en en en my my my my my my my my my my zh en en my my my my my my my my my my my my my my my ja ja my my my my my ja my my my my my my my my en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en my my my my my my my fr my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ru my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my en en my en my en en my my my my my my en en my my my my my my en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en en en en en en en en en it pt it fr fr ja pt ja en en en ceb en en
skip to main | skip to sidebar
ဒါနျပဳျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ကႊ်န္ေတာ္ နားလည္သမွ် တင္ျပပါဦးမည္။ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲ လွဴဒါန္းျခင္းကို ဒါနဟု ေခၚဆိုပါသည္။ ဒါနသည္ ပုညၾကိယ၀တၱဳ ၁၀ ပါးအနက္ တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ ပုညဆိုသည္မွာ ေကာင္းမႈ၊ ၾကိယဆိုသည္မွာ ျပဳသင့္ေသာတရား၊ ၀တၱဳသည္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာတို႕တည္ရာကို ဆိုလိုပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဒါနသည္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာတို႕တည္ရွိလာဖို႕ ျပဳသင့္ေသာ ေကာင္းေသာအမႈ ျဖစ္ပါသည္။
ေကာင္းေသာအက်ိဳးတို႕ျဖစ္လာေစေသာ အေၾကာင္းတရားသည္ ေကာင္းမႈျပဳစဥ္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေစတနာသည္ အဓိကဟု ကံ ကံ၏အက်ိဳးတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ အဘိဓမၼာသေဘာအရ ေစတနာေစတသိတ္သည္ သူခ်ည္းသက္သက္ မျဖစ္ေပၚပါ။ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း ေဇာစိတ္တို႕တြင္ နာမ္တရား ၃၄ လံုးအျမဲ ပါပါသည္။ ထိုအထဲတြင္ စိတ္တစ္လံုး ေစတသိတ္ ၃၃ လံုးပါ ပါသည္။ ေစတသိတ္မ်ားကို ေပါင္းရံုး၍ သခၤါရဟုလည္း ေခၚဆိုပါသည္။ ေစတသိတ္အုပ္စုတြင္ ေစတနာသည္ ဦးစီး ဦးေဆာင္သဖြယ္ျဖစ္၍ ေစတနာကို ကံဟု ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။ ေစတနာကို ယွဥ္ဖက္ေစတသိတ္မ်ားက အမႈကိစၥၿပီးစီးသည္အထိ ၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးေပးၾကပါသည္။ ယင္းတို႕ အထဲ ၀ီရိယ၊ ပီတိ၊ သဒၶါ၊ ဆႏၵ၊ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ ပညာဆိုေသာ ေစတသိတ္တို႕ အားေကာင္းလွ်င္ ထက္သန္ေသာ ေစတနာဟု သတ္မွတ္ရပါမည္။
ထို႕ေၾကာင့္ ထက္သန္ေသာ ေစတနာျဖစ္ထို႕ရာ ၀ီရိယသည္ ေရွ႕ဆံုးမွ ပါလာပါသည္။ ဆြမ္းလွဴရာတြင္ ဆြမ္းလွဴဖို႕ရာ ေစတနာသည္ အခရာက်ပါသည္။ လွဴခ်င္ေသာေစတနာသည္ အလွဴ ျဖစ္ဖို႕ ေစ့ေဆာ္မႈ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေစတနာႏွင့္အတူ ယွဥ္ဘက္ ၀ီရိယက အားႀကီးလာမွ အလွဴ အထေျမာက္ပါလိမ့္မည္။ ဆြမ္းအလွူတြင္လည္း ရိုးရိုးဆြမ္းအလွဴႏွင့္ အထူးတလည္ စီမံျပဳလုပ္ရေသာ ဆြမ္းအလွဴတို႕တြင္ ၀ီရိယ စိုက္ထုတ္ရမႈ ကြာျခားေသာေၾကာင့္ ေစတနာ ထက္သန္မႈ ကြာျခားသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ တဖက္တြင္လည္း အထူးတလည္စီမံရေသာေၾကာင့္ အခ်ိန္ပို ၾကာပါသည္။ အခ်ိန္ၾကာသေလာက္ အလွဴအထေျမာက္ရန္ ေစ့ေဆာ္ရေသာ ေကာင္းမႈကံ ေစတနာသည္လည္း အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ျဖစ္ရျပန္သည္။ ထို႕အတူ ၀မ္းေျမာက္မႈ ပီတိသည္လည္း ကြာျပန္သည္။ အထူးတလည္း စီမံခ်က္ျပဳတ္ၿပီး လွဴဒါန္းရသည့္အတြက္ ပုဗၸ၊ မုဥၥ၊ အပရ ေစတနာ သံုးတန္လံုးတြင္ ပီတိက လြန္ကဲေနတတ္သည္။ သဒၶါထက္သန္ေတာ့ ဆႏၵေတြ လြန္ကဲ၍ ေမာရမွန္း ပန္းရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနျပန္သည္။ ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးကမ္းလိုမႈ အေလာဘ၊ သံဃာေတာ္မ်ား က်မ္းမာရႊင္လန္း ခြန္အားတိုးၿပီး စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖင့္ သာသနာတာ၀န္မ်ား ဖမ္းေဆာင္ေစဖို႕ဆိုေသာ ေမတၱာစိတ္ အေဒါသ၊ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို သိနားလည္ေသာ ပညာဉာဏ္တို႕ပါ ျပည့္စံုပါက ထက္သန္ေသာ ေစတနာျဖစ္လာသလို အက်ိဳးေပးလည္း သန္ေစပါသည္။ ဤေနရာတြင္ ၀မ္းေျမာက္မႈ ပီတိေၾကာင့္လည္း ထက္သန္သည့္ ေစတနာျဖစ္ေစေၾကာင္း ထင္ရွားေသာ သာဓကေလးကို ထုတ္ႏုတ္ျပပါဦးမည္။ ဒုဂါမဏိ အဘယမင္းသည္ စုေတခါနီး အလွဴစာရင္းဖတ္ျပရာ မဟာေစတီေတာ္ႀကီးတည္ရေသာ ဒါနမႈထက္ စစ္ရံႈးစဥ္က ေတာထဲတြင္ ဆြမ္းတစ္နပ္စာ လွဴခဲ့ေသာ ဒါနကုသိုလ္ကိုသာ သတိရ ၀မ္းေျမာက္မႈ ပီတိျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တုသိတာ နတ္ျပည္သို႕ ေရာက္ရေလသည္။
ကံ ကံ၏အက်ိဳးတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သလို ဒါနကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးသည္ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္၏ သီလ သမာဓိ ပညာေပၚလည္း မူတည္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သံဃိကဒါန ျဖစ္ေအာင္ လွဴဖို႕လည္း အေရးႀကီးပါသည္။ ဆြမ္းကြမ္းစီစဥ္ကတည္းက “သံဃႆေဒမိ၊ သံဃႆေဒမိ” ဟု စိတ္မွာ ရည္မွတ္ၿပီး လုပ္သင့္ပါသည္။ မိမိကပ္လွဴေသာ သံဃာက ဒုႆီလ ျဖစ္ေနမလားဟု စိတ္မွာ မျငိဳျငင္မိေစရန္ အားလံုးေသာ သံဃာမ်ားကို ကပ္လွဴသည္ဟု ႏွလံုးသြင္းရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ သို႕မွသာ “ကုသလာ ဓေမၼာ အကုသလႆ ဓမၼႆ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ” ဆိုသည့္အတိုင္း ကုသိုလ္အေၾကာင္းျပဳၿပီး အကုသိုလ္ မျဖစ္မွာကို သတိျပဳ သင့္ပါသည္။ တခါတရံ စိတ္မထားတတ္လွ်င္ ကုသိုလ္ကလည္း အကုသိုလ္ကို ေက်းဇူးျပဳ တတ္ပါသည္။
အလွဴျပဳၿပီးတိုင္း ဆုေတာင္းရန္လို မလို မၾကာခဏ ေမးျမန္းၾကပါသည္။ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း ဆုေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ ကမၼနိယာမအရ ေကာင္းက်ိဳး ရမည္မွာ အေသအခ်ာပင္။ ျဖစ္လာမည့္ ေကာင္းက်ိဳးကို ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာကို စိတ္ကျပဌာန္းလိုက္ျခင္းသည္ ဆုေတာင္းျခင္းဟု မွတ္ယူရပါမည္။ အမ်ားထင္ေသာ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ သူဆီက ေမ်ာ္လင့္သည့္ သေဘာပါေနပါသည္။ အမွန္မွာ မည္သူ႕ဆီကမွ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းမဟုတ္ပဲ မိမိလုပ္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးႏွင့္ ထိုက္တန္သည့္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားအနက္ ျဖစ္ခ်င္တာကို ရည္မွန္းလိုက္ျခင္းပင္။ အလြယ္ဆံုး ဥပမာျပရလွ်င္ မိမိတြင္ ပိုက္ဆံ ၁၀၀၀ ရွိသည္။ စူပါမားကတ္ တစ္ခု ၀င္သြားသည္။ အားလံုးသိၾကသည့္အတိုင္း ပစၥည္းမ်ာတြင္ ေစ်းႏႈန္းမ်ားကပ္ထားသည္။ က်ပ္ ၁၀၀၀ လို႕ ေရးထားတဲ့ ပစၥည္းမ်ားမွာ မ်ိဳးစံုရွိသည္။ အ၀တ္အထည္လား၊ အလွကုန္လား၊ ေန႕စဥ္အသံုးအေဆာင္လား စသျဖင့္ မိမိကိုယ္တိုင္ ေရႊးခ်ယ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ထိုနည္းတူစြာ ကုသိုလ္လုပ္ၿပီးတိုင္း ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို စိတ္က ျပဌာန္းလိုက္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ဒါနျပဳျခင္းကို သံသရာရွည္သည္ဟု အခ်ိဳ႕က ရႈျမင္ၾကသည္။ ဒါနျပဳရာတြင္ “ ၀ဋၬဒါန” ႏွင့္ “ ၀ိ၀ဋၬဒါန” ဟူ၍ ၂ မ်ိဳးရွိပါသည္။ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ ကိုရည္စူး၍ လွဴဒါန္းေသာ ဒါနကို ၀ဋဒါနဟု ေခၚၿပီး၊ သံသရာ၀ဋ္ကႊ်တ္လိုေသာ ၀ဋ္မကႊ်တ္ခင္စပ္ၾကား ခံစားရယံုသက္သက္ကို ရည္စူး၍ လွဴဒါန္းေသာ ဒါနကို ၀ိ၀ဋဒါနဟု အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကိုယ္က်င့္ အဘိဓမၼာက်မ္းတြင္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထားပါသည္။ ဆုေတာင္းျခင္းမွာ တိုက္တန္ေသာ ကံကို ျပဳ၍ ထိုက္တန္ေသာ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးျခင္း ျဖစ္ရာ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာေလာက္သာ ေတာင့္တၾက၍ သံသရာမွ မထြက္ႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း “ နိဗၺာန္ေရာက္ရာ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစ၊ နိဗၺာန္ ေရာက္ရပါလို၏” ဟု ဆုေတာင္းသင့္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္သည္ ဆုေတာင္းရံုျဖင့္ အလိုလိုေတာ့ မျပည့္ပါ။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက နိဗၺာန္သည္ အလုပ္ လုပ္သူသာ ရသည္၊ ဆုေတာင္းရံုသာတတ္သည့္ အေခ်ာင္သမားမ်ားႏွင့္ မဆိုင္ဟု မိန္႕ခဲ့ပါသည္။ အားထုတ္သူသာ ရသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္ေရာက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ား မိမိသႏၱာန္တြင္ ျပည့္စံုလာေစျခင္းသည္ပင္ ဆုေတာင္းျပည့္ျခင္းပင္။ သားေရႊအိုးထမ္းတဲ့ ဆုေတာင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ နိဗၺာန္ရဖို႕သည္ သုဂတိဘံုတြင္ ရွိရမည္။ ဗုဒၶသာသနာနဲ႕ ေတြ႕ရမည္။ တနည္းေျပာရရင္ ရပ္ျပစ္ ၈ ပါး လြတ္ရဦးမည္။ သစၥာတရားၾကားနားၾကားႏိုင္ေသာနား၊ ထိုးထြင္းသိႏိုင္တဲ့ အေမာဟေစတသိတ္ပါေသာ ပဋိသေႏၶ(တိဟိတ္)ျဖစ္ရဦးမည္။ ၀ိပႆနာကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ အားထုတ္ႏိုင္ဖို႕ လမ္းညႊန္ျပသမည့္ ကလ်ာဏမိတၱႏွင့္ ေတြ႕ရဦးမည္။ ယင္းအခ်က္မ်ား ျပည့္စံုလွ်င္ပင္ လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ေနပါၿပီ။ ထို႕ထက္ ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၿပီး နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္လွ်င္ကား အတိုင္းထက္အလြန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႕ေၾကာင့္ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ သံုးေလးခ်က္ ျပည့္စံုေသာ ဆုေတာင္းဟုလည္း ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ဒါနျပဳရာတြင္ အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့ေသာ ေစတာနာထက္သန္ရန္ ခ်ီးေျမွာက္ေပးေနေသာ ၀ီရိယ၊ ပီတိ၊ သဒၶါ၊ ဆႏၵ၊ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ ပညာ စသည္တို႕ ျပည့္စံုႏိုင္သမွ် ျပည့္စံုေစဖို႕ လိုသလို ဘုရားအမွဴးျပဳေသာ သံဃာအဖြဲ႕အစည္းကို ရည္မွတ္၍ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳသင့္ေၾကာင္း၊ ကုသိုလ္လုပ္ၿပီးတိုင္း ဆုေတာင္းရာတြင္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာေလာက္နဲ႕ မတင္းတိမ္သင့္ပဲ သာသနာႏွင့္ ႀကံဳရခိုက္ နိဗၺာန္ကိုသာ ရည္မွတ္၍ ကုသိုလ္ျပဳၾကရန္ အၾကံျပဳ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။
အဆုိပါအဖဲြ.ႀကီး၏သုေတသနညြန္ႀကားေရးမွဴး Jonna Hult က " ဒီကမ ၻာ.အမြန္ၿမတ္ဆံုး၊အေကာင္းဆံုးဘာသာတရားဆုကုိဗုဒၶဘာသာက ရရွိတာအံ.ႀသစရာမရွိပါဘူး...ဘာၿဖစ္လုိ.လည္း
Belfast ၿမဳိ.မွ ကက္သလစ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး Ted O'Shaunghnessy ကေတာ.ကက္သလစ္သာသနာကုိၿမတ္နုိးကုိကြယ္ေပမယ္.လူသားေတြကုိေမတၱာဂရုဏာထားရန္ေဟာႀကားၿပီးလူသားေတြ
ပါကစၥတန္ကမြတ္ဆလင္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္Tal Bin Wassad ကလည္းဒီအဆုိကုိသေဘာတူေထာက္ခံခဲ.ပါတယ္...အဆိုပါအဖဲြ.ႀကီးရဲ.ပါကစၥတန္နုိင္ငံမြတ္စလင္အစည္းအရံုးဆုိင္ရာမဲေပးေရးအဖဲြ.၀င္တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ.သူက " ကြ်န္ေတာ္ဟာအစၥလာမ္္ဘာသာကုိႏွစ္ႏွစ္ကာကာယံုႀကည္သူတစ္ေယာက္ပါ...
အစၥေရးနုိင္ငံေဂ်ရုဆလင္ၿမဳိ.ကဂ်ဴးဘုန္းေတာ္ႀကီး Shmuel Wasserstein ကေတာ. " ကြ်န္ေတာ္လဲကြ်န္ေတာ္.ဘာသာၿဖစ္တဲ.ဂ်ဴဒါအစ္ဇင္ ကုိႏွစ္သက္ၿမတ္နုိးပါတယ္...ကုိ္ယ္.ဘာသာ
ဒါေပမယ္.ရုိးရုိးသားသား၀န္ခံရယင္ ကြ်န္ေတာ္ဟာေန.စဥ္ဂ်ဴးဘာသာအရ၀တ္မၿပဳခင္၀ိပႆနာတရား ကုိက်င္.ႀကံအားထုတ္ေနတာ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကတည္းကပါ...
The Geneva-based International Coalition for the Advancement of Religious and Spirituality (ICARUS) has bestowed "The Best Religion In
the World" award this year on the Buddhist Community.
This special award was voted on by an international round table of more than 200 religious leaders from every part of the spiritual spectrum. It was
fascinating to note that many religious leaders voted for Buddhism rather than their own religion although Buddhists actually make up a tiny minority of ICARUS
membership. Here are the comments by four voting members:
Jonna Hult, Director of Research for ICARUS said "It wasn't a surprise to me that Buddhism won Best Religion in the World, because we could
find literally not one single instance of a war fought in the name of Buddhism, in contrast to every other religion that seems to keep a gun
in the closet just in case God makes a mistake. We were hard pressed to even find a Buddhist that had ever been in an army. These people
practice what they preach to an extent we simply could not document with any other spiritual tradition."
A Catholic Priest, Father Ted O'Shaughnessy said from Belfast , "As much as I love the Catholic Church, it has always bothered me to no
end that we preach love in our scripture yet then claim to know God's will when it comes to killing other humans. For that reason, I did
have to cast my vote for the Buddhists."
A Muslim Cleric Tal Bin Wassad agreed from Pakistan via his translator. "While I am a devout Muslim, I can seehow much anger and
bloodshed is channeled into religious expression rather than dealt with on a personal level. The Buddhists have that figured out." Bin
Wassad, the ICARUS voting member for Pakistan 's Muslim community continued, "In fact, some of my best friends are Buddhist."
And Rabbi Shmuel Wasserstein said from Jerusalem, "Of course, I love Judaism, and I think it's the greatest religion in the world. But to
be honest, I've been practicing Vipassana meditation every day before minyan (daily Jewish prayer) since 1993. So I get it."
However, there was one snag - ICARUS couldn't find anyone to give the award to. All the Buddhists they called kept saying they didn't want
When asked why the Burmese Buddhist community refused the award, Buddhist monk Bhante Ghurata Hanta said from Burma, "We are grateful
for the acknowledgment, but we givethis award to all humanity, for Buddha nature lies within each of us." Groehlichen went on to say
"We're going to keep calling around until we find a Buddhist who will accept it. We'll let you know when we do."
May you have a peaceful mind all the time!
ဗုဒၶဘာသာသည္သာ အမွန္ကန္ဆံုး ျဖစ္ၿပီး တျခားေသာ ဘာသာမ်ားသည္ မွာယြင္းေနပါသလား???????
ဗုဒၶဘာသာသည္သာ အမွန္ကန္ဆံုး ျဖစ္ၿပီး တျခားေသာ ဘာသာမ်ားသည္ မွာယြင္းေနပါသလား???????
ဒီေမးခြန္းေလးကို Australia ဆရာေတာ္ Venerable Shravasti Dhammika က ဒီလုိေျဖရွင္းထားပါတယ္။
ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမကို အမွန္တကယ္ နားလည္ေသာ သူမ်ားသည္ တျခားဘာသာတရားတို႔ ကို အျပစ္မျမင္ပါဘူး။ ကိုယ္ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာမဟုတ္ေသာ ဘာသာမွာကို အမွန္တကယ္သိနားလည္လိုၿပီး ေမးျမန္းတဲ့သူ ရွားပါတယ္။ ဘာသာတရားတိုင္းသည္ လူသားမ်ား၏ လိုအင္ဆႏၵမျပည့္စံုမႈကို သိျမင္ၾကသည္။ ထိုအတြက္ေၾကာင့္ လိုက္နာသင့္ သည့္ နီတိ၊ က်င့္၀တ္တရားမ်ားအသီးသီး သတ္မွတ္ခဲ့ခ်သည္။ ထိုက်င့္၀တ္မ်ားတြင္ ေမတၱာတရား သည္းခံျခင္း သေဘာထားႀကီးျခင္း တာ၀န္သိတတ္ျခင္း စသည့္ ေကာင္းေသာအက်င့္စရိုက္မ်ား ပါ၀င္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအရာမ်ားကို ဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ သေကၤတအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စကားလံုးအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေျပာဆို ဖြင့္ဆိုခဲ့ၾက၏။ မိမိ၀ါဒ၊ မိမိဘာသာ၊ မိမိအေတြးသာလွ်င္ အမွန္၊ မာနတရားတို႔ျဖင့္ ဘာသာတရားတို႔ကို က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အျမင္ျဖင့္ ျမင္ခဲ့ၾက၏။ ပမာဆိုရေသာ္ -
အဂၤလိပ္၊ ျပင္သစ္၊ တရုတ္၊ အိႏၵယ လူမ်ိဳး ျဖစ္ၾကသည့္ လူေလးေယာက္ ခြက္တစ္ခြက္ကိုၾကည့္ၿပီး ျငင္းခံုေဆြးေႏြးေနတယ္... ဘာေျပာေနတာလဲ ဆိုေတာ့...............
အဂၤလိပ္ ။ ။ ဒါက "cup" ပဲ။
ျပင္သစ္ ။ ။ မဟုတ္ဘူး ဒါက "tasse" ပါကြာ။
ဒီေတာ့......
တရုတ္က ေျပာလိုက္တယ္။ " မင္းတို႔ မွားေနၿပီ ဒါက " pie" ကြ " တဲ့။
အိႏၵယက သူတို႔ေတြကို ၾကည့္ၿပီးရယ္လိုက္တယ္။ " မင္းတို႔ အရူးေတြပဲ ဒါက ” cawan ” ပါ ”
အဂၤလိပ္က ဒါနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ dictionary ကို ယူျပတယ္
" ဒီမွာ ေတြ႔ လား ငါ့ dictionary မွာ cup လို႔ေရးထားတယ္”
ျပင္သစ္ကလည္း အားက်မခံ သူ႔ dictionary ကိုထုတ္ျပၿပီး ေျပာလိုက္တာက .........
” ငါ့ dictionary မွာလည္း tasse လို႔ ကိ ုအခိုင္အမာေျပာထားတာကြ ”
တရုတ္ကလည္း " ငါ့ dictionary က မင္းတို႔ ထက္ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရွးက်တယ္ ၿပီးေတာ့ ငါတို႔ ဘာသာစကားတတ္တဲ့သူက ပိုမ်ားတယ္ ဒီေတာ့ 'pie' မွ 'pie' အစစ္”
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ျငင္ၾက ခုန္ၾက စကားမ်ားေနၾကတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ .................
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီးေတာ့ ခြက္ကို ယူၿပီး ေသာက္ျပလိုက္တယ္။
မင္းတို႔ ေျပာေနၾကတဲ့ "cup" "tasse" "pie" "cawan" ဘယ္လိုပဲေခၚေခၚ အဓိက ဒီခြက္က ဘာလုပ္ဖို႔လဲ????????
ျငင္းခံုေနတာေတြရပ္လိုက္ပါ၊ စကာခြန္းႀကီး ခြန္းငယ္ေျပာဆိုေနတာေတြရပ္လိုက္ၿပီး
ေရဆာျခင္းကို ေျဖေဖ်ာက္သင့္ပါတယ္
လို႔ ေျပာလိုက္ပါေတာ့တယ္။
ဗုဒၶဘာသာဆိုတာက တျခားဘာသာေတြေပၚ အထက္က ေျပာခဲ့သလို အျမင္ေတြရိွပါတယ္ တဲ့
ဆရာေတာ္ ေဟာေျပာခ်က္ ေျဖၾကားခ်က္ေလးကို တတ္သေလာက္ေလး ဘာသာျပန္ လိုက္ပါတယ္
ခင္မင္လွ်က္
နန္း၀တ္ရည္ Tags: ဘာသာေရး
Posted by Golden Myanmar at 12:23 AM No comments:
Tuesday, February 2, 2010
ခုေခတ္ မွာ သူေတာ္ေကာင္း သူယုတ္မာ ဆုိ တာဘယ္လုိ ခြဲျခား ရမလဲ
.သူေတာ္ေကာင္းအဓိပၸါယ္
သူေတာ္ေကာင္းဆုိတာ သူေတာ္လာေအာင္ ကုိယ္ကေကာင္းေပးရတာပဲ သူေတာ္မွ ကုိယ္ေကာင္းမယ္ဆုိရင္ ဘယ္မွာလာျပီး သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္နိဳင္ပါ့မလဲ သူေတာ္ေတာ္ မေတာ္ေတာ္ ကုိယ္ကေတာ္ရမယ္၊ သူေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ကုိယ္ကေကာင္းရမယ္၊ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ျဖစ္နုိင္မယ္။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ု ဧကနိပါတ္ဝါနရိႏၵဇာတ္၌ “ရန္သူေအာင္မူေၾကာင္း ၄ ခု” အျဖစ္ႏွင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ ဝါနရိႏၵဟူသည္ ေမ်ာက္မင္းျဖစ္၏။ မိေက်ာင္းတေကာင္သည္ ေမ်ာက္မင္းအား ဖမ္းယူရန္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ၾကိဳးစား၏။ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ဖမ္းမမိသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ မိေက်ာင္းက ေမ်ာက္မင္းအား ခ်ီးက်ဴးေျပာၾကား၏။
“ေမ်ာက္မင္း .. သင္၏ ကိုယ္တြင္း၌ သစၥာ၊ ပညာ၊ လံု႔လႏွင့္ စြန္႔လႊတ္ျခင္း ဟူေသာ ေက်းဇူးတရား ၄ ပါးတို႔ ရွိကုန္သကဲ့သို႔၊ ထို႔အတူ အၾကင္သူ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ထိုတရား ၄ ပါးတို႔ ရွိကုန္အံ့။ ထိုသူသည္ ရန္သူကို လြန္ေျမာက္ႏိုင္၏''။
“အၾကင္သူအား မွန္ကန္စြာ ေျပာဆိုမႈသစၥာ၊ ပညာဟူေသာ ဓမၼ၊ ဝီရိယဟူေသာ ဓိတိ၊ စြန္႔လႊတ္မႈ ဟူေသာ စာဂ ဤတရား ၄ ပါး ျပည့္စံုပါက ထိုသူ မလႊမ္းမိုးႏိုင္ေသာ ရန္သူဟူသည္ မရွိ”။
“အကယ္၍ ရန္သူကို မလႊမ္းမိုးႏိုင္ေသးပါလွ်င္ ရန္သူ ေအာင္မႈေၾကာင္း ၄ ခုႏွင့္ မျပည့္စံုေသး၍ ျဖစ္မည္။ သစၥာ၊ ဓမၼ၊ ဝီရိယႏွင့္ စာဂတို႔ အသီးသီးတည္ရွိေနပါလွ်င္ ေလာကတြင္ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာမရွိ”
ဤတရား ၄ ပါးသည္ ေစာင့္ထိန္းက်င့္သံုးသူ မည္သူအတြက္မဆို မုခ် အက်ဳိးရွိမည္ျဖစ္ၿပီး၊ လက္ေတြ႔ တကယ္က်င့္သံုးႏိုင္ပါက လိုခ်င္ေသာ ပန္းတိုင္ကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဧကနိပတ္ေဒဝဓမၼဇာတ္၌ ဘီလူးႏွင့္ မင္းသား အေမးအေျဖ ျပဳပံုမွာ -
“ဘီလူးက - မင္းသား … ေလာက၌ အဘယ္တရား အျမတ္ဆံုးနည္း”
"ယကၡ - မညႇဥ္းဆဲျခင္း တရားသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏”
''မင္းသား - အဘယ္သူကို သူေတာ္ေကာင္းေခၚ၍ အဘယ္သူကို သူယုတ္မာ ေခၚသနည္း”
''ယကၡ - သတၱဝါတို႔အား သနားသူကို သူေတာ္ေကာင္းေခၚ၍ ရက္စက္သူကို သူယုတ္မာဟု ေခၚပါသည္”
ထိုဇာတ္ေတာ္၌ ဘီလူးႏွင့္ မင္းသား အေမးအေျဖမ်ားစြာပါရာ ဤအေမးအေျဖ ၂ ႏွစ္ခုႏွင့္ပင္ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ ျမင္ႏိုင္ေပသည္။
ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ အစဥ္တစိုက္ ကိုးကြယ္လာေသာ ဗုဒၶ၏ ဇာတ္ေတာ္လာ တရားမ်ားသည္ပင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ အတြက္ ေလးနက္ျပည့္ဝ မွန္ကန္ေသာ အျမင္၊ လက္ေတြ႔ ထိေရာက္အာနိသင္ၾကီးမားေသာ နည္းနာနိႆယ အက်င့္လမ္းစဥ္ကို ညႊန္ျပေနေလသည္။
ထိုမွတပါး ယကၡဘီလူးႏွင့္ မင္းသားတို႔၏ အျခားေသာ အေမးအေျဖမ်ားကို ႏွလံုးသြင္းႏိုင္ရန္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
“ဘီလူးက - မင္းသား … လူ၏ အၾကီးဆံုးရန္သူကား အဘယ္နည္း”
''ယကၡ - လူ၏ အၾကီးဆံုး ရန္သူမွာ အမ်က္ေဒါသ ျဖစ္၏”
''မင္းသား - စဥ္းစားခ်ိန္ဆ၍ ျပဳသျဖင့္ အဘယ္အက်ဳိး ရမည္နည္း”
''ယကၡ - အလံုးစံုတို႔၌ ေအာင္ျမင္ျခင္း အက်ဳိးရ၏”
သူယုတ္မာ ကုရန္ ေဆးမရွိ-
ေႁမြသည္ ၾကမ္းၾကဳတ္၏၊
သူယုတ္မာသည္လည္း ၾကမ္းၾကဳတ္၏၊
ေႁမြထက္သူယုတ္မာက ပို၍ၾကမ္းၾကဳတ္၏၊
ေႁမြကို ေဆး၀ါးမႏၲရားတို႔ျဖင့္ ၿငိမ္းေအးႏိုင္၏၊
သူယုတ္မာကို အဘယ္မည္ေသာ ေဆး၀ါးမႏၲရားျဖင့္
ၿငိမ္းေအးႏိုင္အံ့နည္း၊ ၿငိမ္းေအးႏိုင္ေသာေဆးမရွိ။
(ေလာကနီတိ ၆၇)
သူေတာ္ေကာင္းသည္...
ေကာင္းေသာ အမႈကို ျပဳလြယ္၏...
သူယုတ္မာသည္...
ေကာင္းေသာ အမႈကို ျပဳႏိုင္ခဲ၏...
သူယုတ္မာသည္...
မေကာင္းေသာ အမႈကို ျပဳလြယ္၏...
အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္... မေကာင္းေသာ အမႈကို ...
ျပဳဖို႔ရန္ ခဲယဥ္းလွ၏...
ပေရ စ န ၀ိဇာနႏၲိ၊ မယေမတၱ ယမာမေသ။
ေယ စ တတၳ ၀ိဇာနႏၲိ၊ တေတာ သမၼႏၲိ ေမဓဂါ။
ဤေလာက၌ လူမိုက္တို႔သည္ ငါတိို႔ ေသၾကလိမ့္မည္ဟု မသိၾကကုန္၊ ထိုမသိမႈေၾကာင့္ ခိုက္ရန္ျငင္းခံုမႈတို႔သည္ မေျပျငိမ္းႏုိင္ကုန္၊ ဤေလာက၌ ပညာရွိသူတို႔သည္ ငါတို႔ေသၾကလိမ့္မည္ဟု သိၾကကုန္၏၊ ထိုသိမႈေၾကာင့္ ခိုက္ရန္ျငင္းခံုမႈတို႔သည္ ေျပျငိမ္းႏုိင္ကုန္၏။
သူေတာ္ေကာင္း အဂၤါသံုးပါး
(၁) သူေတာ္ေကာင္းဟာ ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကိုသာ ႀကံစည္တယ္၊
(၂) စကားေျပာတဲ့အခါမွာလည္း အျပစ္ကင္းတဲ့စကား၊ ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းတဲ့စကာားကိုသာေျပာဆိုတတ္တယ္၊
(၃) အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကိုသာ လုပ္တယ္။
သူယုတ္မာ အဂၤါသံုးပါး
(၁) သူယုတ္မာဟာ အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကာင္းမႈကိုသာ ႀကံစည္တယ္၊
(၂) စကားေျပာတဲ့အခါမွာလည္း အျပစ္မကင္းတဲ့စကား၊ အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကာင္းတဲဲ့စကာားကိုသာေျပာဆိုတတ္တယ္၊
(၃) အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ အျပစ္မကင္းတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တယ္။
သူေတာ္ေကာင္းလကၡဏာေလးပါး
(၁) ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ သူတစ္ပါးအျပစ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး၊ တစ္စံုတစ္ေယာင္က ေမးရင္ေတာင္ သိပ္မေျပာဘူး၊ နည္းနည္းပါးပါးပဲ ေျပာတယ္။
(၂) မိမိအျပစ္ကို ဘယ္သူကမွ မေမးတာေတာင္ ေျပာသင့္ရင္ ေျပာတယ္၊ ေမးတဲ့လူ ရွိရင္ေတာ့ မိမိအျပစ္ကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ၀န္ခံၿပီးေျပာတတ္တယ္။
(၃) သူတစ္ပါးရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဖို႔ရာ၀န္မေလးဘူး၊ ဘယ္သူမွ မေမးလည္း ေျပာတယ္။ ေမးရင္ေတာ့ျပည့္ျပည့္စံုစံုေျပာျပတယ္။
(၄) မိမိရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို မေျပာလိုဘူး၊ လွ်ိဳ႕ ၀ွက္သိုသိပ္တတ္တယ္၊ သူမ်ားေမး လာရင္ေတာင္ အနည္းအက်ဥ္းသာ ေျပာတယ္။
သူယုတ္မာ လကၡဏာေလးပါး
(၁) သူယုတ္မာတို႔မည္သည္ သူတစ္ပါးရဲ႕ အျပစ္ကို ဘယ္သူကမွ မေမးဘဲလည္း ေျပာတယ္၊ ေမးရင္ေတာ့ ဒီထက္ပိုၿပီး ပံုႀကီးခ်ဲ႕ ၿပီး ေျပာတတ္တယ္။
(၂) ကိုယ့္အျပစ္ကိုက်ေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဖံုးထားတတ္တယ္၊ ေမးရင္ေတာင္မွ အနည္းငယ္ေလာက္သာ မေျပာမျဖစ္လို႔ ေျပာတယ္။
(၃) သူမ်ားရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔က်ေတာ့ အလြန္၀န္ေလးတယ္၊ ေမးသူမရွိရင္ မေျပာဘူး၊ ေမးသူရွိမွ မေျပာရင္မေကာင္းတတ္လို႔ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ေျပာတယ္။
(၄) ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုက်ေတာ့ မေမးဘဲနဲ႔ေျပာဆိုခ်င္ၾကတယ္၊ ေမးတဲ့သူရွိရင္ေတာ့ ပိုပိုလိုလို ေျပာဆိုတတ္တယ္။
ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းရဲ႕ အရည္အခ်င္းမ်ား
* ရတနာသံုးပါးနဲ႔ ကံတရားကို ယံုၾကည္တဲ့ (သဒၵါ) တရားနဲ႔ျပည့္စံုတယ္။
* ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေမ့တဲ့(သတိ) နဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။
* မေကာင္းမႈကိုျပဳရမွာ သိပ္ရွက္တယ္(ဟီရိ)၊ မေကာင္းမႈကို ျပဳရမွာကိုလည္း သိပ္ေၾကာက္တယ္(ၾသတၱပၸ)။
* အျပစ္ကင္းတဲ့ အၾကားအျမင္(သုတ) ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုတယ္။
* ကုသိုလ္ေကာင္းမႈအတြက္ အားထုတ္တဲ့ (၀ီရိယ) လည္းရွိတယ္။
* ရုပ္နာမ္ ဓမၼတို႔ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကို သိျမင္တဲ့ (ပညာ) လည္းရွိတယ္။
သူေတာ္ေကာင္းအဂၤါ ၇ ပါးကို ဘုန္ႀကီးတစ္ပါးေဟာတာ နာၾကားဘူးပါတယ္။ ၁၊ သဒၵါ ၂၊ သီလ ၃၊ သုတ ၄၊ ဇာဂ ၅၊ ပညာ ၆၊ ဟီရိ ၇၊ ၾသတၱပၸ တဲ့ ။
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူေဆာင္လ်က္ သာဝတၴိျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏၰား၏ ေနအိမ္၌ ပူေဇာ္ထားေသာ မီးသည္ ေတာက္ပေန၏၊ မီးပူေဇာ္ရန္ ႏို႔ဃနာ ေထာပတ္ စသည္ကို စီရင္ထား၏၊
ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္၌ အိမ္စဥ္အတိုင္း ဆြမ္းခံလွည့္လည္ လတ္ေသာ္ အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏၰား၏ ေနအိမ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏။ အဂၢိက ဘာရဒြါဇပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား ႂကြလာသည္ကို အေဝးကပင္ ျမင္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ''ဦးျပည္းယုတ္ ထို၌သာလွ်င္ ရပ္ေလာ့၊ ရဟန္းယုတ္ ထို၌သာလွ်င္ ရပ္ေလာ့၊ သူယုတ္မာ ထို၌သာလွ်င္ ရပ္ေလာ့'' ဟု ဆို၏။
ဤသို႔ ဆိုလတ္ေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ''အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏၰား သင္သည္ သူယုတ္အျဖစ္ကို လည္းေကာင္း၊ သူယုတ္အျဖစ္ကို ျပဳတတ္ေသာ တရားတို႔ကို လည္းေကာင္း သိ၏ေလာ'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏ္ုပ္ သည္ သူယုတ္အျဖစ္ကို လည္းေကာင္း၊ သူယုတ္အျဖစ္ကို ျပဳတတ္ေသာ တရားတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ မသိပါ၊ အကြၽႏု္ပ္ ေတာင္းပန္ပါ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမသည္ သူယုတ္အျဖစ္ကို လည္းေကာင္း၊ သူယုတ္အျဖစ္ကို ျပဳတတ္ေသာ တရားတို႔ကို လည္းေကာင္း အကြၽႏု္ပ္ သိႏိုင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ အကြၽႏု္ပ္အား တရား ေဟာေတာ္မူပါေလာ့ဟု ေလွ်ာက္၏။
ပုဏၰား ထိုသို႔ ျဖစ္လွ်င္နာေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ ''အသွ်င္ ေဂါတမ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံ၏၊ 115
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏-
''အၾကင္သူသည္ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိ၏၊ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕တတ္၏၊ ယုတ္မာသည္ျဖစ္၍ သူ႔ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္တတ္၏၊ အယူပ်က္စီးသူ ျဖစ္၏၊ လွည့္ပတ္တတ္၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 116-1
ဤေလာက၌ အၾကင္သူသည္ တစ္ႀကိမ္ ဖြားျဖစ္ေသာ လူစေသာ သတၱဝါကို လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ႀကိမ္ ဖြားျဖစ္ေသာ၁ ငွက္စေသာ သတၱဝါကို လည္းေကာင္း ညႇဥ္းဆဲသတ္ျဖတ္၏၊ အၾကင္သူအား သတၱဝါ၌ သနားၾကင္နာမႈ မရွိ၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 117-2
အၾကင္သူသည္ ရြာတို႔ကို ျဖစ္ေစ နိဂံုးတို႔ကို ျဖစ္ေစ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ ပိတ္ပင္တတ္၏၊ ရြာနိဂံုးတို႔ကို ဖ်က္ဆီး တတ္သူ ဟူ၍ (ေလာက၌) ထင္ရွား၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 118-3
အၾကင္သူသည္ ရြာ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေတာ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း သူတစ္ပါးတို႔ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပိုင္ရွင္မေပးေသာ ဝတၴဳကို ခုိးယူလိုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေဆာင္ယူ၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 119-4
အၾကင္သူသည္ သူ႕ေႂကြးၿမီကို အမွန္ပင္ ေခ်းယူၿပီးလွ်င္ ၿမီရွင္တို႔က ေတာင္းအပ္သည္ရွိေသာ္ ငါ့ထံ၌ မရွိဟု ေျပာဆိုလ်က္ ထြက္ေျပး၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 120-5
အၾကင္သူသည္ အနည္းငယ္မွ်ေလာက္သာ ျဖစ္ေသာ ဥစၥာကို အလိုရွိသျဖင့္ လမ္းခရီး၌ သြားလာေနေသာ လူကို သတ္လ်က္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ဘ႑ာကို ယူ၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 121-6
အၾကင္သူသည္ မိမိကို သက္ေသထား၍ ေမးအပ္သည္ရွိေသာ္ မိမိဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ျဖစ္ေစ သူတစ္ပါး၏ျဖစ္ေစ ဥစၥာဟူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း မုသားဆို၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 122-7
အၾကင္သူသည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔၏ မယားတို႔၌ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြ ခင္ပြန္းတို႔၏ မယားတို႔၌ေသာ္ လည္းေကာင္း အႏိုင္အထက္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္ဦး သေဘာတူ ခ်စ္သျဖင့္ျဖစ္ေစ လြန္က်ဴးျပစ္မွား၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 123-8
အၾကင္သူသည္ အိုမင္း၍ ပစၧိမအရြယ္သို႔ ေရာက္ၿပီးေသာ အမိကို လည္းေကာင္း၊ အဖကို လည္းေကာင္း ေကြၽးေမြးျပဳစု ႏိုင္စြမ္းသူ ျဖစ္လ်က္ မေကြၽးေမြး မျပဳစုေပ၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 124-9
အၾကင္သူသည္ အမိကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အဖကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုႏွင့္ညီကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အစ္မႏွမကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေယာကၡမ မိန္းမသူ ေယာကၡမ ေယာက္်ားသူကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ႐ိုက္ႏွက္ ပုတ္ခတ္၏၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားျဖင့္ ညႇဥ္းဆဲ၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 125-10
အၾကင္သူသည္ အက်ဳိးစီးပြါးကို ေမးျမန္းအပ္သည္ ျဖစ္လ်က္ အက်ဳိး စီးပြါးမဲ့ကို ေျပာၾကား သြန္သင္၏၊ ေမးျမန္းသူ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေသာ စကားျဖင့္ ေျပာဆို ၫႊန္ၾကား၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 126-11
အၾကင္သူသည္ ယုတ္မာေသာ အမႈကို ျပဳၿပီးလွ်င္ ငါ့ကို သူတစ္ပါး မသိပါေစလင့္ဟု အလိုရွိ၏၊ အၾကင္သူ သည္ မိမိျပဳေသာ မေကာင္းမႈကို ဖံုးလႊမ္း၏၊ ထိုသူႏွစ္ဦးကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 127-12
အၾကင္သူသည္ သူတစ္ပါးအိမ္သို႔ သြားၿပီးလွ်င္ မြန္ျမတ္ေသာ ေဘာဇဥ္ကို စားၿပီး၍လည္း မိမိအိမ္သို႔ လာေသာ ထိုအေဆြခင္ပြန္းကို အတုံ႔အျပန္ မေကြၽးေမြး၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 128-13
အၾကင္သူသည္ ျဗာဟၼဏကို လည္းေကာင္း၊ သမဏကို လည္းေကာင္း၊ ထိုမွတစ္ပါးေသာ ဖုန္းေတာင္း ယာစကာကို လည္းေကာင္း ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ ဖိတ္ၾကားၿပီးျဖစ္လ်က္ မုသား ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ လွည့္ပတ္၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 129-14
အၾကင္သူသည္ ထမင္းစားခ်ိန္ ေရာက္လတ္ေသာ္ ျဗာဟၼဏကို လည္းေကာင္း၊ သမဏကို လည္းေကာင္း စကားျဖင့္ ျခဳတ္ျခယ္၏၊ ေပးကားမေပး၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 130-15
ဤေလာက၌ အၾကင္သူသည္ ေမာဟျဖင့္ ေျမႇးရစ္သည္ျဖစ္၍ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဝတၴဳကို ရွာမွီးလာသည္ ရွိေသာ္ မသူေတာ္တို႔ စကားကို ေျပာဆို၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 131-16
အၾကင္သူသည္ မိမိကိုယ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ပလႊား၏၊ သူတစ္ပါးတို႔ကို မူကား ႐ႈတ္ခ်၏၊ မိမိကိုယ္ကို ပလႊားမႈ သူတစ္ပါးတို႔ကို ႐ႈတ္ခ်မဟႈ ူေသာ မိမိမာနေၾကာင့္ ဆုတ္ယုတ္၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 132-17
အၾကင္သူသည္ ျခဳတ္ျခယ္တတ္၏၊ သူတစ္ပါး ေပးလွဴသည္ကို မူလည္း ဝန္တိုမႈရွိ၏၊ ယုတ္မာေသာ အလိုရွိ၏၊ ဝန္တို ေစးနဲ၏၊ စဥ္းလဲ ေကာက္က်စ္၏၊ အရွက္ မရွိ၊ အေၾကာက္ မရွိ၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာ ဟူ၍ သိရာ၏။ 133-18
အၾကင္သူသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို သဗၺညဳမဟုတ္ စသည္ျဖင့္ ေရရြတ္ စြပ္စြဲ၏၊ ထိုမွတစ္ပါး ထိုဘုရား၏ တပည့္ရဟန္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပရိဗိုဇ္ကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လူကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ေရရြတ္စြပ္စြဲ၏၊ ထိုသူကို သူယုတ္မာဟူ၍ သိရာ၏။ 134-19
အၾကင္သူသည္ ရဟႏၲာ မဟုတ္ဘဲလ်က္ ရဟႏၲာဟု ဝန္ခံ၏၊ ဤသူသည္သာလွ်င္ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြေသာ ေလာက၌ အယုတ္မာဆံုးျဖစ္ေသာ ခိုးသူႀကီးေပတည္း၊ ပုဏၰား ငါဘုရားသည္ ေရွး၌ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ဆိုခဲ့ေသာ သူယုတ္ တို႔ကို အက်ယ္အားျဖင့္ ျပအပ္ကုန္ၿပီ။ 135-20
အမ်ဳိးဇာတ္ေၾကာင့္ သူယုတ္မာ မျဖစ္ႏိုင္၊ အမ်ဳိးဇာတ္ေၾကာင့္ ျဗာဟၼဏ မျဖစ္ႏိုင္၊ မိမိျပဳေသာ အမႈေၾကာင့္သာလွ်င္ သူယုတ္မာ ျဖစ္ရ၏၊ မိမိျပဳေသာ အမႈေၾကာင့္ သာလွ်င္ ျဗာဟၼဏ ျဖစ္ရ၏။ 136-21
ပုဏၰား ထိုစကား၏ အဓိပၸာယ္ကို ဤၫႊန္းျပမည့္ စကားျဖင့္လည္း သိကုန္ေလာ့၊
ဤၫႊန္းျပခ်က္ စကားကား အဘယ္နည္း၊ ေခြးေသတို႔ကို ခ်က္၍ စားတတ္ေသာ ဒြန္းစ႑ား၏သားသည္ မာတဂၤ ဟူ၍ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာ၏။ 137-22
ထိုမာတဂၤသည္ အလြန္႔အလြန္ ရႏိုင္ခဲေသာ ျမတ္ေသာ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ ထိုမာတဂၤအား လုပ္ေကြၽးခစားရန္ မင္းမ်ဳိးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဏၰားမ်ဳိးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ကုန္သည္ႏွင့္ သူဆင္းရဲတို႔သည္ လည္းေကာင္း ခစားရာ အရပ္သို႔ လာေရာက္ၾကကုန္၏။ 138-23
ထိုမာတဂၤသည္ ကိေလသာ ကင္း၍ ျမတ္ေသာ ခရီးျဖစ္ေသာ ျဗာဟၼာ့ျပည္သို႔ ေရာက္ ေၾကာင္း သမာပတ္ ရွစ္ပါး နတ္ယာဥ္ကို တက္စီး၍ ကာမ၌ တပ္စြန္းမႈ 'ကာမရာဂ' ကို ကင္းစင္ေစလ်က္ ျဗဟၼာ့ျပည္သို႔ ကပ္ေရာက္ရသူ ျဖစ္ ခဲ့၏၊ ထိုမာတဂၤကို ျဗဟၼာ့ျပည္၌ ျဖစ္ျခင္းမွ အမ်ဳိးဇာတ္က မတားျမစ္ႏိုင္။ 139-24
ေဗဒင္ကို သရဇၩယ္တတ္သည့္ အမ်ဳိး၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔သည္ ေဗဒင္ဟူေသာ အေဆြခင္ပြန္း ရွိကုန္၏၊ ထိုပုဏၰားတို႔သည္လည္း ယုတ္မာေသာ အမႈတို႔၌ မျပတ္ ထင္ကုန္မူ ယခုဘဝ၌ပင္လွ်င္ ကဲ့ရဲ႕ဖြယ္ ျဖစ္ကုန္၏၊ တမလြန္ဘဝ၌လည္း ဒုဂၢတိဘဝသို႔ လားေရာက္ရကုန္၏၊ ထိုပုဏၰားတို႔ကို ဒုဂၢတိဘဝသို႔ လားေရာက္ရျခင္းမွ လည္း ေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ ခံရျခင္းမွ လည္းေကာင္း အမ်ဳိးဇာတ္က မတားျမစ္ႏိုင္။ 140,141-25,26
အမ်ဳိးဇာတ္ေၾကာင့္ သူယုတ္မာ မျဖစ္ႏိုင္၊ အမ်ဳိးဇာတ္ေၾကာင့္ ျဗာဟၼဏ မျဖစ္ႏိုင္၊ မိမိျပဳေသာ အမႈေၾကာင့္ သာလွ်င္ သူယုတ္မာ ျဖစ္ရ၏၊ မိမိျပဳေသာ အမႈေၾကာင့္ သာလွ်င္ ျဗာဟၼဏ ျဖစ္ရ၏။ 142-27
ဤသို႔ ဆိုေသာ္ အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို
အသွ်င္ေဂါတမ တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပစြ
အသွ်င္ေဂါတမသည္ ယေန႔ကို အစျပဳ၍ အကြၽႏု္ပ္ကို
အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ
ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါေလာ့ ဟု ေလွ်ာက္၏။
၇ - ဝသလသုတ္၊ ဥရဂဝဂ္၊ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။
ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ at 7/11/2009 03:54:00 PM
ခုဒၵကနိကာယ္
SIMPLE EXPLANATION
(၁) အမ်က္ၾကီးသူ၊ ရန္ျငိဳးဖြဲ႕သူ၊ သူတပါးဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္သူ၊ မိစာၦဒိဌိအယူသို႔ ကူးေျပာင္းသူႏွင့္ မိမိ အျပစ္ဖံုးလႊမ္း၍ လွည့္စားတတ္သူတို႔သည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၂) သတၱ၀ါတို႔အား သနားၾကင္နာမႈ မရွိဘဲ သတ္ျဖတ္သူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၃) ျမိဳ႕ရြာတုိ႔ကို တုိက္ခုိက္ ဖ်က္ဆီးသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၄) သူတပါးအေၾကြးကို ျပန္မေပးသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၅) သူတပါးပစၥည္း ခိုးသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၆) လူသတ္၍ ပစၥည္းယူသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၇) မတရားသက္ေသ ထြက္ဆုိသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၈) သူတပါးသားမယားကို ျပစ္မွားလြန္က်ဴးသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၉) အမိအဘကို မေကြ်းေမြး မျပဳစုသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၀) မိဘ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ေယာကၡမတုိ႔ကို ကိုယ္ႏႈတ္တုိ႔ျဖင့္ ႏွိပ္စက္ညဥ္းဆဲေနသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၁) သူတပါးက အက်ိဳးစီးပြား ရွိရာရွိေၾကာင္းကို ေမးပါလ်က္ အက်ိဳးမဲ့ကို ေျပာသူႏွင့္ အက်ိဳးစီးပြားရွိေၾကာင္း နည္းလမး္ကို ေပးပါေသာ္လည္း ေမးသူမသိႏုိင္ေအာင္ ေျပာသူသည္ သူယုတ္မာ ျဖစ္၏။
(၁၂) မိမိျပဳလုပ္ထားေသာ မေကာင္းေသာ အမႈမ်ားကို တပါးသူ မသိေအာင္ ဖံုးကြယ္ထားသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၃) သူတပါးအိမ္သို႔ သြားေသာအခါ ဧည့္၀တ္ျပဳစုသည္ကို စားေသာက္ျပီး မိမိအိမ္သို႔ လာသည့္အခါမႈ ဧည့္၀တ္ မျပဳစုသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၄) ဖိတ္ၾကား၀န္ခံထားသူ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ သူေတာင္းစားတုိ႔ကို မလွဴဒါန္း မေပးကမ္းဘဲ လွည့္ပတ္ေနသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၅) ဆြမ္းခံလာေသာရဟန္းကို ဆြမ္းမေလာင္းဘဲ ၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာဆုိသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၆) သူတပါး၏ပစၥည္းကို ရယူလုိသျဖင့္ မဟုတ္မမွန္ လွည့္ပတ္ ေျပာဆုိသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၇) သူတပါးကို ရန္ရွာသူ၊ မိမိကုိယ္တုိင္ မလွဴဒါန္း မေပးကမ္းရုံမွ်မက သူတပါးတို႔ လွဴဒါန္းေပးကမ္းသည္ကိုပင္ ႏွေျမာတြန္႕တိုသူ၊ မိမိမွာ မရွိေသာ ဂုဏ္သိကၡာျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းခံလုိသူ၊ ႏွေျမာ၀န္တိုသူ၊ မိမိမွာ မရွိေသာဂုဏ္ကို ရွိေလဟန္ေဆာင္သူႏွင့္ မေကာင္းမႈကို ျပဳရန္ မရွက္မေၾကာက္သူမ်ားကုိ ရူတ္ခ်ေျပာဆုိသူသည္ သူယုတ္မာ ျဖစ္၏။
(၁၈)မိမိကိုယ္ကို ဂုဏ္တင္ေျမာက္စားျပီး သူတပါးကို ႏွိမ့္ခ်ေျပာဆုိသူသည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၁၉) ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ရတနာသံုးပါး ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္သူ မ်ားကို ရူတ္ခ်ေျပာဆုိသည္သည္ သူယုတ္မာျဖစ္၏။
(၂၀)ရဟႏာၱမဟုတ္ပါဘဲလ်က္ ရဟႏာၱဟု ၀န္ခံသူသည္ ေလာက၌ အယုတ္မာဆံုးျဖစ္၏။
သူေတာ္ေကာင္းဂုဏ္ရည္
ပဒုမၼာၾကာရိုးသည္ ထက္ပုိင္းျပတ္ေသာ္လည္း အဆက္မျပတ္ ။
သူေတာ္ေကာင္းသည္ (အေနေ၀း၍ ) အဆက္ျပတ္ေသာ္လည္း ေမတၱာမျပတ္။
သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းသင္းမွ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ျမင့္ျမတ္သည္။
သူေတာ္ေကာင္းေျခမႈန္႔ ကုိယ္၌ကပ္လွ်င္ အပါယ္မက်။
သမုဒၵရာေရ မီးေၾကာင့္မကၽြမ္း ၊
ျမင့္မုိရ္ေတာင္ ေလေၾကာင့္မတုန္လႈပ္၊
ေက်ာက္ခဲ ေရေၾကာင့္ မေက် ၊
သူေတာ္ေကာင္း မသူေတာ္ေၾကာင့္ မတုန္လႈပ္ ၊
သစ္ပင္ၾကီးသည္ ခုတ္လွဲသူကုိ မလဲမခ်င္း အရိပ္ျဖင့္ ေအးျမေစ၏ ၊
နံ႔သာတုံးသည္ မီးရႈိ ႔ သူကုိ မကၽြမ္းမခ်င္း အနံ႔ျဖင့္ ေမႊးျမေစ၏ ၊
သူေတာ္ေကာင္းသည္ ညွင္းဆဲသူကုိေသာ္လည္း မေသမခ်င္း အက်ိဳးေဆာင္၏ ။
ပထမေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏
သိႆေကာ၀ါဒက်မ္းစာ
သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ႏွလုံးသား
ပိႏၷဲသီးမွည့္တုိ႔သည္ ျပင္ပ၌ ဆူးမ်ားစြာ ရွိေသာ္လည္း အတြင္းအရသာကား ခ်ိဳျမိန္လွေပ၏ ၊
သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ စိတ္ႏွလုံးသည္လည္း ထုိ႔အတူပင္ျဖစ္၏ ။
စႏၵကူးပင္သည္ ေသြ႔ေျခာက္သြားသည့္တုိင္ ေမႊးရနံ႔ကုိ မစြန္႔ ။
ဆင္ေျပာင္သည္ စစ္ေျမျပင္သုိ႔ ေရာက္ေသာ္လည္း ခန္႔ထည္တင့္တယ္ျခင္းကုိ မစြန္႔။
ၾကံသည္ ႀကိတ္စက္သုိ႔ေရာက္ေသာ္လည္း ခ်ိဳေသာ အရသာကုိ မစြန္႔ ။
ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းသည္ ေဘးဒုကၡဆင္းရဲသုိ႔ က်ေရာက္ျငားေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မစြန္႔။
Tags: သူယုတ္မာ, သူေတာ္ေကာင္း
Posted by Golden Myanmar at 11:29 PM No comments:
Monday, February 1, 2010
( ဆံပင္ ဘုရားလွဴ )
( ေမး ) ( ဆံပင္ ဘုရားလွဴ )
အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မသည္ ဆံပင္ရွည္မ်ားကို ဘုရားမွာလွဴမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး အရွည္ထားပါသည္။ ယခု ဆံပင္ရွည္၍ ျဖတ္ျပီးလွဴမည္လုပ္ရာ အခ်ိဳ႔က ဆြပင္အတိုင္း မလွဴေကာင္း ေရာင္၍၊ သို႔မဟုတ္-ဘုန္းႀကီးသံုး ယပ္လုပ္၍ လွဴရသည္ဟု ေျပာပါသည္။ မည္သို႔လွဴသင့္သည္ကို ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားပါသည္ဘုရား။
( ေအးျငိမ္းမိုး-ပန္းေတာင္းျမိဳ႔ )
( ေျဖ ) ဆံပင္မွာ မိမိခႏၶာကိုယ္မွ ေပါက္ေရာက္ေသာ အရာ၀တၳဳျဖစ္ကာ အေမြး-ေျခသည္း-လက္သည္း-သြား-အေရျပား-တို႔ႏွင့္အတူ တစပဥစကအ၀င္ ေဇဂုစၧ-သေဘာတရားျဖစ္၍ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ စက္ဆုပ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳပင္ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးတို႔အဖို႔ အမြန္အျမတ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ရတနာသံုးပါး၌ ဆံပင္အတိုင္း ဆြဲခ်ိန္လွဴဒါန္း၍လည္း တင့္တယ္မႈမရွိပါ။ လူ႔ဆံပင္ကို ယပ္စသည္လုပ္၍ လွဴဒါန္းရိုးလည္း မရွိပါ။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က ဆံပင္ေကာင္းေသာ အမ်ိဳးသမီးတဦး ဆံပင္ကိုျဖတ္၍ ေရာင္ခ်ရရွိသည့္ေငြျဖင့္ အရွင္ကစၥာယန-စေသာ ရဟႏၲာရွစ္ပါးအား ဆြမ္းခ်က္လွဴဒါန္း၍ ဒိ႒ဓမၼအက်ိဳးေပးသျဖင့္ မိဖုရားျဖစ္သြားေသာ ၀တၳဳတခုကို ေထာက္၍ ဆံပင္ကို ေရာင္းခ်လ်က္ အျခားအက်ိုးျဖစ္မည့္ အလွဴတခုခု လွဴဒါန္းျခင္းသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားလိုပါသည္။
DHAMMA RANSI W/S
Posted by Golden Myanmar at 8:03 PM No comments:
( ခႏၲီ-သည္းခံျခင္း )( ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ )
( ေမး ) ( ခႏၲီ-သည္းခံျခင္း )
အရွင္ဘုရား၊ ခႏၲီပါရမီ (သည္းခံျခင္း) ၏ ဆိုလိုရင္းတြင္ သည္းခံျခင္းသည္ ျမတ္၏-ဟုဆိုရာ သည္းခံျခင္းျဖင့္ မည္ကဲ့သို႔ ျမတ္သည္ကို ေျဖၾကားေတာ္မူပါဘုရား။
( ေမာင္ေက်ာ္ဆန္း-ထား၀ယ္ )
ခႏၲ်ာ ဘိေယ်ာ န ၀ိဇၨတိ-ခႏၲီပါရမီထက္ လြန္ကဲေသာ ပါရမီ မရွိ။
ခႏၲီ ပရမံ တေပါ တိတိကၡာ-သည္းခံျခင္းသည္ ျမတ္ေသာအက်င့္တည္း-ဟူေသာ ဆိုရိုးစကားမ်ား အရ ပါရမီဆယ္ပါးတြင္ ခႏၲီပါရမီမွာ အခက္ခဲဆံုးႏွင့္ အျဖစ္ႏိုင္ခဲဆံုးေသာ တရားျဖစ္သည္။
