my fr en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my en en en en ja en my my en my my en en fr en en en fr en en en en en en en en nb en en it en en en en it en en en it en en my my my my my my my en cs cs cs cs en es da en my my my my my my my my my my my my en my my my my my my cs en en cs cs en en en cs da da en da cs en en cs da en en en cs cs da cs en cs en da my my my en en my en my it my en it ru hu it my en en my en my
Rafe Esquith က အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈအ႐ွိဆံုး၊ စိတ္ဝင္စားစရာအေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးျဖစ္တယ္။ လူအမ်ားရဲ႕"လူဆိုး"လို႔ တင္စားခံထားရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို ေလ့လာသင္ယူလိုစိတ္႐ွိသူ၊ လိမၼာယဥ္ေက်းသူျဖစ္ေအာင္ ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္တဲ့ဆရာတစ္ဦးျဖစ္တယ္။ ပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဆုကို အႀကိမ္ႀကိမ္ရ႐ွိခဲ့သလို အဂၤလန္ဘုရင္မကခ်ီးျမႇင့္တဲ့ Member of the Order of the British Empireဆုကိုလည္း ရ႐ွိခဲ့သူျဖစ္တယ္။ အေမရိကန္တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းဆရာဆုကိုလည္း ရခဲ့သူျဖစ္တယ္။
အခုအခ်ိန္မွာ Rafe Esquithဟာ Hobart Boulevard Elementary School in Los Angeles ေက်ာင္းမွာ ငါးတန္းကေလးေတြကို ပညာသင္ၾကားေပးေနသူျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝ၁၂ခုႏွစ္ မတ္လ၆ရက္နဲ႔ ၇ရက္ေန႔မွာ Rafe Esquithဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေပက်င္းတကၠသိုလ္မွာ ေဟာေျပာပဲြတစ္ခုျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေဟာေျပာပဲြမွာ သူ႔ရဲ႕စာသင္ခန္းနံပါတ္ "၅၆"ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕အနယ္နယ္က တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာ၊ ေက်ာင္းဆရာအေယာက္ ၂ဝဝဝေက်ာ္ကို မွ်ေဝခဲ့ပါတယ္။
ေအာက္ကအခ်က္ေတြက ေက်ာင္းသားနဲ႔ဆရာတို႔ၾကားဆက္ဆံေရးကို တ႐ုတ္ဆရာကေမးၿပီး Rafe က ျပန္ေျဖထားတဲ့ အေမးအေျဖက႑ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာျပန္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။
(၁) တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ ပညာေရးပညာ႐ွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဆရာေတြကို "သြန္သင္ဆံုးမလို႔မရတဲ့ ေက်ာင္းသားဆိုတာ မ႐ွိဘူး။ အသင္အျပမေကာင္းတဲ့ဆရာပဲ ႐ွိတယ္"လို႔ သတိေပးပါတယ္။ ဒါဟာ တ႐ုတ္ဆရာေတြကို စိတ္ဖိစီးမႈေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ခင္ဗ်ားအျမင္ကိုေျပာပါဦး။
Rafe း တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းသားေတြက တကယ္ကိုသြန္သင္ဆံုးမလို႔ မရတာပါ။ ေက်ာင္းသားတိုင္း ေအာင္ျမင္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အလုပ္က အဲဒီေက်ာင္းသားကို ေအာင္ျမင္ႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးတစ္ခု ေပးတာပါပဲ။ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕အလုပ္က ေက်ာင္းသားကို တံခါးတစ္ခ်ပ္ဖြင့္ေပးတာပါ။ အဲဒီတံခါးေပါက္ထဲ ေက်ာင္းသားကိုယ္တိုင္ ေလွ်ာက္လွမ္းဝင္ေရာက္ရပါတယ္။ အဲဒီတံခါးေပါက္ထဲ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္အတင္းတြန္းမသြင္းပါဘူး။ သူတို႔ကို အတင္းဆဲြသြင္း၊ တြန္းသြင္းတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး... သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ေလွ်ာက္ဝင္တာမ်ဳိးျဖစ္ရပါတယ္။
(၂) အေမရိကန္ပညာေရးက မူႀကိဳကေန အထက္တန္းအထိ ႀကီးမားတဲ့ျပႆနာေတြ႐ွိေနတယ္၊ အရည္အခ်င္းမျပည့္တဲ့ဆရာတခ်ဳိ႕ ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ေနေသးတယ္လို႔ တစ္ခ်ိန္က ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ထက္ျမက္ထူးခၽြန္တဲ့ဆရာတစ္ဦးမွာ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္းေတြက အေရးအႀကီးဆံုးလို႔ ခင္ဗ်ားထင္သလဲ။
