my my my my my my my fa en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my es my my fr my ru my ja fa ru fa en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my my my el my my my my my my my my my my my my my my my my my fr en en my my my my el my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my el my my my my my my my en en my my my my el my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my fr en en my en my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my es my my my my my my my my my my my ja my my my my my my my my my en en en my my el my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my el my my my my my my my my my my my en en en en en my cs en da da fr en en en my my my my en my my de my my my my my my my my my cs en da cs cs en en en da cs cs en en en cs cs en en en da da cs my fa my it my my pt my my my en en
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား: April 2014
ခ်ီးမွြမ္းထိုက္သူကို ခ်ီးမွြမ္းဂုဏ္ျပဳျခင္းသည္ မဂၤလာ တပါး ………
ဆယ္ႏွစ္မျပည္တတ္ေသးတဲ့ သားသမီး သံုးေယာက္ရဲ ့ေနစဥ္ တာ၀န္ဆိုတာက က်ေနာ္တို ့လို လူခြဲ မရွိတဲ့ မိသားစုမွာေတာ့ အင္မတန္ ၾကီးေလးလွပါတယ္ ။
ေနစဥ္ သူတိုေလးေတြရဲ ့စား၀တ္ေနေရး က်န္းမာေရး ပညာေရး အရာ အားလံုး
ပာာ က်ေနာ္တို ့လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ ကူညီကုန္းလို ့ရုန္းကာမွ ေတာ္ ရာ မက်
တတ္ပါဘူး ….။ တခါတရံ က်ေနာ္ စိတ္ကူးထဲမွာ စာေလးေပးေလး ေ၇းဖို ့အေတြရွိ
ေပမဲ့ မအားလပ္တာေၾကာင့္ က်ေနာ္စာေရး က်ဲ လို ့ ကိုယ္ကို ကိုယ္ အားမရ ျဖစ္ရပါ
ေသးတယ္ ။ က်ေနာ္ စာေလးေပေလး ေရးတယ္ ဆိုတာကလည္း က်ေနာ္ေရးတတ္
သလို စိတ္ကူးထဲ ရွိသလို ေရးျခင္းမွ်သာပါ ။ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ က်ေနာ္ေ၇းတဲ့
စာေတြက အလယ္တန္းအဆင့္ စာစီစာကုံး ေရတဲ့ အဆင္ေလာက္ပါပဲ ။ ပညာရွင္ အဆင္စာေရးဆရာ မပာုတ္ေလေတာ့ အမွာ အယြင္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတတ္တာ
အမွန္ပါပဲ…။ သို ့ေသာ္ က်ေနာ္ေရးတဲ့စာေတြကို အစဥ္တစိုက္ ဖတ္ရွဳ ေနသူေတြ ၊ က်
ေနာ္ ရဲ ့မလုပ္တတ္ လုပ္တတ္နဲ ့ဖန္တီးထားတဲ့ ခိုင္ကိုဦး ရဲ ့ မွတ္စုမ်ား Blog မွာလာ
ေရာက္ဖတ္ရွဳသူ ဦးေရ မ်ားလာတာနဲ ့အမွ် က်ေနာ္မွာ တာ၀န္ၾကီး တခု ပိုလို ့လာတာ ေတာ အမွန္ပါပဲ….။ ေ၀ဖန္သံေတြ အၾကံျပဳတာေတြ ခ်ီးမွြမ္းသံ ေတြ ကဲရဲ ့သံေတြ ကေတာ့ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသ ဘာအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ ရွိေနတတ္တာပါပဲ ။ ဒါေတြရွိေနမွလည္းပဲ ကိုယ္အလုပ္ ကိုယ္အရည္အခ်င္း ကိုယ္သိခြင့္ ရတာမို ့ က်ေနာ္
တေလာက က်ေနာ္မိတ္ေဆြ တေယာက္ရဲ ့ဧည္ခံပြဲ တခုမွာ က်ေနာ္ မိတ္ေဆြ တေယာက္က က်ေနာ္ကို ေ၀ဖန္လာပါတယ္ ။ သူေျပာတဲ့အထဲမွာ က်ေနာ္ အတြက္
ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ေတြ အမ်ားၾကီး ရလိုက္တဲ့အတြက္ သူကို အထူးေက်းဇူတင္ေနမိ
တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ အတြက္ ေတြးစရာ တခုပါလာတာက လူတဦးတေယာက္ကို
ေဇာင္းေပးျပီး ခ်ီးမွြမ္းခန္းေတြ မဖြင့္ဖို ့ပါ …။ ဒါေတြးစရာ ပါပဲ ….။ က်ေနာ္တို ့ ျမန္မာ
လူမ်ိဳး တခ်ိဳ ပာာ တခါ တရံ မွာ အေတြးေခ်ာ္ေနသလား လို ့ ….
မ်ားေသာ အားျဖင့္ က်ေနာ္တို ့လူမ်ိဳး မွာ မေကာင္းတာ တခုခု လုပ္လိုက္ရင္ ခ်ီးမွြမ္း
ခုႏွစ္ရက္ ကဲ့ရဲ ့ ခုႏွစ္ရက္ ဆိုေပမဲ့ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ခ်ီးမွြမ္းတယ္ ဆိုတာ မၾကား
ရေလာက္ေအာင္ရွားသလို ့ ကဲ့ရဲ ့တာက်ေတာ့ ခုႏွစ္ရက္ မက ၾကားတတ္ၾကတာပဲ ။
ဒီေနရာမွာ တခု သတိျပဳမိတာေလးက အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမွဳ ့ ဓေလ ေတြမွာ က်
ေတာ့ တဦးတေယာက္က ေကာင္းတာတခုခု လုပ္လိုက္မိရင္ …အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ လိုက္မိရင္ Congratulate ဒါမွမပာုတ္ Congratulation လုပ္ၾကတယ္ ။
က်ေနာ္တို ့ျမန္မာယဥ္ေက်းမွဳ ့ ဓေလ့မွာလဲပဲ ခ်ီးမွြမ္းထိုက္သူကို ခ်ီးမွြမ္းဂုဏ္ျပဳျခင္းပာာ
မဂၤလာ တပါး ဆိုတာ ရွိျပီးသားပါ…။ ဒါကို က်ေနာ္တို ့အမ်ားအားျဖင့္ေမ့ထားတတ္ၾက
တယ္ ။ အခု က်ေနာ္ နိဒါန္ပ်ိဳးေနရျခင္း ကလည္းပဲ တဦးတေယာက္ တစုတဖြဲ ့ရဲ ့ လုပ္
ရပ္တခုကို ခ်ီးက်ဴး ဂုဏ္ျပဳခ်င္လို ပါပဲ …(ဒီတၾကိမ္နဲ ့ဆိုရင္ က်ေနာ္ စာေရးသက္ တိုတိုေလးအတြင္းမွာ ဒုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ခ်ီးမွြမ္ခန္းဖြင္ျခင္း ဆို၇င္ မမွားပါဘူး)။
သည္အတြက္ အျပစ္ဖို ့မယ္ ဆိုရင္လည္း က်ေနာ္ခံပါမယ္ ။
အဲဒါကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏က်န္းမာေရး နွင့္ ပညာေရး ကြန္ယက္ ရံပံုေငြ
ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ နဲ့ပါတ္သက္လိုပါ…။ ပြဲ မတိုင္ခင္ ၂ လေလာက္ကတဲက က်ေနာ္ ခင္တဲ့ဆရာ
ေဒါက္တာ ဦးျမင္ထြန္းက အေသာက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေစ်းေရာင္းပြဲ မွာ ေတြရင္း
ဆံုခိုက္ စကားစပ္မိရာကေန ပြဲအေၾကာင္း သိခြင္ရခဲ့ပါတယ္ ..။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း
တတ္နိုင္သေလာက္ ကူညီမယ္ လို ့ေျပာခဲ့မိေပမဲ့ ထည့္ထည့္၀င္၀င္ က်ေနာ္ မပါ၀င္ မပါတ္သက္နိုင္ခဲ့ပါဘူး ။ ပြဲရက္နားနီးလာကာမွ ပဲ ကိုေဇာ္မင္းမင္း နဲ ့တိုင္ပင္ျပီး က်ေနာ္
(တတ္က်ြမ္းရာ ) လဘက္ရည္ ခြက္ ၁၀၀ ေလာက္ေဖ်ာ္ျပီး ေစ်း၀င္ေရာင္းေပးခဲ့နိုင္တာ
ေရာင္း၇ေငြ ၂၅၀ ေဒၚလာ လွဴနိုင္ခဲတာက လြဲ လို ေပါ့ …။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပြဲ တစ္ပြဲ ျဖစ္
ေျမာက္ဖို ့ ဘယ္ေလာက္ အားစိုက္ ထုတ္ခဲ့ၾကသလဲ ဆိုတာ က်ေနာ္ မသိနိုင္ပါဘူး ။
ဆစ္ဒနီ ကို ျမန္မာနိုင္ငံက အနုပညာရွင္ေတြ ဖိတ္ေခၚျပီး ပြဲ တပြဲျဖစ္ေအာင္စီစဥ္ရတာ
အင္မတန္ လံုးလ ၀ရိယ စိုက္ထုတ္ ရမယ္ထင္ပါတယ္ ။ အနုပညာရွင္ေတြ ဗီဇာ ရဖို ့
ကစလို ့ ခန္းမ ေနရာ စီစဥ္ရတာ ..အစားအေသာက္ေရာင္းဖို ့ဖိတ္ေခၚရတာ ..ပြဲ၀င္ခြင္လက္မွတ္ ေရာင္းခ်ေရး…ေရာက္လာတဲ့ အနုပညာရွင္ေတြ ေနထိုင္စား
ေသာက္ေရးက အစ စီစဥ္သူရဲ ့ Management လုပ္ရတာ လြယ္မဲ့ အလုပ္ မပာုတ္တာ
ေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ…။ ပြဲေန ့ကို ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္
စနစ္တက် ျဖစ္ေရး ၊ ပြဲက်င္းပေနခ်ိန္မွာ အထစ္အေငါ့ ကင္းကင္းနဲ ့ အဆံုးသတ္နိုင္ေ၇း ဆို တာကလည္း စိတ္ေမာစရာ တခုျဖစ္မွာပါ ။ အဆိုးဆံုးက လုပ္စား ပြဲ (ပြင္ပြင္လင္း
လင္းေျပာတာပါ) လို ့ အထင္အျမင္ မေရာက္ေစေရး ကပိုလို ့ အေရးၾကီးပါတယ္ ။
လုပ္စားသြားတယ္လို ့ျမင္ၾကတဲ့ တခ်ိဳ ့ပြဲေတြရွိေပမဲ့ က်ေနာ္ အျမင္ကေတာ့ အဲသည္လို
ရွိေနျခင္းကလည္း နိုင္ငံရပ္ျခားရွိေနတဲ့ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ေရွြျမန္မာေတြ အတြက္ေတာ့
အဆိုးထဲက အေကာင္းလိုပဲ မွတ္ယူခ်င္ပါတယ္ ..။ ဒီမိုကေရစီ နိုင္ငံ ဆိုေပမဲ့ က်ေနာ္တို ့တေတြပာာ အရင္းရွင္စနစ္ေအာက္က သားေကာင္ေတြပါ ။ေနစဥ္ႏွင္အမွွ်လဳွုတ္ရွားရုန္း
ကန္ေနရတဲ့ ဆစ္ဒနီျမိုျပ လူေနမွဳ ့ဘ၀မွာ စိတ္ထြက္ေပါက္ ရစရာ ဆိုလို ဒီလို ပြဲလမ္းသ
ဘင္ေတြသာ မရွိရင္ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲတင္ နားလည္ေပးလို ရလိုက္မွာပါ ။ တခါတရံလုပ္တဲ့ပြဲေတြ အခမ္းအနားေတြမွာ ဆို ခန္းမ ငွားခ ေတာင္မွျပန္မရတဲ့ အရွံဳးခံအိတ္စိုက္ပြဲေတြျဖစ္သြားတာမ်ိဳးလည္းၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ဒါေပမဲ့ အဲသည္ ့
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏က်န္းမာေရး နွင့္ ပညာေရး ကြန္ယက္ ရံပံုေငြ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ
ေတာ့ ဒီလို မျဖစ္ခဲပါဘူး ။ အဆိုေတာ္ ထြန္းအိျႏၵာဗို က စင္ေပၚ တက္ကာစမွာပဲ သူမ ရတဲ့ ဆုေငြေတြကို ေၾကျငာရင္း တဆက္တည္း ေျပာသြားတဲ့ (က်မရတဲ့ဆုေငြေတြ ကိုေၾကျငာေပးေနပါတယ္ ပရိတ္သတ္ထဲက ေကာင္တာတြက္ေနသူမ်ားရွိခဲ့ရင္
က်မေၾကျငာတာနဲ ့မကိုက္ညီရင္ လာေရာက္ ေျပာနိုင္ပါတယ္ …က်မ ရတဲ့ဆုေငြေတြ အားလံုးကို ပါ အေမရဲ က်န္းမာေရး နွင့္ ပညာေရး ကြန္ယက္ ရံပံုေငြ ထဲကိုထည့္၀င္လွဳဒါန္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္)ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ရျပန္တယ္ ။ တကယ္ကိုပဲ အဲသည္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ ေလးပာာ နတ္လူ သာဓုေခၚနိုင္ခဲ့
တဲ့ပြဲ လို ေျပာ ရမွာပါပဲ…။ က်ေနာ္တို ့တေတြရဲ ့မြန္းက်ပ္ေနတဲ့စိတ္အလ်ွင္ေတြ ေျပ
ေလ်ွာသြား ရသလို က်ေနာ္တို ့ခ်စ္တဲ့ အနုပညာရွင္ေတြကို လည္း ရင္းႏွီး ခ်စ္ခင္စြာ
က်ေနာ္တို ့ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကို တဖက္တလမ္းက ပံ့ပိုး လိုက္နိုင္ျခင္းပါပဲ…။ အဲသည့္
ပြဲ အျပီး ေနာက္ပိုင္း အဆိုေတာ္ လင္းလင္းရဲ ့Facebook စာမ်က္ႏွာမွာ ဒီ Status ကေလး ေတြ လိုက္ရေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ ၀မ္းသာ ပီတိျဖစ္ရျပန္တယ္ ။သူေရး
ၾသစေၾတးလ် နိုင္ငံ ျမိဳ ့(၄) ျမိဳ ့ သို ့ အေမစု ၏က်န္းမာေရး နွင့္ ပညာေရး ကြန္ယက္ ရံပံုေငြနွင့္ ေကာ့မႉး ျမိဳ ့ နယ္အတြင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း စာသင္ဝိုင္း ရံပံုေငြ မ်ားအတြက္ ေမတၱာျဖင့္ လာေရာက္ သီဆို ေဖ်ာ္ေျဖ ေပးၾကေသာ လင္းလင္း၊ ထြန္းအိျႏၵာဗို၊ ခ်စ္သုေဝ တို ့မွ ရရွိသည့္ ဆုေၾကးေငြ နွင့္ ရံပံုေငြ မ်ားအား ေၾကျငာေပးမည္ ျဖစ္ပါသည္
ဝင္ေၾကး ရရွိေငြ - A$ 13300
(A$ 18780 နွင့္ U$ 400 ) တို ့ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာေငြ နွင့္ ခန္ ့မွန္း ေျပာရလွ်င္ ဝင္ေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း (347)(သံုးရာေလးဆယ့္ခြန္နစ္သိန္း) ဝန္းက်င္နွင့္ အနုပညာဆုေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း(168) (တစ္ရာ ေျခာက္ဆယ့္ ရွစ္သိန္း) ဝန္းက်င္ ရရွိပါသည္။ ဝင္ေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း (347)(သံုးရာေလးဆယ့္ခြန္နစ္သိန္း) ဝန္းက်င္ အား အေမေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏ ပညာေရးနွင့္ က်န္းမာေရး ကြန္ယက္ သို ့၄င္း အနုပညာဆုေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း (168) (တစ္ရာေျခာက္ဆယ့္ရွစ္သိန္း) ဝန္းက်င္အား ေကာ့မႉးျမိဳ ့နယ္ အတြင္း မွ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း စာသင္ဝိုင္း မ်ားသို ့၄င္း လႉဒါန္းမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ လံုးတြင္ ဆစ္ဒနီ၊ဘရစ္ဘိန္း၊ပါ့တ္ ျမိဳ ့မ်ားမွ ပြဲစီစဥ္သူမ်ားနွင့္ လိုက္လံေစာင့္ ေရွာက္ေပးသူ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္၊ မဲဘုန္းျမိဳ ့ မွာေတာ့ အားလံုးကို ေက်းဇူး တင္လို ့မရပါ၊ "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပညာေရး ရံပံုေငြပြဲ" ဆိုသည့္ေခါင္းစဥ္အား ဖ်ာဝင္ခင္းသည့္ လူအခ်ိဳ ့နွင့္ အခ်ိဳရည္ ေလာင္းမ်က္နွာဖံုး လူသားမ်ားအား ေတြ ့ခဲ့ရေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ပြဲစီစဥ္သူ လူအနည္းငယ္နွင့္ မိသားစု လိုလိုက္လံ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ လူအနည္းငယ္ကို သာေက်းဇူး တင္ပါသည္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ထင္မထာေလာက္ ေအာင္ရရွိသည့္ သိန္း ရာခ်ီ အလႉေငြမ်ားအတြက္ လိုက္လံအားေပးသည့္ ပရိတ္သတ္ မ်ားနွင့္ အလႉေငြမ်ား ေပးၾကေသာ ပရိတ္သတ္ မ်ားအား လံုး က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ ခင္မ်ား၊
အလႉေငြမ်ားနွင့္ ပတ္သတ္၍ ေသာ္၄င္း တစ္ျခားေသာ မရွင္းလင္း သည္မ်ားနွင့္ ပတ္သတ္၍ ေသာ္ ၄င္း မည္သူမဆို ပြင့္လင္းစြာ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္း နိုင္ပါသည္ ။
…...တဲ့ ေလ…..(မူရင္အတိုင္ျပန္တင္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ မဲဘုန္ျမိဳ မွ အေျခ အေန
အရပ္ရပ္အား က်ေနာ္မသိပါ ) ။စာစကားႏွင္ေျပာရရင္ …မည္သိုပင္ျဖစ္ေစကာမူေပါ့
ဗ်ာ … ဝင္ေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း (347)(သံုးရာေလးဆယ့္ခြန္နစ္သိန္း) ဝန္းက်င္နွင့္ အနုပညာဆုေၾကးေငြ သိန္းေပါင္း(168) (တစ္ရာ ေျခာက္ဆယ့္ ရွစ္သိန္း) ကို က်ေနာ္
တို ့တေတြ ျမန္မာနိုင္ငံ အတြက္ ရွာေဖြ ေပးခဲ့ၾကတာမို ့ ပြဲစီစဥ္သူေတြ ပြဲက သူေတြ အဖက္ဖက္ ကေန ကူညီပံ့ပိုးေပးခဲသူေတြ ဇာတ္စကားနဲ ့ပါတ္စာခြာ ဖ်ာသိမ္း လုပ္ခဲ့
ၾကသူေတြ အားလံုး ၊(လင္းလင္းစကား အရ ) ဖ်ာဝင္ခင္းသည့္ လူအခ်ိဳ ့နွင့္ အခ်ိဳရည္ ေလာင္းမ်က္နွာဖံုး လူသားမ်ား အားလံုး ကိုပါ က်ေနာ္ ကေတာ့ျဖင့္ ေက်း
ဇူးတင္မဆံုးပါ ….။အဲသည္ေနာက္ ရန္ကုန္ျမိဳ ့မွာ က်င္းပတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏က်န္းမာေရး နွင့္ ပညာေရး ကြန္ယက္ ရံပံုေငြ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ မွာ အဆိုေတာ္ ထြန္းအိျႏၵာဗို
၊ ခ်စ္သူေ၀ ၊ လင္းလင္း တို ့ကိုယ္တိုင္ အန္တီေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ထဲကို အလွဴေငြ ေတြေပးအပ္ေနတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို ထြန္းအိျႏၵာဗို Facebook စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ
ေတြလိုက္ရျပန္ေတာ့ ဒီထက္ပြင္လင္းျမင္သာတဲ့ အလွဳ ရွိနိုင္ပါဦးမလား ရယ္လို ေတြးမိ
ရင္း လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ သာဓု အၾကိမ္ၾကိမ္ေခၚ မိပါေတာ့ တယ္ …..။ အဲသည္ပြဲမွာ ထပ္
ျပီး သတိ ထားမိတာ တခုက ပြဲက်င္းပ ရာ ခန္းမ တခုလံုး ေယာက္ယက္ခတ္ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ ဆရာ ေဒါက္တာျမင္ထြန္းပါ …..သူအစား သူကိုၾကည္ရင္း က်ေနာ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ကို ရင္ေမာခဲ့ရပါတယ္ ….။ ဆစ္ဒနီမွာ ယခု ကဲ့သိုေသာ
တန္ဖိုးရွိေသာ ပြဲမ်ိဳး ဆက္လက္ဖန္တီးနိုင္ၾကပါေစ လို ့ ေတာင္းဆုျပဳရင္း …….
