it it is en is lt is is is is is is is en en is en is is is is is is is is is is is is is is en en is en et lt is is is is is is is en is is is is is is is is en en is en is is is is is is is is is is is en en en is en is is is is is is is is en is is en en en en en is is is is is is en en en en en en is is pt hbs_lat en es en en is is en cs cs da en is cs en cs da en en en de cs en is cs en en cs cs en en en cs cs da en is en en cs da en en en cs cs da en is cs en cs cs en en de cs da en is cs en en cs cs en cs is en en cs en en en cs cs da en
Hér má lesa greinar eftir ÞÓRARIN HJARTARSON um þjóðfélagsmál úr mismunandi miðlum frá og með 2009 (bloggsíðan stofnuð 2012). Um yfirgang og hernaðarstefnu heimsvaldasinna og andófið gegn þeim. Um framrás hnattvædds kapítalisma og viðnámið gegn honum. Um aðkallandi verkefni verkalýðshreyfingarinnar. Um sögu og framtíð sósíalismans. Í febrúar 2017 eru greinarnar orðnar 134.
Pompeo boðar aukin hernaðarumsvif á norðurslóðum
(Birtist á fésbók SHA 17. febr. 2019)
Bollalagt um aukin hernaðarumsvif. Guðlaugur Þór og Mike Pompeo
Mike Pompeo kom. Hann lýsti yfir á blaðamannafundi að BNA ætli að hætta „vænrækja bandamenn á noðurslóðum“, en „segir að ákveðið verði í samvinnu við Ísland hvernig og hvert sé best að flytja hergögn og annað, til að tryggja öryggi á norðurslóðum.“
Síðan komu fulltrúar íslenskra stjórnvalda og túlkuðu boðskapinn. Katrín Jakobsdóttir sagðist hafa sagt Pompeo að „mikilvægt sé að ekki verði hernaðarumsvif á norðurskauti“. Guðlaugur Þór sagði aðeins fleira, enda ræddi hann meira við Pompeo. Samkvæmt RÚV: „Guðlaugur Þór túlkar orð Pompeo um flutning hergagna ekki sem svo að Bandaríkjamenn séu að boða aukin hernaðarumsvif“ ... „það er ekkert neitt annað í gangi en það sem er búið að vera í gangi á undanförnum árum“. En jú, það er annar aðili sem hefur magnað spennuna: „Frá því Rússar hertóku og innlimuðu Krímskaga í Rússland fyrir fimm árum hafa þeir aukið umsvif sín á norðurslóðum og ríki Atlantshafsbandalagsins brugðist við með því að styrkja varnarviðbúnað í Evrópu.“
Í framhaldinu ræddi RÚV við aðstoðarmanna Guðlaug Þórs, Borgar Þór Einarsson, og hann hagaði orðunum allt öðru vísi.: „Því miður þá er það þannig að hernaðarumsvif eru að aukast.“ Ennfremur samkvæmt Borgari Þór: „Aðstoðarmaðurinn segir að ekki megi skilja þau ummæli öðruvísi en að Bandaríkjamenn ætli í auknum mæli að beina sjónum sínum að Norður Atlantshafi.“
Þetta er sérkennileg blanda af sefandi hughreystingarorðum og stríðsöskrum. Fyrst fer friðardúfan Katrín og segir „öll dýr í skóginum skulu vera vinir“. Svo kemur Guðlaugur Þór og segir ekkert hefur breyst – nema jú, vaxandi yfirgangur Rússa. Svo kemur aðstoðarmaðurinn og segir að síðan herinn fór af Miðnesheiði árið 2006 „hafi Bandaríkin lítið hugað að ástandinu á norðurslóðum“. Og raunverulega er ástandið alvarlegt: „Hernaðarumsvif Rússa og uppbygging er auðvitað mest hér, miklu meiri en uppbygging Bandaríkjamanna. Því miður þá er það þannig að hernaðarumsvif eru að aukast,“ sagði Borgar.“
Er það rétt að Bandaríkin hafi „lítið hugað að ástandinu á norðurslóðum.“ Við munum enn Trident Juncture í haust: 10 herskip, 6000 sjóliðar, 400 bandarískir landgönguliðar á Íslandi, og héðan stukkur þeir yfir í mestu heræfingu í Skandinavíu eftir kalda stríðið: 50 þúsund hermenn, 8 þúsund stríðsökutæki og skriðdrekar, 70 herskip og 130 flugvélar bara í Noregi. Og ári áður var 20 þúsund manna NATO-æfing í Svíþjóð. Bandaríski flotinn hefur fengið tvær fstar herstöðvar í Noregi. Norðurlönd liggja flöt sem stökkpallur fyrir Bandaríkin og NATO gegn Rússum. Hver ógnar hverjum? Hver æfir stríð við landamæri hvers? Árið 2017 stóðu Rússar fyrir 3.8% af herútgj-öldum heims, Bandaríkin 35%.
