my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my en my my my my my my ja my my ja my en my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my my en my en en my en my my en en en my my my my my my my my my my my my en my en en my en my en my my my my en my my my my my en my my en en my en en my de my my my my my my ru my my my en my en en en my en my my my my my my my my en en my en en my my my en en en my my my my my my my en en de en my en de de en de de de en en de cs de en de de de en de de de en en de cs en de de de en de de en en de de en de de de en de de de en en de cs de en de de de en de de de en en de cs de en de de en en de de de en en de da de en de de en en de de de en de cs de en de de de en de de de en en de da de en de de de en de de de en en de cs de de de de my my my my en en en en en en en my my my en en en en en en en en en en en en en en en en fr sv fr my en en en en de en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en de de en en en en my my my my my my my my my my en de my my my my my de my my en en en en en en en en my en
Discovering Brisbane - Day 3
ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕အစ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးဖြင့္ျပီးလို႔ ျပတင္းေပါက္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ပင္လယ္ၾကီးရယ္၊ Pine Tree ေတြရယ္၊ တက္သစ္စေနလံုးၾကီးရယ္က စိတ္ကိုရႊင္လန္းေစပါတယ္... ဖုန္းနဲ႔ ဓာတ္ပံုရုိက္လိုက္မိတယ္... ဓာတ္ပံုထဲမွာေတာ့ နည္းနည္းေမွာင္ေနသလိုထင္ရေပမဲ့ အျပင္မွာေတာ့ ဒိထက္ပိုလင္းပါတယ္... Gold Coast မနက္ ၅နာရီခဲြက မိုုုးစင္စင္လင္းပါတယ္... စကာၤပူရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္က ၇နာရီမွာပါ... (ဂ်ပန္ကို ေအာက္တိုဘာလမွာသြားခဲ့တုန္းကလဲ ညေန ၅နာရီခြဲကို မိုးခ်ဳပ္သြားလို႔အံ့ၾသခဲ့ရတာ သတိရမိေသးတယ္) မေန႔ညက ေစာေစာအိပ္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့နားလိုက္ရသလိုပါပဲ... ဒါနဲ႔ ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ျပီး Brisbane သြားဖို႔ကားလာေခၚတာကုိေစာင့္ရန္ ေအာက္ဆင္းခဲ့ပါတယ္... ေခ်ာင္းက ေရွ႕ေန႔ကေလာက္ေတာ့မဆိုးေတာ့ပါဘူး... အစက ကင္မရာအိတ္ၾကီးကို သယ္ရသက္သာေအာင္ ထားခဲ့ဖို႔စဥ္းစားမိပင္မဲ့ တိုးကားနဲ႔သြားမွာမို႔ယူလာျဖစ္ပါတယ္...
ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေဟာ္တယ္ပိုင္ရွင္ပဲလား အလုပ္သမားလားေတာ့မသိ... ညျပန္ေရာက္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မနက္ေစာေစာပဲျဖစ္ျဖစ္ သန္႔ရွင္းေရးအျမဲလုပ္ေနတတ္တဲ့ ဘိုၾကီးကႏွဳတ္ဆက္ျပံဳးျပျပီး ေဟာ္တယ္ေဘးက ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ခဏပဲေစာင့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကားကခ်က္ခ်င္းေရာက္လာပါတယ္... လာမယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ထက္ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ကို ေစာေရာက္ပါတယ္... ကားေပၚတက္ျပီး ေနာက္တစ္ေနရာကိုသြားေခၚေတာ့လဲ အဲဒိက ကေလး ၂ေယာက္နဲ႔ မိသားစုကို Local လို႔ထင္ရတဲ့မိန္းမက ကားကူေစာင့္ေပးေနပါတယ္... အဲဒိမိန္းမက "ငါေျပာသားပဲ... ငါတို႔ ၾသစေတးလ်န္းေတြက အခ်ိန္ကို ေစာေစာလုပ္တတ္တယ္..." ဆိုျပီး လိုက္လာမဲ့မိသားစုကိုေျပာေနပါတယ္... ကားေမာင္းတဲ့သူကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္... ဧည့္သည္ေတြအားလံုးနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာပါတယ္... ဟိုမိသားစုကေတာ့ ဒီေန႔ တိရိစာၦန္ရုံသြားမွာတဲ့... ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္က ကားဂိတ္ေရာက္ရင္ Brisbane သြားမဲ့ကားေျပာင္းရမွာပါ... ဟိုကားက ပ်က္ေနလို႔ ခု ကားသြားလဲေနတာနဲ႔ ဒီကားနဲ႔အရင္လာၾကိဳတာလို႔ေျပာပါတယ္... အျဖဴကေလးေတြက ကြ်န္မတို႔ အာရွကေလးေတြနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က ေမးရမွာမရွက္မေၾကာက္ပါဘူး... သူတို႔သိခ်င္တာေတြအကုန္လံုးကို ကားသမားကိုေမးပါတယ္... အဲဒါေကာင္းတဲ့အခ်က္လို႔ထင္ပါတယ္... ဒီေနရာမွာ လူၾကီးနဲ႔လဲ အမ်ားၾကီးဆိုင္ပါတယ္... အဲဒိကေလးေတြက ဘယ္လို ေမးခြန္းမ်ိဳးေမးေမး စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ တကယ္ေျဖေပးတဲ့လူၾကီးေတြပါ... ကားသမားၾကီးက သူတို႔ေမးတဲ့ေမးခြန္းကို လူၾကီးေတြေမးတဲ့ေမးခြန္းလိုပဲ မျငိဳမျငင္ေျဖပါတယ္... ကေလးဆိုျပီး လူရာမသြင္းတဲ့ ဆက္ဆံမွဳမ်ိဳးမရွိပါဘူး... ကေလးမိဘေတြကလဲ သူတို႔ကေလးကို ဟန္႔ျခင္းတားျခင္းမရွိပါဘူး... ဒီေတာ့ကေလးေတြက ေမးခြန္းေမးရမွာကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွဳရွိလာသလို အာရွကေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ လူေၾကာက္ျခင္း မိဘေနာက္ပုန္းေနျခင္းမရွိပါဘူး... အဲဒါက အသက္ၾကီးလာတဲ့အခါ ရင့္က်က္မွဳျမန္ဆန္ေစတယ္လို႔ကြ်န္မထင္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ခုေနာက္ပိုင္း အာရွကေလးေတြလဲ သြက္လာျပီး လူတတ္ေလးေတြျဖစ္ေနတာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔လာရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာမိပါတယ္... (ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကေလးဘ၀တုန္းကလဲ လူၾကီးေတြေၾကာက္ခဲ့ရ... ကိုယ္လူၾကီးျဖစ္ေတာ့ ကေလးေတြက တစက္မွကိုယ့္ကိုမေၾကာက္ေတာ့ပဲ ေျပာင္ျပတာခံေနရေတာ့ ကိုယ့္အတၱနဲ႔ကိုယ္ေတာ့ သိပ္မခံခ်ိလွဘူး... ဟိဟိ... :P)
ေနာက္ဆံုးအုပ္စုကိုသြားေခၚေတာ့ သူတို႔ ေဟာ္တယ္ေရွ႕မွာေစာင့္တာ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ရွိျပီး တစ္ေယာက္မွထြက္မလာပါဘူး... ကြ်န္မနဲ႔ အစ္မကေတာင္ Asian Disgrace (ခ်ိဳင္းနား) လူမ်ိဳးေတြလားဆိုျပီး စိုးရိမ္မိပါေသးတယ္... အဲလိုလုပ္တာ ေအးရွမ္းဆိုျပီး ကိုယ္ပါမ်က္ႏွာမပ်က္ခ်င္လို႔ပါ (ခုလိုအခ်ိန္က်ေတာ့ ကိုယ္က အာရွတိုက္သားကိုကိုယ္စားျပဳေနတာကိုး)... ေနာက္ေတာ့ အျဖဴအုပ္စုပဲျဖစ္ေနေတာ့မွ အာရွတိုက္သားမဟုတ္လို႔ေတာ္ပါေသးရဲ႕ျဖစ္ရတယ္... ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားသမားၾကီးေတြနဲ႔ ခဏရပ္စကားေျပာျဖစ္ေတာ့မွ Brisbane က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ပတ္ေလာက္ကမွ မုန္တိုင္းတိုက္ျပီး ျမစ္ေရလွ်ံထားေတာ့ ဘရစ္စဘင္ ျမစ္က သိပ္လွမွာဟုတ္ဘူးတဲ့... ေရေနာက္ေနလိမ့္မယ္တဲ့... ကြ်န္မတို႔မလာခင္ ၂ပတ္က မုန္တိုင္းအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့မွ... Gold Coast ... surfer paradise ကိုသြားတဲ့ ကြ်န္မတို႔ေလွ်ာက္ေနက်လမ္းဆို ေလျပင္းလို႔ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ေတာင္မရဘူးတဲ့... ေက်ာေတာင္ခ်မ္းသြားတယ္... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ကိုယ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မျဖစ္လို႔ဆိုျပီး... ဒါေပမဲ့ သူတို႔အစိုးရက ခ်က္ခ်င္း ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ေတြလႊတ္ေပးတယ္တဲ့... ဘရစ္စဘင္က ေရၾကီးျပီး ပ်က္စီးတဲ့အေဆာက္အဦးေတြကိုလဲ ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ေတြ နဲ႔ အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းႏုိင္တယ္တဲ့... (ကြ်န္မရဲ႕ ျမန္မာဆန္ဆန္ Mindset က ေအာ္တိုေတြးမိေသးတယ္... ေရၾကီးရတဲ့အထဲ ကယ္ဆယ္ေရးေတြကို ပိုက္ဆံကထပ္ေပးရအံုးမယ္လို႔ စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ေတြးမိလိုက္ေသးတယ္... ေနာက္မွ သူတို႔ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒါမ်ိဳးက အစိုးရက Free လုပ္ေပးတာေလ... က်န္တာေတြကလဲ Insurance ေတြရွိျပီးသား...)... (အမယ္ေလး... ေရေလးၾကီးျပီး မီးေလးပ်က္တာေလာက္မ်ား.... :P ) စကားေျပာေနတဲ့ တစ္ခ်ိန္ထဲပဲ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက နာဂစ္တုန္းက ဓာတ္ပံုေတြမ်က္လံုးထဲ မသိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေပၚလာျပီး စိတ္ထဲ ေအာင့္ကနဲျဖစ္ရေသးတယ္... ( ဘယ္မတုန္း ငါေပးထားတဲ့အခြန္ေတြ...!!! ) လူ႔စိတ္မ်ားအဲဒိ Driver ၾကီးနဲ႔ စကားေျပာေနတဲ့ခဏအတြင္း စဥ္းစားမိတာေတြပါ... အခြန္အေၾကာင္းစိတ္ထဲေရာက္ျပီး ဘယ္သူ႔ကို ေမတၱာပို႔မလဲဆိုတဲ့ က်န္တဲ့အေတြးကေတာ့ ေျပာျပစရာမလိုေတာ့ပါဘူး ျမန္မာႏုိင္ငံသားအခြန္ေဆာင္ရသူတိုင္းအသိျဖစ္မွာပါ... မလိုအပ္ပဲ အကုသိုလ္ဆက္မပြားခ်င္တာနဲ႔ အေတြးဆကို ဒီတင္ပဲျဖတ္လိုက္တယ္...
ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္မတို႔စီးရမဲ့ကားေရာက္လာပါတယ္... ကားက မီနီဘတ္စ္ထက္နည္းနည္းေသးပါတယ္... ေတာင္းအိတ္စ္ လို႔ေျပာရမယ္ထင္တယ္... ကားေပၚမွာ နယူးဇီလန္က လင္မယား ၂ေယာက္နဲ႔ ခ်ိဳင္းနား (သို႔) ထိုင္၀မ္ (သို႔) ေဟာင္ေကာင္ က ၄ေယာက္ပါပါတယ္... ခ်ိဳင္းနားဟုတ္မဟုတ္မေသခ်ာတာက အဲဒိထဲက မိန္းမအဂၤလိပ္လိုေျပာတာ ခ်ိဳင္းနားနဲ႔သိပ္မတူတာတစ္ေၾကာင္း... အလိုက္ကမ္းဆိုးသိတတ္ျပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ မ်က္စိေနာက္ေအာင္မေနတာကတစ္ေၾကာင္းမို႔ ခ်ိဳင္းနားကျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ Oversea ေရာက္တာၾကာေနတဲ့သူေတြျဖစ္မယ္လို႔ ကြ်န္မကေတာ့ မွန္းတာပါပဲ... ကားကေသးျပီး ေနာက္ဆံုးတန္းကို အဲကြန္းကမေရာက္ေတာ့ အိုက္လဲအိုက္ပါတယ္... ပထမဆံုးလိုက္ပို႔ေပးတဲ့ေနရာက Kangaroo Point Park ပါ... ဘာမွေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး... Brisbane ျမစ္ၾကီးကိုျမင္ရတယ္ ေရၾကီးထားလို႔ လူေတြမရွိတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြကို တစ္ဖက္ကမ္းမွာျမင္ရတယ္... အဲနားမွာ Coffee ဆိုင္ေလးရွိတယ္... ခဏပါပဲ ဓာတ္ပံုေလးဘာေလးရုိက္ ေလရွဳ စကားစျမည္ေျပာ ၁၅မိနစ္ေလာက္ပဲရွိမယ္... ကြ်န္မနဲ႔ ကြ်န္မအစ္မ စတန္းေထာင္ျပီး ဓာတ္ပံုရုိက္ေနတာကို ဘယ္ေနရာကေန Zoom ဆဲြျပီး ဓာတ္ပံုရုိက္ထားတယ္မသိဘူး... ကြ်န္မ ျမစ္ကုိၾကည့္ေနတုန္း ေနာက္ကေန ပုခံုးလာတို႔လို႔ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ကင္မရာကိုင္ထားတဲ့ ဘိုၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ကင္မရာကိုလာျပတယ္... စိတ္ထမွာ သူ႔အတြက္ ဓာတ္ပံုရုိက္ေပးဖို႔ေျပာမွာလား... ဘာလဲဆိုျပီး ေတြးမိတယ္... ေနာက္ေတာ့ သူ႔ကင္မရာထဲမွာ ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ပံုကိုေတြ႔တယ္... ကြ်န္မလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ပံုေလးကလွေတာ့ လိုခ်င္မိတာနဲ႔ အီးေမလ္းပို႔ေပးလို႔ရမလားဆိုေတာ့... သူက သူ႔အိတ္မွာ အသင့္ပါလာတဲ့ Website လိပ္စာ (Oh-hi.info ) ေရးထားတဲ့ ကဒ္ေလးထုတ္ေပးျပီး ဒီေန႔ည ဒါမွမဟုတ္ မနက္ျဖန္ အဲဒိဆိုဒ္ေပၚမွာရွိလိမ့္မယ္တဲ့...
Kangaroo Park ဆိုပင္မဲ့ Kangaroo ေတြရွိပါဘူး...
ျပီးေတာ့ ဟိုဘက္မွာျမင္ရတဲ့ ေတာင္ေပၚသြားမယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ ေပ်ာ္သြားတယ္... ေတာေတာင္ေလွ်ာက္ရေတာ့မယ္ထင္ျပီး... အဲဒိေတာင္ကိုသြားတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ Brisbane ျမိဳ႕ကိုျဖတ္ေတာ့ ဒါက China town (တရုတ္တန္း)... ဒါက Casino... ဒါက တကၠသိုလ္... ဒါက church ဆိုျပီး မရပ္ပဲနဲ႔ပါးစပ္ကပဲေျပာရင္း ျပသြားလိုက္တာ Pamphlet ထဲမွာေရးထားတဲ့ လိုက္ပို႔မယ္ဆိုတဲ့ေနရာကုန္သေလာက္ပဲ... Day Tour ဆိုတာ ဒါကိုး... အဲဒါေၾကာင့္ Tour ေတြ၀ယ္ရတာမၾကိဳက္တာ... ထားပါေတာ့ေလ... ကိုယ္လဲက်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့ Tour နဲ႔သြားျပီး energy save တယ္ပဲသေဘာထားလိုက္ပါတယ္... ေနာက္ေတာ့ Mt.Coot-tha ကို ကားနဲ႔စတက္ပါေတာ့တယ္... လမ္းကသာယာပါတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္တဲ့ သစ္ပင္အျမင့္ၾကီးေတြနဲ႔ ေတာင္ေပၚလမ္းကိုျဖတ္ရင္ ခဏေလာက္ရပ္ေပးေစခ်င္မိတယ္... tour နဲ႔သြားတာ ဘာမွေျပာမေနနဲ႔ေတာ့... အဲဒိ ေတာင္ေပၚလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ၾသစေတးလ်ရဲ႕ အသံလႊင့္ရုံေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္... လူက ခါတိုင္း ကားမူးေနက်မဟုတ္ပင္မဲ့ အားနည္းတာေရာေၾကာင့္လား ေတာင္တက္လမ္းမွာ ကားလမ္းကျဖဴးေတာ့ အျမန္ေမာင္းျပီး အေကြ႕ေတြမွာ ျမန္မာျပည္မွာေမာင္းသလိုအရွိန္သိပ္မေလ်ာ့တာကတစ္ေၾကာင္း... ကားကလဲ အိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးလိုင္းက ေလမရတာတစ္ေၾကာင္း ေခြ်းစီးေတြထြက္ျပီး မူးလာတယ္... ျမန္မာျပည္က သူ႔ထက္ေတာင္ပတ္လမ္းေတြမ်ားတဲ့ ေမျမိဳ႕တို႔ ေတာင္ၾကီးတို႔သြားတာေတာင္ မမူးခဲ့ပါဘူး...
ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့လဲ လူကေခါင္းထဲမၾကည္ပါဘူး... ေနကလဲ ပူပါေသးတယ္... ေတာင္ေပၚကေနေတာ့ ဘရစ္စဘင္ျမိဳ႕ၾကီးကိုျမင္ေနရပါတယ္... လူသာေနေကာင္းရင္ေတာ့ enjoy လုပ္ျဖစ္မွာပါ... အစ္မက ဓာတ္ပံုရုိက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ရုိက္သာေပးေနရတယ္ ေနပူဒဏ္ကိုလဲ မခံႏုိင္ျဖစ္ေနပါတယ္... ၾသစီက"ေန"က ပူရင္လဲ စလံုးထက္ပူတယ္လို႔ေတာင္ခံစားရပါတယ္... ကြ်န္မေနမေကာင္းေတာ့ အစ္မကပါ စိတ္မၾကည္ျဖစ္လာတယ္ထင္ပါတယ္... သူ႔ကိုဓာတ္ပံုရုိက္ေပးရတာလဲ ကြ်န္မဘယ္စိတ္ပါေတာ့မလဲ.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ ရုိက္ခ်င္စိတ္သိပ္မရွိေတာ့တာ... ဒါေပမဲ့လဲ ဒီဟာက ကြ်န္မရဲ႕ control အလြန္ေလ... ဘယ္သူကေရာ ပိုက္ဆံဒီေလာက္အကုန္ခံလာျပီး ေနမေကာင္းျဖစ္ခ်င္မွာလဲ... ကြ်န္မက ခံစားေနရတဲ့သူ ပိုေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ေသး... ေနာက္ေတာ့ ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာသိ... အရိပ္ထဲပဲ ေနလိုက္တယ္... ခဏေနေတာ့ သန္႔စင္ခန္းသြားျပီး ထြက္လာေတာ့ သူတို႔ကိုမေတြ႔ေတာ့ျပန္ဘူး.. အဲဒိနားက Souvenir နဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ၀င္ၾကည့္ေနျဖစ္တယ္... ေနာက္မွ အစ္မက ဖုန္းဆက္ျပီး သူအဲဒိဆိုင္ထဲမွာဆိုေတာ့ ၀င္လိုက္သြားတယ္... ကားသမားၾကီးလဲ ခပ္လွမ္းလွမ္းစားပဲြမွာထိုင္ေနတယ္... ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ေတာ္ေတာ္သာယာတယ္... ရွဳခင္းလဲအရမ္းေကာင္းတယ္... ရာသီဥတုသာ ပူမေနရင္ ဒိထက္ပိုေနလို႔ေကာင္းမယ္... ကြ်န္မအစ္မက Cheese Cake စားရင္း ရွဳခင္းၾကည့္ေနတယ္... ကြ်န္မလဲ Muffin တစ္လံုး၀ယ္စားျဖစ္တယ္... Muffin ကပဲၾကီးတာလား ကိုယ္ပဲ ခံတြင္းပ်က္ေနတာလားေတာ့မသိဘူး.. မကုန္ဘူး... ဒါေပမဲ့ နည္းနည္းထိုင္နားျပီး စားလိုက္ရေတာ့ လူက အေတာ္ေလးဟန္သြားတယ္... မေဗဒါေခါင္းမူးလို႔ကေတာ့ အစားတစ္ခုခုစားလိုက္ ေပ်ာက္သြားဖို႔ ရာခိုင္ႏွဳန္းမ်ားတယ္... (ေမေမတို႔ ေဖေဖတို႔သာပါရင္ အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနမွာ)... အဲဒိ ဆိုင္ေလးက Mt. Coot-tha ေပၚက နာမည္ၾကီး Cuta Cafe ဆိုတာ ခုေရးေနရင္းမွ သိတယ္... ကားသမားၾကီးနဲ႔ စကားေျပာရင္ အမွတ္တရဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္တယ္... ဒီကားသမားၾကီးက ျမန္မာႏုိင္ငံကို သိပံုမေပၚဖူး... ဒါေပမဲ့ သူသိခ်င္ေယာင္ေတာ့ေဆာင္တယ္...
ေကာ္ဖီဆိုင္ ေရွ႕ဘက္က ျမင္ကြင္း.. ဘက္ဘယ္ကေန ပထမဆံုး ထီးေအာက္မွာ ထိုင္ခဲ့တယ္...
ထိုင္ေနတဲ့ေနရာကေန မထႏုိင္ပဲ ျမင္ရတာကို ဒီလိုပဲ ရိုက္လိုက္တယ္... ေအာက္ Brisbane ျမိဳ႕ၾကီးေပါ့...
ေတာင္ေအာက္ျပန္ဆင္းတဲ့လမ္းမွာေတာ့ မ်က္လံုးကိုမွိတ္ျပီးပဲလိုက္လာလိုက္တယ္... မူးမွာစိုးလို႔... ကားရပ္လို႔ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Brisbane Botanic gardens ကိုေရာက္ေနတယ္... ဒီထဲကို၀င္ျပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ဖို႔ နာရီ၀က္ေလာက္အခ်ိန္ေပးတယ္... ဘရစ္စဘင္ ရုကၡေဗဒ ဥယ်ာဥ္က စကာၤပူကေလာက္မလွဘူး... ျမန္မာျပည္ ေမျမိဳ႕က ကန္ေတာ္ၾကီးေလာက္ေတာင္ မေသသပ္ဘူး... လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ပတ္က မုန္တိုင္းမိထားလို႔လားေတာ့မသိဘူး... Japanese Gardens ဆိုေျမာင္းပုတ္နံ႔ေတာင္ နံေနတယ္... က်ယ္ေတာ့အေတာ္က်ယ္ပါတယ္... တခ်ိဳ႕ေနရာေတြလဲ upgrading လုပ္ေနတယ္ထင္တယ္... ပန္းျခံထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မတို႔ကားေပၚကလူကလဲြလို႔ တျခားလာလည္တဲ့သူ ၁ေယာက္ ၂ေယာက္ပဲေတြ႔တယ္... ဒါေပမဲ့ အပင္စိတ္၀င္စားတဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ အဲဒိထဲမွာရွိတဲ့အပင္ေတြက တျခားႏုိင္ငံမွာ မေတြ႔ႏုိင္တဲ့ အပင္မ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေလာက္တယ္... မေဗဒါကေတာ့ ေနလဲမေကာင္း... ပင္လဲပင္ပန္းဆိုေတာ့ စိတ္သိပ္မပါဘူး... ေတြ႔တာေလးေတြေတာ့ ကင္မရာနဲ႔ဟိုရုိက္ဒီရုိက္ ရုိက္ျဖစ္တယ္...
ျမိဳ႕ထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ သူက "River Cruise" စီးမလား ၊ စီးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္လဲမသိဘူးေပးရမယ္... မစီးတဲ့သူေတြကို ျမိဳ႕ထဲမွာ ခဏခ်ေပးမယ္တဲ့... ကြ်န္မအစ္မက စီးခ်င္ပံုရတယ္... ဒါေပမဲ့ ဒီမူးေနတဲ့ေခါင္းနဲ႔ သေဘာၤထပ္စီးခုိင္းရင္ ပိုက္ဆံကုန္ျပီး စိတ္ခ်မ္းသာရမွာမဟုတ္ဘူး... ဒါနဲ႔ မစီးဘူးပဲေျပာလိုက္တယ္... ျမိဳ႕ထဲမွာခ်ေပးျပီး ေလွ်ာက္သြားရတာကိုလဲ ကြ်န္မက ၾကိဳက္ပါတယ္... (ရွန္ဟိုင္းသြားတုန္းကလဲ ဂြ်မ္းဘားၾကည့္မလား ျမိဳ႕ထဲသြားမလားဆိုေတာ့ ျမိဳ႕ထဲပဲသြားလိုက္တာ အဲညက ကိုယ့္ဘာကိုယ္ Enjoyed ခဲ့ရတာပဲ)... သေဘာၤစီးဖို႔ နယူးဇီလန္က လင္မယားပဲသြားပါတယ္.. အာရွသားေတြအားလံုး ျမိဳ႕ထဲေနဖို႔ပဲဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္... ခ်ေပးခဲ့တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ ၂နာရီေလာက္ေနလာေခၚမယ္တဲ့... အဲဒိနားကေန ဟိုေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္နဲ႔ ဂ်ပန္စာ ဆူရွီးေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ မေလးရွား Laksa တို႔ ဘာတို႔ပါ တဲြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးကိုေတြ႔ပါတယ္... အမွန္ေတာ့ မေလးရွားတရုတ္ေတြဖြင့္ထားတဲ့ဆိုင္ပါ.. ဂ်ပန္စာကေတာ့ ဘိုေတြကို ဆြယ္ရုံသက္သက္လို႔မွန္းတာပဲ... ဗိုက္ေတာ့လံုး၀မဆာပါဘူး... (ဆာမွန္းမသိျဖစ္ေနတာလဲျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္... Body clock က စကာၤပူအတိုင္းပဲရွိေနေသးေတာ့ ၾသစီစားခ်ိန္မွာ ဗိုက္ကဆာေပမဲ့ ဦးေႏွာက္က အသိမေပးဘူးလို႔ထင္ပါတယ္...) ထမင္းေၾကာ္၀ယ္စားျဖစ္တယ္... အစ္မက ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ထမင္း... ထမင္းေၾကာ္က အမ်ားၾကီးရတယ္... ကုန္ေတာင္မကုန္ဘူး... ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ Queensland ေရာက္ျပီး စားသမွ်ထဲမွာ အေၾကနပ္ဆံုးအစာပါပဲ... စကာၤပူ၊မေလးရွားလက္ရာထမင္းေၾကာ္စစ္စစ္ပါ...
စားျပီးေသာက္ျပီးေတာ့ ေခါင္းမူးတာ ေတာ္ေတာ္သက္သာသြားတယ္... လက္စသတ္ေတာ့ ငါဗိုက္ဆာလို႔မ်ား ေခါင္းမူးတာလား ဆိုတာ ခုထက္ထိ မေသခ်ာတဲ့ အေျဖတစ္ခုပါ... ဟိုနားဒီနားေလွ်ာက္သြား ဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္တယ္.. ျပီးေတာ့ တစ္ဖက္ကားလမ္းကူးလိုက္ေတာ့ Shopping Mall ေတြနားေရာက္သြားတယ္... ၀င္ၾကည့္လိုက္တဲ့ဆိုင္ေတြမွာပဲ Dress ေတြက AUD 10 ဆိုေတာ့ ထမင္းစားေတာင္ ၂၀ေလာက္က်ေနတာ... အက်ီၤတစ္ထည္ ၁၀ ဆိုုေတာ့ ၀ယ္ျပစ္လိုက္ျပန္ေရာ... ေနာက္တစ္ဆိုင္၀င္ ေနာက္တစ္ခါ၀ယ္ျပန္ေရာ... အဲ... Master card ေတာင္ စသံုးလိုက္ေသး... ပိုက္ဆံမေလာက္မွာစိုးလို႔... ျပား ၇၀ service charge ရွိတယ္တဲ့.. ရတယ္ေျပာလိုက္တယ္... (မရွိကုန္မွေအး.. စိတ္ထဲက စိတ္နာနာနဲ႔ေျပာတာ)... ဟို၀တ္ၾကည့္ ဒီ၀တ္ၾကည့္နဲ႔ .... ထမင္းပဲစားလိုက္လို႔လား... Shopping ဆိုတာ မိန္းကေလးေတြအတြက္ ေဆးတစ္ခြက္ပဲလားေတာ့မသိ ေခါင္းမူးတာေတြေပ်ာက္ပဲ... ဟိဟိ... ဒါနဲ႔ အဲဒိေဆးကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး မွီ၀ဲခဲ့တာ ျပန္ေတာ့ အထုတ္ေတြပိုလာေရာ... ျပန္လာၾကိဳမဲ့ေနရာကို ကြ်န္မတို႔ေစာေရာက္ေနခဲ့တယ္... ပလက္ေဖာင္းေပၚက ခံုတန္းေလးမွာ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ထိုင္ျဖစ္တယ္... မလွမ္းမကမ္းခံုတန္းမွာ ကားေပၚက တရုတ္အဖဲြ႕ထိုင္ေနတယ္... ၂ေယာက္လံုးဘာလို႔ ဒီေလာက္ပင္ပန္းေနလဲေတာ့မသိဘူး (ပူလို႔ျဖစ္မယ္ထင္တယ္)... လမ္းေဘးက ခံုတန္းေပၚမွာ ငုတ္တုတ္နဲ႔ ခဏေလးေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္... "Go! Go! Go!" ဆိုျပီး ဟိုအုပ္စုထဲက တရုတ္တစ္ေယာက္လာႏွဳိးေတာ့မွ လန္႔ႏုိးသြားတယ္... ေရာက္ရာေနရာ ထိုင္ငိုက္တတ္ျခင္းဟာလဲ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ... (စတာေနာ္ အတည္မယူေလနဲ႔)...
ဒါျပီးရင္ ျပီးျပီလား... Tour ကလဲ ဒါပဲလားလို႔ Complaint တက္ခ်င္သလိုျဖစ္ေနမိေသးတယ္... ဒါျပီး ျပန္ရရင္ခုမွ ၂နာရီေက်ာ္ ၃နာရီေလာက္ပဲရွိေသးတယ္ Day tour ကလဲ Half Day ေလာက္ပဲရွိသလိုျဖစ္ေနတယ္... ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ေနရာကိုလိုက္ပို႔တယ္... South Bank Boardwalk ၊ ျမစ္ကမ္းေဘး ေလညင္းခံလမ္းေလွ်ာက္လို႔ရတယ္... tourist လာတဲ့ေနရာဆိုေတာ့ tourist ေတြစုစုရုံးရုံးေတြ႔ရတယ္... အ၀င္နားေလာက္မွာ ၾသစီမွာတစ္ခုထဲရွိတဲ့ နီေပါ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုရွိတယ္... နီေပါႏုိင္ငံအျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဘုရာေက်ာင္းသံုးခုထဲက တစ္ခုက အဲဒိမွာရွိတယ္... (ဆိုလိုတာက နီေပါဘုရားေက်ာင္းေတြကို နီေပါႏုိင္ငံကလဲြလို႔ တျခားႏုိင္ငံမွာရွိတာ ၃ခုပဲရွိတယ္ အဲဒိထဲက တစ္ခု)... ဒါေပမဲ့ လူမ်ားလို႔ အ၀နားေလာက္ပဲ၀င္ၾကည့္ျပီး ျပန္ထြက္ခဲ့တယ္... အထဲမွာ ေတာလမ္းေလွ်ာက္သလို သစ္ပင္ေတြၾကား တံတားထိုးထားတဲ့ လမ္းေလးရွိတယ္.... ဒါေပမဲ့ လူေတြမ်ားလို႔ ဒီဘက္ ျမစ္ဘက္တစ္ေလွ်ာက္ေဆာက္ထားတဲ့ ရုိးရုိး လမ္းအတိုင္းပဲ ေလညင္းခံရင္းေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္... တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ခံုတန္းမွာထိုင္ျပီး ညီအစ္မ ၂ေယာက္ စကားမေျပာျဖစ္ၾကပဲ ေလညင္းကိုပဲ ခံစားျဖစ္တယ္... ေခါင္းအေတာ္ေလးၾကည္သြားပင္မဲ့ ပင္ေတာ့ပင္ပန္းေနေသးတယ္... အဲဒိ ေလနဲ႔အတူ အဲခံုတန္းေလးေပၚလွဲအိပ္ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္... ေတာထဲက ထြက္လာတဲ့ ေတာက္တဲ့လိုအေကာင္းေလးေတြကို ဓာတ္ပံုသဲၾကီးမဲၾကီးလိုက္ရုိက္ေနတဲ့ ဘိုမတစ္ေယာက္ ရခါနီးက်ေတာ့မွ ကေလးေလးတစ္ေယာက္က အဲဒိ ေတာက္တဲ့ကို ရွဴးလုပ္လိုက္တာ ၀င္ေျပးသြားေရာ... ကေလးဆိုေတာ့ ဘာမွေျပာလို႔မရဘူးေပါ့... သူကေတာ့ နည္းနည္းတင္းသြားေလာက္တယ္.. ဖြတ္ေတြ ေတာက္တဲ့ေတြမ်ားအဲဒိမွာ ခဏေလာက္ၾကာၾကာထိုင္လိုက္ ထြက္လာပါလိမ့္မယ္...
ေတာ္ေတာ္ေလးထုိင္ ေလညင္းခံျပီးမွ ျပန္ျဖစ္တယ္... ဒါေတာင္ ကြ်န္မတို႔ညီအစ္မက ေစာေနေသးတယ္... အဲဒိနားက Ferry Wheel ၾကီး အၾကီးေရွ႕က ျမက္ခင္းေပၚထိုင္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနျဖစ္တယ္... ကေလးေတြနဲ႔ ဘိုမေတြလဲ ျမက္ခင္းေပၚထိုင္ေနၾကတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ဘာစကားမွမေျပာပဲ ဒီလိုေအးေဆးေလး ထိုင္ၾကည့္ေနရတာလဲ ေလွ်ာက္သြားျပီး ပင္ပန္းေနရတာထက္စာရင္ enjoy လုပ္နည္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ... ဓာတ္ပံုေလး ၁ပံု ၂ပံုေလာက္ထပ္ရုိက္ျဖစ္တယ္... ကားလာေတာ့ ကားေပၚျပန္တက္ျပီး ျပန္လာျဖစ္ၾကတယ္...
South river bank နားက အေဆာက္အအံု...
ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္... ေနာက္က ကင္မရာအိတ္နဲ႔ စတန္းကေတာ့ အလြန္ေလး...
ကားေပၚမွာလဲ အိပ္လိုက္ႏုိးလိုက္ ငိုက္လိုက္နဲ႔ သံသရာလည္ေနတယ္... ကြ်န္မတို႔ ေဟာ္တယ္ကို အရင္ဆံုးေရာက္တယ္... ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ညေန ၅နာရီေလာက္ေတာ့ရွိမယ္ထင္တယ္... ေနေတာ့မ၀င္ေသးဘူး... ဒါေပမဲ့ ညီအစ္မ ၂ေယာက္လံုး ဒီေလာက္ငိုက္ခ်င္တဲ့ ငါဆိုျပီး တမုန္းအိပ္ပစ္လိုက္တယ္.. အမွန္ေတာ့ ေနမေကာင္းတာကို မနားပဲထြက္ေနလို႔ မေပ်ာက္ႏုိင္တာ အဲလိုနားလိုက္ခ်င္တာ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နားမယ္ဆို ကိုယ့္အစ္မပါ လိုက္ျပီး ေဟာ္တယ္မွာပိတ္ေနမွာစိုးလို႔ မေျပာခ်င္ခဲ့တာ... ကြ်န္မကိုထားျပီးသြားခ်င္သြားလို႔ ေျပာခ်င္ေပမဲ့ သူကလဲ ထားသြားမွာမဟုတ္ေတာ့ မေျပာျဖစ္ဖူး... ကိုယ့္ပိုက္ဆံအကုန္ခံျပီးလာၾကတာ ကြ်န္မေနမေကာင္းတာနဲ႔ သူ႔ကိုဆဲြထားသလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔လိုက္ေပးေနတာ... ခုေတာ့ သူလဲနားခ်င္တာပဲလား... ကြ်န္မအတြက္ပဲ နားေပးတာလားေတာ့မသိဘူး... အိပ္လိုက္တာဆိုတာ ကြ်န္မျပန္ႏုိးလာေတာ့ ည ၉နာရီရွိျပီ... ဗိုက္ကလဲ ဆာတယ္... သူကေတာ့ အိပ္ေနတုန္းပဲ... မနက္က Kuta Cafe က Muffin က်န္တာေလး ထုတ္စား... အာသာက မေျပ... ဒါနဲ႔ပဲ... အိပ္တာပဲေအးပါတယ္ ေနာက္ေန႔ ဆစ္ဒနီကိုသြားရင္ ေနေကာင္းျပီး အားရွိမွျဖစ္မယ္.... ဒီေန႔ေတာ့ ညစာထပ္လြတ္ျပန္ျပီေပါ့...
စာၾကြင္း။ ။ ပထမေန႔ညမွာကတည္းက ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ရျပီးသားပါ... ဖုန္းဆက္ၾကပါတယ္... ေနမေကာင္းဘူး... ေခ်ာင္းဆိုးေနတယ္ေျပာေတာ့... ငယ္သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပီသစြာ... ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ငါနဲ႔လာမေတြ႔နဲ႔ဆိုေျပာပါတယ္... ေဖ့ဘြတ္ေပၚက စာတမ္းေလးေတြလိုေပါ့... ကြ်န္မ အေျခအေနဆိုရင္ေတာ့ "Friends ask "Are You Okay?" when u sick, BEST Friends say "Don't come and meet me if you are coughing"... ဘာပဲေျပာေျပာ သူစတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိပါတယ္... ျပီးေတာ့ မေတြ႔တာ ဒီေလာက္ၾကာပင္မဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေျပာမနာဆိုမနာရွိဆဲ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတြးမိရင္ အျပံဳးတစ္ခ်က္ေတာ့ ကြ်န္မမ်က္ႏွာေပၚကို အျမဲျဖတ္ေျပးျဖစ္တယ္ေလ....
For More photos please like "MaBayDar" Page at the side bar...
မေဗဒါကို က်န္ခဲ့တဲ့ သံုးပတ္အတြင္း အလုပ္ပိတ္ရက္ စေန တနဂၤေႏြေတြမွာ စိတ္ဖိစီးမွဳေတြေပးခဲ့တဲ့ 3d Drawing ဘာသာ အမွတ္ရပါျပီ... လူမွာ ခါးေတြလဲနာ... မ်က္လံုးေတြလဲကိုက္... ေခါင္းေတြလဲမူး... စိတ္ေတြလဲညစ္ခဲ့ရတဲ့ ဘာသာေပါ့... ပထမတစ္ခုက Assignment (TMA) ၊ ဒုတိယတစ္ခုက Lab report... TMA က စာေတြေျဖရတာ....နံပါတ္ ၂ ေအနဲ႔ဘီကို မသိလို႔ အစက ဒီအတိုင္း Blank ထားခဲ့မလို႔ ေနာက္မွ အင္တာနက္မွာရွာေတြ႕တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးေပးလိုက္တာ အမွတ္ရသြားသားပဲ... TMA က ၉၃မွတ္ရတယ္... TMA အျပီး ေနာက္တစ္ပတ္ပဲျခားတယ္... Lab report deadline ကလာျပန္ေရာ... ဒီ Lab report ကေတာ့ အဆံုးပိုင္းမွာ မေဗဒါကို မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးငယ္နဲ႔ ဒီဘာသာကို အက်ပဲခံလိုက္ေတာ့မယ္လို႔ စဥ္းစားတဲ့အထိ ဒုကၡေပးခဲ့တာေပါ့... ဟုတ္တယ္ေလ... ၾကိဳးစားပမ္းစား စေနေရာ တနဂၤေႏြ ၂ရက္လံုးနည္းလမ္းရွာေဖြျပီး ဆဲြခဲ့တဲ့ ပံုက ျပီးလဲျပီးသြားေရာ ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းက်ေတာ့မွ ဆဲြထားတဲ့အဆင့္ေတြကို Screen Shot နဲ႔တကြရွင္းပါဆိုေတာ့... ကိုယ္က ဆဲြတုန္းက Screen Shot ေတြမလုပ္ခဲ့ေတာ့... Final product ပဲရွိတယ္... Screen shoot ေလးရဖို႔ အစအဆံုးျပန္ဆဲြရေတာ့မဲ့ပံုေပါက္ေနတယ္... တနလာၤေန႔ည Deadline... တနလာၤေန႔မနက္က အလုပ္သြားရမယ္ဆိုေတာ့ ဆဲြဖို႔အခ်ိန္မရွိ... တနဂၤေႏြည အျပီးဆဲြမွျဖစ္မွာေလ... ဒါနဲ႔ လက္မေလ်ာ့ေသးဘူး ဆဲြမယ္လုပ္ေသးတယ္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အိမ္က laptop မွာ screen shoot ကို Paste လုပ္ဖို႔ Microsoft office ကမရွိဘူး... (အမွန္ေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္က ဟုန္ေနလို႔ မသိတာ... Paint မွာ Paste ျပီး save လို႔လဲရသားနဲ႔)... ရုံးက laptop မွာက်ေတာ့ အဲဒိ 3d software ကမရွိ... ဒီေတာ့ 3d software ကို ရုံးက laptop မွာ ေဒါင္းလုပ္လုပ္လိုက္တယ္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အိမ္က laptop ထဲကဆဲြထားတာက version 2.65နဲ႔... ရုံးက Laptop မွာ ေဒါင္းလုိက္ေတာ့ Version update ျဖစ္ျပီး 2.66 ျဖစ္ေနတယ္... ဒီေတာ့ report ေရးရင္ ဆဲြျပီးသား version နဲ႔ မတူမွာကို စိတ္ကစိုးရိမ္ျပီး... သြားပါျပီ... လုပ္ထားသမွ်ေတြ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ပါျပီ... ၾကိဳးစားေနလဲအလကားပါပဲ... တကယ္ေတာ့ ကံေတြခ်ည္းပဲဆိုျပီး ကံကိုပဲ အျပစ္ပံုရေတာ့တာေပါ့... ကံကို အျပစ္ပံုျပီးသကာလ ဆရာ့ရဲ႕ ေမးခြန္းကို အျပစ္ပံုေတာ့တာေပါ့... သူ႔ေမးခြန္းက ဘာလို႔ အဆံုးက်မွ Screen Shoot လိုတယ္ေျပာထားလဲ... အစကတည္းက နံပါတ္ ၁မွာကတည္းက ပံုဆြဲရင္ Screen Shoot လုပ္ပါလို႔ေျပာထားပါလား... ဘာညာနဲ႔ စိတ္တိုေတာ့တာေပါ့.... ကိုယ့္ Lab report ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ တစ္ပတ္လံုးကူလုပ္ေပးနဲ႔တဲ့ သူ႔ကိုလဲ "ေတာ္ျပီ ဆဲြမေနနဲ႔ေတာ့ မဆဲြေတာ့ဘူး အက်ပဲခံလိုက္ေတာ့မယ္" ဆိုျပီး စိတ္ေတြတို... (စိတ္ထဲမေတာ့ က်လို႔ ထပ္ေပးရမဲ့ ေက်ာင္းလခဆိုတာၾကီးေၾကာင့္ ေဒါသပိုရသလို၊ စိတ္လဲညစ္၊ မက်ရင္ေတာ့ေကာင္းမွာပဲလို႔လဲေတြးမိေနတာေပါ့)... သူငယ္ခ်င္းေတြ msg ပို႔ျပီး စိတ္ညစ္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ သူတို႔ကအားေပးၾကတယ္... စိတ္မေလ်ာ့ပဲ တင္လိုက္ဖို႔ေျပာၾကတယ္... သူတို႔ေတြအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ကိုယ့္မွာသူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြရွိေသးတာသိလို႔လဲ ၀မ္းသာပါတယ္...
ေနာက္ေတာ့ ညေတာ္ေတာ္နက္ျပီး စိတ္ျပန္နည္းနည္းေအးေတာ့မွ အစအဆံုးျပန္ဆဲြရတာေပါ့... ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ေခါက္ဆဲြေတာ့လြယ္သြားျပီ... ပထမတစ္ေခါက္ဆဲြတံုးက ဆဲြတဲ့အခ်ိန္ထက္ ဘယ္လိုဆဲြရလဲ လိုက္ရွာရတာက ၾကာတာေလ... ခုက်ေတာ့ ဘယ္လိုဆဲြရလဲဆိုတာ ကိုယ္ကသိျပီးသြားေတာ့ ဆဲြရုံပဲ သိပ္မၾကာေတာ့ဘူး... ဒါေပမဲ့ ပထမပံုေလာက္ေတာ့ Detail မဆဲြႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့... အစက နံပါတ္ ၂ေမးခြန္း တံခါးပံုဆဲြခိုင္းတာ မဆဲြပဲထားမလို႔ ၁၀မွတ္ပဲ မရလဲေနဆိုျပီး... အဲညက အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ျဖစ္သလိုဆဲြျပစ္လိုက္အံုးမယ္ဆိုျပီး ဆဲြလိုက္တယ္... (အဲဒိ အပုဒ္က ခု အမွတ္ျပည့္ရတယ္ရွင့္ ဟိဟိ)... ေနာက္ေန႔မနက္ ရုံးမွာအားရင္ report ထိုင္ေရးရတာေပါ့... တနလာၤေန႔ည ၁၂နာရီ submission ပိတ္မယ္ဆို... ည ၁၁နာရီ ၂၅မိနစ္ေလာက္မွာ တင္ျဖစ္သြားတယ္... ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဒုကၡေပးတာ... ခုအဲဒိ Lab report က ၉၄မွတ္ေတာင္ရတယ္... ဟဲဟဲ...
ျပႆနာမ်ိဳးစံုနဲ႔ ထြက္လာတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံပံု... ဒါေတာင္ သူကူဆဲြေပးလို႔...
Lab report တင္ျပီး ေနာက္တစ္ပတ္က်ရင္ Final project (ECA) ဆိုတာၾကီးဆဲြရျပန္ပါေရာ... ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္သူ႔မွ မကူႏုိင္ေတာ့ဘူး... သူက တစ္ပံုထဲမွာ ၾကိဳက္ရာ ပစၥည္း ၆မ်ိဳးဆဲြခိုင္းတာ... Interior or Exterior ေတာ့ ေရြးရမွာေပါ့... လူက အမွတ္မရွိ လွ်ာရွည္ခ်င္ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူကို မဆဲြဘူး... အင္းေလးက ေျခတံရွည္အိမ္ပံုေလးဆဲြခ်င္ျပန္ေရာ... ဘာလို႔မ်ား လြယ္ကူျပီး Creative ျဖစ္တဲ့ Idea မ်ိဳး ကိုယ့္မွာမရွိရတာလဲ မသိဘူးေနာ္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတိထားမိတယ္... တစ္ခုခုေရြးဆို ခက္တာကိုပဲေရြးျဖစ္တယ္... ျပီးရင္မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ေအာ္တယ္... ေတာ္ေတာ္ ခြက်တ့ဲ ကြ်န္မ... ဒီတစ္ခါေတာ့ စိတ္သိပ္မရွဳပ္ေတာ့ပါဘူး... Youtube က tutorial ေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ျပီး သစ္ပင္ေတြ ျမက္ေတြ ဘယ္လိုဆဲြလဲဆိုျပီး လွ်ာရွည္ျပန္ေရာ... ထားပါေတာ့ေလ... အားလံုးအဆင္ေျပေျပပဲ... အဲ တင္မယ္လဲလုပ္ေရာ... report ကို 10MB ေအာက္ပဲထားပါတဲ့... ကိုယ့္ Working file ခ်ည္းပဲ Zip လုပ္တာေတာင္ 30MB. Render လုပ္ထားတဲ့ပံုေတြနဲ႔ ကိုယ္သံုးထားတဲ့ Materials ပံုေတြမပါေသးဘူး... အဲဒါဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လွ်ာရွည္ထားတ့ဲ အပင္က သစ္ရြက္ေတြနဲ႔ လွ်ာရွည္မိတဲ့ ျမက္ခင္းက ျမက္ေတြက File size ကို မတရားၾကီးေစတာေလ... ဒါနဲ႔ပဲ Wasting my effort again... ဆဲြထားတဲ့ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ သစ္ပင္နဲ႔ ျမက္ခင္းကို အရြယ္ေတြလိုက္ေလွ်ာ့ရပါေရာ... ျပီးမွပဲ တင္လိုက္ရတယ္... ဆရာသာ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္မယ္... ကြ်န္မၾကိဳးစားထားတဲ့ Effort ကိုသေဘာေပါက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းေပးမယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္တာပဲ... သူလိုခ်င္တာက Original creation... ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္ျပီး ျပန္ဆဲြပါတဲ့... တျခားသူေတြဆဲြထားတဲ့ အင္တာနက္ေပၚက 3d ပံုေတြကို ျပန္ကူးမခ်ပါနဲ႔တဲ့... အဲဒါကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ Original Creation စစ္စစ္ဆိုတာကို သူ ၉၉.၉၉ မွတ္ေပးသင့္ေနဘီ... ဟြန္း.... ဆဲြထားတဲ့ပံုေတြၾကည့္လိုက္ေနာ္...
အေနာက္က floating plantation က တကယ္ကိုပဲ ေလေပၚ float ခ်င္ေနတယ္... မတတ္ႏုိင္ဘူး... ေရေပၚfloat ေအာင္ခ်ိန္တာပဲ ဒီေလာက္ပဲရတယ္...
