af fr af fy hbs_lat nl af af nl en en nl tr fr nl af nl nl fr nl nl af af nl af af nl af af nl af af nl sv nl en nl nl en ru nl af en nl af af af af af af af af nl af af af af af af af af af af af af af af nl af nl af af af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af af af af af af af af af af af af af nl af af af af af af af af en af af af af af af af nl af af af af af af af af af nl af af af af af af af af nl af af af af af af af nl af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af af nl nl en en en ca en pl en en it ja uk en en de en en en de en en en en en nl es es tr en ka nl nl af nl en de nb en af nl it en af nl hsb en af nl fr en af nl en en nl de nl nl af nl nl af af af nl af ml af nl af nl af af af af af oc en nl en es af es af es en es af es af es nl es af da af af nl de fr es nl nl nl de da af es nl nl nl af da af es nl nl nl de da af es nl nl nl de da nds nl af fi af nl nl nl af nl af de sv en af de en en nl de en fr nl nl en en af nl de mg af nl en fr af af nl nl pl af nl af af nl
Ons moet die oorlog beëindig - die wêreld na die oorlog. . .
Hoe ons die einde van die oorlog
Ons moet oorlog eindig: Deel IV van "Oorlog Nee Meer: Die Saak Vir Afskaffing" Deur Dawid Swanson
IV. Ons moet 'n einde maak aan die oorlog
As ons wil hê dat die oorlog moet eindig, moet ons werk om dit te beëindig. Selfs as jy dink dat oorlog minder is, sal dit nie sonder werk voortgaan nie. En solank daar oorlog is, is daar 'n groot gevaar vir wydverspreide oorlog. Oorloë is bekend om te beheer. Met kernwapens ter wêreld (en met kernkragsentrales as potensiële teikens) dra enige oorlogsvoering 'n risiko van apokalips. Oorlogs-en oorlogsvoorbereidings vernietig ons natuurlike omgewing en lei hulpbronne af van 'n moontlike reddingspoging wat 'n bewoonbare klimaat sal bewaar. As 'n kwessie van oorlewing moet oorlog en voorbereidings vir die oorlog heeltemal afgeskaf word en vinnig afgeskaf word.
Ons het 'n beweging nodig wat verskil van die vorige bewegings wat teen elke opeenvolgende oorlog of teen elke aanvalle gewees het. Ons het 'n beweging nodig, soos Judith Hand en Paul Chappell en David Hartsough en baie ander voorgestel het vir die uitskakeling van die oorlog in sy geheel. Ons benodig onderwys, organisasie en aktivisme. En ons benodig strukturele veranderinge om hierdie stappe kragtiger te maak.
Die beëindiging van oorlogvoering deur die Verenigde State en sy bondgenote sou 'n baie lang pad na die beëindiging van oorlog wêreldwyd gaan. Vir diegene van ons wat in die Verenigde State woon, is die plek om oorlog te beëindig ten minste binne ons eie regering. Ons kan dalk daarmee saamwerk met mense wat naby Amerikaanse militêre basisse woon, wat 'n redelik groot persentasie van die mense op aarde is.
Die beëindiging van Amerikaanse militarisme sal nie die wêreldwye oorlog uitskakel nie, maar dit sal die druk uitstoot wat verskeie ander nasies bestuur om hul militêre besteding te verhoog. Dit sou die NAVO van sy voorste advokaat vir en grootste deelnemer in oorloë ontneem. Dit sou die grootste toevoer van wapens afsny na Wes-Asië (ook die Midde-Ooste) en ander streke. Dit sou die belangrikste hindernis vir 'n hereniging van Korea verwyder. Dit sal die Amerikaanse bereidwilligheid om wapenverdrae te ondersteun, by die Internasionale Strafhof aansluit, en die Verenigde Nasies toelaat om te beweeg in die rigting van sy verklaarde doel om oorlog uit te skakel. Dit sou 'n wêreld vry maak van nasies wat die eerste gebruik van nukes bedreig, en 'n wêreld waarin kernontwapening vinniger kan voortgaan. Gaan sou die laaste groot nasie wees wat clusterbomme gebruik of weier om grondmyne te verbied. As die Verenigde State die oorlog gewoonte geskop het, sou die oorlog self 'n groot en moontlik noodlottige terugslag ondervind.
So, hoe kom ons vandaan hier?
Ons benodig 'n verskuiwing in ons kultuur weg van die aanvaarding van oorlog, en ons benodig ondersteunende veranderinge wat ons help om daarheen te kom. Weerstand teen 'n Amerikaanse oorlog teen Sirië ten tye van hierdie skrywe het kleiner byeenkomste gesien as wat in 2003 gehou is teen 'n Amerikaanse oorlog in Irak, maar groter steun in die stembusse, groter steun in die weermag en die regering en groter begrip deur verkose beamptes. Dit is deels die gevolg van die afgelope dekade van organisering en opvoeding. Baie werk wat destyds vir mense nutteloos was, het betaal in terme van 'n verskuiwing in die openbare houding, byna 'n hergeboorte van die Viëtnamsindroom, indien nie heeltemal die anti-oorlogse verligting van die 1920s nie.
Om die winsgewendheid uit die oorlog uit te voer, en die korrupsie buite die verkiesing, is afsonderlike stappe om mense op te lei in die afskaffing van oorlog. Maar dit is stappe wat die afskaffing makliker sal maak. Die skep van 'n departement van vrede of andersins maak diplomatieke opsies meer prominent is nog 'n stap. Verbeteringe aan ons kommunikasie- en onderwysstelsels as geheel sal verbeteringe wees in 'n beweging vir vrede. Die ontwikkeling van onafhanklike media, en stappe om die korporatiewe mediakartel op te breek, is van kritieke belang om oorlog te beëindig. Studente- en kulturele uitruilings met mense van nasies op die Pentagon se waarskynlike teikenlys (Sirië, Iran, Noord-Korea, China, Rusland, ens.) Gaan 'n lang pad na die bou van weerstand teen die moontlike toekomstige oorloë.
Ons moet onthou om te dink, nie in terme van magte wat vermoedelik 'n oorlog op hul eie skep nie, maar in terme van faktore wat bydra tot die sosiale aanvaarbaarheid van oorlog in ons kultuur. Een van ons primêre doelwitte is dus valse oortuigings, propaganda, 'n gebroke kommunikasiestelsel. Oorlog skep nie noodwendig rassisme nie, en rassisme lewer nie noodwendig oorlog nie. Maar rassistiese denke maak sommige van ons vriende en bure meer aanvaarding van oorloë teen verskillende mense. Natuurlik moet ons rassisme in elk geval afskaf, afgesien van sy bydrae tot milititarisme. Maar 'n veldtog om oorlog af te skaf, moet die bydrae van rassisme aanneem sonder om te dink dat die oorlog net uit rassisme voortspruit ('n idee wat die hele anti-oorlogsveldtog in 'n anti-rassistiese veldtog kan aflei).
Dieselfde logika geld vir baie ander faktore. As getuienis daarop dui dat swak opvoeding en swak onderwys bydra tot mense se onderdanigheid aan gesag of ondersteuning vir gewelddadige openbare beleide, moet daardie faktore aangespreek word, aangesien hulle om talle redes aangespreek moet word. Maar in 'n veldtog om oorlog te beëindig, kan geen faktor die plek van voorspraak vir die afskaffing van die oorlog inneem nie. Kapitalisme, in 'n sekere vorm, kan 'n faktor bydra tot die maak van oorlog, maar die oorlog oorleef kapitalisme deur millennia. Idees oor manlikheid en heldhaftigheid kan bydra tot milititarisme, maar sedert die oorlog opgehou het om hand-tot-hand-gevegte te betrek, was daar niks inherent manlik oor die pligte van soldate nie. Vroue en homoseksuele mense is baie meer vlot geïntegreer in die Amerikaanse weermag as wat die weermag voorspel het. Ons hoef nie moenisse te onttrek nie, maar die verandering van sekere maniere om na te dink oor manlike respekbaarheid sal byna seker help. Dit klink belaglik, maar die leidende argument vir die aanval op Sirië in Augustus-September 2013 het 'n verdediging van president Obama se manlikheid beloop, in soverre hy voorheen 'gevolge' gehad het as chemiese wapens gebruik is.
Dit kan ietwat verander namate oorloë deur robotte geveg word. Ons kan ophou om te dink aan die dryfkrag agter die oorlog as die aard van die wesens aan die voorkant. Ons sal reg wees om voort te gaan en ons denke nou te verander. Die dryfkrag agter oorloë lê by diegene wat bo-aan die regering is, en met almal wat hulle laat wegkom met hul gedrag.
Met hierdie begrip moet ons alle of dele van xenofobie, nasionalisme, godsdiens, uiterste materialisme, vrees, hebsug, haat, valse trots, blinde gehoorsaamheid, omgewingsvernietigheid, gebrek aan empatie, gebrek aan gemeenskap, die lof van die weermag, die gebrek aan lof vir resisters en beswaarmakers, milititaristiese konsepte van manlikheid, en elke ander faktor wat blykbaar bydra tot die aanvaarding van die oorlog. Hierdie pogings sal slegs slaag in kombinasie met 'n direkte gewelddadige aanranding op die aanvaarding van oorlog - waarvoor is hierdie boek bedoel om deel te wees. En sukses in die uitskakeling van die aanvaarding van oorlog sal 'n groot afstand in die ander rigting gaan, om te help om vrees, xenofobie, omgewingsvernietiging, ens. Te verminder.
