is is is is tr it is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is sq is is is ko ca en en en fr en en en en en en fa en en en en pt is ast is hu sk is is is is hu is is is pt is is is pt is is pt en is ceb en
Þegar þú ert í slæmu sambandi…við vinnuna þína. – Tilraun Til Lífs
Það er eitt að vera í slæmu ástarsambandi. En annað að vera í slæmu sambandi við vinnuna þína. Jú, þú getur alveg bara hætt svosem (ekki án þess að vera kominn með aðra vinnu) en hvað ef vinnan þín fæðir alla fjöldskylduna þína og borgar af öllum lánunum? Þá er þetta ekki svo auðvelt.
Ég hef verið í svoleiðis sambandi. Ég man eftir tímunum þegar ég var á kafi í vinnu og fannst ég vera að vinna lítið þegar ég vann “BARA” 9 tíma. Þetta voru bara 9 strangir tímar, með allskonar mismunandi athafnir eins og verklega vinnu, tölvuvinnu og fundir. Ekki nóg með það, þá voru aðrar leiðir til þess að hafa mann fangaðan í vinnu allan daginn með því að vera alltaf að svara emailum og á öðrum samskiptamiðlum. Það var aldrei frí frá vinnu.
En það er ekki aðalmálið þegar maður á í slæmu sambandi við vinnuna sína. Heldur lagði vinnan álög á mig þegar ég byrjaði að tengja vinnuna mína við persónuleikan minn. Þar byrja vandræðin nefnilega fyrir alvöru því það sem gerðist er að ég byrjaði að skilgreina sjálfan mig eftir því sem það gekk í vinnunni. Hérna eru nokkur dæmi:
A) Þessi tilraun misheppnaðist = Ég er misheppnaður
B) Ég spurði spurninga = Ég er vitlaus
C) Fólk er að spyrja mig spurninga = Fólk treystir mér ekki
D) Ég fer snemma heim = Ég er latur
E) Mér finnst ég vera að vinna svo mikið = Hættu að kvarta, vinna meira.
Ég var líka í eintómum samanburði, aðallega vegna þess að ég vildi verða meira, fá stöðuhækkun og meiri ábyrgð og mér fannst eins og ég þyrfi að vinna einhverja keppni til að geta það. Svona ef hann er að skara fram úr á þessu sviði þá ættum við að gefa honum launahækkun. Í vinnu er samanburður alltaf af hinu slæma eins og ég hef skrifað um áður (Vertu víkingur og hættu að forðast neikvæðar tilfinningar).
Ég þurfti að breyta hvernig ég sá vinnuna mína eða nánar tiltekið, hvernig ég leit á vinnuna mína sem hluta af mínum persónluleika. Ég var ekki vinnan mín og vinnan mín var ekki ég. Sama hvernig fór, þá var árangurinn í vinnunni minni ekki hluti af mér, heldur einhverju egói sem ég hafði búið til um manneskju (mig) sem var einhver svakalegur vísindamaður sem gerði aldrei nein mistök og átti aldrei í neinum vandræðum með neitt. Þetta var egóið sem tengdi jafnvel hið jákvæða við mig, þannig að ef ég myndi ganga vel þá væri ég geggjaður gaur en ef ég stend mig ekki vel, þá væri ég algjör auli og vitleysingur. Ekki nóg með það, heldur fannst mér eins og ég þyrfti að halda ímyndinni af þessu egói óskaddað fyrir aðra í vinnunni. Það var eins og ég þyrfti að leika þetta egó allan daginn svo allir myndu byrja að trúa því sama og egóið var að láta mig halda.
Það þurfti einhverja breytingu og það yrði að að gera þannig að breytingin yrði varanleg, ekki einhver elding sem hverfur snögglega. Og til að gera það, þá þurfti ég að byrja á einhverjum daglegum litlum breytingum um hvernig ég sæi sjálfan mig í vinnunni og það sem er dýpra: Að ég hætti að trúa egóinu mínu.
Það sem ég gerði fyrst var að búa til setningu sem ég gæti sagt við sjálfan mig þegar að egóið byrjar að taka yfir. Þú getur búið til þína eigin setningu (og ég mæli með því). Einfaldar setningar eins og “Egó Legó” eða “Vinna, það er nú eitthvað minna (setningin úr fóstbræðrum)” geta verið góðar möntrur ef það eru aðrir atburðir eða tlifinningar tengdar við þær.
Ég þurfti að breya líka viðhorfi mínu gagnvart lærdómi. Eins og margir sem hafa farið í Háskóla þá hafði egóið mitt bætt öðru við persónuleikann minn. Hlutverk skóla er til þess að kenna og hlutverk nemandans er að læra. En í háskóla, þá er hlutverk nemandans ekki að læra, heldur að sýna öllum hversu klár hann/hún er. Meina auðvitað, því það hafi verið úrtökupróf og þar hafi þú komist í gegn á meðan að aðrir sem eru ekki eins klárir og þú hafi setið eftir heima hjá sér grátandi. Þetta var, aftur á að hyggja, eiginlega versti tíminn til að fara í Háskóla því að þetta er nákvæmlega tíminn þegar egóið getur náð okkur á sitt band. Og það er í hæsta gír á þessum stundum því það er að mótast.
Ég ættaði mig á því að ég hafði hætt að læra þegar ég fór í Háskólann, því ég hafði hætt að spyrja spurninga. Ég hafði byrjað að vernda egóið mitt og reynt að halda því ósködduðu alveg síðan þá. Ég hafði alltaf sagt sjálfum mér að ég væri “svakalega klár og hitt og þetta” en þetta var egóið að tala.
