la it la la la it de la fr de de en la la ceb la nb la ceb la en ceb de la sv la sv ceb en la ca zh de la la en eo es ru la la en en es el es fi pt en la war en tr hbs_lat la ru la de la la en la en es la it la en la en la en en es la en la la es la es la la la la la la la fr fr la la la it la la la de la la la la la la la la la la fr la la la la la it nb en hbs_lat vi sv nb la la de it de en la en la es nl it hbs_lat en en en en en de en it es fi en de fr la la la la la la la la la la la la fr en la la de it la la it de la la la la la fr la la la la la la la la la la it la fr la it la nl la la km it it tr it la it en en nl de fr en en sv et nl de de fr fr ru uk ur ca ko de de la en als en de es la en fr en fr es hbs_lat fr es fr fr es nl ms oc de fr de fr de fr fr sv de fr fr ca eo en de fr es fr it de hbs_lat en hu en de la en oc en la la la la fr la fr fr de it fr la la la la la la la fr la nl la de de de de de de de de fr it la fr fr ro en it la es it la en fr en la es fr es la en fr la de la fr fr de de de de de de de de fr de en de fr fr fr fr fr de fr fr fr fr de la la la la la fr en fr fr fr la fr la la it la de fr da de la la la la en es en es la la de de la la la en la la la de la la it la fr la la fr en la it it la it it it es it la la la nl en en la es fr la tr it it it nl la es ru nb fr it la id la la it la la la la es la es ceb es es it la es la it la la zh it la tt cv ckb nl id de am an da ar fr arz en en en az ku uz de lt en ru sv bg new en ms bn bo bpy br hbs_lat ja uk ca pt en mhr id en it tr ckb it tt hbs_lat pl es vi cy da de fr hsb dv bo la el ca en eo es et eu ast fa fr fi et hbs_lat nn fr it da en fy de hu ja gd lt fa gn gom war gu de de ku de he hi tl hbs_lat it tl hu hy it id fr en en es is it bn ja fr jbo jv ka az uz sah jv ko kk fi km ta ko id en de ku sk pl cs it lb hbs_cyr es it en nl hu lo fa lt lv lv hi en pl en ru en id en ml be nl mr ms en es my ru mzn en ceb it nds af ne ne nl nb nb es fi nl de fr it it or ta pa en id cs es en als mai en pl pms pnb es ps pt io de it et ro vi es ru ru id sa bxr es jbo en sd sv hbs_lat si en sk sl es en et sq hbs_lat cy id nb nl la sv hu en ta kn te en en th krc tr ceb tr tr en oc en en it tyv en ug fy ur uz fr fi vi en tr ceb pl en zh fa fr xmf he da es en zh zh fr zh zh la it la it ca la en la la es fr es pt en la
Vide etiam paginam discretivam: Germania (discretiva)
Sententia: Concordia et ius et libertas ("Einigkeit und Recht und Freiheit", Theodisce)
Hymnus: Carmen Germanorum ("Das Lied der Deutschen")
Democratia cum concilio legiferorum et concilio foederali
3 636 000 000 Dollariorum (CFA)
44 999 Dollariorum (CFA) (.a)
¹ Sunt etiam linguae paucorum, quae approbatae sunt: Danica, Sorbica, Frisica et alia
Germania,[1] publice Res publica foederata Germaniae[2][3] (Theodisce Deutschland et Bundesrepublik Deutschland), est foederalis respublica parlamentaria in Europa Media sita, ex sedecim civitatibus foederatis constans. Caput et maxima urbs est Berolinum. Aream 357 023 chiliometrorum quadratorum et clima plerumque temperatum habet. Civitas, cui sunt 80.3 millionum incolarum, est frequentissima cum Unione Europaea consociata, maior continentis Europaeae potestas oeconomica et civilis, ac dux historicus in multis provinciis quae in ratione vel usu versantur.
