ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml de ml ml en ml ml ml ml ml ml cs ml ml ml cs ml ml ml ml cs ml ml ml cs ml ml ml ml ml ml ml cs ml ml ml ml ml ml cs ml ml ml ml ml ml ml
ഒരു തുമ്പിയെ പോലെ മനസ് പാറിപ്പറന്ന് നടക്കവേ..എവിടെയൊക്കെയോ മനസ്സ് വിശ്രമിച്ചു..
അമ്മയുടെ വിളികേട്ട മാത്രയിൽ കാർത്തു ഉറക്കമുണർന്നു. ഓളങ്ങൾ ഇളകുന്ന ശബ്ദം കാതിലിപ്പോഴുമുണ്ട്. നിശ്വാസത്തിൻറെ അലകൾ പോലെ ആ സ്വപ്നത്തിൻറെ അലകൾ തുള്ളി അടരാതെ അവളിൽ ഒട്ടി നിന്നു. നിലാവില്ലാത്ത രാത്രിയിലായിരുന്നു കാർത്തു കുളക്കരയിലെത്തിയത്. റോസാദളങ്ങളുടെ സ്നിഗ്ദ്ധതയുള്ള കാർത്തുവിൻറെ കാൽപ്പാദങ്ങൾ പതിഞ്ഞതൊക്കെയും നനവിറ്റിയ പൂവിതളുകളിലായിരുന്നു. ആമ്പൽപ്പൂവിൻറെ വാസന അവിടെയെങ്ങും പരന്നൊഴുകിയിരുന്നതിനാൽ ആമ്പൽപ്പൂക്കളിലൂടെയാണ് തൻറെ പാദങ്ങൾ ചെരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നതെന്ന് ആ കൂരിരിട്ടിൽ അവൾ ഊഹിച്ചിരുന്നു. രണ്ട് മൂന്ന് തവണ അവളുടെ പാദങ്ങൾ തെന്നി കുളത്തിലെ നനവേറ്റു. ചുറ്റൊപ്പിക്കൽ ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കുളത്തിനൊരു വാൽക്കണ്ണാടിയുടെ ആകൃതിയാണെന്നവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അമ്മമ്മ കാതോരത്ത് വന്ന് മൊഴിഞ്ഞത് പോലെ ഒരുവേള കാർത്തുവിന് അനുഭവപ്പെട്ടു. “വാൽക്കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയാൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ സത്യായ ചേലെന്തെന്നറിയൂ.” ചേച്ചിയമ്മയും, കുട്ടേട്ടനും, കൂട്ടുകാരുമൊക്കെ വെറുതെ പറയുന്നതല്ലെന്നറിയാം. “കാർത്തൂ.. കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്നതാണ് നാം എന്നല്ലേ  എല്ലാവരും വിചാരിക്കുന്നത്. നിന്നെ ഞാൻ കാണുന്നത് പോലെയല്ല കണ്ണാടി കാണിച്ചു തരുന്നത്. നിൻറെ സൌന്ദര്യം അത് ആര് പറഞ്ഞാലും നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ല കുട്ടീ.” കഴിഞ്ഞ വർഷം തൻറെ പതിനേഴാമത്തെ പിറന്നാളിന് വന്നപ്പൊ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം തൊടുവിച്ചിട്ട് കുട്ടേട്ടൻ പറഞ്ഞതാണങ്ങനെ. വാൽക്കണ്ണാടിയിൽ തൻറെ അഭൌമ സൗന്ദര്യം ദർശിക്കാൻ  കൊതിപൂണ്ട് നിലാവില്ലാത്ത രാത്രിയെന്ന് നിനക്കാതെ അവൾ കുളത്തിന് മേൽ മുഖം താഴ്ത്തിയ ആ നിമിഷമാണ് അവളുടെ പാദം ആമ്പൽപൂവിൽ നിന്നും വഴുതിയത്. കുളത്തിലേക്ക് മുങ്ങിത്താണ് ശ്വാസം മുട്ടവേയാണ് അമ്മ വിളിച്ചുണർത്തിയത്.
“കാർത്തൂ ഇങ്ങനെ എഴുന്നേറ്റ് കുത്തിയിരുന്നാൽ വള്ളസദ്യയ്ക്കങ്ങെത്തേണ്ടെ. ഇപ്പൊ രമേശൻ വിളിച്ചതേയുള്ളൂ. റെഡിയായോന്ന് ചോദിച്ച്.”
കാർത്തു ഒരു ഞെട്ടലോടെ കിടക്കയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. കാർത്തുവിനിടാനുളള ചുരിദാർ അമ്മ കിടക്കയിൽ എടുത്തുവെച്ചിരുന്നു. അമ്മമ്മയുടെ കഥകൾ ഓർമ്മയിൽ തട്ടിയ കാലം മുതൽ ആഗ്രഹിച്ച് തുടങ്ങിയതാണ് ആറൻമുളയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ ഒരു വാൽക്കണ്ണാടി സ്വന്തമാക്കണമെന്ന്. വളളസദ്യയൊന്നും ആഗ്രഹത്തിലുളളതല്ല. അത് ചേച്ചിയമ്മ കാർത്തുവിന് വേണ്ടി വഴിപാട് നേർന്നതാണ്. അമ്മയുടെ ചേച്ചിയും കാർത്തുവിന് അമ്മയെപ്പോലാണ്.
ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ അമ്മ ഫോണെടുത്ത് സംസാരിച്ചിട്ട് ധൃതിയിൽ വന്ന് കാർത്തുവിനെ അടിമുടിയൊന്ന് നോക്കി. വെളുത്ത കവിളിൽ തൂവാലയൊന്ന് മെല്ലെ തൊടുവിച്ച് പൗഡർ ശരിയാക്കി. വീണ്ടും ഫോണെടുത്ത് ഡ്രൈവർ രമേശനെ വിളിച്ച് റെഡിയായെന്നറിയിച്ചു.
