en en my my my my my my my my my my my en fr my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my de my my my my my my my my my en my my en en my my my en en en en en my en cs cs da en da cs en en cs cs en en en en cs da en da en en en en my my my my en my my my cs en en en de cs da en da cs en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs my en it en en en en en fr en en es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en my my ja ja my my my en en en it my en it my my it my my it my my it en en it my my it my my en my my en my my en de my en my my it my my it my my it my my it my my it my en it my my it en de it my my it ja it my my it zh my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it en my it it my it en my it en my it ja my it en es it my kn it my my it my my it my my it en my it my my it my my it en my it my my it my eu it en my it my my it ja my it my my it en en it en my it my en it my my it ja my it my my it en my it en my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my my pt my my pt my en pt ja es pt en my pt en my pt en my pt my my pt it en pt my my pt en my pt en my pt it my pt fr en pt my my pt hy my pt my ru pt my my pt en fr en my fr my my my ru my my my my my my my my my de my fa my en en my uk my my sw my it my my en en fa my en en my en en my en en en en
San Htun's Diary: May 2015
မနက္ ၆ နာရီ ၂၀ ေမာနင္းေကာေခၚႏိႈးၿပီး ၇ နာရီ ၂၀ မွာ စတင္ထြက္ခြာပါမယ္တဲ့။ ဟိုုတယ္က မနက္စာကိုု မနက္ ၄ နာရီကတည္းက ေကႊ်းေပမဲ့ ၇ နာရီမွာပဲ သြားစားေတာ့တယ္။ ကိုုယ္က မေန ့က အကၤ ီ် ၿပန္ဝတ္ေပမဲ့ ဝိုုင္းက တစ္စံုုလဲတယ္။ တခုုခုုေပသြားစြန္းသြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ လိုုလိုုမယ္မယ္ အပိုုတစ္စံုုေဆာင္လာသင့္တယ္လိုု ့ ဝိုုင္းက အၾကံေပးတယ္။ မနက္စာက ၾကက္ဥၿပ ုုတ္ႏွစ္လံုုး၊ ေကာ္ဖီအနည္းငယ္၊ လိေမၼာ္ရည္နည္းနည္း ေသာက္ၿဖစ္တယ္။ ေဝဖာ၊ ေပါင္မုုန္ ့ေတြ ရိွေပမဲ့ မၾကိ ုုက္ဘူး။ ကိုုယ္က ငွက္ေပ်ာသီး၊ ဆန္းကစ္၊ ပန္းသီးစားခ်င္တာ။ ကိုုယ္ယူလာတဲ့ လိေမၼာ္သီးကိုု ၿပီးမွစားရမယ္။ ပထမဆံုုး သြားေရာက္လည္ပတ္မဲ့ေနရာက ဟိုုက္ကာစိန္တြင္း Herkimer Diamond Mines ပါ။ မေန ့က တိုုးဂိုုက္ဂ်ယ္ရီက နယူးေယာက္စတိတ္ၿပတိုုက္မွာ ၿပထားတဲ့စိန္ကိုု ညႊန္ၿပရင္း မနက္ၿဖန္ တိုု ့ေတြ စိန္တြင္းကိုုသြားၿပီး အဲဒီလိုုစိန္မ်ိဳး ရွာၾကမယ္လိုု ့ ေၿပာေနေသးတယ္။ စိန္တြင္းကိုုေရာက္ေတာ့ ေရႊေရာင္ကြင္းေလးေတြ ပတ္ေပးတယ္။ I <3 NY တိုုးအစီအစဥ္သစ္ေတြ ၿမွင့္တင္ေရး အစီအစဥ္အရ တိုုးကုုမၺဏီက ဝန္ထမ္းေတြက I <3 NY အကၤ ီ်ေလးေတြဝတ္ၿပီး ဗီႏိုုင္းစကိုုင္ၿပီး တုုိးခရီးသည္ေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။ သူေ႒းကိုုလည္း လက္ခုုပ္တီးၿပီး ၾကိ ုုဆိုုၾကတယ္။
သူတိုု ့ေတြ ကြိကြအိအား ေၿပာဆိုုေနၾကေတာ့ တရုုတ္စကားမေၿပာတဲ့ အၿဖ ူစံုုတြဲ၊ ဝိုုင္း၊ ကိုုယ္၊ ကိုုယ္တိုု ့ထိုုင္ခံုုေရွ ့က အေမရိကန္ၾကီးက တေယာက္ကိုုတေယာက္ၾကည့္ၿပီး ၿပံ ုုးၾကတယ္။ ဘာေတြလဲ ကိုုယ္တိုု ့နားမလည္ဘူးေပါ့။ သူတိုု ့ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေနခ်ိန္မွာ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုု စူးစမ္းတယ္။ ေရတံေလွ်ာက္ေလးမွာ စီးေနတဲ့ ေရေတြထဲကေန ေက်ာက္ေတြရွာေနတာ ေတြ ့တယ္။ မန္ေနဂ်ာမက စိန္ေတြဟာ ဟိုုးအၿမင့္ၾကီးမွာ ရိွတာမဟုုတ္ဘူး ဒူးေအာက္မွာပဲရိွတာ။ ဒါေၾကာင့္ ေၿမၾကီးမွာ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ရွာ။ ေက်ာက္ကိုုထုုခြဲလိုု ့ စိန္ေတြ ့ရင္ စိန္ကိုု ဖဲ့မယူနဲ ့ အဲဒီလိုု ေက်ာက္မွာကပ္ေနတဲ့ စိန္ကမွ တန္ဖိုုးရိွတာတဲ့။ ေက်ာက္ေတြကိုုထုုဖိုု ့ တူ၊ မ်က္စိကိုု ကာကြယ္ဖိုု ့မ်က္မွန္ေတြ ေပးေပမဲ့ တူက ေလးလိုု ့ မသယ္ေတာ့ပါဘူး။ ပလတ္စတစ္အိတ္ေလးေတြေပးတယ္ စိန္ေတြထည့္ဖိုု ့။ မန္ေနဂ်ာမက ရယ္ဒီလားလိုု ့ေမးေတာ့ ရယ္ဒီလိုု ့ေအာ္ၾကတယ္။ မဟုုတ္ေသးဘူး အာ ယူ ရယ္ဒီ အားလံုုးက ရက္စ္ ရယ္ဒီ။ မဟုုတ္ေသးဘူး အာယူရယ္ဒီ အားလံုုးက အသားကုုန္ဟစ္ၿပီး သံၿပိ ုုင္ရယ္ဒီလိုု ့ ေအာ္ၾကတယ္။ ေအာင္မယ္ တခ်ိဳ ့မ်ားဆိုု အရိပ္ရေအာင္ အမိုုးထိုုးၿပီး တကယ့္ကိုု စိန္ရွာေနတာ။ ေက်ာက္ကိုုထုုခြဲသံ တဒိုုင္းဒုုိုုင္းသံေတြ ၾကားရတယ္။ ေက်ာက္ခဲေတြမွာ စိန္ပြင့္ေလးေတြ လင္းလက္ေနတယ္။ အဲဒါေတြစုုသြားၿပီး စိန္ၿဖစ္သြားတာတဲ့။
ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္က ဝိုုင္းကိုု ေက်ာက္လာေပးတယ္ အထဲက အေခါင္းမွာ ခရစ္စတယ္ေက်ာက္ေလး။ ကိုုယ္ကေတာ့ အလကားမရ၊ ဘယ္ေတာ့မွ အလြယ္တကူ မရႏိုုင္တဲ့ ကိုုယ့္ကံကိုု ကိုုယ္သိေလေတာ့ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ထိုုင္ၿပီးအနားယူတယ္။ အခ်ိန္ေစ့လိုု ့ၿပန္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဘာေတြရလဲလိုု ့ ၿပၾကတယ္။ ကိုုယ့္ရဲ ့ ပလတ္စတစ္အိတ္ကသာ ဗလာ။ ေရာင္းေနတဲ့ ေက်ာက္ေတြကိုု စနည္းနာၾကေတာ့ ဝိုုင္းရတဲ့ေက်ာက္က ေရာင္းရင္ ၅ က်ပ္ေလာက္ ရႏိုုင္တယ္။ ဝိုုင္းက သူရတဲ့ ေက်ာက္တံုုးကိုု ဗီယက္နမ္ထိေတာင္ သယ္သြားမလိုု ့ဆိုုပဲ အမွတ္တရတဲ့။ ကြတ္ကီး၊ အာလူးေၾကာ္၊ ေဟာ့ေဒါ့၊ အေအး၊ ေရခဲမုုန္ ့ေကႊ်းပါတယ္။ ဝစ္စပီးလိုု ့ေခၚတဲ့ ပစ္ၿပီးေဆာ့လိုု ့ရတဲ့ဟာကိုု မသယ္ခ်င္ေပမဲ့ သူတိုု ့က အတင္းေပးေနေတာ့ သယ္လာလိုုက္တယ္။ ဝိုုင္းက ထားပစ္ခဲ့လိုု ့ မေကာင္းဘူး သယ္လာလိုုက္ ၿပီးမွ လႊတ္ပစ္လိုုက္မယ္တဲ့။ Erie Canal Cruise စီးဖိုု ့ သေဘၤာဆိပ္ဆီ ေမာင္းပါတယ္။ လက္မွတ္သိမ္းတာက အကၤ ီ်အၿဖ ူ၊ ပခံုုးေပၚမွာ အနက္ေရာင္ေအာက္ခံ အဝါေၾကာင္းေတြပါတဲ့ ေရေၾကာင္းသေဘၤာဝတ္စံုု ဝတ္ထားတဲ့ မိန္းမငယ္ေလး သံုုးေယာက္။ အေပၚထပ္ကိုု တက္တဲ့အခ်ိန္ တရုုတ္ေတြအားလံုုး အကုုန္ၿပန္ဆင္းလာေတာ့ ေနရာမရိွေတာ့တာ ၿဖစ္ရမယ္။ ေအာက္ထပ္မွာ ထိုုင္ခံုုေတြ အမ်ားၾကီး။ ဒါေပမဲ့ ၿမစ္ေဘးနားကပ္ေနတဲ့ ထိုုင္ခံုုေတြက လူအၿပည့္။ သေဘာၤဦးပိုုင္းကိုု သြားၾကည့္ေတာ့ အေမရိကန္ေတြအၿပည့္။ တရုုတ္အဘိုုးအဘြားစံုုတြဲလည္း ထိုုင္ေနတယ္။ အေမရိကန္အဘြားၾကီးကိုု ထိုုင္လိုု ့ရလား ေမးၾကည့္ေတာ့ လာထိုုင္တဲ့။
နယူးေယာက္ၿပည္နယ္မွာ သက္တမ္းအရွည္ဆံုုးၿဖစ္တဲ့ Fort Herkimer Church
သေဘၤာထြက္ေတာ့ တရုုတ္ေတြ သေဘၤာဦးပိုုင္း လာၾကတယ္။ ထိုုင္ခံုုေနရာအားလား  မအားလား မေမးဘူး စြတ္ထိုုင္ၾကေတာ့တာပဲ။ ကြိကြအိအားနဲ ့ ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ၾက ကႊ်ပ္ကႊ်ပ္ကိုု ညံေနတာပဲ။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခ်င္ေပမဲ့ ကိုုယ္တိုု ့က အတြင္းမွာဆိုုေတာ့ ထြက္ရၿပ ုုရ အားနာတာနဲ ့ မရိုုက္ေတာ့ဘူး။ ေနရိွန္ကလည္းၿပင္းေတာ့ ေနကာမ်က္မွန္မတပ္ထားတဲ့ဝိုုင္းက မ်က္လံုုးကိုု ဖြင့္လိုု ့မရဘူး။ ေလတၿဖ ူ းၿဖ ူးနဲ ့ဆိုုေတာ့ အိပ္ေတာင္ငိုုက္တယ္တဲ့။ ကိုုယ္ကေတာ့ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုု ေငးလိုုက္ ရွင္းၿပတာကိုု နားေထာင္လိုုက္နဲ ့။ ၿဖတ္သန္းသြားတဲ့ သေဘၤာေတြ၊ ငါးမွ်ားေနတဲ့ သေဘၤာေတြ၊ ကမ္းေၿခမွာ ငါးမွ်ားေနတဲ့သူ၊ စက္ဘီးစီးေနတဲ့သူေတြက လက္ၿပၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ တူးေၿမာင္းဟာ နဂိုုက ၃၆၃ မိုုင္ ရွည္လ်ားၿပီး အယ္ဘနီ ဟတ္ဆန္ၿမစ္ကေန ဘယ္ဖဲလိုုးၿမိ ုု ့ အီရီေရကန္ထိ ရွည္ပါသတဲ့။ နယူးေယာက္စီးတီး၊ အတၱလႏိၱတ္သမုုဒၵရာ၊ Great Lakes ေတြကိုု ခ်ိတ္ဆက္ႏိုုင္ဖိုု ့အီရီတူးေၿမာင္းကိုု ေဖာက္လုုပ္ခဲ့ပါသတဲ့။ ၂၀၁၄ ဧၿပီ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု သြားတုုန္းက Mount Vernon Cruise စီးခဲ့တာကိုု သတိရမိသြားတယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီကေန ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္အတိုုင္း ၁ နာရီေက်ာ္ေလာက္ စုုန္ဆင္းၿပီး ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္က အေမရိကန္လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီး စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္စံအိမ္ရိွတဲ့ Mount Vernon ကိုု ခရူစီးရတဲ့ခရီးက အင္မတန္ သာယာတယ္။ နယူးေယာက္ၿပည္နယ္မွာ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆံုုး ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္းၿဖစ္တဲ့ Fort Herkimer Church နားေရာက္ေတာ့ သေဘာၤကိုု အရိွန္ေႏွးေပးတယ္။ ဘုုရားေက်ာင္းကိုု အခါၾကီးရက္ၾကီးေတြမွပဲ ဖြင့္လွစ္ေတာ့တယ္တဲ့။ ၁၇၆၇ ခုုႏွစ္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၂ မွာ ႏိုုင္ငံ့သမိုုင္းဝင္ေနရာအၿဖစ္ မွတ္ပံုုတင္ခဲ့ပါတယ္။
ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္ေနတဲ့ တူးေၿမာင္းေရမ်က္ႏွာၿပင္က တဖက္ၿခမ္း ၿမစ္ေရမ်က္ႏွာၿပင္ထက္ ၿမွင့္ေနတယ္
