en en en en en my en ceb en en en en en my my my my my my my my my my sl sw my id id en nl my my en id nl my my my my my my id my en id my my my my my my my my en id my my en id ja en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en gl eo pl en id en ja en en my en my my my my vo my id my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my en en en id id id en id en my my ja en en my fr en en en en en en en en en en en en en fr en it en en en en en en it en en it en en it en en en en my eu my my my my my my my en my es it en pt it my it my my it ja it my my it my my it en my it en en it it my it ja my it my my it ja my it my my it my my it en my pt en fi pt my my pt it my pt fr en pt my my pt nl my ru my my my my en en my en my my my my en my en en en en en en en en en en en en en en
An Asian Tour Operator: Bali
skip to main | skip to sidebar
Showing posts with label Bali. Show all posts
အင္ဒိုနီးရွား ကိုတာ၀န္ အသစ္နဲ႔ မေျပာင္း ခင္မွာ လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္း တက္ဖို႔ အရင္ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဘာလီက ဒန္ပါဆာေလဆိပ္ကို ပထမဦးဆုံး ေျခခ် မိတဲ့ အခါမွာ ကတည္းက ဘာလီ နဲ႔  ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသား ေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔ မစိမ္း သလိုလို၊ အရင္တုန္းက ပဲ ေရာက္ခဲ့ ဖူးသလိုလို ခံစားမွဳ မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဂ်င္ဘာရမ္ ကမ္းေျခက ဟိုတယ္ (Seri Segara Hotel သီရိသမုဒၵရာ ဟိုတယ္လို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္) မွာ ရက္သတၱပါတ္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ ေနၿပီး ရုံးကို အႀကိဳအပို႔ လုပ္တဲ့ ကားနဲ႔ မနက္ ရွစ္နာရီခြဲ ေလာက္ သြား၊ ၿပီးရင္ ညေန ငါးနာရီေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဟိုတယ္ကို ျပန္ပို႔ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ေဘာင္ထဲမွာပဲ ေနသားက်ေနခဲ့ရ ပါတယ္။  ဘာလီက လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးေတြ၊ လမ္းဆုံလမ္းခြ ေတြ၊ အခိုင္အခန္႔ နတ္ကြန္းေတြ၊ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ကေလးေတြ နဲ႔ အသားညိဳညိဳ အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ပိုင္ရွင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ဟာ ကုိယ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေနသလို မ်ိဳး ခံစားရပါတယ္။ ဘာလီဟာ ကေမာၻဒီးယား က ဆီရမ္ရိ (Siem Reap) နဲ႔ တူသလိုလို၊ ျမန္မာျပည္ ေမာ္လၿမိဳင္က ရပ္ကြက္ တခုထဲ ေရာက္ေနသလိုလိုျဖစ္ေနမိပါတယ္။ ဆိုခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာတြေၾကာင့္ပဲ လား ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ ဘာလီ ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြဟာ ျမန္မာေတြနဲ႔တူလြန္း လို႔ပဲလား ဘာလီနဲ႔ စိမ္းမေနပဲ သိပ္ရင္းႏွီးသလိုျဖစ္ေနတယ္လို႔ခံစားမိပါတယ္။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႔ မတူပဲ ထူးျခားတဲ့ အေလ့ အထ၊ ယဥ္ေက်းမွဳ အမူအက်င့္ ေတြကို တနဂၤေႏြ ႏွစ္ပါတ္ အတြင္း ရုံးသြား၊ ရုံးျပန္ သတိထား ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။ နားရြက္ၾကားမွာ စကား၀ါပန္းထိုးထားတတ္တဲ့ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဒရိုင္ဘာ ကတြတ္ (Ketut) ၿပီးရင္ မနက္တုိင္း သတိထား မိတဲ့ အထဲမွာ ပုလင္းေပါင္းစုံကို ေတာင္းထဲထည့္ ၿပီး လည္ေရာင္းေနတဲ့ ေစ်းသည္ေတြက ထိပ္ဆုံးက ပါပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ က ပုလင္းေတြထည့္ထားတဲ့ ေတာင္း ကို ပါတိတ္အစ နဲ႔ ေက်ာပိုး သိုင္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ လည္ေရာင္းၾက သလို၊ တခ်ိဳ႕ က လည္း စက္ဘီး၊ တခ်ိဳ႕ က ဆုိင္ကယ္ အစရွိသျဖင့္ ပုံစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာင္းတာေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္လဲ ဆိုတာ ေတြ႔မိတိုင္း သိခ်င္စိတ္ အလြန္ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္မိေပမယ့္ ရုံးကိုေရာက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရွုပ္ေထြးမ်ားျပားလွတဲ့ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ နဲ႔ ဖိစီးၿပီး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို မေမးမိျပန္ဘူး။ ဒီလို နဲ႔ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ သင္တန္း ႏွစ္ပါတ္ၿပီး လို႔ ဘာလီက ေန မေလးရွား ကို ျပန္သာ လာခဲ့ရတယ္ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္ လဲ မသိလိုက္ရဘူး။
မေလးရွား ကေန ဘာလီ ေျပာင္းရတဲ့ အခါက်ေတာ့လဲ ေျပာင္းခါ စဆိုေတာ့ ရုံးတာ၀န္၊ အိမ္ေထာင္တာ၀န္ ေတြေၾကာင့္ အမွူ႔ မဲ့ အမွတ္မဲ့ ပဲျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒါကို ဂ်ာမူး ေရာင္းသည့္အသည္ ဆိုတာသိေပမယ့္ တခါမွ အေသးစိပ္ေလ့လာမၾကည့္ရေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တညေန ရုံးက အျပန္ လမ္းမွာ လူေတြ၀ိုင္းေနတဲ့ အဲဒီအသည္ ေတြ႔လို႔ ကားရပ္ၿပီး ၀င္အား ေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုေသာက္မလဲ လို႔ေစ်းသည္က ေမးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးရလဲ ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။ သူျပန္ေျပာတဲ့ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြားကို နားသိပ္မလည္ေတာ့ ရိုးရိုးပဲ  ေပး (Biasa saja)  လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူက ပုလင္းေပါင္းစုံထဲ က အရည္ေပါင္းစုံ၊ အမွုံ႔ ေပါင္းစုံ နည္းနည္း ခ်င္းထည့္ၿပီး ဘဲဥ ထည့္မလား ထပ္ေမးပါတယ္။ ကိုယ္စကား ျပန္မရခင္ပဲ ဘဲဥတလုံးကို ခြဲ ၿပီး အကာေတြကို သြန္ပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ည္းသီးသန္႔ ကိုေစာေစာ က ခြက္ထဲ ကိုထည့္ ၿပီး ေမႊပါေတာ့တယ္။ ႏွ႔ံေလာက္ၿပီ ထင္မွ ဖန္ခြက္ အသစ္တစ္လုံးထဲ ကိုေစာေစာက ညိဳျပစ္ျပစ္ အရည္ေတြထည့္ ၿပီး ကမ္းေပးပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ မွာၿပီးမွ ေတာ့ မထူးပါဘူး ဆိုၿပီး တက်ိဳက္တည္း ေမာ့ ခ်လိုက္ပါတယ္။