കാറ്റ് മഴത്തുള്ളികളെ കാറിൻറെ വിൻഡോവിലേക്ക് വീശിയെറിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ശബ്ദത്തിനോടൊപ്പം കർക്കിടകത്തിൽ അമ്മമ്മയുടെ മാറോട് ചേർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ കേട്ട കഥകളെല്ലാം അവളുടെ ചുറ്റും പെയ്തിറങ്ങി. വാൽക്കണ്ണാടി കയ്യിലേന്തിയ ദേവികത്തമ്പുരാട്ടിയുടെ ദീപ്ത സൗന്ദര്യം മനോമുകുരത്തിൽ അവ്യക്തതയോടെ തെളിഞ്ഞ് വന്നു. പൂജാവിളക്കുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ അഗ്രഗണ്യരായ ചില കുടുംബക്കാരെ അക്കാലത്തെ രാജാവ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിളക്കുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായി ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ കൊണ്ട് വന്ന് താമസിപ്പിച്ചിരുന്നു. പൂജാവിളക്കുകളുടെ നിർമ്മാണം മന്ദഗതിയിലായപ്പോൾ ആനുകൂല്യം ഏറിയത്കൊണ്ടാണെന്ന് രാജാവിന് നീരസം തോന്നുകയും അലസരായ ജോലിക്കാരെ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ നിർമ്മാണ മേൽനോട്ടം വഹിച്ച കുഞ്ഞിശങ്കരന് ക്ഷേത്രാങ്കണം വിട്ടൊഴിയുന്നത്  ജീവൻ വിട്ടൊഴിയുന്നതിന് തുല്യമായി. ദേവിക തമ്പുരാട്ടിയെ കണ്ട്കണ്ടങ്ങിരിക്കവേ വിളക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കുവാൻ കഴിയാതെയാവുകയായിരുന്നു. കൈവിരൽ തുമ്പിലേക്കെത്തേണ്ട കരവിരുത് സർവ്വവും മനതാരിൽ ദേവിവിഗ്രഹം മെനയുന്നതിൽ വഴുതിവീണ് പോയി. ദേവിക തമ്പുരാട്ടിയും കുഞ്ഞിശങ്കരൻറെ കൺമുനയേൽക്കാത്ത ദിനങ്ങൾ നിരുവിച്ച് നെഞ്ചകം പിളർന്ന് തുടങ്ങി.
രാജാവിൻറെ പ്രീതി സമ്പാദിക്കാനായി കുഞ്ഞിശങ്കരൻ രാജാവിന് ഒരു കിരീടം നിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ കിരീട നിർമ്മാണവും ഇഴഞ്ഞ് വലിഞ്ഞ് തുടങ്ങി. നിർമ്മാണ പൂർത്തീകരണത്തോടൊപ്പം തങ്ങളെ പുറന്തള്ളുമെന്ന ചിന്തയാണ് ജോലിയിൽ മന്ദത വരുത്തിയത്. ലോഹപ്രതലം ദേവികത്തമ്പുരാട്ടിയുടെ കവിൾത്തടങ്ങളായി. കുഞ്ഞിശങ്കരൻറെ മോഹങ്ങൾ കിരീട തലത്തിൽ മിനുക്കങ്ങളേറ്റ് പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞു. കിരീടം ശിരസ്സിലേന്തിയ രാജാവിനോട് അനുചരൻമാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. തങ്ങളെയെല്ലാം രാജാവ് ശിരസ്സിലേറ്റിയിരിക്കുന്നുവെന്ന്. രാജാവും കിരീടമെടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ തൻറെ മുഖം കിരീടത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നത്കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
തൻറെ മകൾ കുഞ്ഞിശങ്കരനിൽ അനുരാഗിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ രാജാവ് ആ ലോഹക്കൂട്ടിൻറെ അനുപാത രഹസ്യം കുഞ്ഞിശങ്കരനിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതിന് ശേഷം നിർമ്മാണക്കാരെയെല്ലാം ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി. കുഞ്ഞിശങ്കരൻ പോകുന്നതിന് മുമ്പായി കുങ്കുമച്ചെപ്പിലൊളിപ്പിക്കാവുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു വാൽക്കണ്ണാടി, ഇത് തൻറെ ഹൃദയമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവിക തമ്പുരാട്ടിയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ച് വേർപിരിഞ്ഞെന്നാണ് കഥ.
കാർത്തു അമ്മമ്മയെ ഓർക്കുമ്പോഴെല്ലാം ദേവിക തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഓർമ്മയുണരുകയും കൺകോണിൽ ഒരു തുള്ളി നീർ ഉരുണ്ടുകൂടുകയും ചെയ്യും.
ഫോൺകോൾ വന്നപ്പോൾ ചേച്ചിയമ്മയുടേതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ ഫോൺ കാർത്തുവിൻറെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു. അമ്മമ്മയുടെ മരണത്തോടെ ചേച്ചിയമ്മയുടെ സന്തോഷം, സഹോദരങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേരാൻ കഴിയുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഉച്ചയോടടുത്തിരുന്നു. ചേച്ചിയമ്മ കാർത്തുവിൻറെ കൈകൊണ്ട് കൊടിമരച്ചുവട്ടിൽ നിറപറ സമർപ്പിച്ചു. ചേച്ചിയമ്മ പറഞ്ഞ് കൊടുത്തതനുസരുച്ച് കാർത്തു ഒന്ന് ഭഗവാനും, ഒന്ന് പള്ളിയോടത്തിനും എന്ന് നിരുവിച്ചു. ക്ഷേത്ര മണ്ഡപത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ധൂപ പടലങ്ങളുതിർത്ത വാസനകൾ ദേവിക തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുടിച്ചുരുളുകളിൽ നിന്നാണെന്ന് കാർത്തുവിന് വെറുതെയൊരു തേന്നൽ. കുഞ്ഞിശങ്കരനും അടുത്തുണ്ടാകണം. പള്ളിയോടങ്ങൾ എത്താറായെന്ന് അറിയിപ്പ് ഉയർന്നപ്പോൾ എങ്ങും തിക്കിത്തിരക്ക് വർദ്ധിച്ചു.
