fr en en fr nl nl nl en de en en de nl nl nl en it fr nl nb es nds nl nl es it nb nl fr en nl pl fr en en nl af en fr en nl nl af en en en en da fr de da da de de en de fi en af en en en en en en en en en en en en en en en en en en fr nl af en af af af af af af en en en en en en en en en en en id en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en af en en en en en en en en en en en en en en en en it en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en ru en de fr nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en de af en af nl nl af nl af af af af af nb af af af nl nl nl de nl nl en et af nl af af af nl nl af nl af af nl af nl nl af af af nl nl af af af af de af en en en en en en en en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en nl fr af en en nl en nl af nl af en nl nl fr en en en nl nl fr en en en nl fr en en en nl en en en en nl nl fr en en en nl nl fr nl en en nl en en en en nl nl fr en en en nl fr en en en nl fr en en en nl nl fr en en en nl fr fr en en en nl fr en en nl nl af fr en en nl nl en en en nl en en en en nl fr en en en nl nl fr en en en nl en en en en nl nl fr en en en nl en en en en nl fr en en en nl pt en en nl fr en en en nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en fi en en en en en de af nl af af af af af nl af af af en fi af af de af nb af af en en en af en en fi af de af nb af af en en en en en en en fr en af af af af en en en en en en en en en en nl nl en en en en en en en en en en en en en en en en en en en af en en af
Kerke  |   Skole  |  Sport  | Kuns en Kultuur  | Pretoria FM  | Skaak  | Geskiedenis en Legendes |
Algemene Nuus | Advertensies | Gesondheid  | Uitgewers, Boeke en Skrywers |Kontak Ons
Om hierdie gratis diens volhoubaar te hou, sal dit waardeer word as u u stoet adverteer teen R600 per jaar.
U kan ook produksieveilings en ander artikels bv. implemente, voertuie, trekkers, plase ens. adverteer vir 'n baie lae tarief van R200 vir 3 maande.
Dit is die ekonomiese doel van die samelewing die Romagna Beestelersgenootskap aan te moedig en ons telers help in hul pogings om die ras te verbeter, om ondersteuning te bied en om produktiwiteit en aanpasbaarheid te verseker ten einde uit te voer vir 'n maksimum winsgewendheid.
Romagnola, 'n Bul van 'n Bees
Romeinse strydwaens is deur hierdie diere rond getrek. Dis ras is n baie ou een en het ontstaan uit twee oerosse genaamd Bos Primigenius Podolicus en Bos Primigenius Nomadicus. Hierdie oeros is na Europa gebring deur die Gotiese invaller Aginulf sowat 400 jaar na Christus. Van hierdie diere het Romagna in Italië as tuiste gekry. Vandaar die naam Romagnola. Vandag is die ras versprei in die volgende provinsies: Forli, Ravenna, Bologna, Ferrara en Pesaro. Aanvanklik is die Romagnola as trekdier, soos reeds genoem, maar veral gebruik deur boere vir landbou arbeid. In die middel agtienhonderds het Leopoldo Tosi egter seleksie vir vleis-eienskappe begin toegepas. Hierdie kudde is op die landgoed van die “Counts of Torlonia” gevestig. Ek wou in Afrikaans sê “Die Konte van Torlonia” maar dit klink vir my effens verkeerd.
Goeie vordering is gemaak en by die internasionale landbouskou in Parys Frankryk in 1900 het die Romagnola saam met Hereford die prys as beste vleisrasse gewen. Daar word dus nou al vir sowat 160 jaar seleksie toegepas. Min - indien enige ander vleisras kan dieselfde sê. Romagnola vleis word beskerm en is geregistreer in die Europese Unie en is van besonderse gehalte. Baie sag, ten spyte daarvan dat dit min vet bevat. Die Australiese Gene Star toetse bevestig dit, met getoetste Romagnola diere wat konstant van die hoogste hoeveelheid sterre kry. Vêrder is die sagte-vleis gene en voeromset gene asook marmering in n baie hoe persentasie Romagnola diere teenwoordig. Van die eerste 7 bulle wat getoets is het almal sterre verwerf. Die rede hiervoor is waarskynlik die feit dat seleksie so lank al toegepas word en die diere n baie hoe mate van uniformiteit het.
Armando Balloco is die vader van die ras in Suid Afrika. Met ondersteuning van die Italiaanse regering het hy die eerste diere ingevoer. Hy was egter wys genoeg om nie net die diere in te bring nie maar het by Pierre Roncietto van die LNR by Irene aangeklop om n protokol te ontwerp sodat behoorlik nagevors word watter bydrae die Romagnola tot die SA beeskudde kan maak. Die ras is by beide Irene en op die LNR plaas te Roodeplaat deeglik aan vele toetse onderwerp. Romagnolas is met n klomp bekende SA en Europese rasse gekruis en die resultate is geboekstaaf. Daar is ook bosluis tellings gedoen wat aangedui het dat die Romagnola n hoë weerstand teen bosluise het en slegs die inheemse Nguni effens beter in die opsig gevaar het. Ander bekende inheemse rasse het swakker gevaar. Hierdie deeglike protokol word deur die Registrateur van veeverbetering beskou as beste-praktyk vir die bekendstelling van nuwe rasse aan SA en sal waarskynlik in die toekoms as die norm dien.
Die Romagnola het n swart pigment in die vel en die neus en die binnekant van die ore ens. is swart of donkerbruin. Dit terwyl die hare witgrys is wat son reflekteer. Die Romagnola het dus hoe weerstand teen sonbrand en kankers. Kalwers is rooibruin by geboorte en word later meer wit. Die klossie op die kop is n kenmerk. Romagnola kalfies is baie vitaal. Hulle is op die been en begin suip binne n halfuur na geboorte. Romagnolas het redelike lang hare veral teen die pote af, wanner hullejonk is en die hare word langer in die winter maar hulle verloor dit in die somer. Van sowat 2 jaar oud verloor hulle die hare permanent. Interessant van die hare is dat hulle lang harde hare tussen die wollerige hare ontwikkel wat hol is. Hierdie hare isoleer hulle baie goed teen koue en hitte. Hulle is dus baie wyd aangepas. In die noorde van Italië sneeu dit in die winter, maar kan temperature tot 40 grade Celsius styg in die somer in valleie tussen die berge.
Hierdie diere is baie nuttig as terminale kruisings omdat hulle sonder twyfel meer vleis en sagte vleis by n kudde voeg en geen kalf probleme veroorsaak nie. Vêrder is hulle soos reeds genoem baie gehard en is bekend daarvoor dat hulle nie-selektiewe vreters is nie. Die dier is ook reeds vir baie jare geselekteer vir temperament. Terwyl hulle groot beeste is, is hulle vroeër geslagsryp as ander groot-raam rasse. Kruisings tussen Simmentalers en Romagnolas maak die nageslag vroeër geslagsryp. Romagnola bulletjies van 12 maande oud kan maklik tussen 500 en 600 kg weeg. Daar is egter gevind dat wanneer ekstensief met hulle geboer word raam-grootte aanpas by die omgewing. Die genepoel maak dit ook moontlik om vir n ligter raam dier te selekteer terwyl groei nie ingeboet word nie. Bulle teel baie goed en is harde werkers by die koeie - soos dit n volbloed Italianer betaam.Een bekende boer het opgemerk dat wanneer sy ander bulle baklei stap die Romagnola om hulle en gaan dek die koeie. Omdat die Romagnola so vêr verwyder is van ander rasse in SA geneties, is die hibriede krag wat met kruisings verkry word indrukwekkend en is groei veral, fenomenaal.
