en en my my my my my my my my en en en en pt my my my my my en my my my my my en my my en en my my en my en my my en my my my my my my my en my my my en my my my my en en my my my my en my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ja my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en en en en my en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da en en en cs cs en en en de cs da en da cs en en cs da en en en en cs da en da cs en en cs en my my my my en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs my en it en en en en en fr en en es en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en es en my my ja ja my my my en en en it my en it my my it my my it my my it en en it my my it my my en my my en my my en de my en my my it my my it my my it my my it my my it my en it my my it en de it my my it ja it my my it zh my it my my it my my it my my it my my it en en it en my it en my it it my it en my it en my it ja my it en es it my kn it my my it my my it my my it en my it my my it my my it en my it my my it my eu it en my it my my it ja my it my my it en en it en my it my en it my my it ja my it my my it en my it en my pt en fi pt my my pt my my pt my my pt en my pt my my pt zh my pt my my pt my my pt my en pt ja es pt en my pt en my pt en my pt my my pt it en pt my my pt en my pt en my pt it my pt fr en pt my my pt hy my pt my ru pt my my pt en fr en my fr my my my ru my my my my my my my my my de my fa my en en my uk my my sw my it my my en en fa my en en my en en my en en en en
San Htun's Diary: April 2013
ဝါရွင္တန္ဒီစီက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ က်င္းပၿပီဆိုုရင္ ေသခ်ာပါတယ္ ဒါေႏြဦးေရာက္ၿပီ ။ နာမည္ၾကီး ေႏြဦးၾကိ  ု ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု မတ္လ ၂၀ ကေန ဧၿပီ ၁၄ အထိ က်င္းပပါတယ္။  ၁၉၁၂ တိုုက်ိဳၿမိ  ုု ့ေတာ္ဝန္ ယုုကီရိုု အိုုဇာကီက ဝါရွင္တန္ဒီစီၿမိ  ု ့ကိုု  ႏွစ္ႏိုုင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရးလက္ေဆာင္အၿဖစ္  ခ်ယ္ရီပင္ ၃၀၀၀ ေပးအပ္လိုု ့ အေမရိကန္ သမၼတကေတာ္  ဟာရြန္ သက္ဖ္နဲ ့ ဂ်ပန္သံအမတ္ ဇနီးတိုု ့က အေနာက္ပတ္တိုုမတ္ပန္းၿခံ (West Patomac Park ) ထဲက တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ (Tidal Basin)  ေၿမာက္ဖက္ကမ္းပါးမွာ ပထမဆံုုး ခ်ယ္ရီပင္ႏွစ္ပင္ စိုုက္ပ်ိဳးတယ့္ အခမ္းအနားေလးက စတင္လိုု ့ သမၼတကေတာ္အစဥ္အဆက္ ခ်ယ္ရီပင္ စုုိက္ပ်ိဳးၿပီး ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဖြင့္လွစ္တာ ယေန ့ထက္တိုုင္ပါပဲ။
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုုင္း လူတသန္းခြဲေလာက္ ဝါရွင္တန္ဒီစီကိုု လာေရာက္လည္ပတ္ကာ ခ်ယ္ရီပန္းအလွကိုု ၾကည့္ရူခံစားၾကပါတယ္။ စြန္လႊတ္ပြဲ၊ ဂ်ပန္အႏုုပညာရိုုးရာ တင္ဆက္ပြဲ၊ ပြဲေတာ္အပိတ္ ခ်ိီတက္ပြဲေတြနဲ ့ အေတာ္စည္ကားပါတယ္။ ဒယ္လာဝဲၿပည္နယ္က စီနီယာ အက္စမီတာတိုု ့ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ အက္စမီတာရဲ  ့ ညီမဝမ္းကြဲ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ စီနီယာ ဒီနာ၊ ကိုုယ္တိုု ့ေလးေယာက္လည္း ဒီလိုုနာမည္ၾကီးတယ့္ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ႏႊဲဖိုု ့ ၾကံစည္ပါတယ္။ နီပါလီေတြ အသည္းစြဲ မိုုမိုုလိုု ့ေခၚတယ့္ ဖက္ထုုပ္ (ကိုုယ္မၾကိ  ုက္)၊ ဝိုုင္၊ ဘီယာ၊ ပိုုကာပါတီေတြ အိမ္မွာက်င္းပေပမယ့္ အင္တာဗ်ဴးေတြေၿဖဖိုု ့ စာၾကည့္ေနရလိုု ့ အၿပည့္အဝ မႏႊဲႏိုုင္ပါဘူး။
ရထားဘူတာပါကင္းက ပိတ္ရက္ဆိုု ဖရီး၊ ဝမ္းေဒးပတ္စ္ ရထားလက္မွတ္ဝယ္၊ အနီေရာင္လိုုင္း မတ္ထရိုုဘူတာကေန လိေမၼာ္ေရာင္၊ အၿပာေရာင္လိုုင္းေၿပာင္းလိုု ့ စမစ္ဆိုုနီးယမ္းဘူတာမွာဆင္း ေၿမေအာက္က ထြက္လိုုက္ရင္ပဲ... ေအာင္မေလးဗ် ကမ္ပီတိုုကေန မိုုးနီးမတ္ေက်ာက္တိုုင္အထိ လူေတြ လူေတြ...ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုးေနလိုုက္တာ..။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ အေတာ္စည္တယ္ဆိုုတာ မယံုုမရိွနဲ ့ ကိုုယ္ေတြ ့။ ေရကန္နား ေရာက္တယ့္အထိ ခ်ယ္ရီနဲ ့တူတာဆိုုလိုု ့ ဘာဆိုုဘာမွမေတြ ့။ ဒီႏွစ္ ရာသီဥတုု ေအးလိုု ့ခ်ယ္ရီပြင့္တာ ေနာက္က်တယ္ဆိုုပဲ။ ဧၿပီ ၄ ကေန ၇ မွာ ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ပြင့္မယ္တယ့္။ ခ်ယ္ရီေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုအပီရိုုက္မယ္လိုု ့ ၾကံ ုုးဝါးထားတယ့္ စန္းထြန္းခမ်ာ ခဲေလသမွ် သဲေရက်။
ဒုုတိယကမၻာစစ္အထိမ္းအမွတ္ကိုုသြားေတာ့ ေရကန္ထဲမွာ ေရမရိွသလိုု ေရပန္းလည္း မေတြ ့။ ဒါေပမယ့္လည္း ထိုုင္လိုု ့တမ်ိဳး ၊ မတ္တပ္ရပ္လိုု ့တမ်ိဳးနဲ ့ လူေတြ စည္ေနတာပဲ။ ေရကန္ထဲမွာ ေၿခနင္းေမာင္းရတယ့္ ေလွစီးတယ့္သူေတြ၊ အေမရိကန္ ဂ်ပန္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ပိုုစတာမွာ ပန္းခ်ီဆြဲ စာေရးေနတယ့္ ကေလးေတြ၊ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူေတြ၊ စြန္လႊတ္ၿပိ  ုုင္ပြဲဝင္သူေတြ၊ ေကာင္းကင္မွာ ပလူပ်ံေနတယ့္ စြန္ေရာင္စံုုေတြ၊ ေၿပးၿပီး စြန္လႊတ္ေနတယ့္ ကေလးေတြ... ၿမန္မာၿပည္က ဘုုရားပြဲ က်ေနတာပဲ။ နီပါလီႏွစ္သစ္ကူး Daishai ပြဲေတာ္မွာ စြန္လႊတ္တယ့္ ဓေလ့ရိွတယ့္ နီပါလီေတြလည္း အားက်မခံ စြန္လႊတ္မဟဲ့ဆိုုၿပီး ဝယ္ဖိုု ့သြားစံုုစမ္းတာ တန္းစီေနတယ့္လူတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး။ သူမ်ားေတြလႊတ္တယ့္ စြန္ကိုုပဲ ေမာ့ခဲ့တယ္။ ပင္လံုုးေဝေနတယ့္ ဒီအပင္ကိုု သူမ်ားေတြ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေနတာနဲ ့ ကိုုယ္လည္း ဘယ္ေနပါ့မလဲ။
လမ္းေဘးတြန္းလွည္းက မုုန္ ့ဝယ္ဖိုု ့လည္း လူတန္းက အရွည္ၾကီး။ မိသားစုုလိုုက္ ေဘာကြင္းပစ္ေနတယ့္သူေတြ၊ ေနေရာင္ေအာက္မွာ လဲေလ်ာင္းရင္း စာဖတ္ေနသူေတြ၊ စက္ဘီးစီးသူေတြ၊ ေၿပးေနသူေတြ၊ ကေလးေတြ၊ ေခြးေတြ... လူေတြဆိုုမွ ဝါရွင္တန္ဒီစီ တၿမိ ုု ့လံုုးကလူေတြ ဒီေရာက္ေနလား မွတ္ရတယ္။ အိမ္ၿဖ ူေတာ္နားေရာက္ေတာ့ အၿဖ ူေရာင္ဝတ္ထားတယ့္ ဆႏၵၿပေနသူေတြ ေတြ ့တယ္။
စေနေန ့ သြားၾကည့္တုုန္းက ခ်ယ္ရီမပြင့္ေသးတာမ်ား တနလၤာေန ့ဧပရယ္ဖူးေန ့မွာ အင္တာဗ်ဴးရိွလိုု ့ ဝါရွင္တန္ဒီစီကိုု ေရာက္တုုန္းေရာက္ခိုုက္ ရထားလက္မွတ္ကလည္း ဝမ္းေဒးပတ္စ္ဆိုုေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြမ်ား ပြင့္ေနေလမလားဆိုုၿပီး သြားၾကည့္ေသးတယ္း ဒါလည္း မပြင့္ေသးဘူး။ ေသာၾကာေန ့ဆိုု ခ်ယ္ရီေတြပြင့္ၿပီ အင္တာဗ်ဴးကအၿပန္ ဝင္ၾကည့္မလိုု ့ ၾကံစည္ထားတာ ညေနစာင္းမွာ အင္တာဗ်ဴး တခုုရိွေနၿပန္လိုု ့ မသြားလိုုက္ရဘူး။ ဂူဂယ္ဓာတ္ပံုုေတြက ဝါရွင္တန္ဒီစီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ ဘာလိုု ့နာမည္ၾကီးမွန္း ေၿပာၿပပါလိမ့္မယ္။
စာေမးပြဲသြားေၿဖေတာ့ အတန္းေဖာ္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသား အီဂ်က္နဲ ့ေတြ ့တယ္။ ေက်ာင္းကထြက္လာကတည္းက မေတြ ့တာဆိုေတာ့ တစ္ႏွစ္ေတာင္ ေက်ာ္ၿပီ။ စီနီယာ နီေပါမေလး ဒီနာနဲ ့ေတြ ့လို ့ ဆူနမ္က အလုပ္အကိုင္အေၾကာင္းေမးၾကရင္း သူတို ့ကုမၸဏီမွာ အလုပ္ေခၚေနတယ္ စန္းစန္း နင္ေလွ်ာက္ပါလားတယ့္...ငါ အြန္လိုင္းမွာ ေဖာင္ၿဖည့္ၿပီး ေလွ်ာက္ထားတယ္...တခါမွ အင္တာဗ်ဴး မေခၚေသးဘူး...ကုမၸဏီမွာ လုပ္ေနတယ့္သူက ေထာက္ခံေပးရင္ ခဏေလးပဲ အင္တာဗ်ဴးေခၚေရာတယ့္... သူတို ့က အမ္ယူအမ္ေက်ာင္းသားေတြအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိတယ္...အင္တာဗ်ဴးက်ထားတယ့္သူကိုေတာ့ ေထာက္ခံေပးလို ့ မရဘူးတယ့္။
အိမ္အၿပန္လမ္းမွာ ဆူနမ္က စန္းစန္း နင္ ဘယ္တုန္းက အဲဒီကုမၸဏီနဲ ့ အင္တာဗ်ဴး က်တာလဲ...အမ္...အဲဒီ ကုမၸဏီနဲ ့ငါ တခါမွ အင္တာမဗ်ဴးဖူးဘူး...ေဟ...ဒါနဲ ့ အင္တာဗ်ဴးက်တယ္လို ့ ေၿပာတာတုုန္း...ဒီနာက နင့္ကို ေထာက္ခံေပးမလို ့ဟာ...သူ ေထာက္ခံေပးရင္ အင္တာဗ်ဴးဖို ့ခဏေလးပဲ...နင္က က်တယ္ဆိုလို ့ဒီနာက မေထာက္ခံေပးေတာ့တာ...ငါ က်တယ္လို ့ မေၿပာမိပါဘူး...အြန္လိုင္းေဖာင္ကို ၿဖည့္တယ္လို ့ ေၿပာတာ... (ရာမား) နင္ Fill လို ့ ေၿပာတာကိုု ငါတို ့ ၾကားတာက Fail ...(အမ္းထရူး  လက္မွာ ေဖာင္တိန္နဲ ့ေရးၿပီး )  စန္းစန္း Fill Fail ေၿပာၾကည့္စမ္း... ေဖးလ္ ေဖးလ္...နင့္ဟာက အတူတူပဲ မကြဲပါလား...အသံေန အသံထား သင္ေပးၿပီး ဒါေၾကာင့္ နင္ ESL တက္ရတာ။
စန္းစန္းေရ အလုပ္ရွာတာ အေၿခအေန ဘယ္လိုလဲေဟ့...ဖုန္းအင္တာဗ်ဴးရိွတယ္ အူတာ့ၿပည္နယ္က...ေဟ..အူတာ့ၿပည္နယ္ဆိုတာ ဘယ္ၿပည္နယ္ပါလိမ့္ စာလံုးေပါင္းၿပ... ယူတီေအအိပ္ခ်္... ေအာင္မေလး...အဲတာ ယူတာ့လိုု ့ ထြက္တယ္...သိဘူးေလ စကၤာပူမွာ Pula Ubin ပူလာအူပင္ ယူကို အူလို ့ အသံထြက္တယ္... (ဂ်ရတ္ နဖူးကို လက္နဲ ့ ရိုက္လိုက္ရင္း) မွားပါတယ္ ကိုေသာင္းရယ္ အဲေလ...စန္းစန္းရယ္။
(အမ္းထရူး) ေဂ်အိုအက္စ္အီး (Jose) ကို ဘယ္လိုအသံထြက္လဲ...စပိန္လို ေဂ်ကို အိပ္ခ်္လို ့ အသံထြက္တယ္ အဲဒါ ဟိုေဆးလိုု ့ ထြက္ရတယ္...လာမစမ္းနဲ ့ေနာ္ ဆူနမ္တို ့က ငါ့ကို မီနီဂူဂယ္လို ့ နာမည္ေပးထားတာ..ဟြင္း..ဟြင္း...
