en de my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en fa my en my my en my my my en en en en pt pt pt my de en en en my en my en my my my my my my my my my my az az az my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my zh my my my my my en en en my en my my my my my my my my my my ja my my my my my my my ja my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my eu my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my en my my de en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my de en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my de en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ru my my eu eo my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my de en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my de en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my en my my my my az az my my my my az my my my az my my my az my my az en my az my my az my my hbs_lat my my az my my az my my az my my my my en my de en en en my my my my my az az my my az my my my hbs_lat az my my my my my my my my my my az az az my my my my en my my my my my de en en en my en my my my ru en my my my fa my my my my my my ru my ru ru my my my pt ja my my de en en en my en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en my my my my my my my my my bn my my my my my my my de en en en my en my my my my my my my my my my my my ru my de my my my ja my my my my my my my my ja my my my my my en en en my en my my en de en en en my en my my my my my az az my my hbs_lat az my my hbs_lat my my hbs_lat my my my my my hbs_lat my my my my my hbs_lat az my my my az az my my my my az my my my my my my my my my de en en en my en en my cs en en cs cs cs da da cs en en cs da cs en en cs en en en cs cs da en cs en en cs da en en en cs cs da en da en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en fr cs da en da cs en my my my my my my my my my my my my en my my my my en cs cs en en en cs cs da en da my my my my my my ja my my my my my my my my my my my my my my my ja my en de my en my en
အခ်စ္၊ အမုန္း၊ ေပ်ာ္ရြင္မွဳ၊ ေၾကကြဲျခင္း၊ တြယ္တာျခင္း၊ နာၾကည္းျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ ရုွံးနိမ္႔ျခင္း၊ စတဲ႔ လူ႔ေလာကရဲ႔ သဘာ၀အေၾကာင္းတရားေတြၾကားထဲမွာ လူ ပီသခ်င္တဲ႔ ရလိုမွဳ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္။
တစစီ ျဖစ္ေအာင္ ဆြဲ ျဖဲ ပစ္လိုက္ခ်င္တာ..
စိတၱဇ ဆန္စြာ ဟို တခ်က္ ဒီ တခ်က္..
စိမ္းေရႊ ေရႊ .. .ညွီ စို႕ စို႕
မ်က္ရည္ေတြ စြန္းထင္း ရင္း လဲ က်ေန..
၀ံပုေလြ တေကာင္ က ရီေမာ.. အူခ်င္းရွည္
ေနာက္ဆုံးမွတ္ခ်က္။ ။ ေတာ္ပါေသး ရဲ႕.. ငါမုန္းတဲ့ည.. ခဏ ပဲ ရွိခဲ့ လို႕..........။
10 comments: Links to this post
ဆူပြက္စ ထမင္းတအိုး၊ မီးမေတာက္ေသာ မီးတဖို ႏွင့္ သူတို႕ ၃ ေယာက္
မီးခိုးေတြ အုံ ... ျမံဳေနေသာ မီးတဖိုနဲ႕
ခဏ ခဏ မခ် ပါနဲ႕ ညီမေလး ရယ္..။
ေနသာ သပ ေလညာ က ဆိုတဲ့ အရာေတြလဲ ရွိသကြဲ႕..
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာ ျပီးေရာ လို႕ လဲ ရွိေသးသတဲ့..
ရွိကို ရွိေနေသးတယ္ ကြဲ႕ .. ညီမေလး...ရဲ႕.........။
ေမာင္ေလး။ ။ ငါ .. ေတာ့...
တခုခု ေတာ့ ထ လုပ္မိ ေတာ့ မယ္... ဟင္း....။
ခဏ ခဏ မခ် ပါနဲ႕ ေမာင္ေလး ေရ
အခ်ိန္ ရင္.. ႏြားပိန္ေတာင္ ကန္ေသး သတဲ့..
ရွိ ကို ရွိေနေသးတာေတာ့ အေသ အခ်ာ..
ေစာင့္လို႔ ပဲ ေစာင့္ ခဲ့ ျပီ..
အနပ္ ကို ေစာင့္ ၾကစို႕ ရဲ႕ ..
တကယ္ မနပ္ ႏို္င္တာ.. ေသခ်ာ ျပီ ဆိုရင္ျဖင့္..
ဆြဲ ၾကတာေပါ့ ကြာ... ထင္း ခြဲ ရေအာင္ လို႕......။
10 comments: Links to this post
က်မရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ေမာင္ငယ္ဂ်ဴလိုင္အိပ္မက္က သူကိုယ္တိုင္ ကဗ်ာေတြ ခံစားႏွစ္သက္ တတ္သူ မဟုတ္ေပမဲ့၊ ကဗ်ာေတြ ေရးတဲ့ သူ႕အစ္မကို ေတာ့ ကဗ်ာနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ မေမ့ရွာ..။ မဇီဇ၀ါ က သူ႕ ကို Tag လာတဲ့ ကေလးဘ၀မွာရြတ္ဖူးၾကတဲ့ ေပါက္ကရ ကဗ်ာေလးေတြအေၾကာင္း ေရးေပးဖို႕ေျပာလာလို႕ သူမွတ္မိသမွ် ခ်ေရးရင္း သူ႕အစ္မကို Tag ဆင့္ကမ္းလာပါတယ္။ သူ႕ပို႕စ္ေလးနဲ႕ မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ဇီဇ၀ါရဲ႕ တက္ဆင့္ကမ္းခံရလို႕ ေရးထားၾကတဲ့ ညီမမိုးခ်ိဳသင္း ေရာ ညီမေက ေရာက ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ဆိုသလိုပဲ ကေလးကဗ်ာေလးေတြ အေၾကာင္းေရးလာၾက ျပီးေတာ့၊ သူတို႕ရဲ႕ပို႕စ္မွာ လာဖတ္သူေတြက ကြန္မန္႕ ၀င္ေပးၾကတာနဲ႕တင္ အေတာ္ေလးကို သိုင္းသိုင္း၀ိုင္း၀ိုင္း ျပည့္စုံသေလာက္ ျဖစ္ေနျပီးပါျပီ။ သူတို႕ ၃ ေယာက္ေရးထားတာေလးေတြ ဖတ္မိေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွိတဲ့ကေလးေတြရဲ႕ ငယ္ဘ၀ ေပါက္ကရ ကဗ်ာေတြ ဟာ ဆင္တူရိုးမွား ဒါမွ မဟုတ္ အလုံးစုံ တူညီေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္..။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာစကားေျပာ တိုင္းရင္းသားေတြ ရဲ႕ လမ္းေပၚက အစဥ္အလာ ကဗ်ာေတြက အတူတူ နီးပါးပါပဲ.။
ကဗ်ာေတြကို ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ထဲကႏွစ္သက္တတ္၊ ျမတ္ႏိုးတတ္ခဲ့တဲ့ က်မရဲ႕ ငယ္ဘ၀က အဲဒီေပါက္ကရ ခ်စ္စရာ ကဗ်ာေလးေတြ ကို စိတ္လြတ္၊ ကိုယ္လြတ္ ရြတ္ဆိုေအာ္ဟစ္ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူး ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့ ကာလေတြရွိခဲ့သလားဆိုတာကိုေတာ့ က်မ မွဳန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနမိပါတယ္.. သိပ္မေသခ်ာလွေတာ့ပါဘူး။ က်မ က အိ္မ္ရဲ႕ အၾကီးဆုံး သမီး၊ အသက္ ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ငယ္တဲ့ ညီမေလး တေယာက္ရွိတယ္၊ အသက္ ၄ ႏွစ္မွာ ေက်ာင္းစေနျပီးေတာ့ ၄ ႏွစ္စြန္းစြန္းမွာ ပထမတန္း ေရာက္ေနခဲ့တယ္။ ေနတဲ့ အိမ္က ရြာ အစြန္မွာ သီးျခားျခံက်ယ္ ၾကီးနဲ႕ ..။ ေဘးနားက ကေလးေတြ က သီးသန္႕ ေနေန တတ္တဲ့ က်မတို႕ မိသားစု ဆီ လာကစား ဖို႕ရာ သိပ္မ၀ံ့ ၾကသလိုပဲ က်မ ကိုယ္တိုင္ကလဲ ထြက္ကစား ဖို႕ ပူဆာ ခဲ့ဟန္ မတူ..။ ေက်ာင္းထဲ က်ေတာ့လဲ ခႏၶာကုိယ္ ေသးေကြး ရတဲ့ အထဲ အတန္းေဖာ္ေတြက အသက္ ကြာလြန္းတာမို႕ အတန္းေဖာ္ေတြ နဲ႕ ေအာ္ဟစ္ခုန္ေပါက္ ကစားတမ္းေတြ မက္မက္ေမာေမာ မကစား ျဖစ္ခဲ့ (သူတို႕က ကစားတဲ့ေနရာမွာ ေသးေကြးငယ္ရြယ္လြန္းသူက်မကို လူရာသြင္းလိုဟန္ ရွိခဲ့ပုံ မရ. း)…။ ျမန္မာစာ တို႕ ဖြံ႕ျဖိဳးတို႕ သင္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဆရာမ တိုင္ေပးတဲ့ ..
ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးေတြကိုေတာ့အမူအယာနဲ႕ တမက္ေမာေမာ လိုက္ဆိုရတာ ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေဖေဖ ေမေမ နဲ႕ အဖိုး အဖြားေတြ ျပန္သရုပ္ျပရမ်ိဳးေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးေပမဲ့ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ အမ်ားစုကိုေတာ့ ပုံဆြဲ ၀ါသနာပါျပီး နဲနဲပါးပါး ျခစ္တတ္သူမို႕ ၀ိုင္း၀ိုင္း လည္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အၾကား ပုံေတြ ဆြဲတာ .. အိမ္မွာ ဆိုလဲ စာ ဖတ္တတ္ပါျပီ ဆိုထဲ က ေတြ႕တဲ့စာ ေကာက္ဖတ္ေနမိတာ မ်ိဳးေတြ ကိုပဲ ပိုမို ႏွစ္သက္ခဲ့တာမို႕ လမ္းေပၚတက္ျပီး ကစားတဲ့ အုပ္စုေတြထဲမွာ ပါတာနည္းခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့လဲ ကဗ်ာေတြ ႏွစ္သက္တတ္သူမို႕ ကိုယ္တိုင္ေအာ္ဟစ္ခဲ့ဖူးတာ မေသခ်ာေပမဲ့ တျခားကေလးေတြ ဟစ္ေအာ္ ေပ်ာ္ျမဴးတာမ်ိဳးကိုေတာ့ သေဘာက် ႏွစ္သက္ ျပံဳးၾကည့္ ေငးေမာခဲ့ဖူးတာ အေသအခ်ာပါ။ က်မရဲ႕ ညီမေလးကေတာ့ က်မနဲ႕ မတူပဲ အေပါင္းအသင္းက ခပ္မ်ားမ်ား ရြားရိုး ကိုးေပါက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေဆာ့တတ္တာမို႕ သူနဲ႕ သူ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ က်မတို႕ ျခံထဲ ဒါမွ မဟုတ္အနီးအနားမွာ လာေရာက္ကစား တုန္းဆိုခဲ့တာေတြ က်မေရာ ပဲ အလြတ္ရေနမိတာမ်ိဳး ပါ။
မွတ္မိသေလာက္ ကဗ်ာေတြက မိုးနဲ႕ ပတ္သက္တာ အမ်ားစု ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒါကလဲ သဘာ၀ေတာ့ က်ပါတယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကေလးဘ၀မွာ မိုးေရထဲထြက္ျပီး မိုးစိုခံ မိုးေရခ်ိဳးရင္း ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားရတာေလာက္ ဘယ္အရာကမွ မလႊမ္းမိုးႏိုင္ၾကဘူး မဟုတ္ပါလား။
မိုးဦးက်စ ကာလေတြမွာ လမ္းေပၚထြက္ကစားေနတဲ့ ကေလးေတြဆီက ၾကားရတတ္တဲ့ ကဗ်ာေလးကေတာ့..
က်ိ က်ိ က်ိ က်ိ .. တဲ့
မရြာႏိုင္ေသးတဲ့ မိုးကို ေမွ်ာ္ရင္း ရြာလာတဲ့ အခိုက္မွာ ဆိုမိတတ္ၾကတာက
ေဖေဖ လာရင္ အုန္းသီး ခြဲ စားမယ္..