Visit to 360 Sky Point & Movie World - Gold Coast Day 2
အဲဒိေန႔ကသာ ကြ်န္မေနေကာင္းေနခဲ့ရင္ ဒိထက္ပိုျပီး ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့လိမ့္မယ္။ ၾသစီသြားတဲ့ရက္ေတြထဲမွာ ကြ်န္မရဲ႕ က်န္းမာေရးအဆိုးရက္က အဲဒိရက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တုတ္ေကြးလဲဟုတ္ပါဘူး... ကိုယ္လဲမပူပါဘူး... အာေခါင္ေတြေျခာက္ျပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးတဲ့ေန႔ေပါ့... ေရွ႕ရက္ေတြမွာေဆးေတြေသာက္ထားေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးရင္ သလိပ္ပါခ်င္တယ္... ျပီးေတာ့ အဲကြန္းရွိတဲ့ေနရာေရာက္တာနဲ႔ လည္ေခ်ာင္းေျခာက္ျပီး ေခ်ာင္းကစဆိုးေတာ့တာပဲ... ျပီးေတာ့ ေသြးအားကလဲ နည္းေနပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ သြားရလာရမေကာင္းဘူးေပါ့... ကိုယ္ကအစားအေသာက္ဆို အပူအစပ္မွ ခံတြင္းေတြ႔တာဆိုေတာ့ အဲဒိမွာအစားအေသာက္ကလဲ သိပ္စားခ်င္စိတ္မရွိဘူး... (ေသခ်ာတာေတာ့ မေဗဒါက အစားအေသာက္ခရီးသြားမဟုတ္ဘူး... အဲဒါမျဖစ္သင့္ဘူး... ကိုယ္သြားတဲ့ႏုိင္ငံက ေဒသစာကို ေလ့လာစားသံုးႏုိင္တာလဲ ခရီးသြားေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအပ္တဲ့အရည္အခ်င္းပဲ... ေနမေကာင္းေတာ့ ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့)... ဒီေတာ့ လည္ေခ်ာင္းမေျခာက္ေအာင္ ေရဗူးေဆာင္ျပီး အျမဲေရေသာက္ေပးမွရတယ္... ဒီေတာ့လဲ အေပါ့ကသြားခ်င္ျပန္ေရာ... ဘယ္ႏုိင္ငံမွ စကာၤပူေလာက္ သန္႔ျပီး ေနရာတကာလြယ္လြယ္ကူကူရွာလို႔ရတဲ့ အိမ္သာသိပ္မရွိဘူး (စလံုးမၾကီးေလသံျဖင့္ေျပာသည္။)... ဒီေတာ့ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ေနရတယ္... အဲဒိေန႔ မနက္စာကို စလံုးမွာလဲရွိတဲ့ Subway (အရသာဘယ္ႏုိင္ငံေရာက္ေရာက္တူတူပဲမို႔) အဲဒါပဲစားျဖစ္ပါတယ္... 6 inches ေပါင္မုန္႔ကို ကိုယ္ေတြပဲစားတယ္ထင္တယ္... အားလံုးကေတာ့ Foot long အရွည္ၾကီးေတြစားၾကတယ္... ကိုယ္က 6 inches bread ေတာင္ မနည္းကုန္ေအာင္စားရတယ္... အဲဒါက AUD 5.50 (မနက္စာကို စလံုးေငြ ၇က်ပ္ေလာက္က်တယ္ဆိုေတာ့ ေစ်းၾကီးတယ္)
အဲေန႔မတိုင္ခင္ညက ေစ်းေရာင္းေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးဆီကေန ၃၆၀ ဒီဂရီ Gold Coast ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးအေဆာက္အဦး Sky Point နဲ႔ Movie World Ticket ၀ယ္ခဲ့တယ္ေလ... Movie World ကိုသြားမဲ့ကားက Titanium Bar မွတ္တိုင္မွာ မနက္ ၁၀နာရီလာမယ္ေျပာခဲ့ေတာ့၊ မနက္ ၈နာရီေလာက္ Sky Point ကိုသြားခဲ့ၾကတယ္... အဲဒိေရာက္ေတာ့မွ ကြ်န္မတို႔၀ယ္ထားတဲ့ AUD 21 လက္မွတ္က Observation deck အထိပဲလက္မွတ္ျဖစ္ေနတယ္... ဟိုးအျပင္ အေပၚထိမေရာက္ဘူး... (အစထဲက အဲဒါကို ေမးဖို႔ေမ့သြားတယ္) အေပၚအျပင္အထိ ၀တ္စံုၾကီးေတြနဲ႔ တက္ခ်င္ရင္က တစ္ေယာက္ကုိ AUD 69 တဲ့... မေဗဒါတို႔က ၀ယ္မယ္ဆိုေတာ့ Time slot ေတြအားလံုးက ျပည့္ေနျပီတဲ့ မနက္ျဖန္မွရမယ္တဲ့... ဒါေပမဲ့ မနက္ျဖန္ Brisbane သြားမလို႔ စီစဥ္ထားေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေရာက္မလဲမေသခ်ာဘူး... ဒါနဲ႔ပဲ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရေတာ့တယ္... အဲဒိအျပင္အေပၚကဆို ေၾကာက္စရာလဲေကာင္း ၾကည့္ရတာလဲ ပိုလြတ္လပ္မွာ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ Observation deck နဲ႔တင္ ေက်နပ္ခဲ့ရတာေပါ့... Observation Deck ကေနၾကည့္တာေတာင္ ပင္လယ္ကမ္းရုိးတန္းၾကီးကို မ်က္စိတစ္ဆံုးျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကအေတာ္ေလးကိုလွပါတယ္... ဒါေပမဲ့ သိတဲ့အတိုင္း အဲလို Observation deck ေတြက ေနာက္ကရွဳခင္းနဲ႔ လူနဲ႔ တဲြဓာတ္ပံုရုိက္ဖို႔ခက္ပါတယ္... လူက အေဆာက္အအံုထဲမွာဆိုေတာ့ အျပင္က ပိုလင္းေနျပီး လူက ေမွာင္ေနGeတတ္ပါတယ္.... အရမ္းကပ္သြားျပန္ေတာ့လဲ မွန္ရဲ႕ Reflection ကဆိုးပါတယ္.... ေနာက္ျပီး တျခားလူေတြလဲရွိေသးေတာ့ ဓာတ္ပံုကို အျမန္ရုိက္ရပါတယ္... ရုိက္လာတာေလးေတြၾကည့္ေနာ္... ဟိုးအေပၚအထိမတက္ခဲ့ရတာကပဲ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လာဖို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုရသြားတာေပါ့....
Gold Coast မွာ Theme Park ေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္... Sea World, Dream World, Movie World စသည္ျဖင့္ေပါ့... အခ်ိန္မရွိတာနဲ႔ အဲဒိထဲက တစ္ခုကိုေရြးလိုက္တယ္... Movie World ကို... ဘယ္သြားသြားေတာ့ အတူတူေလာက္ပဲျဖစ္မယ္ထင္တာပဲ... ဂ်ပန္က DisneyLand... Korea က Ever Land... ေဟာင္ေကာင္က Ocean Park... မေလးရွားက Genting... စကာၤပူက Universal Studio အကုန္ေရာက္ဖူးပါတယ္... (ဒီလိုပဲ စကားေျပာရင္ ၾကံဳေတာ့လဲ ၾကြားရတာေပါ့... ေက်ာ္မ်ားဖတ္လိုက္ၾကလားမသိ... အဟိ)..အားလံုးက ရာသီဥတုရယ္ လူေတြရယ္ကြာတာကလဲြလို႔ စီးတာေတြ အထဲက အျပင္အဆင္ေတြက ခပ္ဆင္ဆင္တူၾကပါတယ္... Movie World ကိုသြားဖို႔ Titanium Bar ေရွ႕မွတ္တိုင္ကေနစီးတာ ေတာ္ေတာ္ေလးစီးရတယ္... ထိုင္စီးရတာမဟုတ္ဘူး... ရပ္စီးရတာ... အဲဒိဂိတ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဘတ္စ္ကားက ဘယ္ထဲကေတာင္ျပည့္လာလဲမသိဘူး.... ကိုယ္ေတြေနရာမရဘူး... ကားထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ အဲကြန္းေလေၾကာင့္ အာေခါင္ေတြေျခာက္လာျပီး ေခ်ာင္းကဆိုးခ်င္လာေရာ... တတ္ႏုိင္သေလာက္ေအာင့္ေပမဲ့ ဗိုက္နာတာနဲ႔ ေခ်ာင္းဆိုးခ်င္တာက ၾကာၾကာေအာင့္လို႔ရတာမဟုတ္ဘူး... တတ္ႏုိင္သေလာက္ထိန္းဆိုးတယ္... ဒါေတာင္ ထိုင္ေနတဲ့ အာရွသူနဲ႔တဲြလာတဲ့ ဘိုေကာင္က မၾကည္ျဖဴတဲ့ပံုလုပ္ေနတာ... ဒါနဲ႔ ပါလာသမွ် စကာၤပူေဆးခန္းကေပးလိုက္တဲ့ ငံုေဆးျပားေတြငံု... ကုန္သြားေတာ့ အစ္မယူလာတဲ့ Strepsils ကို အဆက္မျပတ္ငံုေနရတယ္... အစကတည္းက ပူရွိန္းမၾကိဳက္တဲ့ကြ်န္မ Strepsils ကလဲ ခါးလိုက္တာမေျပာနဲ႔... ဒါေပမဲ့ အညဴစူမခံႏုိင္လို႔ ငံုလိုက္တယ္... ငံုထားရင္သက္သာတယ္... ေဆးကုန္တာနဲ႔ဆိုးခ်င္ေရာ... လူကေခ်ာင္းမဆိုးေအာင္ထိန္းရတာ မ်က္ရည္ေတာင္က်လုပဲ... အဲဒိေန႔က ဘတ္စ္ကားစီးရတာေတာ့ တကယ့္ကို ငရဲပဲ... ၄၅မိနစ္ေလာက္ကားေပၚမွာခံလိုက္ရတယ္... ဟိုေရာက္ေတာ့ ညက၀ယ္ထားတဲ့ လက္မွတ္နဲ႔ တန္း၀င္လို႔ရတယ္... အထဲေရာက္ေတာ့လဲ လူကပဲ ေနမေကာင္းလို႔လားမသိ... အရမ္းလဲေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူး... တျခားႏုိင္ငံေတြကအတိုင္းပါပဲ... ေျပာရရင္ တျခားႏုိင္ငံေတြထက္ေတာင္ စီးစရာနည္းသလိုပဲခံစားရတယ္... Green Lantern ကေတာ့ ၀င္ေပါက္နားမွာပဲ သိပ္လဲ ၾကာၾကာမေစာင့္ရဘူးဆိုေတာ့ ၀င္တန္းစီလိုက္တယ္... လူကေတာ့ အရမ္းစိတ္မပါပါဘူး... ေနာက္ေတာ့ အစ္မလဲ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနရင္ ျငဴစူမွာစိုးလို႔ လိုက္စီးေပးလိုက္တယ္... အသက္ၾကီးလာေလ အသည္းငယ္လာေလျဖစ္ေနတဲ့ကြ်န္မ ေနကမေကာင္းေတာ့ ကိုယ့္အေျခအေနကိုယ္စိုးရိမ္ေနရတယ္... စီးေတာ့ အာျပဲၾကီးနဲ႔ဇြတ္ေအာ္လိုက္တာ ေဘးက ဘိုမေတြေတာင္နားေတာ္ေတာ္ညီးသြားမယ္... မေဗဒါကေတာ့ မေအာ္လို႔မျဖစ္ဘူး... အဲဒါေတြစီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မေအာ္ရင္ အံခ်င္သလိုၾကီးျဖစ္တတ္တယ္... မေဗဒါက ေအာ္လိုက္မွသက္သာတာ... ဘာလို႔လဲေတာ့မသိ...
သူ႔ေနာက္မွာ ေဘးတိုက္ေလး ပိန္ေအာင္၀င္ပုန္းေနတာ... ၾသစီက Marilyn Monroe က သိပ္ေခ်ာ၀ူး...
ေအာ္ဒါနဲ႔... အဲဒိဟာေတြစီးမယ္ဆို ပါလာတဲ့ပစၥည္းေတြကို ေလာ့ကာငွားျပီးထည့္ခဲ့ရတယ္ေလ... အဲဒိေလာ့ကာကလဲ အၾကီးဆိုရင္ AUD 8 နဲ႔ 12 (တစ္ခုခုပဲ အဲေလာက္၀န္းက်င္ပဲ)... ေပးရတယ္... ျပီးေတာ့ ေပၚလစီကလဲ ၁နာရီအတြင္းျပန္လာထုတ္ရမယ္တဲ့ အဲလိုမွမဟုတ္ရင္ ပို charge အံုးမယ္တဲ့... ေကာင္းေရာ... တျခားႏုိင္ငံေတြမွာေတြ႔ဖူးတဲ့ Lockers ေတြက တစ္ခါထည့္ထားရင္ ေနာက္တစ္ခါျပန္မဖြင့္မခ်င္း တစ္ေနကုန္ထည့္ထားလို႔ရပါတယ္... ဒီကေလာ့ကာကေတာ့ ရိတ္တယ္လို႔ပဲဆိုခ်င္ပါတယ္... ေနာက္ေတာ့ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ ၾကံဳတဲ့4D ပဲြ Ice Age ကို၀င္ၾကည့္ပါတယ္... ေန႔လည္ေရာက္ေတာ့ ဗိုက္လဲနည္းနည္းဆာလာ... ကြ်န္မက ေခါင္းမူးတဲ့အခါ စားလိုက္ရင္သက္သာသြားတတ္ပါတယ္ (ပိန္အံုးမယ္) ဒါနဲ႔ အဲဒိနားမွာ ဆိုင္ကလဲ အဆင္သင့္ Buffet ကို Asian စာလဲရမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါပဲ ေအးေအးေဆးေဆးနားရင္း ၀င္စားလိုက္ပါတယ္... ဒီလို Theme Park ေတြမွာ အျပင္က Food court ရုိးရုိးစားလဲ စားေကာင္းခ်င္မွသာေကာင္းမယ္ ေစ်းကေတာ့ ေကာင္းေနက်မို႔ ဆုိင္ၾကီးပဲတတ္စားျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ဆိုင္နာမည္က Rick's Cafe Americain လို႔ေခၚပါတယ္... တစ္ေယာက္ကို AUD 26.99 က်ပါတယ္... စားေကာင္းပါတယ္... Asian ေရာ Western ေရာ အကုန္ရပါတယ္... အကုန္စားေကာင္းပါတယ္...
ဒါက ပထမအခ်ီ... ထမင္းစားတာ...
ဒါက ဒုတိယအခ်ီ ဘိုလိုစားတာ...
ဒီဆိုင္မွာ ဘူေဖးစားတာ စားေကာင္းတယ္...
စီးတဲ့ေနရာေတြမွာေတာ့ က်န္တဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာၾကံဳခဲ့ရသလို အၾကာၾကီးေစာင့္စရာမလိုပါဘူး... အလြန္ဆံုး နာရီ၀က္ေလာက္ပါပဲ... Scoopy Doo မွာ ၄၅မိနစ္လို႔ေရးထားပင္မဲ့ နာရီ၀က္ေလာက္ပဲ ၾကာပါတယ္... Green Lantern စီးျပီးတာနဲ႔ လူက အီလည္လည္နည္းနည္းျဖစ္လာလို႔ ဆက္မမိုက္ေတာ့တာပဲေကာင္းမယ္... ေနာက္မို႔ဆို အေျခအေနဆိုးသြားႏုိင္တယ္ဆိုျပီး ကိုယ့္အရွိန္ကိုယ္သတ္လိုက္ပါတယ္... အစ္မကိုပဲ သြားစီးငါအိတ္ေစာင့္မယ္ဆိုျပီးပဲ ေရာက္ေလရာထိုင္ေနပါတယ္... ပင္ပန္းေနေတာ့ ဓာတ္ပံုေတာင္သိပ္မရုိက္ျဖစ္ပါဘူး... အစ္မ Scoopy Doo သြားစီးေနတုန္းကြ်န္မ ဗြီဒီယိုရုိက္ျဖစ္ပါေသးတယ္... ကင္မရာနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာၾကည့္တာေပါ့.... ဂ်ပန္တို႔ ကိုရီးယားတို႔သြားတုန္းကလဲ အဲလိုလုပ္ပါတယ္... လူသိပ္ၾကည့္မခံခဲ့ရပါဘူး... ဒါေပမဲ့ ၾသစီေရာက္ကာမွပဲ လူေတြက ကိုယ့္ဘာကိုယ္ကင္မရာေလးၾကည့္စကားေျပာေနတာကို ၾကည့္ၾကေတာ့ လူေတာင္ရွက္သြားပါတယ္...
အဲဒိထဲက စီးတာေတြက ေရစိုတယ္...
စားေသာက္ျပီး နည္းနည္းနားလိုက္လို႔ ျပန္လန္းလာေတာ့မွ ရာသီဥတုကလဲ ပူတာနဲ႔ Wild West Falls က Jurassic Park မွာ ေရစိုတဲ့ ဟာတစ္ခုသြားစီးျဖစ္ပါတယ္... သိတဲ့အတိုင္း ၾသစီက ဘယ္အရာမဆို ကြ်န္မတို႔ စံနဲ႔ေတာ့ အေစာၾကီးပိတ္တယ္လို႔ခံစားရပါတယ္... ညေန ၅နာရီေလာက္ေရာက္တာနဲ႔ Costume ေတြ၀တ္ထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကားေတြနဲ႔ထြက္သူကထြက္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္သူကေလွ်ာက္ ေတာ့တာပါပဲ... ဂ်ပန္က Desney Land ေတာင္ ည ၈နာရီမွ အဲဒါမ်ိဳးေတြထြက္တယ္ထင္တယ္ (ေမ့ေတာ့ေမ့ေနျပီ ဒါေပမဲ့ ညေရာက္မွထြက္တာေတာ့ေသခ်ာတယ္)... သူတို႔ ကတာကို လူမတိုးႏုိင္ေတာ့လို႔ TV Screen အၾကီးၾကီးကေနပဲ ထိုင္ၾကည့္ျပီးေနလိုက္တယ္... ကြ်န္မအစ္မလဲ ကြ်န္မေနမေကာင္းေနေတာ့ သူလဲ စိတ္ပါေတာ့ပံုမရဘူး... ျပန္မယ္ဆိုျပီးပဲ ျပန္လာလိုက္ၾကတယ္... Park ကလဲ မၾကာခင္ပိတ္ေတာ့မယ္ေလ... ဘတ္စ္ကားကလဲ အျပန္မွာ မနည္းေစာင့္လိုက္ရတယ္... ေစာထြက္လာတာေတာင္ လူတိုးရေသးတယ္... တန္းစီတဲ့ အတန္းလဲမရွိဘူး...
ဒီလိုနဲ႔ surfer paradise မွတ္တိုင္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ခဏလမ္းေလွ်ာက္ ပင္လယ္ေလေအးေလးရွဴလိုက္ေတာ့ နည္းနည္းျပန္လန္းသြားတယ္... ေနာက္ ၾသစီက KFC ဘယ္လိုအရသာရွိလဲ သိခ်င္တာနဲ႔ ေဟာ္တယ္ကို ပါဆယ္ထုတ္၀ယ္ျဖစ္တယ္...ျပီးေတာ့ ပထမေန႔ကလို ဆိုင္ေတြပိတ္သြားလို႔ ထမင္းမငတ္ေအာင္ေရာ၊ ကုိယ္လဲ ေဟာ္တယ္ျပန္ေစာေစာနားခ်င္တာေရာ၊ ကုိယ့္ပါးစပ္နဲ႔စားလို႔ရမဲ့အစားအစာေရာျဖစ္တဲ့ ေခါက္ဆဲြေျခာက္ထုတ္ေတြ Groceries ဆိုင္မွာ၀င္၀ယ္ပါတယ္... ၾကက္ဥ ၆လံုးတစ္ကဒ္၊ ေဂၚဖီပန္းပြင့္ တစ္ကဒ္၊ ေခါက္ဆဲြေျခာက္ ၄ထုတ္၊ ေနာက္အမဲသား Curry ဗူးတစ္ဗူး (စားမေကာင္းဘူး)၊ ေရဗူးအၾကီးတစ္ဘူး၊နဲ႔ ေစာေစာက KFC ခေပါင္းရင္ AUD 35 က်ပါတယ္... ေန႔တိုင္းဒီလိုစားႏုိင္ရင္ေတာ့ အျပင္မွာစားတာထက္အေတာ္ေလးသက္သာမယ္... ဒါေပမဲ့ လုပ္ေပးမဲ့ ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔ မပါတာေရာ၊ ခ်က္ရျပဳတ္ရ အခ်ိန္ကုန္မွာေရာကို ထည့္စဥ္းစားရမယ္... အားလပ္ခရီးထြက္လာတာ ဟင္းခ်ည္းခ်က္ျပီး အခ်ိန္ကုန္လို႔ မျဖစ္ဘူးေလ... ဒါေပမဲ့ တစ္ဖက္ကက်ျပန္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔က ညနက္မွဗိုက္ဆာတဲ့သူေတြ... သူတို႔ဆိုင္ေတြက ဘုရားစူး အေစာၾကီးပိတ္တာရွင့္... (ကြ်န္မတို႔ စံႏွဳန္းနဲ႔ဆိုရင္ေပါ့ေလ)... ဆိုင္ပိတ္ေနုတုန္းေလး ၀ယ္လို႔ရအံုးမလားသြားေမးရင္ေတာင္ ေရာင္းတာမဟုတ္ဘူး... ဒါေတြထားပါေတာ့ေလ...
စီးေနက် ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေလး...
ဒီလိုနဲ႔ ေဟာ္တယ္ကို ည ၈နာရီေလာက္မွာတင္ျပန္ေရာက္တာေပါ့... ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေတာ့ ညစာစားဖို႔ျပင္တယ္... အေရွ႕၀ရံတာေလးမွာလဲ စားပဲြနဲ႔ ထိုင္ခံုေလးေတြရွိေတာ့ အဲမွာထိုင္စားခ်င္တာနဲ႔ စားျဖစ္တယ္... ေဘးခန္းက မိန္းမၾကီးကေတာင္ သူ႔၀ရံတာအေသးေလးကေန ၀ရံတာထြက္ၾကည့္တာနဲ႔ၾကံဳလို႔ စကားေျပာျဖစ္ေသးတယ္... အဲဒိညကေတာ့ ညစာမငတ္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္... ျဖစ္သလို ေခါက္ဆဲြျပဳတ္နဲ႔လဲ စားေကာင္းခဲ့ျပီး အိပ္ယာကို ည ၁၀နာရီေလာက္၀င္ျဖစ္တယ္... စကာၤပူမွာဆို ည၇နာရီေလာက္ပဲရွိအံုးမယ္ဆိုေတာ့ လူက သိပ္ေတာ့ အထာမက်ဘူး... မအိပ္ခ်င္ဘူးေလ... စကာၤပူမွာကိုယ္က weekend ေတြဆို ည ၂နာရီေလာက္မွအိပ္တာဆိုေတာ့ ခု ည ၇နာရီအိပ္ရသလိုျဖစ္ေနေတာ့ ေစာၾကီးအိပ္ျပစ္ေနရတာေပါ့... အိပ္ေပ်ာ္ျပီး ခဏေနညလည္ေလာက္က် ႏုိးျပန္ေရာ... အိပ္ယာေျပာင္းတာေၾကာင့္လဲပါမယ္.. ေမြ႕ယာၾကီးက အရမ္းေပ်ာ့တာေၾကာင့္လဲပါမယ္... မနက္ေတာ့ ငါးနာရီခဲြသံပတ္ျပန္ေပးထားေလရဲ႕....
Posted by mabaydar at 12:25 PM 14 comments :
Labels: Australia , ခရီးသြားမွတ္တမ္း
Wednesday, March 06, 2013
Gold Coast, A place for everyone - Day 1
Gold Coast ကို သြားမယ္သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္... ဘာကို ေမွ်ာ္လင့္ထားရမွန္း မသိခဲ့တာအမွန္ပါပဲ။ သြားခါနီးမွ တနလာၤေန႔ကေနစျပီး လူကေနမေကာင္းျဖစ္တာ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ျပန္ျပီး ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးလိုက္ ကိုယ္လက္ကိုက္ခဲလိုက္နဲ႔ လူကခရီးသြားတဲ့ရက္ေတြအထိ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့တယ္... အဲဒါေၾကာင့္ ခရီးတစ္ခုသြားဖို႔ က်န္းမာေရးကလဲ အဓိကက်တဲ့အခ်က္ထဲပါတယ္။ ကိုယ္က်န္းမာတုန္း သြားႏုိင္လာႏုိင္တုန္း အခြင့္အေရးရရင္ခရီးသြားဖို႔တိုက္တြန္းခ်င္တယ္... ခု Gold Coast အေၾကာင္းေျပာရရင္ Gold Coast က ၾသစေတးလ်ရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္မွာရွိတဲ့ Queensland ျပည္နယ္ထဲမွာရွိတာပါ။ အဲဒိျပည္နယ္ရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ Brisbane နဲ႔ ၉၄ကီလိုမီတာကြာတဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕ေပါ့။ မသြားခင္ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ ရွာေဖြၾကည့္ေတာ့ Gold Coast ဆိုတာ Beach သက္သက္ခ်ည္းပဲေတာ့ မဟုတ္တာ ရိပ္စားမိခဲ့ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ လုပ္စရာ သြားစရာေတြ ဒီေလာက္မ်ားလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့မိပါ။ သင္ဟာ Beach ေတြကိုၾကိဳက္သလား၊ သင္ဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ေတာေတာင္ကို ၾကိဳက္လား၊ သင္ဟာ Party ေတြကိုၾကိဳက္လား၊ သင္ဟာ Theme Park ေတြကို ၾကိဳက္လား၊ သင္ဟာ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ရဲ႕ လူေနမွဳနဲ႔ Culture ကိုၾကိဳက္လား၊ အဲဒိအရာေတြအကုန္လံုးကို Gold Coast မွာရႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ Gold Coast မွာ ၾကာၾကာေနျပီး တစ္ခုခ်င္းစီကိုလုပ္မလား၊ ကိုယ္သေဘာအက်ဆံုးေတြကိုပဲ အဓိကထားမလား ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္သင့္ပါတယ္။ မေဗဒါကေတာ့ ဘာမသိ ညာမသိ Gold Coast သြားမယ္ဆိုျပီး ေဟာ္တယ္ေတြရွာေတာ့ သူမ်ားေတြေရးထားတဲ့ review ေတြဖတ္၊ ေစ်းအသင့္အတင့္ကိုၾကည့္ အဓိကကေတာ့ Location နဲ႔ Accessibility နဲ႔ ေစ်းအသင့္အတင့္ေပါ့ေနာ္... ဒီလိုနဲ႔ Royal Pacific Resort ကို ဘြတ္ျဖစ္သြားတယ္... သူ႔ထက္သေဘာက်တဲ့ ေဟာ္တယ္ေတြရွိေပမဲ့ အခန္းမက်န္ေတာ့ဘူးခ်ည့္ျဖစ္ေနေတာ့... အားလံုးထဲမွာအဲဒါေလးက မဆိုးဘူးျဖစ္ေနတယ္... ျပီးေတာ့ Accessible ျဖစ္တယ္... ေဟာ္တယ္ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေလးနဲ႔ဆိုျပီး ေရးထားေတာ့ အဲဒိေနရာကိုပဲ ေရြးျဖစ္သြားတာပါ... ၂ေယာက္ခန္း ၃ညအိပ္ကို စလံုးေဒၚလာ ၃၈၀ ေလာက္ပဲဆိုေတာ့ သိပ္မဆိုးပါဘူး...
Scoot Airline နဲ႔ ျဖစ္ပ်က္သမွ်
ေလယာဥ္က (ေသာၾကာၤေန႔) ၈ရက္ေန႔ည ၁၀နာရီခဲြမွာ ခ်န္ကီကေန Gold Coast ကို ScootBiz နဲ႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္... Scoot Airline ၾကီးအေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပရရင္ျဖင့္ ေစ်းသက္သာတာ သက္သာပင္မဲ့ အဲဒိေစ်းနဲ႔မတန္ေလာက္ေအာင္ မေကာင္းပါဘူး... ေဒၚလာ ၂၀၀ ေလာက္ပိုေပးျပီး SIA နဲ႔သြားလိုက္ရင္ေတာင္ အေတာ္ေလးေကာင္းမွာပါ... ဒါေပမဲ့လဲ ကိုယ္ကခဏတစ္ျဖဳတ္ေလယာဥ္ေလးပဲ စီးမွာေလ... ဒီပိုက္ဆံ၂၀၀ လဲနည္းလားလို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ဘြတ္ခါနည္းဆို ေတြးတက္တဲ့ အေတြးရွိတယ္ေလ... အဲဒိ ScootBiz ကို ဘြတ္တုန္းက ေလယာဥ္ေပၚမွာစားဖို႔ Menu ေရြးခိုင္းပါတယ္... ဒီေတာ့ ညီအစ္မ ၂ေယာက္လံုးက ဒန္ေပါက္ကိုေရြးထားပါတယ္... ခုလို အျဖဴေတြေနတဲ့ႏုိင္ငံသြားရင္ ထမင္းကေတာ့ ခပ္ရွားရွားျဖစ္မွာစိုးလို႔ ထမင္းအ၀စားထားခ်င္တာပါ... Business class ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ မွန္းထားမိပါတယ္... Boarding လုပ္ေတာ့လဲ ကိုယ္ေတြက အရင္ဆံုးတက္ရတာေလးပဲ ကြာပါတယ္... ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့လဲ ထင္ထားတာက ဒီ ၇နာရီခရီးစဥ္မွာ အနည္းဆံုးေတာ့ ထိုင္ခံုကို တဆံုး လွဲအိပ္လို႔ရတန္ေကာင္းပါရဲ႕(လွဲအိပ္မည္ဟုဆိုလိုျခင္းမဟုတ္)... ေစာင္ေခါင္းအံုးေလာက္ေတာ့ ေပးတန္ေကာင္းရဲ႕ (MAI ေတာင္ ေပးေသးတယ္...) လို႔မွန္းခဲ့တာပါ... ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ထိုင္ခံုေလးေတြက ထင္သေလာက္လဲ မက်ယ္ပါဘူး... ရုိးရုိးတန္းဆို ဘယ္ေလာက္ဆိုးမလဲလို႔ေတြးျပီး အျပန္အတြက္ စိတ္ခုရပါတယ္... ထမင္းေကြ်းခ်ိန္ကလဲ အေတာ္ေနာက္က်ပါတယ္... စဥ္းစားၾကည့္ ည၁၀ခဲြ ထြက္တဲ့ေလယာဥ္အတြက္ ၈နာရီ၄၅ေလာက္ Check in ၀င္ဖို႔ အိမ္က ၈နာရီေလာက္ထြက္လာေတာ့ တခ်ိဳ႕ဆို ထမင္းမစားခဲ့ၾကေလာက္ပါဘူး... ေတာ္ေသးတယ္ အိမ္မွာ ၾကက္ကုန္းေဘာင္နဲ႔ တစ္လုတ္ ႏွစ္လုပ္စားျဖစ္ခဲ့လိုက္လို႔... မေဗဒါ အစ္မဆိုေလယာဥ္ေပၚမွာလဲ ေကြ်းမွာပဲဆိုျပီး မစားခဲ့ေတာ့ အေတာ္စာေနတာပါ... ည ၁နာရီေလာက္မွ ထမင္းေကြ်းဖုိ႔လုပ္တာေတြ႔ပါတယ္... ခဏေနေတာ့ ေလယာဥ္မယ္ေရာက္လာျပီး ကြ်န္မတို႔ေရြးထားတာမရွိေၾကာင္း spaghetti ပဲရွိေၾကာင္းလာေျပာပါတယ္... သူတို႔ေလယာဥ္ေပၚက ပိုက္ဆံေပးစားတဲ့ Menu ေပၚမွာေတာင္ ၄မ်ိဳးေလာက္ေရြးစရာရွိသည္... အဲဒါကို ဒါပဲရွိတယ္ ဒါပဲရမယ္လာေျပာသည္။ ကြ်န္မတို႔က Menu ထဲက အမဲသားနဲ႔ထမင္းမရႏုိင္ဘူးလားေမးေတာ့... မရဘူး ဒါပဲရမယ္တဲ့... ဒါနဲ႔ ကြ်န္မက ဒါဆို ငါတို႔ လက္မွတ္၀ယ္တုန္းက စားစရာေတြ အမ်ားၾကီးျပျပီး Menu ၾကိဳေရြးခိုင္းတာက အဓိပၸါယ္မရွိေတာ့ဘူးေပါ့... ဒါလက္မွတ္ကို ညာေရာင္းတာပဲ... ငါတို႔က ထမင္းပဲစားခ်င္တာ (အမွန္ေတာ့ Spaghetti လဲစားႏုိင္ပါတယ္... အခ်ိဳးကိုမၾကိဳက္လို႔ ကိုယ္ကလဲ တမင္ရစ္တာပါ)... ဒီေတာ့မွ မမက "I will check with captain" ဆိုျပီး ထြက္သြားပါတယ္... ေလယာဥ္ေမာင္းေနတဲ့သူကို customer က ထမင္းပဲစားခ်င္လို႔ ေကြ်းရမလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးသြားေမးရေပအံုးမေပါ့... (အမွန္ေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚမွာ လူစားအနည္းဆံုး ပစၥည္းကို ကြ်န္မတို႔ကို ထိုးေကြ်းတာျဖစ္မည္)... ဒီေလာက္ဆို scoot ရဲ႕အေၾကာင္းကို တေစ့တေစာင္းရိပ္မိေလာက္ျပီ... ကြ်န္မတို႔လဲ ေတာ္ေတာ္ၾကီး သေဘာေပါက္သြားလို႔ ဘာမွ Complain မလုပ္ခ်င္ေတာ့ျပီ...ေလယာဥ္ေပၚက စားစရာေတြမေကာင္းမွန္း သိပင္မဲ့ Scoot ေပၚကေကြ်းေသာထမင္းျဖင့္ ေဘးကလူကို ေကာက္ေပါက္လွ်င္ ေခါင္းကဲြေလာက္သည္... (အတိသရ၀ုတ္တိအလကာၤျဖင့္ အလြန္အၾကဴးဖဲြ႕ဆိုသည္)...
Immigration and Custom
Gold Coast ေလဆိပ္က ျမန္မာျပည္ေလဆိပ္ထက္ အနည္းငယ္သာရုံေလာက္ရွိမည္ဟု စိတ္ထဲထင္မိသည္။ စကာၤပူေလဆိပ္က ထြက္လာသူမို႔အဲလိုထင္တာလားေတာ့ မေသခ်ာ။... Immigration ျဖတ္ဖို႔တန္းစီတဲ့သူေတြထဲ Asian က ၈၀ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္ရွိသည္။ ဘာလီသြားတုန္းကေတာင္ အျဖဴေတြပိုမ်ားေသးသည္။ အင္မီဂေရးရွင္း officer ထိုင္တဲ့ေကာင္တာထဲမွာ အျဖဴလူမ်ိဳးေတြေတြ႕ဖူးတာ ပထမဆံုးမို႔ အျမင္ေတာ့ဆန္းေနတယ္... ၀င္ေတာ့ သံရုံးကေပးလိုက္တဲ့စာ (စာအုပ္ေပၚမွာ မရုိက္ပင္မဲ့ စာတစ္ေစာင္ေတာ့သက္သက္ေပးလိုက္တယ္) ကို Immigration officer မိန္းမကိုေပးေတာ့ မလိုဘူးဆိုျပီး ျပန္ေပးတယ္... "It's Electronically" လို႔ေျပာလိုက္ေသးတယ္... ေအးေဆးပဲ တံုးထုေပးျပီး ျပီးသြားေတာ့ အိတ္ေတြလည္ေနတဲ့ဆီေရာက္တယ္ ... အိတ္ေတြကလဲ စာတမ္းျပေနတဲ့ Belt က မထြက္ပဲ ေဘးက Belt ကေနလဲ ထြက္ေနတယ္... လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုယ့္အိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးေစာင့္ရတယ္... တဖက္က Belt ကေန တျခားေလယာဥ္နဲ႔ေရာျပီး အိတ္ေတြကထြက္ေနတယ္... ေနာက္မွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ေယာက္ ဟိုဘက္မွာလဲ အိတ္ေတြကို စစ္ေပးပါဆိုမွ ကိုယ့္အိတ္ေတြ႔သည္... အစ္မအိတ္က အေပၚအိတ္ Zip ေသးေသးေလးက ပြင့္ေနသည္... အထဲမွာ Face shop က၀ယ္ထားသည့္ ေရစိုပံုစံဆိုးလို႔ရတဲ့ လက္သည္းနီ၃ဘူး အသစ္စက္စက္ကို ရွာလို႔မေတြ႔ေတာ့... ဒီလိုနဲ႔ Custom ကိုျဖတ္ရတယ္... ၾသစီက က်ပ္ေတာ့ ဘယ္သူ႔မွ မလြတ္ရေအာင္စစ္ေတာ့တာပဲ... ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ကိုေတာ့ အေသးစိတ္စစ္ဖို႔ တစ္ဖက္ကိုသြားခိုင္းတယ္... အိတ္ပါတာမ်ားလို႔ပဲ စစ္တာလား... လူကပဲ မသကာၤစရာ ဥပတိရုပ္ျဖစ္ေနလို႔လားေတာ့ မသိ... ကိုယ္လဲ မဟုတ္တာ ဘာမွမပါ... အစကတည္းက ၾသစီက်ပ္မွန္းသိလို႔ ဘာစားစရာမွလဲ ယူမလာ... တျခား ျငိမယ္ထင္တဲ့ပစၥည္းေတြလဲ ယူမလာ... အထဲေရာက္ေတာ့ Custom က မိန္းမက ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြပဲ... ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြဆိုေပမဲ့ စစ္လိုက္တာေတာ့ တစ္ခုမက်န္... အိတ္အားလံုးကို Xray ျဖတ္ခိုင္းျပီး... တစ္အိတ္ခ်င္းစီကိုလဲ ဖြင့္ခုိင္းျပီး တစ္ခုခ်င္းစီစစ္တယ္... စစ္ေနတုန္းလဲ အလႅာပသလႅာပ ေျပာသည့္ပံုစံျဖင့္ ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မရဲ႕ Background ကိုစစ္ေဆးေနေသးတယ္... သူ႔တာ၀န္သူလုပ္ေနတာပဲ ကိုယ္လဲ မဟုတ္တာတစ္ခုမွမလုပ္ထားေတာ့ အကုန္အမွန္အတိုင္းပဲေျဖတယ္... စိတ္လဲဆိုးစရာမလိုဘူးေလ... သူတို႔က ျမန္မာ Immigration officer ေတြ Custom Officer ေတြလို (ႏွိမ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး) ပိုက္ဆံမထြက္မခ်င္း ရစ္ျပီး ေပးမသြားမဲ့ သူေတြမဟုတ္ဘူးေလ... (တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ ကိုယ္က အမွန္အကန္လာပင္မဲ့ ဘာမ်ားျဖစ္မလဲဆိုျပီး ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ျဖတ္ရတာဆိုလို႔ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ Immigration တစ္ခုပဲရွိတယ္...) ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ္လဲ သိခ်င္တာေတြ သူ႔ကိုျပန္ေမးတာေပါ့... ဒီကေန ဘယ္လိုကားစီးရလဲ... ဘယ္လိုသြားရလာရသလဲေပါ့... သူကလဲအားလံုးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ျပန္ေျဖပါတယ္... အားလံုးစစ္ျပီးေတာ့ကြ်န္မတို႔ကို ေပးသြားပါတယ္...