ၿမစ္က ၃၅ ေပနက္ၿပီး လူလုုပ္တဲ့တူးေၿမာင္းက ၁၈ ေပပဲနက္ေတာ့ လူလုုပ္တူးေၿမာင္းနဲ ့ၿမစ္ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ေနရာမွာ ဂိတ္တံခါး ရိွပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အခုုေရာက္ေနတဲ့ ေရၿပင္အၿမင့္က ဂိတ္တံခါးတဖက္က ၿမစ္ေရၿပင္ထက္ ၿမွင့္ေနပါတယ္။ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ ့ ေရမ်က္ႏွာၿပင္ နိမ့္လာၿပီး ၿမစ္ေရၿပင္အၿမင့္နဲ ့ တူညီသြားတဲ့အခါ ဂိတ္တံခါးကိုု ဖြင့္လိုုက္ပါတယ္။ ဂိတ္တံခါးမဖြင့္ခင္ ၿမစ္ဖက္မွာ ေလွ၊ သေဘၤာေတြ ရိွမရိွ စစ္ေဆးရပါတယ္။ ေလွ၊ သေဘၤာေတြ ရိွေနရင္ ဂိတ္တံခါး ဖြင့္လိုုက္တဲ့အခါ တဟုုန္ထိုုးစီးလာတဲ့ ေရေတြေၾကာင့္ ေမွာက္သြားႏိုုင္လိုု ့တဲ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၁၀၀ တုုန္းကအတိုုင္း ေဆာက္ရြက္ေနတာပါ ပနားမားတူးေၿမာင္းလည္း ဒီလိုုပဲတဲ့။ ပနားမားတူးေၿမာင္းအေၾကာင္းကိုု ယူက်ဴဗီဒီယိုု ၾကည့္ဖူးတယ္။ အီရီကန္နယ္ခရူစီးၿပီး ဒီဂိတ္တံခါးၿဖတ္မွပဲ နားလည္သြားေတာ့တယ္။ အခြင့္ၾကံ ုုရင္ အီရီကန္နယ္ခရူစီးဖိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ တူးေၿမာင္းဂိတ္တံခါးဖက္ၿခမ္းက ေရေတြကိုု စုုတ္ထုုတ္တဲ့အခါ သံုုးတဲ့ဂ်င္နယ္ရယ္ေမာ္တာေတြက DC ကိုု သံုုးတာတဲ့။ AC ေတာင္ မေပၚေသးဘူး။ လီယိုုနာဒိုုဗင္ခ်ီက တီထြင္ခဲ့တာလိုု ့ ၾကားလိုုက္ေတာ့ လီယိုုနာဒိုုဗင္ခ်ီဆိုုတာ ဘယ္သူပါလိမ့္ ကိုုယ္ၾကားဖူးပါတယ္။ ဝိုုင္းကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ တီထြင္သူ သိပံၺပညာရွင္၊ ပန္းခ်ီပညာရွင္ မိုုနာလီဆာ ပန္းခ်ီကားဆြဲတဲ့သူေလ။
ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္ေနတဲ့ ေရမ်က္ႏွာၿပင္က တဖက္ၿခမ္း တူးေၿမာင္းေရမ်က္ႏွာၿပင္ထက္ နိမ့္ေနတယ္
ေၾသာ္... ဒါေၾကာင့္ ကိုုယ္သိပါတယ္လိုု ့ ေတြးေနတာ။ ဆရာမၾကီးေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ရဲ ့ ဥေရာပအႏုုပညာ မိတ္ဆက္စာအုုပ္ထဲမွာ လီယိုုနာဒိုုဗင္ခ်ီ အေၾကာင္းပါတယ္။ အဲဒီစာအုုပ္ မဖတ္ဘူးေသးရင္ ဖတ္ၾကည့္ဖိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ဘာမီးကလပ္စစ္ကေန ေဒါင္းယူႏိုုင္ပါတယ္။ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ေမာင္းၿပီးေတာ့ ၿပန္လွည့္ပါတယ္။ Mohawk Valley မိုုဟုုတ္ေတာင္ၾကားအလွကိုု ေတြ ့ၿမင္ရပါတယ္။ ဂိတ္နား သေဘၤာေရာက္တဲ့အခါ  ေရမ်က္ႏွာၿပင္က တဖက္တူးေၿမာင္းဖက္ ၿမစ္ေရၿပင္က နိမ့္ေနတယ္။ ဂ်င္နရယ္ေမာ္တာ လည္လိုုက္တဲ့အခါ ေရေတြေရာက္လာတယ္။ ေရမ်က္ႏွာၿပင္ ၿမွင့္တက္လာၿပီး တဖက္တူးေၿမာင္း ေရမ်က္ႏွာၿပင္နဲ ့ တေၿပးညီၿဖစ္သြားတဲ့အခါ ဂိတ္တံခါးကိုု ဖြင့္လိုုက္တယ္။ ခရူသေဘၤာေတြ စီးရတဲ့အခါ ၿမင္ရတဲ့ ေဘးတဖက္တခ်က္က ရူခင္းေတြက သာယာလွပတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီအီရီခရူကေတာ့ အီရီကန္နယ္ေၾကာင့္ ထူးၿခားတယ္။ ဒီခရီးစဥ္မွာ ကိုုယ္သေဘာအက်ဆံုုးက အီရီကန္နယ္ခရူပါပဲ။ ကိုုယ္တိုု ့တိုုးကားေပၚက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒါမ်ိဳးပထမဆံုုးအၾကိမ္ ၿမင္ဖူးတာလိုု ့ ေၿပာၾကတယ္။ ကပၺတိန္ေၿပာၿပတာေတြလည္း အင္မတန္ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ ေကာင္းတယ္ Award Winning Naration ပါတဲ့။ အီရီကန္နယ္ကေန ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္းနား၊ ေတာင္ကာရိုုလိုုင္းနား၊ ဖေလာ္ရီဒါ Key West ထိ ဆက္သြယ္ထားပါသတဲ့။ နယူးေယာက္ အပ္စတိတ္ Great Lakes ေတြကေန Midwest အေနာက္အလယ္ပိုုင္းေဒသ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿမစ္၊ မစၥစပီၿမစ္အတိုုင္း စုုန္ဆင္းၿပီး နယူးေအာ္လင္းထိ ၅ လ၊ ၆ လ ခရီး သူ သြားဖူးတယ္တဲ့။
အခြင့္အခါသင့္ရင္ စုုန္ဆင္းၾကည့္ဖိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္တဲ့။ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿမစ္ဆိုုလိုု ့ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ကိုုေတာင္ သတိရမိသြားတယ္။ လူဝီဗီလ္က အိုုဟိုုင္းရိုုးၿမစ္ေဘးနားမွာ ရိွတာကိုုး။ ကိုုယ့္ဆူပါဗုုိက္ဆာ တရုုတ္မယန္းကိုု ေၿပာၿပေတာ့ ေဘဂ်င္းကေန ေတာင္ပိုုင္း ဟန္က်ိဳးအထိ ၁၁၁၅ မိုုင္ ရွည္လ်ားတဲ့ ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ဆံုုးကန္နယ္၊ လူလုုပ္ၿမစ္ ဂရန္းကန္နယ္ ရိွပါသတဲ့။ ၿမိ ုု ့ေတာ္ေဘဂ်င္းဆီ ကုုန္စည္ေတြ ပိုု ့ေဆာင္ခ်င္ေတာ့ ေဖာက္လုုပ္ခဲ့တာပါ ခုုထိသံုုးေနဆဲပါတဲ့။ ဟန္က်ိဳးက တရုုတ္အဘြားၾကီးနဲ ့ စကားစၿမည္ေၿပာၿဖစ္ေတာ့ တရုုတ္ၿပည္မွာ ဆိုုရိုုးစကားရိွတယ္ ေကာင္းကင္မွာ တာ့ဟန္ ... အဂၤလိပ္လိုု ဘယ္လိုုၿပန္ရမွာလိမ့္။ ဝိုုင္းက paradise လိုု ့ ေၿပာတာလား သူတိုု ့ဗီယက္နမ္မွာလည္း ဆိုုရိုုးရိွတယ္ အထက္မွာဆိုု Heaven ၊ Paradise ေလာက္ သာယာတာ မရိွဘူး။ ေၿမၿပင္မွာဆိုု ဟန္က်ိဳးေလာက္ သာယာလွပတာ မရိွဘူးတဲ့။ ဟန္က်ိဳးက ေရကန္က အင္မတန္သာယာတယ္။ စူးက်ိဳးက ပန္းၿခံက အင္မတန္လွတယ္။ ဝိုုင္းက စူးက်ိဳးကိုု ေရာက္ဖူးတယ္။ စူးက်ိဳးက ပိုုးထည္ေတြက နာမည္ၾကီးတယ္။ တရုုတ္အဘြားၾကီးက သံုုး၊ ေလးႏွစ္တၾကိမ္ ဟန္က်ိဳးနဲ ့ တနာရီေဝးတဲ့ သူ ့ဇာတိကိုု ၿပန္တယ္။ ၿပန္တိုုင္း ဟန္က်ိဳးကိုု သြားလည္တယ္တဲ့။ သူ ့အသက္အရြယ္နဲ ့ ႏွစ္တိုုင္းၿပန္ဖိုု ့ဆိုုတာ မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူး ေလယာဥ္စီးရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတယ္တဲ့။
