en de my en my my my pt pt pt my my hy my pt pt my my pt my my pt my my pt my my pt my my pt my my pt my my pt my my pt my fa pt my my pt my my my my my my pt pt eu en en my my my pt pt my my bo en en en my en my my pt my pt my pt my pt my pt my pt my my pt my my pt my pt my pt my pt my pt my pt my pt my my pt my my my pt my pt my my pt my my pt my my my my my my pt my pt pt my pt my pt my pt my pt my pt my pt my my bo en en en my en en en my my my my my my my my my my my my my my en en en my en my my my my my my en es my en my my my my my my my my my my my my my my my my my fa my pt hbs_lat my my my pt hbs_lat az en my my ja my de en en en my en my en my de ru my my en my my pt my my my my my my my my my my pt en es my my my my my pt my my my my eu hbs_lat my my my my en my my my de en en en my en my my my my my my pt my pt my pt my my pt my pt my my my my pt my my en my my my pt my my my en id pt hu my ja my my my en my zh fa my my en my my pt my my my my my zh my ja my ja my my my my my en my my my my my de en en en my en my my my my my my my my my my my pt my my my ja my my my my my my my my pt my my my my my pt my ja my my my my my my pt my ru my id my de en en en my en en my cs en en cs cs cs da da cs en en cs da cs en en cs en en en cs cs da en cs en en cs da en en en cs cs da en da en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en fr cs da en da cs en en cs cs en en my my en my my my my en cs cs da en da my my my my my my ja my my my my my my my my my my my my my my my ja my en de my en my en
အခ်စ္၊ အမုန္း၊ ေပ်ာ္ရြင္မွဳ၊ ေၾကကြဲျခင္း၊ တြယ္တာျခင္း၊ နာၾကည္းျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ ရုွံးနိမ္႔ျခင္း၊ စတဲ႔ လူ႔ေလာကရဲ႔ သဘာ၀အေၾကာင္းတရားေတြၾကားထဲမွာ လူ ပီသခ်င္တဲ႔ ရလိုမွဳ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္။
သူ႕ရဲ႕ ရွားပါးတဲ့ အျပံဳးေတြ နဲ႕ ဖုံးအုပ္..
သူ႕ ၀ိဥာဥ္ေလး က လာႏွဳိးလို႕ ေႏြးေနခဲ့..
က်မ တံခါး က အေတာ့ ကို ခိုင္ေတာ့..
13 comments: Links to this post
က်မရဲ႕ မိဘေတြက က်မတို႕ ညီအစ္မေတြကို သူမ်ား အိမ္သြား လည္တာမၾကိဳက္ပါ ဘူး....သူမ်ားအိမ္နား သြားတတ္တဲ့ ၾကက္..မွ်ားပါတတ္တယ္...သူမ်ားအိမ္နား သြားတဲ့.သား..စကားပါတတ္တယ္... ဆိုတဲ့ စကားပုံ ကို အျမဲ ေျပာေနေတာ့..က်မတို႕ တစ္ေတြ လဲ..ငယ္ငယ္ ထဲ က သူမ်ား အိမ္ သြားလည္ တဲ့ အက်င့္ မရွိခဲ့....။ ခု..လူလား ေျမာက္လို႕..ကိုယ့္ ဘ၀ ကိုယ္ ေလွ်ာက္လွမ္း ခဲ့ တာ ၾကာေပမဲ့ လဲ..အဲဒီအက်င့္ေလး က ..အရိုးစြဲ ေနဆဲ ပါ..... ေတာ္ရုံ တန္ ရုံ နဲ႕....ဘယ္သူ႕ အိမ္ကိုမွ သြားလည္ဘို႕စိတ္မကူး မိ....ဒါေပမဲ့...ဆူစရာ မိဘေတြ မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္း.....ကိုယ့္ အရြယ္ကလဲ ရင့္က်က္ခဲ့ ျပီ ဆိုေတာ့...လမ္းေလး..ဘာ ေလး....နဲနဲ ေလာက္ သလား တတ္..လာ..သေပါ့ ေနာ္...း).....။
အဲဒီေန႔က အမွန္က.. အားလို႕ ရယ္ေတာ့မဟုတ္..ေပမဲ့...အလုပ္ေတြ အာရုံစိုက္ရတာမ်ားလာေတာ့.. ေခါင္း က.. ေနာက္ခ်င္ခ်င္... ဇက္ေၾကာကတက္ခ်င္ခ်င္မို႕....စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ရြာထဲလမ္းေလွ်ာက္ ထြက္ခဲ့မိပါတယ္ ..က်မနဲ႕ဒီရြာေလးက.. သိပ္မရင္းႏွီးလွေသး... မရင္းႏွီး ဆို. .က်မ ေရာက္တာ..ၾကာမွ မၾကာေသးပဲကို .....ဘယ္ နားက သြား..ဘယ္ကို ေရာက္မယ္....ဘယ္လမ္းက ဘယ္ ကို ေရာက္တယ္..ဘယ္နား မွာ..ဘယ္သူ႕အိမ္ ရွိတယ္ ရယ္လို႕...သိပ္သိလွ တာ မဟုတ္ေပမဲ့...အရဲ ကိုး ျပီး ထြက္ခဲ့ တာပါ...
အစ္ကို႕ကို ေျပာ ရင္ေတာ့..သူမအားတဲ့ၾကားကလိုက္ပို႕ ေပးခ်င္ လိုက္ပို႕ေပးမွာျဖစ္ေပမဲ့.. တကူးတကေျပာရ မွာ..အစ္ကိုေပမဲ့အားနာရေသးတယ္ေလ..အစ္ကိုက.ကေလး ၃ ေယာက္လဲထိမ္းရ..အလုပ္ကလဲေလွ်ာက္ထား ဆဲ.ဆိုေတာ့..ဘယ္အခ်ိန္ အင္တာဗ်ဴး ေခၚမလဲ လို႕... Be Ready... Be Alert & Be waiting ...... ..ဒီၾကားထဲ..ေယာင္းမကို..ကူညီ ခ်က္ျပဳတ္ေပးရတာေတြ ရွိေသးေတာ့. ..ကိုယ္ကအလိုက္သိရ တာေပါ့ ေနာ္......အဲ ..ေနာက္ တစ္ခ်က္ ကလဲ...အစ္ကို ပါ ေတာ့..သိပ္မလြတ္လပ္ ဖူးေလ..း).. .ကိုယ္ေလေၾကာရွည္ လို႕ ရခ်င္မွ ရမွာကိုး...း).......သူ႕ေရွ႕ သြားျပီး..၀ါသနာအရင္းခံအတိုင္း မဆီမဆိုင္ေတြ သြားျပီး စကားေၾကာရွည္မိလို႕က ...ဒီအရြယ္ၾကီးေရာက္မွ...လူေတြေရွ႕..ဇက္ပိုးအုပ္ခံထိလို႕လဲ မသင့္ေတာ္ ...သူကအင္မတန္ စိတ္တိုတတ္သူ. .....သူအရင္ေရာက္ႏွင့္ျပီး ..အေျခတက်ျဖစ္ေနတဲ့ ရြာေလးထဲမွာ ..ေနာက္မွ ေရာက္လာ အေျခ ခ်သူ က်မရဲ႕ ..အိမ္ စုတ္စုတ္ေလး..ကိုေတာ့.. အစ္ကို ေကာင္း တစ္ေယာက္ ပီသစြာ နဲ႕..စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ အလွဆင္ေပးခဲ့ ပါတယ္......သူ႕ညီမ က ..ဆရာ သာ လုပ္ တတ္တာ..အျဖစ္ ကဘာမွ ရွိတာ မဟုတ္...း).....သူ စိတ္တိုမိရင္ ...နရင္း အုပ္ခံ ထိမဲ့ အျပင္..က်မရဲ႕ အိမ္ကေလး..ျပဳျပင္ဖို႕လို အပ္ရင္.လဲ ...ျပင္ေပးေတာ့မွာမဟုတ္တာနဲ႕. ..သူ႕ကိုေတာ့စိတ္မတိုေစခ်င္ ....ကဲ. ..ေနာက္ဆုံးေတာ့...တစ္ေယာက္ထဲထြက္လည္တာ ..အေကာင္းဆုံး ...ဆိုတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အေျဖ ရေတာ့တာေပါ့......။
က်မေနတဲ့..အိမ္ေလးထဲကထြက္ျပီး .. ရြာထဲလမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ ..ဒီရြာေလးဟာ.. အေတာ့္ကို သာသာယာယာရွိျပီး ...လူတိုင္းစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ ရြာကေလး... အိမ္လည္ထြက္ခ်င္စရာ ..ရြာကေလး ဆိုတာ ...ေသခ်ာ ေနပါေတာ့ တယ္...
လမ္းေလးေတြ..က ဟိုအရင္ က်မ အလုပ္သြားလုပ္ဖူးခဲ့တဲ့..ျမိဳ႕ေလးမွာလို ..ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြမရွိ...ပလပ္စတစ္အိတ္ ေတြ မရွိ. ..ဖုန္လဲမထူ.. ..ေလႏုေအး က တေသြးေသြး နဲ႕ ပါ.......
အိမ္ေလးေတြကလဲ.. သပ္သပ္ရပ္ရပ္စီစီ ရီရီ.... .ေဆးေရာင္စုံေတြနဲ႕..သစ္လြင္လွပလို႕... .ေရာင္စုံပန္းခင္းေလး ေတြေပၚမွာေတာ့. .လိပ္ျပာေလးေတြ.. နဲ႕... ပ်ားေကာင္. .ေသးေသးေလးေတြ...လူးလာေခါက္တုန္႕... ..လူသိပ္ မရဳွပ္လွတဲ့ လမ္းေပၚမွာ. ..ေလွ်ာက္သြားေနရင္း ...နားထဲမွာ.. တခ်ိဳ႕အိမ္ေလးေတြဆီက ..သီခ်င္းဆိုသံေလးေတြ ၾကားရသလို. ..တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္ေလးေတြဆီကေတာ ့...ကဗ်ာ ရြတ္သံ...လွလွေလးေတြ. .ပ်ံ႕လြင့္လာတာလဲ..ၾကားရရဲ႕. .တစ္ခ်ို႕အိမ္ေလးေတြထဲမွာေတာ ့..တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလေတြက. .တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ စာထိုင္ဖတ္လို႕ . တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေလးေတြမွာေတာ့..ဂစ္တာသံေလးနဲ႕ျငိမ္ံ့ေညာင္းလို႕ ....တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ. .ဗီဒီယိုကားတိုေလးေတြ ..ၾကည့္ၾက. .....တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့..စိတ္တူကိုယ္တူ. ..၀ိုင္းဖြဲ႕ျပီး... သတင္းေျပာသူေျပာ.. ..အတင္း..ေျပာသူေျပာ.. ..း).. ...အားက်စရာၾကီး.ပါ၊ ..တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္. ..လွမ္းေျပာႏွဳတ္ဆက္သူေတြလဲ မရွား.. ...တကဲ့ ၾကည္ႏူးစရာ.ေကာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းေလးေတြပါပဲ..။ တစ္ခ်ိုဳ႕ကလဲ.. .အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ႕...ေခတ္သစ္တစ္ခုဆီခ်ီတက္ၾကဘို႕. .ညာသံေတြေပးလို႕..။ ကေလးေတြကေတာ့အရုပ္ေလးေတြနဲ႕ ေဆာ့ေနၾက တာလဲ ျမင္ရရဲ႕..။
က်မ တစ္ေယာက္ထဲ ..သြားရင္း..သြား ရင္း. ..ဒီရြာေလးက..ရြာေလး လို႕ ေျပာလို႕ မရေတာ့ ေအာင္.. အေတာ္ က်ယ္၀န္း တာ ..ေတြ႕ လာ ရပါ ေတာ့တယ္...
