nb en is zh en sv en sv sv en sv en sv is is is is is is nb is is is is is is is nb is is is is is is is is is is is is ceb is is is is is is is is is is is sv en cs
201 (Heimskringla. Nóregs Konunga Sogur)
(1911) Author: Snorri Sturluson With: Finnur Jónsson
Project Runeberg | | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |
Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)
eru kappsmenn, er ǫll ætt Haraldz hárfagra ok konungdómr fellr
niðr. En í engum heitum vil ek bindask, fyrr en ek veit ætlan
eða tiltekju annarra konunga á Uplǫndum; en vel hefir þú þat
gǫrt, er þú lézt mik fyrr vita þessa ætlan, en þú bærir þat í
hámæli fyrir alþýðu; heita vil ek þér umsýslu minni við konunga
ok svá við aðra hǫfðingja eða annat landzfólk; svá skal þér,
Óláfr konungr, heimult fé mitt til styrks þér. En sva fremmi vil
ek, at vér berim þetta fyrir alþýðu, er ek sé, at nǫkkur
framkvæmð mætti at verða eða nǫkkurr styrkr fæsk til þessa stórræðis,
fyrir því at svá skaltu til ætla, at mikit er í fang tekit, ef þú
vilt kappi deila við Óláf Svía-konung ok við Knút, er nú er bæði
konungr í Englandi ok Danmǫrk, ok mun rammar skorður þurfa
við at reisa, ef hlýða skal. En ekki þykki mér ólíkligt, at þér
verði gott til liðs, þvíat alþýðan er gjǫrn til nýjungarinnar: fór
svá fyrr, er Óláfr konungr Tryggvason kom til landz, at allir
urðu því fegnir, ok naut hann þó eigi lengi konungdómsins«.
Þá er svá var komit rœðunni, tók Ásta til orða: »svá er mér um
gefit, sonr minn, at ek em þér fegin orðin, ok því fegnust, at
þinn þroski mætti mestr verða; vil ek til þess engi hlut spara,
þann er ek á kosti; en hér er lítt til ráðastoða at sjá, er ek em;
en heldr vilda ek, þótt því væri at skipta, at þú yrðir yfirkonungr
í Nóregi, þótt þú lifðir eigi lengr í konungdóminum en Oláfr
Tryggvason, heldr en hitt, at þú værir eigi meiri konungr en
Sigurðr sýr ok yrðir ellidauðr«. Ok eptir þessi orð slitu þeir
málstefnunni. Dvalðisk Óláfr konungr þar um hríð með ǫllu liði
sínu. Sigurðr konungr veitti þeim annan hvern dag at borðhaldi
fiska ok mjólk, en annan hvern slátr ok mungát.
K. 36. Frá Uplendinga-konungum.
I þenna tíma váru margir Uplendinga-konungar, þeir er
fyrir fylkjum réðu, ok váru þeir flestir komnir af ætt Haraldz
ins hárfagra. Fyrir Heiðmǫrk réðu ii. brœðr, Hrœrekr ok
Hringr, en í Guðbrandzdǫlum Guðrøðr. Konungr var ok á
Raumaríki. Einn konungr var ok sá, er hafði Þótn ok Haðaland;
á Valdresi var ok konungr. Sigurðr konungr sýr átti stefnulag
við fylkiskonunga uppi á Haðalandi, ok var á þeiri stefnu Óláfr
Haraldzson. Þá bar Sigurðr upp fyrir fylkiskonunga, þá sem
hann hafði stefnulag við gǫrt, ráðastofnan Óláfs mágs síns ok
biðr þá styrks bæði at liði ok ráðum ok samþykki, telr þá upp,
hver nauðsyn þeim var á, at reka af hǫndum þat undirbrot, er
> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Sun Oct 30 22:15:44 2016 (www-data) (diff) (history) (download)  >