et en en is is nl is az is is en pt is is is is is is fr is nb hu is is is is is is is en is is en is is is en is is is is is is en is is en is is is is is fr is en is en en is is is is is is en is is is is cs is en is sk is is is is is is is da is is pt is en is cs is is is is is is is is da nb is is pt is is en is is is en is lt is pt is sk fr is en is is is en is lt is pt is sk en is en is is is en is lt is sk da is it is en is nb is is is is pt en is is is is cs is is is is en is is is is is is is is is is en pt is is is lt is sk en is pt is en is ca is en is is it en en is is is is is is is is en en is is is is en en is ro is is is en is is en pt is is is lt is pt is sk fr is en is en is it is is en is is is is pt is is en is is is is is en is is is is is is is pt is is is is is is is is en is is is is is is is is is is is is is is hu en is is is en is lt is pt is sk fr is en is en is en is is is is is is sq is cs cs nb is en is is is is is is is is is is is is en is is is is is is is is is is is is en is is is en is lt is pt en is en is is is is is is is is is en is is is en ca is is is is is is is en is is is en is is is is is is is is is hbs_lat is en en sv en fr is is is is is is lt en is is tr en is is fr is is is is is is is is is is is is is is en cs is es pl is is en en tg is is en is
og orðið var hjá Guði,
Það var í upphafi hjá Guði.
Allir hlutir eru fyrir það gjörðir.
Án þess er ekkert orðið til,
af því sem er til.
Í því var líf, og lífið var mannanna ljós.
Og ljósið skein í myrkrinu,
og myrkrið meðtók það ekki.
Óútgefið handrit á handritasafni Landsbókasafnsins og hjá Íslenskri Tónverkamiðstöð
Lagið er til í nokkrum útsetningum, bæði fyrir karlakór og blandaðan kór
Heyrið vella' á heiðum hveri,
heyrið álftir syngja' í veri.
Heyrið fljót á flúðum duna,
Eða fugl í eyjum kvaka,
undir klöpp og skútar taka.
Heyrið brim á björgum svarra,
Og í sjálfs þíns brjósti bundnar,
Innst í þínum eigin barnmi,
eins í gleði' og eins í harmi,
ÁTTATÍU OG ÁTTA KÓRLÖG (í alþýðlegum búnaði) útsett fyirir samkynja og ósamkynja raddir án undirleiks
Í rökkurró (karlakór með sóló - úr Strengleikum)
I rokkur ro kkor.mp3
Kantötukór Akureyrar syngur í tóndæminu
undir stjórn höfundar. Uppt. á æfingu.
Í rökkur ró hún sefur
með rós að hjarta stað.
Sjá, haustið andað hefur
í hljóði' á liljublað.
Við bólið blómum þakið
er liðið burt úr mó.
Í haustblæ lengi lengi
Við sólhvörf silfrin strengi,
þar sorgin bærir ein.
ÁTTATÍU OG ÁTTA KÓRLÖG (í alþýðlegum búnaði) útsett fyirir samkynja og ósamkynja raddir án undirleiks
Á múrnum blikar stöng við stöng
FRIÐUR Á JÖRÐU Íslensk Tónverkamiðstöð
Ymur þungt í skógunum
Flytjendur í tóndæminu: Söngsveitin Fílharmónía og Sinfóníuhljómsveit Íslands
undir stjórn Páls Pampikler Pálssonar.
Tenór sóló – kór
Vakið. Vakið. Tímans kröfur kalla,
knýja dyr og hrópa á alla.
Þjóð, sem bæði Þór og Kristi unni,
þjóð, sem hefir bergt af Mímisbrunni,
þjóð, sem hefir þyngstu þrautir lifað,
þjóð, sem hefir dýpstu speki skrifað –
hún er kjörin til að vera að verki,
vinna undir lífsins merki.
Synir Íslands, synir elds og kalaka
sofa ekki, heldur vaka.
Allir vilja að einu marki vinna.
Allir vilja neyta krafta sinna,
björgum lyfta, biðjast aldrei vægðar,
brjóta leið til vegs og nýrrar frægðar,
fylgjast að og frjálsir stríðið heyja,
fyrir Ísland lifa og deyja.
Davíð Stefánsson frá Fagraskógi
Flytjendur í tóndæminu: Söngsveitin Fílharmónía og Sinfóníuhljómsveit Íslands
undir stjórn Páls Pampikler Pálssonar. Hljómsveitarútsetning Hallgrímur Helgason.
Þér landnemar, hetjur af konungakyni,
sem komuð með eldinn um brimhvít höf,
sem stýrðuð eftir stjarnanna skini
og stormana hlutu í vöggugjöf –
synir og farmenn hins frjálsborna anda,
Í særoki klufuð þér kólguna þungu,
komuð og sáuð til stranda.
Í fjalldölum fossarnir sungu.
Að björgum brimskaflar sprungu.
Vér blessuðu Ísland á norræna tungu.
og fjöllin bergmála enn:
Heill yður, norrænu hetjur.
Heill yður, íslensku landnámsmenn.
Davíð Stefánsson frá Fagraskógi
Sofðu rótt er rósaflos
Hermann Stefánsson og Kantötukór Akureyrar syngja í hljóðdæminu, tekið upp á æfingu
á rúðunum frostið vefur, -
og guðvef breiðir á ársalinn
máninn á meðan þú sefur!
Svo hugljúf og vær er hvíldin þín:
þú hvílir í draumi’ á rósum
með hálfluktum augum elskan mín,
svo ástsæl hjá draummyndum ljósum.
-   Þú baðar sem barn í rósum.
frá hörpu minni gjalla,
og lífsgleðin fyllir þig alla;
söngur í hlíðum fjalla.
Af rúðunum frostrósir falla. –
Og ljósbúinn sér þú hvar ljúflinga her
líður um iðgræna hjalla, -
í söngvum þeir á þig kalla.
- Að brjósti þér hægt ég mér halla! –
á rúðunum frostið vefur!
að eilífu aldrei þú hefur!
þig krýni’ ég í dans, -
ó, komum þá skjótt,
það er töfrandi nótt!
Ég er drottinn sá
er þitt draumland á, -
ég drotta þar meðan þú sefur!) *
*) fellt úr óratóríunni
Hló við í austurátt
Hló við í austurátt
leið upp á loftið blátt,
bljúgar og hljóðar, -
heiðló í grænum mó. –
Vöknuðu´ af værri ró
Loftblær í laufi þaut,
lék sér í víði, -
Alein þar undir hól
undum mót austri´ og sól,
ó, það var gama!
bærðist á vörum önd,
gáfum þar hjarta´ og hönd
Gengum við hól af hól
gaf okkur gjöful sól
Leiddumst við heim í hlað,
Pabbi kom okkur að, -
Karlinn í kampinn hló,
kátur á öxl mér sló:
„Fengið var þarna þó
það sem við vildum!“
Vér lífsins herra lofgjörð tjáum,
og lútum skærri páska sól.
Í hennar ljósi loks við sjáum
það lífsmagn eilíft, sem vér þráum,
Er sigrar dauðans segulpól.
„Nú ljómar dýrðar dagur nýr,
en dimman nætur burtu flýr.“
„Nú ljómar dýrðar dagur nýr,
en dimman nætur burtu flýr.“
Og fyrir lífsins fenginn sigur
vér fögnum sæl í von og trú.
Því þegar endar æfivegur,
er einnig dauðinn vegsamlegur,
til æðri heima aðeins brú.
Oss „ljómar dýrðar dagur nýr,
þá dimman nætur burtu flýr.“
Oss „ljómar dýrðar dagur nýr,
þá dimman nætur burtu flýr.“
Vér lífsins herra lofgjörð færum,
með lotning prísum gjafir hans.
Og til þess hönd og tungu hrærum
að tigna hann í verkum mærum
að ljúfu dæmi lausnarans.
Þá ljómar eilíf lífsins sól
frá ljóssins föður tignar stól.
Lög Björgvins í stafrófsröð
Á ég að dvelja?
Á múrnum blikar stöng við stöng
Af öllum löndum ég elska mest
Aldrei skal ég eiga flösku
Að glitbólstri keisarinn höfði hallar
Bíum, bíum barnið gott
Dags lít ég deyjandi roða.
Drottinn, ó, Drottinn vor
Copyright © 2019 Hljómblik.
Minningarsjóður Björgvins Guðmundssonar info@hljomblik.is