en de de de de de nb de de en en de es en de ro fi it en fr en de es de en de en en de sl sk en fr de en de en en en de de de nb de de en de it de eo de es es de en en fr en hbs_lat en ro en en en de fr en sk en en de de de en en en fr it en en en en nl lt de en en de en en de en en en en it de de de es ro en fr en en sl de nl en en de en en hbs_lat de en en et en de en es sv en eu de id tr en pt hbs_lat de en en en en de en en en en fi en de it en en en en fr fr id nl de en de en de en es en it en fr nl it es en id fr de es en es en en hbs_lat sv en en en ms ro en en en fr nl en en en en de en de de en en en en it de pms en en eo sl en id es en de en fr de en fr it en en en en sv es ro fi en it en en fr de nl hbs_lat it en de en id fi fr fr tr en en en pt en en sk en en en hbs_lat hu en pt fr en en en fr it en fi en en en en fr en en af en de tr es sv id en sl es fr en en en en tr it en en en de de id en id tr en ms en en id tr en de de de en en pt sv fi fr fr en en sw sk en en en en de pt fr id pt et en sl en en tr es en ro en de it en de en en fr en de en de en it pt tr en tr es de en en en en en en da fr en en de en de es en tr en en tr en en en en ca en et fr tr en sv es de en de en de en en es es en en en en en pt da tr id fi en de en nl de es tr en ceb en en en de en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en it en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en ml en en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en en ml en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en ml en en en ml en ml en en ml en en ml en en ml en ml en en ml en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en ml en en en ml en ml en ml ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en en en ml en en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en en ml en en en ml en ml en en en ml en ml en en en en en ml en en en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en ml en en ml en ml en en en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en en ml en ml en en ml en ml en ml en en en ml en ml en en ml en ml en ml en en en ml en en en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en ml en ml en ml en ml en ml en ml en en ml en en ml en ml en ml en ml en en en ml en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en ml en en en en en ml en en en de de de de es ro en fr en en sl de nl en en de en en hbs_lat de en en et en de en es sv en eu de de de de de de de de de de de da en en de sk fr en en de en en de tr it fi en en de en de it en de de en de de de de de de
Deepa Parvathy Sankar - Words and Worlds magazine for migration literature
Mohamed Sulieman Elfaki Al Shazly
Reaching home from College, Isabella was greatly disturbed. Usually on reaching home, she would immediately go to the kitchen, since she hadn't come to the kitchen as usual, mamma went to Isabella's room and on her way back, she heard some sounds from her bedroom.
Looking inside, she saw Isabella sitting on the bed, going through some old albums, including their marriage album.
Hearing Amma's sound, Isabella looked up, and closing the album, stared at her mother Annie's face...
"Why are you staring so....?"
"Mamma, at what age was mamma's marriage....?"
"Why do you have this doubt now.... ?"
"No mamma.. you're 43 now, right...? Wasn't I born in the third year of your marriage...? I'm 18 now...so mamma's marriage,...."
Isa started calculating using her fingers. (Folding her fingers, Isa started calculating)
"Ah... my child needn't strain to do the calculation. I was 22... now come and eat something.... Why?... do you also want to tie the knot at 22...?
"First come and have something and then continue with your calculation."
Isa followed Annie into the kitchen.
"Mamma, did you have any relationship before marriage...? I mean, before you and papa were in love.... any other affair... ?"
"Look here baby, I'll give you a whack..
My love affair with your papa, started from the tender age of 15"
"Why are you so angry mamma,...? Is it because you couldn't love anyone else..?
Annie took a ladle and aimed it at Isa "Get lost from here... what absolute nonsense are you talking....?what's the matter...? Just spit it out... "
Annie and Isa are far from being mother and daughter...either in deportment or in looks... rather, they are like friends..... Son David is also no exception. This family... father, mother and children... is a harmoniously tuned melodious song.
Though Sunny is working in Kuwait, he visits home every two months. David is in a hostel, doing his entrance coaching. At present, only mother and daughter are at home.
Annie's native is Changanassery and Sunny is from Kottayam. Currently they are residing in Cochin.
"Annieamma, don't I always complain that I haven't got your blue eyes and long nose...? David is at least blessed with your long nose, though it lacks perfection...."
"What has that to do with my affair...?"
"Mamma, a new teacher has joined our college today...Anuradha Ma'am...she is from Kollam..can't exactly predict her age.... anyway, she is married and has a daughter studying in KG... but she looks like a student. "
"So what.....? people say that I look like your elder sister...!"
"Ah...that's not the only thing...Anuradha Ma'am and you seem to be mother and daughter...no, no.....its not like that..... my Annie dear is still as young as a college student....."
Isa gave her a sweet smile.
"Both of you seem to be sisters..or rather you can pass for twins with just minor differences...!"
"What is your problem dear? There are so many look alikes...after all it is believed that we all have seven people who look exactly like us."
"Hear the rest of the story....mama....can there still be such a likeness? Ma'am has got your blue eyes and also your long nose...that not even David has been lucky enough to get exactly... and my friends didn't easily notice the similarity as she has got straight hair, while yours is curly..
But everyone mentioned the eyes....didn't I straighten mamma's hair the other day,for Mina Aunty's daughter's marriage? Anyone who saw Anuradha Ma'am and you in that look, would have been doubtful.
"Oh! I see your point.... mamma had an affair years back...conceived a child... after delivery, handed it over to an orphanage...loved another person and married him ...this child was adopted by someone from Kollam. Years later, that child, now grown up,... has come to its mother's place and joined its sister's college as a teacher....isn't this the story that you've weaved in your little head?"
Dumbfounded, Isa stared at Annie's face in silence.
"Look....I'll give one....if you pester me with your craziness. "
Annie raised her hand as if to hit her. But isa had no intention of giving up.
"Mamma you should see her, mama....you've such similarity...there's a bond connecting you...I too feel an attachment...can grandpa...."
"Ah!... pick on my papa now. What's wrong with you dear?"
"You can drop me off to college tomorrow mama, and see Anuradha Ma'am for yourself. "
"Jeez!... I am not coming anywhere...my phone's ringing....check who'd calling... it's time for grandpa's call".
Isa attended the call. "Hey grandpa, how's everything going....?"
Isa would address Annie's father Matthews as either grandpa or granda.... according to her whim.
"Grandpa . ..I've great news for you today. "
Isa recounted the Anuradha episode word by word.
After conversing with Annie, before disconnecting the call, he told her., " most probably, I would visit you tomorrow. I wish to spend a week with my Annie dear. "
"Oh!...my dear papa.... I've been telling you this for such a long time...to stay with us for a few days...after Amma's departure, you haven't stayed here even for a day. "
"That's why I am coming tomorrow my dear. "
Mathews arrived as Isa was about to leave for college.
"Ah...grandpa...." Isa excitedly hugged and kissed him.
"I'm skipping college today, mamma. Its been such a long time since I've seen grandpa. "
"No dear.... you needn't skip college for that... I'll return only after a week. Come dear...I'll drop you off to college. "
Mathews had come in his car, driven by his driver.
"Hey Thomas....get behind the wheel, let's take baby to her college. "
Isa was thrilled to hear that.
"We'll get back soon, Annie dear...I wish to see Joseph Sir as well. Its been a long time since I 've seen him. Doesn't he teach in the same college.?"
Annie nodded her head, smiling.
"That's good papa.....but still, you've just arrived...have something before you go. "
"No dear, I ate on the way. Don't you know that I can't remain hungry for so long?"
"Grandpa, since you are anyway coming to the college, I'll take you to Anuradha Ma'am. Didn't I tell you about her yesterday?.... mama's doppelganger...
"Let it be so dear..."
Reached college. ...met Joseph Sir...exchanged some pleasantries...,and then "Isa dear....where is my Annie's dupe?
"Aha.. grandpa...too curious...?come, I'll introduce you "
Reaching before the Zoology department, she enquired about Anuradha Ma'am.
Anuradha Ma'am came out.
"Ma'am, this is my grandpa. "
Anuradha greeted him with folded hands.
"Ma'am, you've close resemblance to my mom. When I mentioned this to grandpa on the way to college, he wished to see you. "
Hearing this Anuradha also laughed and gave her a pat on the shoulder. All the while, Mathew John Mathai was staring at Anuradha in shock.
Yea...yea...let's go... okay , see you teacher..."
On their way back, Mathews was highly distressed. An ominous feeling haunted him...his mind was unsettled since yesterday....since Isa mentioned about Annie and Anuradha's similarity . In fact, this visit was prompted by what he had heard .
He was troubled by the thought that a shadow of doom loomed over his daughter's happy life.
At a point when the brutal fingers of this fear clawed at his heart, his heart beat began to falter. He suffered an unbearable chest pain by the time he reached home.
A distressed Annie called Sunny from the waiting room of the ICU and choking with tears, informed him of Mathews.
"Sunnycha, come soon ...its too much for me ...I'm helpless....I won't survive if something happens to my papa. "
She broke down...."my papa wished to stay with me for a week....couldn't give him even a drop of water.."
"Stop crying Annie ...you'll make yourself I'll..."
Mathews was still in the ICU when Sunny arrived on the third day. When Mathews came to know of Sunny's arrival, he expressed his desire to see him. Sunny, who entered the ICU, with the doctor's permission, took a long time to come out.
"Sunnycha....what did papa say?"
