eie immuniteit is swak en hulle begin nog net aanpas maar kan dit nog nie voldoende beveg nie. Uit opnames blyk dit dat die volgende rasse meer vatbaar is as ons gemengde ras honde. Rasse : Rottweilers, Dobermans, Duitse  herders, Boerboele, Bull terriers en miniatuur rasse.
Wat gebeur en wat sien ons?
Nadat die hondjies die virus ingesluk het, vermeerder dit in die mangels binne 3-11 dae en versprei deur die bloed na onder andere die beenmurg, die dermkanaal en die limfoiede sisteem. Dit veroorsaak erge ontsteking in daardie sisteme en vernietig hulle geleidelik. Hierdie kleintjies begin gewoonlik deur papperig te wees, nie te wil eet nie en herhaaldelik skuim op te gooi en dan gewoonlik 'n dag later begin 'n erge geel tot bloederige diaree wat kenmerkend sleg ruik. Ons verloor tans omtrent 50% van hierdie hondjies en dis hoofsaaklik agv ontwatering en sepsis ( vergiftigde sisteem ) eerder as die virus self.  Met die hartvorm in veral baie jong hondjies, is daar 'n kort tydjie van asemnood en dan gaan staan die hartjie ( egter nie algemeen nie ).
Honde, wat die siekte oorleef het, kan vir tot 3 weke lank NA hulle herstel het steeds die omgewing besmet en 'n risiko wees vir vatbare diere.
Wat kan en moet ons doen?
ENT ENT ENT !!!
Ent die vroulike moederdier volledig voor sy dragig word : die babas soog die eerste 4-6 weke van hulle lewe en so neem hulle dan teenliggame in. Indien jy 'n hond sou koop, dring aan daarop om te weet of die ma geënt is.
Ontwurm die ma voor geboorte en die kleintjies op 2 + 4 + 6 weke oud. Hulle kans op oorleweing is baie beter indien daar geen wurms in die dernkanaal is nie.
Ent die kleintjies:  Ons ent hulle gewoonlik op 6 + 9 + 12 weke maar indien hulle 'n verhoogde risiko het soos ras en area waarheen hulle gaan, is daar 'n Parvo-entstof wat reeds op 4 weke toegedien kan word.
Ent na die primêre entings op 'n jaarlikse basis. Ons entstowwe is hoogs effektief maar dit moet korrek aangehou en toegedien word.
Voeding is bitter noodsaaklik : hoe beter die kondisie en hoe gesonder die ma en kleintjies, hoe beter hulle immuniteit.
Moet nie 'n hondjie koop wat 'n geskiedenis van 'n loopmagie het nie.
Moet nie die kleintjies aan die “bose” daar buite blootstel tot na hulle DERDE enting nie – selfs dan is hulle omtrent 80% immuun. Onthou hulle hoef nie uit te gaan nie – honde kuiergaste kan dit ook kom “aflaai”  by julle en aangesien meeste volwasse diere nie noodwendig simptome het nie kan hulle wel die virus in hulle stoelgange hê  en ons sal dan gewoonlik 'n week NA die kuier eers 'n siek hondjie hê.
Indien daar wel 'n positiewe geval by julle huis was – ontsmet die hokke , die plaveisel , die teels , die lappe ens. ( alles wat in kontak was met die diaree ) met onder andere F10 produkte en huishoudelike blykmiddel en moet verkieslik nie binne 6 maande weer 'n jong hondjie kry nie.
Ons wil saam met julle opgewonde raak en wees oor julle nuwe byvoeging tot die familie. Dis aansienlik goedkoper om te ent as om 'n hondjie te hê wat met Parvo-enteritis opgeneem word by die veearts. Die risikos daar buite is so groot en baie.
Jou hondemaat se : “Asb ENT my , Ontwurm my , voer my en lief my, Dan is ek joune, vir altyd en altyd.“