Andrew Browne Cunningham
{{persona}}


El [[Almirante de la Flota]] '''Andrew Browne Cunningham''', 1º Vizconde Cunningham de Hyndhope, [[Caballeru de la Orde del Cardu|KT]], [[Caballero gran cruz de la Orde del Bañu|GCB]], [[Orde de Méritu del Reinu Xuníu|OM]], [[Orde del Serviciu Distinguíu|DSO]] ([[Dublín]], [[Irlanda]], [[Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda|Reinu Xuníu]], [[7 de xineru]] de [[1883]]-[[Londres]], [[12 de xunu]] de [[1963]]), hermanu mayor del [[Xeneral]] sir [[Alan Cunningham]], foi un [[almirante]] [[Reinu Xuníu|británicu]] de la [[Segunda Guerra Mundial]]. De cutiu ye citáu poles sos iniciales «ABC».

Nació en [[Rathmines]], un [[suburbiu]] de [[Dublín]], entós parte del [[Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda]], el 7 de xineru de 1883, y asistió a diverses escueles ya institutos antes d'apuntase na Escuela Naval d'Edimburgu con namái 10 años, empezando asina la so rellación cola [[Royal Navy]]. Dempués de graduase en [[1898]] del [[Britannia Royal Naval College]], xubió rápido de rangu. Comandó un [[destructor]] mientres la [[Primer Guerra Mundial]] y dalgunos más mientres el [[periodu d'enteguerres]]. Pola so actuación na Gran Guerra foi condecoráu con dos [[Orde del Serviciu Distinguíu|Órdenes del Serviciu Distinguíu]] con dos [[Barra (medaya)|barres]], especialmente poles sos aiciones nos [[Dardanelos]] y nos [[países bálticos]].

Mientres la [[Segunda Guerra Mundial]], como [[Comandante en xefe]] de la [[Flota del Mediterraneu (Reinu Xuníu)|Flota del Mediterraneu]], Cunningham dirixó con ésitu les fuercies navales britániques en diverses [[Batalla del Mediterraneu|batalles nel]] [[Mar Mediterraneu|Mediterraneu]], ente les que destaquen l'ataque sobre [[Batalla de Tarento|Tarento]] en [[1940]], el primer ataque de la historia puramente dende un [[portaviones]]<ref name=RNtaranto>{{cita web|url=http://www.royalnavy.mod.uk/server/show/conWebDoc.1593|títulu=Taranto 1940|editorial=[[Royal Navy]]|fecha=13 de xunu de 2007|fechaaccesu=13 de xunu de 2007|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070926235125/http://www.royalnavy.mod.uk/server/show/conWebDoc.1593|fechaarchivu=26 de setiembre de 2007}}</ref> y la [[batalla del cabu Matapán]] en [[1941]]. Cunningham tamién foi responsable del esfuerciu pa curiar les [[Convóis de Malta|llinies de suministru aliaes]] al traviés d'[[Alexandría]], [[Xibraltar]] y [[Malta]], lo mesmo que de supervisar los diversos [[desembarcos]] [[Aliaos de la Segunda Guerra Mundial|aliaos]] na [[costa (xeografía)|costa]] mediterránea. En [[1943]] foi nomáu [[Primer Lord del Mar]], una posición qu'ocupó hasta'l so retiru en [[1946]]. Dempués del so retiru, exerció diverses posiciones ceremoniales, incluyendo la de [[Lord High Steward]] na [[Coronación del rei de Gran Bretaña|coronación]] de la reina [[Sabela II del Reinu Xuníu]] en [[1953]]. Morrió'l [[12 de xunu]] de [[1963]].

== Infancia ==
Andrew Cunningham nació en [[Rathmines]], [[Condáu de Dublín]] el [[7 de xineru]] de [[1883]],<ref>Michael Simpson p.1</ref> el terceru de cinco fíos del profesor Daniel Cunningham y de la so esposa Elizabeth Cumming Browne, dambos d'orixe [[Escocia|escocés]].<ref>Cunningham, Andrew Cap.1</ref> Él mesmu describió a los sos padres como «grandes [[intelectual]]es y de tradición [[Catolicismu|clerical]]», una y bones dambos [[güelu|güelos]] fueren [[clérigu|clérigos]]. El so padre yera profesor d'[[anatomía]] nel [[Trinity College (Dublín)|Trinity College]] de [[Dublín]]. La so madre, [[ama de casa]], supervisó, xunto a los sos criaos y delles [[Institutor|institutrices]], la mayor parte de la educación del so fíu. Como resultancia, él mesmu afirmaba que caltenía una «templada y cercana» rellación cola so madre.

Dempués d'una curtia estancia nuna escuela de Dublín, foi unviáu a l'[[Academia d'Edimburgu]], onde s'agospió xunto a les sos tíes Doodles y Connie May.<ref>Andrew Cunningham p. 9–14</ref> Con diez años'l so padre únvia-y un telegrama onde-y preguntar «¿querdríes apuntate na [[Armada|Marina]]?». Naquellos momentos, la familia nun tenía nengún tipu de nexu cola [[Royal Navy|Armada Real]] y Cunningham namái amosara un vagu interés pel mar. Sicasí, respondió «Sí, quiero ser un [[almirante]]».<ref>Andrew Cunningham p. 13</ref> Foi unviáu a una Escuela Preparatoria Naval [[Stubbington House]], especializada en preparar pupilos pal exame d'accesu del [[Real Colexu Naval Britania]], en [[Dartmouth (Inglaterra)|Dartmouth]].<ref name=Histwar>{{cita web |url=http://www.historyofwar.org/articles/people_cunningham.html|títulu=Cunningham biography|editorial = Historyof war|fecha = 2007 |fechaaccesu=11 de xunu de 2007}}</ref> Cunningham aprobó los [[Exame (evaluación estudiantil)|exámenes]], amosando una particular maña en [[matemátiques]].<ref>Michael Simpson p.2–3</ref>

== Entamos de la carrera naval ==
[[Ficheru:United Kingdom - England - London - Greenwich - Old Royal Naval College.jpg|thumb|left|L'antigua [[Real Escuela Naval de Greenwich]], onde Cunningham fixo'l cursu de [[subteniente]].]]
Con 64 alumnos más, Cunningham xunir a la [[Royal Navy|Marina Real]] como [[cadete]] nel buque escuela [[HMS Prince of Wales (1860)|HMS '' Britannia '']] en [[1897]].<ref name=Simpsonp.2>Michael Simpson Cap. 1 p.2</ref> Unu de los sos compañeros de clase foi'l futuru [[Almirante de la Flota (Reinu Xuníu)|Almirante de la Flota]] [[James Fownes Somerville]].<ref name=Dartarc /> Cunningham yera conocíu pola so falta d'entusiasmu nos deportes de campu, magar-y gustaba'l golf y pasaba la mayor parte del so tiempu llibre «entreteniéndose colos [[bote]]s».<ref name=Simpsonp.2 /> Él mesmu escribió nes sos memories qu'a la fin del cursu taba «ansiosu p'atopar aventures nel mar».<ref>Cunningham, Andrew Cap. 2</ref> Magar se conocen numberosos incidentes menores d'esta primer etapa, la so conducta foi considerada como «bien bona».<ref name=Simpsonp.2 /> Aprobó n'abril de [[1898]], siendo'l primeru de la promoción en [[matemátiques]] y [[náutica]].<ref name=Dartarc>Dartmouth archives 1897–1899 citáu por Michael Simpson na seición de referencies, p.283</ref>

El so primer serviciu nel mar foi como [[guardiamarina]] nel [[HMS Dorios (1896)|HMS ''Dorios'']] en [[1899]],<ref name=NavalMuseum>{{cita web|url=http://www.royalnavalmuseum.org/info_sheets_andrew_cunningham.htm|títulu=Cunningham information sheet|editorial=Royal Naval Museum|fecha=-2007|fechaaccesu=11 de xunu de 2007|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070713083936/http://www.royalnavalmuseum.org/info_sheets_andrew_cunningham.htm|fechaarchivu=13 de xunetu de 2007}}</ref> sirviendo na [[Estación del Cabu]] cuando empezó la [[Segunda Guerra Bóer]].<ref>{{cita llibru |apellíos= Pakenham |nome= Thomas |enllaceautor= Thomas Pakenham|títulu= The Boer War|añu= 1979|editorial= Random House|allugamientu=Nueva York|idioma= inglés|isbn= 0-394-42742-4|id= |páxina= |capítulu= |urlcapítulu= |cita= }}</ref> En [[febreru]] de [[1900]] foi destináu a la [[Brigada Naval]], onde él mesmu creía que «prometía oportunidaes pa la valentía y p'estremase n'aición».<ref name=NavalMuseum /> Cunningham combatió en [[Pretoria]] y [[Batalla de Diamond Hill|Diamond Hill]] como parte de la Brigada. N'avientu de [[1901]] volvió embarcase, esta vegada nel [[HMS Hannibal (1896)|HMS ''Hannibal'']]. El payares siguiente xunir a la [[tripulación]] del [[cruceru protexíu]] [[HMS Diadem (1896)|HMS ''Diadem'']].

A entamos de [[1902]], realizó'l cursu del [[subteniente]] na base naval de [[HMNB Portsmouth|Portsmouth]] y en [[Real Colexu Naval de Greenwich|Greenwich]].

Darréu sirvió como subteniente nel [[acorazáu]] [[HMS Implacable (1899)|HMS ''Implacable'']] nel [[Mar Mediterraneu|Mediterraneu]] mientres 6 meses en [[1903]].<ref name=NavalMuseum /> En setiembre foi destináu al [[HMS Locust (1896)|HMS ''Locust'']] pa sirvir como segundu al mandu. Foi promovíu a [[teniente]] en [[1904]], y sirvió en diversos barcos mientres los 4 años siguientes. En [[1908]] recibió'l so primer mandu, la [[Buque torpedero|HM Torpedero nᵘ 14]].<ref name=NavalMuseum />

== Primer Guerra Mundial ==
[[Ficheru:Distinguished Service Order correct.jpg|80px|thumb|[[Orde del Serviciu Distinguíu]] del [[Reinu Xuníu]].]]
Cunningham foi altamente condecoráu mientres la [[Primer Guerra Mundial]], recibiendo la [[Orde del Serviciu Distinguíu]] y dos [[Barra (medaya)|barres]]. En [[1911]] recibiera'l mandu del [[destructor]] [[HMS Scorpion (1910)|HMS ''Scorpion'']], que comandó mientres tola guerra. El ''Scorpion'' yera un [[destructor]] de la [[clase Beagle|clase ''Beagle'']] botáu en [[1910]]<ref>''[[The Times]] (Londres)'', Miércoles, [[31 d'agostu]] de [[1910]], p.5</ref> con impulsu de [[carbón]].<ref>[http://www.battleships-cruisers.co.uk/beagle_class.htm Beagle Class Destroyer 1909 - 1910]</ref>

En [[1914]], el ''Scorpion'' participó na [[Persecución del Goeben y el Breslau|persecución]] de los buques alemanes [[SMS Goeben|SMS ''Goeben'']] y [[SMS Breslau|SMS ''Breslau'']].<ref>{{cita llibru | enllaceautor=Martin Gilbert| nome=Martin| apellíos=Gilbert | coautor= | títulu=The First World War: a complete history | fecha=2004 | editorial=Henry Holt and Co. | allugamientu=Nueva York | isbn=0-8050-7617-4 | páxines=}}</ref> La operación intentó atopar y destruyir dambos barcos [[Imperiu alemán|alemanes]],<ref>{{cita llibru |apellíos=Massie|nome=Robert K.|enllaceautor=Robert K. Massie|títulu=Castles of Steel|añu=2003|allugamientu=[[New York City]]|editorial=Ballantine Books|isbn=0-345-40878-0}} pp. 40–49.</ref> pero éstos consiguieron escapar de la flota británica y pasar al traviés de los [[Dardanelos]]<ref>{{cita llibru |apellíos=Staff|nome=Gary|títulu=German Battlecruisers: 1914–1918|añu=2006|allugamientu=[[Oxford]]|editorial=Osprey Books|isbn=978-1-84603-009-3}}</ref> pa llegar hasta [[Constantinopla]].<ref name=Mooreheadchap1>Moorehead, Alan p11–28</ref> La so llegada contribuyó decisivamente a que l'[[Imperiu otomanu]] xunir a les [[Potencies Centrales]] en payares de 1914.<ref name =Mooreheadchap1 /> A pesar de ser una batalla ensin [[baxa|baxes]], el fracasu de la persecución británica tuvo unes enormes ramificaciones polítiques y militares, qu'en pallabres de [[Winston Churchill]] traxeron «más dolor, más miseria y más ruina de la que nunca antes empunxera la [[brúxula]] d'una nave».<ref>Tuchman, Barbara p.154</ref>
[[Ficheru:HMS Scorpion (1910) IWM SP 000592.jpg|thumb|left|L'[[HMS Scorpion (1910)|HMS ''Scorpion'']] fotografiáu en [[1915]] nel [[puertu]] de [[Malta]].]]
Cunningham permaneció nel Mediterraneu y, en [[1915]],<ref>{{cita llibru |apellíos= Carlyon|nome= les|autor= |enllaceautor= les Carlyon|coautor= |editor= |otros= |títulu= Gallipoli|añu=2001|editorial= Transworld publishers|ubicación= |idioma= inglés|isbn= 0385 604750|id= }}</ref> el ''Scorpion'' participó nes [[operaciones navales na camapaña de los Dardanelos|operaciones navales previes]] y como sofitu al [[desembarcu militar|asaltu anfibiu]] sobre la [[Península de Galípoli|península]] de [[Batalla de Galípoli|Galípoli]].<ref>{{cita llibru| enllaceautor=Philip J. Haythornthwaite| nome=Philip J.| apellíos=Haythornthwaite| títulu=Gallipoli 1915, Fronteru Assault on Turkey| editorial=Osprey |serie=Campaign Series #8| añu=1991}}</ref> Pola so actuación, Cunningham foi compensáu cola promoción a [[capitán de corbeta]] (''commander'') y concedióse-y la Orde del Serviciu Distinguíu.<ref>{{cita web |url=http://www.iwm.org.uk/upload/package/2/gallipoli/pdf_files/Galnaval.pdf |formatu=PDF |títulu=Gallipoli Campaign |editorial=[[Imperial War Museum]] |fecha=2007 |fechaaccesu=13 de xunu de 2007 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070621174544/http://www.iwm.org.uk/upload/package/2/gallipoli/pdf_files/Galnaval.pdf |fechaarchivu=2007-06-21 }}</ref>

En pasando cuasi un añu en [[patrulla|patrulles]] rutinaries, a finales de [[1916]] foi unviáu pa protexer [[convói]]es, un destín que consideraba mundanu.<ref name =Simpsonp.13>Michael Simpson p.13</ref> Nun tuvo nengún contautu con [[submarín|submarinos]] alemanes ''[[U-Boot]]'' mientres esti periodu, polo que darréu comentaría que «la inmunidá de los mios convóis foi probablemente suerte».<ref name=Simpsonp.13 /> Convencíu de que'l Mediterraneu ufiertába-y escases posibilidaes ofensives, pidió'l treslláu de vuelta al [[Reinu Xuníu]]. El ''Scorpion'' aportó'l [[21 de xineru]] de [[1918]]. Nos sos 7 años como [[capitán]] del ''Scorpion'', Cunningham ganara una reputación d'espertu marineru.<ref>Michael Simpson p.14</ref> Foi destináu al [[HMS Termagent|HMS ''Termagent'']] pol [[Vicealmirante]] [[Roger Keyes]], como parte de les llamaes «[[patrulles de Dover]]» n'abril de [[1918]],<ref>{{cita web |url = http://www.dover-kent.co.uk/history/ww1a_dover_patrol.htm |títulu = History of Dover |editorial = Dover Information website |fecha = 2007 |fechaaccesu = 13 de xunu de 2007 |urlarchivu = https://web.archive.org/web/20070615092848/http://www.dover-kent.co.uk/history/ww1a_dover_patrol.htm |fechaarchivu = 15 de xunu de 2007 }}</ref> recibiendo una [[Barra de medaya|barra]] pal so Orde del Serviciu Distinguíu en [[1919]].<ref>Michael Simpson p.14–15</ref>

== Periodu d'enteguerres ==
[[Ficheru:Map Treaty of Brest-Litovsk-es.svg|thumb|Fronteres impuestes per Alemaña a Rusia nel [[Tratáu de Brest-Litovsk]].]]

=== Asociación con Cowan ===
Cunningham participó en numberoses aiciones béliques mientres el periodu d'[[enteguerres]]. En [[1919]] comandó el [[Destructor clase S (1916)|Destructor clase S]] [[HMS Seafire|HMS ''Seafire'']] nel [[Mar Bálticu|Bálticu]]. Tanto los [[bolxevique]]s como los [[Movimientu Blancu|Rusos Blancos]] y diversos movimientos [[nacionalista|nacionalistes]] [[Letonia|letonos]], [[Alemaña|alemanes]] y [[Polonia|polacos]] intentaben controlar [[Letonia]],<ref name="li">[http://www.li.lv/index.php?option=com_content&task=view&id=71&lang=en The Fight for Independence and the Republic of Latvia.] The University of Latvia. Consultáu'l 07/02/2008.</ref> pero'l [[Gobiernu del Reinu Xuníu]] reconociera la independencia de Letonia dempués del [[Tratáu de Brest-Litovsk]].<ref>[https://web.archive.org/web/20070610023346/http://www.estonica.org/eng/lugu.html?kateg=43&menyy_id=655&alam=80&leht=3 The Story of the Estonian Republic — 1918–1940] Estonica.org</ref> Foi nesti viaxe cuando Cunningham conoció al [[Almirante]] [[Walter Cowan]]. Cunningham quedó impresionáu polos métodos de Cowan, especialmente pol so navegación n'agües potencialmente peligroses, con [[borrina]] trupa y [[Mina naval|campos de mines]] qu'amenaciaben la [[flota]].<ref>{{cita web|url=http://www.hmshood.com/crew/biography/cowan_bio.htm |títulu=Cowan biography|editorial =HMS Hood association |fecha = 11 de xunu de 2007 |fechaaccesu=24 de xunu de 2009}}</ref> Mientres diversos alcuentros potencialmente problemáticos con fuercies alemanes qu'intentaben albortar los movimientos independentistes letones, Cunningham exhibió un bon «[[autocontrol]] y xuiciu».<ref name=Simpson3 /> El mesmu Cowan afirmó que «el comandante Cunningham actuó una y otra vez con una prontitud infalible y una gran decisión, demostrando con ello ser un Oficial d'escepcional valor y resolución».<ref name=Simpson3>Simpson, Michael, Cap 3, Cowans Protexe, p.17–18</ref>

Poles sos aiciones nel Bálticu, Cunningham recibió una segunda barra pa la so [[Orde del Serviciu Distinguíu]] y foi promovíu a [[Capitán]] en [[1920]].<ref name=NavalMuseum /> A la so torna del Bálticu en [[1922]], foi nomáu capitán de la 6ª Flotilla de [[Destructor]]es. Siguieron diversos mandos más: la 1ª Flotilla de Destructores en [[1923]], el destructor base, una estructura naval en tierra, [[HMS Lochinvar|HMS ''Lochinvar'']] nel [[Puertu Edgar]] y el [[Fiordu de Forth]] ente [[1926]] y [[1927]].<ref>{{cita web |url=http://www.royalnavalmuseum.org/info_sheets_andrew_cunningham.htm |títulu=Cunningham information sheet |editorial=Royal Naval Museum |fecha=8 de xunu de 2007 |fechaaccesu=24 de xunu de 2009 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20090223194814/http://www.royalnavalmuseum.org/info_sheets_andrew_cunningham.htm |fechaarchivu=23 de febreru de 2009 }}</ref> Cunningham volvió atopase col yá [[Vicealmirante]] Cowan ente [[1926]] y [[1928]], cuando Cunningham yera [[Capitán de la Flota]] de Cowan mientres sirvía al [[Escuadrón de Norteamérica y les Indies Occidentales]]. Nes sos memories Cunningham dexa claro'l «gran respetu»<ref name=Cunnbio262>Andrew Cunningham p. 262</ref> que sentía por Cowan y les munches lleiciones que recibió d'él nos dos periodos en que sirvieron xuntos.<ref name=Cunnbio262 /> Nes acabadures de la década de los años [[1920]], Cunningham volvió al [[Reinu Xuníu]] pa participar nos cursos de la Escuela d'Oficiales Cimeros de [[Sheerness]] y el [[Colexu Real d'Estudios de Defensa|Colexu Imperial de la Defensa]].<ref>Simpson, Michael p.25</ref> Ente que s'atopaba nesti postreru, en [[1929]], casóse con Nona Byatt (fía de Horace Vyatt; la pareya nun tuvo nengún fíu). Dempués d'un añu nel Colexu, Cunningham recibió'l mandu del so primer gran barcu, el [[acorazáu]] [[HMS Rodney (29)|HMS ''Rodney'']].<ref name=NavalMuseum /> Dieciocho meses dempués foi nomáu [[Comodoro]] del [[HMS Pembroke (base)|HMS ''Pembroke'']], nome de los cuarteles de la [[Royal Navy]] en [[Chatham (Kent)|Chatham]].

=== Promoción a oficial de bandera ===
[[Ficheru:British Battlecruiser HMS Hood circa 1932.jpg|thumb|left|El HMS ''Hood'' en [[1932]].]]
En setiembre de [[1932]] Cunningham foi promovíu a [[oficial de bandera]] y [[edecán]] del [[Xurde V del Reinu Xuníu|Rey Xurde V]]. Foi nomáu [[Contralmirante]] (de destructores) nel [[Mar Mediterraneu|Mediterraneu]] n'avientu de [[1933]] y foi [[compañeru de la Orde del Bañu]] en [[1934]]. Izando el so [[enseña]] nel [[cruceru llixeru]] [[HMS Coventry (1916)|HMS ''Coventry'']], Cunningham aprovechó'l so tiempu pa realizar práutiques de maniobres cola flota. perfeccionando asina téuniques que dempués utilizaría na [[Segunda Guerra Mundial]].<ref name=Cunnbio158>Cunningham, Andrew p.158</ref> Tamién realizó exercicios nel [[océanu Atlánticu]], onde aprendió los riesgos y virtúes de les aiciones nocherniegues, qu'utilizaría con gran efectividá nos siguientes años.<ref name=Cunnbio158 />

Cuando foi promovíu a [[Vicealmirante]] en [[xunetu]] de [[1936]], dada la [[Tratáu Naval de Londres|política naval d'enteguerres]], el serviciu activu paecía remotu. Sicasí, un añu dempués, y por cuenta de la enfermedá del [[Almirante]] [[Geoffrey Blake|Sir Geoffrey Blake]], Cunningham asumió'l cargu de comandante del Escuadrón de cruceros y segundu al mandu de la [[Flota del Mediterraneu (Reinu Xuníu)|Flota del Mediterraneu]], col [[HMS Hood (51)|HMS ''Hood'']] como [[buque insignia]].<ref name=CunnbioCh7>Andrew Cunningham ch.7</ref> Dempués del so llargu serviciu en barcos pequeños, Cunningham consideró la so estancia a bordu del ''Hood'' como un palaciu, inclusive devasando la so esperiencia nun gran barcu como yera'l [[HMS Rodney (29)|HMS ''Rodney'']].<ref name=HMShood>{{cita web |url=http://www.hmshood.com/crew/biography/abc_bio.htm |títulu=Cunningham biography|editorial = HMS Hood association|fecha = 2007 |fechaaccesu=11 de xunu de 2007}}</ref>

Caltuvo'l mandu del ''Hood'' hasta [[setiembre]] de [[1938]], cuando foi nomáu pol [[Real Marina Británica|Almirantazgo]] como [[Primer Lord del Mar|Axuntu al Xefe del Estáu Mayor Naval]], magar nun asumió'l cargu hasta [[avientu]] de [[1939]]. Aceptó un cargu en tierra con [[desidia]], pos nun apreciaba l'alministración, pero tratar d'un evidente pagu per parte del Almirantazgo. Mientres 6 meses, y dada una enfermedá del [[Roger Backhouse|Almirante Sir Roger Blackhouse]], l'entós [[Primer Lord del Mar]], sustituyó a Blackhouse nel [[Comité de Defensa Imperial]] y el [[Gabinete del Almirantazgo]].<ref name=NavalMuseum />

