is is is sv is es es en is en is is is is is is is is is is is en is is is is is is en is is is is is is is is is is en nl is is is is en en is is is is is is is de is is is is is en is is is is is is war is is is is is is is is is is is is is hu is en is is is is is is is is is is en pt is sk en is pt is is pt is pt is sk fr is is is is en is is fr is is is fr is is is is sk is pt is is sk fr is is is is is en is sk is is sk fr is is is is is en is sk is la sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is is sk en is sk is hbs_lat sk fr is is is fr is is is is is en pt is is is sk fr is is en en en is is is is is
júlí 2009 – Þörf – Vani – Líðan
Sko það er ekki auðvelt að velja tjaldsvæði um verslunarmannahelgi – það get ég sagt ykkur! Það er sko ekki útaf neinu sem ég er gjarnan heima hjá mér þessa helgi en ég var svo ákveðin að fara á Húsavík áður en ég sá veðurspána – sem svo aftur er að batna núna -ekkert smá erfitt að lifa lífinu eftir veðurspám – og svo þegar allt kemur til alls þá eru þær einskis nýtar því þær breyta ekkert veðrinu – hrmpf…
Nú jæja en sem sagt – við verðum þá fyrir sunnan og Rp og Ap koma með – með sína maka, en hvert skal fara þegar…
…maður þolir ekki þrengsli og 1000-ir ferðavagna og tjalda hvert ofan í öðru! Jukk…
Nú svo er ekki hægt að vera þar sem er mikið af börnum – það truflar Bjart
Nú svo þarf líka að vera tré og skjól og landslag og friðhelgi hundinum til handa….
Svo má ekki vera fluga… ekki tvær og alls ekki þrjár+
Jamm þetta er svoldið erfitt skal ég segja ykkur
Mig langar samt á Úlfljótsvatn því þar er Björk en þar eru líka margar margar margar flugur ef ég þekki Sogið rétt…
En hvað um það – ég finn eitthvað út úr þessu!
Nú konan á að vera að hreyfa sig, borða gáfulega og það allt saman! Í gær og í fyrradag var ég bara á bömmer og í mótrþóróaþrjóskuröskunarkasti… gerði því ekkert!
En í kvöld fór ég nú bara í góðan hjólatúr og var í 90 mín á stjákli – bara flott!
Fegin er ég – hún verður þá ekki jafn svótsvört samviskan – annars er stefnt á Grímsævintýri og Ingólfsfjall í næstu viku – sjáum hvort ég ræð við hvort tveggja!
Takk Áslaug fyrir að nenna alltaf að koma með mér í allt spriklkennt!
Nú eftir tilfinningarússibana helgarinnar er nú aftur farið að sjást til botns. Það er gott. Vont þegar fólkið manns er ekki upp á sitt besta. En sem sagt…
Í dag fór ég á marga staði að biðja um vinninga fyrir Tombólu Tombólanna þann 8. ágúst og var alls staðar vel tekið! Fer aftur í það á morgun… á enn nokkuð marga staði eftir og svo þarf að fara aftur og ná í vinningana – takk fyrir það kaupmenn á Selfossi þið standið ykkur afskaplega vel!
Svo fór ég í heimsókn til vinkonu minnar hér sem mér þykir ótrúlega vænt um – það eru ekki nema svona eins og sex ár síðan ég hitti hana síðast! AFSKAPLEGA skemmtilegt verður að segjast – pantaði tíma fyrir bílinn í viðgerð og ég veit ekki hvað og hvað!
Eina erfiðið í þessu er að maður á að vera að klífa einhver fjöll, hæðir og hóla og það get ég ekki þegar ég er að hugsa um eitthvað svona eins og Grímsævintýri – það bara ræð ég ekki við… er í svolitlum vanda vegna þessa en sem betur fer sýnist mér nú ferðafélaginn ekki hafa tíma til þess að líta upp á brún Ingólfsfjalls á morgun svo kannski slepp ég….
Ég er líka einhvern veginn að drepast alls staðar – hægri handleggur frá fremstu kjúku og upp í öxl, hausnum, tánum – æ einhvern veginn einhver ólund í mér allri…
En góðu fréttirnar eru þær að ég virðist vera á góðu rólu hvað varðar kílóin og stórkostlegu fréttirnar eru þær að ég þyngdist ekki – heldur LÉTTIST í útilegunni með Ástu Björk enda var svo skynsamlega keypt inn að það var rosalegt!
Ég vissi bara ekki hvað þetta lá á mér fyrr en ég sá töluna í morgun – það er svo kærkomið að vera á réttri leið – niðurleið í þessu tilfelli en ekki einhvers staðar sky high – í tölum sem manni finnst bara ekki passa en standa samt á vigtinni – sveiflurnar í kílóum eru orðnar miklu meiri en áður – kannski vegna þess að ég vigta mig oftar – en ég skrái ekki tölur nema á 7 – 14 daga fresti og þá kemur miklu eðlilegri mynd á þetta allt saman.
Sem sagt – vigtin gladdi mitt geð í morgun og vonandi næ ég að komast í gegnum næstu daga og helgi á einhverjum hluta skyrkúrsins amk. Mér finnst að eitthvað af þessu öllu saman ætti nú að vera farið að skila sér – ekkert nammi nema endrum og sinnum og illa það, ekkert áfengi, ekkert kaffi og ekkert coke lite, sama sem ekkert brauð og ég veit ekki hvað og hvað! Fjallgöngur og sund, hjólreiðar og stúss – þetta bara getur ekki annað en virkað á endanum!
Hér er allt í hönk af ýmsum ástæðum, eitt leiðir af öðru og tökin eru ekki sérlega föst um þessar mundir. Svakalega finnst mér lífið stundum erfitt en hið sorglega er að það er þó ekkert miðað við það hvað sumir aðrir upplifa!
Mér finnst ég verði að gera eitthvað í því en stundum þarf vatnið að renna sinn farveg, fara yfir flúðir og í gegnum þrengingar og fram af háum stalli til að mynda fallegan foss… breiða úr sér og njóta sín.
En bíða er ekki mín sterkasta hlið…
En svona er þetta stundum…
Hellishólar, frost og funi
Ég var í útilegu með Ástu Björk og ungunum þremur í Hellishóla á fimmtudaginn – árleg útilega okkar að verða!
Ég tjaldaði vagninum ein og sér og það gekk frábærlega vel og svo komu þau og við gengum frá í sameiningu. Mjög skemmtilegir dagar. Anna Katrín litla dóttirin heldur nú samt að ég sé gjörsamlega óalandi og óferjandi- ja hún er næstum viss satt að segja…. Það setti smá strik í reikninginn ;-).
Yndislegt veður – svolítið kalt og MJÖG kalt á nóttunni – ein tvær gráða í frost – en við fundum nú ekkert fyrir því, heldur kyntum vel áður en við fórum að sofa og sváfum svo í flísinu – frábært að vita að manni þarf ekki að verða kalt! Við fórum í sund á Hellu í gær og ég synti 500 metrana, á fimmtudag varð tjöldunin, búðarferð og snatt að duga – enda vissi ég svo sem alveg af göngunni á miðvikudaginn. Í dag verður samantektin sömuleiðis að duga enad heilmikið stúss í svona tjaldvagnsfrágangi. 🙂 bara gaman að því.
Og svo kom ég barasta bara heim í dag – að drepast í öxlinni – já eiginlega bara hægri höndinni eins og hún leggur sig – allt frá fremstu kjúku á vísifingri og upp í öxl.
Annars á Magnús bróðir innlegg vikunnar:
Inga verður þú ekki að fara að taka betur á matræðinu og minnka hreyfinguna, þetta er nú kannski full mikið hjá þér – og vísaði þá bólgins hnés og almenns heilsuleysis míns ;-). Ég brást nú ekki sérlega vel við…
Hrokinn var skammt undan…
En þessi ummæli passa alveg við annað – nú þarf ég einmitt að huga af fullum krafti að mataræðinu og hætta að borða of mikið því ég geri það fyrst og fremst frekar en að verða sinkt og heilagt að borða vitlaust – bara of mikið af öllu… því flest verður óhollt í óhófi.
