en en my my my my my my my en en my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my en my en en my en my en my en en my en my en my en en my en my en my en my en my en my en en my en my en my en en my en my en my en en my en my en en en en en en en en en en en my en es en en en my en my en my en my en my en my my en my en en my en my en en my my en en my my en my en en en my my my en my en en en en en en en en en en en ceb en en es en en en fr en en en en en en en en en en en en my my en en en en en en en en en en en en en en en id en my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my en en en en en my en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs da en en en en cs da en my en en en my my da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs my en it en en en en en fr en en es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en my my ja ja my my my en en en it my en it my my it my my it my my it en en it my my it my my en my my en my my en de my en my my it my my it my my it my my it my my it my en it my my it en de it my my it ja it my my it zh my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it en my it it my it en my it en my it ja my it en es it my kn it my my it my my it my my it en my it my my it my my it en my it my my it my eu it en my it my my it ja my it my my it en en it en my it my en it my my it ja my it my my it en my it en my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my my pt my my pt my en pt ja es pt en my pt en my pt en my pt my my pt it en pt my my pt en my pt en my pt it my pt fr en pt my my pt hy my pt my ru pt my my pt en fr en my fr my my my ru my my my my my my my my my de my fa my en en my uk my my sw my it my my en en fa my en en my en en my en en en en
San Htun's Diary: October 2013
ေဂ်ာ့ေတာင္းသြား ေတာလားဆိုုေတာ့ ဘယ္ၿပည္နယ္ ဘယ္ၿမိ ုု ့ဘယ္ေတာေတြ လားေနၿပန္ၿပီလဲလိုု ့ မထင္လိုုက္ပါနဲ ့။ ဒီစီၿပည္နယ္ ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္ကိုု လည္လည္သြားတာပါ။ စက္တင္ဘာလကုုန္ခါနီး တခုုေသာ စေနေန ့ ကလဲရားနဲ ့အတူ တရုုတ္ယဥ္ေက်းမႈပြဲေတာ္ကိုု  ေဗာ္လန္တီယာလုုပ္ဖိုု ့ စာရင္းေပးထားပါတယ္။ စေနေန ့မိုု ့ ထင္ပါရဲ  ့ ဒီစီၿမိ ုု ့ေတာ္ၾကီးက ေၿခာက္ကပ္ေနလိုုက္တာ။ ကယ္ပီတယ္ကေန မိုုးႏႈမတ္ေက်ာက္တိုုင္အထိ ကြင္းၿပင္က်ယ္ၾကီးကိုု ကယ္ပီတယ္ေမာလ္လိုု ့ေခၚၿပီး ပြဲေတာ္ေတြ၊ အားကစားၿပိ ုုင္ပြဲေတြ က်င္းပေလ့ ရိွပါတယ္။ ေန ့လည္ ၁၂ နာရီ ရီဂ်က္စတာလုုပ္ေတာ့ ကဒ္ေလး ထုုတ္ေပးတယ္။ ဘာလုုပ္ရမလဲဆိုုေတာ့ ခံုုေတြအားလံုုး စီၿပီးသြားၿပီ စားဖိုု ့ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ေရာ့ ထမင္းဗူးတဲ့။ ဘာမွမလုုပ္လိုုက္ရတဲ့ ေဗာ္လန္တီယာ း) ။
လူေတြအံုုေနလိုု ့ သြားစပ္စုုတာ ကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ ့ လူၾကီးတေယာက္ စုုတ္တံနဲ ့ စာေရးေပးေနတာ။ အလကားဆိုုတာနဲ ့  အခ်စ္ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးကိုု ေရးေပးဖိုု ့ ရီကြတ္လုုပ္လိုုက္တယ္။ မွင္ကိုု စုုတ္တံနဲ ့ ေရးတာ အေတာ္ခက္တယ္လိုု ့ ၾကားဖူးတယ္။ ကႊ်န္မကိုု ေရးေပးတဲ့ ကေလးမေလးက ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရိွဦးမယ္။ တရုုတ္ရိုုးရာဝတ္စံုုေလးနဲ ့ ခ်စ္စရာေလး။
မိုုးႏႈမတ္ေက်ာက္တိုုင္ကေန ဒုုတိယကမၻာစစ္အထိမ္းအမွတ္၊ ရီဖလန္းရွင္းေရကန္၊ လင္ကြန္းအထိမ္းအမွတ္တိုု ့ကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္လိုု ့ ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ ေဘးကလမ္းအတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသူေတြ၊ စက္ဘီးစီးၾကသူေတြ၊ ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ထဲမွာ သေဘၤာစီးၾကသူေတြ၊ ကႏူးေလွေလွာ္ၾကသူေတြ၊ မတ္တပ္ရပ္ေလွာ္ၾကသူေတြနဲ ့ စည္ကားပါတယ္။ ဂႊ်န္ဖက္ကေနဒီ ပါေဖာင့္မတ္အႏုုပညာစင္တာကိုု ေက်ာ္ၿပီးခ်ိန္ ေမာလိုု ့ ၿမစ္ကမ္းေဘးမွာ နားၾကတယ္။ ကေလးမေလးတေယာက္က ဂ်င္းဂဲဘဲလ္သီခ်င္းကိုု တိုုးတိုုးေလး ညည္းဆိုုၿပီး ဘဲေတြကိုု အစာေကႊ်းေနတယ္။
ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္က ဒီစီနဲ ့ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ကိုု ၿခားထားၿပီး အလယ္မွာ သီဟိုုဒိုုရုုစဗဲ့ကႊ်န္း ရိွပါတယ္။ တဖက္ကမ္းက ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ အာလင္တန္ဖက္က တိုုက္ၿမင့္ၿမင့္ၾကီးကိုု ၿမင္ရတယ္။ ေဂ်ာ့ေတာင္းဝါတားဖရန္ ့ပန္းၿခံမွာ ေရပန္းေတြနဲ ့ သာယာတယ္။ ကႊ်န္မက ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသုုိလ္ကိုု မေရာက္ဖူးဘူးလိုု ့ ေရာက္တုုန္းေလး သြားလည္ခ်င္တယ္။ ကလဲရားက ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္ထြက္ မဟုုတ္ေပမဲ့ ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္အားကစားခန္းမက ေကာင္းလြန္းလိုု ့ အသင္းဝင္ထားၿပီး အားကစားလာလုုပ္၊ ေရလာကူးေလ့ ရိွပါတယ္။
တူးေၿမာင္းေလးကိုု ေက်ာ္ၿဖတ္ေတာ့ မဆီမဆိုုင္ အီတလီက ဗင္းနစ္ၿမိ ုု ့ေလးကိုု သတိရတယ္။ လမ္းမတန္းေရာက္ေတာ့ လား...လား လူေတြမွ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုးေနလိုုက္တာ ၿခေသၤ့ကႊ်န္းက ေအာ့ခ်က္လမ္းမအတိုုင္း။ နာမည္ၾကီးဆိုုင္ေတြ အကုုန္ရိွတယ္။ ဆိုုင္ေတြကလည္း တထပ္တိုုက္ ေရွးေဟာင္းလက္ရာေတြ။ ကလဲရားၾကိ ုုက္တဲ ့ ေဂ်ခရူး  J.Crew ကႊ်န္မၾကိ ုုက္တဲ့ ဘနနားရီပါ့ပလစ္ Banana Republic ရဖဲေလာ္ရန္ Ralph Lauren ဇာရာ Zara ေတြ ဝင္ၾကေတာ့ ဒစ္စေကာင့္ဆိုုတာ မေတြ ့တဲ့အၿပင္ ေစ်းကၾကီး ၾကိ ုုက္တာလည္းမေတြ ့။
မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာ ခရစ္စမတ္ ဝါရွင္တန္ဒီစီ Ronald Reagan Washington National Airport ကေန ဆူနမ္တိုု ့ဆီ ရွယ္တယ္စီးေတာ့ ဒရိုုင္ဘာအန္တီၾကီးက ရဲတိုုက္ၾကီးကိုု ညႊန္ၿပၿပီး အဲဒါေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္ နာမည္ၾကီးသလိုု ေစ်းလည္းအရမ္းၾကီးတယ္။ အဲဒီတဝိုုက္က အိမ္ငွားခေတြက အရမ္းအရမ္းကိုု ေစ်းၾကီးတယ္တဲ့။ ရဲတိုုက္ၾကီးလိုု ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားလွတဲ့ ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္ဆိုုတာၾကီးကိုု လွမ္းၿမင္လိုုက္ရကတည္းက ေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့တာ။ ခုုေတာ့ ေရာက္ဖူးၿပီ။
၁၇၈၉  ကတည္းက တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္ဟာ ႏိုုင္ငံရဲ  ့သက္တမ္းအရွည္ဆံုုး ကက္သလစ္တကၠသိုုလ္ၿဖစ္သလိုု ကမၻာအဆင့္ ပညာေရး၊ သုုေသတနလုုပ္ငန္းေတြကိုု ဦးေဆာင္ေနတဲ့ တကၠသိုုလ္ပါ။ ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ကိုု အေပၚကေန လွမ္းၿမင္ရသလိုု ေတာင္ကုုန္းေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ တကၠသိုုလ္ၾကီးက အင္မတန္မွ သာယာလွပသလိုု ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားပါတယ္။ အထဲကိုုေတာ့ မဝင္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ အသင္းက ကန္ရေတာ့မဲ့အလွည့္ဆိုုရင္ အဲဒီအသင္းဖက္က ဘင္ခရာတီးဝိုုင္းက တီးမႈတ္လိုုက္၊ သီခ်င္းေတြ သံၿပိ ုုင္ဟစ္ေၾကြးၾက၊ ခ်ီယားလီဒါမိန္းကေလးေတြက ကလိုုက္ၾကနဲ ့ အေတာ္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းသား။ ကႊ်န္မကေတာ့ ကာထားတဲ့ ပိုုက္ကြက္ထဲကိုု ကင္မရာထည့္ Zoom နဲ ့အၾကီးခ်ဲ ့ၿပီး ရိုုက္ရတယ္။ ေဂ်ာ့ေတာင္းအေႏြးထည္ေလးေတြ ဝတ္ထားတဲ့ တရုုတ္ေက်ာင္းသူေလးေတြ ေတြ ့တယ္။
ကလဲရားက တရုုတ္ၿပည္ တကၠသိုုလ္မွာလည္း ေဘာလီေဘာ ကစားတယ္။ ဖီလာဒဲဗီးယားတကၠသိုုလ္ တက္ေတာ့လည္း  ေဘာလီေဘာ ကစားတယ္။ ခုုလည္း တပတ္တၾကိမ္ ေဘာလီေဘာ ကစားတယ္။ နင္ တကၠသိုုလ္တက္တုုန္းက ဘာကစားလဲေမးေတာ့ ငယ္ငယ္တုုန္းက တုုပ္ဆီးထိုုးတယ္၊ အာလူးေကာက္တယ္၊ ၾကိ ုုးခုုန္တယ္၊ ေဆာင္းရာသီဆိုု ၾကက္ေတာင္ရိုုက္တယ္၊ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ခုုနစ္တန္းေရာက္ေတာ့ စကပ္တလႊားလႊားနဲ ့ ၾကိ ုုးခုုန္ေနတာ မသင့္ေတာ္လိုု ့ ဆရာမေတြက ၾကိ ုုးမခုုန္ရလိုု ့ ပိတ္လိုုက္ကတည္းက မေဆာ့ေတာ့တာ။ ၿပီးေတာ့ ငါတိုု ့တကၠသိုုလ္မွာ ဘာမွမရိွလိုု ့ ဘာမွမကစားဘူးဆိုုလိုု ့ ကလဲရားက အံ့ေတြၾသလိုု ့။
တံတားေပၚကေန ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ရင္ပဲ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ ရိုုစလင္ကိုု ေရာက္ၿပီ။ တံတားေပၚမွာ ကႊ်န္မတိုု ့ကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္သြားတဲ့အုုပ္စုုထဲက အန္ကယ္ၾကီးတေယာက္က သူ ့ဓာတ္ပံုုေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ရိုုက္ခိုုင္းေနတာေတြ ့လိုု ့ ကႊ်န္မက ၿပံ ုုးေတာ့ ကလဲရားက အံမယ္ သူမ်ားကိုု ၿပံ ုုးမေနနဲ ့။ နင္လည္း ဘာထူးလဲ အဲဒီအတိုုင္း တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ရိုုက္ခိုုင္းလိုုက္ ရႈခင္းေတြကိုု ရိုုက္လိုုက္နဲ ့ ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာပဲ။ ေတာ္ၾကာ ဟိုုေနရာမွာ ရပ္လိုုက္ ဒီေနရာမွာ ရပ္လိုုက္နဲ ့နင္နဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ခရီးမတြင္ဘူးလိုု ့ ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္။
ငါတိုု ့လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ၃ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ ရႈးတခါမွ မေပါက္ရေသးဘူး ဟိုု Marriot ဟိုုတယ္မွာ ရႈးဝင္ေပါက္ရေအာင္။ ဟမ္...ဝင္ေပါက္လိုု ့ရပါ့မလား။ ကလဲရားက ေကာင္တာကိုု သြားၿပီး ကႊ်န္မသူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဘြတ္ကင္းကိုု ကႊ်န္မခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ ့ ေပးထားတာ သူတိုု ့ခ်က္ကင္လာရင္ သူတိုု ့ခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ ့ ေပးလိုု ့ရတယ္မလား။ (ဟိုုတယ္ေကာင္တာ) ရပါတယ္ မမ္။ လာ..ရႈးေပါက္လိုု ့ရၿပီ။ ပိုုင္သကြာ ကလဲရား..ရာ။
ရိုုစလင္ၿမိ ုု ့ထဲတေလွ်ာက္ လမ္းတပတ္ေလွ်ာက္ၿပီး ဗိုုက္ဆာလာေတာ့ နာမည္ၾကီး ဗီယက္နမ္ဆိုုင္ Pho 75 က ေဖာ္ကိုု မစားေတာ့ဘဲ Asia Cafe က နာမည္ၾကီး အင္ဒိုုနီးရွားအစားအစာ  Nasi Uduk  နာဆီအူထုုတ္ စားၾကတယ္ ေကာင္းသား။ ၿခေသၤ့ကႊ်န္းမွာတုုန္းက ဖိလစ္ပိုု္င္ေတြစုုရပ္ လပ္ကီးပါလဇာဆိုုလား ဘာပါလာဇာပါလိမ့္ နာမည္ေမ့ေနၿပီ အဲဒီမွာ အာရမ္ပါရမ္ဆိုုတဲ့ အင္ဒိုုနီးရွားအစားအစာ ထမင္းကိုု ၾကက္အၾကြပ္ေၾကာ္၊ အမဲအၾကြပ္ေၾကာ္၊ ကန္းစြန္းရြက္ၿပ ုုတ္၊ သခြားသီး၊ ငါးပိေထာင္း အေတာ္စပ္စပ္နဲ ့ စားတာ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ ဟာဘားဖရန္ ့မွာ အင္ဒိုုနီးရွားဆိုုင္ ဂါရုုဒါဆိုုတဲ့ စားေသာက္ဆိုုင္လည္း ၿမန္မာပါးစပ္နဲ ့ကိုုက္တယ္ စားေကာင္းတယ္။
