is is is sv is es es en is en is is is is is is is is en is is is is is is is is is is en is is is is is is is en is is is is is is en is is is is en en sv is is is is is is is en is is is is oc en is is is is is is is en pt is sk en is pt is is pt is pt is sk fr is is is is en is is fr is is is fr is is is is sk is pt is is sk fr is is is is is en is sk is is sk fr is is is is is en is sk is la sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is fr is is is is is en pt is is is sk fr is is en en en is is is is is
júní 2006 – Þörf – Vani – Líðan
Er þetta ekki bara á uppleið ha?
Dúndrandi sveifla í gangi ha? Amk fór ég í göngutúr sem var sko ekkert smá – ég óð hér um í klst með hann Bjart minn um víðan völl. Leit á garðframkvæmdirnar hjá henni Vilborgu minni stoð og styttu. Mikið held ég hún verði glöð þegar þetta verður komið vel af stað – já og jafnvel bara búið. Ummm dásamleg tilfinng áreiðanlega. Ég var svo sveitt þegar ég kom heim að það rann af mér í stríðum straumum enda í þykkri peysu – líkamsstarfssemin hjá minni er bara öll að taka við sér.
Ég bryð svo bara panodil við hausverknum og er á köflum bara ágæt – fann ég var betri þegar ég vaknaði í morgun – eftir 5 tíma svefn – ég sef allt of lítið – ég er svona eins og ég sé í sambandi við háspennulínu þegar svefntíminn er annars vegar. Kannski er það þrýstingurinn líka! En nú ættu lyfin að fara að virka.
Nú jæja ég fór í nudd í dag eftir ræktina og það var svo gott – mér finnst svo GOTT í nuddi að ég gæti bara dáið. Samt var það nú á köflum vont – hann var að hjakka í hnakkanum á mér og þar er nú ýmislegt óþægilegt – hann hefur bara ekki viljað trúa því – og kannski finnst honum það ekkert merkilegt. En ég er svolítið að stífna – ég er náttúrulega ekki hægt – ég er bara krónískt streitu og vöðvabólgu case. Ég ætti kannski bara að fara til sálfræðings – ja það væri það. Þarf maður ekki að ná heilsu á líkama OG sál? Heldðanú.
Annars er Baldur all going soft on me – ég held hann haldi að ég sé taugaflak og þori því ekki að beita sér af neinum krafti 😀 – tíhíhí – sem er náttúrulega ekki nema að hluta til rétt. Hitt gæti náttúrulega verið að hann þyrfti bara ekkert orðið að skamma mig – ég væri bara að standa mig svo vel :D.
Nú þarf ég bara að skrönglast í Bónus og versla inn svo þetta sé allt á hreinu hér á heimilinu og ekki nein vitleysa í gangi hvorki auralega né matarlega séð.
Nú ætla ég að sjá hvort mér takist ekki að taka til um helgina – ég verð hér heima í rólegheitum. Ég bara HLÝT að geta komið einhverju í verk.
Skammir út í loftið
Þetta eru svo bitch like stígvél – þess vegna nota ég þau. Ég er bara ekki alveg að skilja þessa einsemd mína hérna.
Ég hangi hér á bláþræði dag eftir dag – og ég fæ ekkert pepp frá neinum – samt sé ég að það eru einhverjir sem koma inn á síðuna mína á degi hverjum.
Ég á 9 systkini – þau eru svei mér fáséð hér! Það er bara eins og það sé á hverjum degi sem manneskja sem þau þekkja og eiga að þykja vænt um eyðir 2 – 3 klst á hverjum einasta degi 5 daga vikunnar í líkamsrækt. Á 10 vikum hefur hún misst 10 kg – það er heldur ekki algengt. Hún hefur líka misst fullt af sentimetrum! Það rignir ekki yfir mann commentunum frá þeim þessum elskum onei. sum þeirra taka ekki einu sinni sérstaklega eftir því að ég hafi minnkað – eða sjá ekki ástæðu til að nefna það!
Mér finnst að maður eigi að fá stuðning frá sínum nánustu og hana nú!
