Pedro Ponce de León
{{Tradubot|Pedro Ponce de León}}
{{persona}}
'''Pedro Ponce de León''' {{nym}} foi un [[monxu]] [[benedictín]] [[España|español]]. 

Foi responsable de la educación de dellos neños [[sordera|sordos]] nel monesteriu [[provincia de Burgos|burgalés]] de [[Monesteriu de San Salvador de Oña|San Salvador de Oña]]. Anque, xeneralmente, conózse-y como'l primer educador de sordos del mundu esto nun ye del tou correutu, yá que na mesma Castiella antemanóse-y dellos años frai [[Vicente de Santu Domingu]] (Domingo de Zaldo), flaire [[Orde de San Jerónimo|jerónimo]] del qu'apenes tenemos datos.

El so métodu conocer con certidume solo a partir del afayu, en 1986 y nel [[Archivu Históricu Nacional]] de [[Madrid]], d'un manuscritu so onde rellata los rudimentos del mesmu. Antes, tou yeren especulaciones alrodiu de que si'l so métodu yera oral, o si foi plaxáu y publicáu por [[Juan de Pablo Bonet]] y [[Manuel Ramírez de Carrión]], teoríes estes acreditaes como falses o improbadas, pos nun consta acreditáu que Ponce de León enseñara a falar: solamente ta documentáu que, de primeres, enseñaba a los sos alumnos '''a escribir''' mientres-yos señalaba col furabollos de la mano derecha les lletres figuraes na so manzorga ([[alfabetu manual|alfabetu bimanual]]) y depués los oxetos identificaos o retulaos col so respeutivu nome; dempués, faía-yos repitir manualmente y por escritu, por esti orde, les pallabres que correspondíen a los oxetos. Atribúyese-y la invención d'esta arte, anque hai documentaos antecedentes n'[[Italia]] dos sieglos antes, y na mesma Castiella, fray Vicente de Santu Domingu enseñaba l'arte de la pintura a [[Juan Fernández de Navarrete]], ''el Mudu''. Tamién se-y atribúi, tamién ensin pruebes, l'autoría d'un llibru inesistente, ''Doctrina pa los mudos sordos''.

Anguaño esisten munchos [[Escuela|colegio]] ya instituciones rellacionaes cola [[educación especial]], especialmente n'España y [[Iberoamérica]], que reciben el nome d'esti benedictín. En Sahagún, al llau de los restos de l'abadía benedictina, tien dedicáu un monumentu.

== Bibliografía ==
* Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2004), ''Historia de la educación de los sordos n'España y la so influencia n'Europa y América'', Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Coleición "Por más señes".
* Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2006), ''Fray Pedro Ponce de León, el mitu mediáticu. Los mitos antiguos sobre la educación de los sordos'', Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Coleición "Por más señes".

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}

{{NF|los años 1500|1584|Ponce de Leon, Pedro}}
[[Categoría:Llogopedes]]
[[Categoría:Llingua de señes]]
[[Categoría:Benedictinos y benedictines d'España]]
[[Categoría:Relixosos y relixoses de la provincia de León]]
[[Categoría:Pedagogos y pedagogues de la provincia de León]]
[[Categoría:Wikipedia:Correxir/Revisar títulu]]
Pedro Ponce de León  foi un monxu benedictín español. 

Foi responsable de la educación de dellos neños sordos nel monesteriu burgalés de San Salvador de Oña. Anque, xeneralmente, conózse-y como'l primer educador de sordos del mundu esto nun ye del tou correutu, yá que na mesma Castiella antemanóse-y dellos años frai Vicente de Santu Domingu (Domingo de Zaldo), flaire jerónimo del qu'apenes tenemos datos.

El so métodu conocer con certidume solo a partir del afayu, en 1986 y nel Archivu Históricu Nacional de Madrid, d'un manuscritu so onde rellata los rudimentos del mesmu. Antes, tou yeren especulaciones alrodiu de que si'l so métodu yera oral, o si foi plaxáu y publicáu por Juan de Pablo Bonet y Manuel Ramírez de Carrión, teoríes estes acreditaes como falses o improbadas, pos nun consta acreditáu que Ponce de León enseñara a falar: solamente ta documentáu que, de primeres, enseñaba a los sos alumnos a escribir mientres-yos señalaba col furabollos de la mano derecha les lletres figuraes na so manzorga (alfabetu bimanual) y depués los oxetos identificaos o retulaos col so respeutivu nome; dempués, faía-yos repitir manualmente y por escritu, por esti orde, les pallabres que correspondíen a los oxetos. Atribúyese-y la invención d'esta arte, anque hai documentaos antecedentes n'Italia dos sieglos antes, y na mesma Castiella, fray Vicente de Santu Domingu enseñaba l'arte de la pintura a Juan Fernández de Navarrete, el Mudu. Tamién se-y atribúi, tamién ensin pruebes, l'autoría d'un llibru inesistente, Doctrina pa los mudos sordos.

Anguaño esisten munchos colegio ya instituciones rellacionaes cola educación especial, especialmente n'España y Iberoamérica, que reciben el nome d'esti benedictín. En Sahagún, al llau de los restos de l'abadía benedictina, tien dedicáu un monumentu.

 Bibliografía 
 Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2004), Historia de la educación de los sordos n'España y la so influencia n'Europa y América, Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Coleición "Por más señes".
 Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2006), Fray Pedro Ponce de León, el mitu mediáticu. Los mitos antiguos sobre la educación de los sordos, Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Coleición "Por más señes".

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llogopedes
Categoría:Llingua de señes
Categoría:Benedictinos y benedictines d'España
Categoría:Relixosos y relixoses de la provincia de León
Categoría:Pedagogos y pedagogues de la provincia de León
Categoría:Wikipedia:Correxir/Revisar títulu