Lorenzo Antonio de Granda y Balbín
{{Tradubot|Lorenzo Antonio de Granda y Balbín}}
{{persona}}
'''Lorenzo Antonio de Granda y Balbín''' {{nym}}, foi un militar [[Asturies|asturianu]], que foi gobernador de la provincia de [[Costa Rica]] de [[1707]] a [[1712]].

== Datos familiares ==
Fíu de Juan de Granda y Catalina de Balbín Hevía. Casó n'ochobre de 1712 n'[[Ujarrás]], Costa Rica, nel so llechu de muerte, con Nicolasa Guerrero Enciso de Hita, que-y diera una fía, Antonia Granda (1708-1747), quien casó n'Ujarrás en [[1728]] con don Tomás de la Madriz Monsalve.

== Carrera militar y alministrativa ==
Sirvió na armada y nos exércitos de [[Flandes]], [[Cataluña]] y [[Navarra]], y destacóse especialmente pol so valor nes guerres d'[[Hungría]] contra los [[Turquía|turcos]], especialmente na [[batalla de Mohács]] en 1687 y na toma de [[Belgráu]] en [[1688]], aición na que foi gravemente mancáu. 

N'América foi alcalde mayor de les [[mina (minería)|mina]]s de [[Pamplona (Colombia)|Pamplona]] en [[Virreinatu de Nueva Granada|Nueva Granada]] de 1698 a 1699, y de 1699 a 1703 gobernador y capitán xeneral interín de la provincia de [[Provincia de Santa Marta|Santa Marta]]. 

== Gobernador de Costa Rica ==
El 5 de mayu de 1703 el rei [[Felipe V d'España|Felipe V]] nomar gobernador de Costa Rica. Tomó posesión el 1° de mayu de [[1707]] d'esi cargu, que tuviera exerciendo interinamente [[Diego d'Herrera Campuzano]] dende 1704. 

Efectuó un estensu percorríu pola provincia y trató de poner fin al usu de mano d'obra [[indíxena]] y negra nes faciendes cacaoteras de [[Matina (Costa Rica)|Matina]], por motivos de seguridá, pero tuvo que revocar les sos midíes en tal sentíu. Mientres tola so alministración tuvo constantes conflictos colos vecinos de [[Cartago (Costa Rica)|Cartago]] y especialmente col Cabildru de la ciudá. Sicasí, tamién foi acusáu de graves crueldaes colos indíxenes.

En marzu de [[1709]] foi nomáu p'asocedelo l'ex gobernador [[Francisco Serrano de Reyna y Céspedes]], pero esti morrió en [[Gobernación de Veragua|Veragua]], provincia de la cual yera gobernador, n'abril de 1712, antes d'asumir el cargu.

Correspondió-y enfrentar la crisis provocada pola sublevación de los indíxenes de [[Cantón de Talamanca|Talamanca]], qu'en setiembre de 1709 remontar al mandu de [[Pablo Presbere]], quemaron ilesies, destruyeron una serie de pueblos y asesinaron a dos flaires, una muyer, un neñu y dellos soldaos. En xineru de [[1710]], el Gobernador coló a castigar a los sublevaos y acuartelóse en [[Boruca]], mientres los sos llugartenientes efectuaben correríes por diversos llugares y prindaben prisioneros. Ente éstos figuró [[Pablo Presbere]], que foi enxuiciáu en Cartago pol gobernador, condergáu a muerte y arcabuceado el [[4 de xunetu]] de 1710.

Por cuenta de graves quebrantos na so salú, qu'inclusive-y fixeron perder la fala, a mediaos de [[1711]] apurrió'l poder al teniente de gobernador [[José de Casasola y Córdoba]] y treslladóse a [[Nicaragua]] en busca d'un médicu. El [[8 de xineru]] de 1712, tando inda ausente, el cabildru de Cartago declarar ineptu ya intentó destituyilo. La [[Real Audiencia de Guatemala]] intervieno y unvió al ex gobernador [[Diego d'Herrera Campuzano]] a investigar los fechos ya instruyir la causa respeutiva, que foi fallada en contra de los integrantes del Cabildru, anque yá aquel día finara'l gobernador.

Foi asocedíu interinamente pol teniente de gobernador [[José de Casasola y Córdoba]].