"Oh... nothing dear...just some baseless fears. ..papa is concerned about the sale of his property. I assured him not to worry about it. Papa is going to be perfectly all right.. I've spoken to the doctor. He's showing great improvement and might be shifted to the room tomorrow or the day after. "
"Ah... Blessed Mary.....keep my papa away from all dangers"
ws, who was discharged from the hospital in a week, was taken to Annie's house in Cochin. Taking papa's health into consideration, Sunny extended his leave.
Two weeks later, he planned an urgent trip to Trivandrum.
"Are you taking a flight, Sunnycha?"
"What for?....I'm going by car...I've to meet a couple of people there and a car is more convenient. "
Sunny left home early in the morning for Trivandrum, but went straight to Kollam. Before leaving, he had obtained Assistant Professor Anuradha's address and phone number from Joseph Sir, who worked in Isa's college.
Reaching Kollam, he straightaway sought out Anuradha's house. He didn't face any difficulty in finding her home as he was equipped with the house number and the name of the street.
Anuradha's mother welcomed Sunny when he reached there. Introducing himself, he requested to meet her husband, who was a friend of his father in law. She looked at him with tear filled eyes.
Sunny followed her gaze to the showcase, and saw the garlanded photo of a man, with a lighted lamp in front of it.
"Its been five years since he passed away, " she mumbled amidst tears.
"By the way....Mr. Sunny ...what's your father in law's name?"
"Mathews John.... can't recall his mentioning about such a friend... is he from Kollam?"
"No, he's from Changanassery ".
"Then... maybe it was in Delhi...we were in Delhi for several years after marriage. He was an employee at 'The Times of India '...could he be an acquaintance from there.....? But still....I knew almost everyone. "
His eyes glistened with a sudden reflection...as if he had found the answer that he was seeking.
"Ah! Sunny, I'll get some tea."
As she retired to the kitchen, Sunny went to the showcase and observed the photo keenly... a medium complexioned handsome man with dark eyes and a somewhat snub nose....hearing sounds, Sunny returned to the sofa and pretended to read the newspaper.
Naira entered, accompanied by a little girl of about five or six. Greeting Sunny with a smile, she sat in a settee nearby.
Anuradha's mother came with tea and a plate of nuts fried in 'ghee' and sprinkled with black pepper powder. Placing them on the teapoy she sat beside Anuradha.
Sunny observed Anuradha curiously. He was seeing her for the first time and was wonderstruck. Anuradha's mother's voice made him look away.
"Is there any reason why you have come in search of him now...?"
"No....nothing in particular...I needed to come to Kollam and since papa requested me to enquire about his old friend I thought of doing so. "
"I was desolate after his death.... we loved each other so much....we had married against our family's wish...."
"Even after years of marriage , we were not blessed with a child...maybe it was the curse of my parents. After eight years we opted for treatment in a clinic in Delhi. Anuradha was born after ten years...
"My health declined after delivery and he was my strength. After delivery, we returned to our native. Anuradha adored her father very much and he too loved her dearly. "
She was lost in silent reflection for some moments. Anuradha's eyes also welled up.
"My daughter's life is also far from being happy. I still feel that my parents' curse has fallen on us.
Anuradha pressed her mother's hand with reproach in her eyes...she resented disclosing too much to a stranger...the look in her eyes expressed as much.
Sunny stood up after finishing his tea.
"So....shall I take leave....? I'll tell papa of this meeting..."
"Yes....give him my regards."
Anuradha accompanied Sunny as he went out.
If you are not in a hurry, I wish to have a talk with you..."
Sunny looked at her wide eyed.."of course yes..."
"There's a park a short drive from here. We can go there and talk at leisure. You may go in your car and I'll follow you. "
By the time Anuradha had parked her car and entered the park, Sunny had found a seat in a cement bench built around a tree.
Anuradha has come alone...she might have left her daughter with her mother.... thought Sunny.
Seating herself, she began without an introduction.
"I know that you are my student Isabella's father...I got to know that you had collected my contact details from Joseph Joseph Sir...that's how I came to know that you are Isabella's father...and not only that...Isabella's grandpa was admitted in the hospital due to a heart attack after he had visited the college and seen me."
"After meeting me in the college Isabella's grandpa had a heart attack on his way back, and was admitted to the hospital....connecting all these incidents, I became curious....so when I got the hint that you had left for Kollam, I thought of coming here too...and I am already aware of the similarity between Isa's mother and me"
Sunny looked at her meaningfully
"Mr Sunny, let me come straight to the point. You might already be aware of it...maybe you've come here for the rest of the story....no, I'm sure.... that's the reason why you 've come.. isn't it to find the relationship between Isa's mother and me?"
"The garlanded photo that you saw in my house...that's my father Madhavankutty...and my mother Indira...
I was my father's darling. My mother became Ill after my birth. It was my father ho bought me up. My mother's health started showing some improvement only from the time I was fifteen...my education was in Bangalore. After studies, I took up a job in the same place. As I didn't believe in marriage, I opted for a living together relationship. It was hard for my parents, who loved me dearly, to accept it initially...gradually, they came to terms with it, when they realized that their happiness depended on mine....
"Vinod and I led a happy married life. It was during that time that my father was bedridden, suffering an attack of stroke . All treatments were in vain. Once, when his condition worsened, he wished to see me... specifying that only I should enter his room...what father disclosed that day was the greatest shock of my life...I was totally disoriented... I learned the bitter truth that my biological father was a stranger, unknown to any of us. ...that he was a sperm donor. "
This revelation had no impact on Sunny...as if he had expected it. Anuradha resumed after a pause.
"Didn't amma tell you that I was born after years of treatment....? In fact, amma was ignorant of the nature of the treatment...she was a naive village girl....she didn't have any knowledge of artificial insemination...the only thing she knew was that it was a treatment for having children....even after a long period of treatment, father's fertility rate did not seem to be promising . That's when the doctor mentioned about the sperm donor. Couples who came for fertility trespass used to avail it. That clinic had regular sperm donors . ... somehow, the doctor convinced father to go for it. Finally, considering amma's sorrow at being childless, he agreed to it. ...but wished that amma should never know of it. ....Anuradha's eyes were overflowing....she cried bitterly as she continued....
" Ah...what good have I done to deserve such a loving father.....? I wished to love him more....he made me promise that amma should never learn the truth...but father.... I don't know why father should have told me about it then.....did he feel that some day I would meet any of my biological father's children?....did he think that at some point in life, they would be a support to me, since I didn't have any other kind of family support.....don't know..... why did he reveal the truth?....I wish he hadn't.....he passed away the very next day. "
Anuradha covers her face and cried. Sunny looked around nervously to see if people were watching.
"Please teacher.....don't cry...people are watching.."... Sunny whispered.
Anuradha lifted her face and smiled. ....wiped her face with a napkin.... and asked emotionally....
"In fact, you're my brother, right?...my sister's husband....I had a feeling that you knew everything... that isa's grandpa might have revealed everything to you...I wouldn't trouble you with any questions...".
Anuradha continued after a deep sigh.
"But now I wish I could enjoy the love and affection of a sister, and of a brother and father...I wish I had a family like yours...Vinod never had such a good heart as yours.... when I told Vinod everything, I saw his mask of hypocrisy coming off...he had always advocated himself as a liberal minded person. He couldn't accept the truth.... for the sake of my mother.. ..to keep my word to my father.....I had no other choice....we got separated.... I was pregnant then...this shock affected amma....but after my daughter's birth amma has been recovering slowly...you should promise me as a brother, that my mother would never know of this...."
Anuradha wipes the tears that welled up in her eyes .
"I wish to come to your home....but I know that Annie is ignorant of all these.....I know that Annie also loves her father dearly...I've learned all these from Isa...she has a special liking for me...and when she told me about her mother's likeness to me, I tried to connect everything...I knew that it could be true.. but I fear coming before my sister.... I don't want her to be get the shock as I had..."
Pausing a little, Anuradha stood up.
"Okay.... I take leave now... will see you some other time... "
Anuradha walked away without looking back.
Driving back to Cochin Sunny had an answer for Mathews. But only he could complete the answer, because the things that papa had told him while in the ICU, needed more clarity.
Reaching home, Sunny took a shower and after having something , went Appachan's room. Mathews brightened as if he had been expecting Sunny.
"Son... did you go to Kollam?... Annie said that you had gone to Trivandrum....I understood then that you might have gone to Kollam.... how are things.....? You didn't tell me that you were going.. ."
"If I had told you, it might have worried you a lot.... and you might have become too anxious.... which is not good in your present health condition...things are not as you have thought...Anuradha's father is no more...."
He then recounted everything that Anuradha had told him.
"But son... Annie and Anuradha have a gap of ten or twelve years between them..."
"Yes Appacha... infertility clinics have sperm donors for artificial insemination....where sperms are preserved for years.....or else they have regular donors....some start donating at a very young age and continue for many years.....so there is a possibility that both of them have the same biological father. "
Mathews gave Sunny an affectionate look.
"Jesus has blessed me with such a loving son in law.... no , with such a loving son... I am really fortunate....now i regret telling the truth to Annie's mother....that she had conceived through an unknown person's sperm....her intense love for me even prevented her from hugging my dear Annie....some believed that she was a victim of postpartum depression...but until she left us she hadn't stroked Annie lovingly even once....you might be aware of it to a certain extent.... Annie's blue eyes were the major cause of Sicily's hatred.... she used to tell me that.....that she couldn't love Annie because of her blue eyes....the blue eyes that everyone admired....once we also went for counseling.... the trouble that it created.....oh!.... it's too much recollecting them.. but Annie loved her dearly....my child would often ask me why her mother always argued with her...."
Mathews wiped his tears.....
