Video CD
{{AP|Discu compactu}}
{{estremar|CD Video}}
{{referencies|t=20110612}}
{{Ficha de software}}

'''''Video CD''''' ('''VCD''') o '''''Compact Disc Digital Video''''' ('''CD-DV''') ye un formatu estándar p'almacenamientu de [[videu]] en [[discos compactos]].

Pueden reproducise los discos VCD en reproductores fayadizos, [[Ordenador personal|ordenadores personales]] y munchos reproductor de [[DVD]].

L'estándar VCD foi creáu en [[1993]] por un consorciu d'empreses electróniques de [[Xapón]], y ye conocíu como l'estándar del [[Llibros de Colores#Llibro Blanco .28White Book.29|Libro Blanco]].

== Especificaciones téuniques ==
La resolución de pantalla d'un VCD ye de 352&nbsp;×&nbsp;240 [[píxel]]es pal formatu [[NTSC]] o de 352x288 pixeles pal formatu [[PAL]], aproximao la cuarta parte de la resolución normal de [[televisión]]. El [[videu]] y el [[audiu]] d'un VCD codificada en formatu [[MPEG-1]]; el videu almacenar a una tasa de 1150 [[bitrate|kilobits per segundu]], l'audiu a 224 kbit/s. Polo xeneral, la calidá ye comparable a la del formatu VHS, anque los efeutos de la compresión pueden ser apreciables.

Yá que la tasa de bits conxunta (1374 kbit/s) ye similar a la tasa de bits d'un CD d'audiu normal, la duración del videu que puede ser almacenáu ye similar a la del CD d'audiu: un CD estándar de 74 minutos puede almacenar aproximao 74 minutos de videu en formatu VCD.

Un estándar ameyoráu, '''Super Video CD''' ([[SVCD]]), emplega compresión [[MPEG-2]] y una tasa de compresión variable pa llograr mayor calidá na grabación.

== Implementación ==
Anque nunca se llegó a imponer nos [[Estaos Xuníos]] o [[Europa]], los VCD comerciales fueron bien populares n'[[Asia]] debíu al baxu preciu de los reproductores, la so gran tolerancia al mugor (un problema grave de los VHS y similares) y el menor costu del soporte. Ello ye que el menor costu provocó una puxanza de la "[[Piratería (lexislación)|piratería]]" neses zones, lo qu'esplicaría por qué la industria nunca trató d'imponelos n'Europa y los EEXX. La llegada de los [[CD-R|CD grabables]] y de reproductores de baxu preciu provocó una rápida medría de la so aceptación, una y bones la mayoría de los reproductores de DVD almiten el formatu VCD.

Magar esto postreru ye ciertu colos CD comerciales, non tolos reproductores de DVD pueden lleer un CD-R, polo que los VCD «caseros» creaos con grabadores caseres de CD pueden nun ser reproducibles por dellos reproductores. Esta incompatibilidá ye un grave problema que torga a los usuarios distribuyir los sos VCD caseros.

El VCD ta siendo gradualmente reemplazáu pol [[DVD]], qu'ufierta la mayoría de les ventayes del VCD pero con muncha mayor calidá n'imaxe y soníu, por cuenta de la so mayor capacidá d'almacenamientu. Sicasí, el VCD tien inda dellos puntos al so favor:

* Al contrariu que los DVD, los VCD nun tienen códigu de rexón, lo qu'implica que pueden ser reproducíos en cualquier máquina (compatible) del mundu.
* Siguen siendo más baratos que los DVD.

== Versiones ameyoraes de VCD ==
El sistema [[CVCD]] ye una variante non estándar del VCD que dexa utilizar un [[bitrate]] variable (VBR) para codificar una película, polo que ye posible estruyir hora y media de [[videu]] nun [[CD-R]] de 80 minutos. Esto dexa l'usu d'esti formatu pa copies de seguridá, grabaciones doméstiques, etc

Asina mesmu esisten otros formatos de VCD non convencionales como los llamaos [[KVCD]] qu'utiliza un bitrate variable pero con un algoritmu de compresión más optimizaos (i-p-b) colo que se consiguen películes d'hasta 120 minutos con calidá cimera al VCD estándar, inclusive con mayores [[Resolvimientu de pantalla|resoluciones]]. Por casu, una resolución de 352x576 en formatu [[PAL]] o 320x480 en [[NTSC]].