Ek kan nie seker sê of vroue bemagtig word nie - ek bedoel baie, nie tokenning nie - sou oorlog ontmoedig. Die Verenigde State het die stemming vroeër voor Switserland gedoen, en ons weet watter land meer bellikose is. Maar duidelike hervormings wat almal gelyk bemagtig en enige elite ontwrig, sal ons pogings teen die oorlogsmasjien help. Om almal gelyk te bemagtig, sal beteken dat vroue bemagtig word. En bemagtigende vroue sal enige samelewing beweeg in die rigting om almal gelyk te bemagtig.
Ander hervormings sal alle soorte aktivisme bevoordeel, insluitend anti-oorlogse aktivisme. Die verskuiwing van geld van groot banke tot koöperasies, die bevordering van werkers se eienaarskap van werkplekke, en die ontwikkeling van plaaslike ekonomiese en politieke strukture sal help. Alhoewel ons 'n internasionale regsregering nodig het, hoef ons nie die oordrag van die meeste regeringsfunksies verder van mense af te keer nie, maar eerder die omgekeerde. Ons benodig groter demokrasie vanaf die plaaslike vlak, met groter plaaslike beheer oor baie openbare beleid.
Sluitingsgevangenisse - 'n ander instansie wat dringend 'n afskaalbeweging nodig het - sal beslis help. Baie potensiële aktiviste is opgesluit, en baie aktiewe aktiviste word bedreig asof hulle misdadigers was. Ophou om dwelms voor te skryf aan kinders wat gesag uitoefen, kan nie seerkry nie. Minder televisie, minder videospeletjies, meer tyd weg van selfone-al wat 'n verskil kan maak. Groter ekonomiese sekuriteit, as ons dit kan kry, kan ook so goed help, alhoewel wanhoop ook sy voordele het as 'n mobilisator van aktivisme.
Hervormings in ons denke oor onsself en ons verantwoordelikhede is die sleutel. Ons moet verstaan ​​in watter mate ons menings deur ander gedeel word. Gewoonlik is ons veel minder alleen as wat ons dink. Dikwels is ons 'n meerderheid wat deur die media as 'n klein minderheid uitgebeeld word. (Die meeste van ons is teen die oorlog in die VSA in Sirië gekant, maar TV-programme toon valslik dat feitlik almal nie saamstem met ons nie.) Ons moet ook verstaan ​​hoe effektief aktivisme dikwels was. En ons moet leer om op te tree vanuit 'n nie-partydige posisie van krag, sonder selfsensorskap of pre-kompromie.
Oorlogsondersteuning bestaan ​​dikwels grotendeels uit ondersteuning vir die idee om presidente en ander amptenare te vertrou en gehoorsaam te wees. Selfs mense wat die oneerlikheid en verdorwenheid van politici op die toneel roep, word in die oorlog (en sy aura van nasionalisme) daarop aangedring dat ons onregverdige beleid aanvaar op grond van onvoorwaardelike eise wat op grond van geheime getuienis uit ons veronderstel word ons eie goed. Gehoorsaamheid word gesien as 'n deug in die weermag, en mense wat nie in die weermag is nie, begin praat asof dit ook hul deug is. Hulle begin verwys na hul "bevelvoerder in hoof" eerder as hul president. Hulle begin om te glo dat die burgers moet toesluit en doen soos hulle vertel en dink soos hulle vertel word om te dink, eerder as om die land te bestuur en dwingende staatsamptenare om die publiek te dien. "Jy is met ons of teen ons," sê hulle, vergeet dat 'n mens aanspreeklikheid van sy regering kan vra sonder om noodwendig 'n gewelddadige inval deur 'n buitelandse mag te ondersteun.
Gehoorsaamheid is 'n gevaar. As 'n tweejarige op die punt staan ​​om voor 'n motor te hardloop, skree asseblief "stop!" En hoop vir soveel gehoorsaamheid as moontlik. Maar wanneer jy grootword, moet jou gehoorsaamheid altyd voorwaardelik wees. As 'n meester sjef jou opdrag gee om 'n opwindende slegte aandete voor te berei, maar wil hê dat jy sy of haar instruksies oor geloof moet gehoorsaam, kan jy dit baie goed kies om dit te doen, met inagneming van die risiko om verdraagsaam te wees. As die sjef jou egter vertel om jou pinkie af te kap, en jy doen dit, sal dit 'n seker teken wees dat jy 'n gehoorsaamheidsprobleem het.
Dit is nie 'n triviale of komiese gevaar nie. Die meerderheid van vrywilligers in eksperimente is bereid om te veroorsaak wat hulle glo dat hulle ernstige pyn of dood op ander mense het wanneer 'n wetenskaplike hulle vertel om dit te doen vir die goeie van die wetenskap. Dit staan ​​gewoonlik bekend as Milgram-eksperimente, en die pyn of dood word deur akteurs gevlek. Was 'n akteur voorgee om 'n wetenskaplike te wees om vrywilligers te vertel om hul klein vingers af te sny, ek wed hulle sal dit nie doen nie. Maar hulle is bereid om veel erger te doen aan iemand anders. Die goeie ou Goue Reël is 'n teenstander van hierdie tekort, maar dit is ook weerstand teen blinde gehoorsaamheid. Die meeste lyding in die wêreld word nie deur onafhanklike individue geskep nie, maar deur groot getalle mense wat gehoorsaam is wanneer hulle moet weerstaan.
Chelsea Manning se regverdige span het probeer om haar blootstelling aan talle misdade deur die regering as gevolg van haar "na-adolessente idealisme" te verduidelik, amper asof dit 'n siekte was. Maar baie duisende mense het toegang gehad tot dieselfde inligting en het dit nie openbaar gemaak nie. Sekerlik kan ons met meer rede hulle diagnoseer as gevolg van Blind Obedience Disorder.
Onthou die bederfde drone-vlieënier wat hierbo bespreek is. Sy tragedie was nie 'n eksperiment nie, maar al te werklik. Ons moet dink oor hoe om nie onsself in posisies te plaas waarin ons blindelings gehoorsaam sal wees nie. Dit is moontlik om werk te vind wat nie daardie ongesonde verwagting insluit nie. En ons moet onsself voorberei om onsedelike instruksies te weier wanneer ons hulle ontvang, insluitend boonop die opdrag om terug te sit en niks te doen nie.
Regerings stel voor om Aktivisme te ignoreer
Verskeie jare gelede het baie mense die Amerikaanse oorlog in Irak betwis. Die president en die meeste van die Kongres en die meeste van die groot media-winkels was besig om die indruk te gee dat sulke protes geïgnoreer of selfs teenproduktief was. Maar die voormalige president George W. Bush se memoirs herinner aan 'n leidende Republikeinse senator wat hom in die geheim vertel dat die druk te groot geword het en hulle moet die oorlog beëindig. Bush het 'n ooreenkoms met die regering van Irak onderteken om in drie jaar te verlaat.
In 1961 het die USSR onttrek aan 'n moratorium op kerntoetse. 'N Protes by die Wit Huis het president Kennedy versoek om nie te volg nie. Plakkate lees "Kennedy, moenie die Russe naboots nie!" Een betoger het hul optrede vir dekades onthou as nutteloos en nutteloos, totdat hy 'n mondelinge geskiedenisonderhoud met Adrian Fisher, adjunk-direkteur van die Amerikaanse Wapenbeheer- en Ontwapeningsagentskap, gevind het. Fisher het gesê Kennedy het vertraag weens die protes hervat.
'N Vertraging in 'n beleid wat ons teenstaan, is nie so goed soos 'n permanente verbod nie, maar as die betogers geweet het dat hulle geluister word, sou hulle daagliks teruggekom het en hul vriende gebring het en moontlik die permanente verbod bereik het. Dat hulle gedink het hulle is nie geluister nie, lyk belaglik as jy genoeg geskiedenis lees. Mense word altyd geluister, maar diegene wat aan bewind is, gaan grootliks uit om die indruk te gee om nie ernstige aandag te gee nie.
Lawrence Wittner het 'n onderhoud met Robert "Bud" McFarlane, president Ronald Reagan se voormalige nasionale sekuriteitsadviseur, gevra of die Wit Huis baie aandag aan protes bestee het wat 'n vriespunt in die kernwapenbou vereis. "Ander administratiewe beamptes het beweer dat hulle skaars die kernvriesbeweging opgemerk het," het Wittner gesê. "Maar toe ek McFarlane daaroor gevra het, het hy verlig en begin met 'n massiewe administrasie veldtog om die vries-een wat hy reggemaak het, teen te werk en te diskrediteer. ... 'n Maand later het ek ondervra aan Edwin Meese, 'n top-White House-medewerker en Amerikaanse prokureur-generaal tydens die Reagan-administrasie. Toe ek hom gevra het oor die administrasie se reaksie op die vriesveldtog, volg hy die gewone lyn deur te sê dat daar min amptelike kennisgewing daaroor geneem is. In reaksie hierop het ek vertel wat McFarlane geopenbaar het. 'N Skapeagtige glimlag het nou oor hierdie voormalige regeringsamptenaar se gesig versprei, en ek het geweet dat ek hom gevang het. "As Bud dit sê," het hy taktvol opgemerk, "dit moet waar wees." "
Dit is snaaks: selfs wanneer die regering leuens of staatsgeheim protesteer, is mense geneig om te val vir die leuen wat die regering jou ignoreer. Tog, in 2011, toe 'n relatief klein beweging na die strate onder die vaandel van "Occupy" gegaan het, het die regering 'n massiewe inspanning van infiltrasie, afluistering, teistering, brutaliteit en propaganda uitgeoefen terwyl dit natuurlik beweer dat het niks opgemerk en niks gedoen oor iets wat so onwaardig was nie.
