is sk nb vi is is en en is es cs is is es is en is is en nb is is hbs_lat is is is gl es es es es is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is is de is is is is is is is is is is nb ca es es es es es es war is es is is is es is is is is is en is is is is is is nb vi is is en en is es cs is is es is en is is en nb is is hbs_lat pt pt is en et en is is is en
[ 4 julio, 2019 ] Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis Samfélag
[ 1 julio, 2019 ] Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. Samfélag
[ 26 junio, 2019 ] ¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? Samfélag
[ 25 junio, 2019 ] Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos Samfélag
[ 7 junio, 2019 ] Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente Samfélag
hafinSögur og handritNý saga um skáldskap, sem ekki þykist lesa eins og ævintýri
10 desember, 2017 Ósýnilegur Sögur og handrit 1
Skáldskapur saga að lesa í stormi nótt, sem mun slam fyrri, bíða eftir þeim degi sem mun tilkynna frelsi og það mun sparka endurnýjuð blekking.
Ég myndi örugglega hylmir þunglyndi desbocada útreiðar fyrr en ég veit það ekki dregið að, án þess að skilja að bregðast við ógn ignota. Ég verð að þakka þetta hernámi skrifa sögur, einangrað í þessari borg notaður opportunistically, brjálaður, hræsni að þykjast þeir hafa ekki og vilja, og þrá þegar búið af öllum þekktum þjóðernum, sem hafa usurped vald sjálfstætt, ég hef enn ekki misst fjóra skrúfur sem halda svolítið höfuðið. Ég trúi einlæglega að ég er nokkuð farin, drukkinn, hugsi og latur. Og ég byrja að blikka óskir fara annars staðar, að því tilskildu að það leiðir þar sem ég ætla að vera og hversu lengi perduraré erlendis, bæði út og aftur. Grotesque ástandið að ef ég fyllir ekki upp, ég "refsa" róa í eldhúsinu á skipi sem foringjarnir leita mér að þeirri höfn ekkert salt, og minna með lifeguard pappa þekktur fyrir vegabréf, ef áður ekki uppfylla kröfur hegðunarvandamál, eða hvað er það sama, halda þér frá flugi og fá heimsókn af "Mameluke" í bústað mínum, til að athuga hvort ég hef ekki hugmynd um að yfirgefa teygði jötu af ógæfu mína.
Mig langar ekki að endar eins og Francisco, fórnarlamb krabbameins sem endar hann og minnkar lítið af lífi sínu í herklæði og reynslu, ef hann hefur ekki lokið við hann ennþá. Ég vil ekki að enda upp eins Paco, vantar kannski með bullet lögð í 1,30 € feverish höfði hans til að stunda einhverja konu sem var ekki hans. Ég vil ekki að muna menn eins Captain "K að síast, chivatear og stjórna hvað aðrir gera, er hann fær um að selja móður sína og setja það í kafbátur pappír, og þannig ná endanlega og opinberlega leiða eftirlitsferð bát af skattyfirvöldum fyrir lífið. Ég vil ekki að enda upp eins Fran, áfengissjúklinga af afrískum, fyrrverandi Guerrilla, blíður en grimmu og miskunnarlaus flokksklíka, sem þvingar hann til að samþykkja áfangastað í einu af middens í þriðja heiminum með þeim tilgangi einum að komast í burtu frá henni eigin örlög.
Ég vil ekki að klára eins eiga fjögur ég veit nú þegar af störfum í fjórðu vetur, og það af ástæðum er varða öryggi og afar virðingu ætti ekki að vitna þá í þessari Epilogue hugleiðingar manna, af því að játningar eru greidd með Epitaph á skammarlegt svik , sérstaklega fyrir þann sem frá Andesinu, þegar hann hefur haft tilefni, hefur verið til hliðar míns, eins og bróðirinn, sem ég hafði ekki, á þessum síðustu tímum, þar sem ég varð að heiðri minni og kannski líka hans.