== Segunda Guerra Mundial ==
[[Ficheru:HMS Warspite, Indian Ocean 1942.jpg|thumb|L'[[HMS Warspite (03)|HMS ''Warspite'']] en [[1942]].]]
Cunningham describió'l mandu de la [[Flota del Mediterraneu (Reinu Xuníu)|Flota del Mediterraneu]] como «el meyor mando que la Marina Real podía ufiertar»,<ref name=Simpson42>Michael Simpson, Capítulu 5 p.42</ref> y remarcaba nes sos memories que «quiciabes conocía los Mediterraneu tan bien como cualesquier otru oficial naval de la mio xeneración».<ref name=Simpson42 /> Cunningham foi nomáu Comandante en Xefe del [[Mar Mediterraneu|Mediterraneu]], izando el so enseña nel [[HMS Warspite (03)|HMS ''Warspite'']], un [[acorazáu]] ''[[Dreadnought]]'' de la [[clase Queen Elisabeth]] el [[6 de xunu]] de [[1939]], un día dempués de llegar a [[Alexandría]].<ref name="Warspite">Crawford, S., p. 179.</ref> Como Comandante en Xefe, la principal esmolición yera la seguridá de los [[convói]]es que se dirixíen escontra [[Convóis de Malta|Exiptu y Malta]]. Estos convóis teníen una estraordinaria importancia, pos yeren totalmente necesarios pa caltener [[Malta]], una [[Territoriu Británicu de Ultramar|colonia británica]] y base naval pequeña pero crucial n'estáu de guerra. Malta yera un puntu estratéxicu de vital importancia y Cunningham tener bien presente.<ref name=Histwar /> El marín creía que la principal amenaza al poderíu naval británicu nel Mediterraneu provendría de la [[Regia Marina]] [[Reinu d'Italia (1861-1946)|italiana]].<ref>Michael Simpson p.43</ref> Por eso Cunningham caltuvo la so flota disponible en cualquier momentu, pos asina Italia entrara na guerra, la Flota Británica taría esperándo-yos.<ref>Michael Simpson, p.44.</ref>

=== La Rindición de Francia (xunu de 1940) ===
[[Ficheru:Provence-3.jpg|thumb|left|El ''[[Provence]]'', acorazáu [[Francia|francés]] ximielgu al [[Lorraine (1913)|''Lorraine'']].]]
{{VT|Batalla de Mers el-Kebir}}
Nel so papel como Comandante en Xefe del Mediterraneu, Cunningham tuvo qu'axustar col Almirante francés [[René-Emile Godfroy]] pa la desmilitarización y l'internamientu d'un escuadrón francés en [[Alexandría]] en [[xunu]] de [[1940]], xusto dempués de la [[Armisticiu del 22 de xunu de 1940|cayida de Francia]].<ref name="HI2GM">{{cita llibru |apellíos= Fioranti|nome= Flavio|autor2= Scaffei, David|editorial= Susaeta|títulu= Historia Ilustrada de la Segunda Guerra Mundial|edición= 1ª|añu= 2002|ubicación= Madrid|isbn= 84-305-3486-5|páxines= 73-76|capítulu= De Tubruq al Atlánticu}}</ref> [[Winston Churchill|Churchill]] ordenara a Cunningham qu'evitara que los barcos franceses abandonaren el [[puertu]], y que s'asegurara de que la flota de guerra gala nun pasara a manes enemigues.<ref name="HI2GM" /> Aparcáu naquellos momentos n'Alexandría, Cunningham empecipió unes delicaes negociaciones con Godfroy p'asegurar que la so flota, consistente nel [[acorazáu]] [[Lorraine (1913)|''Lorraine'']], cuatro [[Cruceru (buque de guerra)|cruceros]], trés [[destructor]]es y un [[submarín]] nun se convirtieren en nenguna amenaza.<ref name=warner97>Oliver Warner p.97</ref> L'[[Real Marina Británica|Almirantazgo]] ordenó a Cunningham que completara les negociaciones el [[3 de xunetu]].<ref name=warner97 /> Xusto cuando l'alcuerdu paecía inminente, Godfroy enterar de l'aición británica en [[Mers el-Kebir]] y, por un intre, Cunningham tarreció que se produxera un enfrentamientu nel [[puertu d'Alexandría]] ente la flota francesa y la británica.<ref name="HI2GM" /> La solombra del fracasu estendió sobre les negociaciones, pero finalmente'l resultáu foi positivu tres la implicación personal de Cunningham.<ref>Oliver Warner p.99</ref> Los [[marineru|marineros]] franceses baleraron los sos tanques de [[combustible]] y retiraron los mecanismos de fueu de los sos [[Cañón (artillería)|cañones]].<ref name=Warner100>Oliver Warner p.100</ref> Cunningham prometió repatriar a les tripulaciones de los barcos.<ref name=Warner100 />

=== Batalla de Tarento (payares de 1940) ===
[[Ficheru:Battle of Taranto map-es.svg|thumb|Direiciones del ataque de los aviones británicos en Tarento.]]
{{AP|Batalla de Tarento}}
Magar l'amenaza de la flota francesa fuera neutralizada, Cunningham inda taba pendiente de l'amenaza que representaba la flota italiana pa les operaciones [[Aliaos (Segunda Guerra Mundial)|aliaes]] nel [[Campaña del Norte d'África|Norte d'África]], con base n'[[Exiptu]].<ref name="HI2GM" /> Magar la [[Royal Navy]] algamara la victoria en diverses aiciones decisives nel Mediterraneu, los italianos cuntaben con una flota considerable y teóricamente cimera a la británica, cola mayor parte de los sos buques en puertu.<ref name="steven" /> Eso fixo qu'un potencial ataque de los italianos contra la flota británica fuera una seria amenaza.<ref name = RNtaranto /> Naquellos momentos, el puertu de Tarento allugaba seis [[buque de guerra|buques de guerra]], seis d'ellos dispuestos pa la batalla, siete [[cruceru pesáu|cruceros pesaos]], dos [[cruceru llixeru|cruceros llixeros]] y ocho [[destructor]]es so bandera italiana.<ref name="steven">{{cita llibru | apellíos = Stephen | nome = Martin | títulu = Sea Battles in Close-up: World War 2 | allugamientu = Shepperton, Surrey | editorial = Ian Allan | añu = 1988 | páxines = 34–38 | volume = 1 | isbn = 0711015961 | coautores = Grove, Eric (Ed)}}</ref> El Almirantazgo, esmolecíu pola amenaza de los italianos, entamó la ''«Operación Juicio»'', un ataque por sorpresa sobre'l puertu. Pa realizar l'ataque, el Almirantazgo unvió'l nuevu [[portaviones]] [[HMS Illustrious (R87)|HMS ''Illustrious'']], encabezáu por [[Lumley Lyster]], pa xunise al [[HMS Eagle (1918)|HMS ''Eagle'']] de la flota de Cunningham.<ref>{{cita web
 | apellíu = Mason | nome = Geoffrey B | títulu = HMS ''Illustrious''. | obra = Service Histories of Royal Navy Warships in World War 2 | añu = 2003 | url = http://www.naval-history.net/xGM-Chrono-04CV-Illustrious.htm | fechaaccesu = 26 de xunu de 2009 }}</ref>

L'ataque empecipiar a les 21:00 h, hora llocal, del [[11 de payares]] de [[1940]],<ref>{{cita llibru|apellíos=Collier|nome=Paul|coautor=|títulu=The Second World War (4): The Mediterranean 1940–1945|fecha=2003|editorial=Osprey Publishing|isbn=9781841765396}}</ref> cuando la primera de dos folaes d'[[avión|aviones]] [[torpedu|torpederos]] [[Fairey Swordfish]] desapegaron del ''Illustrious'', siguida pola segunda folada una hora dempués. L'ataque foi un gran ésitu:<ref name = RNtaranto /> la flota italiana perdió la metá de los sos efectivos nuna sola nueche. La importancia de la flota en potencia» menguó y les potenciales amenaces al control de la [[Royal Navy]] nel Mediterraneu menguaron considerablemente.<ref>{{cita llibru |apellíos=Sturtivant |nome=Ray |añu=1990 |títulu=British naval aviation: the Fleet Air Arm 1917-1990 |ubicación=Londres |editorial=Arms & Armour Press Ltd |páxines=48–50|isbn=0853689385}}</ref> Dempués de la victoria, Cunningham afirmó: «la nueche del 11 al 12 de payares de 1940 en Tarento, tenía que ser recordada pa siempres por demostrar d'una vegada por toes que nel [[Fleet Air Arm]] l'Armada tien la so arma más devastadora».<ref name = RNtaranto /> La Royal Navy llanzara'l primer ataque naval totalmente aereu de la historia, atacando con un pequeñu númberu d'aviones dende un portaviones. Créese qu'ésti, xunto con otros aspeutos del ataque, fueron concienzudamente estudiaos polos oficiales [[Xapón|xaponeses]] mientres el planteamientu del [[Ataque a Pearl Harbor|ataque xaponés sobre Pearl Harbor]] en [[1941]].<ref name = RNtaranto />

La reaición oficial de Cunningham foi memorablemente lacónica. Tres l'aterrizaxe del últimu avión, el ''Illustrious'' mandó'l mensaxe «Operación Juicio executada». Dempués d'esaminar les [[fotografía|fotografíes]] de reconocencia a otru día, qu'amosaben numberosos buques italianos fundíos o evacuaos pal combate, Cunningham contestó con un mensaxe en códigu de dos lletres qu'afirmaba: «Maniobra bien executada».<ref>{{cita llibru |apellíos= Broome|nome= Jack|enllaceautor= Jack Broome|editorial= William Kimber|títulu= Make Another Signal|añu= 1973|ubicación= Londres|isbn= 0-7183-0193-5}}</ref>

=== Batalla del Cabu Matapán (marzu de 1941) ===
[[Ficheru:Www2mR130BMatapan.GIF|thumb|300px|left|Resume de la batalla del Cabu Matapán.]]
{{AP|Batalla del Cabu Matapán}}
A finales de [[marzu]] de [[1941]], [[Adolf Hitler|Hitler]] quería que se detuvieren los [[convói]]es que llevaben suministros al [[Operación Lustre|Fuercia Espedicionaria Británica]] en [[Grecia]], y la [[Regia Marina]] [[italia]]na yera la única fuercia que capaz de faelo. Cunningham afirmó nel so [[autobiografía]]: «Yo mesmu inclinábame a pensar que los italianos nun intentaríen nada. Aposté col Comandante [[Manley Laurence Power|Power]], l'oficial d'Estáu Mayor d'Operaciones, diez [[chelín inglés|chelines]] a que nun veríamos nada del enemigu».<ref name=RNCpMatapan>{{cita web|url=http://www.royal-navy.mod.uk/server/show/nav.3946|títulu=Cape Matapan: battle|editorial=[[Royal Navy]]|fecha=2007|fechaaccesu=14 de xunu de 2007|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070610232131/http://www.royal-navy.mod.uk/server/show/nav.3946|fechaarchivu=10 de xunu de 2007}}</ref> Sicasí, so la presión alemana, la flota italiana entamó atacar a la flota británica'l [[28 de marzu]] de [[1941]].<ref name="HI2GM" />

El comandante italianu, [[almirante]] [[Angelo Iachino]], intentó llanzar un ataque sorpresa sobre l'escuadrón de cruceros británicu destacáu na zona y comandado pol [[vicealmirante]] Sir [[Henry Pridham-Wippell]], executando un [[movimientu de pinza]] lideráu pol [[acorazáu]] ''[[Acorazáu Vittorio Veneto|Vittorio Venetto]]''.<ref name=Salvu>Bernard Edwards, Capítulu 11, Cape Matapan</ref> Cunningham conocía los movimientos italianos gracies a la intercepción de los mensaxes codificados pola [[máquina Enigma]] al traviés del sistema d'escucha «Ultra».<ref name="Crawford131">Crawford, S., p. 131.</ref> Magar les intenciones italianes nun taben lo suficientemente clares, l'estáu mayor de Cunningham creía que se realizaría un ataque contra los convóis de [[tropa|tropes]] y ordenóse preparar planes p'albortar l'ataque enemigu y, si yera posible, interceptar la so flota.<ref name="Crawford132">Crawford, S., p. 132.</ref> Cunningham deseyaba, sicasí, azorronar los sos propios movimientos y preparó inclusive un partíu de [[golf]] y una receición esa mesma nueche pa distrayer l'atención de los axentes enemigos. Ello ye que foi vistu pol [[Cónsul (serviciu esterior)|cónsul]] [[Xapón|xaponés]] local.<ref>{{cita llibru |apellíos = Sebag-Montefiore |nome = Hugh |enllaceautor = |coautor = |títulu= Enigma: The Battle of the Code |editorial = Phoenix |añu = 2001 |allugamientu = London |páxines = 123-125|isbn = 978-0471407386}}</ref> A l'amanecida embarcóse nel [[HMS Warspite (03)|HMS ''Waspite'']] y abandonó [[Alexandría]].