Slóðin á bloggið mitt hefur hangið á msninu mínum vikum og mánuðum saman þannig að varla er afsökunin sú að þau viti ekki af þessu bloggi mínu.
Þið eruð öll þarna – gætuð þið ekki peppað mig svoldið upp ;-).
Það besta við þetta er náttúrulega er að þeir sem ég er að tala til eru þeir sem koma aldrei og líta til mín í bloggheimum. Þess vegna er þetta vita gagnslaust raus.
Það er þá ekki eftir. Mér finnst bara satt að segja eins og ég sé á síðustu metrunum hérna. En ég hef góða með mér í liði það má ekki gleymast. Án ykkar væri ég ekkert. Takk fyrir að líta við og commenta þó ekki sé nema endrum og sinnum – sumur jafnvel oft:-) Þá veit ég af ykkur og það bara einhvern veginn er svo óendanlega dýrmætt
Rok, rigning og sól
Í dag er ég búin að slæpast, synda 1000 metrana, bíða eftir sólinni í sundi sem lét nú svolítið bíða eftir sér – en lenti ekki heldur í rigningu sem þó hefur gengið hér yfir á stærðargráðunni monsoon. Segi það satt.
Er samt bæði búin að borða hádegismat og morgunmat – allt á réttri leið skoho. Eða þannig. Það eru svolitlar sveiflur í þessu hjá mér. Ég er náttúrulega svoldið klikkkuð.
En engu að síður – 10 kg farin – 20 smjörlíkisstykki – mig myndi nú muna um að bera þau með mér hvert sem ég færi. Mín 10 kg sem eru farin – eru aflveg jafn mikil og þung og hjá öðrum sem þurfa að losna við bara 10 kg en ekki mörgum sinnum það. Þau bara sjást ekkert eins vel og ég á svo mörg önnur 10 kg að það tekur því kannski ekki að nefna þau. Maður má amk ekki missa stjórn á sér – heldur horfa til næstu 10 kg.
Bless elskurnar, Inga í tóminu
p.s ég er með höfuðverk dauðans
Ég er á bömmer
Það er ekkert flottara orð til yfir það svei mér þá. Ég nenni ekki neinu, ég hengslast um í Styrk, ég vorkenni mér ægilega að hafa háan blóðþrýsting – vil ekkert hafa svoleiðis. Um leið og ég hef gert eitthvað sem ég nýt þá finn ég mér eitthvað til að hafa áhyggjur af. I’m feeling the blues, I swear!
Finnst ykkur þetta bara vera að gera sig alla mína daga. Og ef þið haldið að Bjartur sé geltnasti hundur á Íslandi – then think again. Hér í grenndinni er eitthvað kvikindi sem geltir bókstaflega allan daginn. Og það er lítið og ljótt gelt – ekki svona virðulegt varðhundagelt eins og hjá honum Bjarti mínum.
Ég er sem sagt á bömmer og er ægilega hrædd um að ég sé að gefa upp öndina.
Og svo kvittar enginn á þessa síðu – það er eins og ég sé ein í netheimum. Er enginn pennaglaður þarna úti?!? Vilborg? Björk? Erla? Sigurlín? Já bara einhver – sigh
Hár blóðþrýstingur og almennur aumingjaskapur
Ég skal nú segja ykkur það – ég er búin að vera eitthvað svo skrítin fyrir höfðinu og vera með hausverk við og við – og alltaf syfjuð. Var bara ekki fyndið hvað ég var og er alltaf syfjuð. Svo ég tölti mér til læknis og lét mæla blóðþrýstinginn sem var nú barasta alltof hár. Ég hef aldrei haft háan blóðþrýsting – fyrr en núna. Skil það nú ekki – hann á að verða svo fínn með hreyfingu. En sem sagt fékk pillur og vonandi verð ég eins og manneskja og lækna svo bara minn blóðþrýsting sjálf. Það er eina vitið að halda bara áfram.
Ég þarf að laga svefninn – ég sef svo stutt og slitrótt að þetta er ekki að gera sig. Ekki gott að vera að vakna allar næstur.