Sem sagt. Íslenska ríkisstjórnin tekur þátt í stríðsvæðingu norðursvæðanna undir forustu Bandaríkjanna. En með þátttöku VG og með mjúkum talanda Guðlaugs Þórs er hægt að gera það undir friðarfánum.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Bandaríkin, Guðlaugur Þór Þórðarsson, Katrín Jakobsdóttir, norðurslóðir, stríðsvæðing
„Valdaskiptaaðgerðir“ – Venesúela og Líbía
("Birtist á Neistar.is og Kvennablaðinu 12. febrúar 2019)
Merkt við þá til "valdaskipta": Gaddafí og Madúró
1 HLIÐARSTJÓRN. „Valdaskiptamenn“ frá Bandaríkjunum og NATO koma sér upp hliðarríkisstjórn og leita eftir diplómatískri viðurkenningu á henni, veita henni fjárstuðning og hernaðaraðstoð. Í Líbíu hét það National Transitional Council (NTC), stofnað í Benghazi í febrúar 2011. BNA, Frakkland o.fl. gengust þá fyrir fjölþjóðlegri viðurkenningu (Ísland viðurkenndi NTC mánuði áður en Gaddafí féll). Svokölluð „Þjóðareining uppreisnarhópa í Sýrlandi“ var stofnuð í Katar í nóv. 2012 og viðurkennd m.a. af Íslandi sem „hinn lögmæti fulltrúi Sýrlands“ mánuði síðar. Í Venesúela riðu Bandaríkin á vaðið og viðurkenndu Juan Guaido sem forseta, og bandamennirnir fylgdu þeim í halarófu, þ.á.m. Ísland.
2 EFNAHAGSLEGAR REFSIAÐGERÐIR. Þær eru alltaf undanfari beinnar íhlutunar. Formlega beinast þær ýmist gegn einstaklingum eða ríkisstjórn landsins. Þeim var beitt óspart í Líbíu og í enn meiri mæli í Írak og Sýrlandi (Chile 1973 er annað dæmi). Þetta vopn bítur vel af því svo kallað „alþjóðasamfélag“ (frá 1990) er samhangandi heimsvaldakerfi undir „einpóla“ bandarískri drottnun – með bæði dómsvald og refsivald.
3 FJÖLMIÐLAHERFERÐ er sett af stað þar sem dregin er upp mynd af ríki í kaldakoli („failed state“). Í gríðarlegri fjölmiðlaorðræðu um „harðstjórn“, „mannréttindi“ og „lýðræði“ eru viðkomandi stjórnvöld „skrímslisgerð“ (demóníseruð) , jafnframt gefin mynd af almenningi í uppreisn gegn skrímslinu. Myndum sem sýna stuðning við stjórnvöld er skipulega haldið frá. Sagan er sögð í CNN, CBS, BBC og hún svo bergmáluð í þúsundum endurvarpsstöðva vítt um heiminn (RÚV er ein slík).
4 RAUNVERULEGAR ÁSTÆÐUR íhlutunar eru náskyldar og líkar. Olía er lykilorðið. Líbía er olíuauðugasta land Afríku. Venesúela er olíuauðugasta land allrar Ameríku (og heimsins). Heimsvaldasinnar leyna ekki alltaf ástæðum gerða sinna. Donald Trump var spurður um afstöðu sína til Líbíustríðsins árið 2011 (í viðtali við Kelly Ivans á Wall Street Journal): “I’m only interested in Libya if we take the oil. If we don’t take the oil, I have no interest in Libya.” Og í lok janúar sl. sagði John Bolton öryggisráðgjafi Trumps á Fox News: “Það munar miklu fyrir Bandaríkin efnahagslega ef við fáum bandarísk olíufyrirtæki til fjárfestingar og framleiðslu í olíumöguleikum Venesúela.“ Þetta eru blessunarlega bersöglir menn. Þess vegna er bágt að þau Guðlaugur Þór og Katrín skuli komast upp með að babla um „lýðræði“ í þessu samhengi. Stjórnaðist sprengjukastið á Líbíu af lýðræðisást? Fyrir Bandaríkin snýst málið auk þess um yfirráðin í heimshlutanum, Suður-Ameríku og Karíbahafi, eins og Sýrlandsstríðið snýst um yfirráðin í Miðausturlöndum (eða var það lýðræði?).
