Llingües italo-celtes
{{Tradubot|Lenguas italo-celtas}}
{{PA|copyedit}}
{{Ficha de familia de llingües 
|zona = Na actualidá, na [[Europa celta]], [[Europa llatina]], [[América llatina]], [[África]], [[América del Norte]]
|países = {{bandera2|Reinu Uníu}}, {{bandera2|Irlanda}}, {{FRA}}, {{ESP}}, {{ITA}}, {{POR}}, {{AND}}, {{SMR}}, {{VAT}}, {{MOL}}, {{RUM}}, {{MON}}
|familia = [[Llingües indoeuropees]]<br />
&nbsp; '''Italo-celta''' (?)
|familia madre = Llingües indoeuropees
|sub1 = [[Llingües itáliques]]
|sub2 = [[Llingües céltiques]]
|iso2 = cel
|iso3 = cel
|mapa = [[Ficheru:Celts in Europe-fr.svg|300px|border]] [[Ficheru:Map-Romance Language World.png|miniaturadeimagen|350px]]
|tamañu = 
|mapa_descripción = Distribución cronolóxica de los [[Italo-celta]]:
{{Ficha/Columnes |
 }}
}}

Les '''llingües italo-celtes''' ye una hipotética [[familia llingüística]] [[Llingües indoeuropees|indoeuropea]], teorizada como dalgún reagrupamientu dialeutal entemediu ente la [[llingües indoeuropees]] reconstruyíes y l'hestóriques [[llingües itáliques]] y [[Llingües celtes|celtes]]. Hipotetizado ente los primeres por [[August Schleicher]], tal teoría foi abandonada dende entós pol indoeuropeista<ref>Francisco Villar, ''Indoeuropeos y aniciar d'Europa'', pp. 597-616.</ref>.

Na base d'esti agrupamientu teorizado "italo-célticu", parte de la caña occidental ([[Llingües centum]]-satem, de la mesma abandonada pol 'indoeuropéu) de les llingües indo-europees, asitiáronse varies semeyances morfolóxiques específiques que s'inclinaren a un llinguaxe ancestral común pa los dolce subgrupos llingüísticos (itálicu y célticu). 

L'Académicu Frederik Kortlandt continua a sostener la teoría de la proto-llingua italo-céltica y nel 2007 intentó la so reconstrucción<ref>Kortlandt, Frederik H .H., ''Italo-Celtic Origins and Prehistoric Development of the Irish Language'', Leiden Studies in Indo-European Vol. 14, Rodopi 2007, ISBN 978-90-420-2177-8.</ref>. N'otru estudiu del 2002 de Ringe, Warnow, & Taylor se demostro tar a favor de la tesis "italo-celtica".

Acordies con [[David W. Anthony]] l'orixe d'esta llingua ancestral "Italo-celta" puédese encuentrar na actual [[Hungría]] Esti "kurganizzata" alredor de 3100 aC de la [[cultura Jamna]]. A partir d'entós, el buque [[cultura de Bell]], que ye tamién la orixinal llanura húngara, la espansión al oeste traería esta llingua en [[Baviera]] y [[Austria]], onde se convirtió nel [[Idioma protocelta|proto-celta]], ente que'l proto-itálicu formar a partir de los dialeutos "Italo-célticu" que permanecieron n'Hungría, entós enfusar n'Italia mientres la tarde segundu mileniu BC a [[cultura protovillanovan]]<ref>David W. Anthony - El caballu, la rueda y el llinguaxe pg.367</ref>.

== Semeyances morfolóxiques ente itálicu y célticu ==
Ente les principales semeyances morfolóxiques tán:
* la tema temática en - '' yo ''
* la conxuntiva en -ā
* el colapsu del PIE (proto-indoeuropéu) [[aoristo]] y perfectu nun solu tiempu pasáu *
la asimilacion de *p escontra un socesivu *kʷ

== Ver tamién ==
* [[Indoeuropéu]]
* [[Llingua indoeuropea]]
* [[Llingües itáliques]]
* [[Idioma proto-celta]]

