is is is sv is es es en is en es is is is is is is is is is is en is is is is is fi is is is is is is is is is is is is is is is hbs_lat is is is is is is is is is is en hu pl is is is is is is is is is nb en pt is is is is en is is cs jv is is is en is is de is en is is is is is is is is is sv en is is is is is is is is is is is is is is is en pt is sk en is pt is is pt is pt is sk fr is is is is en is is fr is is is fr is is is is sk is pt is is sk fr is is is is is en is sk is is sk fr is is is is is en is sk is la sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is fr is is is is is en pt is is is sk fr is is en en en is is is is is
ágúst 2008 – Þörf – Vani – Líðan
Jæja komin heim úr síðustu tjaldvagnagistingunni þetta árið vænti ég. Voru í 50 ára afmæli í Keflavík og sváfum í vagninum – og ég svaf svona líka dáindisvel. Elska vagninn minn, ójá.
Kom svo heim og hreinsaði hundahár og borðaði þokkalega skynsamlegan mat…
Sit svo hér núna og einbeiti mér að því að telja mér trú um að það sem ég sé að telja mér trú um sé kjaftaæði bull og vitleysa – þe löngunin í að maula eitthvað.
Fráhaldið mitt átti að byrja í gær – nammi – en ég borðið lófafylli af súkkulaðirúsínum í boðinu -og ég fékk mér kökusneið – svo fráhaldið mitt byrjar í dag – á nýjan leik. Það mun ganga á ýmsu – en nú er ekkert um það að ræða að vera eitthvað bullustumpast í þessu.
Leggja æfingaáætlunina á minnið og haga sér eins og það tröll sem ég er. Blaðburður í fyrramálið og matur í löngum bunum tekinn í skólann svo ekki sé verið að borða nammi, kökur, ost og hvur veit hvað þar dægrin löng.
Og svo þarf ég að losna við bjúg – nú þegar ég hef giftingahringinn þá finn ég betur þegar ég er með bjúg – vissi ekki af honum fyrr en – ég er sem sagt pínu eitthvað þrútin.
Og nýju fötin eru svo skemmtileg – buxurnar gera mig næstum eins og manneskju í laginu ;-).
Og ekki er ég að fara að borða – onei –
Saumavélin mín er biluð – muna að fara með hana í viðgerð.
einhvers konar sérkennileg klikkun amk ;-).
En ég sakna nú svoldið hennar Ingu sem vann og vann og vann og vann og vann og vann og vann og vann og var ógeðslega góð í því. Og það skilaði nú meiri sælunni og það var ekki rúm til að gera neitt annað. Bara vinna og vinna og vinna og vinna og vinna og vinna – og vera góð í sínu fagi.
En þó maður hafi kunnað svona vel við þá Ingu – þeas þó ég hafi kunnað svona æææægilega vel við hana þá var hún víst sjálfri sér svolítið vond…
…og Palli var ekki nærri eins hrifinn af henni og líkamsræktartröllinu sínu… segir það vera blíðara, umburðarlyndari og svona heldur notalegri. Ætla nú ekki að segja ónefndum sjúkraþjálfara það sem hefur haldið því fram allan tímann…. o nei!
Er nú ekki búin að kaupa það sjálf ó nei. Ég er sko í heimsókn hjá vinnualkanum – og kann svona ægilega vel við mig. En það má vá víst ekki standa lengi. Sigh.
Ég fór í sjúkraþjálfun í dag – jamm. Fæ að vera þar svo lengi sem ég er að gera eitthvað af viti…
Á að skrifa matardagbók og æfingaáætlun. Sem ég náttúrulega kann veit og vil. Það er bara eitthvað svo skritið í kolli mínum varðandi mat. Ég held ég hafi ekki aaaalveg fullkomna stjórn á honum í augnablikinu en við skulum sjá hvað gerist á morgun þegar ramminn er kominn og svona ægilega fínn líka. Ég þarf að vísu að fara í 50 ára afmæli og drekka smá vegis – en annars ætti ég bara að vera góð… ÆTTI.
Nú þarf að setja sér markmið – sjá það fyrir sér. Stefna á það því maður vill þetta, ætlar og skal.
Varðandi æfingaplanið þá hreinlega finnst mér það óbærileg tilhugsun að fara inn í verkina, pínuna og heltið á ný. Mér dugar svo sannarlega hnéð og mjaðmaverkirnir, stirðleikinn og það allt saman – sem svo ætti að verða mér hvatning til að léttast. Jamm… Skrítinn þessi haus. En gott að byrja skipulagið á ný.
Ég er nú samt búin að vera dugleg í sumar – í styrk í júní og svo hjólað og gengið, synt og gengið meira í júlí og gengið í ágúst. Ég hef ekkert setið og gert ekki neitt – en skipulögð hreyfing – það er sko aðalorðið sem sagt – skipulögð hreyfing hefur verið lítil í ágúst. Jamm
Og mataræðið hefur verið mjög mótþróaþrjóskuröskunar skotið – það get ég svarið.
En svona lítur þetta nú út:
Mogginn og 24 stundir borið út daglega 45 mínútur – mánudagur til laugardags – 2 sinnum á laugardag. Auk þessa:
Mánudagur – langur vinnudagur. E.t.v. pottferð á Selfossi eftir gönguna – byrja ekki að kenna fyrr en klukkan 10.
þriðjudagur – styrkur – lyftingar og stutt brennsla – fundur í Reykjavík
Föstudagur – unnið til 14:00 og þá farið í sund og svo sjúkraþjálfun klukkan 15:30.
laugardagur 2×45 mín í göngu
Ég vona bara að ég komist í gegnum blaðburðinn. Ég veit að hann á eftir að skila mér góðu – en ég veit líka að ég á eftir að finna fyrir því – þetta er samt ekkert mikið meira en þegar ég labbaði með Bjart í vor og haust. Kannski get ég líka verið eitthvað á hjólinu – það léttir á líka. En hvernig hann Bjartur minn á eftir að haga sér veit ég ekki – en mér finnst óhugsandi að ganga nema hann sé með í för.
Aha hvað mér líður betur að vera búin að ákveða þetta allt saman… veit að það er minna mál að gera þetta þegar ég hef ákveðið þetta.
Mataræði – hafa ávexti og grænmeti í skólanum í kaffinu – og shake klukkan 15:30 – með banana og klaka – hafa blenderinn í skólanum. Borða hádegismat í skólanum – minnka skammtinn því ég er með shakinn og ávextina/grænmetið.
Og ekkert með það – sykurát verður að fara út og þar með coke light. Ekkert hump pumph prump sjálfsstjórn eitthvað – og út með söknuðinni. Hvað með það að sakna hvers? Ingu vinnualka sem sinnti vinnunni sinni betur en öllu öðru? Sigh
En sem sagt markmiðin komin í hús – Inga 40 kílóum léttari. Hreyfing og mataræði þar sem engin sætindi læðast að. Jamm
Ég fékk mér ótrúlega fín föt í dag. Það var MJÖG skemmtilegt – það get ég sagt ykkur.
Klisja eður ei – gott trix samt.
Ég er búin hugsa mér að skrifa lista yfir allt það sem ég er ekki að gera rétt svo ég átti mig nú áreiðanlega alveg klárlega á því öllu saman.
…því það er náttúrulega helsta hættan að ég sjái ekki hvað ég er mikill bíb!
En sem sagt maður þarf að sjá hetjuna í sjálfum sér – vinna með henni en ekki bíb.
Sem sagt hið góða í stöðinni er að ég ætla að setja upp æfingaáætlun og ég er að fara til sjúkraþjálfarans og eiga samræður um lífstílsbreyingu Ingveldar.
Nú og ég ætla ekki að verða vinnualkanum í mér að bráð – heldur þvert á móti. – Amk ekki láta hann gjörsigra mig – eins og mér þætti það nú þægilegt…
Svona er ég nú mikil hetja!
Og svona skiptir nú máli að bíba allt þetta bíb bara út og byggja á hinu.
Þó maður hafi næstum átt bíbbíbbíb dag sinn á kennsluferlinum í gær.
Þýðir lítið að byggja líf sitt á því sem er að. heldur bognar undirstöður það.
Sumir dagar – sumir dagar hreinlega virka ekki. Þetta er næstum svoleiðis dagur.
En ég fór í gær að fagna landsliðinu mínu og það var yndislegt, dásamlegt, frábært.
Ég er mjög glöð yfir því – jamm
þá held ég að ég fari að gera eitthvað í mínum málum skipulagslega séð og einbeitarlega séð!
…einhvern tímann á næstunni amk…
Hef komist að því að ég hef engan tíma til neins nema vinna. -Sofa smá og vinna svo meira. Eða er það það sem mig bara langar…
Ferð mín er eins og leið manns á Olympíuleika var einhvern tímann sagt…
…og þá sagði annar að maður þyrfti bara að sjá gullið fyrir sér og þá…!
En ég fer að fá gleraugu bráðum og þá sé ég nú allt skýrar! Svona ef ég næ að leysa þau út – híhí
En sem sagt ef ég vil og treysti mér til þá stendur mér ýmislegt til boða …
Hvað er stórt og hvað er stórast?
Einu sinni sungu Þjóðverjar – Þýskaland Þýskaland ofar öllu – en því hefur verið breytt þar sem slík þjóðernishyggja leiddi heila heimsálfu og rúmlega það í ægileg vandræði.
Okkur er tíðrætt um litla Ísland (Norðmenn tala alltaf um litla Noreg líka og eru þeir þó heldur fleiri en við) – fámennið, höfðatöluna og metin öll sem hún færir okkur – og víst er um að engin þjóð svo fámenn hefur átt fulltrúa á palli í hópíþrótt og það er í sjálfu sér fréttaefni – jafnt í Ástralíu sem Bandaríkjunum. Það er líka ástæðan fyrir því að allir vilja lenda á móti okkur í riðlakeppninni og úrslitunum – við erum jú bara Ísland. Erfitt að bera mikla virðingu fyrirfram fyrir svo litlu ör-ríki.