အျပင္ေရာက္ေတာ့ tourist ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကားလက္မွတ္ေတြတန္းစီေနၾကတဲ့ေနရာမွာ ကြ်န္မတို႔လဲ တန္းစီလိုက္ပါတယ္... ကားလက္မွတ္ေတြက ၃ရက္စာ၊ ၅ရက္စာ၊ ၁ပတ္စာ ျမိဳ႕တြင္းဘတ္စ္ကား ၾကိဳက္သေလာက္စီး ျပီးေတာ့ ေလဆိပ္အပို႔အၾကိဳရယ္ပါပါတယ္... ကိုယ္က ၄ရက္ေနမွာဆိုေတာ့ အျပန္ေလဆိပ္ကို ဘယ္လိုလာၾကိဳေတာ့မလဲဆိုျပီး ေတြးရခက္ေနပါတယ္... ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ ၃ရက္စာ ဘတ္စ္ၾကိဳက္သေလာက္စီးနဲ႔ အျပန္ေလဆိပ္အပို႔က ၾကိဳက္တဲ့ေန႔ျဖစ္လို႔ရတယ္ဆိုေတာ့မွ ရွင္းသြားေတာ့တယ္... ဒီေတာ့ 3 days Pass ၀ယ္လိုက္ပါတယ္... ၁ေယာက္ကို ၾသစီ ၇၁ ေဒၚလာက်တယ္... ဘတ္စ္မ်ားမ်ား စီးႏုိင္မွ တန္တယ္... မဟုတ္ရင္မတန္ဘူး... Transportation အေၾကာင္းေျပာရင္း တစ္ခါတည္းေျပာလိုက္မယ္... အဲဒိ Pass က သိပ္ေတာ့မတန္ဘူး... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဘတ္စ္ကား တစ္ခါစီးအလြန္ဆံုးကုန္ ၁၀ေဒၚလာေပါ့ (မေသခ်ာပါ... ခန္႔မွန္းျခင္းသာ... ဒီထက္လဲ တန္ေကာင္းတန္မည္...)... ကိုယ္တေန႔အလြန္ဆံုးစီးျဖစ္မွ အသြားတစ္ခါ အျပန္တစ္ခါ... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဘတ္စ္ကားတစ္စီးနဲ႔တစ္စီး မိနစ္၃၀ကြာေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါေစာင့္ရတာနဲ႔တင္ အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္းလို႔တတ္ႏုိင္သေလာက္ကိုယ္က မစီးခ်င္ဘူး... ကိုယ့္မွာ လိုင္စင္ရွိရင္ေတာ့ ကားေတြသြားငွားျပီး ေမာင္းလို႔ရတယ္... တစ္ေနကုန္မွ ၂၅ေဒၚလာတို႔ ေဒၚလာ၃၀တို႔ေလာက္ပဲရွိသည္... ဒါေပမဲ့ Parking ခကေတာ့ အေတာ္ေစ်းၾကီးတယ္လို႔ၾကားသည္.... ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဘယ္ဟာကိုယ္နဲ႔ အကိုက္ဆံုးလဲ ခ်ိန္ဆၾကည့္ေပါ့...
ကားငွားရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္သက္သာမယ္ အခ်ိန္ကုန္လဲသက္သာမယ္... Parking ခေတာ့ ဘယ္ေလာက္လဲမသိ
ကြ်န္မတို႔ေနတဲ့ Resort ကလဲ အဓိက လူအစည္ဆံုး Surfer Paradise နဲ႔ အေတာ္ေလးေ၀းေနတာေတြ႔ရတယ္... Review ေတြေျပာသလို႔ Accessible ျဖစ္ပါတယ္... ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေလးလဲရွိပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ဘတ္စ္ကားလာတဲ့အခ်ိန္က ၾကာလြန္းေတာ့ ဒီေလာက္လဲအက်ိဳးမရွိလွပါ... Facility ကေတာ့ မစိုးပါဘူး... ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဘြတ္ထားတဲ့ Studio Apartment အမ်ိဳးအစားက ကုန္သြားလို႔ ဒီထက္ေကာင္းျပီး ပိုက်ယ္တဲ့ အခန္းကိုေပးပါတယ္... စစခ်င္းေတာ့ သူတို႔အလုပ္လုပ္တဲ့ ပံုစံက Singapore လို သိပ္ serious မျဖစ္ဘူးလို႔ခံစားရပင္မဲ့...ေနာက္ေတာ့ အားလံုးက ဒီလိုပံုစံပဲဆိုတာသိသြားေတာ့လဲ အသားက်သြားပါတယ္... အခန္းက ဧည့္ခန္း၊ (ဓာတ္ခဲမရွိတဲ့) Remote နဲ႔ တီဗီြ၊ Mini မီးဖိုေခ်ာင္၊ ၂ေယာက္အိပ္ခန္း (၁ေယာက္အိပ္ ကုတင္ ၂လံုးေပးဖို႔ဘြတ္တုန္းက ေတာင္းထားပင္မဲ့ ၂ေယာက္အိပ္ကုတင္ ၁လံုးပဲရွိတယ္... အခန္းက upgrade ေပးထားေတာ့လဲ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး...) ၊ အဲကြန္း၊ မီးပူ၊ Microwave၊ မီးဖိုေခ်ာင္သံုးအသံုးအေဆာင္ေတြ၊ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာက အိပ္ခန္းေဘးမွာ ပါတယ္... ေရာက္တာနဲ႔ ညီအစ္မ၂ေယာက္လဲ အထုတ္ေတြဖြင့္ျပီး အခန္းကိုဖြလိုက္ၾကတာပဲ... ဓာတ္ပံုေတာင္မရုိက္ျဖစ္လိုက္ဘူး... ျပန္ခါနီးမွရုိက္လာတဲ့ပံုေတြၾကည့္လိုက္... အခန္းကေတာ့ ပြေနတယ္... ျပတင္းေပါက္ကေနၾကည့္လိုက္ရင္ ပင္လယ္ၾကီးကိုျမင္ေနရတဲ့ ရွဳခင္းေတာ့ၾကိဳက္တယ္... ၀ရံတာအၾကီးၾကီးလဲရွိတယ္... ဘာပဲေျပာေျပာ ေပးထားတဲ့ေစ်းနဲ႔ မဆိုးဘူးလို႔ေျပာလို႔ရတယ္... မိသားစုလိုက္လာရင္ေတာ့ အခန္းခက ပိုတန္မယ္ထင္တယ္... Check in ေစာ၀င္ခြင့္ေပးတာပဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္...
Royal Pacific Resort
ဟိုဘက္အေဆာင္က ၀ရံတာကိုရုိက္ထားတာ.. ကြ်န္မတို႔ ၀ရံတာလိုပဲ... ေဘးခန္းက ၀ရံတာေလးေတြက ေသးတယ္...
ေမႊ႕ရာက ေပ်ာ့လြန္းေတာ့ ခါးနာတယ္... ျပတင္းေပါက္ကရွဳခင္းကေတာ့ မနက္ႏုိးရင္ စိတ္ၾကည္ေနတာပဲ...
ဧည့္ခန္းက ပြေနတယ္... သိပ္မပြတာေလး ေရြးရုိက္ထားတာ...
ဒါက Mini Kitchen၊ Fridge, Microwave, မီးဖို၊ Basin၊ ပန္းကန္ခြက္ေရာက္ အကုန္ရွိတယ္...
ညီအစ္မ၂ေယာက္လဲ ပင္ပန္းျပီး ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားၾကတယ္... ေနာက္မွ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ေန႔လည္စာစားဖို႔ ထြက္ရင္း ပတ္၀န္းက်င္လဲ ေလ့လာဖို႔ထြက္ခဲ့ၾကတယ္... တည္းခိုခန္းပိုင္ရွင္မိန္းမကေတာ့ အဲဒိေဘးက လမ္းအတိုင္းထြက္သြားရင္ လမ္းထိပ္မွာဆိုင္ေတြအစံုရွိတယ္... နည္းနည္းေလးဆက္ေလွ်ာက္ရင္ Shopping Mall ေတာင္ရွိတယ္လို႔ေျပာတယ္... ဒါေပမဲ့ လမ္းထိပ္ေရာက္ဖို႔ေတာင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေလွ်ာက္ရတယ္... လမ္းေလးကေတာ့ သာယာပါတယ္... ပင္လယ္ကပဲစီးျပီးျဖစ္ေနတဲ့ ျမစ္လိုလိုေလးရွိတယ္... အိမ္တိုင္းရဲ႕ ေနာက္ဖက္မွာ ကိုယ္ပိုင္ သေဘာၤေလးေတြနဲ႔ သေဘာၤဆိုက္တဲ့ေနရာေလးေတြရွိတယ္... စကာၤပူလိုလဲ လူေတြရွဳပ္ရွက္စည္ကားေနတဲ့ ႏုိင္ငံကလာလို႔လားေတာ့မသိဘူး စိတ္ထဲမွာလူသိပ္ပ်က္တာပဲလို႔ ခံစားရတယ္... ဘယ္သူေတြ႔ေတြ႔ "Where are you from?" ဆိုလို႔ကေတာ့ Proudly Answer " I am from Myanmar." လို႔ပဲေျဖတာပဲ...
The small valley along the river near our resort... Is He naked? OMG I didn't mean to take his photo...
လမ္းထိပ္မွာရွိတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလးေတြ...
အဲဒိေရာက္မွ ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူး.... ထမင္းခ်ည္းစားခ်င္တာ... ေလဆိပ္မွာ Sandwich စားၾကည့္တာ အီစိမ့္ေနတာပဲလို႔ခံစားရတယ္.. ကုန္လဲမကုန္ဘူး... လူကေနမေကာင္းလို႔ ေဆးေတြေသာက္ျပီး ခံတြင္းပ်က္ေနတာလဲ ပါမယ္ထင္တယ္... လမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ အီတာလ်ံဆိုင္၊ ဂ်ပန္ဆိုင္၊ ထိုင္းဆိုင္ေတြ႔တယ္... ထိုင္းဆိုင္ေတြ႔ေတာ့ ညီအစ္မ၂ေယာက္လံုး ေပ်ာ္ျပီး တံခါးဖြင့္၀င္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္က ညေန ၃နာရီ ပိတ္တယ္တဲ့... အခ်ိန္ၾကည့္ေတာ့ ၃နာရီ၁၀မိနစ္... ဒါနဲ႔ ဒုတိယဦးစားေပး ဂ်ပန္ဆိုင္ပဲ၀င္လိုက္တယ္... Teriyaki Chicken နဲ႔ ထမင္း(AUD 8.90)၊ အစ္မက Pork curry၊ ထမင္းနဲ႔ အေအး (AUD 9.90) က်တယ္... စလံုးနဲ႔ယွဥ္ရင္ စားစရိတ္အေတာ္ေစ်းမ်ားတယ္... စားျပီးေတာ့ ဆိုင္ေရွ႕က ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကေန Surfer Paradise သြားဖို႔ကားစီးတယ္... ၾသစီက ဘတ္စ္ကားေမာင္းတဲ့သူေတြက ပိုက္ဆံေပးလို႔ ပိုရင္ ျပန္အမ္းတယ္... စကာၤပူမွာဆို မအမ္းဘူး... အစကတည္းက အတိေပးရင္ေပးပဲ... မေဗဒါတို႔ကေတာ့ 3 days pass ဆိုေတာ့ Pass ကို ျပျပီးတက္ရုံပဲ (Date လဲ ယူျပီး မစစ္ဘူး.. ညာစီးရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္)... ဘယ္နားဆင္းရမွန္းေတာ့ အေသအခ်ာမသိပင္မဲ့ ကားေပၚမွာ Surf board ၾကီးနဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါလာေတာ့ သူဆင္းတဲ့ေနရာလိုက္ဆင္းရင္လဲ မမွားေလာက္ဘူးထင္တာပဲ... ျပီးေတာ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လဲ လမ္းနာမည္ေတြကို လိုက္ဖက္လာတယ္... ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ အဲေကာင္ေလးဆင္းတဲ့ေနရာကလဲ Surfer Paradise လို႔ ေရးထားတဲ့မွတ္တိုင္ပဲ... ေလဆိပ္ကလာတုန္းက အဲဒိဘက္ကို ကားက ပတ္ေနေသးေတာ့ မွတ္မိထားတာလဲပါတာေပါ့... ဒီလိုနဲ႔ ပင္လယ္ရွိမဲ့ဘက္ကို မွန္းျပီး လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္တယ္...
Pork Curry and rice
Teriyaki Chicken and Rice
ေရွာ့ပင္းေမာတစ္ခုေတြ႔ေတာ့ သြားတိုက္တံမပါလာတာနဲ႔ သြားပြတ္တံ၀င္၀ယ္တယ္ (AUD 1.95) ... ေနာက္ျပီး Travel adapter ပါလာပင္မဲ့ ၾသစီက ပလက္ေတြကလဲအလုပ္မျဖစ္တဲ့ ထိပ္အျပား ၃ပင္ ျဖစ္ေနတယ္... ပါလာတဲ့ ကင္မရာေတြ ဖုန္းေတြအားမသြင္းလို႔ကလဲ မျဖစ္ေတာ့ Adapter ၀ယ္ရတယ္ (AUD 14.00)... adapter 14 dollar က မ်ားတယ္လုိ႔ထင္တာပဲ... ဆက္ေလွ်ာက္ရင္း Vodafone ဆိုင္ေတြ႔ေတာ့ ဖုန္းကဒ္၀င္၀ယ္ပါတယ္... ရိုးရုိးကဒ္ဆိုရင္ေတာ့ AUD 30 ပါပဲ... ကြ်န္မဖုန္းက Note 2 micro sim ဆိုေတာ့ ၂ေဒၚလာပိုေပးရပါတယ္... ဆိုင္က Hilary Duff နဲ႔ ဆင္တဲ့အေရာင္းေကာင္မေလးက သေဘာေကာင္းေတာ့ voice plan ကို ေလ်ာ့ျပီး Data plan ကိုတုိးလို႔ရတယ္တဲ့... ကြ်န္မတို႔က ဖုန္းေခၚတာထက္ အင္တာနက္သံုးဖို႔ကမ်ားေတာ့ အဲလိုလုပ္လိုက္တယ္... ဖုန္းကလဲ Viber နဲ႔ ေခၚလို႔ရေနတာပဲေလ... ဒါေပမဲ့ ဖုန္းကဒ္က တန္ပါတယ္... ကြ်န္မတို႔ တစ္ခ်ိန္လံုး သံုးေနတာေတာင္ ၾသစီခရီးစဥ္တစ္ခုလံုးအတြက္ ေလာက္တယ္... နည္းနည္းေတာင္ပိုတယ္....