Dándose cuenta de qu'un ataque aereu podría debilitar a los italianos,<ref name=Salvu /> Cunningham ordenó un ataque con torpederos [[Fairey Albacore|Albacore]] y [[Fairey Swordfish|Swordfish]] que desapegaron dende'l [[HMS Terrible (R67)|HMS ''Terrible'']] el [[26 de marzu]] de [[1941]].<ref name="Warspite" /> Un impautu sobre la [[Héliz (dispositivu)|héliz]] esterior de [[babor]] del ''Vittorio Veneto'' ralentizó temporalmente l'acorazáu<ref>{{cita web|títulu=Naval History.net |autor = [[Gordon Smith (historiador)|Gordon Smith]] |fechaaccesu= 20 d'agostu de 2007|url=http://www.naval-history.net/WW2CampaignsRNMed.htm}}</ref> y Iachino, dándose cuenta de que la so flota yera vulnerable ensin cobertoria aérea y perdiendo el contautu por [[Radiocomunicación|radio]] col restu de la so flota,<ref name="Crawford132" /> ordenó a les sos fuercies qu'entamaren la retirada.<ref>Crawford, S., p. 161.</ref> Cunningham ordenó siguir a los italianos y asina empezó una esitosa operación que duró hasta'l [[29 de marzu]].<ref name =RNCpMatapan />
[[Ficheru:HMS_Warspite,_Italian_fleet_surrender,_1943.jpg|thumb|Marineros y oficiales del [[HMS Warspite (03)|HMS ''Warspite'']], [[buque insignia]] de Cunningham, contemplen la rindición de la [[Regia Marina]] [[italia]]na en [[1943]].]]
Unu de los ataques aéreos dende'l ''Terrible'' causó importantes daños nel cruceru ''[[Cruceru italianu Pola|Pola]]''<ref name="Crawford131" /> y Iachino, que desconocía la persecución a la que lo sometía la flota de Cunningham, ordenó a un escuadrón de cruceros y destructores que volvieren y protexeren el ''Pola'', anque finalmente tuvo de ser abandonáu so un fuerte fueu d'artillería británico.<ref name="Crawford131" /> Cunningham, mentanto, axuntárase col escuadrón de cruceros de Pridham-Wippell.<ref name=Salvu /> A pesar de qu'a lo llargo del día produciéronse numberoses [[escaramuza|escaramuces]] ensin que se decidiera la victoria,<ref name=Salvu /> nengún de los barcos italianos taba forníu pa la llucha nocherniega, polo que cuando cayó la nueche, intentaron retornar escontra Tarento.<ref name =RNCpMatapan /> Pero los británicos sí que taben forníos con [[radar]] y el cruceru [[HMS Ajax (22)|HMS ''Ajax'']] detectó a los italianos pocu dempués de les 22:00 hora llocal.<ref name="Crawford128" /> Ye un momentu clave<ref name=Salvu /> na [[guerra naval]] de la [[Segunda Guerra Mundial]], pos los [[acorazáu|acorazaos]] [[HMS Barham (1914)|''Barham'']], [[HMS Valiant (02)|''Valiant'']] y ''Warspite'', abrieron fueu sobre los dos cruceros italianos unviaos pa protexer el ''Pola'', el ''[[Fiume (barcu)|Fiume]]''<ref name="Crawford128">Crawford, S., p. 128.</ref> y el ''[[Clase Zara|Zara]]''<ref>Crawford, S., p. 133.</ref> a namái 3500 [[metros]] de distancia, destruyéndolos en namái 5 minutos.<ref name =RNCpMatapan /> A la mañana siguiente foi fundíu definitivamente'l ''Pola'' xunto con dos de los sos destructores d'escolta.<ref name="Crawford128" />

Magar el ''Vittorio Veneto'' escapó de la batalla y consiguió volver a Tarento,<ref name="Crawford132" /> Cunningham recibió munches felicitaciones por prosiguir la persecución mientres la nueche, contra'l conseyu del so estáu mayor.<ref name=Salvu /> Dempués de l'anterior derrota en Tarento, la derrota nel Cabu Matapán traxo'l desastre estratéxicu pa la Marina italiana: cinco buques (tres cruceros pesaos y dos destructores) fueren fundíos y cerca de 2400 marineros italianos habíen resultancia muertos, sumíos o prindaos.<ref name="HistnetMat">{{cita web |url=http://www.historynet.com/air_sea/naval_battles/3029406.html |títulu=The Battle of Cape Matapan |editorial=[[Historynet]] |fecha=2007 |fechaaccesu=14 de xunu de 2007 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070927220012/http://www.historynet.com/air_sea/naval_battles/3029406.html |fechaarchivu=27 de setiembre de 2007 }}</ref> Les úniques perdes britániques fueron los trés aviadores del únicu [[avión torpedero]] abatíu.<ref>{{cita llibru |apellíos= Walter Croucher Pack|nome=Stanley|títulu= The Battle of Matapan|añu= 1968|editorial= Pan Books|ubicación= Londres|isbn= 9780330021807}}</ref> Cunningham perdiera'l so apueste col Comandante Power, pero algamara una victoria estratéxica crucial na guerra del Mediterraneu.<ref name=Salvu /> Les derrotes en Tarento y nel Cabu Matapán aseguraron que la flota italiana nun pudiera intervenir nes posteriores evacuaciones de [[Grecia]] y [[Creta]] de [[1941]].<ref name="HistnetMat" /> Tamién supunxo que, mientres el restu de la guerra, la Regia Marina abandonara'l Mediterraneu Oriental a les flotes aliaes, y nunca más saliera de los sos puertos.<ref name="HistnetMat" />

=== Batalla de Creta (mayu de 1941) ===
[[Ficheru:Wounded British troops disembarking.jpg|thumb|left|Mancaos británicos sacupaos escontra Alexandría.]]
{{AP|Batalla de Creta}}
La mañana del [[20 de mayu]] de [[1941]], [[Alemaña nazi|Alemaña]] llanzó una [[Fuercies aerotresportaes|invasión paracaidista]] sobre [[Creta]], col nome clave de «[[Batalla de Creta|Operación Mercurio]]» (''Unternehmen Merkur''). A pesar d'a les altes baxes iniciales,<ref name =AWM>{{cita llibru |nome=Gavin |apellíos=Long |serie=''[[Australia in the War of 19391945]]'' |títulu=Volume II - Greece, Crete and Syria| editorial = [[Australian War Memorial]] |allugamientu=Canberra |añu = 1953 |url=http://www.awm.gov.au/histories/chapter.asp?volume=18 |fechaaccesu= 13 de xunu de 2007}}</ref> l'aeropuertu de [[Maleme]], nel oeste de la isla, cayó en manes alemanes y dexó a los invasores llevar refuerzos y superar a les fuercies aliaes destacaes na isla.<ref name =AWM />

Dempués d'una selmana de duros combates, el mandu británicu describió la situación como desesperada y ordenó una evacuación dende [[Sfakia]].<ref name =AWM /> Mientres les siguientes cuatro nueches, 16.000 [[soldáu|soldaos]] [[Aliaos (Segunda Guerra Mundial)|aliaos]] fueron evacuaos escontra [[Exiptu]] per vía marítima, evacuación na que participó'l [[HMS Ajax (1912)|HMS ''Ajax'']],<ref name =AWM /> conocíu pola [[batalla del Río de la Plata]]. Un númberu pequeñu de barcos participó nuna misión separada d'evacuación dende [[Heraklion]], pero fueron atacaos en ruta polos [[Bombarderu en picáu]] de la [[Luftwaffe (Wehrmacht)|Luftwaffe]]. Ensin proteición aérea, les naves de Cunningham sufrieron graves perdes. Sicasí, Cunningham taba decidíu a que «l'Armada nun tenía de dexar abandonáu al Exércitu», y cuando los xenerales del exércitu tarrecieron que se perdieren demasiaos barcos, Cunningham dixo la yá famosa sentencia de que:

{{cita|«Cuesta trés años construyir un barcu; y cuesta tres sieglos construyir una tradición».<ref name= Churchill265> Churchill, Winston; ''The Second World War'' Volume III, "The Grand Alliance", Capítulu XVI, ''Crete: The Battle''. p265</ref>}}

L'actitú de Cunningham y los sos homes fixeron que de los 22.000 homes destinaos a Creta rescatárense 16.500, cola perda de 3 [[Cruceru (buque de guerra)|cruceros]], 6 [[destructor]]es y 15 barcos severamente estropiaos.<ref name= Churchill265 />

=== Fuercia Espedicionario Aliada (1943-1946) ===
[[Ficheru:Yalta summit 1945 with Churchill, Roosevelt, Stalin.jpg|thumb|Cunningham detrás de Churchill na [[Conferencia de Yalta]].]]
Ente finales de [[1942]] y entamos de [[1943]] Cunningham sirvió sol [[Xeneral]] [[Dwight D. Eisenhower|Eisenhower]], que lo nomó Comandante Supremu Naval de la [[Fuercia Espedicionario Aliada]].<ref>{{cita llibru |apellíos=Sumner |nome= Ian|autor2= McGregor, Malcolm|títulu= British Commanders of World War II |añu=2003|editorial= Osprey Publishing|ubicación= Londres|idioma= inglés|isbn= 9781841766690}}</ref> Nesti cargu comandó la gran flota que cubrió los desembarcos aliaos nel Norte d'África («[[Operación Antorcha]]»). Eisenhower escribió d'él nel so diariu:

{{cita|«Almirante Sir Andrew Browne Cunningham. Según la mio opinión asitiar no más alto de los mios subordinaos pol so absolutu desinterés, enerxía, devoción al deber, conocencia de la so xera y comprensión de los requisitos de les operaciones aliaes. La mio opinión sobre les sos cimeres cualidaes nun bazcuyó nin un segundu».<ref>Citáu en {{cita llibru |apellíos= Ambrose|nome= Stephen E. |títulu= Eisenhower: Soldier, general of the army, President-elect, 1890-1952|añu= 1984|editorial= Simon and Schuster, |allugamientu= Nueva York|idioma= |isbn= 9780671440695 }}</ref>}}

En [[febreru]] de 1943 Cunningham volvió al so trabayu como Comandante en Xefe de la [[Flota del Mediterraneu (Reinu Xuníu)|Flota del Mediterraneu]] dexando'l puestu na Fuercia Espedicionario Aliada al [[almirante]] [[Bertram Ramsay]].<ref>{{cita web|url= http://www.dover-kent.co.uk/people/ramsay.htm|títulu= Bertram Home Ramsay|fechaaccesu= 26 de xunu de 2009|autor= Dover: Lock and Key of the Kingdom|fecha= 2000-2009|editor= www.dover-kent.co.uk|idioma= inglés|urlarchivu= https://web.archive.org/web/20150325205121/http://www.dover-kent.co.uk/people/ramsay.htm|fechaarchivu= 25 de marzu de 2015}}</ref> Tres meses dempués, cuando les fuercies del [[Potencies de la Exa na Segunda Guerra Mundial|Exa]] nel [[Norte d'África]] taben a puntu de rindise, ordenó que nun se dexara escapar a nin unu solu d'ellos.<ref name=RNpage>{{cita web|url=http://www.royal-navy.mod.uk/server/show/nav.3893|títulu=Viscount Cunningham|editorial=Royal Navy|fecha=2007|fechaaccesu=14 de xunu de 2007|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070610231710/http://www.royal-navy.mod.uk/server/show/nav.3893|fechaarchivu=10 de xunu de 2007}}</ref> Acordies col so calter reciu ordenó a la flota «Fundir, quemar y destruyir: que non pase nada».<ref name=RNpage /> Asina mesmu, supervisó les fuercies navales qu'aidaron a les invasiones anfibies de Sicilia («[[Operación Husky]]», «[[Operación Baytown]]» y «[[Operación Ábanu]]»). Na mañana del [[11 de setiembre]] de [[1943]], Cunningham tuvo presente en [[Malta]] mientres la rindición de la [[Regia Marina|Flota italiana]], informando al [[Real Marina Británica|Almirantazgo]] con un [[telegrama]]: «Con prestar informo a los sos Lores de que la Flota de Guerra Italiana agora fuelga fondiada so los cañones de la fortaleza de Malta».<ref>Churchill p.102</ref>

El [[21 d'ochobre]] de [[1943]] Cunningham convertir nel [[Primer Lord del Mar]] del Almirantazgo y Xefe del Estáu Mayor Naval, dempués de la muerte de [[Dudley Pound]]. Esta promoción significaba que tenía que dexar el so queríu cargo de Comandante en Xefe del Mediterraneu, encamentando pa la xera al [[Almirante]] [[John H.D. Cunningham]] como'l so socesor.<ref>Cunningham Papers p.270</ref> Na posición de Primer Lord del Mar, y como miembru del Comité de Xefes d'Estáu Mayor, Cunningham yera responsable de la direición estratéxica de l'Armada mientres el restu de la guerra. Asistió asina a les [[Conferencia d'El Cairu|conferencies aliaes d'El Cairu]], [[Conferencia de Teḥrán|Teḥrán]], [[Conferencia de Yalta|Yalta]] y [[Conferencia de Potsdam|Potsdam]],<ref name=RNpage /> onde los Aliaos aldericaron futures estratexes, incluyendo'l [[desembarcu de Normandía]] y l'esplegue d'una Flota británica nel [[océanu Pacíficu]].<ref>{{cita llibru |apellíos= Snyder|nome=Louis L. |títulu= World War II|añu= 1981|editorial= Grolier Company|allugamientu= Nueva York|isbn= 9780531043332 }}</ref>

