en en my my my my my my my my my my my en en my my en ja my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my ja en my en my my my en my my en my my my en my my my my my my en my en my en my eo my my en my my my my de my my my zh en zh zh my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my en en en en en en my en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs da en en en en cs da en da cs en en my ja my my cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs my en it en en en en en fr en en es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en my my ja ja my my my en en en it my en it my my it my my it my my it en en it my my it my my en my my en my my en de my en my my it my my it my my it my my it my my it my en it my my it en de it my my it ja it my my it zh my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it en my it it my it en my it en my it ja my it en es it my kn it my my it my my it my my it en my it my my it my my it en my it my my it my eu it en my it my my it ja my it my my it en en it en my it my en it my my it ja my it my my it en my it en my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my my pt my my pt my en pt ja es pt en my pt en my pt en my pt my my pt it en pt my my pt en my pt en my pt it my pt fr en pt my my pt hy my pt my ru pt my my pt en fr en my fr my my my ru my my my my my my my my my de my fa my en en my uk my my sw my it my my en en fa my en en my en en my en en en en
San Htun's Diary: June 2013
မၾကာမွီ Daylight Savings ကုုန္ဆံုုးကာ ေနထြက္ေနာက္က် ေနဝင္ေစာေတာ့မည္။ ေဆာင္းရာသီဆိုုလွ်င္ အိမ္တြင္းေအာင္းရၿပီး ေႏြတုုန္းေလွ်ာက္လည္ထားမွဆိုုကာ ပိတ္ရက္ဆိုုလွ်င္ ဘယ္ကိုုသြားလွ်င္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားၾကသည္။
ဒီတပတ္ေတာ့ ဆူနမ္က စေတာ္ဘယ္ရီ သြားခူးရေအာင္ဟုု အဆိုုတင္သြင္းသည္။ ရာမားက  Global Food နဲ ့ H Mart မွာ သြားခူးမယ္ေလဟုု ကန္ ့ကြက္ေတာ့ ဆူနမ္တေယာက္ နားရင္းအုုပ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားသည္။ Global Food နဲ ့ H Mart သည္ အစားအေသာက္မ်ားေရာင္းသည့္ စူပါမားကတ္ၿဖစ္သည္။ ကႊ်ႏုု္ပ္က သြားမယ္ေလလိုု ့ အပီေထာက္ခံသည္။ အမ္းထရူးကိုု နင္ စေတာ္ဘယ္ရီ မခူးဖူးဘူးမလား သြားရေအာင္ေလ ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္ဟဟုု မဲဆြယ္သည္။ (အမ္းထရူး) ငါ ေက်ာင္းမွာ Forest Course ယူတုုန္းက စေတာ္ဘယ္ရီသြားခူးဖူးတယ္။ အမ္ ငါတိုု ့မခူးရပါလား။ နင္တိုု ့က Residence Course ယူၿပီး အေဆာင္မွာႏွပ္ၾကတာကိုုး။ စေတာ္ဘယ္ရီ သြားခူးဖူးသည့္ အမ္းထရူးက ေထာက္လည္းမေထာက္ခံ ကန္ ့လည္းမကန္ ့ကြက္ ၾကားေနမဲေပးသည္။ ရာမားကိုု စည္းရံုုးကာ သံုုးမဲတြင္ နွစ္မဲရေသာအခါ စေတာ္ဘယ္ရီခူးမည့္ ဆူနမ့္အဆိုု ေအာင္ၿမင္သြားသည္။
ကားလမ္းေလးသည္ စိမ္းညိႈ ့ေနသည့္ သစ္ေတာအုုပ္ထဲတြင္ရိွကာ နံေဘးတြင္ စမ္းေခ်ာင္းေလး ရစ္ေခြစီးဆင္းေနသည္။ စေတာ္ဘယ္ရီသည္ အမွည့္ၿမန္သည္မိုု ့ စေတာ္ဘယ္ရီခူး ရာသီခ်ိန္သည္ တပတ္၊ ႏွစ္ပတ္သာ ၾကာသည္။ မၾကာခင္ ဖြင့္လွစ္မည့္ ဘလူးဘယ္ရီခူးခ်ိန္ကိုုလည္း အခြင့္သင့္လွ်င္ လာခ်င္ပါေသးသည္။  ၿခင္းေတာင္းေလးမ်ားဝယ္ၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီခင္းဆီ ထရပ္ကားၾကီးက ေခၚေဆာင္သြားသည္။ ဒီေန ့မွ စဖြင့္ေသာ္ၿငား အခင္းထဲတြင္ စေတာ္ဘယ္ရီခူးၾကသူမ်ားၿဖင့္ စည္ကားေနသည္။ အလံနီေလး ကိုုင္ေဆာင္ထားသည့္ ဂိုုက္က ဒီနားကေနစၿပီး ေနာက္ဖက္ကိုု ခူးသြားပါဟုု ညႊန္ၾကားသည္။
အမွည့္လြန္ေနသည့္ အသီး၊ မမွည့္ေသးသည့္ အသီးမ်ားၾကား အရြက္စိမ္းစိမ္းဖားဖားေအာက္တြင္ ပုုန္းေနသည့္ စေတာ္ဘယ္ရီ နီနီသီးမ်ားကိုု ခူးဆြတ္ၾကသည္။ စေတာ္ဘယ္ရီနံ ့ေမြးအီအီ သင္းပ်ံ ့ေနၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီသီးတလံုုး ပါးစပ္ထဲပစ္ထည့္လိုုက္ေသာအခါ  အားပါး...ခ်ိဳလုုိက္တာ ေဆြမ်ိဳးေမ့သြားသည္ း) ။ ၿခင္းေတာင္းထဲေရာက္သည္က နည္းနည္း ဗိုုက္ထဲေရာက္သည္က မ်ားမ်ား။ စေတာ္ဘယ္ရီခူးေနၾက၊ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေနၾကသည့္ ကေလးေတြ ၿမင္ရေသာအခါ ဆြဲငင္အားၿပင္းသည့္ဂိမ္းကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ကာ ကေလးမ်ားကိုု စေတာ္ဘယ္ရီခင္းထဲေရာက္ေအာင္ ေခၚေဆာင္ႏိုုင္သည့္မိဘမ်ားကိုု ခ်ီးက်ဴးမိသည္။  မႏွစ္က ေဘာ့စတြန္ တြင္ ရက္စ္ဘယ္ရီ ခူးၾကသည္ကိုု သတိရမိသည္။ ရက္စ္ဘယ္ရီ၊ စေတာ္ဘယ္ရီ၊ ဘလူးဘယ္ရီ မည္သည့္ဘယ္ရီပဲခူးခူး ေပ်ာ္ဖိုု  ့ေကာင္းသည္မွာ ေသခ်ာသည္။
ကလယ္ရားက ေမရီလန္းႏွင့္ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ၾကား ၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေနသည့္ ပတ္တိုုမတ္ၿမစ္ရိွသည့္ ဂရိတ္ေဖာပန္းၿခံသိုု ့ သြားလည္ရန္ အၾကံေပးသည္။ အေမရိကန္တႏိုုင္ငံလံုုးတြင္ရိွေသာ အမ်ိဳးသားပန္းၿခံအားလံုုးကိုု တႏွစ္တာဝင္ေရာက္ခြင့္လက္မွတ္ ဝယ္ထားသည္မိုု ့ ဂရိတ္ေဖာသြားမည္ဆိုုလွ်င္ သူ ့လက္မွတ္သံုုးရန္ ကလယ္ရားက ေပးလိုုက္သည္။ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ၾကသည့္ မိသားစုုမ်ား၊ ေတာင္တက္ၾကသူမ်ား ေခြးေက်ာင္းၾကသူမ်ား၊ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသူမ်ားၿဖင့္ စည္ကားေနသည္။ ေတာင္သည္ စိမ္းညိႈ ့ေနၿပီး ေနေပ်ာက္ပင္မထိုုး။ စကားသံေၾကာင့္ သိမ္းငွက္တေကာင္ ထပ်ံသြားသည္။ အႏၱရာယ္မေပးမွန္း သိလိုု ့လားမသိ ေဝးေဝးမေၿပး။ ဆယ္မိနစ္ခန္ ့ ေတာင္တက္ၿပီး ေမာဟိုုက္လာေသာအခါ ၿမစ္တေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုုင္မည့္ လမ္းေၾကာင္းက ပိုုကာင္းသည္ဟုုဆိုုကာ တၿခားပန္းၿခံဆီသိုု ့ ကားေမာင္းကာ ခ်ီတက္ၾကၿပန္သည္။
ဂရိတ္ေဖာပန္းၿခံအတြင္း ပန္းၿခံေပါင္း ၁၀ ေက်ာ္ရိွသည္။ သည္တခါ ပန္းၿခံဂိတ္တြင္ အေစာင့္ရိွသည္။ ဝင္ခြင့္ကဒ္ႏွင့္အတူ အိုုင္ဒီကဒ္ၿပရမည္ဟုု ကဒ္တြင္ပါရိွသည္။ ဝင္ခြင့္ကဒ္တြင္ရိွေသာ ကလယ္ရားလက္မွတ္ႏွင့္ အိုုင္ဒီတြင္ရိွေသာကႊ်ႏုု္ပ္တိုု ့လက္မွတ္ မတူ။ ထုုိအခါ လက္မွတ္ႏွစ္မ်ိဳးရိွသည္ဟုု ညာမည္ၾကံစည္ထားသည္။  ဝင္ခြင့္လက္မွတ္မရိွလွ်င္ ကားတစီး ေငြသားငါးက်ပ္ေပးကာ ဝင္ေရာက္ႏိုုင္သည္။ ဂိတ္တြင္ ဝင္ခြင့္လတ္မွတ္ႏွင့္ ဆူနမ့္အုုိင္ဒီကဒ္ ေပးေသာအခါ ဂိတ္အေစာင့္က အိုုင္ဒီကဒ္မလိုုဟုုဆိုုကာ ဝင္ခြင့္ကဒ္ကိုုသာ အေသအခ်ာ စစ္ေလသည္။