Rafe း ေကာင္းမြန္တဲ့ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ဖို႔ ဆရာကိုယ္တိုင္ကလည္း ေကာင္းမြန္ေအာင္ေနထိုင္ရပါတယ္။ စိတ္တိုေဒါသထြက္ခ်ိန္မွာလည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးပံုျပရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အလုပ္ႀကိဳးစားသူတစ္ေယာက္ပါ။ ဘာသင္ရမယ္ဆိုၿပီး တရားေသသင္တာထက္ ကိုယ့္အမွားထဲကေန၊ ကိုယ့္အေတြ႔အႀကံဳထဲကေန ပိုေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုသင္ယူမယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက ဆရာရဲ႕အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆိုေတြကို သတိထားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မထက္ျမက္တဲ့ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြကိုေရာ၊ တျခားေက်ာင္းဆရာေတြကိုပါ မေကာင္းတဲ့အက်ဳိး သက္ေရာက္ေစပါတယ္။ ဆရာဆိုတာ ေက်ာင္းသားရဲ႕စံျပပဲျဖစ္ေနရပါမယ္။
(၃) တစ္ႏွစ္တာအခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ ခင္ဗ်ားသင္ခန္းစာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖြင့္ခဲ့တယ္။ ႐ွိတ္စပီးယားျပဇာတ္၊ ေဘ့စ္ေဘာ၊ ႐ုပ္႐ွင္သင္ခန္းစာ၊ စီးပြားေရးသင္ခန္းစာ... ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ခင္ဗ်ားေလ့လာေရးခရီး ထြက္ေသးတယ္။ ဒါေတာင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ေက်ာင္းသားေတြက စာေမးပဲြအမွတ္စာရင္းေတြ အရမ္းေကာင္းၾကတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္းအံ့ၾသမိတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာလဲ။ ေက်ာင္းသားေတြအမွတ္စာရင္းေကာင္းဖို႔ ကၽြန္ေတာ္အခ်ိန္အမ်ားႀကီးသံုးရတယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ကြာဟာခ်က္က ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ကြားျခားေနသလဲ။
Rafe း ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္းသားေတြ စာအရမ္းဖတ္ၾကတယ္။ စာေမးပဲြေျဖဖို႔အတြက္ သူတို႔စာဖတ္တာၾကမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းသားေတြ သခ်ာၤဘာသာကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ၾကတယ္။ စာေမးပဲြေမးခြန္းလႊာေတြက သူတို႔နဂိုသိတာထက္ ပိုလြယ္ေနတယ္လို႔ သူတို႔ထင္ၾကတယ္။ သူတို႔ အမွတ္ေကာင္းရတာက သူတို႔ဟာ စိတ္ေပါ့ပါးမႈ႐ွိလို႔ပါ။ သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ထိ နားလည္တတ္ကၽြမ္းၿပီလည္းဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္စစ္ေမးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို ေကာင္းေကာင္းမေျဖရင္ ဘာရလဒ္ရမလဲ... အဲဒီရတဲ့ရလဒ္က မေျပာင္းဘူးဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပတတ္တယ္။ မေျပာင္းဘူးဆိုတဲ့ရလဒ္က စာေမးပဲြမေျဖႏိုင္လည္း သူတို႔ငရဲေရာက္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။ စာေမးပဲြမေျဖႏိုင္လည္း သူတို႔ေမေမက သူတို႔ကိုခ်စ္ၿမဲခ်စ္မွာပဲ၊ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ၿမဲခ်စ္မွာပဲ။
စာေမးပဲြအမွတ္စာရင္း ေကာင္းရမယ္ မေကာင္းရဘူးဆိုတာထက္ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္တာက ဒီတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြ ဘာဘဝကၽြမ္းက်င္မႈကို ရသြားသလဲဆိုတာကိုပါ။ ေက်ာင္းသားေတြက
စာေမးပဲြေျဖဖို႔ သင္ယူေလ့လာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔က ဘဝအတြက္ အက်ဳိးအျမတ္႐ွိတဲ့ အသိပညာ၊ ဗဟုသုတကို ႐ွာေဖြသင္ယူေနတာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကို စိတ္လက္ေပါ့ပါးေစေလ သူတို႔ရဲ႕ရမွတ္က ေကာင္းေလပဲျဖစ္ပါတယ္။
(၄) ေလာကမွာ "ေက်ာင္းသားေကာင္း"နဲ႔ "ေက်ာင္းသားဆိုး"ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားႏွစ္မ်ဳိးတည္႐ွိေနပါတယ္။ "ေက်ာင္းသားဆိုး"အေပၚ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမတတ္ႏိုင္
အၿမဲျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဘာနည္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ သြန္သင္ဆံုးမလည္း သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေစခဲ့တယ္။ ဒီလို ေက်ာင္းသားဆိုးနဲ႔ႀကံဳရင္ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အႀကံဉာဏ္တခ်ဳိ႕ မွ်ေဝေပးႏိုင္မလား။
