my en en en my en en my my my my my my my my my my my my en my en en my en en en en en et my en fr my my my en fr en my my my my my my ru my my en en en
ဂ်ဴဂ်ဴး ရဲ႕ ကမၻာငယ္ေလး....: ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ရန္ကုန္သူ နဲ႔ မန္းေလးသူ
THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES �
skip to main | skip to sidebar
ကိုအံ့ႀကီး ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေလး ဒီမွာ Download ယူလို႔ရဒယ္...
စိုးစႏၵာထြန္း ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေလးကိုေတာ့ ဒီမွာ Download ယူလို႔ရပါ...
ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ရန္ကုန္သူ
ဘုရားဖူးလာတဲ့ ရန္ကုန္သူ.. ရယ္..
မႏၱေလးသြားလို႔ အသားမည္းျပန္ သတဲ့ဆို…။
ဒီသီခ်င္းေလးကို ၾကားလိုက္တာနဲ႔ မန္းေလးၿမိဳ႕ႀကီး ေႏြရာသီမွာ ေနဘယ္ေလာက္ပူတယ္ဆိုတာ လာႀကည့္ဖို႔မလို ၊ ဒီစာသားေလး ၾကားလိုက္ယံုနဲ႔ သိႏိုင္ေအာင္ ေရးစပ္သီကံုးထားတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လဲ မန္းသူ၊ မန္းသား ပါလို႔ေျပာလုိက္ရင္ အရင္ဆံုး အသားမည္းမွာဘဲလို႔ တန္းၿပီးပံုေဖာ္ၾကည့္တာ ဒီသီခ်င္းေၾကာင့္မ်ားလား သိဖူး။ ဤမွ် ပူျပင္းလွတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ေႏြေနပူႀကီးကို မန္းသူ၊ မန္းသား ေတြကိုယ္တိုင္လည္း ဘယ္လိုပံုသ႑ာန္မ်ိဴးစံုနဲ႔ အံတုလို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ၾကပါသလိမ့္ေနာ္…။
ဟိုနား၊ ဒီနား သြားရင္ေတာင္ စက္ဘီး ဒါမွဟုတ္ ဆိုင္ကယ္ေလးစီးပီး သြားတတ္ၾကတာ မန္းေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ အေလ့အက်င့္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေျခက်င္ လမ္းေလွ်ာက္သြားတဲ့သူ အခ်ိဳ႕ကိုၾကည့္ရင္ေတာင္ ထီးေဆာင္းသူခပ္႐ွား႐ွား။ ဟိုးအရင္ တစ္ေခတ္တစ္ခါတုန္းကေတာ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕ဟာ စက္ဘီးၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။ ေခတ္ကာလေတြ ေျပာင္းလဲလာေတာ့ စက္ဘီးကေန ဆိုင္ကယ္အသြင္ေျပာင္းလို႔ ဆိုင္ကယ္ၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္သြားျပန္ပီေပါ႔။ တ႐ုတ္ဆိုင္ကယ္ေတြ အ၀င္မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ဆိုင္ကယ္စီးသူ ဦီးေရတစ္ျဖည္းျဖည္း တုိးပြားလာျပန္တယ္။ ဆိုင္ကယ္က စက္ဘီးထက္ ခရီးပိုတြင္သလို ကားထက္လည္း စရိတ္ပိုသက္သာတယ္ေလ။ ( ဓါတ္ဆီေစ်းကလည္း မိုးပ်ံဖူေဖာင္း အလားပဲ )။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လို ၿမိဳ႕ႀကီးမွာေတာ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ ေတြအတြက္ အဲယားကြန္းဘတ္စ္ကား ( ေလေအးမေအးေတာ့ သိဖူး )ေတြ၊ ၿမိဳ႕ပတ္မီးရထားေတြ နဲ႔အဆင္ေျပေပမယ့္ မန္းကေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ကေတာ့ ဆိုင္ကယ္က ပိုၿပီးခရီးတြင္တယ္။ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြ အျပင္ ေဆးကုမၸဏီ က၀န္ထမ္းေတြလည္း ေဆးဆိုင္တစ္ဆိုင္ၿပီးတစ္ဆိုင္ ၊ ေဆး႐ံုတစ္႐ံုၿပီးတစ္႐ံု ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ သြားလာတဲ့အခါမွာလည္း ဆိုင္ကယ္ဆိုပို အဆင္ေျပသလို၊ လူႀကီး၊ လူငယ္ အ႐ြယ္မေ႐ြးလည္း အသံုးၿပဳလို႔လဲလြယ္တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ ဘတ္စ္ကားကို အားထားပီး ခရီးမသြားတတ္ၾကတဲ့ မန္းသူ၊ မန္းသားေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ အသားညိဳလဲဆိုတာ နည္းနည္းေတာ့ သေဘာေပါက္သြား ေလာက္ပီေနာ္..။ ဒါေပမယ့္ ေနပူႀကီးထဲမွာ အမိုးအကာမပါပဲ သြားလာေနေတာ့ အသားေရ ေနေလာင္ပီး အေရျပားကို ထိခုိက္ေစႏိုင္တာမို႔ အျပင္သြားတိုင္း မပါမျဖစ္ သယ္သြားတတ္တာကေတာ့ “ အက်ႌလက္႐ွည္ ” တစ္ထည္ပဲေလ( ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း သံုးရာသီစလံုးပဲ ) ။ တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီ “ အက်ႌလက္႐ွည္ ” ႀကီးကို တစ္ထပ္ ထက္၀တ္ရတာ စိတ္ပ်က္မိေပမယ့္ မ၀တ္ပဲ သြားျပန္ရင္လည္း မီးဖိုနားမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ပီး မီးကင္ခံေနရသလို ပူလြန္းေတာ့လည္း ၀တ္သြားရတာပဲ…။ ေက်ာင္းေရာက္တဲ့အခါ အဲဒီ အေႏြးထည္ကို ေက်ာပိုးအိတ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္ရတာေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႐ႈိးအျပည့္နဲ႔ ေလွ်ာက္လည္သြားတဲ့ အခါ အဲဒီ “ အက်ႌလက္႐ွည္ ” ႀကီး ကိုထည့္စရာမပါေတာ့ ခါးမွာစီးပလိုက္ရတယ္ ( အဲဒါ ခ်တိုင္ထုတ္တာမႈတ္ဖူးးး ဥစၥာေျခာက္တာ … ဟိ..ဟိ.. ) ႀကံဳဖူးၾကမယ္ထင္တယ္..။ :P အခုေတာ့ အဲဒီ ဒုကၡကင္းဖို႔ နည္းလမ္းတစ္ခုရထားတယ္။ ဟင္းခ်က္တဲ့ အခါမွာသံုးတဲ့ ( ကိုရီးယားကားထဲမွာ ျမင္ဖူးတယ္ ) လက္အိတ္အ႐ွည္ေလး…။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ပန္းခ်ီဆဲြတဲ့ အခါမွာ ေဆးစက္ေတြ မေပေအာင္လို႔ အဲဒီလက္အိတ္ေလးကို သံုးတာလဲ ေတြ႕ဖူးတယ္။ အဲ… ဂ်ဴဂ်ဴးကေတာ့ ေနပူထဲ သြားရတဲ့အခါ ေနပူဒဏ္ကာကြယ္ဖို႔ အတြက္သံုးပလိုက္တယ္။ ကားေတြမွာလည္း လုိက္ကာေတြ၊ စတစ္ကာပါးပါးေလးေတ တပ္ခြင့္မေပးေတာ့ ( ခၽြင္းခ်က္။ ။ မွန္မည္းမည္းႀကီးေဒြ တတ္ထားတဲ့ကားေဒြမပါ ) ကားေမာင္းတဲ့ အခါမွာလည္း ညာဘက္လက္ ( ကားတံခါးဘက္အျခမ္းက ) ေနပူေနတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ညာဘက္လက္တစ္ျခမ္းက ဘယ္ဘက္လက္ တစ္ျခမ္းနဲ႔ယွဥ္ရင္ ပိုမည္းေနတယ္လို႔ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ေျပာတတ္တဲ့သူေတြ( တစ္ကယ္႐ွိတယ္ အဒူလည္းလို႔ ေမးနဲ႔ … ဟိ..ဟိ.. ) လည္း သေဘာက်မွာပါ။ အဲဒီလက္အိတ္ေလးကို City Mark ရဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး အ၀တ္အထည္တန္းမွာ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ စိတ္ကူးရပီး ၀ယ္လာခဲ့တာ။ ( အဲဒါေၾကာ္ျငာဒါမႈတ္ဖူးး… လမ္းညႊန္ေပးဒါ… =P ) ….. လက္အိတ္ေလးက တံေထာင္ဆစ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ႐ိွတာမို႔ အက်ႌလက္ျပတ္ ၀တ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ လက္ေမာင္းရင္းထိ ေတာ့မလံုႏိုင္ဖူး။ ဒါေပမယ့္လည္း စိတ္မပူပါနဲ႔။ လက္အိတ္ပံုစံေလးကို ႀကည့္ပီး ကိုယ့္အတိုင္းနဲ႔ကိုယ္ ခ်ဳပ္မယ္ဆိုရင္လည္း အဆင္ေျပႏိုင္တာပဲေလ။
ေၾသာ္..ေျပာအံုးမယ္… မန္းေလးမွာေလ.. ဖုန္ေတြ သဲေတြေပါေတာ့ mask ေလးအုပ္ပီး ဆိုင္ကယ္စီးၾကတာ ျမင္ဖူးတယ္ဟုတ္။ အစပိုင္းေတာ့ အဲဒီလို mask အုပ္ပီး ဆိုင္ကယ္စီးတာကို ဘာမွမေျပာေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ( ေမာ္ေတာ္ ) ပီေကေတြက ဖမ္းတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မသမာသူတစ္ခ်ိဳ႕က အဲဒီ mask ကို ေနဒဏ္ကာကြယ္ပစၥည္းအျဖစ္ မသံုးၾကဘဲ လုယက္တဲ့အခါမွာ မ်က္ႏွာကို ကြယ္တဲ့ပစၥည္း အျဖစ္အသံုးခ်လာလို႔ပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့သူေတြ၊ စက္ဘီးနဲ႔သြားတဲ့သူေတြ အျပင္ ဆိုင္ကယ္အခ်င္းခ်င္းကိုေတာင္ ဆဲြႀကိဳးျဖတ္ေျပးမႈ၊ ပစၥည္းလုယက္မႈ စတဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြအထိ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီကစလို႔ mask အုပ္ပီးစီးတဲ့သူေတြ သိပ္မေတြ႔ရေတာ့ဖူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ post ကိုတင္မယ္လုပ္ေတာ့ မဆီမဆိုင္ အဲ့ဒါေတြစဥ္းစားမိပီး ျဖစ္ပါ့မလားလို႔ တြန္႔ေနေသးတယ္။ အင္း…. သံုးတတ္ရင္ “ ေဆး ”… မသံုးတတ္ရင္ “ ေဘး” …ပဲေလ… ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ ဒီလက္အိတ္ေလးကေတာ့ အဆင္ေျပလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္ ဆိုပီး post တင္လုိက္တာ… ။ ဆိုင္ကယ္စီးပီး လည္လည္သြားတဲ့အခါ ႐ႈိးအျပည့္နဲ႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ခါမွ “ အက်ႌလက္႐ွည္ ” ႀကီးထပ္၀တ္ဖို႔အတြက္ စိတ္ညစ္ရသူ ဂ်ဴဂ်ဴး အတြက္ကေတာ့ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ဒီလက္အိတ္ေလးနဲ႔ အဆင္ေျပသြားပီ။ သိမ္းဖို႔အတြက္လဲ မပူရေတာ့ဖူး။ ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္ေလးထဲထဲ့ ဆိုင္ကယ္ဖင္ထိုင္ခံုေအာက္မွာ ၫွပ္ထဲ့ထားလိုက္႐ံုပဲ။ အက်ႌေလာက္ႀကီးလဲ မထူေတာ့ ထည့္ထားခဲ့လို႔ရတာေပါ႔။ ကဲ… ဒါဆိုရင္ေတာ့ မန္းေလးသူေတြလည္း ရန္ကုန္ အင္းယားကန္က ေရေတြ စည္လိုက္သယ္လာပီး ေရခ်ိဳးဖို႔လိုေတာ့ဖူးး… တန္ဆာခ ၃၀၀ က်ပ္ ဆိုတာကလည္း Long Long ago ကဆိုထားတာ။ မႏၱေလးကို ဘုရားဖူးလာလည္တဲ့ ရန္ကုန္သူေတြလည္း အသားမည္းသြားလို႔ ေ႐ႊဘိုသနပ္ခါးတံုး ေတြတကူးတက၀ယ္ လိမ္းဖို႔ မလိုေတာ့ဖူး။ ရာသီမေ႐ြးလာလည္လို႔ရပီ။... ( ဟ..