Ég vil ekki að enda upp eins og "Rudy" sem að vita og tilkynna að hann vissi af því stáli snúru Manhattan og meðhöndlaðar erfðaskrár, taugaveiklun hans leiddi hann til enda í skurði, blæddi til dauða í bílslysi, eða eins og faðir hennar, sem lést af refsing fyrir að hafa ekki birta fjórum vindum þannig að enginn myndi vera tilbúin til að trúa því að stjórnmálamenn ekki senda neitt og koma aðeins fram Winks með Brash og dónalegur "postureo" hlýða submissively mótsagnir, horfa Carrion augu þeirra, hreyfingar almáttugur sendimaður sem mun fyrr eða síðar finna hann.
Miklu minna sem ég óska ​​eftir að ljúka tilveru mína eins og "Cusco" að eftir að hafa heimsótt í annað sinn á þessu greinilega Palatial búsetu, ég sé hann klæddur í venjulegum hans rickety skór köflótt, og ekki einu sinni að líta á og burt án þess að viðurkenna til eigin barna þeirra, sem með ósnortnum persónuleika þeirra forðast að segja þeim hvað þeir vissu aldrei um föður sinn eða biðja þá hvað þeir gætu grunað eins og þeir allir ljúka að gera. Allir flugstjóri, sem alltaf vissi hvernig á að bíða út fyrir sólsetur klukkustundar til að yfirgefa þá vinur sem hann þá hunsaði. Heiðursmaður, hugrakkur, áhættusöm og einu sinni með trú sem hvatti hann til að veita þjónustu til lands sem vissi ekkert að viðurkenna, eins og margir aðrir hafa gert, gæti það verið of margir.
Ég hef staðfest eða dæmdur fyrir ætlað uppreisn mína, heimska, aldrei cobardia skortur minn á samvinnu, og ég gef skít niðurstöðu hafi verið náð, sem krefst mig til að leggja innsiglaðan innra mati (SIC), til körfum af starfslok mín, sem hefur safnast færslur talið erfiðustu aðstæður fyrir frjáls eða með öðrum, undarlegt aðgerðir og ég sver aldrei hafa tekið þátt án þess að kóða heiður. Scapegoats miklu mæli, vegetate eða deyja og ég þarf að vera einn af þeim. Ég segi að mér heppnast verja mig að ég þarf að leggja andlegu skoðun, sýning upp á landsvísu áhorfendur oft ég þarf, eftir hyggna staðfestingu og mæta einkaaðila, sagði subliminally með látum tillögu mína dáðist "Alex", stimpla og óþreytandi Inquisitor, undanfari hræðilegu forsendu að sumir enn efins um svefn áhorfendasvæði sakaði ástæðum, ekkert hefur andmælt tímanum, sem hélst í samþykktu haldi í húsi sínu í næstum tíu ár, napur neglur sínar og glápa eilífa TV, viðvarandi martraðir sem aldrei fékk hvíld eða bata. Og það er önnur tegund af refsingu sem felur í formlaust án efnisins og fer úr hendi til hendinni, barn líta á tækifæri til að finna eitthvað sem gæti bera vitni mín, mig og aðra, öruggur í landslaginu skáldskapar fyrirtæki án skýrra aftur, til gleði og umbun opinbera sem er að notfæra og tefja eins og ef það væri RPG. Þetta er eins og a leikur af tækifæri, sem er ekki glatað, áhorfandanum, skönnun sjóndeildarhringinn og sjá að "hundur" ekki fá út úr völundarhús, sem leiðir til endanleg fyrirgefningu.
Ég skynja dropi, í sönnum Malaysian stíl, sem gerir í gegnum árin, ótti við hið óþekkta tekur halda höfði mínu, drepa möguleika á að Orient hægt, sem kakkalakki sem á einhverjum tímapunkti crushes . Ég hef komist að hugsa að það er svo lítið að vinna á "Smart heim", að undanskildum þeim sem stunda að sækja spillingu og lýsa loga utan landamæra okkar, sem gömlu möppur eru skipst eins og ef þeir væru "skel leikur" með göt í goblets þeirra . Hér er það, nú er það ekki, hvar verður það? Við skulum fara í þetta syndaband, við getum ennþá "kreist", en það er að greina með þessum einkennandi spegil af því sem við viljum sjá, til að fá framúrskarandi mynd af meðferð.
