my my my my my my my fa en en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ja my my my my my my my my my my my en en en my my my my my my my my my my en en my my pt my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my pt my my my my my en en my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my en my my my my my my my my my my my my my en en en my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my en my my my en my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my fa zh ja my en en my my en my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my zh en my my my my my my my my my my my el my en my el my my my my my en my el my my my my my my my my my my en my el my my my en my el my my my my my my my my my en my my my my en en my my ceb my my my en my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en en my cs en da da cs en en cs cs en da cs cs en en en da cs en en en my my my my my my my my en en cs cs en en en da da cs my fa my it my my pt my my my en en
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား: February 2016
အမိုးအကာ အခင္း ေနစရာ ေနရာ ကို အိမ္လို ့သတ္မွတ္ရင္ လူသားတိုင္းေမြး ကတည္းက အိမ္ ဆိုတာ
ေနခဲ့ ၾကတာပါပဲ...။ အေကာင္းစား အိမ္ ၊ အလယ္အလတ္တန္းစားအိမ္ ၊ စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္အိမ္ ၊ အား
လံုးမွာ အမိုး အကာ အခင္းေတာ့ ပါၾကတာပါပဲ....။ က ်ေနာ္လည္း လူသားထဲက လူတေယာက္မို ့ အိမ္
ဆိုတာ ေတာ့ ရွိခဲ့သည္ ...ေနခဲသည္ ေပါ့.............။
ငယ္စဥ္ဘ၀ က အဖိုး အဖြားေတြ အိမ္...အေဖအေမ အိမ္...ေနာက္ပိုင္း အရြယ္ေရာက္ လူလားေျမာက္ခဲ့
ေတာ့ အိမ္မပာုတ္တဲ့ အမိုး အကာ အခင္းပါတဲ့ ေနစရာ ေနရာ တခုမွာ ႏွစ္ အေတာ္ၾကာေနခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္
ထိုင္းနိုင္ငံ နယ္စပ္ေရာက္ေတာ့ NLD(LA) ရံုးခ ်ဳပ္ ပာာ လည္း က ်ေနာ္ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ပါပဲ.....။ ပာိုဖက္ မိဘ
ဒီဖက္မိဘ ေနစရာ ေနရာ မေပးနိုင္တာက တေၾကာင္း ကိုယ္ကိုတိုင္ ကိုယ္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္မရပ္နိုင္
ေသးတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ရက္သား က ်တယ္ လို ့ မဆိုနိုင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ တခုကိုတည္
ေထာင္ခဲ့ မိျပီး ထိုင္နိုင္ငံ နယ္စပ္ ကိုေရာက္ကာမွာ အိမ္ယာ ဆိုတာ အတည္တက ်ျဖစ္ခဲ့ ရတာပါ......။
ပထမဆံုး အိမ္ ဆိုတာက သိပ္ေတာ့ ကဗ ်ာ မဆန္လွပါဘူး ...မဲေဆာက္ျမိဳ ့ ၀ပ္တုန္ခ ်ိမ္း အနီးအနားက
ျပည္ခ ်စ္ေက ်ာင္းလို ့ေခၚတဲ့ ျမန္မာ စာသင္ေက ်ာင္း အေနာက္ဖက္က အိမ္ အမည္တပ္မရတဲ့ စပါးက ်ီ
ေလးကို ျပဳျပင္ျပီး ထိုင္းေတြ ငွားစားတဲ့ တဲသာသာ မွာ ဘ၀ကို တကယ္စတင္ခဲ့ ၾကတယ္....။ အေမရိကန္
ေရာက္ သူငယ္ခ ်င္းရဲေဘာ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဖိုးခြား နဲ ့ ေဇာ္မိုးနိုင္ တို ့ရဲ ့အဓိက ေထာက္ပံ မွဳ ့ေၾကာင့္ ရပ္တည္
နိုင္ခဲ့ တာပါ...(အဲဒီေက ်းဇူးေတြ ကို ခုထိ မေမ့နိုင္ေသးတာ အမွန္ပါပဲ)...။ တခ ်ိဳက အထင္ၾကီး ၾကတယ္
အဖြဲ အစည္း ၾကီး တခုရဲ ့ အဓိက တာ၀န္ရွိသူ တေယာက္ရဲ ့ ေဆြမ ်ိဳးနီးစပ္ ဆိုတဲ့ အခ ်က္ ေၾကာင့္ပါ....။
တကယ္ေတာ့ အထင္ၾကီးခဲ့ ၾကသလို အဲသည္ ့ တေယာက္ေသာ သူ ရဲ ့အေထာက့္အပံ ဆိုတာ မွတ္မွတ္ရ
ရ ေျပာရရင္ ထိုင္ဘတ္ေငြ (၁၁၀၀) ပဲ ခံစားခဲ့ ဖူးပါတယ္...။ပထမ ရဖူးတဲ့ ေငြ တရာက ျမန္မာျပည္က ထြက္ေျပး ျပီးေရာက္ေရာက္ခ ်င္း ေပးတဲ့ မုန္ဖိုးပါ....။ေနာက္ (၁၀၀၀) ကေတာ့ နို ့ဖိုး စခန္းမွာ သားၾကီး
ကို မီးဖြားျပီး (ယခု မဲဘုန္းျမိဳ ့ေန) ကိုသက္စိုးလြင္ မရမက ေတာင္းလာေပးတဲ့ ေငြပါ....။ ထားေတာ့......
အဲသည့္ စာပါးက ်ီ သာသာ အိမ္ေလး မွာ ခ ်စ္စ ခင္စ ၾကင္နာစ ျဖစ္တဲ့ က ်ေနာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္ အတြက္
ေတာ့ အေနစုတ္ ေပမဲ့ ေအးခ ်မ္းသာယာခဲ့ ပါတယ္....။ ေနာက္ေတာ့ မဲေဆာက္ မွာ ေနဖူးသူတိုင္းသိပါ
တယ္ ....ေျမြ အလြန္ေပါတဲ့ ျမိဳ ့မွာ အိပ္စရာ ကတေနရာ ေရခ ်ိဳး တာက တေနရာ အိမ္သာ က တေနရာ
ျဖစ္ေနတဲ့ စပါးက ်ီ အိမ္ေလးကို ေျမြ ေၾကာက္တာနဲ ့ စြန္ ့ခြာခဲ့ ၾကျပီး NLD(LA) လူငယ္ရံုး ေရွက တိုက္
တာလွ ်ားေလး မွာ လူလူသူသူ ေနခဲ့ ၾကျပန္တယ္...။ ေထာက္ပံေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ ်င္းေတြ ကို၀န္ထုတ္
၀န္ပိုးမျဖစ္ေစခ ်င္တာရယ္ ...အတတ္နိုင္ဆံုး ေငြေခြ ်တာ နိုင္ေရး အတြက္ရည္ရြယ္ျပီး ကိုယ္ေတြလို နိုင္
ငံစြန္ ့ခြာလာတဲ့ ရဲေဘာ္ တခ ်ိဳနဲ ့ေပါင္းျပီး အိမ္တခန္း ငွားေနခဲ့ ၾကတယ္......။အဲဒီက မွတဆင့္ နို ့ဖိုးကမ့္
(NOE PHO REFUGEE CAMP)ကို ေျပာင္းေရွြ ခဲ့ၾကျပီးေနာက္  သားၾကီးကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားတဲ့ က ်
ေနာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေနစရာ အိမ္ တအိမ္ ေတာ့ ရခဲ့ ၾကပါတယ္...။ ဓနိမိုး ထရံကာ အိမ္ ေလး
မွာ ေနခဲ့ ရတဲ့ ဘ၀ ကေတာ့ ေနသာ တလွည္ မိုးရြာ တလွည္ပါပဲ....။ မဲေဆာက္ျမိဳ ့ကေန (၅)နာရီထက္မ
နည္း ကားစီးရတဲ့ အကြာ အေ၀းမွာ ေထာက္ပံေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကို ဆက္သြယ္ရခက္ခဲတာေတြ
ေၾကာင့္ စခန္းက ေပးတဲ့ စားစရာ ဆန္ ...ငပိ နဲ့ ေလြးခဲ့ရတာလဲရွိခဲ့သလို ့ သူငယ္ခ ်င္းေတြ ေငြပို ့ေပးတာ
ေလးေရာက္လာခဲ့လို ့အူစို ခဲတဲ့ ရက္ေတြလဲ ရွိပါတယ္...။အဲဒီ နို ့ဖိုးထဲက အိမ္ေလး အေၾကာင္း ျပန္စဥ္စား
ရင္ မျဖစ္မေန ေက ်းဇူးတင္ ထိုက္သူက ကို၀င္နိုင္ နဲ ့ မမဲလံုးတို ့သားအမိေတြ ပါပဲ....။ ေနေစ့လေစ့ ေတာ့
မဲ့ ခ ်စ္ဇနီး က အိမ္ေနာက္ေဖး ေရကျပင္မွာ စခန္းက ေပးတဲ့ ငပိ မျဖစ္ေသးတဲ့ ငပိ ကို ငပိခ ်က္ တခြက္
ျဖစ္ေအာင္စီမံ ေနခိုက္ မမဲလံုး ေရာက္လာျပီး အေျခအေနကို အကဲခတ္ရိပ္မိ ေမးပါတယ္..(-----------
ေျမးျဖစ္ေတာ့ အေထာက္အပံေကာင္းေတြ ရမယ္ထင္တာ)တဲ့....။ အဲဒီအခ ်ိန္မွာ နို့ဖိုး အိမ္ ေလးထဲ က
က ်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ အခက္အခဲကို သိ နာလည္း ျပီးအကူအညီေတြ ေပးတာ သူတို ့မိသားစုပါ....။
စခန္းကေန အေမရီကန္ နိုင္ငံကို အေစာဆံုးထြက္သြားျပီး အေမရိကား ေရာက္လို ့ေထာက္ပံေၾကးေငြေလး
ရလ ွ ်င္ရခ ်င္း က ်ေနာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္ ကို လွမ္းပို ့ေထာက္ပံ့ တာ ကို၀င္းနိုင္ နဲ ့မမဲလံုး တို ့ပါပဲ....။
ျပည္စံု ေပါမ ်ားေနခ် ိန္မွာ ေၾကြးတဲ့ ထမင္းတနပ္ နဲ ့ ငတ္ ေနခ ်ိန္မွာ ေၾကြးတဲ့ ထမင္းတနပ္.....တန္ဖိုးခ ်င္း
မတူပါဘူး..........။တကယ္ကို ေက ်းဇူးၾကီးမားခဲ့ၾကတဲ့ မိသားစု ေလးပါ.....။
ဒီလိုနဲ ့ ၾသစေၾတးလွ ်နိုင္ငံ ဆစ္ဒနီ ျမိဳကို ေရာက္လာခဲ့ေတာ့ အစိုးရ နဲ ့ အခြန္ထမ္းျပည္သူေတြ ရဲ ့ေက ်းဇူး
ေၾကာင့္ ေနစရာ အိမ္ အဆင္သင့္....စားစရာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ခဲ့ ၾကရပါတယ္...Auburn ,အရပ္က Darkbrook  လမ္းေလးမွာ ျမန္မာ လူမ ်ိဳးပိုင္ တဲ့ အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္း ပါတဲ့ တိုက္ခန္း မွာ စတင္ အေျခ ခ်ခဲ့ ၾက
တယ္..။လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀)ႏွစ္ေက ်ာ္က အဲဒီ ေနရက္ေတြ ကိုျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အေတာ္ကို ေအးခ ်မ္းခဲ့ၾကတာ
ပါ....။ေက ်းလက္ တခုကေန ေရြွျမိဳေတာ္ၾကီး ေရာက္လာသူေတြ လိုပါပဲ...အရာရာတိုင္းပာာ အထူးအဆန္း
ေတြ ပါပဲ...ေရာက္ျပီး ႏွစ္ရက္ အၾကာမွာ စားစရာ ေစ ်း၀ယ္ဖို ့ မနက္ (၇)နာရီေလာက္ Auburn ေစ ်းၾကီး
ကိုထြက္သြားမိၾကတယ္..။ကိုယ္ေတြ နိုင္ငံမွာဆို မနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ ကတည္းက ဆိုင္ခန္းေတြ ေစ ်း
သည္ေတြ ပာာ သက္၀င္လွဳတ္ရွားေနၾကျပီ ဆိုေတာ့ ကိုယ္နိုင္ငံလိုပဲ အထင္နဲ ့ေပါ့ေလ.....။Auburn ေရွာ့ပင္တံခါးၾကီးက ပိတ္လွ ်က္မို ့ ရထားဘူတာေရွ ့ ငါးလသား အရြယ္သားၾကီးကိုေပြလို ့ ငုတ္တုတ္
ထိုင္ေစာင့္ ခဲ့ရတဲ့ အထိပါပဲ.....။ ဘာမွမသိေသးတဲ့ ဘ၀ ပာာ ျဖဴစင္ေအးခ ်မ္းတာ အမွန္ပါပဲ....။ အေပါင္း
ေနာက္ေတာ့ ခင္ခဲ့ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ အကိုတေယာက္အိမ္ ကိုေျပာင္းေရွြခဲ့ၾကတယ္...အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒုတိယ သမီး
ကိုေမြးဖြားျပီးပါျပီ....။အဲဒီအကိုရဲ ့လမ္းညြွန္ အၾကံေပးခ ်က္နဲ ့ အဲဒီ အကိုရဲ ့အိမ္မွာပဲ ျမန္မာ ထမင္းပာင္း
နဲ ့ စားေသာက္စရာေလးေတြ ေရာင္းတဲ့ အိမ္ဆိုင္ေလးတခု တည္ခဲ့ ၾကတယ္...၊ အေတာ္ အဆင္ေျပပါ
တယ္ ေသာၾကာ ညေနက စလို ပိတ္ရက္ သံုးရက္ပဲဖြင့္တဲ့ က ်ေနာ္တို ့ အိမ္ဆိုင္ေလးက တစ္ေထာင္ေက ်ာ္
၀င္ေငြ ရွိပါတယ္...။သို ့ေပမဲ့ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ ကလြဲ လို့ ကူညီသူ မရွိတဲ့ က ်ေနာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္
အတြက္ ေငြရတာနဲ ့မကာမိေအာင္ ပင္ပန္းၾကတာက တေၾကာင္း...က ်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္မွာက ဆီခ ်ိဳေသြး
တိုး စတဲ့ ေရာဂါေတြ အိပ္ရင္း အသက္ရွဴ ရပ္တဲ့ေရာဂါ Sleepapnoa ပါ ရလာတာက တေၾကာင္း ေၾကာင့္
အိမ္ေတြ ...အိမ္ေတြ တေနရာျပီးတေနရာ ေရၾကည္ရာ ျမက္နုရာ ဆိုတဲ ့ အတိုင္း ေရွြၾကေျပာင္းၾက....
ဆစ္ဒနီ ရဲ ့လူမွဳ ့ အသိုင္းအ၀န္းထဲ ကူးလာခတ္ရင္းအိမ္ေတြေျပာင္း...စိတ္ေတြ ေျပာင္း...အေရာင္ေတြ
ေျပာင္းလာလိုက္တာ...ေလာကၾကီးက သင္ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာေတြ နဲ ့ ဘ၀ ပာာ ေရာက္စ ကလို မျဖဴစင္
ေတာ့တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ...။ အေပးအယူ ....အေလွ ်ာ္အစား....အသြားအျပန္ေမွ ်ာ္လင့္ခ ်က္ေတြ နဲ ့
စိတ္ေရာင္စံု ျဖစ္ခဲ့ ၾကရတယ္....။ အထူးသျဖင္ေတာ့ က ်ေနာ့္ အိမ္က အိမ္ရွင္မ သယ္ယူလာခဲ့တာေတြ
ပါပဲ....။ကိုယ္ဇနီးမို ့ ေျပာ တာေတာ့ မပာုတ္ပါဘူး...လူတိုင္းကို သူနဲ ့ႏွိဳင္းျပီး ဆက္ဆံေပါင္းသင္း
တတ္ျပီး အင္မတန္ မွပဲ ကူညီခ ်င္တတ္ေတာ့ အလြဲေတြ ပါလာေတာ့တာပါပဲ...။ အခန္သင့္ လို ့သူမ ကူ
ညီတတ္တာေလးေတြ ေျပာပါရေစဦး....။သူေရွ ့ လာျပီးငိုျပရင္ အိတ္ထဲ ေငြမရွိရင္ေတာင္မွ ရွိတဲ့ ခရက္ဒစ္
ကဒ္ထဲက ေငြကို ထုတ္ေပးတတ္ တယ္...။ အိမ္မွာ ပူေဇာ္စရာ ဘုရားမရွိလို ဆိုတဲ့ သူကို သူမ  ပဲေၾကာ္
ေၾကာ္ေရာင္းရင္းရတဲ့ေငြ နဲ ့၀ယ္ျပီးပူေဇာ္ထားတဲ့ အိမ္က ဘုရားကို ငွားဖူးတယ္....တစ္ႏွစ္လဲ ျပန္မေပး
ႏွစ္နွစ္ေနလဲ ျပန္မေပးတာေၾကာင့္ ရန္လုပ္ျပီးျပန္ေတာင္းရတဲ့ အထိပါပဲ...ဒီနိုင္ငံမွာ ေဆြမ ်ိဳးသားခ ်င္းလဲ
မရွိ ညီအကိုေမာင္ႏွမလဲ မရွိတာေၾကာင့္ အကိုအမ အရြယ္ဆိုရင္ ခင္တတ္လိုက္သလို သူအေပၚေက ်းဇူး
ရွိခဲ့ ရင္လဲ ကူညီလိုက္ရတာ မျပီးနိုင္မစီးနိုင္ပါပဲ....။ ကေလးေမြးတာ လဲ သူပါလိုက္တာပဲ....ကိုယ္၀န္ပ ်က္
က ်လို ့ေဆးရံုေရာက္ရင္လဲသူပါလိုက္တာပါပဲ....ယုတ္ဆြ အဆံုး အကူအညီေတာင္းလို ့ရမွန္းသိေတာ့
Parramatta ေရွာ့ပင္စင္တာမွာ ကေလးတြန္းလွည္း ေခါက္မသိမ္းတတ္လို ့ လာကူပါဦး လို ့ေျပာသူေတာင္
ရွိေသးရဲ ့ .....။အဲဒါေၾကာင့္ က ်ေနာ္ ေျပာဖူးတယ္....(နင္ပာာေလ....မမွားပါဘူး...နင္တခါေလာက္ပဲမွား
တာပါ...အဲဒီတခါ ကလဲ အလီဘာဘာ တေယာက္တည္း နဲ ့တင္မပာုတ္ဘူး ခိုးသားငါးရာပါ ပါတယ္)လို ့
ေလ....။ လက္ရွိ ေနတဲ့ အိမ္ မတိုင္ခင္ ငွားေနခဲ့ ဖူးတဲ့အိမ္ ဆိုမွာ လဲ ထိုနည္းအတိုင္းပါပဲ....။ မေျပာင္းရင္
လည္းေနလို ့ျဖစ္ေနတဲ့ အရပ္ကေန ျမန္မာျပည္က ေက ်ာင္းလာတက္မဲ့ ညီမ လိုခင္ေနသူတေယာက္ အေၾကာင္းျပဳ လို ့(ပာိုက ေက ်ာင္တက္ျဖစ္သည္ မျဖစ္သည္ မေသခ ်ာေသးခင္မွာ) အိမ္ငွားျပီးေနျပီ...