စားၿပီးေတာ့ ကလဲရားက ဒီစီကိုု ၂ နာရီ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ၿပန္မယ္တဲ့။ ကလဲရားထက္ အသက္ ၂၀ ေလာက္ပိုုငယ္တဲ့ ကႊ်န္မကေတာ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ေတာ့လိုု ့ ရထားစီးၿပီး အိမ္ၿပန္ခဲ့ပါတယ္ း) ။ NIH မွာ အလုုပ္အသစ္ ရသြားတဲ့ ကလဲရားနဲ ့ အလုုပ္အသစ္ မရေသးတဲ့ ကႊ်န္မတိုု ့ အရင္လိုု ဖလမ္းဖလမ္း မထႏိုုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကလဲရားက ေခါက္လိုု ့ရတဲ့ စက္ဘီး ( ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၁၂ မွာ ကႊ်န္မ စီးေနတဲ့ စက္ဘီး) ဝယ္ထားတဲ့အၿပင္ BMW SUV X3 ဝယ္ထားၿပီမိုု ့ ကားမွာ စက္ဘီးေတြ တင္လိုု ့ရၿပီ အားတဲ့တေန ့Biking ထြက္မယ္၊ ေရွ  ့လ တရုုတ္ၿပည္ အလည္မသြားမွီ ဖီလာဒဲဗီးယားကိုု သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ လိုုက္ခဲ့။  အဲဒီမွာ လြတ္လပ္ေရးေၾကၿငာေခါင္းေလာင္း ၊ သမိုုင္းဝင္ေနရာေတြကိုု လည္ပတ္လိုု ့ရတယ္လိုု ့ေခၚထားေပမဲ့ ေရစက္ရိွရင္ ဆံုုေတြ ့ဦးမွာေပါ့။ သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဖီလာဒဲဗီးယားသြား ေတာလား ေရးၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
သီတင္းကႊ်တ္အေၾကာင္း ကႊ်န္မမွာ ဘာမွေရးစရာ မရိွဘူးလိုု ့ ထင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဆရာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ရဲ ့ Flowers & Festivals စာအုုပ္ထဲက သီတင္းကႊ်တ္ပြဲေတာ္အေၾကာင္းကိုု လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္က ကူးတင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ သီတင္းကႊ်တ္လၿပည့္ေန ့မနက္  ၉  နာရီခြဲမွာေတာ့ ကြ်န္မအိမ္ကေန မိနစ္၂၀ ေလာက္ ေမာင္းရတဲ့ မဂၤလာရာမဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုု သြားပါတယ္။
ေက်ာင္းေရွ ့ေရာက္ေတာ့ ကားေတြၿပည့္က်ပ္ေနလိုု ့ ညီမေရ လမ္းမၾကီးမွာ ရပ္ေပးပါလားတဲ့။  ကားလမ္းမၾကီးမွာ ရပ္တာကိုု စိတ္မခ်တာနဲ ့ ေဘးက ေလွ်ာ့ပင္းေမာ္လ္မွာ သြားပါကင္တယ္။ ကႊ်ႏုု္ပ္ႏွင့္ကားတိုုးၿခင္း ၿဖစ္ၿပီးကတည္းက ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္က ပါကင္းဝင္းမွာ ပါကင္းရင္ အဲဒီေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္ကိုု အရင္ဝင္။ ငါးမိနစ္ေလာက္ ေနၿပီးမွၿပန္ထြက္ အဲဒါဆိုု အဲဒီမွာ ၂ နာရီ ပါကင္းခြင့္ ရိွတယ္။ ပထမဆံုုးဝင္တာက Theft Shop စက္ကန္းဟမ္းေတြ ေရာင္းဆိုုင္ ဘာမွလည္း ဝယ္စရာမရိွဘူး ။ Safeway မွာေတာ့  ေခ်ာကလက္ ဝယ္လိုု ့ရတယ္။ ကြ်န္မအႏွစ္သက္ဆံုုး Hershey's တံဆိပ္ Almonds ပါတဲ့ ေခ်ာကလက္မည္း Nuggets ဝယ္ၿပီးၿပန္ထြက္လာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ငါ့ကား အတိုုးမခံရေတာ့ဘူး း) ။ ကားထဲ ေခ်ာကလက္ထားေတာ့ ေတြ ့လိုုက္ရတာက လား...လား ေရွ ့မွာ တိုုးကားၾကီး။ လမ္းၿဖတ္ကူး ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းဆီေရာက္ေတာ့ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းဖိုု ့ စီေနၾကၿပီ။
ေက်ာင္းေပၚတက္ေတာ့ သံဃာ ၃၄ ပါးကိုု တစုုတစည္းတည္း ဖူးေတြ ့ရတယ္။ ၄၅ ပါး ဖိတ္ထားတာ ၃၄ ပါးပဲ တက္ေရာက္ပါတယ္။ ပဝါရဏာအခမ္းအနားကိုု ႏွစ္စဥ္ အေမရိကန္တႏိုုင္ငံလံုုးက ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ တလွည့္စီ က်င္းပၾကရာမွာ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ ေဆးပါးစပရင္းၿမိ ုု ့က မဂၤလာရာမဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ က်င္းပဖိုု ့အလွည့္က်ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ေတြကိုု ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းလႈၾကတာ အေတာ့္ကိုု ၾကည္ညိုုဖိုု ့ ေကာင္းတယ္။ ယိုုးဒယားဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကိုု ဖူးေတြ ့လိုုက္တယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းမွန္း မသိလိုု ့ ဘာမွမယူသြားဘူး ။ လက္အုုပ္ေလးခ်ီလိုု ့ပဲ  သံဃာေတြကိုု ကန္ေတာ့ရတယ္။ ၿမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရိုုးရာအကၤ ီ် ဝတ္ၾကတယ္။ အဆိုုေတာ္မီမီဝင္းေဖကိုု ေတြ ့လိုုက္တယ္။
နယူးေယာက္ဆရာေတာ္က ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ လႈပါတယ္ တေယာက္တဗူး လာယူပါလိုု ့ ေအာ္ေနတာ။ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ဆိုု ကြ်န္မ အေသၾကိ ုုက္ေပမဲ့ သြားယူရမွာရွက္လိုု ့ အေဝးကေနပဲ ေမွ်ာ္ေနတယ္။ ပထမတေခါက္ လာတုုန္းကသိတဲ့ အဘြားကိုု ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူကလည္း မွတ္မိတယ္။ အဘြားစန္းတဲ့။ သူ ့ေၿမးေမြးကတည္းက စတိတ္ေရာက္ေနတာ ၁၃ႏွစ္ ရိွၿပီတဲ့။ စေနေန ့ဆိုု ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းလာ တညအိပ္ တနဂၤေႏြေန ့ ၿပန္တဲ့ ေယာဂီေတြ။ အဘြားေတြနဲ ့ စကားေကာင္းေနတုုန္း ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ လာေဝလိုု ့ တဗူးရတယ္ ေပ်ာ္လိုုက္တာ း) ။ အဘြားက ေန ့လည္စာစားၿပီးမွၿပန္လိုု ့ ေၿပာေပမဲ့ တေယာက္တည္း ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏိုုင္တာနဲ ့ အိမ္ၿပန္ၿပီး ေန ့လည္စာကိုု ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္နဲ ့ စားပစ္လိုုက္တယ္။ အိမ္ရွင္အေမရိကန္ေတြကိုု အားနာလိုု ့ ငါးပိ၊ ငံၿပာရည္ ခ်က္မစားတာ ၾကာၿပီဆိုုေတာ့ ငါးပိပါတဲ့ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္က ကႊ်န္မအတြက္ နည္းနည္းငံတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အဲဒီလိုု ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္စစ္စစ္ကိုု မစားရတာ ၾကာၿပီဆိုုေတာ့ မနက္စာေရာ၊ ညစာေရာ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္နဲ ့ပဲ အဲဒီခ်ဥ္ေပါင္ဗူး မကုုန္မခ်င္း စားေနတယ္။
ကန္တက္ကီမွာ ခ်ဥ္ေပါင္ငတ္တယ္ ဗီယက္နမ္နဲ ့ တရုုတ္ဆိုုင္မွာေတာ့ ကန္စြန္းရြက္ရလိုု ့ မိႈနဲ ့ေၾကာ္စားတယ္။ ေမရီလန္းမွာ ကန္စြန္းရြက္ငတ္တယ္ ဆူနမ္တိုု ့နားက Global Food မွာ ခ်ဥ္ေပါင္ရေတာ့ ေၾကာ္စားတယ္။ အဲ ငါးပိအစား ငံၿပာရည္နဲ ့ေၾကာ္ေတာ့ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္စစ္စစ္ေတာ့ မဟုုတ္ဘူးေပါ့။ နိဗၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္ရိွတယ္ဆိုုလိုု ့ ညေန ၄ နာရီ တေခါက္ ၿပန္သြားတယ္။ အဘြားစန္းက လာ ဘူးသီးေၾကာ္၊ ပဲေၾကာ္စားတဲ့ ယူလာေပးတယ္။ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့က နိဗၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္က ဝယ္စားရတာ။ ေရာင္းတဲ့သူေတြက ကုုန္က်ေငြကိုုဖယ္ၿပီး ပိုုတဲ့ပိုုက္ဆံကိုု ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း လႈတာ။ ဒီနိဗၺာန္ေစ်းပြဲကေတာ့ ဖရီး။ အလႈရွင္ေတြကလည္း သူတိုု ့တတ္ႏိုုင္သေလာက္ မုုန္ ့ေတြလုုပ္ၿပီး ေကႊ်းတာ။
ၿမန္မာစာငတ္တဲ့ ကႊ်န္မ ပြဲေစ်းေလွ်ာက္လိုုက္၊ မုုန္ ့ေတြယူလိုုက္၊ ခံုုမွာထိုုင္စားရင္း အဘြားတင့္နဲ ့ စကားေတြေၿပာၾက။ အဘြားတင့္က မြန္ၿပည္နယ္က ေၿမးမေမြးခင္ စတိတ္ကိုု ေရာက္လာတာ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ ၿမန္မာၿပည္ကိုု တခါမွ မၿပန္ၿဖစ္ဘူးတဲ့။ ဒီအရြယ္ တင့္တင့္တိုု ့အရြယ္ ကႊ်န္မ ကႊ်န္မတိုု ့အရြယ္လိုု ့ အရႊန္းေဖာက္ မိတ္ဆက္တယ္။ ေနာက္ မမီမီဆိုုတဲ့ အမၾကီးနဲ ့ သိရတယ္။ သူ ့အိမ္က ကႊ်န္မေစ်းသြားဝယ္ေနက် H Mart ကိုုရီးယားဆိုုင္ေနာက္မွာ နီးနီးေလး။
အစ္မက မခက္မာလားဟင္လိုု ့ သြားေမးတာ မဟုုတ္ဘူး မခက္မာလည္း ေရာက္ေနတယ္တဲ့။ ၿပန္လွည့္လာေတာ့မွ နာမည္မွတ္မိသြားတယ္ ငါ့ႏွယ္ မေမၿငိမ္းကိုု မခက္မာလားလိုု ့ သြားေမးရတယ္လိုု ့။ အစ္မက မေမၿငိမ္းလား ညီမက ကဗ်ာဆရာကိုုသစ္ေကာင္းအိမ္ အမ်ိဳးသမီး မခိုုင္ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ တေယာက္ပါ။ အိမ္ရွာတုုန္းက အစ္မ ညီမဆီ ဖုုန္းဆက္လွမ္းေမးေသးတယ္ဆိုုေတာ့မွ မွတ္မိသြားတယ္။ မခိုုင္ညီမဆိုုေတာ့လည္း သူတိုု ့ညီမလိုု တရင္းတႏွီး။ မခက္မာကို သြားႏႈတ္ဆက္တယ္ေတာ့ ေၾသာ္ ေကခိုုင္ေၿပာတဲ့ ညီမေလးလားေပါ့။ မေမၿငိမ္းနဲ ့ မခက္မာတိုု ့ ဖြင့္ထားတဲ့ ၿမန္မာစာသင္တန္းေက်ာင္းကိုု အားရင္ လုုပ္အားလာေပးဖိုု ့ ဖိတ္ေခၚတယ္။ သူတိုု ့ေက်ာင္းက ဆရာမေလးေတြနဲ ့ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ အားလံုုးက ခင္မင္ခ်စ္ရာေကာင္းတဲ့ အစ္မၾကီးေတြ။
မေမၿငိမ္းဆိုုရင္ ကႊ်န္မနဲ ့ ဖုုန္းေၿပာဖူးေပမဲ့ အၿပင္မွာ တခါမွ မေတြ ့ဖူးေသးတာပါ။ မေမၿငိမ္းနဲ ့မခက္မာ ဘေလာ့ေတြကိုု ဖတ္ၿပီးေတာ့ သူတိုု ့ကိုု ၿမင္ဖူးေနတာ အၿပင္မွာေတြ ့ေတာ့ ကႊ်န္မ သူတိုု ့ကိုု မွတ္မိတယ္။ ဗီြအိုုေအၿမန္မာပိုုင္းက သတင္းေၾကၿငာသူ ကိုုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း၊ ကိုုသားညႊန္ ့ဦး၊ မသိဂၤ ီတိုု ့ကိုုလည္း တီဗီြမွာ ၿမင္ဖူးေပမဲ့ အၿပင္မွာေတြ ့ေတာ့လည္း မွတ္မိသား။ ဆရာေတာ္ကိုု သြားဖူးမလိုု ့ အေပၚထပ္တက္လိုု ့ရလားေမးေတာ့ အစ္မက ဘေလာ့ေရးတဲ ့ မစန္းစန္းထြန္းလား ေမးေတာ့ အံ့ၾသသြားတယ္။ သူဘယ္လိုုသိပါလိမ့္ေပါ့ ညီမက အစ္မဘေလာ့ပရိတ္သတ္ ေကာင္းေကာင္းသူငယ္ခ်င္းလိုု ့ မိတ္ဆက္လာတဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ညီမေလးတေယာက္။ အဲဒီလိုု ဘေလာ့ပရိသတ္က ကႊ်န္မကိုု လာႏႈတ္တာ ပထမဆံုုးအၾကိမ္ပါပဲ။
ေကာင္းေကာင္းက ကႊ်န္မနဲ ့ ေနၿခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း ငါတိုု ့စာသင္ေက်ာင္း  NUS မွာ ေက်ာင္းအတူတူတက္၊ ေအဒီပေရာဂ်က္မွာလည္း တအုုပ္စုုတည္းက်တဲ့ ကႊ်န္မရဲ ့ အေကာင္းဆံုုးသူငယ္ခ်င္းေတြထဲက တေယာက္ပါ။ ဆရာေတာ္ကိုုဖူးၿပီး အဲဒီညီမေလးကိုု ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူလည္းေရာက္စက သူငယ္ခ်င္းမရိွ တေယာက္တည္းဆုုိေတာ့ ကိုုယ္ခ်င္းစာတယ္ ထမင္းေခၚေကႊ်းခ်င္ေပမဲ့ ဘယ္မွာေနမွန္းမသိ။ ကႊ်န္မဘေလာ့ကိုု ေန ့တိုုင္း လာေခ်ာင္းတာပါတဲ့။ သူ ့သားေလးက ၿပည့္ၿပည့္ေဖာင္းေဖာင္း ခ်စ္စရာေဗြႏွစ္လံုုးေလး။ သူ ့ဆီဆက္သြယ္ဖိုု ့ အီးေမးလ္တိုု ့ကိုု စီေဘာက္မွာ လာေအာ္မယ္တဲ့။ ေရစက္ရိွရင္ ေတြ ့ၾကဦးစိုု ့ေနာ္။
အဲဒီေန ့က ကႊ်န္မစားတာ ဘူးသီးေၾကာ္၊ ပဲေၾကာ္၊ မုုန္ ့ဟင္းခါး၊ ဒံေပါက္၊ ငွက္ေပ်ာသီးဆႏြင္းမကင္း၊ သာကူ၊ သာကူေစ့ပူတင္း၊ နန္းၾကီးသုုတ္။ ဒံေပါက္ မကုုန္လိုု ့ ကားထဲသြားထည့္ၿပီး မနက္ၿဖန္စားဖိုု ့ အိမ္သယ္တယ္။ ဒါေတာင္ ကႊ်န္မ ဗိုုက္မဆံ့ေတာ့လိုု ့ညွပ္ေခါက္ဆြဲ၊ ဖက္ထုုပ္ေၾကာ္၊ ေကာ္ၿပန္ ့ေၾကာ္၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ ပဲၾကာဇံသုုပ္၊ ဂ်ိဳးေၾကာ္၊ ပဲသုုတ္ အမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္။ အသားကုုန္စားေနတဲ့ ကႊ်န္မကိုု မမီမီက ေဟ့ စန္းစန္း စားလွခ်ည္လား မဝေသးဘူးလားလိုု ့ ေနာက္တယ္။ ကႊ်န္မကလည္း ၿမန္မစာစာငတ္ေနတာေလ အစ္မ အဟဲ လိုု ့ ၿပန္ေနာက္တယ္ ။ အစ္မေတြနဲ ့ စကားေၿပာလိုုက္ ၊ ပြဲေစ်းပတ္ေလွ်ာက္လိုုက္၊ စားလိုုက္နဲ ့ ဗိုုက္ဝလိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္မယ္ဆိုုေရာ ေမွာင္ေနၿပီ။
ဘုုရားပန္း၊ ဆီမီးကိုု ငါးက်ပ္နဲ ့ဝယ္ၿပီး ပူေဇာ္တယ္။ ႏိုုဝင္ဘာ ၃ ရက္မွာ က်င္းပမဲ့ ကထိန္ပြဲကိုု ဖိတ္ေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ ေမရီလန္းမွာ ရိွေနဖိုု ့က မေသခ်ာတာမိုု ့ ကထိန္သကၤန္းတစံုုစာ ၾကိ ုုတင္လႈခဲ့တယ္။ ၿမန္မာၿပည္နဲ ့ စကၤာပူမွာေတာ့ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြရိွေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ခ်ိန္  သြားလႈလႈ။  စတိတ္မွာေတာ့ လႈခ်င္ရင္ေတာင္မွ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြနဲ ့ နီးဦးမွ။ ၂၀၁၁ စတိတ္ေရာက္တဲ့ႏွစ္ ဇြန္လ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့က စုုေပါင္းရဟန္းခံရွင္ၿပ အလႈပြဲကိုု သားေလးနဲ ့ လမင္းေဝးတိုု ့ ရွင္ၿပ ုလိုု ့ ေရာက္ခဲ့တယ္။ ၂၀၁၂ ကန္တက္ကီေရာက္ေတာ့ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ေတာင္ဖက္ ၂ နာရီေလာက္ ေမာင္းရတဲ့ ဘိုုးလင္းဂလင္းၿမိ ုု ့မွာ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းရိွေပမဲ့ အဲဒီတုုန္းက ကားေမာင္းခါစ၊ အိုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နတီၿမိ ုု ့မွာေနတဲ့ ဆူနမ္နဲ ့မိုုင္းတိုု ့ဆီ သြားလည္ဖိုု ့ပဲ စိတ္ေရာက္ေနတာ့ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း မေရာက္ၿဖစ္ဘူး။
