Baldomero Fernández Ladreda
{{Tradubot|Baldomero Fernández Ladreda}}
{{persona}}
'''Baldomero Fernández Ladreda''' {{nym}} foi un sindicalista, militar y guerrilleru [[Asturies|asturianu]].

== Biografía ==
Empecipia la so actividá [[política]] afiliándose a la [[Unión Xeneral de Trabayadores|UXT]] mientres trabayaba na cementera de [[Veguín]]. En [[1934]] participa na [[revolución d'ochobre de 1934|revolución obrera]] encabezando'l grupu obreru qu'asaltó la fábrica d'esplosivos asitiada en [[La Manxoya]]. Tres la finalización de la revuelta ingresa en prisión afiliándose al [[Partíu Comunista d'España]].

Tres l'españíu de la [[Guerra Civil Española|guerra civil]] xunir a la llucha, al mandu de un grupu de milicianos qu'actuó'l [[Sitiu d'Uviéu (1936)|cercu d'Uviéu]]. Fundó'l batallón «Ladreda»,{{Sfn|Muñiz Martín|1976|p=126}} que mandó mientres dalgún tiempu. Avanzada la guerra llegaría a mandar la [[8ª Brigada asturiana]] —darréu 179ª Brigada Mista—,{{Sfn|Engel|1999}}{{Sfn|Muñiz Martín|1976|p=126}} combatiendo nel País Vascu, Santander y Asturies.{{#tag:ref|Según Óscar Muñiz Martín, en setiembre de 1937 sería nomáu comandante de la Brigada móvil asturiana, actuando nel llamdo «frente oriental» d'Asturies.{{Sfn|Muñiz Martín|1976|p=126}}|group=n.}} A la fin de la guerra pasó a la clandestinidá, abellugándose nos montes d'Asturies. Llegó a entamar la so propia partida guerrillera.{{Sfn|Mateo de la Peral|1977|p=308}}

Na clandestinidá —onde se-y conoció pol llamatu de «Ferla»—{{Sfn|Casanova|Espinosa|Mir|Moreno Gómez|2004|pp=212, 265}} xunir a la [[Unión Nacional Española (antifranquista)|Unión Nacional Española]] (UNE). Fernández Ladreda convertir nuna de les principales figures de la resistencia antifranquista n'Asturies.{{Sfn|Vega García|Serrano Ortega|1998|p=98}} El 15 d'agostu de 1943 fundó, con [[Arístides Llaneza]] y [[Manuel Fernández Peón]], el [[Comité de Milicies Antifascistes]] (CMA).{{Sfn|García Piñeiro|1990|p=241}} En 1945, tres la desapaición del UNE, reconstituyóse'l partíu comunista, siendo nomáu Ladreda líder p'Asturies del partíu.{{#tag:ref|Otres fontes, sicasí, señalen qu'ente 1939 y 1945 exerció como secretariu xeneral del PCE n'Asturies.{{Sfn|Gómez Parra|1983|p=83}}|group=n.}} Trescurríu'l tiempu, llegó a oponese decididamente a la política oficial del PCE de rellanzar l'[[Maquis (guerrilla antifranquista)|actividá guerrillera]], según les actividaes de sabotaxe.{{Sfn|Vega García|Serrano Ortega|1998|p=99}} Ello llevaríalu a acabar enfrentándose cola direición del partíu nel exiliu, que tamién yera bien crítica cola so llinia d'actuación n'Asturies.{{Sfn|Garai|2008|pp=233-234}} Acabaría siendo espulsáu del partíu,{{Sfn|Vega García|Serrano Ortega|1998|p=100}} en 1946.

En setiembre de 1947 ye deteníu, siendo xulgáu y condergáu a muerte, siendo executáu nel [[garrote llaín]] el 15 de payares de 1947 na [[cárcel d'Uviéu]].{{Sfn|Vilar|1984|p=153}} Sería soterráu nel campusantu civil d'Uviéu, d'onde darréu seríen sacaos los sos restos y llevaos al Campusantu de [[Soto Ribera]].