വഞ്ചിപ്പാട്ടുകൾ പാടി പള്ളിയോടങ്ങൾ പമ്പാനദിയിലൂടെ ക്ഷേത്രത്തിൻറെ വടക്കേ ഗോപുര നടയിലേക്കെത്തി. അഷ്ടമംഗല്യം, വിളക്ക്, മുത്തുക്കുട,താലപ്പൊലി, വായ്ക്കുരവ, നാദസ്വരം, വെടിക്കെട്ട് എന്നീ  സന്നാഹങ്ങളോടെ ഭക്തർ പള്ളിയോടങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചാനയിച്ചു.
“അമ്പതോളം പള്ളിയോടങ്ങൾ നിരന്ന്, നിരന്ന് കടൽ പക്ഷികളെപ്പേലെ....എന്താ ഒരു ഭംഗി... കാറ്റിലാടുന്ന മുത്തുക്കുടയുടെ ചാഞ്ചാട്ടം..”
അമ്മ കാണുന്നതിനും പുറമേ ഓരോ കാഴ്ചയും കമൻററി പോലെ പറയുകയാണ്. അമ്മയ്ക്കതൊരു ശീലമായി. പക്ഷേ തുഴയെറിയുന്ന ശബ്ദത്തിലേക്ക് കാർത്തു നൂണ്ടിറങ്ങിപ്പോവുകയായിരുന്നു. പുലർച്ചെ കണ്ട സ്വപ്നത്തിൽ കുളത്തിലേക്ക് മുങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ കേട്ട ശബ്ദമാണ് ഓരോ തുഴയെറിച്ചിലിനും. അമ്പതോളം വാൽക്കണ്ണാടി കുളങ്ങളാണ് തൻറെ മുന്നിൽ നിരന്നിരിക്കുന്നതെന്നും, പള്ളിയോടങ്ങളെല്ലാം തൻറെ പാദസ്പർശനമേൽക്കാനുള്ള ആമ്പൽപൂക്കളാണെന്നും  കാർത്തു തനിയെ പിറുപിറുത്തു. ഉയരുന്ന വള്ളപ്പാട്ട്..
കാർത്തുവും ഏറ്റ് ചൊല്ലി. “എന്നേയും ഭഗവാൻറെ ചാരത്തെത്തിയ്ക്കൂ.”
ഭഗവാൻ തൃക്കൺപാർത്താൽ നിവർത്തിക്കാനുള്ളതല്ലേയുള്ളൂ എല്ലാ ആശകളും. ചേച്ചിയമ്മയുടെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് തങ്ങളുടെ വഴിപാട് വള്ളക്കാരെ കാർത്തു തന്നെ വെറ്റിലയും പുകയിലയും നൽകി സ്വീകരിച്ചു. കടവിലെ തിരക്കിൽ പെടാതെ കാർത്തു അമ്മയുടേയും ചേച്ചിയമ്മയുടേയും കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
വള്ളക്കാർ സദ്യയുണ്ണാൻ ഊട്ടു പുരയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കാർത്തു ചേച്ചിയമ്മയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
“എൻറെ കാർത്തൂ എന്നെയതൊന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കണ്ട. എൻറെ വണ്ടിയിൽ ഞാൻ വാങ്ങി വാച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളെ കാത്ത് നിന്ന സമയത്ത് ഞാൻ ചിലതൊക്കെ ഇവിടുന്ന് വാങ്ങീട്ടുണ്ട്. വാൽക്കണ്ണാടി മാത്രമല്ല, പൊട്ടും, ചാന്തും, വളകളും അങ്ങനെ കുറേ..വീട്ടിച്ചെന്നിട്ട് തുറന്നാ മതി..ഇവിടെ മുഴുവൻ തിരക്കാ..”
കാർത്തു വിടർന്ന് ചിരിച്ചു. ഒന്ന് ദീർഘനിശ്വാസം ചെയ്തു. ‘വാൽക്കണ്ണാടിയുടെ തിളക്കം കുഞ്ഞിശങ്കരൻറേം, ദേവികത്തമ്പുരാട്ടിയുടേയും സ്നേഹത്തിൻരെ തിളക്കാ. ആ സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് ആ വാൽക്കണ്ണാടി മിനുക്കി, മിനുക്കി ഇത്രമാത്രം തിളക്കമുള്ളതാക്കി മാറ്റിയത്. ആ സ്നേഹമാണ് തൻറെ കയ്യിലേക്ക് വരാൻ പോകുന്നത്. ആദ്യം ആ വാൽക്കണ്ണാടി ആരെ കാണിക്കണം കുട്ടേട്ടനെ അല്ലാതാരെ.’
പള്ളിയോടക്കാരുടെ സദ്യ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വഴിപാട് കുടുംബക്കാർ ഊട്ടുപുരയിലേക്ക് തിരക്ക് പിടിച്ചു. അൽപ്പം തിരക്കൊഴിയാൻ അമ്മയോടും ചേച്ചിയമ്മയോടുമൊപ്പം കാർത്തുവും കാത്ത് നിന്നു.
“ചേനപ്പടിച്ചേകവൻറെ പാളത്തൈര് കൊണ്ട് വന്ന്
പാരിലെഴും ഭഗവാന് കൊണ്ട് വിളമ്പ്.....”
പാട്ട് ആസ്വദിച്ച് ഊണ് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നാക്കിലയിൽ നിന്നും ഒരു ഉണ്ണിയപ്പവും അൽപ്പം മലരും അവൾ കയ്യിലെ ടവ്വലിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ചേച്ചിയമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എൻറെ കുട്ടീ നമുക്ക് പുറത്തെ കടകളിൽ നിന്നത് ഇഷ്ടം പോലെ വാങ്ങിക്കാലോ.”
“അത് വളള സദ്യേടെ വകയാകുമോ ചേച്ചിയമ്മേ..”
‘ഇത് കുട്ടേട്ടനുളളതാണ്. വളള സദ്യയുടെ പങ്ക് കൊടുക്കാതെ കുട്ടേട്ടനുമായി എങ്ങനെ വളള സദ്യയുടെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെയ്ക്കും. ഇന്ന് അച്ഛനും, വല്യമ്മാവനും,കുട്ടേട്ടനും വരാനിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഇന്നലെ രാത്രി അമ്മായിയുടെ ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ആരോ മരിച്ചെന്നറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.’
പളളിയോടക്കാർ വീണ്ടും അമ്പലത്തിന് പ്രദക്ഷിണം വെച്ച്, കൊടിമരച്ചുവട്ടിൽ വന്ന് ഭഗവാനേ നമസ്ക്കരിച്ച്, നിറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന പറ മറിച്ചു. അമ്മ പളളിയോടക്കാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകി. അവർ വീണ്ടും ഗോപുരത്തിൻറെ വടക്കേ നടയിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെട്ടു. വളളപ്പാട്ട് അകന്നുപോയി.
വീട്ടിൽ തിരികെയെത്തിയപ്പോൾ ഇരുട്ട് വീണിരുന്നു. കുളിയും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞയുടനെ കാർത്തു തൻറെ സ്വപ്ന പേടകം തുറന്നു. വാൽക്കണ്ണാടിയുടെ കൈപ്പിടിയിലെ തണുപ്പിൽ തൊട്ടതേ ക്ഷേത്ര മണ്ഡപത്തിലെ ധൂമച്ചുരുളിൻറെ വാസന നാസികയിലേക്കടിച്ചത് പോലെ. ധൂപച്ചുരുളുകൾക്കിടയിൽ കുഞ്ഞിശങ്കരനും ദേവികത്തമ്പുരാട്ടിയും തൻറെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വെറുതെ തോന്നിപ്പോകുന്നു. കുട്ടേട്ടനെ ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണണമെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു. ഈ വാൽക്കണ്ണാടിയിൽ ഞാനെന്ത് സുന്ദരിയാണെന്ന് കുട്ടേട്ടനല്ലാതെ മറ്റാർക്ക് പറഞ്ഞ് തരാൻ പറ്റും. അകത്ത് ഒരു ആൺ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ വന്നുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“എന്തിനാ ലക്ഷ്മ്യേ..ആകുട്ടിയ്ക്കൊരു വാൽക്കണ്ണാടി. ആര് സമ്മാനിച്ചതാണെങ്കിലും അതൊരുപയോഗോള്ളോരു സാധനാണെങ്കി വേണ്ടില്ലാരുന്നൂ....”
കാർത്തുവിനത് കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ് കണ്ണിൽ നീർ നിറഞ്ഞത്.
“നാളിൽ നാളിൽ സുഖിച്ചാമോദത്തോടെ വസിച്ചാലും
നാളിക ലോചനൻ തൻറെ നാമ മഹാത്മ്യത്താൽ..”
'താമരയിതൾ കണ്ണുള്ളവൻറെ നാമ മഹാത്മ്യത്താൽ സുഖിച്ച് വാണരുളുക' എന്ന് ആശിർവാദവും വാങ്ങിപ്പോന്നതാണ് കാർത്തു. അവൾ വാൽക്കണ്ണാടി തൻറെ താമരയിതൾക്കണ്ണിന് നേരെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ചെമ്പും, വെളുത്തീയവും ഉരുകിയൊന്നായത് പോലെ കുഞ്ഞിശങ്കരനും ദേവികത്തമ്പുരാട്ടിയും തൻറെ മുന്നിൽ ചേർന്ന് നിൽപ്പുണ്ടെന്ന് കാർത്തു സങ്കൽപ്പിച്ചു.
താമരയിതൾ മിഴികളിൽ ചാരനിറം പൂണ്ട ഗോളങ്ങൾ വെറുതെ ഇടം വലം ചലിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്ക് താഴെയായി വാൽക്കണ്ണാടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. വാൽക്കണ്ണാടിയുടെ പ്രതലത്തിലേക്ക് അവൾ ചുടുനീരിറ്റിച്ചു വീഴ്ത്തി. കിടക്കയിലേക്ക് തല ചേർത്ത് വാൽക്കണ്ണാടി നെഞ്ചോടു ചേർത്തമർത്തി മിഴികളടച്ചു. വാൽക്കണ്ണാടിയുടെ മിഴികൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കുറ്റു നോക്കി. ഹൃദയം മൊഴിഞ്ഞു.
“ഞാൻ സന്തോഷവതിയാണ്. എൻറെ കണ്ണുകൾ വെന്ത ഹൃദയത്തിൻറെ വേവലുകൾ പുറത്തേക്കിറ്റിച്ചൊഴുക്കാനെങ്കിലും ഉപകാരപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ.”
താമരമിഴിയിതളുകളോട് വർണ്ണങ്ങൾക്ക് തീരാത്ത അസൂയയായിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ വർണ്ണങ്ങൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അകന്ന് നിന്നു. എങ്കിലും ഇനിയും ഇരുണ്ട വർണ്ണങ്ങളിൽ അവൾ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കും.
