hbs_lat hbs_lat is en is is is is en en en it en nb ro en en en en en en en en en en en id gl es en en id ms en ms en vi nl nl en en ca it it nn an en nl en en it nl nl en en en en en en en pt sl pl en en es en en en en en en nl en en en en es eu en es es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en is en is is nb jv is is ceb en is sq it fr en en en en is en en en is is is is is is is is is is en is en is en en nl is is is is is is sk en en en de is is en is en en de ca is en is en is en is en is en is is sv en en en fr ca is is is is is is is is sv en hbs_lat en en ru is is is is is is hbs_lat en is en es fr is is is is is is sv en en es fr is is is is is is sk en en es fr is is is en is en en fr is is is is is is is ca en fr en en
Velkomin, ég heiti Dagmar og mun skrifa hér um ferðir mínar um heiminn. Það er ekkert sem gefur lífinu meira gildi en að ferðast, kynnast nýrri menningu og skoða allt það sem heimurinn hefur upp á að bjóða.
89 cities in 25 countries
Vietnam: Ho Chi Minh City
Mexico: San Miguel de Cozumel
United States: Four Corners Crossing
Jónína on Hva er bara kominn febrúar…..
Begga on desember í dakar
mamma on desember í dakar
Hva er bara kominn febrúar…..
Held að það sé nú alveg kominn tími til að skrifa eitthvað á þetta blogg. Janúar leið svo rosalega hratt að mér fannst alltaf eins og ég væri nýbúin að skrifa áramótabloggið en núna er heill mánuður liðinn þannig að maður verður nú að koma einhverjum orðum á blað.
Ekki mikið gerist hjá okkur í janúar, mánuðurinn bara leið áfram. Við byrjuðum aftur í skólanum og það gengur bara mjög vel. Það urðu nokkrar óeirðir í miðborginni eftir að það kom í ljós að forsetinn fengi að bjóða sig aftur fram í þriðja skiptið þó svo að stjórnarskráin leyfi bara tvö tímabil. Það vissu nú samt allir að hann fengi að bjóða sig aftur fram þar sem hann er nýbúinn að gefa öllum hæstaréttardómurum nýja bíla og launahækkun…. bara smá spilling. Óeirðirnar voru bara í nokkra daga og bárust ekkert hingað þar sem við búum.
Í byrjun febrúar fengum við loksins vegabréfsáritun í vegabréfin okkar og erum því ekki lengur ólöglegir innflytjendur
Við fórum líka í vikuferðalag um landið sem var mjög gama Dagur eitt í ferðalaginu fór í akstur. Við nýttum okkur almenningssamgöngur og fengum okkur sæti í sept-place sem er 7 sæta bíll, þessi ferð var frekar óþæginleg þar sem ég sat á einhverjur röri allan tímann með bara smá ábreiðu yfir, endaði á að grafa upp handklæðið mitt og sitja á því. Við lögðum af stað klukkan 6 um morguninn og vorum svo komin til Tambacounda í austur senegal um 4 leytið. Við byrjuðum að finna okkur hótel og fórum svo að leigja okkur bil og bílstjóra fyrir næstu daga. Fórum svo að borða og vorum farinn að sofa klukkan 8, algjörlega dauð úr þreytu eftir daginn.
Dagur tvö byrjaði á því að við vöknuðum um hálf 7 leytið og lögðum af stað í Niokolo-Koba þjóðgarðinn. Eftir tveggja tíma akstur komumst við loksins í garðinn þar hittum við leiðsögumanninn okkar sem átti eftir að vera með okkur næstu þrjá daga. Garðurinn var mjög flottur, hefði samt örugglega verið flottari í lok rigningatímabils en það var líka mjög flott að sjá hann svona skrælnaðan. Við sáum mjög mikið af dýrum þó svo að tegundirnar voru ekki það margar. Við sáum fullt af antílópum og villisvínum. Svo var líka heill hellingur af öpum bæði bavíönum og svo einhverri annarri mun minni tegund. Við löbbuðum líka niður að vatninu og sáum flóðhesta og krókódíla. Einnig var heill hellingur af allskonar fuglum þarna og fullt af risastórum maurabúum sum alveg á stærð við hús. Við gistum svo á hóteli í miðjum garðinum. Hótelið er staðsett við hliðin á vatnsbóli og gátum við því séð krókadíla þar og svo voru apar út um allt á hótelinu að reyna að stela mat frá gestum. Við fengum meira að segja einn í heimsókn inn í herbergið okkar. Seinnipartinn fórum við svo á bátsferð um fljótið og gátum séð flóðhestana og krókódílana betur.
