ml en en en en en en ml ml en ml ml en en ml en ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml ml en en en en en en en fi
ഫ്രാങ്കോ വിധി: സ്ത്രീവിരുദ്ധതയുടെ പ്രാകൃത നീതിവിചാരം  | True Copy Webzine
സ്ത്രീവിരുദ്ധ സമീപനങ്ങളില്‍ നിന്നും​ ലൈംഗികാക്രമണ നിയമങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച കൊളോണിയല്‍ ഹാങ് ഓവറില്‍ നിന്നും  നമ്മുടെ കോടതികള്‍ ഇപ്പോഴും കരകയറിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. കന്യാസ്​ത്രീ ലൈംഗികാക്രമണത്തിനിരയായ കേസിൽ പ്രതിയായ ഫ്രാ​​ങ്കോയെ വെറുതെവിട്ട കോടതിവിധിയുടെ പാശ്​ചാത്തലത്തിൽ ഒരന്വേഷണം.
സമൂഹ മനഃസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കോടതിവിധികള്‍ ഇന്ത്യന്‍ നിയമവ്യവസ്ഥിതിയില്‍ അപൂര്‍വമല്ല.  പ്രത്യേകിച്ച്  സ്ത്രീസുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പല കേസുകളിലും പ്രാകൃതമായ സാമൂഹിക ബോധ്യങ്ങളെ  പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കേസുകള്‍ നിരവധിയാണ്.  ജാതി- മത- ലിംഗ- വര്‍ഗ വിവേചനപരമായതും തികച്ചും സ്ത്രീവിരുദ്ധവുമായ ഒരു പാരമ്പര്യം ഇന്ത്യന്‍  നീതിന്യായ സംവിധാനത്തിനുണ്ട്, സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയുടെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ സംവരണം സംബന്ധിച്ച കേസുകളിലും, ഭൂപരിഷ്‌കരണം സംബന്ധിച്ച കേസുകളിലും, മൗലികാവകാശങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച കേസുകളിലും, നിരവധി ലൈംഗികാക്രമണ കേസുകളിലും സുപ്രീംകോടതിയുടേത് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള നിലപാടുകള്‍  സവര്‍ണ, മുതലാളിവര്‍ഗ, കൊളോണിയല്‍, സ്ത്രീവിരുദ്ധ പരമ്പര്യത്തിന്റെ പിന്തുടര്‍ച്ചകളായിരുന്നു  എന്നു കാണാം. ഭരണഘടനാ ഭേദഗതികളിലൂടെയാണ് സംവരണവും ഭൂനിയമങ്ങളും സംബന്ധിച്ച സുപ്രീംകോടതിയുടെ പിന്തിരിപ്പന്‍ നിലപാടുകളെ നമ്മള്‍ മറികടന്നത്. എന്നാല്‍ സ്ത്രീവിരുദ്ധ സമീപനങ്ങളില്‍ നിന്നും​ ലൈംഗികാക്രമണ നിയമങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച കൊളോണിയല്‍ ഹാങ് ഓവറില്‍ നിന്നും  നമ്മുടെ കോടതികള്‍ ഇപ്പോഴും കരകയറിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
ലൈംഗികാക്രമണം അതിജീവിച്ച സ്ത്രീയുടെ  ‘സ്വഭാവശുദ്ധി’യെ വിചാരണയ്ക്ക് നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടും  മുന്‍ ലൈംഗികാനുഭവങ്ങളില്‍  ഊന്നിക്കൊണ്ടും ആരോപണവിധേയര്‍ക്ക്  സംരക്ഷണം നല്കുന്ന, സര്‍ മാത്യു ഹേലിന്റെ കാലത്തു നിന്ന്​ ഒരടി മുന്നോട്ടുപോകാത്ത ന്യായാധിപര്‍ നമുക്ക് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
2020 ജൂണ്‍ 22-ന് ഒരു ലൈംഗികാക്രമണ കേസില്‍ പ്രതിയ്ക്ക് ജാമ്യം അനുവദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഉത്തരവില്‍ കര്‍ണാടക ഹൈക്കോടതിയിലെ ജസ്റ്റിസ് എസ്. ദീക്ഷിത് പ്രസ്താവിച്ചത്;  ""സംഭവത്തിനുശേഷം തളര്‍ന്നുറങ്ങിപ്പോയി എന്ന സ്ത്രീയുടെ വിശദീകരണം ഒരു ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീയ്ക്ക്  യോജിച്ചതല്ല'' എന്നാണ്. ""നമ്മുടെ സ്ത്രീകള്‍ "മാനഭംഗപ്പെട്ടാല്‍' പ്രതികരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയല്ല'' എന്നതായിരുന്നു പ്രതിക്കനുകൂലമായി കോടതി കണ്ടെത്തിയ ന്യായം.  ഡല്‍ഹി ഹൈക്കോടതി 2017-ല്‍ മഹമൂദ് ഫറൂക്കി കേസില്‍ ""ഒരു "ദുര്‍ബലമായ നോ' അനുമതി നിഷേധിക്കലായി കണക്കാക്കാന്‍ കഴിയില്ല'' എന്നു വിധിച്ചു കളഞ്ഞു. സൂര്യനെല്ലി കേസിലുണ്ടായ കോടതി പരാമര്‍ശം നമുക്കെല്ലാം അറിവുള്ളതാണല്ലോ.
1992-ലെ ഭന്‍വാരി ദേവിയുടെ അനുഭവം ഇന്ത്യന്‍  നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിലെ തീരാ കളങ്കമാണ്.  രാജസ്ഥാനിലെ സ്ത്രീക്ഷേമ പദ്ധതിയിലെ "സാത്തിന്‍' ആയിരുന്നു ഭന്‍വാരി ദേവി.  സ്ത്രീസുരക്ഷ, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ നിരന്തരം ഇടപെട്ട് പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു അവര്‍. രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ശൈശവ വിവാഹങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ് രാജസ്ഥാന്‍. ശൈശവ വിവാഹങ്ങള്‍ തടയേണ്ടത് ഗവണ്മെൻറ്​ സാത്തിന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് അവരുടെ നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണ്. തന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഇപ്രകാരം ഒരു വയസ്സു മാത്രം പ്രായമുള്ള പെണ്‍കുഞ്ഞിന്റെ വിവാഹം നടത്തുന്നു എന്നു വന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇടപെട്ട് തടഞ്ഞു. ഭന്‍വാരി ദേവി കുമഹാര്‍ ജാതിയില്‍ പ്പെട്ട സ്ത്രീയാണ്. ഒ.ബി.സി.യാണ്. വിവാഹം നടക്കാനിരുന്നത് രാജസ്ഥാനിലെ പ്രമുഖ സവര്‍ണ വിഭാഗമായ ഗുജ്ജര്‍ കുടുംബത്തിലെയും. വിവാഹം നടക്കാനിരുന്ന ദിവസം പൊലീസ് എത്തി അത് തടഞ്ഞുവെങ്കിലും പിറ്റേന്നുതന്നെ വിവാഹം നടന്നു. പൊലീസോ മറ്റ് അധികാരികളോ ഇടപെട്ടതേയില്ല. എന്നാല്‍ ഇതോടെ ഭന്‍വാരി ദേവിയും കുടുംബവും സാമൂഹ്യ ഭ്രഷ്ടിനിരയായി. ഗുജ്ജറുകള്‍ അവരുടെ കൃഷിയിടം നശിപ്പിച്ചു. അവരുണ്ടാക്കുന്ന മണ്‍പാത്രങ്ങളോ മറ്റ് ഉത്പന്നങ്ങളോ ആരും വാങ്ങാതെയായി. അവരുമായുള്ള എല്ലാ ക്രയവിക്രയങ്ങളും സമൂഹം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഭന്‍വാരി ദേവിയും ഭര്‍ത്താവും പാടത്ത് പണിയെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കവേ, ശൈശവ വിവാഹം നടത്തിയ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛന്‍ രാം കരണ്‍ ഗുജ്ജറും മറ്റ് നാലുപേരും ചേര്‍ന്ന് ഭര്‍ത്താവിനെ അടിച്ചു അവശനാക്കിയ ശേഷം ഭന്‍വാരി ദേവിയെ കൂട്ട ലൈംഗികാക്രമണത്തിനിരയാക്കി. അവര്‍ കേസുമായി മുന്നോട്ടുപോയെങ്കിലും നാളിതുവരെ നീതി ലഭിച്ചില്ല.
കോട്ടയം സെഷന്‍സ് കോടതി ജഡ്ജി ജസ്റ്റിസ് ഗോപകുമാര്‍  ജി. യുടെ 289 പേജുള്ള വിധിന്യായം വളരെ ഭംഗിയായി എഴുതി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളതാണ് എന്നു പറയാതെ വയ്യ. അതില്‍ ഒരു യുക്തിയുണ്ട്, അതിനു പറ്റിയ ഒരു നിയമവ്യാഖ്യാനരീതിയുണ്ട്.
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ലോക വനിതാ സമ്മേളനത്തില്‍ വരെ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ടവര്‍; പ്രധാനമന്ത്രി നരസിംഹ റാവുവിന്റെ കാലത്ത് ധീരതക്കുള്ള പുരസ്‌കാരം നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ രാജസ്ഥാന്‍ ഗവണ്മെൻറ്​ 4000 രൂപ പെന്‍ഷന്‍ നല്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഗുജ്ജര്‍ വോട്ടുബാങ്കിനെ ഭയന്ന് പ്രതികള്‍ക്കെതിരെ ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാന്‍ അധികാരികള്‍ തയ്യാറാകില്ല. കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യാനോ, വൈദ്യ പരിശോധന നടത്തുവാനോ പോലും ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ അധികാരികള്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് കേസ് സി.ബി.ഐ. ഏറ്റെടുത്തു. കോടതിയിലെത്തി. എന്നാല്‍ സാമൂഹ്യ മനഃസാക്ഷിയെ ലജ്ജിപ്പിക്കും വിധം കോടതി പ്രതികളെ വെറുതെ വിട്ടു. "ഭാര്യയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യുന്നത് ഒരു ഭര്‍ത്താവിനും നോക്കി നില്‍ക്കാനാവില്ല' എന്നതായിരുന്നു കോടതിയുടെ ഒരു ന്യായം. പ്രതികളില്‍ രാം കരണും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരുമകനും ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഒരിന്ത്യന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നുമുള്ള ഒരു മദ്ധ്യവയസ്‌കന്‍ സ്വന്തം മരുമകന്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് കൂട്ടബലാത്സംഗത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല' എന്നായിരുന്നു കോടതിയുടെ മറ്റൊരു കണ്ടെത്തല്‍. അതിലും വിചിത്രമായിരുന്നു മറ്റൊരു വാദം:  "ഒരു ഉന്നത ജാതിക്കാരന്‍ കീഴ്ജാതിയില്‍പ്പെട്ട പെണ്ണിനെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്വയം കളങ്കപ്പെടാന്‍ സാധ്യതയില്ല.' ഇത്തരത്തിലുള്ള വിചിത്ര  വിധിന്യായങ്ങള്‍ ഏറെയുണ്ട് ഇന്ത്യന്‍ നീതിന്യായ ചരിത്രത്തില്‍. ആ നിരയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കലാണ് ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോ കേസിലെ വിധി.
ഭന്‍വാരി ദേവിക്കെതിരായ കോടതി വിധിയില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച് ജയ്പൂരില്‍ നടത്തിയ മാര്‍ച്ച്‌ / Photo: Vividha.org
കോട്ടയം സെഷന്‍സ് കോടതി ജഡ്ജി ജസ്റ്റിസ് ഗോപകുമാര്‍  ജി. യുടെ 289 പേജുള്ള വിധിന്യായം വളരെ ഭംഗിയായി എഴുതി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളതാണ് എന്നു പറയാതെ വയ്യ. അതില്‍ ഒരു യുക്തിയുണ്ട്, അതിനു പറ്റിയ ഒരു നിയമവ്യാഖ്യാനരീതിയുണ്ട്. അത് നന്നായി അനുവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. അപ്പീലില്‍ പ്രോസിക്യൂഷന് ഒരു "ഈസീ വാക്ക്-ഓവര്‍' ആയിരിക്കുമെന്ന് കരുതാനുമാകില്ല.  വിധിയിലെ നിയമയുക്തിയോട് പക്ഷേ ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിലെ പൗരന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് നമുക്ക് യോജിക്കാനാകില്ല. ലൈംഗികാക്രമണ പരാതി വ്യാജമാണെന്ന മുന്‍വിധിയോടെ പരാതിക്കാരിയുടെ വ്യക്തിഹത്യ നടത്തിയിരുന്ന കൊളോണിയല്‍ കാലഘട്ടത്തിലെ നിയമയുക്തിയാണ്  ഇവിടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിജീവിതയ്ക്ക് അനുകൂലമായ തെളിവുകളെ പോലും കുറ്റാരോപിതനുതകുന്ന രീതിയില്‍ ഇവിടെ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത് കാണാം. ഇതിന് സമാനമായ ഒരു സമീപനം സമീപകാലത്ത് നാം കണ്ടത് തരുണ്‍ തേജ്പാലിനെതിരായി ഉയര്‍ന്നു വന്ന "മീ ടു' ആരോപണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസിലാണ്. അതിജീവിതയുടെ സ്വഭാവശുദ്ധിയും മറ്റുമാണ് കോടതി വിചാരണ ചെയ്തത്. ലൈംഗികാക്രമണത്തിനു ശേഷം അതിജീവിത കരഞ്ഞില്ല എന്നൊക്കെ കോടതി കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്. തേജ്പാലിനെതിരെ ശക്തമായ തെളിവാകുമായിരുന്ന മാപ്പ് ചോദിക്കുന്ന സന്ദേശം പോലും അദ്ദേഹത്തിന് അനുകൂലമായാണ് കോടതി വ്യാഖ്യാനിച്ചത്.
റോമന്‍ കത്തോലിക്ക സഭയുടെ ജലന്ധര്‍ ഡയൊസിസിന്റെ അധിപനായ ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോ മുളയ്ക്കല്‍ കുറവിലങ്ങാട് മിഷണറീസ് ഓഫ് ജീസസ് മഠത്തിലെ മദര്‍ ആയിരുന്ന കന്യാസ്ത്രീയെ 2014 മെയ് 05 മുതല്‍ 2016 വരെ 13 തവണ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു എന്നാണ് പ്രോസിക്യൂഷന്‍ കേസ്. ഇന്ത്യന്‍ പീനല്‍ കോഡിലെ 342  (തെറ്റായി തടവില്‍ വയ്ക്കുക), 376(2) (കെ)  (അധികാര സ്ഥാനത്തിരുന്ന്​ ഒരു സ്ത്രീയെ ലൈംഗികമായി ആക്രമിക്കുക), 376(ഡി)  (മഠാധിപതി അന്തേവാസിയെ ലൈംഗികമായി ആക്രമിക്കുക), 377 (പ്രകൃതി വിരുദ്ധ പീഡനം), 354 (റേപ്പ്​ ചെയ്യുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ സ്ത്രീയെ ആക്രമിക്കുക), 506  (ഭീഷണിപ്പെടുത്തല്‍) എന്നീ വകുപ്പുകളാണ് ഫ്രാങ്കോയ്‌ക്കെതിരെ ചാര്‍ത്തിയിരുന്നത്. എല്ലാറ്റില്‍ നിന്നും ഫ്രാങ്കോ കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടു.
അതിജീവിതയുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കുറ്റം വിധിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്ന നിയമപ്രശ്‌നത്തിന്  കേവല നിയമയുക്തി കൊണ്ട് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിധി പ്രസ്താവിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്.
കോടതി ആദ്യം പരിശോധിച്ചത് ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോയ്ക്ക്  കുറവിലങ്ങാട്  മഠത്തിന്മേലും പരാതിക്കാരി ഉള്‍പ്പെടുന്ന കന്യാസ്ത്രീ സമൂഹത്തിന്മേലും നിയന്ത്രണാധികാരമുണ്ടോ എന്നാണ്. ലോക്കല്‍ ബിഷപ്പിനാണ് അധികാരമെന്നും ഫ്രാങ്കോയ്ക്ക് ഇതില്‍ യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലെന്ന വാദം തള്ളിയ കോടതി, ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോയ്ക്ക് കീഴിലാണ് കുറവിലങ്ങാട്  മഠവും  പരാതിക്കാരി ഉള്‍പ്പെടുന്ന കന്യാസ്ത്രീ സമൂഹവും വരുന്നത് എന്നു കണ്ടെത്തി. കേസിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരു കണ്ടെത്തലായിരുന്നു ഇത്. ഈയൊരു ബോധ്യത്തോടെ പരാതിക്കാരിയുടെ പ്രതികരണങ്ങളെ വിലയിരുത്താന്‍ പിന്നീട് കോടതി തയ്യാറായില്ല എന്നാണ് വിധിയുടെ തുടര്‍ഭാഗങ്ങള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ മനസിലാവുക. പകരം അതിജീവിതയുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കുറ്റം വിധിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്ന നിയമപ്രശ്‌നത്തിന്  കേവല നിയമയുക്തി കൊണ്ട് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിധി പ്രസ്താവിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്.
Wahid Khan Vs State Of M.P  (on 1 December, 2009) കേസിലെ സുപ്രീംകോടതി വിധി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്​ പരാതിക്കാരിയെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്നതാണെന്ന് തോന്നിയാല്‍ കോടതിയ്ക്ക് അവരുടെ മൊഴി ഏക തെളിവായി സ്വീകരിക്കാം എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ അതിന് പരാതിക്കാരി കോടതിയില്‍ വിശ്വാസം ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാംതരം സാക്ഷി (sterling witness)ആയിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. തുടര്‍ന്ന് ‘സ്റ്റെര്‍ലിംഗ് വിറ്റ്‌നെസ്’ എന്താണ് എന്ന്​ കോടതി അന്വേഷിക്കുന്നു. ഉപോദ്ബലകമായ മറ്റ് തെളിവുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ കോടതിയ്ക്ക് വിശ്വസിച്ച്​മൊഴി ഏക തെളിവായി സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സാക്ഷിയാണ് "സ്റ്റെര്‍ലിംഗ് വിറ്റ്‌നെസ്'. ദീപു Vs എന്‍.സി.ടി. ഓഫ് ഡല്‍ഹി കേസില്‍ സുപ്രീംകോടതി ‘സ്റ്റെര്‍ലിംഗ് വിറ്റ്‌നെസ്’ ആരായിരിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. അതില്‍ പറയുന്ന പ്രധാന കാര്യം സാക്ഷിമൊഴിയിലെ സ്ഥിരതയാണ്. ആദ്യ മൊഴി നല്കുന്നതുമുതല്‍ കോടതിക്ക് മുന്‍പാകെ നല്കുന്ന മൊഴി വരെ സ്വാഭാവികവും സ്ഥിരതയുള്ളതും ആയിരിക്കണമെന്നാണ് സുപ്രീംകോടതി പറയുന്നത്. കസ്​തി മല്ലയ്യ Vs സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് ആന്ധ്രാപ്രദേശില്‍ സുപ്രീംകോടതി സാക്ഷിമൊഴികളെ വിലയിരുത്തുന്നത് സംബന്ധിച്ച് എടുത്ത തീരുമാനപ്രകാരം, സാക്ഷിമൊഴി പൂര്‍ണമായും വിശ്വസനീയമാണെന്നോ പൂര്‍ണമായി തള്ളിക്കളയേണ്ടതാണെന്നോ കോടതിയ്ക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഉപോദ്ബലകമായ   മറ്റ് തെളിവുകളും സാക്ഷിമൊഴികളും കൂടി കോടതി സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്. അതിനു ശേഷം മാത്രമേ അതിജീവിതയുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ശിക്ഷ വിധിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നു തീരുമാനമെടുക്കാനാകൂ. ജയശീലന്‍ Vs സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് തമിഴ്‌നാട് കേസും ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങനെ നിരവധി കേസുകള്‍ ഉദ്ധരിച്ച്​പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴി പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട് എന്നു പറയുകയാണ് കോടതി. ഇങ്ങനെ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴി സ്ഥിരതയില്ലാത്തതാണ് എന്ന് കോടതിയ്ക്ക് തോന്നുവാനുണ്ടായ 9 കാരണങ്ങള്‍ വിധിയുടെ 388-മത്തെ ഖണ്ഡികമുതല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
കൂടെയുള്ള കന്യാസ്ത്രീകളോട് ബിഷപ്പ് കിടക്ക പങ്കിടാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുകയാണ് എന്നു മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ; 13 തവണ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തിന് ഇരയായി എന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
മദര്‍ സുപ്പീരിയര്‍  സ്ഥാനത്തുനിന്ന്​ മാറ്റിയശേഷം പരാതിക്കാരി എഴുതിയ കത്തില്‍ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശമില്ല.
