en en en en en my en ceb en en en en en ne my my en my my en my my my my ja en en my en my my my my my my my my my my sl sw my id id en nl my my en id nl my my my my my my id my en id my my my my my my my my en id my my en id ja en en my en my my my my my my my my ja en en my en my my my my my my my my my en my ja en en my en en en en en en en ko en en en en en en en ko en nb ko en en nb ko ja en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl en en en ja en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gl en ja en en en en en en en en en en ko en en en en en en en sv ja en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en de da en en en en en en en et de en da en en en en en en en en en en ja en en en en en en en en en en ja en en en fr en en en en en en en en en en en en en fr en it en en en en en en it en en it en en it en en en en my eu my my my my my my my en my es it en pt it my it my my it ja it my my it my my it en my it en en it it my it ja my it my my it ja my it my my it my my it en my pt en fi pt my my pt it my pt fr en pt my my pt nl my ru my my my my en en my en my my my my en my en en en en en en en en en en en en en en
An Asian Tour Operator: Personal
skip to main | skip to sidebar
Showing posts with label Personal. Show all posts
ျမန္မာဘီလုံးငွက္ (Burmese Bush Lark)၊ စူဠာမဏီဘုရားအနီး၊ ပုဂံ
ျမန္မာႏိုင္ငံငွက္ အသင္းက ေနၿပီး ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ငွက္ၾကည့္ဧည့္လမ္းညႊန္သင္တန္း ဟိုတေလာက စ ၿပီးဖြင့္ေပးတာသိရပါတယ္။ တက္ခ်င္ေပေသာ္ျငား စခန္းသြင္း သင္တန္းကာလ က ႏွစ္လ ဆိုေတာ့ ႏွစ္နာရီေတာင္ မနည္း ႀကိဳးစားၿပီး အခ်ိန္ေပးရတဲ့ က်ေနာ့္ချမာ မတက္ႏိုင္ရွာေတာ့ပါ။ အရင္ကေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာ ဘိုင္ႏိုကူလာေလးဆြဲ ၿပီး၊ ဦးထုပ္ကေလးေဆာင္း၊ ေရတပုလင္း ဆြဲၿပီး အိမ္နားက အပင္ေတြ မွာ ငွက္လိုက္ေျခာင္းတာပဲ။ " ေမ့.. သား အျပင္ ခန သြားလိုက္ဦးမယ္" ဆိုရၿပီ။ အေမလုပ္တဲ့ သူ ၾကားၾကား မၾကားၾကား။ ေျပာၿပီး လွစ္ခနဲ ထြက္သြားလိုက္တာပဲ။ ျပန္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ျပန္။ အိမ္ကလဲ လယ္ကြင္းေတြကို ေဖာ္ၿပီးမွ ျဖစ္လာတဲ့ ဆင္ေျခဖုန္းက ၿမိဳ႕သစ္ဆိုေတာ့ ေတာေငြ႕ ေတာရနံ႕ နဲ႔ ငွက္မ်ိဳး စုံေတြ႕ရတယ္။ ေန႔လည္ပိုင္း လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ဆိုရင္ အေကာင္းဆုံးပဲ။ ေနပူပူ သစ္ပင္ရိပ္က်ဲက်ဲ ေအာက္ ကေနၿပီး နားေနတဲ့ ငွက္ကေလး ေတြေျခာင္းရတာ အရသာ အရွိဆုံးပဲ။ သဘာ၀ အတိုင္း၊ ဟက္ဘစ္တက္ အတိုင္း ေနထိုင္က်က္စား ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ အမ်ိဳးအစား နဲ႔ သဘာ၀ ကိုေအးေအးေဆးေဆး ေလ့လာႏိုင္တယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ့္ ခ်စ္ညီမေတြက ငွက္ဖင္လိုက္ေျခာင္း တယ္ လို႔ ၀ိၿဂိဳဟ္ ျပဳတယ္။ နည္းနည္း ေတာ့မွန္တယ္။ အပင္ေအာက္ တည့္တည့္က ေန အေပၚမွာရွိတဲ့ ငွက္ကို ၾကည့္ရင္ ေအာက္ပိုင္း ျမင္ကြင္းပဲ ျမင္ရတာကိုး။ တယ္လီလဲ အဆင္မသင့္ေတာ့ အေ၀းအပင္ေတြက ငွက္ေတြကို မၾကည့္ႏိုင္ဘူး။ နီးစပ္ရာပဲ ၾကည့္ႏိုင္တယ္။
တခါတေလေတာ့လဲ ငွက္၀ါသနာရွင္ေတြ စုၿပီး နီးရင္ ေလွာ္ကားဥယ်ာဉ္၊ ေလွာ္ကားေရေ၀ေရလဲေတာ၊ သာဓုကန္၊ ေမွာ္ဘီ ပန္းတပြင့္ေတာင္၊ ခရမ္း-သုံးခြ စသျဖင့္ သြားၿပီး ေ၀းရင္ မိုးယြန္းႀကီး၊ ဖိုးက်ားဆင္စခန္း ကစလို႔ မင္းစုံေတာင္၊ နတ္မေတာင္၊ အင္းေတာ္ႀကီး စသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ား သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ ဆို ခါကာဘိုရာဇီ ေဘးမဲ့ေတာ့ အထိေရာက္ၾကတယ္။ အဲဒီကိုသြားၾကလို႔ ဘဲ ေနာင္မြန္းနားမွာ ေနာင္မြန္းဘာဘလာ ဆိုတဲ့ ျမန္မာမ်ိဳးရင္း ငွက္မ်ိဳးစိတ္ အသစ္ဂုဏ္ယူစရာ ထပ္ေတြ႔တာေပါ့။ က်ေနာ္ လဲ အစစ အရာရာ အဆင္သင့္လို႔ ကေတာ့ ခရီးစဥ္တိုင္းကို လိုက္ခ်င္တာပဲ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အလုပ္ သေဘာ အရ ျမန္မာျပည္   ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သြားျဖစ္ ေတာ့လဲ ကၽြဲကူးေရပါ ဘိုင္ႏိုကူလာေလး ဆြဲသြားၿပီး ေရာက္တဲ့ ေနရာၾကည့္ ျဖစ္တာပဲ။ ငွက္ၾကည့္ရတဲ့ အထဲမွာ ပုဂံနဲ႔ အင္းေလး ကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။ ပုဂံမွာ ဆိုရင္ ျမန္မာ့ငွက္စစ္စစ္ ဘီလုံး၊ နဖားၾကဴးနဲ႔ ေစြ႔ တို႔ ကို ထေနာင္းပင္၊ ကႏၱာရပင္ ေတြ ၾကား၊ ဘုရားႀကိဳဘုရားၾကား ေနရာ တကာ ေတြ႔ ရပါတယ္။  အင္းေလးမွာ က်ေတာ့ ေရလည္ေကာင္ က ဟိုတယ္ ေကာ့ေတ့ခ်္ ရဲ႕ ၀ရံတာမွာ ထိုင္ၿပီး ကိုယ့္ျမင္ကြင္းထဲ ၀င္လာတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ၾကာဖက္နင္း ေတြကို ဘီယာ တလုံး နဲ႔ ထုိင္ၾကည့္ ရတာ ဇိမ္အရွိဆုံးေပါ့။
သမုဒၵယာ ၀မ္းတထြာေၾကာင့္ ဇာတိခ်က္ေၾကြ အမိေျမကို ပစ္ခြာၿပီး မေလးရွား နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံေတြကို ေရာက္ေတာ့လဲ အခါအားေလ်ာ္စြာ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို ငွက္ေျခာင္းလာတာ ပါစင္နယ္ ႏုတ္အေနနဲ႔ ငွက္ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၀ါသနာတူ ငွက္ေျခာင္းေဖာ္ ေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ လူမ်ိဳး ဘာသာစကား ဘယ္ေလာက္ကြဲျပားျပား အခ်ိန္ကုန္လို႔ ကုန္မွန္းမသိ ေျပာမဆုံးေပါင္ ေတာ္သုံးေတာင္ပါပဲ။ ငွက္ၾကည့္ ခရီးစဥ္ေတြသြားမယ္ ဆိုတဲ့ အသံၾကားရင္ ထိပ္ဆုံးက လိုက္ခ်င္တယ္။ စာရင္းတို႔ထားၿပီးသား။
AATO @ Sapi Island Rainforest, Malaysia Borneo