ယူတာ့ကို အူတာ့လို ့ မွားထြက္တာ၊ Fill နဲ ့ Fail က မကြဲတာက လြဲလို ့... း)
(ဆူနမ္) စန္းစန္း နင္ 6 packs ဆိုတာ သိလား...သိတယ္ ဗိုက္မွာ ၆ ေၿမွာင္းရိွတာ...(ရာမား) အမ္းဒရူးမွာ ၆ ေၿမွာင္း ရိွလား...(စန္းစန္း) ၆ ေၿမွာင္းေတာ့ မေတြ ့ဘူး...၃ လဗိုက္ေတာ့ ေတြ  ့တယ္...
အိႏိၵယရုပ္ရွင္ဆိုရင္ အမီတာဘဂ်မ္း၊ ရွာရႊတ္ခမ္း၊ ဆမ္မခမ္းေလာက္သာသိတယ့္ ကိုယ့္ကို ဆမ္မခမ္းက အသက္ ၄၅ ရိွၿပီ... ေဟ..ငါက ၃၀လို ့ ထင္ေနတာ...အဲဒီမင္းသမီး အသက္ ၅၀ ေက်ာ္... ေဟ...ငါက ၃၅ လို ့ ထင္ေနတာ... (အမ္းဒရူး) ငါ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါ့အေမ သူ ့ရုပ္ရွင္ေတြ ၾကည့္တာ... ေအာင္မေလး သူတို ့ ဘာလို ့ ဒီေလာက္ ႏုေနၾကပါလိမ့္...ဘိုေတာက္္ထိုးလို ့မ်ားလား မသိဘုူး...မဟုတ္ဘူး...ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္လိုု ့...ငါလည္း ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ဦးမွ...ေနာက္ေန ့ အိမ္နားက ေရကန္တပတ္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးေသာအခါ အရြယ္မတင္လည္း ရိွေစေတာ့ ...း)
ရာမားတို ့ရံုးမွာ အင္တာဗ်ဴးသြားေၿဖတယ့္ အမ္းထရူးကိုု ဗ်ဴးၿပီးၿပီးခ်င္း ရာမားစီနီယာ ရာမားကို ေမးတာက အမ္းထရူးက ရာမားထက္ အသက္ၾကီးလားတယ့္။ ေက်ာင္းၿပီးတယ့္အခ်ိန္၊ လုပ္သက္က သိပ္မကြာေတာ့ ရြယ္တူေလာက္ပါပဲ... ဒါေပမယ့္ အမ္းထရူးက အသက္ၾကီးပံုေပါက္ေနတယ္... သြားမေၿပာနဲ ့ေနာ္...ရာမားက သြားမေၿပာရွာဘူး ဂ်ီေတာ့ကေနပဲ ရိုက္ရွာတယ္။ အဲဒီကတည္းကစလို ့ အန္ကယ္အမ္းထရူး အမည္တြင္ေတာ့တာပဲ...(စန္းစန္း) အမ္းထရူးတို ့မ်ား အခုေတာင္ အန္ကယ္ရုပ္ ေပါက္ေနတာ ၃၅ေလာက္ဆို ေသခ်ာတယ္ ဂရမ္ပါရုပ္...
ဒယ္လာဝဲယားၿပည္နယ္က အမ္စမီတာမန္ေခ်းတိုု ့အိမ္ကိုု ပိတ္ရက္မွာ သြားလည္ေတာ့ သူ ့ညီမဝမ္းကြဲတိုု ့ ဇနီးေမာင္ႏွံလည္း ေရာက္ႏွင့္ေနတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေလးေယာက္ အိပ္ယာက ဧည့္ခန္းထဲမွာ။ တီဗီြဖက္အၿခမ္းမွာ ငါ အိပ္လိုု ့မရဘူး ကန္မိလိမ့္မယ္...အဲဒါဆိုု နင္ ဆိုုဖာဖက္မွာ အိပ္...ဆူနမ္ကအလယ္ ရာမားနဲ ့ကိုုယ္က ဆူနမ့္ေဘးမွာ...ဆိုုဖာမွာ အမ္းထရူးေစာင္ေတြ ့ေတာ့ အမ္..အမ္းထရူးက ဆုုိဖာမွာ အိပ္မွာလား...ေအး...ေဟ...ငါ ငယ္ငယ္တုုန္းက ကုုတင္ေပၚက ၿပ ုတ္က်လိုု ့ မၾကီးက ငါ့ကိုု နံရံဖက္ထားအိပ္ရတယ္...သူ ၿပ ုုတ္က်ရင္ ဒုုကၡပဲ...ေပါင္ ၁၈၀ ငါေတာ့ ေသၿပီဆရာ...ဟား..ဟား...စိတ္မပူနဲ ့ ဟိုုတေခါက္တုုန္းကလည္း သူဒီလိုုအိပ္တာ မၿပ ုတ္က်ဘူး  စိတ္ခ်...If you fall down, I will kick you နင္ၿပ ုုတ္က်လိုု ့ကေတာ့ ငါ ကန္လိုုက္မွာေနာ္...ဟာ...နင္ ဒီေလာက္ စိတ္မခ်ၿဖစ္ေနရင္ နင္ ဆိုုဖာေပၚအိပ္..ငါ ေအာက္မွာ အိပ္မယ္..ေသခ်ာတယ္ ငါ ၿပ ုုတ္က်မွာ...
ဆိုုဖာေပၚက ေကာင္ေလးတေယာက္ ၾကမ္းၿပင္ေပၚက ေကာင္မေလးသံုုးေယာက္ ညလံုုးေပါက္ စကားေတြ ေၿပာၾကရင္း တခ်ိန္တုုန္းက ကုုတင္ေပၚမွာ ခပ္ပိန္ပိန္ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ ၾကမ္းၿပင္ေပၚမွာ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ ေတာ္ေနဒိုုးၿဖတ္ခ်ိန္ မိုုးၿခိမ္းသံေတြ လွ်ပ္စီးလက္သံေတြၾကား တခါတေလ စကားေတြေၿပာလိုုက္ တခါတေလ ဘုုရားစာရြတ္လိုုက္ အတူတူ စုုအိပ္ၾကတယ့္ညကိုု အမွတ္ရမိတယ္...
ရာမားတိုု ့ရံုုးမွာ အင္တာဗ်ဴးမယ့္ အမ္းထရူးအၾကိ ုုအပိုု ့က ကိုုယ့္တာဝန္။ သူ အင္တာဗ်ဴးေနတုုန္း ကိုုယ္ကလည္း ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္မွာ ဝင္းဒိုုးေလွ်ာ့ပင္း။ ဆူနမ္က နင္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ  ့ first date က ဘယ္လိုုလဲဆိုုေတာ့ ပင္ပန္းလိုုက္တာ ကား၂နာရီေလာက္ ေမာင္းရ ေလွ်ာ့ပင္းေနရလိုု ့။  ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူး ေစ်းဝယ္ဖိုု ့သြားရင္ ကိုုယ္က gurung ေတြရဲ  ့ date လိုု ့ နာမည္တပ္တယ္။ အမ္းထရူးခမ်ာ ဒိတ္ေတြ မ်ားေနရွာတယ္ ေကာင္မေလးသံုုးေယာက္နဲ ့။
အမ္းထရူး ဟင္းခ်က္ေကာင္းတယ္...မီးဖိုုေခ်ာင္မွာ ခ်က္ၿပ ုုတ္ေနတယ့္ ေယာက်္ားေလးကမွ ဆြဲေဆာင္မႈတာ...အမ္းထရူးကိုု ေယာက်္ားေလးလိုု ့ မထင္မိဘူး...ေက်ာင္းမွာတုုန္းက ငါတိုု ့ေလးေယာက္...အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီမွာတုုန္းက ငါတိုု ့သံုုးေယာက္လိုု ့ခံစားရတယ္...တိန္... အင္တာဗ်ဴးၿပီး ေနာက္ေန ့ အလုုပ္ရတယ့္ အမ္းတရူးတေယာက္ ညာညာဟင္းခ်က္ခိုုင္း ေၿမွာက္ပင့္ ဖဲ့တတ္တယ့္ ထိုုသူငယ္ခ်င္းသံုုးေယာက္ ရန္ေၾကာက္လိုု ့ အိမ္ကိုု အပူတၿပင္း လိုုက္ရွာတယ္...