Dagur þrjú byrjaði á því að við fórum að kíkja á hlébarða sem var í búri í garðinum. Hann er búinn að vera í búrinu frá því að hann var lítill því að foreldrar hans dóu. Hann horfði mikið á okkur þegar við vorum að smella af honum myndirnar og horfði alltaf á Ingibjörgu þegar hún gaf frá sér einhver hljóð eftir smá stund réðst hann svo á búrið þar sem Ingibjörg stóð. Við ákáðum eftir það að halda bara áfram. Við keyrðum út úr garðinum og lengra inn í landið. Eftir langan akstur vorum við komin eitthvert lengst upp í sveit þar sem fólk býr i moldarkofum með stráþaki. Fórum í smá göngutúr og eftir hálftíma labb þar sem við sáum ca 30 bavíana (Klara missti sig af hræðslu) vorum við komin að æðislegum foss sem fellur í 100m fram af fjalli og ofan í litla náttúrlega sundlaug. Æðislegur staður, vatnið var reyndar alltaf kalt til að synda í en það var mjög friðsælt og svalandi að vera þarna. Við fórum svo á hótelið okkar þar sem öll herbergi voru nútímalegir morldarkofar. Hótelið var við hliðin á litlu moldarkofaþorpi þar sem húsin voru pottþétt ekki eins flott að innan eins og okkar herbergi. Ekkert rennandi vatn var á staðnum, brunnur fyri utan og í kvöldmatinn fengum við kjúkling sem hafði verið lifandi nokkrum klukkutímum áður….
Á degi fjögur fórum við upp í lítið fjallaþorp þar sem fólk heldur ennþá í gömlu hefðarnar. Við vorum kynnt fyrir höfðingja þorpsins, gáfum börnunum nammi og fullorðna fólkinu ávexti og fengum því að taka fullt af myndum. Þarna eru flestar konurnar með bein í gegnum nefið og allar með fullt af flottum heimagerðum vörum til að selja okkur. Við löbbuðum aðeins í gegnum þorpið fengum að sjá kind fórnað, kíktum í heimsókn í skólann og keyptum okkur nokkra minjagripi áður en við löbbuðum aftur erfiðu leiðina niður fjallið. Við keyrðum svo aftur til Tambacounda, skiluðum bílnum og gistum svo þar um nóttina.
Dagur fimm fór í akstur frá Tambacounda til Gambiu, það tók mest allan daginn. Bílstjórinn okkar keyrði nánast á hraða 0 og þegar við loksins komum að ferjunni sem flytur fólk til Banjul höfuðborg Gambiu þá var bara ein af þremur í gangi, troðningur og verðið að sína vald sitt með því að lemja fólk með kilfu við bökkuðum bara í burtu og fórum aðra leið í ferjuna.
Við vorum svo tvo daga í Gambiu sem er mjög spes land. Aðaltungumálið þeirra er enska þannig að það var mjög gaman að komast loksins í umhverfi þar sem maður skilur allt sem sagt er og þar sem hægt er að kaupa bækur Í Gambiu er foretanum líkt við dýrðling og eru myndir af honum út um allt og setningar eins og við munum deyja fyrir þig herra foresti út um allt. Hann var endurkjörinn í nóvember og sagði að allir andstæðingar hans myndu fara til helvítis. Hann segist einnig vera með lækninguna á alnæmi en vill ekki sína neinum hana. Allir í landinu trúa þessu og er hann því dýrkaður í landinu. Allstaðar mátti sjá “gamlar” hvítar konur með ungum svörtum strákum en vændi er mjög algegnt þarna og strákarnir eru með hvaða konu sem er í ósk um það að hún taki hann með til evrópu…Við nenntum ekki að stoppa lengi í Gambiu, þreytt eftir ferðalagðið og ekki það mikið að skoða þar eða kaupa (allt frekar svipað og í senegal).
Það var æðislegt að koma aftur heim til Dakar eftir æðislega ferð.
