is is hbs_lat en is is ceb pt ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb en ceb is ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb ceb is ceb ceb ceb ceb ceb ceb is ceb ceb ceb is ceb is is is ceb vi is ceb ceb ceb is vi ceb de ceb ceb is ceb ceb ceb ceb ceb ceb is ceb is ceb is ceb ceb ceb is ceb is en is ceb ceb is is ceb ceb ceb ceb is ceb ceb ceb is is ceb ceb ceb ceb is ceb ceb is is is is is is ceb is is is is is is is is is ceb is is is ceb is is is is is is is is is is is is is is ceb is is is ceb is ceb is is ceb is is is is is is is is is is is is ceb is ceb is is en is is ceb vi ceb ceb ceb ceb is is is is is is is is is is is is is is is is is sk is et is en de et cs cs is pt cs de tr cs sv cs cs cs hbs_lat da is is is hu is hu is is is sv is is en is en sk pl sk hu es en hu is ceb is is hu is sv is nb is is sk is is is hu is is is is is is ceb is is is is is is is sq is en tr is is is is is is is is is is is is is is is is is is is en is is is en is is nb nb nb is sv sv sv en sv nb nb nb is sv nb nb is is is et is hu is sv is nb is is is is is ceb is ceb ceb is is is is sq is is is cs is is is is en is is is is is is is is is sk fr is is la sk en is is sk fr is is is is sk is is sk fr is is is is sk is sk is is sk fr is is is sk en is sk is is sk fr is is is is sk en is sk is is sk fr is is is is sk en is is is is et is en
c. Rímnaþáttur | Kvæðamannafélagið Iðunn
Fimmtánda ríma – Braghent
Sextánda ríma – Valhent
Sautjánda ríma – Stuðlafall
Átjánda ríma – Vikhent
Nítjánda ríma – Afhent
Tuttugasta ríma – Stúfhent
Formannavísur úr Víkursveit 1898, eftir Þórð Þórðarson Grunnvíking
Jesúrímur eftir Tryggva Magnússon
Kosningaríma 1912, eftir Guðlaug Guðmundsson
Króka-Refs Rímur eftir Hallgrím Pétursson
Rímur af Tístran og Indíönu
1. Kveðskapur í sögulegu samhengi.
2. Kveðandi. – Skilgreiningar.
3. Að læra að kveða, eða að bæta sig í listinni.
4. Að undirbúa dagskrá
Silfurplötur Iðunnar gefnar út.
Samhliða rímnaháttunum lifðu hinir fornu bragir og þó einkum hrynhenda. Mest var ort út af helgisögum eða slíku efni. Lilja er talin ort um miðja 14. öld, eða um líkt leyti og Ólafsríma. Eysteinn Ásgrímsson, höfundur Lilju, hefur verið andríkur maður og mikið skáld, og hefur kvæðið mikil áhrif. Í Lilju eru braglýti og rangar áherslur meira en gerist í eldri kvæðum, einnig það hefur haft sín áhrif.
Háttalykill Lofts ríka er ortur í byrjun 15. aldar. Þar eru notaðar kenningar. Ástarljóð þetta hefur vafalaust svifið mjög á rímnaskáld 15. aldar. Einnig bragskrautið.
Dansahættir og annað slíkt hefur einnig orðið lífseigt, og gætir þess alla tíð, einkum í viðlögum kvæða.
Alltaf hafa svo komið fram nýir hættir, einkum við sálmalög. Eftir siðaskipti barst hingað margt af nýjum brögum og var mikið þýtt af sálmum. Oft var þetta illa rímað og sumt vanstuðlað, en áherslur rangar. Þá spilltist mjög öll braglist, en þó meira síðar.
Á 18. öld var ort mikið af rímum, og jafnframt tíðkuðust aðrar ljóðagreinar. Þá var skáldamáli mjög hrakað, en þó fóru sumir vel með kenningar, og má nefna séra Þorstein Jónsson á Dvergasteini; hann fór snillilegar með kenningar en flest önnur rímnaskáld hafa gert.
Jón Þorláksson og mörg af skáldum 19. aldar fluttu nýjan skáldskaparanda í landið, en afræktu rímurnar. Þó nutu rímur enn vinsælda hjá alþýðu, enda komu nú fram höfuðkempur í rímnagerð, þar sem voru Sigurður Breiðfjörð og Bólu-Hjálmar. Rímur Hjálmars voru kjarnyrtar og kenningar snjallar, bragir fallegir, en ekki samdi hann nýja hætti. Rímur Sigurðar eru víða listavel ortar, lýsingar snjallar, kenningar stundum góðar og fimlega ort. Hann fann marga nýja hætti. Ekki rýmdi Sigurður burt ágöllum eldri rímna, en að mörgu fegraði hann rímnastílinn. Hjálmarskviða Sigurðar Bjarnasonar er snjallt kveðin, af heitri tilfinningu og naut mikillar hylli, en Sigurður dó fyrir aldur fram.