5 GEGN ÞJÓÐNÝTINGARSTEFNU. Þjóðnýtingarstefnan í Líbíu er gömul. Stefna Gaddafí-stjórnarinnar, kennd við sósíalisma, fól í sér þjóðnýtingu olíunnar. Allt frá 8. áratug var þeirri stefnu mætt með ýmiss konar refsiaðgerðum BNA og Vestursins gegn Líbíu, og loks með stríði. Í Venesúela eiga olíurisarnir (t.d. Chevron, ExxonMobil og Halliburton) sér langa sögu en endurteknar þjóðnýtingar í olíuiðnaði landsins hafa dregið mjög úr gróða þeirra þar. Því fer þó fjarri að um fulla þjóðnýtingu sé að ræða í Venesúela. Landið er enn háð helsta andstæðingi sínum um olíuhreinsun og fjármál, olíuviðskiptin fara fram gegnum Texas, og olíukapítalistar Venesúela eru flestir á bandi stjórnarandstöðunnar. Nú getur Bandaríkjastjórn með refsiaðgerðum hindrað að greiðslur fyrir olíuna renni til stjórnvalda í Caracas (hún mun beina þeim til Juan Guaido). En olíurisarnir vilja auðvitað greiðara aðgengi – og „hliðarstjórnin“ lofar slíku, Independent skrifaði 5. febrúar: „Væntanleg ríkisstjórn Venesúela mun leyfa erlendum einkaolíufyrirtækjum meiri hlutdeild í sameignarrekstri með ríkisrekna olíurisanum, segir útsendari Juan Guaidos til Bandaríkjanna.“
6 OLÍUDOLLARINN SEM VOPN. Á velmektardögum sínum byggði BNA upp olíudollarakerfið. Heimsviðskipti með olíu skyldu fara fram í dollurum. Punktur! Kerfið stendur en, en er mjög ógnað. Það skapar enn endalausa eftirspurn eftir dollurum. En Gaddafí og Madúró eiga það sameiginlegt að hafa stefnt á að færa olíuviðskipti sín yfir í annan gjaldmiðil (Íran og Írak hótuðu hinu sama). Slíkri stefnu svara BNA og bandamenn þeirra jafnan með efnahagsþvingunum og – ef það nægir ekki – með stríði.
7 HERNAÐARÍHLUTUN. Eðlilega kjósa heimsvaldasinnar friðsamleg „valdaskipti“, t.d. í formi „litabyltingar“ frekar en hernaðaríhlutun. Það er ákjósanlegt fyrir auðhringana að geta gengið að olíuiðnaði Venesúela óskemmdum. En reynslan frá Miðausturlöndum sýnir að þeir víkja sér aldeilis ekki undan hernaðaríhlutun ef „nauðsyn krefur“. Innrásin er alltaf (Líbíu, Sýrlandi, Júgóslavíu, Afganistan...) dulbúin sem „mannúðaríhlutun“. Hún er nú í bígerð í Venesúela. Eftir að hafa í nokkur ár þjarmað að almenningi með refsiaðgerðum bjóða Bandaríkin nú með hinni hendinni miklar matarsendingar til Venesúela. Mike Pompeo utanríkisráðherra tísti 6. febrúar: „The Maduro regime must LET THE AID REACH THE STARVING PEOPLE.“ Þetta bragð er sótt pólitíska herfræði íhlutunarsinna, í kaflann „Uppreisn alþýðu“. Seint mundi þó RÚV láta sér detta í hug að benda á svo óviðeigandi tengingar. Í þessu efni er þó staða Madúrós ósambærileg við stöðu t.d. Assads í Sýrlandi: Madúró er djúpt inni á hernaðarlegu yfirráðasvæði óvinarins.
8 VALDASKIPTABANDALAGIÐ. Á bak við kröfuna um „valdaskipti“ í Venesúela standa BNA + ESB = NATO, studd af svæðisbundnum fylgiríkjum Bandaríkjanna, „Líma-hópnum“ svonefnda með Kólumbíu fremsta í flokki en einnig Brasilíu og Perú. Munstrið var það sama í tilfelli Líbíu. Svæðisbundnu fylgiríkin þá voru Katar og Persaflóaríkin sem sendu heri og peninga til „uppreisnarinnar“. Eftir að BNA reið á vaðið með að viðurkenna Juan Guaido 23. janúar sl. settu Þýskaland, Frakkland og Spánn fram úrslitakosti fyrir Madúró sem voru nákvæmlega samhljóða eins og kópíur sendar frá einum sameiginlegum yfirmanni!
9 LÖND Í RÚST. Líbía, Írak, Sýrland voru öll lönd með tiltölulega mikla velferð áður en valdaskiptaaðgerðir hófust. Eftir á standa þau stórlega miklu verr, Írak og Líbía eru brotin og mikið til í upplausn, Sýrland stóð af sér árásina en verður lengi að gróa sára sinna.
10 ÍSLAND ER MEÐ. Ísland má sín lítils en er þó alltaf tilbúið að lýsa yfir stuðningi við eyðileggjandi valdaskiptaaðgerðir húsbændanna í BNA og NATO. Þar sem aðgerðirnar gagnvart Líbíu og Venesúela eru hér sérstaklega til umræðu þá er einn stjórmálaflokkur sem á aðild að ríkisstjórnarstuðningi Íslands við þær aðgerðir báðar: VG. Og finnst sumum hart.
Posted by þórarinn hjartarson at 4:13 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Bandaríkin, efnahagslegar refsiaðgerðir, NATO, olíudollari, olíuimperíalismi, valdaskiptaaðgerð, valdaskipti, Venesúela, VG
Wednesday, January 30, 2019
(Birtist á Neistar.is 30. jan 2019)
Fyrsta maí-ganga í Caracas 1918
JUAN GUAIDO, NÝKJÖRINN FORSETI LJÖGGJAFARÞINGS VENESÚELA lýsti yfir miðvikudaginn 23. jan, að hann væri forseti landsins. Hann fékk samstundis stuðning Bandaríkjanna, síðan stuðning þeirra ríkja í Rómönsku Ameríku sem handgengin eru Bandaríkjunum, síðan helstu NATO-velda og fleiri. Þessir aðilar kalla á „valdaskipti“ (regime change) í landinu.
KREPPAN Í VENESÚELA ER RAUNVERULEG. Alls ekki er þar hungursneyð en vöruskortur á mörgum og mikilvægum sviðum, á ýmsum nauðsynjum og meðulum. Einnig er pólitísk kreppa frá 2015 eftir að þingkosningar og forsetakosningar hafa skilað ólíkum fylgishlutföllum vinstri sinnaðarar stjórnar og hægri sinnaðrar stjórnarandstöðu.
STJÓRNAÐ UTANLANDS FRÁ. Kreppan breytir ekki því að í Venesúela erum við vitni að valdaránstilraun sem stjórnað er utanlands frá. Kreppuna í landinu má einnig skilgreina sem efnahagslegt stríð gegn landinu af hálfu hins volduga granna í norðri auk skipulegrar herferðar vestrænna auðhringa og fjármálavalds – sem hafa 1000 leiðir (á sviði viðskipta, fjármála og gjaldeyrismála, lánaþjónustu, diplómatís...) til að þjarma að einu „óþægu“ landi. Þetta bættist við skuldir og snöggversnandi viðskiptajöfnuð eftir að verð á seldri olíu landsins lækkaði snögglega úr 110 dollurum fatið í 28 dollara vegna skipulegra aðgerða Sádi-Arabíu sem kýlt hefur niður olíuverð með offramleiðslu frá 2014.
BANDARÍKIN STANDA FYRIR EFNAHAGSLEGUM REFSIAÐGERÐUM, og hafa rekið skipulegar þvingunaraðgerðir gegn Venesúela um árabil Sjá nánar. Kverkatakið er nú enn hert með frystingu á sölutekjum og innistæðum Venezúelska ríkisolíufyrirtækisins PDVSA m.m.
BANDARÍKIN LEGGJA STÓRFÉ TIL HARÐSVÍRAÐRAR STJÓRNARANDSTÖÐU innan Venesúela. Stofnanir eins og National Endowment for Democracy og USAID (báðar tengdar bandaríska utanríkisráðuneytinu og CIA) fjármagna USA-sinnaða fjölmiðla í landinu og veita alhliða stuðning stjórnarandstöðuflokkum og fjölmörgum „frjálsum félagsamtökum“ í Venesúela. Meginverkefni þeirra er að „grafa undan“, valda óstöðugleika (destabilise) með mikilli mælskulist um valdníðslu, mannréttindabrot og neyðarástand.
BANDARÍKIN HAFA ÁÐUR STAÐIÐ AÐ VALDARÁNUM og valdaránstilraunum í um 20 löndum Rómönsku Ameríku (löndin í heimshlutanum eru 27 alls!). Sjá nánar
BANDARÍKIN HAFA TILEFNI: Venesúela býr yfir stærstu olíubirgðum á plánetunni, sem sósíalistar hafa leyft sér að þjóðnýa! Sjá nánar Heimsvaldasinnar reiða þeim mun hærra til höggs sem meira er í húfi, sbr „stríðið langa“ í hinum olíuríku Stór-Miðausturlöndum, óslitið frá 2001. Venesúela er alveg „eðlilegt framhald“ af „stríðinu langa“. Valdaránstilraunin snýst öðru fremur um olíu. „Stríðið langa“ hefur gengið illa en með Venesúela í vasanum hefðu Bandaríkin og olíuauðhringarnir m.a.s. mun minni þörf fyrir olíuna í Miðausturlöndum! Aukatilefni til valdaráns: Venesúela hefur síðan 1998 (er Hugo Chavez kom til valda) skipað sér með „andspyrnuöxlinum“ (Kína, Rússland, Íran m.m.) gegn hnattrænum yfirráðum USA og Vestursins.
WALL STREET JOURNAL, einn voldugasti bandaríski meginstraumsmiðillinn, birti grein 25. janúar með yfirskrift: "Pence [varaforseti BNA] lofaði stuðningi Bandaríkjanna áður en leiðtogi stjórnarandstöðu Venesúela steig skrefið." Þar stendur m.a. um Juan Guaido: "kvöldið áður en hann lýsti sig bráðabirgðaforseta Venesúela fékk [hann] símhringingu frá Mike Pence varaforseta.“ Sjá nánar Trumpstjórnin gaf augljóslega grænt ljós kvöldið fyrir, og leppurinn Guaido lýsti sig forseta næsta dag! (Juan var í Washington í desember) Samdægurs viðurkenndi Trump svo Juan Guaido sem forseta! Fljótlega hafði Trump einnig lýst yfir að af hálfu Bandaríkjanna væru allar aðgerðir „á borðinu“ og hernaðarinnrás þar með ekki útilokuð.
VESTRÆNA BRÆÐRALAGIÐ STENDUR SAMAN. Frammi fyrir svona áríðandi heimsvaldaíhlutun stendur bræðralag vestrænna heimsvaldasinna (NATO-veldanna) sameinað, bandalag sem þjáðst hefur af sundurlyndi um skeið (sbr. mótmæli evrópskra leiðtoga við bandarískri heimkvaðningu frá Sýrlandi). Allir helstu bandamennirnir: Kanada, ESB og Bretland, Frakkland, Þýskaland, Spánn lýsa yfir stuðningi við valdatöku Guaido, ef ekki verður boðað til kosninga í Venesúela innan 8 daga. Þýskaland, Frakkland og Spánn settu fram úrslitakosti sem voru nákvæmlega samhljóða eins og kópíur sendar frá einum sameiginlegum yfirmanni!
MUNSTUR ATBURÐANNA ER KUNNUGLEGT, afar líkt og í fyrri valdaskiptaaðgerðum: í Júgóslavíu, Írak, Líbíu og Sýrlandi. Allt „óþæg“ ríki með stefnu sem samræmdist ekki hagsmunum Vestursins (sem drottnað hefur með stefnu á heimsyfirráð frá 1990). Áður en ráðist var á þau var beitt pólitískri og diplómatískri einangrun síðan var beitt efnahagslegum refsiaðgerðum og auðvitað leitað að veikleikum innanlands (verðbólga, vöruskortur, trúardeilur, þjóðernisdeilur...) og ekki síst:
FJÖLMIÐLAHERFERÐ. Umfram allt annað er „skrímslagerðin“ ómissandi, þar sem viðkomandi þjóðarleiðtoga er lýst sem harðstjóra og illmenni sem níðist á þjóð sinni og ógni umheimi (Milosevic, Saddam, Gaddafi, Assad, Janúkóvitsj í Úkrínu, Madúró..). Skrímslagerðin er meginþáttur í heimsvaldasinnaðri árás. Ef vel er leitað finna íhlutunarsinnar tilefni til „mannúðaríhlutunar“. Meginstraums-fjölmiðlun á Vesturlöndum er afskaplega miðstýrð, ekki síst þegar kemur að „átakasvæðum“. Sú mötun drottnar í hinum vestræna „hugarheimi“ og hefur enn gríðarlegt hnattrænt vald. Ekki nóg með það: Fjölmiðlarnir eru meginverkfæri valdbeitingar og stríðs.
FORASETAKOSNINGARNAR Í VENESÚELA 2018 VORU UMDEILDAR, með undir 50% þátttöku, þar sem stjórnarandstaðan hundsaði þær. Þátttakan var samt ekki minni en í mörgum vestrænum lýðræðisríkjum, og Nicolás Maduro hefur t.d. hærra hlutfall kjósenda á bak við sig en Donald Trump. Aðlatriðið er þó að það er ekki Bandaríkjanna eða annarra erlendra heimsvaldasinna að skera úr um framkvæmd kosninga í Venesúela. Það er málefni heimamanna. Aðgerðir Maduros gegn þinginu má gagnrýna alvarlega. En það eru ekki áhyggjur af lýðræðinu sem stýra ákvörðunum í Washington (eða Bussel). Umhyggjuna þar á bæ fyrir lýðræði og mannréttindum erum við farin að þekkja. Hún er nákvæmlega eins mikil og hún var gagnvart Afganistan, Írak, Líbíu, Sýrlandi eða Úkraínu. Hvaða umhyggja er það? Hún heitir heimsvaldastefna.
HVAÐ GERIR ÍSLAND? Enginn hefur tekið upp málið á Alþingi Íslendinga. Guðlaugur Þór Þórðarson segir „óstjórn, meingallaða hugmyndafræði og ofbeldi“ einkenna stjórnarfar Venesúela: „Ástandið í Venesúela er algerlega ólíðandi og við höfum tjáð okkur um það á vettvangi mannréttindaráðs Sam-einuðu þjóðanna.“ (Mbl. 24. jan) Tónninn boðar ekkert gott. Og hjá frjálslyndum vinstrimönnum er hvorki fullveldi né heimsvaldastefna tískuorð.
VIÐ ÞURFUM EKKI AÐ ELSKA MADÚRÓ. En við þurfum að sjá að Jan Guaido er lítið verkfæri voldugri afla. Hagsmunirnir bak við valdaránstilraunina eru hagsmunir olíuauðhringa og vestrænnar fjölþjóðlegrar fjármálaelítu. Mestu ræningja heimsins.
Posted by þórarinn hjartarson at 10:31 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Bandaríkin, fjölmiðlaherferð, Guaido, Madúró, NATO, olíuimperíalismi, Rómanska Ameríka, valdarán, valdaskiptaaðgerð, Venesúela
Monday, January 21, 2019
Rauðir minningardagar í Berlín
(birtist á Neistum 16. jan 2019)
Fulltrúar Alþýðufylkingarinnar í minningargöngu Rósu Luxemburg og Karls Liebknecht í Berlín.
Um miðjan janúar árlega safnast kommúnistar og sósíalistar margra landa saman í Berlín og ganga þar fjöldagöngu til minningar um uppreisn alþýðu, „ófullgerðu byltinguna“, sem brast á í nóvember 1918 en var kæfð með miklu ofbeldi í janúar 1919. Þann 15. janúar það ár voru helstu leiðtogar byltingarinnar, Karl Liebknecht og Rósa Luxemburg, myrt og þúsundir verkamanna í framhaldinu. Þar sem nú er öld liðin frá atburðunum var meira haft við en venjulega í Berlín.
Vésteinn Valgarðsson var þar
Á aldarafmælinu, 15. janúar, birti Vésteinn svohljóðandi fésbókarfærslu:
„Í dag er slétt öld frá því hvítliðar/fasistar myrtu Rósu Luxemburg og Karl Liebknecht, aðalleiðtoga þýskra kommúnista, og brutu þar með á bak aftur þýsku nóvemberbyltinguna, ófullgerðu byltinguna. Þessi morð voru framin með vitund og velþóknun Eberts og annarra krata í ríkisstjórn.
Í fyrradag gengu mörgþúsund manns í árlegri minningargöngu um Rósu og Karl, þar á meðal við nokkur frá Íslandi. Þessi árlega ganga er stærsta reglulega samkoma kommúnista í Evrópu, ef ekki heiminum. Gengið er frá Frankfurter Tor, um 4 km leið að minnisvarða sósíalista, þar sem margir frægustu píslarvottar og leiðtogar þýskra sósíalista eru grafnir.
Á laugardaginn var stór ráðstefna sem við fórum líka á. Og á fimmtudag og föstudag fórum við á söguslóðir, Landwehrkanal þar sem Rósu Luxemburg var kastað út í eftir að hafa verið skotin. Ekki er vitað hvort hún var með lífsmarki þá, en það var hún að minnsta kosti ekki þegar hún var slædd upp úr síkinu nokkrum dögum seinna.
Við skoðuðum líka Treptower Park, til minningar um Rauða herinn sem frelsaði Berlín undan nasistunum. Og styttuna af Marx og Engels.
Þetta var góð ferð.“
Posted by þórarinn hjartarson at 3:36 PM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Karl Liebknecht, kommúnismi, kratismi, Rósa Luxemburg, sósíalísk bylting, Þýskaland
Monday, January 7, 2019
2018 var gleðilegt ár í Sýrlandi
(birtist í Neistar.is 7. jan 2019)
Damaskus aftur örugg borg. Gleðilegt jólahald
„Stríðið langa“ í Stór-Miðausturlöndum hófst 2001. Helstu vígvellir: Afganistan, Írak, Líbía og Sýrland. Barist er um yfirráðin í heimshlutanum og er það hluti af tafli um heimsyfirráð. Nýjasta stóra lota stríðsins er háð í Sýrlandi og hún er langt komin. Miklar og gleðilegar breytingar urðu í Sýrlandsstríðinu á árinu og stórtíðindi nú síðast í desember:
1) Donald Trump boðaði 19. desember heimkvaðningu bandarískra herja frá Sýrlandi. Átök eru þó veruleg um málið í Pentagon, varnarmálaráðherra Mattis hefur sagt af sér og Trump hefur nú hægt á heimkvaðningunni miðað við fyrstu yfirlýsingar.
2) Tyrkir og Rússar funduðu á hæsta pólitíska plani 29. desember um samstilltar aðgerðir í Sýrlandi gagnvart bandarísku heimkvaðningunni. Þar skal „fullveldi Sýrlands“ haft að leiðarljósi. http://www.hurriyetdailynews.com
3) Sama dag barst sú fregn að kúrdnesku herirnir SDF/YPG (og flokkurinn PYD) sem haldið hafa hinum hernaðarlega mikilvæga bæ Manbij í norðri hefðu beðið Sýrlandsher um að koma og yfirtaka stjórn bæjarins. http://www.kurdistan24.net Aðskilnaðar-Kúrdar óttast tyrkneska innrás miklu meira en þeir óttast Assadstjórnina. Þetta boðar mjög trúlega að Kúrdarnir muni opna fyrir sömu lausn mála í Norðaustur-Sýrlandi.