က်မ က..ဒီရြာ နဲ႕ မ်က္ႏွာ စိမ္း ျဖစ္ေနေတာ့...ကိုယ့္ ကို..ရင္းရင္း ႏွီးႏွီး..ႏွဳတ္ဆက္လာ သူက ရွားရွား ပါးပါး.... နဲနဲ သိတဲ့ တစ္ေယာက္တေလ က်ေတာ့လဲ...အေတာ့ကို..အလုပ္ မ်ားသူေတြ ျဖစ္ၾကမွာမို႕..က်မအတြက္..ဂရု တစိုက္သိပ္အခ်ိန္ေပးႏိုင္ပုံမရၾက...ဒါေပမဲ့..ျမန္မာတို႕ရဲ႕ခ်စ္စရာ..ယဥ္ေက်းမွဳေလးေၾကာင့္ ယဥ္ယဥ္ေက်းက်း လွမ္းျပီး ျပံဳးျပသူေတြရွိတာမို႕.. ေတာ္ေသးတာေပါ့...ႏိဳ႕မို႕..က်မတစ္ေယာက္ထဲ လမ္းေပၚ မွာ.. ေၾကာင္ေတာင္ ေတာင္ ျဖစ္ေနမွာ ေလ.....
ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေနရာ ေရာက္ေတာ့...ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္း ေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပေနတဲ့..ခ်စ္စရာ ညီမေလး တစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႕ပါတယ္....သူ..ၾကည့္တဲ့ အေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္ပါ ဘူး..မၾကည့္တဲ့ အေၾကာင္း ပါ...သူ က..ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက..ကိုးရီးယား..လူမ်ိဳးေတြ ဖြင့္တဲ့..စားေသာက္ဆိုင္နဲ႕ ကုမၸဏီႏွစ္ခုမွာ .လုပ္ခဲ့ ဖူး ျပီး...သူလုပ္ခဲ့ ရတဲ့...ကိုးရိးယား လူမ်ိဳး..ပိုင္ရွင္သူေဌးေတြ ဟာ..ျမန္မာ မိန္းကေလး ငယ္ေတြ အေပၚမွာ...ဖ်က္လို ဖ်က္ဆီး..လုပ္ ..ဂုတ္ေသြး စုပ္..ျပီး...ရုိးသားတဲ႕ ..ေက်းလက္ က မိဘ ေတြ အေပၚ မွာ..ႏိုင့္ထက္စီးနင္း...လုပ္ တာကို သိခဲ့ ရလို႕.. ကိုးရီးယား ကား ၾကည့္တိုင္း...အဲဒီ ကိုးရီးယားၾကီး ရဲ႕...မ်က္ႏွာ ကို ပဲ ျမင္ေယာင္ေနလို႕ ပါတဲ့.....ျပီးေတာ့ သူ႕ စိတ္ထဲ မွာ..ကိုးရီးယား လူမ်ိဳး အမ်ား စု က ..အဲဒီ လိုမ်ိဳး ခ်ည္းပဲ လို႕ သတ္မွတ္ ထားခဲ့ပါ တယ္......ျပီးေတာ့..တာ၀န္မေက်..အက်င့္ပ်က္ တဲ့ ႏိုင္ငံ ၀န္ထမ္း တစ္ခ်ိဳ႕...စံနစ္..အဲဒါေလးေတြ ပါ ပါလာ ပါတယ္....
အဲဒီ ေန႕ က...အဲဒီ ညီမေလး နဲ႕ ေတြ႕ျပီး....ေရွ႕ ဆက္ မသြား ျဖ္စ္ေတာ့ ပဲ..အေတြးေတြ တေပြ႕ တပိုက္ နဲ႕..က်မ အိမ္ ကို..ျပန္ လွည့္ လာျဖစ္ခဲ့ပါ ေတာ့ တယ္....
အဲဒီညီမေလး ဖက္က ၾကည့္ရင္ေတာ့..မွားတယ္ ေျပာလို႕ မရပါဘူး...သူ႕ ဘ၀ေလး ႏုႏု ငယ္ငယ္ အခ်ိန္မွာ...ရုပ္ဆိုးတဲ့ အျဖစ္ေတြ..မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕ ျဖစ္ခဲ့ ရတာ ဆိုေတာ့.. သူ အဲသလို ခံ ယူ ရင္.. လဲ ..ခံ ယူ ခ်င္ စရာပါ.. သူေလးနဲ႕ ေတြ႕ခဲ့ျပီးေတာ့ ျပန္လွည့္လာခဲ့ တဲ့ အခ်ိန္ ေတြးမိတဲ့ အေတြးေလး ေတြ ရဲ႕ ေနာက္ကိုက်မ လိုက္ပါ သြားေနမိပါ တယ္။
(စကားခ်ပ္ အေနနဲ႕ ေျပာ ရရင္.. ကိုးရီးယား အစိုးရ ကိုယ္ တိုင္ က... သူ႕ ႏိုင္ငံ ထဲ မွာ..ေျပာင္းလဲ.လာတဲ့့ သူတို႕ ႏိုင္ငံသားေတြ ရဲ႕ အက်င့္ စရိုက္ နဲ႕..ေခါင္းပါး လာေနတဲ့ ေမတၱာ ေတြ အတြက္...တခ်ိဳ႕ ကားေတြ..ကို..ေပၚလစီ သေဘာမ်ိဳး နဲ႕ ကို..ထုတ္လုပ္ ဖို႕ အားေပး တာလို႕ က်မၾကား ဖူးပါတယ္..မွန္ ခ်င္မွလဲ ..မွန္မွာပါ...က်မ ေတာ့...သိပ္မၾကည့္ဖူးေပမဲ့...ၾကည့္ဖူးသေလာက္ ေျပာရရင္..ကိုးရီးယားကား အမ်ားစုဟာ..အခ်စ္ နဲ႕ ေမတၱာတရားကို....အေျခခံ ျပီး..ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႕ ထားတာမို႕..ျမန္မာေတြ ရဲ႕ ႏွလုံးသား နဲ႕ အေတာ္ နီးစပ္ပါလိမ့္မယ္...ျပီးေတာ့...တစ္ခိ်ဳ႕ စကား အသုံး အႏွုန္းေတြဟာ...ဘ၀ အတြက္ သင္ခန္း စာ ..ယူစရာေတြ လဲ ..အမ်ား ၾကီး ပါတာ ကို.. ေတြ႕ ရပါ တယ္.... အားလုံးကိုေတာ့ မဆိုလိုပါဘူး...ျပီးေတာ့..က်မတို႕ ျမန္မာဆိုရိုးတစ္ခုကလဲရွိေသးတယ္..ေလ..ၾကည့္တတ္ ေတာ့...ဘာ၀နာ...မၾကည့္ တတ္ေတာ့တဏွာ တဲ့....း).....ထားပါေတာ့......
.က်မ စကား ကို..ျပန္ေကာက္ ရရင္ေတာ့...လူ တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ဟာ...သူေနထိုင္ရာ..ႏိုင္ငံ..သူ႕ရဲ႕ လူမ်ိဳး.ႏြယ္စု...သူ႕ အဖြဲ႕ အစည္း ေတြ ကို..ကိုယ္စားျပဳ တာ မွန္ေပမဲ့........လူနည္း စု တစ္ေယာက္ စ..ႏွစ္ေယာက္ စ ေလာက္ နဲ႕...လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး လုံး ..ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ..အဖြဲ႕ အစည္းတစ္ခုလုံး..ကို...ပုံေဖၚ..ေ၀ဖန္လို႕မရႏိုင္သလို...တစ္မ်ိဳးတည္းပါပဲရယ္ လို႕လဲ...မသုံးသပ္သင့္ပါ ဘူး....အဲဒါက်မ အျမင္ ပါ...
ေ၀းေ၀း မၾကည့္ ပဲ ..ကိုယ့္မိသားစု ဒါမွ မဟုတ္လဲ.. ကိုယ့္နား ပတ္၀န္း က်င္ ၾကည့္ ၾကည့္ ၾက ရင္..မိသားစု တစ္ခု ထဲ မွာေတာင္...တူႏိုင္ၾကတာ မဟုတ္...အေဖ အရက္သမား ျဖစ္လို႕..သား က အရက္သမား လိုက္ျဖစ္..သမီးက..အရက္သမား မယား.. ျဖစ္ရ ရုိး ထုံးစံ မရွိႏိုင္...ဘယ္မိသား စု..ဘယ္လူမ်ိဳး..ဘယ္အဖြဲ႕ အစည္း.ဘယ္ တိုင္းျပည္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္...ေကာင္းတဲ့သူ..ဆိုးတဲ့သူ..ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ရွိသူ..မရွိသူ..အၾကင္နာ ရွိသူ..အၾကင္နာမဲ့သူ ....စသျဖင့္...လူ အမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြ..ရွိၾကမွာပါ......လူေတြ အားလုံး တူေနၾက...ေကာငး္ေနၾက ရင္.......ကမၻာၾကီး.က...ဘယ္လို လုပ္ လူ႕ေလာက ၾကီး ျဖစ္ေတာ့မွာလဲ ..ေနာ္....ရန္မျဖစ္ၾကရ ရင္..ပ်င္းစရာ..ေကာင္းခ်င္ ေကာင္းေနမွာ....း)......
