my my my my my my my fa en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my en en my en en en en my cs en da da cs en en cs cs en da cs cs en en en da cs en en en en cs cs en en my pt en da da cs cs en my my my pt fa my pt my my my en en
ၾသစီပာာ နတ္ဘံု နတ္နန္း ေတာ့ မပာုတ္...(၃)
ၾသစီပာာ နတ္ဘံုနတ္နန္းေတာ့ မပာုတ္ဘူး ဆိုေပမဲ့ လူဘံု လူ ့ေလာက မွာ ေနဖို ့ရာ အေကာင္းဆံုး ေနရာ
ေတြထဲမွာ ဒုတိယ ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့.....။ဒါလည္း မွန္တာပါပဲ ....။အလုပ္ မလုပ္နိုင္တဲ့သူ...အရြယ္မ
ေရာက္ေသးသူ ..အရြယ္လြန္ေနသူ...ေတြ အတြက္ ေစာင့္ေရွာက္မွဳ  ့ေတြ အျပည့္အ၀ ရွိပါတယ္ ။
" အို "တာ မပာုတ္တဲ့ နာ...က်ိဳး...ကန္းေတြ အတြက္ အသက္ရွင္ေနမွဳ ့မွာ သံုးနိုင္ေအာင္ ေငြေၾကး...ေဆး၀ါး
ေနစရာ ေထာက္ပံေပးထားသလို ...လူအိုရံုေတြ မ်ားစြာမွာလဲ " အို "လို ့မစြမ္းနိုင္ေတာ့တဲ့ သူေတြ အတြက္
ေနစရာ...ျပဳစုမဲ့သူ...ေဆးကုမဲသူ ...စတာေတြ ဖန္တီးေပးထားပါတယ္..။ နဳပ်ိဳ မစြမ္း တဲ့ ကေလးငယ္ေတြ
အတြက္ ေမြးကင္းစ ကစျပီး မူလတန္းေက်ာင္းမေရာက္ခင္အထိ ကေလးထိန္းေက်ာင္းေတြ ရပ္ကြက္ တခုမွာ
ဒီလိုပါပဲ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူေတြ အတြက္ အလုပ္က ခက္ခဲသည္ျဖစ္ေစ ၊လြယ္ကူသည္ျဖစ္ေစ ၊ပံုမွန္ ၀င္ေငြ
က ရွိေနတာပါ..။ အဲဒီ၀င္ေငြ နဲ ့ ညီမ်ွရံုသာမက လုပ္နိုင္ရင္လုပ္နိုင္သလို ပိုလွ်ံ တဲ့ လုပ္အားခ လဲရွိပါတယ္..။
ထိုနည္းအတူ ထြက္ေငြ မွာ လဲသူအတိုင္းအတာ နဲ ့သူ မ်ွတေနတာပါပဲ...။
ေနစာရိတ္ ေစ်းၾကီးတယ္ ဆိုေပမဲ့ သူေနရာ နဲသူ ေစ်းခ်ိဳတဲ့ ေနရာေတြ ရွိသလို အစိုးရ ကခ်ေပးတဲ့ တန္ဖိုး
နည္းအိမ္ယာ ကိုေလွ်ာက္ထားျပီး ေနထိုင္ခြင့္လဲ ရၾကပါတယ္ ...။
စားစရိတ္မွာ ကိုယ္အားကိုယ္ကိုးျပီး ခ်က္ျပဳတ္စား ရင္ သက္သာေပမဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ ၀ယ္စား
ရင္ေတာ့ သက္သာ လွတယ္ မပာုတ္ပါဘူး ...။ၾကက္ တေကာင္ ကို ေစ်းအၾကီးဆံုးမွ (၈)ေဒၚလာေလာက္
သာ ေပးရေပမဲ့ အေပါဆံုး ၾကက္ကင္ဆိုင္မွာ ကင္ျပီးသား ၾကက္တေကာင္ ၀ယ္ရင္ေတာ့ (၁၃)ေဒၚလာ
ေလာက္ ေပးရပါတယ္ ...။ေနာက္ မိသားစု တစု (ဥပမာ) က်ေနာ္အိမ္မွာ (လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ ကေလးေလး ေယာက္ရွိတဲ့ က်ေနာ္မိသားစုမွာ)ဆန္တအိပ္ ကို (၅၀)ေဒၚလာနဲ ့ေပး၀ယ္ရင္ ႏွစ္လ ေလာက္
ေတာ့ အသာေလး စားရပါတယ္ ....။ ေစ်းေတြ ဆိုင္ခန္းေတြ ပာာ ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ လိုလို ရွိေပမဲ့ တခ်ိဳ ့ေနရာ
ေတြ မွာ အိမ္နဲ ့ အလွမ္းေ၀းတာေတြ....အထူးသျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ နာရီ၀က္သာသာ ရွိတာမို ့ ေစ်း၀ယ္
ထြက္ရင္ အိမ္က လိုအပ္ခ်က္ေတြ (စားစရာေသာက္စရာ)ကို ၾကိဳတင္၀ယ္ယူျဖည့္တင္းၾကရတာပါပဲ......။
အစိုးရ ကေပးထားတဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြ နဲ ့ရပ္တည္ေနရတဲ့ က်ေနာ္ အတြက္ အရမ္းၾကီးပိုလွ်ံတာ မပာုတ္
တာေတာင္ အရမ္းၾကီးဆင္ရဲတယ္ လိုလဲေျပာ လို ့မရပါဘူး...။သို ့ေသာ္ ၾသစီမွာ လူတန္းေစ့ ေနနိုင္....စား
နိုင္...၀တ္နိုင္...သံုးနိုင္...ပါတယ္ ၊မျဖဳန္း နိုင္တာကလြဲလို ့ေပါ့...။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းအတြက္ လိုအပ္တဲ့
မုန္ ့ပဲသြားရည္စာ ၊ေရခဲေခ်ာင္း ၊ေရခဲမုန္ ့၊အေအး၊ေကာ္ဖီ ၊လဖက္ရည္ ကအစ အျမဲတမ္းရွိေအာင္ ထားတယ္ ၊ အဲဒါေတြပာာ အိမ္တိုင္းလို ရွိေနတတ္တဲ့ အရာ ပါ...။ ေနစရာအိမ္ရွိတယ္ ...၊စားစရာ အစားအေသာက္ ရွိ
တယ္ ၊ သြားဖို ့လာဖို ့ ကိုယ္ပိုင္ ကားရွိတယ္ ၊ ကားဆိုတဲ့ေနရာမွာ တန္ဖိုးၾကီး တန္ဖိုးနည္း ကားမွန္သမ်ွ
လမ္းေပၚေမာင္းလို ့ရတာေတြ ပါပဲ...၊ေမာင္းလို ့မရတဲ့ ဂ်ံဳးဂံ်ဳးက် ကားဆိုတာ မေတြ ့ဖူးပါဘူး..။လက္ရွိ က်ေနာ္
ေနတဲ့ အိ္မ္မွာ အိမ္ရွင္ က အိမ္ေနာက္ဖက္မွာ ေနာက္တအိမ္ေဆာက္ျပီးေနတာပါ ..။မိသားစု (၄)ေယာက္
သာရွိေပမဲ့ ကား က (၆)စီးေတာင္ ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္ ...။ တေယာက္တစီး နဲ ့မနက္လင္းရင္ အလုပ္သြားၾကျပီး
မိသားစုလိုက္ သြားရတဲ့ အေနအထားအခ်ိန္မွာ တကယ္ အေကာင္းစားကား ၾကီး ကိုသံုးလို ့ေပါ့....။
ဆက္သြယ္ေရး အတြက္ဆိုရင္လဲ အိမ္ဖုန္း ၊အင္တာနက္ တလလံုး စိတ္ၾကိဳက္သံုး (နိုင္ငံတကာ ကနိုင္ငံ ၁၀
နိုင္ကို ပါ အခမဲ့ ေခၚနိုင္သလို) ကာမွ (၇၀ / ၈၀ /၉၀ ေဒၚလာ)ရယ္ ....။မိုဘိုင္းဖုန္းလဲ အတူတူပါပဲ....။
အဲဒီေလာက္ထိေအာင္ (ကိုယ္လုပ္နိုင္ရင္ လုပ္နိုင္သေလာက္ )ျပည့္စံုတဲ့ နတ္ဘံု နတ္နန္းလို နိုင္ငံ ၾကီးမွာ
အသက္ရွင္ ေနထိုင္ၾကေပမဲ့ အ၀ီစိ ေအာက္ကို ေရာက္ေနတဲ့ စိတ္ဓါတ္ ပိုင္ရွင္ေတြ လဲ  ရွိေနတာကို အံၾသ
စြာ  ၾကံုေတြဖူးပါတယ္ ...။
ျပည္စံုကံုလံုတဲ့ နိုင္ငံၾကီးတနိုင္ငံမွာ မေတာင္းတ မေၾကာင္းက် ပဲေနနိုင္ထိုင္နိုင္ ၾကေပမဲ့ ၀စီကံ နဲ ့ ငရဲ ယူၾက
သူမ်ားလို ့ေျပာရင္မွားနိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး..။ၾသစီေနခဲ့တဲ့ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလမွာ လူမ်ိဳးစံု ...ဘာသာမ်ိဳးစံု က
ကိုယ္နိုင္ငံသားေတြ ကို နိုင္ငံခ်စ္စိတ္အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ နဲ ့ေပါင္းသင္းဆက္ဆံခဲ့ဖူးျပီးပါျပီ ....။ကေလးငယ္ မရွိတဲ့
မိသားစုေတြကေလးငယ္ရွိတဲ့ မိသားစုေတြကိုယ္ထက္ခ်မ္းသာသူေတြ ၊ကိုယ္ေလာက္မဆင္းရဲသူေတြ ေပါင္း
စံုပါပဲ....။အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အိမ္အလည္အပါတ္ေရာက္တဲ့ အခါ ေရာက္ ....ေမြးေန ့ပြဲ ...ဧည္ခံ
ပြဲ အတြက္ သြားလို ့သြား...၊အိမ္က ကေလးငယ္ေတြ နဲ ့ သက္တူရြယ္တူေတြ ရွိလို ့ေက်ာင္းပိတ္ရက္ မွာ ကေလးေတြ ဆံုၾကရေအာင္ မိသားစု ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္တဲ့ အခါ ထြက္ၾကတယ္ေပါ့....။ အဲဒီလို ေပါင္းသင္း
ဆက္ဆံၾကတဲ့ အခါမွာ ကူလူးလာတဲ့ယဥ္ေက်းမွဳ ့အရ (Bring Your Plate ဆိုတဲ့ အတိုင္း ) ကိုယ္အစားအစာ ကိုယ္(တတ္နိုင္သေလာက္)ယူသြားၾကတယ္ အိမ္ရွင္ ကလည္းအိမ္ရွင္ တာ၀န္ေက်ျပြန္စြာ နဲ ့ရိွတာေတြထုတ္ေၾကြး ....ဧည္သည္ ယူလာတာလဲ  ၀ိုင္းဖြဲစား.... ကေလးေတြ က လဲ ကစား လို ့....။
သူသာတယ္ ...ကိုယ္နာတယ္ ဆိုတာ မရွိၾကပါဘူး....။ ဧည္သည္ေတြျပန္သြားတဲ့အခါ မွာလဲ စားၾကြင္းစား
က်န္ေတြ ရွင္းလင္းသိမ္းစည္း ေဆးေၾကာ...ၾကရပါေသးတယ္ ...ကေလးငယ္ေတြ ပါလာလို ့ကေလးေတြ ဖြ
သြားခဲ့တာေတြလဲရွင္းလင္းရတာ အလုပ္တခုပါပဲ...သို ့ေပမဲ့ အဲဒီလို လုပ္ရလို ့ ....အဲဒီလို ဧည္သည္လာလို ့
မႏွစ္သက္တဲ့ အိမ္...မၾကိဳဆို ဧည္မခံတဲ့ အိမ္ဆိုတာ လံုး၀(လံုး၀)မေတြ ့ဖူးပါဘူး....။သူတပါးနိုင္ငံ သူတပါး
နယ္ေျမမွာ ကိုယ္လူမ်ိဳး ကိုယ္နိုင္ငံသား...ဆိုတာ လက္တဆုပ္စာ သာသာရယ္မပာုတ္လား.....။က်ေနာ္ ေန
ထိုင္ရာ ဆစ္ဒနီျမိဳ ့ရဲ ့ရပ္ကြက္တခုျဖစ္တဲ့ Blacktown ရပ္ကြက္က သူငယ္ခ်င္းမိသားစု ႏွစ္စု ဆိုရင္ သူတို ့
အိမ္အလည္သြားတိုင္း လူၾကီးေတြ အေပၚမွာ ဧည္၀တ္ေက် ျပြန္ရံုမက ကေလးေတြ အတြက္ ဆိုရင္လည္း
အိမ္မွာ(သူတို ့လဲ ကေလးငယ္ေတြ ရွိတာေၾကာင့္)၀ယ္ထားတဲ့ ၂၀ လီတာ၀င္ပလပ္စတစ္ ဗံုးထဲထည့္ထား
တဲ့မုန္မွန္ ့သမွ် စားခ်င္တာကို စားခ်င္သေလာက္ ယူစား ဆိုျပီးခ်ေၾကြးတတ္လို ့ တားယူရတဲ့ အထိပါပဲ...။
က်ေနာ္ တို ့လင္မယားက တားတယ္ ဆိုတာကလည္း သူတို ့လဲ ကိုယ္ေတြလို အစိုးရေထာက္ပံ့ေၾကးနဲ ့ေန
ရသူျဖစ္တာကတေၾကာင္း ကေလးငယ္ေတြ အလြန္အၾကြံ မစားေစလိုတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ပါ......။
ဒီနိုင္ငံမွာ တခ်ိဳ ့ကေလးေတြ က ေျမပဲ နဲ ့ လုပ္တဲ့ မုန္ေတြ မတည္သလို အခ်ိဳဓါတ္လြန္ကဲတဲ့ အစားအစာ
ေတြ မ်ားတာေၾကာင့္ မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ရေလေအာင္ တားတဲ သေဘာပါပဲ.....။
အဲဒီလို ရွိတဲ့ အရပ္ေဒသမွာ ကိုယ္အိမ္လာတဲ့ ဧည္သည္ ေနာက္တခါ ၀င္ထြက္သြားလာ ကူးလူးဆက္ဆံ
ဖို ့ခက္သြားေစတဲ့ အေၾကာင္းႏွစ္ခု ...အျဖစ္နွစ္ခု ကို ေျပာျပပါဦးမယ္ .....။ ကိုယ္ကိုတိုင္ ၾကံဳေတြ ့ခံစားရတာ
မပာုတ္ေပမဲ့ ၾကံုေတြလာသူေတြ ရဲ ့ ေျပာျပခ်က္ေတြ ပါပဲ...။ ပထမ တခုက လိေမာ္သီး တလံုး အတြက္ပါ.....
အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ၀င္ထြက္သြားလာ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ခဲျပီး မိသားစု၀င္ တပိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိတ္
ေဆြေတြ ပါပဲ...
တေန ့ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္စြာ အရင္ကလို ပဲ၀င္ထြက္သြားလာ စားေသာက္..ေနရာ ကေန အေၾကာင္းတခု
ေပၚလာလို ့ ပါလာတဲ့ ကေလးေတြကို အဲဒီအိမ္မွာ ထားခဲ့ ျပီးအေမလုပ္သူက အျပင္ထြက္သြားတယ္ .....
သြားလည္တဲ့ အိမ္က အိမ္ေရွ ့ေရာ ေနာက္ေဖး ကပါ ၀င္လို ့ထြက္လို ့လြယ္တဲ့ အိမ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အျပင္
ထြက္ျပီးျပန္လာတဲ့ အေမ ျဖစ္သူအိမ္ေပၚျပန္တက္လာခ်ိန္မွာ မသိလိုက္ပဲ လိမ္ေမာ္သီးေတာင္းစားတဲ့
ကေလးကို (အတည္ေျပာသလား စေနာက္ျပီးေျပာ တာလားဆိုတာေတာ့ ကာယကံရွင္သာ သိပါလိမ္မယ္)
" နင့္အိမ္မွာ ဒီလို တခုျပီးတခု ေတာင္းစားရင္ ရလို ့လား....  " ဆိုတဲ့ စကားကို အေမျဖစ္သူပာာ နားနဲ ့ဆတ္
ဆတ္ၾကားလိုက္ရပါသတဲ့...။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးပာာ ပညာရွိအမ်က္ အျပင္မထြက္ ဆိုသလို စိုေသာ
လက္မေျခာက္ေစခ်င္တဲ့ သေဘာေၾကာင့္ မသိလိုက္ဘာသာ ေနျပီး ျပန္လာခဲ့ ပါတယ္ ...ဆိုတယ္ ...။
ဒါေပမဲ့ ေနာက္ေနာင္  အဲဒီအိမ္ ကို အေရးၾကီး အေၾကာင္းမရွိပဲ ၀င္ထြက္သြားလာျခင္း မလုပ္ေတာ့ ပါဘူးတဲ့...ဗ်ာ...။ အဲဒီမိတ္ေဆြ အမ်ိဳးသမီး ကိုယ္တိုင္ေျပာျပလို ့ သိရတာပါ...။
ေနာက္တခုက အလားတူပါပဲ...။ႏွစ္အိမ္တအိမ္ မိသားစု ႏွစ္စု ေနထိုင္ခဲ့ၾကျပီး သူအလွည့္ ကိုယ္အလွည္
မျငိဳျငင္ပဲ ေနရာကေန တပါးသူမသိနိုင္တဲ့ ဆံုၾကတဲ့ ေနရက္ေတြ မွာ သူအိမ္ေရာက္ရင္ ကေလးေတြ က ဘယ္လို  ေဆာ့ကစားတယ္ ဘယ္လိုေတြ စားသြားတယ္ ....စားဖို ့ မက်န္လို သူကေလးေတြ က စိတ္ဆိုးၾက
တယ္ ...စတာေတြ ကို ေျပာတာပါပဲ....။ အဲဒီမိသားစု နဲ ့ ေျပာတဲ့ မိသားစု ႏွစ္စု သာ သိတဲ့ အတူသြား အတူ
စားတဲ့ အေၾကာင္းကို ေနာက္ထပ္ တတိယ လူက သိေနတယ္ ဆိုေတာ့လဲ တေယာက္က မေျပာရင္ မသိ
နိုင္တဲ့ အရာမပာုတ္လား....။ကိုယ့္ကေလးေတြ ေဆာ့တဲ့ စားတဲ့  အေၾကာင္း ကိုေတာ့ ဘယ္မိဘ ကသူတပါး
ေျပာပါ့မလဲ...ေနာက္တခု က အေျပာခံရတဲ့ မိသားစု ကေလးေတြ ဖက္ကေရာ လူၾကီးေတြ ကိုယ္တိုင္က
ခြင့္ျပဳလို ့သာေဆာ့ကစားတယ္ စားတယ္ ျဖစ္မွာပါပဲ....ကေလး ဆိုတာက ကေလးအေတြး ကေလး စိတ္ကူး
အတိုင္းပဲ ေနၾကမွာပါပဲ...။
က်ေနာ္ အိမ္က ကေလးေတြ လဲ တခါတရံ သူတို ့စားရမဲ့ မုန္ ့ေတြ ကုန္သြားလို အလိုမက် တာေတြ ရွိပါတယ္
ဒါေပမဲ့  အဲဒီလို အိမ္အလည္လာဖူးတဲ့ ကေလးေတြ ရဲ ့အိမ္ေတြ ကို ကိုယ္က အလည္သြားတဲ့ အခါ စားခဲ့
ေသာက္ခဲ့ တာေတြ ကို အမွတ္ရေအာင္ အစေဖာ္ေပးျပီး သူတို ့စိတ္အလို မက် မွဳ ့ေတြ ကိုနားလည္ေအာင္
ေျပာျပသြန္သင္ေပးပါတယ္ ....၊ကိုယ္အလွည့္ ...သူအလွည့္ဆိုတာ နားလည္ေအာင္ ပါ....။ ဒီလို ကေလး အေတြး ကေလးစိတ္ကို ျပဳျပင္ေပးရမဲ့ အစား သူတို ့အေတြး သူတို ့စိတ္ကို မွန္သေယာင္ေယာင္ မိဘျဖစ္သူ
ကပါ လိုက္ေျပာ တဲ့အခါ ကေလးရဲ ့စိတ္ထဲမွာ တဖက္ကေလး ကို မုန္းတီးစိတ္၀င္လာတတ္ပါတယ္ ...။ အဲဒီ
ေနာက္ ...ေနာက္ပိုင္းေနာက္ပိုင္းေတြ ကေလးခ်င္း ေတြဆံုၾကတဲ့အခါ အဆင္မေျပတာေတြ ရွိလာတတ္ျပီး ကေလးေတြကစလို ့လူၾကီးခ်င္း မိဘခ်င္းပါ အဆင္မေျပ ျဖစ္နိုင္ၾကေတာမွာပါပဲ.....။ဘာေၾကာင့္ဆိုရင္ ဘယ္မိဘ မဆို ကိုယ္ကိုသာ အေျပာအဆိုခံမယ္ ...အႏွိမ္ခံခ်င္ခံ ပါမယ္ သားသမီးထိရင္ ဘယ္မိဘ ကမွ
ျငိမ္ခံေနတတ္ၾကမဲ့ အစားထဲမွာ မပါတတ္လို ့ပါပဲ.......။
ဒီအျဖစ္ နွစ္ခု ကိုၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ေတြ ့ရတာက အင္မတန္ရိဳးရွင္းတဲ့ ျပသာနာေသးေသးေလးကေန
ၾကီးက်ယ္သြားတတ္တာကို ပါပဲ ....။အမွိဳက္က စ ျပသာဒ္ မီးေလာင္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ.......။ လိမ္ေမာ္သီး ပဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္အိမ္လာတဲ့ ဧည္သည္ စားသြားတဲ့ မုန္ ့ပဲသြားရည္စာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုန္သြားရင္ ျပန္၀ယ္လို ့ရတဲ့ အရာ
ေတြ ပါပဲ......။
သို ့ေသာ္ ....."အိမ္သာ "လို ့ဧည့္လာတယ္ ဆိုတဲ့စကား အရ ကိုယ္အိမ္ ကို ကိုယ္မိသားစု ကို ခ်စ္လို ့ခင္လို ့
ရင္းႏွီးလို ့ ၀င္ထြက္သြားလာတဲ့ ကိုယ္မိတ္ေဆြ တေယာက္ကို ေနာက္မလာရဲေအာင္ မပါတ္သက္ရဲေအာင္
စကားေလးတခြန္း ကတြန္းပို ့လိုက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လက္တဆုတ္ သာသာ ရွိတဲ့ ဒီျမိဳ ့ဒီအရပ္မွာ တဆင့္
စကား တဆင့္ ၾကားျပီး မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းေတြ ေခါင္းပါး ကုန္ပါလိ္မ္မယ္ .....။
ေနာက္တခ်က္က ဘယ္သူကိုပဲျဖစ္ေစ က်ေနာ္တို ့ေၾကြးၾကေမြးၾကတယ္ ဆိုတာ အလွဳ အတန္းတခုပါပဲ....
လူျဖစ္ေစ ေခြး...ႏြား ....က်ြဲ ျဖစ္ေစ သက္ရွိသူတိုင္းကို ေၾကြးၾကေမြးၾကတယ္ ....ကိုယ္ အတြက္နဲ ့ သူတပါး
၀မ္းေရး အေထာက္အကူ ျဖစ္သြားတယ္ ဆိုတာ ယူတတ္ရင္ ကုသိုလ္ပါပဲ မပာုတ္လား.....။အဲဒီဆန္ ့က်င္
ဖက္ ျဖစ္တဲ့ ႏွေျမာတြန္တို ျခင္းပာာလဲ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစတာပါပဲ.....။
ခုေတာ့ဗ်ာ .....မေတာင္းတ မေၾကာင္းၾက ရတဲ့ နတ္ဘံုနတ္နန္း တခုနီးပါး ရွိေနတဲ့ ၀န္က်င္မွာ ေနထိုင္ခြင့္
ရေနၾကပါလွ်က္ ေျမြပါလဲဆံုး....သားလဲရွံဳး ..လို ့ေျပာရမလား....ကုသိုလ္မရ ....ငရဲ ရတယ္ ဆိုရမလား.....
ေသခ်ာတာကေတာ့ (စိတ္ထဲက ပါခ်င္မွပါမယ္) ၀ဇီဒုစရိုက္ေလးပါး ထဲက တပါးေတာ့ က်ိဳးသြားတာပါပဲ......
ေၾကြးလဲ ေၾကြးလိုက္ရေသးရဲ ့စိတ္မထားတတ္ေတာ့ ငရဲ ရတယ္ လိုပဲ မွတ္ခ်က္ေပးရင္ .....ကိုယ္မျဖစ္ေစဖို ့
သတိျပဳ ရန္လိုအပ္ျပီး ....နတ္ဘံု...နတ္နန္း သမွ် ခမ္းနားတဲ့ ဘ၀မွာ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစမဲ့ ၀ဇီ ႏွဳတ္ကို အတတ္နိုင္ဆံုးေစာင့္ထိန္းဖို ့ ကိုယ္ကိုကိုယ္ ေဆာ္ၾသမိပါေတာ့တယ္ ....................။
ေလာကၾကီးမွာ ယူတတ္ရင္ တရား ရစရာ ေတြပါပဲ...............။
ခိုင္ကိုဦး(ဆစ္ဒနီ)
၅ . ၇ . ၂၀၁၆ - ည ၉  း  ၁၇
Posted by Khaing Ko Oo at 04:18
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ကိုယ္ပိုင္မွတ္စု
No comments:
Post a Comment
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား
►  2013 (93)
►  October (13)
►  November (55)
►  December (25)
►  2014 (91)
►  February (25)
►  March (18)
►  April (17)
►  July (1)
►  November (24)
►  December (4)
►  2015 (30)
►  January (1)
►  March (4)
►  October (2)
►  November (16)
►  December (7)
▼  2016 (39)
►  January (4)
►  February (9)
►  March (1)
►  April (9)
►  June (1)
▼  July (2)
ၾသစီ ပာာ နတ္ဘံု နတ္နန္း ေတာ့ မပာုတ္(၂) က ်ေနာ္ ဒီ...
►  August (7)
►  September (2)
►  November (1)
►  December (2)
►  2017 (1)
►  March (1)
ေလ့လာဖြယ္ရာ ၀ဘ္ဆိုက္မ်ား
လြယ္ကူ ျမန္ဆန္ စားျမိန္ ဟင္းခ်က္နည္းမ်ား
ေဂြးသီး ငပိခ်က္
3 years ago
ဓႏုျဖဴ- ေဒၚေစာရီ (London)
မႏၲေလးပဲေၾကာ္
4 years ago
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္
ဗ ဟု သု တ ငါး ပိ ခ်က္
မိတ္ေဆြမ်ားစာရင္း
Free Counter
Simple theme. Powered by Blogger.