ခိုင္ကိုဦး (ဆစ္ဒနီ)
၃၀ . ၄ . ၂၀၁၄ ။
Like · · Share
Posted by Khaing Ko Oo at 22:37 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: ကိုယ္ပိုင္မွတ္စု
* ၂၀၀၃ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * အပိုင္း ( ၄ ) နိဂံုး
* ၂၀၀၃ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္
ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * အပိုင္း ( ၄ ) နိဂံုး
**************************************************************
အပိုင္း ( ၄ ) နိဂံုး
ေရဦး ရဲစခန္းေရာက္ေတာ့ အန္တီက ေျပာတယ္။ “ရွင္တို႔ သတ္ခ်င္ရင္ က်မတို႔ကို ဒီေနရာမွာ သတ္ခ်င္ သတ္ပစ္ လိုက္။ အဲ့လိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ က်မတို႔ကေတာ့ ဒီကိစၥကို ေျဖရွင္းရမွာပဲ”လို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သူတို႔က အန္တီ့ကို အဲ့လိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျဖရွင္းဖို႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ လိုက္ခဲ့ေပးပါဦး လို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့မွာ အန္တီက “မလိုက္ႏိုင္ဘူး၊ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ေျဖရွင္းမွ သာလွ်င္ လိုက္မယ္”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ေနာက္ ၁ဝ မိနစ္ေလာက္ ေနေတာ့ ဥပေဒ
ေၾကာင္းအရ ေျဖရွင္းေပးပါ့မယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ အန္တီနဲ႔ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္ရယ္၊ ကိုထြန္းျမင့္ရယ္ လိုက္သြားတယ္။ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္နဲ႔ ကိုထြန္းျမင့္ကို အန္တီက သက္ေသအေနနဲ႔ ေခၚသြားလိုက္တာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကားနဲ႔ ကားမွာပါတဲ့ သက္ေသခံပစၥည္းေတြကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့ အေနနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြ အားလံုးကိုေတာ့ သူတို႔က အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္။
ရဲစခန္းကို သက္ေသဆိုၿပီး လိုက္လာတဲ့သူေတြ ၄၊ ၅၊ ၆ ေယာက္ရွိတယ္။ အဲ့ဒီလူေတြမွာလည္း စ႐ိုက္တုန္းက လူေတြ ပတ္ထားတဲ့ လက္ပတ္အျဖဴေတြ ပတ္ထားတာေတြ႔တယ္။ သူတို႔က ရပ္ကြက္လူၾကီးတို႔၊ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးတို႔ အဲ့လိုလူေတြ။ က်ေနာ္တို႔ကိုလည္း ဗီဒီယုိ မွတ္တမ္း တင္တာေတြဘာေတြ လုပ္တယ္။ အဲ့ဒီက ေထာက္လွမ္းေရး ထင္တယ္ တေယာက္က “မင္းတို႔က စ႐ိုက္လို႔ ငါတို႔က လုပ္ရတယ္” ဆိုၿပီး က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ အဲ့မွာ ကားေပၚ ပါတဲ့ သက္ေသပစၥည္းေတြ စာရင္းေတြလုပ္။ စာရင္းေတြ လုပ္ၿပီးၿပီဆိုမွ က်ေနာ့္ကိုပါ အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္တို႔ကို ထမင္းလည္း မေကၽြးဘူး။ အဲ့ဒီညနဲ႔ ေနာက္ေန႔ တေန႔လံုး ထားတယ္။
အန္တီနဲ႔ လိုက္သြားတဲ့ ႏွစ္ေယာက္က သိပ္မၾကာဘူး ျပန္ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၇ ေယာက္ကို ေနာက္ေန႔ ညေနမွာ ဒိုင္နာ ၂ စီးနဲ႔ ေရႊဘိုေထာင္ကို ပို႔တယ္။ ဒိုင္နာ ၂ စီးကို တာလပတ္ေတြနဲ႔ အုပ္ၿပီးေတာ့ ရဲေတြနဲ႔ ေခၚသြား တယ္။ ေရႊဘိုေထာင္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တေယာက္စီကို ရာဇဝတ္သား ၂ ေယာက္၊ တန္းစီးလိုမ်ဳိးေပါ့ အဲ့လို လူေတြနဲ႔ ထားတယ္။ အဟန္႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို ဘယ္သူမွ ႐ိုင္း႐ိုင္းျပျပ မဆက္ဆံပါဘူး။
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေစာင္ေတြဘာေတြနဲ႔ ထားပါတယ္။ေရႊဘိုေထာင္မွာ ကိုတိုးလြင္ကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ျပန္ေတြ႔တယ္။ စ႐ိုက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ကား ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ေမွာက္က်န္ေနခဲ့ေတာ့ သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔က အေသဆိုၿပီး တြက္ထားတာ ေရႊဘိုေထာင္ ေရာက္မွ ျပန္ေတြ႔တာ။ သူကလည္း ေခါင္းတေခါင္းလံုး အ႐ိုက္ခံထားရတာ ပြစိကို လန္ေနတာပဲ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္အထိ သူ႔ကို ေဆးကုမေပး ထားဘူး။
အဲ့ဒီမွာ ည ၂ နာရီေလာက္မွာ ေရႊဘိုေထာင္ကေန ျပန္ထုတ္တယ္။ ျပန္ခါနီးမွ ကိုတိုးလြင္ကို ပတ္တီးေတြစည္းၿပီး က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ျပန္ထည့္ေပးလိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ထဲက မံုရြာက ေက်ာင္းသားေလး တေယာက္ကိုေတာ့ သူတို႔ေရႊဘိုေထာင္မွာပဲ ထားခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ေခါင္းစြပ္ေတြ စြပ္ၿပီး ကုန္ကားၾကီးေပၚ တင္တယ္။ ကားေပၚေရာက္
ေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုး ျပန္ခၽြတ္တယ္။ ကားေပၚမွာ မတ္တပ္မရပ္ခိုင္းေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ျမင္ရေတာ့ တံတားဦးဘက္ေရာက္ေနတာ က်ေနာ္သိရတယ္။ အဲ့ဘက္က ေရာက္ေနက်ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က သိတယ္ေလ။ ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ကို မ်က္ႏွာဖံုးျပန္စြပ္ၿပီး နာမည္ေတြေခၚၿပီး ေလယာဥ္ေပၚ တင္တယ္။
ေလယာဥ္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔က မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြက မြန္းတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကေန ဘယ္မွလည္း ထြက္ေျပးလို႔ မရပါဘူးလို႔ ေတာင္းပန္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြ ခၽြတ္ေပးတယ္။ ေလယာဥ္က ထိုင္ခံုေတြနဲ႔ပဲ။ ဒီဘက္ထိုင္ခံု ႏွစ္ခံု ဟိုဘက္ႏွစ္ခံု ႏွစ္တန္းပါတယ္။ ေလယာဥ္မယ္ ပါတယ္။ ဒီဘက္မွာ က်ေနာ္တို႔ကို ႏွစ္ေယာက္စီ ထားလိုက္တယ္။ ဟိုဘက္မွာက စစ္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ၊ ရဲထဲက SB တို႔ ပါမယ္ထင္တယ္။ သူတို႔လည္း ႏွစ္ေယာက္စီ ထိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၇ ေယာက္ကို သူတို႔ကလည္း ၁၇ ေယာက္ ပါတယ္။
၁ နာရီ၊ ၂ နာရီေလာက္ ၾကာေတာ့ ခႏၲီးကို ေရာက္တယ္။ မိုးလင္းၿပီ။ ခႏၲီးေထာင္မွာ က်ေနာ္တို႔ ေနဖို႔ ေနရာေတြခ် တယ္။ မင္းတို႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေကၽြးပါ့မယ္ ဘာညာေျပာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ေရႊဘိုက ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ အထုပ္ေလးေတြေတာင္ သိမ္းသြားတယ္။ က်ေနာ္ ေနရတဲ့ အခန္းက ၃ ေပ၊ ၈ ေပ ေလာက္ ရွိမယ္။ (ခႏၲီးေထာင္တြင္ ကိုေက်ာ္စိုးလင္း ၾကံဳေတြ႔ ခဲ့ရသည္မ်ားမွာ စစ္အစိုးရလက္ထက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္ အေနအထား မ်ားအတိုင္းျဖစ္၍ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါသည္။)
ခႏၶီးေထာင္မွာ ေျခာက္လ။တရားခြင္ မတင္ဘူး။ ဒီလို မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္တဲ့အျပင္ မတရားဖမ္းဆီးမႈလို႔လည္း ေျပာရမွာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ၁၅ ရက္
ေလာက္က စစ္ေၾကာေရး ဝင္ခဲ့ရတယ္။ စစ္ေၾကာေရးကေတာ့ တကယ့္ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ငရဲခန္းပါပဲ။
စစ္ေၾကာေရးမွာ အဓိကကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က စလုပ္တာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔က ႐ိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ထြက္ ဆိုခိုင္းတာ။ ပထမ တႀကိမ္ လာစစ္လည္း က်ေနာ္ အမွန္အတိုင္းေျပာတယ္။ ဒုတိယ တႀကိမ္၊ တတိယ အႀကိမ္လဲ အဲ့ဒီအတိုင္းပဲ ထြက္တယ္။ က်ေနာ္တေယာက္တည္းကို လူ ၄၊ ၅၊ ၆ ေယာက္ ေလာက္က ဝိုင္းစစ္တာ။ ဒီလူ ၄၊ ၅၊ ၆ ေယာက္ကလည္း အဲ့တာကိုပဲ ေမးတယ္။ မနက္တခါ၊ ေန႔လည္တခါ၊ ညဆိုလည္း ၇ နာရီတခါ၊ ၁၂ နာရီတခါ အဲ့လို စစ္တယ္။ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ နားထဲမွာ အဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြ ၾကားေနရတာမ်ဳိး ရွိတယ္ ။
က်ေနာ္ကျဖစ္တဲ့ ေနရာမွာတုန္းက ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ေထာင္ထဲ ေရာက္မွ ႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ အခါက်မွ မ်က္လံုး တဘက္ ထိလာတယ္။ မ်က္လံုးက အားနည္း သြားတယ္ ေျပာရမွာေပါ့။ သြားေတြလည္း အခုထိ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ နားေတြလည္း သိပ္ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ အဲ့ေတာ့ ေထာင္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြ အိပ္မက္လို ျပန္မက္တာေတြ ရွိတယ္။ အၿမဲတမ္း အာ႐ုံထဲမွာ ေရာက္ေနတာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။
အခုအခ်ိန္အထိ ခံစားေနရတာကေတာ့ ဒီကိစၥက အစိုးရတရပ္အေနနဲ႔ လုပ္ၾကံတယ္လို႔ သိေပမယ့္ ဘယ္သူက ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ လုပ္သလဲ ဆိုတာကို။ တာဝန္ရွိတာေတာ့ အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ အမ်ားကလည္း သိတဲ့ အေနအထားရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဥစၥာကို ဘယ္သူက ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ အကြက္က်က် စီစဥ္ၿပီးေတာ့ လုပ္သလဲ ဆိုတာ အခုအခ်ိန္အထိ မေပၚေပါက္ ေသးဘူး။ ေနာက္ၿပီး လုပ္တဲ့သူေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ ဘယ္သူေတြဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ တိတိက်က် ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေသးဘူး။
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ သူတို႔ကို ျပန္ၿပီး ထိခိုက္ပါေစ၊ နစ္နာပါေစ၊ ဟိုဟာျဖစ္ပါေစဆိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အျဖစ္မွန္ေလးကိုေတာ့ ေပၚေပါက္ေစခ်င္တယ္။ တေန႔ထက္ တေန႔ေတာ့ အဲ့ဒီ ခံစားခ်က္ေလးေတာ့ ရွိေနတာေပါ့ေနာ္။
သမိုင္းမွန္ကို သိေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးပါတယ္
72Like · · Share
Posted by Khaing Ko Oo at 17:25 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သမိုင္းမွတ္စု
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း ( ၃ )
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္
ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း ( ၃ )
**********************************************************
အပိုင္း ( ၃ )
အဲ့ဒီက လြတ္လာေတာ့ အန္တီက ေျပာတယ္။ ဒီပဲယင္းကိုဝင္မယ္ ငါ့သား။ ဒီကိစၥကို ေျဖရွင္းမယ္။ မေျဖရွင္းလို႔ မရဘူးေပါ့ ေျပာတယ္။ က်ေနာ့္ကို ေျပာတာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း ဒီပဲယင္းကို မေရာက္ဖူးေတာ့ ဒီပဲယင္းကို ေက်ာ္သြားတယ္။ ဒီပဲယင္းက လမ္းေဘးေလး ခ်ဳိးဝင္လိုက္ရတာ။ က်ေနာ္က ၿမိဳ႕ေရွာင္လမ္းေပါ့ေနာ္ အဲ့ဘက္က ထြက္သြားလိုက္ေတာ့ ေက်ာ္သြားတယ္။ ေက်ာ္သြားၿပီးေတာ့ လမ္းေဘး ေတာထဲမွာ ခဏဝင္ရပ္တယ္။ ကားေပၚမွာ တုတ္ေတြေကာ၊ ကားေအာက္မွာ ကလန္႔ထားတဲ့ တုတ္ကလဲ စျဖစ္တဲ့ ေနရာကတည္းက ဒီးဒီး၊ ဒီးဒီး
ျမည္ၿပီးေတာ့ ပါလာတာေလ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ တိုက္ျဖတ္လာတဲ့ သံဆူးၾကိဳးေတြလဲ ကားနဲ႔ၿငိၿပီး ပါလာတယ္။
အဲ့ဒီမွာ တုတ္ေတြဘာေတြ ျဖဳတ္၊ သံဆူးၾကိဳးေတြ ျဖည္ၿပီး “ဒါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကားေနာ္၊ မင္းတို႔ သမိုင္းဝင္သြားမယ္” ဆိုၿပီး ေျပာတဲ့အခ်ိန္ သူတို႔ ခဏတုန္႔သြားတယ္။ ေနာက္ၿပီးမွ “ဟာ.. ဘာပဲ
ျဖစ္ျဖစ္ ခ်ကြာ၊ ႐ိုက္႐ိုက္” ဆိုၿပီး ဝင္႐ိုက္တဲ့ အျဖစ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာ ထင္က်န္ေန တုန္းပဲ။
ေတာ့အန္တီက လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပါလဲ။ နာမည္ေတြ
ေျပာဆိုၿပီး တခါတည္း အန္တီက သူ႔စိတ္နဲ႔ပဲ မွတ္ထား
လိုက္တယ္။ အန္တီအပါအဝင္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ၁၈
ေယာက္ ပါတယ္။ အန္တီက ဘယ္သူမွ အန္တီနဲ႔ မခြာနဲ႔။
ဘယ္မွ မသြားၾကနဲ႔ အန္တီ့ေဘးမွာပဲ ေနလို႔ မွာတယ္။
ေၾကာက္လန္႔ ၿပီး ခြဲထြက္သြားရင္ အႏၲရာယ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔
မွာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
အဲ့ဒီက ျပန္ထြက္ေတာ့ ေရဦးၿမိဳ႕အဝင္ သံလမ္းနားမွာ ေမာင္းတံဂိတ္ေလးေတြ႔ေတာ့ က်ေနာ္က ကားခဏရပ္တယ္။ ကားရပ္ေတာ့ အဘိုးၾကီး ႏွစ္ေယာက္က ဒါဘယ္သူ႔ကားလဲတဲ့ လာေမးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကားပါလို႔ ဆိုေတာ့ တိုင္းမႉးက အမိန္႔ခ်ထားတယ္တဲ့။ ဘယ္ကားမွ အဝင္မခံနဲ႔လို႔ ေျပာထားတယ္တဲ့။ အဲ့တာေၾကာင့္မို႔ပါဆိုေတာ့ ရပါတယ္ က်ေနာ္တို႔ေစာင့္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ေနာက္ နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေရွ႕က ရထားသံလမ္း တံခါးၾကီးကို ပိတ္လိုက္တယ္။ သံလမ္းပိတ္ၿပီး သံလမ္းရဲ႕ ဟိုဘက္မွာ ဘယ္ရီဂိတ္ေတြ ခ်လိုက္တယ္။ ေရဦးဘက္က စစ္သားေတြ ထြက္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ဝိုင္းလိုက္တယ္။ ဝိုင္းတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးက ဝိုင္းတာပါ။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ပဲ။ ဝိုင္းၿပီးေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ၾကည့္ေနၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လဲ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနလိုက္တယ္။
အဲ့ဒီလို ဝိုင္းၿပီး နာရီဝက္ေလာက္ ထပ္ၾကာေတာ့မွ စစ္တပ္ယူနီေဖာင္းနဲ႔ အရာရွိၾကီးတေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ အသက္က ၅ဝ ေလာက္ရွိမယ္။ သူက က်ေနာ့္ကို နားထင္ကို ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္တယ္။ ခ်ိန္ၿပီးေတာ့ “မင္းလိုက္မလား မလိုက္ဘူးလား” ဆိုၿပီး ေမးတယ္။ အန္တီ့ကို ၾကည့္ေတာ့ အန္တီက ေခါင္းညွိမ့္ျပေတာ့ “လိုက္မယ္”လို႔ ေျပာလိုက္ တယ္။ “အဲ့တာဆို ေနာက္က လူေတြ တက္”ဆိုၿပီး ေသနတ္ေတြနဲ႔ ခ်ိန္ၿပီး တက္ခိုင္းတယ္။ ေနာက္က လူေတြပါ တက္ေတာ့မွ သံလမ္းတံခါးနဲ႔ ဘယ္ရီဂိတ္ေတြပါ ဖယ္။ ေရွ႕က ရဲကားနဲ႔ သူတို႔က အေနာက္က လိုက္လာၾကတယ္။