Nomen Germaniae[recensere | fontem recensere]
Nomen Germaniae apud Iulium Caesarem regionem trans Rhenum a Germanis habitatam denotat. Primo saeculo exeunte provinciae Romanae Germania superior et Germania inferior conditae sunt. Annis 962-1806 Germania idem ac Sacrum Romanum Imperium valere potuit, sed etiam civitates, ubi Lingua Theodisca maxime in usu sive publica erat, post pacem Westphalicam (1648) autem, cum Nederlandia et Helvetia ab Sacro Romano Imperio discesserunt, civitates, ex quibus fere hodierna Germania et Austria profectae sunt. Ab anno 1871 sequentes civitates se Germanicas sive Germaniam nuncupaverunt: Imperium Germanicum (1871-1918), prima res publica libera Germaniae Res Publica Vimariana dicta, sed in litteris publicis porro Imperium Germanicum nuncupata[4] , Imperium Germanicum (1933-1945) ab Adolpho Hitler creatum, Res Publica Foederata Germaniae (1949–1990) sive Germania occidentalis et Res publica democratica Germanica, quae ambo anno 1990 iterum coniunctae hodiernam Germaniam efficiunt. Observandum est illam rem publicam anno 1871 conditam non plane interisse, sed, quamvis nominibus mutatis, ultra annum 1945 duravisse, ut viri docti et historiae et iuris gentium periti affirmabant.
Limites naturales[recensere | fontem recensere]
Germania ad occidentem flumine Rheno, ad orientem autem Viadua et Nissa Lusatiano finitur. Meridiana pars attingit flumen Rhenum, Lacum Bodamicum, Alpes. In septentrionibus litora duorum marium Germaniam concludunt, Germanici et Baltici. Septentrionalis pars Germaniae planis regionibus continetur, margo meridionalis in excelsis montibus alpium invenitur, reliquae partes montes mediocris altitudinis habent. Longissimi fluvii sunt Rhenus, Danuvius, Albis.
Civitates finitimae[recensere | fontem recensere]
Germaniae omni novem civitates finitimae sunt: A septentrionibus Dania sita est (confinium: 67 chiliometra), a boreo-oriente Polonia (442 chiliometra), ab oriente Cechia (811 chiliometra), ab austro-oriente Austria (815 chiliometra; sine limite in Lacu Bodamico), a meridie Helvetia (316 chiliometra; cum limite exclavis Büsingen am Hochrhein, sed sine limite in Lacu Bodamico), ab austro-occidente Francia (448 chiliometra), ab occidente Luxemburgum (135 chiliometra) et Belgica (156 chiliometra) et in boreo-occidente Nederlandia (567 chiliometra). Longitudo limitum est 3757 chiliometrorum (sine limite in Lacu Bodamico, vide Condominium). Inde Germania est ea civitas Europaea, cui sunt plurimae civitates finitimae.
Germania meridiana Alpium particeps est. Mons Zugspitze (2962 m), cuius cacumen in limite Germaniae cum Austria assurgit, summus Germaniae mons est. Ab Alpium radicibus septentrionalibus planities usque ad Danubium fluvium se extendit. Montes Germaniae mediae Mittelgebirge (montes medii) dicti a septrentionibus ad meridiem altitudine et ambitu crescunt. Summus eorum mons est Feldberg in Nigra silva (1493 m) Großen Arber (1456 m) in Silva Gabreta sequente. Cacumina, quae 1000 metris excedunt, sunt etiam montibus Erzgebirge, Fichtelgebirge, Schwäbische Alb et Harz, Germaniae mons maxime septentrionalis, qui cacumine nomine Brocken usque ad 1141 m surgit. Germania septentrionalis maxima planities est.
Rhenus et arx Rheinstein ad Trechtingshausen
Lacus Bodamicus cum insula nomine Lindavia a Pfänder monte visus
Ex sex fluminibus, quibus est maxima pelvis hydrographica, Rhenus, Albis, Visurgis et Amisia aquas per Mare Germanicum, Viadrus autem per Mare Balticum in Oceanum Atlanticum deducunt, cum Danubius in Mare Euxinum immergat, qua re hydrographice ad Mare Mediterraneum pertinet. Hae duae regiones, ex quibus aquae aut in Oceanum Atlanticum aut in Mare Mediterraneum deducuntur, divisione aquarum Europaea separantur.
Rhenus, qui in Helvetia oritur, 865 chiliometra per Germaniam austro-occidentalem et occidentalem fluit, partim confinium cum Francia constituit, denique per Nederlandiam in Mare Germanicum exit. Fluvios Nicrum, Moenum, Mosellam et Ruram in se recipit. Quoad res oecologicas Rhenus, in quo plurimae naves vehuntur, maximi momenti est.
Danubius per 647 chiliometra aquas ex fere tota Germania meridiana deducit; postea in Austriam et Europam austro-orientalem profluit. Intra Germaniam fluvios Hilariam, Licum, Isaram et Aenum recipit.
Per Germaniam orientalem 725 chiliometra Albis, qui in Cechia oritur, fluit. Salam et Habalam recipit.
Longitudine 179 chiliometrorum Viadrus sicut et Nissa, quae in Viadrum influit, confinium cum Polonia constituit.
Sola pelvis hydrographica Visurgis fluvii, cui est longitudo 452 chiliometrorum, tota in Germania est. Ex fluviis Weraha et Fuldaha nutritur et aquas ex Germania septentrionali media deducit.
Amisia 371 chiliometra per Germaniam boreo-occidentalem fluit. Pelvis eius hydrographica etiam partes Nederlandiae continet.
Lacus naturales maxima ex parte molibus glacialibus, cum aevum glaciale finem habuit, orti sunt. Itaque plurimi lacus sunt in planitie, quae in radicibus Alpium est, praeterea in Holsatia et in Megapoli. Maximus Germaniae lacus, cuius quidem etiam Austria et Helvetia participes sunt, est Lacus Bodamicus; vide etiam Vermis lacus.
Praeterea in Germania occidentali orientalique multi lacus artificiales sunt, quod multis locis fodinae aut areae industriales desertae consilio inundatae sunt, ut puta Neuseenland ad Lipsiam vel Lacus Phoenix prope Tremoniam.
Germania tota ad zonam temperatam Europae mediae pertinet. Ventis occidentalibus exposita in regione est, ubi clima oceanicum Europae occidentalis in clima continentale Europae orientalis transit. Ad clima Germaniae inter alia Floridae flumen maximi momenti est, quod temperaturam medianam pro latitudine geographica insolenter altam efficit.
Temperatura annalis media inter annos 1961–1990 erat 8,2 °C, temperaturae mensuales mediae inter −0,5 °C mense Ianuario et 16,9 °C mense Iulio. Praecipitatio annalis media est 789 millimetrorum. Temperaturam minimam in Germania usquam inventam (−45,8 °C) die 24 Decembris 2001 ad lacum Funten mensi sunt; temperaturam supremam (40,2 °C) die 27 Iulii 1983 in Gärmersdorf prope Amberg, die 9 Augusti 2003 Carolsruhae et die 13 Augusti 2003 Carolsruhae et Friburgi Brisgoviae.
Administrativa Germaniae divisio[recensere | fontem recensere]
Urbs Hanseatica Brema (V; 5)
Megapolis-Pomerania Citerior (VIII; 8)
Rhenania Septentrionalis-Vestfalia (X; 10)
Saxonia Inferior (IX; 9)
Demographia[recensere | fontem recensere]
Structura incolarum anno 2010 secundum aetatem digestorum
Die 31 Octobris 2013 publice 80 767 463 hominum Germaniam in area 367 440 chiliometrorum quadratorum incolebant,[5]. Germania inter terras confertissime habitatas numeratur. 18.1 partes incolarum eo anno plus 20 annorum nati sunt, 24.1 partes inter 20 et 40 annos, 30.7 partes inter 40 et 60 annos, 21 partes inter 60 et 80 annos, ultra 80 annos 5.4 partes.[6] Anno 2010 mediana Germanorum aetas erat 43.7 annorum.[7]
Anno 2013 682 069 liberi vivi nati sunt sive 1.41 liberi e quaque femina vel 8.4 liberi pro 1000 incolis. Eodem tempore 893 825 homines mortui sunt, fere 11.1 mortui pro 1000 incolis. Ex quo sequitur fere 211 000 liberos minus natos quam homines mortuos esse.[8] Tamen in Germania anno 2013 fere 244 000 hominum plus quam anno priore vivebant. Id intellegi potest ex magno numero peregrinorum (+428.607), qui in Germaniam immigrant.
Fere 74 milliones hominum (id est 92.3 % omnium in Germania viventium) anno 2011 civitate Germanica praediti sunt. Eodem anno 15 milliones hominum, quorum radices in terris exteris sunt, in Germania vivebant, id est paene 19 % incolarum.
Linguae[recensere | fontem recensere]
Cognitio linguae Theodiscae in terris Europaeis. Theodisca est is sermo patrius Unionis Europaea, cui sunt plurimi locutores et una ex tribus linguis agendi.
Lingua in Germania maxime usitata est Theodisca (Lingua Theodisca alta), lingua Saxonica sequente, de cuius locutorum numero disputatur (a 5.5 usque ad fere 11 milliones,[9] quorum fere 4 milliones lingua bene loquuntur).
Lingua Theodisca forma linguae normatae in publico et in plurimis mediis communicationis socialis adhibetur. Quae multis in regionibus etiam sermo cottidianus est, saepe autem proprietatibus regionalibus tincta, ut quasi furtim et limite carente ad dialectos Theodiscas transeatur. Una cum Francia et Anglica Theodisca ad linguas in Unione Europaea maxime usitatas pertinet.