....... ဆိုတဲ့ သမိုင္းအဆက္ဆက္ နာမည္ေက်ာ္ ကဗ်ာ..။
မိုးတြင္း ကာလ ေနပူလိုက္ မိုးရြာလိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ရက္ေတြမွာ ကစား ၾကရင္ျဖင့္္...........
ဆိုျပီး သီခ်င္းလုပ္ ဆိုၾကျပန္တယ္။ မိုးနဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ ဆိုၾကလို႕ ကုန္ရင္ျဖင့္ ဘာရယ္ မဟုတ္ပဲ
လို႕ ေအာ္ၾကျပန္ေရာ..။ အနီးအနား မွာ အပ်ိဳၾကီး လူပ်ိဳၾကီးေတြ ရွိေနရင္ေတာ့ ဆိုၾကရတာ ပိုလို႕ အရသာ ရွိၾကသေပါ့ေနာ့. း)..။
ျပီးေတာ့ ေခါင္းတုံး တုံးထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ႕ ရင္ေတာ့ ...........
ကတုံး ကတုံး တယ္လီဖုန္း
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ကို ဆက္ပါအုံး
တနာရီေလာက္ ဖုန္းၾကိဳးျပတ္
ကတုံး ဖင္မွာ ၾကက္ေခ်း ကပ္..
လို႕ ေအာ္ဟစ္ ေနာက္ေျပာင္ၾကတယ္။ ကိုရင္၀တ္ျပီး ရွင္လူထြက္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္း ကိုေတာ့
ကိုရင္ထိပ္ေျပာင္ ကတုံးေမာင္
အုန္းေဘာင္နဲ႕ ခ် ကတုံးမ
ကိုရင္လူထြက္ ငပိခ်က္
အုန္းေဘာင္ၾကီးနဲ႕ ႏွက္..
လို႕ ၾသဘာေပးတတ္ၾကတယ္..။ ေနာက္ထပ္ ေပါက္ကရ ကဗ်ာတပုဒ္ကေတာ့ စစ္တိုက္တမ္းကစားျပီဆို ေအာ္ၾကတဲ့ ကဗ်ာ ပါ။
ရဲေဘာ္တန္းစီ ဗုိလ္ၾကီးေနာက္က ခ်ီ
အလယ္ ကရဲေဘာ္ ကင္းကိုက္လို႕ ေအာ္
ေနာက္ဘိတ္ဆုံးမွာ ဗုိလ္မွဴးၾကီး
နာရင္း နာနာ တီး.. တဲ့..။
ခုေနာက္ဆုံး မွတ္မိေနတဲ့ ကဗ်ာေလး ကေတာ့ နာမည္ ၂ လုံးရွိတဲ့ ဘယ္နာမည္ပဲ ျဖစ္ပါေစ နာမည္အစားထိုးျပီး ရြတ္လို႕ ရပါတယ္…ရာသီမေရြး ေနရာမေရြး ရြတ္ၾကတဲ့ ကဗ်ာ တပုဒ္ပါ..။
(.... ....) ေရ .. (.... ....) ေရ
အိမ္မွာ ေကာင္းေကာင္းေန
ဧည့္သည္လာရင္ ဖ်ာခင္းေပး
(.... ....) ႏွာဗူးေလး…. း)..။
အားလုံးကို ေပ်ာ္ေစခ်င္ပါတယ္..။ အခ်စ္ဆုံး ခင္ေလး၊ ခ်စ္တဲ့ ေကာင္းကင္ျပာ၊ ခ်စ္ေသာ ႏွင္း၊ ခ်စ္တဲ့ေမ့သမီးေလး နဲ႕ ေမာင္ငယ္ မေနာသားတို႕ ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ ကဗ်ာေလးေတြ သိခ်င္ပါေသးတယ္..။ သူတို႕ က ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႕ မတူညီတဲ့ ေဒသေတြ ဆီမွာ ငယ္ဘ၀ ေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ေလ..။
ခ်စ္ခင္ျခင္းမ်ားစြာ ျဖင့္
Posted by မမသီရိ at 7/26/2009 05:00:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: Tag ျခင္းခံရေလေသာေၾကာင့္
Saturday, July 25, 2009
အနီေပၚ အျဖဴဆင့္လို႕
လန္းလန္းငယ္ စြင့္..
ေအာက္ဖက္ကို ထိုးသိပ္က်
မွန္ကေလး တခ်ပ္
အပ်ိဳမ ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းလွလွ လို
နီနီေလး စို...
ကပို ကရိုေတာင္ မဟုတ္
ဖက္ရွင္ ထုတ္ထားတဲ့ အတိုင္း
အကိုင္းေပၚ မွာ
အနီ အျဖဴ ဒီဇိုင္း နဲ႕
ခပ္ရိုင္း ရုိင္း ပြင့္.........။
မမသီရိ (၂၅.၁၀.၁၉၉၃)
က်မရဲ႕ ဂႏၱ၀င္ စာရြက္အေဟာင္းထုပ္ၾကီးထဲမွာ ျပန္ေတြ႕ ရတဲ့ စာၾကမ္းစာရြက္ေလး တခုထဲက ကဗ်ာ တပုဒ္ပါ။ အဲဒီတုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံ ကမ္းရိုးတမ္းေဒသ တခု မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ကာလ တခု၊ တာ၀န္က်ေဒသ ကို ေရာက္ဖို႕ အတြက္ စက္ေလွ ေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ကမ္းရိုးတမ္းေဒသ ရဲ႕ ေခ်ာင္းေလးေတြ ျမစ္ေတြ ျမစ္လက္တက္ေလးေတြ ထဲမွာ သြားလာခဲ့ရတဲ့ ကာလေတြ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္..။ အဲဒီေခ်ာင္းေလးေတြ ထဲမွာေတာ့ မပ်က္စီးေသးတဲ့ဒီေရေရာက္ လမုေတာေတြ က ပိတ္ပိတ္ ပိန္းလို႕. ။
(ခုေတာ့ ဘာမွ မက်န္ေတာ့တဲ့ နီးပါး ပ်က္စီးကုန္ပါျပီ.. တာ၀န္ရွိသူေတြ က ဂရုစိုက္ မထိမ္းသိမ္း၊ အသိပညာ နည္းပါးတဲ့ ေက်းလက္ေန ျပည္သူေတြ က စည္းကမ္းမဲ့ထင္းအျဖစ္ ခုတ္ၾကေတာ့ ဆူနာမီ လို သဘာ၀ေဘးအႏၱရယ္ေတြ က်ေရာက္လာတဲ့ အခါ ပ်က္စီးသင့္တာထက္ ပိုျပီး ပ်က္စီး ဆုံး ရွဳံး ရတဲ့ အေနအထား၊ ဆုံးရွဳံးရမဲ့ အေနအထားကို ေရာက္ေနပါျပီ။)
ဒီေရေရာက္ လမုပင္ေလးေတြက အရြက္ ထူထူ၊ အရြက္ ခၽြန္းခၽြန္း၊ ေျခေထာက္ျမစ္ရွည္ရွည္ေတြ နဲ႕ အေတာ့္ကို စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ အေပၚက ကဗ်ာေလးကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္တုန္းက ေခ်ာင္ရိုးေလးထဲမွာ စက္ေလွ စီးေနတုန္း ျမင္ရတဲ့ လမု ပြင့္ ေတြ ၾကည့္ရင္း ရုတ္တရက္ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး တပုဒ္ပါ..။ အမွတ္တမဲ့ ေရးခဲ့တာ ျဖစ္ေပမဲ့.. အဲဒီ ကဗ်ာေလး ကို ဘာလို႕ မွန္းမသိ ထူးထူးျခားျခား မၾကာ ခဏ သတိရမိတယ္။ အထူးသျဖင့္ လမုပင္ေတြ ဒါမွ မဟုတ္လဲ လမုပင္နဲ႕ ဆင္ဆင္ တူတဲ့ အပင္ ေတြ အပြင့္ေတြ ျမင္ရတိုင္းမွာ အဲဒီ ကဗ်ာေလး ကို ေျပးေျပး သတိရမိတတ္ပါတယ္..။
ဒီ စာရြက္ အပိုင္းေလးကို ျပန္ေတြ႕ မိေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးေပၚ မွာ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ခ်င္လာမိတယ္.. အဲဒီတုန္းက ျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ လမုပြင့္ကို လဲျပန္ျပီး ျမင္ခ်င္လာမိေတာ့ အင္တာနက္ထဲမွာ အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာ ၾကာ က်မ လိုက္ရွာမိပါတယ္..။ က်မ ပဲ ရွာတာ ညံ့လို႕ လား ဒါမွ မဟုတ္လဲ အင္တာနက္ထဲ မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လမု မ်ိဳး စိတ္ေတြ အားလုံးက မွတ္တမ္း မရွိေသးတာလား မသိ..၊ က်မ ျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ လမု ပြင့္ အတိအက်ကို ရွာမေတြ႕ ပါဘူး။ မေက်နပ္တာနဲ႕ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ၾကာျပန္မေတြ႕ ျဖစ္ေသးတဲ့ ခုေလာေလာဆယ္ တိုက်ိဳတကၠသိုလ္မွာ လမုေတာေတြ အေၾကာင္းကၽြမ္းက်င္သူ ပါေမာကၡလုပ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြေလးကိုထုံးစံအတိုင္း လွမ္းျပီးဒုကၡေပးျဖစ္ပါေသးတယ္..။ သူ႕ခမ်ာလဲ သူ႕မွတ္တမ္းေတြ အကုန္ထုတ္ျပီး ရွာပါသတဲ့..။ သူက ဒီေရေရာက္လမုေတာေတြ အေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လာျပီး သုေတသနျပဳ ေဒါက္တာဘြဲ႕ ယူခဲ့တာပါ။ သူ႕ဆီလဲ မရွိဘူးဆိုေတာ့ အင္တာနက္ထဲမွာေတြ႕ တဲ့ ခု တင္ေပးထားတဲ့ ပုံ က အနီးစပ္ဆုံး တူတဲ့ ပုံေတြ ပါ..။
(This post is dedicated to my friend; Professor Katsuhero ONO, Tokyo University, Japan)
Posted by မမသီရိ at 7/25/2009 03:16:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Tuesday, July 21, 2009
တို႕အားလုံးရဲ႕ ႏွင္းဆီနီ
သူဟာ ရဲရင့္တဲ့ ႏွင္းဆီ နီနီ
အေမွာင္တကာ့ အေမွာင္ေတြ
သူ ေအာင္ခဲ့ ျပီးျပီ....
ေစာက္လြန္းတဲ့ ဓါးေတာင္
သူ ေက်ာ္ခဲ့ျပီးျပီ....
ပူျပင္းတဲ့ မီးပင္လယ္
သူ ကူးခဲ့ျပီးျပီ..
သူ႕ႏွလုံးသား..
အမ်ား အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ျပီးျပီ...
သူ႕သက္တမ္းတ၀က္
ဓားသြားထက္ အိပ္စက္ခဲ့ဖူးျပီ...
သူ႕စြန္လႊတ္ျခင္းေတြအတြက္
ကမၻာ ရဲ႔ ဦးညြတ္ျခင္း ခံခဲ့ရျပီး ျပီ...
ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ တႏွစ္တက္
ျငိမ္းခ်မ္းေရး သံလြင္ခက္
ကိုက္ခ်ီကာ သူ သယ္ေဆာင္ခဲ့ျပီး မို႕..
ခု.. လာမဲ့ ၂၄ ရက္ေလာက္ ကို ျဖင့္
သူေၾကာက္မယ္ မထင္.....။
(က်မတို႕ အားလုံး သူ႕အတြက္ အေကာင္းဆုံးေတြ ျဖစ္လာေရး ဆုေတာင္းၾကရေအာင္ပါ..)
Posted by မမသီရိ at 7/21/2009 05:27:00 AM
8 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Monday, July 20, 2009
အေျဖညွိစရာမလိုတဲ့ ပေဟဠိေလးေတြ
မာန္မာန ေတြ အျပည့္အ၀နဲ႕ ျခေသၤ့တေကာင္သာ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့သူ
သူနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့
ဘာလို႔မ်ား ယုန္ကေလး ျဖစ္သြားပါလိမ့္....
ဦးတည္ရာကို ထက္ထက္ခြင္း မိုးၾကိဳးတစင္း လို လင္းခ်င္ခဲ့သူ
သူနဲ႕ေတြ႕ေတာ့
ဘာလို႕မ်ား ပန္းကေလး ျဖစ္သြားပါလိမ့္...
