Agnes Reston
{{persona}}
'''Agnes Reston''' {{nym}} foi una enfermera [[Escocia|escocesa]] mientres la [[Guerra de la Independencia Española]]. Moteyóse-y la '''Heroína de Matagorda''', pol so escepcional valentía.

== Actuación mientres la guerra ==
Agnes Reston yera la muyer de James Reston, un sarxentu nel 94º Reximientu d'Infantería. Col so fíu de cuatro años, acompañó al so home cuando en 1810 foi unviáu a [[España]], al [[Castiellu de Matagorda|fuerte de Matagorda]], cercanu a [[Cádiz]]. Cuándo'l fuerte foi bombardiáu por fuercies franceses, sacó al so fíu d'ellí, mientres ella permanecía nel fuerte ayudando al ciruxanu a atender a la cantidá cada vez mayor d'homes mancaos, esgañando les ropes de la familia pa convertiles en vendajes.

Según cunten nel fuerte un mozu tamborileru, encargáu de consiguir agua pal ciruxanu, quedóse paráu na puerta col so cubu, asustáu pol fueu d'artillería que cayía. Foi entós cuando la Señora Reston dixo "ta asustáu y nun va ser capaz de dir a pel agua, dáime'l cubu al mio". So un fueu d'artillería bederre, Reston foi capaz de llegar al pozu col cubu, pero mientres lu baxaba un tiru cortó la cuerda. Esto nun detuvo a la enfermera, que pidió a un soldáu que lu ayudar a recuperar el cubu, qu'ella finalmente pudo enllenar d'agua y traer al ciruxanu.

La so atención a los soldaos mancaos foi descrita con muncho aponderamientu. Amás de los sos deberes como enfermera, llevaba bolses de sable p'arreglu de la bateríes, partía munición y suministró vinu y agua a los artilleros. Refugó abandonar el fuerte cuando les otres muyeres na batería yá fueren sacupaes y quedóse colos homes nel fuerte ruinosu y con poca munición, hasta a otru día que cola retirada del exércitu francés dexó que'l fuerte recibiera munición hasta que los británicos fueron evacuaos pola flota. Dempués de que'l so home abandonara l'exércitu encamentóse-y qu'ella siguiera trabayando, pero ella decidió nun siguir, a pesar de que'l Comandante en xefe encamentar al Secretariu de Guerra.

== Vida más tardida ==
En 1844, la Señora Reston yá viuda cayera na probeza, y taba internada nel Town's Hospital en Glasgow, siendo treslladada con otros compañeros del antiguu manicomiu. Tenía 72 años y ganóse la vida como enfermera. Un comité d'oficiales llanzó una coleuta pa "esta muyer valiente y trabayador, pero que foi tristemente abandonada". Ente los que sofitaron la coleuta atopaben la [[Reina Victoria]] y la emperatriz viuda Adelaida
, anque'l 90% de la coleuta provieno del exércitu. La suma recaldada dexó que Mrs Reston tuviera una añalidá de 30 llibres. Cola coleuta consiguió ser independiente, pero al nun tener otru sitiu onde dir decidió permanecer nel hospital, pagando pola so estancia. Dempués de guardar el dineru destináu al so entierru, tou lo que quedó donar a la caridá.

Señora Reston morrió na viéspora de Navidá de 1856, a edá de 85, dempués de tar encamada por ocho selmanes, y foi soterrada na Necrópolis del Sur de Glasgow. Na llábana pon la siguiente inscripción:{{Cita|"In memory of James Reston, late serjeant 94th Regiment, who died on the 24th day of October, 1834, aged 63 years, and of Agnes Harkness, his wife, "The Heroine of Matagorda", who died 24 December 1856, aged 85 years.}}La Heroína de Matagorda ye la protagonista de ''Una Heroína Humilde'', un poema de [[William Topaz McGonagall|William McGonagall]].

== Fuentes ==
* Joseph Donaldson: ''Eventful Life of a Soldier'', foi citáu nel ''Glasgow Herald'', 26 d'avientu de 1856.
* [http://www.mcgonagall-online.org.uk/poems/mpgheroine.htm ''Una Heroína Humilde''], por William McGonagall
* ''Glasgow Heraldu'': 11 Marzu 1844, 10 de mayu de 1844 y 23 agostu de 1844.
{{Tradubot|Agnes Reston}}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1773|1856|Reston, Agnes}}
Agnes Reston  foi una enfermera escocesa mientres la Guerra de la Independencia Española. Moteyóse-y la Heroína de Matagorda, pol so escepcional valentía.

 Actuación mientres la guerra 
Agnes Reston yera la muyer de James Reston, un sarxentu nel 94º Reximientu d'Infantería. Col so fíu de cuatro años, acompañó al so home cuando en 1810 foi unviáu a España, al fuerte de Matagorda, cercanu a Cádiz. Cuándo'l fuerte foi bombardiáu por fuercies franceses, sacó al so fíu d'ellí, mientres ella permanecía nel fuerte ayudando al ciruxanu a atender a la cantidá cada vez mayor d'homes mancaos, esgañando les ropes de la familia pa convertiles en vendajes.

Según cunten nel fuerte un mozu tamborileru, encargáu de consiguir agua pal ciruxanu, quedóse paráu na puerta col so cubu, asustáu pol fueu d'artillería que cayía. Foi entós cuando la Señora Reston dixo "ta asustáu y nun va ser capaz de dir a pel agua, dáime'l cubu al mio". So un fueu d'artillería bederre, Reston foi capaz de llegar al pozu col cubu, pero mientres lu baxaba un tiru cortó la cuerda. Esto nun detuvo a la enfermera, que pidió a un soldáu que lu ayudar a recuperar el cubu, qu'ella finalmente pudo enllenar d'agua y traer al ciruxanu.

La so atención a los soldaos mancaos foi descrita con muncho aponderamientu. Amás de los sos deberes como enfermera, llevaba bolses de sable p'arreglu de la bateríes, partía munición y suministró vinu y agua a los artilleros. Refugó abandonar el fuerte cuando les otres muyeres na batería yá fueren sacupaes y quedóse colos homes nel fuerte ruinosu y con poca munición, hasta a otru día que cola retirada del exércitu francés dexó que'l fuerte recibiera munición hasta que los británicos fueron evacuaos pola flota. Dempués de que'l so home abandonara l'exércitu encamentóse-y qu'ella siguiera trabayando, pero ella decidió nun siguir, a pesar de que'l Comandante en xefe encamentar al Secretariu de Guerra.

 Vida más tardida 
En 1844, la Señora Reston yá viuda cayera na probeza, y taba internada nel Town's Hospital en Glasgow, siendo treslladada con otros compañeros del antiguu manicomiu. Tenía 72 años y ganóse la vida como enfermera. Un comité d'oficiales llanzó una coleuta pa "esta muyer valiente y trabayador, pero que foi tristemente abandonada". Ente los que sofitaron la coleuta atopaben la Reina Victoria y la emperatriz viuda Adelaida
, anque'l 90% de la coleuta provieno del exércitu. La suma recaldada dexó que Mrs Reston tuviera una añalidá de 30 llibres. Cola coleuta consiguió ser independiente, pero al nun tener otru sitiu onde dir decidió permanecer nel hospital, pagando pola so estancia. Dempués de guardar el dineru destináu al so entierru, tou lo que quedó donar a la caridá.

Señora Reston morrió na viéspora de Navidá de 1856, a edá de 85, dempués de tar encamada por ocho selmanes, y foi soterrada na Necrópolis del Sur de Glasgow. Na llábana pon la siguiente inscripción:La Heroína de Matagorda ye la protagonista de Una Heroína Humilde, un poema de William McGonagall.

 Fuentes 
 Joseph Donaldson: Eventful Life of a Soldier, foi citáu nel Glasgow Herald, 26 d'avientu de 1856.
 Una Heroína Humilde, por William McGonagall
 Glasgow Heraldu: 11 Marzu 1844, 10 de mayu de 1844 y 23 agostu de 1844.

 Referencies 

 Enllaces esternos