ဒီပန္းဝါဝါေတြကိုု အေၿခာက္လွန္းၿပီး ေရေႏြးၾကမ္းထဲ ခပ္ေသာက္ဖိုု ့ ခူးၾကတယ္
ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္တဲ့ေနရာကေတာ့ စတန္းဝပ္ခံတပ္ပါ။ ၿပင္သစ္၊ အင္ဒီယန္းစစ္ပြဲတုုန္းက ၿဗိတိသွ်ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ ဂႊ်န္စတန္းဝပ္က ၁၇၅၈  ၾသဂုုတ္ ၂၆ မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ၁၇၆၂ မွာမွ ၿပီးပါတယ္။ အေၿမာက္ေတြ၊ ဝက္ဝံသားေရေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။ ဘယ္အေဆာင္က ဘာလုုပ္တာလိုု ့ ရွင္းၿပထားတာကိုု ဖတ္ၾကည့္တယ္။ တရုုတ္အန္တီၾကီး ၄ ေယာက္ ပန္းဝါဝါေတြကိုု ခူးေနလိုု ့ ဘာလုုပ္ဖိုု ့လဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ အေၿခာက္လွန္းၿပီး ေရေႏြးထဲ ထည့္ေသာက္တာတဲ့။ မိန္းကေလးေတြအတြက္ အင္မတန္ သင့္ေတာ္ပါသတဲ့။ ကိုုယ့္ေဘးနားမွာထိုုင္တဲ့ ၁ ႏွစ္ခြဲအရြယ္ ကေလးမေလးက အေတာ္စိတ္ၾကီးတယ္။ သူ ့ဘာသာလုုပ္မယ္ ဆိုုတာၾကီးပဲ အေမလုုပ္ေပးရင္ ေအာ္ဟစ္ေနတယ္။ ေရွ ့မွာထိုုင္တဲ့အန္တီၾကီးေတြက ေခ်ာ့ရင္ ၿငိမ္ေနတယ္။ ကေလးေတြက သိပ္သိတာပဲ။ ကိုုယ့္ေၿခေထာက္ကိုု လာလာဆြဲတယ္။ ခ်စ္စရာ ေဗြႏွစ္လံုုးမေလး။ အဲယားကြန္းက မေအးလိုု ့ တစ္နာရီေလာက္ အပူဒဏ္ခံလိုုက္ရတယ္။ ခရီးသြားမွေတာ့ အိမ္မွာလိုုေတာ့ ဘယ္အဆင္ေၿပပါ့မလဲ။ တၿခားတရုုတ္တိုုးဂိုုက္ေတြ အဂၤလိပ္နည္းနည္း၊ တရုုတ္လိုုမ်ားမ်ား ရွင္းၿပတယ္။ တိုုးဂိုုက္ဂ်ယ္ရီက အဂၤလိပ္ေၿပာတဲ့အတိုုင္း တရုုတ္လိုု ဘာသာၿပန္တယ္။ ဂ်ယ္ရီရဲ ့ေကာင္းတဲ့အခ်က္က တေနရာကိုု ေရာက္ၿပီဆိုုရင္ အခ်ိန္ေပးတာ သိပ္ေတာ္တယ္။ နယူးေယာက္စတိတ္ၿပတိုုက္က တိုုးအစီအစဥ္မွာ မပါဘူး။ တိုုးခရီးသည္ေတြက အခ်ိန္တိက်၊ ေနာက္မက်ေတာ့ ပိုုေနတဲ့အခ်ိန္ကိုု နယူးေယာက္စတိတ္ၿပတိုုက္ကိုု လိုုက္ၿပတယ္။
ေႏြရာသီအထူးအစီအစဥ္ I <3 NY တိုုးခရီးစဥ္ ၿမွင့္တင္ေရး ပထမဆံုုးအသုုတ္ၿဖစ္တဲ့ ခုုခရီးစဥ္မွာ အထူးအစီအစဥ္အေနနဲ ့ ေန ့လည္စာေကႊ်းၿပီး I <3 NY တီရွပ္ ၄ ထည္ မဲေဖာက္ပါတယ္။ ဝိုုင္းက မဲေပါက္တယ္။ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္က မဲႏိႈက္တာ သူ ့နံပါတ္ကိုု ႏိႈက္မိရဲ ့သား ၿဖစ္ေနလိုု ့ ရယ္ရလိုုက္တာ။ ကိုုယ္က သၾကားလံုုးေပါက္တယ္ စားေတာင္မစားလိုုက္ဘူး အိမ္ေရာက္တာနဲ ့ လႊင့္ပစ္လိုုက္တယ္။ ည ၇ နာရီခြဲ နယူးေယာက္ကိုု ဝင္ရမွာ ေဟာ္လန္တန္နယ္မွာ ကားေတြပိတ္ေနတာနဲ ့ တရုတ္တန္းကိုု ၈ နာရီခြဲမွ ေရာက္တယ္။ အစက ဖလပ္ရွင္းကိုု အရင္ဝင္ရင္ မီနီရွာဘူးရွာဘူး သြားစားမယ္လိုု ့ ေတြးထားတာ။ ဖလပ္ရွင္းကိုုလိုုက္ၿပီး သြားစားမလားလိုု ့ေမးေတာ့ ဝိုုင္းက မလိုုက္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ဖလပ္ရွင္းေရာက္ေတာ့ ၉  နာရီ အိမ္ကိုု ၉  နာရီခြဲမွ ေရာက္တယ္။ ခရီးသြားရတာ ပင္ပန္းေပမဲ့ စိတ္အပန္းေၿပတယ္။ ခရီးေတြသြားေတာ့ မၿမင္ဖူးတာေတြၿမင္ရ၊ မသိတာေတြသိရ၊ ခရီးေတြက သြားၿပီးရင္း သြားခ်င္ေနတုုန္းပဲ။
ေမလ ၂၅ တနလၤာေန ့က မယ္မိုုရီဒယ္ေဒးပိတ္ရက္ အေမရိကန္မွာ ခရီးေတြသြားၾကတဲ့အခ်ိန္ ဆိုုပါေတာ့။ ရာသီဥတုုကလည္း ပူေႏြးလာၿပီ သစ္ပင္ေတြကလည္း စိမ္းစိုုေနၿပီ ခရီးသြားဖိုု ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အခါသမယ။ ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ေတြ က်င္းပတဲ့အခ်ိန္ၿဖစ္လိုု ့ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဘြဲ ့ယူၾကတာကိုု ေတြ ့ရတယ္။ ေမလ ၂၃  စေနေန ့ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္က ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းမွာ ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ရိွတယ္ သြားမယူေတာ့ပါဘူး။ ေလယာဥ္ခက ၄၀၀၊ ဟိုုတယ္ခ၊ ကားငွားခ ဘာေၾကးညာေၾကးနဲ ့ ၁၀၀၀ ေလာက္ ကုုန္မယ္။ အဲဒီအစား တၿခားေနရာကိုု သြားလည္ေတာ့မွာေပါ့။ မယ္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္မွာ ခရီးသြားမလားမွတ္တယ္ ဝိုုင္းက အာဖရိကအေနာက္ဖက္ ကင္မရြန္း၊ ကြန္ဂိုုႏိုုင္ငံေဘးနားက ကႊ်န္းႏိုုင္ငံ ေဆာက္တိုုမယ္ပရင့္စင့္ပယ္ Sao Tome and Principe ကိုု ႏွစ္ပတ္ သြားအလုုပ္လုုပ္ရမွာ။ ေဆာက္တိုုမယ္ႏိုုင္ငံေလးက အင္မတန္ေသးတဲ့ ကႊ်န္းႏိုုင္ငံ။ ဝိုုင္းေၿပာၿပမွာပဲ ကိုုယ့္မွာ အဲဒီႏိုုင္ငံကိုု ၾကားဖူးေတာ့တယ္။ ေပၚတူဂီကိုုလိုုနီမိုု ့လိုု ့ ေပၚတူဂီစကား သံုုးတယ္။ အီေကြတာနဲ ့နီးေတာ့ ရာသီဥတုုက ပူလိုုက္၊ မိုုးရြာလိုုက္။ ကႊ်န္းႏိုု္င္ငံဆိုုေတာ့ ပင္လယ္စာေတြ အရသာရိွၿပီး တၿခားအာဖရိကႏိုုင္ငံေတြနဲ ့ မတူဘူး ကြဲၿပားၿခားနားေနတယ္။ မယ္မိုုရီဒယ္ေဒးပိတ္ရက္မွာ ခရီးမထြက္ႏိုုင္ေတာ့ တပတ္ေစာၿပီး ခရီးထြက္လိုုက္တယ္။ တညအိပ္ ၂ ရက္ခရီး အပ္စတိတ္လိုု ့ေခၚၾကတဲ့ နယူးေယာက္အထက္ပိုုင္း အယ္ဘနီၿမိ ုု ့ကိုု။ အယ္ဘနီၿမိ ုု ့က နယူးေယာက္ၿပည္နယ္ရဲ ့ ၿမိ ုု ့ေတာ္ပါ။
အယ္ဘနီမွာ မၾကီးသူငယ္ခ်င္း မသႏၱာရဲ ့ အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္း မနီနီေအာင္ရဲ ့ အစ္မ မမီမီေအာင္ ရိွတယ္။ ကေလး ၃ ေယာက္နဲ ့ ဘြဲ ့ ၃ ဘြဲ ့ရေအာင္ယူတဲ့အစ္မ super woman လိုု ့ ကိုုယ္ေလးစားအားက်ရတဲ့ အစ္မေတြထဲက တစ္ေယာက္။ ကိုုယ့္ကိုုလာလည္ဖိုု ့ ဖိတ္ေခၚေပမဲ့ မအားတာနဲ ့ သြားမလည္ၿဖစ္ဘူး။ နယူးေယာက္ကေန အယ္ဘနီၿမိ ုု ့ကိုု မိုုင္ ၁၅၀၊ ၃ နာရီသာသာ ေမာင္းရပါတယ္။ Rest Area မွာ ႏွစ္ခါရပ္ေပးတယ္။ နယူးေယာက္မွာ မေအးေပမဲ့ အပ္စတိတ္မွာေတာ့ ေအးသား။ ခရီးသည္ေတြက အေယာက္ ၃၀ ေလာက္ရိွတယ္ အမ်ားစုုက တရုုတ္ေတြ။ တရုုတ္စကားမေၿပာတာဆိုုလိုု ့ ကိုုယ္၊ ဝိုုင္း၊ အၿဖ ူစံုုတြဲ ေလးေယာက္တည္း။ တိုုးဂိုုက္ဂ်ယ္ရီက ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ့္ကိုု မွတ္မိေနတယ္။ အက္ေကဒီးယား၊ ဗာမြန္ခရီးေတြရဲ ့ တိုုးဂိုုက္က ဂ်ယ္ရီေလ။ ခရီးသည္ေတြက အခ်ိန္တိက်တာမိုု ့ ၈ နာရီ အတိအက်ထြက္တယ္။ Rest Area ေတြမွာ ၁၅ မိနစ္ ဆိုုရင္လည္း အခ်ိန္အတိအက် ၿပန္ေရာက္လာတယ္။ ပထမဆံုုးသြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့ေနရာက USS Slater (DE - 766) အေၿမာက္နဲ ့ပစ္ခတ္ႏိုုင္တဲ့ ယူအက္စ္ေနဗီသေဘၤာပါ။ အရင္တုုန္းက ယူအက္စ္ေနဗီမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဂရိေနဗီမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ေရတပ္သားေတြေနတဲ့ အခန္းေတြက က်ဥ္းက်ဥ္းေလး။ ထမင္းစားပြဲခံုုေပၚက မီးလံုုးၾကီးက ထူးဆန္းလိုု ့ ဘာလဲဟင္လိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ထမင္းစားပြဲကိုု တခါတရံမွာ အေရးေပၚ ခြဲစိတ္ကုုတင္အၿဖစ္လည္း သံုုးပါတယ္တဲ့။ ေရကိုု ႏွစ္မိနစ္ပဲ ခ်ိဳးရပါတယ္တဲ့။ ကပၺတိန္အခန္းမွာ အိမ္သာရိွတယ္။ ေရတပ္သားေတြသံုုးတဲ့ အိမ္သာက ကုုိယ္တိုု ့ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာသံုုးတဲ့ အိမ္သာလိုုပဲ။
အဲဒီမီးဆိုုင္းၾကီးက ခြဲစိတ္တဲ့အခါမွာ သံုုးတာ...ထမင္းစားပြဲခံုုက ခြဲစိတ္ကုုတင္ ၿဖစ္သြားေရာ
ေလယာဥ္ကိုု ပစ္ႏိုုင္တဲ့အေၿမာက္ရိွတယ္ ေတာ္ေတာ္ေလးတယ္။ ေရငုုပ္သေဘၤာေတြကိုု တိုုက္ခိုုက္တဲ့ဗံုုးကိုု ေရအနက္ဘယ္ေလာက္လိုု ့ သတ္မွတ္ေပးလိုုက္ရင္ အဲဒီေရအနက္ေရာက္ရင္ ေပါက္ကြဲတယ္။ ကိုုယ္ၾကည့္ဖူးတဲ့ ေရငုုပ္သေဘၤာ ရုုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ အဲဒါၾကီးကိုု ၿမင္ဖူးတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ဟိုုင္းၾကီးကႊ်န္းမွာ ပမၼဝတီေရတပ္႒ာနခ်ဳပ္ရိွေတာ့ ကိုုယ္က ေရတပ္သေဘၤာေတြကိုု ၿမင္ဖူးေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုုအထဲကိုုေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူး။ ၿမန္မာေရၿပင္ပိုုင္နက္ကိုု ေစာင့္ၾကပ္ကင္းလွည့္ဖိုု ့ဓာတ္ဆီဖိုုး စလင္းပိုုင္ေၾကးကိုု စက္ေလွပိုုင္ရွင္ေတြက လစဥ္ေထာက္ပံ့ရတယ္။ အရာရိွစာေမးပြဲေၿဖဖိုု ့ကိုုလည္း ရပ္ရြာက ေထာက္ပံ့ရတယ္။ ၿမန္မာ့ေရၿပင္ပိုုင္နက္ကိုု ေရတပ္မေတာ္က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနတာထက္ ေရတပ္မေတာ္ကိုု ကိုုယ္တိုု ့က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနရတယ္လိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့က ၿမင္ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ေရတပ္၊ ရဲေတြကိုု ကိုုယ္တိုု ့ဟိုုင္းၾကီးသားေတြက နည္းနည္းေလးမွ အထင္မၾကီးဘူး။ အေမရိကန္မွာေတာ့ စစ္သား၊ စစ္ၿပန္ေတြကိုု သိပ္ေလးစားၾကတယ္။ သမိုုင္းဝင္ဝါရွင္တန္စတိတ္ပန္းၿခံကိုု သြားေရာက္လည္ပတ္ပါတယ္။ ေဒသပြဲေတာ္ေတြ၊ ေတြ ့့ဆံုုပြဲေတြကိုု က်င္းပရာေနရာမိုု ့လိုု ့ ၁၉၇၀ ေလာက္ကတည္းက ႏိုုင္ငံ့သမိုုင္းဝင္ေနရာအၿဖစ္ မွတ္ပံုုတင္ထားပါတယ္။ က်ဴးလစ္ပန္းေထာင္ေက်ာ္ စိုုက္ပ်ိဳးၿပသတဲ့ အယ္ဘနီက်ဴးလစ္ပန္းပြဲေတာ္က နာမည္ၾကီးပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္သြားေတာ့ က်ဴးလစ္က ရာဂဏၰန္းေလာက္ပဲ ရိွေတာ့တယ္။
ေရငုုပ္သေဘၤာေတြကိုု ေဆာ္တဲ့ဗံုုး...ေရအနက္ဘယ္ေလာက္လိုု ့ သတ္မွတ္ေပးလိုုက္ရင္ အဲဒီေရအနက္ေရာက္ရင္ ေပါက္ကြဲေရာ
အလာစကာနဲ ့ ဟာဝိုုင္အီ မပါဝင္လာေသးေတာ့ ၄၈ ၿပည္နယ္ကိုု ကိုုယ္စားၿပ ုုတဲ့ ၾကယ္ ၄၈ ပါတဲ့ အေမရိကန္အလံ
က်ဴးလစ္ပန္းေတြနဲ ့ ပိုု ့စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၿပီး ရိုုက္ၾကတာေပါ့။ ဝိုုင္းကိုု ကိုုယ္ရိုုက္ေပးတဲ့ပံုုေတြက လွၿပီး ဝိုုင္း ကိုုယ့္ကိုုရိုုက္ေပးတဲ့ ပံုုေတြက မလွဘူး။ ကိုုယ္ရိုုက္တဲ့ အယူအဆ၊ အေနအထားက ပိုုလွတယ္လိုု ့ ကိုုယ္က ကိုုယ့္ဘာသာ ထင္တယ္။ ဝိုုင္းက ကိုုယ္ရိုုက္ေပးတာထက္ သူရိုုက္ေပးတဲ့ ဓာတ္ပံုုေတြက ပိုုလွတယ္လိုု ့ သူ ့ဘာသာ ထင္ေနတယ္ လဒမ။ ေန ့လည္စာကိုု ပန္းၿခံနဲ ့နီးတဲ့ အယ္ဘနီၿမိ ုု ့ထဲက  Shogun ဂ်ပန္ဆိုုင္ကေန ေန ့လည္စာ ထမင္းဘူးဝယ္ၿပီး ပန္းၿခံထဲမွာ သြားစားၾကတယ္။ ဂ်ပန္ဆိုုင္ရဲ ့ အိမ္သာထဲမွာ ပန္းအလွဆင္ထားၿပီး တီးလံုုးသက္သက္ ဂ်ပန္သီခ်င္းေလးေတြ ဖြင့္ေပးထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ နယူးေယာက္စတိတ္ကယ္ပီတယ္ကိုု သြားလည္ၾကတယ္။ တခ်ိန္တုုန္းက ၂၅သန္း အကုုန္အက်ခံၿပီး ေဆာက္လုုပ္ထားတဲ့ ၿပည္နယ္ရဲ ့ေစ်းအၾကီးဆံုုး အေဆာက္အဦးပါတဲ့။ အေဆာက္အဦးေရွ ့မွာပဲ ဓာတ္ပံုုပတ္ရိုုက္ၾကတယ္။ အထဲမွာ ဘယ္ေလာက္လွလဲလိုု ့ ဝင္ၾကည့္ခ်င္သား။ ရံုုးပိတ္ရက္မိုု ့ ပိတ္ထားတယ္ထင္တယ္။ ၂၀၁၁ မတ္လ ေက်ာင္းကေန လိုုက္ပိုု ့လိုု ့အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဒက္စ္မိြဳင္းက အိုုင္အိုုဝါစတိတ္ကယ္ပီတယ္ကိုု ေရာက္ဖူးတယ္။ သိပ္လွတဲ့ အေဆာက္အဦးပဲ အမိုုးခံုုးက ေရႊေရာင္။ အထဲမွာလည္း ပန္းခ်ီကားေတြနဲ ့ အင္မတန္ ခမ္းနားတယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီက လႊတ္ေတာ္၊ ကြန္ဂရက္ရိွတဲ့ ကယ္ပီတယ္အေဆာက္အဦးက အၿပင္ဖက္ကတင္ လွတာမဟုုတ္ဘဲ အတြင္းဖက္မွာလည္း ပန္းခ်ီကား၊ ပန္းပုုလက္ရာေတြနဲ ့ အင္မတန္လွတယ္။ အၿပင္မွာ နာရီဝက္၊ အထဲမွာ နာရီဝက္ေလာက္ တန္းစီရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္တယ္။ လိုုင္ဘယ္ရီေအာ့ကြန္ဂရက္ အေဆာက္အဦးက အထဲမွာ အင္မတန္လွတယ္။
တိုုးဂိုုက္ဂ်ယ္ရီက နယူးေယာက္စတိတ္ကယ္ပီတယ္ကိုု အလွဆံုုးၿမင္ရတဲ့ လိုုင္ဘယ္ရီဖက္ကေန ေခၚၿပတယ္။ ေရကန္ေတြ၊ အေဆာက္အဦးၿမင့္ၿမင့္ေတြ ၾကားထဲက ၿမင္ရတဲ့ နယူူးေယာက္စတိတ္ကယ္ပီတယ္က လွသား။ နယူးေယာက္စတိတ္ၿပတိုုက္ကိုု သြားလည္ၾကတယ္ ဝင္ေၾကးအခမဲ့။ အဲဒီၿပတိုုက္မွာ The Shakers ယံုုၾကည္ကိုုးကြယ္မႈအေၾကာင္း သိခဲ့ရတယ္။ မူလအစက အဂၤလန္ႏိုုင္ငံ မန္ခ်က္စတာအရပ္ကတဲ့။ The Shakers ေတြက အဝတ္အစား ဆင္တူဝတ္ၾကတယ္။ ဘာသာေရးပြဲေတြမွာ ကခုုန္သီဆိုု တီးမႈတ္ၾကတယ္။ အေမရိကန္မွာေတာ့ တံၿမက္စည္းအရွည္ၾကီးကိုု ၿပတိုုက္ဆီမွာပဲ ေတြ ့ရေတာ့တယ္ ကိုုယ္တိုု ့ဆီမွာေတာ့ ခုုထိသံုုးေနတုုန္းပဲ။ ဝိုုင္းတိုု ့ဗီယက္နမ္မွာလည္း ခုုထိသံုုးေနတုုန္းပဲတဲ့။ တံၿမက္စည္းကိုုၿမင္ေတာ့ Salem စလမ္းၿမိ ုု ့ စုုန္းၿပတိုုက္က တံၿမက္စည္းခြစီးတဲ့ စုုန္းမၾကီးကိုု သတိရမိသြားတယ္။ စန္းစန္းေရ မင္းက တံၿမက္စည္းကိုုၿမင္ေတာ့ စုုန္းမကိုု သတိရတယ္ ကိုုယ္က ဘယ္သူ ့ကိုု သြားသတိရတယ္ထင္လဲ။ ဘာလဲ မင္းအထက္ဆူပါဗိုုက္ဆာ အိႏိၵယမကိုုလား အတိအက်ပဲ။ ေကာက္က်စ္ေသာ၊ စုုန္းမ၊ စိတ္ေကာင္းမရိွေသာ ကိုုယ္တိုု ့သိသမွ် စကားလံုုးေတြနဲ ့ မိုုးမႊန္ေနေအာင္ ေကာင္းခ်ီးေပးလိုုက္ၾကတာ။ ဝိုုင္းဆူပါဗိုုက္ဆာမက ေတာ္ေတာ္ဆိုုးတယ္ ဗုုဒၶဟူးေန ့ကတည္းက ပိုု ့ထားတဲ့ရီပိုု ့ကိုု ေသာၾကာေန ့ည ၁၀ နာရီမွ horrible ဆိုုၿပီး ကြန္ ့မန္ ့ေပးတယ္။ ဘယ္ဟာေတြကေတာ့ ေကာင္းတယ္၊ ဘယ္ဟာေတြကိုု ဘယ္လိုုၿပင္တယ္လိုု ့ ကြန္ ့မန္ ့ေပးသင့္တာ မဟုုတ္ဘူးလား။ အခုုေတာ့ တစ္ခြန္းတည္း horrible တဲ့။ ဝိုုင္းေရ ကိုုယ္ဆံုုဖူးတဲ့ အိႏိၵယေတြထဲမွာ စိတ္ထားေကာင္းၿပီး ကူညီတတ္တဲ့သူ တစ္ေယာက္မွ မေတြ ့ဖူးဘူး။  နီေပါေတြကလည္း အိႏိၵယေတြ စိတ္ထားမေကာင္းဘူးတဲ့။