ဒါနစေသာ ပါရမီဆယ္ပါးလံုးတြင္ ခႏၲီပါရမီ ပါရသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ခႏၲီပါရမီ သည္းခံႏိုင္မွ က်န္ပါရမီအားလံုးကို ျဖည့္က်င့္ႏိုင္သည္။ ဒါန သီလစေသာ ပါရမီတို႔တြင္ ပါရမီေျမာက္ေအာင္ စိတ္ကို ႏွိပ္ကြပ္၊ ထိန္းသိမ္းႏိုင္မႈမွာ ခႏၲီျဖစ္သည္။ ကုသုိလ္အားလံုး၏ အေျခခံတရားမွာလည္း သည္းခံႏိုင္မႈသာ ျဖစ္သည္။ ခႏၲီပါရမီရွင္သည္ ေမတၱာတရား အားႀကီးသူသာ ျဖစ္သျဖင့္ ေမတၱာရွင္လည္း ျဖစ္ေပရာ အမ်က္ေဒါသ၊ အျပစ္ဟူသမွ်ကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္၍ အလြန္တရာ ျမင့္ျမတ္လွေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအာင္ႏိုင္ခက္ခဲ၊ စစ္ေျမထဲ၀ယ္၊ ေအာင္ပြဲရသည္၊ သူဟုမည္ရွင့္-စသည္ျဖင့္ ခႏၲီပါရမီရွင္သည္ စစ္ပြဲတကာတြင္ ေအာင္ျမင္ေနက် စစ္သူႀကီး သဖြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုေပသည္။
( ေမး ) ( ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ )
အရွင္ဘုရား၊ ေရတြင္း၊ ေရကန္၊ ဘုရား၊ ေက်ာင္း၊ သိမ္၊ ဇရပ္မ်ား ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းသည္မွအစ ဆြမ္းေကၽြး၊ ပရိတ္နာ၊ ရွင္ျပဳ၊ သီလခံယူ၊ တရားနာ စသည္၌ ေနာက္ပိတ္ဆံုး ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀၊ သာဓုေခၚ ျပဳလုပ္ၾကသည္မ်ားကို ေတြ႔ရပါသည္။ အကယ္၍မ်ား အထက္ေဖာ္ျပပါ အလွဴဒါနေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ျပီး ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀၊ သာဓုေခၚ မျပဳခဲ့ပါလွ်င္ ၄င္းျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အလွဴဒါနေကာင္းမႈအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ၊ ကုသိုလ္မ်ား မရႏိုင္ဘူးလားဘုရား၊ အလွဴဒါန အထမေျမာက္ျခင္းေရာ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလားဘုရား၊ ဘာပစၥည္းလွဴလွဴ ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀၊ သာဓုေခၚျပီးမွ ကုသိုလ္အက်ိဳး ခံစားရပါသလား ဘုရား၊ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။
( ဦး၀မ္း-၃-ရပ္ကြက္၊ ဥႆာျမိဳ႔သစ္၊ ပဲခူး )
DHAMMARANSI website
ေရစက္ခ်ျခင္းဟူသည္မွာ- အလွဴတခု လွဴဒါန္းရာ၌
၁။ လွဴဒါန္းျခင္း
၂။ ဆုေတာင္းျခင္းႏွင့္
၃။ အမွ်ေ၀ျခင္း ဟူ၍ အပိုင္း ၃-ပိုင္းရွိရာ ဤပစၥည္း ဤ၀တၳဳမ်ားကို လွဴဒါန္းပါ၏။
ဤသို႔လွဴဒါန္းရေသာေၾကာင့္ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလို၏။ ဤေကာင္းမႈ၏ အဖို႔ဘာဂကို သတၱ၀ါတို႔ ရရွိၾကပါေစ-ဟု စိတ္ေစတနာ ေလးေလးနက္နက္ျဖင့္ အမွ်ေ၀ရျခင္းမွာ ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ျပဳရိုးအစဥ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ေ၀ႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ ဒါနျပဳတိုင္း ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀ေလ့ရွိပါသည္။ ထိုေရစက္ခ် အမွ်ေ၀မႈသည္ပင္ မာရ္နတ္ စစ္တိုက္လာရာ၌ ဤေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္ကို ရေရး (သဗၺညဳတဉာဏ္ကိုရေရး) အတြက္ ေ၀ႆႏၲရာဘ၀တြင္ လွဴဒါန္း၍ ေရစက္ခ်ခဲ့သည္ကို ဤမဟာပထ၀ီေျမႀကီး အသိသက္ေသျဖစ္သည္ဟု သက္ေသျပဳသျဖင့္ ပထ၀ီေျမႀကီးက သက္ေသခံခဲ့ပါသည္။ အလွဴရွင္မွာ အျခား အကုသိုလ္အက်ိဳးေပး၍ ငရဲသို႔ ေရာက္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ ယမမင္းက အမွ်ေပးေ၀ ဖူးသည္မဟုတ္ေလာ-ဟု သတိေပး၍ ကုသိုလ္ကို သတိရကာ ငရဲမွ လြတ္ႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ျပင္လည္း ပုညကိရိယ ၀တၳဳ (ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ) ၁၀-ပါးတြင္ အမွ်ေ၀ျခင္း (ပတၱိဒါန) သည္လည္း ဒါနစေသာ ကုသုိလ္တို႔ကဲ့သို႔ ကုသိုလ္ တမ်ိဳးျဖစ္ရာ ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀သျဖင့္ ကုသုိလ္တမ်ိဳး တိုးႏိုင္ပါေသးသည္။ အလွဴလွဴရာ၌ ဆုေတာင္းျခင္းမျပဳဘဲ လွဴျခင္းမွာ ေပးကမ္းျခင္းသက္သက္သာျဖစ္၍ နိဗၺာန္ကို ဆုေတာင္းမွ ဒါနပါရမီ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါရမီဒါန ျပဳလုပ္ၾကသူတိုင္း ဆုေတာင္းျခင္း စသည့္ ေရစက္ခ်မႈကို မျပဳမေန ျပဳလုပ္ၾကရပါသည္။
Posted by Golden Myanmar at 8:02 PM No comments:
Labels: for everyone
Sunday, January 31, 2010
ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္
ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အၫႊန္း
ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္
ရန္ဝင္း (ေတာင္တံခါး)
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၀
ေဂါတမ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူျပီးခါစ၊ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ ေဝဠဳဝန္ဥယ်ာဥ္ ေက်ာင္းေတာ္ဝယ္ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ အခါတပါး၌၊ ပဥၥဝဂၢီငါးပါးတြင္ တပါးအပါအဝင္ျဖစ္သည့္ အရွွင္မဟာအႆဇိ မေထရ္ႀကီး ဆြမ္းခံၾကြေနသည္ကို အရွွင္သာရိပုတၱရာ အေလာင္းအလ်ာ ျဖစ္ေသာ တရားရွွာေဖြေနသူ ဥပတိႆ ပရိဗိုဇ္ က ဖူးေတြ႕ရေလသည္။
ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ အဆင္းႏွင့္ တည္ျငိမ္ေသာ ဣေျႏၵေတာ္တို႔ကို ေထာက္႐ွဳ၍၊ မုခ်ဧကန္ တရားထူးတရားျမတ္ ကိန္းေအာင္းသည့္ ပုဂိၢဳလ္ ျဖစ္ရမည္ ဟု ေလးနက္စြာ ယံုၾကည္မႈ ႏွင့္ တရားထူးတရားျမတ္ ရယူလိုမ၊ႈ ျပင္းျပသည့္ ဆႏၵ ရည္ရွြယ္ခ်က္တို႔ျဖင့္ ဥပတိႆ ပရိဗိုဇ္ က အရွွင္မဟာအႆဇိမေထရ္ႀကီး ကို ရွိုေသစြာ ဆည္းကပ္ဝတ္ðပျပီးလွ်င္ အ႐ွင္ျမတ္၊ အဘယ္ဆရာ၏ အဘယ္တရားမ်ားကို လိုက္နာ က်င့္ႀကံပါသနည္း ဟု ေမးျမန္း ေလွ်ာက္ထားေလသည္။
ထိုအခါ အရွွင္မဟာအႆဇိ မေထရ္္ႀကီးက ဤသို႔ ပါဠိဘာသာျဖင့္ ဂါထာဖြဲ႕၍ ေျဖၾကားေတာ္မူေလသည္။
“ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘဝါ ေတသံေဟတံု တထာဂေတာအာဟ ေတသ ေယာ နိေရာေဓါ ဧဝံဝါဒီ မဟာသမေဏာတိ။”
အၾကင္ ခႏၶာငါးပါး ဒုကၡသစၥာတရား တို႔သည္ အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ေသာ သမုဒယသစၥာတရား၌ အမြန္အစရွွိကုန္၏။ ထိုအလံုးစံုေသာ သမုဒယသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာ တရားတို႕၏ ျဖစ္ရာျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္၊ ထို တရားတို႕၏ ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာ နိေရာဓသစၥာတရားကို ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။ ရဟန္းျမတ္စြာ တို႔ဆရာျဖစ္ေသာ ဗုဒၶၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤကဲ့သို႔ အယူရွွိေတာ္မူ၏။
ရွွင္မဟာအႆဇိ မေထရ္ႀကီး ၏ တရားေတာ္ကို ၾကားနာ ရေသာေၾကာင့္၊ ပင္ကိုယ္ဉာဏ္ ရင့္သန္ျပီးေသာ ဥပတိႆ ပရိဗိုဇ္ သည္ ေသာတာပန္ တည္ေလသည္။ သႊယေဗလ႒ပုတၱ သိဥၨည္းဆရာႀကီးထံ၌ တရားရွွာေဖြ အတူေနေသာ တရားက်င့္ဖက္ သူငယ္ခ်င္း အရွွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ အေလာင္းအလ်ာ ေကာလိတ ပရိဗိုဇ္ ကို၊ တရားထူး ရလာခဲ့လွ်င္ တဦးကိုတဦး ျပန္လည္ ေဟာၾကစတမ္းဟု ကတိစကား ထား႐ွိခဲ့ၾကသည့္အတိုင္း၊ တဆင့္ ျပန္လည္ ေဟာၾကားသျဖင့္ ေကာလိတ ပရိဗိုဇ္ သည္လည္း ေသာတာပန္ တည္ေလသည္။
ျမန္မာျပည္ ေရွွးေဟာင္းအရပ္ေဒသမ်ားမွ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ -
ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ကို ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ ေရွွးေဟာင္းအရပ္ေဒသမ်ားမွ တူးေဖၚရ႐ွိသည့္ ေရွႊေပခ်ပ္မ်ား၊ ေက်ာက္စာမ်ား ႏွင့္ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ား တြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္က ပါဠိဘာသာ၊ သသၤက႐ုိက္ဘာသာ တို႕ကိုသံုးစြဲ၍၊ အကၡရာမ်ိဳးစံုျဖင့္ ေရးထိုးထားေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၉၃ အတြင္းက ျပည္ျမိဳ႔နယ္ ေမွာ္ဇာ အရပ္၊ သီရိေခတၱရာ (ျဂီေကၡၾတ) ျမိဳ႔ိရွုိးေဟာင္း အတြင္းရွွိ ေတာင္လယ္ေပၚရွြာ ေမာင္ကန္ ၏ ယာခင္းကုန္းေျမမွ တူးေဖၚရရွွိေသာ ‘ေမာင္ကန္ ေ႐ႊေပခ်ပ္’ ႏွစ္ခ်ပ္ တြင္ ပါဠိဘာသာ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ အစခ်ီ၍၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္၊ တရားဂုဏ္ေတာ္ တို႕ကို ေရွွးေဟာင္း (ပ်ဴ) အကၡရာ ျဖင့္ ေရးသား ထားသည္။ ထို ေ႐ႊေပခ်ပ္ႏွစ္ခ်ပ္ တြင္ သံုးစြဲေသာ အကၡရာမ်ားမွာ ေရွွးအိႏိၵယ ေတာင္ပိုင္း အကၡရာမ်ားႏွင့္ဆင္တူျပီး၊ ေရးထိုးခ်ိန္သည္ ၅ရာစု ခန္႔တြင္ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုု ပညာရွွင္မ်ား မွန္းဆၾကသည္။
ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၂၆-၂၇ အတြင္းက ထို ေမွာ္ဇာအရပ္၊ သီရိေခတၱရာ (ျဂီေကၡၾတ) ျမိဳ႔ရွိုးေဟာင္း အတြင္းရွွိ ေမာင္ခင္ဘ ၏ ယာခင္းကုန္းေျမမွ ရ႐ွိသည့္ ‘ခင္ဘ ေ႐ႊေပခ်ပ္ ၂ဝ’ ပါ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အစခ်ီ ပိဋကတ္ေတာ္ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မ်ားတြင္ သံုးစြဲေသာ အကၡရာမ်ားႏွင့္ တူညီေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္ဟုဆိုသည္။
‘ေမာင္ကန္ ေ႐ႊေပခ်ပ္’မ်ားမွ ေရွွးေဟာင္း (ပ်ဴ) အကၡရာ ပါဠိ ဘာသာျဖင့္ ေယဓမၼာ အစခ်ီေသာ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္၊ တရားဂုဏ္ေတာ္
‘ေမာင္ကန္ ေ႐ႊေပခ်ပ္’ မ်ားႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု မွန္းဆရေသာ ရခိုင္ ေဝသာလီေခတ္ နီတိစျႏၵမင္း မိဖုရား ေက်ာက္စာကို ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္အတြင္းက စစ္ေတြခရွိုင္ ေဝသာလီျမိဳ႔ေဟာင္း၊ ဥဏွသက ေတာင္ကုန္းေပၚရွွိ ေရွွးေဟာင္းဘုရားပ်က္မွရရွွိသည္။ ထို ေက်ာက္စာတြင္ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ကို ျဗာဟၼီ အကၡရာသံုးစြဲ၍ သသၤက႐ုိက္ ႏွင့္ ပါဠိ ဘာသာတို့႕ ျဖင့္ ေရးထိုးထားသည္။
ရခိုင္ ေဝသာလီေခတ္ နီတိစျႏၵမင္း မိဖုရား ေက်ာက္စာ
သံတြဲခရွုိင္ ငလြမ္းေမာ္ ေက်ာက္စာ၊ ေဝသာလီျမိဳ႔ေဟာင္း တြင္ ေတြ႕ရေသာ သင္းက်စ္ေတာင္ ေက်ာက္စာ၊ ေက်ာက္ျဖဴ ေက်ာက္စာ၊ ေက်ာက္ေတာ္ ေက်ာက္စာ၊ ေဝသာလီ ေက်ာက္စာ မ်ားတြင္ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ကို ျဗာဟၼီအကၡရာ၊ သသၤက႐ုိက္ ႏွင့္ ပါဠိ ဘာသာတို့႕ကို ေရာစပ္ ေရးထိုးထားေလသည္။
ႏိုင္ငံျခားျပတိုက္တခုတြင္ ေရာက္ရွွိေနေသာ သံတြဲခရွိုင္ ငလြမ္းေမာ္ ေက်ာက္စာကို ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၇၂ အတြင္းက ေတြ႕ရွွိေၾကာင္း အမွတ္အသား ရွွိသည္။
သံတြဲခရွုိင္ ငလြမ္းေမာ္ ေက်ာက္စာ၊
ေဝသာလီျမိဳ႔ေဟာင္းရွွိ စျႏၵားမင္း ၏ ကုသိုလ္ ဘုရားႀကီးကုန္း ေက်ာက္ေစတီ ေက်ာက္စာတြင္ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ ကို ျဗာဟၼီအကၡရာ ပါဠိ ဘာသာ သက္သက္ျဖင့္ ေရးထိုးထားသည္။
ေဝသာလီ ဘုရားႀကီးကုန္း ေက်ာက္ေစတီ ေက်ာက္စာ
ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၂၇-၂၈ က သီရိေခတၱရာ (ျဂီေကၡၾတ) ျမိဳ႔ရွိုးေဟာင္းအတြင္း၊ ေမွာ္ဇာ၊ မေထာရွြာ ငရွွင့္ကန္ကုန္း ႏွင့္ ကၽြဲေက်ာင္းကုန္း မွရေသာ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးရွွိ ေျမပံု(အုတ္ခြက္) ဘုရား မ်ားတြင္ နာဂရီ အကၡရာျဖင့္ သသၤက႐ုိက္ ႏွင့္ ပါဠိ ဘာသာ ေရာစပ္၍ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ကို ေရးထိုးထားသည္။ ၈ ရာစု ခန္႔က လက္ရာမ်ား ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ပညာရွွင္မ်ားက မွန္းဆၾကသည္။
ေမွာ္ဇာ၊ မေထာရွြာ ငရွွင့္ကန္ကုန္း မွရေသာ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရား
ပုဂံျမိဳ႔ေဟာင္း မွ ရရွွိေသာ ၁၁ ရာစု ပုဂံေခတ္ က အနိရုဒၶ (အေနာ္ရထာ) ကိုယ္တိုင္သြန္းလုပ္ပူေဇာ္သည့္ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ားအနက္၊ အခ်ိဳ႕ေသာ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ားတြင္ နာဂရီ အကၡရာျဖင့္ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္၏ အဆံုးပိုင္း၌ ထူးျခားစြာ …
ေယဓမၼာ ေဟတုျပဘဝါ ေဟတု ေမၲ ပာမၲ ထာ ဂေတာဟဝ
ဒါေတၳ ပာႊ ေယာ နိေရာဓ ဧဝမြါဒီျဂီအန (နိ) ရုဒၶေဒဝ)
ဟု ျဂီအနိရုဒၶေဒဝ (အေနာ္ရထာ) ကိုယ္တိုင္ ထိုသို႕အယူရွိွေၾကာင္း ေရးထိုးထားခဲ့ေလသည္။
ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ကို နာဂရီ အကၡရာျဖင့္ေရးထိုးထားသည့္ အနိရုဒၶ ကိုယ္တိုင္သြန္းလုပ္ေသာ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ား
ေရွွးေခတ္ (ပ်ဴ) ျမိဳ႔ေဟာင္း တျမိဳ႔ျဖစ္ေသာ တေကာင္းျမိဳ႔တြင္ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ား ႏွင့္ ေ႐ွး (ပ်ဴ) ေခတ္လက္ရာ ပစၥည္းမ်ားစြာ ေတြ႕ရေသာ္လည္း၊ ေယဓမၼာ ဂါထာ ပါရွွိသည့္ ေျမပံု (အုတ္ခြက္) ဘုရားမ်ား အနက္၊ ၁၁ ရာစု ပုဂံေခတ္လက္ရာ ထက္ ေစာေသာ ေျမပံုဘုရားမ်ား ကို မေတြ႕ရေသးေပ။
တေကာင္းျမိဳ႔မွရ႐ွိေသာ နာဂရီ အကၡရာျဖင့္ ေယဓမၼာ ဂါထာေတာ္ ေရးထိုးထားသည့္ ၁၁ ရာစုႏွစ္ ပုဂံေခတ္ လက္ရာ ေျမပံုဘုရား - ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရား႐ွင္ ထံေတာ္သို႔
ေဝဠဳဝန္ ဥယ်ာဥ္ ေက်ာင္းေတာ္တြင္ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ ထံသို႔ အတူတကြ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကရန္၊ မိမိတို႔၏ ဆရာျဖစ္ခဲ့ဘူးသည့္ သိဥၨည္းဆရာႀကီးကို ဖိတ္ေခၚရာ၊ ဆရာႀကီးက လိုက္ပါရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျငင္းဆန္သျဖင့္၊ ဥပတိႆ ႏွင့္ ေကာလိတ တို႔သည္ သိဥၨည္းဆရာႀကီး အား စြန္႔ခြာခဲ့ၾကရေလသည္။
ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၂၆-၂၇ က ေမွာ္ဇာ၊ ခင္ဘကုန္း မွ ေတြ႕ရွွိသည့္ စိႏၲ မုျဒာ ျဖင့္ သီရိေခတၱရာ (ျဂီေကၡၾတ) (ပ်ဴ) ေခတ္ လက္ရာ ေၾကးဆင္းတုေတာ္
ဧထ ဘိကၡေဝါ သြာကၡာေတာ ဓေမၼာ
စရထ ျဗဟၼစရိယံ
သမၼာ ဒုကၡႆ အႏၲကိရိယာယ
ေနာက္ပါ တပည့္ မ်ားစြာ ႏွင့္အတူ၊ ေဂါတမ ဗုဒၶဘုရားရွွင္၏ ေျခေတာ္ရင္းသို႔ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ လာေရာက္ ဦးခိုက္ၾကသည့္၊ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာဝက ျဖစ္ေတာ္မူ လာလတံ့ေသာ အရွွင္သာရိပုတၱရာ အေလာင္းအလ်ာ ဥပတိႆ ပရိဗိုဇ္ ႏွင့္၊ လက္ဝဲေတာ္ရံ အဂၢသာဝက ျဖစ္ေတာ္မူ လာလတံ့ေသာ အရွွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ အေလာင္းအလ်ာ ေကာလိတ ပရိဗိုဇ္ တို႕ကို ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ‘ဧဟိ ဘိကၡဳ’ ပါဠိေတာ္ျဖင့္ မိန္႔ေတာ္မူကာ၊ အထက္ပါပံုေတာ္ အတိုင္း၊ တရားဦးေဟာေတာ္မူေပလိမ့္မည္ဟု မွန္းဆ ၾကည္ညဳိ ပူေဇာ္ ကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္။
အထူးေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ကိုးကားျခင္း
၁ - ဇိနတၳပကာသနီက်မ္း (က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
၂ - ေရွွးေဟာင္းအုတ္ခြက္ရွုပ္ပြားဘုရားမ်ား၊ ပထမတြဲ (သီရိပ်ံခ်ီဦးျမ)
၃ - ေရွွးေဟာင္းအုတ္ခြက္ရွုပ္ပြားဘုရားမ်ား၊ ဒုတိယတြဲ (သီရိပ်ံခ်ီဦးျမ)
၄ - ပ်ဴဖတ္စာ (သီရိပ်ံခ်ီဦးသာျမတ္)
၅ - ေအဒီေျခာက္ရာစုႏွင့္ ယင္းမတိုင္မီ ရခိုင္ျပည္သံုး အကၡရာ (ဦးစံသာေအာင္)
၆ - ျမန္မာ့ရိုးရာ ပဋိမာသိပၸံပညာ မုျဒာမ်ား (စဝ္ထြန္းမွတ္ဝင္း)
၇ - Burma Art and Archaeology (Alexandra Green and T. Richard Blurton)
31st Jan 2010 - MoeMaKa Radio
Posted by Golden Myanmar at 10:06 PM No comments:
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
My Blog List
Search This Blog
Blog Archive
09/18 - 09/25 (1)
03/21 - 03/28 (1)
02/28 - 03/07 (1)
01/31 - 02/07 (12)
01/10 - 01/17 (15)
11/01 - 11/08 (1)
10/25 - 11/01 (1)
08/30 - 09/06 (1)
11/23 - 11/30 (3)
11/16 - 11/23 (1)
Golden Myanmar
Mawlamyine, Mawlamyine, Myanmar (Burma)