en en en en en my en ceb en en en en en en ceb my my my my my en ja ja en my my my my my my my my my en ja en en my en my my my my my my my en my en en my en en en ja en en my en en my my my my my my my my en ja en en my en my my my en my my my my my my en ms my my my my en io en en en en ms ja en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en pt en en en fi de en ja en en en en en en en en ms ceb en ceb en en en ceb en en en en en en en pt en en en en en it ja en en en en en en en en en en en ko en en en en en en en it en en en fi en en en en en en en en en en en en en en en en fi en en en en en sq en en en en en en en da en en en en en de en en en ja en en en en en en en en en en en en en en en en en ja en en en fr en en en en en en en en en en en en en fr en it en en en en en en it en en it en en it en en en en my eu my my my my my my my en my es it en pt it my it my my it ja it my my it my my it en my it en en it it my it ja my it my my it ja my it my my it my my it en my pt en fi pt my my pt it my pt fr en pt my my pt nl my ru my my my my en en my en my my my my en my en en en en en en en en en en en en en en
An Asian Tour Operator: Travel Experience
skip to main | skip to sidebar
Showing posts with label Travel Experience. Show all posts
မထင္မွတ္ပဲ၊ ႀကိဳတင္စီစဥ္ တာေတြ မလုပ္ပါပဲ ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching) ေပၚက ခ်ရပ္စ္ဂူ ကိုေလ့လာျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္ ကမ္းရိုးတမ္း က Cherating Beach ကို ပိတ္ရက္ရွည္ ရတုန္း မိသားစုနဲ႔ သြားခဲ့ ရာမွ အျပန္ နာမည္ေက်ာ္ Kuantan ၿမိဳ႕ ကို၀င္၊ အဲဒီကေနမွ ကီလို သုံးဆယ္ ေလာက္ထပ္ေမာင္း ၿပီး ဆီအုန္းၿခံ ေတြရဲ႕ အလယ္ က ဇြဲကပင္ေတာင္ ႀကီးလို ထီးထီး ႀကီးရွိေနသည့္ ပန္ခ်င္း ေတာင္ကိုေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ရပ္စ္ဂူ (Gua Charas) ကေတာ့ ပန္ခ်င္းေတာင္ ရဲ႕ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ ေလးပုံ တစ္ပုံေလာက္အလို ေလာက္ မွာရွိတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ပန္ခ်င္းေတာင္ ဟာ က်ေနာ့္ အထင္ ေပ ၂၀၀၀ နီးပါး ေလာက္ ျမင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ Tourism Malaysia ရဲ႕   information plate မွာေရးထားတာ ေတာ့ မီတာ ၁၀၀၀ ပါတဲ့။ ေပ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ျမင့္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ ေတာင္ က ပန္ခ်င္းေတာင္ ျဖစ္ၿပီး ဂူနာမည္ က်မွ ဘာေၾကာင့္ ခ်ရပ္စ္ဂူ ျဖစ္ေနရတာ လဲ ဆိုတာကလဲ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေျဖရွာ မေတြ႔ ပါဘူးလို႔ လဲ ဆိုပါတယ္။ ထုံးေက်ာက္ ေတာင္ ႀကီး နဲ႔ ဂူ ဟာအနည္းဆုံး ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္ သက္တမ္းရွိၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။
Caving (Spelunking)  သမားေတြ အတြက္ေတာ့ Gua Charas ဟာ Adventure Cave နဲ႔ Show Cave အမ်ိဳးအစား ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ အျပဂူ (Show Cave) အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္။  အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂူအတြင္းပိုင္း က်ယ္ျပန္႔ ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္၀င္သြားလို႔ ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳး အစား ေတြကို Show Cave လို႔ ေခၚၿပီး ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးေတြ ဓါတ္မီးေတြ စတဲ့ (Caving Gear) နဲ႔၀င္ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳးအစား ေတြကိုေတာ့ Adventure Cave လို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂူေတြ ထဲကို ၀င္ၾကည့္ ရင္ စိတ္၀င္စား စရာ၊ ေလ့လာစရာ ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အနည္းဆုံး ဘူမိေဗဒ၊ ဂူအတြင္းထဲ က အင္းဆက္ပိုးမႊားေတြ၊ ဖားျပဳပ္၊ ေျမြ၊ လင္းႏို႔၊ အပင္ အမ်ိဳးအစားေတြ အျပင္ ကမာၻဦးလူသား ေတြ ေနထိုင္ခဲ့ တဲ့ ဂူေတြမွာ ဆိုရင္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီေတြ ကိုၾကည့္ ၿပီး ဘယ္လို ေနထိုင္ ခဲ့တယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာက္လက္နက္ ေတြ ကိုသုံး စြဲ ခဲ့တယ္ စသည္ျဖင့္ သမိုင္းမတင္ မွီက အေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Caving အေၾကာင္း ကို ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။
ပန္ခ်င္းေတာင္ ေျခ ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကားေတြ အျပင္ တိုးရစ္ ေတြ အျပည့္နဲ႔ Tour Bus တစ္စီး ရပ္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ေတြကို ျပသရာ နာမည္ႀကီး Point of Tourist Attraction မဟုတ္ေသာ္ လည္း ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ အတူ တိုးရစ္ေတြ ပါလာေရာက္ ေလ့လာ ၾကတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ကာပါကင္ ခ ၂ ရင္းဂစ္ ေပးၿပီး အေပၚကို တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဂူကို ရုပ္တရက္မေတြ႔ ရလို႔ စိတ္ပ်က္ သလိုေတာင္ ျဖစ္သြားပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂူကို ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳး က ေနာက္ထပ္ ၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ထပ္ေတာင္းၿပီး ေတာင္ေပၚကိုတက္တဲ့ သံေလွကားရွိရာ ကို လမ္းညႊန္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ခ်ရပ္စ္ဂူ ဟာ ေတာင္ႀကီးေတာင္ ေပၚက ဂူလိုမ်ိဳး ေတာင္ ထိပ္နားမွာ ျဖစ္ေပၚေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂူရွိရာ ေတာင္ေပၚ ကိုတက္ ေတာ့ တရုတ္ဘုံေက်ာင္း ေတြမွာ ေတြရတတ္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳး တြ႔ ရၿပီး တံေဆာင္းလို ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦ ႏွစ္လုံး ေတြ႕႕ ရပါတယ္။ အထဲမွာ မယာယန ဆင္းတုေတာ္ေတြ အမ်ားစု လိုမ်ိဳး စ်ာန မုျဒာ ဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။ တခ်ိန္က တရုတ္ဗုဒၶဘာသာ ေတြႀကီး စိုးခဲ့ ဟန္တူေပမယ့္ ယခု အခ်ိန္မွာေတာ့ အႏၵိယ တမီလ္ လူမ်ိဳးေတြ ကိုပဲ ေစာင့္ေရွာက္ေနတာ ေတြရပါတယ္။
ဆင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္ ၏ ဆည္းကပ္မွု႔ ကိုခံယူေန ပုံရုပ္ပြားေတာ္ တစ္ဆူ
၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ေပး ၿပီး မတ္ေစာက္လွတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္မွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ သံေလွကား ႏွစ္ဆင့္ ကို တက္ၿပီး ေက်ာက္သား ေလွကား အတိုင္း အနည္းငယ္ ထပ္တက္တာနဲ႔ ဂူ၀ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂူအ၀င္၀မွာ ကတည္း Caving လုပ္ရင္ခံစားရေလ့ရွိတဲ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ စိုစြတ္စြတ္ အထိအေတြ႔၊ ေအာက္သက္သက္ အနံ႔၊ လင္းႏို႔ ေတြ အုပ္စုလိုက္ လွဳပ္ရွားသံ ေတြ ကို စတင္ခံစား ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဂူ အ၀က ေန အတြင္းပိုင္း ကို ဆက္သြယ္ ထားတဲ့ မီးလိုင္း ေတြ ရွိၿပီး ေလွ်ာက္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ သြယ္တန္း ထြန္းညွိထား ေပမယ့္ ဂူထဲ မွာ ေမွာင္မည္း ေနၿပီး ထြန္းထားတဲ့ မီးေရာင္ ေတြက လဲ အေရာင္ ေတြ ျပန္႔ ၿပီး အရာ၀တၳဳ ေတြကိုသဲသဲကြဲ ကြဲ ျမင္ရ ေလာက္ေအာင္ လင္းမေနပါဘူး။ ဂူအ၀ ကေန အနည္းငယ္ ဆင္းသြား လိုက္တာနဲ႔ အႏၵိယ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ ေက်ာက္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေျမြ ဆိုၿပီး လာလည္သူ အိႏၵိယအဖြဲ႔ ေတြကို တမီလ္လို ရွင္းျပေနပါတယ္။ စပ္စုခ်င္ေပမယ့္ တေယာက္တေပါက္ေမးေနတဲ့ တမီလ္ေတြ ၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ကိုယ့္အတြက္ အလွည့္ ေရာက္မလာနိုင္ဘူး ဆိုတာ သိရလို႔ ေရွ႕ ကို ပဲဆက္ သြားၾကည့္ ရမွာ ေက်ာက္ျဖစ္သြားတဲ့ ငါး ဆိုၿပီး သံဇကာ ကာထားၿပီး အလွဴခံ ေနတဲ့ အိႏၵယ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ သူရွင္းျပတဲ့ ေက်ာက္ငါး အေၾကာင္းထက္ ခ်ပါတီ ကို ဒလိမ့္တုံး နဲ႔ လွိမ့္ေနသလို တမီလ္သံ ၉၉ ရာခိုင္ႏွုံး နဲ႔ မေလးစကား ကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ လို႔ အျမန္စကား ျဖတ္ၿပီး ေျပးရပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေနာက္မွာ ဆင္နဲ႔ ေမ်ာက္က ဖူးေျမာ္ေနပုံ ထိုင္ရက္ ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ ကို ေတြ႔ ရၿပီး နံရံ အျမင့္ပိုင္းေတြမွာ တရုတ္၊ မေလး၊ တမီလ္၊ ဟင္ဒီ ဘာသာေတြနဲ႔ အျပင္ ထိုင္းလို စာေတြ ေရးထား တာေတြရေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းအရာ၊ ဘာအဓိပၸါယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ နားမလည္လို႔ မသိခဲ့ရပါဘူး။ ဂူအတြင္းပိုင္း အလည္ေလာက္မွာ သွ်ီ၀လဂၤ (Shiva Lingam) နဲ႔ ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ တစ္ခု ကို စတီး ပိုက္ေတြ ေၾကြျပား ေတြနဲ႔ အခိုင္အမာ ေဆာက္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္း ကိုေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ ပုဏၰား တစ္ေယာက္ ကိုလဲ ဘုရားဖူးေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းတခါခါ လည္တရမ္းရမ္း လုပ္ေနတာ လွမ္းေတြ႔ ရပါတယ္။ ဂူ အတြင္းဖက္ဆုံး အပိုင္း ကို လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ နဲ႔ ျပထား ၿပီး ေလ်ာင္း ေတာမူဘုရား တစ္ဆူကို ခပ္မွိန္မွိန္ အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။
ေလ်ာင္းေတာ္မူ (လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ Sleeping Buddha လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အမွန္က Reclining Buddha ျဖစ္သင့္တာပါ)။
ဘုရားဖူး ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့ ရွိပုံ မေပၚေပမယ့္ ဂူအတြင္းထဲ က ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေတြ ရဲ႕ ပန္းတေမာ့ လက္ရာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ညံ့ တယ္လို႔ ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ရင္ ေတာ့ ျငင္းမယ့္ သူရွိမယ္ မထင္ဘူး။ ထုံးေက်ာက္ ဂူ ေတြမွာ ေတြ႔ ရေလ႔ ရွိတဲ့ ေက်ာက္ စက္ပန္းဆြဲ၊ေက်ာက္ စက္မိုးေမွ်ာ္၊ ေက်ာက္စက္ တိုင္ စတာ ေတြကို ေနရာ အႏွံ လိုလို ေတြ႔ ရပါတယ္။ သဘာ၀ရဲ႕ လွပဆန္း က်ယ္မွဳ႔ ကို အေကာင္းစား ကင္မရာ ေတြနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ ရိုက္ကူး ေနတာ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ လဲ အားက်မခံ ပုံ အနည္းငယ္ ရိုက္လာခဲ့ ေပမယ့္ ဘာပုံ မွန္း သဲသဲ ကြဲကဲြ မေပၚေအာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ စိတ္မေကာင္း စြာပဲ ဖ်က္ ျပစ္လိုက္ရပါတယ္။
ဂူမႀကီး ရဲ႕ အျပင္ကို ထြက္လာၿပီး ၿခံဳႏြယ္ေတြနဲ႔ ပိတ္ေနတဲ့ လူသြားလမ္း ေလးအတိုင္း ထပ္တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဒုတိယ ဆင့္ ဂူ ကိုထပ္ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဂူ ကေတာ့ ပန္ခ်င္း ေတာင္ရဲ႕ ထိပ္ပိုင္း မွာပါ။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း ကို တိုးလွ်ိဳ ေပါက္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ အလင္းေရာင္ ေကာင္းစြာ ရရွိၿပီး အတြင္းပိုင္း ကို ရွင္းရွင္းလင္း လင္း ျမင္ရပါတယ္။ ေလေကာင္းေလသန္႔ ရတဲ့ အျပင္ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရွုခင္း ကလဲ အေမာေျပေစပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က သစ္ပင္ၿခံဳႏြယ္ ေတြထူထပ္စြာ ျဖစ္ေပၚ ေနတဲ့ အပိုင္း က ငွက္ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံ ကို မၾကာခဏ ၾကားရလို႔ သြားၾကည့္ ရမွာ ဆင္ေျခေလွ်ာ က အရမ္း မတ္ေဆာက္လြန္း ၿပီး လူသြား လို႔ ရတဲ့ လမ္း မေပါက္တာ ေၾကာင့္ ဆက္မသြား ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အထင္ ေတာ့ မေလးေဒသခံ ရစ္ငွက္ တစ္မ်ိဳး (Malayan Greater Argus) ျဖစ္လိမ့္ မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္ ကို မေတြ႔ ခဲ့ ရလို႔ အတိအက် ေတာ့ မေျပာ ႏိုင္ေပဘူး။
ေတာင္ထိပ္မွာ ဟိုး အေ၀းက စီစီရီရီ ျမင္ေနရတဲ့ ဆီအုန္းပင္ေတြ ကိုလွမ္းေငး ၿပီး စီးကရက္ တစ္လိပ္နဲ႔ ခဏ အနားယူ ပါတယ္။ ေတာင္ေအာက္ ကို ျပန္ဆင္းၿပီးကြာလာ လမ္ပူ ကိုဦးတည္ ကာ ျပန္လာခဲ့ ၿပီး အေရွ႕ ဘက္ ကမ္းရိုးတန္း ခရီးစဥ္ ကို အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္။                  ။
Information Plaque by Tourism Malaysia
Labels: Archaeology, Destination, Malaysia, Travel Experience, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim, အမွတ္တရ
တေန႔ က ညဆယ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မွ သမီး အႀကီးမေလး က ဘာဂါ စားခ်င္ပါတယ္ ဆိုၿပီးဂ်ီေန လုိ႔ အျပင္မထြက္ခ်င္ေတာ့ ပဲ ပ်င္းေနတဲ့စိတ္ကို အသာခ်ိဳးႏွိမ္ ၿပီးသြား ၀ယ္ရပါတယ္။ ဘာဂါ ဆိုင္က ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ဆိုင္ကို အမွီျပဳ ဖြင့္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး ညပိုင္း မွသာ ထြက္ပါတယ္။ ေစတနာ နဲ႔ လက္ရာေလးက ေကာင္းေတာ့ အဲဒီ ဘာဂါဆိုင္မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ သူ သုံးေလး ေယာက္ေတာ့ အၿမဲလိုလိုရွိတတ္ ပါတယ္။ ထုံးစံ အတိုင္း ကိုယ့္ေရွ႕ ကမွာထား တဲ့ သူေတြ ေစာင့္ေနရတာ နဲ႔ ပဲ နာရီ၀က္သာသာ ေလာက္ ေတာ့ ၾကာသြားလုိ႔ အိမ္ကို အျမန္ေရာက္ခ်င္ ေဇာနဲ႔ မီးပိြဳင့္ ကို ေရွာင္ခ်င္တာ ေၾကာင့္ လမ္းမႀကီး က မေမာင္းေတာ့ပဲ လူေနရပ္ကြက္ ကေန ျဖတ္ ဖို႔ အႀကံနဲ႔ ကားကို ေကြ႔၀င္လိုက္ပါတယ္။ လူေနရပ္ကြက္ ဆိုေပမယ့္ လုံးခ်င္း အိမ္ေလး ေတြနဲ႔ ၿခံ၀န္း သီးသန္႔ နဲ႔ ဆိပ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္ ဆိုေတာ့ သစ္ပင္ေတြ အုပ္အုပ္ ဆုိင္းဆိုင္း နဲ႔ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ပါ။ လမ္းသြယ္ေလးေတြ ရွုပ္ရုွပ္ ေထြးေထြး ဆိုေတာ့ မၾကာခဏ သြားေနက် ဆိုေပမယ့္ မၾကာ ခဏ ဆိုသလို ပဲ လမ္းမွားေလ့ရွိပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလး တစ္ခု ထဲကို ခ်ိဳး၀င္လိုက္ တဲ့ အခါမွာ ေခြး တစ္ေကာင္ေလာက္ အရြယ္ရွိတဲ့ မီးခိုးေရာင္ အေကာင္ ႀကီး တစ္ေကာင္ လမ္းေဘး က ပန္းၿခံဳ အနီးမွာ ကားမီးေရာင္ ကို စူးစိုက္ ၿပီး ၾကည့္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရ လို႔ ရုတ္တရက္ ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထ ၿပီး ဘရိတ္ ကိုေယာင္ၿပီးနင္း လိုက္မိပါတယ္။ မေလးရွား နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား မွာက ဒါမ်ိဳးေတြ ေပါတယ္ ဆိုၿပီး နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားေလ့ ရွိတတ္တယ္ေလ။