Nú jæja … Baldur stakk líka upp á því að ég finndi mér annað markmið en að léttast – auðvitað yrði ég að léttast en áherslan yrði að fara á eitthvað sem væri líklegra til árangurs en það – fá nýja vídd… Það þarf einhvern annan hvata því mig vantar greinilega meiri innspýtingu, hvatningu. Og nú sem sagt skal tekið á þessu áti – gengur samt ekki sérlega vel en það verður bara barningur – maður hlýtur að geta tekið þann slag!
Verst að framundan er gríðarleg óregla, ferðalag og vesen… omg.
Ég er svolítið óraunsæ satt að segja…
Á miðvikudaginn fórum við Áslaug á Hestfjall í algjörlega stórkostlegu veðri. Útsýnið var á köflum óþarflega gott ;-).
Við lögðum bílnum rétt hjá brúnni hjá honum Steina í Vatnsnesi, það hefði þurft að vera á jeppa til að komast í malarnámuna hjá honum. Þannig að það var svolítill gangur að uppgöngustaðnum. Þetta virtist nú ekki mikið mál!
Ég var bara ansi góð í fótunum og Ari Trausti segir að þetta sé auðveldasta ganga í heimi. Hvað gat þá verið að!?
Nema hvað hann Steini sagði að þetta væri nokkuð auðvelt, fjárgata alla leið og svona…
Og við stefndum á fjárgötuna – og mig rámaði ekki í að íslenskar né færeyskar kindur ef út í það er farið væru hreint ekkert lofthræddar heldur skælast utan í þar sem þeim finnst bent henta –
og sú leið hentar mér ekki!
Þannig varð þetta pínulitla fjall – auðveldasta gangan í 101 fjalli… Gjörsamlega piece of cake…
Nú ég hélt ég gæti nú allt eftir að hafa gengið í þessar nokkru mínútur upp Ingólfsfjallið… Ég held ég hafi ofmetnast og geti nákvæmlega ekkert af því sem ég held að geti…
Og svo var vinkona mín að segja mér að hún hefði verið gengið í Reykjadalnum, og þegar ég skoðaði gönguleiðina þá var sagt að hún lægi utan í bröttum skriðum – BAMM ég get ekki einu sinni gengið í Reykjadalnum…
Ég er nú eiginlega á bömmer yfir þessu…
En þessi Hestfjallsganga var nú alveg ágæt! Svona eftir á skal ég fara aftur upp á þetta leiðinda fjall… Bara ekki eftir fjárgötum… o nei…
Þetta var heilmikil ganga – við fórum ekki alveg upp á hæsta toppinn en útsýnið var samt frábært – og svo er bara hægt að renna sér niður fjallið alla leið ef vill :-).
Smá samtalsbútur frá ferðinni, augnablikið var cirka þar þegar tárin streymdu niður sólbrenndan vangann, hnén neituðu að styðja við neitt það sem ofar var og sviminn olli því að hörmungarhyggjan náði nýjum hæðum (í öfugu hlutfalli við litla hæð Hestfjalls samt):
,,Áslaug!“ snökkt, ,,ertu vönn að vinna með geðsjúkum?“
,,Nei, ekki get ég nú sagt það“ svaraði hún á sinn snaggarlega hátt
,,Jah, þú ert samt rosalega góð í því“ sagði fjallakiðlingurinn þá og hélt áfram að skríða upp brattann, þá að íhuga fasta búsetu á fjallinu, eða labba niður faxið að Kiðjabergi – því öðruvísi kæmist konan vísast ekki niður af fjallinu!
Sem sagt stærsta og háskalegasta ganga á minnsta og auðveldasta fjall Suðurlandsins að baki! 4 tímar svona allt með öllu – tók svoldinn tíma að skríða þarna vælandi eftir götunni…
Þetta tók svo mikið á að ég komst ekki alveg á toppinn en við gengum samt heilmikið upp á fjallinu og þetta varð að rosa hreyfingu og ristin gaf sig ekki fyrr en eftir þrjá og hálfan tíma svo þetta er alltaf að batna!
Svo er það Ingólfsfjall í næstu viku – hvað ætli ég taki mörg fit þar…
Nú verður tekið á því gott fólk; mataræðið keyrt í botn og ég skal losa mig við flökkukílóin og vel það fyrir 17. ágúst!
Bloggaðu hjá WordPress.com. eftir Automattic.