my my my my my my my fa en my my my my my my my my my my my en en en my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my de en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my pt my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my id my my my en my my en en my en my my el my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en en en en my my en my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my ja el my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my en my my my my my my my my my my my en my my my my en en my en my en en my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my en en my en en my cs en da da fr en my hbs_lat my hbs_lat my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my en cs cs en da cs cs en en en da cs cs en en en cs cs en en en da da cs my fa my it my my pt my my my en en
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား: February 2014
ဘြားဘြားကို အေဖဒီလို ရိပ္သာပို႔ပစ္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္လံုးဝမထင္ခဲ့။ သည္လိုအလုပ္မ်ိဳး လုပ္ရက္မည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွလဲ မေတြးရဲခဲ့ေပ။ သို႔ေသာ္ယခု အေဖလုပ္ရပ္ျပီ။
ယေန႔ညဟာ မိသားစုစားပြဲအတြက္ ေနာက္ဆံုးညေပ။ ဘြားဘြားရယ္၊ အေဖရယ္၊ အေဖေနာက္ယူမည့္ ကြ်န္ေတာ့္ မိေထြးေလာင္းႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ အဓိပၸါယ္မဲ့ ညစာစားပြဲျဖစ္သည္။ အိမ္တြင္ ဟုိတယ္မွ မွာထားသည့္ စားဖြယ္အစံုလင္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ အေဖက သူ႔ဇနီးေလာင္းကို သြားေခၚေနသည္။ အိမ္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ဘြားဘြားႏွစ္ေယာက္တည္း။ ယခင္က အလြန္သာယာစိုေျပသည့္ ေဂဟာၾကီးက ယခုအလြန္ေျခာက္ေသြ႔ကာ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။
ဘြားဘြားထံမွ အသံစၾကားလာရသည္။ “ေျမးေလးရယ္-- ဝမ္းမနည္းပါႏွင့္ဟု။ ဘြားဘြားႏွင့္ ရိပ္သာက သင့္ေတာ္ပါတယ္။ ဟိုမွာ တရားေအးေဆး အားထုတ္လို႔ ရပါသည္ဟု”။ ကြ်န္ေတာ့္ထံမွ ဘာသံမွ ျပန္၍မထြက္ေပ။ ငိုခ်င္လို႔ေတာ့မဟုတ္။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္မွာ အလိုလို နားလည္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အား ကြ်န္ေတာ့္ဘြားဘြား ေျဖသိမ့္ေပးေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ေအးေဆး မီးဖိုေခ်ာင္သို႔ ထြက္ခဲ့သည္။ ျပင္ဆင္စရာရွိသည္ကို ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ေပးထားလိုက္သည္။
၈နာရီခြဲ ဝန္းက်င္တြင္ အေဖႏွင့္ သူ၏ဇနီးေလာင္းေရာက္လာသည္။ တစ္ေယာက္လက္ တစ္ေယာက္ခ်ိတ္လို႔။ အေဖ့ထံမွ စကားတစ္ခြန္းထြက္လာသည္။ “အေမႏွင့္ သားတို႔ေရ--- ညစာအတူတူစားရေအာင္” ဟူ၍။ ကြ်န္ေတာ္ အဘြားလက္ကိုတြဲကာ ထမင္းစားခန္းသို႔ ထြက္ခဲ့သည္။ အဘြားကို ထမင္းထည့္ေပးကာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထမင္းစားဖို႔ စတင္ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အေဖက အဖြားလက္ထဲသို႔ ပိုက္ဆံ ၁၀သိန္း ထည့္ေပးေနသည္။ ပါးစပ္ကလဲေျပာသည္။ “အေမ လွဴစရာရွိတာ လွဴရေအာင္” ဟူ၍။
ထိုအရာကို ျမင္သည့္ အေဖ့ဇနီးေလာင္းက “ ရိပ္သာမွာ ဘာလွဴစရာရွိလို႔လဲ။ ၁၀သိန္းေတာင္ မလိုပါဘူး”ဟူသည့္ စကားျပန္ထြက္လာသည္။ အေဖ့မ်က္ႏွာ နီရဲတက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္နားလည္လိုက္သည္။ အေဖေဒါသထြက္ေနျပီ။
အေဖ့ဇနီးေလာင္းက ျပန္ေျပာသည္။ “ဒါေလးေျပာတာကို ျဖစ္ေနလိုက္တာ”ဟုဆိုကာ ထမင္းစားဝိုင္းမွ ထထြက္သြားသည္။ အေဖဘာလုပ္ရမလဲ မသိသည့္အခ်ိန္တြင္ ဘြားဘြားက “ ဟုတ္လဲ ဟုတ္တာပဲသားရယ္။ အေမ့အတြက္ ၁၀သိန္းေလာက္ မလိုပါဘူး” ဟုဆိုကာ ေငြကို ျပန္ေပးေနသည္။
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေငြကို ဝင္ယူလိုက္ကာ ဘြားဘြားလက္ထဲ ေငြ၅သိန္းထည့္ေပးလိုက္ကာ အေဖ့ကို ေငြ ငါးသိန္းျပန္ေပးလိုက္သည္။ အေဖက နားမလည္ဟန္ႏွင့္ ၾကည့္ေနသည့္အခါ ကြ်န္ေတာ္လည္း “အေဖဒီေငြ ၅သိန္းကို သိမ္းထားလိုက္ပါ။ အေဖ ဘြားဘြားလို အသက္ရြယ္ေရာက္တဲ့အခါ ဒီလိုမၾကံဳဘူးဟု မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ၾကံဳလာသည့္အခါ သံုးလို႔ရေအာင္ သိမ္းထားလိုက္ပါ”ဟု ေျပာကာ ေငြကိုထည့္ေပးလိုက္သည္။ အေဖ့မ်က္ဝန္းထဲ မ်က္ရည္ဝဲလာသည္။ တစ္စံုတစ္ခုကို နားလည္ဟန္တူသြားသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာစကားမွ်မထြက္လာ။ ဖြားဖြားက အားလံုးကို နားလည္သည့္သေဘာႏွင့္ “သားရယ္--- အေမနားလည္ပါတယ္။ သားကိုအျပစ္မယူပါဘူး”ဟူသည့္ စကားက တိတ္ဆိတ္ေနသည့္ ေဂဟာေလးကို လႊမ္းျခံဳသြားသည္။
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
1. ပိုက္ဆံေပးၿပီး အစားအေသာက္ေတြ (Food) ကို မင္းဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
2. ပိုက္ဆံေပးၿပီး ဟာသေတြ (Fun) ကို မင္း ဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
3. ပိုက္ဆံေပးၿပီး အေပါစားမိန္းမေတြ အမ်ားႀကီး ကို မင္း ဝယ္နုိင္လိမ္႔မယ္၊
4. ပိုက္ဆံေပးၿပီး ေဆးဝါးပစၥည္းေတြ (Medicine) ကို မင္းဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
5. ပိုက္ဆံေပးၿပီး စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး (Books) ကို
မင္းဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊ အသိပညာ (Knowledge) ကို ဝယ္လို႔မရဘူး။
6. ပိုက္ဆံေပးၿပီး အိမ္ ဆိုတဲ႔ အေဆာက္အဦး (House) ကို မင္းဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
ကိုယ္႔ေျမ ကိုယ္႔ေရနဲ႔ ရွင္သန္ရာ ဘဝ အိမ္ (Home) ကို ဝယ္လို႔မရဘူး။
7. ပိုက္ဆံေပးၿပီး အိပ္ယာ အေကာင္းစားေတြ (Bed) ကို မင္းဝယ္နိုင္လိမ္႔မယ္၊
ခ်ိဳၿမိန္စြာ အိပ္စက္ျခင္း (Sleep) ကို ဝယ္လို႔မရဘူး။
8. ပိုက္ဆံေပးၿပီး အေရးပါတဲ႔ ေနရာတစ္ေနရာ (Position) ကို မင္းဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
9. ပိုက္ဆံေပးၿပီး ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနတဲ႔ အဖိုးတန္ ပစၥည္းေတြ (Glitter)ကို
လွပ တင္႔တယ္မႈ (Beauty) ကို ဝယ္လို႔မရဘူး။
10. ပိုက္ဆံေပးၿပီး နာရီ (Clock) ကို မင္း ဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
11. ပိုက္ဆံေပးၿပီး ၿဂိဳဟ္တုတစ္လံုး (Satellite) ကို မင္း ဝယ္လို႔ရလိမ္႔မယ္၊
12. ေငြေၾကာင္႔ အသိအကၽြမ္းေတြ အမ်ားႀကီး (Acquaintances) မင္း
13. ေငြေၾကာင္႔ အေခၽြအရံေတြ အမ်ားႀကီး (Servant) မင္း ထားနိုင္လိမ္႔မယ္။
14. အနားယူခ်ိန္ေတြ၊ အားလပ္ခ်ိန္ေတြ (Leisure) ကို မင္း ဝယ္လို႔ရခ်င္ ရလိမ္႔မယ္။
15. အျဖစ္ပ်က္ ေဟာင္းေတြကိုသတိမရေအာင္ ေခတ္သစ္ တစ္ခု (New Age) ကို မင္း
လံုးဝ ေမ႔ေပ်ာက္ျခင္း (forgets) ကို ဝယ္လို႔မရဘူး။
အရွက္တကြဲ အက်ိဳးနည္း ျဖစ္သြားၿပီးရင္ေတာ႔ ေငြပံုေပးၿပီး သိကၡာဆည္လို႔မရဘူး။
18. ေငြပံုေပးၿပီး မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ မင္း တားနိုင္လိမ္႔မယ္၊
20. ေလာကတြင္ ေငြရလွ်င္ ဘာမဆိုလုပ္မည္၊ အရာအားလံုး ရင္းနိုင္သည္ဟူေသာသူ
(1) တစ္မ်ိဳးမွာ ေမြးကတည္းက သူမ်ားသံုးသလို မသံုးရပဲ သူမ်ားသံုးသလို
(2) အသိပညာ ႏွင္႔ အတတ္ပညာ နည္းပါးၿပီး ေပါ႔ေပါ႔ေန ေပါ႔ေပါ႔စားခ်င္သူ.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
က်ြန္မတို႔နိုင္ငံမွာ မ်ိဳးေစာင္႔ဥပေဒဆိုတာၾကီးျပဌာန္းဘို႔ ေတာင္ေျပာေျမာက္ေျပာ အရူးတေယာက္လို ေျပာစရာလိုသလား မလိုသလားဆိုတာ စဥ္းစားစရာပါ။
လူမ်ိုးအေနနဲ႔ေစာင္႔ရမွာလား။ ဗုဒၵဘာသာအေနနဲ႔ ေစာင္႔ရမွာလာ။ ဘာကို ဘာအတြက္ ဥပေဒထုတ္ျပီး ေစာင္႔ရမွာလဲေတာ႔ မသိပါဘူး။
ဆရာေတာ္သမားေတာ္ၾကီးေတြ ေခတ္အဆက္ဆက္ ဘုရားအဆံုအမနဲ႔အညီ နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာၾကိုးပမ္းလာၾကတဲ႔တရားဓမၼေတြေၾကာင္႔ အမ်ိုဳးပ်က္သြားတယ္လို႔လဲသတိမထားမိသလို ဘာသာပ်က္သြားတယ္လိုိ႔လဲ မၾကားမိခဲ႔ပါဘူး။
အဂၤလိပ္လက္ထက္မွာ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားက အဂၤလိပ္ထုတ္ျပန္တဲ႔ နြားသတ္လိုင္စင္ကိုဆန္႔က်င္ျပီး နြားသား( အမဲသားမစားေရးသပိတ္လုပ္ခဲ႔ဘူးတာေတာ႔ရွိပါတယ္။
ဒါေပမဲ႔ လယ္တီဆရာေတာ္တို႔ ၾကီးၾကီး က်ယ္က်ယ္ မ်ိဳးေစာင္႔ဥပေဒ ထုတ္ျပန္မယ္ေတာ႔ လုပ္ခဲ႔ၾကပါဘူး။
က်ြန္မတို႔ မိသားစုအေနနဲ႔ မိဘကငယ္စဥ္မွာ အမဲသားကိုအားရွိေအာင္ဆိုျပီး ေက်ြးလို႔စားပါတယ္။ ၾကီးလာေတာ႔ နြားမ်ားကို ၾကင္နာသနားတဲ႔ အေနနဲ႔ မစားျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။
အစဥ္အလာအားျဖင္႔ေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ဘို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ၾကိဳးပမ္းခဲ႔ၾကတာက ေတာ႔ နည္းလမ္းအေတာ္က်ပါတယ္။
လယ္တီဆရာေတ္ဘုရားဆိုရင္ ပါဠိဘာသာနဲ႔သာရွိတဲ႔ ဗုဒၶက်မ္းစာေတြကို ျမန္မာလိုရွင္းလင္းစြာ ေရးသားခဲ႔ တယ္။ မိုးကုပ္ဆရာေတ္ဘုရားဆိုရင္ ပဋိစၥသမုပၸတ္တရာေးတာ္ေတြကို စက္၀ိုင္းတည္ထြင္ျပီး သံသရာလည္ပံု ကို သာမာန္လူေတြနားလည္ေအာင ္မေနမနားၾကီးစားျပီးတရားဓမၼတြ ေဟာၾကားခဲ႔တယ္။
က်ြန္မတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ မ်ိုဳးစာင္႔တရားမွာ အရင္ကလဲမညံ႔သလို အခုလဲမညံ႔ပါဘူး။ ခ်ြင္းခ်က္ဆိုတာကေတာ႔ ဘယ္အရာမဆို ရွိတတ္ပါတယ္။
အခုအခ်ိန္မွာလဲ ျမိဳ႔ျပေက်းလက္ ေနရာေဒသအနွံအပ်ားမွာ တရားပဲြေတြ လမ္းတို္င္းလမ္းတိုင္း လုပ္ေနၾကတာ မ်ိုး ၊ တရား႔ပဲြခ်င္း ဆက္ေနတာပါဘဲ။ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဖြင္႔လွစ္သင္ၾကားေနတဲ႔ ယဥ္ေက်းလိမ္မာသင္တန္း ေတြကလဲ ေနြရာသီဆိုရင္ ခ်ိမ္႔ခ်ိမ္႔သဲပါဘဲ။
ဆရာေတာ္ဦးဥာနိသရရဲ. တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာဆိုရင္ နိုင္ငံျခားသားေတြေတာင္ ဗုဒၵဘာသာကို ရာနဲ႔ခ်ီတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ လာသင္ေနၾကတာပါ။ သာသနာျပဳရာမွာ ဓမၼနဲ႔ညီတယ္ေျပာရမယ္။ တကယ္ကို အားေက်နပ္စရာပါ။
တကယ္တာ႔ တိုင္းျပည္ဆင္းရဲမဲြေတေနရင္ မ်ိုးေစာင္႔ဥပေဒဘယ္ေလာက္ထုတ္ထုတ္ မ်ိဳးမေစာင္႔နိုင္ဘူး ထင္ပါတယ္။ အခုေတာင္ ျမန္မာမိန္းေကလးေတြ တရုတ္ျပည္ကုိသြားျပီး တရုတ္လယ္သမားရဲ. ကေလး ေမြးေပးေနရတဲ႔ အေနအထားျဖစ္ေနတယ္။
တရုတ္ဘက္က ေစ်းေကာင္းရလို႔။ တရုတ္မဟုတ္လဲ ဘဂၤလားဒက္ရွ္က ေငြပိုေပးရင္ သြားၾကမယ္ထင္မိပါတယ္။
အရည္အတြက္ေတာင္ မသိဘူးထင္ပါတယ္။ အဲဒါ ဆင္းရဲမဲြေတမွဳ၊ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးမွုေၾကာင္႔ မ်ိဳးမေစာင္႔နိုင္တာပါဘဲ။
မ်ိုဳးေစာင္႔နိဳင္ဘို႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တာမဟုတ္ရင္ေသာ္မွ ဆင္းရဲမြဲေတေနလို႔ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ ဆင္းရဲမဲြေတျခင္းကသာ အရာရာကိုဆိတ္သုဥ္းေစမွာပါ။
အခုအခ်ိန္ဟာ နိုင္ငံအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္တည္ဘို႔ တာစူေနခ်ိန္မွာ ဆင္းရဲတြင္းက လြတ္ေျမာက္ေရးကိုသာ ပထမ ဦးစားေပးဦးတည္သင္႔တယ္။
အခုျပည္တြင္းမွာ ထၾကြေသာင္႔က်မ္းေနတဲ႔ ေနာက္ျပန္ဆဲြအေတြးအေခၚေတြဟာ နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး အတြက္ အေတာ္ေလးကို စိတ္ကသိကေအာင္႔ျဖစ္စရာပါ။
က်ြန္မတို႔ငယ္ငယ္က က်ြန္မတို႔ ညီအမေတြ တကၠသို္လ္ေတြတက္ၾက။ သင္တန္းေတြတက္ၾကခ်ိန္ ေဘာင္းဘီရွည္၀တ္တယ္ၾကားလို႔ ေခတ္မမီတဲ႔ ဘၾကီးဘုန္းၾကီးတပါးက က်ြန္မတို႔ ညီအမေတြကို ( ကြန္ျမဴနစ္မ ေတြ ငါ႔ေက်ာင္းထဲ မ၀င္နဲ႔။) ေျပာခံရတာ သတိရမိတယ္။
အလုပ္အကိုင္ေတြေပါမ်ားျပီး ၀င္ေငြထြက္ေငြေတြ၊ ဘ၀လံဳုျခံဳမွုေတြရွိလာျပီး မိမိနုိင္ငံကသူမ်ားထက္သာလာရင္ အမ်ိဳးကိုေစာင္႔ျပီးသားအလိုလို ျဖစ္လာပါလိမ္႔မယ္။
ဆင္းရဲမဲြေတေနရင္ေတာ႔ ဥပေဒမကလို႔ စစ္တပ္နဲ႔ေစာင္႔၊ ဒုတ္-ဓားထမ္းေစာင္႔လဲ မရနို္င္ပါဘူး။
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ၾသကာသ… ၾသကာသ…. ၾသကာသ ကာယကံ၊ ၀စီကံ ၊ မေနာကံ၊ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တို႔ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ၊ ပထမ ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ ၊ သံုးႀကိမ္ ေျမာက္ေအာင္၊ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ရတနာ ျမတ္သံုးပါးတို႔ကို၊ အရို အေသ အေလး အျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလွ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ ရွင္ဘုရား။
ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး ၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ ရွစ္ပါး၊ ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါး၊ ၀ိပတၱိတရား ေလးပါး၊ ဗ်သန တရားငါးပါး၊ အနာမ်ဳိး ၉၆ ပါး၊ မိစၧာဒိ႒ိ ၆၂ ပါးတို႔မွ အခါခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ မဂ္တရား ဖိုလ္တရားနိဗၺာန္ တရားေတာ္ျမတ္ကို ရပါလို႔၏ အရွင္ဘုရား။
ၾသကာသ = ရွိခိုးပါရေစ၊ ကန္ေတာ့ပါရေစဟု အခြင့္ေတာင္းျခင္းကို ၾသကာသဟု ေခၚသည္။ ေလးနက္ေစလုိေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ထင္ရွားပ်ံ႕ႏွံ႔ေစလိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ၾသကာသကို သံုးၾကိမ္ ဆိုရပါသည္။
ကံသံုးပါး = ကိုယ္ျဖင့္ျပဳေသာ အမႈကို ကာယကံ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာေသာအမႈကို ၀စီကံ၊ စိတ္ျဖင့္ၾကံေသာအမႈကို မေနာကံဟုေခၚသည္။
ဘုရား = တရားအလံုးစံုကို အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ဘုရားဟု ေခၚပါသည္။
တရား = အပါယ္ဆင္းရဲ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲသို႔ မက်ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္တတ္ေသာေၾကာင့္ တရားဟု ေခၚပါသည္။
သံဃာ = အယူသီလ တူမွ်ျခင္းျဖင့္ ေပါင္းစုဖြဲ႕စည္းထားေသာေၾကာင့္ သံဃာဟု ေခၚပါသည္။
အရိုအေသ = ကိုယ္ ၊ ႏႈတ္ ၊ စိတ္ သံုးပါးတို႕ျဖင့္ ညြတ္တြား ကိုင္းရွိဳင္းျခင္း။
အေလးအျမတ္ = တကယ္အဟုတ္ စိတ္ပါပါႏွင့္ ေလးစားျမတ္ႏိုးျခင္း။