Svo er það bara að bíða eftir forsetakostningunum og reyna að gera eins mikið og hægt er þangað til. Vorum að heyra að öll erlend sendiráð í borginni eru búin að útbúa rýmingaráætlun ef allt skildi fara í klessu og forsetinn neiti að fara frá völdum ef hann verður ekki kosinn aftur…. vona bara að herinn fari nú ekki að blandi sér í þetta mál.
Ég er ekki alveg að trúa því að það sé komið nýtt ár, hvert fór 2011 eiginlega????
Jólin og áramótin komin og farin þó svo að það sé ennþá júlíveður úti. Skil ekki alveg afhverju við vorum að halda uppá jólin í júlí…… en þetta var samt rosa kósý tími hjá okkur, fullt af góðum og skrítnum mat og hellingur af nammi og snakki (spurning hvort að 10 kílóin séu ekki bara komin aftur….).  Við ákváðum að reyna að hafa jólin eins góð og hægt er þrátt fyrir hvað allt er ójólalegt hérna. Og þar sem við vissum að jólin yrðu öðruvísi ákváðum við bara að gera þau ennþá meira öðruvísi. Í forrétt fengum við okkur því froska, í aðalrétt lambalæri og í eftirrétt fljótandi súkkulaði köku, ég mæli með öllu nema froskunum. Við vorum með tvo senegalska vikni okkar hjá okkur sem voru ekki alveg að skilja hefðirnar okkar, fannst það frekar fáránlegt að þurfa að bíða eftir a klukkan varð 6 áður en við byrjuðum að borða, fannst það líka frekar hallærslegt að mega ekki horfa að fótboltaleik í sjónvarpinu á meðan við vorum að borða Allir fengu pakka og í flestu pökkunum leyndust afríkubuxur þannig að allir voru mjög ánægðir
Annan í jólum eyddum við á ströndinni og ég eyddi fullt af peningum í skartgripi og tréstyttur. Ströndin er alltaf full af sölufólki sem er að selja hluti sem þau hafa búið til.
Dagana milli jóla og nýjárs eyddum við í tjilli með fullt af nammi og snakki og góðum bíómyndum, rosa kósý.
Á árámótunum fengum við okkur besta matinn okkar hér í senegal kjúklinga tortillur og fljótandi súkkulaði köku í eftirrétt. Við náðum svo að horfa á skaupið og fórum svo út að sprengja, einn nágranni okkar kom til okkar að hjálpa okkur að sprengja allt upp og þar sem það er búið að vera frekar kalt undafarið (20 stig) og smá vindur þá leið mér bara nánast eins og ég væri á íslandi
Vona að jólin og áramótin voru góð hjá ykkur á íslandi
Núna eru bara 5 dagar í jólin en ég get ekki sagt að jólaskapið sé komið hingað til afríku. Sól og sandur þegar maður fer út og bara einstaka fyrirtæki búið að skreyta hjá sér. Við reyndum að koma okkur í jólaskapið með því að hengja jólamyndir út um allt, setja seríu og svalirnar hjá okkur og spreyja gluggana með gervisnjó. Jólaskapið byrjaði aðeins að sína sig meðan við vorum að skreyta en svo er það horfið núna. Í gær 4. í aðventu eyddum við á stöndinni þannig að dagurinn var sem minnst jólalegur, það var reyndar mjög notalegt að liggja á stöndinni og kíkja svo aðeins í ískaldann sjóinn.
Ég og krakkarnir kíktum aðeins á markaðinn í morgun, fengum okkur leigubíl prúttuðum niður verðið (á frönsku) og skelltum okkur í bæinn. Ég var búin að gleyma því hvað það er pirrandi að fara á þennan markað, um leið og maður stígur úr leigubílnum koma einhverjir kallar að okkur sem vilja sína okkur búðina sína. Maður reynir kurteislega að segja þeim að maður vilji bara labba í friði og skoða en það gengur ekki, þeir elta mann út um allt og halda áfram að reyna að fá okkur með sér, svo þegar maður gerist dónalegur og fær þá til að fara þá er maður kallaður rasisti og næsti maður tekur við að elta okkur og reyna að fá okkur með sér. Það er lang best að fara á þessa markaði með heimamanni þá er maður alveg látin í friði. Maður verður samt að skella sér af og til á þennan markað því að uppáhalds búðin mín er þarna, keypti mér rosa flotta afríkutösku áðan og mun kaupa fullt meira þarna áður en ég fer heim.
