is is is sv is es es en is en is is is is is is is is is is is is is is is is en is is is is is is is is is is is is is is is en en is is is is is is is en is is is is is is is is is is is is is en hu is is is is is en is is is is is en is is is is is is is is is en is is is is is is tl en is en is is en is is is is is is is is is is en pt is sk en is pt is is pt is pt is sk fr is is is is en is is fr is is is fr is is is is sk is pt is is sk fr is is is is is en is sk is is sk fr is is is is is en is sk is la sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is fr is is is is is en pt is is is sk fr is is en en en is
maí 2011 – Þörf – Vani – Líðan
Námsmat er ekki sérlegur vinur heilbrigðs og gáfulegs lífernis
….og hefur aldrei verið. Þá missi ég algjörlega tökin:
Ég vinn út í eitt
Ég hef ekki tíma til að borða
Ég bara verð að fá eitthvað orkuríkt
Ég sef ekki nema hluta af því sem ég þarf
Og allt af því konan á svo auðvelt með að telja sér trú um að hún hafi ekki tíma til annars en fokka öllu upp-
Mér til afsökunar þá er um leið verið að
skipuleggja eldri borgaraferð með Kvenfélaginu
Skipuleggja 1995 árgangs heimsókn í tilefni af útskrift sls krakkanna minna
skipuleggja og ganga frá námsleyfisgögnum…
En nú verður tekið á þessu að nýju og ég veit að þessi kíló sem vitjuðu mín í vikunni verða fljót að fara – þetta er bara þreytu lopi eins og Þórunn mín orðar það!
En ég hef komist að því að vinnualkinn minn er langt frá því læknaður…
Það borgar sig að herja á markmiðin, gleyma þeim ekki – halda sér við efnið. Nú er nýjabrumið farið af góðærinu -fyrst maður hefur staðið sig svona vel þá er nú vísast í lagi að fá sér þetta og fá sér hitt. En nei það er ekki í lagi nema þá sem algjört spari og í litlu magni.
Ég hef staðist allar freistingar liðinnar viku nema hvað ég hef verið að drekka kók með sykri því það róar svo magann minn en ég hef verið alveg sérlega slæm í honum frá því á Öldung… ástæðan er hófleg drykkja lokakvöldsins en ástæðan fyrir því að ég drekk ekki er nákvæmlega að finna í þessu – ég er hreint út sagt algjörlega ófær um það – mér verður svo illt í maganum. En það var þess virði – ég kann voða vel að vera illt í maga. Þekki orðið mína verki þar vel og viðbúin flestu.
Ég fór í bakaríið í morgun og gekk þaðan út með tvær grófar bollur. Það var sigur.
Ég fékk mér nýpressaðan ávaxtasafa í morgun mat eins og ég hef gert alla síðustu viku – það er sigur.
(aðalmálið er að þrífa safapressuna en Páll minn hefur gert það af tærri snilld fyrir mig).
Ég hef drukkið 2 vatnsglös í morgun og það er sigur.
Ég tók til í húsinu mínu í morgun – það er sigur.
Ég hengdi út þvott í kuldanum – það er sigur.
Ég borðaði hollan og hóflegan morgunmat – það er sigur.
Og klukkan er ekki orðin 12 – og nú þegar er þetta orðinn svona góður dagur.
Sumir sigrar eru ekki endilega stórir – en mikilvægir. Samanlagt skapa þeir gott og gjöfullt líf.
Allt þetta stuðlar líka að léttari Ingveldi – bæði á sál og líkama.
Ég ber ábyrgð á mínu mataræði og innkaupum – ekki neinn annar enginn lætur mig borða eitthvað – það er bara ég. Um leið og ég sætti mig við þetta – hætti að kenna aumingja Palla um misjafnlega gáfuleg innkaup, fór líf mitt að snúast í jákvæðari átt.
Ég hef lést um 6 kíló síðan viku af febrúar – það er sigur.
Vika rúm að baki og þá byrjar hungrið
Jæja nú á ég bara 51 viku eftir til þess að ná markmiði mínu – þeas að léttast – og léttast er on the side of að hitta á það í lífsstílnum sínum! Hvort sem það verða 12 eða 20 kíló þá skiptir það ekki öllu máli, því ég hef gert það sem mér ber. Standa vörð um líkama minn og sál.
Ég hef lést um 600 grömm á viku – og það er vel ásættanlegt. Ég ætla hins vegar ekki að vera tilgreina tölur hér mikið – heldur miklu frekar að horfa á það sem skiptir mál – nefniilega að breyta rétt.