Nú langar mig svolítið í sund – það er svo gott veður – og á að fara að rigna eftir hádegið – valið stendur á milli þess að byrja á tiltekt hér í húsinu eða fara – langar að verða svoldið meira brún 😀 Svo er það Styrkur eftir hádegið. Voða gaman. Sigh – ykkar Inga sem sveiflast á milli ölvunar af gleði eða svörtustu myrkra. Stundum finnst mér ég bara ekki hægt.
Ekki mjög hvunndagslegur skór – en skítt með það! Soldið flottur 😀
En jæja – þetta eru nú meiri ósköpin að vera að gera ekki neitt. Það er um það bil það mest krefjandi verkefni sem ég hef fengið um dagana svei mér þá. Ég hef nú ekkert lést í fleiri daga – átti að hafa lést einhver býsn þegar ég léti Baldur hafa matardagbókina næst (sem er mjög skammt undan) en það hefur nú ekki aldeilis orðið! Onei. Ég verð að taka þetta matarræði föstum tökum – get ekki djöflast og djöflast og svo bara étið á vitlausum tímum, ekki neitt og svo allt of mikið af einhverri vitleysu. Gengur náttúrulega ekki (ég hljóma sannfærandi finnst ykkur ekki- svo verður ekki neitt úr neinu). Ég verð amk finna mér eitthvað annað heitt að drekka í útilegum en kako það er alveg á hreinu.
Sem sagt það er sem fyrr Styrkur þrisvar sinnum í viku, sund tvisvar sinnum og þá syntir 1000 metrar og svo ganga á hverju kvöldi með Bjart (nema um helgina – þá var hann og ég í útilegu og hann hreyfði sig nóg með öðrum h ætti). í um 40 – 60 mín. Ég meina ég er á iði – og svo er ég svo uppgefin og þreytt inn á milli að það er óskaplegt. En ég ætla bara að hlusta á líkamann og hvíla mig líka. Ekki það – ég er nú farin að verða til ýmissa hluta eftir Styrk og sundið er svolítið öðruvísi. Ég verð líklega að fara fyrr að sofa. En ég meina hvað er svo sem að letilífi? Held það sé í lagi svona með (hljómar líka sannfærandi ekki satt).
Ég ætla að biðjast undan því að fá fleiri heilablóðfallspósta – þeir hafa ekki góð áhrif á mig. Í gærkveldi fékk ég þetta rosalega mígrenikast sem entist alveg fram á morgun – þannig að tárin láku og engin verkjalyf slógu á nema bara smá – og í fyrstu var ég alveg viss um að ég væri að fá heilablóðfall. Ég meina come on það er nú ekki eins og þetta hafi verið í fyrsta sinn sem ég hafi fengið migrenekast – þó að vísu sé greinilega svolítið langt síðan síðast og sjaldan hefur það verið svona slæmt. Djöf….verkir maður. Ég get látið mér detta alveg nógu margir hræðilegir bráðdrepandi sjúkdómar þó ég fái ekki upplýinsgar um þá í stríðum straumum í pósthólfið mitt. Ég er bara of taugaveikluð í svona svei mér þá.
Nú jæja – Palli kemur heim í nokkra daga þann 5. júlí – það verður nú gaman – kannski getum við gert eitthvað í garðinum og farið í útilegu. Hver veit nema maður líti til Færeyja líka í sumar – kannski væri það skemmtilegt.
En nú ætla ég að reyna að éta afganginn af hálfkílóa gulrótapokanum og láta eins og manneskja í matarræðinu alveg það sem eftir er þessarar viku. Þá verður Baldur kannski ekki alveg eins reiður – ef ég enda á góðum nótum ha? Oh my god…..
Ef leti væri dyggð þá væri ég dýrðlingur
Afvelta að vísu en dyggðugri en flestir – ef ekki allir sem ég þekki!
Það er bara spurning um hvort ég kæri mig um að vera það – en ég er bara of löt til þess að gera nokkuð í því.
Eina huggun mín er að við Bjartur erum í þessu saman. Afskalega löt húsdýr bæði tvö.
Bloggaðu hjá WordPress.com. eftir Automattic.