ငရုတ္သီး ၊ ဆႏြင္းမွုန္႕၊ မဆလာေတြ ေရာၿပီး ေမႊခ်က္ ခ်က္ ရင္ေတာင္ ညီစို႔စို႔ နံတတ္တဲ့ ဘဲဥ အႏွစ္ပါေပေသာ္လည္း လုံး၀ မညီွပဲ အရသာဟာ ခ်ိဳသလိုလို၊ ငန္သလိုလို၊ ခါးသလိုလို နဲ႔ ပူရွိန္းရွိန္း ျဖစ္ၿပီး ေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲ ကို ေႏြးခနဲ စီး၀င္သြားပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ လဲ လူက ပူရွိန္းရွိန္းျဖစ္ေနၿပီး ေရတ၀ ခ်ိဳးလိုက္ခါမွပဲ လန္းဆန္းၿပီး ဗိုက္ပါ ဆာသြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္း ေဒါက္တာမ လာလည္ တုန္း အေသးစိပ္ ေမးတဲ့အခါက်မွ ဂ်ာမူးအေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိရပါေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမူး ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဂ်ာဗား ကၽြန္းမႀကီး အႏွံ႔ က ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြ ေန႔စဥ္ မွီ၀ဲ တဲ့ တိုင္းရင္းေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေဆးဖက္၀င္ အပင္ေပါင္းစုံ က အရြက္၊ အသီး၊ အရိုး၊ အျမစ္၊ အပြင့္၊ အေခါက္ ေတြကို ေဆးေဖာ္စပ္ၿပီး ေသာက္သုံးၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာမူးကို ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္း က သုံးစြဲ လာလိုက္တာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ မေရြး၊ ၿမိဳ႕ျပ ေက်းလက္ မခြဲ ျခားပဲ လူတန္းစားေပါင္းစုံ ရဲ႕ မွီ၀ဲ အားထား ရာ တစ္ခု အျဖစ္ယခု အခ်ိန္အထိ အင္ဒိုနီးရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ ျပန္႔ အားကိုးတႀကီး မွီ၀႕ဲ အသုံး ျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဂ်ာမူး မွာ ပါ၀င္တဲ့ ေဆးဖက္၀င္ သစ္ရြက္၊ သစ္ေခါက္၊ သစ္ျမစ္၊ သစ္ဖု၊ သစ္သီး၊ သစ္ဖူး ၊ သစ္ပြင့္
ဂ်ာမူး ျပဳလုပ္ပုံ ကို ရွာေဖြ ေလ့လာၿပီး ေရးရရင္ တိုင္းရင္းေဆးက်မ္း ပုံစံ မ်ိဳး ျဖစ္သြား ႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဂ်ာမူး ေဖာ္ျမဴလာေတာ့ ေရးဖို႔ အစီအစဥ္ မရွိပါ။သို႔ ေပမယ့္ အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂ်ာမူး တဖုံ မွာ အေျခခံ ပါ၀င္တဲ့ ပရေဆးပင္ ေတြ ရာေပါင္း မ်ားစြာ မွ အနည္းငယ္ကို စုစည္း ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ေအာက္ပါအပင္ေတြ အဓိကပါ၀င္တာေတြ႔ ရပါတယ္။
ဂ်င္း (ခ်င္း) Ginger (Zingiber Officinale)
ဂ်င္း တမ်ိဳး Lempuyang (Zingiber Oronaticum)
(မွတ္ခ်က္ အေနနဲ႔ ၀န္ခံရရင္ အဲဒီ သစ္ဥ သစ္ဖုေတြ အားလုံး ဟာ ဂ်င္းတက္ နဲ႔ ဆင္တူယိုးမွား ေတြခ်ည္းပါပဲ။ တိုင္းရင္းေဆးပညာ နဲ႔ ရုကၡေဗဒမွာ နကန္း တလုံးမွ မတတ္ေတာ့ ခပ္တည္တည္ နဲ႔ (ဂ်င္းတမ်ိဳး) ဆိုၿပီး ေရာခ် လိုက္ပါတယ္။ စကားမစပ္ ငယ္ငယ္တုန္း က အေၾကာင္းေလး သြားသတိရပါတယ္။ အေမက ေစ်းမွာ ဂ်င္း တက္ နည္းနည္း သြား၀ယ္ခိုင္းပါတယ္။ ဂ်င္းတက္ လို႔ ဘာလို႔ ခြဲေျပာရသလဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ နယ္မွာ ဂ်င္းကို ေပါက္ၿပီး တမ်ိဳး၊ ပိုးတီး ပုံ တမ်ိဳး လုပ္ေရာင္းလို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ရရင္ က်ေနာ္ ေစ်း ကိုေရာက္ေတာ့ ဂ်င္းတက္ ေရာင္းတဲ့ အသည္ ကိုရွာမေတြ႔ ပါဘူး။ အဲဒီမွာ အမွုန္႔ ေရာင္စုံေတြ ကို သံျဖဴနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ မွန္ပုံး ေတြ နဲ႔ ထည့္ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ မွာ ဂ်င္းေတြ ကို သံပုံး တခုနဲ႔ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ထည့္ထား တာကို သြားေတြ႔ ပါတယ္။ က်ေနာ္ က ဆိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီး ကို ဂ်င္း ႏွစ္က်ပ္ ဖုိးေလာက္ ေရာင္းပါ လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒီ အေဒၚႀကီး က အဲဒါ မိတ္သလင္.. ကြဲ႔ တဲ့ :P )
ငုပင္ (ဟုထင္သည္) Secang (Caesalpinia Sappan)
ပိန္းရြက္ တမ်ိဳး Sambang Dara (Rexco Ecaria Bicolar Hassk)
ကြမ္းရြက္ Brotowali (Tiospora Rumpii Boerl)
ဂ်ာဗားကြ်န္း အႏွံ႔ ေပါက္တတ္သည့္ အပင္တမ်ိဳး Adas (Foeniculum Vulgare Mill)
ခရမ္းကေစာ့ သီးတမ်ိဳး (ဟုထင္သည္) Ceplukan (Physalic Angulata Him)
ပုန္းညွက္ သီး (ဟုထင္သည္) Nyamplung (Calophylum Inaphyllu)
သမန္းျမက္ပြင့္ (ဟုထင္သည္) Rumput Alang-alang (Gramineae)
တကယ္တန္း ဂ်ာမူး အေၾကာင္းေလ့လာရသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ့္လို ဂ်င္းနဲ႔ မိတ္သလင္ ကိုပင္ မခြဲတတ္ေသာ သူမ်ား အတြက္ သာ၍ မလြယ္ပါေသးသည္။ ဂ်ာမူးကို အင္ဒိုနီးရွား မွာ ဘာလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မွီ၀ဲ သုံးစြဲ ၾကသလဲ ဆိုေတာ့ -
၁) ေနရာတကာ မွာ အလြယ္တကူရ ႏိုင္ျခင္း
၃) ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး မရွိ ျခင္း တို႔ ေၾကာင့္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဂ်ဗားသူ၊ ဘာလီ သူေတြ ေခ်ာတာ၊ က်န္းမာ တာဟာ ဂ်ာမူး ဆိုတဲ့ လွ်ိဳ႕႔ ၀ွက္ခ်က္ေၾကာင့္ လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဂ်ာမူး အေၾကာင္း ဆက္စပ္သမွ် ေျပာရရင္ ကုန္ႏိုင္ဘြယ္ မျမင္ပါဘူး။ အင္ဒိုနီးရွား ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း တြဲေတြ ထဲမွာလဲ ဇာတ္ေဆာင္မင္းသမီး ေတြဟာ ဂ်ာမူးေရာင္းတဲ့ ဂ်ာဗား က ဂ်ာမူးသည္ အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တာ ခဏခဏ ပါတတ္ပါတယ္။ သမီး အငယ္ေလးေရ၀တီ ေမြးခါစ မွာ ခင့္ ကို မီးထြက္ စမိခင္ေတြေသာက္ရတဲ့ ဂ်ာမူး ၀ယ္တိုက္ရပါတယ္။ ေမြးကင္းစ ေရ၀တီကေလး ကိုလဲ ထက္လင္းရင္လူးေဆး မရႏိုင္တဲ့ ဘာလီမွာ ဂ်ာမူး ရင္လူးေဆး Minyak Telon  ကိုပဲအားထား ရပါတယ္။ ဂ်ာမူး ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ လႊမ္းမိုးႏိုင္ သလဲ ဆိုရင္ သမီးအႀကီးမေလး ဘာလီသူ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ကစား တဲ့ အခါမွာ ကစားစရာ ခြက္ေတြ၊ ဘူးေတြကို ျခင္းတခုထဲ ထည့္ၿပီး "ဂ်ာမူး..ဂ်ာမူး" လို႔ ေအာ္ၿပီး ဂ်ာမူး သည္လုပ္တန္း ကစားသည္ အထိပါပဲ။
အင္ဒိုနီးရွား ကေန မေလးရွားကို ျပန္ေျပာင္း လာခဲ့ရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တခါ တေလမွာ "ဂ်ာမူး......ဂ်ာမူး" ဆိုတဲ့ အသံ ကိုေတာ့ ၾကားေယာင္ေနတုန္းပါပဲ။                ။
Photos are taken from internet and credits are due to all respective photographers.
Saya menganbil dari internet dan facebook. Maaf dan terimakasih.
အခ်က္အလက္အမ်ားစု ကို အင္ဒိုနီးရွား၀က္ဆိုက္မ်ားမွ ရယူပါသည္။
Many facts about Jamu are taken from some Indonesian webpages.
