fr en en fr nl nl nl en de en en de nl nl nl en it fr nl nb es nds nl nl es it nb nl fr en nl pl fr en nl af en en es af en en en en en en en en en en en en en en en it af af nl af nl af af af af af af af nl af af af et af af af af af af en en it en en it nl en nl af nl af af af af af af af af af af af en en en it nl af nl nl af af en nl af af af nl nl af af af af af af af af en en it af en da af af af af af af af nl af en en it es nl en af af af af af af af af af nl af en en it af af en nl fr af af af af af af af af en en pt en nb en en af es en en nl nl en en af it nl en af pt en en nl nl en en nl en en nl nl en en nl nl en en nl es nl en nl en sv nl en nl nl nl fr en af de en af af nl af af af af af af en en en en en af en en af
Kerke  |   Skole  |  Sport  | Kuns en Kultuur  | Pretoria FM  | Skaak  | Geskiedenis en Legendes |
Algemene Nuus | Advertensies | Gesondheid  | Uitgewers, Boeke en Skrywers |Kontak Ons
Besoek asseblief die webtuiste Pretoria FM op die internet.
‎15 ‎December ‎2017, ‏‎12:00:32 PM | Ander skrywers
Sonstraal op die senotaaf in die Voortrekkermonument. Foto: Commons.wikimedia.org.
Twee geleenthede kenmerk Saterdag 16 Desember 2017.
Op dié dag vier Afrikaners die ontstaan en gang van die Groot Trek en die aflê van die Gelofte op 16 Desember 1838 en van staatsweë vind die viering van Versoeningsdag plaas.
Tradisioneel word Geloftedag ingeklee met ŉ erediens en ŉ vertelling van die verlede en met die gebruiklike voorlees van die Gelofte bevestig Afrikaners dat hulle hieraan verbind is.
Hierdie verbintenis is nie ŉ hunkering na die verlede of ŉ verafgoding van die Voortrekkers nie. Dit is ook nie ŉ daad van rebellie of weerstand teen die strewe na vrede en versoening nie.
Dit is hoe die viering van Geloftedag kwaadwilliglik vertolk word en Afrikaners word meermale van onversoenlikheid beskuldig.
Die verwyt van onversoenlikheid word geuiter teen die agtergrond van ŉ oproep tot ŉ groter, ruimer Suid-Afrikaanse gemeenskaplikheid.
Die viering van Versoeningsdag dien so as simboliese toetrede tot die nuwe bestel van gelykheid en geregtigheid en die afskeid neem van ŉ uitgediende rassemeerderwaardige verlede.
Van Afrikaners word geëis om afskeid te neem van hulle volk wees; van dit wat die volkswese voed en kenmerk.
Geloftedag herinner Afrikaners egter aan dít wat grondliggend aan volk wees is en grondliggend hieraan is verootmoediging voor die lewende God.
Dit is die erkenning van nietigheid en afhanklikheid en die ontdekking dat God as beskikker oor volke en tye ook oor hierdie volk en sy tyd beskik.
Daarmee word nie ontken dat dit ook die wesensgrond van ander volke en gemeenskappe is nie. Afrikaners kan egter nie instaan vir ander se erkenning of nie-erkenning hiervan nie.
Afrikaners is, soos ander volke, self verantwoordelik en sal van hulle doen en late aan die drie-enige God verantwoording doen. En ook dit is die wesensgrond van die Gelofte, dat die eer, ten spyte van eie gebrokenheid, alleen aan dié Heer gegee word en voor Hom alleen gebuig word.
Beteken Versoeningsdag dat Afrikaners die geloofsgronde waarin hulle volkswese geanker is, moet verruil vir ŉ “ruimer” ideologie?
Kan daar sprake van versoening wees as die verloëning van die geloofsgrond van volk wees die voorwaarde is?
Dit is nie die Gelofte wat ter wille van “versoening” opsy geskuif moet nie.
Inteendeel, Geloftedag herinner Afrikaners aan hulle nietigheid en afhanklikheid; dit roep op tot verootmoediging en die erkenning van God se trou; dit spoor aan tot vertroue in dié Here wat oor hierdie volk, oor alle volke, beskik. Daarom word die eer aan Hom gegee … ook vir die versoening wat Hy deur Jesus Christus vir doodsondige mense bewerk het.
