nl af nl af nb nl nl fr nl nl fr nl fr en af af af af af af en nl af af nl af af af af hu
Uit die Pastorie | AGS Betesda
Elke maand het sy eie bekoring en eie herinneringe. Die maand Augustus was vernoem na ‘n familielid van Julius Caesar. Keiser Octavius, het die titel Augustus van sy onderdane ontvang, wat “edel” beteken. Hierdie titel word vandag steeds herinnering geroep deur die maand Augustus.
Vir my is Augustus ook ’n besondere maand omdat my eerste kleinkind, Evan op  6 Augustus gebore is. Dit is ook al 10 jaar gelede. My oorlede vader was op 12 Augustus gebore. ’n Verdere voordeel vir my gaan gepaard met baie hartseer gebeure. Dit strek terug tot  23 Augustus 1572. Dit is ’n belangrike datum in die geskiedenis van die Protestantisme. Op hierdie dag is duisende Franse Protestante in Parys deur hul Roomse opponente vermoor. Hierdie gebeure het veroorsaak dat talle Franse Hugenote na Suid-Afrika gevlug het. Die talle Franse vanne van Afrikaanssprekendes is ’n permanente herinnering aan hierdie afskuwelike gebeure.
Die gebeure het nie net my vrou se voorouers na Suid-Afrika gebring nie maarhet ook gehelp dat ons land gevestig is as ‘n Christen land. In Fankryk was wrede vervolging en moorde van Protestante gelowiges. Vandag word die Christen geloof in Suid Afrika vermoor deur mense se anti kerk, anti geloof gevoel, deur die apatiese houding van gelowiges wat nie meer getrou en standvastig hul geloof beoefen en verklaar nie.
Ek vra u terwyl die maand Augustus edel beteken dat u saam met my gedurende Augustus maand sal bid dat ons mense in Suid Afrika weer so God, geloof en beginsel vas sal wees dat ons getrou ons Christen geloof sal uitleef. Dat ons sal staan vir ons geloof in ‘n God wat Sy Seun gegee het op so ‘n wyse dat mense die lig van Christus in ons lewens kan sien.
Bid saam my, vir vol dienste, dat die Here sal byvoeg die wat gered word, dat die wat gered is liefdevol en getrou sal wees.
Ek dring daarop aan dat daar in die eerste plek met smeking en voorbidding en danksegging gebid moet word vir alle mense …  1 Timoteus 2:1
Wie wag op gebed?
Ek deel graag hierdie boodskap van Hennie Symington met julle.
“Dis ek, dis ek o Heer, wat staan en wag op gebed…” (vry vertaal uit: “It’s me, oh Lord, standing in the need of prayer….”) Hierdie negerliedjie, “Standing in the need of prayer”, is seker een van die “spirituals” wat die diepste ingebed is in die hart van mense regoor die wêreld. Hier in Japan word ek dikwels gevra om vir mense te bid. Baie van hulle bevind hulle in moeilike omstandighede in hulle huislike lewe of werkplek, en met baie min Christenvriende om hulle by te staan. En hoewel ek soms effens onkant gevang word, kan ek nie weier nie.
Hieruit het ek twee dinge en nog meer geleer! Eerstens, dat mense ŉ behoefte het aan bemiddelingsgebede. Hulle voel veilig wanneer iemand wie se geloof hulle kan vertrou vir hulle bid, en tweedens dat dit vertroostend is as iemand vir jou bid.
‘n Christelike gemeenskap leef en bestaan in en deur die bemiddeling van lede vir mekaar. Waarom? Eenvoudig omdat jy nie die persoon vir wie jy bid kan haat of veroordeel nie. Soms ken ek nie eens die naam van die persoon wat my vra om te bid nie, maar deur saam te bid word hy of sy my broer of suster. Om iemand voor die aangesig van God te bring, beteken dat ons die persoon dieselfde reg gee as ek en jy om voor Christus te staan en deel te hê aan sy genade.
Natuurlik word daar van elkeen van ons verwag om vir ander te bid en as sulks, is dit ŉ gawe van God. Gebede vir ander moet dus in ons daaglikse doen en late ingebed word. Deur gereeld en doelgerig vir   ander te bid, beteken dat ons nie net geroep word om getrou te wees in die belangrike take van geloof (volgens ons eie prioriteite) nie, maar ook in die geringe.