Groot maatskappye en regeringskontrakteurs neem net so ernstig aktivisme. Verslaggewer Steve Horn het onlangs berig oor fracking (gaswinning) maatskappye wat die Amerikaanse weermag se "counterinsurgency manual" bestudeer om psigologiese operasies ("psy-ops") teen omgewingsaktiviste te ontwikkel. Horn het ook gerapporteer oor dokumente van die Stratfor-korporasie wat sy uitgebreide pogings om gewelddadige aktivisme teen te werk, uiteensit. 'N Aantal maatskappye bestaan ​​net vir daardie doel.
Mense wat aan bewind is, beperk hulle nie tot die rigting van onaktiwiteit nie. Hulle werk ook om jou te beweeg na baie dinge wat effektief lyk, maar nie. Die manier om die volk veilig te hou, sê hulle, is om te gaan inkopies doen! Of lobby vir hierdie afgewaterde patetiese stuk wetgewing! Of bestee al jou aktivistiese energie aan verkiesingsveldtogte, en gaan dan huis toe en val in uitputting sodra die verkiesing verby is - presies wanneer jy gereed moet wees om aksies uit te vra van wie die verkiesing gewen het. Hierdie aktiwiteite wat min impak het, word so ernstig en effektief uitgebeeld, terwyl aktiwiteite wat histories groot werklike impak gehad het (organiseer, opvoed, demonstreer, protesteer, lobby, heckling, shaming, gewelddadig weerstaan, kuns en vermaak skep, alternatiewe strukture skep) uitgebeeld as ondeurdringbaar en oneffektief en ontbreek in erns. Moenie mislei word nie!
Natuurlik, om aktief te wees, is baie meer pret as nie. Natuurlik, die invloed wat jy het, is altyd moontlik, selfs al is dit nie opgemerk nie (jy kan dalk 'n kind inspireer wat jare later groot dinge doen, of 'n bietjie wen oor 'n teenstander wat 'n paar jaar neem om die lig ten volle te sien). Natuurlik het ons 'n morele plig om alles te doen wat ons kan, ongeag die gemak van sukses. Maar ek is daarvan oortuig dat ons baie meer aktivisme sal sien as mense weet hoeveel hulle geluister word. Vertel hulle dan! En laat ons onthou om onsself te vertel.
Niks doen gehoorsaam nie
Stel jou voor dat jy 'n storie skryf oor 'n dorp wat moontlike vernietiging ondervind, en die mense doen niks om dit te voorkom nie.
Dit is nie hoe stories geskryf word nie.
Maar dis die wêreld waarin ons leef en nie erken nie.
Ons word opdrag gegee om op 'n lessenaar te sit en die aarde dood te maak, en ons sit met ons saam. Net die zapping lyk nie soos zapping nie; dit lyk soos lewe. Ons werk en eet en slaap en speel en tuin en koop rommel by die winkel en kyk na flieks en gaan na baseballspeletjies, lees boeke en maak liefde, en ons dink nie ons kan 'n planeet vernietig nie. Wat is ons, die Ster Ster?
Maar 'n sonde van versuim is moreel en effektief gelyk aan 'n sonde van kommissie. Ons moet die aarde red en ons doen dit nie. Ons laat die opwarming van die aarde en ander belangrike omgewingsvernietigings toe. Ons gee toe om militarisering en oorlogvoering te bevorder. Ons kyk na die konsentrasie van rykdom. Ons sien die verdeling van die samelewing in castes. Ons weet ons bou gevangenisse en drones en paaie en pyplyne en missiele terwyl ons skole sluit en ons oupas veroordeel. Ons is bewus daarvan dat ons miljarde basisse en multi-miljardêrs befonds met ons harde werk terwyl ons massa lyding, bitterheid, woede, frustrasie en geweld verbrand.
Ons sien hierdie verswakkende siklusse en ons sit stil. Moenie stil sit nie. Om stil te sit, is massamoord. Moenie gehoorsaam wees aan enigiemand wat jou vertel om stil te sit nie. Moenie soek of wag vir 'n leier nie. Moenie jou gewete aan 'n groep of 'n slagspreuk of politieke party verkoop nie.
Wat moet ons dan doen?
Ons moet 'n morele beweging teen massa moord skep, selfs wanneer die massamoord gepaard gaan met vlae of musiek of gesaghebbendes en bevordering van irrasionele vrees. Ons mag nie een oorlog teenstaan ​​op grond daarvan dat dit nie goed bestuur word nie of nie so behoorlik soos enige ander oorlog is nie. Ons moet nie heeltemal fokus op die skade wat oorloë aan die aggressors doen nie. Ons moet die slagoffers erken. Ons moet eensydige slagters sien vir wat hulle is en groei toepaslik woedend. 'N "Goeie oorlog" moet vir ons almal klink, soos dit vir my klink, as niks meer as 'n welwillende verkragting of filantropiese slawerny of deugsame kindermishandeling nie. "Jy kan nie meer 'n oorlog wen as wat jy 'n aardbewing kan wen nie," sê Jeanette Rankin, die heldhaftige kongresvrou wat teen die Amerikaanse toetrede in beide wêreldoorloë gestem het.
'N Nuwe film genaamd The Ultimate Wish: Die einde van die kernleeftyd toon 'n oorlewende van Nagasaki wat 'n oorlewende van Auschwitz ontmoet. Dit is moeilik om te kyk hoe hulle mekaar ontmoet en praat om te onthou of om te sien watter nasie gepleeg het. Ons moet tot die punt kom waar ons die oorlog met dieselfde duidelikheid kan sien. Oorlog is 'n misdaad nie as gevolg van wie dit begaan nie, maar as gevolg van wat dit is.
Ons moet die afskaffing van die oorlog afskaf as gevolg van die afskaffing van slawerny. Ons moet die korporatiewe media omskep of ongedaan maak. Ons moet geloof in onsself en ons krag ontwikkel. Ons moet vreesloos wees. Ons moet die oorlog bespot, aangesien die tweeling spot. Ons moet die idee laat vaar dat ons vir vrede kan wees sonder om oorloë te weerstaan. Ons moet die idee laat vaar dat ons oorloë kan weerstaan ​​sonder om die hele masjinerie en wêreldbeskouing van oorlogvoering teen te staan. Ons moet resisters, gewetensbeswaarmakers, vredesvoorstanders, diplomate, fluitjieblasers, joernaliste en aktiviste as ons helde hou. Ons moet hulle bedank vir hul diens. Ons moet hulle eer. Ons moet ophou om diegene wat aan oorlogs- of oorlogsbedrywe deelneem, te vereer.
Ons moet alternatiewe weë vir heldhaftigheid en glorie ontwikkel, insluitend gewelddadige aktivisme, en insluitende diens as vredeswerkers en menslike skilde in plekke van konflik. Min is belangriker as die bevordering van 'n gemeenskaplike begrip van geweldloosheid as 'n alternatiewe vorm van konflik teen geweld, en eindig die gewoonte om te dink dat iemand ooit in die gesig gestaar kan word om net geweld te doen of niks te doen nie.
Ons moet ophou poog om 'n goeie patriotisme te ontdek en om buite grense te dink. Ons moet nasionalisme verlaat sonder om te veronderstel dat ons op een of ander manier verplig is om ons nasie te haat, as ons ons land of stad haat wanneer ons nie ons staat of stad aanmoedig om oorlogvoering aan te pak nie. Ons moet 'n gesamentlike poging doen om nasionalisme, vreemdelinge haat, rassisme, godsdienstige geweld en Amerikaanse eksistensisme te verwyder (die idee dat ons dit sou veroordeel as 'n ander nasie dit gedoen het, is aanvaarbaar as die Amerikaanse regering dit doen) uit ons denke.
Ons moet oorlog voer teen rasionele, feitgebaseerde redes, in teenstelling met fiksies en wanpersepsies. Om 'n oorlog teen te staan ​​weens die party waaraan 'n president behoort, of omdat ons eerder nie so vrygewig is vir die oorlog se potensiële slagoffers nie ("Ek wil nie Sirië bombardeer nie. Na alles wat ons vir Irak gedoen het, is die Irakezen nog steeds ' t dankbaar ") is goed sover dit gaan. Maar hierdie houding bevorder valshede oor die werklike gevolge van Amerikaanse oorlog en sanksies op Irak en versterk die oortuiging dat 'n ander oorlog die moeite werd sal wees om te ondersteun.
Lies: Die ergste kom na 'n oorlog
Lies word voor, tydens en ná oorloë vertel, en dit is dié wat vertel is na die oorloë wat toekomstige geslagte leer dat oorloë aanvaarbaar is. Sonder leuens oor oorloë sal toekomstige oorloë nooit ooit oorweeg word nie, nie eers as 'n laaste uitweg nie. "Sonder leuens oor die Tweede Wêreldoorlog en sy voorgangers sou daar geen oorlog in Korea of ​​Viëtnam gewees het nie. Sonder leuens oor daardie konflikte sou daar sedertdien geen Amerikaanse oorloë gewees het nie.
Om nie die belangrikheid van die leuens bloot te stel nie, het net voor 'n nuwe oorlog gesê, moet ons erken dat die leuens op die skouers van al die opgehoopte mites staan ​​en dat die inligting oor vorige oorloë ongemerk is. Toe president Obama die oorlog op Afghanistan verhoog het, het hy beweer dat 'n eskalasie in Irak 'n "sukses" was. Die Pentagon belê tans $ 65 miljoen in 'n "Vietnam-herdenkingsprojek" om daardie ramp in 'n edele oorsaak te transformeer. Op die 60-herdenking van die wapenstilstand in Korea het president Obama die oorlog as 'n "oorwinning" verklaar. Miljoene mense is in Korea vermoor om presies niks te bereik nie en 60 jaar later voel die opperbevelvoerder verplig om dit as 'n oorwinning te herdefinieer. Die oorlog in Irak word ook verfraai, selfs as jy hierdie woorde lees.