အခ်စ္ဆုံး အိမ္သူသက္ထား ဇနီးမယား ခင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ခါစ ႏွစ္လေလာက္ မွာ ငွက္ေျခာင္းေဖာ္ ကိုကိုမမ ေတြက ေမွာ္ဘီက ပန္းတစ္ပြင့္ေတာင္ ကို ေန႔ခ်င္းျပန္ ငွက္သြားၾကည့္ မယ္ဆိုၿပီး ေအာ္ဂႏိုက္ လုပ္ပါတယ္။ ေဟာဒီက ကိုေအေအတူ ကလဲ စာရင္းေပးၿပီးသားပဲ။ အစီအစဥ္က အားလုံး လွည္းတန္းလမ္းဆုံမွာ မနက္ ငါးနာရီ အားလုံး ဆုံမယ္။ ငါးနာရီခြဲေလာက္ လူစုံရင္ ထြက္မယ္။ ထမင္း ဗူးဘာညာ ယူလာစရာမလိုဘူး။ ကိုယ့္မွန္ဘီလူး၊ ကိုယ့္ဖီးလ္ဂိုက္ပါရင္ ရၿပီ ေပါ့။ ဆိုေတာ့..ခင့္ကို သြားရမလားလို႔ ေမးေတာ့ သြားေပါ့...တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ မနက္ ေလးနာရီ ထ။ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလးထဲ ကို မွန္ဘီလူး နဲ႔ ဖီးလ္ဂိုက္စာအုပ္ထည့္။ ေရပုလင္းေလးထည့္ ေနတုန္း အခန္းထဲက ၀ုန္းကနဲ အသံၾကားတယ္။ ခင္..ဘာလဲ..လို႔ ေမးေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ဖူး..တဲ့ သြားေလ..တဲ့။ ေလးနာရီ က ခြဲခါနီးေနၿပီ။ အဲသာ..နဲ႔ ေတာစီးဘိနပ္ေလး စီးေနတုန္း ေနာက္ထပ္ ၀ုန္း ကနဲ အသံၾကားရျပန္..ေရာ။ ဘာျဖစ္တာလဲ...ခင္... ဆိုေတာ့ သြားေလ...ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ဆိုၿပီး ေျပာျပန္ေရာ..။ ငါးနာရီထိုးေရာ။ လွည္းတန္းက အဖြဲ႔ေတြကို နည္းနည္း ေနာက္က်မယ့္ အေၾကာင္းဖုန္းဆက္ေျပာလိုက္တယ္။ အဲသာ...နဲ႔ တံခါးေလးဂ်က္ကေလး ဖြင့္ၿပီး အျပင္ထြက္မယ္လုပ္လိုက္ေတာ့ အခန္းထဲက အသံထပ္ထြက္လာျပန္တယ္။ ဒီတခါက်ေတာ့ သြားရဲရင္ သြားၾကည့္ေလ ျဖစ္သြားၿပီ။ ၀ုန္းဒိုင္း အသံေတြက လဲ အာဠာ၀က တိုက္သလို က်ယ္လာတယ္။ ဟဲဟဲ.. လွည္းတန္းက အဖြဲ႔ေတြကို မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႔ မ်က္ႏွာပူပူ နဲ႔ ဖုန္းဆက္လိုက္ရတယ္။
ေတာ္ေတာ္ ညံ႔တဲ့ ေအေအတူ ကိုယ့္အခ်စ္ဆုံး အိမ္သူသက္ထား ပူပူေႏြေႏြး ဇနီးမယား ရဲ႕ ေမြးေန႔ ကိုသတိမရဘူး ငွက္ဖင္ သြားေျခာင္းဖို႔မနက္အေစာႀကီးထ ၿပီးတက္ၾကြတဲ့ၾကက္ဖ လုပ္ေနတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရင္ အဲသည္ သတင္း မာတာပီတ မိနဲ႔ဖ ဆီေရာက္တယ္။ ေမေမ ကမွတ္သားစရာ တိုတိုတုပ္တုပ္ ဆုံးမတယ္။
ငါ့သား.. မင္းလဲ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္ေနၿပီ။ ငွက္ဖင္ခ်ည့္ပဲ မၾကည့္နဲ႔ ၾကက္ဖင္လဲ ၾကည့္ဦး.. တဲ့။ (ၾကက္ဖင္ ဆိုတာ ၾကင္ဖက္....ေပါ့တဲ့)။ ခိခိ။
မွတ္ခ်က္။             ။ မေရးတာၾကာလို႔။ ဘေလာ့ေဒးမွာ မျဖစ္မေနအားတင္းၿပီးေရးလိုက္တယ္။ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစေသာ္၀္။
Labels: Birds, Myanmar, Nature, Personal, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, အမွတ္တရ
အင္ဒိုနီးရွား ကိုတာ၀န္ အသစ္နဲ႔ မေျပာင္း ခင္မွာ လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္း တက္ဖို႔ အရင္ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဘာလီက ဒန္ပါဆာေလဆိပ္ကို ပထမဦးဆုံး ေျခခ် မိတဲ့ အခါမွာ ကတည္းက ဘာလီ နဲ႔  ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသား ေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔ မစိမ္း သလိုလို၊ အရင္တုန္းက ပဲ ေရာက္ခဲ့ ဖူးသလိုလို ခံစားမွဳ မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဂ်င္ဘာရမ္ ကမ္းေျခက ဟိုတယ္ (Seri Segara Hotel သီရိသမုဒၵရာ ဟိုတယ္လို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္) မွာ ရက္သတၱပါတ္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ ေနၿပီး ရုံးကို အႀကိဳအပို႔ လုပ္တဲ့ ကားနဲ႔ မနက္ ရွစ္နာရီခြဲ ေလာက္ သြား၊ ၿပီးရင္ ညေန ငါးနာရီေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဟိုတယ္ကို ျပန္ပို႔ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ေဘာင္ထဲမွာပဲ ေနသားက်ေနခဲ့ရ ပါတယ္။  ဘာလီက လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးေတြ၊ လမ္းဆုံလမ္းခြ ေတြ၊ အခိုင္အခန္႔ နတ္ကြန္းေတြ၊ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ကေလးေတြ နဲ႔ အသားညိဳညိဳ အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ပိုင္ရွင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ဟာ ကုိယ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေနသလို မ်ိဳး ခံစားရပါတယ္။ ဘာလီဟာ ကေမာၻဒီးယား က ဆီရမ္ရိ (Siem Reap) နဲ႔ တူသလိုလို၊ ျမန္မာျပည္ ေမာ္လၿမိဳင္က ရပ္ကြက္ တခုထဲ ေရာက္ေနသလိုလိုျဖစ္ေနမိပါတယ္။ ဆိုခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာတြေၾကာင့္ပဲ လား ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ ဘာလီ ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြဟာ ျမန္မာေတြနဲ႔တူလြန္း လို႔ပဲလား ဘာလီနဲ႔ စိမ္းမေနပဲ သိပ္ရင္းႏွီးသလိုျဖစ္ေနတယ္လို႔ခံစားမိပါတယ္။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႔ မတူပဲ ထူးျခားတဲ့ အေလ့ အထ၊ ယဥ္ေက်းမွဳ အမူအက်င့္ ေတြကို တနဂၤေႏြ ႏွစ္ပါတ္ အတြင္း ရုံးသြား၊ ရုံးျပန္ သတိထား ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။ နားရြက္ၾကားမွာ စကား၀ါပန္းထိုးထားတတ္တဲ့ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဒရိုင္ဘာ ကတြတ္ (Ketut) ၿပီးရင္ မနက္တုိင္း သတိထား မိတဲ့ အထဲမွာ ပုလင္းေပါင္းစုံကို ေတာင္းထဲထည့္ ၿပီး လည္ေရာင္းေနတဲ့ ေစ်းသည္ေတြက ထိပ္ဆုံးက ပါပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ က ပုလင္းေတြထည့္ထားတဲ့ ေတာင္း ကို ပါတိတ္အစ နဲ႔ ေက်ာပိုး သိုင္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ လည္ေရာင္းၾက သလို၊ တခ်ိဳ႕ က လည္း စက္ဘီး၊ တခ်ိဳ႕ က ဆုိင္ကယ္ အစရွိသျဖင့္ ပုံစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာင္းတာေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္လဲ ဆိုတာ ေတြ႔မိတိုင္း သိခ်င္စိတ္ အလြန္ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္မိေပမယ့္ ရုံးကိုေရာက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရွုပ္ေထြးမ်ားျပားလွတဲ့ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ နဲ႔ ဖိစီးၿပီး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို မေမးမိျပန္ဘူး။ ဒီလို နဲ႔ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ သင္တန္း ႏွစ္ပါတ္ၿပီး လို႔ ဘာလီက ေန မေလးရွား ကို ျပန္သာ လာခဲ့ရတယ္ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္ လဲ မသိလိုက္ရဘူး။