ကိုုယ္တိုု ့ၿမန္မာၿပည္ေပါက္ တရုုတ္ေတြ၊ ကုုလားေတြက ၿပည္ၾကီးတရုုတ္၊ အိႏိၵယကုုလားေတြကိုု ရိုုင္းတယ္တဲ့။ ၾကည့္ရတာ အိႏိၵယမွာ အၿပိ ုုင္အဆိုုင္ၿပင္းထန္လိုု ့ ၿဖစ္ရမယ္။ အိႏိၵယမွန္းသိေအာင္ ရိုုးရာဝတ္စံုုဝတ္တယ္။ သူ ့မွာ ေမာင္ႏွစ္ေယာက္ရိွတယ္ လူပ်ိဳၾကီးေတြ။ arranged marriage လုုပ္တဲ့ အိႏိၵယမွာ တစ္ေယာက္တည္းေတာင္ မဟုုတ္ဘူးေနာ္ ေမာင္ႏွမသံုုးေယာက္လံုုး အိမ္ေထာင္မၿပ ုုတာ ကိုုယ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ္ထူးဆန္းတယ္။ ဒီေလာက္ဆိုုးတဲ့အစ္မရိွေနေတာ့ ဘယ္သူက သူ ့ေမာင္ကိုု ယူရဲမွာလဲ။ ကိုုယ္ေတာ့ သူ ့ကိုုၾကည့္ၿပီး သူ ့လိုုလံုုးဝမၿဖစ္ခ်င္ဘူးလိုု ့ ေတြးေနမိတယ္။ နယူးေယာက္လစ္ဘာတီဓာတ္ပံုုေတြ၊ ဂရန္းစင္ထရယ္ ရထား၊ ၉၁၁ ေဝါထရိတ္စင္တာ အၾကမ္းဖက္တိုုက္ခိုုက္ခံရတုုန္းက အေၾကာင္းေတြနဲ ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းသား။ ကိုု္ယ္ေရာက္ဖူးတဲ့ ၿပတိုုက္ေတြထဲက အေကာင္းဆံုုးၿပတိုုက္တစ္ခုု ဆိုုပါေတာ့။ အယ္ဘေနကေန ေၿမာက္ဖက္စူးစူး ၃၆ မိုုင္ မိနစ္ေလးဆယ္ အေဝးမွာရိွတဲ့ ဆာရာတိုုဂါစပရင္း Saratoga Springs ၿမိ ုု ့ကေတာ့ ပထမေန ့ရဲ ့ ေနာက္ဆံုုးခရီးစဥ္ပါ။ ဆာရာတိုုဂါစပရင္းကိုု ကိုုယ္သိတာ မၾကာေသးဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္က ကိုုယ့္အသိ ဂ်ပန္မ ကိုုယ့္အိမ္ကိုု လာလည္တယ္။ ကိုုယ့္ကိုုေတြ ့ခ်င္တာထက္ နတ္စုုကိုု ပိုုေတြ ့ခ်င္တာ။ သူ ့ရည္းစား ဂ်ပန္နဲ ့ၿပတ္ၿပီး အေမရိကန္တစ္ေယာက္နဲ ့ဒိတ္လုုပ္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ဆာရာတိုုဂါစပရင္းကိုုသြားၿပီး ေရပူစမ္းမွာ ေရစိမ္တဲ့အေၾကာင္း ေၿပာၿပေတာ့ ဆာရာတိုုဂါစပရင္းဆိုုတာကိုု ကိုုယ္ၾကားဖူးေနခဲ့တာ။
ဆာရာတိုုဂါစပရင္းက မစ္နရယ္စပရင္းေရေတြေၾကာင့္ နာမည္ၾကီး အပန္းေၿဖၿမိ ုု ့ေလးပါ။ ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္က ပန္းၿခံမွာ လည္ပတ္ဖိုု ့ နာရီဝက္အခ်ိန္ေပးတယ္။ အစက မဂၤလာေဆာင္ရိွေနတာလိုု ့ ထင္လိုုက္မိတာ။ ဘယ္ဟုုတ္ပါ့မလဲ ဟိုုက္စကူးၿပီးလိုု ့prom လိုု ့ေခၚတဲ့ ဝတ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ဟိုုက္စကူးေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြ။ သူတိုု ့ကိုု ၿမင္ရေတာ့ ကိုုယ့္အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝကိုု သတိရမိတယ္။ ကိုုယ့္အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝက သိပ္ဖိစီးတယ္ ေအခန္းမွာ အဆင့္မက်ဖိုု ၊ ေအခန္း မၿပ ုုတ္ဖိုု ့ အၾကိတ္အနယ္ ၾကိ ုုးစားခဲ့ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုုယ္က ညဏ္ေကာင္းတဲ့သူ မဟုုတ္ေလေတာ့ သူမ်ားထက္ ႏွစ္ဆပိုုၾကိ ုုးစားရတယ္။ ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ့ ေဆးတကၠသိုုလ္မွီေအာင္ ေရကုုန္ေရခမ္း ၾကိ ူးစားခဲ့ရတာ။ ကိုုယ့္အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝက တကယ့္ကိုု ပင္ပန္းလြန္းတယ္။ prom အတြက္ ဝတ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ ဝတ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြ အကုုန္လံုုး လွၾကတယ္ ခ်စ္စရာလည္းေကာင္းတယ္။ ဆာရာတိုုဂါစပရင္းမွာ ဟိုုတယ္၊ မိုုတယ္ေတြ အမ်ားၾကီးေတြ ့ေတာ့ အက္ေကဒီးယားသြားတုုန္းက မိန္းၿပည္နယ္က ဘားဟာဘားၿမိ ုု ့ေလးကိုု သတိရမိသြားတယ္။ ဘားဟာဘားၿမိ ူ ့ေလးက ေသးေသးေလး ဒါေပမယ့္ တၿမိ ုု  ့လံုုး ဟိုုတယ္၊ မိုုတယ္ေတြခ်ည္းပဲ။ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ အေဝးမွာရိွတဲ့ တရုုတ္ဘူေဖးဆိုုင္မွာ သြားစားၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေရွ ့မွာထိုုင္တဲ့ တရုုတ္မနဲ ့ အေမရိကန္ၾကီးက လာႏႈတ္ဆက္တယ္။ အေမရိကန္ၾကီးရဲ ့ အေမက အဂၤလန္ကတဲ့။ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အဘိုုး၊ အဘြားစံုုတြဲက လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ ၂၀ တုုန္းက အေမရိကန္ကိုု ေရာက္လာတာတဲ့။ ဇာတိကေတာ့ ဟန္က်ိဳးနားက တကၠသိုုလ္မွာ ေတြ ့ခဲ့တာတဲ့။ အဲဒီလိုုခ်စ္ခင္ၾကင္နာတဲ့ အဘိုုးအဘြားစံုုတြဲကိုု ၿမင္ရတာ သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာတာပဲ။
ဟိုုတယ္ကေတာ့ သိပ္အေကာင္းၾကီး မဟုုတ္ေပမဲ့ အဆိုုးလွပါဘူး။ ကိုုယ္ကေတာ့ မနက္ ၅ နာရီခြဲ အိပ္ယာက ထခဲ့ရသူဆိုုေတာ့ ၁၀ နာရီေလာက္ဆိုု အိပ္ေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ေန ့မွာ သြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့ ဟိုုက္ကာဒိုုင္းမြန္းမိုုင္းမွာ စိန္ရွာေဖြတဲ့အေၾကာင္း၊ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ အရမ္းေကာင္းတဲ့ အီရီကန္နယ္၊ စတန္းဝပ္ခံတပ္ေတြ အေၾကာင္းကေတာ့ ရွည္သြားမွာမိုု ့ အပိုုင္း ၂ က်မွာမွ ဆက္ပါဦးမယ္။
၂၀၁၁ မတ္လတုုန္းက ေက်ာင္းကလိုုက္ပိုု ့ေပးတဲ့ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဒက္စ္မြိဳင္း Des Moines က အိုုင္အိုုဝါစတိတ္ကယ္ပီတယ္
Newer Posts Older Posts Home
►  July (2)
►  June (5)
အယ္ဘနီသြား ေတာလား - ၂
အယ္ဘနီသြား ေတာလား - ၁
မ်ိဳးရိုုးထဲမွ ဆိုုးေပၾကီးမ်ား - ၇
ေၾကာင္တစ္ေကာင္ရဲ ့ ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္...
#Daydream : Gondola ride at Central Park !
ဘရႊတ္ကလင္း ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္သြား ေတာလား...
လြမ္းမိတယ္...
နယူးဂ်ာဆီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္သြား ေတာလား...
►  April (5)
►  March (9)
►  February (7)
►  January (6)
►  2014 (54)
►  December (6)
►  November (6)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (4)
►  February (4)
►  January (2)
►  2013 (57)
►  December (3)
►  November (7)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (5)
►  July (4)
►  June (4)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (5)
►  January (4)
►  2012 (55)
►  December (1)
►  November (2)
►  October (4)
►  September (2)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (9)
►  April (5)
►  March (5)
►  February (7)
►  January (8)
►  2011 (114)
►  December (7)
►  November (6)
►  October (5)
►  September (9)
►  August (12)
►  July (21)
►  June (18)
►  May (12)
►  April (12)
►  March (6)
►  February (4)
►  January (2)
►  2010 (2)
ဒီလို ေၿပာခဲ့ၾကတယ္။
#Daydream (1)
Animals (3)
Article (9)
Colorful Myanmar (2)
Emotion (4)
Environmnet (1)
Essays (35)
Facebook (3)
Feeling (8)
Fiction (1)
Flowers And Festivals Around The Myanmar Year (2)
Friends (9)
Gardens (1)
Humour (12)
Khin Myo Chit (2)
Knowledge (7)
My Family (28)
MySelf (29)
Performing Arts (2)
Political (10)
Religion (1)
Short Essays (7)
Tag Posts (15)
Thought (13)
Traveling (82)
University (14)
စိတ္အာဟာရ (2)
သေရာ္စာ (2)
အေတြးအၿမင္ (24)
ေထြရာေလးပါး (15)
အၿမဲသြားလည္ၿဖစ္တဲ့
သစ္ထူးလြင္ Myanmar News Now
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အမည္ အလဲြသံုးစားလုပ္သူကို ဖမ္းဆီး
7 minutes ago
Tun Tun's Photo Diary
Kalaw Day 1 & 2
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
စိတ္ဝင္စားစရာ မာမာရဲ႔ ဝါသနာမ်ား
ေမႊးျပီးဆိမ္႕ေနတဲ့ မုန္႔ဆမ္းနယ္
က်မရဲ့ေနရာေလး
ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ဂ်ပန္မ်ား(၃)
ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
Rolling to 2017 + Lab Report
သ တ္ ပုံ ကို မွ န္ ေ အ ာ င္ ေ ရ း ၾက
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
နွင္းဆီတစ္ခင္း ပန္းတစ္ျခင္း
သင္ မေပ်ာ္ရႊင္ဘူးလား ဆိုတာ သိႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ကိုင္တြယ္ျခင္း အနုပညာ
3 weeks ago
ေဘာင္ခတ္ပါ၊ မသတ္နဲ႔ ...
3 weeks ago
အၿပဳံးမပ်က္ ေရွ႕သို႕ဆက္ မဂၤလာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္
4 weeks ago
4 weeks ago
အားလံုုးဘတ္တဲ့ တီခ်မ္း
First of May
5 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
2 months ago
ပုဇြန္ခ ်ဥ္
2 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
2 months ago
သူႀကီးမင္း (တုံးဖလား)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
www.myathwayni.com/
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
မေဗဒါရဲ႕ ေဗဒါလမ္း
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
3 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
ရုပ္႐ွင္ထဲမွာ ၇-၁၄
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
တုိင္ 0 မ ္, Typhoon Nepartak, နာ ဂစ္ ႏ ွ င့ ္ စပ္ မိ စပ္ ရာ
5 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
6 months ago
အဝါေရာင္က်ီးကန္းေတြ ငါ့ဆီၿပိဳဆင္းလာတဲ့ေန႕က
7 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
7 months ago
Wutyee Food House
Mario Bento ထမင္းဘူး
8 months ago
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
ေနာင္ဂ်ိန္တို႔ မိသားစု
ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ
8 months ago
မမဝသုန္ နွင့္ အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား
မွတ္တိုုင္မ်ား အေၾကာင္း
8 months ago
Danuphyu Daw Saw Yee (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
Kyi Aye (Literature)
11 months ago
ရင္ၿငိမ္းသူ
2015 ဒီဇင္ဘာ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
Wathone Moe
Moscow - Wathone Moe
Oakkar7's Blog
တႏိုင္တပိုင္ေရသန္႔စင္ျခင္း-၂ (ေနေရာင္ျခည္ျဖင္႔ေရကိုပိုးမႊားသန္႔စင္ျခင္း)
ေန၀သန္ ရဲ႕ အိုေအစစ္
Just a minute
မိုးဦးစံပယ္
ခ်ီကာဂိုမွာ တေန႕တာ
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
ေမတၱာျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္
White Angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
Angelhlaing
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
ကႏၱာရ ပန္းပြင့္
2 years ago
ေကာင္းကင္ၿဖဴ
Blog day ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
Thet Nandar Family
မုန္႕ဟင္းခါး
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Baby taster
နံနက္စာႏွင့္ ေန႔လည္စာမ်ား
3 years ago
ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ....
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Haze & the Authors
3 years ago
မေလးၿမတ္၏ ဝါသနာ
အခုတေလာ မေလးတေယာက္ ဒီသီခ်င္း ေလးကိုၾကိဳက္ ၾကိဳက္
3 years ago
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီ
3 years ago
AMK Creation
ပိေတာက္ရဲ႕သစၥာကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ေကာင္
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
3 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
3 years ago
ၾကံဳခဲ့ရ နဗနဘ၀
50.1 ဘ၀ထဲ ရြာလည္ၾကသူမ်ား
4 years ago
!...* ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ေတးခတ္သံ *...!
အိုင္ဖုန္း ဖိုက္ အလွဴခံပါတယ္
4 years ago
သစ္ေကာင္းအိမ္
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
မုိးပန္းခ်ီ
♨ . Qu Te Kitchen
အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္
အန္တီတင့္ (စက္မွု တကၠသိုလ္)
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္
Moon Thet Pan - မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁ )
အာကာေခတ္ပိုင္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ေတာက္ပႀကယ္စင္
မြန္မြန္ယိုကို
NYI LYNN SECK 18+ DEN
လြန္းထားထား(ေဆးတကၠသိုလ္)
Nine Nine SaNay
ကိုယ့္လိုဘေလာ့ဂါေပါက္စသူငယ္ခ်င္းေတြ
သတင္းေဆာင္းပါး
VOA News: သတင္း
BBCBurmese.com | ပင်မစာမျက်နှာ
Eleven Media Group
Mizzima Burmese
san.s.htun@gmail.com ဆီ ေဝဖန္အၾကံၿပ ုႏိုင္ပါတယ္။
ၿဖစ္တည္လာတဲ့ အေတြးမွ်င္ေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီမွာ ေရးဖြဲ ့ေနသူတေယာက္...
View my complete profile
ပို ့စ္အသစ္တင္တိုင္း ပို ့ေပးဖို ့ အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားခဲ့ရန္
Total Pageviews
Live Traffic Stats
© San San Htun. 2010 - 2016 | Privacy Policy. Powered by Blogger.