ေဘးက ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ပါ ေခၚၿပီးေတာ့ ေရဦး ရဲစခန္းထဲ ေရာက္သြားတယ္။
ေနာက္ဆံုးအပိုင္းဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။
သမိုင္းမွန္ကို သိေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္
Posted by Khaing Ko Oo at 17:22 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သမိုင္းမွတ္စု
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း (၂ )
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္
ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း (၂ )
***********************************************************
အပိုင္း (၂ )
ဒုတိယေနရာကမွ တကယ့္ သတ္ကြင္း။ ပထမေနရာနဲ႔ ေနာက္တေနရာက တမိုင္ေလာက္ ေဝးတယ္။ က်ေနာ္ ထြက္လာေတာ့ ဘဘဦးတင္ဦးကားတို႔၊ အမ်ဳိးသမီးကားတို႔ကို ေက်ာ္ၿပီး ထိပ္ဆံုးက ေမာင္းထြက္လာတာ ေရွ႕ကိုပဲ အာ႐ုံစိုက္ၿပီး ေမာင္းေနေတာ့ သူတို႔လည္း ေနာက္က ပါလာတယ္ပဲ ထင္တာ။ ငါးမိနစ္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ ေရွ႕မွာ ကုန္ကားၾကီး ၃ စီး ေတြ႔တယ္။ အေဝးကတည္းက ျမင္ေတာ့ လမ္းကို ဒီကားေတြ ကန္႔လန္႔ ပိတ္လိုက္မွာလည္း စိုးတယ္။ သိပ္လည္း မသကၤာဘူးေပါ့ စၿပီးလည္း ျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ေလ။
အဲ့တာနဲ႔ သူတို႔ ထိပ္တည့္တည့္ေရာက္ၿပီဆိုမွ ညာဘက္ကို လွည္းလမ္းေပၚကို ခ်ဳိးခ်ၿပီး ေမာင္းမယ္ လုပ္မွ ဒီဘက္အျခမ္းမွာ ကားအစီး ၂ဝ၊ ၃ဝ ေလာက္က မီးေတြဖြင့္ပီး ထိုးထားတာေတြ႔ရတယ္။ လမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ကြင္းက အက်ယ္ၾကီး ဒိုင္နာလိုလို၊ ကုန္ကားလိုလို ကားေတြ၊ ကြင္းထဲမွာ စီရပ္ထားတာ။ မီးၾကီးေတြ လမ္းဘက္ကို ထိုးထားတာ။ ကားသံုးစီးကို ေက်ာ္ေတာ့မွ ျမင္ရတာ။ မီးေတြနဲ႔ လူေတြလည္း မ်ားပါလားေပါ့။ လူေတြက စီရပ္ေနတာ မႏၲေလးလိုဆိုရင္ တျပေလာက္ကို ရွိတယ္။ လူအျပည့္ပဲ တုတ္ေတြနဲ႔ ေစာင့္ေနတာ။ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္လံုး အျပည့္ပဲ။ ဟိုမွာက ႐ိုက္တာႏွက္တာ ကိုယ့္ေရွ႕မွာတင္ ၾကံဳလာခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္က သိလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ သတ္ကြင္းဆိုတာ သိလိုက္တယ္။ တုတ္ေတြနဲ႔ လူေတြက လမ္းရဲ႕ ညာဘက္မွာ။ က်ေနာ္ ဆင္းေက်ာ္တဲ့ ညာဘက္မွာ
ေပါ့ေနာ္။ လမ္းရဲ႕ ဘယ္ဘက္မွာက ၾကံ့ခိုင္ေရး ဝတ္စံုေတြနဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြ ကိုင္ၿပီးေတာ့ အရင္ေႏွာက္ယွက္ သလို ေစာင့္ေနၾကတာ။
က်ေနာ္က ကားကို ေခါင္းတည္ၿပီး လီဗာနည္းနည္း နင္းလိုက္ေတာ့ တုတ္ေတြနဲ႔ လူေတြက ရွဲသြားတယ္။ ရွဲသြားၿပီဆိုမွ က်ေနာ္က လမ္းေပၚကို ေခါင္းတင္လိုက္တယ္။ ကားေနာက္မွာေကာ ေဘးပတ္လည္မွာ တြယ္လိုက္လာတဲ့ အခါက်
ေတာ့ ဆြဲခ်ၿပီး ႐ိုက္လိုက္မွာကို စိုးတယ္။ ကား လမ္းေပၚ ေရာက္သြားေတာ့ လက္လွမ္းမမီေတာ့မွ ေနာက္ကေန ဝိုင္းထုၾကတာ။ အဲ့မွာ က်ေနာ့္ေခါင္းကို တခ်က္မွန္တယ္။ ဘာနဲ႔ ထုလိုက္လည္း မသိဘူး။ ေသြးေတြ ျဖာသြားတယ္။ အန္တီက “ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ” ေမးေတာ့ က်ေနာ္ သတိရွိေသးတယ္ “ရတယ္”လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ လမ္းရဲ႕ အဆံုးမွာ သစ္သားနဲ႔ သံဆူးၾကိဳးနဲ႔ ဘယ္ရီဂိတ္ ပိတ္ထားတယ္။ အဲ့တာကို က်ေနာ္က တိုက္ခ်ဳိးၿပီး ဆက္ေမာင္းမယ္ လုပ္ေတာ့ ကားႏွစ္စီးနဲ႔ ဆက္ပိတ္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ ကားႏွစ္စီးရဲ႕ ၾကားမွာ လူသြားဖို႔ လမ္းခ်န္ထားတာ ရွိတယ္။ အဲ့ဒီ လူသြားလမ္းက က်ေနာ့္ကားနဲ႔ ကြက္တိျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီကေန လြတ္သြားတာ။ လြတ္သြားေတာ့ အေရွ႕မွာ ရဲ ၁ဝ ေယာက္ေလာက္ ရွိမယ္။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထားတာ။ က်ေနာ္လည္း မထူးဘူးဆိုၿပီး ဆက္ေမာင္းေတာ့ သူတို႔က ဒိုင္ဗင္ေတြဘာေတြ ထိုးၿပီး ေရွာင္တဲ့သူက ေရွာင္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွေတာ့ က်ေနာ္ မတိုက္ျဖစ္ပါဘူး။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါအံုးမည္ -- သမိုင္းမွန္ကို သိေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္
Posted by Khaing Ko Oo at 17:21 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သမိုင္းမွတ္စု
* ၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း (၁)
* ၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္
ကားေမာင္းေပးသူ လူငယ္ ေက်ာ္စိုးလင္းဧ။္အေတြ့အႀကံဳခံစားမွဳ * * * အပိုင္း (၁)
****************************************************************
အပိုင္း (၁)
က်ေနာ့္အေဖ ဦးကိုၾကီး က မႏၲေလးတိုင္း NLD တိုင္းဦးစီးမႉး(ဘ႑ာေရး) လုပ္ေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ကိစၥေတြဘာေတြ ရွိရင္ က်ေနာ့္အိမ္က ကားေတြဘာေတြ သံုးေလ့ရွိတယ္။ က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ့္အကိုရယ္က အဲ့လိုကိစၥေတြမွာ လိုက္ပို႔တာရွိေတာ့ တိုင္းက လူၾကီးေတြက က်ေနာ္တုိ႔ ကား ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေမာင္းတတ္တာ သိေနတယ္။ အဲ့ဒီမွာ အန္တီ့ခရီးစဥ္ ေရာက္လာတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဒုတိယႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဥပေဒ ေမဂ်ာနဲ႔။ အစကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လူငယ္အေနနဲ႔ လံုျခံဳေရးပဲ လိုက္ရတာ။
အန္တီ့ခရီးစဥ္ ဒုတိယတေခါက္အေနနဲ႔ ေရာက္လာေတာ့ ကား ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ေမာင္းတတ္ တဲ့ လူ ေလးဦး လိုတယ္ဆိုလို႔ က်ေနာ္တို႔ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ရယ္၊ စက္မႈထဲက ဦးကံရယ္၊ ေမာင္ကိုေလးရယ္ ဆိုၿပီး ေလးေယာက္
ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း လိုက္ျဖစ္တာက ဦးကိုေလးနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ။
စေမာင္းေတာ့ ဦးကိုေလး ေမာင္းတာ။ ေနာက္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ခရီးစဥ္တခုလံုး က်ေနာ္ ဆက္ေမာင္းတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးကုတ္၊ သပိတ္က်င္းဘက္ကေန မႏၲေလးကို ဝင္တယ္။ မႏၲေလးကေန မံုရြာခရီးစဥ္ဘက္ ေတြလည္း က်ေနာ္ပဲ ဆက္ေမာင္းတာ ေနာက္ဆံုး ျပႆနာ ျဖစ္တဲ့ေန႔အထိပဲ။
-----------------------
ေတာက္ေလွ်ာက္ သူတို႔ လိုက္ေႏွာင့္ယွက္ေနတဲ့ကိစၥေတြကို သတင္းေတြ ရတယ္။ သိလည္း သိတယ္။ ဘာေတြလဲ ဆိုေတာ့ ၾကံ့ခိုင္ေရးဝတ္စံုေတြနဲ႔ လိုက္ၿပီး ေႏွာင့္ယွက္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးၾကီး ေႏွာင့္ယွက္လိမ့္မယ္ေတာ့ မထင္ဘူး။ စီစဥ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ၊ ေႏွာက္ယွက္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြလည္း ၾကားတယ္။ ေနာက္ ဘုတလင္နဲ႔ မံုရြာက ခရီးစဥ္ကို လိုက္ပို႔တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အျပန္မွာ အဖမ္းခံရတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းလည္း ၾကားတယ္။ ေရွ႕ေျပး လႊတ္တဲ့သူကလည္း ျပန္မလာႏိုင္ဘူး။ ျပန္မလာႏိုင္ေပမယ့္ သတင္းကေတာ့ အဆက္မျပတ္ ၾကားေနတာ။
အဲ့ဒီေန႔က လမ္းေၾကာင္းတခုလံုးမွာ အန္တီရွိေနတဲ့ ေနရာအထိ သတင္းေတြ ေရာက္လား။ သတင္းပို႔မႈ အစပ္အဆက္ ရွိေနလား။
ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေႏွာက္ယွက္မယ္လို႔ပဲ ၾကားေနတာ။ ေနာက္ၿပီး ဘုန္းၾကီးအတုေတြ၊ အတုေတြဆိုတာက သကၤန္းေတာင္ မဝတ္ရေသးဘူး။ ကတံုးစိမ္းေတြနဲ႔ ကားၾကီးေတြနဲ႔ ထြက္သြားတယ္။ သြားလိုက္လာလိုက္ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းလည္း ၾကားရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္တီကေတာ့ အဖြဲ႔ေတြအားလံုးနဲ႔ သြားမယ့္ ခရီးစဥ္ ဆက္ထြက္တယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က သူတို႔ဘက္က အေႏွာက္အယွက္ေပးရင္ ညပိုင္းေတြမ်ားတယ္။ မိုးကုတ္၊ သပိတ္က်င္း ဘက္မွာဆိုရင္ လာၾကည့္တဲ့ ျပည္သူေတြကို ေလးဂြေတြ၊ ခဲေတြနဲ႔ ထုတာ၊ မီးေမာင္းေတြထိုးတာ၊ သံပံုးေတြ႐ိုက္တာ မ်ဳိးေပါ့ေနာ္။
ေန႔လည္ပိုင္းဆို သူတို႔က သိပ္ၿပီးေတာ့ မလုပ္ၾကဘူး။ ဆႏၵျပသလို သာမန္ ေႏွာင့္ယွက္တာေလးေတြေလာက္ပဲ လုပ္တယ္။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ညကို အေရာက္မခံဘဲ ေမာင္းတာ မ်ားတယ္။ ေနာက္တခ်က္က အဲ့ဒီေန႔က က်ေနာ္တို႔ဘက္က ခရီးစဥ္ မိုင္တြက္တာလည္း မွားတယ္။ မိုင္အကြာအေဝးကို ၁၄ မိုင္လို႔ ေရးထားတဲ့ ေနရာမွာ ၁ ျပဳတ္ၿပီး ၄ မိုင္လို႔ ျဖစ္ေနတာလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ သြားေတြ႔ရတယ္။
က်ီရြာကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုန္းၾကီး ႏွစ္ပါးက “ဒကာမၾကီး မနက္ကတည္းက က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ေနလို႔ပါ။ ရပ္ၿပီးႏႈတ္ဆက္စကားေလး ေျပာေပးပါ”လို႔ ေျပာလာတယ္။ အခ်ိန္က ငါးနာရီခြဲ ေျခာက္နာရီေလာက္ ရွၿပီ။ မေမွာင္ေသး ဘူး။ ေမွာင္ရီပ်ဳိးျပေလး။ ဘုန္းၾကီးက ေတာင္းေတာင္း ပန္ပန္နဲ႔ ေျပးၿပီးေတာ့ လိုက္ေျပာတဲ့ အခါၾကေတာ့ အန္တီက “ငါ့သားရယ္ ရပ္ေပးလိုက္ပါဦး” ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ရပ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါးရယ္ ရြာသားေတြေကာ အမ်ားၾကီး ေစာင့္ၿပီး ၾကိဳေနတယ္။ ဘုန္းၾကီးအိုၾကီး တေယာက္လည္း ပါတယ္ေျပာတယ္။
ရပ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားတန္းကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ကား အစီးေရေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ ကားတန္းရပ္သြားေတာ့ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြထဲက ဘုန္းၾကီးအတုေတြေကာ လူေတြေကာ တုတ္ေတြနဲ႔ ဆင္းလာၿပီးေတာ့ ၾကိဳတဲ့သူေတြကိုေကာ၊ က်ေနာ္တို႔ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြေပၚက လူေတြကိုေကာ တန္း႐ိုက္ေတာ့တာပဲ။
PA က လံုျခံဳေရးအတြက္ ဆင္းၿပီးေတာ့ ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္မွာ စ႐ိုက္ေနၿပီလို႔ သိေတာ့ အန္တီ မဆင္းျဖစ္ေတာ့ ဘူး။ မဆင္းျဖစ္ေတာ့ဘဲ PA ပါ ျပန္တက္၊ ကားတံခါးေတြကို Lock ခ် လိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာက ကား သံုးေလးစီး
ေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္။ ဘဘဦးတင္ဦး ကားကလည္း ေရွ႕မွာပဲ။ အနီးကပ္ လံုျခံဳေရးေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကားေပၚ မွာေပါ့။ မႏၲေလး တိုင္းလံုျခံဳေရးအဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ေရွ႕မွာေကာ ေနာက္မွာေကာ ပါတယ္။ေနာက္ကေန ႐ိုက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႕ေတြက “ကိုေက်ာ္စိုးလင္း ေမာင္းေမာင္း” ဆိုၿပီး ေျပာတယ္။
ေနာက္က အမ်ဳိးသမီးေတြပါတဲ့ ကားတစီးက ေက်ာ္တက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ကားနား ေရာက္လာတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ လိုက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလဲ ျပန္ခ်မယ္၊ ျပန္ထုမယ္ ဆိုေတာ့ အန္တီက တားခိုင္းလိုက္တယ္။ မလုပ္ပါနဲ႔ သူတို႔က ဘယ္လိုအၾကံအစည္နဲ႔မွန္း မသိဘူးဆိုၿပီး အန္တီက တားေတာ့ သူတို႔က မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္ကေန ႐ိုက္လာရင္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ကားနားအထိ ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကားနား ေရာက္လာေတာ့ ကိုတိုးလြင္တို႔ တျခားလံုျခံဳေရး အဖြဲ႕ဝင္ေတြက တားတယ္။ “ဒါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကားေနာ္။ မင္းတို႔ သမိုင္းဝင္ သြားမယ္ေနာ္” ဆိုၿပီး တားတယ္။ တားေတာ့ သူတို႔ ႐ိုက္တာ တန္႔သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကားနားကို အရင္ေရာက္ လာတဲ့ ေရွ႕ဆံုးက ၄၊ ၅ေယာက္က ဘုန္းၾကီးဝတ္ေတြ။ သကၤန္းေတြနဲ႔ တုတ္ေတြနဲ႔။ ညာဘက္လက္ေတြမွာ လက္ပတ္ အျဖဴေတြ ပတ္ထားတယ္။
အဲ့ဒီမွာ ဘဘဦးတင္ဦး ေရာက္လာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဘဘဦးတင္ဦး ေရာက္လာတယ္။ “မင္းတို႔ေကာင္ေတြက ဘယ္ကလဲ။ ဘာလို႔႐ိုက္တာလဲ” ဆိုၿပီး ေမးေနတုန္း ဘဘဦးတင္ဦးကိုပါ သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္ တယ္။ ေနာက္ အန္တီ့ဘက္အျခမ္းက လံုျခံဳေရးယူထားတဲ့ ကိုတိုးလြင္ကိုလည္း
သူတို႔ ႐ိုက္ခ်လိုက္တာ ကိုတိုးလြင္က ပံုလ်က္သားေလး လဲသြားတယ္။အဲ့ေနရာမွာပဲ ပံုက်သြားေတာ့ ေသၿပီလို႔ပဲ ထင္လိုက္တယ္။
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ အဲ့ဒီတုန္းက ေတာ္ေတာ္ ေဒါသျဖစ္ သြားေသးတယ္။ ေနာက္ကေန ေျပးလာတဲ့ သူေတြကေျပး၊ လိုက္႐ိုက္တဲ့သူေတြက လိုက္႐ိုက္နဲ႔ဆိုေတာ့ေလ။တခ်ဳိ႕ဆို ကိုယ္တံုးလံုး ကၽြတ္ေတြနဲ႔ ထြက္ေျပးလာတာကို လိုက္႐ိုက္ေနတာလည္း ေတြ႔ေတာ့ ေဒါသျဖစ္ၿပီး ပထမ တခုခု တုန္႔ျပန္မယ္ စဥ္းစားေသးတယ္။ က်ေနာ္ ကားကို ဘက္ဆုတ္လိုက္တယ္။ ဘက္မဆုတ္ခင္ လီဗာကို အက်ယ္ၾကီး နင္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္လူေတြလည္း ရွိေတာ့ေရွာင္လို႔ရေအာင္ အသံ ေပးလိုက္တာေပါ့။
အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ့္ကားရဲ႕ တိုက္ေရာ့နဲ႔ ဘီးနဲ႔ၾကားမွာ သစ္သားေခ်ာင္း ဘယ္အခ်ိန္က ထိုးခံထားလဲ မသိဘူး။ စတီရာရင္
ေခါက္လို႔ မရေအာင္ ထိုးထည့္ထားတာ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္က ေနာက္အရင္ ဆုတ္လိုက္ေတာ့ အဲ့ဒီဟာက က်ဳိးထြက္သြားတယ္။ ဒိုင္းကနဲ ဘာနဲ႔မွလည္း မထိဘဲ အသံထြက္လာေတာ့မွ တခုခု ကလန္႔ထားတာ က်ဳိးသြားတာ သိတာ။ ေနာက္ဆုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ ညာဘက္က မွန္ေကာ၊ ဘယ္ဘက္က မွန္ေကာ၊ ေနာက္မွန္ေတြေကာ၊ ကားဘက္မွန္နဲ႔ မီးသီးေတြေကာ သူတို႔ အကုန္႐ိုက္ခြဲၾကတယ္။
အဲ့အခ်ိန္ ကားေဘးမွာ လံုျခံဳေရးေတြ ရွိေနတယ္။ သူတို႔က ေပၿပီးေတာ့ အ႐ိုက္ခံေနၾကတာ။ က်ေနာ္ ကားေနာက္ ဆုတ္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ သူတို႔က ကားေပၚကို အတင္းဝိုင္းတက္ၾကတယ္။ ေရွ႕ကို ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္လူေတြက ေမွာက္ေန တယ္။ ႐ိုက္တဲ့သူေတြက ေရွာင္ေနတာနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မတိုက္ေတာ့ပဲ က်ေနာ္ ေက်ာ္တက္ၿပီးေတာ့ အတင္းေမာင္း ထြက္ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီေနရာမွာ ဆယ့္ငါးမိနစ္၊ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ၾကာမယ္ထင္တယ္။