== Retiru ==
[[Ficheru:Andrew Cunningham 1943.jpg|thumb|left|Retrato oficial del Almirante Andrew Cunningham nel [[Imperial War Museum]], realizáu en [[1943]].]]
Cunningham pudo retirase a la fin de la guerra en [[1945]], pero decidió liderar la [[Royal Navy]] mientres la transición a la paz antes de retirase.<ref>{{cita web|url= http://www.edinburghacademy.org.uk/seniorprospectus/alumni/cunningham.htm|títulu= Andrew B. Cunningham|fechaaccesu= 26 de xunu de 2009|autor= The Edinburgh Academy|fecha= 2007|editor= |idioma= inglés|cita= |urlarchivu= https://web.archive.org/web/20071111193023/http://www.edinburghacademy.org.uk/seniorprospectus/alumni/cunningham.htm|fechaarchivu= 11 de payares de 2007}}</ref> Cola eleición de [[Clement Attlee]] como [[Primer Ministru del Reinu Xuníu|Primer Ministru británicu]] en 1945 y la implementación de la so [[Consensu de Posguerra]], hubo una gran amenorgamientu nel [[presupuestu]] de defensa. La estensa reorganización d'una Armada avezada a la guerra foi un desafíu pa Cunningham, qu'afirmó: «dimos cuenta de que yera muncho más senciellu faer la guerra que reorganizanos pa la paz».<ref>Michael Simpson p.209</ref> Daes les presiones al presupuestu de los trés servicios de defensa, l'Armada empecipió un programa d'amenorgamientu del gastu y efectivos mayor de lo que Cunningham había previstu.<ref>Michael Simpson p.209-213</ref>

A finales de [[mayu]] de [[1946]], dempués de la transición escontra la paz, Cunningham retirar del so cargu como [[Primer Lord del Mar]]<ref name=Navalpapers> The Cunningham Papers</ref> y treslladóse a la so «pequeña casa de campu», ''Palace House'' en [[Bishop's Waltham]], [[Hampshire]], qu'él y Lady Cunningham mercaren antes de la guerra y onde recibieron a munchos amigos y familiares, como'l so propiu sobrín nietu, el darréu [[Primer Lord del Mar]] [[John Cunningham Kirkwood Slater|Jock Slater]].<ref>{{cita web|url= http://www.edinburghacademy.org.uk/seniorprospectus/alumni/slater.htm|títulu= Sir Jock Slater|fechaaccesu= 26 de xunu de 2009|autor= The Edinburgh Academy|fecha= 2007|editor= |idioma= inglés|cita= |urlarchivu= https://web.archive.org/web/20081204081758/http://www.edinburghacademy.org.uk/seniorprospectus/alumni/slater.htm|fechaarchivu= 4 d'avientu de 2008}}</ref> A pesar del so retiru asistía esporádicamente a la [[Cámara de los Lores]],<ref name=Navalpapers /> y dacuando roblaba delles declaraciones sobre la Marina británica, particularmente cuando se referíen al [[Almirante]] [[Dudley Burton Napier North|Dudley North]], que fuera releváu del so mandu en [[Xibraltar]] en [[1940]]. Cunningham y diversos almirantes de la flota vencedora na [[Segunda Guerra Mundial]] buscaben asegurar un tratu xustu pa North, y trunfaron por aciu una xustificación parcial en [[1957]].<ref name=Navalpapers />

Ente [[1945]] y [[1948]] exerció como [[rector]] de la [[Universidá d'Edimburgu]].<ref>{{cita web| url=http://websiterepository.ed.ac.uk/explore/people/officials/rectors.html| títulu=The Rector of the University| editorial=University of Edinburgh| fechaaccesu=27 de xunu de 2009}}</ref>

Amás, llogró diversos nomamientos, como [[Lord Alto Comisionado]] de l'[[Asamblea Xeneral de la Ilesia d'Escocia|Asamblea Xeneral]] de la [[Ilesia d'Escocia]] en [[1950]] y [[1952]] y, en [[1953]], [[Lord High Steward]] na [[Coronación del monarca británicu|coronación]] de la Reina [[Sabela II del Reinu Xuníu]]. Cunningham finó en [[Londres]] el [[12 de xunu]] de [[1963]]<ref name=Navalpapers /> y foi soterráu nel [[mar]] delantre de [[Portsmouth]].<ref>{{cita web|nome= Hans |apellíu=Houterman|nome2=Jeroen |apellíu2=Koppes|títulu = RN Officers service histories|url = http://www.unithistories.com/officers/RN_officersC4.html|fechaaccesu =8 d'agostu de 2007}}</ref> Los sos títulos nobiliarios escastar con él, pos nun tuvo fíos.

Un [[bustu]] de Cunningham realizáu por [[Franta Belsky]] foi inauguráu en [[Trafalgar Square]], [[Londres]] el [[12 d'abril]] de [[1967]] pol [[Príncipe]] [[Felipe d'Edimburgu]].<ref>[http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20130224151119/http://yourarchives.nationalarchives.gov.uk/index.php?title=Bust_of_Viscount_Cunningham_of_Hyndhope_by_Franta_Belsky Bust of Viscount Cunningham of Hyndhope by Franta Belsky] at nationalarchives.gov.uk (Consultáu'l [[27 de payares]] de [[2007]])</ref>

== Reconocencies ==
[[Ficheru:Andrew Browne Cunningham - Bronze bust at Trafalger Square - London - 240404.jpg|thumb|[[Bustu]] de [[bronce]] inauguráu en [[Trafalgar Square]] el [[12 d'abril]] de [[1967]] por [[Felipe d'Edimburgu]].]]
[[Ficheru:Cunningham presenting the White Ensign.jpg|thumb|Cunningham y parte de la tripulación del [[HMS Warspite (03)|HMS ''Warspite'']] presentando la [[White Ensign]], [[bandera]] de la [[Royal Navy]], n'[[Edimburgu]].]]
De siguío hai una llista de los honores recibíos en vida por Cunningham:

=== Reinu Xuníu ===
{|{{tablaguapa}}
|-
! Honor
! Abreviatura/Título
!Fecha
|-
|[[Orde del Serviciu Distinguíu]]
|DSO
|marzu de 1916
|-
|Primer [[barra (medaya)|barra]] pa la Orde del Serviciu Distinguíu |DSO*

|febreru de 1919
|-
|Segunda barra pa la Orde del Serviciu Distinguíu |DSO**

|mayu de 1920
|-
|[[Compañeru de la Orde del Bañu]]
|CB
|xunu de 1934
|-
|[[Caballeru comendador de la Orde del Bañu]]
|KCB
|xineru de 1939
|-
|[[Caballero gran cruz de la Orde del Bañu]]
|GCB
|marzu de 1941
|-
|[[Baronet]] de Hyndhope, Selkirk
|Bt.
|7 de xunetu de 1942
|-
|[[Caballeru de la Orde del Cardu]]
|KT
|xineru de 1945
|-
|[[Barón]] Cunningham de Hyndhope<ref>El títulu completu yera Barón Cunningham de Hyndhope nel [[Selkirkshire|Condáu de Selkirk]]. Tres la so muerte ensin herederos en [[1963]], dambos títulos declaráronse estinguíos.</ref>
|Barón
|agostu de 1945
|-
|[[Vizconde]] Cunningham de Hyndhope
|El vizconde xineru de 1946
|-
|[[Orde del Méritu (Commonwealth)|Orde del Méritu]]
|OM
|xunu de 1946
|}

=== Otros países ===
{|{{tablaguapa}}
|-
!Condecoración
!País
|-
|''[[Croix de guerre]]''
|[[Bélxica]]
|-
|[[Orde de la Nube y la Bandera Gran Gordón Especial de la Nube y la Bandera]]
|[[República de China|China]]
|-
|''[[Comendador de la Lexón d'Honor]] ''
|[[Francia]]
|-
|''[[Cruz de guerra 1939-1945|Croix de guerre 1939-1945]]''
|Francia
|-
|''[[Médaille militaire (condecoración)|Médaille militaire]]''
|Francia
|-
|''[[Medaya del Méritu Militar]], primer clase |[[Grecia]]

|-
|[[Orde de Jorge I|Gran Cruz de la Orde de Jorge I]]
|Grecia
|-
|[[Orde de Ouissam Alaouite|Gran Oficial de la Orde de Ouissam Alaouite]]
|[[Marruecos]]
|-
|[[Orde del Lleón de los Países Baxos|Caballero Gran Cruz de la Orde del Lleón de los Países Baxos]]
|[[Países Baxos]]
|-
|[[Nichan Iftikhar|Gran Gordón de la Orde de ''Nichan Iftikhar'']]
|[[Tunicia]]
|-
|Comandante en xefe de la [[Lexón al Méritu]]
|[[Estaos Xuníos]]
|-
|[[Medaya per Serviciu Distinguíu de l'Armada]]
|Estaos Xuníos
|-
|[[Medaya per Serviciu Distinguíu del Exércitu]]
|Estaos Xuníos
|-
|[[Medaya de la Campaña Europea-Africana-Oriente Mediu]]
|Estaos Xuníos
|}

== Referencies ==

=== Notes ===
{{llistaref|2}}

=== Bibliografía ===
* {{cita llibru |apellíos = Barnett |nome = Corelli |enllaceautor = Corelli Barnett |títulu = Engage the Enemy More Closely. |editorial = [[Hodder and Stoughton]] |añu = 1999 |isbn =0340551909}}
* {{cita llibru |apellíos = Churchill |nome = Winston |enllaceautor = Winston Churchill |títulu = The Second World War Volume III |editorial = Penguin paperback |fecha = |isbn = 0-141-44174-7}}
* {{cita llibru |apellíos= Crawford|nome= Steve|autor2= Ward, John|editorial= LIBSA|títulu= Aviones, barcos y submarinos de la II Guerra Mundial|edición= 1ª|añu= 2003|ubicación= Madrid|isbn= 84-662-0627-2}}
* {{cita llibru |apellíos = Cunningham |nome = Andrew|títulu = Admiral A.B. Cunningham, A Sailor's Odyssey
 |editorial = Hutchinson & Co, London |añu = 1952 }}
* {{cita llibru |apellíos = Edwards |nome = Bernard |títulu = Salvu! Classic Naval Gun Actions |editorial = Brockhampton Press |añu = 1999 |isbn =1860199593}}
* {{cita llibru |apellíos = Heathcote |nome = Tony |títulu = The British Admirals of the Fleet 1734–1995 |editorial = Pen & Sword Ltd |añu = 2002 |isbn = 0 85052 835 6}}
* {{cita llibru |apellíos = Moorehead |nome = Alan |títulu = Gallipoli |editorial = Wordsworth Editions |añu = 1956 |isbn = 1-85326-675-2}}
* {{cita llibru |apellíos = Murfett |nome= Malcolm |enllaceautor = |títulu = The First Sea Lords from Fisher to Mountbatten |editorial = Westport |añu = 1995 |isbn=0275942317}}
* {{cita llibru |apellíos = Pack |nome = S.W.C. |enllaceautor = |títulu = Cunningham the Commander. |editorial = B.T. Batsford Ltd
 |añu = 1974|isbn =0713427884}}
* {{cita llibru |apellíos = Roskill |nome = Stephen |enllaceautor = Stephen Roskill |títulu = Churchill and the Admirals
 |editorial = [[Collins]] |añu = 1977 |isbn =0002161273}}
* {{cita llibru |apellíos = Andrew Cunningham, Michael Simpson, Naval Records Society |nome = |enllaceautor = |títulu = The Cunningham Papers: Selections from the Private and Official Correspondence of Admiral of the Fleet Viscount Cunningham of Hyndhope |editorial = Naval Records Society |añu = 1999 |isbn = 1840146222}}
* {{cita llibru |apellíos = Simpson |nome = Michael |enllaceautor = |títulu = A Life of Admiral of the Fleet Andrew Cunningham: A Twentieth-century Naval Leader |editorial = [[Routledge]] |añu = 2004 |isbn =0714651974}}
* {{cita llibru |apellíos = Simpson |nome = Michael |enllaceautor = |títulu = Cunningham, Andrew Browne, Viscount Cunningham of Hyndhope (1883–1963), naval officer, en [[Dictionary of National Biography]] |editorial = [[Oxford University Press]] |añu = 2004 |isbn =9781402170690}}
* {{cita llibru |apellíos = Tuchman |nome = Barbara |enllaceautor = Barbara Tuchman |títulu = [[The Guns of August]] |editorial = Constable |añu = 1962 |isbn =0-333-69880-0}}
* {{cita llibru |apellíos = Warner |nome = Oliver |enllaceautor = |títulu = Cunningham of Hyndhope:Admiral of the Fleet
 |editorial = John Murray |añu = 1967 |isbn =0719517141}}
* {{cita llibru |apellíos = Winton |nome = John |enllaceautor = |títulu = Cunningham: The Greatest Admiral since Nelson |editorial = John Murray |añu = 1998 |isbn =0719557658}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat|Andrew Cunningham}}
* [http://www.admirals.org.uk/admirals/fleet/cunninghamabc.php Trescripciones oficiales del serviciu en www.admirals.org.uk] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20071114053926/http://www.admirals.org.uk/admirals/fleet/cunninghamabc.php |date=2007-11-14 }}
* [https://web.archive.org/web/20070610231710/http://www.royal-navy.mod.uk/server/show/nav.3893 Páxina de la Royal sobre Cunningham]
* [https://web.archive.org/web/20070713083936/http://www.royalnavalmuseum.org/info_sheets_andrew_cunningham.htm Biografía nel Royal Naval Museum Library]
* [http://www.hmshood.com/crew/biography/abc_bio.htm Biografía na páxina de memoria del HMS Hood]
* [http://search.eb.com/dday/article-9344612 Páxines sobre la influyencia de Cunningham nos desembarcos aliaos]
* {{enllaz rotu|1=[http://www.historynet.com/air_sea/sea-air_operations/7100391.html?page=3&c=y Páxina alrodiu de Cunningham, los convóis de Malta y la so rellación con Churchill] |2=http://www.historynet.com/air_sea/sea-air_operations/7100391.html?page=3&c=y |bot=InternetArchiveBot }}

