en en my en my my my my my my my my my my my my my hy my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my hy my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my hy my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my hy my en en en en en en my cs en en en cs da cs cs cs en cs en da en cs cs en en cs da da cs en en cs cs en en en cs cs da en en cs en cs cs da en da cs en en cs en en en cs da en cs en en cs cs da cs cs en en cs cs cs en en cs en cs en en cs en
Welcome to www.plfburma.org :: People's Liberation of Burma, People's Liberation Front Burma, PLF Burma, Myanmar Blogger, Burma Blogger, Burma, Rangoon, Yangon, Myanmar, ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး, ပီအယ္ဖက္, မႏၲေလး, ရန္ကုန္, ဘေလာ့ဂါ, လြတ္ေျမာက္ေရး, ျမန္မာ, ဗမာ
skip to main | skip to sidebar
ထခ်မွ နအဖ ျပဳတ္မည္။ --- စစ္အာဏာကို ၿပိဳေစလို ဝိုင္းဝန္းၿဖိဳဖ်က္ တစ္ေယာက္တစ္လက္ --- ေတာေရာ ၿမိဳ႕ပါ၊ ဝိုင္းေတာ္လွန္ ဧကန္ျပဳတ္က် - နအဖ၊ ျပည္သူ႔ဘက္က ရပ္တည္လိုလွ်င္ ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္သို႔ ဝင္ပါ။ ဆက္သြယ္ရန္ P.O Box (168) Mae Ping 50301, Chiang Mai Thailand - Email plfburma@gmail.com
၂၁ရာစုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲရဲ႕ရလာဒ္က ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္ဖို႔မဟုတ္ဘဲစစ္အာဏာ ရွင္ေတြကို ဖိထားတဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြဖယ္ဖို႔လုပ္တဲ့ပြဲ ဆိုတာ သိသာသြားၿပီ၊ စစ္ပြဲ ေတြက မေလွ်ာ့တဲ့ အျပင္ ကရင္ျပည္နယ္မွာေတာင္ျပန္႔လာေန တယ္၊ ဒီေတာ့ လုပ္လိုက္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ေဆြးေႏြးပြဲကို တက္တဲ့လူေတြေမ်ာက္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္သြားရရွာတယ္။ ဒီေတာ့ အျမတ္ထြက္တဲ့ မအလ စစ္တပ္ အေနနဲ႔ ေဒၚစုကို အဆင့္ျမင့္စစ္တပ္ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဆုတံဆိပ္ ႀကီးႀကီး တခုကို ေပးသင့္ပါတယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲမွာရံႈးခဲ့ေပမဲ့ စစ္တပ္ေနာက္ခံထားတဲ့ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီက ေရဘ၀ဲနဲ႔ တူတဲ့ သူတို႔ရဲ႕လက္ေတြ၊ လက္ငုတ္အာဏာေတြနဲ႔ လူထုအေပၚ ၿခိမ္းေျခာက္လႊမ္းမိုးေနဦးမွာပါ။ အခုလို ေဒၚစုရဲ႕ ပင္ပန္းႀကီးစြာ စစ္အာဏာရွင္လက္တဆုတ္စာအတြက္အလုပ္လုပ္ျပေတာ့ ျပည္သူက ၀မ္း သာ ဖို႔ ေတာ္ေ တာ္ခက္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ အာဏာကို မခြဲျခားႏိုင္သ၍ ေဒၚစု ကိုအားေပးဖို႔ နက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားသင့္ေနၿပီ။
ဒီေန႔ ျဖစ္ေနတဲ့ ပဋိပကၡက စစ္အာဏာရွင္ လက္တဆုတ္စာတစုရယ္၊ သူ႕လက္ပါး ေစ လက္ေ၀ ခံေတြရယ္၊ သူကိုမွီၿပီး အက်ိဳးအျမတ္ရသူေတြ က တဖက္၊ အဖိႏွိပ္ခံ တိုင္းရင္းသားေတြရယ္၊ ဆင္းရဲသားနင္းျပားေတြရယ္၊ လယ္သိမ္းခံလယ္သမားေတြရယ္၊ လခနည္းအလုပ္သမားေတြရယ္ တိုးတက္ တဲ့ ေက်ာင္သားေတြရယ္က ဖက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ၊ ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ အဖိႏွိပ္ခံတို႔ တိုက္ပြဲ၊ အခြင့္ထူးခံႏွင့္ အႏွိမ္ခံတို႔ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ေနတာပါ။
ဒီလူတန္းစားတိုက္ပြဲ ဘက္ႏွစ္ဖက္ရဲ႕ ပဋိပကၡဟာ ျပင္းထန္လာတာနဲ႔ အမွ် ဖိႏွိပ္ခံႏွင့္ ဖိႏွိပ္ သူေတြၾကား ျခားတဲ့ မ်ဥ္းဟာ ထင္ရွားႀကီးထြားလာသလို ပဋိပကၡက ေနရာတကာကို ျပန္႔ႏွံ႔ သြားပါလိမ့္ မယ္။ျပင္းထန္လာလိမ့္မယ္။ ဒီျပန္႔ႏွ႔ံမႈဟာ စစ္တပ္ကိုလည္းမခ်န္၊ ေဒၚစုကိုလည္းမခ်န္၊ လူမ်ိဳးစုေတြကို လည္း မခ်န္ တက္ႀကိတ္္၀ါးၿမိဳသြားပါလိမ့္မယ္။
လူထုတိုက္ပြဲ၊လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲ ဟာ မက်င့္သံုးမျဖစ္ က်င့္သံုးရမည့္နည္း ျဖစ္ၿမဲျဖစ္ ေနတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ ရတာက ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး ခ်ိဳ႕တဲ့ေနလို႔ပါ။ ဒီမိုကေရစီ အျပည့္အ၀ရရွိေရးနဲ႔ စစ္တပ္အခြင့္ ထူးခံမႈဆန္႔က်င္ေရးက ဒင္းဂါး တခ်ပ္ရဲ႕ေခါင္းနဲ႔ ပန္းပါ။ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းရာ က ေပၚ လာတဲ့  ျပႆနာေတြအတြက္  စစ္တပ္ကိုမထိန္းခ်ဳပ္ မေျဖရွင္းရင္ ဒီမိုကေရစီျပႆနာေရာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပႆနာေရာ၊ စီးပြါးေရးျပႆနာေတြဘာ ထိထိမိမိ ေျဖရွင္းႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
စစ္တပ္ကိုေခ်ာ့ျမဴ၊ ရိုက်ိဳးဖို႔ လုပ္ေနသမွ် စစ္အာဏာႀကီးစိုးမႈက မေလွွ်ာ့နည္းတဲ့ အျပင္ ပိုေတာင္ ႀကီးထြားလာစရာရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ ျပႆနာရဲ႕ အရင္းအျမစ္ကို ကိုက္တြယ္ ရဲသင့္တယ္။ စစ္အာဏရွင္တပ္ကို ေခ်ာ့ျမဴ၊အားေပးအားေျမွာက္လုပ္ေနျခင္း က ျပည္သူေတြကို စေတးေနတာ သာျဖစ္ပါတယ္။
ျပႆနာေတြက ရႈပ္ေထြးသေယာင္ျဖစ္ေနတာက ကိုယ့္လူသူဘက္သားေတြေၾကာင့္ပါ။ အမ်ိဳး သားေရး အရည္ၿခံဳ အျမတ္ထုတ္ေနသူေတြေၾကာင့္ပါ။ သူတို႔ကိုလည္း စစ္အာဏာရွင္က လက္သပ္ ေမြးေပး ထားတာပါ။စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ လူထုလႈပ္ရွား မႈတိုင္းကို အမ်ိဳးသားေရး၊ အခြင့္ထူး ေပးျခင္းေတြနဲ႔ မွ်ားေခၚသိမ္းသြင္းပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြ အေနနဲ႔ သူ႕စစ္တပ္ကို ထိန္းထား ဖို႔လည္း ဒီနည္းဘဲရွိတာပါ။ ဒီနည္းက တကယ္ေတာ့ ျပည္သူကို ဖိႏွိပ္တဲ့နည္း၊ လက္ပါေစေမြး နည္းမွ် သာျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ တိုင္းရင္သားေတြက အစ ေက်ာင္းသားအဆံုး ကြဲၿပဲ ေနပါတယ္။ ဒါဟာ အတန္း စားအသိကိုရွိၾကဖို႔ ရန္သူ႔ဘက္ အက်ိဳးျပဳေနတာပါ။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားျပည္သူအက်ိဳး၊ တိုင္းျပည္ အက်ိဳး ကို ျမင့္ျမင့္မားမား မထားဘဲ  အတၱအက်ိဳးစီးပြါးနဲ႔ အျမင္က်ဥ္း၊ဂိုဏ္းဂဏ ေလာက္နဲ႔သာ လုပ္ ေနၾက သူေတြက အေရာင္ေတာက္ အသံက်ယ္ေနေတာ့ ဖြတ္မိေခ်ာင္းျဖစ္ ျမစ္မခ်မ္းသာ ျဖစ္ ေနရတာပါ။
ပဋိပကၡေတြက တိုးသထက္တိုးလာေနပါတယ္။ ဘီလူးစည္း၊ လူ႔စည္းလည္း ရွင္းသ ထက္ရွင္း လာေနပါတယ္။ စစ္အာဏာကို ၿဖိဳခ် တိုက္ခိုက္တာ၊ေဖါက္ျပန္သူေတြကို ေဖၚထုတ္ဖြင့္ခ် ဆန္႔က်င္ တာ၊  ေတာ္လွန္သူ၊ တိုးတက္သူခ်င္း စုစည္းတာ၊ လႈရွားမႈအတြက္ ျပင္ဆင္တာေတြကို ျမင္သမွ် လက္လွမ္းမွီသမွ် လုပ္ေဆာင္ေနဖို႔ေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ အခြင့္ထူးခံတဲ့ သူေတြက သူ႕အလို လိုမဆင္းသြားမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေသြးစြန္လက္ေတြနဲ႔ အခြင့္ထူးခံေတြ ဆိုရင္ ပိုဆိုးပါတယ္။ဒီေတာ့ျပတ္သားတဲ့ လူတန္းစားတိုက္ပြဲ ကို ေဖၚထုတ္ဆင္ႏႊဲၾကရမယ္။  လိုအပ္တဲ့ လူထုတိုက္ပြဲ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲကို ျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုက ေရစီ ရရွိေရးအတြက္ ဆင္ႏြဲတာဟာ ယေန႔ သမိုင္းတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္တာျဖစ္ပါတယ္။
ေရွ႕ေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးေသာ္
ေရွ႕ေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးေသာ္
ဆက္သြယ္ေရး၊သြားလာေရး၊ ေတြလြယ္ကူေကာင္းမြန္လာေတာ့(ျမန္မာျပည္ေတာ့မပါေသးပါ။)လူသား ေတြ ေနထိုင္တဲ့ ကမၻာႀကီးက ရြာတရြာလိုျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေျပာေနၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ ကမၻာေဒါင့္စြန္း တေနရာက အျဖစ္အပ်က္ဟာ ကမၻာတ၀ွမ္းကိုေန႔ခ်င္းည ခ်င္း ရိုက္ခတ္ေနေတာ့တယ္။ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တို႔လည္း ကမၻာ အေရးေတြကို မေတြးလို႔ မရေတာ့တဲ့ အေျခအေန ကိုေရာက္ေနေတာ့တယ္။ ကမၻာ့ အေျခအေနအရ ႏိုင္ငံ ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ၾက တာကိုေတာ့ပထမ၊ ဒုတိယကမၻာစစ္ မတိုင္မွီ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။
ဂ်ပန္အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ ႏိုင္ငံေတြၾကားမွာ ဂ်ပန္ဘက္က ပါခဲ့လို႔ ျမန္မာျပည္ဟာ ဂ်ပန္၀င္ေတာ့ တခါနာ၊ အဂၤလိပ္ျပန္၀င္ေတာ့ တခါနာ ေရြးခ်ယ္ရာဘက္မွားခဲ့လို႔ မိေအးႏွစ္ခါနာျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ကို လည္း ကၽြန္ ေတာ္တို႔ တေတြႀကံဳခဲ့ရၿပီ။ အေလးအနက္ သင္ခန္းစာယူတတ္ၾကဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ အခုလို အေမရိကန္အုပ္စုနဲ႔ တရုတ္အုပ္စု တို႔ အားၿပိဳင္ေနတဲ့ ကာလမွာ၊ စီပြါးေရးမက္လံုးတခုတည္းကို ဦတည္ၿပီး  လႈပ္ရွားေနတဲ့ ကာလမွာ ကမၻာႀကီး၊ရဲ႕ လားရာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ တြက္ဆဖို႔ လိုအပ္ေနေတာ့တယ္။ ဒီအလုပ္ဟာ တိုးတက္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အျမင္ရွိတဲ့ ပညာတတ္ေတြရဲ႕ ပုခံုးေပၚ တိုက္ရိုက္က်ေနေတာ့ တယ္။စီးပြါးေရး၊ ေသြး စုတ္အျမတ္ထုတ္ေရး၊  အမ်ိဳးသားေရး၊ဘာသာေရးေတြႀကီးစိုးေနေတာ့ ႀကိဳက္ သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္ သည္ ျဖစ္ ေစ စစ္ဆိုတာဟာ လႊဲလို႔ရစရာမရွိေတာ့ဘူး။
စီပြါးေရးအျမင္ကို ထိပ္တန္းဦးစားေပး အျဖစ္ ထားရွိေနတဲ့ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြဟာ စစ္ပြဲကိုဦး တည္ စရာေတြမ်ားပါတယ္။ အစြမ္းထက္ ျပင္းထန္တဲ့ လက္နက္ေတြေၾကာင့္ တႏိုင္ငံလံုး ပ်က္စီးကိန္း၊ တမၻာလံုးပ်က္စီးကိန္းႀကံဳႏိုင္တာမို႔ကမၻာ့အတိုင္းအတာနဲ႔ ျဖစ္ဖို႔ထက္ ေဒသအကန္႔အသတ္စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွာ၊ ယူကရိန္းမွာ၊ အာဖရိကႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕မွာလည္း ျဖစ္ေနတာပါဘဲ။စစ္ပြဲေတြက ႏိုင္ငံခ်င္း အလိုက္ ေျဗာင္ တိုက္ခိုက္တာထက္ ကိုယ့္ဘက္ယိမ္းတဲ့ ဘက္ကို ကူရင္း အင္အားျပၾကတာ၊ ၾသဇာ တည္ ေဆာက္ေနၾကတာေတြ႕ေနရတယ္။ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့စီးပြါ့းေရးအက်ိဳးအျမတ္အတြက္ပါဘဲ။ ေတာင္ တရုတ္ ပင္လယ္ အေရးက ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ အနီးဆံုး ျပႆနာေပါ့။ဒီထက္နီးတာက ဘဂၤလား ပင္ လယ္ ေအာ္မွာ တရုတ္နဲ႔ အိႏိၵယ တို႔အားၿပိဳင္ေနတာျဖစ္တယ္။
စီးပြါးေရးကို ဦးစားေပးရာက၊ေရနံထြက္ရာကို ႀကီးစိုးဖို႔ ႀကံစည္ရာကေန လူမ်ိဳးေရး၊ဘာသာေရး ၊ ေတြပါ ပါလာၾကေတာ့တယ္။ အရင္းရွင္ ေတြအေနနဲ႔၊ အာဏာရွင္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ဒီလူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး ခုတုံး လုပ္မွလည္း သူတို႔အတြက္ လူထုအင္အားနဲ႔ အကာအကြယ္ကိုရယူႏိုင္ၾကတာကိုး။ ဒီေတာ့ လူမ်ိဳးေရးကေန ဘာသာေရး၊ ဘာသာေရးကေနလူမ်ိဳးေရး အျပန္အလွန္ လံုးလည္ခ်ာလည္ လိုက္ရင္း ျပႆနာအရင္းကို ရွာမ ရသလိုျဖစ္ေနေတာ့တယ္။ ဒီေန႔ ဘာသာေရး ပဋိပကၡအထူးသျဖင့္ အစၥလာမ္ ၀ါဒ နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ျပႆနာကထိပ္တန္းတက္ေနပါတယ္။ဘာသာေရးရဲ႕  ေသြးခြဲမႈေတြေၾကာင့္ လူေတြ ေသြးကြဲေနၾကရပါၿပီ။
ဘာသာေရးမႈိင္းတိုက္၊ အျမတ္ထုတ္ ၊ အာဏာတည္ေဆာက္တဲ့ နည္းက ဒီေန႔ အထိ ေခတ္ စား ေန ေသးေတာ့ ျမန္မာျပည္ေသးေသးေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေတြလည္း ဒီဘာသာေရး ဒုကၡသံသ ရာကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ သတိ၀ါရိယ ဥာဏ္ပညာေတြ ရွိဖို႔ လိုအပ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ဒီေန႔ အဓိက ကမၻာ့ပဋိပကၡမွာ အေမရိကန္အုပ္စုနဲ႔ တရုတ္အုပ္စုတို႔ ရဲ႕ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခခံကေတာ့ စီးပြါးေရးအရ ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ေရးဘဲ။အေမရိကန္က ဂုဏ္သေရရွိ အရင္းရွင္ စံနစ္ကို က်င့္သံုး ေနၿပီး ၊ တရုတ္က ကြန္ျမဴနစ္အမည္ခံ ႏိုင္ငံေတာ္ အရင္း ရွင္စံနစ္ကို က်င့္သံုးရင္း ႏိုင္ငံ့အရင္းနဲ႔ ကမၻာပတ္ေသြး စုတ္ေနေတာ့တယ္။ႏိုင္ငံႀကီးေတြရဲ႕ ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီး ေတြက ကမၻာပတ္ေသြးစုတ္ အျမတ္ ထုတ္ရင္း စစ္ပြဲ ေတြ ေဒသအလိုက္ ဖန္တီးတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ ပိစိေကြးေတြက ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ၾက ရမ လဲ။ႏိုင္ငံ ငယ္ေတြ ေပါင္းစည္းထားႏိုင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာအိမ္မက္မွ် သာျဖစ္မယ္။ ႏိုင္ငံ ေတြစုစည္း ေရးမေျပာနဲ႔ ျမန္မာျပည္ထဲမွာရွိတဲ့ ျပည္နယ္ဆိုတာေတြေတာင္ ေပါင္းစည္းေရးဟာ ဘယ္ ေလာက္ခက္သလဲ ဆိုတာ စုေပါင္းအဖြဲ႕ အစည္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကရက္ တစ္ မဟာမိတ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ( DAB) ၿပိဳကြဲရပံုနဲ႔ ၊ ဒီေန႔ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕စုစည္းထားတဲ့ UNFC ပံုပ်က္ပန္း ပ်က္ျဖစ္ေနရ တာကို ၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ရန္သူရဲ႕ ထိုးႏွက္ထိုးခြဲမႈေတြရွိေပမဲ့ တပ္ေပါင္းစုေတြ ရဲ႕ ႏီုင္ငံေရးအျမင္ခ်ိဳ႕ငဲ့မႈကအဓိကက်ပါတယ္။ဒီေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလက္ေျမွာက္ၿပီး  ေမ်ာလိုက္ရေတာ့မလား ဆိုတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒီေဆာင္းပါးမွာကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးကိုကၽြန္ေတာ္ျမင္သေလာက္ေဇာင္းေပးတင္ျပမွာျဖစ္လို႔ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံ ေရး ကို ေနာက္ ေဆာင္ပါးမ်ားနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးဖို႔ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ အခုေတာ့ ကမၻာႏိုင္ငံေရးမိုးေလ ၀သနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာလုပ္ရမလဲ ဆိုတာကို အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းေရးဟာ အဓိကထားရ မွာျဖစ္ ေပမဲ့ ကမၻာ့ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈဟာ မဟာဗ်ဴဟာ ျဖစ္ေနတတ္လို႔ပါဘဲ။ ဘက္မွန္မွန္ က်င့္သံုး ႏိုင္ဖို႔က ျပည္သူေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေရခ်ိန္နဲ႔ ရႏိုင္မည့္ အာဏာနဲ႔စြမ္းရည္ေပၚတည္မွာပါ။အခုက အေမရိကန္ အရင္းရွင္နဲ႔ တရုတ္အရင္းရွင္ အုပ္စု ၾကားမွာ ေရြးရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေရြးဖို႔ဆိုရင္ အရင္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာလိုခ်င္တာလဲ ဆိုတာကိုသိထားဖို႔လိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လိုခ်င္တာက ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရး လြတ္လပ္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ( အရင္းရွင္အဆင့္) လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီရည္ရြယ္ရြယ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္မည့္ မိတ္ေဆြအုပ္စုကို ရွာဖို႔ဘဲ။ တရုတ္နဲ႔ အေမရိ ကန္ကို ဒီရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တိုင္းရင္ အေမရိကန္ဘဲ နီးစပ္တာေတြ႕ႏိုင္တယ္။တရုတ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ ျပည္အတြက္ အလြန္စီးပြါးေရးဆန္ၿပီး ဖိႏွိပ္တဲ့ စစ္အာဏာကို အားေပးခဲ့တာ လည္းပါပါတယ္။သူတို႔ဟာ ျမန္မာ ျပည္သူေတြ အေရးကို ဂရုမစိုက္သူတို႔ အမ်ိဳးသားေရးသက္သက္ကိုဘဲ ၾကည့္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုလည္း ကိုယ္တိုင္ျပည္လိုအပ္ခ်က္ကိုၾကည့္ရမွာဘဲ၊ စစ္အာဏာရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈကို ဖယ္ခ်ႏိုင္ေရး ကစ စဥ္းးစားသင့္ ေတာ့တယ္။
သူတို႔ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစံနစ္ကလည္းပါတီစံုဒီမိုကေရစီမဟုတ္သလို၊ကြန္ျမဴနစ္စံနစ္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ၀ါဒ ကိုလည္း စြန္႔လႊတ္ထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံလြတ္လပ္မႈဟာ အင္မတန္နည္းတယ္။ရန္သူ စစ္အာဏာ ရွင္ ေတြနဲ႔လည္း သူက ေပါင္းထားေလေတာ့ အႏၱရာယ္ မ်ားတယ္။ဒီေတာ့ အေမရိကန္ဘက္ယိမ္း ရလိမ့္မယ္။အ ေမရိ ကန္ကိုေကာ စိတ္ခ်ရၿပီလားလို႔ ေမးစရာရွိတယ္။ စိတ္ခ်စရာေတာ့ မရွိပါဘူး။ သူကလည္း လက္၀ဲအယူအဆ၊ ကြန္ျမဴနစ္အယူအဆကိုတရားေသဆန္႔က်င္ေနေတာ့ဆင္းရဲးသားႏိုင္ငံ ေတြ ရဲ႕ဓန ေ၀မွ်ေရးလႈပ္ရွားမႈကိုတရား၀င္ မဆန္႔က်င္ေပမဲ့ တိတ္တိတ္ ဆန္႔က်င္ေနမွာပါ။ဒါေပမဲ့ အေကြးထဲက အေကာက္ကို ေရြးရသလိုပါ။ ကိုယ္လို ခ်င္တာ မဟုတ္ေပမဲ့ နီးစပ္တယ္လို႔ဘဲ ဆိုရမွာေပါ့။ အေမရိကန္ဘက္ယိမ္းလို႔ အေမရိကန္ေအာက္ေခါင္း လွ်ိဳ၀င္ရမွာေတာ့မဟုတ္ဘူး၊အနိမ့္ဆံုး ရင္ေဘာင္တန္း ဆက္ဆံေရးေတာ့ ရယူဖို႔လိုမယ္။
သူတို႔ကလူထု ေတာ္လွန္ေရးကိုအားမေပးသလို ေၾကာက္တဲ့ သေဘာထားရွိေတာ့ စစ္အာဏာ ရွင္ေတြဘက္ပင္းမွာမ်ားတယ္။ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုရည္မွန္းတဲ့ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ ဖက္ဒရာယ္အတြက္
ႏိုင္ငံဓန ခြဲေ၀ေေရး၊ လူထုအယဏာထူေထာင္ေရး အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဘဲ အဓိကထားလုပ္ကိုင္ ရပါလိမ့္ မယ္။ ဒါဟာ ဒီေန႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကံဳေန ရတာပါဘဲ။ ဒီအေျခအေနကို ရွင္းရွင္း သိထားေစ ခ်င္ပါတယ္။
ဒီလိုအေျခအေနမွာ ေစ့စပ္ေရးလမ္းစဥ္ေတြ၊ ေရႊျပည္ေအးလမ္းစဥ္ေတြ၊ ေက်းေအးေရးလမ္းစဥ္ေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္ေတြက အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြရဲ႕ တိုက္ပြဲကို ေ၀၀ါးေစၿပီး လက္ယာအေခ်ာင္သမား လမ္းစဥ္ဘက္ဆြဲၿပီးဖိႏွိပ္ခံဘ၀တာရွည္ေအာင္ဆြဲဆန္႔တာကိုသတိထားဆန္႔က်င္ဖို႔လိုပါတယ္။  ေမရိကန္ဘက္ ယိမ္းမယ္ ဆိုလို႔ အျဖဴဆို အထင္ႀကိးတတ္တဲ့ ဥာဥ္ကိုလည္း တိုက္ေ်က္ရလိမ့္မယ္။
ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘယ္ကစ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာ တိုးတက္တဲ့ အျမင္ရွိတဲ့ ပါတီတရပ္အျမန္ လိုအပ္တယ္၊ဒီပါတီဟာ တျခား ႏိုင္ငံက တိုးတက္တဲ့ ပါတီေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ ရပါလိမ့္မယ္။ တတိုင္းတျပည္လံုးကိုစုစည္းႏိုင္မည့္ မူ၀ါဒ ရွိရမယ္။ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႕အခြင့္အေရး ၊ ဖက္ဒရာယ္ ကို အာမခံရ မယ္။စစ္အာဏာရဲ႕ အရိပ္ေအာက္လြတ္လပ္ေစရမယ္။
ဒီလိုျဖစ္ဖို႔က တရုတ္နဲ႔ အေပးအယူလုပ္ထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ေတြရဲ႕ၾသဇာနဲ႔ အျမစ္အ ငုတ္ေတြက ခံေနပါတယ္။ ဒါေတြက လက္ငင္းရင္ဆိုင္ရမည့္ကိစၥေတြပါ။ျပည့္၀တဲ့၊ တကယ္လြတ္လပ္ တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေလ ထုကို ဖန္တီးၿပီး ႏိုင္ငံနဲ႔ ျပည္သူ႕အေရးအတြက္ ႏိုင္ငံကို လမ္းမွန္ေပၚ မွာ ထိန္းေက်ာင္းသြားႏိုင္မည့္  အစိုးရေပၚထြန္းေရးဟာ တိုးတက္တဲ့ အင္အားစုေတြအေနနဲ႔ု႔ အင္အားႀကီးတဲ့ ပါတီေထာင္ၿပီး ဒီေန႔လုပ္ရမည့္ အလုပ္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ “ ေတာ္လွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီ” စံနစ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ အလုပ္သမား လယ္သမားေတြ၊ တိုင္းရင္းသားဓနရွင္ေတြ တိုးတက္တဲ့ ပညာ တတ္ေတြ က တိုင္းရင္း သားဓနရွင္ေတြ ကို အလုပ္သမား လယ္သမားမ်ား အတြက္ ဓနမွ်ေ၀ေရး စံနစ္နဲ႔ ထိန္း ထားႏိုင္ဖို႔ပါ။စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လက္၀ါးႀကိးအုပ္ လက္ပါေစ၊လက္ေ၀ခံ ေတြကို ၿဖိဳခ် ဖို႔ ေတာ္လွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ စံနစ္ကို ထူေထာင္ရပါလိမ့္မယ္။
ဒီလိုေပၚလစီရွိတဲ့ လူထုအစိုးရကသာ တိုင္းျပည္ကို ျပည္တြင္းရွိ လက္၀ါးႀကီးအုပ္စစ္အာဏာရွင္ေတြ ရဲ႕ ဖိႏွိပ္ေသြးစုတ္ေနတဲ့  ဘ၀က လြတ္ ေျမာက္ ႏိုင္ၿပီး အမ်ိဳးသား စက္မႈလက္မႈေတြ ထြန္းကားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳး  ပမ္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ လူထုကေရြးခ်ယ္တဲ့၊ အာဏာျပည့္၀တဲ့ အစိုးရ ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းမႈလည္း ရလာႏိုင္မယ္။ ဒါမွသာကမၻာ့ အလယ္မွာ လြတ္လြတ္လပ္ လပ္ရပ္ တည္ႏိုင္မည့္အေျခအေနကိုေရာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက ဂ်ပန္နဲ႔ ေပၚလစီမရွိ အစီအစဥ္မရွိဘဲ တပြဲထိုးေျဖရွင္းနည္းနဲ႔   ပူး ေပါင္း လုပ္ေဆာင္လိုက္လို႔ ရလိုက္တဲ့ နာက်ည္းေနွာင္က်ဥ္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ေစဖို႔ ကၽြန္ ေတာ္ တို႔တေတြ အေမွ်ာ္အျမင္ရွိရွိ နဲ႔ ျပည္သူအက်ိဳး၊ တိုင္းျပည္အက်ိဳးကို ဦးေဆြးဆံေျမ႕ ထမ္း ေဆာင္ သင့္ၾက ပါတယ္။
အဖိႏွိပ္ခံတို႔ ညီညြတ္ၾက။
ေတာ္လွန္ေရး မုခ်ေအာင္ရမယ္။
ဦးေအးေဆာင္။
ၾသဂုတ္ ၁၆၊ ၂၀၁၆။
( မွတ္ခ်က္ - ေဒၚစု အေမရိကန္ သြားမွာနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ပါ။)
Posted by Lutint at 6:05 PM No comments:
Wednesday, July 6, 2016
သိသေလာက္ေျပာျပရရင္။
သိသေလာက္ေျပာျပရရင္။
၁၉၆၇ ေလာက္က ကမာရြတ္လွည္းတန္း ဆံသဆိုင္မွာ ဆံပင္ ညွပ္ဖို႔ ေစာင့္ေနရင္း မဂၢဇင္းတခုထဲမွာ စာေရးဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါး တခုကို ဖတ္မိလိုက္တယ္။ သူေရး ထားတာက သူဟာ ဗုဒၶအဘိဓမၼာကို ထံုးလိုေခ် ေရလိုေနွာက္ႏိုင္သူျဖစ္တယ္၊ မာက္စ္၀ါဒကိုလည္း တဖက္ ကမ္းခတ္ သိျမင္သူျဖစ္တယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္။ စကားလံုး အတိအက်ေတာ့ ဘယ္မွတ္မိ ေတာ့မလဲ။ဒီဆ ရာႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေတာ္တာဘဲလို႔ အဘိ ဓမၼာေတြကို စိတ္၀င္တစားေလ့လာ စျပဳေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ထင္မိတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔က ကက္စထရိုတို႔၊ ခ်ီေဂြဗားရားတို႔၊ ဂ်ဴးလီးယက္ ဖူးခ်စ္တို႔၊ ငုယင္ဗန္ ထရႈိင္း တို႔ကိုဘဲစိတ္၀င္စားေနတယ္၊ သူ႕အထၱဳပၸတၱိက တကၠသိုလ္မွာလည္း သင္ေနရေတာ့ သူ႕အေၾကာင္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ စိတ္၀င္စားတဲ့ သူေတြစာရင္းထဲမွာ ေတာ့မပါ ပါဘူး။
ေနာက္ေတာ့ ဒီဆရာႀကီးက မဆလရဲ႕ “ လုပ္သားျပည္သူ႕ေန႕စဥ္”သတင္းစာမွာ ဗုဒၶ၀ါဒရႈ ေဒါင့္ ဆိုၿပီး ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးေတြေရးပါေတာ့တယ္။ ၾကာေတာ့ စာဖတ္သူေတြက “ ဆရာႀကီး - ဆရာႀကီးစာေတြက ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ လႊဲေနတယ္” လို႔ ဆိုလာၾကေတာ့ သူက ဗုဒၶ၀ါဒ ရႈေဒါင့္ကေန “ ေမတၱာ၀ါဒ ရႈေဒါင့္” လို႔ေျပာင္းလိုက္ရတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒကို သူဘယ္လိုေက် သလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိေတာ့ ပါဘူး။ဒါမ်ိဳးေတြကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္တတ္တာေလးေတြေပါ့။
အခုကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူလိုမေျပာရဲပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သိထားတာကေလးေတြကို ျဖန္႔ျဖဴး ရရင္ တစံုတရာေတာ့ အက်ိဳးရွိႏိုင္တယ္ လိုယူဆလို႔ ဒီေဆာင္းပါးကိုေရးျဖစ္တာပါ။ ေတာ္လွန္ေရးကို လုပ္ေတာ့ မယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္မည့္ခြင္၊ တိုင္းျပည္မွာ ရွိတဲ့ လူေတြ ရဲ႕ စဥ္းစားပံုစဥ္း စား နည္း ေတြကိုေလ့လာ ရေတာ့တယ္။ သမိုင္းေရးရုပ္၀ါဒအရ အတန္းအစား၊ အလႊာေတြကို မခ်ဥ္းကပ္ဘဲ လက္ရွိလႊမ္းမိုးေနတဲ့ တရား၊ အေတြးအေခၚ ေဟာင္းေတြကို သိျမင္ေအာင္ေလ့လာမိဖို႔ခက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဗုဒၶဘာသာ မိသားစုမွာ ေမြးဖြါးလာေတာ့ မူလဓါတ္ခံ ဗုဒၶ၀ါဒအျမင္နဲ႔ တိုးတက္လာတဲ့ မာက္စ္၀ါဒ အယူအဆေတြက ေခါင္းထဲမွာ တိုက္ပြဲစေတာ့တာပါဘဲ။
ကၽြန္ေတာ္က်င္လည္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶ၀ါဒအဆံုးးအမေအာက္ကလူ႕ အဖြဲ႕အစည္းဟာ ကုသိုလ္ အကု သိုလ္ေတြ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းဆင္ျခင္မႈေတြ၊ အတုန္႔အလွည့္၀ဋ္ေကၽြးေတြနဲ႔ ဖြဲစည္းရစ္ပတ္ထား တာ ကို သတိျပဳမိတယ္။ ဒီအခ်က္က အက်ိဳးေက်ဇူးေတြလည္းရွိခဲ့တာပါဘဲ။မာက္စ္၀ါဒဘက္ ကိုေလ့ လာမိေတာ့ ပုဂၢလိက အေၾကာင္းအရာေတြက ေယဘုယ်ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ လူတေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ လူအဖြဲ႕ အစည္းႀကီးထဲမွာ ေရေခ်ာင္းထဲက်တဲ့ မိုးေရစက္ေလာက္ဘဲ ျဖစ္ေနတာကို သိသာေစတယ္။ စံနစ္ေခတ္ရဲ႕ ယႏၵယားႀကီးေအာက္မွာ ဘုရားေတြ၊ နတ္ေတြ၊ ဘုရင္ေတြ ေပၚလာေပမဲ့ သူတို႔ဟာ လူအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ တိုးတက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒီေရလႈိင္းတံပိုးထဲမွာ အတိုက္အခိုက္ခံရ တယ္။ ေၾကျပဳန္းၾကရတယ္။ ပိုမို သင့္ေလွ်ာ္တဲ့ အရာေတြကို လူသားေတြက ရွာေဖြလာၾကတာကို ျမင္ေန ရတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒက လူတဦးခ်င္းေပၚတည္ၿပီး၊ မက္စ္၀ါဒက လူအဖြဲ႕အစည္းႀကီးတခုလံုးကို ၿခံဳ သံုးသပ္ေနတာကိုသိလိုက္ ရတယ္။ဒါဟာ ရုပ္၀ါဒနဲ႔ နာမ္၀ါဒတို႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ကြဲလႊဲခ်က္လို႔ ထင္ ပါတယ္။
လူတန္းစားတိုက္ပြဲေတြက သူ႕ေခတ္နဲ႔ သူ ျဖစ္ေနၾကေပမဲ့ ဗုဒၶေဂါတမက ဒါကို အထင္အရွား မေဖၚထုတ္ပါဘူး၊ ဒါဟာေအးခ်မ္းတဲ့ ေလာက တည္ေဆာက္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ေပမဲ့ တကယ္ လက္ ေတြ႕မွာေတာ့သက္ဦးဆံပိုင္ပေဒသရာဇ္လူတန္းစားနဲ႔ ေျမကၽြန္တို႔ရဲ႕တိုက္ပြဲက ေပ်ာက္သြားတာ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ေမတၱာ၊ဂရုဏာေတြ၊ပါရမီေတြ၊၀တၱရားေတြ၊ အရင္ဘ၀၊ ေရွ႕ဘ၀ေတြနဲ႔ ေျဖသိမ့္ ရင္း ဖိႏွိပ္ခံ အတန္းအစားေတြဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ပေဒသရာဇ္စံနစ္ေအာက္မွာ ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာျဖတ္ သန္း ေနခဲ့ရ သလို၊ ဘုရင္ေတြရဲ႕ နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္မႈ စစ္ပြဲေတြမွာ ကိုယ္မင္းကိုယ့္ခ်င္းအျမင္ေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲ၀င္ အေသခံခဲ့ၾကရတာပါဘဲ။လူတန္းစားတိုက္ပြဲ လကၡဏာကိုလည္း ဗုဒၶ၀ါဒက မေပးခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶ၀ါဒဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ ေျမရွင္ ပေဒသရာဇ္ေခတ္မွာ ရွင္သန္ရပ္ တည္ႏိုင္ခဲ့တာပါ။