Sunny was also in tears....
"Sunny.... Annie should never learn the truth...she is my daughter.....when I saw Anuradha, I feared that her father might be the donor....but I could have realised the folly of such a thought, if I had considered it deeply. We had reached Delhi after years of unsuccessful treatment in various clinics...the doctor couple of Sri Ganga Devi clinic used to run an infertility clinic. Even at that time, they could boast of many successful cases. After a year of treatment, it became clear that I had little hope of success. So they recommended artificial insemination....using a donor's sperm....the doctor advised that it could be done without Sisily's knowledge...she could be made to believe that it was my sperm...he said that it was very common...."
Mathews took a deep breath.
"I couldn't keep Sisily in the dark.... she never agreed to it....but finally, gave in to my words. ..she might also have considered the criticisms that she would have to face when she returned home...or, she might have been fed up.... the identity of the donor is also kept secret....its part of their ethics....neither the donor, nor the recipient would know each others identity.."
Mathews got the answer to all his questions. He pressed Mathews' hands to his bosom.
"Never feel dejected Appacha...I'm really your son...you'll never lose Annie or her love....she is your daughter and yours only....Annie and Anuradha might sisters.... they might be born of the same donor....he could be a Kashmiri or a Punjabi....that explains the blue eyes the long nose and the complexion....whatever it is... and whoever he is....the uncovering of the truth was a coincidence...and let it remain with us.....there might be thousands of such children....could they be as lucky as Anuradha......to have got such a loving father.... isn't it appacha....,?"
Sunny sat silent for a while.
"Don't let anything worry you Appacha....Annie would always remain only your daughter... first and foremost, she is your daughter, only then is she Sunny's wife or Isa and David's mother."
Mathews drew a cross on his forehead with a sigh.
"Son... I wish to ask you a favor...I feel pity for Anuradha.... I wish our family could always be a support to her, without Annie knowing about the truth....she has the same blood coursing through her veins as Annie's..." Mathews said affectionately.
Sunny looked at him in surprise and said.....u
"We are lucky to have got such a loving father as you...."
(Translated from Malayalam by the author)
കോളേജിൽ നിന്നും വീട്ടിലെത്തിയ ഇസബെല്ല വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥതയിൽ ആയിരുന്നു. സാധാരണ വന്നാൽ ഉടനെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചൊല്ലാറുള്ള ഇസബെല്ലയെ കാണാതെ മമ്മ റൂമിൽ ചെന്ന് നോക്കിയിട്ട്,വീണ്ടും പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്ന വഴി ആണ് അവരുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ അനക്കം കേട്ടത്.
നോക്കിയപ്പോൾ തങ്ങളുടെ വിവാഹ ആൽബം ഉൾപ്പെടെ പഴയ ആൽബങ്ങൾ എല്ലാം എടുത്തുവെച്ച് കട്ടിലിലിരുന്ന് മറിച്ച് നോക്കുന്ന ഇസയേ ആണ് കണ്ടത്.
അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് തല ഉയർത്തി നോക്കിയ ഇസ ആൽബം മടക്കിവെച്ച് തന്റെ അമ്മയായ ആനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി...
"എന്നാ നീ ഇങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നത്..?"
"മമ്മാ മമ്മയുടെ എത്രാമത്തെ വയസ്സിൽ ആണ് നിങ്ങടെ കല്യാണം...? "
അതെന്നാ ഇപ്പൊ ഒരു സംശയം..?"
"അല്ല മമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പൊ 43 വയസ്സ് അല്ലെ...? നിങ്ങളുടെ കെട്ടു കഴിഞ്ഞു 3 വർഷം ആയപ്പോ അല്ലെ ഞാൻ ഉണ്ടായത്. എനിക്കിപ്പോ 18... അപ്പൊ മമ്മയുടെ കെട്ട്... "
ഇസ വിരൽ മടക്കി കണക്കു കൂട്ടാൻ തുടങി...
"ഓ എന്റെ കുഞ്ഞിനി കണക്കുകൂട്ടി വിഷമിക്കേണ്ട...
22 വയസ്സിൽ ആയിരുന്നു... വാ വല്ലോം വന്നു കഴിക്കു...അയെന്നാ നിനക്കും ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ തന്നെ കെട്ട് നടത്തണോ...?
വന്നു വല്ലോം കഴിച്ചേച്ചും പോയി കണക്കു കൂട്ടിക്കോ..."
അടുക്കളയിലേയ്ക്കു നടന്ന ആനിയുടെ പിറകിൽ ഇസയും ചെന്നു.
മമ്മാ മമ്മയ്ക്കു കല്യാണത്തിന് മുന്നേ പ്രേമമോ വല്ലോം ഉണ്ടാരുന്നോ... എന്ന് വച്ചാൽ പപ്പയും മമ്മയും പ്രേമിക്കുന്നതിനു മുന്നേ... വേറെ പ്രേമം...? "
ദേ പെണ്ണെ കിറിക്കിട്ട് ഒരു കുത്ത് വച്ചു തന്നാലുണ്ടല്ലോ... എന്റെ
പതിനഞ്ചാമത്തെ വയസ്സിൽ തുടങ്ങിയതാ നിന്റെ പപ്പയും ആയിട്ടുള്ള പ്രേമം.. "
"മമ്മ അതിന് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് എന്നാത്തിനാ... വേറെ ആരെയും പ്രേമിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞോണ്ടാ ...?"
ആനി അവിടെനിന്നും ഒരു തവി എടുത്തു എടുത്തു ഇസയ്ക്ക് നേരെ ഓങ്ങി...
എന്നാക്കെ താന്തോന്നിത്തരമാ നീ പറയുന്നേ...എന്നതാടീ കാര്യം...? പറ കൊച്ചേ ... "
ആനിയും ഇസയും അമ്മയും മോളും ആണെന്ന് അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നോ, കാഴ്ചയിലോ തോന്നിക്കില്ല... അവർ കൂട്ടുകാരെ പോലെ ആണ്..
മകൻ ഡേവിസും അങ്ങനെ തന്നെ അവർ അപ്പനും അമ്മയും മക്കളും ചേർന്നാൽ,ശ്രുതി ചേർന്നു മീട്ടുന്ന ഒരു മധുരഗാനം പോലെ ആണ് ആ കുടുംബം....
സണ്ണിക്കു കുവൈറ്റിൽ ആണ് ജോലി എങ്കിലും രണ്ട് മാസം കൂടുമ്പോ നാട്ടിൽ വരും. ഡേവിസ് എൻട്രൻസ് കോച്ചിങ് നായി ഹോസ്റ്റലിലും. ഇപ്പോ വീട്ടിൽ അമ്മയും മകളും മാത്രം ഉള്ളൂ.
ആനിയുടെ വീട് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ ആണ്. സണ്ണി കോട്ടയതും. ഇപ്പോ അവർ താമസം ആക്കിയിരിക്കുന്നത് കൊച്ചിയിലും .
"ആനിമ്മാ ഞാൻ എപ്പോഴും പരാതി പറയുവല്ലോ എനിക്ക് മമ്മാടെ നീലക്കണ്ണും നീണ്ട മൂക്കും കിട്ടീലല്ലോ ന്നു... ഡേവിസ് ന് പിന്നെ മമ്മേടെ മൂക്കെങ്കിലും കിട്ടീട്ടുണ്ട് എന്നാലും അതങ്ങു ഒത്തിട്ടുമില്ല....."
"അതിനിപ്പ എന്റെ പ്രേമോം ഇതുമായി എന്നാ ബന്ധം ..?"
"മമ്മാ ഇന്നു ഞങ്ങടെ കോളേജ് ൽ ഒരു പുതിയ ടീച്ചർ വന്നു. അനുരാധാ മാം. കൊല്ലത്താണ് വീട്. എത്ര വയസ്സുണ്ട് എന്നൊന്നും കൃത്യമായിട്ട് അറിയത്തില്ല.. മാരീഡ് ആണ്...ഒരു മോളുണ്ട് കെ ജീ യിൽ പഠിക്കുന്നു... എന്നാൽ മാമിനെ കണ്ടാൽ സ്റ്റുഡന്റ് ആണെന്നേ പറയൂ..."
"അതിനു എന്നാ...!അതിപ്പോ എന്നെ കണ്ടാ നിന്റെ ചേച്ചി ആണെന്നല്ലേ എല്ലാരും പറയുന്നേ..!?"
"ആ അത്‌ മാത്രല്ല ... അനുരാധാ മാമിനേം മമ്മിയേം കണ്ടാൽ അമ്മേം മോളും....അല്ല അത് ഇല്ല....എന്റെ ആനി കൊച്ച് ഇപ്പോളും കോളേജ് സ്റ്റുഡന്റ് ആണന്നെല്ലേ കണ്ടാ പറയൂ...."
ഇസ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു..
നിങ്ങളെ രണ്ടിനേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടാൽ ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും ആണെന്നെ പറയൂ.... അല്ലേൽ കുറച്ചു വ്യത്യാസങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ട്വിൻസ്....!"