ဂရိတ္ေဖာပန္းၿခံသည္ အမိႈက္ပံုုးကင္းေသာပန္းၿခံၿဖစ္ၿပီး မိမိအမိႈက္မိမိဘာသာသယ္ဖိုု ့ ဆိုုင္းပုုဒ္မ်ားက ေဆာ္ၾသသလိုု အဝင္ဝတြင္ ကႊ်တ္ကႊ်တ္အိတ္မ်ား ထားေပးထားသည္။ အေဝးကပင္ ေရစီးသံသဲ့သဲ့ ၾကားရံုုမွ်ၿဖင့္ ေအးၿမမႈကိုု ခံစားမိသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားေၾကာင့္ ေခ်ာေမြ ့မေန။ ေက်ာက္ေဆာင္ အတက္အဆင္းမ်ားၿဖင့္ သတိထားရသည္။ ငါးမွ်ားေနေသာ သမီးၾကီးၿဖစ္ပံုုရသည့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္မေလး၊ ထိုုေကာင္မေလး၏ ေမာင္ငယ္ၿဖစ္ပံုုရသည့္ သားငယ္ကိုု ငါးမွ်ားတံလႊဲပံုု သင္ၾကားေနသည့္ ဖခင္၊ အေအးဘူး၊ မုုန္ ့ထည့္ထားပံုုရသည့္ ဘူးကိုု ကိုုင္ေဆာင္ရင္းေစာင့္ေနသည့္ မိခင္ ကိုုရီးယားမိသားစုု။
ေရေဆာ့ကစားေနသည့္ ၿပာလဲ့လဲ့မ်က္ဝန္းပိုုင္ရွင္ ဂါဝန္ၿဖ ူၿဖ ူ ဝတ္ဆင္ထားသည့္ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္ခန့္ရိွ ကေလးမ၊ ေက်ာက္ေဆာင္တခုုဆီမွ တခုုဆီသိုု ့ ခုုန္ေပါက္ကူးေနသည့္ ငါးႏွစ္အရြယ္ခန္ ့ေကာင္ေလး၊ ထုုိေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ကိုု အေဝးမွ ေစာင့္ၾကည့္ေနကာ ေရတံခြန္ကိုု ေငးေနတတ္သည့္ ဖခင္။ ေက်ာက္ေဆာင္တန္းမွ စီးၾကေနသည့္ ေရတံခြန္၊ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားၾကား စီးဆင္းသြားေသာ ဝါက်င္က်င္ၿမစ္ေရ၊ ဟိုုးအေဝး ေတာင္ေစာင္းဆီမွ ေရတံခြန္၊ ၿမစ္အလွကိုု အၿပည့္အဝ ခံစားႏိုုင္သည့္ အိမ္တလံုုး။ ထိုုအရာမ်ားကိုု ေငးၾကည့္ေနေသာ ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚမွ ကႊ်ႏုု္ပ္တိုု ့ေလးေယာက္။
ဂါဝန္ၿဖ ူၿဖ ူဝတ္ထားသည့္ ကေလးမ ေရေဆာ့သည္ကိုု အားက်၍ ဖိနပ္ခႊ်တ္ကာ ေရထဲဆင္းေသာအခါ ေအးၿမေသာ ေရမ်ားတိုုးေဝွ ့သြားကာ ေအးၿမမူသည္ ေၿခဖဝါးမွ တကိုုယ္လံုုး ၿဖန္ ့က်က္သြားသည္။ ကႊ်ႏုု္ပ္ေရေဆာ့သည္ကိုု ၿမင္ေသာအခါ က်န္သူမ်ားလည္း ေၿခအိတ္၊  ဖိနပ္ခႊ်တ္ကာ ေရထဲဆင္းၾကေတာ့သည္။ ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚတြင္ထိုုင္ရင္း ေရမ်ားေၿခေထာက္ကိုု တိုုးေဝွ ့စီးဆင္းသြားကာ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားၾကား တသြင္သြင္းစီးဆင္းေနေသာ ၿမစ္ေရၿပင္ကိုု ၾကည့္ရင္း ၿမစ္ေရစီးသံ တဝုုန္းဝုုန္းသံကိုု နားဆင္ရသည္မွာ တပတ္လံုုး ပင္ပန္းႏြယ္နယ္ထားသမွ် ၿမစ္ေရႏွင့္အတုူ ေမ်ာပါသြားႏွင့္သလိုု ခံစားမိသည္။
ခ်ိဳၿမေနေသာ စေတာ္ဘယ္ရီ၊ ေအးစိမ့္ေနေသာ ေတာေတာင္၊ စိမ္းညိႈ ့ေနေသာ သစ္ပင္၊ ေအးၿမေနေသာ ၿမစ္ေရတိုု ့က ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈမ်ားကိုု ေၿပေပ်ာက္သြားေစကာ ေနာင္တြင္ရင္ဆိုုင္ရမည့္ အခက္အခဲမ်ားကိုု ရင္ဆိုုင္ဖိုု ့အားသစ္ေလာင္းေပးခဲ့သည္။
Photos - credit to Andrew Gurung
ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေလာကၾကီးကိုု စူးစမ္းဖိုု  ့ စာဖတ္သည္။
မူလတန္းေက်ာင္းသူအရြယ္တုန္းက အတန္းမွန္မွန္ေအာင္ဖို ့ စာေတြ မဖတ္ခ်င္လည္းဖတ္၊ ဖတ္ခ်င္လည္း ဖတ္ရသည္။ စာရွည္ရွည္ေတြကိုု မဖတ္ႏိုုင္ေသးသလိုု ေမ်ာက္ရႈံးေအာင္ ေဆာ့ကစားသၿဖင့္ အၿပင္စာမဖတ္ၿဖစ္။ အလယ္တန္းေရာက္ေသာအခါမွ အၿပင္စာမ်ား ဖတ္ၿဖစ္လာသည္။ ဇာတိၿမိ  ု ့ေလးသည္ ၿမိ  ု ့ဆန္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ညေနေစာင္းတြင္ ဆိုက္ကပ္ေသာ ပုသိမ္သေဘၤာႏွင့္အတူ ပါလာေသာ အသစ္ထြက္သည့္ ဝထၳဳစာအုပ္မ်ားကို ငွားရမ္းဖို ့ မိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားသည္ ဝတ္ေကာင္းစားလွ ဝတ္ဆင္ကာ ကမ္းနားဆင္းၾကသည္၊ စာအုပ္ဆိုင္သြားၾကသည္၊ သူူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ မုန္  ့ဆိုင္ထိုင္ၾကသည္။
ေဆြမင္း ဓႏုၿဖ ူ၏ ၿမိ  ုင္ရာဇာတြတ္ပီ၊ ေလးမြန္၊ ေထြးမြန္၊ ကာတြန္းေငြၾကည္ ရုပ္ၿပမ်ားကို ႏွစ္သက္သည္။ စာရွည္ရွည္ ဖတ္ႏိုင္လာေသာအခါ ဝထၳဳ၊ မဂၢဇင္းမ်ားကို ဖတ္သည္။ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ ဇာတိၿမိ  ု ့သို ့ ၿပန္လာေသာအခါ  ၿမိ  ု ့တြင္ ေတာသူ၊ ေတာတြင္ ၿမိ  ု ့သူၿဖစ္၍ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း ရွားသည္။ ထိုုပ်င္းရိဖြယ္ေကာင္းေသာ ေႏြရက္မ်ားတြင္ ဖခင္၏စာအုပ္စင္မွ စာအုပ္မ်ားကို ဖတ္ၿခင္း၊ ေဘးအိမ္ရိွ စာအုပ္ဗီရိုမွ စာအုပ္မ်ားကို ငွားရမ္းဖတ္ရႈၿခင္း၊ စာအုပ္ဆိုင္မ်ားမွ စာအုပ္မ်ားကို ငွားရမ္းဖတ္ရႈၿခင္းၿဖင့္ ကုန္ဆံုးေစသည္။
တမွတ္သည္ တဘဝဟုဆိုၾကေသာ ဘဝအဆံုးအၿဖတ္ေပးမည့္ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသူဘဝတြင္ ေက်ာင္းစာပိေနၿပီး အၿပင္စာ မဖတ္ခဲ့။ တကၠသိုလ္တက္ရန္ ေစာင့္စားရင္း တက္ခဲ့ေသာ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ စာဖတ္အလြန္ဝါသနာပါသည္။ စာအုပ္ဆိုင္မ်ားသို ့ လစဥ္သြားေရာက္ကာ စာအုုပ္ဝယ္ၾကသည္၊ စာၿမည္းၾကသည္၊ ေဆြးေႏြးၾကသည္၊ လဲဖတ္ၾကသည္။  ႏွစ္ႏွစ္ခန္ ့သာ သၾကၤန္လည္ပတ္ၿပီး က်န္ႏွစ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ ၂၀၊ ၃၀ ခန္ ့ ငွားထားၿပီး ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ သၾကၤန္တတြင္းလံုး အိမ္တြင္းေအာင္းကာ စာဖတ္ၾကသည္။
စာဖတ္သက္ရင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် စာအုုပ္ေကာင္းေကာင္းမ်ားကိုု ေရြးခ်ယ္ဖတ္တတ္လာသည္။ ၿမသန္းတင့္၏ ေလရူးသုန္သုန္၊ ေရႊဥေဒါင္း၏ ဘဝတသက္တာမွတ္တမ္းမ်ား၊ ဂ်ဴး ၊ ဝင္းဝင္းလတ္၊ မင္းလူ၊ နီကိုရဲ ၊  မိုးမိုး (အင္းလ်ား) ၊ ခင္ႏွင္းယု ၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၊ ေဖၿမင့္ ၊ ခ်စ္ဦးညို လကၤာဒီပခ်စ္သူ၊ ေမာင္စိန္ဝင္း ( ပုတီးကုန္း) ၊ ႏြမ္ဂ်ာသိုင္း ၊ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက အရႈပ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေန စသည္ၿဖင့္ ႏွစ္သက္ေသာစာအုပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။
ႏိုင္ငံၿခားတိုင္းၿပည္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္၊ ၿပည္သူ ့စာၾကည့္တိုက္မ်ား အမ်ားအၿပား ရိွသည္။  မိဘမ်ားသည္ ကေလးမ်ားကို အပတ္စဥ္ စာၾကည့္တိုက္ လိုက္ပို ့ရသည္။ ကေလးစာအုပ္ဆိုုေသာ္ၿငား  ေရာင္စံုဓာတ္ပံုမ်ား၊ ကာလာမ်ားၿဖင့္ ပ်င္းဖို ့ေကာင္းမေန။ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းေသာေၾကာင့္ တခါတရံ ေတာင္းယူဖတ္ရႈရသည္။ က်မ္းၿပ  ုစာအုပ္အတြက္ လိုအပ္ေသာ အေထာက္အထားစာအုပ္မ်ား ဖတ္ရႈဖို ့ တကၠသိုုလ္္စာၾကည့္တိုက္သို ့ တခါဝင္ဖူးသည္။  ထိုေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္သည္ ေနာက္ထပ္တခါ ထပ္လာဖို ့ မဆြဲေဆာင္ခဲ့။
ႏိုင္ငံၿခားေက်ာင္းမွ စာၾကည့္တိုက္သည္ လြန္စြာၾကီးမားၿပီး လိုခ်င္သည့္စာအုပ္ကို အလြယ္တကူ ရွာေဖြႏိုင္သည္။ အမ်ိဳးအစားစံုလင္လွၿပီး တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းသည္။ စာအုပ္မ်ားသာမက စီဒီ၊ ဒီဗီြဒီ၊ ပရင့္တာ၊ အင္တာနက္ဝိုင္ဖိုင္ရသည္။ တိတ္ဆိတ္ေသာ စာၾကည့္တိုက္တြင္ လာအိပ္ေသာေက်ာင္းသားမ်ားကို လံုုၿခံ ုုေရးေစာင့္က လာႏိုုးတတ္သည္။ အိမ္တြင္ အင္တာနက္ေဒါင္းသြားေသာအခါ အိမ္နားရိွ ဂ်က္ဖာဆန္ေကာင္တီစာၾကည့္တိုုက္တြင္ တေနကုုန္သြားေနဖူးသည္။
လူႏွစ္ေယာက္သာေနခြင့္ရိွေသာတိုုက္ခန္းတြင္ အလုုပ္လာရွာေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပါ ေနထိုုင္စဥ္ စစ္ေဆးေရးလာမည္ဆိုုေသာအခါ ေရွာင္သည့္ေနရာမွာ စာၾကည့္တိုုက္ၿဖစ္သည္။ အင္တာနက္ရ၊ ည ၈ နာရီ စာၾကည့္တိုုက္ မပိတ္မခ်င္း မႏွင္ထုုတ္၊ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ စာၾကည့္တိုုက္ဝင္ကာ စာအုုပ္ငွားေသာ ကေလးငယ္မ်ား၏ ဆူညံသံ၊ ငါးႏွစ္ေအာက္ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ မိဘမ်ားပါတက္ရေသာ သင္တန္းခ်ိန္္မွလြဲ၍ စာၾကည့္တိုုက္သည္ တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းသည္။ စာအုုပ္ဗီရိုုၾကီးမ်ားအလယ္တြင္ ထိုုင္ကာ စာအုုပ္ဖတ္ရၿခင္းမွာ အရသာတမ်ိဳးရိွသည္။
ကားစီးေသာအခါ အၿပင္ဖက္သို ့ ေငးေန၍ရေသာ္လည္း ရထားေၿမေအာက္ထဲ ဝင္သြားေသာအခါ ေငးစရာ တရိပ္ရိပ္ေၿပးေနေသာ အမည္းေရာင္လိႈဏ္ေခါင္းသာ ရိွသည္။ ထိုင္ခံုေနရာရ၍ ပင္ပန္းေနလွ်င္ မ်က္စိမွိတ္ကာ အိပ္တတ္ေသာ္လည္း မ်ားေသာအားၿဖင့္ ထိုင္ခံုေနရာ မရတတ္။  ရထားသည္လည္း ယိမ္းယိုင္မႈ နည္းပါးေသာေၾကာင့္ စာအုပ္တအုပ္ေဆာင္ထားကာ ထိုင္ခံုေနရာမရလွ်င္  စာဖတ္ၿဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းတုန္းက  စာဖတ္တန္းတြင္ ဆရာႏွင့္အတူ  ေၿခာက္လခန္ ့ဖတ္ခဲ့ေသာ Colorful Myanmar စာအုပ္ကို သံုးလအတြင္း ဖတ္ၿပီးသြားသည္။ တဦးတေယာက္ ၾကည့္သည္ကို မၾကိ ုက္ေသာ ႏိုင္ငံၿခားတြင္ မ်က္လံုးအၾကည့္မ်ားကို ေရွာင္ရွားဖို ့ကား၊ ရထား စီးခ်ိန္၊ ေစာင့္ေနခ်ိန္မ်ားတြင္ စာဖတ္ၿဖစ္သည္။
မိခင္ႏိုင္ငံတြင္ ထိုသို ့စာဖတ္လွ်င္ စာဂ်ပိုး၊ ေဂါက္ေနသည့္ေကာင္ဟု တီးတိုးႏိုင္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံရပ္ၿခားတြင္ မထူးဆန္းလွ။ တေန ့ရထားေပၚတြင္ ဥေရာပသားတေယာက္ စာအုပ္ကဲ့သို ့ေသာ အီလက္ထရြန္းနစ္ပစၥည္းတခုုကိုင္ကာ စာဖတ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက အိုင္ပတ္တူးေပၚခါစ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္  ၿခေသၤ့ကႊ်န္းသူကႊ်န္းသားမ်ား ေက်ာက္သင္ပုန္း တကိုင္ကိုင္ ၿဖစ္ေနခ်ိန္ ေက်ာက္သင္ပုန္းထက္ေသးငယ္ၿပီး တကယ့္စာအုပ္ ဖတ္ရသလို ထင္ရသည့္ ထိုအရာကို စိတ္ဝင္စားမိသည္။ သိုု ့ေသာ္ မည္သည့္အရာမွန္း မသိခဲ့။
ေဟာင္ေကာင္မွ ခ်ီကာဂိုုသိုု ့ ပစိဖိတ္သမုုဒၵရာကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ကာ ၁၂ နာရီ ေလယာဥ္စီးရခ်ိန္ ညဖက္ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမွာင္မည္းေနသည္။ ေဘးမွအန္တီၾကီးသည္ ထိုုစာအုုပ္ကဲ့သိုု ့အရာကိုု ထုုတ္ကာ စာဖတ္ေလသည္။ ေလယာဥ္ပ်ံတစင္းလံုုးတြင္လည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထိုုအရာကိုု ကိုုင္ဖတ္ၾကသည္။ ထိုုအရာသည္ အေမဇုုန္မွ ကင္ဒမ္ေခၚ အီးဘြတ္ရီဒါၿဖစ္မွန္း စတိတ္ေရာက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သိေလသည္။ စတိတ္တြင္ ၿမိ  ုု ့ငယ္ေလးႏွင့္ မလိုုက္ဖက္ေအာင္ ၾကီးမားလွေသာ စာၾကည့္တိုုက္၊ စည္ကားေနတတ္ေသာ စာၾကည့္တိုုက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရိွသည္။ စာၾကည့္တိုုက္တြင္ စာအုုပ္မ်ားသာမက စီဒီ၊ ဒီဗီြဒီမ်ား ရိွသည္။
ကန္တက္ကီအိမ္ရွင္အမသည္ ညတိုုင္း သူ  ့ကေလးမ်ားကိုု ပံုုၿပင္စာအုုပ္ ဖတ္ၿပသည္။ ေစာင့္ဆိုုင္းရခ်ိန္မ်ားတြင္ ေအာ္ဒီယိုုအီးဘြတ္ဖြင့္ကာ နားေထာင္သည္။ တကၠဆက္ၿပည္နယ္မွ သူ ့မိခင္သည္ စာၾကည့္တိုု္က္မႈးအၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ စာအုုပ္မ်ားကိုု ႏွစ္သက္သည္။ ကင္ဒယ္သာမက စာအုုပ္မ်ားကိုုလည္း ဖတ္သည္။ ဂိမ္းကစားဖိုု ့ ကြန္ပ်ဴတာကိုု ေၿမးႏွင့္အၿပိ ုုင္ လုုတတ္ေသာ အဘြား ၊ အိမ္တကာလည္ အတင္းတုုပ္တတ္ေသာ အဘြား၊ ႏွလံုုးထီတြက္ေသာ အဘြားထက္ စာအုုပ္ဖတ္ေနေသာ အဘြားသည္ က်က္သေရရိွသည္။ ထိုု ့ထက္ တရားအားထုုတ္ေနေသာသူ၊ သတိအမွတ္ကေလးႏွင့္ေနေသာသူသည္ ပိုုက်က္သေရရိွသည္။ ကန္တက္ကီတြင္ ကားေမာင္းရေသာေၾကာင့္ စာသိပ္မဖတ္ၿဖစ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီသိုု ့ အသြားအၿပန္ နာရီဝက္ရထား စီးခ်ိန္မ်ားတြင္ စာဖတ္ၿဖစ္သည္။
ဒီစီတြင္ ဘူတာရံုုတိုုင္း ဖရီးသတင္းစာပံုုးမ်ား ထားရိွသလိုု  သတင္းစာကမ္းသူမ်ား ရိွသည္။ သတင္းစာပံုုးမွ ယူဖိုု ့ေမ့ေလ်ာ့ေနလွ်င္ေတာင္ သတင္းစာကမ္းသူမ်ားေၾကာင့္ သတင္းစာဖတ္ၿဖစ္သည္။ထိုုသတင္းစာကမ္းသူမ်ားသည္ စာဖတ္ဖိုု ့ ေဆာ္ၾသသူမ်ားၿဖစ္သည္။ ဆင္းရမည့္ဘူတာေရာက္လွ်င္ ဖတ္ၿပီးသားသတင္းစာကိုု သတင္းစာသီးသန္ ့ပစ္သည့္ အမိႈက္ပံုုးသိုု ့ ပစ္သည္။ ညဖက္ ရံုုးဆင္းလွ်င္ ရထားစီးသူ အမ်ားစုုသည္ စာအုုပ္၊ အီးဘြတ္ရီဒါ၊ အိုုင္ပတ္၊ မီနီမ်ားထုုတ္ကာ စာဖတ္ၾကသည္။ အီးဘြတ္ရီဒါ၊ အိုုင္ပတ္ထက္ စာအုုပ္ကိုု လက္ၿဖင့္ကိုုင္ကာ ဖတ္ရၿခင္းကိုု ႏွစ္သက္ေသာ္လည္း တခ်ိဳ ့စာအုုပ္မ်ားကိုု ပီဒီအက္ဖ္ဖိုုင္အၿဖစ္ ေဒါင္းထားေသာေၾကာင့္ အီးဘြတ္ၿဖင့္သာ ဖတ္ႏိုုင္သည္။ ဒီစီသူဒီစီသားမ်ားသည္ စာအုုပ္၊ အီးဘြတ္ေဆာင္ကာ စာဖတ္ၾကသည္။ ေကာင္းေသာအေလ့အထပင္တည္း။
လူမည္းအိမ္ေစ အမ်ိဳးသမီး လူၿဖ ူအိမ္မ်ားသိုု ့ အေစခံအလုုပ္သြားလုုပ္လွ်င္ လူၿဖ ူ အိမ္မ်ားတြင္ စာၾကည့္ခန္း ရိွသည္။ လူၿဖ ူမိဘမ်ားသည္ ကေလးမ်ားကိုု ညေနတိုုင္း စာဖတ္ၾကသည္။ လူမည္းမ်ားသည္ ထိုုကဲ့သိုု ့ စာမဖတ္ေသာေၾကာင့္ မတိုုးတက္။ ထိုုလူမည္းမသည္ စာၾကည့္တိုုက္မွ စာအုုပ္မ်ားကိုု ငွားရမ္းကာ သားၿဖစ္သူကိုု ဖတ္ၿပခိုုင္းသည္။ သားၿဖစ္သူမွာ စာဖတ္ၿခင္းတန္ဖိုုးကိုုသိကာ ပညာရွာေသာေၾကာင့္ တၿခားလူမည္းကေလးမ်ားလိုု ဆိုုးေပေလလြင့္မေနဘဲ ၾကီးပြားသြားသည္။
စာဖတ္သည့္ လူမ်ိဳး၊ စာၾကည့္တိုုက္တြင္ စည္ကားေနတတ္ေသာ တိုုင္းၿပည္သည္ တိုုးတက္သည္။ စာမဖတ္သည့္ေန ့သည္ တိုုးတက္မႈမရိွေသာေန ့ ၿဖစ္သည္။ စာအုုပ္၊ အီးဘြတ္ရီဒါေဆာင္လွ်င္ အခ်ိန္ကိုုအက်ိဳးရိွရိွ အသံုုးခ်ႏိုုင္သည္။ စာဖတ္ၿခင္းသည္ အယ္ဇိုုင္းမားေရာဂါကိုု ကာကြယ္သည္။ ထိုု ့ၿပင္ စာဖတ္ေနသည့္ လူတေယာက္ဟန္ပန္သည္ ဆြဲေဆာင္မႈတမ်ိဳး ရိွသည္။
အပ်င္းေၿပေစရန္၊ ဗဟုုသုုတတိုုးရန္၊ ေလ့လာဆည္းပူးရန္၊ စိတ္အာဟာရၿဖစ္ေစရန္ မည္သည့္အတြက္ပင္ၿဖစ္ၿဖစ္ စာဖတ္ေနသူမ်ားကိုု ၿမင္ရသည္မွာ တမ်ိဳးၿငိမ္းခ်မ္းသည္။
All photos are from Google & Amazon.
ငါးမွ်ားဝါသနာပါသူေတြ၊ ငါးမွ်ားဖိုု ့ တက္ၾကြေနသူေတြ ၿမင္ရတိုုင္း ငါးမွ်ားၿခင္းကိုု ဘာလိုု ့ႏွစ္သက္ၾကပါလိမ့္ဟုု ေတြးမိသည္။ ငါးမွ်ားတံႏွင့္ ေယာက္်ားေလးကိုု တြဲၿမင္မိသလိုု ေအးေအးေဆးေဆး ငါးထိုုင္မွ်ားဖိုု ့ အခ်ိန္မရိွတာလား၊ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ မေစာင့္ႏိုုင္တာလားေတာ့မသိ ငါးမွ်ားသူအမ်ားစုုမွာ ေယာက္်ားေလးမ်ားသာ ၿဖစ္သည္။
ဇာတိၿမိ  ုု ့ေလးေဘးနား ၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေနသာ ၿမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္ ငါးမွ်ားသူမ်ားကိုု ေတြ ့လွ်င္ ငါးဘယ္ႏွစ္ေကာင္ရၿပီလဲဟုု ေမးမည္။ သူတိုု ့ရေသာ ငါးမ်ားကိုု စိတ္ဝင္တစား ၾကည့္ရႈမည္။ ငါးမွ်ားတံကိုု ခဏကိုုင္ၾကည့္မည္။ သိုု ့ေသာ္ ဘယ္ေသာအခါမွ ငါးမွ်ားခ်င္စိတ္ မၿဖစ္ခဲ့။ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားကလည္း ငါးမွ်ားဝါသနာမပါေသာေၾကာင့္ ငါးမွ်ားၿခင္းႏွင့္ အလွမ္းအေတာ္ေဝးေနခဲ့သည္။
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ႏွစ္ခန္ ့ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ ဧၿပီလ၏ တခုုေသာေန ့ရက္တြင္ ေက်ာင္းအနီးတြင္ရိွေသာ ကန္သိုု ့ ငါးမွ်ားထြက္ၾကသည္။ ငါးမွ်ားသူက သံုုးေယာက္ လိုုက္ပါအားေပးသူမ်ားက ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ၿဖစ္သည္။ ငါးမွ်ားသူက ငါးမွ်ားခ်ိန္တြင္ လိုုက္ပါသူမ်ားက ဓာတ္ပံုုရိုုက္၊ လမ္းေလွ်ာက္၊ သီခ်င္းဆိုုၾကသည္။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ခန္ ့ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုုင္းၿပီးမွ ငါးတေကာင္မိသည္။ ထိုုတေကာင္တည္းေသာ ငါးသည္ ဆယ့္ငါးေယာက္အုုပ္စုအတြက္ မေလာက္ငွ။ အေဆာင္တြင္ မီးဖိုုေဆာင္မရိွ ခ်က္ၿပ ုုတ္ခြင့္မရိွေသာေၾကာင့္  အၿပင္ေဆာင္တြင္ေနထိုုင္ေသာ စီနီယာထံသိုု ့  ေပးလိုုက္ၾကသည္။
လည္ပတ္စရာမရိွ ေသးငယ္ေသာၿမိ ုု ့ေလးတြင္ ၿခိ ုုးၿခံေခႊ်တာရေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ ခရီးလည္းမထြက္ႏိုုင္၊ အေဆာင္တြင္လည္း မေနခ်င္၊ အနီးအနားတဝိုုက္ လည္ပတ္ဖိုု ့ ကားကလည္း အလံုုအေလာက္မရိွ။ ႏွစ္စီးသာရိွေသာကားသည္ ဆယ့္ငါးေယာက္အုုပ္စုုကိုု  ႏွစ္ေခါက္ သံုုးေခါက္ ၾကိ  ုု ့ပိုု ့လုုပ္လုုပ္ၿပီး ငါးမွ်ားၿခင္းကိုု ပြဲေတာ္က်င္းပသလိုု တခမ္းတနား က်င္းပၾကဖူးသည္။ သူတိုု ့အတြက္ ငါးတေကာင္သာရလည္း ကိစၥမရိွပါ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေတြ ့ဆံုုပြဲ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္။
တခုုေသာရံုုးပိတ္ရက္က အိမ္ႏွင့္မနီးမေဝးတြင္ရိွေသာ စနီကာပန္းၿခံတြင္ ဘာဘီက်ဴးကင္ၾကၿပီး ငါးမွ်ားသည္ကိုု လုုိက္ပါအားေပးၾကသည္။ တၿခားၿပည္နယ္ ကားေမာင္လိုုင္စင္ဆိုုလွ်င္ ေစ်းပိုုၾကီးၿပီး ေမရီလန္းကားေမာင္းလိုုင္စင္ၿဖစ္သည့္အတြက္ ငါးမွ်ားလိုုင္စင္ဖိုုး တႏွစ္လံုုးစာ ၂၀ ေပးရသည္။  ဇာတိၿမိ ုု ့တြင္ေတာ့ လိုုင္စင္ေဆာင္စရာမလိုု ၿမစ္ရိုုးတေလွ်ာက္ ၾကိ ုုက္သည့္ေနရာတြင္ ၾကိ ုုက္သေလာက္ ငါးမွ်ားႏိုုင္သည္။ ငါးမွ်ားတံကိုု ပလတ္စတစ္အၾကည္ ၾကိ ုုးတပ္ၿပီး ေရေအာက္နစ္ၿမ  ုုပ္ေစဖိုု ့ သံလံုုးေလးမ်ား တပ္သည္။ ငါးမွ်ားစာအတြက္ကေတာ့ တီေကာင္အစစ္ေတြကိုု စက္ရံုုမွာၾကိတ္ၿပီး တကယ့္တီေကာင္အစစ္ေတြလိုု အနံ ့အရသာရိွေသာ အာတီဖစ္ရွယ္ တီေတာင္။
အနီးတဝိုုက္မွ ေဖာ့ဘူးလက္စလက္က်န္မ်ားေၾကာင့္ ထိုုေနရာတြင္ ငါးမွ်ားၾကမွန္း သိသာသည္။ ေရသည္ ၾကည္လင္ေနၿပီး နက္သည္။ ငါးမွ်ားတံကိုု လႊဲေသာအခါ အေဝးသိုု ့ထြက္ေၿပးရေလသည္။ ေတာ္ၾကာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္က ငါးမမိဘဲ လူကိုုမိေနမွ။ ငါးမွ်ားတံကိုု ၿငိမ္ေနေအာင္ ကိုုင္ထားရင္း ေရၿပင္တြင္ေပၚေနေသာ ေဘာ့သီးေလးအား ၾကည့္ကာ ငါးလာစားမစား ခန္ ့မွန္းရသည္။ ေရစီးႏွင့္အတူ ငါးမွ်ားၾကိ  ုုး ဘယ္ကိုုဦးတည္ေနမွန္း ေစာင့္ၾကည့္ရသည္။ စကားအလြန္မ်ားေသာေၾကာင့္ နားညည္းဒဏ္ မခံႏိုုင္ဘိအလား ငါးမ်ားအေဝးသို ့ ထြက္ေၿပးေသာေၾကာင့္ သူငါးမွ်ားလွ်င္ ငါးတေကာင္မွမမိဟုဆိုေသာ မေလးရွားတရုုတ္မ ထိန္ထိန္ ့ကိုု သတိရမိသည္။
ငါးမွ်ားသူက ငါးမွ်ားေနတုုန္း ငါးမမွ်ားသူမ်ားက ေတာင္ေစာင္းတြင္ ဖ်ာၿဖန္ ့ခင္းကာ ေအးေအးလူလူ အိပ္စက္အနားယူၾကသည္။ ေတာင္ေစာင္းမွ ၾကည့္လွ်င္ ေကာင္းကင္ၿပာၿပာတြင္ ေမွ်ာလႊင့္ေနေသာ တိမ္ဆိုုင္ၿဖ ူၿဖ ူမ်ားကိုု ၿမင္ရသည္။ အုုပ္စုုဖြဲ ့ ပ်ံသန္းသြားေသာ ငွက္ကေလးမ်ားကိုု ေတြ ့ရသည္။ တခါတရံ ၿဖတ္သန္းသြားေသာ ေလယာဥ္ပ်ံမ်ားကိုု ေတြ  ့ရလွ်င္ ထိုုေလယာဥ္ပ်ံက အိမ္သိုု ့ပိုု ့ေဆာင္ေပးလွ်င္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲဟုု  ေတြးၾကသည္။
ၾကည္လင္ေနေသာ ကန္ေရၿပင္သည္ စိမ္းလန္းေနေသာ သစ္ပင္မ်ားေၾကာင့္ ပိုုၿပီးစိမ္းၿမေနသည္။ ကန္ပတ္လည္တေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသူမ်ား၊ ေခြးေက်ာင္းၾကသူမ်ား၊ ငါးမွ်ားၾကသူမ်ားၿဖင့္ လူသူကင္းမဲ့မေနခဲ့။ တခါတရံ ကာရက္ေလွေလွာ္သူမ်ားကိုု ေတြ ့ရသည္။ ေအးၿမေသာေလေၿပ တဟူးဟူး တိုုးေဝွ ့သြားသည္။
ငါးေတြမိလွ်င္ ေပ်ာ္ရႊင္ရသလိုု ဘဝတြင္လည္း ေအာင္ၿမင္မႈေတြရလွ်င္ ေပ်ာ္ရႊင္ရသည္။ ငါးေတြမမိလည္း ကိစၥမရိွပါ  ငါးမွ်ားေနသေရြ  ့တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ မိေပလိမ့္မည္။ ဘဝတြင္လည္း ေအာင္ၿမင္ေတြမရလည္း ကိစၥမရိွပါ။ ဆႏၵ၊ ယံုုၾကည္မူ၊ ၾကိ ုုးစားမူေတြရိွလွ်င္ တေန ့ေအာင္ၿမင္မွာ ေသခ်ာသည္။ ငါးၾကီးၾကီး လိုုခ်င္ေသာ္လည္း ငါးေသးေသးသာ မိသည့္အခါမ်ားလည္း ရိွသည္။ ဘဝတြင္လည္း ဆႏၵနဲ ့ဘဝ ထပ္တူမက်ၿခင္းမ်ားလည္း ရိွသည္။ ေရကန္စပ္နားတြင္ ငါးေတြအမ်ားၾကီး ေတြ ့ေသာ္လည္း ငါးမမိေသာအခါ အားမလိုုအားမရ ၿဖစ္မိသည္။ ၿမင္ေနရေသာငါးကိုု ကိုုယ္တိုုင္ငုုပ္ၿပီးသာ ဖမ္းလိုုက္ခ်င္မိေတာ့သည္။ ဘဝတြင္လည္း အားမလိုုအားမရၿဖစ္မူေတြ ရိွေနေပလိမ့္မည္။ ငါးၾကီးမ်ား ငါးမွ်ားခ်ိတ္နား ရစ္သီရစ္သီ လာလုုပ္ေသာ္လည္း အာတီဖစ္ရွယ္ငါးစာကိုု ၾကိ ုုက္ပံုုမရ အနံ ့ရႈၿပီး လွည့္ထြက္သြားသည္။ ဘဝတြင္လည္း ဆႏၵေတြ၊ အိမ္မက္ေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အရာမထင္လာၿခင္းမ်ားလည္း ရိွသည္။
ငါးမ်ားႏွစ္သက္ေသာ ငါးစာႏွင့္ မွ်ားဖိုု ့လိုုအပ္သလိုု စိတ္ရွည္ရွည္ၿဖင့္ ေစာင့္ဆိုုင္းတတ္ဖိုု ့လည္း လိုုသည္။ ဘဝတြင္လည္း ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ၿဖစ္ေၿမာက္ဖိုု ့ သင့္ေလွ်ာ္ေသာ အားထုုတ္မႈ၊ ေခတ္ႏွင့္ လိုုက္ေလ်ာညီေထြကိုုက္ညီဖိုု ့၊ သည္းခံေစာင့္ဆိုုင္းတတ္ဖိုု ့လိုုအပ္သည္။ ငါးေသးေသးေလးမိေသာအခါ ကိုုရီးယားဆိုုင္ေရကန္ထဲမွ ငါးၾကီးကိုုဝယ္ၿပီး လက္ေဆာင္ေပးမည္ဟုု ေလွာင္ေၿပာင္သေရာ္ၿခင္း ခံရၿခင္းမ်ားလည္း ရိွသည္။ ဘဝတြင္လည္း အထင္ေသးၿခင္း၊ ေလွာင္ေၿပာင္သေရာ္ခံရၿခင္း၊ အတင္းစကားဆိုုခံရၿခင္းမ်ား ရိွႏိုုင္သည္။ မိထားေသာ ငါးႏွစ္ေကာင္ထဲမွ တေကာင္သည္ ပံုုးထဲမွ လာရင္းေရကန္ထဲသိုု ့ ခုုန္ခ်ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားသည့္အခါ ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္။ ဘဝတြင္လည္း ရရိွထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ား လက္လြတ္ဆံုုးရံႈးၿခင္းမ်ားၿဖင့္လည္း ၾကံ ုုႏိုုင္သည္။
ငါးေသးေသးေလး မိေသာအခါ ေရကန္ထဲသိုု ့ ၿပန္လႊတ္ရၿခင္းမ်ားလည္း ရိွသည္။ ဘဝတြင္လည္း တခါတရံ စြန္ ့လႊတ္အနစ္နာခံရၿခင္းမ်ားလည္း ရိွသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္း၊ အားမလိုုအရၿဖစ္ၿခင္း၊ စိတ္ရွည္ၿခင္း၊ သည္းခံေစာင့္ဆိုုင္းၿခင္း၊ စြန္ ့လႊတ္ၿခင္းမ်ားၿဖင့္ ငါးမွ်ားၿခင္းသည္ ရသစံုုေပးသည္။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုုင္ၿပီး ငါးထိုုင္မွ်ားရၿခင္းသည္ ေတာင္တက္ၿခင္းေလာက္ ခြန္အားသံုုးဖိုု ့မလိုု။
ေကာင္းကင္တြင္ ေမွ်ာလြင့္ေနေသာ တိမ္ဆိုု္င္ၿဖ  ူၿဖ ူမ်ားကိုု ေငးေမာရင္း  သာယာစြာ သီေကႊ်းေနေသာ ေက်းငွက္ေတးသံကိုု နားဆင္ကာ ကန္ေရၿပင္ေပၚ ၿဖတ္သန္းလာေသာ ေအးၿမသည့္ေလညွင္း ေဆာ္ေသြးတိုုက္ခတ္ၿခင္းကိုု မ်က္စိေလးမွိတ္ကာ ခံစားမိသည္။ ေရကန္စပ္နား ထိုုင္ခံုုေလးခ်ကာ ငါးထိုုင္မွ်ားၿခင္းသည္ ပ်င္းဖိုု ့ေကာင္းသည္ ထင္ရေသာ္ၿငား တမ်ိဳးတဖံုု စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းသည္။
မွ်ားေနေသာသူဆီက ငါးမွ်ားတံ ခဏငွားကာ ငါးမွ်ားဖူးရံုု ငါးလည္းတေကာင္မွ မမိဘူးေသာေၾကာင့္ ငါးမွ်ားဖို ့စိတ္အားမထက္သန္။ ေတာင္ေတြတက္ဖိုု ့ ခြန္အားမရိွေတာ့လွ်င္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုုင္ၿပီး ငါးထိုုင္မွ်ား ၿဖစ္ေနမလားမသိ။ ငါးမွ်ားၿခင္းထက္ ပိုုစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေသာ အရာမ်ားေတြ ့၍ လံုုးဝငါးမမွ်ားသည္လည္း ၿဖစ္ႏိုုင္သည္။
Photos - credit to Andrew Gurung.
ရံုးဆင္းခ်ိန္ ဘူတာရံုအထက္ဖက္ လမ္းမထက္မွာ ပီ...ပီ..ပီ အသံၾကားလို ့ ဘာလဲဟဲ့ သြားစပ္စုတာ ၿပည္နယ္ေပါင္းစံုက ရဲေတြ ဘင္ခရာတီး၊ ႏွဲမႈတ္၊ အလံကိုင္ၿပီး ခ်ီတက္ေနၾကတာပါလား။ ကားအေဟာင္းၾကီးေတြေမာင္းကာ လမ္းေဘးက ရပ္ၾကည့္ေနတယ့္သူေတြကလည္း လက္ခုပ္ေတြတီးလို ့။ အံမယ္ သူတို ့ယူနီေဖာင္းက စေကာ့တလန္ေတြလို စကဒ္နဲ ့။
ရဲခ်ီတက္ပြဲ အားေပးေနလို ့ အိမ္ၿပန္ေနာက္က်ပါတယ္ဆိုမွ ဆင္းရမယ့္ဘူတာ မေရာက္ခင္ Takoma ဘူတာမွာ အားလံုးဆင္းတယ့္။ Silver Spring ၊ Forest Glen  ဘူတာေတြဆီ သြားဖို ့ ရွယ္တယ္ကို မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ေစာင့္ရတယ္။ ရံုးဆင္းခ်ိန္ဆိုေတာ့ လူေတြက အမ်ားၾကီး ရဟတ္ယာဥ္က ဝဲေနလို ့ ဗံုးမ်ားေပါက္သလား။ Silver Spring ဘူတာမွာလည္း ရဲကားေတြ အမ်ားၾကီးေတြ ့တယ္။ ဘူတာ ၂ မွတ္တိုင္ကို ေကြ ့ပတ္ေမာင္းေနရတာ ၁ နာရီေလာက္ ၾကာတယ္။  Forest Glen ဘူတာေရာက္လို ့ Glenmont ဖက္သြားသြား Shady Grove ဖက္သြားသြား တၿခမ္းတည္းမွာပဲ ေစာင့္ပါ။ ေလးမိနစ္ၾကာရင္ ရထားလာပါမယ္ ၊ စိတ္ရွည္စြာ ေစာင့္ဆိုုင္းေပးတယ့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္နဲ ့။ အဲဒီေလးမိနစ္က ႏွစ္ခါေတာင္။ ဒီလိုနဲ ့ အိမ္ကို ည ၉ နာရီမွ ၿပန္ေရာက္တယ္။
ေနာက္ေန ့မွ သိတယ္ ေမ ၁၂ ကေန ၁၈ အထိ National Police Week ၿဖစ္လို ့တႏိုင္ငံလံုးကရဲေတြ ဒီစီကို လာေရာက္ၿပီး ခ်ီတက္ပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲေနတာ ပါတယ့္။ မေန ့ညက Silver Spring ဘူတာမွာ ရထားမီးေလာင္လိုု ့ Traffic jam ေတြ ၿဖစ္ ေတာ္ေသးတာက လူမရိွတယ့္ ရထားၿဖစ္ေနလို ့။
ေမလ ၂၀ ရက္ေန ့ အိုုကလားဟိုုးမားၿပည္နယ္ မိုုးၿမိ ုု ့မွာ တိုုက္ခတ္သြားတယ့္ ေလဆင္ႏွာေမာင္းဟာ  EF 5 (Enhanced Fujita Scale) အၿမင့္ဆံုုး  တနာရီ မိုုင္ ၃၀၀ နီးပါးနဲ ့ တိုုက္ခတ္သြားတာ လူ ၂၀ ေက်ာ္ ေသဆံုုးပါတယ္။ ေက်ာင္း ၂ ေက်ာင္းနဲ ့ ေဆးရံုုတရံုု ၿပိ ုုက်ၿပီး ေသဆံုုးသူ အမ်ားစုုက ေက်ာင္းသားကေလးေတြပါ။ ေတာ္ေနဒိုုးမ်ားတယ့္ ၿပည္နယ္က ေက်ာင္းၿဖစ္ၿပီး ေတာ္ေနဒိုုးတိုုက္ရင္ ခိုုလႈံဖိုု ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ေၿမေအာက္ထပ္မရိွတာ ေဝဖန္ၾကပါတယ္။  ၁၉၉၉  ေမ၃ မွာ EF 5 ေတာ္ေနဒိုုး တိုုက္လိုု ့ ၄၆ ေယာက္ ေသဆံုုးသြားတာလည္း အဲဒီနား တဝိုုက္မွာပါ။
ကိုုယ္ေနခဲ့ဖူးတယ့္ အိုုင္အိုုဝါ၊ အင္ဒီယားနား၊ အိုုဟိုုင္းရိုုး၊ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ေတြက ေတာ္ေနဒိုုးဇုုန္။ အိုုင္အိုုဝါမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတုုန္းက ေတာ္ေနဒိုုးၿဖတ္ခ်ိန္ မိုုးၿခိမ္းသံေတြ တခ်ဴန္းခ်ဴန္း လွ်ပ္စီးေတြ တလက္လက္နဲ ့ ေၾကာက္လိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့ေလးေယာက္ စုုအိပ္ၾကဖူးတယ္။ အိုုဟိုုင္းရိုုးမွာ ေကာင္းကင္က မိုုးေမွာင္က် Siren ၿမည္လာလိုု ့ ခိုုစရာ ေၿမေအာက္ထပ္လည္း မရိွ ဘယ္ေၿပးရမတုုန္းဆိုုေတာ့ ဆူနမ္နဲ ့မိုုင္းဖန္က ၿပတင္းေပါက္မရိွတယ့္ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာထဲ ဝင္ေနတယ့္။ အေႏြးထည္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၊ ဘြတ္ဖိနပ္ဝတ္၊ အေရးၾကီးတယ့္ စာရြက္စာတမ္း၊ မုုန္ ့၊ ေရဗူး ၊ ေစာင္အပါးတထည္ ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲထည့္ၿပီး အသင့္ၿပင္ထားရတယ္။ ကန္တက္ကီမွာ ေတာ္ေနဒိုုးသတိေပးခ်က္ရိွတယ့္တေန ့ မနက္ ၃ နာရီေလာက္ ခရစ္ယာန္ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္းက Siren ၿမည္လာလိုု ့ အိမ္ရွင္မိသားစုု ကိုုယ့္အခန္းေရွ  ့ တီဗီြၾကည့္တယ့္ေနရာမွာ လာအိပ္ၾကတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ေၿမတြင္းေအာင္းၿပီးသားမိုု ့ ေၿပာင္းဖိုု ့မလိုုဘူးကိုုး။
အခြန္ထမ္းေတြဟာ ဧၿပီလမတိုုင္ခင္မွာ တႏွစ္စာဝင္ေငြရဲ ့ဖယ္ဒရယ္ခြန္၊ ၿပည္နယ္ခြန္ေတြကိုု (တန္နက္ဆီ၊ တကၠဆက္ ၿပည္နယ္ေတြက ၿပည္နယ္ခြန္ ေဆာင္စရာမလိုု)  Internal Revenue Service (IRS) ဆိုုဒ္မွာ ေဆာင္ရပါတယ္။ Tax Filing ကိုု တခ်ိဳ ့က စာရင္းကိုင္၊ တက္စ္စပါရွယ္လစ္ေတြနဲ ့ လုုပ္ၾကၿပီး ကိုုယ္တိုု ့ကေတာ့ TarboTax ေဆာ့ဝဲလ္ သံုုးၿပီးေဆာင္ၾကတယ္။ ေဆာ့ဝဲလ္သံုုးခ ဖယ္ဒရယ္ခြန္ပဲ ေဆာင္ရတယ့္ အမ္းထရူးက ၄၀၊ ဖယ္ဒရယ္ခြန္၊ ၿပည္နယ္ခြန္ေဆာင္ရတယ့္ ကိုုယ္နဲ ့ ဆူနမ္က ၆၀၊ ဖယ္ဒရယ္ခြန္၊ မက္ဆာခ်ဴးဆက္၊ ေမရီလန္း ႏွစ္ၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္လုုပ္ခဲ့တယ့္ ရာမားက ၈၀ ေပးရတယ္။ တခ်ိဳ ့က လစဥ္အခြန္နည္းနည္းပဲ ေဆာင္ခဲ့လိုု ့တက္စ္ရီဖန္း ၿပန္မရတယ့္အၿပင္ အစိုုးရကိုု ၿပန္ေပးရတယ္။ ကိုုယ္ေတြကေတာ့ လစဥ္မွန္မွန္ေဆာင္ခဲ့လိုု ့တက္စ္ရီဖန္း ၿပန္ရတယ္။ တက္စ္ရာသီခ်ိန္တုုန္းကဆိုုရင္ Accepted ၿပီလား Approved ၿပီလား Refunded ၿပီလား ဆိုုၿပီး IRS ဆိုုဒ္ကိုု ေန ့တိုုင္း ဝင္... ဝင္ ၾကည့္ရတာ။ IRS ဆိုုတာ အခြန္စည္းၾကပ္တယ့္ အဖြဲ ့အစည္းပါ။
ကားမွတ္ပံုုတင္ေငြ  ၂၀၀ အတြက္ ကလိမ္း Claim ေငြ ၂ က်ပ္ ၿပန္ရတာမ်ိဳး၊ ေက်ာင္းလခ ဘယ္ေလာက္ေပးထားရင္ ဘယ္ေလာက္ကလိမ္းႏိုုင္တာမ်ိဳး (ကန္တက္ကီၿပည္နယ္မွာ ေနတာမိုု ့ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္က ေက်ာင္းဆိုုရင္ ကလိမ္းလိုု ့ရေပမယ့္ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္က ေက်ာင္းမိုု ့လိုု ့ ကလိမ္းလိုု ့မရ)၊ အိမ္၊ သေဘၤာ ဝယ္ထားရင္၊ ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ဆိုုရင္၊ မိဘကိုု ေထာက္ပံေနတာမ်ိဳးဆိုုရင္၊ အတူေနမိသားစုုမွာ မသန္မစြမ္းရိွရင္၊  ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ပိုုင္ဆိုုင္မႈေတြ ရိွေနရင္၊ ႏိုုင္ငံၿခားက ဝင္လာတယ့္ ေငြရိွရင္ ဘယ္ေလာက္ကလိမ္းႏိုုင္တာမ်ိဳး ၊ အေမရိကန္ၾကက္ေၿခနီအသင္းကိုု လႈတယ့္ေငြေတြဆိုုရင္ အခြန္ကင္းလြတ္တာမ်ိဳး။ အခြန္ဥပေဒေတြက ရႈပ္ေထြးသလိုု ၿပည္နယ္ေတြေပၚမူတည္ၿပီး ကြဲၿပားေနေသးတယ္။