နမ္၀ါဒက စုစည္းပူးေပါင္းလုပ္လို႔ မရတဲ့ ၀ါဒျဖစ္ေနတယ္၊ ဆိုလိုတာက နိဗၺာန္ကို အစုအဖြဲဲ႕နဲ႔ သြားလို႔ မရဘူး။တဦးခ်င္း ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြနဲ႔ ဆိုင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ အစုလိုက္သ ေဘာ မေဆာင္ႏိုင္ဘူး။ ဒါကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ စုစည္းလုပ္ေဆာင္ခ်င္တဲ့ အျမင္ကို အေတာ္ ထိခိုက္ ပါတယ္။ ဗုဒၶ လက္ထက္မွာ သံဃာအဖြဲ႕အစည္း ဆိုတာရွိခဲ့ေပမဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က သီျခား ကိုယ္စီဘ၀ လြတ္ ေျမာက္ေရးကိုဘဲ ဦးတည္ခဲ့ၾကတယ္။တဦးကိုတဦးလည္းကယ္ဆယ္လို႔ မရပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ဖန္ဆင္း ရွင္ကိုးကြယ္သူေတြကသူတို႔ကိုသူတို႔ဘုရားကကယ္တင္တယ္ဆိုတာကို ေကာင္းတယ္လို႔  ေျပာခ်င္ တာမဟုတ္ပါဘူး၊ သူတို႔ကယ္တင္တယ္ဆိုတာလည္း တမလြန္ဘ၀မွ ဆိုေတာ့ ယုတၱိက မရွိ ေတာ့ ျပန္ဘူး။ လက္ေတြ႕မက်ျပန္ဘူး။
ဗုဒၶ၀ါဒက ဘ၀ေတြဟာ သံသရာလည္ေနတယ္လို႔ ေဟာတယ္၊ ဘ၀ေတြက နိဗၺာာန္ မေရာက္မခ်င္း သံသရာလည္ေနတယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္၊ ကရြတ္ကင္းေလွ်ာက္သလို ဘဲလို႔ ဆိုတယ္၊ ဘယ္ကိုမွ မေရာက္ဘူး၊ ေမြးလိုက္ေသလိုက္နဲ႔ ဒုကၡသံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကတာဘဲ လို႔ယူ ဆတယ္။ ေကာင္းစရာ အလားအလာမရွိဘူး၊ အဆိုးျမင္ျဖစ္တယ္။ နိဗၺာန္ေရာက္တာ မေကာင္း ဘူးလား ဆိုေတာ့ ေနာင္ဘ၀ ဆိုတာကို အရင္ယံုမွျဖစ္မယ္။ ဒါကနာမ္၀ါးပါဘဲ။ ဒီမွာတင္ ရြာစ လည္ပါေတာ့မယ္။
မာက္စ္၀ါဒက ေလာက လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႀကီး ဟာ တေျဖးေျဖး ေၾကာင္လိမ္ေလွခါးလို တက္ သြားတယ္လိုယူဆတယ္။အထစ္အေငါ့ေတြ ရွိေနတတ္ေပမဲ့ ေလာကႀကီးက ပိုပိုေကာင္းလာတယ္လို႔ ယူဆတယ္။ လူတဦးခ်င္းက ေမြး လိုက္ ေသလိုက္ ျဖစ္ေနၾကေပမဲ့ လူ႔ေလာကႀကီးက ေရွ႕ဆက္လည္ပတ္ၿပီး တေျဖးေျဖး တိုးတက္ေနတယ္။ ဒီေန႔လူေတြက ကမၻာကို ပတ္ၿပီး ၾကက္သား ေၾကာ္ေရာင္းႏိုင္တယ္၊ တျခားၿဂိဳလ္ ကိုသြားႏိုင္တယ္။လူ႕အစိပ္အပိုင္းေတြ လဲလွယ္ႏိုင္တယ္။ အေကာင္း နဲ႔ အဆိုးဒြန္တြဲေနတာ ပါဘဲကြာ လို႔ ေလွ်ာခ်ေျပာခ်င္ေျပာလို႔ရေပမဲ့လည္း အေကာင္းေတြပို မ်ားေနတာကို ျငင္းကြယ္လို႔မရပါ။ ခင္ဗ်ား ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဖုန္းဆက္ခေတြ အရင္ကထက္သက္ သာလာတာကို သတိမထားမိလို႕ဘဲ ျဖစ္မွာပါ။ ဒီေနရာမွာ စကားစပ္မိလို႔ ဘူးလက္ လွေဆြက သူတို႔လက္ထက္မွာ ဖုန္းကိုင္ႏိုင္တာကို တိုးတက္ လာတယ္ ဆိုတာနဲ႔လည္း မမွားေစခ်င္ဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီႀကံ႕ဖြတ္ေတြ၊ စစ္အာဏာ ရွင္ေတြသာ မရွိခဲ့ရင္ ဒီထက္ ဆယ္ခါျပန္တိုးတက္ေနမွာပါ။ သူတို႔ေၾကာင့္ သူမ်ားထက္ႏွစ္ဆယ္စုႏွစ္ခုေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ ဖုန္းသံုး ခြင့္ရတာ၊ဒါေတာင္သူ တို႔ကတားမရေတာ့လို႔၊ ဒါေတာင္ လိုင္းက မေကာင္း ေသးဘူး။ပိတ္ ထားတာေတြလည္းရွိေသး၊ ေဘး ရာက္မွာ စိုးလို႔ မူလ ေဆြးေႏြးခ်က္ကို ျပန္ ဆက္ၾကရေအာင္။
ဆိုလိုတာက ေလာကႀကီးက ေၾကာင္လိမ္ေလွခါးလို တိုးတက္ျဖစ္ေပၚေနတယ္။ ဒီအျမင္က အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ေလာကႀကီးက ၿမဲတယ္လို႔ ဆိုတာမဟုတ္ေပမဲ့ တိုးတက္ေန တယ္ ဆိုတာကို အေလးအနက္သိေစခ်င္ပါတယ္။ဒါဟာ အႏုပဋိေလာမတရား လည္းျဖစ္ပါတယ္။ မေျပာင္း မလဲဘဲ သံသရာလည္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့လူသားေတြကရုန္းကန္လႈပ္ရွားရတဲ့စိတ္ဓါတ္ခြန္အားေတြ  ေလွ်ာ့က်ကုန္ႏိုင္ပါတယ္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံကလူေတြ တည္ထြင္ ဆန္းသစ္ၾကတာကို အား သန္ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာက တည္ထြင္တာကို အား မသန္သလို၊ အားေပးရမွန္းလည္း မသိၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေတြ ေလာကအက်ိဳး၊ ေ၀လြန္းတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူလူထုအက်ိဳး အားက်ိဳး မာန္တက္ သက္စြန္႔ က်ိဳးပမ္း လိုစိတ္က ေလာကအျမင္ေပၚမွာ မူတည္ေန လို႔ပါ။ လက္ ေတြ႕ လူ႔ေလာက ၊ လူသားေတြ အက်ိဳး သယ္ပိုးသင့္ပါတယ္။ မျမင္ရတဲ့ ၊ မရွိတဲ့ ဘ၀ေတြကို ယုတၱိမဲ့ အားကိုးတာတက္ ေသခ်ာေရရာသလို၊ လက္ေတြ႕ ေကာင္းက်ိဳးျပဳတဲ့ လက္ေတြ႕ဘ၀ကို အားထား သင့္ပါတယ္။
မာက္စ္ ၀ါဒ၊ ရုပ္၀ါဒက ရုပ္ေပၚမွာ အေျခခံတာေၾကာင့္ လိမ္လို႔မရတာကိုလည္းသိေစခ်င္တယ္၊ ရုပ္ပစၥည္းတခုကို ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔မရႏိုင္ဘူးဆိုတာယံုပါ။အေငြ႕ျပန္တဲ့ ေရေတြကမိုးေရ ျဖစ္လာတယ္၊ ေရနံေတြက လမ္းေတြျဖစ္လာတယ္၊ မီးခိုးအပူေငြ႕ေတြက ၀န္ရိုးစြန္းက ေရခဲေတြ အရည္ေဖ်ာ္ ကုန္တယ္။ အျမတ္ထုတ္ထားတဲ့ ေငြေတြ တေနရာမွာ လာေပၚမွာပါ။ ဒီလိုမယံုရင္ ရုပ္၀ါဒကို ယံုတာမဟုတ္ဘဲ။ စိတ္၀ါဒီသာျဖစ္ေနမွာပါ။ ပစၥည္းမဲ့ တို႔ရဲ႕ ရိုးသားမႈ၊ ကြန္ျမဴနစ္တို႔ရဲ႕ ရိုးသားမႈ၊ အမွန္တရား၊ ခြန္အားေဆိုတာ  ေတြက မကြယ္၀ွက္ မဖံုးကြယ္ႏိုင္တဲ့ ရုပ္၀ါဒမွာ အေျခခံတာကို သိရွိေလ့လာသင့္ပါတယ္။
ေလ့လာတယ္ ဆိုတဲ့ ဟာမွာလည္း က်ားကုတ္က်ားခဲ ေလ့လာရမွာပါ။ မာက္စ္ရဲ႕ စကားအရ “ ေနေရာင္ေအာက္က မည္သည့္ အရာကို မဆို သက္ညွာစြာနဲ႔ မစီစစ္ပါနဲ႔” တဲ့ ေခတ္ေဟာင္း အစြဲအလမ္းေတြနဲ႔၊ ေခတ္ေပၚနည္းစံနစ္ေတြ၊ ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြ၊ ကုန္ ထုတ္ကရိယာေတြ၊ နည္းနာသစ္ေတြ ပရိယာယ္သစ္ေတြကို ေဖၚထုတ္ ဖြင့္ခ်ဖို႔၊ တိုက္ခိုက္ဖို႔၊ ကာကြယ္ဖို႔ ၊ႀကိဳတင္သိရွိဖို႔ ဆိုတာေတြ အတြက္ ေလ့လာေရးကမလုပ္မျဖစ္ အစာစားသလို ၊ မ်က္စိၾကည္လင္ေအာင္ လုပ္သလို  အေရးႀကီးလွ ပါတယ္။ဒီေတာ့ ေလ့လာေရးကို မျပတ္လုပ္ေဆာင္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း က္ိုယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ လူ႕ အဖြဲ႕အစည္း၊လူသားေတြရဲ႕  ေကာင္း က်ိဳးကို ဘယ္လုိ သယ္ပိုးရမလဲ ဆိုတာသိႏိုင္မွာပါ။
ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ ေမာင္သာထူးဆိုတဲ့ တျပည့္တေယာက္ရွိတုန္းက သူဘယ္ကယူလာၿပီး ဘာ  ပန္းပင္မွန္းမသိတဲ့ အပင္ေလး တပင္ စိုက္ခဲ့တယ္။အခုေတာ့ ပန္းပင္ေလးေတြ ပြါးၿပီးပြင့္ေန ပါတယ္။ ေမာင္သာထူးေတာ့ ျမ၀တီဘက္ျခမ္းမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ဖ်ားနာၿပီးဆံုးသြာတယ္လို႔ သိရတယ္။ ဒီအပင္ ေလးေတြက ေမာင္သာထူးရဲ႕ ေကာင္းမႈဘဲလို႔ အၿမဲသတိရေနမိတယ္။ သူေသသြားေပမဲ့ သူ႕ အလုပ္ ေလးက ရွင္သန္ေနတုန္းေပါ့။ အက္ဒီဆင္လို၊ အိုင္စတိုင္းလို၊ လီနင္လို သူမလုပ္ႏိုင္ေပမဲ့ သူမ်ား အတြက္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အလုပ္တခုေပါ့။လူကေသသြားေပမဲ့ လုပ္ရပ္က ရွင္ေနတတ္ပါ တယ္။ အဲဒီလိုဘဲ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ကလည္း အဆိုးဘက္က ရွင္သန္ေနမွာမို႔ သတိႀကီးႀကီးထားရ ပါ မယ္။ေလာကကို အလွဆင္ဖို႔ မာက္စ္၀ါဒက အားေပးပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က လုပ္သြားၾကရမွာပါဘဲ။