မေသခ ်ာတဲ့ အခါမွာ အကိုလို ခင္သူတေယာက္ကို အတူေနၾကရန္ကမ္းလွမ္းျပီး ေနခဲ့ ၾကတယ္....။
အဲသည့္ ခင္တဲ့ အကိုကို အကူအညီေပးရင္ ေငြ (၄၀၀၀)နီးပါး အထုတ္လိုက္ က ်ေပ ်ာက္ခဲ့ေလရဲ ့ ေနာက္
ရက္မၾကာခင္မွာ က ်ေနာ္ေဆးရံုေရာက္ျပီး ကံမကုန္လို အသက္ျပန္ရတယ္ေျပာရမယ္...။အဲသည့္ အိမ္မွာ
ပဲ ကိုယ္ေမာင္းတဲ့ ကား ကိုယ္မမွားပါပဲ အတိုက္ခံရတာ သံုးၾကိမ္.....။ဒီၾကာထဲ လင္မယားရန္ျဖစ္လို ့ မိန္းမ
လုပ္သူကို တညေလး အိမ္မွာ အိပ္ေစပါတယ္ မတန္မရာ ယိုးစြတ္တာခံရေသး....။ ဘုရား ငွားျပီး ျပန္မေပး
တဲ့ အကို ေၾကာင့္ ေနစရာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတဲ့ စံုတြဲ တစ္တြဲ ခဏတာ ေနခြင့္ ေပးလိုက္ပါတယ္...ရလိုက္
တဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြက ငါးကိုထုတ္ပိုးမိတဲ့ ဖက္လိုပဲ ကာလ အေတာ္ၾကာသည္ထိ ငါးညွီနံ ကမေပ ်ာက္
......။အိမ္လာလည္တဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ဆရာ၀န္တေယာက္ အိမ္သားေတြ အလုပ္မ ်ားေနခ ်ိန္မို ့သူကို
အေရးမလုပ္မိတာ အေၾကာင္းျပဳ လို ေအာ္ပာစ္ဆဲဆို ရန္လုပ္တာ ကလဲ တမ ်ိဳး.....။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္က ်ယ္ျခံက ်ယ္ တာ အေၾကာင္းျပဳျပီး ေရာက္လာၾကတဲ့ အေၾကာင္းအမ ်ိဳးမ ်ိဳးကို ေရွာင္
ကြင္းလိုတာ နဲ ့ပဲအိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းသာပါတဲ့ လက္ရွိေနတဲ့ အိမ္က ်ဥ္းက ်ဥ္းေလးကို ေျပာင္းလိုက္ေတာ့မွပါပဲ
ဧည္သည္ အ၀င္အထြက္က ်ဲျပီး ျပသနာ ကင္းရွင္းသြားပါေတာ့တယ္....။ခုေတာ့ ဘာလိုလိုနဲ ့ ဒီအိမ္က ်ဥ္း
က ်ဥ္းေလးမွာ ေနလာခဲ့ ၾကတာ သံုးႏွစ္ေက ်ာ္လို ေလးႏွစ္ထဲေတာင္ေရာက္ေနပါျပီ.......။ အဓိက ကေတာ့
ယူသူရွိလို ့ ေပးသူရွိလာတာ လိုပဲ ကိုယ္ကိုကိုယ္ အျပစ္တင္ရင္း ယူသူ ကိုယ္ မျဖစ္ေအာင္ ေနေတာ့လဲ
ေနအိမ္ေတြ ...တအိမ္ ျပီး တအိမ္ ေျပာင္းေရြွရင္း သားသမီး ကလည္း ေလးေယာက္ေတာင္မွ ရွိလာျပီဆို
ေတာ့ အရင္လို ပရပာိတ ေတြနဲ ့ ေဘးဘီ က အရာေတြ စိတ္မ၀င္စားအားနိုင္ ........။ ဒါေပမဲ့ အခု
လဲ အိမ္ ဆိုတဲ့ ေနစရာအတြက္ စဥ္းစားရေပဦးမယ္.။သားသမီးေတြက မ ်ားလာ...အရြယ္ေလးေတြ ကလဲရ
လာျပီ ဆိုေတာ့က အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းနဲ့ အိမ္မွာ ေနလို ့မျဖစ္ေတာ့တာလဲ အမွန္ပါပဲ....။
ၾသစီ မွာ ေနစရာ အိမ္ အတည္တက ် ရွိေစခ ်င္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ.....။ဒီလို ဆို ၀ယ္ေနပါလား လို ့ ေျပာ
စရာ ရွိလာမွာပါ...။အိမ္၀ယ္ေနဖို ့ဆိုတာ အလုပ္ရွိပါမွ ရမွာပါ...အလုပ္မရွိရင္ ဘဏ္ေတြက ေငြမေခ ်းပါဘူး
တကယ္တမ္းေျပာရင္ အိမ္းငွာ ေနလို ့ ေပးရေငြနဲ ့ ၀ယ္ေနလို ့ ဘဏ္ေၾကြးျပန္ဆပ္ရေငြ ပာာ အမ ်ားၾကီး
မကြာ လွပါဘူး ရပ္ကြက္စည္ပင္ေၾကးဘာေၾကးညာေၾကး အပိုေဆာင္းတြက္ရင္ အိမ္ငွားေနတဲ့ ေငြထက္
ရာဂဏာန္ေလာက္သာပိုေပးရပါတယ္...။ အလုပ္ရွိသူေတြ အတြက္ေတာ့ ဘဏ္ တခုခုကေန အိမ္၀ယ္ဖို ့
ေငြေခ ်းျပီး အေၾကြး (၂၅)ႏွစ္ ေလာက္ဆပ္လိုက္ရင္ အိမ္ပိုင္ပါတယ္..။ အိမ္မပိုင္ လို ့ အစိုးရ က ေပးတဲ့ တန္ဖိုးနည္းအိမ္ယာ ေလွ ်ာက္မလား ....ရပါတယ္ အနည္းဆံုး (၁၀)ႏွစ္ေတာ့ ကိုယ္အလွည္ေရာက္ဖို ့
သက္ျပင္းေတြသာ အခါခါ ခ ်ရင္းရင္ေမာလို ့ေနမိေတာ့ ကိုယ္ကိုကိုယ္ သတိေပးမိတယ္.......။
.ေနာင္ဘ၀ တခုကို မကူခင္စပ္ၾကား အိမ္ ဆိုတာ လိုအပ္ေနဦးမွာပါလား.....။
ေနာင္ဘ၀ ကို ကူးခဲ့ျပီးလို ဘယ္ဘ၀ ကိုပဲ ေရာက္ေရာက္ ေနစရာ အိမ္ ဆိုတာ လိုေနဦးမွာပါလား...။
ခႏၶာ အိမ္ ဆိုတာ ရွိေနသမွ ် ေနစရာ အိမ္ ဆိုတာ လိုအပ္ေနဦး မွာပါလား.....။
ခႏၶာ အိမ္ ဆိုတာ မရွိေတာ့ရင္ေတ့ာ ေနစရာ အိမ္ ဆိုတာ လိုအပ္ေတာ့မယ္မထင္.......။
ဒါေၾကာင့္ ေနာင္ ခႏၶာ မလာ သေႏၶဇာတ္မရွိေတာတဲ့ မဂ္....ဖိုလ္....နိဗၺာန္ဆိုတာကိုပဲ ေတာင္းတလို ့
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Valentine's Day ဗယ္လင္တိုင္းေန႔ ( ေဒါက္တာတင့္ေဆြ)
ဗယ္လင္တိုင္းေန႔လို႔ အလြယ္ေခၚၾကတယ္။ အမွန္က Saint Valentine's Day စိန္႔ ဗယ္လင္တိုင္းေန႔ပါ။ ႏွစ္စဥ္ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄) ရက္လို႔သတ္မွတ္ထားတယ္။ ခရစ္ယန္ဘာသာ အေစာပိုင္းက Saint Valentinus စိန္႔ ဗယ္လင္တီးနပ္စ္က စခဲ့တာပါ။
ခုေခတ္မွာေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာတခုတည္းလို႔မွတ္ယူျပီး ျမန္မာေတြကေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔တဲ့။ Lover's Day ခ်စ္သူမ်ားေန႔ကို သုေတသနလုပ္ထားသူတေယာက္က ေရးပါတယ္။ ရည္ညႊန္းထားတာေတြကေတာ့ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ မ်ားေပမဲ့ မူလအစကို ဘယ္မွာမွရွာလို႔မရဘူးတဲ့။ Horse Lover's Day ျမင္းခ်စ္သူမ်ားေန႔၊ Cheese Lovers Day ဒိန္ခဲခ်စ္သူမ်ားေန႔၊ Pet Lover's Day အိမ္ေမြးတိရစာၲန္ခ်စ္သူမ်ားေန႔ စတာေတြေတာ့ရွိပါတယ္တဲ့။
ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄) ရက္ကို သတ္မွတ္တဲ့ ဗယ္လင္တိုင္းေန႔သမိုင္းဟာ မယံုရင္ပံုျပင္မွတ္ အစားထဲကပါ။ ဗယ္လင္တိုင္း ပံုျပင္ေတြအားလံုးဟာ တီထြင္ထားတာေတြပါ။ အခ်စ္နဲ႔ဆိုင္တာကေတာ့ ဒ႑ာရီေတြသာျဖစ္တယ္။ မ်က္မျမင္ကုိ ေဆးကုေပးတဲ့ပံုျပင္က ေဆးပညာနဲ႔နီးစပ္လို႔ ဘက္လိုက္ျပီးေရြးပါမယ္။
ခရစ္ယန္မွမဟုတ္ရင္ လက္မထပ္ခြင့္မရွိဆိုတဲ့ ဘုရင့္အမိန္႔အရ လူပ်ိဳျဖစ္ေနရတဲ့စစ္သားေတြကိုကူညီခဲ့တဲ့ ဇာတ္လိုက္ဟာ ေသဒဏ္က်ခံေနတဲ့ အက်ဥ္းသားတေယာက္ပါ။ ေထာင္ထဲမွာေနရင္း ေထာင္အရာရွိ အက္စတားရီးယပ္စ္ရ့ဲ သမီးကို ေဆးကုေပးရပါသတဲ့။ ေဆးကုေပးစဥ္မွာ အဲဒီမိန္းကေလးကို ေမတၠာသက္ဝင္ ခ်စ္ခင္လာပါေတာ့တယ္။ ေဆးခ်က္ကလဲမွန္၊ ယံုၾကည္မႈကလဲ ျပင္းထန္တာမို႔ မ်က္မျမင္ကေလးမမွာ မ်က္စိႏွစ္ကြင္းအလင္းျပန္ရျပီး၊ Valentine ဆိုတဲ့စာကို ဖတ္ႏိုင္လာပါသတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ဧကရာဇ္ ဒုတိယ ကေလာဒီးယပ္စ္ကေန ေသဒဏ္ေပးပါတယ္။ သူအသတ္မခံရခင္ေလးမွာ Your Valentine မင္းရ့ဲဗယ္လင္တိုင္းဆိုတဲ့ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္စကားေလး ေရးထားခဲ့ပါတယ္။ အခ်စ္မွာ မ်က္စိမပါဘူးလို႔ ေျပာၾကတာ ဒီကေနလာပံုရတယ္။
တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ခရစ္ယန္ဘာသာအေစာပိုင္းကာလေတြမွာ ဘာသာေရး အာဇာနည္ေတြကို အဲလို ဗယ္လင္တိုင္းဘြဲ႔ ေပးခဲ့ပါတယ္။ St. Valentine စိန္႔ ဗယ္လင္တိုင္းဟာ ခရစ္ယန္ဘာသာအတြက္ ေခါင္းျဖတ္ သတ္တာခံရတယ္။ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄) ဆိုတာက အဲဒါကေနလာတာျဖစ္ပါတယ္။ Anglican Communion အင္ဂလီကန္ နဲ႔ Lutheran Church လူသာရင္ေက်ာင္းေတြကေန က်င္းပၾကပါတယ္။ Eastern Orthodox Church ေအာ္သိုေဒါက္စ္ ကေတာ့ ဇူလိုင္ ၆ နဲ႔ ၃ဝ ေန႔ေတြမွာ က်င္းပပါတယ္။
စိန္႔ ဗယ္လင္တိုင္းဟာ ျမားနတ္ေမာင္ပံုလဲပါတဲ့ Amethyst ေက်ာက္လက္စြပ္ကို ဝတ္ဆင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဖေဖၚဝါရီလရ့ဲ ရတနာဟာ Amethyst ခရမ္းေရာင္ေက်ာက္လို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ေဖေဖၚဝါရီလဟာ ႏွလံုးေရာဂါ အသိပညာေပးလလည္း ျဖစ္ပါေသးတယ္။ ကဒ္ျပားေတြ၊ ပန္းေတြ၊ ေခ်ာကလက္ေတြ၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ပို႔ၾကတဲ့ဓေလ့က ျဗိတိန္ကေနစတယ္။
ေနာက္ခံအေၾကာင္းကိုမသိပဲ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄) အတြက္ အားခဲထားသူေတြသိဘို႔က ဗယ္လင္တိုင္းဆိုတာ ခ်စ္တာလည္း ပါတယ္။ ေဆးကုတာလည္းပါတယ္။ ခရစ္ယန္ ဘာသာေရးအာဇာနည္ျဖစ္တယ္။ ဘုရင့္အမိန္႔နဲ႔ ေသဒဏ္က်ခံရတာလည္း ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္စကားလည္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
အတီးမန္းရွာေရ … အတီးက အတီးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ အတီးရဲ႕
အခ်စ္ေတြကို က်မတို႔ ကရင္အမ်ဳိး သားထုအတြက္သာမက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစံုကိုပါ ေ၀ငွထားခဲ့ၿပီး ေဟာဒီကမၻာႀကီးထဲကေန သူရဲ ေကာင္းပီသစြာနဲ႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့ေပမယ့္ က်မတို႔ကေတာ့ အတီးရဲ႕
အေၾကာင္းကို သတိတရနဲ႔ မေမာႏိုင္မပမ္း ႏိုင္ ေျပာၾကရဦးမွာပါ။ အတီး
ေသြးနဲ႔ခင္းခဲ့တဲ့၊ အတီး ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ခရီးဆံုးပန္းတိုင္ဆီကို ဆက္လက္ ခ်ီတက္ရဦးမွာပါ။
အတီးက်ဆံုးခဲ့တဲ့ ညက ေကာ္သူးေလ ေကာင္းကင္ယံမွာ ၾကယ္ႀကီးတလံုး လင္းလက္ခဲ့တယ္ အတီးေရ။ အဲဒီၾကယ္ႀကီးကို ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚေဒသ
ကပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ ပဲခူး႐ိုးမေပၚကပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ ေဒါနေတာင္စဥ္
ေတာင္တန္းေပၚက ၾကည့္ၾကည့္၊ သံလြင္၊ ေသာင္းရင္းနဲ႔ ယြန္စလင္း
ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီၾကယ္ႀကီးရဲ႕ လင္းလက္မႈမွာ တည္ၾကည္တဲ့ သစၥာတ ရားေတြ၊ ျမင့္ျမတ္မႈ၊ စြန္႔လႊတ္မႈ၊ အနစ္နာခံမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီၾကယ္ႀကီးဟာ က်မတို႔ အားလံုးကို ခြန္အားမ်ားစြာ
ပဒိုမန္းရွာလားဖန္းဆိုတဲ့ အတီးကို ေတာ္လွန္ေရးခရီးတေကြ႕မွာ စၿပီးေတြ႕ခဲ့ရေပမယ့္လို႔ ေတာ္လွန္ေရးအ ေပၚထားတဲ့ အတီးရဲ႕
သက္ဆံုးတိုင္ေအာင္ သတိတရ ရွိေနဦးေတာ့မွာပါ။ အတီးဟာ
က်မဆံုဖူး ေတြ႕ဖူးတဲ့ ကရင္အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္ေတြထဲ မွာ ထူးျခားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တဦးပါ။ က်မအတြက္ေတာ့ အတီးဟာ
ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ ႐ံုမက ဖခင္ဆိုလည္း ဟုတ္၊ ဆရာသမားဆုိလည္း
ဟုတ္၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္လည္း ဟုတ္၊ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ဆိုလည္း ဟုတ္ခဲ့တယ္။
ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ႀကီးတခုျဖစ္တဲ့ မာနယ္ပေလာ ေသာင္းရင္းျမစ္ ကမ္းနံေဘးက ဥယ်ာဥ္ျခံတခု ထဲမွာ အတီးကို က်မ စၿပီးေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။ ကရင္ပုဆိုးအေဟာင္း တထည္ကို ခပ္တိုတို၀တ္ၿပီး ဓားမႀကီးတ ေခ်ာင္းနဲ႔
ေပါင္းျမက္ေတြ ရွင္းေနတဲ့ အတီးကို ေတြ႕လိုက္ရတုန္းက က်မယံုေတာင္
မယံုခဲ့ဘူး။ အဲဒီက တည္းက ငါတို႔ေခါင္းေဆာင္ႀကီးဟာ ႐ိုးသားလိုက္တာ၊ ႏွိမ့္ခ်လိုက္တာ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမား ပီသလိုက္္တာ
ဆို ၿပီး က်မ ေလးစားဂုဏ္ယူခဲ့ရတာပါ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့ မာနယ္ပေလာ ေသာင္းရင္းျမစ္ကမ္းနံေဘးက အတီးတို႔ရဲ႕
အိမ္ေလးကို က်မတို႔ မၾကာခဏ ေရာက္ခဲ့တယ္။ အတီးနဲ႔ မူဂါး စိုက္ပ်ဳိးထားတဲ့ အသီးအႏံွမ်ဳိးစံုကို က်မတို႔ စားသံုးခဲ့တယ္။ အတီးတို႔ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ျဖတ္သန္းမႈ၊ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံမႈ၊ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမိုင္းအစ၊ အလွည့္အေျပာင္း၊ အခ်ဳိးအေကြ႕၊ အတက္အဆင္းေတြကို က်မတို႔ သင္အံေလ့လာခဲ့ရတယ္။ “ေတာ္လွန္ေရးသမားေကာင္း ေတြဟာ အရာရာကို ေပးဆပ္ရဲၾကတယ္။ စိတ္ေနစိတ္ထား ႏွိမ့္ခ်တယ္၊ လိုအပ္ရင္ သူတို႔အသက္ကိုေတာင္ ေပးၾကဖို႔ ၀န္မေလးၾကဘူး၊ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ ဒီလိုေပးဆပ္သြားတဲ့
ေခါင္ေးဆာင္ေတြ၊ ရဲေဘာ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္”လို႔
အတီးေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။
အတီးေျပာခဲ့တဲ့ စကားအတိုင္းပဲ အတီးကိုယ္တိုင္ က်မတို႔ကို လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ ျပသခဲ့တယ္ေနာ္။ မယ္သေရာထာ တိုင္းရင္းသား ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႀကီး က်င္းပၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကအဲန္ယူ
တပ္မဟာ(၆)ေဒသကို န၀တက အင္အားအလံုးအရင္းနဲ႔ စစ္ဆင္ေတာ့
ေကအဲန္ယူ အေျခခံေဒသက ျပည္သူေတြဟာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ကို
ကမၻာပ်က္သလို ထြက္ေျပးလာၾကတယ္။ ကေလးသူငယ္ေတြ၊ သားသည္မိခင္ေတြ၊ မသန္မစြမ္းတဲ့သူေတြ၊ သက္ႀကီး႐ြယ္အိုေတြဟာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ မကူႏိုင္
မကယ္ႏိုင္ပဲ ေျပးလႊားေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပလိုင္းရွည္ႀကီးတလံုးကို ေက်ာမွာပိုး၊
ႏို႔စို႔ကေလးတဦးကို ရင္ဘတ္မွာ လြယ္ၿပီး က်န္ကေလးငယ္ (၂)ေယာက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကာ လူတန္းႀကီးေနာက္ အမီလိုက္ေနတဲ့ သားသည္မိခင္တဦး
အနားကို အတီး အေျပးေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အတီးက အဲဒီအမ်ဳိးသမီးရဲ႕
ပုလိုင္းရွည္ႀကီးကို ယူၿပီး ေက်ာမွာပိုး၊ ကေလးတေယာက္ကို ေပြ႕ခ်ီၿပီးေတာ့
ဒုကၡသည္ေတြ စုေ၀းရာ သက္ကယ္ေတာအထိ အေရာက္ပို႔ေပးခဲ့တယ္။
ပုလိုင္းရွည္ႀကီးကို လြယ္ပိုးၿပီး ဖုန္ထူထူၾကားမွာ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔အတူ
လိုက္ပါသြားတဲ့ အတီးရဲ႕ပံုရိပ္ကို က်မရဲ႕ အျမင္အာ႐ံုထဲမွာ ဒီေန႔အထိ
ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါ အတီးရယ္။
အတီးနဲ႔ သိကြၽမ္းရင္းႏွီးခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အတီးအေၾကာင္းကို
ပိုၿပီးေတာ့ သိလာခဲ့ရသလို ပိုၿပီးေတာ့လည္း ေလးစားလာခဲ့ရပါတယ္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေနရာေဒသေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းေျပာင္း၊
ရာထူးတာ၀န္ေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းေျပာင္း အတီးရဲ႕ ႐ိုးသားမႈ၊ ႏွိမ့္ခ်မႈ၊
မာန္မာနကင္းမႈ၊ အေနအထိုင္၊ အစားအေသာက္၊ အသံုးအေဆာင္၊ အ၀တ္အထည္အေပၚမွာ ၿခိဳးျခံံေခြၽတာမႈကေတာ့ မေျပာင္းမလဲဘဲ
ရွိေနခဲ့တယ္။
ေကအဲန္ယူ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး၊ ပဒိုမန္းရွာလားဖန္းဆိုတဲ့
အတီးမွာရွိတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို ေရတြက္ၾကည့္ရင္ လက္ (၁၀)ေခ်ာင္း
ေတာင္ မျပည့္ပါဘူး။ ေခါက္ဆြဲကို သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ အတီးဟာ ေစ်းခ်ဳိတဲ့ (၃) ဘတ္တန္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္ကိုေတာင္မွ တရက္ျခား၊ ႏွစ္ရက္ျခားေလာက္မွ တခါစားခဲ့တယ္။ တကယ္ဆို ဒီထက္မက ေစ်းႀကီးတဲ့ ေခါက္ဆြဲထုတ္ကို
ေန႔တိုင္းလိုလို အတီးစားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အတီးက မစားခဲ့ဘူး။
အတီးရင္ထဲမွာ ထမင္းငတ္ေန၊ ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ေနရတဲ့ ျပည္သူလူထုေတြ၊
၀ဥ၊ ေႂကြးဥနဲ႔ မွ်စ္ေတြကိုသာ စားေနရတဲ့ ကရင္ျပည္တြင္းဒုကၡသည္ေတြ
ရွိေနခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။
အေျခအေနအရ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာ တိုက္နဲ႔ကားနဲ႔ ေနရေပမယ့္
အတီးတေန႔မွ မေပ်ာ္ဘူးဆိုတာ က်မသိတယ္။ “က်ေနာ္ ဒီတိုက္
အိမ္ႀကီးေပၚမွာ မေနခ်င္ဘူး။ ကားေတြလည္း က်ေနာ္မစီးခ်င္ဘူး။
ဇိမ္ခံရတဲ့ ပစၥည္းေတြကို လည္း က်ေနာ္မလုိခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္က တုိက္ႀကီးေပၚမွာ ေနရေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ လူမ်ဳိးေတြ ဆင္းရဲဒုကၡ
ေရာက္ေနတာ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေနရတာကို
က်ေနာ္မေနခ်င္ဘူး”လို႔ အတီး မၾကာခဏ ေျပာေလ့ရွိ တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားဘ၀ ျဖစ္ရတာကို ဂုဏ္ယူေက်နပ္တဲ့ အတီးဟာ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမမွာပဲ လႈပ္ရွားသြား လာခ်င္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ(၇)နယ္ေျမထဲက အတီးရဲ႕
စခန္းေလးကို အျမဲလိုလို သြားတယ္။ အတီးကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ၿပီးေတာ့
တဲေတြေဆာက္၊ သင္တန္းခန္းမေတြ ေဆာက္ခဲ့တယ္။ သီးပင္စားပင္ေတြ၊ သစ္ပင္ပန္းမာန္ေတြ စိုက္ပ်ဳိးၿပီး ကိုယ္တိုင္လည္း ေရေလာင္းေပါင္းသင္
လုပ္ခဲ့တယ္။
ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကိုလည္း အတီးေရာက္တာပါပဲ။ အတီးနဲ႔အတူ ဒုကၡသည္စခန္းတခုကို သြားခဲ့တုန္းက ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာနဲ႔ ေျပးလႊားေဆာ့
ကစားေနတဲ့ ကေလးေတြကို ျမင္ေတာ့ အတီးက အတီးရဲ႕ငယ္ဘ၀ကို သတိတရနဲ႔ ျပန္ေျပာျပတယ္။ “က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္က မိဘေတြက
အရမ္းခ်ဳိ႕တဲ့တာ။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ေလးထဲကေန အသက္ ၁၂ႏွစ္အထိ အေမက က်ေနာ့္ကို ဖိနပ္တခါ မ၀ယ္ေပးဖူးဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔႐ြာက ကေလးေတြမွာလည္း ဖိနပ္မရွိၾကဘူး။ က်ေနာ္ဆို အသက္ ၁၂ ႏွစ္အ႐ြယ္အထိ ေျခဗလာနဲ႔ပဲ
ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတာ”။ ဒါေၾကာင့္လည္း အတီးဟာ ဖိနပ္ေဟာင္းေတြဆို မပစ္ရက္ဘူး။ ေဟာင္းလို႔ ပစ္ထားခဲ့တဲ့ သားသမီးေတြရဲ႕ ဖိနပ္ေတြကို အတီးကိုယ္တိုင္ ျပဳျပင္ခ်ဳပ္လုပ္ၿပီးေတာ့ ျပန္စီးခဲ့တယ္။ ဒီလို ၿခိဳးျခံေခြၽတာေပမယ့္ ေရွ႕တန္းက ရဲေဘာ္ေတြ၊ ေျခ၊ လက္၊ မ်က္စိ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ၊ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့ လုပ္ေဖာ္
ကိုင္ဖက္ေတြ အတြက္ေတာ့ အတီးဘယ္ေတာ့မွ လက္မေႏွးခဲ့ဘူး။
အတီးက အမ်ဳိးသားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြအေပၚ မွာလည္း အားေပးခဲ့၊ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့၊ ယံုၾကည္အား ထားခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တဦးပါ။ မိခင္အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ၊
တပ္ေပါင္းစု တာ၀န္ေတြကို အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး ထမ္းေဆာင္ေနရေပမယ့္
လူငယ္ေတြ၊ အမ်ဳိးသမီးေတြ ဖိတ္ၾကားတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ စကား၀ိုင္းေတြကိုလည္း မပ်က္မကြက္ တက္ေရာက္ၿပီးေတာ့ အားေပးစကားေတြ ေျပာခဲ့၊ ႏိုင္ငံေရးတရားေတြ ေဟာခဲ့သူပါ။
လူႀကီးလူငယ္မခြဲ၊ လူမ်ဳိးဘာသာမခြဲ၊ ရာထူး အဆင့္အတန္း မခြဲ၊
အေတြးအေခၚ အယူအဆမခြဲဘဲ လူတိုင္းကို တန္းတူရည္တူ တန္ဖိုးထားၿပီး တေလးတစားရွိတဲ့ အတီးကို က်မတို႔ ဘယ္လိုေမ့ေပ်ာက္လို႔ ရႏိုင္မွာလဲ။
က်မအတြက္ကေတာ့ အတီးရဲ႕ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြအေပၚ ခ်စ္တဲ့စိတ္၊ သစ္ပင္ပန္းမာန္ေတြအေပၚမွာ ျမတ္ႏိုးတြယ္တာစိတ္က အမ်ားနဲ႔ မတူတဲ့
ထူးထူးျခားျခား အမွတ္ရစရာေတြပါ။ က်မေရးတဲ့ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြကို
ဘယ္သူမွ သတိမထားမိေသးတဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက အတီးက က်မကို အားေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း စာေတြ အေရးစိပ္လာတဲ့အခါမွာလည္း
က်မရဲ႕ စာေတြ၊ က်မရဲ႕ ကဗ်ာေတြကိုဖတ္ၿပီး တေလးတစားနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးခဲ့တယ္။
“ခိုင္မာေရ ခင္ဗ်ားေရးတဲ့ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္၊
က်ေနာ္တို႔ ကရင္ထဲမွာ ဒီလို စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ေရးတဲ့လူက သိပ္ရွားတယ္။
တကယ္ဆို က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အေၾကာင္းအရာ၊ အျဖစ္အပ်က္၊ အေျခအေနေတြကို ေရးမယ္ဆို ေရးစရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေရးပါဗ်ာ၊
က်ေနာ္ေတာ့ အားေပးတယ္”။ က်မကို ဒီလိုအားေပးခဲ့သလို တရင္းတႏွီးနဲ႔လည္း ေနာက္ေျပာင္ခဲ့ဘူးတယ္။ “က်ေနာ္က စာေရးဆရာမ၊ ကဗ်ာဆရာမကို ေခြၽးမ သိပ္ေတာ္ခ်င္တာ။ က်ေနာ္ ေတာ္ခ်င္တဲ့
ေခြၽးမကလည္း က်ေနာ့္ သားကို မႀကိဳက္၊ က်ေနာ့္ သားကလည္း က်ေနာ္ေတာ္ခ်င္တဲ့ ေခြၽးမကို မႀကိဳက္”လို႔ ေျပာၿပီး ရယ္ေမာေနတဲ့
အတီးမ်က္ႏွာကို က်မ ျမင္ ေယာင္ေနေသးတယ္။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ထဲက စာေပေတြကို ေလ့လာလုိက္စားၿပီး ကေလာင္စေသြးခဲ့တဲ့ အတီးဟာ ေရဆန္၊ မန္းရွာ၊ မန္းရွာလားဖန္း၊ နန္႔ဇိုယာဖန္း၊ ေလ့လာသူတဦး၊ တိုက္ပြဲ၀င္ရဲေဘာ္တဦးဆိုတဲ့
ကေလာင္အမည္ေတြနဲ႔ ကဗ်ာေတြ၊ အေတြးအေခၚနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး
ေဆာင္းပါးေတြကို ေကအဲန္ယူကထုတ္တဲ့ သႏူးထူးဂ်ာနယ္၊
ေထာမဲပါဂ်ာနယ္၊ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမထုတ္ မဒတ ဂ်ာနယ္နဲ႔
အျခားသတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ အျမဲလိုလို စာေတြေရးခဲ့တယ္။
စာေတြ ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္၊ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြကို ကိုယ္တိုင္လည္း
သီကံုးေရးဖြဲ႕တဲ့ အတီး ဟာ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာ၊ ပန္းခ်ီ၊
ကာတြန္းစတဲ့ စာေပေရးရာ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးငယ္ အားလံုးကိုလည္း
တန္ဖိုးထား ေလးစားသူပါ။
မာနယ္ပေလာက်ၿပီးေနာက္ သႏူးထူးဂ်ာနယ္ ထုတ္ေ၀ေရးကိစၥကို
အတီးကိုယ္တိုင္ တာ၀န္ယူေဆာင္႐ြက္ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့
ဂ်ာနယ္ထုတ္ေ၀ေရးအတြက္ က်မကို အျမဲလိုလို တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခ့ဲ၊ အတီးကိုယ္တိုင္လည္း ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမေရာက္ စာေရးဆရာ၊
ကဗ်ာဆရာေတြဆီမွာ တေလးတစားနဲ႔ စာမူေတြေတာင္းခဲ့၊ က်မကိုလည္း
ကဗ်ာေတြ စာေတြေရးဖို႔ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ခဲ့။ ကိုယ္တိုင္လည္း
ကေလာင္အမည္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ တကုန္းကုန္းနဲ႔ ေရးခဲ့တာေတြဟာ က်မ
မ်က္၀န္းထဲမွာ တရစ္၀ဲ၀ဲပါ။ က်မ ဘယ္လိုမွ ေမ့လို႔မရႏိုင္တာက
ဂ်ာနယ္အတြက္ ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ က်မတို႔စာစီ၊ စာ႐ိုက္၊ ဒီဇိုင္းေတြ