Annars er ótrúlegt hvað maður er farin að venjast lífinu hérna og hvað ég er hætt að kippa mér upp við hluti sem mér fannst stórskrítinir þegar ég kom fyrst. T.d. Finnst mér bara eðlilegt að liggja á ströndinni og sjá svo hvar einhverjir menn koma með kind í bandi og draga hana mér sér út í sjó til að þrífa hana, þetta fannst mér stórfurðulegt fyrst. Einnig er ég hætt að spá í hvað leigubílarnir hérna eru hrörlegir og að detta í sundur og að engin belti eru í þeim, maður bara sest upp í bíla sem eru við það að detta í sundur án þess að hugsa meira um það, einnig er ég hægt að velta mér upp úr umferðinni hérna, leigubílsjóranir keyra á milljón, æða á milli akreina eins og þeim sé borgað fyrir það og að sjáfsögðu eru engin umferðarljós hérna þannig að umferðarhnútar eru dagleg sjón. Hér er það líka orðið dagleg sjón að sjá Madalein labbandi eftir ganginum með þvottabala fullan af vatni og fötum á höfðinu á sér. Allt bara eðlilegir hlutir hérna í Senegal. Ég er ekki sú eina sem er farið að aðlagast lífini hérna svo, ég tók eftir því um daginn að Ingibjörg var að leika sér í barbí og tók upp barbítrefil og skoðaði hann í smá stund svo sagði hún já þetta er svona til að binda börnin á bakið, þetta er bara það sem hún sér alla daga, hér eru öll lítil börn bundin á bakið á mæðrum sínum með slæðu.
Fórum um daginn í gönguferð um eitt að fátækrahverfunum. Löbbuðum út um allt og heilsuðum uppá heimamenn, fólk var ekkert voðalega spennt fyrir okkur fyrr en að við byrjuðum a heilsa öllum á wolof þá fóru allir að borsa og til í myndatöku. Börnin hópuðust að okkur og eltu okkur út um allt. Við prófuðum líka að hoppa upp í stætó og fórum bara eitthvað með honum, þetta eru stætóar sem eru svo troðnir af fólki að sumir enda á því að hanga utan á þeim. Þetta var mjög skemmtilegur dagur og alveg pottþétt að við kíkjum í fleiri hverfi hérna í Dakar.
Óðinn og Helga fórum heim fyrir viku. Það er mjög skrítið að sjá þau ekki hérna, erum búin að búa saman núna í 3 mánuði. Það er líka skrítið að hugsa um það að ég verð í næsta flugi heim, reyndar eftir nokkra mánuði en þeir verða örugglega eins fljótir að líða og þessir 3 mánuðir sem ég er búin að vera hérna. Við áttum alveg von á því að fara fyrr heim þar sem við erum búin að vera ólöglegir innflytjendur síðan 1. des og áttum í hættu að vera hent úr landið en svo afþví að Guðrún og Fjóla skráðu sig í kúrs í háskólanum hérna þá fáum við áframhaldandi vegabréfaáritun, tekur bara ca. mánuð að fá hana, þannig að við verðum bara ólögleg á meðan
Vona að jólin verði yndisleg hjá ykkur öllum á Íslandi
Jóla og áramótakveðjur frá Dakar
Ég er ekki alveg að trúa því að það sé 1 des á morgun og að ég sé næstum búin að vera hérna í 3 mánuði, ekkert smá sem tíminn líður ég verð komin heim áður en ég veit af.
Hér er hitinn aðeins farinn að minnka þannig að það er ekki eins óbærilegt að fara út úr húsi. Það er samt alltaf jafn æðislegt að komast á sröndina og í sund og kæla sig niður.
Nóvember er búinn að vera mjög rólegur mánuður og allt gengið sinn vanagang. Vöknum á morganna og kíkjum í skólabækurnar og höfum svo frítíma þegar skólinn er búinn.
Fengum nýja heimilishjálp og hún er alveg æðisleg. Eldar virkilega góðan mat og er mjög lífleg og skemmtileg.
