la nl la la it la la la it la fr fr uk fr la en fr en la es it it en la es fr la tr it it it nl la es ru nb fr it la id la la it la la la la es la es ceb es es it la es la it la la zh it la ar bg ca hbs_lat de en eo es fr it nl ru fy la it la it ca la en la la es fr es pt en la
Aureus Heliogabali : ex altera parte baetulus Solis Invicti quadrigis solemniter vehitur.
In religionibus antiquis baetulus[1] (graece Baίtuλoς) est lapis sacer cui inesse divinam quandam praesentiam credebant. Plerumque hi lapides e caelo in terram praecipitati erant - quas meteorites hodie vocamus - vel saltem fulmine icti : quocirca ab hominibus colebantur. Apud Phoenices er Arabes[2] in primis hoc genus cultus floruit.
Exempli gratia baetulus fuit lapis niger deae Cybeles[3] a Romanis ex Asia Minore in Palatium transvectus. Item lapis dei El Gabal - quem Latini tamquam Solem Invictum interpretati sunt - ab imperatore Heliogabalo ex Emesa secum Romam advectus et post mortem eius in Syriam reportatus.
In veteribus linguis Semiticis idem verbum sub forma bethel invenimus, per popularem etymologiam tamquam bît îli, id est domus dei, interpretata. Ita in Biblia Iacobus, postquam Deus in somnio ei apparuit, bethel eo ipso loco erigit lapidem in quo dormivit[4]. Nonnulli linguarum antiquarum periti putant hoc verbum a veteribus incolis litorum Mediterranei maris seorsum et in linguam Graecam et in linguas Semiticas transisse[5]. Alii bît ili veram etymologiam esse arbitrantur.
Idem baetulus in templo suo in aeneo nummo Emesae percusso.
Si vis plura legere[recensere | fontem recensere]
Patricius M. Michel, Le culte des pierres à Emar à l'époque hittite, Academic Press Fribourg, 2014. ISBN 978-3-7278-1758-8
Notae[recensere | fontem recensere]
↑ Plinius Maior XXXVII,135.
↑ Arnobius, Adversus nationes VI,11. Henricus Lammens (1919), Le culte des bétyles et les processions religieuses chez les Arabes préislamites. Confer lapidem nigrum in Arabia hodieque Meccae veneratum.
↑ Arnobius VII, 49-51. Appianus, Ann. LVI,233.
↑ Pierre Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque, Parisiis, 1968.
Pages using ISBN magic links
Nomen nondum datum est
Paginam prehendere formá PDF
Novissima mutatio die 11 Ianuarii 2016 hora 14:41 facta.
Nonobstantibus ceteris condicionibus hunc textum tractare licet secundum "Creative Commons Attribution-ShareAlike License". Vide modos et condiciones.