Horacio Carochi
{{persona}}
[[Ficheru:Carochi.jpg|thumb|right|Portada de ''Arte de la Llingua mexicana cola declaración de tolos sos alverbios'']]
'''Horacio Carochi''' {{nym}}<ref name=":0">{{cita llibru|apellíu=León Portilla|nome=Miguel|enllaceautor=Miguel León-Portillo|títulu=Estudio introductoriu a Arte de la Llingua Mexicana de Horacio Carochi|url=|fechaaccesu=|añu=1983|editorial=Universidá Nacional Autónoma de Méxicu|isbn=9685805865|editor=Miguel León Portilla|allugamientu=|páxina=XIII|idioma=castellán|capítulu=}}</ref> foi un [[xesuita]] y filólogu florentín qu'escribió un vocabulariu y gramática del [[Náhuatl|náhuatl clásicu]] publicaos en [[1645]] sol títulu de ''[[L'arte de la Llingua Mexicana.]]''

Carochi ingresó a la [[Compañía de Xesús]] el 23 d'ochobre de 1601. Viaxó a la [[Virreinatu de Nueva España|Nueva España]] onde concluyó los sos estudios de filosofía y teoloxía. Ordenóse sacerdote en 1609. Estudió llingües indíxenes nel [[Muséu Nacional del Virreinatu|colexu de Tepotzotlán]], aprendió otomí con un maestru indíxena y náhuatl col padre Antonio del Rincón, mestizu emparentáu cola nobleza texcocana. 

De la mesma enseñó llingües indíxenes hasta 1638 que foi nomáu rector del [[Colexu Máximu de San Pedro y Pablo]] na Ciudá de Méxicu. En 1644 concluyó'l ''Arte de la llingua mexicana''<ref>{{cita llibru|apellíos=Carochi|nome=Horacio|enllaceautor=|títulu=L'arte de la llingua mexicana. Edición facsimilar|url=|fechaaccesu=|añu=1983|editorial=Universidá Nacional Autónoma de Méxicu|isbn=9685805865|editor=Miguel León Portilla|allugamientu=|páxina=|idioma=castellán|capítulu=}}</ref> que foi revisáu y emponderáu pol padre Balthazar González S.J y el so amigu Bartholomé de Alva quien traduxera les comedies de [[Lope de Vega|Lope]] y l'autu sacramental ''[[El gran teatru del mundu]]'' de [[Pedro Calderón de la Barca|Calderón de la Barca]] al náhuatl.<ref name=":0" />

En 1645 sumió'l cargu de viceprepósito de la Casa Profesa na Ciudá de Méxicu y de consultor de la provincia. Dos años dempués, en 1647, asumió'l cargu de prepósito. En 1657 tornó a Tepotzotlán onde morrería años más tarde. Tamién ye autor de la Gramática del ''Arte'' y el ''Vocabulariu de la llingua otomí'' que'l padre [[Ángel María Garibay]] allugaba inéditu na [[Coleición de Manuscritos de Llingües Indíxenes]] de la [[Biblioteca Nacional de Méxicu]]<ref>{{cita llibru|apellíos=Garibay|nome=Ángel María|enllaceautor=|títulu=Historia de la lliteratura náhuatl v. 2|url=|fechaaccesu=|añu=1653-1954|editorial=Porrúa|isbn=|editor=|ubicación=|páxina=201|idioma=castellán|capítulu=}}</ref> pero qu'otres fontes dan per tresmanáu.<ref>{{Cita web|url=https://editorialcosmos.com/autor/10/horacio-carochi/|títulu=Horacio Carochi}}</ref> 

== Trabayos ==
*''{{lang|es|Arte de la lengua mexicana con la declaración de todos sus adverbios}}'', impresu en Méxicu en 1645 
*''{{lang|es|Vocabulario copioso de la lengua mexicana}}'' 
*''{{lang|es|Gramática de la lengua otomí}}'' 
*''{{lang|es|Vocabulario otomí}}''
*''{{lang|es|Sermones en lengua mexicana}}''

== Referencies ==
{{llistaref}}

{{Tradubot|Horacio Carochi}}

[[Categoría:Lexicógrafos d'Italia]]
[[Categoría:Idioma náhuatl clásicu]]
[[Categoría:Llingüistes d'Italia]]
[[Categoría:Misioneros católicos en Méxicu]]

[[Categoría:Persones de Florencia]]
[[Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF]]
Horacio Carochi  foi un xesuita y filólogu florentín qu'escribió un vocabulariu y gramática del náhuatl clásicu publicaos en 1645 sol títulu de L'arte de la Llingua Mexicana.

Carochi ingresó a la Compañía de Xesús el 23 d'ochobre de 1601. Viaxó a la Nueva España onde concluyó los sos estudios de filosofía y teoloxía. Ordenóse sacerdote en 1609. Estudió llingües indíxenes nel colexu de Tepotzotlán, aprendió otomí con un maestru indíxena y náhuatl col padre Antonio del Rincón, mestizu emparentáu cola nobleza texcocana. 

De la mesma enseñó llingües indíxenes hasta 1638 que foi nomáu rector del Colexu Máximu de San Pedro y Pablo na Ciudá de Méxicu. En 1644 concluyó'l Arte de la llingua mexicana que foi revisáu y emponderáu pol padre Balthazar González S.J y el so amigu Bartholomé de Alva quien traduxera les comedies de Lope y l'autu sacramental El gran teatru del mundu de Calderón de la Barca al náhuatl.

En 1645 sumió'l cargu de viceprepósito de la Casa Profesa na Ciudá de Méxicu y de consultor de la provincia. Dos años dempués, en 1647, asumió'l cargu de prepósito. En 1657 tornó a Tepotzotlán onde morrería años más tarde. Tamién ye autor de la Gramática del Arte y el Vocabulariu de la llingua otomí que'l padre Ángel María Garibay allugaba inéditu na Coleición de Manuscritos de Llingües Indíxenes de la Biblioteca Nacional de Méxicu pero qu'otres fontes dan per tresmanáu. 

 Trabayos 
, impresu en Méxicu en 1645 
 
 

 Referencies 

Categoría:Lexicógrafos d'Italia
Categoría:Idioma náhuatl clásicu
Categoría:Llingüistes d'Italia
Categoría:Misioneros católicos en Méxicu

Categoría:Persones de Florencia
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF