ml ml ml en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml it ml ml ml ru ml ml ml ml it ml th ml ml zh en en zh ml ml ml th ml fi ml ml ml ml ml ms fi ml cs ml el an ml fr ml fr ml ml ml ml lb en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ja th fr ml ko fi de nl ml ml ca ml ml ml uk en ceb pt en en en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml th ml it fi ml ml ml zh ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml cs en it ml ml fr fr fr ml ml fr fr fr ml ml ml fr ml fr ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ru ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml
Jump to navigation Jump to search
മലയാള അക്ഷരമാല യിലെ ആദ്യത്തെ അക്ഷരമാണ് അ. അ ഒരു ഹ്രസ്വസ്വരമാണ്. ഒരു മാത്രയിൽ ഉച്ചരിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളെയാണ് ഹ്രസ്വസ്വരം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
തമിഴ്, കന്നഡ, തെലുഗു എന്നീ ദ്രാവിഡഭാഷകളിലും സംസ്കൃതം, പാലി, പ്രാകൃതം, അപഭ്രംശം എന്നീ പ്രാചീന ഭാരതീയ ഭാഷകളിലും ഹിന്ദി, ബംഗാളി, മറാഠി, ഗുജറാത്തി തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഭാരതീയ ആര്യഭാഷകളിലും ആദ്യത്തെ അക്ഷരം 'അ' തന്നെയാണ്. ഹീബ്രുഭാഷയിലെ അലെഫ് (Aleph), അറബി ഭാഷയിലെ അലിഫ, ലത്തീൻ-ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിലെ 'ആൽഫ' (Alpha) എന്നിവയും ഇംഗ്ലീഷിലെ 'എ' (A)യും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് 'അ'യുടെ ഉച്ചാരണത്തെയാണ്. ബ്രാഹ്മി, ഖരോഷ്ഠി, ഗ്രന്ഥാക്ഷരം, വട്ടെഴുത്ത്, കോലെഴുത്ത് എന്നീ ലിപിമാലകളെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത് 'അ'യിൽ ആകുന്നു.
വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടെ സ്വരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് എഴുതുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് ക്+ഇ, ക്+ഉ, ക്+ഒ എന്നിവ യഥാക്രമം കി, കു, കൊ, എന്നിങ്ങനെ. എന്നാൽ ഇത്തരം സ്വരചിഹ്നം ഇല്ലാത്ത ഒരേഒരു സ്വരാക്ഷരമാണ് 'അ'. വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾ അവയുടെ വർണ്ണത്തോടൊപ്പം 'അ' എന്ന അക്ഷരം ചേർന്ന രീതിയിൽ എഴുതുന്നതിനാലാണ് സ്വരചിഹ്നം ഇല്ലാതെ വന്നത്. ക,ഖ,ഗ തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ ക്+അ, ഖ്+അ, ഗ്+അ, എന്ന രീതിയിൽ പിരിക്കാവുന്നവയാണ്.
'ന' (ന്+അ) എന്ന നിഷേധപ്രത്യയത്തിന്റെ നകാരം ലോപിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന നിഷേധാർത്ഥം കുറിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു അക്ഷരമാണ് 'അ'. നാമങ്ങളുടെയോ വിശേഷണങ്ങളുടേയോ അവ്യയങ്ങളുടേയോ, ചിലപ്പോൾ ക്രിയകളുടേയോ മുൻപിൽ ചേർത്താൽ വിരുദ്ധാർത്ഥം ലഭിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് അശക്തൻ, അശുദ്ധം, അക്ഷീണവിക്രമം, തുടങ്ങിയവ. അതേ സമയം സ്വരങ്ങൾക്കു മുൻപിലാണ് നിഷേധാർത്ഥം കുറിക്കുവാൻ 'അ' ചേർക്കുന്നതെങ്കിൽ 'അൻ' എന്ന് രൂപാന്തരപ്പെടും. ഉദാഹരണത്തിന് അ+ഇഷ്ടം എന്നത് അനിഷ്ടം (അൻ+ഇഷ്ടം) എന്നായിമാറും. എന്നാൽ ഋണീ എന്ന പദത്തിനു മുൻപ് ചേർക്കുമ്പോൾ അഋണി എന്നാണ് എഴുതുന്നത്.
5 അ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില വാക്കുകൾ
ഉച്ചാരണസ്ഥാനമനുസരിച്ച് തരം തിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ഠ്യം എന്ന വർഗ്ഗത്തിലാണ് സംസ്കൃതവൈയാകരണന്മാർ 'അ' എന്ന വർണത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.കേരളപാണിനീയത്തിന്റെ പീഠികയിൽ ഇതിനെ കണ്ഠ്യം എന്ന വർഗത്തിലാണ് പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെങ്കിലും പിന്നീട് അതേ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തന്നെ ഇതിന്റെ ധ്വനിമൂല്യം ഔഷ്ഠ്യമാണെന്നും അത് ചിലയിടങ്ങളിൽ ദുഷിച്ച് താലവ്യമാകുമെന്നും പറയുന്നു. കണ്ഠത്തിൽ നിന്ന്‌ (തൊണ്ടയിൽ നിന്ന്) പുറപ്പെടുന്ന വർണ്ണമായതിനാലാണ് ഇപ്രകാരം തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഉച്ചാരണരീതി തീവ്രയത്നം.
ഭട്ടോജി ദീക്ഷിതർ തുടങ്ങിയ സംസ്കൃതവൈയാകരണൻമാർ ഈ സ്വരത്തിന്റെ ഉച്ചാരണസ്വഭാവത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'അ'കാരത്തിന്റെ ഉച്ചാരണം തീവ്രയത്നമാകയാൽ പല വാക്കുകളിലും മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തിൽ 'അ'കാരത്തിന്റെ ധ്വനി ചിലപ്പോൾ 'എ'കാരത്തിന്റെ ഛായയിൽ ആകുന്നു. ഉദാ. ഗന്ധം - ഗെന്ധം, ജനം - ജെനം, ദയ - ദെയ. ഈ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ നിന്നും സംസ്കൃതത്തിലെ മൃദുക്കളോടും മധ്യമങ്ങളോടും ചേർന്ന 'അ'കാരത്തെ മലയാളികൾ ഏതാണ്ട് 'എ'കാരംപോലെ ഉച്ചരിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. പദമധ്യത്തിലെ 'അ'കാരത്തിലും ഈ 'എ'കാരച്ഛായ വരുന്നു.
വിവേചകാർഥത്തിൽ സർവനാമങ്ങളുടെ ആദ്യഭാഗമായി കാണപ്പെടുന്ന അ ഇ ഉ എന്നിവയിൽ പെട്ട ഒരു ചുട്ടെഴുത്താണ് 'അ' എന്ന അക്ഷരം. വിവേചകമായി ദൂരെയുള്ള ഒരു വസ്തുവിനെ നിർദ്ദേശിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചുട്ടെഴുത്തായി 'അ' വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ‘അവൻ’, ‘അവൾ’, ‘അക്കര’, ‘അപ്പുറം’ തുടങ്ങിയവ പരിഗണിച്ചാൽ 'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിന് ‘അടുത്തല്ലാത്ത’ എന്നർഥം ലഭിക്കും.
അ + ഇടം = അവിടം
അ + കുതിര = അക്കുതിര
അ + തരം = അത്തരം
പേരെച്ചപ്രത്യയം എന്ന നിലയിലും 'അ' മലയാളത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചുപോരുന്നു.
വരുന്നു + അ = വരുന്ന
വന്നു + അ = വന്ന
നല് + അ = നല്ല
ഒരു + അ = ഒറ്റ
നപുംസക ബഹുവചന പ്രത്യയം :
അ + അ = അവ് = അവ
നിഷേധാർഥകനിപാതം. ഇത് സംസ്കൃതത്തിലെ സമ്പ്രദായമാണ്. സമാസമുള്ളിടത്തു മാത്രമേ ഈ നിപാതം പ്രയോഗിക്കാറുള്ളു.
അ + ധർമം = അധർമം
അ + ശുദ്ധം = അശുദ്ധം
പോക് + അ = പോക
അറിക് + അ = അറിക
വാഴ്ക് + അ = വാഴ്ക
വിജയിക്ക് + അ = വിജയിക്ക
അ എന്ന അക്ഷരത്തിന് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ, കാമദേവൻ, വായു, അഗ്നി എന്നീ അർത്ഥങ്ങൾ കല്പിച്ചുവരുന്നു. [അവലംബം ആവശ്യമാണ്]
അകാരത്തിന് എല്ലാഭാഷകളും വളരെയേറെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു. 'ഭഗവദ്ഗീതയിൽ' കൃഷ്ണൻ 'അക്ഷരാണാമകാരോസ്മി' (അക്ഷരങ്ങളിൽ അകാരമാണുഞാൻ) എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ പണ്ടുമുതല്ക്കേ അകാരത്തിന് മറ്റക്ഷരങ്ങളേക്കാൾ മഹത്ത്വം കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
അ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില വാക്കുകൾ[തിരുത്തുക]
അ സ്വരാക്ഷരം ആയതിനാൽ പദാതിയിൽ മാത്രമാണ് അതേപടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അല്ലാത്ത പക്ഷം വ്യഞ്ജനത്തിനോട് ചേർന്നോ അവസാനമോ വന്നാൽ ഹിഹ്നം ആയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്നാൽ അ എന്ന അക്ഷരം പിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിതം എല്ലാ വ്യഞ്ജനത്തിലും ഇഴ ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ പ്രത്യക സ്വര ഹിഹ്നം ഇല്ല.
അ പദാതിയിൽ അല്ലാതെ ഒറ്റക്ക് വരുന്നില്ല വ്യഞ്ജനത്തിന് ഒപ്പം മാത്രം ചേർന്ന്വരുന്നു.
വ എന്നത് സ്വയം വ്+അ ആകുന്നു അതു പോലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളിലും അ ഉൽച്ചേർന്നു കാണപ്പെടുന്നു അ ഇല്ലാത്ത പദങ്ങളും വാക്കുകളും മലയാളത്തിൽ വിരളമാണ്.
അ+അ,അ+ഇ,അ+ഉ ഇത്യാദി ക്രമത്തിൽ അ മറ്റ് അക്ഷരങ്ങളോട് ചേർന്നു നില കൊണ്ടാൽ അപ്രകാരം അ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ കാണുക. സ്വരാക്ഷരങ്ങൾക്ക് സ്വരാക്ഷരങ്ങളോട് മാത്രമേ ചേരുവാൻ സാധിക്കു.
എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും പൊതുവെ സ്വരാക്ഷരങ്ങളോട് ആണ് ചേരാറുള്ളത്. എല്ലാ വ്യഞ്ജനങ്ങളും അ ഓട് ചേർന്നാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. എന്നാൽ അ എന്ന അക്ഷരം മറ്റ് അക്ഷരങ്ങളോടും ചേരാൻ സാധ്യതമാണ്.
ഇത്തരത്തിൽ കൃത്യമായ ഉച്ചാരണം ഉള്ള അക്ഷരങ്ങളും മലയാള വ്യകരണത്തിന്റ അതീനതയിൽ ഇല്ലാത്ത ഉച്ചാരണങ്ങളും അക്ഷരങ്ങൾ വിളക്കി ചേർക്കുന്നതിലൂടെ ഉളവാകുന്നതാണ്. ഖമർ ചൈനീസ് മുതലായ ഒരുപാട് ഭാഷകളിൽ ഇത്തരത്തിൽ ശുദ്ധമല്ലാത്ത സ്വനിമങ്ങൾ ചേർന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നുണ്ട് എങ്കിലും മലയാളത്തിൽ ഉച്ചാരണ സ്പഷ്ടവും ശുദ്ധവുമായ സ്വനിമങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. വിക്കിപീഡിയയിലേക്ക് പകർത്തിയതിന് ശേഷം പ്രസ്തുത ഉള്ളടക്കത്തിന് സാരമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ടാകാം.
അ • ആ • ഇ • ഈ/ൟ • ഉ • ഊ
ഋ • ൠ • ഌ • ൡ
എ • ഏ • ഐ • ഒ • ഓ • ഔ
ക • ഖ • ഗ • ഘ • ങ
ച • ഛ • ജ • ഝ • ഞ
ട • ഠ • ഡ • ഢ • ണ
ത • ഥ • ദ • ധ • ന
പ • ഫ • ബ • ഭ • മ
യ • ര •ല • വ
ശ • ഷ • സ • ഹ • ള • ഴ • റ • ഺ • ഩ
ൾ • ൺ • ൽ • ൻ • ർ • ൿ • ൕ • ൖ • ൔ
ക്ക • ക്ത • ക്ട • ങ്ക• ങ്ങ
ഗ്ഗ • ഗ്ദ • ഗ്മ • ഗ്ന
ച്ച • ച്ഛ • ശ്ച • ഞ്ച
ജ്ജ • ജ്ഞ • ഞ്ജ • ഞ്ഞ
ട്ട • ഡ്ഡ • ണ്ണ • ണ്ട •ണ്ഡ
ന്ന • ന്ധ • ന്ത • ന്ഥ • ദ്ധ • ദ്ദ
ത്ത • ത്ഥ • ത്സ • ത്ന
ത്ഭ • ബ്ബ • പ്പ • മ്പ
മ്മ • ത്മ • ണ്മ • ന്മ
ശ്ശ • സ്സ • ക്ഷ • സ്ഥ
റ്റ • ൻ്റ • സ്റ്റ
യ്യ • വ്വ • ഹ്മ • ഹ്ന
ര്ര • റ്ര •ല്ല • ല്പ •ള്ള
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=അ&oldid=3783221" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്
അവലംബം ചേർക്കേണ്ട വാചകങ്ങളുള്ള ലേഖനങ്ങൾ
സർവ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ഉള്ളടക്കം ഉപയോഗിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ
PDF ആയി ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക
ഈ താൾ അവസാനം തിരുത്തപ്പെട്ടത്: 10:21, 26 സെപ്റ്റംബർ 2022.
വിവരങ്ങൾ ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ് ആട്രിബ്യൂഷൻ-ഷെയർഎലൈക്ക് അനുമതിപത്ര പ്രകാരം ലഭ്യമാണ്; മേൽ നിബന്ധനകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗനിബന്ധനകൾ കാണുക.