{{Socesión
| predecesor = [[William Milbourne James|Sir William Milbourne James]]
| títulu = [[Xefe del Estáu Mayor Naval (Reinu Xuníu)|Axuntu al Xefe del Estáu Mayor Naval]]
| periodu = 1938 – 1939
| socesor = [[Thomas Spencer Vaughan Phillips|Tom Phillips]]
| predecesor2 = [[Dudley Pound|Sir Dudley Pound]]
| títulu2 = [[Primer Lord del Mar]]<br />[[Ficheru:Naval ensign of the United Kingdom.svg|50px|border]]
| periodu2 = 1943 – 1946
| socesor2 = [[John H. D. Cunningham|Sir John Cunningham]]
| predecesor3 = [[James Gascoyne-Cecil|El Marqués de Salisbury]]
| títulu3 = [[Lord High Steward]]
| periodu3 = 1953
| socesor3 = Vacante |
predecesor4 = [[Enrique de Gloucester]]<br />[[George Mathers]]
| títulu4 = [[Lord Altu Comisionado pa l'Asamblea Xeneral de la Ilesia d'Escocia]]<br />[[Ficheru:Lionrampant.svg|50px]]
| periodu4 = 1950;<br />1952
| socesor4 = [[George Mathers]]<br />[[Douglas Douglas-Hamilton]]
| predecesor5 = [[J. Donald Pollock]]
| títulu5 = [[Rector de la Universidá d'Edimburgu]]
| periodu5 = 1945 - 1948
| socesor5 = [[Alastair Sim]]
| predecesor6 = Nueva creación
| títulu6 = [[Baronet]]<br />(de Hyndhope, Selkirk)
| periodu6 = 1942 - 1963
| socesor6 = Estinguíu
| predecesor7 = Nueva creación
| títulu7 = [[Barón Cunningham de Hyndhope]]
| periodu7 = 1945 - 1963
| socesor7 = Estinguíu
| predecesor8 = Nueva creación
| títulu8 = [[Vizconde Cunningham de Hyndhope]]
| periodu8 = 1946 - 1963
| socesor8 = Estinguíu
}}
{{NF|1883|1963|Cunningham, Andrew Browne}}











{{Tradubot|Andrew Browne Cunningham}}

[[Categoría:Almirantes del Reinu Xuníu]]
[[Categoría:Militares de la Segunda Guerra Mundial]]
[[Categoría:Rectores]]
[[Categoría:Persones de Dublín]]
[[Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym]]
El Almirante de la Flota Andrew Browne Cunningham, 1º Vizconde Cunningham de Hyndhope, KT, GCB, OM, DSO (Dublín, Irlanda, Reinu Xuníu, 7 de xineru de 1883-Londres, 12 de xunu de 1963), hermanu mayor del Xeneral sir Alan Cunningham, foi un almirante británicu de la Segunda Guerra Mundial. De cutiu ye citáu poles sos iniciales «ABC».

Nació en Rathmines, un suburbiu de Dublín, entós parte del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda, el 7 de xineru de 1883, y asistió a diverses escueles ya institutos antes d'apuntase na Escuela Naval d'Edimburgu con namái 10 años, empezando asina la so rellación cola Royal Navy. Dempués de graduase en 1898 del Britannia Royal Naval College, xubió rápido de rangu. Comandó un destructor mientres la Primer Guerra Mundial y dalgunos más mientres el periodu d'enteguerres. Pola so actuación na Gran Guerra foi condecoráu con dos Órdenes del Serviciu Distinguíu con dos barres, especialmente poles sos aiciones nos Dardanelos y nos países bálticos.

Mientres la Segunda Guerra Mundial, como Comandante en xefe de la Flota del Mediterraneu, Cunningham dirixó con ésitu les fuercies navales britániques en diverses batalles nel Mediterraneu, ente les que destaquen l'ataque sobre Tarento en 1940, el primer ataque de la historia puramente dende un portaviones y la batalla del cabu Matapán en 1941. Cunningham tamién foi responsable del esfuerciu pa curiar les llinies de suministru aliaes al traviés d'Alexandría, Xibraltar y Malta, lo mesmo que de supervisar los diversos desembarcos aliaos na costa mediterránea. En 1943 foi nomáu Primer Lord del Mar, una posición qu'ocupó hasta'l so retiru en 1946. Dempués del so retiru, exerció diverses posiciones ceremoniales, incluyendo la de Lord High Steward na coronación de la reina Sabela II del Reinu Xuníu en 1953. Morrió'l 12 de xunu de 1963.

 Infancia 
Andrew Cunningham nació en Rathmines, Condáu de Dublín el 7 de xineru de 1883,Michael Simpson p.1 el terceru de cinco fíos del profesor Daniel Cunningham y de la so esposa Elizabeth Cumming Browne, dambos d'orixe escocés.Cunningham, Andrew Cap.1 Él mesmu describió a los sos padres como «grandes intelectuales y de tradición clerical», una y bones dambos güelos fueren clérigos. El so padre yera profesor d'anatomía nel Trinity College de Dublín. La so madre, ama de casa, supervisó, xunto a los sos criaos y delles institutrices, la mayor parte de la educación del so fíu. Como resultancia, él mesmu afirmaba que caltenía una «templada y cercana» rellación cola so madre.

Dempués d'una curtia estancia nuna escuela de Dublín, foi unviáu a l'Academia d'Edimburgu, onde s'agospió xunto a les sos tíes Doodles y Connie May.Andrew Cunningham p. 9–14 Con diez años'l so padre únvia-y un telegrama onde-y preguntar «¿querdríes apuntate na Marina?». Naquellos momentos, la familia nun tenía nengún tipu de nexu cola Armada Real y Cunningham namái amosara un vagu interés pel mar. Sicasí, respondió «Sí, quiero ser un almirante».Andrew Cunningham p. 13 Foi unviáu a una Escuela Preparatoria Naval Stubbington House, especializada en preparar pupilos pal exame d'accesu del Real Colexu Naval Britania, en Dartmouth. Cunningham aprobó los exámenes, amosando una particular maña en matemátiques.Michael Simpson p.2–3

 Entamos de la carrera naval 
thumb|left|L'antigua Real Escuela Naval de Greenwich, onde Cunningham fixo'l cursu de subteniente.
Con 64 alumnos más, Cunningham xunir a la Marina Real como cadete nel buque escuela HMS  Britannia  en 1897.Michael Simpson Cap. 1 p.2 Unu de los sos compañeros de clase foi'l futuru Almirante de la Flota James Fownes Somerville. Cunningham yera conocíu pola so falta d'entusiasmu nos deportes de campu, magar-y gustaba'l golf y pasaba la mayor parte del so tiempu llibre «entreteniéndose colos botes». Él mesmu escribió nes sos memories qu'a la fin del cursu taba «ansiosu p'atopar aventures nel mar».Cunningham, Andrew Cap. 2 Magar se conocen numberosos incidentes menores d'esta primer etapa, la so conducta foi considerada como «bien bona». Aprobó n'abril de 1898, siendo'l primeru de la promoción en matemátiques y náutica.Dartmouth archives 1897–1899 citáu por Michael Simpson na seición de referencies, p.283

El so primer serviciu nel mar foi como guardiamarina nel HMS Dorios en 1899, sirviendo na Estación del Cabu cuando empezó la Segunda Guerra Bóer. En febreru de 1900 foi destináu a la Brigada Naval, onde él mesmu creía que «prometía oportunidaes pa la valentía y p'estremase n'aición». Cunningham combatió en Pretoria y Diamond Hill como parte de la Brigada. N'avientu de 1901 volvió embarcase, esta vegada nel HMS Hannibal. El payares siguiente xunir a la tripulación del cruceru protexíu HMS Diadem.

A entamos de 1902, realizó'l cursu del subteniente na base naval de Portsmouth y en Greenwich.

Darréu sirvió como subteniente nel acorazáu HMS Implacable nel Mediterraneu mientres 6 meses en 1903. En setiembre foi destináu al HMS Locust pa sirvir como segundu al mandu. Foi promovíu a teniente en 1904, y sirvió en diversos barcos mientres los 4 años siguientes. En 1908 recibió'l so primer mandu, la HM Torpedero nᵘ 14.

 Primer Guerra Mundial 
80px|thumb|Orde del Serviciu Distinguíu del Reinu Xuníu.
Cunningham foi altamente condecoráu mientres la Primer Guerra Mundial, recibiendo la Orde del Serviciu Distinguíu y dos barres. En 1911 recibiera'l mandu del destructor HMS Scorpion, que comandó mientres tola guerra. El Scorpion yera un destructor de la clase Beagle botáu en 1910The Times (Londres), Miércoles, 31 d'agostu de 1910, p.5 con impulsu de carbón.Beagle Class Destroyer 1909 - 1910

En 1914, el Scorpion participó na persecución de los buques alemanes SMS Goeben y SMS Breslau. La operación intentó atopar y destruyir dambos barcos alemanes, pp. 40–49. pero éstos consiguieron escapar de la flota británica y pasar al traviés de los Dardanelos pa llegar hasta Constantinopla.Moorehead, Alan p11–28 La so llegada contribuyó decisivamente a que l'Imperiu otomanu xunir a les Potencies Centrales en payares de 1914. A pesar de ser una batalla ensin baxes, el fracasu de la persecución británica tuvo unes enormes ramificaciones polítiques y militares, qu'en pallabres de Winston Churchill traxeron «más dolor, más miseria y más ruina de la que nunca antes empunxera la brúxula d'una nave».Tuchman, Barbara p.154
thumb|left|L'HMS Scorpion fotografiáu en 1915 nel puertu de Malta.
Cunningham permaneció nel Mediterraneu y, en 1915, el Scorpion participó nes operaciones navales previes y como sofitu al asaltu anfibiu sobre la península de Galípoli. Pola so actuación, Cunningham foi compensáu cola promoción a capitán de corbeta (commander) y concedióse-y la Orde del Serviciu Distinguíu.

En pasando cuasi un añu en patrulles rutinaries, a finales de 1916 foi unviáu pa protexer convóies, un destín que consideraba mundanu.Michael Simpson p.13 Nun tuvo nengún contautu con submarinos alemanes U-Boot mientres esti periodu, polo que darréu comentaría que «la inmunidá de los mios convóis foi probablemente suerte». Convencíu de que'l Mediterraneu ufiertába-y escases posibilidaes ofensives, pidió'l treslláu de vuelta al Reinu Xuníu. El Scorpion aportó'l 21 de xineru de 1918. Nos sos 7 años como capitán del Scorpion, Cunningham ganara una reputación d'espertu marineru.Michael Simpson p.14 Foi destináu al HMS Termagent pol Vicealmirante Roger Keyes, como parte de les llamaes «patrulles de Dover» n'abril de 1918, recibiendo una barra pal so Orde del Serviciu Distinguíu en 1919.Michael Simpson p.14–15

 Periodu d'enteguerres 
thumb|Fronteres impuestes per Alemaña a Rusia nel Tratáu de Brest-Litovsk.