ရွိခိုး = ရွိခိုးျခင္းမွာ ကိုယ္ျဖင့္ရွိခိုးျခင္း ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ရွိခိုးျခင္း၊ စိတ္ျဖင့္ရွိခိုးျခင္းဟူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိသည္။ ကိုယ္ျဖင့္ ရွိခိုးျခင္းဆိုသည္မွာ ရတနာသံုးပါး၊ မိဘ၊ ဘိုးဘြား၊ ဆရာသမားတို႔၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို အာရံုျပဳ၍ ထိျခင္းငါးပါးျဖင့္ ရွိခိုးျခင္းကိုေခၚသည္။ ႏႈတ္ျဖင့္ရွိခိုးျခင္းဆိုသည္မွာ ရတနာသံုးပါး၏ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားကို ႏႈတ္ျဖင့္ထုတ္ေဖာ္၍ ရြတ္ဆိုျခင္းကို ေခၚပါသည္။ စိတ္ျဖင့္ရွိခိုးျခင္းဆိုသည္မွာ ရတနာသံုးပါးတို႕၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို စိတ္ထဲမွ အဖန္တလဲလဲ ေအာက္ေမ့ျခင္းကိုေခၚပါသည္။
ပူေဇာ္ = အာမိသ - ပစၥည္းျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္း၊ ဓမၼ - တရားျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။
ဖူးေျမာ္ = ပကတိမ်က္စိျဖင့္ ဖူးေျမာ္ျခင္း၊ အသိဥာဏ္မ်က္စိျဖင့္ ဖူးေျမာ္ျခင္း။
မာန္ေလွ်ာ့ = မိမိသႏၱာန္ရွိေသာ မာန္မာနတရားမ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ဖယ္ရွားျခင္း (ရတနာသံုးပါးကို ျမင့္ျမတ္ရာ၌ ထားျခင္း)ကို မာန္ေလွ်ာ့သည္ဟု ေခၚပါသည္။ မာန္ေလွ်ာ့ျခင္းကို နိ၀ါတမဂၤလာ ဟုလဲ ေခၚပါသည္။
ကန္ေတာ့ = အျပစ္ရွိက ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဟု ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းကို ကန္ေတာ့သည္ဟုေခၚသည္။ အျပစ္ရွိ၍ ကန္ေတာ့ျခင္း၊ ကုသိုလ္ရလိုျပီး ကန္ေတာ့ျခင္းဟု ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။
(ကန္ေတာ့ ဆိုသည္မွာ အကုသိုလ္ကို ကန္, ေက်ာက္ျပီး ကုသိုလ္ ကိုေတာ့, ယူျခင္းကို ဆိုလိုသည္။)
ဆုေတာင္းျခင္း
အပါယ္ ၄ ပါး - ခ်မ္းသာကင္း၍ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခြင့္မရေသာ အရပ္ကို အပါယ္ဟု ေခၚသည္။
၁။ ငရဲ = ခ်မ္းသာသုခေ၀းကြာ၍ ဒုကၡအတိၿပီးေသာ ဘံုဌာန။
၂။ တိရစၧာန္ = အိပ္၊ စား၊ ကာမ ဤသံုးမ်ိဳးသာသိ၍ မဂ္ဖိုလ္မွ ဖီလာျဖစ္ေသာ သတၱ၀ါ။
၃။ ၿပိတၱာ = ခ်မ္းသာအေပါင္းမွ ေ၀းကြာေသာ သတၱ၀ါ။
၄။ အသူရကာယ္ = နတ္မ်ားကဲ့သို႔ မရဲရင့္၊ မတင့္တယ္၊ မေတာက္ပေသာ သတၱ၀ါ။
ကပ္ ၃ ပါး - ငတ္မြတ္ေဘး၊ လက္နက္ေဘး၊ ေရာဂါေဘးတို႔ေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္း။
၁။ ဒုဗၻိကၡႏၲရကပ္ = ငတ္မြတ္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္။
၂။ သတၱႏၲရကပ္ = လက္နက္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္။
၃။ ေရာဂႏၲရကပ္ = ေရာဂါေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္းရွိေသာကပ္။
ရပ္ျပစ္ ၈ ပါး
၁။ ငရဲ - ခ်မ္းသာမႈ မရွိေသာအရပ္
၂။ တိရစၧာန္ - အိပ္ စား ကာမ သုံးခုသာသိ၍ မဂ္ဖုိလ္မွ ဖီလာကန္႔လန္႔ျဖစ္ေသာ သတၱ၀ါ
၃။ ၿပိတၱာ - ခ်မ္းသာသုခကင္းေ၀းေသာ ဖုတ္၊ တေစၧစေသာ (ေန႔ခံ ညစံ၊ ညစံ ေန႔ခံသတၱ၀ါ)
၄။ အသညသတ္ႏွင့္ အ႐ူပျဗဟၼာ - ဘုရားပြင့္တဲ့အခါ လြန္စြာ အသက္ရွည္ျပီး ဘုရားရွင္ကုိ မဖူးေတြ႔ႏိုင္
၅။ ပစၥႏၲရစ္အရပ္ - ရတနာသုံးပါးမတည္၍ ရိုင္းစုိင္းသူတုိ႔ေနရာအရပ္
၆။ မိစၧာဒိ႒ိ - ရတနာသုံးပါးကုိ အယုံအၾကည္မရွိသူတုိ႔ေနရာ အရပ္
၇။ ဉာဏ္ပညာမဲ့သူ - တရားကုိနားမလည္ေသာ အသိဥာဏ္ပညာမဲ့သူတုိ႔ေနရာအရပ္
၈။ ဘုရားမပြင့္ရာအခါ သာသနာမဲ့ရာအခါ၌ လူျဖစ္ရျခင္းတို႔သည္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ မရႏိုင္သည္ကိုစြဲ၍ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါးဟု ေခၚသည္။
ရန္သူမ်ဳိး ၅ ပါး
၄။ ခိုးသား ဓားျပ
၅။ အေမြခံ အေမြဆိုး
၀ိပတၱိတရား ၄ ပါး - ေဖာက္ျပန္ခၽြတ္ယြင္းျခင္းကို ၀ိပတၱိဟု ေခၚသည္။
၁။ ဂတိ၀ိပတၱိ = အပါယ္ဘံု၌ ျဖစ္ရျခင္း။
၂။ ဥပဓိ၀ိပတၱိ = ႐ုပ္ဆင္းအဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း။
၃။ ကာလ၀ိပတၱိ = တရား မေစာင့္သူတို႔၏ လက္ထက္၌ လူျဖစ္ရျခင္း။
၄။ ပေယာဂ၀ိပတၱိ = အကုသိုလ္တရားကိုသာ အားထုတ္၍ အက်င့္ပ်က္စီးျခင္း။
ဗ်သနတရား ၅ ပါး - ပ်က္စီးျခင္းကို ဗ်သနဟု ေခၚသည္။
၁။ ဉာတိဗ်သန = ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင္း။
၂။ ေဘာဂဗ်သန = စည္းစိမ္ပ်က္စီးျခင္း။
၃။ ေရာဂဗ်သန = ေရာဂါႏွိပ္စက္၍ပ်က္စီးျခင္း။
၄။ ဒိ႒ိဗ်သန = အယူလြဲမွား၍ပ်က္စီးျခင္း။
၅။ သီလဗ်သန = အက်င့္သီလပ်က္စီးျခင္း။
အနာမ်ဳိး ၉၆-ပါး
သည္းေျခေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ေရာဂါ (၃၂)ပါး၊
ေလေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ေရာဂါ (၃၂)ပါး ႏွင့္
သလိပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ေရာဂါ (၃၂)ပါး၊
မိစၧာဒိ႒ိ ၆၂-ပါး
သႆတ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၄)ပါး
ဧကစၥ သႆတ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၄)ပါး
အႏၲာနႏၲ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၄)ပါး
အမရာ ၀ိေကၡပ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၄)ပါး
အဓိစၥသမုပၸႏၷ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၂)ပါး
ဥဒၵမာဃာတနသညီ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၁၆)ပါး
ဥဒၶမာဃာတနအသညီ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၈)ပါး
ဥဒၶမာဃာတနေန၀သညီနာသညီ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၈)ပါး
ဥေစၧဒ ဒိ႒ိ၀ါဒ (၇)ပါး
ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာန ဒိ႒ိ၀ါဒ (၅)ပါး
မဂ္တရား = နိဗၺာန္သို႕ေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ တရားလမ္းကို မဂ္ဟု ေခၚသည္။
ဖိုလ္ = မဂ္၏ အက်ိဳးတရားကို ဖိုလ္ဟုေခၚသည္။
နိဗၺာန္ = ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တို႕၏ကင္းရာ ျငိမ္းေအးမႈ ဓာတ္သေဘာကို နိဗၺာန္ဟုေခၚသည္။
Posted by Khaing Ko Oo at 07:33 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ဘာသာေရးဆိုင္ရာ မွတ္စု
Tuesday, 25 February 2014
ဒီပဲယင္း သမိုင္းမွန္
( " ဒါ ..... ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကားေနာ္၊ မင္းတို႔ သမိုင္းဝင္သြားမယ္” )
၂၀၁၂ ေမ (၃၀) တြင္ မဇၹိမ သတင္းဌာနမွ ေဖာ္ျပေသာ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းကို ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ့သူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ကားဒရိုင္ဘာ ကိုေက်ာ္စိုးလင္းအားေမးျမန္းၿပီး ေဆာင္းပါးရွင္ လင္းဘိုဘို ေရးသားေသာ ဒီပဲယင္း သမိုင္းမွန္ ေပၚခ်င္သူ အမည္ရွိေသာ အင္တာဗ်ဴးအား ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ အထိိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ား သိေစျခင္းငွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္.။
ဒီပဲယင္း သမိုင္းမွန္ ေပၚခ်င္သူ
(ဒီပဲယင္း အထူးအင္တာဗ်ဴး) ျဖစ္သည္။
၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ စည္း႐ုံးေရးခရီးစဥ္အတြင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ က်ီရြာတြင္ တိုက္ခိုက္ ခံခဲ့ရသည့္ ယင္းျဖစ္ရပ္ တြင္ မည္သူက အကြက္ခ်စီမံ၍ မည္သူ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္၊ မည္သူမ်ား ပါဝင္ခဲ့သည္ ဆိုသည္ ကို ယေန႔တိုင္ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။
ျဖစ္ရပ္မွန္သမွ် သမိုင္းခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ သမိုင္းသည္ အေကာင္းဆံုး ဥပမာ ျဖစ္သည္။ သမိုင္းမွ သာဓကယူ ဆန္းစစ္ရသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ သမိုင္းစစ္ကို ရွာေဖြတူးဆြသူမ်ား ရွိခဲ့သလို သမိုင္းေၾကာင္း၌ ကမၺည္းတင္ မခံဝံ့သူတို႔က ျဖစ္ရပ္ေဟာင္းကို ဖံုးဖိေျပာင္းလဲရန္ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကသည္။
ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကို သမိုင္းအျဖစ္မွန္အျဖစ္ တရားဝင္ ေပၚေပါက္ေစလိုသူမ်ားအနက္ ဒီပဲယင္းလုပ္ၾကံမႈ၏ အဓိကပစ္မွတ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အားထုတ္ခဲ့သူ တဦးျဖစ္သည့္ ထိုစဥ္က
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စီးႏွင္းသည့္ ကားကို ေမာင္းႏွင္ခဲ့သူ ကိုေက်ာ္စိုးလင္းလည္း ပါဝင္ေနသည္။
သမိုင္းကို အျဖစ္မွန္အတိုင္း ျဖစ္ေစခ်င္သူ ကိုေက်ာ္စိုးလင္း (၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ကားကို ေမာင္းႏွင္ခဲ့စဥ္က ကိုေက်ာ္စိုးလင္းသည္ ဒုတိယႏွစ္ ဥပေဒေက်ာင္းသား အရြယ္ျဖစ္သည္။)
ဒုတိယႏွစ္ ေက်ာင္းသားအရြယ္သာ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လုပ္ၾကံမႈ ျဖစ္စဥ္အတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အနီးဆံုး
ေနရာတြင္ ရွိခဲ့ၿပီး မ်က္ျမင္သက္ေသလည္း ျဖစ္သည့္ ကိုေက်ာ္စိုးလင္းႏွင့္ ဒီပဲယင္း ကိုးႏွစ္ျပည့္အျဖစ္ မဇၥ်ိမသတင္းဌာနက ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။
ဒီပဲယင္းကိစၥ ၉ ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။
ျပန္ၿပီးေတာ့ သတိရေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီကိစၥ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ သူတို႔ကို ျပန္ၿပီး ထိခိုက္ပါေစ၊ နစ္နာပါေစ၊ ဟိုဟာျဖစ္ပါေစဆိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အျဖစ္မွန္ေလးကိုေတာ့ ေပၚေပါက္ေစခ်င္တယ္။
တေန႔ထက္ တေန႔ေတာ့ အဲ့ဒီ ခံစားခ်က္ေလးေတာ့ ရွိေနတာေပါ့။
ဒီအမႈ႕ႀကီးကတရားဝင္ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ျခင္းလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ အဲ့တာ
ေၾကာင့္ လည္း ဒီ ဒီပဲယင္းကို အၿမဲတမ္းပဲ သတိရေနေစဖို႔ အတြက္ရယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကို
ဘယ္သူက ဘယ္လို စလုပ္တယ္ ဆိုတာကို ျပည္သူအားလံုး
က သိေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ဒီႏွစ္ကို က်ီရြာမွာ သြားၿပီး အလႉ
လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။
အန္တီ့ကားကို ေမာင္းျဖစ္သြားပံုေလးက စၿပီး ျပန္ေျပာျပပါဦး။
က်ေနာ့္အေဖ ဦးကိုၾကီး က မႏၲေလးတိုင္း NLD တိုင္းဦးစီးမႉး(ဘ႑ာေရး) လုပ္ေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ကိစၥေတြဘာေတြ ရွိရင္ က်ေနာ့္အိမ္က ကားေတြဘာေတြ သံုးေလ့ရွိတယ္။ က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ့္အကိုရယ္က အဲ့လိုကိစၥေတြမွာ လိုက္ပို႔တာရွိေတာ့ တိုင္းက လူၾကီးေတြက က်ေနာ္တုိ႔ ကား ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေမာင္းတတ္တာ သိေနတယ္။ အဲ့ဒီမွာ အန္တီ့ခရီးစဥ္ ေရာက္လာတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဒုတိယႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဥပေဒ ေမဂ်ာနဲ႔။ အစကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လူငယ္အေနနဲ႔ လံုျခံဳေရးပဲ လိုက္ရတာ။
အန္တီ့ခရီးစဥ္ ဒုတိယတေခါက္အေနနဲ႔ ေရာက္လာေတာ့ ကား ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ေမာင္းတတ္ တဲ့ လူ ေလးဦး လိုတယ္ဆိုလို႔ က်ေနာ္တို႔ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ရယ္၊ စက္မႈထဲက ဦးကံရယ္၊ ေမာင္ကိုေလးရယ္ ဆိုၿပီး ေလးေယာက္
ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း လိုက္ျဖစ္တာက ဦးကိုေလးနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ။
စေမာင္းေတာ့ ဦးကိုေလး ေမာင္းတာ။ ေနာက္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ခရီးစဥ္တခုလံုး က်ေနာ္ ဆက္ေမာင္းတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးကုတ္၊ သပိတ္က်င္းဘက္ကေန မႏၲေလးကို ဝင္တယ္။ မႏၲေလးကေန မံုရြာခရီးစဥ္ဘက္ ေတြလည္း က်ေနာ္ပဲ ဆက္ေမာင္းတာ ေနာက္ဆံုး ျပႆနာ ျဖစ္တဲ့ေန႔အထိပဲ။
ေမ ၃ဝ ရက္ေန႔ အေနအထားေတြကို မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာျပပါဦး။
ေတာက္ေလွ်ာက္ သူတို႔ လိုက္ေႏွာင့္ယွက္ေနတဲ့ကိစၥေတြကို သတင္းေတြ ရတယ္။ သိလည္း သိတယ္။ ဘာေတြလဲ ဆိုေတာ့ ၾကံ့ခိုင္ေရးဝတ္စံုေတြနဲ႔ လိုက္ၿပီး ေႏွာင့္ယွက္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးၾကီး ေႏွာင့္ယွက္လိမ့္မယ္ေတာ့ မထင္ဘူး။ စီစဥ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ၊ ေႏွာက္ယွက္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြလည္း ၾကားတယ္။ ေနာက္ ဘုတလင္နဲ႔ မံုရြာက ခရီးစဥ္ကို လိုက္ပို႔တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အျပန္မွာ အဖမ္းခံရတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းလည္း ၾကားတယ္။ ေရွ႕ေျပး လႊတ္တဲ့သူကလည္း ျပန္မလာႏိုင္ဘူး။ ျပန္မလာႏိုင္ေပမယ့္ သတင္းကေတာ့ အဆက္မျပတ္ ၾကားေနတာ။
အဲ့ဒီေန႔က လမ္းေၾကာင္းတခုလံုးမွာ အန္တီရွိေနတဲ့ ေနရာအထိ သတင္းေတြ ေရာက္လား။ သတင္းပို႔မႈ အစပ္အဆက္ ရွိေနလား။
ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေႏွာက္ယွက္မယ္လို႔ပဲ ၾကားေနတာ။ ေနာက္ၿပီး ဘုန္းၾကီးအတုေတြ၊ အတုေတြဆိုတာက သကၤန္း
ေတာင္ မဝတ္ရေသးဘူး။ ကတံုးစိမ္းေတြနဲ႔ ကားၾကီးေတြနဲ႔ ထြက္သြားတယ္။ သြားလိုက္လာလိုက္ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းလည္း ၾကားရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္တီကေတာ့ အဖြဲ႔ေတြအားလံုးနဲ႔ သြားမယ့္ ခရီးစဥ္ ဆက္ထြက္တယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က သူတို႔ဘက္က အေႏွာက္အယွက္ေပးရင္ ညပိုင္းေတြမ်ားတယ္။ မိုးကုတ္၊ သပိတ္က်င္း ဘက္မွာဆိုရင္ လာၾကည့္တဲ့ ျပည္သူေတြကို ေလးဂြေတြ၊ ခဲေတြနဲ႔ ထုတာ၊ မီးေမာင္းေတြထိုးတာ၊ သံပံုးေတြ႐ိုက္တာ မ်ဳိးေပါ့ေနာ္။
ေန႔လည္ပိုင္းဆို သူတို႔က သိပ္ၿပီးေတာ့ မလုပ္ၾကဘူး။ ဆႏၵျပသလို သာမန္ ေႏွာင့္ယွက္တာေလးေတြေလာက္ပဲ လုပ္တယ္။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ညကို အေရာက္မခံဘဲ ေမာင္းတာ မ်ားတယ္။ ေနာက္တခ်က္က အဲ့ဒီေန႔က က်ေနာ္တို႔ဘက္က ခရီးစဥ္ မိုင္တြက္တာလည္း မွားတယ္။ မိုင္အကြာအေဝးကို ၁၄ မိုင္လို႔ ေရးထားတဲ့ ေနရာမွာ ၁ ျပဳတ္ၿပီး ၄ မိုင္လို႔ ျဖစ္ေနတာလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ သြားေတြ႔ရတယ္။
က်ီရြာကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုန္းၾကီး ႏွစ္ပါးက “ဒကာမၾကီး မနက္ကတည္းက က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ေနလို႔ပါ။ ရပ္ၿပီး