အႏွီ သတၱ၀ါကေတာ့ စကၠန႔္ အနည္းငယ္ မ်က္လုံးစိမ္းစိမ္း တစ္စုံနဲ႔ ေသခ်ာ စူးစိုက္ ၾကည့္ ေနရာက ရုတ္တရက္ မီးခိုးလိုမ်ိဳး အေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီး လမ္းေဘး ကြန္ကရစ္ေျမာင္းေဘးကို ခုန္ဆင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဘာေကာင္ ဆိုတာ သိလုိက္ရၿပီ ျဖစ္လို႔ ေၾကာက္စိတ္ထက္ ေက်နပ္ ပီတိျဖစ္ တဲ့ စိတ္ နဲ႔ အိမ္ကုိ ျပန္လာ ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
တကယ္ဆို က်ေနာ္ အဲဒီ အေကာင္မ်ိဳး ကို သဘာ၀ အတိုင္း ေတြ႔ ရတာ ဒါဟာ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ပါ။ ပထမ အႀကိမ္က လြန္ခဲ့ တဲ့ ငါးႏွစ္ က်ေနာ္ မေလးရွားကို ေရာက္စ တုန္းက အဲဒီအေကာင္မ်ိဳး တစ္ေကာင္ ၿခံစည္းရိုး အေပၚမွာ တတ္ထားတဲ့ သံဆူးႀကိဳး အေခြ အတိုင္း ေလွ်ာက္သြား ေနတာကို က်ေနာ္ေနထုိင္ရာ ကြန္ဒို ၀ရံတာကေန လွမ္းေတြ႔ ခဲ့ဘူးပါတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ မွာ ထူးဆန္းေနတာက အဲဒီလို ေတာနက္ထဲမွာသာရွိသင့္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳးကို ကြာလာလမ္ပူ ၿမိဳ႕လည္ ေကာင္ ေမွ်ာ္စင္ ညီေနာင္ နဲ႔ မလွမ္းမကမ္း မွာ ေတြ႔ ရတာကိုပါ။
အဲဒီ ေၾကာင္နံ႔ သာ (Malayan Civet - Viverra Tangalunga) လို႔အမည္ရတဲ့ ေတာေၾကာင္ႀကီးမ်ိဳးကို မေလးလို မူဆန္း (Musang) လို႔ ေခၚၿပီး မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ အႏွ႔ံအျပား အျပင္ အေရွ႕ဘက္နဲ႔ အေနာက္ ဘက္က ကၽြန္းေတြ မွာက်က္စားတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဘာ္နီယို၊ ဆုမၾတ နဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္ ကၽြန္းစု ေတြမွာ လည္း အမ်ားအျပား ေတြ႔ရ တတ္တယ္ လို႔ သိရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေၾကာင္န႔ံသာ အေနနဲ႔ အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ေဒသခံအေနနဲ႔ ေတြ႔ရတတ္ၿပီး တျခားမ်ိဳး တူ တစ္၀မ္းကြဲ မိသားစု၀င္ေတြနဲ႔ မတူတာက သူ႔ရဲ႕ အမည္းေရာင္ ေျခေလးေျခာင္းနဲ႔ မီးခိုးေရာင္ အကြက္ေတြ အျပင္၊ အၿမီးကို အလွဆင္ထားတဲ့ အျဖဴ မီးခိုး အစင္းအၾကားေတြေၾကာင့္ သိသာထင္ရွားတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာ ရွိတယ္ လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ေတာေၾကာင္ လို႔ ေယဘုယ် ေခၚေနေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ နဲ႔ အနည္းငယ္ ဆင္သလို ျဖစ္ေနယုံမွ်သာျဖစ္ၿပီး ေၾကာင္အမ်ိဳး အႏြယ္ လုံး၀ မဟုတ္ေပ။ အျခား အသားစား ႏုိ႔တိုက္သတၱ၀ါ တစ္မ်ိဳးမွ်သာ ျဖစ္ၿပီးေျမြပါ (mongoose) အမ်ိဳး အႏြယ္ နဲ႔ ပိုနီးစပ္ပါတယ္။  ေၾကာင္နံ႔သာေတြ ဟာ တစ္ကုိယ္ေတာ္ က်င္လည္ က်က္စားတတ္တဲ့ (solitary animal) တိရိစာၦန္ မ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး တေနကုန္ လုံၿခံဳစိတ္ခ်ရဲ႕ အသိုက္ အၿမံဳမွာ အိပ္စက္ အနားယူၿပီး ညဥ္႔ အေမွာင္ ကို အကာအကြယ္ ယူၿပီး အစာရွာ ထြက္ေလ့ရွိတယ္။ အသားစား သတၱ၀ါ (carnivorous animal) ျဖစ္ၿပီး ေျမၾကြက္၊ ေတာၾကြက္၊ ရွဥ့္၊ ဖြတ္၊ ပုတတ္၊ ပုတ္သင္၊ ဖား၊ ေျမြ စတာ ေတြကို အစာအျဖစ္ ဖမ္းစီး စားေသာက္တတ္ၿပီး ေျမက်င္း ႀကီး ေတြတူးၿပီး ေနတတ္သလို သစ္ပင္အႀကီးႀကီး ေတြ ရဲ႕ အျမင့္ဆုံး အပိုင္း ေတြကိုလဲ တက္ႏိုင္ၾကပါေပတယ္။
လွဳပ္ရွားမွု႔ ျမန္ဆန္ သြက္လက္ေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ႀကီး မ်ိဳးႏြယ္ ေတြျဖစ္တဲ့ က်ား၊ က်ားသစ္ တို႔ အျပင္ စပါးႀကီး၊ စပါးအုံး လို ေျမြႀကီးမ်ား၊ မိေက်ာင္း မ်ား ရဲ႔ အစာ အျဖစ္ကိုေတာ့ မၾကာခဏ က်ေရာက္တတ္တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေၾကာင္နံ႔သာ အမ ေတြဟာ ႏွစ္လ ေလာက္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ၿပီးတာ နဲ႔ သားငယ္ ေလးေကာင္ ခန္႔ အထိေပါက္ ၿပီး ကေလးေတြ အရြယ္ေရာက္၊ ကိုယ့္အစာ ကိုယ္ရွာစားတတ္တဲ့ အရြယ္ အထိ မိခင္က ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။ သူတို႔ ေတြဟာ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ ခန္႔ အထိေနႏိုင္ ေပမယ့္ အဲဒီ အရြယ္အထိ အသက္ရွည္ရွည္ ေနႏိုင္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳး အလြန္ေတြ႔ ရခဲတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေၾကာင္နံ႔သာ ေတြဟာ သဘာ၀အရ သားေကာင္ငယ္ေတြကို ဖမ္းစီးစားေသာက္တတ္တဲ့ ေတာရိုင္း သတၱ၀ါ ျဖစ္လို႔ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္အျဖစ္ ေမြးလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တာမန္နီဂါရာ (Taman Negara National Park) မိုးသစ္ေတာ ႀကီးထဲမွာ လွည့္လည္ က်က္စား ေနထိုင္ ၾကတဲ့ ေအာ္ရန္အက္စလီ (Orang Asli) လူမ်ိဳး တစ္ခ်ိဳ႕ ဟာ အဆိုပါ အေကာင္ေတြ ကို သူတို႔ နဲ႔ အတူသြားေလရာ ေခၚသြား ေလ့ရွိတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။
၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာက သစ္အလြန္အကၽြံ ထုတ္လုပ္တာ နဲ႔ မိုးသစ္ေတာႀကီးေတြကို ဆီအုန္း စိုက္ခင္းေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းတာ ေတြေၾကာင့္ တျခား ေတာရိုင္းတိရိစာၦန္ေတြ နည္းတူး စိုးရိမ္ စရာၿခိမ္းေျခာက္ မွဳ႕ ကိုခံစား ေနရပါၿပီ။ ေနာင္ ႏွစ္အတန္ ၾကာလာရင္ ကမာၻေပၚမွာ မ်ိဳးတုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတဲ့ အေမႊးရွည္ ဆင္ႀကီးေတြ၊ က်ားသစ္ႀကီးေတြရဲ႕ လမ္းကို လိုက္ေကာင္း လိုက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ပိုးဟတ္ ေတြလိုမိ်ဳး ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အထိ မ်ိဳးဆက္ မေပ်ာက္ ပဲ ရွင္သန္ေကာင္း ရွင္သန္ေပလိမ့္မယ္။ ခ်ားလ္စ္ဒါ၀င္ (Charles Darwin)နဲ႔ ဟားဘတ္စပန္ဆာ (Herbert Spencer) တို႔ ရဲ႕ "Survival of the fittest" ဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္ မဟုတ္လား။              ။
ကိုးကား။              ။ A Field Guide to Mammals of Southeast Asia by Charles M. Francis
- Malayan Civet by Adam Slavický
- Malayan Civet caught by trapped camera by da-naturalist.blogspot.com
