Idioma sorotáptico
{{Ficha d'idioma |nome=
Sorotapto, Sorotáptico
|nativu= ?
|familia madre = Llingües indoeuropees
|zona= [[Península ibérica]]
|falantes= [[llingua muerta]]
|familia=[[Llingües indoeuropees|Indoeuropéu]]<br />
&nbsp;&nbsp;'''Sorotapto'''
|escritura=
|oficial=
|axencia=
|iso1=
|iso2=
|iso3=sxo
}}
L''''idioma sorotáptico''' o '''sorotapto''' (del [[Griegu antiguu|griegu]] σορός ''sorós'' 'urna funeraria' y θαπτός ''thaptós'' 'soterráu') ye una [[llingües indoeuropees|llingua indoeuropea]] antigua presumiblemente falada na parte oriental de la península ibérica. El términu sorotapto foi acuñáu por [[Joan Coromines]] pa referise a la presunta llingua de los [[Cultura de los campos d'urnes|pueblos de los Campos d'Urnes]] qu'ocupaben la península mientres la [[Edá del Bronce]]. Les evidencies de la llingua seríen de tipu [[toponimia|toponímicu]], qu'apunten escontra a una llingua indoeuropea precéltica.

Corominas usó'l conceutu de sorotapto pa esplicar delles pallabres problemátiques presentes nes [[Llingües romániques]] de la península ibérica. Esti autor identificó la llingua coles tablillas de plomu dataes escontra'l [[sieglu II e.C.]], atopaes en [[Amélie-les-Bains]] sobre la frontera hispanu-francesa. Estes inscripciones inclúin delles pallabres llatines amás de pallabres nin llatines, nin celtes que Corominas consideró taben rellacionaes col indoeuropéu.<ref>Coromines, 1976, ''Els ploms sorotàptics d'Arles'', páxs.142-216</ref><ref>Brill, 2008, p. 50</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Bibliografía ==
* Glanville Price, editor. 2000. ''Encyclopedia of the Languages of Europe''.
* Cancik, Schneider,& Salazar, eds. 2008. ''Brill's New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World''. Brill.
* Coronimes, Joan. 1976. ''Ente dos llenguatges'' (II). Curial Edicions Catalanes.

{{ORDENAR:Sorotap}}



{{Tradubot|Idioma sorotáptico}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Llingües indoeuropees]]
[[Categoría:Llingües muertes d'España]]


[[Categoría:Wikipedia:Correxir/Revisar títulu]]
L'idioma sorotáptico o sorotapto (del griegu σορός sorós 'urna funeraria' y θαπτός thaptós 'soterráu') ye una llingua indoeuropea antigua presumiblemente falada na parte oriental de la península ibérica. El términu sorotapto foi acuñáu por Joan Coromines pa referise a la presunta llingua de los pueblos de los Campos d'Urnes qu'ocupaben la península mientres la Edá del Bronce. Les evidencies de la llingua seríen de tipu toponímicu, qu'apunten escontra a una llingua indoeuropea precéltica.

Corominas usó'l conceutu de sorotapto pa esplicar delles pallabres problemátiques presentes nes Llingües romániques de la península ibérica. Esti autor identificó la llingua coles tablillas de plomu dataes escontra'l sieglu II e.C., atopaes en Amélie-les-Bains sobre la frontera hispanu-francesa. Estes inscripciones inclúin delles pallabres llatines amás de pallabres nin llatines, nin celtes que Corominas consideró taben rellacionaes col indoeuropéu.Coromines, 1976, Els ploms sorotàptics d'Arles, páxs.142-216Brill, 2008, p. 50

 Referencies 

 Bibliografía 
 Glanville Price, editor. 2000. Encyclopedia of the Languages of Europe.
 Cancik, Schneider,& Salazar, eds. 2008. Brill's New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World. Brill.
 Coronimes, Joan. 1976. Ente dos llenguatges (II). Curial Edicions Catalanes.

Categoría:Llingües indoeuropees
Categoría:Llingües muertes d'España

Categoría:Wikipedia:Correxir/Revisar títulu