ေမလမွာ IRS က အိုုဘားမားရဲ ့ ဒီမိုုကရက္ေတြနဲ ့ ပနာရတယ့္ Tea Party အဖြဲ ့အစည္းေတြကိုု အခြန္သက္သာေအာင္ လုုပ္ေနတယ္လိုု ့ သတင္းထြက္လာပါတယ္။ အိုုဘာမားအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ ့က သိေပမယ့္ အိုုဘားမားသိေအာင္ မတင္ၿပဘူး။ ေနာက္ဆံုုးသိရေတာ့မွ ေဒါသပုုန္ထၿပီး အိုုဘားမားက IRS အၾကီးအကဲကိုု ခ်က္ခ်င္း ၿဖ ုုတ္ေတာ့တာပဲ။ ခုုလည္း ရံုုးတင္ၾကားနာ စစ္ေဆးေနပါတယ္။ အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ ့ ဘာလုုပ္ေနမွန္း သိရေအာင္ ဘိုု (အိုုဘာမားရဲ ့ေခြး)...ရံုုးစာရြက္ သြားယူစမ္း..ဆိုုၿပီး အိုုဘားမားကိုု ေၿပာင္ေလွာင္သေရာ္ၾကတယ့္ ကာတြန္းကိုု မနက္တိုုင္း ဘူတာရံုုေတြမွာ အလကားကမ္းတယ့္ ဝါရွင္တန္တိုုင္းစ္ သတင္းစာေတြမွာ ေတြ ့လိုု ့ ၿပံ ုုးမိေသးတယ္။
ေကာ္လာေပၚက ႏႈတ္ခမ္းနီ သူေလလည္တာ မိၿပီ...မိသက္ လက္ခ်က္လား...မိစမ္း လက္ခ်က္လား...
(သတိ..သူေလလည္တာဟုု မဖတ္ရ.. သူေလ...လည္တာဟုု ဖတ္ရမည္) မိသက္၊ မိစမ္း လက္ခ်က္ေတာ့ မဟုုတ္။ ၂၀၁၁ အေမရိကန္အိုုင္ေဒါ ဒုုတိယဆုုရွင္ ဖိလစ္ပိုုင္မေလး ဂ်က္ဆီကာ့အန္တီ လက္ခ်က္။ ေမ ၂၉  အာရွအေမရိကန္ ပစိဖိတ္ကႊ်န္းေနသူမ်ား အေမြအႏွစ္လ အထိမ္းအမွတ္ အိမ္ၿဖ ူေတာ္မွာ က်င္းပတယ့္ပြဲမွာ အခုုလိုုမ်ိဳး ေႏြးေထြးစြာ ၾကိ ုုဆိုုတာကိုု ဝမ္းသာပါတယ္...ဂ်က္ဆီကာလား..မဟုုတ္ေသးဘူး..အန္တီ...ဟိုုမွာၾကည့္လိုုက္...
သူ ့ေကာ္လာေပၚက ႏႈတ္ခမ္းနီကိုု လက္နဲ ့ညႊန္ၿပရင္း
အားလံုုးကိုု သက္ေသထားခ်င္လိုု ့ပါ...မစ္ရွဲနဲ ့ ၿပသနာမၿဖစ္ခ်င္ပါဘူး...ဒါေၾကာင့္မိုု ့ အားလံုုးေရွ ့မွာ ရွင္းတာပါ...
အေမစုုကိုု ကစ္ေပးတုုန္းက တခါ၊ ေကာ္လံေပၚက ႏႈတ္ခမ္းနီ ခုုတခါ ...အေတာ္ခ်စ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ့္ အိုုဘားမား...အာဘြား...
အသစ္ၿပင္ဆင္တယ့္ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒ အတည္ၿပ ုုၿပီးသြားရင္ DV Lottery ပိတ္ၿပီး အေမရိကန္ႏိုုင္ငံကိုု ေရႊ ့ေၿပာင္းသူ အေရအတြက္ကိုု ေလွ်ာ့ခ်မယ္။ ႏိုုင္ငံတြင္းက တရားမဝင္ေနထိုုင္သူေတြကိုု ဥပေဒနဲ ့ကိုုက္ညီရင္ ႏိုုင္ငံသားေပးမယ္။ ေဘာ့စတြန္ဗံုုးခြဲတရားခံလို ဒီႏိုုင္ငံမွာ ၾကီးၿပင္း ဒီႏိုုင္ငံကိုုမုုန္း ဒီႏိုုင္ငံကိုု အႏၱရာယ္ေပးမယ့္လူေတြ ရိွတယ္ဆိုုတာ သတိေပးလိုုက္သလိုု။
အာရွမွာေမြးေန ့ဆိုရင္ ေမြးေန ့ရွင္က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု လိုုက္ေကႊ်းတယ္။ အေမရိကန္မွာေတာ့ ေမြးေန ့ဆိုုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမြးေန ့ရွင္ကိုု လိုုက္ေကႊ်းတယ္။ ေမြးေန ့ရွင္က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု ေကႊ်းေမႊးရလိုု ့ ပိုုက္ဆံအမ်ားၾကီး ကုုန္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမြးေန ့ရွင္ကိုု ဝိုုင္းေကႊ်းရင္ ပိုုက္ဆံနည္းနည္းပဲ ကုုန္တယ္။ အာရွမွာ ေမြးေန ့ရွင္က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု စပါယ္ရွယ္ၿဖစ္ေအာင္လုုပ္ၿပီး အေမရိကန္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမြးေန ့ရွင္ကိုု စပါယ္ရွယ္ၿဖစ္ေအာင္ လုုပ္တယ္။ ေကာင္းတယ့္အေလ့အထဆိုုရင္ လက္ခံက်င့္သံုုးသင့္တာမိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့လည္း ဂ်ဴလိႈင္လမွာ က်ေရာက္တယ့္ ရာမားေမြးေန ့ကစၿပီး ေနာင္ဘယ္သူ ့ေမြးေန ့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အေမရိကန္စတိုုင္က်င့္သံုုးဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။
စတိတ္မွာ ရုုပ္ရွင္ဆိုုရင္ ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့နဲ ့ ဆံုုတယ့္ ၂၀၁၂ ဂ်ဴလိႈင္ ေဘာ့စတြန္မွာ Protnus ၊ ဒီဇင္ဘာ ေမရီလန္းမွာ Hobbit ၾကည့္ၿဖစ္တယ္။ ဆူနမ္က ၾကိ ုုက္ေပမယ့္ ကိုုယ္နဲ ့ရာမားက မၾကိ ုုက္ၾကဘူး။ ခုုတပတ္က ဆူနမ္က ေတာင္းဆိုုလာတယ္ Now You see me သြားၾကည့္ရေအာင္တယ့္။ လက္မွတ္မရရင္ အိႏိၵယကား ၾကည့္မယ္ အဂၤလိပ္စာတန္းထိုုးတာမို ့ နင္ နားလည္မယ္။ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့သြားမွ ရုုပ္ရွင္ရံုုေရာက္ၿဖစ္တာမိုု ့ ကိုုယ္ကေတာ့ ဘာကားပဲၿဖစ္ၿဖစ္ လိုုက္ၿပီးသားပဲ။ ဒီတခါေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့အားလံုုး တေလသံတည္း ထြက္တယ္ ေကာင္းတယ္လိုု ့။ ၾကံ ုုရင္ ၾကည့္ၿဖစ္ေအာင္ၾကည့္ဖိုု ့ လက္တိုု ့လိုုက္တယ္ဗ်ိဳ ့။
စကၤာပူမွာ ကန္ကုုန္းလိုု ့ေခၚတယ့္ ကန္စြန္းရြက္ကိုု NTUC ၊ ShinSong မွာ အလြယ္တကုူ ဝယ္လိုု ့ရပါတယ္။ ခရမး္ခ်ဥ္သီး၊ ငရုုတ္သီးနဲ ့ ေၾကာ္တယ့္ မေလးရွားစတိုုင္ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ကလည္း စားေကာင္းတယ္။
စတိတ္ေရာက္ၿပီး တႏွစ္ေက်ာ္ၾကာမွ ကန္တက္ကီက ဗီယက္နမ္ဆိုုင္မွာ ကန္စြန္းရြက္ တခါရဖူးတယ္။ အိမ္ရွင္အေမရိကန္မက ၿမည္းၾကည့္ၿပီး  အရသာက Spanich ရြက္နဲ ့တူတယ္တယ့္။ အေမရိကန္မွာ ကန္စြန္းရြက္ ရွားတယ္။
ႏိုုင္ငံၿခားေရာက္ ၿမန္မာေတြ တၾကတယ့္အရာက ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ပါ။ စကၤာပူလိုု ၿမန္မာမ်ားတယ့္ေနရာမွာေတာ့ ပင္နီစူလားပလာဇာမွာ သြားဝယ္လိုုက္ရံုုပဲ။ စတိတ္က ႏိုုင္ငံၿခားကေန အသီးအႏွံ ၊ အသား တင္သြင္းတာကို အေသအခ်ာ စစ္ပါတယ္။ မူရင္းေဒသက မဟုုတ္တယ့္ မ်ိဳးစိတ္ေတြက မူရင္းေဒသမဟုုတ္တယ့္ေနရာမွာ ရွင္သန္ရရင္ ႏွစ္နည္းပဲ ရိွပါတယ္။ ေသရင္ေသ မေသရင္ ေဒသခံမ်ိဳးစိတ္ေတြ ရွင္သန္လိုု ့ မရေအာင္ တအားပြားကာ ဇီဝသဟဇာတ ၿဖစ္မူေတြကိုု ကေမာက္ကမ ၿဖစ္ေစပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု အဂၤလိပ္စာသင္တယ့္ တီခ်ယ္ကာရိုုလိုုင္း  အီတလီက သစ္ရြက္ေလးလွလိုု ့ စာအုုပ္ၾကား ညွပ္လာတာ ေလဆိပ္မွာတင္ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး႒ာနက သစ္ရြက္ေလးကို လႊင့္ပစ္လိုုက္တယ္။