ဟ..ဟ.. ပိုင္လိုက္တဲ့အႀကံ အဒူတမီးေလးတံုး =P )
ဒါမန္းေလးက ၀တ္စံုအျပည့္နဲ႔ ေက်ာင္းသြားဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတဲ့ GTC ေက်ာင္းသူတစ္ဦး။ ကိုယ္နဲ႔မသိတဲ့သူကို သြား႐ုိက္မိလို႔ နစ္နာေၾကးျပန္ေတာင္းရင္ ေပးစရာ ပိုက္ပိုက္ မ႐ွိလို႔ သူ႔ကို မနည္းကို Model ထိုင္ခိုင္းရတယ္။ ကဲ.. ေမတၱာနဲ႔ကူညီေပးတဲ့ Model မမေရ တိုင္းက်ဴးေနာ္ :P
ဒီ post အတြက္ ဒီသီခ်င္းကို အရမ္းလိုခ်င္လို႔ ႐ွာေနတာၾကာပီ… ဒီ သီခ်င္းရမွ post တင္မယ္လို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားလို႔… အရမ္းအလိုက္သိတဲ့.. ခင္ဖို႔အရမ္းေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေက်းဂ်ဴးေၾကာင့္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ post တင္လို႔ပီးတြားဒယ္… မရမက ႐ွာေပးၾကေသာ…. ဗ်ိဳ႕…ေနာင္ႀကီးးးးးးးး ၊ piyo နဲ႔ ဘြန္းမ ေရ..…… ၀ါးဟားးဟားး..ေရခဲမုန္႔ တစ္ေယာက္တစ္ေခ်ာင္း ေကၽြးမယ္ေနာ္.. တန္းစီပါ… =P
ေမာတြားလို႔ ေတာ္ေသးပီ ဂ်ဴဂ်ဴး နားအံုးမည္.....
Posted by ju juu at 12:38 PM
Labels: စဥ္းစားမိေသာအရာ, သီခ်င္း
ahmeisoekyi said...
လက္အိတ္ကေလးက ရီွတိုင္ေလးနဲ့ အတြန့္ေလးပါ တပ္လိုက္ေသးး ဒြတ္ ဒြတ္... ေအာ္..မန္းေလးသူေတြ၇ဲ႕ဒုကၡလား.. ရီွတိုင္လားေတာင္ ေျပာတတ္ေတာ့၀ူးးး
July 23, 2007 at 4:39 PM
Post a Comment
Newer Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
မန္းေလးမွာေမြးတယ္။ မန္းေလးမွာပဲ ႀကီးတယ္။ အခုလည္း မန္းေလးမွာပဲ ေနဒယ္...။ အင္းး.. ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတာ့႐ွိဖူးး... ။
View my complete profile
၁၂ ရာသီပဲြေတာ္ (1)
စဥ္းစားမိေသာအရာ (1)
သီခ်င္း (1)
Blog Archive
▼  2007 (2)
▼  July (2)
၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္
ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ရန္ကုန္သူ နဲ႔ မန္းေလးသူ
ဧည့္သည္ေတာ္မွတ္တမ္းက ဒီမွာပါ
ဂ်ဴဂ်ဴး ရဲ႕ Dreamland ေလးဆီ လာလည္ၾကတာ
ခုၾကည့္ေနတဲ့ သူငယ္ဂ်င္း ေယာက္ပါထပ္ေပါင္းလိုက္ရင္
ေယာက္ ရွိသြားပါပီ
ခဏ..ခဏ.. လာလည္ေနာ္…
သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ
သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ အာလူးေလး ahmei ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ PiYo