မေလးရွား ကေန ဘာလီ ေျပာင္းရတဲ့ အခါက်ေတာ့လဲ ေျပာင္းခါ စဆိုေတာ့ ရုံးတာ၀န္၊ အိမ္ေထာင္တာ၀န္ ေတြေၾကာင့္ အမွူ႔ မဲ့ အမွတ္မဲ့ ပဲျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒါကို ဂ်ာမူး ေရာင္းသည့္အသည္ ဆိုတာသိေပမယ့္ တခါမွ အေသးစိပ္ေလ့လာမၾကည့္ရေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တညေန ရုံးက အျပန္ လမ္းမွာ လူေတြ၀ိုင္းေနတဲ့ အဲဒီအသည္ ေတြ႔လို႔ ကားရပ္ၿပီး ၀င္အား ေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုေသာက္မလဲ လို႔ေစ်းသည္က ေမးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးရလဲ ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။ သူျပန္ေျပာတဲ့ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြားကို နားသိပ္မလည္ေတာ့ ရိုးရိုးပဲ  ေပး (Biasa saja)  လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူက ပုလင္းေပါင္းစုံထဲ က အရည္ေပါင္းစုံ၊ အမွုံ႔ ေပါင္းစုံ နည္းနည္း ခ်င္းထည့္ၿပီး ဘဲဥ ထည့္မလား ထပ္ေမးပါတယ္။ ကိုယ္စကား ျပန္မရခင္ပဲ ဘဲဥတလုံးကို ခြဲ ၿပီး အကာေတြကို သြန္ပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ည္းသီးသန္႔ ကိုေစာေစာ က ခြက္ထဲ ကိုထည့္ ၿပီး ေမႊပါေတာ့တယ္။ ႏွ႔ံေလာက္ၿပီ ထင္မွ ဖန္ခြက္ အသစ္တစ္လုံးထဲ ကိုေစာေစာက ညိဳျပစ္ျပစ္ အရည္ေတြထည့္ ၿပီး ကမ္းေပးပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ မွာၿပီးမွ ေတာ့ မထူးပါဘူး ဆိုၿပီး တက်ိဳက္တည္း ေမာ့ ခ်လိုက္ပါတယ္။
ငရုတ္သီး ၊ ဆႏြင္းမွုန္႕၊ မဆလာေတြ ေရာၿပီး ေမႊခ်က္ ခ်က္ ရင္ေတာင္ ညီစို႔စို႔ နံတတ္တဲ့ ဘဲဥ အႏွစ္ပါေပေသာ္လည္း လုံး၀ မညီွပဲ အရသာဟာ ခ်ိဳသလိုလို၊ ငန္သလိုလို၊ ခါးသလိုလို နဲ႔ ပူရွိန္းရွိန္း ျဖစ္ၿပီး ေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲ ကို ေႏြးခနဲ စီး၀င္သြားပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ လဲ လူက ပူရွိန္းရွိန္းျဖစ္ေနၿပီး ေရတ၀ ခ်ိဳးလိုက္ခါမွပဲ လန္းဆန္းၿပီး ဗိုက္ပါ ဆာသြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္း ေဒါက္တာမ လာလည္ တုန္း အေသးစိပ္ ေမးတဲ့အခါက်မွ ဂ်ာမူးအေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိရပါေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမူး ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဂ်ာဗား ကၽြန္းမႀကီး အႏွံ႔ က ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြ ေန႔စဥ္ မွီ၀ဲ တဲ့ တိုင္းရင္းေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေဆးဖက္၀င္ အပင္ေပါင္းစုံ က အရြက္၊ အသီး၊ အရိုး၊ အျမစ္၊ အပြင့္၊ အေခါက္ ေတြကို ေဆးေဖာ္စပ္ၿပီး ေသာက္သုံးၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာမူးကို ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္း က သုံးစြဲ လာလိုက္တာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ မေရြး၊ ၿမိဳ႕ျပ ေက်းလက္ မခြဲ ျခားပဲ လူတန္းစားေပါင္းစုံ ရဲ႕ မွီ၀ဲ အားထား ရာ တစ္ခု အျဖစ္ယခု အခ်ိန္အထိ အင္ဒိုနီးရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ ျပန္႔ အားကိုးတႀကီး မွီ၀႕ဲ အသုံး ျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဂ်ာမူး မွာ ပါ၀င္တဲ့ ေဆးဖက္၀င္ သစ္ရြက္၊ သစ္ေခါက္၊ သစ္ျမစ္၊ သစ္ဖု၊ သစ္သီး၊ သစ္ဖူး ၊ သစ္ပြင့္
ဂ်ာမူး ျပဳလုပ္ပုံ ကို ရွာေဖြ ေလ့လာၿပီး ေရးရရင္ တိုင္းရင္းေဆးက်မ္း ပုံစံ မ်ိဳး ျဖစ္သြား ႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဂ်ာမူး ေဖာ္ျမဴလာေတာ့ ေရးဖို႔ အစီအစဥ္ မရွိပါ။သို႔ ေပမယ့္ အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂ်ာမူး တဖုံ မွာ အေျခခံ ပါ၀င္တဲ့ ပရေဆးပင္ ေတြ ရာေပါင္း မ်ားစြာ မွ အနည္းငယ္ကို စုစည္း ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ေအာက္ပါအပင္ေတြ အဓိကပါ၀င္တာေတြ႔ ရပါတယ္။
ဂ်င္း (ခ်င္း) Ginger (Zingiber Officinale)
ဂ်င္း တမ်ိဳး Lempuyang (Zingiber Oronaticum)
(မွတ္ခ်က္ အေနနဲ႔ ၀န္ခံရရင္ အဲဒီ သစ္ဥ သစ္ဖုေတြ အားလုံး ဟာ ဂ်င္းတက္ နဲ႔ ဆင္တူယိုးမွား ေတြခ်ည္းပါပဲ။ တိုင္းရင္းေဆးပညာ နဲ႔ ရုကၡေဗဒမွာ နကန္း တလုံးမွ မတတ္ေတာ့ ခပ္တည္တည္ နဲ႔ (ဂ်င္းတမ်ိဳး) ဆိုၿပီး ေရာခ် လိုက္ပါတယ္။ စကားမစပ္ ငယ္ငယ္တုန္း က အေၾကာင္းေလး သြားသတိရပါတယ္။ အေမက ေစ်းမွာ ဂ်င္း တက္ နည္းနည္း သြား၀ယ္ခိုင္းပါတယ္။ ဂ်င္းတက္ လို႔ ဘာလို႔ ခြဲေျပာရသလဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ နယ္မွာ ဂ်င္းကို ေပါက္ၿပီး တမ်ိဳး၊ ပိုးတီး ပုံ တမ်ိဳး လုပ္ေရာင္းလို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ရရင္ က်ေနာ္ ေစ်း ကိုေရာက္ေတာ့ ဂ်င္းတက္ ေရာင္းတဲ့ အသည္ ကိုရွာမေတြ႔ ပါဘူး။ အဲဒီမွာ အမွုန္႔ ေရာင္စုံေတြ ကို သံျဖဴနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ မွန္ပုံး ေတြ နဲ႔ ထည့္ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ မွာ ဂ်င္းေတြ ကို သံပုံး တခုနဲ႔ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ထည့္ထား တာကို သြားေတြ႔ ပါတယ္။ က်ေနာ္ က ဆိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီး ကို ဂ်င္း ႏွစ္က်ပ္ ဖုိးေလာက္ ေရာင္းပါ လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒီ အေဒၚႀကီး က အဲဒါ မိတ္သလင္.. ကြဲ႔ တဲ့ :P )
ငုပင္ (ဟုထင္သည္) Secang (Caesalpinia Sappan)
ပိန္းရြက္ တမ်ိဳး Sambang Dara (Rexco Ecaria Bicolar Hassk)
ကြမ္းရြက္ Brotowali (Tiospora Rumpii Boerl)
ဂ်ာဗားကြ်န္း အႏွံ႔ ေပါက္တတ္သည့္ အပင္တမ်ိဳး Adas (Foeniculum Vulgare Mill)
ခရမ္းကေစာ့ သီးတမ်ိဳး (ဟုထင္သည္) Ceplukan (Physalic Angulata Him)
ပုန္းညွက္ သီး (ဟုထင္သည္) Nyamplung (Calophylum Inaphyllu)
သမန္းျမက္ပြင့္ (ဟုထင္သည္) Rumput Alang-alang (Gramineae)
တကယ္တန္း ဂ်ာမူး အေၾကာင္းေလ့လာရသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ့္လို ဂ်င္းနဲ႔ မိတ္သလင္ ကိုပင္ မခြဲတတ္ေသာ သူမ်ား အတြက္ သာ၍ မလြယ္ပါေသးသည္။ ဂ်ာမူးကို အင္ဒိုနီးရွား မွာ ဘာလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မွီ၀ဲ သုံးစြဲ ၾကသလဲ ဆိုေတာ့ -
၁) ေနရာတကာ မွာ အလြယ္တကူရ ႏိုင္ျခင္း
၃) ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး မရွိ ျခင္း တို႔ ေၾကာင့္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဂ်ဗားသူ၊ ဘာလီ သူေတြ ေခ်ာတာ၊ က်န္းမာ တာဟာ ဂ်ာမူး ဆိုတဲ့ လွ်ိဳ႕႔ ၀ွက္ခ်က္ေၾကာင့္ လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဂ်ာမူး အေၾကာင္း ဆက္စပ္သမွ် ေျပာရရင္ ကုန္ႏိုင္ဘြယ္ မျမင္ပါဘူး။ အင္ဒိုနီးရွား ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း တြဲေတြ ထဲမွာလဲ ဇာတ္ေဆာင္မင္းသမီး ေတြဟာ ဂ်ာမူးေရာင္းတဲ့ ဂ်ာဗား က ဂ်ာမူးသည္ အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တာ ခဏခဏ ပါတတ္ပါတယ္။ သမီး အငယ္ေလးေရ၀တီ ေမြးခါစ မွာ ခင့္ ကို မီးထြက္ စမိခင္ေတြေသာက္ရတဲ့ ဂ်ာမူး ၀ယ္တိုက္ရပါတယ္။ ေမြးကင္းစ ေရ၀တီကေလး ကိုလဲ ထက္လင္းရင္လူးေဆး မရႏိုင္တဲ့ ဘာလီမွာ ဂ်ာမူး ရင္လူးေဆး Minyak Telon  ကိုပဲအားထား ရပါတယ္။ ဂ်ာမူး ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ လႊမ္းမိုးႏိုင္ သလဲ ဆိုရင္ သမီးအႀကီးမေလး ဘာလီသူ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ကစား တဲ့ အခါမွာ ကစားစရာ ခြက္ေတြ၊ ဘူးေတြကို ျခင္းတခုထဲ ထည့္ၿပီး "ဂ်ာမူး..ဂ်ာမူး" လို႔ ေအာ္ၿပီး ဂ်ာမူး သည္လုပ္တန္း ကစားသည္ အထိပါပဲ။
အင္ဒိုနီးရွား ကေန မေလးရွားကို ျပန္ေျပာင္း လာခဲ့ရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တခါ တေလမွာ "ဂ်ာမူး......ဂ်ာမူး" ဆိုတဲ့ အသံ ကိုေတာ့ ၾကားေယာင္ေနတုန္းပါပဲ။                ။
Photos are taken from internet and credits are due to all respective photographers.
Saya menganbil dari internet dan facebook. Maaf dan terimakasih.
Many facts about Jamu are taken from some Indonesian webpages.
Saya manganbil informasi dangan referensi dari Indonesia webpages.
Labels: Bali, Indonesia, Personal, ကိုယ္ေတြ႕, ဘာလီ, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, အမွတ္တရ
မေလးရွား ကေန အင္ဒိုနီးရွား ကို ၂၀၁၀ ႏွစ္ကုန္ခါ နီး ေျပာင္း လာခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ အတြက္ အရာအား လုံးဟာ အသစ္ လိုခ်ည္း ျဖစ္ ေနပါတယ္။ ဘာလီကို ပထမ တစ္ေခါက္ ေရာက္ ဖူးၿပီး ၂ ပါတ္ၾကာ ေနခဲ့ေပမယ့္အလုပ္ ကိစၥ နဲ႕ လာရတာ ဆိုေတာ့ အလုပ္ နဲ႕ ဟိုတယ္ ကလြဲ လို႕ တျခားဘယ္ ေနရာမွ လိုလို မေရာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အၿမဲ ေျပာင္းလာ ေနဖို႕ အေၾကာင္း ဖန္လာတဲ့ ေနာက္ မွာ အရာအားလုံးလုိ လို ဟာ ေလ့လာစရာ ခ်ည္းပဲ လို႕ေအာက္ေမ့ ပါတယ္။ ႏို၀င္ဘာ ကုန္ခါနီးေလာက္ မွာေရာက္ေပမယ့္ အိမ္အဆင္ သင့္ ရွိမေနလို႕ အရင္တည္းခဲ့ဘူးတဲ့ ဟိုတယ္ မွာပဲ မိသားစုလိုက္ တပါတ္ေလာက္ တည္းလိုက္ရတယ္။ ဒီၾကားထဲ မွာပဲ ရုံးလဲ တက္ရင္း ရုံးက ရွာ ေပးထားတဲ့ အိမ္ေတြ လုိက္ၾကည့္ရင္း လုပ္ရပါတယ္။ ဘာလီမွာ က အေနာက္ ႏိုင္ငံသား ေတြ အမ်ားစု အၾကာႀကီး လာေနေလ့ရွိ ေတာ့ ေနခ်င္စဖြယ္ အိမ္ေတြ ေတာ့ မရွားပါဘူး။ ရီေဆာ့ ဟိုတယ္ ဘန္ဂလို ပုံ အိမ္ေတြ ေပါမွေပါ။ မေပါတာ က ေစ်းပဲ။ အိမ္ ၇ လုံး ၈ လုံး ေလာက္ ၾကည့္ ၿပီးမွ အခုေနတဲ့ အိမ္ ကို ေျပာင္းေနျဖစ္တယ္။ အိမ္ ကေလးက လဲ အသစ္ကေလး၊ ေဆာက္ထား တာ ၂ လပဲ ရွိေသးတယ္။ ေသးေသးေလး ဆိုေပမယ့္ မိသားစုေသးေသးေလး အတြက္ေတာ့ ကြက္တိပါပဲေလ။ ႏွစ္သစ္၊ အလုပ္ေနရာသစ္၊ အေတြ႕ အႀကံဳ အသစ္၊ အသစ္ အသစ္။
ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳ ခဲ နာစီ ကူနင္း (Nasi Kuning) ႏွစ္သစ္ႀကိဳတဲ့ ပြဲရုံးမွာ လုပ္တယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ထုံးစံ (အထူးသျဖင့္ ဘာလီ၊ ဂ်ာဗား၊ မာဒူးရာ ကၽြန္း ေတြမွာ လုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ရိုးရာ အစဥ္အလာ) အတိုင္း နာစီကူုနင္း နဲ႕ လုပ္တယ္။ နာစီကူနင္း ကို တကယ္ေတာ့ အဲယားေအးရွား ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၀ယ္စားဘူးတယ္။ မႀကိဳက္ခဲ့ဖူး။ ဘာမွ ထူးျခားမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လို႕ပဲထင္ထားတာ။ ေနာက္မွ ရွည္လ်ားတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ နဲ႕ နာစီကူနင္း အေၾကာင္း ကို ေလ့လာစုံစမ္းျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ နာစီကူ နင္း ဆိုတာ ထမင္းအ၀ါ ပါပဲ (နာစီ = Nasi = ထမင္း၊ ကူနင္း = Kuning = အ၀ါ)။ ထမင္း ကို အုန္းႏို႕ရယ္ နႏြင္း ရယ္နဲ႕ ေရာၿပီးခ်က္ ထားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ မွ ၾကက္သားေၾကာ္၊ ငရုတ္သီးဘာလေခ်ာင္၊ ငါးေၾကာ္၊ အာလူးေၾကာ္၊ အသီးအရြက္ေၾကာ္ စသျဖင့္ နဲ႕ တြဲဖက္ၿပီး စားရတာပါ။ အဲဒါက နာစီကူနင္း ရဲ႕ အေၾကာင္း။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ အင္ဒိုနီး ရွားက ေဒသစားစရာ တမ်ိဳးထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ပြဲလုပ္တဲ့ နာစီကူနင္း ကေတာ့ နည္းနည္း ထူးျခားပါတယ္။ နာစီကူနင္း တြန္ပန္ (Nasi Kuning Tumpeng) ကေတာ့ အထူး အေရးႀကီးတဲ့ ပြဲေတြ မွာ မွ လုပ္ပါတယ္။ တြန္ပန္ဂန္ (Tumpengan) လို႕ ေခၚပါတယ္။ နာစီကူနင္း ကို ေတာင္ပုံစံ (အနည္းစပ္ဆုံး ပုံစံ ျပရရင္ ေစတီပုံ) လုပ္ၿပီး ငွက္ေပ်ာရြက္ ခင္းၿပီး အလွဆင္ထားတဲ့ ဇေကာရဲ့ အလယ္ မွာ ထားပါတယ္။ ထိပ္ပိုင္းကို ငွက္ေျပာရြက္နဲ႕ အုပ္ထားၿပီး ေဘးပတ္ပတ္လည္ မွာ အသားေၾကာ္၊ အသီးအရြက္၊ ဘာလေခ်ာင္ စသျဖင့္ အမိ်ဳး ၂၀ ခန္႕ ၀ိုင္းရံထားပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ကၽြန္းအသီးသီး က ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး လို႕ ဆုိလုိ႕ရပါတယ္။
တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ မွာ အေရး အႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္ က နာစီကူနင္း ေတာင္ထိပ္ကေလး မွာ ဖုံးထားတဲ့ ငွက္ေပ်ာရြက္ ကေလး ကို ဖယ္ရတာပါ။ ေနာက္ မွ သူက ထိပ္ပိုင္း ကို ျဖတ္ၿပီး ပန္းကန္ ထဲကို ထည့္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဒီႏွစ္ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး၊ တာ၀န္အရွိဆုံး၊ (အသက္ အႀကီးဆုံးလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ကို ေပးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ အားလုံးက လက္ခုပ္တီးၿပီး ဂုဏ္ျပဳၾကရပါတယ္။ ေနာက္ ဒုတိယ က အသက္ အငယ္ဆုံး ကိုေပးတာပါ။ ေနာက္ မွ သူအတြက္စားဖို႕ ထည့္ရပါတယ္။ သုူကအားလုံး ကို လာစားဖို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္မွ ေစာင့္ေနတဲ့ သူုေတြ အားလုံး ကိုယ့္ ပန္းကန္ကိုယ္ ဆြဲ ၿပီး ဘူေဖးလို အသီးသီး စိတ္ႀကိဳက္ ထည့္ ၿပီးစားလိ္ု႕ရပါၿပီ။
