Joaquín Fernández Prida
{{persona}}
'''Joaquín Fernández Prida''' {{nym}} foi un abogáu y políticu [[Asturies|asturanu]]. Aportó a ser ministru de [[Ministeriu de Xusticia d'España|Gracia y Xusticia]], ministru de [[Ministeriu d'Interior d'España|Gobernación]], ministru de [[Ministeriu de Defensa d'España|Marina]] y ministru d'[[Ministeriu d'Asuntos Esteriores d'España|Estáu]] mientres el reináu d'[[Alfonso XIII]].

== Biografía ==
Llicencióse en derechu na [[Universidá d'Uviéu]] en 1882, siguiendo los sos estudios en Madrid, onde se doctoró en 1884. En 1886 ganó la cátedra de Derechu Internacional na [[Universidá de Sevilla]], pasando en 1893 a impartir esta disciplina a [[Santiago de Compostela]] y en 1898 a la [[Universidá Central de Madrid]], a que'l so claustru perteneció hasta la so xubilación en 1933. Adquirió gran prestíu como iusinternacionalista, siendo autor d'una notable obra científica. Collaboró en numberoses revistes especializaes y periódicos. La so autoridá foi reconocida nel estranxeru, siendo riquíos los sos servicios como árbitru polos gobiernos d'[[Alemaña]] y [[Reinu Xuníu]] pa fallar sobre un pleitu que sosteníen sobre la frontera na badea de Walfisch, en [[África]].

Foi miembru del [[Partíu Conservador (España)|Partíu Conservador]], siguidor d'[[Antonio Maura]]. En 1903 ye escoyíu senador pola [[Universidá de Valladolid]] para, en 1919, ser nomáu [[senador vitaliciu]].<ref>[http://www.senado.es/cgi-bin/BRSCGI?CMD=VERDOC&BASE=HISE&DOCN=000001009 Ficha nel Senáu]</ref>

Foi ministru de Gracia y Xusticia ente'l 3 de payares de 1917 y el 22 de marzu de 1918 nun gabinete presidíu por [[Manuel García Prieto]]. Darréu ocuparía la cartera de ministru de Gobernación nel gobiernu qu'ente'l 12 d'avientu de 1919 y el 5 de mayu de 1920 presidiría [[Manuel Allendesalazar]]. Con este mesmu políticu sería titular del ministeriu de Marina ente'l 13 de marzu y el 4 d'agostu de 1921 y, finalmente desempeñaría la cartera d'Estáu con [[José Sánchez Guerra|Sánchez Guerra]] ente'l 8 de marzu y el 4 d'avientu de 1922. Col advenimiento de la [[Dictadura de Primo de Rivera]], negar a collaborar con esti réxime y, más tarde, como monárquicu, intervieno contra la República. Representó a España en diversos congresos internacionales y dirixó l'Institutu Diplomáticu y Consular y el Centru d'Estudios Marroquinos.

El so nome apaez na llista de los ventidós xuristes que, designaos pol [[Ministeriu de Gobernación d'España|Ministeriu de Gobernación franquista]], ellaboraron el “''[[Dictame de la Comisión de ventidós xuristes|dictame sobre la ilegitimidad de los poderes actuantes el 18 de xunetu de 1936]]''”, documentu publicáu'l 21 d'avientu de 1938, que pretendía xustificar la [[Golpe d'Estáu n'España de xunetu de 1936|sulevación militar]] que provocó la [[guerra civil española]].<ref>{{cita web |url= https://es.wikisource.org/wiki/Dictamen_de_la_Comisi%C3%B3n_sobre_ilegitimidad_de_poderes_actuantes_el_18_de_xunetu_de_1936 |títulu=Dictame de la Comisión |fechaaccesu=28 de xunetu de 2017 |fecha=21 d'avientu de 1938 |obra=wikisource.org}}</ref><ref>{{cita web |url=https://www.boe.es/datos/pdfs/BOE//1938/175/A03079-03080.pdf |títulu=Exemplar del BOE nel que s'anuncia la "comisión" |fechaaccesu=28 de xunetu de 2017 |fecha=/1938 |obra=BOE}}</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{socesión| títulu = [[Ministru de Xusticia d'España|Ministru de Gracia y Xusticia]] | periodu = [[1917]] - [[1918]]| predecesor = [[Manuel de Burgos y Mazo]] | socesor = [[Conde de Romanones|Álvaro de Figueroa y Torres]]
| títulu2 = [[Ministru d'Interior d'España|Ministru de Gobernación]] | periodu2 = [[1919]] - [[1920]]| predecesor2 = [[Manuel de Burgos y Mazo]] | socesor2 = [[Francisco Bergamín García]] 
| títulu3 = [[Ministeriu de Marina d'España|Ministru de Marina]] | periodu3 = [[1921]]| predecesor3 = [[Eduardo Dato Iradier]] | socesor3 = [[José Gómez-Acebo]] 
| títulu4 = [[Ministru d'Asuntos Esteriores d'España|Ministru d'Estáu]] | periodu4 = [[1922]]| predecesor4 = [[Manuel González Hontoria]] | socesor4 = [[Francisco Bergamín García]] }}<br>

