my my my en en en en my my my my my my my my my my my my my en en en en my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en my my my my my my my en my my my en en en en my my en my my my en my my en my my ru my en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en en my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my es my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my pt en my en my my my my my my my en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en my en my en my cs my my en en en en my my en my en my en my en my en my my my my my en en en en en en en en en en en en en en en en my en en my my my my my my my my my my my en en en en my my my en en en my my my my my my my en en de en en de de de de en de de de en en de cs de en de de de en de de de en en de cs en de de de en de de en en de de en de de de en de de de en en de cs de en de de de en de de de en en de cs de en de de en en de de de en en de da de en de de en en de de de en de cs de en de de de en de de de en en de da de en de de de en de de de en en de cs de de de de my my my my en en en en en en en my my my en en en en en en en en en en en en en en en en fr sv fr my en en en en de en en en en en en en en en en en de en en en en en en en en de de en en en en my my my my my my my my my my en de my my my my my de de my en en en en en en en en my en
Showing posts with label Knowledge. Show all posts
Did you know that you can shop Duty Free in Changi Airport online?
ဒီတစ်ခါရေးပေးချင်တာလေးကတော့ စင်္ကပူလေဆိပ်က Duty Free ဆိုင်တွေမှာ အပြင်ထက်စျေးသက်သာလို့ ရှော့ပင်းလဲ ထွက်ချင်တယ်။ လေဆိပ်လဲ အစောကြီးသွားဖို့ အချိန်မရှိဖြစ်နေတာမျိုးတို့။ အိမ်ပြန်လက်ဆောင် ၀ယ်ဖို့ အချိန်ကမရှိ လေဆိပ်မှာ ၀င်ဝယ်ဖို့လဲ အချိန်မလောက်ဖြစ်နေတာမျိုးတို့၊ Duty Free ဆိုင်တွေမှာ ရှော့ပင်းထွက်လွန်ပြီး အင်မီဂရေးရှင်းဖြတ်ပြီးမှ လေယာဉ်လွတ်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလိုမျိုး မဖြစ်ရလေအောင်...
Singapore Changi Airport duty free ဆိုင်တွေကို အွန်လိုင်းကနေ ကြိုဝယ်ထားလို့ရပြီး ကိုယ်လေဆိပ်ရောက်မှ collection counter မှာ သွားယူလိုက်လို့ရတယ်ဆိုတာ သင်သိပါသလား?
Duty Free online shopping website လေးကတော့
သတိပြုရမှာက ကိုယ်မသွားခင် ၁၄ရက်ကနေ ၁၈နာရီ မတိုင်ခင်အတွင်းမှာပဲ ၀ယ်လို့ရတယ်။
လေယာဉ်မထွက်ခင် ကပ်ပြီးမှ ၀ယ်လို့မရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဘက်ကလဲ Processing time ရှိသေးတယ်လေ။
ကြိုက်ရာ ရွေးပြီး shopping cart ထဲ ထည့်၊ check out လုပ်ဖို့ Checkout Now ကိုနှိပ်...
နောက်တစ် page မှာ log in ၀င်ခိုင်းတယ်။ အကောင့်မရှိရင် Create Account ကို နှိပ်ပြီး ကိုယ့်အီးမေလ်းနဲ့ အကောင့်ဖွင့်။ အကောင့်ဖွင့်တာ လွယ်ပါတယ်။
အကောင့်ဖွင့်ပြီးရင် log in ၀င် check out လုပ်ရင် ဒီပေချ့်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ Details တွေ ဖြည့်ခိုင်းတာတွေ ပတ်စပိုစ့်ထဲက အတိုင်းအမှန်ဖြည့်။
Details ဖြည့်ခိုင်းတာရဲ့အောက်မှာ တစ်ခါတည်း ကိုယ်ထွက်ခွာဆို ထွက်ခွာ။ ဆိုက်ရောက်ဆို ဆိုက်ရောက် လေယာဉ် နံပါတ်ထည့်။ နေ့စွဲထည့်။
အောက်က Terms and conditions ကို tick လုပ်ပြီးရင် အောက်ဆုံးက (ဒီပုံထဲမှာ မပါ) button ကိုနှိပ်လိုက်ရင် နောက်တစ်ပေချ့်မှာ ပိုက်ဆံပေးပြီးရင် ရဘီ။
ကိုယ်ပြန်တဲ့နေ့မှာ အင်မီဂရေးရှင်းဖြတ်ပြီးရင် အတွင်းထဲက Collection counter မှာ ပတ်စပိုစ့်ပြပြီး သွား ယူရုံပဲ။
Labels: Knowledge , Travel Tips
Staying at Hotels VS Airbnb Apartment Pros and Cons
Airbnb ဆိုတာ ဘာလဲ သိပြီးတဲ့သူတွေကတော့ ဒီပထမဆုံးအပိုဒ်လေးကို ကျော်ဖတ်လို့ရပါတယ်။ မသိသေးတဲ့လူတွေကို တစ်ခါတည်းသိသွားအောင် ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီးရှင်းပြ ပါရစေ။ ကျွန်မတို့ခရီးသွားတွေ အများစုက အရင်ကဆိုရင် ခရီးသွားတိုင်း ဟော်တယ်မှာပဲ တည်းဖြစ်တာများပါတယ်။ ခုနောက်ပိုင်းတော့ www.airbnb.com ဆိုတဲ့ အင်တာနက်စာမျက်နှာကနေ အဲ့ဒိသွားမဲ့နေရာက အိမ်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ အိမ်ခန်းတွေကို ရက်တွက်နဲ့ ငှားပြီး တည်းလို့ရပါတယ်။ တစ်အိမ်လုံးငှားတာတွေရှိသလို အခန်းပဲ ငှားတာတွေလဲရှိပါတယ်။ တည်းခိုချင်တဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ့်အိမ်ခန်း ရက်ပိုင်းနဲ့ ငှားချင်သူတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်က အဲ့ဒိ အင်တာနက်စာမျက်နှာမှာ အကောင့်ဖွင့်ရပါတယ်။ မိမိဓာတ်ပုံ အမှန်လဲ တင်ရပါတယ်။ ဒါမှ တည်းခိုမဲ့သူနဲ့ အိမ်ခန်းပိုင်ရှင်က တစ်ဦးနဲတစ်ဦး ဘယ်လိုပုံလဲ သိမှာပါ။ လူပုံမတင်ပဲ တခြားပုံတွေတင်ထားရင် မဗေဒါဆိုရင်တော့ မငှားပါဘူး။ ကိုယ်နဲ့ဆက်ဆံရမဲ့သူ ဘယ်လို ဥပတိရုပ်ရှိလဲဆိုတာလဲ အနည်းနဲ့ အများအကဲခတ်လို့ရတာပေါ့နော်။ ကဲ… ဒီလောက်ဆို airbnb apartment ငှားတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ သဘောပေါက်လောက်ပြီဆိုတော့ ဟော်တယ်မှာနေတာနဲ့ Airbnb ကနေ အိမ်ခန်းငှားနေတာ ဘာတွေကောင်းတယ်ဆိုးတယ် ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအရ ပြောပြမယ်နော်။
Airbnb apartment တွေကျတော့ အိမ်ရှင်က အဲ့ဒိ ငှားစားတဲ့အိမ်နားမှာနေတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အခက်ခဲရှိတယ်။ ကိုယ်က တိုင်းတပါးကို ခုမှ စစချင်းရောက်တာ။ ဖုန်းကဒ်က လွယ်လွယ်ကူကူဝယ်လို့မရတဲ့ တိုင်းပြည်ဆိုရင် သူ့ကိုဆက်သွယ်ဖို့က အတော်လေး ကသိကအောက်ဖြစ်ရတယ်။
ဥပမာ။ မဗေဒါတို့ ဂရိကိုစစရောက်ချင်းနေ့က လေဆိပ်မှာ ဖုန်းကဒ်ဝယ်ဖို့လုပ်ပေမဲ့ ရောင်းတဲ့နေရာမရှိဘူး။ လိုကယ်တွေကိုပဲရောင်းတာ နိုင်ငံခြားသားတွေကို မြို့ထဲက ဖုန်းဆိုင်တွေမှာပဲ ဝယ်လို့ရမယ်တဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ကိုယ်တည်းမဲ့ အိမ်ရှေ့ရောက်တာတောင် ဖုန်းမရှိလို အိမ်ရှင်ကိုဆက်သွယ်လို့မရ။ အထုတ်အပိုးတွေနဲ့မို့ ဖုန်းကဒ်ဆိုင်ကို ၂ယောက်လုံးတူတူသွားရှာဖို့ကလဲ ပင်ပန်း။ ဒီလိုနဲ့ Mr.Right ပဲ သွားရှာ ကိုယ်က အထုတ်တွေနဲ့ လမ်းပေါ်တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့။ ဂရိဆိုတာကလဲ နိုင်ငံခြားသားတွေကို ခါးပိုက်နှိုက်လုယက်တာမျိုးတွေ ကြားထားတော့ အရမ်းသတိနဲ့နေနေရတာပေါ့။
မလေးရှားသွားတုန်းကကျတော့ အိမ်ရှင်က ရှေ့တစ်ရက်ကတည်းက မတ်စေ့ပို့ထားတယ်။ သူ့အိမ်နံပါတ်က ဘယ်လောက်ပေါ့။ ရောက်ရင် အစောင့်ဂိတ်ကနေ အိမ်နံပါတ်ပြောပြီး သော့တောင်းလိုက်ပါဆိုတော့ နည်းနည်းအဆင်ပြေသေးတယ်။ တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ်တော့ အဲ့လိုကွာတာပေါ့။
၂။ Checking in - Checking out
ဟော်တယ်မှာက များသောအားဖြင့် ၂၄ နာရီ Reception Service ရှိတော့ Check-in အချိန်မဟုတ်သေးပဲ စောရောက်ရင်တောင် အိတ်တွေအပ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်သွားချင်တဲ့နေရာ လျှောက်သွားလို့ရပါပြီ။
Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ ချက်အင်အချိန် ညနေ ၂နာရီမတိုင်ခင်စောရောက်နေလို့ကတော့ အိမ်ရှင်နဲ့ မတွေ့မချင်း အိတ်တွေတန်းလန်းနဲ့ လမ်းပေါ်စောင့်ပေတော့ပဲ။ အထုတ်အပိုးနည်းတဲ့ ရက်တိုခရီးဆိုရင် ကျောပိုးအိတ်နဲ့လျှောက်သွားနေလို့ရသေးပေမဲ့ အထုတ်များရင် ဘယ်မှသွားလို့မရပဲ အချိန်ကုန် လူပန်းပါပဲ။ မဗေဒါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး Airbnb အတွေ့အကြုံဖြစ်တဲ့ Greece မှာတုန်းက ခရီးဝေးလို့ လူပင်ပန်းရတဲ့အထဲ ဒီလိုမျိုးတွေရှိပါလားလို့ ကြိုမသိခဲ့လို့ အတော်လေးအချိန်ပုတ် လူပန်းဖြစ်ရပါတယ်။
အဲ့ဒါမျိုးမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ချင်ရင် ကိုယ်အခန်းမငှားခင်ကတည်းက အိမ်ရှင်ကို မတ်စေ့ပို့ပြီး Early Check in ကိုယ်ရောက်မဲ့အချိန်ကို ဝင်လို့ရမရ သေချာသဘောတူညီမှုရယူပါ။ Check out လဲ ဒီတိုင်းပဲ။ ကိုယ့်လေယာဉ်က ညမှထွက်မှာ သူတို့က ချက်အောက် ၁၂ နာရီဆိုရင် ကိုယ့်အထုတ်တွေနဲ့ ဘယ်သွားနေရမလဲ။ ဟော်တယ်ဆိုရင် အထုတ်တွေအပ်ခဲ့လို့ရသေးတယ်။
ဟော်တယ်တွေမှာတည်းမယ်ဆိုရင် အနည်းနဲ့အများတော့ ဘယ်လိုဝန်ဆောင်မှုမျိုးရမယ်ဆိုတာကို ကိုယ်က သိနေပြီးသား။ အလည်လာတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်မဲ့ ဝန်ဆောင်မှုမျိုးတွေအားလုံးနီးပါး ဟော်တယ်မှာ ရှိတယ်။
Airbnb လို homestay apartment တွေကျတော့ ကိုယ်ကထောင့်စေ့အောင် စဉ်းစားနိုင်ပြီး မငှားခင် မေးနိုင်မှတော်ကာကျတယ်။ ဒါတောင် စိတ်ထဲက တထင့်ထင့်စိုးရိမ်နေရတာမျိုးဖြစ်တတ်တယ်။ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရရှိနိုင်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုက အိမ်ရှင်ပေါ်မူတည်ပြီး ဟော်တယ်ထက်ကောင်းသွားနိုင်သလို၊ လိုအပ်နေတာမျိုးတွေလဲ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။
၄။ လွယ်ကူ သေချာတဲ့ ဘွတ်ကင်း ဖြစ်မဖြစ်
ဟော်တယ်တွေကို ဘွတ်ကင်းလုပ်တဲ့အခါမှာ အခန်းကျန်နေသမျှ ကိုယ်သေချာပေါက်ရရင် ရတယ်။ မရရင် မရဘူး ကွဲကွဲပြားပြားရှိတယ်။ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်းလုပ်ရတာ ပိုလွယ်ကူသလို နောက်ဆုံးအချိန်မှ ကောက်လုပ်လဲရတယ်။
Airbnb လို apartment ကျတော့ တစ်ခါတစ်လေမှာ အနီးကပ်မှ အိမ်ရှင်က မငှားတော့ပါဘူးဆိုပြီး ထဖြတ်လိုက်တာမျိုး ကြုံဖူးတဲ့သူရှိတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ ဘွတ်ကင်လုပ်တဲ့အခါမှာ တခါတစ်လေ တိုက်ရိုက်ဘွတ်ကင်လိုက်ရတာမဟုတ်ပဲ။ Request to book ဆိုတဲ့ အဆင့်မှာ အိမ်ရှင်ကို လှမ်းခွင့်တောင်းရတာမျိုးအရင်လာတယ်။ သူတို့က လက်ခံမှ book လို့ရတာမျိုးတွေရှိတဲ့အတွက် ဟော်တယ်လို နောက်ဆုံးအချိန် ကောက်ဘွတ်လို့မရဘူး။
ဟော်တယ်တွေကတော့ သူ့အတန်းအစားနဲ့သူ ဈေးအသီးသီးရှိတယ်။ နေရာအချက်အချာကျရင် ကျသလို ဈေးကြီးတာမျိုးရှိတယ်။
AirBnB ကျတော့ တစ်ခါတစ်လေ ဈေးအတော်ချိုတာမျိုးတွေရတတ်တယ်။ နေရာကောင်းကောင်းနဲ့ ဈေးချိုတာမျိုးတွေ ရနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ တော်တော်များများမှာ မီးဖိုချောင်နဲ့ တစ်ခြားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေပါတဲ့အတွက် ချက်ပြုတ်စားလို့ရတယ်။ အဲ့ဒိအတွက် အစားအသောက်ခ သက်သာစေသလို ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ အစားအစာလဲ စားနိုင်တယ်။ ဥပမာ။ မဗေဒါတို့ ဆန်တိုရိနီမှာဆို ဥရောပစာတွေ ဈေးကြီးပေးပြီး ကိုယ်မကြိုက်တော့ ကိုယ်စားချင်တာ ချက်စားပြီး ကျေနပ်မှုရတယ်။ (အချိန်တော့ ကုန်တာပေါ့နော်)။ နောက်ပြီး တစ်ချို့ Airbnb အိမ်ရှင်တွေက လာတောင် မကြည့်တဲ့အတွက် လူများများတည်းရင် ဈေးနှုန်း မျှဝေလိုက်တဲ့အတွက် သက်သာနိုင်တယ်။ (ဒါကတော့ သိပ်သေချာတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့)။ ဥပမာ မဗေဒါတို့ မလေးရှားက Cameron Highland က အိမ်ဆိုရင် ၈ယောက်အများဆုံးလို့ပြောပေမဲ့ တခြားဘေးက ငှားစားတဲ့အိမ်တွေမှာ သူငယ်ချင်း အုပ်စုလိုက် ၁၀ယောက်ထက်မနည်းလာတည်းနေတာတွေ့ခဲ့တယ်။
ရက်ရှည်နေမယ်ဆိုရင် Airbnb လို Apartment မျိုးက ပိုပြီး ဈေးသက်သာနိုင်တယ်။
Airbnb လို Apartment ကျတော့ လိုကယ် ရပ်ကွက်ထဲမှာနေရတဲ့အတွက် ဧည့်သည်ဆိုလို့ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတော့ ရှိတာပေါ့။ လိုကယ်တွေနဲ့ ဘယ်လောက်ထိရောနှောနေနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ ကိုယ်ရက်ဘယ်လောက်ကြာကြာနေလဲပေါ်လဲ မူတည်မယ်ထင်တယ်။ တစ်ချို့အိမ်ရှင်တွေကတော့ ပိုပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီးခင်ခင်မင်မင်နဲ့ လိုအပ်ရင်သူတို့ကို ဖုန်းဆက်မေးလိုက်ရင် သေသေချာချာပြောပြကြတာမျိုးတွေရှိတယ်။
ရက်တိုနေရင်တော့ ဘာမှ သိပ်မသိသာဘူး။ ကိုယ်ကလဲ ပြန်အိပ်ဖို့လောက်ပဲပြန်လာတာလေ။ ဘေးအိမ်မှာ ဘယ်သူတွေနေမှန်းတောင်သိရမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဟော်တယ်တွေမှာက သူတို့ အဆင့်အတန်းနဲ့သူတို့ လိုက်နာရမဲ့ စည်းကမ်းနဲ့ လုံခြုံရေး ကိစ္စအဝဝ ရှိပြီးသား။ ပြီးတော့ အောက်က လော်ဘီအဝင်မှာ သူ့ဟာနဲ့သူ လုံခြုံရေးအလုပ်သမားတို့။ မီးလောင်ရင် ပြေးရမဲ့ ထွက်ပေါက်တို့။ အရေးအကြောင်းဆို ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်လိုက်ရင် ချက်ချင်းရောက်လာနိုင်တာတို့ရှိတယ်။