Tamién esiste en China un formatu llamáu ''[[China Video Disc]]'' ([[CVD]]) utilizáu pa retresmisiones de [[televisión]] como na venta de películes. El formatu ye [[MPEG-2]] con bitrate variable, con cuatro pistes posibles d'audiu y con una resolución 352x576 y audiu dende 64 a 384 [[kbps]]. Esti sistema ye utilizáu en [[China]] porque ye unos de los pocos países del mundu que nun quixo pagar pola llicencia de [[DVD]], y promovió un formatu nuevu que cubriera les sos necesidaes.

Sicasí ta siendo movíu por otros sistemes de compresión [[MPEG-4]] más eficaces, como [[Xvid]] o [[DivX]], qu'en menos espaciu dexen una mayor calidá d'imaxe y soníu. El [[MPEG-4]] foi'l códec que s'utilizó pal formatu socesor de DVD, [[HD DVD|High definition DVD]] (HD DVD) agora descontinuado, o'l [[discu Blu-ray|Blu-ray]] de [[Sony]] más conocíu como [[H.264/MPEG-4 AVC]].

== Otros formatos similares ==
* [[CVD]]
* [[Super Video CD|SVCD]]
* [[XVCD]]
* [[XSVCD]]
* DVCD

El DVCD o DOUBLE VCD ta diseñáu pa consiguir el máximu rendimientu d'un CD. Ye un CD non estándar grabáu más allá de la so capacidá nativa pa incluyir hasta 100 minutos de videu. Esti formatu ye bien popular en China (anque puede atopase raramente fuera d'esti país). Sicasí, delles unidaes de CD-ROM y reproductores tienen problemes pa lleer estos discos, na so mayor parte por cuenta de que la franxa de separación ta fora de les especificaciones y el láser del servo nun ta en condiciones de lleer eses pistes.
El logo de DVCD puede ser confundíu fácilmente col de DVD. La lletra «C» apaez más angosta que'l restu, pero falta'l dibuxu del discu debaxo de les lletres.

== Ver tamién ==
* [[China Video Disc]]
* [[CVCD]]
* [[Discu compactu]]
* [[Llibros de Colores]]
* [[Super Video CD]]

== Referencies ==
{{llistaref}}

{{Tradubot|Video CD}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:CD]]
[[Categoría:Almacenamientu de videu]]
[[Categoría:Formatos dixitales de videu]]
[[Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos]]
Video CD (VCD) o Compact Disc Digital Video (CD-DV) ye un formatu estándar p'almacenamientu de videu en discos compactos.

Pueden reproducise los discos VCD en reproductores fayadizos, ordenadores personales y munchos reproductor de DVD.

L'estándar VCD foi creáu en 1993 por un consorciu d'empreses electróniques de Xapón, y ye conocíu como l'estándar del Libro Blanco.

 Especificaciones téuniques 
La resolución de pantalla d'un VCD ye de 352 × 240 píxeles pal formatu NTSC o de 352x288 pixeles pal formatu PAL, aproximao la cuarta parte de la resolución normal de televisión. El videu y el audiu d'un VCD codificada en formatu MPEG-1; el videu almacenar a una tasa de 1150 kilobits per segundu, l'audiu a 224 kbit/s. Polo xeneral, la calidá ye comparable a la del formatu VHS, anque los efeutos de la compresión pueden ser apreciables.

Yá que la tasa de bits conxunta (1374 kbit/s) ye similar a la tasa de bits d'un CD d'audiu normal, la duración del videu que puede ser almacenáu ye similar a la del CD d'audiu: un CD estándar de 74 minutos puede almacenar aproximao 74 minutos de videu en formatu VCD.

Un estándar ameyoráu, Super Video CD (SVCD), emplega compresión MPEG-2 y una tasa de compresión variable pa llograr mayor calidá na grabación.