Saya manganbil informasi dangan referensi dari Indonesia webpages.
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 2/15/2013 07:41:00 PM 14 comments
Labels: Bali, Indonesia, Personal, ကိုယ္ေတြ႕, ဘာလီ, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, အမွတ္တရ
Thursday, March 29, 2012
ဂ်ာကာတာ ခဏေလးမ်ား
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရွာ့ပင္ထြက္လို႕ေကာင္းတဲ့ေနရာ၊ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး အစားအေသာက္ ေတြရ ႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕၊ ယဥ္ေက်းမွဳ႕အေမြအႏွစ္ ေတြနဲ႔သမိုင္း၀င္ အထိမ္းအမွတ္ေတြ စုစည္းရာ ဌာန၊ ပူေႏြးစုိစြတ္ တဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္ နဲ႔ ၾကပ္ညပ္ေနတဲ့ လမ္းမ က်ယ္ႀကီးေတြရဲ႕ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ပိတ္ဆုိ႔ ေနတာေတြကို စိတ္ရွည္သည္းခံ ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွရဲ႕ အႀကီးဆုံး ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကိုတစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုံး လည္သင့္ တဲ့ ေနရာ လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဘာလီကၽြန္း မွာအလုပ္တာ၀န္ နဲ႕ ေနထိုင္စဥ္ အတြင္း ဂ်ာကာတာ ကို အလုပ္ကိစၥ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာက္တဲ့ အေခါက္တိုင္း ၂၄ နာရီထက္ ပိုၿပီး မေနျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အရွိန္အဟုန္ နဲ႔ ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ ေနတဲ့ ဂ်ာကာတာ ကို ေတြ႔ႀကံဳ ခံစား ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
လူဦးေရ ဆယ့္သုံးသန္း ေက်ာ္ မွီတင္း ေနထိုင္ရာ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဆိုင္ကယ္ ေတြ၊ ကားေတြနဲ႔ အၿမဲ ရွုပ္ေထြး ျပည့္ၾကပ္ေနၿပီး ေန႔စဥ္ ႏွင့္ အမွ် လဲ ကၽြန္းေပါင္း ေသာင္း သုံးေထာင္ေက်ာ္က ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြ စီး၀င္ စီးထြက္ ေနရာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ ကို မျဖစ္မေန သြားရမယ့္ ကိစၥ ေတြရွိလာေတာ့ ပထမ ဘာလီကၽြန္းကေန ဂီလီထရမ္၀မ္ဂန္ ဆိပ္ကမ္းကို ကိုယ့္ဖာသာ ေမာင္းသြား ၿပီး အဲဒီကေန မွ တဆင့္ ဂီလီမာေနာက္ (Gilimanauk) ကို ေမာ္ေတာ္ကား ေတြ ကြန္တိန္နာ ေတြတင္တဲ့ ဇက္သေဘၤာနဲ႔ ဂ်ာဗားကၽြန္း မႀကီး ကိုေရာက္၊ အဲဒီေနာက္ ဆူရာဗာရ (Surabaya) ကေန တဆင့္ ဆင္မာရမ္ ၿမိဳ႕ (Semarang) ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ အထိခရီးရွည္ ႏွစ္ရက္ခန္႕ ေမာင္းၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ မွာ ဂ်ာကာတာ မွာလုပ္စရာ ကိစၥ မွန္သမွ် လုပ္ၿပီး အျပန္ကို တျခားဘက္က ပတ္ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ ဘန္ေဒါင္း (Bandung) နဲ႔ ဂ်ိဳဂ်ကာတာ (Yogyakarta) ကိုျဖတ္ၿပီး ဂီလီမာေနာက္ ကေနမွ တဆင့္ ဘာလီကို အျပန္ဖယ္ရီ ေပၚကို ေမာင္းတင္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္မယ္ ဆိုၿပီး ႀကံစည္ ထားခဲ့ ပါတယ္။
ရုံးက ေအာ္ပေရးရွင္း မန္ေနဂ်ာ ကာဒက္ (Kadet) ကို လမ္းေၾကာင္း ေသခ်ာေမး၊ ေျမပုံ နဲ႔ ေသခ်ာ တိုက္ၿပီး အလုပ္ကေပးထားတဲ့ တိုရိုတာ ဖိုး၀ွီး ကို ေတာင့္တင္းေအာင္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ အကူအညီေတာင္းထားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေပမင့္ တကယ္တမ္း သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေခါက္တိုင္းမွာေတာ့ Lion Air နဲ႔ ေလေၾကာင္းကခ်ည္းသာ သြား ခဲ့ရပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ သုံးနာရီေလာက္ထ၊ ဒန္ပါဆာ (Denpasar) ေလဆိပ္မွာ ကားရပ္ခဲ့ ၿပီး အေစာဆုံး ေလယာဥ္နဲ႔ ဂ်ာကာတာကို သြား၊ တေနကုန္ လုပ္စရာ ရွိတာလုပ္၊ ေနာက္အက်ဆုံး ဆယ့္တစ္နာရီေလယာဥ္နဲ႔ ၊ ဘာလီကို ျပန္လာ၊ ေနာက္တေန႕မနက္ ႏွစ္နာရီေလာက္ ျပန္ေရာက္၊ မနက္ရုံး မွီေအာင္ တက္၊ အဲလိုခ်ည္းသာ အေျခအေနအရ အလ်ဥ္မွီ စီစဥ္ သြားလာခဲ့ရပါတယ္။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ စီးရတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းတာနဲ႕ ေလဆိပ္က မွီရာ ဘတ္စကားနဲ႕ အလုပ္ကိစၥေတြရွိရာ ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္ေခါင္ (Pusat Jakarta - Jakarta City Center) ကို (ကားမပိတ္ရင္ တစ္နာရီခန္႕၊ ကားၾကပ္ရင္ မခန္႔မွန္းႏိုင္) စိတ္ရွည္သည္းခံ ၿပီး ေရာက္ေအာင္ သြားရပါတယ္။ ပထမ အေခါက္ေတြက အျမန္ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔ တကၠစီ စီးခဲ့ ေပမယ့္ ဘတ္စကား နဲ႔ ေရာက္ခ်ိန္ သိပ္မကြာဘူး ဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းမွာ သိလာခဲ့ရလို႕ ဘတ္စကားပဲ စီးပါေတာ့တယ္။ အမ်ိဳးသားေက်ာက္တိုင္ရွိရာ ၿမိဳ႕လည္က ျပည္သူ႔ ရင္ျပင္ (Merdeka Square) ၀န္းနားက ဘတ္စ္စေတရွင္ ကေန သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ ဒါမွ မဟုတ္ ဆိုင္ကယ္ တကၠစီနဲ႕႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ေနရာ ကို ခရီးဆက္ရပါတယ္။
ဂ်ာကာတာ ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတက္မွု႔ နဲ႔ စီးပြားေရးရာ ေတာင့္တင္းမွဳ႕ကို အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီးေတြနဲ႔ တင္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ သက္ေသျပႏိုင္ပါတယ္။ ေဒသခံ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြရဲ႕ ၀ယ္ယူႏိုင္စြမ္း (purchasing power) ကို သိသာထင္ရွားေစၿပီး ေစ်းႏွုန္းနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ စရာ ေပါမ်ား မွဳ႕ ေတြက ေတာ့ ေဒသတြင္းက စကၤာပူ၊ ကြာလာလမ္ပူ နဲ႔ ေဟာင္ ေကာင္ တို႕ ကိုယွဥ္ႏိုင္တယ္ လို႕ ဆိုပါတယ္။ ပလာဇာအင္ဒိုနီးရွား (Plaza Indonesia) ဟာ ပထမဆုံး ေရာက္ခဲ့ တဲ့ ေနရာျဖစ္ၿပီး ဂ်ာကာတာ ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ မွာ ဥပမာ ျပစရာ ပုံသက္ေသေကာင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ ကတစ္ခုျဖစ္ၿပီး (Gucci, Georgio Armania, Bvlgaria) စတဲ့ နာမည္ႀကီး (luxury brands) ေတြ အျပင္ ကမာၻေက်ာ္ အင္ဒိုနီးရွား ပါတိတ္ေတြ ကိုလဲ ေခတ္မွီ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ တီထြင္ ဆန္းသစ္ထားတဲ့ ဆိုင္ေတြလဲ မ်ားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း သြားခဲ့ တဲ့ အေခါက္ေတြမွာ ေရွာ႔ပင္းစင္တာ ေတြ ကို စိတ္မ၀င္စားေပမယ့္ မိသားစု နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ တဲ့ အခါ မွာေတာ့ ေျခတို လာလို႔ ေလာ္ဘီ မွာ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သလို ထုိင္ေစာင့္ ခဲ့ရပါ တယ္။ ေျခတို သက္သာေပေသာ္ျငား ေစာင့္ရ ေမွ်ာ္ရလြန္းလို႔ လည္ပင္း ေတာ့ နည္းနည္း ပိုရွည္လာလိမ့္မယ္ ေတာ့ထင္ပါတယ္။
ဂ်ာကာတာ မွာ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕႕ ေရွးေဟာင္း အေမြ အႏွစ္ေတြ ေလ့လာ ခံစား ႏိုင္မယ့္ ေနရာ မိုနာ့ စ္ (Monas) ကိုမေရာက္ခ့ဲဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ခဲ့ တယ္လို႔ ေျပာရမွာ ေတာ္ေတာ္ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မိုနာ့စ္ ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ဆိုတာ ျဖစ္လာေအာင္ တိုက္ခိုက္ရယူလို႔ ေအာင္ျမင္မွု ရခဲ့ တဲ့ အထိမ္း အမွတ္ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ဆိုတာကလဲ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား လို အတို ေကာက္ (Monumen Nasional - Mo Nas) ေခၚတာ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလးရာေလးဆယ့္ သုံးေပ ျမင့္တဲ့ မိုနာ့စ္ ကို ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွာ သမၼတႀကီး ဆူကာႏို ရဲ႕ ညႊန္ၾကား ခ်က္နဲ႔ ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွာ အမ်ား ျပည္သူ ေလ့လာၾကည့္ရွု ႏိုင္ရန္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အတြင္းပိုင္းမွာ ဟိႏၵဴဧကရာဇ္ မဂ်ပထစ္ (Majapahit) ကစၿပီး လြတ္လပ္ေသာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ရင့္က်ဴး ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ အထိ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ရုန္းကန္ လွုပ္ရွား လာခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သမိုင္း ကို ပုံတူ ေသေသး ကေလး ေတြ နဲ႕ ျပကြက္ တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္း ျခင္း အေသးစိပ္ ျပထားၿပီး အဂၤလိပ္၊ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား ႏွစ္ဘာသာ နဲ႔ ေရး ထားတဲ့ ေၾကးျပား ေလးေတြ တစ္ခန္းျခင္း စီမွာ ကပ္ထားပါတယ္။
မိုနာ့စ္ အေပၚကို မတက္မွီ ေအာက္ထပ္ က အလင္းေရာင္ မွိန္မွိန္နဲ႔ ခန္းမက်ယ္ႀကီး က ျပခန္း ျပကြက္ေတြကို တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္းျခင္း အေသးစိပ္ ဖတ္ေနမယ္ ဆိုရင္ တစ္ေနကုန္ ေလာက္ ၾကာ ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ျပတိုက္ တို႔ ရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အုပ္စုေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြလဲ တဖြဲဖြဲ လာေလ့လာ ၾကည့္ရွဳ႕ ေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ရဲ႕ အေပၚထပ္ (Observation Deck) မွာေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ရွဳခင္း ကို ျမင္ကြင္းက်ယ္ ခံစား ႏုိင္မွာပါ။ ပူအိုက္ စိုစြတ္လွတဲ့ ဂ်ာကာတာ ရဲ႔ ရွဳခင္း ကို ေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေခၽြးတလုံး လုံး နဲ႔ ဓါတ္ပုံ ဗြီဒီယို ရိုက္ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသြား ေတြလဲ မနည္းလွပါဘူး။
တစ္ေခါက္မွာ မိုနာ့စ္က အျပန္ ပါဆာဘာရူး (Pasar Bharu - New Market) ကို သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္း တန္းေတြကို လူရွုပ္ရွုပ္ ကို ဆန္ၿပီး ျဖတ္အၿပီး မွာ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕႕ ရုံးကန္ လွုပ္ရွား ေနရသူ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ႕ ဘ၀ကို တစ္စိတ္ တစ္ေဒသ ျမင္သာ ႏုိင္ပါတယ္။ မိုးေမွ်ာ္ တိုက္ႀကီးေတြ၊ အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီး ေတြ၊ အေကာင္းဆုံး စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးေတြ၊ ၾကယ္ငါးပြင့္ ေဟာ္တယ္ႀကီး ေတြကို ေနာက္ဆုံးေပၚ ဇိမ္ခံကား မ်ိဳးစုံ နဲ႔ သြားလာစား ေသာက္ ေနႏိုင္တဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသလို ႀကိဳက္လြန္းလွတဲ့ ကိုပီဂ်ာေဟး (Kopi Jahe - ဂ်င္းနံ႔ ပါတဲ့ ေကာ္ဖီ) ကို တစ္ထုပ္ ရူပီးရား ႏွစ္ေထာင္ (ျမန္မာေငြ ႏွစ္ရာက်ပ္ခန္႔) ကို မၾကာခဏ မေသာက္ ႏိုင္တဲ့ သူေတြ နဲ႔ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ ရပါတယ္။ က်ေနာ္ Grand Hyatt ဟိုတယ္ ေလာ္ဘီ အေပါက္နားမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတုန္း ေနာက္ဆုံးေပၚ ကားအမ်ိဴးမ်ိဴး ေမာင္း၀င္လာၿပီး ဟိုတယ္ ၀န္ထမ္းကို ကားေသာ့ ပစ္ေပး ၿပီး ၀င္သြား တဲ့ ခ်မ္းသာသူ လုူ႔ မလိုင္မ်ား စြာ ကို ေတြ႔ ခဲ့ရသလို၊ သံခ်ိတ္ အေကာက္ တတ္ထားတဲ့ တုတ္တစ္ေျခာင္း ကိုကိုင္ၿပီး ဆာလာအိပ္ အႀကီးႀကီး ထဲမွာ ပလတ္စတစ္၊ သံတိုသံစ စတာ ေတြ လိုက္ေကာက္ ေနတဲ့ ေဒသခံ ႀကီးႀကီး ငယ္ငယ္ ေတြကို လဲ ေတြ႔ခဲ့ ရပါတယ္။
ပါးမွာ သနပ္ခါး ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ ေပါင္မွာ ေသးစီးေၾကာင္း နဲ႔ လုံမငယ္ လို မိုးေမွ်ာ္တိုက္တာ အေဆာက္ အအုံႀကီးေတြ၊ စီးပြားေရးစင္တာ ႀကီး ေတြ ရဲ႔ ျပင္ ပမွာ ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကို ပါတ္စီးေနတဲ့ ေရဆိုးထုပ္ ေျမာင္းႀကီး ဟာ ျမစ္ႀကီး တစ္စင္းလို ျဖစ္ေနၿပီး အမိွုက္သရိုက္ ပလတ္စတ္ ေတြနဲ႔ ေပါေလာ ေပၚ ေနတာကိုလဲ မသတီစရာ ေတြ႔ ျမင္ႏိုင္ဦးမွာပါ။ အေျခခံ နဲ႕႔ အလယ္ အလတ္တန္းစား ေတြအားကိုးရတဲ့ ဘတ္စကား မွတ္တိုင္ ေတြမွာ လူေတြ စုၿပံဳ တုိးအုံ ေနေလ့ရွိၿပီး ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ဆင္ေျခဖုန္း ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဘိုဂိုး (Bogor)၊ တင္ဂါရန္ (Tingaran) စတဲ့ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြ နဲ႔ သြားလာ ခ်ိတ္ဆက္ မယ့္ လူေတြ နဲ႔ ဂ်ာကာတာ တီေမာ၊ ဘာရတ္၊ ဥတရ၊ ဆယ္လာတန္ (Jakarta - Timor, Barat, Utara, Selatan - ဂ်ာကာတာရဲ႕ အေရွ႔၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္) ကို သြားလာ ၾကမယ့္ သူေတြ ေဒြးေရာ ယွက္တင္ ရွိပါလိမ့္မယ္။
တစ္ေခါက္မွာ ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီ ေက်ာ္ခန္႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ရုံးတစ္ရုံး ကိုေရာက္ေတာ့ သူတို႔ ရုံး က မဖြင့္ ေသးပါဘူး။ ခက္တာက ကိုယ့္ မွာ ကလြယ္မထား အပ္တဲ့ ျပႆနာ မၾကာခင္ ေပါက္ကြဲ ေတာ့ မယ့္ အေျခ အေန ဆိုေတာ့ အဲဒီရုံး က လုံၿခံဳ ေရး အေစာင့္ ကို ကိုး နာရီေက်ာ္ ေနသည့္ တိုင္ မဖြင့္ ေသးတဲ့ အေၾကာင္း စိတ္မရွည္ တဲ့ ေလသံ နဲ႔ အျပစ္တင္ ေျပဆိုမိပါတယ္။ အမွန္က ဂ်ာကာတာ နဲ႔ ဘာလီ စံေတာ္ခ်ိန္ မတူပဲ တစ္နာရီတိတိ ကြာ တာ ကို က်ေနာ္ ေမ့ေနတာပါ။ ခက္တာ က သူ႔ ေနနဲ႔ လဲ ဖြင့္ ေပးလို႔ မရပါဘူးတဲ့။ တိုးေအာ္ပေရတာ ဆိုတာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသက ေဟာ္တယ္ မဆို ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ သလို မ်ိဳး ဆိုေတာ့ အနီးဆုံး ၾကယ္ငါးပြင့္ ဟိုတယ္၊ ဟိုတယ္ နီကိုး (Hotel Nikko - Pusat Jakarta) ကိုပဲ အျမန္ဆုံး နည္းနဲ႔ သုတ္ေျခတင္ ရပါတယ္။ ကိစၥၿပီး မွ အပိြဳင့္မင့္ ရွိရာ ေစာေစာက ရုံး ကို ျပန္ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီတစ္ေခါက္ အဆိုပါ ရုံး က အျပန္မွာ ရိုဂ်ာ့ (Malay / Singapore - Rojak: Indonesia - Rujak) တစ္ပြဲစား၊ ေရသန္႔ ဘူးႀကီးႀကီး ၀ယ္ၿပီး ယခု လက္ရွိ အေမရိကန္သမၼတဘာရက္ဟူစိန္အိုဘားမား (President Barack Hussien Obama) တက္ခဲ့ရာ မူလတန္း ေက်ာင္းကေလး ကို ၾကည့္ခ်င္ လို႔ ျပင္းထန္ တဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ မွာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္ ၿပီးွရွာ ခဲ့ရပါတယ္။
အစက ေတာ့ ဘာရက္အိုဘားမား ကေလး ပုံ ေၾကးရုပ္ကို မန္တန္ ပန္းၿခံ (Menteng) မွာ ထားခဲ့ ေပမယ့္ ေနာက္ ပိုင္း မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ သူငယ္ငယ္ က တက္ခဲ့ ရာ မူလတန္း ေက်ာင္း ကိုေျပာင္းေရႊ႕႕႔ ခဲတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဘာရက္အိုဘားမား ဟာ ဖရန္စစ္ကန္ အစစ္စီ မူလတန္းေက်ာင္း (Franciscan Asisi Primary School) မွာ ဘာရီဆိုတိုရိ (Barry Soetoro) ဆိုတဲ့ နာမည္ နဲ႕ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္း အပ္ခဲ့ ၿပီး သုံး ႏွစ္တိတိ တက္ခဲ့ ၿပီး မိဘေတြ အိမ္ေျပာင္းေရႊ႔ တဲ့ အတြက္ ယခု ဘာဆုကီ အလယ္တန္းေက်ာင္း (Besuki 01 Elementary School, Menteng) မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟာ၀ိုင္ယီ ကို မေျပာင္းေရႊ႔ ခင္ အထိ တစ္ႏွစ္ တက္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အိုဘားမား တက္ခဲ့ တဲ့ ေက်ာင္း ကေလး က အျပန္မွာ ညေန ေစာင္း ေနေပမယ့္ ေနရွိန္ ကေတာ့ မက် ေသးပါဘူး။ လမ္း အၾကာ ႀကီး ေလွ်ာက္ ခဲ့ ရလို႔ ပင္ ပန္း ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဟာ ေက်ာင္းလမ္း ထိပ္က ဆိုင္ကယ္ တကၠစီ ကိုငွား ၿပီး ေလဆိပ္ ကို သြားတဲ့ ဘတ္စေတရွင္ ကိုသာ ငွားလိုက္ပါေတာ့ တယ္။
အမွန္တကယ္ ေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ ရက္ အနည္းငယ္ အခ်ိန္ေပးၿပီး လည္ပတ္မယ္ ဆိုရင္ အပိုင္း (၃) ပိုင္း ပိုင္း ၿပီး ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္ အအုံေတြ၊ ဗလီ ေတြ နဲ႔ ခရစ္ယန္ ဘုရားရွိခိုးႀကီး ေတြ ကို တစ္ပိုင္း၊ ယဥ္ေက်းမွု႕ အေမြ အႏွစ္ ေတြ ကို ျပခန္း၊ ျပတိုက္ ေတြမွာ ေလ့လာဖို႔ က တစ္ပိုင္း ထားၿပီး က်န္တဲ့ အပိုင္းကို ေတာ့ ေရွာ့ပင္၊ စားေသာက္ ဆိုင္ေတြ နဲ႔ အပန္းေျဖ ပန္းၿခံ၊ တိရိစာၦန္ဥယ်ာဥ္ ေတြ ကို တစ္ပိုင္း ဆိုၿပီး လမ္းသင့္ သလို အခ်ိန္ရွိသမွ် ေလးကို စီမံ ခန္႔ ခြဲၿပီး ေလ့လာသင့္ တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။
ဂ်ာကာတာ မွာ ဆုမၾတား ကေန အေနာက္ ပါပူး၀ါး အထိ ကၽြန္းေပါင္းစုံ က လူေတြကို သြင္ျပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ က လူေတြ ေျပာတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ဟာ အရမ္းျမန္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွန္း နဲ႔ ဂ်ာဗား စကား ေရာယွက္ ၿပီး ေျပာတာ ျဖစ္လို႔ က်ေနာ့္ အတြက္ နားလည္ဖို႔ အင္မတန္ခက္ခဲပါတယ္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာ ေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြဟာ တီဗြီဇာတ္လမ္းေတြထဲ ကထက္ ပိုၿပီး သန္႔ ျပန္႔ေခ်ာေမာ ၾကပါေပတယ္။ ဆင္ေျခဖုံး ကလူ ေတြ ကိုလည္း ဇာတ္လမ္းေတြ ထဲမွာ ထက္ ပိုၿပီး ခက္ခဲ စြာ အပမ္းတႀကီး ရုန္းကန္ ေနရတာ ကို မမွ် မတ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ျပည္တြင္း ေလေၾကာင္း ေတြရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်ၿပီး မွ ဘာလီ ကိုျပန္ေရာက္ လာတဲ့ က်ေနာ္ဟာ (အေခါက္တိုင္းလိုလို) ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ ႏွစ္နာရီမွ သာ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ ခဲ့ တဲ့ ခဏတာ ေလး ေတြဟာ အပူနဲ႔ အေအး၊ အျမင့္ နဲ႔ အနိမ့္၊ ခ်မ္းသာ ျခင္း နဲ႔ ဆင္းရဲျခင္း ေတြကို တၿပိဳင္ နက္ထဲ ခံ စားလိုက္ ရတဲ့ အိမ္မက္ ဆန္ဆန္ ျဖစ္ရပ္ေတြ ခ်ည္း သာ စိတ္ အျမင္ မွာ စြဲ ထင္ေနပါေတာ့တယ္။ ။
၀ိဟာရမဟာ၀ိဟာရ ဂရဟ ဗုဒၶဘာသာ အသင္း (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)
ဂ်ာကာတာဆင္ေျခဖုံး (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)
ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္တစ္ေနရာ (လူကူးကုန္းေက်ာ္တံတားေပၚမွ AATO)
ျဖည့္စြက္ခ်က္။ ။ ဂ်ာကာတာ မွာရိုက္လာတဲ့ ဓါတ္ပုံ ေတြ အမ်ားစု က မွားၿပီး ဖ်က္မိသြားလို႔ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ ပါ။ သို႔ ေပမယ့္ ကြန္မန္႔ ေပးလာတဲ့ ဦးေပါက္စ ကိုေက်နပ္ ေစခ်င္လို႔ ရိုက္ခဲ့တဲ့ အထဲ က ရွိတာေလး ေတြတင္လိုက္ ပါတယ္။ ျပည့္စုံ သြားလိမ့္ မယ္လို႔ေတာ့ မထင္၀ံ့ ပါ။
updated 30th March 2012: AATO
- Monas - Warsi
- Jakarta Macet - Jarkarta Post
- Cock - (JP/ID Nugroho) Jakarta Post
- Plaza Indonesia - Hkurniawan dari Wikitravel
- Barack Obama Statue - (Jakarta Post, Feb. 24, 2010)
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 3/29/2012 01:02:00 PM 11 comments
Labels: Bali, Indonesia, ဘာလီ, ျမန္မာ ပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္, ျမန္မာပို႕စ္ Tourim
Thursday, September 29, 2011
ဘာလီ ယဥ္ေက်းမွု႕ ႏွင့္ ဓေလ့ထုံးတမ္း အစဥ္ အလာမ်ား မိတ္ဆက္ အပိုင္း (၂)
အပိုင္း (၁) ၏အဆက္
အပိုင္း (၂) အတြက္ အမွာ