ബിഷപ്പ് കുര്യന്‍ വലിയകണ്ടത്തിലിനോടും പ്രതികാര നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നല്ലാതെ ലൈംഗികാതിക്രമത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ല.
കര്‍ദിനാള്‍ മാര്‍  ജോര്‍ജ്ജ് ആലഞ്ചേരിക്കുള്ള കത്തിലും  ലൈംഗിക അതിക്രമത്തേക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശമില്ല.
കര്‍ദിനാള്‍ മാര്‍ക്കിനെഴുതിയ കത്തില്‍ 2014 മെയ് അഞ്ചിന് തന്നെ ആദ്യമായി ഫ്രാങ്കോ പീഡിപ്പിച്ചു എന്നും തുടര്‍ന്നും പലതവണ അത് സംഭവിച്ചു എന്നും പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും 13 തവണ പീഡിപ്പിച്ചു എന്നു പറയുന്നില്ല.
ജില്ലാ പൊലീസ് സൂപ്രണ്ടിന് നല്‍കിയ പരാതിയില്‍, ഐ. പി. സി. 376 പ്രകാരമുള്ള കുറ്റകൃത്യം തനിക്കെതിരെ നടന്നു എന്നല്ലാതെ അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്‍ പരാതിക്കാരി വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
പ്രാഥമിക മൊഴിയില്‍ ഫ്രാങ്കോ തന്നെ ബലമായി പിടിച്ച്​ യോനിയില്‍ വിരല്‍ കടത്തി എന്നും വദനസുരതത്തിന് ശ്രമിച്ചു എന്നും കൈകൊണ്ട് ലൈംഗികാവയവത്തില്‍ പിടിപ്പിച്ചു എന്നുമല്ലാതെ ലിംഗം അകത്തു കടത്തി എന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മൊഴി രേഖപ്പെടുത്തിയ പൊലീസ് ഓഫീസറെ വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു എന്നും, അരക്ഷിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് മൊഴി എടുത്തത് എന്നുമുള്ള വിശദീകരണങ്ങള്‍ സ്വീകാര്യമല്ല.
വൈദ്യ പരിശോധനയ്‌ക്കെത്തിയ ഡോക്ടറോടും പിനൈല്‍ പെനെട്രേഷനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
164 സ്റ്റേറ്റ്‌മെന്റില്‍ അവര്‍ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നത്, ആദ്യത്തെ തവണ വിരല്‍ മാത്രമേ കടത്തിയിട്ടുളളൂവെന്നും പിന്നീട് 12 തവണയും ലിംഗം അകത്തു കടത്തിയെന്നുമാണ്.
പിന്നീട് പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴി സംബന്ധിച്ച് സാഹചര്യത്തെളിവുകള്‍ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സംശയങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്.  പരാതിക്കാരിയും ഫ്രാങ്കോയും തമ്മിലുള്ള ഇ- മെയില്‍ സന്ദേശങ്ങള്‍ അവര്‍ തമ്മില്‍ അടുപ്പമുള്ളതായി തെളിയിക്കുന്നു. ആദ്യ അതിക്രമം നടന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നതിന്റെ പിറ്റേന്ന് പരാതിക്കാരിയും ബിഷപ്പും ഒരുമിച്ച് കാറില്‍ ദീര്‍ഘദൂരം യാത്ര ചെയ്യുകയും ഒരു പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു. പരിപാടിയുടെ വീഡിയോയിലും ഫോട്ടോഗ്രാഫിലും പരാതിക്കാരി പ്രസന്നവദനയായി കാണപ്പെട്ടു. പരാതിക്കാരിക്കെതിരെ അവരുടെ കസിന്‍ തന്റെ ഭര്‍ത്താവുമായി ഇവര്‍ക്ക് അവിഹിതബന്ധമുണ്ട് എന്നു കാണിച്ച്​ പരാതി നല്‍കുകയും പരാതിക്കാരിക്കെതിരെ അച്ചടക്ക നടപടി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷമാണ് ഔദ്യോഗികമായി പരാതിക്കാരി രംഗത്തുവരുന്നത്. സിസ്റ്റര്‍ ടീന്‍സിയെ മദര്‍ സുപ്പീരിയറായി  നിയമിച്ചത് സംബന്ധിച്ച് ഇവര്‍ക്ക് വിയോജിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ബിഷപ്പ് അശ്ലീല സന്ദേശമയച്ചു എന്നു പറയുന്ന മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഹാജരാക്കാന്‍ കഴിയാത്തത്, ലാപ്പ് ടോപ്പ് ഹാജരാക്കാത്തത്, സഭയ്ക്കകത്തെ വിഭാഗീയതയും വിഷയമായിരുന്നു എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കാരണങ്ങള്‍ വിധിയില്‍ ലിസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഫ്രാങ്കോ മുളക്കലിനെതിരെ സമരം ചെയ്യുന്ന കന്യാസ്ത്രീകള്‍.
ഇക്കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊക്കെ പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴിയില്‍ സ്ഥിരത ഇല്ലെന്നും, അതിന് ഉപോദ്ബലകമായ മറ്റ് തെളിവുകള്‍ ഇല്ല എന്നും കോടതി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പരാതിക്കാരി മേല്പറഞ്ഞ സുപ്രീംകോടതി വിധികളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്ന  ‘സ്റ്റെര്‍ലിംഗ് വിറ്റ്‌നെസ്’ അല്ല എന്നു കോടതി തീര്‍പ്പ് കല്‍പ്പിക്കുന്നു. മൊഴിയില്‍ നിന്ന്​ നെല്ലും പതിരും വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല, അതുകൊണ്ടു തന്നെ ജയശീലന്‍ കേസില്‍ സുപ്രീംകോടതി പറഞ്ഞതുപോലെ സത്യവും അസത്യവും, നെല്ലും പതിരും, വ്യതിരിക്തമാക്കാന്‍ കഴിയാതെ വരുമ്പോള്‍ തെളിവ് പൂര്‍ണമായും നിരാകരിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഫ്രാങ്കോയെ കുറ്റവിമുക്തനാക്കുന്നു എന്നാണ് കോടതി വിധി.
എന്തുകൊണ്ട് മറ്റ് തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തില്‍, കേവലം പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഫ്രാങ്കോയെ ശിക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട് സെഷന്‍സ് കോടതി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അപ്പീലില്‍ വളരെ എളുപ്പം വിജയിക്കാവുന്ന കേസാണിതെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.
വിവിധ സുപ്രീംകോടതി വിധികളുടെ ചുവടു പിടിച്ച് പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴിയില്‍ സ്ഥിരതയില്ലെന്ന് സാങ്കേതികമായെങ്കിലും വിധിയില്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റ് തെളിവുകള്‍ സംബന്ധിച്ചും അവ്യക്തത അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും മെസേജുകള്‍ അടങ്ങിയ മൊബൈലും ലാപ് ടോപ്പും ഹാജരാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത കാര്യത്തില്‍. മൊബൈല്‍ വീട്ടില്‍ കൊടുത്തുവിട്ടുവെന്നും അവിടെ നിന്ന് ആക്രിക്കൊപ്പം വിറ്റുപോയി എന്നും, ലാപ് ടോപ്പിന്റെ ഹാര്‍ഡ് ഡിസ്‌ക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വിധം നശിച്ചു പോയി എന്നുമൊക്കെ പറയുന്ന പ്രോസിക്യൂഷന്‍ വാദങ്ങള്‍ ബാലിശമാണ് എന്നു പറയാതെ വയ്യ. ഡോക്ടര്‍ക്ക് പരാതിക്കാരി നല്കിയ മൊഴിയില്‍ ആദ്യ ദിവസം പീനൈല്‍ പെനെട്രേഷന്‍  ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്ന ഭാഗം വെട്ടിക്കളഞ്ഞതും സംശയകരമെന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ സഹായകമായ തെളിവുകളാണ് എന്നു പറയാതിരിക്കാന്‍ തരമില്ല. കൃത്യമായ ഒരു നിയമ ചട്ടക്കൂടില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് എന്തുകൊണ്ട് മറ്റ് തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തില്‍, കേവലം പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഫ്രാങ്കോയെ ശിക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട് സെഷന്‍സ് കോടതി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അപ്പീലില്‍ വളരെ എളുപ്പം വിജയിക്കാവുന്ന കേസാണിതെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.  സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരായ  ആധുനികജനാധിപത്യ സമൂഹങ്ങളില്‍, വിശാഖാ കേസിനുശേഷം ഇന്ത്യയിലും, വികസിച്ചു വരുന്ന നിയമവൈഞ്ജാനികതയുടെ മൂല്യബോധങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു നോക്കുമ്പോള്‍, മറ്റൊരു വീക്ഷണകോണിലൂടെ ഈ കേസിനെ കാണാന്‍ കഴിയും. നിയമത്തിന്റെ സാങ്കേതികയുക്തികള്‍ക്കപ്പുറം അതാണ് ശരിയായ വ്യാഖ്യാനമെന്ന് ഞാൻ പറയും. കാരണം ഡസ്മണ്ട് ടുട്ടു പറഞ്ഞതുപോലെ, ""അനീതിയുടെ  കാലത്ത് നിഷ്പക്ഷരായിരിക്കുക എന്നത് മര്‍ദ്ദകന്റെ പക്ഷം പിടിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.''
നമ്മുടെ നിയമസംവിധാനത്തില്‍ ലൈംഗികാക്രമണത്തെ അതിജീവിച്ച ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് നീതി തേടുക എന്നത് അതിനേക്കാള്‍ വലിയ വേദനയായി മാറാറുണ്ട്. 2020 ജൂലൈ 15-ന് ബീഹാറിലെ ഒരു ജില്ലാ കോടതി അതിജീവിതയെ കോടതി നടപടി തടസ്സപ്പെടുത്തി എന്നാരോപിച്ച്​ ജയിലലടയ്ക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായി. കോടതി മുറിയില്‍ താനനുഭവിച്ച വേദന  പലവുരു ആവര്‍ത്തിക്കേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യത്തിലുണ്ടായ വൈകാരിക പ്രതികരണത്തിന്റെ പേരിലാണ് കോടതി അവരെ ശിക്ഷിച്ചത്. അതിജീവിതയോട് തെല്ലും അനുതാപം കാണിക്കാത്ത നിയമ സംവിധാനങ്ങള്‍ അവരെ വീണ്ടും വീണ്ടും മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യം വിരളമല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ മുന്‍പുള്ള വൈദ്യശാസ്ത്ര- നിയമ തത്ത്വങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും പിന്തുടര്‍ന്നു പോരുന്നത്. 1920-ല്‍ ഇറങ്ങിയ, ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ നിയമവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെയും, കോടതി നടപടികളുടേയും ഭാഗമായ,  ജെ.പി. മോഡിയുടെ "മെഡിക്കല്‍ ജൂറിസ്​പ്രൂഡൻസ്​ ആന്‍ഡ്  ടോക്‌സിക്കോളജി' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ റേപ്പിനെക്കുറിച്ച്​ പറയുന്ന ഭാഗം നോക്കുക:  ""സ്ത്രീ അവരുടെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി എതിര്‍ത്തുനില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നു തെളിയേണ്ടതുണ്ട്. ഒച്ചവച്ചും, നിലവിളിച്ചും, കടിച്ചും അടിച്ചും ഒക്കെ റേപ്പ്​ തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നു തെളിയണം. ഭയമോ കീഴ്‌പ്പെടുത്തപ്പെട്ടതുകൊണ്ടോ  തളര്‍ന്നു പോയതുകൊണ്ടോ ആണ് സ്ത്രീ "വഴങ്ങിയതെന്ന്' തെളിയിച്ചാല്‍ മാത്രമേ റേപ്പായി കണക്കാക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ.''
ഫ്രാങ്കോ കേസിലെ വിധിയില്‍ അതിജീവിത ഗസ്റ്റ് റൂമില്‍ റേപ്പ്​ ചെയ്യപ്പെട്ടെങ്കില്‍ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദമോ ഒച്ച വയ്ക്കുന്നതോ അടുത്ത മുറിയില്‍ കേള്‍ക്കുമായിരുന്നു എന്ന കോടതി പരാമര്‍ശം വായിക്കുമ്പോള്‍ 1920-ലെ ഇതേ നീതിബോധവുമായി ഇന്നും മനുഷ്യര്‍ ജീവിക്കുന്നല്ലോ എന്നോര്‍ത്തുപോകും. അധികാരശ്രേണിയുടെ സമ്മര്‍ദ്ദം കൊണ്ടും, ജീവഭയം കൊണ്ടും, ഭീതിയില്‍ പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ടമാകുന്നതുകൊണ്ടും, മനസികാഘാതം കൊണ്ടുമെല്ലാം ഇര നിശബ്ദയായിപ്പോയേക്കാം എന്ന് ഈ നൂറ്റാണ്ടിലും കോടതിയ്ക്ക് മനസിലാകാത്തത്  ദുഃഖകരമാണ്.
സിസ്റ്ററുടെ മൊഴിയില്‍ കോടതി കണ്ടെത്തുന്ന അസ്ഥിരതകളുടെ സ്വഭാവവും കൊളോണിയല്‍ കാലഘട്ടത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കുന്നതുകൊണ്ടാണെന്ന് മനസിലാക്കാനാകും. താന്‍ റേപ്പ്​ ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്ന്​ കൃത്യമായി അതേ വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച്  സഹ കന്യാസ്ത്രീകളോട് പറഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് വിധിന്യായത്തില്‍ എടുത്തു പറയുന്ന കാരണം. എന്നാല്‍ അവര്‍, ബിഷപ്പ് തന്നോട് കിടക്ക പങ്കിടാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കും എന്ന് അവരോട് പറയുന്നുണ്ട്.  ‘കൂടെ കിടക്കല്‍'' എന്നാല്‍ ഗാന്ധിജി നടത്തിയതുപോലുള്ള ഒരു ബ്രഹ്മചര്യ പരീക്ഷണമാണ് എന്നാണോ കോടതി മനസിലാക്കിയത്? സാമാന്യബോധമുള്ള ഏതൊരാള്‍ക്കും അത് കേട്ടാല്‍ എന്താണ് നടന്നിട്ടുണ്ടാവുക എന്നു മനസിലാകും.
അവര്‍ ഒരു കന്യാസ്ത്രീയാണ്. അനുസരണ, ചാരിത്ര്യം, വിശുദ്ധി എന്നിവ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തവര്‍. തനിക്ക് സംഭവിച്ച ദുര്യോഗത്തെക്കുറിച്ച് പുറത്തു പറയാന്‍ സ്വാഭാവികമായും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാകും. പ്രത്യേകിച്ച് തന്റെ കീഴിലുള്ള കന്യാസ്ത്രീകളോട്. മഠത്തിന്റെ പേര്, സഭയുടെ അഭിമാനം, സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം, സന്യാസി സമൂഹ്യങ്ങളിലെ അധികാരഘടന അങ്ങനെ ഒരുപാട് ഘടകങ്ങള്‍ അവരെ സ്വാധീനിച്ചിരിക്കാം. അതുപോലെ തന്നെയാണ് സിസ്റ്റര്‍ ലിസിയോട് പരാതിക്കാരി നടത്തിയ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ സംബന്ധിച്ച കോടതിയുടെ അഭിപ്രായവും. സിസ്റ്റര്‍ ലിസി പരാതിക്കാരിയുടെ ആത്മീയ ഗുരുവാണ്. ആദ്യത്തെ തവണത്തെ അനുഭവം അവരോട് അതിജീവിത തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാല്‍ പിന്നീടുണ്ടായ 12 അനുഭവങ്ങളും പറഞ്ഞില്ല. അത് വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ പ്രയാസമാണ്. അതുകൊണ്ട് സിസ്റ്റര്‍  ലിസിയുടെ മൊഴി വിശ്വാസത്തിലെടുക്കാനാകില്ല എന്നാണ് കോടതി പറയുന്നത്. അതുപോലെ തന്നെ അവര്‍ മദര്‍ പ്രോവിന്‍ഷ്യല്‍ ജനറലിന് അയച്ച കത്തിലും പരാതിക്കാരിക്കുണ്ടായ ലൈംഗികാതിക്രമത്തേക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശമില്ല എന്നു കണ്ടെത്തുന്നു കോടതി. എന്നാല്‍ ചില പ്രതികൂല നടപടികള്‍ ഭയന്ന് ആ കത്തില്‍  മനപൂര്‍വം പീഡന വിവരം ഉള്‍പ്പെടുത്താത്തതാണ് എന്ന സിസ്റ്റര്‍ ലിസിയുടെ വിശദീകരണം കോടതിയ്ക്ക് സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. താന്‍ അയച്ച കത്ത് പ്രതിഭാഗത്തിന്റെ കൈവശം എത്തിയത് തന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു എന്ന് സിസ്റ്റര്‍ ലിസി പിന്നീട് പ്രതികരിക്കുകയുണ്ടായി. സഭയില്‍  നിലനില്ക്കുന്ന അധികാര വ്യവസ്ഥ പ്രതിയ്ക്ക് എങ്ങനെ അനുകൂലമാകുന്നുവെന്നതിന്റെ ഉത്തമ ദൃഷ്ടാന്തമായിരുന്നു ആ കത്ത് പ്രതിഭാഗത്തിന് കിട്ടിയത്. പക്ഷേ കോടതിയതൊന്നും കണ്ട മട്ടില്ല.  ഇത്രയും കന്യാസ്ത്രീകള്‍ ഈ ഭീകരമായ അധികാര വ്യവസ്ഥയ്‌ക്കെതിരെ ഒരുമിച്ച് നില്ക്കാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചു എന്നത് അങ്ങനെ അവഗണിക്കപ്പെടേണ്ട കാര്യമല്ല.
അടുത്ത പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരാക്ഷേപം,  പ്രാഥമിക മൊഴിയില്‍ പീനൈല്‍ പെനിട്രേഷനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതാണ്. എഫ്.ഐ.ആര്‍. ഒരു സര്‍വവിജ്ഞാന കോശമൊന്നുമല്ലെന്നും എല്ലാ വിവരങ്ങളും എഫ്.ഐ.ആറില്‍ വരാത്തതിന്റെ പേരില്‍ കേസാകെ തള്ളിക്കളയാന്‍ കഴിയില്ല എന്നും സുപ്രീംകോടതി നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.
പ്രാകൃതമായ കാഴ്ചപ്പാടോടെ ഫ്രാങ്കോയും സിസ്റ്ററും തമ്മില്‍ പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്ന ധ്വനി ജനിപ്പിക്കാനും വിധിയില്‍ ശ്രമമുണ്ട്.
