is is is sv is es es en is en is is is is is is is is is cs is is is is is is is is is is is is is en is is de nb is de is is is is is is is is en is is ja is is is is is is is is is is is is en is is en is is is cs is is is is is is is is is is is is is is en pt is sk en is pt is is pt is pt is sk fr is is is is en is is fr is is is fr is is is is sk is pt is is sk fr is is is is is en is sk is is sk fr is is is is is en is sk is la sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is fr is is is is is en pt is is is sk fr is is en en en is is is is is
september 2006 – Þörf – Vani – Líðan
Innkaupaferð a la grande amusementos!
Þar sem nokkuð hefur farið af sentimetrum síðan í maí og reyndar júní þegar ég keypti síðast á mig buxur þá var orðið hálfgert neyðtarástand hjá undirritaðri. Hinar dásamlegu gallabuxur héngu bara ekki uppi lengur og voru ekki sérlega smart satt að segja. Þess vegna hafði ég lofað mér því að fara og versla mér buxur nú um mánaðarmótin. Sem ég gerði með skilum í dag. Og hvílík ferð.
Í morgun hringdi Þórunn og spurði um göngu í Þrastarskógi. Ég tók nú ekki sérlega vel í það – enda hentaði mér það svoldið vel að hlusta á Baldur í það sinnið – þ.e. að labba ekki um helgina. En það er bara eiginlega ekki hægt að neita morgungöngu í Þrastarskógi í lok september. Við fórum því 40 mín hringinn – Birkistíginn og gengum bara greitt. Ægilega fínt og skemmtilegt. Þá ákváðum við að fara saman í bæinn.
Við fórum í þrjár búðir, og sjaldan ef nokkru sinni hef ég skemmt mér jafn vel. Við þurftum að fá hverja flíkina á fætur annarri því við vorum alltaf að máta of stór föt. Og ég hef sko farið niður um 6 buxnastærðir- ægilega flókið að geta ekki bara beðið um stærstu buxurnar í búðinni. Alveg ný upplifun… Svo ekki sé nú að nefna toppana. Sjúddirari rei –
Svo þegar heim var komið þá kannski finnst mér þetta nú allt helst til lítið – hefði þurft að hafa þetta allt svolítið víðara og stærra en ég er ekki frá því að ég sé bara svolítið gáluleg í þessu öllu saman!
En kosturinn við það er náttúrulega sá að maður verður þá að losa sig við þessa keppi alla saman sjálfsvirðingar sinnar vegna. Það er svo sem ekki hollt að vera alltaf í alltof stórum fötum og láta bara eins og allt sé í fínu lagi. Þetta verður því vonandi ágætis hvatning. Fyrir nú utan hvað þetta var ofboðslega skemmtilegt.
Trúið mér þið hefðuð alveg viljað vera flugur á vegg þegar brjóstahaldarar voru mátaðir í Hagkaupum. Óborganleg stund satt að segja.
Nei það er ekki einfalt að vera orðin einhver annar en maður var.
Þetta er nú cirka ljótasti skór ever – eða að minnsta kosti óIngulegasti skór ever. Oh my god. Mér finndist hann þó áreiðanlega sniðugur á öðrum fæti en mínum. En ekki fyrir mig takk. Svona cirka eins og ég sjálf. Ég er ekki fyrir mig!
Ég gerir bara tóma vitleysu.
Og ég nenni ekki að hlusta á að það sé bara ég sjálf sem eigi að redda því og breyta. er of vitlaus til þess að standa í því. Í augnablikinu amk.
Er með fótapirring dauðans. Fæ þetta stundum en var að lesa á doktor.is að ég verð áreiðanlega dauð úr þessu innan skamms en Gauti á hlaup.is (já ég fór aftur þangað inn omg) vill meina að of geyst sé farið. Ja það skyldi þó ekki vera…
Þetta jafnar sig samt alltaf hjá mér -og er ekki á háu stigi. en pirrandi er það maður minn. Drep… Gott að fá nýtt nú þegar hælsporinn minn er að lagast eftir einhverjar bylgjur og nudd dauðans á kálfana 2 sinnum í viku. Sigh…
Ég vildi að ég væri önnur en ég er þegar kemur að matar-ÆÐI. Ég er glötuð. Gjörsamlega.
Dagurinn er í dag er svo vitleysislegur að ég þverneita að opinbera hann hér.
Sigur dagsins er nú samt sá að hafa farið út að labba í morgun þó ég hafi tekið því fagnandi að Bald sagði að ég ætti að hvíla göngurnar um helgina og synda í staðinn og föstudagur er náttúrulega eiginlega helgi sko. Ætlaði því að sofa lengur og dúlla mér bara því ég er ekki að kenna í fyrsta tíma og þá dugir mér að mæta bara um 8. En ég fór og ég hjólaði líka í skólann með bakpokann fullan af Styrkdóti, þvottagræjum, hreinni treyju og ég veit ekki hverju og hverju. Það er rosalegt hvað ég er skipulögð orðin. En hrikaleg í mataræðinu. Christ… Afhverju er þetta ekki bara í lagi hjá mér alltaf?
Stundum eru stjörnuspár svo ekta eitthvað
Contemplate where you’re before you rush pell-mell into your next big thing. Think about all the goals you’ve reached and how you’ve accomplished them, and what you would like to do differently in the future.
Og skór sem hæfir mér – með gáfulegri tá en svoldið pæjulegur samt!
Og ég er skoho pæja
Og húsfreyjuskór! Þarf að fara að taka til svo Dísa og Hildur kafni ekki í einhverju sérkennilegum efnum og dóti hér. Úff púff. Ef ég væri gella þá myndi ég vera í svona skóm þegar ég ryksugaði upp hundahárin – tíhíhí.
Var í nuddi – dásamlega viðbjóðslegt. Held samt að ég myndi ekki vilja vera nuddari og nudda mig…
Held ekki… sem er náttúrulega ákveðið áfall í sjálfu sér…
Er nú samt áreiðanlega að verða betri í kálfunum þó enn sé það næstum ólýsanlega vont að láta nudda þá og ég bara hlýt að fara að verða góð í herðunum… Ætli hr. nuddari sé ekki bara að nudda þær til að halda mér góðri. Fæ nefnilega aðskilnaðarkvíða ef ég fæ minnsta pata af því að ég geti ekki verið í ,,nuddi“ það sem eftir er ævinnar hið minnsta! Sigh
Fór að labba í morgun, hjólaði í vinnuna og í Styrk – og lengdi ferðina þangað svo hún tæki nú svona eins og 15 mín. Annars er þetta hjólarí svo stutt og ómerkilegt að ég held ég hætti að nefna það nema um lengri ferðir sé að ræða. Maður svona spyr sig hvort þetta hafi eitthvað að segja. Að vísu var dagurinn í dag strembnari en undanfarið þar sem það var svo mikið rok á móti og þá reynir maður meira á sig -enda svitnaði ég heilmikið í göngunni og hjólinu að ég vildi óska að það væru sturtur í Sunnulæk. En þær koma nú bráðum. Ef ég þá… uss ekki orð um það meir.
Nú jæja – nú er ég búin að bíða klst af mér í tiltekt – spurning hvort spenningurinn og stressið jafni það út og ég fari að gera eitthvað hér í þessu litla húsi mínu. Það er ekki eins og þetta sé óvinnandi vegur – öðru nær.
En jæja ætla að hökta af stað helaum í hægri öxlinni eftir nuddarann – en ég á eftir að segja ykkur eitt: Í fyrsta sinn í háa herrans tíð – og ég er að tala um kannski svona eins og 20 ár þá finn ég stundum vellíðunartilfinningu í kálfunum – jamm þeir hafa löngum verið í hassi blessaðir. Eins og kannski fleiri líkamspartar.
Kveðja húsmóðirin Ingveldur sem langar þó miklu frekar að vera merkilegur rithöfundur í skáldahúsi í suður France. Jummmm
Bjartur, Ganga, hjól, Skór, vinna
Ég held ég fari að sofa
…er þetta ekki svefnlegur skór. En megaflottur mar! Ég er svo syfjuð að ég er að kafna.
Enda sef ég aldrei meira en 5 – 6 tíma á nóttu og ég þverneita að það sé nóg. Bara þverneita því. Enda bæti ég mér það oft um helgar sem er ekki minn stæll hingað til.
En sem sagt ég borðaði síðast kl 20 – og nú er bara að sjá hvað ég ét fram til miðnættis. Vonandi ekkert nema ibufen og vatn. Það væri óskastaðan…
Ég fór með Bjart í morgun og komst að því að ég vorkenni Eyjafjallajökli. Það er bara fínasta fjall – en hann býr við hliðina á þvílíkri dívu að ekkert annað kemst að. Hekla sjálf. Í morgun var sólin akkúrat á bak við Heklu þegar ég fór í hellisskóginn. Og vitið þið það – það var töfrum líkast. Appelsínugulur heimur og blá fjöll – blárri en allt. Mér fannst ég sjá inn um gluggan hjá þeim í Eyvík – svo vel sá ég Hestfjall.
Ég var alveg staðráðin í því að fara ekki að labba í morgun þegar ég fór að sofa í gær – ég var svo þreytt – en mér fannst ég ekki geta sjálfsvirðingar minnar vegna (já og sjálfrar mín) sleppt því. Og við Bjartur sáum ekki eftir því. Frábær stund.
Svo hjólaði ég í skólann og heim aftur – og ég snerti ekki bílinn nema allra fyrst á morgnana upp í skóg. Geðveikt.
Krakkarnir í skólanum eru svo stoltir af mér að það er yndislegt. Þau eru algjörlega bergnumin af dugnaðinum í mér og þeirri fáránlegu hugmynd að kona eins og ég hjóli um allt og sé með hjálm eins og þeirra. Yndisleg. Hreinlega. Og dagurinn í dag var svo yndislegur að það var ótrúlegt að maður væri að kenna í strikklotu frá 8:10 – að verða þrjú. Þetta eru bara meistarar. Var svo að vinna til rúmlega sjö og gat gert heilmikið. Ég er svo glöð með þetta sem ég kemst yfir í skólanum þó ég myndi vilja að það væri miklu meira. Maður getur alltaf gert betur – það er áreiðanlegt.
En jæjæ ef ég hendist ekki í að éta eitthvað eftir að ég ætti að vera sofnuð þá er þetta bara flottur dagur:
7 hafragrautur og 100 gr blóðmör – 9:30 ab og hafraflögur einhverjar – 11:30 appelsína 13 saltkjöt og rófa+uppstúfur. 19 rækjur, brauð og grænmeti og svo 6″ subway.
Góður hver dagurinn er það ekki?
Kveðja frá hjólreiðadísinni 🙂
Blogg til að vekja íslenska stafi
og ekki til neins annars. Meira vesenið
Bjartur, Ganga, hjól, Líkamsrækt, vinna
Ha ha ha – þetta stígvél mar. Veit ekki hvort ég ætti að hlæja eða gráta! En amk þá er hællinn flottur en nokkuð ómanneskjulegur. Kannski eitthvað fyrir Ástu Björk og Sædísi ofurgellur!
Nú en sem sagt. Enn í svolítilli fýlu. Tek greinilega svona fýluköst…
En nú er þriðjudagur og þeir eru nú alltaf svolítið spari sko. Ég hef komist að því að það er ekki hægt að vinna í götunum mínum tveimur þannig að ég fer gjarnan í Styrk á þessum tíma og er þá lengur fram eftir í staðinn. Sú varð raunin í dag.
Ég fór í lítið labb í morgun í Hellisskógi með dúlluna mína og snúð hann Bjart, fór svo heim og braut um það heilann hvort ég ætti að fara í Styrk í gatinu eður ei og ákvað að gera það ekki – ég kæmi hvort eð er aldrei nestinu (yeah tók með mér nesti skoho í skólann), handklæðunum, íþróttafötunum og treyjunni minni í bakpoksgreyið. Setti það svo í backupplanið að ég gæti nú vel komið hér við og náð í íþróttafötin ef mér snérist hugur. Yfir þessu gat ég svo væflast í morgun – Styrkur eða ekki Styrkur eða kannski bara hjólatúr? Sigh
Ákvað á endanum að fara í Styrk – brunandi á mínu hjóli því ég hafði nú farið á því í vinnuna eins og hjólreiðakappa sæmir – var ekki nema 7 mín að fara göturnar (nenni ekki þessum göngustígsfársferðum). Sótti fötin, hjólaði í 12 mín í viðbót á gólffasta hjólinuvið þessar 15 sem mér hafði tekist að koma ferðinni í Gagnheiðina í með hoppum og skoppum í Heimahaganum. Tók svo bara vel á í efri – hluta líkamans æfingunum og teygði vel og lengi. Og leið svo þetta líka dáindis vel í kennslunni á eftir og var að vinna alveg til hálf átta þegar ég þorði ekki annað en fara heim þar sem engin lukt er komin á hjólið. Og ég stend á öndinni af undrun að ég geti bara yfirleitt komið sjálfri mér úr stað á hjólinu.
Og vonandi er ég nú að lagast í hælnum – ég er amk ekki að nota hann eins mikið og áður. Tók íbufen áður en ég fór að sofa í gær og gat þá sofið fyrir fótapirringnum.
Pirringurinn á sálinn er hins vegar töluverður og vigtin lætur eins og asni – eins og ég. Og ekki er ég farin að borða kvöldmat enn. En nú fer ég líka í það! Svoldið seint ha? Mataræðið er sem sagt ekki í sérlega góðum málum.
það er hins vegar veðrið…
Bloggaðu hjá WordPress.com. eftir Automattic.