Reinu bamum
{{ficha d'estáu desapaecíu}}
[[Ficheru:Bamun Kingdom.gif|thumb|Estensión del Reinu de Njoya Ibrahima, na actual República de Camerún.]]
El '''reinu Bamum''' o '''Bamoum''', tamién conocíu como '''Bamun''', '''Bamoun''' o '''Mum''' (1394–1884) foi un estáu [[África|africanu]] precolonial allugáu nel actual oeste de [[Camerún]]. Foi fundáu polos [[mbum]], un grupu étnicu parte de los [[bantú]] qu'habiten nel nordeste de Camerún. La so capital foi l'antigua ciudá cercada de [[Fumban]].

== Xeografía== 
Con una superficie d'alredor de 7.700 km² na qu'anguaño habiten unos 820.000 habitantes, l'antiguu reinu Bamum llegó a tomar más de la metá de l'actual [[Rexón del Oeste (Camerún)|Rexón del Oeste]] de [[Camerún]]. Incluyía un pandu con una elevación de 700 metros sobre'l nivel del mar ente los macizos montascosos de Mbapit, Nkogham y Mbam (qu'algamen cotes de 2.200m). El llanu ta bañáu pola ribera del [[ríu Mbam]] y el [[ríu Noun (Camerún)|ríu Noun]], cerca de [[Bafia]].{{ensin referencies}}

== Historia ==

=== Oríxenes ===
Los bamun o mbum, ente otres etnies, afirmen baxar del pueblu [[tikar]] de les tierres altes de Camerún.<ref name="Ogot, page 260">Ogot, páxina 260</ref> Ello ye que el reinu Bamun foi fundáu por inmigrantes venceyaos a la dinastía real tikar de Nsaw. Créese qu'estes migraciones enmarcar nel movimientu de los [[Chamba (pueblu)|chamba]] del altiplanu tikar na [[pandu Adamawa]].<ref>Bisson, páxina 76</ref>

El fundador del reinu (“fon” o “[[mfon]]”) foi Nchare, un conquistador al que se-y atribúi someter 18 reinos. El rei Nchare fundó la capital [[Foumban]] (Mfomben na dómina).<ref name="Ogot, page 261">Ogot, páxina 261</ref> Esti primer grupu de conquistadores tikar s'[[aculturación|aculturizaron]] y adquirieron la llingua y tradiciones de los habitantes de les sos nueves tierres, pasando a ser conocíos como los mbum o bamum. Más palantre, les xentes que cayeron so dominiu del so reinu fueron incluyíos con esi nome.<ref name="Ogot, page 260"/>

Los nueve reis que siguieron a Nchare nun se recuerden por nada n'especial. Nun fueron conquistadores, nin tuvo llugar nengún tipu d'espansión territorial hasta'l reináu del décimu ''Mbum'', Mbum Mbuembue, a empiezos del sieglu XIX.<ref name="Ogot, page 261"/> Mientres el sieglu XVIII, el reinu enfrentar a l'amenaza de la invasión dende'l norte polos [[fulani]] y los guerreros [[chamba (pueblu)|chamba]]. Escontra'l final del sieglu, Bamum disponía quiciabes de 10.000-12.000 persones sol so dominiu.

=== Periodu independiente ===
El rei [[Mbuembue]] foi'l primer gobernante n'espandir el Reinu bamun. Foi famosu por repeler un ataque de los fulani a empiezos del sieglu XIX. Mfon Mbuembue tamién s'encargó de fortificar la capital cola construcción d'un muriu.<ref name="Yakan, page 207">Yakan, páxina 207</ref> Foi'l fundador del emblema del pueblu bamun, simbolizando la so capacidá de lluchar en dos frentes y ganar dambos coles mesmes. Por ello representó al pueblu bamun por aciu una culiebra con dos cabeces, tamién llamada "''Ngnwe peh el to''".

A la so muerte una de les esposes del rei, Njapdunke, tomó'l poder n'ausencia d'herederos masculinos. Sicasí, nun enllenó'l vacíu de poder y cuando se pensó qu'unu de los fíos del rei, Mbetnkom, atopar na aldega "Massagham" recibiendo tratamientu mandóse-y buscar. En atopándo-y, llevóse-y a la capital, convirtiéndose en Mfon Mbetnkom. Carauterizáu como curtiu d'estatura y tiránicu, foi asocedíu pol so fíu Mbienkuo en morriendo cazando. Tres él, el tronu permaneció vacante dalgún tiempu y Ngouoh terminó proclamándose rei a pesar de nun baxar de Mbuembue y ser un esclavu. Fuertemente impopular, intentó treslladar el palaciu y terminó morriendo a manes de los siguidores de la casa de Mbuembue. Finalmente, con Nsangou, volvió la dinastía del fundador al tronu.

