my my my en en en my en my pl my my my my my pl my my my pl my my my my my my my my my my my en en en en en en my nl my pl en my my my pl en my my my my pl my my my my my my en en en en en my en en en my my my en my my my my my en en en en en en en en en en en en en en en en en en en kn my pl en en en my my my my my en en en en my my en en my en en en en zh en en en en en en zh en zh en en en en en ja en my my my my my my ru my my my my my my my my my my my my bn my my my my my ja my my my my my my my my my my en en my en en my my my en en en my my my my my my my en en de en de de de de en de de de en en fr cs de en de de de en de de de en en en en fr de cs en de de de en de de en en de de en de de de en de de de en en de cs de en de de de en de de de en en de cs de en de de en en de de de en en de da de en de de en en de de de en de cs de en de de de en de de de en en de da de en de de de en de de de en en de cs de de de de my my my my en en en en en en en my my my en en en en en en en en en en en en en en en en fr sv fr my en en en en de en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en de de en en en en my my my my my my my my my my en de my my my my my de de my en en en en en en en en my en
To be with My Mr.Right (2) - The Surprised Proposal
The Surprised Proposal with Deadline
၃၀ မျပည့္ခင္ မဂၤလာေဆာင္ခ်င္တယ္။ ျပည့္ဖို႔ ၂ႏွစ္ပဲ လိုေတာ့တယ္။ မဂၤလာေဆာင္အတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔ ၁ႏွစ္အခ်ိန္လိုတယ္ဆိုေတာ့ ငါ့ကို ဘ၀လက္တဲြေဖာ္အျဖစ္ ရည္ရြယ္တယ္ဆိုရင္၂၀၁၃ ဒီဇင္ဘာ ေနာက္ဆံုးထားျပီး Surprised Proposal လုပ္ပါ။ အဲ့ဒါျပီးမွ ၂ဘက္မိဘေတြ လူၾကီးခ်င္း Formally ေပးေတြ႔မယ္"
မေမွ်ာ္လင့္ဆံုးအခ်ိန္မွာ ဖူးစာရွင္နဲ႔ေတြ႔တယ္ဆိုတာ မွန္တယ္ပဲ လက္ခံရမလားပါပဲ။ သူနဲ႔ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ပါတယ္ ေျပာတဲ့စကားကို အာမခံခ်က္ မယူရဲပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မအေပၚ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သည္းခံျပီး ေရရွည္ခ်စ္ႏိုင္မဲ့ သူ ဒီကမာၻမွာ ရွိပါ့မလားလို႔ သံသယ၀င္ေနလို႔ပါပဲ။ အဲ့ဒိအတြက္ေၾကာင့္ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီးခါစ သူရဲ႕ ခပ္ေသးေသး လိမ္ညာမွဳေလးေတြကို ကိုယ္မိခဲ့ရင္ေတာင္မွ သိပ္ေတာ့ မအံ့ၾသခဲ့ပါဘူး။
"ေၾသာ္... နင္လဲ ေယာက်ာၤးထဲက ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ပဲ... နင္လိမ္လဲ ငါဘာမွ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ မေပၚေအာင္ လိမ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ နင့္ကိုေရြးမိတဲ့ ငါ့ထုိက္ငါ့ကံျဖစ္လို႔ ခံယံုေပါ့။ လက္မခံႏုိင္ေအာင္ လိမ္တဲ့တစ္ေန႔ေတာ့ ငါဘာလုပ္မလဲ မသိေသးဘူး"။
အဲဒိလိုေျပာခဲ့ေပမဲ့ ခြင့္လႊတ္ျပီးခ်စ္ေနႏုိင္တဲ့အထဲေတာ့ ကြ်န္မ မပါျပန္ဘူး။ စိတ္ထဲက ေအာင့္သက္သက္ၾကီးဆိုေတာ့ ခ်စ္ေသာ္ညားလဲ စကားေျပာရတာ အဆင္မေျပဘူးေလ။ ဒီေတာ့ စည္းကမ္းထုတ္ထားတယ္။ လိမ္တာမိရင္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ရမယ္ေပါ့။ ထပ္လိမ္တာမိရင္ အရင္ ဒဏ္ေငြရဲ႕ ၂ဆ တိုးတိုးျပီးေဆာင္ရမယ္။ ကြ်န္မလိမ္လဲ ေပးမွာေပါ့။ (ေတာ္ရုံတန္ရုံ ကြ်န္မက လိမ္မေျပာဘူး။ ေပၚတင္ပဲလုပ္တာ။ ေပၚတင္ေျပာလြန္းလို႔ ကိုယ့္ကိုဘယ္သူမွ သည္းမခံႏုိင္တာ။ သူလိမ္တာမိတိုင္း ကိုယ္ပိုက္ဆံရမယ္ဆိုေတာ့ မဆိုးဘူးဟုတ္? အခ်ိန္အခါ အေျခအေနအရေတာင့္ ဒီ Rule ေျပာင္းတန္ေျပာင္းရမွာေပါ့)။ အဲဒါ ပထမနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ သူလိမ္တာကို ကြ်န္မ မိတာပဲ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္မ သူ႔အခ်စ္ေတြကို အာမခံခ်က္ယူျပီး မေနျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ကို ထိန္းထားတယ္။
"ကတိေတြလာမေပးပါနဲ႔... ကတိေပးတယ္ဆုိတာ ေနာင္ဖ်က္ဖို႔။ တကယ္ခ်စ္ရင္ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပပါ" ဟုတ္တယ္ ကြ်န္မကို ကတိေပးတာမၾကိဳက္ဘူး။ ကတိကို လြယ္လြယ္ေပးတဲ့သူေတြ လြယ္လြယ္ဖ်က္ခဲ့ၾကတာခ်ည္းပဲ။ တကယ္ခ်စ္တဲ့သူက ကတိေပးစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ျပီးျပည့္စံုျပီးသားလို႔ ယံုတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ သူ႔အခ်စ္ေတြကို အာမခံခ်က္ မယူခ်င္တဲ့စိတ္တံတိုင္းကို သူ႔ဂရုစိုက္မွဳ၊ သူ႔သည္းခံႏုိင္စြမ္း၊ သူ႔ ျဖည့္စည္းေပးမွဳေတြနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းျခင္း ျဖိဳဖ်က္ခဲ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႔ဘက္က တစ္ခုခုပ်က္ကြက္လို႔ ကိုယ္စိတ္တိုမိတာတို႔ (အျပင္မွာသာ စိတ္တိုေနတဲ့ပံုဆိုေပမဲ့၊ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းအားငယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမိတာေပါ့) ဘာတို႔ဆို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထားမိတယ္ သူ႔အခ်စ္ကို အာမခံခ်က္ ယူမိေနပါလားလို႔ေလ။ ဟုတ္တယ္ေလ ဥပမာ ရည္းစားမရခင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းသြားေနက်၊ သူနဲ႔ ခ်စ္ျပီး အျမဲ ေက်ာင္းၾကိဳေပးေနေတာ့ တစ္ရက္တစ္ေလ မအားလို႔ မလာႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ရတာကို အားငယ္သလိုလို။ သတိထားမိလိုက္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ တကယ္ေတာ့ သူ ကိုယ့္ကို ေတာ္ေတာ္လႊမ္းမိုးေနပါလားလို႔ ထင္မိတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူကြ်န္မ မၾကိဳက္တဲ့ ကတိေတြ မေပးေတာ့ဘူး။ သူအလုပ္နဲ႔ပဲ သက္ေသျပခဲ့တယ္ေလ။ ခုေတာ့ ကြ်န္မ မသိစိတ္က သူ႔အခ်စ္ကို အာမခံခ်က္ ယူမိေနျပီ ထင္ပါရဲ႕...
ကြ်န္မက ေကာင္းတဲ့ Surprised ေတြကို ၾကိဳက္တယ္။ ကြ်န္မအတြက္ အေရးပါသူေတြအတြက္လဲ Surprised လုပ္ေပးရတာ သေဘာက်တယ္။ Youtube မွာ surprised proposal ေတြၾကည့္ရင္လဲ သေဘာက်တယ္။ ဒါေပမဲ့ အရမ္းၾကီး ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားျပီး ပိုက္ဆံအကုန္အက်မ်ားမဲ့ ဟာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံအကုန္အက်လဲနည္းမယ္။ စိတ္ေက်နပ္စရာ Surprised ေလးလဲျဖစ္မဲ့ အိုင္ဒီယာေကာင္းေကာင္း Surprised proposal လုပ္ဖို႔က သူ႔အတြက္ထုတ္လိုက္တဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ ေမးခြန္းေပါ့။ အဲ့ဒိအတြက္ သဲလြန္စေလးအေနနဲ႔ ကြ်န္မ မိသားစုေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အကူအညီေတာင္းခ်င္ ေတာင္းလို႔ရေအာင္ ေဖ့ဘြတ္ေတြမွာလဲ အက္ထားၾကတယ္။ သူတို႔ အကူအညီမလိုအပ္တဲ့ အိုင္ဒီယာေကာင္းေကာင္းေလးဆိုလဲ ရတယ္။
လူေတြကေမးၾကမယ္။ Surprised လိုခ်င္တယ္လဲေျပာေသးတယ္။ Deadline ၾကီးနဲ႔ဆိုေတာ့ ဘယ္ Feel လာမလဲတဲ့။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အခါမွ Proposed မယ္မွန္းမသိပဲ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင့္ျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ အေရးၾကီးတဲ့ အသက္အရြယ္ပိုင္းကို အကုန္မခံႏုိင္ပါဘူး။ Deadline ေပးထားေပမဲ့ အဲ့ဒိအေတာအတြင္း သူဘယ္ေန႔ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာ ကိုယ္မသိဘူးေလ။ ၂၀၁၃ ေက်ာ္လို႔မွ Proposed မလုပ္ရင္ ကိုယ့္ကို ရိုးေျမက်ေပါင္းဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲေလ။ ကိုယ့္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့သူက ကိုယ့္အတြက္ စဥ္းစားေပးရမွာေပါ့။
အိမ္က ကြ်န္မ မိသားစုေတြကေတာ့ သူ႔ဘက္က ကာစီးျပီး ကြ်န္မကိုေျပာၾကပါတယ္။ စကားေတာင္ ေလးလံုးကဲြေအာင္မေျပာတဲ့သူကို Surprised Proposal လုပ္ခိုင္းတာ သိပ္ေတာ့ မေမွ်ာ္မွန္းပါနဲ႔တဲ့။ ျဖစ္မလာရင္လဲ စိတ္တိုျပီး မေအာ္နဲ႔အံုးတဲ့။ အဲ့လို အားေပးၾကတာ။ ကြ်န္မစိတ္ထဲမလဲ သူ Proposed မလုပ္ခဲ့ရင္ေရာ ငါေျပာထားမိတဲ့ စကားကို ဘယ္လို ဆင္ေျခေပးျပီး Deadline ေလး နည္းနည္းတိုးေပးရမလဲ စဥ္းစားေနရတာေပါ့။ သူက ၂၀၁၃ ဒီဇင္ဘာေရာက္ေနျပီ ဘာမွာမွ မလုပ္တာ။
Frozen သြားၾကည့္မလား သူ ဘြတ္လိုက္မယ္တဲ့။ ကိုယ္ကေတာ့ ခါတိုင္းလဲ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနက်ဆိုေတာ့ ဘြတ္လိုက္လုိ႔ေျပာလိုက္တာေပါ့။ ခါတိုင္းဆို အြန္လိုင္း ဘြတ္ကင္းက ကြ်န္မကပဲ လုပ္ေနက် အဲ့ေန႔ကေတာ့ သူလုပ္လိုက္မယ္ဆိုတာကို ကြ်န္မ သံသယ မ၀င္ခဲ့မိဘူး။ သူသိပ္ၾကည့္ခ်င္လို႔ျဖစ္မွာေပါ့ပဲ ထင္ခဲ့တာေပါ့။
ဒါေပမဲ့ တကယ္ၾကည့္မယ္ဆိုေတာ့ အိမ္နားက ၾကည့္ေနက် ရုပ္ရွင္ရုံမဟုတ္ပဲ Vivo City က Golden Village ရုံမွာဘြတ္လိုက္တာတဲ့။ တစ္ခုခု၀ယ္ခဲ့ဖို႔ မွာလိုက္တိုင္း တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု မွားေအာင္ ၀ယ္လာေနက် ကိုယ့္ခ်စ္သူရဲ႕ အက်င့္ေၾကာင့္ ဒါလဲ ကြ်န္မ သံသယမ၀င္ခဲ့မိျပန္ဘူး။ "နင္ ရုပ္ရွင္ရုံမွားျပီး ဘြတ္ကင္းတင္ျပန္ျပီ" ဆိုျပီး နည္းနည္းေတာ့ ပြစိပြစိလုပ္မိတာေပါ့။
Vivo City ေရာက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ မွားေနက် အက်င့္အတိုင္းပါပဲ။ လက္မွတ္ေကာင္တာကို ၀င္တန္းစီေတာ့ Gold Class ဆိုရင္ သာမာန္ေကာင္တာမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဟိုဘက္ေကာင္တာမွာဆိုတာ ကြ်န္မပါၾကားလိုက္ေတာ့ "ဟင္... Gold Class?" (အမွန္ေတာ့ ကြ်န္မနဲ႔ မလာခင္ကို အဲ့လက္မွတ္ကို သူၾကိဳထုတ္ထားခဲ့ရမွာ။ ခုေတာ့ ေကာင္တာၾကီးမွာ ကြ်န္မက သိသြားရေတာ့ သူ႔ရဲ႕ arrangement ေတြ နည္းနည္းေတာ့ လဲြတာေပါ့။ ဘာလို႔ Gold Class ၀ယ္တာလဲဆိုေတာ့ "ငါၾကည့္ခ်င္လို႔" တဲ့။ ကာတြန္းကားကို Gold Class မွာၾကည့္ခ်င္တာ။ နည္းနည္းေတာ့ ကြ်န္မ မွန္းလို႔ရေနျပီး စိတ္လဲ နည္းနည္းေတာ့ လွဳပ္ရွားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ "ဘုရားေရ... ရုပ္ရွင္ရုံ တစ္ရုံလံုး Book ျပီး လူလည္ေကာင္ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔"လို႔။ (အဲလိုမလုပ္ေလာက္ဘူးဆိုတာေတာ့ သိေနေပမဲ့ လုပ္ေနမွာ စိုးတာ။) အဲဒိအခ်ိန္မွာ အဲလိုလုပ္ရင္ေတာ့ ရွက္စရာၾကီးဆိုတာပဲ ေတြးမိတယ္။ အရင္က Youtube မွာ သူမ်ားေတြ ခမ္းခမ္းနားနားေတြ Surprised Proposal လုပ္တုန္းက အားက်သလိုျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ တကယ္တန္းက်ေတာ့ ကြ်န္မရွက္တယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ လူ ၂ဦးသာ အဓိကပါ။ သူကိုယ့္အတြက္ ၾကိဳးစားေပးပါလားဆိုတဲ့ အေတြးက ရင္ကို ေႏြးေထြးေစတာပါ။ Gold Class မွာ ထိုင္ေစာင့္ေနတုန္းေတာ့ ကြ်န္မ စိတ္လွဳပ္ရွားခဲ့တယ္ဆိုတာ ၀န္ခံပါတယ္။ ျမန္မာဓေလ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Surprised Proposal ဆိုတာ မရွိဘူးေလ။ ခ်စ္သူသက္တမ္းၾကာလာရင္ ဒီလိုပဲ တိုင္တိုင္ပင္ပင္နဲ႔ မဂၤလာပဲြကို စစီစဥ္ၾကတာပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ သူသာ Surprised Proposal မလုပ္ခဲ့ရင္ သမရိုးက်အတိုင္းပဲ စီစဥ္ရေတာ့မွာပဲလို႔ စိတ္ျပင္ဆင္ထားေပမဲ့ သူ႔ဆီက ခုလို တရား၀င္ အားစိုက္ထုတ္ စီစဥ္ျပီး လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတာကို လိုခ်င္တာ။
ရုံထဲမ၀င္ခင္ ဆိုဖာေတြေပၚထိုင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ရုံရွင္ရုံထဲ Delivery လုပ္ဖို႔ စားေသာက္ဆိုင္က မုန္႔ေတြဘာေတြသူမွာေနေတာ့လဲ သိသိၾကီးနဲ႔ကို ကြ်န္မ ဒူးေတြတုန္ေနမိတယ္။ စိတ္ထဲလဲ ငိုခ်င္သလိုလို။ ေအာ္... အဲ့ဒါေၾကာင့္ Youtube ေပၚက ေကာင္မေလးေတြ ငိုၾကတာကိုး။ ကိုယ္ငိုခ်င္တာကေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြ ေရာေထြးေနတာပဲ။ ရွက္တာေရာ၊ ၀မ္းသာတာေရာ၊ သူ႔အားစိုက္ထုတ္မွဳအတြက္ သူ႔ကို ေက်းဇူးတင္တာေရာေပါ့။ ဘယ္သူေျပာလဲ Deadline နဲ႔ Proposal က feel မလာဘူးလို႔?
မုန္႔မွာျပီး ထိုင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ သူေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက လက္စြပ္ေလးကို ထုတ္ျပီး proposed လုပ္တယ္။ အမွန္ေတာ့ ၂၀၁၃ ဒီဇင္ဘာျပန္ရင္ သူ Proposed လုပ္လုပ္ မလုပ္လုပ္ မိဘေတြခ်င္း ေပးေတြ႔ျပီး ၂၀၁၄ မဂၤလာပဲြလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ျပီးသား။ အဲ့ဒိအတြက္ မဂၤလာလက္စြပ္လဲ ၀ယ္ျပီးသား။ အဲ့ဒိ မဂၤလာလက္စြပ္နဲ႔ပဲ Proposed လုပ္ဖို႔ ကြ်န္မက ေျပာထားေပမဲ့ လက္စြပ္ကို ကြ်န္မက သိမ္းထားေတာ့ Proposal အတြက္ ေနာက္လက္စြပ္တစ္ကြင္း သူထပ္၀ယ္လိုက္ရေရာ။ သူလက္စြပ္ထုတ္ျပီး ေျပာေတာ့လဲ ကိုယ္လဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ သူလဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ပါပဲ။ လုပ္ၾကည့္ေတာ့ အေတာ္ ရွက္ဖို႔ေကာင္းသား။ ခြီး.... (လူေတြအမ်ားၾကီးေရွ႕ Attention Seeker မလုပ္ပဲ ေအးေအးလူလူ Proposed လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ ခ်စ္သူ)...
Frozen ရုံထဲေရာက္ေတာ့ Romantic Movie ေလးမ်ားၾကည့္ရမလားလို႔ ေဘး အလည္ခံုက အျဖဴမိသားစုက ကေလးေတြက ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားေနၾကလို႔ ...
"ဟာ... ကေလးေတြကလဲ ရွဳပ္လိုက္တာ။ ေအာ္... ငါ ဘြတ္မိတာ ကာတြန္းကားျဖစ္ေနတာကိုး... " ဆိုျပီး သူ မေက်မခ်မ္းေျပာေတာ့မွ ကြ်န္မ ရီလိုက္ရတာ....
အရင္က လက္ထပ္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ကြ်န္မ ေမးဖူးတယ္။ "ေယာက်ာၤးေတြအမ်ားၾကီးရွိတဲ့အထဲကမွ သူ႔ကို ဘ၀လက္တဲြေဖာ္အစစ္ဆိုတာ ေသခ်ာဘယ္လိုသိလဲ" လို႔။
အားလံုး ျပန္ေျဖၾကတာေတာ့ "ကိုယ့္လက္ထပ္ခ်င္တဲ့သူ ကိုယ့္ဘ၀လက္တဲြေဖာ္အျဖစ္ အဆင္ေျပမဲ့သူဆိုတာ သူပဲလို႔ စိတ္ထဲကကို အလိုလိုသိေနတာ" တဲ့။
အဲ့ဒိအေျဖက သိပ္ေတာ့ convinced မျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ကြ်န္မလဲ သူ႔အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ သူပဲ ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္လို႔ စိတ္ထဲျဖစ္မိတယ္။
Labels: Our Wedding , ေဗဒါ့အေၾကာင္း
To be with My Mr.Right (1)
အနည္းငယ္ စိတ္ပ်က္စြာ အာေမဍိတ္ သံတစ္ခု ကြ်န္မပါးစပ္က လႊတ္ကနဲ ထြက္သြားသည္။
လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကိုယ္ သတိထားမိခဲ့ေသာ သူေတြရွိၾကမည္။ ကိုယ္ဘက္ကသာ သိခဲ့ျပီး တဖက္သူက ျပန္မသိခဲ့ေသာသူမ်ားလဲရွိမည္။ သတိထားခဲ့မိတယ္ဆိုတဲ့စကားကို ဒီအဓိပၸါယ္ေလာက္အတုိင္းပဲ ေတြးေစခ်င္သည္။ စိတ္၀င္စားသည္၊ ၾကိတ္ၾကိဳက္သည္ စသည့္ အပို အဓိပၸါယ္မ်ားထည့္ မေတြးေစရန္ ၾကိဳတင္မွာၾကားခ်င္ပါသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က လမ္းထဲမွာ တျခားရြယ္တူ၊ ရြယ္မတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာျဖင့္ လက္လက္စင္ေအာင္ ေဆာ့ေသာ ကြ်န္မ၊ အိမ္ထဲမွာသာေနျပီး ပုဆိုးေလးအျမဲ၀တ္ကာ တစ္ခါတစ္ေလမွ ကြ်န္မတို႔ အိမ္ေအာက္က ကာတြန္းစာအုပ္ဆိုင္မွာ စာအုပ္လာလာငွားတတ္ေသာ သူ႔ကို ကြ်န္မ သတိထားမိခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္မႏွင့္ ေဆာ့ေနက် သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ သူႏွင့္ သိသျဖင့္ တစ္ခါတစ္ေလ သူတို႔ ၂ေယာက္ စကားေျပာေနသျဖင့္ ေဆာ့တာခဏရပ္ျပီး ေစာင့္ခဲ့ရသျဖင့္လဲ ကြ်န္မသူ႔ကို ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ အဲဒိအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ သူဘာလို႔ ငါတို႔နဲ႔ ဆင္းမကစားတာလဲဟု ေတြးမိေကာင္း ေတြးမိခဲ့မည္။ အေပါင္းအသင္းမင္တဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ အေနေအးတဲ့သူနဲ႔လဲ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္ခဲ့မိသည္။
သူျပေသာ သူ႔ ေဖ့ဘြတ္က ပံုကို ၾကည့္ကာ ကြ်န္မ အနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္ပ်က္မိသည္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ငယ္ငယ္က ေခ်ာတယ္ဟု ထင္ခဲ့ေသာ သူတစ္ေယာက္ကို ခုၾကီးလို႔ ျပန္ေတြ႔ေတာ့မွ ေခ်ာလဲမေခ်ာပဲ ငယ္ငယ္က ငါဘာလို႔ေခ်ာတယ္ထင္တာလဲဆိုတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး ၾကံဳဖူးၾကလိမ့္မည္ထင္သည္။ ခုလဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္ ငယ္ငယ္က အသားျဖဴျဖဴ ပုဆိုးေလးသပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ကေလးတစ္ေယာက္ဟု ကြ်န္မ ထင္ခဲ့ေသာသူသည္ ခုေတာ့ ဓာတ္ပံုထဲတြင္ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးစစ၊ မုတ္ဆိတ္ စစ၊ ဆံပင္ဘုတ္သိုက္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီပြပြၾကီးျဖင့္။
ဟုတ္ပါသည္။ ကြ်န္မႏွင့္သူ အြန္လိုင္းကေန သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တာ ၁ႏွစ္ေလာက္ရွိခဲ့ပါျပီ။ သူက အဂၤလန္မွာ တကၠသိုလ္တက္ေနသည္ဟု သူငယ္ခ်င္းဆီက သိရေသာေၾကာင့္ ဂ်ီေမးလ္ေတာ့ သံုးတတ္မွာေပါ့ဟု ဆိုကာ သူ႔အီးေမလ္းလိပ္စာကို ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆီက ေနာက္ခ်င္ ေဇာျဖင့္ ေတာင္းျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္က စကားမေျပာျဖစ္ခဲ့လို႔ ခုလူၾကီးျဖစ္ျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မ စကားေျပာရဲသြားတာလဲပါမည္။ အဓိက သူနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကလဲ ကြ်န္မက ညဘက္အလုပ္ဆင္းရသည္။ သူ႔ဆီမွာက ေန႔ဘက္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မအလုပ္ထဲမွာ အိပ္မငိုက္ေအာင္ Chat စရာ အြန္လိုင္းကလဲ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိေနတာလဲ ပါသည္။
ညတိုင္းမခ်က္ျဖစ္ေပမ့ဲ ဒီလိုပဲ ေမးထူးေခၚေျပာ ခ်က္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကြ်န္မက သူ႔ကို သိတယ္ဆိုတာနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ မာန္တက္ေနသလားေတာ့မသိ တစ္ခါတစ္ေလ reply က မလာ။ ကိစၥမရွိပါ။ ကိုယ္ကလဲ အလုပ္ထဲမွာ ပ်င္းလို႔ ခ်က္ေနျခင္းသာ။ သူကြ်န္မကို ထင္ခ်င္သလိုထင္ႏုိင္တယ္။ သူက ကြ်န္မအတြက္ အေရးပါသူမွ မဟုတ္ေသးတာ။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရင္းရင္းႏွီးႏွီးပဲ စကားေျပာတယ္။ ရင္းႏွီးဆို ကြ်န္မ မ်က္စိေရွ႕တင္ သူၾကီးလာတာကိုး (အတူတူၾကီးျပင္း လာတာကိုေျပာတာ ခြိ)…
ဘယ္ေတာ့မွ ေတြ႔မွာ မဟုတ္ဟုထင္ေနေသာ သူ စကာၤပူကိုေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ သိရေတာ့ ကြ်န္မ စိတ္ထဲေတာ့ တမ်ိဳးၾကီးျဖစ္သြားသည္။ ဒါ့အျပင္ သူက ကြ်န္မႏွင့္ ေတြ႔ခ်င္သည္ဟုဆိုသည္။ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ေတြ႔ခ်င္စိတ္ တစ္၀က္၊ မေတြ႔ခ်င္စိတ္ တစ္၀က္။
ငယ္ငယ္ကခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ဟုထင္ခဲ့ေသာ ကေလးေလးက ခုလူၾကီးဓာတ္ပံုၾကီးၾကည့္ေတာ့ ကြ်န္မ Type မဟုတ္တာေသခ်ာသည္။ အျပင္မွာေတြ႔မွ ပိုဆိုးေနမွာ စိုးသည္။ ေတာ္ၾကာက်မွ စကားေျပာရင္ တံေတြးေတြထြက္တတ္တဲ့ သူလား၊ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေနတတ္တဲ့ သူလား၊ အျပင္သြားရင္ တြက္ကပ္တတ္ တဲ့သူမ်ား ျဖစ္ေနမလား၊ Personality ကေရာ ပံုမွန္ဟုတ္ပါ့မလား၊ ငါ့အတြက္နဲ႔ စကာၤပူထိလာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ Psycho ၾကီးပဲ ျဖစ္မွာပဲ (မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး) စသည္ျဖင့္ စိတ္တထင့္ထင့္။
ဒါေပမဲ့ ဘ၀ကေပးထားတဲ့ သင္ခန္းစာေတြအရ လူတိုင္းကို အခြင့္အေရးတစ္ခါေတာ့ ေပးသင့္တယ္လို႔ ယူဆခဲ့တယ္။ ငယ္ငယ္က ကိုယ့္ကို စိတ္၀င္စားလို႔ ခ်စ္ေရးဆိုတဲ့သူေတြကို ခါးခါးသီးသီးျငင္းခဲ့တာေတြရွိခဲ့တယ္။ အဲဒါ မေကာင္းဘူး ရန္မ်ားတယ္ အျမင္ကပ္ခံရတယ္။ ၾကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ လွန္ထားတာ မေကာင္းဘူးဆိုေပမဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မာနနဲ႔ သိကၡာအတြက္ ပစ္ပစ္ခါခါေတာ့ မျငင္းသင့္ဘူးေလ။ အမွန္ေတာ့ သူက ကိုယ့္ကို ခ်စ္တာပဲ မုန္းလို႔ ရန္လိုက္ရွာေနတာမွ မဟုတ္တာ။ ကိုယ္မၾကိဳက္ရင္ မၾကိဳက္ဘူး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာေပါ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတာ့ မေပးနဲ႔ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလ မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ေတာင္ တိုးပါေသးတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မသူ႔ကို မေက်နပ္တာ တစ္ခုရွိသည္။ သူ႔ စကာၤပူ ဖုန္းနံပါတ္ အမွားၾကီး ကြ်န္မကို ေပးခဲ့တာကိုေပါ့။ အဲ့ဒိညက မၾကာေသးခင္ကမွ Online မွာ Chat ထားေတာ့ မအိပ္ေလာက္ေသးဘူးထင္ျပီး အလုပ္က ကြ်န္မ Tea Break အခ်ိန္မွာ ဖုန္းလွမ္းေခၚလိုက္ေတာ့ တျခား ျမန္မာတစ္ေယာက္ဆီေရာက္သြားျပီး အခ်ိန္မေတာ္ၾကီး ဖုန္းေခၚလို႔ အေအာ္ခံလိုက္ရသည္။ သူပဲ သူ႔ကို ဖုန္းဆက္ပါဆိုျပီး ဖုန္းနံပါတ္ေပးျပီး နံပါတ္အမွားၾကီးလာေပးတာ ဘာအထာလဲဟု ေတာ္ေတာ္ ဘုသြားသည္။ (ေနာက္ေန႔ အြန္လိုင္းမွာ ျပန္ေတြ႔လို႔ အဲ့ကိစၥကို ေျပာေတာ့ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ကို သူကိုယ္တိုင္ တကယ္ပဲ အဲ့ နံပါတ္ထင္ေနတာ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ သူမွား မွတ္ထားမိတာလို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏုိင္လိုက္သလဲ။)…
Vivo တြင္ေတြ႔ဖို႔ ခ်ိန္းထားေပမဲ့ ေနရာ အတိအက်မေျပာထား။ ဖုန္းေတြရွိေနေတာ့ ေရာက္မွဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ေပါ့။ ကြ်န္မကလဲ သူ အူေၾကာင္ေၾကာင္လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္တယ္လို႔ပဲ စိတ္ကို ျပင္ဆင္ထားတယ္။
မိန္းကေလးတို႔ထံုးစံအတိုင္း ေနာက္က်မွ အိမ္ကထြက္လာျဖစ္တယ္။ တိုက္စီေပၚမွာ ဖုန္းၾကည့္ရင္ ေခါင္းမူးတတ္တဲ့ အက်င့္ ကြ်န္မမွာရွိတယ္။ သူက အခ်ိန္ေတာ့မွန္သား ေနာက္မက်ဘူး။ သူေရာက္ႏွင့္ေနျပီ ဘယ္မွာေစာင့္ရမလဲလာေမးတယ္။ Vivo ၾကီးဒီေလာက္ၾကီးတာ သူဘယ္နားေရာက္ေနမလဲ ကြ်န္မဘယ္လိုလုပ္သိလို႔ ဘယ္နားမွာေစာင့္ေနလို႔ ကြ်န္မက ေျပာရမွာလဲ။ သူေရာက္ေနတဲ့ ေနရာကိုေျပာ ကြ်န္မလာခဲ့မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သူကလဲ ဘယ္နားေစာင့္ေနရမလဲ ထပ္ေမးတယ္။ ဒါနဲ႔ Starbuck မွာေစာင့္လို႔ ဒီကေန ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွပဲ Starbuck မွာ ေစာင့္တယ္။ ကြ်န္မကလဲ ကားပိတ္လို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ေနာက္က်သြားတယ္။ ကြ်န္မေရာက္ေတာ့ သူ႔ကို ဘယ္မွာလဲေမးေတာ့ Starbuck မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ကြ်န္မကလဲ သူ႔ကို ဘယ္လို အူေၾကာင္ေၾကာင္လဲလို႔ စိတ္ထဲသတ္မွတ္ထားေတာ့ နဂိုကတည္းက စိတ္တိုတတ္တဲ့ အက်င့္အတိုင္း ေအာ္လိုက္မိေရာ…
“ေစာေစာကေတာ့ ဘယ္မွာေစာင့္ရမလဲေမးတယ္။ Starbuck မွာေစာင့္ဆိုေတာ့ Starbuck မွာ မေစာင့္ဘူး! အာ့ဆို ဘာလို႔ေမးေနေသးလဲ!! ” ဆိုျပီးေတာ့။
(အဲဒိအခ်ိန္ကစျပီး ကြ်န္မကို အေပ်ာ့နည္းနဲ႔ စိတ္တိုေအာင္ အႏုိင္က်င့္ခဲ့တာ ခုထက္ထိလဲ အဲ့တာ၀န္ကို ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ေနတုန္းပဲ။ ခုေတာ့ လူေတြက အသံက်ယ္တဲ့ ကြ်န္မ character ကိုပဲေတြ႔ျပီး သူ႔ပဲ ၀ိုင္းသနားေနၾကတာေတြ႔ေတာ့ ရီေတာင္ ရီလိုက္ခ်င္ေသး။ ကြ်န္မက မိေအးသာ။ သူက ဂဏန္း)
လူခ်င္းမေတြ႔ခင္ကတည္းက အြန္လိုင္းမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲၾကိဳေျပာထားခဲ့တယ္။ ကြ်န္မနဲ႔လာေတြ႔ရင္ လူကို ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့အေနနဲ႔ ေကာင္းမြန္ သပ္ရပ္စြာ ၀တ္လာပါလို႔။ ဓာတ္ပံုထဲက ပံုစံနဲ႔လာရင္ေတာ့ အေတြ႔မခံပဲ လွည့္ျပန္မွာလို႔။ ဖုန္းနံပါတ္ အမွားၾကီးေပးကတည္းက အမွတ္ေတာ္ေတာ္ေရွာ့ထားတာဆိုေတာ့ သူ စိတ္ပ်က္သြားလဲ ျပီးတာပဲဆိုျပီး ေပၚတင္ေျပာလိုက္တာ။ အျပင္မွာေတြ႔ေတာ့ ဓာတ္ပံုထဲကထက္ အေတာ္ေလး ၾကည့္ေကာင္းတယ္။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္လဲရွိတယ္။ ကြ်န္မေတြးထားခဲ့တဲ့ Personality ျပႆနာေတြ တစ္ခုမွမရွိဘူး။ ကြ်န္မရဲ႕ အခြင့္အေရး တစ္ခါေတာ့ ေပးသင့္တယ္ဆိုတဲ့ နိယာမက မွန္သြားတယ္ေပါ့။
Labels: Our Wedding , ေဗဒါ့အေၾကာင္း
Free & Easy Korea Trip Day 6 - Gyeongbukgung Palace, N Seoul Tower and back to reality
Date: 14th July 2014, Monday
ကြ်န္မတို႔ စကာၤပူျပန္မဲ့ေလယာဥ္ခ်ိန္က ညေန ၄နာရီေလာက္မွဆိုေတာ့ မနက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းကို သြားဖို႔ ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ထဲက Gwanghwamun ဂိတ္နဲ႔ Gyeongbukgung နန္းေတာ္၊ ေနာက္ျပီး ကြ်န္မတို႔ တည္းခိုခန္းေဘးမွာတင္ရွိတဲ့ နန္႔ဆန္းေတာင္ေပၚက ဆိုလ္းတာ၀ါ စတဲ့ ေနရာေတြ အလွည့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တည္းခိုခန္းမွာ မနက္ ၉နာရီေလာက္ ကိုေဖစစ္ႏုိင္လာေခၚပါတယ္။ တည္းခိုခန္း၀န္းထဲက ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ ဓာတ္ပံုရုိက္လိုက္ပါေသးတယ္။
24 Namsam Guest house ၀န္းအတြင္းက ပန္းျခံေလး...
We were not happy with their service for not keeping their words... We will not stay there again.
Gwanghwamun ဂိတ္ဆိုတာက Gyeongbukgung နန္းေတာ္ ၀င္ေပါက္ေတြထဲက အဓိက ၀င္ေပါက္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ မူလ Gwanghwamun ဂိတ္ကို ၁၃၉၅ ခုႏွစ္ ဂ်ဳံဆြန္းေခတ္မွာ Granite (ႏွမ္းဖတ္ေက်ာက္၊ လိပ္သည္းေက်ာက္) ေက်ာက္တံုးေတြ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ Gwanghwamun ဂိတ္မွာ ကိုရီးယားလူမ်ိဳးေတြအတြက္ နာက်င္စရာ သမိုင္းေၾကာင္း ေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ ကိုလိုနီေခတ္က ဂ်ပန္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ဟာ ကိုရီးယားလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကို ခ်ိဳးႏွိမ္ဖို႔အတြက္ ဒီမူလ ဂိတ္ၾကီးကို ျဖတ္ျပီး သူတို႔ ဂ်ပန္အစိုးရအေဆာက္အဦးကို ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိျမင္ေနရတဲ့ ဂိတ္ၾကီးက ၁၉၆၈ ခုႏွစ္မွာ ကြန္ကရစ္ကို အသံုးျပဳျပီး ျပန္လည္တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္ျပီး မူလ ဂိတ္ထက္ ၁၀ မီတာ ေနာက္ေရာက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲ့ဒိအတြက္ေၾကာင့္ ရွိသမွ် နန္းေတာ္၀င္ဂိတ္ ၅ခုထဲမွာ Gwanghwamun ဂိတ္က အလွဆံုးေပမဲ့ ကိုရီးယားအစိုးရက တိုင္းျပည္ရဲ႕ အေမြအႏွစ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ သတ္မွတ္ျခင္းမခံရပါဘူးတဲ့။
Gwanghwamun က မေန႔က ညေနက ကြ်န္မတို႔ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးေတြေနာက္က ဂိတ္ပဲဆိုေတာ့ ျပန္သြားရတာ မခက္ပါဘူး။ အဲ့ဒိဂိတ္ေရွ႕မကူးခင္ အေဆာက္အဆံုတစ္ခုက ပိုစတာမွာ “Radio & TV change the world” လို႔ေရးထားလို႔ သူတို႔လို ရုပ္ရွင္ေတြ Kpop ေတြနဲ႔ အာရွေစ်းကြက္ကိုေဖာက္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံအတြက္ေတာ့ ဟုတ္မွာေပါ့ဆိုျပီး သေဘာက်မိတာနဲ႔ အဲဒိစာသားကို ဓာတ္ပံုရုိက္ဖို႔ အစ္မကိုေျပာေတာ့ အစ္မနဲ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ၂ေယာက္က ဘာမွ မထူးဆန္းတ့ဲ အဲဒိ အေဆာက္အအံုၾကီး ဓာတ္ပံုရုိက္က်န္ခဲ့ၾကေရာ။ ကိုေဖစစ္ႏိုင္ၾကီးက အခ်ိန္မမွီမွာစိုးလို႔ ေရွ႕က သုတ္သုတ္သြားေနတာ ေနာက္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ပါမလာၾကဘူးဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ေနတာလဲတဲ့… ကိုယ္က ေအာ္ သူတို႔ ဟိုမွာ ဓာတ္ပံုရုိက္ေနတာဆိုေတာ့ သူက နားမလည္ႏုိင္တဲ့ပံုစံနဲ႔ အဲ့မွာ ဘာရွိလို႔လဲတဲ့။ ဘာထူးျခားလို႔လဲတဲ့။ အမွန္ေတာ့ ဘာမွလဲ မထူးျခားပါဘူး။ ဒီလုိပဲရုိက္ခ်င္လို႔ရုိက္တာလို႔ တိုးရစ္ဆိုတာအဲလိုပဲလို႔ မေဗဒါကေျပာေတာ့ သူနားမလည္ႏုိင္ျဖစ္ေနတဲ့ပံုက တကယ္ရီစရာေကာင္းတယ္။ အင္းေပါ့ေလ… အျမဲေနေနတဲ့သူအတြက္က ဘာမွ မထူးဆန္းဘူးေလ။ ခဏလာတဲ့သူအတြက္ကေတာ့ ေရာက္တုန္းေလး ရတာ အကုန္ရုိက္မွာေပါ့။ (ငယ္ငယ္ကတည္းက ေရႊတိဂံုဘုရားသြားရင္ ဘာဓာတ္ပံုမွ မရုိက္ျဖစ္လို႔ ခုျမန္မာျပည္ျပန္မွ တန္ဖိုးသိျပီး ခဏခဏရုိက္ျဖစ္သလိုေပါ့) အရမ္းနီးေနရင္ မျမင္တတ္ေတာ့တာ သဘာ၀ပဲ။
ဂိတ္ေပါက္မွေတာ့ လူမ်ားတယ္ ျပီးေတာ့ အရမ္းနီးရင္ ဓာတ္ပံုထဲ မပါေတာ့ဘူးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ မေန႔က ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးေတြေဆာက္ထားတဲ့ အလယ္ေၾကာ ပလက္ေဖာင္းဘက္ကရုိက္မယ္တဲ့… ကားလမ္းမအလယ္က ပလက္ေဖာင္းအလယ္ေၾကာ၊ ေနေတာ့ပူတယ္၊ အရိပ္လဲမရွိဘူး။ ရွက္ေတာ့ရွက္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က တိုးရစ္ပဲ ရုိက္ရမွာေပါ့ေနာ္။
Gwanhuamun Gate ကေန ၀င္လိုက္ရင္ Gyeongbukgung နန္းေတာ္ထဲထပ္၀င္ဖို႔ အုတ္တံတိုင္း
အထဲကို ၀င္ေတာ့ ၀င္ေၾကး တစ္ေယာက္ကို ၀မ္ ၃၀၀၀ ေပးရတယ္။ ၀င္ေၾကးေပးတဲ့ အေပါက္ေရွ႕မွာပဲ ကိုရီးယားေတြတီးတဲ့ ဗံုၾကီးခ်ထားတယ္။
နန္းေတာ္အေၾကာင္း ဗဟုသုတအေနနဲ႔ နည္းနည္းေျပာရရင္ေတာ့ ဒီနန္းေတာ္ကို ၁၃၉၅ ခုႏွစ္ကတည္းက ေဆာက္လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး “ေျမာက္ဘက္နန္းေတာ္” (Northern Palace) လို႔လဲ ေခၚတယ္။ နန္းေတာ္ ၅ခုရွိတဲ့အထဲမွာ အလွပဆံုးနဲ႔ အခန္းနားဆံုး နန္းေတာ္ျဖစ္တယ္။ ၁၅၀၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ နန္းေတာ္ မီးေလာင္တာရယ္၊ ဂ်ပန္ေတြနဲ႔ စစ္ျဖစ္ ခဲ့တာေတြရယ္ေၾကာင့္ နန္းေတာ္ရဲ႕ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြ ပ်က္စီးခဲ့ေပမဲ့ ၁၈၆၄ ခုႏွစ္ Heungseon Daewongun နန္းတက္တဲ့အခါမွာ ဟိုး King Sejong ေခတ္က ရွိခဲ့တဲ့ နန္းေတာ္ခန္း ၇၇၀၀ အတိုင္း ျပန္ျပီး restore လုပ္ခဲ့တယ္။ Joseon ေခတ္ကတည္းက မူလအတိုင္းရွိေနတဲ့ အေဆာက္အဦးဆိုလို႔ နန္းေတာ္ထဲက ေရကန္ရယ္ (Hyangwonjeong Pond)၊ အဲ့ေရကန္ထဲမွာေဆာက္ထားတဲ့ ဇရပ္ရယ္ (Gyeonghoe-ru Pavilion) ပဲရွိျပီး ေရွးေဟာင္း လက္ရာေတြကို ေတြ႔ႏုိင္တယ္။
June-August 09:00-18:30 / September-October 09:00-18:00
November-December 09:00-17:00
* Last admission: 1 hr before closing.
* Operating hours are subject to change depending on circumstances.
[Summer special operating hours (7.30-8.11.2014)]
19:00~22:00 (last admission at 21:00)
※ Ticket box will close 1hr before closing time.
※ Times are subject to change.
Admission Fees (၀င္ေၾကး)
Adults (ages 19-64): 3,000 won / Group (over 10): 2,400 won
Children (ages 7-18): 1,500 won / Group (over 10): 1,200 won
Directions (လမ္းညႊန္)
Gyeongbokgung Palace Station (Seoul Subway Line 3), Exit 5.
Gwanghwamun Station (Seoul Subway Line 5), Exit 2.
ပိုသိခ်င္ရင္ ဒီမွာဖတ္ http://english.visitkorea.or.kr/enu/SI/SI_EN_3_1_1_1.jsp?cid=264337 .
၀င္ေပါက္ကေန ၀င္လိုက္တာနဲ႔ တန္းေတြ႔တာကေတာ့ အေဆာင္အၾကီးၾကီးတစ္ခုေပါ့။ အဲ့သြားတဲ့သူတိုင္းေတာ့ အဲ့မွာ ဓာတ္ပံုရုိက္ၾကမွာပါ။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလိုပဲ တံတိုင္းနဲ႔ ကပ္ရပ္မွာေတာ့ လူသြားစၾကၤန္ အမိုးေတြရွိတယ္။ အေဆာင္ၾကီးကသာ အလည္မွာထီးထီး။ ဘုရင္ေတြ ပဲြလုပ္ရင္ အဲဒိ ကြင္းျပင္ၾကီးမွာ မူးၾကီးမတ္ရာေတြ စစ္သည္ေတြ တန္းစီရပ္ရတာ ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ျမင္ဖူးတယ္ဟုတ္? အဲ့ဒိနန္းေတာ္ထဲမွာလဲ ရုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရုိက္ဖူးတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္မွတ္မိေနတာေတာ့ Rooftop Prince ရုိက္ဖူးတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
နန္းေတာ္၀န္းထဲ ၀င္ခါနီး...
Snap shot by my friend...
Over there!!
Photograph by Phay Sitt Naing
နန္းေတာ္၀န္းက အေတာ္ၾကီးတယ္ တျခားဘက္မွာဘာေတြရွိလဲေတာ့မသိဘူး။ ကိုယ္ေတြလဲ အေပၚယံပဲၾကည့္ျဖစ္တယ္။ တျခား တိုးရစ္ေတြအရမ္းမ်ားလို႔။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက နန္းေတာ္ကို ပိုခမ္းနားတယ္လို႔ထင္လို႔ (ရွဴးတိုးတိုး…. ကိုရီးယားေတြကိုေတာ့ မေျပာနဲ႔ေနာ္)… ေနာက္တစ္ခ်က္က အခ်ိန္မေလာက္မွာစိုးလို႔… Seoul Tower သြားဖို႔ က်န္ေသးတယ္ေလ။ ေရကန္နဲ႔ ဇရပ္ဘက္ကိုေတာ့ ေရာက္ျဖစ္တယ္။ ဓာတ္ပံုရုိက္ဘာရုိက္ေပါ့။ ၂၀၀၉ တုန္းက လာတုန္းက ဂိုက္ရွင္းျပထားတဲ့ အဲဒိ Pavilion အမိုးေဒါင့္က ေမ်ာက္ရုပ္ထုေတြဘာေတြကိုေတာ့ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ အေၾကာင္းအရာေတာ့ ခပ္ေမ့ေမ့ေပါ့။
အဲဒိေန႔ ဓာတ္ပံုရုိက္ရတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စိတ္တိုင္း မက်လွပါဘူး။ ၀တ္လာမိတဲ့ အက်ီၤက ခါးေအာက္ပိုင္းကို အစည္းျဖစ္ေနေတာ့ ဓာတ္ပံုထဲမွာ နဂိုထက္ ပို၀တယ္လို႔ထင္ရတယ္။ လူက အစကတည္းက ၀ပါတယ္ဆိုမွ။ မ်က္ႏွာကပ္ရုိက္ေတာ့လဲ မ်က္ႏွာကျပဲ… ဟီး… ဓာတ္ပံုဆရာကေတာ့ မေန႔ကထက္ အေတာ္တိုးတက္လာတယ္။ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုပံုလိုခ်င္လဲ သေဘာေပါက္လာတယ္။
ေဘးဘက္က လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ ေကာ္ရီဒါ...
ဖိုတိုဂရက္ဖာ သူငယ္ခ်င္းရွိတာ Group photo လွလွရုိက္ဖို႔ အဆင္အရမ္းေျပ... :P
နန္းေတာ္ထဲက ေရကန္... Roof top prince ဒီမွာလာရုိက္သလား မသိ...
Another group photo...
My sis လက္ရာ...
Photograph by my friend...
Yay.... Group selfie with my Gopro...
အဲဒိမွာ ခဏပဲေနျပီး Seoul Tower သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲ့ နန္းေတာ္ ကေန တိုက္စီနဲ႔ပဲသြားျဖစ္တယ္။ Cable car ရွိတဲ့ေနရာ ဒုတ္ဒုတ္ေရာက္။ ကိုေဖစစ္ႏုိင္က တိုက္စီခေတြေရာ နန္းေတာ္၀င္ေၾကးေတြေရာ ပိုက္ဆံေတြ ဇြတ္ရွင္းလို႔ တိုက္စီခေတာ့ မနည္းလုေပးရတယ္။ လူက တစ္ေနရာေရာက္တိုင္း ပိုက္ဆံလုရွင္းေနရေတာ့ စိတ္ရွဳပ္လာလို႔ သူ႔ကို ေအာ္လိုက္မိတယ္။ ရွင္းျပလဲ မရဘူး။ မဟုတ္ဘူး ဧည့္သည္က မေပးနဲ႔ အိမ္ရွင္ကပဲ ေပးမယ္ဆိုတာခ်ည္း ဇြတ္။ မေဗဒါက အစကတည္းက အသံက က်ယ္က်ယ္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အစ္မက အားေတြနာျပီး ကြ်န္မကို ဆူတယ္။ အဲ့လို ေအာ္မွပဲ မ်က္လံုးေလးျပဴးျပီး ရွင္းျပတာကို နားေထာင္ေတာ့တယ္။ ကိုယ္ေတြက ကိုရီးယားပိုက္ဆံေတြပိုေနတာ။ အေၾကြေတြကိုလဲ ရွင္းထုတ္ခ်င္ေနတာ။ သူခ်ည္းေပးေနေတာ့ ကိုယ့္မွာရွင္းထုတ္ဖို႔ အခြင့္မရျဖစ္ေနတယ္။ (မေဗဒါအက်င့္ကလဲ ၂ခါထပ္ ပိုေျပာရရင္ သိပ္စိတ္မရွည္ခ်င္ဘူးေလ။ ကိုယ္တကယ္မေပးခ်င္ပဲ မေကာင္းတတ္လို႔ ဟန္လုပ္ေပးတာဆိုရင္ ၂ခါပဲ offer လုပ္တယ္။ အဲလိုမွ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္က တကယ္ေပးခ်င္ေနတာကို ခုလို အာေပါက္ေအာင္ လုေျပာေနရရင္ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး။ )
Local အေနနဲ႔ ေရာက္တဲ့ေန႔က ညစာေၾကြးျပီးျပီ ေတာ္ျပီေပါ့။ ခုလို ေလွ်ာက္လိုက္ပို႔ေနရတာေတာင္ အခ်ိန္ေရာ ပိုက္ဆံေရာ ကိုယ္နဲ႔အတူလိုက္ ကုန္တာကို ေက်းဇူးတင္လွျပီ။ လူတစ္ေယာက္ကို အေကာင္းဆံုး ေပးႏုိင္တဲ့လက္ေဆာင္က ကိုယ့္အခ်ိန္ပဲတဲ့။ အဲဒိအတြက္ သူကြ်န္မတို႔ကို ခုလို အခ်ိန္ေပးတာကို ၀မ္းသာတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ခုလို လိုက္ပို႔ ကူညီတာကို အသိအမွတ္တကယ္ျပဳတယ္။ အမွန္ဆို ကိုယ္က သူရုိက္တဲ့ Short flim “Parkku” ဆိုတာကိုၾကည့္ျပီး သူ႔ပရိတ္သတ္ျဖစ္ေနတာ။ ခုေတာ့ မိတ္ေဆြပါျဖစ္ရလို႔ ေက်နပ္ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ သူကလဲ မေဗဒါတို႔ကို မိန္းကေလးေတြေပမဲ့ လည္လည္၀ယ္၀ယ္ ထက္ထက္ျမက္ျမက္နဲ႔ ခရီးေတြသြား၊ စာေတြလဲေရးတယ္ဆိုျပီး ခင္ေနတာ။ သူကပဲ ကိုယ္ကိုျပန္ admire လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္မလိုခ်င္တဲ့ ဘာဟန္ေဆာင္မွဳမွလဲမရွိ၊ ဘာအက်ိဳးအျမတ္မွလဲ ကိုယ့္ဆီကမၾကည့္၊ awkward လဲ မျဖစ္၊ ရိုးသားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းလို အစ္ကိုလို ခင္ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရလိုက္တယ္လို႔ပဲ ခံစားရတယ္။ သူကြ်န္မႏုိင္ငံကို ျပန္လာလည္ျဖစ္မယ္ဆိုလဲ သူတာ၀န္ေက်ခဲ့သေလာက္ ကိုယ္ကလုပ္မွ လုပ္ေပးႏုိင္ပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မအေျခအေနေပးသေလာက္ သူ႔ကို တာ၀န္ေက်ေက် ဧည့္ခံဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။
Seoul Tower
Holding the Pudding treated by Ko Phay Sist Naing
တိုက္စီေပၚ ပိုက္ဆံလုရွင္းျပီးေတာ့ တစ္ခါ တာ၀ါေပၚတက္ဖို႔ လက္မွတ္အျမန္ေျပး၀ယ္ရေသးတယ္။ ကြ်န္မတို႔ ၃ေယာက္ဆို အားလံုး go Dutch သြားေနတာ။ ကိုယ့္ဟာကို စာရင္းမွတ္လို႔ရတယ္။ အဲ့ေနာက္ဆံုးေန႔ေတာ့ ပိုက္ဆံလုရွင္းေနရတာနဲ႔ စာရင္းလဲ မွတ္ခ်ိန္မရလို႔ ၀င္ေၾကးေတြ ခုမွ အင္တာနက္က ရွာေရးရတယ္။ ဒါေတာင္ခုတစ္ေခါက္ေတာ့ သိပ္လုမရွင္းရဘူး။ ေအာက္မွာ visit korea website က အင္ဖို ေကာ္ပီေပးမယ္။
N/A (Open all year round)
Operating Hours
Sunday-Thursday
Observatory: 10:00-23:00
Restaurant: 11:00-23:00
Alive Museum: 10:00-22:00 (Last entry: 21:00)
Friday-Saturday
Observatory: 10:00-24:00
Restaurants (n.GRILL/Hancook): 11:00-23:00
The place dining: 11:00-24:00 (Last seating: 23:00)
Alive Museum: 10:00-22:00
Admission Fees
[Observatory]
Adults 9,000 won / Children 7,000 won
[Alive Museum]
Adults 12,000 won / Children 6,000 won
※ Free admission to observatory for visitors using N Grill if they make a reservation in advance.