မႏွစ္က ကားနဲ ့အတုူ မခိုုင္ ထည့္ေပးလိုုက္လိုု ့တခါ၊ အေမစုု ေဟာေၿပာတာကိုု နားေထာင္ဖိုု အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ  ုု ့ကိုု သြားတုုန္းက မႏွင္းဆိုုင္က ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ ငါးဗူး ဝယ္ခဲ့လို ့ တခါ... ႏွစ္ခါ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ စားရဖူးတယ္။ ကန္တက္ကီက ဗီယက္နမ္ဆိုုင္မွာ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္အၿဖ ူနဲ ့ တူလိုု ့ ဝယ္လာတာ ေၾကာ္လိုက္ေတာ့ ခႊ်ဲပစ္ပစ္နဲ ့ ခ်ဥ္ေပါင္အရသာလည္း မရ လႊတ္ပစ္လိုုက္ရတယ္ အဂၤလိပ္နာမည္က စလုုရႊက္ဆိုုလား ဘာဆိုုလား။
ေရွ ့တပတ္က Global Food ဆိုုင္မွာ ခ်ဥ္ေပါင္ေတြ ့လိုု ့ ဝမ္းသားအားရနဲ ့ သံုုးစည္းေတာင္ ဝယ္လာတယ္။ အရြက္ၾကီးေပမယ့္လည္း ႏုုတယ္ ခ်ဥ္တယ္ ဒီတခါေတာ့ ခ်ဥ္ေပါင္စစ္စစ္ရၿပီဗ်ိဳ ့။ ၿမွစ္၊ ပုုဇြန္နဲ ့ ေၾကာ္စားတယ္ အဲ... ငါးပိ မပါဘူး။ ငါးပိက ဗီယက္နမ္ဆိုုင္မွာ ဝယ္လိုု ့ရတယ္။ ေရႊမင္းသား ဟင္းရည္ကိုု ပိုုးေကာင္နံ ့ရတယ္၊ ငံၿပာရည္ေတာင္ နံတယ္ဆိုုတယ့္ အေမရိကန္အိမ္မွာ ငါးပိ သြားခ်က္လိုု ့ရေတာ့ ထြက္ေၿပးမွာ ေသခ်ာတယ္။ အိုုဟိုုင္းရိုုးအိမ္မွာတုုန္းက ငါးပိခ်က္တာ ဆူနမ္က အရမ္းနံလိုု ့တယ့္။
ငါးပိမပါေပမယ့္လည္း ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္၊ ခ်ည္ေပါင္ဟင္းခ်ိဳေလးက ကိုုယ့္အတြက္ေတာ့ နတ္သုုဒါၶတမွ်ပါပဲ။
UFL မွာ မနက္ပိုုင္း တရုုတ္စာဒီပလိုုမာ တႏွစ္ေက်ာ္ တက္ဖူးေတာ့ တရုုတ္စကား နည္းနည္းပါးပါး ေၿပာတတ္တယ္ ဆိုုပါေတာ့။ တရုုတ္ေတြနဲ ့ေတြ ့ရင္  တရုုတ္စကားေလ့က်င့္ဖိုု  ့အကြက္ေကာင္းပဲဆိုုၿပီး ကိုုယ္သိတယ့္ တရုုတ္စကားကုုိ အဂၤလိပ္စကားလံုုးနဲ ့ ညွပ္ေၿပာတယ္။ ကိုုယ္ရဲ ့ အသံထြက္က ဆိုုးရြားတယ့္အၿပင္ အဂၤလိပ္လိုုလည္း ညွပ္လိုုက္ေသးေတာ့ တရုုတ္ေတြခမ်ာ မ်က္လံုုးေလး ကလယ္ကလယ္ ဘာဆိုုလိုမွန္း အေသအလဲ စဥ္းစားရတာ။ ကိုုယ္နဲ ့တရုုတ္လိုုေၿပာရမွာ တရုုတ္ေတြ သိပ္စိတ္ညစ္တယ္။
ညေနေစာင္း ကလဲယားကြမ္း ၊ နစ္ကိုးလင္းတို ့ကိုု မနက္က  ကိုယ့္အေတြ ့အၾကံ  ုအေၾကာင္း ထံုုးစံအတိုုင္း တရုုတ္လိုုနည္းနည္း အဂၤလိပ္လိုုမ်ားမ်ားနဲ ့ ေၿပာၿပေနတာက...
ဒီေန ့ Pantry မွာ အမ်ိဳးသမီးအသစ္တေယာက္ေတြ ့လိုု ့ ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္...ဒီေန ့ ရထားေနာက္က်တယ့္အေၾကာင္း၊ ရာသီဥတုုပူတယ့္အေၾကာင္း ဘလာ ဘလာ ေပါ့။ ငါ ေမးလိုုက္တယ္...
Nǐ shì xīn yuángōng .
Wǒ shì CEO .
ကိုုယ္ေမးလိုုက္တာက
နင္က အသစ္တေယာက္လားဟင္...
ငါက စီးအီးအိုု...
ေမရီလန္းရံုုးထိုုင္ၿပီး ဒီစီရံုုးကိုု တခါတေလမွ လာတတ္တယ့္ စီအီးအိုုကိုု အသစ္ဝင္တယ့္သူလားလိုု ့ သြားေမးေနတာ စတူးပစ္လိုုက္ပံုုက။
ေဟ့ ရာမား..နင္ ကား ဝယ္ရင္ ဘာဝယ္မွာတုုန္း...ဘီအမ္ထဗလ်ဴလား...
(သူ ့စီနီယာ ဘီအမ္ထဗလ်ဴကား စီးၿပီးကတည္းက ဘီအမ္ထဗလ်ဴမွ ဘီအမ္ထဗလ်ဴ ၿဖစ္ေနတယ့္ ရာမား)
ဘီအမ္ထဗလ်ဴက ေစ်းၾကီးတယ္..ငါက တိုုရိုုတာ ဟိုုက္ဘရစ္ လိုုခ်င္ေနတာ...လွ်ပ္စစ္နဲ ့ ေမာင္းလိုု ့ရတယ္...ဓာတ္ဆီနဲ ့လည္း ေမာင္းလိုု ့ရတယ္...ဂရင္းကားမိုု ့လိုု ့ တက္စ္ကလိမ္းလိုု ့ ရတယ္...ငါ အေမ ဘြဲ ့ယူဖိုု ့လာရင္ ကားစုုတ္ေလးနဲ ့ မၿဖစ္ပါဘူး....ကားအသစ္ေလးနဲ ့မွ မိုုက္တာ...နင္ေရာ..
(စန္းထြန္း) ငါလား ကက္လက္ ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္...
(ရာမား) ဘာၿဖစ္လိုု ့...
(စန္းထြန္း) ကန္တက္ကီရံုုးမွာတုုန္းက ရုုပ္ဆိုုးဆိုုး ကားေဟာင္းၾကီးကိုု ဘာကားလည္းလိုု ့  အိမ္ရွင္အစ္မကိုုေမးေတာ့ အဲဒါ ကက္လက္...လြန္ခဲ့တယ့္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္တုုန္းက အေမရိကန္ေတြရဲ ့ ဒရင္းကား...ကက္လက္ေလးစီးၿပီး စေနေန ့မွာ ေလွ်ာက္လည္ရရင္ ေသေပ်ာ္ၿပီဆိုုတယ့္ သီခ်င္းေလးေတာင္ ရိွတယ္...တခါဝယ္ၿပီးရင္ တသက္လံုုး အမုုန္းဆံုုးစီးပဲ ကားဘီးပဲ လဲရတယ္...
အိုုင္တီဒါရိုုက္တာ ဂေရ ့စ္အိုးစ္ ကက္လက္ဝယ္တယ္ဆိုုလိုု ့ ဂ်ရတ္က အိုုး..ကက္လက္ လိုု ့ထေအာ္တယ့္ အသံကိုု ၾကားၿပီးကတည္းက ကက္လက္ၿဖစ္ေနတာ...ကက္လက္ မစီးဖူးေသးဘဲ ကက္လက္ ၿဖစ္ေနတယ္ ဆိုုပါေတာ့...ဆူနမ္ နင္ေရာ ဘာကားဝယ္မွာလဲ..
(ဆူနမ္) ငါလား...ဘာကားမွ မဝယ္ဘူး...ရာမားရဲ ့ ကားအသစ္ကိုု ေမာင္းမယ္...
(စန္းထြန္း) ဟား..ဟား...ဂြတ္ အိုုင္ဒီယာ..
ဆူနမ္တိုု ့အိမ္နားမွာ ပြဲေစ်းရိွလိုု ့  ညဖက္ပြဲေစ်းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ တပတ္ေလွ်ာက္ စနည္းနာၿပီးေတာ့  ပင္လယ္ဓားၿပေလွစီးၾကတယ္။ မ်က္စိမွိတ္ထားရင္ မေၾကာက္ေပမယ့္ ဖြင့္လိုုက္ရင္ လြင့္ထြက္သြားေတာ့မလိုု၊ တိုုင္နဲ ့ပဲ ေဆာင့္မိေတာ့မလိုုနဲ ့ ေအာ္လိုုက္ၾကတာ ဝက္ဝက္ကြဲ။
(အမ္းထရူး) ေသာက္က်ိဳးနည္း ...ေရွ ့က ဟိုုက္စကူးေကာင္ေလးေတြ စီးတုန္းက ဘာသံမွ မထြက္ဘူး...နင္တိုု ့အလွည့္က်မွ ေအာ္လိုုက္ၾကတာ...စီးတယ့္သူေတြအထဲမွာ နင္တိုု ့ အေအာ္ဆံုုး...ငါၿဖင့္ ရွက္လိုုက္တာ...ဒီလိုုၿဖစ္မယ္ထင္လိုု ့ ငါ နင္တိုု ့ မထိုုင္တာ...
(ဆူနမ္) ေအာင္မယ္...ဒီေလာက္ေတာင္ ရွက္ေနရင္ ေနာက္ေန ့ နင္ ငါတိုု ့နဲ ့ မလိုုက္နဲ ့...ငါတိုု ့ဘာသာ သြားမယ္...
(ရာမား၊ စန္းထြန္း) ေအးေလ...
(အမ္းထရူး) မၿဖစ္ေသးပါဘူးဟာ...တိုုက္ေအာက္မွာ အမဲေကာင္ အမူးသမားေတြ ေတြ ့တယ္...နင္တိုု ့ မိန္းကေလးေတြခ်ည္းပဲ မၿဖစ္ေသးဘူး...ငါ ပါမွၿဖစ္မွာေပါ့...