Praeter linguam Theodiscam aliis in regionibus etiam aliae linguae publicae aut agnitae sunt. Danica (in Slesvico-Holsatia) et Frisica (in Slesvico-Holsatia et Saxonia Inferiore), Sorabica (in Saxonia et Brandenburgo), Zingarica, Saxonica (in Slesvico-Holsatia, Hamburgi, in Saxonia Inferiore, Bremae, in Megapoli-Pomerania Citeriore, in Rhenania Septentrionali-Vestfalia, Brandenburgo et Saxonia-Anhaltio).
Usus dialectorum a quibusdam vitio datur, ab aliis patrimonium, quo vita delectatur, habetur. In Germania septentrionali homines docti rarius dialectis aut lingua Saxonica utuntur, cum in regionibus meridianis in ipsis academiis dialectus auditur. Quod lingua normata e varietatibus linguae Theodiscae altae progressa est et varietates linguae Saxonicae demovit, homines in Germania septentrionali potius lingua Theodisca normata loquuntur quam ii, qui in regionibus meridianis habitant.
Multi eorum, qui in Germaniam immigraverunt, domi sermone patrio loquuntur. Imprimis lingua Turcica (fere duo milliones locutorum) et lingua Russica late diffusae sunt, praeterea lingua Polonica, quamquam numerus locutorum a variis fontibus varie datur (tres ad quattuor milliones?).
In scholis imprimis lingua Anglica docetur, deinde Francica, Latina, et Russica. Postremis annis lingua Hispanica magis disci coepit, et in regionibus Nederlandiae vicinis lingua Batava.
Administratio[recensere | fontem recensere]
Germania est res publica foederalis: scilicet sedecim civitatibus constat, quae Theodisce "Länder" (terrae) appellantur. Quarum tres urbes sunt: Hamburgum urbs libera et Hansae, Brema urbs libera Hansae, Berolinum. Civitati unicuique minister primus, "ministrorum praeses" appellatus, praeest, qui a comitiis civitatum foederatarum eligitur. Curatores civitatum, praesides, et nonnemo ministrorum, in concilio foederali ius suffragii habent.
Ratio politica[recensere | fontem recensere]
Ioachimus Gauck est praeses foederalis. Praeses est summus Germaniae vir, at vix ullam potestatem habet: personam totius civitatis gerit.
Maximam potentiam Germaniae cancellarius foederalis residens Berolini tenet. Ab anno 1998 ad 2005, Gerhardus Schröder erat cancellarius, qui coalitionem Socialium Democraticorum cum Viridibus rexit.
Populus creat homines quibus credit ut comitia foederalia forment. Hi homines se plerumque factionibus adiunxerunt. Permagnae factiones sunt Christiana-Democratica Unio et Socialis Democratica Factio Germaniae; minores sunt Foedus 90/Virides, Christiana-Socialis Unio, Factio Democratica Liberalis Germaniae et Factio Sinistra.
Angela Merkel cancellaria nunc secundam coalitionem magnam regit.
Historia[recensere | fontem recensere]
Si plus cognoscere vis, vide Historia Germaniae
Tabula sedes Germanorum circa annum 50 demonstrans
Divisio regni Francorum Foedere Virodunensi constituta.
Historia Germaniae propriae decimo saeculo cum ortu regni Germanici ex regno Francico coepisse communis opinio est, quo tempore plurimi incolae regni aut Germani aut Celtae (Galli) fuerunt, ab occidente autem etiam partes iam diu ad Romanum imperium pertinentes, quorumque incolae Romana vita adhaererentium hereditate accepit, ab oriente verum multae gentes Slavici, praecipue Venedi, regno nuper orto subiecti erant. Quod reges Germanici (imprimis stirps Ottonum) auctoritate Papae Romanae felicissime nitebantur, eis mox auctoritas nominis imperii tributa est. Etiam stirpes Saliorum et Waiblingensium ecclesiam imperialem propagaverunt. Exiente Waiblingensium stirpe potestas regnum graviter adfecta est hactenus, ut imperium seditionibus principum imperialium laborabatur. Demum dicta per Bullam Auream imperatoris Caroli IV modus regum creandorum constitutus est. Praeterea nunc etiam urbes totius Germaniae florere coeperunt.
Incipiente novo aevo imperium mutationibus mitissime tantum adfectum est, sed potius singulae partes eius innovationibus comprehensae sunt. Praecipue reformatione, contrareformatione atque Bello tricennali graviter labefactum est, quibus hominibus magna ambigutas de constitutione vetere fidei ac imperii administrandi atque de potestatibus translaticiis infusum est. Praeter Habsburgenses, quae ex saeculo 15 quasi perpetue imperium moderabantur etiam stirps Hohenzollern praesidens Prussiae regno quatenus conviruit, ut mox pro altero regno Germanico valentem existimatur.
Exarsis bellis coitionum Sacrum Imperium Romanum finem habuit. Cum Napoleo imperator Francicus totius ferme Europae potitus esset, Germania per bella liberationis iterum servitute liberata est, instituta est Confoederatio Germanica praestantibus regum Austriae atque Prussiae. Quamquam motus rerum novarum mensis Martii cupiendarum, quo integritatem Germaniae restitui conatum est, sedatus est, copiae regni Prussici hunc paulo post devincendo Franciam atque Austriam ad prosperum exitum duxerunt. Conditum est Imperium Germanicum.
Cum imperatori Gulielmo II aetate imperialismi totius orbis se potiri obversaretur, motui gerendi belli quantum contribuit, ut paulo post anno 1914 primum bellum mundanum coortum est. Imperio cum per seditionem novembris anni 1918 submersum esset exclamata est res publica Vimariana dicta secundum locum, ubi confecta sit nova constitutio democratica. Paucis solum annis autem exsistere illae contigit, dum iam anno 1933 in dictaturam Nazisticam delapsa est.
Nationes quae tyrannidem Nazisticam impugnaverint oppresso exercitu Germanico partitionem Germaniae atque urbis Berolini quattuor in partes decreverunt: pars orientalis sub dicione Unionis Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum cecidit, partes autem occidentales in potestatem Civitatum Foederatarum Americae, Britanniarum Regni, ac Franciae redactae sunt, ex quibus anno 1949 Res publica foederata Germaniae constituta est. Pars orientalis paulo post Res publica democratica Germanica fore instructa est. Cum anno 1961 Murus Berolinensis aedificaretur, divisio terrarum Germanicarum affirmata est.
Seditione placida (Germanice commune ut Wende (cardo rerum) notum) in parte orientali facta dictatura Factionis Socialisticae Unitae Germaniae eversa est, atque constitutum est mense Martio 1990 prima libera comitia in parte subsolana fieri, qua de causa mox actum est, ut Germania omnis restitueretur. Quod victores praeteriti belli civitatis redintegrationi assentiri parati esse se praebuerunt, valde in promisso pependit, Germaniam coniunctionem Europae civitatem peturam esse. Germani autem instituendo monetam paneuropaeicam nomine euro atque admittendo civitates Europae orientalis in unionem Europaeam fidem servavisse videntur.
Germania a Friderico Augusto de Kaulbach anno 1914 primordio belli mundani primi picta.
Germania Foederata ab initio unionis Europaeae fuit una cum quinque aliis civitatibus: Belgia, Francia, Italia, Luxemburgo, Nederlandia.
Oeconomia[recensere | fontem recensere]
Germania est civitas dives, si ea cum aliis civitatibus comparetur, sed cum multi homines divites sint, pars tamen populi ad paupertatem redacta est, quae pars indies crescit. Hominum pars fere decima ab opera quotidiana invite cessat.
Societates[recensere | fontem recensere]
Siemens AG Monaci situm
Volkswagenwerk in Wolfsburg urbe
Volkswagen AG quoad venditionem est maxima Germaniae societas.
Sequens index decem maximas Germaniae societates affert:
Tabulae[recensere | fontem recensere]
Portiones operae carentium in regionibus Germaniae - Color ruber fuscus: magna pars. Color subruber: parva portio. Anno 1997.
Numerus natorum pro mille incolis secundum circulos anno 1996
Magnae urbes nominibus Latinis
Litterae[recensere | fontem recensere]
Aliquando Germania terra poetarum et philosophorum vocatur. Profecto complures homines miro ingenio praediti Germanice scribendo insignia artificia confecerunt. Ecce exempla quaedam: Martinus Lutherus biblia sacra e lingua Latina in linguam Theodiscam convertit; Carolus Marx descripsit, quemadmodum a bonorum possessoribus miseri opprimerentur; Thomas Mann Praemium Nobelianum accepit, quia fabulas de civibus illius temporis elegantissimas composuisset.
