et en hbs_lat en et en en en en fr en en en af en en en en nl en pt es en en en en en en en en en en en en en et it en en af af af nl af nl af af nl en af af af af af af af af af nl nl nl af af es nl af km nl en en nl en en en en en en
master of random thoughts... - God maak keelskoon ...
you and me aren't really we ...
die maan gooi 'n skaduwee ... 2
interpretation is everything ... 2
a world gone insane ...
what should I think ...
keeping hurt alive ...
a noble cause ...
on being "normal" ...
about the weather ...
laughing at myself ...
ode to Francois ...
God maak keelskoon ...
Saam met die reën, in my geliefde land van Suid-Afrika, kom die donderslae. Kompleet asof God keelskoon maak en ons net herinner aan sy teenwoordigheid.
Aan die wonder van sy natuur en die besonderse beplanning wat gepaard gaan met sy skepping.
Dat hy nie net die blomme so mooi gemaak het nie, maar ook geweet het dat hy hulle in stand sal moet hou.
Derhalwe die vele gieters water wat ons vanaand vry, gratis en verniet ontvang. Geen fluoried byvoegings, geen verdagte suiweringmiddels, geen munisipale rekening; net water ... water ... water.
En dit reën op die geregtiges en op die sondaars (soos ek) in ewe mate. Want hy het nie swart skapies en wit skapies nie. Hy’t al die skapies gelyk geskape. Nie kleur gesien, stand, herkoms of geloofsverband nie.
In teendeel, niks daarvan het bestaan tot die skapies self besluit het dat ons onsself behoort te klassifiseer en kwalifiseer nie.
Sekerlik normaal. Wat anders sou ons verwag moes gebeur met vrye wil, as om dit toe te dien as ŉ logiese metode om grense te skep op menslikheid.
Die “onse” en die “julles”.
“Ons” het die weg en die waarheid. In meeste gevalle selfs die geld. “Julle” is anders ... en dus verlore.
“Enters God (probably stage left)": “Reën vir almal!”
“Maar hoe dan so, Heer? Hulle verdien dit nie. Hulle is nie opreg nie. Hulle is nie op die regte pad nie. Hulle is dan anders. Split die wolkies en laat dit net reën op ons, die ‘heiliges’. Anders is dit mos nie regverdig nie."
Maar die druppels val. Die seën reën letterlik neer. En die aarde sê dankie. Want die aarde ken nie kleur, of ras, of huisgroottes nie.
Die aarde ken net al haar kinders wat van haar afhanklik is.
Die blomme en die varkies.
Die miskruiers en die kakkerlakke.
Die onkruid en die rotte, euwels in die oë van die "kroon" van die skepping.
En al die “onse” en die “julles”.
Al 7 biljoen van die skapies, meeste waarvan weier om die keelskoonmaak te hoor, of te verstaan.
Miskien maak dié storie nie sin vir die boorlinge van Suid-Afrika nie (die onse én die julles). Miskien is die gereelde gratis water- en ligvertonings net deel van nóg ŉ dag op onse (en julle se) aarde.
Maar vir dié Afrika-kind, lank vervreem in die woestyne van elders, is die wonderbaarlike gawe van onverdiende, vryvloeiende emmers vol water, niks minder as die toonbeeld van ŉ welbeplande wetenskaplike eksperiment, van Goddelike formaat, wat ons onuitputbare, self-gesentreerde geneigdheid ten spyt, voorsien in al ons behoeftes.
Dalk is diegene wat ŉ Skepper nie kan sien te midde van daaglikse wonderwerke nie reg.
Miskien het alles per ongeluk gebeur.
Miskien is ons (en al die julles) bloot die resultaat van ŉ kosmiese glips.
Miskien is die feit dat ek vanaand droog is; met elektrisiteit; met ŉ waterdigte dak oor my kop; met (ŉ klein bietjie) verstand; op ŉ planeet wat haarself kan onderhou; etlike biljoene jare na die oorspronklike kosmiese glips (soos ŉ kondoom wat gebreek het en ŉ ongewenste heelal te gevolg gehad het); as deel van die dominante spesie ten spyte van slegte tande;
... net blote toeval.
Aan die anderkant, miskien is my geloof net nie groot genoeg om só ŉ verregaande, vêrlangse, oneindige reeks van toevalligheid te kan glo nie.
So; met die laaste dramatiese keelskoonmaak wat steeds eggo in my ore, is dit maklik vir dié nietige skaap (wat verkies om nie in ŉ ons of ŉ julle kamp ingehok te wees nie), om met ŉ geruste hart te gaan slaap; wetende dat (glips of te nie, swart skaap of te nie) daar ŉ Iemand is wat sorg.
Web Hosting by Domain.com