Mánuðurinn er búinn að vera mjög góður hvað varðar rafmagnsleysi og vatnsleysi nema 4 síðustu dagarnir. Núna er búið að vera vatnslaust hjá okkur í 4 daga og 2 dagar síðan að við kláruðumm byrgðirnar okkar. Heimamenn eru byrjaðir að mótmæla þannig að ég vona að þetta fari að detta aftur inn. Fengum reyndar æðislega gjöf í morgun þegar Madelein húshjálpin okkar kom með nokkrar stórar fötur fullar af vatni frá húsinu sínu. Við gátum þá öll skellt okkur í sturtu og sturtað niður úr klósettunum
Hér er aðeins farið að sjást að jólin séu að koma, en nokkrar stærstu matvöruverslununum sem stíla inná útlendina eru komnir með jólavörur í búðirnar Þetta verða öruggleg frekar spes jól en það er alltaf gaman að upplifa eitthvað nýtt.
vona að jólamánuðurinn verði góður hjá ykkur öllum á klakanum
Halló allir og gleðilegan Tabaski
Það hefur sko ekki farið framhjá okkur undafarna daga að Tabaski var að byrja, kindur til sölu út um allt og þegar einhver keypti kind þá var hún bara bundin um fæturnar og hent uppá þak á bíl eða í skottir….. mjög skemmtilegt fyrir grey kindina. Kindin er svo tekin og þvegin oft bara farið með hana niður á strönd og út í sjó og hún þvegin þar með sápu og alles.
Svo í morgun skelltu allir heimamenn sér í moskuna og svo heim að grafa holu. Fyrir utan húsið okkar voru allavega fjórar kindur bundnar við staur eða lágu bundnar á fótunum og menn að grafa holur fyrir framan þær. Ég, Klara, Daníel og Ingibjörg stóðum á svölunum og fylgdumst með en svo þegar búið var að grafa holuna og mennirnir tóku  kindina og skelltu henni yfir holuna þannig að hausinn á henni var yfir holunni var okkur ekki farið að litast á blikuna og þegar við sáum þá koma með stóra sveðju ákváðum við að fara inn aftur. Eftir nokkrar mínútur kíktum við út aftur og þá var kindin dauð, allt gumsið og blóðið úr henni komið niður í holuna og þeir byrjaðir að verka kindina. Við ákváðum þá bara að halda okkur inni.
Okkur var boðið að halda Tabaski með Mor og fjölskyldu þannig að við klæddum okkur upp og lögðum svo af stað. Þegar við komum niður tröppurnar sáum við fullt af blóði á ganginu og þegar við kíktum lengra sáum við að það var búið að taka eina kindina inn og þar sem við erum svo æðislegir nágrannar fengum við að sjálfsögðu kjöt af henni
Það var mjög gaman að hitta fjölskylduna hans Mor og fá að taka þátt  og upplifa Tabaski með þeim. Við löbbuðum um allt húsið og hittum alla í fjölskyldunni, kíktum í eldhúsið og sáum konurnar grilla kindina sem fjölskyldan hafði fórnað um morguninn. Við fengum svo hádegis- og kvöldmat hjá þeim mjööög gott lambakjöt.
Semsagt mjög góður dagur og svo ætlum við að skella okkur í sund á morgun og reyna að bæta aðeins í litinn á okkur
skelli líka inn Tabaski myndum
Er á lífi hef bara ekki nennt að skrifa :)
Jæja er ekki kominn tími til þess að ég fari að skrifa eitthvað. Svo sem ekkert mikið gerst frá því að ég skrifaði síðast. Við erum bara dottin niður í rútínuna okkar hérna. Virkir dagar fara í lærdóm og svo notum við helgarnar til að slappa af, síðasta helgi var frekar ömurleg þar sem það var vatnslaust alla helgina, enduðum á því að fara niður að sjó og fylla nokkra lítra af vatnsbrúsum svo að við gætum sturtað niður úr klósettinum. Það var mjög mikil gleði þegar vatnið kom svo aftur á, þá var sko drifið sig í sturtu. Þessa helgina nýttum við í sund erum búin að liggja í sundlauginni alla helga og erum öll orðin aðeins brúnni og aðeins rauðari
Það eru smá breytingar hjá okkur sambandi við heimkomu, en planið er núna að vera bara í eitt ár hérna en ekki tvö þannig að ég er að koma heim í maí, ætlaði mér að reyna að ættleiða og koma með barn með mér en það er svo mikið vesen, erfið lög hérna og getur tekið allt að þremur árum þannig að ég kem bara ein heim
Á morgun erum við að fá frönskukennara heim til okkar. Hlakka mjög til þess og vona að ég verði fljót að ná frönskunni, frekar erfitt að vera hérna og geta ekki tjáð sig við heimamenn. Er bara búin að pikka upp eina og eina setningu bæði á frönsku og wolof.