Apartment တွေကျတော့ အိမ်ရှင်ဆီက သော့ယူပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ဟာနဲ့ကိုယ်ဖြစ်သွားပြီ။ အရေးအကြောင်းဖုန်းခေါ်လဲ သူတို့က ချက်ချင်းမရောက်လာနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒိ အိမ်ရှင်ကိုယ်တိုင်ကို ဘယ်လောက် ယုံရလဲ မယုံရလဲဆိုတဲ့ သံသယရှိနေတဲ့အတွက် စိတ်လက်တော့ အရမ်းအေးချမ်းမနေဘူး။ မဗေဒါတို့ ဂရိမှာ နောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့အိမ်ဆိုရင် ရေချိုးတဲ့နေရာရဲ့ နောက်နားလေးမှာ ပြတင်းပေါက်လေးနဲ့ တံခါးလေးလိုမျိုးတစ်ခုရှိတယ်။ ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ရေပိုက်လိုင်းတွေသွားတဲ့လမ်းလိုနဲ့ တကယ်တန်းလူက အဲ့ဒိက တက်လာနိုင်သလားဆိုတဲ့ ကြောက်စိတ်မျိုးရတယ်။ သူတို့အိမ်ထဲမှာ ကင်မရာတွေဘာတွေတပ်ခဲ့မလား စသဖြင့်ပေါ့။ ပြီးတော့ အိမ်သော့ဖွင့်ရင်ကအစ ဟော်တယ်ဆို လော်ဘီထဲဝင်ပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ပရဝုဒ်ထဲရောက်သလို ခံစားရပြီး အခန်းပေါ်တက်ဖွင့်ရတာ သိပ်မကြောက်ရဘူး။ Apartment ကျတော့ အိမ်ထဲမရောက်မချင်း နည်းနည်းစိတ်ပူတယ်။ (နည်းနည်းကြောက်တယ်)။ ဘေးအိမ်ကလူက လူကောင်းမှဟုတ်ရဲ့လား။ ရပ်ကွက်က ဂျလေဘီပုံစံမျိုးတွေရှိရင် ပိုကြောက်တယ်။ (အထူးသဖြင့် ဥရောပမှာတည်းတုန်းကပေါ့)။
ဒါပေမဲ့ အကြမ်းဖက်သမားရန်ကျတော့ ဟော်တယ်မှာက ပိုကြောက်ရတယ်။ ဒီခေတ်ကြီးကလဲ အသေခံဗုံးခွဲ ဘာညာဆိုတော့။ Apartment ကျတော့ လူနေရပ်ကွက်လိုပဲဆိုတော့ အကြမ်းဖက်သမားက သိပ် target ထားမယ်မထင်ဘူး။
ဟော်တယ်တွေဆိုရင် ဘွတ်ကင်းမလုပ်ခင်ကတည်းက လိပ်စာအတိအကျသိရတယ်လေ။ အဲ့တော့ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ Google map ကနေ အရင်ကြည့်လို့ရတာပေါ့။
Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ ရေးထားတဲ့ description ဖတ်။ အောက်က တည်းဖူးတဲ့သူတွေရဲ့ Review တွေဖတ်။ ဘယ်နားနဲ့နီးတယ်။ ဘယ်မြို့နယ်မှာရှိတယ်လောက်ပဲ။ မြေပုံမှာလဲ သူတို့အိမ်ရှိတဲ့ မြို့နယ်ကို ဝိုင်းပြထားတာပဲရှိတယ် အိမ်လိပ်စာအတိအကျမသိရဘူး။ အဲ့ဒိတော့ google map တို့ဘာတို့ကနေ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေဘယ်လိုရှိမလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ဘွတ်ကင်းလုပ်ပြီးတော့မှ အိမ်ရှင်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရပြီး အိမ်လိပ်စာရတာ။ ဘွတ်ကင်ပြန်ဖျက်လို့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်းဖျက်သလောက် မလွယ်ဘူးထင်တယ်။ တစ်ခါမှ မဖျက်ဖူးသေးတော့ မသိဘူး။
ဥပမာ မလေးရှား Cameron Highland သွားတုန်းက Apartment ဆိုရင် မြေပုံလေးနဲ့ပဲ ပြထားတယ်။ လိပ်စာသိတာတောင် Google map က သူ့ Apartment ရှိတဲ့ လမ်းထဲ ဝင်ကြည့်လို့မရဘူး။ တကယ်သွားတဲ့နေ့ကျတော့မှ လမ်းထဲ အတော်ဝင်လျှောက်လိုက်ရတယ်။ လူငယ်အတွက် ဒီလောက်မဝေးပေမဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ လျှောက်ရတာ ဝေးထယ်ထင်ရတယ်။ ဒီတော့ အဲ့ဒိ Apartment ကိုရောက်ပြီးရင် ပြန်မထွက်ချင်ကြတော့ဘူး။
၉။ အိမ်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အထပ်ကို သေချာမသိရခြင်း
ဟော်တယ်တည်းရင်လဲ ဘယ်အထပ်ရမယ်သေချာမသိရပါဘူး။ ပြတင်းပေါက်ခန်းရပါ့မလား၊ ရှုခင်းကောင်းပါ့မလား စသည်ဖြင့်တော့ ပူရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံပိုပေးပြီး upgrade လုပ်ဖို့ ရွေးစရာရှိသလို၊ ချက်အင်ဝင်တဲ့အချိန်မှာ အခန်းကောင်းလေးပေးပါနော် ဘာညာပြောလို့ရတာသေးတယ်။
Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ အရှိအတိုင်းပဲလေ။ ခုနေဖူးသမျှအိမ်တွေအကုန်လုံးကတော့ အတွင်းဘက်အခန်းအပြင်အဆင်နဲ့ အသုံးအဆောင်တွေအကုန်လုံးက ပုံထဲကအတိုင်းရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ ဘယ်အထပ်မှာရှိလဲဆိုတာ မရောက်ခင် မသိခဲ့ရဘူး။
ဥပမာ။ အာသန်ပထမဆုံးနေ့စတည်းတဲ့ အိမ်ဆိုရင် ဓာတ်ပုံထဲမှာပြထားတဲ့ အခန်းအပြင်အဆင်လေးအတိုင်း အိပ်ယာခင်းတွေ မီးဖိုချောင်လေးတွေ ချစ်စရာလေးတော့ ရပါတယ်။ တကယ်တန်းကျတော့ မြေအောက်ထပ်အခန်းကြီးဖြစ်နေတယ်။ ပြတင်းပေါက်မရှိဘာမရှိ။ အိမ်ထဲဝင်ဖို့ မြေအောက်ထဲ ဆင်းရတာတင် စိတ်ထဲ ကြောက်မိတယ်။ အထဲရောက်သွားရင်တော့ မကြောက်တော့ဘူးပေါ့နော်။
မလေးရှာ Cameron Highland တုန်းကလဲ သူက ဝရံတာက အပြင်ပုံကိုရိုက်ထားတာ တင်ထားပေမဲ့ အဲ့ဒါ ဘယ်နှထပ်လဲ မသိနိုင်ဘူး။ ဟိုရောက်တော့ ပထမထပ်ဖြစ်နေတယ်။ သူ့လဲ အပြစ်ပြောလို့မရဘူး။ သူ့ဓာတ်ပုံထဲကအတိုင်းတော့ ရှုခင်းကရတယ်။ အပြင်မှာ သိပ်မလှတာပဲရှိတယ်။ ကော်ရိုက်တာတစ်လျှောက်ကလဲ နည်းနည်းမှောင်ပြီး ဘေးခန်းတွေကလဲ အလုပ်သမားတွေစုနေတဲ့ အိမ်တွေလိုပဲ။ မိသားစုလိုက်သွားပြီး အုပ်စုတောင့်လို့ သိပ်မကြောက်တာ။
ဒီတော့ အဆုံးသတ်မှာပြောချင်တာက ဘယ်မှာပဲနေနေ သေသေချာချာ ထောင့်စေ့အောင် စစ်ဆေးမေးမြန်း။ Airbnb apartment ဆိုရင် Checkin- check out time နဲ့ ကိုယ့်လေယာဉ်ချိန်ကို သေချာ ညှိ… ကိုယ်ကတော့ ကိုယ်ကြုံခဲ့တာနဲ့ ကိုယ်မစဉ်းစားမိခဲ့လို့ ဖြစ်ခဲ့တာကို နောက်လူတွေထည့်စဉ်းစားနိုင်အောင် ရေးပေးတာ။
Airbnb apartment တွေကို မကောင်းဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဘက်က တစ်ချက်မှ လွတ်လို့မရဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အကြံပေးချင်တာက ကိုယ်ရောက်ရောက်ချင်းနေ့နဲ့ ပြန်မဲ့နေ့တွေဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ခရီးစဉ်ပေါ်မူတည်ပြီး ဟော်တယ်နေသင့်ရင်နေ။
Airbnb မှာနေမှ ဝါရင့် ခရီးသွားကြီးဖြစ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟိုတယ်ထက်စာရင်တော့ လိုကယ်တွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေကို ပိုလေ့လာနိုင်သလို၊ သာမာန်ခရီးသွားတွေထက်တော့ ပိုအတွေ့အကြုံ ရနိုင်မယ်။ အိမ်ရှင်ဆီကနေ လိုကယ် tips တွေရနိုင်မယ်။ အဆင်ပြေမပြေ၊ ဈေးချိုမချိုစသဖြင့် တခြား အချက်အလက်တွေထည့်စဉ်းစား။ တစ်ခါတစ်လေတော့ နေရာကောင်းလေးတွေမှာ airbnb apartment တွေက ဟော်တယ်တွေထက် ဈေးတအားသက်သာတာမျိုးတွေရှိတတ်တာကျတော့ ကိုယ့်အတွက်ကောင်းတယ်လေ။ မဗေဒါအတွက်တော့ နောက်ဆိုရင် အုပ်စုမတောင့်ရင် ဟော်တယ်ပဲနေဖြစ်ဖို့များတယ်။
အောက်ကပုံလေးကတော့ အရိုးရှင်းဆုံး ရှင်းပြထားတာလေးပေါ့။ ကိုယ်လိုချင်တာ ကိုယ်ရွေးပေါ့နော်။
Labels: Greece , Knowledge , Malaysia , Travel Tips , ခရီးသြားမွတ္တမ္း
ဟိုးတစ်လောက ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ ဒညင်းသီးဟာ ဘာအဟာရမှ မပေးပဲ အဆိပ်အတောက်အသီးသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ပိုစ့်တစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ခဲ့ရဖူးတယ်။ ကိုယ်လဲ ဒီပိုစ့်ကို ဖတ်တုန်းက ဒီလိုပဲ ဖတ်ပြီး ယုံလိုက်တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကြိုက်တော့လဲ ရန်ဖန်ရန်ခါတော့ စားဖြစ်နေသေးတာပါပဲ။
ဟိုတစ်နေ့က မြန်မာပြည်ကနေ လူကြုံရလာတဲ့ ဒညင်းသီးတွေကို ကိုယ်ဝန်သည်မို့ မစားရဘူး။ အဲ့ဒါ ဘာအဟာရမှ မပေးပဲ အဆိပ်အတောက်တွေလို့ ဖေ့ဘွတ်မှာတွေ့ဖူးတယ်။ နင့်ကလေးပဲ ဒုက္ခရောက်မှာဆိုပြီး ပြောခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဟုတ်လား မဟုတ်လား ဘယ်လောက် ဒုက္ခရောက်နိုင်လဲ စသဖြင့် သိချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့် အင်တာနက်မှာ ရှာဖွေကြည့်မိပါတယ်။ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်က ပိုစ့်တိုင်းကလဲ ယုံလို့ရတာမဟုတ်ဘူးလေ။ အခုကျွန်မရေးတဲ့ ဒီပိုစ့်ကိုလဲ အဆုံးထိဖတ်ပြီးရင် ယုံသင့် မယုံသင့် မိမိဖာသာစဉ်းစားကြပါ။ ကိုယ်အင်တာနက်မှာတွေ့တာကို မျှဝေယုံသက်သက်ဖြစ်တဲ့အတွက် အင်တာနက်ပေါ်က ဟာတွေက ဘယ်လောက် မှန်မမှန်တော့ ကျွန်မလဲ မသိပါဘူး။ ဘယ်အရာမဆို တန်ဆေးလွန်ဘေးပါ။
ဒညင်းသီးကို Jengkol, Jering Bean, Dogfruit လို့ ခေါ်ဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒိ keywords တွေရိုက်ထည့်လိုက်ရင် အင်တာနက်မှာ ထွက်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒညင်းသီးကို အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ အင်ဒိုနီးရှား၊ မလေးရှား၊ မြန်မာနဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံ တောင်ပိုင်း တို့မှာ စားသုံးကြတယ်လို့ သိရပါတယ်။
wiki အရ (wiki ကဟာ အကုန် မှန်တယ်လို့ ပြောခြင်းမဟုတ်ပေမဲ့၊ ဒညင်းသီးဟာ အဆိပ်တောက်သီးလို့ ရေးတဲ့ လူရဲ့ ပိုစ့်မှာလဲ wiki က အဲ့ဒိလင်ခ့်ကိုပဲ ပေးထားလို့ အဲ့ဒိလင်ခ့်အောက်က Nutritional value ထဲက ကောက်နုတ်တာပါ)
wiki အရ ဒညင်းသီးဟာ ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် ၂၆ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပါ၀င်ပါတယ်။ တခြား ပဲအမျိုးအစားတွေဖြစ်တဲ့ ပဲလိပ်ပြာ၊ ကုလားပဲ စတာတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် (Carb) ပါ၀င်မှု အတော်နည်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူကို အကျိုးပြုတဲ့ ပရိုတင်းဓာတ်ကျတော့ ၁၄.၂ရာခိုင်နှုန်းတောင်ပါ၀င်ပါတယ်။ ထမင်း မှာ (၇%) ၊ဂျုံ မှာ (13%) ပဲ ပရိုတင်းပါ၀င်တဲ့အတွက် အဲ့ဒါတွေထက်တောင် ပရိုတင်းပါ၀င်မှု များတာတွေ့ရပါတယ်။ လူကို ဝ စေတဲ့ ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်နည်းပြီး အားဖြစ်စေတဲ့ ပရိုတင်းများတယ်ဆိုတော့ ဒညင်းသီးဟာအမှန်တော့ စားသင့်တဲ့ အသီး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်လို့ ရေးထားပါတယ်။
Thealthbenefitsof.com, vegetafruit.com နဲ့ allbeautyjournal.com (အောက်တွင်းလင်ခ့်အတိအကျပေးမည်) တို့က ဆောင်းပါးတွေအရ ဒညင်းသီးဟာ စားသုံးတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်ကိုသာမက သူ့ဝမ်းတွင်းက ကလေးငယ်ရဲ့ အရိုးဖွံ့ဖြိုးမှုနဲ့ သွားဖွံ့ဖြိုးမှု ကိုပါ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေတယ်လို့ ရေးထားတာတွေ့ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒညင်းသီးဟာ fiber ပါ၀င်မှုများတဲ့အတွက် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်တွေ ဝမ်းချုပ်ခြင်းကို သက်သာစေတယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။
နောက်ပြီး ကိုယ်ဝန်သည်တွေ ဖြစ်လေ့ရှိတဲ့ anemia ကိုလဲ ကာကွယ်ပေးတယ်ဆိုပါတယ်။
Anemia ဆိုတာ နားလည်သလောက်တော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးနီဥမလောက်ငှမှု ကိုပြောချင်တာပါ။ Anemia ဖြစ်တဲ့လူဟာ ဖြူဖတ်ဖြူရော်၊ အားအင် နည်းပါး၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၊ မူးဝေမောပန်း မှု လက္ခဏာတွေရှိပါတယ်။ အထူးသဖြင့် တချို့ မိခင်လောင်းတွေမှာ အတွေ့များပါတယ်။ သွေးနီဥလည်ပတ်မှုကောင်းစေဖို့ သံဓာတ်လိုအပ်ပါတယ်။ ဒညင်းသီး ၁၀၀ ဂရမ်မှာ သံဓာတ် ၄.၇ ဂရမ်ပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သံဓာတ်များတဲ့ ဒညင်းသီးကြောင့် Anemia လျော့နည်းအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ရတယ်လို့ အောက်ပါ ၀က်ဆိုဒ်မှာ ဖတ်ရပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ဒညင်းသီးဟာ ဆီးချိုရှိတဲ့သူတွေ စားလျှင် ဆီးချိုကို လျော့ကျစေတယ်လို့ အပေါ်က ၀က်ဆိုဒ်တွေ အကုန်လုံးမှာ ရေးထားပါသေးတယ်။
ဟုတ်ပြီ။ ဒါဆိုရင် ဒညင်းသီးဟာ အဆိပ်သီးပါလို့ ဘာလို့ရေးကြတာလဲ။ သူတို့လဲ လုံးလုံးမမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြောချင်တဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပြောပြီး အပြည့်မပြောပဲ ချန်ထားသလိုဖြစ်နေတာပါ။ Drkokogyi.wordpress.com မှာ ဒညင်းသီးဟာ ကျောက်ကပ်အတွက် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးလေးကိုတွေ့ရပါတယ်။ သူ့ပိုစ့်ထဲမှာ ပေးထားတဲ့ ဖတ်လို့ရတဲ့ လင်ခ့်တွေကိုလဲ လိုက်ဖတ်ကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဥပမာ၊ သူပေးထားတဲ့ wiki ပေါ့။
ဒညင်းသီးမှာ djenkolic acid, an amino acid ဆိုတဲ့ ကျောက်ကပ်မှာ ကျောက်တည်စေနိုင်တဲ့ အက်ဆစ်တစ်မျိုးပါပါတယ်။ အဲ့ဒါကို အင်္ဂလိပ်လို jengkol bean poisoning လို့လဲခေါ်ပါတယ်။
နောက်ပြီး ဒညင်းသီးကို မလေးရှား စမ်းသပ်ခန်းထဲက ဆီးချိုဖြစ်နေတဲ့ ကြွက်နဲ့ ရိုးရိုးကြွက် ၂မျိုးနဲ့ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ ဆီးချိုရှိနေတဲ့ ကြွက်တွေကို ဒညင်းသီးကျွေးပြီး ၁၂ပတ်အကြာမှာ ဆီးချို သူတို့ရဲ့ သွေးထဲက ဆီးချိုရာနှုန်းတွေ ကျသွားတာ သိသိသာသာတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သာမာန်ကြွက်တွေကို ဒညင်းသီး ၁၅ပတ် ဆက်တိုက် ကျွေးအပြီးမှာတော့ အဲ့ဒိ သာမာန်ကြွက်လေးတွေရဲ့ ကြွက်သားတွေ ကြီးထွားဖောယောင်လာခြင်းနဲ့ နှလုံး၊ ကျောက်ကပ်၊ အသည်းတို့ရဲ့ တစ်ရှူးတွေ ယောင်လာပြီး ပျက်စီးလာတာတွေ့ရတယ်လို့ ရေးထားပါတယ်။ (ဆရာဝန်မဟုတ်တဲ့အတွက် ဘာသာပြန်တာ အလွဲအချော်အမှားရှိနိုင်လို့ စိတ်ဝင်စားရင် အောက်က လင်ခ့်က US National Library of Medicine နဲ့ National Institutes of Health ၀က်ဆိုဒ်မှာ သေချာအောင် သွားဖတ်စေချင်ပါတယ်)။
မိခင်လောင်းတစ်ယောက်ဟာ အရာတိုင်း စားချင်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူစားချင်စိတ်ရှိတဲ့ အရာမှသာ စားဝင်တာပါ။ ဒီလိုအချိန် ခံတွင်းပျက်တဲ့အချိန်မှာ ကြိုက်တာကို မစားရရင် ထမင်းစားဝင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတော့ ကျွန်မအမြင်မှာ ဘယ်အရာမဆို တန်ရင်ဆေး လွန်ရင်ဘေးဆိုတဲ့အတိုင်း ဒညင်းသီးချစ်တဲ့ မိခင်လောင်းတွေလဲ အလွန်အကျွံမဟုတ်ပဲ စားချင်ရင် စိတ်သန့်သန့်နဲ့ စားလို့ရပါတယ်။ ဒညင်းသီးအနံ့ဆိုးတာကတော့ လူတိုင်းသိပြီးဖြစ်လို့ ထည့်မပြောတော့ပါဘူးနော်။
မြန်မာပြည်လာပြီး ပိုက်ဆံတောင်းနေတဲ့ British Tourist နဲ့ ပတ်သတ် ၍