၂၀၁၃ ေမရီလန္းေရာက္ေတာ့ အလုုပ္ရၿပီး သံုုးလေလာက္လည္းၾကာေတာ့ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားခ်င္စိတ္ ေပါက္လာပါေရာ။ ဘားမီးကလပ္စစ္မွာ ရွာၾကည့္ေတာ့့ ဆူနမ္တိုု ့နားမွာ ေအာင္ရတနာဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ့တယ္။ သြားေတာ့ ဆရာေတာ္ေတြ မေတြ ့ဘူး ခရီးသြားၾကပံုု ရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ တလေလာက္က ကႊ်န္မတိုု ့အိမ္နားကေက်ာင္းကိုုသြားေတာ့ အဘြားစန္း၊ အသင္းအမႈေဆာင္ေတြၿဖစ္တဲ့ အန္တီခင္ေဆြၿမင့္၊ ဦးေသာင္းၾကည္၊ ဆရာေတာ္တိုု ့နဲ ့ေတြ ့ၿပီး သီတင္းကႊ်တ္ပြဲေတာ္ရိွလိုု ့ လာဖုုိ ့ဖိတ္လိုု ့သြားရင္းက ဒီလိုုေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ သီတင္းကႊ်တ္ေလး ၿဖစ္ခဲ့တာပါ။ အဘြားစန္းက ဟိုုးတေလာက ေဘာင္းဘီတိုုနဲ ့ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းလာတဲ့တစ္ေယာက္လား ေနာက္ဆိုု ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းလာရင္ ထမီဝတ္တဲ့။ ဟုုတ္ကဲ့အဘြား အဲဒီတုုန္းက ဒူးေလာက္ရွည္တဲ့ ေဘာင္းဘီဝတ္ထားတာပါ။ ပထမတေခါက္တုုန္းက ထမီဝတ္သြားၿပီးမွ ဘယ္သူမွမေတြ ့ အဲလိုုမၿဖစ္ေအာင္ အရင္ကင္းလာေထာက္တာ။
၁၉၇၉  မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုုရားၾကီး အေမရိကန္ကိုု လာေရာက္ခဲ့ၿပီးခ်ိန္ ၁၉၈၀ ဒီစီအနီးတဝိုုက္မွာ ေနထိုုင္ၾကတဲ့ ၿမန္မာဗုုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ေတြ ့ဆံုုၾကၿပီး ဘားမား-အေမရိကန္ ဗုုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအသင္း ဖြဲ ့စည္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၈၂ မွာ ခုုလက္ရိွေၿမေနရာကိုု ဝယ္ယူၿပီး ၁၉၈၄ မွာ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာကိုု ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခုုေတာ့ ဆရာေတာ္ေတြ သတင္းသံုုးဖိုု ့ ႏွစ္ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္၊ ေယာဂီေတြ တရားထိုုင္တဲ့ တစ္ထပ္အေဆာက္အဦး ရိွပါတယ္။ ကေလးေတြကိုု ဗုုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေတြ သင္ေပးပါတယ္။ ပထမတေခါက္ ကႊ်န္မသြားတုုန္းက ကေလးေတြ ၾသကာသ ရိွခိုုးကန္ေတာ့ေနတာ ၾကားလိုုက္ရေတာ့ ပီတိၿဖစ္လိုုက္တာ။ ကေလးေတြ တရားလည္း ထိုုင္ပါတယ္။ ၿမန္မာကေလးေတြသာမက ႏိုုင္ငံၿခားသားကေလးေတြလည္း ေတြ ့ခဲ့ပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ ့ ႏွလံုုးသားမွာ ဘုုရားတည္ေနတာ ေကာင္းလိုုက္တာ။ မေမၿငိမ္းတိုု ့က ကေလးေတြကိုု ၿမန္မာစာတတ္ေအာင္သင္တယ္ ဆရာေတာ္က ဗုုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သင္တယ္လိုု ့ ဆရာေတာ္က မိန္ ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းအေၾကာင္း ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီလင့္ခ္ ေလးမွာ ဖတ္လိုု ့ရပါတယ္။
ရိုုးရာအစဥ္အလာ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းလႈပြဲ၊ နိဗၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္၊ ၿမန္မာအစားအစာ၊ ၿမန္မာရနံ ့ေတြနဲ ့ စတိတ္ေရာက္ၿပီး သံုုးႏွစ္အၾကာမွ ဆင္ႏႊဲရတဲ့ ဒီသီတင္းကႊ်တ္ပြဲေတာ္ေလးကိုုေတာ့ ကႊ်န္မ အမွတ္တရ ၿဖစ္ေနမွာပါ။ ႏိုုဝင္ဘာမွာ က်င္းပမဲ့ ကထိန္ပြဲကိုုလည္း ေမရီလန္းမွာ ကႊ်န္မရိွေနေသးရင္ ေရာက္ၿဖစ္ဦးမွာပါ။
Thadingyut, the seventh month of the Myanmar calendar, marks the end of lent. Monsoon is on the way out and the skies are clearing. Sunny days are here to stay.
ဝါတြင္း၏ အဆံုုးသတ္မွာ ၿမန္မာၿပကၡဒိန္၏ ခုုနစ္လေၿမာက္ၿဖစ္ေသာ သီတင္းကႊ်တ္ ၿဖစ္သည္။ မုုတ္သုုန္သည္ ဆုုတ္ခြာေနၿပီး ေကာင္းကင္သည္ ၾကည္လင္လာသည္။ ေနသာေသာေန ့မ်ား လာေတာ့မည္။
The austerity, sobriety and restraint of the lenten season together with the damp murky gloom of the monsoon - all these have given away to fun and festivities. With the ban on weddings lifted, there is the scent of eugenia leaves and lilies in the air. The soft breeze whispers the music of flutes and harps.
ၿခိ ုုးၿခံေၿခြတာ ေနထိုုင္ၿခင္း၊ အရက္မေသာက္ၿခင္း စသည့္ ဝါတြင္းကာလ ကန္ ့သတ္ခ်က္မ်ားသည္ စြတ္စိုုေမွာင္မည္းေသာ မုုတ္သုုန္မိုုးႏွင့္အတူ အေဝးသိုု ့ ထြက္ခြာခဲ့ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ပြဲေတာ္မ်ား လာေတာ့မည္။ ဝါတြင္းကာလ မဂၤလာေဆာင္ၿခင္း တားၿမစ္ထားၿခင္းကိုု လွစ္ဟလိုုက္သည္ႏွင့္ ယူဂ်ီးနီးယားသစ္ရြက္ႏွင့္ လီလီပန္း ရနံ ့မ်ားသည္ ေလတြင္ သင္းပ်ံ ့ေနေတာ့သည္။  ညင္သာေသာ ေလေၿပေလးက ပေလြသံ၊ ေစာင္းသံမ်ားကိုု တိုုးတိတ္စြာ ေဆာင္ၾကဥ္းလာသည္။
The three day lights festival, namely the day before the full moon, the full moon day and the day after, will be those of music, dances and fun. Illuminations are there to celebrate the anniversary of the Buddha's return from the celestial abode, where he had spent the lent teaching the gods above His Law.
လၿပည့္အၾကိ ုေန ့၊ လၿပည့္ေန ့၊ လၿပည့္ေက်ာ္ေန ့ ထိုုသံုုးရက္ က်င္းပေသာ မီးထြန္းပြဲေတာ္တြင္ အတီးအမႈတ္ အကအခုုန္မ်ား ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ား ရိွသည္။ တဝါတြင္းလံုုး နတ္ၿပည္တြင္ တရားဓမၼမ်ားကိုု သင္ၾကားၿပသၿပီး လူ ့ၿပည္သိုု ့ ၿပန္လာေသာ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ကိုု ၾကိ ုုဆိုုေသာအားၿဖင့္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ကိုု က်င္းပၾကသည္။
Among the gods was the one who was the mother of the Buddha, reborn there. It was on the full moon day of Thadingyut month that the Buddha descended to the abode of humans. He and His disciples were attended by a heavenly host of celestials who created a pathway of stars. Humans on earth illuminated the homes and streets to welcome the Buddha and His disciples.
ထိုုနတ္မ်ားထဲက နတ္တပါးမွာ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္၏ မိခင္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီး နတ္ၿဖစ္လာၿခင္း ၿဖစ္သည္။ သီတင္းကႊ်တ္လ၏ လၿပည့္ေန ့တြင္ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္သည္ လူ ့ၿပည္သိုု ့ ဆင္းသက္ခဲ့သည္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ႏွင့္ တပည့္သာဝကမ်ားကိုု နတ္မ်ားက အလံုုးအရင္းၿဖင့္ လိုုက္ပါၿခံရံၾကၿပီး ၾကယ္လမ္းကိုု ဖန္းဆင္းခဲ့သည္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ႏွင့္ တပည့္သာဝကမ်ားကိုု ၾကိ ုုဆိုုရန္ကမၻာေၿမတြင္ရိွေသာ လူသားမ်ားက အိမ္မ်ား၊ လမ္းမ်ားကိုု မီးထြန္းညိွၾကသည္။
Although the anniversary is on the full moon day, the Myanmar way of celebrating such an event is to have a festival on the eve, to welcome the day and the actual day and then the day after to give a grand send-off. So, the three festival days instead of one. The more The merrier.
အထိမ္းအမွတ္သည္ လၿပည့္ေန ့ၿဖစ္ေသာ္လည္း ၿမန္မာတိုု ့ ပြဲေတာ္ကိုု က်င္းပေလ့ရိွသည့္အတိုုင္း  ၾကိ ုုဆိုုေသာ အၾကိ  ုုေန ့၊ တကယ့္ပြဲေတာ္ေန ့၊ ပြဲေတာ္ကိုု ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာေသာေန ့ဟုုဆိုုကာ ဆင္ႏႊဲၾကသည္။ ထိုု ့ေၾကာင့္ ပြဲေတာ္သည္ တစ္ရက္အစား သံုုးရက္ၿဖစ္သည္။ ရက္ၾကာေလ ပိုုေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းေလ။
Streets, houses and public buildings are illuminated and festooned with coloured electric bulbs. One feature of the festival in small towns and villages is see-mee lighting; small earthen bowls are filled with sessamum oil and a piece of cotton is soaked in each bow and lighted.
လမ္းမ်ား၊ အိမ္မ်ားႏွင့္ ၿပည္သူ ့အေဆာက္အဦးမ်ားကိုု ေရာင္စံုုကာလာ လွ်ပ္စီးမီးသီးမ်ားၿဖင့္ အလွဆင္သည္။ ၿမိ ုု ့ငယ္မ်ားႏွင့္ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ ေၿမခြက္ငယ္ကေလးမ်ားကိုု ႏွမ္းဆီၿဖည့္ၿပီး ဝါဂြမ္းမီးစစိမ္ထားေသာ ဆီမီးကိုု ထြန္းညွိၾကသည္။
These lighted oil bowls are placed on the terraces of pagodas. The lights last longer than candles and the little tongues of flame quivering in the breeze land an uncanny beauty to the scene stepped in silvery moonlights. Such lights are sometimes seen on the pagoda in Yangon city.
ထိုုမီးထြန္းညွိထားေသာ ဆီမီးခြက္မ်ားကိုု ဘုုရားရင္ၿပင္ေပၚတြင္ ထားေလ့ရိွသည္။ ထိုုဆီမီးသည္ ဖေယာင္းတိုုင္ထက္ ၾကာရွည္အထြန္းခံၿပီး ေလတိုုက္ေသာ္လည္း ၿငိမ္းမသြားဘဲ ေငြလေရာင္ေအာက္တြင္ ထူးဆန္းေသာ လွပမူကိုု ေပးသည္။ ထိုုဆီမီးေရာင္မ်ားကိုု ရန္ကုုန္ၿမိ ုု ့ ဘုုရားေပၚတြင္ တခါတရံ ၿမင္ေတြ ့ႏိုုင္သည္။
The scene of the Buddha's descent from the celestial regions is often recreated in the streets or pagoda precincts, all done up in papier mache and  poster paintings and of course, lights. The festival is often called the Tawadaintha feast: Tawadaintha, being the name of the celestial abode where the Buddha spent the lenten season.
ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ နတ္ၿပည္မွ ဆင္းသက္လာပံုုကိုု စကၠဴကပ္မ်ား၊ ပိုုစတာ ပန္းခ်ီကားမ်ား၊ မီးလံုုးမ်ားၿဖင့္ လမ္းမ်ား၊ ဘုုရားပရဝုုဏ္မ်ားတြင္ ဆင္ယင္ထားတတ္သည္။ ထိုုပြဲေတာ္ကိုု တာဝတိ  ံသာပြဲေတာ္ဟုု ေခၚတတ္သည္။ တာဝတိ ံသာဆိုုသည္ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ ဝါဆိုုခဲ့ေသာ နတ္ၿပည္၏အမည္ ၿဖစ္သည္။
Thadingyut is not only a season of festivals and rejoicings, but also a time for remembering those to whom we owe respect and  gratitude. The Buddha's visit to the celestial regions was to teach the great Truth he had found through rigorous striving for many many lives, to his own mother. It was a gesture of gratitude, and example for all to follow . The Buddha made the greatest gift of all, namely the gift of Dhamma (the Law) that would deliver her from Suffering once and for all.
သီတင္းကႊ်တ္သည္ ပြဲေတာ္မ်ားၿဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ရာသီသာမက ကြ်ႏုု္ပ္တိုု ့ ေက်းဇူးတင္ထိုုက္သူ၊ ေလးစားထိုုက္သူမ်ားကိုု သတိရေသာ အခါသမယလည္း ၿဖစ္သည္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ နတ္ၿပည္သိုု ့ လာေရာက္ရၿခင္းသည္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ပါရမီၿဖည့္ဆည္းၿပီးမွ ေတြ ့ရိွခဲ့ေသာ သစၥာေလးပါး ၿမတ္တရားကိုု မိခင္ၿဖစ္သူအား သင္ၾကားေပးဖိုု ့ ၿဖစ္သည္။ ၎သည္ ေက်းဇူးတရား၏ အမွတ္သေကၤတၿဖစ္ၿပီး ကြ်ႏုု္ပ္တိုု ့အားလံုုး နမူနာယူသင့္သည္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္သည္ တဘဝသာမက သံသရာတေလွ်ာက္ ခံစားရမည့္ ဆင္းရဲၿခင္းကိုု ကင္းေဝေစမည့္ အမြန္ၿမတ္ဆံုုးေသာ ဓမၼလက္ေဆာင္မြန္ကိုု ေပးအပ္ခဲ့သည္။
According to the Buddhist teaching, there are Five Revered Ones, namely the Buddha, His Law, His Order of Monks, Parents and Teachers. During the Thadingyut season Myanmar Buddhists go round paying respects to parents, teachers, elderly relatives and friends.