Rafe း ကၽြန္ေတာ့္အျမင္နဲ႔ ေက်ာင္းသားကို သံုးမ်ဳိးခဲြပါတယ္။ ကေလး၁၊ ကေလး၂၊ ကေလး၃ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္သတ္မွတ္ပါတယ္။ ကေလး၁က ပါရမီ႐ွိသူ၊ ထက္ျမက္ထူးခၽြန္သူ၊ ေက်ာင္းတက္မပ်င္းသူ၊ ဆရာ့ကိုခ်စ္သူ၊ ဘက္ဂေရာင္းေကာင္းသူျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတန္းထဲမွာ သူတို႔႐ွိတာကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္မိတယ္။ ကေလး၃က ေက်ာင္းတက္ပ်င္းသူ၊ စာေမးပဲြတိုင္းက်သူ၊ ဆရာ့ကို အလြန္မုန္းသူ၊ မိဘကလည္း ဆရာ့ကိုမုန္းသူေတြျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ သူတို႔ကေလးကို သင္ဆဲဆိုမိရင္ သင့္ကိုသူတို႔သတ္လိမ့္မယ္ (ရယ္လွ်က္)။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆရာအမ်ားက သူတို႔ရဲ႕အခ်ိန္ကို ကေလး၁နဲ႔ ကေလး၃ေပၚမွာ ပုိသံုးၾကတယ္။ ကေလး၁က ထက္ျမက္ၿပီးတတ္လြယ္ေတာ့ သူတို႔အေပၚအခ်ိန္သိပ္ျဖဳန္းစရာမလိုဘဲ သူတို႔တတ္သြားၾကတယ္။ ကေလး၃အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခ်ိန္မေပးႏိုင္ရင္ သူတို႔က သင့္ဘဝကိုဖ်က္ဆီးသြားလိမ့္မယ္ (ရယ္လွ်က္)။ သင့္ကို ျပႆနာအမ်ဳိးမ်ဳိး သယ္ေဆာင္ေပးလာလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခ်ိန္ေတြကို သာမန္ကေလးေတြျဖစ္တဲ့ ကေလး၂ေပၚမွာပဲ ပိုသံုးျဖစ္တယ္။ သူတို႔က သာမန္တယ္၊ သခ်ာၤဘာသာမွာ အရမ္းထူးခၽြန္သူမဟုတ္ၾကသလို၊ စာစီစာကံုးမွာလည္း အေကာင္းဆံုးေရးႏိုင္သူေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ တျခားဘာသာမွာလည္း သာမန္ေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ျပႆနာမလုပ္ဘူး။ ဆရာေတြက သူတို႔အေပၚ သိပ္အားစိုက္ထုတ္စရာမလိုဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔အေပၚ ကၽြန္ေတာ္ပိုအားစိုက္ထုတ္တယ္။ သူတို႔ပိုေကာင္းေအာင္ ကၽြန္ေတာ္အားေပးတယ္။ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ရင္ "သမီးအသံက အရမ္းနားေထာင္လို႔ေကာင္းတယ္၊ ဆရာ့အတန္းမွာ သမီး႐ွိေနတာက ဆရာ့အတြက္ ကံေကာင္းျခင္းပဲ၊ သမီးရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဆရာေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး"လို႔ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာရင္ သူတို႔အရမ္းဝမ္းသာၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကေလး၁ရဲ႕အျပဳအမူလို သူတို႔ေျပာင္းလဲၾကတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကေလး၃က ျပႆာနာကိုဖန္တီးခ်င္တဲ့အခါ ဆိုးေဖာ္ဆိုးဖက္ ႐ွာမေတြ႔ေတာ့ဘူး။ ကေလး၂နဲ႔ အတန္းကိုအက်ဳိးသက္ေရာက္ေစတဲ့အခါ ဒီအတန္းဟာ တိတ္ဆိတ္တဲ့၊ သင့္ျမတ္တဲ့၊ ေကာင္းမြန္တဲ့အတန္းျဖစ္သြားတယ္။ ကေလး၃ လိုမ်ဳိးေက်ာင္းသားက ဆရာဘာနည္းနဲ႔သြန္သင္ဆံုးမလည္း အက်ဳိးျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့သင္ခန္းစာေတြကို ဆရာကဖန္တီးေပးၿပီး သူတို႔ရဲ႕စိတ္ဝင္စားစိတ္ကို ျမင့္ေပးမွ သူတို႔ကို ေျပာင္းလဲႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။
(၅) စာဖတ္ျခင္းရဲ႕အက်ဳိးကို ခင္ဗ်ားမၾကာခဏေျပာတယ္ေနာ္။ အခုေခတ္ေက်ာင္းသားေတြက အင္တာနက္ဂိမ္းကိုပဲ ႐ူးသြပ္ခံုမင္ေနၾကတယ္။ ၾကာေလ စာဖတ္တာကိုမႏွစ္သက္ေလ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဒီလို အခက္အခဲမ်ဳိးကို ခင္ဗ်ားႀကံဳဖူးလား၊ ခင္ဗ်ားဆိုရင္ ဘယ္လိုအေျဖ႐ွာမလဲ။
Rafe Esquith း စာဖတ္ျခင္းက အရမ္းအေရးပါပါတယ္။ ဆရာေျပာတာမွန္ပါတယ္... အရင္ေခတ္ကလို စာအုပ္တစ္အုပ္၊ ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္းဆိုတဲ့ေခတ္ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ အခုေခတ္က အေႏွာင့္အယွက္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကံဳရတဲ့ေခတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်ိန္မိနစ္၉ဝအသံုးျပဳၿပီး ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ စာအတူဖတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းစာမဟုတ္တဲ့ စာေပေတြကိုဖတ္ပါတယ္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ဖတ္ခိုင္းရင္ ဖတ္ဖို႔သူတို႔စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူ စာတစ္ေၾကာင္း၊ စာတစ္လံုး အတူ႐ြတ္ဆိုဖတ္ပါတယ္။ ကေလးက ေန႔တိုင္းတီဗီြပဲၾကည့္တယ္ စာမဖတ္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က တီဗီြပိတ္လိုက္တာ၊ တီဗီြကိုေနရာေ႐ြ႕တာကို အတင္းအဓမၼလုပ္တတ္ပါတယ္။
ဒါက လူကိုအႏိုင္က်င့္တဲ့နည္းပါ။ တကယ့္ပညာေရးက ကေလးေတြကိုယ္တိုင္ တီဗီြကိုေနရာေ႐ြ႕ဖို႔ သင္ၾကားေပးတာျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေလ့လာေရးထြက္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔တည္းခိုခန္းမွာ တီဗြီၾကည့္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က စာဖတ္တာကိုပဲ ႏွစ္သက္ၾကတယ္။ သူတို႔နဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္စာလိုက္ဖတ္လို႔ပါပဲ။
