en en en en en my en ceb en en en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ja en en my en en ceb my my my my my en ja ja en my my my my my my my my my en ja en en my en my my my en my my my my my my en en en ja en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en gl eo pl en id en ja en en my en my my my my my my my my ja en en my en my my my my my my ja en en my en my en my my my my ja en en my en my my my my my my en ja en en my en my my my my my my my my my my my my my my my en ja en en my en my my my my my my my my ja en en my en en my my my my my my my my en ja en en my en my my my my my my my my de my my my my my my de my en my ja en en my fr en en en en en en en en en en en en en fr en it en en en en en en it en en it en en it en en en en my eu my my my my my my my en my es it en pt it my it my my it ja it my my it my my it en my it en en it it my it ja my it my my it ja my it my my it my my it en my pt en fi pt my my pt it my pt fr en pt my my pt nl my ru my my my my en en my en my my my my en my en en en en en en en en en en en en en en
An Asian Tour Operator: ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
skip to main | skip to sidebar
Showing posts with label ျမန္မာပို႕စ္ Tourim. Show all posts
ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ ၊ျပင္ဆင္ထိမ္းသိမ္း ျခင္းအား အဆုံးအရွုံးနည္းနည္း၊ ဧည့္သည္မ်ား အဆင္မေျပမွု႔ နည္းႏိုင္သမွ်နည္း ေအာင္ စီမံခံ့ခြဲျခင္း (၀ါ) ဟိုတယ္ ရီနိုေဗးရွင္း အား စီမံခံ့ခြဲျခင္း
ေယဘုယ် အားျဖင့္ ဟိုတယ္ အားလုံး ငါးႏွစ္မွ ခုႏွစ္ ႏွစ္ အတြင္း အေထြေထြ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္း ျခင္း အား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္း အားျဖင့္ အေဆာက္အဦ၊ အတြင္း အျပင္ ပရိေဘာဂ အစရွိသမွ် ဟိုတယ္တစ္လုံး ဧ။္ သြင္ျပင္လကၡဏာ မ်ား အၿမဲတေစ သစ္လြင္ေတာက္ပေနေစၿပီး၊ မူလအေျခအေနမ်ား အားမပ်က္မယြင္းေစရန္ ထိမ္းသိမ္းထားႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။  အကယ္၍ႏိုင္ငံတကာ ဟိုတယ္ အုပ္စု (Starwood, Marriott, Hilton, Sheraton, Shangri La စသည္) အမည္ ခံ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ (franchise) ဟိုတယ္ တစ္လုံးျဖစ္ ပါကလည္း အၿမဲျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းေနျခင္းအာ းျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ဟိုတယ္ အုပ္စု ဧ။္ စံခ်ိန္ စံႏွုန္း မ်ား အတိုင္း ဆက္လက္ တည္ရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲကာလ အတြင္း ေအာက္ေျခမွ စ၍ ဟိုတယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ စီမံခန္႔ခြဲ သူ မ်ား (management) ဧ။္ အရည္အခ်င္းျပည့္ မွု႔၊ စီမံခန႔္ ခြဲမွု႔ ကၽြမ္းက်င္ျခင္း၊ ပါးရည္နပ္ရွိ ၿပီး လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိျခင္း တို႔ အေပၚ မူုတည္  ၍ တည္းခုိသူ ဧည္သည္မ်ား စိတ္ခ်မ္းသာ ေက်နပ္မွု႔ ရွိျခင္း၊ အဆင္မေျပ မွု႔ မ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိသည္။ ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲ ကာလ အတြင္း အခန္း လ်ာထားမွူ႔မ်ား စီမံခန္႔ခြဲ ျခင္း (room inventory and allotment management) မ်ားျပဳလုပ္ရာ တြင္ ဧည့္သည္ အမ်ား၀င္ထြက္သြားလာ ရာ ေလာ္ဘီ (lobby) အခန္းေကာ္ရစ္ဒါ စသည္ တို႔ အေပၚ တြက္ခ်က္ ၿပီး အဆင္မေျပမွု နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ စဥ္းစားတတ္ရန္လိုသည္။
သတိျပဳရမည့္ အခ်က္မွာ ဧည့္သည္မ်ား သည္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း မ်ားႏွင့္ ျငမ္းဆင္ထားျခင္း၊ ေဆးသုတ္ ျခင္း မ်ားအား လာေရာက္ၾကည့္ရွု႔ ရန္၊ တူရုိက္သံ၊ လႊျဖတ္သံ   ေရႊေပၚထိုးသံမ်ား လာေရာက္နားေထာင္ရန္ အတြက္ မိမိတို႔ ဟိုတယ္ မွာ တည္းခိုေနျခင္း မဟုတ္ ဟူသည့္ အခ်က္ကို နားလည္ရန္ပင္ျဖစ္သည္။
ဟိုတယ္ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲသူမ်ား အေနျဖင့္ ဘက္ေပါင္းစုံ မွ ေထာင့္ေစ့ ေအာင္ စဥ္းစား ျပင္ဆင္ၿပီး ဟိုတယ္ဧ။္ ပုံရိပ္၊ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ဧည့္သည္မ်ား အတြက္  (အျမင္၊ အၾကား၊ ကိုယ္ခႏၶာ) ထိခိုက္မွု႔ အနည္းဆုံး ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အေရးႀကီးသည္။ ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲ ကာလ အတြင္း အာက္ဆုံး အေျခခံ မွစ၍ အထိအခိုက္အနည္းဆုံး (Painless as Possible) ျဖစ္ေစရန္ အၿမဲေရွ့ ရွု ရမည္ျဖစ္ၿပီး ေအာက္ပါ အခ်က္မ်ား ကို အထူး ဂရုျပဳ လိုက္နာရန္ လိုအပ္သည္။
၁။ အကယ္၍ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ဟိုတယ္ ျဖစ္ပါက အဆိုပါ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ ဟိုတယ္ အုပ္စုမ်ားဧ။္ စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ား၊ အရည္အခ်င္း သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား အားျပန္လည္ ေလ့လာဆန္းစစ္ရန္ လိုအပ္သည္။
(ဥပမာ။          ။ Shangri La ဟိုတယ္ တစ္လုံးဧ။္ ထူျခား သည့္ အရည္အျခင္းမွာ ကမာၻေပၚရွိ Shangri La ဟိုတယ္မ်ား အားလုံး တူညီေသာ ခံစားမွု႔ ကိုေပးသည္။ ပထမ ဆုံးအႀကိမ္ေရာက္ဖူးသည့္ ဧည့္သည္ ျဖစ္သည့္တိုင္ တျခား ေနရာမွ Shangri La ဟိုတယ္ တစ္ခုခု တြင္တည္းခိုဖူးပါက ဤဟို တယ္သို႔ ေရာက္ဖူးေနသကဲ့သို႔ ခံစားေစျခင္းျဖစ္သည္။)
၂။ ဟိုတယ္ဧ။္ ၀န္ေဆာင္မွု႔ ႏွင့္ အေထြေထြ အရည္အေသြး ျမင့္တင္သည့္ (upgrading renovation) ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္မွု႔ မ်ိဳး လုပ္ျခင္း၊ ေခတ္မီ အသုံးအေဆာင္မ်ား နည္းပညာမ်ား ထည့္သြင္းလိုျခင္းမ်ား (internet access, bandwidth စသည္)  ရွိပါက ဧည့္သည္မ်ား ဧ။္ အျမင္၊ သေဘာထား၊ အႀကံဥာဏ္မ်ား ေကာက္ယူၿပီး စနစ္တက် မွတ္တမ္းျပဳစုကာ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည္။
၃။ အကယ္၍ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ဟိုတယ္ျဖစ္ပါက ေဆာင္ရြက္မည့္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းျခင္းလုပ္ငန္း ပေရာဂ်က္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အေသးစိပ္ သက္ဆိုင္ရာဟိုတယ္ ကုမၸဏီကို တင္ျပၿပီး ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံရန္ လိုသည္။
၄။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းမ်ား မ်ားမၾကာမီအတြင္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ဖူးသည့္ ဟိုတယ္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာမ်ား မ်ားႏွင့္ စကား ေျပာဆို အႀကံဥာဏ္ယူျခင္း ျပဳလုပ္ ၍ ၄င္းတို႔ ဧ။္ အေတြ႔ အႀကံဳ၊ အခက္အခဲ ႏွင့္ ျပႆနာမ်ား ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းခဲ့ပုံမ်ား၊ အမွားမ်ား အား တန္ဖိုးထား အတုယူ ကာ မိမိတို႔ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ပေရာဂ်က္အား အမွား နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမည္္။
၅။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ဧ။္ အတိမ္အနက္၊ အက်ဥ္း အက်ယ္ အေပၚ မူတည္ ၍ ရီႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္စဥ္ ဟိုတယ္တစ္ခု လုံး ပိတ္ထား မည္ သို႔မဟုတ္ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းသာ ဖြင့္လွစ္ၿပီး ဧည့္သည္ မ်ား လက္ခံ ၀န္ေဆာင္ မွု႔ ေပးမည္ ဆိုသည္ ကို အေလးအနက္ စဥ္းစား ဆုံးျဖတ္ ရမည္။
၆။ ဧည့္သည္ မ်ား အဆင္မေျပမွ႕ ႏွင့္ ဟိုတယ္ဧ။္၀င္ေငြ ထိခိုက္မွု႔ အနည္းဆုံးျဖစ္ေစရန္ အတြက္  ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ဧ။္ အတိမ္အနက္၊ အက်ဥ္း အက်ယ္ အေပၚ မူတည္ ကာ မည္မွ် ၾကာႏိုင္မည္ ကိုတြက္ခ်က္ ၿပီး ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ဧ။္ မည္သည့္ ကာလ အတြင္း ေဆာင္ရြက္ရမည္ ကို စဥ္းစား ေဆာင္ရြက္ရမည္။
၇။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ အလားတူ လုပ္ငန္းမ်ိဳးမ်ား  ၌ အေတြ႔အႀကံဳ ေကာင္းမ်ားရွိသူ၊ နာမည္ေကာင္း ရွိသူ ကန္ထရိုက္တာ အားရွာေဖြ ၍  အလုပ္အပ္ ေဆာင္ရြက္ေစရမည္။ အဆိုပါ ကန္ထရိုက္တာသည္ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္စဥ္ အတြင္း သိုသိုသိပ္သိပ္ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ရန္၊ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သန္႔သန္႔ ရွင္းရွင္း ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ သြားရန္ နားလည္သူျဖစ္ရမည္။
၈။ ထိုသို႔ ကန္ထရိုက္တာ မ်ိဳးရရွိရန္ စုံစမ္းရွာေဖြရာတြင္ ဟိုတယ္ လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ က ၄င္းကန္ထရိုက္ ျပဳျပင္ ေဆာင္ရြက္မွု႔မ်ား လတ္တေလာ လုပ္သြားခဲ့ သည့္ ဟိုတယ္ မ်ားအား လူကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္ ကာ အဆိုပါ ကန္ထရိုက္ဧ။္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပုံ၊ လုပ္ငန္းမ်ား လ်ာထားခ်က္ အတြင္း အခ်ိန္မွီ ၿပီးစီး မွု႔ ရွိမရွိ ဆိုသည္ကို ဂရုျပဳေလ့လာရန္လိုအပ္သည္။
၉။  ဟိုတယ္ရိုႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္ရန္ ဗိသုကာ ပညာရွင္၊ အေဆာက္အဦ အတြင္း ဒီဇိုင္းမ်ား ျပဳလုပ္သူ ပညာရွင္မ်ား၊ အ၀ယ္ေတာ္ စသည္တို႔ အေၾကာင္းကို သိရွိရန္လုိအပ္သည္။
၁၀။ ကန္ထရိုက္တာ ႏွင့္ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ကာ ရီႏိုေဗးရွင္းကာလ အတြင္း မူလ အခန္း စာရင္း (room inventory) မွ အခန္းမည္မွ် ဖယ္ထုတ္ ရမည္၊ အခ်ိန္ကာလ မည္မွ် ၾကာသည္အထိ ဤ အခန္းမ်ား ဖယ္ထုတ္ ထားရမည္၊ လူအမ်ား သြားလာရာ ဧည့္ခန္းေဆာင္ (lobby)၊ ေရကူးကန္၊ စားေသာက္ခန္းမ စသည္ ေနရမ်ား အား ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားႏွင့္ မည္မွ် ထိေတြ႔ ပတ္သက္မည္ ကို ႀကိဳတင္စဥ္းစား ျပင္ဆင္ရမည္။
၁၁။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း စတင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳမွီ ဟိုတယ္၏ အဓိကစီးပြားဖက္မ်ား ျဖစ္သူ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီမ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ႏွင့္ ကာလရွည္ တည္းခိုသူ ဧည့္သည္မ်ား၊ ဟိုတယ္အတြင္း လက္ရွိတည္းခိုေနသူ ဧည့္သည္မ်ား အပါအ၀င္ ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သူ အားလုံးအား အေသးစိပ္ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားရမည္။
၁၂။ ဘဏၰာေငြ ေၾကးဆိုင္ရာ ရီပို႔ ျပင္ဆင္၍ (room, food & beverages and meeting & function room) မ်ားမွ အလားအလာရွိ ၀င္ေငြ ထိခိုက္နစ္နာ ဆုံးရွုံးမွု႔ အားတြက္ခ်က္ ကာ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းရွင္ ႏွင့္ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ကုမၸဏီ တို႔အား တင္ျပရမည္။ အဆိုပါ ရီပို႔ သည္ အနာဂါတ္ ဘဏၰာေရး အေျခအေနသုံးသပ္ရာတြင္ အသုံးျပဳႏိုင္ မည္။
၁၃။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ေဆာင္မွု႔ လုံး၀ ၿပီးစီးသြားသည္ ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ သတင္းမီဒီယာ အသီးသီး ႏွင့္ စီးပြားဖက္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီမ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆိုင္ရာ အစိုးရဌာန ႏွင့္ တည္းခိုးသူ ဧည့္သည္မ်ား အား ဖိတ္ေခၚ၍ ွရွင္းလင္း တင္ျပရမည္။ (ဥပမာ။        ။ Agent Appreciation Night, Reborn စသည္ျဖင့္ အမည္ တမ်ိဳးမ်ိဳးတပ္ ကာ အေကၽြးအေမြးျဖင့္ တည္ခင္း ဧည့္ခံ ကာ ၿပီးစီးသြားသည့္ ရီႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္သည့္ အခန္း၊ ေနရာ စသည္ တို႔ ကို လက္ေတြ႔ လိုက္လံရွင္းလင္း ျပသ ရန္ျဖစ္သည္။)
၁၄။ ရီႏိုေဗးရွင္းျပဳလုပ္ရင္း ဟိုတယ္၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေဆာင္ရြက္သည္မွာ ခက္ခဲပါသည္။ သို႕ရာတြင္ အဆိုပါ အခန္းက႑ သည္ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ အတြက္ မရွိမျဖစ္ ေရွာင္လြဲမရႏိုင္သည့္ အေျခအေနတစ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါသည္။  စနစ္တက်ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ စည္းကမ္းမ်ား အား စနစ္တက် လုိက္နာျခင္း အားျဖင့္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ သစ္လြင္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေသာ ရီႏိုေဗးရွင္း သည္ တည္းခိုသူ ဧည့္သည္မ်ား စိတ္ခ်မ္းေျမ့စြာ တည္းခိုေနရင္း ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
မွတ္ခ်က္။                      ။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအတြင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ၊ လက္ရွိလုပ္ဆဲျဖစ ္ေသာ၊ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗး ရွင္းမ်ား ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ျပႆနာႀကီးငယ္ မ်ားစြာ ကုိယ္ေတြ႔ႀကံဳဘူ းသူ တိုးေအာ္ပေရတာ တစ္ဦးအေနျဖင့္ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခု ဟု ထင္ျမင္ယူဆပါသျဖ င့္ Mark C. Lynn ေရးေသာ Managing A Hotel Renovation To Minimize Guest Inconvenience And Loss Of Revenue ကို ဆီေလ်ာ္သလို ဘာသာ ျပန္ပါသည္။
Labels: Myanmar, Tourism, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
မထင္မွတ္ပဲ၊ ႀကိဳတင္စီစဥ္ တာေတြ မလုပ္ပါပဲ ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching) ေပၚက ခ်ရပ္စ္ဂူ ကိုေလ့လာျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္ ကမ္းရိုးတမ္း က Cherating Beach ကို ပိတ္ရက္ရွည္ ရတုန္း မိသားစုနဲ႔ သြားခဲ့ ရာမွ အျပန္ နာမည္ေက်ာ္ Kuantan ၿမိဳ႕ ကို၀င္၊ အဲဒီကေနမွ ကီလို သုံးဆယ္ ေလာက္ထပ္ေမာင္း ၿပီး ဆီအုန္းၿခံ ေတြရဲ႕ အလယ္ က ဇြဲကပင္ေတာင္ ႀကီးလို ထီးထီး ႀကီးရွိေနသည့္ ပန္ခ်င္း ေတာင္ကိုေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ရပ္စ္ဂူ (Gua Charas) ကေတာ့ ပန္ခ်င္းေတာင္ ရဲ႕ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ ေလးပုံ တစ္ပုံေလာက္အလို ေလာက္ မွာရွိတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ပန္ခ်င္းေတာင္ ဟာ က်ေနာ့္ အထင္ ေပ ၂၀၀၀ နီးပါး ေလာက္ ျမင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ Tourism Malaysia ရဲ႕   information plate မွာေရးထားတာ ေတာ့ မီတာ ၁၀၀၀ ပါတဲ့။ ေပ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ျမင့္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ ေတာင္ က ပန္ခ်င္းေတာင္ ျဖစ္ၿပီး ဂူနာမည္ က်မွ ဘာေၾကာင့္ ခ်ရပ္စ္ဂူ ျဖစ္ေနရတာ လဲ ဆိုတာကလဲ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေျဖရွာ မေတြ႔ ပါဘူးလို႔ လဲ ဆိုပါတယ္။ ထုံးေက်ာက္ ေတာင္ ႀကီး နဲ႔ ဂူ ဟာအနည္းဆုံး ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္ သက္တမ္းရွိၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။
Caving (Spelunking)  သမားေတြ အတြက္ေတာ့ Gua Charas ဟာ Adventure Cave နဲ႔ Show Cave အမ်ိဳးအစား ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ အျပဂူ (Show Cave) အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္။  အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂူအတြင္းပိုင္း က်ယ္ျပန္႔ ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္၀င္သြားလို႔ ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳး အစား ေတြကို Show Cave လို႔ ေခၚၿပီး ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးေတြ ဓါတ္မီးေတြ စတဲ့ (Caving Gear) နဲ႔၀င္ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳးအစား ေတြကိုေတာ့ Adventure Cave လို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂူေတြ ထဲကို ၀င္ၾကည့္ ရင္ စိတ္၀င္စား စရာ၊ ေလ့လာစရာ ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အနည္းဆုံး ဘူမိေဗဒ၊ ဂူအတြင္းထဲ က အင္းဆက္ပိုးမႊားေတြ၊ ဖားျပဳပ္၊ ေျမြ၊ လင္းႏို႔၊ အပင္ အမ်ိဳးအစားေတြ အျပင္ ကမာၻဦးလူသား ေတြ ေနထိုင္ခဲ့ တဲ့ ဂူေတြမွာ ဆိုရင္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီေတြ ကိုၾကည့္ ၿပီး ဘယ္လို ေနထိုင္ ခဲ့တယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာက္လက္နက္ ေတြ ကိုသုံး စြဲ ခဲ့တယ္ စသည္ျဖင့္ သမိုင္းမတင္ မွီက အေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Caving အေၾကာင္း ကို ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။
ပန္ခ်င္းေတာင္ ေျခ ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကားေတြ အျပင္ တိုးရစ္ ေတြ အျပည့္နဲ႔ Tour Bus တစ္စီး ရပ္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ေတြကို ျပသရာ နာမည္ႀကီး Point of Tourist Attraction မဟုတ္ေသာ္ လည္း ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ အတူ တိုးရစ္ေတြ ပါလာေရာက္ ေလ့လာ ၾကတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ကာပါကင္ ခ ၂ ရင္းဂစ္ ေပးၿပီး အေပၚကို တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဂူကို ရုပ္တရက္မေတြ႔ ရလို႔ စိတ္ပ်က္ သလိုေတာင္ ျဖစ္သြားပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂူကို ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳး က ေနာက္ထပ္ ၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ထပ္ေတာင္းၿပီး ေတာင္ေပၚကိုတက္တဲ့ သံေလွကားရွိရာ ကို လမ္းညႊန္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ခ်ရပ္စ္ဂူ ဟာ ေတာင္ႀကီးေတာင္ ေပၚက ဂူလိုမ်ိဳး ေတာင္ ထိပ္နားမွာ ျဖစ္ေပၚေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂူရွိရာ ေတာင္ေပၚ ကိုတက္ ေတာ့ တရုတ္ဘုံေက်ာင္း ေတြမွာ ေတြရတတ္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳး တြ႔ ရၿပီး တံေဆာင္းလို ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦ ႏွစ္လုံး ေတြ႕႕ ရပါတယ္။ အထဲမွာ မယာယန ဆင္းတုေတာ္ေတြ အမ်ားစု လိုမ်ိဳး စ်ာန မုျဒာ ဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။ တခ်ိန္က တရုတ္ဗုဒၶဘာသာ ေတြႀကီး စိုးခဲ့ ဟန္တူေပမယ့္ ယခု အခ်ိန္မွာေတာ့ အႏၵိယ တမီလ္ လူမ်ိဳးေတြ ကိုပဲ ေစာင့္ေရွာက္ေနတာ ေတြရပါတယ္။
ဆင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္ ၏ ဆည္းကပ္မွု႔ ကိုခံယူေန ပုံရုပ္ပြားေတာ္ တစ္ဆူ
၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ေပး ၿပီး မတ္ေစာက္လွတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္မွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ သံေလွကား ႏွစ္ဆင့္ ကို တက္ၿပီး ေက်ာက္သား ေလွကား အတိုင္း အနည္းငယ္ ထပ္တက္တာနဲ႔ ဂူ၀ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂူအ၀င္၀မွာ ကတည္း Caving လုပ္ရင္ခံစားရေလ့ရွိတဲ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ စိုစြတ္စြတ္ အထိအေတြ႔၊ ေအာက္သက္သက္ အနံ႔၊ လင္းႏို႔ ေတြ အုပ္စုလိုက္ လွဳပ္ရွားသံ ေတြ ကို စတင္ခံစား ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဂူ အ၀က ေန အတြင္းပိုင္း ကို ဆက္သြယ္ ထားတဲ့ မီးလိုင္း ေတြ ရွိၿပီး ေလွ်ာက္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ သြယ္တန္း ထြန္းညွိထား ေပမယ့္ ဂူထဲ မွာ ေမွာင္မည္း ေနၿပီး ထြန္းထားတဲ့ မီးေရာင္ ေတြက လဲ အေရာင္ ေတြ ျပန္႔ ၿပီး အရာ၀တၳဳ ေတြကိုသဲသဲကြဲ ကြဲ ျမင္ရ ေလာက္ေအာင္ လင္းမေနပါဘူး။ ဂူအ၀ ကေန အနည္းငယ္ ဆင္းသြား လိုက္တာနဲ႔ အႏၵိယ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ ေက်ာက္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေျမြ ဆိုၿပီး လာလည္သူ အိႏၵိယအဖြဲ႔ ေတြကို တမီလ္လို ရွင္းျပေနပါတယ္။ စပ္စုခ်င္ေပမယ့္ တေယာက္တေပါက္ေမးေနတဲ့ တမီလ္ေတြ ၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ကိုယ့္အတြက္ အလွည့္ ေရာက္မလာနိုင္ဘူး ဆိုတာ သိရလို႔ ေရွ႕ ကို ပဲဆက္ သြားၾကည့္ ရမွာ ေက်ာက္ျဖစ္သြားတဲ့ ငါး ဆိုၿပီး သံဇကာ ကာထားၿပီး အလွဴခံ ေနတဲ့ အိႏၵယ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ သူရွင္းျပတဲ့ ေက်ာက္ငါး အေၾကာင္းထက္ ခ်ပါတီ ကို ဒလိမ့္တုံး နဲ႔ လွိမ့္ေနသလို တမီလ္သံ ၉၉ ရာခိုင္ႏွုံး နဲ႔ မေလးစကား ကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ လို႔ အျမန္စကား ျဖတ္ၿပီး ေျပးရပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေနာက္မွာ ဆင္နဲ႔ ေမ်ာက္က ဖူးေျမာ္ေနပုံ ထိုင္ရက္ ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ ကို ေတြ႔ ရၿပီး နံရံ အျမင့္ပိုင္းေတြမွာ တရုတ္၊ မေလး၊ တမီလ္၊ ဟင္ဒီ ဘာသာေတြနဲ႔ အျပင္ ထိုင္းလို စာေတြ ေရးထား တာေတြရေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းအရာ၊ ဘာအဓိပၸါယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ နားမလည္လို႔ မသိခဲ့ရပါဘူး။ ဂူအတြင္းပိုင္း အလည္ေလာက္မွာ သွ်ီ၀လဂၤ (Shiva Lingam) နဲ႔ ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ တစ္ခု ကို စတီး ပိုက္ေတြ ေၾကြျပား ေတြနဲ႔ အခိုင္အမာ ေဆာက္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္း ကိုေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ ပုဏၰား တစ္ေယာက္ ကိုလဲ ဘုရားဖူးေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းတခါခါ လည္တရမ္းရမ္း လုပ္ေနတာ လွမ္းေတြ႔ ရပါတယ္။ ဂူ အတြင္းဖက္ဆုံး အပိုင္း ကို လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ နဲ႔ ျပထား ၿပီး ေလ်ာင္း ေတာမူဘုရား တစ္ဆူကို ခပ္မွိန္မွိန္ အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။
ေလ်ာင္းေတာ္မူ (လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ Sleeping Buddha လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အမွန္က Reclining Buddha ျဖစ္သင့္တာပါ)။
ဘုရားဖူး ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့ ရွိပုံ မေပၚေပမယ့္ ဂူအတြင္းထဲ က ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေတြ ရဲ႕ ပန္းတေမာ့ လက္ရာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ညံ့ တယ္လို႔ ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ရင္ ေတာ့ ျငင္းမယ့္ သူရွိမယ္ မထင္ဘူး။ ထုံးေက်ာက္ ဂူ ေတြမွာ ေတြ႔ ရေလ႔ ရွိတဲ့ ေက်ာက္ စက္ပန္းဆြဲ၊ေက်ာက္ စက္မိုးေမွ်ာ္၊ ေက်ာက္စက္ တိုင္ စတာ ေတြကို ေနရာ အႏွံ လိုလို ေတြ႔ ရပါတယ္။ သဘာ၀ရဲ႕ လွပဆန္း က်ယ္မွဳ႔ ကို အေကာင္းစား ကင္မရာ ေတြနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ ရိုက္ကူး ေနတာ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ လဲ အားက်မခံ ပုံ အနည္းငယ္ ရိုက္လာခဲ့ ေပမယ့္ ဘာပုံ မွန္း သဲသဲ ကြဲကဲြ မေပၚေအာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ စိတ္မေကာင္း စြာပဲ ဖ်က္ ျပစ္လိုက္ရပါတယ္။
ဂူမႀကီး ရဲ႕ အျပင္ကို ထြက္လာၿပီး ၿခံဳႏြယ္ေတြနဲ႔ ပိတ္ေနတဲ့ လူသြားလမ္း ေလးအတိုင္း ထပ္တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဒုတိယ ဆင့္ ဂူ ကိုထပ္ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဂူ ကေတာ့ ပန္ခ်င္း ေတာင္ရဲ႕ ထိပ္ပိုင္း မွာပါ။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း ကို တိုးလွ်ိဳ ေပါက္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ အလင္းေရာင္ ေကာင္းစြာ ရရွိၿပီး အတြင္းပိုင္း ကို ရွင္းရွင္းလင္း လင္း ျမင္ရပါတယ္။ ေလေကာင္းေလသန္႔ ရတဲ့ အျပင္ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရွုခင္း ကလဲ အေမာေျပေစပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က သစ္ပင္ၿခံဳႏြယ္ ေတြထူထပ္စြာ ျဖစ္ေပၚ ေနတဲ့ အပိုင္း က ငွက္ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံ ကို မၾကာခဏ ၾကားရလို႔ သြားၾကည့္ ရမွာ ဆင္ေျခေလွ်ာ က အရမ္း မတ္ေဆာက္လြန္း ၿပီး လူသြား လို႔ ရတဲ့ လမ္း မေပါက္တာ ေၾကာင့္ ဆက္မသြား ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အထင္ ေတာ့ မေလးေဒသခံ ရစ္ငွက္ တစ္မ်ိဳး (Malayan Greater Argus) ျဖစ္လိမ့္ မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္ ကို မေတြ႔ ခဲ့ ရလို႔ အတိအက် ေတာ့ မေျပာ ႏိုင္ေပဘူး။
ေတာင္ထိပ္မွာ ဟိုး အေ၀းက စီစီရီရီ ျမင္ေနရတဲ့ ဆီအုန္းပင္ေတြ ကိုလွမ္းေငး ၿပီး စီးကရက္ တစ္လိပ္နဲ႔ ခဏ အနားယူ ပါတယ္။ ေတာင္ေအာက္ ကို ျပန္ဆင္းၿပီးကြာလာ လမ္ပူ ကိုဦးတည္ ကာ ျပန္လာခဲ့ ၿပီး အေရွ႕ ဘက္ ကမ္းရိုးတန္း ခရီးစဥ္ ကို အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္။                  ။
Information Plaque by Tourism Malaysia
Labels: Archaeology, Destination, Malaysia, Travel Experience, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim, အမွတ္တရ
ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ၀န္ႀကီး ဘယ္သူျဖစ္သင့္လဲ
ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဟုိတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၀န္ႀကီး ေနရာလတ္တစ္ေလာ တြင္လစ္လပ္ ေနသျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း နယ္ပါယ္က ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဟုိတယ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား အျပင္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား၊ စိတ္၀င္စားသူမ်ား ၏ ဆႏၵသေဘာထား အား ေဖာ္ထုတ္ၾကည့္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ စိတ္၀င္စားစရာ ရလဒ္မ်ား ရလ်က္ရွိပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ထင္ျမင္ခ်က္ မဲေပးသူ အေရအတြက္ နည္းေနေသးသည့္အတြက္ အမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထား ဟုယူဆရန္ခက္ခဲပါသည္။
တျခား ပညာရွင္မ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း နယ္ပါယ္ ကမဟုတ္ေသာ္လည္း စိတ္၀င္စား သူမ်ား လည္း ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးႏိုင္ရန္အတြက္ က်ေနာ္၏ ဘေလာက္တြင္ တင္ျပ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လက္ရွိ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိသူ မ်ား၏ အေတြ႔ အႀကံဳ၊ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အေပၚစိတ္၀င္စားမွု႔၊ အေျမာ္အျမင္ရွိမွု႔၊ အစရွိသည့္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ အခ်က္မ်ား အား အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ျပဳစုတင္ျပႏိုင္ျခင္း မရွိသည္ကို ၀န္ခံပါသည္။
Vote for the one you wish to be Tourism Minister
ဦးေအးျမင့္ၾကဴ (လက္ရွိ ဒုဝန္ႀကီး အားကစားဝန္ႀကီးဌာန၊ )
ဦးေဌးေအာင္ (လက္ရွိ ဒုဝန္ႀကီး ဟိုတယ္ႏွင့္ခရီးသြားလုပ္ငန္းဝန္ ႀကီးဌာန၊ )
တျခားဆႏၵျပဳလိုသူရွိပါကေအာက္တြ င္ေရးပါ။ (အရပ္သားလုပ္ငန္းရွင္၊ သို႔မွဟုတ္ မိမိႏွစ္သက္ရာ ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မည္ဟုထင္သူ)
If you have trouble viewing or submitting this form, you can fill it out online:
https://docs.google.com/ spreadsheet/viewform? fromEmail=true&formkey= dF9TY25tV3VXNDBiaVRiTnlXYnhneU E6MQ
Powered by Google Docs Report Abuse - Terms of Service - Additional Terms
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 8/30/2012 12:32:00 PM 1 comments
Labels: Myanmar, Tourism, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Thursday, March 29, 2012
ဂ်ာကာတာ ခဏေလးမ်ား
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရွာ့ပင္ထြက္လို႕ေကာင္းတဲ့ေနရာ၊ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး အစားအေသာက္ ေတြရ ႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕၊ ယဥ္ေက်းမွဳ႕အေမြအႏွစ္ ေတြနဲ႔သမိုင္း၀င္ အထိမ္းအမွတ္ေတြ စုစည္းရာ ဌာန၊ ပူေႏြးစုိစြတ္ တဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္ နဲ႔ ၾကပ္ညပ္ေနတဲ့ လမ္းမ က်ယ္ႀကီးေတြရဲ႕ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ပိတ္ဆုိ႔ ေနတာေတြကို စိတ္ရွည္သည္းခံ ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွရဲ႕ အႀကီးဆုံး ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကိုတစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုံး လည္သင့္ တဲ့ ေနရာ လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဘာလီကၽြန္း မွာအလုပ္တာ၀န္ နဲ႕ ေနထိုင္စဥ္ အတြင္း ဂ်ာကာတာ ကို အလုပ္ကိစၥ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာက္တဲ့ အေခါက္တိုင္း ၂၄ နာရီထက္ ပိုၿပီး မေနျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အရွိန္အဟုန္ နဲ႔ ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ ေနတဲ့ ဂ်ာကာတာ ကို ေတြ႔ႀကံဳ ခံစား ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
လူဦးေရ ဆယ့္သုံးသန္း ေက်ာ္ မွီတင္း ေနထိုင္ရာ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဆိုင္ကယ္ ေတြ၊ ကားေတြနဲ႔ အၿမဲ ရွုပ္ေထြး ျပည့္ၾကပ္ေနၿပီး ေန႔စဥ္ ႏွင့္ အမွ် လဲ ကၽြန္းေပါင္း ေသာင္း သုံးေထာင္ေက်ာ္က ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြ စီး၀င္ စီးထြက္ ေနရာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ ကို မျဖစ္မေန သြားရမယ့္ ကိစၥ ေတြရွိလာေတာ့ ပထမ ဘာလီကၽြန္းကေန ဂီလီထရမ္၀မ္ဂန္ ဆိပ္ကမ္းကို ကိုယ့္ဖာသာ ေမာင္းသြား ၿပီး အဲဒီကေန မွ တဆင့္ ဂီလီမာေနာက္ (Gilimanauk) ကို ေမာ္ေတာ္ကား ေတြ ကြန္တိန္နာ ေတြတင္တဲ့ ဇက္သေဘၤာနဲ႔ ဂ်ာဗားကၽြန္း မႀကီး ကိုေရာက္၊ အဲဒီေနာက္ ဆူရာဗာရ (Surabaya) ကေန တဆင့္ ဆင္မာရမ္ ၿမိဳ႕ (Semarang) ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ အထိခရီးရွည္ ႏွစ္ရက္ခန္႕ ေမာင္းၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ မွာ ဂ်ာကာတာ မွာလုပ္စရာ ကိစၥ မွန္သမွ် လုပ္ၿပီး အျပန္ကို တျခားဘက္က ပတ္ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ ဘန္ေဒါင္း (Bandung) နဲ႔ ဂ်ိဳဂ်ကာတာ (Yogyakarta) ကိုျဖတ္ၿပီး ဂီလီမာေနာက္ ကေနမွ တဆင့္ ဘာလီကို အျပန္ဖယ္ရီ ေပၚကို ေမာင္းတင္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္မယ္ ဆိုၿပီး ႀကံစည္ ထားခဲ့ ပါတယ္။
ရုံးက ေအာ္ပေရးရွင္း မန္ေနဂ်ာ ကာဒက္ (Kadet) ကို လမ္းေၾကာင္း ေသခ်ာေမး၊ ေျမပုံ နဲ႔ ေသခ်ာ တိုက္ၿပီး အလုပ္ကေပးထားတဲ့ တိုရိုတာ ဖိုး၀ွီး ကို ေတာင့္တင္းေအာင္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ အကူအညီေတာင္းထားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေပမင့္ တကယ္တမ္း သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေခါက္တိုင္းမွာေတာ့ Lion Air နဲ႔ ေလေၾကာင္းကခ်ည္းသာ သြား ခဲ့ရပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ သုံးနာရီေလာက္ထ၊ ဒန္ပါဆာ (Denpasar) ေလဆိပ္မွာ ကားရပ္ခဲ့ ၿပီး အေစာဆုံး ေလယာဥ္နဲ႔ ဂ်ာကာတာကို သြား၊ တေနကုန္ လုပ္စရာ ရွိတာလုပ္၊ ေနာက္အက်ဆုံး ဆယ့္တစ္နာရီေလယာဥ္နဲ႔ ၊ ဘာလီကို ျပန္လာ၊ ေနာက္တေန႕မနက္ ႏွစ္နာရီေလာက္ ျပန္ေရာက္၊ မနက္ရုံး မွီေအာင္ တက္၊ အဲလိုခ်ည္းသာ အေျခအေနအရ အလ်ဥ္မွီ စီစဥ္ သြားလာခဲ့ရပါတယ္။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ စီးရတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းတာနဲ႕ ေလဆိပ္က မွီရာ ဘတ္စကားနဲ႕ အလုပ္ကိစၥေတြရွိရာ ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္ေခါင္ (Pusat Jakarta - Jakarta City Center) ကို (ကားမပိတ္ရင္ တစ္နာရီခန္႕၊ ကားၾကပ္ရင္ မခန္႔မွန္းႏိုင္) စိတ္ရွည္သည္းခံ ၿပီး ေရာက္ေအာင္ သြားရပါတယ္။ ပထမ အေခါက္ေတြက အျမန္ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔ တကၠစီ စီးခဲ့ ေပမယ့္ ဘတ္စကား နဲ႔ ေရာက္ခ်ိန္ သိပ္မကြာဘူး ဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းမွာ သိလာခဲ့ရလို႕ ဘတ္စကားပဲ စီးပါေတာ့တယ္။ အမ်ိဳးသားေက်ာက္တိုင္ရွိရာ ၿမိဳ႕လည္က ျပည္သူ႔ ရင္ျပင္ (Merdeka Square) ၀န္းနားက ဘတ္စ္စေတရွင္ ကေန သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ ဒါမွ မဟုတ္ ဆိုင္ကယ္ တကၠစီနဲ႕႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ေနရာ ကို ခရီးဆက္ရပါတယ္။
ဂ်ာကာတာ ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတက္မွု႔ နဲ႔ စီးပြားေရးရာ ေတာင့္တင္းမွဳ႕ကို အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီးေတြနဲ႔ တင္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ သက္ေသျပႏိုင္ပါတယ္။ ေဒသခံ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြရဲ႕ ၀ယ္ယူႏိုင္စြမ္း (purchasing power) ကို သိသာထင္ရွားေစၿပီး ေစ်းႏွုန္းနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ စရာ ေပါမ်ား မွဳ႕ ေတြက ေတာ့ ေဒသတြင္းက စကၤာပူ၊ ကြာလာလမ္ပူ နဲ႔ ေဟာင္ ေကာင္ တို႕ ကိုယွဥ္ႏိုင္တယ္ လို႕ ဆိုပါတယ္။ ပလာဇာအင္ဒိုနီးရွား (Plaza Indonesia) ဟာ ပထမဆုံး ေရာက္ခဲ့ တဲ့ ေနရာျဖစ္ၿပီး ဂ်ာကာတာ ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ မွာ ဥပမာ ျပစရာ ပုံသက္ေသေကာင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ ကတစ္ခုျဖစ္ၿပီး (Gucci, Georgio Armania, Bvlgaria) စတဲ့ နာမည္ႀကီး (luxury brands) ေတြ အျပင္ ကမာၻေက်ာ္ အင္ဒိုနီးရွား ပါတိတ္ေတြ ကိုလဲ ေခတ္မွီ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ တီထြင္ ဆန္းသစ္ထားတဲ့ ဆိုင္ေတြလဲ မ်ားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း သြားခဲ့ တဲ့ အေခါက္ေတြမွာ ေရွာ႔ပင္းစင္တာ ေတြ ကို စိတ္မ၀င္စားေပမယ့္ မိသားစု နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ တဲ့ အခါ မွာေတာ့ ေျခတို လာလို႔ ေလာ္ဘီ မွာ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သလို ထုိင္ေစာင့္ ခဲ့ရပါ တယ္။ ေျခတို သက္သာေပေသာ္ျငား ေစာင့္ရ ေမွ်ာ္ရလြန္းလို႔ လည္ပင္း ေတာ့ နည္းနည္း ပိုရွည္လာလိမ့္မယ္ ေတာ့ထင္ပါတယ္။
ဂ်ာကာတာ မွာ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕႕ ေရွးေဟာင္း အေမြ အႏွစ္ေတြ ေလ့လာ ခံစား ႏိုင္မယ့္ ေနရာ မိုနာ့ စ္ (Monas) ကိုမေရာက္ခ့ဲဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ခဲ့ တယ္လို႔ ေျပာရမွာ ေတာ္ေတာ္ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မိုနာ့စ္ ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ဆိုတာ ျဖစ္လာေအာင္ တိုက္ခိုက္ရယူလို႔ ေအာင္ျမင္မွု ရခဲ့ တဲ့ အထိမ္း အမွတ္ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ဆိုတာကလဲ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား လို အတို ေကာက္ (Monumen Nasional - Mo Nas) ေခၚတာ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလးရာေလးဆယ့္ သုံးေပ ျမင့္တဲ့ မိုနာ့စ္ ကို ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွာ သမၼတႀကီး ဆူကာႏို ရဲ႕ ညႊန္ၾကား ခ်က္နဲ႔ ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွာ အမ်ား ျပည္သူ ေလ့လာၾကည့္ရွု ႏိုင္ရန္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အတြင္းပိုင္းမွာ ဟိႏၵဴဧကရာဇ္ မဂ်ပထစ္ (Majapahit) ကစၿပီး လြတ္လပ္ေသာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ရင့္က်ဴး ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ အထိ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ရုန္းကန္ လွုပ္ရွား လာခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သမိုင္း ကို ပုံတူ ေသေသး ကေလး ေတြ နဲ႕ ျပကြက္ တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္း ျခင္း အေသးစိပ္ ျပထားၿပီး အဂၤလိပ္၊ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား ႏွစ္ဘာသာ နဲ႔ ေရး ထားတဲ့ ေၾကးျပား ေလးေတြ တစ္ခန္းျခင္း စီမွာ ကပ္ထားပါတယ္။
မိုနာ့စ္ အေပၚကို မတက္မွီ ေအာက္ထပ္ က အလင္းေရာင္ မွိန္မွိန္နဲ႔ ခန္းမက်ယ္ႀကီး က ျပခန္း ျပကြက္ေတြကို တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္းျခင္း အေသးစိပ္ ဖတ္ေနမယ္ ဆိုရင္ တစ္ေနကုန္ ေလာက္ ၾကာ ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ျပတိုက္ တို႔ ရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အုပ္စုေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြလဲ တဖြဲဖြဲ လာေလ့လာ ၾကည့္ရွဳ႕ ေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ရဲ႕ အေပၚထပ္ (Observation Deck) မွာေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ရွဳခင္း ကို ျမင္ကြင္းက်ယ္ ခံစား ႏုိင္မွာပါ။ ပူအိုက္ စိုစြတ္လွတဲ့ ဂ်ာကာတာ ရဲ႔ ရွဳခင္း ကို ေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေခၽြးတလုံး လုံး နဲ႔ ဓါတ္ပုံ ဗြီဒီယို ရိုက္ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသြား ေတြလဲ မနည္းလွပါဘူး။
တစ္ေခါက္မွာ မိုနာ့စ္က အျပန္ ပါဆာဘာရူး (Pasar Bharu - New Market) ကို သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္း တန္းေတြကို လူရွုပ္ရွုပ္ ကို ဆန္ၿပီး ျဖတ္အၿပီး မွာ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕႕ ရုံးကန္ လွုပ္ရွား ေနရသူ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ႕ ဘ၀ကို တစ္စိတ္ တစ္ေဒသ ျမင္သာ ႏုိင္ပါတယ္။ မိုးေမွ်ာ္ တိုက္ႀကီးေတြ၊ အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီး ေတြ၊ အေကာင္းဆုံး စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးေတြ၊ ၾကယ္ငါးပြင့္ ေဟာ္တယ္ႀကီး ေတြကို ေနာက္ဆုံးေပၚ ဇိမ္ခံကား မ်ိဳးစုံ နဲ႔ သြားလာစား ေသာက္ ေနႏိုင္တဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသလို ႀကိဳက္လြန္းလွတဲ့ ကိုပီဂ်ာေဟး (Kopi Jahe - ဂ်င္းနံ႔ ပါတဲ့ ေကာ္ဖီ) ကို တစ္ထုပ္ ရူပီးရား ႏွစ္ေထာင္ (ျမန္မာေငြ ႏွစ္ရာက်ပ္ခန္႔) ကို မၾကာခဏ မေသာက္ ႏိုင္တဲ့ သူေတြ နဲ႔ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ ရပါတယ္။ က်ေနာ္ Grand Hyatt ဟိုတယ္ ေလာ္ဘီ အေပါက္နားမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတုန္း ေနာက္ဆုံးေပၚ ကားအမ်ိဴးမ်ိဴး ေမာင္း၀င္လာၿပီး ဟိုတယ္ ၀န္ထမ္းကို ကားေသာ့ ပစ္ေပး ၿပီး ၀င္သြား တဲ့ ခ်မ္းသာသူ လုူ႔ မလိုင္မ်ား စြာ ကို ေတြ႔ ခဲ့ရသလို၊ သံခ်ိတ္ အေကာက္ တတ္ထားတဲ့ တုတ္တစ္ေျခာင္း ကိုကိုင္ၿပီး ဆာလာအိပ္ အႀကီးႀကီး ထဲမွာ ပလတ္စတစ္၊ သံတိုသံစ စတာ ေတြ လိုက္ေကာက္ ေနတဲ့ ေဒသခံ ႀကီးႀကီး ငယ္ငယ္ ေတြကို လဲ ေတြ႔ခဲ့ ရပါတယ္။
ပါးမွာ သနပ္ခါး ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ ေပါင္မွာ ေသးစီးေၾကာင္း နဲ႔ လုံမငယ္ လို မိုးေမွ်ာ္တိုက္တာ အေဆာက္ အအုံႀကီးေတြ၊ စီးပြားေရးစင္တာ ႀကီး ေတြ ရဲ႔ ျပင္ ပမွာ ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကို ပါတ္စီးေနတဲ့ ေရဆိုးထုပ္ ေျမာင္းႀကီး ဟာ ျမစ္ႀကီး တစ္စင္းလို ျဖစ္ေနၿပီး အမိွုက္သရိုက္ ပလတ္စတ္ ေတြနဲ႔ ေပါေလာ ေပၚ ေနတာကိုလဲ မသတီစရာ ေတြ႔ ျမင္ႏိုင္ဦးမွာပါ။ အေျခခံ နဲ႕႔ အလယ္ အလတ္တန္းစား ေတြအားကိုးရတဲ့ ဘတ္စကား မွတ္တိုင္ ေတြမွာ လူေတြ စုၿပံဳ တုိးအုံ ေနေလ့ရွိၿပီး ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ဆင္ေျခဖုန္း ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဘိုဂိုး (Bogor)၊ တင္ဂါရန္ (Tingaran) စတဲ့ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြ နဲ႔ သြားလာ ခ်ိတ္ဆက္ မယ့္ လူေတြ နဲ႔ ဂ်ာကာတာ တီေမာ၊ ဘာရတ္၊ ဥတရ၊ ဆယ္လာတန္ (Jakarta - Timor, Barat, Utara, Selatan - ဂ်ာကာတာရဲ႕ အေရွ႔၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္) ကို သြားလာ ၾကမယ့္ သူေတြ ေဒြးေရာ ယွက္တင္ ရွိပါလိမ့္မယ္။
တစ္ေခါက္မွာ ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီ ေက်ာ္ခန္႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ရုံးတစ္ရုံး ကိုေရာက္ေတာ့ သူတို႔ ရုံး က မဖြင့္ ေသးပါဘူး။ ခက္တာက ကိုယ့္ မွာ ကလြယ္မထား အပ္တဲ့ ျပႆနာ မၾကာခင္ ေပါက္ကြဲ ေတာ့ မယ့္ အေျခ အေန ဆိုေတာ့ အဲဒီရုံး က လုံၿခံဳ ေရး အေစာင့္ ကို ကိုး နာရီေက်ာ္ ေနသည့္ တိုင္ မဖြင့္ ေသးတဲ့ အေၾကာင္း စိတ္မရွည္ တဲ့ ေလသံ နဲ႔ အျပစ္တင္ ေျပဆိုမိပါတယ္။ အမွန္က ဂ်ာကာတာ နဲ႔ ဘာလီ စံေတာ္ခ်ိန္ မတူပဲ တစ္နာရီတိတိ ကြာ တာ ကို က်ေနာ္ ေမ့ေနတာပါ။ ခက္တာ က သူ႔ ေနနဲ႔ လဲ ဖြင့္ ေပးလို႔ မရပါဘူးတဲ့။ တိုးေအာ္ပေရတာ ဆိုတာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသက ေဟာ္တယ္ မဆို ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ သလို မ်ိဳး ဆိုေတာ့ အနီးဆုံး ၾကယ္ငါးပြင့္ ဟိုတယ္၊ ဟိုတယ္ နီကိုး (Hotel Nikko - Pusat Jakarta) ကိုပဲ အျမန္ဆုံး နည္းနဲ႔ သုတ္ေျခတင္ ရပါတယ္။ ကိစၥၿပီး မွ အပိြဳင့္မင့္ ရွိရာ ေစာေစာက ရုံး ကို ျပန္ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီတစ္ေခါက္ အဆိုပါ ရုံး က အျပန္မွာ ရိုဂ်ာ့ (Malay / Singapore - Rojak: Indonesia - Rujak) တစ္ပြဲစား၊ ေရသန္႔ ဘူးႀကီးႀကီး ၀ယ္ၿပီး ယခု လက္ရွိ အေမရိကန္သမၼတဘာရက္ဟူစိန္အိုဘားမား (President Barack Hussien Obama) တက္ခဲ့ရာ မူလတန္း ေက်ာင္းကေလး ကို ၾကည့္ခ်င္ လို႔ ျပင္းထန္ တဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ မွာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္ ၿပီးွရွာ ခဲ့ရပါတယ္။
အစက ေတာ့ ဘာရက္အိုဘားမား ကေလး ပုံ ေၾကးရုပ္ကို မန္တန္ ပန္းၿခံ (Menteng) မွာ ထားခဲ့ ေပမယ့္ ေနာက္ ပိုင္း မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ သူငယ္ငယ္ က တက္ခဲ့ ရာ မူလတန္း ေက်ာင္း ကိုေျပာင္းေရႊ႕႕႔ ခဲတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဘာရက္အိုဘားမား ဟာ ဖရန္စစ္ကန္ အစစ္စီ မူလတန္းေက်ာင္း (Franciscan Asisi Primary School) မွာ ဘာရီဆိုတိုရိ (Barry Soetoro) ဆိုတဲ့ နာမည္ နဲ႕ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္း အပ္ခဲ့ ၿပီး သုံး ႏွစ္တိတိ တက္ခဲ့ ၿပီး မိဘေတြ အိမ္ေျပာင္းေရႊ႔ တဲ့ အတြက္ ယခု ဘာဆုကီ အလယ္တန္းေက်ာင္း (Besuki 01 Elementary School, Menteng) မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟာ၀ိုင္ယီ ကို မေျပာင္းေရႊ႔ ခင္ အထိ တစ္ႏွစ္ တက္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အိုဘားမား တက္ခဲ့ တဲ့ ေက်ာင္း ကေလး က အျပန္မွာ ညေန ေစာင္း ေနေပမယ့္ ေနရွိန္ ကေတာ့ မက် ေသးပါဘူး။ လမ္း အၾကာ ႀကီး ေလွ်ာက္ ခဲ့ ရလို႔ ပင္ ပန္း ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဟာ ေက်ာင္းလမ္း ထိပ္က ဆိုင္ကယ္ တကၠစီ ကိုငွား ၿပီး ေလဆိပ္ ကို သြားတဲ့ ဘတ္စေတရွင္ ကိုသာ ငွားလိုက္ပါေတာ့ တယ္။
အမွန္တကယ္ ေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ ရက္ အနည္းငယ္ အခ်ိန္ေပးၿပီး လည္ပတ္မယ္ ဆိုရင္ အပိုင္း (၃) ပိုင္း ပိုင္း ၿပီး ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္ အအုံေတြ၊ ဗလီ ေတြ နဲ႔ ခရစ္ယန္ ဘုရားရွိခိုးႀကီး ေတြ ကို တစ္ပိုင္း၊ ယဥ္ေက်းမွု႕ အေမြ အႏွစ္ ေတြ ကို ျပခန္း၊ ျပတိုက္ ေတြမွာ ေလ့လာဖို႔ က တစ္ပိုင္း ထားၿပီး က်န္တဲ့ အပိုင္းကို ေတာ့ ေရွာ့ပင္၊ စားေသာက္ ဆိုင္ေတြ နဲ႔ အပန္းေျဖ ပန္းၿခံ၊ တိရိစာၦန္ဥယ်ာဥ္ ေတြ ကို တစ္ပိုင္း ဆိုၿပီး လမ္းသင့္ သလို အခ်ိန္ရွိသမွ် ေလးကို စီမံ ခန္႔ ခြဲၿပီး ေလ့လာသင့္ တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။
ဂ်ာကာတာ မွာ ဆုမၾတား ကေန အေနာက္ ပါပူး၀ါး အထိ ကၽြန္းေပါင္းစုံ က လူေတြကို သြင္ျပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ က လူေတြ ေျပာတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ဟာ အရမ္းျမန္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွန္း နဲ႔ ဂ်ာဗား စကား ေရာယွက္ ၿပီး ေျပာတာ ျဖစ္လို႔ က်ေနာ့္ အတြက္ နားလည္ဖို႔ အင္မတန္ခက္ခဲပါတယ္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာ ေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြဟာ တီဗြီဇာတ္လမ္းေတြထဲ ကထက္ ပိုၿပီး သန္႔ ျပန္႔ေခ်ာေမာ ၾကပါေပတယ္။ ဆင္ေျခဖုံး ကလူ ေတြ ကိုလည္း ဇာတ္လမ္းေတြ ထဲမွာ ထက္ ပိုၿပီး ခက္ခဲ စြာ အပမ္းတႀကီး ရုန္းကန္ ေနရတာ ကို မမွ် မတ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ျပည္တြင္း ေလေၾကာင္း ေတြရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်ၿပီး မွ ဘာလီ ကိုျပန္ေရာက္ လာတဲ့ က်ေနာ္ဟာ (အေခါက္တိုင္းလိုလို) ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ ႏွစ္နာရီမွ သာ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ ခဲ့ တဲ့ ခဏတာ ေလး ေတြဟာ အပူနဲ႔ အေအး၊ အျမင့္ နဲ႔ အနိမ့္၊ ခ်မ္းသာ ျခင္း နဲ႔ ဆင္းရဲျခင္း ေတြကို တၿပိဳင္ နက္ထဲ ခံ စားလိုက္ ရတဲ့ အိမ္မက္ ဆန္ဆန္ ျဖစ္ရပ္ေတြ ခ်ည္း သာ စိတ္ အျမင္ မွာ စြဲ ထင္ေနပါေတာ့တယ္။ ။
၀ိဟာရမဟာ၀ိဟာရ ဂရဟ ဗုဒၶဘာသာ အသင္း (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)
ဂ်ာကာတာဆင္ေျခဖုံး (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)
ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္တစ္ေနရာ (လူကူးကုန္းေက်ာ္တံတားေပၚမွ AATO)
ျဖည့္စြက္ခ်က္။ ။ ဂ်ာကာတာ မွာရိုက္လာတဲ့ ဓါတ္ပုံ ေတြ အမ်ားစု က မွားၿပီး ဖ်က္မိသြားလို႔ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ ပါ။ သို႔ ေပမယ့္ ကြန္မန္႔ ေပးလာတဲ့ ဦးေပါက္စ ကိုေက်နပ္ ေစခ်င္လို႔ ရိုက္ခဲ့တဲ့ အထဲ က ရွိတာေလး ေတြတင္လိုက္ ပါတယ္။ ျပည့္စုံ သြားလိမ့္ မယ္လို႔ေတာ့ မထင္၀ံ့ ပါ။
updated 30th March 2012: AATO
- Monas - Warsi
- Jakarta Macet - Jarkarta Post
- Cock - (JP/ID Nugroho) Jakarta Post
- Plaza Indonesia - Hkurniawan dari Wikitravel
- Barack Obama Statue - (Jakarta Post, Feb. 24, 2010)
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 3/29/2012 01:02:00 PM 11 comments
Labels: Bali, Indonesia, ဘာလီ, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Wednesday, January 18, 2012
ဘာလီကို လည္မယ္ဆို
အင္ဒိုနီးရွား ဂုဏ္ေဆာင္ ဘာလီကၽြန္း ဟာ ကမာၻ႔ ပထ၀ီေျမပုံေပၚမွာ ေသးေသးေလးသာ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကမာၻ႕ခရီးစဥ္ေဒသ ေျမပုံေပၚမွာေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ေဖာ္ျပရတဲ့ အထင္ကရ ခရီးစဥ္ေဒသတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍သာ ကၽြန္းတစ္ပါတ္ ကားတစ္စီး နဲ႔ ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္ေမာင္း လို႔ သာရခဲ့ မယ္ဆိုရင္ တစ္ေန႕တည္း နဲ႔ေတာင္ တစ္ပါတ္ျပည့္ေအာင္ ေမာင္းလို႔ ရစရာ ရွိေကာင္း ရွိေပမယ့္ ခရီးစဥ္ ေဒသ တစ္ခု အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အင္မတန္ ႀကီးမားတဲ့၊ လည္စရာ၊ ေလ့လာစရာ အျပည့္နဲ႔ ခရီးစဥ္ေဒသ ႀကီး တစ္ခုလို႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘာလီ ကိုေရာက္ဖူးတယ္ ဆိုတဲ့ နီးစပ္ရာ အသိမိတ္ေဆြ ေတြကို ဘာလီကို ဘယ္လိုျမင္လဲ လို႔ သာေမးၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ရဲ႕ အျမင္ဟာ ဘာလီမွာ ပြင့္တဲ့ တရုတ္စကားပန္း ျဖဴျဖဴ ေလးေတြလို အဆုပ္လိုက္ အခဲလိုက္၊ အပင္ေပၚ ေရာ အပင္ေအာက္ေရာ မွာ ျပန္႔က်ဲ ေနသလို ၾကည္ႏူးစရာ အေျဖ ေတြအမ်ားႀကီး ရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီကိုသာ တစ္ေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ သဲေဖြးေဖြး ကမ္းေျခ ကေလးေတြ၊ သာယာတဲ့ ေလွကားထစ္ စပါးခင္းေတြ၊ ေဒသခံ ဘုရားဖူးေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့မရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြ က ပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာလီ ရုိးရာ ေတးသံနဲ႔ အကအလွ၊ ကမ္းေျခမွာ တလူလူလြင့္ေနတဲ့ တံခြန္တိုင္ ေတြ ဟာ စိတ္ အစဥ္ ပုံရိပ္ထဲ မွာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာေအာင္ စြဲထင္ ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဘာလီဟာ တိုးပရိုဂရမ္ (Tour Program) တစ္ခုနဲ႔ ေဘာင္ခတ္ၿပီး အကန္႔ အသတ္ တစ္ခုအတြင္း မွာ သာလည္လို႔ ရတဲ့ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေန၀င္ရွုခင္း နဲ႔ ပင္လယ္စာ အကင္ ေတြေၾကာင့္ စည္ကားလြန္းလွတဲ့ ဂ်င္ဘာရမ္ (Jimbaran) ကေန တိုးရစ္ေတြ စက္က် တတ္တဲ့ ကုတ (Kuta) လို ေနရာမ်ိဳး က ေန စမင္ညာက္ (Seminyak) လို ဇိမ္ခံ ဟိုတယ္ႀကီးေတြရွိတဲ့ ေနရာ အထိ တစ္ေလွ်ာက္ လုံး ရွည္လ်ားတဲ့ ကမ္းေျခႀကီး အတိုင္း ရက္ေပါင္းမ်ား စြာ အေပ်ာ္ရွာ လို႔ ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမွု႔ အႏုလက္ရာ ေတြျပဳလုပ္ေရာင္းခ် တဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္း ထဲက ဥဘြတ္ (Ubud) ကေန မီးေတာင္ေတြ ရွိတဲ့ ဘာလီ ကၽြန္း အလည္ပိုင္း ကိုပဲ သြားမလား ဒါမွမဟုတ္ အမ္မက္ (Amed) တို႕ လိုဗီးနား (Lovina) နဲ႔ ပန္မ်ဴတာရန္ (Pemuteran) တို႔ လို ကမ္းေျခၿမိဳ႕ ငယ္ေလးေတြမွာ ရက္ေတြလ ေတြကို ေမ့ထားၿပီး ေနဦးမလား၊ ေနာက္ၿပီး မ်က္စိရွုပ္လြန္းလို႔ တိုးရစ္ ေတြ ကိုမျမင္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ ႏူဆာလန္ဘြန္ဂန္ (Nusa Lambongan) ကၽြန္းက ျဖင့္ မလွမ္း မကမ္း မွာရွိေနေသး ေတာ့တယ္။
ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ေန႔စဥ္ နတ္တင္ ေလ့ ရွိတဲ့ အုန္းရြက္ ေခါစာ ခြက္ကေလး ေတြလိုမ်ိဳး စြဲေဆာင္မွူ႕ မ်ိဳးစုံ ဟာ အကြက္ညီညီ ယက္ေဖာက္ထား တယ္လို႔ ေျပာရင္ မလြန္ပါဘူး။ ဆိုခဲ့ တဲ့ အေၾကာင္း အရာ ေတြဟာ ျမင္သာ ထင္ရွားတာေလးေတြ တခ်ိဳ႕ကိုသာ စုစည္း ၿပီး ေျပာသလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာလီ ဟာ အင္ဒိုနီးရွား တစ္ႏိုင္ငံလုံး မွာ ဧည့္သည္ နဲ႔ သဟဇာတ အျဖစ္ဆုံး (Visitor Friendly) ကၽြန္း လို႔ ရဲရဲ ႀကီး ဆို၀ံ့ပါတယ္။ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာလီရိုးရာ အႏွိပ္ ကေလးခံၿပီး၊ ေဆးေပါင္း စပါး (Herbal Spa) မွာ ႏြမ္းနယ္ မွု႕ေတြ ကိုေျဖေလ်ာ့ မလား။ Discovery Shopping Mall နဲ႔ မာတာဟာရီ (Mata Hari) မွာပဲ ေစ်း၀ယ္မလား။ ကရစ္ရွနာ (Krishna) နဲ႔ ဘာလီ အႏွံ႔ က အမွတ္တရပစၥည္း ဆိုင္ေတြ (Oleh Oleh) မွာပဲ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ၀ယ္ဦးမလား။ ေသခ်ာတာက ေတာ့ ဘာလီက အျပန္ဧည့္ သည္တိုင္း ဟာ အလာတုန္းက လိုမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ပဲ အိပ္ အႀကီး အေသး မ်ိဳးစုံနဲ႔ ပစၥည္း မ်ိဳးစုံ ပါသြားၾကတာပါပဲ။
အစား အေသာက္ ဆိုရင္လဲ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ (Warung) ကေလးေတြက ေနစၿပီး ဟိုတယ္ႀကီးေတြ နဲ႔ ဖိုင္းဒိုင္းနင္း (Fine Dining) ရက္စေတာရင့္ ႀကီးေတြ အထိ တတ္ႏိုင္သလို ႏွစ္သက္သလို စားလို႔ ရပါတယ္။ မေမ့ရမွာ က ဘာဘီဂူလင္း (Babi Guling) နဲ႔ ထမင္းကေလး တစ္ဇြန္းေလာက္ စားလိုက္ ဒါမွ မဟုတ္ ဘာလီစတုိင္ ပင္လယ္စာ အကင္ေလးစားလိုက္၊ ဘင္တန္ဘီယာ (Bintang Beer) ကေလး တႀကိဳက္ေလာက္ ႀကိဳက္လိုက္၊ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳ ညိဳညိဳစိုစုိ ဘာလီမ ေလး ေတြ ကို ၾကည့္လိုက္.. လုပ္ဖို႔ ကိုပါ။ :P
ဘာလီကို ဘယ္လိုလာ၊ ဘယ္မွာတည္းၿပီး ဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ လို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ အေျဖက ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ ၿပီးသြားပါ။ ဘယ္မွာ ပဲတည္းတည္း၊ ဘယ္ကိုပဲ သြားသြား မွား စရာ အေၾကာင္း လုံး၀ မရွိဘူးလို႔ သာ ဆိုပါရေစ...။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ နဲ႔ အဆုံး မသတ္ျဖစ္ ေနတာပါ။ ဘာလီ ကိုခဏခဏ လာလည္ခ်င္တဲ့ အစ္မခ်စ္ နဲ႔ အစ္ကိုပန္းသီး၊ ခရီးခဏခဏသြား တတ္တဲ့ အစ္မေခ်ာ၊ အစ္ကိုဧရာ နဲ႔ အစ္မသီတာ၊ လာလည္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ ေမသိမ့္သိမ့္ေက်ာ္၊ တိုးပရိုဂရမ္ ေတြ တိုးဂိုက္ေတြ ရွိလား ဆိုတဲ့ ေစာ (အ၀ါေရာင္ေျမ)၊ ေစာ ေျပာသလိုပါပဲ ဆိုတဲ့ Iora၊ ဘာလီခရီးစဥ္ အႀကံေလးေပးပါဦး ဆိုတဲ့ သရ၊ ဆရာကိုဟန္ၾကည္ တို႔ နဲ႔ တစ္ႏွစ္တာ ေနခဲ့တဲ့ ဘာလီကၽြန္း ကို သတိရ၍ ေရးသည္။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 1/18/2012 10:29:00 PM 15 comments
Labels: Indonesia, ကိုယ္ေတြ႕, ဘာလီ, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Friday, December 16, 2011
ႏွစ္သစ္ မဂၤလာ ႏွင့္ ျမန္မာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္း
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွမွာ အလွဆုံး ႏိုင္ငံထဲ က တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ျမင့္မားသည့့္ ယဥ္ေက်းမွူ႕ဓေလ့ထုံးစံမ်ား၊ သမိုင္းအစဥ္အလာႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ အလွ အျပင္ဇီ၀မ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲအ ၾကြယ္၀ ဆုံး ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မွု႕မွာ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံ အတြင္း အဆင့္ ၉ မွ်သာ ရပ္တည္ႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ႏွင့္ ေဒသအတြင္း တြင္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကို အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွ ရရွိေသာ ၀င္ေငြမွာ အနည္းဆုံး ပမာဏမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္အတြက္ ရည္တိ၊ုရည္ရွည္ စီမံကိန္းမ်ားခ်မွတ္ၿပီး အသင္းအဖြဲ႕ မ်ားဖြဲ႕စည္းကာ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ေသးေပ။
ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အား ပိုမိုအာရုံစိုက္၍ လုံေလာက္ေသာ ဘ႑ာေငြမ်ား စိုက္ထုပ္ၿပီး ခရီးသြားျမွင့္တင္မွုမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လုိအပ္ေပသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအတြက္ အဓိကက်ေသာ အေျခခံအေဆာက္အအုံ မ်ား (ေလဆိပ္၊ ဟိုတယ္၊ လမ္း၊ တံတား စသည္) တို႕ လုံေလာက္ၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ စြာ ၀န္ေဆာင္မွု႕ ေပးႏိုင္ေစေရး အတြက္ သာမက ႏိုင္ငံတကာခရီးသြား ဧည့္သည္မ်ား အလြယ္တကူ ၀င္ေရာက္ ေစေရးအတြက္ ဗီဇာကင္းလြတ္ခြင့္၊ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ စသည္ တို႕ ကိုပါ တဆင့္ျခင္း ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။
ႏိုင္ငံ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ အတြက္ ေဒသအတြင္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေနေသာ မေလးရွား ႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္ ၀င္ေရာက္မွဳ႕႔ ၂၄.၅၇၇ သန္း) ႏွင့္ ထုိုင္းႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္၀င္ေရာက္မွဳ႕ ၁၅.၉၃၆ သန္း) တို႕ ၏ နည္းလမ္းမ်ား ကို အတုယူ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါသည္။ ထို႕ အျပင္ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန မွ ႀကီးၾကပ္၍ အထက္ပါ ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ သင့္ေတာ္ေသာ အျခား ႏိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း သင္တန္းမ်ား သို႕ ေစလႊတ္ ကာ တက္ေရာက္ေလ့လာေစသင့္ပါသည္။ ၄င္းမွ တဆင့္ Train the Trainer အစီအစဥ္မ်ိဳးမ်ား ျဖင့္ ျပည္တြင္း တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ား တြင္လည္း ခရီးသြား လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ သင္တန္းမ်ား ပိုမိုထိေရာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ၿပီး လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ဖြင့္ၿဖိဳ းတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အသိပညာမ်ား အား အေျခခံပညာအဆင့္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား ထိေတြ႔ ေလ့လာသိရွိေစရန္ အတြက္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းျခင္း၊ ဌာနဆိုင္ရာ မ်ားတြင္ ပညာေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွာ ခရီးသြား လုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခုတည္းႏွင့္ သာပတ္သက္ေသာ လုပ္ငန္းမဟုတ္ပဲ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ ေသာ လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုျဖစ္ရာ သက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား အျပင္ ျပည္သူလူထု အားလုံးပါ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ရန္လို အပ္ပါသည္။
ခရီးသြားလုပ္ငန္း၏ သေဘာသဘာ၀ မွာ ႏုိင္ငံျခားခရီးသည္ တစ္ဦးခ်င္း ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သူမွန္သမွ် ေဒသခံ အားလုံး အတြက္ အက်ိဳးရွိေစရာ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳ႕ ပေပ်ာက္ေအာင္ တိုက္ဖ်က္ႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္း ႀကီး တစ္ခုျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေခတ္မီဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေရး အတြက္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခန္းက႑ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း အလ်င္အျမန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လိုသူ တိုးေအာ္ပေရတာ တစ္ဦး အေနျဖင့္ တိုက္တြန္း တင္ျပအပ္ပါသည္။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ မရွင္းပါက ပံုအေပၚကို ႏွိပ္၍ ၾကည့္ပါရန္။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 12/16/2011 03:36:00 PM 11 comments
Labels: Myanmar, Tourism, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Thursday, July 21, 2011
Tourism အပိုင္း အစမ်ား
ဂ်စ္ေဆာ (Jigsaw Puzzle) ဆိုသည့္ ကစား နည္း ကို ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား ကစားဖူးၾက ေပလိမ့္ မည္။ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္တစ္ခုကို အစိတ္ အပိုင္း ေသးေသး ကေလး မ်ား အျဖစ္ စိတ္ပိုင္းထား ၿပီး ၄င္း အစိတ္ အပိုင္း ကေလးမ်ား ကို သူ႕ ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ဆက္လိုက္ျခင္း ျဖင့္ မူလ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္ ပုံေပၚလာ ေအာင္ကစားျခင္း ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ (Jigsaw Puzzle) ဟုေခၚ သည္။ ဤသို႕ ဆက္စပ္၍ ပုံေပၚသည္ အထိ ကစားရသည္ကို က ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ဂိမ္း၏ သဘာ၀ ျဖစ္သည္။ အစိတ္ အပိုင္း တစ္ခုခု ေပ်ာက္ ေန၊ လိုေနပါက ရုပ္ပုံ ကားခ်ပ္၏ မျပည့္ စုံမွု မွာ ထင္ထင္ရွားရွား သိသာေနမည္ ျဖစ္သည္။ Tourism ဆိုသည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး တစ္ရပ္ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ ျဖင့္ Tourism ပညာရွင္မ်ား ခိုင္းႏိုွင္းၾကသည္။
အလြန္ေလ်ာ္ကန္ ေသာ ဥပမာ တစ္ခုျဖစ္သည္။ အဆိုပါဥပမာ ကို ဆုိ ဖူး သူမွာ ျမန္မာ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ၏ ပညာရွင္ ဂုရု ႀကီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ဦးႏိုင္ဘြား (ဒုတိယညႊန္ၾကား ေရမွုးခ်ဳပ္ အၿငိမ္းစား၊ ၀န္ႀကီးဌာန အႀကံေပး) အျဖစ္ ၾကာျမင့္စြာ ထမ္းေဆာင္သြား သူ ျဖစ္သည္။ တိုက္ဆိုင္မွု တစ္ခု မွာ အဆိုပါဥပမာ ကိုပင္ တြန္ကူအစၥကႏၵာ (Tunku Iskandar) (Past & Present President of MATTA, PATA, IOTO, FATA, ASEAN Tourism Association etc..) က ညႊန္းဆို ျပန္သည္။
သေဘာမွာ Tourism ဆိုေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ ေသာ ေဒသခံ အစိုးရ၊ ခရီးသြား လုပ္ငန္း မ်ား၊ ဟိုတယ္၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေစ်းဆိုင္မ်ား အျပင္ ေဒသခံ မ်ား ႏွင့္ ၄င္းေဒသ ရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့၊ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွဳ အေဆာက္အဦမ်ား အစရွိသျဖင့္ အမ်ားအျပား ဆက္စပ္ေန ျခင္းကို ပုံေဖာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အရာအား လုံးမွာ အစိတ္အပိုင္း ငယ္ေလးမ်ား အျဖစ္ မွ်သာ ျဖစ္ ေသာ္လည္း မပါမျဖစ္၊ မရွိမျဖစ္ အရာမ်ား ျဖစ္သည္။
ငွက္တစ္ေကာင္ ၏ ေကာင္းကင္ယံ မွ အရာအား လုံး ကို အေပၚစီးမွ ျမင္ခြင့္ ရသည့္ (bird eye view) ျဖင့္ အဆိုပါ ဆက္စပ္ပတ္သက္ ရာ နယ္ပယ္ အသီးသီးကို ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ၏ အပိုင္း အစ မ်ား အျဖစ္ သေဘာထားၿပီး သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာတက် ဆက္စပ္လိုက္ ျခင္း အားျဖင့္ ၿပီးျပည့္စုံ သည့္ ရုပ္ပုံကားခ်ပ္ တစ္ခု ရသကဲ့ သို႕ ေအာင္ျမင္ေသာ၊ ေရရွည္ တည္တ့ံခိုင္ ၿမဲေသာ ခရီးစဥ္ေဒသ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေပမည္။ သို႕ရာ တြင္ အစိတ္အပိုင္းငယ္ေလးမ်ား အေနျဖင့္ သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ျဖစ္ရန္ မွာ အထူးသတိျပဳရမည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ ျဖစ္သည္။ သို႕ မဟုတ္ပါ က ပုံမက် ပန္းမက်၊ အခ်ိဳးမက်၊ ရယ္စရာ၊ ကဲ့ရဲ႕ စရာ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 7/21/2011 12:32:00 PM 8 comments
Labels: Tourism, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Monday, July 18, 2011
အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေစေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္း
ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆိုသည္မွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းတစ္ခုတည္းကိုသာ ေပၚေပါက္ေစေသာ တတိယ က႑ (Tertiary Sector) မွ်သာ မဟုတ္ပဲ ပဓါန က႑ (Primary Sector) ႏွင့္ သာမည က႑ (Secondary Sector) မ်ား အတြက္ပါ အက်ိဳးမ်ားေစ ေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ႀကီး တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးမ်ား ေစေသာ အေၾကာင္း အရင္း ကို အရုိးအရွင္းဆုံး နည္းလမ္းျဖစ္သည့္ ခရီးသြားဧည့္သည္ (Tourist) အႀကိမ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေငြေၾကး သုံးစြဲေစသလဲ။ ၄င္းေငြေၾကး သည္ တိုင္းျပည္၏ ေငြေၾကးလွည့္ ပါတ္မွဳ ပါ၀င္မွုပမာဏ မ်ားျဖင့္ သိသာေစသည္။
ဟိုတယ္တစ္ခု တြင္သုံးစြဲ လုိက္ေသာ ေငြေၾကးမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္ေစရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစၿပီး ဟိုတယ္လုပ္ငန္း အတြက္ တိုက္ရိုက္ အက်ိဳးမ်ားေစသကဲ့သို႕ သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းမ်ားျဖင့္ အျခားလုပ္ငန္း မ်ားတြင္လဲ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ႏိုင္ငံႏွင့္ အ၀ွမ္းေပၚေပါက္ ေစႏိုင္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဟိုတယ္တစ္လုံး အေနျဖင့္ ေဒသခံ လယ္သမား မ်ားထံမွ အစားအေသာက္ ၀ယ္ရသည္ ဆိုပါစို႕။ အဆိုပါေငြေၾကးကို လယ္သမား အေနျဖင့္ အ၀တ္အထည္မ်ား၊ လုပ္ငန္းသုံး ပစၥည္း (ဓါတ္ေျမၾသဇာ စသည္) တို႕ အတြက္ အသုံးျပဳ ႏိုင္စရာရွိသည္။ ေဒသထြက္ကုန္မ်ား ကို အမွတ္တရ (Souvenir) အျဖစ္ ခရီးသြားဧည့္ သည္မ်ား မွ ၀ယ္ယူမွုမ်ား ေလေလ အမွတ္တရ ပစၥည္းမ်ား ေရာင္းခ်ႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္သည့္ အိမ္တြင္း တႏိုင္တပိုင္ စည္းပြားေရးလုပ္ငန္း ငယ္မ်ား အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ႏုိင္စရာ ရွိသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ (Secondary Employment) ဟုဆိုအပ္ ေသာ အိမ္တြင္းမွု အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား တိုးပြား လာႏိုင္သည္။
အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ သည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏိုင္ငံျခား ထြက္ကုန္မ်ား အေပၚမွွီခို ေနရမွု အတြက္ သြင္းကုန္မ်ား အတြက္ အသုံးျပဳေနရသည့္ ေငြေၾကး ယိုစိမ့္ မွု (Leakages) မ်ား အထိပါ၀င္မည္ ျဖစ္သည္။
သုေတသနျပဳ ေလ့လာထားသည့္ စစ္တမ္းမ်ား အရ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွရရွိေသာ ေငြေၾကး၏ ၇၀% မွာ (ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဟိုတယ္မ်ား၊ ျပည္ပမွတင္သြင္း လာသည့္ အစားအေသာက္မ်ား) အတြက္ ကုန္က်ျခင္းျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ စီးထြက္သြားသည္။ အျခား ကမာၻ႕ တတိယ ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္လဲ ၄၀% (အိႏၵိယ) မွသည္ ၈၀% (ကာေရဘီယံေဒသႏိုင္ငံမ်ား) အထိ ယိုစိမ့္မွု ရိွသည္။ Source: Sustainable Living
***ပုံကားခ်ပ္ ကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ ၾကည့္လိုပါက ပုံေပၚသို႕ ကလစ္လုပ္၍ၾကည့္ပါ။
Ref: Barcelona Fields Studies Center (Geography Filed Works) မွ Tourism Multiplier Effect ကို ရည္ညႊန္းသည္။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 7/18/2011 01:59:00 PM 5 comments
Labels: Tourism, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Monday, May 23, 2011
အလုပ္ထဲ က သင္ခန္းစာ
အမွတ္တရ အမွားတစ္ခု
လူဆိုတာ အမွားနဲ႕ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ လူတိုင္း အမွားလုပ္မိတတ္ၾကတာပါပဲ။ အမွားလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ လူ႕သေဘာကို အေျခခံ ၿပီး စကားပုံေတြ၊ ဆိုရိုးစကားေတြ၊ အေတြအေခၚေတြ၊ ဥပေဒသေတြ၊ သီ၀ရီ အစရွိသျဖင့္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ မွားတတ္ၾကတဲ့ အမွား ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါေသးတယ္။ အမွားေဗဒ ကို ဋီကာခ်ဲ႕ ရရင္ ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မျမင္ပါဘူး။ သို႕ေပမယ့္ အမ်ားစုရဲ႕ အႏွစ္သာရ ဒါမွမဟုတ္ ရည္ရြယ္ရင္းက "အမွားထဲ က သင္ခန္းစာယူတတ္ဖို႕" ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက အလုပ္လုပ္ ရင္းမွားတဲ့ အမွားမ်ိဳး ကိုသာျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားမ်ား လုပ္တဲ့ သူဟာ အမွားမ်ားမ်ား လုပ္ဖို႕ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားပါတယ္။ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ေနရင္ေတာ့ အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ မမွားႏိုင္ေပဘူးေပါ့။ ဒီလုိ အမွားေတြ ကေန သင္ခန္းစာ ေတြ၊ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြ တျဖည္းျဖည္း ရလာၿပီး အလုပ္သေဘာကို နားလည္လာတဲ့ အဆင့္က ေန ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အဆင့္ ကုိေရာက္လာရတာပါပဲ။
တခ်ိန္တုန္း က မွားခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ အမွားကေလး ေတြကို အခုအခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည့္မိရင္ ရယ္စရာ ေတာင္ ေကာင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕မ်ားဒီလို ရိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ့ ကိစၥကေလးေတြကို တလြဲျဖစ္ေအာင္၊ မွားေအာင္လုပ္ခဲ့ မိေလသလဲ ဆိုၿပီးလဲ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အဓိက က အသက္အရြယ္နဲ႕ အေတြ႕ အႀကံဳပါပဲ။ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အမွားေပမယ့္ မရည္ရြယ္ပဲ တဖက္သား ကိုအႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစ ႏိုင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ ခန္႕က အခုလက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကို စတင္ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ ေျဖ ၿပီးစ ေအာင္စာရင္း မထြက္ခင္ အျပင္ေလာကနဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ ရေအာင္လို႕ ဘႀကီးျဖစ္ သူ အဆက္အသြယ္နဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ နားက ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ မွာ အလုပ္သင္ အျဖစ္ စ ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက အေၾကာင္းေတြ ကို ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္မိရင္ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက မွုန္မွုန္ ၀ါး၀ါး၊ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက ျပတ္ျပတ္သားသားရွင္းရွင္းလင္းလင္း။ မေန႕တေန႕က မွ ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳး။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စြန္ ဆင္ေျခဖုံး ၿမိဳ႕သစ္ ေနအိမ္က ေန မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ လမ္းေလွ်ာက္မွ ေရာက္တဲ့ မွတ္တိုင္က ေန က်ပ္ညပ္ခုန္ ေပါက္ေနတဲ့ ဘီအမ္ ဘတ္စကား ႀကီးကို တစ္နာရီ ခြဲသာသာ ေလာက္စီးလိုက္ရင္ ဆူးေလမွတ္တိုင္ ရုပ္ရွင္ရုံေရွ႕ ကိုေရာက္။ အဲဒီကေန မွ ကုမၸဏီ ရုံးခန္း ကို သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္။ ေရာက္ခ်ိန္ မနက္ ရွစ္နာရီခန္႕ က ပုံမွန္ပါပဲ။ ရုံးခန္း ကိုေရာက္ေရာက္ ခ်င္း မီးဖြင့္၊ အဲယားကြန္းဖြင့္၊ ၿပီးတာနဲ႕ အိုဗာစီး ေကာ (oversea calls) အတြက္ ဘြတ္ကင္တင္။ မန္ေနဂ်ာမမ ရုံး ေရာက္ေလာက္မယ့္ အခ်ိန္ မနက္ ဆယ္နာရီခြဲ မွာ တခါ၊ ဆယ့္ႏွစ္နာရီ မွာ တခါ ငါးမိနစ္စီေျပာပါမယ္ ဆိုတာတခါတည္း ႏွစ္ေကာ စာတင္လိုက္ရပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီဆိုေပမယ့္ အဓိက ကေတာ့ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အဓိကေရာင္းတဲ့ (Travel Agency) သာျဖစ္ လို႕ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေန႕စဥ္ အလုပ္ေတြက ဘြတ္ကင္တင္ျခင္း၊ စေတကာ သြားကပ္ ရျခင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ထုတ္ရျခင္း၊ တဆင့္ခံ ကုမၸဏီ မ်ားက မွာတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္မ်ား သြားပို႕ျခင္း ေတြ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ စေတကာ ကပ္တာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းရွင္းျပရ ရင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အခုလိုမ်ိဳး Electronic Ticket မေပၚေသးေတာ့ Good for Passage Ticket ေတြ အေပၚမွာ သြားမည့္ ရက္နဲ႕ အခ်ိန္ ကို ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚမွာ ကပ္တာ ကို စေတကာကပ္တယ္လို႕ ေခၚပါတယ္။ ဆူးေလဘုရားလမ္း က ျမန္မာ့အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလေၾကာင္း (MAI)၊ ပန္းဆိုးတန္း က ဆစ္ခ္အဲေ၀း (Silk Air) နဲ႕ ဘီမန္း (Biman)၊ ဆူေလးအ၀ိုင္းေဘး ထား၀ယ္တိုက္က ထိုင္းေလေၾကာင္း (Thai Airways) အစရွိသျဖင့္ ေနရာ အႏွ႔ံ မွာရွိတဲ့ ေလေၾကာင္းလိုင္း ေတြကိုသြားရပါတယ္။ အလုပ္ နည္းနည္းပါးရင္ ေတာ့ ေလေၾကာင္းဆိုင္ရာ (2 code)၊ ေလဆိပ္နာမည္ (3 code) ေတြကို က်က္ရတဲ့ အျပင္ IATA ကထုတ္တဲ့ ေမာ္ဂ်ဴး ေတြကိုေလ့လာရပါတယ္။ အလုပ္မထြက္ခင္ အထိ IATA Module ၈ခု အထိ အလြတ္ေျဖႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ (အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ Amadias, Abacus အစရွိတဲ့ GDS စနစ္ေတြနဲ႕ Electronic Ticket ေတြထုတ္ ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေနာက္လူသစ္ မ်ားမွာ စာက်က္စရာမလိုေတာ့ၿပီ။)
ဒီေလာက္ ဆိုရင္ က်ေနာ္လုပ္ရ တဲ့ အလုပ္သေဘာကို ေစာေၾကာ မိေပေလာက္ၿပီ။ က်ေနာ္ရဲ႕ ပထမဆုံး လုပ္ငန္း အေတြ႕ အႀကံဳ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနရာတကာ သိခ်င္၊ တတ္ခ်င္၊ လုပ္ခ်င္ ျဖစ္ေနတဲ့ "တက္ၾကြတဲ့ ၾကက္ဖ" ဆိုသလိုမ်ိဳး သြက္လက္ တက္ၾကြ၊ တနည္းအားျဖင့္ ျပာယာခတ္ ေနတာ ျပန္မွတ္မိပါေသးေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အခါကလဲ ႏိုင္ငံျခားကို ရွုိးေဂ်ာ့ ေတြ အုပ္လိုက္သင္းလိုက္၊ အုံလိုက္က်င္းလိုက္ ထြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ကုမၸဏီလို ေလယဥ္လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေအဂ်င္စီ ေတြမွာ လက္မလည္ ေအာင္အလုပ္မ်ားၾကပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာ Bulk Ticket ေခၚတဲ့ ခရီးစဥ္ (Sector) တခုတည္း ကို အေစာင္ေရ ရာနဲ႕ ခ်ီၿပီး ထုတ္ရတာ ေတာင္ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္တဲ့ သူမ်ားလြန္း လို႕ ၿပိဳက္ခနဲ ၿပိဳက္ခနဲ ဆိုသလို ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကေတာ့ စကၤာပူ နဲ႕ ဘန္ေကာက္ကို အမ်ား ဆုံးထြက္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စကၤာပူ မွာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္း ေတြ ေပါမ်ား လြန္း ေတာ့ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ကိုေရႊျမန္မာ ေတြ စကၤာပူ ကို အဓိက သြားၾကပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲ၀ယ္ၿပီး ၀င္လို႕ရေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေထာက္ အထားမခိုင္လုံလို႕ ျပန္လႊတ္ခံရ (reject) အလုပ္ခံရသူေတြ မ်ား လာလို႕ စကၤာပူ အစိုးရက အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ (work permit) အရင္ရမွသာ အဲဒီ ပါမစ္ ကိုျပၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြားတစ္ေၾကာင္း ၀ယ္လို႕ရပါတယ္။ အဲဒါမပါရင္ ေလေၾကာင္းလိုင္းကလဲ မတင္ပါဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ လာ၀ယ္တဲ့ သူေတြမွာ စကၤာပူ ကပို႕တဲ့ work permit စာရြက္ကေလး ေတြ ယူလာၾကတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။ စကၤာပူ ပါမစ္ကလဲ ေစ်းေတာ့ ေသးမယ္ မထင္ဘူး။ လက္မွတ္လာ၀ယ္ ၾကသူေတြ ေျပာေျပာေနလို႕ သူတို႕ ဘယ္လိုရင္းႏွီး ၾကရတယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာရပါတယ္။
အဲဒီလို အုပ္စုလိုက္လာ၀ယ္ ၾကရင္ ရုံးမွာ ရွိသမွ် လူအကုန္ မနားရပါဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေရးတယ္ဆိုတာ လဲ နာမည္ မမွားေအာင္ အရမ္းဂရုစိုက္ရပါတယ္။ နာမည္ တလုံးမွားသြားတာနဲ႕ အဲဒီလက္မွတ္ ကိုသုံးလို႕ မရေတာ့ ပါဘူး။ အသစ္တေစာင္ ယူၿပီး ျပန္ေရးရပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေတြက တန္ဖိုးႀကီးေတာ့ အမွားနည္းေအာင္ အေတြ႕ အႀကံဳမ်ားတဲ့ သူေတြပဲ ေရးၾကပါတယ္။ အရမ္း ရွဳပ္လာရင္ ေတာ့ က်ေနာ္လဲ ၀င္ေရးရေတာ့တာပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္လဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေရးက်င့္ ရလာပါေတာ့တယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္မွာ နာမည္ေရးၿပီးတာနဲ႕ အေပၚဆုံးႏွစ္ရြက္ ကို ျဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ (အဲဒါေၾကာင့္လက္မွတ္ျဖတ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားေပၚလာတာျဖစ္မယ္)။ လက္မွတ္က မွင္ခံ ျဖစ္တာမို႕ ေအာက္မွာေတာ့ နာမည္နဲ႕ ခရီးစဥ္ေပၚေနပါတယ္။ ေလေၾကာင္းလိုင္းနဲ႕ ေအးဂ်င့္ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ရွင္းလင္းတဲ့ အခါမွာ ေစာေစာက ျဖတ္ထားတဲ့ လက္မွတ္ကေလး ႏွစ္ရြက္ကို သုံးရပါတယ္။ အဲဒီက လက္ေရးကို ၾကည့္ၿပီး ဒါဘယ္သူျဖတ္တဲ့ လက္မွတ္လဲ ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။
တစ္ခုေသာ ညေနေစာင္း ရုံးဆင္းခါနီး မွာ စကၤာပူ ကို work permit နဲ႕ သြားမယ့္ အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ေရာက္လာပါတယ္။ အားလုံး လိုလိုက ေမွာ္ဘီ နဲ႕ တိုက္ႀကီးတ၀ိုက္ က လူေတြပါ။ သူတို႕ေတြက အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ သိၾကၿပီးသား သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အေရအတြက္ အတိအက် မမွတ္မိေပမယ့္ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ မွတ္မိပါတယ္။ သူတို႕ အားလုံး ပါမစ္အတူေလွ်ာက္၊ အတူက် ၿပီး အတူသြားၾကဖို႕ အတူလက္မွတ္ လာ၀ယ္ၾကတာပါ။ သူတို႕ၾကည့္ရတာ တက္ၾကြၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ အထဲမွာ တစ္ေယာက္က ပါမစ္ေလွ်ာက္တာ နည္းနည္း ေနာက္က် သြားလို႕ ေနာက္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ေနမွ က်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကလဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ အတူသြားခ်င္လို႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ တခါတည္း လာ၀ယ္တာပါ။ သူတစ္ေယာက္ အတြက္က လြဲ လို႕ ပါမစ္ ပါသူ အားလုံးေလယာဥ္ လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲထုတ္စရာ လိုပါတယ္။ သူက ေတာ့ အသြားအျပန္ လက္မွတ္ ၀ယ္ရတယ္ေပါ့။ သူ႕နာမည္က ကိုေဇာ္မိုး လို႕မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေတြ က်ေနာ္ အစက မသိခဲ့ပါဘူး။
မန္ေနဂ်ာလုပ္သူ က အံဆြဲ ထဲက သားေရပင္နဲ႕ စည္းထားတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အလြတ္ ထုတ္ထဲ က ဆြဲ ထုတ္ ၿပီး အဲဒါေတြေရး ဆိုၿပီး လွမ္းေပးပါတယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ အသြားအျပန္လက္မွတ္ (Round Trip Ticket) က ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ တစ္ေစာင္ထဲပါ။ က်ေနာ္က သြက္လက္ တက္ၾကြေနသူဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ယူေရးလိုက္ပါတယ္။ အားလုံးေရးၿပီး ေတာ့ နာမည္စာလုံးေပါင္းမွန္မမွန္ ျပန္စစ္ၾကည့္ပါတယ္။ အားလုံး မွန္တယ္ ဆိုတာ သိရေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြကို နာမည္ေခၚေပးၿပီး စစ္ေစပါတယ္။ သူတို႕အားလုံးလဲ ကိုယ့္ နာမည္ မွန္မမွန္ စစ္ၾကည့္ ၿပီး စိတ္တိုင္းက် ေတာ့မွ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျပန္သြားၾကပါတယ္။ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္း ႏုိင္ငံျခား သြားၾကေတာ့ မယ့္သူေတြ ဆုိေတာ့လဲ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနေပမေပါ့။
ဒီလို႕နဲ႕ စေနေန႕ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေတြ အားလုံး ထုံးစံ အတိုင္း ေန႕တ၀က္ ပဲဖြင့္တာ ျဖစ္လို႕ေန႕လည္ ရုံးက အျပန္ အိမ္မွာ ခနနားေန တုန္း ညေန ပိုင္း မွာ က်ေနာ့္ အိမ္ကို ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ဖုန္းဆက္လာ သူက မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာသူ တစ္ဦးက ေဒါသတႀကီး ရုံးကို ေရာက္အလာ။ ရုံးက ပိတ္ေန။ မန္ေနဂ်ာ အိမ္ ကိုစုံစမ္းၿပီး ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ဖုန္းထဲ ကေျပာတဲ့ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕ အသံကိုၾကားရတာ က်ေနာ့္ ေခါင္းကို မိုးႀကိဳး ပစ္ခ်လိုက္သလိုပါပဲ။
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ျဖစ္ရမယ့္ အသြားအျပန္လက္မွက္ကို သူတို႕ အထဲက ပါမစ္ရၿပီးသား တစ္ေယာက္ အတြက္ေရးလိုက္မိ ၿပီး၊ ပါမစ္ မက်ေသးတဲ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ကိုေတာ့ one way လက္မွတ္ ေရးေပးလိုက္မိပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္အပါ အ၀င္ ဘယ္သူမွ သတိမထားလိုက္ ၾကပါဘူး။ ထုံးစံ ဆိုရင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ မွာကတည္းက သူ က်န္ေနခဲ့ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူကစကၤာပူ အထိ ပါသြားၿပီး စကၤာပူ အင္မီဂေရးရွင္းမွာ ျပႆနာ တက္ပါတယ္။ သူနဲ႕ သြားတဲ့ သူ႕အမ်ိဳးေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံး ၀င္လို႕ရ သြားၿပီး သူတစ္ေယာက္ တည္းသာ ၀င္လို႕မရပဲ က်န္ေနခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ကုိျပန္တဲ့ ေလယာဥ္ေပၚ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသး ပဲ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က လူ၀င္မွု႕ႀကီးၾကပ္ေရးက အရာရွိ ေက်းဇူးရွင္ ေတြက ပါ၀ါကုန္ သုံးၿပီး ပတ္စပို႕ ကိုပါ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္။
ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ေတာ့ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အရာအားလုံးဟာ ေပါက္ကြဲ စရာခ်ည္းပါ။ ပတ္စပို႕ အသိမ္းခံလိုက္ရ တာ အဆုိးဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။ ေလဆိပ္ကေန ခ်က္ခ်င္း ကားငွားၿပီး ခရီးေဆာင္အိတ္ကို တင္။ ေမွာ္ဘီက အိမ္ကို မျပန္သးပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရာ ကုမၸဏီကို လာရွင္းတာပါ။ အသြားအျပန္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရဲ႕ သားနဲ႕ one way ပဲေရးေပးလိုက္တဲ့ သူကို ျပႆနာ လာရွာတာပါပဲ။ သူမွတ္မိ ေနပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီက ခ်ာတိတ္တစ္ေကာင္ ျပာယာခတ္ၿပီး ေရးေပးလိုက္တယ္ဆိုတာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သာ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္ရင္ ေတာ့ လုံး၀ မသက္သာ ပါဘူး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႕ ဟာ စေနေန႕ ျဖစ္ၿပီး ေန႕တစ္၀က္ဆိုေတာ့ သူေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ပါဘူး။
ျပန္ဆက္ရရင္ ကုမၸဏီ ကမန္ေနဂ်ာမမ က ေတာ္ပါတယ္။ တာ၀န္မဲ့ စကားလုံး၀ မေျပာပဲ ျဖစ္သမွ် ကိစၥအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါေၾကာင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္ အစားျပန္ေပးမယ့္ အေၾကာင္း၊ ပတ္စပို႕ အသစ္ေလွ်ာက္ဖို႕လဲ အကူအညီ ေပးပါမယ့္ အေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး ႏွစ္သိမ့္ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအားလုံးရဲ႕ တာ၀န္က က်ေနာ့္ အေပၚက်ပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ျပည္ထဲေရးက အရာရွိ က ကူညီေပးလို႕ ပတ္စပို႕ အျမန္ျပန္က်ပါတယ္။ ပတ္စပို႕ရုံး ဟိုေျပးဒီေျပး၊ ေဖာင္ျဖည့္၊ ေလွ်ာက္လႊာတင္၊ တန္းစီ၊ မိတၱဴကူး စတဲ့ အလုပ္ေတြ အကုန္ က်ေနာ္လုပ္ရပါတယ္။ ကိုေဇာ္မိုးက ပတ္စပို႕ရုံးနားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ပဲထုိင္ေစာင့္ပါတယ္။ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ က်ေနာ့္ ကို မၾကည္လို႕ စကားလုံး၀ မေျပာပါဘူး။ ထမင္းခ်ိဳင့္ က ရုံးမွာ ထားခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ ထမင္းငတ္၊ ေရငတ္ပါပဲ။ ပတ္စပို႕ကိစၥ အဆင္ေျပ တဲ့လမ္းစ ေတြ႕လာတဲ့ တဲ့ေနာက္ပိုင္း မွ သူ က်ေနာ့္ ကို စကားစေျပာ ၿပီး တျဖည္းျဖည္း သူ႕အေၾကာင္းကိုယ့္ အေၾကာင္းသိလာၿပီး နားလည္လာၾကပါတယ္။
ကေလးရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ကိုေဇာ္မိုး ဟာ တကယ္ေတာ့ ေဆးလိပ္ခုံ ပိုင္ရွင္ပါ။ စကၤာပူကို သြားရင္ ပို အဆင္ေျပႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီး ေဆးလိပ္ခုံကို ေရာင္း ခ်ၿပီး စကၤာပူ ကိုသြား ဖို႕ စီစဥ္ခဲ့တာပါတဲ့။ သူ႕ အတြက္ ကဘုရင့္ေနာင္ ေဖာင္ဖ်က္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္လို႕ ဘာတစ္မွ အမွားမခံႏိုင္တာပါတဲ့။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာ သူ ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ တာက တာ၀န္ရွိသူက သူ႕ေလယာဥ္လက္မွတ္ ကိုသီးျခား ခြဲထုတ္ ၿပီးေရးခိုင္းေစခဲ့ရင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္မွတ္ေရးတဲ့ ညီငယ္ကသာ ေသခ်ာ စီစစ္ၿပီးမွ ေရးခဲ့ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ဒီလို ကိစၥမ်ိဳး လုံး၀ ျဖစ္မလာ ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ယူတတ္တဲ့ ကုမၸဏီ ျဖစ္လို႕ သာ ပတ္စပို႕ ျပန္က်ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ တေစာင္ျပန္ေပးလို႕သာ သူ႕ အေနနဲ႕ ဘ၀ပ်က္လုနီး မျဖစ္တာပါတဲ့။
အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ ကိုေဇာ္မိုး က အဆင္ဆင္ေျပေျပနဲ႕ စကၤာပူ ကိုျပန္၀င္ သြားပါတယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ေစ့စပ္ေသခ်ာ စြာလုပ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးႀကီး သင္ခန္းစာ တစ္ခု ရသြားပါတယ္။ ။
Photo Credit to: ulcercity.blogspot.com
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 5/23/2011 11:08:00 AM 14 comments
Labels: ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim, အမွတ္တရ
Sunday, May 15, 2011
ပုံျပင္ကေလးမ်ား ႏွင့္ ခရီးသြားျခင္း
လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ခန္႕ကပါ။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ တစ္ခုကေန စိတ္ကုန္လုိ႔ အလုပ္ထြက္ ထားကာစလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘိုင္ျပတ္ေနလို႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုံး ၿမိဳ႕နယ္ တစ္ခုမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ညီမျဖစ္သူရဲ႕ ေဆးဆိုင္ေလးမွာ ကပ္ၿပီး ကူေရာင္း ေနရပါတယ္။ ဘီယာဖိုးေလး ႏိုွက္လိုက္၊ ေဆးလိပ္ဖိုးေလး ႏိုွက္လိုက္ ေလာက္ ေတာ့ရေပမယ့္ အမ်ားႀကီး ေတာ့ယူလို႕မရေပဘူးေပါ့။ ညေနေစာင္း တစ္ခုမွာ ေဆးဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ေနစဥ္မွာ သူငယ္ခ်င္း ဂိုက္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ သူ ခရီးစဥ္ ႏွစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ တစ္ခုကို က်ေနာ့္ ကိုလိုက္ ေပးဖို႕လာေျပာတာပါ။ က်ေနာ္ဟာ ဧည့္လမ္းညႊန္သင္တန္းဆင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ ဧည့္လမ္းညႊန္အျဖစ္ ဂိုက္လိုက္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ဟာ ေျပာပေလာက္ ေအာင္မရွိပါဘူး။ ဂိုက္မလိုက္ပဲ ခရီးသြားကုမၸဏီေတြမွာပဲ အလုပ္လုပ္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေတာ့ သူလာေပးတဲ့ အခြင့္အေရးဟာ ေရႊ ပါပဲ။ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းက ဂိုက္ေၾကး ကိုေတာ့ထုံးစံ အတိုိင္း ေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အတြက္ေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေျပလက္ ေပ်ာက္ ခရီးထြက္ရ ၿပီး စားၿပီးေသာက္ၿပီးစားရိပ္ၿငိမ္း အျပင္ ပိုက္ဆံလဲ အတိုင္းအတာ တစ္ခုေလာက္ထိရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို မီးစိမ္းျပ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ (ေနာက္ပိုင္းမွာ သူေပးတဲ့ ခရီးစဥ္ အနည္းငယ္ခန္႕ အလုပ္မရခင္စပ္ၾကား ဆက္တိုက္ ဆိုသလို လိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္)။
ခရီးထြက္ဖို႕ အိမ္ကို အျမန္ျပန္ၿပီး ခရီးထြက္ဖို႕ အတြက္ျပင္ဆင္ရပါတယ္။ ခရီးေဆာင္အိတ္တစ္လုံးထဲမွာ ဂိုက္တစ္ေယာက္ အတြက္မပါမျဖစ္ တိုက္ပုံ၊ အေႏြးထည္၊ ရွမ္းေဘာင္းဘီ၊ ႏွိဳးစက္၊ သြားပြတ္တံ အျပင္ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ရွင္းျပဖို႕ (running commentary) လုပ္ဖို႕ စာအုပ္တခ်ိဳ႕ ကိုပါမေမ့မေလ်ာ့ သယ္ရပါတယ္။ အစီအစဥ္ အရ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းဟာ ကားတစ္စီးနဲ႕ ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္ နဲ႕ အတူခရီးထြက္ရမယ့္ ဒရိုင္ဘာ နဲ႕မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ (ေနာက္မၾကာခင္မွာ အဲဒီ ဒရုိင္ဘာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအရင္း ေတြလိုခင္သြားၿပီး ခရီးစဥ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အတူထြက္ျဖစ္ပါတယ္)။ ၿပီးေတာ့ ဧည့္သည္ ကို ၿမိဳ႕ထဲ ကဟိုတယ္မွာသြား ႀကိဳၿပီး တဲ့အခါမွာ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ေနာက္ကားတစ္စီးနဲဲ႕ေလဆိပ္မွာ သူ႕ေနာက္ဧည့္သည္ ကိုသြားႀကိဳပါေတာ့တယ္။
က်ေနာ့္ဧည့္သည္ ဟာစုံတြဲျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးက ဆြစ္ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသားကေတာ့ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးစစ္စစ္ ပါ။ ေယ်ဘုယ်အားျဖင့္ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးေတြ နဲ႕ ဆက္ဆံရတာ မလြယ္ပါဘူး။ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာ ခင္ခင္မင္မင္ အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ဖို႕ ပိုၿပီးေတာ့ ခက္ခဲပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခရီးစဥ္ ဆယ္ငါးရက္ လုံးလုံး အဆင္ေျပေအာင္ ေတာ့လုံးပမ္းရမွာ ပဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးရပါတယ္။ ခရီးစဥ္ အရ က်ိဳက္ထီးရိုးကို ဦးတည္ေနေပမယ့္ ပဲခူး ကိုအရင္၀င္ရပါတယ္။ ပဲခူး မွာ ျပစရာရွိတာ ျပလည္စရာရွိတာ လည္ၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဂိုက္နဲ႕ ဧည့္သည္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိသြားပါၿပီ။ က်ေနာ့္ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသားဟာ လူလတ္ပိုင္းျဖစ္ေပမယ့္ အဂၤလိပ္လို သိပ္ကၽြမ္း ကၽြမ္းက်င္က်င္မတတ္ပါဘူး။ ဂ်ာမန္ လူမ်ိဳးႀကီးစိတ္ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ဥာဏ္ရည္မမီ ကေလးမ်ား အတြက္သူကိုယ္ပိုင္တည္ေထာင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ ဆြစ္လူမ်ိဳးတို႕ထုံးစံ အတိုင္း အဂၤလိပ္၊ ဂ်ာမန္၊ ျပင္သစ္၊ အီတလ်ံ ေလးဘာသာ ကိုအသာေလးေျပာ တတ္ပါတယ္။ သူကေတာ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွုကုမၸဏီ တစ္ခုမွာလုပ္တယ္လို႕ပဲေျပာပါတယ္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္မွာ တူတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ အင္မတန္ေစ့စပ္ေသခ်ာၿပီး၊ အသုံးအစြဲ အင္မတန္က်စ္လ်စ္ၾကတာပါပဲ။ သူတို႕ အာရွတိုက္ ကိုခရီးထြက္လာတာ ႏွစ္လ ရွိပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဗီဇာေပးသေလာက္ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ရက္ေနၿပီးရင္ အင္ဒိုခ်ိဳင္းနား ႏိုင္ငံေတြ ကိုခရီးဆက္ဦးမွာပါ။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ သူနဲ႕က ပိုၿပီးဆက္ဆံလို႕အဆင္ေျပပါတယ္။ တခါတခါမွာ သူက အမ်ိဳးသားျဖစ္သူကို သူကပဲဂ်ာမန္လို ျပန္ရွင္းျပေလ့ရွိပါတယ္။ ပဲခူး မွာ ခဏသာ၀င္ရတာ ျဖစ္ၿပီး က်ိဳက္ထီးရိုးကို ခရီးဆက္ပါတယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုး မွာ တစ္ညသာ အိပ္မွာ ျဖစ္လို႕ ရွင္းစရာ ရွိတာရွင္း၊ ျပစရာ ရွိတာ မေမွာင္ခင္ အကုန္ျပထားရပါတယ္။ အမွန္က ရေသ့ေတာင္ ကေနလမ္း ေလွ်ာက္ ၿပီးတက္လာၾကရတာ ျဖစ္လို႕ ဧည့္သည္ေရာ ဂိုက္ေရာ ေတာ္ေတာ္ပမ္းေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ကေတာ့ "အဲဒါကဘာလဲ" ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ကိုပဲ ေမးေစပါတယ္။ "ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ" ဆိုတာဆက္ေမးစရာ မလိုရ ေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ရွင္းျပပါတယ္။ သူတို႕ အတြက္ ကေတာ့ ျမင္ျမင္သမွ်ဟာ အထူအဆန္းခ်ည္းပဲ မို႕ သိခ်င္စရာ ေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဧည့္သည္ မေမးေပမယ့္လဲ ရွင္းသင့္တာရွင္း၊ ျပသင့္တာ ျပရမွာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီးက်ေနာ့္ ရဲ႕အက်င့္က အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္း ပုံတိုပတ္စ ေလးေတြ ထည့္ထည့္ ေျပာရင္း လွ်ာရွည္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ပုံတိုပတ္စ ေလးေတြအျပင္ ေရာက္ရွိရာ ေဒသရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႕ ဧည့္သည္စိတ္၀င္စားေလာက္မယ္ ထင္ရင္ ေနာက္ခံ ဒ႑ာရီ ကေလးေတြကို ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနသလို ေျပာရင္ ဒီ ဧည့္သည္ေတြႀကိဳက္ပါ့မလား၊ ကေလးကလားပုံတို ပတ္စ ေတြေျပာရင္ေရာ သေဘာက်ပါ့မလားဆိုတာ ကိုယ့္ဖာသာ ေတြးမိလာပါတယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ ေန၀င္ခ်ိန္ရွုခင္း ျပရင္း နားတဲ့ အခါက်မွ ဧည့္သည္ ေတြရဲ႕သေဘာထားကို ေမးရပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဧည့္သည္ႏွစ္ေယာက္စလုံး က ျပာျပာသလဲ က်ေနာ္ ရွင္းျပတာေတြ (commentary & presentation) ကိုသေဘာက်တဲ့ အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသားက ပုံတိုပတ္စ ေတြဟာ သူ႕အတြက္အေရးႀကီး ပါတယ္..လို႕ ထူးထူးျခားျခား၀င္ေျပာပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ သူ စကားနည္းတာကို ေတာ့ သတိျပဳမိၿပီးသားပါ။ ဧည့္သည္က စကားမ်ားတာ ႀကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ အရွိန္မေလွ်ာ့ေတာ့ဘူးေပါ့။