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് തുമ്പി ല്‍ 5:56 AM അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഇത് ഇമെയിലയയ്‌ക്കുകഇതിനെക്കുറിച്ച് ബ്ലോഗെഴുതൂ!Twitter ല്‍‌ പങ്കിടുകFacebook ല്‍‌ പങ്കിടുകപിന്ററസ്റ്റിൽ പങ്കിടുക
2018, ജനുവരി 9, ചൊവ്വാഴ്ച
ഉറുമ്പ് പൊടിയിട്ട് ഉച്ചിയില്‍ കെട്ടിവെച്ച തലമുടിയുമായി ബീന കശുമാങ്ങ ഈമ്പി കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം ഒരുപാടായി. വേഷ പ്രഛന്ന മത്സരത്തിന് തല നരപ്പിച്ചത് പോലുണ്ട്.  ബീനയ്ക്ക് കണ്ണ്‍ വിങ്ങുന്നുണ്ട്. കവുങ്ങിന്‍ പാളയ്ക്കുള്ളില്‍ കൂട്ടിവെച്ച കശുമാങ്ങ ഓരോന്നും കടിച്ച് വലിച്ച് തിന്നതിന് ശേഷം അവള്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ബെറ്റിക്കോട്ടില്‍ കൈ തുടച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
സാറാമ്മ ഉണക്ക മീന്‍ കഴുകിയ വെള്ളം തെങ്ങിന്‍ ചുവട്ടിലേക്ക് നീട്ടിയൊഴിച്ച്, ചീനച്ചട്ടി അമ്മിത്തറയില്‍ വെച്ചിട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സോപ്പ് പെട്ടിയുമായി ബീനയ്ക്കരികിലെത്തി.
“വാടീ..”സാറാമ്മ കയ്യില്‍ പിടിച്ചപ്പോള്‍ ബീന മൂക്ക് ചുളിച്ചു.  ‘അമ്മച്ചിയുടെ കൈക്ക് എന്ത് മീന്‍ നാറ്റാ!’ സാറാമ്മ ബീനയുടെ നെറ്റിയില്‍ നിന്നും കറുത്ത മറുക് പോലൊന്നിനെ നുള്ളിയെടുത്ത് കയ്യിലെ ഇടത്തെ പെരുവിരലിന്‍റെ മേല്‍ കയറ്റി വെച്ച് വലത്തെ പെരുവിരലിന്‍റെ നഖം ചേര്‍ത്തമര്‍ത്തി ‘ശ്..ശ്..’ എന്നൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. എന്നിട്ട് കൈ വിരല്‍ ഉടുമുണ്ടില്‍ ഒന്നുരസി. “ ഹും! കശൂണ്ടി നാറീട്ട് വയ്യ.”
ബീനയുടെ തല കനാലിലെ കുത്തിച്ചാടുന്ന വെള്ളത്തില്‍ കാണിച്ച് സോപ്പിട്ട് പതപ്പിച്ച് ബോധം കെട്ട പേനുകളെ ഒഴുക്കിക്കളയുകയാണ്സാറാമ്മയുടെ ലക്‌ഷ്യം. മാസത്തിലൊരിക്കല്‍ ബീനയുടെ കട്ടിക്കനമുള്ള തലമുടിയില്‍ ഉറുമ്പ് പൊടിയിട്ട് പേന്‍ നശിപ്പിക്കുക സാറാമ്മയുടെ ഞൊടുക്ക് വിദ്യയാണ്. പേന്‍ ഓരോന്നും പിടിച്ചെടുത്ത് കൊല്ലാനുള്ള സമയമൊന്നും സാറാമ്മയുടെ  ജീവിതത്തിലില്ല. എല്ല് മുറിയെ പണിയാനായിട്ടാണ് ദൈവം സാറാമ്മയ്ക്ക് ഉയിര് കൊടുത്തതെന്നാണ്പ്രമാണം.
മലയടിവാരത്തിലെ അണക്കെട്ടില്‍ നിന്നും മത്തായി മാപ്ലയുടെ പത്തേക്കര്‍ വയലിലേയ്ക്ക് വെള്ളം  കൊണ്ടു പോകുന്ന കനാല്‍ വീടിന്‍റെ  മുന്നിലാണ്. കനാലിന്‍റെ ഇരുവശത്തും സിമന്‍റിട്ട നടപ്പാതയാണ്. കയറ്റം അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് നിന്നും കുറച്ച് ദൂരം സമനിരപ്പില്‍ നീണ്ട്, വീണ്ടും ചെരിഞ്ഞ് വീണ്ടും സമനിരപ്പില്‍ അങ്ങനെ സ്റെറപ്പ് സ്റെറപ്പ് ആയിട്ടാണ് കനാല്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.  ചെരിവ് തുടങ്ങുന്നിടത്തെല്ലാം കുത്തിയൊഴുകുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളാണ്. കനാലിലേയ്ക്കിറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങവേയാണ് സാറാമ്മ മുരണ്ടത്. “കൂത്തിച്ചികള്”.
സാറാമ്മ വന്നതിലും വേഗത്തില്‍ തിരികെ നടന്നു. ബീനയുടെ കയ്യിലെ പിടിത്തം കൂടുതല്‍ മുറുക്കി. ബീന കണ്ണിലേയ്ക്ക് തലമുടിയില്‍ നിന്ന്‍ പൊടി ചാടാതെ കണ്ണ് പാതിതുറന്ന്‍ നെറ്റി ചുളിച്ച് കനാല്‍ കരയിലേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സാരിയുടുത്ത ലീലച്ചേച്ചിയും, മുണ്ടുടുത്ത രമണിച്ചേച്ചിയും പാറയ്ക്കരികിലിരിക്കുന്നു. രമണിച്ചേച്ചി, ലീലേച്ചിയുടെ തലമുടി വകഞ്ഞ് നോക്കുന്നു. ലീലേച്ചി കയ്യിലിരിക്കുന്ന വട്ടക്കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി മുഖക്കുരു പൊട്ടിക്കുന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോള്‍ ബീനയ്ക്ക് സന്തോഷമായി. അമ്മയുടെ കൈ വിടുവിച്ച് അവരുടെ അടുക്കല്‍ എത്താന്‍ അവളുടെ മനസ്സ് വെമ്പി.
അവര്‍ പരസ്പരം വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ‘സാരിച്ചേച്ചി’ ലീലയും, ‘മുണ്ട് ചേച്ചി’ രമണിയുമാണെന്ന്‍ ബീന മനസ്സിലാക്കിയത്. അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ബീനയ്ക്ക്  അവരെ കനാല്‍ കരയില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കാറുള്ളൂ. ബീനയ്ക്ക് രഹസ്യത്തില്‍ ലീലേച്ചി മിഠായി എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കാറുണ്ട്. അത്കൊണ്ട്  ബീനയ്ക്ക് അവരെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.
ലീലേച്ചിയില്‍ നിന്നും ഏറെ കൌതുകങ്ങള്‍ ബീനയുടെ കണ്ണുകള്‍ കണ്ട് പിടിച്ചിരുന്നു. ലീലേച്ചി കുളി കഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ പുരട്ടുന്ന പൌഡറിന്‍റെ സുഗന്ധം അവള്‍ നാസികയിലേയ്ക്ക് വലിച്ച് കയറ്റാറുണ്ട്. ഇടം കയ്യിലേക്ക് പൌഡര്‍ കൊട്ടുമ്പോള്‍ കുമു കുമാന്ന്‍ വശങ്ങളിലേക്ക് പറക്കുന്ന പൌഡര്‍ കണ്ട് അവള്‍ അന്തം വിട്ട് നോക്കും, വീട്ടില്‍ പൌഡറുള്ളപ്പോള്‍ പൌഡര്‍ ടിന്നിന്‍റെ വായില്‍ ഒരു മൊട്ടു സൂചി കൊണ്ട് മാത്രമാണ് കുത്തി തുള വീഴിച്ചിരുന്നത്. രണ്ട് മൂന്ന്‍ തുളയിട്ടാല്‍ പൌഡര്‍ മുഴുവന്‍ വീണു പോകുമെന്നാണ് അമ്മച്ചി പറയാറ്. കൂടുതല്‍ പൌഡറിടുന്നത് നെഗളത്തികളാണ് പോലും. ടിന്നില്‍ പൌഡര്‍ തീരുമ്പോഴും അല്‍പ്പം നെഗളത്തരം കാട്ടാതിരിക്കാന്‍ ബീനയ്ക്കാവില്ല. അരിയിടിച്ച ഉരലിന്‍ വക്കില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച് ഉറച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ള അരിപ്പൊടിയെ ഈര്‍ക്കില്‍ കൊണ്ട് കുത്തിയിളക്കി അതില്‍ നിന്നും അരിത്തരികളെ നുള്ളി ഒഴിവാക്കി അവള്‍ പുരികത്തും കണ്ണിന്‍ കീഴിലും പുരട്ടാറുണ്ട്. അങ്ങനെ പുരട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ കണ്മഷി മുഴുവന്‍ പടര്‍ന്നിരിക്കും.  പടര്‍ന്ന കണ്മഷിയുമായി വരുന്ന വാസുകിയെ ക്ലാസിലെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ മുഴുവന്‍ കളിയാക്കാറുണ്ട്.
അങ്ങനെ പൌഡരിന്‍റെ ഉപയോഗം ലോപിച്ചിരിക്കുന്ന ബീനയ്ക്ക് ലീലേച്ചിയുടെ പൌഡറിടീല്‍ അങ്ങേയറ്റത്തെ കൌതുകമായി. വട്ടക്കണ്ണാടി മുഖത്തിന് നേരെ പിടിച്ച് നെറ്റിയില്‍ വലിയൊരു ഒട്ടിക്കും പൊട്ട്. പിന്നെ അഴിച്ചുവെച്ച ജിമുക്കിയെടുത്ത് കാതിലുറപ്പിക്കും. വാഴയിലയില്‍ പൊതിഞ്ഞു വെച്ച മുല്ലപ്പൂമാല മുടിയില്‍ കോര്‍ത്തിടും. നീട്ടി വളര്‍ത്തിയ നഖങ്ങളില്‍ തിളക്കത്തിലുള്ള ക്യൂട്ടന്‍സ് ഇടും. ലീലേച്ചി കുളി കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോഴൊക്കെ ബീന അവര്‍ ഇരുന്ന പ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളിലൊക്കെ ഒന്ന്‍ പരതാറുണ്ട്. ഒരു ക്യൂട്ടന്‍സ് കുപ്പിയോ ,പൌഡര്‍ ഡപ്പിയോ വീണ് കിടപ്പുണ്ടെങ്കിലോ?. ക്ലാസില്‍ രണ്ടു പേരാണ് നഖത്തില്‍ ക്യൂട്ടന്‍സ് ഇട്ട് വരുന്നത്. രാധികയും അമ്മുവും. അവര്‍ക്കതിന്‍റെ  നെഗളത്തരവുമുണ്ടെന്ന്‍ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ബീന അവരോടൊന്നും മിണ്ടാറുമില്ല.
ഇന്ന്  ഞായറാഴ്ചയാണ്. ബീന ഒളിച്ചും പാത്തും കനാല്‍ക്കരയിലെത്തി. അമ്മച്ചി കണ്ടാല്‍ രാവിലെ തീ കായാനുള്ള ഉണക്ക കവുങ്ങിന്‍ പാള പെറുക്കാന്‍ പോയതാണെന്ന്‍ പറയണം എന്ന്‍ കരുതി ഒരു ഉണക്ക പാള കയ്യില്‍ കരുതാനും ബീന മറന്നില്ല. മഞ്ഞ് വീഴും പുലര്‍കാലങ്ങളില്‍ അയലത്തെ വര്‍ക്കിച്ചേട്ടനും പേരക്കുട്ടികളും ഒരുമിച്ച് തീ കായുന്നത്  ആ പാറയ്ക്കരികിലാണ്. പേരക്കുട്ടികളായ സിനിയും സനലും ബീനയോടൊപ്പമാണ് സ്ക്കുളില്‍ പോകുന്നത്. ലീലേച്ചി അവര്‍ക്കെങ്ങാനും മിഠായി കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞാല്‍ തനിയ്ക്ക് മിഠായി  കിട്ടാതായാലോ എന്നൊരു ഭീതിയും ബീനയ്ക്കില്ലാതില്ല.
