es ca la la la la la en ko en la ceb la fr la la la la fr la it en pt ro fr fr la fr la en fr la en en fr en fr de en la it en la en la tr la en ceb la en la la la la la en la es fr la tr it it it nl la es ru nb fr it la id la la it la la la la es la es ceb es es it la es la it la la zh it la nl de ar az bg ca hbs_lat da de el en eo es et eu fi fr fy lt hbs_lat hu hy id it ja ka en nl pl pt ru hbs_lat sk sl hbs_lat sv hu ceb fy fr vi la it la it ca la en la la es fr es pt en la
Vide etiam paginam discretivam: Hippolytus
Martyrium Hippolyti. Imago Saeculi XIV
Hippolytus (scriptura mediaevali etiam Ypolitus; natus c. 170; mortuus die 13 Augusti 235) fuit florentissimus scriptor Palaeochristianus, verisimiliter in partibus orientalibus Imperii Romani natus. In altercationem cum papis sua aetate ille venit, et interdiu alterum gregem ducebat; ergo interdum putatus est primus antipapa anno 217. Attamen obiit anno 235 in Sardinia, reconciliatus Ecclesiae, porroque martyr, itaque nunc est aestimatus ut Sanctus.
Ab anno 192, Hippolytus Presbyter Romae fuit sub episcopo Zephyrino, in quo tempore plenus eloquentia et sapientia honorabatur. Origen, tum iuvenis, etiam pronuntiantem audivit.[1] Hippolytus, qui discipulus Sancti Irenaei fuerat, fuit maximus magister ecclesiae aetate sua.
Sub persecutione Imperatoris Maximini Thracis, Hippolytus et Pontianus, qui tum erat papa, convecti sunt ad Sardiniam, ubi ambo mortui sunt. In Chronographia Anno 354, dicitur 13 Augusti, verisimiliter anno 236, Romae corpora exsulum condita sunt, eaque Hippolyti in sepulchro prope Viam Tiburtinam; sic quoque in Martyrologio Romano (a. MMI, die 13 Augusti) haec notantur:
sanctorum martyrum Pontiani, papae, et Hippolyti, presbyteri, qui simul in Sardiniam deportati sunt ibique ambo communi damnatione et una, ut uidetur, laureati corona, tandem in Urbem hic in coemeterium ad viam Tiburtinam, ille in coemeterium Callisti translati sunt.
Prudentius poeta, in libro eius Peristephanon, carmen composuit in honore illius martyris sub titulo Ad Valerianum episcopum de passione Hippolyti beatissimi martyris.
Opera[recensere | fontem recensere]
Putatur Hippolytus esse scriptor praeclari operis cuius titulus est Traditio apostolica. Alia opera eius sunt:
Commentarius in Genesin et in Hexaemeron; Commentarius in Exodum; Commentarius in Ioannis Evangelium et Apocalypsin; In Canticum Canticorum; In Danielem; In Isaiam Prophetam; In Ieremiam et Ezechielem; In Proverbia; In Psalmos; In Reges
Adversus Graecos, seu contra Platonem de causa universi
Commentarius in Saulem et Pythonissam
De baptismo et eucharistia
De beatae Mariae virginitate et maternitate
De divinitate Filii et consubstantialitate verbi
De divinitate Spiritus sancti eiusque proprietatibus personalibus
Demonstratio de Christo et Antichristo
Refutatio omnium haeresium sive in Sanctam Theophaniam Philosophumena
Notae[recensere | fontem recensere]
↑ v. Ieromaeus, De Viris Illustribus 61; cf. Eusebius, HE 6.14,10
Bibliographia[recensere | fontem recensere]
Miroslav Marcovich. 1986. Hippolyt von Rom. In Theologische Realenzyklopädie 15:381–387 (Germanice)
Traditio Apostolica. 1991. (Latine–Graece–Germanice). In Fontes Christiani, vol. 1, Freiburg i. Br.
Nexus externi[recensere | fontem recensere]
Credo in Traditio apostolica
Friedrich Wilhelm Bautz, "HIPPOLYTOS" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon  vol. 2 (Hammonae, 1990. ISBN 3-88309-032-8) , columnae 888–893
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!
Pages using ISBN magic links
Nomen nondum datum est
Paginam prehendere formá PDF
Novissima mutatio die 8 Martii 2013 hora 21:47 facta.
Nonobstantibus ceteris condicionibus hunc textum tractare licet secundum "Creative Commons Attribution-ShareAlike License". Vide modos et condiciones.