Voormalige spraakskrywer vir president George W. Bush het David Frum op Maart 5, 2013, gesê: "Die oorlog in Irak het gelei tot 'n groot verskuiwing in plaaslike olieproduksie. Irak is op groot skaal terug na die wêreld se oliemarkte. Verlede jaar het Irak meer olie geproduseer as in enige jaar sedert die eerste Golfoorlog. Deur sommige ramings sal Irak binnekort Rusland inhaal as die wêreld se nommer twee olie-uitvoerder. Iran het intussen uit die top-10-olie-uitvoerende lande geval. Irak se terugkeer na die wêreld se oliemarkte het die sanksies wat Iran uitgestoot het, aangeskakel. As Irak nog steeds deur Saddam Hussein geregeer word, is dit moeilik om te dink dat die Westerse wêreld sou waag om sy huidige harde lyn teen Iran te neem. En natuurlik, as Saddam Hussein na 2003 in bewaring gebly het, sou hy ook die voordeel van $ 100 / vat gehad het om sy militêre ambisies te finansier. "
Die oorlog in Irak is hier geregverdig omdat dit 'n dreigende oorlog teen Iran gemaak het en Iran sanksioneer, asook omdat 'n versuim om Saddam Hussein te verwyder, sou beteken dat hy nog rond sou wees, tensy die Verenigde State hom nooit in die eerste plek ondersteun het nie. plek.
Nadat hy vasgestel het dat die oorlog goed was, probeer Frum geloofwaardigheid verkry deur die manier waarop dit bestuur word, te kritiseer: "Die oorlog was duur en swak bestuur. Dit het werklike skade aan die internasionale geloofwaardigheid van die Verenigde State gehad. ... Dit het 4,000 Amerikaners dood en duisende meer ernstig gewond. As ons dit al vooraf geweet het, sou die oorlog nie geveg word nie. Maar dit sou verkeerd wees om te sê die oorlog het niks behaal nie. En dit is verkeerd om ons oë toe te maak vir die lelike gevolge van die vertrek van Saddam in die mag. "
As ons dit doen, kan ons ons aflei om ons oë te sluit vir die lelike gevolge van ons sosiocide, ons totale vernietiging van die Irakse samelewing. Van Frum se kommentaar kan jy die oorlog vermoor, 4,000 mense, nie 1.4 miljoen nie.
Bill Bigelow, kurrikulumredakteur van Rethinking Schools, wat pas 'n boek genaamd Onderrig oor die oorloë vrygestel het, het in Maart 2013 geskryf:
Nou, as ons die 10-herdenking van die Amerikaanse inval in Irak vier, het ons oorloë in die Midde-Ooste van die voorblaaie van ons koerante na die binnekant van ons handboeke verskuif. Die groot korporasies wat daardie tekste produseer, het geen belangstelling in die koestering van die soort kritiese denke wat vrae oor vandag se groot ongelykhede van rykdom en mag kan veroorsaak nie, of, in wese, oor die intervensionele beleid van ons regering. Uitstalling A is Holt McDougal se Moderne Wêreldgeskiedenis oor die Amerikaanse oorlog met Irak, wat net so goed deur die Pentagon-propagandiste geskryf kan word. Miskien was dit. In 'n nabootsing van Fox News, noem die heel eerste sin van die oorlog in Irak die 9 / 11-aanvalle en Saddam Hussein langs mekaar. Die boek bied die optog aan die inval as redelik en onvermydelik, terwyl hy erken: 'Sommige lande, Frankryk en Duitsland, het gevra dat die inspekteurs laat bly soek na wapens.' Dit is die enigste aanduiding van enige teenstand teen die oorlog, ten spyte van die feit dat daar groot gewildheid teen die oorlog was, wat op Februarie 15, 2003, eindig, die datum wat miljoene mense regoor die wêreld gesien het dat die Verenigde State nie Irak binnedring nie jy hou tred, dit was die grootste protes in die menslike geskiedenis, volgens die Guinness Book of World Records.
Dit is natuurlik 'n patroon in korporatiewe handboeke: Konflik regerings met die mense; ignoreer sosiale bewegings. Na 'n vinnige en bloedlose beskrywing van die val van die regime van Saddam Hussein, word die laaste gedeelte van die handboek 'Die Struggle Continues' genoem. Dit begin: 'Ten spyte van die koalisie-oorwinning het baie werk in Irak gebly.' Die enigste ding wat ontbreek in hierdie rah-rah-afdeling is die konfetti: 'Met die hulp van Amerikaanse amptenare het Irakese hul nasie begin herbou.' O, is dit hoe dit gebeur het? Dit is beduidend dat daar geen Irakse in die hele afdeling aangehaal word nie - een van die kragtigste lesse hier. Dit is 'n primer in die legitimering van imperialisme: die gewelddadige en gekalkende Derde Wêreld ander kry geen sê nie; ons sal besluit wat goed is vir hulle. In 'n bespotting van die term 'kritiek' sluit die hoofstuk af met vier 'Kritieke Denke en Skryf' oefeninge. Hier is die enigste 'kritieke skryf' aktiwiteit: 'Stel jou voor jy is 'n toespraakskrywer vir president Bush. Skryf die inleidende paragraaf van 'n toespraak aan koalisie kragte na hul oorwinning in Irak. '
Ons draai ons kinders in Dawid Frum. Ons het aktiwiteit in ons skole nodig om hierdie tendens om te keer.
Publieke opinie, sonder aksie,
Kan nie 'n ander oorlog voorkom nie
Ons benodig verbeterde skole en verbeterde nuusberig, omdat ons beter ingeligte menings benodig. Dan moet ons daardie menings in effektiewe optrede verander. Die stembusse was baie nuttig in Augustus-September 2013 om ten minste tydelik 'n aanval op Sirië te hou. Maar hulle sou ons niks goed gedoen het sonder die harde werk van duisende mense en honderde groepe nie. Ontelbare optredes, demonstrasies, protes, lobbybesoeke, openbare forums, onderhoude en 'n vloed van e-posse en telefoonoproepe het die wil van die publiek sigbaar gemaak en kongreslede vasgelê op 'n posisie vir vrede.
Ons het nodig, en ons bou, 'n beweging wat internasionaal is. Ons het bondgenote oor die hele wêreld nodig. Ons het hul hulp nodig, en hulle het ons s'n nodig, in die uitskakeling van kernwapens, wapens, klompbomme en ander instrumente van die dood, sowel as in die sluitende militêre basisse, en sluit die Skool van die Amerikas in Fort Benning, Ga. waar so baie moordenaars en martelaars opgelei is. Hierdie gedeeltelike stappe na die afskaffing van oorlog moet net so verstaan ​​word. Ons moet hulle gebruik om die afskaffing te bou. Ons moet ons vordering meet in terme van hoeveel mense sê Ja, ons kan die oorlog beëindig en Ja, ons moet die oorlog beëindig.
Ons moet 'n koalisie bou wat ernstige stappe kan doen: militêre advertensieveldtogte herstel, oorlogsmagte aan die wetgewende tak herstel, verkope van wapens aan diktaturen, ens. om die militêre industriële kompleks te verset: moraliste, etici, predikers van moraliteit en etiek, dokters, sielkundiges en beskermers van die menslike gesondheid, ekonome, vakbonde, werkers, burgerlike libertariërs, voorstanders vir demokratiese hervormings, joernaliste, historici, transparante in die openbare besluitneming, internasionaliste, diegene wat hoop om in die buiteland te reis, omgewingsbewustes en voorstanders van alles wat die moeite werd is op watter oorlog dollar bestee kan word: opvoeding, behuising, kuns, wetenskap, ens. Dit is 'n groot groep.
Maar die meeste aktivistiese organisasies wil gefokus bly in hul nisse. Baie is huiwerig om te waag om nie patrioties genoem te word nie. Sommige is vasgemaak in winste uit militêre kontrakte. Ons moet ons weg om hierdie hindernisse werk.
Ons het die afgelope jare begin om te sien dat sommige omgewingsorganisasies sekere militêre basiskonstruksie teenstaan ​​(soos op Jeju-eiland, Suid-Korea). Sommige burgerlike vryhede groepe beswaar teen 'n hele manier van oorlogvoering (drone oorloë), sommige vakbonde terug 'n proses van omskakeling van oorlogsbedrywe na vredesbedrywe, en verskeie stede en die Amerikaanse konferensie van burgemeesters vereis 'n vermindering in militêre besteding. Dit is die klein klippies waaruit ons 'n massiewe muur van opposisie teen die maak van oorlog moet begin bou. Ons moet organisasies wegbeweeg van die uitsluitlike behandeling van die simptome - soos wanneer burgerlike vryhede groepe teen marteling of onbepaalde gevangenisstraf teenstaan ​​- en ook probeer om die oorsaak van militarisme te genees.
Groen energie het veel groter potensiaal om ons energiebehoeftes (en begeertes) te hanteer as wat algemeen veronderstel word, want die massiewe oordrag van geld wat moontlik sou wees met die afskaffing van oorlog word gewoonlik nie oorweeg nie. Ons moet omgewingskundiges aanmoedig om in daardie terme te begin dink. Oorlogmaking is nie goed vir die ekonomie as geheel nie. Daar is welgestelde belange wat nie voordeel trek uit wapen- of ander oorlogsbesteding nie, en nie voordeel trek uit 'n militêr-toegepasde uitbuiting van vreemde volke nie. 'N VSA-gebaseerde groen energie maatskappy behoort in staat te wees om 'n proses van omskakeling van oorlog besteding aan groen-energie-uitgawes te herstel. Soos die res van ons. In 2013 het die staat Connecticut 'n kommissie geskep om te werk aan die omskakeling van vervaardiging in Connecticut van 'n oorlog tot 'n vrede. Hierdie poging is ondersteun deur en het die betrokkenheid van werkers en eienaars, sowel as vredesvoorstanders. As dit goed doen, moet dit noukeurig waargeneem word deur die ander 49-state en die nasie as geheel.