Malaysia Home of Most Diverse Ecosystem
A Trip to Taman Negara National Park
Labels: Environment, Malaysia, Travel Experience, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, အမွတ္တရ
ညက္ပီေန႕ (Nyepi Day: the Balinese Day of Silence)
ကမာၻ အႏွံ႕အျပားမွာ ဘာသာေရး နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွူႈ႕ဆိုင္ရာ ရိုးရာပြဲေတာ္ ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာက်င္းပၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ မွာ "ႏွစ္သစ္ကူးေရသဘင္ပဲြေတာ္"၊ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ "ကုန္းရွွီဖဆိုင္ပြဲေတာ္"၊ မြတ္ဆလင္ေတြမွာလဲ "မူဟာရမ္ပြဲေတာ္" စသျဖင့္ေပါ့။ တျခားလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ ေတာ္ ေတြ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမွူု၊ ဘာသာ ကိုမူတည္ၿပီး အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။ ကမာၻအရပ္ ရပ္က လုူအမ်ိဳးမ်ိဳး တညီတညြတ္ တည္း ဆင္ႏႊဲၾကတဲ့ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar) အရ ႏွစ္သစ္ကူးျဖစ္တဲ့ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႕ကိုေတာ့ အားလုံး သိၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မ်ိဳး ေတြနဲ႕ အလားသ႑န္တူတာမ်ိဳး အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ဘာလီကၽြန္း မွာလဲက်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာလီလူမ်ိဳး ေတြဟာ ရွုပ္ေထြးၿပီး မတူညီတဲ့ ျပကၡဒိန္ ေတြ ကုိအသုံးျပဳတဲ့ အတြက္ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ေတြ ကိုတြက္ခ်က္ ရာမွာ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္နဲ႕မတူပဲ အလြန္ရွဳပ္ေထြးေလ့ ရွိပါတယ္။ (ဥပမာ။ ။ တလ ကို ၃၅ ရက္ရွိတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး)။ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar) ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နဲ႕ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ ေတြ အတြက္ အသုံးျပဳေပေသာ္ျငား သူတို႕ရဲ႕ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္မ်ားျပားလွတဲ့ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ဘုရားေက်ာင္းႏွစ္လည္ပြဲေတြ၊ ဘာသာေရးပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာသာေရးကပြဲေတြ၊ အိမ္ေဆာက္ ပႏၷက္တင္ အခန္းအနားပြဲ၊ ေမြးေန႕၊ မဂၤလာေဆာင္၊ အသုဘ၊ ယၾတာပြဲ၊ မၾတာပြဲ စတဲ့ ဘာလီ ရဲ႕ ၀ိေသသပြဲေတြ အတြက္ ေတာ့ ျပကၡဒိန္ စနစ္ ႏွစ္မ်ိဳး ကိုပဲ ကိုးကားပါတယ္။ ရက္သတၱပါတ္ ကိုရည္ညႊန္းတဲ့ ပါ၀ုကြန္ (Pawukon) ျပကၡဒိန္ နဲ႕ လ ကို ရည္ညႊန္းတဲ့ စာေဆ့ (Sasih) ျပကၡဒိန္ ေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပါ၀ုကုျပကၡဒိန္မွာ စႏၱ (Sinta) ဆိုတာက စၿပီး အခ်က္အလက္ ၃၀ ပါ၀င္ၿပီး ၀ါတုဂုဏံ (Watugunung) နဲ႕ ဆုံးပါတယ္။ ရက္ေပါင္း ၂၁၀ ပါ၀င္တဲ့ ပါ၀ုကြန္ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ကို ၁၄ ရာစုေလာက္ မွာ ဂ်ာဗားကၽြန္း ကေနယူေဆာင္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီျပကၡဒိန္ မွာ ရွုပ္ေထြးလွတဲ့ ရာသီခြင္ ကိန္းဂဏန္း ေတြ ပါ၀င္ၿပီး ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ရိုးရာ ပြဲေတာ္ေတြ လုပ္ဖို႕ အေလးအနက္ထား ကိုးကားရတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တခုပါပဲ။ ၁၂ လပါ၀င္တဲ့ စာေဆ့ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ ကေတာ့ အိႏၵိယ ကဆင္းသက္ေပါက္ဖြားလာတယ္ လို႕ယုံၾကည္ရၿပီး ေနသြားလမ္း၊ လသြားလမ္း (ေနၾကတ္၊ လၾကတ္္) တာေတြ အေပၚ အေျခခံကာ ဂေန႕ရွ္ (မဟာပိႏၷဲ) အစရွိတဲ့ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရား ေတြကို ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ ရာ ရက္၊ လ၊ အခ်ိန္ေတြ ပါရွိတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တမ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္မွာ မယ္လစၥတီ ပြဲေတာ္ (Melasti) လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ဟာ တကယ္ေတာ့ ပါရလဂၤ (Pralingga) ရုပ္တု ကိုရွင္းသန္႕တဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ရွင္းသန္႕ေစျခင္းအားျဖင့္ စိတ္အလ်င္ ဟာရွင္းသန္႕လာၿပီး ဘုရားသခင္နဲ႕ ပိုမိုနီးစပ္ မွု႕ရကာ ေနာက္ဆုံးမွာ ထာ၀ရရွင္သန္တဲ့ အမတ ဘုံကို ေရာက္ေစဖို႕ အေၾကာင္း အခ်က္လို႕ ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီေန႕ မွာ ဘုရားေက်ာင္းအသီးသီးက နတ္ဘုရားရုပ္တုေတြ ကို ပင္လယ္ ကိုေဆာင္ယူ ၿပီး အခမ္္းအနားနဲ႕ ေဆးေၾကာပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ေန႕မွာေတာ့ တ၀ါကစၥႏၢ (Tawur Kesanga) ပြဲေတာ္ ကိုအႀကီးအက်ယ္ က်င္းပပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ေန႕မွာ ဘာလီကၽြန္း မွာရွိတဲ့ လမ္းမႀကီး ေတြ အားလုံးလိုလို ကို ပိတ္ၿပီး မေကာင္းဆိုးရြား ေတြ နတ္ဆိုး ေတြကို ပင့္ဖိတ္ပါတယ္။ အိုဂိုးအိုဂိုး (Ogoh-ogoh) လို႕ေခၚတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ရာ မေကာင္းဆိုးရြား၊ တေစၦနတ္ဆိုး အရုပ္ေတြကို ႏွီး၊၀ါး အစ ရွိတာ ေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ၿပီး လမ္းဆုံ လမ္းခြ၊ လမ္းမက်ယ္ႀကီး ေတြမွာ လွည့္လည္ပါတယ္။ အိုဂိုးအိုဂိုး မေကာင္းဆိုးရြားပုံစံ အရုပ္ေတြဟာ သူတို႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန႕စဥ္လွည့္လည္ ေနတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ၀ိဉာဉ္ ေတြကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ (စကားခ်ပ္။ ။ဘာလီရုိးရာ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ အရ မေကာင္းဆိုးရြားေတြကိုေန႕စဉ္ ေခါစာပစ္ရပါတယ္)။ အဲဒီေန႕မွာ မေကာင္းဆိုးရြား ရုပ္ပုံေတြကို ေန၀င္ခ်ိန္က စၿပီး ညဉ့္နက္ သည္အထိ ဘာလီရိုးရာ ေၾကးေနာင္၊ ပတၱလား၊ ႏွဲ၊ ဗုံ စတာေတြ တီးမွုတ္ ၿပီး ေက်းရြာအစည္းအရုံးအသီးသီး က လူငယ္အဖြဲ႕ေတြ က တာ၀န္ယူလွည့္လည္ၾကပါတယ္။ လူသား နဲ႕ နတ္ေဒ၀တာ၊ လူသား အခ်င္းခ်င္း၊ လူသား နဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အစရွိသျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း သဟဇာတ ျဖစ္ေစဖို႕ ရည္ရြယ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ညေနေစာင္း ေရာက္ခ်ိန္မွာ အိမ္အသီးသီး မွာ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ကဦးေဆာင္ၿပီး မီးတုတ္ေတြ ကို မီးရွုိ႕ ၿပီး ၀ါးဘိုး၀ါး ကုလားတက္ ေတြနဲ႕ ေတာထုတ္ ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး မွာ မေကာင္းဆိုးရြား အရုပ္ေတြ ကို ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ ကို သယ္သြားၿပီး မီးရွုိ႕ ပစ္လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီလို ရွုိ႕လိုက္ ျခင္းအား ျဖင့္ ဘူတကာလ (Bhuta Kala) လို႕ေခၚတဲ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္၀ိဉာဉ္ ဟာ ကင္းစင္လြင့္ေပ်ာက္ သြားေစတဲ့ လို႕ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ မွာေတာ့ အားလုံးဟာ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ ေနၿပီး ဘာလီကြ်န္း တကၽြန္းလုံး ဘာသံမွ မၾကားရေလာက္ ေအာင္ ဆိတ္ညံေနပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ လုံၿခံဳေရးေတြ ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ် လမ္းေပၚ မထြက္ၾကရပါဘူး။ နိစၥဒူ၀ အလုပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ထမင္းခ်က္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ စတဲ့ အလုပ္ေတြ လဲ ဘယ္သူမွ မလုပ္ၾကပါဘူး။ ဘာလီကၽြန္းေပၚမွာ ရွိတဲ့ လူအားလုံး အိမ္ အျပင္ဖက္ ကိုပါထြက္ ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ ေတြအားလုံးကေတာ့ တည္းခိုရာ ဟိုတယ္၀င္းရဲ႕ ျပင္ပ ကိုလုံး၀ မထြက္ရပါဘူး။ ေရဒီယို၊ တီဗြီ အသံလႊင့္ဌာနမ်ား နားပါတယ္။ ယုတ္စြအဆုံး ဘာလီကြ်န္းနဲ႕ ျပင္ပ ကမာၻ အဆက္အသြယ္လုပ္ရာ ဘာလီေလဆိပ္ (Danpasar Airport) အပါအ၀င္ သေဘၤာဆိပ္၊ ေလွဆိပ္ အားလုံး ၂၄ နာရီ ပိတ္ပါတယ္။ တေန႕လုံး ေခြးေဟာင္ သံ နဲ႕ အင္းဆက္ပိုးမႊား ေတြ ေအာ္ျမည္သံ ကလြဲလို႕ ဘာသံမွ မၾကားရပါဘူး။ ညအခ်ိန္ ေရာက္တဲ့ အခါမွာလဲ မီးလုံး ၀ ထြန္းခြင့္ မရွိပါ။ တညလုံး ပိန္းပိတ္ေအာင္ မည္းေမွာင္ေနၿပီး တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ ကမာၻဦး အစလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနၿပီး ေနာက္တေန႕ မွာ အစစ အရာရာ အားလုံး အသစ္ ကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနေစေအာင္ ဘာသာတရား နဲ႕ထိမ္းကြပ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ သေဘာလို႕ဆိုပါတယ္။
ညက္ပီေန႕ အလြန္ ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႕(Ngembak Geni) မွာေတာ့ ဟိႏၵဴ အသိုင္းအ၀ိုင္း အခ်င္းခ်င္း ခြင့္လႊတ္ေစဖို႕ လည္ပတ္ၾကၿပီး ဟိႏၵဴဘဂ၀တ္ က်မ္းေတာ္လာ တရားဓမၼ ေတာ္ေတြ ကိုရြတ္ဆိုၾကပါတယ္။ ဘာသာေရး စိတ္ပညာရွုေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ညက္ပီေန႕ ဟာ လူသားျခင္းစာနာေထာက္ထားဖို႕၊ ေမတၱာထားဖို႕၊ သည္းခံစိတ္ရွိဖို႕၊ အၾကင္နာတရားထားတတ္ဖို႕ အစရွိတဲ့ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္း ရွိေစဖို႕ မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ေစတဲ့ေန႕တေန႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ ဟိႏၵဴဘာသာ အယူ၀ါဒမွာ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ပြဲေတာ္ေန႕ေတြ အလြန္ပဲ မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညက္ပီေန႕ဟာ ဘာလီကၽြန္းတခု လုံးအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံး ဘာသာေရးပြဲတခုျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာလီကၽြန္း ကို တျခားကမာၻ႔ ဘယ္ေနရာ နဲ႕မွမတူေအာင္ ထူးျခားေစတဲဲ့ ေန႕တေန႕ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ မတ္လ ၅ရက္ေန႕ (စေနေန႕) မွာကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ညက္ပီ္ေန႕ မွာ မနက္ ၆ နာရီက စၿပီး ေနာက္တေန႕ မနက္ ၆နာရီအတြင္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ပတ္၀န္းက်င္ အိမ္နီးခ်င္းအိမ္ေတြကို စူးစမ္းေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မနက္ ေစာေစာ ကတည္း ကတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ည ၇ နာရီခန္႕ေလာက္က စၿပီး တကယ္ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္မည္းေနပါတယ္။ ကေလးအငယ္ ေလးရွိလို႕မီးတပြင့္ ထြန္းခြင့္ ႀကိဳတင္ ေတာင္းခံထားတဲ့ အတြက္ ထြန္းထားေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ ကို အလင္းမျပန္႕ေအာင္ ခန္းစီးအေပၚက ေနအ၀တ္အထပ္ထပ္ ကာရံထားရပါတယ္။ ၂ လက္မေလာက္ လြတ္ေနတဲ့ ေနရာကေန ခန္းဆီးကို ျဖတ္ထြက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ ဟာ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေ၀းကေန ျမင္ရတယ္ဆိုတာ အျပင္ထြက္ၾကည့္လို႕ သိရပါတယ္။ အေတာ္ထူးျခားတဲ့ ေန႕ ျဖစ္လို႕ အမ်ားသိေစလိုတဲ့ေစတနာနဲ႕ ေေလ့လာၿပီးျပန္လည္မွ်ေ၀ ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
Labels: Indonesia, Tourism, Travel Experience, ကိုယ္ေတြ႕, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
အေနာက္ေတာင္တခြင္က မိုးရိပ္ရယ္..ဆင္
ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာဆို အပန္းေျဖကၽြန္္း တစ္ကၽြန္းပါလာရင္ စိမ္းျပာေရာင္သန္းေနတဲ့ ပင္လယ္ေရရယ္၊ နုလြျဖဴေဖြးေနတဲ့ သဲျပင္နဲ႕ အစီအရီအၿပိဳင္းအရိုင္း ေပါက္ေနတဲ့ အုန္္းပင္ေတြ ကို အၿမဲရိုက္ျပေလ့ရွိတယ္။ တကယ္တန္းဆို အၿမဲမမွန္နိုင္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ အပန္းေျဖ resort ဟိုတယ္ေတြက လွတဲ့ေနရာေတြမွာ ရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြျပည့္စုံတဲ့ေနရာေလး တစ္ခုကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကၽြန္ကေလးက ထရန္းဂႏု (Terengganu State) က ပုေလာလန္တင္ဂါ (Pulau Lang Tengah) ဆိုတဲ့ကၽြန္း ကေလးပါ။ ပုေလာ ဆိုတာမေလး လိုကၽြန္းလို႕အဓိပၸါယ္ရၿပီး ပုေလာလန္တင္ဂါ ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္းလယ္ေခါင္မွာ လင္းယုန္နားေသာ ကၽြန္းလို႕အဓိပၸါယ္ရွိတယ္လို႕ အတူလိုက္လာတဲ့လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မေလး ကရွင္းျပတယ္။
Pool View (D'Coconut Lagoon)
တကယ္ေတာ့ ဒီကၽြန္းေလးဟာ အနီးနားက နာမည္ႀကီး ပါဟန္းၾတန္း ကၽြန္း (Perhential Island) နဲ႕ ရီဒန္းကၽြန္း (Redang Island) တို႕ထက္ အေတာ္အတန္ေသးငယ္ ေပမဲ့ အဲဒီကၽြန္းေတြလို Tourist ေတြအလာ မမ်ား တဲ့ အတြက္ ေအးခ်မ္းၿပီး သန္႕ရွင္းလွပေနေသးတာ အမွန္ပါ။ ကၽြန္း ေသးေသးေလးမွာ စုစုေပါင္း ရီေဆာ့ဟိုတယ္ ေလးခု ပဲရွိေပမယ့္ တခုနဲ႕ တခု လုံေလာက္တဲ့ အကြာ အေ၀း မွာကိုယ္စီေဆာက္လုပ္ထား တာပါ။ ဒါကိုသတိ ျပဳ မိေတာ့ ကိုယ့္ဆီက ၿခံစည္းရိုးခ်င္း ကပ္ေဆာက္ထားတဲ့ ေခ်ာင္းသာ ကမ္းေျခကို သြားေတြးမိေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ တည္းခဲ့တဲ့ ဟိုတယ္က D' Coconut Lagoon ဆိုတဲ့ 3+Star အဆင့္ရွိတဲ့ ရီေဆာ့ဟိုတယ္ေလးပါ။ ဒီကၽြန္းကေလး ကိုေရာက္ျဖစ္တာကလဲ အဲဒီ D' Coconut Lagoon က ေနအထူး ေရြးျခယ္ ထားတဲ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ေတြက တာ၀န္ရွိသူေတြကို ဖိတ္တဲ့ အစီအစဥ္ (Familiarization Trip - FAM Trip လို႕ေခၚတယ္) အရလာၾကတာပါ။ ဟိုတယ္ တာ၀န္ရွိသူေတြ က အမ်ားႀကီး ဖိတ္မထားပဲ စုစုေပါင္း ကုမၸဏီ ၇ ခုခန္႕ကိုပဲေတြ႕ပါတယ္။ ကုမၸဏီ တခုကို ၂ ေယာက္ေလာက္ လာၾကတာဆိုေတာ့ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ ပဲရွိတာပါ။ ၂ ညအိပ္ ၃ ရက္ စားရိပ္ၿငိမ္း အစီအစဥ္ ဆိုေပမယ့္ တေန႕ကို၁၀ နာရီေလာက္ထုိင္ေနရတဲ့ အလုပ္စားပြဲ နဲ႕ နိစၥဓူ၀ ကိစၥေတြကေန ခဏပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွာင္ထြက္လို႕ရတာကို ကေတာ္ေတာ္ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနပါၿပီ။