== Bibliografía ==
*{{cita llibru | apellíu=Villar| nome=Francisco| wkautor=Francisco Villar | titulo=Los indoeuropeos y los orígenes de Europa: llinguaxe ya historia | editor=Gredos| ciudad=Madrid| añu=1991| llingua=ye| ISBN=84-249-1471-6}} Trad. it.: {{cita llibru | apellíu=Villar| nome=Francisco | titulo=Fíos Indoeuropeos y l'orixe d'Europa | editor=Il Mulino| città=Bologna| añu=1997| ISBN=88-15-05708-0}}
* [[Jay Jasanoff]], "An Italo-Celtic isogloss: the 3 pl. mediopassive in *-ntro," in [[Douglas Q. Adams|D. Q. Adams]] (ed.), ''Festschrift for [[Eric P. Hamp]]. Volume I (= [[Journal of Indo-European Studies]] Monograph 23)'' (Washington, D.C., 1997): 146-161.
* [[Winfred P. Lehmann]], "Frozen Residues and Relative Dating", in ''Varia on the Indo-European Past: Papers in Memory of Marija Gimbutas'', eds. Miriam Robbins Dexter and Edgar C. Polomé. Washington D.C.: Institute for the Study of Man, 1997. pp.&nbsp;223–46
* Winfred P. Lehmann, {{Enllaz rotu|1="Early Celtic among the Indo-European dialects" |2=http://www.reference-global.com/doi/abs/10.1515/zcph.1997.49-50.1.440 |date=August 2024 |bot=InternetArchiveBot }}, in ''Zeitschrift für celtische Philologie 49-50, Issue 1'' (1997): 440-54.
*Schmidt, Karl Horst, “Contributions from New Data to the Reconstruction of the Proto-Language”. In: {{cita llibru |apellíu= Polomé|nome= Edgar|coautor= Winter, Werner eds. |titulo= Reconstructing Languages and Cultures|edición= 1st| fecha = | añu = 1992|editor= Mouton de Gruyter|ciudá= Berlin, New York|ISBN= 3-11-012671-0|oclc= 25009339|paginas= 35–62 }}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Llingües indoeuropees]]
Les llingües italo-celtes ye una hipotética familia llingüística indoeuropea, teorizada como dalgún reagrupamientu dialeutal entemediu ente la llingües indoeuropees reconstruyíes y l'hestóriques llingües itáliques y celtes. Hipotetizado ente los primeres por August Schleicher, tal teoría foi abandonada dende entós pol indoeuropeistaFrancisco Villar, Indoeuropeos y aniciar d'Europa, pp. 597-616..

Na base d'esti agrupamientu teorizado "italo-célticu", parte de la caña occidental (Llingües centum-satem, de la mesma abandonada pol 'indoeuropéu) de les llingües indo-europees, asitiáronse varies semeyances morfolóxiques específiques que s'inclinaren a un llinguaxe ancestral común pa los dolce subgrupos llingüísticos (itálicu y célticu). 

L'Académicu Frederik Kortlandt continua a sostener la teoría de la proto-llingua italo-céltica y nel 2007 intentó la so reconstrucciónKortlandt, Frederik H .H., Italo-Celtic Origins and Prehistoric Development of the Irish Language, Leiden Studies in Indo-European Vol. 14, Rodopi 2007, ISBN 978-90-420-2177-8.. N'otru estudiu del 2002 de Ringe, Warnow, & Taylor se demostro tar a favor de la tesis "italo-celtica".

Acordies con David W. Anthony l'orixe d'esta llingua ancestral "Italo-celta" puédese encuentrar na actual Hungría Esti "kurganizzata" alredor de 3100 aC de la cultura Jamna. A partir d'entós, el buque cultura de Bell, que ye tamién la orixinal llanura húngara, la espansión al oeste traería esta llingua en Baviera y Austria, onde se convirtió nel proto-celta, ente que'l proto-itálicu formar a partir de los dialeutos "Italo-célticu" que permanecieron n'Hungría, entós enfusar n'Italia mientres la tarde segundu mileniu BC a cultura protovillanovanDavid W. Anthony - El caballu, la rueda y el llinguaxe pg.367.

 Semeyances morfolóxiques ente itálicu y célticu 
Ente les principales semeyances morfolóxiques tán:
 la tema temática en -  yo 
 la conxuntiva en -ā
 el colapsu del PIE (proto-indoeuropéu) aoristo y perfectu nun solu tiempu pasáu *
la asimilacion de *p escontra un socesivu *kʷ

 Ver tamién 
 Indoeuropéu
 Llingua indoeuropea
 Llingües itáliques
 Idioma proto-celta

 Bibliografía 
 Trad. it.: 
 Jay Jasanoff, "An Italo-Celtic isogloss: the 3 pl. mediopassive in *-ntro," in D. Q. Adams (ed.), Festschrift for Eric P. Hamp. Volume I (= Journal of Indo-European Studies Monograph 23) (Washington, D.C., 1997): 146-161.
 Winfred P. Lehmann, "Frozen Residues and Relative Dating", in Varia on the Indo-European Past: Papers in Memory of Marija Gimbutas, eds. Miriam Robbins Dexter and Edgar C. Polomé. Washington D.C.: Institute for the Study of Man, 1997. pp. 223–46
 Winfred P. Lehmann, , in Zeitschrift für celtische Philologie 49-50, Issue 1 (1997): 440-54.
Schmidt, Karl Horst, “Contributions from New Data to the Reconstruction of the Proto-Language”. In: 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llingües indoeuropees