အန္တီကေကာ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုရွိေနလဲ။ အန္တီက ကား ေမာင္းထြက္ဖို႔ေတြဘာေတြ ေျပာလား။
အန္တီက ဒီမွာလည္း လူေတြ အ႐ိုက္ခံေနရၿပီ။ ျပည္သူေတြလည္း အ႐ိုက္ခံေနရၿပီ။ သူမ်ားေတြက “ေမာင္းေမာင္း”လို႔
ေျပာေနၾကတယ္။ အန္တီက ဘာမွ မေျပာဘူး။ က်ေနာ့္ အျမင္ေပါ့၊ က်ေနာ့္အေတြးက အန္တီက တကယ္လို႔
ေမာင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္ သူမ်ားေတြ အ႐ိုက္ခံ ေနရတာကို ပစ္ၿပီးေတာ့ ေျပးရာေရာက္မယ္။ အဲ့လိုလည္း အျဖစ္မခံခ်င္ ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္ မေမာင္းဘဲနဲ႔ ေနမယ္ဆိုရင္လည္း ဘယ္သူမွ ေမာင္းလို႔မရဘူးေလ။ အကုန္လံုး ပဋိပကၡျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္ကလည္း အဲ့တုန္းက လူငယ္စိတ္နဲ႔ေပါ့ေနာ္ ေဒါသလဲ ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္ ၁ သက္ဆို သူတို႔ ၂ သက္ဆိုၿပီး ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေမာင္းထြက္လိုက္တာ။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္
94Like · · Share
Posted by Khaing Ko Oo at 17:19 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Labels: သမိုင္းမွတ္စု
Friday, 25 April 2014
ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနသို႔ ျပည္သူတစ္သိန္းနီးပါး ဂါရ၀ျပဳပို႔ေဆာင္
ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနသို႔ ျပည္သူတစ္သိန္းနီးပါး ဂါရ၀ျပဳပို႔ေဆာင္
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ သဘာပတိအဖြဲ႔၀င္ သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနအခမ္းအနားကို ဧၿပီ ၂၃ ရက္ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီမွ ညေန ၅ နာရီအထိ ေရေ၀းသုသာန္၌ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ထိုအခမ္းအနားသို႔ လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳသူ တစ္သိန္းနီးပါးရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ဧျပီ ၂၁ ရက္ နံနက္ပိုင္းက ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္ ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္အား ေနာက္ဆံုး ဂါရ၀ျပဳ ႏႈတ္ဆက္သည့္အေနျဖင့္ ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္၏ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအခ်ဳိ႕မွ ဦးေဆာင္သူမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ လူထုအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ စာေပပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သတင္းစာဆရာမ်ား၊ အႏုပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္အား ေလးစားျမတ္ႏိုးသည့္ ျပည္သူမ်ားက လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နာယက ဦးတင္ဦး၊ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္သည့္ ဦးဥာဏ္၀င္း၊ ဦးအုန္းႀကိဳင္၊ ဦး၀င္းထိန္၊ ေဒၚစုစုလြင္၊ ဦးစိုး၀င္းအပါအ၀င္ အေမရိကန္၊ နယူးဇီလန္ႏွင့္ ၿဗိတိန္သံ႐ံုးအစရွိသည္တို႔မွ သံအမတ္ႀကီးမ်ား၊ သံ႐ံုးတာ၀န္ရွိသူမ်ားလည္း လိုက္လံပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။
ဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနအခမ္းအနားသည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေဒၚခင္ၾကည္ စ်ာပနအခမ္းအနားအလြန္ ၂၅ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္၌ အစည္ကားဆံုး စ်ာပနအခမ္းအနားျဖစ္ခဲ့ၿပီး တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္အသီးသီးမွ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပါတီ၀င္မ်ားအျပင္ ျပည္သူအမ်ားအျပားက ေရေ၀းသုသာန္သို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လာေရာက္ၿပီး ဂါရ၀ျပဳပို႔ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
“ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔အခမ္းအနားကို မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီကစၿပီး ေရေ၀းသုသာန္ ခန္းမေဆာင္ ၁ (က)မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ညေန ၅ နာရီအထိ လူအ၀င္အထြက္က မရပ္ေသးဘူး။ ၄ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ အစီအစဥ္အရ အမ်ားျပည္သူ လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳတာကို ရပ္လိုက္ရတယ္။ ခန္႔မွန္းလူဦးေရက တစ္သိန္းအထက္ ရွိမယ္”ဟုအမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႕မွ ဦးၾကည္တိုးက ေျပာၾကားသည္။
ဦး၀င္းတင္စ်ာပနသို႔ လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳ ႏႈတ္ဆက္သူအေရအတြက္ကို သိရွိႏိုင္ရန္ လာေရာက္သူမ်ားက စတစ္ကာမ်ားကပ္ၿပီး ေရတြက္ခဲ့ေသာ္လည္း ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ စတစ္ကာ သံုးေသာင္းခန္႔မွာ နာရီပိုင္းအတြင္း ကုန္သြားခဲ့သည္။
ထို႔ျပင္ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီမွ စတင္ျပီး ညေန ၄ နာရီ ၁၅ မိနစ္ အခ်ိန္အထိ လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳသည့္ ျပည္သူမ်ားအား ႏွစ္ေယာက္တြဲႏႈန္းျဖင့္ အလွည့္က်တန္းစီ ၀င္ေရာက္ေစျပီး ၀င္ေရာက္ေစခဲ့ရာ ညေန ၄ နာရီ ၁၅ မိနစ္အခ်ိန္အထိ ဂါရ၀ျပဳရန္ တန္းစီေစာင့္ဆိုင္းခဲ့သူမ်ား ရွိခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ခန္းမအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ဂါရ၀ျပဳခြင့္ မရခဲ့သူမ်ားႏွင့္ျပင္ပ၌ ေစာင့္ဆိုင္းေနသူ ေသာင္းဂဏန္းခန္႔က ေရေ၀းသုသာန္မွ ဂူသြင္းျမႇဳပ္ႏွံမည္ေနရာသို႔ ေျခက်င္ခရီးျဖင့္ ထပ္မံပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကရာ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္မွ ဂူသြင္းျမႇဳပ္ႏွံမည့္ေနရာသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဦး၀င္းတင္အား ဂါရ၀ျပဳရန္ ထားရွိသည့္ခန္းမသို႔ ညေန ၃ နာရီ ၄၀ မိနစ္အခ်ိန္တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ဦး၀င္းတင္အား ကန္ေတာ့ျခင္းျဖင့္ ဂါရ၀ျပဳခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ခန္းမအတြင္း ေခတၱေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ညေန ၄ နာရီခန္႔အခ်ိန္၌ ခန္းမမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားကာ ဦး၀င္းတင္အား ဂူသြင္းျမႇဳပ္ႏွံမည့္ေနရာ၌ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ႀကိဳတင္ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့သည္။ ညေန ၅ နာရီအခ်ိန္တြင္ ဂူသြင္းျမႇဳပ္ႏွံမည့္ ေနရာသို႔ ဦး၀င္းတင္၏ ႐ုပ္အေလာင္း ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး ဦး၀င္းတင္အား ဂူသြင္းၿပီးေနာက္ ေရေ၀းသုသာန္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားသည္။
ဦး၀င္းတင္အား ေနာက္ဆံုးဂါရ၀ျပဳ ႏႈတ္ဆက္ရန္အတြက္ ေရေ၀းသုသာန္သို႔ လာေရာက္ရာတြင္ ယုဒသန္ခန္းမမွ လာေရာက္သူမ်ား၊ ဦး၀င္းတင္၏ ေနအိမ္မွ လာေရာက္သူမ်ား၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ံုးမွ လာေရာက္သူမ်ား အသီးသီးရွိခဲ့ၿပီး ေျမာက္ဥကၠလာအ၀ိုင္းတြင္ စုရပ္ျပဳလုပ္ကာ ထိုေနရာမွ ေရေ၀းသုသာန္သို႔ ေျခက်င္ေလွ်ာက္ လာေရာက္ဂါရ၀ျပဳခဲ့သူမ်ားအျပင္ မိမိအစီအစဥ္ျဖင့္ လာေရာက္ခဲ့သူမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။
လာေရာက္သူ မ်ားျပားသည့္အတြက္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈမ်ားျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေျခက်င္ေလွ်ာက္ကာ လာေရာက္ခဲ့သူအေရအတြက္မွာလည္း ေထာင္ဂဏန္း ရွိခဲ့သည္။
ဦး၀င္းတင္အား ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ ဂုဏ္ျပဳျခင္းအေနျဖင့္ ယုဒသာန္ခန္းမအနီးရွိ ဓာတ္တိုင္မ်ား၊ လွည္းတန္းခံုးေက်ာ္တံတားတိုင္မ်ားတြင္ ဦး၀င္းတင္ပံုတူအား ဂရပ္ဖစ္တီ ျပဳလုပ္ခဲ့သူမ်ားလည္း ရွိသည္။ ထို႔အျပင္ စ်ာပနသို႔ အျပာေရာင္အကၤ်ီ ၀တ္ဆင္ၿပီး လာေရာက္ခဲ့ၾကသူမ်ားရွိသည့္နည္းတူ “ကမၻာမေၾကဘူး”သီခ်င္းအား စ်ာပနအခမ္းအနားျပဳလုပ္စဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး သီေၾကြးဟစ္ဆိုၿပီး ဂုဏ္ျပဳႏႈတ္ဆက္ခဲ့သူ အမ်ားအျပားလည္း ရွိခဲ့ပါသည္။
ဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနအခမ္းအနားသို႔ အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၄၆ ဖြဲ႕မွ သ၀ဏ္လႊာမ်ားေပးပို႔ခဲ့သည့္နည္းတူ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ ပန္းေခြ၊ ပန္းျခင္းေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေပးပို႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဦး၀င္းတင္ဟာ မ်က္ႏွာတစ္ဖက္တည္းရွိလို႔ အရမ္းေလးစားပါတယ္။ သူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ျပည္သူဘက္ကိုပဲ မ်က္ႏွာမူခဲ့တာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ဆိုရင္ က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ၾကားက လိုက္ပို႔ခဲ့တာ။ ဦး၀င္းတင္ဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မေသပါဘူး”ဟု ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္မွ လာေရာက္ပို႔ေဆာင္ခဲ့သူ ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာပါသည္။
“ဦး၀င္းတင္ဟာ မူတစ္ခုတည္းအေပၚမွာ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့သူ ျဖစ္တယ္။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပဲ တြန္းလွဲခဲ့ၾကပါေစ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပိဳလဲမသြားခဲ့ဘူး။ ေသသည္အထိ သူ႔ကို ဘယ္သူကမွ ၿပိဳလဲေအာင္ မတြန္းလွဲႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲက သူရဲေကာင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ လိုက္ပို႔ခဲ့တာပါ”ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ လာေရာက္ပို႔ေဆာင္ခဲ့သည့္ ကိုျမတ္ထင္က ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
NLD ပါတီ၏ သဘာပတိအဖြဲ႕၀င္ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္အေပၚ မွတ္ခ်က္စကားမ်ား
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ သိကၡာ၊
ႏိုင္ငံေရး သိကၡာ၊
ႏိုင္ငံရဲ႕ သိကၡာ၊
လူသားမ်ား သိကၡာ၊
တို႔ကို ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့ ဆရာဦး၀င္းတင္ကို ဦးညႊတ္ဂါရ၀ျပဳပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
(အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠ႒)
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နာယက အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္သည့္ ဦး၀င္းတင္ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာအယ္ဒီတာခ်ဳပ္ေဟာင္း စာေပပညာရွင္သည္ ၂၁-၄-၂၀၁၄ ရက္ေန႔ နံနက္ ၆ နာရီခြဲခန္႔တြင္ ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္သည့္ သတင္း ၾကားသိရသျဖင့္ မိသားစုႏွင့္တကြ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္မ်ားအားလံုး ၀မ္းနည္းေၾကကြဲႏွေျမာတသ ျဖစ္ၾကရပါသည္။
ဦး၀င္းတင္သည္ (၈)ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုစကတည္းက တတ္သိပညာရွင္တြင္ ပါ၀င္ၿပီး ဥကၠ႒ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ၀ိုင္းရံကာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔အနစ္နာခံကာ တေလွ်ာက္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ကတည္းက ျပည္သူတို႔၏ ပိုင္သည့္လြတ္လပ္မႈ ဒီမိုကေရစီကို ျပန္လည္ပိုင္ခြင့္ရေစရန္ သူ၏ ေဆာင္ရြက္မႈအခန္းက႑သည္ ႀကီးမားထက္ျမက္၊ အေထာက္အပံ့ကိစၥမ်ားကို ထိေရာက္ေအာင္ျမင္စြာ အက်ဳိးမ်ားစြာျပဳခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
သူ၏ ေဆာင္ရြက္မႈတြင္ မိမိ၏ယံုၾကည္ခ်က္ကို ခိုင္ျမဲစြာစြဲကိုင္ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာသူလည္း ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသား တိုင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ မိမိအလြန္ထက္ျမက္ေသာ ပညာျဖင့္ အေကာင္းဆံုးအက်ဳိးျပဳေစခဲ့သည္။ အစဥ္ေတြး၊ အစဥ္ေမး၊ အစဥ္ေရးဆိုသည့္ မူအတိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဂုဏ္တက္စရာအေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ မ်က္စိဖြင့္ေပးသူ ျဖစ္သည္။ ယခုလို ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုအတြက္ အတိုင္းမသိ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာရေပသည္။ သူ၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို အစဥ္သတိရ ေအာက္ေမ့ေနၾကမည္ျဖစ္ပါ၍ ေကာင္းရာသုဂတိသို႔ လားပါေစ။
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နာယက ဦးတင္ဦး
ေျပာျပဖို႔အတြက္ကို ေတာ္ေတာ္ဆို႔ဆို႔ နင့္နင့္ခံစားရပါတယ္။NLD ပါတီအတြက္ တကယ္အေရးႀကီးတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ကာမွ ေရႊေတာင္ႀကီး ျပိဳလဲသြားတာပါ။ ဆရာမ မိုးမိုး(အင္းလ်ား)ရဲ႕ စ်ာပနမွာ ဆရာတင္မိုး ေျပာခဲ့သလိုပဲ ခ်စ္ေသာသူတို႔ အသက္တို၏၊ မုန္းေသာသူတို႔ အသက္ရွည္၏ ဆိုသလိုပါပဲ၊ ၁၉၉၆ ခု ေနာက္မႈတိုးေတာ့ ဆရာတို႔အားလံုး အတူတူပဲေလ၊ သူေျပာတာကို ၾကားခဲ့ဖူးတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ ၃၀၊ ၄၀ ေလာက္ ႏိုင္ငံေရး ဆက္လုပ္ဦးမွာတဲ့၊ အခုေတာ့ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္၊ သူမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ တကယ္ကို ႏွေျမာသလို၊ တကယ့္ကို နက္နက္နဲနဲေၾကကြဲရပါတယ္။
ေဒါက္တာေဇာ္ျမင့္ေမာင္
(ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
သမီးတို႔ရဲ႕ ျမန္မာျပည္သူ၊ ျပည္သားေတြရဲ႕ အားထားယံုၾကည္ရာ ေတာင္ႀကီးၿပိဳလဲသြားသလို ခံစားရပါတယ္။ ဘဘ ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။
ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း မိသားစု
မွန္တယ္ဆိုရင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရပ္တည္ရဲတာ၊ ေရွ႕တစ္မ်ဳိး ကြယ္ရာတစ္မ်ဳိး မေျပာတတ္တာ၊ မလုပ္တတ္တာ၊ စြန္႔လႊတ္မႈ အနစ္နာခံမႈကိုျပၿပီး အာဏာပိုင္ေတြ အခြင့္အေရးေပးႏိုင္သူေတြနဲ႔ လူထုကြယ္ရာမွာ ခ်ိတ္ဆက္မထားတာ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တတ္တာ။ လူထက္မူေပၚ အေသရပ္တည္ရဲတာ။ ဒီလိုလူမ်ဳိး အမ်ားႀကီးမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလူေတြအထဲမွာ ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေပမယ့္ ဆရာဦး၀င္းတင္က မရင္းႏွီးပါဘူး။ တိုင္းျပည္ေရွ႕ခရီး အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲေရာက္ေနခ်ိန္ အနာဂတ္လမ္း ေ၀၀ါးေနခ်ိန္မွာ ဆရာတို႔ အားလံုးခြဲခြာသြားတဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲတာ၊ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ရွိတာေတြအားလံုးထက္ ပိုခံစားမိပါတယ္။
ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္
(CEO, Eleven Media Group)
ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ၁၉၆၂ ေနာက္ပုိင္း တစ္ခါမွ မေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အစ္ကိုႀကီးလို အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ညီျဖစ္ရလို႔ ေက်နပ္တယ္။ အစ္ကိုႀကီးအတြက္လည္း အရမ္းကို ဂုဏ္ယူတယ္။ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္ အျမဲရွိေနမွာပါ။ အစ္ကိုႀကီး ေကာင္းရာမြန္ရာဘ၀ ေရာက္ပါေစ။
ကိုတင္ေမာင္ေအး
(သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္၏ မိသားစု၀င္)
ဟိုး - ေတာႀကိဳအံုၾကားက လွမ္းေခၚတယ္
ဘဘအသက္ကို “ကယ္” မယ္တဲ့။
ႏိုင္ငံတကာေရာက္ေတြကလည္း အာမခံတယ္၊
သူတို႔ စဆံုးတာ၀န္ယူ ကုပါရေစတဲ့၊
သူဟာ . . . ေသမင္းကိုလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ရခ်ိန္
တစ္သက္တာစိုက္ပ်ဳိးခဲ့သမွ် ရိတ္သိမ္းရတာပါပဲ၊
သူ႔ေနာက္ဆံုးခရီးမွာ
ပန္းျပာေတြ ျပည့္လို႔။
ကိုမင္းကိုႏိုင္
ဆရာဦး၀င္းတင္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ အမွတ္ရစရာေတြက အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲဒီ့ထဲကမွ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ သႀကၤန္သံခ်ပ္ ျပိဳင္ပြဲေပါ့ေနာ္။သႀကၤန္မွာ သံခ်ပ္ၿပိဳင္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုတာကို
တတ္သိပညာရွင္တခ်ဳိ႕က သေဘာမတူဘူး။ ဦးကို ယုကေပါ့ေနာ္ ႏိုင္ငံေရးအေရးစႀကီး ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ကို ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲအတြက္ သံုးတာကို သေဘာမတူဘူးလို႔ ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ ဒါနဲ႔ အန္တီက ရွင္းျပရတယ္၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ မဟုတ္ပါဘူးေပါ့၊ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ သံုးတာပါေပါ့။ ဒီလိုရွင္းျပေတာ့ ဦးကိုယုက ဦး၀င္းတင္ကို သြားေျပာလို႔ ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ ဦး၀င္းတင္ကိုသြားေျပာေတာ့ ဦး၀င္းတင္က “ကြၽန္ေတာ္ကအစကတည္းက မကန္႔ကြက္ပါဘူး၊ ဦးကိုယုကိုေျပာလည္ ေအာင္ေျပာပါ”တဲ့။အန္တီကလည္း ဦးကိုယုကို ေျပာၿပီးၿပီလို႔ေျပာေတာ့ ဒါဆိုရင္လုပ္ရမယ္လို႔ ေျပာတယ္။N LD လူငယ္ကိုယ္စားျပဳ သံခ်ပ္အဖြဲ႕ကို သြားစစ္ေဆးေတာ့ အန္တီရယ္၊ ဆရာဦး၀င္းတင္ရယ္၊ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ရယ္ သြားစစ္ၾကတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့ေနရာမွာ ဆရာဦး၀င္းတင္က ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ နည္းနည္းၾကမ္းတဲ့ စကားလံုးေတြကို နားခံသာေအာင္ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ျပင္လိုက္ရတာကလြဲရင္ အားလံုးေကာင္းတယ္လို႔ ေက်ေက်နပ္နပ္လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ေနာက္ၿပီး လူငယ္ေတြရဲ႕အျမင္က သိပ္စူးရွတာပဲလို႔ေျပာေတာ့ အန္တီလည္း ေက်နပ္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္၊ အန္တီဆရာ့ကို သတိထားမိတာက သူေရးတဲ့ စာေတြထဲမွာ တစ္ဖက္သားနားခံသာေအာင္ ဆန္႔က်င္ဘက္စကားေတြကို ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာဆို သံုးႏႈန္းတတ္တာကို ေတြ႕ရတယ္။
ေဒၚစမ္းစမ္းႏြဲ႕(သာယာ၀တီ)
ဦး၀င္းတင္က NLD အတြက္တင္မကပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုအားလံုးအတြက္ အားတစ္ရပ္ပါပဲ။ ဦး၀င္းတင္ကို ဆံုး႐ႈံးလိုက္ရတဲ့အတြက္ NLD အတြက္ေရာ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုအတြက္ေရာ တကယ္ႀကီးမားတဲ့ ဆံုး႐ႈံးမႈပါပဲ။
ဦးဥာဏ္၀င္း (NLD ပါတီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ)
ကို၀င္းတင္ကို ဆံုး႐ံႈးရတာ အလြန္၀မ္းနည္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားက တုိင္းျပည္အတြက္ အလြန္တာ၀န္ေက်ခဲ့တာဆိုေတာ့ လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုး ခင္ဗ်ားအတြက္ ဂုဏ္ယူၾကပါတယ္။ တုိင္းျပည္က အလြန္ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကပါတယ္။
စြယ္စံုအႏုပညာရွင္ ဦး၀င္းေဖ
အလြန္ေလးစား ခင္မင္ရပါေသာ ဦး၀င္းတင္၏ ေနာက္ဆံုးေန႔ ေနာက္ဆံုးခရီးတြင္ မခြဲခြာခ်င္ဘဲ ခြဲခြာရတဲ့အတြက္ အလြန္ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းရပါေၾကာင္း၊ ဦး၀င္းတင္လို အစားထိုးမရႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ဆံုး႐ံႈးရသည့္အတြက္ မိမိ မိသားစုနဲ႔အတူ တိုင္းျပည္အတြက္ပါ အလြန္၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါေၾကာင္း။
ဦးေအးသာေအာင္ (ရခုိင္အမ်ဳိးသားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္)
ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္ ကြယ္လြန္သြားျခင္းသည္ ျမန္မာျပည္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေရးတိုက္ပြဲတြင္ ႀကီးမားေသာ ဆံုး႐ႈံးမႈတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္သည္ ဘ၀တစ္သက္တာတြင္ ျပည္သူတို႔အတြက္ ႀကီးမားစြာအလုပ္အေကြၽး ျပဳခဲ့ပါသည္။
ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္ ကြယ္လြန္ျခင္းသည္ ႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးကဲ့သို႔ ေလးနက္ႀကီးျမတ္လွေပသည္။
ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲအေရးေတာ္ပံုတြင္ ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္သည္ ထာ၀စဥ္ဥဒါန္းေမာ္ကြန္း တင္ရစ္ေစမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဖဒို မန္းၿငိမ္းေမာင္
(ေကအင္န္ယူ- ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး)
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခုိင္မာေသာ၊ ရဲရင့္ေသာ၊ တရားေသာစစ္ကုိ ဆင္ႏႊဲရင္း တုိက္ပြဲမၿပီးဆံုးမီ က်ဆံုးသြားေသာ အာဇာနည္ ဦး၀င္းတင္အား ဂါရ၀ျပဳပါသည္။
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္မိသားစု
ဘဘဦး၀င္းတင္က အျမဲတမ္းတပ္ဦးမွာပဲ ေနခဲ့တာပါ။ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ျပႆနာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွ႕ဆံုးမွာပဲ ေနခဲ့တာပါ။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ဟာေတြကို ဆံုးျဖတ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်မွတ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ့္ကို ေရွ႕ဆံုးက တက္တက္ၾကြၾကြ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ေသရတယ္ဆိုတာကေတာ့ သဘာ၀ပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ သူက စိတ္ဓာတ္ခြန္အားႀကီးတယ္ဗ်။ ေနာက္ဆံုး ေသခါနီးအခ်ိန္အထိ ၾကံ့ၾကံ့ခံသြားႏိုင္ခဲ့တယ္ဗ်ာ။ တိုင္းျပည္အတြက္ေတာ့ လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ဦး ဆံုး႐ႈံးရတာပါ။ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈရဲ႕တပ္ဦးဆံုး႐ႈံးသြားတာပါ။
ကိုဘိုဘိုဦး
(ဦး၀င္းတင္ႏွင့္အင္းစိန္ေထာင္အတြင္း အတူေနခဲ့ရသူ)
ဆရာဦး၀င္းတင္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၈၈ ကတည္းက အတူတူ လုပ္လာခဲ့သလို ေထာင္ထဲေရာက္ေတာ့လည္း အတူတူပဲဆိုေတာ့ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအေပၚ အင္မတန္မွ ခ်စ္၊ အင္မတန္မွ သစၥာရွိတဲ့၊ အင္မတန္မွ အလုပ္လုပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ဆံုး႐ႈံးလိုက္ရတဲ့အတြက္ တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ၊ ပါတီအတြက္ေရာ အင္မတန္မွႀကီးမားတဲ့ ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ သူကြယ္လြန္သြားတဲ့အတြက္ ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းတစ္တိုင္းလံုးကလည္း ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေနၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းအေနနဲ႔လည္း ဆရာႀကီးအတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပြဲတစ္ခု လုပ္မွာပါ။
ေဒါက္တာျမင့္ႏိုင္
(ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
သတင္းစာဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနသို႔ တက္ေရာက္ ဂါရ၀ျပဳလာေရာက္ၾကသည့္ ျပည္သူမ်ားကို ေတြ႕ရစဥ္
Posted by Khaing Ko Oo at 03:39 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Tuesday, 22 April 2014
က်ေနာ္နဲ႔ ကိုဝင္းတင္ (သမိုင္းတခုကို ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း)
က်ေနာ္နဲ႔ ကိုဝင္းတင္
****************
ေမာင္မိုးသူ| April 22, 2014
ကို၀င္းတင္ကို သေဘာထား တင္းမာတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ သေဘာထား တင္းမာတာ မဟုတ္ဘူး ။ ယံုၾကည္ခ်က္ ခိုင္မာတာ ။ အယူအဆေတြ မတူခဲ့ရင္ ညွိႏိႈင္းတုိင္ပင္ ေဆြးေႏြးရမယ္ဆိုတာ ကို၀င္းတင္ရဲ႕ အယူအဆပါ ။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စစ္တပ္နဲ႔ လက္တြဲ အလုပ္လုပ္ၿပီး နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ကို၀င္းတင္ကေတာ့ စစ္တပ္ကို ခြင့္မလႊတ္ ၊ မေက်လည္ဘူးလို႔ ေျပာဆိုခဲ့တယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္လည္း သေဘာတူတယ္။
၈၈ ကာလတုန္းက စာေရးဆရာသမဂၢဆိုၿပီး ေထာင္ထားတဲ့ က်ေနာ္ရယ္ ၊ ကို၀င္းတင္ရယ္၊ ေမာင္ေသာ္ကတို႔က Artist လို႔ေခၚတဲ့ လြတ္လပ္မႈကို ခံုမင္တဲ့ အႏုပညာသမားေတြ အျဖစ္နဲ႔ စစ္တပ္ကို လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ ၃ ေယာက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါလာေအာင္ စည္း႐ံုးခဲ့တာလို႔ ေျပာၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲလိုခ်ည္းလည္း မဟုတ္ဘူး။
၈၈ ကာလမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ထုတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ရယ္ ၊ ကို၀င္းတင္ရယ္၊ ေမာင္ေသာ္ကရယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သြားေတြ႕ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ပထမဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အင္တာဗ်ဴးတခုလုပ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
ကို၀င္းတင္္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အင္တာဗ်ဴးတခု လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကို၀င္းတင္္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ဟာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မသိၾကေသးပါဘူး။ အဲဒီကာလက ကို၀င္းတင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ အင္တာဗ်ဴးကလည္း ေတာ္ေတာ္ထူးျခားတယ္။ အဲဒီ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္မွာရွိတဲ့ ေက်ာက္စားပြဲ၀ုိင္းေလးမွာ က်ေနာ္တို႔ မၾကာခဏ ေတြ႕ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူကိုယ္တိုင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတခု ထူေထာင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ဦး၀င္းတင္နဲ႔ကို သူ႔အိမ္ကို လာဖို႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္ထားတာက အဲဒီအခ်ိန္မွာ သခင္တင္ျမတို႔ ၊ ဦးေထြးျမင့္တို႔က ေဒၚစုၿခံထဲမွာ ေနၾကတာ။ အဲလို လူေတြနဲ႔ ေဒၚစု ပါတီေထာင္မယ္ေပါ့ ။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔က ဘာမွမေျပာေတာ့။ မဟုတ္ဘူးတဲ့ က်မက ဆရာတို႔နဲ႔ ပါတီေထာင္မွာတဲ့ ။ ဆရာတို႔ ဆိုတာ အေရးေတာ္ပံုကာလမွာ လုပ္ၾကတဲ့ လူေတြလို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကို၀င္းတင္ကို ဆရာက ပါတီအတြင္းေရးမွဴး လုပ္ရမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ကို၀င္းတင္က ႏိုင္ငံေရး နားမလည္ဘူးဆိုၿပီး ျငင္းေသးတယ္။ ေဒၚစုက အတင္း လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ ကို၀င္းတင္က လက္ခံလိုက္တာ။
ေနာက္ပိုင္း ပါတီမွာ လူေတြ ေရြးဖို႔လည္း က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ခိုင္းတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ သူတေယာက္ထည့္မယ္လို႔ ေျပာၿပီး တေယာက္ေရြးေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါက ကိုေဆြလို႔ ေခၚတဲ့ အခု NDF ပါတီကို ေရာက္ေနတဲ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြပဲ။ က်ေနာ္တို႔က ဆရာ၀န္ေတြ ၊ ေရွ႕ေနေတြ ၊ အႏုပညာရွင္နဲ႔ စာေပသမားေတြ အမ်ားစုပါတဲ့ လူေတြစာရင္းကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေပးခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သြားေခၚခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ ေနာက္ကို က်ေနာ္တို႔ လုိက္ခဲ့ၾကရတာ ။ အခုလူေတြက က်ေနာ္ရယ္ ၊ ကို၀င္းတင္ရယ္ ၊ ဦးေသာ္ကတို႔က ေဒၚစုကို ႏိုင္ငံေရး ထဲပါလာေအာင္ ဆြဲေခၚခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ တကယ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က က်ေနာ္တို႔ထက္ စာပိုတတ္တယ္။ သူက ႏိုင္ငံေရးသမားဗ်။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကို၀င္းတင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ပါတီကို ၀န္းရံေပးခဲ့တယ္။ ၂၀၁၅ ေရႊးေကာက္ပြဲအထိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ပါတီကို ၀န္းရံေပးမယ္လို႔ က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူမပါေတာ့ဘူးတဲ့။ အခုေတာ့ ၂၀၁၅ ထိေတာင္ မေရာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