ႏႈတ္ဆက္စကားေလး ေျပာေပးပါ”လို႔ ေျပာလာတယ္။ အခ်ိန္က ငါးနာရီခြဲ ေျခာက္နာရီေလာက္ ရွိၿပီ။ မေမွာင္ေသး ဘူး။ ေမွာင္ရီပ်ဳိးျပေလး။ ဘုန္းၾကီးက ေတာင္းေတာင္း ပန္ပန္နဲ႔ ေျပးၿပီးေတာ့ လိုက္ေျပာတဲ့ အခါၾကေတာ့ အန္တီက “ငါ့သားရယ္ ရပ္ေပးလိုက္ပါဦး” ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ရပ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါးရယ္ ရြာသားေတြေကာ အမ်ားၾကီး ေစာင့္ၿပီး ၾကိဳေနတယ္။ ဘုန္းၾကီးအိုၾကီး တေယာက္လည္း ပါတယ္ေျပာတယ္။
ရပ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားတန္းကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ကား အစီးေရေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ ကားတန္းရပ္သြားေတာ့ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြထဲက ဘုန္းၾကီးအတုေတြေကာ လူေတြေကာ တုတ္ေတြနဲ႔ ဆင္းလာၿပီးေတာ့ ၾကိဳတဲ့သူေတြကိုေကာ၊ က်ေနာ္တို႔ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြေပၚက လူေတြကိုေကာ တန္း႐ိုက္ေတာ့တာပဲ။
PA က လံုျခံဳေရးအတြက္ ဆင္းၿပီးေတာ့ ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္မွာ စ႐ိုက္ေနၿပီလို႔ သိေတာ့ အန္တီ မဆင္းျဖစ္ေတာ့ ဘူး။ မဆင္းျဖစ္ေတာ့ဘဲ PA ပါ ျပန္တက္၊ ကားတံခါးေတြကို Lock ခ် လိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာက ကား သံုးေလးစီး
ေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္။ ဘဘဦးတင္ဦး ကားကလည္း ေရွ႕မွာပဲ။ အနီးကပ္ လံုျခံဳေရးေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကားေပၚ မွာေပါ့။ မႏၲေလး တိုင္းက လံုျခံဳေရးအဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ေရွ႕မွာေကာ ေနာက္မွာေကာ ပါတယ္။
ေနာက္ကေန ႐ိုက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႕ေတြက “ကိုေက်ာ္စိုးလင္း ေမာင္းေမာင္း” ဆိုၿပီး ေျပာတယ္။
ေနာက္က အမ်ဳိးသမီးေတြပါတဲ့ ကားတစီးက ေက်ာ္တက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ကားနား ေရာက္လာတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ လိုက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလဲ ျပန္ခ်မယ္၊ ျပန္ထုမယ္ ဆိုေတာ့ အန္တီက တားခိုင္းလိုက္တယ္။ မလုပ္ပါနဲ႔ သူတို႔က ဘယ္လိုအၾကံအစည္နဲ႔မွန္း မသိဘူးဆိုၿပီး အန္တီက တားေတာ့ သူတို႔က မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္ကေန ႐ိုက္လာရင္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ကားနားအထိ ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကားနား ေရာက္လာေတာ့ ကိုတိုးလြင္တို႔ တျခားလံုျခံဳေရး အဖြဲ႕ဝင္ေတြက တားတယ္။ “ဒါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကားေနာ္။ မင္းတို႔ သမိုင္းဝင္ သြားမယ္ေနာ္” ဆိုၿပီး တားတယ္။ တားေတာ့ သူတို႔ ႐ိုက္တာ တန္႔သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကားနားကို အရင္ေရာက္ လာတဲ့ ေရွ႕ဆံုးက ၄၊ ၅ေယာက္က ဘုန္းၾကီးဝတ္ေတြ။ သကၤန္းေတြနဲ႔ တုတ္ေတြနဲ႔။ ညာဘက္လက္ေတြမွာ လက္ပတ္ အျဖဴေတြ ပတ္ထားတယ္။
အဲ့ဒီမွာ ဘဘဦးတင္ဦး ေရာက္လာတယ္။ “မင္းတို႔ေကာင္ အဲ့ဒီမွာ ဘဘဦးတင္ဦး ေရာက္လာတယ္။ “မင္းတို႔ေကာင္ေတြက ဘယ္ကလဲ။ ဘာလို႔႐ိုက္တာလဲ” ဆိုၿပီး ေမးေနတုန္း ဘဘဦးတင္ဦးကိုပါ သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္ တယ္။ ေနာက္ အန္တီ့ဘက္အျခမ္းက လံုျခံဳေရးယူထားတဲ့ ကိုတိုးလြင္ကိုလည္း
သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္တာ ကိုတိုးလြင္က ပံုလ်က္သားေလး လဲသြားတယ္။
အဲ့ေနရာမွာပဲ ပံုက်သြားေတာ့ ေသၿပီလို႔ပဲ ထင္လိုက္တယ္။
ေတြက ဘယ္ကလဲ။ ဘာလို႔႐ိုက္တာလဲ” ဆိုၿပီး ေမးေနတုန္း ဘဘဦးတင္ဦးကိုပါ သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္တယ္။ ေနာက္ အန္တီ့ဘက္အျခမ္းက လံုျခံဳေရးယူထားတဲ့ ကိုတိုးလြင္ကိုလည္း သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္တာ ကိုတိုးလြင္က ပံုလ်က္သားေလး လဲသြားတယ္။
အဲ့ေနရာမွာပဲ ပံုက်သြားေတာ့ေသၿပီလို႔ပဲ ထင္လိုက္တယ္။
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ အဲ့ဒီတုန္းက ေတာ္ေတာ္ ေဒါသျဖစ္ သြားေသးတယ္။ ေနာက္ကေန ေျပးလာတဲ့ သူေတြကေျပး၊ လိုက္႐ိုက္တဲ့သူေတြက လိုက္႐ိုက္နဲ႔ဆိုေတာ့ေလ။
တခ်ဳိ႕ဆို ကိုယ္တံုးလံုး ကၽြတ္ေတြနဲ႔ ထြက္ေျပးလာတာကို လိုက္႐ိုက္ေနတာလည္း ေတြ႔ေတာ့ ေဒါသျဖစ္ၿပီး ပထမ တခုခု တုန္႔ျပန္မယ္ စဥ္းစားေသးတယ္။ က်ေနာ္ ကားကို ဘက္ဆုတ္လိုက္တယ္။ ဘက္မဆုတ္ခင္ လီဗာကို အက်ယ္ၾကီး နင္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္လူေတြလည္း ရွိေတာ့ေရွာင္လို႔ရေအာင္ အသံ ေပးလိုက္တာေပါ့။
အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ့္ကားရဲ႕ တိုက္ေရာ့နဲ႔ ဘီးနဲ႔ၾကားမွာ သစ္သားေခ်ာင္း ဘယ္အခ်ိန္က ထိုးခံထားလဲ မသိဘူး။ စတီရာရင္ေခါက္လို႔ မရေအာင္ ထိုးထည့္ထားတာ။
ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္က ေနာက္အရင္ ဆုတ္လိုက္ေတာ့ အဲ့ဒီဟာက က်ဳိးထြက္သြားတယ္။ ဒိုင္းကနဲ ဘာနဲ႔မွလည္း မထိဘဲ အသံထြက္လာေတာ့မွ တခုခု ကလန္႔ထားတာ က်ဳိးသြားတာ သိတာ။ ေနာက္ဆုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ ညာဘက္က မွန္ေကာ၊ ဘယ္ဘက္က မွန္ေကာ၊ ေနာက္မွန္ေတြေကာ၊ ကားဘက္မွန္နဲ႔ မီးသီးေတြေကာ သူတို႔ အကုန္႐ိုက္ခြဲၾကတယ္။
အဲ့အခ်ိန္ ကားေဘးမွာ လံုျခံဳေရးေတြ ရွိေနတယ္။ သူတို႔က ေပၿပီးေတာ့ အ႐ိုက္ခံေနၾကတာ။ က်ေနာ္ ကားေနာက္ ဆုတ္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ သူတို႔က ကားေပၚကို အတင္းဝိုင္းတက္ၾကတယ္။
ေရွ႕ကို ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္လူေတြက ေမွာက္ေန တယ္။ ႐ိုက္တဲ့သူေတြက ေရွာင္ေနတာနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မတိုက္ေတာ့ပဲ က်ေနာ္ ေက်ာ္တက္ၿပီးေတာ့ အတင္းေမာင္း ထြက္ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီေနရာမွာ ဆယ့္ငါးမိနစ္၊ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ၾကာမယ္ထင္တယ္။
အန္တီကေကာ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုရွိေနလဲ။ အန္တီက ကား ေမာင္းထြက္ဖို႔ေတြဘာေတြ ေျပာလား။
အန္တီက ဒီမွာလည္း လူေတြ အ႐ိုက္ခံေနရၿပီ။ ျပည္သူေတြလည္း အ႐ိုက္ခံေနရၿပီ။ သူမ်ားေတြက “ေမာင္းေမာင္း”လို႔ေျပာေနၾကတယ္။ အန္တီက ဘာမွ မေျပာဘူး။
က်ေနာ့္ အျမင္ေပါ့၊ က်ေနာ့္အေတြးက အန္တီက တကယ္လို႔ ေမာင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္ သူမ်ားေတြ အ႐ိုက္ခံ ေနရတာကို ပစ္ၿပီးေတာ့ ေျပးရာေရာက္မယ္။ အဲ့လိုလည္း အျဖစ္မခံခ်င္ ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္ မေမာင္းဘဲနဲ႔ ေနမယ္ဆိုရင္လည္း ဘယ္သူမွ ေမာင္းလို႔မရဘူးေလ။ အကုန္လံုး ပဋိပကၡျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။
အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္ကလည္း အဲ့တုန္းက လူငယ္စိတ္နဲ႔ေပါ့ေနာ္ ေဒါသလဲ ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္ ၁ သက္ဆို သူတို႔ ၂ သက္ဆိုၿပီး ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေမာင္းထြက္လိုက္တာ။
ေနာက္ထပ္ သတ္ကြင္းလို တေနရာ ၾကံဳရတယ္ ဆိုတာက ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ။
ဒုတိယေနရာကမွ တကယ့္ သတ္ကြင္း။ ပထမေနရာနဲ႔ ေနာက္တေနရာက တမိုင္ေလာက္ ေဝးတယ္။ က်ေနာ္ ထြက္လာေတာ့ ဘဘဦးတင္ဦးကားတို႔၊ အမ်ဳိးသမီးကားတို႔ကို ေက်ာ္ၿပီး ထိပ္ဆံုးက ေမာင္းထြက္လာတာ ေရွ႕ကိုပဲ အာ႐ုံစိုက္ၿပီး ေမာင္းေနေတာ့ သူတို႔လည္း ေနာက္က ပါလာတယ္ပဲ ထင္တာ။ ငါးမိနစ္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ ေရွ႕မွာ ကုန္ကားၾကီး ၃ စီး ေတြ႔တယ္။ အေဝးကတည္းက ျမင္ေတာ့ လမ္းကို ဒီကားေတြ ကန္႔လန္႔ ပိတ္လိုက္မွာလည္း စိုးတယ္။ သိပ္လည္း မသကၤာဘူးေပါ့ စၿပီးလည္း ျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ေလ။
အဲ့တာနဲ႔ သူတို႔ ထိပ္တည့္တည့္ေရာက္ၿပီဆိုမွ ညာဘက္ကို လွည္းလမ္းေပၚကို ခ်ဳိးခ်ၿပီး ေမာင္းမယ္ လုပ္မွ ဒီဘက္အျခမ္းမွာ ကားအစီး ၂ဝ၊ ၃ဝ ေလာက္က မီးေတြဖြင့္ပီး ထိုးထားတာေတြ႔ရတယ္။ လမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ကြင္းက အက်ယ္ၾကီး ဒိုင္နာလိုလို၊ ကုန္ကားလိုလို ကားေတြ၊ ကြင္းထဲမွာ စီရပ္ထားတာ။ မီးၾကီးေတြ လမ္းဘက္ကို ထိုးထားတာ။ ကားသံုးစီးကို ေက်ာ္ေတာ့မွ ျမင္ရတာ။
မီးေတြနဲ႔ လူေတြလည္း မ်ားပါလားေပါ့။ လူေတြက စီရပ္ေနတာ မႏၲေလးလိုဆိုရင္ တျပေလာက္ကို ရွိတယ္။ လူအျပည့္ပဲ တုတ္ေတြနဲ႔ ေစာင့္ေနတာ။ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္လံုး အျပည့္ပဲ။ ဟိုမွာက ႐ိုက္တာႏွက္တာ ကိုယ့္ေရွ႕မွာတင္ ၾကံဳလာခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္က သိလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ သတ္ကြင္းဆိုတာ သိလိုက္တယ္။ တုတ္ေတြနဲ႔ လူေတြက လမ္းရဲ႕ ညာဘက္မွာ။ က်ေနာ္ ဆင္းေက်ာ္တဲ့ ညာဘက္မွာေပါ့ေနာ္။ လမ္းရဲ႕ ဘယ္ဘက္မွာက ၾကံ့ခိုင္ေရး ဝတ္စံုေတြနဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြ ကိုင္ၿပီးေတာ့ အရင္ေႏွာက္ယွက္ သလို ေစာင့္ေနၾကတာ။
က်ေနာ္က ကားကို ေခါင္းတည္ၿပီး လီဗာနည္းနည္း နင္းလိုက္ေတာ့ တုတ္ေတြနဲ႔ လူေတြက ရွဲသြားတယ္။ ရွဲသြားၿပီဆိုမွ က်ေနာ္က လမ္းေပၚကို ေခါင္းတင္လိုက္တယ္။ ကားေနာက္မွာေကာ ေဘးပတ္လည္မွာ တြယ္လိုက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဆြဲခ်ၿပီး ႐ိုက္လိုက္မွာကို စိုးတယ္။
ကား လမ္းေပၚ ေရာက္သြားေတာ့ လက္လွမ္းမမီေတာ့မွ ေနာက္ကေန ဝိုင္းထုၾကတာ။ အဲ့မွာ က်ေနာ့္ေခါင္းကို တခ်က္မွန္တယ္။ ဘာနဲ႔ ထုလိုက္လည္း မသိဘူး။ ေသြးေတြ ျဖာသြားတယ္။ အန္တီက “ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ” ေမးေတာ့ က်ေနာ္ သတိရွိေသးတယ္ “ရတယ္”လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
လမ္းရဲ႕ အဆံုးမွာ သစ္သားနဲ႔ သံဆူးၾကိဳးနဲ႔ ဘယ္ရီဂိတ္ ပိတ္ထားတယ္။ အဲ့တာကို က်ေနာ္က တိုက္ခ်ဳိးၿပီး ဆက္ေမာင္းမယ္ လုပ္ေတာ့ ကားႏွစ္စီးနဲ႔ ဆက္ပိတ္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ ကားႏွစ္စီးရဲ႕ ၾကားမွာ လူသြားဖို႔ လမ္းခ်န္ထားတာ ရွိတယ္။ အဲ့ဒီ လူသြားလမ္းက က်ေနာ့္ကားနဲ႔ ကြက္တိျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီကေန လြတ္သြားတာ။
လြတ္သြားေတာ့ အေရွ႕မွာ ရဲ ၁ဝ ေယာက္ေလာက္ ရွိမယ္။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထားတာ။ က်ေနာ္လည္း မထူးဘူးဆိုၿပီး ဆက္ေမာင္းေတာ့ သူတို႔က ဒိုင္ဗင္ေတြဘာေတြ ထိုးၿပီး ေရွာင္တဲ့သူက ေရွာင္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွေတာ့ က်ေနာ္ မတိုက္ျဖစ္ပါဘူး။
ေနာက္ေတာ့ေကာ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္ေသးလဲ။
အဲ့ဒီက လြတ္လာေတာ့ အန္တီက ေျပာတယ္။ ဒီပဲယင္းကိုဝင္မယ္ ငါ့သား။ ဒီကိစၥကို ေျဖရွင္းမယ္။ မေျဖရွင္းလို႔ မရဘူးေပါ့ ေျပာတယ္။ က်ေနာ့္ကို ေျပာတာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း ဒီပဲယင္းကို မေရာက္ဖူးေတာ့ ဒီပဲယင္းကို ေက်ာ္သြားတယ္။ ဒီပဲယင္းက လမ္းေဘးေလး ခ်ဳိးဝင္လိုက္ရတာ။ က်ေနာ္က ၿမိဳ႕ေရွာင္လမ္းေပါ့ေနာ္ အဲ့ဘက္က ထြက္သြားလိုက္ေတာ့ ေက်ာ္သြားတယ္။ ေက်ာ္သြားၿပီးေတာ့ လမ္းေဘး ေတာထဲမွာ ခဏဝင္ရပ္တယ္။
ကားေပၚမွာ တုတ္ေတြေကာ၊ ကားေအာက္မွာ ကလန္႔ထားတဲ့ တုတ္ကလဲ စျဖစ္တဲ့ ေနရာကတည္းက ဒီးဒီး၊ ဒီးဒီး ျမည္ၿပီးေတာ့ ပါလာတာေလ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ တိုက္ျဖတ္လာတဲ့ သံဆူးၾကိဳးေတြလဲ ကားနဲ႔ၿငိၿပီး ပါလာတယ္။
အဲ့ဒီမွာ တုတ္ေတြဘာေတြ ျဖဳတ္၊ သံဆူးၾကိဳးေတြ ျဖည္ၿပီးေတာ့ အန္တီက လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပါလဲ။ နာမည္ေတြေျပာဆိုၿပီး တခါတည္း အန္တီက သူ႔စိတ္နဲ႔ပဲ မွတ္ထားလိုက္တယ္။
အန္တီအပါအဝင္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ၁၈ေယာက္ ပါတယ္။ အန္တီက ဘယ္သူမွ အန္တီနဲ႔ မခြာနဲ႔။ ဘယ္မွ မသြားၾကနဲ႔ အန္တီ့ေဘးမွာပဲ ေနလို႔ မွာတယ္။
ေၾကာက္လန္႔ ၿပီး ခြဲထြက္သြားရင္ အႏၲရာယ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ မွာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
အဲ့ဒီက ျပန္ထြက္ေတာ့ ေရဦးၿမိဳ႕အဝင္ သံလမ္းနားမွာ ေမာင္းတံဂိတ္ေလးေတြ႔ေတာ့ က်ေနာ္က ကားခဏရပ္တယ္။ ကားရပ္ေတာ့ အဘိုးၾကီး ႏွစ္ေယာက္က ဒါဘယ္သူ႔ကားလဲတဲ့ လာေမးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကားပါလို႔ ဆိုေတာ့ တိုင္းမႉးက အမိန္႔ခ်ထားတယ္တဲ့။ ဘယ္ကားမွ အဝင္မခံနဲ႔လို႔ ေျပာထားတယ္တဲ့။ အဲ့တာေၾကာင့္မို႔ပါဆိုေတာ့ ရပါတယ္ က်ေနာ္တို႔ေစာင့္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ေနာက္ နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေရွ႕က ရထားသံလမ္း တံခါးၾကီးကို ပိတ္လိုက္တယ္။ သံလမ္းပိတ္ၿပီး သံလမ္းရဲ႕ ဟိုဘက္မွာ ဘယ္ရီဂိတ္ေတြ ခ်လိုက္တယ္။ ေရဦးဘက္က စစ္သားေတြ ထြက္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ဝိုင္းလိုက္တယ္။ ဝိုင္းတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးက ဝိုင္းတာပါ။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ပဲ။ ဝိုင္းၿပီးေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ၾကည့္ေနၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လဲ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနလိုက္တယ္။
အဲ့ဒီလို ဝိုင္းၿပီး နာရီဝက္ေလာက္ ထပ္ၾကာေတာ့မွ စစ္တပ္ယူနီေဖာင္းနဲ႔ အရာရွိၾကီးတေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ အသက္က ၅ဝ ေလာက္ရွိမယ္။ သူက က်ေနာ့္ကို နားထင္ကို ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္တယ္။ ခ်ိန္ၿပီးေတာ့ “မင္းလိုက္မလား မလိုက္ဘူးလား” ဆိုၿပီး ေမးတယ္။ အန္တီ့ကို ၾကည့္ေတာ့ အန္တီက ေခါင္းညွိမ့္ျပေတာ့ “လိုက္မယ္”လို႔ ေျပာလိုက္ တယ္။ “အဲ့တာဆို ေနာက္က လူေတြ တက္”ဆိုၿပီး ေသနတ္ေတြနဲ႔ ခ်ိန္ၿပီး တက္ခိုင္းတယ္။ ေနာက္က လူေတြပါ တက္ေတာ့မွ သံလမ္းတံခါးနဲ႔ ဘယ္ရီဂိတ္ေတြပါ ဖယ္။ ေရွ႕က ရဲကားနဲ႔ သူတို႔က အေနာက္က လိုက္လာၾကတယ္။
ေဘးက ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ပါ ေခၚၿပီးေတာ့ ေရဦး ရဲစခန္းထဲ ေရာက္သြားတယ္။
ေရဦး ရဲစခန္းေရာက္ၿပီး ဘာဆက္ျဖစ္ၾကလဲ။
ေရဦး ရဲစခန္းေရာက္ေတာ့ အန္တီက ေျပာတယ္။ “ရွင္တို႔ သတ္ခ်င္ရင္ က်မတို႔ကို ဒီေနရာမွာ သတ္ခ်င္ သတ္ပစ္ လိုက္။ အဲ့လိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ က်မတို႔ကေတာ့ ဒီကိစၥကို ေျဖရွင္းရမွာပဲ”လို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သူတို႔က အန္တီ့ကို အဲ့လိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျဖရွင္းဖို႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ လိုက္ခဲ့ေပးပါဦး လို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့မွာ အန္တီက “မလိုက္ႏိုင္ဘူး၊ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ေျဖရွင္းမွ သာလွ်င္ လိုက္မယ္”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ေနာက္ ၁ဝ မိနစ္ေလာက္ ေနေတာ့ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ေျဖရွင္းေပးပါ့မယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ အန္တီနဲ႔ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္ရယ္၊ ကိုထြန္းျမင့္ရယ္ လိုက္သြားတယ္။ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္နဲ႔ ကိုထြန္းျမင့္ကို အန္တီက သက္ေသအေနနဲ႔ ေခၚသြားလိုက္တာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကားနဲ႔ ကားမွာပါတဲ့ သက္ေသခံပစၥည္းေတြကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့ အေနနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြ အားလံုးကိုေတာ့ သူတို႔က အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္။
ရဲစခန္းကို သက္ေသဆိုၿပီး လိုက္လာတဲ့သူေတြ ၄၊ ၅၊ ၆ ေယာက္ရွိတယ္။ အဲ့ဒီလူေတြမွာလည္း စ႐ိုက္တုန္းက လူေတြ ပတ္ထားတဲ့ လက္ပတ္အျဖဴေတြ ပတ္ထားတာေတြ႔တယ္။ သူတို႔က ရပ္ကြက္လူၾကီးတို႔၊ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးတို႔ အဲ့လိုလူေတြ။ က်ေနာ္တို႔ကိုလည္း ဗီဒီယုိ မွတ္တမ္း တင္တာေတြဘာေတြ လုပ္တယ္။
အဲ့ဒီက ေထာက္လွမ္းေရး ထင္တယ္ တေယာက္က “မင္းတို႔က စ႐ိုက္လို႔ ငါတို႔က လုပ္ရတယ္” ဆိုၿပီး က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ အဲ့မွာ ကားေပၚ ပါတဲ့ သက္ေသပစၥည္းေတြ စာရင္းေတြလုပ္။ စာရင္းေတြ လုပ္ၿပီးၿပီဆိုမွ က်ေနာ့္ကိုပါ အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္တို႔ကို ထမင္းလည္း မေကၽြးဘူး။ အဲ့ဒီညနဲ႔ ေနာက္ေန႔ တေန႔လံုး ထားတယ္။
အန္တီနဲ႔ လိုက္သြားတဲ့ ႏွစ္ေယာက္က သိပ္မၾကာဘူး ျပန္ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၇ ေယာက္ကို ေနာက္ေန႔ ညေနမွာ ဒိုင္နာ ၂ စီးနဲ႔ ေရႊဘိုေထာင္ကို ပို႔တယ္။ ဒိုင္နာ ၂ စီးကို တာလပတ္ေတြနဲ႔ အုပ္ၿပီးေတာ့ ရဲေတြနဲ႔ ေခၚသြား တယ္။ ေရႊဘိုေထာင္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တေယာက္စီကို ရာဇဝတ္သား ၂ ေယာက္၊ တန္းစီးလိုမ်ဳိးေပါ့ အဲ့လို လူေတြနဲ႔ ထားတယ္။ အဟန္႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို ဘယ္သူမွ ႐ိုင္း႐ိုင္းျပျပ မဆက္ဆံပါဘူး။
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေစာင္ေတြဘာေတြနဲ႔ ထားပါတယ္။
ေရႊဘိုေထာင္မွာ ကိုတိုးလြင္ကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ျပန္ေတြ႔တယ္။ စ႐ိုက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ကား ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ေမွာက္က်န္ေနခဲ့ေတာ့ သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔က အေသဆိုၿပီး တြက္ထားတာ ေရႊဘိုေထာင္ ေရာက္မွ ျပန္ေတြ႔တာ။ သူကလည္း ေခါင္းတေခါင္းလံုး အ႐ိုက္ခံထားရတာ ပြစိကို လန္ေနတာပဲ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္အထိ သူ႔ကို ေဆးကုမေပး ထားဘူး။
အဲ့ဒီမွာ ည ၂ နာရီေလာက္မွာ ေရႊဘိုေထာင္ကေန ျပန္ထုတ္တယ္။ ျပန္ခါနီးမွ ကိုတိုးလြင္ကို ပတ္တီးေတြစည္းၿပီး က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ျပန္ထည့္ေပးလိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ထဲက မံုရြာက ေက်ာင္းသားေလး တေယာက္ကိုေတာ့ သူတို႔
ေရႊဘိုေထာင္မွာပဲ ထားခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကို ေခါင္းစြပ္ေတြ စြပ္ၿပီး ကုန္ကားၾကီးေပၚ တင္တယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုး ျပန္ခၽြတ္တယ္။ ကားေပၚမွာ မတ္တပ္မရပ္ခိုင္းေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ျမင္ရေတာ့ တံတားဦးဘက္
ေရာက္ေနတာ က်ေနာ္သိရတယ္။ အဲ့ဘက္က ေရာက္ေနက်ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က သိတယ္ေလ။ ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ကို မ်က္ႏွာဖံုးျပန္စြပ္ၿပီး နာမည္ေတြေခၚၿပီး ေလယာဥ္ေပၚ တင္တယ္။
ေလယာဥ္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔က မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြက မြန္းတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကေန ဘယ္မွလည္း ထြက္ေျပးလို႔ မရပါဘူးလို႔ ေတာင္းပန္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြ ခၽြတ္ေပးတယ္။ ေလယာဥ္က ထိုင္ခံုေတြနဲ႔ပဲ။ ဒီဘက္ထိုင္ခံု ႏွစ္ခံု ဟိုဘက္ႏွစ္ခံု ႏွစ္တန္းပါတယ္။ ေလယာဥ္မယ္ ပါတယ္။ ဒီဘက္မွာ က်ေနာ္တို႔ကို ႏွစ္ေယာက္စီ ထားလိုက္တယ္။ ဟိုဘက္မွာက စစ္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ၊ ရဲထဲက SB တို႔ ပါမယ္ထင္တယ္။ သူတို႔လည္း ႏွစ္ေယာက္စီ ထိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၇ ေယာက္ကို သူတို႔ကလည္း ၁၇ ေယာက္ ပါတယ္။
၁ နာရီ၊ ၂ နာရီေလာက္ ၾကာေတာ့ ခႏၲီးကို ေရာက္တယ္။ မိုးလင္းၿပီ။ ခႏၲီးေထာင္မွာ က်ေနာ္တို႔ ေနဖို႔ ေနရာေတြခ် တယ္။ မင္းတို႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေကၽြးပါ့မယ္ ဘာညာေျပာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ေရႊဘိုက ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ အထုပ္ေလးေတြေတာင္ သိမ္းသြားတယ္။ က်ေနာ္ ေနရတဲ့ အခန္းက ၃ ေပ၊ ၈ ေပ ေလာက္ ရွိမယ္။ (ခႏၲီးေထာင္တြင္ ကိုေက်ာ္စိုးလင္း ၾကံဳေတြ႔ ခဲ့ရသည္မ်ားမွာ စစ္အစိုးရလက္ထက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္ အေနအထား မ်ားအတိုင္းျဖစ္၍ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါသည္။)
ခႏၶီးေထာင္မွာ ဘယ္ေလာက္ေနခဲ့ရလဲ။
အဲ့ဒီေျခာက္လက တရားခြင္ေတြဘာေတြတင္၊ အမႈေတြဘာေတြ စစ္ၿပီး ခ်ဳပ္တာလား။
တရားခြင္ မတင္ဘူး။ ဒီလို မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္တဲ့အျပင္ မတရားဖမ္းဆီးမႈလို႔လည္း ေျပာရမွာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ၁၅ ရက္ေလာက္က စစ္ေၾကာေရး ဝင္ခဲ့ရတယ္။ စစ္ေၾကာေရးကေတာ့ တကယ့္ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ငရဲခန္းပါပဲ။
စစ္ေၾကာေရးမွာ အဓိက ဘာေတြစစ္လဲ။
အဓိကကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က စလုပ္တာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔က ႐ိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ထြက္ ဆိုခိုင္းတာ။ ပထမ တႀကိမ္ လာစစ္လည္း က်ေနာ္ အမွန္အတိုင္းေျပာတယ္။ ဒုတိယ တႀကိမ္၊ တတိယ အႀကိမ္လဲ အဲ့ဒီအတိုင္းပဲ ထြက္တယ္။
ေဆာင္းပါးရွင္ လင္းဘိုဘို
Posted by Khaing Ko Oo at 20:16 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သမိုင္းမွတ္စု
ငါးမိနစ္ တရားရူမွတ္နည္း
ငါးမိနစ္ တရားရူမွတ္နည္း
...............................
ခႏၶာငါးပါး၏ အျဖစ္အပ်က္ကိုမျမင္ဘဲ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွင္ေနရျခင္းထက္၊ ခႏၶာငါးပါး၏ အျဖစ္အပ်က္ကို ၀ိပႆနာဉာဏ္ျဖင့္ ရူျမင္ေသာသူ၏ တစ္ရက္မွ် အသက္ရွင္ျခင္းက ပို၍ ျမတ္ေပ၏။ ဘုရားသနာႏွင့္ ၾကံဳရခုိက္၊ လူ႔ဘ၀ရခုိက္၊ တရား အားထုတ္ဖုိ႔ အခြင့္သာခိုက္ အျမတ္ဆံုး အသက္ရွည္နည္းကို သိလိုလွ်င္ ဤပိုစ့္ေလးကို ဖတ္ၾကည့္ပါ၊ ဖတ္ျပီးလွ်င္ လက္ေတြ႕ ေလ့က်င့္ၾကည့္လုိက္ပါ၊ ဒိ႒အက်ိဳးထူး ခံစားရပါလိမ့္မယ္။
ဤပိုစ့္ေလးတင္ရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ -
၁။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ တရားဘာ၀နာကိစၥကို လံုး၀ မသိရွိၾကပါ။
၂။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ သိရွိ စိတ္၀င္စားၾကပါေသာ္လည္း အခ်ိန္ေပး၍ တစ္သီးတစ္သန္႕ အားမထုတ္ႏုိင္ၾကပါ။
၃။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ စိတ္၀င္စား၍ အခ်ိန္ေပး အားထုတ္ေနၾကေသာ္လည္း နည္းလမ္းက်က် မွန္ကန္စြာ နားမလည္ၾကပါ။
၄။ အခ်ိဳ႕ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ကား အယူအဆ အေတြးအျမင္ေမွာက္မွား၍ “တရား” ဆုိလွ်င္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္၍ ရွား၍ ေနၾကပါသည္။
ဤသို႔အားျဖင့္ ေလးမ်ိဳးေလးစား ခြဲျခား၍ ေတြ႕ၾကံဳရသည္။
အမွတ္ ၁ - အေျခအေနပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသည္ တရားဘာ၀နာရူမွတ္ျခင္း၏ တန္ဖိုးနွင့္ အက်ိဳးအာနိသင္ကို သိရွိနားလည္ခြင့္ရွိပါက ဤက်င့္စဥ္ကို မုခ်က်င့္ေဆာင္လာမည္ဟု မိမိယံုၾကည့္ပါသည္။
အမွတ္ ၂ - အေျခအေနပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသည္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ၾကေသာ္လည္း ဘာ၀နာက်င့္စဥ္၏ အမွန္တကယ္ လုိအပ္ေသာ အခ်ိန္ႏွင့္ တန္ဖုိးမ်ား သေဘာေပါက္လာလွ်င္ လက္ေတြ႕က်င့္ေဆာင္လာမည္ဟု မိမိယံုၾကည္ပါသည္။
အမွတ္ ၃ - အေျခအေနပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသည္ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ တိက်ေသခ်ာေသာ က်င့္စဥ္ကို ဧကန္အမွန္ကို သိရွိရလွ်င္ လမ္းမွန္နည္းမွန္သို႔ ဒိ႒ေရာက္ရမည္ဟု မိမိယံုၾကည္ပါသည္။
အမွတ္ ၄ - အေျခအေနပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသည္ကား အျမင္မွန္ အယူမွန္သို႔ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ မေရာက္သေရြ႕ တရားက်င့္စဥ္တုိ႔ႏွင့္ ေ၀းကြာေနၾကဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႔ေတြ႕ၾကံဳရ ယံုၾကည္ရေသာေၾကာင့္ မိမိ၏ကိုယ္ေတြ႕ က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္မူႏွင့္ စာေတြ႕ ဗဟုသုတတုိ႔ ေပါင္းစပ္ကာ ဤ ပုိစ့္ကုိ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
၁။ တရားဘာ၀နာကိစၥကို မနီးမစပ္မရင္းႏွီးေသာေၾကာင့္ ခက္ခဲသည္ဟု ထင္မွတ္ကာ ေ၀းကြာေနၾကသူမ်ား။
၂။ ေလာက ကိစၥ လူမူေရးရာ စီးပြားေရးရာ စသည္တုိ႔ျဖင့္ မအားမလပ္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ပါဟု ဆုိၾကသူမ်ား။
၃။ လူမူဒုကၡအေပါင္း ဆံုးရၾကံဳရသျဖင့္ စိတ္ညစ္ညဴးကာ လြတ္လမ္း ထြက္ေပါက္ ရွာၾကံလုိၾကသူမ်ားအတြက္ အလြယ္ဆံုး၊ အရွင္းဆံုး၊ အတုိဆံုးနည္းလမ္းအားျဖင့္ တရားဘာ၀နာကို က်င့္ၾကံ ရူမွတ္ႏုိင္ရန္ ညႊန္ျပေပးထားပါသည္။
ဤသို႔ညႊန္ျပရာ၌ အသိဉာဏ္ရွိေသာ ထြက္သက္ ၀င္သက္ရွိသူ လူအေပါင္းတုိ႔အတြက္ “ဆင္းရဲမူအားလံုး ကုန္ဆံုးရာ” သို႔ ရည္ရြယ္ညႊန္ျပလုိသည္ျဖစ္ရာ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ စေသာ အပိုင္းအျခားမ်ား ကင္းလြတ္ေစရန္ တတ္ႏုိင္သမွ် ဘာသာစြဲ ၀ါဒစြဲမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ ေရးသားထားပါတယ္။
ငရုတ္သီးသည္ ဘယ္သူစားစား ဘယ္အခ်ိန္မွာစားစား ဘယ္ေနရာမွာစားစား စပ္သည့္အရသာကို ကိုယ္တုိင္ ခံစားရသကဲ့သို႔ -
တရားဘာ၀နာက်ဥ္႕စဥ္သည္ က်င့္သူတုိင္းအား အက်ိဳးအာနိသင္ကို ခံစားရေစသည္ျဖစ္ရာ လူမ်ိဳးႏွင့္ဘာသာ အယူ၀ါဒမ်ားကြဲျပားမူမွာ ဤက်င္စဥ္အား အတားအဆီး အကာအကြယ္တစ္ခုအသြင္ မရွိေစလိုပါ။
လူမ်ိဳးမေရြး ဘာသာမေရြး အသက္အရြယ္မေရြး သိတတ္နားလည္ေသာသူတုိင္း ဤက်င့္စဥ္တရားကို အားထုတ္က်င့္ေဆာင္ႏုိင္ၾကပါသည္။ အားထုတ္က်င့္ေဆာင္၍ ခံစားရရွိေစခ်င္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ ဤက်င့္စဥ္နည္းလမ္းကို ဗုဒၶဘာသာေထရ၀ါဒ အဆံုးအမေတာ္မ်ားမွ ထုတ္ယူ၍ ေရးသည္ကိုကား ပြင့္လင္းစြာ ၀န္ခံလုိပါသည္။
ဤက်င့္စဥ္ကို လက္ေတြ႕လုိက္နာက်င့္ေဆာင္ရူမွတ္ျခင္းျဖင့္ ရရွိခံစားၾကရမည့္ အက်ိဳးကို ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် သိရွိခံစားၾကရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အထူး မညႊန္းလုိေတာ့ပါ၊ အနည္းငယ္မွ် ေဖာ္ျပရလွ်င္ -
၁။ စိတ္တည္ျငိမ္းျခင္း။
၂။ မွတ္ဉာဏ္ေကာင္းျခင္း။
၃။ ကိုယ္၊ စိတ္ ပင္ပန္းႏြမ္းလ်မူမ်ား ေျပေပ်ာက္ျခင္း။
၄။ ကိုယ္၊ စိတ္ ဆင္းရဲမူမ်ားဒဏ္ ခံႏုိင္ျခင္း။
၅။ ေကာင္းေသာအေတြးအျမင္ ၾကည္လင္ျခင္း။
၆။ ေျဖာင့္မွန္ တည့္မတ္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပဳလုပ္ႏုိင္ျခင္း။
၇။ ေလးနက္ေသာ အယူ၀ါဒကို သိျမင္စြဲျမဲျခင္း စသည့္ အက်ိဳးအာနိသင္မ်ားကို ရရွိမည္မွာ ဧကန္ဒိ႒ိျဖစ္ပါသည္။
တစ္နာရီ၊ တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႔စေသာ အခ်ိန္ကာလ၏ တန္ဖိုးသည္ လြန္စြာ ၾကီးမားလွပါသည္။ တန္ဖုိးၾကီးမားလွေသာ အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိစြာ လက္ေတြ႕အသံုးခ်တတ္ရန္ ဤပုိစ့္ေလးမွ ညႊန္ျပလုိက္ပါသည္။
အသံုးက်ေသာ အရာတို႔ကို အသံုးခ်တတ္ရန္လည္း အထူးလုိအပ္ပါသည္။
အုိ - မိတ္ေဆြ သင္၏ မအားလပ္ဖူးဆိုေသာ အခ်ိန္ထဲမွ တစ္ေန႕တာမွ (ငါးမိနစ္) မွ်ေသာ အခ်ိန္ကာလကို လက္ေတြ႕ အသံုးခ်ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။
ႏူိးေဆာ္လကၤာ
ငါးမိနစ္မွ် ခဏခ်ိန္တြင္၊
စိတ္၀ယ္စူးစိုက္ ျပဳလုိက္ပါလွ်င္
ဘာ၀နာမ်ိဳး တနိဖုိးထင္ထင္၊
ေညာင္ေစ့ငယ္မွ ျဖစ္ရေညာင္ပင္၊
ပမာထား ၾကီးမားအာနိသင္။
က်မ္းကိုး။ ။စကၠန္႕ သံုးရာ ဘာ၀နာ စာအုပ္မွ ကိုးကား ေရးသား ေဖာ္ျပထားပါသည္
Posted by Khaing Ko Oo at 17:30 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ဘာသာေရးဆိုင္ရာ မွတ္စု
Monday, 24 February 2014
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ ပထမဆံုးသမုိင္း၀င္မိန့္ခြန္းနွင့္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးျကီးလွလွမုိး
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ ပထမဆံုးသမုိင္း၀င္မိန့္ခြန္းနွင့္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးျကီးလွလွမုိး
***********************************************************
``ေဒၚစုက အစ္မနဲ့ေဟာေျပာပြဲသြားမယ္၊ ညီမေလးတုိ့လိုက္မလားဆုိေတာ့ လိုက္ပါ့မယ္ဆုိျပီးလိုက္သြားတယ္။ အန္တီတုိ့ တရားေဟာသြားဖုိ့စထြက္မယ္ ဆုိေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ဆီဖုန္း၀င္လာတယ္။ ဖုန္းထဲကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္သြားျပီး တရားေဟာမွာကုိ မသြားခုိင္းဘူး တား တယ္။ သြားရင္ ဘာလုပ္မယ္၊ ညာလုပ္မယ္ဆုိလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္က ျကိုက္တာလုပ္ သြားမယ္လုိ့ေျပာတယ္။ အဲဒီမွာ အန္တီတုိ့ နည္းနည္းေတာ့ လန့္သြားတာေပါ့။´´
(၁၉၈၈)ခုနွစ္အေရးအခင္းသည္ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ ေက်ာင္းသား၊ ရဟန္း ရွင္လူျပည္သူလူထု တက္ျြကစြာပါ၀င္လွုပ္ရွားခဲ့သည့္ ဒီမုိကေရစီတုိက္ပြဲျကီး တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။ (၁၉၈၈)ခုနွစ္သည္ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ျကီး ဗုိလ္ခ်ုပ္ ေအာင္ဆန္း၏သမီး ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ အမိျမန္မာ နုိင္ငံသုိ့ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာသည့္ သမုိင္း၀င္နွစ္တစ္နွစ္လည္းျဖစ္ေပသည္။ (၁၉၈၈)ခုနွစ္အေရးအခင္းျကီးတြင္ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးအတြက္ ဆႏၵျပတုိက္ပြဲ ၀င္ေနျကသည့္ ရဟန္းရွင္လူေက်ာင္းသားျပည္သူအမ်ားအျပား အသက္ ေသဆံုးခဲ့ျကရသည္။ ယင္းသုိ့ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးတုိက္ပြဲ၀င္ေနျကသူမ်ားကုိ (၁၉၈၈)ခုနွစ္၊ ျသဂုတ္လ(၂၄)ရက္တြင္ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္က ဒီမုိကေရစီ ရရွိေရးအတြက္ စည္းလံုးညီညြတ္ျကရန္ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ျကီး၏သမီး တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ရန္ကုန္ျပည္သူ့ေဆးရံုျကီး နွလံုးေရာဂါကုဌာနအေရွ့ရွိ စာေပအနုပညာရွင္မ်ား၏ စင္ျမင့္တြင္ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္၏ ပထမဆံုး သမုိင္း၀င္မိန့္ခြန္းေျပာျကားခဲ့သည္။ ထုိသုိ့ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္၏ ပထမ ဆံုးမိန့္ခြန္းေျပာျကားခ်ိန္တြင္ သူမ၏ေဘး၌ အမ်ုိးသမီးအနုပညာရွင္နွစ္ဦး ကုိေတြ့ရွိရသည္။ ထုိအမ်ုိးသမီးနွစ္ဦးသည္ကား ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္မ်ား ျဖစ္သည့္ အကယ္ဒမီခင္သီတာထြန္းနွင့္လွလွမုိးတုိ့ျဖစ္ျကသည္။ သုိ့ျဖစ္၍ ထူးထူးျခားျခားျမင္ေတြ့ရသည့္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္မင္းသမီးျကီးနွစ္ဦးအနက္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္လွလွမုိးနွင့္ (၁၉၈၈)ခုနွစ္အေရးအခင္းအေျကာင္းကုိ ေတြ့ဆံုေမးျမန္းခဲ့သည္။
(၁၉၈၈)ခုနွစ္အေရးအခင္းတုန္းက ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ ရန္ကုန္ ေဆးရံုျကီးမွာ ပထမဆံုးျပည္သူေတြကုိမိန့္ခြန္းေျပာေတာ့ အန္တီက ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ေဘးနားမွာပါတယ္လုိ့သိထားတယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္ ျပီးေတာ့ အန္တီ အဲဒီတုန္းက ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ေဘးနားမွာ ဘယ္လုိ လုပ္ျပီးရွိေနတာလဲ။
(၈၈)အေရးအခင္းဆုိတာ အန္တီတုိ့အတြက္ တစ္ကယ့္ကုိေမ့မရနုိင္ပါဘူး။ (၈)ရက္၊ (၈)လ၊ (၁၉၈၈)ခုနွစ္ဆုိတာကုိ ဘယ္ေတာ့မွေမ့လုိ့မရနုိင္ပါဘူး။ အန္တီတုိ့က သူမ်ားထက္ပုိျပီးေမ့လုိ့မရဘူး။ တစ္နုိင္ငံလံုးမွာ ဆႏၵေတြျပျက ေတာ့ ရုပ္ရွင္ေကာင္စီမွာ အနုပာာရွင္ေတြကလည္း လွုပ္ရွားမယ္ေပါ့။ ျမို့ထဲ ကုိသြားဖုိ့အတြက္ အန္တီတုိ့က ဗဟန္း၊ ၀ကာၤပါလမ္းမွာရွိတဲ့ ရုပ္ရွင္ေကာင္စီ မွာ စုျကမယ္ေလ။ အန္တီက ေဘာက္ေထာ္၊ ျပည္သာယာထဲမွာေနေတာ့ အန္တီနဲ့အကယ္ဒမီခင္သီတာထြန္းနဲ့က တစ္လမ္းတည္းေနတာေလ။ သူနဲ့ အန္တီအေဖာ္ရသြားျပီး ရုပ္ရွင္ေကာင္စီကုိ သြားျကမယ္ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အန္တီတုိ့နဲ့ တစ္လမ္းထဲမွာေနတဲ့ မင္းသားျကီးဦးထြန္းေ၀က သူရဲ့ကားေလးနဲ့ ထြက္လာျပီး ဘယ္သြားျကမလုိ့လဲ သမီးတုိ့လုိ့ေမးေတာ့ သမီးတုိ့ ရုပ္ရွင္ ေကာင္စီက ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ပြဲကုိသြားမလုိ့ဆုိေတာ့ အဲ့ဒါဆုိရင္ ေလးေလး လိုက္ပုိ့ေပးမယ္ တက္ဆုိျပီး သူ့ကားနဲ့ေခါ္တယ္။ တက္တဲ့အခါမွာ သမီးတုိ့ ခ်ီတက္ဆႏၵျပမယ္ဆုိရင္ ေလးေလးနဲ့လိုက္ခဲ့ပါတဲ့။ ေလးေလး ေခါ္သြားမယ္ ေပါ့ေနာ္။ ေလးေလးက ဘယ္ေခါ္သြားမလဲေမးေတာ့ ေလးေလးက သမီး တုိ့ကုိ အမ်ုိးသမီးတစ္ေယာက္ဆီေခါ္သြားမယ္။ ဟုိေရာက္ရင္ သမီးတုိ့သိမွာ ပါဆုိျပီး သူက ဘာမွမေျပာဘဲေခါ္ေတာ့ ေလးေလးဦးထြန္းေ၀နဲ့လိုက္သြား ျကတယ္။ လိုက္လည္းလိုက္သြားေရာ တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းကုိေရာက္တယ္။ အန္တီတုိ့မ်ား ဘယ္ေလာက္တံုးလဲဆုိရင္ ဒီအိမ္၊ ဒီျခံျကီးကုိမသိဘူး။ အဲဒီ ျခံျကီးထဲကုိ၀င္သြားတယ္။ ၀င္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အထဲကုိေရာက္ေတာ့ ေလးေလးဦးထြန္းေ၀က အခု သမီးတုိ့ကုိေခါ္လာတာ ဗုိလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းနဲ့ ေဒါ္ခင္ျကည္အိမ္ေပါ့။ ဒီမွာ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီမွာ အန္တီတုိ့အံ့ျသသြားတယ္။ အန္တီတုိ့ကုိေတြ့ျပီး မိတ္ဆက္ေပးမယ္လုိ့ ေလးေလးဦးထြန္းေ၀ကေျပာတယ္။ အန္တီေရာ၊ ခင္သီတာထြန္းေရာေပါ့။ ေရာက္လည္းေရာက္ေရာ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္က ထြက္လာတယ္။ ထြက္ လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္တီတုိ့က အရမ္းအံ့ျသသြားျကတာေပါ့ေနာ္။ ေဒါ္စုက ပါတိတ္ေလးနဲ့အက်ီ္အျဖူလက္စကေလးနဲ့ အန္တီ့မ်က္စိထဲမွာမွတ္မိေနေသး တယ္။ ေဒါ္စုက အရမ္းကုိခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။ ေလးစားစရာေကာင္းတယ္။ ေဒါ္စုက ထြက္လာတယ္။ သူ့အမ်ုိးသားမိုက္ကယ္လည္း ပါတယ္။ အန္တီတုိ့ ကုိ ေလးေလးက မိတ္ဆက္ေပးေတာ့ သူေရာ၊ သူ့အမ်ုိးသားေရာ အန္တီ တုိ့ကုိဖက္ျပီးေတာ့ အနမ္းနဲ့နွုတ္ဆက္ျကတာေပါ့ေနာ္။ အရမ္းလည္း ၀မ္းသာ သြားတယ္။ အရမ္းလည္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ပီတိျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။ ဗုိလ္ခ်ုပ္ ေအာင္ဆန္းနဲ့ေဒါ္ခင္ျကည္တုိ့ရဲ့သမီး ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ဆုိတာ အမည္ ပဲ ျကားဖူးတာေလ။ အခုမွ လူကုိယ္တုိင္ျမင္ေတြ့လိုက္ရတာ။ အဲဒီမွာ ေဒၚစုက အစ္မနဲ့ေဟာေျပာပြဲသြားမယ္၊ ညီမေလးတုိ့လိုက္မလားဆုိေတာ့ လိုက္ပါ့မယ္ဆုိျပီးလိုက္သြားတယ္။ အန္တီတုိ့ တရားေဟာသြားဖုိ့စထြက္မယ္ ဆုိေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ဆီဖုန္း၀င္လာတယ္။ ဖုန္းထဲကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္သြားျပီး တရားေဟာမွာကုိ မသြားခုိင္းဘူး တား တယ္။ သြားရင္ ဘာလုပ္မယ္၊ ညာလုပ္မယ္ဆုိလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္က ျကိုက္တာလုပ္ သြားမယ္လုိ့ေျပာတယ္။ အဲဒီမွာ အန္တီတုိ့ နည္းနည္းေတာ့ လန့္သြားတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚစုေတာင္ သတၱိရွိေသးတာပဲ။ ငါတုိ့လည္းလုပ္မယ္ေပါ့။ ေဒၚစုက ညီမေလးတုိ့ လိုက္ရဲလားဆုိေတာ့ အန္တီနဲ့ ခင္သီတာထြန္းက လိုက္ရဲတယ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ သြားျကမယ္ဆုိျပီး သြားျကတယ္။ တားတဲ့လူေတြကလည္း တားျကတယ္။ တားတဲ့ျကားထဲက သြားျကတယ္။ သြားတဲ့အခါမွာ ဗုိလ္မွူးဦးေသာ္က၊ ရုပ္ရွင္ဘက္က ဦးေအာင္လြင္တုိ့ပါတယ္ ေပါ့။ အဲဒီမွာ အန္တီတုိ့က ဘာလဲဆုိရင္ ခင္သီတာထြန္းက ေဒါ္ေအာင္ဆန္း စုျကည္ရဲ့ညာဘက္က၊ အန္တီက ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ရဲ့ဘယ္ဘက္က လက္တြဲျပီး လူအုပ္ျကီးထဲကုိေလွ်ာက္ရတယ္။ ညာလက္ရံုးနဲ့ ဘယ္လက္ရံုး သေဘာမ်ုိး သံုးေယာက္တြဲေလွ်ာက္တယ္။ ကားေတြက သြားလုိ့မရေတာ့ ျမို့ထဲကုိ လမ္းေလွ်ာက္ျကတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ စစ္တပ္ကလည္း အမ်ားျကီးပဲ ေသနတ္ေတြနဲ့။ လူေတြကလည္း ရုတ္ရုတ္သဲသဲေပါ့။ တစ္ကယ့္ ကုိ အန္တီမေမ့နုိင္ဘူး။ အနိဌာရံုျမင္ကြင္းေပါ့။ အန္တီ တစ္သက္နဲ့တစ္ကုိယ္ မျကံုဘူးတာ ျကံုရတယ္။ အဲဒီမွာ အံ့ျသစရာက ေဘးနားက ပရိသတ္ ေတြက ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ကုိသိပ္မသိျကဘူး။ ခင္သီတာထြန္းနဲ့အန္တီ ကုိပဲ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးလုိ့သိထားေတာ့ ခင္သီတာထြန္း၊ လွလွမုိးဆုိျပီး လက္ခုပ္ တီး ျသဘာေပးျကတယ္။ အန္တီတုိ့နွစ္ေယာက္ဦးေဆာင္ျပီးတရားေဟာမယ္ လုိ့ ပရိသတ္ကထင္ေနတာေပါ့။ အဲဒီမွာ ေဒါ္စုကုိ မသိျကဘူး။ ေဒါ္စုကလည္း သာမန္လုိပဲ ၀တ္စားထားေတာ့။ အဲဒီမွာ ေဆးရံု၀င္းျကီးထဲ ေရာက္သြားတယ္။ ဘာစတိတ္မွမရွိဘူး။ တုိင္ကီပံုးပဲရွိတယ္။ တုိင္ကီပံုးအပ်က္အေဟာင္းျကီးေလ။ အဲ့ဒီအေပါ္တက္ရတယ္။ လူသံုးေလးေယာက္ပဲတက္လုိ့ရတယ္။ ဗုိလ္မွူး ေသာ္ကရယ္၊ ေဒါ္စုရယ္၊ အန္တီရယ္၊ ခင္သီတာထြန္းရယ္ တက္တယ္။ ပရိသတ္ေတြက အမ်ားျကီးပဲ။ အန္တီနဲ့ခင္သီတာထြန္း ေဟာေျပာပြဲလုပ္မယ္ ဆုိျပီး လူေတြက မင္းသမီးေတြ တရားေဟာမယ္ဆုိျပီး ေျပးလာျကည့္ျက တာေပါ့။ စစ္သားေတြကလည္း အမ်ားျကီးပဲ။ ေဆးရံုျကီးထဲမွာ ရုတ္ရုတ္သဲ သဲနဲ့။ အဲ့ဒီမွာ ဗုိလ္မွူးေသာ္ကက ေျကညာတာ။ အခုေျပာမယ့္သူကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ လုိ့ပဲေျပာရေသးတယ္။ ပရိသတ္ေတြက (ေဟး)လုိ့ ေအာ္ျကျပီး ဗုိလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းလုိ့ပဲေျပာရေသးတယ္ သူတုိ့သိသြားျကတယ္။ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္လုိ့လည္း ေျပာလိုက္ေရာ ပရိသတ္က လံုး၀ထိန္းလုိ့ ကုိ မရေတာ့ဘူး။ လက္ခုပ္ျသဘာေပးတာ အန္တီတုိ့ ျကက္သီးေတြေတာင္ ျဖန္းျဖန္းထတယ္။ အားေပးလိုက္ျကတာ။ အဲဒီေန့က ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ ေဟာေျပာတာေလ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ အန္တီတုိ့ျပန္လာျကတယ္။ ေဒါ္စုက အန္တီတုိ့ကုိ အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္လု့ိေျပာတယ္။
ေရြွတိဂံုဘုရားအေနာက္ဘက္မုခ္မွာ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္ ဒုတိယအျကိမ္ လူထုကုိေဟာေျပာေတာ့ေရာ အန္တီတုိ့ပါေသးလား။
ေနာက္တစ္ေန့မွာ ေရြွတိဂံုဘုရားမွာ ဆက္ျပီးေဟာတယ္။ အဲ့ဒီေန့က အန္တီတုိ့ကုိေခါ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အန္တီတုိ့က မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မသြားျဖစ္ ေတာ့ဘူးဆုိတာ အိမ္က အန္တီအေမကလည္း အေမဆုိေတာ့ လံုး၀မရဘူး ငုိယုိျပီးေတာ့ မသြားပါနဲ့သမီးရယ္ဆုိျပီးတားတယ္။ ေရြွတိဂံုဘုရားမွာ ဗံုးေထာင္ ထားတယ္တုိ့၊ ဘာတုိ့ သတင္းေတြက ထြက္ေနေတာ့ ေဒါ္ခင္သီတာထြန္းအိမ္ ကလည္း မလြွတ္ဘူး၊ အန္တီအိမ္ကလည္း မလြွတ္ဘူး။ အဲဒီေန့က မသြား ျဖစ္လိုက္ဘူး။ အန္တီတုိ့က အရမ္းကုိသြားခ်င္ေနတာကုိ မသြားလိုက္ရဘူး။
ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္နဲ့အတူ ရန္ကုန္ေဆးရံုျကီးမွာ တရားေဟာျပီး အန္တီတုိ့အိမ္ျပန္ေတာ့ အျပန္လမ္းေျဖာင့္ရဲ့လား။
အိမ္ျပန္ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ ဘာမွေတာ့ မေျပာပါဘူး။ အန္တီတုိ့ကလည္း ေျကာက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္ယံုျကည္ခ်က္နဲ့ကုိယ္လုပ္ခဲ့ တာေလ။
ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္တရားေဟာဖုိ့လိုက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ အန္တီတုိ့စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိခံယူခ်က္ေတြေမြးထားလဲ။
အန္တီကေတာ့ ေသမထူး၊ ေနမထူးပါဘဲ။ အလုပ္တစ္ခုကုိ လုပ္မယ္ ဆုိမွေတာ့ ေနာက္မဆုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္နဲ့သြားရတယ္ ဆုိတာ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ သက္စြန့္ဆံဖ်ားပဲေပါ့။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ေသလည္း ေသပါေစ မထူးဘူးဆုိျပီး မွတ္ထားတယ္။ သူတုိ့ေသနတ္နဲ့ ပစ္လည္းပစ္ ေပါ့ေနာ္။ ဘ၀မွာ တစ္ခါပဲေပါ့။ ေသလည္း ကုိယ့္နုိင္ငံ၊ ကုိယ့္လူမ်ုိးအတြက္ ပဲေပါ့လုိ့ ခံယူထားတယ္။ အေဖ့ေသြးနည္းနည္းပါတယ္လုိ့ပဲေျပာရမယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာေတာ့ မေျကာက္ေတာ့ဘူး။
အန္တီရဲ့အေဖကလည္း ေမာ္ကြန္း၀င္ပထမအဆင့္ပဲေနာ္။
ေမာ္ကြန္း၀င္ပထမအဆင့္ သီဟသူရဗုိလ္ရဲခ်စ္၊ ဦးေန၀င္းလက္ထက္ ကေလ။ ေနာက္ပုိင္းထြက္လိုက္တာ။ အန္တီအေဖက မင္းဒင္ေတာင္တုိက္ပြဲ မွာ သီဟသူရဘြဲ့ရတာေလ။ ဦးသန့္အေရးအခင္းတုန္းကလည္း ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရ တယ္။ အန္တီအေဖက ခဏခဏထိန္းသိမ္းခံရတယ္။ ေထာင္(၈)နွစ္ တစ္ခါ က်တယ္။ ေလးငါးခါ ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတယ္။ အေဖက တစ္ခ်ိန္လံုးထိန္းသိမ္း ခံေနရေတာ့ အန္တီတုိ့မိသားစုက ငယ္ငယ္ကတည္းက ကိုယ့္ဘ၀ကုိယ္ ရုန္းကန္လာရတယ္။ တစ္ခါဆုိ အေဖတင္မဟုတ္ဘူး။ အေမ့ကုိပါ ဆြဲတယ္။ အဲဒီဟာေတြကုိ (၈၈)မွာ အန္တီက ခံစားခ်က္ပုိျပင္းသြားတာေပါ့။ မေျကာက္ လည္းမေျကာက္ေတာ့ဘူးေလ။ ကုိယ့္မွာခံစားခ်က္က ရွိတယ္ေလ။ (၈၈)တုန္း ကေတာ့ ေသလည္းေသပါေစေပါ့။ အန္တီတုိ့ကုိ ဘယ္သူမွ ဆႏၵျပတာမွာပါဖုိ့ မစည္းရံုးဘူး။ ကုိယ့္ခံစားခ်က္၊ ကုိယ့္အသိစိတ္နဲ့ကိုယ္လုပ္ျကတာ၊ ကံေကာင္း လုိ့ မေသတာ။ နုိင္ငံျခားဆုိတာ ခဏတစ္ျဖုတ္ပဲ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သြား တာ။
(၈၈)အေရးအခင္းျပီးေနာက္ပုိင္းမွာ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုျကည္နဲ့ျပန္ ေတြ့ျဖစ္ေသးလား။
(၈၈)အေရးအခင္းေနာက္ပုိင္းက ဟုိတစ္ေလာကမွေတြ့တာ။ ေဒါ္စုနဲ့ ေတြ့ခ်င္တယ္။ ေတြ့ခ်င္ေပမယ့္လည္း အေျခအေနက မေပးခဲ့ဘူး။ ဟုိတစ္ေလာက ရုပ္ရွင္ေလာကသားေတြနဲ့ေတြ့ေတာ့ (၈၈)တုန္းက ဓာတ္ပံု ေလးကုိျပျပီး မွတ္မိေသးလားေမးေတာ့ ေဒါ္စုက အရမ္းဦးေနွာက္ေကာင္းတယ္။ လံုး၀ အန္တီကုိ ေဒါ္စုကမွတ္မိတယ္။ ညီမေလးရယ္ ဘယ္ေမ့လုိ့ရမွာလဲ သိတာေပါ့တဲ့၊ နည္းနည္း၀လာတယ္ေနာ္တဲ့။ အန္တီက ဟုိတုန္းက ပိန္ပိန္ ေလးေလ။ အန္တီက ဟုတ္တယ္ မမ ၀လာတယ္လုိ့ မမကေတာ့ ဒီအတုိင္း ပဲေနာ္လုိ့ေျပာေတာ့ ေဒါ္စုက မမ အသက္ျကီးသြားပါျပီ၊ အုိသြားပါျပီလုိ့ေျပာ တယ္။ ေဒါ္စုနဲ့အမွတ္တရျပန္ေတြ့တာေပါ့။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ မွာ တစ္ခါေတြ့တယ္။ ေဒါ္စုကုိ ခ်ီးက်ူးတယ္။ အျမဲတမ္း အားေပးကူညီခ်င္ တယ္။ ေဒါ္စုက်န္းမာပါေစလုိ့ အျမဲဆုေတာင္းေပးတယ္။ ေဒါ္စု နုိင္ငံတကာ ကဆုေတြရတာကုိ အရမ္းဂုဏ္ယူတယ္။ ေဒါ္စုရဲ့လုပ္ရပ္ေတြကုိ အားေပးတယ္၊ ခ်ီးက်ူးတယ္။ အေ၀းကေနျပီး ေမတၽာပုိ့ဆုေတာင္းေပးေနတယ္။
အန္တီ အခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ နုိင္ငံေရးမလုပ္ေတာ့သလုိပဲ။
နုိင္ငံေရးက မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အေဖ့အတြက္ ဘုရား၊ တရား လုပ္ေပးရင္း ကုိယ္လည္း ဘုရား၊ တရားပဲ လုပ္ျဖစ္သြားတာ။ ဘုရား၊ တရားလုပ္ေတာ့ စိတ္ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တယ္။ နုိင္ငံေရးက ေနာက္ပုိင္း မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဘုရား၊ တရားနဲ့ပဲ ေျဖတယ္။ (၈၈)အေရးအခင္းမ်ုိးလုိ ထပ္ျပီးမျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ျကံုလည္းမျကံုခ်င္ေတာ့ဘူး။ တုိင္းျပည္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္တယ္။ ေနာက္လူအားလံုးကုိ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးရွိေစ ခ်င္တယ္။ ဘုရားမွာလည္း ဆုေတာင္းပါတယ္။
(၈၈)အေရးအခင္းျပီးေတာ့ အန္တီ နုိင္ငံျခားထြက္သြားေသးတယ္ ေနာ္။
အေမရိက သြားလိုက္တယ္။ (၁၀)နွစ္ေလာက္ သြားလိုက္၊ ျပန္လိုက္ ေပါ့။ (၁၉၉၃)ခုနွစ္က အဂၤလန္သြားတယ္။ (၁၉၉၄)ခုနွစ္မွာ ထုိင္းတုိ့ဘာတုိ့ သြားတယ္။ (၁၉၉၈)ခုနွစ္ကေန(၂၀၀၅)ခုနွစ္အထိက အေမရိကေပါ့။ (၈၈) အေရးအခင္းေျကာင့္ေတာ့ နုိင္ငံျခားထြက္တာမဟုတ္ဘူး။ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ သြားတာ။ အန္တီ နုိင္ငံျခားမွာ နုိင္ငံေရးခုိလွုံခြင့္ေတာင္းျပီးေနလုိ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အန္တီမလုပ္ဘူး။ ဘာလုိ့မလုပ္လဲဆုိရင္ ကုိယ့္ျမန္မာျပည္မွာ ကုိယ့္ အေဖ၊ အေမ၊ ညီအစ္ကုိေမာင္နွမေတြရွိေသးတယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ ကုိယ့္ ျမန္မာျပည္ပဲကိုယ္ခ်စ္တယ္ေလ။
အန္တီအေနနဲ့ ေဒါ္စုရဲ့ NLD ပါတီမွာေရာ ပါတီ၀င္ထားလား။
NLD ပါတီေတာ့ မ၀င္ထားပါဘူး။ ဘယ္အဖြဲ့အစည္းမွေတာ့ မ၀င္ျဖစ္ ဘူး။ အခု ကားရိုက္တယ္။ ဘုရား၊ တရားေတြလုပ္တယ္။ ဘာသာေရးနဲ့ ပတ္သက္တာေတြပဲလုပ္ျဖစ္တယ္။ အန္တီရဲ့ညီမေတြေတာ့ ပါတီလုပ္ျက တယ္။ အန္တီကေတာ့ ဟုိဒီသြားလာေနေတာ့လည္း မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
အခုလက္ရွိေတာ့ အန္တီ အနုပညာအလုပ္ေတြပဲျပန္လုပ္ေနတာေပါ့ ေနာ္။
အခုေနာက္ပုိင္း အနုပညာအလုပ္ေတြပဲ ျပန္လုပ္ေနတယ္ေလ။ တျခား အလုပ္ေတြလုပ္လည္းမလုပ္ခ်င္ဘူး။ လုပ္လည္း မလုပ္တတ္ဘူး။ ဒီအနုပညာ ကုိပဲခ်စ္တယ္။ အနုပညာအလုပ္ပဲ ျပန္လုပ္တယ္။ နုိင္ငံျခားကေတာ့ သြားရင္ အလည္ပဲေပါ့။ အခုေတာ့ ဘုရား၊ တရားနဲ့ ေကာင္းမွုကုသုိလ္ပရဟိတလုပ္ငန္း ေတြလုပ္တယ္။ အေမရိကန္တုိ့၊ အဂၤလန္တုိ့က အန္တီတုိ့ဆရာေတာ္ျကီးေတြ ရဲ့ သာသနာျပုလုပ္ငန္းေတြမွာပါ၀င္ျပီးလုပ္ေနတယ္။
အခုလုိေျဖျကားေပးတဲ့အန္တီ့ကုိ အထူးေက်းဖူးတင္ပါတယ္။
ေစာဖုိးခြားေမးျမန္းသည္။
(၂၀၁၃)ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ကထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ ေမာ္နီတာ သတင္းဂ်ာနယ္၏ (၈)ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ေငြရတုျပည့္ႏွစ္ပတ္လည္ အထူးထုတ္ မွတ္တမ္းတြင္ ေဖာ္ျပျပီး။
photo.(၈၈)ေနာက္ပိုင္းရုပ္ရွင္မင္းသမီးၾကီးလွလွမိုး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို႔ျပန္လည္ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့စဥ္အမွတ္တရ။
Posted by Khaing Ko Oo at 17:20 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Sunday, 23 February 2014
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=A1hlBFdP89E
Posted by Khaing Ko Oo at 19:15 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
လင္မယားဆိုတာ
လင္မယားဆိုတာ
တစ္ခါေတာ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ေထာင္သက္ ၁၁ နွစ္ၾကာေတာ့မွ ကေလးတစ္ေယာက္ရသတဲ့။ အဲဒိကေလးကို ဖေအေရာ မေအေရာ အရမ္းခ်စ္တာေပါ့။ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕ ဂရုစိုက္သတဲ့။ ကေလးေလး အသက္ ၂ႏွစ္ေလာက္ေရာက္လာေရာ တစ္ေန႕ေတာ့ အေဖကသူေသာက္လက္စေဆးေသာက္ၿပီးေတာ့ ေဆးဘူးကိုမပိတ္ေတာ့ဘဲ ရံုးေနာက္က်ေနၿပီဆိုၿပီးေတာ့ သူ႕မိန္းမကို ေဆးဘူးပိတ္လိုက္ေတာ့ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာခဲ့သတဲ့။
သူ႕မိန္းမကလဲမီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာအလုပ္မ်ားေနၿပီးေတာ့ ေနာက္မွထြက္ပိတ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ ဆက္လုပ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကေလးေလးဟာ ေဆးဘူးကို ေမွာက္ခ်ၿပိးေတာ့ ေဆာ့ကစားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေရာင္စံုတဲ့ ေဆးေလးေတြကို ေသာက္ခ်လိုက္ပါတယ္။ တစ္ဘူးလံုးလိုလိုပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီေဆးေတြဟာ အရမ္းျပင္းတဲ့ ပဋိဇီ၀ ေဆးေတြပါ။ လူၾကီးေတြေတာင္မွ နဲနဲပဲေသာက္ရတဲ့ ေဆးေတြပါ။ သူ႕အေမက ကေလးကို ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ေဆးရံုကိုပို႕တာေပါ့ သိပ္မၾကာပါဘူးကေလးဟာ ေဆးလြန္တဲ့ ေ၀ဒနာေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားပါတယ္။
အေမချမာ ကေလးေသတာက တစ္ဖက္ သူ႕ေယာက္်ားကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပရမလဲ ဆိုတာကတစ္ဖက္ေပါ့။ သူ႕ေယာက္်ားမ်ား ျပန္လာရင္ သူ႕ကို သတ္မလားပဲ စိုးရိမ္ေနတာေပါ့။ သိပ္မၾကာဘူး သူ႕ေယာက္်ားေရာက္လာတယ္။ ကေလးေသကိုၾကည့္လိုက္ သူ႕မိန္းမကို ၾကည့္လိုက္နဲ႕ ေနာက္ေတာ့ သူ႕မိန္းမကို ဖက္လိုက္တယ္။ " သိပ္မငိုပါနဲ႕ကြာ တိတ္တိတ္ " လို႕ေျပာတယ္။ သူ႕မိန္းမလဲ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ သူ႕ကို ဘာေၾကာင့္ မဆူမပူတာလဲေပါ့။သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အျဖစ္ကိုဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကျမင္သြားတယ္။အဲဒီလင္မယားအျပန္မွာ ေယာက္်ားျဖစ္သူကို ေခၚၿပီးေတာ့ " ခင္ဗ်ားဗ်ာ ေသြးေအးလွခ်ည္လား ကိုယ့္ကေလးေသတာေတာင္ " လို႕ေျပာသတဲ့။ထုိေယာက္်ားက
"ဆရာရယ္ တကယ္တမ္းမွားတာက က်ဳပ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေဆးဘူးေလးကို ပိတ္လိုက္ရင္ တစ္မိနစ္မၾကာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို သြားခိုင္းခဲ့မိတယ္။
သူက အေမေလ၊ သားသမီးတစ္ေယာက္ေသဆံုးရင္ အေမေတြ ပိုစိတ္ထိခိုက္မယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဒီေလာက္စိတ္ထိခိုက္ေနရင္ သူ႕ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုအျပစ္တင္လိုက္ရင္သူ႕ကိုပိုၿပီးေတာ့ ႏွိပ္စက္ရာက်မွေပါ့ဗ်ာ"
ဆရာ၀န္လဲ ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လဲ ျပန္သြားၾကတယ္။ တစ္ေယာက္ပုခံုးတစ္ေယာက္ ဖက္ရင္းနဲ႕ေပါ့။
ေမာင္စိုင္း(kanaung)
Posted by Khaing Ko Oo at 19:06 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ေလးစားအတုယူ စရာမို ့ရွယ္လိုက္ပါသည္
'' ဟဲ့ သား ..ငေပါက္ ဟိုမွာ ၾကည့္လိုက္စမ္း...ေပးခ်င္စရာ မေကာင္းဘူး လား...သူမ်ားေတြလို ဒီအတ္ိုင္းေတာင္း တာထက္စာရင္ ...သူလုပ္ႏိုင္တာ ..ေလး ကို သူ ဝင္လုပ္ၿပီး ကုသိုလ္ယူ တယ္...ေတြ ့လား တဲ့...''
မႏ ၳေလးေတာင္ ..စြယ္ေတာ္တိုက္.ဘုရား အတက္ ေလွကားမွာ..အေမ ေမးေငါ့ျပတဲ့ ေနရာၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ဟုတ္တယ္...
အသက္၆၀ ပတ္ဝန္းက်င္ ..အဘ တေယာက္.. သန္႔သန္႔႐ွင္း႐ွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္... တိုက္ပံုေလးနဲ႔ ပုဆိုးနဲ႔...ဦးထုတ္ေလးနဲ႔... ပဲ..
ဂ႐ုဏာသက္ဖို႔ ေကာင္းတာ ..အဲ့အဘက.. ေျခႏွစ္ဖက္ လက္တဖက္ မ႐ွိ႐ွာေတာ့ ဘူး...
ဒါေပမယ့္ သူ႔စိတ္ဓာတ္ ကမြန္ျမတ္ တယ္ ဘုရားေလွကားကို သူ ေကာင္းေသးတဲ့လက္တဖက္ နဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ေပး ေႏ႐ွာတယ္... တင္ပါးေအာက္က အဝတ္နဲ႔လဲ ပြတ္တယ္.. အလကား ဟန္ျပမဟုတ္ဖူးေနာ္...တကယ္တိုက္ေနတာ.သူ႔ချမာ ျပဳံး ျပဳံး ..ျပဳံး ျပဳံး နဲ႔ တိုက္ေန႐ွာတာ
ဘုရားေစာင္းတန္း က ေႂကြျပား အျဖဴ ေလး ေတြ ဆိုေျပာင္ေနတာပဲ...
သူ အလွ်ဴခံတဲ့ ေနရာ ေလးတင္မဟုတ္ဖူး ဗ် ..က်ေနာ္ၾကည့္ေနတာ...အေပၚလည္း တက္ ၿပီး တိုက္တယ္..
ေအာက္အဆင့္ေတြ လည္း သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔ ဆင္းၿပီးတိုက္တယ္ခင္ဗ်ား...တကယ့္ အဘ ပါပဲ...
အေမကသူ႔ကို၅၀၀ လားမသိဘူး လွ်ဴ ခဲ့တယ္....
စဥ္းစားၾကည့္ တျခား အလွ်ဴ ခံ ေတြဆို သူ႔လို သံုးဖက္မေျပာ နဲ႔တဖက္ေလာက္ျပတ္တာနဲ႔ တင္ ဘာမွ မလုပ္ပဲ..ေတာင္းေကာင္း ေနၿပီ ေလ..
ငေပါက္တို႔အခု အဘ လို႔ တခုခု ျဖစ္ၿပီး ေျခလက္.၃ ဖက္ ျပတ္ၾကည့္ပါ့လား...အိပ္ယာထဲလဲ တသက္လံုး.စိတ္ဓာတ္က်ဘာမွ မလုပ္ပဲ ..ေစာေစာေသ သြားမွာ..
အဲဒီ အဘစိတ္ ဓာတ္က ..အလွ်ဴခံ တစ္ ေယာက္ ထက္ အမ်ားႀကီးေကာင္း လြန္း ေနတယ္ ဗ်ာ...အမ်ားႀကီး ျဖဴစင္မြန္ျမတ္ ေနတယ္ ..
အဘေျခေတြ လက္ေတြဘယ္လို ဆံုး႐ႈံး ခဲ့ ရလည္း ကြၽန္ေတာ္မေမး ရက္လို႔ မေမးေတာ့ပါ ဘူး...စစ္ပြဲ လား ဗံုးလား ရထားႀကိတ္တာ လားတခုခု ေနမွာပါေလ...
သူ႔ကို ၾကည့္ၿပီး.. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာင္႐ွက္မိ ပါတယ္...
တခါတေလ လူေတြက ..ငါမွာ ဒီဟာ မွမ႐ွိ တာ ..ဟိုဟာမွမ႐ွိတာ...ငါက ဟြာမတတ္ဘူး...
သိတယ္မလား... ေျခေတြလက္ေတြ မွ မဟုတ္ဖူး..အသိပညာ အတတ္ပညာ..အရည္အခ်င္း...ကအစ..ကိုယ့္မွာ မ႐ွိတာ. မလုပ္တတ္တာ.ပဲေတြးမိေနတာ..ေလ အာ့ နဲ႔ပဲ... ဘာမွ ဟုတ္တိပတ္တိ ဝင္မလုပ္ျဖစ္ဖူး...ေလာကမွာ...
ကြၽန္ေတာ္ တို႔ေတြ က ကိုယ့္မွာ ဘာမ႐ွိဘူး...ဘာမလုပ္တတ္ေသးဘူး..ဆိုတာပဲ ေတြးေနၾကတာ...အဲဒီေနရာမွာပဲ ကိုယ့္အေတြး နဲ႔ကိုယ္ ..ပိတ္မိေနၾကတာ
တကယ္ေတာ့ အဘ လိုမ်ိဳး..ကိုယ့္မွာ ဘာ႐ွိလဲ ..ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ..႐ွ္ိတာေလး နဲ႔.. ကိုယ္တတ္ႏိုင္တာ ေလး ေလာက ကို လုပ္ေပး ေနႏိုင္တာ ကိုက အေတာ္ တာသြား ေနၿပီ ဗ်.. ..
ဒါေၾကာင့္ လူေတြအားလံုးလဲ အဘလိုပဲ...ကိုယ့္႐ွိတဲ့ ကိုယ္ခႏၡာ ..ကိုယ္တတ္တဲ့ အသိပညာ အတတ္ပညာ ေလးနဲ႔...
ပထမ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ေအာင္ ..ဒုတိယ ကိုယ့္မိသားစု အသိုင္းအဝိုင္း ..
ေနာက္မွ..ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္တခု လံုး...
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာရ ရင္ ေလာက ႀကီး ကို ..တတ္သမွ် ႐ွိသမွ် နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္သူ..အက်ိဳး ျပဳႏိုင္သူ ေတြ မ်ား ျဖစ္ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ လို႔ ...ေတြးမိရင္း...
ေမာင္ေပါက္ ..
(အဘ ပံုကို ခြင့္မေတာင္း ပဲခိုး႐ိုက္ခဲ့မိသည္...သူ႐ွက္သြားမည္စိုးသျဖင့္ မ်က္မွာေပၚေအာင္မ႐ိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါ.. သာဓုသာဓု သာဓု ပါအဘ...
Posted by Khaing Ko Oo at 18:53 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
၈၈- ကုိျမေအးနဲ႔ ဦးကုိနီ တုိ႔ ေဖါက္ျပန္ျပီ ဆုိရင္က်ေနာ္တုိ႔ကုိေျပာပါ
၈၈- ကုိျမေအးနဲ႔ ဦးကုိနီ တုိ႔ ေဖါက္ျပန္ျပီ ဆုိရင္က်ေနာ္တုိ႔ကုိေျပာပါ (သုိ႔ ) ကုိျမေအး ဦးကုိ
နီ တုိ႔ တကယ္တုိင္းျပည္နဲ႔လူထုအေပၚကုိသစၥာရွိတယ္ဆုိတာသိလာရင္ အျခားရဟန္းမ်ားကုိေျပာ
********************************************************************
ဗုဒၶအေရေတာ္ လုိ႔ သမုတ္ျပီးေခၚေ၀ၚတဲ့ သကၤန္း၀တ္ ျပီး "လိမ္" ေျပာ တာေလာက္ ရြံ႔စရာ
ေကာင္းတာ မရွိပါဘူး၊ ကုိျမေအးသမီး ေ၀ႏွင္းပြင့္သုန္ အဂၤလန္ မွာရုိဟင္ဂ်ာကုိ လႈံ႔ေဆာ္တဲ့ကာလ
မွာ ကုိျမေအးဟာ ေထာင္ထဲမွာပါ၊ ဘာမွမသိရွာပါဘူး...
ကုိျမေအးဟာ ဟုိး နယ္စြန္နယ္ဖ်ားေထာင္ထဲမွာေရာက္ေနတာပါ..
ကုိျမေအး ေထာင္ကထြက္လာလာခ်င္းမိတ္ေဆြရင္းေတြကေျပာျပလုိ႔ကုိျမေအးဟာသူ႔သမီး
အေၾကာင္းကုိသိတာနဲ႔ခ်က္ျခင္းပဲ ဖုန္းဆက္ျပီး အဂၤလန္ေရာက္ သူ႔သမီးကုိ ေမးျမန္းခဲ့၊တားျမစ္ခဲ့တာပါ။
အဲဒီေနာက္ပုိင္းက စျပီး ကုိျမေအးသမီးနဳိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ႔ဇတ္ခုံေပၚမွာမေတြ႔မျမင္ရေတာ့ပါဘူး။
ဒါကုိ တမင္မသိဟန္ေဆာင္ျပီး ကုိျမေအးက သူ႔သမီးကုိ ေျမွာက္ေပးတယ္၊ မေျပာဘူးဆုိတာကေတာ့
လိမ္ တာ ..သုိ႔...မသိဟန္ေဆာင္တာပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္၊ ကုိျမေအး ဘယ္လုိ ေျပာသလဲ သိခ်င္ရင္
ကုိျမေအးေထာင္က ထြက္လာျပီး ဖုန္းနဲ႔ေမးျမန္းခဲ့တာကုိ ဧရာ၀တီ က ၀က္ဆုိက္ဒ္ စာမ်က္ႏွာမွာေဖၚျပခဲ့ဘူးပါတယ္၊
ေနာက္တခု ...ဘာသာျခား၊ လူမ်ဳိးျခားလုိ႔ အတင္းစြပ္ဆြဲကာ ကုိျမေအးနဲ႔ ဦးကုိနီကုိ စာေပေဟာေျပာပြဲမွာမေျပာရဘူး၊ မေဟာရဘူးဆုိကာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္တဲ့ ဦးစႏၵာသီရိ ဆုိတဲ့ ဦးဇင္းကုိ ေမးခ်င္ပါတယ္.....
* မိမိကုိယ္တုိင္တကယ္ပဲ ရုိးသားပါရဲ့လား ..?
* မိမိကုိယ္တုိင္ တကယ္ပဲ လူမ်ဳိးဘာသာကုိတကယ္ခ်စ္ရဲ့လား ..? ဆုိတာကုိေမးခ်င္ပါတယ္၊
ဘာသာျခားလူမ်ဳိးျခားမုိ႔ မေဟာေျပာရဘူး လုိ႔ ကန္ကြက္ရုိးမွန္ရင္ ...
* မသီတာ ( စမ္းေခ်ာင္း ) သည္ ဗုဒၶဘာသာ ကုိးကြယ္သူဆရာ၀န္တေယာက္ ျဖစ္ပါလွ်က္ ..အဘယ္ေၾကာင့္ ကန္႔ကြက္ပါသနည္း ...?
ဒါကုိ ... သကၤန္း၀တ္ဘုန္းၾကီးတပါး ေျပာဆုိတာကေတာ့ .. မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း ) သည္
အခမဲ့ မူစလင္ေဆးရုံ တြင္ ၀င္ေရာက္ ေဆးကုေပးေနလုိ႔ ဆုိ ျပန္ပါတယ္၊ ..
နဳိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ မည္သည့္ဆရာ၀န္ မွ အစုိးရေဆးရုံေဆးခန္းမွာ ေဆးကုခြင့္မေပး၊
ေဆးကုသခြင့္ ဆမ လုိင္စင္ ေတာင္ ရုပ္သိမ္းသည္အထိ စစ္အစုိးရကေန ယေန႔ထိကန္႔သတ္ထား
ဆဲဆုိတာကုိ သိပါသလား ဟု..ေမးျမန္းခဲ့ပါမူ မည္သုိ႔ ေျဖမည္နည္း..?
ဒါကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ မ်ဳိးခ်စ္အမည္ခံ အရည္းၾကီး သကၤန္း၀တ္ ဘုန္းၾကီးမ်ားဟာ ဘာသာေရး၊
လူမ်ဳိးေရးကုိ လုိသလုိ ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ပါတီတခု လူတစု ၾကဳိးဆြဲ ရာကုိ ဘာမွန္းမသိ နထၳိအသိ
နဲ႔ လုပ္ေနတဲ့ အရည္းၾကီးသကၤန္း၀တ္ေတြမွန္း မ်က္ႏွာဖုံး ကြာက် လာတာကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
ျမင္ေတြ႔ရပါေတာ့တယ္၊
ဘာသာမတူ ၊လူမ်ဳိးမတူတာနဲ႔ ခြဲျခားသင့္ပါရဲ့လား..? ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထားသည့္ တရား
ေတာ္ ရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကုိ သိပါရဲ့လား..ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္ပါရဲ့လား ..?
တကယ္နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့ျပီဆုိရင္ သကၤန္း၀တ္ အရည္းၾကီးဘ၀ကေန ရုန္းထြက္ျပီး အတု
မရွိ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ့ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္က်င့္ၾကံအားထုတ္နဳိင္ေသာ
တကဲ့ ဗုဒၶသာသနာျပဳ ရဟန္းေကာင္းရဟန္းျမတ္ ျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္နဳိင္ပါေစလုိ႔ တပည့္ေတာ္
မြန္ျမတ္ေသာ စိတ္ဆႏၵျဖင့္တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္၊
(မွတ္ခ်က္)..
တကယ္ပဲ ကုိျမေအး၊ ဦးကုိနီ တုိ႔သည္ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးအေပၚကုိ ၄င္းတုိ႔ကုိးကြယ္ယုံၾကည္
ေသာ ဘာသာေရးအရ "ဘက္" လုိက္သည္မွန္ပါက တပည့္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ဦးဇင္းတုိ႔မေျပာခင္
အရင္ဆုံး ဦးေအာင္ ရႈံ႔ခ် ကန္႔ကြက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိလဲေျပာၾကားလုိပါတယ္၊
သုိ႔မဟုတ္ပဲ..ထုိႏွစ္ဦးသည္တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးအေပၚကုိ ျဖဴစင္ေသာစိတ္ဓါတ္မ်ားျဖင့္လုပ္ေဆာင္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံးထုိပုဂၢဳိလ္ ႏွစ္ဦးအားတပည့္ေတာ္တုိ႔ ေသသည္အထိ ေထာက္ခံေနမည္ျဖစ္ပါ
ေၾကာင္းထပ္ဆင့္အသိေပးလုိက္ပါတယ္၊
မွင္နီ၀ုိင္းျပထားသူမွာဦးစႏၵာသီရိ ျဖစ္ျပီ..ဒီဖက္ကကုိယ္ေတာ္ကေတာ့ ဦး၀ီရသူျဖစ္ပါတယ္၊
က်ေနာ္ဖီေလာ္ဆုိဖာေမာင္ျမသာ
Posted by Khaing Ko Oo at 18:47 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: အေတြးအျမင္
Wednesday, 19 February 2014
မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း) ၏ ေျဖၾကားခ်က္
မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း) ၏ ေျဖၾကားခ်က္
=====================
“ အခုဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရရင္ တစုတဖြဲ႕က
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ တိုင္းျပည္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈ မရွိေအာင္
လုပ္ေနတာလို႔ ေျပာရမွာပဲ။ ေနာက္တပိုင္းက ပညာရည္ နိမ့္က်မႈေပါ့။
တသက္လံုး Isolate (အထီးက်န္) ျဖစ္ေနတာကေန ကမာၻႀကီးနဲ႔
အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေနတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသားခြင့္နဲ႔
ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားေတြကို မ်က္ေျချပတ္ေနရတဲ့ လူထုက
ပညာရည္နိမ့္က်မႈေၾကာင့္ တခုခုဆိုလို႔ရွိရင္ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ကို
ဦးစားေပးတယ္။ ေျပာင္းလဲ ျပဳျပင္လို႔ မရတဲ့အရာေတြကို ပိုၿပီးေတာ့
တန္ဖိုးထားေနၾကတယ္။ အဲဒီျပႆသနာေတြက အရင္းခံတယ္ေပါ့။
အေပၚယံၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ဘာသာေရးအရ သေဘာထားကြဲလြဲတယ္လို႔
ထင္ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းက ႏုိင္ငံေရး ျပသနာပါ ။ ”
------------------------------------------------------
ေဟာေျပာပြဲ ကိစၥက က်မတို႔ဘက္က ဖ်က္လိုက္တာ။ ဆရာသင္းရီပဲ သိတယ္။ က်မေတာင္ မသိ လိုက္ဘူး။ ဆရာသင္းရီကို အဲဒီၿမိဳ႕က ဘုန္းႀကီးက ေျပာတယ္တဲ့။ လူလဲေပးပါ ဆိုၿပီးေတာ့တဲ့။ အဲလို ဆိုရင္ေတာ့ လဲမေပးႏုိင္ဘူး။ ဘယ္သူမွလာမေဟာေတာ့ ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ဖ်က္လိုက္တာ ။ ေပါင္းတည္နဲ႔ ေပါက္ေခါင္း ၂ ရက္ဆက္တိုက္လုပ္ဖို႔ လုပ္တဲ့ အစီအစဥ္က ေပါင္းတည္မွာ ပ်က္သြားတယ္။ ေပါက္ေခါင္းမွာ ေဟာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ပြဲစီစဥ္တဲ့
ကေလးေတြနဲ႔ ျပႆနာ ေတာ္ေတာ္တက္တယ္လို႔ ၾကားတယ္။ အဲဒီက ကေလးေတြ က ေပါက္ေခါင္းကို လာၿပီးေတာ့ နားေထာင္ေတာ့ သူတို႔က ဖိတ္ခ်င္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ျပန္ လုပ္မယ္။ ျပန္ေခၚေပးပါလို႔ ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာသင္းရီက စိုးရိမ္လို႔ မလုပ္ေတာ့တာပါ။
အခုဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရရင္ တစုတဖြဲ႕က ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ တိုင္းျပည္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈ မရွိေအာင္ လုပ္ေနတာလို႔ ေျပာရမွာပဲ။ ေနာက္တပိုင္းက ပညာရည္ နိမ့္က်မႈေပါ့။ တသက္လံုး Isolate (အထီးက်န္) ျဖစ္ေနတာကေန ကမာၻႀကီးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေနတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသားခြင့္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားေတြကို မ်က္ေျချပတ္ေနရတဲ့ လူထုက ပညာရည္နိမ့္က်မႈေၾကာင့္ တခုခုဆိုလို႔ရွိရင္ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ကို ဦးစားေပးတယ္။ ေျပာင္းလဲ ျပဳျပင္လို႔ မရတဲ့အရာေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ တန္ဖိုးထားေနၾကတယ္။ အဲဒီျပႆနာေတြက အရင္းခံတယ္ေပါ့။ အေပၚယံၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ဘာသာေရးအရ သေဘာထားကြဲလြဲတယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းက ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာပါ။
ႏုိင္ငံတခုက သူ႕ရဲ႕ လူထုကို အေျခခံအခြင့္အေရးေတြရယ္၊ ဒီမိုကေရစီ သေဘာတရားေတြရယ္ကို လံုလံုေလာက္ေလာက္ အသိမေပးႏုိင္ခင္မွာ အဲဒီလို အသိေပးဖို႔ ႀကိဳးစားရာမွာ မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ Failed State တခုရဲ႕ လကၡဏာေတြေပါ့။ ဒါဟာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ႏုိင္ငံတခုရဲ႕ လကၡဏာေတြပါပဲ။ လူမ်ိဳးနဲ႔ ဘာသာဆိုတာကို တခုတည္း၊ တထပ္တည္း ဆြဲသြင္းထားလို႔ မရဘူးေလ။ ဆိုပါေတာ့ ဗမာလူမ်ိဳးမွာ ဆိုရင္လည္း ဗမာတိုင္းက ဗုဒၶဘာသာမွ မဟုတ္တာ။ က်မတို႔ တိုင္းရင္းသားထဲ မွာလည္း ကရင္လူမ်ိဳးဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာကရင္ ရွိတယ္။ ခရစ္ယာန္ ကရင္ရွိတယ္။ ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္မႈ ဆိုတာက လူတေယာက္ခ်င္းစီပဲေလ။ မိသားစုတခု ထဲမွာေတာင္ အေဖကတမ်ိဳး သမီးကတမ်ိဳး ျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈက အင္မတန္မွ ပုဂၢလိကဆန္ပါတယ္။ လူမ်ိဳး ဆိုတဲ့ အရာမွာလည္း ေျပာင္းလဲလို႔မရဘူးေလ။ ေမြးကတည္းက ဗမာဆိုရင္ ဗမာပဲေလ။ အဲဒီလို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ မရတဲ့ အရာေတြအေပၚမွာ လိုက္ၿပီးေတာ့ ခြဲျခားကန္႔သတ္တယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီ လူ႔ေဘာင္နဲ႔ လံုး၀ မေလ်ာ္ညီတဲ့ကိစၥပါ။ တေသြး၊ တသံ၊တမိန္႔ဆိုတဲ့ အာဏာရွင္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို ျပန္သြားခ်င္ေနၾကတာလား။ ဒီမိုကေရစီလုိ႔ ေျပာရင္ မတူျခားနားမႈေတြကို လက္ခံႏုိင္ဖို႔။ လက္ခံၿပီးေတာ့မွ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္သင့္တာေပါ့။ အဓိကကေတာ့ ပညာေပးဖို႔ လိုတာပါ။ အကုန္လံုး ဝိုင္းအားထုတ္မွ ရမွာ။
Posted by Khaing Ko Oo at 18:42 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: အင္တာဗ်ဴး
Tuesday, 11 February 2014
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္း သိသမွ်..။
Posted by Khaing Ko Oo at 18:22 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ဗီဒီယို, အင္တာဗ်ဴး
"ရဟန္းသံဃာကို ေ၀ဖန္ေကာင္းပါသလား"
"ရဟန္းသံဃာကို ေ၀ဖန္ေကာင္းပါသလား"
The Voice Daily ပါ ေဆာင္းပါး။ (အရွင္ေခမာနႏၵ)။
ၾသစေတးလ်ႏုိင္ငံေရာက္ ဆရာ၀န္တစ္ဦးက ``ဘုန္းႀကီးေတြ ေ၀ဖန္ရင္ ငရဲႀကီးတယ္ အျပစ္ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဟုတ္သလား။ လူပုဂၢိဳလ္ေတြက ဘုန္းႀကီးေတြကို လံုး၀ေ၀ဖန္ပိုင္ခြင့္ မရွိဘူးလား´´ဆုိၿပီး ေမးျမန္းပါတယ္။ ေမးသင့္ေမးထုိက္တဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ၿပီး အေျဖကိုလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးေျဖၾကားေပးမွ ေကာင္းမယ္လုိ႔ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုရမွာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုဟာ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔တတ္ၾကသလို ေ၀ဖန္သူရွိရင္ေတာင္ မိစၧာဒိ႒ိတစ္ဦးသဖြယ္ ရႈ႕ျမင္တတ္ၾကလို႔ပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မွန္ရင္ ကေလးဘ၀ထဲက ငရဲႀကီးလိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔ႀကီးပ်င္းလာခဲ့ရတာမုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မွန္ရင္ အားလံုးနီးပါးက ငရဲႀကီးမွာ ေၾကာက္ၾကတာ ဆန္းေတာ့လဲ မဆန္းပါဘူး။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ၀ိဘဇၨ၀ါဒေတာ္ရွိေပမယ့္ ရွင္ရဟန္းေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာ၀င္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္တုိင္ေ၀ဖန္ေရးလုပ္ရမွာကိုလည္း ေသမေလာက္ေၾကာက္ၾကသလို အေ၀ဖန္ခံလိုက္ရၿပီဆုိရင္လည္း ငါ့ကို ေကာင္းေစခ်င္လုိ႔ အျပဳသေဘာေ၀ဖန္တာလား ဂုဏ္သိကၡာ ညိႈဳးႏြမ္းေအာင္လို႔ အပ်က္သေဘာကဲ့ရဲ႕အတင္းဆို ရႈတ္ခ်ၿပီးေျပာတာလားဆုိတာကို မေ၀ခြဲေတာ့ပဲ ``မင္းကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေနလို႔လဲ´´ဆုိတဲ့ စကားလံုးၾကမ္းၾကမ္းေတြနဲ႔ ျပန္လည္တုန္႔ျပန္တတ္ၾကပါတယ္။ မညွာမတာေ၀ဖန္ရရင္ ဒါဟာ ပညာမဲ့ျခင္းရဲ႕ အစျဖစ္ၿပီး လူမုိက္ေတြရဲ႕ လကၡဏာလည္းျဖစ္ပါတယ္။
ပုဗၺာရံုေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ေနလိုလလို ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးဟာ ခုႏွစ္သမီးအရြယ္မွာ ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးဟာ ရဟန္းေတာ္ေတြကို အကိုလိုေမာင္လိုသားလို ေလးစားၾကည္ညိဳ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတတ္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြ သာသနာ့၀န္ကို အားသြန္ႀကိဳးပမ္းထမ္းရြက္ႏိုင္ေအာင္ အဘက္ဘက္က လိုေလေသးမရွိ ေထာက္ပံ့လႈဳဒါန္းသူတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးဟာ လႈဳဒါန္းစရာရွိရင္လည္း လိုေသးမရွိလႈဳဒါန္းတတ္ၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြကို ဆံုးမစရာရွိရင္ ဆံုးမတတ္သလို ေ၀ဖန္စရာရွိရင္လည္း ဗြင္းဗြင္းႀကီး အားမနာတမ္းေ၀ဖန္တတ္သူျဖစ္ပါတယ္။
၀ိသာခါဟာ သားသမီးေျမးျမစ္ေပါမ်ားၿပီး အသက္လည္းရွည္တာေၾကာင့္ `အလြန္မဂၤလာရွိေသာ သူ´´လို႔ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ဘာသာျခားတုိ႔ကအစ လက္ထပ္မဂၤလာစေသာကိစၥတုိ႔၌ ပင့္ဖိတ္ၿပီး ဦးစြာေကၽြးေမြးဧည့္ခံကာ ``ဤသတုိ႔သားနဲ႔ သတိုးသမီးသည္ အရွင္မကဲ့သုိ႔ အသက္ရွည္စြာ အနားကင္း၍ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံပါေစ´´လို႔ ဆုေတာင္းၾကပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့ မဂၤလာေဆာင္အိမ္အေရာက္မွာ ဥဒါယီဆုိတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးဟာ သတိုးသမီးနဲ႔အတူ အခန္းတစ္ခန္းထဲ မွာ ႏွစ္ေယာက္ထဲ စကားေျပာေနတာကို ျမင္လုိက္ရပါတယ္။ ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္းပဲ အခန္းထဲ၀င္သြားကာ ``အရွင္ဘုရား မာတုဂါမနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ မဖြယ္ရာျပဳႏုိင္တဲ့ေနရာမွာ စကားေျပာေနတာဟာ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ အရွင္ဘုရားက ရိုးရိုးသားသား ေျပာဆိုေနတာဆိုရင္ေတာင္ လူအမ်ားက အရွင္ဘုရားတုိ႔ ရိုးရုိးသားသား ေျပာဆိုေနတယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး´´လို႔ ေျပာဆိုဆံုးမပါတယ္။
ဥဒါယီရဟန္းဟာ ေျပာစကားနားမေထာင္တာေၾကာင့္ ၀ိသာခါဟာ လမ္းထြက္ၿပီး ``ဥဒါယီကိုယ္ေတာ္ဟာ မိန္းကေလးနဲ႔အတူ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္မွာ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ထိုင္စကားေျပာေနပါတယ္´´ဆုိၿပီး လမ္းေပၚသြားေနတဲ့ ရဟန္းမွန္သမွ်ကို ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ရဟန္းေတြကလည္း ဘုရားကို ျပန္ေလွ်ာက္ၾကပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘုရားရွင္က သိကၡာပုဒ္ပညတ္ေတာ္မူပါတယ္။ ၀ိသာခါဟာ ေျပာဆိုဆံုးမေ၀ဖန္စရာရွိရင္ ရဟန္းေတြကိုလည္း အေၾကြးမထားပဲ ေျပာဆိုဆံုးမေ၀ဖန္တတ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္လက္ေတာ္က မစၧိကာသ႑ၿမိဳ႕မွာ စိတၱသူၾကြယ္ဆိုတာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူက ပဥၥ၀ဂၢီအပါတြင္ပါ၀င္ေသာ မဟာနာမ္ေထရ္ထံမွာ တရားနာၿပီး ေသာတာပန္တည္ခဲ့သူပါ။ မဟာနာမ္မေထရ္က သူလႈဳတဲ့ေက်ာင္းမွာ သီတင္းမသံုးတာမုိ႔ သုဓမၼအမည္ရွိတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကုိ တင္လႈဳကိုးကြယ္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးကို အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္နဲ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္မေထရ္တုိ႔ဟာ ေနာက္ပါရဟန္းတစ္ေထာင္နဲ႔အတူ ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ စိတၱသူၾကြယ္ဟာ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ထံမွာ တရားနာၾကားၿပီး အနာဂါမ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ တစ္ရက္မွာ သူၾကြယ္က အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးကို အိမ္ဆြမ္းစားၾကြဖို႔ပင့္ဖိတ္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ေက်ာင္းထိုင္ျဖစ္တဲ့ သုဓမၼရဟန္းကို ပင့္ဖိတ္ပါတယ္။ သုဓမၼရဟန္းဟာ သူ႔ကို အရင္မပင့္ဖိတ္လုိ႔ စိတ္ဆုိးကာ ျငင္းလႊတ္လိုက္ပါတယ္။
သုဓမၼရဟန္းဟာ ေနာက္ေန႔ဆြမ္းစားခ်ိန္က်ေတာ့ စိတၱသူၾကြယ္အိမ္ကို သြားပါတယ္။ အိမ္ေရာက္လာတဲ့ သုဓမၼရဟန္းကို စိတၱသူၾကြယ္က ေကာင္းမြန္ခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ``အရွင္ဘုရား ဒီေနရာမွာ သီတင္းသံုးပါ´´လို႔ ေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါမွာ ``ငါ ဆြမ္းစားလာတာမဟုတ္ဘူး။ လႈဳဖြယ္၀တၳဳေတြကို လာၾကည့္တာ´´လို႔ ေျပာၿပီး ဟုိဟိုသည္သည္ တစ္ခဏမွ်ၾကည့္ကာ ``ဒကာ သင့္လႈဳဖြယ္၀တၳဳတုိ႔သည္ မ်ားျပားေပစြ။ သုိ႔ေသာ္ကား ႏွမ္းၾကြပ္မုန္႔ကား မပါေခ်´´ဆိုၿပီး စိတၱသူၾကြယ္စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ေျပာပါတယ္။ စိတၱသူၾကြယ္တုိ႔မ်ိဳးရိုးက ႏွမ္းၾကြပ္မုန္႔သည္ေတြပါ။ ``အရွင္သုဓမၼ အရွင္ကား တစ္ခဏမွ်ပင္နား၍ရႈ႕ေသာ္လည္း အကုန္အစင္ ျမင္တတ္ေသာ က်ီးကန္းနဲ႔တူပါေပတယ္´´လို႔ စိတၱသူၾကြယ္က ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာ စိတ္ဆုိးၿပီး `ဒီသူၾကြယ္ရဲ႕ ေက်ာင္းမွာ ငါမေနဘူး´လုိ႔ ေတြးၿပီး ရာဇၿဂိဳဟ္က ဘုရားရွင္ဆီသြားပါတယ္။
မိမိကိုလာေရာက္တဲ့ သုဓမၼရဟန္းကို ဘုရားရွင္က ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကားေျပာၾကားၿပီး ဘာေၾကာင့္ ရာဇၿဂိဳဟ္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့တာလည္းဆုိတာကို ေမးျမန္းေတာ္မူပါတယ္။ သုဓမၼရဟန္းကလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘုရားရွင္က ``စိတၱသူၾကြယ္ရဲ႕ အျပစ္မဟုတ္၊ သင္ရဲ႕ အျပစ္သာျဖစ္တယ္။ စိတၱသူၾကြယ္ကို သြားေတာင္းပန္ေခ်´´ဆုိၿပီး မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သုဓမၼရဟန္း လာေတာင္းပန္းတာကို စိတၱသူၾကြယ္က သုဓမၼရဟန္း မာနက်ေစလိုတာေၾကာင့္ ခြင့္မလႊတ္ပါဘူး။ ဒီအခါမွာ သုဓမၼရဟန္းက ဘုရားရွင္ဆီ ျပန္ၿပီး ေလွ်ာက္ထားရပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကလည္း ျပန္သြားၿပီး ေတာင္းပန္ခုိင္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သံုးႀကိမ္သံုးခါ သြားလိုက္ျပန္လိုက္ လုပ္ၿပီးမွ ခြင့္လႊတ္ေပးပါတယ္။ သုဓမၼရဟန္းလည္း သိပ္မၾကာခင္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။
တစ္ခါမွာလည္းပဲ ေသာတာပန္အရိယာမ်ားျဖစ္တဲ့ ေဃာသကသူေဌးႀကီးတုိ႔ ဦးေဆာင္ေသာ ေကာသမၺီၿမိဳ႕က ဒကာဒကာမေတြဟာ အက်င့္သီလအင္မတန္စင္ၾကယ္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား အတၱမာနကို အေျခခံၿပီးျဖစ္တဲ့ စိတ္၀မ္းကြဲျပားမႈကို ျပန္လည္ညီညြတ္ေစဖို႔အတြက္ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ဆြမ္းေလာင္းလႈဳျခင္း မရွိပဲ ရဟန္းေတာ္ေတြကို အၾကပ္ကိုင္ကာ ညီညြတ္စြာေနထိုင္ၾကေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။
အထက္ပါ၀တၳဳေတြကို ေထာက္ဆၿပီးေတာ့ သာသနာေတာ္ႀကီး စင္ၾကယ္ေစဖုိ႔အတြက္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္မ်ားနဲ႔ဆုိရင္ ရဟန္းသံဃာေတြကို ေ၀ဖန္ရံုမွ်မက လိုအပ္ရင္ အၾကပ္ကိုင္ၿပီးေတာင္ ဆံုးမႏုိင္တယ္ဆုိတာ လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလို ထင္ရွားလွပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာေတြကို ေကာင္းေစလို၍ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးျပဳလုပ္တာဟာ အျပစ္မရွိသလို ငရဲလဲမႀကီးပါဘူး။ ဒကာဒကာမေတြအေနနဲ႔ ဤကဲ့သုိ႔ ေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးကို ျပဳလဲျပဳလုပ္သင့္ၾကပါတယ္။ ဒါမွသာလွ်င္ သာသနာေတာ္ႀကီးဟာ စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႔ အဓြန္႔ရွည္တည္တန္႔ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယေရႊက်င္သာသနာပိုင္ ဘာသာဋီကာက်မ္းျပဳအေက်ာ္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ``ဤ၀ိသာခါ၀တၳဳကို မွတ္ခ်က္ထား၍ ယခုကာလ၌လည္း သာသနာ သန္႔ရွင္းေစလိုေသာ သေဘာျဖင့္ မေတာ္မတဲ့ ျပဳက်င့္သူမ်ားကို ယဥ္ေက်းစြာ ေျပာဆိုတားျမစ္ႏိုင္ ကဲ့ရဲ႕ရံႈ႕ခ်ႏုိင္၏။ ထိုသို႔ ကဲ့ရဲ႕ရံႈ႕ခ်မႈေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ခုမွ် အျပစ္မရွိေခ်´´လို႔ ဘုရားဥပေဒေတာ္ႀကီးက်မ္းမွာ ေရးသားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာေတြကို ေကာင္းေစလိုတာေၾကာင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေ၀ဖန္မႈျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္မျဖစ္သလို ငရဲလည္းမႀကီးဆိုတာ သိမွတ္နားလည္ထားၾကရပါမယ္။ ယုတ္မာေသာ စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔ အျပစ္မရွိအျပစ္ရွာၿပီး ဆဲဆုိရႈတ္ခ်ေ၀ဖန္တာမ်ိဳးကေတာ့ အျပစ္ရွိပါတယ္။ ငရဲႀကီးပါတယ္။
အရွင္ေခမာနႏၵ- မိုးသု-မႏၱေလး။
Posted by Khaing Ko Oo at 02:15 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: အေတြးအျမင္
Monday, 10 February 2014
ပါတီရံုးခန္းငွားႏိုင္ဖို ့ ကြ်န္မတို ့ဒီလိွဳင္းေရာင္းထြက္ႀကရပါတယ္
က်မတို ့လသာအဖြဲ႕သားေတြ ဒီလွိဳင္းေရာင္း ထြက္ခဲ့ႀကပါတယ္
တကယ္ေတာ့ အခ်ိဳ႕ေဝဖန္ေနတဲ့အတိုင္း ဂ်ာနယ္ေရာင္းတာ ႏိုင္ငံေရးမဟုတ္ဘူး ရံုးခန္းငွားႏိုင္ဖို ့ အဖြဲ႔ဝင္ေတြ စုေပါင္းထည့္ဝင္ရင္ရႏိုင္မလားလို႔
က်မ ကိုယ္တိုင္ေတြးခဲ့မိဘူးပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ တစ္လႏွစ္သိန္းခန္႔ကုန္က်တဲ့ ပါတီရံုးခန္းငွားႏိုင္ဖို ့ေရရွည္မွာ ေငြစိုက္ထုတ္ႀကဖို ့ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တာ သိလာခဲ့ေတာ့ ကြ်န္မလုပ္အားေပးဖို႔ ့ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။လံုးဝမေမွ်ာ္လင့္ထားပဲ ပထမဦးဆံုး ဂ်ာနယ္ေရာင္းထြက္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ကြ်န္မ ဒီလိွဳင္းလိုက္ေရာင္းရတာကို ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။
ျပည္သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ေျမကို ေျခတစ္ဖဝါးစာမွ မတရားယူထားျခင္းမရိွပဲ ျပည္သူပိုင္တဲ့ အေဆာက္ဦးကို လက္တစ္ဝါးစာေတာင္ မတရားမသိမ္းပဲ အမ်ားျပည္သူေစတနာ နဲ႔ အားေပးမွဳ႕ ေတြနဲ႔ အဖြဲ႔ဝင္ေတြ လုပ္အားနဲ႔ ရံပံုေငြရွာရတာ ပင္ပန္းေပးမယ့္ ေပ်ာ္ပါတယ္။ၿမိဳ႕နယ္ရံုးခန္းမရိွပဲ ကြ်န္မတို ့ဘယ္လို စုစည္းမွဳ လွဳပ္ရွားမွဳ မ်ိဳးမွ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ဒါ့ေႀကာင့္ပါတီရဲ႕ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ရံုးခန္းအတြက္ ကြ်န္မတို ့ လုပ္အားေပးရတာ လုပ္သင့္တဲ့ လုပ္ရမယ့္အလုပ္လို ့ ယံုႀကည္လာပါတယ္။
အေရးအႀကီးဆံုးကေတာ့ ကြ်န္မတို ့ ျပည္သူနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ရပါတယ္။ျပည္သူ ့ေတြရဲ႕ လက္ေတြ႔ဘဝကို ထိေတြ႔ခံစားႏိုင္ပါတယ္ ခံစားခ်က္ေတြ ႀကားသိႏိုင္ပါတယ္ ေဝဖန္မွဳေတြကို ဆင္ခ်င္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုင္ႀကီးဆိုင္ေကာင္းကေန ေခါင္းရြက္သည္ေတြအထိ ကုန္သည္ပြဲစားကေန လက္လုပ္လက္စား အလုပ္သမားေတြအထိ အလႊာစံုရဲ႕ အားေပးမွဳေတြ လမ္းသြားလမ္းလာေတြထဲက ဒီလိွဳင္းလားဆိုၿပီး အေျပးလိုက္လာၿပီး အားေပးသြားႀကတာေတြ ကြ်န္မတို ့ရဲ ႔ေက်းဇူးရွင္ေတြပါ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပံ့ပိုးမွဳသာမကပဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုလည္း အမ်ားႀကီး အင္အားျဖစ္ေစပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ဘိုးက်သင့္ေငြကို လွမ္းယူလိုက္တိုင္း တာဝန္ေတြလည္း ယူရဦးမယ္လို ့ေတြးမိေစပါတယ္။
အဖြဲ႔ဝင္အခ်င္းခ်င္းလည္း ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမွဳ ပိုတိုးလာေစပါတယ္။ ၿမိဳ႕ခံျပည္သူေတြရဲ႕ အားေပးမွဳ နဲ႔ ကြ်န္မတို ့အဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ႕ လုပ္အားနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ရံုးခန္းေလးမွာ လိပ္ျပာလံုစြာ တရားမွ်တမွဳ အတြက္ လူ ့အခြင့္ေရး ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံထူေထာင္ေရး ....အတြက္
စိတ္တူကိုယ္တူ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔အတူ ႀကိဳးစားခြင့္ရႏိုင္ဖို ့
ပါတီရံုးခန္းငွားႏိုင္ဖို ့
ကြ်န္မတို ့ဒီလိွဳင္းေရာင္းထြက္ႀကရပါတယ္
Posted by Khaing Ko Oo at 19:06 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သတင္း
NLD ပါတီတြင္ သာကူးေတြ၊ သူခိုးေတြ ရွိ ဟု ဦး၀င္းတင္ ေျပာျပီ
NLD ပါတီတြင္ သာကူးေတြ၊ သူခိုးေတြ ရွိ ဟု ဦး၀င္းတင္ ေျပာျပီ
ရန္ကုန္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇
NLD ပါတီတြင္ သာကူးမ်ား ရွိေၾကာင္း၊ သူခိုးမ်ားရွိေၾကာင္း NLD ပါတီ ဗဟိုနာယကအဖြဲ႔၀င္ ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္က ေျပာၾကားလိုက္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္လာရန္ အလားအလာ ရွိမရွိကို ျပည္တြင္းထုတ္ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က ဦး၀င္းတင္အား ေမးျမန္းရာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၂၀၁၅ တြင္ သမၼတ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားရာ၌ ထိုသို႔ ထည့္သြင္း ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
"မျဖစ္ပါဘူး။ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုက ရွင္းေနျပီေလ။ ၅၉(စ)တို႔ ဘာတို႔ မျပင္ႏုိင္ဘူး ဆိုကတည္းက ရွင္းေနျပီေလ။ NLD က ေရြးေကာက္ပြဲအေနအထားအရၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္မွာ ရႏုိင္တယ္။ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ မဲရႏိုင္တယ္။ သူတို႔လို လူ ၁၀၀၊ ၂၀၀ နဲ႔ လုပ္ျပီး ဗဟိုေကာ္မတီဖြဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး။ NLD က ညီလာခံေတြ လုပ္ထားတဲ့ ပါတီ။ NLD မွာ ရပ္ေက်းေပါင္း ၆ ေသာင္းနီးပါး ရွိတယ္။ ရပ္ေက်းေတြမွာ အက်န္ေတြလည္း ရွိတယ္။ NLD ထဲမွာ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာလည္း ရွိတယ္။ အေခ်ာင္သမားေတြ ၀င္လာတယ္။ ၾကံ႔ဖြံ႔ထဲကလည္း ၀င္လာတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိရွိပါ။ သူတို႔လို အပိုင္စီးျပီးေတာ့ ဒီရြာက ၾကံ႔ဖြံ႔ရြာတို႔၊ ၾကံ႔ဖြံ႔လမ္းတို႔ ဆိုတာမ်ဳိး ေျပာတာ မရွိဘူး။ NLD မွာလည္း သာကူးေတြ ရွိတယ္။ သူခိုးေတြလည္း ရွိမွာေပါ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ NLD က ေအာက္ေျခက တက္လာတဲ့သူေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာေလ" ဟု ဦး၀င္းတင္က ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
၄င္းအျပင္ NLD ပါတီအတြင္း ဖြဲ႔စည္းပုံျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပဳိင္ေရးတို႔တြင္ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား တင္းမာမႈ ျဖစ္ပြားေနသည္ကိုလည္း ၀န္ခံေျပာၾကားခဲ့သည္။
"အေျခခံဥပေဒ မျပင္ရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္ဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာထား ၂၀၁၀ တုန္းက ရွိတယ္။ ၅၉(စ)တို႔ကို တစညက လက္မခံဘူး။ အဲဒီလိုဆို သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ပဲ ရွိတယ္။ ဒီလိုလည္း လုပ္လို႔ မရျပန္ဘူး။ ပါတီထဲမွာလည္း အသံေတြ ၾကားမွာေပါ့။ ဦးဥာဏ္၀င္းတို႔ ေျပာတာ ျပင္ျပင္ မျပင္ျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ကို၀င္မယ္ေပါ့။ ဒါကို မႀကဳိက္တဲ့သူကလည္း မႀကဳိက္ဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ မျပင္ရင္ အျခားနည္း သုံးမယ္ေပါ့" ဟု ဦး၀င္းတင္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီးလည္း နဂိုကတည္းက လႊတ္ေတာ္ျပင္ပလႈိင္းကို သေဘာတူခဲ့ေၾကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ဘာမွ လုပ္လို႔ မရေၾကာင္း၊ ဦးသိန္းစိန္၏ ပထမဆုံးမိန္႔ခြန္းထဲတြင္ တရား၀င္ပါတီ ဖြဲ႔စည္းပါ၊ မွတ္ပုံတင္ပါ၊ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျပီး လႊတ္ေတာ္ထဲလာပါ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးုျပႆနာေတြ ေျဖရွင္းၾကပါ ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း၊ ေကာ္မရွင္ကို ပါတီမ်ားႏွင့္ဖြဲ႕ထား၍ အားကို ယူထားျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မဲခြဲေတာ့ မည္သို႔မွ် လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အလိုလို ရႈံးေနျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ျပင္ဆင္ျခင္းေၾကာင့္ မည္သို႔မွ် ထူးျခားမလာႏုိင္ေၾကာင္း လည္း ၄င္းက ဆက္လက္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
"ဦး၀င္းတင္ ေျပာတဲ့ သာကူး ဆိုတာကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတာေပါ့။ ၾကံ႔ဖြံ႔က ေျပာင္းလာတဲ့သူေတြကိုလည္း ထည့္ေျပာထားတယ္။ ပါတီေျပာင္းလာျပီး ေနရာ ရေနတဲ့ ေဒါက္တာျမတ္ဥာဏစိုးတို႔ကို ဦး၀င္းတင္က သိပ္ျပီး ၾကည့္ရတာမဟုတ္ဘူး။ ပါတီေျပာင္းတယ္ ဆိုတာ ျခံခုန္ကူးတဲ့ ႏြားပဲကြ၊ ဒီႏြားေတြက သာရာ ကူးမယ့္ေကာင္ေတြ။ ပါတီေပၚလည္း သစၥာ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုျပီး အဘဦး၀င္းတင္ ေျပာဖူးတယ္ဗ်။ က်န္တဲ့ သာကူးေတြကေတာ့ အခုက်မွ NLD နားကပ္လာျပီး ေနရာယူေနတဲ့ သူေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဦးကိုနီတို႔ ဘာတို႔လည္း ပါတာေပါ့။ အခုက ကြန္ရက္ေတြ အႀကံေပးအဖြဲ႔ေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာတာေလ။ သာကူးေတြကိုေတာ့ အဘ ဦး၀င္းတင္လိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သိပ္မယုံဘူး။ က်န္တဲ့ပါတီတစ္ခုခုက သာတယ္ ထင္ရင္ ထပ္ျပီး ျခံခုန္ၾကဦးမွာေလ။ စကားပုံေတာင္ ရွိတယ္။ တစ္ခါ ျခံခုန္ဘူးတဲ့ႏြား ေနာင္လည္း ျခံခုန္ဦးမွာပဲ ဆိုတာ။ သာကူးနဲ႔ ျခံခုန္ကူး ေပါ့ဗ်ာ" ဟု NLD ဗဟိုရုံးခ်ဳပ္မွ ပါတီ၀င္တစ္ဦးက ေျပာသည္။
"ဦး၀င္းတင္ ေျပာတဲ့ သူခိုး ဆိုတာကေတာ့ အႀကီးစား၊ အလတ္စား၊ အေသးစား ရွိမယ္ဗ်။ ဒီလႈိင္းဂ်ာနယ္ သိန္း၁၅၀၀ ဘုံးတဲ့အမႈ ဆိုရင္ ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္ရွိသလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ေနရာေလးေတြ ရလာေတာ့ ခုိးခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္လည္း ေခတ္ေကာင္းႀကီး ေရာက္ေနတာေပါ့။ မိတၳီလာ မီးေဘး ဒုကၡသည္ ဘဂၤလီေတြကို သိန္း ၂ ေထာင္ လွဴတဲ့ကိစၥကေတာ့ ဦး၀င္းထိန္ ဦးစီးျပီး လုပ္တာဗ်။ ခရိုနီေတြေပးတာလား၊ OIC ေပးတာလား ဆိုတာ တိတိက်က် ရွင္းတာ လင္းတာ မရွိဘူး။ ပါတီရန္ပုံေငြ လို႔ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ ေျပာၾကပါတယ္။ ပါတီရန္ပုံေငြကလည္း ခိုးတာ ၀ွက္တာ သိပ္မရွိေလာက္ပါဘူး။ စာရင္းေတြ ဘာေတြ စစ္တာကိုး" ဟု ၄င္းက ေျပာဆိုသည္။
"ေဒၚစုကိုေတာ့ ယုံပါတယ္။ ဦးဥာဏ္၀င္းတို႔ သေဘာက ၂၀၁၅ ကို ၀င္ကို ၀င္ရမယ္ ဆိုတဲ့သေဘာ။ ဦး၀င္းျမင့္က ဦးဥာဏ္၀င္းကို ေက်ာ္ျပီး ေျပာတာ တရားမ၀င္ဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဦးဥာဏ္၀င္း ဘယ္လို ဦး၀င္းျမင့္ ဘယ္လို ဆိုတာ အတြင္းသိ အစင္းသိေတြ။ ဦးဥာဏ္၀င္းက တစ္ကယ္ အနစ္နာခံျပီး ေဒၚစု သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး လုပ္ကိုင္ခဲ့တာ။ ဦး၀င္းတင္ကလည္း ၀င္ရမယ္ ဆိုတာကို လက္ခံတဲ့ သေဘာေတာ့ ေျပာထားတာပဲ။ ေဒၚစုကေတာ့ မျပင္ရင္ အျခားနည္း သုံးမယ္ ဆိုတာကေတာ့ တစ္မ်ဳိးဗ်။ ဟိုတစ္ေန႔ကက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာပဲ ရေအာင္ ျပင္မယ္ ေျပာျပန္ေရာ။ ရည္ရြယ္ခ်က္က မွန္းလို႔ မရဘူး။ ေနျပည္ေတာ္အဖြဲ႔ထဲမွာ ဦး၀င္းျမင့္တို႔ ျမတ္ဥာဏစိုးတို႔ကေတာ့ ေနာက္ေပါက္ေလးေတြပါ။ ပါတီထဲမွာေတာ့ ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ဦးဥာဏ္၀င္းတို႔ကို ဘယ္ေက်ာ္လို႔ ရမလဲ။ ေက်ာ္ရင္ ကြဲသြားမွာေပါ့။ ပါတီထဲက ထြက္သြားရမွာေပါ့။ NLD က ေဒၚစုေခါင္းေဆာင္ျပီး ဒီလူႀကီးေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာပဲ။ သူတို႔ေၾကာင့္ေတာ့ ပါတီအကြဲမခံႏုိင္ဘူး။ ဦးကိုနီလည္း အတူတူပဲေလ" ဟု ျပည္နယ္ NLD ပါတီေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ေျပာဆိုသည္။
NLD ပါတီအတြင္း လူသစ္လူေဟာင္း ျပႆနာမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အားကိုးယုံၾကည္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မႈတို႔အေပၚ မူတည္ေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။
Posted by Khaing Ko Oo at 18:53 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သတင္း
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား
►  2013 (93)
►  October (13)
►  November (55)
►  December (25)
▼  2014 (91)
▼  February (25)
Facebook တည္ေထာင္ျခင္း (၁၀) ႏွစ္ျပည့္ တည္ေထာင္သူေျ...
လူတိုင္းဖတ္သင့္ျပီး ဆန္းစစ္ျပဳျပင္သင့္ပါတယ္ After ...
ပါ၀ါ ၅၄ အမွတ္တရ (၃)
ပါ၀ါ ၅၄ အမွတ္တရ (၄)
ပါ၀ါ ၅၄ အမွတ္တရ (၅)
ပါ၀ါ ၅၄ အမွတ္တရ (၆)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ကြ်န္နဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္အတြက္...
NLD ပါတီတြင္ သာကူးေတြ၊ သူခိုးေတြ ရွိ ဟု ဦး၀င္းတင္...
ပါတီရံုးခန္းငွားႏိုင္ဖို ့ ကြ်န္မတို ့ဒီလိွဳင္းေရ...
"ရဟန္းသံဃာကို ေ၀ဖန္ေကာင္းပါသလား"
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္း သိသမွ်..။
မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း) ၏ ေျဖၾကားခ်က္
၈၈- ကုိျမေအးနဲ႔ ဦးကုိနီ တုိ႔ ေဖါက္ျပန္ျပီ ဆုိရင္က...
ေလးစားအတုယူ စရာမို ့ရွယ္လိုက္ပါသည္
လင္မယားဆိုတာ
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedd...
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ ပထမဆံုးသမုိင္း၀င္မိန့္ခြန္းနွင္...
ငါးမိနစ္ တရားရူမွတ္နည္း
ဒီပဲယင္း သမိုင္းမွန္
ၾသကာသ ရွင္းတမ္း
မခင္ဦး ေျပာခ်င္တာေတြ ......
ေလာကမွာေငြရွိရင္ ဘာမဆိုျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ေနၾကသူေတြအတြ...
ဝဋ္လည္မည္ သတိထား
►  March (18)
►  April (17)
►  July (1)
►  November (24)
►  December (4)
►  2015 (30)
►  January (1)
►  March (4)
►  October (2)
►  November (16)
►  December (7)
►  2016 (39)
►  January (4)
►  February (9)
►  March (1)
►  April (9)
►  June (1)
►  July (2)
►  August (7)
►  September (2)
►  November (1)
►  December (2)
ေလ့လာဖြယ္ရာ ၀ဘ္ဆိုက္မ်ား
ဓႏုျဖဴ- ေဒၚေစာရီ (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
လြယ္ကူ ျမန္ဆန္ စားျမိန္ ဟင္းခ်က္နည္းမ်ား
ေဂြးသီး ငပိခ်က္
2 years ago
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္
ဗ ဟု သု တ ငါး ပိ ခ်က္
မိတ္ေဆြမ်ားစာရင္း
Free Counter
Simple template. Powered by Blogger.