(၆) ဆရာေတြကလည္း လူပါပဲ.. နတ္ဘုရားမဟုတ္ဘူး.. ဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတေလ ေဒါသထြက္တတ္တယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕စာသင္ခန္းအမွတ္ ၅၆မွာ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ ေဒါသထြက္တာ႐ွိတတ္သလား။ ခင္ဗ်ားကို ေဒါသထြက္ေစတဲ့အေျခအေနကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုေျဖ႐ွင္းသလဲ။
Rafe Esquith း ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္းသားေတြ ကၽြန္ေတာ္ကိုေန႔တိုင္းေဒါသထြက္ေစပါတယ္။ ေဒါသထြက္ေအာင္လုပ္တဲ့အရာကလည္း မယံုႏိုင္စရာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ အႏုပညာအလုပ္တစ္ခု လုပ္ပါတယ္။ ႏွစ္တုိင္းေအာင္ျမင္တယ္။ လုပ္တာ ႏွစ္ ၃ဝ႐ွိပါၿပီ။ အဲဒီအႏုပညာအလုပ္က ပ်ဥ္ခ်ပ္ေပၚမွာ အ႐ုပ္ေရးဆဲြတာျဖစ္တယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ေက်ာင္းဖြင့္စမွာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က အ႐ုပ္ေရးဆဲြမယ့္ေဆးရည္ကို ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္အရမ္း ေဒါသထြက္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအျဖစ္ကေန ကၽြန္ေတာ္အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုကို ရလိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသားရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ကို အရင္ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ္ဆိုတာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ေဒါသထြက္တိုင္း သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့သူအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္လို႔ သူတို႔ကို ၾကင္နာတတ္သူ လူေကာင္းျဖစ္ေစခ်င္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္က ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ မညီတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အသံကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွမျမွင့္ဘူး။ အသံျမင့္တိုင္း ေက်ာင္းသားအတြက္ ဘာမွ အသံုးမဝင္လို႔ပဲ။ စစခ်င္းလူရြယ္အခ်ိန္တုန္းက သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေအာ္ေငါက္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီလိုေအာ္ေငါက္ျခင္းအားျဖင့္ ေက်ာင္းသားေတြတတ္သြားတာတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူတို႔ ေၾကာက္႐ြံ႕သြားတာပါပဲ။ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တည္ၿငိမ္ရင္ စာသင္ခန္းလည္းတည္ၿငိမ္တယ္။ တကယ္လို႔ သင့္ခံစားခ်က္ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ သင္ထိန္းညိႇႏိုင္ရင္ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ေတြျဖစ္ပြားတာကို သင္ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။
(၇) တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုေျပာစကားတစ္ခြန္း႐ွိတယ္။ "အေမရိကန္ရဲ႕ အေျခခံပညာေရးက ျဖစ္ကတတ္ဆန္းပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ႏိုဘယ္လ္ဆု႐ွင္ေတြ ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ အေျခခံပညာေရးက ခိုင္မာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏိုဘယ္လ္ဆုရသူ မ႐ွိခဲ့ဘူး"။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ခင္ဗ်ားအျမင္ကိုေျပာပါဦး
Rafe Esquith း ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္မွ ကိုယ္စားမျပဳဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သမီးက နာမည္အ႐ွိဆံုး ေဆးတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတယ္။ သူ႔ဆရာက ႏိုဘယ္လ္ဆု႐ွင္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔စရိတၱမေကာင္းဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆုရတာ ဘာအဓိပၸာယ္မွမ႐ွိဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္တိုင္း ျပဇာတ္ကတယ္။ ဒီျပဇာတ္ကို အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာၾကည့္ၾကတယ္။ ရက္ ၃ဝကတယ္။ ျပဇာတ္ၿပီးရင္ ကၽြန္ေတာ္ဆုမခ်တတ္သလို ေပ်ာ္ပဲြ႐ႊင္ပဲြေတြလည္း လုပ္မေပးတတ္ဘူး။ ဒီျပဇာတ္ကေနတာကိုကပဲ ဆုခ်ီးျမႇင့္တာ၊ ပါတီလုပ္ေနတာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ အေမရိကန္နဲ႔တ႐ုတ္ရဲ႕ ပညာေရးမွာ ျပႆနာအမ်ဳိးမ်ဳိး႐ွိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ဆုေၾကာင့္ေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