"എന്നാടി കൊച്ചേ നിനക്ക്..ഇങ്ങനെ സാമ്യം ഉള്ള എത്രയോ പേരുണ്ട്... ഒരാളെ പോലെ ഏഴു പേര് കാണുവെന്നാ പറയുന്നെ... "
"ആ ബാക്കി കൂടി മമ്മ കേക്ക്... എന്നാലും ഇങ്ങനെ സാമ്യം വരുവോ....! മമ്മേടെ ഈ നീലകണ്ണും, ഡെവിസ് ന് പോലും കൃത്യമായി കിട്ടാത്ത ഈ നീണ്ട മൂക്കും കൃത്യമായി മാമിന് ഉണ്ട്... പിന്നെ അവരുടെ മുടി നീണ്ടിട്ടും മമ്മേടെ ചുരുണ്ടും ആണെന്ന ഒരു വ്യത്യാസം ഉള്ളോണ്ട് എന്റെ കൂട്ടുകാർ പെട്ടെന്നു കണ്ടുപിടിച്ചില്ല.പക്ഷെ കണ്ണിന്റെ കാര്യംഎല്ലാരും പറഞ്ഞു... മമ്മേടെ മുടി ഞാൻ ഇന്നാള് മീനാന്റീടെ മോടെ കല്യാണത്തിന് പോയപ്പോൾ സ്ട്രൈറ്റ് ചെയ്തു തന്നില്ലേ.... ആ രൂപവും അനുരാധ മാമിന്റെ രൂപവും കണ്ടാൽ...ആർക്കായാലും സംശയം തോന്നും..."
"ഓ മനസിലായി മമ്മയ്ക്കു പണ്ടെങ്ങാണ്ട് ഒരു പ്രേമം ഒണ്ടാരുന്നു..., അപ്പൊ അതിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനേം ഉണ്ടാക്കി അതിനെ അനാഥാലയത്തീ കൊടുത്ത് നിന്റെ മമ്മ വേറെ പ്രേമിച്ചു കെട്ടി ആ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലത്തെങ്ങാണ്ട് ഉള്ളവര് അഡോപ്റ്റ് ചെയ്തു... ആ കുഞ്ഞ് വലുതായി സ്വന്തം അമ്മേടെ സ്ഥലത്ത് സ്വന്തം സഹോദരിയുടെ കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ വരുന്നു... ഇതല്ലിയോ എന്റെ കൊച്ച് മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കഥ...!?"
ഇസ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആനിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കു അന്താളിച്ചു നോക്കി..
"ദേ നിന്റെ ഓരോ വട്ടും കൊണ്ട് വന്നാലുണ്ടല്ലോ... ഒറ്റ കീറു വച്ചു തരും"
ആനി അവളുടെ നേരെ അടിക്കാൻ പോലെ കൈ ഊങ്ങി.
ഇസ പക്ഷെ വിടാൻ ഭാവമില്ലാരുന്നു...
"മമ്മ...മമ്മ അവരെ കണ്ടു നോക്ക് മമ്മാ അത്ര സാമ്യം ഉണ്ട്. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തോ ബന്ധം ഉണ്ട്... എനിക്കും മാമിനെ കണ്ടപ്പോ എന്തോ ഒരു അടുപ്പം... ഇനീപ്പോ വല്യപപ്പാ...."
"ആ ഇനി എന്റെ അപ്പന്റെ നെഞ്ചത്തോട്ടു കേറിക്കോ ... നിനക്കൊകെ എന്നാത്തിന്റെ സൂക്കേടാ...?"
നാളെ എന്നെ മമ്മാ കോളേജിൽ ആക്കാൻ വാ. എന്നിട്ട് ഞാൻ മാമിനെ കാട്ടി തരാം.. "
"ഞാനെങ്ങും വരുന്നില്ലേ എന്റെ പള്ളീ.. ദേ എന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നു നോക്കിക്കേ.. അപ്പച്ചൻ വിളിക്കുന്ന സമയം ആയല്ലോ..."
ഇസ ഫോൺ എടുത്തു "ആ വെല്ലിപ്പച്ചാ എന്നാ ഒണ്ടു..."ഇസ ചിലപ്പോൾ വല്യപപ്പാ എന്നോ വല്യപ്പച്ച എന്നൊക്കെ മാറി മാറി വിളിക്കും ആനിയുടെ അപ്പൻ മാത്യുസിനെ.
വല്യ പപ്പാ ഇന്നൊരു വിശേഷം ഉണ്ടായി..."
ഇസ,അനുരാധ എന്ന പുതിയ വിശേഷം വള്ളി പുള്ളി മാറാതെ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു.
പിന്നീട് ആനിയുമായി അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം ഫോൺ വയ്ക്കും മുൻപ് പറഞ്ഞു "മോളെ ഞാൻ മിക്കവാറും നാളെ നിന്റടുത്തു വരുന്നുണ്ട്. ഒരാഴ്ച എന്റെ ആനി കൊച്ചിന്റടുത്തു നിൽക്കണം എന്നൊരു തോന്നൽ..."
ഹോ ന്റെ അപ്പച്ചനോട് എത്ര നാളായി പറയുന്നു.....ഇവിടെ വന്നു കുറച്ചു ദിവസം നില്ക്കാൻ...അമ്മച്ചി പോയേ പിന്നെ അപ്പച്ചൻ ഇവിടെ വന്നു ഒരു ദിവസം പോലും നിന്നിട്ടില്ല... "
"ആ അതല്ലേ ഞാൻ നാളെ അങ്ങോട്ട്‌ വരുവല്ലേടി കൊച്ചേ..?"
ഇസ,കോളേജിൽ പോകാൻ റെഡി ഇറങ്ങാൻ നേരം ആണ് മാത്യൂസ് എത്തിയത് .
"ആ വല്യപപ്പാ.. ഇസ ഓടി ചെന്ന് വല്യപ്പച്ചന് കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
" ഇനി ഇന്നു കോളേജിൽ പോണില്ല മമ്മ. വലിയപപ്പയെ കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായി..."
"ആഹാ അതിനു നീ കോളേജ് ഒന്നും മുടക്കേണ്ട, ഞാൻ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞേ പോന്നുള്ളൂ.. "
ആ എടി കൊച്ചേ എന്ന നിന്നെ ഞാൻ കോളേജിൽ ആക്കാം വന്നേ."
വീട്ടിലേ കാറിൽ ഡ്രൈവറുമായാണ് മാത്യൂസ് വന്നത്.
"ഡാ തോമാച്ചാ വണ്ടി ഇറക്കടാ നമുക്കു കൊച്ചിനെ കോളേജിൽ ആക്കിയേച്ചും വരാം..."
ഇസയ്ക്കു അത്‌ കേട്ട് ഒത്തിരി സന്തോഷമായി
"ആനി മോളെ എന്നാ പോയേച്ചും വച്ചും വരാം... കൂട്ടത്തിൽ നമ്മടെ ജോസഫ് മാഷ് ആ കോളേജിൽ അല്ലിയോ പഠിപ്പിക്കുന്നെ, പുള്ളിയെ കണ്ടിട്ട് കുറെ ആയി ഒന്ന് കാണണം..."
അപ്പച്ചൻ ഇങ്ങട്ടു വന്ന അല്ലെ ഉള്ളൂ..... വന്നു വല്ലോം കഴിച്ചേച്ചും പോ."
"ഇല്ലെടി പെണ്ണെ ഞങ്ങൾ വരുന്ന വഴി കഴിച്ചാരുന്നു. എനിക്കു അത്രേം വിശന്നിരിക്കാൻ പറ്റുകേലന്നു നിനക്കറിഞ്ഞൂടായോ...?"
"വല്യ പപ്പാ എന്തായാലും വരുവല്ലേ അപ്പൊ അനുരാധ മാമിനേം കാണിച്ചു തരാം... ഇന്നലെ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പം പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ...?മമ്മാടെ ഡ്യൂപ്പ് നെ...."
കോളേജിൽ എത്തി ജോസഫ് സർ നെ കണ്ടു കുശലം പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി
" ഇസ മോളെ എന്തിയേടി എന്റെ ആനി കൊച്ചിന്റെ ഡ്യൂപ്പ്...?"
"ആഹാ വലിയപപ്പയ്ക്കു എന്നാ ഇത്ര ആകാംഷ... വാ ഞാൻ പരിചയപ്പെടുത്താം..."
സുവോളജി ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ന് മുന്നിൽ എത്തി അവൾ അനുരാധയെ അന്വഷിച്ചു.
അനുരാധ പുറത്തേയ്ക്കു വന്നു "മാം ഇത് എന്റെ വല്യ പപ്പാ ആണ്."
"മാമിന് എന്റെ അമ്മേടെ നല്ല ഛായ ഉണ്ട്‌,വലിയപപ്പ എന്നെ കൊണ്ടാക്കാൻ വന്നതാ അപ്പൊ ഞാൻ മാമിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ കാണാൻ വന്നതാ "
അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. അത് കേട്ട് അനുരാധ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇസയുടെ ചുമലിൽ ഒന്ന് തലോടി.
അപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ അനുരാധയെ നോക്കി നില്കുകയായിരുന്നു മാത്യൂസ് ജോൺ മത്തായി.
"വല്യ പപ്പാ വാ പോവാം.."
ങേ... ങ്ങാ ങ പോവാം... എന്ന ശരി ടീച്ചറെ പോട്ടെ.. "
തിരികെ ആനിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ മനസ് ആകെ കലുഷിതമായിരുന്നു.എന്തോ ഒരു ദുരന്തം വരും പോലെ...ഇന്നലെ ഇസ അനുരാധയുടെയും ആനിയുടെയും പരസ്പരസാമ്യത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതയാണ്.... അത് കേട്ടത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഇന്ന് യാത്രയ്ക്ക് തുനിഞ്ഞത്....