Nú er hins vegar að renna upp svolítið erfiður tími – alltaf þegar ég er búin að standa mig þrusu vel og dúndra púkanum af öxlinni og niður á gólf – ítrekað, þá koma nokkrir dagar þar sem ég er alltaf svöng. Get bara etið endalaust og verð náttúrulega þá að éta helst ,,eitthvað gott“ sem er algjörlega fatalt hugsun. Alltaf þegar ég hugsa að ég verði að fá mér eitthvað gott þá þarf að lýsa upp heilu sólkerfin af viðvörunarljósum.
Ég er sem sagt stödd á hungurtímabilinu mínu. Ég fór því nokkuð snemma heim og eldaði matarmikla grænmetissúpu – og fékk mér vel af henni.
Svo ætla ég að fara snemma að sofa ég er svo þreytt eitthvað ;-). Bráðum verða komnar tvær vikur oh yeah. Mér gengur barasta vel – því ég ætla og draumar rætast!
Ég held að það sé fátt sem ég hugsa minna um en framtíðina. Ég held einhvern veginn að hún verði ekki – það verði ekkert næsta ár, ekkert haust – ekkert. Ég hef samt engar áhyggjur af því að þetta verði ekki – að dagarnir renni ekki upp – heldur gengur mér illa að hugsa til þeirra, skipuleggja mig og ganga út frá því að markmið sé hægt að setja og ná. Ég lifi frá degi til dag – meira að segja enn þann dag í dag þó svo að margt hafi gerst með iðjuþjálfun og sjúkraþjálfun síðustu árin.
Ég fór aðeins út að keyra í dag og hvað flaug í gegnum huga minn nema þessi einfalda setning – Draumar rætast – það var ekki einu sinni draumar geta ræst – heldur einfaldlega draumar rætast.
Það að ég hafi farið á Öldungamót í blak er draumur sem rættist – með ,,mitt“ blaklið. Ekki var nóg með það að við fórum, heldur skemmtum við okkur gríðarlega vel og lærðum þvílíkt að annað eins hefur varla sést. Þessi helgi í Vestmannaeyjum var draumur sem rættist. Í haust barst þetta í tal og ég talaði digurbarkalega um ferð á Öldung 2011 við stelpurnar – við keyptum búninga og höguðum okkur í alla staði  eins og við værum að fara á blakmót – ekki bara Öldung heldur líka Kjörís, og þó við höfum allar verið ákveðnar þá held ég samt að innst inni höfum við sumar varla trúað að af þessu yrði. A.m.k. ekki þegar þetta kom fyrst upp í umræðunni í haust.
Eftir að hafa farið á Öldung, verið á mörgum æfingum þar á undan og upplifað algjört getuleysi í blaki, ótta við að boltinn stefndi á mig, sorg og umkomuleysi þess sem ekki getur hreyft sig eins og hana langar, blasti skipbrot við. Mér þótti þægilegra að vera á línunni en í leik í Eyjum. Minni kröfur, minni hætta á að verða sér að athlægi. Gott að vera á pöllunum og hvetja önnur lið en minna gaman að standa og taka á móti bolta – sem gæti mistekist. Skelfingin varð svo eiginlega algjör þegar Tröllaskagi fékk mótið næsta ár – ég hef gríðarlega lítinn áhuga á því að keyra fyrir Múlann – bara engan. Þó það séu komin göng þá eru þau svo hátt uppi að ég er sjö sinnum búin að fá taugaáfall áður en að þeim kemur! Púff….
En stóru fréttirnar eru þær að eftir að hafa verið til og upplifað síðustu vikur og mánuði í blakinu með þeim hápunkti sem Öldungur var, mætti ég heim, svellköld. 20 kíló skulu fara af fyrir næsta öldung.
Hvert er ráðið við endaulausum verkjum, svefnleysi og minni hreyfugeti en efni standa til – væl og vol, uppgjöf – afneitun, vangaveltur og pælingar, – vissulega margt sem ég hef reynt síðustu tvö árin. Og ég er viss um að allt þetta skilar mér því að ég er gjörsamlega svellköld í þessari ákvörðun. Nú fara 20 kíló (12 til vara) af fyrir maí 2012. Það er bara ekkert flóknara en það.
Það er vika síðan þessi ákvörðun skreið inn í kollinn minn – eiginlega eins og vissa – þetta gerðist algjörlega af sjálfu sér – áreynslulaust og án nokkurs efa eða ótta. Ég bara einfaldlega ætla og þess vegna mun ég.
Ég mun líka lenda í mótbyr og vondum dögum og vikum jafnvel – en ég kann öll ráðin í bókinni – ég er nánast doktor í breyttum lífsstíl – nú er bara að beita ráðunum á sjálfa mig.