Við kannast ekki, né landið sem hjálpaði að byggja afa, lýsti hryðjuverkamenn og diehard fjarlægð vafasama færa, hoarded hann heilu körfur repúblikana peningum í borgarastyrjöld svo ég iluso hann, eftir repúblikana lýðræðislegu sigri , skiptast á það fyrir pundum, sem hafði frænku mína Ana, "anarkista" og tvær skammbyssur í beltinu sínu í einsemd sinni sameinast mér og ég vissi að sannfæra hugmynd, fjarlæg fullyrðingu að hafa farið illa. Þeir hafa ekki þjónað neinum samningum um sameiginlega samvinnu og þetta prostituted ástand alcanforado rétt, að spila með þeim sem við misst frelsi, nú því miður stjórnað og brenglast af ótta völdum að missa allt, auð og forréttindi fæst í formi hagkerfisins falin, kafi og vel greitt, en já, við verðlaunaður fyrir að svíkja okkur, stringing falið eymd, af svefni, ef nauðsyn krefur, og nota okkur stundum, án þess að borga og permuted og háþróaður samkvæmt sjálfsagt reikninga sína, fyrir draga og raska hreinleiki þeirra sem, á hinni hliðinni og spurious eingöngu íhugandi viðhorf og falinn, af þeim sem eiga ólýsanleg og ótrúlegt vald sem aldrei myndi koma til að vita.
Við vorum Brúður kerfisins ekki meiða mig að viðurkenna það, að í hvert skipti sem það er þynnt í mínum skilningi gefur mér þurr uppköst, sem eru nú dispensable, virðist að spila fela og leita með mér eða með öðrum, ég veit ekki .. eða ekki, þannig kost að lifa á einhverjum stað þar sem við erum ekki freistað til að gera skugga undir karókoskutré eða í eyðimörkinni sem við getum aldrei skilað. Og ég verð að segja, að þeir aldrei beðið okkur að setja okkur fallow eða ferðaávísun, hrokafullur þú veist merki og aðgerðir andstæða í þessu mikilvæga kafla ... og enda á hluta minn, þar sem það er ályktað að enda þokkafullur með því að treysta, ekki vera með því að með skjölum í brengluðum og illar hendur hafa nýtt sér, eins og ég veit, af sumum, það er ekki ég, þeir hafa skilið afgang af eigin eignum og vellíðan.
Ég er ekki Infiltrator, jafnvel varamaður örlög, og ég mortifies og humiliates orðið málaliði nota, einfaldlega nafnlaus sérfræðingur fær um aðgerð, stundum þurfti ég að meiða, sökkva mér í heimi samrýmist minn hugsaði, þó að ég segi að scruples hafi ég enn fáir, kannski mjög fáir, en ég er enn heiður, hugrekki og virðing.
Þar af leiðandi lumpen laðar og einn endar að trúa því að það hafi "peliculera" vald og óopinber styrk verndað til að eyðileggja vilja. Unglinga og áunnin aga samdrætti ævintýri, velgengni, eigingirni og bilun líka. Ég hef valdið afrekaskrá mína, djúp sár sem ekki vita, og ég hef gert án afsökun, unruffled og hunsa kostnaði, án þess að iðrast, einkennilega nóg, nema að ekki er hægt að sofa friðsamur, dreyma drauga Einhvern daginn myndu þeir koma, eins og ég gerði, taka líf mitt, eða þeir myndu yfirgefa mig annan sál reikninga sem eru verri.
Ég er ennþá eða var einn af þeim slæmt að greindur mótað rugling og splinted sem illmenni, fylgt ákveðnu algerlega tryggingar ákvörðun búa skoðanir og falsa fréttir, entangling eða stuðla að gera í gera umhverfi fyrir pyramidal áhugamál af þeim sem hafa skynsamlega yfirráð yfir sömu krafti og aldrei láta sig vita. Eða sá sem einfaldlega staðfesti viðveru hættulegra tækja sem gætu eytt einu sinni á dag, jafnvel í fjölmiðlum sem eru fullt af skotfærum.