Hiervoor mag Afrikaners nie geblameer of verwyt word nie.
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
‎16 ‎November ‎2017, ‏‎08:29:33 AM | Willie Spies
Willie Spies. Foto: Facebook.
Om 04:13 op Woensdag 15 November 2017 het die afgedankte visepresident van Zimbabwe, Emmerson Mnangagwa, die volgende getwiet:
“Today 15/11/17, we salute & applaud our ZDF who decisively rejected desperate last-minute concessions by an executive whose sole objective was to create a family dynasty. An army led transitional phase will now pave way for a peaceful, free & fair democratic election.”
Hierdie twiet van Mnangagwa was die eerste “uit-die-perd-se-bek”-bevestiging dat daar inderwaarheid ŉ staatsgreep in Zimbabwe plaasgevind het.
Berigte uit Harare vroeg Woensdagoggend was dat daar rondom 03:00 verskeie skote geklap het in die omgewing van die presidensiële woning. Onbevestigde gerugte lui dat die skote geklap het toe lyfwagte van senior politici hulle probeer verset het teen die inhegtenisneming van die politici wat deel uitmaak van Grace Mugabe se binnekring.
Mnangagwa is op 6 November summier as visepresident afgedank nadat pres. Robert Mugabe se omstrede vrou, Grace Mugabe, begin swaarde kruis het met die eertydse vertroueling en regterhand van haar hoogs bejaarde man.
Die verwagting is dat Mugabe binnekort sy uittrede gaan aankondig. Onbevestigde berigte lui ook dat Grace Mugabe reeds om politieke asiel in Namibië aansoek gedoen het. Uiteraard is Suid-Afrika nie meer vir haar ŉ veilige opsie nie omdat sy hier klagte van aanranding met die opset om ernstig te beseer kan verwag nadat sy in Augustus die model Gabriela Engels met ŉ elektriese verlengingskoord aangerand het. AfriForum staan Engels by en die hooggeregshof in Pretoria hoor in Mei 2018 ŉ aansoek van AfriForum aan waarin die toestaan van politieke immuniteit aan Grace Mugabe betwis word.
Daar heers bepaald vreugde oor die feit dat die 37 jaar lange bewind van Robert Mugabe nou skielik ten einde geloop het.
Mnangagwa is egter geen engel nie. Hy is by uitstek ŉ sekurokraat. Hy het in 1983 as minister van staatsveiligheid aan die hoof gestaan van Zimbabwe se intelligensie-owerhede wat Mugabe aangeraai het om met die sogenaamde Gukurahundi-operasie in Matabeleland te begin. Tydens die gebeure het hy na afvalliges in Matabeleland as kokkerotte (cockroaches) verwys en na die gevreesde Vyfde Brigade van die Zimbabwe-weermag, as die DDT wat moes werk om die afvalliges uit te roei. Minstens 22 000 mense in Matabeleland is in die daaropvolgende maande wreed vermoor en Mugabe het daardeur alle moontlike bedreiging wat Joshua Nkomo se Zapu vir hom kon inhou, uit die weg geruim.
Die vraag is, waarom dan die vreugde en verligting?
Die antwoord lê daarin dat die demokrasie Zimbabwe reeds twee keer gefaal het in die afgelope 17 jaar. Nadat Mugabe in 2000 ŉ skokneerlaag gelei het in ŉ referendum oor ŉ nuwe grondwet, het hy die einste weermag ingespan om die verkiesing wat gevolg het, in sy guns te laat draai.
Nadat die MDC in 2008 die parlementêre verkiesing gewen het, en waarskynlik ook die presidensiële verkiesing, het die weermag ŉ bepalende rol gespeel om die tweede ronde van die presidentsverkiesing in Mugabe se guns te beklink en die opposisie se gees te breek.
Sedertdien is die opposisie-MDC nie meer werklik ŉ faktor nie en is die magstryd binne-in Zanu-PF die enigste stryd wat politieke verandering teweeg kan bring.
Die verwagting is dat Mnangagwa en sy generaals nou die beheer oor Zanu-PF en die Zimbabwiese staat (wat polities van hom weggeneem is toe Mugabe hom verlede week afgedank het) met behulp van die einste weermag wat Mugabe tot dusver in beheer gehou het, teruggevat het.