Símon Dalaskáld orti margar rímur og að sumu leyti góðar, fyndnar og létt kveðnar. Ekki var Símon frumlegt skáld og notaði fáa hætti. Símon færði stundum sögurnar í skáldsagnargervi, þegar hann orti, og var það fágætt í rímum áður, þó fór Sigurður Breiðfjörð einatt frjálslega með efni sinna rímna.
Matthías orti rímur af fljúgandi mælsku, en markaði ekki nýja stefnu.
Alþingisrímur Valdimars Ásmundssonar og Guðmundar Guðmundssonar voru léttilega ortar og bráðskemmtilegar, en fullar af braglýtum, eins og tíðkazt hafði.
Ólafs ríma Grænlendings eftir Einar Benediktsson er meistaraverk, en ekki hafði hún tilætluð áhrif að auka vinsældir rímna.
Oddsrímur Magnúsar Stefánssonar eru hnittilegar og góður viðauki spaugrímna, en þær hafa verið ortar allt frá fyrstu rímnatímum.
Enn eru nokkuð ortar rímur, og eru enn líkur til, að þær eigi sér viðreisnar von, ef vel er á haldið. Ekki má kasta niður braglist hinna eldri rímna, en sneiða mætti hjá dýrustu háttunum.
Rímur hafa oft verið ortar þannig, að þær hafa skáldskapargildi. Nefna má Úlfarsrímur Þorláks Guðbrandssonar, ortar í byrjun 18. aldar; þar er ort í nýstárlegum anda og gætir mjög fornmenntastefnu. Skáldlegt flug er í sumum köflum rímnanna. Alþýða kunni vel að meta slíkt lífsmark, og urðu rímurnar vinsælar.
Flest höfuðskáld þjóðarinnar frá Eysteini Ásgrímssyni til Bjarna Thorarensens, að hvorugum meðtöldum, hafa ort rímur. En þeir menn, sem líklegastir voru til að endurreisa þær í nýjum stíl, þeir létu það ógert; það voru Jónas Hallgrímsson, Þorsteinn Erlingsson og Stephan G. Stephansson. Þeir ortu þó margt undir rímnaháttum, einkum Þorsteinn og Stephan.
Enn yrkja Íslendingar undir sínum fornu bragarháttum og eftir stuðlareglum, enda ekki talið með ljóðum það, sem óstuðlað er.
Ég held, að lausavísan sé hér einhver vinsælasta ljóðagerð og hafi raunar verið það lengi. Einmitt í vísunum er að finna margt það, sem bezt og fegurst hefur verið ort. Þrátt fyrir mörg og góð ljóðskáld á síðustu áratugum, þá get ég trúað því, að þetta sé einkum tímabil vísnanna, og endilega held ég, að þeim sé yfirleitt helst lífvænt af því, sem ort er nú á landi hér. Vísan er alls staðar viðeigandi, í sorg og gleði, blíðu og stríðu. Þar birtist ást og hatur,  von og kvíði.
Mörgum hefur vísan bjargað frá hugstríði og víli.
Enn mætti rímnagerðin þróast samhliða lausavísunum, en þá mun hún verða nokkuð með öðrum hætti en fyrr, einfaldari og brotaminni. Í rímnaháttum er slík fjölbreytni, að þar má finna hina léttustu bragi, svo sem afhendingu, og allar götur þaðan upp í sléttubönd og fleiri bragþrautir. Nálega hver maður getur sett saman einfalda vísu og fundið hvort rétt er ort, þótt ekki leiki öllum skáldskapur á tungu. Einmitt upp úr slíkum þjóðarkveðskap vaxa meiriháttar skáld.
Haustferð Iðunnar er 1. september í ár
miðv. 3. okt. kl. 19:00
laug. 10. nóv. kl. 14:00–15:30
miðv. 5. des. kl. 19:00
föst. 5. okt. kl. 20:00
föst. 9. nóv. kl. 20:00
föst. 7. des. kl. 20:00
þriðj. 16. okt. kl. 19:00
þriðj. 13. nóv. kl. 19:00
þriðj. 11. des. kl. 19:00
Þjóðlagasamspil með kveðskap – Stofan
fimmt. 18. okt. kl. 20:00
fimmt. 15. nóv. kl. 20:00
fimmt. 13. des. kl. 20:00
1. Kveðskapur í sögulegu samhengi.
2. Kveðandi. – Skilgreiningar.
3. Að læra að kveða, eða að bæta sig í listinni.
4. Að undirbúa dagskrá
Dagskrá Iðunnar haustið 2018
hoskibui um Rímur, siglingarvísur og kveðskapur
Gunnar um Rímur, siglingarvísur og kveðskapur
Guðný Guðmundsdóttir um Kvæðakvöld Iðunnar 2018
Guðný Guðmundsdóttir um Haustferð Iðunnar, 2. september 2017
Guðný Guðmundsdóttir um Haustferð Iðunnar, 2. september 2017
Við erum á fésbók
Proudly powered by WordPress.