Ég er alveg farin að venjast hitanum hérna og svo styttist líka í það að það byrji að kólna aðeins Moskítóflugurnar eru líka byrjaðar að vera skemmtilegar við mig og núna fæ ég bara ca. eitt bit á viku í staðin fyrir tíu á hverjum degi.
Hef ekkert verið að taka myndir nýlega en mun skella inn um leið og ég fer að vera duglegir.
kveðja til allra heima
Eftir að hafa nýtt bílinn til að skoða okkur um í Dakar þá skelltum við okkur til Saint Louis sem er norðanlega í landinu. Fannst hræðilegt að sjá hvað borgin var skítug og hvað fátæktin var mikil. Gistum á mjög fínu gistiheimili við ströndina. Um kvöldið sáum við leðurblökum fljúga yfir höfðum okkar í hundraðavís mjög magnað. Eftir að við borðuðum kvöldmat héldum við aftur á hótelið og voru þar hundruðir krabba sem tóku á móti okkur. Nokkrir létu halda á sér upp að hótelinu en við hin löbbuðum þetta bara mjög hratt. Um nóttina fór svo rafnmagnið af þannig að það var ekki sofið mikið vegna kæfandi hita.
Mjög almennilegur bílstjórinn sem fylgdi með bílnum hann er búin að vera að hjálpa okkur mikið undafarna daga þó svo að við séum löngu búin að skila bílnum. Hann fann glímuæfingu fyrir Daníel og Óðinn og er búinn að redda því að það komi leigubíll alla daga kl 5 að sækja þá og skila þeim svo aftur eftir æfinguna.
Við erum loksins búin að reka heimilisbyrgðina okkar. Við vorum aldrei nógu ánægð með hana, hún þreif illa, maturinn var alltaf of lítill, gleymdi að þvo þvottinn o.fl. við ákváðum alltaf að gefa henni séns en svo þegar hlutir fóru að hverfa frá okkur þá fórum við að endurskoða það að hafa hana. Í gær var svo lokastráið, við vorum alltaf búin að hugsa að þessi hlutir sem eru horfnir að við hefðum gleymt þeim einhversstaðar en svo í gær hvarf glænýr bikini toppur sem Sif var að kaupa sér deginu áður, hún sýndi okkur hann um kvöldið og skildi hann svo eftir í stofunni, þegar heimilisbyrgðin var svo “búin” að vinna daginn eftir var toppurinn horfinn. Ekki bara það heldur sat hún allan morgununn fyrir framan sjónvarpið og borðaði snakk, varð svo brjáluð út í Daníel þegar hann labbaði inní stofu og skipti um stöð. Við báðum Mor um að hringja í hana í gær og hún nottla neitaði öllu svo mætti hún allt í einu í morgun og 5 mínútum seinna bar bikini toppurinn kominn inní stofu. Hún hélt svo áfram að neita öllu þangað til Guðrún hótaði að hringja í lögguna þá gaf hún sig og sagðist ætla að skila öllu í kvöld. Vona bara að næsta húshjálp verði betri.
Annars gengur lífið bara fínt hjá okkur, eigandi hússins er reyndar með einhverja stæla við okkur afþví að við erum svo mörg í húsinu, hann vill að við leigjum efri hæðina líka en það er ekki séns að við gerum það, alltof dýrt. Við erum búin að útskýra að við verðum ekki svona mörg það eru bara gestir hjá okkur en hann heldur áfram að vera með stæla svo þegar Guðrún sagðist bara ætla að rifta samningnum þá fór hann bara í vörn og sagði að það væri ekki hægt þó svo að það standi í leigusamningum. Spurning hvað við gerum.
Vatnsleysi og rafnmagnsleysi heldur áfram að plaga okkur flesta daga, sem betur fer er það samt búið að vera fínt í dag þar sem ég er búin að næla mér í einhverja magakveisu og hita ekki gaman
Vona að allt sé í gúddí hjá ykkur heima
Jæja soldið langt síðan  að ég skrifaði síðast. Um síðustu helgi skelltum við okkur til Goreé eyjunnar, en það er lítil eyja hérna rétt fyrir utan Dakar. Mjög falleg lítil eyja með lítilli strönd sem hægt er að sóla sig á. Eyjan er mikill ferðamannastaður þar sem þetta var síðasti stoppustaður áður en farið var með þræla til USA. Það var hræðilegt að skoða þann part af eyjunni sem fólkið var geymt í þröngum klefum áður en það var svo flutt um borð í skip og til Bandaríkjanna.