၁၉၈၉ မွာ ကို၀င္းတင္ရယ္ ၊ က်ေနာ္နဲ႔ ေမာင္ေသာ္က တို႔ကို စစ္ေၾကာေရးကေနၿပီးေတာ့ အင္းစိန္ေထာင္ကို ပို႔လိုက္တာ သတိရမိေသးတယ္။
က်ေနာ္တို႔ အဖမ္းခံရေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးက က်ေနာ္နဲ႔ ကို၀င္းတင္နဲ႔ကို ဘာျဖစ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဆရာတင္ရတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ခဏခဏေမးေတာ့ က်ေနာ္က စိတ္တိုလာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီမွာလို႔ ေမာင္မိုးသူ ၊ ကို၀င္းတင္နဲ႔ ေမာင္ေသာ္ကဆိုတဲ့ စာေရးဆရာ ၃ ေကာင္ဟာ သူမ်ားကို မေျပာနဲ႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္နဲ႔ေတာင္ ဆရာမတင္ဘူးလို႔ ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးကိစၥမွာ ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ဆရာတင္ရတာ က်ဳပ္တို႔ထက္ ေတာ္လို႔ပဲလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
အစိုးရကလည္း အဲဒီကာလေတြမွာ ထုတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္အစိမ္းနဲ႔ အနီမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အင္မတန္ ပါးနပ္ၿပီးေတာ့ တကယ့္လူ ၃ ေယာက္ကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့တယ္ ဆိုၿပီး ေရးတာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။
တခ်ိဳ႕က ဒီလူ ၃ ေယာက္က မႏူးမနပ္ ႏိုင္ငံေရးပါးမ၀ေသးတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စည္း႐ံုးတယ္လို႔ ဆိုတဲ့ ေရးတာမ်ိဳးေတြလည္း ပါတယ္။
ေထာင္ထဲေရာက္ေတာ့ ဆရာေမာင္ေသာ္ကက က်ေနာ့္လက္ေပၚမွာပဲ ဆံုးသြားပါတယ္။
၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွာ က်ေနာ္ ျပန္လြတ္ခဲ့ေပမယ့္ ကို၀င္းတင္ကေတာ့ က်န္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ က်ေနာ္ ေထာင္ထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ ကို၀င္းတင္္က က်ေနာ့္ကို ေစာင့္ေနတုန္းပဲ။ စစ္အစိုးရက ဘယ္ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကိုပဲ လႊတ္လႊတ္ ၊ ကို၀င္းတင္ကိုေတာ့ မလႊတ္ဘူး။
ကို၀င္းတင္ကလည္း ေထာင္ထဲမွာ အလကား အခ်ိန္ကုန္ခံ မေနဘူး။ ကဗ်ာ ၊ စာေပ မ်ိဳးစံုကို ရတဲ့နည္း ေရးေနတာ။ က်ားရဲလို ကဗ်ာမ်ိဳးေတြ၊ ဘႀကီးပြားနဲ႔ ထိပ္တုံး ဘီလူးလို႔ေခၚတဲ့ ျပဇာတ္ရွည္ႀကီးေတြ ေရးခဲ့ေသးတယ္။
သူေရးတဲ့ ကဗ်ာ ျပဇတ္ႀကီးက အရွည္ႀကီး။ လူေပါင္းစံု အေၾကာင္းပါတယ္။ အစိုးရအေၾကာင္း ၊ သူ႔အေၾကာင္း ၊ က်ေနာ္တို႔ အေၾကာင္း အကုန္ပါတယ္။
ကို၀င္းတင္္ ေထာင္ကထြက္လာေတာ့ NLD ပါတီ ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕က ၂၀၁၀ ေရႊးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔ ျပင္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္။ အဲဒီမွာ ကို၀င္းတင္က အဲဒါကို လံုး၀ လက္မခံဘူး။ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခံေနရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကပါ သေဘာမတူလုိ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္ဘူးဆိုတဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းထြက္လာတာ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ရယ္၊ ကို၀င္းတင္ရယ္ လူထုစိန္၀င္းဆီကို သြားၿပီး NLD ကို တြယ္ဖို႔ သြားေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ဆရာ လူထုဦးစိန္၀င္းက NLD ကို ေ၀ဖန္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေရးေတာ့တာပဲ။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကို၀င္းတင္ က်န္းမာေရးမေကာင္းတာေတြ ၾကားရတယ္။
က်ေနာ္က သူတက္တဲ့ Green Cross ေဆး႐ံုဆိုတာကို သိပ္သေဘာမက်ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဆး႐ံုတက္ရင္ ဒီမွာတက္တာတဲ့ ။ ငါက ဘာေကာင္မို႔လို တျခားေနရာ သြားရမွာလဲဆိုၿပီး ေျပာေသးတယ္။
ေနာက္ပိုင္း ဝိတိုရိယ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွလံုးစက္က ေဆး႐ံုႀကီးက ပိုေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီး ေရာက္သြားတာ။ သူက အူပိတ္တယ္။ ေနာက္ ေသြး၀မ္းသြားတယ္။ ေသြး၀မ္းရပ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္း သြားေသးတယ္။ ေနာက္က် ဆီးမသြားေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ကပ္ ျဖစ္တယ္။
က်ေနာ္က သူေက်ာက္ကပ္ ေဆးတာကို သိပ္သေဘာမက်ဘူး။ က်ေနာ္ေတြ႕သေလာက္က ေက်ာက္ကပ္ေဆးတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေသတာခ်ည္းပဲ။
ပထမအႀကိမ္ ေက်ာက္ကပ္ေဆးၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚစုလည္း ဂ်ာမနီက ျပန္လာၿပီ။ က်ေနာ္လည္း သြားေတာ့ ICU အခန္းထဲမွာ ေဒၚစုနဲ႔ ေပၚဦး ရွိေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကို၀င္းတင္က စကားေတြ ေျပာေနတုန္းပဲ ။ ကဗ်ာေတြ အေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ေဒၚစုကို သူေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြ မွတ္မိရဲ႕လားလို႔ ေျပာတယ္။ ေဒၚစုကလည္း ဆရာ သိပ္စကားမေျပာနဲ႔ က်မ အကုန္မွတ္မိတယ္လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။
ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဘယ္လို ဘာညာဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ ေဒၚစုက ရယ္စရာ ထေျပာတယ္။ ဆရာတဲ့ ေဖေဖက ေျပာတယ္တဲ့။ ေမြးထားတဲ့ သားသမီးေတြထဲမွာ က်မက အေခ်ာဆံုး၊ အေတာ္ဆံုးလို႔ ေျပာဖူးတယ္တဲ့။ က်ေနာ္တို႔ ၃ ေယာက္ အခုလို မေျပာခဲ့ဖူးဘူး။ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥနဲ႔ပဲ ေျပာခဲ့ၾကတာ။
ၿပီးေတာ့ ေဒၚစုက ဥေရာပက ၀ယ္လာတဲ့ ေခ်ာကလက္ေတြ ဦး၀င္းတင္ကို ေပးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဦး၀င္းတင္က မိုးသူကို ေကၽြးလိုက္ဦးေလတဲ့။ ေဒၚစုက ေခ်ာကလက္ေလးတခု က်ေနာ့္ကို ေပးတယ္။ တို႔အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ခြင့္ေျပာင္ခြင့္က အဲဒီအခ်ိန္ေလးပဲ ရခဲ့တာ။
ဦး၀င္းတင္က လူတိုင္းကို ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံတယ္။ ေျပာင္တာ ေနာက္တာမရွိသေလာက္ ရွားတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႕ရင္ေတာ့ မရဘူး။ က်ေနာ့္ကို ကဗ်ာေတာင္စပ္ၿပီး ေနာက္ေသးတယ္။ ” ႏုတ္ခမ္းေမႊးနဲ႔ ငမိုး မႏၱေလးကို ဒိုး” ဆိုတာေတာင္ ပါေသးတယ္။
(အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို စတင္တည္ေထာင္ရာတြင္ ပါဝင္ခဲ့သူ စာေရးဆရာ၊ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမိုးသူက ကြယ္လြန္သူ ဦးဝင္းတင္အေၾကာင္း ဧရာဝတီကို ျပန္ေျပာင္းေျပာဆိုခ်က္ထဲမွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။)
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေရႊတိဂံုေစတီ အေနာက္မုဒ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တရားပြဲအျပီး အမွတ္တရ။ ၀ဲမွယာ – ဦးမ်ိဳးညြန္႔၊ စာေရးဆရာၾကီး ေမာင္ကိုယု (ကြယ္လြန္)၊ ေမာင္ေသာ္က (ေထာင္တြင္း၌ ကြယ္လြန္)၊ ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္ (ကြယ္လြန္)၊ ရုပ္ရွင္မင္းသားႀကီး ဦးထြန္းေ၀ (ကြယ္လြန္)၊ ေမာင္မိုးသူႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာ ပန္းခ်ီစိုးမိုး။ (
Like · · Share
Posted by Khaing Ko Oo at 06:06 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ကမ႓ာက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတဲ့ စ်ာပနအခမ္းအနားႀကီး
ကမ႓ာက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတဲ့ စ်ာပနအခမ္းအနားႀကီး
ေက်ာ္သူ၊ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)၊ ဧျပီ ၂၂၊ ၂၀၁၄
ေျပာကိုမေျပာခ်င္ဘူး။ လူေတြအယူသည္းတတ္ပံုမ်ားဗ်ာ။ ေက်ာ္သူတို႔ လင္မယားရယ္ ဆရာမရယ္ ကို နာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ့သူကို ေနအိမ္၊ ေဆး႐ုံမ်ားမွာ လူနာသတင္းေမးသြားရင္ ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ၾကျခင္း၊ အ တင္းေျပာၾကျခင္း၊ ေမးေငါ့ၾကျခင္း စသည့္ မလိုလားေသာ အရိပ္သ႑ာန္မ်ားျဖင့္ ဆီးႀကိဳတတ္ၾကသည္။
တခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ "ဟာ…. ဟင္…. ဟယ္…. အို… ရပါတယ္၊ ေနေကာင္းပါတယ္။ က်န္းမာလာပါၿပီ ဒီေတာ့ မ လာပါနဲ႔။ မလိုပါဘူး။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္" ဟူ၍ ဆီးႀကိဳကာပိတ္ပင္မႈ၊ တားဆီးမႈတို႔ျဖင့္ ဦးစြာကိုယ္တိုင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရျပန္သည္။
ထိုကဲ့သို႔ ေျပာဆိုၾကေသာ အယူသည္းတတ္ေသာ လူမ်ားသည္ အကယ္၍မ်ား ထိုမက်န္းမာေသာ လူနာသည္ ဘဝတစ္ပါးသို႔ ေျပာင္းသြားၿပီဆိုပါက “အကို… ညီေလး… ဦး… အဘ ကယ္ပါဦး… တစ္ခါမွ အေတြ႔အႀကံဳမရွိလို႔ပါ။ နာေရးကိစၥေတြ မလုပ္တတ္လို႔ပါ။ သၿဂႋဳဟ္ေပးပါဦး။ စရိတ္ မတတ္ႏိုင္လို႔ပါ။ စည္စည္ကားကားေလး ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါ။ ကားအေကာင္းစားႀကီးနဲ႔ လုပ္ေပးပါ။ အ လွဴေငြေတြ အမ်ားႀကီး လာေရာက္လွဴဒါန္းပါဦးမယ္" စသည့္ စကားမ်ားကိုလည္း ေျပာတတ္ေသးသည္။
စ်ာပနအခမ္းအနား ၿပီးဆံုးသြားေသာအခါ ထိုကဲ့သို႔ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ နိဗၺာန္ယာဥ္ အေကာင္းစားႀကီး အား ေတာင္းဆိုခဲ့သူတစ္ခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေငြအမ်ားႀကီး လွဴဒါန္းဖို႔ေနေနသာသာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္သြား ၾကသူမ်ား၊ ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္သြားၾကသူမ်ား၊ ကိုယ္ေပ်ာက္ပညာစြမ္း တတ္ေျမာက္ထားၾကသည့္အလား ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၾကသည္ကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ အဖန္ဖန္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရဘူးသည္။ ဤသည္ တို႔ကား သဘာဝတရားတစ္ခုလုိ႔ပင္ ဆိုရမလို ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ထိုကဲ့သို႔ အယူသည္းေသာသူမ်ား၊ အုပ္စုမ်ားထဲတြင္ ယေန႔ ၂၁.၄.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔ နံနက္ (၆း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္ခန္႔က ဘဝတစ္ပါးသို႔ ေျပာင္းလဲသြားရ႐ွာေသာ ဟံသာဝတီ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ ၏ မိသားစုအသိုင္းအဝိုင္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ အေပါင္းအသင္း၊ မိတ္ေဆြသဂၤဟမ်ား၊ လက္တြဲေဖာ္/ဖက္မ်ား မပါ ဝင္ခဲ့သည္ကို ကၽြန္ေတာ္လက္ေတြ႔ သိရွိခဲ့ရသည္။
အေၾကာင္းမွာ ဘဘဦးဝင္းတင္ ေထာင္မွ လြတ္လာ သည့္အခ်ိန္မွစ၍ ေထာင္ဝတ္စံု အျပာႏုေရာင္ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ဝတ္ဆင္ထားမႈ၊ ဘဘဦးဝင္းတင္ ၏ မ ေျပာင္းလဲေသာ ခံယူခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားအျပင္ အေၾကာက္တရား လံုးဝမရွိေသာ သံမဏိ လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္၄င္း၊ ဘဘ၏ အစဥ္အၿမဲ ၿပံဳးေယာင္သမ္းေနေသာႏႈတ္ခမ္း၊ အၾကင္နာ တရားလြမ္းၿခံဳေနေသာ မ်က္ဝန္းတို႔ေၾကာင့္၄င္း ကၽြန္ေတာ္ျပင္ပတြင္ လူခ်င္းမဆံုဆည္း ခဲ့စဥ္ကတည္းက ေလးစားမိသည္။ ခ်စ္ခင္မိသည္။ ဂုဏ္ယူမိသည္။ အားက်မိသည္။
ထိုကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားဂုဏ္ယူ အားက်ခဲ့ေသာ သံမဏိလူသား သူရဲေကာင္းႀကီးအား ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ပို္င္းတြင္ လူခ်င္းဆံုေတြ႔ခြင့္ ရရွိ ေသာ သာေရး/နာေရး အခမ္းအနားမ်ားတြင္ ထိုသံမဏိလူသားႀကီးသည္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔အား ေလးစား ဂုဏ္ယူ ခ်စ္ခင္သကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ့္အားလည္း သူသည္ ေလးစားဂုဏ္ယူ ခ်စ္ခင္ခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ ေတာ္သိရွိခဲ့ရသည္။
တစ္ဦးကေစတနာ၊ တစ္ဦးကေမတၱာ ဆိုသလို ေမတၱာတရားမ်ား ေရာင္ျပန္ဟပ္ျခင္း ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထုိသံမဏိလူသားႀကီးသည္ ကၽြန္ေတာ့္အား ေတြ႔တိုင္း ျမင္တိုင္း စိတ္ဓာတ္မက်ရန္ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရန္၊ အစဥ္အၿမဲ သတိေပးစကား၊ အားေပးစကား၊ ခ်ီးက်ဴးစကားမ်ားကို ေျပာတတ္ ေသးသည္။
ကၽြန္ေတာ္ေရးသားခဲ့ေသာ "ကၽြန္ေတာ္သာသမၼတႀကီးျဖစ္ခဲ့ရင္" စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲတြင္လည္း ေနထိုင္မေကာင္းသည့္ၾကားမွ တက္ေရာက္ခဲ့ကာ သံမဏိလူသားႀကီးသည္ "သမၼတျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြနဲ႔ ယွဥ္ပါတယ္။ ကိုေက်ာ္သူက သူသမၼတျဖစ္ခဲ့ရင္လို႔ဆိုတာ၊ ျဖစ္ခ်င္တာ မ ဟုတ္ပါဘူး။ သူျဖစ္ခဲ့ရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ လိုအပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးေတြကို ဘယ္လိုျဖည့္ဆည္းေပးမယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ သူသာသမၼတျဖစ္ခဲ့ရင္ ဆိုတာကေတာ့ ေမတၱာ၊ မုဒိတာ၊ ဂ႐ု ဏာနဲ႔ယွဥ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီကိစၥဟာ အင္မတန္ေကာင္းျမတ္တဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ပါလို႔ ကၽြန္ ေတာ္ ရဲရဲႀကီး ဆိုလိုခ်င္ပါတယ္" ဟု အသိေပးစကား ဂုဏ္ျပဳစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ဘူးသည္။
၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ မဟာသႀကၤန္မတိုင္ခင္ ကာလအခ်ိန္တြင္ ဘဘဦးဝင္းတင္ က်န္းမာေရးဆိုးဝါးလာ၍ ေဆး႐ံုတက္ရေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔သိ႐ွိခဲ့သည္။ ေဆး႐ံုတစ္႐ံုၿပီး တစ္႐ံုေျပာင္းေနရေၾကာင္းလည္း ကၽြန္ ေတာ္တို႔သိရသည္။