കാരണം എന്തെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിലും ലീലേച്ചിയുടെയും രമണിച്ചേച്ചിയുടേയും അരികില്‍ പോകുന്നത് അമ്മച്ചിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെന്ന്‍ ഇതിനോടകം ബീന മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ലീലേച്ചി ഒരു ദിവസം കുളി കഴിഞ്ഞ് മറന്ന് വെച്ച വാസനാ സോപ്പെടുത്ത് ബീന വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വന്നപ്പോള്‍ അമ്മച്ചി അതെടുത്ത് വലിച്ചോരേറ്.  “ഹും അവളുമാര് തേച്ചതിട്ട് കുളിച്ചാല്‍ കുഷ്ഠം പിടിക്കും, കുഷ്ഠം .!” അമ്മച്ചിയ്ക്ക് വാസനാ സോപ്പ് കിട്ടാത്തതിന്‍റെ കെറുവാണെന്നേ ബീനയ്ക്ക് മനസ്സിലായുള്ളൂ. അച്ചാച്ചന്‍ മരിച്ചതില്‍ പിന്നെ അമ്മച്ചി വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും ബീനയ്ക്കറിയാം.
ബീനയെ കണ്ടതോടെ ലീലേച്ചി പ്ലാസ്റ്റിക് കൂട് തുറന്ന് ഒരു കഷണം കേക്ക് വെച്ച് നീട്ടിയപ്പോള്‍ സന്തോഷത്തോടെ ബീന കൈ നീട്ടി വാങ്ങി. അത് തനിയെ കഴിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ആരുമറിയില്ലായിരുന്നു. ചേട്ടായിമാര്‍ക്കും കൊടുത്ത് കഴിക്കണമെന്ന്‍ അമ്മച്ചി എപ്പോഴും പറയുന്നത് കൊണ്ടാണ് ചേട്ടായിമാര്‍ക്കും കൊടുത്തത്. എവിടുന്നാണെന്ന്‍
അമ്മച്ചി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ, അടി വീണു..ഒന്നല്ല പലവട്ടം. കയ്യില്‍ കിട്ടിയ ഈറ്റപ്പൊളി കൊണ്ടാണ് അടിച്ചത്.  കാല്‍ വണ്ണ തിണര്‍ത്ത്  പൊട്ടി. “ഇനി മേലാല്‍ കണ്ടോട്ത്ത്ന്ന്‍ ഓരോന്ന് വാങ്ങി കഴിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോ ഈ അടിയുടെ ചൂട് ഓര്‍മ്മേലെത്തണം”, എന്നൊരു കിതപ്പും. ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കാലിലെ തിണര്‍പ്പ് പോയെങ്കിലും ചതഞ്ഞ് നീലിച്ച പാട് കാലിലുണ്ടായിരുന്നു.
യാദൃശ്ചികമായി കനാല്‍ കരയില്‍ കളിച്ച് നിന്നൊരു ദിവസമാണ് അവര്‍ കുളിക്കാന്‍ വന്നത്. ബെററിക്കോട്ടിന്‍റെ കീഴെ നീലിച്ച പാട് തൊട്ട് തലോടി എന്ത് പററിയതാണെന്ന് ലീലേച്ചി ബീനയോട് ചോദിച്ചു. ബീനയുടെ മൂക്ക് ചെറുതായി വിറച്ചു. കണ്ണ് നിറയാതിരിക്കാന്‍ പാട് പെട്ടു. അപ്പോള്‍ ലീലേച്ചി പ്ലാസ്റ്റിക് കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു വിക്സിന്‍റെ കുപ്പിയെടുത്ത് തുറന്ന് ആ പാടുകളില്‍ പുരട്ടി തലോടി. അപ്പോള്‍ ലീലേച്ചിയുടെ   ദേഹത്ത് നിന്നും മുല്ലപ്പൂ അത്തറിന്‍റെ മണം പൊഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് ലീലേച്ചിയുടെ ഉടലിനോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കാന്‍ തോന്നി. അമ്മച്ചിയുടെ തലമുടിയ്ക്ക് അഞ്ഞൂററി ഒന്ന്‍ ബാര്‍ സോപ്പിന്‍റെ മണമാണ്. ദേഹത്തിന് എപ്പോഴും വേര്‍പ്പിന്‍റെ  മണോം. ഇത്രേം നല്ല ലീലേച്ചിയെ എന്തിനായിരിക്കും അമ്മച്ചി ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതെന്ന്‍ ബീന പേര്‍ത്തും പേര്‍ത്തും ആലോചിച്ചട്ടുണ്ട്.  മടിച്ച് മടിച്ച് അവള്‍ ചോദിച്ചു. “ചേച്ചിയ്ക്ക് ജോലിയെടുക്കാതെ കാശ് കിട്ട്വോ?”. “ഇതെന്നാ ചോദ്യാ മോളെ കഷ്ടപ്പെടാതെ ആര്‍ക്കേലും കാശ് കിട്ട്വോ? എന്നെപ്പോലെയൊന്നും കഷ്ടപ്പെടാന്‍ ആര്‍ക്കും ഇടവരാതെ പോട്ടെ”. ബീന അത്ഭുതം കൊണ്ട് വാ പൊളിച്ചു. അമ്മച്ചി പറയുന്നു ജോലിയെടുക്കാതെ ആണുങ്ങള്‍ടെ കയ്യീന്ന്‍കാശ് പിടുങ്ങാന്‍ നടക്കുന്നോരാണെന്ന്‍.  ലീലേച്ചി പറയുന്നു വല്യ കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന്‍.