ခရီးစဥ္ကိုေျပာရ ရင္ ကြာလာလန္ပူကေန ကြာလာၾထန္းဂႏု (Kuala Trengganu) ကို ၆ နာရီေက်ာ္ၾကာ ဘတ္စကား စီးရပါတယ္။ ကြာလာၾထန္းဂႏုေရာက္မွ တကၠစီငွားၿပီး ေမာ္ေတာ္ဆိပ္ကို မိနစ္ေလးဆယ္ေလာက္ စီးရပါေသးတယ္။ လာႀကိဳ တဲ့ ဖယ္ရီ (Ferry Speed Boat) က ၂ နာရီမွဆိုေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ ေလွဆိပ္မွာ အခ်ိန္ ျဖဳန္းေနရျပန္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္က ေတာ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခားမရွိလို႕ အေသးစိတ္မေရးေတာ့ပါဘူး။ ေဟာ္တယ္ ကတာ၀န္ရွိသူ ကလူစုံမစုံ စစ္ ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ေနတဲ့ စပိဘုတ္ေပၚတက္ၾကၿပီး စ ထြက္ပါေတာ့တယ္။ ရာသီဥတု ကလဲ မုတ္သုံ ၀င္စ ဆိုေတာ့ မိုးတဖြဲဖြဲက်ေန ကာ ေကာင္ကင္တခုလုံး မဲေမွာင္ေနပါတယ္။ လိွုင္းေလ အေတာ္အတန္ ျပင္းေတာ့ စပိဘုတ္ကေလး က စက္ကုန္ေအာင္ေမာင္းရပါတယ္။ တညလုံး ေကာင္းေကာင္းစား မထားပဲ မနက္စာ လြတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ မွာ လိွုင္း မူးတဲ့ ဒဏ္ကို နာရီ၀က္ေလာက္မွာ စ ၿပီးခံစားရပါတယ္။ အစ ကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သလိုပါပဲ။ ေနာက္ မွ အသက္ ၄၀ ခန္႕ အမ်ိဳး သမီး လိွုင္းမူးၿပီး ခံစား ေနရတဲ့ ပုံကို ေတြ႕ကာမွ ကိုယ္လဲ ပိုဆိုးလာသလိုျဖစ္လာပါတယ္ (ေနာက္မွ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးဟာ ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္ဆိုတာ လာမိတ္ဆက္လို႕သိတယ္)။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၅ မိနစ္ အတြင္းမွာ ကၽြန္းကို စပိဘုတ္ ကေလး ဆိုက္ကပ္နိုင္သြားပါတယ္။
ေရာက္ေရာက္ခ်င္း စိုေနတဲ့ အ၀တ္အစားလဲ ပါလာတဲ့ ပုလင္းဖြင့္ ၿပီး ေဆးတခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္ မွ ေနသာသလို ျဖစ္သြားတယ္ (တယ္စြမ္းတဲ့ေဆး)။ ေနာက္ေတာ့ တာ၀န္ ရွိသူေတြက ဟိုတယ္ အႏွံ႕ လိုက္ျပ ပါတယ္ ။ ေနရာ အႏွံ႕နီပါး ၾကည့္ၿပီးေတာ့ မွ ကိုယ္အခန္း မွာျပန္နားျဖစ္ပါတယ္။ ညေနေရာက္ ေတာ့ ကၽြန္း တပါတ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ စုစုေပါင္းမွ ဟိုတယ္ ၄ လုံးပဲ ကၽြန္းေပၚမွာ ရွိၿပီး တျခား ေနရာ ေတြကေတာ့ မိုးသစ္ေတာ ႀကီး က ဖုန္းလႊမ္း ေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကို Dive Master (ေရငုတ္လမ္းျပ) Kamar (ျမန္မာလိုအဓိပါၸယ္ကလဲ ကမာ ပဲ) ကလိုက္ျပပါတယ္။ ကၽြန္းေပၚမွာ Lang Seri Resort, Blue Coral Resort, Redang Lang Resort နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရာက္ေနတဲ့ D' Coconut Lagoon Resort ပဲရွိတာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ White-headed Eagle ေတြေနာက္လိုက္ေနခဲ့တယ္..
ကၽြန္းပါတ္၀န္းက်င္မွာ ေရငုတ္ၿပီး ၾကည့္စရာ အနက္ ၇ မီတာ ကေန ၂၆ မီတာအတြင္းရွိ နာမည္ႀကီး Dive Site ၁၂ ခုရွိပါတယ္။ စပိဘုတ္နဲ႕ ၅ မိနစ္ ကေန ၁၅ ေမာင္းသြားရုံနဲ႕ ေရာက္နိုင္တဲ့ ေနရာေတြမွာရွိတာပါ။ အထူးသျဖင့္ လန္တင္ဂါ ကၽြန္းနား မွာ ေရငုတ္ရင္ Whale Shark (ေ၀လငါးမန္း) နဲ႕ Manta Ray (ငါးလိပ္ေက်ာက္) ေတြကို သူ႕ရာသီအလိုက္ ေတြ႕နိုင္တာပါဘဲ။ လိပ္မ်ိဳးစုံ ကေတာ့ ႏွစ္ပါတ္လည္ ေအာင္ ေတြ႕နိုင္ၿပီး တခါတရံမွာ Barracudas နဲ႕ Leopard Shark ေတြကိုလဲ ကံေကာင္းရင္ ေတြ႕နုိင္ပါေသးတယ္။ Grouper ေတြနဲ႕ တျခား ေရာင္စုံ ငါးအုပ္စုက ေတာ့ ေလွကို စက္သတ္ၿပီး ေပါင္မုန္႕ အပိုင္း အစ ေလးေတြပစ္ခ် လိုက္ရုံ နဲ႕ အနားကို စုလာၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူတုိ႕ ပို႕တဲ့ Dive Site မွာ စုစုေပါင္း ၄ ခါ ေရငုပ္လိုက္ Snorkeling လုပ္လိုက္ နဲ႕ Dive Master ကမာ နဲ႕ စကားေျပာလိုက္ နဲ႕ အခ်က္ အလက္ စုံသေလာက္ရလာပါတယ္။
Discover Scuba Diving Refresher Course
OK Lah ? OK
ကၽြန္ကေလးေပၚမွာ ေရကူး ေရငုတ္ အျပင္ Jungle Trekking (ေတာတြင္းေလ့လာေရး) လုပ္လို႕ ရပါေသးတယ္။ မနက္ေစာေစာထတတ္သူ အဖို႕ ေက်ာ္ခင္ (Jogging) လုပ္ရင္း Batu Kuching (batu = ေက်ာက္ေတာင္၊ Kuching = ေၾကာင္) ကို တက္လို႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတာ့ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ မိုးရြာထား ေတာ့ ေရညိွေတြ နဲ႕ အႏၱာရယ္ ရွိနုိင္တယ္ လို႕ တားၾကလို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေန႕လည္စာစား အၿပီး မွာ တစ္ေယာက္ ထဲ ကၽြန္းတစ္ပါတ္ ေရွာက္ၾကည့္ခဲ့တယ္..။ White-headed Eagle ေတြ ကိုမၾကာခဏ ေတြ႕ရၿပီး ေက်ာက္ေဆာင္ ေပၚကေန လွမ္းေခ်ာင္းေနတုန္း ေနာက္က ကုတ္ျခစ္တဲ့ အသံ ၾကားရေတာ့ အလန္႕တၾကား ထြက္ေျပးသြားတဲ့ Monitor Lizard ႀကီးကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ၆ ေပေလာက္ ရွည္မလားပဲ။ ေနာက္မွ ဒီအေကာင္ေတြ ဟာ ကၽြန္းက မူလ ေနထိုင္သူ အမ်ားစု ဆိုတာသိလိုက္ရေတာ့တယ္။
ဟိုတယ္ေတြပိတ္တဲ့ရာသီဆို ဒီလိုေလးျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္..
ထူးျခား မွု႕ မဟုတ္တဲ့ ထူးျခားခ်က္ က ဟုိတယ္ ၀န္ထမ္း (ဟုိတယ္ ၄ ခုစလုံး) အမ်ားစု က အနယ္ နယ္ အရပ္ရပ္ က တိုင္းရင္းသား ေရႊျမန္မာေတြပါ။ လန္တင္ဂါ ကၽြန္းဟာ တျခားအေရွ႕ ကမ္းရိုးတန္းက ကၽြန္းေတြလို ရာသီနဲ႕ အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ နို၀င္ဘာ လေလာက္ ကေန ေဖေဖာ္၀ါရီ လကုန္ေလာက္ အထိ မုတ္သုံ အ၀င္ မွာ ရပ္နားထားရပါတယ္။ လိုွင္းေလထန္ၿပီး မိုးအဆက္ မျပတ္သည္းသည္းမည္းမည္းရြာတတ္လို႕ ကၽြန္းနဲ႕ အဆက္ အသြယ္ေတာင္ ျပတ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္း မွာ ေဟာ္တယ္ အသီးသီးက အေစာင့္ ေတြပဲက်န္ခဲ့တတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ အယ္ဒိုထူး ဆိုတဲ့ ကရင္ေလး အဆိုအရ ဆိုရင္ ကၽြန္းတကၽြန္း လုံးမွာ ျမန္မာ ၇ ေယာက္နဲ႕ ဘဂၤလား တေယာက္ပဲ က်န္ခဲ့တယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။
၂ ည အိပ္ၿပီး ေနာက္ တေန႕မွာ ေတာ့ မနက္စာ စားၿပီး လာႀကိဳတဲ့ စပိဘုတ္နဲ႕လာရာလမ္း အတုိင္းျပန္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းအားလုံး လက္ျပရင္း လွမ္းေအာ္ႏွုတ္ဆက္ၾကတယ္..။
"Jumpa Lagi" (See you again)
- Suzaini Sulaiman & Malaysia tour operators
- D' Coconut Lagoon Resort (Bryan Wong - Manager)
- Kamar (PADI Dive Master)
- Tourism Trengganu
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 5/22/2010 10:37:00 AM 12 comments
Labels: Malaysia, Travel Experience, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Tuesday, October 6, 2009
The Nearest Forest to Kuala Lumpur
I visited to my friend's house last one month ago and saw from his house a green forest along a hill in Kapong area. Then I straightaway asked him if possible to climb up the small hill and trek across the forest so the sake of my stupid hobby :). He answered me it is very convenient to do so as it has been developed as a forest reserve since long time ago. In fact, Forest Institute of Malaysia (FRIM) is the nearest forest to Kuala Lumpur.