ဒီနေ့ Yangon Coconuts မှာ ဖတ်လိုက်ရတဲ့ မြန်မာပြည်ကို အလည်လာတဲ့ ဗြိတိသျှအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မန္တလေးမှာ အန္ဒိယကိုဆက်သွားဖို့ လေယာဉ်ခ အလှူလိုက်ခံနေတာတွေ့လို့ မန္တလေးရဲက သူ့ကို ရန်ကုန်ကိုပြန်ပို့ပြီး ဗြိတိသျှသံရုံးနဲ့ ဆက်သွယ်စေခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒိအမျိုးသမီးက သံရုံးကလဲ သူ့ကို ကူညီမှာမဟုတ်တဲ့အကြောင်းပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒိအကြောင်းကို မြန်မာပြည်ရဲ ဖေ့ဘွတ်ပေ့ချ်မှာ လူအများပြောစရာဖြစ်လာခဲ့လို့ coconuts အဖွဲ့သားတစ်ယောက်က လိုက်လံ စုံစမ်းပြီး အဲ့ဒိအမျိုးသမီးနဲ့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့။ သူက အင်္ဂလန်မှာ ကျောင်းဆရာမ အဖြစ်အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတော်တော်များများကိုလဲ ရောက်ဖူးကြောင်း ခု မြန်မာပြည်ကနေ အန္ဒိယကိုသွားပြီး တရားထိုင်ဖို့ဖြစ်ကြောင်း။ သူ့ကိုယ်သူ သန့်ရှင်းစင်ကျယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ရင်း သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေကို တရားထိုင်ရင် မြှင့်တင်ချင်ကြောင်း၊ အဲ့ဒိရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ အန္ဒိယကို ဆက်မှာဖြစ်ကြောင်း၊ ပိုက်ဆံရှာတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေရင် သူ့ကိုယ်သူ စင်ကျယ်အောင် စိတ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ အလုပ်မလုပ်ပဲ ခုလို ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ တကယ်လို့ အကူအညီမရခဲ့ရင် ဘာလုပ်မလဲလို့ coconuts အဖွဲ့သားက မေးတော့ ဘုရားသခင်က သူနဲ့အတူရှိပြီး သူလိုချင်တာတွေကို ဖြည့်စည်းပေးနေတာကို ယုံကြည်ကြောင်းပြောတယ်တဲ့။
Spiritual Growth အတွက် တရားဘာဝနာထိုင်ချင်တဲ့ ဆိုပြီး အလှူလိုက်ခံနေတဲ့ ဗြိတိန်အမျိုးသမီး Adele Hannah Groom, 31
အဲ့ဒိပိုစ့်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အောက်မှာ မတူညီတဲ့ ကွန်မန့်တွေ တွေ့တယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက မြန်မာလိုကယ်တွေက အဲ့ဒိ အလှူခံ ဘိုမဘက်က ပြောနေကြပြီးတော့၊ တခြားနိုင်ငံခြားသားတွေက အဲ့ဒိဘိုမကို ကျွန်မတို့လို ဆင်းရဲတဲ့ တတိယနိုင်ငံက လူတွေဆီကနေ လိမ်စားနေတယ်လို့ ပြောရင်း ရှုံ့ချကြတယ်။ ကျွန်မက မြန်မာလူမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော၊ သူများနိုင်ငံတွေကို အလည်အပတ်သွားဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော သူတို့ ၂ဦး ၂ဘက်လုံးပြောတာတွေကို အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်တယ်။
မြန်မာလူမျိုးတွေက အလှူခံနဲ့ နေသားတကျရှိနေတာရော၊ အလှူအတန်းရက်ရောတဲ့နေရာမှာ ရှေ့ပြေးရတာကို ဂုဏ်ယူတတ်ကြတဲ့ သဘောရှိတယ်လေ။ တစ်ခါတစ်လေဆို တကယ်စေတနာပါသလား ဘာလားဆိုတဲ့ အဓိက အချက်ကို မေ့ပျောက်ပြီး အပြိုင်အဆိုင် သူ့ထက်ငါသာအောင် လှူပြမယ်ဆိုတာက ရှိသေးလို့ ထင်မိတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ခုလို ချမ်းသာတဲ့ နိုင်ငံက လာတဲ့ နိုင်ငံခြားသူက ကိုယ်တို့ ဆင်းရဲပါတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ တတိယနိုင်ငံသားတွေဆီမှာ ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေတာကို မသိစိတ်ကနေ ကျေနပ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုးကို လှူရတာကို ဂုဏ်ယူချင်တဲ့ စိတ်လဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အဲ့ဒိ ကွန်မန့်တွေထဲက မြန်မာတစ်ယောက် ရေးတဲ့ ကွန်မန့်မှာ “သူက ခိုးနေ လိမ်နေ လူသတ်နေ ဓားပြတိုက်နေ တာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ကူညီပေးနိုင်ရင် ကူညီပေးလိုက်၊ သူ့ခရီးသူသွားနေတာ၊ သူ့ရွေးချယ်ခွင့်နဲ့သူပဲ”တဲ့။
မြန်မာပြည်က တာဝန်ရှိသူရဲက သူ့ကို ခုလို စစ်ဆေးပြီး သူ့သံရုံးကို ပို့ပေးလိုက်တဲ့အတွက် ချီးကျူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးပါဘူး။ သက်ဆိုင်တဲ့ ဋ္ဌာနဆိုင်ရာတွေကို အကြောင်းကြားပြီး Follow up လုပ်ရပါမယ်။ သူ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပါ။ နိုင်ငံထဲက လူတွေဆီက လိုက်တောင်းနေတာ နည်းမကျပါဘူး။
ဟုတ်ပါတယ်။ မြန်မာတွေမှာက ဘာသာရေးအရ ကြီးပျင်းလာတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ်လှူတာက ကိုယ့်ကုသိုလ်၊ ကိုယ်လှူတာကို လိမ်စားတဲ့သူက သူ့ငရဲ သူသွားလိမ့်မယ် စတဲ့ အပြောမျိုး အတွေးမျိုးနဲ့ပဲ စိတ်ဖြေတတ်ကြပါတယ်။ ဘုန်းကြီးအတုယောင်တွေ၊ သီလရှင် အတုယောင်တွေ၊ အလှူခံ အတုယောင်တွေ၊ ကန်ထရိုက်ပေးလုပ်စားနေတဲ့ ကျိုက်ထီးရိုးက အလှူခံတွေ စသည်ဖြင့် အမြဲတွေ့ကြုံနေရတဲ့ ကျွန်မတို့တွေ အဲ့လိုမှ မတွေးလဲ တကယ့်အစစ် လိုအပ်နေတဲ့ သာသနာ့ဝန်ထမ်းတွေ၊ လိုအပ်နေတဲ့ ဒုက္ခသည်ပြည်သူတွေ မရလိုက်မှာစိုးရိမ်စရာပါ။ လူလိမ်မှာ ချိုမှ မပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံး အဲ့ဒါတွေကမှ ကိုယ်နိုင်ငံသားတွေ၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် စားဝတ်နေရေး မပြေလည်လို့ဖြစ်စေ၊ အလုပ်အကိုင်မရှိလို့ဖြစ်စေ၊ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုခုကြောင့် နေ့စဉ်ရှင်သန်ရေးအတွက် အလွယ်ရလို့ ဒီလိုလုပ်နေကြတာ။ တောင်းစားလို့ရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဘယ်သူမှ နိုင်ငံခြား အပန်းဖြေခရီးထွက်နေနိုင်ကြတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုပြောလို့လဲ တောင်းစားနေတဲ့သူတွေကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်နေတာမဟုတ်ရပါဘူး။ ခုဒီတိုးရစ်နဲ့ နောက်ခံဘက်ဂရောင်းမတူတာကိုပဲ ပြောပြတာပါ။
အဲဒိပိုစ့်အောက်က ဆွေးနွေးမှုတွေကို ဖတ်ပြီး ကျွန်မတွေးမိတာတစ်ခုရှိတယ်။ ဒီအမျိုးသမီး လုပ်တာ မှန်တယ်မှားတယ်။ လိမ်စားတယ် မလိမ်စားဘူး။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံမို့ လှူချင်တဲ့လူ လှူမယ်၊ မလှူချင်တဲ့သူမလှူဘူး စတာတွေကို ကျွန်မ မဝေဖန်လိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ အဲ့ဒိနိုင်ငံရဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်လိုအပ်ချက်၊ အင်မီဂရေးရှင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ စသည်ဖြင့် အသေအချာ နက်နက်နဲနဲစဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ တခြားနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အလည်အပတ်သွားချင်ရင် မစိမ်းပေမဲ့ စိတ်အပျက်ဆုံးလုပ်ရတာ ပြည်ဝင်ခွင့်လျှောက်ထားရခြင်းပါ။ အဲ့ဒိအခါမှာ များသောအားဖြင့် သူတို့နိုင်ငံကို အလည်သာလာပြီး ပြန်ထွက်မှာသေချာတယ်၊ သူတို့နိုင်ငံကိုလာပြီး ခရီးသွားလုပ်ငန်းမှာ ပိုက်ဆံသုံးနိုင်မှာသေချာတယ်၊ ကိုယ်နေထိုင်တဲ့ နိုင်ငံမှာ အခြေအမြစ်ခိုင်မြဲတယ် စသည်ဖြင့် သက်သေတွေ တစီတတန်းကြီး ပြခိုင်းပြီးတော့မှ သူတို့ စီစစ်ပြီး ပေးတယ်။ အဲ့ဒါကို စိတ်ပျက်တယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့နိုင်ငံအတွက် အကျိုးပြုမဲ့သူကိုပဲ သူတို့ပေးဝင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ လုပ်သင့်တဲ့အရာမို့ ကိုယ့်ဘက်က ညဉ်းတွားရုံကလွဲလို့ ဘာမှ စောတကတက် ပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလေ။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ အဓိကကျတာ ကိုယ့်နိုင်ငံသားပါ။ ကိုယ့်နိုင်ငံသားကို တနည်းမဟုတ်တနည်းနဲ့ အကျိုးပြုမဲ့သူကိုသာ ဝင်ခွင့်ပေးမယ်ဆိုတာ အခြေခံကျတဲ့အချက်ပါ။ အရိုးရှင်းဆုံးပဲ စဉ်းစားကြည့် ကိုယ့်အိမ်ထဲ ဝင်ချင်တယ်လို့ ပြောတဲ့ လူတိုင်းကို ကိုယ်တံခါးဖွင့်ပေးပြီး အဝင်ခံသလား? ကိုယ့်အိမ်ကိုလာတဲ့သူက အကြောင်းတစ်ခုခုတော့ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် ပတ်သတ်၊ မပတ်သတ်ရင်တောင် ကိုယ့်ကို အကျိုးပြုမဲ့သူပဲ ဝင်ခွင့်ပေးမှာပဲလေ။ ကိုယ့်အိမ်ထဲအလည်လာဖို့ ဝင်လာပြီး နောက်ဖေးက ထမင်းအိုး ခပ်တည်တည်ဖွင့်စားတဲ့ ဧည့်သည်မျိုးကို လက်ခံချင်လား။
ဒါပေမဲ့ ခုကိစ္စဖြစ်တော့ ကျွန်မတို့နိုင်ငံရဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်အတွက်လျှောက်ထားပိုင်ခွင့် လိုအပ်ချက် စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ထိရောက်မှုကို သံသယဝင်မိတယ်။ ဗီဇာလျှောက်ထားခိုင်းတယ်ဆိုတာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အသေအချာပြန်စဉ်းစားရင် ဒီလူတစ်ယောက်ဟာ နိုင်ငံကို ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လာတာလဲ၊ အလည်လာတာဆိုရင် အလည်လာဖို့အတွက် သူတတ်နိုင်လားဆိုတာကို စစ်ရမယ်မဟုတ်ဘူးလား။ မဟုတ်ရင် အလည်လာတယ်ဆိုပြီး နိုင်ငံတွင်းမှာ ခိုးနေနေမယ်ဆိုရင် ခု မြန်မာပြည် ရခိုင်နယ်စပ်မှာ ကျူးကျော်သူတွေနဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာမျိုး ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား။ တခြားနိုင်ငံက ရာဇဝတ်မှုသမိုင်းကြောင်း record ရှိတဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမားတစ်ယောက်က ကိုယ့်နိုင်ငံထဲဝင်လာပြီး လိုကယ်တွေကို လိုက်သတ်မှာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ ဗီဇာစီစစ်ရေးဆိုတာ ဖောင်ဖြည့်ခိုင်း၊ သူတို့အစိုးရရဲ့ နိုင်ငံရေး blacklist ဟုတ်မဟုတ်လောက်စစ်၊ ဗီဇာကြေးယူရုံ အလုပ်လုပ်နေကြတာလား?
အဲ့လိုအတွေးတွေ တန်းစီဝင်လာတော့ မမေးစဖူး အဲ့ဒိ ပိုစ့်အောက်မှာ မေးမိတယ်။ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဗီဇာလိုအပ်ချက်တွေကဘာလဲ? လို့… ဒီလူတစ်ယောက်က အလည်လာတယ်လို့ပြောတာနဲ့ ကျန်တဲ့ လေယာဉ်အထွက်လက်မှတ်၊ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်း စတဲ့ အခြေခံအချက်တွေကိုတောင်မှ မစစ်ဆေးဘူးလားလို့ဆိုတော့ နိုင်ငံခြားသားတော်တော်များများက ကိုယ့်ကို ပြန်ဖြေကြတယ်။
“ငါလျှောက်တုန်းကတော့ အပြန်လက်မှတ်ကို မစစ်ဘူး။ ဗီဇာက ၂ပတ်ပေးပေမဲ့ နေချင်သလောက်နေလို့တောင်ရမယ်။ ဘယ်သူမှ မစစ်ဘူး။ မြန်မာတွေ ရက်ရောတာ ကူညီတတ်တာ ငါလက်ခံတယ်။ ငါ့ဖုန်း ကားပေါ်မှာ ကျန်ခံလို့ ပြန်မရတော့ဘူးမှတ်တာ ပြန်ရတယ်။ အဲ့လိုမျိုးက နေရာတိုင်းမှာ မရှိဘူး”
နောက်တစ်ယောက်ကပြောတော့ “ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာတော့ လိုအပ်ချက်ထဲမှာပါတယ်။ သူလိမ်ပြခဲ့တယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့လေယာဉ်လိုင်းတွေကတော့ ဆက်သွားမဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို ပြခိုင်းတယ်။ မဟုတ်လို့ ပြည်ဝင်ခွင့်မပေးရင် သူတို့က ပြန်သယ်လာရမှာစိုးလို့” တဲ့။
အဲ့ဒိ ပိုစ့်အောက်က တခြားနိုင်ငံက တိုးရစ်တစ်ချို့ရဲ့ကွန်မန့်တွေမှာ ခုလို ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းစားမဲ့အစား အဲ့ဒိ နိုင်ငံကို အကျိုးပြုမဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုလုပ်ပေးပေါ့။ သူက သူ့စိတ်တွေကို သန့်စင်ချင်တယ်ဆိုရင် ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းတာထက် စာလိုက်သင်ပေးတာတို့၊ ပရဟိတတို့ လိုက်လုပ်ပါလားလို့လဲ အမျိုးမျိုး ပြောထားကြတယ်။
ကိုယ်နဲ့ ခင်မင်တဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံသား မြန်မာအိမ်သူနဲ့ အကြောင်းပါနေတဲ့ Tom ကတော့…
“ငါ ၁၅နှစ်လုံးလုံး ပြည်ဝင်ခွင့်နဲ့ နေထိုင်ခွင့် ပုံစံ ၄မျိုးလောက် လျှောက်ခဲ့ဖူးတဲ့အထဲမှာ ဘယ်ရုံးကမှ ငါဘယ်က ဝင်ငွေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နေနေတာလဲလို့ မေးခဲ့တာ (သက်သေပြခိုင်းတာ) မရှိဘူး။
ခု ဒီဗြိတိန်အမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သတ်လို့ပြောရရင်တော့… မြန်မာပြည်မှာ စားဝတ်နေရေးနဲ့ မိသားစုရပ်တည်ဖို့ကိုတောင် အကူအညီလိုအပ်နေတဲ့သူတွေအများကြီးပဲ။ ဘယ်သူ့မှ သူ့လို တရားထိုင်ဖို့ လိုက်ရှာနိုင်တဲ့ အခြေအနေမရှိဘူး။ မြန်မာပြည်မှာ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်လာပြီး လမ်းပေါ်မှာ တောင်းစားနေတယ်ဆိုတဲ့ အဖြစ်ကိုက လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကို အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိ၊ စိတ်ဓာတ်အောက်တန်းကျတဲ့သူဖြစ်ရင်ဖြစ် မဟုတ်ရင်တော့ စိတ်ရောဂါရှိတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တနည်းအားဖြင့်လဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့မှုတွေ လိုအပ်နေတဲ့ သူ့ကို ဗြိတိန်သံရုံးက ကူညီပေးသင့်ခဲ့တယ်။ တဖက်ကပြောမယ်ဆိုရင်လဲ သူ့လို အလည်လာသူမျိုးက ဒီနိုင်ငံအတွက် မလိုအပ်သလို မလိုလားတဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်တဲ့အတွက် နိုင်ငံထဲက ထွက်သွားခိုင်းသင့်တယ်။
ကွန်မန့်ထဲက တချို့တွေပြောသလို နိုင်ငံခြားသားတွေက လိုကယ်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ကူညီရမယ်ဆိုတာကို တာဝန်ကြီးတစ်ရပ်လိုပြောနေကြတာကိုလဲ လက်မခံပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခံယူချက်နဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ တခြားတစ်ဖက်ကပြောမယ်ဆိုရင်လဲ လိုကယ်တွေဆီကနေ ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းပြီး အလှူငွေလက်ခံနေတာကလဲ လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။”