(၈) ခင္ဗ်ားအတန္းက ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက ဆင္းရဲသားမိသားစုကလာတယ္လို႔ သိရတယ္။
Rafe Esquith း ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းသားေတြက ညအခ်ိန္မွာ ေသနတ္သံၾကားရတတ္တဲ့ ရပ္ကြက္ေသးေလးေတြက လာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြပါ။ သူတို႔မိဘေတြကလည္း တကၠသိုလ္မတက္ဖူးသလို စာမဖတ္သူေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စာသင္ခန္းမွာ အရမ္းအေရးပါတဲ့ အကူေတြ႐ွိၾကတယ္။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အရင္ေက်ာင္းသားေတြပါ။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္ကို လာကူတတ္တယ္။ ေန႔စဥ္ေက်ာင္းဆင္းတိုင္း ကၽြန္ေတာ္က တံခါးေပါက္ဖြင့္ထားလိုက္တယ္။ အထက္တန္းေရာက္သြားၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ တကၠသိုလ္ေရာက္သြားၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ျပန္လာတတ္ၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လူႀကီးေတြက ကေလးေတြအတြက္ စိတ္ကူးအျမင္ေတြ ဖန္ဆင္းေပးရတာကို ႏွစ္သက္တယ္... ဒါေပမယ့္ ကေလးေတြက သူတို႔စိတ္ကူးသူတို႔႐ွိၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တာဟာ အဲဒီေလာက္အေရးမပါဘူး... စ႐ိုက္လကၡဏာကသာ အမွတ္စာရင္းထက္ပိုအေရးပါပါတယ္။ ႐ိုးသား ရည္မြန္တာဟာ စာေမးပဲြရမွတ္ထက္ အေရးပါပါတယ္။ လူေတြက ကေလးေတြကို ရက္တိုတိုအတြင္းမွာ အကုန္လံုးသိတတ္ေစခ်င္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က မေလာဘူး။ အပတ္စဥ္စာေမးပဲြကို ကၽြန္ေတာ္ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဂ႐ုစိုက္တာက ဒီကေလးတစ္ေယာက္ ေနာင္၁ဝႏွစ္မွာအသံုးျပဳႏိုင္မယ့္ အရည္အခ်င္းပဲျဖစ္တယ္။
(၉) ခင္ဗ်ားက အရမ္းေတာ္ထက္တဲ့ဆရာတစ္ဦးပါ။ ဒီလိုထူးခၽြန္ထက္ျမက္ေအာင္ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္ႏိုင္ခဲ့သလဲ။ ေမြးတာနဲ႔ ဆရာေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္လာတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးေနာ္။ ဒီလိုေကာင္းမြန္တဲ့စ႐ိုက္လကၡဏာ၊ အသိပညာကို တိုးတက္ေအာင္ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့သလဲ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕အေတြ႔အႀကံဳကို ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔မွ်ေဝႏိုင္မလား။
Rafe Esquith း ကၽြန္ေတာ္က အရမ္းႀကိဳးစားသူတစ္ေယာက္မွ်ပါ။ ဇာတ္လမ္းတစ္ပံုမွ်ေဝရရင္ တစ္ခ်ိန္ကတိုေတာင္းတဲ့ကာလတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၂ခုႏွစ္က ကၽြန္ေတာ္ကို အေမရိကန္ရဲ႕အေကာင္းဆံုးဆရာလို႔ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထိတ္လန္႔ေစခဲ့ပါတယ္။ မီဒီယာေတြေျပာသလို ကေလးတစ္ေယာက္တိုင္းကို Rafe ကယ္တင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ တကယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးေတြ Rafe ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာကလည္း အမွန္မဟုတ္ဘူး။
ေက်ာင္းဖြင့္တဲ့ပထမတစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းစိတ္႐ႈပ္မိတယ္။ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ေ႐ွ႕လာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို မနက္စာလာေပးပါတယ္။ သူ႔နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မနက္စာေပးစရာမလိုဘူး.. ေကာင္းေကာင္းသင္ယူ၊ ေကာင္းေကာင္းလုပ္လို႔ သူ႔ကိုကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္တယ္။ ေသာၾကာေန႔ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္ေၾကာင္းေျပာၿပီး ေမးစရာေမးခြန္း႐ွိလာလို႔ ေက်ာင္းသားေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီကၽြန္ေတာ့္ကို မနက္စာေပးခဲ့တဲ့ကေလးမက "ဆရာ... ပထမတစ္ရက္ေက်ာင္းတက္တာနဲ႔ ကၽြန္မအရမ္းဝမ္းသာခဲ့တယ္။ ဆရာ့အတန္းမွာ တက္ရဖို႔ ကၽြန္မေစာင့္ေနခဲ့တာၾကာၿပီ။ ေဖေဖေမေမတို႔ကေျပာတယ္.. ဆရာက ဘုရားသခင္ပါတဲ့။ ဆရာ့ကို ကၽြန္မ မနက္စာေပးတာဟာ ကၽြန္မကိုႏွစ္သက္ဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာ့အတန္းမွာ ကၽြန္မတက္ရ႐ံုတင္ေတာ္ပါၿပီ" လို႔ေျပာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ၿပီး