မွန္ၿပတိုုက္လိုုမ်ိဳး ဝင္ဖုုိ ့ ေစာင့္ၾကည့္ၾကေတာ့
ဟင္...ကေလးေတြခ်ည္းပါလား...ငါေတြ ့တာ အၾကီးဆံုုးဆိုလို ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရိွတယ့္ ကေလးမ။
ေအာင္ၿမင္စြာ ဆုုတ္ခြာၾကၿပီး တိုုက္ကားေမာင္းၾကေလသည္။ ၂၀၀၀ ၿပည့္ႏွစ္ ေကအမ္ဒီမွာ အရင္တုုန္းက အန္စီစီ ခုု လန္ဒန္မက္ထရိုုပိုုလစ္တန္တကၠသိုုလ္က လာဖြင့္တယ့္ အိုုုင္ဒီစီအက္  ဆက္ရွင္း ၁၃ တက္တုုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ရန္ကုုန္တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္သြား ပင္လယ္ဓားၿပေလွစီး၊ တိုုက္ကားေမာင္းၾကတာ သတိရမိတယ္။
Buy one Get another 50% အြန္လိုုင္းကေန ဝယ္ထားတယ့္ အရွည္ဒူးအထက္  ဂါဝန္ႏွစ္ထည္ေရာက္လာလိုု ့ ဝတ္ၾကည့္ရင္း ေပါင္လယ္ေလာက္အထိ မတင္ကာ ဒီေလာက္တိုုခ်င္တာဟုု ညည္းတြားရင္း ေရခ်ိဳးခန္းမွန္မွာ သြားၾကည့္ေနတယ့္ ရာမားကိုု ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူ း လွမ္းေအာ္ၾကတယ္။ ဘာလဲေတာ့မသိ ဗီတိုုးရီးယားစီးကရက္ ( Victoria Secret  ဘရာ၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ထုုတ္လုုပ္ေသာ ကုုမၺဏီ) ဆိုုတာေတာ့ ၾကားလိုုက္တယ္။
သိလား..စန္း...ရာမားက ဂါဝန္ကိုု ေပါင္ရင္းေလာက္ တိုုခ်င္လိုု ့တယ့္...အဲဒါ ငါနဲ ့ဆူနမ္ ဝိုုင္းေအာ္ေနတာ...အဲေလာက္ အတိုုဝတ္ခ်င္ရင္ ဘာမွမဝတ္နဲ ့ဗီတိုုးရီးယားစီးကရက္ပဲ ဝတ္လိုု ့..
ငါလည္း အတိုုဝတ္ခ်င္တာ...ငါ့ေၿခသလံုုးက တုုတ္တယ့္အၿပင္ စက္ဘီးေမွာက္တယ့္ ဒဏ္ရာ၊ သစ္ပင္ေပၚက ၿပ ုုတ္က်တယ့္ ဒဏ္ရာေတြနဲ ့ မလွလိုု ့...ေဆာင္းတြင္းဆိုု  တကိုယ္လံုး အထပ္ထပ္ ထုပ္ထားရတာ...ေႏြတုုန္း ဝတ္ထား ရာမား...နင့္ ေၿခေထာက္က လွတယ္...လွတယ့္အရာေတြကိုု ဖံုုးမထားနဲ ့...ေဖၚသာေဖၚ... ဝတ္သာ ဝတ္...
လိုု ့ မေၿပာေတာ့ပါဘူး...ေတာ္ၾကာ...
ဟိုု အတိုုၾကိ ုုက္တယ့္ မမက ရံုုးကိုု ဗစ္တိုုးရီးယားစီးကရက္ ဝတ္ၿပီးသြား...
ဟိုု လွတယ္လိုု ့ေၿမွာက္ေပးတယ့္ တေယာက္လည္း ဘီကနီ ဝတ္ၿပီးသြား...
လိုု ့ ဝိုုင္းေအာ္ၾကမွ
ဟုုတ္ကဲ့..ကႊ်န္ေတာ္တိုု ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဒီလိုုပဲ ရိွတယ္။
All photos are from Google.
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Search This Blog
Current Status
နာက်င္ၿခင္း ကင္းေသာသူ ၿဖစ္ရပါလိုု၏...
►  2016 (29)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (2)
►  September (3)
►  August (1)
►  July (2)
►  June (2)
►  April (4)
►  March (2)
►  February (1)
►  January (2)
►  2015 (64)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (7)
►  September (4)
►  August (7)
►  July (2)
►  June (5)
►  April (5)
►  March (9)
►  February (7)
►  January (6)
►  2014 (54)
►  December (6)
►  November (6)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (4)
►  February (4)
►  January (2)
▼  2013 (57)
►  December (3)
►  November (7)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (5)
►  July (4)
▼  June (4)
စေတာ္ဘယ္ရီ ခူးၾကသူမ်ား...
စာဖတ္ၿခင္း...
ငါးမွ်ားၿခင္း ...
ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၂၀
►  April (4)
►  March (4)
►  February (5)
►  January (4)
►  2012 (55)
►  December (1)
►  November (2)
►  October (4)
►  September (2)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (9)
►  April (5)
►  March (5)
►  February (7)
►  January (8)
►  2011 (114)
►  December (7)
►  November (6)
►  October (5)
►  September (9)
►  August (12)
►  July (21)
►  June (18)
►  May (12)
►  April (12)
►  March (6)
►  February (4)
►  January (2)
►  2010 (2)
ဒီလို ေၿပာခဲ့ၾကတယ္။
#Daydream (1)
Animals (3)
Article (9)
Colorful Myanmar (2)
Emotion (4)
Environmnet (1)
Essays (35)
Facebook (3)
Feeling (8)
Fiction (1)
Flowers And Festivals Around The Myanmar Year (2)
Friends (9)
Gardens (1)
Humour (12)
Khin Myo Chit (2)
Knowledge (7)
My Family (28)
MySelf (29)
Performing Arts (2)
Political (10)
Religion (1)
Short Essays (7)
Tag Posts (15)
Thought (13)
Traveling (82)
University (14)
စိတ္အာဟာရ (2)
သေရာ္စာ (2)
အေတြးအၿမင္ (24)
ေထြရာေလးပါး (15)
အၿမဲသြားလည္ၿဖစ္တဲ့
သစ္ထူးလြင္ Myanmar News Now
ထိုင္းေတာင္ပိုင္းခ႐ိုင္ ၈ ခု ေရေဘးဒဏ္ခံေနရ
6 hours ago
Tun Tun's Photo Diary
Kalaw Day 1 & 2
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
စိတ္ဝင္စားစရာ မာမာရဲ႔ ဝါသနာမ်ား
ေမႊးျပီးဆိမ္႕ေနတဲ့ မုန္႔ဆမ္းနယ္
က်မရဲ့ေနရာေလး
ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ဂ်ပန္မ်ား(၃)
ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
Rolling to 2017 + Lab Report
သ တ္ ပုံ ကို မွ န္ ေ အ ာ င္ ေ ရ း ၾက
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
နွင္းဆီတစ္ခင္း ပန္းတစ္ျခင္း
သင္ မေပ်ာ္ရႊင္ဘူးလား ဆိုတာ သိႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ကိုင္တြယ္ျခင္း အနုပညာ
3 weeks ago
ေဘာင္ခတ္ပါ၊ မသတ္နဲ႔ ...
3 weeks ago
အၿပဳံးမပ်က္ ေရွ႕သို႕ဆက္ မဂၤလာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္
4 weeks ago
4 weeks ago
အားလံုုးဘတ္တဲ့ တီခ်မ္း
First of May
5 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
2 months ago
ပုဇြန္ခ ်ဥ္
2 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
2 months ago
သူႀကီးမင္း (တုံးဖလား)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
www.myathwayni.com/
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
မေဗဒါရဲ႕ ေဗဒါလမ္း
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
3 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
ရုပ္႐ွင္ထဲမွာ ၇-၁၄
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
တုိင္ 0 မ ္, Typhoon Nepartak, နာ ဂစ္ ႏ ွ င့ ္ စပ္ မိ စပ္ ရာ
5 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
6 months ago
အဝါေရာင္က်ီးကန္းေတြ ငါ့ဆီၿပိဳဆင္းလာတဲ့ေန႕က
7 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
7 months ago
Wutyee Food House
Mario Bento ထမင္းဘူး
8 months ago
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
ေနာင္ဂ်ိန္တို႔ မိသားစု
ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ
8 months ago
မမဝသုန္ နွင့္ အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား
မွတ္တိုုင္မ်ား အေၾကာင္း
8 months ago
Danuphyu Daw Saw Yee (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
Kyi Aye (Literature)
11 months ago
ရင္ၿငိမ္းသူ
2015 ဒီဇင္ဘာ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
Wathone Moe
Moscow - Wathone Moe
Oakkar7's Blog
တႏိုင္တပိုင္ေရသန္႔စင္ျခင္း-၂ (ေနေရာင္ျခည္ျဖင္႔ေရကိုပိုးမႊားသန္႔စင္ျခင္း)
ေန၀သန္ ရဲ႕ အိုေအစစ္
Just a minute
မိုးဦးစံပယ္
ခ်ီကာဂိုမွာ တေန႕တာ
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
ေမတၱာျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္
White Angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
Angelhlaing
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
ကႏၱာရ ပန္းပြင့္
2 years ago
ေကာင္းကင္ၿဖဴ
Blog day ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
Thet Nandar Family
မုန္႕ဟင္းခါး
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Baby taster
နံနက္စာႏွင့္ ေန႔လည္စာမ်ား
3 years ago
ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ....
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Haze & the Authors
3 years ago
မေလးၿမတ္၏ ဝါသနာ
အခုတေလာ မေလးတေယာက္ ဒီသီခ်င္း ေလးကိုၾကိဳက္ ၾကိဳက္
3 years ago
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီ
3 years ago
AMK Creation
ပိေတာက္ရဲ႕သစၥာကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ေကာင္
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
3 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
3 years ago
ၾကံဳခဲ့ရ နဗနဘ၀
50.1 ဘ၀ထဲ ရြာလည္ၾကသူမ်ား
4 years ago
!...* ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ေတးခတ္သံ *...!
အိုင္ဖုန္း ဖိုက္ အလွဴခံပါတယ္
4 years ago
သစ္ေကာင္းအိမ္
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
မုိးပန္းခ်ီ
♨ . Qu Te Kitchen
အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္
အန္တီတင့္ (စက္မွု တကၠသိုလ္)
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္
Moon Thet Pan - မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁ )
အာကာေခတ္ပိုင္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ေတာက္ပႀကယ္စင္
မြန္မြန္ယိုကို
NYI LYNN SECK 18+ DEN
လြန္းထားထား(ေဆးတကၠသိုလ္)
Nine Nine SaNay
ကိုယ့္လိုဘေလာ့ဂါေပါက္စသူငယ္ခ်င္းေတြ
သတင္းေဆာင္းပါး
VOA News: သတင္း
BBCBurmese.com | ပင်မစာမျက်နှာ
Eleven Media Group
Mizzima Burmese
san.s.htun@gmail.com ဆီ ေဝဖန္အၾကံၿပ ုႏိုင္ပါတယ္။
ၿဖစ္တည္လာတဲ့ အေတြးမွ်င္ေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီမွာ ေရးဖြဲ ့ေနသူတေယာက္...
View my complete profile
ပို ့စ္အသစ္တင္တိုင္း ပို ့ေပးဖို ့ အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားခဲ့ရန္
Total Pageviews
Live Traffic Stats
© San San Htun. 2010 - 2016 | Privacy Policy. Powered by Blogger.