(အဲဒိပိုစ့်အောက်က ကွန်မန့်တွေကို ဒီလင်ခ့်ကိုနှိပ်ပြီး coconuts yangon ရဲ့ ပိုစ့်အောက်မှာ ဖတ်နိုင်တယ်။)
ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပြောချင်တာကတော့ မြန်မာလူမျိုးတွေ ပေးကမ်းရက်ရောတယ်ဆိုတာကို ဂုဏ်ယူချင် ယူလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလှူခံရှိတယ်၊ လှူတဲ့သူက သူ့ဟာသူ ကြေနပ်လို့ လှူတယ် ဒီလောက်ပဲ မကြည့်စေချင်ဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာကျတော့ အပေါ်ယံလေးပဲ မကြည့်ပဲ ဖြစ်သင့်တဲ့အရာ ကျိုးကြောင်းဆက်စပ်စဉ်းစားသင့်တယ်။ စည်းကမ်းနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ၁ယောက်က အဲ့လိုလုပ်လို့ရတယ်ဆိုရင် နောက်လူတွေကလဲ ထပ်လုပ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒိအောက်က ကွန်မန့်တွေမှာတောင် တချို့တိုးရစ်တွေက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့နဲ့ “နောက်ဆိုငါတို့လဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သူ့ဆီက သင်ထားမှ” တို့ဘာတို့ ကွန်မန့်တွေကို တွေ့နိုင်တယ်။ ဒဿနက ခရီးတစ်ခုရဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်ပေးရလောက်အောင်တောင် ပိုက်ဆံမရှိရင် ခရီးမသွားနဲ့။ ဒီဘက် နိုင်ငံ လက်ခံတဲ့ဘက်အစိုးရကလဲ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကနေ တိုင်းပြည်စီးပွားတက်အောင်၊ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေများလာအောင်၊ ကိုယ့်ယဉ်ကျေးမှုကို နိုင်ငံတကာက တဆင့်စကား တဆင့်ကြားပြီး သိလာအောင် သေသေချာချာ make sure ပြီးမှ လက်ခံသင့်တယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ တံခါးပေါက်ဖြစ်တဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးရေးသမားတွေ အလုပ်သေချာမလုပ်လို့ဖြစ်စေ၊ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေထဲက မယောင်ရာ ဆီလူး (တချို့ လွယ်နေတာကို ကျတော့ ခက်အောင်လုပ်တတ်တဲ့) စည်းကမ်းလေးတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး တကယ့် အရေးပါတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို တင်းကြပ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။
ဆိုလိုတာက ဒီအမျိုးသမီး ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေတာ ဘယ်သူ့ကိုမှလဲ မထိခိုက်ပါဘူးဆိုတာ အကျယ်တဝံ့ကြည့်မယ်ဆိုရင် မှားတယ်။ သူလုပ်နေတာ Principle အရ မှားတယ်။ ဒါမျိုးကို ခွင့်ပြုလိုက်လို့ နောက်ပိုင်း များလာရင် ဘယ်လို ထိမ်းချုပ်မလဲ။ သူပိုက်ဆံလိုက်တောင်းတာ ကိုယ့်ကို မထိခိုက်ဘူးမထင်နဲ့  ဒဿနအရတော့ တစ်တိုင်းတစ်ပြည်လုံးရဲ့ စီးပွားရေးကို ထိခိုက်တယ်လို့ မြင်တယ်။ အဲလိုမျိုး ကိုယ့်နိုင်ငံကို စီးပွားတက်အောင်မလုပ်တဲ့အပြင် ကိုယ့်နိုင်ငံထဲက တခြား မရှိဆင်းရဲ အလှူခံတစ်ယောက်ရမဲ့ ဝေစုကို လိုက်လုနေတဲ့ တိုးရစ်မျိုးတွေကို ဝင်မလာနိုင်အောင် သေချာစီစစ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်လိုအပ်ချက်တွေ ရှိသင့်တယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။
သင်တို့ရဲ့  သဘောထားလေးတွေ တူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ကွန်မန့်မှာ ဆွေးနွေးသွားလို့ရပါတယ်။
Posted by mabaydar at 4:38 PM 2 comments :
Labels: Knowledge , ခရီးသြားမွတ္တမ္း , မုန္တိုင္း , ေဝဖန္ေရး
Thursday, April 16, 2015
ရောက်တတ်ရာရာနဲ့ စင်္ကာပူ သင်္ကြန် ၂၀၁၅ သာမီးနဲ့ အတွေ့အကြုံ
ဘာရယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟန်းနီးမွန်းခရီးအတွက် Research ရှာရင်း ပျင်းလာတာနဲ့ ဟိုဟာ ဒီဟာလေး ဘလော့ပေါ်ရေးတာကမှ ကောင်းပါတယ်ဆိုပြီး ရေးဖြစ်တာ။
စင်္ကာပူမှာက သင်္ကြန်ကို April ပထမပတ် တနင်္ဂနွေနေ့က ဆန်ဘာဝမ်းဘုန်းကြီးကျောင်းဦးစီးတဲ့ သင်္ကြန်လုပ်တယ်။ အဲ့ဒါက မသွားဖြစ်လိုက်ဘူး။ ဒုတိယပတ် တနင်္ဂနွေကျတော့ နေရာတော်တော်များများမှာလုပ်တယ်။ နှစ်တိုင်း တိုပါးရိုးဘုန်းကြီးကျောင်းလုပ်တာကိုတော့ သွားဖြစ်တယ်။ အဲ့ဒိမှာ အပျော်ဆုံးပဲ။ ခပ်စောစောသွားရင် လူသိပ်တိုးစရာမလိုဘူး။ ဖျော်ဖြေရေးလဲ အေးဆေးကြည့်လို့ရတယ်။ ရေလဲ ကလေးတွေနဲ့ အလကားကစားလို့ရတယ်။ နေလဲ သိပ်မပူဘူး။ ကျွေးတဲ့ စတုဒီသာတွေလဲ များသောအားဖြင့်ကောင်းတယ်။ ဒီနှစ်ဆိုရင် ပိုပြီး အစီအစဉ်ကောင်းလာတယ်လို့ခံစားရတယ်။ အဝင်ကို ညာဘက်က ဝင်ပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းအနောက်က ပြန်ပတ်ပြီး တစ်ပတ်ပတ်ထွက်ရတော့ အဝင်အထွက်တွေ လမ်းမပိတ်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ သူများတွေကို လင်ဗန်းအသေးစားလေးတွေ ထိပ်မှာဝေတာတွေ့တယ်။ မုန့်တွေက ဝေတာများတော့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မနိုင်ဘူးလေ။ လင်ဗန်းလေးတွေနဲ့က အဆင်ပြေတယ်။ မဗေဒါကတော့ ဒီနှစ် အားမနာနိုင်တော့ဘူး။ မုန့် ဖြုန်းသလိုလဲ ဖြစ်မှာစိုးလို့ ကိုယ်တကယ်စားချင်တဲ့ဟာပဲ ယူတော့တယ်။ အတင်းပေးလဲ မယူတော့ဘူး။ ဒီနှစ် ခေါက်ဆွဲသုတ်လို့ စာတမ်းထိုးတာပေမဲ့ နန်းကြီးသုတ်ဖြစ်နေတာစားခဲ့တယ် (စားလို့တော့ကောင်းတယ်)။ နှစ်တိုင်းစားဖြစ်တာ ဝက်သာတုတ်ထိုး ကြာဇံကြော်၊ ဟိုးနောက်နားထိတိုးရတယ် (၁ပွဲပဲ စားရတာ မဝဘူး၊ နောက်တစ်ခေါက် စားဖို့ကျ ထပ်မတိုးနိုင်တော့ဘူး)။ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ။ အာ့ပဲစားဖြစ်တယ်။ စားသမျှ အကုန် အရသာလဲကောင်းတယ် အသားလဲ မြင်ရတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ စင်္ကာပူက စတုဒီသာလာစားတဲ့သူတွေက စားရမဲ့ သောက်ရမဲ့ တစ်ယောက်မှ မပါဘူး။ အပျော်လာကြတာ။ စားမဲ့သူမရှိရင် သူတို့အလှူလဲ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီတော့ စားတဲ့ ပရိတ်သတ်ကို ထည့်စဉ်းစားပေးတဲ့အနေနဲ့ ခုလို Quality ကောင်းကောင်းပဲ ကျွေးသင့်တယ်လို့ထင်တယ်။ မတတ်နိုင်ရင်တောင် Quantity နည်းနည်းနဲ့ အရည်အသွေး ကောင်းကောင်းလုပ်ပေါ့။ ဒီနှစ် ကလေးတွေနဲ့လဲ ရေကစားခဲ့တယ်။ မနှစ်က ရေမစိုသမျှ ဒီနှစ်တော့ တောက်တောက်ရွှဲပဲ။ ဖေ့ဘွတ် Friendlist ထဲက လူတွေ တွေ့တာနဲ့ ရေလာပက်ပြီမှတ်လို့ အစကတည်းက ကြေငြာထားတာ။ တစ်ချို့ကိုတော့ ပက်လိုက်ရတယ်။ ဟိ။ မဗေဒါကို မမှတ်မိတဲ့သူတောင်ရှိတယ်။ ကိုယ်ကလဲ ပက်ပြီး ထွက်ပြေးတာကိုး။ ရေပြွတ်သေနတ်လေးနဲ့က ဘယ်လောက်မှ မစိုပါဘူး။
ဒါတောင် Fort Canning Park နားမှာလုပ်တဲ့ စီးတီးဟော သင်္ကြန်က တချို့မိန်းကလေးတွေက ပက်ရတာ ခပ်လန့်လန့်ရယ်။ သူတို့ကို ရေပြွတ်လေးနဲ့ လှမ်းပက်လိုက်လို့ရှိရင် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်မျက်လုံးတွေနဲ့ လှည့်ကြည့်လို့ ပက်တဲ့သူက မဗေဒါ (ဟောဒီက မိန်းမကြီး) ဖြစ်နေရင် မျက်နှာတွေက Disappointed ဖြစ်သွားတဲ့ရုပ်တွေလိုလို။ ကိုယ့်လှည့် မျက်စောင်းထိုးတာတောင်ရှိသေးတယ်။ ကိုယ်များ မနှစ်က အပက်ခံချင်လွန်းလို့ ကလေးတွေကိုယ့်လာပက်ရင်တောင် ကျေးဇူးတင်အုံးမှာ။ ကိုယ်ချင်းစာလို့ ပက်တာကို မိန်းမချင်းပက်လို့ စိတ်ပျက်သွားလဲ မပက်ရုံပေါ့။ ဒါနဲ့ ယောင်္ကျားတွေနဲ့ ကလေးတွေပဲ လိုက်ပက်နေတော့ Mr. Right က ဘာလို့ ယောင်္ကျားတွေချည်း ပက်နေတာလဲတဲ့။ အာ့နဲ့ သူ့ကို သက်သေပြလိုက်တယ်။ သူ့ကို ခေါ်ပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပက်ပြလိုက်တော့မှ ပြန်ကြည့်တဲ့ မျက်လုံးကို သူသဘောပေါက်သွားတယ်။ သင်္ကြန်မှာ ကိုယ့်ရေလာပက်တာ ယောင်္ကျားဖြစ်တော့ရော သူတို့ကို ရီးစားစကားလာပြောပြီး ချက်ချင်း Item ဖြစ်မှာကျနေတာပဲ။ နားကို မလည်နိုင်ဘူး။ ရေလာပက်တာနဲ့ စိတ်ဝင်စားလို့ လို့ ယူဆတယ်ထင်တယ်။ ကဲ ယောင်္ကျားလေးတွေရေ မိန်းကလေးတွေ ရေပက်မိရင် သူတို့ကို ကြိုက်လို့ သတ်မှတ်ခံရမယ် သတိနဲ့သာနေပါ။
အော်… အဲ့ စီးတီးဟောသင်္ကြန်ကတော့ တော်တော်စိတ်ပျက်မိပါတယ်။ သူက ဘုန်းကြီး ဦးစီးတာမဟုတ်တော့ စီးပွားရေသင်္ကြန်လိုဖြစ်နေသလား မသိ။ ဘီယာ Booth က ဟီးနေတာပဲ။ အဲ့တော့ အမူးသမားလဲ များတာပေါ့။ ထားပါတော့ အမူးသမားများတာ။ ဘယ်သူမှတော့ ပုံပျက်ပန်းပျက် စည်းပျက် ကမ်းပျက် သိပ်မရှိပါဘူး။ စတုဒီသာ စင်က ၄ခုလောက်ရှိတယ်။ ကျွေးတာက မစွတ်မပွတ်။ တစ်ခါတစ်ခါ ပျက်ပျက်သွားသေးတယ်။ အဲ့က နန်းကြီးသုတ် (အသားမြင်ရတယ် အရသာကောင်းတယ်) နဲ့ မုန့်ဘိုင်းတောင့်၊ ကျောက်ကျော(နေပူထဲဆိုတော့ ရေငတ်နေတဲ့အချိန်သောက်ရကောင်းတယ်) အာ့တွေကကောင်းတယ်။ အဲ တခြားဟာတွေကတော့ ချာတူးလန်တယ်ပဲ ပြောပရစေ။ နယ်တာ ပြုတာက မနှံ့။ ဘာတွေလဲတော့ မပြောတော့ပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ် စတုဒီသာဆိုတာ စေတနာနဲ့ အလကားကျွေးတာပါ။ အဲ့ဒါကို complaint နေတော့ မဗေဒါ အလွန်ပေါ့နော်။ ဒါပေမဲ့လဲ အစကတည်းက စေတနာရှိလို့လုပ်တာပဲ ဝေတနာမဖြစ်စေနဲ့ပေါ့။ ကိုယ့်အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကိုယ်လဲ သိနေတာပဲ။ ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်ရင်တော့ မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ထားပါတော့လေ။ အားလုံးက အပျော်သဘောပဲ။ အပြစ်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်နှစ်ပိုကောင်းအောင် Feedback ပေးတဲ့သဘောပါ။
ပြီးတော့ ဘယ်လိုစီစဉ်ထားတာလဲတော့ မသိဘူး။ မစွတ်မပွတ်ကျွေးလိုက် ရပ်သွားလိုက်။ မစွတ်မပွတ်ထပ်ကျွေးလိုက် ရပ်သွားလိုက်နဲ့။ ကိုယ့်အဖြစ်တောင် ကိုယ်သနားလာတယ်။ ကြည့်ရတာ သူတို့က တနေကုန် ခံအောင်အချိန်ဆွဲကျွေးလားတော့ မသိပါ။ ဒါပေမဲ့လဲ အဆက်မပြတ်အောင်တော့ လုပ်ပေါ့။ ကုန်သွားတော့လဲ ကုန်ပြီပေါ့ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲဟုတ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ အုန်းထမင်းနဲ့ ကြက်တောင်ပဲကြော်ဝေတဲ့အချိန်ပဲ။ ထမင်းစားချိန်ရောက်ပြီဆိုတော့ သူတို့ဟာကို အားလုံးက စောင့်နေကြတာပေါ့။ သူတို့က ကောင်တာပေါ်တင် ဖော့ဗူးတွေထည့်နေတော့ ဝေတော့မယ်ထင်ပြီး အားလုံးက နေပူကြီးထဲ တန်းစီကြတယ်။ မဗေဒါလဲ ပျော်ပျော်ပါးပါးဝင်တန်းစီတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တန်းက မရွေ့ဘူး။ ကြည့်တော့ သူတို့က ဖော့ဘူးတွေထဲထည့်ပြီး ဗုံးလိုက် ဗုံးလိုက်နဲ့ သက်ဆိုင်ရာတွေကို အရင်ဝေနေတယ်။ လူတွေကို မဝေသေးဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်။ လုပ်အားပေးတွေ အစောင့်တွေ သက်ဆိုင်ရာတွေကို အရင်ဝေတာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတွေမဝေသေးဘူးဆိုလဲ တန်းစီနေတဲ့သူတွေကို အဆင်သင့်မဖြစ်သေးလို့ နောက်မှ ပြန်လာပါပြောရင်ပြော။ အမှန်ဆို အဲ့ ဖော့ဘူးတွေက မုန့်ဝေတဲ့ ကောင်တာပေါ်မှာမှ လုပ်မနေသင့်ဘူး ထင်တာပဲ။ ကဲပါလေ။ သူတို့လဲ No Choice ဖြစ်မှာပေါ့။ အခြေအနေမှန် ကိုယ်လဲ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လာစားတဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခံစားရတာလေး ပြောပြယုံပါပဲ။
အဲ့ဒိအချိန်မှာ ဖြစ်ချင်တော့ ဒေါသကို လာစွတဲ့ သာမီး တစ်ယောက်ပေါ်လာတယ်။ အဲ့ဒိ သာမီးက မဗေဒါက တန်းစီဖို့ လျှောက်အလာ နေရာနားရောက်ခါနီးလေးကျမှ သူက နောက်ကနေ ပြေးပြီး ကျော်တက်ပြီး ၁စက္ကန့်လောက်စောပြီး ကိုယ့်ရှေ့ဝင်စီတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ လည်လှပြီဟဲ့ဆိုတဲ့ ပုံစံလိုလို၊ ခံလိုက်ရပြီဆိုတဲ့ပုံစံလိုလို၊ ကလေးလိုလို ဟိုဟာလိုလိုနဲ့ ပခုံးတွန့်ပြီး “ဟိ… ဟိ” ဆိုပြီး ရီလိုက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မပြောပါဘူး။ လူတစ်ယောက်စာ ရှေ့ရောက်သွားလို့လဲ ဘာမှ မဖြစ်သွားဘူး။ ဒုက္ခသည်စခန်း ထမင်းထုတ်ဝေနေတာမှ မဟုတ်တာ။ သူပြေးလိုက်လို့ သူကိုယ့်ရှေ့ရောက်သွားတယ်။ ဒါကို လက်ခံတယ်။ ဒါနဲ့ သူ့နောက်ဝင်စီနေလိုက်တယ်။ ဟောဒီ အောက်က အဖြစ်အပျက်လေးကို ဆက်ဖတ်ကြည့်နော်။ အဲ့နေ့က စိတ်တိုတိုနဲ့ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်တင်မိတဲ့ Status လေးပေါ့။
“ကျူတန်းရှေ့ဝင်ရပ်တဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်ကို manner ဆိုတာလေး နည်းနည်းသင်ပေးချင်တယ်... nasi lamak ဝေမဲ့ မဏ္ဍပ်က မဝေသေးဘူး လူတိုင်းနေပူထဲမှာ ဒုက္ခသည် ထမင်းထုတ်ယူသလို နေပူလှမ်းခံထားရတယ်... သူက ရှေ့ကနေ...
"ဒါသမီးနေရာနော် အစ်မ" (လူကလဲ ငါ့သမီး ဖြစ်နိုင်တဲ့ အရွယ်တော့မဟုတ်ဘူး... )
အဲလိုပြောပြီး သူက နေရိပ်တဲ့ မဏ္ဍပ်အောက်သွား လဘက်သုတ်စားနေတယ်...
အလှူရှင်စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့လို့ ချထားပြီး မဝေသေးလို့ လူတွေအားလုံး နေပူထဲ ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုယ် တန်းစီနေတယ်... သူ့လိုသာ သမီးနေရာနော် ပြောထားလို့ရရင် အားလုံး အဲလိုလုပ်နေလိုက်ပြီ... စနစ်ကရှင်းရှင်းလေး.. တန်းတူ တန်းမစီနိုင်ရင် မစားနဲ့... simple as that...
ပထမတစ်ခါ ကိုယ်ဘာမှ မပြောသေးဘူး... အာ့ကို ဒုတိယတစ်ခါ..မဏ္ဍပ်အောက်ကထွက်လာပြီး "အစ်မ ဒါသမီးနေရာနော်... ဟိုဘက်ခဏသွား အအေးယူမလို့" တဲ့...
လူက သူ့အတွက်နေရာယူပေးရတဲ့ လက်ထောက်လား... ဘာလဲဟ... အဲ့တာ မယဉ်ကျေးဘူးဆိုတာတောင် သူမသိလေရော့သလား? တစ်ခြားနိုင်ငံက လူတွေနဲ့ တန်းစီရင်ရော သူ အဲ့လို လုပ်နေကျလား စိုးရိမ်မိတယ်...
ကိုယ်လဲ "သွားချင်ရင်တော့သွား... မသိဘူးနော်" လို့ ပြောတော့...
သူကပဲ ဘယ်လိုဟာလဲဆိုတဲ့ ပုံနဲ့ ကိုယ့်ပြန်ပြောတယ်...