ဝမ္းနည္းမိတယ္။ ကေလးမေျပာတဲ့စကားက အမွန္ပါ။ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ထိခိုက္ေစခဲ့မိတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကေလးေတြကို မထိခိုက္ေအာင္ ဘယ္လိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္နားလည္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ေက်ာင္းသူေဟာင္းတစ္ဦးက သူ႔ခ်စ္သူကို သူ႔မိဘေတြဆီေခၚသြားမျပခင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီေခၚလာခဲ့ၿပီး သူအဂၤါေန႔မွာ ဟန္းနီမြန္းထြက္မယ္။ တကယ္လို႔ တနလာၤေန႔မွာအကူလိုရင္ သူလာကူဦးမယ္လို႔ဆိုတယ္။ ထူးခၽြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဆံုခဲ့ရတာက ကၽြန္ေတာ့္ကို ထူးခၽြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ဆရာတစ္ဦးျဖစ္လာေစခဲ့တာပါပဲ။
(၁ဝ) အလုပ္ထဲမွာ အခက္အခဲ၊ ျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ ဒီေက်ာင္းဆရာဆိုတဲ့အလုပ္အေပၚ ခင္ဗ်ားျပင္းျပင္းျပျပ ယံုၾကည္မႈ႐ွိေသးလား။ ဒီ စာသင္သက္ ၂၅ႏွစ္လံုးလံုး ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္အားထက္သန္မႈကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုထိန္းထားႏိုင္ခဲ့သလဲ။
Rafe Esquith း ၾကားရတာ တံုးတိတံုးအ,ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္... အေမရိကန္သမၼတ၊ အဂၤလန္ဘုရင္မ ၿပီးေတာ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ကေလးေတြရဲ႕လန္းဆန္းတဲ့အၿပံဳးကိုေတြ႔ရတာဟာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ဝမ္းအသာဆံုးပဲ။ ဒီကေန႔မွာ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ကူညီႏိုင္တယ္။ အခုခ်ိန္မွာ ကေလးေတြအတြက္ ပိုေကာင္းတဲ့အေျခအေနကို ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးေပးႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ဳိးသမီးက မီးဖိုေခ်ာင္ျပင္မယ္တဲ့.. ကၽြန္ေတာ္တြက္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ ေနာက္ႏွစ္၄ဝဝေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ဆရာထပ္လုပ္ရင္ ေငြစုမိတန္ေကာင္းပါရဲ႕... (အားလံုး သူနဲ႔အတူလိုက္ရယ္လွ်က္)
(၁၁) ခုတစ္ေလာ "Wolf Dad"(ဖဆိုး) "Tiger Mom"(မိဆိုး)ဆိုတဲ့ စကားလံုး ေခတ္စားေနတယ္။ သူတို႔ကို ခင္ဗ်ားႏွစ္သက္လား။ သူတို႔ရဲ႕သြန္သင္ဆံုးမပံုကို ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုတန္ဖိုးျဖတ္မလဲ။
Rafe Esquith း သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္မႀကိဳက္ဘူး။ သူတို႔က သူတို႔ကိုယ္တာအတြက္ပဲသိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ပညာေရးစိတ္ကူးအေတြးက "အေဖတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ခင္ဗ်ားပါးစပ္ကို ပိတ္ထားပါ။ ေ႐ွ႕ကေန ကေလးရဲ႕လမ္းကို ကာဆီးကာဆီးမလုပ္ပါနဲ႔"။
စာသင္ခန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္စကားသိပ္မေျပာဘူး။ စကားေျပာစင္လည္း မ႐ွိဘူး။ ေထာင့္တစ္ေနရာမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ရပ္တယ္။ ကေလးေတြစကားပိုေျပာႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ေပးတယ္။ ကေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ပညာေရးက ကိုယ္တိုင္သင္ယူပါ... ကိုယ္တိုင္ႀကီးျပင္းဖို႔အတြက္ ကိုယ္တိုင္တာဝန္ယူပါ။ ေက်ာင္းသားေတြကို ႐ိုးသားႀကိဳးစားသူေတြ၊ အေတြးအေခၚ ပြင့္လင္းထက္ျမက္သူေတြျဖစ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ သူတို႔ကို ဒီလိုျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း ဒါေတြ႐ွိရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကေလး ၄ေယာက္စလံုးေတာ္ၾကပါတယ္။
(၁၂) မိဘအုပ္ထိန္းသူရဲ႕ ပညာေရးအေတြးအျမင္နဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ပညာေရးအေတြးအျမင္ ကဲြလဲြတဲ့အခါ ဘယ္လိုလုပ္သလဲ။ မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြ ခင္ဗ်ားရဲ႕အေတြးအျမင္ကို ေထာက္ခံသလား။