※ Free admission: Infants (ages under 36 month): limited to one guide per one baby, groups fee applies to group of kindergarten.
အေပၚတက္ၾကမယ္
၀င္ေပါက္....
အေပၚကို Cable Car နဲ႔ တက္ရတယ္။ Boy Over Flower မွာ လီမင္ဟိုနဲ႔ မင္းသမီးစီးတဲ့ဟာေပါ့ေနာ္။ ျမင့္လာေလ ေအာက္က ျမိဳ႕ကို Aerial view ျမင္ရတာေပါ့။ အေပၚေရာက္ေတာ့ သစ္သားေလွကားေလးကို လမ္းေလွ်ာက္တက္ရတယ္။ အဲဒိသစ္သား လက္ရမ္းေတြမွာ သူမ်ားေတြ စာေတြေရးထားတာေတြ႔လို႔ ကိုယ္ေတြေတာင္ ကိုယ္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေလးနဲ႔ ကိုယ့္နာမည္ေတြေရးခဲ့ေသးတယ္။ ကိုေဖစစ္ႏုိင္ၾကီးကိုေတာ့ ဗီြဒီယိုကင္မရာေပးျပီး ရုိက္ခ်င္သေလာက္ ရုိက္ခြင့္ေပးထားတာ။ သူက ပရိုၾကီးဆိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းရုိက္တတ္တာ သံသယ၀င္စရာမရွိ။ သူရုိက္ေနလို႔ေတာင္ ငါတို႔ကို ျပဴးျပဴးျပဲျပဲၾကီးျဖစ္ေအာင္ မရုိက္နဲ႔ေနာ္ဆိုေတာ့။ “ကြ်န္ေတာ္ အထူအပါးနားလည္သြားျပီ” လို႔ ျပန္ေျပာလို႔ ရီရေသးတယ္။ သူ႔ကိုပညာစမ္းတဲ့ ေမာ္ဒယ္ ၃ေယာက္ရဲ႕ Test ေအာင္သြားျပီ။ ဟီး….
ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ N Seoul Tower ရဲ႕ ေအာက္ေျခမွာ Love padlocks ေတြရွိတဲ့ေနရာကိုေရာက္တယ္။ ေနေတာ့ အေတာ္ပူတယ္။ မေဗဒါက ခရီးထြက္လို႔ ေနနဲ႔ ေလထိတာနဲ႔ မ်က္ႏွာကအရင္ဆံုးမဲတယ္။ အသားညိဳတဲ့သူဆိုေတာ့ မဲျပီးရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္မျဖဴေတာ့ဘူး။ ခုကိုရီးယားခရီးစဥ္က ျပန္လာေတာ့ အ၀တ္ရွိတဲ့ေနရာနဲ႔ မရွိတဲ့ေနရာေတြရဲ႕ အသားေရာင္ကြာတာက ေရကူးတဲ့သူေတြအတိုင္းပဲ။ ကိုယ္က ဒီခရီးစဥ္ ေဘာင္းဘီတိုေတြ၀တ္တာမ်ားေတာ့ ပိုဆိုး။
Cable car ကထြက္လာရင္ သစ္သားေလွကားေလး နည္းနည္းတက္ရတယ္... အဲ့မွာ သူမ်ားေတြလဲ ေရးထားလို႔ လိုက္ေရးတာ..
နာမည္ေတြ ျမန္မာလိုထိုးခဲ့တယ္... နာမည္အရင္းေတြ သိခ်င္ အဲ့မွာ သြားရွာ...
Love padlocks ေတြေနရာမွာ ခဏပဲ ဓာတ္ပံုရုိက္ျပီး ေနပူလို႔ Seoul Tower ေပၚပဲတက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ လူက ေနပူျပီး ပင္ပန္းလာေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္လို အေအးဆိုင္လိုရွိရင္ ၀င္ထိုင္ခ်င္မိတယ္။ အခ်ိန္မေလာက္မွာစိုးလို႔။ အေပၚမွာလဲ စားေသာက္ဆိုင္ရွိတယ္ဆိုတာသိတယ္ေလ။ (You who come from stars မွာလဲ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆိုင္ကလဲ ဖြင့္ကာစ လူလဲ သိပ္မရွိတာေရာ Menu လဲ ဒီေလာက္မၾကိဳက္တာေရာ၊ ကိုရီးယား ၾကက္ေၾကာ္စားမယ္ဆံုးျဖတ္ထားတာေရာေၾကာင့္ မစားျဖစ္ခဲ့ဘူး)။
ခ်စ္သူေတြခတ္ၾကတယ္ဆိုလား....
N Seoul Tower အေၾကာင္း ေျပာရရင္ေတာ့ သူ႔ကို ၁၉၈၀ ေအာက္တိုဘာလမွာ public ကို ဖြင့္ေပးခဲ့တယ္။ အစကေတာ့့ Seoul Tower ပဲ ၂၀၀၅ ဒီဇင္ဘာလမွ ယခုလို ပိုေကာင္းတဲ့ မီးစနစ္ေတြ ေဆးေရာင္ေတြနဲ႔ ျပဳျပင္လိုက္တဲ့အတြက္ N ဆိုတာ “New” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ Seoul Tower အသစ္ဆိုျပီး ထည့္ခဲ့တာ။ ၂၃၆.၇ မီတာျမင့္တဲ့ ဆိုလ္းတာ၀ါက ၂၄၃ မီတာျမင့္တဲ့ နမ္ဆမ္းေတာင္ထိပ္ (Namsan Mountain) ေပၚမွာ ေဆာက္ထားေတာ့ ေဘးပတ္ပတ္လည္ ဧရိယာကို ၃၆၀ ဒီဂရီ ျမင္ရတယ္ေလ။ ရွဴခင္းလွတာေပါ့။ Visit Korea website မွာေတာ့ အာရွမွာ ရွဳခင္းအလွဆံုးလို႔ေတာင္ တင္စားေခၚတယ္တဲ့။ (ဒါေပမဲ့ မေဗဒါအျမင္ေတာ့ တာ၀ါေတြအားလံုး မတိမ္းမယိမ္းေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဂ်ပန္က တိုက်ိဳတာ၀ါဆို ဖူဂ်ီေတာင္ကိုေတာင္ ျမင္ရေသး။ ရွန္ဟိုင္းက တာ၀ါဆိုလဲ အျမင့္ကေန ျမင္ရတာပဲ။ ေဟာင္ေကာင္က The peak ဆိုရင္ မွန္ခန္းမဟုတ္ပဲ outdoor ဆိုေတာ့ တမ်ိဳးေလး ၾကိဳက္တာပဲ။ အားလံုးကေတာ့ ျမိဳ႕ကို အေပၚစီးကၾကည့္တာခ်ည္းပဲ။ မွတ္မွတ္ရရ ေတာ္ေတာ္လွတာကေတာ့ Gold Coast က Observatory deck ပဲ။ ကမ္းေျခၾကီး ေတာက္ေလွ်ာက္ျမင္ရတယ္။ သူကေတာ့ အာရွမွ မဟုတ္ပဲေနာ္)။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို လိုခ်င္တာပဲေလ။ အဲ့ေပၚေရာက္ေတာ့ မေဗဒါတို႔ ၃ေယာက္ကေတာ့ တစ္ပတ္ပတ္ျပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ ဓာတ္ပံုရုိက္။ လိုကယ္ၾကီးကေတာ့ တစ္ေနရာမွာပဲ ပင္ပန္းျပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္ က်န္ခဲ့တယ္။ သူ႔ကင္မရာအိတ္ကလဲ ေလးတာကိုး။ ျပီးေတာ့ေမးေသးတယ္ ကြ်န္မတို႔ကို ဘာေတြထူးလို႔ ၾကည့္တာလဲတဲ့။ ဟီး…. ျမိဳ႕ကို အေပၚက ျမင္ရတယ္ေလလို႔။ ဆိုင္ေလးေတြေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္။ လူေတြၾကည့္တယ္ေလ။ အဲဒါကိုက အရသာပဲဟုတ္ဘူးလား။ တိုးရစ္ေလ လို႔။ သူဘာေမးေမး “တိုးရစ္ေလ” လို႔ ျပန္ေျဖတာထက္ ဘာထက္ေျပာရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ သိခ်င္ ခရီးထြက္လို႔ေတာင္ ေျပာရမလား။ တိုးရစ္ခ်င္းတူရင္ေတာင္ စိတ္၀င္စားမွဳက ကဲြေသးေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အၾကိဳက္ခ်င္း ခံစားမွဳခ်င္းက တူခ်င္မွတူမွာ။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။
N Seoul Tower ကေန ေနျပည္ေတာ္ အကြာအေ၀း...
တာ၀ါေပၚက သၾကားလံုးဆိုင္...
လက္ေဆာင္ပစၥည္း ၀ယ္ၾကအံုးမလား...
အဲ့မွာ ေရးထားတဲ့အတုိင္းပဲ...
ဓာတ္ပံုေတြ ေရြးခ်င္ရင္..
ဒါကေတာ့ ဘာလဲ မသိ... ေၾကြျပားကပ္တာပဲ...
အေပၚက ျမင္ကြင္း...
ညေန ၂နာရီ ခဲြေလာက္က်ေတာ့မွ Seoul Tower က ဆင္းလာၾကတယ္။ Tower ေအာက္က Love Lock ေတြနားမွာ စတိုးဆိုင္ေလးတစ္ခုေရွ႕မွာ ပူတင္း ေၾကာ္ျငာစာရြက္ေတြ႔တာနဲ႔ ကိုရီးယား ပူတင္းစားခ်င္သြားျပီး ၀င္၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ပူတင္းကေတာ့ ဘယ္ေလာက္မွ ေစ်းမၾကီးေတာ့ လုမရွင္းေတာ့ဘူး ပူတင္းဗူးေလးေတြ ၾကိဳက္တာယူျပီး ဆိုင္ထဲက ထြက္လာလိုက္တယ္။ (ဟီး…. မိုက္တယ္ေနာ္ ဒီလို နယ္ခံသူငယ္ခ်င္းရွိတာ။) အဲဒိကေန တိုက္စီနဲ႔ ေတာင္ေျခက ကြ်န္မတို႔ တည္းခိုခန္းရွိတဲ့ ရပ္ကြက္ဘက္ျပန္ဆင္းလာျပီး ကိုရီးယား ၾကက္ေၾကာ္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကို ေမာင္းလို႔ တိုက္စီသမားေျပာေတာ့ သူလဲ ေသခ်ာမသိဘူး… အဲ့နားမွာ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမ်ားေတာ့ တဆိုင္ဆိုင္ေတာ့ရွိမယ္ဆိုတာသိတယ္။ ဘယ္ဆိုင္လဲသာ ေသခ်ာမသိၾကတာ။ ေတာ္ေသးတယ္ မေဗဒါ မ်က္လံုးရွင္ရွင္နဲ႔ ေတြ႔လိုက္လို႔။ ေတြ႔လိုက္တဲ့ဆိုင္မွာပဲ ကားရပ္ခိုင္းျပီး ၀င္စားျဖစ္တယ္။ တည္းခိုခန္းနဲ႔လဲ သိပ္မေ၀းဘူးေလ။
ၾကက္ေၾကာ္လိုက္ေကြ်းဖို႔ ဆံုးျဖတ္ျဖစ္တာကလဲ ဒီလို…. ကြ်န္မတို႔နဲ႔ ပထမဆံုး ဆိုလ္းကိုေရာက္တဲ့ေန႔ကလဲ အသားေတြစားတာမ်ားျပီး ထမင္းမကုန္ၾကဘူး။ မေန႔က ျမံဳဒံုးမွာ ညစာတူတူစားေတာ့လဲ အသားေတြပဲစားျပီး ထမင္းမကုန္ၾကဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ပံုစံကို သူေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာေပါက္ျပီး “ညီမတို႔ေတြ ထမင္းမစားၾကမွေတာ့ ကိုရီးယား ၾကက္ေၾကာ္ခ်ည္းစားၾကမလား” လို႔ သူေမးေတာ့ ၃ေယာက္လံုးက မ်က္လံုးေတြလက္ျပီး သေဘာတူလိုက္တာ။ ဟီး… ကိုယ္ဘာစားခ်င္လဲဆိုတာ ကိုယ္ေတာင္ မသိဘူး နယ္ခံက မွန္းတတ္ေနျပီ။
ၾကက္ေၾကာ္ အခ်ိဳရယ္ အစပ္ရယ္စားျဖစ္တယ္။ အကုန္စားေကာင္းပါတယ္။ ၾကက္ေၾကာ္ေတြလာခ်တာနဲ႔ ကိုေဖစစ္ႏုိင္က စားမယ္အလုပ္။ ဒီကသံုးေယာက္က ကင္မရာၾကီးေတြနဲ႔ ခ်ိန္ၾကလို႔ သူ႔ခမ်ာ မစားေသးပဲ ေစာင့္ရေသး။ ခြိ ခြိ… သူတို႔ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ မုန္လာဥျဖဴအတုံးေလးေတြလုပ္ထားတဲ့ ခ်ဥ္ဖတ္က အေတာ္ေလးလိုက္တယ္။ စားလို႔ေကာင္းလို႔ ထပ္ထပ္ေတာင္းရတယ္။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာေတာ့ မင္းသမီးေတြ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ဘီယာဆိုျပီး တဲြဖက္စားေနၾကတာပဲေလ။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ ဘီယာမပါလဲ စားေကာင္းေနတာပဲ။
လြမ္းတယ္ ၾကက္ရယ္...
သူ႔ထက္ေကာင္းတာေတာင္ သူ႔ေလာက္မေကာင္းဘူး...
စားေသာက္ျပီးမွ တည္းခိုခန္းျပန္ အထုတ္ေတြယူျပီး တိုက္စီနဲ႔ ဆိုလ္းဘူတာကိုသြား၊ အဲဒိကေနမွ Express Train နဲ႔ ေလဆိပ္ကိုဆင္းမွာေလ။ အျပန္ Express Train ကေတာ့ အလာတုန္းကထက္ နည္းနည္းေလး လူပိုေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ရထားထြက္ေတာ့လဲ တစ္တဲြလံုး ကိုယ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ရထားေပၚမွာ ရီလိုက္ေမာလိုက္ ဗီြဒီယိုရုိက္လိုက္ပါပဲ။
စိတ္ထဲမွာေတာ့ ၆ရက္ဆက္တိုက္ သိပ္အနားမေပးထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို အိမ္ေရာက္ရင္ အနားယူရေတာ့မယ္။ ဒီခရီးကို လိုက္မယ္ဆိုျပီး ေနာက္မွ မလိုက္ျဖစ္ေတာ့တဲ့ တစ္ေယာက္ေသာသူလဲ တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေနမွာပဲ၊ သူနဲ႔လဲ ျပန္ေတြ႔ရေတာ့မယ္ဆိုျပီး အျမန္ျပန္ေရာက္ခ်င္သလိုေပမဲ့။ အလုပ္လုပ္စရာမလို သြားလိုက္စားလိုက္ Stress မရွိပဲ အသစ္သစ္ပတ္၀န္းက်င္ေတြ ထိေတြ႔ ခံစားျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ရီလိုက္ေမာလိုက္ နဲ႔ ခရီးစဥ္ၾကီး ျပီးဆံုးေတာ့မယ္၊ ႒ာေနျပန္ျပီး ေန႔စဥ္အလုပ္ေတြလုပ္ရေတာ့မယ္၊ ၁ပတ္ေလာက္ ျပစ္ထားခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကို ဘယ္လို ျပန္အရွိန္ရေအာင္ ျပန္လုပ္ရမလဲ၊ ဘာေတြေရာ ထပ္ေစာင့္ေနေသးလဲဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ စိတ္ေတြက ခပ္ေလးေလး ေလးလဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ရထားက ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလးစီးရေသးေတာ့ အေတြးေပါင္းစံုေပါ့ေနာ္။
ျပန္ရေတာ့မယ္ကြယ္...
ရထားေပၚက ဆင္းျပီး Check in counter ရွာေတာ့မွ အေတာ္ေလး စိတ္ညစ္ရပါတယ္။ ဆိုင္းဘုတ္ျပတဲ့ေနရာမွာ စကာၤပူေလာက္ တိက်ျပီး ရွင္းလင္းတာမရွိဘူး။ ကိုယ့္ Flight က ဘယ္ခ်က္အင္ေကာင္တာမွန္းကို ေသခ်ာမေရးထားတာ။ ေရးထားတဲ့ေကာင္တာကိုသြားၾကည့္ေတာ့လဲ အဲဒိေကာင္တာမွာျပေနတဲ့ Flight က ကိုယ့္ Flight မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ airline လဲ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္သြားမဲ့ နုိင္ငံလဲ မဟုတ္ဘူး။ Board မွာျပေနေတာ့ ဒီေကာင္တာပဲ။ ဒါနဲ႔ အဲ့မွာပဲ ၀င္စီျပီး ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္ဖို႔အေတာ္ ေစာင့္လိုက္ရေသးတယ္။ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္လို႔ ေမးေတာ့ ဒီေကာင္တာမဟုတ္ဘူး ဟိုဘက္ Roll က ေကာင္တာတဲ့။ ေလယာဥ္က Gate open ျဖစ္ေနျပီ။ ဟိုဘက္ Roll ကို ခ်က္အင္၀င္ဖို႔ေျပးေတာ့ တန္းစီေနတာက အရွည္ၾကီးပဲ။ ေနာက္က ေလယာဥ္ကဟာေတာင္ ခ်က္အင္ေခၚေနျပီ။ ကိုယ့္ေလယာဥ္က ျပီးလုျဖစ္ေနျပီ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေယာက္ယက္ခပ္ေနတာ။
ဒီေလယာဥ္ၾကီးနဲ႔ေပါ့...
ေလယာဥ္ေပၚလဲ ထပ္စားတာပဲ... ေကာင္းမွေကာင္း... အမဲသားထင္တယ္...
ေနာက္မွ တာ၀န္ရွိသူကို အေျခအေနေျပာျပလိုက္ေတာ့မွ ဒီဘက္ေကာင္တာဖြင့္ျပီး လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ ေလယာဥ္ခ်ိန္နီးေနတယ္ဆိုေပမဲ့ မေဗဒါတို႔ ေလဆိပ္ေရာက္တာ ဒီေလာက္ေတာ့ ေနာက္မက်ပါဘူး။ ဘာလို႔ အဲ့လိုျဖစ္လဲေတာ့မသိဘူး။ ဒီခရီးစဥ္မွာ Korea Airline ေစ်းၾကီးေပးစီးျပီး ခ်က္အင္လုပ္ရတာ အသြားေရာ အျပန္ေရာ အဆင္မေျပလို႔ သေဘာမက်ဘူး။ ခ်က္အင္ျပီးေတာ့မွ အင္တာနက္မွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ Tax refund ေကာင္တာရွာလို႔မေတြ႔တာနဲ႔ ေကာင္တာတစ္ခုက အေစာင့္လိုလို ရဲလိုလိုလူေတြကို receipt ျပျပီးေမးတာ ကိုယ္ဘာေမးလဲ သူတို႔နားလည္တယ္။ ျပန္ေျပာတာကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ဘူး။ ဘာေတြေျပာေနမွန္းလဲမသိဘူး။ သြားသြား ၀င္သြားလိုက္ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ အင္မီဂေရးရွင္းကို ျဖတ္ခိုင္းတယ္။ ျဖတ္ျပီး ဘယ္လိုယူရမယ္မွန္းလဲ ေသခ်ာမေျပာ။ သူတို႔ကေတာ့ ပံုမွန္စကားေျပာသလိုပဲထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းရုိင္းတယ္ထင္ရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုေဖစစ္ႏုိင္ကိုပဲ ကိုရီးယားလို ေမးေပးဖို႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ အင္မီဂေရးရွင္းျဖတ္ျပီး ဂိတ္ဘယ္ေလာက္မွာဆိုလဲမမွတ္မိေတာ့ဘူး အဲဒိမွာ သြားထုတ္ရမွာတဲ့။ ဒါနဲ႔ ခပ္သုတ္သုတ္ပဲ ႏွဳတ္ဆက္ျပီး၀င္လာလိုက္တယ္။ မေဗဒါထံုးစံအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခဲြရရင္ Scene လုပ္ျပီး ႏွဳတ္မဆက္တတ္ဘူး။ ကိုေဖစစ္ႏုိင္နဲ႔က ကိုယ္ေနာက္တစ္ေခါက္ ကိုရီးယားသြားမွျဖစ္ေစ (၄၊ ၅ ႏွစ္အတြင္းေတာ့ ထပ္သြားဖို႔ မရွိေသး)၊ သူ စကာၤပူလာလည္မွျဖစ္ေစ (ဒါလဲ သူ႔ plan ထဲရွိပံုမျမင္)၊ ျမန္မာျပည္ ျပန္တဲ့အခ်ိန္ တိုက္ဆိုင္မွျဖစ္ေစ (ျဖစ္ခဲမယ္ထင္ပါတယ္) မွ ျပန္ေတြ႔မယ္ဆိုေပမဲ့လဲ အြန္လိုင္းမွာလဲ အျမဲ update ေတြသိေနမယ္။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ စိတ္သာ ပဒါနျဖစ္တဲ့အတြက္ သေဘာေကာင္းတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို ခင္ရတဲ့ ဒါရုိက္တာ သူငယ္ခ်င္း ကိုေဖစစ္ႏုိင္ကိုလဲ မွတ္မွတ္ရရ ေက်းဇူးမိရင္း............. မေဗဒါရဲ႕ ကိုရီးယား Free & Easy ခရီးစဥ္ ဒီတင္ပဲျပီးဆံုးပါျပီ။ ကိုယ္စိတ္ ၂ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာေတာ္မူၾကပါေစရွင္။....
မေဗဒါရဲ႕ ခရီးသြားပိုစ့္မ်ားေတြ စာလံုးေပါင္းမွားျခင္း၊ အခ်က္အလက္ မွားျခင္းရွိလွ်င္ေထာက္ျပႏုိင္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ မေဗဒါ၏ ခရီးသြားပိုစ့္မ်ားသည္ မေဗဒါ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ အေျခအေနေပၚမူတည္ျပီး ေရးျခင္းျဖစ္သလို၊ Tourist တစ္ေယာက္၏ အျမင္ျဖင့္သာေရးျခင္းျဖစ္သျဖင့္ Local မ်ားအတြက္ တခ်ိဳ႕အရာမ်ား လဲြေကာင္းလဲြေနႏုိင္သည္ကို သတိျပဳေစခ်င္ပါသည္။
စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆီမွ အက်ိဳးေၾကာင္း အဆိုးေကာင္း ဘယ္ဟာကို ဖတ္ရတာ စိတ္၀င္စားတယ္၊ ဘယ္အခ်က္ကေတာ့ အသံုး၀င္တယ္၊ ဘယ္ဟာကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူး စသည္ျဖင့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ေမွ်ာ္လင့္လ်က္.....
အပိုဆု ဓာတ္ပံုေတြ... Bonus Photos!!
N Seoul Tower မွာ အျပန္ Cable car ေစာင့္ေနတုန္း... Energy level: Red
ေရွ႕ကလဲ ရုိက္ ေနာက္ကလဲ ရုိက္...
We are best Travel companions!!
Posted by mabaydar at 3:57 PM 6 comments :
Labels: Korea Trip , ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ , ခရီးသြားမွတ္တမ္း
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts ( Atom )
မြန်မာစံတော်ချိန်
ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်
ယနေ့ရောက်လာ မိတ်သဟာ ချမ်းသာကိုယ်စိတ်မြဲပါစေ
Search This Blog
About the Blogger
One of the pioneer Myanmar Blogger since 2006. Have written mostly about Movie & dramas review & recommendation, Travel review with videos and photos & others personal experience about life in Singapore. So if you are interested in Dramas and Movies, or Travelling, Let's talk about them here with me... :D
သတိပြုရန်...
ဤဘလော့သည် မဗေဒါ၏ ဝါသနာအရ ရေးသားသော ဘလော့ဖြစ်ပြီး... မဗေဒါ စိတ်ဝင်စားသော အကြောင်းများ... မဗေဒါ၏ ထင်မြင်ချက်များ... မဗေဒါ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများ... ကိုယ်ပိုင် ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ ကို ရေးသားထားသောနေရာဖြစ်သဖြင့်...
လာရောက်သူများအနေဖြင့် သင့်အတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်း လျှင်သော်လည်းကောင်း... သင့် အတွက် အကျိုးရှိမည်ထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း ဖတ်ရှူနိုင်ပါတယ်... ထိုသို့မထင်လျှင် မဖတ်လျှင်သော်လည်းကောင်း... နောင်လာချင်စိတ်ပါမရှိလောက်အောင် အသုံမကျဟုထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါတယ်...
အမြင်ကွဲလွဲလျှင်သော်လည်းကောင်း.. မဗေဒါပေးထားသော သတင်းများမှားယွင်းလျှင်သော်လည်းကောင်း ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးအကြံပြုနိုင်ပါတယ်...
တက်တက်စင်အောင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းများမှအပ ကျန်တာများကို နားလည်စွာ သည်းခံဖတ်ရှုပေးစေလိုပါတယ်... ပြင်ဆင်ပေးလိုလျှင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းနှင့် အမှန်ကို ပြင်ဆင်ပေးကြပါ... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....
စိတ္၀င္စားတာေတြ႔ရင္
နှုတ်ဆက်သွားပါအုံး..
This work is licenced under a Creative Commons Licence.
Blog Archive
►  2017 ( 1 )
►  February ( 1 )
►  2016 ( 20 )
►  September ( 2 )
►  August ( 1 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 1 )
►  March ( 5 )
►  February ( 3 )
►  January ( 3 )
▼  2015 ( 39 )
►  December ( 2 )
►  November ( 1 )
►  October ( 3 )
►  September ( 3 )
►  August ( 5 )
►  July ( 2 )
►  June ( 1 )
►  May ( 3 )
►  April ( 5 )
►  March ( 7 )
►  February ( 4 )
▼  January ( 3 )
To be with My Mr.Right (2) - The Surprised Proposa...
To be with My Mr.Right (1)
Free & Easy Korea Trip Day 6 - Gyeongbukgung Palac...
►  2014 ( 25 )
►  December ( 2 )
►  October ( 1 )
►  September ( 4 )
►  August ( 4 )
►  July ( 4 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 2 )
►  February ( 4 )
►  January ( 1 )
►  2013 ( 31 )
►  November ( 4 )
►  October ( 2 )
►  September ( 4 )
►  August ( 2 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 4 )
►  April ( 2 )
►  March ( 6 )
►  February ( 1 )
►  January ( 2 )
►  2012 ( 37 )
►  December ( 1 )
►  November ( 3 )
►  October ( 1 )
►  September ( 1 )
►  August ( 2 )
►  July ( 3 )
►  June ( 2 )
►  May ( 2 )
►  April ( 7 )
►  March ( 3 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2011 ( 39 )
►  December ( 5 )
►  November ( 6 )
►  October ( 8 )
►  September ( 1 )
►  August ( 1 )
►  July ( 1 )
►  June ( 3 )
►  May ( 2 )
►  April ( 5 )
►  March ( 1 )
►  February ( 4 )
►  January ( 2 )
►  2010 ( 85 )
►  December ( 11 )
►  November ( 10 )
►  October ( 4 )
►  September ( 5 )
►  August ( 5 )
►  July ( 8 )
►  June ( 8 )
►  May ( 13 )
►  April ( 8 )
►  March ( 6 )
►  February ( 7 )
►  2009 ( 55 )
►  December ( 1 )
►  November ( 6 )
►  October ( 4 )
►  September ( 2 )
►  August ( 3 )
►  July ( 5 )
►  June ( 5 )
►  May ( 2 )
►  April ( 8 )
►  March ( 7 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2008 ( 71 )
►  December ( 13 )
►  November ( 7 )
►  October ( 10 )
►  September ( 9 )
►  August ( 4 )
►  July ( 3 )
►  June ( 4 )
►  May ( 8 )
►  April ( 4 )
►  March ( 4 )
►  February ( 2 )
►  January ( 3 )
►  2007 ( 16 )
►  December ( 3 )
►  November ( 12 )
►  September ( 1 )
►  2006 ( 1 )
►  November ( 1 )
ရုပ်ရှင်တွေအကြောင်း အပြန်အလှန်ပြောကြမယ်လေ..
ကွန်မန့်ပေးချင်ရက် မြန်မာလိုမရိုက်တတ်ဟုပြောသောသူများအတွက်
မြန်မာဖောင့်မရှိတဲ့ ဘယ်ကပဲဖြစ်ဖြစ်.. မြန်မာဖောင့်လက်ကွက်မသိရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်.. ဒီနေရာမှာ.. ဘားကလစ်.. မောက်စ်ကလစ်နှိပ်ရိုက်ရိုက်.. သွားကြည့်လိုက်သိမယ်.. အဲဒိမှာ မြန်မာလိုရိုက်လို့ရ၏
Gmail အကောင့်ရှိရင် Join ပေးပါနော်...
Subscribe To
All Comments
All Comments
Subscribe Now: To မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
Subscribe to မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
လက်တလော ကိုရီးယားတွင်ပြနေသော ဇာတ်လမ်းတွဲများ
CURRENTLY AIRING
Monday-Tuesday
Moonlight Drawn By Clouds (KBS)
Woman With a Suitcase (MBC)
Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo (SBS)
Drinking Solo (tvN)
Wednesday-Thursday
On the Way to the Airport (KBS)
Shopping King Louis (MBC)
Jealousy Incarnate (SBS)
Laurel Tree Tailors (KBS)
Blow Breeze (MBC)
Flower in Prison (MBC)
Our Gap-soon (SBS)
Second to Last Love (SBS)
Fantastic (JTBC)
The K2 (tvN)
၀တၳဳတို ( 7 )
Activities ( 48 )
Australia ( 8 )
Celebrities ( 60 )
Drama ( 39 )
Europe ( 2 )
General ( 42 )
Greece ( 3 )
Humour ( 7 )
Knowledge ( 21 )
Korea Trip ( 9 )
Malacca ( 1 )
Malaysia ( 2 )
movie review ( 13 )
My Honeymoon ( 16 )
Myanmar Trip ( 3 )
nail art ( 3 )
New Zealand ( 16 )
Our Wedding ( 6 )
Phuket ( 5 )
Secret Garden ( 5 )
Singapore ( 2 )
Star in town ( 5 )
Trash ( 4 )
Travel Fashion ( 1 )
Travel Tips ( 4 )
Video ( 42 )
Wedding Tips ( 1 )
ကဗ်ာမက် စာမက် ( 2 )
ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ ( 16 )
ခရီးသြားမွတ္တမ္း ( 81 )
ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ ( 10 )
စကာၤပူေရာက္အလြဲမ်ား ( 15 )
ဓာတ္ပံု ( 12 )
မင္းသမီး ( 8 )
မင္းသား ( 23 )
မုန္တိုင္း ( 15 )
ျဖစ္ရပ္ဆန္း ( 1 )
ျမန္မာ ( 3 )
ရုပ္ရွင္ ( 19 )
သူငယ္ခ်င္းမ်ား ( 19 )
အခန္းဆက္ ၀တၱဳ ( 10 )
ေဆာင္းပါး ( 5 )
ေဗဒါ့အေၾကာင္း ( 55 )
ေဝဖန္ေရး ( 42 )
ေဟာင္ေကာင္ခရီးစဥ္ ( 9 )
There was an error in this gadget
My favorite couple on screen
Secret Garden (k-Drama)
Another home on Net
Follow by Email
Feedjit Live Blog Stats
Contributors
www.mabaydar.blogspot.com. Theme images by kickers. Powered by Blogger.