== Bibliografía ==
''Méritos: Lorenzo Antonio de Granda y Balbín'', n'http://pares.mcu.es/ParesBusquedas/servlets/Control_servlet?accion=4&txt_accion_orixe=2&txt_id_desc_ud=241531

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1651|1712|Granda}}
[[Categoría:Militares d'Asturies]]
[[Categoría:Gobernantes de Costa Rica]]
[[Categoría:Persones de Colunga]]
Lorenzo Antonio de Granda y Balbín , foi un militar asturianu, que foi gobernador de la provincia de Costa Rica de 1707 a 1712.

 Datos familiares 
Fíu de Juan de Granda y Catalina de Balbín Hevía. Casó n'ochobre de 1712 n'Ujarrás, Costa Rica, nel so llechu de muerte, con Nicolasa Guerrero Enciso de Hita, que-y diera una fía, Antonia Granda (1708-1747), quien casó n'Ujarrás en 1728 con don Tomás de la Madriz Monsalve.

 Carrera militar y alministrativa 
Sirvió na armada y nos exércitos de Flandes, Cataluña y Navarra, y destacóse especialmente pol so valor nes guerres d'Hungría contra los turcos, especialmente na batalla de Mohács en 1687 y na toma de Belgráu en 1688, aición na que foi gravemente mancáu. 

N'América foi alcalde mayor de les minas de Pamplona en Nueva Granada de 1698 a 1699, y de 1699 a 1703 gobernador y capitán xeneral interín de la provincia de Santa Marta. 

 Gobernador de Costa Rica 
El 5 de mayu de 1703 el rei Felipe V nomar gobernador de Costa Rica. Tomó posesión el 1° de mayu de 1707 d'esi cargu, que tuviera exerciendo interinamente Diego d'Herrera Campuzano dende 1704. 

Efectuó un estensu percorríu pola provincia y trató de poner fin al usu de mano d'obra indíxena y negra nes faciendes cacaoteras de Matina, por motivos de seguridá, pero tuvo que revocar les sos midíes en tal sentíu. Mientres tola so alministración tuvo constantes conflictos colos vecinos de Cartago y especialmente col Cabildru de la ciudá. Sicasí, tamién foi acusáu de graves crueldaes colos indíxenes.

En marzu de 1709 foi nomáu p'asocedelo l'ex gobernador Francisco Serrano de Reyna y Céspedes, pero esti morrió en Veragua, provincia de la cual yera gobernador, n'abril de 1712, antes d'asumir el cargu.

Correspondió-y enfrentar la crisis provocada pola sublevación de los indíxenes de Talamanca, qu'en setiembre de 1709 remontar al mandu de Pablo Presbere, quemaron ilesies, destruyeron una serie de pueblos y asesinaron a dos flaires, una muyer, un neñu y dellos soldaos. En xineru de 1710, el Gobernador coló a castigar a los sublevaos y acuartelóse en Boruca, mientres los sos llugartenientes efectuaben correríes por diversos llugares y prindaben prisioneros. Ente éstos figuró Pablo Presbere, que foi enxuiciáu en Cartago pol gobernador, condergáu a muerte y arcabuceado el 4 de xunetu de 1710.

Por cuenta de graves quebrantos na so salú, qu'inclusive-y fixeron perder la fala, a mediaos de 1711 apurrió'l poder al teniente de gobernador José de Casasola y Córdoba y treslladóse a Nicaragua en busca d'un médicu. El 8 de xineru de 1712, tando inda ausente, el cabildru de Cartago declarar ineptu ya intentó destituyilo. La Real Audiencia de Guatemala intervieno y unvió al ex gobernador Diego d'Herrera Campuzano a investigar los fechos ya instruyir la causa respeutiva, que foi fallada en contra de los integrantes del Cabildru, anque yá aquel día finara'l gobernador.

Foi asocedíu interinamente pol teniente de gobernador José de Casasola y Córdoba.

 Bibliografía 
Méritos: Lorenzo Antonio de Granda y Balbín, n'http://pares.mcu.es/ParesBusquedas/servlets/Control_servlet?accion=4&txt_accion_orixe=2&txt_id_desc_ud=241531

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Militares d'Asturies
Categoría:Gobernantes de Costa Rica
Categoría:Persones de Colunga