nl de fr en ca en nl hbs_lat af de nl af nl de af nl nb nl nl nl nl af nl af nl nl et af nl en af nl en af nl en af nl af af nl af af nl af af af de nb nl af en en nl af af en
In my Toorkombuis ervaar ek elke dag die betowering van die kospotte – ‘n knippie hiervan en ‘n knippie daarvan en ek word weggevoer op ‘n towertapyt van geur. Maar ek laat niks aan die toeval oor nie – dis so maklik om afgestomp te raak en nie die wonders om jou raak te sien en te ervaar nie.
Kook en bak is harde werk. Dis vroeg opstaan, ure lank op jou voete en winter en somer tussen twee warm oonde vasgevang. Baiekeer, wanneer ek saans doodmoeg neerval, wonder ek of dit regtig die moeite werd is.
Dan is dit daardie gemmerkoekie-oomblikke wat my tevrede laat sug en in ‘n diepe slaap sink . . .
Ek het nie eintlik ‘n soettand nie. Ek is ook nie regtig ‘n koek-en-tee mens nie. En oor poeding is ek min gepla.
‘n Toormengsel vir by-wees en voluit lewe
Kleintyd het ek saam met maats in ‘n weikamp gespeel. My voet het aan ‘n stuk bloudraad, die onderste deel van die draadheining, vasgehaak en ek het myself wind-uit geval. Dit het ‘n goeie 52 jaar gelede gebeur, maar ek sal daardie gevoel nooit vergeet nie.
In die vroeë oggendure het dit hier by my soos Soutrivierstasie met spitstyd gelyk. Waarskynlik gaan dit elke nanag so wanneer ek die laaste lekker slaap inkry.
Markdag by The Palms
Vrydag is ‘n deurmekaar dag hier in die Toorkombuis. Dis wanneer die groot opbou na markdag begin.
I love you, Ma
Ons gesels dik stukke so oor die mengbakke en tussen die warm oonde in my klein kombuisie vasgevang. Veral noudat Jason, die nuwe baas van The Stud Bar, Maswazi se potensiaal raakgesien  en hom assistent-sjef gemaak het. Sulke gemeenskaplike sjef-tot-sjef geselsies. Hy vertel my al die stories van die kombuis daar.
‘n Grappie vir my pa
Ek het besluit ek gaan nie vandag hartseer wees nie. Hierdie Vadersdag gaan ek my verlange vier deur hier diep in my binneste saam met my pa te giggel.
Vandag voel vir my soos ‘n propperse dankseggingsdag. Eintlik wou ek so ‘n bietjie bene in die lug gelê en die gevoel behoorlik laat insink het. Maar voor ek my kon kry, bring ek offerandes in die kombuis terwyl ek Callas afwissel met Netrebko en Villazón.
Die lewe is wreed
Die wêreld daar buite is baie hard en wreed.
Bladsy 1 van 6
Dis die wind wat waai
Dankie, Bella, vir gemmerkoekie-oomblikke
Die knusse koestering van rooi
Click here to view English recipes.
Klik hier vir Karen se Kombuiswenke
© Karen Hart & Toorkombuis 2018 Alle Regte Voorbehou. Geskep deur Lumico.