In 2012, as jy na die Olimpiese Spele gekyk het op NBC, het jy advertensies gesien wat 'n oorlogsverhale-werklikheidshow aangebied het wat deur die afgetrede Amerikaanse generaal Wesley Clark, mede-hoofredakteur Todd Palin, en met geen oënskynlike rol vir die werklikheid, geskep is nie. Die advertensies het gepraat oor die gebruik van regte kolletjies, maar die kanse dat een van die bekendes wat betrokke was by "oorlogskompetisie" op NBC se "Stars Earn Stripes" sou geskiet en doodgemaak word, was in wese wat dit vir John Wayne was toe hy oorlog bevorder het. terwyl dit dodging (selfs al het die kernwapen toets hom uiteindelik gekry). RootsAction.org het 'n webwerf by StarsEarnStripes.org ingestel om die NBC (en sy oorlogspensioen eienaar, General Electric) te druk om die werklike koste van die oorlog te toon. Tydens die 1999-bombardement van Joego-Slawië, onder bevel van genl. Wesley Clark, is burgerlikes en 'n TV-stasie gebombardeer, terwyl klompbomme en arm uraan gebruik is.
'N Koalisie het gevorm om "Stars Earn Stripes" te ontken. Aktiviste het by NBC se ateljees in New York geprotesteer. Nege Nobelprys vir die prys van vredespryse het teen die program uitgespreek. Die vertoning het 'n verleentheid geword en is vinnig gekanselleer (of, soos NBC dit gestel het, nie verder as sy "vlieënier" afleveringen geproduseer). Ons benodig so 'n openbare reaksie op elke nuwe verontwaardiging, en tot opwinding wat so lank al so lank was, sien ons hulle skaars.
'N Proses na Vrede
Net soos mense dikwels glo dat ons moet kies om die hel uit 'n land te bombardeer of niks te doen nie, glo mense dikwels dat ons moet kies om voortdurend die hel uit lande uit te roei of die hele weermag teen Woensdag af te breek. In plaas daarvan moet ons 'n ontwapeningsproses voorstel wat oor 'n tydperk van maande en jare kan voortduur. Ontwapening sal verdere ontwapening aanmoedig. Buitelandse hulp (nie die wapen wat ons noem "buitelandse hulp" nie) en samewerking sal vyandigheid ontmoedig. Nakoming van die oppergesag van die reg sal die ontwikkeling van internasionale wetstoepassing aanmoedig. Ek gebruik die term "handhawing" om nie die gebruik van oorlog voor te stel nie, maar eerder die vervolging van individuele oorlogsmakers.
Gedeeltelike stappe langs die pad kan nuttig wees. 'N Veldtog om wapens te verbode kan gebruik maak van die feit dat drone-aanvalle meer lyk soos moord op baie mense as ander vorms van moord in die oorlog. Maar sulke veldtogte moet gebruik word om die groter doelwit van die afskaffing van oorlog te bevorder, en nie die idee om oorlog te verbeter of te besoedel nie. 'N veldtog om militêre basisse in buitelandse nasies te verbied, kan ook 'n goeie plek wees om 'n vastrapplek te kry.
Soos ons begin om 'n oorlogsvrye wêreld voor te stel, wat sal ons sien? Virginia en Wes-Virginia gaan nie na die oorlog nie, want hulle is albei die Verenigde State. Frankryk en Duitsland gaan nie na die oorlog nie omdat hulle beide Europa is. 'N Mens word versoek om te sê dat nasies nie in die oorlog sou gaan as hulle deur 'n wêreldwye regering verenig is nie. Maar 'n globale regering as korrupte en onverklaarbare of meer as ons nasionale regerings sal ons nie help nie. Ons moet 'n gesonde demokratiese verteenwoordiging van die plaaslike vlak tot 'n internasionale federasie opbou. Om daarheen te kom, kan eintlik beteken dat meer krag na plekke, state en streke versprei word, eerder as om meer krag op hoër vlakke te konsentreer.
Die Verenigde Nasies moet hervorm of vervang word. Dit moet demokraties gemaak word, en die spesiale voorregte vir 'n handjievol nasies afbreek. Dit moet in 'n volledige teenstander van oorlog gemaak word. Aanvaarding van verdedigende of VN-gemagtigde oorloë moet ongedaan gemaak word. Een manier om dit te doen, sou wees om begrip van die Kellogg-Briand-pact te herleef, wat die VN-Handves voorafgaan en bly op boeke van meer as 80-nasies, terwyl ander vry is om aan te teken.
Wanneer mense voorstelle maak om oorlog te verbied, insluitend deur grondwetlike wysiging, het ek gemengde reaksies. Terwyl die oorlog verbied word, is dit net wat die wêreld beveel het. Dit het iets oor die hele Bush-Cheney-beproewing gehad, waartydens ons jare lank probeer het om die Kongres te oorreed om marteling te verbied. Ek wil nie onder diegene wat teen marteling verbied word, getel word nie. Maar dit is relevant, ek wil voorstel dat marteling reeds verban is. Marteling is deur verdrag verban en is onder twee verskillende wette 'n misdryf gemaak voordat George W. Bush president geword het. Trouens, die voorafbestaande verbod op marteling was sterker en meer omvattende as enige van die lusgegewe pogings om dit weer te kriminaliseer. As die debat oor "verbod op marteling" heeltemal vervang is met 'n sterker eis om marteling te vervolg, kan ons vandag beter wees. (Soos ek dit geskryf het, het die kongreslid Alan Grayson, Julie 24, 2013, 'n wysiging van 'n militêre bestedingswetsontwerp weereens 'n verbod op marteling aangeneem.))
Ons is in dieselfde situasie met betrekking tot oorlog. Oorlog is 85 jaar gelede verban, en het gepraat oor die verbod op oorlogsprobleme. Ons was in dieselfde situasie, selfs voordat die VN-Handves jaar gelede 69 opgestel is. By enige redelike interpretasie van die VN-Handves word meeste van die Amerikaanse oorloë verbied. Die Verenigde Nasies het nie die inval van Afghanistan of Irak, die omverwerping van die Libiese regering of die dronkoorloë in Pakistan of Jemen of Somalië toegelaat nie. En deur net die wildste stuk van die verbeelding is hierdie oorloë verdedigend van die Amerikaanse kant. Maar die twee skuiwergate wat deur die VN-Handves geskep is (vir verdedigende en VN-goedgekeurde oorloë) is ernstige swakhede. Daar sal altyd diegene wees wat beweer dat 'n huidige oorlog in ooreenstemming is met die VN-Handves of dat 'n toekomstige oorlog dalk mag wees. Dus, as ek sê dat die oorlog onwettig is, het ek nie die VN-Handves in gedagte nie.
Ek dink ook nie dat elke oorlog onvermydelik die sogenaamde oorlogswette oortree nie, wat ontelbare wreedhede insluit wat nie onder die verdediging van "noodsaaklikheid" of "onderskeid" of "eweredigheid" staan ​​nie, alhoewel dit beslis waar is. Verbod op onbehoorlike oorlog, terwyl dit so nuttig is, ondersteun eintlik die barbaarse idee dat 'n mens 'n behoorlike oorlog kan voer. Die situasie waarin 'n oorlog 'n "regverdige oorlog" sou wees, is so mities as die veelvoorkomende situasie waarin marteling geregverdig sou wees.
Ek bedoel ook nie dat die Amerikaanse grondwetlike oorlogsmagte oortree word nie of daar word bedrog gepleeg om die saak vir die oorlog te maak, alhoewel hierdie en ander oortredings van die wet gereelde metgeselle van Amerikaanse oorloë is.
Ek wil ook nie die voordele van die verbod op die oorlog in die hoogste Amerikaanse wet, die Grondwet, betwis nie. Daar is 'n algemene wanopvatting wat minder wettige wetgewing as ernstiger as die Grondwet of die verdrae bevat wat dit "hoogste reg van die land" maak. Dit is 'n gevaarlike inversie. Die klokkenluider Edward Snowden is reg om oortredings van die Vierde Wysiging te ontbloot. Senator Dianne Feinstein is verkeerd om te dring daarop aan dat die oortredings deur statute gewettig is - wat debatteerbaar is, selfs al aanvaar ons ongrondwetlike statute. Die wysiging van die Grondwet om oorlog te verbied sou (indien die Grondwet nagekom word) verhoed dat enige minder wet die oorlog wettig maak.
Maar 'n verdrag sou dit ook doen. En ons het reeds een.
Dit is min bekend en selfs minder waardeer dat die Verenigde State deel is van 'n verdrag wat alle oorlog verbied. Hierdie verdrag, bekend as die Kellogg-Briand-pact, of die Vredesverdrag van Parys, of die Verloëning van Oorlog, word gelys op die webwerf van die Amerikaanse Staatsdepartement. Die Pact lui:
Die Hoë Kontrakterende Partye verklaar plegtig in die name van hul onderskeie volke dat hulle die gebruik van oorlog tot die oplossing van internasionale kontroversies veroordeel en dit verloën as 'n instrument van nasionale beleid in hul verhoudings met mekaar.
Die Hoë Kontrakterende Partye is dit eens dat die skikking of oplossing van alle dispute of konflikte van watter aard ookal of van watter oorsprong ookal hulle mag wees, wat onder hulle mag voorkom, nooit gesoek mag word nie behalwe deur Pacifiese middele.
Stille Oseaan beteken net. Geen martial beteken nie. Geen oorlog. Geen geteikende moord nie. Geen chirurgiese stakings nie.
Die verhaal van hoe hierdie verdrag, waaroor meer as 80-nasies party is, is inspirerend. (Sien my boek, Wanneer die Wêreld Oorlogsoorlog.) Die vredesbeweging van die 1920s is 'n model van toewyding, geduld, strategie, integriteit en stryd. Om 'n leidende rol te speel, was die beweging vir 'buitensporig' vir die oorlogsoorlog. Oorlog was wettig tot daardie punt, aangesien mense dit valslik voorstel dat dit vandag sal wees.
Die uitwissing van die oorlog, die ongelowiges het geglo, sal nie maklik wees nie. 'N Eerste stap sal wees om dit te verbied, om dit te stigmatiseer, om dit onvoorsienbaar te maak. 'N Tweede stap sou wees om aanvaarbare wette vir internasionale betrekkinge te vestig. 'N Derde sou wees om howe te skep met die bevoegdheid om internasionale geskille te besleg. Die outlawrists het die eerste groot stap in 1928 geneem, met die verdrag wat in 1929 in werking tree. Ons het nie gevolg nie. In werklikheid het ons gesamentlik begrawe wat waarskynlik die grootste enkele nuusberig van 1928 was: die skepping van hierdie verdrag.
Met die skepping van die vredespact is oorloë vermy en geëindig. Maar bewapening en vyandigheid het voortgegaan. Die mentaliteit wat oorlog as 'n instrument van nasionale beleid aanvaar, sal nie vinnig verdwyn nie. Tweede Wêreldoorlog het gekom. En na die Tweede Wêreldoorlog het president Franklin Roosevelt die Kellogg-Briand-pact gebruik om die verloorders van die oorlog te vervolg, nie net vir "oorlogsmisdade" nie, maar ook vir die splinternuwe oorlogsmisdaad. Ten spyte van 'n eindelose oorlogsoorlog en onder die arm lande van die wêreld, het die ryk gewapende nasies nog 'n derde wêreldoorlog onder mekaar.
Wanneer dit nie eenvoudig geïgnoreer of onbekend word nie, word die Kellogg-Briand-pact ontslaan omdat die Tweede Wêreldoorlog gebeur het. Maar watter ander wettige verbod op ongewenste gedrag het ons ooit uitgevang na die heel eerste oortreding en wat blyk 'n redelik effektiewe vervolging te wees? 'N Argument kan ook gemaak word dat die VN-Handves die vroeëre verdrag onttrek net deur later te kom. Maar dit is geensins 'n maklike argument nie, en dit vereis dat die VN-Handves verstaan ​​word as die her-wettiging van oorlog, eerder as die verbod op oorlog wat die meeste mense dink dit is.
Trouens, die Kellogg-Briand-pact is al in gevalle van internasionale reg gebruik kort ná die aanneming van die VN-Handves, insluitende 'n saak by die Wêreldhof in 1998 wat waarskynlik 'n Amerikaanse oorlog teen Libië verhinder het. (Sien Francis Boyle se vernietigende Libië en wêreldorde.)
In die twee jaar sedert ek 'n verslag gepubliseer het van die aktivisme wat die Pact geskep het, het ek baie belangstelling gevind om die bewustheid daarvan te herleef. Mense is dalk nie so siek van oorlog nie, soos hulle die Eerste Wêreldoorlog volg, of ten minste nie so oop vir die moontlikheid van afskaffing nie, maar baie is redelik ver van daardie pad af. Groepe en individue het petisies geloods. Die St Paul, Minnesota, Stadsraad (waar Frank Kellogg gewoon het) het gestem om 'n vredesvakansie op Augustus 27th te skep, die dag waarop die verdrag in 1928 onderteken is in 'n toneel wat goed beskryf is in die liedjie Laaste nag wat ek die grootste droom gehad het.
'N Verhanger van die storie het 'n opstelwedstryd geskep wat duisende inskrywings ontvang het. Drone betogers het opgevoede beoordelaars oor die Vredesverdrag wanneer hulle in die hof gehaal word om van die Eerste Wysiging gebruik te maak. 'N Kongreslid het in die Kongresrekord sy erkenning gegee dat die Kellogg-Briand-pact oorlog onwettig gemaak het. Ek het net 'n op-ed in die New York Times gesien deur sommige regsprofessore wat die pact genoem het. En ek het kontak gehad met ander nasies wat nie aan die verdrag deelgeneem het nie en nie aan enige oorloë deelgeneem het nie, en moedig hulle aan om beide by die Pact aan te meld en moedig sekere ander partye aan om daaraan te voldoen.
Wanneer iemand marteling of mishandeling wil wettig, verwys hulle na hofverrigtinge marginalia, vetoë, toesprake en tersaaklike verwante antieke presedente. As ons die oorlog wil de-wettig maak, waarom nie verwys na die Kellogg-Briand-pact? Dit is 'n verdrag waaraan die Verenigde State party is. Dit is die hoogste wet van die land. Dit doen nie net wat ons wil hê nie. Dit doen meer as die meeste mense waag om te droom. Ek het bevind dat sommige mense geïnspireer word deur die bestaan ​​van die Pact en deur die feit dat ons ouma grootouers 'n openbare beweging kon skep wat dit tot stand gebring het.
Oorlog die misdaad, nie "oorlogsmisdade" nie
Dit is algemeen om te dink aan "oorlogsmisdade" as onbehoorlike gedrag tydens 'n oorlog, maar om nie aan die oorlog self as 'n misdaad te dink nie. Dit moet verander. Wanneer presidente en ander leiers van nasies wegkom met oorloë, herhaal hulle hul opvolgers hul misdade.
Baie van ons het hard gestoot vir die vervolging of vervolging van George W. Bush. Hy het voorspel dat sonder die aanspreeklikheid sy misdade vervolg en herhaal sal word. Ek het die afgelope tyd bitterlik gesê: "Wow, nie belemmering het Bush sekerlik betaal nie!" Sy opvolger het voortgegaan en uitgebrei oor baie van sy oorlogsmagte en -beleid.
Baie lojale Republikeine het gekant teen die afpersing van George W. Bush. So het die meeste liberale en progressiewe aktivistegroepe, vakbonde, vredesorganisasies, kerke, mediaverkope, joernaliste, pundits, organiseerders en bloggers gedoen, om nie die meeste demokratiese lede van die Kongres te noem nie. Die meeste demokrate het gedroom om eendag in die Kongres te wees en na die einde van die Bush-presidensie-meeste ondersteuners van kandidaat Barack Obama of kandidaat Hillary Clinton.
Opmerklik in die gesig van hierdie opposisie het 'n groot persentasie en soms 'n meerderheid van die Amerikaners aan die stembusse gesê dat Bush geïntimideer moet word. Dit is egter nie duidelik nie, dat almal verstaan ​​hoekom vervolging nodig was. Sommige kon dalk 'n suksesvolle impeachment van Bush ondersteun het en dan omgedraai en identiese misdade en mishandeling deur 'n Demokraat geduld.
Maar dit is die punt: wie Bush gevolg het, sou veel minder geneig wees om te herhaal en uit te brei oor sy hoë misdade en misdade. En die rede waarom baie van ons wou hê dat Bush, soos ons destyds gesê het, wou verhoed dat die herhaling en uitbreiding, wat ons gesê het, feitlik onvermydelik was as vervolging nie nagestreef is nie.
"Jy haat net Republikeine" was die algemeenste argument teen impeachment, maar daar was ander. "Hoekom is dit vir president Cheney?" "Hoekom wil jy president Pelosi hê?" "Waarom lei jy af van goeie werk?" n einde aan die oorlog? "" Hoekom doen die ondersoek nie? "" Waarom verdeel die Demokrate? "" Hoekom begin 'n proses wat nie kan slaag nie? "" Waarom vernietig die Demokratiese Party die manier waarop Clinton die Republikeinse Party verwoes? "Ons het hierdie vrae beantwoord so geduldig as moontlik met groot lengte en enorme herhaling vir jare en jare (sien WarIsACrime.org/ImpeachFAQ).
Mense het alternatiewe vir impeachment nagestreef, die woord uitgesprei oor hoe sleg die misdade en misbruik was om wetgewing te stoot om Bush se kriminele gedrag te kriminaliseer, om sogenaamde minder kwaad kandidate te bevorder, om werklik goeie kandidate te bevorder, om maniere te skep om te laat val. uit die samelewing en was die hande daarvan. Die probleem was dat wanneer jy 'n president laat oorlog maak, en alles wat met oorlogspionering sonder lasbrief kom, sonder gevangenis inmeng, marteling, leuens, geheimhouding, wette herschryf, fluisterblokke vervolg - jy kan voorspel, soos ons al jare voorspel het die volgende president sal aanneem en op dieselfde beleid bou. Niks kort om die oortreder te straf nie, sal die opvolger afskrik.
Trouens, die nuwe president, wat saam met die Kongres en al sy ander fasiliteerders werk, het misbruik in beleid aangegaan. Die skandaal en sekretiwiteit is vervang met uitvoerende bevele en wetgewing. Misdade is nou beleidskeuses. Die lys van moordslagoffers word nagegaan en is amptelike oop beleid. (Sien 'Secret' Kill List 'bewys 'n toets van Obama se beginsels en sal, New York Times, May 29, 2012.) Geheime wette is normaal. Geheimgeskrewe wette is gevestigde praktyk. Spioenasie in stryd met die Vierde Wysiging word openlik verdedig en "gelegaliseer" met sporadiese uitbarstings van publieke verontwaardiging en vestigingverontskuldiging, na aanleiding van nuwe gedetailleerde openbarings. Fluitjie word in verraad omskep.
Watter mislukking om te veroordeel dat Bush gedoen het om sy misdade te wettig, is niks in vergelyking met wat hy gedoen het om impeachment te delegitimiseer nie. As 'n tiranniese president wat liberale gehaat het en grappig gepraat het en wat nie eens gedink het om vir 'n hoër hoë weldadige doel dood te maak nie, kan nie beledig word nie, dan kan hy? Sekerlik nie 'n intelligente, artikulerende Afrika-Amerikaner wat voorgee om met ons saam te stem nie en toesprake te gee wat sy eie beleid weier!
Maar dit is dieselfde probleem as voorheen. Toesprake teen Bush se misbruik was nie genoeg nie. Klap vir toesprake teen Obama se misbruik - selfs toesprake deur Obama - is nie genoeg nie. Daar is 'n rede waarom mense mag misbruik. Krag versteur hulle. En absolute mag vernietig hulle absoluut. Om 'n handjievol kongreslede te vertel wat verbied is om daaroor te praat, en die meeste van hulle nie regtig 'n damnie gee nie, watter soort oortredings het jy nie, is nie 'n stelsel van kontrole en saldo's of die oppergesag van die reg nie.
Weiering om te vervolg, trek die fondament uit onder verteenwoordigende regering. Die kongres sal nie aanspreeklik wees vir die oortreding van dagvaarding nie, so dit vermy die dagvaarding, en dit kan dus nie die produksie van getuies of dokumente dwing nie, so dit neem nie 'n standpunt oor 'n belangrike saak nie, so die nie-amptelike Amerikaanse staatsmedia neem nee posisie ook, en mense volg die media.
Daar is geen eis om Obama onder die publiek in die lewe te roep terwyl ek dit skryf nie. Daar is gerugte oor die belemmering van hom vir minderjarige of fiktiewe misdade, maar nie vir oorlog nie. In 'n ideale wêreld sou ons die Kongres dwing om die partydigheid regtig te laat val en voortgaan met 'n dubbele vervolging van Obama en Bush vir identiese misdade. (Impeachments na die vertrek kantoor is moontlik en is gedoen; doen 'n web soek vir "William Belknap".)
Ons moet poog om daardie ideale wêreld te bewerkstellig, waarin topamptenare verantwoordelik gehou word vir misdade, en die ernstigste misdaad op die lys is die misdaad van oorlog.
Mense vra: Wel, wat doen ons met die terroriste?
Ons begin met die geskiedenis leer. Ons stop op om terrorisme aan te moedig. Ons vervolg vermeende misdadigers in howe. Ons moedig ander nasies aan om die oppergesag van die reg te gebruik. Ons stop op om die wêreld te bewapen. En ons neem 'n klein fraksie van wat ons spandeer mense doodmaak en gebruik dit om onsself die geliefde mense op die planeet te maak.
Die Verenigde State alleen is volkome in staat om, indien dit verkies word, 'n globale plan op te stel, of 'n wêreldwye reddingsplan. Die Verenigde State spandeer jaarliks ​​deur middel van verskeie regeringsdepartemente sowat $ 1.2 triljoen oor oorlogsvoorbereidings en oorlog. Elke jaar verlaat die Verenigde State goed meer as $ 1 triljoen in belasting wat miljardêrs en sentimillionaires en maatskappye moet betaal.
As ons verstaan ​​dat militêre uitgawes buite beheer is, maak ons ​​minder veiliger, eerder as meer - net soos Eisenhower gewaarsku het en soveel huidige kenners saamstem - dit is duidelik dat die vermindering van militêre besteding op sigself 'n kritieke doel is. As ons daaraan byvoeg, is die begrip dat militêre besteding seer word, eerder as om ekonomiese welsyn te help, die noodsaaklikheid om dit te verminder, soveel duideliker.
As ons verstaan ​​dat rykdom in die Verenigde State gekonsentreer is buite Middeleeuse vlakke en dat hierdie konsentrasie die verteenwoordigende regering, sosiale samehorigheid, moraliteit in ons kultuur, en die strewe na geluk vir miljoene mense vernietig, is dit duidelik dat ekstreme rykdom en inkomste belas is kritiese doelwitte in hulself.
Nog ontbreek uit ons berekening is die ondenkbaar groot oorweging van wat ons nou nie doen nie, maar maklik kan doen. Dit sal ons $ 30 miljard per jaar kos om honger in die wêreld te beëindig. Ons het net soos ek dit geskryf het, byna $ 90 miljard vir nog 'n jaar bestee aan die "kronkelende" oorlog teen Afghanistan. Wat sou jy eerder hê: drie jaar kinders wat nie sterf van honger oor die hele wêreld nie, of jaar #13 om mense in die berge van Sentraal-Asië te vermoor? Wat dink jy sou die Verenigde State beter regoor die wêreld verkies?
Dit sal ons $ 11 miljard per jaar kos om die wêreld skoon water te gee. Ons spandeer $ 20 miljard per jaar op net een van die bekende nuttelose wapensisteme wat die weermag nie regtig wil hê nie, maar wat dien om iemand ryk te maak wat die lede van die Kongres en die Wit Huis beheer met wettige veldtog omkopery en die bedreiging van werkuitskakeling in sleuteldistrikte. Natuurlik begin sulke wapens geregverdig word sodra hulle vervaardigers hulle ook na ander lande verkoop. Raak jou hand as jy dink die wêreld skoon water te gee, sal ons beter in die buiteland en veiliger by die huis laat voel.
Vir soortgelyke bekostigbare bedrae kan die Verenigde State, met of sonder sy ryk bondgenote, die aarde voorsien van onderwys, programme van omgewingsvolhoubaarheid, aanmoediging om vroue met regte en verantwoordelikhede te bemagtig, die uitwissing van groot siektes, ens. Die Worldwatch Institute het voorgestel spandeer $ 187 miljard jaarliks ​​vir 10 jaar op alles om die bogrond te behou ($ 24 miljard per jaar) om biodiversiteit ($ 31 miljard per jaar) te beskerm teen hernubare energie, geboortebeperking en stabilisering van watertafels. Vir diegene wat die omgewingskrisis erken as 'n ander kritiese vraag as dringend in eie reg as die oorlogskrisis, die plutokrasie krisis, of die onvoltooide menslike noodkrisis, 'n globale reddingsplan wat belê in groen energie en volhoubare praktyke, verskyn nog meer kragtig om die morele eis van ons tyd te wees.
Oorlogsreddende, grondbesparende projekte kan winsgewend gemaak word, net soos gevangenisse en steenkoolmyne en roofgeld nou deur openbare beleid winsgewend gemaak word. Oorlogsbeloning kan verban word of onprakties gelewer word. Ons het die hulpbronne, kennis en vermoë. Ons het nie die politieke wil nie. Die hoender-en-eierprobleem val ons vas. Ons kan nie stappe doen om demokrasie te bevorder in die afwesigheid van demokrasie nie. 'N Vroulike gesig op 'n elite-regerende klas sal dit nie oplos nie. Ons kan nie ons nasie se regering dwing om ander nasies met respek te behandel as dit selfs vir ons nie respek het nie. 'N program van buitelandse hulp opgelê deur keiserlike verstand arrogansie sal nie werk nie. Die verspreiding van onderdanigheid onder die vaandel van "demokrasie" sal ons nie red nie. Die instelling van vrede deur gewapende "vredesbewaarders" wat bereid is om dood te maak, sal nie werk nie. Om net soveel te ontwapen, terwyl ons voortgaan om te veronderstel dat 'n "goeie oorlog" nodig mag wees, sal ons nie ver kry nie. Ons het 'n beter uitsig op die wêreld nodig en 'n manier om dit op amptenare op te lê wat gemaak kan word om ons werklik te verteenwoordig.
So 'n projek is moontlik en om te verstaan ​​hoe maklik dit sal wees vir kragtige beamptes om 'n globale reddingsplan in te stel, is deel van hoe ons ons kan motiveer om dit te eis. Die geld is verskeie kere beskikbaar. Die wêreld wat ons moet red, sal ook ons ​​eie land insluit. Ons hoef nie meer te ly as wat ons nou ly om ander ten volle te bevoordeel nie. Ons kan belê in gesondheid en opvoeding en groen infrastruktuur in ons eie dorpe sowel as ander 'vir minder as wat ons nou in bomme en miljardêrs dump.
So 'n projek sal goed doen om programme van staatsdiens te oorweeg wat ons direk betrek in die werk wat gedoen moet word en in die besluite wat geneem moet word. Prioriteit kan gegee word aan werkers en besighede wat bedryf word. Sulke projekte kan 'n onnodige nasionalistiese fokus vermy. Openbare diens, hetsy verpligtend of vrywillig, kan opsies insluit vir buitelandse en internasionaal bedryfstelsel programme sowel as dié wat in die Verenigde State gebaseer is. Die diens is immers na die wêreld, nie net een hoek daarvan nie. Sodanige diens kan vredeswerk, menslike skildwerk en burgerdiplomasie insluit. Studente-uitruil- en staatsbeursuitruilprogramme kan reis-, avontuur- en kruiskulturele begrip toevoeg. Nasionalisme, 'n verskynsel jonger as en net so eliminabel as oorlog, sou nie gemis word nie.
Jy mag sê ek's 'n dromer. Ons tel in die honderde miljoene.
Opvoed, organiseer, word aktief
Gee hierdie boek aan 'n vriend of familielid wat nie daarmee saamstem nie.
Gee dit aan jou kongreslid, jou biblioteek en jou mal oom.
Nooi my om met jou groep daaroor te praat.
Het jy nie 'n groep? Sluit aan of skep een. Ek beveel aan om uit te gaan en betrokke te raak by die groepe wat op die volgende webwerwe gevind word. Hierdie groepe beveel hierdie boek nie noodwendig aan of het niks daarmee te doen nie, maar ek beveel hulle aan:
Strijders is nie helde nie
Sluit aan by ons in Ottawa!
Julie 31, 2015 by 9: 54 pm
Wat 'n goeie artikel. Ek het baie geleer, dankie.
. Oktober 19, 2016 by 1: 43 pm
Dikwels het ek 'n projek gedoen oor hoe ons die oorlog kan beëindig en hierdie artikel het my baie gehelp
. Junie 6, 2017 by 1: 29 pm
Groot artikel. Baie willfull. Maar dit klink soos 'n volledige omgewingspartytjie. Jy probeer ander dinge soos elektroniese verslawing en ander dinge soos omgewingsvergiftiging te blameer. Maak dit asseblief alles oor oorlog en hoe om dit te stop
Julie 16, 2017 by 10: 48 am
Goeie artikel, maar sonder om die wortels van die probleem aan te spreek (Sionistiese / neoconservative imperialisme wat terrorisme veroorsaak en dit in Israeliese sytakke bestuur, soos Amerika / NAVO-state om hulle swak en voldoenbaar te hou) kan jy nie oorlog stop nie. Solank Joodse oppergesag die wêreldorde is, sal daar oorlog wees om almal anders swak te hou.
. November 14, 2018 by 11: 52 am
Stem saam met meneer. Ek leer metafisika en meditasie is een van my belangrike lesings. Dit het baie mense verander van gewelddadige gedrag tot dié van liefde. Om al die skole te leer, sal ek glo, verander die verloop van die hele mensdom. Ons moet ook die politiek uitskakel tensy dit op kursus met spiritualiteit plaasvind.
Jou e-pos adres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde is gemerk *
Stoor my naam, e-pos en webwerf in die blaaier vir die volgende keer dat ek kommentaar lewer.
Tydsbeperking is uitgeput. Herlaai asseblief CAPTCHA. 4 - drie =
Hierdie webwerf gebruik Akismet om spam te verminder. Leer hoe jou opmerking verwerk is.
Select LanguageAfsoomaaliAfrikaansAzərbaycan diliBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa JawaBasa SundaBosanskiCatalàCebuanoČeština‎ChichewaCorsuCpпckи jeзиkCymraegDanskDeutschEestiEnglishEspañolEsperantoEuskaraEλλnvιkάFilipinoFrançaisFryskGaeligeGàidhligGalegoHarshen HausaHmongHrvatskiIgboisiXhosaÍslenskaItalianoҚaзaқ TiлiKыprызчaKiswahiliKreyol ayisyenLatinLatviešu valodaLëtzebuergeschLietuvių kalbaMagyarMakeдoHckи jaзиkMalagasyMalteseMoHroлNederlandsNorsk bokmålŌlelo HawaiʻiO‘zbekchaPolskiPortuguêsPycckийRomânăSamoanSesothoShonaShqipSlovenčinaSlovenščinaSuomiSvenskaTe Reo MāoriTiếng ViệtToҷиkӣTürkçeYorùbáykpaïHcbkaZulu简体中文ქართულიગુજરાતીעִבְרִיתहिन्दी日本語ಕನ್ನಡភាសាខ្មែរالعربيةБълrapckиБeлapyckaя MoBaՀայերենአማርኛবাংলা한국어كوردی‎繁體中文ພາສາລາວമലയാളംमराठीဗမာစာनेपालीپښتوفارسیਪੰਜਾਬੀسنڌيසිංහලதமிழ்తెలుగుไทยاردوיידיש
Mite van onvermydelikheid · Mite van noodsaaklikheid ·
Mite van voordele · Mite van Regverdigheid
onsedelikheid · bedreiging · omgewing ·
Burgerlike vryhede · dwepery · Ekonomiese Koste
Onderwys · Nonviolent Activism · Konflik bestuur · Kultuur van Vrede · demilitarisatie
Basisse · afstoting · Regte · Reklameborde · Besluite · Toonbank-Recruitment · verklikkers · Gebeure · Sosiale media · podcasts · jeug · Video's · E-nuusbriewe · Vrywillige kollig
Wêreld · Afrika · Asië · Australasia · Europa ·
World BEYOND War Store
Boeke, hemde, serpe, ens.
RT @thenation As u nie individuele oorloë wen nie, beteken dit meer geld - en mag - vir 'n opgeblase nasionale veiligheidstaat. bit.ly/2TADTDA
Van WorldBeyondWar.org se Twitter
Hierdie geslote lus het 'n uitgang. @WorldBeyondWar probeer ons help om dit te kies. pic.twitter.com/l8Fy...
Van WorldBeyondWar.org se Twitter
RT @Roots_Action Vertel @CNN om verskoning te vra vir sy debat. #CNNistrash Neem aksie @Roots_Action at act.rootsaction.org/... pic.twitter.com/lsxB...
Van WorldBeyondWar.org se Twitter
Ons kon hierdie Mei in Ottawa saamtrek om NEE te sê vir CANSEC, Kanada se grootste wapen-ekspo. Sluit by 'n internasionale koalisie van aktiviste, organiseerders, kundiges en opvoeders aan om te vra vir die omskakeling na 'n regverdige en groen toekoms. nowar2020.worldbeyon ... #CancelCANSEC pic.twitter.com/3nVD...
Van WorldBeyondWar.org se Twitter
RT @Ilhan Ons bestee meer aan die Pentagon as die volgende 7 militêre begrotings saam. Ons het nie meer as 800 militêre basisse oor die hele wêreld nodig om ons land veilig te hou nie.
Van WorldBeyondWar.org se Twitter
World Beyond War het 'n plasing gedeel.
Ons sal vandag om 5:XNUMX ET op die lug wees en praat oor die redes vir die afskaffing van oorlog en hoe om betrokke te raak. Skakel in!VANDAG OP DIE SHOW:
McNair gesels met Greta Zarro en Laurie Timmerman van die World Beyond War, 'n wêreldwye nie-gewelddadige beweging om oorlog te beëindig en 'n regverdige en volhoubare vrede te bewerkstellig.
Streaming: DONDERDAG 5:XNUMX ET op wpvmfm.org
Herhaling: SONDAG 9:XNUMX ET
Argiewe: www.abetterworldcommunity.com ... Sien meerSien Minder
Deel op FacebookDeel op TwitterDeel op gekoppelde inDeel per e-pos
Hierdie geslote lus het 'n uitgang. World BEYOND War probeer ons help om dit te kies. ... Sien meerSien Minder
Deel op FacebookDeel op TwitterDeel op gekoppelde inDeel per e-pos
World Beyond War het 'n plasing gedeel.
Laat @CNN vra om verskoning vir die debat. #CNNistrash Neem aksie met @Roots_Action by act.rootsaction.org/p/dia/action4/common/public/?action_KEY=13821 ... Sien meerSien Minder
Deel op FacebookDeel op TwitterDeel op gekoppelde inDeel per e-pos
Ons kon hierdie Mei in Ottawa saamtrek om NEE te sê vir CANSEC, Kanada se grootste wapen-ekspo. Sluit by 'n internasionale koalisie van aktiviste, organiseerders, kundiges en opvoeders aan om te vra vir die omskakeling na 'n regverdige en groen toekoms. nowar2020.worldbeyondwar.org #CancelCANSEC ... Sien meerSien Minder
Deel op FacebookDeel op TwitterDeel op gekoppelde inDeel per e-pos
Dit is tyd dat ons oral oorlog teenstaan ​​teen vrede: worldbeyondwar.org/store ... Sien meerSien Minder
World BEYOND War Winkel - Wêreld buite die oorlog. . .
Kleredrag vir vrede, maak vriende, gee wonderlike geskenke en ondersteuning World BEYOND War! U kan ook 'n gratis boek, serp of hemp kry deur 'n herhalende skenker te word. Mees gewilde t-hemde en sweatshirts: Meer t-hemde en sweatshirts. Plakkers. Telefoongevalle. ...
Deel op FacebookDeel op TwitterDeel op gekoppelde inDeel per e-pos
Vind of voeg 'n gebeurtenis by
Januarie 18, 2020: 'n praatjie met 'n wêreldwêreld buite die oorlog se David Swanson en spesiale gaste
Culver City, CA 90230
19 Januarie 2020: DIE BEGIN VAN DIE EINDE VAN KERNWAPENS
die Philadelphia Ethical Society
21 Januarie 2020: Die politiek van besteding aan verdediging: R&D van verdediging
21 Januarie 2020: Oorlog met Rusland?
Metropolitan Club, Grill kamer op die 1ste verdieping
1700 H Street NW
24 Januarie 2020: Wêreldkonferensie 2020: Afbreek van kernwapens; Weerstaan ​​en omgekeerde klimaatsverandering; Vir sosiale en ekonomiese geregtigheid
NEW YORK, NY 10027
25 Januarie 2020: Die olifant in die vertrek: Pentagon-uitgawes en die presidensiële verkiesing
Teken in vir e-pos updates
Bly op die hoogte en raak betrokke by die verhuis van die wêreld na die oorlog!
Zip of Poskode *
Teks en klank elke dag
Waar is die militarisme?
Help ons om die woord te versprei
Webwerf gebou met oop bron WordPress en aangebied deur vakbond by MayFirst.org.