Idioma moabita
{{Ficha d'idioma |familia madre =
Lengua afroasiátiques
|nome = Moabita
|país = [[Moab]]<br>Anguaño:<br>{{bandera2|Xordania}}
|zona = [[Llevante mediterraneu]]
|falantes = 
|h1 = 
|h2 = 
|rank = 
|llingua_muerta = alredor del sieglu VI e.&nbsp;C.
|familia = [[Llingües afro-asiátiques|Afro-asiáticu]]<br />&nbsp;[[Llingües semítiques|Semíticu]]<br /> &nbsp;&nbsp;[[Llingües semítiques centrales|Semíticu central]]<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;[[Llingües semítiques occidentales|Semíticu noroccidental]]<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[[Llingües cananees]]<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; [[Idioma hebréu]]<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; '''Moabita'''
|escritura = [[alfabetu feniciu]]
|mapa = Moab_830-ye.svg
|mapa_lleenda = 
}}

El '''moabita''' foi un [[llingua muerta|antiguu]] [[dialeutu hebraicu]] utilizáu polos [[moabitas]]. Allugar al oeste de l'actual [[Xordania]]. Escribir por aciu una variante del [[alfabetu feniciu]].<ref name="ISBE">Geoffrey W. Bromiley, ''The International Standard Bible Encyclopedia'', Wm. B. Eerdmans Publishing, 2007, p. 395 under 'Moab' [https://books.google.com/books?id=Zkla5Gl_66oC&pg=PA395]</ref>

== Aspeutos históricos, sociales y culturales ==
La principal fonte de conocencia sobre'l moabita provién de la [[cercu de Mesa]],<ref name="ISBE"/> que ye l'únicu testu estensu conocíu nesti idioma. Amás, topóse una [[cercu d'El-Kerak|inscripción]] de tres llinies n'[[Al-Karak|El-Kerak]], según unos cuantos [[sellu cilíndricu|sellos]].

== Descripción llingüística ==
Les principales carauterístiques qu'estremen al moabita d'otres [[llingües cananees]] como l'hebréu son: marca de plural en ''-în'' en llugar de ''-îm'' (p.&nbsp;ej. ''mlkn'', «reis» pal [[hebréu bíblicu]] ''məlākîm''), como asocede n'[[idioma araméu|araméu]] y [[idioma árabe|árabe]]; retención de la marca de femenín ''-at'' que n'hebréu bíblicu amenorgar a ''-āh'' (p.&nbsp;ej. ''qryt'', «ciudá» pal [[hebréu bíblicu]] ''qiryāh'', que non obsante retener nel estáu constructo nominal: p.&nbsp;ej. ''qiryát yisrael'', «ciudá d'Israel»); y retención d'una forma verbal con ''-t-'' infija, tamién atopada n'árabe y [[idioma acadiu|acadiu]] (p.&nbsp;ej. ''w-’ltḥm'', «empecé a lluchar», del raigañu ''lḥm'').

Acordies con ''[[Glottolog]]'' nun yera un idioma estremáu del hebréu.<ref>{{cita llibru | editor = Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin | añu = 2013 | url = http://glottolog.org/resource/languoid/id/ammo1234 | capítulu = Ammonite | obra = Glottolog | allugamientu = Leipzig | editorial = Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology}}</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

=== Bibliografía ===
* {{cita llibru | editor = Cohen, D. | añu = 1988 | títulu = les langues dans le monde ancien et moderne, part 3 | capítulu = les Langues Chamito-semitiques | editorial = CNRS | allugamientu = París| idioma = francés }}

{{ORDENAR:Amonita}}



{{Tradubot|Idioma moabita}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Moab]]
[[Categoría:Idioma hebréu]]
[[Categoría:Llingües muertes d'Asia]]
El moabita foi un antiguu dialeutu hebraicu utilizáu polos moabitas. Allugar al oeste de l'actual Xordania. Escribir por aciu una variante del alfabetu feniciu.Geoffrey W. Bromiley, The International Standard Bible Encyclopedia, Wm. B. Eerdmans Publishing, 2007, p. 395 under 'Moab' 

 Aspeutos históricos, sociales y culturales 
La principal fonte de conocencia sobre'l moabita provién de la cercu de Mesa, que ye l'únicu testu estensu conocíu nesti idioma. Amás, topóse una inscripción de tres llinies n'El-Kerak, según unos cuantos sellos.

 Descripción llingüística 
Les principales carauterístiques qu'estremen al moabita d'otres llingües cananees como l'hebréu son: marca de plural en -în en llugar de -îm (p. ej. mlkn, «reis» pal hebréu bíblicu məlākîm), como asocede n'araméu y árabe; retención de la marca de femenín -at que n'hebréu bíblicu amenorgar a -āh (p. ej. qryt, «ciudá» pal hebréu bíblicu qiryāh, que non obsante retener nel estáu constructo nominal: p. ej. qiryát yisrael, «ciudá d'Israel»); y retención d'una forma verbal con -t- infija, tamién atopada n'árabe y acadiu (p. ej. w-’ltḥm, «empecé a lluchar», del raigañu lḥm).

Acordies con Glottolog nun yera un idioma estremáu del hebréu.

 Referencies 

 Bibliografía 
 

Categoría:Moab
Categoría:Idioma hebréu
Categoría:Llingües muertes d'Asia