Rafe Esquith း စစတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အေတြးအျမင္ကို မိဘေတြ သံသယျဖစ္ၾကတယ္။ ေစာေစာအတန္းတက္ရင္၊ ေနာက္က်မွ အတန္းဆင္းရင္ သူတို႔စိတ္တိုၾကတယ္။ အိမ္စာေတြမေပးလို႔ဆိုၿပီး မိဘေတြက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ မေက်နပ္ၾကဘူး။ အိမ္စာဆိုတာ ဘာအတြက္မွေကာင္းတာမဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္ကို႐ူးေနတယ္လို႔ အုပ္ထိန္းသူေတြက ထင္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႔လာေျပာရင္ သူတို႔နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အျငင္းမပြားဘူး။ သူတို႔ အတန္းေစာေစာမလာခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာတူလိုက္တယ္။ တကယ္လို႔ အုပ္ထိန္းသူေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ကၽြန္ေတာ္အျငင္းပြားေနရင္ ကေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အတူေနရခ်ိန္ ပုပ္သြားလိမ့္မယ္။ အခုဆိုရင္ လြယ္သြားၿပီ… ကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုပဲ လာခ်င္ေနၾကၿပီ။ အဓိက,က ေသာ့ခ်က္က အုပ္ထိန္းသူေတြ သင့္ကိုယံုၾကည္ဖို႔ပါပဲ။
(၁၃) တ႐ုတ္ကေလးေတြရဲ႕ ပညာသင္ယူေရးက ဝန္ေလးလြန္းတယ္၊ ဖိအားမ်ားလြန္းတယ္။ ဒီ ဝန္နဲ႔ဖိအားက အဖက္ဖက္ကလာတာျဖစ္တယ္။ လူမူဝန္းက်င္၊ မိဘအုပ္ထိန္းသူ၊ ေက်ာင္းနဲ႔ ဆရာေတြဆီက အပါအဝင္ေပါ့။ တကယ္လို႔ ခင္ဗ်ားဟာ တ႐ုတ္ပညာေရးဝန္ႀကီးဆိုရင္ ဒီအခက္အခဲကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုေျဖ႐ွင္းမလဲ။
Rafe Esquith း တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ပညာေရးဝန္ႀကီးဆိုရင္ ၉ဝ%ေသာ စာေမးပဲြကို ကၽြန္ေတာ္ပယ္ဖ်က္လိုက္ၿပီး ဂီတကို တစ္နာရီအခ်ိန္ေပးေလ့က်င့္မယ္။ ဂီတသင္ယူတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက ပုိေပ်ာ္႐ႊင္ၾကတယ္။ တျခားဘာသာရပ္ေတြလည္း ေကာင္းသြားတာပဲ။ ျပဌာန္းသင္႐ိုးညႊန္းတမ္းေတြအေပၚ သူတို႔ အရမ္းႀကိဳးစားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႀကိဳးစားမႈကို အႏုပညာဘာသာရပ္ေပၚမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ထားရမယ္။ ဆရာေတြကိုလည္း အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ ကၽြန္ေတာ္သင္ေပးဦးမယ္။ စာသင္ခန္းထဲမွာ ကေလးေတြ ေၾကာက္႐ြံ႕တယ္လို႔မခံစားရေအာင္ ထားရမယ္။ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ပညာေရးဝန္ႀကီးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္အရင္ဆံုးလုပ္မွာက ဆရာေတြကို သင္တန္းေပးေလ့က်င့္မယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကို အေၾကာက္တရားပေပ်ာက္ေစၿပီး ယံုၾကည္မႈအေျခခံတဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႔ တည္ေဆာက္မယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ ပညာေရးမွာ ႀကီးမားတဲ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။
(၁၄) မိဘအုပ္ထိန္းသူအေနနဲ႔ ကေလးရဲ႕ႀကီးျပင္းတိုးတက္မႈအတြက္ ဘာေတြျပင္ဆင္သင့္သလဲ။ ခင္ဗ်ားမွာ အရမ္းထင္႐ွားတဲ့ တင္စားခ်က္တစ္ခု “ဉာဏ္ပညာလြယ္အိတ္”ဆိုတာ႐ွိတယ္။ အဲဒီလြယ္အိတ္ထဲမွာ ဘာေတြထည့္သင့္တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားထင္သလဲ။
Rafe Esquith း ကၽြန္ေတာ့္မွာ သားသမီး၄ေယာက္႐ွိတယ္။ သူတို႔အားလံုး ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ၾကတယ္။ ေအာင္ျမင္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဝင့္ၾကြားေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အုပ္ထိန္းသူေတြကို အႀကံေပးခ်င္တဲ့ ပထမအခ်က္က ေန႔တိုင္း ကေလးေတြနဲ႔ ညစာအတူစားပါ။ အေမရိကန္မွာ မိသားစုတခ်ဳိ႕ ညစာအတူ မစားၾကဘူး။ ညစာစားခ်ိန္မွာ သူတို႔တီဗီြၾကည့္ၾကတယ္။ မိသားစုဝင္ေတြက ကိုယ့္အိမ္ခန္း သူ႔အိမ္ခန္းမွာ စားၾကတယ္။ ညစာစားတယ္ဆိုတာ မိဘေတြက သားသမီးေတြကို ပညာသင္ေပးတဲ့ အခြင့္အေရးေကာင္းတစ္ခုပဲ။ ဒီလို အတူတကြ ညစာစားဝိုင္းထဲ သားသမီးေတြ ပါကိုပါဝင္ရပါတယ္။ သူတို႔ကို စားပဲြခင္းက်င္းျပင္ဆင္ဖို႔ သင္စီစဥ္ေပးႏိုင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ လြယ္ကူတဲ့ ဆလတ္႐ြက္သုတ္ေတြ သူတို႔ျပဳလုပ္ႏိုင္တယ္။ ညစာစားခ်ိန္ဟာ အုပ္ထိန္းသူက ကေလးေတြကို သြန္သင္ျပႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအႀကံေပးခ်င္တာက… အနားယူအိပ္စက္တဲ့ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္အိပ္ခန္းမွာ တီဗီြ၊ ကြန္ျပဴတာမ႐ွိပါေစနဲ႔။ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အိပ္ခန္းမွာ တီဗီြ၊ ကြန္ျပဴတာ႐ွိတဲ့ ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရးနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက အိပ္ခန္းမွာ တီဗီြ၊ ကြန္ျပဴတာမ႐ွိတဲ့ ကေလးေတြေလာက္ မေကာင္းဘူးတဲ့။ အိပ္ခန္းဆိုတာ ကေလးေတြအိပ္ဖို႔အတြက္ ေနရာပါ။
တတိယအႀကံေပးခ်င္တာက.. အုပ္ထိန္းသူတိုင္း ကိုယ့္ကေလးေတြကို ဂီတသင္ယူေစဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခုက အေမရိကန္ကေလးေတြဟာ အိပ္ေရးမဝၾကဘူး။ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဖိအားေပးလြန္းတယ္။ သူတို႔ ေနာက္က်မွအိပ္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ သူတို႔ႏြမ္းလ်ေနၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အုပ္ထိန္းသူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္.. ကေလးေတြနဲ႔အတူ ညစာစားပါ။ သူတို႔ကို ေစာေစာအိပ္ရာဝင္ပါေစ။ ဒီလိုဆိုရင္ ကေလးေတြ ပိုေပ်ာ္႐ႊင္ၿပီး သင္ယူမႈမွာလည္း ပိုေကာင္းလာႏိုင္ပါတယ္။
Ref; https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151736493112358&set=a.10150157631057358.290579.204114152357&type=1
Post By Thityar Aik at Wednesday, October 23, 2013
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to Facebook
Labels: နည္းပညာ, သိထားသင့္ေသာ အေႀကာင္းအရာမ်ား
No comments:
Post a Comment
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
ေဒါင္းေတာ့မယ္ဆုိလွ်င္
http://www.mediafire.com/?s1jt8o81nk154pp
ဖတ္ႀကည့္ေပးပါ။
ဆုိဒ္ထဲမွာ ရွိ၊ မရွိ ရွာေဖြရန္
ျမန္မာျပည္ စံေတာ္ခ်ိန္
ဥေရာပ စံေတာ္ခ်ိန္
S'pore & Malaysia's Time
Follow by Email
Adobe Photoshops (5)
Android (16)
Anti Virus (20)
Auto CAD (1)
Computer Journals (1)
Dictionary (5)
Download (176)
Drivers (3)
English (3)
Great E Books (39)
Illustrator CS6 (2)
Key Logger (1)
Magic Show (2)
Photoshop CS6 (3)
Portables (14)
Utlities (23)
Windows 7 (5)
Windows 8 (13)
Zawgyi-One (4)
စာေပေဟာေျပာပြဲမ်ား (4)
စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ျခင္းမ်ား (2)
နည္းပညာ (52)
ဘာညာသာရကာ (40)
ဘာသာေရး (25)
ရယ္စရာမ်ား (34)
သိထားသင့္ေသာ အေႀကာင္းအရာမ်ား (94)
Blog Archive
►  2014 (15)
►  August (2)
►  April (1)
►  January (10)
▼  2013 (156)
►  November (3)
▼  October (19)
ဘာသာေရးအရ မရွင္းလင္းသည္မ်ားကုိ ေမးျမန္းျခင္း
မွတ္သားထားသင့္ေသာ အေႀကာင္းအရာမ်ား
အေတာ္ဆုံးဆုိတဲ့ ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ အင္တာဗ်ဴး
ေလးစားဖြယ္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ျဖစ္ရပ္ကေလးတ...
ေယာကၡမႏိုင္နည္း
Windows 7 Password ခံထားသည္ကုိ ေျပာင္းလဲျခင္း ၁၀၀%...
အရွက္ႏွင့္ အေၾကာက္
ခ်မ္းသာသူကို ဘယ္လိုလက္ထပ္ယူရမလဲ?
က်ေနာ္တုိ႕ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ပြင့္လင္းေသာ အခ်စ္...
ႏိုင္ငံတကာ အခမဲ့ အြန္လိုင္းပညာသင္ၾကားေရး ဝဘ္ဆိုဒ္မ...
ဘဝမ်ားစြာထဲက အခ်ဳိ႕အခ်ဳိ႕ေသာ ဘဝေလးမ်ား
ရယ္စရာ ဓာတ္ပုံမ်ား (ေနာက္ဆုံးပုံသည္ အရယ္ရဆုံး)
သူခုိး...သူခုိး...
ဘယ္လုိ ရွာေဒါင္းရမွန္း မသိေသးသူမ်ားအတြက္
ပါပီလြန္ ႏွင့္ ဗင္ဂုိ
ဖတ္ႀကည့္ေစလုိေသာ စာအုပ္မ်ား
မစုိးရိမ္ဟူေသာ ေက်ာင္းတုိက္၏ အမည္ ျဖစ္ေပၚလာပုံ
သင့္ကုိယ္သင္ ျပန္ႀကည့္ပါ။
ဦးဥတၱမသာရ၏ အဖုိး တစ္သိန္းထုိက္ေသာ ဂါထာ
►  August (12)
►  July (12)
►  June (17)
►  May (21)
►  April (20)
►  March (15)
►  February (11)
►  January (26)
►  2012 (279)
►  December (38)
►  November (14)
►  October (25)
►  September (12)
►  August (18)
►  July (33)
►  June (21)
►  May (22)
►  April (41)
►  March (37)
►  February (10)
►  January (8)
►  2011 (25)
►  December (4)
►  September (15)
►  August (5)
►  February (1)
►  2010 (63)
►  December (55)
►  November (8)
ဝင္ေရာက္ ႀကည့္ရွဳ႕သူမ်ား
သူငယ္ခ်င္း၊ အဖြဲ႕ဝင္မ်ား
ဓာတ္ပုံမ်ား
Open publication - Free publishing - More news
Choose Languages!!!
သြားေရာက္ ေလ့လာ၊ ဖတ္ရွဳ႕သင့္ေသာ ဆုိဒ္မ်ား
Pyae Phyo (MMiTD)
♪ ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကို တိုင္းတာေပးမယ့္ Instant Heart Rate ♫
47 minutes ago
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း.......
If you plant honesty, you will reap trust....
2 months ago
ညီေနမင္း (နည္းပညာ)
4 months ago
ေမာင္ (စြယ္စံုက်မ္း)
Latest Activity on Myanmar IT Development
အမ်ဳိးေကာင္းသား
သစ္ယာအုိက္. Powered by Blogger.