ျပင္ဆင္ခ်ိန္မွာ အတီးက ေနာက္ေဖး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ င႐ုပ္သီးစိမ္းေတြ
ေထာင္း၊ ဟင္း႐ြက္စံု တာလေပါ့ဟင္းကို က်က်နန ခ်က္ၿပီး က်မတို႔ကို
ေကြၽးခဲ့။ က်မတို႔ စားခဲ့တဲ့ ပန္းကန္ေတြကိုလည္း အားလံုးသိမ္းက်ဳံးၿပီး
ေဆးေၾကာေပးခဲ့ တာေတြပါ။
အတီးက တပည့္၊ ရဲေဘာ္ေတြအေပၚမွာ နားလည္မႈ၊ ၾကင္နာမႈရွိ႐ံုမက
သားသမီးနဲ႔ ဇနီးသည္အေပၚမွာလည္း ၾကင္နာမႈအျပည့္ ရွိသူပါ။
မူးဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊ အိပ္ရာထဲ ဘုန္းဘုန္းလဲေတာ့ အလုပ္တာ၀န္ေတြၾကား
က ေန႔မအိပ္ ညမအိပ္ ျပဳစုခဲ့တာေတြ။ မူးဂါးရဲ႕ အက်ီၤေတြ၊ ထမီေတြကို ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ္ဖြတ္ ေပးခဲ့တာေတြ။ အ႐ိုးစုလိုျဖစ္ေနတဲ့ မူးဂါး
ခႏၶာကိုယ္ေလးကို ၾကင္ၾကင္နာနာ ထူမတ္ၿပီး ဆန္ျပဳတ္ပူပူေလးကို
တယုတယနဲ႔ တိုက္ေကြၽးခဲ့တာေတြကို က်မ ဘယ္လိုေမ့လို႔ရမွာလဲ။
အတီးရဲ႕ ငယ္ေပါင္းႀကီးဖက္လည္း ျဖစ္၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္လည္း ျဖစ္၊ တိုက္ေဖာ္တုိက္ဖက္လည္း ျဖစ္၊ အတီးရဲ႕ စတုတၳသူရဲေကာင္းလည္း
ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မူးဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊ ဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အတီးဟာ ပန္းပင္ေတြ
အေပၚမွာ ပိုၿပီး သံေယာဇဥ္ႀကီးတာလာကိုလည္း က်မသတိထားမိတယ္။ တနယ္ထဲသား၊ ေတာသူေတာင္သား သားသမီးေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ အတီးနဲ႔
မူဂါးဟာ၊ ဘ၀တူ၊ ၀ါသနာတူ၊ စိတ္တူသေဘာတူ ရွိခဲ့တယ္။
ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ခရီးၾကမ္းထဲမွာ အတူျဖတ္သန္းခဲ့ၾကၿပီး
တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈ၊ ေလးစားမႈေတြ ပိုမိုခိုင္မာလာတဲ့အခ်ိန္မွာ မူးဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊ အတီးနားက ထြက္ခြာသြားေတာ့ အတီး အေတာ္ေၾကကြဲ
ခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။ အတီးက မူဂါးကို သားသမီးေတြ အေတာင္အလက္
စံုတဲ့အထိ၊ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး ခရီးဆံုးအထိ ေအးအတူပူအမွ် အတူရွိေနေစခ်င္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။ မူးဂါး ဆံုးပါးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ
အတီးရဲ႕အေဖာ္ဟာ မူဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊ ႏွစ္သက္တဲ့ ယုဇနပန္းေတြ
မူဂါးအတြက္ရ ည္စူးၿပီး စိုက္ပ်ဳိးထားတဲ့ ယုဇနပန္းပင္ေလးကို ညေနတိုင္း ေရေလာင္းေပးရင္းနဲ႔ မူဂါးကို လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြကို
အတီးေျဖသိပ္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ အတီးရဲ႕ စာအုပ္စဥ္ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ေလး
ေပၚမွာက မူးဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊရဲ႕ဓာတ္ပံုေရွ႕မွာ ယုဇနပန္းေတြကို အတီး အျမဲစိုက္ထိုး ေပးခဲ့တယ္ေနာ္။
အတီးဟာ သားသမီးနဲ႔ ဇနီးသည္ကို ၾကင္နာခဲ့၊ စာေပေတြကို ျမတ္ႏိုးခဲ့၊
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကို တန္ဖိုးထား ေလးစားခဲ့သလို
ကရင္အမ်ဳိးသားထု တရပ္လံုးကိုလည္း လြတ္လပ္မႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ စည္းလံုးခ်စ္ၾကည္မႈေတြကို အျပည့္အ၀ ရရွိခံစားေစခ်င္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္
တဦးပါ။ န၀တက ေကအဲန္ယူကို ဘာသာေရးအရ သပ္လွ်ဳိေသြးခြဲခဲ့လို႔ သူးမြဲထာေဒသ ျမစ္ဆံုအေရးအခင္းျဖစ္ေတာ့ အတီးနဲ႔ ေကအဲန္ယူ
ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ စိုးရိမ္ေသာက ျဖစ္ခဲ့ၾက၊ ေစ့စပ္ညိႇႏႈိင္းေရးေတြ
အတီးအပါအ၀င္ မဟာမိတ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ေကအဲန္ယူထဲက ကရင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တခ်ဳိ႕ ခြဲထြက္မသြားေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းခဲ့ေပ
မယ့္လို႔ န၀တရဲ႕ ေထာင္ေျခာက္ထဲကို ေရာက္ရွိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္
ကရင္တခ်ဳိ႕ကို ဘယ္လိုမွ ေဆြးေႏြးလို႔ မရေတာ့တဲ့အျပင္ အတီးတို႔
ကိုေတာင္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ဖို႔အထိ လုပ္ခဲ့တာေတြ၊ အတီးတို႔
အသက္ေဘးက လြတ္ေအာင္ ႐ုန္းထြက္ခဲ့ရတာေတြကိုသိရေတာ့
က်မတို႔ အေတာ့္ကို ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့ရပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္
ပါ၀င္ခဲ့ရတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတဦးျဖစ္တဲ့ အတီးရဲ႕
ခံစားရတာကေတာ့ က်မတို႔ထက္ အမ်ားႀကီးပိုမွာပါ။
ကရင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တခ်ဳိ႕ ေကအဲန္ယူထဲက ခြဲထြက္ၿပီး န၀တ လက္ေအာက္ ေရာက္ရွိသြားေတာ့ အတီး ယူက်ဳံးမရျဖစ္ၿပီး မ်က္ရည္က်
တယ္လို႔ မူးဂါးနမ့္က်င္ေ႐ႊ ျပန္ေျပာျပလို႔ က်မတို႔ သိခဲ့ရပါတယ္။
ဒီေကဘီေအ ခြဲထြက္သြားတဲ့ ကိစၥမွာ “က်ေနာ္တို႔ ကရင္ေတြ ႏိုင္ငံေရး အေတာ္အားနည္းေနေသးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအားနည္းေတာ့ ရန္သူဟာ
က်ေနာ္တို႔အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေကာက္က်စ္တယ္။
ယုတ္မာရက္စက္တယ္ ဆိုတာကို မသိၾကဘူး။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕
ကြဲျပားျခားနားခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြကို အသံုးခ်ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ေကအဲန္ယူကို အျပဳတ္တိုက္ဖို႔ ၾကံစည္
လုပ္ေဆာင္ေနတယ္ ဆိုတာကို နားမလည္ၾကဘူး။ ေတာ္လွန္ေရး၊
ႏိုင္ငံေရးမွာ အေတြးအေခၚအရ ကြဲလြဲမႈေတြ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔
ကရင္ေတာ္လွန္ေရး တေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း ရွိခဲ့တာပါပဲ၊ ဒီတခါ ကြဲ
တာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ႀကီးမားတဲ့
ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီးပဲ”လို႔ အတီး မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တာကို က်မ ေကာင္းေကာင္း
မွတ္မိေနပါတယ္။
ဒီေကဘီေအဆိုၿပီး ခြဲထြက္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကရင္အမ်ဳိးသားအခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္ေပါင္းစည္းဖို႔အတြက္ အတီးအပါအ၀င္ ေကအဲန္ယူေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ နအဖရဲ႕ ၫြန္ၾကားခ်က္
အတိုင္း ေကအဲန္ယူစခန္းေတြကို ဒီေကဘီေအ ဘက္ကေန အႀကိမ္ႀကိမ္ တိုက္ခုိက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ သတင္းမီဒီယာေတြကေန ရန္၊ ငါ စည္းျခား ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာခဲ့သူဟာ အတီးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကရင္ေတြ အကြဲကြဲအျပားျပားျဖစ္ေန၊ ကရင္အခ်င္းခ်င္း ျပန္တိုက္ေနရတာကိုေတာ့ အတီး ႏွလံုးေၾကကြဲမတတ္ ခံစားခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။
ဒီေကဘီေအကိစၥ ေဆြးေႏြးလိုက္တိုင္း ၾကည္လင္ေနတဲ့ အတီးမ်က္ႏွာဟာ ႐ြာေတာ့မယ့္မိုးလို မႈန္မိႈင္းသြားၿပီး “က်ေနာ္တို႔ ကရင္ေတြ စုစုစည္းစည္းနဲ႔ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ ျဖစ္ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္ဗ်ာ”လို႔ ေျပာၿပီး
သက္ျပင္းရွည္ႀကီးကို အတီးခ်တတ္တယ္။
ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚ ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းလြင္ျပင္ ဇာတိ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အေနာက္ပိုးကရင္တဦးျဖစ္တဲ့ အတီးဟာ ေတာင္ေပၚေျမျပန္႔မခြဲဘဲ၊
စေကာကရင္၊ ပိုးကရင္ မခြဲ၊ အေရွ႕ပိုး၊ အေနာက္ပိုး မခြဲဘဲ၊
ကရင္တမ်ဳိးသားလံုးကို တန္းတူရည္တူ ခ်စ္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့
အတီးခ်စ္တဲ့ ကရင္ေတြက “မဂၤလာညေနခင္းပါ အတီး”လို႔
ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ အတီးရင္၀ တည့္တည့္ကို က်ည္ဆံေတြ
ပစ္သြင္းသြားခဲ့တယ္။ အတီး အံ့အားသင့္ေနခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။
အတီး တခ်က္ကေလးမွ မညည္းညဴခဲ့သလို အဲဒီကရင္ေတြကိုလည္း
အတီး အျပစ္မယူခဲ့ဘူး မဟုတ္လား။ ဒီအေၾကာင္းကို အတီးကိုယ္တိုင္ သတင္းသမားေတြကို ေျပာခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ “ဒါဟာ အိမ္ၾကက္အခ်င္းခ်င္း
အိုးမဲသုတ္တဲ့ နအဖရဲ႕ ရက္စက္ ယုတ္မာမႈ၊ နအဖစစ္အစိုးရရဲ႕
အၾကမ္းဖက္မႈ”လို႔ အတီးေျပာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
အတီးက်ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ ညေနခင္းဟာ ခ်စ္သူမ်ားရဲ႕ ညေနခင္းပါ။ က်မတို႔ အားလံုးအတြက္ေတာ့ အတီးကို မွတ္မွတ္ရရ အျမဲရွိေနမယ့္ ညေနခင္းပါပဲ
အတီးရယ္။ အတီးေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္ လြမ္းစရာေတြ
အတိနဲ႔ပါ။ အခုေတာ့ ေရဆန္ဆိုတဲ့ မန္းရွာလားဖန္းရဲ႕ အ႐ိုးျပာကို သူ႔ရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြက ေသာင္ရင္းျမစ္ေရလ်ဥ္ထဲမွာ ေမ်ာခ်ေနၾကၿပီ အတီးေရ။
အတီးရဲ႕ အ႐ိုးျပာထဲမွာ ကရင္ျပည္သူေတြနဲ႔အတူ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေပါင္းစံု
ကိုခ်စ္တဲ့ အတီးရဲ႕ အခ်စ္ေတြပါတယ္။ ျမန္မာျပည္သူလူထုတရပ္လံုး နအဖ
စစ္အာဏာရွင္ လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အတီးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မုခ်က်ဆံုးရမယ္ဆိုတဲ့
အတီးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြပါတယ္။
ေသာင္းရင္းျမစ္ ေရလ်ဥ္ေၾကာမွာ မန္းရွာလားဖန္းရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ စီးေမ်ာေနၿပီ အတီးေရ။ အတီးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာ ေသာင္းရင္းျမစ္ထဲကေန သံလြင္ျမစ္မႀကီးထဲကို စီးေမ်ာသြားလိမ့္မယ္။ သံလြင့္ျမစ္မႀကီးရဲ႕ ျမစ္လက္တက္၊ ျမစ္ခြဲေတြဆီက
တဆင့္ အတီးရဲ႕ ဇာတိခ်က္ေႂကြ ေမြးရပ္ေျမက ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးထဲကို စီး၀င္ေရာက္ရွိသြားလိမ့္မယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးထဲ ေရာက္ရွိသြားတဲ့ အတီးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာ ရပ္တန္႔မေနဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀န္းဆီကို ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရွိသြား မယ္ဆိုတာ က်မ အခိုင္အမာ ယံုၾကည္ေနပါတယ္။
ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ
.....................
ဤေဆာင္းပါးအား အဆုံးထိဖတ္သြားေပးတဲ့
(အထူးသျဖင့္ ကရင္လူငယ္မ်ား)အတြက္
အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ဆရာမ မခုိင္ ေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ
ျပန္လည္ေဖၚျပျခင္းျဖစ္။
Posted by Khaing Ko Oo at 06:43 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
စင္ကပူ Changi ေလယာဥ္ကြင္းထဲက ျမန္မာသတင္းစာ (ေရးသူမသိပါ)
စင္ကပူ Changi ေလယာဥ္ကြင္းထဲက ျမန္မာသတင္းစာ
----------------------------------
နိုင္ငံတကာက ေလယာဥ္ေတြ အျမားအျပား(အမ်ားအျပား) ဆင္းတဲ့ Changi ေလယာဥ္ကြင္းထဲမွာ လူမ်ဳိးေပါင္း အေတာ္စံုသေလာက္ပါပဲ။ Airlines ကလည္း အစံုရိွသလို သစ္ပင္စိုက္၊ ျမက္ရိတ္၊ အမိႈက္သိမ္း၊ ပန္းအလွျပင္၊ လမ္းခင္း/ျပင္၊ အဲကြန္း၊ ေဆာက္လုပ္ေရး၊ ဝါယာရိန္း၊ ေဆးသုတ္တို႔အျပင္ Position အစံုနဲ႔ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု အလုပ္လုပ္ေနၾကတာပါ။ Canteen ၊ Duty Free ၊ Cargo ငွာန ၊ Mail ငွာနနဲ႔ Baggage Unit တို႔မွာလည္းရိွၾကျပီး အားလံုးက ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ကိုယ္ပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ အားလံုးက သူ႔ Pass နဲ႔သူမို႔ ကြင္းထဲကိုေတာ့ လာလို႔မရပါဘူး။ အဲဒီထဲကမွ လူမ်ဳိး ၇/၈ မ်ဳိးေလာက္က Apron မွာ Ramp Services လုပ္ၾကပါတယ္။ (က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အတိအက်ေျပာရရင္ ေလယာဥ္မွာ Operation လုပ္တာပါ) အမ်ားဆံုးကေတာ့ စလံုး၊ မေလးနဲ႔ ျပည္ၾကီးတရုတ္ေတြျဖစ္ျပီး ျမန္မာကေတာ့ သိပ္မရိွခဲ့ပါဘူး။
Apron ထဲက Staff အားလံုးနီးပါးက မိမိတိုင္းျပည္ကလာတဲ့ ေလယာဥ္ ျပန္သြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေလယာဥ္က ျပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ အမိႈက္ထုပ္ထဲက သတင္းစာကို ေကာက္ယူဖတ္ေလ့ ရိွၾကပါတယ္(အလြမ္းေျဖၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ... အားလံုးက ရပ္ေဝးမွာ ေရာက္ေနတာေလ)။ ေလယာဥ္မွာ တာဝန္က်တဲ့ရဲေတာင္ တခါတရံမွာ အလြယ္တကူ ေကာက္ယူသြားတာမ်ဳိး ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ အားလံုးက ရံုးထဲကို ယူလာျပီး ေအးေဆးဖတ္ၾကတယ္။ ဒါက Changi Airport ထဲက နိုင္ငံသားအစံုရဲ႕ လူေနမႈဘဝ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပါ။
ေလယာဥ္ေတြကလည္း ေန႔တိုင္း အသြားအျပန္ လုပ္ေနတာဆိုေတာ့ ေန႔စဥ္သတင္းစာက အမိႈက္ထုပ္ထဲမွာ အျမဲပါပါတယ္။ ပါတာမွ သတင္းစာေတြအတြက္ ပလပ္စတစ္အိပ္ အၾကီးၾကီးနဲ႔ သီးသန္႔ထုပ္ျပီး ပစ္ထားခဲ့ၾကတာမ်ဳိးပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ေလယာဥ္ေပၚက ခရီးသည္ေတြရဲ႕ အနည္းဆံုး ၃၅% က သတင္းစာဖတ္ၾကတယ္လို႔ အမိႈက္ထုပ္ကိုၾကည့္ျပီး ခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္။
ျပီးေတာ့လည္း ရံုးထဲမွာ လူမ်ဳိးေပါင္းစံုေတာ့ အမိႈက္ထုပ္က ေကာက္လာတဲ့ သတင္းစာကလည္း ျမန္မာသတင္းစာကလဲြျပီး အစံုရိွပါတယ္။ သူတို႔ သတင္းစာေတြ အားလံုးက ေဆးေရာင္ပါျပီး ျမန္မာသတင္းစာထက္ ပိုၾကီးတယ္။ ဘယ္သတင္းစာပဲျဖစ္ျဖစ္ နားမလည္လည္း စိတ္ဝင္စားတဲ့ သတင္းဓာတ္ပံု ေတြ႔ခဲ့ရင္ ေမးျမန္းၾကပံုကလည္း အျမဲျမင္ေတြ႔ေနက် ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ။ အဲလိုေမးခဲ့ရင္လည္း စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ရွင္းျပၾကေလ့ ရိွပါတယ္။ ဒါဟာလည္း အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ၾကမယ့္ သူေတြျဖစ္လို႔ အားလံုးက ခင္မင္ရင္းနီွးစြာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၾကတာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္... သတင္းကလည္း အစံုၾကားရသလို လူမ်ဳိးတိုင္းက သတင္းစာကို စိတ္ဝင္တစား ဖတ္ၾကတယ္ဆိုတာ အျမဲျမင္ေတြ႔နိုင္ပါတယ္။
ရံုးထဲမွာ နီေပါလူမ်ဳိး သန္႔ရွင္းေရးသမား ညီကိုနွစ္ေယာက္နဲ႔ စလံုးအဖြားအိုၾကီး တစ္ေယာက္ရိွတယ္။( အလွည့္က် တာဝန္နဲ႔ေပါ့) အဖြားၾကီးက အလုပ္မလုပ္နိုင္ေပမယ့္ ၾကာဇံထုပ္ေရာင္းျပီး အပိုဝင္ေငြရွာတယ္။ သူ႔အလွည့္မွာ စားပဲြေပၚက သတင္းစာေတြ ရွင္းေပးရံုကလဲြျပီး ဘာမွမလုပ္ဘဲ ၾကာဇံထုပ္ေရာင္းတယ္။ အဲဒါလည္း အလုပ္တစ္ခုမွာ တည္ျမဲေနျခင္းက သူ႔နိုင္ငံသား အခြင့္အေရးပဲေလ။ သူတို႔ Favour ေပးထားတယ္။ အသက္ၾကီးလို႔ အလုပ္မလုပ္နိုင္တာေတာင္ သူ႔နိုင္ငံသားက အလုပ္လုပ္ခြင့္ကို ရေစတယ္။( လုပ္နိုင္တဲ့သူနဲ႔ ေရာထည့္ေပးထားတယ္ ) ဒီအေၾကာင္းက လူ႔အခြင့္အေရး၊ နိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခြင့္အေရးကို သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ ဘယ္လိုဆိုတာကို သိေစခ်င္လို႔ ထည့္ေျပာရတာပါ။
အဲလိုနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးသမားက ေန႔စဥ္ ရံုးထဲက သတင္းစာေတြကို လိုက္သိမ္းရင္း ျမန္မာသတင္းစာကို မေတြ႔ဘူးေသးေၾကာင္း ျမင္ဖူးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာလာခဲ့တယ္။ အဲဒါလည္း သူကရိုးရိုးေျပာတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူက လူေတြ႔တိုင္း ဒါပဲေမးေနခဲ့တာ။ (သူက ျမန္မာေတြထက္ လုပ္သက္လည္း ပိုမ်ားပါတယ္) အဲလိုနဲ႔ သူက အစျပဳခဲ့တဲ့ သာမာန္ေမးခြန္းတစ္ခုကို အားလံုးက သတိထားမိသြားျပီး Apron တစ္ခုလံုးမွာ အေတာ္ေလး က်ယ္ျပန္႔လာခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ အဲေလာက္ေတာင္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ လံုးဝထင္မထားမိခဲ့ပါဘူး။
သူတို႔အျမင္မွာ ျမန္မာေတြက ယဥ္ေက်းျပီး ၾကီးသူကို ရိုေသတတ္ၾကတယ္။ ဘာမဆို အလြယ္တကူ သင္ယူတတ္ေျမာက္လြယ္ရံုမက အလုပ္က်ဳိးစားျပီး စာရိတၱေကာင္းမြန္ၾကတယ္လို႔ လက္ခံထားၾကပါတယ္။ သူတို႔ အဲလို နားလည္ထားတဲ့သူေတြက သတင္းစာမဖတ္ျခင္းကို အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားေနၾကပံုပါ။
အဲဒီက အစျပဳျပီး... က်ေနာ္တို႔ကို အခြင့္သင့္တိုင္း ရိုးစင္းျပီး ေျဖရန္ခက္ခဲတဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိးေတြ ေမးတတ္ၾကပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို စိတ္ဝင္စားေသာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ အဲဒါဘာလည္းဆိုရင္ " မင္းတို႔ သတင္းစာ မဖတ္ဘူးလား?။ ငါတို႔နဲ႔ အလုပ္တူတူ လုပ္လာခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာေတြ သတင္းစာဖတ္တာ မျမင္ဖူးေသးဘူး။ ဘာလို႔ သတင္းစာ မဖတ္ၾကတာလဲ? " ဆိုျပီး ေမးခြန္းထုတ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ့ရဲ႕ လုပ္သက္က ေလးနွစ္ရိွေနခဲ့ပါျပီ။
ျပီးေတာ့ ျမန္မာေလယာဥ္က အမိႈက္ထုပ္ထဲမွာ သတင္းစာ ပါလာတာ မေတြ႔ဘူးေသးလို႔ ျမန္မာျပည္မွာ သတင္းစာ ရိွလားလို႔ေတာင္ ေမးလာပါတယ္။ စင္ကပူကို လာတဲ့ျမန္မာေတြက အေတာ္ေလး မ်ားေပမယ့္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ေတာင္ ခုခ်ိန္ထိ သူတို႔မျမင္ဘူးေသးတာ( အမိႈက္ထုပ္ထဲမွာ ) ခရီးသည္ေတြကလည္း သတင္းစာ မဖတ္လို႔ေပါ့တဲ့။ ျပီးေတာ့လည္း သတင္းစာ တစ္ေစာင္ကို အလုပ္ရွဳပ္ခံျပီး သယ္သြားမည္ မဟုတ္ေၾကာင္းနဲ႔ သူတို႔သာဖတ္ရင္ အမိႈက္ထုတ္ထဲမွာ ေတြ႔မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ကို စိတ္ဝင္တစား ေမးခြန္းထုတ္ေနေတာ့တာပါ။
အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္တို႔အားလံုး ဝင္ေငြလည္းေကာင္းျပီး အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္ေျပေနခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာသတင္းစာ တစ္ေစာင္ေၾကာင့္ အေတာ္ေလး အာရံုေနာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာေလယာဥ္မွာ တာဝန္က်တိုင္း အေမးခံေနရလို႔ပါ။ ဒီလိုနဲ႔ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ခဲ့တဲ့ အဲဒီေမးခြန္းက Changi Airport ထဲမွာ အေတာ္ေလး ေရပန္းစားလာခဲ့ပါတယ္။ ဘာမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေမးခြန္းက အသက္ဝင္လာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆို အေမးမခံနိုင္ေတာ့လို႔ ထင္ပါတယ္။ ေလယာဥ္အတြင္းပိုင္း နံရံမွာစာေရးျပီး " ဟိတ္ေကာင္ေတြ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ထည့္ေပးလိုက္ပါဟ" လို႔ေရးျပီး ရန္ကုန္ေလဆိပ္က ဘယ္သူပဲေတြ႔ေတြ႔လို႔ ရည္ရြယ္ျပီး စာေရးေပးရတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတာင္ ရိွခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတင္းစာကေတာ့ ေရာက္မလာခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔မေတြ႔တာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့... ျမန္မာေလယာဥ္ကလည္း သူ႔ရဲ႕ေလေၾကာင္းလိုင္း ေအာင္ျမင္လာခဲ့လို႔ တစ္ေန႔တစ္ေခါက္ကေန နွစ္ေခါက္ေျပးဆဲြတဲ့အထိ ျဖစ္လာခဲ့ေပမယ့္ စြန္႔ပစ္တဲ့ သတင္းစာက တစ္ေစာင္ေတာင္ ပါမလာခဲ့ပါဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ ျမန္မာေလယာဥ္မွာ တာဝန္မက်ခဲ့လည္း ေလယာဥ္က ျပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ အမိႈက္ထုပ္နားမွာ ေပၚေပၚထင္ထင္ မဟုတ္ဘဲ ဟိုလိုလို... ဒီလိုလို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိး ဖန္တီးျပီး သတင္းစာ ပါလိမ့္မလားဆိုတဲ့ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္မ်ဳိးနဲ႔ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ ဒါတင္မကေသးဘဲ ထြက္ခြါေလယာဥ္မွာ Aerobridge(ေလယာဥ္ေပၚတက္တဲ့ ခ်ဥ္းကပ္တံတားရွင္) ေပၚက ေစာင့္ျပီး ညီကိုေမာင္နွမအခ်ဳိ႕အား စလံုးကို ျပန္လာရင္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ယူလာခဲ့ေပးဖို႔နဲ႔ ယူလာခဲ့ရင္လည္း Aerobridge ေပၚက ရဲကိုေပးခဲ့ဖို႔ အဆင္ေျပသလို မွာခဲ့ဖူးၾကပါတယ္။ (ဒီပို႔စ္ကို ေတြ႔သူေတြကေတာ့ ဒီအျဖစ္ကို သတိရသြားပါလိမ့္မယ္) ဒါေပမယ့္ သတင္းစာက လံုးဝကို ပါမလာခဲ့တာပါ။ သူတို႔ေတြလည္း သာမာန္လို႔ပဲ ေအာက္ေမ့မိလို႔ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မွာပါ။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေတြကလည္း အလည္ျပန္ဖို႔ ခြင့္ရက္က အဆင္မေျပေသးတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိး ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
စလံုးေရာက္ ညီကိုေမာင္နွမ မ်ားကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အျဖစ္ကို မသိနိုင္သလို သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း လံုးဝကဲြျပားေနတာမ်ဳိးပါ။ အဲလိုအျဖစ္မ်ဳိးကလည္း ရီစရာအလြန္ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုအျဖစ္ အမွတ္တရ ျဖစ္ေနလ်ွက္ပါ။
တစ္ေန႔ ရံုးထဲမွာ Flight မသြားခင္ ျမန္မာေလယာဥ္က ျပန္လာတဲ့ ျမန္မာတစ္ေယာက္က စားပဲြေပၚကို "ျမန္မာ့အလင္း" သတင္းစာတစ္ေစာင္ ျပစ္ခ်ျပီး ေျပာလိုက္ပါတယ္။ " ေရာ႔! မင္းတို႔ရွာေနတဲ့ သတင္းစာတဲ့။ ဟို... ေျမယိုးေတြကို ျပလိုက္လို႔ ေျပာျပီး ငါတို႔ဒုကၡကလည္း ၾကီးလိုက္တာကြာလို႔ ျငီးျပရင္း " အားရပါးရ ရီေနပါေတာ့တယ္။ သတင္းစာ ေကာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚက လႊင့္ပစ္လိုက္တဲ့သူကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္မဆံုးေပါ့...