Societas humana[recensere | fontem recensere]
Scholae[recensere | fontem recensere]
De rebus religiosis[recensere | fontem recensere]
Plurimi cives Germaniae cuiusdam communitatis religiosae Christianae sunt. Circa 31.5 centesimae partes populi in primis in Germania occidentali et meridionali Ecclesiae Romanae Catholicae sunt, 31.1 centesimae partes sunt evangelicae ecclesiae (id est Lutheranae, reformatae, et unitae ecclesiae). Hi in primis in Germania septentrionali et orientali habitant. Post bellum tricennale enim in pace Westphalica constitutum est omnes confessionem accipere debere ducis illius terrae, qua habitarent. Id sententia celebra dictu est: "Cuius regio eius religio." Quamobrem etiam hodie in aliis terris aliae religiones sunt.
Circa 1.14 centesimae orientalium ecclesiarum sunt, neoapostolicae 0.46 centesimae et pauci ad ecclesias liberas, ut dicuntur, pertinent. Eorum omnium pars solum ecclesiam die dominica frequentat. Fere 3.8 decies centena milia hominum anno 2004 diebus dominicis ecclesias catholicas visitabant, decies centena milia fidelium evangelicas.
Fere 31 centesimae populi nullius communitatis religiosae compartes sunt, 70 centesimae in Germania orientali, ubi olim Res publica Democratica Germanica fuit. Ibi regnantes atheismum propagaverant. In occidentali parte Germaniae autem 80 centesimae populi cuiusdam communitatis religiosae sunt.
Communia religiosa Islamica habent 732 000 fidelium, qui etiam civitate Germanica utuntur.
Circa 106 000 hominum communitatis Iudaicae sunt. Usque a decennio decimo saeculi vigentesimi multi Iudaei ex Europa orientali immigrabant. Antea multi Iudaei Adolfo Hitler regnante necati erant.
Fideles communitatium Christianarum et Iudaicarum vectigal ecclesiasticum solvere debent, quod ecclesia vel communitas Iudaica accipit. Haec res administratur a rei publicae magistrato e contrario morum in aliis civitatibus.
Educatio religiosa tum voluntaria cum ordinalis disciplina scholarum est, civitatibus foederatis Brema, Berolino, Brandenburgo exceptis.
Carmen civitatis[recensere | fontem recensere]
Carmen Germanorum (Das Lied der Deutschen) anno 1841 ab Augusto Henrico Hoffmann de Fallerslebia in Terra Sacra insula in lingua Theodisca scriptum est. Cantum carminis Iosephus Haydn pro hymno in Franciscum imperatorem composuit. Initium Carminis Germanorum est "Germania, Germania super omnia" (Theodisce "Deutschland, Deutschland über alles"). Cuius veteris carminis hodie sola haec tertia stropha hymnus nationalis est:
Augustus Henricus Hoffmann de Fallerslebia 1841
Translatio, quae cantari potest
Einigkeit und Recht und Freiheit
für das deutsche Vaterland!
Danach lasst uns alle streben
brüderlich mit Herz und Hand!
Einigkeit und Recht und Freiheit
sind des Glückes Unterpfand.
Blüh im Glanze dieses Glückes,
Concordia et ius et libertas
Haec fraterne nos petamus
Concordia et ius et libertas
Flore in salutis luce,
Dieta Foederalis · Index praesidentium foederalium · Index cancellariorum foederalium
Index regionum · Index urbium · Index maximarum urbium Germaniae · Index vicorum · Index fluviorum · Index lacuum · Index regionum · Rugia
Pagorum Germanicorum index notarum autocinetorum
Litterae Germanice scriptae · Feriae · Deutsche Welle · Insigne Germaniae
Ordo Teutonicus · Otho de Bismarck · Adolfus Hitler · Gulielmus II (Imperator Germaniae) · Fridericus II (rex Borussiae)
Martinus Lutherus · Hinricus Heine · Michael Schumacher · Ioannes Wolfgang Goethe · Fridericus Schiller · Ludovicus van Beethoven · Iohannes Sebastianus Bach
Porta Germaniae · Porta Unionis Europaeae
Notae[recensere | fontem recensere]
↑ Hofmann, Lexicon Universale (lemma: 'Germania') [1] et: usus recens Sanctae Sedis [2].
↑ Mangold, Max, ed. (1995) (Theodisce). Duden, Aussprachewörterbuch (6a ed.). Dudenverlag. pp. 271, 53f. ISBN 978-3-411-20916-3 .
↑ Constitutionis Vimarianae Articulum I: Das Deutsche Reich ist eine Republik, latine Imperium Germanicum res publica libera est.