I was at Cavill Ave, Gold Coast, Queensland, Australia
End of Cavill Ave is surfers paradise
ဒီလိုနဲ႔ Surfer Paradise မွာ Shopping နဲ႔ Entertainment ဆံုတဲ့လမ္းျဖစ္တဲ့ Cavill Avenue ကို ေလွ်ာက္ရင္ ပင္လယ္ဘက္ကလာတဲ့ ေလေအးကို စတင္ခံစားလို႔ရပါတယ္... အဲဒိလမ္းကေတာ့ လူအေတာ္ရွဳပ္ပါတယ္... လမ္းဆံုးမွာေတာ့ Surfer Paradise လို႔ေခၚတဲ့ Beach ရဲ႕ တစ္ေနရာကိုေရာက္ပါတယ္... ဘီကနီေတြနဲ႔ လွဲေလွာင္းေနၾကတဲ့ ဘိုမေတြမ်ားသေလာက္ေတာ့... Asia ေတြလာလည္သူေတြကလဲ မနည္းမေနာရွိပါတယ္... ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ခ်ိဳင္းနား မ်ားပါတယ္... ညီအစ္မ၂ေယာက္လဲ ပါလာတဲ့ ကင္မရာ အိတ္ေတြေစာင့္ေပးမဲ့သူမရွိတာေရာ ေရကူးအက်ၤီ တည္းခိုခန္းမွာထားခဲ့တာေရာေၾကာင့္ ေျခစိုရုံေလာက္ပဲ ပင္လယ္ထဲဆင္းေဆာ့ခဲ့ပါတယ္... ပင္လယ္ေရကေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပါပဲ... ေလကလဲ အေတာ္တိုက္ပါတယ္... လွဳိင္းေတြလဲၾကီးတယ္... ကမ္းေျခမွာ ခဏေလညင္းခံျပီး အဲဒိတစ္ေလွ်ာက္လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္... အထူးသျဖင့္ေတာ့ Gold Coast ရဲ႕ အျမင့္ဆံုး Tower ဘက္ကို ဦးတည္ခဲ့ၾကတာပါ... Observation Desk ကေန အျပင္ outdoor ထိပ္ဆံုးထိတက္လို႔ရတယ္ဆိုလို႔ အဲလိုအရာေတြၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မအစ္မက လုပ္ၾကည့္ခ်င္တာပါ... ဟိုေရာက္ေတာ့ ညေန ၆နာရီေလာက္ရွိေနပါျပီ... တန္းစီေနတဲ့ လိုင္းကလဲရွည္ပါတယ္... ျပီးေတာ့ ထိပ္ဆံုးထိတက္တာက ပိတ္သြားပီလို႔ေျပာပါတယ္... ဒါနဲ႔ပဲ မနက္ျဖန္မွပဲ လာဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္....
Surfer Paradise
သူတို႔လဲ ေလညင္းခံမလို႔ေပါ့...
ဒီလိုနဲ႔ ျမိဳ႕ထဲဘက္ေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္... Tour Agent တစ္ခုေတြ႔ေတာ့ Brisbane ကို ေနာက္တစ္ရက္ေက်ာ္ (Monday) မွာသြားဖို႔ 1 Day tour ကို AUD 89 နဲ႔ ၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္... ကိုယ့္ဘာကိုယ္သြားတာကို ပိုၾကိဳက္ပင္မဲ့... Transportation system ကို သိပ္ Reliable လုပ္လို႔မရတာနဲ႔ tour ပဲ၀ယ္ျဖစ္လိုက္တာပါ... ေနရာ ၇ ေနရာေလာက္ေတာ့ ပို႔ေပးမဲ့ထဲပါပါတယ္... ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဆိုလဲ အဲဒိေနရာေတြ ဘယ္လိုသြားရမွန္း လိုက္ၾကည့္တာနဲ႔တင္ အခ်ိန္ကုန္ေလာက္ပါတယ္... ျပီးေတာ့ မလာခင္လဲ ၾသစီက သူငယ္ခ်င္းေတြက Local Tour Package ၀ယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းထားလို႔ပါ... Tour ေရာင္းတဲ့ ဘိုမကလဲ မေရာင္းခ်င္သလိုလို ၊ မေျဖခ်င္သလိုလို ေျဖခ်င္သလိုလိုနဲ႔ ေနာက္ကရပ္ေနတဲ့ သူ႔အီစီကလီဘက္ကိုပဲ လွည့္လွည့္ျပီး ၾကာပစ္ေနတာေတာင္ အဲဒိတစ္ခုကို ၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါေသးတယ္...
360 degree views sky park ေအာက္မွာ ဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္ခဲ့တယ္...
ျပီးေတာ့ ျမိဳ႕ထဲဆက္ေလွ်ာက္ရင္း ညစာအျမန္စားမွျဖစ္မယ္... မဟုတ္ရင္ ဆိုင္ေတြအကုန္ပိတ္ျပီး ငတ္သြားအံုးမယ္ဆိုျပီး စားဖို႔လိုက္ရွာၾကပါတယ္... ညီအစ္မ ၂ေယာက္ အာရွစာကို ထပ္ရွာၾကျပန္ပါတယ္... ဟိဟိ.... ထိုင္းဆိုင္ေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရစားမလို႔ဟာ... Menu ၾကည့္ေတာ့ ဟင္းတစ္ပဲြကို AUD 27 ေလာက္ရွိေတာ့ ေစ်းမ်ားလို႔ မစားခဲ့ပါဘူး... ဒီလိုနဲ႔ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း ေနာက္ထပ္ Tour ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကိုေတြ႔ျပန္ပါတယ္... ဒီတစ္ခါေတာ့ ေကာင္မေလးက အရမ္း ေဖာ္ေရြပါတယ္... သူအေရာင္းေတာ္တာနဲ႔ပဲ သူ႔ဆီက Movie World Ticket နဲ႔ Skypark ေပၚတက္တဲ့ ticket အျပင္ အဲဒိေန႔ည ၈နာရီခဲြမွာစမဲ့ surfer paradise ရဲ႕ Ghost Tour ကို ၀ယ္ခဲ့ပါတယ္... AUD 88၊ AUD 21 နဲ႔ AUD 25 စီက်ပါတယ္... ၀ယ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၈နာရီရွိဘီမို႔ လူစုရပ္ကို အျမန္သြားဖို႔ ေသခ်ာလမ္းညႊန္လိုက္ပါတယ္... သူကသိပ္အေသးစိတ္ညႊန္လို႔လားေတာ့မသိ... ကြ်န္မတို႔လဲ နားေတြရွဳပ္ျပီး မွားျဖစ္ေအာင္မွားလိုက္ပါေသးတယ္... ေနာက္ေတာ့မွ ထင္တဲ့ေနရာမွာေစာင့္ရင္း ကြ်န္မအစ္မက သူ႔ဆီျပန္ျပီးေမးရပါတယ္... ေနာက္ေတာ့မွ တျခားသူေတြလဲေရာက္လာျပီး "Ghost Tour" ေစာင့္ေနတာလားဆိုမွ ကိုယ္ေတြနဲ႔ တူတူပဲမွန္းသိလိုက္ပါတယ္... အဲဒိ Cavill Ave က ညဘက္က်ေတာ့ Club ေတြ PUB ေတြနဲ႔ ေန႔လည္က Bikini မေလးေတြကလဲ မိတ္ကပ္ေတြ ေဒါက္ျမင့္ေတြ ဂါ၀န္အတို အကပ္ေလးေတြနဲ႔ ျဖစ္ကုန္ၾကေရာ...
သေဘာေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးဆိုင္
ဒီမွာ မွာခ်င္တာက ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ထားပါ... Ghost tour (AUD 25) ဆိုရင္ လံုး၀ လံုး၀ မ၀ယ္ပါနဲ႔... ၀တၱဳထဲက ကြ်န္မမ်က္လံုးထဲပံုေဖာ္ထားတဲ့ ရွားေလာ့ဟုမ္းအသက္ၾကီးၾကီးပံု လူၾကီးတစ္ေယာက္က မီးအိမ္ၾကီးကိုင္ျပီး ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္သြားျပီး ဟိုနားရပ္လိုက္ စကားေတြေျပာလိုက္... ဒီနားရပ္လိုက္ သရဲအေၾကာင္းေျပာလိုက္လဲ... ခ်မ္းကခ်မ္း... ေျခေထာက္ကေညာင္း... ဗိုက္ကဆာ... ျဖစ္ရတဲ့ Tour ပါ... ကိုယ္နဲ႔အတူ ဒီ Tour ကို ၀ယ္တဲ့သူ ၁၅ေယာက္ေလာက္ေတာ့ရွိပါတယ္... Asian ကေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္နဲ႔ ေဟာင္ေကာင္အတဲြ ၂ေယာက္ပဲပါပါတယ္... သူက အစကတည္းက သူ႔ Tour ကို မလိုက္ခ်င္ေတာ့ရင္ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ မလိုက္ပဲေနခဲ့လို႔ရပါတယ္တဲ့... ဒါေပမဲ့ လိုက္ျပီးမွေတာ့ အဲလိုၾကီးေနခဲ့ရမွာ အဲဒိလူၾကီးကို အားနာတယ္ေလ... အတဲြ ၁တဲြပဲ မလိုက္ပဲေနခဲ့တယ္.. က်န္တဲ့သူေတြအားလံုး အဆံုးထိလိုက္ၾကပါတယ္... တကယ္ပါ.. သူေျပာတဲ့ သရဲအေၾကာင္းကလဲ ကြ်န္မဦးေလးကေတာင္ ဒိထက္ပိုေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ေျပာတတ္ပါေသးတယ္... ကြ်န္မေတာင္ ကြ်န္မဦးေလးကို ျမန္မာျပည္မွာ ghost tour လုပ္ဖို႔ အၾကံေပးမွလို႔ ေနာက္ျပီး ေျပာေနေသးတယ္... တစ္ေနရာအေရာက္မွာ သူေျပာတဲ့ ဟာေတြကို လမ္းက ျဖတ္သြားတဲ့ ဘိုတစ္ေယာက္က ရပ္နားေထာင္ျပီး သူ႔ကို ေမးခြန္းေတြေမးျပီး ျပႆနာရွာပါေတာ့တယ္... အဲဒိဘိုက အသက္ ၂၀ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိအံုးမယ္... ဒီ Tour ဟာ ဘာမွ စိတ္၀င္စားစရာမေကာင္းမွန္းသိေပမဲ့ လူေတြဟာ ဒီအဘိုးၾကီးကို အားနာတာရယ္... ကိုယ္လဲ ပိုက္ဆံေပးထားျပီးျဖစ္တာရယ္ေၾကာင့္ လိုက္နားေထာင္ေနတာပဲရွိပါတယ္... ဘယ္သူမွေတာ့ ယံုလို႔လိုက္နားေထာင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး... ဒီေကာင္ေလးက၀င္ျပီး ေမးခြန္းေတြေမးတယ္... ဟုတ္တယ္ သူေျပာတာေတြကမွန္တယ္... ဟိုလူၾကီး ေလွ်ာက္ေျပာေနတာကို သူက ေဖာ္ထုတ္တာ... ဒါေပမဲ့ လူေတြကို သူနားလည္ဖို႔လိုတယ္... သူ႔ေလာက္ေတာ့ လူတိုင္းသိတယ္ဆိုတာ... ကြ်န္မေနာက္မွာရပ္ျပီးေျပာေနတဲ့ သူ႔ဆီကလဲ အရက္နံ႔ကြ်န္မရေန ပင္မဲ့ ရုပ္ကိုေတာ့ လွည့္မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ဘူး... ေနာက္ဆံုး tour လူၾကီးလဲ ျပႆနာမတက္ခ်င္တာနဲ႔ တျခားေနရာသြားမယ္ဆိုျပီး ေခၚေတာ့ ကြ်န္မတို႔အားလံုးက သူ႔ေနာက္လိုက္သြားေတာ့ အဲဒိ ေကာင္လဲ မေက်မနပ္ေလသံနဲ႔ "And then they follow!" ဆိုျပီး ေအာ္က်န္ခဲ့ေလရဲ႕... ကြ်န္မတို႔အားလံုးက ငတံုးေတြဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ... တံုးတာမတံုးတာထက္ ကြ်န္မအတြက္ကေတာ့ ဒီလူၾကီး အသက္လဲၾကီးေနျပီး သူ႔ခမ်ာလုပ္စားေနရရွာတယ္ေလ... ငါလဲ ပိုက္ဆံေပးျပီးမွေတာ့ သူဘယ္လိုလုပ္စားလဲ လိုက္ၾကည့္လိုက္ပါ့မယ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ လိုက္တာပါ... ဒီလိုမွလဲ ေနာက္လူေတြကို ခုလို မ၀ယ္ျဖစ္ေအာင္ ေျပာျပႏုိင္မယ္ဟုတ္... ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေကာင္းတာေတာ့ သူတို႔ English Listening ေကာင္းေကာင္းေလ့က်င့္လိုက္ရသလိုျဖစ္သြားတာေပါ့ေနာ္...
Ghost Tour ေစာင့္ေနတုန္းက...
ေနမေကာင္းေတာ့ ဘာမွ သိပ္မစားခ်င္ဘူး...
သူ႔ tour က ၁၀နာရီေလာက္မွာျပီးေတာ့ ပင္ပန္လာတာနဲ႔ ေဟာ္တယ္ပဲျပန္မယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္... ေတာ္ၾကာ ဘတ္စ္ကားမရွိေတာ့မွာေၾကာက္လို႔... အျပန္ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုလဲ အေတာ္ေလးရွာလိုက္ရတယ္... အလာတုန္းက ဘတ္စ္ကားဂိတ္ရဲ႕ ဟိုဘက္ကားလမ္းမွာသြားရွာေတာ့လဲ မေတြ႔ဘူး... ဒီေတာ့ အလာတုန္းက ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာပဲ ေယာင္လည္လည္လုပ္ေနတုန္း... ရဲသံုးေယာက္ေလွ်ာက္လာတယ္... ရဲေမတစ္ေယာက္၊ ေယာက်ာၤး ၂ေယာက္... သူတို႔ကို ဘတ္စ္ကားအေၾကာင္းေမးမလို႔ bus လို႔ ဟရုံပဲရွိေသး... ဘတ္စ္နဲ႔ ပတ္သတ္ရင္သူတို႔လဲ သိပ္မသိေၾကာင္း... သူတို႔ကအျမဲကားပဲေမာင္းေနေၾကာင္းရွင္းျပပါတယ္... ROYAL PACIFIC RESORT လို႔ေျပာတာလဲ ကိုယ့္အသံထြက္ကို သူတို႔ မဖမ္းမိလို႔ စာလံုးေပါင္းျပမွပဲ သိေတာ့တယ္... သူတို႔ေျပာေတာ့လဲ ကိုယ္ေျပာတဲ့ အသံနဲ႔ဆင္သလိုပဲလို႔ စိတ္ထဲထင္မိတာပဲ... အဟိ... ေနာက္ဆံုးမွ ကြ်န္မတို႔ မနက္က ဘတ္စ္ကားစီးျပီး ဒီဂိတ္မွာဆင္းခဲ့ေၾကာင္း... ခု အျပန္ကားအတြက္ ဘယ္မွာစီးရမွန္းမသိေၾကာင္း... လမ္းက ၂လမ္းသြားဆိုေတာ့ ဟိုဘက္ကားလမ္းမွာရွာတာလဲ ဘတ္စ္ကားဂိတ္မေတြ႔ေၾကာင္း ေျပာေတာ့မွ သူတို႔ သေဘာေပါက္ျပီး ဘတ္စ္ကားဂိတ္က ဟိုဘက္ကားလမ္းမွာပဲ ေရွ႕နည္းနည္းဆက္ေလွ်ာက္လိုက္ရွိတယ္တဲ့...Titanium Bar နားမွာတဲ့... ခု Google map မွာရွာရင္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္ေလးရွိတယ္... ကြ်န္မတို႔သြားတုန္းက မရွိဘူး... ကြ်န္မတို႔ မလာခင္ ၂ပတ္ေလာက္ကမွ မုန္တို္င္းတိုက္သြားတဲ့အထဲ ပါသြားလားေတာ့မသိ...
ကြ်န္မတို႔တည္းတဲ့ေနရာျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေတာ့ မနက္က ေလဆိပ္မွာ၀ယ္စားတဲ့ Muffin ေလး နည္းနည္းပိုတာကို စားျပီး ညစာလြတ္ကာ အိပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္... ၾသစီရဲ႕ ပထမညမွာတင္ ညစာလြတ္တဲ့သင္ခန္းစာေပါ့...
Posted by mabaydar at 4:12 PM 15 comments :
Labels: Australia , ခရီးသြားမွတ္တမ္း
Friday, March 01, 2013
The Beginning of Memories in Australia
Photo credit to http://www.ytravelc.com/australia-travel-guide.htm
ဒီခရီးစဥ္ကို မႏွစ္က Bonus ေလး အတန္အသင့္ရလုိက္လို႔ အစ္မေတာ္က ခရီးသြားဖို႔ စျပီးေျပာလို႔ စီစဥ္ျဖစ္တာပါ... အစက ထိုင္၀မ္သြားမလို႔... ဒါေပမဲ့ တရုတ္ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္မို႔ တရုတ္ႏုိင္ငံေတြမသြားတာပဲ ေကာင္းတယ္ဆိုျပီး ၾသစေတးလ်ကို စီစဥ္ျဖစ္သြားတာ... ဒီခရီးကို စျပီး သြားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာက ဒီဇင္ဘာေလာက္ကပါ.. ဒါေပမဲ့ ဒီဇင္ဘာမွာ ရန္ကုန္ျပန္ဖို႔ စီစဥ္ျပီးသားျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ကိုပဲစိတ္ေရာက္ျပီး ၾသစီခရီးအတြက္ဘာမွကို မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး... ဟိုက ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒီဇင္ဘာလာခဲ့ဖို႔ ဘေလာ့ေပၚက ေဟာင္ေကာင္ခရီးစဥ္ပိုစ့္မွာကို ကြန္မန္႔နဲ႔ ေအာ္ထားပါေသးတယ္... ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး... ခရီးတစ္ခုသြားဖို႔ဆိုတာ အေျခအေနေတြအားလံုးတိုက္ဆိုင္မွ စီစဥ္လို႔ရတာ မဟုတ္ေပလား... သြားဖို႔ပိုက္ဆံ၊ အလုပ္ကခြင့္ရက္၊ သြားမဲ့ေနရာရဲ႕ ရာသီဥတုအေျခအေန၊ ဗီဇာေလွ်ာက္ထားဖို႔ ခြင့္ရက္၊ ခရီးသြားရာသီခ်ိန္ ဟုတ္မဟုတ္၊ ကိုယ့္ က်န္းမာေရးအေျခအေန စတဲ့ ကိုယ့္အတြက္စဥ္းစားစရာ အခ်က္ေတြရွိသလို ကိုယ္နဲ႔သြားမဲ့သူနဲ႔ပါ  ညွိျပီးလုပ္ရေတာ့ အမွန္ဆုိရင္ အေတာ္ကို စီစဥ္ဖို႔ သိပ္မလြယ္တဲ့ကိစၥပါ... အထူးသျဖင့္ ကြ်န္မက Tour package နဲ႔သြားရတာကို မႏွစ္သက္တဲ့အတြက္ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ Itinerary  နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔သြားမဲ့သူရဲ႕ အၾကိဳက္နဲ႔ ညွိရတာက မလြယ္ကူလွပါဘူး... Team work နဲ႔ discussion လိုပါတယ္... ဒါေတာင္ ကိုယ္နဲ႔သြားမဲ့သူက ကိုယ့္အစ္မျဖစ္ေနေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ စိတ္တူတာမ်ားပါတယ္...
ၾသစီသြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ႏုိင္ငံသားမဆို ဗီဇာလိုပါတယ္... ကြာတာကေတာ့ ႏုိင္ငံေကာင္းကလူေတြက e-visa ကို ၂၀ေလာက္နဲ႔ အလြယ္တကူေလွ်ာက္ႏုိင္ျပီး... ကြ်န္မတို႔လို ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ ေရႊႏုိင္ငံကလူေတြကေတာ့ သံရုံးကို ရုံးခ်ိန္ သြားတင္တရက္ ျပန္ေရြးတရက္သြားရပါတယ္... ဗီဇာခကလဲ စကာၤပူေဒၚလာ ၁၅၂ ေဒၚလာက်ပါတယ္...
လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြကေတာ့ ဗီဇာေလွ်ာက္တဲ့ေဖာင္မွာျဖည့္၊ ပတ္စပို႔ဓာတ္ပံု တစ္ပံု၊ အိုင္စီမိတၱဴ၊ Re-entry Permit (ပီအာေတြအတြက္) မိတၱဴ၊ ဘဏ္စာအုပ္ (ဒါမွမဟုတ္) ဘဏ္ statement မိတၱဴ၊ အလုပ္က လခရယ္ ရာထူးရယ္ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ခြင့္ရက္ရယ္ပါ ပါတဲ့ေထာက္ခံစာ၊... ဒါေတြကေတာ့ အေျခခံလိုအပ္တဲ့ ပါကိုပါရမဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြပါ။ ဒါေပမဲ့ ေဖာင္ထဲမွာ သူတို႔ သံသယရွိရင္ ရွိသလို တျခားအေထာက္အထားေတြလဲ ျပခိုင္းခ်င္ျပခိုင္းပါအံုးမယ္တဲ့... အဲဒါေတြကေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြားအျပန္၊ ေဟာ္တယ္ဘြတ္ကင္း၊ ေက်ာင္းတက္ေနရင္ ေက်ာင္းေထာက္ခံစာ၊ စကာၤပူမွာ ပစၥည္းဥစၥာ အိမ္ပိုင္ရွိရင္ ရွိေၾကာင္း သက္ေသ စသည္ျဖင့္ပါ... ဒီေလာက္ေတာင္ ျဖစ္တာ အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ေဖ့ဘြတ္မွာ ၾကြားလို႔မရမဲ့အတူတူ ၾသစီသံရုံးမွာ ရွိသမွ်ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြ အကုန္ၾကြားပစ္လိုက္ေတာ့တာေပါ့... ကိုေတြလို ေရႊႏုိင္ငံကလူေတြက သူမ်ားထက္ ပိုက္ဆံရွိမွ ခရီးတစ္ခုကို စီစဥ္လိုရတယ္မွတ္ ဆိုျပီး ဒီလိုပဲ ၾကံဖန္မာန္တက္ထည့္လိုက္တာေပါ့...
ဒီလိုက်ေတာ့ သံရုံးက မိန္းမၾကီး ရွိန္သြားျပီး ရပါဘီ လံုေလာက္ပါျပီဆိုျပီး အၾကြားမခံပဲ အေျခခံလုိတဲ့ စာရြက္ေတြပဲလက္ခံတယ္... ၂ပတ္ေနျပန္လာေရြးလို႔ရပါတယ္တဲ့... ခ်လန္ေပးလိုက္တယ္... ကိုယ္တိုင္မဟုတ္လဲ ခ်လန္နဲ႔ဆို ဘယ္သူမဆိုေရြးလို႔ရတယ္ဆိုလို႔ တစ္ေယာက္ေသာသူကိုပဲ အကူအညီေတာင္းျပီး ေရြးခိုင္းရေတာ့တာေပါ့...
ၾသစီဗီဇာက Paperless ဗီဇာေလ... စာအုပ္ေပၚမွာ ဘာတံုးမွမထုဘူး... ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ကမာၻေပၚမွာ ေစ်းအၾကီးဆံုး ေရႊပတ္စပို႔ၾကီးကို တစ္ရြက္ေခြ်တာေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္...
Scoot Airline အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း...
ဒါနဲ႔ ဗီဇာမေလွ်ာက္ခင္ ေလယာဥ္လက္မွတ္အရင္၀ယ္ျဖစ္တယ္... ၾသစီဆိုရင္ေတာ့ ေစ်းအသက္သာဆံုုးက scoot ပဲေလ... တျခားလိုင္းေတြနဲ႔လဲ ယွဥ္ျဖစ္ပါေသးတယ္... scoot ကအသက္သာဆံုးပဲ။ ဒါေတာင္ သြားတဲ့အခ်ိန္က ေစ်းၾကီးတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ scoot ေတာင္မွ စကာၤပူ-ဆစ္ဒနီ၊ ဆစ္ဒနီ-စကာၤပူကို ၁၄၀၀ ေလာက္ အသြားအျပန္က်ေနတယ္... ေဟာင္ေကာင္အတူတူသြားခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အစကလိုက္မလို႔ပဲ... ေနာက္ေတာ့ ေလယာဥ္ခေတြက ရာသီခ်ိန္မို႔ပဲ ေစ်းၾကီးေနေလေရာ့သလား၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္မဲ့ရက္နဲ႔ နည္းနည္းညိေနတာေရာ၊ သူ႔မိဘေတြ စကာၤပူလာမဲ့ရက္နဲ႔ကိုက္သြားတာေရာေၾကာင့္ မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး... ကိုယ္လဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို အဲေလာက္မထင္ထားပဲ ခု ေစ်းၾကီးေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ အင္တင္တင္ျဖစ္သြားတယ္... ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္အစ္မက အရမ္းစိတ္အားသန္ေနေတာ့ သူ႔အလိုကို ျဖည့္စည္းေပးလုိက္ပါတယ္...
ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေဖ့ဘြတ္ scoot page မွာ ၁ရက္ပဲ ပရိုမိုလုပ္တဲ့ သူတို႔ေပးတဲ့ link ကို Like ရင္ Scoot biz class ကို ၃၀% ခ်ေပးမယ္ဆိုတာေတြ႔ေတာ့ လုပ္ျဖစ္လိုက္တယ္... ေနာက္ျပီး Singapore ကေန ဆစ္ဒနီကို တိုက္ရုိက္ပ်ံတာထက္ စကာၤပူကေန Gold Coast ကို ပ်ံတာက နည္းနည္းေစ်းပိုသက္သာတယ္... ေနရာလဲ ၂ေနရာေရာက္မယ္ဆိုေတာ့... စကာၤပူ - Gold Coast - ဆစ္ဒနီ - စကာၤပူ ဆိုျပီး ခရီးစဥ္ကို ခ်လိုက္တယ္... Gold Coast ကေန ဆစ္ဒနီ ျပည္တြင္း ခရီးစဥ္ကို Jetstar နဲ႔ ဘြတ္လိုက္တယ္... အဲဒိဟာ အားလံုးေပါင္း စကာၤပူ ၁၄၀၀ ေလာက္က်တယ္... စကာၤပူ-ဆစ္ဒနီသြားတာနဲ႔တူတူပဲ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က အသြားမွာ Business Class နဲ႔ သြားရမယ္၊ Gold Coast လဲေရာက္မယ္ဆိုေတာ့ မဆိုးလွပါဘူး...
တရုတ္ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္အတြင္း Gold Coast မွာ ၃ည ၊ ဆစ္ဒနီမွာ ၄ညအိပ္ဖို႔ ခရီးစဥ္ကို စတင္ဖို႔ေသခ်ာသြားပါဘီ။ ဒီခရီးမွာ ကြ်န္မအတြက္ တျခားခရီးနဲ႔ မတူတ့ဲ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ဆစ္ဒနီေရာက္ေနတဲ႔ ၁၂ႏွစ္လံုးလံုးကြဲကြာေနတဲ့ ေက်ာင္းတုန္းက ငယ္သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ရမွာမို႔လို႔ပါပဲ... သူတို႔လဲ ခုလိုျပန္ေတြ႔ရမွာကို ကြ်န္မနဲ႔ထပ္တူ ရင္ခုန္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေနတယ္ေလ....
Photo credit to http://www.travelvivi.com/kangaroos-australias-most-iconic-animals/
Posted by mabaydar at 4:14 PM 21 comments :
Labels: Australia , ခရီးသြားမွတ္တမ္း
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts ( Atom )
မြန်မာစံတော်ချိန်
ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်
ယနေ့ရောက်လာ မိတ်သဟာ ချမ်းသာကိုယ်စိတ်မြဲပါစေ
Search This Blog
About the Blogger
One of the pioneer Myanmar Blogger since 2006. Have written mostly about Movie & dramas review & recommendation, Travel review with videos and photos & others personal experience about life in Singapore. So if you are interested in Dramas and Movies, or Travelling, Let's talk about them here with me... :D
သတိပြုရန်...
ဤဘလော့သည် မဗေဒါ၏ ဝါသနာအရ ရေးသားသော ဘလော့ဖြစ်ပြီး... မဗေဒါ စိတ်ဝင်စားသော အကြောင်းများ... မဗေဒါ၏ ထင်မြင်ချက်များ... မဗေဒါ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများ... ကိုယ်ပိုင် ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ ကို ရေးသားထားသောနေရာဖြစ်သဖြင့်...
လာရောက်သူများအနေဖြင့် သင့်အတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်း လျှင်သော်လည်းကောင်း... သင့် အတွက် အကျိုးရှိမည်ထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း ဖတ်ရှူနိုင်ပါတယ်... ထိုသို့မထင်လျှင် မဖတ်လျှင်သော်လည်းကောင်း... နောင်လာချင်စိတ်ပါမရှိလောက်အောင် အသုံမကျဟုထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါတယ်...
အမြင်ကွဲလွဲလျှင်သော်လည်းကောင်း.. မဗေဒါပေးထားသော သတင်းများမှားယွင်းလျှင်သော်လည်းကောင်း ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးအကြံပြုနိုင်ပါတယ်...
တက်တက်စင်အောင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းများမှအပ ကျန်တာများကို နားလည်စွာ သည်းခံဖတ်ရှုပေးစေလိုပါတယ်... ပြင်ဆင်ပေးလိုလျှင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းနှင့် အမှန်ကို ပြင်ဆင်ပေးကြပါ... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....
စိတ္၀င္စားတာေတြ႔ရင္
နှုတ်ဆက်သွားပါအုံး..
This work is licenced under a Creative Commons Licence.
Blog Archive
▼  2016 ( 20 )
▼  September ( 2 )
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
W - Two Worlds Review
►  August ( 1 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 1 )
►  March ( 5 )
►  February ( 3 )
►  January ( 3 )
►  2015 ( 39 )
►  December ( 2 )
►  November ( 1 )
►  October ( 3 )
►  September ( 3 )
►  August ( 5 )
►  July ( 2 )
►  June ( 1 )
►  May ( 3 )
►  April ( 5 )
►  March ( 7 )
►  February ( 4 )
►  January ( 3 )
►  2014 ( 25 )
►  December ( 2 )
►  October ( 1 )
►  September ( 4 )
►  August ( 4 )
►  July ( 4 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 2 )
►  February ( 4 )
►  January ( 1 )
►  2013 ( 31 )
►  November ( 4 )
►  October ( 2 )
►  September ( 4 )
►  August ( 2 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 4 )
►  April ( 2 )
►  March ( 6 )
►  February ( 1 )
►  January ( 2 )
►  2012 ( 37 )
►  December ( 1 )
►  November ( 3 )
►  October ( 1 )
►  September ( 1 )
►  August ( 2 )
►  July ( 3 )
►  June ( 2 )
►  May ( 2 )
►  April ( 7 )
►  March ( 3 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2011 ( 39 )
►  December ( 5 )
►  November ( 6 )
►  October ( 8 )
►  September ( 1 )
►  August ( 1 )
►  July ( 1 )
►  June ( 3 )
►  May ( 2 )
►  April ( 5 )
►  March ( 1 )
►  February ( 4 )
►  January ( 2 )
►  2010 ( 85 )
►  December ( 11 )
►  November ( 10 )
►  October ( 4 )
►  September ( 5 )
►  August ( 5 )
►  July ( 8 )
►  June ( 8 )
►  May ( 13 )
►  April ( 8 )
►  March ( 6 )
►  February ( 7 )
►  2009 ( 55 )
►  December ( 1 )
►  November ( 6 )
►  October ( 4 )
►  September ( 2 )
►  August ( 3 )
►  July ( 5 )
►  June ( 5 )
►  May ( 2 )
►  April ( 8 )
►  March ( 7 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2008 ( 71 )
►  December ( 13 )
►  November ( 7 )
►  October ( 10 )
►  September ( 9 )
►  August ( 4 )
►  July ( 3 )
►  June ( 4 )
►  May ( 8 )
►  April ( 4 )
►  March ( 4 )
►  February ( 2 )
►  January ( 3 )
►  2007 ( 16 )
►  December ( 3 )
►  November ( 12 )
►  September ( 1 )
►  2006 ( 1 )
►  November ( 1 )
ရုပ်ရှင်တွေအကြောင်း အပြန်အလှန်ပြောကြမယ်လေ..
ကွန်မန့်ပေးချင်ရက် မြန်မာလိုမရိုက်တတ်ဟုပြောသောသူများအတွက်
မြန်မာဖောင့်မရှိတဲ့ ဘယ်ကပဲဖြစ်ဖြစ်.. မြန်မာဖောင့်လက်ကွက်မသိရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်.. ဒီနေရာမှာ.. ဘားကလစ်.. မောက်စ်ကလစ်နှိပ်ရိုက်ရိုက်.. သွားကြည့်လိုက်သိမယ်.. အဲဒိမှာ မြန်မာလိုရိုက်လို့ရ၏
Gmail အကောင့်ရှိရင် Join ပေးပါနော်...
Subscribe To
All Comments
All Comments
Subscribe Now: To မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
Subscribe to မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
လက်တလော ကိုရီးယားတွင်ပြနေသော ဇာတ်လမ်းတွဲများ
CURRENTLY AIRING
Monday-Tuesday
Moonlight Drawn By Clouds (KBS)
Woman With a Suitcase (MBC)
Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo (SBS)
Drinking Solo (tvN)
Wednesday-Thursday
On the Way to the Airport (KBS)
Shopping King Louis (MBC)
Jealousy Incarnate (SBS)
Laurel Tree Tailors (KBS)
Blow Breeze (MBC)
Flower in Prison (MBC)
Our Gap-soon (SBS)
Second to Last Love (SBS)
Fantastic (JTBC)
The K2 (tvN)
၀တၳဳတို ( 7 )
Activities ( 48 )
Australia ( 8 )
Celebrities ( 60 )
Drama ( 38 )
Europe ( 2 )
General ( 42 )
Greece ( 3 )
Humour ( 7 )
Knowledge ( 21 )
Korea Trip ( 9 )
Malacca ( 1 )
Malaysia ( 2 )
movie review ( 13 )
My Honeymoon ( 16 )
Myanmar Trip ( 3 )
nail art ( 3 )
New Zealand ( 16 )
Our Wedding ( 6 )
Phuket ( 5 )
Secret Garden ( 5 )
Singapore ( 2 )
Star in town ( 5 )
Trash ( 4 )
Travel Fashion ( 1 )
Travel Tips ( 4 )
Video ( 42 )
Wedding Tips ( 1 )
ကဗ်ာမက် စာမက် ( 2 )
ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ ( 16 )
ခရီးသြားမွတ္တမ္း ( 81 )
ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ ( 10 )
စကာၤပူေရာက္အလြဲမ်ား ( 15 )
ဓာတ္ပံု ( 12 )
မင္းသမီး ( 8 )
မင္းသား ( 23 )
မုန္တိုင္း ( 15 )
ျဖစ္ရပ္ဆန္း ( 1 )
ျမန္မာ ( 3 )
ရုပ္ရွင္ ( 19 )
သူငယ္ခ်င္းမ်ား ( 19 )
အခန္းဆက္ ၀တၱဳ ( 10 )
ေဆာင္းပါး ( 5 )
ေဗဒါ့အေၾကာင္း ( 55 )
ေဝဖန္ေရး ( 41 )
ေဟာင္ေကာင္ခရီးစဥ္ ( 9 )
There was an error in this gadget
My favorite couple on screen
Secret Garden (k-Drama)
Another home on Net
Follow by Email
Feedjit Live Blog Stats
Contributors
www.mabaydar.blogspot.com. Template images by kickers. Powered by Blogger.