=== Colonización alemana y periodu de rellumanza ===
El Reinu Bamun convirtióse voluntariamente en parte del [[Kamerun|Camerún Alemán]] nel añu 1884 mientres el reináu de Mfon Nsangou. Mientres el so reináu, Bamum entró en guerra contra los [[nso]]. Escontra'l final del conflictu, el rei foi asesináu y la so cabeza foi tomada polos nso. A la so muerte, la so esposa Njapdunke tomó'l gobiernu xunto al so amante Gbetnkom Ndo`mbue.

Col fíu de Nsangou [[Njoya Ibrahima|rei Njoya]] nel poder el reinu bamum algamó nueves cotes culturales. Foi unu de los gobernantes de Bamum más prolíficos y gobernó aproximao ente 1883 hasta 1931.<ref>Polakoff, páxina51</ref> Voluntariamente punxo'l so reinu sol control del poder colonial alemán, y foi responsable de modernizar ciertos elementos de la sociedá mbum. En 1897, Njoya y la so corte convertir al Islam, una decisión qu'afectaría a la cultura Bamun hasta munchos años dempués de la muerte de Njoyua.<ref>Fowler, páxina 165</ref> Inventó la [[escritura Shümom]] por que'l so pueblu pudiera recordar la hestoria de Bamum.

=== Primer Guerra Mundial y colonización francesa ===
En 1914, los aliaos invadieron el [[Kamerun]] alemán como parte de la [[Campaña n'África Occidental (Primer Guerra Mundial)|campaña d'África Occidental]]. Fumban foi prindáu polos británicos sol mandu del Coronel Gorges n'avientu de 1915,<ref>Gorges (1930)</ref> quien incluyó nun llibru un rellatu de primer mano sobre les sos xentes y la so capital. Gorges describió comprensiblemente a Njoya como "un manizu de nervios" cuando s'atoparon per primer vegada, pero diz qu'aceptó'l dominiu británicu una vegada que lu aseguró que nun-y causaría dañu nin a él nin al so pueblu. En 1918, les posesiones coloniales alemanes incluyendo Kamerun fueron estremaes ente Gran Bretaña y Francia, y el reinu de Bamoun cayo en manes franceses. En 1923 Njoya foi depuestu, y la so escritura prohibida polos franceses.<ref name="Yakan, páxina 207">Yakan, page 207</ref>

== Cultura y sociedá ==
[[Ficheru:Bamun_sultan_palace.jpg|thumb|220px|El palaciu del sultán del pueblu Bamun en [[Foumban]], [[Rexón del Oeste (Camerún)|Rexón del Oeste]], Camerún.]]
Queden poques muertes de la cultura material del reinu. Puede suponese que'l llinguaxe yera orixinalmente dalguna variante del tikar, anque nun duró enforma. El llinguaxe de los conquistaos Mben terminó imponiéndose. La economía foi principalmente agraria, con [[esclavitú]] en pequeña escala. El reinu bamum caltuvo rutes comerciales colos sos vecinos importando [[sal]], [[fierro]], [[abaloriu|abalorios]], texíos d'[[algodón]] y [[cobre]].<ref name="Ogot, page 261"/> 

Los bamun desenvolvieron arte na so capital de Foumban yá a principios del sieglu XX. Mientres el reináu de [[Njoya Ibrahima]] caltuviéronse seis contenedores de tintes de dellos colores. Los bamum importaben texíos de [[Raphia|rafia]] tintados d'[[añil|índigo]] de los sos vecinos [[ḥauses|ḥausa]] como símbolu real.<ref>Polakoff, page 41</ref> Esta vistimienta real (Ntieya) y los artesanos ḥausa responsables agospiar en talleres reales p'abastecer a nobles y enseñar el so arte.<ref>Polakoff, page 42</ref>

=== Llingua ===
{{AP|idioma bamum}}
Unu de los principales símbolos culturales bamum ye la so llingua y alfabetu. Escontra [[1913]] el rei Njoya consiguió construyir una imprenta cola que popularizó'l so sistema d'[[escritura Shümom]]. La destrucción d'esta per parte de les autoridaes coloniales franceses nun evitó qu'en [[1916]] yá hubiera más d'una ventena d'escueles qu'enseñen en shümom partíes por tol territoriu bamum, qu'arrexunten a más de 600 alumnos.<ref name=ref_duplicada_1>Ikuska [http://www.ikuska.com/Africa/Historia/biografias/index.htm Njoya] Consultáu'l 17 d'abril de 2007.</ref>

== Organización ==
El rei fundador entamó los sos dominios d'alcuerdu a les instituciones típiques nes sos tierres d'orixe tikar. Nomáronse nobles llamaos kom ngu (conseyeros del reinu) ente los que s'estremó la tierra. Diverses sociedaes secretes fueron instituyíes ente la población como la ngiri, qu'arrexuntaba a príncipes, o la mitngu, pal pueblu ensin tener en cuenta la so estatus social.