{{NF|1863|1942|Fernandez Prida, Joaquin}}

{{Tradubot|Joaquín Fernández Prida}}
[[Categoría:Persones d'Uviéu]]
[[Categoría:Xuristes d'Asturies]]
[[Categoría:Políticos y polítiques d'España]]
[[Categoría:Senadores d'España]]
[[Categoría:Ministros y ministres de Xusticia d'España]]
[[Categoría:Ministros y ministres d'Interior d'España]]
[[Categoría:Ministros y ministres d'Asuntos Esteriores y de Cooperación d'España]]
[[Categoría:Ministros y ministres del Gobiernu d'España del Partíu Lliberal]]
Joaquín Fernández Prida  foi un abogáu y políticu asturanu. Aportó a ser ministru de Gracia y Xusticia, ministru de Gobernación, ministru de Marina y ministru d'Estáu mientres el reináu d'Alfonso XIII.

 Biografía 
Llicencióse en derechu na Universidá d'Uviéu en 1882, siguiendo los sos estudios en Madrid, onde se doctoró en 1884. En 1886 ganó la cátedra de Derechu Internacional na Universidá de Sevilla, pasando en 1893 a impartir esta disciplina a Santiago de Compostela y en 1898 a la Universidá Central de Madrid, a que'l so claustru perteneció hasta la so xubilación en 1933. Adquirió gran prestíu como iusinternacionalista, siendo autor d'una notable obra científica. Collaboró en numberoses revistes especializaes y periódicos. La so autoridá foi reconocida nel estranxeru, siendo riquíos los sos servicios como árbitru polos gobiernos d'Alemaña y Reinu Xuníu pa fallar sobre un pleitu que sosteníen sobre la frontera na badea de Walfisch, en África.

Foi miembru del Partíu Conservador, siguidor d'Antonio Maura. En 1903 ye escoyíu senador pola Universidá de Valladolid para, en 1919, ser nomáu senador vitaliciu.Ficha nel Senáu

Foi ministru de Gracia y Xusticia ente'l 3 de payares de 1917 y el 22 de marzu de 1918 nun gabinete presidíu por Manuel García Prieto. Darréu ocuparía la cartera de ministru de Gobernación nel gobiernu qu'ente'l 12 d'avientu de 1919 y el 5 de mayu de 1920 presidiría Manuel Allendesalazar. Con este mesmu políticu sería titular del ministeriu de Marina ente'l 13 de marzu y el 4 d'agostu de 1921 y, finalmente desempeñaría la cartera d'Estáu con Sánchez Guerra ente'l 8 de marzu y el 4 d'avientu de 1922. Col advenimiento de la Dictadura de Primo de Rivera, negar a collaborar con esti réxime y, más tarde, como monárquicu, intervieno contra la República. Representó a España en diversos congresos internacionales y dirixó l'Institutu Diplomáticu y Consular y el Centru d'Estudios Marroquinos.

El so nome apaez na llista de los ventidós xuristes que, designaos pol Ministeriu de Gobernación franquista, ellaboraron el “dictame sobre la ilegitimidad de los poderes actuantes el 18 de xunetu de 1936”, documentu publicáu'l 21 d'avientu de 1938, que pretendía xustificar la sulevación militar que provocó la guerra civil española.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Persones d'Uviéu
Categoría:Xuristes d'Asturies
Categoría:Políticos y polítiques d'España
Categoría:Senadores d'España
Categoría:Ministros y ministres de Xusticia d'España
Categoría:Ministros y ministres d'Interior d'España
Categoría:Ministros y ministres d'Asuntos Esteriores y de Cooperación d'España
Categoría:Ministros y ministres del Gobiernu d'España del Partíu Lliberal