စၾကာ၀ဠာ တခြင္လင္း ေနမင္းတဆူလို..မင္းမူ ခ်င္ခဲ့သူ..
သူနဲ႕ေတြ႕ေတာ့
ဘာလို႕မ်ား.. လ.. ကေလးျဖစ္သြားပါလိမ့္..
အဆုံးမဲ့ခမ္းနားေသာ ပင္လယ္တေၾကာလို က်ယ္ေျပာခ်င္ခဲ့သူ
သူနဲ႕က်ေတာ့
ဘာလို႕မ်ား စမ္းေရအိုင္ေလး ျဖစ္သြားပါလိမ့္..
အရာရာ ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႕ ထပ္တူ အျမဲ က်ခ်င္ခဲ့သူ
သူနဲ႕ က်ေတာ့
ဘာလို႕မ်ား.. အတၱေတြ မဲ့သြား ပါလိမ့္.....
အတၱအခြံေတြ တလႊာစီ ကြာက်သြားတဲ့
ပန္းကေလး.. ယုန္ကေလး..
စမ္းကေလး.. လ.. ကေလး...
သူ႕...အတြက္သာ အရာ ရာ...
ကို..ေရ.. ရင္ႏွင့္အမွ် .. ထာ၀ရ...ခ်စ္ပါတယ္....။
Posted by မမသီရိ at 7/20/2009 07:41:00 AM
12 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Friday, July 17, 2009
သူရဲေကာင္းတို႕၏ေျခရာမ်ား
အမွန္ေတာ့ ဒီပို႕စ္ ကို ေရးဖို႕ ရည္ရြယ္ရင္းမရွိခဲ့..။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုရက္ပိုင္းေတြ ေရာက္လာျပီဆိုရင္ျဖင့္ စိတ္ေတြက အတိတ္ကို ျပန္ျပန္ေျပး သတိရ။ ရင္မွာ အစိုင္အခဲေလးေတြက မတင္မက်။ အေျဖသိေနတဲ့ပုစၦာ တပုဒ္၊ အေျဖရွိျပီသား ပုစာၦတပုဒ္ ကို မရွဳပ္ ရဳွပ္ေအာင္ ရွုပ္ေနတဲ့ ေလာကၾကီး ကို မခ်င့္မရဲ နဲ႕ ပုခုံး ကိုင္လွဳပ္ခ်င္ေနမိတာ နဲ႕ ပဲ ကြန္ပ်ဴတာ ကီးဘုတ္ကေလးေပၚ လက္က ေရာက္လာမိေတာ့တယ္။
အာဇာနည္ေန႕ ကို ဘယ္တုန္းက စသိတာလဲ လို႕ ေမးသူရွိလာရင္ က်မေျဖမဲ့ အေျဖေလးကေတာ့ လူမွန္းသိတတ္စ ကပါပဲ ရွင္.. လို႕ ျဖစ္မွာပါ။ ေနသာေနတဲ့ မိုးတြင္းကာလ ျဖစ္ပါေစ ဇူလိုင္ ၁၉ မနက္ကို ေရာက္ရင္ျဖင့္ အျမဲ ပဲ မိုးေတြ ေစြေနတတ္တာ ကို မွတ္မိတတ္စမွာ ပဲ သတိျပဳ မိခဲ့ရပါတယ္..။ မိုးဖြဲဖြဲ ၾကားထဲ ေရဒီယို က တမိနစ္ျငိမ္သက္ ၾကဖို႕ အခ်က္ေပး ဥၾသသံ ၾကားရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ေလးကို အိမ္က မိသားစု၀င္ေတြ အားလုံး အပါအ၀င္ ရြာထဲ က ေရဒီယို နားေထာင္တတ္သူ လူရြယ္ လူၾကီးေတြ ပါ ၀ိုင္းအုံ ေစာင့္ေမွ်ာ္ ေနတတ္ၾကတဲ့ ငယ္ဘ၀၊ လူေတြ အားလုံး ေရဒီယိုကို ေရွ႕ မွာ ျငိမ္သက္ မတ္ရပ္ အေလးျပဳခဲ့ၾကတဲ့ ငယ္ကာလ ကို ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ရင္ထဲမွာ စြဲေနဆဲပါ..။
အာဇာနည္ေန႕ မတိုင္ခင္ ေရဒီယိုက လႊင့္ထုတ္ေပးတတ္တဲ့ အာဇာနည္ေန႕ ဂုဏ္ျပဳေတးေတြ ကို မ်က္ရည္၀ဲ စြာ လိုက္ဆိုၾက၊ အာဇာနည္ေန႕ ညပိုင္းမွာ လႊင့္ထုတ္ေပးတတ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ သမိုင္း၀င္ မိန္႕ခြန္းေတြ ကို တေလတစား နာစြင့္နားေထာင္ၾက၊ အေရးတစိုက္ နားေထာင္ၾက၊ ေက်ာင္းေနအရြယ္ေရာက္ျပန္ေတာ့လဲ မူလတန္း ဆင့္ ေက်ာင္းသားဘ၀ မွာ တင္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ က အာဇာနည္ေန႕ နဲ႕ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ၾကီးေတြ အေၾကာင္း အခမ္းအနားေတြ လုပ္ျပီး ေျပာျပၾကေတာ့ ကေလးအရြယ္ဘ၀ ကတည္း က အာဇာနည္ ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ္သူေတြကျမန္မာ့ အာဇာနည္ေတြ လဲ၊ ဘာလို႕ သူတို႕ က အာဇာနည္ ျဖစ္ရတာလဲ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ဘာလို႕ မေမ့အပ္တဲ့ သူရဲေကာင္းလဲ ဆိုတာ မူလတန္း အရြယ္ ထဲ က ရင္ထဲ ႏွလုံးသားထဲ သံမွိဳ ႏွက္စြဲထားသလို စြဲ ေနခဲ့ၾကရတာပါ။
အဲဒီတုန္းက ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ျမ၀တီ၊ ေငြတာရီ၊ စစ္ျပန္ စတဲ့ မဂၢဇင္း ၾကီးေတြ၊ ေတဇ၊ ေရႊေသြး တို႕ေက်ာင္းသား စတဲ့ ကေလးစာေစာင္ေတြ ရဲ႕ ဇူလိုင္လထုတ္ ေတြ က အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြကို ဂုဏ္ျပဳ အမွတ္ရ တမ္းတသံေတြ နဲ႕ လွ်ံေနခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းေတြမွာ လဲ ေက်ာင္းအဆင့္၊ ျမိဳ႕နယ္ဆင့္၊ ျပည္နယ္ တိုင္း အဆင့္၊ အလိုက္ စာစီစာကုံး ျပိဳင္ပြဲေတြ ကို စည္စည္ ကားကား က်င္းပ ၾက၊ ေက်ာင္းနံရံကပ္စာေစာင္ေတြ အားတက္သေရာ လုပ္ၾက၊ ကဗ်ာေတြ ေရးၾက၊ အာဇာနည္ေန႕ ေဟာေျပာပြဲေတြ ကို ခမ္းခမ္းနားနား ျပဳလုပ္ၾကေတာ့ အာဇာနည္ေန႕ နဲ႕ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ ၾကီးေတြ ရဲ႕ အေၾကာင္း ကို ကေလးလူၾကီး မက်န္ ျမန္မာ မွန္ရင္ ဇူလိုင္ ၁၉ ကို အျမဲ အမွတ္ရ ဂုဏ္ျပဳ ခဲ့ၾကတာပါ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ကာလ တခ်ိဳ႕ ဆီ မွာေတာ့.. ဒီ..အခမ္းအနားေတြ.. ဂုဏ္ျပဳမွဳေတြဟာတတိတိ နဲ႕ မွဳန္ျပီး ပါးလ် လာခဲ့လိုက္တာ.. ခုဆို.... တေန႕က က်မနဲ႕ တေနရာမွာ ဆုံ ျဖစ္ၾကတဲ့ အသက္ ၂၀ အရြယ္ ျမန္မာ ေက်ာင္းသူေလးတခ်ိဳ႕၊ အသက္ ၂၀-၂၅ - အရြယ္ ျမန္မာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ အခ်ိဳ႕ နဲ႕ ဒီအေၾကာင္း စကား စပ္မိလို႕ ေျပာေတာ့ ကေလး အမ်ားစု က အာဇာနည္ေန႕၊ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္၊ အာဇာနည္ ဆိုတာနဲ႕ ပတ္သက္ လို႕ အားလုံး မွဳန္၀ါး၀ါး သာ ေျဖႏိုင္ၾက ေျပာႏိုင္ၾက တာ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့.. က်မရဲ႕ ၀မ္းနည္းမွဳ မွတ္တမ္း ဟာ အေတာ္ေလး ကို ျမင့္ခဲ့ ရပါေတာ့တယ္။ သူ တို႕ မသိၾကပါဘူး..။ ဘယ္သူေတြက အာဇာနည္ေတြ လဲ၊ ဘာလို႕လဲ..။ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတာလဲ..။ တကယ့္ ၀မ္းနည္းစရာ ကိစၥ၊ စိတ္မေကာင္းစရာ ကိစၥ ပါပဲ..။
က်မတို႕ ရဲ႕ အာဇာနည္ ၾကီးေတြကို က်မတို႕တကယ္ပဲ ေမ့ေလ်ာ့ သြားၾကရေတာ့မလား..။
ဒီအေၾကာင္း က်မမိတ္ေဆြ တေယာက္နဲ႕ ၾကံဳလို႕ ေျပာျဖစ္ၾကျပန္ေတာ့ သူက
.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဥိီးေစာ သတ္လို႕ မေသခဲ့ ဘူး.. သူ႕ သမီး သတ္မွ ေသေတာ့ တာတဲ့.. သူ႕သမီးေၾကာင့္ သူ အသတ္ခံရတာ တဲ့.. ။
က်မ ခ်က္ခ်င္း သူ႕ ကို ျပန္ေအာ္ ခဲ့တယ္. က်မတို႕ အာဇာနည္က ဘယ္ေတာ့မွ မေသဘူး ဘယ္ေတာ့မွ မေသဘူး
သူ ထပ္ျပီး အသတ္ခံ ရတယ္ ဆိုတာ က်မ လက္ခံေပမဲ့ .. သူေသ တယ္လို႕ က်မတို႕ လက္မခံ ပါဘူး။
က်မတို႕ အတြက္ သူ ဟာ ထာ၀ရ သူရဲ ေကာင္း တေယာက္ သာ ျဖစ္ပါတယ္.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႕ တကြ က်ဆုံးေလျပီးေသာ အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ ဟာ က်မတို႕ ရင္ထဲ မွာ ဘယ္ေတာ့မွ မေသပါဘူ..။ ထာ၀ရ ရွိေနမွာပါ...။
ဒီစာစုေလးမွာ ကိုလင္းဒီပ ေရးခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ျပန္ျပီး ေဖၚျပေပးပါရေစ။ ျပန္ျပီးအသုံးျပဳ ခြင့္ေပးခဲ့ ေမာင္ေလး လင္းဒီပ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ျပီးခဲ့ တဲ့ တရက္က က်မရဲ႕ေမးလ္ ထဲ ကိုေရာက္လာတ့ဲံ ေဖာ၀ါ့ဒ္ ေမးလၤထဲ က အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ား ရဲ႕ ကိုယ္ေရး အက်ဥ္း ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္.. ။က်မ ထင္တာကေတာ့ ဘေလာ့ တခုခု ထဲ က ျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ အဲဒီေမးလ္မွာ ေဖၚျပမထားတဲ့ အတြက္ ဘယ္သူ႕ ဘေလာ့ ကဆိုတာ က်မ မသိပါဘူး.. သိသူ မ်ားရွိရင္ ေျပာျပထားခဲ့ေစလိုပါတယ္။
ၾကယ္တစ္လံုး ျဖတ္သန္းရာ လမ္းမွာ
ေျခရာေတြ ကေဋကဋာ က်န္ေနလိမ့္။
ၾကယ္ကေလး ျပန္သြားျပီးတဲ့ေနာက္
ၾကယ္ေျခရာေတြ ကို အေသအခ်ာ
(တကယ့္ကို အေသအခ်ာပါ)
လိုက္ဖ်က္ပစ္လိုက္..
ေကာင္းကင္က ငံု႕ျပီး
ၾကည့္ ေနလိမ့္..