Last 80 years ago, the place was vegetable gardens and shrubby forest where abandoned tin mine wastes. In 1926 and since then, foresters and scientists started develop the forest in nature by British government's support. Nowadays, it is an ideal place to research for forest ecology in forest science park. Aside of these forestry and scientific knowledge center, the park fosters as leisure picnic place and jungle trekking. There is a diversity of animal lives, and believed to be existed wild boars and small species of foxes (I saw the wild boar trails somewhere in the forest).
I leaved my house about half pass eight in the morning and took a KTM to Kapong Sentral then hired a taxi to FRIM. The taxi driver dropped me at the gate of FRIM. Walking the to information center from the gate took about twenty minutes. A number of people for the jogging and biking on the way into the park. The information center is located in the building D6. I went in the center but they gave fliers and leaflets but no information provided personally. I bought a ticket for canopy walk.
I bought takeaway lunch for myself and started to trek up to the hill which is about 70 minutes as I was on my way to trek and spot the birds along the trail. I spotted White-Rumped Shama which is the major highlight of FRIM (later I was told by a nature staff from FRIM) on the way to canopy walk. Incidentally, in the middle of the trek, I met a man with two Japanese tourists (I am not quiet sure where are they from) and asked me "are you a birdwatcher???" apparently I am a guy with a binocular and looking to the up trees :) then I replied him happily "yes I am". We introduced each other and agreed to meet him down there in the base camp next 2 hours.
I continued up trekking until most likely the peak of the hill (1000 feet) and viewed the panoramic view of Kuala Lumpur from the canopy walkway. My picnic lunch was had near the waterfall and subsequently I trekked back the same way to the base camp. I met Mohd Zain near the information center together with his young son. He led us in the selah walk for half an hour with technical explanation about the FRIM and the nature of the plants as well as the resident animals. I must say he is very knowledgeable and nature lover. Furthermore, he is a good birdwatcher and bird guide for FRIM. We spotted together a few species before I left the park. He sent me until the entrance gate with his motor after our conversation about birds and nature in general.
Afterward, I ringed my friend to fetch me to his home in the early evening. He hosted me a bottle of Chivas Regal with varieties of foods. Finally, his family sent the happy and drunk amateur birdwatcher to his home in the very late evening :P
Private Bird List of FRIM
- Common Flame Back Woodpecker
- Black-Browed Barbet
- House Swift
- Asian Palm Swift (not confirmed)
- Green Imperial Pigeon
- White-Rumped Shama
- Peaceful Dove (I always wrongly mention as Spotted Dove)
- Large-Billed Crow
- Common Iora
- Black-Naped Oriole
- Oriental Magpie Robin
- Crested Myna
- Red-Whiskered Bulbul (not confirmed)
- FRIM official website
- Wiki encyclopedia
- Birds of South-East Asia by Craig Robson
- Mohd Zain - FRIM
- xiaoloongzi
- Markus Seibel
- botany hawaii
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 10/06/2009 10:22:00 AM 6 comments
Labels: Birds, English Posts, Malaysia, Nature, Tourism, Travel Experience
Friday, September 18, 2009
A Trip to Belum Rainforest
Belum Rainforest
Orang Asli the Indigenous People
A home of Tamir and Jahai the indigenous Negritos of Malaysia also known as Orang Asli, the Belum Rainforest is believed to be existed since 130 million years ago. Temengor Lake (an artificial dam built in 1975) after flooded the valley where Orang Asli were roaming and dwelling around this ancient tropical rainforest. The flood made 80 islands turned from hills of the valley. In fact the area was occupied by CPM (Communist Party of Malaya) during the dam project. Over 400 Orang Asli villages were airlifted but not proper rescue could be made for resident animals due to the threats of attacks by CPMs. There are about 5600 Orang Asli live around that area.
Temanggor Lake
The lake is the largest man made dam in Peninsular Malaysia which is located approximately 35 kilometers to the northeast of Gerik of the Perak State and covering an area of 15200 hectares. The lake is an important source of fresh water fish in a way, an abundant place for fishermen around Malaysia. Its beauty of tranquility and richness of flowers and faunas attract the foreign tourists and even locals especially to the nature lovers. It is also common to see scores of hornbills landing by the banks of the lake. Among them are the Plain-pouched Hornbills, a spescies rarely spotted in other parts of Malaysia. And Wreathed, Oriental Pied and Helmeted are also can be found in this area.
Temanggor Lake
Driving through North-South Expressway from Kuala Lumpur about 0830hrs, our first stop was Kuala Sepatang a typical small town. We visited to a small floating Chinese fishermen village where the sea fish farms locate and refresh at floating chalet for a few minutes. After having a very good seafood lunch, we continued visit to Mangrove forest and Charcoal factory (an eco friendly business). We arrived Belum Rainforest in the early evening about 1730hrs. Good Dinner and Good Night.
Private Jetty of the Belum Rainforest Resort
Day-02: After breakfast at the resort, the excursion started by boat for half and hour to explore Rafflesia, the world largest flower in the one of the islands of Temanggor Lake (actually the another species of Rafflesia from Borneo are bigger than the species found in Belum Rainforest). Unfortunately we found only buds :( and apparently we had not much time to discover it in the other places in fact it is believed to be abundant of Rafflesia in this jungle.
Raffelsia Bud
Another forty minutes boat ride to Batu Puteh (White Rock Island) where huge beehives were found. It seemed black holes on the wall of the island in the high but I could see clearly with my binocular :) these are about 1 to 3 meters in length and 1 to 2 meters in wide which are really huge. I have never seen these kind of big beehives on the rock wall. Our boatman was trying to explain about a plant (a sort of palm tree) stick on the rock wall and saying that it is endemic and very important for the ecosystem of this jungle (however he does not speak proper English so we just showed him nodding our heads like we understand everything). Then after another half an hour boat ride, we arrived a place called Gaja Sela where the elephants come to have their necessary salt-lick in fact they made holes as the use their long tusks to eat the salty ground. There are many elephant dungs which makes a very strong smell of its animals. On the way to that area we followed a trail of wild boars (perhaps there would be a family) just passed by about an hour ago before we arrived there.
The gateway to elephant salt-licks
The boatman showed us the treks of Sun Bear on a big tree where small holes (like holes of old nail) while they climb up the tree by using their claws. In fact the jungle is home for many hundreds of Sun Bears. The boatman said he just saw a Sun Bear swimming in the Temanggor Lake last a couple of days ago. Furthermore Malayan Tiger and Malayan Tapir are believed to be habitat in this wide and deep rainforest jungle with hundreds of population. However it is easier to see a tiger rather a tapir as they are very shy in nature. They are can be found from lower part (down south of Myanmar) through Thailand and the northern part of Malaysia. If we have much time and roaming around the norther part of Belum Rainforest, we may see these shy animals. However, in order to make this kind of discovery trip would need a prior permission from tourism official and wildlife departments in 2 weeks advance.
Wild Durin eaten by Malayan Tiger
We continued boat ride to Sg Katir where a beautiful waterfall and camping site located. We had picnic lunch there after crossing a few suspension bridges.
On they way back to the resort, visit to Kg Chueh "the Orang Asli Settlement" with a bag of apples from the resort. Then we went back to resort to conclude Bulem Rainforest expedition.
- Wiki Encyclopedia
- Perak Tourism
- Virtual Malaysia
- Journeys Malaysia
- Courtesy of Belum Rainforest Resort
- Daniela Barattino
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 9/18/2009 10:20:00 AM 2 comments
Labels: Destination, English Posts, Nature, Tourism, Travel Experience
Friday, June 5, 2009
A Trip to Taman Negara "National Park" 2
In the evening we went to another motorized boat ride to the catarcts of Lata Berkoh, a beautiful waterfall. However we could not stay there longer as there were some work places of busy bees. We spent about 2 hours for back and forth. My client point me out a hornbill flew from onside to another. (I will post the bird list separately later).