ရာမားက သူမၾကိ ုုက္တယ့္ အစားအစာဆိုု ကယ္လိုုရီကိုု ရမယ္ရွာတယ္...Chipolet က ကယ္လိုုရီ ၃၀၀ နီးပါး...ရာမား နင္ အေမရိကန္ ၿဖစ္လာၿပီ...ကယ္လိုုရီ သိပ္ဂရုုစိုုက္တာပဲ...ငါေတာ့ လံုုးဝဂရုုမစိုုက္ဘူး...ၾကိ  ုုက္တာ စားမွာပဲ...မက္ေဒါနယ္က မိုုကာအေအးဝယ္တယ့္ ရာမားကိုု (စန္းစန္း) သၾကားက ကယ္လိုုရီ ၁၀၀...(အမ္းထရူး) ခရင္က ၁၅၀...(ဆူနမ္) ေကာ္ဖီက ၅၀ ပဲ ထားပါေတာ့...(စန္းစန္း) နင့္ မိုုကာတခြက္က ငါတိုု ့ ညစာထက္ေတာင္ ကယ္လိုုရီ ပိုုမ်ားေသးတယ္...အေမရိကန္ေတြလည္း ဒီလိုုပဲ ကယ္လိုုရီကိုုသာ တြက္ခ်က္ေနတာ...သူတိုု ့စားခ်င္တာဆိုု ကယ္လိုုရီ မတြက္ေတာ့ဘူး...း)
ေၾကကြဲကြန္ပ်ဴတာၿဖစ္သြားလိုု ့ ေမာ္နီတာတၿခမ္းေလးကိုုပဲ အတင္းၿပ ူးၿပဲၾကည့္ ရာမားကြန္ပ်ဴတာေလး တခါတေလယူသံုုးေနတာ ဆိုုနီဗာဗီယိုု လံုုးဝအနားယူသြားလိုု ့ တက္စ္ရီဖန္းရတာနဲ ့ ဝယ္လိုုက္တယ္ မက္ဘြတ္ပရိုရီတင္နာ ၁၅ လက္မ (MacBook Pro with Retina Display)။ အလုုပ္ရွာတယ့္ႏွစ္လ ေနထိုုင္စားေသာက္စရိတ္ၿငိမ္း၊ ရာမားကုုမၺဏီမွာ အလုုပ္သြင္းေပးလိုု ့ ေက်းဇူးဆပ္တယ့္အေနနဲ ့ အမ္းထရူးက လက္ေဆာင္ေပးတယ့္ အိုုင္ပတ္မီနီ တေယာက္တခုုနဲ ့ ဆူနမ္၊ ရာမား ဂိမ္းေဆာ့တာကိုု ကိုုယ္ကလည္း ေဘးကေန ဟိုုလိုုလုုပ္ပါလား ဒီလိုုလုုပ္ပါလား ဝင္ပါတတ္တယ္ ။ မနက္မိုုးလင္းရင္ အိပ္ယာက မထေသးဘဲ အိုုင္ပတ္နဲ ့ ႏွပ္တတ္
ၾကတယ္။ သူတိုု ့ကိုု အားက်လိုု ့ ဝယ္ဦးမယ္ အိုုင္ပတ္မီနီ ရံုုးအသြားအၿပန္ ရထားေပၚမွာ စာဖတ္ဖိုု ့။
အလုုပ္ရွာတာ ၂ လခြဲ ၃လ ၾကာလိုု ့ အလုုပ္မရေသးရင္ ေက်ာင္းကိုုၿပန္ၿပီး သံုုးပတ္ဆင္မီနာ တက္ရတယ္။ ကိုုယ္ေက်ာင္းတက္ေနတုုန္းက စီနီယာ တရုုတ္အကိုုၾကီးနဲ ့ အိႏိၵယမေလးတေယာက္ ၿပန္လာတက္တာ ေတြ ့ေတာ့ ကိုုယ္ဒီလိုုမၿဖစ္ႏိုုင္ပါဘူးလိုု ့ ထင္ထားတာ မၿဖစ္ႏိုုင္တာေတြလည္း ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ကိုုယ့္လက္ရာထက္ေတာင္ ညံ့တယ့္ ကမၻာေပၚမွာ အဆိုုးရြားဆံုုး ေက်ာင္းက သက္သက္လြတ္ ေအာ္ဂင္းနစ္ အစားအေသာက္ေတြ စားရမယ့္ကိုုယ့္ကိုု ဆူနမ္တုိ ့က  အဝစားသြား ေက်ာင္းမွာ နင္ ငတ္လိမ့္မယ္ဆိုုၿပီး ပါတီပြဲေလး က်င္းပေပးတယ္။
ေလယာဥ္လက္မွတ္၊ တကၠစီခ ေစ်းၾကီးလိုု ့ ေစ်းသက္သာတယ့္ ဘတ္စ္ကားနဲ ့စေနေန ့ ညေန ၂ နာရီ ဖရက္ဒရစ္ ေမရီလန္းၿပည္နယ္က စတင္တာ တနဂၤေႏြေန ့ ညေန ၄ နာရီမွာ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ကိုု ေရာက္တယ္။ Pittsburgh ပင္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ Cleveland အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ ၊ အီလီႏိြဳက္ၿပည္နယ္ ၊ Burlington  အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ေတြမွာ တေထာက္နားတယ္။ မိုုင္ ၉၀၀ ေဝးၿပီး ၁၄ နာရီ ေမာင္းရမွာ။ ဘတ္စ္ကားကေတာ့ တရက္ခရီး ေလယာဥ္နဲ ့ဆိုုရင္ ၂ နာရီေလာက္ပဲ ၾကာမယ္။ ကားေပၚမွာ စာဖတ္လိုုက္၊ သီခ်င္းနားေထာင္လိုုက္၊ ဘတ္စ္အင္တာခ်ိန္းက ဖရီးဝိုုင္ဖိုုင္နဲ ့အုုတ္လမ္း တြယ္တက္လိုုက္။
ကဗ်ာဆရာဆိုုရင္ ကဗ်ာေကာင္းေလးေတြ ထြက္လာႏိုုင္ေပမယ့္ ကဗ်ာပါရမီ အားနည္းရွာတယ့္ ကိုုယ့္ကေတာ့ ၿမိ ုု ့ေလးေရာက္တုုန္းေရာက္ခိုုက္ ကဗ်ာလည္းမက်၊ အက္ေဆးလည္းမက်တယ့္ အရင္အတိုုင္း ဆိုုတယ့္ ပိုု ့စ္ေလးတပုုဒ္ေရးၿပီး ပေဟ႒ိ ဖြက္လိုုက္ေသးတယ္။ ကုိညိမ္းႏိုင္ က မွတ္မိေနတယ္ ခ်စ္သူရဲ ့ၿမိ ုု  ့ ဆိုုတာ။ ၂၀၁၂ ေဖေဖၚဝါရီ ေက်ာင္းက မထြက္ခြာခင္ ခ်စ္သူရဲ ့ၿမိ ုု ့ ပိုု ့စ္ေလး ေရးတင္ဖူးတယ္။ အမည္မသိ အေၿဖမွန္ပါတယ္။ ကိုုယ္ေက်ာင္းတက္ခဲ့တယ့္ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ ဖဲဖီးၿမိ  ုု ့ေလးပါ။
ပေရာဂ်က္စီမံခန္ ့ခြဲမႈ လာတတ္တာ ကိုုယ္ရယ္၊ ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ ဆန္ဂ်ိဳေဆးၿမိ  ုု ့က တရုုတ္ေလး ေလ့၊ မြန္ဂိုုလီးယား တမက္။ ေလ့က ကယ္လီဖိုုးနီးယားမွ ကယ္လီဖိုုးနီးယား။ အာဂ်ီရိုုေဆာင္ကိုု  ကိုုယ္က ေန ့လည္စာ သြားစားေပမယ့္ အဲဒီေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က တႏွစ္နီးပါး တိုု ့ဖူးစားခဲ့တာ လံုုေလာက္ၿပီ ေနာက္ထပ္ လံုုးဝမစားခ်င္ဘူးဆိုုၿပီး လံုုးဝကိုုသြားမစားဘူး အဲလိုု ၿပတ္သားတာ။ ဧပရယ္ ၁၀ မွာ ဧပရယ္ဖူးေန ့ အင္တာဗ်ဴးက အလုုပ္ခန္ ့စာ ( Offer letter)  ေပးလာတယ္။ ေနာက္တပတ္ အဂၤါေန ့ ရံုုးတက္ႏိုု္င္မလားတယ့္။ ေက်ာင္းကိုု အသိေပးေတာ့ စေနေန ့အထိ တပတ္တက္ၿပီး  ဝမ္းခရက္ဒစ္ရရင္ ေက်ာင္းကခြာလိုု ့ရတယ္။ ဆရာ၊ ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ ညိွၾကေတာ့ ေသာၾကာေန ့ညေနမွာ ပရက္ဆက္ေတးရွင္းေပးၿပီး စေနေန  ့မွာ ခ်စ္သူရဲ ့ၿမိ  ုု ့ေလးက ထြက္ခြာခဲ့တယ္။
ဆူနမ္တိုု ့က ေၿပာၾကတယ္...စန္းစန္းတေယာက္ ေက်ာင္းမွာ ေအာ္ဂင္းနစ္သက္သက္လြတ္ေတြစား တီအမ္လိုု ့ေခၚတယ့္ တရားထိုုင္လိုု ့အလုုပ္ရတာဆိုုပဲ...ေအာင္ေၿမသြားနင္းတယ္ဆိုုပါေတာ့...ကိုုယ့္ကံကိုုက ဘယ္အရာကိုု လြယ္လြယ္နဲ ့ မရတတ္ဘူး...စိတ္ညစ္ၿပီးမွ ရတတ္တယ္...ခ်စ္သူရဲ ့ၿမိ  ုု ့ေလးမွာ လမ္းအေတာ္ေလွ်ာက္ၿဖစ္တယ္...ေဝါမတ္ကို ေရာက္တာ (Router) ဝယ္ဖိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္တယ္...ပီဇာရန္ ့ဇ္ ၾကက္ေၾကာ္စားဖိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္တယ္...ဘတ္စ္ကား လတ္မွတ္ခ်ိန္းဖိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္တယ္....ေရာက္တာ ၿပန္လဲဖိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္တယ္...ၿမိ  ုု ့ကိုု ႏႈတ္ဆက္ဖိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္တယ္....
စီပီတီလိုု ့ေခၚတယ့္ အင္တန္းက စက္တင္ဘာဆိုု ကုုန္ၿပီ။ တကယ္ဆိုုရင္ ဧၿပီလမွာ H1B လိုု ့ေခၚတယ့္ အလုုပ္ဗီဇာကိုု ေလွ်ာက္ရမွာ အလုုပ္အဆင္မေၿပလိုု ့။ အခုုအလုုပ္က တႏွစ္ကြန္ထရပ္ ေနာက္ႏွစ္မွ H1B ေလွ်ာက္ေပးမွာ ဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၃ ဘာသာ ထပ္ယူၿပီး စီပီတီ တစ္ႏွစ္ထပ္တိုုးရတယ္။ ေက်ာင္း ၊စာေမးပြဲကိုု စိတ္ကုုန္ေနသူက ေနာက္ထပ္ ၃ ဘာသာ ထပ္ယူတယ္ ေက်ာင္းတက္ႏိုုင္သူၾကီးပါ ခင္ညာ။ ေရွ  ့ႏွစ္ ကုုမၺဏီက H1B  မေလွ်ာက္ေပးရင္ school loan ေတြ ေက်ေအာင္ဆပ္ၿပီး စီပီတီကုုန္တာနဲ ့ စကၤာပူကိုု ၿပန္ေတာ့မယ္။ စတိတ္မွာ မေပ်ာ္ဘူး စကၤာပူမွာ ေပ်ာ္တယ္။ ဒီေက်ာင္းက ပရိုုက္ဗိတ္ (Private) ေက်ာင္းမိုု ့လိုု ့ အေၾကြးမေက်ရင္၊ GP ၃.၀ ေအာက္ဆိုုရင္ ဘြဲ ့မေပးဘူး။ H1B မရေသးဘဲနဲ ့ ဘြဲ ့ယူလိုုက္ရင္လည္း ေက်ာင္းသားဗီဇာ ကုုန္ေရာ။ အေၾကြးေၾက ၊ GP ၃.၀ အထက္၊ H1B ရမွ ဘြဲ ့ယူလိုု ့ ရပါမယ္တယ့္ ခင္ည။
ေလ့က ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ကေန အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္အထိ ၃ရက္ ကားေမာင္းလာတယ္။ ကိုုယ္လည္း မိုုင္ ၆၀၀ တရက္ေမာင္းဖူးတာမိုု ့ အေတြ ့အၾကံ ုုေတြ ဖလွယ္ၾကတယ္။ ေလ့က သူ ့မွာ ကားဘီးလဲဖိုု ့ပင့္စက္၊ ေလထိုုးတံ၊ ဘတ္ထရီေဒါင္းသြားရင္ တၿခားကားကေန ဂ်န္ ့ခ္ ဘတၱရီသြင္းဖိုု ့ ေကဘယ္၊ ႏွင္းေတြက်ရင္ ကားဘီးပတ္ဖိုု ့ ခ်ိန္းရိွတယ္...ငါ့မွာ ဘာမွ မပါဘူး...ေဟ...မိုုင္ ၆၀၀ ကိုု ဘာမွမပါဘဲ ေမာင္းတယ္...ဘုုရားေရ...တခုုခုုၿဖစ္ရင္ နင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မတုုန္း...၉၁၁ ေခၚလိုုက္မွာေပါ့...ဖုုန္းစစ္ကနယ္ မမိတယ့္ ေနရာဆိုု ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ..သိဘူး...တမက္နဲ ့ ေလ့ ၿပံ ုုးၾကတယ္...ဘယ္လိုုဟာမေလးပါလိမ့္....
အိမ္ရွာေနတာနဲ ့ ေဘာ့စတြန္ မာရသြန္ ဗံုးေပါက္တာေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ လံုၿခံ ုေရး ကင္းလွည့္တယ့္ရဲ ပစ္သတ္ခံရၿပီး ကားကိုၿပန္ေပးဆြဲ၊ ၿပန္ေပးဆြဲခံရသူက ဆီၿဖည့္ေနတုန္း ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ရဲကို သတင္းေပး။ အက္ဖ္ဘီအိုင္က သံသရိွတယ့္ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္  ဓာတ္ပံုကို ထုတ္ၿပန္ေၾကၿငာ၊ အၿပန္အလွန္ ပစ္ခတ္ရင္း အကိုၿဖစ္သူ ေသဆံုး၊ ညီၿဖစ္သူက ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္လို ့ ေဘာ့စတြန္တၿမိ  ု ့လံုးက ေက်ာင္းေတြ ရံုးေတြ အကုန္ပိတ္၊ သံသယရိွသူ ခိုေအာင္းေနတယ့္ ဝါးတားေတာင္းတဝိုက္က အိမ္ထဲက လူေတြ အၿပင္မထြက္ဘဲ အိမ္ထဲမွာေနဖို ့၊ ရဲကလြဲၿပီး ဘယ္သူ ့ကိုမွ တံခါးမဖြင့္ေပးဖို ့၊ သံသယရိွသူမွာ ေပါက္ကြဲေစတယ့္ ပစၥည္းေတြ လက္ဝယ္ရိွၿပီး အႏၱရာယ္ၾကီးမားတာမို ့ကိုယ္တိုင္မရင္ဆိုင္ဘဲ ရဲကိုသတင္းေပးဖို ့ အက္ဖ္ဘီအိုင္က ေၾကၿငာခ်က္ ထုတ္ပါတယ္။
အေမရိကန္သမိုုင္းမွာ အၾကီးမားဆံုုး တအိမ္တက္ဆင္း လိုက္ရွာတယ့္ manhunt ၊ အိမ္ေနာက္ေဖး ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ထဲမွာ မသကၤာဖြယ္ရာ ေသြးေတြနဲ ့ လူတေယာက္ေတြ ့တယ္လို ့ အိမ္ပို္င္ရွင္က သတင္းေပးၿပီး မၾကာခင္ ရဟတ္ယာဥ္ေတြ၊ လူနာတင္ယာဥ္ေတြ ေရာက္လာၿပီး ဖမ္းဆီးပါတယ္။The suspect is in custody လို ့ ေၾကၿငာလိုက္ရင္ပဲ ေဘာစတြန္သားေတြ လမ္းမေပၚထြက္ၿပီး ေအာင္ပြဲခံပါတယ္။  Law Enforcement ၊ SWAT ၊ FBI ၊ Police ေတြ ထြက္ခြာရင္ ေဘာစတြန္သားေတြက လက္ခုပ္ေတြတီးကာ ေပြ ့ဖက္ကာ ဂုဏ္ၿပ ုၾကပါတယ္။ ၿပည္သူေတြ လံုၿခံ ုေရးအတြက္ ၂၄နာရီ တပတ္လံုးလံုး  အခ်ိန္ၿပည့္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ၾကသူေတြမလား။ ဗံုးေပါက္ၿပီး တပတ္အၾကာ သံသယရိွသူကို ဖမ္းမိပါတယ္။
ရုရွႏိုင္ငံ ေခ်ခ်င္းညွာမွာ ေမြးခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ကို လြန္ခဲ့တယ့္ ဆယ္စုႏွစ္က ေရာက္လာတယ့္ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္။ ပစ္ခတ္ရင္း ေသဆံုးသြားတယ့္ အကိုက အသက္ ၂၆ ႏွစ္ ေဘာစ္ဆင္လက္ေဝွ ့ဝါသနာပါၿပီး အဓိကဦးေဆာင္သူ။ အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္ေနတယ့္ ညီကေတာ့ ၁၉ ႏွစ္ အကိုေနာက္ကို ေခြးေလးလို လိုက္ေနတတ္သူ။ အစြန္းေရာက္မြတ္စလင္ အၾကမ္းဖက္သမား ၿဖစ္လာႏိုင္တယ္လို ့ ရုရွက သတင္းေပးလို ့ ဖက္ဘီအိုင္ေအးဂ်င့္က အကိုၿဖစ္သူကို လြန္ခဲ့တယ့္တစ္ႏွစ္ေလာက္က စစ္ေမးဖူးေပမယ့္ သံသယၿဖစ္စရာ မေတြ ့ရတယ့္အတြက္ အမႈပိတ္လိုက္တယ္လို ့ ဆိုပါတယ္။
၂၀၁၂ မွာ ရုရွကို ေၿခာက္လသြားလည္စဥ္ ေခ်ၿခင္းညွာခြဲထြက္ေရးသမားေတြ၊ အစြန္းေရာက္မြတ္စလင္ အၾကမ္းဖက္ေရးသမားေတြနဲ ့ ဆက္သြယ္ခဲ့သလားလို ့ ဖက္ဘီအိုင္က စစ္ေဆးေနေပမယ့္ ဖခင္ကေတာ့ သူနဲ ့တခ်ိန္လံုး ရိွေနခဲ့တာလို ့ ဆိုပါတယ္။ ဖက္ဘီအိုင္က အၾကမ္းဖက္အဖြဲ ့အစည္းေတြ (အယ္ခိုုင္ဒါ) ၊ အၾကမ္းဖက္ေဖာက္ခြဲေရးသင္တန္းေတြ မတက္ဘဲ အင္တာနက္ကေန ပရက္ရွာကြက္ကာသံုး ေဖာက္ခြဲနည္းေတြ ေလ့လာၿပီး အိမ္မွာပဲ ဗံုးၿပ  ုလုပ္တာလို ့ ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။
ဗံုးကြဲၿပီးေနာက္ ညီၿဖစ္သူက ေက်ာင္းေတြ၊ ပါတီေတြကို တက္ေရာက္ခဲ့တယ္လို ့ ဆိုပါတယ္။ ေဘာ့စတြန္မွာ ေဖာက္ခြဲၿပီး လူစည္ကားတယ့္ နယူးေရာက္တိုင္းစကြဲယားကို ဦးတည္ေပမယ့္ ၿပန္ေပးဆြဲတယ့္ကားက ဆီကုန္သြားလို ့ ဆီၿဖည့္ေနတုန္း ၿပန္ေပးဆြဲခံရသူက ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ရဲကိုသတင္းေပးလို ့ နယူးေရာက္တိုင္းစကြဲယားက လြတ္သြားတယ္။ ရုပ္ဆိုးအက်ဥ္းတန္ ရက္စက္လြန္းတယ့္ ဗံုးခြဲမူေတြလုပ္ဖို ့ ဒီလူငယ္ေလးေတြကို ဘယ္အရာက အေမွာင္တိုက္ သြင္းလိုက္ပါ့လိမ့္...
အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ ့ ပစ္မွတ္၊ ေၿမာက္ကိုုရီးယား ဒံုုးက်ဥ္ပစ္မွတ္က အေမရိကန္၊ ၿပည္ပက အၾကမ္းဖက္သလိုု ၿပည္တြင္းမွာလဲ ဘယ္ေနရာ ေသနတ္ပစ္လို ့ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေသၿပန္ၿပီ။ စတိတ္မွာ ေနရတာ အသက္ကို ဖက္နဲ ့ထုုပ္ထားေပေတာ့။ လူစည္ကားတယ့္ ေနရာေတြ မသြားနဲ ့ေနာ္...အၾကမ္းဖက္သမားေတြက နယူးေရာက္တိုင္းစကြဲယား၊ အိမ္ၿဖ ူေတာ္၊ ဝါရွင္တန္စတိတ္ကယ္ပီတယ္တို ့ကို ပစ္မွတ္ထားတာ...နင္လည္း သတိထား...လမ္းသြားေနရင္ ရထားစီးေနရင္ ဘုရားစာရြတ္..
Hair Cut & Dryer ...
စတိတ္ကို လာတုန္းက ဆံပင္ကိုု ဘိုေကသာသာ ညွပ္ခဲ့တယ္ ဆံပင္ညွပ္ခ သက္သာေအာင္။ တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ ကန္တက္ကီမွာ ဆံပင္ညွပ္တယ္ အေမရိကန္ဆိုင္မွာ။ ပံုဆြဲၿပလည္း နားမလည္ စတပ္ဖ္ဆိုလည္း နားမလည္။ အိုင္ပတ္ၾကီး ထိုးေပးၿပီး ပံုၿပတယ့္ ကိုရီးယားမင္းသမီး ကင္ဟာႏူးပံုၿပၿပီး ညွပ္ခိုင္းရတယ္။ ဒါေတာင္ ႏွစ္ပတ္ဘြတ္ကင္းယူ လက္သင္ေလးေတြနဲ ့ ညွပ္လို ့ပေရာက္ဖက္ရွင္နယ္ေတြနဲ ့ဆိုရင္ တလေစာင့္ရတယ္။ လက္သင္ေလးဆိုေတာ့ အေသအခ်ာ ညွပ္ေပးတယ္။ သိပ္မၾကိ ုက္ပါဘူး..ရွည္လာေတာ့လည္း မဆိုးဘူး။
ေရွ ့တပတ္က ဆံပင္အဖ်ားေတြ ပ်က္စီးေနလို ့ သြားညွပ္တာ မက္ဆီကန္ဆိုင္။ သရီးေလယာ ဒီေလာက္အေနအထား ေရွ ့တေစာင္းလို ့ ေၿပာေတာ့ နားလည္တယ္။ မက္ဆီကန္မေတြက ဒီလိုပံုုမ်ိဳးပဲ ညွပ္တယ္နဲ ့တူတယ္.။ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီးေတာ့ ေမးတယ္ HairCut Dryer လားတယ့္ ။ ဟင့္အင္း Hair cut only။ ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲၾကာတယ္ မွန္ေထာင္ၿပတယ္ ေနာက္ဖက္ကိုု ၿမင္ရေအာင္။ အင္း ေကာင္းတယ္။ တင္ေနတယ့္ ဆံပင္ေတြကိုု ခါခ်ေနလိုု ့ မသကၤာတာနဲ ့ ေမးၾကည့္ေတာ့  Haircut only ၿပီးၿပီေလတယ့္။
ေဟ..ဆံပင္ေရစိုုၾကီး ဒီအတိုုင္း ၿပန္ရမွာလား မေန ့က မိုုးမိလိုု ့ ဟပ္ခ်ိဳးေနတာ ဆံပင္ကိုု Dryer မႈတ္ေပးပါလာ။ ေမးတယ္ေလ အစက Hair cut နဲ ့Dryer လားလိုု ့Hair cut ပဲဆိုုလိုု ့ Hair cut က ၂၅ Dryer လုုပ္ရင္ ၃၅။ အိုုေက ေကာင္ေလးေတြ ကတံုုးဆံေတာက္ညွပ္တာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ၾကာတယ္ ငါ့က်ေတာ့ ၅ မိနစ္ေတာင္ မၾကာဘူး ဒီအတိုုင္း ဂႊ်မ္း..ဂႊ်မ္း ညွပ္ခ်တာ.
အလွအပေရးရာ ကႊ်မ္းက်င္သူ ရာမားက ညွပ္တာမဆိုုးဘူး သေဘာက်တယ္ သြားညွပ္ဦးမွ။ Dryer ခ ၁၀ သက္သာေအာင္ အိမ္က Dryer သယ္သြားဦးမယ္။ ၁၅ က်ပ္ဆိုု Dryer အသစ္ဝယ္လိုု ့ရတယ္။ ဆံပင္ညွပ္ခ သက္သာေပမယ့္ Dryer ခ ရိတ္သကိုုး။ ၾကံ ုုဖူးေပါင္ ဒီလိုု Dryer ခ ေတာင္းတယ့္ ဆံပင္ညွပ္ဆိုုင္မ်ိဳး။
ကုုမၺဏီက ကလိုုင္းရင့္ အလုုပ္သမားဌာန ( Department of Labor - DOL ) အတြက္ ေဆာ့ဝဲေတြ ေရးေပးတယ္။ ယူႏိုုက္တက္စတိတ္ကယ္ပီတယ္ (United States Capitol) ရဲ ့ ေနာက္ဖက္ DOL နဲ ့ ကပ္လ်က္ရံုုး ။ အစိုုးရရံုုးေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ့္ေနရာမိုု ့ ရံုုးဝတ္စံုုအၿပည့္ ဝတ္ၾကတယ့္ အဲဒီေနရာေလးကိုု  အင္တာဗ်ဴးသြားကတည္းက သေဘာက်ေနတာ။
မနက္ ၇ နာရီ အိပ္ယာထ မက္ထရိုုလိုု ့ ေခၚတယ့္ ဘူတာကိုု ၁၅ ၊ ၂၀ မိနစ္ေမာင္း၊ ကားကိုု ဘူတာပါကင္းဝင္းမွာထား၊ Shady Grove  အနီေရာင္လိုုင္းအစ ဘူတာကေန ၄၅ မိနစ္စီး ရံုုးကိုု ၁၀ မိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္ အိမ္ကေန ရံုုးကုုိ ၁ နာရီခြဲ။ ပင္ပန္းလြန္းလုုိ ့ ရထားေပၚမွာ အိပ္ငိုုက္တယ္။ ဆူနမ္တိုု ့က ကားကိုု Reserved Parking လုုပ္ အဲတာဆိုု ေနရာရွာစရာမလိုုေတာ့ဘူးဆိုုလိုု ့ မက္ထရိုုဆိုုဒ္မွာ ရွာေတာ့ Reserved Parking fee က တလကိုု ၄၅ - ၆၅  တေန ့ပါကင္းခ ၅က်ပ္က မေပးမေနရ။
ပင္ပန္းလြန္းလိုု ့အိမ္အသည္းအသန္ လိုုက္ရွာၿပီး ဒီတပတ္ တနဂၤေႏြ အိမ္ေၿပာင္းတယ္ Silver Spring  ေမရီလန္းၿပည္နယ္။ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ နာရီဝက္ပဲ ေဝးတယ္။ အိမ္ကေန မတ္တရိုုကိုု ၅ မိနစ္ အနီေရာင္လိုုင္း အစ Glenmont ကေန မိနစ္ ၃၀ စီး ရံုုးကိုု ၁၀ မိနစ္ေလွ်ာက္ အိမ္ကေန ရံုုးကိုု ၁ နာရီအတြင္း ေရာက္တယ္။ ရံုုးနဲ ့ နီးတယ့္ေနရာ၊ မတ္ထရိုုနဲ ့ နီးတယ့္ေနရာေတြက ေစ်းၾကီးတယ္။
စကၤာပူသူ နစ္ကိုုးက သတင္းေပးတယ္ အဲဒီမွာ ၿမန္မာေတြ အမ်ားၾကီး ၿမန္မာစားေသာက္ဆိုုင္ေတာင္ ရိွတယ္တယ့္။ ဂူဂယ္မွာ ရွာေတာ့ မႏၱေလး ၿမန္မာဆိုုင္ ေတြ ့တယ္။ Rating လည္း ေကာင္းတယ္။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ ၿမန္မာစာ စားလိုု ့ရၿပီကြ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ မတ္ထရိုု အနီေရာင္ရထားလိုုင္းေပၚမွာ တခါတေလ ငိုုက္ တခါတေလ စာဖတ္ တခါတေလ သီခ်င္းနားေထာင္တတ္ၿပီး Union Station ၊ United States Capitol နားမွာ မ်က္မွန္ထူထူ  swiss gear ေက်ာပိုုးအိတ္နဲ ့ ရံုုးခ်ိိန္မွီေအာင္ အေၿပးအလႊား လမ္းေလွ်ာက္ေနတယ့္ ေကာင္မေလးတေယာက္ ေတြ ့ခဲ့ရင္ ေသခ်ာပါတယ္ အဲဒါ စန္းထြန္း...