ၾကယ္ဆိုတာ သူ႕ေျခရာ သူ
ျမတ္ႏုိးတာမ်ိဳး ဟုတ္ရိုးလားကြယ္။
ဗမာ့အာဇာနည္မ်ား
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ၁၉၁၅ ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ မေကြးတိုင္း၊ ေတာင္တြင္းႀကီး ခ႐ိုင္၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕၌ အမိန္႕ေတာ္ရ ေရွ႕ေန ဦးဖာ - ေဒၚစု တုိ႕မွ ေနာင္တေခတ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဟူ၍ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ သမုိင္း၌ တြင္ေစမည့္ သားရတနာကုိ ဖြားျမင္ ခဲ့သည္။ ဇာတာ အမည္မွာ ေမာင္ထိန္လင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ငယ္စဥ္ ကပင္ ေမာင္ေအာင္ဆန္းဟု တြင္္သည္။ ငယ္စဥ္က နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘိတ ေက်ာင္း၌ ေနခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ ခုတြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းသို႕ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ပညာ သင္ယူ ခဲ့ၿပီး၊ ယင္းေက်ာင္းမွ ျမန္မာ၊ ပါဠိ ၂ ဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ၁ဝ တန္း ေအာင္ျမင္ ခဲ့သည္။ ပညာ ထူးခြၽန္သူ ျဖစ္၍ အထက္တန္း စေကာလားရွစ္ႏွင့္ ဦးေ႐ႊခိုဆု ရရွိခဲ့ ဖူးသည္။ ထုိေနာက္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္သုိ႕ တက္ေရာက္ၿပီး ဆက္လက္ ပညာ ဆည္းပူး ခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ - ၃၆ ပညာ သင္ႏွစ္မွ စ၍ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္လာ ခဲ့ၿပီး၊ သမဂၢ၏ အာေဘာ္ အိုးေဝ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာလည္း လာခဲ့သည္။ ကိုေအာင္ဆန္း အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ေသာ အိုးေဝ မဂၢဇင္းတြင္ ယမမင္း အမည္ အုိးေဝ ညိဳျမ ေရးသားေသာ “ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ၿပီး သရမ္း ေနသည္ (The Hell Hound At Large)” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေပးစာ တေစာင္ ေဖာ္ျပခဲ့ မႈသည္လည္း ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသား သပိတ္ ျဖစ္ပြား ေစခဲ့ေသာ အဓိက အေၾကာင္းရင္း တခ်က္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသား သပိတ္၏ သပိတ္ေမွာက္ ေကာင္စီ အဖြဲ႕ဝင္ တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။
ကုလား - ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း ေပၚခဲ့သည္။ သမဂၢသည္ အဓိက႐ုဏ္းေၾကာင့္ ဒုကၡ ေရာက္သူ မ်ားအား ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္း မ်ားကုိ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ ခု သပိတ္ အေရးေတာ္ပုံတြင္ ဖြဲ႕စည္း ေပးခဲ့ေသာ ဆာျမဘူး ေကာ္မတီ အစီရင္ခံစာ ထြက္လာသည္၊ အစီရင္ ခံစာကုိ တကသမွ ကန္႕ကြက္ ခဲ့သည္။ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ အစုိးရ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒၾကမ္း ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္သည္ ကုိလည္း လက္မခံခဲ့ေပ။ ၁၉၃၆ - ၃၇ ပညာ သင္ႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ၏ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာၿပီး၊ ၁၉၃၈ - ၃၉ တြင္ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ တကၠသိုလ္ သပိတ္ အၿပီးတြင္ ေပၚေပါက္ လာေသာ ဗမာ ႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢႀကီးကို ဦးစီး တည္ေထာင္သူ တဦးလည္း ျဖစ္ၿပီး၊ ဗမာ ႏုိင္ငံလုံး ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢတြင္ ပထမဆုံး အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္ေလသည္။ ၁၉၃၇ - ၃၈ တြင္ ဗမာ ႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ဝိဇၨာတန္းကုိ ေအာင္ၿပီး၊ ဥပေဒ ဝိဇၨာတန္းသို႕ ဆက္တက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ - ၃၉ တြင္ တကသ ဥကၠ႒ ျဖစ္သည္။ တကၠသိုလ္ အက္ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ေကာ္မတီတြင္ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္လည္း တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသိုလ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ တကၠသုိလ္ ေကာင္စီဝင္တြင္ ပထမဆံုး ေက်ာင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ တာဝန္ ေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ တကသ ဥကၠ႒ အျဖစ္ သက္တန္း ကုန္သည္ထိ မေနခဲ့ေပ။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသိုလ္မွ ထြက္ၿပီး သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း ႀကီးမွဴးေသာ တုိ႕ဗမာ အစည္းအ႐ုံးသုိ႕ ဝင္ေရာက္၍ သခင္ ေအာင္ဆန္း အျဖစ္ ႏုိင္ငံေရး နယ္ပယ္သုိ႕ ေျခစုံပစ္ ဝင္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၉ တြင္ တုိ႕ဗမာ အစည္းအ႐ံုး၏ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ တက္ေျမာက္ျခင္း ခံရသည္။
သခင္ ေအာင္ဆန္းသည္ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ ျဖစ္လာ၍ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ စည္းစည္းလံုးလံုး ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ရန္ ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ ဗမာ ထြက္ရပ္ဂုိဏ္းတြင္ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္လည္း တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏြဲရန္ ေပၚေပါက္ ခဲ့ေသာ ျပည္သူ႕ အေရးေတာ္ပံု ပါတီ (ေနာင္ ဆုိရွယ္လစ္ ပါတီ) ၏ ျပည္ပ ဆက္သြယ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ တာဝန္ကိုလည္း ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄ဝ မတ္လ အတြင္း အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ ရမ္းဂါးၿမိဳ႕၌ က်င္းပေသာ အိႏၵိယ အမ်ဳိးသား ကြန္ဂရက္ ညီလာခံသုိ႕ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။ သခင္ ေအာင္ဆန္းအား အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕ အစိုးရကို ဆန္႕က်င္ ေဟာေျပာ မႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးရန္ ဟသၤာတ ခ႐ိုင္ ရာဇဝတ္ဝန္ ဆုေငြ ၅ က်ပ္ျဖင့္ ဖမ္းဝရမ္း ထုတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄ဝ ၾသဂုတ္လ အတြင္း ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕ အစုိးရအား ျမန္မာ့ ေျမေပၚမွ လက္နက္ အားျဖင့္ ေမာင္းထုတ္ ႏုိင္ရန္ အတြက္ ႏုိင္ငံျခားမွ အကူအညီ ရယူရန္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသုိ႕ စြန္႕စား ထြက္ခြာ ခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ျပည္ အမြိဳင္၌ ေသာင္တင္ ေနစဥ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ရဲေဘာ္မ်ား၏ စီစဥ္ ေဆာင္႐ြက္ ေပးမႈေၾကာင့္ ဂ်ပန္ အရာရွိ စူဖူကိေကအိခ်ိႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ရကာ ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံသို႕ ေရာက္သြားသည္။ဂ်ပန္ျပည္တြင္ ‘ဗမာ့ လြတ္လပ္ေရး စီမံကိန္း’ စာတမ္း တရပ္ကုိ ေရးဆြဲကာ ဂ်ပန္ စစ္အာဏာပုိင္ မ်ားႏွင့္ ၫႇိႏႈိင္းခဲ့သည္။ ယင္း စီမံကိန္း အရ ျမန္မာျပည္ အတြင္းမွ မ်ဳိးခ်စ္ လူငယ္ မ်ားကုိ စုစည္းကာ အလီလီ ခဲြလ်က္ ဂ်ပန္ျပည္သုိ႕ ပုိ႕ေပးခဲ့သည္။ ဤမ်ဳိးခ်စ္ လူငယ္ တစုသည္ ပင္လွ်င္ ေနာင္ေသာ အခါတြင္ ဗုိလ္ေတဇ (ေခၚ) ဗုိလ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ ရဲေဘာ္ သုံးက်ိပ္ ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။ ဤမ်ဳိးခ်စ္ လူငယ္မ်ားသည္ ဗမာ့ လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (ဘီအိုင္ေအ) ကုိ ယိုးဒယား (ယခု ထိုင္း) ႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္တြင္ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ကာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အတြင္းသုိ႕ ဂ်ပန္မ်ား ႏွင့္အတူ ဝင္ေရာက္ တုိက္ခုိက္ ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ တပ္မေတာ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းၿပီးေသာ အခါ အင္အား ႀကီးထြားၿပီး ဗရမ္းဗတာ ျဖစ္လာေသာ ဗမာ့ လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ကို အင္အား ေလ်ာ့ခ်ၿပီး ဗမာ့ ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္ (ဘီဒီေအ) အျဖစ္ ျပန္လည္ ဖဲြ႕စည္း သည့္အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ ဘီဒီေအ၏ စစ္သနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၂ ခု စက္တင္ဘာလတြင္ သူနာျပဳ ဆရာမ ေဒၚခင္ၾကည္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဂ်ပန္က ေ႐ႊရည္စိမ္ လြတ္လပ္ေရး ေပးေသာ အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ဝန္ႀကီးႏွင့္ စစ္ေသနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး သမားမ်ားသည္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံႏွင့္ ျပည္သူတုိ႕အား ဖက္ဆစ္ႏုိင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံ ႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံ သဖြယ္ သေဘာထား လာၾကသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ အတြင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္ စိုးတုိ႕ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖက္ဆစ္ တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႕ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဖတပလ) [ဖက္ဆစ္ တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႕ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဖဆပလ)] ကို ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ကာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႕တြင္ ဗမာ့ ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ တုိက္္႐ုိက္ ကြပ္ကဲ ၫႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ တုိ႕ကို အတိအလင္း စစ္ေၾကညာကာ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆင္ႏႊဲ ခဲ့သည္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ႀကီး ၿပီးေနာက္တြင္ ဗမာ့ တပ္မေတာ္ကုိ ဂႏၵီ စာခ်ဳပ္ အရ ဆက္လက္ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ ၿပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ တပ္မေတာ္မွ ႏႈတ္ထြက္ကာ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ ဖဆပလ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တုိင္းျပည္ တာဝန္ကုိ ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည္။
ဒုတိယ ကမာၻစစ္ အၿပီးတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီတြင္ ရာထူး လက္ခံရန္ စကား ကမ္းလွမ္းေသာ္လည္း ဖဆပလမွ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား အတုိင္း မရ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတုိ႕က လက္မခံခဲ့ဘဲ၊ ဘုရင္ခံရဲ႕ စကၠဴျဖဴ စီမံကိန္း တိုက္ဖ်က္ေရး ကိုသာ ျပည္သူ လူထုအား စည္း႐ံုးကာ အင္တိုက္အားတိုက္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သျဖင့္၊ ပုလိပ္ သပိတ္ အပါအဝင္ အေထြေထြ အမူထမ္း ေပါင္းစံု သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ လာၿပီး၊ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္ တုိ႕၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရပ္တန္႕ သြားခဲ့ရသည္။ ၿဗိိတိန္ အစိုးရလည္း ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္ကို အဂၤလန္သို႕ ျပန္ေခၚၿပီး၊ ဘုရင္ခံ အသစ္ အျဖစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္စ္ကုိ ခန္႕အပ္ လိုက္သည္။ ဘုရင္ခံသစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္စ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္တို႕ အလိုက် အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းရန္ စကား ကမ္းလွမ္း လာေတာ့သည္။ ထုိ ကမ္းလွမ္းခ်က္ မ်ားကို ဖဆပလႏွင့္ ေဆြးေႏြး ၫႇိႏႈိင္း ၾကၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီဝင္ ရာထူးကို ယူလိုက္ ၾကသည္။ ထိုေၾကာင့္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႕ မွစ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ ထိုေနာက္ တႏွစ္ အတြင္း လံုးဝ လြတ္လပ္ေရး ရရွိေရး ေဆာင္ပုဒ္ အရ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး ကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ ၿဗိတိသွ် ေလဘာ အစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္ အရ ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ၿပီး ၁၉၄၇ ခု ဇန္နဝါရီလတြင္ လန္ဒန္သို႕ သြားေရာက္ ခဲ့သည္။ ထုိေဆြးေႏြးပြဲမွ ျမန္မာႏိုင္ငံအား တႏွစ္အတြင္း လြတ္လပ္ေရး ေပးမည့္ ေအာင္ဆန္း - အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆို ႏိုင္ခဲ့သည္။