I was eager to experience the world's longest suspension bridge in the jungle of Taman Negara. Before I went to the resort outlet where the breakfast is serving, I enjoyed the early morning songs of lovely birds near my room. Breakfast was really nice like the day before. The guide was ready and proceed to the Canopy Walkway. He highlighted rich flora and fauna en-route however my memory is not suitable to remember the names of flowers and plants. We cross the 40 meters high and 530 meters long Canopy Walkway and experience the existence of the rainforest from a very different perspective. We continued to Teresek Hill. We went back the same way afterwards.
In the afternoon. We went for another boat ride in a strong current river for 45 minutes.
The Last Day:
After breakfast, we went back to the Kuala Lumpur through same way. You think it was boring? "No" it was another beautiful way that with full of environmental concerns in my mind.
My bird list for Taman Negara
1. Red Junglefowl
*I soptted after we came back from the Tesik Hill
2. Great Argus
*An Indian lady docter & a Chinese lady avocate who I met in Mutiara (with their binoculars) encouraged me to sopt it but unfortunately i could not make it since the trip is not completely (my personal birding trip).
3. Spotted Dove
*I have even spotted near by my house ^_^
4. Peaceful Dove
I believe it is very common too.
5. Pink-necked Green Pigeon
They are my neighbors as well. (I have never seen in my country).
6. Asian Koel
The singer of the Kuala Lumpur City Center
7. Greater Coucal
In the first morning of our stay in Mutiara Taman Negara , my colleague told me he saw a big brown bird at the backyard of our rooms. Then I spotted it.
8. Common Kingfisher
Yes, they are really common.
9. Black-nape Kingfisher
On the way to Kuala Tahan
10. Collared Kinggisher
I saw while we made white water rafting.
11.Blu-tailed Bee-eater
12. Great Hornbill
I am not sure it just flew throu from one to another side of the river from the tree top high. (later my friend told me it is most likely Great Hornbill)
13.Banded Woodpeacker
14. Common Flameback Black
15. Black and Yellow Broadbill
16. Ashy Minivet
17. Straw-headed Bulbul
18.Cream-vented Bulbul
19.Oriental Magpie Robin
20.Scarlet-backed Flowerpeacker
21.Java Munia
22. Black-headed Munia
23. Scaly-breasted Munia
24. Eurasian Tree Sparrow
25. Asian Glossy Starling
26. Common Myna
27. Jungle Myna
28. White-vented Myna
29.Black-naped Oriole
30. Black Drongo
31. Large-billed Crow
white water rafting
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 6/05/2009 02:36:00 PM 1 comments
Labels: Birds, English Posts, Malaysia, Nature, Travel Experience
Thursday, June 4, 2009
A Trip to Taman Negara "the National Park"
"Brief Touristic Description about Taman Negara"
Jungle Trekking, river cruises and visiting to the aboriginal settlement are the most popular activities in Taman Negara. Taman Negara is one of the oldest tropical rainforests in the world, existed over 130 million years back. Canopy walk is a must-do activity in Taman Negara to observe the fascinating views of the rainforest which is built 30 meters above ground and 480 meters long. There are great opportunities to observe resident animals and ecosystem in well kept nature. Cave exploration by boat or by foot is available in Taman Negara.
Note: 90 words
* I was composing for MICE and Incentive Magazine Malaysia 2008 - 2009 with below photo.
*Two colleagues of mine in the picture, guess who are they and where they from.
I was selling Taman Negara as our preferable product since for long time. However my first trip to there was with my colleague and two clients from Italy.
We leave by coach at 0845 from lower lobby of Crowne Plaza Hotel. A Chinese lady guide made a running commentary about Taman Negara. There was about 4 hours trip to Kuala Tembeling after 10 minuets stop on the highway. Lunch at local Malay restaurant in Kuala Tembeling after we registered at guest registration counter. It was a nice boat ride for 3 hours on the motorized longboat where I viewed local villages and lush tropical rainforest. I spotted Blue-naped Kingfisher on the way flew over the Sg Tembling River. Monitor lizards are preying in the water next to the jungle side under the big shady tropic trees. We arrived at the Kuala Tahan in the late evening about 1800hrs. Check in at the Mutiara Taman Negara Resort which is the best resort in that area. All receptionists are very friendly and helpful while we were checking in. They introduced a Local Guide for our fist activities of "Night Jungle Walk" for that night. He came over at 2030hrs and gave a brief orientation for about 10 minutes and we lead to 130 million years old tropical jungle to experience the nightlife of flower and fauna. We saw Samber-deers liking salty ground through the torches.
Second Day:
Wake up with beautiful songs of various birds in the early morning to have a healthy breakfast at the resort. Our guide is ready to "Rock n' Roll" then we move to Bat Cave.. What a challenging experience!!! It was about 1 hour in the cave to reach another exist. The cave is also known as "Ear Cave" which is very similar to a tunnel of a human being's ear. It is completely not suitable for old ages and fat people (sorry to mention this but that's the truth). Basically the resident hosts are mainly hundreds of bats (our guide said these are lesser spider-eaters; I am not quiet sure), cave toads, cave snakes and of course insects. We conquered the cave within 45 minutes (I realized that my slim and swift body helps me to make it successfully). It was not raining in the cave but my colleague was like just came up from a lake with his cloth. Thereafter we visited to the Orang Asli Village (Orang = Man / Human, Asli = Original), in fact that was a settlement of aboriginal (the place of indigenous people). Straightaway, we went back to the resort by boat afterwards at the lunch time.
*The Indigenous People
To be continued..
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 6/04/2009 04:52:00 PM 0 comments
Labels: Malaysia, Nature, Travel Experience
« Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Thank you very much for visiting my blog. I really do. I am trying to write and share my knowledge, experience,information etc etc. I would be very much appreciated for your either encouraging or critical comments to my any post. Furthermore, some photos herein the posts are not mine and perhaps some information too. However I always try to credit or mention the courtesy of the respective owner and/or where I got it from. Anyway please leave your message anything regards to my blog or if you want to use any part of information from my blog. I would follow up thereafter your message, accordingly.
Contact: thomasjrlatt@gmail.com
Search This Blog
About the Blogger
An Asian Tour Operator
Location: Roaming Asia
Current Location: Bali, Indonesia
Email: thomasjrlatt@gmail.com
Blog Archive
Blog Archive June 2016 (1) September 2014 (1) September 2013 (1) February 2013 (1) December 2012 (1) September 2012 (1) August 2012 (1) June 2012 (1) May 2012 (1) March 2012 (1) January 2012 (2) December 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (2) August 2011 (2) July 2011 (2) June 2011 (1) May 2011 (3) March 2011 (3) February 2011 (5) January 2011 (1) December 2010 (2) November 2010 (1) October 2010 (1) September 2010 (1) August 2010 (2) July 2010 (2) June 2010 (4) May 2010 (3) April 2010 (2) March 2010 (2) February 2010 (2) January 2010 (2) December 2009 (2) November 2009 (2) October 2009 (3) September 2009 (2) August 2009 (1) July 2009 (4) June 2009 (10)
Archaeology (3)
Cambodia (1)
Culture (8)
Destination (10)
English Posts (17)
Environment (6)
History (1)
Indonesia (15)
Letters (1)
Malaysia (15)
Myanmar (18)
Nature (33)
Personal (10)
Tourism (27)
Travel Experience (8)
ကိုယ္ေတြ႕ (14)
ျမန္မာ ပို႕စ္ (27)
ျမန္မာပို႕စ္ (31)
ျမန္မာပို႕စ္ Tourim (14)
အမွတ္တရ (8)
ဘေလာက္ မိတ္ေဆြမ်ား
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ေႏြဦးရင္ခုန္သံ
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံံ႔)
ေဖာက္ ...........
3 weeks ago
Rose of Sharon
2 months ago
4 months ago
ဘဝရဲ႕စာမ်က္ႏွာမ်ား
လူ႔ျပည္ နဂါးျပည္ စုုန္ခ်ီ ဆန္ခ်ီ
4 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
6 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
7 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
7 months ago
Maya Magazine
အေဝးကေပးစာတေစာင္ - ယာေတာကသာေျဗာ
7 months ago
khin oo may
2011 memory
8 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
10 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
11 months ago
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
မန္းကိုကို ~ Mahn Ko Ko
ေရႊကရင္ ျမင္ရဲ့လား
White angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
လူသားအားလံုးအတြက္
မေလးရွားက ျမန္မာေတြအတြက္ အသံုးဝင္မယ္႔ မေလးဘာသာျပန္ APK
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
4 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
KiKi-Idiotlove
ရဲထြန္းေဇာ္
ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ရသဝတၳဳတိုေရြးခ်ယ္ျခင္း
Nine Nine SaNay
ခ်မ္းလင္းေန
ကုိပီတာရဲ႕အေတြးပုံရိပ္မ်ား
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ေမာင္ေမာင္၏ဘေလာ့ဂ္
ကိုရင္ညိန္း
Show 5 Show All
FEEDJIT Live Traffic Feed
Feedjit Live Blog Stats
Travel Myanmar Group
Visitors by Country
Visitor Online
Sandra Khin
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget
Blog Statistics
Copyright ©2010 An Asian Tour Operator | Blogger template created by: M T N | Powered by Blogger