သူတို႔ေတြ ျမန္မာသတင္းစာကို ျမင္ဖူးသြားျပန္ေတာ့ သူတို႔အျမင္ေတြကိုေျပာရင္း ေဝဖန္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာစာလံုးက စက္ဝိုင္းေလးေတြကို စုေပါင္းျပီး ဖဲြ႔စည္းထားတာျဖစ္လို႔ အင္မတန္ရွဳပ္ေထြးေၾကာင္းနဲ႔ ဖတ္ရခက္လို႔ ျမန္မာေတြ သတင္းစာမဖတ္တာလားလို႔ ေမးပါတယ္။ သူတို႔အေမးကို စိတ္မဆိုးပါဘူး။ ျမန္မာမွာ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ ဂီတနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္စာရိွေၾကာင္း ရွင္းျပရတယ္။ အဲဒါဆို... သတင္းစာမွာ ဘာေတြေရးထားလို႔ လူေတြက မဖတ္တာလည္းလို႔ ထပ္ဆင့္ျပီး ေမးလာပါတယ္။ ကာလာမပါတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ သတင္းစာအရြယ္ ေသးေၾကာင္းကိုလည္း ေျပာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္ လူဦးေရနဲ႔ သတင္းစာရဲ႕ စာမ်က္နွာက ကြာဟတယ္လို႔ သူတို႔အျမင္ကို ေျပာပါတယ္။ လူဦးေရမ်ားျပီး သတင္းစာပါးတယ္လို႔ ဆိုလိုေနတာပါ။
သူတို႔ေမးေနတာက ရိုးသားျပီး ေလးနက္တဲ့အတြက္ အလြယ္ဆံုး စကားလံုးေတြသံုးျပီး တတ္နိုင္သေလာက္ ရွင္းျပရပါတယ္။ ျမန္မာသတင္းစာရဲ႕ သက္တမ္းက နွစ္ေပါင္း ၉၀ ေက်ာ္ ၁၀၀ ဝန္းက်င္ေလာက္ ရိွေပမယ့္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေခတ္တုန္းက အရမ္းေတာ္တဲ့ သတင္းစာ ဆရာၾကီးေတြက ေထာင္က်ျပီး ၊ တခ်ဳိ႕လည္း ျပည္ပကို တိမ္းေရွာင္သြားေၾကာင္းနဲ႔ တခ်ဳိ႕လည္း အသက္ၾကီးလို႔ ကြယ္လြန္ကုန္ၾကျပီျဖစ္ေၾကာင္း သူ႔ေခတ္နဲ႔သူ အားလံုးက သတိရေနေၾကာင္း သိထားသေလာက္ ရွင္းျပရတယ္။
ျပီးေတာ့... ငါတို႔ သတင္းစာက မဖတ္ခ်င္တဲ့ စာမ်က္နွာက မ်ားျပီး ၊ ဖတ္တဲ့အခါမွာလည္း ေနာက္ေက်ာဘက္ကသာ စျပီးဖတ္ၾကေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူတို႔ အ့ံၾသေနၾကတယ္။ သတင္းစာကို လူေတြက ဝယ္ၾကတယ္ဆိုေပမယ့္... ဖတ္ၾကပါတယ္လို႔ မဆိုနိုင္ေၾကာင္းကို လူေတြ ဟာသရုပ္ရွင္ကားၾကည့္ျပီး ရီေမာတာကို ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတယ္လို႔ မဆိုနိုင္ေၾကာင္း ဥပမာေပးျပီး ရွင္းျပလိုက္တယ္။ သတင္းစာကို မဖတ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ျပစ္ပါယ္လို႔မရေၾကာင္းလည္း ေသခ်ာရွင္းျပရတယ္။
အဲေတာ့... ေရွ႕ဘက္က ဘာေတြေရးထားလို႔ လူေတြက မဖတ္တာလည္း ထပ္ေမးေနလို႔.... ေရွ႕ဘက္က သူတို႔( အစိုးရ ) ဟန္းနီးမြန္း ထြက္တဲ့အေၾကာင္း၊ (စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အလႉလုပ္တာကိုသာ ေဖာ္ျပေနေၾကာင္း) ၊ Propaganda (ဝါဒျဖန္႔ခ်ီမႈ) ကိုပဲ ဦးစားေပးထုတ္ေဝခဲ့ျပီး အဓိပါယ္မရိွေၾကာင္း ၊ နိုင္ငံတကာက အစိုးရတိုင္းဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဝါဒေတြကို Convince( သိမ္းသြင္းစည္းရံုး ) လုပ္ေပမယ့္ ျမန္မာအစိုးရကေတာ့ အားလံုးနဲ႔ ကဲြျပားျပီး ျပည္သူကို လံုးဝဂရုမစိုက္ေၾကာင္း ၊ သတင္းစာထဲမွာ တစ္တိုင္းျပည္လံုး မီးေတြလင္းျပီး အျပင္မွာေတာ့ မဲေမွာင္ေနေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့... သတင္းစာထဲမွာ အရာရာတိုင္း Okay တယ္လို႔ ေရးထားျပီး အျပင္မွာနဲ႔ လံုးဝကဲြျပားေၾကာင္း၊ စာမ်က္နွာ ၃၈ မ်က္နွာပါရိွျပီး ေၾကာ္ျငာက႑မ်ားေၾကာင္း ၊ နိုင္ငံတကာသတင္း ေဖာ္ျပရာမွာလည္း ဘာမွ ဗဟုသုတ မရေၾကာင္းနဲ႔ မင္းတို႔လိုပဲ နိုင္ငံတကာကလည္း ေလးစားပါတယ္လို႔ ေျပာတဲ့ "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္" အေၾကာင္းကိုလည္း တစ္သက္လံုး မေဖာ္ျပဘဲ ေစာ္ကားတဲ့ ကာတြန္းေတြနဲ႔ အေရးအသားေတြကို အျမဲေဖာ္ျပတတ္ေၾကာင္း ရွင္းျပရတယ္။ (သတင္းစာ မဖတ္တဲ့အေၾကာင္းေမးတာကို အဲလိုပဲ ေျပာျပခဲ့တယ္)
ျပီးေတာ့... သတင္းစာက အဲလိုေဖာ္ျပေပမယ့္လည္း အစိုးရကို ေဝဖန္ေထာက္ျပမိရင္ ေထာင္ဒဏ္နွစ္ရွည္သလို ေသဒဏ္လည္း က်နိုင္ေၾကာင္း၊ တရုတ္အစိုးရနဲ႔ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာတူေၾကာင္း ရွင္းျပလိုက္ေတာ့ ျမန္မာေတြ သတင္းစာ ဖတ္တာနဲတဲ့အေၾကာင္း သူတို႔ သေဘာေပါက္သြားၾကတယ္။
ခုလို... ငါေျပာေနတာေတြကလည္း ျမန္မာနိုင္ငံသား အားလံုးကို ကိုယ္စားမျပဳဘဲ ငါ့အျမင္ကို ေျပာေနတာပါလို႔ ေျပာျပလိုက္ရေတာ့ တစ္ေယာက္က ထပ္ေမးတယ္။ ခုအစိုးရကေရာ( ဦးသိန္းစိန္) ဘယ္လိုလဲတဲ့။ (ဦးသိန္းစိန္ စင္ကပူကို လာျပီးသြားပါျပီ)သူ႔လက္ထက္မွာထုတ္တဲ့ သတင္းစာကေရာ Okay ျပီလားတဲ့?။
အဲဒါေတာ့... ငါလည္း ဒီမွာေရာက္ေနလို႔(စလံုး) ေသခ်ာမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမိႈက္ထုပ္ထဲမွာ သတင္း စာမပါတာျခင္းကေတာ့ တူေနျပီဆိုရင္....... အဲလိုပဲ ေျပာရေသးတယ္ သူတို႔ နားလည္သြားျပီတဲ့ေလ။ ျပီး... ေလယာဥ္သြားရေအာင္လို႔ ေျပာျပီး စကားျဖတ္လိုက္ေပမယ့္ Parking Bay မွာေတာ့ ျမန္မာသတင္းစာနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေကာင္းေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ အေၾကာင္းကို သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ေျပာေနၾကေလရဲ႕။
တကယ္တမ္းဆို သတင္းစာဖတ္ျခင္းရဲ႕ အက်ဳိးေက်းဇူးေတြ မ်ားစြာရိွခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာသတင္းစာက ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြကို ခုခ်ိန္ထိတိုင္ေအာင္ ဘာမွေကာင္းက်ဳိး မေပးခဲ့ျခင္းကလည္း သူတို႔ရဲ႕ အတင့္ရဲလြန္းလွတဲ့ ေစတနာပါပဲ။ မထင္မွတ္ဘဲ နိုင္ငံတကာသတင္းစာေတြ စုပံုေနတဲ့ ေနရာမ်ဳိးမွာ ျမန္မာသတင္းစာ တစ္မ်ဳိးတည္းက ထူးျခားျပီး Colour မပါဘဲ အျဖဴအမဲနဲ႔သာ တည္ရိွေနျခင္းကလည္း လူအမ်ားကို အ့ံၾသေစခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါဟာလည္း ေလယာဥ္ကြင္း တစ္ေနရာေလးဆိုေပမယ့္ လူအရမ္းမ်ားျပီး နိုင္ငံသားအစံု သတင္းစာအစံု ရိွတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ နယ္ပါယ္ကက်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က သူတို႔ကို လွည့္စားျပီး ေျပာခဲ့ရင္လည္း ကိုယ္က "ငေပါ" ျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္။ ျမန္မာေလယာဥ္က အမိႈက္ထုပ္ထဲမွာ သတင္းစာမပါေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ thinking ျဖစ္ေနပါတယ္။ ခုေတာ့... က်န္တာေတြခဏ ေဘးဖယ္ထားျပီး သတင္းစာခ်င္း ယွဥ္မယ္ဆိုေတာင္ မယွဥ္နိုင္ခဲ့ေလေတာ့... အားငယ္စြာနဲ႔ ျပံဳးျပခဲ့ရေတာ့တာေပါ့။ အဲဒါက က်ေနာ့အတြက္ တစ္သက္လံုး မေမ့နိုင္ေတာ့တဲ့ စင္ကပူေလယာဥ္ကြင္းထဲက သူတို႔စိတ္ဝင္စားတဲ့ ျမန္မာသတင္းစာ အေၾကာင္းေပါ့။
( မွတ္ခ်က္# တျခားျမန္မာ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ သူတို႔ဘယ္လို ရွင္းျပလည္း က်ေနာ္မသိသလို ဒီအေၾကာင္းကို ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းကိုလည္း မေတြ႔ဘူးပါ ) ဖတ္ေပးသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
Posted by Khaing Ko Oo at 06:38 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Tuesday, 9 February 2016
စကၤာပူေလယာဥ္ကြင္းက VIP ေလယာဥ္မ်ားထဲမွ VIPႏွစ္စီး
စကၤာပူေလယာဥ္ကြင္းက VIP ေလယာဥ္မ်ားထဲမွ VIPႏွစ္စီး
===============
ဦးသိန္းစိန္နဲ႔အေမစုတို႔ရဲ႕ စကၤာပူခရီးစဥ္မွာ ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ကြာျခားပံု အျဖစ္ေလးပါ။Singapore Changi Airport မွာ Ramp Service အျဖစ္နဲ႔ ( ၆ ) နွစ္ေလာက္ လုပ္ခဲ့တာဆိုေတာ့... က်ေနာ္မလုပ္ဘူးတဲ့ ေလယာဥ္က SQ ကလဲြရင္ မရိွသေလာက္ပဲလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ တစ္ရက္ကို ေလယာဥ္ေတြက ရာေထာင္ခ်ီျပီး ဆင္းတာေလ။ Air Craft Parking Bay ေပါင္းကလည္း ( ၁၂၀ ) ေက်ာ္ ရိွတာဆိုေတာ့...မွန္းၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ (၂၄) နာရီလံုး အလုပ္လုပ္ျပီး အေကာင္းဆံုးဆုအျဖစ္ နွစ္ၾကိမ္ရထားဖူးတဲ့ ေလယာဥ္ကြင္းေပါ့။ Safety ကိုေပးတာလား၊ ဘာကိုေပးတာလားေတာ့ တိတိက်က်မသိပါဘူး။
ျပီးေတာ့... ေလယာဥ္ အေရာင္းျပပဲြကိုလည္း နွစ္စဥ္ ျပဳလုပ္ေလ့ရိွတဲ့ ေလယာဥ္ကြင္းပါ။က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့ နိုင္ငံတကာကလာတဲ့ ေလယာဥ္ေတြထဲမွာ အကုန္လံုးက စိတ္ဝင္စားစရာ ေလယာဥ္ေတြခ်ည္းပဲ။ ခရီးသည္ သီးသန္႔တင္တဲ့ေလယာဥ္၊ ကုန္ေတြခ်ည္းပဲ သီးသန္႔တင္တဲ့ေလယာဥ္နဲ႔ VIP ဆိုတဲ့ ေလယာဥ္မ်ဳိးေတြေပါ့။က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာ VIP ေလယာဥ္ေတြထဲက လုပ္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္နွစ္စီး အေၾကာင္းနဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္စီးတဲ့ VIP ေလယာဥ္ အေၾကာင္းပါ။ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ရွင္းျပခ်င္တယ္။VIP အျဖစ္နဲ႔ လာတဲ့ေလယာဥ္ဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးေတြ စီးတာလဲဆိုတာကိုအရင္ ေျပာျပခ်င္တယ္။
VIP ေလယာဥ္ဆိုတာ..... နိုင္ငံတကာက သမၼတေတြ၊ သံအမတ္ေတြ၊ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေတြ၊ အိမ္ေရွ့မင္းသားေတြနဲ႔ အရာရိွေတြခ်ည္းပဲလို႔ထင္ရင္ မျပည့္စံုေသးပါဘူး။ တျခားေသာ တိုင္းျပည္အသီးသီးက သူေဌးၾကီးေတြလည္း နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔လာၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ပိုင္ဆိုင္မႈ ေငြေၾကးေတြနဲ႔ ေရႊေတြကို "စ" လံုးဘဏ္မွာ လံုျခံဳမႈ အျပည့္အဝ ရိွတဲ့အတြက္ လာအပ္ၾကတာပါ။ ( က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္လည္း အေျခက်ျပီးရင္ ျဖစ္လာဖို႔
ေမ်ွာ္လင့္မိပါတယ္ )တခ်ဳိ႕ေသာ ပိုက္ဆံရိွသူေတြကလည္း VIP ခရီးစဥ္အျဖစ္နဲ႔က်န္းမာေရးအတြက္ေဆးလာကုသလို၊ တခ်ဳိ႕ေသာသူေတြ က်ေတာ့လည္း... CASINO (ေလာင္းကစားလုပ္ဖို႔အတြက္) ကို လာၾကတာပါ။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ ကမ႓ာေက်ာ္ အားကစားသမားေတြနဲ႔ ဒိတ္ဒိတ္ၾကဲ အနုပညာရွင္ေတြပါVIP ေလယာဥ္နဲ႔ လာၾကတာပါ။ super star ေတြခ်ည္းပါပဲ။ဒါေပမယ့္... VIP ေလယာဥ္ဆိုျပီး အလြယ္ေခၚေနေပမယ့္... တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ VIP ခရီးစဥ္နဲ႔ေတာ့ ကဲြျပားတာေပါ့ဗ်ာ...
