Teoloxía heliopolitana
La '''Teoloxía Heliopolitana''' ye una doctrina relixosa del [[Antiguu Exiptu]] creada ya impulsada polos sacerdotes de la ciudá de [[Heliópolis]]. El dios creador ye [[Atum]], que ye'l dios proteutor d'esta ciudá, Heliópolis, y como dios creador, facer a sigo mesmu, y de la so propia sustancia crea a otros dioses, [[Shu (mitoloxía)|Shu]] (l'Aire atmosférico) y [[Tefnut]] (el Vacíu).

A partir de la [[dinastía II]] (Tinita), dase cultu al ''Discu Solar'', [[Ra (mitoloxía)|Ra]], polo que los sacerdotes de Heliópolis venceyen a Atum con Ra, polo que según los testos de les pirámides, Ra ye'l fíu del Cielu ([[Nut]]). Por cuenta de esto los sacerdotes de Heliópolis tienen qu'introducir una segunda pareya, [[Geb]] (la Tierra) y [[Nut]] (el Cielu). 

Apaez entós la fusión de Atum-Ra que yá se contempla na [[dinastía III]] (Menfita). Vese representáu en [[baxorrelieve]]s y escritos como un Ferre o un Escarabayu. El dios Ra ye un dios victoriosu, que vence a les fuercies del mal o les tiniebles ([[Apofis (mitoloxía)|Apofis]]), que ye la representación de la salida del sol a l'amanecida.

La fusión de Atum-Ra foi esplicada polos sacerdotes de Heliópolis como una nueva divinidá na que Atum dexa'l so calter de creador, y Ra el so rellumu y poder. Asina surde la [[Enéada]] Heliopolitana, porque [[Geb]], amás d'a Ra, tien por fíos a:

* [[Osiris]]: la vexetación y la muerte *
[[Isis]]: la fertilidá *
[[Seth]]: el desiertu y la fuercia bruto *
[[Neftis]]: la esterilidá

La [[Enéada]] ta compuesta polo tanto por Atum-Ra, Shu, Tefnut, Geb, Nut y estos últimos cuatro.

== Segunda Enéada Heliopolitana ==
Tardíamente apaez una segunda enéada heliopolitana, formada polos collaboradores d'Osiris, como [[Horus]] o [[Hathor]].

Nos templos, al Sol represéntase-y de trés formes, toes de forma humana, que son: [[Jepri]] (l'amanecer), [[Ra (mitoloxía)|Ra]] (l'apoxéu) y Atum (el tapecer), y represéntense como un neñu naciellu, un home con [[Pschent]] y un vieyu.

El dios Atum-Ra, según los sacerdotes de Heliópolis tien que dir acomuñáu a la diosa [[Maat]] (la Verdá, Xusticia y Harmonía cósmica), una y bones ellos pensaben que taben xuníos na divinidá, y que'l dios ye'l que crea cola pallabra y qu'ayudaba na alministración ([[visir]] o virréi) a los que se-yos considera como "sacerdotes de Maat".

Esto tuvo una gran trescendencia na [[relixón]] y na política, porque va contribuyir a la unificación político y territorial. Esa unificación va afigurar en que los demás sistemes relixosos van supeditar al de Heliópolis, xuniendo a los sos dioses locales con Ra, como Horus-Ra en [[Edfu]] o Hathor-Ra en [[Dendera]]. [[Sobek]] tamién apaez xuníu a Ra. En [[Tebas (Exiptu)|Tebas]], nel [[Imperiu Mediu]], va camudase a Atum-Ra por Amon-Ra, y el so cultu va imponer en tol Imperiu.

== Cosmogonía de la teoloxía heliopolitana ==

La cosmogonía heliopolitana comparte munchos de les traces comunes de toles teoloxíes exipcies. Como en toles otres, el dios creador apaez sobre la llomba primixenia surdida de les agües, y como na [[teoloxía hermopolitana]] (de la ciudá de [[Hermópolis]]), el güevu del que naz foi guaráu por cuatro pareyes de dioses. Nesta ocasión, les pareyes que guararon el güevu fueron les formaes por [[Nun]] y [[Naunet]] (los dioses representantes de les agües inferiores y el cielu inferior, respeutivamente), [[Kuk]] y [[Kauket]] (la escuridá y les tiniebles), [[Huh]] y [[Hauhet]] (lliteralmente "l'ilimitáu y la ilimitada), y [[Amón]] y [[Amaunet]] (el dios principal de [[Tebas (Exiptu)|Tebas]] y el so consorte).