ဗုုဒၶအဆံုုးအမအရ ဗုုဒၶ၊ ဓမၶ၊ သံဃာ၊ မိဘႏွင့္ ဆရာ ရတနာငါးပါး ရိွသည္။ သီတင္းကႊ်တ္ကာလတြင္ ဗုုဒၶဘာသာၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား မိဘ၊ ဆရာသမား၊ သက္ၾကီးေဆြမ်ိဳမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံ သြားေရာက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။
It is quite usual for the senior citizens in the street or residential quarter to receive gifts and respects from the younger people of the community. Sometimes it is an organized affair, but this does not prevent them from going to older people individually to pay respects. This way, it is more intimate and pleasant.
လမ္းထဲ၊ ရပ္ကြက္ထဲမွ သက္ၾကီးမ်ား လက္ေဆာင္ရရိွၿခင္း ရပ္ရြာထဲရိွ လူငယ္မ်ားမွ ကန္ေတာ့ၿခင္းသည္ အစဥ္အလာၿဖစ္သည္။ တခါတရံ စုုေပါင္းလုုပ္ေဆာင္ၿခင္း ၿဖစ္ေသာ္လည္း သက္ၾကီးမ်ားထံသိုု ့ သီးသန္ ့သြားေရာက္ ကန္ေတာ့ၿခင္းကိုု မတားၿမစ္ပါ။ ဤသိုု ့ၿဖင့္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးေစသည္။
On the third day of the festival, people go round paying calls. It is 'open house' for many homes. Older people have light refreshments ready for the young visitors. They give away sweets and small change to children. Young people bring small gifts like candles, fruits and cakes, but it is not compulsory. Paying respects is accomplished by the act of kadaw, genuflection.
ပြဲေတာ္၏ တတိယေၿမာက္ေန ့တြင္ လူမ်ားသည္ သြားေရာက္လည္ပတ္ၾကသည္။ အိမ္အမ်ားစုုကိုု ၾကိ ုုတင္အေၾကာင္းၾကားၿခင္း မရိွဘဲ သြားေရာက္လည္ပတ္ႏိုုင္သည္။ လူၾကီးမ်ားသည္ လာေရာက္လည္ပတ္သူ လူငယ္မ်ားအတြက္ အခ်ိဳရည္မ်ား ၿပင္ဆင္ထားသည္။ သူတိုု ့သည္ သၾကားလံုုးမ်ား၊ အေၾကြအနည္းငယ္ကိုု ကေလးမ်ားကိုု ေပးၾကသည္။ လူငယ္မ်ားသည္ ဖေယာင္းတိုုင္၊ သစ္သီး၊ ကိတ္မုုန္ ့ကဲ့သိုု ့ေသာ လက္ေဆာင္ေလးမ်ားကိုု ယူေဆာင္လာတတ္ၾကသည္။ သိုု ့ေသာ္ ထိုုလက္ေဆာင္မ်ား မယူမၿဖစ္ ယူလာရမည္ဟုု သတ္မွတ္မထားပါ။ ကန္ေတာ့ၿဖင့္လည္း အေလးအၿမတ္ထားရာ ေရာက္ပါသည္။
The word kadaw is an everyday expression in Myanmar life. When you have to say something indelicate or impolite, you say it with the word kadaw; the same word is used as an apology for any transgression like, bumping into someone or stepping on another's feet. On such occasions the word is synonymous with 'sorry', but with a deeper feeling.
ကန္ေတာ့ဟူေသာ စကားလံုုးသည္ ၿမန္မာလူေနမႈဘဝတြင္ ေန ့စဥ္သံုုးစကားလံုုး ၿဖစ္သည္။ မယဥ္ေက်းေသာ စကားလံုုး ေၿပာရေတာ့မည္ဆိုုလွ်င္ ကန္ေတာ့ဟုု ဆိုုတတ္ၾကသည္။  ကန္ေတာ့ဆိုုသည္မွာ တစံုုတေယာက္ကိုု မေတာ္တဆ တိုုက္မိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တဦးတေယာက္၏ ေၿခေထာက္ကိုု တက္နင္းမိေသာ အခါတြင္လည္းေကာင္း ေတာင္းပန္စကားဆိုုရာတြင္ သံုုးေသာစကားလံုုး ၿဖစ္သည္။ ထိုုအခါမ်ိဳးတြင္ ေဆာရီးၿဖင့္ ဆင္ေသာ္ၿငား စိတ္ထဲကပါေသာ ခံစားမႈၿဖင့္ ၿဖစ္သည္။
When you have the necessity to touch someone's hair, like brushing away a wisp of dust, you do not do so without first saying kadaw, even though the person concerned may not be an older person.
ဖုုန္သပ္ေပးတာမ်ိဳးကဲ့သိုု ့တစံုုတေယာက္ ဆံပင္ကိုု ထိဖိုု ့လိုုအပ္ေသာအခါ ထိုုပုဂၢိဳလ္သည္ ကိုုယ့္ထက္ မၾကီးေစကာမူ ကန္ေတာ့ဟုု အရင္မေၿပာဘဲ လုုပ္ေပးေလ့မရိွပါ။
The custom of doing the act of kadaw is rooted in the Buddhist acceptance of the samsara, the round of rebirths, begin born and reborn; all beings, humans and others go round the cycle, meeting on another in amicable or hostile relationships. Consequently, among people meeting one another in this present existence there would be love and kindness as there would be hate and enmity as well. There might be wrongful actions committed consciously or unwittingly to one another throughout the unending journey of samsara.
ကန္ေတာ့ၿခင္း အေလ့အထသည္ အၾကိမ္တဖန္ဖန္ ေမြးဖြားၿခင္း သံသရာကိုု လက္ခံေသာ ဗုုဒၶဘာသာဝင္မ်ားထံတြင္ ခိုုင္မာၿမဲၿမံအၿမစ္တြယ္ေနသည္။ သံသရာခရီးသြားေနၾကေသာ သက္ရိွအားလံုုး ခ်စ္ခင္ၿခင္း၊ မႏွစ္လိုုၿခင္းမ်ားၿဖင့္ ဆံုုေတြ ့ၾကသည္။ အက်ိဳးဆက္အားၿဖင့္ လက္ရိွဘဝတြင္ ဆံုုေတြ ့ၾကရာဝယ္ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ခ်စ္ခင္ကႊ်မ္းဝင္ၿခင္း ၿဖစ္သလိုု မုုန္းတီးၿခင္းလည္း ၿဖစ္ႏိုုင္သည္။ မဆံုုးေသာ သံသရာခရီးတေလွ်ာက္ မရည္ရြယ္ဘဲႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ရည္စူး၍ေသာ္လည္းေကာင္း က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ မွားယြင္းေသာ အၿပ ုုအမႈမ်ား ရိွေကာင္းရိွႏိုုင္သည္။
When Buddhists do the act of kadaw to anyone, their parents, teachers or elders, they not only pay respects as a gesture of gratitude, but they also ask forgiveness for any wrongful action they might have done in this life and many many lives before.
ဗုုဒၶဘာသာဝင္မ်ားသည္ ဆရာသမား၊ မိဘ၊ လူၾကီးသူမမ်ားကိုု ကန္ေတာ့ၾကေသာအခါ ေက်းဇူးတင္ၿခင္းအားၿဖင့္ ေလးစားသမူ ၿပ ုုၾကၿခင္းသာမက အရင္ဘဝမ်ားစြာကတည္းက ၿပ ုုလုုပ္ခဲ့ေသာ မွားယြင္းေသာ အၿပ ုုအမူမ်ားကိုု ခြင့္လႊတ္ဖိုု ့ ေတာင္းပန္ၿခင္းလည္း ၿဖစ္သည္။
The elders, even as they accept the kadaw from young people, ask forgiveness in their turn for any wrongful action or hurt they themselves might have been guilty of. This reciprocal action is called the 'erasing of the slate', which is the same as 'burying the hatchet'. After this act of 'erasing the slate', friends and kinsmen can start with a 'clean slate' with nothing but love and kindness.
လူငယ္မ်ား၏ ကန္ေတာ့ၿခင္းကိုု လက္ခံလွ်င္ေတာင္မွ လူၾကီးသူမမ်ားသည္ သူတိုု ့၏ မွားယြင္းေသာ အၿပ ုုအမူမ်ား၊ အၿပစ္ၿဖစ္ေစေသာ ထိခုိက္မႈမ်ားရိွက တဖန္ခြင့္လႊတ္ဖိုု ့ ေၿပာဆိုုသည္။ ထိုုအၿခင္းအရာကိုု ၿမ ူမႈန္မွ်မက်န္ ေၿခဖ်က္ၿခင္းဟုု ေခၚသည္။ ၿမ ူမႈန္မွ်မက်န္ ေၿခဖ်က္ၿပီးေသာအခါ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာမွလြဲ၍ တၿခားဘာမွ မရိွဘဲႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း၊ မိသားစုုဝင္မ်ား စတင္ႏိုုင္သည္။
Paying respects or kadaw or ceremonies are organized and held in schools. Paying respects to teachers, one of the Five Revered Ones, is still practiced. Buddhists parable illustrate the good influence of teachers on their students, even though the latter might have become ruling kings.
ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲအခမ္းအနားမ်ားကိုု က်င္းပၾကသည္။ ရတနာငါးပါးတြင္ တပါးၿဖစ္ေသာ ဆရာသမားမ်ားကိုု ကန္ေတာ့ၿခင္းကိုု ယေန ့ထက္တိုုင္ က်င့္သံုုးသည္။ တပည့္သည္ လက္ရိွအုုပ္စိုုးေနေသာ ဘုုရင္ၿဖစ္ေနလွ်င္ေတာင္ ဆရာမ်ားသည္ တပည့္မ်ားေပၚတြင္ ေကာင္းေကာင္း လႊမ္းမိုုးေနၿခင္းကိုု ဗုုဒၶဝင္ပံုုၿပင္မ်ားက ေဖာ္ၿပေနသည္။
Once, a short time after the demise of the Buddha, the kings of India assembled to claim their share of the Buddha's relics. It was a goodly company of crowned heads, each attended by the Four Elements War, namely, infantry, cavalry, chariots and war elephants. Swords and spears and shields burned in the sunlight as the caparisoned steeds and elephants dug their heels impatiently, as they waited for action.
ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ ပရိတ္နိဗၺာန္ၿပ ုုေသာအခါ အိႏိၵယဘုုရင္မ်ားသည္ ဗုုဒၶဓာတ္ေတာ္မ်ားကိုု ခြဲေဝဖိုု ့ စုုရံုုးေရာက္ရိွလာခဲ့သည္။ စစ္ပြဲအဂၤါေလးရပ္ၿဖစ္ေသာ ေၿခလ်င္တပ္၊ ၿမင္းတပ္၊ ရထားလံုုးတပ္ႏွင့္ ဆင္တပ္မ်ား ကိုုယ္စီၿခံရံကာ ေရာက္လာၾကေသာ သရဖူေဆာင္း ဘုုရင္မ်ား ၿဖစ္သည္။ ဓားမ်ား၊ လွံမ်ားႏွင့္ ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာမ်ားသည္ ေနေရာင္တြင္ တဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္ပေနၿပီး ကၾကိ ုုးတန္ဆာ ဆင္ယင္ထားေသာ ၿမင္းမ်ား၊ ဆင္မ်ားသည္ စစ္ပြဲစတင္ဖိုု ့ ေစာင့္ေနခ်ိန္ စိတ္မရွည္စြာၿဖင့္ သူတိုု ့ခြာမ်ားကိုု တူးေနၾကသည္။
Then came the dispute over who should get how much of the relics. Tempers rose and angry voices rang though the air and the steel clanged as the warriors made ready their weapons. Horses neighed and reared, elephants let forth and a fearful trumpeting. A havoc of blood and destruction was imminent.
ထိုု ့ေနာက္ ဓာတ္ေတာ္ကိုု ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ ရသင့္သည္ၿဖင့္ အၿငင္းပြားၾကပါေလေရာ။ ေဒါသမ်ား ၿမွင့္တက္လာကာ စိတ္ဆိုုးမာန္ဆိုုး ေအာ္ဟစ္သံမ်ား ေလတြင္ ပ်ံ ့လြင့္ေနသည္။ စစ္သားမ်ားသည္ သူတိုု ့လက္နက္မ်ားကိုု အဆင္သင့္ၿဖစ္ေနေစဖိုု ့ ၿပင္ဆင္ၾကသည္။ ၿမင္းမ်ားက ဟီၾကကာ ေနာက္သိုု ့ဆုုတ္သည္။ ဆင္မ်ားက ေရွ ့တိုုးကာ ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ေအာ္ၿမည္ၾကသည္။ ေသြးေခ်ာင္းစီးေတာ့မည္မွာ မေဝးေတာ့။
At the crucial moment, an authoritative voice rang out above the din: "Silence, all of you !" The kings turned their heads towards the voice they knew so well, the voice that had dared to command them. There stood Dona the brahman, who was their teacher, who had taught them the princely arts, in their student days.
အလြန္အေရးၾကီးေသာ ထိုုအခ်ိန္ စိတ္ရႈပ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ဆူညံသံမ်ား ေက်ာ္လႊား၍ ၾသဇာအာဏာၿပည့္ဝေသာအသံ ေပၚထြက္လာသည္။ "အားလံုုး တိတ္ၾက "။ အသံလာရာဆီသိုု ့ ဘုုရင္မ်ား လွည့္ၾကည့္ေသာအခါ  သူတိုု ့အား အမိန္ ့ေပးရဲေသာ အသံကိုု သူတိုု ့ေကာင္းေကာင္း သိၾကသည္။ ရပ္ေနသူမွာ သူတိုု ့ေက်ာင္းသားဘဝတုုန္းက မင္းသားမ်ားတတ္အပ္ေသာ ပညာမ်ားကိုု သင္ၾကားေပးခဲ့သည့္ သူတိုု ့၏ဆရာ ဒိုုနာပုုဏၰား ၿဖစ္သည္။
There was silence, as the king bowed down to the one who had been their teacher. Without so much as a word of dissent, the kings accepted their share of the relics handed out by Dona the brahman, and went away in peace.
ဘုုရင္မ်ား သူတိုု ့ဆရာၿဖစ္သူကိုု ဦးေခါင္းညႊတ္ အရိုုအေသေပးၿပီး ၿငိမ္သက္သြားခဲ့သည္။ ဘုုရင္မ်ားသည္ ဒိုုနာပုုဏၰားေပးေသာ သူတိုု ့ေဝစုု ဓာတ္ေတာ္မ်ားကိုု မေက်နပ္ေသာစကား တခြန္းမွ် မဆိုုဘဲ လက္ခံကာ အေဝးသိုု ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။
So this is the spirit of Thadingyut season...paying respects to those to whom respect is due and remembering those to whom we owe gratitude.
ရိုုေသထိုုက္သူမ်ားကိုု ကန္ေတာ့ၿခင္း၊ ေက်းဇူးတင္ရမည့္သူမ်ားကိုု သတိရၿခင္းသည္ သီတင္းကႊ်တ္လ၏ စိတ္ဓာတ္ ၿဖစ္သည္။
The five lotuses are fragrant.
At the top of the golden Palace Mountain
is held through the land.
KHIN MYO CHIT (1915 - 1999)
La Grande Dame de la Burmese Writing
Very few people know that her real name is Ma Khin Mya. Her close relatives and friends call her by her real name . Young people call her Ma Ma Mya or Aunty Mya. Older people call her Ma Khin Mya. But to most people she was known under her pen name, 'Khin Myo Chit'.
တခ်ိဳ ့ကသာ သူမနာမည္ရင္း မခင္ၿမဆိုုသည္ကိုု သိၾကသည္။ သူမ၏ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူမနာမည္ရင္းၿဖင့္ ေခၚေဝၚသည္။ လူငယ္မ်ားက သူမကိုု မမၿမ (သိုု ့မဟုုတ္) အန္တီၿမဟုု ေခၚေဝၚသည္။ လူၾကီးမ်ားက မခင္ၿမဟုု ေခၚေဝၚသည္။ သိုု ့ေသာ္ အမ်ားစုုက သူမ၏ ကေလာင္နာမည္ ခင္မ်ိဳးခ်စ္ဟုုသာ သိၾကသည္။
She was born at the time when people generally had low expectations of women, when no parent would hear of a young respectable lady entering a profession, and a humanitarian education may be permitted, but only to be to write B.A under one's name and make expressions on people. "What a pity she's a girl." that's what she always heard people saying all the time.
အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုု နိမ့္ခ်ေသာ၊ မိန္းမငယ္ေလးမ်ား လုုပ္ငန္းခြင္ဝင္ၿခင္း၊ ပညာသင္ၾကားၿခင္းကိုု တားၿမစ္ထားသည့္ ေခတ္ကာလတြင္ သူမကိုု ေမြးဖြားခဲ့သည္။ သူမ ဘီေအဘြဲ ့ရေသာ လူအမ်ားက အထင္ၾကီးၾကသည္။ မိန္းကေလးၿဖစ္ေနတာ နာသကြာ ဟူေသာ စကားကိုုသာ သူမ တခ်ိန္လံုုး ၾကားခဲ့ရသည္။
Her grandmother had been a maid of honor at the court of King Mindon. Many times she recounted to her the events leading to the mass execution of King Thibaw's royal relatives by the Queen Suphayalatt. "It's a blot on our history." she used to say. She then related to her how the great warrior princes like the Prince Kanaung, the Thonsaire Minthagyi (literally translated the great Prince Thirty, so named because he could climp up a wall of thirty yards in height using his bear hands and feet) and many others were executed during an internal intrigue. "We lost all the great warrior princes, so that when the British marched to the capital city of Upper Myanmar, there was not even one person to throw a stone at the invaders."
သူမ၏အဘြားသည္ မင္းတုုန္းမင္း၏ ဂုုဏ္ထူးေဆာင္ အပ်ိဳေတာ္ၿဖစ္သည္။ မိဘုုရား စုုဖုုရားလတ္က သီေပါမင္း၏ ေတာ္ဝင္မိသားစုုဝင္မ်ားကိုု သုုတ္သင္ပစ္သည့္အေၾကာင္းမ်ားကိုု သူမ အၾကိမ္မ်ားစြာ ေၿပာၿပတတ္သည္။ သူမက အဲဒါဟာ ငါတိုု ့သမိုုင္းမွာ အမည္းစက္တြင္တာပဲဟုု ေၿပာေလ့ရိွသည္။ နန္းတက္ခ်ိန္တြင္ သုုတ္သင္ခံရေသာ ကေနာင္မင္းသား၊ သံုုးဆယ္မင္းသားၾကီး ( အေတာင္သံုုးဆယ္ ၿမင့္ေသာနံရံကိုု သူ ့ေၿခေထာက္၊ လက္ခ်ည္းသက္သက္ၿဖင့္ တက္ေရာက္ႏိုုင္ေသာေၾကာင္း သံုုးဆယ္မင္းသားဟုု အမည္တြင္သူ) ၊ အေပါင္းအပါမ်ားႏွင့္ သူမ ဆက္စပ္ေနသည္။ "ငါတိုု ့ ထက္ၿမက္တဲ့မင္းသားအားလံုုးကိုု ဆံုုးရံႈးခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ်ေတြ အထက္ၿမန္မာၿပည္ၿမိ ုု ့ေတာ္ကိုု ခ်ီတက္သိမ္းပိုုက္ေတာ့ က်ဴးေက်ာ္လာသူေတြကိုု ေက်ာက္ခဲနဲ ့ပစ္တဲ့သူေတာင္ မရိွဘူး။"
She asked, "Do you mean to say, grandma, that if these warrior princes was there. Upper Myanmar would not have fallen under the British Rule?" "No," said her grandmother. "We would still lose the war, for, at that time, no one could stop the rising of the British Empire. But, at least "The Battle of Upper Burma" could have earned a place in the annals of war like Hannibal's fight against Rome, or King Arthur's fight against the Saxons, or King Harold's fight against the invading Normans."
"အဲ့ဒီမင္းသားေတြသာ ရိွေနေသးရင္ အထက္ၿမန္မာၿပည္ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ကိုု က်ေရာက္မွာမဟုုတ္ဘူးလုုိ ့ ဆိုုခ်င္တာလား အဘြား"ဟုု  သူမက ေမးသည္။ "မဟုုတ္ဘူး"ဟုု အဘြားက ေၿဖသည္။ "ငါတိုု ့ စစ္ရံႈးမွာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္တုုန္းက အင္အားၾကီးတဲ့ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာကိုု ဘယ္သူမွ မရပ္တန္ ့ႏိုုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အနည္းဆံုုးေတာ့ ေရာမကိုုခုုခံတဲ့ ဟန္နီဘယ္တိုုက္ပြဲ၊ ဆက္စြန္ေတြကိုု ခုုခံတဲ့ ဘုုရင္အာသာရဲ ့တိုုက္ပြဲ၊ က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ ေနာ္မန္ေတြကိုု တိုုက္ထုုတ္တဲ့ ဘုုရင္ဟာႏိုုးရဲ ့ တိုုက္ပြဲေတြလိုု အထက္ၿမန္မာၿပည္တိုုက္ပြဲဟာလည္း သမိုုင္းဝင္တိုုက္ပြဲ ၿဖစ္လိမ့္မယ္။ "
Her literary career began in 1932, when she translated a poem of Sir Walter Scott and sent it to the Yangon University magazine. But she didn't put her name, being kind of shy to do that. The poem was about Patriotism, and when it was published, the editor put the pen name - Khin Myo Chit ( meaning 'lady who loves her country' or 'Miss patriot').
ဆာေဝါ့တာစေကာ့၏ကဗ်ာကိုု ဘာသာၿပန္ၿပီး ရန္ကုုန္တကၠသိုုလ္မဂၢဇင္းထံသိုု ့ ပိုု ့ၿခင္းၿဖင့္ ၁၉၃၂ တြင္ သူမ၏စာေပခရီး စတင္ခဲ့သည္။ သိုု ့ေသာ္ ရွက္ရႊံ ့ေသာေၾကာင့္ သူမနာမည္ မထည့္ခဲ့။ ထိုုကဗ်ာသည္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အေၾကာင္းကိုု ဖြဲ ့ဆိုုထားေသာကဗ်ာ ၿဖစ္သည္။ ထိုုကဗ်ာ ပံုုႏွိပ္ေသာအခါ အယ္ဒီတာက ခင္မ်ိဳးခ်စ္ဟူေသာ ကေလာင္နာမည္ ေပးခဲ့သည္။
That was how she made here debut in the literary field, and earned her pen name. But all was not well at home. With her father's obstructiveness and her mother's disapproval of 'clever girls', things got from bad to worse. She was not allowed to do any writing in peace. Her mother scolded her more and more. Her father threatened to burn her papers. She had to hide them and do her writing when everyone was in bed.
ထိုုသိုု ့ၿဖင့္ စာေပနယ္သိုု ့ သူမ စတင္ေၿခခ်ခဲ့သည္။ သိုု ့ေသာ္ အိမ္မွာေတာ့ အဆင္မေၿပလွ။ ဖခင္ၿဖစ္သူ၏ အၿပင္းအထန္ ဆန္ ့က်င္မႈ၊ ေတာ္ေသာမိန္းကေလးဆိုုသည္ကိုု လက္မခံေသာ မိခင္ၾကာင့္ အေၿခအေနသည္ ဆိုုးေနရာမွ ပိုုဆိုုးလာခဲ့သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စာေရးသားဖိုု ့ သူမကိုု ခြင့္မၿပ  ုုခဲ့။ သူမမိခင္သည္ သူမကိုု တိုုး၍သာ ဆူခဲ့သည္။ သူမဖခင္သည္ စာမူမ်ားကိုု မီးရိႈ  ့ပစ္မည္ဟုု ၿခိမ္းေၿခာက္ခဲ့သည္။
အိမ္ရိွလူကုုန္ အိပ္သည့္အခ်ိန္မွသာ စာေရးသားၿခင္းၿဖင့္ သူတိုု ့ကိုု ေရွာင္ပုုန္းရသည္။
I shall not dwell too much on the story of her unhappy childhood and her escape from the tyranny of her father. It could have made something torn from the pages of a Dickens novel and could have earned her a nick - name like 'Female David Copperfield'.
မေပ်ာ္ရႊင္ေသာ သူမ၏ ငယ္ဘဝ၊ ဖခင္၏ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေအာက္မွ လြတ္ေၿမာက္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားၿခင္းမ်ားကိုု သူမ လြမ္းေဆြးတသမေန။ ထိုုအရာမ်ားက ဒစ္ကင္းဝထၳဳတြင္ မ်က္ရည္က်ေစတတ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားလိုု ၿဖစ္ေစခဲ့ၿပီး နာမည္ေၿပာင္ အမ်ိဳးသမီးေဒးဗစ္ေကာ္ပါဖီးအမည္ကိုု ရရိွေစခဲ့သည္။
Regarding her meeting with my father, U Khin Maung Latt (1915 - 1996) whom she referred to as 'Ko Latt', she wrote in her autobiography, as follows:-
"He was the boy next door. He had left college, an undergraduate, not being able to continue his studies because of the decline in family fortunes. He was having a short lull at home while looking for a job.
ကြ်ႏုု္ပ္ဖခင္ၿဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္လတ္ (သူမက ကိုုလတ္ဟုု ေခၚတတ္ေသာ) ႏွင့္ သူမ ဆံုုေတြ ့ရပံုုကိုု သူမ၏ ကိုုယ္တိုုင္ေရးအထၳဳပတိၱစာအုုပ္တြင္ ဤသိုု ့ေရးသားခဲ့သည္။ သူက အိမ္ေဘးက ေကာင္ေလးတေယာက္။ သူ ့အိမ္စီးပြားေရး က်ဆင္းလာေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းဆက္လက္ မတက္ႏိုုင္ေတာ့ဘဲ ဘြဲ ့မရမွီ ေက်ာင္းမွထြက္ခြာခဲ့ရသည္။ အလုုပ္ရွာေနခ်ိန္ အိမ္တြင္ ေအးေအးလူလူ သူ ရိွေနခဲ့သည္။
He was a voracious reader and we shared the same interests in books. I read the books he recommended and he returned the compliment. We read 'Little Women' one of my favorite books and he called me teasingly 'Jo'. We had a fine time talking of books. It seemed that we had launched on a long and timeless talk which could lead to one thing - a life - long alliance."
သူသည္ စာဖတ္အားေကာင္းသူတေယာက္ၿဖစ္ၿပီး စာအုုပ္မ်ားေပၚတြင္ ကြ်ႏုု္ပ္တိုု ့ စိတ္ဝင္စားမူ တူညီသည္။ သူညႊန္းဆိုုေသာ စာအုုပ္မ်ားကိုု ကြ်န္မက ဖတ္သည္။ သူက ေလးေလးစားစား မွတ္ခ်က္ေပးသည္။ ကြ်န္မ၏အႏွစ္သက္ဆံုုးစာအုုပ္တအုုပ္ၿဖစ္ေသာ မိန္းမငယ္ေလးမ်ား စာအုုပ္ကိုု ကြ်န္မတိုု ့ဖတ္ၾကသည္။ သူက ကြ်န္မကိုု ဂ်ိဳးဟုု ေနာက္ေၿပာင္ေခၚတတ္သည္။ ကႊ်န္မတိုု ့ စာအုုပ္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးသည့္ အခ်ိန္ေကာင္းမ်ား ရိွခဲ့သည္။ ထိုုရွည္လ်ားအဆံုုးမသတ္ႏိုုင္ေသာ ေဆြးေႏြးၿခင္းမ်ားကပင္ တဘဝတာ မဟာမိတ္ ၿဖစ္ေစခဲ့သည္။
Regarding her political involvements of 1937 and afterwards, she wrote:-
"Had this even tenor of our way gone on for a few months or so, Ko Latt and I might have slipped quietly into married life. My rosy dreams of the future during the interval of a few months before our marriage turned out to be a night - mare if stormy incidents. It was the fate of the country that swept most of our dreams away. By a cruel ticket of fate, we became part of that mighty tidal wave which we were but a tiny ripple."
၁၉၃၇ ႏိုုင္ငံေရးပါဝင္လာမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူမ ေရးသားခဲ့သည္မွာ
လအနည္းငယ္ ၾကာၿပီးေသာအခါ ကိုုလတ္ႏွင့္ ကြ်န္မ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ အိမ္ေထာင္မၿပ ုုမွီ လအနည္းငယ္က ၾကိ ုုတင္စိတ္ကူးထားခဲ့ေသာ စိတ္ကူးယဥ္အိမ္မက္မ်ားသည္ မုုန္တိုုင္းတိုုက္ခတ္ေသာည အိမ္မက္ဆိုုးတခုု ၿဖစ္သြားခဲ့သည္။ ကြ်န္မတိုု ့စိတ္ကူးအိမ္မက္မ်ားကိုု တိုုက္ခ်သြားေသာ ႏိုုင္ငံ၏ ကံၾကမၼာဆိုုးပင္ ၿဖစ္သည္။ ကံအေၾကာင္းမလွစြာၿဖင့္ ကြ်န္မတိုု ့သည္ ခြန္အားၾကီးေသာ ဒီေရလိႈင္းမွ ေသးငယ္ေသာ ေရၿမ ုုပ္ေလးမ်ားသာ ၿဖစ္သည္။
She recounted the part she played in the demonstration of 1938 as follows;
"Three girls and I happened to be in the front line right after the standard bearers. It was a rude shock when we found ourselves confronted by baton weilding policemen, some mounted on horseback. All of a sudden, like a sequence on a cinema screen, everything was in pools of blood. As I tried to pick them up, blows fell on me."
၁၉၃၉  ဆႏၵထုုတ္ေဖာ္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူမ ၿပန္ေၿပာင္းေၿပာၿပသည္မွာ
မိန္းကေလးသံုုးေယာက္ႏွင့္ ကြ်န္မ ရပ္ေနတာက အတားအဆီးေတြရဲ  ့ ပထမဆံုုးလိုုင္း။ အကာအကြယ္အၿပည့္အစံုု ဝတ္ထားတဲ့ ရဲသားေတြ တခ်ိဳ ့ဆိုု ၿမင္းစီးလိုု ့ သူတိုု ့ေတြရဲ ့ တားဆီးပိတ္ဆိုု ့တာ ခံရေတာ့ ထိတ္လန္ ့သြားတယ္။ အားလံုုး ရုုတ္တရက္ ရုုပ္ရွင္ထဲကအတိုုင္း အရာအားလံုုး ေသြးေတြစြန္းလိုု ့။ သူတိုု ့ကိုု ေကာက္ကိုုင္ဖိုု ့ ကြ်န္မ ၾကိ ုုးစားေပမဲ့ ေလကိုု ဖမ္းဆုုပ္မိသလိုု။
She lived through the stormy times of the British Regime, the Japanese Regime, the Struggle for Independence, sharing the joys and sorrows of the political figures like U Nu,  Thakin Than Tun, Thakin Ba Hein, General Aung San, Dr. Ba Maw, U Kyaw Nyein, U Ne Win and others.
မုုန္တိုုင္းထန္ေသာ ၿဗိတိသွ်ေခတ္၊ ဂ်ပန္ေခတ္၊ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ၾကိ ုုးပမ္းခ်ိန္ ႏိုုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားၿဖစ္ေသာ ဦးႏုု၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဘဟိန္း၊ ဗိုုလ္္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ေဒါက္တာဘေမာ္၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးေနဝင္း၊ တၿခားေခါင္းဆာင္မ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ၊ ဝမ္းနည္းစရာအခ်ိန္မ်ားကိုု ရင္ဆိုုင္ၾကံ ုုေတြ ့ခဲ့ရသည္။
Also in her autobiography, she recounted a difficult phase of her life in the following way:-
"Now, I have come to one of the most difficult chapters of my life, for it was then my misadventures strayed into the realms of faith and religion. I was prejudiced against meditation or any religion practice which I took to be only for people who had nothing better to do or those who wanted to put on airs of holiness or those who had no courage to face life,...I thought."
The story of how her meeting with two monks changed her out-look and made her regain her faith in Buddhism cannot be told here, for that alnoe would have made a treatise on Buddhism.
သူမ၏ ကိုုယ္တိုုင္ေရးအထၳဳပတိၱတြင္ သူမဘဝ၏ အခက္အခဲဆံုုး အစိတ္အပိုုင္းကိုု ေအာက္ပါအတိုုင္း ၿပန္ေၿပာင္းေၿပာၿပခဲ့သည္။
အခုု ကြ်န္မဘဝ၏ အခက္ခဲဆံုုး ဘဝစာမ်က္ႏွာမ်ားထဲက တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ဘာသာေရး ယူဆခ်က္ေတြ လြဲေခ်ာ္ေနတာပါ။ တရားထိုုင္ၿခင္း၊ တၿခားဘာသာေရးက်င့္သံုုးမႈေတြကိုု ကြ်န္မက ဘာမွအလုုပ္ လုုပ္စရာမရိွတဲ့သူေတြ၊ ၿမင့္ၿမတ္တယ္လိုု ့ အသံေကာင္းဟစ္ခ်င္ေနသူေတြ၊ ဘဝကိုု ရင္ဆိုုင္ဖိုု ့ သတိၱမရိွသူေတြ လုုပ္တဲ့အလုုပ္လိုု ့ တဖက္သတ္ ေတြးခဲ့ဖူးတယ္။
ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးႏွင့္ေတြ ့ၿပီးသည့္ေနာက္ သူမ၏  အၿမင္ေၿပာင္းလဲၿပီး ဗုုဒၶဘာသာကိုု ၿပန္လည္သက္ဝင္ယံုုၾကည္ေစခဲ့သည့္အေၾကာင္းသည္ ဘာသာေရးဆန္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဤေနရာတြင္ ကြ်ႏုု္ပ္ မေဖာ္ၿပေတာ့ပါ။
She became a mother-in-law in 1967, a grandmother of twins, a boy and a girl, in 1968. In an interview with a writer, Alex Wood in 1970, she said, "I am proud of being a good grandmother and housekeeper, but I have never let this interfere with any of my cultural interests. I am glad that I rediscovered the art of Burmese 'Zatpwe' (a king of a mixture of play, concert and opera ) in a time to stop me from becoming an interfering mum-in-law and an over doddering granny. Friends rubbed their hands when the twins were born and said it would be the end of my freedom. But of course, it wasn't. I'm organizing myself better and writing more than before."
၁၉၆၇ တြင္ သူမသည္ ေယာကၡမ ၁၉၆၈ တြင္ မိန္းကေလးႏွင့္ ေယာက္်ားေလး အၿမႊာႏွစ္ေယာက္၏ အဘြား ၿဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၀ စာေရးဆရာ အဲလက္စ္ဝုုဒ္ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ ကြ်န္မက အဘြားေကာင္း၊ အိမ္ရွင္မေကာင္းတေယာက္ ၿဖစ္ရတာ ဂုုဏ္ယူပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ဆိုုင္တဲ့ စိတ္ဝင္စားမႈေတြေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မရိွခဲ့ပါဘူး။ ၿမန္မာဇာတ္ပြဲအႏုုပညာကုုိ ကြ်န္မရွာေဖြေတြ ့ရိွတဲ့အတြက္ ေက်နပ္တယ္။ ဘာၿဖစ္လိုု ့လဲဆိုုေတာ့ အဲဒါက ကြ်န္မကိုု ခ်ဳပ္ၿခယ္စြတ္ဖက္လြန္းတဲ့ ေယာကၡမ၊ အဘြား မၿဖစ္ေအာင္ တားဆီးခဲ့လိုု ့ပါပဲ။ အၿမႊာေမႊးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ရွင့္လြတ္လပ္မႈေတြ ကုုန္ဆံုုးၿပီလိုု ့ လက္ကိုုဆုုပ္ကိုုင္ၿပီး ေၿပာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြ လံုုးဝမွားတယ္ရွင့္။ ကြ်န္မက အရင္ကထက္ေတာင္ စာေတြပိုုေရးလာႏိုုင္လိုု ့ေလ။
The landmarks of her literary career may be summed up in the following way:-
1932 : Patriotism ( a poem that earned her pen name)
1936 : College Girl ( a novelette for serialization in "The Sun" a daily paper.)
1955 : 13 Carat Diamond ( short story published in "The Guardian magazine, later included in "50 Great Oriental Stories" in Bantam Classics.
1963 to 1968 : Heroes of Old Burma
: Quest for Peace (an autobiography)
(Both serialized in "The Working Peoples" Daily.)
1970 : Her Infinite Variety
(a prize-winning short story in the 'Horizon' magazine short story competition)
: The Four Puppets
(included in "Folk Tales of Asia", UNESCO)
: Anawrahta of Burma
(publication of 'Heroes of Old Burma', which was later re-printed under the titles,
'Anawrahta' and 'King Among Men'.)
1976 : Colorful Burma
(a practical and poetic guide for the visitors who wants something better than a
tourist view of Burma, later reprinted under the title 'Colourful Myanmar'.)
1977 : Flowers and Festivals Round the Burmese Year
:  Kyaikhtiyo
(a short history of Kyaikhtiyo Pagoda, published in the Asia Magazine.)
1981 : A Pagoda Where Fairy Tale Characters Come to Life
(A tale-like description of Mai La Mu Pagoda in the outskirts of Yangon, published
in the Asia Magazine.)
1984 : A Wonderland of Burmese Legends
(published by the Tamarind Press in Bangkok, later reprinted in Burma under the
title : ' A Wonderland of Pagoda Legends'.)
1995 : Gift of Laughter
( on the picturesque speech of the people of Hla Daw, a village in Central Burma,
selections of which have been published in the 'Pyinsa Rupa' magazine.)
During the last year of her life, debilitating and disfiguring arthritic pains made her spend most of her time in bed. Regarding her fight against the spasms of pain, she remarked. "Sometimes I lose, sometimes they win". Quite surprisingly, compared to what she suffered, she died in peace.
နိဂံုုးခ်ဳပ္
သူမဘဝ၏ ေနာက္ဆံုုးႏွစ္တြင္ ဆိုုးရြားၿပင္းထန္ေသာ အဆစ္အၿမစ္ေယာင္ေရာဂါေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အိပ္ယာထဲတြင္ ကုုန္ဆံုုးရသည္။ သူမခံစားရေသာ ၾကြက္သားနာက်င္မႈကိုု  တိုုက္ပြဲဝင္ရင္း တခါတရံ 'ငါ ရံႈးတယ္၊ တခါတရံ သူတိုု ့ႏိုုင္တယ္' ဟုု မွတ္ခ်က္ခ်သည္။ သူမ ခံစားခဲ့ရေသာ ေဝဒနာမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းစာလွ်င္ အံ့အားသင့္စရာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ သူမ ေသဆံုုးခဲ့သည္။
Khin Myo Chit, Writer and Journalist,
born : 1, May 1915 , died : 2, January 1999,
only son, Dr. Khin Maung Win,
Retired Professor of Mathematics:
and daughter-in-law, Mi Mi (a) Shwe Yi Win,
twin grand children:
boy-twin Maung Maung Win (a) Maung Yit,
girl-twin Mi Mi Win (a) Junior Win,
one grand daughter-in-law, May Than Htay,
one great grand daughter, Pwint Phyu Nanda.
Dr. Khin Maung Win.
Retired Professor of Mathematics
Yangon University
505/8 Pay Yeikhta,
Pyay Road, University P.O
Yangon, Myanmar.
Phone No.531136
သီတင္းကႊ်တ္အခါသမယမိုု ့ သီတင္းကႊ်တ္နဲ ့ဆိုုင္တဲ့ ပိုု ့စ္ေရးခ်င္ေနတာ ေရးစရာ ဘာမွထြက္မလာတာနဲ ့ ဆရာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ရဲ ့ Flowers & Fesitvals စာအုုပ္ထဲက သီတင္းကႊ်တ္ပြဲေတာ္အေၾကာင္းကုုိ ကူးတင္လိုုက္ပါတယ္။ ဆရာမၾကီးရဲ ့ေၿမး ဂ်ဴနီယာဝင္းက အဲဒီစာအုုပ္ကိုု ၿမန္မာလိုုၿပန္ထားတယ္လိုု ့ သိရပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ မဖတ္ရေသးပါ။ ဒီစာအုုပ္အတြက္ မူပိုုင္ခြင့္ ကြ်န္မမွာ မရိွပါဘူး။ ကြ်န္မႏွစ္သက္တဲ့ ဆရာမၾကီးရဲ ့စာေတြကိုု သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု ၿပန္ေၿပာၿပ ရွယ္တဲ့သေဘာပါ။ အဂၤလိပ္လိုု မဖတ္ခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ သိသေလာက္ေလး ၿမန္မာလိုု ၿပန္ထားတာပါ။ ဘာသာၿပန္တာ လိုုအပ္ခ်က္ေတြ ရိွခဲ့ရင္ ကြ်န္မအားထုုတ္မႈ ေပါ့ေလ်ာ့လိုု ့ပါ။ အဂၤလိပ္လိုုဖတ္တာ ပိုရွင္းတဲ့သူေတြအတြက္လည္း  အဂၤလိပ္လိုု တင္ေပးလိုုက္ပါတယ္။
၁၉၉၉ လွည္းတန္းက ဆရာဦးၿမၾကိ ုုင္အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းတက္ေတာ့ စာဖတ္ခ်ိန္၊ ဘာသာၿပန္ခ်ိန္ေတြဆိုု ဆရာမၾကီး စာအုုပ္ေတြ သင္ရပါတယ္။ Colorful Myanmar ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုုးစံ ရာသီစာ စကားထာေတြအေၾကာင္းနဲ ့ အေတာ္စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းသလိုု ကြ်န္မ အႏွစ္သက္ဆံုုးစာအုုပ္ပါ။ Flowers & Festivals ၁၂လ ရာသီ ပြဲေတာ္မ်ားအေၾကာင္း။ Wonderland Myanmar ၿမန္မာၿပည္တဝွမ္းက တန္ခိုုးၾကီးဘုုရားမ်ား အေၾကာင္း။ ဆုုရဝထၳဳတိုု  မူယာစံုုလင္ သူ ့ရုုပ္သြင္ Her Infinite Variety ရုုပ္ေသးဆရာတေယာက္ရဲ ့ ေဆြးေၿမ ့ဖြယ္ ခ်စ္ဇာတ္လမ္း။
ဆရာမၾကီးရဲ ့ အေကာင္းဆံုုးလက္ရာ masterpiece လိုု ့သတ္မွတ္ၾကတာကေတာ့ King Among Men အေနာ္ရထာမင္း ဗုုဒၶဘာသာနဲ ့ ပထမၿမန္မာၿပည္ တည္ေထာင္တဲ့အေၾကာင္း။ ကြ်န္မတုုိ ့ သိတဲ့ က်န္စစ္သား၊ ငေထြးရူး၊ ငလံုုးလက္ဖယ္၊ ေညာင္ဦးဖီး သူရဲေကာင္းေလးေယာက္က အဲဒီစာအုုပ္ထဲမွာ သက္ရိွလူသားေတြအၿဖစ္ အသက္ဝင္လိုု ့၊ ကြ်န္မတိုု ့သိတဲ့ ပန္းစားဘီလူးမ မယ္ဝဏၰက အဲဒီစာအုုပ္ထဲမွာ အသားအရည္ေရႊေရာင္ ေတာထဲမွာပဲ ေနထိုုင္တဲ့ လူရိုုင္းမေလး ၿဖစ္လိုု ့၊ ဗ်တ္ဝိဗ်တၱ၊ ရွင္အရဟံနဲ ့ ေတြဆံုုပံုု၊ ဥသာပဲခူးတိုုက္ပြဲ၊ က်န္စစ္သားနဲ ့ဥသာပဲခူးမင္းသမီး ခင္ဦး၊ သုုဝဏၰဘူမိ သထံုုၿပည္ကိုု ခ်ီတက္တိုုက္ခိုု္က္တဲ့အေၾကာင္းကိုု သမိုုင္းပညာရွင္ေတြနဲ ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ေဆြးေႏြး သုုေသတနၿပ ုုၿပီးမွ ေရးထားတာပါတဲ့၊ မင္းၾကီးမင္းေလး (ဗ်တၱနဲ ့မယ္ဝဏၰ သားမ်ား)၊ ကိုုရင္ေမာင္နဲ ့ မယ္ဥ၊ ရွမ္းေစာ္ဘြားညီမ ေစာမြန္လွတိုု ့အေၾကာင္းနဲ ့ အရမ္းေကာင္းတဲ့ စာအုုပ္ေလးပါ။
King Among Men ၊ Wonderland Myanmar  စာအုုပ္ေတြကိုု ေမာင္ေမာင္နဲ ့မၾကီး ဝယ္ပိုု ့ေပးၿပီး Colourful Myanmar နဲ ့ Flowers & Festivals  စာအုုပ္ေတြကေတာ့ အေမဇုုန္က ဝယ္တာပါ။ ပိုု ့ခနဲ ့မွ ၂၀၊ ၃၀ ေလာက္ပဲ က်ပါတယ္။ အဂၤလိပ္လိုု အေရးေကာင္းသလိုု ဇာဝနညဏ္ရႊင္တဲ့ ဆရာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္က ကြ်န္မအႏွစ္သက္ဆံုုး စာေရးဆရာၿဖစ္ၿပီးေတာ့ ၾကံ ုုၾကိ ုုက္ရင္ ဆရာမၾကီးလက္ရာေတြကိုု ဖတ္ရႈဖိုု ့ တိုုက္တြန္းပါရေစ။ ေနာက္လာမဲ့ ပြဲေတာ္ေတြကိုု အလ်ဥ္းသင့္သလိုု တင္သြားပါဦးမယ္။ အလည္လာတဲ့ မိတ္ေဆြေတြ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုုယ္က်န္းမာစြာနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ သီတင္းကႊ်တ္ေလး ၿဖစ္ပါေစ။
ေအာက္တိုုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၃။
Never say never...