Credit to  - Andrew Gurung and Asmita for their photos
ဥၾသဆြဲၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တယ့္ ရထားကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ပီဇာရန္ ့ဇ္ ၾကက္ေၾကာ္ ၾကြပ္ရြၿပီး စားေကာင္းတာလည္း အရင္အတိုုင္း...
ေအာ္ဂင္းနစ္ေပမယ့္ အရသာမရိွတယ့္ အာဂ်ီရိုုေဆာင္က အစားအေသာက္ေတြကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ရီဗယ္လက္ရွင္းဆိုုင္က ခါးသက္တယ့္ ကပ္ပပ္ခ်ီႏိုု ေကာ္ဖီကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ေၿမေအာက္ထပ္မွာ ဘိလက္ယက္ထိုုး၊ စားပြဲတင္ တင္းနစ္ေဆာ့တယ့္သူေတြကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ဝင္းဒုုိးေလွ်ာ့ပင္းၾကၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ မဝယ္တယ့္ ေက်ာင္းစတိုုးဆိုုင္ကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ၿမိ ုု  ့ငယ္ေလးနဲ ့ မလိုုက္ဖက္ေအာင္ ၾကီးမားတယ့္ စာၾကည့္တိုုက္ကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ကိုုယ့္ၿမိ  ုု ့သားတေယာက္ ေတြ ့ရသလိုု ဝမ္းသာၾကတာလည္း အရင္အတိုုင္း...
မိုုးၿခိမ္းသံေတြ တဂ်ိမ္းဂ်ိမ္းနဲ ့ လွ်ပ္စီးလက္ေနတာလည္း အရင္အတိုုင္း...
ေကာင္းကင္အုုံ ့ဆိုုင္းလိုု ့ ေလထန္ေနတတ္တာလည္း အရင္အတိုုင္း..
တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ ့ မစဲတယ့္ မိုုးကလည္း အရင္အတိုုင္း...
ရဲကား၊ မီးသတ္ကား၊ လူနာတင္ယာဥ္သံ မၾကားရတာလည္း အရင္အတိုုင္း...
လံုုၿခံ  ုုစိတ္ခ် အႏၱရာယ္ ကင္းတာလည္း အရင္အတိုုင္း....
အရင္အတိုုင္း ဘာဆိုုဘာမွ မေၿပာင္းလဲတယ့္ ကိုုယ့္ရဲ  ့ ၿမိ  ုု ့ကေလး...
(ခန္ ့မွန္းၾကည့္ပါ...ဘယ္ၿမိ  ုု ့ေလးလဲလိုု ့...အေၿဖမွန္ရင္ ဆုုခ်မယ္...တဆင့္ း)
Cherry Blossom Kite Festival at Washington, D.C
From March 20 - April 14 2013
Credit to Andrew Gurung
ေပ်ာက္ဆံုုးေနတယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ...
ခ်စ္ေသာ ၿမိ  ုု ့ေလးေတြကိုု ခြဲခြာရတယ့္ ဝမ္းနည္းမူေတြ...
ေမ့လဲရင္ေတာင္ ဘယ္သူမွ သိလိုုက္မွာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတယ့္ အေတြးေတြ...
ရာသီအလီလီ ေၿပာင္းခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ၿပန္ဖိုု ့ စိတ္ကူးေတာင္ မယဥ္ရဲတယ့္ ညေတြ...
အလုုပ္အသစ္၊ ေနရာအသစ္၊ လူအသစ္ အရာအားလံုုးနဲ ့ ေနသားက်ဖိုု ့ အားထုုတ္ရတယ့္ အခ်ိန္ေတြ...
ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ၿမင္မွာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ မွားယြင္းေၾကာင္း သက္ေသၿပရခ်ိန္ေတြ...
ထိုုင္ခံု၊ အစားအေသာက္၊ ဘာသာရပ္၊ ေက်ာင္းနာမည္ ၊ ဘြဲ ့ဝတ္ရံုုကအစ
ဘာဆိုုဘာမွ မၾကိ  ုုက္တယ့္ ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသူၿဖစ္ခ်ိန္ေတြ...
ကိုုယ့္ဘဝရဲ  ့ အစိတ္အပိုုင္းထဲက အရာအခ်ိဳ  ့ကိုုသာ လွီးထုုတ္ခြင့္ရမယ္ဆိုုရင္
အဲဒီအခ်ိန္ေတြ ကိုုယ့္ဘဝထဲက ထုုတ္ပစ္လိုုက္ခ်င္တယ္...
ကိုုယ့္ဘဝရဲ  ့ အမွန္ကန္ဆံုုး ေရြးခ်ယ္မူက အန္ယူအက္စ္ (NUS) ေက်ာင္း...
ကိုုယ့္ဘဝရဲ  ့အမွားယြင္းဆံုုး ေရြးခ်ယ္မႈက အမ္ယူအမ္ (MUM) ေက်ာင္း...
ၿငိမ္သက္ေနတယ့္ ေရၿပင္ေလးဟာ အဲဒီေက်ာင္းသူ ၿဖစ္ကတည္းက လိႈင္းတံပိုုး ထန္ခဲ့လိုု ့
ေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ့္ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ေရာ၊ အဲဒီေက်ာင္းကိုုေရာ ကိုုယ္ သိပ္မုုန္းတယ္လိုု ့ဆိုုရင္
ကိုုယ္ လြန္သလား...
မိသားစုုမရိွ သူငယ္ခ်င္းမရိွတယ့္ ကမၻာၾကီးရဲ  ့ ဟိုုးတဖက္က အရပ္ေဒသကိုု သြားမယ္လိုု ့ ဆိုုတုုန္းက
နင္ သတၱိေကာင္းတယ္ဆိုုတယ့္ စကားေလးကိုု သြားသတိရမိတယ္...
ဒီလိုု ဒုုကၡေရာက္မယ္ ဆိုုတာကိုုမ်ား မေတြးခဲ့မိလိုု ့ ကိုုယ္ သတိၱ ေကာင္းခဲ့တာမ်ားလား...
ဧၿပီ ၈၊ ၂၀၁၃။
အခ်စ္ကို မယံုၾကည္ၾကသူမ်ား...၃
ငါ စာသင္ရတယ့္ ကေလးေတြကို သနားပါတယ္...
ဘာၿဖစ္လို ့..
ေက်ာင္းက ၿပန္ေရာက္တာနဲ ့ ဂိုက္သာ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေၿပာင္းသြားတယ္..သူတို ့ေတြက ထိုင္ခံုက မထရဘူး...မိဘေတြက တတ္ေစခ်င္ေပမယ့္ ကေလးေတြမွာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး ၿဖစ္ေနသလားလို ့...
ငါဆို ေလးတန္းေလာက္မွ က်ဴရွင္ တက္ရတာ...ဒါေတာင္ ေက်ာင္းက ေပးလိုက္တယ့္ အိမ္စာရယ္၊ အသစ္နည္းနည္း သင္ေပးတာေလာက္ပဲ..ငါတို ့ကေလးတုန္းက ေဆာ့ရေသးတယ္..ခုေခတ္ ကေလးေတြ ဂိုက္ပိေနသလားလို ့...
အဲဒီက်ဴရွင္က ဘာသာစံု သင္တာမလား...
ခုေခတ္က ၿမန္မာစာဆို ဂိုက္တေယာက္..အဂၤလိပ္စာဆို ဂိုက္တေယာက္..သခ်ၤာဆို တေယာက္..ၿမန္မာစာ စာစီစာကံုးအတြက္က တေယာက္...
တတ္ႏိုင္သူေတြ ခ်ဲ  ့တာထင္တယ္...
ခုေခတ္ကလည္း ငါတို ့ေခတ္ကလို  မဟုတ္ဘူး...အတန္းပိုင္ဆရာမဆီမွာ က်ဴရွင္မတတ္ရင္ အမွတ္မေကာင္း အဆင့္က်လို ့ အိမ္နားက စာသင္ေကာင္းတယ့္ က်ဴရွင္မွာ ထားခ်င္ေပမယ့္လည္း အတန္းပိုင္ဆရာမဆီမွာ ထားရတယ္...အတန္းပိုင္ဆရာမ စာသင္မေကာင္းရင္ စာသင္ေကာင္းတယ့္ ေနရာမွာ ထားရၿပန္ေရာ..ဒီလိုနဲ ့ ကေလးေတြ က်ဴရွင္ပိေရာ...
ကေလးေတြကိုသာ ေၿပာေနတယ္။။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ သူတို ့ေတြလည္း က်ဴရွင္ယူေနရတုန္း။ က်ဴရွင္မသင္ရ က်ဴရွင္သင္ရင္ ဘာၿဖစ္မယ္ ညာၿဖစ္မယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သင္တယ့္က်ဴရွင္ဝုိင္းေတြကို သူတို ့ တက္ေနရတုန္း။
သူကႊ်မ္းက်င္တယ့္ ဘာသာထက္ မသင္ခ်င္တယ့္ ဘာသာကို သင္ရတယ့္ ဆရာ့အခ်ိန္ အလယ္နားေနခန္းမွာ စကားထိုင္ေၿပာၿပီး အတန္းလစ္တယ့္ ငါတို ့ကို အတန္းၿပီးလို ့ ထြက္လာတယ့္ ဆရာက လွမ္းေခၚတယ္..သူ ့အတန္း မတက္လို ့ ဆူမလို ့လားမသိဘူးဆိုၿပီး ငါတို ့မွာ လန္ ့သြားတာပဲ..ဘယ္ဟုတ္ရမလဲ ရိုးေကာ (အတန္းတက္ခ်ိန္) ထိုးဖို ့ လွမ္းေခၚေနတာ..ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ဖို ့ေကာင္းတယ့္ ဆရာလဲေနာ္..ဆရာ့မိန္းမ သားေလးေမြးတယ္ ၾကားေတာ့ ဆရာ့ကိုေတြ ့တိုင္း ေယာကၡမၾကီးလို ့ ေအာ္ေတာ့တာပဲ...
တကၠသိုလ္ေပါင္းစံု ေဘာလံုးၿပိ  ုင္ပြဲအတြက္  ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ မနည္းစုေဆာင္းထားရတယ့္ ေက်ာင္းေဘာလံုးအသင္းကို ေလ့က်င့္ေပးေနရလို ့ မအားရွာတယ့္ ဆရာက လက္ကာၿပလိုက္ရင္ အီးစီက ေန ့လယ္ ဆရာ့အတန္း မရိွဘူးဆိုရင္ဘဲ ငါတို ့တခန္းလံုး အတန္းလစ္ၾကတာ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး သိသြားလို ့ ေနာက္ေန ့ ဆရာ့ကို ေခၚဆူတယ္ ၾကားတယ္..ဆရာ ဆရာ့ကို ဆရာမၾကီးက မုန္ ့ဟင္းခါး ေခၚေကႊ်းတာလားဆိုေတာ့ ဟုတ္တယ္ေလ...အေၾကာ္ေတာင္ အဆစ္ပါလိုက္ေသးတယ္တယ့္...
အတန္းေခၚခ်ိန္မၿပည့္လို ့ စာေမးပြဲ မေၿဖရတယ့္ ေက်ာင္းသားစားရင္းမွာ ေက်ာင္းမလာ ေက်ာင္းမတက္တယ့္ အေကာင္ၾကီးၾကီး သားသမီးေတြက မပါဘဲ ေက်ာင္းတက္တယ့္သူေတြ နာမည္စာရင္းထဲ ပါလာတာကို မေက်နပ္တယ့္ ေက်ာင္းသားေတြ မိန္းလမ္းမၾကီးကို ပိတ္ၿပီး ဆႏၵၿပၾကတယ္.. ေနာက္ေတာ့ ညိွလို ့ရသြားတယ္...ဆႏၵၿပတယ့္ ေခါင္းေဆာင္ စာေမးပြဲ က်မလားလို ့ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ေအာင္သြားတယ္...
ေက်ာင္းလခသြင္းထားတယ့္ ေဘာက္ခ်ာေပ်ာက္သြားလို ့ ေက်ာင္းလခ ထပ္သြင္းရတယ္...ေဘာက္ခ်ာၿပန္ေတြ  ့လို ့ ၿပန္ေတာင္းတာ ေနာက္ႏွစ္မွ ၿပန္ရတယ္...
ေတာ္ေသးတာေပါ့ ၿပန္ရတာ...
ေက်ာင္းသားေရးရာဌာနက မိန္းမေတြ အခ်ိဳးမေၿပတာမ်ား ေယာက်္ားေလးဆို ခ်က္ခ်င္း လုပ္ေပးတယ္...
ငါဆို ေက်ာင္းသားေရးရာကိစၥေတြကို ငါ့ေဘာ္ဒါေကာင္ေလးေတြကို လုပ္ခိုင္းရတယ္...
ေအာင္မေလး ဖရက္ရွာေလးေတြေလ...
ဘာလဲ ေက်ာင္းကားကို ဝွီး..ဝွီး..ဝွီး သိုင္းနဲ ့ ဦးၿပန္ၿပီလား...
ဘယ္ကလာ...မိုးေရ ထြက္ခ်ိဳးၾကတာ...
ေဟ... သူတုိ ့ဘာသာ ငယ္ငယ္ကလို မိုးေရထြက္ခ်ိဴးတာ ဘာၿဖစ္လို ့တုန္း..ငါေတာ့ ခ်ိဳးခ်င္ပါဘူး..ခ်မ္းက ခ်မ္းပါဘိနဲ ့..
ငါ့ စကားဆံုးေအာင္ နားေထာင္ပါဦး...နင္ ထင္တာေတြ စြတ္ေၿပာေနတာပဲ..ဖရက္ရွာေလးေတြ မိုးေရထြက္ခ်ိဳးၾကတာ မိန္းလမ္းမၾကီးမွာ..ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ကားနဲ ့ ပတ္ဖမ္းတာ အိမ္သာထဲ ထြက္ေၿပးတယ့္သူေတြ လြတ္တယ္..မိသြားတယ့္ သူေတြရဲ  ့ မိဘေခၚမယ္ ေၿပာတယ္...
ေအာင္မေလး...ငါေတာ့ ေက်ာင္းသာ ၿပီးေတာ့တယ္..မိုးေရ တခါမွ ထြက္မခ်ိဳးဖူးေသးဘူး..ဒီတခါ မိုးရြာရင္ ထြက္ခ်ိဳးဦးမွ....
နင္တို ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ကားနဲ ့ လိုက္ဖမ္းမွ ဂြိေနဦးမယ္...
မိုးေရ ထြက္ခ်ိဳးတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ..ေက်ာင္းဆင္းတယ့္အထိ စိုထိစိုဖတ္ အကႌ်ေရစိုနဲ ့ ေနရမွာ...ေနမေကာင္းၿဖစ္မွာ မစိုးရိမ္ဘူးလား မသိဘူးေနာ္....
ကြာတယ္ေလ...ငါတုိ ့ေတြက ၈၈ အေရးအခင္းမွာ တႏွစ္ေအာက္တာနဲ ့ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလို ့ တကၠသိုလ္တက္ဖို ့ တႏွစ္ခြဲ၊ ႏွစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ ေစာင့္ရတာနဲ ့ တကၠသိုလ္ တက္ခ်ိန္မွာ အသက္ ၁၈၊ ၂၀...သူတို ့ေတြက ၁၆ ႏွစ္...
သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာဝန္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္တြင္ရိွေသာ ဂ်ီတီစီႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာကၠသိုလ္ေက်ာင္းမ်ားသည္ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ရသည္။ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ ယူနီေဖာင္းအေရာင္သည္ သူတို ့အၿမင္တြင္ ဘဏ္စာေရးမ အေရာင္ႏွင့္ တူသည္။ ကံေကာင္းသည္က သူတို ့တကၠသိုလ္မ်ားသည္ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ရန္ မလိုေဘ။ ဆယ္တန္းတြင္လည္း အၿဖ ူအစိမ္း ယူနီေဖာင္း ဝတ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တကၠသိုလ္တြင္လည္း ယူနီေဖာင္း ဝတ္ရမည္။ ဘြဲ ့ရၿပီးလို ့ လုပ္ငန္းခြင္ ဝင္လွ်င္ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ရဦးမည္။
ထိုေက်ာင္းမ်ားသည္ ပညာေရးဝန္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္တြင္ မရိွဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာဝန္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္တြင္ရိွမွန္း သူတို ့ မသိပါ။ အတန္းခ်ိန္ မၿပည့္လို ့ ၊ ယူနီေဖာင္းမဝတ္လို ့ မိဘေခၚေတြ ့ရတယ့္ခံရသူေတြ၊  ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးနဲ ့ အဆင္မေၿပလို ့ နယ္ေၿပာင္းခံထိတယ့္ ဆရာမေတြ တကၠသိုလ္ရဲ  ့ မလွပတယ့္ အၿခားတဖက္ကိုလည္း သူတို ့ၿမင္ေတြ ့ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းေစာင့္ရ၊ ယူနီေဖာင္း မဝတ္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဖမ္းရ၊ ၿမိ ု ့ၿပင္တြင္ရိွေသာ နယ္တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တာဝန္ထမ္းရေသာ ဆရာမမ်ားကို ၾကည့္ကာ တကၠသိုလ္ဆရာမ ၿဖစ္ခ်င္ေနေသာ ခိုင္ေမ့စိတ္ကူးယဥ္ အိမ္မက္မ်ား ပ်က္ၿပယ္သြားေလေတာ့သည္။
အၾကိ ုက္ဆံုး သရုပ္ေဆာင္...ဒါရုိုက္တာရင္..(ဒါရိုက္တာနင္)
အၾကိ  ုက္ဆံုး အစားအစာ..ေနၾကာေစ့၊ ႏြားႏို ့၊ ေရွာက္သီးသုပ္ (အဲဒီသံုးမ်ိဳး တခါတည္းစား ဂန္ ့မွာေသခ်ာတယ္...းP )
ေမထက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား လက္စြမ္းၿပထားေသာ"ေရးေပးပါ"  စာအုပ္သည္ သူတို ့အတြက္ အေကာင္းဆံုးဟာသစာအုပ္ၿဖစ္သည္။
ေယာက်္ားေလးအိမ္သာဝတြင္ ပိတ္ရပ္ေနေသာ သင္းခိုင္ကို ေတြ ့လိုက္ရေသာ ေအာင္ေက်ာ္ခမ်ာ
ဟင္..သင္းခိုင္..နင္ ေယာက်္ားေလးအိမ္သာဝမွာ ဘာလုပ္ေနတာတုန္း...
ကင္းေစာင့္ေနတာ..အထဲမွာ ငါ့ေဘာ္ဒါေတြ...
ေဟ..နင္တို ့ မိန္းကေလးအိမ္သာ ဘာၿဖစ္လို ့လဲ...
ဘာမွ မၿဖစ္ဘူး..စာေမးပြဲခန္းဝင္ဖို ့ ေခါင္းေလာင္းတီးေတာ့မယ္..အေပၚထပ္ မိန္းကေလးအိမ္သာကို တက္ရင္ ငါးမိနစ္ေလာက္ ၾကာဦးမွာ..ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာ ကိစၥရွင္းေနတာ..နင္ မဝင္နဲ ့ဦး...ခဏေလးေစာင့္...
ေယာက်္ားေလးအိမ္သာကို အပိုင္စီးေသာ ထိုမိန္းကေလးမ်ားကို ေအာင္ေက်ာ္ခမ်ာ ဆလံသေလသည္။
သူတို ့ အထက္တန္းေက်ာင္းတက္တုန္းက တရုတ္သိုင္းကားမ်ား ေခတ္စားသည္။ ဆယ္တန္းေအာင္ခ်ိန္တြင္  မီးရထားရံုပိုင္ၾကီး ေမြးစားေသာ မိန္းကေလးတေယာက္၏ ဘဝဇာတ္ေၾကာင္း ၊ ကုန္တိုက္အလုပ္သမားေလး အစ္ေပ့၊ အၿမဲလြဲေနတတ္ေသာ ဆရာဝန္မေလး နနကို၊ မိဘမ်ား ဆံုးပါးသြားေသာေၾကာင့္ ညီငယ္၊ ညီမငယ္ေလးမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရေသာ အအဂ်ာ ဂ်ပန္ကားမ်ား ေခတ္စားသည္။ တကၠသိုလ္တက္ခ်ိန္တြင္ ကိုရီးယား ေခတ္စားလာသည္ႏွင့္အမွ်  သူတို ့သည္လည္း ကိုရီးယား ခေရဇီ ၿဖစ္လာသည္။
ငါ့ရည္းစားရရင္ အိုပါးလို ့ ေခၚမယ္...
အမ္..နင့္ထက္ အသက္ၾကီးရင္ အုိပါးလို ့ ေခၚလို ့ရတယ္..နင့္ထက္ ငယ္ေနရင္ ဘယ္လိုေခၚမွာတုန္း...
အိုနီးဆိုတာ မိန္းကေလး အခ်င္းခ်င္းေခၚတာ.. ေယာက်္ားငယ္ေလးက သူ ့ထက္ အသက္ၾကီးတယ့္ အမကို ႏူနား လို ့ ေခၚတယ္...ဒါေပမယ့္ အသက္ငယ္တယ့္ ေကာင္ေလးကို ဘယ္လိုေခၚမွန္း မသိဘူး...ငါ့သူငယ္ခ်င္း ကိုရီးယားဘာသာ တက္ေနတယ့္သူကို ေမးလိုက္ဦးမယ္....
ငါ့ထက္ ငယ္ငယ္ ၾကီးၾကီး...အိုပါးပဲ...
ဟင္...ဇြတ္ၾကီးပဲ...
ေဝမာက အိုပါးဟု ေခၚေသာ ေဝမာ့ခ်စ္သူ ေက်ာင္းကိုလာေသာအခါ ဝရန္တာတြင္ ေခါင္းကြယ္ကာ ေဝမာ့အိုပါးဟု သူတို ့ လွမ္းေအာ္ၾကဖူးသည္။
ကိုရီးယားစကားေၿပာ သင္တန္းေတာင္ တက္စရာ မလိုဘူး..ကိုရီးယားကားၾကည့္ၿပီး ကိုရီးယားစကားေၿပာတတ္ေနၿပီး...အနယ္ကဆိုင္ေယာ္ (မဂၤလာပါ)..အိုပါး ဆားရာငယ္ (ခ်စ္တယ္ အကို)..
ေယာ္ဘိုးဆိုတာ ဟန္နီ၊ ဒါလင္..ဘာဘိုးဆိုတာ စတူးပစ္..ေယာ္ဘိုးနဲ ့ဘာဘိုး သြားမေရာနဲ ့ေနာ္...
ေအးပါ ဘာဘိုး..အဲေလ ေယာ္ဘိုး..
ဘီယာနယ္ (ေတာင္းပန္ပါတယ္)...
ဘီယာနယ္ဆိုတာ ဘာတုန္းဟ..
မသိရင္ မွတ္ထား..အဲဒါ ဘီယာနည္းေနၿပီ ထပ္ထည့္ပါလို ့ ကိုရီးယားလို ေၿပာတာ..
ေဟ..ဟုတ္လား...
အဲဒီကတည္းကစလို ့ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ေအာင္ၾကီး ဘီယာေသာက္တိုင္း ဘီယာနယ္လို ့ ေအာ္ေတာ့တာပဲ...
မီးၿပတ္ေသာေန ့ၿဖစ္လွ်င္ အင္ဗာတာၿဖင့္ မီးမဖြင့္ဘဲ ကိုရီးယားကားၾကည့္ဖို ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ေခႊ်တာတတ္ၾကသည္။ ေနာင္ လမ္းေဘးကူးေခြမ်ား ေပါလာေသာအခါ တေထာင္ဖိုး သံုးေခြ  ကိုးရီးယားကား ဝယ္ယူၾကကာ အခ်င္းခ်င္း ငွားၾကည့္ၾကသည္။ မူပိုင္ခြင့္ကို အားေပးသည့္အေနၿဖင့္ မူရင္းေခြ ဝယ္ယူပါဆိုေသာ္လည္း ေစ်းခ်ိဳေသာ လမ္းေဘးကူးေခြကိုသာ အားေပးၾကသည္။
စာဖတ္ဝါသနာပါၾကေသာ ခိုင္ေမ၊ ေမထက္၊ ၿဖိ  ုးေဝ၊ ဝတ္ရည္၊ ေရႊစင္တို ့သည္ စာအုပ္လဲဖတ္ၾကသည္။ လွည္းတန္းရိွ စာေပေလာကသည္ သူတို ့အၿမဲလည္ပတ္ရာေနရာ ၿဖစ္သည္။ ဆရာၾကီး ၿမသန္းတင့္၏ ေလရူးသုန္သုန္၏ ဇာတ္လိုက္ စကားလက္ အိုဟာရာ၊ ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဘဝတသက္တာမွတ္တမ္း၊ ဆရာ ဒဂုန္တာရာ၏ နာမည္ၾကီး ေမ၊ ရဲေအာင္၊ စိုးၿမတ္သူဇာ သရုပ္ေဆာင္ေသာ "မရိွမၿဖစ္မိုး" ရုပ္ရွင္ကို သူတို ့ၾကည့္ဖူးၾကေသာ္လည္း မူရင္း ဆရာဂ်ဴး ဝထၳဳကို ခုမွ ဖတ္ၿဖစ္ၾကသည္။
အစုုစု ကြဲၿပားေနေသာ နယ္ေၿမမ်ားကို စည္းရံုးၿပီး ဗုဒၶဘာသာၿဖင့္ ပထမႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ အေနာ္ရထာမင္း၏ ပုဂံၿပည္၊ ေၿခၿဖင့္ ေလွာ္ခတ္ေသာ အင္းေလးကန္၊ အလယ္ပိုင္းမွ အိုေအစစ္ ပုပၸားေတာင္၊ ေနာက္ဆံုး မင္းေနၿပည္ေတာ္ မႏၱေလးတို ့ကို ေက်ာင္းခရီးစဥ္ၿဖင့္ သူတို ့ လည္ပတ္ခဲ့သည္။ ေမထက္ အဘိုးအဘြားမ်ား ေနထိုင္ရာ ဧရာဝတီတိုင္းဖက္ကို သြားလည္ပတ္ၾကသည္။  မ်က္စိတဆံုး က်ယ္ၿပန္ ့ေသာ ပင္လယ္ၿပာၿပာ၊ သဲၿဖ ူၿဖ ူ လြလြကို နင္းေလွ်ာက္ရင္း ဆားငန္နံ ့သင္းေနေသာ ပင္လယ္ေလကို ရႈရိႈက္ရသည္မွာ  ၿမိ  ု ့သူမ်ားၿဖစ္ေသာ သူတို ့အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ ၿဖစ္သည္။
ခ်စ္သူေမာင္စံရွားကို  မိဘမ်ားႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးခ်ိန္ ထိုင္ကန္ေတာ့ေသာ ေမာင္စံရွားကို ေဖေဖက သေဘာက်ေသာ္လည္း ေမေမက သေဘာက်ဟန္မတူ။ အိမ္သို ့ ဝင္ထြက္ခြင့္ေပး၍ အရင္လို ခိုးေၾကာင္ခုိးဝွက္ ေတြ ့ရန္မလိုေသာေၾကာင့္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ရေသာ ေန ့ရက္မ်ားသည္ ၾကာၾကာမခံလိုက္။ ေမာင္စံရွားႏွင့္ ဆက္တြဲလွ်င္ ေမေမ့ႏွလံုးေရာဂါ တိုးေအာင္ လုပ္ေနသလိုပဲ ဆိုလာေသာအခါ ေမေမ့ကို မၿဖတ္ႏိုင္ေသာ ဝတ္ရည္သည္ ေမာင္စံရွားကို ၿဖတ္ရေလသည္။ ဝတ္ရည္တေယာက္တည္းကိုေသာခ်စ္ေသာ ေမာင္စံရွားကိုလည္း သနားသည္။ ေမေမႏွင့္ ေမာင္စံရွား မည္သူ ့ကိုမွ် မၿဖတ္ႏိုင္ေသာ ဝတ္ရည္ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိ။ ေမာင္စံရွားႏွင့္ မဆက္သြယ္ေသာ္လည္း ေမာင္စံရွားမွလြဲ၍ တၿခားမည္သူ ့ကိုမွ မခ်စ္ႏိုင္။ ေမေမ လက္ခံလာေအာင္ ေနာက္သံုးႏွစ္ ၾကိ  ုးစားဖို ့ ဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္။
ဘယ္လိုအေၾကာင္းႏွင့္မွ် မၿဖတ္ႏိုင္ဟု ဆိုလာေသာ ကိုၾကီးေအာင္ကို သင္းခိုင္ ဘယ္လိုမွ ၿပန္လက္မခံခဲ့။ ဘယ္သို ့ပင္ ၿဖတ္ေသာ္ၿငား အေသးငယ္ဆံုးႏွင့္ ခိုင္ၿမဲဆံုးၾကိ  ုးေလးမွာ မိသားစုသံေယာဇဥ္ၾကိ  ုး ၿဖစ္သည္။ သူ ့ေၾကာင့္ သူတို ့မိသားစုၾကိ  ုးေလး ၿပတ္ေတာက္မွာ သင္းခိုင္ မလိုလား။ ေမာင္ငယ္၊ ညီမငယ္မ်ားအတြက္ အကိုၾကီး အဖရာၿဖစ္ေေနေသာ ကိုၾကီးေအာင္ကို သားလိမၼာေလးသာ ၿဖစ္ေစခ်င္သည္။ မိသားစုအသိုင္းအဝိုင္းႏွစ္စု ေပါင္းစည္းရာတြင္  သူ ့ကုိ မလိုလားေသာ မိသားစုႏွင့္ သူ မေပါင္းစည္းခ်င္။
ကိုဂ်ိမ္းစ္ႏွင့္ သေဘာမတူေသာ ၾကီးေမသည္ ကိုႏိုင္ကိုေတာ့ သေဘာက်ေလသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အတူၾကီးၿပင္းခဲ့ေသာ ကိုႏိုင္သည္ ေရႊစင့္အတြက္ အကိုၾကီးတေယာက္သာ။ ကိုႏိုင္၊ ကိုပိုင္ သားေယာက်္ားေလးမ်ားသာ ရိွေသာ ၾကီးၾကီးေလးကေတာ့ ေရႊစင့္ကို သမီးတေယာက္လို ခ်စ္သည္။ ေရႊလမ္းေငြလမ္း ခင္းခ်င္ၾကေသာ္လည္း ဘြဲ ့ယူၿပီးမွ အိမ္ေထာင္ေရးကို စဥ္းစားမည္ဆိုေသာ ေရႊစင့္စကားေၾကာင့္ ဘာစကားမွ ဆိုမလာေသးေသာ္လည္း ေရႊစင္ သိေနသည္။ ကိုဂ်ိမ္းစ္ႏွင့္လည္း မခြဲႏိုင္ ေက်းဇူးၾကီးမားေသာ ၾကီးေမကိုလည္း ေက်းမစြတ္ရက္။
အိမ္သို ့ လာလည္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလးမ်ားအား အၾကည့္ခ်င္းဆံုေနေသာ အိမ္ေၿခရင္း ေဘာလံုးဒိုင္က ထြန္းထြန္းကို ၿပေသာအခါ  နင့္ရည္းစားက အလုပ္အကိုင္က ဘာလဲလို ့ ေမးတယ့္အခါ ေဘာလံုးဒိုင္မွာ လုပ္တယ္လို ့ ေၿပာမွာလား ၊ ငယ္လည္း ငယ္တယ္ ငါတို ့ကေတာ့ သေဘာမက်ဘူးဟု ေကာင္းခ်ီးေပးၾကသည္။ ဆန္ပြဲရံုမွ ကိုေအာင္က ေမထက္ကို သေဘာက်ေသာအခါ အားလံုးက ဝိုင္းကန္ ့ကြက္ၾကေလသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရင္ဖြင့္သမွ်ကိုသာ နားေထာင္ေပးၿပီး အခ်စ္ဆိုသည့္စကား တခြန္းမွ မၾကားခဲ့ရေသာ ၿဖိ  ုးေဝထံမွ အခ်စ္ဆိုေသာစကားကို ေမထက္ ၾကားခဲ့ရေလသည္။
ေမထက္..ငါ ဆယ္တန္းတုန္းက အကိုၾကီးတေယာက္ ငါ့ကို  အေသအလဲလိုက္တာ..သူ ့အိမ္ကလည္း သိတယ္..ငါ လက္မခံဘူး..ဘာလို ့လဲ သိလား...
အရက္ အရမ္းေသာက္လို ့...သူက လံုးဝ ၿဖတ္မယ္ ေၿပာတယ္...မရခင္တုန္းကသာ ၿဖတ္မယ္ေၿပာတာ..ရလည္းရေရာ မင္းကိုသာ ၿဖတ္မယ္..အရက္ကိုေတာ့ မၿဖတ္ႏိုင္ဘူးလို ့ လာမွာ...ကိုေအာင္က စိတ္ထားေကာင္းတယ္..ကူညီတတ္တယ္..နင့္ကိုလည္း ခ်စ္ပါတယ္..ဒါေပမယ့္ သူတို ့ လို စီးပြားေရး အသိုင္းအဝိုင္းနဲ ့ နင္ မအပ္စပ္ဘူး...အခ်စ္ဆိုတာ ႏွစ္ႏွစ္ ခံမခံ ေစာင့္ၾကည့္လိုက္ရေအာင္...
အားလံုးကပဲ သေဘာမက်လို ့လား၊ ေမထက္ကပဲ တကယ္ မခ်စ္လို ့ပဲလား၊ ပ်ိဳတိုင္းၾကိ  ုက္တယ့္ ႏွင္းဆီခိုင္ ကိုေအာင့္မာန ထိပါးသြားလို ့လား၊ အခ်စ္ကပဲ ႏွစ္ႏွစ္ မခံလို ့ဘဲလားေတာ့မသိ ပင္ပန္းလြန္းေသာ ေဟာက္ဆာဂ်င္ေက်ာင္းသူေလး၏ ဖူးပြင့္လာေသာ အခ်စ္ပန္းေလးခမ်ာ ေရမေလာင္း ေပါင္းမသင္ေသာေၾကာင့္ ပြင့္လန္းခြင့္ မရရွာဘဲ ညိႈးေလ်ာ္သြားေလေတာ့သည္။
ေဆးေက်ာင္းသူ ေမထက္ကေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးလွ်င္ ဆရာဝန္ၿဖစ္မွာ ေသခ်ာေသာ္လည္း သူတို ့ကေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးလွ်င္ ဘာလုပ္ရမည္မွန္း မသိ။ ၿဖိ  ုးေဝကေတာ့ သူ ့မိခင္ပန္းဆိုင္ကို ဦးစီးကာ ဘာအပင္၊ ဘာမ်ိဳးစိတ္ဆိုတာ ခြဲၿခမ္းစိတ္ၿဖာလို ့ ေက်ာင္းမွာသင္ယူခဲ့ေသာ ရုကၡေဗဒဘာသာရပ္ကို သူ ့ပန္းဆိုင္တြင္ အသံုးခ်ႏိုင္မည္ဟု ဆိုသည္။
ကမၻာေၿမၾကီးဆြဲငင္အား၊ အလင္းႏွစ္ တြက္ခ်က္မူမ်ား၊ ကမၻာေၿမၾကီးကို  အၾကိမ္မ်ားစြာပတ္ၿပီးမွ ကမၻာေၿမဆြဲငင္အားကို တြန္းကန္ရေသာ အာကာသယာဥ္ လႊတ္တင္ၿခင္း တြက္ခ်က္မူမ်ားသည္ တစ္စင္တီမီတာေလာက္ လြဲသြားရံုမွၿဖင့္ လ၊ အဂၤါၿဂိ ုလ္မ်ားသို ့ မေရာက္ဘဲ အာကသထဲ မဆံုးေသာ ခရီးလမ္း ေရာက္သြားႏိုင္မူမ်ားေၾကာင့္ အခရာက်ေသာ ရူပေဗဒဘာသာရပ္ယူရင္း တကၠသိုလ္ဆရာမၿဖစ္ခ်င္ခဲ့ေသာ  ခိုင္ေမသည္ တကၠသိုလ္တက္ၿပီးမွ တကၠသိုလ္ဆရာမၿဖစ္ခ်င္စိတ္ ကုန္ခမ္းသြားကာ စာသင္ဂိုက္သာ လုပ္မည္ဆိုသည္။
စီးပြားေရးစီမံခန္ ့ခြဲမူ ဘာသာရပ္ တတ္ေနေသာ ဝတ္ရည္ကေတာ့ စီမံခန္ ့ခြဲစရာ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရး မရိွေသာေၾကာင့္ သူ ့မိဘလို အစိုးရဝန္ထမ္းလုပ္မည္ ဆိုသည္။ သတၱေဗဒဘာသာရပ္ တတ္ေနေသာ သင္းခိုင္ကေတာ့ အေကာင္ပေလာင္မ်ား၏ မ်ိဳးစိတ္၊ သားေဖာက္ရန္ ေမြးၿမ ူေရးကန္ မရိွေသာေၾကာင့္ မိဘလက္ငုတ္လက္ရင္း ကုန္စံုဆိုင္သာ ဦးစီးမည္ဟု ဆိုသည္။ သူ ့ေမာင္၏ ငါးေမြးကန္ထဲမွ ငါးမ်ားကို ၾကည့္ရင္း ဒီအေကာင္မ်ိဳးစိတ္ကို ငါသိပါတယ္ဟုဆိုကာ နာမည္ေမ့ေနတတ္ေသာ သင္းခိုင္သည္  သူသင္ယူထားေသာ ဘာသာရပ္ကို တခါတရံ အသံုးခ်တတ္သူ ၿဖစ္သည္။ ၾကီးၾကီးေမ၏ စာရင္းဇယားမ်ားကို ကူလုပ္ေပးရင္း သင္ယူထားေသာကို သခ်ာၤဘာသာရပ္ အသံုးခ်မည္ဟု ေရႊစင္က ဆိုသည္။
ရီယာဇယ္ႏွင့္ ဘြဲ ့ယူေသာေန ့တြင္ ဝတ္ဆင္ဖို ့ အကႌ်အဝတ္အစား၊ ဖိနပ္၊ အိတ္၊ မိတ္ကပ္၊ ပန္း၊ လက္ဝတ္ရတနာ၊ လိုက္ပါေသာ မိဘေမာင္ႏွမအတြက္ အေရာင္ကိုက္ညီဖို ့ ၿပင္ဆင္ရသည္မွာ အေတာ္ပင္ပန္းေလသည္။ ေယာက်္ားေလးမ်ားသည္ လည္ကတံုးအၿဖ ူ၊ ပုဆိုးအသစ္၊ ကတၱီပါေၿခညွပ္ဖိနပ္စီးလွ်င္ ၿပီးေသာ္လည္း မိန္းကေလးမ်ားကေတာ့ အလုပ္အေတာ္ရႈပ္သည္။ ေယာက္်ားေလးမ်ား ထိုကဲ့သို ့ ကိစၥရွင္းသည္ကိုပင္ ဘုန္းဟု ေခၚသည္ထင္သည္။ မည္သို ့ပင္ၿဖစ္ေစ  တကၠသိုလ္မွ သက္ဆိုင္ရာဘြဲ ့အသီးသီး သူတို ့ သင္ယူၿပီးေၿမာက္ခဲ့ၾကသည္။
(ေက်ာင္းၿပီးသြားၾကေသာ ထိုမိန္းကေလးမ်ား ဘာေတြ ဆက္ၿဖစ္ဦးမွာလဲ...ဆက္ရန္)
ဧၿပီ ၄၊ ၂၀၁၃။
All photos are from Google.