Nú er vika liðin – ég hef staðið mig vel – enginn skyndimatur, engar kökur né sætindi, svolítið snakk og ídýfa í gær á Eurovison en ekkert Eurovison partý í dag – heldur bara hollusta og hóflegt mataræði.
Sumarið er framundan og þá verður mataræðið sett í forgrunn – ég ber ábyrgð á því og varpa því ekki á herðar Páls, ég sé um mig og minn mat og get ekki kennt öðrum um. Frumkvæðið og framkvæmdin er mín, burtséð frá því hvað aðrir gera. Því ég verð 20 kg léttari eftir 11 mánuði. Það þýðir næstum 2 kg á mánuði – vissulega metnaðarfullt – vissulega, en ég stend við það. Draumar rætast!
Það þarf e.t..v að leggja vinnu í þá, hlú að þeim og einsetja sér en Öldungur er dæmi um Draum sem rættist – 20 120 kíló er Draumur sem rætist og með því gerist margt í mínu líf. Ég hef nefnilega trú á því að 10 hveitipokar hægi svolítið á manni og séu íþyngjandi….
Nú hefur gríðarlegt markmið verið sett. Það þarf mikla elju til þess að ná því og trú á að maður geti einmitt gert það – náð því! Ég léttist um hálft kíló í apríl og það þarf því að bæta við. Það hins vegar er e.t.v. í lagi að þarna inni í voru heilir páskar og eitt öldungamót með allri þeirri óreglu sem því fylgdi. Ég þarf því að missa 1,5 kg meira núna næstu 3 vikurnar. Það þarf að vera svakaleg skráning á þessu annars missi ég sýn á markmiðið – auðvitað gengur ekki að verða heltekinn af þessu verkefni. Enda er ég það ekki – en litla skráningarkonan þarf nú að hafa fast land undir fótum ;-).
En lítum á vikugömlu markmiðin og sjáum hvernig gengur:
1. Drekka mikið vatn.
Alveg í lagi – hef stórbætt mig í því2. Skrá dagbók
Gengur ekki nógu vel en tel þó stig á hverjum degi – skrifa svolítið en ekki nóg.3. Engan sykur
Gengur vel4. Engin fita
Gengur vel5. Hætta að drekka coke
Púff er ferleg í því en drekk meira vatn en áður6. Engan skyndibita
Hefur gengið fullkomlega 7. Ekki borða kvöldmatinn seint, ef ég kem heim eftir 20 á kvöldin þá fæ ég ekki að borða þungan mat heldur shake eða súpu.
Hef komið snemma heima þessa viku
Hef tekið stjórn á mínum innkaupum en vantar að versla stórinnkaupin2. Skipuleggja húsverk
Vantar nú ekki skipulagið en nenni engu….3. Vera með í matargerð
Geri einmitt það4. Bæta svefninn
Fer snemma í bólið en sef illa
5. Vera virk á vinnutíma
Gengur svona bæði og – er ósköp eitthvað löt heima og í skólanum.
Það vantar svolítið upp á að ég hafi almennilega heilsu – er að drepast eftir þetta blessaða ball á öldung 😉 en sætti mig við það – því ég stefni á að létta mig og þá mun þetta að stórum hluta lagast.
Það verður ótrúlega gaman að vera undir 120 kg mikið hlakka ég til! Nú er þetta orðið opinbert og ég stefni á þetta marmið mitt ótrauð!
Á morgun er núna
Jæja þá er rétt að grípa til bjarganna sem maður hefur á takteinum – amk dugir ekki að hætta núna. Nú er öldungur að baki og allt grínið sem fylgdi því – undirbúningurinn var rosalegur og í nokkuð mörg horn að líta svona í fyrsta sinn. Fyrir vikið hefur athyglin ekki alveg verið á sínum stað… athyglin á að léttast – en ég hef samt náð að standa í stað- þangað til í morgun, lifnaður helgarinnar hefur líklega ekki verið alveg eftir bókinni. En í dag er dag og dagurinn í dag er það sem skiptir máli.
Nú er það matardagbók, vatnsdrykkja og hreint og beint aðahald. Ekki skynsamlegt matarræði eða neitt slíkt hálfkák heldur einfaldlega léttingur og almenn siðbót.
Það þarf ekki að nefna það sem þarf að gera – en þó eru nokkrir þættir ofarlega á listanum gott að hnykkja á þeim:
1. Drekka mikið vatn.
5. Hætta að drekka coke
7. Ekki borða kvöldmatinn seint, ef ég kem heim eftir 20 á kvöldin þá fæ ég ekki að borða þungan mat heldur shake eða súpu.
3. Vera með í matargerð
5. Vera virk á vinnutíma
Bloggaðu hjá WordPress.com. eftir Automattic.