== Bibliografía ==
* {{cita llibru |apellíu= {{versalita|Casanova}} |nome= Julián |apellíos2= {{versalita|Espinosa}} |nome2= Francisco |apellíos3= {{versalita|Mir}} |nome3= Conxita |apellíos4= {{versalita|Moreno Gómez}} |nome4= Francisco |títulu= Morrer, matar, sobrevivir. La violencia na dictadura de Franco |editorial= Ed. Críticu |allugamientu= Barcelona |añu= 2004}}
* {{cita llibru| apellíu = {{versalita|Engel}} | nome = Carlos| títulu = Historia de les Brigaes Mistes del Exércitu Popular de la República| añu = 1999| editorial = Madrid, Almena| id = 84-922644-7-0}}
* {{cita llibru|nome= Juan Ramón |apellíu= {{versalita|Garai}} |títulu= Celestino Uriarte. Clandestinidá y resistencia comunista |editorial= Txalaparta |allugamientu= Tafalla |añu= 2008 |id= ISBN 978-84-8136-524-5}}
* {{cita llibru |nome= Ramón |apellíu= {{versalita|García Piñeiro}} |títulu= Los mineros asturianos sol franquismu (1937-1962) |editorial= Fundación 10 de Mayu |añu= 1990}}
* {{cita llibru |nome= Rafael |apellíu= {{versalita|Gómez Parra}} |títulu= La guerrilla antifranquista, 1945-49 |editorial= Revolución |añu= 1983}}
* {{cita llibru| nome= Diego |apellíu= {{versalita|Mateo de la Peral}} |títulu= Historia d'Asturies. Edá contemporánea I |editorial= Ed. Ayalga |añu= 1977}}
* {{cita llibru |nome= Óscar |apellíu= {{versalita|Muñiz Martín}} |títulu= Asturies na guerra civil |editorial= Ayalga |añu= 1976}}
* {{cita llibru |apellíu= {{versalita|Vega García}} |nome= Rubén |apellíos2= {{versalita|Serrano Ortega}} |nome2= Begoña |títulu= Clandestinidad, represión y llucha política: el movimientu obreru en Xixón sol franquismu (1937-1962) |editorial= Conceyu de Xixón |añu= 1998}}
* {{cita llibru |nome= Sergio |apellíu= {{versalita|Vilar}} |títulu= Historia del Antifranquismo 1939-1975 |editorial= Plaza & Janés|añu= 1984}}

== Notes ==
{{llistaref|group=n.}}

== Referencies ==
{{llistaref|2}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1906|1947|Fernandez Ladreda, Baldomero}}
[[Categoría:Sindicalistes d'Asturies]]
[[Categoría:Políticos y polítiques del Partíu Comunista d'España]]
[[Categoría:Executaos nel garrote llaín]]
[[Categoría:Militares de la Guerra Civil Española]]
[[Categoría:Persones de La Ribera]]
Baldomero Fernández Ladreda  foi un sindicalista, militar y guerrilleru asturianu.

 Biografía 
Empecipia la so actividá política afiliándose a la UXT mientres trabayaba na cementera de Veguín. En 1934 participa na revolución obrera encabezando'l grupu obreru qu'asaltó la fábrica d'esplosivos asitiada en La Manxoya. Tres la finalización de la revuelta ingresa en prisión afiliándose al Partíu Comunista d'España.

Tres l'españíu de la guerra civil xunir a la llucha, al mandu de un grupu de milicianos qu'actuó'l cercu d'Uviéu. Fundó'l batallón «Ladreda», que mandó mientres dalgún tiempu. Avanzada la guerra llegaría a mandar la 8ª Brigada asturiana —darréu 179ª Brigada Mista—, combatiendo nel País Vascu, Santander y Asturies. A la fin de la guerra pasó a la clandestinidá, abellugándose nos montes d'Asturies. Llegó a entamar la so propia partida guerrillera.

Na clandestinidá —onde se-y conoció pol llamatu de «Ferla»— xunir a la Unión Nacional Española (UNE). Fernández Ladreda convertir nuna de les principales figures de la resistencia antifranquista n'Asturies. El 15 d'agostu de 1943 fundó, con Arístides Llaneza y Manuel Fernández Peón, el Comité de Milicies Antifascistes (CMA). En 1945, tres la desapaición del UNE, reconstituyóse'l partíu comunista, siendo nomáu Ladreda líder p'Asturies del partíu. Trescurríu'l tiempu, llegó a oponese decididamente a la política oficial del PCE de rellanzar l'actividá guerrillera, según les actividaes de sabotaxe. Ello llevaríalu a acabar enfrentándose cola direición del partíu nel exiliu, que tamién yera bien crítica cola so llinia d'actuación n'Asturies. Acabaría siendo espulsáu del partíu, en 1946.

En setiembre de 1947 ye deteníu, siendo xulgáu y condergáu a muerte, siendo executáu nel garrote llaín el 15 de payares de 1947 na cárcel d'Uviéu. Sería soterráu nel campusantu civil d'Uviéu, d'onde darréu seríen sacaos los sos restos y llevaos al Campusantu de Soto Ribera.

 Bibliografía 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Notes 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Sindicalistes d'Asturies
Categoría:Políticos y polítiques del Partíu Comunista d'España
Categoría:Executaos nel garrote llaín
Categoría:Militares de la Guerra Civil Española
Categoría:Persones de La Ribera