"မဟုတ်ဘူးလေ... ဒါသမီးနေရာလို့ပြောတာလေ" တဲ့...
ကိုယ်ကလဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်.. "အေး.. ဟုတ်တယ်လေ... သွားချင်သွားပေါ့... နင့်နေရာ ဟုတ်မဟုတ်ငါလဲ မသိဘူး လို့ ပြောနေတာ" meaning I have no obligation to reserve a place for her...
အဲ့လိုကျတော့ သူကပဲ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး သူ့သူငယ်ချင်းလှမ်းဖုန်းဆက်ပြီး... နင်စားချင်ရင် နင်လာစီ.. ငါမစီချင်တော့ဘူးတဲ့...
အစကတည်းက အဲ့လို ဖြစ်နေရမှာ ညီမရေလို့ ...ပြောချင်ထှာ
သမီးအရွယ်မဟုတ်တဲ့ သမီးရေ... ဒီစတေးတပ်ကိုများမြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... သူများတွေအားလုံး တန်းစီနေတဲ့အချိန် ခုလို နောက်ကလူကို နေရာချန်ခိုင်းတာ ရိုင်းတယ်ဆိုတာ သိစေချင်တယ်...
ပြီးတော့ ဒီအသက်ရွယ်ရောက်နေရင် ကိုယ့ကိုကိုယ် သမီးလို့ပြောတာကို ပြင်သင့်ပြီနော်... ဒီလိုအရွယ်တွေက ဘယ်သူငယ်တယ် ကြီးတယ် သိပ်ကွဲပြားတော့တာ မဟုတ်ဘူး...
တန်းစီတယ်ဆိုတာ အများ တန်းတူ စီ တာကိုပြောတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်စေချင်တယ်ကွယ်... နောက်ပြီး ခုလိုလုပ်လို့ စိတ်ရှည်သည်းခံတဲ့လူနဲ့တွေ့လို့ လုပ်ပေးကောင်းလုပ်ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်လှပြီ ဟုတ်လှပြီ မထင်နဲ့ကွယ့်... အဲ့ ဒါရှက်စရာကောင်းတယ်နော်... သမီးအရွယ် မဟုတ်တဲ့ သမီးရေ...”
လူက ကြီးတောင် ကြီးမားနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သမီးပြောတာ ရပ်သင့်ပြီလို့ထင်တယ်။ မဗေဒါလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သမီးပြောတဲ့ အကျင့် ငယ်ငယ်က ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်လေးရလာတာနဲ့ ကိုယ့်နာမည် နာမ်စားသုံးပြီးပြောတယ်။ သမီးလို့ပြောတာ မသင့်တော်တော်ဘူး။ ကြားရတဲ့သူအတွက်ရော၊ ပြောတဲ့သူအတွက်ပါ မသင့်တော်ဘူး။ မဗေဒါ Status အောက်က ကွန်မန့်လေးတွေပါ Screenshoot ပေးမယ်နော်။ ပြန်ရေးရမှာ ပျင်းလို့။
တန်းစီတဲ့စနစ်နဲ့ပတ်သတ်ပြီး ကိုယ်လက်ခံထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ၊ အဲ့လို့အခွင့်အရေးယူချင်တဲ့သူတွေပေါ် ကိုယ့်အမြင်တွေအားလုံး ကွန်မန့်မှာ ဖတ်ကြည့်လိုက်နော်။ ခုတော့ ရုံးဆင်းပြီဆိုတော့ ပြန်တော့မယ်။
ကွန်မန့်ပေးတာ ကိုယ့်စာဖတ်သူတွေပါပဲ။ မကြိုက်မှာစိုးလို့ နာမည်လေးတွေတော့ အုတ်ပေးထားတယ်။ Profile pic တော့ ဖော်ထားတာ စိတ်မဆိုးလောက်ပါဘူးနော်...
ဒါနဲ့ သမီးအရွယ်မဟုတ်တဲ့ သာမီးတို့ရေ… အပေါ်က Comment မှာ မဗေဒါရဲ့ စာဖတ်သူ ကောင်လေးတစ်ယောက်မေးထားသလိုပဲ ကိုယ်ကြိတ်ကြိုက်နေမိတဲ့ မိန်းကလေးက ကိုယ့်ကို သမီးလာပြောရင် ယောင်္ကျားလေးတွေခမျာလဲ အခက်တွေ့ရတယ်ကွဲ့။ အဲ့ဒါ Cute ဖြစ်တယ် ထင်မနေကြနဲ့နော်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လာဘ်ပိတ်နေအုံးမယ်။
မဗေဒါရဲ့ စာဖတ်သူညီမငယ်တွေမှာလဲ သမီးပြောတဲ့ အကျင့်ရှိနေတယ်ဆိုရင်တော့ မဗေဒါက ဒီအခွင့်အရေးယူပြီး စေတနာနဲ့ အကြံပေးလိုက်ပါရစေ။ အဲ့ဒါလေးကို ပြင်နိုင်ရင် အများကြီး အကျိုးရှိမှာပါ။ ဒါပေါ့ ကိုယ့်စာဖတ်သူညီမတွေက မဗေဒါကို သမီးလို့ လာပြောရင်တော့ မဗေဒါက စိတ်မဆိုးပါဘူး။ အာ့ကြောင့်ပြောတာလေ သမီးဆိုတဲ့အသုံးအနှုန်းက အခြေအနေတွေအပေါ် အရမ်းမူတည်တဲ့အတွက် မသုံးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါပဲနော်… တာ့တာ…
သာမီး မဗေဒါ
မေတ္တာဖြင့် ရေးချင်ရာရေးထားသည်။
Posted by mabaydar at 6:21 PM 6 comments :
Labels: General , Knowledge , ေဝဖန္ေရး
Tuesday, September 30, 2014
Introduction to Helping Hands of TP Myanmar & BPP Challenges
ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႔ ဒီပိုစ့္မတင္ျဖစ္တာနဲ႔ ကိုရီးယား ခရီးသြားပိုစ့္ပါမတက္လာျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ… အေၾကာင္းကေတာ့ သူၾကီးမင္း တံုးဖလား ဘေလာ့ပိုင္ရွင္ ကိုကိုေမာင္UK က ဘေလာ့ေဒးအမွတ္တရအေနနဲ႔ ဘေလာ့ေတြ ျပန္လည္စည္ကားလာေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး Ice-bucket Challenge လိုမ်ိဳး Blog Post Publish Challenge (BPP challenge) ကိုစခဲ့တာပါပဲ…
ဘေလာ့ပိုစ့္ challenge ေခၚခံရျပီး ၂ပတ္အတြင္း ကိုယ့္ဘေလာ့မွာပိုစ့္တင္ရင္တင္ မတင္ရင္ ႏွစ္သက္ရာ ပရဟိတအဖဲြ႕ကို ျမန္မာေငြ ၅၀၀၀ ႏွင့္အထက္ ၾကိဳက္သေလာက္လွဴဖို႔ပါ… Ice-Bucket challenge နဲ႔ မတူတာကေတာ့ မေရးမွ လွဴရမွာျဖစ္ျပီး ေရးရင္ေတာ့ မလွဴခ်င္လဲရပါတယ္တဲ့… သူၾကီးမင္း(တံုးဖလား)ေရးထားတဲ့ အဆင့္ေတြကို ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပေပးပါအံုးမယ္…
အဲဒါနဲ႔ တစ္ဆက္တည္း ေျပာျပခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလးကေတာ့ မေဗဒါ လစဥ္အလွဴေငြထည့္၀င္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပါ၀င္ထားတဲ့ TP Myanmar Helping Hands အဖဲြ႔ေလးအေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္…
TP Myanmar Helping Hands ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳအက်ဥ္း
(Helping Hands of TP Myanmar Public group မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)
မဂၤလာရွိတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ (၁၀ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁) မွာ TP ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား(ေဟာင္း/သစ္)မ်ား စုေ၀းၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ခ်ဳိ႕တဲ့စြာ ပညာသင္ၾကားေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးေတြကို တတ္ႏုိင္သမွ် ေထာက္ပံ့ဖို႔ ႀကဳိးစားၾကမယ္လို႔ သေဘာတူညီခဲ့ၾကပါတယ္။
ျမန္မာျပည္က ခ်ဳိ႕တဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ ထိေရာက္တဲ့ အေထာက္အပံ့ျဖစ္မယ္လို႔ လက္ခံယံုၾကည္မႈ အျပည့္နဲ႔ပါ။
(တီပီျမန္မာေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ေပမဲ့ တီပီေက်ာင္းသားမဟုတ္တဲ့ မည္သူမဆို ပါ၀င္လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္… မေဗဒါ ေမေမေတာင္ လစဥ္လွဴဒါန္းသူအေနနဲ႔ပါ၀င္ထားပါတယ္…)
အဖဲြ႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ (Helping Hands of TP Myanmar Public group မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)
• ႏုိင္ငံျခားတြင္ ပညာသင္ၾကား (သို႔မဟုတ္) အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား အေနျဖင့္ ျပည္တြင္းမွ ခ်ဳိ႕ခ်ဳိ႕တဲ့တဲ့ႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ေနရရွာေသာ ေက်ာင္းသားေလးမ်ား၏ ဘ၀ေလးမ်ား လွပေစဖို႔ ၀ုိင္း၀န္းကူညီရန္၊
• ပညာေရးဖြံ႔ၿဖဳိးမႈကို ဦးစားေပးေသာ အလွဴမ်ားကို အလွဴေငြရရွိမႈေပၚမူတည္၍ လူမ်ဳိးမေရြး ဘာသာမေရြး တတ္ႏုိင္သေလာက္ လွဴဒါန္းသြားရန္၊
• TPmyanmar ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္ စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ား၏ လစဥ္ထည့္၀င္ လွဴဒါန္းေငြမ်ားကို လက္ခံရန္ႏွင့္ ေရတိုေရရွည္လွဴဒါန္းမႈမ်ားကို စည္းစနစ္တက် စီမံေဆာင္ရြက္သြားရန္၊
• လွဴဒါန္းမွဴမ်ား ထိေရာက္မႈရွိေစရန္ႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား စိတ္ေက်နပ္မႈရေစရန္ အတြက္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိေစေရးအတြက္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ႀကဳိးပမ္းသြားရန္၊
မေဗဒါဘာလို႔ လွဴဖို႔ဆံုးျဖတ္လဲ
မေဗဒါဟာ တီပီေက်ာင္းသူေဟာင္းမို႔ လွဴတယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္တာထက္
၁။ တီပီျမန္မာကူညီေသာလက္မ်ားအဖဲြ႕ရဲ႕ ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ Manage လုပ္တာကို သေဘာက်လို႔ လစဥ္လွဴျဖစ္တာပါ။
ေနာက္ျပီး ဒီအဖဲြ႕ဟာ တီပီက ကြ်န္မတို႔ ေလးစားခင္မင္ရတဲ့ ျမန္မာဆရာမ ေဒၚခင္အမ္းမြန္ ကိုယ္တိုင္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြကို ၾကီးက်ပ္ျပီးလုပ္ေပးတဲ့အတြက္ စည္းကမ္းက်နျပီး ေစ့စပ္ပါတယ္။
၂။ အဖဲြ႔အစည္းထဲက လူေတြအားလံုးကလဲ ကိုယ့္လိုပဲ စကာၤပူမွာ အေျခခိုင္ေနျပီး ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ ဒီအဖဲြ႔ကို community အလုပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ေရာ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ရွိေနဖို႔အတြက္ေရာ ၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးၾကတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ပရဟိတဗန္းျပျပီး လုပ္စားမဲ့သူတစ္ေယာက္မွ မပါဘူးဆိုတာ ယံုၾကည္မွဳရွိလို႔ပါ။
၃။ ျပီးေတာ့ မိဘမဲ့ေက်ာင္းတစ္ခုကို လွဴဖို႔ေရြးေတာ့မယ္ဆိုရင္ မိဘမဲ့ေက်ာင္း ၃၊ ၄ေက်ာင္းကို ရန္ကုန္က တီပီေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူေဟာင္းေတြက အေသအခ်ာရွာေဖြေပးျပီး အဖဲြ႔၀င္ေတြအားလံုးရဲ႕ မဲဆႏၵနဲ႔ မဲအမ်ားဆံုးရတဲ့ ေက်ာင္းေတြကို လွဴတာပါ။ အဲဒိအတြက္ ဒီမိုကေရစီက်က် ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မွဳကို ပါ၀င္ေစတဲ့အတြက္ သေဘာက်ပါတယ္။
၄။ အလွဴေငြစာရင္းေကာက္ခံရရွိေငြအားလံုးကို ၃လတစ္ၾကိမ္စုစည္း လွဴဒါန္းျပီး လွဴဒါန္းသမွ်စာရင္း အျပည့္အစံုကို ေဖ့ဘြတ္အဖဲြ႕မွာ ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ျပန္လည္မွ်ေ၀ အသိေပးပါတယ္။ (ကြ်န္မသိသေလာက္ေတာ့ တစ္ခါလွဴရင္ အပိုေငြမထားပဲ လိုေနရင္ေတာင္ ကမကထ လုပ္သူေတြက သူတို႔ အိတ္ထဲက ထပ္စိုက္ျပီး အျပည့္အ၀ လွဴတာပါ)။
၅။ သြားလွဴတဲ့ေနရာက ကေလးေတြကို သူတို႔ေျပာခ်င္တာေလးေတြ အမွတ္တရ စာေရးခိုင္းျပီး ေဖ့ဘြတ္ေပၚတင္ေပးပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ရန္ကုန္မွာမရွိလို႔ မပါ၀င္လိုက္ႏုိင္တဲ့ အလွဴရွင္ေတြလဲ စာေလးေတြဖတ္ျပီး ပီတိျဖစ္လို႔ရပါတယ္။ (သူတို႔ ေရးတဲ့ တခ်ိဳ႕စာေလးေတြဆို ဖတ္ရေကာင္းလြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိတာေတြရွိတယ္)။
၆။ မေဗဒါ တစ္ၾကိမ္ေတာ့ ဒလက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားလွဴတာကို ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာမွာ လိုက္ဖူးပါတယ္။ အဲကြန္းဘတ္စ္ၾကီး အၾကီးၾကီး ငွားျပီး အားလံုး စုေပါင္းသြားၾက။ ဟိုမွာ ကေလးေတြနဲ႔ ေဆာ့ၾကနဲ႔ အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အဖဲြ႔အစည္းတစ္ခုပါပဲ။
ဒီေတာ့ BPP-challenge နဲ႔ ျပန္ဆက္ရရင္ေတာ့။ ဘယ္မွာ လွဴရမွန္းမသိဘူးဆိုရင္ တီပီျမန္မာကူညီေသာလက္မ်ားအဖဲြ႔မွာ လစဥ္အလွဴရွင္မလုပ္ခ်င္လဲ One time အလွဴအေနနဲ႔ လွဴဒါန္းလို႔ရေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္။
ထမင္းေတြလဲ အမ်ားၾကီးစားတယ္၊ ဓာတ္ပံုမရုိက္ခင္ ခပ္တည္တည္ေနျပီး ဖုန္းထုတ္ဓာတ္ပံုရုိက္ေတာ့မွ ေဟာသလို ခ်စ္စရာရုပ္လုပ္တယ္...
အားလံုးကို အေအးဗူးနဲ႔ ဗလာစာအုပ္ေတြ ေ၀တယ္...
ေစာင္ေတြနဲ႔ တျခားလိုအပ္မဲ့ အသံုးအေဆာင္ေတြကို ေက်ာင္းကိုလွဴတယ္...
ဘုန္းဘုန္းေတြကို ဆြမ္းကပ္
ကေလးေတြ ထမင္းစားေနတုန္းေလး...
သူတို႔နဲ႔တူတူေဆာ့ၾကတယ္...
ႏွဳတ္ဆက္တာကို သီခ်င္းေလးနဲ႔ႏွဳတ္ဆက္ၾကတယ္...
သူတို႔ဆီက ေပးစာ... တခ်ိဳ႕...
Very Touching Letter from one of them...
This is one of the Heart warming letter from them...
မေဗဒါ ဒီပိုစ့္ေလးနဲ႔ ျပန္ Challenge လုပ္လိုသူမ်ားကေတာ့…
၁။ Fan Fic ေတြကို ေဖ့ဘြတ္မွာပဲ ေရးျပီး ဘေလာ့ေလး လူမလာလို႔ ဘေလာ့မွာ မတင္ျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ညီမေလး ယမမင္းေလး ဘေလာ့ပိုင္ရွင္ ( http://yaminohmar.blogspot.sg/ )
၂။ သူမ်ားေတြ Challenge လုပ္ျပီးေပမဲ့ ကိုယ္မလုပ္ရေသးလို႔ ထပ္လုပ္လိုက္တဲ့ မေဗဒါ ဘေလာ့ကို အျမဲအားေပးတဲ့ HsuMyat (http://hsumyatmoe88.blogspot.sg/)
၃။ မေဗဒါကို Challenge ေခၚခဲ့တဲ့ ၀တၱဳတိုေတြအေရးေကာင္းတဲ့ မေဆြေလးမြန္ (www.whitewhitemind.blogspot.com)
၄။ BPP challenge ကို စခဲ့ျပီး မေဗဒါကို Challenge ေခၚခဲ့တဲ့ သူၾကီးမင္း (http://kokomaunguk.blogspot.co.uk/)
၅။ ျမန္မာ့ ပထ၀ီေတြ ျပန္လည္ေလ့လာရင္း ေဖ့ဘြတ္မွာေရာ ဘေလာ့ေပၚမွာပါ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ေမဖလား၀ါးပိုး (http://33poepoe.blogspot.sg/) (ျမန္မာေဖာင့္မရွိရင္ ခုေဒါင္းျပီးေရးပါ (သို႔) မေဗဒါ sidebar က ဘားကလစ္ keyboard (http://burglish.my-mm.org/latest/trunk/web/testarea.htm) နဲ႔ တစ္လံုးခ်င္းရုိက္ေရးပါ)
၆။ တိတ္တိတ္ေလး ဘေလာ့ေရးေနျပီး စာေရးေကာင္းတဲ့ မရႊန္းမီ (http://present-of-lifetime.blogspot.sg/) (အဂၤလိပ္လိုေရးေရး ျမန္မာလိုေရးေရး ေရးရင္ရဘီ)
၇။ ခုထက္ထိလဲ ဘေလာ့ေရးေနစဲ ေဖ့ဘြတ္မွာလဲ active ျဖစ္တဲ့ ကိုလင္းဦး (စိတ္ပညာ) (http://www.linoo.asia/)
၈။ ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာ မုန္႔ေတြနဲ႔ အျဖဴေရာင္ေၾကာင္ပံုပဲတင္ေနတဲ့ စာေရးေကာင္းတဲ့ (ခုေလာေလာဆယ္ မမဗိုက္) ဗစ္စတာေအာင္ (http://vistazplanet.blogspot.sg/)
၉။ ယူနီကုတ္နဲ႔ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး လွေနတဲ့ ဘေလာ့ပိုင္ရွင္ သယ္ရင္း မင္းယြန္းသစ္ (http://minnyoonthit.net/)
၁၀။ ကိုယ္ Challenge လုပ္လုပ္ မလုပ္လုပ္ စိတ္၀င္စားစရာပိုစ့္ေတြ ေလာေလာဆယ္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မွတ္တမ္းပိုစ့္ေတြေရးေနတဲ့ နန္းညီ (http://nangnyi.blogspot.sg/)
ခုလို Challenge ေခၚခံရလို႔ Stress လဲ မျဖစ္ေစခ်င္သလို၊ စိတ္လဲ မဆိုးၾကေစခ်င္ပါ။ ဟီး…. ခင္မင္ရတဲ့သူေတြလဲျဖစ္၊ စာေရးေကာင္းမွန္းသိထားသူေတြလဲျဖစ္လို႔ ဘေလ့ာေလးေပၚ active ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ သတိတရ Challenge ရျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ရွန္….
(ေအာက္ပါ BPP-Challenge အဆင့္မ်ားကို သူၾကီးမင္း(တံုးဖလား) ဆီမွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္)
သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကိုု ေအာက္ပါအတိုုင္း အၾကမ္းဖ်င္း ျပဳလုုပ္ထားပါသည္။ လုုိအပ္သည္မ်ားကိုု ထပ္ျဖည့္ေပးၾကရန္လည္း ေတာင္းခံပါသည္။
၁။ ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ တစ္ခါ BPP-Challenge လုုပ္လွ်င္ ဆယ္ေယာက္ထက္ ပုုိၿပီး မလုုပ္ရ။
၂။ BPP-Challenge လုုပ္ထားေၾကာင္း အခ်ိန္မီ အေၾကာင္းၾကား၍ ရႏုုိင္သည့္ ဘေလာ့ဂါတုုိ႔ကုုိသာ BPP-Challenge လုုပ္ရမည္။
၂။ BPP-Challenge အလုပ္ခံရသူသည္ BPP-Challenge လုုပ္ၿပီး ႏွစ္ပတ္အတြင္း ဘေလာ့ေပၚ၌ ပိုု႔စ္တစ္ပုုဒ္ တင္ရမည္။
၃။ BPP-Challenge အလုပ္ခံရသူသည္ မိမိႏွစ္သက္ရာ ေခါင္းစဥ္၊ မိမိႏွစ္သက္ရာ အေၾကာင္းအရာတုုိ႔ကိုု ေရးႏိုုင္သည္။
၄။ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္လြန္ၿပီး ပုုိ႔စ္ မတင္ႏိုုင္ပါက မိမိႏွစ္သက္ရာ ပညာေရးလုုပ္ငန္းသုုိ႔ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၅၀၀၀ ႏွင့္ ညီမွ်ေသာ သက္ဆုုိင္ရာေငြေၾကး အလွဴေငြကုုိ ေပးလွဴရမည္။ (ထုုိထက္ပုုိ၍ ေပးလွဴလုုိပါကလည္း လက္ခံပါသည္)။ (TP ျမန္မာ Helping Hands အဖဲြ႔ရဲ႕လစဥ္အလွဴရွင္၀င္ပီပီ ဦးစြာအေနျဖင့္ တီပီျမန္မာကူညီေသာလက္မ်ားကို ေပးလွဴရန္ဟုု အႀကံျပဳခ်င္သည္။)။ း)
၅။ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳလုုပ္ၿပီးေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ားကိုုလည္း ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္လြန္ပါက ထပ္မံ၍ BPP-Challenge လုုပ္ႏုုိင္သည္။
၆။-BPP-Challenge လုုပ္ျခင္းကိုု တစ္ခုုမက မ်ားစြာ ၿပိဳင္တူ ခံရလွ်င္ အားလုုံးအတြက္ ပုုိ႔စ္တစ္ပုုဒ္ ေရးၿပီးတုုန္႔ျပန္ပါက အလုုပ္ၿပီးေျမာက္သည္ဟုု မွတ္ယူပါမည္။
၇။-မိမိ BPP-Challenge လုုပ္ထားသူမ်ားကိုု အသိေပးရာ၌ တဂ္(Tag) လုုပ္ထားသည္ဟုု မသုုံးဘဲ ခ်ဲလင့္ (Challenge) လုုပ္ထားသည္ဟုု အသုုံးျပဳရန္ ျဖစ္ပါသည္။
၈။ ပုုိ႔စ္တင္ၿပီးေၾကာင္း အသိေပးရာ၌ ပိုုမုုိျမန္ဆန္စြာ စာဖတ္သူထံ အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီ ေရာက္ရွိေစရန္https://www.facebook.com/groups/mbcdays/ သုုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး အသိေပးေစလုုိပါသည္။ ထုုိေဖ့စ္ဘုုတ္ကိုုလည္း မိမိတုုိ႔ကိုုယ္ပိုုင္ ေဖ့စ္ဘုုတ္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားေစလုုိပါသည္။
၉။ မိမိကတဖန္ ျပန္ၿပီး ခ်ဲလင့္ျပန္လုုပ္ရာတြင္ ခ်ဲလင့္လုုပ္ခံထားရသူမ်ား အခ်ိန္မီ သိရွိေစႏုုိင္ရန္အတြက္ အထက္ပါ ေဖ့စ္ဘုုတ္၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထုုိသူတုုိ႔၏ ဘေလာ့စီေဘာက္စ္၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထုုိသူတုုိ႔၏ ဘေလာ့ေနာက္ဆုုံးပုုိ႔စ္၌ ကြန္မင့္ေပး၍ေသာ္လည္းေကာင္း အသိေပးၾကေစလုုိပါသည္။
၁၀။=Ice-Bucket-Challenge ႏွင့္BPP-Challenge တုုိ႔၏ ကြာျခားခ်က္မွာ Ice-Bucket-Challenge အလုုပ္ခံရသူသည္ ျပန္လည္တုုန္႔ျပန္ႏုုိင္လွ်င္ ၁၀ ေဒၚလာ၊ မတုုန္႔ျပန္ႏုုိင္လွ်င္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ေပးလွဴရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း BPP-Challenge အလုုပ္ခံရသူမွာ ျပန္လည္တုုန္႔ျပန္ႏိုုင္လွ်င္ အလွဴေငြ ေပးလွဴရန္ မလုုိေပ။ မတုုန္႔ျပန္ႏုုိင္မွသာ ၅၀၀၀ က်ပ္ ေပးလွဴရန္ ျဖစ္ပါသည္။
၁၁ ။ လုုိအပ္ပါက အမ်ားစုု သေဘာတူညီမႈျဖင့္ စည္းကမ္း အေလ်ာ့အတင္း ျပဳလုုပ္ႏိုုင္သည္။
Posted by mabaydar at 11:18 AM 5 comments :
Labels: Activities , General , Knowledge , သူငယ္ခ်င္းမ်ား
Wednesday, May 29, 2013
ကေလးေတြသာျမင္ႏုိင္တဲ့ လွဳိ႕၀ွက္စာသားနဲ႔ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္...
ဒီဆန္းၾကယ္တဲ့ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေလးဟာ အိမ္တြင္းႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ ကေလးေတြအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆိုင္းဘုတ္ေလးမွာ ကေလးေတြသာျမင္ႏုိင္တဲ့ message ေလးေတြပါ၀င္ေနပါတယ္။
စပိန္အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ “Aid to Children and Adolescents at Risk Foundation (ANAR) အဖဲြ႕က ဖန္တီးထားတဲ့ ဒီေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေလးမွာ ကေလးနဲ႔ လူၾကီးေတြကို တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ကဲြျပားတဲ့ အခ်က္အလက္ကိုေပးႏုိင္ေအာင္ျပဳလုပ္ထားပါတယ္။
ဒီဆိုင္းဘုတ္ဟာ ေမွာ္ပညာနဲ႔ျပဳလုပ္ထားတာမဟုတ္ပါဘူး။ lenticular top layer ဆိုတဲ့ နည္းပညာနဲ႔ ၾကည့္တဲ့ရွဳေထာင့္ေပၚမူတည္ျပီး ေပၚတဲ့ အခ်က္အလက္ကြာေအာင္ျပဳလုပ္ထားတာပါ။
အရပ္ ၁.၃၄ မီတာအထက္ရွည္တဲ့သူေတြက ၀မ္းနည္းတဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ကေလးပံုေလးအေပၚမွာ “တစ္ခါတစ္ရံ၊ ကေလးေတြ ႏွိပ္စက္မွဳကို ႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ကေလးကသာ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္” လို႔ေရးထားတယ္။
ဒါေပမဲ့ အရပ္ ၁.၃၄ မီတာေအာက္မွာရွိတဲ့ ကေလးေတြ ဒီဆိုင္းဘုတ္ကိုၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကေလးမ်က္ႏွာကို ျမင္ရမွာျဖစ္ျပီး “ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္က သင့္ကို ႏွိပ္စက္ေနရင္၊ ငါတို႔ကို ဖုန္းေခၚပါ၊ ငါတို႔သင့္ကို ကူညီပါ့မယ္” ဆိုျပီး အဲဒိ အဖဲြ႔အစည္း ဖုန္းနံပါတ္ ကို ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အရမ္းကို ေကာင္းတဲ့ Idea နဲ႔ Concept ရွိတဲ့ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေလးပါ။ ေရာင္ေျပးေပတံေလးေတြ ငယ္ငယ္ကတည္းကျမင္ဖူးပင္မဲ့ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ကို ဒီ Concept ေလးသံုးျပီး ထိထိေရာက္ေရာက္လုပ္ႏုိင္တာကို ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်မိပါတယ္။ ႏွိပ္စက္သူနဲ႔ ကေလးနဲ႔တူတူလမ္းသြားေနရင္ေတာင္ ကေလးေတြကိုပဲ အသိေပးႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေလးပါ။ ကေလးေတြအားလံုး ႏွိပ္စက္ခံရျခင္းမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။
Posted by mabaydar at 4:01 PM 8 comments :
Labels: Knowledge
Thursday, November 29, 2012
အြန္လိုင္းမွာ အ၀တ္အထည္၀ယ္ခ်င္ရင္...
မေဗဒါ အြန္လိုင္းကေန ပစၥည္း၀ယ္ရတာ သေဘာက်တာကို အရင္ကလဲ ေျပာျပဖူးပါတယ္... ဒါေပမဲ့ မေဗဒါတစ္ေယာက္ အြန္လိုင္းကေန အ၀တ္အစားတစ္ခါမွ မ၀ယ္ဖူးပါဘူး... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၂ခ်က္ရွိပါတယ္... ၁ခ်က္က ၀ယ္ျပီးမွ ကိုယ္နဲ႔ မေတာ္မွာစိုးလို႔ပါ... တကယ္ေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ အ၀တ္အစားေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြက ကိုယ္တိုင္းေတြကို ေပးထားျပီးသားပါ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္တိုင္းရင္ မွားမွာစိုးလို႔လဲပါပါတယ္... ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ပံုျပထားတုန္းကကိုယ္ထင္တဲ့ ပစၥည္းအရည္အေသြးကတစ္မ်ိဳး ရလာတဲ့ ပစၥည္းအရည္အေသြးကတစ္မ်ိဳးလဲျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ပါ... ဒါေပမဲ့ ခုေတာ့ ဘယ္လို၀ယ္ရမလဲ ကိုယ့္ဘက္က ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ျပီး သိရင္ အြန္လိုင္းမွာ အက်ီၤ၀ယ္ရတာက ေစ်းပိုသက္သာတဲ့အျပင္ ကိုယ့္အက်ီၤေလးရလာမဲ့ေန႔ကို ရင္ခုန္စြာေစာင့္ရတဲ့ အရသာကိုလဲ သေဘာက်ပါတယ္... ျပီးခဲ့တဲ့လက ဂ်ီမားကတ္က စကတ္တစ္ထည္၀ယ္ပထမဆံုး၀ယ္ျဖစ္တယ္... ခုလဲ Fashion mint ကေန Dress တစ္ထည္၀ယ္ျဖစ္တယ္... ၂ထည္စလံုး စိတ္တိုင္းက်တယ္... ကိုယ္ေပးသေလာက္နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ပစၥည္းကို ျပန္ရတယ္... ကိုယ္က ေစ်းၾကီးၾကီးမေပးခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ နံပါတ္တစ္ အရည္အေသြးမ်ိဳးကို မွန္းထားရင္မွားလိမ့္မယ္... ခု Dress ေလးကေတာ့ ေစ်းမဆိုးပဲ ၀တ္ရတာလဲ ေတာ္တယ္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုေတာ့ အၾကိဳက္ပါပဲ... ေနာက္မွ ဓာတ္ပံုရုိက္ျပီး တင္ေပးပါအံုးမယ္...
ဒီေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ အ၀တ္အစား၀ယ္ခ်င္ပင္မဲ့ မေသခ်ာတဲ့သူေတြအတြက္ သတိထားသင့္တာေလးေတြနဲ႔ ကိုယ္အတိုင္းဘယ္လိုတိုင္းလဲဆိုတာ ဒီပိုစ့္ေလးနဲ႔ ေျပာျပမယ္ေနာ္...
ကိုယ္တိုင္းမတိုင္းခင္ သတိျပဳရမဲ့ အခ်က္ေတြကိုအရင္ေျပာျပပါမယ္...
၁) ျပဳလုပ္တဲ့ပစၥည္း
၂) ဒီဇိုင္း
၃) အတိုင္းအထြာ Cutting (သို႔) တျခား၀ယ္သူမ်ားရဲ႕ ကြန္မန္႔
၄) မိမိကိုယ္ကို သိပါ
၁) ျပဳလုပ္တဲ့ ပစၥည္း
၀ယ္မဲ့ အ၀တ္အစားဘာအသားနဲ႔ ခ်ဳပ္လဲဆိုတာ ဆိုင္က ေပးထားတဲ့ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းမွာ ပါျပီးသားပါ... မပါရင္လဲ ဆိုင္ကိုမတ္ေစ့ျဖစ္ေစ အီးေမးလ္ျဖစ္ေစနဲ႔ ေမးျမန္းႏုိင္ပါတယ္... ဆဲြသားလား၊ ခ်ီဖြန္(ေၾကာ္ခ်က္)သားလား၊ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္... ဆဲြသားဆိုရင္လဲ ဘယ္ေလာက္ကေန ဘယ္ေလာက္ထိ ဆဲြႏုိင္တဲ့ Range ကိုလဲ ဆိုင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေပးထားတတ္ပါတယ္... ခ်ည္သားဆိုရင္ ေလွ်ာ္ျပီးရင္း ရွဳံ႕သြားတတ္ပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ အတိုင္းအထြာကို စဥ္းစားတဲ့အခါ ဘာပစၥည္းနဲ႔လုပ္လဲဆိုတာက အနည္းနဲ႔အမ်ား အၾကမ္းဖ်င္းေလာက္ေတာ့ သိရင္လံုေလာက္ပါတယ္...
၂) ဒီဇိုင္း
ဒီဇိုင္းေပၚမူတည္ျပီးလဲ အတိုင္းအထြာကို ခ်င့္ခ်ိန္ရပါမယ္... တခ်ိဳ႕ Dress ေတြရဲ႕ အက်ီၤလက္က ကိုယ္၀တ္ေနက် အိမ္ေနရင္းေတြထက္ ေသးျပီးယူထားတတ္ပါတယ္... ကိုယ္က ကိုယ္၀တ္ေနက် ညအိပ္အက်ီၤက ပခံုးအတိုင္း တိုင္းျပီးယူမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ size ကိုၾကီးေနတယ္ထင္ျပီး ကိုယ္နဲ႔ ၀ယ္ခ်င္တဲ့ Dress နဲ႔ မေတာ္ဘူးလို႔ထင္ႏုိင္ပါတယ္... ေနာက္ဥပမာတစ္ခုကေတာ့ ကုတ္အက်ီၤေတြ၀ယ္ရင္ ရင္ဘတ္အတိုင္းကို စိုးရိမ္ရပါတယ္... ျမန္မာမိန္းကေလးေတြက ရင္ဖံြ႔ထြားသူေတြဆိုေတာ့ ငါနဲ႔ မေတာ္ေလာက္ဘူးထင္တတ္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ကုတ္အက်ၤီေတြက ရင္ေစ့ျပီး ၾကယ္သီးတတ္ျပီး ၀တ္စရာမလိုပါဘူး... ဒီဇိုင္းကိုက အေပၚကအထပ္အေနနဲ႔ပဲဆိုရင္ ရင္ေစ့၀တ္စရာမလိုတဲ့အတြက္ ရင္ဆိုဒ္က ေသးတတ္ပါတယ္... အဓိက ကေတာ့ ပုခံုးနဲ႔ ရင္အတိုင္းအဆင္ေျပရင္ အားက်န္တာက အဆင္ေျပတတ္ပါတယ္... ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ ဒီဇိုင္းမ်ိဳးေရြးတတ္ဖို႔လဲလိုတာေပါ့ေနာ္...
၃) အတိုင္းအထြာ Cutting (သို႔) တျခား၀ယ္သူမ်ားရဲ႕ ကြန္မန္႔
မ်ားေသာအားျဖင့္ Small, Medium, Large နဲ႔ ေရးတဲ့ဆိုင္ေတြက Small ဆို ဘာဆိုဒ္ဆိုျပီး Table ေလးနဲ႔ ျပထားတဲ့ အင္ဖိုအျမဲရွိပါတယ္... မရွိရင္ ေမးပါ... ေနာက္ျပီး တျခား ၀ယ္သူေတြရဲ႕ ကြန္မန္႔ေတြလဲရွိတတ္ပါတယ္... တစ္ဆိုင္နဲ႔ တစ္ဆိုင္ Small, Medium, Large အတိုင္းေတြက တူခ်င္မွတူပါတယ္... ကိုယ္က Small ၀တ္ေနက်ဆိုေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒိဆိုင္က Medium ကမွ ကိုယ့္ဆိုဒ္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္... ၁ဆိုဒ္ၾကီး၀ယ္ဖို႔ ၁ဆိုဒ္ေသး၀ယ္ဖို႔ အရင္၀ယ္ဖူးတဲ့သူေတြေရးတဲ့ ကြန္မန္႔ေတြကေနသိႏုိင္ပါတယ္... ကြန္မန္႔ေတြမရွိရင္ေတာ့ အတိုင္းအထြာကို ေသခ်ာတိုင္းျပီး၀ယ္ပါ... စိတ္မခ်ရင္ေတာ့ ေစ်းသိပ္မၾကီးတာကိုအရင္ စမ္း၀ယ္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ အြန္လိုင္းက အ၀တ္အထည္၀ယ္ယူတဲ့အခါ ကိုယ့္ကြန္ျပဴတာ Screen ေပၚမွာ ျမင္တဲ့ အေရာင္နဲ႔ တကယ့္အေရာင္နဲ႔ အနည္းငယ္ကဲြလဲြတတ္ပါတယ္... ထိုအခ်က္ကိုလဲ နားလည္ထားဖို႔လိုပါတယ္...
၄) မိမိကုိယ္ကို သိပါ...
ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ကိုယ္အသိဆံုးပါ... ဥပမာ ဗိုက္ပူတဲ့သူက ခါးကိုတိုင္းတဲ့အခါ ကိုယ့္ရွိတဲ့ ခါးထက္ ၂လက္မေလာက္ပိုယူပါ... ဒါမွ ထမင္းစားျပီးခ်ိန္တို႔ဘာတို႔ဆို ေနသာထိုင္သာရွိမွာပါ... ခါးေသးျပီး တင္ကားတဲ့မိန္းကေလးေတြအတြက္လဲ အက်ီၤဒီဇိုင္းကိုလဲ သတိျပဳျပီး ၀တ္တဲ့အခါ တင္မွာက်ပ္ေနတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ ပိုယူသင့္ယူ... ဒါမွမဟုတ္ အက်ီၤဒီဇိုင္းက ေနာက္က ဇစ္က ေအာက္ထိဆဲြလို႔ရတဲ့ပံုမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ပိုယူစရာမလိုဘူးေပါ့... ကိုယ့္ပင္ကိုယ္ဥာဏ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႔ရတဲ့ အရာေတြပါ...
ခု ကိုယ္တိုင္းနည္းကို ေျပာပါမယ္..
1. Shoulder
ေဘးက ပံုမွာ ျပထားတဲ့အတိုင္းပဲ တစ္ဖက္ ပုခံုးအစြန္းကေန ေနာက္ပုခံုးအစြန္းထိ တိုင္းပါ...
ရင္ကိုတိုင္းတာပါ။ တိုင္းတဲ့ၾကိဳးကို ခ်ိဳင္းေအာက္ကေန ကိုယ္ကိုပတ္ပါ။ ရင္သားရဲ႕ အျပည့္ေမာက္ဆံုးေနရာကေနတိုင္းရပါမယ္။ ေဘးမွာ လက္ႏွလံုးေလာက္ ေျခာင္ေျခာင္ထားပါ။ ျပီးလွ်င္အတိုင္းကို မွတ္သားပါ...
3. Natural Waist
ခါးကိုတိုင္းတဲ့အခါမွာ ကြ်န္မတို႔မိန္းကေလးေတြက မသိမသာပဲျဖစ္ေစ၊ သတိေတာင္မထားလိုက္မိခ်ိန္မွာ အသက္ေအာင့္တတ္ၾကပါတယ္။ အဲလိုမျဖစ္ပါေစနဲ႔။ တိက်တဲ့အတိုင္းအတာကိုရဖို႔အတြက္ သက္ေတာင့္သက္သာအျဖစ္ဆံုး အေနအထားကိုတိုင္းပါ။
4 and 6. Inseam
ေဘာင္းဘီ ၀ယ္သူေတြအတြက္ အရွည္ကိုတိုင္းတာပါ...
ေျခကိုစုျပီး ကိုယ့္တင္ပါးရဲ႕ အက်ယ္ဆံုးေနရာကို ပတ္ျပီးတိုင္းပါ။ ပံုမွန္အားျဖင့္ တင္းပါးရုိးရွိတဲ့ေနရာကိုတိုင္းပါတယ္။
ေအာက္ကပံုေလးမွာျပထားတဲ့အတုိင္းလဲ ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္...
Posted by mabaydar at 5:22 PM 2 comments :
Labels: Knowledge
Tuesday, November 06, 2012
My Favorite Galaxy Note 2 Features
ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကမွ မေဗဒါရဲ႕ ပထမဦးဆံုး smart Phone အျဖစ္ Samsung Galaxy Note 2 LTE ကို ၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ဖုန္းကို ဖုန္းေျပာရုံ မတ္ေစ့ပို႔ရုံ အပ်င္းေျပဖုန္းထဲမွာပါျပီးသား ဂိမ္းေဆာ့ရုံေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္တတ္ျပီး ေမ့တတ္ ဖုန္းေပ်ာက္တတ္တဲ့ မေဗဒါအတြက္ Smart Phone ေတြနဲ႔ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနႏုိင္ခဲ့တာ ယခုခ်ိန္ထိပါ... ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္က Whatsapp မရွိ... ဘာမရွိ.... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ update ေတြမျဖစ္ေတာ့ဘူး... အရင္က ရုံးကေပးတဲ့ Blackberry က Smart phone ဆိုပင္မဲ့ Privacy issue ေၾကာင့္ သိပ္မသံုးခ်င္ေတာ့ဘူး... ဒီလိုနဲ႔ပဲ Smart phone နဲ႔ ပတ္သတ္ရပါေတာ့တယ္...
ခု၀ယ္လိုက္တဲ့ Galaxy Note 2 မွာ ကြ်န္မလို ဖုန္းခဏခဏ ေပ်ာက္တတ္တဲ့သူ အတြက္ အၾကိဳက္ဆံုး Security Feature တစ္ခုပါတယ္... (ဒီ Feature ေလးက Samsung Product ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သံုးလို႔ရပါတယ္... SIII, Galaxy Tab, Galaxy Wave, Galaxy Ace စသည္ျဖင့္.. အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ဒီလင့္ခ့္ေနရာမွာ သြားၾကည့္လို႔ရပါတယ္... ) Remote control ဘယ္လိုဖြင့္ရလဲဆိုတာလဲ အဲဒိမွာ Samsung ပစၥည္းအမ်ိဳးအစားလိုက္ တဆင့္ခ်င္းရွင္းထားပါတယ္...
Lock My Mobile
ကိုယ့္ဖုန္းကိုယူသြားတဲ့သူ သံုးလို႔မရေအာင္ ကိုယ္က အေ၀းကေန lock လုပ္လိုက္လုိ႔ရပါတယ္... သူ PIN မသိရင္ ဖြင့္လို႔မရေတာ့ပါဘူး... အဲဒိလို lock လုပ္လိုက္ရင္ ဖုန္းမွာ "This mobile is lost. Please keep it for awhile. I will contact you. Thank you" ဆိုတဲ့ မတ္ေစ့ ဖုန္းေပၚမွာေပၚလာပါလိမ့္မယ္... တကယ္လို႔ ဒုတိယဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကို ကိုယ္က ျဖည့္ထားမယ္ဆိုရင္ ဒုတိယဖုန္းနံပါတ္ကို ေခၚျပီး ပိုင္ရွင္ကို ဆက္သြယ္ပါလို႔ပါပါတယ္...
Track My Mobile
ဒီ Feature ေလးက သင္ဖုန္းေပ်ာက္သြားရင္ website ေပၚကေန သင့္ဖုန္းဘယ္ေနရာမွာလဲ GPS auto On ျပီး ရွာလို႔ရပါတယ္...  တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေကာက္ရလို႔ ယူသြားရင္လဲ ၁၂နာရီအတြင္း ၁၅မိနစ္ျခားတစ္ခါ Track လုပ္ျပီး ဖုန္းရွိတဲ့ေနရာကို ရွာလို႔ရပါတယ္... (အဲဒိ Feature ကို ဟိုေန႔က စမ္းၾကည့္တာေတာ့ မရပါဘူး)...
Ring My Mobile
ဟိုတစ္ေန႔ကပဲ ရုံးမွာ ဖုန္းကို ဘယ္နားခ်ခဲ့မွန္းမသိလို႔ ဖုန္းေခၚၾကည့္ေတာ့လဲ Silent ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အသံမၾကားရျဖစ္ေနတာ ေခါင္းမီးေတာက္ေအာက္ ရွာလိုက္ရတယ္... အဲဒိလို မျဖစ္ေအာင္လဲ Ring My Mobile ဆိုတဲ့ Feature ေလးကို အသံုးျပဳလို႔ရပါတယ္... အဲဒိ website ကိုသြား log in ၀င္ျပီးလို႔ "Ring My mobile"ကို ႏွိပ္လိုက္ရင္ silent လုပ္ထားတဲ့ ဖုန္းပင္ျဖစ္ေစ အက်ယ္ဆံုး အသံႏွဳန္းနဲ႔ ကိုယ္မပိတ္မခ်င္း ၁မိနစ္တိတိျမည္ေနမွာပါ... (ေကာက္ရတဲ့သူကလဲ ပိတ္လို႔မရပါဘူး... ဖုန္းကေနပိတ္ဖို႔အတြက္ PIN လိုပါတယ္)...
View Call Logs Remotely
ေနာက္ Samsung dive ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မွဳတစ္ခုကေတာ့ ဖုန္းရဲ႕ Call Log ကို ၾကည့္လို႔ရပါတယ္... အဲဒါက ဘာေကာင္းလဲဆိုရင္ (မေဗဒါ ဥာဏ္မွိီသေလာက္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့) တစ္စံုတစ္ေယာက္က သင့္ဖုန္းကုိေကာက္ရသြားျပီး သင့္ဖုန္းနဲ႔ ဖုန္းေတြေလွ်ာက္ဆက္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒိ Call Log ကိုၾကည့္ျပီး သူဘယ္သူ႔ေတြေခၚသလဲသိႏုိင္ျပီး အဲဒိကတစ္ဆင့္ ေကာက္ရသူရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို စံုစမ္းသိႏုိင္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္... ဒီအဆင့္ကေတာ့ သင္ဖုန္းကို Lock မလုပ္မိတာပဲျဖစ္ေစ... ဖုန္းေပ်ာက္တာကို အေတာ္ေလးၾကာမွ သတိထားမိရင္ပဲျဖစ္ေစ အသံုး၀င္မယ္ထင္ပါတယ္... ဒိထက္ဘယ္လို အသံုး၀င္အံုးမလဲေတာ့ မေျပာတတ္ပါ...
Wipe Out My Mobile
ေနာက္ Wipe Out My Mobile ဆိုတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳကို သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သတိထားရပါမယ္... တခ်ိဳ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ထိပ္တန္းလွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ဖုန္းထဲမွာ သိမ္းထားတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ အသံုး၀င္ပါတယ္... (မေဗဒါအတြက္ေတာ့ သိပ္မလိုလွပါ)... ေပ်ာက္သြားတဲ့ဖုန္းရဲ႕ SIM Card နဲ႔ Memory Card ထဲမွာ ရွိသမွ် အခ်က္အလက္ေတြအားလံုးကို ဖ်က္ပစ္လိုက္လို႔ရပါတယ္... စက္ရုံကထြက္လာတဲ့ Setting အတိုင္းျပန္လုပ္လိုက္လို႔ရပါတယ္... ဒါေပမဲ့ အဲဒိ Wipe Out My Mobile ကို သံုးျပီးရင္ Samsung Dive service ကို သံုးလို႔မရေတာ့ပါဘူး...
Iphone5 က Siri လိုလဲ Voice command ေပးလို႔ရပါတယ္...
ကြ်န္မၾကိဳက္တာေနာက္တစ္ခုက တျခားအရင္က ဖုန္းကင္မရာေတြလို ကိုယ့္ပံုကိုယ္ရုိက္ရင္ လက္နဲ႔ သြားႏွိပ္စရာမလိုပါဘူး.... Samsung Galaxy Note 2 LTE ကင္မရာကို "Cheese" "Smile" "Shoot" "Capture" ၾကိဳက္ရာ တစ္လုံးကို အသံနဲ႔ အမိန္႔ေပးလိုက္ရင္ သူ႔အလိုလိုရုိက္ပါတယ္... Smile detection shoot လဲ လုပ္လို႔ရပါတယ္... ကင္မရာကို ရီျပလိုက္ရုံနဲ႔ သူ႔အလိုလိုရုိက္ပါတယ္... ဒီေတာ့ ခလုပ္ကို လွမ္းႏွိပ္လိုက္လို႔ ကင္မရာတုန္ျပီး Blur သြားတာ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့... Burst Shoot နဲ႔ ရုိက္ျပီး Best face detection လဲပါပါတယ္...
Samsung Galaxy Note 2 ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာမယ္လဲဟုတ္ရပါဘူး... ပထမဆံုးသံုးတဲ့ smart phone ကို သေဘာက်ေနတာပါ... တျခားဖုန္းေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ ဘာေတြလုပ္လို႔ရသလဲေတာ့ မေသခ်ာပါ... Screen Size ၾကီးတာကို ၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ ကြ်န္မဖုန္းနဲ႔ ကြ်န္မ ေက်နပ္ေနေတာ့တာပါပဲ... ဒိထက္ေကာင္းတဲ့ အသံုး၀င္တဲ့ တျခား Function ေတြလဲ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္... မေဗဒါလဲ အျပည့္အ၀ Explore မလုပ္ရေသးေတာ့ သိသေလာက္နဲ႔ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ Function ေလးေတြပဲ ေျပာျပလိုက္ပါတယ္...
Samsung Galaxy Note 2 ၀ယ္ဖို႔ စဥ္းစားေနတဲ့သူေတြ အျမန္၀ယ္လိုက္ၾကေနာ္... မေဗဒါေတာင္ Pre Order နဲ႔ ၀ယ္ရတယ္... သြား၀ယ္တဲ့ေန႔ ဆိုင္မွာ မက်န္ေတာ့လို႔...
Posted by mabaydar at 10:56 AM 3 comments :
Labels: General , Knowledge , ေဝဖန္ေရး
Thursday, February 09, 2012
This too shall Pass
Sometime in your life, you will face with something which makes you feel heavy-hearted. You may want to cry out loud, you may want to run away from it. Running away is not solving a problem. That's the fact that we can't deny.
Not all the problems will be solved or gone until you faced it or else they will just dwell on you. You may loose confident in those kind of things when you face such things again in life. You can't run away everytime you face it.
Recently I have been stressed by both my work and school. As you know after you join new place about 4 or 5 months, that is your struggling time. coz they think you are ready and expected to know almost everything but in fact you are not.
At school, even before attending the class, all the project deadline are announced online. Some more for this semester, I chose "The law and you" as minor elective subject which is killing me now. Tomorrow is quiz and I don't understand a thing.
This week is like hell week I am passing through. I am busy at work and couldn't study and those social activities like meeting with old friends couldn't be rejected coz I didn't join last time.
I was a bit depressed to come to work this morning. As some difficult work for me to do are in line. I feel hated by woman from some other department but I don't know why. But anyway there are such ladies in every office. So I'll just try to get along. Back-stabbing and pushing balls are things that you will encounter in every job. I just talked about those things to my parents this morning and my mum said "Don't take it to heart because This too shall pass"
I came to work with heavy heart and tried to face it. And you know what happened?
Most of the problems just passed and didn't really difficult as I thought it would be.
So I hope my quiz for "The law and you" tomorrow will also pass too. But I am still worry for that. Coz the pass year exam paper answered are just so strange law language that I couldn't understand at all. It's open booked so I am sure that they will make sure to kill student.
This semester I want to have good grade and it seems I will just pass with low grade. :(
I know the quiz too shall pass. But as a matter of Good Grade or bad Grade what's make difference.