അതുപോലെ തന്നെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ടി. വി. യിലെ "ക്ലോസ് എന്‍കൌണ്ട'റില്‍ മാധ്യമപ്രവർത്തകനായ അഭിലാഷ് മോഹനുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖത്തില്‍ സഭക്കകത്ത് അവരുടെ പരാതിയ്ക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാകുമായിരുന്നെങ്കില്‍ കേസിന് പോകുകയില്ലായിരുന്നു എന്ന് സിസ്റ്റര്‍ അനുപമ നടത്തിയ പരാമര്‍ശവും പ്രതിക്കനുകൂലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിധിയുടെ 119-ാം ഖണ്ഡികയില്‍ കാണാവുന്നതുപോലെ സിസ്റ്റര്‍  സോഫിയും, അനുപമയും, ജോസഫൈനും പിന്തുണച്ചതോടെ പരാതിയുമായി മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള ധൈര്യം അതിജീവിതയ്ക്ക് ലഭിച്ചു. അവര്‍ കര്‍ദിനാള്‍ മാര്‍ക്കിനും പോപ്പിനും കത്തുകള്‍ അയച്ചു. തൊട്ടടുത്ത ഖണ്ഡികയില്‍ നോക്കുക: ജൂണ്‍ 1,2 തിയ്യതികളില്‍ ഫാദര്‍ ജോസ് തെക്കുംവേലിക്കുന്ന്   കോണ്‍വെൻറിലെത്തിയപ്പോള്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഭാഗമായ കമ്മിറ്റി മുന്‍പാകെ  താന്‍ നേരിട്ട ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ സിസ്റ്റര്‍ വിവരിച്ചു. സഭക്കകത്തുനിന്ന് തിരുത്തലുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ താന്‍ പൊലീസിനെ സമീപിക്കുമെന്നും വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ സിസ്റ്റര്‍ക്കെതിരെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് പരാതി വ്യാജമാണെന്ന മുന്‍വിധിയോടെ കാര്യങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍, കേസുമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനുമുന്‍പ് സഭക്കകത്തുതന്നെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പരിഹാരം കണ്ടെത്താന്‍ അവര്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നു മാത്രമല്ലേ അതിനര്‍ത്ഥമുള്ളൂ? പ്രതിയുടെ അധീനതയില്‍  നിന്ന്​ മാറി നില്‍ക്കാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നതായും കാണാം.
ആദ്യത്തെ അതിക്രമം നടന്നതിനുപിറ്റേന്ന് കുറ്റാരോപിതനായ ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോയുമൊത്ത് സിസ്റ്റര്‍ ഒരു ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുത്തുവെന്നും കാറില്‍ യാത്ര ചെയ്തുവെന്നും ഫോട്ടോയില്‍ അവര്‍ പ്രസന്നവദന ആയിരുന്നുവെന്നുമൊക്കെ പറയുന്നത് തരുണ്‍ തേജ്പാല്‍ വിധിയിലും ഭന്‍വാരി ദേവി കേസിലുമൊക്കെ നമ്മള്‍ കണ്ട അതിജീവിതയെക്കുറിച്ചുള്ള  "പരമ്പരാഗത' സങ്കല്‍പ്പങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.  "ഇര' എങ്ങനെയൊക്കെയായിരിക്കണം പ്രതികരിക്കേണ്ടത് എന്ന് വിചാരണ സമയത്ത് കോടതി തീരുമാനിക്കും എന്ന ലൈന്‍. കോണ്‍വെന്റും ബിഷപ്പും തമ്മിലുള്ള അധികാര ശ്രേണി അനുസരിച്ച് മേലധികാരിയായ ഫ്രാങ്കോയ്‌ക്കൊപ്പം സിസ്റ്റര്‍ക്ക് പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവിടെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നില്‍ തന്റെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്താന്‍ അവര്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായും കഴിയില്ല. എന്നു മാത്രമല്ല വീഡിയോ ദൃശ്യങ്ങളില്‍ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് മാറിയിരുന്നു കരയുന്ന സിസ്റ്ററെയും കാണാന്‍ കഴിയുമെന്ന് പ്രോസിക്യൂഷന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു.
അതുമാത്രമല്ല, പ്രാകൃതമായ കാഴ്ചപ്പാടോടെ ഫ്രാങ്കോയും സിസ്റ്ററും തമ്മില്‍ പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്ന ധ്വനി ജനിപ്പിക്കാനും വിധിയില്‍ ശ്രമമുണ്ട്. "With heavy heart I am joining your decision. I want to see you. I need you. Call me' എന്ന ബിഷപ്പിന്റെ സന്ദേശം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്​ അവിടെ ബലാല്‍ക്കാരം  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു കാണുകയാണ്. ഫ്രാങ്കോയ്ക്ക് കോണ്‍വെൻറിനു മേലുള്ള അധികാരം കൂടി കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ട്, ഒരു  ‘നോ'-യ്ക്കു ശേഷവും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ എന്താണ് അതിനര്‍ത്ഥം? ഇനി സമ്മതം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍ തന്നെ അത് എന്നന്നേക്കുമുള്ള സമ്മതമായിരിക്കണം എന്നില്ലല്ലോ. മാത്രമല്ല സമ്മതത്തോടെയുള്ള ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന വാദം  പ്രതിഭാഗത്തിനുമില്ല.
പീനൈല്‍ പെനിട്രേഷന്‍ എന്ന സംഗതിക്ക് കോടതി ഇത്ര പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് മനസിലാകുന്നില്ല. 2013-ലെ നിയമഭേദഗതിക്കുശേഷം ഐ. പി. സി. സെക്ഷന്‍ 375 പ്രകാരമുള്ള കുറ്റകൃത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് ലിംഗം അകത്ത് കയറ്റണം എന്നില്ല. അതില്ലാതെ തന്നെ റേപ്പ്​ കുറ്റം സ്ഥാപിക്കപ്പെടും. ആ വിവരം മറച്ചുവച്ചതുകൊണ്ടോ, പിന്നീട് കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തതുകൊണ്ടോ പരാതിക്കാരിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണമൊന്നുമില്ല. ഒരു കന്യാസ്ത്രീ എന്ന നിലയിലുള്ള അവരുടെ ആത്മീയ- സാമൂഹ്യ- വൈകാരിക സംഘര്‍ഷങ്ങളാകാം അക്കാര്യം എല്ലാവരോടും ആദ്യഘട്ടത്തില്‍  തുറന്നു പറയുന്നതില്‍ നിന്നും സിസ്റ്ററെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചത്.
ജലന്ധറില്‍ രൂപതയ്ക്ക് സമീപം ഫ്രോങ്കോ മുളക്കലിനെ കുറ്റവിമുക്തനാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള കോടതി വിധി ആഘോഷിക്കുന്ന അനുയായികള്‍.
ജയശീലന്‍ vs സ്റ്റേറ്റ് തമിഴ്‌നാട് എന്ന കേസ് ഉദ്ധരിച്ചാണ് സിസ്റ്ററുടെ മൊഴി പരിപൂര്‍ണമായി കോടതി തള്ളുന്നത്. സത്യവും മിഥ്യയും, നെല്ലും പതിരും വേർതിരിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത വിധം കൂടിക്കുഴഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോള്‍ മൊഴി മുഴുവനായി തള്ളാതെ മറ്റു മാര്‍ഗമില്ല എന്ന്​ വിധിയില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ജയശീലന്‍ കേസിലെ സുപ്രീംകോടതി വിധി പൂര്‍ണമായും ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നില്ല. നെല്ലും പതിരും തിരിയാതെ വരുമ്പോള്‍ അവിശ്വസനീയമായവ തള്ളിക്കളഞ്ഞാല്‍, പ്രോസിക്യൂഷന്‍ കേസില്‍ നിന്ന്​ അമ്പേ വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു കഥ നിർമിച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ മൊഴി പൂര്‍ണമായും തള്ളാതെ തരമില്ല എന്നാണ് സുപ്രീംകോടതി നിലപാട്. എന്നാല്‍ ഇവിടെ അത്തരത്തില്‍ പൂര്‍ണമായും അവിശ്വസിക്കേണ്ടതായ കാര്യങ്ങളൊന്നുമില്ല. നെല്ലും പതിരും വേർതിരിക്കുമ്പോള്‍ പ്രോസിക്യൂഷന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ നിന്ന്​ വ്യത്യസ്തമായി പുതിയൊരു കഥ മെനയേണ്ട അവശ്യകതയുമില്ല. കോടതി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന അസ്ഥിരതകള്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാലും ഐ.പി. സി 375 പ്രകാരമുള്ള കുറ്റകൃത്യം വളരെ വ്യക്തമാണ്. പരാതിയുടെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവവും കുറ്റാരോപണവും മാറുന്നില്ല. അവിടെ ഈ വിധിയുടെ നിയമയുക്തി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും.
