en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my it en en it my en en my my en my my en en en en my en my en en en en my en my my fr en en en my my my en en en en en my en cs cs da en da cs en en cs cs en en en en cs da en da en en en cs en my my en en my en en en de cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs my en it en en en en en fr en en es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en my my ja ja my my my en en en it my en it my my it my my it my my it en en it my my it my my en my my en my my en de my en my my it my my it my my it my my it my my it my en it my my it en de it my my it ja it my my it zh my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it en my it it my it en my it en my it ja my it en es it my kn it my my it my my it my my it en my it my my it my my it en my it my my it my eu it en my it my my it ja my it my my it en en it en my it my en it my my it ja my it my my it en my it en my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my my pt my my pt my en pt ja es pt en my pt en my pt en my pt my my pt it en pt my my pt en my pt en my pt it my pt fr en pt my my pt hy my pt my ru pt my my pt en fr en my fr my my my ru my my my my my my my my my de my fa my en en my uk my my sw my it my my en en fa my en en my en en my en en en en
San Htun's Diary: April 2015
ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္တက္ဖိုု ့အတြက္ ကိုုယ့္မိဘေတြ ယူအက္စ္ဗီဇာေလွ်ာက္ဖိုု ့ ၿပင္ဆင္ရတဲ့အခါ တင္ရတဲ့ ေဖာင္စာရြက္ေတြက အမ်ားသား။ ၂၀၁၀ F1 ေက်ာင္းသားဗီဇာကိုု စကၤာပူမွာ ကိုုယ္ေလွ်ာက္တုုန္းက အြန္လိုုင္းမွာ ေဖာင္ၿဖည့္၊ အပိြဳင့္မန္ ့ယူ၊ အင္တာဗ်ဴးေန ့မွာ လိုုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြ အကုုန္ယူသြားရံုုပဲ။ ၿမန္မာၿပည္မွာက်ေတာ့ အြန္လိုုင္းမွာေဖာင္ၿဖည့္၊ အပြိဳင့္မန္ ့ယူ၊ အင္တာဗ်ဴးမေၿဖခင္ တပတ္အလိုုမွာ သံရံုုးကစာတိုုက္ေသတၱာပံုုးမွာ စာရြက္စာတမ္းေတြ သြားထည့္။ ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္တက္ဖိုု ့ ေက်ာင္းက ဖိတ္ေခၚစာ၊ ကိုုယ့္ဖိတ္ေခၚစာ၊ I134 Affidavit ဖိတ္ေခၚစာ၊ ကိုုယ့္ပတ္စ္စပိုု ့အေဟာင္းနဲ ့အသစ္၊ ကိုုယ့္ F1 ေက်ာင္းသားဗီဇာ၊ I 94 ယူအက္စ္ကိုု ဝင္တုုန္းက ၿဖည့္ရတဲ့ ဝိုုက္ကဒ္၊ I20 ေက်ာင္းကေခၚစာ၊ SSN (Social Security Number) ကဒ္၊ ကိုုယ့္လက္ရိွအိတ္ခ်္ဝမ္းဘီဗီဇာ၊ ၃ လ ကိုုယ့္လခစာရြက္ paystubs ၊ IRS (Internal Revenue Service) မွာ အခြန္ ၃ ႏွစ္စာ ေဆာင္ထားတဲ့စာရြက္၊ ရံုုးက Employment Verification letter ၊ ဘဏ္ statement ၃ လ၊ ကိုုယ့္ေမြးစာရင္း၊ ႏိုုင္ငံသားကဒ္ ႏိုုထရီၿပန္ထားတဲ့စာရြက္၊ နယူးေယာက္ဒရိုုင္ဘာလိုုင္စင္၊ ပိုု ့အေသာ္ရတီဝန္ထမ္းကဒ္၊ SWACC ( Secure Worker Access Consortium) ကဒ္၊ ကိုုယ့္မွာရိွတဲ့ ကဒ္အကုုန္ ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကတင္ လက္တစ္ဆစ္နီးပါး ထူေနၿပီ။ အေဖတိုု ့ဖက္က သန္းေခါင္စာရင္း၊ ပိုုင္ဆိုုင္မႈစာရြက္ေတြကိုု အစီအစဥ္အတိုုင္း စီရေတာ့ ေမာင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ေခါင္းေတာက္ေနေတာ့တာေပါ့။ ကိုုယ္တိုု ့ကိုုေမးလိုုက္ စီလိုုက္၊ ဟိုုဟာပရင့္မထုုတ္ရေသးဘူး၊ အဆင္သင့္မၿဖစ္ေသးဘူးနဲ ့ စာရြက္စီတာေလးကိုုမ်ား အေဖက သူ ့သားကိုု ၾကည့္ရတာ ရႈပ္ယွက္ခက္ေနတာပဲတဲ့။ ကိုုယ္တိုု ့ကလည္း အယ္မေလး ဒီစာရြက္စီတာေလးကိုုမ်ား အၿဖစ္ရိွေအာင္ မလုုပ္ႏိုုင္ဘူး ဒါနဲ ့ ဘယ္လိုုလုုပ္ စီးပြားေရးလုုပ္စားမတုုန္းလိုု ့ ေငါ့ၾကတာေပါ့။
ႏိုုထရီၿပန္ေတာ့ ပတ္စ္စပိုု ့ထဲမွာ သာထြန္း၊ ႏိုုထရီၿပန္ေတာ့ ဦးသာထြန္း ၿဖစ္ေနလိုု ့ မၾကီးက ငါေတာ့ ေသသာေသလိုုက္ခ်င္တာပဲတဲ့။ ဟဲ့ ေမာင္ေမာင္ နာမည္ေတြကိုု ေသခ်ာစစ္ပါဟဲ့လိုု ့ေၿပာေတာ့ သူလည္း စစ္တာပဲတဲ့။ နင္ ေသေသခ်ာခ်ာစစ္တာ ေသခ်ာလားလိုု ့ေမးေတာ့ သူ ့အမွားပါ၊ သူ ့မွာလည္း တၿခားအလုုပ္ေတြ ရိွေသးလိုု ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မစစ္ၿဖစ္ဘူးတဲ့။ ၂၀၀၉  စကၤာပူကိုု ပထမဆံုုးလာတဲ့အခါက္တုုန္းက ေလယာဥ္လက္မွတ္မွာ အေမ့နာမည္က ခင္ညႊန္ ့အစား ခင္ၿမင့္ၿဖစ္ေနလိုု ့ ေလယာဥ္ေပၚမတက္ရဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ရံုုးကိုု ဖုုန္းေခၚ၊ အေကာက္ခြန္ဝန္ထမ္းေတြကိုု ၄ ေသာင္းေပးလိုုက္ေတာ့မွ ေလယာဥ္ေပၚတက္ခြင့္ ရသြားတယ္။ ေလယာဥ္ရံုုးကေတာ့ မွားမွာေပါ့ စစ္ရမွာက နင့္တာဝန္မဟုုတ္ဘူးလား  ေလယာဥ္လက္မွတ္မွာ နာမည္၊ ပတ္စပိုု ့နံပါတ္၊ ေမြးသကၠရာဇ္ ဒီ၃ခုုပဲ စစ္ရတာကိုု။ လူဆိုုတာ မမွားဘူးဆိုုတာမရိွဘူး တစ္ေခါက္ မသိလိုု ့မွားတယ္ အိုုေက အမွားထဲက သင္ခန္းစာယူ ေနာက္တစ္ေခါက္ မမွားေအာင္ၿပင္ဆင္။ ဒုုတိယတစ္ေခါက္ မွားၿပန္ၿပီဆိုုရင္ေတာ့ အဲဒါအသံုုးမက်တာဘဲ။ ကိုုယ္ဆူေတာ့လည္း ၿငိမ္ကုုပ္ေနတာပဲ။ အေဖ့သားကိုုခ်ည္း အားကိုုးမေနနဲ ့ အေဖ့သားက စိတ္ခ်ရတာမဟုုတ္ဘူး ကိုုယ့္ဘာသာစစ္ဦး အဂၤလိပ္လိုုေရးထားေပမဲ့ အေဖ့နာမည္၊ ပတ္စပိုု ့နံပါတ္၊ ေမြးသကၠရာဇ္ေလာက္ေတာ့ အေဖသိတာပဲလိုု ့ မွာရေသးတယ္။ သၾကၤန္ပိတ္ရက္ ၁၀ ရက္ ခံသြားေတာ့ သၾကၤန္မတုုိင္ခင္ စာရြက္စာတမ္းေတြ စာတိုုက္ေသတၱာပံုုးထဲ လာခ်ပါဆိုုလာေတာ့ ေမာင္ေမာင္က အဆင္သင့္မၿဖစ္ေသးဘူး၊ ပရင့္မထုုတ္ရေသးဘူး၊ မစီရေသးဘူး ၊အင္တာဗ်ဴးအပြိဳင့္မန္ ့ ခ်ိန္းေပးပါ ၿဖစ္ပါေလေရာ။
မၾကီးက အင္တာဗ်ဴးအပိြဳင့္မန္ ့ကိုု ခ်ိန္းဖိုု ့ၾကိ ုးစားတာ မရဘူး။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ စာရြက္စာတမ္း မၿပည့္စံုုလည္း ရိွေစေတာ့ ရိွတာနဲ ့ပဲ တင္လိုုက္ေတာ့လိုု ့ ေၿပာလိုုက္ရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြက မေစ့စပ္မေသခ်ာတဲ့ ေမာင္ေမာင္ကိုု ေဒါသပုုန္ထၾကတာေပါ့။ စန္းထြန္းေရ နင္ စကၤာပူကိုု မသြားခင္တုုန္းက ေၿပာတာေလ ေမာင္ေမာင္နဲ ့ အေဝးၾကီးဆိုုေတာ့ ေဒါသထြက္စရာ မလိုုေတာ့ဘူးဆိုုတာေလ မွန္လိုုက္တာ ဒင္းနဲ ့ေဝးေဝးေနတာပဲေကာင္းတယ္။ ဒါလည္း မလြတ္ပါဘူး ကိုုယ္အေမ့ကိုု ကန္ေတာ့တဲ့ ေငြ ၂ သိန္းကိုု ဒင္းက ၾကားထဲကေန ဘုုန္းလိုုက္တာ၊ ကိုုယ္အေဖ့ကိုုေပးတဲ့ ကင္ဒယ္၊ ကင္မရာကိုု ေဖ်ာက္ပစ္တာေတြကိုု ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မ အခဲမေၾကႏိုုင္ေသးဘူး။ သတိရလာရင္ ဟဲ့ေကာင္ အဲဒီပိုုက္ဆံေတြ ၿပန္ေပးလိုု ့ ေအာ္ဟစ္တတ္တယ္။ ၁ လသားအရြယ္ရိွေနၿပီၿဖစ္တဲ့ ကိုုယ့္တူေတာ္ေမာင္ ေဆးရံုုတက္ရတယ္ ေလနာၿဖစ္လိုု ့ မအိပ္ဘူး ငိုုတာမ်ား တက္မတတ္ပဲတဲ့။ ကိုုယ့္ေယာက္မက အေမ့ကိုု လာေတြ ့တာ မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ေလးနဲ ့ တညလံုုးငိုုလိုု ့ မအိပ္ရဘူးတဲ့။ ေမာင္ေမာင္က ကေလးငိုုေနလည္း အိပ္ေပ်ာ္တာပဲတဲ့ အေမက ကုုိယ္တိုု ့အေဖလည္း ဒီအတိုုင္းပဲတဲ့။ ကေလးက ငိုုတာမ်ား တခုုခုုၿဖစ္သြားမလားေတာင္ အေမက စိုုးရိမ္မိတယ္တဲ့။ မၾကီးက မၾကာေသးခင္ကမွ ကေလးေမြးထားတဲ့ သူ ့အိမ္ရွင္မကိုု ေမးၿမန္းၿပီး ကိုုယ့္ေယာက္မကိုု ဗိုုင္ဘာကေန ေၿပာၿပ။ မိခင္ႏိုု ့က အာဟာရမရိွလိုု ့ နိုု ့မႈန္ ့တိုုက္ခိုုင္း၊ ေလနာပါတဲ့ကေလးေတြကိုု အစာစားၿပီးရင္ ခ်က္ခ်င္းမအိပ္ခိုုင္းဘဲ ခံုုေပၚမွာတည့္တည့္ ထိုုင္ခိုုင္းရတယ္၊ ပုုခက္ကိုုလည္း ေဘာင္ပါတဲ့ဟာနဲ ့ သိပ္ရတယ္တဲ့။ မၾကီးက ကုုိယ့္ေယာက္မကိုု ၾကက္ဥစားခိုုင္း၊ ႏြားႏိုု ့ေသာက္ခိုုင္းေတာ့ သူက အစားေရွာင္တယ္ ဟိုုဟာမစား၊ ဒီဟာမစား။
အေမက ကေလးပုုခက္ဝယ္ၿပီး မနက္အေစာၾကီး သြားပိုု ့တာကိုု သူ ့သားေတာ္ေမာင္က သူ ့ဇနီးက စိန္ေဂဟာက ရွစ္ေသာင္းတန္ကိုု ဝယ္ခ်င္တာလိုု ့ ေၿပာတယ္တဲ့။ လာေပးတာကိုု ေက်းဇူးမတင္ဘဲ အၿပစ္ေၿပာခ်င္ေသးတယ္ အဲဒီရွစ္ေသာင္းတန္ကိုု သူတိုု ့ဝယ္ႏိုုင္တာက်လိုု ့။ ကိုုယ့္ေယာက္မက  ထမင္းနဲ ့ငါးေၾကာ္ႏွစ္ဖတ္ စားေနတာကိုု အေမေတြ ့ခဲ့တယ္တဲ့။ ဟင္... ထမင္းႏွစ္ပန္ကန္၊ ငါးေၾကာ္ႏွစ္ဖတ္ပဲစားလိုု ့ ဘယ္လိုုလုုပ္ အာဟာရၿပည့္မွာတုုန္း။ အေမက အာဟာရမရိွေတာ့ ကေလးက ဘယ္လိုုလုုပ္ အာဟာရၿပည့္မွာလဲ။ ထမင္းနည္းနည္း၊ အသားမ်ားမ်ား၊ အသီးအရြက္မ်ားမ်ား၊ အသီးအႏွံေတြ မ်ားမ်ားစားရမွာ။ မၾကီးက မ်ားမ်ားစားလိုု ့ေၿပာရင္ ကိုုယ့္ေယာက္မက စားပါတယ္လိုု ့ ညာတယ္။ ၾကည့္ ... အေမ့မ်က္စိနဲ ့ တက္အပ္ၿမင္ခဲ့လိုု ့သာေပါ့။ ကိုုယ့္ေယာက္မတိုု ့မိသားစုုက အစားေရွာင္ၾကတယ္ ၉၆၉  ကိုု စိတ္ပါေတာ့ ကုုလားဆိုုင္ကဟာဆိုု မစားဘူးေလး ဘာေလးနဲ ့ ဘယ္လိုုဟာေတြလဲမသိ။ အမဲသားမစားခ်င္ရင္ ပဲစားပါလားဆိုုေတာ့ ပဲလည္းမစားဘူးတဲ့။ ဘာလဲ... ပဲက ကုုလားစားလိုု ့ မစားတာလားလိုု ့ မၾကီးကိုုေၿပာေတာ့ စန္းထြန္းကလည္း ေၿပာေရာ့မယ္ ပဲကိုုလည္း မၾကိ ုုက္လိုု ့တဲ့။ ေမာင္ေမာင့္ကိုု ေၿပာရင္းလည္း ဒါက ၿမန္မာၿပည္လိုု ့ ၿပန္ေၿပာတတ္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြကပဲ ကယ္လိုုရီ၊ Nutrition ေတြဆိုုၿပီး အေနာက္တိုုင္းဆန္ေနတာလား ကိုုယ့္ေယာက္မနဲ ့ ေမာင္ေမာင္က က်န္းမာေရး ဗဟုုသုုတ မရိွတာလား။ ကေလးက ၁ သားဆိုု ၃ ေပါင္ကေန ၆ ေပါင္အထိ ရိွရမွာ ကိုုယ့္တူေတာ္ေမာင္က ၃ ေပါင္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးပဲ ရိွတယ္ ေသးေသးညွက္ညွက္ေလး။ မၾကီးအိမ္ရွင္မသားလည္း တလသားအရြယ္ တပံုုတခဲၾကီး ၿမင္လိုုက္တာနဲ ့တင္ က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ ကေလးမွန္း သိသာတယ္။ ကေလးေတြ ဖြံ ့ၿဖိ ုု းရာမွာ မိခင္ၿဖစ္သူက ေတာ္ေတာ္အေရးပါတယ္။
ကေလးကိုု ေဘာင္နဲ ့သိပ္ရမွန္း ကုုိယ့္ေယာက္မက မသိတာထားပါေတာ့ သူ ့အေမက ကေလးႏွစ္ေယာက္ေမြးခဲ့ဖူးတာ မသိဘူးလား ေအးေလ။ နင့္မွာ ကေလးေမြးထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ မရိွဘူးလား သူတိုု ့ကိုု မေမးဘူးလားလိုု ့ အေမကေမးေတာ့ ကိုုယ့္ေယာက္မက ဘာမွၿပန္မေၿပာဘူးတဲ့။ ၾကည့္ရတာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတာမရိွ၊ အေမနဲ ့မခြဲႏိုုင္၊ အိမ္ကိုုတညမွမခြဲဘူး၊ ရန္ကုုန္မွာေမြး ရန္ကုုန္မွာၾကီးၿပီး ၿမိ ုု ့ထဲကိုု မသြားတတ္၊ အိမ္တြင္းေအာင္း၊ အေခါင္းထဲကမထြက္၊ လူေတာမတိုုးတဲ့ဟာေတြ။ ဘယ္ႏွစ္ပတ္ဆိုု ကေလးက ဘာေတြဖြံ ့ၿဖိ ုုးလာတယ္၊ မိခင္ၿဖစ္သူက ဘာေတြခံစားရမယ္၊ ဘာေတြစားေသာက္ရမယ္၊ ဘယ္လိုုေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္ရမယ္ဆိုုတာ စာအုုပ္ထဲမွာ အကုုန္ရိွတယ္၊ အင္တာနက္မွာလည္း ရွာဖတ္လိုု ့ရတယ္။ ဗိုုက္ၾကီးတုုန္းက စာမဖတ္ဘူးလားေမးေတာ့ ကိုုယ့္ေယာက္မက ဖတ္ပါတယ္တဲ့ ေမာင္ေမာင့္ကိုုေမးေတာ့ မဖတ္ဘူးတဲ့။ စာဖတ္ရမွန္း၊ ကေလးေမြးၿပီးတဲ့သူေတြကိုု ေမးရမွန္းေတာင္ သိရဲ ့လားမသိ။ အဲဒါ ကိုုယ့္ေယာက္မက ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္က ဘြဲ ့ႏွစ္ဘြဲ ့ရထားတာတဲ့။ ဘြဲ ့နဲ ့မဆိုုင္ပါဘူး လူ ့ရဲ ့အက်င့္စရိုုက္နဲ ့သာ ဆိုုင္တယ္လိုု ့့ထင္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အစ္မဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ကိုု အတန္းပညာက ေလးတန္းေလာက္ပဲတတ္တယ္။ မေလးရွားက စက္ရံုုမွာအလုုပ္လုုပ္တာ ဝလာလိုု ့ ညဖက္ဆိုု အသီးအႏွံေတြစားၿပီး ဝိတ္ေလ်ာ့တယ္၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္တယ္။ ဘယ္လိုုစားေသာက္ရတယ္ဆိုုတာ အင္တာနက္မွာ ရွာဖတ္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အိမ္မွာေတာ့ မၾကီးက ေဒၚမ်ိဳးခ်စ္ သူပဲ မေနႏိုုင္မထိုုင္ႏိုုင္ ဗိုုင္ဘာကေန ကိုုယ့္ေယာက္မကိုုေၿပာၿပ ေမာင္ေမာင့္ကိုု ဖုုန္းေခၚၿပီးေၿပာနဲ ့။ ဟိုုက ေက်းဇူးမတင္တဲ့အၿပင္ အၿပစ္ေတာင္ၿမင္လိုုက္ေသးတယ္။ ကိုုယ္က အေဝးၾကီးမွာဆိုုေတာ့ သူ ့ေလာက္ စိတ္တိုုေဒါသမထြက္ရဘူး။ ကိုုယ္သာ အနီးမွာဆိုုရင္လည္း ေအာ္ဟစ္ေနရမွာပဲ။
ဒူးမတ္ႏိုု ့မႈန္ ့ကိုု မၾကီးကဝယ္ၿပီး လူၾကံ ုုရိွေတာ့ ထည့္ေပးလိုုက္တယ္ သၾကၤန္တြင္းဆိုုေတာ့ ရန္ကုုန္ကိုု ပိုု ့ေပးမဲ့ဆိုုင္ေတြက ပိတ္တာကိုုး။ အဲတာကိုု ေမာင္ေမာင္က တက်ီက်ီ အၿမန္ဆံုုးဝယ္ပိုု ့ေပးပါ က်သေလာက္ ေပးပါမယ္တဲ့။ အေဖကပါ သမီးရယ္ ဝယ္ပိုု ့ေပးလိုုက္ပါ ေမာင္ေမာင္လည္း ပင္ပန္းရွာတယ္တဲ့။ ဘာ...သူ ့သားကပဲ ပင္ပန္းတယ္ ငါတိုု ့က မပင္ပန္းတာ က်ေနတယ္။ သူကမွ ေယာကၡမ ခ်က္ေကႊ်းတာစား၊ အေမ့အိမ္မွာကပ္စား၊ ကားေလးေမာင္းၿပီး အေဖခိုုင္းတာ လုုပ္ရတာကိုုမ်ား ပင္ပန္းတယ္။ ငါတိုု ့ကမွ ကိုုယ္စားဖိုု ့ ကိုုယ့္ဘာသာ ခ်က္ၿပ ုုတ္ရတယ္၊ ႏိုုင္ငံၿခားမွာ လုုပ္ရတာ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဖိစီးလဲ ဒင္းထက္ ၃ ဆ ပင္ပန္းတယ္။ အေဖ့ကိုုေၿပာေတာ့ အေဖက အကုုန္လံုုး ပင္ပန္းၾကပါတယ္ဆိုုၿပီး ေလေၿပေလးနဲ ့ ေခ်ာ့တယ္။ အေဖေနာ္ အေဖ့သားကိုု ပိုုက္ဆံေတြ ခိုုးေပးမေနနဲ ့ အေဖ့သားက သူမ်ားဆီမွာ အလုုပ္မလုုပ္ဘူးေတာ့ အလုုပ္ကိုု အလုုပ္နဲ ့တူေအာင္ လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လုုပ္တာမဟုုတ္ဘူး။ အေဖ့သားကိုု တစက္မွ မယံုုဘူး စာရင္းဇယားလည္း မႏိုုင္ စီးပြားေရး အၿမင္လည္းမရိွ။ ေခႊ်းမကိုုလည္း သိပ္ခ်စ္မေနနဲ ့ ေခႊ်းမဆိုုတာ သမီးေတြေလာက္ ေကာင္းႏိုုင္တာ မဟုုတ္ဘူး။ ဟိုုဟာမစား ဒီဟာမစားနဲ ့ အေမက အာဟာရမၿပည့္ေတာ့ ကေလးက ဘယ္လိုုလုုပ္ၿပီး အာဟာရၿပည့္မွာတုုန္း၊ အေခါင္းထဲကမထြက္၊ လူေတာမတိုုးတဲ့ဟာေတြလိုု ့ ကိုုယ္ေၿပာေတာ့ အေဖက မၾကိ ုုက္ခ်င္ဘူး ဘာမွၿပန္မေၿပာဘူး ၿငိမ္ေနတယ္။  အေဖေၿပာေတာ့ သူ ့ခမက္က မိန္းမ သိပ္ပီတာတာတဲ့။ မိန္းမပီသတယ္ဆိုုတာ အိမ္ကိုုေၿပာင္လက္ေနေအာင္တိုုက္၊ အမိႈက္တစမွ မက်ေစရ၊ ၿခံထဲမွာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကိုု စိုုက္တာ၊ မီးဖိုုေခ်ာင္လံုုတာကိုု ဆိုုခ်င္တာလား။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ မိန္းမပီသဖိုု ့ထက္ ေယာက်္ားေတြနဲ ့ ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး အလုုပ္လုုပ္ႏိုုင္၊ ေယာက္်ားကိုု အားမကိုုးဘဲ ကိုုယ့္ဘာသာ ရပ္တည္ႏိုုင္ဖိုု ့က အေရးၾကီးတာ။
အကၤ ီ်ရင္ဘတ္ကိုု စိေနေအာင္ဝတ္၊ ၿမိ ုု ့ထဲကိုု မသြားတတ္ မလာတတ္တာ ဂုုဏ္ယူစရာမဟုုတ္ဘူး။ မၾကီးပိုု ့ေပးလိုုက္တဲ့ ႏိုု ့မႈန္ ့ေသာက္ၿပီးတာနဲ ့ ကေလးက အိပ္ေတာ့တာပဲတဲ့။ အယ္မေလး... ေမာင္ေမာင့္သားလိုု ့မေၿပာရဘူး ႏိုုင္ငံၿခားကဟာကိုုမွ ၾကိ ုုက္တယ္။ မဟုုတ္ဘူးေဟ့... ကေလးက ဗိုုက္မဝ အာဟာရမၿပည့္လိုု ့ မအိပ္တာ ေလနာထိုုးတာလည္း ပါတာေပါ့။ လူၾကီးေတြေတာင္ ဗိုုက္ဆာေနရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မွ မအိပ္ႏိုင္တာ။ ကိုုယ့္ေယာက္မက မၾကီးကိုု ေက်းဇူးတင္လိုု ့တဲ့။ မၾကီးက ကေလးက ဗိုုက္မဝ၊ အာဟာရမၿပည့္လိုု ့မအိပ္တာ၊ ႏိုု ့ဘူးတိုုက္လိုု ့ အေစာၾကီးက ေၿပာသားပဲ။ ေမာင္ေမာင္က ႏိုုင္ငံၿခားကဟာကမွ ေကာင္းတယ္ေၿပာလိုု ့။ ႏိုုင္ငံၿခားကဟာက အၿမဲဝယ္ထည့္ေပးေနရမွာ လူၾကံ ုုမရိွရင္ ပိုု ့ေပးခ တဘူးကိုု ၁၀ ၊ ၄ ခါဆိုုရင္ ႏိုု ့ဘူးတဘူးစာ ရေနၿပီ။ ၿမန္မာၿပည္မွာလည္း ဒီတံဆိပ္ ဒီအမ်ိဳးအစား မရိွေပမဲ့ ဒီထက္ အရည္အေသြးေကာင္းတာ၊ ဒီထက္ အရည္အသြး နိမ့္တဲ့ဟာေတြ ရိွတာပဲ။ ေမာင္ေမာင္က သြားမဝယ္ေပးလိုု ့တဲ့။ ေမာင္ေမာင္ မဝယ္ေပးရင္ သူ ့ဘာသာ သြားမဝယ္တတ္ဘူးလား ေၿခေထာက္မပါတာ က်ေနတာပဲ။ ကေလးကိုု သူ ့အေမက ၾကည့္ေပးထားလိုု ့ ရတာပဲ။ ေအးေလ .... ၾကည့္ရတာ ငါ ဝယ္ေပးမွ ႏိုု ့ဘူး တိုုက္ေတာ့မွာလား ငါ မဝယ္ေပးရင္ မတိုုက္ေတာ့ဘူးလား။ ငါ့ကိုု မဝယ္ေပးခ်င္လိုု ့ ထင္ေနတယ္။ ကိုုယ့္ဘာသာ လုုပ္လိုု ့ရတဲ့အလုုပ္ကိုု ကိုုယ့္ဘာသာ လုုပ္ၾကတာမဟုုတ္ဘူး သူမ်ားကိုု အားကိုုးေနတယ္။ သူတိုု ့အိမ္နားက စကၤာပူမွာေနတဲ့တစ္ေယာက္ကိုု ဝယ္ခိုုင္းမယ္လိုု ့ ေၿပာေနတယ္။ အယ္မေလး.... ဘယ္သူက တကူးတက အခ်ိန္ကုုန္ခံၿပီး သြားဝယ္ေပး၊ ပိုု ့ေပးမွာလည္း အလုုပ္ရႈပ္ပါဘိနဲ ့။ ေအးေလ ငါတိုု ့ေတာင္ ကိုုယ့္ေမာင္ႏွမေတြမိုု ့လိုု ့ လုုပ္ေပးတာ။
ကိုုယ့္ေယာက္မကလည္း ေမာင္ေမာင္လိုုပဲ ၿပန္မေၿပာ နားမေထာင္၊ ဗဟုုသုုတမရွာ၊ ငပ်င္း၊ လူေတာမတိုုးတဲ့ ဟာမေလး။ အေမ့ညီမ အငယ္ဆံုုးကေမြးတဲ့ ကိုုယ့္ညီမဝမ္းကြဲေလးက ဒီႏွစ္ဆယ္တန္းေၿဖမွာ ဆယ္တန္းေရာက္ေနၿပီ ခုုထိ ဘာမွမသိဘူး ဗြီဒီယိုုၾကည့္ဖိုု ့ပဲ သိတယ္တဲ့။ အေမက သူ ့သမီးေတြဆိုု ဒီအရြယ္မွာ အားလံုုး လုုပ္တတ္ကိုုင္တတ္ ၿဖစ္ေနၿပီ။ အေမ့ညီမသမီး ကိုုယ့္ညီမဝမ္းကြဲ မဂၤလာေဆာင္ေတာ့ အေဖက တသိန္းလက္ဖြဲ ့မယ္ေၿပာေနလိုု ့ အေမ့ကိုု ၿပန္ေမးၾကည့္လို ့ နင့္အေမက တသိန္းေတာင္ လက္မဖြဲ ့ခ်င္ဘူးလိုု ့ ေၿပာေနတယ္တဲ့။ ၾကည့္ ...ကိုုယ့္အေမက သူ ့အမ်ိဳးဆိုုၿပီး ပိုုေပးမယ္၊ မ်က္ႏွာသာေပးမယ္ မထင္နဲ ့ သူ ့သားေတာင္ မ်က္ႏွာသာမေပးဘူး။ အေမ့အစ္ကိုုၾကီးသမီး ကိုုယ္တိုု ့အစ္မဝမ္းကြဲက အေမ့ကိုု ၾကီးၾကီးက အမ်ိဳးေတြထဲက ဘယ္သူ ့မဂၤလာေဆာင္ကိုုေတာ့ ငါးသိန္း လက္ဖြဲ ့တယ္၊ ဘယ္သူ ့မဂၤလာေဆာင္ကိုုေတာ့ သံုုးသိန္းလက္ဖြဲ ့တယ္လိုု ့ ေဝဖန္တဲ့အခါ အေမက ညည္း သန္းေဇာ္ကိုု (ကိုုယ့္ေမာင္ဝမ္းကြဲ) မဂၤလာေဆာင္ရင္ ငါးသိန္းလက္ဖြဲ ့မွာလားလိုု ့ တခြန္းတည္းေမးလိုုက္တာနဲ ့ ပါးစပ္ကိုုပိတ္ေရာ။ ေမာင္ေမာင္ မင္းကြန္းေက်ာင္းတိုုက္မွာ မဂၤလာဆြမ္းေကႊ်းေတာ့ ပိုုတဲ့ထမင္းဟင္းေတြကိုု အမ်ိဳးေတြကိုု ေဝမွ်ေတာ့ နင့္အေဒၚ အေမ့ညီမေလ တစ္ေသာင္းလက္ဖြဲ ့ၿပီး  သံုုးေသာင္းဖိုုးေလာက္ ၿပန္မသြားတယ္လိုု ့ အေဖက ဟာသေႏွာေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့မွာ ရယ္လိုုက္ရတာ။ လႊတ္ေတာ္မွာတင္ အမာဂိုုဏ္းနဲ ့ အေပ်ာ့ဂိုုဏ္းရိွတာ မဟုုတ္ဘူး။ ကိုုယ္တိုု ့အိမ္မွာလည္း အေဖ၊ ေမာင္ေမာင္က သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူေတြၿဖစ္ၿပီး အေမ၊ မၾကီးနဲ ့ ကိုုယ္ကေတာ့ သေဘာထား တင္းမာသူေတြပါ။ ကိုုယ္တိုု ့က ေမာင္ေမာင္နဲ ့ ကိုုယ့္ေယာက္မကိုု ခပ္ဆိုုးဆိုုးေလးေတြလိုု ့ ေၿပာၾကသလိုု ကိုုယ့္ေယာက္မကလည္း ေတြးမွာပဲေနာ္ ေမာင္ေမာင့္အစ္မ၊ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြက ခပ္ဆိုုးဆိုုးေတြလိုု ့။
ေႏြဦးပြဲေတာ္ေတြမွာ အထင္ရွားဆံုုးကေတာ့ ဝါရွင္တန္ဒီစီက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ပါ။ မတ္လ ၂၀ ကေန ဧၿပီ ၁၂ အထိ က်င္းပပါတယ္။ ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ပြင့္ဖိုု ့ ခန္ ့မွန္းၾကတာက ဧၿပီ ၁၁ - ၁၄ ရက္အထိဆိုုေတာ့ စေန၊ တနဂၤေႏြၿဖစ္တဲ့ ဧၿပီ ၁၁ - ၁၂ မွာသြားဖိုု ့ စိတ္ကူးထားတယ္။ အီတလီရံုုးမွာ အတူတူလုုပ္ခဲ့ၿပီး အခုုဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ တာဝန္က်ေနတဲ့ ဝိုုင္းသူငယ္ခ်င္း အေမရိကန္မေလးက ဝိုုင္းကိုု လာလည္ဖိုု ့ဖိတ္ေပမဲ့ ဝိုုင္းက အဲဒီေန ့မွာ အီတလီနားက အယ္လ္ေဘးနီးယားကိုု သြားရမွာမိုု ့ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ မႏႊဲႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ မႏွစ္က နယူးေယာက္ကိုု ေၿပာင္းလာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဝိုုင္းသြားတယ္တဲ့ ဝင္ေၾကးက ၂၅ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ဒီစီခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဝိုုင္းပါ လိုုက္ႏိုုင္ရင္ ကိုုယ္တိုု ့သြားေနက် ဘက္ဂ်က္တရုုတ္တိုုးကားနဲ ့ သြားဖိုု ့စဥ္းစားထားတာ။ ၁ ညအိပ္ ၂ ရက္ခရီးကိုုမွ ၁၀၀ ပဲ ေပးရတယ္။ ဝိုုင္း မလိုုက္ႏိုုင္ဘူးဆိုုေတာ့ ကိုုယ့္ဘာသာ ဘတ္စ္ကား၊ ရထားစီးသြားမယ္။ ဒီစီရံုုးက ကလဲရားအိမ္၊ ဆူနမ္တိုု ့အိမ္မွာ အိပ္လိုု ့ရေတာ့ ဟိုုတယ္ခ သက္သာသြားတယ္။ ရထားလက္မွတ္က အေစာတုုန္းက ၈၀ မသြားခင္ တပတ္အလိုုမွာ ဘြတ္ဖိုု ့ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ၁၅၀ ၿဖစ္သြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားခက ၅၅ က်ပ္ပဲ ေပးရတယ္ ဒါေတာင္ တပတ္ေလာက္ ၾကိ ုုဘြတ္ရင္၊ ၾကားရက္ေတြဆိုု ၃၅ က်ပ္ေလာက္နဲ ့ ရတယ္။
ဧၿပီ ၁၁ ရက္ စေနေန ့မနက္ ၅ နာရီခြဲ ကိုုယ့္အိမ္ကေန အၿမန္ရထားေတြရိွတဲ့ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာကိုု ရထား ၂ ဘူတာ စီးရတယ္။ ရထားမစီးခ်င္တာနဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ မနက္ေစာေစာစီးစီးမိုု ့ လူေတြရွင္းေနတာပဲ။ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာကေန အၿမန္ရထား E စီးၿပီး ေပါ့အေသာ္ရတီဘူတာမွာဆင္း ဘတ္စ္ကားဂိတ္ရွာတာ မေတြ ့လိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ခုုေရာက္တာ South Wing ဘတ္စ္ကားေတြရိွတာက North Wing ဟိုုတံခါးကေန လမ္းမကူးလိုုက္ရင္ South Wing ေရာက္ၿပီတဲ့။ မနက္ ၆ နာရီခြဲ ဂိတ္ ၆၄ ဝါရွင္တန္ဒီစီဂိတ္ေရာက္ေတာ့ လူေတြမွာ အမ်ားၾကီး။ ဘုုတ္ဒင္းနံပါတ္က ၃၄ ဆိုုေတာ့ ၃၀ - ၄၀ လိုု ့ ေရးထားတဲ့ က်ဴတန္းမွာစီ။ ဒါေပမဲ့ ထိုုင္ခံုုကေတာ့ ၾကိ ုုက္တဲ့ေနရာ ထိုုင္လိုု ့ရတယ္။ ဒီတခါေတာ့ အခ်ိန္တိက်တယ္ မနက္ ၇ နာရီအတိမွာ ထြက္တယ္။ ဒရိုုင္ဘာက အမ်ိဳးသမီး မိုုဘိုုင္းဖုုန္း၊ အိုုင္ပတ္၊ သီခ်င္းနားေထာင္တဲ့အခါ  တၿခားခရီးသြားေတြကိုု အေႏွာင့္အယွက္မၿဖစ္ေအာင္ နားၾကပ္သံုုးဖိုု ့၊ ေဆးလိပ္မေသာက္ဖိုု ့ တားၿမစ္ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာထရေတာ့ ကိုုယ္လည္း အိပ္တဲ့အခါအိပ္၊ ႏိုုးတဲ့အခါ ပတ္ဝန္းက်င္ရႈခင္းေတြၾကည့္။ နယူးဂ်ာဆီ၊ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ေတြမွာေတာ့ သစ္ပင္ေတြက ရိုုးတံက်ဲက်ဲ အားလံုုးဗလာက်င္းလိုု ့။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ထဲကိုု ဝင္လိုုက္တာနဲ ့ သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြ ၿမင္ရတယ္။ ပန္းပြင့္ေတြကလည္း ပြင့္လိုုက္တာ ပင္လံုုးညႊတ္ပဲ။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္က  ေတာင္ဖက္က်ေတာ့ နယူးေယာက္နဲ ့ယွဥ္ရင္ အေအးေပါ့တယ္။ ဒီလမ္းေတြကိုု သိပါတယ္လိုု ့ စိတ္ထဲထင္ေနလိုု ့ ဂူဂယ္မတ္မွာ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ခုုေရာက္ေနတဲ့ၿမိ ုု ့က ေဆးဗားစပရင္းၿမိ ုု ့တဲ့။ မမွတ္မိဘဲေနပါ့မလား ကိုုယ္ေနခဲ့တဲ့ၿမိ ုု ့ကိုုး အဲဒီလမ္းေတြမွာ ကိုုယ္အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ေမာင္းခဲ့ဖူးတယ္။
ဝါရွင္တန္ဒီစီ ယူနီယမ္စေတရွင္းထဲဝင္ေတာ့ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ Chipotle ခ်စ္ပိုုေလးမွာ ေန ့လည္စာစားေတာ့ အစားအေသာက္က ကိုုယ္သတိထားမိေလာက္ေအာင္ကိုု မႏွစ္ကထက္စာရင္ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုုအရြယ္အစားကမွ ကိုုယ့္အတြက္ အေတာ္ပဲ။ ေန ့လည္စာစားၿပီးေတာ့ ကယ္ပီတယ္ကိုုၿဖတ္ၿပီး ေနရွင္နယ္ေမာလ္တေလွ်ာက္ကေန ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ရိွတဲ့ တိုုင္တယ္ေဘဆင္ဆီကိုု လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ကယ္ပီတယ္က ၿပ ုုၿပင္ထိန္းသိမ္းေရးလုုပ္ဖိုု ့ ၿငမ္းေတြဆင္ထားေတာ့ အရင္ကေလာက္ မလွဘူး။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့က လိုုင္ဘယ္ရီေအာ့ဖ္ကြန္ကရက္မွာ က်ဴတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး။ ရာသီဥတုုက ၇၀ ဒီဂရီဖာရင္ဟိုုက္ ေႏြးေႏြးေလး ေနလိုု ့သိပ္ေကာင္းတယ္။ ကယ္ပီတယ္ေဘးကၿဖတ္ေတာ့ ရဲေတြက ဟိုုဘက္ကေနသြားဖိုု ့ လက္ၿပေနတယ္။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့မွာ ရဲကားေတြတဝီဝီၿဖစ္ေနေတာ့ ဘာလဲလိုု ့ သြားစပ္စုုၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုုက္ေသးတယ္။ ကြန္ဂရက္အမတ္လိုု ့ၾကားလိုုက္ေတာ့ တခုုခုုေတာ့ တခုုခုုပဲ။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့က Refelctio Pool ကေန မိုုးႏူမတ္ေက်ာက္တိုု္င္ၾကီးကိုု ၿမင္ရတယ္။ ဒီစီကေတာ့ အၿမဲတမ္း စည္ကားေနတာပါပဲ။ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္း၊ စမတ္ဆိုုးနီးယမ္း၊ National Museum of National History ၊ National Gallery of Art ကုုိယ္ သိပ္သေဘာက်တဲ့ၿပတိုုက္ေတြ။ ဒီစီရဲ ့ ေကာင္းတဲ့အခ်က္တခုုက ၿပတိုုက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝင္ေၾကးအခမဲ့။ ၿပတိုုက္ေတြကလည္း အၾကီးၾကီးေတြ အထပ္တိုုင္း၊ ေနရာတိုုင္းကိုု ႏွံ ့ဖိုု ့ဆိုု ၄ ၊ ၅ နာရီေလာက္ ၾကာတယ္။ ေမရီလန္းမွာေနတုုန္းက ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ဒီစီကိုုသြား ၿပတိုုက္ေတြအႏွံ ့ သြားခဲ့တာ သိပ္မွန္တာပဲ။ National Air and Space Museum ေရွ ့မွာေတာ့ က်ဴစီေနတဲ့ လူအုုပ္ၾကီးက မနည္းမေနာ။
US Capitol & Reflection pool
တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ Tidal Basin ေဘးက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ခ်ီတက္ၾကတဲ့ လူအုုပ္ၾကီးက ၾကက္ပ်ံမက်ဘဲ။ မႏွစ္က ခ်ယ္ရီေတြက လွသလိုု ဒီႏွစ္ခ်ယ္ရီေတြကလည္း လွၿမဲလွဆဲ။ Parade ရိွေပမဲ့ သြားမၾကည့္ေတာ့ပါဘူး။ ပြဲေတာ္ရဲ ့အလွကိုု တကယ္ခံစားခ်င္ရင္ သမိုုင္းေၾကာင္းကိုု နည္းနည္းေလးသိဖိုု ့ လိုုပါတယ္။ ၁၉၁၂ မတ္လ ၂၇ ဂ်ပန္ၿပည္ကေန ခ်စ္ၾကည္ေရးလက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေရာက္လာတဲ့ ပထမဆံုုး ယိုုရွီႏိုု Yoshino ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ ေၿမာက္ဘက္ကမ္းပါးမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခဲ့ပါတယ္။ ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု လက္ရိွေနရာမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခြင့္ရဖိုု ့ဆိုုတာ လြယ္ကူတဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဂ်ပန္ၿပည္ ပထမဆံုုး အလည္အပတ္ခရီးကေန ဝါရွင္တန္ကိုု ၿပန္လာတဲ့ နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာမ၊ ဖိုုတိုုဂရပ္ဖာ၊ National Geographic Society ရဲ ့ ပထမဆံုုးအမ်ိဳးသမီး ဘုုတ္မန္ဘာ Mrs.Eliza Scidmor က ယူအက္စ္စစ္တပ္ အမ်ားၿပည္သူသံုုး အေဆာက္အဦး၊ ကစားကြင္း ေဆာက္လုုပ္ေရးကိုု ခ်ည္းကပ္ၿပီး ပတ္တိုုးမတ္ ၿမစ္ကမ္းေဘးမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးေရး အဆိုုၿပ ုုခ်က္ကိုု တင္သြင္းခဲ့ေပမဲ့ မၾကားခ်င္ေယာင္ ၿပ ုုခဲ့ၾကတယ္။ ၂၄ ႏွစ္လံုုးလံုုး ေတာင္းဆိုုခဲ့ေပမဲ့ အထမေၿမာက္ခဲ့ပါဘူး။  ၁၉၀၆၊ ၁၉၀၇ နာမည္ၾကီး horticulturist David Fairchild က ဂ်ပန္ Yokohama Nursery Company ကေန ခ်ယ္ရီပင္ ၇၅ ပင္ တင္သြင္းၿပီး ခံႏိုုင္ရည္စြမ္းကိုု စမ္းသပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ၿမင္တဲ့အခါ ဝါရွင္တန္ဒီစီက လမ္းမၾကီးေတြရဲ ့ေဘးမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးေရးကိုု Farichild မိသားစုုဝင္ေတြက စည္းရံုုးပါတယ္။ ၁၉၀၈ Arbor Day ပိုု ့ခ်ခ်က္မွာ Fairchild က တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ကိုု ခ်ယ္ရီပင္ေတြ ေဝေနေအာင္ ဖန္တီးဖိုု ့အဆိုုၿပ ုုခ်က္ကိုု တင္သြင္းခဲ့ပါတာကိုု တက္ေရာက္သူ Eliza Schidmor က ေတးမွတ္ထားပါတယ္။
ႏွစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁၉၀၉  မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးဖိုု ့ ရန္ပံုုေငြရွာပြဲ အစီအစဥ္ေတြကိုု သမၼတကေတာ္အသစ္ Helen Herron Taft ဆီ စာေရးသားပါတယ္။ Mrs. Taft က ဂ်ပန္မွာ ေနဖူးေတာ့ ခ်ယ္ရီအလွကိုု ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ တစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့အေနာက္ တိုုက်ိဳက ဝါရွင္တန္ကိုု ခ်ယ္ရီပင္ ၂၀၀၀ လႈဒါန္းဖိုု ့ရည္စူးထားတဲ့အေၾကာင္း ဂ်ပန္သံရံုုးကေန Department of State ကိုု အေၾကာင္းၾကားလာပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာ ၁၀ မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္ေတြဟာ စီေရတယ္ၿမိ ုု ့ကိုု ေရာက္ရိွလာပါတယ္။ ၁၉၁၀ အေစာပိုုင္းမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြဟာ ဝါရွင္တန္ကိုု ေရာက္လာခဲ့ေပမဲ့ အင္းဆက္ေတြပါေနလိုု ့ သမၼတက ဖ်က္ဆီးဖိုု ့ အမိန္ ့ေပးခဲ့ပါတယ္။ တိုုက်ိဳၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္ Yukio Ozaki က ဒုုတိယအၾကိမ္အၿဖစ္ ခ်ယ္ရီပင္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ လႈဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၁၂ မတ္လမွာေတာ့ သမၼတကေတာ္နဲ ့ ဂ်ပန္သံအမတ္ဇနီးတိုု ့ဟာ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီ ၂ ပင္ကိုု တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ေဘးမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခဲ့တာကအစၿပ ုုလိုု ့ သမၼတကေတာ္အစဥ္အဆက္က ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးၿပီး ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဖြင့္လွစ္ပါတယ္။ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြ ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနၿပီလဲ၊ ပြင့္ၿပီလားလိုု ့ ဒီလင့္ခ္ ေလးမွာ ၾကည့္ႏိုုင္ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာဆိုုရင္ေတာ့ လူရွင္းပါလိမ့္မယ္ ကိုုယ္ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က ေန ့လည္ဆိုုေတာ့ ေနရာတိုုင္းမွာ လူေတြအၿပည့္ပဲ။ တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ကန္ကိုု တပတ္ပတ္ေလွ်ာက္ ဒီစီမွာ ဆူနမ္အၾကိ ုုက္ဆံုုးၿဖစ္တဲ့ Word World II Memorial ကိုု သြားဓာတ္ပံုုရိုုက္။ မိုုးႏႈးမတ္နားမွာ စြန္လႊတ္ေနတဲ့သူေတြကိုု ေတြ ့တယ္။ ဟိုုးအေဝးက အိမ္ၿဖ ူေတာ္ကိုု ၿပၿပေလး လွမ္းေတြ ့ရတယ္။ ေအဘီစီနယူးစ္မွာ တက္လာတဲ့ သတင္းတစ္ပုုဒ္က ကယ္ပီတယ္နားမွာ ေသနတ္ပစ္လိုု ့ ကယ္ပီတယ္ကိုု lock down ထားတယ္တဲ့။ ကိုုယ္ေတြ ့ခဲ့တာ အဲဒါေနမွာ။
When you see the beauty of Mother Nature, forget about everything & enjoy the moment with your own eyes. Just like him.
စမစ္ဆိုုးနီးယမ္းေနာက္က ပန္းၿခံေလးက အေတာ္သာယာတယ္။ ပန္းၿခံမွာထိုုင္ၿပီး အေမာေၿဖရတယ္ ေၿခေထာက္က နာခ်င္လာၿပီ။ ကိုုယ္ မလည္ရေသးတဲ့ ၿပတိုုက္တစ္ခုု ေတြ ့တယ္ American Indians ၿပတိုုက္။ ၿပတိုုက္က ၅ နာရီခြဲ ပိတ္မွာ ၅ နာရီေက်ာ္ေနၿပီမိုု ့ မဝင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုုယ္က ၿပတိုုက္ရဲ ့ ေထာင့္တိုုင္း၊ အထပ္တိုုင္းကိုု နွံ ့ခ်င္ေတာ့ အနည္းဆံုုး ၄ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ယူရမယ္။ ၿပတိုုက္ေရွ ့မွာ အေမရိကန္ဒင္ဒီးယန္း တိုုင္းရင္းသားႏွစ္ေယာက္ ေတြ ့တယ္။ ကယ္ပီတယ္ေဘးနားထိ ၿပန္ေလွ်ာက္လိုု ့ ရထားစီးဖိုု ့ Capitol South ဘူတာရံုုကိုု ရွာတာမေတြ ့လိုု ့ ရဲကိုု ေမးရေသးတယ္။ SmarTrip card ၿဖတ္ေတာ့ ဝန္ထမ္းကိုု ေၿပာပါဆိုုလိုု ့ သြားေၿပာရေသးတယ္။ SmarTrip ကဒ္ကိုု မသံုုးတာ တစ္ႏွစ္အတိရိွၿပီဆိုုေတာ့ Inactivate ၿဖစ္ေနလိုု ့ activate လုုပ္ရတာ။ နယူးေယာက္ရထားေတြက Stand clear closing doors လိုု ့ေအာ္ၿပီး ဒီစီရထားေတြက Step back. Doors are closing လိုု ့ေအာ္တယ္။ လိေမၼာ္ေရာင္လိုုင္း Vienna bound ကိုု စီးၿပီး East Falls Church ဘူတာမွာဆင္း Silver line ကိုုစီးဖိုု ့ ေအာက္ထပ္ဆင္းေတာ့ ရထားလိုုင္းမေတြ ့လိုု ့ အေပၚၿပန္တက္။ ဘူတာမွာ ေရးထားတာကိုု ၿပန္ဖတ္ေတာ့ Silver line ကိုုစီးဖိုု ့ အဲဒီပလက္ေဖာင္းကေနပဲ စီးရမွာတဲ့။ ဘူတာကေနထြက္ေတာ့ နယူးေယာက္လိုု ကဒ္မၿဖတ္ဘဲ သြားၿဖတ္ေနေသးတယ္။ နယူးေယာက္မွာ အဝင္ပဲ ကဒ္ၿဖတ္ရတယ္ အထြက္ၿဖတ္စရာမလိုုဘူး။ ဒီစီ၊ ေဘာ္စတြန္မွာက အထြက္လည္း ကဒ္ၿဖတ္ရတယ္။ Tysons Corner မွာဆင္း ကလဲယားကိုု ဖုုန္းဆက္ေခၚေတာ့ ေမစီေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္ေနာက္က ကားဝင္းထဲမွာ ေစာင့္ေနပါဆိုုလိုု ့ သြားတာ ေမစီေမာလ္ထဲမွာပဲ ကလဲယားနဲ ့ဆံုုတယ္။
ကလဲယားရဲ ့ကား အတုုိက္ခံရလိုု ့တဲ့ ဒါေပမဲ့ သူ ့အမွားမဟုုတ္ဘူးဆိုုေတာ့ အာမခံက အကုုန္လုုပ္ေပးသြားတယ္။ ကားကိုု ေဘာ္ဒီရံုုမွာ သြားၿပင္ေနတုုန္း ကားတစ္စီးလာေပးထားတယ္။ ညစာစားၿပီးတာနဲ ့ ၉  နာရီေလာက္ပဲ ရိွေသးတယ္ ပင္ပန္းလိုု ့ တခ်ိဳးတည္း အိပ္ေတာ့တာပဲ။ မနက္မိုုးလင္းေတာ့ ဖက္ထုုပ္နဲ ့ ဆန္းကစ္ကိုု အိမ္ေနာက္ဖက္က Balcony မွာ ေနေရာင္ၿခည္ခံရင္း စားၾကတယ္။ ကလဲယားက သူ ့ေနာက္ဖက္အိမ္က 500k နဲ ့ အေရာင္းအဝယ္ၿဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အိမ္ေစ်းေတြ ေၿမာက္လာတဲ့အေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ ့ဆိုု အိမ္ကိုုၿဖိ ုုခ်ၿပီး အသစ္ေဆာက္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပတယ္။ ကလဲယားရဲ ့အိမ္က ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ တိုုင္ဆန္ေကာ္နာေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္နားမွာ အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု သိပ္သေဘာက်တာပဲ။ ကလဲယားေရ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ဆိုု ဒီနားမွာ ကိုုယ္အိမ္ဝယ္ရင္ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ အိမ္နီးနားခ်င္းၿဖစ္ၾကတာေပါ့လိုု ့ မစားရဝမခန္း ေၿပာလိုုက္ေသးတယ္။ မနီးမေဝးက McClean ဆိုု ၿခံေတြက သိပ္မက်ယ္ဘဲ ေစ်းတအားေၿမာက္တယ္ နာမည္ၾကီး အထက္တန္းေက်ာင္းေတြ ရိွလိုု ့တဲ့။ အိမ္ေစ်းေတြက ကလဲယားတိုု ့ဖက္မွာသာ ေၿမာက္တာ ကလဲယားသူငယ္ခ်င္းဆိုု ဆူနမ္တိုု ့နားမွာ အိမ္ဝယ္ထားတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ အိမ္ေစ်းက မတက္လာဘူး။ သူ ဝယ္ဖိုု ့လုုပ္တဲ့အိမ္၊ မဝယ္ၿဖစ္တဲ့အိမ္ေတြ၊ သူ ့အိမ္နားတဝိုုက္က အိမ္ေတြကိုု ကားနဲ့ တပတ္ လိုုက္ေမာင္းၿပေတာ့ ကိုုယ္က ဟိုုအိမ္က လွတယ္ေနာ္၊ ဟိုုအိမ္အေရာင္ၾကီးက ဘယ္လိုုၾကီးမွန္း မသိဘူးနဲ ့ ေဝဖန္ေလကန္တယ္။ အဲဒီအိမ္ေတြၾကည့္ၿပီး အိမ္ေလးတလံုုးေလာက္ေတာ့ လိုုခ်င္မိသား ဒါေပမဲ့ ခုုေတာ့ မဟုုတ္ေသးပါဘူး။
Jefferson Memorial.  My favorite photo of this trip.
လိေမၼာ္ေရာင္လိုုင္း East Falls Church ကေန Metro Center ဘူတာမွာ ဆူနမ္တိုု ့အိမ္နဲ ့နီးတဲ့ အနီေရာင္လိုုင္းဂိတ္ဆံုုး Shady Grove ကိုုသြားတဲ့ ရထားကိုုထပ္စီး။ ဒီစီမွာ အလုုပ္လုပ္တုုန္းက အခ်ိန္ေတြကိုု သတိရမိတယ္။ တခါတေလ အီးေမးလ္ဆက္သြယ္တာကလြဲရင္ စကားမေၿပာၿဖစ္ၾကေပမဲ့ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ၿပန္ဆံုုေတာ့လည္း အရင္လိုု ရင္းရင္းႏွီးႏွီးပါပဲ စိမ္းေနတယ္လိုု ့ မခံစားမိဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုုၾကေတာ့လည္း ဆူနမ္က ဟြန္ဒါ SUV ဝယ္လိုုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ အမ္းထရူးကား အတိုုက္ခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္ကိုု ကားေမာင္းသင္ေပးတဲ့ ဂဂၤါ အိုုင္အိုုဝါကေန ေမရီလန္းကိုု ဘယ္လိုုဘယ္ပံုုေရာက္လာတဲ့အေၾကာင္း၊ ပေရာ္ဖက္ဆာနာဂ်စ္ မားစ္ၿဂိ ုုလ္သြားမယ့္အေၾကာင္း၊ ဘယ္သူေတြက အိမ္ေထာင္က်လိုု ့ ဘယ္သူေတြက ကေလးရေနၿပီ၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္ၿပည္နယ္မွာ၊ ဘယ္သူေတြနဲ ့ အဆက္အသြယ္ရိွၿပီး ဘယ္သူေတြနဲ ့ေတာ့ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း၊ မိသားစုု၊ မိတ္ေဆြေတြအေၾကာင္း ေၿပာလိုုက္ၾကတာ ေရပတ္မဝင္ပါဘဲ။ ေန ့လည္စာစားၿပီးရင္ အေမရိကန္အင္ဒီယန္းၿပတိုုက္ကိုု သြားမယ္ဆိုုတာေတာင္ မသြားၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ နင္တိုု ့ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ မသြားဘူးလားေမးေတာ့ မႏွစ္ကေရာက္ၿပီးၿပီဆိုုေတာ့ မသြားေတာ့ဘူးတဲ့။ ဟဲ့ ငါ့ဆိုု ခ်ယ္ရီပန္းေတြကိုု ၿမင္ခ်င္လြန္းလိုု ့ မိုုင္ ၂၅၀ အေဝးကေန တကူးတက လာရတာ။ နင္တိုု ့ကမွ တကယ့္နီးနီးေလး ရထား ၁ နာရီေလာက္ စီးရင္ကိုုပဲ ေရာက္တဲ့ဟာကိုု မသြားဘူးလားဆိုုေတာ့ ငါတိုု ့က နင့္လိုုမွ မဟုုတ္တာတဲ့။ ၾကည့္ ကုုိယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက တကယ့္ငပ်င္းေလးေတြ။ အနီေရာင္လိုုင္း Shady Grove ဘူတာကေန ၿမိ  ုု ့ထဲကိုု ရထားစီးေတာ့ စာဖတ္ေနတဲ့ကိုုယ့္ေဘးနားလာထိုုင္ၿပီး ဟိုုင္း၊ ေဟာင္းအာယူ ဂြတ္၊ ဖိလစ္ပီႏိုုလားလိုု ့ လာေမးေနလိုု ့ ႏိုုးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္ရေသးတယ္။ ရံုုးက ဖိလစ္ပိုုင္ၾကီးက ကိုုယ့္ကိုု ဖိလစ္ပိုုင္ထင္လိုု ့တဲ့။ ယူနီယမ္ဘူတာရံုုက Chipotle မွာ ညစာဝယ္၊ ကယ္ပီတယ္နားက ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္မွာထိုုင္ၿပီး ခ်ယ္ရီေတြကိုု ေငးၿဖစ္တယ္။ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြ အင္မတန္ လွတာပဲ။
ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ဂါးဒင္း၊ ရုုစဗဲ့အိုုင္လန္၊ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ Newark ၿမိုု ့က Branch Brook ပန္းၿခံေတြမွာလည္း ခ်ယ္ရီပင္ေတြ ရိွေပမဲ့ ဂ်ပန္ေတြက ဒီစီက ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု ပိုုႏွစ္သက္ပါသတဲ့။ ဒီစီက ခ်ယ္ရီေတြက ဂ်ပန္ၿပည္က ပိုု ့လိုုက္တဲ့ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုုး။ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီပြင့္ေတြက အၿဖ ူေရာင္မ်ားတယ္ ပန္းေရာင္ဆြတ္တယ္ ဆိုုရံုုေလး။ ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းက ခ်ယ္ရီပင္ေတြက ပန္းေရာင္။ ဂႊ်န္လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့နဲ ့ ဒီေန ့ Newark ခ်ယ္ရီပင္ေတြဆီ လမ္းေလွ်ာက္ဖိုု ့ စီစဥ္ထားတာ ခ်ယ္ရီေတြက ဧၿပီ ၂၀ ကေန ၂၄ ရက္မွာမွ အစြမ္းကုုန္ပြင့္မယ္ဆိုုလိုု ့ မလိုုက္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဧၿပီ ၂၅ ေနာက္တပတ္စေနေန ့မွာမွ လိုုက္ဖိုု ့စိတ္ကူးထားတယ္ ခ်ယ္ရီေတြ ပြင့္ေနေသးဖိုု ့ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ။ ေနာက္တပတ္ ဝိုုင္းလည္း ၿပန္ေရာက္ၿပီဆိုုေတာ့ သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ဒီစီမွာတုုန္းက ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုမရိုုက္ခဲ့ရဘူး။ ကလဲယားအိမ္ေရွ ့က ခ်ယ္ရီပင္ေတြနဲ ့ ကလဲယားရိုုက္ေပးလိုု ့ ဓာတ္ပံုုတစ္ပံုုပဲ ရခဲ့တယ္။ ေနာက္တပတ္ သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ ဓာတ္ပံုုေတြ တင္ပါဦးမယ္။  ဧၿပီ ၁၂ တနဂၤေႏြည ၆ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုု ကိုုယ္ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၄ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားကိုု ေစာင့္ေနၾကတုုန္း။ Traffic က ေတာ္ေတာ္ဆိုုးလိုု ့ နွစ္ဖက္လံုုး delay တဲ့။ ည ၈ နာရီ နယူးေယာက္ဆိုုတဲ့ ဘတ္စ္ကား ၂ စီး ဝင္လာေတာ့ ခရီးသည္ေတြ ဝမ္းသားအားရ ေဟးခနဲ ေအာ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ၄ နာရီခြဲ၊ ၅ နာရီခြဲ၊ ၆ နာရီခြဲ စီးမဲ့သူေတြက အမ်ားၾကီး။ ည ၇ နယူးေယာက္ကိုုထြက္မဲ့ ဘတ္စ္ကားက ၂ နာရီေနာက္က်ၿပီး ၉  နာရီမွာမွ ထြက္တယ္။
National Museum of Natural History
National Museum of The American Indian
ဒရိုုင္ဘာအမ်ိဳးသမီးက သူ ့တသက္ နယူးေယာက္ကိုု တေခါက္မွ မေရာက္ဖူးလိုု ့ သူ ့ကိုု လမ္းညႊန္ၾကပါ၊ safe ၿဖစ္ေအာင္ အထူးဂရုုစိုုက္ ေမာင္းပါမယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ခရီးသည္ေတြ ရယ္လိုုက္ရေသးတယ္။ Exit ေတြ ေရာက္တဲ့အခါ ဖုုန္းဂ်ီပီအက္စ္ေတြက ဘယ္ Exit ကိုု သြားပါလိုု ့ လမ္းညႊန္သံေတြ ထြက္လာတဲ့အခါ ခရီးသည္ေတြထဲက ႏွစ္ေယာက္က လမ္းညႊန္ေပးတယ္။ အၿမဲကားေတြၿပည့္ေနတဲ့ လင္ကြန္းတန္နယ္မွာ ကားေတြရွင္းေနတာပဲ ရွင္းဆိုု မနက္ ၃ နာရီကိုုး။ ေပါ့အေသာ္ရတီဘတ္စ္တာမင္နယ္ကိုု ေတြ ့ေပမဲ့ ဘတ္စ္ကားေတြ ဝင္ရမဲ့ေနရာကိုု ရွာမေတြ ့လိုု ့ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ ပတ္ေမာင္းရတယ္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေရာက္တဲ့အခါ ဒရိုုင္ဘာအမ်ိဳးသမီးက ကူညီလမ္းၿပေပးတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုု ေက်းဇူးတင္သလိုု  ခရီးသည္ေတြကလည္း နယူးေယာက္ကိုု တေခါက္မွမေရာက္ဘူးဘဲ အခုုလိုုအဆင္ေၿပေခ်ာေမြ ့ေအာင္၊ safe ၿဖစ္ေအာင္ ေမာင္းႏိုုင္တာမိုု ့ good job လိုု ့ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္။ နယူးေယာက္မွာ တခုုေကာင္းတာက ရထားေတြက ၂၄ နာရီ ရိွတာပါ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၃ နာရီခြဲ။ ၄ နာရီေလာက္ပဲအိပ္ရၿပီး မနက္ ၇ နာရီခြဲဆိုု ရံုုးတက္ဖိုု ့ အိမ္ကထြက္ရၿပီ။ အဲဒီေန ့မနက္က ရံုုးမွာ အေရးၾကီးတဲ့ အစည္းအေဝးတခုု ရိွတယ္။ ရံုုးမွာ အိပ္ငိုုက္မလားမွတ္တယ္ အလုုပ္ရိွေနေတာ့ မ်က္လံုုးကိုု ၿပ ူးေနတာပဲ။ ေႏြဦးေရာက္ၿပီဆိုုေတာ့ ရာသီဥတုုက သိသိသာသာ ေႏြးလာၿပီ။ အေႏြးထည္ အထူၾကီးေတြ ဝတ္စရာမလိုုေတာ့ဘူး။ သစ္ရြက္ဖူး စိမ္းစိမ္းေလးေတြကိုု ၿမင္ရၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ခရီးေတြ သြားခ်င္ပါေသးတယ္။
An Insider's Guide to the Cherry Blossom Festival in D.C.
Stunning GIFs of DC's Cherry Blossom in Bloom
All About NYC - 5
နယူးေယာက္ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းကိုု ပထမဆံုုး ေရာက္ဖူးတာ ရြန္လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့နဲ ့ပါ။ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု မနက္ ၁၀ နာရီအထိ ဝင္ေၾကးအခမဲ့။ နယူးေယာက္ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းက မတ္ထရိုု subway ကေန ဘတ္စ္ကား ၁၅ မိနစ္ ေလာက္ ထပ္စီးရတယ္။ ဂရမ္းစင္ထရယ္ကေန ရထားစီးရင္ေတာ့ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းဘူတာမွာ ဆင္းလိုုက္ရံုုနဲ ့ ေရာက္တယ္။ နယူးေယာက္ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းဟာ အင္မတန္ သာယာပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့မွာပါတဲ့ ဘေရာင္းသူက ဒီေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းေနရာက တကယ့္ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္ ကားေတြနဲ ့ရႈပ္ရွက္ဆူညံပြက္ေလာရိုုက္ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းထဲမွာေတာ့ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လိုု ့ ေတာထဲေတာင္ထဲ ေရာက္ေနသလားလိုု ့ ထင္ရတယ္။ ႏွင္းဆီခင္းကလည္း အင္မတန္လွတယ္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ကိုု မဝႏိုုင္ဘူး။ ေဆာင္းဦးေပါက္မွာ တေခါက္ၿပန္လာဦးမယ္လိုု ့ ေတြးထားတာ တကယ္ၿပန္လာၿဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သစ္ရြက္ေတြေတာင္ ေၾကြေနၿပီ။ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းကေပးတဲ့ wonderland tours မွာ ပါဝင္ဖူးတယ္။ ေနရွင္နယ္ပါ့ခ္ရိန္းဂ်ားက ေဘာ္တနစ္ဂါးဒင္းက အပင္ေတြအေၾကာင္း၊ သစ္ရြက္ေၾကြ၊ အသီး၊ ပန္းပြင့္တာကိုု ေနရွင္နယ္ပါ့ခ္ရိန္းဂ်ားေတြက မွတ္တမ္းယူၿပီး ကမၻာၾကီး ပူေႏြးလာတာကိုု မွတ္တမ္းတင္တဲ့အေၾကာင္း၊ အပင္ေတြရဲ ့ ထူးၿခားခ်က္ေတြကိုု ရွင္းၿပသြားတာမ်ား အင္မတန္ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ ေကာင္းတယ္။ ရထားၿပပြဲေတြ၊ ကေလးေတြအတြက္ ၿပပြဲေတြ ရိွေပမဲ့ ဝင္ေၾကးေပးရမယ္ဆိုုေတာ့ မဝင္ေတာ့ဘူး။ နယူးေယာက္ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းဟာ ကြန္ကရစ္ဂ်မ္းကဲရဲ ့ အနီးမွာရိွတဲ့ အနားယူဖိုု ့ ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးပါ။ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းတခြင္ ဟိုုရိုုက္ဒီရိုုက္ ဓာတ္ပံုုေလးေတြပါ။
Newer Posts Older Posts Home
►  June (5)
▼  April (5)
မ်ိဳးရိုုးထဲမွ ဆိုုးေပၾကီးမ်ား - ၆
ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္သြား ေတာလား ...
All About NYC - 5
All About NYC - 4
ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၂၄
►  March (9)
►  February (7)
►  January (6)
►  2014 (54)
►  December (6)
►  November (6)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (4)
►  February (4)
►  January (2)
►  2013 (57)
►  December (3)
►  November (7)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (5)
►  July (4)
►  June (4)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (5)
►  January (4)
►  2012 (55)
►  December (1)
►  November (2)
►  October (4)
►  September (2)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (9)
►  April (5)
►  March (5)
►  February (7)
►  January (8)
►  2011 (114)
►  December (7)
►  November (6)
►  October (5)
►  September (9)
►  August (12)
►  July (21)
►  June (18)
►  May (12)
►  April (12)
►  March (6)
►  February (4)
►  January (2)
►  2010 (2)
ဒီလို ေၿပာခဲ့ၾကတယ္။
#Daydream (1)
Animals (3)
Article (9)
Colorful Myanmar (2)
Emotion (4)
Environmnet (1)
Essays (35)
Facebook (3)
Feeling (8)
Fiction (1)
Flowers And Festivals Around The Myanmar Year (2)
Friends (9)
Gardens (1)
Humour (12)
Khin Myo Chit (2)
Knowledge (7)
My Family (28)
MySelf (29)
Performing Arts (2)
Political (10)
Religion (1)
Short Essays (7)
Tag Posts (15)
Thought (13)
Traveling (82)
University (14)
စိတ္အာဟာရ (2)
သေရာ္စာ (2)
အေတြးအၿမင္ (24)
ေထြရာေလးပါး (15)
အၿမဲသြားလည္ၿဖစ္တဲ့
သစ္ထူးလြင္ Myanmar News Now
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အမည္ အလဲြသံုးစားလုပ္သူကို ဖမ္းဆီး
8 minutes ago
Tun Tun's Photo Diary
Kalaw Day 1 & 2
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
စိတ္ဝင္စားစရာ မာမာရဲ႔ ဝါသနာမ်ား
ေမႊးျပီးဆိမ္႕ေနတဲ့ မုန္႔ဆမ္းနယ္
က်မရဲ့ေနရာေလး
ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ဂ်ပန္မ်ား(၃)
ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
Rolling to 2017 + Lab Report
သ တ္ ပုံ ကို မွ န္ ေ အ ာ င္ ေ ရ း ၾက
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
နွင္းဆီတစ္ခင္း ပန္းတစ္ျခင္း
သင္ မေပ်ာ္ရႊင္ဘူးလား ဆိုတာ သိႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ကိုင္တြယ္ျခင္း အနုပညာ
3 weeks ago
ေဘာင္ခတ္ပါ၊ မသတ္နဲ႔ ...
3 weeks ago
အၿပဳံးမပ်က္ ေရွ႕သို႕ဆက္ မဂၤလာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္
4 weeks ago
4 weeks ago
အားလံုုးဘတ္တဲ့ တီခ်မ္း
First of May
5 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
2 months ago
ပုဇြန္ခ ်ဥ္
2 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
2 months ago
သူႀကီးမင္း (တုံးဖလား)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
www.myathwayni.com/
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
မေဗဒါရဲ႕ ေဗဒါလမ္း
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
3 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
ရုပ္႐ွင္ထဲမွာ ၇-၁၄
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
တုိင္ 0 မ ္, Typhoon Nepartak, နာ ဂစ္ ႏ ွ င့ ္ စပ္ မိ စပ္ ရာ
5 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
6 months ago
အဝါေရာင္က်ီးကန္းေတြ ငါ့ဆီၿပိဳဆင္းလာတဲ့ေန႕က
7 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
7 months ago
Wutyee Food House
Mario Bento ထမင္းဘူး
8 months ago
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
ေနာင္ဂ်ိန္တို႔ မိသားစု
ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ
8 months ago
မမဝသုန္ နွင့္ အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား
မွတ္တိုုင္မ်ား အေၾကာင္း
8 months ago
Danuphyu Daw Saw Yee (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
Kyi Aye (Literature)
11 months ago
ရင္ၿငိမ္းသူ
2015 ဒီဇင္ဘာ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
Wathone Moe
Moscow - Wathone Moe
Oakkar7's Blog
တႏိုင္တပိုင္ေရသန္႔စင္ျခင္း-၂ (ေနေရာင္ျခည္ျဖင္႔ေရကိုပိုးမႊားသန္႔စင္ျခင္း)
ေန၀သန္ ရဲ႕ အိုေအစစ္
Just a minute
မိုးဦးစံပယ္
ခ်ီကာဂိုမွာ တေန႕တာ
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
ေမတၱာျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္
White Angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
Angelhlaing
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
ကႏၱာရ ပန္းပြင့္
2 years ago
ေကာင္းကင္ၿဖဴ
Blog day ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
Thet Nandar Family
မုန္႕ဟင္းခါး
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Baby taster
နံနက္စာႏွင့္ ေန႔လည္စာမ်ား
3 years ago
ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ....
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Haze & the Authors
3 years ago
မေလးၿမတ္၏ ဝါသနာ
အခုတေလာ မေလးတေယာက္ ဒီသီခ်င္း ေလးကိုၾကိဳက္ ၾကိဳက္
3 years ago
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီ
3 years ago
AMK Creation
ပိေတာက္ရဲ႕သစၥာကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ေကာင္
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
3 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
3 years ago
ၾကံဳခဲ့ရ နဗနဘ၀
50.1 ဘ၀ထဲ ရြာလည္ၾကသူမ်ား
4 years ago
!...* ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ေတးခတ္သံ *...!
အိုင္ဖုန္း ဖိုက္ အလွဴခံပါတယ္
4 years ago
သစ္ေကာင္းအိမ္
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
မုိးပန္းခ်ီ
♨ . Qu Te Kitchen
အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္
အန္တီတင့္ (စက္မွု တကၠသိုလ္)
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္
Moon Thet Pan - မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁ )
အာကာေခတ္ပိုင္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ေတာက္ပႀကယ္စင္
မြန္မြန္ယိုကို
NYI LYNN SECK 18+ DEN
လြန္းထားထား(ေဆးတကၠသိုလ္)
Nine Nine SaNay
ကိုယ့္လိုဘေလာ့ဂါေပါက္စသူငယ္ခ်င္းေတြ
သတင္းေဆာင္းပါး
VOA News: သတင္း
BBCBurmese.com | ပင်မစာမျက်နှာ
Eleven Media Group
Mizzima Burmese
san.s.htun@gmail.com ဆီ ေဝဖန္အၾကံၿပ ုႏိုင္ပါတယ္။
ၿဖစ္တည္လာတဲ့ အေတြးမွ်င္ေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီမွာ ေရးဖြဲ ့ေနသူတေယာက္...
View my complete profile
ပို ့စ္အသစ္တင္တိုင္း ပို ့ေပးဖို ့ အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားခဲ့ရန္
Total Pageviews
Live Traffic Stats
© San San Htun. 2010 - 2016 | Privacy Policy. Powered by Blogger.