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Search This Blog
Current Status
နာက်င္ၿခင္း ကင္းေသာသူ ၿဖစ္ရပါလိုု၏...
►  2016 (29)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (2)
►  September (3)
►  August (1)
►  July (2)
►  June (2)
►  April (4)
►  March (2)
►  February (1)
►  January (2)
►  2015 (64)
►  December (2)
►  November (2)
►  October (7)
►  September (4)
►  August (7)
►  July (2)
►  June (5)
►  April (5)
►  March (9)
►  February (7)
►  January (6)
►  2014 (54)
►  December (6)
►  November (6)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (4)
►  April (3)
►  March (4)
►  February (4)
►  January (2)
▼  2013 (57)
►  December (3)
►  November (7)
►  October (6)
►  September (6)
►  August (5)
►  July (4)
►  June (4)
▼  April (4)
ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၁၉
အရင္အတိုုင္း...
မွားယြင္းၿခင္း...
အခ်စ္ကို မယံုၾကည္ၾကသူမ်ား...၃
►  March (4)
►  February (5)
►  January (4)
►  2012 (55)
►  December (1)
►  November (2)
►  October (4)
►  September (2)
►  August (4)
►  July (3)
►  June (9)
►  April (5)
►  March (5)
►  February (7)
►  January (8)
►  2011 (114)
►  December (7)
►  November (6)
►  October (5)
►  September (9)
►  August (12)
►  July (21)
►  June (18)
►  May (12)
►  April (12)
►  March (6)
►  February (4)
►  January (2)
►  2010 (2)
ဒီလို ေၿပာခဲ့ၾကတယ္။
#Daydream (1)
Animals (3)
Article (9)
Colorful Myanmar (2)
Emotion (4)
Environmnet (1)
Essays (35)
Facebook (3)
Feeling (8)
Fiction (1)
Flowers And Festivals Around The Myanmar Year (2)
Friends (9)
Gardens (1)
Humour (12)
Khin Myo Chit (2)
Knowledge (7)
My Family (28)
MySelf (29)
Performing Arts (2)
Political (10)
Religion (1)
Short Essays (7)
Tag Posts (15)
Thought (13)
Traveling (82)
University (14)
စိတ္အာဟာရ (2)
သေရာ္စာ (2)
အေတြးအၿမင္ (24)
ေထြရာေလးပါး (15)
အၿမဲသြားလည္ၿဖစ္တဲ့
သစ္ထူးလြင္ Myanmar News Now
ဒကၠား ေကာ္ဖီဆိုင္ အၾကမ္းဖက္မွုကို ႀကိဳးကိုင္သူကို အေသရရွိ
2 minutes ago
Tun Tun's Photo Diary
Kalaw Day 1 & 2
မိုးေငြ႔ႏွင္႔အတူ
Perfume....
စိတ္ဝင္စားစရာ မာမာရဲ႔ ဝါသနာမ်ား
ေမႊးျပီးဆိမ္႕ေနတဲ့ မုန္႔ဆမ္းနယ္
က်မရဲ့ေနရာေလး
ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ဂ်ပန္မ်ား(၃)
ေတြးမိေတြးရာ...ေရးမိေရးရာ
ခ်စ္ျခင္းထာဝစဥ္ တြင္ရစ္ေစ ...
Rolling to 2017 + Lab Report
သ တ္ ပုံ ကို မွ န္ ေ အ ာ င္ ေ ရ း ၾက
ခံစားမႈ႕သံစဥ္
အသြားနဲ႕ အျပန္
နွင္းဆီတစ္ခင္း ပန္းတစ္ျခင္း
သင္ မေပ်ာ္ရႊင္ဘူးလား ဆိုတာ သိႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား
စြယ္ေတာ္အိပ္မက္ရွည္
လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္
ဘုစုေမြးေန႔ ေမာင့္အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး
အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ရဲ႕သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား
ကေနဒါ - အေမရိကားႏွင့္ ရန္ကုန္ (ဇာတ္သိမ္း)
2 weeks ago
ကိုင္တြယ္ျခင္း အနုပညာ
3 weeks ago
ေဘာင္ခတ္ပါ၊ မသတ္နဲ႔ ...
3 weeks ago
အၿပဳံးမပ်က္ ေရွ႕သို႕ဆက္ မဂၤလာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္
4 weeks ago
4 weeks ago
အားလံုုးဘတ္တဲ့ တီခ်မ္း
First of May
5 weeks ago
အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား
ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဘ၀ရဲ႕ေန႔ရက္မ်ား
1 month ago
2 months ago
ပုဇြန္ခ ်ဥ္
2 months ago
sosegado တည္ ၿငိမ္ ေအး
2 months ago
သူႀကီးမင္း (တုံးဖလား)
သစၥာဓိ႒ာန္ ပုုံျပင္မွန္
3 months ago
www.myathwayni.com/
နတ္ေရးတဲ့ေရႊစာ
3 months ago
မေဗဒါရဲ႕ ေဗဒါလမ္း
သင်မသိကောင်း မသိသေးမဲ့ Park Bo Gum အကြောင်းလေးတွေ
3 months ago
စိမ္းရြက္ႏုေပၚက မိုးေရစက္မ်ား
3 months ago
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု - ေမာင္မ်ိဳး
အေၾကာက္တရားအားေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
4 months ago
ရုပ္႐ွင္ထဲမွာ ၇-၁၄
4 months ago
khin oo may
2011 memory
4 months ago
Rose of Sharon
5 months ago
တုိင္ 0 မ ္, Typhoon Nepartak, နာ ဂစ္ ႏ ွ င့ ္ စပ္ မိ စပ္ ရာ
5 months ago
Burmese taste - Iora
ထမင္းဘူးမ်ား (၂ )
6 months ago
အဝါေရာင္က်ီးကန္းေတြ ငါ့ဆီၿပိဳဆင္းလာတဲ့ေန႕က
7 months ago
ေရမရေသာ ေတာင္စဥ္မ်ား...
7 months ago
ရွမ္းေခါက္ဆဲြ ခ်က္နည္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး
7 months ago
Wutyee Food House
Mario Bento ထမင္းဘူး
8 months ago
8 months ago
ၾကယ္ျပာရဲ ႔အိမ္ကေလး
" ကုိယ္႔ဇာတာက အဲ႔လိုပဲ "
8 months ago
ေနာင္ဂ်ိန္တို႔ မိသားစု
ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ
8 months ago
မမဝသုန္ နွင့္ အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား
မွတ္တိုုင္မ်ား အေၾကာင္း
8 months ago
Danuphyu Daw Saw Yee (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
10 months ago
ဝါေခါင္မိုး
ဇီဝေလာင္ကၽြမ္းမႈ
11 months ago
Kyi Aye (Literature)
11 months ago
ရင္ၿငိမ္းသူ
2015 ဒီဇင္ဘာ
✿ My Emotions ✿
အားငယ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္း
ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ up to date သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းမွဳ
ခ်စ္ၾကည္ေအး
ငယ္ငယ္တုန္းက ပြဲႀကိဳက္ခင္ကြ်န္မ
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
Wathone Moe
Moscow - Wathone Moe
Oakkar7's Blog
တႏိုင္တပိုင္ေရသန္႔စင္ျခင္း-၂ (ေနေရာင္ျခည္ျဖင္႔ေရကိုပိုးမႊားသန္႔စင္ျခင္း)
ေန၀သန္ ရဲ႕ အိုေအစစ္
Just a minute
မိုးဦးစံပယ္
ခ်ီကာဂိုမွာ တေန႕တာ
နိမ့္ေသာ ျမန္မာ့စီးပြားေရးထဲက ျမင့္ေသာ သမၼတအႀကံေပး
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
ေမတၱာျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္
White Angel
"မယ္ဗိုက္ရဲ႕ခြဲစိတ္ခန္း အေတြ႔အႀကံဳ"
Angelhlaing
ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
2 years ago
“အေတြးစေလးေတြ”
“ ေဆးေပါင္းခ . . . ”
2 years ago
အသားအရည္လွပဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြထိန္းသိမ္းစို႔
2 years ago
အလွသစၥာ ပန္းပြင္႔မ်ား
လွမ္းမီေပမယ္႔
2 years ago
အျခားအျခားေသာ ၾကယ္ ေတြလို
2 years ago
Vista's Colorful Planet
လက္ရွိအေျခအေန
2 years ago
ေပ်ာ္ပါေစ ခ်ယ္
2 years ago
~ ဏီလင္းညိဳ ~
ပူစီ၊ ဘရာနီ၊ မုသာ၀ါဒႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္....
2 years ago
ကႏၱာရ ပန္းပြင့္
2 years ago
ေကာင္းကင္ၿဖဴ
Blog day ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား
2 years ago
♠ နတ္ဆိုးေရးတဲ့ အလြမ္းပုရပိုဒ္ ♠
2 years ago
ၾကည္ျဖဴခင္ခင္
“အေမ့ရင္ခြင္’’
2 years ago
Thet Nandar Family
မုန္႕ဟင္းခါး
3 years ago
ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)
ဆ…ဆရာႀကီး…စပ္ၿဖီးၿဖီး
3 years ago
Baby taster
နံနက္စာႏွင့္ ေန႔လည္စာမ်ား
3 years ago
ေမ်ာလြင့္တိမ္ တို႕ နားခိုရာ....
ကၽြႏ္ုပ္နင့္အသက္ငါ့ေပး ဆရာႀကီးညိမ္းႏိုင္ ႏွင့္ ေဒၚလာ၁၁ဘီလ်ံေပ်ာက္ဆံုးမႈႀကီး
3 years ago
Haze & the Authors
3 years ago
မေလးၿမတ္၏ ဝါသနာ
အခုတေလာ မေလးတေယာက္ ဒီသီခ်င္း ေလးကိုၾကိဳက္ ၾကိဳက္
3 years ago
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီ
3 years ago
AMK Creation
ပိေတာက္ရဲ႕သစၥာကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ေကာင္
3 years ago
အစရွိ အေနာင္ေနာင္မို ့အက်င့္ပါသြားမွာကို စိုးမိတယ္
3 years ago
Mon Petit Avatar
This Post Doesn't Have a Title on It
3 years ago
ၾကံဳခဲ့ရ နဗနဘ၀
50.1 ဘ၀ထဲ ရြာလည္ၾကသူမ်ား
4 years ago
!...* ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ေတးခတ္သံ *...!
အိုင္ဖုန္း ဖိုက္ အလွဴခံပါတယ္
4 years ago
သစ္ေကာင္းအိမ္
4 years ago
ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ေျခေထာက္ကိုဆြဲ .......သရဲ
5 years ago
မုိးပန္းခ်ီ
♨ . Qu Te Kitchen
အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္
အန္တီတင့္ (စက္မွု တကၠသိုလ္)
အေမွာင္ထုထဲက အလင္းစက္မ်ား
ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္
Moon Thet Pan - မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁ )
အာကာေခတ္ပိုင္
ေတာက္ပႀကယ္စင္
ျမစ္က်ဳိးအင္း
ေတာက္ပႀကယ္စင္
မြန္မြန္ယိုကို
NYI LYNN SECK 18+ DEN
လြန္းထားထား(ေဆးတကၠသိုလ္)
Nine Nine SaNay
ကိုယ့္လိုဘေလာ့ဂါေပါက္စသူငယ္ခ်င္းေတြ
သတင္းေဆာင္းပါး
VOA News: သတင္း
BBCBurmese.com | ပင်မစာမျက်နှာ
Eleven Media Group
Mizzima Burmese
san.s.htun@gmail.com ဆီ ေဝဖန္အၾကံၿပ ုႏိုင္ပါတယ္။
ၿဖစ္တည္လာတဲ့ အေတြးမွ်င္ေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီမွာ ေရးဖြဲ ့ေနသူတေယာက္...
View my complete profile
ပို ့စ္အသစ္တင္တိုင္း ပို ့ေပးဖို ့ အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားခဲ့ရန္
Total Pageviews
Live Traffic Stats
© San San Htun. 2010 - 2016 | Privacy Policy. Powered by Blogger.