Dankie aan Mnr. Koos Louwrens vir die volgende ses foto's.
Most synthetic breeds are raised from specific base breeds and has a system for upgrading. Occasionally, a synthetic breed has a system without specific base breeds, or the choice of base breeds was not fully considered. In some cases hybridisation occurs. Consequently, results do not always meet expectations. In the case of Simbra, however, the choice of base breeds was well considered, an effective system was established and it is driven by a dynamic and independent Society.
The choice of base breeds are extremely important in the development of a synthetic breed. These breeds must be numerically strong in order to enhance selection possibilities. A broad inner breed gene pool will ensure enough variation to select the right
animals for a specific purpose and environment. The base breeds must differ widely to maximally utilise heterosis. The breeds must be able to compliment and supplement each other over a wide range of characteristics. The choice of Simmentaler and Brahman as the base breeds for the Simbra satisfy these requirements.
The ancestors of the current Simmentaler was the Bernese, a breed from the Simme valley in the Bern region of Switzerland. These animals were very popular in this cold, harsh mountain region, owing to excellent beef and milk production. They were also great draught animals. In 1806 the first herd book was created with a performance requirement for registration. From this valley, the Simmentaler spread across the world and is one of the most popular and numerically superior dual purpose breeds on earth today. The first Simmentalers were imported to Namibia in 1893 and to Southern Africa in 1905. Simmentaler was bred to adapt to our unique environment and remains the most popular dual purpose breed, the third most important beef breed and the fourth most important milk breed in Southern Africa.
The Brahman was developed in 1835, on the southern coastal plains of the USA near the Gulf of Mexico. The breed was developed from various Indian breeds, of which the Guzerat, Nelore and Gir were the most prominant. The area is described as subhumid and is ravaged by external and internal parasites. The first Brahman was imported to Namibia in 1953 and to Southern Africa in 1956. Brahman’s popularity has increased sharply and it is currently the second most important beef breed in Southern Africa.
It is clear that Simmentaler and Brahman were the best choices for the development of a new synthetic breed. Both have a wide gene pool, is numerically strong, differs significantly from each other and can supplement each other in a distinctive manner.
The purpose of the Simbra was to raise a breed that could adapt to the Southern African environment; not only the physical environment, but also the production systems and market requirements. To achieve this goal, the milk and beef production capacity of the Simmentaler was combined with the adaptability, disease resistance and hardiness of the Brahman. In view of the popularity of the Simbra, the plan was highly successful.
The Simbra breed development programme is kept as simple as possible to make it easy for new and aspiring breeders. An open herd book allows the continued recording of new first generation compositae. This ensures genetic variation and facilitates easy adaptation to changing environments and requirements. As much heterosis as possible is maintained, especially in later generations. This is done by using many sires in the programme, limiting inbreeding and keeping large herds. Breeders actively participate in performance testing and strive for optimal performance in various economically important properties.
The Simmentaler and Simbra Cattle Breeder’s Society of Southern Africa is a dynamic and independent Society. It is currently the largest Society in Southern Africa, in terms of membership. The Society is in a strong financial position and offers many unique services to members. These services include an annual visit to the herd of every member by one of the Society’s Technical Advisors, accredited consultants. During this visit useful information and knowledge are shared with breeders. This service is invaluable, especially for new and young breeders. The staff members of the Society is extremely qualified with years of experience. This ensures that all the core and other services of the Society are performed effectively. The breeder family in the Society is intelligent, well informed, purposeful and usually prominent members of the community.
Simbra delivers optimal performance in a number of economically important properties, which satisfies the needs of commercial breeders, feedlots and the end user. The Simbra system uses and manages the genetic resources of two unique base breeds as effectively as possible. Risk is reduced as a result of the adaptability of both the breed and the system, a large gene pool, open herd book, as well as compulsory inspection and selection. The breed, as part of a large Society, is economically viable and very profitable, thanks to excellent production and low input costs. Simbra and the Simbra system are socially acceptable because it can be managed and controlled with ease, and because it is based on logical and scientifically founded principles.
It is clear from this short overview that Simbra satisfies all the requirements (best base breeds, unique system, dynamic Society and breeders) to be a successful breed; a breed that can make a significant contribution to the Southern African beef cattle industry.
Simbra is indeed The Complete All-rounder
Twelve reasons to persuade you to breed with Simbra!
1) Become a breeder of one of the fastest growing breeds of cattle in Southern Africa.
2) You will be visited once a year by one of our technical advisors during which the selection of replacement heifers, reproduction status of the herd, selection of the right bulls
and genetic progress will be discussed.
4) A very large gene pool and genetic variations are available.
5) We as a society have a focused, practical breeding programme with an open herdbook approach.
7) Multi-bull matings can be used in the breeding of F1 and F2.
8) Technical Advisors evaluate all the animals on a farm before the registration of animals can take place. Evaluation is based on physical appearance and breeding values.
9) You will enjoy voluntary participation in the world’s most advanced beef cattle performance testing system.
10) Pedigrees, breeding value, genetic indices, general information and much more is available at www.simbra.org
11) You will have the opportunity to breed with two breeds at the cost of one membership.
12) Your registration, performance and annual visit to a herd of 100 animals by a technical advisor is less than one and a half culled weaners per year.
Beesteling het in die 18de eeu ‘n aanvang geneem toe ene Robert Bakewell (1725 –1795) van Engeland die eerste persoon geword het om spesifieke diere te selekteer om ‘n gewenste tipe (ras) te teel. Sy studente het in die laat 1700’s die grondslag gevestig van die Shorthorn, die eerste erkende beesras.
Verskil die huidige rasontwikkelingsprogram van die Simbra van dié van rasontwikkeling uit die verlede? Ja, beslis - ons glo nie aan die konsep van ‘n geslote kuddeboek, oorheersing deur enkele vaars, òf inteling, òf seleksie wat slegs op visuele beoordeling gebaseer is nie.
Geslote kuddeboeke beperk die migrasie van gewenste gene. As gevolg van die groot omgewingsverskille waaronder Simbra telers boer, sowel as die verskille in voorkeure van bulkopers, glo ons in die behoud van variasie binne die ras wat telers in staat stel om ‘n tipe te ontwikkel wat goed in hul betrokke omgewing sal presteer. Enige vorm van inteling lei tot ‘n afname in tussen-ras heterose en moet vermy word.