ခရီးစဥ္ကို အတိုခ်ဳပ္ရရင္ က်ိဳက္ထီးရိုး မွာ တစ္ညသာအိပ္ၿပီး ေတာင္ငူမွာ တစ္ည၊ ကေလာ မွာႏွစ္ည (ပေလာင္ရြာေတြကို ေနျခင္းျပန္ ေျခလ်င္ခရီး တစ္ရက္)၊ ေနာက္ ပင္းတယ ကို၀င္လည္ ၿပီးအင္းေလးမွာ သုံးည အိပ္ၿပီး မႏၱေလး ကုိ ဆင္းပါတယ္။ မႏၱေလးမွာ ႏွစ္ညအိပ္ၿပီး အမရပူရ၊ အင္း၀၊ စစ္ကိုင္း၊မင္းကြန္း အစုံျပရပါတယ္။ ခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ အေျခအေနအခ်ိန္အခါနဲ႕ အေၾကာင္းအရာ တိုက္ဆိုင္တိုင္း ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ လူထုဦးလွ ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားရိုးရာ ပုံျပင္ေတြ၊ ျမန္မာ့ေက်းလက္ေဒသပုံျပင္ေတြ အျပင္ၾကားဖူးနား၀ ပုံတိုပတ္စ ေတြ ေျပာလာ လိုက္တာ "ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး အၿပိဳင္စီး လာတာအလယ္ကေရွာင္တယ္" ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေတြပါေျပာျဖစ္ပါတယ္။ မႏၱေလး ကေန မနက္ေစာေစာ ထၿပီး ေရႊကိႏၷရီ သေဘၤာ ကိုစီးၿပီး ပုဂံကိုဆင္းပါတယ္။ မနက္ ငါးနာရီက မႏၱေလး ကေနစုန္ဆင္းလာတဲ့ ေရႊကိႏၷရီ သေဘၤာဟာ ညေန သုံးနာေက်ာ္မွ ဗူးဘုရား နားက ယာယီ သေဘၤာဆိပ္မွာ ဆိုက္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီ ျမစ္ေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ တစ္ေနကုန္ေလာက္ နီးနီး စုန္ဆင္းလာတဲ့ ခရီးတစ္ေလ်ာက္မွာ လဲ ေျပာလိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္း အရာေပါင္းစုံဟာလဲ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
ပုဂံက ေတာ့ ဧည့္လမ္းညႊန္ေတြ အတြက္ ဖိုင္နယ္စာေမးပြဲ တစ္ခုလိုပါပဲ။ ပုဂံနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာစရာ ေတြက တစ္ေထာင့္တစ္ည ကုန္ႏိုင္ဖြယ္ မျမင္ပါဘူး။ ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ဟာ သမိုင္းေၾကာင္းကို မွန္ႏိုင္သမွ် အမွန္ဆုံး အခ်က္အလက္ နဲ႕တကြ ရွင္းျပရသလို ဌာေနတို႕ရဲ႕ ယုံၾကည္ရာ ပါးစပ္ရာဇ၀င္ေတြ၊ ဒ႑ာရီ ေတြကိုလဲ ေျပာျပရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပုံျပင္ေတြ၊ ဒ႑ာရီ ေတြ ကေန သခၤန္းစာ ယူစရာ ကေတာ့ အမ်ားသားကလား။ အစီအစဥ္အရ ပုဂံမွာ ႏွစ္ည အိပ္ၿပီး ရင္ ဧည့္သည္ေတြဟာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ေစာေစာေလယာဥ္နဲ႕ သံတြဲေလဆိပ္ကတဆင့္ ငပလီကို သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငပလီကအျပန္ တခါတည္း ထိုင္းႏုိင္ငံဘန္ ေကာက္ကို ခရီးဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ႕ ရန္ကုန္မွာ ထပ္ေတြ႕ဖို႕ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးည အျဖစ္ ႏွုတ္ဆက္တဲ့ အေနနဲ႕ ညစာ အတူစားဖို႕ ဖိတ္ပါတယ္။ ညစာစားရင္းနဲ႕ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသား က မွတ္စုစာအုပ္ကေလးထုတ္ၿပီး ခရီးစဥ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္၊ ဟိုတယ္၊ အစားအေသာက္ ၊ ကား၊ ဒရိုင္ဘာ စသည္ျဖင့္ ၿခံဳငုံၿပီး စိတ္တိုင္းက်စရာ ခရီးစဥ္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဧည့္လမ္းညႊန္ နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ရရင္ ေတာ့ ၀န္ေဆာင္မွု႕ သိပ္ မေကာင္းပါဘူးတဲ့။ က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာ ဘယ္နားသြားထားရမွန္းမသိ ေအာင္စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ဟာ ပုံေျပာေကာင္းတဲ့သူပါတဲ့ ။ မထင္မွတ္တဲ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေတာ့ခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္ ေန႕ပိုင္းမွာ က်ေနာ္ ေျပာသမွ် ပုံျပင္ေတြကို ညဖက္ေရာက္ရင္ မွတ္မိသလို မွတ္စု ျပန္ထုတ္ပါသတဲ့။ မေန႕ညကအထိ သူမွတ္ထားတာ က်ေနာ္ ေျပာသမွ်ပုံျပင္ ေပါင္း ေလးဆယ့္ေလးပုဒ္ လက္ေရြးစင္ ရပါသတဲ့။ အဲဒီေနာက္မွာ Deutche Bank တံဆိပ္ နဲ႕ စာအိတ္ႏွစ္လုံး ထုတ္လာ ၿပီး တအိတ္ကို က်ေနာ့္ ဒရိုင္ဘာအတြက္၊ ေနာက္တစ္အိတ္ ကို က်ေနာ့္အတြက္ ဆိုၿပီးေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ကို ငါးေဒၚလာ ႏွုန္းနဲ႕ ေလးဆယ့္ေလးပုဒ္အတြက္ ေဒၚလာႏွစ္ရာ့ ႏွစ္ဆယ္ေပးတဲ့ အေၾကာင္းရွင္းျပပါတယ္။ ပိုက္ဆံ နည္းနည္းနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္တယ္လို႕ မထင္ေစလိုေၾကာင္း၊ ဒါ့ထက္ပိုၿပီး ခ်ီးျမွင့္လိုေပမယ့္ ခရီးထပ္သြားရ ဦးမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေငြသားလက္က်ံ အနည္းငယ္သာခ်န္ၿပီး ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ကေတာ့ ပုံျပင္ေလးေတြေပးတဲ့ ဆုလာဘ္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ရသလို ဧည့္လမ္းညႊန္ ္၀န္ေဆာင္မွဳ႕ သိပ္မေကာင္း ဘူးဆိုလို႕ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ အဲဒီဧည့္သည္ေတြ ဟာ ဧည့္လမ္းညႊန္ တစ္ေယာက္နဲ႕ မဟုတ္ပဲ ပံုၿပင္ကေလးေတြ နဲ႕ ခရီးသြားခဲ့လို႕ပါပဲ။
ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ
ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 5/15/2011 08:13:00 PM 11 comments
Labels: ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim, အမွတ္တရ
Wednesday, March 9, 2011
ညက္ပီေန႕ (Nyepi Day: the Balinese Day of Silence)
ကမာၻ အႏွံ႕အျပားမွာ ဘာသာေရး နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွူႈ႕ဆိုင္ရာ ရိုးရာပြဲေတာ္ ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာက်င္းပၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ မွာ "ႏွစ္သစ္ကူးေရသဘင္ပဲြေတာ္"၊ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ "ကုန္းရွွီဖဆိုင္ပြဲေတာ္"၊ မြတ္ဆလင္ေတြမွာလဲ "မူဟာရမ္ပြဲေတာ္" စသျဖင့္ေပါ့။ တျခားလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ ေတာ္ ေတြ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမွူု၊ ဘာသာ ကိုမူတည္ၿပီး အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။ ကမာၻအရပ္ ရပ္က လုူအမ်ိဳးမ်ိဳး တညီတညြတ္ တည္း ဆင္ႏႊဲၾကတဲ့ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar) အရ ႏွစ္သစ္ကူးျဖစ္တဲ့ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႕ကိုေတာ့ အားလုံး သိၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မ်ိဳး ေတြနဲ႕ အလားသ႑န္တူတာမ်ိဳး အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ဘာလီကၽြန္း မွာလဲက်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာလီလူမ်ိဳး ေတြဟာ ရွုပ္ေထြးၿပီး မတူညီတဲ့ ျပကၡဒိန္ ေတြ ကုိအသုံးျပဳတဲ့ အတြက္ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ေတြ ကိုတြက္ခ်က္ ရာမွာ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္နဲ႕မတူပဲ အလြန္ရွဳပ္ေထြးေလ့ ရွိပါတယ္။ (ဥပမာ။ ။ တလ ကို ၃၅ ရက္ရွိတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး)။ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar) ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နဲ႕ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ ေတြ အတြက္ အသုံးျပဳေပေသာ္ျငား သူတို႕ရဲ႕ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္မ်ားျပားလွတဲ့ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ဘုရားေက်ာင္းႏွစ္လည္ပြဲေတြ၊ ဘာသာေရးပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာသာေရးကပြဲေတြ၊ အိမ္ေဆာက္ ပႏၷက္တင္ အခန္းအနားပြဲ၊ ေမြးေန႕၊ မဂၤလာေဆာင္၊ အသုဘ၊ ယၾတာပြဲ၊ မၾတာပြဲ စတဲ့ ဘာလီ ရဲ႕ ၀ိေသသပြဲေတြ အတြက္ ေတာ့ ျပကၡဒိန္ စနစ္ ႏွစ္မ်ိဳး ကိုပဲ ကိုးကားပါတယ္။ ရက္သတၱပါတ္ ကိုရည္ညႊန္းတဲ့ ပါ၀ုကြန္ (Pawukon) ျပကၡဒိန္ နဲ႕ လ ကို ရည္ညႊန္းတဲ့ စာေဆ့ (Sasih) ျပကၡဒိန္ ေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပါ၀ုကုျပကၡဒိန္မွာ စႏၱ (Sinta) ဆိုတာက စၿပီး အခ်က္အလက္ ၃၀ ပါ၀င္ၿပီး ၀ါတုဂုဏံ (Watugunung) နဲ႕ ဆုံးပါတယ္။ ရက္ေပါင္း ၂၁၀ ပါ၀င္တဲ့ ပါ၀ုကြန္ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ကို ၁၄ ရာစုေလာက္ မွာ ဂ်ာဗားကၽြန္း ကေနယူေဆာင္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီျပကၡဒိန္ မွာ ရွုပ္ေထြးလွတဲ့ ရာသီခြင္ ကိန္းဂဏန္း ေတြ ပါ၀င္ၿပီး ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ရိုးရာ ပြဲေတာ္ေတြ လုပ္ဖို႕ အေလးအနက္ထား ကိုးကားရတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တခုပါပဲ။ ၁၂ လပါ၀င္တဲ့ စာေဆ့ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ ကေတာ့ အိႏၵိယ ကဆင္းသက္ေပါက္ဖြားလာတယ္ လို႕ယုံၾကည္ရၿပီး ေနသြားလမ္း၊ လသြားလမ္း (ေနၾကတ္၊ လၾကတ္္) တာေတြ အေပၚ အေျခခံကာ ဂေန႕ရွ္ (မဟာပိႏၷဲ) အစရွိတဲ့ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရား ေတြကို ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ ရာ ရက္၊ လ၊ အခ်ိန္ေတြ ပါရွိတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တမ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။
အေနာက္တိုင္းသား ေတြ ႏွစ္သစ္ကူး ကို ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူး ဆူညံစြာ က်င္းပ ေပမယ့္ ဘာလီ မွာေတာ့ ရိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးကို အလြန္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႕ကို ညက္ပီေန႕(Nyepi Day: the Balinese Day of Silence) လို႕ေခၚၿပီး ေအဒီ ၇၈ ရာစုေလာက္ ကစခ့ဲတဲဲ့ သကၠဟိႏၵဴ ေခတ္သစ္ (New Era of Saka Hindu) ကတည္းက စတင္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ညက္ပီေန႕ ဆိုတာ သဘာ၀ တရားရဲ႕ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ကိုထိမ္းသိမ္းတဲ့ ေန႕ပါေပပဲ။ ဤေန႕ ကို အိႏၵိယက ဘုရင္ ပထမကိႏၷစၥ (King Kaniska I) က ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ခဲ့တာ လို႕ဆိုပါတယ္။ ဘုရင္ပထမကိႏၷစၥ ဟာ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးမားၿပီး ရက္ေရာမွုေၾကာင့္ ဟိႏၵဴ နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ အသိုင္းအ၀န္း မွာ ဂုဏ္သတင္းေမႊး ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးသူ႕ရဲ႕ တျခား ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ကေတာ့ ဓမၼယၾတာ (Dharma Yatra) လို႕ေခၚတဲ့ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ ကို ဆူမာၾတား၊ ဂ်ာဗား အစရွိတဲ့ ယေန႕ အင္ဒိုနီးရွား ကို ေဆာင္ယူ လာၿပီး သကၠႏွစ္ ကို မိတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္မွာ မယ္လစၥတီ ပြဲေတာ္ (Melasti) လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ဟာ တကယ္ေတာ့ ပါရလဂၤ (Pralingga) ရုပ္တု ကိုရွင္းသန္႕တဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ရွင္းသန္႕ေစျခင္းအားျဖင့္ စိတ္အလ်င္ ဟာရွင္းသန္႕လာၿပီး ဘုရားသခင္နဲ႕ ပိုမိုနီးစပ္ မွု႕ရကာ ေနာက္ဆုံးမွာ ထာ၀ရရွင္သန္တဲ့ အမတ ဘုံကို ေရာက္ေစဖို႕ အေၾကာင္း အခ်က္လို႕ ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီေန႕ မွာ ဘုရားေက်ာင္းအသီးသီးက နတ္ဘုရားရုပ္တုေတြ ကို ပင္လယ္ ကိုေဆာင္ယူ ၿပီး အခမ္္းအနားနဲ႕ ေဆးေၾကာပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ေန႕မွာေတာ့ တ၀ါကစၥႏၢ (Tawur Kesanga) ပြဲေတာ္ ကိုအႀကီးအက်ယ္ က်င္းပပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ေန႕မွာ ဘာလီကၽြန္း မွာရွိတဲ့ လမ္းမႀကီး ေတြ အားလုံးလိုလို ကို ပိတ္ၿပီး မေကာင္းဆိုးရြား ေတြ နတ္ဆိုး ေတြကို ပင့္ဖိတ္ပါတယ္။ အိုဂိုးအိုဂိုး (Ogoh-ogoh) လို႕ေခၚတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ရာ မေကာင္းဆိုးရြား၊ တေစၦနတ္ဆိုး အရုပ္ေတြကို ႏွီး၊၀ါး အစ ရွိတာ ေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ၿပီး လမ္းဆုံ လမ္းခြ၊ လမ္းမက်ယ္ႀကီး ေတြမွာ လွည့္လည္ပါတယ္။ အိုဂိုးအိုဂိုး မေကာင္းဆိုးရြားပုံစံ အရုပ္ေတြဟာ သူတို႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန႕စဥ္လွည့္လည္ ေနတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ၀ိဉာဉ္ ေတြကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ (စကားခ်ပ္။ ။ဘာလီရုိးရာ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ အရ မေကာင္းဆိုးရြားေတြကိုေန႕စဉ္ ေခါစာပစ္ရပါတယ္)။ အဲဒီေန႕မွာ မေကာင္းဆိုးရြား ရုပ္ပုံေတြကို ေန၀င္ခ်ိန္က စၿပီး ညဉ့္နက္ သည္အထိ ဘာလီရိုးရာ ေၾကးေနာင္၊ ပတၱလား၊ ႏွဲ၊ ဗုံ စတာေတြ တီးမွုတ္ ၿပီး ေက်းရြာအစည္းအရုံးအသီးသီး က လူငယ္အဖြဲ႕ေတြ က တာ၀န္ယူလွည့္လည္ၾကပါတယ္။ လူသား နဲ႕ နတ္ေဒ၀တာ၊ လူသား အခ်င္းခ်င္း၊ လူသား နဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အစရွိသျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း သဟဇာတ ျဖစ္ေစဖို႕ ရည္ရြယ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ညေနေစာင္း ေရာက္ခ်ိန္မွာ အိမ္အသီးသီး မွာ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ကဦးေဆာင္ၿပီး မီးတုတ္ေတြ ကို မီးရွုိ႕ ၿပီး ၀ါးဘိုး၀ါး ကုလားတက္ ေတြနဲ႕ ေတာထုတ္ ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး မွာ မေကာင္းဆိုးရြား အရုပ္ေတြ ကို ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ ကို သယ္သြားၿပီး မီးရွုိ႕ ပစ္လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီလို ရွုိ႕လိုက္ ျခင္းအား ျဖင့္ ဘူတကာလ (Bhuta Kala) လို႕ေခၚတဲ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္၀ိဉာဉ္ ဟာ ကင္းစင္လြင့္ေပ်ာက္ သြားေစတဲ့ လို႕ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မွာေတာ့ အားလုံးဟာ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ ေနၿပီး ဘာလီကြ်န္း တကၽြန္းလုံး ဘာသံမွ မၾကားရေလာက္ ေအာင္ ဆိတ္ညံေနပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ လုံၿခံဳေရးေတြ ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ် လမ္းေပၚ မထြက္ၾကရပါဘူး။ နိစၥဒူ၀ အလုပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ထမင္းခ်က္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ စတဲ့ အလုပ္ေတြ လဲ ဘယ္သူမွ မလုပ္ၾကပါဘူး။ ဘာလီကၽြန္းေပၚမွာ ရွိတဲ့ လူအားလုံး အိမ္ အျပင္ဖက္ ကိုပါထြက္ ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ ေတြအားလုံးကေတာ့ တည္းခိုရာ ဟိုတယ္၀င္းရဲ႕ ျပင္ပ ကိုလုံး၀ မထြက္ရပါဘူး။ ေရဒီယို၊ တီဗြီ အသံလႊင့္ဌာနမ်ား နားပါတယ္။ ယုတ္စြအဆုံး ဘာလီကြ်န္းနဲ႕ ျပင္ပ ကမာၻ အဆက္အသြယ္လုပ္ရာ ဘာလီေလဆိပ္ (Danpasar Airport) အပါအ၀င္ သေဘၤာဆိပ္၊ ေလွဆိပ္ အားလုံး ၂၄ နာရီ ပိတ္ပါတယ္။ တေန႕လုံး ေခြးေဟာင္ သံ နဲ႕ အင္းဆက္ပိုးမႊား ေတြ ေအာ္ျမည္သံ ကလြဲလို႕ ဘာသံမွ မၾကားရပါဘူး။ ညအခ်ိန္ ေရာက္တဲ့ အခါမွာလဲ မီးလုံး ၀ ထြန္းခြင့္ မရွိပါ။ တညလုံး ပိန္းပိတ္ေအာင္ မည္းေမွာင္ေနၿပီး တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ ကမာၻဦး အစလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနၿပီး ေနာက္တေန႕ မွာ အစစ အရာရာ အားလုံး အသစ္ ကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနေစေအာင္ ဘာသာတရား နဲ႕ထိမ္းကြပ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ သေဘာလို႕ဆိုပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ အလြန္ ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႕(Ngembak Geni) မွာေတာ့ ဟိႏၵဴ အသိုင္းအ၀ိုင္း အခ်င္းခ်င္း ခြင့္လႊတ္ေစဖို႕ လည္ပတ္ၾကၿပီး ဟိႏၵဴဘဂ၀တ္ က်မ္းေတာ္လာ တရားဓမၼ ေတာ္ေတြ ကိုရြတ္ဆိုၾကပါတယ္။ ဘာသာေရး စိတ္ပညာရွုေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ညက္ပီေန႕ ဟာ လူသားျခင္းစာနာေထာက္ထားဖို႕၊ ေမတၱာထားဖို႕၊ သည္းခံစိတ္ရွိဖို႕၊ အၾကင္နာတရားထားတတ္ဖို႕ အစရွိတဲ့ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္း ရွိေစဖို႕ မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ေစတဲ့ေန႕တေန႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ ဟိႏၵဴဘာသာ အယူ၀ါဒမွာ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ပြဲေတာ္ေန႕ေတြ အလြန္ပဲ မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညက္ပီေန႕ဟာ ဘာလီကၽြန္းတခု လုံးအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံး ဘာသာေရးပြဲတခုျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာလီကၽြန္း ကို တျခားကမာၻ႔ ဘယ္ေနရာ နဲ႕မွမတူေအာင္ ထူးျခားေစတဲဲ့ ေန႕တေန႕ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ မတ္လ ၅ရက္ေန႕ (စေနေန႕) မွာကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ညက္ပီ္ေန႕ မွာ မနက္ ၆ နာရီက စၿပီး ေနာက္တေန႕ မနက္ ၆နာရီအတြင္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ပတ္၀န္းက်င္ အိမ္နီးခ်င္းအိမ္ေတြကို စူးစမ္းေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မနက္ ေစာေစာ ကတည္း ကတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ည ၇ နာရီခန္႕ေလာက္က စၿပီး တကယ္ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္မည္းေနပါတယ္။ ကေလးအငယ္ ေလးရွိလို႕မီးတပြင့္ ထြန္းခြင့္ ႀကိဳတင္ ေတာင္းခံထားတဲ့ အတြက္ ထြန္းထားေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ ကို အလင္းမျပန္႕ေအာင္ ခန္းစီးအေပၚက ေနအ၀တ္အထပ္ထပ္ ကာရံထားရပါတယ္။ ၂ လက္မေလာက္ လြတ္ေနတဲ့ ေနရာကေန ခန္းဆီးကို ျဖတ္ထြက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ ဟာ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေ၀းကေန ျမင္ရတယ္ဆိုတာ အျပင္ထြက္ၾကည့္လို႕ သိရပါတယ္။ အေတာ္ထူးျခားတဲ့ ေန႕ ျဖစ္လို႕ အမ်ားသိေစလိုတဲ့ေစတနာနဲ႕ ေေလ့လာၿပီးျပန္လည္မွ်ေ၀ ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
Photos by Komang
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 3/09/2011 09:19:00 PM 10 comments
Labels: Indonesia, Tourism, Travel Experience, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Saturday, February 5, 2011
သကၠရာဇ္ ၂၀၁၁ အတြက္ ကမာၻ႕စိတ္ပ်က္ဖြယ္ရာ အေကာင္းဆုံး ခရီးစဥ္ ေဒသ ၁၀
ေနရာတကာ မွာ အေကာင္းဆုံး ေတာ့ပ္တန္း (Top 10) ဆိုတာေတြ ပလူပ်ံေနေပမယ့္ ခရီးသြားတိုးရစ္ေတြ အေနနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာစိတ္ခ်မ္းသာစရာ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ေတြ ကို ခရီးစဥ္ေဒသ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ရရွိႏိုင္တာကေတာ့ တကယ့္ အရိုးအရွင္းဆုံး အမွန္တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရံဖန္ရံခါမွာ မီဒီယာေပါင္းစုံ ကေန အလြန္ အၾကဴး ေၾကာ္ျငာ ေလ့ရွိတဲ့ ခရီးစဥ္ ေဒသေတြ ကေတာ့ ျဖင့္ ထင္သလိုမဟုတ္ပဲ စိတ္ပ်က္ၿငီးျငဴဖြယ္ရာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးပဲ ရပါလိမ့္မယ္ လို႕ ခရီးသြား ဘေလာက္ဂါေတြကေျပာပါတယ္။
ဆိုေတာ့ကာ...သကၠရာဇ္၂၀၁၁ မွာေရွာင္ၾကဥ္ ရမယ့္ နာမည္ေက်ာ္ ခရီးစဥ္ေဒသ ေတာ့ပ္တန္း (Top 10 Destinations) ဆိုတဲ့စာရင္းေလး ျပဳစု ၿပီးတင္ျပလာပါတယ္။
စာရင္းထဲမွာ ကင့္ဆက္ (Kansas) ကထိပ္ဆုံးကပါ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ စိတ္၀င္တစား ေလ့လာၾကည့္ရွုစရာ အေနနဲ႕အႀကီးဆုံးေလေဘာလုံးႀကီး ျပထားတဲ့ ျပတိုက္ကလဲြလို႕ ဘာဆုိဘာမွ ဆုိသလို စိတ္၀င္စားစရာ မရွိလို႕ပါ။ အေလးအနက္ေရွာင္က်ဥ္ရ မယ့္ေနရာပါတဲ့။
စာရင္းထဲမွာ ဒုတိယ ထိပ္ဆုံး ကေတာ့ မကၠဆီကိုက ကဲန္ကန္ (Cancun) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ေနရာေလးဟာ အစား အေသာက္ ေတြက ေကာင္းေပေသာ္ျငားလဲပဲ ဘေလာက္ဂါ တေယာက္ အျမင္မွာေတာ့ အေမရိကန္ငမူးေတြ လမ္းသလား ေနလို႕ မကၠဆီကို ရဲ႕ ရွိရင္းစြဲ အလွကိုေတာင္ ရုပ္ဆိုးေစပါသတဲ့။
ထိပ္တန္းစာရင္း၀င္ ေနာက္တေနရာကေတာ့ နယူးေယာက္က ဟမ္ပတြန္စ္ (The Hamptons, New York) လို႕ဆိုပါတယ္။ ခရီးသြား ရာသီဆိုရင္ အဆမတန္ ေစ်းႀကီးေလ့ရွိၿပီး စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္စရာ လူေတြနဲ႕ တစီးဖင္တစီးနမ္း ေလာက္ေအာင္ကားက်ပ္တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႕ပါပဲတဲ့။
ေနာက္ထပ္ အေမရိကား ကေနရာတခု ကေတာ့ မိုင္ယာမီ (Miami) ပါ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ (Walking City) လို႕ ဆိုေပေသာ္ျငားလဲပဲ ေနာက္ဆုံးမွာ တကၠစီပဲ ငွားစီးရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ခရီးစဥ္တိုင္းမွာ ႀကံဳေလ့ရွိတဲ့အတြက္ အဖြဲ႕သားထဲက ဘေလာက္ဂါ တေယာက္ ကေတာ့ အေတာ္ ကေမာက္ကမ ႏိုင္တဲ့ၿမိဳ႕ လို႕ဆိုပါသတဲ့။ မၾကာခဏ ညႊန္းဆုိေလ့ရွိတဲ့ လစ္တဲလ္ေဟတီ (Little Haiti) ကေတာ့ တကယ့္ေဟတီလို မ်ိဳး စိတ္မခ်မ္းသာစရာ ျဖစ္ေနတာ တအံ့တၾသ ေတြ႕ရတယ္လို႕လဲဆိုပါတယ္။
ေနာက္ေရွာင္ရမယ့္ ေနရာကေတာ့ ဟာ၀ိုင္ယီ က ၀ိုင္ကိကိ (Waikiki) ျဖစ္ပါသတဲ့။ လုံး၀ မသြားပါနဲ႕၊ တကယ္လို႕ မျဖစ္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ အသာေလး အျမန္ျဖတ္သြားပါလို႕ဆိုပါတယ္။ ရွိသင့္တာထက္ အဆင့္ေက်ာ္သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဆူဆူညံညံ ဟိုတယ္ေတြ ကအၿပိဳင္းအရုိင္း တခုအေပၚတခုထပ္ ထားသလိုျဖစ္ေန ၿပီး ကမ္းေျခ ရဲ႕ အလွတရားကိုေတာ့ ျပြတ္သိပ္က်ပ္ေနတဲ့ အဆီတ၀င္း၀င္းလူအုပ္ႀကီး ေတြက ဖ်က္ဆီးေနပါတယ္လို႕ ဘေလာက္ဂါတေယာက္က ရွုံ႕ခ်ထားပါတယ္။
သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ အခ်ိဳ႕လူေတြအတြက္ စိတ္လွုဳပ္ရွားစရာ အျပည့္ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနႏိုင္ေပမယ့္ ေနာက္ ဘေလာက္ဂါတေယာက္ ကေတာ့ ဒစၥေနလဲန္း (All things Disney) ကိုေရွာင္ဖို႕ အႀကံျပဳ ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲလို႕ေမးရင္ သူ႕အတြက္ အေတာ့ အင္မတန္ရွည္လ်ားတဲ့ လူတန္းႀကီး ေတြေနာက္ မွာ တန္းစီရတာရယ္၊ ေစ်းႀကီးလြန္းတာရယ္၊ လူ႕သမိုင္းတန္ဖိုးကို စုတ္ျပတ္ေလ်ာ့က်ေစတဲ့ တိရိ စာၦန္ရုပ္ရွင္ေတြ ရယ္ ေၾကာင့္ လို႕ဆိုပါသတဲ့။
အေမရိကား ျပင္ပ မွာေတာ့ ဖူးကက္ (Phuket) ဟာ ခရီးသြား တိုးရစ္ေတြ ၾကားမွာ ေရပန္းစားလွေပမယ့္ မကၠဆီကို က ႏြားရိုင္းသတ္ပြဲေတြ၊ ၿပိဳင္ပြဲေတြ နဲ႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တီဟြားနား (Tijuana) လိုပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ က တီေဂ်ာင္းနား လို႕ခံစားရပါ တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ အၿမဲလိုလို ျပည့္ႏွက္ေနတတ္တဲ့ ဆူညံညံ အရိုင္းဆန္ဆန္ အရက္ဘား ေတြ ရယ္၊ ေရႊႀကိဳ ေတြရဲ႕ ေမြထိုင္းလက္ေ၀ွ႕ပြဲေတြ၊ ပင္ေပါင္ရုိက္ပြဲ ေတြကို ၾကည့္ဖို႕ အသည္းအသန္ ျမွဴဆြယ္ ျခင္းခံရတတ္တဲ့ သနားစဖြယ္ အလည္အပါတ္ သမားေတြ တိုးရစ္ေတြ နဲ႕ပဲ ျပည့္ေနတတ္ လို႕ပါတဲ့။
ေနာက္ မသြားရမဲ့ တေနရာကေတာ့ ဗီယက္နမ္က နာထ်န္ (Nha Trang) ျဖစ္ပါေသးတယ္။ ကမ္းေျခ လွလွေတြနဲ႕ ပင္လယ္စာေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္တဲ့ ေနရာဆုိတာလဲ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ကေလး မွာေတာ့ တေန႕ထက္တေန႕ ရြက္ၾကမ္းေရက်ိဳ သာသာ အရက္ဘားေတြ မွာ ေျခပစ္ လက္ပစ္ ထိုင္ေနတတ္သူေတြ နဲ႕ အၿမဲလိုလို ျပည့္ေနတတ္တယ္လို႕ စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းလွပါသတဲ့။
ေနာက္က်န္တဲ့ သြားမလည္ရမယ့္ ေနရာ ႏွစ္ေနရာက ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ယမကာလုလင္ ေတြနဲ႕ ရွုပ္ရွက္ခတ္ ေနတတ္တဲ့ ဘာလီ က ကုတ (Kuta, Bali) နဲ႕ အီတလီ ႏိုင္ငံ ေရာမၿမိဳ႕နားက ကာလ္ကတာ (Calcata) ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီမွာေတာ့ ဂန္ဂ်ာ သမားေတြ ေဖာခ်င္းေသာ ခ်င္း ေတြ႕ရတတ္တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႕ပါတဲ့။
တကယ္လို႕ အဲဒီ ေနရာေတြ သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ရွာ သြားပါေလေရာ့တဲ့။ သတိေတာ့ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆိုပဲ။ အဲဒီခရီးသြား ဘေလာက္ဂါေတြရဲ႕ ဘေလာက္မွာဆိုထား တာကိုေျပာပါတယ္။ ။
ရည္ညႊန္း။ ။"Top Ten Places Make your Skin Crawl" by David Wilkening ကို အလ်င္းသင့္ သလို ျပန္ဆိုပါတယ္။
သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ အတြက္ ကမာၻ႕အေကာင္းဆုံးခရီး စဥ္ေဒသ ၁၀
Image taken from elliot.org
ျပင္ဆင္ခ်က္။ ။ Tijauna ကို အဂၤလိပ္လို တီေဂ်ာင္းနား လို႕ ထြက္ေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က သူငယ္ခ်င္း တိုးေအာ္ပေရတာ ဘေလာက္ဂါ တေယာက္က တီဟြားနား လို႕ အသံထြက္ပါတယ္ လို႕ ေထာက္ျပလာလို႕ အခ်ိန္မွီျပင္ ေရးလိုက္ပါတယ္။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 2/05/2011 08:47:00 PM 1 comments
Labels: ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
« Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Thank you very much for visiting my blog. I really do. I am trying to write and share my knowledge, experience,information etc etc. I would be very much appreciated for your either encouraging or critical comments to my any post. Furthermore, some photos herein the posts are not mine and perhaps some information too. However I always try to credit or mention the courtesy of the respective owner and/or where I got it from. Anyway please leave your message anything regards to my blog or if you want to use any part of information from my blog. I would follow up thereafter your message, accordingly.
Contact: thomasjrlatt@gmail.com
Search This Blog
About the Blogger
An Asian Tour Operator
Location: Roaming Asia
Current Location: Bali, Indonesia
Email: thomasjrlatt@gmail.com
Blog Archive
Blog Archive June 2016 (1) September 2014 (1) September 2013 (1) February 2013 (1) December 2012 (1) September 2012 (1) August 2012 (1) June 2012 (1) May 2012 (1) March 2012 (1) January 2012 (2) December 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (2) August 2011 (2) July 2011 (2) June 2011 (1) May 2011 (3) March 2011 (3) February 2011 (5) January 2011 (1) December 2010 (2) November 2010 (1) October 2010 (1) September 2010 (1) August 2010 (2) July 2010 (2) June 2010 (4) May 2010 (3) April 2010 (2) March 2010 (2) February 2010 (2) January 2010 (2) December 2009 (2) November 2009 (2) October 2009 (3) September 2009 (2) August 2009 (1) July 2009 (4) June 2009 (10)
Archaeology (3)
Cambodia (1)
Culture (8)
Destination (10)
English Posts (17)
Environment (6)
History (1)
Indonesia (15)
Letters (1)
Malaysia (15)
Myanmar (18)
Nature (33)
Personal (10)
Tourism (27)
Travel Experience (8)
ကိုယ္ေတြ႕ (14)
ျမန္မာ ပို႕စ္ (27)
ျမန္မာပို႕စ္ (31)
ျမန္မာပို႕စ္ Tourim (14)
အမွတ္တရ (8)
ဘေလာက္ မိတ္ေဆြမ်ား
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ေႏြဦးရင္ခုန္သံ
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံံ႔)
ေဖာက္ ...........
3 weeks ago
Rose of Sharon
2 months ago
4 months ago
ဘဝရဲ႕စာမ်က္ႏွာမ်ား
လူ႔ျပည္ နဂါးျပည္ စုုန္ခ်ီ ဆန္ခ်ီ
4 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
6 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
7 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
7 months ago
Maya Magazine
အေဝးကေပးစာတေစာင္ - ယာေတာကသာေျဗာ
7 months ago
khin oo may
2011 memory
8 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
10 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
11 months ago
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
မန္းကိုကို ~ Mahn Ko Ko
ေရႊကရင္ ျမင္ရဲ့လား
White angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
လူသားအားလံုးအတြက္
မေလးရွားက ျမန္မာေတြအတြက္ အသံုးဝင္မယ္႔ မေလးဘာသာျပန္ APK
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
4 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
KiKi-Idiotlove
ရဲထြန္းေဇာ္
ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ရသဝတၳဳတိုေရြးခ်ယ္ျခင္း
Nine Nine SaNay
ခ်မ္းလင္းေန
ကုိပီတာရဲ႕အေတြးပုံရိပ္မ်ား
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ေမာင္ေမာင္၏ဘေလာ့ဂ္
ကိုရင္ညိန္း
Show 5 Show All
FEEDJIT Live Traffic Feed
Feedjit Live Blog Stats
Travel Myanmar Group
Visitors by Country
Visitor Online
Sandra Khin
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget
Blog Statistics
Copyright ©2010 An Asian Tour Operator | Blogger template created by: M T N | Powered by Blogger