es it la la la la la la la la la la it it war la en la en de la la en la it ceb it la es fr la tr it it it nl la es ru nb fr it la id la la it la la la la es la es ceb es es it la es la it la la zh it la ar en bg br hbs_lat da de en eo es et eu fa fi fr en gd hbs_lat hu hy id es is it ja ko it lt nl nb nb fr pl pnb pt ro ru jbo en hbs_lat sk sl sq hbs_lat sv hu ceb fy vi zh la it la it ca la en nl la es fr es pt en la
Onuphrius vixit uti eremita in regione deserta Alti Aegypti in IV saeculo
Eremita (Graece ἐpnuίtnς) est homo, qui a mundo secessit, ut solitudinis silentio, assiduis precibus, paenitentia, vitam suam in laudem Dei et mundi salutem devoveat. Verbum Eremita a verbo Graeco ἔpnuoς, quod regionem desertam sonat, ductum est. Eremitae et anachoritae (Graece ἀvaxwpέw = secedo) appellantur.
Vitae ordo eremiticus tamen simul per saecula florebat et varia genera eremitarum peperit: Erant e.g. qui in columna stantes vitam degerent (qui ideo stylites appellabantur). Alii in cellis, quae plerumque ecclesiae adiacebant, inclusi, quod culmen perfectionis habebatur, per tempus vel etiam per totam reliquam vitam altiorem gradum sanctitatis consequi vel peccata paenitentia abluere studebant. Isti eremitae, quorum numerus Medio Aevo summo in fastigio stabat, inclusi vel reclusi vocabantur.
Numerus eremitarum hodierni temporis ingnotus sed certe parvus est.
Ex canone 603 Codicis Iuris Canonici praeter vitae consecratae instituta Ecclesia agnoscit eremitam uti Deo deditum in vita consecrata:
... si tria evangelica consilia, voto vel alio sacro ligamine firmata, publice profiteatur in manu Episcopi dioecesani et propriam vivendi rationem sub ductu eiusdem servet.
Quamvis significatio, in qua natum est verbum, ad ascetas spectet, qui in solitudine secundum Evangelium vivere studeant, saepe latiore vi in omnes, quicumque quovis consilio a communitate hominum secedunt, usurpatur.
Praeclari Eremitae Christiani[recensere | fontem recensere]
Pachomius Tabennisiensis, qui fundator vitae coenobiticae factus est
Benedictus de Nursia, antequam in monasterium ingressus est
Alii Praeclari Eremitae[recensere | fontem recensere]
Heraclitus, magnus Graecus philosphus.
Nomen nondum datum est
Paginam prehendere formá PDF
Novissima mutatio die 13 Augusti 2015 hora 16:56 facta.
Nonobstantibus ceteris condicionibus hunc textum tractare licet secundum "Creative Commons Attribution-ShareAlike License". Vide modos et condiciones.