သို႕ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရး ေပးရာတြင္ ၿဗိတိသွ်တို႕က ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားကို ခ်န္ထား လိုေသာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ေတာင္တန္း ေဒသ ကိုပါ တပါတည္း လြတ္လပ္ေရး ေပးရန္ ေတာင္းဆို ခဲ့ၿပီး၊ ေတာင္တန္း ေဒသႏွင့္ ျမန္မာျပည္ပ ေပါင္းစည္း အတြက္ အားသြန္ ႀကိဳးပမ္း ခဲ့ျပန္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ ႀကိဳးစား ႐ိုးသားမႈေၾကာင့္ ေတာင္တန္း ေဒသ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ယံုၾကည္ ကိုးစားမႈ ကိုပါ ရရွိခဲ့ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္းတြင္ အေရးပါေသာ တုိင္းရင္းသား ေပါင္းစံု ေသြးစည္း ညီၫြတ္ေရး သေကၤတ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိ ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ား ၿပီးစီး၍ လြတ္လပ္ေရး ရရန္ ေသခ်ာေသာ အေျခအေနသို႕ ေရာက္ေသာ အခါ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲၾကမည့္ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ လြတ္ေတာ္ အတြက္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ႀကီးကို ၁၉၄၇ ခု ဧၿပီလတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ႏိုင္ခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႕ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး ဗိမာန္ႀကီး ၿပီးခါနီး အခ်ိန္ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ေရး အားသြန္ ႀကိဳးပမ္း ေနဆဲတြင္ နယ္ခ်ဲ႕ လက္ပါးေစ ဦးေစာႏွင့္ အေပါင္းပါ တုိ႕၏ ရက္စက္္ ယုတ္မာစြာ လုပ္ႀကံ သတ္ျဖတ္မႈေၾကာင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္တြင္ အျခားေသာ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ တုိင္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ား ႏွင့္အတူ က်ဆုံး ခဲ့ရ ေပသည္။
သခင္ ျမ (၁၈၉၇ - ၁၉၄၇)
သခင္ ျမသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕တြင္ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည္။ ကြယ္လြန္သူ အမ်ဳိးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး သခင္ျမသည္ ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ ထုံးဘုိ႐ြာ ဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဖ ဦးဘုိးခြၽန္ႏွင့္ အမိ ေဒၚသက္လယ္ တုိ႕မွ ၁၈၉၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၇ ရက္ေန႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ငယ္နာမည္ ေမာင္ဘေ႐ႊ ျဖစ္သည္။ ႏွမ မျမေငြ တဦးသာ ႐ွိ၍ ေနာင္အခါ သီလရွင္ ဝတ္သြားၿပီး ေဒၚေခမာဝတီ ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။ သာယာဝတီ ေအဘီအမ္ ေက်ာင္းမွ သတၲမတန္း ေအာင္ၿပီး ဆယ္တန္းကုိ ရန္ကုန္ ဘက္ပတစ္ အထက္တန္း ေက်ာင္းမွ ေအာင္သည္။ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ ေကာလိပ္ႏွင့္ ကာလတၲား တကၺသုိလ္ တုိ႕မွ အုိင္အက္စ္စီ တန္းကုိ ဓာတုေဗဒ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္သည္။ ၁၉၂ဝ ျပည့္ႏွစ္ တကၠသုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေကာင္စီတြင္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း သပိတ္ေနာက္ ေပၚလာေသာ အမ်ဳိးသား ပညာေရး ေကာင္စီ တြင္လည္း အဖြဲ႕ဝင္ တဦး ျဖစ္႐ုံမက ၾကည့္ျမင္တုိင္ အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ ဖူးသည္။ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ဘီအက္စ္စီတန္းကုိ ဓာတုေဗဒ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ အမ်ဳိးသား ေကာလိပ္မွပင္ ေအာင္သည္။ ၁၉၂၆ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚခင္ၫြန္႕ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။
၁၉၂၇ ခုႏွစ္တြင္ ဥပေဒ ဝိဇၨာဘြဲ႕ ေအာင္ၿပီးေသာ အခါ သာယာဝတီသုိ႕ ျပန္၍ ေရွ႕ေန အလုပ္ျဖင့္ အသက္ ေမြးသည္။ ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေတာင္သူ လယ္သမား အေရးေတာ္ပုံတြင္ အေရးေတာ္ပုံ သားမ်ား ဘက္မွ ေရွ႕ေန လုိက္ရာမွ ထင္ရွား လာသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ေရာက္ေသာ္ တုိ႕ ဗမာ အစည္းအ႐ုံး ဝင္ရာမွ သခင္ ျဖစ္လာၿပီး သခင္ျမဟု ထင္ရွား လာခဲ့သည္။ ထုိ႕ေနာက္ တုိ႕ဗမာ အစည္းအ႐ုံး၏ ကုိယ္ပြား ျဖစ္ေသာ ‘ကုိယ္မင္း ကုိယ္ခ်င္း အဖြဲ႕’ ၏ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ ကုိယ္မင္း ကုိယ္ခ်င္း အဖြဲ႕၏ တာဝန္ ေပးခ်က္ အရ သာယာဝတီ ေတာင္ပုိင္းမွ အမတ္ အျဖစ္ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရာ အေ႐ႊး ခံရ၍ ၉၁ ဌာနေခတ္ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္ အတြက္ ပထမဆုံး အေ႐ြးခံ ရေသာ သခင္ အမတ္ သုံးဦး အနက္ တစ္ဦး အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႕ အမတ္ အျဖစ္ အေ႐ြးခံ ရေသာ္လည္း အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕ အုပ္စုိးမႈကုိ ဆန္႕က်င္သည့္ အေနျဖင့္ အမတ္လစာ မယူသည့္ သခင္အမတ္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႕ အေရးေတာ္ပုံပါတီ ဖြဲ႕ေသာ အခါတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္ပ ဆက္သြယ္ေရး တာဝန္ ယူၿပီး သခင္ျမက ျပည္တြင္း ေခါင္းေဆာင္ တာဝန္ ယူခဲ့ ရသည္။ ၁၉၄၁ ခုတြင္မူ တုိ႕ဗမာအစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒ အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ ခံရသည္။ ရဲေဘာ္ သုံးက်ိပ္ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံသုိ႕ စစ္ပညာသင္ သြားႏုိင္ေရး အတြက္ စီစဥ္ ေဆာင္႐ြက္ ေပးခဲ့ရသူ တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ဦးေဆာင္ေသာ ဂ်ပန္ေခတ္ လြတ္လပ္ေရး အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္သည္။ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး အတြက္ ဖတပလကုိ ဖြဲ႕ေသာ အခါ ျပည္သူ႕ အေရးေတာ္ပုံ ပါတီကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ သခင္ျမလည္း ပါဝင္ ခဲ့သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕ အေရးေတာ္ပုံ ပါတီကုိ ျမန္မာျပည္ ဆုိရွယ္လစ္ ပါတီဟု ျပင္ဆင္ ဖြဲ႕စည္းေသာအခါ သခင္ျမပင္ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ စစ္ၿပီးစ ဖဆပလ အဖြဲ႕၏ ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဦးစီးေသာ ၾကားျဖတ္ အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ေတာ္ ဌာန ဝန္ႀကီး တာဝန္မ်ား ယူခဲ့ရ သူလည္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ႏွင့္ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ ယာယီ သဘာပတိ တာဝန္မ်ား အေပး ခံရသည္။ ေအာင္ဆန္း - အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ လန္ဒန္သြား ျမန္မာ ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕တြင္လည္း ပါဝင္ ခဲ့သည္။ လယ္သီစား ဥပေဒ ဋီကာ ကုိလည္း ေရးသား ခဲ့ေသးသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ႏွင့္အတူ မသမာ သူတုိ႕ လက္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႕၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အသက္ ဆုံး႐ႈံး ခဲ့ရ ရွာသည္။
ဦးဘခ်ဳိ (၁၈၉၃ - ၁၉၄၇)
ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ဳိမွာ ေျမာင္းျမ ဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဖ ျမန္မာေဆးဆရာႀကီး ဦးဘုိးစာႏွင့္ အမိေဒၚျမစ္ တုိ႕မွ ၁၈၉၃ ခု ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ေန႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။ အသက္ ၁၄ ႏွစ္တြင္ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ ဆရာ ဦးေမာင္ေမာင္ ေက်ာင္းမွ သတၲမတန္းကို အထူး ေအာင္၍ စေကာလားရွစ္ ပညာသင္ဆု ရရွိ ခဲ့သည္။ ထိုေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းတြင္ ဆက္လက္ ပညာ သင္ယူရာ ၁ဝ တန္းကို အထူး ေအာင္ေသာေၾကာင့္ ပညာသင္ဆု ထပ္ရသည္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္တြင္ ဘီေအ အထက္တန္း တက္ေနဆဲ မ်က္စိ ေရာဂါေၾကာင့္ တကၠသိုလ္မွ ထြက္ခဲ့ ရသည္။ ေပါင္းတည္ႏွင့္ ဟသၤာတ ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ အစိုးရ ေက်ာင္းဆရာ အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ပညာအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ ဖူးသည္။ ၁၉၂ဝ တြင္ ေဒၚလွေမႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လာေသာ အခါ အစိုးရဝန္ထမ္းအျဖစ္မွ ထြက္ၿပီး အမ်ဳိးသားေကာလိပ္တြင္ ျမန္မာစာ ဆရာ ဝင္လုပ္သည္။ အစိုးရ အေထာက္အပံ့ မယူေသာ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းဆရာလည္း လုပ္ခဲ့ ဖူးသည္။ တပတ္ တႀကိမ္ထုတ္ ‘ျမန္မာ့ ရီဗ်ဴးဂ်ာနယ္’ ကို အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္ ဦးစီး ထုတ္ေဝ ခဲ့သည္။ ထုိေနာက္ ‘ဒီးဒုတ္ ဂ်ာနယ္’ ကို ၁၉၂၅ ခုႏွစ္တြင္ ဦးစီး ထုတ္ေဝရာတြင္ ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ဳိဟု ထင္ရွား လာသည္။
ဆရာႀကီးသည္ အဂၤလိပ္ - ျမန္မာႏွင့္ ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ ႏွံ႕စပ္ၿပီး ေဆးက်မ္း၊ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ႏွင့္ အဂၢရပ္ ပညာ မ်ားကိုလည္း လိုက္စား ခဲ့သည္။ ျမန္မာ သီခ်င္း ႀကီးကိုလည္း စည္းစနစ္ က်စြာ တတ္ေျမာက္သူ တဦးျဖစ္သည္။ တူရိယာ၊ ကဗ်ာ၊ ဂီတကို ျမတ္ႏိုးၿပီး ေစာင္းေကာက္ကိုလည္း ပိုင္ႏိုင္စြာ တီးတတ္သည္။ ျမန္မာ သီခ်င္းႀကီး သီခ်င္းခန္႕ မ်ားကို မူမွန္ အတိုင္း ျဖစ္ေစရန္ ‘ဂီတဝိေသာဓနိ’ က်မ္းကိုလည္း တည္းျဖတ္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ အတြင္း ဒီးဒုတ္ ေန႕စဥ္ သတင္းစာကို ထုတ္ေဝ ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သတင္းစာ ဆရာ၊ အယ္ဒီတာ၊ စာေရးဆရာ စသည့္ စာေပ သမား တဦး အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထု ႏိုင္ငံေရး အသိတရား ႏိုးၾကား ေစသည့္ စာေပ မ်ားကိုလည္း ေရးသား ခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္တုိ႕ ေပးေသာ ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ၉၁ဌာနအုပ္ခ်ဳပ္ေရး တို႕ကို ဆန္႕က်င္ ခဲ့သည္။ ေဖဘီယန္ (Fabian) ပါတီ ကိုလည္း တည္ေထာင္ ခဲ့ၿပီး ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံစာေရးဆရာအသင္း ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ခဲ့ ေသးသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ တကၠသိုလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕ဝင္ တဦးလည္း အျဖစ္လည္း တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္ အဓိပတိ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ အစုိးရ လက္ထက္တြင္ အတုိင္ပင္ခံ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည္။ စာေရး ဆရာ အသင္း နယကလည္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ လုံးဝ လြတ္လပ္ေရး ရရွိ ႀကိဳးပမ္းရန္ အတြက္ ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဖြဲ႕စည္းေသာ အခါ ဝင္ေရာက္ ေဆာင္႐ြက္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဖဆပလ ၾကားျဖတ္ အစိုးရ အဖြဲ႕တြင္ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ျမ တုိ႕ႏွင့္ အတူ အထူး အပင္ပန္း ခံ၍ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္ ထီးလင္း ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ခ်င္း - ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေက်ာက္တုိင္ ဖြင့္ပြဲ အခမ္းအနားသို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ကိုယ္စား အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီး အေနျဖင့္ လည္းေကာင္း တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။