Ég þurfti að vera minna egó. Loksins skyldi ég hvað egóisti eiginlega meinti. Ég hafði nefnilega alltaf haldið að það væri einhver sem væri bara allur um sjálfan sig, talaði bara um sig og hugsaði ógeðslega mikið um útlitið og svo framvegis. En ég var egóisti, því ég hafði búið til þetta egó og var alltaf að reyna að halda því gangandi. Ég var í raun allur um mig því ég var allur um egóið sem ég hafði búið til. Engin furðu að ég hafi þjáist í mörg ár af blekkingingar sjúkdómi og réttilega því að ég hafði alltaf reynt að vera einhver annar, þ.e.a.s egóið mitt.
Eina ráðið til þess að minnka leikþætti með egóinu mínu, þá þurfti ég að sjá það og finna þegar egóið var að tala. Strax og það talar, þá neitar þú að hlusta. Ekki hlusta á egóið þegar það er að segja slæmu hlutina er kannski lítið mál en egóið styrkist líka þegar við erum að hlusta á góðu hlutina þegar vel gengur. Þá hættum við að vera á verði gagnvart egóinu, sleppum á okkur beislinu og trúum öllu sem egóið er að segja okkur. Ef egóið mitt væri manneskja og þessi manneskja væri alltaf með mér, hversu ömurleg væri þessi manneskja? “Þú ert svo mikill auli” myndi þessi manneskja segja þegar við erum á lægsta punkti í lífinu. “Þú ert bestur í heimi og allir eiga að elska þig” myndi egóið svo segja þegar við værum á toppinum. En hugsaðu bara hversu mikið eitur þessi manneskja yrði og við myndum losa okkur við hana og fyrsta gráa hárið! Af hverju á ég þá svo erfitt við að losa mig við mitt eigið egó?
Nú þegar að ég fann egóið tala í vinnunni, þá ákvað ég að gera nákvæmlega öfugt við egóið. Ef egóið sagði: “Ekki spyrja, því þá halda allir að þú sért heimskur” þá spurði ég og skrifaði niður svarið. Sama hvað það var, þá skrifaði ég niður svarið, til að muna það betur. Ég tók líka minn tíma að skrifa niður svarið og vandaði ég að skrifa. Það var ekki nóg að ég mundi svarið betur, heldur varð svarið betra (því að sá sem svarar vandar sig ósjálfrátt meira þegar hann sér svarið skrifað) OG svarandanum leið svakalega vel með að geta hjálpað sem jók möguleikana á því að sú sama myndi vera tilbúinn til að hjálpa.
“En þú ert alltaf að klúðra einhverju í vinnunni” segir egóið og ég hugsa: “Só what, þá læri ég bara af mistökunum” eða “Ég hefði ekki verið ráðinn nema ég væri fullfær í að gera það sem ég er að gera” eða “Michael Jordan klúðraði líka.” Ég bjó til svona einskonar vopnabúr með svona setningum á móti topp 5 setningum úr vinnunni (Ég gerði þetta líka fyrir önnur svið lífsins, annar pistill).
Aðrar setningar sem egóið sagði:
A. “Yfirmaðurinn þinn er svekktur með að hafa ráðið þig”
B. “Það treystir þér enginn í vinnunni”
C. “Þú lítur út fyrir að gera ekki neitt merkilegt”
D. “Þú ert bara plat”
Ég er enn að ráða fram úr þessu og er enn að læra. Bara eiginlega rétt í þessu þá var ég að tala við eina konuna í vinnunni þar sem hún var að benda mér á mín mistök sem átti sér stað í gær. Þetta er ástæðan fyrir þessum pistli. Án frekari lýsinga, þá klúðraði ég einum hlut í gær. Og ég vissi af því og fann að það var hnútur í maganum á mér síðan í gær og þessi hnútur leiddi til þess að ég var með kvíða fyrir að fara í vinnuna í dag. En vegna þess að ég hafði séð egóið mitt tala við mig og valda þessum hnút, þá tók ég öll völdin af egóinu. Ég viðurkenndi klúðrið mitt og sagði henni að ég hafi bara gert vitleysu og mér þætti það leitt. Svo gekk ég aðeins lengra og spurði hana hvort það væri bæklingur eða eitthvað þannig að ég gæti lært af þessum mistökum. Og veistu, þetta er bara ekkert mál lengur. “Só what…og ég náði að búa til pistil úr þessu öllu saman.”
Ég vona svo innilega að þú lærir af þessu elsku vinur minn.
Click to share on Twitter (Opens in new window)
Click to share on Facebook (Opens in new window)
Leave a Reply Cancel reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Ég er eiginmaður, faðir, sonur og bróðir. Ég er líka stressaður alla daga, kvíðinn og yfirleitt með hausinn yfirfullan af sjálfsgagnrýni. Á þessari síðu skrái ég niður hluti sem gerir mig að betri eða verri manneskju, hugsanir sem eru í hausnum á mér, skemmtilegar bækur og fróðleikur um hluti sem mér finnast skemmtilegir.
Vertu vinur og fáðu tilkynningu strax og það er ný færsla!
Ertu ÞÚ eða bara einhver útgáfa af sjálfum þér?
Opið bréf til Egó (röddin í hausnum á þér)
Að spila 2-player í lífinu: Lærðu af barninu þínu
Þegar þú ert í slæmu sambandi…við vinnuna þína.
Kerinci Lite by Themes Awesome