en en fr ca la it ca fr la la la la la la en en en ca ca es ca ca ca ca en ro hbs_lat cs ca fr ca es fr ca ca cs de ca ca cs ca fr ca ca ca ca ca cs ca fr ca ca ca en ca en pt fr es es pt es en it fr ceb la it la it la es en la en it la es la en la fr la fr la la la de la en la ja ro ca pt ca en ca es en es ca
Quae mox fient: De sensu certitudinis (I)
dimarts, 1 de setembre de 2015
Certissimae res saepe nobis videntur, cum plane scimus nos verum habere responsum aut rectum cepisse consilium. Quid sit porro certitudo ipsa, aut unde veniat, incertissima est quaestio.
Olim librum legi a neuroscientifico scriptum R. A. Burton nomine, cuius titulus est On being certain (1). Non est tractatus scientificus, sed potius opusculum ubi libere de certitudine disputatur. Quaerit auctor libelli an certitudo sit sensus quidam, sicut alii sensus quibus diversi status corporis (2) conscientiae patefaciunt: sitimus enim cum aqua nobis deest, cibo carentes fames nos premit. fatigatio somnum, vulnus dolorem excitat. Non aliter certitudinis sensus statui cuidam cerebri congruere videtur, cum responsio quaeritur aut consilium.
Eo modo conscientiae “nuntiatur” synchronismus quidam fieri in communicatione neuronum. Ita ut bibimus quod sitis conscii simus, aut edimus cum famis signa sentimus, sic hic sensus ad neuronum coniunctionem pertinens videtur causa ut de singulis rebus decernere possimus.
Sensus quidem certitudinis non ex conscienti cogitatione proficiscitur, sed ad conscientiam emergit ex inconsciis neuronum vinculis. Ita certitudo non multum differre videtur a formidine, gaudio, taedio, voluptate atque ceteris animi affectibus, qui in conscientiam irrumpunt ex partibus cerebri quorum labor nequaquam conscii sumus. Saepe certae res nobis videntur, nescimus tamen quae facta, quae signa ex oculis aut auribus aut ceteris sensibus ducta probent id quod sentimus. Non semper factis innititur quod ex neuronum quadam coniunctione surgit. Quamobrem sententiae nonnullae quamvis falsae rectissimae nobis videntur: certum enim non est idem et verum.  Sensu certitudinis ducti homines facile sed non semper recte decernunt.
Ex parvulis argumentis undique ductis in eo libro res tractatur, sed nulla definitio, nullum indicium aut argumentum grave ibi inveni potest, nihil tandem probatur. Auctor numquam adfirmat rem unam esse quae plurimis verbis appellatur (feeling of knowing, feeling of correctness, feeling of conviction atque feeling of certainty). Mihi autem placuit hic libellus quod certitudo, quae multo abesse potest a veritate rerum, proxima ibi depingitur affectibus. Atque mihi placuit praecipue quia auctor (ipse neuroscientificus) scribere videtur contra solitam neuroscientificorum arrogantiam, qui adfirmare solent: “de cerebro nondum omnia scimus, mox tamen sine dubio sciemus”.
Ab eo libro perquisitionem bibliographicam incepi de sensu certitudinis amplius scire volens. Quod inveni in proximo scripto traditura sum.
(1) R. A. BURTON, On Being Certain. Believing You Are Right Even When You're Not, 2008.
(2) De statibus corporis in cerebro fictis, cf. v.g. A. DAMASIO, Self Comes to Mind , 2010.
Publicat per Nogueras a 19:16
Envia per correu electrònicBlogThis!Comparteix a TwitterComparteix a FacebookComparteix a Pinterest
Etiquetes de comentaris: de cerebro humano
Publica un comentari a l'entrada
Entrada més recent Entrada més antiga Pàgina d'inici
Subscriure's a: Comentaris del missatge (Atom)
▼  de setembre (2)
De sensu certitudinis (II)
De sensu certitudinis (I)
►  de juliol (1)
►  de juny (1)
►  de febrer (1)
►  de gener (1)
►  de desembre (3)
►  de novembre (1)
►  de juny (2)
►  de març (2)
►  de febrer (4)
►  de gener (2)
►  de desembre (3)
►  de novembre (3)
►  de setembre (1)
►  de juny (5)
►  de maig (3)
Visualitza el meu perfil complet
de antiquis auctoribus (1)
de cerebro humano (3)
discrimen in Europa (7)
Homo et Natura (9)
Canis omnino sicut maritus - Heri, primo die veris, cum Johanna, muliere et mente et forma pulcherrima, ambulabamus per mihi parum notam partem urbis, more scholae discipulorum, quibus...
Per duo lustra - *Ad Davidem aliosque iuvenes studiosos dicatum * Arborem siccum aura vescentem levi vitra circumstant. Exemplum animi nimium patientis non sum quasi al...
Decem Leges Discipulorum - 1. Qui natus es fessus ideo vives ut quiescas. 2. Diliges lectum tuum tamquam te ipsum. 3. Quiesces interdiu, ut noctu dormias. 4. Noli l...
Les derniers articles publiés sur Commentariolum - Centerblog
Quid probitas valeat in lucri civitate ? - Quod ad Franciscum Fillon evenit, apud homines politicos rarum non est, nam plurimi in his hominibus ...
De quodam Welleriani carminis Y inscripti loco -num aliter ac primo videtur obtutu, eum interpretari possimus-. - Hisce tribus novissimis saeculis, nisi doctorum hominum, qui in historiam recentiorum litterarum Latinarum incumbunt, scripta perperam interpretatus su...
de morte - Omnes quibus haec verba pateant mox intellegent horum sensum, nam latinitatem colenti graviora solvenda fuerunt. Modo exponam Ciceronis nostri sententiam d...
Dies beati in infernis - Difficilius agitur vita quam non unus sed plures gubernant rectores. Dum muneri uni servis, unum est centrum, ut ita dicam, circuli tui; absente munere ve...
ラテン語で遊ぼ ・ Ludamus Latine
De veritate ac pulchritate - reppĕrit vērō stŭdĭōsă vītæ, ullă quæ tristis lăcrĭmans nĕgat sē essĕ mentītam *nŭmĕrōsă cōrăm* *fulgŭră* castăm, cellŭlam mīram? pŏpŭlus cŭpit nunc scīrĕ...
Total de visualitzacions de pàgina:
Tema Senzill. Imatges del tema creades per sololos. Amb la tecnologia de Blogger.