၁၉၄၇ ခု ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ႏွင့္အတူ လုပ္ႀကံ ခံရၿပီး၊ မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
ဦးရာဇာတ္ (၁၈၉၈ - ၁၉၄၇)
အမ်ဳိးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္သည္ အၿငိမ္းစား တုိက္ပုိင္ အင္စပက္ေတာ္ မစၥတာ ေအရာမန္ႏွင့္ ေဒၚညိမ္းလွ တုိ႕၏ သားျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီးကုိ မိတၴီလာ၌ ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။ မႏ ၱေလး စက္စလီ ေယာက်္ားေလးေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းကုိ ပါဠိ၊ အဂၤလိပ္စာ ဂုဏ္ထူးတုိ႕ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္တြင္ ပညာ သင္ေနစဥ္ ၁၉၂ဝ ျပည့္ႏွစ္ တကၠသုိလ္ သပိတ္တြင္ ပါဝင္ ခဲ့သည္။
၁၉၂၁ ခုတြင္ မႏ ၱေလး ဗဟုိအမ်ဳိးသားအထက္တန္း ေက်ာင္းႀကီးကုိ ဦးစီး ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ထုိေက်ာင္း၌ အထက္တန္းျပဆရာ လုပ္သည္။ ၁၉၂၂ ခုတြင္ အမ်ဳိးသား ပညာေရး အဖြဲ႕ႀကီး၏ ဘီေအ စာေမးပြဲႀကီးကုိ ေအာင္ခဲ့၍ ေအရာဇတ္ ဘီေအ (နယ္ရွင္နယ္) အမည္ ခံခဲ့သည္။ ၁၉၂၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တုိင္ ဗဟုိ အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး အျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ဗဟုိအမ်ဳိးသားအထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္စဥ္ ရဲၫြန္႕တပ္ ဖြဲ႕စည္းၿပီး ေက်ာင္းသား လူငယ္ မ်ားကုိ စစ္ပညာသင္ေပး႐ုံမက မ်ဳိးခ်စ္စိတ္လည္း သြင္းေပးသည္။ ၁၉၃၈ ခုတြင္ ေရႊဘုိသူ ေဒၚခင္ခင္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ စစ္အတြင္းက ပိတ္ထား ခဲ့ရေသာ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းႀကီးကုိ ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ေသာ အခါ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းတြင္ ဆရာ ျပန္လုပ္သည္။ အထက္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံလုံး ဆုိင္ရာ ဖဆပလ အဖြဲ႕ ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္လာသည္။ ဗမာမြတ္စလင္ ကြန္ဂရက္ (ဗ.မ.က) ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီဝင္ တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္ အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ ပညာေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသား စီမံကိန္း ဌာန ဝန္ႀကီး အျဖစ္ တာဝန္ ယူေနစဥ္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ႏွင့္အတူ မသမာသူ တုိ႕၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ စေနေန႕၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ လုပ္ႀကံ ခံရၿပီး အသက္ ဆုံး႐ႈံး ခဲ့သည္။
မန္းဘခုိင္ (၁၉ဝ၃ - ၁၉၄၇)
ကရင္ အမ်ဳိးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မန္းဘခုိင္သည္ ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္ ယုန္တလင္း႐ြာ ဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဖ ယုန္တလင္း ႐ြာသူႀကီး မန္းေပကုန္းႏွင့္ အမိ ေဒၚပု ျဖစ္သည္။ ေမြးသကၠရာဇ္မွာ ၁၉ဝ၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၂၆ ရက္ျဖစ္သည္။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ ေအဘီအမ္ ေက်ာင္းတြင္ ပညာ သင္ယူ ခဲ့ရာ ၁၉၂ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ သတၲမတန္း ေအာင္သည္။ ကရင္ဘာသာသင္ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းကုိ ဦးစီးဖြင့္လွစ္ခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၇ ခုတြင္ ပုသိမ္ ေျမာက္ပုိင္းမွ အမတ္ အျဖစ္ အေ႐ြး ခံရသည္။ ၁၉၃၈ ခုတြင္ ပဲခူးသူ ေဒၚခင္နီႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ၁၉၄၁ ခုတြင္ တရားေရး ဌာန အတြင္းဝန္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးတြင္လည္း ပါဝင္ခဲ့႐ုံမက ကရင္ - ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကုိ အထူး ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ စစ္ၿပီး ေခတ္တြင္ ဖဆပလ ဗဟုိအမႈေဆာင္ လူႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္လာသည္။ ကရင္လူငယ္မ်ားအစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္ အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ စက္မႈလက္မႈႏွင့္အလုပ္သမားဝန္ႀကီ း ဌာန ဝန္ႀကီးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္အတူ လုပ္ၾကံ ခံရ၍ ၁၉၄၇ ခု ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ကြယ္လြန္ ခဲ့သည္။
မုိင္းပြန္ ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္စံထြန္း (၁၉ဝ၇ - ၁၉၄၇)
မုိင္းပြန္ ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္ခြန္ထီးႏွင့္ ေျမာက္နန္းေဆာင္ မဟာေဒဝီ နန္းစိန္ဥ တုိ႕၏ သား စပ္စံထြန္းသည္ ၁၉ဝ၇ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႕ဖြား ျဖစ္သည္။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ရွမ္းေစာ္ဘြား သားမ်ား အထက္တန္း ေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္း ေအာင္သည္။ မႏၩေလး ပုလိပ္ အတတ္သင္ ေက်ာင္းလည္း တက္ခဲ့ ဖူးသည္။ ထုိ႕ေနာက္ ပုလိပ္ အရာရွိ အျဖစ္ ေခတၲ အမႈ ထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ ခုတြင္ ေစာ္ဘြား အျဖစ္ ခံယူ လုိက္၍ မုိင္းပြန္ ေစာ္ဘြားႀကီး ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၃၂ ခုတြင္ မုိးမိတ္ ေစာ္ဘြားႀကီး၏ သမီး စပ္ခင္ေသာင္းႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ သိပၸံနည္းက် စုိက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းမ်ား ထြန္းကား လာေစရန္ ႀကိဳးပမ္း ခဲ့သူ တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္ ႏုိင္ငံမွ စုိက္ပ်ဳိးေရး ဆုိင္ရာ ေခတ္မီ စာအုပ္မ်ား၊ ကိရိယာ တန္ဆာ ပလာမ်ားႏွင့္ သီးႏွံ မ်ဳိးေစ့မ်ား ကုိပင္ မွာယူ ခဲ့ဖူးသည္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ႀကီး ၿပီး၍ အဂၤလိပ္မ်ား ျမန္မာ ႏုိင္ငံသုိ႕ ျပန္ဝင္ လာေသာ္ ယင္းႏွင့္ အတူ ပါလာေသာ စကၠဴျဖဴ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ဆန္႕က်င္ ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ေတာင္တန္းႏွင့္ ေျမျပန္႕ ေသြးခဲြ၍ အုပ္ခ်ဳပ္ သည္ကုိ မလုိလား၍ ေျမျပန္႕ႏွင့္ ေတာင္တန္း စည္းလုံး ညီၫြတ္ေရး အတြက္ လုံးပမ္းခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္လည္း ပင္လုံ စာခ်ဳပ္ကုိ လက္မွတ္ ေရးထုိး ခဲ့သည့္ ေစာ္ဘြားလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္ အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ အတုိင္ပင္ခံ ေတာင္တန္း ေဒသေရးရာ ဝန္ႀကီး ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႕ျပင္ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္၏ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္နယ္ ဆုိင္ရာ ဆပ္ ေကာ္မတီ၊ လူနည္းစု ဆုိင္ရာ ဆပ္ ေကာ္မတီ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ မ်ားတြင္ အဖဲြ႕ဝင္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း တုိ႕ႏွင့္ အတူ လုပ္ၾကံ ခံရၿပီး၊ ဇူလုိင္လ ၂ဝ ရက္၊ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီတြင္ ကြယ္လြန္ ခဲ့သည္။
ဦးဘဝင္း (၁၉ဝ၁ - ၁၉၄၇)
နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ေရွ႕ေန ဦးဖာ၊ ေဒၚစုတုိ႕၏ သားသမီး ၉ ေယာက္ အနက္ ဦးဘဝင္းသည္ အႀကီးဆုံးသား ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ အစ္ကုိ အႀကီးဆုံး ျဖစ္ၿပီး၊ ၁၉ဝ၁ ခု၊ ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ၁၉၁၄ ခုတြင္ နတ္ေမာက္ အလယ္တန္း ေက်ာင္းမွ သတၲမတန္း ေအာင္သည္။ ျမန္မာလုိ ကုိးတန္း ေအာင္ၿပီးေနာက္ အလယ္တန္း ဆရာျဖစ္ စာေမးပြဲလည္း ေအာင္ေသာ အခါ နတ္ေမာက္၌ပင္ ေက်ာင္းအုပ္ ေခတၲ လုပ္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဘီအုိစီ စာေရး ဘဝျဖင့္ က်င္လည္ရင္း အဂၤလိပ္စာ အလြတ္ ပညာသင္ေက်ာင္း တက္သည္။ ၁၉၂၄ ခုတြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းကုိ သုံးဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္႐ုံမက ပထမလည္း ရသည္။ ၁၉၂၉ ခုတြင္ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္မွ သခ်ၤာ ဂုဏ္ထူးတန္း ေအာင္၍ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႕ရသည္။ ပထမဆုံး တကၠသုိလ္ ဘြ႕ဲရ နတ္ေမာက္သားလည္း ျဖစ္သည္။ ဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္းျပ ဆရာ အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕ အမ်ဳိးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္ အျဖစ္လည္းေကာင္း ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ ခုတြင္ ေတာင္တြင္းႀကီး ၿမိဳ႕မွ ဦးစံ၊ ေဒၚေရႊေမ တုိ႕၏ သမီး ေဒၚခင္ေစာႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္း ၿမိဳ႕နယ္ ဖဆပလ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ေထာက္ပံ့ေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္သည္။ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ တြင္လည္း ပါဝင္ ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႕၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ လုပ္ႀကံ ခံရၿပီး ကြယ္လြန္သည္။
ဦးအုန္းေမာင္ (၁၉၁၃ - ၁၉၄၇)
ဦးအုန္းေမာင္သည္ မင္းဘူးၿမိဳ႕ မစၥတာ အိပ္ခ်္ဒဗလ်ဴတရပ္(တ္)ဝန္း၊ ေဒၚေ႐ႊျမင့္ တုိ႕၏ ဒုတိယသား ျဖစ္သည္။ ေမြးသကၠရာဇ္မွာ ၁၉၁၃ ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂ ရက္ ျဖစ္သည္။ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသား ဘဝက ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္ တပ္ရင္းတြင္ တပ္ခြဲ တပ္ေထာက္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္တြင္ ဝိဇၨာတန္း ေအာင္သည္။ ၁၉၃၇ ခုတြင္ အုိင္စီအက္(စ္) စာေမးပြဲ ေျဖသူ ၃ ဦး အနက္ ပထမ ရသည္။ ၁၉၃၉ ခုတြင္ မႏၩေလးၿမိဳ႕၊ အေရွ႕နယ္ပုိင္ ဝန္ေထာက္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ျမစ္ႀကီးနား အေရးပုိင္ အျဖစ္ ခန္႕အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ထုိ႕ေနာက္ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အတြင္းဝန္ အျဖစ္ ခန္႕အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႕ စေနေန႕၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ လုပ္ႀကံ ခံရသည္။
ရဲေဘာ္ ကုိေထြး (၁၉၂၉ - ၁၉၄၇)
မႏ ၱေလးၿမိဳ႕ ေတာင္ျပင္ သိပၸံရပ္ ပင္စင္စား လယ္ယာ စုိက္ပ်ဳိးေရး ဝန္ေထာက္ ဦးကုိကုိေလး၊ ေဒၚမင္းရီ တုိ႕၏ ဆ႒မေျမာက္ သားျဖစ္သည္။ နဝမတန္း အထိ ပညာ သင္ၾကား ခဲ့သည္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ပညာေရး ဝန္ႀကီး ဦးရာဇတ္၏ သက္ေတာ္ေစာင့္ အျဖစ္ ခန္႕အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႕၊ နံနက္ ၁ဝ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မ်ားကုိ လုပ္ၾကံေသာ မသမာ သူတုိ႕၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ က်ဆုံး ရသည္။
အားလုံးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့
Posted by မမသီရိ at 7/17/2009 07:24:00 PM
8 comments: Links to this post
Labels: ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္း
ခံပြင့္ကေလး
မေမ့သာသည္...