Die evolusionêre ontwikkeling van die Simbra se ouerrasse verskil aansienlik. Simmentaler van Sentraal-Europa is aangepas by die lang en koue winters en word vir beide melk en vleis benut. Zebu-beeste, die genetiese poel waaruit die Brahmanras ontwikkel is, kom uit Indië - ‘n gebied gekenmerk deur hitte, humiditeit, siektes en parasiete.
Nadat Simmentaler semen vir die eerste keer in die sestigerjare na die VSA ingevoer is, het telers in Texas dit op Brahmane gebruik. Die prestasie van die halfbloedkruisings was sonder gelyke (Groomes 1998). Dit was die geboorte van die Simbrah (met ‘n “h”) en die eerste dier is in 1977 by die Amerikaanse Simmentalervereniging geregistreer.
Die uitstaande prestasie van Simmentaler/Brahman-kruisings was ook die rede waarom die Simmentaler Genootskap van Suidelike Afrika in die tagtigerjare besluit het om hul grondwet te wysig om vir die Simbra voorsiening te maak. Die eerste F1’s is in 1986 geregistreer (bul Nestau 851 en vers Lichtenstein L135 - albei ¾ x ¼ ).
Die Simbra, wat as ‘n sintetiese ras geklassifiseer word, het reeds vir etlike jare die hoogste persentasietoename in getal vroulike diere van alle rasse getoon en vir die afgelope vyf jaar was die jaarlikse groei 15%. Sy aandeel in die groep van nege sintetiese rasse (Beefmaster, Bonsmara, Brangus, Braford, Charbray, Huguenot, Sanganer en Santa Gertrudis) het vanaf 5% vyf jaar gelede tot die 15% van vandag toegeneem.
Registrasie, prestasietoetsing en die administrasie van Simbra in Suid-Afrika, Namibië en Botswana word bestuur deur die Simmentaler/Simbra Beestelersgenootskap van Suidelike Afrika wat deur die Wêreldfederasie as die alleenregistrasie-owerheid vir Simbra in Suidelike Afrika erken word. Simbra het nie die tandekry probleme van ‘n nuwe organisasie ondervind nie, aangesien die ouer-organisasie die nodige ondervinding, finansiële vermoëns sowel as ‘n gevestigde infrastruktuur verskaf het.
Die Genootskap se hoofdoel is om sy telers met omvattende dienste, vergelykbaar met die beste in die wêreld, teen mededingende lokale pryse te voorsien. Benewens konsultasiedienste en jaarlikse plaasbesoeke behartig die Genootskap sy eie moderne registrasie- en wêreldberoemde Breedplan prestasie-aantekeningstelsel en dienste.
Die telersgenootskap glo dat sy direkte betrokkenheid by skoue (formulering van klasse, opleiding van beoordelaars, verskaffing van produksiedata) vir hom ‘n uitstekende geleentheid bied om sy nasionale teeldoelwit te implementeer. ‘n Kwarteeu gelede was die Genootskap die eerste om weg te beweeg van die subjektiewe metode van beoordeling deur reproduksie en voorkoms in die skouring te verbind. Dit is die enigste telersgenootskap in Suidelike Afrika waar beoordelaars ingevolge die grondwet verplig word om reproduksiedata in ag te neem wanneer hulle koeie plaas. Die wêreldbekende Simbradeks-stelsel (SIMBRA reproduksie inDEKS) wat ‘n kombinasie is van tussenkalfperiode (TKP), ouderdom met eerste kalwing, kere gekalf en selfs embrio-spoelings, is met die totstandkoming van die ras gevestig. Dit was ook die eerste ras om in 1999 BLUP-teelwaarde-skouklasse daar te stel.
Gebaseer op prestasiegetoetste rasgemiddeldes: (Beef Breeding in South Africa 1993 –1998) vergelyk die Simbra gunstig met die ander belangrike (jaarliks meer as 2 500 vroulike diere getoets) sintetiese Sanga- en Zeburasse. Gemiddeldes vir Simbra, en in hakies, Afrikaner, Bonsmara, Beefmaster, Brahman, Drakensberger, Nguni en Santa Gertrudis:
■ reproduksie-indeks (TKP en OEK): 91 (88);
■ speengewig: 232 kg (206);
■ jaaroudgewig van verse op plaas: 275 kg (244);
■ groei in voerkraal (intensiewe bulgroeitoetse) : 1594 g (1458 g).
Buigsaamheid word toegelaat in die teling van Simbras en ‘n wye reeks Simmentaler x Brahman-kruisings word in die eerste of F1-register toegelaat. ‘n Teler kan die optimumkombinasie dikteer wat die geskikste is vir sy omgewing, bestuur en kopers. Diere wat kwalifiseer vir aantekening as F1 is:
■ die nageslag van geregistreerde Simmentaler-, Brahman of Simbra bulle en geregistreerde of aanhegsel- Simmentaler, Brahman of “Simbra-tipe” - koeie;
■ direkte F1-toegang, die sogenaamde “cum”-stelsel, van Simmentaler x Brahmankruistipe vroulike diere goedgekeur deur die rasverbeteringsbeampte.
Stabilisasie vind plaas vanaf die F1- tot F4-teelprogram waar die dier se F-gradering altyd een hoër as die laagste gradering van sy ouers is (bv. F3-bul x F1-koei = F2-kalf).
Groepparings word toegelaat vir die teling van F1- en F2-kalwers, maar daarna moet enkelparings toegepas word. Visuele beoordeling vir funksionele doeltreffendheid deur rasverbeteringsbeamptes is ‘n voorvereiste vir registrasie as F1 tot F4. Diere wat nie aan die vereistes voldoen nie, kwalifiseer nie vir registrasie nie, ongeag wie hul voorouers is of wat hul prestasietoetsresultate is. Die beleid wat deur sommige ander sintetiese rasse aanvaar is, nl. om enige koei as aanvangsbasis te gebruik, geld nie vir Simbra nie. Stamvee moet òf Simmentaler, òf Brahman òf ‘n kombinasie van die twee rasse wees.
Die omgewing bepaal die geskikste bloedsamestelling. In gematigde streke waar speenkalfproduksie belangrik is, sal ons ‘n hoër persentasie Simmentaler sien, maar hoe hoër die omgewingsstres, “hoe meer oor” of Brahman. Met die vasstelling van die optimumproporsie Brahman moet ons in ag neem dat ‘n te hoë persentasie geneig is om ‘n vertraagde ouderdom met puberteit (Plasse, 1968; Cartwright, 1980) verlaagde groeiprestasie (Holroyd, 1990) en verlaagde vleiskwaliteit (Marschall, 1994) te toon.
Wat betref die kleur van die ras, glo ons dat die winsgewendste koei op die plaas die gewenste kleur het. In ‘n ontwikkelende ras het ons so baie produksieverwante eienskappe om ons oor te bekommer, dat ons nie nog tyd op kleur kan mors nie. Ooglidpigmentasie is ‘n voorvereiste vir F3 en F4 vroulike diere, sowel as vir alle bulle. Onthoringing van Simbra is verpligtend en sommige telers is reeds besig om natuurlike poenskoplyne te ontwikkel.
‘n Telersgenootskap sonder ‘n omskrewe teelbeleid is sonder doel. ‘n Doelwit op papier is egter van geen betekenis indien dit nie toegepas word deur ‘n verpligte keuring vir registrasiesisteem nie. Die algehele doelwit waarna ons streef is om ‘n dier te teel wat winsgewend produseer en waarvoor daar ‘n aanvraag in die bedryf is. Die Simbra-teelbeleid bestaan uit (i) ‘n Standaard van Voortreflikheid en (ii) ‘n gebalanseerde stel BLUP teelwaardes vir die ideale Simbra.
Reproduksie (vrugbaarheid) geniet die hoogste prioriteit op alle vlakke en is ook by die Simbra die beste barometer van die korrekte konstitusie (voorkoms van die dier), gehardheid (reaksie op omgewingsspannings) en aanpasbaarheid (vermoë om te gedy en te produseer in ‘n sekere omgewing). Wat koei-grootte betref het die koei wat jaarliks kalf in haar natuurlike omgewing en ‘n swaar kalf relatief tot haar eie gewig speen (>50%), die korrekte grootte.
Aangesien daar goeie presteerders met ‘n swak voorkoms is en kampioene wat swak presteer selekteer Simbra telers volgens die oog en die skaal. Keuring op grond van strukturele korrektheid (voorkoms) is verpligtend vir registrasie en tans is ongeveer ¾ van die Simbra populasie onder BLUP prestasietoetsing.
Die Simbra se meetbare teeldoelwitte word gedefinieer in ‘n stel ideale TWs.
Objektiewe prestasie-inligting van duisende diere, tesame met uitgebreide stamboomskakels, gekoppel aan moderne rekenaar-tegnologie, stel die Genootskap in staat om prestasie in ‘n waardevolle syfer, genoem BLUP-teelwaarde (TW), uit te druk. Die voorkoms van ‘n dier word bepaal deur omgewing (kos) en gene. BLUP skei omgewing van genetika en beraam slegs die geneties-oordraagbare gedeelte. Verwantskappe tussen diere speel ‘n sleutelrol in die beraming van TWs en stamboomrekordhouding is noodsaaklik vir die bepaling van BLUP-TWs.
Die Genootskap maak van die wêreld se mees gevorderde vleisbees- genetiese evaluasiestelsel, nl. Breedplan, gebruik om teelwaardes (TWs) vir ‘n reeks belangrike eienskappe te prosesseer. Hierdie eienskappe dek gebiede van kardinale belang vir bulkopers nl. gewig, melk, reproduksie en karkas. TWs is 5 tot 9 keer meer akkuraat as prestasie-indekse. Seleksie volgens gewigte en/of indekse is geskiedenis en word nie meer aanbeveel nie.
Die oog en die skaal
Versuim om die toekoms reg te voorspel wat prestasietoetsing betref, is die rede waarom Brittanje sy status as vernaamste stoetplaas van die wêreld verloor het. BLUP teelwaardes word op alle vyfgenerasie-stambome, veilingskatalogusse en www.simbra.org gepubliseer.
Sedert die vestiging van die ras is visuele beoordeling of keuring deur hoogs gekwalifiseerde rasdeskundiges ‘n voorvereiste vir registrasie. In hierdie stelsel word klem gelê op eienskappe met funksionele meriete. Navorsing het getoon dat beeste met sekere visueel waarneembare kenmerke nie in ekstensiewe streke waar hitte en parasiete problematies is, presteer nie. Kom ons beskou enkeles: Loopvermoë is baie belangrik in ons lae drakrag weigebiede. Ons kyk na die kloue (groot, geslote, diep en uniform), kote (elasties), hakke (breed, droog met korrekte hoek), beenstruktuur (nie grof nie) en gang (gemaklik). Ons elimineer beeste met wollerige of kroes haarbedekking omdat navorsing aangetoon het dat hulle swak presteer in warm, droë, of nat, tropiese omgewings en meer vatbaar is vir bosluise en daarmee gepaardgaande bosluisoordraagbare siektes.
Ons diskrimineer teen plat kruise en verkies ‘n kruis wat effens skuins vanaf heup na sitbeen afloop. Aangesien skrotumomvang verband hou met semenproduksie en geslagsrypheidsouderdom van dogters bepaal ons ‘n minimummeting vir skrotumomvang vir registrasie. Ons gaan ook die voorhuid en skede na voor registrasie. Die skede behoort nie onder ‘n denkbeeldige lyn van knie tot hakke uit te steek nie, en ons wil nie ‘n prolaps of sogenaamde lui voorhuid hê nie.
Die bulkoper se beste vriend
Om voortdurende genetiese vordering in enige koeikudde te bewerkstellig, moet die nuwe bul beter as die vorige een wees. Die enigste manier om dit te bewerkstellig is om na teelwaardes (TWs) te kyk, omdat hulle vergelykbaar oor jare en kuddes is. TWs word aangedui op die Genootskap se moderne vyfgenerasie-prestasiesertifikaat, amptelike veilingskatalogusse en webbladsy, aangesien dit die beste beraming is van die genetiese meriete wat die dier na sy nageslag sal oordra.
Keuring deur onafhanklike rasdeskundiges is ‘n voorvereiste vir registrasie en diere wat nie aan die vereistes voldoen nie, word nie van ‘n sertifikaat voorsien nie. Die sertifikaat van ‘n Simbra is dus bewys dat die dier, sowel as voorsate, gekeur is volgens streng standaarde.
Die bul is die belangrikste belegging wat ‘n boer in sy kudde kan maak. ‘n Bul sonder TWs en wat nie goedgekeur is nie kan hom duur te staan kom. Benutting van Simbra-teelwaardes en stamboomsertifikate verminder sy beleggingsrisiko. Dring ALTYD aan op die sertifikaat.
(CP Massman, Rasdirekteur, Simmentaler/Simbra Beestelersvereniging van Suidelike Afrika - Julie 2003; e-pos: info@simbra.org)
“Die Simbra is ‘n geharde, gladbedekte, goed-aangepaste ras, met viriele hard-gespierde groeikragtige bulle en vroulike, hoogs funksionele koeie. ‘n Ras wat die beste eienskappe van die Simmentaler en die Brahman besit, ‘n ras wat al die potensiaal besit om beesvleis doeltreffend te produseer, veral in ekstensiewe areas.” ( Dave Morley, Senior beoordelaar, Brahman, Simbra en Simmentaler)
The name Simmentaler is derived from the Simme river valley (“tal” in German) in Switzerland, where the breed originated. The breed is a descendant of the Aurochs (Bos Taurus primegenius), the indigenous cattle of Europe, and its low relationship with Zebu, Sanga and British breeds renders it the ideal breed for cross breeding due to increased hybrid vigour (heterosis). Simmentalers, and not watches, once was Switzerland’s most important export product. In the period 1900 to 1929 app 150 000 Simmentalers were exported via rail to neighbouring countries and Eastern Europe. There was a great demand due to the superb triple purpose characteristics of the breed, viz. milk, beef and suitability as draught animals.
The World Simmental-Fleckvieh Federation (WSFF) is, after the Holstein, the largest international stud cattle federation and Simmentalers are also registered under other names, like Fleckvieh, Abondance, Pezzata Rossa, Montbeliarde and Simmental. The WSFF was established in 1974 with, amongst others, South Africa and Namibia as founder members and today 100 000 registered breeders in 28 countries with 15.3 million recorded animals belong to the Federation. The registration and performance testing systems of The Southern African Society enjoy worldwide recognition through the WSFF.
In Europe there are 11 countries with 98 000 breeders that belong to the WSFF and that utelise the dual purpose characteristics of the breed to the utmost. There are 1.7 million under official milk testing. The average production of 850 000 milk tested cows in Germany and Austria is 6500 kg milk, 4.2% fat and 3.5% protein. Sons of these dairy cows that have been bought at stud auctions, weigh 620 kg at 17 months. That is a daily weight gain of 1.3 kg from birth, which is better than the countrywide average of most speciality beef breeds in South Africa.
Outside the European continent the popularity of the breed has inceassed tremendously since the late sixties, with official WSFF recognised Herdbooks in 15 countries. There, like in South Africa, the breed is especially used for beef cattle production and it owes it popularity to its suitability for cross breeding.
It started in Namibia
Outside Europe, Namibia was the first country where the breed was successfully established. The first imports were in 1893 by the government of the then German Colony, that promoted import for cross breeding, with a view to “improving the milk and beef production of the indigenous animals“ (Stals). The most important reason for the popularity of the breed in the first half of the previous century was its dual purpose characteristics. In the fifties the then South West Africa with no dairy cattle produced on average of 9,2 million pounds of butter and 367 300 lb cheese per year. These dairy products were produced predominantly by Simmentaler and Simmentaler crosses.
At present the number of Simmentaler breeders is only exceeded by the Brahman. More than half of all stud breeders in Namibia that farm with breeds of British and European origin, breed Simmentalers. South Africa (SA)
The first Simmentalers arrived in South Africa in 1905 when President M T Steyn of the Republic of the Free State established a stud on his farm Onze Rust, near Bloemfontein. The breed had, however, maintained an inferior position until the early sixties when the excellent performance of the Simmentaler in official interbreed tests were revealed. It soon became clear that the demand was exceeding the supply and in the period 1960 to 1970 large numbers had been imported into South Africa, initially from the then South West Africa, and later Fleckvieh from Germany and Austria. From Switzerland and France there were no noteworthy imports. Since 1975 imports have decreased considerably as a result of the development of a locally adapted Simmentaler. Breeders‘ Society
Breeders in Namibia and South Africa established a breeders‘ society for Southern Africa in 1964. Today this young breeders‘ society is, as far as animal numbers are concerned, the third largest of 32 non dairy breeds, surpassed only by the Bonsmara (local synthetic) and Brahman (Zebu). In comparison with the 16 other British and European non dairy breeds, Simmentaler have more female animals than the 2nd, 3rd and 4th largest breeds combined.
The main objective of the Society is to provide its breeders with comprehensive advisory services. This is handled by independent accredited Breed Advisors. Apart from these consulting services and compulsory inspection of all animals, the Society manages its own modern registration system and world-famous BREEDPLAN performance services. This comprehensive one-stop service package costs a breeder with 100 animals the equivalent of two culled weaners per year. Breeding programmes are conducted in accordance with the breeding objectives of the breed.
Other important objectives are the commitment towards animal improvement in Southern Africa, the promotion and genetic improvement of the Simmentaler, to act as registering authority in accordance with the Animal Improvement Act 1998, free access to the pedigrees, breeding values, calving records and other particulars via the internet, and sustained improvement of services to its members at market related tariffs. Industry leader
The Breeders‘ Society is rated as progressive with new programmes to serve the industry. Already in the mid-seventies the breed was the first to move away from the subjective way of judging, by combining performance and appearance in the showring. This is the only breeders‘ society where judges are bound by the constitution to use production figures in placings of cows. An AI bull testing scheme, farm growth testing scheme for young bulls and a star cow register for cows that excel have already been introduced in the eighties. The well known Simdex system (SIMmentaler reproduction inDEX) that expesses intercalf period, age at first calving, number of calves and even embryo flushes as one figure, was instituted in 1988. It was also the first breeders‘ society that, after deregulation, established its own modern systems . Simsational performance
How does the breed perform compared with the ten best known performance tested breeds (more then 2 500 performance tested female animals – Beef Breeding in SA, 1993-98)?
• 1 st in reproduction index (1CP and age first calving)
• 1 st in weaning weight
• 1 st in yearling weight of heifers under ‘farm conditions’
• 1 st in feedlot growth (ADG in bull growth tests intensive) Most Modern Performance Testing Technology
Objective performance information of hundreds of thousands of Simmentalers, together with extensive pedigree links, coupled with modern computer technology enables the Society to express performance in a valuable figure, viz. BLUP Breeding Value. The Breeding Value is the best prediction of how an animal will breed and enables the buyer to compare animals of various breeders and age with one another.
The Society makes use of the world’s most advanced beef cattle genetic evaluation system, viz. BREEDPLAN International, to process breeding values for a range of important weight, milk, reproduction and carcase traits. These values are available free of charge to everybody (not only breeders) at www.simmentaler.org. Select Animal Info. The bull buyer’s friend
This is the first society in SA that has replaced – already in 1998 – the old fashioned “mom and dad certificate” with an modern five generation performance certificate. This piece of paper is the most powerful selection aid for the Simmentaler bull buyer:
(i) To bring about constant genetic progress in any cow herd, the new bull has to be genetically better than the previous one. The only way to achieve that is to look at the breeding values on the certificate (or auction catalogue or web page ), because by means of this you can compare bulls over years and herds.
(ii) Since the inception of the Society, inspection by our own breed experts has been a prerequisite for registration. In this system strong emphasis is laid on visual traits with functional merit. Animals that do not comply with the requirements, will not receive a certificate; neither will any of their progeny. The certificate of a Simmentaler is therefore proof that the animal, as well as its ancestors, have been inspected according to stringent standards.
The bull is The most important investment the farmer makes in his herd. An unapproved bull without breeding values can cost him dearly. Utilisation of the Simmentaler breeding value and pedigree certificate reduces this investment risk. That is why you should ALWAYS insist on the certificate. Reasons for Simmentaler‘s sustained popularity *
The breed can be used with great success in cross breeding for breeding of BOTH (i) cows with much milk and (ii) heavy weaners/oxen. *
Large numbers to choose from - More performance tested bulls than the 2nd, 3rd and 4th largest British/European beef breeds combined. *
Excel in a number of traits - see proofs above. *
Comprehensive advice and other breed improvement services to its breeders. *
Animals that do not pass stringent inspection by breed experts, are permanently eliminated from the herdbook *
Compulsory participation in the world’s best beef cattle performance
Leeupoort Zaire , PN1297 wat vir R320 000-00 verkoop is op die Leeupoort Simmentaler Veiling September 2015.
Die verkoper was  P J Nienaber, en die koper was C R Lemcke van Botswana.
Indien u van n hoër prys weet van bulle en koeie, kontak my asseblief.
Nationale Simmentaler Kampioenskappe 2017
Baie geluk aan die vertoners!
Hier volg foto's van kampioene.
As u besonderse foto's het, stuur dit asb vir my dan kan ek dit plaas.
Interras : Intermediêre Kampioen Bul
Name : PROTEA-SIM PASCAL     ID : PG155
Owner & Breeder : G NIENABER EN P. OELOFSE
BLUP & Reserwe Prins Kampioen Bul
Interras : Reserwe Intermediêre Kampioen Bul
Name : PROTEA-SIM PABLO      ID :  PG154
Owner & Breeder : G NIENABER EN P OELOFSE
Reserwe Senior Kampioen Bul
Name : LEEUPOORT LUBSER (ET)      ID : PN12179
Owner & Breeder : PJ NIENABER
Reserwe Junior & Reserwe Hertog Kampioen Bul
Name : STANSIM BIGMAC           ID:  CSS1515
Owner & Breeder :  STANSIM SIMMENTALER
Reserwe Opperste, Groot, Junior & Hertog Kampioen Bul
Interras : Reserwe Junior Kampioen Bul
Name : LEEUPOORT ZISSOU          ID : PN14310
Owner & Breeder : PJ NIENABER
Interras : Kalfkampioen Bul
Name : BTB MARK             ID: BTB1572
Owner & Breeder : BOEKENHOUT TRUST
Reserwe Junior & Reserwe Hertog Kampioen Bul
Name : STANSIM BIGMAC          ID : CSS1515
Owner & Breeder : STANSIM SIMMENTALERS
Reserwe Groot & Senior Kampioen Bul
Interras : Senior Kampioen Bul
Name : ERICO ROLBAL             ID : E1335
Owner & Breeder : RAPOLE BOERDERY (PTY) LTD
\Reserwe Kalf Kampioen Bul
Name : GULLAND FABIL               ID : MAD15169
Owner & Breeder : MG DE JAGER
Interras : Tiny Tot Bulkalf Kampioen
Name : BOTHASIM PETKA                     ID : BMB169
Owner & Breeder : BM BOTHA
Opperste, Groot, Senior & Gravin Kampioen Koei
Interras : Senior Koei & Gouebeker Kampioen
Name : LEEUPOORT BETOMBI          ID : PN13563
Owner & Breeder : PJ NIENABER
Name : SIMBERG SADAU      ID : JS1015
Owner & Breeder : JD BERGER
Reserwe Hertogin Kampioen Koei
Name : LEEUPOORT ORAUKA        ID: PN1325
Owner & Breeder : PJ NIENABER
Interras : Kalfkampioen Vers
Name : GRASLAAGTE MMA1586       ID: MMA1586
Owner & Breeder : MAHNE EN MAHNE BK
Name : ERICO E1120           ID:  E1120
Owner & Breeder :  EE SCHULENBURG
Name : VON-ADEL BREGNA          ID: NV1236
Owner & Breeder : N VENTER JNR
Reserwe Gravin Kampioen Koei
Name : DE VIL TE PRAGTIG            ID : JPD1343
Owner : JJC HOLLIDAY
Prinses & Junior Kampioen Koei
Interras : Junior Kampioen Koei
Name : SIMBERG MISSA           ID: JS1413
Owner & Breeder : JD BERGER
Reserwe Prinses & Reserwe Junior Kampioen Koei
Name : KAALDOORNS ADELA              ID: ADC1486
Owner & Breeder :  AC COETZEE
Hertogin, Reserwe Senior & Reserwe Groot Kampioen Koei
Interras : Reserwe Senior Kampioen Koei
Name : TAAIBOSSPRUIT JASMYN            ID: PJO1289
Owner & Breeder : CHRISMAR FAMILIETRUST
Interras : Reserwe Tiny Tot Verskalf Kampioen
Name : BOTHASIM BMB1613                 ID: BMB1613
Owner & Breeder : BM BOTHA
Reserwe Koningin Kampioen Koei
Name : TAAIBOSSPRUIT LIEN             ID: PJO1111
Owner & Breeder : CHRISMAR FAMILIETRUST
Name : VON-ADEL FELIVRY              ID: NV1536
Mej. Tiener Kampioen Koei
Name : VERA ROLIE 2DE              ID :  CCE1511
Owner & Breeder : DJ ERASMUS
Fred Dell saam met beoordelaars Martin Seyfferdt, Joel Heroldt en Dr. Ollie van der Lingen
Die Tuli Beeste Storie
Vroeë Geskiedenis van die Tuli Ras
Die Tuli, ‘n mediumraam, inheemse, poenskop vleisbeesras, is gehard, baie aanpasbaar, glad van haar en het ‘n natuurlike weerstand teen beide inwendige en uitwendige parasiete. Hy is effekleurig maar kom in skakerings van wit, geel en rooi voor en het ‘n kenmerkende lang, diep lyf met goeie breedte en kapasiteit, sterk bene en ‘n rustige temperament.
Afrika Beeste is tradisioneel opgedeel in die met skowwe en die daarsonder. Die met skowwe is ook weer in twee groepe verdeel. Die met hul skowwe, meer na agter op die toraks (thoracic hump) word Zebu genoem en die met skowwe meer na vore op die nek (cervico- thoracic hump) staan bekend as Sanga. Volgens die heel nuutste radiokoolstof tegnieke was daar ongeveer 2000 jaar gelede reeds beeste in Botswana en hulle is in alle waarskynlikheid deur migrerende stamme in Suidelike Afrika ingebring. Met verloop van tyd het sangas volop in die omgewing suid van die Zambezi voorgekom.
Deur die eeue heen het die beeste deur natuurlike seleksie by verskillende ekologiese streke aangepas. Klein verskille het in die streke voorgekom en die beeste het die basis vir verskeie rasse geword – Tswana tipes waaruit die Tuli afkomstig is; die Afrikaner met sy afstammelinge soos die Bonsmara; en die Nguni met die naverwante Pedi-, Zulu- en Caprivi beeste. Navorsers het sedert die vroeë sewentigs met baie teorie vorendag gekom m.b.t. die kwessie of sangas nader verwant is aan die Europese bos taurus bees of aan die Asiaties bos indicus. Deurslaggewende navorsing in die 1990’s, ondersteun deur die wetenskap wat intussen ongekende vordering gemaak het, het onteenseglik bewys dat suider Afrikaanse sangas as Bos taurus geklassifiseer behoort te word. Daar is egter klein maar belangrike verskille (biochemiese o.a), tussen Bos taurus beeste uit Brittanje en Europa en suider Afrikaanse sangas soos die Tuli. Die verskille word o.a deur wetenskaplikes toegeskryf aan mutasie en natuurlike seleksie vir groter aangepastheid by tropiese omstandighede. Op sterkte hiervan is voorgestel dat sangas soos die Tuli as ‘n aparte groep, Bos taurus africanus, geklassifiseer word..
Vroeë Tuli Geskiedenis in Zimbabwe
In die vroeë jare veertig was daar in Suid Rhodesië (vandag Zimbabwe) ‘n veeverbeterings skema in plek waarvolgens ingevoerde bulle van Europese rasse aan die plaaslike bevolking beskikbaar gestel is. Die idee was om die inheemse veestapel te “verbeter”. Mnr Len Harvey, ‘n Suid Afrikaans gebore landbou adviseur wat vir die Staat gewerk het, was hoegenaamd nie oortuig dat die skema deurdag was of dat dit noodwendig enige verbetering te weeg sou bring nie. Hy was seker dat die ingevoerde beeste en hulle nageslag waarskynlik nie in die uiters moeilike omgewing sou oorleef nie. Harvey het reeds opgemerk dat daar onder die gewone Tswana tipe beeste, in die suid-westelike hoek van Zimbabwe waar hy gewerk het, ‘n spesifieke tipe geel sanga was wat, te oordeel aan hulle konstante goeie kondisie, blykbaar beter aangepas was by die omgewing. Dit het hom vier jaar geneem om die Staat te oortuig, maar in 1945 word 3000 akkers grond in die Trustgebied, 40km suidwes van Gwanda, opsy gesit vir ‘n veeteeltprogram met ‘n ‘revolusionere’ nuwe benadering gebaseer op verbetering van die inheemse beeste self. Na die nodige infrastruktuur aangelê is, is die eerste groep van 20 koeie en ‘n bul wat van die plaaslike bevolking gekoop is in 1946/47 op die plaas gevestig. Binne maande is getalle tot 60 koeie en 2 bulle aangevul. Die plaas, aan die Guyuspruit, ‘n sytak van die Tulirivier, het mettertyd bekend geraak as die T.B.S (Tuli Breeding Station). In 1950 is die T.B.S vergroot tot 20 000 akkers en Len Harvey is aangestel as permanente Beampte in Bevel. Aanvanklik is seleksie klem op vrugbaarheid en konstitusie van die koei sowel as haar kalf geplaas, met spesiale aandag aan bene en uiers. Getalle moes vinnig opgebou word, maar besondere klem is gelê op fenotipe en gewig per ouderdom, aangesien verbeterde vleisproduksie by die Tuli die hoofdoel was. In 1954 het Tuli’s vir die eerste keer aan die Matabeleland Skou deelgeneem en boeredae is by die T.B.S gehou. In 1955 is die Tuli as ‘n inheemse Rhodesiese Ras geregistreer. Ten spyte van genadelose prul van diere wat nie op standaard was nie was daar in 1961 reeds meer as 1000 Tulis op die T.B.S. Dit was ook die jaar waarin groepe Tuli tollies, tot almal se verbasing, skoonskip gemaak het in slagkompetisies op al drie die grootste skoue in die land. So is die gesogte ‘Triple Crown’ trofee vir die T.B.S verower. .
Alhoewel die idee was om beter diere te teel om weer aan die plaaslike bevolking terug te gee is klein getalle diere op ‘n soort bruikleen skema aan belangstellende kommersiële boere beskikbaar gestel. In 1961 is ‘n Tuli Telersgenootskap gestig en ‘n Grondwet en Regulasies opgestel.
In 1962 word Len Harvey se belangrike bydrae tot die landbou in Zimbabwe beloon deurdat ‘n M.B.E (Most Excellent Order of the British Empire) deur die Engelse Koningin aan hom toegeken is. ‘n Hoogtepunt in die Tuli se vroeë geskiedenis het in 1969 plaasgevind toe Bulawayo die “Vryheid van die Stad” aan die Tulis toegeken het. Met ses uitstaande bulle vooraan is Tuli’s van die T.B.S deur die middestad geparadeer met die Bulawayo doedelsakspelers aan die voorpunt. Op die trappe van die Stadsaal het die burgermeester hulle ingewag en ‘n manjifieke bul, Sergeant, is seremoniëel aan die stad oorhandig en herdoop na “Si Ye Pambile” wat Bulawayo se stadsleuse is en in Ndebele ‘Ons gaan vooruit’ beteken. Op die eerste openbare produksie veiling van Tulis in 1965 is die hele aanbod van 39 bulle, 117 verse en 49 koeie deur entoesiastiese kopers opgeraap.
Die ‘moeder kudde’ van 300 koeie het van krag tot krag gegaan. Die T.B.S. kudde is intussen na die Guyu Kudde herdoop en hieraan is ‘n storie gekoppel. Die eerste poenskop bul ( seun van die Basis bul, Mahuke, wat los horings gehad het) is op 21 April 1951 in die droë sanderige loop van die Guyuspruit gebore. Hy is GUYU gedoop. Guyu se invloed op die kudde was so groot dat daar besluit is om die kudde na hom te vernoem en hyself staan vandag in historiese stambome bekend as GUYUGUYU.
In 1978 tree Len Harvey na 40 jaar in die bedryf af. Die ‘Bevrydings Oorlog’ wat teen die tyd reeds vir jare geduur het, het geleidelik in felheid toegeneem. Een nag in 1979 is al die werkers van die T.B.S ontvoer. Daar is gevrees dat die Tulis in groot gevaar verkeer en ‘n reuse reddings aksie is deur Ian Smith se Regering op tou gesit. Staatsvoertuie is beskikbaar gestel en al die diere is binne 48 uur na die Matopos Navorsingstasie verskuif. Alhoewel Harvey nog vir ‘n ruk as adviseur opgetree het, het die brandpunt van aksie t.o.v. die Tuli voortaan na privaat telers verskuif.
Tulis in Suid Afrika
Die eerste Tulis, ‘n groep van 30 dragtige verse en 3 bulle, is aan die einde van 1976 vanaf die T.B.S in Zimbabwe na Suid-Afrika gebring. Die invoerders was die Bornmann familie en ‘n aangetroude familielid, Dr Fanie Kellerman. Dr Kellerman het op ‘n stadium in Zimbabwe gewerk en het daar met die Tulis kennis gemaak. Die beeste is op skoue aan die publiek bekend gestel, boere- en inligtingsdae en prestige promosieveilings is gehou en geleidelik het die Tuli ook in Suid Afrika sy merk gemaak. Die Tuli Beestelersgenootskap is op 24 Maart 1994 amptelik gestig.
Die Tuli Beesttelersgenootskap van Suid Afrika het in die afgelope 10 jaar goeie groei gesien in die aantal lede, met 'n verhoging van 183% tot 73 lede met lewende hawe wat by SA Stamboek geregistreer is. Die geregistreerde diere het vanaf ±5000 diere in 2005 verhoog na 9468 diere in 2015.
Die Tuli is by uitstek ‘n ekstensiewe veldbees wat gedy op natuurlike veld. Die ras het ‘n besondere vermoë om enige kwaliteit ruvoer produktief om te sit in vleis. Tulis se ongelooflike aanpasbaarheid word duidelik weerspieël as mens na die beeste se verspreiding kyk. Tulis floreer in alle toestande, van die duineveld in Namibië, die Noordkaap en Botswana; die warm hartwater bosveld streke in Zimbabwe, Limpopo en die Laeveld van Mpumalanga; die hoë reënval galsiekte en rooiwater gebiede van Mpumalanga en Natal; die koue berghange van die Drakensberge waar sneeu gereeld voorkom; die uitgestrekte Vrystaatse grasvlaktes; die bossieveld in die Karoo; in die koue mistige berge van die Ooskaap sowel as die kusbos daar. Vandag is daar Tulis in Australië, Kanada, die VSA en in die warm tropiese dele van Zambië..
Die Tuli is ‘n egte Suider-Afrikaanse inheemse ras met ingeteelde gehardheid en aanpasbaarheid wat verkry is deur natuurlike seleksie oor ‘n periode van meer as twee duisend jaar. Meer onlangse wetenskaplike seleksie metodes het die klem laat val op ekonomies belangrike einskappe en die moderne Tuli is ontwikkel sonder om die raseienskappe, aanpasbaarheid en gehardheid prys te gee. By vroulike diere is veral vrugbaarheid, melkproduksie en lae kalf mortaliteit nagestreef terwyl groeivermoë, voeromset en karkas kwaliteit by manlike diere beklemtoon is. Die Tuli het in relatiewe isolasie ontwikkel en het ‘n unieke genetiese profiel wat hom besonder suksesvol maak in kruisteelprogramme - nie alleen word ‘n hoë mate van basterkrag verkry nie maar ‘n hoë persentasie poenskop kallers ook. Tuli osse asook kruis kalwers rond makliker op die veld af as baie ander rasse.
Om die ideale Tuli te verseker word net soveel klem op die prestasie as die visuele voorkoms van die ras gelê wat gedoen word volgens die Tuli
Die bul wat die rekord prys hou is R07 08 wat Junie 2014 te Langlyf en Nonnie Produksie veiling verkoop is vir R180 000 aan JV Human by De
Tuli Beeste - Die Intelligente Keuse
Die eerste Tulis, ‘n groep van 30 dragtige verse en 3 bulle, is aan die einde van 1976 vanaf die T.B.S in Zimbabwe na Suid-Afrika gebring. Die invoerders was die Bornmann familie en ‘n aangetroude familielid, Dr Fanie Kellerman. Dr Kellerman het op ‘n stadium in Zimbabwe gewerk en het daar met die Tulis kennis gemaak. Die beeste is op skoue aan die publiek bekend gestel, boere- en inligtingsdae en prestige promosieveilings is gehou en geleidelik het die Tuli ook in Suid Afrika sy merk gemaak. Die Tuli Beestelersgenootskap is op 24 Maart 1994 amptelik gestig. In 2005 is daar ongeveer 40 Tulitelers met net meer as 5000 aktiewe diere by S.A. Stamboek geregistreer.
Die Tuli is by uitstek ‘n ekstensiewe veldbees wat gedy op natuurlike veld. Die ras het ‘n besondere vermoë om enige kwaliteit ruvoer produktief om te sit in vleis. Tulis se ongelooflike aanpasbaarheid word duidelik weerspieël as mens na die beeste se verspreiding kyk. Tulis floreer in alle toestande, van die duineveld in Namibië, die Noordkaap en Botswana; die warm hartwater bosveld streke in Zimbabwe, Limpopo en die Laeveld van Mpumalanga; die hoë reënval galsiekte en rooiwater gebiede van Mpumalanga en Natal; die koue berghange van die Drakensberge waar sneeu gereeld voorkom; die uitgestrekte Vrystaatse grasvlaktes; die bossieveld in die Karoo; in die koue mistige berge van die Ooskaap sowel as die kusbos daar. Vandag is daar Tulis in Australië, Kanada, die VSA en in die warm tropiese dele van Zambië.
Die Tuli is ‘n egte Suider-Afrikaanse inheemse ras met ingeteelde gehardheid en aanpasbaarheid wat verkry is deur natuurlike seleksie oor ‘n periode van meer as twee duisend jaar. Meer onlangse wetenskaplike seleksie metodes het die klem laat val op ekonomies belangrike einskappe en die moderne Tuli is ontwikkel sonder om die raseienskappe, aanpasbaarheid en gehardheid prys te gee. By vroulike diere is veral vrugbaarheid, melkproduksie en lae kalf mortaliteit nagestreef terwyl groeivermoë, voeromset en karkas kwaliteit by manlike diere beklemtoon is. Die Tuli het in relatiewe isolasie ontwikkel en het ‘n unieke genetiese profiel wat hom besonder suksesvol maak in kruisteelprogramme - nie alleen word ‘n hoë mate van basterkrag verkry nie maar ‘n hoë persentasie poenskop kallers ook. Tuli osse asook kruis kalwers rond makliker op die veld af as baie ander rasse.
Om die ideale Tuli te verseker word net soveel klem op die prestasie as die visuele voorkoms van die ras gelê wat gedoen word volgens die Tuli Standaard van Voortreflikheid.
Tuli Cattle Breeders' Society of South Africa Council
From Left: Bossie Coetzer (Namibia representative) , Callie Barnard (President), Charl van Rooyen, Russell Clark, Ben Raath (Vise-President), Johan van Rijswijk, Albie Rautenbach, Liezel Grobler (secretary), Ben Rossouw, Chris Rodgers (Zambia representative)
Tuli-beeste Vra Min En Gee Baie
Author: ProAgri Publication Date: 04 December 2015
Tyd en insetkoste is dié twee faktore waarop 'n boer kan en wil bespaar en al hoe meer kommersiële boere begin besef dat Tuli-beeste dit moontlik maak.
Die aanpasbaarheid van dié beesras wat in 1976 uit die opgeteelde moederkudde van die destydse Rhodesië af na Suid- Afrika gebring is, het gou gesorg dat plaaslike telers en kommersiële boere begin belangstel het.
Tuli's floreer in alle toestande, van die duineveld in Namibië, deur die warm bosveldstreke tot op die sneeubedekte Drakensberge; van Australië tot Kanada en in die warm tropiese dele van Zambië.
Een van die geheime van die Tuli se sukses is dat die kernkudde van Rhodesië in redelike isolasie ontwikkel is en dat die beeste dus oor unieke genetiese eienskappe beskik, wat uitstekende basterkrag lewer.
welcome to the donkerhoek tuli website
Our aim is to breed functionally effective animals which are fertile, hardy, and adapted to extreme conditions.
Only animals which meet these standards are used for stud, or offered for sale.
Erkenning aan Donkerhoek Tuli Webtuiste hierbo.
Die nuwe webtuiste word met trots ontwikkel en onderhou deur GSD Potch  - www.gsdpotch.com