തന്റെ മകളുടെ സന്തോഷകരമായ ജീവിതത്തിൽ കരിനിഴൽ വീഴുമോ എന്ന ഭയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസിനെ ഭരിച്ചു തുടങ്ങി.... ആ ഭയം തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ
കരാളഹസ്തങ്ങൾ ആഴ്ത്തി ഇറക്കി തുടങ്ങിയ ഏതോ നിമിഷത്തിൽ ഹൃദയതാളം തെറ്റാൻ തുടങ്ങി....
വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോളേക്കും നെഞ്ചുവേദന കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു പോയ്‌ മാത്യൂസ്.
ആശുപത്രിയിൽ ഐ സി സി യുവിനു മുന്നിൽ നിന്ന് നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടാണ് ആനി സണ്ണി യോട് വിവരം പറഞ്ഞത്...
" സണ്ണിച്ചാ ഉടൻ വരണേ എനിക്കു വയ്യ സണ്ണിച്ച എന്റെ അപ്പച്ചന് വല്ലോം വന്നാ പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കത്തില്ല... "
അവൾ നെഞ്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു..
"എന്റെ കൂടെ ഒരാഴ്ച നിക്കാൻ വന്ന അപ്പച്ചൻ... ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും ഞാൻ കൊടുത്തില്ല...."
"ആനി നീ കരയാതെ.. ഇനി നീ കരഞ്ഞു വല്ലോം വരുത്തി വയ്ക്കും."
മൂന്നാം ദിവസം സണ്ണി എത്തിയപ്പോഴും മാത്യുസ് ഐ സി സി യു വിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. സണ്ണി വന്നത് അറിഞ്ഞു മാത്യൂസ് സണ്ണി യേ കാണണം എന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു....
ഡോക്ടർ ടെ അനുവാദത്തോടെ സണ്ണി അകത്തേയ്ക്കു പോയി ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് സണ്ണി പുറത്തേയ്ക്കു വന്നത്....
"എന്നാ സണ്ണിച്ചാ അപ്പച്ചൻ എന്നാ പറഞ്ഞു?"
"ഒന്നും ഇല്ലെടി അപ്പച്ചൻ... ചുമ്മാ ഓരോ പേടി അപ്പച്ചന് സ്ഥലത്തിന്റെ വിൽപ്പനയുടെ കാര്യം ഒക്കെയാണ് പറയുന്നത്..ഇപ്പോ ഒന്നും വേണ്ടാന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു... അപ്പച്ചന് ഒന്നും പറ്റത്തില്ല ഡോക്ടറോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചായിരുന്നു... ഇപ്പോൾ നല്ല ഭേദമുണ്ട് എന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു ചിലപ്പോൾ നാളെയോ മറ്റന്നാളോ റൂമിലോട്ടു മാറ്റും ..."
"എന്റെ മാതാവേ എന്റെ അപ്പച്ചന് ഒരാപത്തും വരുത്തല്ലേ...."
ഒരാഴ്ചയ്ക്കുശേഷം മാത്യൂസിനെ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു കൊച്ചിയിലുള്ള ആനിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോന്നു. അപ്പച്ചനെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി കണക്കിലെടുത്ത് സണ്ണി ലീവ് നീട്ടി.
രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സണ്ണി ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യത്തിന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞു യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറായി.
"സണ്ണിച്ചൻ ഫ്ലൈറ്റ്ല് ആണോ പോകുന്നത്? "
"എന്നാത്തിനാ...?ഞാൻ കാറിൽ പോവുവാ.. അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഒന്ന് രണ്ടു പേരെ കാണാനുണ്ട് അതുകൊണ്ട് കാറാ സൗകര്യം..."
അതിരാവിലെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞുപോയ സണ്ണി നേരെ കൊല്ലത്തേയ്ക്കാണ് പോയത്.
ഇസയുടെ കോളേജിലെ ജോസഫ് മാഷിന്റെ പക്കൽ നിന്നും അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ അനുരാധയുടെ അഡ്രസ്സും കോൺടാക്ട് നമ്പറും ഒക്കെ സംഘടിപ്പിച്ചാണ് യാത്രതിരിച്ചത്...
കൊല്ലത്ത് എത്തിയതും നേരെ തേവള്ളിയിൽ ഉള്ള അനുരാധയുടെ വീട് കണ്ടുപിടിച്ചു.നഗറിന്റെ പേരും, വീട്ട് നമ്പറും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഒട്ടും പ്രയാസം ഉണ്ടായില്ല.
അനുരാധയുടെ വീട്ടിലെത്തിയ സണ്ണിയേ സ്വീകരിച്ചത് അനുരാധ യുടെ അമ്മയാണ്. തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, തന്റെ ഭാര്യയുടെ അപ്പനും അവരുടെ ഭർത്താവും സുഹൃത്തുക്കൾ ആയിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹത്തെ ഒന്ന് കാണണം എന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട അയാളെ അവർ നിറകണ്ണുകളോടെ നോക്കി....
മെല്ലെ ഷോകേസ്‌ ലേയ്ക്ക് അവരുടെ മിഴികൾ പോകുന്നത് കണ്ട സണ്ണി അങ്ങോട്ടേക്കു നോക്കി.
അവിടെ ഒരു പുരുഷന്റെ ഫോട്ടോയിൽ മാല അണിയിച്ചു വിളക്ക് കൊളുത്തി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു....!
"അദ്ദേഹം പോയിട്ടിപ്പോൾ അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.." അവർ വിങ്ങി പൊട്ടിയാണ് പറഞ്ഞത്...
"അത്.... ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ മിസ്റ്റർ. സണ്ണിയുടെ ഫാദർ ഇൻ ലായുടെ പേരെന്താ...?
മാത്യൂസ് ജോൺ മത്തായി "
" മാത്യൂസ് ജോൺ ....അങ്ങനെ ഒരു സുഹൃത്ത്... അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു കേട്ട ഓർമ്മ ഇല്ല...കൊല്ലത്തുള്ള സുഹൃത്താണോ...? "
"അല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട് ചങ്ങാനാശ്ശേരി ആണ് "
ഞങ്ങൾ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു കുറെ വർഷങ്ങൾ ഡൽഹി യിൽ ആയിരുന്നു...അദ്ദേഹത്തിനു ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ ആയിരുന്ന് അന്ന് ജോലി.. അപ്പൊ അവിടെ ഉള്ള സുഹൃത്തായിരുന്നോ...എന്നാലും മിക്ക ആളുകളെയും എനിക്കറിയാമായിരുന്നു..."
പെട്ടെന്നു അയാൾ തേടിയിരുന്ന ഒരു ഉത്തരം കിട്ടിയ പോലെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി..
"ങാ സണ്ണി ഇരിക്കൂ ഞാൻ കുടിക്കാൻ ചായ എടുക്കാം "
അവർ അകത്തേയ്ക്കു പോയപ്പോൾ സണ്ണി എഴുന്നേറ്റു ഷോകേസിന് അടുത്തേയ്ക്കു ചെന്ന് ഫോട്ടോ സസൂക്ഷ്മം നോക്കി.
ഇരുനിറത്തിൽ, നല്ല കറുത്ത മിഴികളും അല്പം പതുങ്ങിയ മൂക്കും ഉള്ള ഐശ്വര്യവാനായ ഒരു പുരുഷൻ....
പെട്ടെന്ന് അനക്കം കേട്ട സണ്ണി തിരികെ പോയി സോഫയിൽ ഇരുന്നു പത്രം മറിച്ചു നോക്കുന്ന പോലെ ഇരുന്നു.
അപ്പോൾ അനുരാധ അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് വന്നു. കൂടെ ഒരു അഞ്ചാറ് വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺ കുഞ്ഞും. സണ്ണിയേ കണ്ടു അനുരാധ ചിരിച്ചിട്ട് തൊട്ടടുത്ത സെറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു.
ചായയും, മറ്റൊരു പ്ലേറ്റ് ൽ നെയ്യിൽ വറുത്തു, കുരുമുളക് പൊടി വിതറിയ നല്ല കശുവണ്ടിപരിപ്പും കൊണ്ട് വന്നു അനുരാധയുടെ അമ്മ ‌ ചെറിയ ടീപോയിൽ വച്ചിട്ട് അനുരാധയുടെ അടുത്തു തന്നെ ഇരുന്നു..
സണ്ണി അനുരാധയെ സാകൂതം നോക്കി ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു സണ്ണി അനുരാധയെ കാണുന്നത്... അയാളുടെ മുഖത്ത് ആശ്ചര്യം വിടർന്നു.
അനുരാധയുടെ അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് പെട്ടെന്ന് അയാൾ മുഖം തിരിച്ചത്
"അല്ല താങ്കൾ ഇപ്പോ അദ്ദേഹത്തിനെ തിരക്കി വരാൻ എന്താ വിശേഷം ...?"
"ഏയ് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല... എനിക്ക് കൊല്ലത്ത് വരേണ്ട ഒരാവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ ഇങ്ങനെ ഒരു സുഹൃത്ത് ഇവിടെയുണ്ട് പറ്റിയാൽ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് വരൂ വിശേഷങ്ങൾ അറിയാമല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഒന്ന് വന്നു പോകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.."
അവർ സണ്ണിയേ നോക്കി നിഷ്കളങ്കമായി പുഞ്ചിരിച്ചു...
"അദ്ദേഹം പോയതോടെ ഞാൻ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു ഞാനും അദ്ദേഹവും അത്രമാത്രം പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചതാണ്....,വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പിനെ അതിജീവിച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചവരാണ് ഞങ്ങൾ....."
"എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ ശാപമോ എന്തോ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങളായിട്ടും കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ല.... പിന്നെ എട്ടുവർഷം ആയപ്പോൾ ഡൽഹിയിൽ തന്നെ ഉള്ള ഒരു ക്ലിനിക്ക് ൽ ചികിത്സ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ 10 വർഷം ആയപ്പോൾ ആണ് അനുരാധ മോൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.......
പ്രസവത്തോടെ ഞാൻ ഒരു അസുഖകാരിയുമായി. അദ്ദേഹമായിരുന്നു എന്റെ ബലം. മോൾ ഉണ്ടായതോടെ ഞങ്ങൾ തിരികെ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു.... മോൾക്ക് അച്ഛൻ എന്ന് വച്ചാൽ ജീവനായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിനും അങ്ങനെ തന്നെ..."
അവർ എന്തോ ആലോചിച്ചു അൽപസമയം മൗനമായി ഇരുന്നു.....അനുരാധയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു വന്നു....
"എന്റെ മോളുടെ ജീവിതവും ഒട്ടും സുഖകരമല്ല എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ ശാപമാണ് ഇതൊക്കെ എന്നുള്ള ഒരു തോന്നലാണ്... "
അപ്പോൾ അനുരാധ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചമർത്തി ശാസനയോടെ ഒന്നു നോക്കി... ഒരു അപരിചിതന്റെ മുമ്പിൽ ഒക്കെ തുറന്നു പറയുന്നതിന്റെ ഒരു അസ്വസ്ഥതയാണോ, അങ്ങനൊരു ഭാവം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടു....
സണ്ണി ചായ കുടിച്ച ഉടൻ എഴുനേറ്റു
"എന്നാ ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടേ അപ്പച്ചനോട് പറയാം..."
ശരി അദ്ദേഹത്തോട് എന്റെ അന്വഷണം പറയൂ "
പെട്ടെന്ന് അനുരാധയും സണ്ണിയുടെ ഒപ്പം പുറത്തേക്ക് ചെന്നു.!
"താങ്കൾക്ക് ധൃതി ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്...."
സണ്ണി വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി...
"എന്നാൽ ഇവിടെ അടുത്ത്, കുറച്ചു ഡ്രൈവ് ചെയ്താൽ ഒരു പാർക്ക് ഉണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകാം അവിടെ ഇരുന്നു സ്വസ്ഥമായി സംസാരിക്കാം... നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ ഞാൻ പുറകെ കാറിൽ വന്നോളാം "
അനുരാധ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു ചെന്നപ്പോഴേക്കും സണ്ണി അവിടെ., ഒരു മരത്തിനു ചുറ്റും കെട്ടിയിരുന്ന സിമന്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അനുരാധ ഒറ്റയ്ക്കാണ് വന്നത് മകളെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് ആക്കിയത് ആവാം സണ്ണി ഓർത്തു...
വന്നിരുന്ന ഉടനെ തന്നെ മുഖവുര ഇല്ലാതെ അനുരാധ പറഞ്ഞു..
" താങ്കൾ എന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് ഇസബല്ല യുടെ ഫാദർ സണ്ണി ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം... മിസ്റ്റർ സണ്ണി, ജോസഫ് സാറിന്റെ പക്കൽ നിന്നു എന്റെ കോൺടാക്ട് ഡീറ്റെയിൽസ് വാങ്ങിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.... അങ്ങനെ അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ഇസബെല്ലയുടെ അപ്പനാണ് എന്ന് മനസ്സിലായത്.... കൂടാതെ ഇസബല്ല യുടെ വല്യപ്പച്ചൻ അന്ന് എന്നെ കണ്ടതിനുശേഷം തിരികെ പോയപ്പോഴാണ് ഹൃദയാഘാതം വന്ന് ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയ കാര്യം ഒക്കെ ഞാൻ അറിഞ്ഞത്... എല്ലാം കൂടി ചേർത്ത് വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ഒരു ക്യൂരിയോസിറ്റി......അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് പോകുന്നു എന്ന ഒരു സൂചന കിട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാനും കൊല്ലത്തേക്ക് വന്നത്.... കൂടാതെ ഇസയുടെ അമ്മയും ഞാനും ആയുള്ള സാമ്യവും ഒക്കെ ഞാനും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.... "
സണ്ണി അവളെ സാകൂതം നോക്കി....
" മിസ്റ്റർ സണ്ണി മുഖവുര ഇല്ലാതെ ഞാൻ പറയാം ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യം ആയിരിക്കും..... ഒരുപക്ഷേ അതിന്റെ ബാക്കിപത്രം അറിയാൻ വേണ്ടി ആയിരിക്കാം നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് തന്നെ...
അല്ല അതിന് തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ വന്നത് ഒരു സംശയവുമില്ല...
ഇസബെല്ല യുടെ അമ്മയും ഞാനും ആയുള്ള ബന്ധം കണ്ടുപിടിക്കാൻ അല്ലേ നിങ്ങൾ വന്നത്...?"
"നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ മാലയിട്ട ഫോട്ടോ കണ്ടില്ലേ അതാണ് എന്റെ അച്ഛൻ മാധവൻകുട്ടി.... പിന്നെ എന്റെ അമ്മ., ഇന്ദിര ....
എന്റെ അച്ഛന്റെ ജീവനായിരുന്നു ഞാൻ. എന്നെ പ്രസവിച്ചതോടെ ആണ് എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വയ്യാതായത് .... എന്നെ വളർത്തിയത് ശരിക്കും അച്ഛൻ ആണെന്ന് തന്നെ പറയാം അമ്മയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി ഒരു വിധം നേരെ ആയത് തന്നെ എനിക്കൊരു 15 വയസ്സായപ്പോഴാണ്... ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർ ആണ് പഠിച്ചത്.. പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞു അവിടെത്തന്നെ ജോലിയും കിട്ടി.... വിവാഹത്തിൽ ഒന്നും അത്ര വിശ്വാസം ഇല്ലാതിരുന്ന ഞാൻ ഒരു ലിവിങ് ടുഗദറിൽ ആയിരുന്നു... എന്നെ ജീവനായി സ്നേഹിച്ച അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അത് ആദ്യം ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല എങ്കിലും പിന്നീട് എന്റെ സന്തോഷം ആണ് അവരുടെ സന്തോഷവും എന്ന് കണ്ടു അവർ അത് അംഗീകരിച്ചു....
ഞാനും വിനോദും വളരെ സന്തോഷകരമായി ആണ് ജീവിച്ചു വന്നത്... ആയിടെ ആണ് എന്റെ അച്ഛൻ സ്ട്രോക്ക് വന്നു കിടപ്പിലായത്... ഏറെ നാൾ ചികിത്സിച്ചിട്ടും വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല... ഒരിക്കൽ അസുഖം വല്ലാതെ കൂടിയ ഒരുനാൾ അച്ഛൻ എന്നെ കാണണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു... ഞാൻ മാത്രം മുറിയിലേക്ക് ചെന്നാൽ മതിയെന്ന് കർശനമായി നിർദ്ദേശിച്ചു... അന്നാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആ ഷോക്ക്.... അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയി.... അന്നാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത് എന്റെ ബയോളജിക്കൽ ഫാദർ ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും അറിയാത്ത ഏതോ ഒരാളാണെന്ന്...ഒരു സ്പേം ഡോണർ ആണെന്ന്...."
സണ്ണി പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഞെട്ടലും ഇല്ലാതെയാണ് അത് കേട്ടിരുന്നത്.... അയാൾ അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പോലെ തോന്നി
അനുരാധ ഒന്നു നിർത്തിയിട്ട് തുടർന്നു...
"അമ്മ താങ്കളോട് പറഞ്ഞില്ലേ ഒരുപാട് നാളത്തെ ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം ആണ് ഞാൻ ഉണ്ടായതെന്ന്.... ശരിക്കും അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു എന്ത് ചികിത്സയാണ് അന്ന് ചെയ്തിരുന്നതെന്ന്....
അമ്മ ഒരു നിഷ്കളങ്കയായ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി ആയിരുന്നു.... ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇൻസെമിനേഷനെ പറ്റിയൊന്നും അമ്മയ്ക്ക് ഒരു ധാരണയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവാൻ ഉള്ള ഒരു ചികിത്സ അത്രമാത്രമേ അമ്മയ്ക്ക് അറിയൂ.... ഏറെ നാളത്തെ ചികിത്സക്കുശേഷവും അച്ഛന്റെ ഫെർട്ടിലിറ്റി റേറ്റ് പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വക നൽകിയില്ല അങ്ങനെയാണ് ആ ഡോക്ടർ അച്ഛനോട് ഡോണറിനെ പറ്റി പറഞ്ഞത്.... വന്ധ്യതാ ചികിത്സയ്ക്ക് വരുന്ന കുറേ ദമ്പതികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആ ക്ലിനിക്കിൽ സ്ഥിരം ഡോണേഴ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ആ ഡോക്ടർ അച്ഛനെ കൺവിൻസ് ചെയ്തു... അവസാനം കൂടുതലും, അമ്മയുടെ., മക്കൾ ഇല്ലാത്ത സങ്കടം ഓർത്തിട്ടാണ് അച്ഛന് സമ്മതിച്ചത് എന്റെ അമ്മ അത് ഒരിക്കലും അറിയരുതെന്നും എന്റെ അച്ഛൻ ആഗ്രഹിച്ചു..."
ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അനുരാധ പിന്നെ പറഞ്ഞത്..
"എന്റെ അച്ഛനെ പോലെ ഒരു അച്ഛനെ കിട്ടാൻ ഞാൻ എന്ത് ഭാഗ്യമാണ് ചെയ്തത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല... എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെ സ്നേഹിച്ച് മതി വന്നിരുന്നില്ല അച്ഛൻ എന്നോടു സത്യം ചെയ്യിച്ചു എന്റെ അമ്മ ഒരിക്കലും ഇത് അറിയരുതെന്ന്... പക്ഷേ അച്ഛൻ.... അച്ഛൻ എന്നോട് എന്തിനിതു അപ്പോൾ പറഞ്ഞു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല....
ഒരുപക്ഷേ നാളെ എന്റെ ബയോളജിക്കൽ ഫാദർന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കുട്ടിയെ എവിടെയെങ്കിലും വെച്ച് ഞാൻ കണ്ടു മുട്ടും എന്ന് ഓർത്തിട്ട് ആണോ....അല്ലെങ്കിൽ പറയത്തക്ക ബന്ധുബലമോ സഹോദരങ്ങളോ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് അവർ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഘട്ടത്തിൽ വച്ച് ഒരു താങ്ങാവും എന്ന് ഓർത്തിട്ടാണോ.... അറിയില്ല.....എന്തിനാ അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞത്....
ഇപ്പോഴും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്റെ അച്ഛന് എന്നോട് പറയാതെ ഇരിക്കാമായിരുന്നു... എന്നോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേദിവസം അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയി...."
അനുരാധ മുഖംപൊത്തി ഇരുന്നു കരയുകയായിരുന്നു... സണ്ണി ചുറ്റും നോക്കി ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ എന്ന സങ്കോചത്തിൽ....
"പ്ലീസ് ടീച്ചർ കരയാതിരിക്കൂ മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് "സണ്ണി മെല്ലെ പറഞ്ഞു
അനുരാധ മുഖമുയർത്തി അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു...മുഖം തൂവാല കൊണ്ട് അമർത്തി തുടച്ചു.... ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു,
"ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എന്റെ സഹോദരൻ ആണല്ലേ...?എന്റെ സഹോദരിയുടെ ഭർത്താവ്....
സണ്ണിക്ക് എല്ലാം അറിയാം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... ഇസയുടെ വല്യപ്പച്ചൻ ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാം... .. ഞാൻ കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല..."
ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്തിട്ട് അനുരാധ തുടർന്നു
"പക്ഷേ അറിയാതെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു എനിക്കും ആ സഹോദരിയുടെ സ്നേഹവും ഒരു സഹോദരന്റെ സ്നേഹവും ഒരു അപ്പന്റെ സ്നേഹവും ഒക്കെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്.....
നിങ്ങളുടെ കുടുംബം കണ്ടു ഞാൻ വല്ലാതെ മോഹിച്ചു പോകുന്നു...
നിങ്ങളുടെ പോലൊരു നല്ല മനസ്സ്... പക്ഷെ വിനോദിനു ഇല്ലായിരുന്നു ഈ കാര്യം അറിഞ്ഞപ്പോൾ....എനിക്ക് വിനോദിനോട് പറയാതിരിക്കാൻ ആയില്ല....
പക്ഷേ അപ്പോഴാണ് പുരോഗമനവാദം പറയുന്ന വിനോദിന്റെ മുഖം മൂടി അഴിഞ്ഞു വീണത്.. അയാൾക്ക് ഇത് ഒരിക്കലും ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല... എന്റെ അമ്മയയ്ക്ക് വേണ്ടി.... അച്ഛന് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കാൻ എനിക്ക് അതേ പറ്റുമായിരുന്നുള്ളു.... ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു...
ആ സമയം ഞാൻ പ്രഗ്നന്റ് ആയിരുന്നു.. എന്റെ പാവം അമ്മയ്ക്ക് അതൊരു ഷോക്ക് ആയി പോയി.... പക്ഷേ എന്റെ മോളുടെ ജനനശേഷം അമ്മ കുറെയൊക്കെ അവളുടെ കൊഞ്ചലിലും ചിരിയിലും പതുക്കെ മാറി വരികയാണ് ഇപ്പോൾ.... എന്റെ അമ്മ ഇത് ഒരിക്കലും അറിയാൻ ഇടവരരുത് എന്ന് താങ്കൾ എനിക്ക് വാക്ക് തരണം ഒരു സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നുകൊണ്ട്..... "
അനുരാധ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.....
"എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരണം എന്നുണ്ട്... പക്ഷേ എനിക്കറിയാം ആനി... ആനി ചേച്ചിക്ക് ഇക്കാര്യം അറിയില്ല എന്ന്... ആനി ചേച്ചിക്കും അപ്പനെ അത്ര ജീവൻ ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്.... ഇസയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കിയത്.... അവൾക്ക് എന്നോട് എന്തോ പ്രത്യേക അടുപ്പം ഉണ്ട്.... അവളുടെ അമ്മയും ആയുള്ള എന്റെ സാമ്യം ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ.... എല്ലാം ചേർത്തുവച്ച് ഞാനൊന്നു കണക്ക് കൂട്ടിയതാണ്.... അത് സത്യം ആയിരിക്കുമെന്ന് തന്നെ എനിക്ക് തോന്നുകയും ചെയ്തിരുന്നു..... പക്ഷേ എനിക്കൊന്നു ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ വരാൻ കൂടി ഭയമാണ് എന്നെ പോലെ ഒരു ഷോക്ക് ചേച്ചിക്കും ഉണ്ടാകരുത്.... "
ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ടു അനുരാധ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു
"ശരി ഞാൻ പോകുന്നു നമുക്ക് പിന്നെ എപ്പോളെങ്കിലും കാണാം...."
തിരികെ കൊച്ചിയിലേയ്ക്കു ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ സണ്ണിക്കു ആനിയുടെ അപ്പച്ചന് കൊടുക്കാൻ ഒരു ഉത്തരം കിട്ടിയിരുന്നു എന്നാൽ ആ ഉത്തരം പൂരിപ്പിക്കാൻ അപ്പച്ചനെ കൊണ്ടേ കഴിയൂ കാരണം അന്നു ഐ സി സി യു വിൽ കിടന്നപ്പോൾ, തന്നോട് അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾക്കു കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തത കിട്ടാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തിരികെ വീട്ടിലെത്തി കുളിച്ചു വേഷം മാറി ആഹാരം കഴിച്ചു സണ്ണി അപ്പച്ചൻ കിടന്ന മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ സണ്ണിയെ കാത്തു കിടന്നപോലെ മാത്യുസിന്റെ മുഖം വികസിച്ചു...
"മോനെ നീ കൊല്ലത്തിനു പോയോ ആനി പറഞ്ഞു നീ തിരുവനതപുരത്തേയ്ക്ക് പോയെന്നു.... അപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി മോൻ കൊല്ലത്തേയ്ക്കാകും പോയത്എന്ന് ... എന്തായി കാര്യങ്ങൾ... നീ പോകുന്ന വിവരം എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ? "
"ഞാൻ പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അതോർത്തു അപ്പച്ചന് ആങ്സൈറ്റി വല്ലാതെ കൂടും അത് നല്ലതല്ല അപ്പച്ചന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥക്കു... പിന്നെ അപ്പച്ചൻ കരുതിയ പോലെ ഒന്നും ഇല്ല.. അനുരാധയുടെ അച്ഛൻ ഇപ്പോ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല.... "
പിന്നെ അനുരാധ തന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം സണ്ണി അദ്ദേഹത്തിന് വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തു...
"പക്ഷെ മോനെ ആനിയും അനുരാധയും തമ്മിൽ പത്തു പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം ഉണ്ടല്ലോ...?"
"അതേ അപ്പച്ചാ പക്ഷെ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇൻസെമിനേഷന് വേണ്ടി ഇൻഫെർട്ടിലിറ്റി ക്ലിനിക്കുകൾക്ക് സ്പേം ബാങ്ക്‌ ഉണ്ടാവും... അത് വര്ഷങ്ങളോളം ബീജം ശീതികരിച്ചു സൂക്ഷിക്കാം... അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥിരം ഡോണർമാരുണ്ടാവും... ചിലർ വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ മുതൽ ഡോണറായി കുറെ വര്ഷങ്ങളോളം സ്പേം ഡൊണേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവാം...അപ്പൊ അവർക്കു രണ്ടാൾക്കും ഒരേ ബയോളജിക്കൽ ഫാദർ ആകാൻ എല്ലാ സാധ്യതയും ഉണ്ടല്ലോ...
മാത്യൂസ് സ്നേഹത്തോടെ സണ്ണി യേ നോക്കി...
"നിന്നെ പോലെ ഒരു മരുമകനെ .....
അല്ല മകനെ തന്നെ ഈശോ തന്നതാണ് എന്റെ മഹാഭാഗ്യം....
ഞാൻ ഇപ്പോ ഓർക്കുവാ മോനെ...ആനിയുടെ അമ്മയോടും പറയേണ്ടായിരുന്നു ...,ഏതോ ഒരാളുടെ ബീജം കുത്തി വച്ചാണ് അവൾ ഗർഭിണി ആയതു എന്ന്.... എന്നോടുള്ള അമിത സ്നേഹം കാരണം എന്റെ ആനി കൊച്ചിനെ അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കുക പോലും ഇല്ലാരുന്നു...
ചിലരൊക്കെ അവൾക്കു പോസ്റ്റ്പാർട്ടം ഡിപ്രെഷൻ ആണെന് വിചാരിച്ചു....പക്ഷെ അവൾ ഞങ്ങളെ വിട്ട്പോകുന്ന വരെ എന്റെ കുഞ്ഞിനേ സിസിലി സ്നേഹമായി ഒന്ന് തലോടുക പോലും ഉണ്ടായില്ല....
നിനക്കും കുറെ ഒക്കെ അത്‌ മനസിലായി കാണുമല്ലോ....?
ആനി മോളുടെ ആ നീല കണ്ണുകൾ,അതായിരുന്നു സിസിലിക്കു ഏറ്റവും വെറുപ്പ്... അത് സിസിലി എന്നോടും പറയുമായിരുന്നു...
എല്ലാരും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ആനിയുടെ നീലകണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ അവൾക്കു ആനിയെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്ന്... ഒരു കൗൺസിലിംഗിന് പോയാൽ ഈ വെറുപ്പ് മാറും എന്ന് വിചാരിച്ചു ഒരിക്കൽ ശ്രമിച്ചതാണ്... അന്നുണ്ടായ പുകിൽ ഹോ....ഓർക്കാൻ മേലാ...
ആനിക്കു പക്ഷെ അവളെ ജീവനായിരുന്നു... എന്നോട് ഇടയ്ക്കു എന്റെ കുഞ്ഞു ചോദിക്കും എന്നാത്തിനാ അപ്പച്ചാ അമ്മച്ചി എന്നോട് പോരടുക്കുന്നേ എന്ന്..."
മാത്യുസ് നിറഞ്ഞു തൂവിയ കണ്ണീർ തുടച്ചു... സണ്ണിയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോൾ...
"മോനെ..... എന്റെ ആനി മോൾ ഇതൊരിക്കലും അറിയാൻ ഇടവരരുത്... അവൾ എന്റെ മാത്രം കുഞ്ഞാണ്... അനുരാധ യേ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഭയം അവളുടെ അച്ഛൻ ആയിരിക്കുമോ ആ ഡോണർ എന്ന്... പക്ഷെ ശരിക്കും ചിന്തിച്ചിരുനെങ്കിൽ അതൊരു പൊട്ടചിന്ത ആയിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റിയേനെ...
അന്ന് കുറെ വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം പലയിടത്തും ചികിൽസിച്ചിട്ടാണ് ഡൽഹിയിൽ പോയത്... അന്നും പ്രശസ്തമായിരുന്ന ശ്രീ ഗംഗാ ദേവി ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ദമ്പതികൾ, സ്വകാര്യ ഇൻഫെർലിറ്റി ക്ലിനിക് നടത്തിയിരുന്നു.
ഒരു പാട് വിജയം കൈവരിച്ച കേസുകൾ അവർക്കു അവകാശപ്പെടാൻ അന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നു . അങ്ങനെ ചികിത്സ തുടങ്ങി ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫേർട്ടിലിറ്റി ടെസ്റ്റ്‌ ൽ, എന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലായിരുന്നു.....
പിന്നെ അവർ നിർദേശിച്ചത് ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇൻസെമിനേഷൻ ആണ് അതും ഒരു ഡോണറുടെ ബീജം കുത്തിവയ്ക്കുക ആണ് ഒരേ ഒരു ഉപാധി. സിസിലി അറിയാതെ എന്റെ ബീജം ആണ് എന്ന് അവളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു കണ്ടു അത് ചെയ്യാം എന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. മിക്കവാറും പേരും അങ്ങനെ ചെയ്യാറും ഉണ്ടെന്നു..."
മാത്യൂസ് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു...
"എനിക്കു സിസിലിയെ മറച്ചു ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുകേലായിരുന്നു... അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒരിക്കലും സമ്മതിച്ചില്ല പക്ഷേ അവസാനം എന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്കു നിഷേധിക്കാൻ ആയില്ല... പിന്നെ നാട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവൾ നേരിടേണ്ട കുത്തുവാക്കുകളും മറ്റും ഓർത്തു കാണും....,അവളും മടുത്തിട്ടുണ്ടാകണം... പിന്നെ ഡോണർ ആരെന്നു കൂടി അറിയുകയും ഇല്ലല്ലോ...
അതൊരു എത്തിക്സ് ആണ് ഡോണർ ക്കോ സ്വീകർത്താവിനോ ഒരിക്കലും പരസ്പരം അറിയാൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ .."
ഇപ്പോൾ സണ്ണിക്കു ഉത്തരം കിട്ടാതിരുന്ന കുറെ ചോദ്യങ്ങൾക്കു ഉത്തരം കിട്ടിയിരുന്നു...
അയാൾ മെല്ലെ മാത്യൂസിന്റെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്തു,
"അപ്പച്ചൻ ഒന്ന് കൊണ്ടും വിഷമിക്കരുത് ഞാൻ അപ്പച്ചന്റെ മകൻ തന്നെയാണ്...,
ആനിയെ...., അവളുടെ സ്നേഹം...., ഒന്നും അപ്പച്ചന് നഷ്ടപ്പെടില്ല... ആനി അപ്പച്ചന്റെ മാത്രം മോൾ ആണ്... ഒരു പക്ഷെ....,അല്ല ഉറപ്പായും ആനിയും, അനുരാധയും സഹോദരി മാർ ആയിരിക്കും.... ഒരേ ഡോണറിൽ നിന്നായിരിക്കാം അവരുടെ ജനനം... ചിലപ്പോൾ ഒരു കാശ്മീരിയോ...പഞ്ചാബിയോ...ആവാം അയാൾ....അതാവും ആ നീലക്കണ്ണുകളും, മൂക്കിന്റെ ഘടനയും, ആ നിറവും ഒക്കെ.... അത്‌ എന്തായാലും,അത് ആരായാലും എങ്ങനെ ആയിരുന്നാലും യാദൃച്ഛികമായി ഇങ്ങനെ നമ്മൾ മനസിലാക്കി അത് നമ്മളിൽ ഒടുങ്ങട്ടെ... പക്ഷെ ഇത്പോലെ എത്രെയോ പേർ ഇങ്ങനെ ജനിച്ചിട്ടുണ്ടാവും... അവർക്കൊക്കെ ആനിയുടെ അപ്പച്ചനെ പോലെയും, അനുരാധ യുടെ അച്ഛനെപോലെയും ഉള്ള പിതാക്കന്മാരെ കിട്ടാൻ ഭാഗ്യം ഉണ്ടായവർ ആയിരിക്കുമോ .....ആയിരിക്കും അല്ലെ അപ്പച്ചാ...
സണ്ണി ഒരു നിമിഷം മൗനമായി ഇരുന്നു...
"അപ്പച്ചൻ ഇനി ഒന്നും ഓർത്തു വിഷമിക്കണ്ട.... ആനി എന്നും എന്നും മാത്യുസിന്റെ മാത്രം മകൾ ആയിരിക്കും.... അതിനു ശേഷം മാത്രേ അവൾ സണ്ണിയുടെ ഭാര്യയും, ഇസയുടെയും ഡേവിസിന്റെയും അമ്മയും ആകുന്നുള്ളൂ...."
മാത്യൂസ് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ നെറ്റിയിൽ കുരിശു വരച്ചു....
"മോനേ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടാൻ ഉണ്ട്.... അനുരാധ മോളുടെ കാര്യം കേട്ടിട്ട് വല്ലാത്ത സങ്കടം ആകുന്നു.... മറ്റുകാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ആനിയേ അറിയിക്കാതെ, അനുരാധ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകാതെ ആ കുഞ്ഞിന് എന്നും ഒരു താങ്ങായും തണലായും നമ്മുടെ കുടുംബം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോവുകയാണ്.... ആ കുഞ്ഞിന്റെ ദേഹത്തും ഓടുന്നത് എന്റെ ആനിമോളുടെ ചോര തന്നെ അല്ലിയോ..."
സണ്ണി ആശ്ചര്യത്തോടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മാത്യൂസിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു...
" അപ്പച്ചനെ അപ്പനായി കിട്ടിയതാണ് ആനിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം... എന്റെയും... "
Winter Issue / Winter Ausgabe 2022
Summer Issue / Sommer Ausgabe 2021
Spring Issue / Frühling Ausgabe 2021
Austrian Writers in Exile / Österreichische SchriftstellerInnen im Exil
Winter Issue / Winter Ausgabe 2020
Summer Issue / Sommer Ausgabe 2020
Srping Issue / Frühling Ausgabe 2020
Fall Issue / Herbst Ausgabe 2019
Spring Issue 2019/ Frühling Ausgabe 2019
Fall Issue 2018/ Herbst Ausgabe 2018
Spring Issue 2018 / Frühling Ausgabe 2018
Fall Issue 2017/ Herbst Ausgabe 2017
Spring Issue 2017/Frühling Ausgabe 2017
Fall Issue 2016/ Herbst Ausgabe 2016
Editors / Herausgegeben von
Associate Editors / Mitherausgeberin
Dr. ISHRAGA MUSTFA HAMID
Künstlerische Redaktion /Art Editors
In Cooperation with / In Kooperation mit PEN  Austria / PEN Österreich
W & W, Wien / Vienna,
Gefördert von / Supported by
Impressum | Datenschutz | Cookie-Richtlinie | Sitemap