အလုုပ္ရွာတဲ့အခ်ိန္ အမ်ားဆံုုး ဖုုန္းေခၚတဲ့သူေတြက ရီခရူတာေတြပါ။ ရီခရူတာအမ်ားစုုက အိႏိၵယေတြ။ အေမရိကန္ ရီခရူတာေတြက ဟိုုင္း ေဟာင္းအာယူ၊ ဂြတ္၊ ဂရိတ္ ဆိုုၿပီး ေနာက္တလေလာက္မွ ၿပန္ေပၚလာတတ္တယ္။ ကလင္..ကလင္ အီးေမးလ္ ပိုု ့လိုုက္တယ္ေနာ္ ေဖာင္ၿဖည့္ၿပီး ၿပန္ပိုု ့ေပးေနာ္ ။ ကလင္..ကလင္ အီးေမးလ္ စစ္ၿပီးၿပီလား ဒီေန ့ညေန ေနာက္ဆံုုးထားၿပီး ၿပန္ပုုိ ့ေပးပါေနာ္။ ဖုုန္း ဘယ္ေလာက္ေခၚလဲဆိုုရင္ မိနစ္ ၄၅၀ နဲ ့ မေလာက္လိုု ့ မိနစ္ ၉၀၀ ပလမ္ ေၿပာင္းရတယ္။ ကိုုယ္ အီးေမးလ္ အၿမဲစစ္ပါတယ္ အၿမန္ဆံုုး အီးေမးလ္ ၿပန္ပါ့မယ္။ ဖုုန္းတဂြမ္ဂြမ္ မဆက္ဘဲ အီးေမးလ္နဲ ့ ဆက္သြယ္မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါမွာ ။ ဖုုန္းဆက္မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ေန ့လည္ ၁၂ နာရီနဲ ့ ၁ နာရီအတြင္းက အေကာင္းဆံုုးပါပဲ။
မနက္အေစာၾကီး ၆ နာရီ ကိုုယ္ေတာင္ အိပ္ယာက မႏိုုးေသးဘူး အိႏိၵယကရီခရူတာ ဖုုန္းေခၚလိုု ့ မ်က္စိမဖြင့္ဘဲ ဖုုန္းေၿဖရဖူးတယ္။ ကိုုယ့္ထက္ သူတိုု ့က ကိုုယ့္ကိုု အလုုပ္ပိုုရေစခ်င္ၾကတယ္။ ကိုုယ္အလုုပ္လုုပ္ေနသမွ် ကိုုယ့္ဝင္ေငြထက္ သူတိုု ့က ႏွစ္ဆပိုုရေတာ့ ကိုုယ္က သူတိုု ့အတြက္ ေငြထုုပ္ၾကီးကိုုး။ ၿခေသၤ့ကႊ်န္းမွာ ေက်ာင္းသားဗီဇာကုုန္သြားလိုု ့ အလုုပ္မရေသးရင္ အလည္အပတ္ဗီဇာထုုတ္ေပးၿပီး အလုုပ္ရတာနဲ ့အက္စ္ပတ္ S Pass ၊ အီးပီ EP (Employment Pass) ၊ ပီအာ PR (Perminent Residence) တန္းေလွ်ာက္ရတယ္။ အလည္အပတ္ဗီဇာကုုန္သြားလိုု ့မွ အလုုပ္မရေသးရင္ long term pass EPEC (တစ္ႏွစ္ေနထိုုင္ခြင့္) ေလွ်ာက္ၿပီး အလုုပ္ကိုု ေအးေအးေဆးေဆး ရွာၿပီး  ေက်ာင္းေၾကြး ဆပ္လိုု ့ရတယ္။
ခုု စတိတ္မွာက ေက်ာင္းသားဗီဇာ F1 နဲ ့ အလုုပ္လုုပ္ေနတာပါ ။ ေက်ာင္းမွာ အခ်ိန္ၿပည့္ တစ္ႏွစ္တက္ၿပီးေတာ့ အေဝးသင္တက္ရင္း အလုုပ္လုုပ္ အင္တန္းဆင္းတာနဲ ့ ခပ္ဆင္ဆင္ပါပဲ။ စတိတ္မွာေတာ့ အင္တန္းရွစ္လိုု ့ မေခၚဘဲ အိုုပီတီ၊ စီပီတီလိုု ့ ေခၚတယ္။ အလုုပ္ေအာ္ဖာက တစ္ႏွစ္ ကြန္းထရပ္တူဟိုုင္းရား  contract to hire ။ စီပီတီက ဒီႏွစ္ စက္တင္ဘာဆိုု ကုုန္ၿပီ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲလိုု ့ ေက်ာင္းက ေမးလာတယ္။ အလုုပ္တဖက္နဲ ့ ေက်ာင္းတက္ရတာကိုု အေတာ္ၾကီး စိတ္ကုုန္ေနတဲ့သူ ေနာက္ထပ္ ၃ ဘာသာ ထပ္ယူၿပီး စီပီတီ တစ္ႏွစ္ထပ္တိုုးတယ္။ ေက်ာင္းလခ အေၾကြးကလည္း ထပ္တိုုးသြားလိုု ့ ဆပ္ေပဦးေတာ့ ေနာက္ထပ္တစ္ႏွစ္။
ကိုုယ္ ခုုတက္ေနတဲ့ စတိတ္က အမ္ယူအမ္ MUM ေက်ာင္းကိုု လံုုးဝလံုုးဝ မၾကိ ုုက္ဘူး။ ေနာက္မွ အဲဒီေက်ာင္းအေၾကာင္း ေရးဦးမယ္။ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ အိုုင္အိုုဝါစီးတီးက အိုုင္အိုုဝါတကၠသိုုလ္ (မပန္ဒိုုရာရဲ ့  အိုုင္အိုုဝါရက္စြဲမ်ားထဲမွာ ပါတဲ့ေက်ာင္းၾကီး)၊ အင္ဒီးယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ  ုု ့က ပါဒူးတကၠသိုု္လ္၊ အုုိဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့က စင္စင္နာတီတကၠသိုုလ္၊ မန္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္ ေဘာ့စတြန္ၿမိ ုု  ့က ဟားဗတ္တကၠသိုုလ္၊ ဒီစီၿပည္နယ္ ေဂ်ာ့ေတာင္းၿမိ ုု ့က ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုုလ္တိုု ့ကိုု သြားလည္တုုန္းက အဲဒီတကၠသိုုလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းတက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာၿပီး ကိုု္ယ့္တက္ေနတဲ့ တကၠသိုုလ္ေလးသာ ၿဖစ္လိုုက္ပါေတာ့လိုု ့ ဆႏၵၿဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အမ္ယူအမ္ေက်ာင္းကေတာ့ ကိုုယ္ ဂုဏ္ယူေလာက္တဲ့ တကၠသိုုလ္ မဟုုတ္ဘူး။ ဘြဲ ့ရရင္ေတာင္ အဲဒီေက်ာင္းဘြဲ ့ဝတ္စံုုနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္မွာ မဟုုတ္ဘူး။ ကမၻာေပၚမွာ အဆင့္ ၂၄ စကၤာပူက အန္ယူအက္စ္ NUS ေက်ာင္းကိုုေတာ့ ကိုုယ္ဂုုဏ္အယူရဆံုုး  NUS  ေက်ာင္းထြက္ကြ း) ။ ရန္ကုုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္္ UCSY ထက္ေတာ့ အမ္ယူအမ္ MUM က ေကာင္းတယ္။ အန္ယူအက္စ္ NUS နဲ ့အမ္ယူအမ္ကိုု သြားမယွဥ္နဲ ့ မိုုးနဲ ့ေၿမလိုု ကြာတယ္။
ေက်ာင္းသားဗီဇာက ေနာက္ႏွစ္ဆိုုကုုန္မွာဆိုုေတာ့ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ  H1B လုုိ ့ေခၚတဲ့ အလုုပ္ဗီဇာ စပြန္ဆာေပးမဲ့ ကုုမၺဏီကုုိ ရွာရတာပါ။ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီစပြန္ဆာေပးတဲ့ ကုုမၺဏီက အေတာ္ရွားတယ္။ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီေလွ်ာက္ဖိုု ့ ေရွ ့ေနလိုုသလိုု အစိုုးရကိုုလည္း ပိုုက္ဆံအမ်ားၾကီး ေပးရေတာ့ ကုုမၺဏီေတြကလည္း အေမရိကန္ႏိုုင္ငံသားနဲ ့ ဂရင္းကဒ္ပိုုင္ရွင္ေတြကိုုပဲ အလုုပ္ခန္ ့ခ်င္ၾကတယ္။ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီစပြန္ဆာကိုု ရီခရူတာကုုမၺဏီေတြကပဲ ေပးႏိုုင္ေတာ့ အဲဒီရီခရူတာေတြနဲ ့ မပတ္သက္ခ်င္လည္း ပတ္သက္ရတာေပါ့။
မင္းကိုု ကိုုယ္တိုု ့က အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ ေလွ်ာက္ေပးမွာ မပူနဲ ့။ ကလိုုင္းရင့္က ဖုုန္းဆက္လာရင္ မင္းမွာ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ ရိွတယ္လိုု ့ေၿပာ။ အင္တာဗ်ဴးသူက ဘာလိုု ့အလုုပ္သစ္ ရွာတာလဲလိုု ့ ေမးေတာ့ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီစပြန္ဆာေပးမဲ့ အလုုပ္ရွာေနတာဆိုုေတာ့ မင္းမွာ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ မရိွဘူးလား။ မရိွဘူး ေက်ာင္းသားဗီဇာဆိုုေတာ့ ေၾသာ္ ဆိုုၿပီး ဖုုန္းခ်သြားတယ္။ ရီခရူတာက ဖုုန္းဆက္လာၿပီး ေဒါသတၾကီးနဲ ့ မင္းမွာ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီရိွတယ္လိုု ့ ေၿပာခိုုင္းထားတယ္မလား ဘာလားနဲ ့ ပြမ္လာတယ္။ မင္း ကလိုုင္းရင့္က ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္နံပါတ္ ဘယ္သူဆိုုၿပီး ဆက္လာမယ္မွန္းမသိ ကိုုယ္က လာသမွ်ဖုုန္းကိုု အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီရိွတယ္လိုု ့ ညာေနရမွာလား။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္နံပါတ္ မေၿပာႏိုုင္တာ မင္းတိုု ့အၿပစ္။ ကိုုယ္ မင္းတိုု ့နဲ ့ အလုုပ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး ဂြပ္။
မင္းက စကၤာပူနဲ ့ စတိတ္မွာ အလုုပ္လုုပ္တယ္ေနာ္။ တိုုင္းၿပည္တခုုဆီမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲ အလုုပ္လုုပ္တယ္ေနာ္။ မင္းက ႏိုုင္ငံေၿပာင္းရတာ ၾကိ ုုက္ပံုုရတယ္ေနာ္။ ကိုုယ္တိုု ့က ကိုုယ္တိုု ့ ကုုမၺဏီမွာ အၾကာၾကီးလုုပ္မဲ့သူမ်ိဳးကိုု လိုုခ်င္တာ ။ ကိုုယ္လား ေၿပာင္းရတာ ဘယ္ၾကိ ုုက္ပါ့မလဲ ကန္တက္ကီရံုုးက ပီတာ့လိုု ၁၅ နွစ္၊ စကၤာပူရံုုးက ဂ်ဴေရာင္း၊ အာမားလိုု ၁၀ ႏွစ္ အဲဒီလိုု အၾကာၾကီး လုုပ္ခ်င္တာ။ ကိုုယ့္မွာ အဲဒီလိုု အခြင့္အေရး မရခဲ့ဘူး။ ကိုုယ္က မင္းတိုု ့လိုုခ်င္တဲ့ အၾကာၾကီးလုုပ္မဲ့ အရည္အခ်င္းနဲ ့ မကိုုက္ညီဘူးထင္တယ္ ေဆာရီး ဂြပ္။
အရင္ႏွစ္လက လစာေၿပစာ pay stubs ေတာင္းလိုု ့ ဒါ ကိုုယ့္ရဲ ့ ကြန္ဖီဒန္ရွယ္ confidential ေလ။ အင္တာဗ်ဴးၿပီး ေအာ္ဖာရရင္ ၿပမယ္။ အဲဒီလစာေၿပစာ မၿပရင္ မင္းကိုု ငါတိုု ့ မားကက္တင္း မလုုပ္ေတာ့ဘူး။ အိုုေက ႏိုုးပေလာ္ပလမ္။ မင္းကိုု ငါတိုု ့ မားကက္တင္းမယ္ ဒါေပမဲ့ ငါတိုု ့ကုုမၺဏီနဲ ့ပဲ အလုုပ္လုုပ္ တၿခားကုုမၺဏီနဲ ့ မဆက္သြယ္နဲ ့။ ဒီေလာက္ ရီခရူတာကုုမၺဏီ အမ်ားၾကီးနဲ ့ မားကက္တင္းေနတာေတာင္ အလုုပ္မရေသးတာ သူတိုု ့ကုုမၺဏီ တခုုတည္းနဲ ့ပဲ ဆက္သြယ္္ရမယ္ဆိုုေတာ့ ေဆာရီး ။
ဖုုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္တဲ့ ရီခရူတာေတြ၊ ေနာက္က က်ားလိုုက္သလိုု စကားေၿပာၿမန္တဲ့ ရီခရူတာေတြ၊ လစာကိုု အနည္းဆံုုး ေပးတဲ့ ရီခရူတာေတြ၊ ရိုုင္းပ်တဲ့ ရီခရူတာေတြ၊ စကားေၿပာခ်ိဳ သေဘာေကာင္းတဲ့ ရီခရူတာေတြ။ သူတိုု ့အေၾကာင္းေရးရရင္ ကြ်ႏုု္ပ္ႏွင့္ ရီခရူတာမ်ား စီးရီးေတြ ရမယ္။ စေနေန ့ မနက္
စန္းထြန္း း ဟယ္လိုု စန္းစန္း စကားေၿပာေနပါတယ္...
ရီခရူတာ း ငါတိုု ့မွာ urgent အလုုပ္တခုု ရိွတယ္...မင္း အလုုပ္ရွာေနတာလား...
စန္းထြန္း း ငါ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ စပြန္ဆာ အလုုပ္ေပးမဲ့ အလုုပ္ရွာေနတာ....ငါ့ စီပီတီက ေနာက္ႏွစ္ႏိုုဝင္ဘာဆိုု ကုုန္ၿပီ...ေနာက္ႏွစ္ ဧပရယ္မွာ အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီ ေလွ်ာက္ရမွာ...
ရီခရူတာ း အိပ္ခ်္ဝမ္းဘီကိုု မပူနဲ ့ ငါတိုု ့ေလွ်ာက္ေပးမယ္...
စန္းထြန္း း ရီလိုုေကးရွင္း relocation ေနရာေၿပာင္းေရႊ  ့ကေတာ့ အိုုေကပါတယ္...ဒါေပမယ့္ ငါက ၃ လ ၆ လ ကြန္းထရပ္ဆိုုတဲ့ အလုုပ္ကိုု မၾကိ ုုက္ဘူး...အၿမဲတမ္း ဒါမွမဟုုတ္ ကြန္းထရပ္တူဟိုုင္းရား  ဒါမွမဟုုတ္ ကြန္းထရပ္ဆိုုရင္လည္း တစ္ႏွစ္ အနည္းဆံုုးမွ...
ရီခရူတာ း မင္းမွာ ဒီအခြင့္အေရး မရိွဘူး You have no choice right now ..အဲဒီလိုု ကန္ ့သတ္ေနရင္ ယူအက္စ္မွာ မင္း ဘယ္ေတာ့မွ အလုုပ္ရမွာ မဟုုတ္ဘူး If you restrict like that, you will never get the job in US...မင္း flexible ၿဖစ္သင့္ You should be flexible...
စကားေၿပာေနတုန္း ဘာႏႈတ္ဆက္စကားမွ မဆိုုဘဲ ဖုုန္းခ်တာ ရိုုင္းၿပရာေရာက္ေပမဲ့ ဒီရီခရူတာကိုု ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း စကားဆက္ေၿပာေနဖိုု ့ေတာ့ သည္းခံစိတ္ေတြကိုု ကုုိယ့္မွာ မရိွခဲ့ဘူး။ အလုုပ္ရွာေနတဲ့သူတေယာက္မွာ သူၾကိ ုုက္တဲ့ လုုပ္ငန္းခြင္၊ သူၾကိ ုုက္တဲ့ အလုုပ္၊ သူၾကိ ုုက္တဲ့ေနရာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရိွတယ္။ အလုုပ္က ေအာ္ဖာေပးလာခဲ့ရင္ေတာင္ မၾကိ ုုက္ရင္ ၿငင္းပယ္ခြင့္ ရိွတယ္။ တေနရာကေနတေနရာ ေၿပာင္းတယ္ဆိုုတာ လြယ္တယ္မ်ား ထင္ေနလား မသိဘူး အရမ္းစိတ္ဖိစီးတာ။ ေနရာအသစ္၊ အလုုပ္အသစ္၊ ၿမိ  ုု ့အသစ္၊ လူအသစ္ေတြနဲ ့အသားက်ဖိုု ့ သံုုးလကေန ေၿခာက္လေလာက္ ၾကာတယ္။
ေမးလိုုက္ခ်င္တယ္ စတိတ္မွာ ကိုုယ္အလုုပ္မရႏိုုင္ဘူးလိုု ့ ခင္ဗ်ား ဘာလိုု ့ ေသခ်ာေပါက္ ေၿပာႏိုုင္တာလဲ။ ခင္ဗ်ားမွာ ေရွ ့ကိုုၾကိ ုုၿမင္ႏိုုင္တဲ့ တန္ခိုုးေတြ ရိွေနလိုု ့လား။ ေရွ ့ကိုု ၾကိ ုုၿမင္ႏိုုင္တယ္ ဆိုုရင္ေတာင္ ခင္ဗ်ား ၿမင္တာေတြ မွားသြားေအာင္ ကိုု္ယ္ ေၿပာင္းလဲပစ္မယ္။ ေက်ာင္းက ထြက္ခြာၿပီး ၃ ပတ္အတြင္း ကန္တက္ကီက အလုုပ္ကိုု ရခဲ့တာ။ ေလးေအာ့ဖ္ၿဖစ္ၿပီး ၃ လအတြင္း ခုုအလုုပ္ကိုု ရခဲ့တာ။ short term အလုုပ္ကိုု လုုပ္ဖိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ရံုု သက္သက္နဲ ့ေတာ့ You will never လိုု ့ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေတာ့မွ မေၿပာသင့္ဘူး။
ဒီလိုု You will never လိုု ့ ေၿပာတာ သူက ပထမဆံုုးေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ ၂၀၁၁ အမ္ယူအမ္ေက်ာင္း ပေရာ္ဖက္ဆာ ဂ်ိဳးဇက္လာမန္ဆီကေန You will never ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးကိုု ကိုုယ္ ပထမဆံုုး ၾကားဖူးခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းကိုုေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲေၿဖေတာ့ သတ္မွတ္ထားတာထက္ အမွတ္နည္းနည္းနဲေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္က ေထာက္ခံေပးလိုု ့ ေက်ာင္းဆက္တက္ရသြားတယ္။ အမွတ္နည္းတဲ့ ပါကစၥတန္ေကာင္ေလးကေတာ့ ၿပန္သြားရတယ္။ ေက်ာင္းရဲ ့သတ္မွတ္ခ်က္အရ FPP နဲ ့ MPP  ကိုု ဘီရမွ ဆက္တက္ရမွာပါ။ FPP  မစ္တန္းမွာ စီပလပ္ရေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက ေခၚေတြ ့တယ္။
ပေရာ္ဖက္ဆာ း ညဖက္ ဘယ္အခ်ိန္အိပ္လဲ
စန္းထြန္း း ၁၁ နာရီခြဲ
ပေရာ္ဖက္ဆာ း ည ၁၀ က အိပ္ဖိုု ့ အေကာင္းဆံုုးခ်ိန္..