4) Sameinuðu furstadæmin og Bahrain opna nú sendiráð sín aftur í Damaskus. Ennfremur er Sýrlandi víst boðið aftur í Arababandalagið sem landinu var vísað úr 2011. Írak til dæmis hefur lýst yfir stuðningi við það og Saudi Arabía hefur sagt að það muni ekki snúast gegn því. https://www.almasdarnews.com
Umskiptin hjá bandarísku herstjórninni eru mikil og söguleg, gangi þau fram sem horfir. Sömuleiðis hjá Tyrkjum og Sádum sem til þessa hafa notfært sér stríð Vestursins gegn Sýrlandi til að þjóna eigin stórveldisdraumum (fyrir Sáda er stríðið gegn Sýrlandi liður í veikingu Írans).
Hvað er í gangi? „Jólagjöf til Pútíns“? Hrossakaup við Rússa? Uppgjöf fyrir harðstjóranum Assad? Svik Trumps við bandamenn sína í NATO? Svik við lýðræði og mannréttindi? Svik við Kúrda? Skýringar stuðningsmanna stríðsins gegn Sýrlandi eru margar og margvíslegar. Fram stíga riddarar „vestrænna mannréttinda“ sem berja sér á brjóst og tala um svik við einhvern dularfullan málstað í Sýrlandi. En málið er einfaldara. Nærtækasta skýringin er að stefnubreyting Trumps sé „sigur raunsæis“ í Washington, m.ö.o. að um síðir sé horfst sé í augu við staðreyndirnar á vígvellinum: Hernaðarlega er stríðið töpuð skák.
Posted by þórarinn hjartarson at 4:05 AM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Bandaríkin, Donald Trump, Hasaka, James Mattis, Kúrdar, Sýrland, Víetnam
Sunday, December 23, 2018
(birtist á Stríðið í Mið-Austurlöndum 23. des 2018)
Donald Trump og James Mattis fráfarandi varnarmálaráðherra
Donald Trump og bandarísk yfirherstjórn sem nú hernema norðausturhéruð Sýrlands hafa sent tilkynningar um heimkvaðningu heraflans. Innri átök eru vestur þar og „mad dog Mattis“ segir af sér. Aldrei mun Donald Trump teljast til bandamanna andheimsvaldasinna, hann fer fyrir herskáasta ríki heims. En í kosningabaráttunni 2016 kallaði Trump einmitt á heimkvaðningu frá Sýrlandi. Þá benti ég á að Trump gerði út á "..utanríkisstefnu "raunsæis" sem viðurkennir að hernaðarleg heimsyfirráðastefna USA er að lenda í strandi ellegar heimsstyrjöld - og að treysta þurfi á aðrar leiðir til að bjarga heimsveldinu." Trump hefur oft síðan snúið kápunni eftir ríkjandi vindi hnattvæðingarelítunnar (sem er líka stríðsfylkingin). En þessi síðasta stefnubreyting hans (ef hún endist) er merki um að hluti bandarísku elítunnar horfist af raunsæi í augu við það að staða BNA í heiminum er breytt og óbreytt utanríkisstefna leiði óhjákvæmilega út í katastrófur og botnlausa mýrina. En RÚV leggur hins vegar megináherslu á að viðsnúningur Trumps í Sýrlandi væri svik við oss bandamenn BNA!
Aðalástæða umræddrar stefnubreytingar er að Bandaríkin ásamt NATO-veldunum og Persaflóafurstunum eru að tapa stríðinu gegn Sýrlandi. En Íslenskir fjölmiðlar eru heilt yfir gagnrýnir á þessa stefnubreytingu. Leggja m.a. áherslu á að með henni séu Kúrdar yfirgefnir. Sem er út af fyrir sig rétt.
Þetta stríð hefur aðallega verið háð gegnum staðgönguheri. Annars vegar með hjálp hinnar broguðu fylkingar íslamista sem hefur nú nokkurn veginn einangrast í Idlib-héraði. Hins vegar er það herinn SDF (með Varnarsveitir Kúrda YGP sem uppistöðu )sem hefur í þessu stríði fyrst og fremst verið fótgönguher austan Efrats fyrir Bandaríkin og  „Bandalagið gegn ISIS“. Óvænt ákvörðun Trumps um að kalla heim herina setur Kúrda vissulega í erfiða stöðu. Þá stöðu hafa Kúrdar því miður skapað sér sjálfir með því að gerast bandamenn Bandaríkjanna í streði þeirra að sundurlima Sýrland. Kúrdar sannreyna enn og aftur að heimsvaldastefnan er svikulastur vina. Ef Kúrdar hefðu viljað semja við Sýrlandsstjórn fyrir ári eða tveimur um aukna sjálfsstjórn hefðu þeir verið allgóðri samningsstöðu – en hún er miklu lakari nú.