ക്ലാസില്‍ വെച്ച് മലയാളം ടീച്ചര്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. “നിങ്ങള്‍ക്ക് വലുതാകുമ്പോള്‍ ആരാകണം?”. രാധിക പറഞ്ഞു, “ഡോക്ടര്‍”. സിസിലി പറഞ്ഞു,   “ടീച്ചര്‍”. സനല്‍ പറഞ്ഞു, “പോലീസ്”. ബീനയുടെ ഊഴമെത്തി.ബീന പറഞ്ഞു, “ലീലേച്ചി”. “അതാരാ?.” ടീച്ചര്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ബീന തലയും കുമ്പിട്ട് നിന്നു. അതാരാണെന്ന്‍ പറഞ്ഞ് വ്യക്തമാക്കാന്‍ ബീനയ്ക്കായില്ല. പറഞ്ഞാല്‍ അമ്മച്ചിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കഥയൊക്കെ പറയേണ്ടി വരും. “പറയൂ ബീന”. ടീച്ചര്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നു. കുട്ടികളുടെ കൂട്ടച്ചിരിയുയരുന്നു.
“വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ജോലിയെടുക്കുന്ന, എല്ലാരേം സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാര്‍ക്കും പലഹാരങ്ങളൊക്കെ മേടിച്ച് കൊടുക്കുന്ന , മുറിവിലൊക്കെ മരുന്ന് പുരട്ടുന്ന ലീലേച്ചി.”
മനസ്സിലുള്ള തന്‍റെ  സ്വപ്നം പുറത്തറിയിച്ച സംതൃപ്തിയോടെ ബീന നിന്നു. “ആഹ്!..മിടുക്കി നല്ല നല്ല ചാരിറ്റി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തണമെന്ന്‍ ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്. ഗുഡ് മോളെ..ഇരുന്നോളൂ”.  ബീനയുടെ മൂക്ക് വിറച്ചു. ഉള്ളം നിറഞ്ഞു. അവള്‍ ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്നു.
പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് തുമ്പി ല്‍ 7:59 AM 4 അഭിപ്രായങ്ങൾ:
ഇത് ഇമെയിലയയ്‌ക്കുകഇതിനെക്കുറിച്ച് ബ്ലോഗെഴുതൂ!Twitter ല്‍‌ പങ്കിടുകFacebook ല്‍‌ പങ്കിടുകപിന്ററസ്റ്റിൽ പങ്കിടുക
വളരെ പുതിയ പോസ്റ്റുകള്‍ വളരെ പഴയ പോസ്റ്റുകള്‍ ഹോം
To write in Malayalam
സ്നേഹതീരം ഗ്രൂപ്പില്‍ മൂന്നാം സ്ഥാനം ലഭിച്ച കത്ത്.
`ഒമ്പ് ` ന്റെ വനരോദനം (പടവുകള്‍ മാഗസിനില്‍ വന്നത്)
`യ്യേ`..ന്നും, `യ്യോ`..ന്നും രണ്ട് ഗർഭങ്ങൾ
നിനക്കായി..(January 2017 on E-Mashi Online Magazine)
നിറങ്ങള്‍ ചുവക്കുമ്പോള്‍( 2015 ഓഗസ്റ്റ് ലക്കം ഇ മഷി ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)
പ്രണയത്തിന്റെ മൂന്ന് കൈവഴികള്‍(മെയ് 2014 ഇ-മഷി ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)
ആ ദിവസം ( താളിയോല ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഒന്നാം വാര്‍ഷിക മത്സരത്തില്‍ മൂന്നാം സമ്മാനാര്‍ഹമായ കഥ)
പുകനിറഞ്ഞ രാത്രികള്‍(2014 മാര്‍ച്ച് ലക്കം ഇ മഷി ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിനില്‍ വന്നത്)
ഹണ്ട് ആന്‍ഡ് ഫിഫ് ( 2014 ജനുവരി ലക്കം ഇ മഷി ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)
നിലവിളക്ക് തെളിയിക്കാന്‍ കാത്ത്.(2014 ജനുവരി ലക്കം മഴവില്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്).
പൂത്തിരുവാതിര (2013 ഫെബ്രുവരി ലക്കം മഴവില്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്))
ഒരു മൺസൂൺ യാത്ര-ഒന്നാം ഭാഗം
കൊച്ചിയിലേക്ക് ഒരു യാത്ര - ഒന്നാം ഭാഗം
കൊച്ചിയിലേക്കൊരു യാത്ര - രണ്ടാം ഭാഗം
കൊച്ചിയിലേക്കൊരു യാത്ര - മൂന്നാം ഭാഗം
ജീവിതത്തിന്റെ കെട്ടുപാടുകളില്‍ ,സമയ ചങ്ങലകളില്‍ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോഴും , മനസ്സങ്ങനെ പറക്കുകയാണ്. ഒരു തുമ്പിയെപ്പോലെ. ചില കാഴ്ച്ചകള്‍ക്ക് മേല്‍ അല്‍പ്പം വിശ്രമിച്ച് പറന്നുയരവേ ...കാലില്‍ എടുക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു നുറുങ്ങുമുണ്ടാകും. അത് നിങ്ങളുടെ മേല്‍ പതിക്കട്ടെ...ഒരു തുമ്പിയുടെ കാലിലെ നുറുങ്ങല്ലേ തട്ടിക്കളയരുത്.... @VHSS Kunchithanny, Idukki @Kerala State Water Transport Dept Directorate,Alappuzha, @Scheduled Caste Development Dept Directorate,Thiruvananthapuram @ Deputy Directorate of Education, Idukki,Thodupuzha & Now @ District Office of Economics & Statistics, Thodupuzha, Idukki as Statistical Assistant.
എന്റെ പൂര്‍ണ്ണമായ പ്രൊഫൈൽ കാണൂ
Copy Right is Reserved By the Author. sndrk സൃഷ്ടിച്ച തീം ചിത്രങ്ങൾ. Blogger പിന്തുണയോടെ.