စန္းထြန္း း ( ည ၁၀ နာရီ... ငါ့ဘဝမွာ ည ၁၀ နာရီ တခါမွ မအိပ္ဖူးဘူး...)
ပေရာ္ဖက္ဆာ း တီအမ္ မွန္မွန္ လုုပ္လား..
စန္းထြန္း း လုုပ္ပါတယ္...
( တီအမ္ Trascendental Mediation ဆိုုတာ ေက်ာင္းကိုု တည္ေထာင္သူ မဟာရီသွ်ီေယာဂီက တီထြင္ခဲ့တဲ့ တရားထိုုင္နည္းပါ။ ကိုုယ္ကေတာ့ ဖားေအာက္နည္းအတိုုင္း ႏွာသီးဝကိုုစိုုက္ၿပီး တရားထိုုင္တတ္တယ္။ တီအမ္က သွ်ရီလိုု ့ ရြတ္ၿပီး တရားထိုုင္တာပါ။ ေက်ာင္းမွာ တီအမ္က မလုုပ္မေနရ တေန ့ႏွစ္ၾကိမ္ ေက်ာင္းမွာ၊ အေဆာင္မွာ မၿဖစ္မေန တရားထိုုင္ရတယ္။ တီအမ္ကိုု မၾကိ ုုက္တဲ့ပံုုစံၿပရင္ မၾကိ ုုက္ဘူး။ ဘာသာေရးေက်ာင္းဆန္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ တီအမ္ခ်ိန္ဆိုုရင္ မ်က္စိမွိတ္ အိပ္ၾကၿပီး တီအမ္ကိုု ၾကိ ုုက္ဟန္ ေဆာင္ၾကတယ္။ ကြယ္ရာမွာဆိုုရင္ Close your eyes. Do you feel quietness ? This is how we meditate ဆိုုၿပီး ေၿပာင္ေလွာင္ၾကတယ္။ ကိုုယ္ တီအမ္မလုုပ္မွန္း ပေရာ္ဖက္ဆာ သိမွာပါ။ )
ပေရာ္ဖက္ဆာ း You will never be successful in US.
ပေရာ္ဖက္ဆာကိုု ဘာမွၿပန္မေၿပာခဲ့ေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အေတာ္မေက်မနပ္ ၿဖစ္တယ္။ ဆူနမ္တိုု ့ကိုု ေၿပာၿပေတာ့ သူတိုု ့လည္း မေက်မနပ္ ၿဖစ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကိုုယ္တိုု ့ ဘာမွၿပန္ေၿပာလိုု ့မရ၊ ဘာမွလုုပ္လိုု ့မရဘူးေလ။ ေနာက္တၾကိမ္ FPP ၿပန္တက္ေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္နဲ ့ ၿပန္ဆံုုတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံသား အက္စ္တီရာရဲ ့ အေၿဖစာရြက္ကိုု ပေရာ္ဂ်က္တာေပၚ တင္ၿပီးရွင္းၿပေတာ့ ေမးခြန္းတခုုမွာ အက္စ္တီရာရဲ ့ အေၿဖထက္ ေက်ာင္းသားတေယာက္ရဲ ့ အေၿဖကိုု ပိုုၾကိ ုုက္တယ္လိုု ့ ေၿပာတယ္။ ကိုုယ္သိတယ္ အဲဒီေက်ာင္းသားဟာ ကိုုယ္ဆိုုတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ ပေရာ္ဖက္ဆာက ကိုုယ့္ကိုုၾကည့္ေနၿပီး သူ ့မ်က္လံုုးေတြက မင္းအေၿဖလိုု ့ ေၿပာေနသလိုု အေၿဖလႊာမွာ Excellent ၊ The best answer in the class လိုု ့ ေရးထားတာကိုုး။ သူ ့အတန္းကိုု ေအမိုုင္းနပ္ ရၿပီးကတည္းက ပေရာ္ဖက္ဆာ ကိုုယ့္ကိုုၾကည့္တဲ့ အၾကည့္ေတြ ေၿပာင္းသြားတယ္။ တခါတေလဆံုုရင္ ကိုုယ္တက္ေနတဲ့ ဘာသာ၊ စာေမးပြဲေတြအေၾကာင္း ေၿပာၾကရင္း ကိုုယ္က မေၿဖႏိုုင္ဘူးဆိုုရင္ေတာင္ ပေရာ္ဖက္ဆာက Oh You can do it. I believe you လိုု ့ ေလသံေၿပာင္းသြားတယ္။
ေမးလိုုက္ခ်င္တယ္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ကိုုယ့္ကိုု ယူအက္စ္မွာ မေအာင္ၿမင္ႏိုုင္ဘူးလိုု ့ ေသခ်ာေပါက္ ေၿပာရဲတာလဲ။ ေအာင္ၿမင္တယ္ မေအာင္ၿမင္ဘူးဆိုုတာ ဘာနဲ ့ တိုုင္းတာတာလဲ။ စာေမးပြဲ အမွတ္ေတြနဲ ့လား။ ကိုုယ္က ဗီယက္နမ္မေလး မိုုင္းလိုု  ေအေက်ာင္းသား မဟုုတ္ဘူး။ ေအရတဲ့ဘာသာရိွသလိုု၊ ဘီမိုုင္းနပ္၊ ဘီပလပ္၊ စီပလပ္ရလိုု ့ က်တဲ့ဘာသာေတြ ရိွတယ္။ လစာနဲ ့ တိုုင္းတာတာလား။ ဒါဆိုုရင္ေတာ့ ကိုုယ္ ေအာင္ၿမင္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အုုပ္စုုထဲမွာ ကိုုယ္က လစာအမ်ားဆံုုး။ ဒါေပမဲ့ ဝင္ေငြၾကမ္းသလိုု ထြက္ေငြၾကမ္းလိုု ့ လစာနည္းတဲ့ ဆူနမ္ေလာက္ေတာင္ ကိုယ့္လက္ထဲ ေငြမရိွဘူး း) ။ ရာထူးေတြနဲ ့ တိုုင္းတာတာလား။ ဘယ္ကုုမၺဏီမွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကိုုယ္က ဂ်ဴနီယာ စီနီယာၿဖစ္ဖိုု ့ အဲဒီကုုမၺဏီမွာ အနည္းဆံုုး ၃ ႏွစ္ေလာက္ လုုပ္ဖိုု ့လိုုတယ္။ ကုုမၺဏီၾကီး၊ ၿမိ  ုု ့ၾကီးေတြနဲ ့ တိုုင္းတာတာလား။ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္မွာ အၾကီးဆံုုးၿမိ  ုု ့ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့က သဘာဝဓာတ္ေငြ ့သံုုး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားထုုတ္တဲ့ Oil & Gas Mechanical Industry မွာ အစဥ္အလာၾကီးတဲ့ ဘက္ေကာ့ပါဝါကုုမၺဏီအုုပ္စုုေအာက္က ဗုုတ္ပါဝါအင္တာေနရွယ္နယ္၊ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ၿမိ  ုု ့ေတာ္ၾကီးရဲ ့ ယူအက္စ္ကယ္ပီတယ္ေဘးနားက ဒက္ကာဒရန္ကိုုေအာ္ပိုုေရးရွင္းမွာ အလုုပ္ရတယ္။
You will  never လိုု ့ ေၿပာခဲ့ဖူးသူႏွစ္ေယာက္ကိုုေတာ့ ကိုုယ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုုတ္သလိုု သူတိုု ့ေၿပာတာေတြ မွားေၾကာင္း ကုုိယ္ သက္ေသၿပမယ္။ ကိုုယ္ကိုုတိုုင္လည္း You will never လိုု ့ တစံုုတေယာက္ကိုု ဘယ္လိုုအေၾကာင္းနဲ ့မွ ဘယ္ေတာ့မွ မေၿပာမိဖိုု ့ သတိထားရဦးမယ္။
ေအာက္တိုုဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၃။
၂၀၁၁ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္  You will never be successful in US လိုု ့ ေၿပာတုုန္းက ေရးထားတဲ့ ပိုု ့စ္ ေလးပါ။
ပန္းေတြကေတာ့ ဒီစီရုုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္မွာ ရုုိက္ထားတဲ့ ပံုုေလးေတြပါ။ မႏွစ္ကဒီဇင္ဘာ သြားလည္တုုန္းကထက္ ပန္းေတြ ပိုုစံုုတယ္။ အဲဒီပံုုေတြ ေနာက္မွ တင္ပါဦးမယ္။
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Search This Blog
Current Status
နာက်င္ၿခင္း ကင္းေသာသူ ၿဖစ္ရပါလိုု၏...
►  2016 (29)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (2)
►  September (3)
►  August (1)
►  July (2)
►  June (2)
►  April (4)
►  March (2)
►  February (1)
►  January (2)
►  2015 (64)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (7)
►  September (4)
►  August (7)
►  July (2)
►  June (5)
►  April (5)
►  March (9)
►  February (7)
►  January (6)
►  2014 (54)
►  December (6)
►  November (6)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (4)
►  February (4)
►  January (2)
▼  2013 (57)
►  December (3)
►  November (7)
▼  October (6)
ေဂ်ာ့ေတာင္းသြား ေတာလား..
Happy Thadingyut...
Festival of Lights
Never say never...
ဆယ္လီၿဗြတ္တီ့ မ်က္မွန္...
ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၂၁
►  September (6)
►  August (5)
►  July (4)
►  June (4)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (5)
►  January (4)
►  2012 (55)
►  December (1)
►  November (2)
►  October (4)
►  September (2)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (9)
►  April (5)
►  March (5)
►  February (7)
►  January (8)
►  2011 (114)
►  December (7)
►  November (6)
►  October (5)
►  September (9)
►  August (12)
►  July (21)
►  June (18)
►  May (12)
►  April (12)
►  March (6)
►  February (4)
►  January (2)
►  2010 (2)
ဒီလို ေၿပာခဲ့ၾကတယ္။
#Daydream (1)
Animals (3)
Article (9)
Colorful Myanmar (2)
Emotion (4)
Environmnet (1)
Essays (35)
Facebook (3)
Feeling (8)
Fiction (1)
Flowers And Festivals Around The Myanmar Year (2)
Friends (9)
Gardens (1)
Humour (12)
Khin Myo Chit (2)
Knowledge (7)
My Family (28)
MySelf (29)
Performing Arts (2)
Political (10)
Religion (1)
Short Essays (7)
Tag Posts (15)
Thought (13)
Traveling (82)
University (14)
စိတ္အာဟာရ (2)
သေရာ္စာ (2)
အေတြးအၿမင္ (24)
ေထြရာေလးပါး (15)
အၿမဲသြားလည္ၿဖစ္တဲ့
သစ္ထူးလြင္ Myanmar News Now
ထိုင္းေတာင္ပိုင္းခ႐ိုင္ ၈ ခု ေရေဘးဒဏ္ခံေနရ
6 hours ago
Tun Tun's Photo Diary
Kalaw Day 1 & 2
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
စိတ္ဝင္စားစရာ မာမာရဲ႔ ဝါသနာမ်ား
ေမႊးျပီးဆိမ္႕ေနတဲ့ မုန္႔ဆမ္းနယ္
က်မရဲ့ေနရာေလး
ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ဂ်ပန္မ်ား(၃)
ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
Rolling to 2017 + Lab Report
သ တ္ ပုံ ကို မွ န္ ေ အ ာ င္ ေ ရ း ၾက
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
နွင္းဆီတစ္ခင္း ပန္းတစ္ျခင္း
သင္ မေပ်ာ္ရႊင္ဘူးလား ဆိုတာ သိႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ကိုင္တြယ္ျခင္း အနုပညာ
3 weeks ago
ေဘာင္ခတ္ပါ၊ မသတ္နဲ႔ ...
3 weeks ago
အၿပဳံးမပ်က္ ေရွ႕သို႕ဆက္ မဂၤလာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္
4 weeks ago
4 weeks ago
အားလံုုးဘတ္တဲ့ တီခ်မ္း
First of May
5 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
2 months ago
ပုဇြန္ခ ်ဥ္
2 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
2 months ago
သူႀကီးမင္း (တုံးဖလား)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
www.myathwayni.com/
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
မေဗဒါရဲ႕ ေဗဒါလမ္း
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
3 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
ရုပ္႐ွင္ထဲမွာ ၇-၁၄
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
တုိင္ 0 မ ္, Typhoon Nepartak, နာ ဂစ္ ႏ ွ င့ ္ စပ္ မိ စပ္ ရာ
5 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
6 months ago
အဝါေရာင္က်ီးကန္းေတြ ငါ့ဆီၿပိဳဆင္းလာတဲ့ေန႕က
7 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
7 months ago
Wutyee Food House
Mario Bento ထမင္းဘူး
8 months ago
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
ေနာင္ဂ်ိန္တို႔ မိသားစု
ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ
8 months ago
မမဝသုန္ နွင့္ အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား
မွတ္တိုုင္မ်ား အေၾကာင္း
8 months ago
Danuphyu Daw Saw Yee (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
Kyi Aye (Literature)
11 months ago
ရင္ၿငိမ္းသူ
2015 ဒီဇင္ဘာ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
Wathone Moe
Moscow - Wathone Moe
Oakkar7's Blog
တႏိုင္တပိုင္ေရသန္႔စင္ျခင္း-၂ (ေနေရာင္ျခည္ျဖင္႔ေရကိုပိုးမႊားသန္႔စင္ျခင္း)
ေန၀သန္ ရဲ႕ အိုေအစစ္
Just a minute
မိုးဦးစံပယ္
ခ်ီကာဂိုမွာ တေန႕တာ
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
ေမတၱာျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္
White Angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
Angelhlaing
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
ကႏၱာရ ပန္းပြင့္
2 years ago
ေကာင္းကင္ၿဖဴ
Blog day ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
Thet Nandar Family
မုန္႕ဟင္းခါး
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Baby taster
နံနက္စာႏွင့္ ေန႔လည္စာမ်ား
3 years ago
ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ....
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Haze & the Authors
3 years ago
မေလးၿမတ္၏ ဝါသနာ
အခုတေလာ မေလးတေယာက္ ဒီသီခ်င္း ေလးကိုၾကိဳက္ ၾကိဳက္
3 years ago
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီ
3 years ago
AMK Creation
ပိေတာက္ရဲ႕သစၥာကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ေကာင္
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
3 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
3 years ago
ၾကံဳခဲ့ရ နဗနဘ၀
50.1 ဘ၀ထဲ ရြာလည္ၾကသူမ်ား
4 years ago
!...* ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ေတးခတ္သံ *...!
အိုင္ဖုန္း ဖိုက္ အလွဴခံပါတယ္
4 years ago
သစ္ေကာင္းအိမ္
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
မုိးပန္းခ်ီ
♨ . Qu Te Kitchen
အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္
အန္တီတင့္ (စက္မွု တကၠသိုလ္)
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္
Moon Thet Pan - မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁ )
အာကာေခတ္ပိုင္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ေတာက္ပႀကယ္စင္
မြန္မြန္ယိုကို
NYI LYNN SECK 18+ DEN
လြန္းထားထား(ေဆးတကၠသိုလ္)
Nine Nine SaNay
ကိုယ့္လိုဘေလာ့ဂါေပါက္စသူငယ္ခ်င္းေတြ
သတင္းေဆာင္းပါး
VOA News: သတင္း
BBCBurmese.com | ပင်မစာမျက်နှာ
Eleven Media Group
Mizzima Burmese
san.s.htun@gmail.com ဆီ ေဝဖန္အၾကံၿပ ုႏိုင္ပါတယ္။
ၿဖစ္တည္လာတဲ့ အေတြးမွ်င္ေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီမွာ ေရးဖြဲ ့ေနသူတေယာက္...
View my complete profile
ပို ့စ္အသစ္တင္တိုင္း ပို ့ေပးဖို ့ အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားခဲ့ရန္
Total Pageviews
Live Traffic Stats
© San San Htun. 2010 - 2016 | Privacy Policy. Powered by Blogger.