Ironies genoeg is die mate van wetteloosheid wat in Zimbabwe heers nadat die grondherverdelingsprogram aangepak is, van sodanige aard dat dit waarskynlik militêre mag sal verg om weer eiendomsreg te herstel en vertroue in die ekonomie terug te bring.
Slegs Mnangagwa het daardie mag en vermoë. Of hy dit ten goede sal gebruik soos die verligte diktator van Singapoer, Lee Kuan Yew voorheen, of ten kwade soos die tiran van Noord-Korea, Kim Jong-Oen tans, sal die tyd moet leer.
Die feit bly, die komende regime van Emmerson Mnangagwa sal die een wees wat gaan bepaal of Zimbabwe se verwoesting voortgesit gaan word en of die agteruitgang gaan endkry. In dié opsig is Zimbabwe dus by ŉ kruispad.
Kultuurorganisasies kan unieke oplossings bied
‎14 ‎November ‎2017, ‏‎01:21:28 PM | Ander skrywers
Deur: Christoff van Wyk
Albert Einstein het eenkeer gesê dat ons nie ons huidige probleme kan oplos deur op dieselfde manier te dink as toe ons die probleme geskep het nie. Die Engelse frase vir hierdie stelling is “thinking outside the box”. Alhoewel hierdie sêding ’n cliché is, is dit presies wat ons vandag in Suid-Afrika nodig het, en dalk kan kultuurorganisasies in dié verband unieke oplossings vir die toekoms bied.
Om kultuur te definieer is moeilik, maar dit moet eerstens gesien word as ’n handeling of ’n manier van optree wat mettertyd deur ’n groep of gemeenskap as die norm aanvaar word. Tesame hiermee moet identiteit en moraliteit ook ingereken word as interne grondslag of rigtingwyser vanwaar die uiterlike optrede gerig word.
Kultuur, identiteit en moraliteit binne bepaalde gemeenskappe en samelewings word geskoei op sekere kernwaardes wat binne daardie groep aanvaar word.
Vir die meerderheid van Afrikaners is die Christelike geloof daardie kernwaarde waarbinne identiteit, moraliteit en kultuur op elke vlak van ons menswees uitgewerk word.
Maar wat tans gebeur, is dat ons kernwaarde toenemend verbrokkel en ons identiteit misken en beswadder word. Ons begin al hoe meer die nuwe moraliteit van die Westerse beskawing aanneem, wat tot gevolg het dat Afrikanerkultuur besig is om heeltemal te verander en in baie opsigte ’n bestaanskrisis beleef.
Verandering op sigself is nie sleg nie, maar die vraag wat egter ontstaan is of hierdie verandering ten goede of ten slegte is? En, hoe hanteer die kultuurorganisasie hierdie veranderinge?
Die antwoord hierop is dat kultuurorganisasies betrokke moet raak omrede hulle juis op unieke wyse kan bydra tot die opbou van gemeenskappe en ook brûe kan bou tussen verskillende gemeenskappe.
Binne die konteks van die Afrikanergemeenskap waar die Christelike geloof steeds as die de facto-kernwaarde van Afrikaners beskou kan word, behoort kultuurorganisasies erkenning hieraan te gee sonder om weg te skram wanneer die kwessie van geloof ter sprake kom. Dieselfde behoort te geld vir identiteit, moraliteit en vanselfsprekend ook, kultuur.
In dié verband word kultuurorganisasies egter toenemend onder druk geplaas om die keuse te maak vir erkenning of ontkenning. Ontkenning is dikwels die maklike roete en ook in lyn met die algemene staatsideologie van die dag waar daar in teorie gestreef word na een algemene Suid-Afrikaanse kultuur.
Kultuurorganisasies wat bereid is om openlik te erken dat daar ’n unieke identiteit, moraliteit en kultuur binne elke gemeenskap bestaan en dat hierdie kenmerke geskoei is op sekere kernwaardes, sal op die lange duur deel word van die oplossing vir Suid-Afrika se probleme.
Dié kultuurorganisasies wat wegskram hiervan en eerder die unieke identiteit, moraliteit en kultuur van verskillende gemeenskappe en veral die Afrikaner wil ontken, dra egter by tot die probleem en sal mettertyd ook die bestaanskrisis wat vir hulle in die toekoms wink, nie oorleef nie.
Daarenteen kan kultuurorganisasies wat die roete van erkenning en wedersydse respek volg, ’n leidende rol speel om bo-oor die politieke- en staatsbestel gemeenskappe op te bou, asook om brûe te bou tussen verskillende gemeenskappe wat op die lange duur stabiliteit kan meebring.
Die denkraamwerk waarbinne ons samelewing tans funksioneer is byna totaal staatsgeoriënteerd. Binne hierdie bestel word natuurlike kultuurgemeenskappe misken terwyl slegs kunsmatige staats- en politieke gemeenskappe erken word. Hierdie kunsmatige vorms van gemeenskap skep egter juis konflik omdat die staat se poging om ’n kernwaarde te formuleer, soos byvoorbeeld die grondwet, nie by magte is om universeel te resoneer met al die unieke gemeenskappe wat binne die grense van die land woon nie. Dus ontaard hierdie poging eerder in ‘n proses waardeur identiteit, moraliteit en kultuur misken en ondergeskik gestel word aan die oorkoepelende staatswaardes van die dag. Wanneer hierdie miskenning lei tot konflik tree die staat tussenbeide as die sogenaamde beskermheer van beskawing, terwyl dit juis hierdie entiteit is wat verantwoordelik is vir die probleem.
Kultuurorganisasies wat bereid is om deur erkenning die ryk historiese en kulturele skatkis waaroor kultuurgemeenskappe beskik te ontsluit en eietyds toe te pas, het reeds ’n alternatiewe oplossing hiervoor.
Die vraag is nou: Kan ons anders dink as wat ons gedink het toe ons die probleme waarmee ons nou sit, geskep het?
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
Verdelingslyne in Europa word duideliker
‎31 ‎October ‎2017, ‏‎01:10:30 PM | Jaco Kleynhans
Onlangse verkiesingsuitslae in Oostenryk en die Tsjeggiese Republiek versterk ’n beweging in Sentraal Europa wat daarop uit is om as teenvoeter vir die dominante rol van Wes-Europa in Europese politiek te dien.
Die afgelope twee jaar se voortslepende vlugtelingkrisis het ’n verdelingslyn tussen veral Wes-Europese en Sentraal-Europese lande sterk na vore gebring. Terwyl denke oor hoe die Europa van die toekoms moet lyk, dink en optree vir lank deur Wes-Europese leiers bepaal is, het lande in Sentraal- en Oos-Europa met hul harde reaksie op die vlugtelingkrisis ’n einde hieraan gebring.
Hongarye, Pole en die Tsjeggiese Republiek se weiering om die Europese Unie se kwotaverdeling van vlugtelinge te aanvaar, het ’n duidelike boodskap gestuur dat hierdie lande nie langer voorgeskryf sal word oor hoe hulle sake van nasionale belang moet hanteer nie. Tydens verkiesings in Pole in 2015, Slowakye in 2016, Oostenryk vroeër hierdie maand en die Tsjeggiese Republiek die afgelope naweek het kiesers keer op keer ’n sterk boodskap vir die beskerming van die nasionale belang gestuur. Regse en populistiese partye het in al vier lande groot opgang gemaak en regerings in hierdie lande het ’n sterk mandaat om die belang van hul eie landsburgers bo die aspirasies van Europese integrasie te plaas.
Terwyl Wes-Europese lande lank reeds sekulêre, post-moderne, liberaal-tegnokratiese integrasie binne Europa bevorder, kan dit nie van die hele Europa gesê word nie. Groot dele van Sentraal- en Oos-Europa het nie die kulturele revolusie van die laat 1960’s beleef nie. Hierdie lande is steeds sterk godsdienstig georiënteerd met ’n diepliggende besef van kultuur, identiteit en nasionale hegemonie.
Terwyl Oos-Europese lande weens ekonomiese agterstande hul monde vir die burokrate van Brussel moet hou uit vrees dat fondse vir allerhande projekte kan opdroog, sien ons sterk ekonomiese groei in die Sentraal-Europese lande van die Visegrád Groep. Hongarye, Pole, die Tsjeggiese Republiek en Slowakye is reeds sedert 1991 in die Visegrád Groep georganiseer ten einde groter streeksamewerking te bewerkstellig. Daar is deesdae ook toenemende steun in Oostenryk vir nouer samewerking en selfs aansluiting by die Visegrád Groep. Hierdie vyf lande is almal ekonomies sterk, met goeie lewensgehalte en inkomstevlakke wat meebring dat hulle nie soos sommige Oos-Europese lande voor die heersers in Brussel hoef te kruip nie.
Politici soos Angela Merkel en veral die leiers van die Europese Unie, insluitende Jean-Claude Juncker, Donald Tusk en Frans Timmermans, is vinnig om verkiesingsuitslae in Sentraal-Europa en die opkoms van populistiese partye as ’n bedreiging vir demokrasie te beskryf.
Die gerespekteerde liberale Amerikaanse akademikus en politieke raadgewer, William Galston, skryf verlede week in die Wall Street Journal dat hierdie bewerings totaal ongeldig is. Die opkoms van populistiese politiek in Europa word gedryf deur landsburgers se behoefte vir die beskerming van hul onderskeie lande se nasionale soewereiniteit. Beter beheer van grense en veral ’n afname in immigrasie uit Moslemlande is wat hul sukses dryf. Die byna aggressiewe wyse waarop burokrate in Brussel in sake van nasionale belang inmeng, vuur voorts hierdie partye se sukses. Galston wys heeltemal tereg daarop dat niks hiervan ’n bedreiging vir demokratiese instellings en norme inhou nie. Om die waarheid te sê, die meeste populistiese partye in Europa steun self sterk demokratiese beginsels.
Die verdelingslyne in Europa is goed omdat dit verskeidenheid erken. Bewerings dat dit Westerse demokrasie of selfs Europese samewerking bedreig, is onwaar.
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
‎03 ‎April ‎2017, ‏‎04:15:27 PM | Herman Toerien
Pres. Jacob Zuma en Pravin Gordhan, die minister van finansies, Woensdag (26 Oktober 2016) tydens die aankondiging van die mediumtermynbegrotingsraamwerk (MTBR) in die parlement (Oktober 2016) Foto: Kopano Tlape/GCIS
Sedert Donderdagaand verlede week val ontleders oor mekaar se voete soos hulle eiertjies oor die weglating van Pravin Gordhan uit die kabinet probeer lê. Al om die uur was dit egter ook duidelik hoe dikwels die pot misgesit is, of die ore aan fopnuus uitgeleen is.
Wat redelik duidelik is, is dat die laaste hoofstuk oor hierdie sage nog nie geskryf is nie. Verskeie kragte is aan die woel, en verskeie daarvan het dit ten doel om van pres. Jacob Zuma ontslae te raak. Voorlopig lyk dit of Zuma sy sin gekry het, al het dit groot weerstand onder die Topses gekry.
Daar was selfs sprake dat Suid-Afrika reeds die afgelope naweek afgegradeer sou word as die politieke situasie nie stabiliseer nie.
Intussen het Suid-Afrikaners opnuut die boodskap gekry dat as Zuma iets wil doen, en hy het die mag daartoe, dan doen hy dit, ongeag die gevolge vir die land. Soos sake nou staan, gaan die land se goedkoper petrol in April ook nie lank hou nie – net sodat Zuma sy sin kan kry.
Dit is reg en noodsaaklik dat die inspekteur-generaal vir intelligensiedienste die sogenaamde intelligensieverslag wat Zuma as verskoning gebruik het om Gordhan af te dank, deeglik ondersoek. Volgens alle aanduidings is dit ’n slordige stuk ploertwerk. Volgens die EFF is dit die werk van iemand wat deur die Guptas betaal is, en is die opsteller ook sommer met ’n leuen oor die EFF uitgevang. Kom dit werklik uit die Suid-Afrikaanse intelligensiegemeenskap, is die land hier ook wat gehalte betref diep in die knyp.
Dit sal interessant wees om te sien hoe die veldtogte om Zuma te laat bedank nou verskerp gaan word. Die EFF, met die rugsteun van die UDM en Cope, het ’n aansoek aan die konstitusionele hof gerig om die Speaker te verplig om Zuma in ’n staat van beskuldiging te plaas. Die DA gaan nog ’n mosie van wantroue instel, en dit sal interessant wees om te sien of mense soos Gordhan en afgedankte min. Derek Hanekom teen so ’n mosie sal stem. Hulle sal vermoedelik afwesig wees.
Voorts word ’n groot optog deur Save South Africa en Zwelinzima Vavi se nuwe vakbondfederasie na die Tesourie beplan. ’n Petisie waarin Zuma gevra word om sy goed te vat en te loop is op die sosiale media in omloop.
Die samestelling van die nuwe kabinet word as ’n oorwinning vir die Guptas beskryf. Indien dit ook die waarneming van die SAKP is, gaan die onmin in die kabinet voortduur. En miskien ontwikkel die Groot Ses so ŉ bietjie ruggraat, wat die situasie op die duur kan omkeer.
Want so kan dit nie aangaan nie …
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
Onafhanklike regbank tot uiterste beproef
‎24 ‎March ‎2017, ‏‎12:00:14 PM | Ander skrywers
Hoofregter Mogoeng Mogoeng. Foto: GCIS
Dit was met skok en ontnugtering dat die land verneem het van die inbraak by hoofregter Mogoeng Mogoeng se kantoor. Wat uit die staanspoor geblyk het, is dat die diewe presies geweet het waarna hulle soek. Altesaam 15 rekenaars met sensitiewe inligting soos regters se woonadresse is met militêre presisie uit die afdeling vir menslike hulpbronne gesteel. Ander waardevolle items is net so gelaat. Die opposisie het dadelik vinger gewys na die departement van staatsveiligheid, wat natuurlik enige betrokkenheid ontken.
Die feit dat die gewaagde inbraak so gou ná die konstitusionele hof se uitspraak in die Sassa-debakel plaasgevind het, het ŉ sterk vermoede laat ontstaan dat die diefstal daarop gemik was om die land se hoogste hof die skrik op die lyf te jaag. So asof die howe gewaarsku word om nie die wetgewende en uitvoerende gesag in die land teen te gaan nie.
Hoe vergesog dit ook al klink, moet dit gesien word teen die agtergrond van die ANC se plan om die presidensie in ŉ soort oppergesag te omskep, oftewel ŉ magsentrum wat die staat se beskikbare geldbronne na sy eie goeddunke aanwend sonder inmenging van die Tesourie. Die feit dat regters se persoonlike inligting nou in die openbare domein is, is skrikwekkend. As dié gegewens in die verkeerde hande val, kan regters afgepers word om uitsprake te lewer wat die staat goedgesind is.
Die regering en die ANC het al soveel keer bloedneus in die land se howe gekry, dat dit nie onmoontlik is vir onderduimse regeerders om op dié manier hulle wil af te dwing nie. Die ondersoek is in die hande gelaat van die hoogste polisiegesag, maar selfs dit is ŉ skrale troos aangesien die hooggeregshof pas besluit het dat die aanstelling van die Valkehoof onwettig was.
Watter versekering is daar dat die polisie nog vertrou kan word? Daar is al dikwels gesê dat die Nasionale Vervolgingsgesag en die Valke-eenheid blote marionette van die regering is. Die groot vraag is egter wie die politieke poppespel beheer. Dit bring die kantoor van die president onder verdenking. Net hy het genoeg mag om al die toutjies te trek – veral as senior kabinetslede hulle samewerking gee.
Daar is dikwels voorspel dat die maande in die aanloop tot die ANC se leierskapskonferensie aan die einde van die jaar uiters gespanne gaan wees. Niemand het egter verwag dat die onafhanklike regbank tot die uiterste beproef gaan word nie. Die howe is al toevlug vir die land se burgerlike organisasies, opposisiepartye en gewone Suid-Afrikaners om reg en geregtigheid te laat geskied.
As hierdie onafhanklikheid wegval deur staatsmanipulasie kan daar net sowel ŉ militêre staatsgreep afgekondig word. Die geskiedenis het geleer dat ŉ land so dikwels deur rewolusionêre magte oorgeneem word, net vir die einste magte om teen hulle ondersteuners te draai as hulle teenkanting kry. Is dit wat tans in sonnige Suid-Afrika gebeur?
• Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.
Pretoria FM is 'n gemeenskap-gebaseerde radiostasie gevestig in Pretoria, Suid-Afrika. Ons programme is gerig op Afrikaners wat passievol is oor musiek.‎Luister · ‎Programme · ‎Webgrepe · ‎Ons mense
Pretoria FM - LUISTER
12 Okt. 2016 - Hoe kan ek op my DSTV-dekodeerder na Pretoria FM luister? Maklik! Druk die musieknoot-knoppie (in sommige gevalle is die musieknoot- en ...
Klankkoerant – Laatuitgawe - Pretoria FM - PROGRAMME
28 Apr. 2016 - In die program Net Medies gesels Marianne Breytenbach met spesialiste oor verskeie mediese toestande. Hulle praat gesaghebbend en bring ...
Pretoria FM - WEBGREPE
24 Jul. 2015 - KIES 'N OPSIE HIER ONDER. VIR MEER INLIGTING OOR DIE SPESIFIEKE ONDERWERP. KLANKKOERANT – LANDBOU · ALLERLEI ...
Pretoria FM - Foto's
09 Feb. 2016 - Pretoria FM Bekendstelling. KONTAK ONS. 012 543 ... SMS ONS. 47887. E-POS ONS. bestuur@pretoriafm.co.za. Kopiereg 2015 Pretoria FM.
Pretoria FM - KONTAK ONS
20 Jul. 2015 - STRAATADRES. Stamvrugstraat 13, Val de Grace, Pretoria ... Debietorderondersteuners van Pretoria FM ontvang die Vasbyt tydskrif gratis.
Pretoria FM - Programrooster 2016
05 Aug. 2016 - Tyd, Program. Deurnag: 00:00 – 05:30 met Karen Zeelie. 00:00, Andantino (H) opgestel en aangebied deur Faan Rabie.
Pretoria FM - ONS MENSE
22 Jul. 2015 - BESTUUR. Willie Spies. KONTAK ONS. 012 543 0120. SMS ONS. 47887. E-POS ONS. bestuur@pretoriafm.co.za. Kopiereg 2015 Pretoria FM.
Pretoria FM - Portfolio Categories AANBIEDERS
Henk Joubert. Learn More. KONTAK ONS. 012 543 0120. SMS ONS. 47887. E-POS ONS. bestuur@pretoriafm.co.za.
1 - Pretoria FM - Kuierkombuis
20 Jul. 2015 - 110g strooisuiker. 2 ekstragroot eiers. 2,5 ml suurlemoengeursel. 110g bruismeel. Knippie sout. 110g botter (gesmelt). Versiersel.
1.     Akkommodasie in Pretoria‎
Besoek Google se Hoekom hierdie advertensie-bladsy om meer te wete te kom, spesifieke adverteerders te blokkeer, of intekening op gepersonaliseerde advertensies te weier.
Bespreek nou vakansie akkommodasie! Selfsorg, Gastehuis, B&B of Hotel.
Lekker Opsies · Lekker Veilig · Trots Afrikaans · Lekker Pryse
o Bed & Ontbyt
Willie Spies skryf: Die eindspel het begin
Daar word algemeen aanvaar dat die spel skaak in die 6de eeu tydens die Gupta-ryk in Indië ontstaan het.
Ja, daar was 1500 jaar gelede ‘n Gupta-era in Indië!
Anders as Suid-Afrika vandag was die era van die sogenaamde Gupta-Ryk in Indië destyds ‘n era van ongekende groei en vooruitgang in die handel, kultuur en die kunste.
Tydens die eindspel is daar baie min stukke van beide kante op die bord oor en die konings aan beide kante sowel as die pionne begin ‘n uiters belangrike, aktiewe en bepalende rol vervul.
Die uitkoms van die spel is op ‘n mespunt en kan enige kant toe val, afhangend van wie die bepalende fout of deurbraak maak.
Dit was hier waar die vroegste vorm van die spel skaak in die 6de eeu as tsjastoeranga ontstaan het. Die naam kan vertaal word as "vier divisies van die militêre magte" – infanterie, kavallerie, olifante en strydwaens.
Die eindspel – die stryd van die pionne – het dus begin.
Oor dertien maande van nou af, op die laaste, sal dit duidelik wees wie “skaakmat” gaan uitroep, maar tot dan sal heelwat pionne aan beide kante val.
Die nuwe webtuiste word met trots ontwikkel en onderhou deur GSD Potch  - www.gsdpotch.com