Í stuttu máli er ég gamall og gagnslaus disgraced engill, sem nú segist æðruleysi og traust, forðast allt sem virðist geta verið skakkur sem gamall fogy, beygja í burtu og ég get úr þessum holum þar sem Paladins, sem hægt væri að dást, voru leikföng, nú brotinn og fyrirlitinn. Fjandinn stimpil þeirra sem drógu og þagnaði, getting losa af mistökum sínum, að fá að fara án þess að þurfa að þrengja a sökkt Rotten hönd í kviksyndi, vaskur mig ekki vita að getuleysi er slæmt ráðgjafi til að halda að spyrja geðheilsu, sýkt af langaði ekki til að renege og apostille að ég hafi heilbrigt minn, en af ​​ýmsum ástæðum sem ég hef þegar skilið, í dag áður en ég réttlætir get ég viðurkennt að ég haldi áfram Hafa hreinni hendur sem eru haldnir í lokuðum vasa og ekki fingur sem eru festir í rásinni.
Ég mun aldrei reykja sígarettu sem innsiglar skuldbindingu, og ég mun ekki treysta á vana. Ég mun reyna að lifa hljóðlega til að segja öðrum ævintýri, fyrir aðra sem þetta væri gróft og endurteknar sögu sem hefur ekki leitað athygli og alltaf án ásetningi nema að trufla okkar loners og nafnlaus ósýnilega.
Af "leiðindum" og að domino áhrif er ekki rofin aftur og aftur
Spánn: Ekki er allt frið í löngun landsins sem skín
Pia Möller Davidsen segir:
11 Desember 2017 til 08: 05
Þessi samhliða heimur, sem fáir hafa hugrekki til að tala og sem flestir dauðlegir eru ekki einu sinni grunaðir um. Semper Fidelis
Skildu eftir skilaboð Hætta við svar
Netfangið þitt verður ekki birt.
JOURNALISM OG UPPLÝSINGAR BLOG
Entre “ camellos “ y “ elefantes “ : papelinas, recetas médicas y 2 tipos de esclerosis 4 júlí 2019
Asumiendo responsabilidades, pero no de boquilla entredicha entre copiosas barbas, rasuradas caras, amargadas sonrisas y serios labios con vestigios de recién pintados. 1 júlí 2019
¿ Tantos impedimentos hay para llevar Justicia al pueblo mundial o existe un exceso de cobardía ? 26 júní 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos 25 júní 2019
Una reflexión del momento, caracterizado por la incredulidad permanente 7 júní 2019
Una España única, indivisible, compasiva y campechana, con permiso de una pactada entropía. 6 júní 2019
Hoy se mueve más dinero dentro de una complejidad económica que beneficia a los que más tienen y pueden rotar sus bolsas, por lo que se deduce que la actividad “financiera” ha vuelto para seguir brillando. Desgraciadamente los empleos siguen escasos y son precarios. 22 maí, 2019
Entre leones y ardillas.. y la escala evolutiva sigue sin corregir ni identificar sus rasgos
25 júní 2019 0
Comparte este artículoTweet( Dedicado al pueblo haitiano que sin lugar a dudas se ha convertido en el eterno olvidado, el más humillado y marginado que ya no atiende a más razón que la de vivir [...]
Dómsmálaráðherra Spánar er í gangi án þess að óska ​​þess að verða fórnarlamb samsæri að afneita kveðju og viðurkenningu fyrir sviksemi fyrrverandi framkvæmdastjóra
25 September 2018 0
Deila þessari greinTweetDolores Delgado García, dómsmálaráðherra Spánar, sem sér um eignarhald sitt í hættu vegna viðræðna, vinnustunda og misplaced athugasemda, sem hún neitaði í grundvallaratriðum og við einn af dánarbúum [...]
Bréf, epilogues og epitaphs
Blogg breytt af WebAssistance | Höfundarréttur © 2017 | Ósýnilega solitaires
villa: Content er verndað !!
Þessi síða notar fótspor og aðra tækni svo að við getum bætt reynslu þína á vefsvæðum okkar: Læra meira.ég samþykki
Your license is inactive or expired, please subscribe again!