 Asociación con Cowan 
Cunningham participó en numberoses aiciones béliques mientres el periodu d'enteguerres. En 1919 comandó el Destructor clase S HMS Seafire nel Bálticu. Tanto los bolxeviques como los Rusos Blancos y diversos movimientos nacionalistes letonos, alemanes y polacos intentaben controlar Letonia,The Fight for Independence and the Republic of Latvia. The University of Latvia. Consultáu'l 07/02/2008. pero'l Gobiernu del Reinu Xuníu reconociera la independencia de Letonia dempués del Tratáu de Brest-Litovsk.The Story of the Estonian Republic — 1918–1940 Estonica.org Foi nesti viaxe cuando Cunningham conoció al Almirante Walter Cowan. Cunningham quedó impresionáu polos métodos de Cowan, especialmente pol so navegación n'agües potencialmente peligroses, con borrina trupa y campos de mines qu'amenaciaben la flota. Mientres diversos alcuentros potencialmente problemáticos con fuercies alemanes qu'intentaben albortar los movimientos independentistes letones, Cunningham exhibió un bon «autocontrol y xuiciu». El mesmu Cowan afirmó que «el comandante Cunningham actuó una y otra vez con una prontitud infalible y una gran decisión, demostrando con ello ser un Oficial d'escepcional valor y resolución».Simpson, Michael, Cap 3, Cowans Protexe, p.17–18

Poles sos aiciones nel Bálticu, Cunningham recibió una segunda barra pa la so Orde del Serviciu Distinguíu y foi promovíu a Capitán en 1920. A la so torna del Bálticu en 1922, foi nomáu capitán de la 6ª Flotilla de Destructores. Siguieron diversos mandos más: la 1ª Flotilla de Destructores en 1923, el destructor base, una estructura naval en tierra, HMS Lochinvar nel Puertu Edgar y el Fiordu de Forth ente 1926 y 1927. Cunningham volvió atopase col yá Vicealmirante Cowan ente 1926 y 1928, cuando Cunningham yera Capitán de la Flota de Cowan mientres sirvía al Escuadrón de Norteamérica y les Indies Occidentales. Nes sos memories Cunningham dexa claro'l «gran respetu»Andrew Cunningham p. 262 que sentía por Cowan y les munches lleiciones que recibió d'él nos dos periodos en que sirvieron xuntos. Nes acabadures de la década de los años 1920, Cunningham volvió al Reinu Xuníu pa participar nos cursos de la Escuela d'Oficiales Cimeros de Sheerness y el Colexu Imperial de la Defensa.Simpson, Michael p.25 Ente que s'atopaba nesti postreru, en 1929, casóse con Nona Byatt (fía de Horace Vyatt; la pareya nun tuvo nengún fíu). Dempués d'un añu nel Colexu, Cunningham recibió'l mandu del so primer gran barcu, el acorazáu HMS Rodney. Dieciocho meses dempués foi nomáu Comodoro del HMS Pembroke, nome de los cuarteles de la Royal Navy en Chatham.

 Promoción a oficial de bandera 
thumb|left|El HMS Hood en 1932.
En setiembre de 1932 Cunningham foi promovíu a oficial de bandera y edecán del Rey Xurde V. Foi nomáu Contralmirante (de destructores) nel Mediterraneu n'avientu de 1933 y foi compañeru de la Orde del Bañu en 1934. Izando el so enseña nel cruceru llixeru HMS Coventry, Cunningham aprovechó'l so tiempu pa realizar práutiques de maniobres cola flota. perfeccionando asina téuniques que dempués utilizaría na Segunda Guerra Mundial.Cunningham, Andrew p.158 Tamién realizó exercicios nel océanu Atlánticu, onde aprendió los riesgos y virtúes de les aiciones nocherniegues, qu'utilizaría con gran efectividá nos siguientes años.

Cuando foi promovíu a Vicealmirante en xunetu de 1936, dada la política naval d'enteguerres, el serviciu activu paecía remotu. Sicasí, un añu dempués, y por cuenta de la enfermedá del Almirante Sir Geoffrey Blake, Cunningham asumió'l cargu de comandante del Escuadrón de cruceros y segundu al mandu de la Flota del Mediterraneu, col HMS Hood como buque insignia.Andrew Cunningham ch.7 Dempués del so llargu serviciu en barcos pequeños, Cunningham consideró la so estancia a bordu del Hood como un palaciu, inclusive devasando la so esperiencia nun gran barcu como yera'l HMS Rodney.

Caltuvo'l mandu del Hood hasta setiembre de 1938, cuando foi nomáu pol Almirantazgo como Axuntu al Xefe del Estáu Mayor Naval, magar nun asumió'l cargu hasta avientu de 1939. Aceptó un cargu en tierra con desidia, pos nun apreciaba l'alministración, pero tratar d'un evidente pagu per parte del Almirantazgo. Mientres 6 meses, y dada una enfermedá del Almirante Sir Roger Blackhouse, l'entós Primer Lord del Mar, sustituyó a Blackhouse nel Comité de Defensa Imperial y el Gabinete del Almirantazgo.

 Segunda Guerra Mundial 
thumb|L'HMS Warspite en 1942.
Cunningham describió'l mandu de la Flota del Mediterraneu como «el meyor mando que la Marina Real podía ufiertar»,Michael Simpson, Capítulu 5 p.42 y remarcaba nes sos memories que «quiciabes conocía los Mediterraneu tan bien como cualesquier otru oficial naval de la mio xeneración». Cunningham foi nomáu Comandante en Xefe del Mediterraneu, izando el so enseña nel HMS Warspite, un acorazáu Dreadnought de la clase Queen Elisabeth el 6 de xunu de 1939, un día dempués de llegar a Alexandría.Crawford, S., p. 179. Como Comandante en Xefe, la principal esmolición yera la seguridá de los convóies que se dirixíen escontra Exiptu y Malta. Estos convóis teníen una estraordinaria importancia, pos yeren totalmente necesarios pa caltener Malta, una colonia británica y base naval pequeña pero crucial n'estáu de guerra. Malta yera un puntu estratéxicu de vital importancia y Cunningham tener bien presente. El marín creía que la principal amenaza al poderíu naval británicu nel Mediterraneu provendría de la Regia Marina italiana.Michael Simpson p.43 Por eso Cunningham caltuvo la so flota disponible en cualquier momentu, pos asina Italia entrara na guerra, la Flota Británica taría esperándo-yos.Michael Simpson, p.44.

 La Rindición de Francia (xunu de 1940) 
thumb|left|El Provence, acorazáu francés ximielgu al Lorraine.

Nel so papel como Comandante en Xefe del Mediterraneu, Cunningham tuvo qu'axustar col Almirante francés René-Emile Godfroy pa la desmilitarización y l'internamientu d'un escuadrón francés en Alexandría en xunu de 1940, xusto dempués de la cayida de Francia. Churchill ordenara a Cunningham qu'evitara que los barcos franceses abandonaren el puertu, y que s'asegurara de que la flota de guerra gala nun pasara a manes enemigues. Aparcáu naquellos momentos n'Alexandría, Cunningham empecipió unes delicaes negociaciones con Godfroy p'asegurar que la so flota, consistente nel acorazáu Lorraine, cuatro cruceros, trés destructores y un submarín nun se convirtieren en nenguna amenaza.Oliver Warner p.97 L'Almirantazgo ordenó a Cunningham que completara les negociaciones el 3 de xunetu. Xusto cuando l'alcuerdu paecía inminente, Godfroy enterar de l'aición británica en Mers el-Kebir y, por un intre, Cunningham tarreció que se produxera un enfrentamientu nel puertu d'Alexandría ente la flota francesa y la británica. La solombra del fracasu estendió sobre les negociaciones, pero finalmente'l resultáu foi positivu tres la implicación personal de Cunningham.Oliver Warner p.99 Los marineros franceses baleraron los sos tanques de combustible y retiraron los mecanismos de fueu de los sos cañones.Oliver Warner p.100 Cunningham prometió repatriar a les tripulaciones de los barcos.

 Batalla de Tarento (payares de 1940) 
thumb|Direiciones del ataque de los aviones británicos en Tarento.

Magar l'amenaza de la flota francesa fuera neutralizada, Cunningham inda taba pendiente de l'amenaza que representaba la flota italiana pa les operaciones aliaes nel Norte d'África, con base n'Exiptu. Magar la Royal Navy algamara la victoria en diverses aiciones decisives nel Mediterraneu, los italianos cuntaben con una flota considerable y teóricamente cimera a la británica, cola mayor parte de los sos buques en puertu. Eso fixo qu'un potencial ataque de los italianos contra la flota británica fuera una seria amenaza. Naquellos momentos, el puertu de Tarento allugaba seis buques de guerra, seis d'ellos dispuestos pa la batalla, siete cruceros pesaos, dos cruceros llixeros y ocho destructores so bandera italiana. El Almirantazgo, esmolecíu pola amenaza de los italianos, entamó la «Operación Juicio», un ataque por sorpresa sobre'l puertu. Pa realizar l'ataque, el Almirantazgo unvió'l nuevu portaviones HMS Illustrious, encabezáu por Lumley Lyster, pa xunise al HMS Eagle de la flota de Cunningham.

L'ataque empecipiar a les 21:00 h, hora llocal, del 11 de payares de 1940, cuando la primera de dos folaes d'aviones torpederos Fairey Swordfish desapegaron del Illustrious, siguida pola segunda folada una hora dempués. L'ataque foi un gran ésitu: la flota italiana perdió la metá de los sos efectivos nuna sola nueche. La importancia de la flota en potencia» menguó y les potenciales amenaces al control de la Royal Navy nel Mediterraneu menguaron considerablemente. Dempués de la victoria, Cunningham afirmó: «la nueche del 11 al 12 de payares de 1940 en Tarento, tenía que ser recordada pa siempres por demostrar d'una vegada por toes que nel Fleet Air Arm l'Armada tien la so arma más devastadora». La Royal Navy llanzara'l primer ataque naval totalmente aereu de la historia, atacando con un pequeñu númberu d'aviones dende un portaviones. Créese qu'ésti, xunto con otros aspeutos del ataque, fueron concienzudamente estudiaos polos oficiales xaponeses mientres el planteamientu del ataque xaponés sobre Pearl Harbor en 1941.

La reaición oficial de Cunningham foi memorablemente lacónica. Tres l'aterrizaxe del últimu avión, el Illustrious mandó'l mensaxe «Operación Juicio executada». Dempués d'esaminar les fotografíes de reconocencia a otru día, qu'amosaben numberosos buques italianos fundíos o evacuaos pal combate, Cunningham contestó con un mensaxe en códigu de dos lletres qu'afirmaba: «Maniobra bien executada».

 Batalla del Cabu Matapán (marzu de 1941) 
thumb|300px|left|Resume de la batalla del Cabu Matapán.

A finales de marzu de 1941, Hitler quería que se detuvieren los convóies que llevaben suministros al Fuercia Espedicionaria Británica en Grecia, y la Regia Marina italiana yera la única fuercia que capaz de faelo. Cunningham afirmó nel so autobiografía: «Yo mesmu inclinábame a pensar que los italianos nun intentaríen nada. Aposté col Comandante Power, l'oficial d'Estáu Mayor d'Operaciones, diez chelines a que nun veríamos nada del enemigu». Sicasí, so la presión alemana, la flota italiana entamó atacar a la flota británica'l 28 de marzu de 1941.

El comandante italianu, almirante Angelo Iachino, intentó llanzar un ataque sorpresa sobre l'escuadrón de cruceros británicu destacáu na zona y comandado pol vicealmirante Sir Henry Pridham-Wippell, executando un movimientu de pinza lideráu pol acorazáu Vittorio Venetto.Bernard Edwards, Capítulu 11, Cape Matapan Cunningham conocía los movimientos italianos gracies a la intercepción de los mensaxes codificados pola máquina Enigma al traviés del sistema d'escucha «Ultra».Crawford, S., p. 131. Magar les intenciones italianes nun taben lo suficientemente clares, l'estáu mayor de Cunningham creía que se realizaría un ataque contra los convóis de tropes y ordenóse preparar planes p'albortar l'ataque enemigu y, si yera posible, interceptar la so flota.Crawford, S., p. 132. Cunningham deseyaba, sicasí, azorronar los sos propios movimientos y preparó inclusive un partíu de golf y una receición esa mesma nueche pa distrayer l'atención de los axentes enemigos. Ello ye que foi vistu pol cónsul xaponés local. A l'amanecida embarcóse nel HMS Waspite y abandonó Alexandría.

