en en en fr en en en en en en en en en en en en en en en fr en en el nb en pl en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr en en en en nl en af af af af af af af tr af hu en af af ar en en fr en en en en en en en en fi en
Rally - Blog | Merlinda Lotter
Seize every opportunity that life offers you
because, when opportunities go, they take
a long time to come back. - Paulo Coelho
Lewe in die DOGAN..... wel dis nie veel anders as 'n gewone dag in afgeleë Afrika nie.  Vrouens balanseer 50 liter water op hulle koppe terwyl daar 'n baba aan haar boob suig.  Daai baby kry daai boob net so elke 10 tree in die hande en dan suig hy verwoed.  Wit mense in donker Afrika bly 'n novelty.  Maak nie saak waar jy kyk of  jou gat draai nie, daar is ogies en oë wat jou dophou.   As jy uit die kar klim vat dit presies 2 min dan is daar 'n skurwe, snot en sweet handjie wat jou vingers vasgryp en net smile.
Lewe hier het nie veel verander in die laaste 100 jaar nie, behalwe miskien die put wat van sement is; die skool en boeke; bier; coca cola; moped motorfietse en natuurlik plasties.  Ons het baie gefilosofeer oor die rede hoekom plasties net oral rondlê en nie opgetel word nie.
1.  vir hulle is dit 'n rykdom en hulle sien dit as status omdat hulle dit nog nooit gehad het nie.
2.  hulle sien die nie raak nie....
3.  die een wat die meeste sin maak is:  hulle was gewoond daaraan dat alles wat hulle op die grond gooi was "biodigradable" - nou wag hulle vir die goed om te verdwyn..
Die nedersettings in die Dogon is nie baie ver uit mekaar uit nie en dit is prentjie mooi met die kranse as 'n agtergrond. Die huisies lyk soos klein kasteeltjies teen die hange van die dorre wereld.  Vir 3 dae is ons deel van Dogon - life.  Letterlik deel daarvan.   Ons slaap op die dak van die chief se huis en word wakker as die donkies balk en as die hoenders kraai of as die chief poep - whatever 1ste kom.  Laat middag siesta ons, dit raak warm en ons lê onder die grasdakke en drink koue bier en reminis oor die lewe.  So 5m vêr sit en staar die res van die village vir ons.  Alles word fyn dopgehou, enige vinnige beweging aan ons kant of die geluid van die kompressor om die bande op te blaas laat kinders in alle rigtings in hardloop.
Ons staan verstom oor die vermoë om niks te doen nie.   Die mans lê die dae om, en dan lê hulle nog so bietjie.  Die vrouens haal water en stamp die 'millet' fyn.  Die geluid van die stamp met 'n ritmiese handeklap tussen in hoor mens baie vêr.  Die groet vorm is iets om te beleef  -  dit klink so iets:
"heho"  - "heho" - "lala" - "lala"  -  "hea" - "hea" - "malalaka" - "malalaka"  -  "ahhhh"  -  "ahhhh"  - "wakalaka"  -  "wkalaka"  -  "ehhh"  -  "ehhh"  en dit herhaal vir nog so 2 min.  En as daar 'n groep sit dan klink dit soos 'n Affie koor.
Die son sak in die Dogon, ons het nog 'n village toer gehad, 'n tribal dans gesien, nog handewerk is aan ons uitgestel, en nog 'n koue bier is oopgemaak.  Uit die donker kom 'n man met skewe tande en skurwe hande en in Frans vertel hy my lang stories - hy doen tradisionele maseerings.  Dis tyd, ek maak myself gemaklik op die baie dun matras op die dak en hy vryf my in met sheer butter en Bruce Lee herbal mint groen stuff.  Die donkies se gehuil echo oor die vallei en die sterre lyk asof Liewe Jesus nuwe batterye in sy flits gesit het.
Pas uit Dogon, mistieke wêreld, weird en totaal anders as enige iets wat ek al gesien het. Hierdie plek en ervaring sien jy net op National Geografic en op poskaarte!! 3 mal dae deur baie primitiewe villages, waar tyd nog stilstaan, wit mense nog snaaks ervaar word en allerhande bygelowe en oertradisies nog van toepassing is.
Moeg vir stof, droogte en hitte, niks meer skoon nie! Avontuur elke 15 min van die dag!! Vanaand eerste keer weer bed en warm water vir stort, heaven!! Groete Johnny
© Copyright 2019 - Merlinda Lotter
Privacy Policy | Disclaimer
Updated: 09/03/15 03:01:59 PM
Designed by DANNEL WEB DESIGN