↑ Gebiet und Bevölkerung – Fläche und Bevölkerung. Statistische Ämter des Bundes und der Länder, Die 4 Novembris 2014.
↑ Bevölkerung – Bevölkerung nach Altersgruppen. destatis.de, 2014.
↑ Ärzte Zeitung online. Die 20 Augusti 2012.
↑ Statistisches Bundesamt: Statistische Wochenberichte – Bevölkerung, Soziales und Arbeit – Monatszahlen (PDF; 255 kB), status: die 14 Novembris 2014
↑ Gabriele Diekmann-Dröge, Proseminar 2003: Sprachenpolitik: Das Beispiel Niederdeutsch, Universität Oldenburg, Institut für Germanistik (commentatione die 10 Decembris 2014 inspecta).
Bibliographia[recensere | fontem recensere]
Demandt, Alexander. 2007. Über die Deutschen: Eine kleine Kulturgeschichte. Berolini: Propyläen Verlag. ISBN 978-3-549-07294-3.
Fulbrook, Mary. 1991. A Concise History of Germany. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36836-0.
Graf, Margarete. 2007. Schnellkurs Deutschland. Coloniae: DuMont. ISBN 978-3-8321-7760-7.
Grosser, Alfred. 1978. L'Allemagne de notre temps. Livre de Poche.
Grosser, Alfred. 1987. L'Allemagne en Occident. Hachette, Pluriel.
Heffer, Jean, et William Serman. 1973. Des révolutions aux impérialismes. Hachette-Histoire.
Le Gloannec, Anne-Marie. 2005. Allemagne, peuple et culture. La Découverte Poche. ISBN 978-2-7071-4548-2.
Noël, Jean-François. 1975. Histoire du peuple allemand des origines à la paix de Westphalie. PUF.
Nuss, Bernard. 1993. Das Faust Syndrom: Ein Versuch über die Mentalität der Deutschen. Bonnae et Berolini: Bouvier Verlag. ISBN 3-416-02372-2.
Le Rider, Jacques. 2008. L'Allemagne au temps du réalisme, de l'espoir et du désenchantement. Albin Michel.
Le Rider, Jacques. 1994. La Mitteleuropa. Ed. 2a. PUF, Que sais-je?
Rapp, Francis. 2003. Le Saint-Empire romain germanique, d’Othon le Grand à Charles Quint. Point Histoire, Seuil. ISBN 978-2-02-055527-2.
Rovan, Joseph. 1995. Histoire de l'Allemagne des origines à aujourd'hui. Lutetiae: Le Seuil.
Schildt, Axel, et Detlef Siegfried. 2009. Deutsche Kulturgeschichte: Die Bundesrepublik von 1945 bis zur Gegenwart. Monaci: Carl Hanser Verlag. ISBN 3-446-23414-4.
Nexus externus[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Germaniam spectant.
Lege Γepuavίa ("Germania") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam
Civitates et territoria Europae
Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgica · Bosnia et Herzegovina · Britanniarum Regnum · Bulgaria · Cechia · Civitas Vaticana · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Luxemburgum · Macedonia · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Portugallia · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina
Abascia · Carabachia Superior · Cyprus septentrionalis · Donetzensis · Kosovia · Luganskensis · Ossetia Meridionalis · Transnistria
Territoria obnoxia et statu dubio
Acroterium et Decelea · Caesarea insula · Crimaea · Faeroae · Gibraltaria · Lisia · Riduna · Monapia · Sargia
Civitates sociae Unionis Europaeae
Austria • Belgica • Britanniarum Regnum • Bulgaria • Cechia • Croatia • Cyprus • Dania • Estonia • Finnia • Francia • Germania • Graecia • Hibernia • Hispania • Hungaria • Italia • Lettonia • Lituania • Luxemburgum • Melita • Nederlandia • Polonia • Portugallia • Romania • Slovacia • Slovenia • Suecia
Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum
Capsae cognatae: Capsae cognatae: Duces civitatum • Primi ministri
Fridericus Ebert 1919 • Gualterus Simons 1925, pro tempore • Paulus de Hindenburg 1925 • Adolphus Hitler ductor 1934 • Carolus Dönitz 1945
Theodorus Heuss 1949 • Henricus Luebke 1959 • Gustavus Heinemann 1969 • Gualterus Scheel 1974 • Carolus Carstens 1979 • Ricardus de Weizsaecker 1984 • Romanus Herzog 1994 • Ioannes Rau 1999 • Horatius Koehler 2004 • Ioannes Böhrnsen 2010, pro tempore • Christianus Wulff 2010 • Horatius Seehofer 2012, pro tempore • Ioachimus Gauck 2012 • Franciscus Gualterius Steinmeier 2017
Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum • Index praesidum Germaniae
Capsae cognatae: Duces civitatum Unionis Europaeae • Cancellarii Germaniae • Praesides ministrorum Germaniae magistratu fungentes • Praefecti urbi Berolino
Princeps Otho de Bismarck | Comes Leo de Caprivi | Princeps Clodovicus zu Hohenlohe-Schillingsfürst | Princeps Bernhardus de Bülow | Theobaldus de Bethmann Hollweg | Georgius Michaelis | Georgius Comes de Hertling | Princeps Maximilianus de Baden |
Fridericus Ebert | Hugo Haase | Philippus Scheidemann | Gustavus Bauer | Hermannus Müller | Constantinus Fehrenbach | Carolus Iosephus Wirth | Gulielmus Cuno | Gustavus Stresemann | Gulielmus Marx | Ioannes Luther | Gulielmus Marx | Hermannus Müller | Henricus Brüning | Franciscus de Papen | Curtius de Schleicher
Adolphus Hitler | Iosephus Goebbels | Ludovicus Comes Schwerin de Krosigk |
Res Publica Foederalis Germaniae
Conradus Adenauer | Ludovicus Erhard | Curtius Georgius Kiesinger | Gulielmus Brandt | Helimutus Schmidt | Helimutus Kohl | Gerardus Schröder |
Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum
Capsae cognatae: Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae • Praesides Germaniae • Ministri rerum externarum Germaniae
Ministri Exterarum Rerum Rei Publicae Foederalis Germaniae
Henricus de Brentano (CDU) |Gerhardus Schröder |Gulielmus Brandt (SPD) |Gualterus Scheel (FDP) |Ioannes-Theodericus Genscher (FDP) |Nicolaus Kinkel (FDP) |Iosephus Fischer (Virides) |Francus Gualterus Steinmeier (SPD) |Guido Westerwelle (FDP) |Francus Gualterus Steinmeier (SPD, iterum) |Sigmarius Gabriel (SPD)
Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum • Administer Foederalis Rerum Exterarum
Capsae cognatae: Cancellarii Germaniae
Consilium Ministrorum Germanicum Merkel III (de 18 Decembris 2013)
Angela Merkel (CDU) |Franciscus Gualterius Steinmeier (SPD, ad diem 27 Ianuarii 2017) |Thomas de Maizière (CDU) |Henricus Maas (SPD) |Volfgangus Schäuble (CDU) |Ursula de Leyen (CDU) |Sigmarius Gabriel (SPD) |Brigitta Zypries (SPD, a die 27 Ianuarii 2017) |Ioannes-Petrus Friedrich (CSU, ad diem 17 Februarii 2014) |Christianus Schmidt (CSU, a die 17 Februarii 2014) |Andrea Nahles (SPD) |Manuela Schwesig (SPD) |Hermannus Gröhe (CDU) |Alexander Dobrindt (CSU) |Barbara Hendricks (SPD) |Ioanna Wanka (CDU) |Gerhardus Müller (CSU) |Petrus Altmaier (CDU)
Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Consilia ministrorum civitatum Europaearum hodiernarum
Capsae cognatae: Formulae consilia ministrorum Germaniae spectantes
Badenia-Virtembergia · Bavaria · Berolinum · Brandenburgum · Urbs Hanseatica Brema · Hamburgum · Hassia · Megapolis et Pomerania Citerior · Rhenania Septentrionalis-Vestfalia · Rhenania-Palatinatus · Saxonia · Saxonia-Anhaltinum · Saxonia Inferior · Slesvicum et Holsatia · Saravia · Thuringia
Index regionum · Terrae foederales Germaniae
Urbes foederalium Germaniae terrarum capitales
Aquae Mattiacae • Berolinum • Brema • Dresda • Dusseldorpium • Erfordia • Hamburgum • Hannovera • Kielia • Magdeburgum • Moguntiacum • Monacum • Potestampium • Saravipons • Stutgardia • Suerinum
Civitates sociae Unionis Europaeae
Paginae cum sectione nexuum internorum
Pages using ISBN magic links
Nomen nondum datum est
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni
Paginam prehendere formá PDF
Novissima mutatio die 3 Ianuarii 2017 hora 17:15 facta.
Nonobstantibus ceteris condicionibus hunc textum tractare licet secundum "Creative Commons Attribution-ShareAlike License". Vide modos et condiciones.