Dorrit blessunin sem hefur skorað ekki færri stig en allt liðið til saman hjá íslensku þjóðinni var orðin svolítið þreytt á þessu tali og vill að við förum að líta á okkur með öðrum gleraugum en þeim að vera svo lítil að allur árangur sé hreint undraverður. Við eigum að hugsa stórt. – Enda þó við séum ekki stærsta þjóð í heim þá getum vel verið sú stórasta og verið auðmjúk, æðrulaus og þakklát um leið. Hættum að hugsa neikvætt – bípum það allt saman.
Bípin hans Ólafs falla nokkuð vel að hugaræfingum mínum þessa dagana. lífa í núinu, velja, sjá fyrir sér markmiðin – annars gerist ekki neitt. Trúa á eigin mátt, samferðarmannanna og um leið treysta á æðri mátt sem við finnum í hverju einu sem okkur þykir best henta. Gott viðtal við Rope Yoga manninn í Mogganum í dag – man aldrei hvað maðurinn heitir en ég er alltaf að rekast á hann við og við á ferð minni í fjölmiðlaheimum og ég bara veit að það sem hann segir – er eitthvað sem ég á að tileinka mér.
Og Morfeusinn hans Óla er úr Matrix – myndunum en ekki goðafræðinni. Morfeus sá ræður hvort hann er í raunveruleikanum eða í sýndarheimi einhverjum. Sigh skil ekkert í þessu – er ekki mikil Matrix pæja satt að segja, frekar en Hringadróttinsgella eða Harry Potter aðdáandi. Er ekki mikið fyrir ævintýrin þau.
Ég er komin í vinnuna og er með nokkurn lista af verkefnum sem þarf að sinna enda heil kennsluvika framundan og ég veit ekki hvernig morgundagurinn verður – að minnsta kosti tókst mér að gera ekki nokkurn skapaðan hlut í allan gærdag – eftir leik. Réð ekki við meira þann daginn, vildi bara horfa á klippur úr leikjunum, lesa erlendar og innlendar síður um handboltann og velta mér upp úr þessu endalaust en var svo orðin of syfjuð til að ná að horfa á leikinn aftur.
Jamm – best að fara og verða svolítið gáfuleg og komast í samband við hina akademísku Ingveldi – og hugsa svo svolítið um mína eigin stundatöflu í leiðinni!
Ég teiknaði sjálfsmynd af mér í gær- ég var kraftalega vaxin klædd í sundbol ;-). Framtíðarsýnin komin á hreint. Nú er bara að sjá það fyrir sér – eins og gullið!
Morfeus, stórasta og ég
Er hægt að hafa það betra – 22.08.08 er dagurinn sem Ísland kemst í úrslitin á ól. Þetta er gjörsamlega ótrúlegt. Frábærlega stórkostlegt. Og það lá við að maður tryði á það allan tímann. Ja það lá ekkert við – ég ímyndaði mér bara hvað Grímur Hergeirs hefði hugsað – vera köld og kúl og séð að meiriháttar katastrófía þyrfti að koma til – svo við bíp leiknum. Og svo náttúrulega bara hugsar maður jákvætt – er sko að æfa mig í því. Ég er að lækna mig af hörmungarhyggjunni! Það er sko ekkert grín.
Fyrsti skóladagurinn var í dag og það var mjög gaman að vera með krökkunum – fínir krakkar sem eru komnir inn – 8 nýir nemendur og nú erum við orðin 16 – frábært.
Það er búið að vera svo mikið að gera í vinnunni að ég hef verið að koma heim allt fram undir miðnætti – mætt fyrir 8 flesta daga – þýðir að maður er lagður af stað um og eftir sjö – og svo bara heldur maður endalaust áfram og fyllist þvílíkri vellíðan að geta unnið endalaust. Engar bónusferðir, engar íþróttir nema létt sprikl í lauginni í besta falli – bara vinna. Hentar vinnualkanum og óreiðupésanum – en ekki hollt fyrir íþróttaálfinn! – Tröllið.
Næsta vika verður betri og Inga einbeittari og ég kaupi kort í Styrk um mánaðarmótin. Undan því verður ekki komist. Setja upp æfingaprógramm sem fellur við stundakskránna og líf mitt!
Ég er að skána í löppunum – enda ekkert að gera miðað við oft. Mataræðið í nokkru rugli en ekki þó eins slæmt og það gæti verið miðað við óreiðuna í lífi mínu.
Handbolti, ber, skólabyrjun, astmi og ýmis önnur óáran leggur mann nú ekki svo auðveldlega ;-). Drasli í húsi fer ekki neitt. Bíður sallarólegt eftir því að verða tekið!
Bloggaðu hjá WordPress.com. eftir Automattic.