 Implementación 
Anque nunca se llegó a imponer nos Estaos Xuníos o Europa, los VCD comerciales fueron bien populares n'Asia debíu al baxu preciu de los reproductores, la so gran tolerancia al mugor (un problema grave de los VHS y similares) y el menor costu del soporte. Ello ye que el menor costu provocó una puxanza de la "piratería" neses zones, lo qu'esplicaría por qué la industria nunca trató d'imponelos n'Europa y los EEXX. La llegada de los CD grabables y de reproductores de baxu preciu provocó una rápida medría de la so aceptación, una y bones la mayoría de los reproductores de DVD almiten el formatu VCD.

Magar esto postreru ye ciertu colos CD comerciales, non tolos reproductores de DVD pueden lleer un CD-R, polo que los VCD «caseros» creaos con grabadores caseres de CD pueden nun ser reproducibles por dellos reproductores. Esta incompatibilidá ye un grave problema que torga a los usuarios distribuyir los sos VCD caseros.

El VCD ta siendo gradualmente reemplazáu pol DVD, qu'ufierta la mayoría de les ventayes del VCD pero con muncha mayor calidá n'imaxe y soníu, por cuenta de la so mayor capacidá d'almacenamientu. Sicasí, el VCD tien inda dellos puntos al so favor:

 Al contrariu que los DVD, los VCD nun tienen códigu de rexón, lo qu'implica que pueden ser reproducíos en cualquier máquina (compatible) del mundu.
 Siguen siendo más baratos que los DVD.

 Versiones ameyoraes de VCD 
El sistema CVCD ye una variante non estándar del VCD que dexa utilizar un bitrate variable (VBR) para codificar una película, polo que ye posible estruyir hora y media de videu nun CD-R de 80 minutos. Esto dexa l'usu d'esti formatu pa copies de seguridá, grabaciones doméstiques, etc

Asina mesmu esisten otros formatos de VCD non convencionales como los llamaos KVCD qu'utiliza un bitrate variable pero con un algoritmu de compresión más optimizaos (i-p-b) colo que se consiguen películes d'hasta 120 minutos con calidá cimera al VCD estándar, inclusive con mayores resoluciones. Por casu, una resolución de 352x576 en formatu PAL o 320x480 en NTSC.

Tamién esiste en China un formatu llamáu China Video Disc (CVD) utilizáu pa retresmisiones de televisión como na venta de películes. El formatu ye MPEG-2 con bitrate variable, con cuatro pistes posibles d'audiu y con una resolución 352x576 y audiu dende 64 a 384 kbps. Esti sistema ye utilizáu en China porque ye unos de los pocos países del mundu que nun quixo pagar pola llicencia de DVD, y promovió un formatu nuevu que cubriera les sos necesidaes.

Sicasí ta siendo movíu por otros sistemes de compresión MPEG-4 más eficaces, como Xvid o DivX, qu'en menos espaciu dexen una mayor calidá d'imaxe y soníu. El MPEG-4 foi'l códec que s'utilizó pal formatu socesor de DVD, High definition DVD (HD DVD) agora descontinuado, o'l Blu-ray de Sony más conocíu como H.264/MPEG-4 AVC.

 Otros formatos similares 
 CVD
 SVCD
 XVCD
 XSVCD
 DVCD

El DVCD o DOUBLE VCD ta diseñáu pa consiguir el máximu rendimientu d'un CD. Ye un CD non estándar grabáu más allá de la so capacidá nativa pa incluyir hasta 100 minutos de videu. Esti formatu ye bien popular en China (anque puede atopase raramente fuera d'esti país). Sicasí, delles unidaes de CD-ROM y reproductores tienen problemes pa lleer estos discos, na so mayor parte por cuenta de que la franxa de separación ta fora de les especificaciones y el láser del servo nun ta en condiciones de lleer eses pistes.
El logo de DVCD puede ser confundíu fácilmente col de DVD. La lletra «C» apaez más angosta que'l restu, pero falta'l dibuxu del discu debaxo de les lletres.

 Ver tamién 
 China Video Disc
 CVCD
 Discu compactu
 Llibros de Colores
 Super Video CD

 Referencies 

Categoría:CD
Categoría:Almacenamientu de videu
Categoría:Formatos dixitales de videu
Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos