my en my my my my my my my my el my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my el it my my my my el en en en en en my en en my my my en en my en ru en en en en en en my en en en my my my en it my my it en my it my my en my my en de my en en my it my my it fa my it my it my my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it my en it my my it en my it my my it en my it my es it my kn it my my it my my it my my it ja my it my my it my my it my my it my my it en my it ja my it en my it my my it my my it pt my it my my it my my it my my it my my it it my it my my pt my my pt my my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my en pt my my pt my my pt ja es pt ja my pt my eu pt fa my pt en my pt ja my pt my my pt en my pt my my pt my my pt ru en pt my my pt my my pt cv eu pt my my pt my my pt my pt my pt my ja pt ru my pt my my pt my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my it en en it my my pt my my pt my my pt my my en en my eu my my my en en en en en en en en af en my my my en my my my en en en en en
ေရႊအိမ္စည္ေမ: အေ၀းပ်ံငွက္ - အပိုင္း (၇)
ပန္းရိပ္ႏြယ္တြင္ အလုပ္၀င္ျဖစ္ေတာ့ ျဖဴ သည္အတတ္ႏိုင္ဆံုး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းကျပေလသည္။ အႏု ပညာကို  အဆန္းတၾကယ္မကျပရလွ်င္ေနပါေစ။ မဖြယ္မရာေတာ့ မကႏိုင္ပါ။ သၾကၤန္သီခ်င္းျဖစ္ေစဦး. .ကၾကိဳး ကကြက္ ေတြကိုေတာ့  မခိုမကပ္ေသခ်ာ က ခ်င္သည္။ ျဖဴ ခတ္ခ်င္လွေသာ ဗလာထမီေလးက   ေတာ့ တစ္ပတ္တြင္ ႏွစ္ ရက္သာအခြင့္ရသည္။ “ေသာၾကာ၊ စေန ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ ပြဲ”  တဲ့။ ဆိုင္ေရွ႕မ်က္ႏွာမွာ ျပဴးျပဴး ျပဲျပဲေရးထားေသးသည္။ သို႔ျငား ျဖဴ တို႔စီစဥ္ခဲ့ရေသာ သီခ်င္းတို႔၏ အဓိပၸာယ္၊ အႏွစ္သာရကိုပင္ ဦး ေအာင္ဘ ညိဳ ခမ်ာ နားလည္ဟန္မတူပါ။ ဆရာကိုယ္တိုင္ ေရးစပ္သီကံုး ခဲ့ေသာ “ျမႏွင္းျဖဴ” ဟူသည့္ နာမည္ပါ၀င္သည့္ သီခ်င္းကိုေတာ့ သေဘာေတြ႕ဟန္တူသည္။
“ေကာင္းတယ္….ျမဴးတယ္..ျမႏွင္းျ ဖဴ ကတာလည္း လွတယ္ ”တဲ့
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီစကားတစ္ခြန္းေလာက္ႏွင့္ ျဖဴ တို႔ပန္းသမွ် ေျဖရပါသည္။ ျဖဴ ကေနတာသည္ မီးေရာင္ေတာ့ မီးေရာင္ေအာက္ပင္။ သို႔ေပမယ့္ ညမို႔ထိန္လင္းေအာင္ မီးေရာင္ထြန္းထားရသည္ မဟုတ္။ ေန႔လည္ဘက္ ….  . အတန္ငယ္ အရိ္ပ္က်ေသာ ဆိုင္အတြင္းေပမို႔ အလင္းေရာင္ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့သာ ေပးထားေသာ မီးေရာင္   ေအာက္ စင္ျမင့္ထက္ဆီမွသာ ျဖစ္သည္။ လက္ခုက္ၾသဘာသံေတြ ဟိန္းထေအာင္ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ္လည္း ဇြန္းသံ၊ ပန္းကန္သံ၊ စားပြဲဝိုင္းမ်ားမွ လည္ျပန္ေခါင္းမ်ားကိုေတာ့ မ်ားေစခ်င္သားပင္။ က ခ်င္လွသည္ ဆိုသည့္တိုင္ တစ္ကိုယ္တည္း စင္ျမင့္ထက္တြင္ထက္ ပရိသတ္ ၾသဘာသံကိုေတာ့ ရရွိလွပါသည္။
ဧည့္က်ဲပါးသည့္ ေန႔လည္ပိုင္းတြင္သာ ကျပရသည္ဆိုေပမယ့္ အဆန္အသင့္ ပန္းကံုးမ်ားကိ္ုေတာ့ ရရွိသား ပင္။ အသစ္အဆန္း အစီအစဥ္မို႔လား၊ တရုတ္ရိုးရာ အက ကသူမ်ားလို အဖြဲ႔လိုက္ျဖစ္မေန၍လား၊ မင္းသမီးေလးလို ႏြဲ႔ႏြဲ႕ေႏွာင္းေႏွာင္း ကျပရသည့္ရက္မ်ားတြင္ ျဖဴ႕လည္တိုင္မွာ ပန္းကံုးေတြ တစ္ကံုးမက   ေတာ့ ရွိတတ္ပါသည္။ ျဖဴ သည္ လခႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖရသူျဖစ္သည့္တိုင္ ပန္းကံုးေတြရရွိသည့္အခါ၊ Customer မွ ႏွစ္သက္ေရြးခ်ယ္ရာ သီခ်င္းႏွင့္ ကျပဖို႔ေတာင္းဆိုသည့္အခါ၊ အပိုဆုေၾကး ဆုခ်ၾကသည့္အခါ ထိုရက္မ်ား အတြက္ေတာ့ အပိုဝင္ေငြ ေတြ ျဖဴ ရတတ္ပါသည္။ ျခံဳငံုေျပာရလွ်င္ ျဖဴ အဆင္ေျပပါသည္။
ျဖဴ အလုပ္အားရက္၊ မိုးခိုင္တို႔ အလုပ္ပါးသည့္ရက္၊ ဆရာအားသည့္ရက္မ်ားတြင္ ကိုေမာ္ၾကီးတို႔အိမ္၌ ျဖဴ တို႔ ေတြ အကတိုက္ၾက၊ သီခ်င္းတုိက္ၾကပါသည္။ မိုးခိုင္တို႔လို အဆိုသမားေတြက အဆိုေလ့က်င့္၊ အတီး သမား ေတြက အတီးေလ့က်င့္၊ တခ်ိဳ႕က သံစဥ္ေတြရွာ သီခ်င္းေရး စသျဖင့္ ကိုေမာ္ၾကီး တစ္ျခံလံုး ပြစာထ   ေအာင္ ရႈပ္ ခတ္ေနၾကခ်ိန္တြင္ ျဖဴ ကလည္း ဆရာေရးထားေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ေလ့လာ၊ အကေတြ  ေလ့ က်င့္…..ခါတရံ တီးဝိုင္းသမားေတြႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနတတ္သည့္ ဆရာ့အနားလည္း သြားစပ္စု လိုက္ေသး သည္။
ဆရာသည္ သူတာဝန္ယူရာ ဂီတသင္တန္းေၾကာင္း၊ သူ ကီးဘုတ္တာဝန္ယူရသည့္ ကိုေမာ္ၾကီးတို႔ Blue Star စသျဖင့္ အလုပ္ေတြစုပံုသည့္ၾကားမွ ျဖဴ႔အတြက္ အက ေလ့က်င့္ေပးဖို႔ကိုေတာ့ မပ်က္ကြက္လွပါ။ ဆရာ ေရး   ေပးေသာ သီခ်င္းေလးေတြ ခုႏွစ္ပုဒ္တိတိ ရွိျပီ။ စာသားတိုင္းကို တစ္လံုးမက်န္ ျဖဴ အလြတ္ရသည္။ တစ္ခါ တရံ ခပ္တိုးတိုးဆိုေနမိတတ္ေသးသည္။ အခုေတာ့ ဆရာေလ့က်င့္ေပးမႈျဖင့္ သီခ်င္းေတြကို သံစဥ္အနိမ့္ အျမင့္၊ ကီး အလွည့္အေျပာင္းအလိုက္ ျဖဴ ဆိုတတ္ေနပါျပီ။ ျဖဴ႕အသံသည္ ပေရာ္ဖက္္ရွင္နယ္ မဟုတ္လွ သည့္ တိုင္ ျမန္မာ သံစဥ္မ်ားတြင္ေတာ့ ပီသရွင္းလင္းပါသည္။ ျဖဴ ကဖို႕အတြက္ သီခ်င္းမ်ားကိုေတာ့ ျဖဴ ကိုယ္တိုင္သီဆိုႏိုင္ပါျပီ။
ဆရာ ေျပာခဲ့သည္ မဟုတ္လား။ သူမ်ားဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေနာက္ခံနဲ႔ အရုပ္လို ကျပသူထက္၊ ကိုယ္တိုင္ သီဆို၊ ကိုယ္တိုင္ က၊ ကိုယ္တိုင္ေျပာႏိုင္သူကမွ သဘာျပည့္တာတဲ့။ မင္းသမီးေလး အရည္အေသြး   ေတြ ျပည့္ျပည့္ဝဝ ရွိေနဖို႔ ျဖဳ႕မွာ အဆိုေလ့က်င့္ခဲ့ရတာ ကာလမနည္းၾကာခဲ့ပါသည္. တည့္မတ္ျပဳျပင္   ေပးသည့္ ဆရာရွိေန၍သာ အားမေလ်ာ့ခဲ့တာျဖစ္သည္။ ႏို႔မို႔ အသံဘက္တြင္ ပါရမီပါမလာခဲ့ ေလ   ေသာ ျဖဴ႕အတြက္ အေတာ့္ကို ခက္ခဲခဲ့မွာ ပင္။ “သြားပါမ်ား ခရီးေရာက္ဆိုသလို ၾကိမ္ဖန္မ်ားေတာ့လည္း ဇြဲလံု႔လအက်ိဳးကို ရရွိခဲ့ပါသည္။ ယခုေတာ့ ျဖဴ ဆို ႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။
*                 *                  *                  *             *
စာအိတ္ျဖဴျဖဴေလးထဲမွ ေငြစကၠဴေတြကို ျဖဴ ေရတြက္ၾကည့္ေနမိသည္။ အိတ္ကေလးက အေတာ္ထူထူ ထဲထဲ ရွိလာျပီပဲ။ ျဖဴ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းအပ္ဖို႔၊ ေငြသြင္းဖို႔ ဘာဘာညာညာေတြ ႏႈတ္လိုက္လွ်င္ေတာင္ အေတာ္ အသင့္ခပ္မ်ားမ်ားေတာ့ က်န္ေနဦးမွာပဲ။ ဒီေငြေတြက ျဖဴ သန္႔ရွင္းစြာ ရွာေဖြစုေဆာင္းခဲ့ရသည့္ ေငြေတြျဖစ္ သည္။ ျဖဴ ့ျမတ္ႏိုးလွေသာ အႏုပညာကို အရင္းျပဳ၍ ျဖဴျဖဴစင္စင္ ရရွိထားခဲ့တာ ျဖစ္သည္။   ေဖေဖ ႏွင့္   ေမေမ့ကို  သတိရသည္။ ျဖဴ႕အိမ္ကို ေငြပို႔ေပးခ်င္လွသည္။ အိမ္မွာ အဆင္ေျပရဲ႕လား။ ေမာင္ငယ္ေလး   ေကာ မုန္႔ဖိုးလံုလံု ေလာက္ေလာက္ရွိရဲ႕လား။ ေမေမ့ မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ကို ျဖဴ သိသည္။ ျဖဴ တို႔ျမိဳ႕ငယ္ေလး ရွိ ဘဏ္ခြဲတစ္ခုဆီသို႔ ေပးပို႔ေပးလွ်င္ လြယ္ကူပါလိမ့္ပါမည္။ သို႔ေပမယ့္………..။
အေတြးေတြက တလြင့္တလ်ား ျဖစ္ေနသည္။ ျဖဴ ဘာကိုမွ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေသး။ အိမ္မွ အခ်ိန္မတန္ခင္ ထြက္ ခြာ လာခဲ့မိေသာ အျပစ္တစ္ခုအတြက္ လံုေလာက္ေသာ ေျဖရွင္းခ်က္   ေပးႏိုင္ဖို႔၊ ျပသႏိုင္ဖို႔ ေအာင္ပြဲဆိုတာ ကို ပိုင္ ဆိုင္ေလျပီလား။ အကယ္၍ ထိုပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ေစာင့္စားရင္း၊ ေမၽွာ္လင့္ရင္း ဒီကာလေတြ ကိုေကာ   ေဖေဖနဲ႔ ေမေမက ေစာင့္ၾကိဳေနႏိုင္ပါဦးမလား။ ျဖဴ႕နားထင္သည္ တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္ေအာင္ ထိုးကိုက္လွ်က္ ရွိသည္။ ျဖဴ႕ကစား ပြဲသည္ မျပီးေသးပါ။ Free Time လည္းမယူလိုေသးပါ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ကိုေတာ့ ျဖဴ ေငြပို႔ ခ်င္သည္။
ျဖဴ တစ္ညလံုးစဥ္းစားခဲ့ရသည္တို႔သည္ မိုးခိုင္စကားအဆံုး၌ အလံုးစံုလြယ္ကူေခ်ာ့ေမြ႕သြားသည္ ။ “ငါ အိမ္ ခဏ ျပန္ဦးမယ္ ျဖဴ ” တဲ့။ မိုးခိုင္ကို ေငးၾကည့္လွ်က္ အံ့အားတသင့္..ဘာစကားကိုမွ ျဖဴ မဆိုႏိုင္။ တစ္ခါတရံ တြင္ ေတာ့ ဒီသူငယ္ခ်င္းေလးႏွင့္ ျဖဴ က စိတ္ျခင္းဆက္ႏြယ္နီးစပ္လွသည္။ ျဖဴ အိမ္ကို သတိရေနသလို၊ ကန္ေတာ့ ခ်င္ေနသလို မိုးခိုင္သည္လည္း အိမ္သို႔သတိရလြန္းဆြတ္ေနျပီထင္ သည္. သူလည္း ကန္ေတာ့ ခ်င္ေနမွာပဲ။ သူ႔မွာ Show ပြဲေတြ မၾကာခဏလိုက္ရသျဖင့္ စုစုေဆာင္းေဆာင္းရွိထားတာ ျဖဴ သိသည္။ ျဖဴ တို႔ေတြ အိမ္နဲ႔ ေဝးခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးရွိခဲ့ျပီပဲ။
“ေအာင္မာ…နင္က လိုက္ပါလို႔ ေခၚရင္ေတာင္ ငါက မလိုက္မွာ။ နင္နဲ႔ အတူတူ ျမိဳ႕ကို ျပန္ရေအာင္ ငါက အ ပါ့မလား”
“ေအးပါဟ…မိျဖဴေတာင္ အေတာ္စြာလာျပီပဲ။ အဟဲ လွလည္း လွလာသား..အရင္ ေၾကာင္ေခ်းရုပ္ကေန”
မိုးခိုင္ကို ေထာပနာျပဳရင္း မိုးခိုင္ႏွင့္သာ ပိုက္ဆံထည့္ေပးလိုက္ဖို႔ တထိုင္တည္း ဆံုးးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ သည္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ အဆင္ေျပရင္ ေျပသလို ဘဏ္ကေနေငြလႊဲေပးဖို႔ အဲဒါလည္းမွာရမည္ထင္သည္။ မျဖစ္ေသး… ျဖဴ ကိုယ္တိုင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုစာေရးေပးလိုက္ သည္က ပိုအဆင္ေျပပါလိမ့္မည္။ က်န္တာ က   ေတာ့ မိုးခိုင္ၾကည့္ က်က္ေျဖရွင္းပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔သာ အနည္းငယ္ ေရွာင္ေျပးဖို႔ ျဖဴ စဥ္းစားမိသည္။ မိုးခိုင္ လိုေတာ့ သြားအျဖဲသား ေလးႏွင့္ ရင္မဆိုင္ခ်င္ေသးပါ။ ေယာက်ာ္းေလးႏွင့္ မိန္းကေလးကြာဟခ်က္က ဒီလိုေနရာေတြမွာပဲ။ တစ္ခါတရံ တြင္ေတာ့ မိန္းမသားအျဖစ္ကို ျဖဴ မုန္းမိသားပင္။
အိမ္ျပန္ရန္ ေျခလွမ္းရြံ႕မိေသာ ျဖဴ သည္ မိုးခိုင္ႏွင့္ လူၾကံဳပါးလိုက္ေသာ ေမေမ႔ စာႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားေၾကာင့္ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုေၾကြးမိပါသည္။ ေမေမ႔ စာက အထူၾကီး။ စာဆိုတာထက္ စာအုပ္လို႔ဆိုရမလား။ ျဖဴ ထြက္ခြာေသာ   ေန႔မွ စ၍ ေရးထားေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ပုလဲေငြေရာင္ ဝင္ရာျမိဳ႕နယ္အခ်ိဳ႕သို႔ ေဖေဖ သြားေရာက္ စံုစမ္း စဥ္က စာမ်က္ႏွာ မ်ား၊ မိုးခိုင္ႏွင့္ အထင္မွားစဥ္ကာလက ေမေမ႔မ်က္ရည္စက္မ်ား စြန္းထင္းေနသည့္ စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ရန္ကုန္ ေရာက္မွ ျဖဴ ေပးပို႔လိုက္ေသာ စာကိုဖတ္ရသည့္ ညက ေဖေဖမ်က္ရည္က်ေၾကာင္း စိတ္မေကာင္းလြန္းစြာ ေမေမ ေရးသားထားသည့္ စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ေမာင္ငယ္ေလး ခုႏွစ္တန္းေရာက္ လာျပီ…သူ႔မမေလး ကို တမ္းတ ေနေၾကာင္း၊ ေနာက္ ေဖေဖ က်န္းမာေရးမေကာင္းျဖစ္ကာ အလုပ္မွ   ေဆးပင္စင္ ယူလိုက္ရသည့္အေၾကာင္း၊ ေလျဖတ္တာတဲ့…… ..အခုေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေယာင္ေယာင္ေလး ရြဲ႔ေနတာ ကလြဲလို႔ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလာျပီလို႔ ေျပာရမယ္တဲ့။ မမၾကီးရဲ႕ ေက်ာင္းဆရာမလခနဲ႔ ေမေမ စက္ခ်ဳပ္လို႔ရတာေတြနဲ႔ ျဖဴ႕ အိမ္က ရပ္တည္ေနသတဲ့။
ျဖဴ တသိမ့္သိမ့္သာ ရိႈက္ငိုမိေတာ့သည္။ မိုးခိုင္ ဖုန္းဆက္ထား၍ အေၾကာင္းစံုကို သိထားျပီးသည္မွာ ၾကာျပီ   ျဖစ္ ေၾကာင္း၊ ျဖဴ႕သတင္းကို မိုးခိုင္ထံမွ အျမဲၾကားသိေနရေၾကာင္း ဖတ္ရေတာ့ အံ့အားသင့္မိေသးသည္။ မိုးခိုင္ သူ႔ အိမ္ကိုေကာ၊ ျဖဴ႕အိမ္ကိုပါ ဆက္သြယ္ေနခဲ့တာ ျဖဴမသိခဲ့ပါ။ ျဖဴ႕ကိုမေျပာေကာင္းလားဟု သူ႔ကို လည္း ရန္ေတြ႔ မေနခ်င္ေတာ့ပါ။ သူ ဒီလို အေၾကာင္းၾကားထားလို႔သာ ေမေမတို႔စိတ္ေအးရတာေပါ့။ သူက လည္း အိမ္ခဏ ျပန္ ရန္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးဆံုးျဖတ္ႏိုင္သည္ မွာ ဒီလိုအေၾကာင္းတရားေတြ ရွိ၍သာျဖစ္သည္ဟု   ျဖဴအခုမွ ပင္သိေတာ့သည္။
ေမေမ ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ေပးလိုက္ေသာ ငံျပာရည္ေၾကာ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္၊ ၾကက္သားေၾကာ္ ပုလင္းေလး မ်ား ကို ထိေတြ႔ကိုင္တြယ္ရင္း ျဖဴ မ်က္ရည္အ၀ဲသား။ ေမေမ့ ေမတၱာေတြထုပ္ပိုးေပးလိုက္သလိုပဲ ။ ျဖဴ စား ေတာင္ မစားရက္ပါ။ ျဖဴ ၀တ္ဖို႔ ေမေမကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္ေပးလိုက္ေသာ အကၤ် ီေလးေတြက ႏွစ္စံု။ ၀တ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ အပိုအလိုမရွိ ကြက္တိ။ ျဖဴ႕ ကိုယ္တိုင္းကို ေမေမဘယ္လိုမွန္းဆႏိုင္ပါလိမ့္။ အိပ္ရာ ခင္း  ႏွင့္ ေခါင္းအံုး စြပ္ကေလးေတြပင္ ပါေသးသည္။ ထိုညက အိပ္ရာခင္းႏွင့္ေခါင္းအံုးစြပ္ေ တြကို ခ်က္ခ်င္း   ႏွယ္ လဲလွယ္ကာ ျဖဴ႕အ ခန္းေဖာ္ေတြကို `အိမ္က ပို႔လိုက္တာေလ´ ဟု ၾကြား၀ါရင္း၊ အေဆာင္ပိုင္ရွင္ အန္တီၾကီးကို ၾကက္သားေၾကာ္ႏွင့္ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ခြဲေ၀ေပးရင္း   ေမေမခ်က္ပို႔လိုက္တာ ဟုလည္း ေျပာျဖစ္   ေအာင္ ေျပာလိုက္ေသးသည္။ ဒီလို ၾကြား ၀ါရတာ အားရွိလွသည္။ ျဖဴ တစ္ေကာင္ၾကြက္မဟုတ္။ ျဖဴ႕ မွာ မိသားစုရွိသည္။ ျဖဴ အိမ္ေျပးေလးမဟုတ္။ ရိုး သားစြာရုန္းကန္ေနသည့္ ေက်ာင္းသူမေလးသာ ျဖစ္သည္။ ျဖဴ သည္ အိမ္ႏွင့္လညး္ အဆက္အသြယ္ရွိသည္။ မိဘေပးေသာ အားအင္သည္ တန္ဖိုးရွိလွခ်ည့္။ ျဖဴ႕ အဖို႔ ဂုဏ္ရွိလွသည္။
ျဖဴ သည္ ယခင္က အံၾကိတ္ေသာ မာန္တင္းမႈေတြႏွင့္ ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္သည္။ ယခုေတာ့ ပန္းတိုင္ေရာက္   ေအာင္ၾကိဳးစား မည္ ဟူေသာ တက္ၾကြမႈေတြႏွင့္ အားငယ္စိတ္ေတြလည္း မရွိေတာ့။ အလုပ္အတြက္၊   ေက်ာင္း အတြက္ လိုအပ္ေသာ ကုန္က်မႈမွတစ္ပါး အပို္သံုးျခင္းမျပဳခဲ့။ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားလုပ္သည္။ အားလပ္ခ်ိန္တိုင္း အဆိုေလ့က်င္၊ အကက်င့္သည္။ ကကြက္အသစ္အဆန္းေလးေတြကို ဥာဏ္မွီသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္သည္။ တီထြင္သည္။ `ပန္းရိပ္ႏြယ္´ သည္ ျဖဴ႕အတြက္ အေကာင္းဆံုး ေလ့က်င့္ရာ ေနရာ တစ္ေနရာျဖစ္သည္။
လစဥ္ အိမ္သို႔ ေငြပို႔ရေသာ အခ်ိန္တိုင္း ျဖဴ႕စိတ္ႏွလံုးခ်မ္းေျမ့ရျမဲ။ ေမေမႏွင့္က ၁၅ ရက္တစ္ခါေလာက္ ဖုန္း ေျပာျဖစ္သည္။ တစ္ခါတရံ ေမာင္ငယ္ေလး လိုက္လာခဲ့လွ်င္ စကားေျပာရေသးသည္။ ေမာင္ငယ္ေလး အသံက ကေလးသံမဟုတ္ေတာ့။ လူၾကီးသံၾကီးလို ၾသလာသည္။ အရပ္လည္း ရွည္လာသည္ တဲ့။ ေဖေဖ ကေတာ့ ယခု ထက္ထိ ျဖဴ႕ကို စကားမေျပာခ်င္ေသးသည္လား၊ ဖုန္းရွိဂာ ေဘးအိမ္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္လာဖို႔ အခက္အခဲျဖစ္ ေလသည္လား၊ လားေပါင္းမေရမရာႏွင့္ ေဖေဖ့အသံကို ျဖဴ ၾကားခြင့္မရေသးပါ။ မမၾကီးက   ေတာ့ ေက်ာင္းကုန္း ကေန ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းသြားရေသာ ရြာေလးတစ္ရြာမွာ တာ၀န္က်သည္တဲ့။