ဘာလီ ကၽြန္းမွာ ေနထုိင္စဥ္ အတြင္း ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသားေတြရဲ႕ လူေနမွူစံနစ္၊ ကိုးကြယ္ရာဘာသာ၊ ယုံၾကည္မွု႕၊ စာေပႏွင့္ အႏုသုခုမ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္း အစဥ္ အလာေတြကို ေလ့လာမိတဲ့ အခါ အင္မတန္ထူးျခား တဲ့ အတြက္ မွတ္စုထုတ္ၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ေရးမယ္ ဆိုၿပီးႀကံစည္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရးတဲ့ အခါမွာ လဲ အေၾကာင္းအရာလဲ စုံရမယ္၊ တတ္ႏိုင္သေလာက္လဲ ျပည့္စုံရမယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္တမ္း ေရးရရင္ ေသခ်ာ သုေတသနလုပ္ ေရးရမွာျဖစ္ၿပီး မႏုႆေဗဒ ဆိုင္ရာက်မ္းတစ္ေစာင္ လို အခ်က္အလက္ အေသးစိပ္ေတြနဲ႕ ပဲ ျပည့္ႏွက္ေနမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီအခ်က္ အလက္ေတြ စုေဆာင္းဖို႕ က ႏွစ္အေတာ္ၾကာ အခ်ိန္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာအရ အင္မတန္ရွုပ္ေထြးလွတဲ့ လက္ရွိအလုပ္ နဲ႕ မိသားစု အေရးကိစၥေတြ ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့ က်ေနာ့္လို ပုဂၢိဳလ္ မ်ိဳး မွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး အားထုတ္ဖို႕ စြမ္းအား အင္မတန္နည္း လြန္းတာ လဲ ကိုယ့္ဖာသာ နားလည္ထားပါတယ္။ သို႕ပါေသာ္လည္း ေရးခ်င္တဲ့ စိတ္က အသာစီးရတဲ့ အတြက္ အနည္းဆုံးေတာ့ အားလုံးလဲၿခံဳမိေအာင္ မိတ္ဆက္ သေဘာမ်ိဳး အေၾကာင္းအရာ ေပါင္းစုံ ပါေအာင္ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စ ၿပီးေရးမိတဲ့ အခါက် မွ အင္မတန္ က်ယ္ျပန္႕ၿပီး အင္မတန္ရွုပ္ေထြး ၿပီးဆင္တူရိုးမွား ဓေလ့ထုံးစံေတြနဲ႕ မူကြဲ ေတြ က ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းတည္းေပၚမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေနရာေဒသ နဲ႕ မတူေသာလူတန္းစား မ်ား (Caste System) အေပၚမူတည္ ၿပီး ကြဲျပား ေနေသးတာ သိရျပန္ပါတယ္။
ဘာလီရိုးရာ ေနအိမ္ (Kuren)
ဘာလီက ရိုးရာအိမ္ေတြအေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ ဗိသုကာ ရွု႕ေထာင့္ ကေနေလ့လာစရာ အနည္းဆုံး (အနည္းဆုံး) သုံးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ပထမတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ၿခံ သို႕မဟုတ္ အိမ္၀ိုင္းထဲမွာ အေဆာက္အအုံ ေလး လုံး နဲ႕ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္မ်ား ေနရာ မွ်သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးက ေတာ့ အိမ္၀ိုင္းထဲ မွာ အိမ္တစ္လုံး တည္း ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတရံ မီးဖိုေဆာင္ ကို သီးသန္႕ အိမ္ေဘး မွာ ေဆာက္ထားတတ္ပါေသးတယ္။ တတိယ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ စုေပါင္းအိမ္ (Housing Complex) ျဖစ္ပါတယ္။ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ ဦးေလးအေဒၚ စသည္ျဖင့္ မတူတဲ့ အိမ္ေထာင္စု ေတြ စုေပါင္း ေနထိုင္ရာ အိမ္တန္းရွည္ ႏွစ္ခု ဟာ ၿခံ သို႕ မဟုတ္ အိမ္၀ိုင္းရဲ႕ ဘယ္ႏွင့္ ညာ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ မွာ ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္မွ နံရံတစ္ခု ကာ ၿပီး ဂိတ္တံခါး (angkul-angkul) တစ္ခုနဲ႕ တံဆာဆင္ပါတယ္။
ဂိတ္တံခါး (angkul-angkul)
အေျခခံအားျဖင့္ အဆိုပါ အေဆာက္အအုံ မ်ားဟာ ေျမျပန္႕ လြင္ျပင္မ်ား မွာ အေဆာက္မ်ား ေပမယ့္ ေတာင္ေစာင္းေတြ၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေတြမ်ားတဲ့ဘာလီကၽြန္း အလယ္ ပိုင္းမွာ ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းငယ္ ကြဲ ျပားပါေသးတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ကအိမ္အမ်ားစု ေျမစိုက္အိမ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ကေတာ့ တျခား အင္ဒိုနီးရွားမွာ ရွိတဲ့ ဘာတက္၊ ဒါယက္ခ္၊ ထရိုဂ်ာ၊ မကၠဆာ စတဲ့ ေျခတံရွည္ အိမ္ေဆာက္ေလ့ရွိတဲ့ လူမ်ိဳးစုေတြလို ေတာရိုင္းတိရိ စာၦန္ ေတြရဲ႕ ရန္ကေၾကာက္စရာ မလို၊ ကာကြယ္ဖို႕ မလိုတဲ့ အျပင္၊ ေခ်ာင္း ေျမာင္း ေတြကေန ေရလွ်ံၿပီး အိမ္ေတြထဲ ကိုေရ၀င္တာ မ်ိဳးေတြ မရွိလို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တန္းက်ေတာ့ ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အိမ္ေတြဟာ ေတာရိုင္း တိရိစာၦန္ေတြနဲ႕ သဘာ၀ ရဲ႕ ေဘးအႏၱရာယ္ ကို ကာကြယ္ဖို႕ထက္ နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဆူလာ၀စီ (Sulawasi)၊ မဒုရ (Maduras)၊ ကလီမင္တန္ (Kalimentan @ Indonesia Borneo) စတဲ့ ကၽြန္းသား ေတြရဲ႕ ေအာက္လမ္းေမွာ္ ပညာေတြနဲ႕ ျပဳစားျခင္းေတြကို ကာကြယ္ ဖို႕ တန္ျပန္အထက္လမ္း အစီအရင္ ေတြထည့္သြင္းေဆာက္လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။
ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အိမ္တစ္အိမ္ ဟာ ဟိႏၵဴ နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆ အရ စၾကာ၀ဠာရဲ႕ အေျခခံ ဖြဲ႕စည္းမွု႕ ဓါတ္ႀကီးေလးပါး (ေရ၊ေျမ၊ေလ၊မီး) အျပင္ ေျမတည္ေနရာ၊ ဘုရားေက်ာင္း၊ သင္းခ်ိဳင္းေျမ၊ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္း နဲ႕ လူမွု႕ အဖြဲ႕ အစည္း (Banjar)* စသည္တို႕ နဲ႕ အကြက္ညီယက္ေဖာက္ ဆက္ႏြယ္ေနေလ့ရွိပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ ရဲ႕ ဗိသုကာ အေဆက္အအုံ ဒီဇိုင္းလက္ရာ မ်ား ကို မခ်ဥ္းကပ္ မွီ အဆိုပါ ဓါတ္ သေဘာေတြ ဟာ ေဆာက္လုပ္မယ့္ အိမ္ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ သြင္ျပင္ လကၡဏာမ်ား ျဖစ္လာေစပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အိမ္ရဲ႕ အေနအထား နဲ႕ ဦးတည္ မ်က္ႏွာလွည့္ တဲ့ အရပ္ တို႕ ဟာ အလြန္အေရးပါ ပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အားျဖင့္ အခ်က္ ႏွစ္ ခ်က္ ကို အထူးအေလးေပး စဥ္းစား ပါတယ္။