ဒါနဲ႕ပဲ..က်မကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေမးမိတယ္....ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက..ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတြ..အေရွ႕ေတာင္အာရွ တလႊား မွာ..ဗုိလ္က် စိုးမိုး..အႏိုင္က်င့္..ဖ်က္ဆီး..ကမၻာကို လႊမ္း ဖို႕ ၾကိဳးစား ခဲ့ ဖူးတယ္...ဂ်ပန္တစ္ႏိုင္ငံ လုံး သားေတြ..ဖက္ဆစ္ေတြ လား........က်မေတြ႕ဖူးသမွ်...အလုပ္တြဲ လုပ္ဖူးသမွ်ဂ်ပန္လူမ်ိဳး ေတြက...အရမ္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕လြန္းလွပါတယ္...လူ႕စည္းကမ္းေတြကို....က်မတို႕ျမန္မာေတြနဲ႕မျခား..ေလးစား လိုက္နာသလိုပဲ. ..ယဥ္ေက်းလြန္းလွပါတယ္....ဒါေပမဲ့..ဂ်ပန္လူမ်ိဳး တိုင္း.ဒီလိုေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာပါ........
ကမၻာ့အၾကမ္းဖက္သမား ၾကီး..အူစမာဘင္လာဒင္က...လူေတြ သတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနယုံနဲ႕...အာဖဂန္ႏိုင္ငံသား ေတြအားလုံး...လူသတ္သမားေတြလား..NHK သတင္းဌာနက..လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႕.က်ား..မအခြင့္အေရးေတြ ..ေဇာင္းေပးရို္က္ကးူထား..တဲ့...အာဖဂန္ေနာက္ခံ....အိုဆာမာ..ဆိုတဲ့..ဗီဒီယို..ကားတိုေလးကို.ၾကံဳရင္...ၾကည့္ဖူးၾကေစခ်င္ပါတယ္...တာလီဘန္ေတြ စိုးမိုးတဲ့ ကာလမွာ..လူ႕အခြင့္အေရးေတြ ဆုံးရဳွံးေနတဲ့..မိန္းကေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္းအေျခခံျပီး အာဖဂန္ရဲ႕သာမန္လူေတြအေၾကာင္းပါ..အင္တာနက္မွာ..ရွာလို႕ရႏိုင္ မလား ..ေတာ့ က်မလဲ မျပာတတ္..အဲ..က်မ မရွာတတ္ပါ..း).............
ကိုယ့္..အနား ျပန္ၾကည့္..ၾကရင္..က်မတို႕ရဲ႕ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖၚၾကီးေတြ..က်မတို႕ ႏိုင္ငံထဲ..အသံတိတ္ နယ္ခ်ဲံ႕လာေနခဲ့တာ...က်မတို႕ ႏိုင္ငံ ထဲ..ဘယ္နားထိ ေရာက္ေနသလဲ..လို႕ ..အားလုံးသိၾကမွာပါ...က်မတို႕..ဘယ္သူ မွ..မေပ်ာ္ၾကပါ ဘူး.....မုန္းတယ္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ ရပါ တယ္...ဒါေပမဲ့...က်မတို႕ အပါ အ၀င္..တစ္ကမၻာ လုံး သူတို႕နဲ႕ ဘယ္သူ မွ မကင္းႏိုင္ၾက.....ကမၻာ ေပၚမွာ ရွိတဲ့..အိမ္တိုင္း နီးပါးေလာက္ မွာ..တရုတ္လုပ္ ပစၥည္းေတြ ရွိေနႏိုင္တယ္..လို႕..က်မရဲ႕ မိတ္ေဆြ ဂ်ပန္မေလး တစ္ေယာက္က ေျပာဖူး ပါတယ္..........။ ....တရုတ္စပ္ အမ်ိဳးသမီးကို လက္ထပ္ထားတဲ့ က်မရဲ႕ေဆြမ်ိဳး နီးစပ္တစ္ေယာက္ က..အျမဲ ႏိုင္ငံေရးစကားန႕ဲံ..မ်ိဳး ခ်စ္စိတ္..အမ်ိဳးဂုဏ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ..အားရပါးရ ေျပာတတ္သူပါ...ေခတ္ေျပာင္း ကာလမွာ..ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖၚေတြ စီးပြားေရးနဲ႕ေျမယာေတြ နယ္ခ်ဲ႕လာတဲ့အခ်ိန္..သူကပဲ..အာေပါင္အာ ရင္းသန္သန္...ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖၚခ်စ္ၾကည္ေရးကို အသည္းအသန္ေ၀ဖန္တာပါ....တစ္ေန႕သူလက္ဖက္ရည္ ္ၾကမ္း ၀ိုင္းနဲ႕..ေျပာေဖၚ ေျပာဖက္ မိတ္ေတြ နဲ႕ ေျပာေနတုန္း...က်မ ေရာက္သြား ေတာ့..က်မ လဲ..မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္...၀င္ေျပာမိပါတယ္..ဦးေလး မိန္းမကြာလိုက္ပါ လား...အဲဒီေလာက္ ဒီလူမ်ိဳး မုန္းေနရင္..လို႕.....ဘာေျပာေကာင္းမလဲ..က်မ ကို..စကား ဟ..ဟ မေျပာေတာ့ တာ...ခုထိ....း).
.....အမွန္က..က်မ ေဆြမ်ိဴးေပါက္ေဖာ္ေတြခ်စ္လို႕ေျပာတာမဟုတ္ပဲ ..ဦးေလးရဲ႕. .အျဖစ္ကို အျမင္ကပ္လို႕ေျပာခဲ့ တာပါ .....(ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္စား..သူမ်ား အျမင္ကပ္ေအာင္လုပ္တတ္သူက်မ..ေလ...း)) .တကယ္ဆို..ကိုယ့္ မွာ အားနည္း ခ်က္ရွိတဲ့ သူေတြ ဟာ အားနည္းခ်က္ေလးေတြကို ဖုန္းကြယ္ႏိုင္ဘို႕ အသံပိုျပီးက်ယ္ေလာင္တတ္တဲ့ အေၾကာင္း.က်မအသိေနာက္က်ခဲ့ေတာ့..ဦးေလးရဲ႕အျမင္ကပ္တာခံခဲ႔ရတာ..နည္းေသးတယ္ေတာင္ ေျပာရမွာပါ.. ။
ကဲ...ေနာက္တစ္ေယာက္...နာဇီ၀ါဒ ကို အသက္သြင္းျပီး..ဂ်ဴး မုန္းတီးေရး နဲ႕ ဂ်ဴး လူမ်ိဳး ေတြကိုရက္ရက္ စက္စက္ သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ကမၻာ့ သမိုင္း၀င္ဖက္ဆစ္ၾကီး ဟစ္တလာ ကလူသတ္သမား ျဖစ္ယုံနဲ႕ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးေတြ အားလုံးက လူသတ္ သမားေတြ လား.....
ဟစ္တလာ ဆိုလို႕...ၾကံဳတုန္း က်မရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳေလး တစ္ခု ေ၀ မွ်ခ်င္ပါေသးတယ္..။
က်မရဲ႕ ရာဇ၀င္ေတြ ထဲက ေခၽြးျပန္ခဲ့ ရတဲ့ ကာလ တစ္ခု ပါ..။
ျမန္မာႏို္င္ငံမွာ နံ့ပါတ္စဥ္ (၃) လို႕ သတ္မွတ္ခံခဲ့ ရေပမဲ့.ႏိုင္ငံတစ္ကာ မ်က္ႏွာစာ မွာ နံပါတ္ (၂) အျဖစ္ အျမဲ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ က်မတို႕ရဲ႕ဘဘၾကီး နဲ႕ တဖြဲ႕လုံး အထိမ္းသိမ္းခံ..အဖ်က္သိမ္းခံရျပးီစေလးမွာပါ။ က်မ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီ တစ္ခုမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနား တစ္ခု လုပ္ခဲ့ပါတယ္..။ ရန္ကုန္မွာ မဟုတ္ပဲ စီမံကိန္း ရွိေနတဲ့ ေတာျမိဳ႕ေလးတစ္ခု မွာပါ။ ျမန္မာႏို္င္ငံမွာ တာ၀န္က်ေနတဲ့ ႏို္င္ငံျခား သံတမန္ အားလုံးနီးပါး ၂ ညအိပ္ ၃ ရက္ ခရီးစဥ္ နဲ႕ အဲဒီ အခမ္း အနားကိုတက္ခဲ့ ၾကပါတယ္ ။ က်မ မွတ္မိ သေလာက္ ဆိုရင္ သံအမတ္ၾကီး အဆင့္ေတြ အပါအ၀င္ အဆင့္ျမင့္သံတမန္ ၀န္ထမ္း ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ ပါ ပါ တယ္ ။ စီမံကိန္း ၾကီးသေလာက္ ၀န္ထမ္းနည္းတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းမွာ က်မက ဧည့္သည္ေတြ အားလုံး အတြက္ ခရီးစဥ္ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစေရး..ေနထိုင္ စားေသာက္ေရး နဲ႕ Field visit ေတြ ကို စီမံကိန္း မန္ေနဂ်ာ နဲ႕ အတူ ေအာက္ေျခသိမ္း အေသးစိတ္ေရးဆြဲ စီစဥ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ ရတဲ့ အျပင္.. အခမ္းအနား မွာ လဲ MC လုပ္ခဲ့ ရပါတယ္..။ ၂ လေလာက္ကတည္းက တင္ၾကိဳ ျပီး စီစဥ္တာေတာင္ အေတာ့ ကို ဖတ္သီ ဖတ္သီ ႏိုင္ခဲ့တာေပါ့ ။ သံတမန္ေတြ ရဲ႕ လုံျခံဳေရး ကိုေတာ့ ကာကြယ္ေရး ၀န္ၾကီးဌာနက တိုက္ရိုက္ တာ၀န္ ယူေပးပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲ အားလုံးနဲ႕ အတူတကြ သက္ဆိုင္ရာ ၀န္ၾကီးဌာနရဲ႕ ၀န္ၾကီး အပါ အ၀င္ အဆင့္ျမင့္ အစိုးရ အရာရွိေတြကို ရန္ကုန္ရုံးခ်ဳပ္ က အဲဒီအခမ္းအနား ကို တက္ေရာက္ဖို႕ ဖိတ္ၾကားခဲ့ေပမဲ့... ဘာ့ေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိ.. ၀န္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ ညႊန္ခ်ဳပ္ ၂ ေယာက္ ၃ ေယာက္ နဲ႕..အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ခရိုင္အဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး သာ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္..။
အခမ္းအနား အစီအစဥ္ေတြ အတိုင္း သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အသီးသီး အမွာ စကားေျပာၾကားျပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ညစာ စားပြဲ အစီအစဥ္ ပါ။ ၀န္ထမ္းအင္အား နည္းတဲ့အျပင္ ေတာျမိဳ႕ေလး မွာ ကၽြမ္း က်င္တဲ့ ဧည့္ခံ စာပြဲထိုးေတြ မရွိတာမို႕ ညစာစားပြဲကို ပြဲေနပြဲထိုင္ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ ကိုယ္တိုင္ထယူစံနစ္နဲ႕ တည္ခင္း ဧည့္ခံ ဖို႕ဆရာနဲ႕ က်မ ဆုံး ျဖတ္ခဲ့ ၾကပါ တယ္။ နည္းနညး္ ပါးပါး လိုအပ္သေလာက္ ကို ေတာ့ ..တျခား နီးစပ္ရာ ေအဂ်င္စီ ေတြက ၀န္ထမ္းေတြကို အကူအညီေတာင္းျပီး ေဘးက ပ့ံပိုးေပးၾကပါတယ္။
..........................................
က်မလဲ..အခမ္းအနားမွဴး တာ၀န္က ယာယီ ဆင္းျပီး အျခားသူေတြ နဲ႕ အတူ ဧည့္ခံ ေပးေနတုန္း..Head of Mission နဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္တို႕ ထိုင္ေနတဲ့၀ိုင္း က Head of Mission က က်မကို လွမ္းေခၚပါတယ္..က်မလဲ ဘာအလိုရွိသလဲ မသိဘူး ဆိုျပးီ ခပ္သုတ္သုတ္ ပဲ စားပြဲ၀ိုင္း နားကပ္သြားေတာ့..ကံက ဆိုးပုံမ်ား..က်မ ကို သူနဲ႕ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ၾကား စကား ျပန္လုပ္ေပးဘို႕ အကူအညီ ေတာင္းတာပါ..။ က်မ ရဲ႕ ဆရာလဲ က်မတို႕အနားကိုေရာက္လာပါတယ္၊ ရန္ကုန္ ရုံးခ်ဳပ္ က ဘာသာျပန္ေပးမဲ့ သူေတြ နဲ႕ အစိုးရ ဖက္က စကားျပန္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကို ေခၚေပးပါမယ္ ေျပာေပမဲ့.. Head of Mission ကေတာ့ က်မကို ပဲ request လုပ္ခ်င္ ပါသတဲ့... က်မ အေနနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ၀န္ထမ္းေတြ.နဲ႕ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာအတူတူတြဲ လုပ္ကိုင္ဖူး... စကားျပန္ေပးဖူး..သံတမန္ေတြ နဲ႕ ရံဖန္ရံခါ ေျပာဆို ဆက္ဆံဖူးေပမဲ့...ခု ကိစၥက အေတာ္ မလြယ္တဲ့ ကိစၥ၊ .အဂၤလိပ္လိုလဲ အဲသေလာက္ထိ ကၽြမ္းက်င္တာမဟုတ္ရတဲ့အထဲ..ဓါးသြားေပၚလမ္းေလွ်ာက္ရမဲ့အျဖစ္.။
ဒါေပမဲ့.. ဧည့္သည္ေတာ္ Head of Mission ကိုယ္တိုင္ကေတာင္းဆို လာေတာ့ မတတ္သာပဲ ..သူတို႕ ၂ ေယာက္ ၾကား က်မထိုင္ခဲ့ ရပါေတာ့ တယ္.။ .စားပြဲ၀ိုင္း မွာ တျခား သံအမတ္ ၾကီး ၃ -၄ ေယာက္ လဲ ရွိေနပါ တယ္။ သံခငး္ တမန္ခင္း နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး.. သံတမန္ေရးရာ ကၽြမ္းက်င္မွဳသင္တန္းမ်ိဳးေတြ တစ္ခါမွ တက္ဖူးတာ မရွိပဲ...ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ မန္းတင္ ရဲ႕ သံၾကီးတမန္ၾကီး နဲ႕ ခရီးသည္ ေမာင္ျပံဳးခ်ိဳ အားကိုး..ကိုယ္ပိုင္ အေတြ႕အၾကံဳ အားကိုးေတြနဲ႕ ..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားေပးရင္း ထိုင္ခဲ့ ရတာပါ.။
.................................
က်မ..သူတို႕ ၂ ေယာက္ၾကား ထိုင္မိတယ္ဆိုရင္ပဲ..အျပန္ အလွန္မိတ္ဆက္ရုံေလးျပီးတာနဲ႕..သံအမတ္ၾကီးက..သူ႕ရဲ႕သံတမန္ကင္းလြတ္ခြင့္ကို အျပည့္အ၀ အသုံးခ်ပါေတာ့တယ္..။ လူ႕အခြင့္ အေရးဆိုင္ရာေတြကို ကရားေရလႊတ္ ဆက္တိုက္ ေျပာေနရင္းမွာ ပဲ..တင္ၾကိဳ printလုပ္လာတဲ့..ႏိုင္ငံတကာအင္တာနက္သတင္းလႊာ ေတြထဲ က..ျမန္မာႏိုင္ငံ နဲ႕ အထူးသျဖင့္ ..ခု သူတို႕ ေရာက္ေနတဲ့ ေဒသတြင္း ဆုိင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မွဳ ေတြ ကို..သက္ေသ သာဓက အေထာက္အထားေတြ ျပျပီး..ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္ ေမးပါေတာ့ တယ္.။ က်မ.. ေခၽြးျပန္ရပါျပီ....။ အမွန္ေတာ့ အဲ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးက ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္သာေျပာေပမဲ့..ခရိုင္အဆင့္ အရာရွိၾကီးတစ္ဦးသာျဖစ္ပါတယ္..။ သူ႕အေနနဲ႕ အထက္က ညႊန္ၾကား ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႕သာ တက္လာရေပမဲ့..သူ႕ ေျပာပိုင္ခြင့္က ရွိမွာမဟုတ္တာေသခ်ာပါတယ္..။ သံအမတ္ၾကီးၾကည့္ရတာက်ေတာ့လဲ..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ..အခြင့္အေရးရတုန္း သူတို႕ ဆႏၵေတြ အထက္က နားေတြဆီ ကို နည္းနည္း ျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္လို ေရာက္ျငား သေဘာထား ပုံ ရျပီး စြတ္ေျပာေနေတာ့..က်မ ၾကားထဲ က အခက္ေတြ႕ ရပါ ျပီ..။
သံအမတ္ၾကီး က မနက္ျဖန္ သန္ဖက္ခါျပန္မဲ့ လူ..အစိုး ရကိုယ္စား လွယ္ၾကီးက ဒီမွာက်န္ေနမဲ့ သူ..ဒီလူေတြနဲ႕ က်မတို႕ေတြ ဆိုတာက မၾကာခဏလုပ္ငန္း သေဘာအရ..ေတြ႕ ေန ျမင္ေနရမဲ့သူေတြ... နယ္က လဲ က်ဥ္းက်ဥ္းေလး..။ ဆိုေတာ့..ဓါး က နီးရာဓါး.ျဖစ္ေနခဲ့တာ..။ ဒါေပမဲ့ လုပ္ေနရ တဲ့ အလုပ္က..လူသား အက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြ..နဲ႕ လူ႕ အခြင့္အေရး ဆိုင္ရာကိစၥေတြ.။ က်မ ဘယ္ေလာက္ထိ ေဘးၾကပ္ နံၾကပ္ ျဖစ္မလဲ ဆိုတာ ..စဥ္းစားေပးႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္..။ ဒီၾကားထဲ..က်မ ဘာေတြ စဥ္းစားေနသလဲ ရိပ္မ်ား ရိပ္မိ သလား မသိပါ ဘူး.. သံအမတ္ၾကီး က မၾကာခဏ ၾကားျဖတ္ျပီး..ငါ ေျပာတာ အတိအက် ေျပာေပးေနာ္ လို႕..ေျပာေနေသးတာ..။ ဒီဖက္က ပုဂၢိဳလ္ၾကီးကလဲ..တခ်က္ တခ်က္ ျပန္ ေျပာပါတယ္..မွတ္မိ သေလာက္ဆိုရင္..တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥေတြ က သူ ဘာမွ မေျပာႏုိင္ေၾကာင္း.. သူတို႕ အဆင့္နဲ႕ မသိႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြ အမ်ားၾကီး ရွိ ေၾကာင္း.၊ တခ်ိဳ႕ အခ်က္ေတြ ကအထက္က ညႊန္ၾကားတဲ့ အတိုင္း တသေ၀ မတိမ္း လုပ္ေပးရတာ ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း နဲ႕ ျဖစ္ႏိုင္ရင္..ႏိုင္ငံေတာ္ အဆင့္ အစိုးရပိုင္းဆိုင္ရာ လူၾကီးေတြ နဲ႕သာ ဒီကိစၥမ်ိဳး ေျပာဆို သင့္ေၾကာင္း ..စသျဖင့္ ပါ...ဒီၾကားထဲ..သံအမတ္ၾကီးမွာ မိန္းမရွိလား..ကေလးရွိလား..ဘယ္ဘာသာ ကိုးကြယ္သလဲ.. လစာ ဘယ္ေလာက္ ရသလဲ..စတဲ့ ..သံတမန္ေလာက မွာ မေမးအပ္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ကို ျပန္ေမး ပါေသး တယ္ ရွင္..။ အဲဒီေတာ့ တုန္႕ဆိုင္း တုန္႕ဆိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ က်မ ကို ႏွစ္ေယာက္လုံး က အတိအက် ဘာသာျပန္ေပးဖို႕ ဖိအား ၀ိုင္းေပးၾကျပန္ေရာ..။ က်မလဲ မထူးဇာတ္ခင္းျပီးေတာ့..ဘာသာ ျပန္ေပးခဲ့ရသေပါ့ ေနာ္..။ သံအမတ္ၾကီးက ေျပာရင္းေျပာရင္း..အာေတြ႕ လာျပီး..အသုံးအႏွဳန္းေလး ေတြ ထိေရာက္ျပင္းထန္လာပါ တယ္..အထူးသျဖင့္ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မွဳ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကိစၥ၊ လြတ္လပ္စြာ စည္းရုံးေဟာေျပာခြင့္ ကိစၥ၊ ကေလးစစ္သားေတြ ကိစၥ..။ ဒီ အစိုးရ ဖက္က တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာေတြ အတြက္ အေလ်ာ့ေပး လိုက္ေလ်ာ မယ္ ဆိုရင္.. ဒီႏိုင္ငံေတာ္ တိုး တက္ေရး အတြက္ သူတို႕ EU ႏိုင္ငံေတြ အေနနဲ႕ ဘယ္လို အကူအညီေတြ ေပးမွာ ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ေတြ ဆက္တိုက္ ပါလာပါေတာ့ တယ္..။ အဲဒီ စကားေတြ က်မ ဘာသာျပန္ေပးလို႕ ဆုံးတယ္ ရွိေသး...တခ်ိန္လုံး ျမန္မာ လိုပဲ ေျပာျပီး က်မ ဘာသာျပန္ေပးေနခဲ့ရတဲ့ က်မတို႕ ရဲ႕အစိုးရဧည့္သည္ေတာ္ပုဂၢိဳလ္ၾကီး က..သံအမတ္ၾကီး ကို..အဂၤလိပ္လို ေမးခြန္းတစ္ခု တိုက္ရိုက္ ေမးလိုက္ပါေတာ့တယ္.။ အဲဒီ ေမးခြန္းကို လဲ ၾကားေရာ..သံအမတ္ၾကီး ဟာ ေခတၱ ေၾကာင္အမ္း ဆြ႕ံအ..သြားခဲ့ပါတယ္....
ေမးလိုက္တာ က Do you know Hitler? တဲ့ ..ရွင္..
..သံအမတ္ၾကီးက ဂ်ာမန္သံအမတ္ၾကီး ပါ...
(ဟစ္တလာ..မူဆိုလိုနီ..စတာလင္..နာဇီ..ဖက္ဆစ္ ဆိုတဲ့ အသုံး အႏွဳန္းေတြ ဟာ..သံတမန္ေလာက မွာ..အရမ္း ဂရုစိုက္ရတဲ့ စကား လုံးေတြ ပါ..စၾကာပုံ (နာဇီသေကၤတ) အရုပ္ေတြ ကိုေတာင္ အရမ္း သတိထားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ေတြ႕ ဖူးပါတယ္....) .
သံအမတ္ၾကီး ဟာ .အဲဒီေမးခြန္းမ်ဳိး ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ပုံ မရခဲ့ပါဘူး... အဲဒီတစ္ခြန္းကို..အဂၤလိပ္ေျပာျပီးေတာ့..အရာရွိၾကီးက ျမန္မာလို ဆက္ေျပာပါတယ္..(အဲဒီအေၾကာင္း သူ႕အထက္ လူေတြ သိခ်င္မွသိမွာပါ) ..ကၽြန္ေတာ္တို႕အစိုးရ ဆိုေပမဲ့..အစိုးရ ၀န္ထမ္းေတြ အားလုံးဟာ..လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ေနတာ .အက်င့္ပ်က္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး..တဲ့..လူေတြ အားလုံးဟာ..တေသြး တသံ တမိန္႕ ေအာက္မွ ေနရေပမဲ့..တစ္စိတ္တည္း ရွိခ်င္မွရွိမွာပါ တဲ့....အဲဒါ ေၾကာင့္ ၀ါးလုံးသိမ္း နဲ႕ မေျပာဖို႕ သံအမတ္ၾကီး ကို ေတာင္းဆို လိုက္ပါေတာ့တယ္......။
....................................
ေဆာင္းဦးေပါက္ ကာလမွာ..ပိုးအက်ၤီ ပါးပါး..ပိုးထဘီ..ပိုးပု၀ါ ဆင္ထားတဲ့ က်မ ေအးစိမ့္ေနရမဲ့ အစား..တစ္နာ ရီေက်ာ္ၾကာ ေခၽြးေတြျပန္ေနခဲ့ရတာပါ... အဲဒီေန႕ က ဟစ္တလာ သာ ၀င္မကယ္ရင္..က်မ မစဥ္းစားရဲ...(အဲဒီ ရဲ႕ ေနာက္ ၄ -၅ ရက္ေလာက္ က်မ က်ီးလန္႕စာစား ျဖစ္ခဲ့တာ..ဘယ္အခ်ိန္ လာေခၚျပီး ဘာေတြ ေမးအုံး မလဲ..လို႕... ဘဘၾကီး နဲ႕ သူ႕လူေတြ သာ ရွိလို႕ ကေတာ့..အဲဒီေန႕ က မိုးမလင္း ခင္.က်မ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ခံရမွာ မလြဲ.... ကံေကာင္းလို႕) ေအာ္ ဟစ္တလာ ကယ္ေပလို႕..။
.........................
.............................................
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ..သက္ဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရေတြ ရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ..ေယဘုယ် အားျဖင့္ က်မ လက္ခံပါတယ္..။ ဒါေပမဲ့ တျပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ..ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးစီမွာ လဲ..ကိုယ္စီတာ ၀န္ ရွိပါတယ္.။ က်မတို႕ ရဲ႕ ကမၻာ ၾကီးဟာ ဒီေန႕ နဲ႕ မနက္ျဖန္ ၾကားေလး မွာ နာရီနဲ႕ အမွ် တိုးတက္ေျပာင္းလဲ ေနတဲ့ အျပင္..စီးပြားေရးသမား ေတြ ရဲ႕ နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္မွဳေတြ..ဟာလဲ..ကမၻာ့ေနရာအႏွ႕ံ ..ထပ္ျပီးက်ယ္ျပန္႕ ေနဦးမွာပါ..ကမၻာ့ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံရဲ႕စီပြားေရးလုပ္ငန္းၾကီးေတြ အနာဂတ္ျမန္မာျပည္မွာ..အမ်ားၾကီး ရွိလာမွာပါ..ဘယ္လူမ်ိဳး ဆီမွာပဲ အလုပ္လုပ္..အႏိုင္က်င့္မခံရဘို႕နဲ႕..ေခါင္းပုံျဖတ္မခံ ရဘို႕ ဆိုတာ..သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရ အျပင္..တိုက္ရိုက္ပတ္သက္ေနသူေတြ မွာ လဲ မိမိကိုယ္ မိမိ ကာကြယ္ဘို႕တာ၀န္နဲ႕ အသိ ရွိေနရပါမယ္..။ တခ်ိဳ႕ က်ေတာ့လဲ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ ဘယ္လို ကာကြယ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳး သိကုိ မသိေသးတဲ့ သူေတြလဲ ရွိမွာ ပါ..အဲဒီလို လူမ်ိဳးေတြ အတြက္..သိတဲ့သူ က ေဖးမ ကူညီေပးသင့္ပါတယ္..။
.............
က်မတို႕ အားလုံးဟာ..ပိုမို ေကာင္းမြန္တဲ့အနာဂတ္အတြက္.. ေကာင္းမြန္သင့္ျမတ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခု ကို..မြတ္မြတ္သိပ္သိပ္ ေတာင့္တ ေနၾကသူေတြ ပါ..။ ဒါေပမဲ့..အဲဒီလို ေျပာင္းလဲခြင့္ရလာတဲ့ အခါမွာေရာ..အရာအား လုံး ျပီးျပည့္စုံ စြာ..ျငိမ္းခ်မ္း လွပ ႏိုင္မလား လို႕ ဘယ္သူမွ မေသခ်ာပါ..။ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ့ လူေတြ တစ္ဦးခ်င္းစီ တစ္ေယာက္ ခ်င္းစီ ဟာ .မတူ တဲ့ အတြက္..က်မ တို႕ ဘယ္အရာကိုမွ ပုံေသကားက် တြက္ လို႕ မရႏို္င္ပါဘူး...။ က်မရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ အေလ့အက်င့္ေလး တစ္ခုကေတာ့..ဘယ္အေၾကာင္းအရာ..ဘယ္ကိစၥ ကို မဆို မ်က္ေတာင္းေမြး တစ္ဆုံး မၾကည့္မိဘို႕ ရယ္..ထစ္ခနဲ ရွိ သူတစ္ပါး ကို အျပစ္ ပုံလႊဲ မခ်မိဘို႕ ရယ္..ကိုယ့္ တပိုင္ တႏိုင္ ဘယ္အတိုင္း အတာ ထိ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ ရွိသလဲ သုံးသပ္ျပီး..ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ဖို႕ ရယ္..ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေန နဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားကို..သုံးသပ္ျပီး အေကာင္းဆုံး အမ်ားအက်ိဳး အတြက္ သယ္ပိုးႏိုင္ဘို႔ ရယ္ ပါ......။
...........................
ကဲ.. ရြာထဲ က အျပန္မွာ ..ကိုးရီးယား ကား အေၾကာင္း တစြန္းတစ ၾကားမိ ျပီး..ေတြးခဲ့ တဲ့ အေတြး ေတြ ကေတာ့...တသီ တတန္းၾကီး.....
နိဂုံးခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့. က်မ ရြာထဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း က်မကို ျပဳံးျပ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ သူေတြ ကိုေက်းဇူးတင္ဖို႕ပါ.သူတို႕ ေၾကာင့္ပဲ..က်မ တစ္ေယာက္ထဲ ေၾကာင္တက္တက္ ျဖစ္မေနခဲ့ရတာပါ...
....................
က်မနဲ႕ ပထမဆုံး လမ္းမွာေတြ႕သူက..ရဲရဲရင့္ရင့္ ေလးေလးပင္ပင္ ကဗ်ာေတြ ေရးတတ္တဲ့.ကိုေဆာင္းယြန္းလ၊ အိမ္ေတြဘာေတြျပင္ဘို႕လိုအပ္ခဲ့ရင္..အန္ကယ္မအားလဲ ..သူလာ ျပင္ေပးပါမယ္ လို႕ အေရးတယူ ေျပာလာေပးလို႕ အားတက္ခဲ့ရတဲ့ ..အေတြးေရာ အေရးေကာင္းသူ ေမာင္ေလးမ်ိဳး..ႏိုင္ငံေက်ာ္ စာေရး ဆရာမၾကီးေတြ ျဖစ္ေပမဲ့..အသိအမွတ္ျပဳအျပံဳးေလးေတြ နဲ႕ လွမ္းႏွဳတ္ဆက္တဲ့..မိုးခ်ိဳသင္း၊ မပန္ဒိုရာ၊ မေက၊ နာမည္ေလးက ကဗ်ာဆန္ေပမဲ့..က်မစိတ္၀င္စားတဲ့ကေလးသူငယ္အခြင့္အေရးေတြ အေၾကာင္း စီကာ ပတ္ကုံး ေျပာျပခဲ့တဲ့..JulyDream,ကဗ်ာေရးေတာ့လဲေကာင္းစာေရးေတာ့လဲေကာင္းတဲ့ ေမာင္ေလးလငး္ဒီပ၊ ေတြ႕တိုင္း လွ်ာေလး တစ္လစ္ ထုတ္ျပတတ္တဲ့ မခင္ဦးေမ၊ ရွာရွာေဖြေဖြ သမိုင္းေတြ စုေဆာင္း တင္ျပတဲ့ ကိုေအာင္၊ မိုးစက္ႏွင္းဆီ ဆိုတဲ့ ပန္းနာမည္နဲ႕ ေမာင္ေလး တစ္ေယာက္၊ က်မလြမ္းတိုင္း..ကူလြမ္းေပးေဖၚရတဲ့ ညီမ မီယာ၊ ညီမေလး ႏွင္း၊ ခုတစ္ေလာ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ညီမေလး ေခါင္ေခါင္၊ အေမကို အခၽြဲသန္ပုံ ရတဲ့ ေမ့သမီးေလး၊ သီခ်င္းအဆိုေကာင္းတဲ႕..ျပီးေတာ့ သမီးေခ်ာေတြ ရဲ႕အေဖ..အစ္ကိုဂင္ၾကီး၊ သူ႕ဆီသြားရင္..မဆုံးႏိုင္တဲ့ ဖတ္စရာ..မွတ္စရာေတြ နဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ အိမ္ပိုင္ရွင္ ကိုလူလ၊ ေမာင္ေလး ေဒါင္းမင္း၊ ညီမေလးေကာင္းကင္ျပာ၊ ပန္းစကားဆိုတဲ့ ဆုိင္းဘိုးေလးနဲ႕ Vanko, ေမာင္ေလးျဖိဳးငယ္၊ ကေလးေလး craton... ျပီးေတာ့ ကို၀င္ေးဇာ္ (Welcome) က်မ အားမငယ္ေအာင္ အားေပးခဲ့ၾကတဲ့ အားလုံးကို ေက်းဇူး အထူးတင္မိပါေၾကာင္း ေျပာပါရေစ..ေနာ္..
...............................
ေအာ္..ေျပာရအုံးမယ္... လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း.. ၾကံဳတုန္း ဓါတ္ပုံေလးေတြ သိမ္းလာခဲ့တယ္ေနာ္.. ခ်စ္စရာအျပံဳးပိုင္ေလး မိုးခ်ိဳသင္း၊ ေမာင္ေလးမ်ိဳး၊ အစ္ကိုဂင္ၾကီး၊ ကိုေဆာင္းယြန္းတို႕သားအဖ၊ Craton ကေလးေလး...အားတဲ့အခါ ..ခဲျခစ္ပန္းခ်ီေလး ဆြဲေပးပါ့ မယ္.......း).........။
.......................
မွတ္ခ်က္၊။ ။ ဟိုတေလာက အရင္က်မအလုပ္ လုပ္ဖူးခဲ့ တဲ့ ျမီု႕ေလး က တစ္ေယာက္နဲ႕ အဆက္အသြယ္ရလို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့..က်မကို ဟစ္တလာ ကယ္ခဲ့စဥ္တုန္းကရွိေနခဲ့တဲ့ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ၾကီးဟာ..မၾကာခင္က မယူမေနရ အျငိမ္းစားယူခိုင္းတာ ခံခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္း သိရပါတယ္။
အားလုံးကို ခင္မင္ေလးစား တဲ့
မမသီရိ (၂.၂.၂၀၀၉)
Posted by မမသီရိ at 2/20/2009 02:12:00 PM
15 comments: Links to this post
Labels: ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း
Wednesday, February 18, 2009
ခ်စ္လြန္းၾကင္
...သူမသိေပမဲ့...
လူမိလို႕ ရွက္ရျပီ...
တစ္ေန႕မွာ တစ္ခါ..
ဒီမ်က္ႏွာ ေငြစင္လ ကို..
မျမင္လာ ေနမတတ္ျပီ မို႕...
စိတ္ေထြရာ..
မျငိမ္ ရွဳပ္လို႕ ရယ္..
ဒီ အပူရုပ္..
ဟန္လုပ္....ေနလိုေပမဲ့..
မပိရိ ..ေဆြတစ္ခင္..
သြင္ျပင္ ပူပုံပန္းတယ္ တဲ့..
ဆိုလာ ၾကျပီ ကြဲ႕...
မယ့္ ခ်စ္လြန္းၾကင္.....။
မမသီရိ (၃.၂.၂၀၀၉)
Posted by မမသီရိ at 2/18/2009 01:50:00 AM
9 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, February 11, 2009
မူးယစ္ေစေသာ အရာမ်ား
သုံးေဆာင္မွမူးေသာ......မေသာက္ပဲမူးေသာ
အရာမ်ား....အရာမ်ား
၁။ အရက္......................၁။ ဂုဏ္
၂။ ဘိန္း .....................................၂။ ဓန
၃။ ဘင္း.............................................၃။ အလွ (ရူပါရုံ)
၄။ ကေစာ္..................................................၄။ ရနံ႕ (ဂႏၶာရုံ)
၅။ ေလွာ္စာ..................................................... ၅။ အထိအေတြ႕
၆။ ဟီးရိုးအင္း.....................................................၆။ အခ်စ္
၇။ ေမာ္ဖင္း....................................................၇။ အလြမ္း
၈။ စိတ္ၾကြေဆးမ်ား.....................................၈။ ရာထူး
၉။ စိတ္ျငိမ္ေဆး............................၉။ ပါ၀ါ
၁၀။ ဖင္ဆီဒိုင္း...............၁၀။ အာဏာ
၁၁။.... ၁၁။ ...
တစ္ခ်ိဳ႕ က အရက္ေၾကာင့္ မူးတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕က အခ်စ္ေၾကာင့္ မူးတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ က ေငြေၾကာင့္မူး တယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ က ဂုဏ္ေၾကာင့္မူးတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕က ပါ၀ါ ေၾကာင့္ မူးတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ က အာဏာေၾကာင့္မူးတယ္
ဘာနဲ႕ မူးမူး..
မူးျပီဆို ..အနည္းနဲ႕ အမ်ား
လူတစ္ဖက္သား...အလိုလို ထိခိုက္.
ကိုယ္တိုင္ေရာ ပတ္၀န္းက်င္ေရာ..
မူးတာမွန္ သမွ်..ဘယ္တစ္ခု မွ မေကာင္း.
အပ္ေၾကာင္းထပ္ေအာင္ေျပာၾကေပမဲ့..
လူတိုုင္း မူးေနၾကတယ္
ဘာနဲ႕ မူးေနသလဲ
က်မ..လား...
အလြမ္းေတြ နဲ႕ မူးေနတယ္.။
Posted by မမသီရိ at 2/11/2009 01:05:00 PM
28 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Saturday, February 07, 2009
အခ်ိန္တိုင္းမွာ...
ညင္ညင္သာသာေလး......
တိုက္ခတ္သြားတဲ့...
ေလညွင္းေလးေၾကာင့္..
လွဳပ္ခါေနတဲ့....
တီးတိုးသံသဲ့သဲ့..
သစ္ရြက္ေလးေတြ ရဲ႕ အသံၾကားမွာ...
မင္း..အသံေလးမ်ား...
ပါေနသလား..လို႕...
ကိုယ္ ရွာေဖြေနမိပါတယ္......
ညေနခင္း..ဆည္းဆာ မွာ...
ဟိုး ...ေ၀း.ေ၀း....က
ေတာင္တန္းေတြ ကို ျဖတ္..ျပီး...
အေျပးေလး ေနာ့ေနာ့..
ေ၀ွ႕ေဆာ့ကာ ၾကည္စယ္ သြား..
တို႕ရဲ႕ ပါးကိုေလ...
အဲဒီေလေျပ နဲ႕ အတူ..
မင္းရဲ႕ အနမ္းေလး မ်ား..
ပါလာ သလား လို႕..
ကိုယ္ေတြး ရွက္ေနမိ ေသးတယ္.....
ေနျခည္ ႏုႏု ေအာက္...
လိပ္ျပာေလးေတြ
၀တ္ရည္ အေသာက္ ထြက္ရင္း..
အမွတ္တမဲ့..
တို႕ ေဘး ေရာက္ခဲ့ ေတာ့...
မင္း သတင္းေလးမ်ား ပါလာ သလား လို႕..
တိုးတိုး တိတ္တိတ္ ..ေမးလိုက္ မိပါရဲ႕....
ဆန္းစ ျပဳေနတဲ့ ...
လမင္းေလး ကို...
တာ၀န္တစ္ရပ္ လို ေစာင့္ၾကည့္ရင္း.....
လ၀န္းမ်က္ႏွာ မွာ...
ေမာင္...ေပၚ..ေပၚ ..လာတတ္တာ....
ေမွ်ာ္ေနတဲ့ သူကို...
ေခ်ာ့ လာမလားလို႕.....
စာနာတတ္ တယ္ ဆို....
ေရာက္လာ မလား လို႕....
ေနရာ မေရြး...
ေ၀းတယ္ ဆိုရင္...
အခ်ိန္တိုင္း....လြမ္းေနမိပါ တယ္..ကြယ္.....။
Posted by မမသီရိ at 2/07/2009 12:59:00 PM
10 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Thursday, February 05, 2009
စိတ္ေကာက္တတ္သူ နဲ႕...အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္မ်ား..
ပင္စိမ္းရြက္ရဲ႕ အနံ႕ကို ..က်မငယ္ငယ္တုန္း က အေတာ့ ကို မုန္းပါသည္။ မုန္း ဆို..လုံး၀ မခံႏိုင္တာမ်ိဳး.ပါ..။ ရွမ္းနံနံ လို႕ ေခၚတဲ့ အရြက္ က လြဲျပီး..က်န္ အေမႊးရနံ႕ ရ အရြက္မ်ား အား..က်မ လုံး၀ မၾကိဳက္ပါ...။
ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္ပ်စ္ပ်စ္ေလး ကို ေတာ့..က်မ အလြန္ၾကိဳက္ပါသည္...။ ထမင္းထဲ ..ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္ ပ်စ္ပ်စ္ေလး ဆမ္းျပီး..ငါးေျခာက္ေၾကာ္.. ငါးေၾကာ္..ၾကက္သား အခ်ိဳႏွပ္..ဒါမွ မဟုတ္လဲ..ငေျခာက္ဖုတ္ေလးနဲ႕ စားရသည္ကို...အလြန္ ႏွစ္သက္ခဲ့ပါသည္။ အမွန္က..ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္ ခ်က္ရင္..ပင္စိမ္းရြက္ေလး အုပ္လိုက္ေတာ့..ေမႊးေမႊးေလးနဲ႕ စားေကာင္းတာမို႕..အေတာ္မ်ားမ်ား..က ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္ခ်က္ရင္.ပင္စိမ္း အုပ္တတ္ၾက သလို..က်မ ရဲ႕ ေမေမ လဲ..ပင္စိမ္း အုပ္ ခ်ဥ္ေပါင္ ေလး အရမ္း ၾကိဳက္ပါသည္.....။
အဲဒီေတာ့.....ဇာတ္လမ္း က စပါ ျပီ.......
က်မ လုံး၀ မၾကိဳက္တဲ့ ဒီပင္ စိမ္း ရြက္..က်မ ၾကိဳက္လြန္းတဲ့..ခ်ဥ္ေပါင္ ဟင္းထဲ ထည့္တာ..အဲဒါ ..က်မ ကို မခ်စ္တာ..ဂရု မစိုက္ တာ ဆိုျပီး...ႏွုတ္ခမ္း စ..ေထာ္ပါသည္...။ ေျခေဆာင့္ပါ သည္။ ထမင္း ဆက္မစား ေတာ့ပါ..။ တစ္ခါ တစ္ေလ..မ်က္ရည္ ေတာက္ေတာက္ က်တဲ့ ထိ စိတ္ ေကာက္ပါ သည္....။ ေမေမ့ ကို စကားမေျပာပဲ... ၂ ရက္ ၃ ရက္ ထား ပါသည္....။ အဲသည္ေလာက္ ထိ ဆိုး တဲ့ သမီးပါ....။
ေနာက္ သံသယ တစ္မ်ိဳး ကေတာ့...ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ က်မ ကို တကယ္ခ်စ္ရဲ႕ လား ဆို တာပါ ပဲ..ေမတၱာ နဲ႕ ပတ္သက္လ်င္..က်မ အလြန္တရာ ရူးသြပ္ လြန္း ပါသည္......။ မေကာင္းသည့္ အက်င့္မွန္း သိေသာ္ လည္း....ဒီ အက်င့္ ကို ေဖ်ာက္လို႕ မရ ႏိုင္ေသး ပါ...က်မ ရဲ႕ ေမတၱာ နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သံသယ ေၾကာင့္ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ ..အၾကိမ္ေပါင္း မ်ား စြာ..စိတ္ညစ္ခဲ့ မည္ ဆိုသည္ ကို..ႏွစ္ေပါင္းမ်ား စြာ ၾကာ သည့္ ခါမွ..တမ္းတ သည့္ သမီးးမိုက္ ပါ.....။
...............................
က်မတြင္ ..ရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္း မရွိသေလာက္ နည္းပါးပါ သည္...။ အေၾကာင္းက ေတာ့...က်မ အသက္ ၄ ႏွစ္ ၃ လ မွာ..ေက်ာင္း စေနျပီးေတာ့... ေက်ာင္းဖြင့္ျပီး တစ္လ အၾကာမွာ... ပထမတန္း ကို တစ္ခါတည္း ေက်ာ္ တက္ခဲ့လို႕ ပါ...အဲဒီ တုန္း က...စာမေက်သူမ်ား သူငယ္တန္း ၂ ႏွစ္ေန ရပါသည္...။ ပတမ တန္း ေရာက္ေတာ့ အားလုံး က က်မ ထက္ အနည္းဆုံး ၄ - ၅ ႏွစ္ ၾကီးသူေတြ ပါ.....။ က်မ က...ငယ္ငယ္ေလး ထဲက ပုံဆြဲ၀ါသနာ ပါေတာ့..က်မ အနား မွာ အစ္မ အရြယ္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ို႕ အျမဲ ရွိျပီး..က်မ ဆြဲ တဲ့ ပုံေတြ ကို ၾကည့္..က်မ ကို ခ်စ္ၾကပါ သည္...( အားလုံးေတာ့ မဟုတ္ပါ...း)....) အဲဒီထဲ က အစ္မေလး တစ္ေယာက္က ေတာ့ က်မကို အခ်စ္ဆုံး ပါ.... က်မကလဲ ခ်စ္ပါ သည္။ ဒီေတာ့...က်မရဲ႕...ပညာေတြ သူ႕ကို ျပျပီ ေပါ့......ေက်ာင္းသြား ေက်ာင္း ျပန္..က်မကို ေစာင့္မေခၚ လို႕ စိတ္ေကာက္...အိမ္သာ သြားခ်င္ လို႕ အေဖၚ မလိုက္အားေသး ရင္ စိတ္ေကာက္.....က်မနဲ႕ ၾကာၾကာမေနပဲ ..တျခား သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ သြားေဆာ့ေနရင္ စိတ္ေကာက္....နညး္မ်ိဳး စုံ...အေၾကာင္း အရာ မ်ိဳးစုံအတြက္ ...ေကာက္ခဲ့ တာပါ....။ အဲဒီ အစ္မေလး က အလယ္တန္း ေက်ာင္းသူ ဘ၀ မွာ ကြယ္ လြန္သြား ခဲ့ ပါသည္......က်မ ႏွလုံးသား ထဲ မွာ ေတာ့..ေန႕စဥ္ သူနဲ႕ ထိကပ္ ေႏြးေထြး ေနဆဲ ပါ.........။
.........................
က်မ အလယ္တန္း..အထက္တန္းေက်ာင္း သူ ဘ၀ တုန္းကလဲ....ေသးေသးေကြးေကြးရုပ္ဆးိုဆိုး ေကာင္မေလး ကို..သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ိုဳ႕ ၀ိုင္းခ်စ္ခဲ့ ၾကပါ သည္....။ အဲဒီ ထဲ မွာ က်မ သံေယာဇဥ္ အရွိ ဆုံး...က်မကို အလို အလိုက္ ဆုံး ..၂ ေယာက္ ကလဲ ပဲ...က်မ ရင္ထဲ ခု ထိ ရွိေနဆဲ ပါ...၂ ေယာက္လုံး ေယာက်ၤားေလးေတြ ပါ....တစ္ေယာက္ က လြန္ခဲ့ တဲ့ ၂ ႏွစ္ က ကြယ္လြန္ သြား ပါျ႔ပီ....။..တစ္ေယာက္ ကေတာ့....အိမ္ ေထာင္က် ျပီး ..သူ႕မိသား စုေလး နဲ႕..က်မ ငယ္ငယ္က ေနခဲ့ တဲ့ ေနရပ္မွာ ရွိပါေသးသည္..။...ခုခ်ိန္ထိလဲ ..က်မ စိတ္ေကာက္ ရင္ ..သူ ေခ်ာ့ ဘို႕ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုသည္ ကို....က်မ ေသခ်ာ ပါ သည္....။
......................
က်မ ဘ၀မွာ..ခ်စ္သူ မရွိခဲ့ ဖူး ပါ.....။ ထို႕ ေၾကာင့္ ခ်စ္သူ ကို ဘယ္လို စိတ္ေကာက္ ရသလဲ ..က်မ မသိ ဖူး ခဲ့ ပါ....။ အဲ...ရီးစား လိုလို..ဘာလိုလိုမ်ိဳး ေလး ေတာ့ ..၂ ေယာက္ေလာက္ ရွိခဲ့ ဖူး သည္ ထင္ပါသည္...မေသခ်ာ ပါ.....ဒါေပမဲ့...က်မ....သူတို႕ကိုစိတ္ေကာက္ဖူးသလား..မမွတ္မိေတာ့ပါ.....မေကာက္မိခဲ့ေလာက္ တာေတာ့ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိပါသည္...။
အေၾကာင္း တစ္ခု ေၾကာင့္ ကာလ အေတာ္ ၾကာ..အတူ ေနဖူး သူ တစ္ေယာက္ ကို...က်မ စိတ္ေကာက္ ၾကည့္ ရ မလား...စဥ္းစား ခဲ့ ဖူးေပမဲ့...မေကာက္ျဖစ္ခဲ့ ပါ......စိတ္ေကာက္ တယ္ ဆိုတာ...ျပန္ေခ်ာ့မဲ့ သူ ရွိ မွ...ေကာက္လို႕ ရတာမ်ိဳး ကိုး...ေနာ္......။
......................................
ခု အသက္ ေလး လဲ အေတာ္အတန္ ရ ခဲ့....လုပ္ငန္းခြင္ ထဲ လဲ...ကာလ အေတာ္ ၾကာ ေရာက္ေနခဲ့ ေတာ့...စိတ္ေကာက္ တဲ့ အက်င့္ က ေပ်ာက္ သေလာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ ပါ ျပီ...ဒီမွာ..က ငယ္ေပါင္းေတြ မဟုတ္ သလို...ၾကီးေဖၚ လို႕ ေျပာ ရေအာင္ လဲ...ခက္ခဲ သည္ ဆိုေတာ့.....လုပ္ငန္း နဲ႕ ပတ္သက္သူေတြ က..က်မ ကို...ရုပ္ဆိုးေပမဲ့..မ်က္ႏာွထား ခ်ိဳ သူရယ္လို႕...သတ္မွတ္ၾကပါသည္....က်မ စိတ္ေကာက္ စိတ္ဆိုး..ေျခေဆာင့္ တာ..သူ တို႕ မျမင္ဖူး ၾကပါ....စိတ္မဆိုး လို႕ ေတာ့ မဟုတ္ပါ....ေဒါသ ေတြ..မေက်နပ္တာေတြ ကို..ရင္ထဲ မွာ ..သိမ္း ထား တတ္တာ ေနသား အေတာ္ က်ေနခဲ့ ျပီ ..ကိုး........။
........................................
က်မ ဘာ ေျပာ ခ်င္ သလဲ ...ဆိုတာ.. ေလး ေရး ေရး ေလာက္ ေပါက္ ၾကျပီ ထင္ပါ သည္...။
က်မ စိတ္ေကာက္ တာ...က်မ ခ်စ္တဲ့ သူေတြ ကို ပဲ ေကာက္တာပါ.....
ေတာ္ရုံ တန္ ရုံ ခ်စ္ ရုံ ေလး နဲ႕ မေကာက္ပါ......။
က်မ ရင္ ထဲ ...နက္နက္ ရွဳိင္း ရွိဳင္း..မရွိတဲ့ သူ...အေပၚယံ ေလာက္ ပဲ ခင္မင္ေနသူ ေတြ ကေတာ့...က်မရဲ႕ အျပံဳး ခ်ိဳ ခ်ိဳ ေလးေတြ ကို ပဲ အျမဲ ေတြ႕ ခြင့္ ရမွာ ပါ......။
.......................
အကယ္လို႕...က်မ စိတ္ေကာက္မိခဲ့ ရင္ နားလည္ေပးေစလိုပါ သည္......
အဲဒါ...က်မရင္ ထဲ ..နက္နက္ ရွဳိင္းရွိုင္း ေနရာ ယူထား လို႕ ပါ..................
...............................................................................
ခုတစ္ေလာ အေၾကာင္းေလး ေတြ တိုက္ဆိုင္ လို႕ ...ဒီကဗ်ာေလး ..က်မ ေခါင္း ထဲ မၾကာ ခဏ ျပန္ေရာက္ပါ သည္.....။ ေရးခဲ့ တာေတ့ အေတာ္ၾကာပါ ျပီ.......ေရးခဲ့တုန္းက ေတာ့ ၀င္ကစြတ္ေကာင္ ကဗ်ာေလး ပါ... အဲဒီ စကားလုံး က က်မရဲ႕ အစ္ကို က..သူ႕ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္မွာ သူ႕စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ကြန္မန္႕ ကို ျပန္ေျပာဖူး တဲ့ စကား လုံးပါ....တစ္ခ်ိဳ႕ ကဗ်ာေလးေတြ က ၀င္ကစြတ္ေကာင္ေလး ေတြ ပါ...တဲ့....
က်မရဲ႕ ၀င္ကစြတ္ေကာင္ကဗ်ာေလး ေတြထဲ က....ဒီတစ္ပုဒ္ ကို ..အေၾကာင္း တိုက္ ဆိုင္ မွဳေလး ေတြ ရွိလာလို႕ ...တကဲ့ ခံစားခ်က္ အစစ္အမွန္ နဲ႕ ျပန္ တင္ေပးလိုက္ပါ တယ္.......
....ႏြယ္....
ႏြယ္တစ္မွ်င္... တြယ္ငင္ရစ္မိလို႔...
ေျဖဘို႔ကို...ဟန္ျပင္ခ်ိန္မွာ.......
...စူးနစ္စြာ...ရင္မွာ စြဲေနေၾကာင္း....
အံ႔ၾသဘြယ္...ဆင္ျခင္သိခဲ႔ေပါ႔...
စဥ္းစားေတာ႔..ခက္ေနျပီ... ...
.....................
ေႏြ..သဘြယ္...
ေရပင္လယ္ ငံငံေသာက္မိသလို...
ပူေလာင္တယ္...ဒီႏြယ္ၾကိဳးဟာ...
ခ်ည္မိရင္...ရုံးမရျပီမို႕...
ကာမဘုံ.. ေလာကီတြင္းမွာ...
ရွင္းရွင္းသာ...ေနသြားေတာ႔မယ္ကြဲ႔..
ဟစ္ေၾကြးကာ... ေရွာင္လာခဲ႔ေပမဲ႔... ....
ေရစက္ေလလား.... .
..ကံ..နဖူးစာ...
ဇာတ္ဆရာရဲ႔..လွည္႔ကြက္ေလလား... ..
.ေထြမျပား... ေ၀၀ါးစြာ...သုံးသပ္ဆဲ မွာ...
အသဲတစ္ေနရာ...
မသိမသာ...ေနရာယူ ၀င္လာျပီး...
ခိုင္ျမဲစြာ... ေႏွာင္ငင္ဖြဲ႔ေနခဲ႔....
ႏြယ္.....ဆိုတဲ႔...သံေယာဇဥ္..
...................
.. ႏြယ္ .. ဆိုတဲ႔..သံေယာဇဥ္...
ဒီတစ္ပင္... ရင္ကို၀င္လ်င္ျဖင္႔..
လြမ္းကဗ်ာ...ကာရံသြားေတြနဲ႔..
. ႏုႏုနယ္...သံစဥ္မ်ားရယ္က...
မာခဲ႔တယ္...သဲအိမ္ၾကမး္ကို..
ညွင္းႏြဲ႔ေအာင္...ကဗ်ာဆန္ေစခဲ႔...
မျမင္ရရင္..မေနတတ္ေအာင္... ..
....လြမ္းတတ္လို႔လာပါျပီ....
မေတြ႔ရရင္...အေမွ်ာ္ေထာက္လို႔..
....ေဆြးတတ္ပါျပီ.... .
..အမူပို...အခရာနဲ႔..
စိတ္ေကာက္ဘို႔လဲ တတ္ခဲ႔ျပီ...
...သ၀န္တို ျငဴစူလို႔...
ႏြဲ႔ဆိုးဘို႔လဲ တတ္ခဲ႔ျပီ....
လင္းခ်ီ... ေမွာင္ခ်ီ...
ေန႔... ည.... ရက္ ....စက္ရာသီ...
မတန္႔ျပီ ခ်ိန္ရထား..
ရပ္မနား သြား ခဲ႔ သလို...
ရစ္ခ်ည္.. ေႏွာင္ခ်ည္...
တိုးလို႔သာ...ခ်ည္လာခဲ႔...
သံေယာဇဥ္..ဒီႏြယ္ၾကိဳး ကို... ..ျဖတ္ခက္ေနျပီ.....။
Posted by မမသီရိ at 2/05/2009 04:29:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: က်မရဲ႕ရာဇ၀င္
Tuesday, February 03, 2009
ေမာင္မလာပါ ဘူးကြယ္
..မေတြ႕ တစ္ခ်က္ .. အေနခက္တယ္..
တစ္ရက္ဆို ရင္..
အသဲပူကၽြမ္း သိပ္လြမ္း တတ္တာ..
တစ္ေန႕ တစ္ခါ..
မ်က္ႏွာေငြ လ..မျမင္ရရင္...
ေနထိုင္ မရ..မေနတတ္တာ..
ေမာင္ မသိ..
မမွတ္မိသလို...
ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထား...
မသိတာလား ကြယ္....
ေျခာက္ေသြ႕ အက္အက္
လမ္း မထက္ေပၚ....
ျဖတ္လ်က္ေက်ာ္ ေန...
လူေတြ...လူေတြ..
ဒီလူ ေတြ ထဲ....
အသဲလြမ္း ေမွ်ာ္...ပန္းခင္းေပၚ က....
က်မ ရဲ႕ ... ေမာင္...
ေယာင္ ..ေယာင္ မေတြ႕..
ကၽြမ္းေျမ႕ ဒီရင္..
မရႊင္ အႏြမ္းေတြ နဲ႕..
ေမွ်ာ္လြမ္းလို႕ ေနမွာကို..
ေမာင္....ေမ့ ရက္ျပီလား ကြယ္....
နာရီ ဒိုင္ ခြက္...လက္တံ စက္ေတြ..
တစ္ခ်က္ခ်က္ နဲ႕....ႏြမ္း ခဲ့.ခ်ိန္အို....
မ်က္ရည္ ယို သက္..
ႏွဳတ္ဆက္ ထြက္ ခြာ.....
ၾကာ သထက္ ၾကာ......
တိုက္ ခတ္ေနက်
ေလညွင္းေလး လဲ ..ဘယ္ဆီမွာ....
သာေနက် ေနမင္း လဲ..
အုံ႕ ဆိုင္းမွဳ ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္ မွာ....
အရာရာ တိုင္း...
မွိဳင္းညစ္ႏြမ္း ေန....
မွဳံ ေ၀ ေထြ ျပား...
အလြမ္း မ်ား နဲ႕....
အပူရုပ္ ကို..
လူမသိေအာင္...ဟန္ေဆာင္ ေနရင္း...
တိတ္တိတ္ေလး ေမွ်ာ္...
ေမွ်ာ္ေနေပမဲ့.....
ေမာင္.....မလာပါ ဘူး ကြယ္........။
Posted by မမသီရိ at 2/03/2009 07:15:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ေရးျပီးသမွ်
►  2016 (7)
►  July (2)
►  June (4)
►  2015 (10)
►  December (2)
►  November (1)
►  September (3)
►  April (1)
►  March (2)
►  January (1)
►  2014 (22)
►  November (2)
►  August (3)
►  July (4)
►  June (1)
►  April (1)
►  March (2)
►  February (5)
►  January (4)
►  2013 (31)
►  December (3)
►  November (6)
►  October (1)
►  August (1)
►  July (6)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (1)
►  February (2)
►  January (2)
►  2012 (34)
►  December (5)
►  November (4)
►  October (2)
►  September (1)
►  June (3)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (3)
►  January (4)
►  2011 (64)
►  December (2)
►  November (5)
►  October (7)
►  September (9)
►  August (7)
►  July (6)
►  June (5)
►  April (5)
►  March (2)
►  February (3)
►  January (6)
►  2010 (48)
►  December (5)
►  November (3)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (6)
►  July (4)
►  June (3)
►  April (5)
►  March (6)
►  February (3)
▼  2009 (121)
►  December (4)
►  November (10)
►  October (10)
►  September (8)
►  August (14)
►  July (17)
►  June (14)
►  April (6)
►  March (9)
▼  February (7)
ယုံၾကည္ခ်က္
ရြာထဲက အျပန္......
ခ်စ္လြန္းၾကင္
မူးယစ္ေစေသာ အရာမ်ား
အခ်ိန္တိုင္းမွာ...
စိတ္ေကာက္တတ္သူ နဲ႕...အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္မ်ား..
ေမာင္မလာပါ ဘူးကြယ္
►  January (15)
►  2008 (17)
►  December (1)
►  November (5)
►  October (4)
►  September (7)
မွတ္ခ်က္မ်ား
ေျပာခ်င္ရာေျပာခဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြ
၀တၳဳတို (2)
c-box ထဲမွ စကားမ်ား (2)
Tag ျခင္းခံရေလေသာေၾကာင့္ (6)
ကေလး ကဗ်ာ (2)
က်မတို႕ ေမာင္ႏွမ (3)
က်မရဲ႕ရာဇ၀င္ (8)
ခ်စ္သူမ်ားအတြက္ ခ်စ္တဲ့စာ (7)
ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္း (15)
တဂုိး၏ အခ်စ္စာစုမ်ား (1)
ဓါတ္ပုံမ်ား (1)
ပုံျပင္၊ ကေလးစာေပ၊ ဓါတ္ပုံမ်ား (1)
ဘာသာျပန္ကဗ်ာ (1)
မိတ္ဆက္စကား (1)
ျမန္မာ့ေက်းလက္ကဗ်ာ (1)
ရင္ကိုမွန္ေသာ ကဗ်ာမ်ား (2)
ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း (32)
ေခၚသြားခ်င္တဲ့ ေနရာေတြ (1)
ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ (14)
ႏွစ္သက္မိေသာသီခ်င္းမ်ား (10)
အလုပ္လုပ္တဲ႔ သာမန္အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ပါ၊ ကေလးေတြကိုခ်စ္တတ္တယ္။ သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြၾကိဳက္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကဗ်ာေလးေတြေရးျပီးသိမ္းထားတတ္တယ္။ အလွျပင္ရတာၾကိဳက္တယ္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းျဖစ္ရတာၾကိဳက္တယ္။ ခရီးသြားစာေပ၊ႏိုင္ငံေရးဆန္တဲ႕စာေပနဲ႔ ထင္ရွားတဲ႔ေခါင္းေဆါင္ေတြရဲ႔ အေၾကာင္းေတြ စိတ္၀င္စားတယ္၊ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ စိတ္တူကိုယ္တူေတြနဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္တဲ႔အခါ အတင္း ေျပာတတ္တယ္။
View my complete profile
Picture Window template. Powered by Blogger.