== Ver tamién ==
* [[Enéada]]
{{Tradubot|Teología heliopolitana}}


== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commons}}

{{control d'autoridaes}}

[[Categoría:Mitoloxía exipcia]]
La Teoloxía Heliopolitana ye una doctrina relixosa del Antiguu Exiptu creada ya impulsada polos sacerdotes de la ciudá de Heliópolis. El dios creador ye Atum, que ye'l dios proteutor d'esta ciudá, Heliópolis, y como dios creador, facer a sigo mesmu, y de la so propia sustancia crea a otros dioses, Shu (l'Aire atmosférico) y Tefnut (el Vacíu).

A partir de la dinastía II (Tinita), dase cultu al Discu Solar, Ra, polo que los sacerdotes de Heliópolis venceyen a Atum con Ra, polo que según los testos de les pirámides, Ra ye'l fíu del Cielu (Nut). Por cuenta de esto los sacerdotes de Heliópolis tienen qu'introducir una segunda pareya, Geb (la Tierra) y Nut (el Cielu). 

Apaez entós la fusión de Atum-Ra que yá se contempla na dinastía III (Menfita). Vese representáu en baxorrelieves y escritos como un Ferre o un Escarabayu. El dios Ra ye un dios victoriosu, que vence a les fuercies del mal o les tiniebles (Apofis), que ye la representación de la salida del sol a l'amanecida.

La fusión de Atum-Ra foi esplicada polos sacerdotes de Heliópolis como una nueva divinidá na que Atum dexa'l so calter de creador, y Ra el so rellumu y poder. Asina surde la Enéada Heliopolitana, porque Geb, amás d'a Ra, tien por fíos a:

 Osiris: la vexetación y la muerte *
Isis: la fertilidá *
Seth: el desiertu y la fuercia bruto *
Neftis: la esterilidá

La Enéada ta compuesta polo tanto por Atum-Ra, Shu, Tefnut, Geb, Nut y estos últimos cuatro.

 Segunda Enéada Heliopolitana 
Tardíamente apaez una segunda enéada heliopolitana, formada polos collaboradores d'Osiris, como Horus o Hathor.

Nos templos, al Sol represéntase-y de trés formes, toes de forma humana, que son: Jepri (l'amanecer), Ra (l'apoxéu) y Atum (el tapecer), y represéntense como un neñu naciellu, un home con Pschent y un vieyu.

El dios Atum-Ra, según los sacerdotes de Heliópolis tien que dir acomuñáu a la diosa Maat (la Verdá, Xusticia y Harmonía cósmica), una y bones ellos pensaben que taben xuníos na divinidá, y que'l dios ye'l que crea cola pallabra y qu'ayudaba na alministración (visir o virréi) a los que se-yos considera como "sacerdotes de Maat".

Esto tuvo una gran trescendencia na relixón y na política, porque va contribuyir a la unificación político y territorial. Esa unificación va afigurar en que los demás sistemes relixosos van supeditar al de Heliópolis, xuniendo a los sos dioses locales con Ra, como Horus-Ra en Edfu o Hathor-Ra en Dendera. Sobek tamién apaez xuníu a Ra. En Tebas, nel Imperiu Mediu, va camudase a Atum-Ra por Amon-Ra, y el so cultu va imponer en tol Imperiu.

 Cosmogonía de la teoloxía heliopolitana 

La cosmogonía heliopolitana comparte munchos de les traces comunes de toles teoloxíes exipcies. Como en toles otres, el dios creador apaez sobre la llomba primixenia surdida de les agües, y como na teoloxía hermopolitana (de la ciudá de Hermópolis), el güevu del que naz foi guaráu por cuatro pareyes de dioses. Nesta ocasión, les pareyes que guararon el güevu fueron les formaes por Nun y Naunet (los dioses representantes de les agües inferiores y el cielu inferior, respeutivamente), Kuk y Kauket (la escuridá y les tiniebles), Huh y Hauhet (lliteralmente "l'ilimitáu y la ilimitada), y Amón y Amaunet (el dios principal de Tebas y el so consorte).

 Ver tamién 
 Enéada

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Mitoloxía exipcia