မမၾကီးလို ရိုးသားေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ကို ေဖေဖ ပိုႏွစ္သက္မည္ထင္သည္။ ျဖဴ ကေတာ့ ေနာက္ဆုတ္၍ မရေသာ ကစားပြဲတစ္ခုအတြင္းသို႔ ေျခ ကၽြံမိျပီ။ အႏုပညာေသြးေတြက အင္အားၾကီးၾကီး ျဖဴ႕ကို လႊမ္းျခံဳ ထားသည္။ ခြင့္လႊတ္ ပါ ေဖေဖ…..ရင္ထဲမွ အသံတိတ္သာ ျဖဴ ေတာင္းပန္မိပါသည္။ျဖဴ ေနာက္ဆံုးႏွစ္        စာေမးပြဲကို ေျဖဆိုျပီးေသာႏွစ္တြင္ `ပန္းရိပ္ႏြယ္´ က တစ္မ်ိဳးတဖံုေျပာင္းလဲစ ျပဳလာသည္။ အရင္းစစ္ သည္ ကေတာ့ ဦးေအာင္ဘညိဳပါပဲ။ ေခတ္စားစျပဳလာေသာ Dancer Group ႏွစ္ဖြဲ႔ကို `ပန္းရိပ္ႏြယ္´ သို႔ ေခၚသြင္း လာသည္။ ေန႔ႏွစ္ခ်ိန္၊ ညႏွစ္ခ်ိန္ ယူၾကသည္တြင္ ျဖဴ႕အခ်ိန္မွာ ႏွစ္ခ်ိန္စာသာ ရွိေတာ့သည္။ နာရီ ပိုင္း အခ်ိန္မွ်ႏွင့္ လစာေပးရမည္ကို သူေတြးေတာလာျပီထင္ပါသည္။ ျဖဴ႕ကို Dancer Group ႏွစ္ဖြဲ႔လံုးမွာ ၀င္က ဖို႔ ေျပာလာသည္။
`ျမႏွင္းျဖဴ က အက ကၽြမ္းတာပဲ။ တင္လိုက္ရင္ ခီဏေလးေနမွာ´
ျဖဴ သူ႔စကားကို အံ့ၾသမေနေတာ့ပါ။ အႏုပညာဆိုတာထက္ သူ႔ေခါင္းထဲမွာ စီးပြားေရးဆန္သည့္ တြက္ခ်က္ မႈ ေတြပဲ ျပည့္ႏွက္ေနမွာ ျဖဴ သိသည္။ ျဖဴ က ခ်င္တာမွန္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာ ကိုသာ ျမတ္ႏိုးစြာ က ခ်င္တာျဖစ္သည္။ Dancer Group ထဲ၀င္ကဖို႔ရာ အိမ္မက္ထဲ၌ပင္ စိတ္ကူးမရွိပါ။ သူတို႔လည္း သူတို႔၀ါႆနာပါရာ၊ သူတို႔ယံုၾကည္ရာႏွင့္ ျဖစ္သလို…..ျဖဴ သည္လည္း ကိုယ့္ပန္းတိုင္ႏွင့္ ကိုယ္ပင္။ ဒီလို ေျခလွမ္းမ်ိဳးကိုေတာ့ ျဖဴ ဆုတ္မေပးခ်င္လွပါ။ ဦးေအာင္ဘညိဳ ထပ္ေျပာလိုက္ေသာ စကား က ျဖဴ႕တက္ၾကြမႈ အားမာန္ေတြကို ယိုင္နဲ႔သြားသည့္ႏွယ္။ ရုတ္တရက္ မိုက္ကနဲေတာင္ ျဖစ္သြားပါသည္။
`ျမန္မာအက ကတာလည္း ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္လာျပီဆိုေတာ့ ေဖာက္တည္ေတြ ရိုးအီလာျပီေလ။ တရုတ္အဖြဲ႔ေတြ ကိုေတာင္ အနားေပးလိုက္ျပီ။ ျမႏွင္းျဖဴကေတာ့ ေတာ္လည္းေတာ္ေတာ့ Dancer ထဲ ထည့္ေပးမလားလို႔´
ျဖဴ႕ အႏုပညာက ဒါပဲလား။ ျဖဴ အားၾကိဳးမာန္တက္ ကျပခဲ့တာ၊ သီခ်င္းသစ္ေတြႏွင့္ ကကြက္ဆန္းေတြ တီထြင္ ခဲ့ရတာ ……ရလာဒ္က ရိုးအီသြားျခင္းတဲ့လား။ ေနပါဦး…ပန္းကံုးေတြ ဆုခ်ၾကတာေတြက အႏုပညာ ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူးလား။ သူတို႔…..သူတို႔ဟာ ျမႏွင္းျဖဴ ဟူသည့္ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္မေလး ကို ခ်ီးျမွင့္ၾကတာပဲ။ ျဖဴ႕ စိတ္ႏွလံုးေတြ ညႈိဳးလ်သြားသည္။ ၀မ္းနည္းသလိုလည္း ျဖစ္သြားသည္။
ဦးေအာင္ဘညိဳ အခ်ိန္ေပးထားေသာ တစ္လသည္ ျဖဴ႕အတြက္ အကုန္မျမန္ပါ။ ေႏွးေနသည္လည္း မဟုတ္။ ခက္ခဲ ပင္ပန္းစြာ ျဖတ္ေက်ာ္ေနရသည္ေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ဒီတစ္လအတြင္း ညဦးပိုင္း အခ်ိန္ပါ ျဖဴ႕အ တြက္ ထပ္တိုးလိုက္ရာ ပိုစိတ္ပင္ပန္းပါသည္။ သူျဖစ္ေစခ်င္သလို Dancer Group ထဲ မ၀င္၀င္ေအာင္မ်ား ပညာျပေနသလား။ ျဖဴ ဘာကိုမွ မေတြးခ်င္ေတာ့……မေပ်ာ္ေတာ့ပါ။ တစ္လအဆံုးတြင္ေတာ့ `ပန္းရိပ္ႏြယ္´ နွင့္ ျဖဴ ဇာတ္ေခါင္းကြဲရမည္သာ။ စီးပြားေရးသမားဆိုတာ အလိုမရွိေတာ့လွ်င္ အလြယ္တကူ ကန္ထုတ္ႏိုင္ သည္ပဲ။ ယခုေတာ့ ျဖဴ ေကာင္းေကာင္းနားလည္ခဲ့ျပီ။ ဒါေပမယ့္ ျဖဴ႕စိတ္ႏွလံုး ခ်ံဳးက်ေနျခင္းမွာ သည့္ အတြက္ ေၾကာင့္ ေတာ့ မဟုတ္။ ျဖဴ ၾကိဳးစားခဲ့ရသမွ် ရိုးအီသည္ဟု သတ္မွတ္ခံရသည္ေၾကာင့္ သာ ျဖစ္ သည္။
ေမေမ့စာ ေရာက္ေသာ ညကမူ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း တစ္ခ်ိန္တုန္းက ေမေမ့ ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုး အိပ္ ခဲ့ရေသာ ငယ္ဘ၀ေလးကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။ ၾကယ္ေလးေတြကို ေငးရင္း `ကေနတဲ့ၾကယ္ေလး´ ဆိုျပီး လက္ေသးေသးေလးေတြ ခ်ိဳးကာ ကျပခဲ့ေသးသည္ပဲ။ ေမေမ့ စာကို ဖတ္ရင္း ျဖဴ႕အလြမ္းေတြ တလ်လ်၊ စိတ္ ေတြ ကလည္း ကစဥ့္ကလ်ားပင္။
ဘ၀ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္။ ဘ၀အဓိပၸာယ္၊ အနာဂတ္ …ဒါေတြဟာ ရြက္ဆုတ္ျပကၡဒိန္ လိုစုတ္ျပဲသြားေလျပီ လား။   ျဖဴ ေမာ သည္။ ဆူးေညာင့္ကန္သင္းေပါတဲ့လမ္းကို ျဖဴ ကိုယ္တိုင္ေရြးခဲ့သည္ပဲ။ ျဖဴ ၾကိဳးစားျပံဳးသည္။ သို႔ေသာ္ မပီျပင္လွ။ အိမ္မက္ေတြလည္း ဟိုတစ္စ၊ သည္တစ္စ။ အိမ္ကို လြမ္းသည္။ ျဖဴ႔မိသားစုကို သတိရ လြန္းလွသည္။ အိမ္မက္ထဲမွာေတာ့ မိသားစုႏွင့္ ျပံဳးေပ်ာ္လို႔ေပ်ာ္စရာ။ ဆရာ့ကိုေတာင္ ထည့္မက္ေသး သည္။ ဆရာ ခရီးထြက္ ေနသည္။ အားလပ္ပံုမရသည့္ ဆရာ့ကိုလည္းေျပာမျပခ်င္။ မိုးခိုင္ႏွင့္ မၾကာခဏ   ေတြ႔ျဖစ္ေနသျဖင့္ သူ႔ကိုေတာ့ ေျပာျပျဖစ္သည္။
`အလုပ္ထပ္ရွာရတာေပါ့ သယ္ရင္းရယ္´ ဟု ခပ္ျပံဳးျပံဳး ျဖဴ ဆိုေတာ့ မိုးခိုင္က ‘Right’ တဲ့။
တစ္လနီးပါးစိတ္ဓာတ္က်၊ ေတြေ၀ေနခဲ့ျခင္းတို႔ကို အေ၀းသို႔ လႊင္ပစ္လိုက္သည္။ ဦးေအာင္ဘညိဳကိုလည္း စိတ္ကြက္မေနေတာ့။ ဒီအလုပ္ေၾကာင့္သာ ေက်ာင္းျပီးေအာင္ ျဖဴ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့တာပဲ။ အိမ္ကိုေတာင္ ကန္ေတာ့ခဲ့ႏိုင္ေသးသည္။ အခု အေၾကာင္းမဆံုေတာ့လည္း သူ႔အလုပ္သူလုပ္၊ ကိုယ္ လည္းေနရာသစ္ရွာ.. ဒါပဲရွိပါသည္။ ျဖဴ႔ ကစားပြဲကေတာ့ အရွိန္ရလာျပီထင္သည္။
*                 *                  *                  *             *
ဒီ တစ္ၾကိမ္အလုပ္ရွာရာတြင္ေတာ့ ယခင္ကထက္ပိုလြယ္ကူလာပါသည္။ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္မ်ားမွ ‘Job Vacancies’  မ်ားကိုစုသည္။ ျပီးေတာ့ ျဖဴ႔ ဘြဲ႔ ႏွင့္သင့္ေတာ္ေသာ အလုပ္မ်ားကို ျပန္ခြဲထုတ္သည္။ ေနာက္ သြားေရး၊ လာေရး အဆင္ေျပသလား၊ Lunch ေကၽြးမေကၽြး စံုစမ္းျပီးမွ CV ေတြဆယ္စံုေလာက္ႏွင့္ ထိုေန ရာ မ်ားသို႔ အကုန္တင္ပစ္လိုက္သည္။ အင္တာဗ်ဴးေခၚစာေရာက္လာသည္က ေလးေနရာ။ ထိုအင္တာ ဗ်ဴးေတြ လည္း တ၀ၾကီးသြားေျဖလိုက္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခုမွမရ။ ရယ္ေတာ့ရယ္စရာေကာင္းသည္။
ျဖဴ အားမေလ်ာ့ပါ။ သြားရင္း၊ လာရင္း စံုစမ္း၊ နီးစပ္ရာ လက္လွမ္းမီသေလာက္ အပတ္တကုတ္ ရွာေဖြရင္း   ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေခြထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ီေသာ ေနရာမွာအလုပ္ရပါသည္။ ျဖဴ က အဂၤလိပ္စာတမ္း မ်ား ကို ျမန္မာ ဘာသာျပန္ေပးရတာ ျဖစ္သည္။ အလုပ္ခ်ိန္ကေတာ့ ရံုးခ်ိန္အတိုင္း။ ဖြဲ႔စည္းပံုကလည္း ရံုးႏွင့္   ေတာ့  ခပ္ဆင္ဆင္ တူပါသည္။ အလုပ္အတြက္ အေထာက္အကူျပဳေစသည့္ သင္တန္းတစ္ခုေတာ့ ညေန ပိုင္း ထပ္တက္ရသည္။ ဒါကေတာ့အလုပ္မွ စီစဥ္ေပးမႈျဖစ္ရာ သင္တန္းစရိတ္ ျဖဴ႔ အတြက္ ကုန္က်မႈမရွိပါ။
ယခုေတာ့ ျဖဴသည္ Transulator တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္သည္။ မင္းသမီးေလး မဟုတ္ေတာ့။
အင္း…မဟုတ္ ေသးဘူး။ မင္းသမီးေလး မျဖစ္ေသးဟုသာ ေျပာရမည္။ မျဖစ္ေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး… မျဖစ္ေသး တာ။ ဘာသာ ရပ္ ဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ားကို ရင္၀ယ္ပိုက္ရင္း ျဖဴ႔ ေျခလွမ္းေတြ ခပ္သုတ္သုတ္…။ သင္တန္း အမွီေရာက္ဖို႔ရာသာ စိတ္ေစာေနသျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း သတိမျပဳမိအား။ ထိုအခ်ုက္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ျဖဴ႔ လက္ေမာင္း ကို ဆြဲလႈပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ အလန္႔တၾကား ၾကည့္လိုက္ရာ….....
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ႏွင္းဆီေရာင္November 21, 2012 at 7:16 PM
မွားသြားတယ္။ ေခါင္းစဥ္ကိုအရင္မၾကည့္ပဲ ဖတ္လိုက္တာ။ အပိုင္း ၁ ကေန ေနာက္ေန႔ျပန္လာဖတ္မယ္။ ဇာတ္လမ္းေကာင္းေကာင္းေလးေရးတတ္တာ အားက်တယ္
Shwe Eain SiNovember 21, 2012 at 8:13 PM
Angelhlaing(May everybody be happy and healthy!November 26, 2012 at 11:27 PM
ညီမေလးလည္း နွင္းဆီေရာင္ လိုပဲ ...မမ :P
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
ေရးခဲ့ျပီးသမွ် Oct 2014 (1) Sep 2014 (4) Aug 2014 (1) Mar 2014 (1) Nov 2013 (2) Oct 2013 (3) Sep 2013 (3) Aug 2013 (5) Jul 2013 (2) Jun 2013 (4) May 2013 (4) Apr 2013 (1) Mar 2013 (4) Feb 2013 (9) Jan 2013 (3) Dec 2012 (3) Nov 2012 (8) May 2012 (9) Apr 2012 (1) Nov 2011 (1) Oct 2011 (8) Sep 2011 (2) May 2011 (2) Apr 2011 (1) Mar 2011 (6) Feb 2011 (2) Jan 2011 (2) Dec 2010 (8) Nov 2010 (2) Oct 2010 (1) Jun 2010 (2) May 2010 (26)
၀တၱဳ ၀တၱဳတိုရီဗ်ဴး Blog Day HTML My Family My Thoughts Waimhucho ကဗ်ာ စာအုပ္ရီဗ်ဴး တဂ္ပို႔စ္ ဓာတ္ပံုမ်ား နည္းပညာ ၾကံဳပေလ ဘံုေပြ ဘ၀အနာတရမ်ား လြင့္ေမ်ာျခင္းစာစုမ်ား လူငယ္ေရးရာ သီခ်င္း အက္ေဆး အခန္းဆက္၀တၱဳရွည္ အမွတ္တရ အေတြးအျမင္ေဆာင္းပါးရွည္ ေဆာင္းပါး
My Favourite Blogger
Nyi Linn Thit
The friend who opened the blog for me.
အလည္အပတ္ေရာက္ပါတယ္
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
မေမဓာ၀ီ (ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ)
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
ပါကင္ဆန္ေရာဂါဆိုတာ
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
San Htun's Diary
ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၂၃
2 weeks ago
မေလး (အိမ့္ခ်မ္းေျမ့)
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ေလလြင့္ရာငွက္ငယ္
ေစ်းကြက္ရွာမည့္.. အေရာင္းသမားတို႕ မမွားေစဖို႔
3 weeks ago
3 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံံ႔)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
4 months ago
ေမာင္မ်ိဳး (ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀ဇာတ္ခံု)
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
မ်ဥ္းၿပိဳင္
5 months ago
ပန္းရိပ္ျဖဴ
မုိးခုိသူမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္
5 months ago
An Asian Tour Operator
"ခို" သို႔မဟုတ္ ၿမိဳ႕ျပ အႏၱရာယ္
6 months ago
မိုးသက္ဦးလြင္
မႏွင္ဘဲေနာက္လွည့္ျပန္ခဲ့သည္
6 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ၿဖဴစင္ေသာစိတ္ကေလး
7 months ago
8 months ago
မသိစိတ္ရဲ႕ ပံုရိပ္(၁)
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
အလြမ္းခရီးသည္
HO-OH Mobile (ဟိုအို မိုဘိုင္း)
8 months ago
တီအိုမန္က ျပန္ခဲ့တယ္ ( ၄ )
8 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
ရင္မွျဖစ္ေသာ ကမၻာ by JUNEMOE
မႏၲေလးဟာ မႏၲေလးအေငြ႔ ရွိေနဆဲ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
မခ်စ္(ခ်စ္ၾကည္ေအး)
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
ေမြးေန႕ အလြန္ ( ခ်စ္ခ်စ္ႀကီး ႏွင္႔ လစ္ဗင္းတူဂဲသား )
သုတ ရသ ခံစားလိုက္
အနက္ေရာင္ အခန္းဆက္မ်ား
ကေလးေလးရဲ႕ စာစီစာကံုး
Adora & etc.
က်မနဲ႕"အမွတ္တရ" (ဂ်ဴး)
ဒီမိုကေရစီ ရၿပီ ေမေမ
ကိုညီ (ညီလင္းသစ္)
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
ႏွင္းနဲ႔မာယာ
ေစ်းဝယ္တတ္တဲ့ ေန႔
ဆံပင္ရွည္မ်ားမွတဆင့္….
ေနႏွင့္ နဂါး မ်ဳိးႏြယ္မ်ားဆီ ၃
ေ၀(စီးပြားေရးတကၠသိုလ္)
သက္တံေရာင္တံလွ်ပ္
2 years ago
ျမစ္တစ္စင္း ခ်စ္ျခင္းနဲ႔စီးဆင္းေနတယ္
2 years ago
ညီမေလး (အိန္ဂ်ယ္လိႈင္)
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ အမွန္တရား
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ေႏြေတးရွင္(မင္းဧရာ)
ဆယ့္ကိုးဂ်ဴလိုင္
2 years ago
ခရမ္းျပာၾကယ္စင္လိႈင္းခတ္သံမ်ား
လူမိုက္ လကၡဏာ ေလးပါး
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
2 years ago
မိုးနတ္ၾကယ္စင္ (ႏွလံုးသား ဒုိင္ယာရီ)
2 years ago
ျမရိပ္ဇင္ (ေဆး-၂)
ေျမဇာပင္ တမ္းခ်င္း
2 years ago
ေနလင္းေအာင္
ပညာႏွင့္ ေကာင္းစြာ ေဝဖန္ပိုင္းျခားနုိင္စြမ္း
3 years ago
နတ္ရဲ(ရူပေဗဒ)
စာေပေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔အတူ ၀တၳဳတိုႏွစ္ပုဒ္ပါ၀င္ခဲ႔ပါတယ္
3 years ago
ႏွင္းဆီေရာင္
ႏို၀င္ဘာက်ိန္စာ
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Fwd: မင္း ဘာေကာင္လဲ ?
3 years ago
အကိုညိမ္းႏိုင္ (ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ.)...
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Peace World
Donar Meeting
3 years ago
ေအာင္ေအးခ်မ္း (ရင္စူးျမွား)
ကိုယ့္ ကြန္ပ်ဴတာက Folder ေလးေတြကို အေရာင္စံု ျခယ္ၾကရေအာင္
3 years ago
လင္းလက္တာရာ
ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ေလရာ ျမန္မာအသိုက္အဝန္းမွာ သံုေလ့သံုးထရွိတဲ့ ' ကမၻာၾကီး' ဆိုတဲ့ စကားလံုးအားလည္း ေက်းဇူးက တင္ခ်င္ပါေသးတယ္
3 years ago
တံခါးေခါက္သံ...
3 years ago
အိမ္လြမ္းစိတ္
3 years ago
၀တၴဳေကာင္း တစ္ပုဒ္ရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ႏွင့္ အကာလမရဏ
3 years ago
တင္မ်ိဳးႏိုင္
3 years ago
4 years ago
ေမာင္ဘၾကိဳင္
ျပည္႔ကံေကၽြးမွသည္
4 years ago
4 years ago
ညံ့ျခင္းမ်ား THE BAD
5 years ago
ရသစာေပအႏုပညာဘေလာ့ဂ္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
မမစံပယ္ခ်ိဳ
ေမာင္ (စြယ္စံုက်မ္း)
ကိုညီလင္းနိူင္
((မေလးအိမ့္ခ်မ္းေျမ့)) ♫ ♥●••·˙ ေကာင္းကင္ေျခရာ ♥ သံစဥ္မဲ႔အလကၤာမ်ား˙·••●♥♫
လတ္တေလာအဖတ္မ်ားၾကတာ
ရွက္စိတ္၊ေၾကာက္စိတ္ႏွင့္တုန္လႈပ္စိတ္ဖယ္ရွားျခင္း
Global......တဲ ့....။ ဒီစကားလံုးေလးရဲ ့ ေအာက္မွာ ေျပးလႊားလႈပ္ရွားေနရတဲ ့ကၽြန္မတို ့ရဲ ့ကိုယ္ခႏၶာ၊ ကၽြန္မတို ့ရဲ ့စိတ္ေတြဟာ ဖိစီးေလးလ...
အေရာင္မဲ့တိမ္တိုက္
အျပင္ဘက္ဆီမွာ မိုးေတြညိဳ႕ေနတာ ျမင္ရသည္။ လြန္မဆြဲခဲ့ေသာ္ျငား သူမ အရပ္မွာ မိုးသည္ သည္းထန္ေတာ့မည့္ဟန္ျပင္သည္။ နားခိုစရာ ရွာခ်င္စိတ္မဲ့စ...
ေလာင္ျမိဳက္ တညီးညီး တံလွ်ပ္တဖ်ပ္ဖ်ပ္... တစ္ေလာကလံုး ပက္ၾကားအက္ျပီးမွ ေျခသံ တဒိုင္းဒိုင္း ရင္ဘတ္ကို တဂ်ိမ္းဂ်ိ္မ္းထု အုန္းအုန္းထ ခ...
ေဆးေသာက္ျခင္း
“ေအာ့ ...” ဆန္တက္လာတဲ့ေရနဲ႔အတူ အာေခါင္မွာတစ္ဆို႔ေနတဲ့ ေဆးလံုးျပန္ပါသြားမွာေၾကာက္လို႔ ႏွာေခါင္းကိုလက္ နဲ႔ ပိတ္မိတယ္။ မႏွစ္ျမိဳ႔စရာ ေဆး...
အေၾကာင္းတရားတို႔အလြန္
လည္ေခ်ာင္းအတြင္းမွ ပူေလာင္စူးရွမႈက ရွားပါးစြာ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းကို လန္႔ႏိုးလာေစ သည္။ မူးေနာက္ရီေ၀ေသာ အသိအာရံုကို ၾကိဳးစာ...
သက္တံ့မ်ား၌ ေပ်ာ္၀င္ျခင္း (အပိုင္း-၃)
ခင္ေလးငယ္ ၏ “ေန၀င္ပံုျပင္” မွာ ေန၀င္ခ်ိန္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ ေကာင္မေလးႏွင့္ ေန၀င္ခ်ိန္ကို မုန္းတီး   ေသာ ေကာင္ကေလးတို႔ ခ်စ္သူႏွစ...
အတိတ္သကၠရာဇ္မ်ားႏွင့္အတူ...
ဒီဇင္ဘာ ၃၁...။ ၂၀၀၉ ၏ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာေန ့သို ့ေရာက္လာျပီ...။လက္တစ္ကမ္းတြင္ ၂၀၁၀ သည္ေတာက္ပေသာအနာဂတ္ႏွင့္ၾကိဳလင့္လို ့ေနျပီ....။သည္ေန ့ထက္ေ...
ဖတ္ခ်င္တဲ့စာေတြစုစည္းထားတာ
PoemsCorner
ပစၥလက္ခတ္တနဂၤေႏြေရ မင္းေသေတာ့မယ္
2 weeks ago
Letters - Free Sample Letters
Employment Acceptance Letter Example
5 weeks ago
ျမန္မာစာအုပ္မ်ား
သမိုင္းစာအုပ္မ်ား
3 years ago
နဂါးၿမိဳ႕ေတာ္ စာအုပ္စင္က႑
ပိဋကတ္သံုးပံု ျမန္မာျပန္ အတဲြ(၁)
4 years ago
ဘေလာ႔ဂါမ်ားရဲ႕ပို႔စ္မ်ား
ရည္ရြယ္ခ်က္
6 years ago
ပူပူေႏြးေႏြးဖတ္စရာ... ျမန္မာဘေလာ့(ဂ္) အားလံုးတို႔ရဲ႕ဆံုဆည္းရာ...
အကူအညီလိုရင္ သူတို႔ေတြဆီ ေျပးရတာပါ
IT Field Network
winkabarkyaw
ေကပီသရီးနည္းပညာ
Myanmar Internet
Popular Myanmar
7 Days News
Thit Htoo Lwin
Myanmar Times
ပင္းယမဂၢဇင္း
မ်က္ရႈအြန္လိုင္းမဂၢဇင္း
ေရႊေဒါင္းေတာင္အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း
People Online Magazine
ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္း
ဖူးငံုမဂၢဇင္း
ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း
Yati Magazine
© writershweainsi. Ethereal template. Powered by Blogger.