Posted by mabaydar at 3:47 PM 6 comments :
Labels: Knowledge , ေဗဒါ့အေၾကာင္း
Friday, November 18, 2011
Work like in the game
အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ လူေတြအားလံု ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အလုပ္ကိုသြားျပီး ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္အခက္အခဲေတြ လူမွဳေရးအခက္အခဲေတြ စသည္ျဖင့္ရွိၾကမွာပါ… ဒီပိုစ့္ေလးနဲ႔အတူ ေန႔စဥ္အလုပ္သြားရမွာ ပ်င္းေနတ့ဲအခ်ိန္ လုပ္ငန္းခြင္ အဆင္မေျပမွဳျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ သူေ႒းကေရာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကေရာ ခိုင္းတာေတြတန္းစီျပီ စိတ္တိုလာတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ မေဗဒါ စိတ္ထဲမွာ ခံယူတတ္တဲ့ စိတ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္… ဒါက ခုစာဖတ္သူေတြအတြက္ အသံုး၀င္ခ်င္မွလဲ၀င္မယ္… မေဗဒါအတြက္ေတာ့ အဲလိုေလးစိတ္ထဲထားလိုက္ရင္ အလုပ္ေတြမ်ားလာလို႔ စိတ္ရွဳပ္စိတ္တိုျပီး လူမွဳေရးပါတစ္ခါတစ္ေလထိခိုက္တတ္တဲ့ အက်င့္ဆိုးကိုထိမ္းဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးတိုးတက္လာတယ္…
ဒါကေတာ့ ေဖ့ဘြတ္ေပၚက ဂိမ္းေတြကစားရင္းနဲ႔ စရလာတဲ့ အေတြးေလးေပါ့…. (အလုပ္ေတြမ်ားရင္ ေဖ့ဘြတ္ေပၚတက္ ဂိမ္းကစားခိုင္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္)… ေဖ့ဘြတ္ဂိမ္းေတြကစားရင္ေတာင္ Farmville တို႔ Cityville တို႔ Restaurant City တို႔မွာ ကိုယ္က ၾကိဳးစားပမ္းစား စိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြမပုတ္ေအာင္ ကိုယ့္ျမိဳ႕ေလး စည္ပင္၀ေျပာေနေအာင္ စသည္ျဖင့္ က်ားကုတ္က်ားခဲ ေဆာ့တတ္ၾကေသးပါတယ္…
ဒီလိုပါပဲ… အလုပ္ေတြမ်ားလာရင္ လာခိုင္းတာေတြမ်ားလို႔ ပိေနရင္လဲ ဂိမ္းထဲက ဂိုလ္း(Goal) ေတြလာေပးသလိုပဲမွတ္လိုက္ပါတယ္… ဂိမ္းထဲမွာ ဂိုလ္းေတြကုန္သြားရင္ေတာင္ ေဆာ့ရတာနည္းနည္းပ်င္းဖို႔ေကာင္းသြားတာ… ခုလဲ သူတို႔ကို ဂိုလ္းေတြလာလုပ္ခိုင္းတာကိုလဲ ဒီလိုပဲသတ္မွတ္ပါတယ္… အဲဒိအခါမွာ ကိုယ့္ကို လာခိုင္းတဲ့သူကို ကိုယ္က မ်က္ႏွာရိတ္နဲ႔ မေၾကနပ္တာျပမိတာတို႔… အလုပ္ရွဳပ္ရတဲ့အထဲ လာျပန္ျပီဆိုတဲ့ ကိုယ့္အတြင္းစိတ္ေလးေပၚသြားတာတို႔ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး… ဂိမ္းထဲက ဂိုလ္းလိုပဲ အျပဳံးမပ်က္လက္ခံလုိက္ႏုိင္ပါတယ္… ကိုယ္လုပ္ေပးရမွာ ေသခ်ာရင္ေပါ့ေလ… ကိုယ္ျငင္းလို႔ရရင္လဲ ဂိမ္းထဲက ပိုက္ဆံနဲ႔လိုက္၀ယ္ခိုင္းေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာေတြကို အမွားေလးႏွိပ္ပိတ္လိုက္သလိုပဲ ေအးေဆးေကာင္းမြန္စြာ ျငင္းလိုက္ေပါ့… ကိုယ္ျငင္းလို႔မရမဲ့ အလုပ္မ်ိဳးကို ကိုယ္က သြားညဴစူျပလိုက္ရင္ ကိုယ္က အလုပ္မၾကိဳးစားသူလို႔ အျမင္ခံရမဲ့အျပင္ ထိုသူကလဲ ကိုယ့္ကို စိတ္ကြက္သြားႏုိင္တယ္ (အထူးသျဖင့္ အထက္အရာရွိေတြ)… လုပ္ေပးရမဲ့အတူတူ ေက်းဇူးတင္ခံလိုက္ပါ…
ဂိမ္းထဲက အေကာင္ေလး မေမာႏုိင္ မပန္းႏုိင္ အပင္ေတြစိုက္သလို… စားပဲြေတြထိုးသလိုေပါ့… ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဲဂိမ္းထဲက အေကာင္ေလးလို သေဘာထားလိုက္ေပါ့…
အလုပ္ေတြပံုလာရင္လဲ အေရးၾကီးတဲ့ အလုပ္ေတြကို ဦးစားေပးျပီး တစ္ခုျပီးတစ္ခုကိုလုပ္ေပး… အထူးသျဖင့္ ေန႔အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျပီးရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြကို Cityville က ခုေနာက္ပိုင္းလာေနက် Goal ေတြလို အခ်ိန္အကန္႔အသတ္နဲ႔လုပ္ရသလိုေပါ့… အဲလိုမွမဟုတ္ပဲ အားလံုးက ဒီအခ်ိန္ျပီးရမယ္ဆိုျပီးလာရင္ေတာ့ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္အဆင္ေျပတာကို မခိုမကပ္ပဲ လုပ္ေပးလိုက္… မျပီးေတာ့လဲ ကိုယ္လုပ္ေနတာပဲ ဘာေၾကာင့္မျပီးတာလဲ ျပႏုိင္ရင္ရျပီ… ဂိမ္းေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ ဂိုလ္းေတြ မျပီးသလိုပဲေပါ့… ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဆင္းရဲျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ Stress ျဖစ္မေနသင့္ဘူး… “ကိုယ့္ကို Stress ေပးႏုိင္တာ ကိုယ့္စိတ္ကလဲြလို႔ ဘယ္သူေ႒းမွ မလုပ္ႏုိင္ဘူး”… ကိုယ့္ဘက္က အစြမ္းကုန္လုပ္ေပးထားတာကို အေကာင္းမေျပာလဲ သူတို႔အျပစ္ပဲ… ကိုယ့္ၾကိဳးစားသေလာက္ သူတို႔အသိအမွတ္မျပဳလဲ ဒီလိုပဲေနလုိက္… ကိုယ္ေပးသေလာက္မရရင္ အလုပ္ေျပာင္းဖို႔ပဲရွိတယ္… ဒီကုပၼဏီကိုယ္ပိုင္တာလဲမဟုတ္ဘူး… ကိုယ္မတတ္ႏုိင္ေတာ့လို႔ ဒီအလုပ္မျပီးလဲ အခ်ိန္တန္ကိုယ္လခရမွာပဲ… Bonus matter ေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ…
တစ္ကယ္လို႔ ကိုယ္က Customer တို႔ ဘာတို႔နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္ေစ… ဒီလူကူညီမွ ကိုယ့္အလုပ္ အဆင္ေျပမယ္ျဖစ္ေစ ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ေက်နပ္ေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေျပာဆိုရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ Pet society ကစားေနတယ္လို႔ သေဘာထားလို႔ရပါတယ္… Pet Society ကစားတဲ့အခါမွာလဲ အထဲက အေကာင္ေလး ေပ်ာ္ေအာင္ သန္႔ရွင္းေအာင္ က်န္းမာေအာင္ မ်ိဳးစံုျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးရတယ္မွတ္လား… ကိုယ္လုပ္ေပးေနတာေတာင္ မေက်နပ္ႏုိင္တဲ့သူဆိုေတာ့လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္ထဲ ေမတၱာပို႔ခ်င္သေလာက္ပို႔ေပါ့ သူမၾကားေစနဲ႔.. Pet Society ထဲက အေကာင္ေလးေတြကိုလဲ ကြ်န္မစိတ္တိုလာရင္ အျပင္မွာ ေအာ္ဟစ္ဆူမိတာပဲ အျမင္ကပ္ရင္ ျပစ္ထားလိုက္တာ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ေအာ္ေအာ္ဆူဆူ အဲဒိထဲက အေကာင္ေလးမၾကားႏုိင္ နားမလည္ႏုိင္ သလိုေပါ့… အဲဒိလူေတြကိုလဲ Pet Society ထဲက အေကာင္ေလးေတြလိုပဲ သေဘာထားလိုက္ရင္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ေဒါသျဖစ္ေနတာေတြေပ်ာက္ျပီး သူတို႔ကို ေတြ႔တာနဲ႔တင္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျပံဳးခ်င္လာလိမ့္မယ္… ကိုယ့္စိတ္ရႊင္ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံရ အဆင္ေျပတာေပါ့… အရမ္းကိုမွ ဆက္ဆံရခက္ခဲတဲ့ လူမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ဂိမ္းေတြမွာ အခန္း၁ခန္းေအာင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဆရာၾကီးနဲ႔ ခ်ရတယ္မွတ္လား… အဲဒိတုန္းကေတာင္ က်ားကုတ္က်ားခဲ မႏုိင္မခ်င္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်ၾကေသးတာ… အဲဒိလူမ်ိဳးကိုလဲ ငါ့ဘ၀ရဲ႕ Stage တစ္ခုကို ေအာင္ဖို႔ ခ်ေနတဲ့ အေကာင္ၾကီးပါလားလို႔သတ္မွတ္လိုက္ရင္ သူ႔ကိုလဲ သိပ္မမုန္းေတာ့ပဲ ကိုယ့္ကိစၥေအာင္ျမင္ဖို႔ဆိုတဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုပဲ ဦးတည္ျဖစ္ေတာ့မွာျဖစ္တယ္…
ဟိုေန႔က အလုပ္ျပန္ခါနီးမွ ကိုယ့္အမွားေၾကာင့္မဟုတ္ပဲ သူ႔အမွားေၾကာင့္ အားလုံးျပန္ျပင္ရမွာကို ၁၅မိနစ္ပဲ အခ်ိန္ေပးျပီးလာခိုင္းတဲ့ အရာရွိကို စိတ္ထဲေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္တိုသြားတယ္… ဒါေပမဲ့ “ေအာ္… ဒါ CityVille ထဲကလိုပဲ ငါ့ကို ဂိုလ္းလာေပးတာ ျပီးျပီးမျပီးျပီး ကြန္ပလိမ္းမမ်ားပဲ လုပ္ေပးလိုက္မယ္… မျပီးေတာ့လဲ မျပီးဘူးေပါ့ ဘာျဖစ္လဲ “ ဆိုျပီး လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတာင္ေကာင္းသြားတယ္… သူေျပာတဲ့အခ်ိန္အတြင္းလဲ ျပီးသြားလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ အံ့ၾသသြားတယ္… ဒါေတာင္သူစစခ်င္လာခိုင္းတုန္းက ေဒါသတစ္ခ်က္ထြက္သြားတာ နည္းနည္းေပၚသြားတယ္… ေတာ္ေသးတယ္ဘာမွ မေျပာလိုက္လို႔… ဒါေပမဲ့ သူ႔ကို အလုပ္ျပီးလို႔ျပန္ေပးေတာ့ ကိုယ္က ရီရီျပံဳးျပံဳးပဲ ဂိမ္းတစ္ခုေအာင္သြားတယ္သေဘာထားျပီး ေဆာ့လိုက္ (လုပ္လိုက္ေတာ့) သူကေတာင္ ေက်းဇူးေတြတင္လို႔… မဟုတ္ရင္ လုပ္လဲေပးရအံုးမယ္… အျမင္လဲကပ္ခံရမယ္… ဒီေတာ့ ေဆာ့ေနတယ္သေဘာထားလိုက္ (ေဆာ့ဖို႔ဆို မေဗဒါက ဒီအရြယ္ထိ ထိပ္ဆံုးကပဲ)
ဒီနည္းလမ္းက ၁၀၀% ေကာင္းပါတယ္ ေအာင္ျမင္ပါတယ္လို႔ေတာ့ မေဗဒါအာမ မခံပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ စိတ္တိုတတ္ ဆြာတတ္လြန္းတဲ့ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ရန္သူနည္းသြားသလို လုပ္ငန္းခြင္မွာလဲ သာသာယာယာရွိလာပါတယ္… အထူးသျဖင့္ အလုပ္မသြားခ်င္ေလာက္ေအာင္ ပ်င္းတဲ့ေန႔ေတြမွာဆိုရင္ “ေအာ္… ငါ ဂိမ္းေတြ ေန႔တုိင္းကစားျပီး ဂိမ္းထဲမွာေန႔တိုင္းအလုပ္လုပ္ေနသလိုပဲ… ခုလဲ ငါဘ၀ဂိမ္းကို ကိုယ္တိုင္၀င္ကစားရမွာ ေပ်ာ္စရာၾကီးပဲ” လို႔ေတြးျပီး အလုပ္သြားဖို႔ ေျခလွမ္းေတြ ျပန္သြက္ခဲ့ပါတယ္…
အရင္က ကိုယ့္ကို အလုပ္ပိုေတြလာခိုင္းမွာလဲ ေၾကာက္တတ္တဲ့ကြ်န္မ… ခုေတာ့ သူတို႔လာခိုင္းတာကို ျပီးရင္လဲ လုပ္ေပးလိုက္တယ္… မျပီးေတာ့လဲ အရင္လို Stress ၾကီးျဖစ္ျပီး ကိုယ့္တာ၀န္ၾကီးလို စိတ္ေလးမေနေတာ့ပဲ ဘာလုပ္ေနလို႔ မျပီးဘူးလဲဆိုတာ ေသခ်ာရွင္းျပလိုက္ေတာ့လဲ လူေတြက နားလည္ၾကပါတယ္…
အလုပ္မွမဟုတ္ဘူး ဘ၀ရဲ႕ အခက္အခဲေတြ အဆင္မေျပမွဳေလးေတြၾကံဳလာရင္လဲ Level မတူတာပဲရွိမယ္ သေဘာတရားတူတူပဲ သေဘာထားျပီး တျဖည္းျဖည္း ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားႏုိင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့... ဒါေပမဲ့ မေဗဒါကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဒီေလာက္ထိ ရင့္က်က္လွေနတယ္မဟုတ္ေတာ့လဲ ခပ္ျမင့္ျမင့္ၾကီးေတြနဲ႔ ေလမက်ယ္ခ်င္ပါဘူး... ကိုယ္လဲ ၾကိဳးစားဆဲပဲ... ဒါေပမဲ့ ဒီနည္းက မေဗဒါနဲ႔ေတာ့ ခုခ်ိန္ထိကိုက္ေနတုန္းပဲ... ေဖ့ဘြတ္က ဂိမ္းေတြကစားရင္းလဲ အၾကိဳးအျမတ္ေလးေတြရွာလို႔ရပါတယ္... (အဟိ)
ကဲ အားလံုးပဲ ဘ၀ဂိမ္းမွာ Stage ေတြ အဆင့္ဆင္ကို ေက်ာ္လႊားျပီး ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္ႏုိင္ၾကပါတယ္… စိတ္ညစ္လို႔ ကိုယ့္အသက္ကိုယ္အရွဳံးေပးရင္ေတာ့ Game Over ဆိုျပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ၾကိဳးစားခြင့္ေတာ့ မရွိဘူးကြယ္… ဒီဘ၀ဂိမ္းက တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ မေသမခ်င္းေတာ့ ကစားလို႔ရတယ္…
Posted by mabaydar at 3:55 PM 4 comments :
Labels: Game , Knowledge
Older Posts Home
Subscribe to: Posts ( Atom )
မြန်မာစံတော်ချိန်
ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်
ယနေ့ရောက်လာ မိတ်သဟာ ချမ်းသာကိုယ်စိတ်မြဲပါစေ
Search This Blog
About the Blogger
One of the pioneer Myanmar Blogger since 2006. Have written mostly about Movie & dramas review & recommendation, Travel review with videos and photos & others personal experience about life in Singapore. So if you are interested in Dramas and Movies, or Travelling, Let's talk about them here with me... :D
သတိပြုရန်...
ဤဘလော့သည် မဗေဒါ၏ ဝါသနာအရ ရေးသားသော ဘလော့ဖြစ်ပြီး... မဗေဒါ စိတ်ဝင်စားသော အကြောင်းများ... မဗေဒါ၏ ထင်မြင်ချက်များ... မဗေဒါ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများ... ကိုယ်ပိုင် ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ ကို ရေးသားထားသောနေရာဖြစ်သဖြင့်...
လာရောက်သူများအနေဖြင့် သင့်အတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်း လျှင်သော်လည်းကောင်း... သင့် အတွက် အကျိုးရှိမည်ထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း ဖတ်ရှူနိုင်ပါတယ်... ထိုသို့မထင်လျှင် မဖတ်လျှင်သော်လည်းကောင်း... နောင်လာချင်စိတ်ပါမရှိလောက်အောင် အသုံမကျဟုထင်လျှင်သော်လည်းကောင်း လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါတယ်...
အမြင်ကွဲလွဲလျှင်သော်လည်းကောင်း.. မဗေဒါပေးထားသော သတင်းများမှားယွင်းလျှင်သော်လည်းကောင်း ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးအကြံပြုနိုင်ပါတယ်...
တက်တက်စင်အောင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းများမှအပ ကျန်တာများကို နားလည်စွာ သည်းခံဖတ်ရှုပေးစေလိုပါတယ်... ပြင်ဆင်ပေးလိုလျှင် မှားနေသောစာလုံးပေါင်းနှင့် အမှန်ကို ပြင်ဆင်ပေးကြပါ... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....
စိတ္၀င္စားတာေတြ႔ရင္
နှုတ်ဆက်သွားပါအုံး..
This work is licenced under a Creative Commons Licence.
Blog Archive
▼  2017 ( 1 )
▼  February ( 1 )
Goblin - Drama Review
►  2016 ( 20 )
►  September ( 2 )
►  August ( 1 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 1 )
►  March ( 5 )
►  February ( 3 )
►  January ( 3 )
►  2015 ( 39 )
►  December ( 2 )
►  November ( 1 )
►  October ( 3 )
►  September ( 3 )
►  August ( 5 )
►  July ( 2 )
►  June ( 1 )
►  May ( 3 )
►  April ( 5 )
►  March ( 7 )
►  February ( 4 )
►  January ( 3 )
►  2014 ( 25 )
►  December ( 2 )
►  October ( 1 )
►  September ( 4 )
►  August ( 4 )
►  July ( 4 )
►  June ( 2 )
►  May ( 1 )
►  April ( 2 )
►  February ( 4 )
►  January ( 1 )
►  2013 ( 31 )
►  November ( 4 )
►  October ( 2 )
►  September ( 4 )
►  August ( 2 )
►  July ( 2 )
►  June ( 2 )
►  May ( 4 )
►  April ( 2 )
►  March ( 6 )
►  February ( 1 )
►  January ( 2 )
►  2012 ( 37 )
►  December ( 1 )
►  November ( 3 )
►  October ( 1 )
►  September ( 1 )
►  August ( 2 )
►  July ( 3 )
►  June ( 2 )
►  May ( 2 )
►  April ( 7 )
►  March ( 3 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2011 ( 39 )
►  December ( 5 )
►  November ( 6 )
►  October ( 8 )
►  September ( 1 )
►  August ( 1 )
►  July ( 1 )
►  June ( 3 )
►  May ( 2 )
►  April ( 5 )
►  March ( 1 )
►  February ( 4 )
►  January ( 2 )
►  2010 ( 85 )
►  December ( 11 )
►  November ( 10 )
►  October ( 4 )
►  September ( 5 )
►  August ( 5 )
►  July ( 8 )
►  June ( 8 )
►  May ( 13 )
►  April ( 8 )
►  March ( 6 )
►  February ( 7 )
►  2009 ( 55 )
►  December ( 1 )
►  November ( 6 )
►  October ( 4 )
►  September ( 2 )
►  August ( 3 )
►  July ( 5 )
►  June ( 5 )
►  May ( 2 )
►  April ( 8 )
►  March ( 7 )
►  February ( 6 )
►  January ( 6 )
►  2008 ( 71 )
►  December ( 13 )
►  November ( 7 )
►  October ( 10 )
►  September ( 9 )
►  August ( 4 )
►  July ( 3 )
►  June ( 4 )
►  May ( 8 )
►  April ( 4 )
►  March ( 4 )
►  February ( 2 )
►  January ( 3 )
►  2007 ( 16 )
►  December ( 3 )
►  November ( 12 )
►  September ( 1 )
►  2006 ( 1 )
►  November ( 1 )
ရုပ်ရှင်တွေအကြောင်း အပြန်အလှန်ပြောကြမယ်လေ..
ကွန်မန့်ပေးချင်ရက် မြန်မာလိုမရိုက်တတ်ဟုပြောသောသူများအတွက်
မြန်မာဖောင့်မရှိတဲ့ ဘယ်ကပဲဖြစ်ဖြစ်.. မြန်မာဖောင့်လက်ကွက်မသိရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်.. ဒီနေရာမှာ.. ဘားကလစ်.. မောက်စ်ကလစ်နှိပ်ရိုက်ရိုက်.. သွားကြည့်လိုက်သိမယ်.. အဲဒိမှာ မြန်မာလိုရိုက်လို့ရ၏
Gmail အကောင့်ရှိရင် Join ပေးပါနော်...
Subscribe To
All Comments
All Comments
Subscribe Now: To မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
Subscribe to မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း
လက်တလော ကိုရီးယားတွင်ပြနေသော ဇာတ်လမ်းတွဲများ
CURRENTLY AIRING
Monday-Tuesday
Moonlight Drawn By Clouds (KBS)
Woman With a Suitcase (MBC)
Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo (SBS)
Drinking Solo (tvN)
Wednesday-Thursday
On the Way to the Airport (KBS)
Shopping King Louis (MBC)
Jealousy Incarnate (SBS)
Laurel Tree Tailors (KBS)
Blow Breeze (MBC)
Flower in Prison (MBC)
Our Gap-soon (SBS)
Second to Last Love (SBS)
Fantastic (JTBC)
The K2 (tvN)
၀တၳဳတို ( 7 )
Activities ( 48 )
Australia ( 8 )
Celebrities ( 60 )
Drama ( 39 )
Europe ( 2 )
General ( 42 )
Greece ( 3 )
Humour ( 7 )
Knowledge ( 21 )
Korea Trip ( 9 )
Malacca ( 1 )
Malaysia ( 2 )
movie review ( 13 )
My Honeymoon ( 16 )
Myanmar Trip ( 3 )
nail art ( 3 )
New Zealand ( 16 )
Our Wedding ( 6 )
Phuket ( 5 )
Secret Garden ( 5 )
Singapore ( 2 )
Star in town ( 5 )
Trash ( 4 )
Travel Fashion ( 1 )
Travel Tips ( 4 )
Video ( 42 )
Wedding Tips ( 1 )
ကဗ်ာမက် စာမက် ( 2 )
ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ ( 16 )
ခရီးသြားမွတ္တမ္း ( 81 )
ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ ( 10 )
စကာၤပူေရာက္အလြဲမ်ား ( 15 )
ဓာတ္ပံု ( 12 )
မင္းသမီး ( 8 )
မင္းသား ( 23 )
မုန္တိုင္း ( 15 )
ျဖစ္ရပ္ဆန္း ( 1 )
ျမန္မာ ( 3 )
ရုပ္ရွင္ ( 19 )
သူငယ္ခ်င္းမ်ား ( 19 )
အခန္းဆက္ ၀တၱဳ ( 10 )
ေဆာင္းပါး ( 5 )
ေဗဒါ့အေၾကာင္း ( 55 )
ေဝဖန္ေရး ( 42 )
ေဟာင္ေကာင္ခရီးစဥ္ ( 9 )
There was an error in this gadget
My favorite couple on screen
Secret Garden (k-Drama)
Another home on Net
Follow by Email
Feedjit Live Blog Stats
Contributors
www.mabaydar.blogspot.com. Theme images by kickers. Powered by Blogger.