နည္းနည္းေနေကာင္းလာလိုက္၊ ေနျပန္ဆိုးဝါးလိုက္ စသည့္ ေန႔စဥ္ျဖစ္ေပၚေနေသာ က်န္းမာေရးျဖစ္စဥ္မ်ားကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိ႐ွိေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး ထိုျဖစ္ရပ္မ်ား၊ ထိုျဖစ္စဥ္မ်ား အားလံုးကိုသိ႐ွိ ၾကားသိေနရေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ခံစားမႈမ်ား၊ ဝမ္း နည္းမႈမ်ား၊ စိုးရိမ္မႈမ်ားအား ရင္တြင္း၌ ၿမိဳသိပ္ကာ ဘဘဦးဝင္းတင္ ထံသို႔သြားေရာက္ သတင္းေမးခ်င္ သည့္ ေျခလွမ္းမ်ားကို ထိမ္းခ်ဳပ္ထားရေတာ့သည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပေရးသား ခံစားခဲ့ရေသာ အယူသည္းမႈ လူသားမ်ားအား စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡမေပးလိုျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး ေ႐ႊဇီးကြက္မွ သူမ၏ Facebook စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ သူ၏ခံစားခ်က္အား "ကၽြန္မ တို႔က နာေရးကူညီမႈအသင္း လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြျဖစ္လို႔ ေနမေကာင္းေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဘဘ ဦးဝင္း တင္ကို သိပ္ၿပီးသြားေမးခ်င္ေပမယ့္ မေမးရဲ၊ မေမးရက္ဘူးျဖစ္ေနတာပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘဘကို ကတိ တစ္ခု ေပးႏိုင္တာကေတာ့ ဘဘခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို ဘဘရဲ႕ သံမဏိစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးနဲ႔ ဘဘလိုပဲ ရာသက္ပန္ သယ္ပိုးသြားမယ္ဆိုတာကို ဘဘကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုး ႐ိုေသစြာ ကတိေပးလိုက္ပါတယ္။ ေက်ာ္သူ+ေရႊဇီးကြက္" ဟု ေရးသားခဲ့သည္။ ထိုအခါ သူမ၏ Facebook စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ Comments မ်ား ခ်က္ခ်င္းတက္လာေတာ့သည္။ Like လုပ္သူမ်ားလည္း မ်ားစြာေပၚလာသည္။ Comments မ်ားထဲ တြင္ ေဆး႐ံုသို႔သြားရန္၊ ဘဘက်န္းမာေရးအား ေမးျမန္းရန္ စသည့္ တြန္းအားမ်ား မ်ားစြာပါလာခဲ့သည္။ ထိုတြန္းအားမ်ားထဲတြင္ ဘဘဦးဝင္းတင္၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားမွလည္း ေဆး႐ံုသို႔ လာေရာက္ေမးျမန္းရန္ ေရး သား ထားမႈမ်ား ပါဝင္လာသည္။ ထို႔အျပင္ တယ္လီဖုန္းမ်ားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး ထံသို႔၄င္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ၄င္း ဆက္သြယ္၍ ေဆး႐ံုသို႔သြားေရာက္ရန္ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္မႈမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ လူႀကံဳႏွင့္ လည္း ေျပာၾကားသည္ကိုလည္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္။
ထိုကဲ့သို႔ေသာ တြန္းအားမ်ားၾကားထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔သည္ ဘဘထံသို႔ သြားေရး၊ မသြားေရး လြန္ဆြဲေနခ်ိန္ HIV လူနာမ်ားအား ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈ ေဂဟာ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ NLD မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းမွ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ဖုန္းဆက္ကာ "ကိုေက်ာ္သူ ဘဘဆီကို မလာဘူးလား။ ဘဘက သတိရတိုင္း ကိုေက်ာ္သူကို ေမးေမး ေနတယ္" ဟူေသာ စကားအား ၾကားသိလိုက္ခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္၏ ဇနီးေ႐ြဇီးကြက္ႏွင့္ ဆရာမသန္းျမင့္ေအာင္ တို႔ကလည္း ေဆး႐ံုကိုသြားၿပီး ဘဘကို သြားၾကည့္ပါစို႔ ဟု လာေရာက္ေျပာၾကားမႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ အား တင္း၍ ေဆးရံုသို႔ေရာက္ရွိ သြားခဲ့ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွင့္ ဆရာမတို႔ (၃) ဦး ေဆး႐ံုသို႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ ဘဘ ဦးဝင္းတင္၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေဆး႐ံုတြင္ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ဘဘ၏ မိတ္ေဆြ မ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔အား နားလည္မႈျပည့္ဝစြာျဖင့္ ႀကိဳဆိုၾကကာ ဘဘအား ထားရွိရာ ICU ခန္းမထဲသို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဘဘ၏ကုတင္ေဘးသို႔ အနီးကပ္သြားေရာက္ အားေပးမႈျပဳရန္အတြက္ တစ္ဦးခ်င္း၊ တစ္လွည့္စီ၊ ပိုးသတ္ထားေသာ ဝတ္စံုအားဝတ္ဆင္၍ ဝင္ေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ (၃) ဦးစလံုး ဘဘဦးဝင္းတင္အား ဂါရဝျပဳ ကန္ေတာ့ခဲ့ၾကသည္။
ထိုစဥ္က ဘဘ၏မ်က္လံုးမ်ားသည္ လည္ေနျခင္း၊ အားစိုက္၍ စူးစိုက္ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ စကားမ်ားေျပာေသာ္လည္း ေျပာမထြက္လာျခင္း စသည့္ ေဝဒနာမ်ား ခံစားေနရသည္ကို စိတ္မေကာင္းစြာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ဝမ္းနည္း၊ ပူေဆြးမႈ ေသာကမ်ားအား ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားတပ္၍ ေဆး႐ံုမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ရေတာ့သည္။
ယခု ဘဘဦးဝင္းတင္ ဆံုးပါးသြားၿပီ။ ဘဝတစ္ပါးသို႔ ေျပာင္းသြားၿပီ။ သံမဏိလူသားႀကီး တစ္ျခား ၿဂိဳလ္ကမ႓ာသို႔ ေရာက္ရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။ ၂၁.၄.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔ နံနက္ (၇းဝဝ) နာရီမထိုးခင္ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္ၾကည့္႐ႈစဥ္ ဘဘဦးဝင္းတင္ ဆံုးသြားၿပီဟူေသာ စာေပၚလာသည္။ ကၽြန္ေတာ္ မယံုၾကည္ႏိုင္၊ ထို႔ေၾကာင့္ မျဖဴျဖဴသင္းထံသို႔ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ရာ ကိုရာဇာမွ ငိုသံပါႀကီးႏွင့္ ဘဘဦးဝင္းတင္ ဆံုးသြားၿပီ ဟူ၍ အတည္ျပဳခ်က္ ရခဲ့သည္။ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆိုသလို တယ္လီဖုန္းမ်ား ဝင္လာေတာ့သည္။ ဘဘ ၏ ႐ုပ္ခႏၶာအား ခ်က္ခ်င္း ေရေဝးအေအးခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးရန္အတြက္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ွိ နိဗၺၺာန္ယာဥ္ႀကီးအား အျမန္ထြက္ခြာရန္ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး အသင္းသို႔ နံနက္အေစာပိုင္း ေရာက္႐ွိေနၾကေသာ အသင္းသား/သူမ်ားစုစည္း၍ ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးသို႔ ခ်ီ တက္ခဲ့ေတာ့သည္။
ေဆး႐ံုႀကီးအေအးခန္းသို႔အေရာက္ အေအးခန္းပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုးတိတ္ဆိတ္ေန သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ဖုန္းဝင္လာသည္။ “ဘဘဦးတင္ဦးတို႔အဖြဲ႔ေတြ ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီး ၅/၆ အေဆာင္ အေပၚထပ္တြင္ အစည္းအေဝးလုပ္ေနတယ္။ ဘဘဦးတင္ဦးက ကိုေက်ာ္သူ ေခၚခိုင္းတယ္။” ဟူ၍ ေျပာ ၾကားေသာေၾကာင့္ ကားတစ္စီးျဖင့္ ခ်က္ျခင္းလိုက္သြားေတာ့သည္။ အစည္းအေဝး ျပဳလုပ္ေနေသာ အခန္း ထဲတြင္ ဘဘဦးတင္ဦး၊ ဦးေအးသာေအာင္၊ ဦးမိုးသူ၊ ဦးစိုးဝင္း၊ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုဂ်င္မီ စသည့္ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမွ သူတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ ဘဘ၏ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔အား ေတြ႔ဆံုကာ စ်ာပနအခမ္းအနား ကိစၥရပ္အသီးသီးတို႔အား ေဆြးေႏြး ညိႇႏိႈင္းခဲ့ၾကသည္။
ကြယ္လြန္သူ ဘဘဦးဝင္းတင္၏ က်န္ရစ္ေသာ ႐ုပ္ခႏၶာအား ၂၃.၄.၂ဝ၁၄ မြန္းတည့္ (၁၂းဝဝ) နာရီမွ ညေန (၅းဝဝ) နာရီအခ်ိန္အထိ ေရေဝးသုႆန္ခန္းမ (၁/က) တြင္ထားရွိၿပီး ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔ အစည္းမ်ား၊ ျပည္သူလူထုမ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား လာေရာက္၍ ေနာက္ဆံုးဂါရဝျပဳ ဦးညႊတ္ၾကရန္ စီစဥ္ထား႐ွိၿပီး ညေန (၅းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ဘဘဦးဝင္းတင္၏ ႐ုပ္ခႏၶာအား နိဗၺၺာန္ယာဥ္ေပၚသို႔ သယ္ ေဆာင္၍ ဂူသြင္းသၿဂႋဳဟ္မည့္ ေနရာသို႔ သယ္ယူပို႔ေဆာင္မည္ျဖစ္သည္။
ထိုေန႔သည္ကား ျမန္မာျပည္သူ/သားမ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြက္ အလြန္အေရးႀကီး ေသာ ေန႔ရက္ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယခင္ကာလမ်ားတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရ ေသာ ႏိုင္ငံ၏ အထင္ကရပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား၊ သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ စ်ာပနအခမ္းအနားမ်ားတြင္ က်န္ရစ္ေသာသူတစ္ခ်ိဳ႕၊ စ်ာပနအခမ္းအနားတြင္ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ၾကေသာ ျပည္သူလူထုတစ္ခ်ိဳ႕၏ စည္း ကမ္းမဲ့၍ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ပြားမႈမ်ား၊ ပူေဆြးေသာကဒဏ္ကို မထိန္းႏိုင္ မသိမ္းႏိုင္ျဖစ္ၿပီး အေခါင္းအား လက္သီးျဖင့္ထုျခင္း၊ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေသာ နိဗၺၺာန္ယာဥ္အား လက္သီးျဖင့္ထိုးျခင္း၊ အေလာင္းထည့္ထား ေသာအေခါင္းအား လုယူၾကျခင္း၊ လူျမင္မေကာင္းေအာင္ ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြးၾကျခင္း စသည့္ အက်ည္းတန္ ေစသည့္ကိစၥရပ္မ်ား မလုပ္သင့္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရဘူးသည္။ ထို႔အျပင္ ေသဆံုးသြားသူအား အသံုးခ်ကာ အျမတ္ထုတ္ျခင္း၊ နာမည္ႀကီးေအာင္ ခုတံုးလုပ္ျခင္း၊ ဆူပူမႈမ်ားျဖစ္ေအာင္ လံႈ႕ေဆာ္ျခင္း၊ ေသြးထိုးေျမႇာက္ပင့္ျခင္းတို႔ႏွင့္ အခ်ိဳ႕နာေရးပို႔ေဆာင္သူမ်ားထဲတြင္ အရက္ေသာက္စားျခင္း၊ မူးယစ္ေဆး ေသာက္သံုးထားျခင္း တို႔ကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရဘူးသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘဘဦးဝင္းတင္၏ ေနာက္ဆံုးခရီး အား ပို႔ေဆာင္ၾကေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား၊ အႏုပညာရွင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၏ ဆႏၵအရ စာ တမ္းဖတ္ၾကားျခင္း၊ အမွတ္တရစကားမ်ား ေျပာဆိုျခင္း၊ ကဗ်ာရြတ္ဖတ္ျခင္းတို႔အား ျပဳလုပ္လိုပါက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ျပည္လမ္း၊ မာလာေဆာင္ေရွ႕ ယုဒႆန္ရိပ္သာတြင္ ဘဘဦးဝင္းတင္ အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳ အ ခမ္းအနား ျပဳလုပ္ထား႐ွိၿပီး ယင္းယုဒႆန္တြင္ သြားေရာက္ကာ ဂုဏ္ျပဳဂါရဝျပဳႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားရွိသည္။
အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ သံမဏိလူသားႀကီး၏ ကမ႓ာေျမျပင္မွ ထြက္ခြာသြားျခင္း အခမ္းအနားအား ကမ႓ာ့ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီလိုလားေသာ၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ကို ထူေထာင္ ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ တန္/မတန္ကို ၾကည့္႐ႈေနၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေန႔၊ ထိုအခ်ိန္၊ ထိုေနရာတြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ ဝမ္းနည္းဖြယ္ရာ၊ ဆံုးရံႈးမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ သံမဏိလူသား ႀကီး၏ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပြဲ အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္ၾကမည့္ ျပည္သူလူထုမ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူ ငယ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ားအေနျဖင့္ လူ႔စည္းကမ္း၊ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ လူ႔က်င့္ဝတ္မ်ားကို တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္း မိမိကိုယ္မိမိ ေစာင့္ထိန္းၾကဖို႔ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ အကယ္၍မ်ား ထိုအခမ္းအနားတြင္ လံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ား၊ ေသြးထိုးမႈမ်ား၊ ေျမႇာက္ပင့္မႈမ်ား၊ ေပါက္ကြဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါက လည္း အားလံုးစည္းလံုးညီညြတ္စြာ ဝိုင္းဝန္းၿငိမ္သက္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းၾကဖို႔လည္း လိုအပ္လွသည္။
ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါး လႊမ္းၿခံဳထားေသာ သံမဏိလူသားႀကီး၏ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပြဲ အျဖစ္သာ ျမင္ေတြ႔လိုလွေပေတာ့သည္။
ၿငိမ္းခ်မ္း၊ ၿငိမ္သက္၊ ေႏြးေထြးေသာ အၾကင္နာတရား လႊမ္းၿခံဳထားေသာ သံမဏိလူသားႀကီး၏ ဝမ္း နည္းဖြယ္ရာ စ်ာပနအခမ္းအနားအျဖစ္သာ ျမင္ေတြ႔လိုလွေပေတာ့သည္။
ေအးခ်မ္း၊ တိတ္ဆိတ္ၿပီး ဂ႐ုဏာတရားမ်ား လႊမ္းၿခံဳထားေသာ သံမဏိလူသားႀကီး၏ အနိစၥတရား ကို ေဖာ္က်ဴးေသာ စ်ာပနအခမ္းအနားအျဖစ္သာ ျမင္ေတြ႔လိုလွေပေတာ့သည္။
စည္းကမ္းရွိေသာ ဒီမိုကေရစီလႊမ္းၿခံဳထားေသာ ျပည္သူလူထုအားလံုး ပို႔ေဆာင္ၾကသည့္ သံမဏိ လူသားႀကီး၏ ၿဂိဳလ္ကမ႓ာတစ္ခုသို႔ ထြက္ခြာသြားေသာ အခမ္းအနားတစ္ခုအျဖစ္သာ ျမင္ေတြ႔လိုလွေပ ေတာ့သည္။
Like · · Share
Posted by Khaing Ko Oo at 03:23 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
ဦးဝင္းတင္ကြယ္လြန္ျခင္း အေဝးေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ အျမင္
ဦးဝင္းတင္ကြယ္လြန္ျခင္း အေဝးေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ အျမင္
*********************************************
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကို စတင္တည္ေထာင္သူလည္းျဖစ္၊ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ကြယ္လြန္သြားတာဟာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈအတြက္ ႀကီးမားတဲ့ဆုံးရႈံးျဖစ္တယ္လို႔ ျပည္တြင္းျပည္ပ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးလုိလားသူေတြက ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးမွာ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိနဲ႔ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြအေပၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့သလို၊ အေမရိကန္သံရုံးကလည္း ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးမွာ ဆရာဦးဝင္းတင္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုယ္တုိင္ႀကဳံေတြ႔ခဲ့ရတဲ့သူေတြရဲ႕ အျမင္ေတြကို ကိုရန္ႏုိင္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကို စတင္တည္ေထာင္သူ လက္ရွိသဘာပတိအဖဲြ႔ဝင္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ သက္တမ္းအၾကာဆုံးႏုိင္ငံေရးသမား စတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြနဲ႔ ျပည္ေနတဲ့ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ဟာ ဧၿပီလ ၂၁ ရက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီခဲြက ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရုံႀကီးမွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။