ကမၻာတည္သေရြ႕
ရုပ္နဲ႕ခႏၶာ ျမဲကာ ေနသေရြ႕..
သံသရာ အလည္ က်င္လည္ေနသေရြ႕..
မုန္းဘို႕မေတြး..
ေမ့ဘို႕ မၾကံ..
ယာယီခံပန္း ႏြမ္းခ်င္ ႏြမ္းေစ
လမ္းရပ္ခိုနား သြားခ်င္သြားေစ
ခဏအေတြ႕ သူ.. ေပ်ာ္ေမြ႕ ရင္
ေက်နပ္၀မ္းသာ ရွိရပါတယ္..
ရက္ရက္ စက္စက္ သူ. .ေခၽြရက္လဲ
၀မ္းပန္းတနည္း ငို ရုံလြဲ လို႕
အျပစ္ မဆို.. ကို ..ေပ်ာ္ပါေစ..
ရက္ရက္ စက္စက္ ထားခဲ့ ရက္လဲ
အလြမ္းေတာထဲ ငိုရုံလြဲ လို႕
လိုက္လို႕ မေခၚ... ကို.. ေပ်ာ္ပါေစ..
..ကို.. ေပ်ာ္ ပါေစ.. ကို.. ေပ်ာ္ပါေစ.. ကြယ္...။
Posted by မမသီရိ at 7/17/2009 01:05:00 PM
11 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Thursday, July 16, 2009
မင္းမရွိရင္
မင္းမရွိရင္..
ရနံ႕ေအးေအး သင္းပ်ံ႕ေမႊးတဲ့
ေတာ္၀င္သဇင္ ပင္ျမင့္ဆင္ေတာင္
ေမႊးေယာင္မေတြ႕ ရနံ႔ ျပယ္..
မင္းမရွိရင္..
ၾကည္လင္လဲ့လဲ့ ျမေရာင္သြဲ႕နဲ႕
ေကြ႕ေကာက္ဆင္းေျပး စမ္းေရေလးေတာင္
ေအးေယာင္မေတြ႕ ပူေနတယ္..
မင္းမရွိရင္..
လသာေနလဲ ေမွာင္မဲသလို
ၾကယ္ေလးေတြလဲ ရွိဳက္ရွိဳက္ငိုေန
ေန႕ အလင္းေရာင္
ေၾကာင္ေတာင္မွိဳင္းဖြဲ႕ လြမ္းဘြဲ႕ ေစႏွင္..
မင္း မရွိရင္..
ႏွလုံးသား ကြက္လပ္ လစ္လွပ္ ဟာေန
ဘ၀ အဓိပါယ္ ျပည့္တယ္မေတြ႕
မေမြ႕ ႏိုင္ပါ.. ေပ်ာ္ရႊင္ရာမဲ့
ေရေ၀းတဲ့ ၾကာ
ႏြမ္းလာသလို .. လြမ္းေတြ ပိုလို႕
ခ်စ္သူ ေ၀းေ၀း သြားပါနဲ႕ .. ကြယ္....။
ခ်စ္ရသူေၾကာင့္ပူေဆြးေသာကေရာက္ေနသူမ်ား အားလုံး အတြက္ ခ်စ္သူ ထားခဲ့မွာ အျမဲ ေၾကာက္ရြံ႔ေနရသူမ်ားအားလုံးအတြက္ ရည္ရြယ္ေရးဖြဲ႕ ပါသည္။
က်မခ်စ္သူက က်မကို ဘယ္ေတာ့မွ မထားခဲ့ပါဘူးလို႕ ေျပာခဲ့တာမို႕ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ ဟု မယူဆေစလိုပါ .... း)..။ ဒီကဗ်ာေၾကာင့္ ခ်စ္သူမ်ား အားလုံး ႏွလုံး စိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းေစလိုပါသည္။
မမသီရိ (၁၅.၇.၂၀၀၉)
Posted by မမသီရိ at 7/16/2009 09:48:00 AM
10 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Tuesday, July 14, 2009
က်မလာခဲ့့တယ္
သူ႕ကိုခ်စ္ျခင္းနဲ႕ လင္းေနတဲ့ မွန္မီးအိမ္ေလးရယ္
အၾကင္နာေတြ နဲ႕ ျပာေနတဲ့ ကဗ်ာေလး တပုဒ္ရယ္
က်မ သယ္ေဆာင္လို႕ လာပါတယ္..
သူ႕ အတြက္သီကုံးထားတဲ့
ေမတၱာ ပုလဲ လုံးေလးေတြ ရယ္
အနမ္းေတြနဲ႕ လင္းလက္ေနတဲ့ ကမာခြံ ေလးေတြ ရယ္
က်မ သယ္ေဆာင္လို႕ လာပါတယ္..
က်မႏွလုံးေသြးနဲ႕ ေရးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားေလးရယ္
က်မအေတြးေတြ ပိုင္စိုး ထားတဲ့ သူ႕ ပုံရိပ္ေတြ ရယ္
က်မ သယ္ေဆာင္လို႕ လာပါတယ္
က်မနဲ႕ အတူေျပးေနတဲ့ လွိဳင္းကေလးေတြ ရယ္
က်မ ေဘးက အေဖၚ ေလညွင္းေပ်ာ္ေလးရယ္ နဲ႕
က်မ သူ႕ဆီ လာခဲ့တယ္...
ခ်စ္သူ႕ ညခင္းေတြ အတြက္
က်မ လင္းေပးပါ့မယ္
ခ်စ္သူ႕တလင္းေျမအတြက္
က်မ ပန္းခင္းေပး မယ္
ခ်စ္သူ႕ ဥယ်ာဥ္ေလးအတြက္
က်မ ႏွင္းေတြ ေ၀ေပးမယ္
ခ်စ္သူ႕ ဂစ္တာေလး အတြက္
က်မ ေတးေတြ ေရးေပးမယ္
ခ်စ္သူ႕ တေယာေလးအတြက္
က်မ သံစဥ္ ဖြဲ႕ေပးမယ္
ခ်စ္သူ႕ အိမ္ကေလး အတြက္
က်မ ပန္းခ်ီ ဆြဲ ေပးမယ္
ခ်စ္သူ အိပ္ေမာက်ဖို႕
က်မ ပုံေျပာျပေပး မယ္
ခ်စ္သူ႕ ရဲ႕ေဘး..
က်မ.. ေတး အျမဲ ဆို
အခ်စ္ေတြ ႏုပ်ိဳေစဖို႕
က်မ အသဲ ႏွလုံးေလး ေပးခ်င္လို႕..
ခ်စ္သူေရ......
က်မ လာခဲ့တယ္...........။
Posted by မမသီရိ at 7/14/2009 11:45:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
ဘန္ကီမြန္လဲ စိတ္တိုတယ္.. ခ်စ္သူကိုလဲ စိတ္တိုတယ္
စိတ္ေကာက္မိယုံေလးနဲ႕..
မထားခဲ့ပါနဲ႕ ခ်စ္သူရဲ႕..
အဲဒါ ခ်စ္လြန္းလို႕ ပါ ေနာ့..
ဘန္ကီမြန္က စကား မေအာင္ေတာ့
က်မ စိတ္ပ်က္မိတာေပါ့..
ခ်စ္သူ႕ အပါး ေကာင္မေလးေတြ က တ၀ဲ၀ဲ..
ကဲ .. က်မ စိတ္ေကာက္မိတာ ဆန္းသလား .. လို႕..
က်မ ပြင့္တဲ့ ပန္းမွန္သမွ်
ခ်စ္သူ႕ ဧည့္ခန္းမွာပဲ လွခဲ့ေစခ်င္တာ..
က်မ သီတဲ့ ခေရကုံး ကိုပဲ
ခ်စ္သူ ဆြဲ ခဲ့ေစခ်င္တာ..
က်မေရးတဲံ ကဗ်ာေတြ ပဲ
ခ်စ္သူ ဖတ္ခဲ့ေစခ်င္တာ..
က်မ ပုတ္တဲ့ လွိဳင္းကေလးေတြ ပဲ
ခ်စ္သူ႕ ကမ္းပါး.. ရပ္နားေစခ်င္တာ..
က်မ ကို ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္းပဲ
ခ်စ္သူ ေတြးေနေစခ်င္တာ..
ေကာင္မေလး ေတြ ျပဳံးျပံဳး မျပပါနဲ႕ ခ်စ္သူ ရဲ႕.
စိတ္ေကာက္ေတာ့လဲ ထားခဲ့ ခ်င္သတဲ့
ေျခေဆာင့္မွာ ကြဲ႕ ေနာ္..
ႏွဳတ္ခမ္းလဲ ေထာ္အုံး မယ္..
ဘန္ကီမြန္ ကေတာ့
လက္ဗလာနဲ႕ ျပန္သြား ရွာျပီ
ညာခံထိတာေတာင္ ျပံဳးေနေသး
က်မ စိတ္ေကာက္မိယုံေလးနဲ႕ေတာ့
ထားခဲ့ ပါနဲ႕ ေနာ့...။
Posted by မမသီရိ at 7/14/2009 02:37:00 AM
12 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Saturday, July 11, 2009
အိပ္မက္ မိုးတိမ္
ဖမ္းဆုပ္ယူခ်င္မိ္ေပမဲ့..
အဲဒါက အိပ္မက္တိမ္ေတြ….
ယုယဖူးခ်င္တာေပါ့
ရူးမတတ္အခ်စ္ေတြနဲ႕
ႏွလုံးလွတဲ့ခ်စ္သူကို…
မ်က္၀န္းညိုေတြထဲမွဳိင္းညို႕
ဒဏ္ရာတခ်ိဳ႕နဲ႕ ေၾကကြဲေန
၀မ္းမနည္းပါနဲ႕ ခ်စ္သူေရ….လို႕….
သူ႕လက္ကေလး ကိုဆုပ္
သူ႕ပုခုံးေလးကိုမွီ..
သူ႕ေက်ာေလးသိုင္းဖက္..
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ အတူေသာက္
အာရုဏ္အလင္းေတြပဲေရာက္တဲ့ မနက္ခင္းေတြသာ
သူ႕ဥယ်ာဥ္ကမၻာေလးထဲ ျဖစ္ေစခ်င္…
ဖန္ဆင္းရွင္ဘ၀ ျဖစ္ပါရလို……
ခုမ်ားေတာ့လဲ
ရင္တခြင္လုံး ခ်ဳံးခ်ဳံးခ် အလြမ္းေတြနဲ႕
တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ရုံကလြဲ….
ေအာ္……ကြယ္……
ဖမ္းဆုပ္ယူခ်င္မိ္ေပမဲ့..
အဲဒါက အိပ္မက္္မိုးတိမ္ေတြ…………။
Posted by မမသီရိ at 7/11/2009 10:11:00 AM
15 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Friday, July 10, 2009
I'm your Angel
Celine Dion - I'm Your Angel
Album : Celine Dion - All The Way... A Decade Of Song
No Mountains too high, for you to climb
All you have to do is have some climbing faith, oh yeah
No rivers too wide, for you to make it across
All you have to do is believe it when you pray
And then you will see, the morning will come
And everyday will be bright as the sun
All of your fears cast them on me
I just want you to see...
I'll be your cloud up in the sky
I'll be your shoulder when you cry
I'll hear your voices when you call me
I am your angel
And when all hope is gone, I'm here
No matter how far you are, I'm near
It makes no difference who you are
I am your angel
I'm your angel
I saw the teardrops, and I heard you cry
All you need is time, seek me and you shall find
You have everything and you're still lonely
It doesn't have to be this way, let me show you a better day
And then you will see, the morning will come
And all of your days will be bright as the sun
So all of your fears, just cast them on me
How can I make you see...
I'll be your cloud up in the sky
I'll be your shoulder when you cry
I'll hear your voices when you call me
I am your angel
And when all hope is gone, I'm here
No matter how far you are, I'm near
It makes no difference who you are
I am your angel
I'm your angel
And when it's time to face the storm
I'll be right by your side
Grace will keep up safe and warm
And I know we will survive
And when it seems as if your end is drawing near
Don't you dare give up the fight
Just put your trust beyond the sky...
I'll be your cloud up in the sky
I'll be your shoulder when you cry
I'll hear your voices when you call me
I am your angel
And when all hope is gone, I'm here
No matter how far you are, I'm near
It makes no difference who you are
I am your angel
I'm your angel
I'll be your cloud up in the sky
I'll be your shoulder when you cry
I'll hear your voices when you call me
I am your angel
And when all hope is gone, I'm here
No matter how far you are, I'm near
It makes no difference who you are
I am your angel
I'm your angel
Posted by မမသီရိ at 7/10/2009 10:25:00 AM
1 comment: Links to this post
Labels: ႏွစ္သက္မိေသာသီခ်င္းမ်ား
ခြင့္လႊတ္ပါ
ခြင့္လႊတ္ပါ ကြယ္..
ခ်စ္ရတာ ေမာလို႕.....
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
ေမွ်ာ္ရတာေမာလို႕.........
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
လြမ္းရတာေမာလို႕.............
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
ေမ့ခြင့္ျပဳပါေတာ့.............
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
ပုန္းပါရေစေတာ့..............
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
တို႕ေတြ မနီးႏိုင္မွေတာ့........
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
ႏွဳတ္ဆက္ပါရေစေတာ့
ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္……........။
Posted by မမသီရိ at 7/10/2009 09:08:00 AM
7 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, July 08, 2009
ကႏၱာရ သစ္ပင္
ဧ၀ စားခဲ့ဖူးတဲ့ ပန္းသီး တကိုက္
ဘယ္လိုမ်ား ခ်ိဳသလဲလို႕
အေမာတေကာ အိပ္မက္ေတြနဲ႕တူးဆြ
အဲဒီ ပန္းသီးအဖဲ့အစေလး လိုက္ရွာေနမိသူ...
ၾကြက္တခုန္ ေၾကြတလက္
ၾကယ္တံခြန္ အလင္းတခ်က္ကို
တပ္မက္စြာ ရင္ခုန္မလား ရင္ခုန္ ရဲ႕..
မိုးတစက္ ႏွင္းတေပါက္
ရာသီအလိုက္ေရာက္လာတာေလး
ရူးသြပ္စြာ ၾကည္ႏူးမလား ၾကည္ႏူးရဲ႕..
ပုံရိပ္ေယာင္ လျပည့္ည
လွပလြန္းလွခ်ည့္ ေအးျမလြန္းလွခ်ည့္
တမ္းတမ္းစြဲ တမ္းတမလား တမ္းတရဲ႕..
ေလအေ၀ွ႕ ေလအလာ
မာယာနဲ႕စီးေမ်ာ အယာအယာ လာပုတ္ေသာ
လွိဳင္းကေလးကိုပဲ ရူးသြပ္မလား ရူးသြပ္ခဲ့...
အိေျႏၵ တခြဲသားနဲ႕
ေတြ႕ဆုံျခင္းလမ္းမကေတာ့
ျမဴအလိမ္းလိမ္းကပ္လို႕ ဟိုတဖက္ကမ္းမွာ
အဲဒီျမစ္က ေရစီးသန္လြန္းလွခ်ည့္...
အိပ္မက္အလယ္မွာသာ ၾကံဳဖူး
တိမ္းမူးဖြယ္ရာ ရင္ခြင္က်ယ္
ထုံရီရီ ၀တ္မွဳံလူးထားတဲ့ အနမ္းေတြ
အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ ေ၀းေနဆဲ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေတာင္တန္းမ်ား
အေရာက္သြားလိုေပမဲ့
အဲဒီလမ္းမ ေလအဟုန္ကျပင္းပါ့ ....
ဒီလိုနဲ႕....
ကႏၱာရအလယ္ တေနရာ မေတာ့
အပြင့္အခက္မစုံတဲ့ သစ္တပင္ဟာ
အလြမ္းနဲ႕သာ ရွင္သန္ေနေတာ့တယ္......။
မမသီရိ (၆.၇.၂၀၀၉)
Posted by မမသီရိ at 7/08/2009 07:26:00 AM
7 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Tuesday, July 07, 2009
၃၈ ျဖာ မဂၤလာ ကဗ်ာ မ်ား
က်မရဲ႕ USB 2.0 ထဲမွာ ျပန္ေတြ႕တဲ့ file ေဟာင္းေလး တခုပါ။ ကာလ တခုဆီတုန္းက ကေလးေလး တခ်ိုဳ႕ ကို လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ရာ ဘုရားရွိခိုး စာအုပ္ တအုပ္ထဲကၾကည့္ကူး ရိုက္ထားခဲ့တဲ့ ဖိုင္ေလးပါ။ ကေလးေလး ေတြ ဆိုႏိုင္ဖို႕ ရာ သီကုံးထားခဲ့ေပးတာက ဆရာေတာ္ၾကီး တပါး ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဗဟုသုတ အရာ အားနညး္လြန္းတဲ့ က်မ မမွတ္မိ တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ ဒီမဂၤလာတရားေတာ္ေတြ က အရြယ္သုံးပါး လုံး မွာ အသုံးတည့္ ျပီး လူတိုင္း လိုက္နာ မွတ္သားဖို႕ေကာင္းတာမို႕ ျပန္လည္ ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။
Min Ga Lar to blog
Posted by မမသီရိ at 7/07/2009 10:13:00 AM
5 comments: Links to this post
Labels: ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း
Thursday, July 02, 2009
ေပးပို႕ခ်င္ေသာ အနမ္းမ်ား
လြမ္းရင္.. အနမ္းေတြ ပို႕လိုက္ေလ တဲ့...
ခ်စ္သူ႕ မွာစကား..
ခဏခဏ ၾကားေယာင္.
ငူ ေငါင္မိေသာ.. အခိုက္ အတန္႕ေပါင္း မ်ားစြာနဲ႕..
ပို႕ေပးခ်င္တာေပါ့ .. အခ်စ္ ရယ္..
ဘယ့္ႏွယ္ ေျပာပါလိမ့္..
အနမ္းေတြ တေလွ ၾကီး..
ေရစီး နဲ႕ ပို႕ခ်င္ရဲ႕..
အနမ္းေတြ တပုံ ၾကီး..
ေလဟုန္စီး ပို႕ ခ်င္ရဲ႕..
ေကာင္းကင္ ယံ ပ်ံ သြား
ငွက္ငယ္ေတြ ျမင္ထား
အားက် မနာ လို .. ျငင္ျငိဳမိတယ္ တကယ္ပဲ
အဲဒီ ေတာင္ပံ
က်မမွာ ဘာလို႕ မရွိတာလဲ....
ေရထဲ ကူးခပ္ သြား
ငါးကေလးေတြ ျမင္ထား
အားက် မနာ လို .. ျငင္ျငိဳမိတယ္ တကယ္ပဲ
က်မက ဘာလို႕
ငါးကေလး မျဖစ္တာလဲ....
အနမ္းေတြ ပို႕ ခ်င္တာေပါ့ အခ်စ္ ေရ..
ကိုယ့္ ဘ၀အပူ ဘယ္သူ လာကူမွာပါလိမ့္
မင့္ ေတာင္ပံေလး
ခဏငွားပါ ငွက္ကေလး ေရ
ခ်စ္သူ႕ ထံ ပ်ံ ခ်င္လို႕
လြမ္းလို႕.. အနမ္းေတြ ပို႔ခ်င္လို႔ပါ..
ငါး ကေလး ဘ၀
က်မ ခဏ ျဖစ္ပါရေစ...
ခ်စ္သူ႕ နား ကူးသြားခ်င္လို႕
သူ႕ကို လြမ္းလို႕..
အနမ္းေတြ ပို႕ ခ်င္လို႕ပါ..
..လြမ္းလို႕.. အနမ္းေတြ ပို႕ ခ်င္လုိ႕ပါ
သူ႕.. ကို.. လြမ္း လို႕..
အနမ္းေတြ ပို႕ခ်င္လို႕ပါ.....။
Posted by မမသီရိ at 7/02/2009 05:46:00 AM
11 comments: Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ေရးျပီးသမွ်
►  2016 (7)
►  July (2)
►  June (4)
►  2015 (10)
►  December (2)
►  November (1)
►  September (3)
►  April (1)
►  March (2)
►  January (1)
►  2014 (22)
►  November (2)
►  August (3)
►  July (4)
►  June (1)
►  April (1)
►  March (2)
►  February (5)
►  January (4)
►  2013 (31)
►  December (3)
►  November (6)
►  October (1)
►  August (1)
►  July (6)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (1)
►  February (2)
►  January (2)
►  2012 (34)
►  December (5)
►  November (4)
►  October (2)
►  September (1)
►  June (3)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (3)
►  January (4)
►  2011 (64)
►  December (2)
►  November (5)
►  October (7)
►  September (9)
►  August (7)
►  July (6)
►  June (5)
►  April (5)
►  March (2)
►  February (3)
►  January (6)
►  2010 (48)
►  December (5)
►  November (3)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (6)
►  July (4)
►  June (3)
►  April (5)
►  March (6)
►  February (3)
▼  2009 (121)
►  December (4)
►  November (10)
►  October (10)
►  September (8)
►  August (14)
▼  July (17)
ည တည အေၾကာင္း
ဆူပြက္စ ထမင္းတအိုး၊ မီးမေတာက္ေသာ မီးတဖို ႏွင့္ သူတ...
ငယ္ငယ္တုန္းက ေအာ္ဟစ္ခဲ့ဖူးေသာ
တို႕အားလုံးရဲ႕ ႏွင္းဆီနီ
အေျဖညွိစရာမလိုတဲ့ ပေဟဠိေလးေတြ
သူရဲေကာင္းတို႕၏ေျခရာမ်ား
ခံပြင့္ကေလး
မင္းမရွိရင္
က်မလာခဲ့့တယ္
ဘန္ကီမြန္လဲ စိတ္တိုတယ္.. ခ်စ္သူကိုလဲ စိတ္တိုတယ္
အိပ္မက္ မိုးတိမ္
I'm your Angel
ခြင့္လႊတ္ပါ
ကႏၱာရ သစ္ပင္
၃၈ ျဖာ မဂၤလာ ကဗ်ာ မ်ား
ေပးပို႕ခ်င္ေသာ အနမ္းမ်ား
►  June (14)
►  April (6)
►  March (9)
►  February (7)
►  January (15)
►  2008 (17)
►  December (1)
►  November (5)
►  October (4)
►  September (7)
မွတ္ခ်က္မ်ား
ေျပာခ်င္ရာေျပာခဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြ
၀တၳဳတို (2)
c-box ထဲမွ စကားမ်ား (2)
Tag ျခင္းခံရေလေသာေၾကာင့္ (6)
ကေလး ကဗ်ာ (2)
က်မတို႕ ေမာင္ႏွမ (3)
က်မရဲ႕ရာဇ၀င္ (8)
ခ်စ္သူမ်ားအတြက္ ခ်စ္တဲ့စာ (7)
ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္း (15)
တဂုိး၏ အခ်စ္စာစုမ်ား (1)
ဓါတ္ပုံမ်ား (1)
ပုံျပင္၊ ကေလးစာေပ၊ ဓါတ္ပုံမ်ား (1)
ဘာသာျပန္ကဗ်ာ (1)
မိတ္ဆက္စကား (1)
ျမန္မာ့ေက်းလက္ကဗ်ာ (1)
ရင္ကိုမွန္ေသာ ကဗ်ာမ်ား (2)
ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း (32)
ေခၚသြားခ်င္တဲ့ ေနရာေတြ (1)
ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ (14)
ႏွစ္သက္မိေသာသီခ်င္းမ်ား (10)
အလုပ္လုပ္တဲ႔ သာမန္အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ပါ၊ ကေလးေတြကိုခ်စ္တတ္တယ္။ သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြၾကိဳက္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကဗ်ာေလးေတြေရးျပီးသိမ္းထားတတ္တယ္။ အလွျပင္ရတာၾကိဳက္တယ္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းျဖစ္ရတာၾကိဳက္တယ္။ ခရီးသြားစာေပ၊ႏိုင္ငံေရးဆန္တဲ႕စာေပနဲ႔ ထင္ရွားတဲ႔ေခါင္းေဆါင္ေတြရဲ႔ အေၾကာင္းေတြ စိတ္၀င္စားတယ္၊ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ စိတ္တူကိုယ္တူေတြနဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္တဲ႔အခါ အတင္း ေျပာတတ္တယ္။
View my complete profile
Picture Window template. Powered by Blogger.