Eftir að við fórum á eyjuna vorum við bara að slappa af í nokkra daga, læra og leika okkur. En ákváðum svo að við nenntum ekki að vera að hanga í borginni þannig að við ákváðum að leigja okkur bíl með bílstjóra og keyra eitthvað út á land. Byrjuðum á því að keyra til Saly sem er ferðamannastaður 60km fyrir sunnan Dakar. Mjög fallegur staður við sjóinn. Keyrðum smá um til að leita af gististað. Fyrsti staðurinn sem við fórum á var mjög flottur og á góðu verði og það var ekkert mál fyrr en forstöðukonan sá að við vorum hvít þá byrjaði hún að segja að við værum og mörg í húsið, það var svefnpláss fyrir 9 og við vorum 8 fullorðnir og tvö börn, hún sagði að við þyrfum að leigja tvö minni hús og borga þar að leiðandi miklu meiri pening. Þetta er bara þessi hvítingjaskattur sem er hérna. Það halda allir að þar sem maður er hvítur þá eigi maður nóg af peningi og þessvegna hækka þeir allt verð. Við náttúrlega létum ekki bjóða okkur þetta og fórum á annan gististað þar sem var eiginlega miklu betri þó svo að sumir þurftu að sofa á dýnum þá við fengum einkasundlaug sem var alveg frábært. Ákváðum að vera þar í tvær nætur, fengum meira að segja heimilishjálp sem eldaði fyrir okkur geðveikan kjúklingarétt.
Við keyrðum svo aftur til Dakar í gær og ætlum að nýta bílinn í dag til að skoða aðeins borgina betur. Planið er svo að fara aftur út úr bænum á morgun. Skelli örugglega inn myndum eftir þá ferð.
Fórum í dýragarðinn í gær, það var frekar spes upplifun. Fullt af flottum dýrum að skoða en ekkert voðalega góðar aðstæður fyrir dýrin og ekkert voðalega öruggt fyrir okkur að skoða. Gat á girðingum,  opnar hurðir og svoleiðis. Það slapp meira að segja eitt dýr út meðan við vorum þarna, sem betur fer var það ekki ljón eða tígrisdýr heldur asni, en hann var hlaupandi út um allan garðinn eftir að hann slapp út :S
Það var samt alveg hræðilegt að sjá hvernig fólkið sem var að skoða fór með dýrinn. Það safnaðist t.d. hópur af mönnum fyrir framan simpansa búrið og var að láta þá gera fullt af hlutum, hoppa í hringi o.þ.h. réttu svo út banana til þeirra en aldrei nógu langt þannig að apinn náði aldrei banananum. Mennirnir létu apann gera þetta alveg heillengi áður en þeir loksins gáfu honum bananann.
Eftir að asninn slapp úr búrinu sínu var ég ekkert voðalega róleg meðan ég labbaði framhjá ljónunum og hýenunum, ég myndi allavega ekki vilja vera nálægt þeim ef þau sleppa út. Það var heldur ekkert voðalega gaman að labba framhjá bavíönunum þar sem þeir reyndu að kasta kúk í okkur frekar ógeðslegt.
Næsti dýragarður sem við ætlum að skoða er svona safarí dýragarður þar sem dýrin eru frjáls og maður keyrir um á jeppa til að skoða þau, held að það verði miklu skemmtilegara, verður líka ekki eins sorglegt að horfa á dýrin þar sem þau eru ekki læst inni við ömurlegar aðstæðu
Annað í fréttum er að það var vatnslaust hjá okkur alla helgina, sem þýðir ekkert hægt að fara í sturtu og ekkert hægt að sturta niður úr klósettinu sem er ekkert voðalega sniðugt þegar 10 manns búa saman
Vatnið kom svo aftur í morgun við mikil fagnaðarlæti
Nýjar myndir komnar inn
Copyright © 2018 Ferðir flökkukindarinnar. All rights reserved. Powered by WordPress
Spinner, SharePoint Services. WordPress themes by TemplateMonster.com. Designed by Dedicated Server.