ഇന്ത്യന്‍ തെളിവു നിയമത്തിന്റെ വകുപ്പ് 146 അനുസരിച്ച്  ‘ഇരയുടെ' ലൈംഗികതയുടെ ചരിത്രം ക്രോസ്​ വിസ്താരം ചെയ്യാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിജീവിതയ്ക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ തന്റെ ഭാഗം വിശദീകരിക്കാനുമാവില്ല
നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്‍പുള്ള വാര്‍പ്പുമാതൃക വച്ച് പരാതിക്കാരിയെ വ്യക്തിഹത്യ ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യന്‍ കോടതികളുടെ ശീലം ഈ വിധിയിലും കാണാം. 2021-ലെ അപര്‍ണ ഭട്ട് Vs സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് മധ്യപ്രദേശ് കേസിലെ സുപ്രീംകോടതി വിധിയില്‍ ജസ്റ്റിസ് ഭട്ട് ഇങ്ങനെ കുറിക്കുന്നു:  ‘‘വിചാരണാവേളയിലോ ജുഡീഷ്യല്‍ ഉത്തരവിലോ, വാര്‍പ്പുമാതൃക വച്ച്​ ലൈംഗികാതിക്രമ കേസില്‍ സ്ത്രീകളുടെ ‘സമ്മത'ത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ സംശയത്തോടെ വീക്ഷിക്കരുത്.''
‘ഇര'യുടെ ധാര്‍മിക വശത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്നാണ് നിലപാട്. എന്നാല്‍ ഇവിടെ പരാതിക്കാരിയുടെ ഒരു കസിന്‍ നൽകിയ പരാതിയിലെ ആരോപണം വിധിയില്‍ സവിസ്തരം പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു. കസിന്റെ ഭര്‍ത്താവുമായി സിസ്റ്റര്‍ക്ക് അവിഹിത ബന്ധമുണ്ടെന്നായിരുന്നു പരാതി. അതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ സിസ്റ്ററുടെ ദേഹപരിശോധനയെക്കുറിച്ചൊക്കെ ഒരുപാട് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. സിസ്റ്ററുടെ കന്യാചര്‍മം ഭേദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിന് കാരണം ഈ ബന്ധമായിരുന്നിരിക്കാം എന്ന സൂചന വരെ നല്കുന്നുണ്ട് വിധിയില്‍. എന്നാല്‍ ഇങ്ങനെയൊരു അവിഹിത ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നുമില്ല. പരാതിക്കാരിയായ കസിന്‍ തന്നെ ഈ പരാതി വ്യാജമായിരുന്നു എന്ന്​ കോടതി മുന്‍പാകെ ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നുകൂടി ഓര്‍ക്കണം. എന്നിട്ടാണ് ഇക്കാര്യം ഖണ്ഡികകളോളം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യന്‍ തെളിവു നിയമത്തിന്റെ വകുപ്പ് 146 അനുസരിച്ച്  ‘ഇരയുടെ' ലൈംഗികതയുടെ ചരിത്രം ക്രോസ്​ വിസ്താരം ചെയ്യാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിജീവിതയ്ക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ തന്റെ ഭാഗം വിശദീകരിക്കാനുമാവില്ല. നിയമം അങ്ങനെയാണെങ്കിലും നമ്മുടെ കോടതികളില്‍ ഇപ്പോഴും  ‘നല്ല സ്ത്രീ'കളെക്കുറിച്ചും,  ‘നമ്മുടെ സ്ത്രീ'കളെക്കുറിച്ചും  ‘ഇര' പ്രതികരിക്കേണ്ട രീതിയെക്കുറിച്ചും ചര്‍ച്ചകളുണ്ടാകുന്നത് ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമാണ്. സംവിധാനത്തെയാകെ ഗ്രസിച്ച പുരുഷാധിപത്യപ്രവണതയുടെ  പ്രതിഫലനമാണ് ഇവിടെ അനാവൃതമാകുന്നത് . അതുകൊണ്ടാണ് അതിജീവിതയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന്​ഒരിക്കല്‍ പോലും ചിന്തിക്കാതെ എഴുതിയ വിധിയുടെ ആന്തരികയുക്തി, റേപ്പ്​ചെയ്യപ്പെട്ട കന്യാസ്ത്രീ എങ്ങനെയായിരിക്കണം പ്രതികരിക്കേണ്ടത് എന്നതിന്റെ ഒരു സാരോപാദേശ കൈപ്പുസ്തകമായി മാറുന്നത്. അതിജീവിത പിന്നീടുള്ള ഓരോ ദിവസവും, താന്‍ പറയുന്ന വ്യക്തികളോടെല്ലാം, താന്‍ അനുഭവിച്ച അതിക്രമത്തിന്റെ വള്ളിപുള്ളി വിടാതെയുള്ള വിവരണം നല്കിയാലേ നീതി ലഭിക്കൂ എന്ന സാഹചര്യത്തിലേക്കാണ് വിധി വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്.
തീര്‍ച്ചയായും തിരുത്തപ്പെടേണ്ട വിധിയാണിത്. അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ  അധികാരത്തോടും സമ്പത്തിനോടും സാമൂഹിക ബോധ്യങ്ങളോടും പടവെട്ടി നീതി തേടാന്‍ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും അതിനു വേണ്ടി പോരാടാന്‍ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ സമൂഹത്തോടുള്ള ചതിയായിരിക്കും അത്.  ▮
​​​​​​​​​​​​​​വായനക്കാര്‍ക്ക് ട്രൂകോപ്പി വെബ്‌സീനിലെ ഉള്ളടക്കത്തോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ letters@truecopy.media എന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് അയക്കാം.​​​​​​​
പ്രൈവസിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമ- ധാര്‍മിക വിഷയങ്ങള്‍, ടെക്‌നോളജി, ഭരണഘടനാ ജനാധിപത്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ അന്വേഷണം നടത്തുന്നു. Aadhaar: How a Nation is Deceived, ജനാധിപത്യം നീതി തേടുന്നു തുടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്​.
Sorry, your browser does not support audio.