အင္ဒိုနီးရွား ဟာ ပထ၀ီ သဘာ၀ အားျဖင့္ ေတာင္ ေတြ၊ မီးေတာင္ ေတြ အမ်ား အျပားရွိတဲ့ အရပ္ျဖစ္ ၿပီး တြန္ပန္ ကို ေတာင္ နဲ႕တူေအာင္လုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေတြနဲ႕မီးေတာင္ ေတြဟာ လြန္ေလၿပီးတဲ့ မိဘ ဘိုးဘြား ေတြ နဲ႕ နတ္ဘုရားေတြ ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လို နည္းနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံး စုေပါင္း ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ အတူစားၾက ျခင္း အားျဖင့္ စည္းလုံးညီညြတ္ ၿပီး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ ရိုင္းပင္း ေစတယ္္ဆိုတဲ့ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ အစဥ္ အလာ တမ်ိဳးပါပဲ။
အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ ကိုေတာ့ ႏွစ္စဥ္ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္ မတိုင္ခင္ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႕ ည မွာလုပ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ ေအးခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ ေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ ခ်က္နဲ႕ပါတဲ့။ ။
(ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ႏွစ္ကူးႀကိဳတဲ့ ပြဲ အၿပီး ဇန္န၀ါရီလ ၃ ရက္ေန႕ကတည္း ကေရးထား တာပါ။ အခု မွပဲ တင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။)
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 1/20/2011 04:13:00 PM 8 comments
Labels: Indonesia, Personal, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, အမွတ္တရ
Saturday, November 20, 2010
ႏွုတ္ဆက္ပါတယ္ မာလာယု
မေလးရွား မွာ tour operator အျဖစ္ ႏွစ္အနည္းငယ္ ေနခဲ့ပါသည္။ အတိအက် ဆိုရပါလွ်င္ ၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ လ ၂၆ ရက္ေန႕ မွာ မေလးရွားေျမကို စတင္ နင္းခဲ့ သည္႔က်ေနာ့္ အတြက္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ ၂၆ ရက္ေန႕မွာ ၃ ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ ေရာက္စ မွာ တႏွစ္ခန္႕ မိသားစုနဲ႕ ေ၀း ေန႕ ခဲ့ရ ၿပီး (ျမန္မာစကားေျပာရန္ပင္) အသိမိတ္ေဆြ မရွိခဲ့ ပါ။ ၀ါသနာပါၿပီး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း လဲျဖစ္သည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းခြင္မွာ ပဲ စိတ္ႏွစ္ ၿပီး ေမြးရပ္ေျမကို သတိရတဲ့စိတ္၊ မိသားစုကို လြမ္း တဲ့ စိတ္ကိုေျဖေဖ်ာက္ရပါသည္။ အဓိက စိတ္ အပန္းေျဖရာ အေဖာ္မြန္ ကေတာ့ ျမန္မာဘေလာက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။
အခ်ိန္ အားလ်င္ အားသလို အလုပ္ထဲမွာ လဲ ျမန္မာဘေလာက္ မ်ားကိုသာ ဖတ္ေနမိပါသည္။ သတင္းစုံ၊ ရသစုံ၊ အေတြးစုံ ၊ ဗဟုသုတ စုံ ေပးႏိုင္ တဲ့ ဘေလာက္ေပါင္းစုံ မွာ ပဲ ေန႕ရွိသေရြ႕ လွည့္လည္ေနမိပါသည္။ အခုေတာ့ တြန္း အားေပါင္းစုံ ေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာက္ေလး တခု ျဖစ္လာခဲ့ ပါၿပီ။ ၂ ႏွစ္ ခန္႕ ရွိၿပီ ျဖစ္လို႕ သက္တမ္း အနည္း ငယ္ရၿပီ လို႕လည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ မိမိစိတ္ ႀကိဳက္၊ ၀ါသနာပါရာ၊ စိတ္ကူးတည့္ ရာ ေရးသည့္ အတြက္ လူအလာ မ်ားတဲ့ ေပၚျပဴလာ ဘေလာက္ တခု မဟုတ္ တာကေတာ့ အေသအျခာ ပင္။ မည္ သို႕ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ဘေလာက္ တခု ျဖစ္တည္ လာခဲ့သည့္ အေလ်ာက္ အြန္လိုင္းက တဆင့္ ခင္မင္ရ တဲ့ ဘေလာက္ ဂါေတြ တစတစ မ်ားလာခဲ့ ပါသည္။
အထူးသျဖင့္ မေလးရွား နဲ႕ စကၤာပူ က ဘေလာက္ ဂါမ်ား ကို ေတာ့ ကံအားေလ်ာ္စြာ လူျခင္း ေတြ႕ခြင့္ရ ခဲ့ၿပီး ပိုမို နီးစပ္ခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။ မေလးရွားဘေလာက္ ဂါမ်ား ထဲမွ ခေရတြန္၊ ကိုလတ္၊ အိန္ဂ်ယ္ရွိတ္ပါ၊ ရဲရင့္နီ၊ ကိုဒီေရ၊ နီယို၊ စစ္မင္းညိဳ၊ အိုက္ခီေလာက္၊ တက္လူငယ္ (ခ) စံလင္းထြန္း၊ သဇင္ဏီ တို႕နဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေတြ႕စုံ ရင္းႏွီးခဲ့ပါသည္။ (ရဲရင့္နီ မွာ ယခု အခါမွာေတာ့ စကၤာပူ ဘေလာက္ဂါ ျဖစ္ ေနေခ်ၿပီ)။ ဖုန္းဂြမ္ဂြမ္ ဆက္ၿျဖစ္ ေပမယ့္ လူခ်င္း မေတြ႕ခဲ့ရ တာကေတာ့ ေနေဇာ္လင္း နဲ႕ ဆရာမ်ိဳးဟန္ကို ျဖစ္ပါသည္။ ဟိုတေလာက မွ ေတြ႕ဆုံ ခြင့္ရခဲ့တာ ကေတာ့ သဥၹာ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲ မွာ ထင္ထား တဲ့ သဥၹာ နဲ႕ လုံး၀ ကြဲျပား ေန တာကို တအ့ံတေၾသာ သိခဲ့ရပါသည္။ မစၥတာ အင္ေဗးဇဗဲမင္း ကေတာ့ ဏီလင္းညိဳ ျဖစ္ပါသည္။ မေလးရွား မွာ ၃ ႏွစ္ေနခဲ့ ၿပီး လုံး၀ ေတြ႕ ဖို႕မလြယ္သူျဖစ္ပါသည္။
အဲဒီၤ အထဲမွာ မွ အခါ အားေလ်ာ္စြာ မေလးရွားကို လာေရာက္ လည္ပတ္လို႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စုံေတြ႕ရတဲ့ စကၤာပူ က အိျႏၵာ၊ မယ္ကိုး၊ ရီႏိုမာန္ တို႕ကို တစုတေ၀း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ေတြ႕ဆုံ ခဲ့ရၿပီး တေလာက မွ မေလးရွား ကို ကထိန္ လာရင္း ေတြ႕ဆုံ ရတဲ့ အစ္မခ်စ္ၾကည္ေအး တို႕ ဇနီး ေမာင္ႏွံ နဲ႕ အစ္မသီတာ တို႕ မိသားစု တို႕နဲ႕ ညဥ့္နက္ သည္ အထိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စကားလက္ ဆုံက် ခဲ့ ကိုကား အၿမဲ သတိရ ေနမွာ ျဖစ္ပါသည္။ တဆက္တည္း မွာ ပဲ စကၤာပူက ေန လာလည္ တဲ့ အထဲ မွာ ေဘဘီ၀ိုင္း နဲ႕ မက္မက္ တို႕ က တသီးျခား တစ္ဘာ သာျဖစ္ပါသည္။ ေဘဘီ၀ိုင္း နဲ႕ မက္မက္ ဆိုလို႕ ႏွစ္ေယာက္ တစ္တြဲ လာသည္ ဟု မဆိုလိုပါ။ တဦးစီ လာၾကၿပီး ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး ကို မေလးရွားက ဘေလာက္ဂါ မ်ားက စုစည္းၿပီး သြား ေတြ႕လိုက္တာပဲ ျဖစ္သည္။
မေလးရွား ကို မႀကိဳက္ေပမယ့္ အားလုံး ၿခံဳ ေျပာရရင္ ေနရတာ ေနေပ်ာ္ပါသည္။ အခုေတာ့ မေလးေျမ ကို ႏွုတ္ဆက္ ရေပဦး ေတာ့ မည္။ ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္း ဆိုေတာ့ သူတို႕ ေျပာင္း ဆိုတဲ့ ေနရာကို ေျပာင္းရ မွာပဲျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္တဲ့ ေနရာ မွာပဲ ေနခ်င္ ပါတယ္ လုပ္လို႕ မရ။ ေရႊ႕ဆို ေရႊ႕ ၊ ေျပာင္း ဆို လဲ ရွိတာေလး ေတြ ထုပ္ၿပီး ေျပာင္းခုိင္း တဲ့ ေနရာ ကို ေျပာင္း ရမွာ ပဲျဖစ္သည္။ ေရြး မိတဲ့ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ကို က ခရီးသြား လုပ္ငန္း မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ကာ ၿငိမ္ၿငိမ္ ထိုင္ မေနရတာ ကို က အလုပ္သေဘာလို ျဖစ္ ေနသည္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ ျဖစ္ အခု ေတာ့ မေလးရွား ကို စြန္႕ခြာရေပ ေတာ့မည္။
မေလးရွား မွာ ေနခဲ့တဲ့ အေလ်ာက္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘေလာက္ မွာ မေလးရွား အေၾကာင္း အရာ အေငြ႕ အသက္ေတြ တင္းၾကမ္း ျဖစ္ေနမွာ ေသျခာသည္။ ေနာက္ ေျပာင္း မယ့္ ေနရာ ေဒသ ရဲ႕ အေၾကာင္း အရာ ေတြက ေနာင္တခ်ိန္ မွာ က်ေနာ့္ ဘေလာက္ ရဲ႕ ပို႕စ္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္း ရွိသည္။ ေသျခာ တာက ေတာ့ ေရႊ႕တာ ေျပာင္း တာနဲ႕ အထိုင္က် ေအာင္ (အလုပ္ေရာ၊ ေနရာထိုင္ခင္းပါ) လုပ္ေနရမွာ ျဖစ္ လို႕ အစကတည္း က အေရးက်ဲ တဲ့ က်ေနာ္ ေတာ္ ေတာ္နဲ႕ ပို႕စ္ အသစ္ တင္ႏိုင္ မယ္ မထင္။ အဲဒီအတြက္ လဲ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ၾက လိမ့္ မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။
ကံဆုံရင္ ေတာ့ ျပန္ႀကဳံ ၾကဦး မည္။
၀န္ခံခ်က္။ ။ သတင္းစာ ဆရာ ႀကီး ျမတ္ေဆြ ရဲ႕ ေရးဟန္ကို အတုခိုး ေရးသားပါသည္။ :P
ဓါတ္ပုံ။ ။Photo from Telegraph.co.uk & tourismmalaysia.gov.my
မွတ္ခ်က္။ ။ သက္ဆိုင္ရာ ဘေလာက္ဂါေတြရဲ႕ လင့္ ေတြကို ေတာ့ ေနာက္မ်ား မွပဲ ထည့္ေတာ့ မယ္။
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 11/20/2010 01:45:00 PM 16 comments
Labels: Personal, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္
Tuesday, January 12, 2010
Traveler Vs Travel Agent
In these days, I am a bit tired both mentally and physically. Please read below:
AATO: Welcome!!! I am your travel agent here. Please wait 2 minutes, the car is coming from the parking (cars are not allowed to park in this area).
Traveler: NO NO NO!!! we cannt wait. You must know we are coming out from the flight where we took more than 20 hours. You must know how we are tired. @#$%...
AATO: Sorry Ma'am, please listen. Now your driver is putting your luggage to the car. He is ready to go soon..
Traveler: @#$%.$#@!$%#@...
Hotel Staff: Standard Check in Time is 2 pm but we try to get the room now. Please wait 5 minutes.
Traveler: NO NO NO!!! No matter what time it is now, we need the room, RIGHT NOW!!! @#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...
AATO: Please listen, you can check in now. It is ready.
Traveler: @#$%.$#@!$%#@...
Traveler: I have just checked in my room now I do not remember my room number.
AATO: You did not request language guide so the tour would be conducted by English Speaking Guide.
Traveler: NO NO! the tour must be with language guide. You must know where we come from.
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 1/12/2010 03:20:00 PM 8 comments
Labels: Personal, Tourism
Tuesday, November 24, 2009
Tigers, Big Predators of Myanmar
Myanmar Tiger on Trap Camera by Wildlife Conversation Society - WCS
Tiger is an animal with full of mystical background stories in Myanmar since for hundreds years ago. Like werewolves in America and Europe, weretigers in Mynmar is one of the most thrilling characters among folklore of Burmese and various ethnic groups. Furthermore it is a part of religious value for animistic beliefs both tribal people and urban communities. Until now, it is remained as one of the major themes in traditionally told bedtime tales.
From the far northern snow-capped mountains to down south Mergui Archipelagos, Myanmar is a shelter for a wide range of biodiversity and wildlife. Various parts of the country itself is a home for mix of species from north Asia, south Asia and southeast Asia. In fact, Myanmar is the largest country by geographical area in mainland Southeast Asia or Indochina Peninsular.
In general, tigers habitat in Myanmar is the Indochinese Tiger (Panthera tigris corbetti) and also known as Corbett's Tiger which are even found in China, Laos, Thailand, Cambodia and Vietnam. Records show a number of Bengal tigers also found in Myanmar. They habitat in the deep jungle especially in mountainous or hilly regions. In fact they are very similar to Bengal tigers but practically darker and smaller in appearance. However it is said to be more intelligent and hazardous in the desperate situations. Now all those tigers in estimated population between 1200 to 1800 are only several hundred left in wild and nature due to various reasons such as decreasing of primary prey species which are medium and large size animals (ie. deer, wild pigs, serows etc.), poaching and inbreeding. Furthermore, traditional hunting as basis need for ornaments or costumes by some tribal ethnic groups might be another strong reasons. The illicit demand from China for traditional medicine would be another major reason for the unrelenting poaching pressure on tigers. The traders and brokers for tigers remains are always roaming in tiger habitat areas.
"Myanmar (Burma): Chinese pharmacy, Mandalay, 11. XII . 1987 ; special offer: tiger (Panthera tigris), Asian black bear (Ursus thibetanus), civet cat (Viverra zibetha), Bengal and domestic cat (Felis bengalensis, Felis libycus forma catus), etc."
"The Wildlife Conservation Society and the Panthera Foundation announced plans to establish a 5,000 mile-long "genetic corridor" from Bhutan to Burma that would allow tiger populations to roam freely across landscapes. The corridor, first announced at the United Nations on January 30th, would span eight countries and represent the largest block of tiger habitat left on earth."
Source: Science Citizen / WCS
As an ambitious project, "World Largest Tiger Reserve" has been created in Myanmar. It was in year 2001, the total area of more than triples size of the 2500- square-miles (6500 -square-kilometer) Hukaung Vally Wildlife Sanctuary was established. In fact, Myanmar had been identified since 1995 as a high priority tiger conservation area as WCS Myanmar assume Myanmar has large areas of potential habitat existed for tigers. Followed by this statement, WCS approached with National Tiger Action Plan to Forest Department in 1998 when preliminary surveys and training programs began.
Tours are now possible to arrange for off-the-beaten-trek Htmanti Wildlife Sanctuary in Sagain Division, the Hukaung Vally Wildlife Sanctuary in Kachin State and the Htaung Pru Reserved Forest and Pe Chaung catchment in Taninthary Division consider where global hotspots for Myanmar tigers and biodiversity.
- Wikipedia
- WCS (Wildlife Conservation Society)
- Science Citizen
- National Geographic
- Aung Kyaw Tha - Myanma Alin
- Research Institute and Natural History Museum - Senckenberg (Germany)
- WCS (Wildlife Conservation Society)
- Research Institute and Natural History Museum - Senckenberg (Germany)
- Ledo Road
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 11/24/2009 04:16:00 PM 5 comments
Labels: Culture, English Posts, Myanmar, Nature, Personal, Tourism
Monday, November 16, 2009
World Shame
It is nothing about tourism nor Asia and it is far away from my current position. However I was so shock once I received a forwarded mail from my working colleague with her signature. Then I straightaway forwarded to Travel Myanmar Google Group which I moderate and as well as to all my friends. "World Shame", I did not even change the subject line of the mail and now post on my owned blog with sadness in away with paranoid to all those cruel people.
It is about killing pilot whales on the beach on the Island of Faroese, Denmark. The people there have been practiced Whaling since AD 1584. There are around 950 Long-finned Pilot Whales are killed each and every year in summer time. They surround the whales with boats and drive them to the beach. Those wild people consider this horrible and cruel slaughtering to the innocent and highly intelligent whales as their important part of culture and history. Is it culture?
The people from Faroese treat the hunt as their festive occasion. Children are often given a day off school. According to Faroese legislation it is also permitted to hunt certain species of small cetaceans other than pilot whales. These include: Bottlenose dolphin; Atlantic white-beaked dolphin; Atlantic white-sided dolphin; and Harbour porpoise (There are also specific regulations for the hunting of harbour porpoise. Harbour porpoises are killed with shotguns).
Please see below forwarded mail with photos :-(
This is horrible and sad, but nevertheless needs to be addressed.
Denmark is a big shame The sea is stained in red and in the mean while its not because of the climate effects of nature.
It's because of the cruelty that the human beings (civilised human) kill hundreds of the famous and intelligent Calderon dolphins.
This happens every year in Feroe iland in Denmark. In this slaughter the main participants are young teens. WHY? To show that they are adults and mature.... BULLLLsh
In this big celebration, nothing is missing for the fun. Everyone is participating in one way or the other, killing or looking at the cruelty "supporting like a spectator"
Is it necessary to mention that the dolphin calderon, like all the other species of dolphins, it's near instinction and they get near men to play and interact. In a way of PURE friendship
They don't die instantly; they are cut 1, 2 or 3 times with thick hocks. And at that time the dolphins produce a grim extremely compatible with the cry of a new born child.
But he suffers and there's no compassion till this sweet being slowly dies in its own blood
Its enough! We will send this mail until this email arrives in any association defending the animals, we won't only read. That would make us accomplices, viewers.
Take care of the world, it is your home!
Sign Against this cruelty:
***Please copy and paste this post to your friends and acquaintances to participate Sign Against this cruelty. Click here to sign petition.
- Forwarded mail
- Wikipedia
- Forwarded mail
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 11/16/2009 11:37:00 AM 4 comments
Labels: Nature, Personal
Thursday, July 23, 2009
Birds, Nature & Me - 3
Actually this post is like an "Essay" which we used to write in the classroom when we were in school-age (something like "Write an essay about your favorite blah blah blah"). Yes. It is really the same like this. Everyone has their favorite things perhaps these can be cloths, cars, small tools, ornaments, foods, pets, animals and it can be varied. In fact, I love nature in general; sky, mountain ranges, trees and plats, flowers and faunas etc.. but especially I love more to animals those in natural habitats, wild. Nature in the Nature has already their own beauty..
Since I was in my childhood, growing in typical small town in central Myanmar, I love to touch the nature in different way. If there is question asking "how did you start to love the nature and who did you to love it?", my answer is all about my father who is my knowledge bank (until now). Since I started talk and made uncountable questions to him, he answers and (always) satisfied me. He told me uncountable numbers of stories related to nature, culture, religion, beliefs, history, and many of subjects which are still stuck in my mind.
Once I asked a question, the answer come out from him with various facts and quotations. He can not even stop :) Sometime I said, father that is more than enough for me. If I write about my father, it would become like Arabian Tales (for one thousand and one night perhaps even more). He is my hero and ever the best father of mine.
When I was in middle school (secondary school), I used to study in early morning about 4 am onwards which is the best time to study and for me to get more concentration. I used to studied until before breakfast. The weather is usually cool in the small town of typical dry zone in central Myanmar. My father always wake me up for my early morning study and he never went back to sleep (he just waiting probably reading a book with a pot of Myanmar tea) and accompany me. After awhile we started to hear beautiful songs singing from the guava tree inside our house compound. The song had quite high tone and beautiful melody (I notice it is eight to 14 diffient tone and melody). I asked what kind of bird is it. He said "Nget Kyar (ငွက္ က်ား - actualy there is another bird with same name which is completely different - water bird) also known as Tha Baik Lwal (သ ပိတ္ လြယ္)". The color of the bird is only Black & White (it can be varied) and the feature is a bird caring an alm bow (Buddhist monks equipment). Later after twenty over years, once I joined Myanmar Birds & Nature Society, I knew it is called "Magpie Robin" precisely the birds I saw are "Oriental Magpie Robin (Copsychus saularis)".
Our family relocated to the capital city in Yangon over a decade ago, we were in subarbs of Yangon in a narrow apartment of 6 storied building. I lost my lovely songs for years. Then after we settled down in newly established town - outskirt of Yangon city center (about 20 kilometers). We grew some plants and trees in our house compound. Again, I started to get back my favourite birds singing as "Moning Section Music (မ နက္ ခ်ိန္ ခါ ေတး သံ သာ)".
Oriental Magpie Robin
The Oriental Magpie Robin (Copsychus Saularis) is a small passerine bird that was formerly classed as a member of the thrush family Turdidae, but now considered an Old World flycatcher. They are distinctive black and white birds with a long tail that is held upright as they forage on the ground or perch conspicuously. Distributed in many parts of tropical South and Southeast Asia, they are common birds in urban gardens as well as forests. They are particularly well known for their songs and were once popular as cagebirds.
- Wikipedia
Photos were taken from below sources and posted in this post before but after insisted by the original photographer, I deleted from the post accordingly. (updated on 2226 hrs local time, 18 March 2011).
- www.birdfinders.co.uk
- redzlan.blogspot.com
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 7/23/2009 01:49:00 PM 9 comments
Labels: Birds, English Posts, Nature, Personal
Friday, June 12, 2009
Birds, Nature & Me - 2 (Hlawga)
Last a few years ago, one fine and pleasant day in Yangon, we planned a birding trip to Hlawga Wildlife Park, just about 50 km from the city but it took us almost 2 hours to reach there. I went there for quiet a couple of times with different friends and different meeting points. It is a bit blurred for me now to remember everything in order. But I always remember that I have got good moments with my friends and mates for every trip there.