အခုလို ဆရာဦးဝင္းတင္ ကြယ္လြန္သြားတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ - "အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ သိကၡာ၊ ႏုိင္ငံေရးသိကၡာ၊ ႏုိင္ငံရဲ႕ သိကၡာ၊ လူသားမ်ားသိကၡာတုိ႔ကို ျမွင့္တင္ေပးတ့ဲ့ ဆရာဦးဝင္းတင္ကို ဦးညႊတ္ဂါရ၀ျပဳပါတယ္" ဆုိၿပီး လက္ေရးမူနဲ႔ ေရးၿပီးေတာ့ ဆရာဦးဝင္းတင္ရဲ႕ စ်ာပနအခမ္းအနားအတြက္ ၀မ္းနည္းျခင္းသ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အေမရိကန္သံအမတ္ ဒဲရက္ခ္ မစ္ခ်ဲလ္ကလည္း ဆရာဦးဝင္းတင္ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့အေပၚမွာ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။ အဲဒီေၾကျငာခ်က္မွာေတာ့ "က်ေနာ္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ဦးဝင္းတင္ ကြယ္လြန္သြားတဲ့အတြက္ အထူးပဲ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ သတင္းစာအယ္ဒီတာ၊ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုေလာက္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဦးဝင္းတင္ဟာ ရွာမွရွားတဲ့ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ သတိၱပိုင္ရွင္တဦးျဖစ္သလို သူ႔ရဲ႕ ဘဝကိုလည္း ဒီမုိကေရစီအေျခခံ သေဘာတရားေတြနဲ႔အညီ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့သူ။ အထူးသျဖင့္၊ အရမ္းကိုခက္ခဲတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္မွ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္အေျခခံမူေတြအတြက္ တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ခဲ့တဲ့သူပါ။ ေထာင္ကလြတ္လာၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ၊ တရားမွ်တမႈကို ဆက္လက္ေဖာ္ေဆာင္တဲ့အေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ မိသားစုေတြကို ေထာက္ပ့ံဖို႔အတြက္ ေဖာင္ေဒးရွင္းတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအားလုံးမလြတ္မခ်င္း အက်ဥ္းသားေတြ ဝတ္ဆင္တဲ့ အျပာေရာင္အက်ႌကို ဆက္ၿပီး ဝတ္ေနခဲ့တယ္။ ဦးဝင္းတင္ကို ေအာင့္ေမ့သတိရေနၾကမွာျဖစ္သလို မိသားစု၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ၊ ကမာၻတ၀ွမ္းက ဦးဝင္းတင္ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတဲ့သူေတြအတြက္ သူ႔အေနနဲ႔ အလြန္ကို ဝမ္းနည္းမိတယ္" လို႔ ေၾကညာခ်က္မွာ ဆုိထားပါတယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြေနာက္ပုိင္း ဒီမုိကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြကို အျပင္းအထန္ဖိႏွိပ္ေနတဲ့ ကာလအတြင္း ျပည္ပေရာက္ဒီမုိကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အဓိကအခန္းက႑က ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အေဝးေရာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံညြန္႔ေပါင္း အစိုးရအဖဲြ႔ရဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေဒါက္တာစိန္ဝင္းကလည္း "ဆရာဦးဝင္းတင္ဟာ အမွန္တရားအတြက္ မေၾကာက္မရြံ႕ေဝဖန္ေျပာဆုိရဲၿပီး ဒီမုိကေရစီအတြက္ တစိုက္မတ္မတ္ အရႈံးမေပးဘဲ လုပ္ေဆာင္သြားခဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္" လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အခုလို ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို အျပည့္အဝ မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ေသးခင္ ဆုံးရႈံးလိုက္ရတဲ့အတြက္ အထူးပဲ ဝမ္းနည္းမိတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“သူ႔ရဲ႕သမိုင္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕လုပ္ကိုင္မႈေတြက ႏိုင္ငံေရးအရလည္း အင္မတန္မွ ေျပာင္ေျမာက္တယ္။ လူမႈေရးအရလည္း ေျပာင္ေျမာက္တယ္။ သတၱိလည္းရွိတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ဆံုးပိတ္ မဆုတ္မတြန္႔ဘဲနဲ႔ ဆက္ၿပီး ဒီအသက္အရြယ္အထိ ဆက္ၿပီး လုပ္ေနတာ။ က်ေနာ္တို႔ ဆံုး႐ႈံးမႈေပါ့ေနာ္။ အားလံုးဝမ္းနည္းတာေပါ့ေနာ္။ အခုနေျပာသလို အခုလို လမ္းခြပ္လတ္မွာ မရေသးဘူး။ ဗမာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီ မရွိေသးဘူး။ ဗမာျပည္ ဒီမိုကေရစီ မရေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔အားလံုး လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတုိင္ မေရာက္ေသးဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလို လမ္းခြပ္လတ္ကေန ဘဝေျပာင္းသြားတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဝမ္းနည္းတာေပါ့ေနာ္။ ျမင္ေစ့ခ်င္တယ္ဗ်ာ။”
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုေတာ္လွန္တဲ့ေနရာမွာ ဆရာဦးဝင္းတင္ဟာ ရပ္တည္ခ်က္ျပတ္သားသူ၊ စိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခုိင္သူ၊ မတရားမႈကို ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္ၿပီး စစ္အစိုးရကို ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးမေထာက္သူစတာေတြအျဖစ္နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးမွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကို ၾသဇာအရွိန္အ၀ါလႊမ္းမုိးႏုိင္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာဦးဝင္းတင္ကို ေလးစားခဲ့တာေတြ၊ သူ႔အေပၚၾသဇာလႊမ္းမုိးမႈရွိခဲ့တာေတြ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာ့အေရးကၽြမ္းက်င္သူ ကိုမင္းဇင္က အခုလို ေျပာပါတယ္။
“သူ႔ကို က်ေနာ္ ၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့အခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ က်င့္ဝတ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ အမွန္နဲ႔အမွား ရွင္းလင္းတဲ့အျမင္ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သတၱိရွိတယ္ေပါ့။ ေျပာရလို႔ရွိရင္ က်င့္ဝတ္ဆိုင္ရာ သတၱိေပါ့။ ဒီလိုမ်ဳိး အေမွာင္ေခတ္ထဲမွာ က်င့္ဝတ္ဆိုင္ရာ သတၱိကို မဆုတ္မနစ္ေပါ့ေနာ္၊ ဒူးမေထာက္ဘဲနဲ႔ ရင္ေကာ့ၿပီးေတာ့ ေနႏုိင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ အင္မတန္မွ ေလးစားပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ moral encourage ေပါ့။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အျမင္ရွင္းတဲ့ ႏုိင္ငံေရးမ်က္လံုး၊ အမွန္အမွား၊ တရား-မတရား၊ ဘယ္သူက ဖိႏွိပ္သူ၊ ဘယ္သူက အဖိႏွိပ္ခံဆိုတဲ့ အျမင္ရွင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမ်က္လံုးရွိတာကိုေပါ့။ အေျခအေနကို မွန္မွန္ကန္ကန္သံုးသပ္ၿပီးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ေအာင္တို႔၊ ျပီးေတာ့ ရပ္တည္ခ်က္ မျပတ္ေအာင္တို႔ေပါ့ေနာ္။ အဲလို ႏိုင္ငံေရးမ်က္လံုးရွိေအာင္လည္း သူက သြန္သင္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။”
ဒါ့အျပင္ ဆရာဦးဝင္းတင္ဟာ လူငယ္ေတြအေပၚမွာလည္း ေလးေလးစားစားဆက္ဆံတတ္ၿပီး လူငယ္ေတြရဲ႕ အျမင္သေဘာထားေတြကို အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးၿပီး ယုံၾကည္တာဟာ သူ႔ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အရည္အေသြးေတြျဖစ္တယ္လို႔လည္း ကိုမင္းဇင္က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈ နဲ႔ လူမႈအဖဲြ႔အစည္းအေပၚ အက်ိဳးျပဳခဲ့တဲ့ ဆရာဦးဝင္းတင္ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အရည္အေသြးေတြ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုမင္းဇင္ ေျပာတာကေတာ့ -
“အထူးသျဖင့္ အခုေခတ္ေပါ့။ စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ၊ ညီအကို မသိတသိအခ်ိန္လိုမ်ဳိးျဖစ္ေနတာေပါ့ေနာ္။ ရန္မဟုတ္၊ မင္းမဟုတ္ေတြလည္း ေပါတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာဦးဝင္းတင္ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အက်ဳိးျပဳမႈတစ္ခုကို ေျပာပါဆိုလုိ႔ရွိရင္ က်ေနာ္ျမင္တာကေတာ့ ဆရာဦးဝင္းတင္ဟာ ဒီလိုေခတ္ႀကီးထဲမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဒီလိုေနသြားလို႔ ရတယ္ဆိုတဲ့ ကိုယ္ေျပာသလို ကိုယ္က်င့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔က ဆရာဦးဝင္းတင္ ေသတဲ့အထိ ဒါကို ျမင္သြားရတာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ နဂိုရ္ကေလးစားခဲ့ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ႏုိင္ငံေရးထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အင္မတန္မွ ေလးစားခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ရွိတယ္။ နဂိုရ္က မေလးစားဘဲ --- ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အခုလိုမ်ဳိး ေခတ္ေျပာင္း စနစ္ေျပာင္း စပ္ကူးမတ္ကူး ကာလမွာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ၊ ညီအကို မသိတသိအခ်ိန္မွာ အကုန္လံုးက မ်က္ႏွာဖံုးေတြ ကြာက်ကုန္တယ္။ တခ်ဳိ႕ တခ်ိန္က ေလးစားခဲ့ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း တစက္မွ ေလးစားစရာ မေကာင္းေတာ့တာ ေတြ႔ရတယ္။ တခ်ိန္က စက္ဆုတ္စရာေကာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကလည္း မဆိုးပါဘူးဆိုၿပီး ေနလို႔ရတာေတြ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ပို စက္ဆုတ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ဟာေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ဆရာဦးဝင္းတင္လုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးက သူေျပာသလို သူေနသြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ မက္ေမာမႈ ဘာမွ… ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ အက်ဳိးစီးပြားေတြ ဘာမွ မငဲ့ဘဲ ေျပာသလို ေနျပသြားတဲ့ ပုဂၢိုလ္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကာင္သူေတာ္ေတြ ထြန္းကားတဲ့ေခတ္မွာ မသူေတာ္ေတြ ထြန္းကားတဲ့ေခတ္မွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ ညီေအာင္ ေနျပသြားတဲ့ တနည္းအားျဖင့္ သူ႔ရဲ႕ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တေျဖာင့္တည္းက်ေအာင္ ေနသြားတဲ့ ပုဂၢိုလ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒါကေတာ့ ဒီေန႔ စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ ညီအကို မသိတသိအခ်ိန္မွာ အထြန္းေျပာင္ဆံုး၊ အလင္းလက္ဆံုး၊ အေတာက္ပဆံုး နမူနာ အက်ဳိးျပခ်က္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။”
ဆရာဦးဝင္းတင္ရဲ႕ စ်ာပန ဂုဏ္ျပဳအခမ္းအနားေတြကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ရုံးခ်ဳပ္ နဲ႔ ျပည္လမ္းမွာရွိတဲ့ ယုဒႆန္ခမ္းမေတြမွာ က်င္းပသြားမွာျဖစ္ၿပီး စ်ာပနအခမ္းအနားကိုေတာ့ ေရေ၀းသုႆန္မွာ မနက္ျဖန္ ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာေန႔လည္ ၁၂ နာရီကေန ၅ နာရီအထိက်င္းပသြားမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီေနာက္မွာ ဂူသြင္းျမဳပ္ႏွံသြားမွာျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
Credit : VOA
Posted by Khaing Ko Oo at 03:16 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ခိုင္ကိုဦး ရဲ႕ မွတ္စုမ်ား
►  2013 (93)
►  October (13)
►  November (55)
►  December (25)
▼  2014 (91)
►  February (25)
►  March (18)
▼  April (17)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အထၳဳပၸတၱိအက်ဥ္းကိုအေျခခံၿပီး ...
ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္၏ က်န္းမာေရး အစိုးရ တာ၀န္ယူ လ်က္ရ...
ဝင္းေက်ာ္(RIT ) က ႏွာစီးေနလို႔ မသိလိုက္ဘူး တဲ့.......
အေမရိကန္ေခၽြးမ ( ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။ )
Chief Of Staff- Dr တင္မာေအာင္ -၂""
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဂ်ာမနီ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အိန္ဂ်လ...
ညီေမာင္ ဦးဇင္းဝီရသူ ထံ အရွင္ဇ၀န (ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း...
အေၾကကြဲရဆံုး ေန ့ ==================== ဘဘရဲ ့ ရုပ္...
ဦးဝင္းတင္ကြယ္လြန္ျခင္း အေဝးေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ အျမ...
ကမ႓ာက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတဲ့ စ်ာပနအခမ္းအနားႀကီး
က်ေနာ္နဲ႔ ကိုဝင္းတင္ (သမိုင္းတခုကို ျပန္လည္ကူးယူေဖ...
ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္၏ စ်ာပနသို႔ ျပည္သူတစ္သိန္းနီးပါး...
* ၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေ...
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာ...
၂၀၀၃ခုႏွစ္ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာ...
* ၂၀၀၃ ေမလ( ၃၀ )ရက္ဒီပဲရင္းအေရးအခင္းတြင္ေဒၚေအာင္ဆန...
ခ်ီးမွြမ္းထိုက္သူကို ခ်ီးမွြမ္းဂုဏ္ျပဳျခင္းသည္ မဂၤ...
►  July (1)
►  November (24)
►  December (4)
►  2015 (30)
►  January (1)
►  March (4)
►  October (2)
►  November (16)
►  December (7)
►  2016 (39)
►  January (4)
►  February (9)
►  March (1)
►  April (9)
►  June (1)
►  July (2)
►  August (7)
►  September (2)
►  November (1)
►  December (2)
ေလ့လာဖြယ္ရာ ၀ဘ္ဆိုက္မ်ား
ဓႏုျဖဴ- ေဒၚေစာရီ (London)
အင္းေလးဘီးမုန္႔
9 months ago
လြယ္ကူ ျမန္ဆန္ စားျမိန္ ဟင္းခ်က္နည္းမ်ား
ေဂြးသီး ငပိခ်က္
2 years ago
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္
ဗ ဟု သု တ ငါး ပိ ခ်က္
မိတ္ေဆြမ်ားစာရင္း
Free Counter
Simple template. Powered by Blogger.