၁။ ေလွဦးတိုက္၊ လွည္းဦးတိုက္ (tumbak runrung) ကို ေရွာင္ၿပီး ေဆာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ လမ္း က အိမ္ကို လာဆုံေနတာ မ်ိဳး ဆိုရင္ လမ္းကို အိမ္က ပိတ္ေနသလို မ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး မျမင္ရတဲ့ ပရေလာကသားေတြ အိမ္အတြင္းကို ၀င္ႏိုင္ လို႕ ခိုက္ တယ္လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန ေဆာက္ရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ ခပ္ေသးေသးတစ္ခု လမ္းဦးတိုက္ မွာ လမ္းကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ေဆာက္လို္က္ပါတယ္။ ပန္း၊ အုန္းရြက္ စတာ တို႕ နဲ႕ ပူေဇာ္ေလ့ရွိၿပီး မျမင္အပ္တဲ့ နာမ္ေလာကသား ေတြ ကို တားဆီးပါတယ္။ လမ္းႏွစ္သြယ္ရဲ႕ ၾကားထိပ္တည့္တည္ ကြင္းျပင္ဘက္ ကို မ်က္ႏွာ မူေနရင္ေတာ့ ေနဆာလွုံ ေနတဲ့ပင့္ကူ (Celedu Nginyah) ဆိုၿပီး ေရွာင္ပါတယ္။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန ေဆာက္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ကေလးကို ကြင္းျပင္ဘက္ မ်က္ႏွာမူၿပီး ေဆာက္ပါတယ္။ အိမ္သစ္ တစ္လုံး နဲ႕ မိသားစု အိမ္တစ္လုံးၾကား မွာ ေဆြမေတာ္ မ်ိဳးမစပ္ ေဆာက္ၿပီး ေန႕ေလ့ မရွိပါဘူး။ (Ngapit) လို႕ ေခၚၿပီး ေရွာင္ရပါတယ္။ လမ္းရဲ႕ ေဘးကြက္လပ္ ညာဘက္ေဘးမွာ နဲ႕ လမ္းရဲ႕ တျခားတစ္ဘက္မွာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္ သူရွိရင္ လဲ ေရွာင္ရပါတယ္။ လမ္းကိုင္တယ္ (Negen Jalan) လို႕ ေခၚၿပီး မေဆာက္ၾကပါဘူး။
၂။ ရပ္ရြာ အေရးကိစၥေတြအတြက္ စည္းေ၀းတိုင္ပင္ရာ ခန္းမ (ဓမၼာရုံ လိုမ်ိဳး) ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္နဲ႕ အေရွ႕ဘက္ တည့္တည့္ ေတြမွာလဲ ေဆာက္ေလ့မရွိပါဘူး။ အဓိက အေရးပါတဲ့ အခ်က္က ေတာင္ေတြဘက္ ကို ဦးတည္ တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင္ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ေတာင္ဘက္ နဲ႕ ေျမာက္ဘက္ မွာ ေနတဲ့ သူေတြဟာ ဦးတည္ရာ မတူ ပဲ (တနည္းအားျဖင့္) ဆန္႕ က်င္ဘက္ ေတြျဖစ္ေနတတ္ပါေသးတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ေျမာက္ပိုင္းမွာေနတဲ့ သူေတြ အတြက္ ေျမာက္အရပ္ဟာ ေတာင္တန္း ေတြကိုညႊန္းဆိုတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ေတာင္အရပ္ဟာ ပင္လယ္ကိုညႊန္းဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ပိုင္းမွာ ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ ေျမာက္အရပ္ဟာ (တကယ္ေတာ့) ေတာင္ အရပ္ျဖစ္ေနၿပီး၊ ေတာင္ အရပ္ဟာ (အမွန္တကယ္အားျဖင့္) ေျမာက္ အရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အသစ္ေဆာက္မယ့္ အိမ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာမူ ရာအရပ္နဲ႕ ဆက္စပ္မွုူကေတာ့ ေတာင္တန္း ေတြတင္ မကပဲ ဘုရားေက်ာင္း၊ ျမစ္ဖ်ားပိုင္း၊ ျမစ္ကမ္းပါး၊ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ၊ ေရကန္နေဘး ဒါ့အျပင္ အထြတ္အျမတ္ထား ရာ ေျမေနရာ စတာ ေတြကို ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ရပါေသးတယ္။
ဘာလီ အိမ္တစ္လုံး ၏ သြင္ျပင္လကၡဏာ
အစဥ္အလာအားျဖင့္ အိမ္တစ္လုံး ကို ၿခံ၀န္းခတ္ထားရပါတယ္။ အိမ္ၿခံ၀န္း ကို အုတ္စည္းရိုး သို႕မဟုတ္ ကြန္ကရိ၊ ေက်ာက္တုံး စသည္ျဖင့္ တို႕ နဲ႕ ခတ္တာ ကို ကာရန္ (Karang) လို႕ ေခၚၿပီး၊ ပုဏၰရိတ္၊ ဆူးၿခံဳ၊ ပန္းပင္ စတာေတြနဲ႕ သဘာ၀အတိုင္းကာရံတာ ကိုေတာ့ ပန္ရန္းကာ (Penyengkar) လို႕ ေခၚပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ အတြက္ ၿခံစည္းရိုး ဟာ ယၾတာ၊မာၾတာ စတဲ့ ဟိႏၵဴ အေတြးအေခၚမ်ား နဲ႕ ဆက္စပ္ေနေလ့ရွိၿပီး အလြန္ အေရးပါပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ ရဲ႕ အ၀င္၀ ဟာ ဂိတ္တံခါး (Angkul-angkul) ျဖစ္ၿပီး ရြာလမ္းမ ကိုတိုက္ရိုက္ ထြက္ေပါက္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေသးစိပ္ ေလ့လာသင့္တာ ကေတာ့ ဘာလီစုေပါင္းအိမ္ယာ (Balinese Compound House) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ စုေပါင္းအိမ္ယာ ရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႕ သြင္ျပင္လကၡဏာ ကလဲ လူတန္းစား (Caste System)အလိုက္ ပုဏၰား၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ၊ မူးမတ္စစ္သူႀကီး၊ ကုန္သည္၊ လယ္သမား တံငါ စသည္ အေပၚမူတည္ ၿပီးလဲ မ်ားစြာ ကြဲျပားျပန္ပါေသးတယ္။
ဘာလီစုေပါင္းအိမ္ယာ
အရိုးရွင္းဆုံး အိမ္တစ္ေဆာင္ အတြက္ ေအာက္ပါ အစိတ္ အပိုင္း မ်ား ပါ၀င္ပါတယ္။
၁။ အ၀င္၀ ဂိတ္တံခါး (Angkul-angkul)
၂။ မီးဖိုေဆာင္ (Pawon)
၃။ စပါးက်ီ၊ စတို (Jineng)
၄။ အိမ္ေထာင္ဦးစီး အိမ္ခန္း (Bale Dauh or Bale Loji) အေနာက္ ဖက္မွာ ေဆာက္ပါတယ္။
၅။ ဇရပ္ေဆာင္ (Bale Dangin) မိသားစု၀င္မ်ား ဘာသာေရးပြဲမ်ားက်င္းပရာ၊ ဆုေတာင္ပထၳနာျပဳရာ ေနရာ
၆။ အိမ္ေထာင္ ၏ အသက္အႀကီးဆုံး မိသားစု၀င္ အိမ္ခန္း (Gedong or Meten) ဒါမွမဟုတ္ အဖိုးတန္ပစၥည္း မ်ား သိမ္းတဲ့ေနရာ အျဖစ္သုံးပါတယ္။
၇။ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Sanggah or Merajan) အနည္းဆုံး ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေျခာက္ခု ရွိပါတယ္။
၈။ အိမ္ေရွ႕ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Pengijeng karang) ၿခံအျပင္မွာ ေဆာက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
မိသားစုဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Sanggah or Merajan) ဂါလူဂန္ပြဲေတာ္ေန႕ by AATO
ဇရပ္ေဆာင္ (Bale Dangin) by AATO
ဘာလီရိုးရာ အိမ္တစ္ေဆာင္ အေၾကာင္း ေျပာရင္ အနည္းဆုံး မိသားစု ဘုရားေက်ာင္း အေၾကာင္းထည့္ ေျပာရမွာပါ။ အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုအတြက္ လြန္ေလၾကကုန္ေသာ မိဘဘိုးဘြား ေတြရဲ႕၀ိဥာဏ္ ေတြကလည္း ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အိမ္ေဆာက္ရာေျမေနရာရွိ ေျမေစာင့္ဘူမိနတ္ကို လည္း အေလးအနက္ထား ပသရပါတယ္။ သို႕ပါေသာ္လည္း ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရား မ်ား ကိုပါအဓိကထား ကိုးကြားရာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အိမ္ေထာင္စု အသစ္ တစ္ခုဆိုရင္ အနည္းဆုံး ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ေျခာက္ခု ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနလာတဲ့ မိသားစုႀကီး ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ဧရိယာ (Sanggah or Merajan) အတြင္းမ်ား ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုပါ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မ်ားဟာလဲ မတူညီတဲ့ လူတန္းစား အလိုက္ကြဲျပားဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သိုပါေသာ္လည္း ဒန္ပါဆာ (Denparsa) လို လူဦးေရထူထပ္ၿပီး အိမ္ေျခသိပ္သည္း တဲ့ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေတာ့ အိမ္ေတြမွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ႏွစ္ခုသာ ထည့္သြင္းေဆာက္လုပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ၿခံအျပည့္ အေဆာက္ အအုံေဆာက္လိုက္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ကို အေပၚထပ္မွာသာ ေဆာက္လုပ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ပါဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ႏွစ္ခုကို ေတာ့ ပထမသန နဲ႕ တုဂု (Padmasana and Tugu) လို႕ ေခၚပါတယ္။
၀န္ခံခ်က္။ ။ ဘာလီရိုးရာ အိမ္အေၾကာင္း ကိုေရးရာ မွာ ေဆာက္လုပ္ပုံ (ဗိသုကာနည္းပညာဆိုင္ရာမ်ား)၊ အသုံးျပဳသည့္ ကိရိယာမ်ား၊ ပႏၷက္တင္ အခန္းအနား၊ ထုတ္၊ေယာက္၊ ဒိုင္း၊ ျမား၊ ေခါင္၊ အမိုး၊ ဦးစြန္း၊ တံစက္ၿမိတ္၊ ေဆာက္လုပ္စဥ္မွာ ရြတ္ဖတ္သရစၹ်ယ္ရသည့္ ဂါထာ၊ မႏၱန္၊ စသည္ စသည္တို႕ ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ မပါ၀င္ႏိုင္ပါ။ လိုအပ္၍ အေသးစိပ္ သိလိုပါက ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။
အပိုင္း (၃)* ဘာလီရိုးရာ ေက်းလက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႕လူမွု႕အဖြဲ႕ အစည္း (Banjar) အေၾကာင္း ဆက္ရန္
- Balinese House by I Made Terima 2002
Original Bibliography
Ardana, I Gusti Gede : Pengertian Pura di Bali, Universitas Udayana, Denpasar 1979
Bagus, I Gusti Ngurah : Sistem Pola Menetap Masyarakat Bali, Universitas Udayana, Denpasar Printed by Fakultas Sastra University of Udayana, no date
I.H.D ( Institute Hindu Dharma ) : Kumpulan Hasil Penelitian Sejarah Pura, Diperbanyak untukkepentingan Intern Mahasiswa Institute Hindu Dharma, Denpasar, no date
Swellengrebel : Patterns of Cosmic Order, dalam Bali Studies, Life, Thoughts, and Rituals,The Hague - Bandung, 1960
Soebandi, I Ketut : Pura Kawitan/Padharman dan Penyungsungan Jagat, Indo Press, 1981
- http://www.balibudaya.net/compound.html
- ကိုယ္တိုင္ ေမးျမန္းသုေတသန ျပဳျခင္း မွတ္စု
ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ
ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...
ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....
Posted by An Asian Tour Operator at 9/29/2011 03:41:00 PM 10 comments
Labels: Bali, Indonesia, ဘာလီ, ျမန္မာပို႕စ္
« Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Thank you very much for visiting my blog. I really do. I am trying to write and share my knowledge, experience,information etc etc. I would be very much appreciated for your either encouraging or critical comments to my any post. Furthermore, some photos herein the posts are not mine and perhaps some information too. However I always try to credit or mention the courtesy of the respective owner and/or where I got it from. Anyway please leave your message anything regards to my blog or if you want to use any part of information from my blog. I would follow up thereafter your message, accordingly.
Contact: thomasjrlatt@gmail.com
Search This Blog
About the Blogger
An Asian Tour Operator
Location: Roaming Asia
Current Location: Bali, Indonesia
Email: thomasjrlatt@gmail.com
Blog Archive
Blog Archive June 2016 (1) September 2014 (1) September 2013 (1) February 2013 (1) December 2012 (1) September 2012 (1) August 2012 (1) June 2012 (1) May 2012 (1) March 2012 (1) January 2012 (2) December 2011 (1) October 2011 (1) September 2011 (2) August 2011 (2) July 2011 (2) June 2011 (1) May 2011 (3) March 2011 (3) February 2011 (5) January 2011 (1) December 2010 (2) November 2010 (1) October 2010 (1) September 2010 (1) August 2010 (2) July 2010 (2) June 2010 (4) May 2010 (3) April 2010 (2) March 2010 (2) February 2010 (2) January 2010 (2) December 2009 (2) November 2009 (2) October 2009 (3) September 2009 (2) August 2009 (1) July 2009 (4) June 2009 (10)
Archaeology (3)
Cambodia (1)
Culture (8)
Destination (10)
English Posts (17)
Environment (6)
History (1)
Indonesia (15)
Letters (1)
Malaysia (15)
Myanmar (18)
Nature (33)
Personal (10)
Tourism (27)
Travel Experience (8)
ကိုယ္ေတြ႕ (14)
ျမန္မာ ပို႕စ္ (27)
ျမန္မာပို႕စ္ (31)
ျမန္မာပို႕စ္ Tourim (14)
အမွတ္တရ (8)
ဘေလာက္ မိတ္ေဆြမ်ား
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ေႏြဦးရင္ခုန္သံ
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံံ႔)
ေဖာက္ ...........
3 weeks ago
Rose of Sharon
2 months ago
4 months ago
ဘဝရဲ႕စာမ်က္ႏွာမ်ား
လူ႔ျပည္ နဂါးျပည္ စုုန္ခ်ီ ဆန္ခ်ီ
4 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
6 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
7 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
7 months ago
Maya Magazine
အေဝးကေပးစာတေစာင္ - ယာေတာကသာေျဗာ
7 months ago
khin oo may
2011 memory
8 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
10 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
11 months ago
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
မန္းကိုကို ~ Mahn Ko Ko
ေရႊကရင္ ျမင္ရဲ့လား
White angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
လူသားအားလံုးအတြက္
မေလးရွားက ျမန္မာေတြအတြက္ အသံုးဝင္မယ္႔ မေလးဘာသာျပန္ APK
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
4 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
KiKi-Idiotlove
ရဲထြန္းေဇာ္
ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ရသဝတၳဳတိုေရြးခ်ယ္ျခင္း
Nine Nine SaNay
ခ်မ္းလင္းေန
ကုိပီတာရဲ႕အေတြးပုံရိပ္မ်ား
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ေမာင္ေမာင္၏ဘေလာ့ဂ္
ကိုရင္ညိန္း
Show 5 Show All
FEEDJIT Live Traffic Feed
Feedjit Live Blog Stats
Travel Myanmar Group
Visitors by Country
Visitor Online
Sandra Khin
There was an error in this gadget
There was an error in this gadget
Blog Statistics
Copyright ©2010 An Asian Tour Operator | Blogger template created by: M T N | Powered by Blogger