Dándose cuenta de qu'un ataque aereu podría debilitar a los italianos, Cunningham ordenó un ataque con torpederos Albacore y Swordfish que desapegaron dende'l HMS Terrible el 26 de marzu de 1941. Un impautu sobre la héliz esterior de babor del Vittorio Veneto ralentizó temporalmente l'acorazáu y Iachino, dándose cuenta de que la so flota yera vulnerable ensin cobertoria aérea y perdiendo el contautu por radio col restu de la so flota, ordenó a les sos fuercies qu'entamaren la retirada.Crawford, S., p. 161. Cunningham ordenó siguir a los italianos y asina empezó una esitosa operación que duró hasta'l 29 de marzu.
thumb|Marineros y oficiales del HMS Warspite, buque insignia de Cunningham, contemplen la rindición de la Regia Marina italiana en 1943.
Unu de los ataques aéreos dende'l Terrible causó importantes daños nel cruceru Pola y Iachino, que desconocía la persecución a la que lo sometía la flota de Cunningham, ordenó a un escuadrón de cruceros y destructores que volvieren y protexeren el Pola, anque finalmente tuvo de ser abandonáu so un fuerte fueu d'artillería británico. Cunningham, mentanto, axuntárase col escuadrón de cruceros de Pridham-Wippell. A pesar de qu'a lo llargo del día produciéronse numberoses escaramuces ensin que se decidiera la victoria, nengún de los barcos italianos taba forníu pa la llucha nocherniega, polo que cuando cayó la nueche, intentaron retornar escontra Tarento. Pero los británicos sí que taben forníos con radar y el cruceru HMS Ajax detectó a los italianos pocu dempués de les 22:00 hora llocal. Ye un momentu clave na guerra naval de la Segunda Guerra Mundial, pos los acorazaos Barham, Valiant y Warspite, abrieron fueu sobre los dos cruceros italianos unviaos pa protexer el Pola, el FiumeCrawford, S., p. 128. y el ZaraCrawford, S., p. 133. a namái 3500 metros de distancia, destruyéndolos en namái 5 minutos. A la mañana siguiente foi fundíu definitivamente'l Pola xunto con dos de los sos destructores d'escolta.

Magar el Vittorio Veneto escapó de la batalla y consiguió volver a Tarento, Cunningham recibió munches felicitaciones por prosiguir la persecución mientres la nueche, contra'l conseyu del so estáu mayor. Dempués de l'anterior derrota en Tarento, la derrota nel Cabu Matapán traxo'l desastre estratéxicu pa la Marina italiana: cinco buques (tres cruceros pesaos y dos destructores) fueren fundíos y cerca de 2400 marineros italianos habíen resultancia muertos, sumíos o prindaos. Les úniques perdes britániques fueron los trés aviadores del únicu avión torpedero abatíu. Cunningham perdiera'l so apueste col Comandante Power, pero algamara una victoria estratéxica crucial na guerra del Mediterraneu. Les derrotes en Tarento y nel Cabu Matapán aseguraron que la flota italiana nun pudiera intervenir nes posteriores evacuaciones de Grecia y Creta de 1941. Tamién supunxo que, mientres el restu de la guerra, la Regia Marina abandonara'l Mediterraneu Oriental a les flotes aliaes, y nunca más saliera de los sos puertos.

 Batalla de Creta (mayu de 1941) 
thumb|left|Mancaos británicos sacupaos escontra Alexandría.

La mañana del 20 de mayu de 1941, Alemaña llanzó una invasión paracaidista sobre Creta, col nome clave de «Operación Mercurio» (Unternehmen Merkur). A pesar d'a les altes baxes iniciales, l'aeropuertu de Maleme, nel oeste de la isla, cayó en manes alemanes y dexó a los invasores llevar refuerzos y superar a les fuercies aliaes destacaes na isla.

Dempués d'una selmana de duros combates, el mandu británicu describió la situación como desesperada y ordenó una evacuación dende Sfakia. Mientres les siguientes cuatro nueches, 16.000 soldaos aliaos fueron evacuaos escontra Exiptu per vía marítima, evacuación na que participó'l HMS Ajax, conocíu pola batalla del Río de la Plata. Un númberu pequeñu de barcos participó nuna misión separada d'evacuación dende Heraklion, pero fueron atacaos en ruta polos Bombarderu en picáu de la Luftwaffe. Ensin proteición aérea, les naves de Cunningham sufrieron graves perdes. Sicasí, Cunningham taba decidíu a que «l'Armada nun tenía de dexar abandonáu al Exércitu», y cuando los xenerales del exércitu tarrecieron que se perdieren demasiaos barcos, Cunningham dixo la yá famosa sentencia de que:

L'actitú de Cunningham y los sos homes fixeron que de los 22.000 homes destinaos a Creta rescatárense 16.500, cola perda de 3 cruceros, 6 destructores y 15 barcos severamente estropiaos.

 Fuercia Espedicionario Aliada (1943-1946) 
thumb|Cunningham detrás de Churchill na Conferencia de Yalta.
Ente finales de 1942 y entamos de 1943 Cunningham sirvió sol Xeneral Eisenhower, que lo nomó Comandante Supremu Naval de la Fuercia Espedicionario Aliada. Nesti cargu comandó la gran flota que cubrió los desembarcos aliaos nel Norte d'África («Operación Antorcha»). Eisenhower escribió d'él nel so diariu:

En febreru de 1943 Cunningham volvió al so trabayu como Comandante en Xefe de la Flota del Mediterraneu dexando'l puestu na Fuercia Espedicionario Aliada al almirante Bertram Ramsay. Tres meses dempués, cuando les fuercies del Exa nel Norte d'África taben a puntu de rindise, ordenó que nun se dexara escapar a nin unu solu d'ellos. Acordies col so calter reciu ordenó a la flota «Fundir, quemar y destruyir: que non pase nada». Asina mesmu, supervisó les fuercies navales qu'aidaron a les invasiones anfibies de Sicilia («Operación Husky», «Operación Baytown» y «Operación Ábanu»). Na mañana del 11 de setiembre de 1943, Cunningham tuvo presente en Malta mientres la rindición de la Flota italiana, informando al Almirantazgo con un telegrama: «Con prestar informo a los sos Lores de que la Flota de Guerra Italiana agora fuelga fondiada so los cañones de la fortaleza de Malta».Churchill p.102

El 21 d'ochobre de 1943 Cunningham convertir nel Primer Lord del Mar del Almirantazgo y Xefe del Estáu Mayor Naval, dempués de la muerte de Dudley Pound. Esta promoción significaba que tenía que dexar el so queríu cargo de Comandante en Xefe del Mediterraneu, encamentando pa la xera al Almirante John H.D. Cunningham como'l so socesor.Cunningham Papers p.270 Na posición de Primer Lord del Mar, y como miembru del Comité de Xefes d'Estáu Mayor, Cunningham yera responsable de la direición estratéxica de l'Armada mientres el restu de la guerra. Asistió asina a les conferencies aliaes d'El Cairu, Teḥrán, Yalta y Potsdam, onde los Aliaos aldericaron futures estratexes, incluyendo'l desembarcu de Normandía y l'esplegue d'una Flota británica nel océanu Pacíficu.

 Retiru 
thumb|left|Retrato oficial del Almirante Andrew Cunningham nel Imperial War Museum, realizáu en 1943.
Cunningham pudo retirase a la fin de la guerra en 1945, pero decidió liderar la Royal Navy mientres la transición a la paz antes de retirase. Cola eleición de Clement Attlee como Primer Ministru británicu en 1945 y la implementación de la so Consensu de Posguerra, hubo una gran amenorgamientu nel presupuestu de defensa. La estensa reorganización d'una Armada avezada a la guerra foi un desafíu pa Cunningham, qu'afirmó: «dimos cuenta de que yera muncho más senciellu faer la guerra que reorganizanos pa la paz».Michael Simpson p.209 Daes les presiones al presupuestu de los trés servicios de defensa, l'Armada empecipió un programa d'amenorgamientu del gastu y efectivos mayor de lo que Cunningham había previstu.Michael Simpson p.209-213

A finales de mayu de 1946, dempués de la transición escontra la paz, Cunningham retirar del so cargu como Primer Lord del Mar The Cunningham Papers y treslladóse a la so «pequeña casa de campu», Palace House en Bishop's Waltham, Hampshire, qu'él y Lady Cunningham mercaren antes de la guerra y onde recibieron a munchos amigos y familiares, como'l so propiu sobrín nietu, el darréu Primer Lord del Mar Jock Slater. A pesar del so retiru asistía esporádicamente a la Cámara de los Lores, y dacuando roblaba delles declaraciones sobre la Marina británica, particularmente cuando se referíen al Almirante Dudley North, que fuera releváu del so mandu en Xibraltar en 1940. Cunningham y diversos almirantes de la flota vencedora na Segunda Guerra Mundial buscaben asegurar un tratu xustu pa North, y trunfaron por aciu una xustificación parcial en 1957.

Ente 1945 y 1948 exerció como rector de la Universidá d'Edimburgu.

Amás, llogró diversos nomamientos, como Lord Alto Comisionado de l'Asamblea Xeneral de la Ilesia d'Escocia en 1950 y 1952 y, en 1953, Lord High Steward na coronación de la Reina Sabela II del Reinu Xuníu. Cunningham finó en Londres el 12 de xunu de 1963 y foi soterráu nel mar delantre de Portsmouth. Los sos títulos nobiliarios escastar con él, pos nun tuvo fíos.

Un bustu de Cunningham realizáu por Franta Belsky foi inauguráu en Trafalgar Square, Londres el 12 d'abril de 1967 pol Príncipe Felipe d'Edimburgu.Bust of Viscount Cunningham of Hyndhope by Franta Belsky at nationalarchives.gov.uk (Consultáu'l 27 de payares de 2007)

 Reconocencies 
thumb|Bustu de bronce inauguráu en Trafalgar Square el 12 d'abril de 1967 por Felipe d'Edimburgu.
thumb|Cunningham y parte de la tripulación del HMS Warspite presentando la White Ensign, bandera de la Royal Navy, n'Edimburgu.
De siguío hai una llista de los honores recibíos en vida por Cunningham:

 Reinu Xuníu 
 Honor Abreviatura/TítuloFechaOrde del Serviciu DistinguíuDSOmarzu de 1916DSO*febreru de 1919DSO**mayu de 1920Compañeru de la Orde del BañuCBxunu de 1934Caballeru comendador de la Orde del BañuKCBxineru de 1939Caballero gran cruz de la Orde del BañuGCBmarzu de 1941Baronet de Hyndhope, SelkirkBt.7 de xunetu de 1942Caballeru de la Orde del CarduKTxineru de 1945Barón Cunningham de HyndhopeEl títulu completu yera Barón Cunningham de Hyndhope nel Condáu de Selkirk. Tres la so muerte ensin herederos en 1963, dambos títulos declaráronse estinguíos.Barónagostu de 1945Vizconde Cunningham de HyndhopeEl vizconde xineru de 1946Orde del MérituOMxunu de 1946

 Otros países 
CondecoraciónPaísCroix de guerreBélxicaOrde de la Nube y la Bandera Gran Gordón Especial de la Nube y la BanderaChinaComendador de la Lexón d'Honor FranciaCroix de guerre 1939-1945FranciaMédaille militaireFranciaGreciaGran Cruz de la Orde de Jorge IGreciaGran Oficial de la Orde de Ouissam AlaouiteMarruecosCaballero Gran Cruz de la Orde del Lleón de los Países BaxosPaíses BaxosGran Gordón de la Orde de Nichan IftikharTuniciaComandante en xefe de la Lexón al MérituEstaos XuníosMedaya per Serviciu Distinguíu de l'ArmadaEstaos XuníosMedaya per Serviciu Distinguíu del ExércituEstaos XuníosMedaya de la Campaña Europea-Africana-Oriente MediuEstaos Xuníos

 Referencies 

 Notes 

 Bibliografía 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Enllaces esternos 

 Trescripciones oficiales del serviciu en www.admirals.org.uk 
 Páxina de la Royal sobre Cunningham
 Biografía nel Royal Naval Museum Library
 Biografía na páxina de memoria del HMS Hood
 Páxines sobre la influyencia de Cunningham nos desembarcos aliaos
 

Categoría:Almirantes del Reinu Xuníu
Categoría:Militares de la Segunda Guerra Mundial
Categoría:Rectores
Categoría:Persones de Dublín
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym