en nl ar tt he th zh zh en nl bg cs en de pl es es es nl de ar nl sl af en en nl ar af nl af af nl de af af af
N-MOmentum: A global clinical research study for people with NMO
Kliniese navorsing – veel voorkomende vrae
A Clinical Research Study for Neuromyelitis Optica
Vul die aanlyn vraelys in om uit te vind of u moontlik kwalifiseer om aan hierdie studie deel te neem.
Neuromiëlitis optica (NMO) is ’n voorbeeld van ’n outoïmmuunsiekte, oftewel ’n siekte waar ’n mens se immuunstelsel gesonde liggaamsweefsels aanval. NMO val die oogsenuwee en ruggraat (en in seldsame gevalle die brein) aan, wat pyn in die oog en gesigverlies, swakheid, gevoelloosheid, verlamming van die arms en bene, sensoriese versteurings en verlies aan blaas- en dermbeheer kan veroorsaak.
NMO-simptome kan moontlik by tye gedeeltelik opklaar (wanneer simptome ligter raak) en by tye in aanvalle oorgaan (wanneer simptome erger raak). Die tyd tussen aanvalle kan nie voorspel word nie – dit kan dae, weke, maande of jare wees, maar omtrent 70% van NMO-pasiënte ervaar aanvalle ná hul aanvanklike simptome.1
Daar is na raming 4 000 NMO-gevalle in die VSA en 500 000 wêreldwyd. Die waarskynlikheid dat vroue deur NMO geraak word, is omtrent ses keer groter as vir mans.2NMO kan kinders van selfs net 3 jaar oud aantas, en volwassenes van tot 90 jaar oud.1
Dokters verstaan nie alles oor die oorsake van NMO nie, maar hulle doen navorsing oor en ontwikkeling van nuwe medikasies en behandelings.
In die verlede is NMO gediagnoseer by pasiënte wat vinnig blind geraak het in een of albei oë (optiese neuritis) en/of ’n mate van verlamming in die arms en bene ervaar het (transverse miëlitis). In ’n stadium het dokters gemeen dat NMO ’n soort multipel sklerose (MS) is. Navorsing het egter getoon dat NMO en MS twee verskillende siektes is.
Navorsers het ’n spesifieke teenliggaam in die bloed van mense met NMO ontdek wat nie by mense met MS voorkom nie, wat dit vir dokters moontlik maak om te sê wat die verskil tussen NMO en MS is. Dit blyk dat genoemde teenliggaam, wat as AqP4-IgG bekend staan, in sowat 70% van mense met NMO voorkom. Daarbenewens kan pasiënte sonder dié teenliggaam met behulp van sekere spesifieke kliniese kriteria gediagnoseer word.