On the way to there, I was sitting close to Ko Thaung Htut (Operations Manager, A & K Myanmar) and everyone was shouting each other on the car (in fact they were trying to make a conversation but there were big noise from the car driving). Anyway we were happy and eager for the trip. It was just normal trip by car (if I am not mistaken, the car is light truck modified with roof and seats at the back).
Hlawga Wildlife Park
Established 0n 30 September 1982, Hlawga Wildlife Park is 1540 acres in total including, wildlife park (818 acres), buffer zone (660 acres) and mini zoo (62 acres). It is located in Mingalardon Township, Yangon Division just on the west of Yangon - Pyay Highway Road. The vegetation types there are Semi-evergreen forests type, Swamp forests type and Mixed deciduous forests types.
The wildlife there are mainly for Golden Thamin (Cervus eldi) which is endemic to Myanmar, hog deer, barking deer, sambar deer, rhesus monkey, boa, Burmese Pythons, pangolin and mythun are in nature spread in the park.. The management said they could not even count how many of pythons are there since the local people free these very often for the sake of astrological belief. (A staff from the park said a couple saw a python preying and swallowing a big deer, behind the bushes). Now the management do not allow to free the pythons there anymore for ecosystem and nature balance.
There is a bird museum where various models of resident and migrate birds are displayed. It is major study site for local birders. Occasionally, birding courses are opened for everyone which is conducted by Myanmar Bird & Nature Society (MBNS), eventually in conjunction with foreign experts like Mr. Joost Van Der Ven.
Birdwatching
A few hours in the park for trekking and following to the attracted birds. Since the park is slightly thick forest, it was cool and charm, definitely a small world of nature. There are abundant of resident and migrate birds inside the park, preying at the meadows, flying through the clovers, swimming in the lake, singing on the trees, hiding in the bushes. The specialties comprising:- Jungle fowl (Gallusgallus), Red-vented bulbul (Pycronotus cafer), lesser tree duck (Dedrocygna Javanica), Asian Open-billed Stork (Anastonmus oscitans) and nocturnal animals such as owls, black-crowned night herons (Nycticonax nycticorax) and white-throated babbler (Turdoides gularis).
Below is my list of birds spotted in Hlawga National Wildlife Park (perhaps it could be varied with others' as I usually see very obvious ones and as well as someone points on it).
Hlawga Park 29th April (Sunday) 2006
1. Black Drongo
2. Open Bill
3. Common Ioa
4. Puff-throated Babbler
5. Olive back Sunbird
6. Scaly-breasted Munia
7. White-rumped Shama
8. Black-crested Bulbul
9. Red-whiskered Bulbul
10. Black-naped Oriole
11. Common Tailorbird
12. Dark-necked Tailorbird
13. Black-headed Bulbul
14. Red-vented Bulbul
15. Pied Kingfisher
16. Cormorant
17. Little Egret
18. Cattle Egret
19. White-throated Kingfisher
20. Greater racket tail Drongo
21. Lesser Whistling Duck
22. Red Wattlet Capwing
23. Common Myna
24. Plain Tive Cuckoo
25. Green Billed Malkoha
26. Green Peafowl
27. Green Bee Eater
28. Barn Swallow
29. Asian Palm Swift
30. Large Billed Crow
31. Ashy Wood Swallow
32. Racket tailed Treepie
* the tallest guy from the last row is AATO
We had a nice rest at the rest house of the lake. We took some pictures which make unforgettable memories.
- Wildlife Department / Ministry of Forestry
- Wikipedia
*Photos courtesy of MBNS
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 6/12/2009 11:19:00 AM 0 comments
Labels: Birds, English Posts, Myanmar, Nature, Personal
Wednesday, June 10, 2009
Birds, Nature & Me
Despite I am always facing computer and busy with paperworks talking on phone, I am thinking of the forest, animals and birds. I do not know why but especially in these days. I am working nearby KLCC (the Kuala Lumpur City Center) where the tall buildings and world's famous Petronas Twin Towers are located. Everyday I need to be in the modern lifestyle and dealing with the people from the various parts of the world due to the nature of my work.
However, I always imagine the green forest, village people and wild animals in harmony with mother nature. Dating back to last a few years, I used to have that opportunity to travel around the country and appreciate natural beauties and of course making friendship with local community. That was as part of my profession and I was very happy to do so. I occasionally participate the activities of birds and nature groups as well as the Myanmar Birds & Nature Society. Sometime I am alone myself roaming around the suburban areas of Yangon.
In a way, my concept is "the people who love nature and animals are kind and tolerant". Basically, since they treat kindly to the animal, for sure they would not cruel to human being. Therefore I like them and I love them. In general, I believe they have less cruel minded than normal people at least.
I have many things in my mind and I would like to write part by part..
*Photo by MMMS (MBNS)
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 6/10/2009 02:06:00 PM 0 comments
Labels: Birds, English Posts, Nature, Personal
« Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Thank you very much for visiting my blog. I really do. I am trying to write and share my knowledge, experience,information etc etc. I would be very much appreciated for your either encouraging or critical comments to my any post. Furthermore, some photos herein the posts are not mine and perhaps some information too. However I always try to credit or mention the courtesy of the respective owner and/or where I got it from. Anyway please leave your message anything regards to my blog or if you want to use any part of information from my blog. I would follow up thereafter your message, accordingly.
Contact: thomasjrlatt@gmail.com
Search This Blog
About the Blogger
An Asian Tour Operator
Location: Roaming Asia
Current Location: Bali, Indonesia
Email: thomasjrlatt@gmail.com
Blog Archive
Blog Archive June 2016 (1) September 2014 (1) September 2013 (1) February 2013 (1) December 2012 (1) September 2012 (1) August 2012 (1) June 2012 (1) May 2012 (1) March 2012 (1) January 2012 (2) December 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (2) August 2011 (2) July 2011 (2) June 2011 (1) May 2011 (3) March 2011 (3) February 2011 (5) January 2011 (1) December 2010 (2) November 2010 (1) October 2010 (1) September 2010 (1) August 2010 (2) July 2010 (2) June 2010 (4) May 2010 (3) April 2010 (2) March 2010 (2) February 2010 (2) January 2010 (2) December 2009 (2) November 2009 (2) October 2009 (3) September 2009 (2) August 2009 (1) July 2009 (4) June 2009 (10)
Archaeology (3)
Cambodia (1)
Culture (8)
Destination (10)
English Posts (17)
Environment (6)
History (1)
Indonesia (15)
Letters (1)
Malaysia (15)
Myanmar (18)
Nature (33)
Personal (10)
Tourism (27)
Travel Experience (8)
ကိုယ္ေတြ႕ (14)
ျမန္မာ ပို႕စ္ (27)
ျမန္မာပို႕စ္ (31)
ျမန္မာပို႕စ္ Tourim (14)
အမွတ္တရ (8)
ဘေလာက္ မိတ္ေဆြမ်ား
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ေႏြဦးရင္ခုန္သံ
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံံ႔)
ေဖာက္ ...........
3 weeks ago
Rose of Sharon
2 months ago
4 months ago
ဘဝရဲ႕စာမ်က္ႏွာမ်ား
လူ႔ျပည္ နဂါးျပည္ စုုန္ခ်ီ ဆန္ခ်ီ
4 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
6 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
7 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
7 months ago
Maya Magazine
အေဝးကေပးစာတေစာင္ - ယာေတာကသာေျဗာ
7 months ago
khin oo may
2011 memory
8 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
10 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
11 months ago
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
မန္းကိုကို ~ Mahn Ko Ko
ေရႊကရင္ ျမင္ရဲ့လား
White angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
လူသားအားလံုးအတြက္
မေလးရွားက ျမန္မာေတြအတြက္ အသံုးဝင္မယ္႔ မေလးဘာသာျပန္ APK
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
4 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
KiKi-Idiotlove
ရဲထြန္းေဇာ္
ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ရသဝတၳဳတိုေရြးခ်ယ္ျခင္း
Nine Nine SaNay
ခ်မ္းလင္းေန
ကုိပီတာရဲ႕အေတြးပုံရိပ္မ်ား
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ေမာင္ေမာင္၏ဘေလာ့ဂ္
ကိုရင္ညိန္း
Show 5 Show All
FEEDJIT Live Traffic Feed
Feedjit Live Blog Stats
Travel Myanmar Group
Visitors by Country
Visitor Online
Sandra Khin
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget
Blog Statistics
Copyright ©2010 An Asian Tour Operator | Blogger template created by: M T N | Powered by Blogger