Posted by þórarinn hjartarson at 4:36 PM No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: Bandaríkin, Donald Trump, James Mattis, Kúrdar, Sýrland
Subscribe to: Posts (Atom)
"arabíska vorið" "verndarskylda" „mannúðarinnrásir“ 11. september Afganistan Afríka Afrin AGS Air Atlanta Al Kaída Al Qaeda al-Nusra Aleppo Aleppó Alþingi alþjóðahyggja auðmagnsins Alþýðufylkingin ameríkaníseríng Amnesty International andheimsvaldastefna Annað alþjóðasambandið Arion banki áróðursstríð ASÍ auðvald Austur-Ghouta Bandaríkin Bandaríkjaher bandaríski flotinn Blokkin Bosníustríð Bretland Brexit BRICS Brookings-stofnunin Brynjólfur Bjarnason CIA Damaskus DIA dollarinn Donald Trump Douma dulbúin innrás EES efnahagslegar refsiaðgerðir efnavopn einkavæðing eiturgas Eldmessa Erdogan ESB evran evrukreppan Eystrasaltslönd fasismi ferðabann fjármálavæðing fjölmenningarstefna fjölmiðlaherferð fjölmiðlaveldið Fjölþjóðaliðið gegn ISIS fjórfrelsi flotaæfing flóttamenn friðarbarátta friðarhyggja friðarverðlaun friðunarstefna frjálshyggja frjálslynd heimsvaldastefna frjálslyndi fullveldi gagnbylting gildisauki glundroðaveldið Goldman Sachs Grikkland Guaido Guðlaugur Þór Þórðarsson Gúlag hægri öfgastefna hægripopúlismi hakk Harry Truman Hasaka heilaþvottur heimsríkisstjórn heimsstyrjöld Heimssýn heimsvaldastefna heimsyfirráð heræfingar hernaðarstefna hernaðarútgjöld Hillary Clinton Hitler hnattræn elíta hnattræn herstjórnarlist hnattvæðing hnattvæðing eða heimsvaldastefna hreinsaniranr miklu hryðjuverk hryðjuverk undir fölsku flaggi hryðjuverkamenn hungursneyð Hvítu hjálmarnir Icesave Idlib íhlutunarstefna Írak Íran ISIS íslamismi íslamistar Íslamska ríkið íslenska krónan Ísrael Ítalía James Mattis Jemen jíhadistar kalda stríðið kapítalismi Karl Liebknecht Katar Katrín Jakobsdóttir Keflavíkurhestöðin Kerry keynesismi Khan Sheikhoun Kína kjarasamningar kjarni og jaðar kjarnorkuvopn Komintern kommúnismi kommúnistar Kórea kosningar kratismi kreppa Kúrdar landnám leki Lenín Lettland leyniþjónusta Líbía litabyltingar loftferðabann lögregluríki Madúró mannúðaríhlutanir mannúðarinnrásir mannúðleg heimsvaldastefna marxísk hagfræði marxismi MH17 Mið-Asía miðaldir Miðausturlönd Mosul Múslimska bræðralagið nasismi NATO NATO-veldi Norður-Kórea Norðurskautssvæðið norðurslóðir nútímaþrælar ný nýlendustefna nýja NATO nýlendustefna Obama Obama og Steingrímur októberbyltingin olíudollari olíuimperíalismi Oliver Stone OPCW öryggissvæðið á Keflavíkurflugvelli Osama bin Laden öxulveldi hins illa pacifismi Pakistan Palmyra Panamaskjölin persónunjósnir Pólland Pútín ráðherrasósíalismi RAND Corporation rasismi refsiaðgerðir gegn Rússum ríkislögregla Ríkisútvarpið Rómanska Ameríka Rósa Luxemburg Rúanda Rúmenía Rússland RÚV Sádi-Arabía SALEK Sameinuðu þjóðirnar samfylking samningsréttur Samtök hernaðarandstæðinga Sarajevo seinni heimsstyrjöldin Seymour Hersh SHA sjálfsákvörðunarréttur sjómannaverkfall skattaskjól Skripal söguendurskoðun Sómalía sósíalísk bylting sósíalismi Sósíalistaflokkurinn eldri Sovétríkin Spánn stækkun ESB Stalín stalínismi stéttabarátta stríð gegn hryðjuverkum stríð gegnum staðgengla stríðsvæðing sundurlimun Sýrlands Svarfaðardalur svarti dauði sviðssett hryðjuverk Sýrland SÞ taktík Thatcherismi Theresa May TISA Tony Blair tótalitarismi TPP Trident Juncture TTIP Tyrkland Úkraína undirróður USA og ESB USAID utanríkisstefna Íslands útlagaríki útþensla NATO valdahroki valdarán valdaskiptaaðgerð valdaskipti Vanessa Beeley Veldið Venesúela verkalýðsbarátta verkalýðshreyfing Evrópu verkalýðsstéttin Vestur-blokkin Vesturveldin VG viðskiptabann Víetnam vígvæðing vinnumarkaðsumbætur vinsrimennska vinstrikratisminn vinstrimennska vopnaflutningur vopnuð uppreisn wahhabismi Winston Churchill þjóðernishyggja þjóðríkið Þríeykið Þýskaland
View my complete profile
Pompeo boðar aukin hernaðarumsvif á norðurslóðum
„Valdaskiptaaðgerðir“ – Venesúela og Líbía
Simple theme. Powered by Blogger.