အဲ့ဒီမွာ ထူးျခားတာက လူေတြထဲကလူေတြထဲမွာ မပါတဲ့သူေတြလို႔ေျပာရမလို ျဖစ္ေနျပီ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့သူတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္အရိွန္အဝါ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ေဇာမႈနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ရာထူးအဆင့္အတန္းေတြက ေတာ္တန္ရံု ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွအနားကပ္လို႔ မရနိုင္တဲ့သူေတြေလ။ သူတို႔ရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုး ၾကီးမားပံုကို ေျပာျပတာပါ။ဒါနဲ႔ စကားမစပ္... က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာလည္း "တစ္ေန႔တျခား သူ႔ဘုန္းကံ ျမင့္မားလာေၾကာင္း" သူ႔ကိုယ္သူ ၾကြားလံုးထုတ္တဲ့ ဆင္းစီးလိုက္၊ ထီးျဖဴေဆာင္းျပလိုက္နဲ႔ ေျမာက္ၾကြၾကြ ျဖစ္ေနတဲ့ လူၾကီးနဲ႔ေတာ့... မိုးနဲ႔ေျမေလာက္ကြာျခားပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာတာ မယံုရင္ အဲ့လူၾကီးကို ျပည္ပလႊတ္ၾကည့္လိုက္ရင္... သိသြားပါလိမ့္မယ္။ (မနာလိုစိတ္နဲ႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခါမွ မၾကံဳဘူး၊ မၾကားဘူးတဲ့ ဘုန္းကံ ၾကီးမားသူေတြအေၾကာင္း ေျပာျပတာပါ) သူေျပာခဲ့တဲ့ က်က္သေရမရိွယံုမက တရားဥပေဒကပါ လ်စ္လ်ဴရွဳခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ "သာသနာကို ခု တံုး မ လုပ္ ရ ဘူး ဆို လည္း လုပ္ သင့္ ရင္ လုပ္ ရ မွာ ပဲ" လို႔ ေျပာရဲတဲ့ ၾကံ့ဖြတ္က ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ထားလိုက္ပါေတာ.....Changi Airport မွာ လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ စာရိတၱပိုင္းဆိုင္ရာ ရိုးသားမႈနဲ႔ လုပ္ငန္း ကြ်မ္းက်င္မႈကလည္း အံ့ၾသရေလာက္ေအာင္ မွတ္ခ်က္ေပးခံရတာေလ။ က်ေနာ္တို႔မေတာင္းဘဲ ေပးခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ကြင္း လံုျခံဳေရးရဲေတြေပးတဲ့မွတ္ခ်က္ေပါ့။
Changi ေလယာဥ္ကြင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးကလဲြရင္... "စ"လံုး၊ မေလး၊ အင္ဒို၊ နီေပါ၊ တရုတ္၊ ဗီယက္နမ္ အိႏိၵယ အစံုပဲ မခိုးဘူးတဲ့ လူမ်ဳိးမရိွဘူး။မခိုးတာ ျမန္မာလူမ်ဳိးပဲရိွတယ္။
ဒါဟာလည္း တနည္းအားျဖင့္ သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ ေရာက္ေနေပမယ့္ ကိုယ့္"အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္"ကို ေစာင့္တာပဲေလ။ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြလို"အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ ျမင့္မားေရး" ဆိုျပီး ဘုရားစာရြတ္သလိုရြတ္ေနခဲ့တာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ဒီေတာ့.... VIP ခရီးစဥ္နဲ႔ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ပဲလာလာ... သမၼတျဖစ္ေစ... သံအမတ္ပဲျဖစ္ေစ... အိမ္ေရွ့မင္းသားပဲ ျဖစ္ေစ... က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြထဲကပဲ အထူးတာဝန္အျဖစ္နဲ႔ တာဝန္က်ခဲ့ပါတယ္။( ျမန္မာေတြခ်ည္းပဲ လုပ္ရတယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး) ဒီလို အေရးပါ အရာေရာက္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ စီးတဲ့ေလယာဥ္က အမွားမခံနိုင္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္တာ ေသခ်ာျပီး အဂၤလိပ္လိုအေျပာလည္း အဆင္ေျပတဲ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြကို ထည့္တာပါလို႔ senior ေတြက ေျပာခဲ့တာပါ။အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔အလုပ္နဲ႔ ပါတ္သက္ ဆက္ႏြယ္မႈရိွလို႔ ထိပ္သီးပုဂၢိဳလ္ေတြနားကို အနီးနားထိ ကပ္ခြင့္ရခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္တို႔က မိုးပ်ံေအာင္လည္း မေတာ္သလို... အရာေရာက္ခဲ့တဲ့ သူေတြလည္း မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ရိုးသားစြာ ေျပာရပါတယ္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ေရး ရွားပါးလို႔ ျပည္ပမွာ လာအလုပ္လုပ္ရပါတယ္။က်ေနာ္တစ္ခု စဥ္းစားမိဖူးပါတယ္။ Changi Airport မွာ နိုင္ငံျခားသားအျဖစ္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြက နိုင္ငံတကာက လာဖူးတဲ့ သမၼတတို႔၊ သံအမတ္တို႔ အစရိွသျဖင့္ VIP ေလယာဥ္ေတြမွာ အနားကပ္ရံုတင္မကဘဲ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို သူတို႔နားေနခန္းထိ အစစ္ေဆးမခံရဘဲ ယံုၾကည္စြာ ဝင္ထြက္ခြင့္ ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ ( မည္သူမဆို ဖိနပ္ခြ်တ္ တက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ safety shoe ေတြက ညစ္ပတ္ဟန္ရိွလို႔ တူပါတယ္။ )တစ္ခုထူးျခားတာကဘယ္တိုင္းျပည္က လာသလဲလို႔ အေမးခံရတဲ့အခါ.... ျမန္မာလို႔ ျပန္ေျဖျပီးရင္... ျမန္မာကို သိထားတဲ့ သူအခ်ဳိ႕က တဆက္တည္း "ေအာင္ ဆန္း စု ၾကည္" လို႔ အသံဝဲဝဲေလး အားရဝမ္းသာ နႈတ္ဆက္ခံရလို႔ ဝမ္းသာအားရ ေက်နပ္ခဲ့ရပါတယ္။( လာသမ်ွ သူေတြထဲမွာ ျမန္မာနိုင္ငံကို မသိတဲ့သူေတြလည္းမၾကာခဏ ေတြ႔ရေလ့ ရိွခဲ့ပါတယ္ )။
ုျပီးေတာ့... သူတို႔ရဲ႕ အဆင့္အတန္းကို ျမင္ေတြ႔ရတာပါပဲ။ ေက်းဇူးတင္စကားကို ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာစြာ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ဒါက တျခားတိုင္းျပည္က VIP ဆိုတဲ့ သူေတြရဲ႕ ဆက္ဆံတဲ့ အေနအထားကို ေျပာျပတာပါ။ အထူးျခားဆံုးကေတာ့ လူတိုင္းအေပၚမွာတေျပးညီဆက္ဆံတဲ့အမူအက်င့္က သူတို႔အားလံုး သြားတူေနတာပါပဲ။SG ကို သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ နွစ္ခါလာတာ ၾကံဳဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔က ဘယ္လိုေရစက္လည္းေတာ့ မသိဘူး။ နွစ္ခါလံုး သူစီးလာတဲ့ ေလယာဥ္မွာ တာဝန္ခ်ထားျခင္းခံရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေလာက္ ထည့္ေျပာခ်င္တယ္။ VIP လာရင္ ဘယ္ပုဂိၢဳလ္လာမယ္ဆိုတာ ၾကိဳေျပာေလ့ မရိွခဲ့ပါဘူး။ လံုျခံဳေရးအရ ျဖစ္ဟန္တူပါတယ္။Parking Bay ေရာက္မွ သိရေလ့ရိွခဲ့တာပါ။အဲဒါေၾကာင့္... သမၼတဦးသိန္းစိန္ လာမယ္ဆိုတာလည္း မသိခဲ့ရဘူး။ ဒါေပမယ့္... သူလာရင္ ထူးျခားေလ့ ရိွပါတယ္။ အဲဒါ... ဘာလဲဆိုရင္ တာဝန္က် လံုျခံဳေရးရဲက ေရကုန္ေရခမ္း လူျမင္မေကာင္းေအာင္ တစ္ကိုယ္လံုးကိုရွာေဖြခံရေတာ့တာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ သမၼတလံုျခံဳေရး ဒီေလာက္ေတာ့ ရိွမွာေပါ့လို႔ ေျပာခဲ့ရင္လည္း "စ"လံုးကက်ေနာ္တို႔ senior တြ ေျပာသလို ေျပာလိုက္ရမွာပဲ။ ဒါက Singapore တဲ့။ တျခားနိုင္ငံက သမၼတက no problem တဲ့။ မင္းတို႔ သမၼတက problem တဲ့။ မင္းတို႔ သမၼတက မင္းတို႔ကို မယံုဘူးတဲ့ေလ။ ျပီးေတာ့ ဆက္ေျပာလိုက္ေသးတယ္။
မင္းတို႔သမၼတက စီးပါြးေရးလုပ္တဲ့ ေခတ္သစ္ "မာကိုပိုလို" လားတဲ့။ သူလာရင္ လက္ေဆာင္ေတြက အမ်ားၾကီး ပါလာေနက်တဲ့ေလ။ Flight တစ္စီးလံုး no space ဆိုပဲ။ တျခားနိုင္ငံက သမၼတေတြလာရင္ ဘာမွမပါဘူးတဲ့ေလ။ "စ"လံုးက လူေတြေပးတဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အတြက္ ဂုဏ္ပုဒ္ေပါ့ေနာ္။ သနားပါတယ္... ဦးေလးသိန္းစိန္အတြက္ ( ဆရာဦးလြဏ္းေဆြ ေလသံကို ခဏငွားသံုးသည္။ )အာ့လည္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ မသိတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ သိရင္လည္း ထံုးစံအတိုင္း မ်က္နွာေျပာင္တိုက္မွာ က်ိန္းေသပဲ။ ဘယ္သူ ဘာေျပာေျပာ သူနားမလည္ဘူးေလ။ထံုးစံအတိုင္း ေခါင္းေလး ျငိမ့္ျပီး သူရီျပေနက်ေလ။သူမ်ားေျပာတဲ့ သူ႔အေၾကာင္း သူျပန္မၾကားဘူးဆိုေတာ့... ေနရထိုင္ရ သက္သာသြားမွာေပါ့။ ေျပာတဲ့သူကလည္း လြယ္လြယ္ကူကူေျပာ.... မၾကားတဲ့သူကလည္းမၾကားလို႔ သက္သာသြားခဲ့ေပမယ့္... အားလံုးကို ၾကားသိလိုက္ရတဲ့က်ေနာ္တို႔ကေတာ့အထူးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး ဝမ္းနည္းရတယ္ေလ။"မင္းတို႔ သမၼတ မင္းတို႔ကို မယံုဘူးတဲ့...."။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ခ်င္း တီးတိုးေျပာတာဆိုေပမယ့္... အရွက္ကဲြျပီး ဖီးလ္ငုပ္တာေပါ့ဗ်ာ...။ ဒါေပမယ့္... ေနသားက်ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ေျပာမိရင္လည္း သူတို႔ကေတာ့ ျပင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ကေတာ့ ေထာင္ထဲေရာက္မွာက်ိန္းေသသေလာက္ပဲ။ အၾကည္ညိုပ်က္ေစမႈဆိုျပီး ေခါင္းစဥ္တက္ ခံရမယ္ေလ။လူအမ်ားက သမၼတ ခရီးစဥ္ကို ခရီးစဥ္ အျဖစ္နဲ႔သာ သိထားခဲ့ၾကေပမယ့္... သူပါတ္သက္ခဲ့တဲ့ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ အသံေတြနဲ႔ သေဘာထားေတြကို လူေတြက မသိလိုက္တာေတြ အမ်ားၾကီး ရိွခဲ့ၾကတယ္ဟလား။ အာ့ေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းေလးကို ေရးမိတာပါ။
အစကေတာ့... ငါစကၤာပူလူမ်ဳိးကြလို႔ ေျပာျပီး မာန္တက္ေနတဲ့သူေတြ complain ထိမွာေၾကာက္ျပီးျပာယာခက္ေနတာကိုျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာၾကိတ္ျပီး ဝမ္းသာေနခဲ့ေပမယ့္... သမၼတခ်င္း တန္းကိုၾကည့္ျပန္ေတာ့ ငါတို႔ သမၼတက သူမ်ားမေလးစားတဲ့အျပင္ အေျပာခံ၊ ကဲ့ရဲ႕ခံ သမၼတအျဖစ္နဲ႔ ဝဋ္ေၾကြးပဲ ပါေလေရာသလားလို႔ေတြးျပီး ျမန္မာသမၼတ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျဖစ္ကို သနားမိေတာ့တယ္။
ျပီးေတာ့..... က်ေနာ္တို႔ မလုပ္လိုက္ရတဲ့ VIP ေလယာဥ္နွစ္စီး ဆိုတာကလည္း အိုဘားမား လာတုန္းက တစ္ခါနဲ႔ အေမစုလာတုန္းက တစ္ခါေပါ့။ အိုဘားမားကို စိတ္မဝင္စားေပမယ့္ အေမစုလာတုန္းက အဲ့ေလယာဥ္ကို လုပ္ခ်င္လြန္းလို႔ တာဝန္ရယူခ်င္လို႔ သြားေတာင္းတာေတာင္ မရခဲ့ဘူး။ ရံုးထဲက senior ေတြကိုယ္တိုင္ထြက္ၾကိဳခ်င္ၾကတယ္ေလ။သူတို႔ေတြလည္း အေမစုလာတဲ့ VIP ခရီးစဥ္မွာ လုပ္ခ်င္လြန္းလို႔ ျပာယာခက္ျပီး စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ သူတို႔အျဖစ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္းလုပ္ခ်င္လြန္းလို႔ သူ႔ထက္ငါ ဦးရေလေအာင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနရတာလည္း က်ေနာ္တို႔အျဖစ္။ ျပီးေတာ့... VIP ခရီးစဥ္ဆိုတာ လံုးဝအမွားမခံဘူး။ complain ထိရင္ service လုပ္တဲ့ သူေတြပါမကဘဲ အဲ့တာဝန္ကိုခ်ေပးတဲ့ Senior ကအစ ေျဖရွင္းျပီး တာဝန္ယူေပးရတာ။ အမ်ားေသာအားျဖင့္ အလုပ္ျပဳတ္တာမ်ဳိးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ တာဝန္ၾကီးတယ္ေပါ့ဗ်ာ.....။ တခ်ဳိ႕ေလယာဥ္ေတြမွာဆို VIP က ျပသနာ မရွာေပမယ့္ Pilot က ျပသနာရွာတာမ်ဳိးခံရတယ္ေလ။ ဒါက Ramp Service လုပ္တဲ့ Changi ေလယာဥ္ကြင္းထဲက ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ က်ေနာ္တို႔ေတြရဲ႕ အျဖစ္ပါ။ဘယ္နိုင္ငံက လာတဲ့ေလယာဥ္ ျဖစ္ပါေစ... က်ေနာ္တို႔နဲ႔ လႊဲထားျပီး... က်ေနာ္တို႔ လူထုေခါင္းေဆာင္လာမွ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ခြင့္မရတာ ဘာေၾကာင့္ဘာလဲလို႔ Senior ေတြကို မေက်မနပ္နဲ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့..... သူတို႔ အေျပာကို သေဘာက်မိတယ္။
မင္းတို႔ ေခါင္းေဆာင္က မင္းတို႔ျပန္ရင္မင္းတို႔တိုင္းျပည္မွာ အခ်ိန္မေရြး ေတြ႔လို႔ရတဲ့အေၾကာင္း၊ သူတို႔က အခု အေမစုလာတုန္းပဲ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရိွေၾကာင္းနဲ႔နိုဗယ္ဆုရွင္ျဖစ္ေၾကာင္း.... သူ႔ရဲ႕အေဖဟာလည္းလြပ္လပ္ေရးယူေပးခဲ့တဲ့(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း) ဆိုတဲ့ လြပ္လပ္ေရး ဖခင္ၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ နိုင္ငံတကာက ေပးတဲ့ဆုေတြအမ်ားၾကီး ရထားတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ေလးစားရလြန္းလို႔ သူတို႔လည္း ေတြ႔ပါရေစဆိုျပီး အားရပါးရေျပာတာေလးကို ၾကားရတာ ဂုဏ္ရိွလိုက္တာ။
ဒါတင္မကေသးဘဲ သူတို႔ရဲ႕ "ပါရေစ"ဆိုတဲ့ အသံုးအနႈန္းေလးကို ပိုျပီးေက်နပ္မိတာပါ။ျဖစ္မ်ားျဖစ္နိုင္ရင္.... သူတို႔ေျပာတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ခုန္သံ အေမစုအေၾကာင္းနဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္ကြာျခားလည္းဆိုတာ ၾကားေစခ်င္လိုက္တာ။ က်ေနာ္တို႔ မလုပ္ရတဲ့ ေလယာဥ္နွစ္စီးကလည္း အဲ့နွစ္စီး။ အရာရိွေတြကိုယ္တိုင္ ထြက္ၾကိဳတဲ့ ေလယာဥ္နွစ္စီးကလည္း အဲ့နွစ္စီးပဲ ရိွခဲ့တယ္။ အဲဒါ Changi Airport မွာလာတဲ့ အထူးျခားဆံုးနဲ႔အေရးပါဆံုး အေရးေပးခံရဆံုး လူနွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္တို႔ရဲ႕ တင့္တယ္ပံုခ်င္းကြာျခားခ်က္ကို နိုင္ငံျခားသားေတြရဲ႕ မတူကဲြျပားေသာ အျမင္ကို ကိုယ္ေတြ႔ ၾကဳံခဲ့သမ်ွ ျပန္လည္ မ်ွေ၀ျခင္းပါ။
Credit > Naung Naung Thu
Posted by Khaing Ko Oo at 08:16 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ကိုကိုၾကီး....ရဲ ့ ....လက္
မိုင္းဆတ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေရးခဲ့တဲ့ " လက္ " ဝတၳဳတို ေလး နဲ႔ ညီေလးရဲ႕ ေရႊရတုေမြးေန႔ အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္ ။
““ကိုကိုႀကီး အဘ ဦးေအာင္ထြန္း ဧည့္ေတြ႕ျပင္ထားမယ္””
““ေဟ့ေကာင္၊ အဲဒါ ငါ့ညီကြ။ မင္းကေတာ့ လုပ္ထည့္ လုိက္ျပန္ၿပီ””
ဧရာ၀တီ အေနာက္ဘက္ကမ္းက " ျမင္းေခါင္းတံဆိပ္နဲ႔ ၿမိဳ႕ကေလး "မွာ ၊ ၿမိဳ႕ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကုိမသိ ၊ ကၽြန္ေတာ္က လည္း ၿမိဳ႕ကုိမသိနဲ႔ ဆယ္မိုးဆယ္ေႏြေတာင္စြန္းခဲ့တဲ့ ကာလ တစ္ခု။ ဒီ၀န္ထမ္းေလးေတြပဲ အျပန္အလွန္ အေဖာ္ျပဳခဲ့ရ ေတာ့ ေျပာမနာ ဆိုမနာ။ ခုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လာေတြ႕ ေနက် ညီေလးနဲ႔ပါ ခင္ေနေတာ့ နာမည္ကို ရင္းႏွီးေနတာ ေပါ့။ စာရြက္ကုိင္ၿပီး ဖတ္လိုက္ေတာ့ ေတြ႕လိုသူနဲ႔အဘ အမည္ မွားဖတ္လိုက္တာ ။
““ေဆာရီး ၊ ေဆာရီး အစ္ကိုေရ ။ မွားတဲ့အခါလည္း မွားေပမေပါ့ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ””
ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သလိုလုိ ။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သလိုလုိ ။ ကုိယ့္ ကို ကုိယ္ေတာ့ “အစ္ကိုအႀကီးအဘအရာ” ဆိုတဲ့ မာန္က ဘယ္ေတာ့မွမခ် ။ ေတြ႕လိုက္လို႔ စိတ္တုိင္းမက် ရင္ ဆူခ်င္ ေငါက္ခ်င္ေသးတာ ။ တကယ္က ေဖေဖေရာ ေမေမပါ မရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္ကစလို႔ အစ္ကိုအႀကီးအေနနဲ႔ အဘအရာကေန အုပ္ထိန္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတာ ၊ ေထာက္ပံ့ ကူညီခဲ့ရတာ ၊ ဘာဆိုဘာမွမရွိ ။ တစ္ခုမွမရွိ နတ္ၳိ ။ ညီေလးက သာ တစ္ေလွ်ာက္လံုး။
ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဦးတည္းေသာသားသာ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ......။
$$$$$$$$$$$$$$$$
““ဟင့္အင္း ၊ ဟင့္အင္း ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေနာက္ တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့လိုခ်င္ေသးတယ္ ။
ဒီအတုိင္းဆို သားႀကီးတစ္ေယာက္တည္းအေဖာ္မရွိဘဲေနမွာ””
ေဖေဖေရာ ၊ ေမေမ့ ေမာင္ႏွမေတြပါ ဆရာ၀န္ေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ၾက ၊ေဆြးေႏြးၾကေပါ့ ။ ေမေမကနွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္းတဲ့ေရာဂါ ။ ေမာေမာေနတာ ။ ခြဲစိတ္ကုသဖုိ႔ စဥ္းစားေန ၾကတဲ့ၾကားထဲ ကေလးယူဖုိ႔ဆိုတာက စြန္႔စြန္႔ စားစားကိစၥ ။ ဓာတ္မွန္႐ုိက္ ၊ လိုအပ္တဲ့ က်န္းမာေရးစစ္ေဆးမႈေတြ အထပ္ထပ္
လုပ္ၿပီးမွ ေမေမ့ဆႏၵကုိ တထိတ္ထိတ္နဲ႔ လိုက္ေလ်ာ ခဲ့ၾကရတာ ။ စကားနည္းတဲ့ ညီေလး တစ္ ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မိသားစုထဲ ၀င္ခြင့္ရဖို႔ မနီးမေ၀းကေန တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ဗီဇာေစာင့္ေနေလသလားမသိ ။
လမ္းေလွ်ာက္ႏုိင္ေနၿပီ ဆိုေပမဲ့ ကၽြန္ ေတာ္က ေမေမ့ကို ဆိုးေနၾက ၊ ခၽြဲေနၾက ။
လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ပါလား ကြယ္ ။ ဗိုက္ထဲက ညီေလးကုိ သနားပါတယ္ ေနာ္ ။ ေမေမလည္း အၾကာ
ႀကီး ဘယ္ခ်ီႏုိင္မလဲ ။ ေအာက္ဆင္းေလွ်ာက္ေနာ္ သားက လိမၼာပါတယ္””
ေယာက္်ားေလး ၊ မိန္းကေလး မသိ ေသးေပမဲ့ ေမေမ့စိတ္ကသားေယာက္်ား ေလးပဲ စြဲေနတယ္ထင္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္က လည္း ေမေမ့ဗုိက္ကုိ နားနဲ႔ကပ္ၿပီး မျမင္ရ ေသးတဲ့ ညီေလးအသံကို နားေထာင္ၾကည့္ ေသးတယ္ ။
““ေမေမ ညီေလးက အိပ္ေနလား မသိဘူးေနာ္။ ဘာမွမၾကားရဘူး””
ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းကုိ အသာ ပြတ္သပ္ေနရင္း ---
““ေအး ...ေအး ၊ ညီေလးႏုိးတဲ့အခါ က် သားကုိေျပာမယ္ ။ အခုေတာ့ ညီေလး အိပ္ပါေစ သားရယ္ ေနာ္””
$$$$$$$$$$$$$$$$$
အိပ္ေနလိုက္တာ ၊ ဖလ္အုပ္ေဆာင္း တစ္ခုထဲမွာ ႏွာေခါင္းမွာေရာ၊ လက္ေတြမွာ ပါ ပုိက္ေတြတန္းလန္းနဲ႔ ကေလးနီတာရဲ ေလး ။““အဲဒါ သားညီေလး””တဲ့ ။ ေလးႏွစ္ သားအရြယ္က မွတ္ဉာဏ္ထဲမွာ၀ုိးတ၀ါး ။ ေမေမက အိပ္ရာထက္ကေန သူ႔သားငယ္ ကုိ တေမးတည္းေမးေနလို႔ ခဏယူလာၿပီး ျပတာ ။ ၿပီးေတာ့ ဖလ္အုပ္ေဆာင္းေလးထဲ ျပန္ထည့္ ။ နွလံုးေရာဂါသည္ ပုပုေသးေသး ။ ေမေမ့ရဲ႕ မိခင္
ေမတၱာ ၊ ေမေမ့ရဲ႕သတ္ၱိ ၊ အဲဒါ ညီေလးရဲ႕ ဇာတိအစေပါ့ ။
တကယ္ေတာ့ ညီေလးက လာျခင္း ေကာင္းေသာ ညီေလးပ ါ။ညီေလးက အလံုသား ။ ေဖေဖက ႐ံုးနဲ႔နီးေအာင္ အလံုေျမာင္းႀကီးလမ္းမွာ အိမ္ငွားေနတာ ။ ကုိယ္၀န္အရင့္ အမာႀကီးနဲ႔ ေမေမက ဟုိနား ဒီနား လမ္း ေလွ်ာက္ရင္း ထမနဲေကၽြးေနတဲ့ အိမ္တစ္ အိမ္နားေရာက္ေတာ့ ““စားခ်င္လိုက္တာေလ ၊ အိမ္အ၀နားထိ ၀င္သြားလိုက္မိတာ ကုိယ့္ ဘာသာကုိယ္ေတာင္ သတိမထားလိုက္မိ ဘူး ။ ရွက္လိုက္တာ ဟဲ.. ဟဲ .. ထည့္ပါ ဟဲ့ ၊ ဗိုက္ႀကီးသည္ကို ေကၽြးပါ ။ စား ...စား ၀ေအာင္စား ဆိုၿပီး အတင္းေခၚေကၽြးလို႔ ေတာ္ေတာ့္ကို စားပစ္လိုက္တယ္””တဲ့ ။ ေမေမ ျပန္ေျပာျပတာ ။ “သက္သတ္လြတ္ ထမနဲမွ ခ်င္ျခင္းတပ္ခဲ့တဲ့ ညီေလး” ။ အဲဒီရက္ပုိင္းပဲ ဗိုက္နာတယ္ဆိုေတာ့ အိမ္ရွင္ေထာင္ထားတဲ့ သံုးဘီးကားက ေရကန္အသင့္ ၊ ၾကာအသင့္ ။ ညႀကီးမင္းႀကီး ခ်က္ခ်င္းလိုက္ပုိ႔ ေဆး႐ုံတင္ ။ တစ္ညပဲဗိုက္နာရတယ္ ။တန္းျပီးေမြးတာပဲ ။ ေမေမ ဘာမွသိပ္မပင္ပန္းလိုက္ဘူး ။ ပင္ပန္းတာက ညီေလး ။မေအရဲ႕ ၀မ္းၾကာတုိက္ထဲကေန ဖလ္အုပ္ေဆာင္းထဲမွာဆိုေတာ့ ပဋိသေႏ္ၶ နွစ္ထပ္ကြမ္း ။ ေဆး႐ံုသြား တုိင္းေမေမ့ဆီ အရင္၀င္ေတြ႕၊ ၿပီးရင္ ညီေလး ကုိသြားၾကည့္ ၾက ။ တစ္ခါတေလ ဖလ္အုပ္ေဆာင္းထဲက ေန ညီေလးက လက္ကေလး တလႈပ္လႈပ္နဲ႔ ။
$$$$$$$$$$$$$$$$$$
ေလဆိပ္ႀကိဳပုိ ႔ကားေပၚ တက္ခါနီး လက္ကေလး လႈပ္ယမ္းၿပီးနႈတ္ဆက္ေနတဲ့ ညီေလးကုိ ေလဆိပ္ခန္းမေဆာင္အေပၚထပ္ကေန မိသားစုနဲ႔အတူ နႈတ္ဆက္ေနရင္း ၀မ္းနည္းသလိုလို ျဖစ္လာမိတယ္ ။ ညီေလး စီးရမယ့္ေလယာဥ္က ကြင္းလယ္မွာ ။ ေလ ယာဥ္ေပၚ တက္ခါနီး ေလွကားထိပ္ကေန တစ္ခါရပ္ၿပီး နႈတ္ဆက္ေနေသးတယ္ ။ မ်က္ ေတာင္ကို ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ရင္း ေလယာဥ္ကြင္းကုိ ပတ္အရွိန္ယူေနတာကို လိုက္ ၾကည့္ေနဆဲ ။ ေရွ႕ဘီး ေျမာက္ခနဲ ေျမကအႂကြ မွာ လႈိက္တက္လာတဲ့ ခံစားမႈကို မထိန္းႏုိင္ေတာ့ ။ ပီဘိ ကေလးတစ္ေယာက္လို ႐ႈိက္ ႐ႈိက္ၿပီး ငိုလိုက္မိတာ ေဘးဘီကိုေတာင္
မၾကည့္ေတာ့ဘူး။
တကယ္က အိမ္မွာညီေလးက ကေလးပဲ ။ စြာ စြာ စြာ စြာ အသံတစာစာက ကၽြန္ေတာ္ ။ ညီေလးက ရွိလို႔ရွိမွန္းေတာင္ မသိရဘူး ။အသံကို မထြက္ဘူး ။ သူလုပ္ခ်င္ ရာ တစ္ခုခုကို လုပ္ေနတာ ။ လမ္းသြားရင္ လည္း လမ္းေဘးကအပင္ေလးေတြ ၊ အရြက္ ေတြ ခူးၿပီးနမ္းၾကည့္ ၊ ၿပီးရင္ အဲဒါဘာပင္ ၊ ဘာေရာဂါအတြက္ ေကာင္းတယ္ဆိုတာမ်ဳိး ၊ အေကာင္ဘေလာင္ေလးေတြကို ထုိင္ၿပီး ၾကည့္ရင္လည္း ၾကည့္ေနတတ္တာ ။ သူ႔ ၀ါသနာက တစ္မ်ဳိး ။ ဘဘကဆို ““ဟုိေကာင္ေပ်ာက္ေနျပန္ၿပီ။ ဘာမဟုတ္တာ လုပ္ေန ျပန္ၿပီလဲ ၊ သြားၾကည့္စမ္း”” လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခိုင္းတတ္တယ္ ။ ဘယ္သူ႔မွေတာ့ အေႏွာင့္ အယွက္မေပးဘူး ။ ထင္မိထင္ရာ လုပ္ေန တတ္တာ ။ တစ္ခါေတာ့ အသံမၾကား ဘာ မၾကား ညီေလးေပ်ာက္ေနျပန္ေရာ ၊ လိုက္ရွာ ေတာ့ လားလား တခၽြတ္ခၽြတ္အသံေလး ၾကားေတာ့မွ ေတြ႕ၿပီ ကိုယ္ေတာ္
မီးဖိုေခ်ာင္ ေခါင္မိုးကေန တြဲေလာင္း ကပ္႐ိုက္ထားတဲ့ က်ပ္ခိုးစင္ ။ ထုိင္လုိ႔မွမရ တာ ။ အိုးခြက္အပုိပစ္ၥည္းေတြ တင္ထားတဲ့ ေနရာ ။အဲဒါ သူ႔တစ္ကိုယ္စာ တြန္းေရႊ႕ၿပီး ေခြေခြေလး ။ ႀကံဖန္ၿပီးတက္ေနတယ္ ။ ႀကံဖန္ၿပီးတက္ေနတယ္ ၊ ထန္းလ်က္တစ္ဖက္ ၊ ဘဘ ပုလင္းထဲက နိႈက္သြားတာ ။ တစ္ခါလည္း ဆားတစ္ဆုပ္နဲ႔ ၿခံေထာင့္က မန္က်ည္းပင္ ေပၚမွာ ။ မာလကာပင္ခြၾကားထုိင္ၿပီး တခြမ္း ခြမ္း ကိုက္စားေနတာေတြက ရွိေသးရဲ႕။
ဒီထက္ငယ္တဲ့အရြယ္တုန္းက အေၾကာင္း ဆို အဘြားက ျပန္ေျပာျပဖူးတယ္ ။ ညီေလးက ရမ္း
တမ္းရမ္းတမ္း လမ္းစေလွ်ာက္တဲ့ အရြယ္ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းေနခါစ စာ ၾကည့္ဖုိ႔လုပ္ေပးထားတဲ့ စားပြဲေစာင္းေလး ရွိတယ္ ။ တင္ပလ္ႅင္ေခြထုိင္ၿပီး အဲဒီစားပြဲေပၚ စာအုပ္တင္ဖတ္ရတာ ။ “အ အာ အိ အီ အု အူ ေအ အဲ ေအာ့ ေအာ္ အံအား” ညီေလး က ပ်င္းမွာေပါ့ ။ ကစားဖို႔ အေဖာ္မွမရွိတာ ။ အဲဒီေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကို လိုက္ဆြဲ ၊ စာအုပ္ လွမ္းဆြဲနဲ႔ စာၾကည့္လို႔မရေတာ့ဘူး ။အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေရာ စားပြဲေစာင္းေလးပါ စာေရး စားပြဲအျမင့္ေပၚကုိတင္ထားရတယ္ ။ အဲဒါ သူ႔အားေလးနဲ႔ ေတြ႕ကရာေတြ ေကာက္ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းလွမ္းပစ္ေတာ့တာဆိုပဲ ။
တစ္အိမ္လံုးမွာအငယ္ဆံုးဆိုၿပီး ကေလးလိုထားၾက ၊ ခ်စ္ၾကတဲ့ညီေလးအေၾကာင္း ေတြက ေခါင္းထဲမွာ အစီအရီ ။
ၿပီးေတာ့ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္တစ္အိပ္ရာတည္း ။ အိပ္ရာ၀င္ခါနီးဆိုခြလိုက္ ၊ ညႇစ္လိုက္ ၊ ျဖစ္လိုက္နဲ႔ ေဆာ့ေနခဲ့ၾကတာ ။ အမိေျမေပၚမွာ ေတာင္ ရပ္ေ၀းမသြားဖူးတဲ့ညီေလး ။ ပင္ လယ္ရပ္ျခား ခြဲရၿပီဆိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ တင္း က်ပ္ဆို႔နင့္လာတာ အမွန္ ။
ပင္ လယ္ရပ္ျခား ခြဲရၿပီဆိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ တင္း က်ပ္ဆို႔နင့္လာတာ အမွန္ ။ “အစ္ကုိႀကီးအဘအရာ” မဟုတ္လား ။ ညီေလးက ပညာေရးကလည္း တုိးလိုးတန္းလန္း ၊ တတိယႏွစ္ပဲ ရွိေသးတာ ။ ကၽြန္ေတာ္က လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ဒီပလိုမာေအာင္ၿပီးလို႔ တကၠသုိလ္ဆက္တက္တာ ။ တကယ္ဆို အလုပ္၀င္သင့္ေနၿပီပဲ ။ ဒါေပမဲ့ မိသားစုမွာ ကၽြန္ေတာ္က ဉာဏ္ေကာင္းတယ္ ။ စာေတာ္ တယ္ဆိုၿပီး အရမ္းေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ဆို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို မထြက္ေစခ်င္ ။ တက္ ေနတဲ့ေမဂ်ာကလည္း တကၠသုိလ္မွာ ပထမ ဆံုး စဖြင့္တဲ့အသုတ္ ၊ ၀င္ခြင့္အမွတ္ကလည္း ျမင့္ ၊ အလားအလာလည္း အမ်ားႀကီးရွိတယ္ေပါ့ ။ညီေလးက႐ိုး႐ိုးေမဂ်ာ ။ ျပန္လာမွတက္ လည္းရတာပဲ ။ ဒီအခြင့္အေရးက မိသားစု အတြက္လည္း တကယ့္ကို မက္စရာ ။ အဲဒါ နဲ႔ ညီေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ပညာေရးကို တစ္ခန္းရပ္ၿပီး ေရျခားေျမျခား စီးပြားရွာ သြားရမွာ ။ ေဖေဖတို႔ ကုမၸဏီရဲ႕ အစီအစဥ္နဲ႔ လႊတ္လိုက္တဲ့ သက္တူရြယ္တူ လူငယ္ေတြ က အသုိင္းအ၀ုိင္းႀကီးႀကီးက သားသမီးေတြ ။ညီေလးကေတာ့စကားသာနည္းတာ မိသားစုဘ၀ကုိ နားလည္
အဲဒီအခ်ိန္ ဒီမွာေခတ္အစားဆံုး 'တိုယိုတာအက္စ္အီး ' ကားတစ္စီးကုိ ဂ်ပန္ေရာက္ၿပီးရွစ္လအၾကာမွာ ၀ယ္ပုိ႔လိုက္ေတာ့ ၀ိုင္းၿပီးခ်ီးက်ဴး လိုက္ၾကတာ ။ မိသားစုကေတာ့ ညီေလး အတြက္ စိုးရိမ္သြားတယ္ ။ သံုးသင့္တာလည္းသံုး ၊ အာဟာရျဖစ္ေအာင္လည္း စားဖို႔ လွမ္း မွာရ ၊ ေျပာရ ။ သိပ္မၾကာဘူး မသြားခင္က အစာအိမ္ေပါက္လို႔ ဗိုက္ခြဲထားရတာက ျပန္ နာလာလို႔ ဟုိမွာ အစာအိမ္ထဲပုိက္ထည့္ၿပီး အတြင္း
ခ်ဳပ္႐ိုးေတြပါ ျပန္စစ္ရ၊ ၾကည့္ရ တယ္ဆိုေတာ့ အားလံုး ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ နည္းနည္းနာၿပီး ပံုမွန္ဆက္လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုလို ႔။
ညီေလးက အဲဒီလို မိသားစုအတြက္ အနစ္နာခံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မိသားစုကသိပ္ အားထား
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ “သန္းေလးဆယ္အတြက္ ထြန္ယက္ရမယ္” ဆိုၿပီး ထြက္သြားလိုက္တာ ။
$$$$$$$$$$$$$$$$$
႐ံုးခန္းစားပြဲမွာထုိင္ေနတဲ့ ညီေလးကုိ ေတြ႕လိုက္ေတာ့ အံ့အားသင့္သြားတယ္ ။ တာ၀န္ရွိသူက
ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ေပါ့ ။
““ကဲ.. ...ဒီေန႔ေတာ့ ခင္ဗ်ားလည္း မိသားစုနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျပန္ဆံုၿပီေပါ့ဗ်ာ ။ အခက္အခဲရွိတဲ့အခ ါ၊ အကူအညီလိုတဲ့အခါ လည္း ေျပာပ ါ။ ကၽြန္ေတာ္ တက္ႏိုင္တာ ကူညီဖုိ႔အသင့္ပါပဲ”” လို႔ ေျပာ
ေျပာဆိုဆို လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္အၿပီး အျပင္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မေအာင့္ႏုိင္ဘူး ။
““ညီေလးက ဘယ္လိုကဘယ္လို””
““မသိပါဘူး ကိုကိုရာ ၊ မိသားစုတစ္ေယာက္ လိုက္ခဲ့ပါဆိုၿပီး ၿမိဳ႕နယ္ကတစ္ဆင့္ လာေခၚေတာ့ အိမ္မွာ ေဖေဖေရာ ေမေမ ပါမရွိဘူး ။ ညီေလးပဲရွိေတာ့ လုိက္ခဲ့မယ္ဆို ၿပီး ကမန္းကတန္း လိုက္လာတာ””
ကၽြန္ေတာ္ ဟက္ခနဲ ရယ္လိုက္ရင္း ---
““ေၾသာ္ လက္စသတ္ေတာ့ ညီေလးက အုပ္ထိန္းသူကိုး”” လို႔ေျပာၿပီး ညီအစ္ကုိႏွစ္ ေယာက္
ျပိဳင္တူရယ္လိုက္မိၾကတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ အိမ္မကပ္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္ ညီေလးလည္း ဒီကအသံဗလံေတြၾကားေတာ့ ဟုိမွာဆက္
ေနရင္ ရမယ့္အခြင့္အလမ္းေတြအားလံုးစြန္႔လႊတ္ၿပီး ျပန္လာတာ ။
ညီေလးရွာေဖြလာခဲ့သမွ်ထဲက ကၽြန္ ေတာ္က တစ္ေခါက္တစ္ေခါက္ သြားသြား ေတာင္းလည္း
ဘယ္ေတာ့မွ မညည္းရွာဘူး ။ အဲဒီလိုနဲ႔ လာမေတာင္းေတာ့ဘဲ ေပ်ာက္ သြားလိုက္တာ အခု ျပန္ဆံု
ေတာ့ညီအစ္ကုိ နွစ္ေယာက္ ၀မ္းသာအားရပါပဲ ။
ေနာက္တစ္ေခါက္ “ခဏ”ကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရပါ ။ ေဖေဖလည္းမရွိရွာေတာ့ ။ အဲဒီ “ခဏ”ပထမတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ေမေမ လည္းဆံုး ။ အဲဒီ “ခဏ”တစ္ေလွ်ာက္လံုး လည္း ညီေလးက မပ်က္မကြက္ဘဲ ၊ ကၽြန္ ေတာ့္ကို ဘယ္ေနရာပုိ႔ပုိ႔ မခ်ဳိ႕တဲ့ေစရ ။ ဆယ့္ေလးႏွစ္ကာလႀကီးမ်ားေတာင္ ။ ကၽြန္ေတာ့္အရင္တစ္ေယာက္ ဧည့္ေတြ႕သြားေနတုန္း အခန္းထဲ၀င္လွဲရင္း အတိတ္ရဲ႕အရိပ္ ေတြဆီ လြင့္ေမ်ာေနတုန္း ။
““အစ္ကို ထြက္မယ္ ၊ ကုိေအာင္ေရာက္ ေနၿပီ””
အခန္း၀ကေန လာေခၚေနတဲ့ ခုနက ၀န္ထမ္းေလးကုိ ၿပံဳးျပလိုက္ၿပီး ထြက္လိုက္ လာခဲ့တယ္ ။
““မင္းမွားေတာ့ မမွားဘူးကြ””
““ဘာလဲ အစ္ကုိရ ၊ အရင္းမရွိ အဖ်ား မရွိ””
““မင္း ခုနကေျပာသြားတဲ့ဟာ ကုိကိုႀကီး အဘ ဦးေအာင္ထြန္းဆိုတာေလ ဟုတ္တယ္ ကြ ၊ “အစ္ကုိႀကီး အဘအရာ” မဟုတ္ေတာ့ဘူး ၊ “ညီအငယ္ အဘအရာ” ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေတြးၿပီး သေဘာက်ေနတာေဟ့””
စကားတေျပာေျပာ ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ ဧည့္ေတြ႕ခန္းကိုလွမ္းျမင္ရေတာ့ ညီေလး က လက္ကေလး လႈပ္ယမ္းၿပီး လွမ္းႏႈတ္ဆက္ေနတယ္။
ဖလ္အုပ္ေဆာင္းထဲက လက္ကေလး။ ။
ေလယာဥ္ ေလွကားထိပ္က လက္ကေလး။ ။
သံဆန္ခါအကြက္ကုိ ကိုင္ထားတဲ့ လက္ကေလး။ ။ ။
စာၾကြင္း ။ ။
ခုတစ္ေခါက္ကေတာ့ “ခဏ” မဟုတ္မွန္း သိပါတယ္ ။ ကာလက “ခဏ” မဟုတ္ သလို ၊ လာရတဲ့ခရီးကလည္း “ခဏခရီး” မဟုတ္ ။ “မဲဇာ”ကေန ကာလေရြ႕ေလ်ာၿပီး အမည္ေျပာင္းသြားတယ္လို႔ ထင္ရတဲ့ေနရာ ။ ေလးအုပ္ေျမာက္ျပကၡဒိန္ကို လွမ္းအၾကည့္ ။ ညီေလးရဲ႕ “အျဖည့္ခံ” ဘ၀ေလး ဘယ္
ေလာက္ထိ ရွည္ၾကာဦးမည္မသိ ။
( မိုင္းဆတ္အက်ဥ္းေထာင္ )
ကုိးကားစကားလံုး
၁။ျမင္းေခါင္းတံဆိပ္နဲ႔ၿမိဳ႕ကေလး-
ညီပုေလး၀တၳဳတုိမွ
၂။သန္းေလးဆယ္အတြက္ထြန္ယက္-
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္အတု ကဗ်ာမွ
Posted by Khaing Ko Oo at 08:15 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး အေၾကာင္း
ဝန္ခံခ်က္ ***
သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး အေၾကာင္းမေရးခင္
တစ္ခု ဝန္ခံပါရေစ ...။
ေအာက္ပါ သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး၏ အနက္ အဓိပၸါယ္ ရြတ္ဖတ္ရေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကုိ Blog တစ္ခုထဲမွ ကူးယူေဖၚျပျခင္းမဟုတ္ပဲ စာဖတ္သူမ်ားျပည့္စုံစြာသိရွိေစလုိေသာ ဆႏၵမ်ားျဖင့္ ဟုိ Blog မွထုတ္ႏႈတ္ ဒီ Blog မွထုတ္ႏႈတ္စုေပါင္းၿပီး စာဖတ္သူမ်ား ဖတ္႐ႈအဆင္ေျပေအာင္ ျပင္ဆင္ေရးသား ေဖၚျပထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံအပ္ပါသည္ ...။
သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ထူးျခားခ်က္မွာ အႏႈိင္းမဲ့ျမတ္ဗုဒၶ တစ္ဆူတည္းကို ပူေဇာ္ထားျခင္းမဟုတ္ ..။
ငါးသိန္း တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ
ကုန္ေသာ ပြင့္ေလကုန္ၿပီးသည့္ ျမတ္ဗုဒၶအေပါင္းကို ပူေဇာ္ထားေသာ ဂါထာ (ဝါ) ဘုရားရွိခိုးႀကီး ျဖစ္သည္။
အႏၲရာယ္ကင္း သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး***
===============================
သမၺဳေဒၶ အ႒ဝီသဥၥ၊
ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊
ပဥၥႆတ သဟႆာနိ၊
နမာမိ သိရသာမဟံ။
အပၸကာ ဝါဠဳကာ ဂဂၤါ၊
အနႏၲာ နိဗၺဳတာ ဇိနာ၊
ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ၊
အာဒေရန နမာမဟံ။
နမကၠာရာ ႏုဘာေဝန၊
ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေဝ၊
အေနက အႏၲရာယာပိ၊
ဝိနႆႏၲဳ အေသသေတာ။
အနက္အဓိပၸာယ္ ဂါထာ အနက္***
==========================
အ႒ဝီသဥၥ ဒြါဒသဥၥ = အေရအတြက္ ပမာဏ
သဟႆေက ငါးသိန္း တစ္ေသာင္း
ပဥၥႆတ သဟႆာနိ ႏွစ္ေထာင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ
( ၅၁၂၀၂၈ ) အတိုင္းအရွည္
ရွိကုန္ေသာ၊
သမၺဳေဒၶ စ = အဆူဆူ ပြင္႔ေတာ္မူၿပီးေသာ
ဘုရားရွင္တုိ႔အား၊
အဟံ = ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္၊
သိရသာ = ဦးေခါင္းအဂၤါ ျမတ္ရတနာျဖင့္
နမာမိ = ႐ုိေသျမတ္ႏုိး လက္စုံမိုး၍
ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား၊
ဂဂၤါ = ဂဂၤါျမစ္ထဲ၌ ရွိကုန္ေသာ
၀ါဠဳကာ = သဲပြင့္တို႔သည္၊
အပၸကာ = နည္းေသး၏။
နိဗၺဳတာ = ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီး၍
ၿငိမ္းေအးေတာ္မူၿပီးကုန္ေသာ၊
ဇိနာ = ငါးမာန္ေအာင္ျမင္
ဘုရားရွင္တုိ႔သည္၊
အနႏၲာ = ဤ၍ ဤမွ် ဂဏန္းခ်၍
ေရတြက္ျခင္းငွါ မစြမ္းႏုိင္ပါေပ၊
အဟံ = ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္
ေတသံ = ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူၿပီးကုန္ေသာ
ဘုရားရွင္တို႔၏ ၊
ဓမၼဥၥ = ႏႈတ္ႁမြက္ ေဟာေဖာ္
တရားေတာ္ကို၎၊
သံဃဥၥ = တပည့္သား
သံဃာေတာ္ျမတ္
ကိုလည္းေကာင္း
အာဒေရန = ႐ိုေသေလးျမတ္ေသာအားျဖင္႔၊
နမာမိ = ရွစ္ခိုးပူေဇာ္ပါ၏ ။
နမကၠာရာ ႏုဘာေဝန = ဤသို႔ ရွိခိုးပူေဇာ္
ဖူးေၿမာ္မာန္ေလ်ာ့
ကန္ေတာ့ရေသာကုသိုလ္ကံ
ေစတနာတို႔ေၾကာင့္၊
သေဗၺ = ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ၊
ဥပဒၵေဝ = ေဘးရန္ ဥပါဒ္ မွန္သမ်ွတုိ႔ကို၊
ဟိတြာ = ပယ္ျဖတ္၍၊
အေနက အႏၲရာယာပိ = တစ္ပါးမက မ်ားစြာကုန္ေသာ
အျခားေသာ အႏၲရာယ္ အားလုံး
တို႔သည္လည္း၊
အေသသေတာ = အႂကြင္းအက်န္မရွိ
ေသာအားျဖင့္၊
(အက်ိဳးမေပးႏုိင္ေသာအားျဖင္႔ )
ဝိနႆႏၲဳ = ေပ်ာက္ပ်က္ပါေစ
ကုန္သတည္း ...။
ျမန္မာျပန္ ***
အေရအတြက္ ငါးသိန္း တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ( ၅၁၂၀၂၈ ) ကုန္ေသာ
ပြင့္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔အား ဘုရားတပည့္ေတာ္ရဲ႕ ဦးေခါင္း ရတနာျဖင့္ ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား၊
ဂဂၤါျမစ္ထဲမွာရွိေနတဲ႔ သဲေတြက နည္းပါးေနပါေသးတယ္၊
ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီးတဲ႔ ဘုရားရွင္ေတြကေတာ့
ဤ၍ ဤမွ် ဂဏန္းခ်၍ ေရတြက္ျခင္းငွါ မစြမ္းႏုိင္ပါ ..
ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ထုိဘုရားရွင္ေတြရဲ႕ တရားေတာ္ အရိယာသံဃာ သမၼဳတိ သံဃာေတာ္ေတြ
အားလည္း ႐ိုေသေလးျမတ္စြာ ရွိခိုးပါ၏ ။
ဤသို႔ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေၿမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ရေသာ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာတို႔ေၾကာင့္၊ ေဘးရန္ ဥပါဒ္ အလုံးစုံကို ပယ္ျဖတ္ၿပီး သကာလ အျခားေသာ
အႏၲရာယ္ အားလုံးတို႔သည္လည္း၊
အႂကြင္းအက်န္ မရွိေသာ အားျဖင့္
ေပ်ာက္ပ်က္လြင့္ျပယ္ ပါေစကုန္သတည္း ...။
* * * * * * * * *
အႏၲရာယ္ကင္း သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး **** ရြတ္ဖတ္ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားေသာ သာဓကမ်ား ...
==================================
ဦးၿပဳံးခ်ိဳႏွင့္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီး
************************
ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္စဥ္တုန္းက အမိ,အဖမ်ားက သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးကို ႏႈတ္တိုက္ခ်ေပးခဲ့သည္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားတစု ဂ်ပန္ေခတ္ႀကီးဝယ္ နံနက္အိပ္ရာမွ ထလွ်င္ထခ်င္း မ်က္ႏွာသစ္ျပီး သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးကို ၉-ေခါက္တိတိရြတ္ဆိုျပီး ဘုရားရွိခိုးရသည္။
အလားတူပင္ ညအိပ္ရာမဝင္မီ၌လည္း သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးကို ၉-ေခါက္တိတိ ဘုရားရွိခိုးျပီးမွ အိပ္ရာဝင္ၾကရသည္။
ဤသမၺဳေဒၶဘုရားရွိခိုးႀကီးေၾကာင့္ပင္ အိမ္ေခါင္မိုးေပၚမွ စက္ေသနတ္ တဒက္ဒက္ပစ္ခတ္ေနေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔မိသားစုကို က်ည္တပြင့္မွ် မထိမမွန္ခဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ ျမစ္ကမ္းနားႏွင့္နီးသျဖင့္ ေန႔စဥ္ ကၽြဲညီေနာင္ေခၚ မဟာမိတ္ေလယာဥ္မ်ားက ျမစ္တြင္းရွိ ေလွ၊ သမၺန္မ်ားကို တရစပ္ပစ္ခတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႔အိမ္မ်ားမွာ ေလယာဥ္ေပၚမွပစ္သည့္ စက္ေသနတ္က်ည္ဆန္ေၾကာင့္ မီးဟုန္းဟုန္းထေလာင္သြားသည္။
ေသလိုက္ၾကသည္မွာလည္း အတံုးအရံုး။
ယုတ္စြအဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔မိသားတစု ဝဲေျခာက္ပင္ မေပါက္ၾကပါ။ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ ဝမ္းေရာဂါအစ ဝဲေျခာက္အဆံုး လူတိုင္း အိမ္တိုင္းတြင္ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ဤသို႔ေသာေရာဂါေဝဒနာဆိုးမ်ားမွလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လြတ္ကင္းၾကသည္။
=======================================
ရႈမဝ ဦးေက်ာ္ႏွင့္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီး
*****************************
ဂ်ပန္ေခတ္တေခတ္လံုးတြင္ ရႈမဝဦးေက်ာ္ႏွင့္ မိသားစုသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ စမ္းေခ်ာင္းရပ္တြင္ ေနထိုင္ၾကသည္။ ဂ်ပန္ေခတ္တေခတ္လံုးဝယ္ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးေပၚသို႔ မဟာမိတ္တို႔၏ ေလယာဥ္မ်ား ေန႔စဥ္ တဝုန္းဝုန္း၊ တဒိန္းဒိန္ ဗံုးမိုးမ်ား ရြာခ်လ်က္ရွိသည္။
ဂ်ပန္ေခတ္၌ ေန႔ျမင္ညေပ်ာက္ ေခတ္ဆိုး,ေခတ္ပ်က္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ယေန႔ေတြ႔ေနရေသာ မိသားစုသည္ မနက္ျဖန္တြင္ ေတြ႔ခ်င္မွေတြ႔ရမည္။ မိမိတို႔ေနအိမ္ေပၚသို႔ ဗံုးက်၍ မိသားတစ္စုလံုး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသည္။
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ မိသားစုမ်ားမွာ ေန႔ေသမလား၊ ညေသမလား မသိရသျဖင့္ က်ီးလန္႔စာစားဘဝျဖင့္ ေနေနရသည္။ ဤအထဲတြင္ ဦးေက်ာ္တို႔မိသားစုလည္း အပါအဝင္ျဖစ္သည္။
ဦးေက်ာ္သည္ မိမိရင္ေသြးမ်ားကို အေရးၾကံဳလွ်င္ အႏၲရာယ္ဆိုးမ်ားမွ ကာကြယ္ႏိုင္ေသာ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ႏႈတ္တိုက္ရေအာင္ သင္ၾကားေပးထားသည္။ ၿပီးေတာ့ နံနက္တစ္ႀကိမ္၊ ညတစ္ႀကိမ္ ဘုရားစင္ေရွ႕တြင္ ဝတ္တက္ရွိခိုးပူေဇာ္ၾကသည္။ ၿပီးေတာ့လည္း ရန္သူဗံုးႀကဲေလယာဥ္ပ်ံမ်ားလာေၾကာင္း အခ်က္ေပးဥၾသသံႀကီးကို ၾကားလိုက္လွ်င္ ဗံုးခိုက်င္းထဲေျပးဝင္ ၾကၿပီး သမၺဳေဒၶဂါထာကို တဖြဖြရြတ္ဆိုၾကသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရႈမဝဦးေက်ာ္ႏွင့္ မိသားတစ္စုလံုး အႏၲရာယ္ဆိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးမွ လြတ္ကင္းခဲ့ၾကသည္။ ဦးေက်ာ္တို႔ေနေသာ စမ္းေခ်ာင္းရပ္ရွိ ဗံုးခိုက်င္းမ်ား အိမ္မ်ားေပၚသို႔ မီးေလာင္ဗံုးမ်ားက်၍ ေသၾက,
ေၾကၾကသည္္မွာ ျမင္မေကာင္းပါ။
တစ္ေန႔ ဦးေက်ာ္တို႔မိသားစု ပုန္းေအာင္းေနေသာ ဗံုးခိုက်င္းမ်ားအနီးသို႔ ဗံုးမ်ားအက်ခံရသျဖင့္ ဗံုးဒဏ္ေၾကာင့္ က်င္းပိျပီး အေသဆိုးႏွင့္ ေသၾကရသည္ကို မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးျပီးေနာက္ ရႈမဝဦးေက်ာ္ႏွင့္ မိသားစုတို႔ ဗိုလ္ရာညြန္႔လမ္း(စေကာ့ေစ်း-ဝါ-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေစ်းအနီး)သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ျမန္မာစာေပေလာက၌ ဆန္းသစ္ေပၚထြန္းခဲ့ေသာ ရႈမဝမဂၢဇင္းႀကီးကို ထုတ္ေဝခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့သည္။
တစ္ဖန္ ဦးေက်ာ္သည္ အပယ္ရတနာ၊ လာလုလုေငး၊ ခ်စ္တဲ့သူရဲ႕ရင္ခြင္ စေသာ ရုပ္ရွင္ကားမ်ားကို ရိုက္ကူးခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့သည္။
ဤသို႔ ရႈမဝဦးေက်ာ္၏ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ဝတ္မပ်က္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဦးေက်ာ္၏သားႀကီး စာေရးဆရာ၊ ပန္းခ်ီဆရာ၊ ဒါရိုက္တာ ေမာင္ေဆြတင္(ဦးေဆြတင္)က ျပန္လည္ေျပာျပခဲ့ပါသည္။
=======================================
ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ မင္းတုန္းမင္းႀကီးႏွင့္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီး
****************************
မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးသည္ နံနက္အိပ္ရာမွ ထေတာ္မူၿပီးလွ်င္ မ်က္လဲသန္႔စင္ေတာ္မူသည္။ ၿပီးလွ်င္ နန္းဦးဘုရားေဆာင္ေတာ္၌ ေရႊဗန္းႀကီးဝယ္ ပန္းေပါက္ေပါက္အျပည့္ထည့္ကာ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေလသည္။
ၿပီးလွ်င္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးႏွင့္တကြ အနက္မ်ားကို ရြတ္ဆိုပူေဇာ္ေလသည္-ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႔တည္နန္းတည္ စာတမ္းတြင္ စည္သူေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့ပါသည္။
မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးကိုယ္တိုင္ ေန႔စဥ္ဝတ္ထားကာ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ရြတ္ဆိုပူေဇာ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ျမင္ကြန္း၊ ျမင္းခံုတိုင္တို႔က လုပ္ၾကံရာ၌ အသက္ေဘးမွ သီသီေလးလြတ္ေျမာက္သြားခဲ့ပါသည္။ ဤသည္မွာ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေၾကာင့္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။
=======================================
သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး သမိုိင္း(သုိ႔) ျဖစ္ေပၚလာပုံ
********************************
သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့ေသာ ဂါထာမဟုတ္ပါ။
သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္သည္ ပိဋကတ္သံုးပံုတြင္ ပါဝင္ေသာ ဂါထာလည္း မဟုတ္ပါ။
သမၺဳေဒၶဂါထာကို မည္သူက စတင္ဖြဲ႔ႏြဲ႔ သီကံုးခဲ့သည္ကိုလည္း မသိရပါ။
သို႔ေသာ္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာအလင္းေရာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဝယ္ စတင္ျဖန္႔က်က္သည့္ သထံုေခတ္မွ စတင္ေပၚေပါက္လာသည္ဟုသာ ရဟန္းပညာရွိ၊ လူပညာရွိမ်ားက ခန္႔မွန္းခဲ့ၾကသည္။
ထိုသထံုေခတ္ သာသနာေတာ္ လင္းေရာင္ျခည္ စတင္ထြန္းလင္းသည့္ေခတ္မွသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္းသို႔ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီး ပ်ံ႔ႏွံ႔ခဲ့ပါသည္။
ဤသို႔ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီး ပ်ံ႔ႏွံ႔သြားျခင္းမွာ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္သည္ ရိုးရိုးကုသိုလ္ရေအာင္ ဘုရားရွိခိုးအျဖစ္သာမက ယခုမ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ေတြ႔ႀကံဳရင္ဆိုင္ရမည့္ ေဘးဆိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အႏၲရာယ္ဆိုး အဖံုဖံုတို႔မွ လက္ေတြ႔ မ်က္ေတြ႔ ပြဲေတြ႔ အႏၲရာယ္ကင္းၾကသည္ကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကရသျဖင့္ နာမည္ႀကီးျပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၾကျခင္း၊ ရြတ္ဖတ္သရဇၩာယ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အေလးအျမတ္ထားသည့္ သရဏဂံုျမတ္သံုးပါးကို အျမဲမျပတ္ ႏွလံုးသြင္းျခင္း၊ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္းကဲ့သို႔ပင္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားကို ရရွိႏိုင္သည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ျမတ္ဘုရားကို ပို၍အားထားၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းႏွင့္ ျမတ္တရားႏွင့္ ျမတ္သံဃာအေပါင္းကိုလည္း ယံုၾကည္အားထားကာ ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာ ဂါထာေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ေတြ႔ရွိရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ႀကီးကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္ သရဏဂံုသံုးပါးကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္းကဲ့သို႔ အသြင္သ႑ာန္ျခင္း တူညီေနပါသည္ ...။
Credit > http://www.mawluu.com/ ႏွင့္
http://auwel.blogspot.com/ မ်ားမွ ထုတ္ႏႈတ္ ကူးယူ ျပင္ဆင္ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္ ...။
မူရင္း စာေရးဆရာ (Bloger) မ်ားအား Credit ေပးပါသည္ ..။
ဓါတ္ပုံ - ပဲခူးၿမဳိ႕ ေရႊေမာ္ေဓါ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး ပုံေတာ္ကုိ internet ေပၚတင္ထားေပးေသာ ကုိေက်ာ္သူ အားလည္း Credit ေပးပါသည္ ..။
Posted by Khaing Ko Oo at 08:13 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
(စုျပည့္စံု )သင္တန္းမတက္ဘဲ အြန္လိုင္းကေန တတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ကြၽမ္းက်င္မႈမ်ား .
သင္တန္းမတက္ဘဲ အြန္လိုင္းကေန တတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ကြၽမ္းက်င္မႈမ်ား .
ဘ၀မွာ တခါတေလ `အဲဒါေလး ငါတတ္ရင္ ေကာင္းမွာပဲ´လို႔ စိတ္ကူးမိတဲ့ အခါေတြ ႐ွိပါတယ္။ သင္တန္းတက္ဖို႔ အခ်ိန္မ႐ွိ၊ အဆက္အသြယ္ မ႐ွိတဲ့သူေတြအတြက္ အြန္လိုင္းေပၚမွာ သင္ႏိုင္တဲ့ ပညာေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္။ အဲသည္အထဲက ၁၀ မ်ိဳးကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
၁. ပစၥည္းေတြ ပ်က္ရင္ ျပင္တာ
အိမ္ျပင္တာ၊ ကားျပင္တာ၊ ေရပိုက္ျပင္တာ၊ ပစၥည္းအတိုအထြာ ျပင္တာ..ဘာမဆို youtube ေပၚမွာ ႐ွာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ လက္ေတာ႕ပ္ျကိုးလိုမ်ိဳး အေသးစားျပင္ဆင္မႈေတြကို ကိုယ့္ဘာသာလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ဒီဆိုက္မွာလည္း ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။
http://lifehacker.com/…/top-10-repair-projects-you-should-n…
၂. ကြန္ပ်ဴတာပန္းခ်ီဆြဲတာ၊ photoshop သံုးတာ
ကြန္ပ်ဴတာထဲက အေျခခံ tool ေတြကို အရင္ သံုးၾကည့္ပါ။ ဘာက ဘာအတြက္သံုးတယ္ဆိုတဲ့ လမ္းၫႊန္ေလးေတြ ပ႐ိုဂရမ္တိုင္းမွာ ထည့္ၿပီးသားပါ။ Tool ေတြကို ရင္းႏွီးၿပီဆို ပံုေပၚလာေအာင္ ဆြဲတဲ့နည္းကို ဒီေနရာမွာ ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။
http://lifehacker.com/…/digital-painting-101-the-complete-g…
ဒီဆိုက္အျပင္ www.photoshopstar.com ဟာလည္း ေလ့က်င့္ခန္းေတြကို အေျခခံကစ သင္ေပးတဲ့ ဆိုက္ေကာင္းတစ္ခုပါ။
၃. ကိုယ္ခံပညာသင္တာ
လူတိုင္းကို ယံုၾကည္လို႔မရတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ က်ားမ မေရြး ကိုယ္ခံပညာတတ္ထားသင့္ပါတယ္။ ၿငိမ္ခံေနတာထက္ တန္ျပန္တိုက္ခိုက္တတ္သူကို မသမာသူေတြ ပိုျဖံဳၾကတာလည္း အေသအခ်ာပါပဲ။ ေလ့လာခ်င္ရင္ http://lifehacker.com/…/basic-self-defense-moves-anyone-can… မွာ ၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္နည္း၊ ရန္သူရဲ႕ ဟာကြက္ကို ႐ွာေဖြတိုက္ခိုက္နည္းေတြ ေတြ႔ရမွာပါ။
၄.ဒီဇိုင္းပိုင္းကို သင္ယူတာ
၀က္ဘ္ဒီဇိုင္း၊ အိမ္အတြင္းပိုင္းဒီဇိုင္း စတာေတြကို အြန္လိုင္းကေန ေလ့လာသင္ယူႏိုင္ပါတယ္။ ဒီဇိုင္းပိုင္းကို နားလည္ထားတဲ့လူဟာ သူမ်ားထက္ေတာ့ ေျခတစ္လွမ္းသာေနမွာပါပဲ။ ပေရာ္ဖက္႐ွင္နယ္အဆင့္ မေရာက္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္စိတ္ကူးေလးနဲ႔ဖန္တီးထားတဲ့ ဒီဇိုင္းက စိတ္ေက်နပ္မႈ ေပးႏိုင္မွာပါ။ အိမ္အတြင္းပိုင္းအတြက္ http://lifehacker.com/…/how-can-i-turn-my-boring-home-into-… ွာ ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။
၅. ေကာလိပ္တုန္းက မသင္လိုက္ရတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကို ေလ့လာတာ
သိပၸံ၊ စီးပြားေရး၊ သခၤ်ာ၊ ဥပေဒ ဘယ္ဘာသာရပ္ျဖစ္ျဖစ္ ေကာလိပ္တုန္းက မသင္လိုက္ရတာေတြကို ျပန္ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုပါစို႔။ အခမဲ့တကၠသီလာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးျဖစ္တဲ့ အင္တာနက္ႀကီး ႐ွိပါတယ္။ အြန္လိုင္းဆိုၿပီး အထင္မေသးလိုက္ပါနဲ႔။ ကိုယ္အားထုတ္ရင္ အားထုတ္သေလာက္ ပညာရႏိုင္တဲ့ ဆိုက္ေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္။ အြန္လိုင္း အားသာခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ ပိုက္ဆံမကုန္တာ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ ႀကိဳက္သေလာက္ ေလ့လာႏိုင္တာေတြကိုေတာ့ ထည့္ေျပာဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူးေနာ္။ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ တက္ဖူးၿပီး တိုက္တြန္းခ်င္တဲ့ ဆိုက္တစ္ခုက www.alison.com ပါ။http://lifehacker.com/tag/lifehacker-u မွာလည္း ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။
၆. အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းေတြကို တည္ေဆာက္တာ၊ ဟက္တာ
နည္းပညာက ကၽြန္မတို႔ဘဝရဲ့ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္လာၿပီး သူ႔ကို စိတ္ႀကိဳက္ ျပင္ဆင္လို႔ရရင္ ပိုေပ်ာ္ဖို႔ ေကာင္းမွာပါ။ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းတစ္ခုကို ဟက္ဖို႔ဆို ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း ထဲထဲဝင္ဝင္သိဖို႔ လိုပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာဆင္တာကို စေလ့လာၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား။
http://lifehacker.com/…/how-to-build-a-computer-from-scratc… မွာ တစ္စစီျဖစ္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကေန ကြန္ပ်ဴတာျဖစ္ေအာင္ တပ္ဆင္နည္းကို ေလ့လာနိုင္မွာပါ။ တျခားအီလက္ထေရာနစ္ေတြကို http://lifehacker.com/…/how-to-start-making-your--electroni… ၾကည့္ၿပီး တပ္ဆင္နိုင္ပါတယ္။ http://lifehacker.com/tag/arduino မွာလည္း ရွိပါတယ္။
၇. တူရိယာတီးခတ္တတ္ေအာင္ သင္တာ
တူရိယာ အသစ္တစ္မ်ိဳးကို တီးခတ္ခ်င္ရင္ အြန္လိုင္းမွာ သင္နိုင္တဲ့ ေနရာအမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဂစ္တာတီးသင္မလား
http://www.justinguitar.com မွာ ဂစ္တာသင္ခန္းစာ ၈၀၀ ေက်ာ္ရွ္ိပါတယ္။ http://lifehacker.com/39…/learn-to-play-an-instrument-online မွာလည္း ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ စႏၵယားတီးသင္ဖို႔ https://m.youtube.com/watch?v=vphWgqbF-AM မွာရွိတယ္။ ဒရမ္တီးဖို႔ https://m.youtube.com/watch?v=k_gsp5KwM-k မွာ ၾကည့္နိုင္တယ္။ ဒါတင္မက ပေလြမႈတ္တာအတြက္ https://m.youtube.com/watch?v=SAvA5E1Ttek ၊ တေယာအတြက္
https://m.youtube.com/watch?v=GbuJ3qnmBmQ ရွိတယ္။ Youtube နဲ႔ Videojug မွာလည္း တူရိယာေပါင္းစုံတီးခတ္နည္းေတြကို ၾကည့္ရႈေလ့လာနိုင္ပါတယ္။
၈. စားဖိုမႉးတစ္ေယာက္လို ခ်က္တာ
ဟင္းခ်က္နည္းေတြ၊ ခ်က္ျပတဲ့အစီအစဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား လူတိုင္းက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ စားဖ္ိုမႉးျဖစ္မလာၾကပါဘူး။ စားဖိုမႉးလုပ္ေတာ့မယ္ဆို သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အခ်က္ေတြကို http://lifehacker.com/…/top-10-things-every-budding-foodie-… ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာဟင္း၊ တ႐ုတ္ဟင္း စတဲ့ ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ www.wutyeefoodhouse၊ ေဖ့့စ္ဘုတ္ေပၚမွာ
https://m.facebook.com/KaeKaeFoodPalace?_rdr တို႔ဟာ ထင္ရွားၿပီး အေနာက္တိုင္းဟင္းေတြအတြက္ http://lifehacker.com/…/10%252B-dishes-and-drinks-everyone-… မွာ ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာလည္း ျမန္မာဟင္းခ်က္နည္းေတြ အမ်ားအျပားရွာေတြ႕နိုင္ပါတယ္။
၉. ဘာသာစကားအသစ္ကို ေလ့လာတာ
လူေတြကို ဘာကို ေလ့လာခ်င္သလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါ အဂၤလႋပ္စကားအပါအဝင္ ဘာသာစကားတစ္ခုကို ေလ့လာဖို႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္အဝင္စားဆုံးျဖစ္ေနပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က သင္တန္းသာ တက္တယ္၊ သင္တန္းၿပီးေတာ့ ဘာမွ မက်န္ခဲ့ဘူးဆိုၿပီး ေျပာတတ္ပါတယ္။ ဘယ္စကါးကို ေလ့လာတာျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာစကားေလ့လာရာမွာ နည္းစနစ္ေတာ့ ရွိရပါမယ္။ အဲသည္နည္းစနစ္ကို http://lifehacker.com/…/i-learned-to-speak-four-languages-i… မွာ ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ ဒါဆို သင္တန္းပဲ တက္တက္၊ အျပင္ကပဲ ေလ့လာေလ့လာ ထိေရာက္ပါၿပီ။ တစ္ခုရွိတာက ဘာသာစကားဆိုတာ ေျပာေနမွ ထြက္တာျဖစ္လို႔ အျမဲသုံးေနဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။
၁၀. ဝက္ဘ္ဆိုက္ဆြဲတာ၊ အက္ပ္ေရးတာ၊ ပရိုဂရမ္ေရးတာ
ကုတ္ဒ္ေရးတတ္ေအာင္ သင္ယူတာဟာ ဝက္ဘ္ဆိုက္ဆြဲဖို႔၊ အက္ပ္ေရးဖို႔ရဲ့ အေျခခံျဖစ္ပါတယ္။ Beginner ေတြအတြက္ learn ___ the hard way ဆိုတဲ့ စကားစုကိုသုံးၿပီး ရွာေဖြတာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ ကြက္လပ္မွာ ကိုယ္ေလ့လာခ်င္တဲ့ code ကို ထည့္ေပါ့။ ဥပမာ python ကို ေလ့လာခ်င္ရင္ learn python the hard way လို႔ရွာနိုင္ပါတယ္။
တကယ္လို႔ အျပန္အလွန္တုံ႔ျပန္နိုင္တဲ့ ဆိုက္ကိုမွ ႀကိဳက္ရင္ www.codecademy.com မွာ အခမဲ့ ေလ့လာနိုင္ပါတယ္။ Coding ကို ဒီအတိုင္း ေလ့လာရင္ ပ်င္းစရာေကာင္းတာမို႔ ပေရာဂ်က္တစ္ခုလုပ္ၿပီး ေလ့လာဖို႔လည္း အႀကံျပဳပါရေစ။
ဒါကေတာ့ သင္တန္းမတက္ဘဲ အြန္လိုင္းကေန တတ္ေျမာက္နိုင္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ကၽြမ္းက်င္မႈ ၁၀ မ်ိဳးပါပဲ။ အြန္လိုင္းဆိုတာ ဂိမ္းေဆာ့ဖို႔၊ ေဖ့စ္ဘုတ္သုံးဖို႔၊ ခ်က္ဖို႔ပဲ အသံုး၀င္တာမဟုတ္ေၾကာင္း တျဖည္းျဖည္း ျမင့္တက္လာတဲ့ ကိုယ့္အရည္အေသြးေတြက သက္ေသျပပါလိမ့္မယ္။
Posted by Khaing Ko Oo at 08:11 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ၾသစီ ပာာ နတ္ဘံု နတ္နန္း ေတာ့ မပာုတ္......သို့ေသာ္.....
ၾသစီ ပာာ နတ္ဘံု နတ္နန္း ေတာ့ မပာုတ္......သို့ေသာ္.....
ခုတေလာ က ်ေနာ္ ေနထိုင္ရာ အရပ္ ဆီကို လာခ ်င္သူေတြ အလုပ္လာလုပ္ခ ်င္သူေတြ လွမ္းေမးၾကတာ
ကို မၾကာခဏ ၾကားေန ေျပာျပေနရပါတယ္....။
ဘယ္လို လာရမလဲ ဆိုတာ ကိုေပါ့.....။ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံ ရရင္ က ်ေနာ္ မသိပါဘူး....။ တကယ္ကို မသိ
တာပါ....။ သို ့ေသာ္ ယံုၾကည္ကိုးစားမွဳ ့ တခု အရ ေမးၾကစမ္းၾကတယ္ ဆိုေတာ့ ၾကာဖူးနား၀ေလးေတြ နဲ ့
ေတာ့ ျပန္ေျပာျပခ ်င္ပါတယ္.....။
အလုပ္အကိုင္ ေလွ ်ာက္လွ ြာ နဲ ့ အလုပ္တခု လာလုပ္ဖို ့ ဆိုတာ လဲ က ်ေနာ္ ေသခ ်ာ ေရရာစြာ မသိပါ...
ေသခ ်ာ ေရရာစြာ သိသည္ကေတာ့ Australia တီဗီြ သတင္းေတြ မွာ မၾကာခဏ ေတြ ရတာကေတာ့
အစု လိုက္အျပံု လိုက္ အလုပ္ျပဳတ္ၾကတာေတာ့ ေတြ ့ရပါတယ္....။အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းေတြ ကို
အစိုးရ က ဖန္တီးေပးတယ္ ဆိုေပမဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ေတြ ရွိေနတာလဲ အမွန္ပါပဲ....ဒီေတာ့ နိုင္ငံ ရပ္ျခားက
အလုပ္သမား ေခၚမလား ကိုယ္နိုင္ငံထဲက အလုပ္လက္မဲ့ေတြကို ေလ့က ်င့္သင္ၾကားေပးျပီး အလုပ္ခန္ ့
ရွိေတာ့ ရွိနိုင္ပါတယ္ ...ဘာသာရပ္ တခု အေ႔ၚမွာ တဖက္ကမ္းခပ္ ကြ ်မ္းက ်င္တတ္ေျမာက္ထားတဲ့ ပညာ
ရွင္ ဆိုရင္ေတာ့ နိုင္ငံျပင္ပ က အလုပ္ေလွ ်ာက္လွ ြာ ကို လက္ခံ စဥ္းစားေကာင္းစဥ္းစားပါလိမ္မယ္....။
ေနာက္...တခု ေက ်ာင္းလာတက္ မလား သက္ဆိုင္ရာ သံရံုးကေန တဆင့္ စံုစမ္းနိုင္ပါတယ္....။
အျမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ လို ခ ်င္ပါသလား....သိတာ တခုကေတာ့ ပိုက္ဆံ အထုတ္လိုက္ပိုက္ျပီး ၾသစီ မွာ
အိမ္၀ယ္လိုက္ပါ....(ၾကားဖူူးတာေျပာတာပါ...) ၾသစီမွာ အိမ္တလံုးကို ၾသစီေဒၚလာ (၅၀၀၀၀၀ ကေန
၁၀၀၀၀၀ ေက ်ာ္ )ထိရွိပါတယ္။အိမ္၀ယ္ရင္ ေနထိုင္ခြင့္ ရတယ္ၾကားဖူးတယ္...။တိတိက ်က ် သိခ ်င္ရင္
သံရံုးတြင္စံုစမ္းပါ....။
တခ ်ိဳ ့ ေက ်ာင္းလာတက္ၾကတယ္...(ျမန္မာလူမ ်ိဳးေတြ ပါမပါ မသိပါ)..။ေက ်ာင္းတက္ျပီးလို ့ ၾသစီေျမ
ကေန မျပန္ခ ်င္ေတာ့ နိုင္ငံသား ျဖစ္ျပီးသူ ေယာက ်ာၤ မိန္းမ ကို တရာ၀င္ လက္ထပ္ လိုက္ၾကသလို
ေငြေပးျပီး အေယာင္ေဆာင္ လက္ထပ္တာလဲ ရွိၾကပါသတဲ့....။အဲသည္လို လက္ထပ္ဖို ့အတြက္ ေဒၚ
လာ ငါးေသာင္း ေလာက္ကုန္သတဲ့....။အဲဒါေတာင္မွ ၾသစီေျမေပၚ ေရာက္ေနျပီးသား လူကို ဆိုလိုတာပါ..
အျခားနိုင္ငံက လူကိုလက္ထပ္ျပီး ေခၚေပးရမယ္ ဆိုရင္ ခုႏွစ္ေသာင္းေလာက္ ေပးရတယ္ ....ၾကားဖူးတယ္
ဒါေတာင္ အကို လိုခင္ေနသူတေယာက္ေျပာျပတာက လူလြတ္ တေယာက္ အတြက္ေပးရတဲ့ ေငြ ပါတဲ့
အိမ္ေထာင္ရွိတယ္ ..သားသမီးေတြရွိတယ္ ဆိုရင္ ဒီထက္မက ေပးရေလ့ ရွိသတဲ့....။ ၾသစီ မွာ နိုင္ငံသား
ျဖစ္ျပီးသား လူပ ်ိဳၾကီး အပ ်ိဳၾကီးေတြ ကလည္း အတည္လက္ထပ္ေပါင္းသင္းတာေတြ ရွိသလို အေၾကာင္းမ
တိုက္ဆိုင္ ေတာ့လို ့ ၾသစီေရာက္ျပီးကာမွ အိမ္ေထာင္ပ ်က္သြားသူ တခ ်ိဳလည္း ဘ၀သစ္ထူေထာင္ဖို ့ အိမ္
ေထာင္ျပဳ ၾကတာေတြလဲ ရွိပါတယ္...။ အသက္အရြယ္ ရုပ္အဆင္း ညီခ ်င္မွညီမယ္ ...လိုက္ဖက္ခ ်င္မွ လိုက္ဖက္မယ္ ...အတည္တက ်ျဖစ္ျပီး ေပ ်ာ္ရွြင္ခ ်မ္းေျမ ့တဲ့ အိမ္ေထာင္ တခု ျဖစ္သြား ၾကတာေတြ လဲ ရွိ
ပါတယ္....(အစ ကတည္းက ရိိုးသားမွဳ ့မပါပဲ အေပးအယူ တခုခုေၾကာင့္ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းျပီး အခ ်ိန္
အေတာ္ ရလာတဲ့ အခါ မွာပ ်က္စီးသြားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေတြ လဲရွိပါတယ္...။) ေငြေပးျပီး လက္ထပ္ေခၚ
ယူတယ္ ဆိုေပမဲ့ ေငြေပးျပီးတိုင္း နိုင္ငံသားတန္းမရ သလို လူ၀င္မွဳ ့ ၾကီးၾကပ္ေရး ကယံုၾကည္မွဳ ့ရွိေအာင္
ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး လက္ထပ္တာ မျပန္ခင္မွာ စာတိုက္က တဆင့္ အျပန္အလွန္ ေပးပိုတဲ့ စာေတြ က အစ
တင္ျပရတယ္လို ့ ဆိုပါတယ္....။လက္ထပ္ခြင့္ရျပီး ကိုယ္ဇနီး...လင္သား ေခၚခြင့္ ရလို ့ေရာက္ျပီ ဆိုရင္
ေတာင္မွ အျမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္(PR) မရပါဘူး...၊ယာယီေနထိုင္ခြင့္ (TR) အေနနဲ ့ပဲ ဗီဇာ ရပါသတဲ့....။
ဒီၾကားထဲ ကိုယ္ရဲ ့ အတုအေယာင္ လက္ထပ္ျခင္း က အေၾကာင္းတခုခု ေၾကာင့္ ေပါက္ၾကားသြားျပီး (လ.၀.က) ကသိသြားျပီ ဆိုရင္ေတာ့ ေအာင္ဖ ်ာလိပ္ျပီး ျပန္ေပေတာ့ ပဲတဲ့.....။ အဲဒီအျပင္ ၾသစီ နိုင္ငံသား
ျဖစ္ျပီးသူ တဦးတေယာက္ပာာ (OVERSEA) လို ့ေခၚတဲ့ နိုင္ငံရပ္ျခားကေန ေခၚယူ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း
ဆိုတာက (၂)ၾကိမ္ပဲ လုပ္ခြင့္ရွိပါသတဲ့.....။ၾသစီ နိုင္ငံထဲ ရွိေနျပီးသူ (သို့) နိုင္ငံသားျဖစ္ျပီးသူ ဆိုရင္ေတာ့
တေယာက္နဲ ့ကြဲျပီး ေနာက္ထပ္ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ယူယူ ရပါသတဲ့ ဗ ်ာ.....။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အနည္းငယ္က
က ်ေနာ္တို ့လို သားသမီးေတြသိုက္သိုက္၀န္း၀န္းနဲ ့ေအးခ ်မ္းတဲ့မိသားစုေလးတခုမွာ အခုလိုပဲ အိုဗာဆီး
ကလာခ ်င္သူတေယာက္ရဲ ့မက္လံုးေတြ ထဲေျမာပါသြားျပီး အိမ္ေထာင္ပ ်က္သြားတာလဲရွိခဲ့ ပါတယ္...။
ရဳပ္ရည္ ေငြေၾကး ပိုင္ဆိုင္မွဳ ့ေတြနဲ ့ေပးတဲ့ မက္လံုးက အဓိက ေပါ့.အျခား အိမ္ေထာင္ပ ်က္စရာအေၾကာင္း
ေတြလည္းရွိမွာပါ...(သူတပါးကိုယ္ေရးကိုယ္တာမို ့ အက ်ယ္တ၀င့္ မေျပာေတာ့ပါ)ခုေတာ့ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္
စလံုး အိုးသစ္အိမ္သစ္ တည္ေထာင္ဖို ့ၾကိဳးစားေနၾကပါျပီ...။ ကံ....ကံရဲ ့အက ်ိဳး အတိတ္ဘ၀...ေနာင္ဘ၀   ဆိုတာကိုယံုၾကည္သူဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ သူတပါးအသိုက္အျမံု ကိုျဖိဳဖ ်က္ျပီး မိမိတ ဘ၀ေကာင္းစား ေရး အတြက္ အသံုး ခ ်မည္ မထင္ပါ....။ အဲသည္ နည္းလမ္းနဲ ့ ၾသစီလာမယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ ယခု ဘ၀မွာ ေတာ့
ၾသစီ ဆိုတဲ့ နတ္ဘံု ကို ရေကာင္းရပါလိမ့္မယ္....ေနာင္ဘ၀ မွာေတာ့ ငရဲ ဘံု ကိုရမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
အျခား နည္းလမ္းတခု နဲ ့ ၾသစီမွာေနထိုင္ခြင့္ ရေအာင္ လုပ္ၾကတာ မ ်ိဳးလဲ ရွိပါေသးတယ္....၊ ဒါေပမဲ့ ၇သည္ မရသည္ေတာ့ ေသ ခ်ာ မသိပါ....ဆိုၾကပါဆို ့ ကိုမိသားစု ထဲမွာ သားလူပ ်ိဳ သမီး လူပ ်ိဳ ရွိတယ္ ...
တဖက္က မိသားစု ထဲမွာလဲ ထို အတူ ရွိတယ္ ဆိုရင္ အျပန္အလွန္ လက္ထပ္ သလို လက္ထပ္ျပီးေခၚၾက
တယ္ဆိုတာ မ ်ိဳးလဲ ၾကားဖူးပါတယ္....။ ေနာက္ တမ ်ိဳးက တကယ္ကို အတည္ စပ္ပာပ္ၾကတာပါ....။ ၾသစီ
မွာ ရွိေနျပီးသူက ျမန္မာျပည္ျပန္တယ္ ေလ့လာတယ္ တည္းေခါက္ၾကည့္တယ္...စိတ္သေဘာထားခ ်င္းညီ
ညြတ္ျပီး တဘ၀ စာ လက္တြဲ သြားၾကတယ္....ဒါမ ်ိဳးေတြလဲ ရွိပါတယ္....။
ေနာက္ တခု....က ်ေနာ္ကို ေမးၾကတဲ့ အထဲမွာ ပါလို ့ သတိတရ နဲ့ ေျပာျပပါဦးမယ္....။
အလည္အပါတ္ဗီဇာ (visit ) နဲ ့ေရာ၀င္လာလို ့ မရဘူးလားတဲ့......။ပာုတ္ကဲ့ ရနိုင္ပါတယ္....။
သို ့ေသာ္ ဗီဇာေပးသူ(စပြန္ဆာရွင္) က ဗီဇာ စေလွ ်ာက္ ကတည္းက အေပါင္ေငြ ၾသစီေဒၚလာ (၂၀၀၀၀)
(ဒါပာိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေက ်ာ္ေလာက္က မိတ္ေဆြ တေယာက္ အေဖနဲ့ အေမ ကို အလည္ေခၚစဥ္က ေပး
ထားရတဲ့ ေငြပါ...အခုေတာ့ ဘယ္ေလာက္တင္ရတယ္ မသိပါ...)အဲဒီအျပင္ ျမန္မာနိုင္ငံက အလည္လာမဲ့
သူရဲ ့ပိုင္ဆိုင္မွဳ ့ အေထာက္အထားေတြလဲ တင္ျပရပါသတဲ့....။တကယ္လို ့မ ်ား အလည္လာသူပာာ ၾသစီ
ေျမ ကို ေျခခ ်ျပီး အခ ်ိဳ ့အာရွနိုင္ငံမ ်ားမွလို ျပန္မထြက္ေတာ့ ဘူးဆိုရင္ အေပါင္ေပးထားတဲ့ စပြန္ဆာရွင္
က ေငြေၾကးဆံုးရွံုးသလို ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာေတြ လဲ မ ်ားစြာ ရွိပါတယ္....။အခန္မသင့္ရင္ စပြန္ဆာ
ရွင္ကိုတိုင္ လာရာ အရပ္ ကိုျပန္သြားရနိုင္ပါသတဲ့...။ အခန္ ့သင့္ လို ့ မနွစ္က ၾကားခဲ့ တာေလးျဖည့္ဆြက္
ေျပာပါဦးမယ္ ၊ၾသစီ လာေရးအလုပ္လုပ္ေရးနဲ ့ မဆိုင္ေပမဲ့ ၾသစီ ဥပေဒ အေၾကာင္းပါ...။ယံုၾကည္စိတ္ခ ်
ရသူတေယာက္ျပန္ေျပာျပတာေလးပါ...။သူေနတဲ့ Fairfield လို ့ေခၚတဲ့ ရပ္္ကြက္ ေလးမွာ ေနတဲ့ ျမန္မာနိုင္
ငံသား တဦးပာာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္က ေမာ္ေတာ္ယာဥ္သတ္မွတ္ခ ်က္ ဥပေဒေတြကို ခ ်ိဳးေဖာက္မိတာမို ့ယာဥ္
ေမာင္းခြင့္ (၆)လ ပိတ္ခံထားရပါသတဲ့ ..။အဲဒါကို သိသိနဲ ့ ညဖက္ တ ညမွာ ကားခိုးေမာင္းပါသတဲ့ ကား
ေပၚမွာ သူရဲ ့(၁၂) မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္ရယ္သူရဲ ့ Father In law အပါအ၀င္ လူပို (၄)ေယာက္ပါ
လာျပီး ယာဥ္တိုက္မွဳ ့ျဖစ္ပါတယ္...၊ကားေပၚက စုစုေပါင္း (၅)ေယာက္မွာ ကေလးငယ္ နဲ ့သူေယာက္ထီး
ပာာ ပြဲခ ်င္းျပီး ေသသြားပါတယ္....။အဲဒီေနာက္ဆက္တြဲ ရလာဒ္က က ်န္သူတမိသားစုလံုး ေလယာဥ္စာ
ရိတ္ထုတ္ေပးျပီး ျပန္ခိုင္းလိုက္တာပါပဲ....မျပန္ခင္မွာ ေထာင္က ်သြားပါေသးတယ္....။ေထာင္က လြတ္
ရက္ေစလို ့ လြတ္တဲ့ေနမွာပဲ ေလယာဥ္ေပၚ တင္ေပးလိုက္တာလို ့ ဆိုပါတယ္....။သူပာာ ၾသစီ နိုင္ငံသားျဖစ္ျပီးသူပါ...။  အဲဒါ ၾသစီ ဥပေဒ...။
ဒီေတာ့ ကိုယ္မိသားစု ၀င္မပာုတ္တဲ့ ရင္းႏွီးသူ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ ်င္းေတြ ကို ၾသစီ လာခြင့္ရေအာင္...
အလုပ္လုပ္ခြင့္ ရေအာင္....ေနထိုင္ခြင့္ ရေအာင္ ကူညီေပးဖို ့ ဆိုတာ ေတာ္ရံု မလြယ္တဲ့ အရာပါ....။
နိုင္ငံ ရဲ ့ ထိန္းခ ်ဳပ္မွဳ စနစ္ က ကြန္ပ ်ဴတာေပၚမွာ Sir Name (မိသားစု အမည္) တလံုးရိုက္ထည့္ လိုက္တာ
နဲ ့ သူရဲ ့အခ ်က္အလက္ေတြ ကို ရယူနိုင္ပါတယ္...၊ဒီေတာ့ ဒီျပည္နယ္ မွာ လုပ္ခ ်င္ရာလုပ္ျပီး ပာိုဖက္
ျပည္နယ္ေျပး လို ့လဲ မလြတ္ပါဘူး....။အစစ္အမွန္ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းၾကတယ္....အစစ္အမွန္မိသားစု
ေတြ ေပါင္းစည္ခြင့္ ဆိုတာ ရွိပါတယ္..သားသမီး ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္က ၾသစီနိုင္ငံသားျဖစ္ေနၾကျပီး
မိဖ နဲ ့ ညီမ ျဖစ္ေစ အကို ျဖစ္ေစ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မိသားစုေပါင္းစည္းခြင့္ ေလွ ်ာက္
ထားျပီး ေခၚ လို ့ရပါတယ္....။ဒါေတာင္ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီးသူ က ၾသစီ ဗီဇာ ေလွ ်ာက္စဥ္မွာ တခါတည္း
ျဖည္ဆြက္ထားမွပါ....။
က ်ေနာ္ ဆိုရင္ ပာိုလြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀)ႏွစ္ေက ်ာ္ ၾသစီသံရံုး က က ်ေနာ္ကို နိုင္ငံေရးခိုလံွဳခြင့္ ေပးတဲ့ အခ ်ိန္မွာ
ျမန္မာျပည္တြင္း က ်န္ရစ္ခဲ့သည္ မိသားစု၀င္မ ်ားစာရင္း ထဲကိုျဖည့္သြင္းထားသူသာလွ ်င္ ရပါတယ္....။
သို့ေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္ ေခၚခ ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ ်က္ ေတြ ခိုင္လံုေအာင္ေပးရတယ္ လို ့ ဆိုပါတယ္
(ဥပမာ ...မိဘေတြ မရွိေတာ့ တာေၾကာင့္ တေယာက္ထဲ လူလြတ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ...ေနာက္ျပီး ကိုယ္က
အၾကီးဆံုးမို ့ တာ၀န္ရွိလို ့ ဆိုတာမ ်ိဳး....ဒါေတာင္ ၁၈ ႏွစ္အထက္ မပာုတ္မွလြယ္တာပါ...)။
ေနာက္တခု ....ပာို အရင္ အခ ်ိန္...ျမန္မာနိုင္ငံၾကီးပာာ နိုင္ငံေရးမတည္ျငိမ္ တဲ့ အခ ်ိန္ မ ်ိဳးမွာေတာ့ စစ္ေၾကာင့္ ၊ နိုင္ငံေရးေၾကာင့္ ခိုလွံဳခြင့္ ေလ ်ာက္ထားနိုင္ေပမဲ့ အခုအ ခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒီခိုလွံဳခြင္ ဆိုတာနဲ ့
ေတာ့ ၾသစီေရာက္လာသူဆိုတာ မၾကားဖူးေတာပါဘူး.....။
အခု ေလာေလာလတ္လတ္ ဆိုေပမဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္က ရင္းႏွီးခြင့္ ရခဲ့တဲ့ မိသားစု တစုေတာ့ ရွိပါတယ္...။
သူတို ့ပာာ နိုင္ငံေရးေၾကာင့္ စစ္ေၾကာင့္ ခိုလံွဳခြင့္ ရတာေတာ့ မပာုတ္ပါဘူး ေရာက္လာတာကေတာ့ (၃)
ႏွစ္ေက ်ာ္ပါျပီ တဲ့ သူတို ့ ဒီနိုင္ငံကို ေရာက္ေပမဲ့ ထိမ္းသိန္းေရးစခန္းထဲမွာ ေနခဲ့ ရတဲ့ ကာလက ၾကာျပီး
မေန ့တေန ့ကမွ ၾသစီ ျမိဳေပၚမွာ လူအသိုင္အ၀န္းမွာ လြတ္လတ္စြာ ေနခြင့္ ရၾကတာပါ...။ဒါေတာင္ (PR)
ေတြ(TR)ေတြ နဲ ့ ေနခြင့္ ရတာ မပာုတ္ပါဘူး...ဘာမွန္းမသိတဲ့ စာရြက္ တရြက္နဲ့ အပါတ္စဥ္သတင္းပို ့ ၊
အျပည့္အ၀ မပာုတ္တဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေလးနဲ ့ပဲ ေနခြင့္ ရေသးတာပါ...။အဓိက ကေတာ့ သူတို ့မိသားစု
၀င္ထဲမွာ ပါတဲ့ သားသမီး (၃)ေယာက္ပညာေရးအတြက္ မူေဘာင္တခု သတ္မွတ္ျပီးေနထိုင္ခြင့္ ရထားသူ
ေတြေပါ့....။သူတို ့ ဒီနိုင္ငံ ေရာက္ဖို ့ မေလးရွားေငြ တေယာက္ကို (၃၀၀၀၀) ႏွံဳး နဲ ့ ေပးလာခဲ့ရတယ္ ဆို
ပါတယ္....။သူတို ့တေတြက ေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္ဖက္ကတဆင့္ မေလးရွား....မေလးရွားက တဆင့္ ေလွ နဲ ့ကူးလာသူေတြေပါ့.....သူတို ့ရဲ ့ခရီးစဥ္ အေၾကာင္းကို ရင္ႏွီးလာတဲ့ အခါ ေမးၾကည္မိပါ
တယ္....။တကယ္ကို အသက္ ကိုရင္ခဲ့ ၾကတာပါပဲ.....။
ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္က စလို ့ ေလွနဲ ့ ေရလမ္းက ၀င္ေရာက္လာျပီးခိုလွံဳ ခြင့္ေတာင္းသူေတြ ကို တင္းၾကပ္စြာ ကိုင္
တြယ္ ေျဖရွင္း ခ ်ိန္ကစလို ့ ၾသစီ ၀င္ဖို ့ ဆိုတာ တကယ္မလြယ္ေတာ့ပါဘူး.....။
သို့ေသာ္.....သို့ေသာ္.....
ၾသစီကို၀င္ဖို ့ ကိုယ္မွာရွိတဲ့ အရာေတြ ကို လမ္းခင္းၾကပါတယ္......။ တရားေသာ နည္းလမ္း.....မတရားေသာနည္းလမ္း..... ၊ဒါေတြ ကေတာ့ မိမိရဲ ့ေရြခ ်ယ္မွဳ ့အပိုင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္...။
ၾသစီမွာ တန္ဖိုး ၾကီးတဲ့ ပညာေရးစနစ္ ရွိပါတယ္......။
ၾသစီမွာ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ က ်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွဳ ့စနစ္ရွိပါတယ္.....။
ၾသစီမွာ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြရွိပါတယ္....။
ၾသစီမွာ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ လူမွဳ ့ အသိုင္းအ၀န္းၾကီးရွိပါတယ္.......။
သို့ေသာ္.......သို ့ေသာ္.......
ခိုင္ကိုဦး(ဆစ္ဒနီ)
၁၀ . ၂ . ၂၀၁၆ (မနက္ ၂ း ၁၆)
Posted by Khaing Ko Oo at 07:25 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ကိုယ္ပိုင္မွတ္စု
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား
►  2013 (93)
►  October (13)
►  November (55)
►  December (25)
►  2014 (91)
►  February (25)
►  March (18)
►  April (17)
►  July (1)
►  November (24)
►  December (4)
►  2015 (30)
►  January (1)
►  March (4)
►  October (2)
►  November (16)
►  December (7)
▼  2016 (39)
►  January (4)
▼  February (9)
ၾသစီ ပာာ နတ္ဘံု နတ္နန္း ေတာ့ မပာုတ္......သို့ေသာ္....
(စုျပည့္စံု )သင္တန္းမတက္ဘဲ အြန္လိုင္းကေန တတ္ေျမာက္...
သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး အေၾကာင္း
ကိုကိုၾကီး....ရဲ ့ ....လက္
စကၤာပူေလယာဥ္ကြင္းက VIP ေလယာဥ္မ်ားထဲမွ VIPႏွစ္စီး
စင္ကပူ Changi ေလယာဥ္ကြင္းထဲက ျမန္မာသတင္းစာ (ေရးသူမ...
ခိုင္မာေက ်ာ္ေဇာ( ေရဆန္လမ္းမွာ အလြမ္းေတြေ၀)
Valentine's Day ဗယ္လင္တိုင္းေန႔ ( ေဒါက္တာတင့္ေဆြ)
................အိမ္...............
►  March (1)
►  April (9)
►  June (1)
►  July (2)
►  August (7)
►  September (2)
►  November (1)
►  December (2)
ေလ့လာဖြယ္ရာ ၀ဘ္ဆိုက္မ်ား
ဓႏုျဖဴ- ေဒၚေစာရီ (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
လြယ္ကူ ျမန္ဆန္ စားျမိန္ ဟင္းခ်က္နည္းမ်ား
ေဂြးသီး ငပိခ်က္
2 years ago
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္
ဗ ဟု သု တ ငါး ပိ ခ်က္
မိတ္ေဆြမ်ားစာရင္း
Free Counter
Simple template. Powered by Blogger.