အေတြးအေခၚ အေဟာင္း၊ ေဖါက္ျပန္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔၊ ေတာ္လွန္တဲ့၊ တိုးတက္တဲ့ အေတြးအေခၚတို႔ရဲ႕တိုက္ပြဲက အၿမဲျဖစ္ေနပါတယ္၊ စစ္အာဏာရဲ႕ အရိပ္မဲေအာက္မွာဆိုပို ဆိုးႏိုင္ပါ တယ္။ ဒီအေတြးအေခၚတိုက္ပြဲရွိေနတာကို အေလးအနက္ထား က်င့္သံုးတတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အႏုပညာ၊ စာနယ္ဇင္း၊ ၀တ္စားဆင္ယဥ္မႈ၊ လႈပ္ရွားမႈ ဟန္ပန္ေတြက အစ သက္ဆိုင္ရာ အေတြးအေခၚေတြ ထင္ဟပ္ ေနတတ္ပါတယ္။ ပကတိ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို စီစစ္ဖို႔ မက္စ္၀ါဒက အားေပးတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက အျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီစြာက်င့္သံုးတတ္တယ္တဲ့။ အလိုက္သင့္လိုက္လုပ္တာ ကို  ေျပာ တာမဟုတ္ဘူး၊ အေျခအေနအရ ဘယ္လို ေတာ္လွန္ေရးကို လုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို ဆိုလိုတာပါ။ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတိုးတက္ေကာင္းမြန္ေရးမွာ တားဆီးပိတ္ဆို႕ေနတဲ့ ေဖါက္ျပန္ေရး အျမင္ေတြကို အေျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီစြာ ေတာ္လွန္ တိုက္ခိုက္ဖို႔ ဆိုလိုတာပါ။
အေျခအေနနဲ႔ မကိုက္ညီဘဲ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္  လုပ္ရင္ စိတ္၀ါဒ သမားျဖစ္သြား ႏိုင္ပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ ေလ့လာတတ္ဖို႔၊ လက္ေတြ႕က်ဖို႔ကို မက္စ္၀ါဒက အၿမဲ မျပတ္ ေတာင္း ဆိုပါ တယ္။ေနာက္ စကားတခုက - သေဘာတရား ေၾကလည္တဲ့ သူေတြဟာ ျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ရာမွာ ေခ်ာေမြ႕ တယ္တဲ့။ ျပႆနာရဲ႕ အဓိကဂြင္းဆက္ကို သိၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာေျဖရွင္းႏိုင္တာကို ေျပာတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ သေဘာတရား ေတြကို အေက်အလည္နားလည္ဖို႔ ေလ့လာဖို႔ အထူး လို အပ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း “ အေက်အလည္” ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ေက်လည္မွ လို႔ မဟုတ္ဘဲ နားလည္သေလာက္က စလုပ္ရင္းနဲ႔ ေက် လည္လာရတာကိုလည္း သိေစခ်င္ပါတယ္။
လက္ေတြ႕နဲ႔သေဘာတရားမွာ လက္ေတြ႕က အဓိကက်ေပမဲ့ သေဘာတရားနဲ႔ လက္ေတြ႕ အဆက္အစပ္ကိုနားမလည္ရင္လည္း ရုပ္ၾကမ္း၀ါဒီျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ေရးျပလို႔ ကၽြန္ ေတာ္က ကၽြမ္းက်င္ၿပီးၿပီလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကားေမာင္ေနရသလို ေရွ႕လမ္းကို အၿမဲၾကည့္ သံုးသပ္ လုပ္ကိုင္ေနရတုန္းပါဘဲ။ ဒါက တိုးတက္ခ်င္တဲ့ သူတိုင္းလူတိုင္းဒီလိုဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းအေၾကာင္းျပန္ဆက္ရရင္ သူဟာ ေလ့လာေရး အားေကာင္းခ်င္ေကာင္း မွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဘာသာေရးအျမင္ ႏွစ္ခုသံုးခုကို ကၽြမ္းက်င္လွ်င္ ကၽြမ္းက်င္ႏိုင္ေပမဲ့ တခုကိုဘဲ ယံုၾကည္လို႔ရပါတယ္။ မြတ္စလင္မ္လုပ္လိုက္၊ ဗုဒၶဘာသာလုပ္လိုက္ လုပ္လိုက္၊ ကြန္ျမဴနစ္ လုပ္ လိုက္၊နတ္ ၀င္သည္လုပ္လိုက္ လုပ္လို႔ မရပါဘူး၊ လုပ္စားလို႔ေတာ့ရပါတယ္။သူမ်ားက ယံုၾကည္မွာ ေတာ့မဟုတ္ပါ။ တကယ္ ယံုၾကည္မႈအရ မရွိႏိုင္ပါ။ ရုပ္၀ါဒနဲ႔ နာမ္၀ါဒကို တၿပိဳင္ထည္းယံုလို႔ မရပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြ တဦးကေျပာ ဘူးတယ္၊ သူ “ နာမ္ယံု ရုပ္၀ါဒီ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရယ္ျပယံုကလႊဲလို႔ ဘာမွ မ တတ္ႏိုင္ပါဘူး။ အခု ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းလည္း ေလ့လာေရးသမား သာျဖစ္ၿပီး တကယ္ဘာမွ မယံုၾကည္တာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
မာက္စ္ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ စကား တခြန္းက “ အဘိဓမၼာေတြဟာ ေလာကႀကီးကို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုယံု သက္သက္သာမဟုတ္ ေျပာင္းလဲ ျပစ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။” တဲ့။လက္ေတြ႕ က်င့္သံုးဖို႔ကို တိုက္တြန္း တာပါ။ေျပာင္းလဲတယ္ ဆိုတာလဲ သူမ်ားကို လိုက္ဆရာလုပ္ေနတာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ္မွာ ရွိၿပီးသား အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ၊ အစြဲအလမ္းေဟာင္းေတြကို တိုက္ခၽြတ္ေျပာင္းလဲရင္း လူ႔ေလာကႀကီး ကို ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ လက္ေတြ႕နဲ႔ သေဘာ တရားက ဆက္ႏႊယ္ေနသလို အျပန္အလွန္အက်ိဳးျပဳပါတယ္။ လက္ေတြ႕ မက်င့္သံုးရင္ ေလ့လာထား တဲ့ သေဘာ တရား မ်ိဳးေစ့ဟာ ေျခာက္ေသြ႕ၿပီး ပိုထိုးသြားမွာပါဘဲ။
ေက်ာက္ေကာင္းျဖစ္ေပမဲ့ မေသြးေပးရင္ တန္ဖိုးမတက္၊ အေရာင္မလက္သလို လက္ေတြ႕ မက်င့္သံုးရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အစြမ္းအစေတြဟာ ငုတ္လွ်ိဳးတိမ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားႏိုင္ပါတယ္။
မၾကာေသးမီက ၾကည့္မိတဲ့ ဗြီယိုကလစ္ေလးထဲ ႏိုင္ငံျခားသား ရဟန္းတပါးကို သတင္းသ မားကေမးျမန္း ခန္းလုပ္ရာမွာ ရဟန္းက “ ျမန္မာျပည္မွာ တရားေတြကို သိသူေတြ မ်ားလွေၾကာင္း ဒါေပမဲ့ တကယ္က်င့္သူေတြ နည္းေၾကာင္း”။ မိန္႔တာကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရး သူရဲေကာင္းမ်ား ေပၚထြန္းႏိုင္ပါေစ။
ဇူလိုင္ ၇၊ ၂၀၁၆။
Posted by Lutint at 10:49 PM No comments:
ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္
ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္
“ကြန္ျမဴနစ္” ဆိုတဲ့စကားကို စၾကားမိတုန္းက ကၽြန္ေတာ္အသက္ ၈ႏွစ္ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ရွိမွာပါ။ ေတာင္ငူ မကၠမံလမ္း အိမ္ကိုလာလည္တဲ့ ကိုျမေမာင္ကို ကြန္ျမဴနစ္လို႔ေျပာတာသဲ့သဲ့ၾကားမိခ့ဲတာ၊ ဘာေၾကာင့္ သူလာလည္ရတာလဲလည္းကၽြန္ေတာ္ မသိ၊ ကြန္ျမဴနစ္လို႔ဘယ္သူက ေျပာလဲဆို တာလည္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ကိုျမေမာင္လို႔ အေမတို႔ကေခၚေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ဦးျမေမာင္ေပါ့။ သူက အသားညိဳညိဳ မ်က္ႏွာ သြယ္သြယ္။ အရပ္က  ကၽြန္ေတာ္ကို ထိုင္ဖက္ေနတဲ့ အေနအထား ေလာက္သာမွတ္မိေတာ့ အရပ္အနိမ့္ အျမင့္ကို ကၽြန္ေတာ္မခန္႔မွန္းႏိုင္ပါဘူး၊ သူမ်က္ႏွာပံုကိုလည္း ခတ္၀ါး၀ါး သာ မွတ္မိေတာ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူေျပာတဲ့ “ ေမာင္ေအးေဆာင္က သူစားခ်င္ရင္ တိုက္ရိုက္မေျပာဘဲ - ဦးေလးမုန္႔လက္ေဆာင္း စားေလ ဆိုၿပီး လမ္းက လာအသည္ကို ေခၚခိုင္းတတ္တယ္။ ” ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္ရေနတုန္းဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဦးျမ ေမာင္ကိုလည္း ထပ္မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး။ “ကြန္ျမဴနစ္” ဆိုတာကိုလည္း လယ္သမား၊ကိုင္းသမား လို အလုပ္မ်ိဳးဘဲ ျဖစ္မွာလို႔ ကိုယ့္ဘာသာမွတ္ယူထားလိုက္ပါတယ္။
အေဖတို႔က ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေပမဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ဆိုတဲ့စကားလံုးတခါမွေျပာသံမၾကားရဘူး။သူတို႔  ေျပာၾက တာ လယ္ေျမအေၾကာင္း၊ လူေတြ အေၾကာင္းဘဲ။ ျပဴေစာထီး ဆိုတာေတာ့ပါတယ္။ တေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ အဖြါး ေဒၚေငြစင္ရဲ႕သား ကၽြန္ေတာ့ ဦးေလးေတာ္သူ တိုက္ပြဲမွာက်လို႔ သူ႕အေလာင္းကို သူ႔မိန္းမရွိရာရြာ ဆီပို႔ လာတယ္လို႔ ၾကားေတာ့တာဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ဦးျမေမာင္မ်ားလားလို႔ ထင္ေနမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေမရဲ႕ အကို၀မ္းကြဲေတာ္တဲ့ ကိုဖိုးဆိတ္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေျပာၾကလို႔ သိရတယ္။ ကိုဖိုးဆိတ္က ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ဗိုလ္တဲ့၊ နံမယ္က ဗိုလ္ထြန္း၀င္းတဲ့၊ သူ႔ကို ထန္းတပင္ရြာမွာ ရန္သူက၀ိုင္းမိေတာ့ ရန္သူက “ ေဟ့ - ဖိုးဆိတ္ ၊ မင္းကို၀ိုင္းထားၿပီ၊ လက္နက္ခ်။” လို႔ဆိုသတဲ့ ဦးေလးက လက္နက္မခ်ဘဲ ျပန္ခံပစ္ရင္း က်သြားတာလို႔ သိရတယ္။ သူ႕ဓါတ္ပံုကို ေတာ့ သူ႔မိန္မ ေဒၚဟန္ၾကည္ တခါကျပထားလို႔ ျမင္ ဘူးတယ္။ အေပၚကစစ္အင္က်ီ ေအာက္မွာပုဆိုးနဲ႔ ခါးကစစ္ခါးပတ္မွာ ေျခာက္လံုးျပဴး ခ်ိတ္ထားတယ္၊ လက္ပိုက္ ထားတယ္၊ ေခါင္းမွာနံျပားဦးထုပ္နဲ႔ ေဘးတိုက္ပံု။ လူပံုက ျမင္ေနက် အသားညိဳညိဳ ဗမာပံုေပါ့။ အခုေတာ့သူက်ဆံုးသြားပါၿပီ။ သူ႔အေလာင္းကို ရန္သူကလာ ပို႔ေပးတာကိုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ျခိမ္းေျခာက္ ၀ါဒျဖန္႔လိုက္တာဘဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္၊ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဒါသကို ဆြသလိုလို၊ မခံခ်ိ မခံသာျဖစ္မိ တယ္။
ေဒၚဟန္ၾကည္နဲ႔ သူသား ကၽြန္ေတာ္ထက္ အနည္းငယ္သာငယ္တဲ့ ေမာင္ေအးကို တို႔ ေန ထိုင္တဲ့ ေတာင္ငူ ရန္ကုန္ကားလမ္းေဘးကရြာကို ဘယ္သူနဲ႔မွန္းမသိ ကၽြန္ေတာ္လိုက္သြားျဖစ္တယ္။  ဘတ္စ္ကားက အေလာင္းစဥ္ျပင္ထားတဲ့ အိမ္ေရွ႕လမ္းေပၚမွာရပ္ေပးေတာ့ ဆင္းၿပီးသြားရတယ္။ အေလာင္းထည့္ထားတဲ့ ေခါင္းကို အိမ္ၿခံ အျပင္ဘက္ ေရျမာင္းလိုဟာကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္ စဥ္ထိုးတင္ ထားတာပါဘဲ။ ဒီလိုမ်ိဳး ေသဆံုး သူကို အိမ္ထဲ မထားရဘူးနဲ႔ တူပါတယ္။ ေဒၚဟန္ၾကည္တို႔ အိမ္းကလည္း ျမင္ေနၾက ၀ါးအိမ္ကေလးတခုပါ။ ဧည့္သည္ဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လာတဲ့ သူဘဲရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကေလးဘာ၀ ဘာမွလဲ မသိ ထံုးစံ လည္းလဲမသိ။ ခဏသာေနၿပီး ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ေတာင္ငူျပန္ခဲ့တာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ၾကားမိတာတခုက ဒီဦးဖိုး ဆိတ္ဟာ ေတာ္ ေတာ္ၾကမ္းတယ္ တဲ့။ အိမ္မွာရွိတဲ့ ဘုရားစင္ ကိုလည္း ကန္ခ်တယ္လို႔ ဆိုတယ္။သူ႕အေမ အဖြါးေဒၚေငြစင္ဟာ အလြန္ဘုရားတရား ၾကည္ ညိဳပါတယ္။ အဖြါးေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္မွာဘဲ လို႔လည္း ေတြးမိတယ္။ အဖြါးက ေတာင္ငူမွာကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ေနေတာ့ သူတို႔ သားအမိလည္း ဆံုျဖစ္တာလည္း တခါမွ မၾကားမိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္  ဦးေလးဖိုးဆိတ္အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ခံစား ခ်က္ေတြက ရႈတ္ေထြးေနခဲ့တာပါဘဲ။ ဒါေပ မဲ့ကြန္ျမဴနစ္ ဆိုတာ အစိုးရကို တိုက္တဲ့သူဘဲ ဆိုတာေတာ့သိလာတယ္။
ဗိုလ္ေန၀င္းအာဏာသိမ္းၿပီး အေဖတို႔ ပထစ အစိုးရျပဳတ္ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖို႔ေလ့လာ လာတဲ့ အခါ ပါတီတရပ္ရွိဖို႔လိုအပ္တာကိုေတြ႕ရွိၿပီး ပါတီတခုခုနဲ႔ ဆက္သြယ္မိေအာင္က်ိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြ ကို ေတာ့ “ေနာက္တန္းကဗမာတေယာက္”  စာအုပ္မွာ ေရးခဲ့ၿပီးသား၊ တြံေတးေတာႀကီးတန္းက အလံနီ ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီ နဲ႔ ဆက္မိၿပီး လႈပ္ရွားခဲ့တယ္၊ လႈပ္ရွားမႈေတြသာလုပ္ျဖစ္ၿပီး သေဘာတရားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သိပ္မ ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကပါ၊ လမ္းစဥ္နဲ႔ လုပ္ငန္းေတြေလာက္ သိမီွသေလာက္လုပ္တာပါဘဲ။ အဲဒီတုန္းကလည္း ရုရွား ဆိုဗိယက္ကြန္ုျမဴနစ္ပါတီ အႀကိမ္ ၂၀ေျမာက္ကြန္ဂရက္ လမ္းစဥ္အေပၚ အျငင္းအခံုျပင္းထန္ေနတုန္းေပါ့။ ဒီ ေဆာင္ပါးက လမ္းစဥ္ေတြ ထက္ ကြန္ျမဴနစ္ အဘိဓမၼာကို ျမင္သေလာက္တင္ျပခ်င္တာျဖစ္ေတာ့ လုပ္ငန္း လမ္းစဥ္ေတြကို ရွင္းလင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈလုပ္ရင္း ကၽြန္ျမဴနစ္ သေဘာတရားေတြကိုလည္း တဘက္ကေလ့ လာေနမိ တယ္။ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းက ကြန္ျမဴနစ္အက်င့္ကို လိုက္နာႏိုင္ရင္ ရဟႏၱာေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာ တာဖတ္ဘူးတယ္။   စကားလံုးအတိအက်နဲ႔ စာအုပ္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိေနတဲ့ ဦးေလးဖိုးဆိတ္နဲ႔ သခင္ကိုယ္မႈိင္းေျပာတဲ့ အခ်က္ကလည္း နဂိုကမ မရွင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ ပို ရႈပ္ေစခဲ့ပါ တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ ၀ါဒကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္လို႔ဘဲ ယူဆေနၾက တာေတြ႕ရတယ္။ အမွန္က ကြန္ျမဴနစ္ အဘိဓမၼာဟာ ကိုယ္က်င့္သိကၡါလည္းျဖစ္တာကို အေလး မထားၾကဘူး။
ကြန္ျမဴနစ္ေတြက ရုပ္၀ါဒီေတြ၊ ရုပ္၀ါဒီဆိုတာက လက္ေတြ႕က်မွ ယံုတာကိုဆိုလိုတာ၊ ဒီေနရာမွာ အဆိပ္အေၾကာင္း သိခ်င္ရင္ ေသာက္ၾကည့္ ရမယ္ ဆိုတဲ့ ရုပ္ၾကမ္း၀ါဒ လိုမ်ိဳးမဟုတ္သလို၊ ေရာဘတ္ အို၀င္လို အရင္းရွင္ေတြၾကားထဲမွာ ဘံုစံနစ္တည္ေဆာက္တာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ဘူး။ အေကာင္အထည္မဲ့ နိဗၺာန္တို႔၊ ေကာင္း ကင္ဘံုတို႔ကိုလည္း မယံုဘူး။ ဒီေတာ့ နိဗၺာန္တို႔ ေကာင္းကင္ဘံုတို႔နဲ႔ အသားက် အက်ိဳး စီးပြါးျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြက ဘယ္လို လုပ္လက္ခံႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။ ဒါေတြက ျပႆနာစေတာ့တာပါဘဲ။
မသိႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး အျမတ္ထုတ္တတ္ၾကတဲ့ စံနစ္ကို မာက္စ္က ၿဖိဳဖ်က္လိုက္တာပါ။ လူေတြ ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာ ပါရမီတို႔၊ ကုသိုလ္ကံတို႔ ေၾကာင့္လို႔ မေရမရာေရွးက ယံုေနေနတာ ကိုမာက္စ္က အစြန္းထြက္တန္ဖိုးေၾကာင့္ ၊ ဖိႏွိပ္ေသြးစုတ္မႈေတြေၾကာင့္လို႔ ေဖၚျပတဲ့ သက္ေသေတြ ထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက “ မသိႏိုင္တာမရွိ ၊ မသိေသးတာ သာရွိတယ္၊” ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ႔ ေလာကကို ခြဲစိပ္ျဖာ ၾကည့္တတ္ေအာင္ ၾကည့္ ရဲေအာင္ တိုက္တြန္းခဲ့ၾကတယ္။ မသိႏိုင္ မသိအပ္တဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ ၊တန္ခိုးရွင္ ဆိုတာမ်ိဳးကို ရုပ္ ၀ါဒီကြန္ျမဴနစ္ေတြက မယံုၾကပါဘူး။မက္စ္၀ါဒက လက္ေတြ႕က်ပါတယ္။
မက္စ္၀ါဒ၏ ေလာကကို ခ်ဥ္းကပ္ပံု  အႏုပဋိေလာမအဖြင့္ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ လိုက္ပါက
၁ ။ အရာတိုင္းသည္ အဆက္အစပ္ရွိသည္ ။
၂ ။ အရာရာတိုင္းသည္ ေျပာင္းလဲေနသည္။
၃။ အေရအတြက္မွ အရည္အခ်င္းသို႔ေျပာင္းလဲေနသည္။
၄။ အတြင္းပဋိပကၡသည္ အဓိကက်သည္။
ဆိုတာ တို႔ျဖစ္တယ္။ မာက္စ္ရဲ႕ ခ်ဥ္းကပ္ပံု ၄ ရပ္ကို ဆရာပါရဂူက ဗုဒၶရဲ႕ သစၥာ တရား ေလးပါးနဲ႔ ႏႈိင္းၿပီး “ မာက္စ္၀ါဒနဲ႔ ဗုဒၶ အဘိဓမၼာ” ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာ ဖတ္ဘူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက မာက္စ္၀ါဒရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္က ကြန္ျမဴနစ္လူ႔အဖြဲ႕ အစည္းတည္ေဆာက္ေရး ျဖစ္ၿပီး၊ ဗုဒၶရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္က နိဗၺာန္ (စိတ္)ျဖစ္တာကို ေတာ့မရွင္းဘူးလို႔ မွတ္သားမိတယ္။
အႏုပဋိေလာမ ရုပ္၀ါဒ နည္းနာကို အေက်အလည္ က်င့္သံုးလိုက္နာဖို႕ ဆိုတာကလြယ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေလာကကိုခ်ဥ္းကပ္သံုးသပ္ရာမွာ မ်ားစြာအသံုးက်တာေတာ့ အမွန္ပါဘဲ။ ဗုဒၶအဘိ ဓမၼာက ေလာကကို အဆိုးျမင္ ၿပီး၊ မာက္စ္က အေကာင္းျမင္ပါတယ္၊ လက္ရွိေလာကမွာကို ကြန္ျမဴနစ္စံနစ္ ဆီတေန႔ မဟုတ္တေန႔ ေရာက္ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္၊ ေလာကကို ခ်စ္ခင္စြဲမက္ပါတယ္၊ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ က ေလာကကို မုန္းတီးရြံ႕ရွာပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ဘဲ ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ ေလာက ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ သြက္လက္ တက္ၾကြၾက တယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။
လူ႔သမိုင္းကိုသံုးသပ္ရာမွာ ေတာ့ မာက္စ္က ခ်ားလ္စ္ဒါ၀င္ရဲ႕ သီ၀ီရီကို အေျခခံၿပီး “ သမိုင္းေရး ရုပ္၀ါဒ” Historical Materialism ကိုတင္ျပခဲ့တယ္။ ဒီသမိုင္းေရးရုပ္၀ါဒ အခ်ဳပ္ကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ သေလာက္ ေျပာျပရရင္ လူ႕ေလာကႀကီးဟာ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈျဖစ္စဥ္ႀကီး ျဖစ္တယ္၊ ဒီအထဲမွာ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုနဲ႔ ကုန္လုပ္ဆက္ဆံေရး ဆိုတာရွိတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခု အဆင္ေျပေနရင္ လူေလာကႀကီးက သို႔မဟုတ္တိုင္းျပည္တခု ဟာ အဆင္ေျပေနမယ္၊ အဲဒီႏွစ္ခု သဟဇာတမျဖစ္ အထစ္အေငါ့ ျဖစ္ေနရင္ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာမယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ကုန္လုပ္ကရိယာ (ရုပ္)ေတြ တိုးတက္လာသ လို၊နည္း ပညာေတြတိုးတက္လာမယ္ လူ႕သမိုင္းက လည္း တိုးတက္လာမယ္။ ေခတ္ေတြေျပာင္း လာမယ္။ ေခတ္ အလိုက္ဖိႏွိပ္ခံနဲ႔ ဖိႏွိပ္သူလူတန္းစားေတြ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတယ္၊ ေနာင္ လည္းျဖစ္ေနဦးမယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ လူ႕ေဘာင္မျဖစ္သ၍  လူတန္းစားတိုက္ပြဲေတြ နဲ႔ လူ႕ေလာက၊ လူ႕အဖြဲ႔ အစည္းႀကီးဟာ ေၾကာင္လိမ္ေလွခါး လို အဆင့္ဆင့္ တိုးတက္လာမယ္လို႔ ရွင္းျပခဲ့တာ ပါဘဲ။ဒီေနရာမွာ က်ဆံုး မည့္လူတန္းစားနဲ႔ တိုးတက္ေအာင္ျမင္လာမည့္ လူတန္းစားကို သိရွိေအာင္လည္း သူက ရွင္းျပထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ဆက္လက္ေလ့လာၾကဖို႔ အႀကံျပဳပါရေစ။
လူေတြရဲ႕ အသိဟာလည္း သူက်င္လည္ရာ ဘ၀ပတ္၀န္းက်င္က ရခဲ့တာလို႔ဆိုပါတယ္။ေလာ ကႀကီးနဲ႔ ကင္းျပတ္ၿပီး ရရွိတာမဟုတ္လို႔ သူ႕အတန္းအစားအလိုက္ ခံစားခ်က္နဲ႔အသိေတြရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါက လည္း “ အားလံုးအရာေတြဟာ ဆက္စပ္ေနတယ္။” ဆိုတဲ့ နိယာမအတိုင္းပါဘဲ။ အလိုလိုသိလာတာမဟုတ္ပါ။
ကြန္ျမဴနစ္ေတြက ရုပ္၀ါဒယံုသလို၊ ရုပ္ဆိုတာ လိမ္လို႔ မရတာကိုလည္းယံုတယ္။ဒါေၾကာင့္ မလိမ္ၾက ဘူး။လိမ္ခ်င္ရင္လည္းလိမ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေပၚမွာဘဲ လို႔ ယံုတယ္။  လူေတြကို လိင္၊ အသားအေရာင္၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးအရ၊ လုပ္အားအေပၚ၊ အသိဥာဏ္အေပၚ၊ သိကၡါအေပၚ အျမတ္ထုတ္တာကို မလုပ္ဖို႔၊ လုပ္ရင္လည္း တန္ျပန္ ခံရမယ္ဆိုတာကို ရုပ္အဘိဓမၼာအရ နား လည္းထားၾကတယ္၊ပရိယာယ္နဲ႔ လိမ္ညာလွဲ႕စားမႈေတြကို မယံုသလို၊ ရြံမုန္းတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလိုရုပ္၀ါဒကို ယံုၾကည္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ ဆိုတာ မေကာင္း ဘူးလား ေကာင္း လားဆိုတာေတာ့ စာဖတ္သူေတြ ကိုယ္တိုင္ စဥ္းစား ၾကည့္ေပါ့။
ကြန္ျမဴနစ္ ဆိုတာ ကြန္ုျမဳန္း ဆိုတဲ့ စကား အစုအဖြဲ႕ “ ဘံု” ကလာတာ၊ ကြန္ျမဴနစ္ဆိုတာ ဘံု၀ါဒီေပါ့။ရွိအတူ၊ မရွိအတူ စုေပါင္းေန၊ ေ၀မွ် စားေသာက္တဲ့ သေဘာထားရွိသူကို သာ ကြန္ျမဴနစ္ လို႔ေခၚ ႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္က်ိဳးအတၱေတြ ႀကီးစိုးလြန္းလွတဲ့ ပေဒသရာဇ္ေခတ္လို အရင္းရွင္ေခတ္ လို ေလာကမွာ ဒီလိုလူေတြ ေတြ႕ဖို႔လြယ္ပါ့မလား - ဒါေၾကာင့္ဘဲ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းက ေျပာခဲ့ တာ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီေဆာင္းပါးက ကြန္ျမဴနစ္တေယာက္ရဲ႕ က်င့္စဥ္ကို ပံုၾကမ္းေလာက္ေဖၚျပေပးႏိုင္ရင္ ေရးရက်ိဳးနပ္ပါၿပီ။
အမ်ားအက်ိဳးသယ္ပိုးႏိုင္ၾကပါေစ။
ဦးေအးေဆာင္။
ဇြန္ ၁၂၊ ၂၀၁၆။
Posted by Lutint at 10:39 PM No comments:
Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Blog Archive
▼  2016 (6)
▼  October (1)
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေမ်ာက္မ်ားႏွင့္ လူတန္းစားတိုက္ပြဲ