El rei reclutaba a los sos servidores ente los ximielgos y los fíos de les princeses. Se intitulaba mfon, como los rexentes tikar. Tres la conversión al islam, usóse tamién el términu [[sultán]]. Yera habitual la [[poligamia]] real a gran escala, lo que fizo abondar los llinaxes reales y el númberu de nobles.<ref name="Ogot, page 261"/>

=== Títulos nobiliarios ===
{| {{tablaguapa}} 
! width="20%" |Títulos nobiliarios 
! width="25%" |Traducción lliteral 
! width="25%" |Funciones 
! width="20%" |Nomamientu y socesión
|-
||MFON||Rei||Soberanu||Carga hereditaria
|-
||KOM||Ministru (co-fundador)||Conseyeros entronizadores||Llamáu, depués hereditariu
|-
||NAFOM||Madre del rei o reino madre||Equilibrio del poder||Llamáu
|-
||NJI NGBETGNI||Nji añadíu||Virréi||Hereditariu
|-
||POM MAFON||Hermanu o Hermana||Uterín del rei hereditariu
|-
||NJI FON FON||Nji de los reis Primer Ministru||Llamáu
|-
||TITA NFON||Padre del rei|| ? ||Llamáu
|-
||TITA NGU||Padre del país Xefe de la xusticia Llamáu
|-
||TUPANKA||Cabeza de Panka||Xefe del exércitu real||Llamáu
|-
||KOM SHU MSHUT||Compañeru guarda del edificiu Conseyeru del rei Hereditariu
|-
||MANSHUT||Grande del edificiu||Personalidá del reinu Llamáu
|-
||MFONTUE||Rei sometió||Xefes Vasallos||Hereditariu
|-
||SHUNSHUT||Guarda del palaciu||Munchos servicios||Hereditariu
|-
||KPEN||Esclavu||Criáu||?
|}

=== Gobernantes ===
# NCHARE Yen 1394 - 1418 
# NGOUOPOU 1418 - 1461 
# MONJOU 1461-1498 
# MENGAP 1498-1519 
# NGOUH LOS 1519-1544 
# FIFEN 1544-1568 
# NGOUH II 1568-1590 
# NGAPNA 1590-1629 
# NGOULOURE 1629-1672 
# KOUOTOU 1672 –1757 
# MBOUOMBOUO 1757-1814 
# GBETKOM 1814-1817 
# MBIEKOUO 1817-1818 
# NGOUHOUO 1818-1863 
# NGOUNGOURE 1863, 30 minutos, # 
NSANGOU 1863-1889 
# NJOYA 1889-1933 
# NJIMOLUH NJOYA 1933-1992 
# MBOMBO NJOYA 1993-

== Notes y referencies== 
{{llistaref}}

== Ver tamién ==
* [[Njoya Ibrahima]] 
* [[Escritura Shümom]]
* [[Historia de Camerún]]

== Bibliografía== 
* {{cita llibru | autor = Alexandra Loumpet-Galitzine| títulu = Njoya y el reinu bamoun: Los archivos de la sociedá de les misiones evanxéliques de París, 1917-1937| añu = 2006| editorial = Karthala 580 p | ISBN = 9782845867864}}
* {{cita llibru | autor = Emmanuel Matateyou| títulu = Pallabres sapienciales del reinu Bamoun, nkùnsansa| añu = 1990| editorial = Oralistique, 94 p}}
* {{cita llibru | autor = Claude Tardits| títulu = El Reinu bamoum |cita= Según una tesis de la universidá de París 1, 1978 |añu = 1980| editorial = A. Colin, París, 1078 p| ISBN = 2-85-944023-2}}
* {{cita llibru |autor=Fowler, Ian & David Zeitlyn |títulu=African Crossroads: Intersectios Between History and Anthropology in Cameroon |publicación=Berghahn Books |ubicación=Oxford |añu=1996 |páxines=250 |isbn=1-57181-926-6}}
* {{cita llibru |author=Bisson, Michael S; S. Terry Childs; Philip de Folles & Augustin F. C. Holl |títulu=Ancient African Metallurgy: The Sociocultural Context |publicación=Alta Mira Press |ubicación=Stuttgart |añu=2001 |páxines=550 Pages |isbn=3-515-08704-4}}
* {{cita llibru |autor=Gérard, Albert S. |títulu=European-language Writing in Sub-Saharan Africa Vol. 1 |publicación=John Benjamins Publishing Company |ubicación=Budapest |añu=1986 |páxines=1288 |isbn=963-05-3832-6}}
*Gorges Y.H. (1930). ''The Great War in West Africa''. Hutchinson & Co. Ltd., London; Naval & Military Press, Uckfield, 2004: ISBN 1-84574-115-3
* {{cita llibru |autor=Ogot, Bethwell A. |títulu=General History of Africa V: Africa from the Sixteenth to the Eighteenth Century |publicación=[[University of California Press]] |ubicación=Berkeley |añu=1999 |páxines=512 |isbn=0-520-06700-2}}
* {{cita llibru |autor=McBride, David; Leroy Hopkins and C. Aisha Blackshire-Belay |títulu=Crosscurrents: African Americans, Africa, and Germany in the Modern World |publicación=Boydell & Brewer |ubicación=Rochester |añu=1998 |páxines=260 |isbn=1-57113-098-5}}
* {{cita llibru |autor=Perani, Judith & Norma H. Wolff |títulu=Cloth, Dress and Art Patronage in Africa |publicación=Berg Publishers |ubicación=Oxford | añu=1999 |páxines=217 |isbn=1-85973-295-X}}
* {{cita llibru |author=Polakoff, Claire |títulu=African Testiles and Dying Techniques |publicación=Routledge |ubicación=Garden City| añu=1982 |páxines=256 Pages |isbn=0-7100-0908-9}}
* {{cita llibru |autor=Yakan, Mohamad Z. |títulu=Almanac of African Peoples & Nations |publicación=Transaction Publishers |ubicación=Edison |añu=1999 |páxines=847 |isbn=0-87855-496-3}}

== Enllaces esternos == 
{{Commonscat|Bamun}} 
* [http://www.royaumebamoun.com/ El Reinu Bamoun]
* [http://www.grioo.com/info2010.html Njoya y la nacencia de la escritura bamoun]
* [https://web.archive.org/web/20110128090733/http://gazette-du-noun.com/ La gazette du Noun], Noticia numbérica d'informaciones y d'actualidaes sobre'l conceyu de Noun y sobre los bamouns]
* [http://www.memoro.org/cm-fr/video.php?ID=2390 reinu de Njoya parte 1], de [http://www.memoro.org/ Memoro - El bancu de les memories]

{{Tradubot|Reino bamum}}
{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Estaos desapaecíos d'África]]
[[Categoría:Historia de Camerún]]
[[Categoría:Estaos y territorios fundaos en 1394]]
[[Categoría:Estaos y territorios sumíos en 1884]]
El reinu Bamum o Bamoum, tamién conocíu como Bamun, Bamoun o Mum (1394–1884) foi un estáu africanu precolonial allugáu nel actual oeste de Camerún. Foi fundáu polos mbum, un grupu étnicu parte de los bantú qu'habiten nel nordeste de Camerún. La so capital foi l'antigua ciudá cercada de Fumban.

 Xeografía 
Con una superficie d'alredor de 7.700 km² na qu'anguaño habiten unos 820.000 habitantes, l'antiguu reinu Bamum llegó a tomar más de la metá de l'actual Rexón del Oeste de Camerún. Incluyía un pandu con una elevación de 700 metros sobre'l nivel del mar ente los macizos montascosos de Mbapit, Nkogham y Mbam (qu'algamen cotes de 2.200m). El llanu ta bañáu pola ribera del ríu Mbam y el ríu Noun, cerca de Bafia.

 Historia 

 Oríxenes 
Los bamun o mbum, ente otres etnies, afirmen baxar del pueblu tikar de les tierres altes de Camerún.Ogot, páxina 260 Ello ye que el reinu Bamun foi fundáu por inmigrantes venceyaos a la dinastía real tikar de Nsaw. Créese qu'estes migraciones enmarcar nel movimientu de los chamba del altiplanu tikar na pandu Adamawa.Bisson, páxina 76

El fundador del reinu (“fon” o “mfon”) foi Nchare, un conquistador al que se-y atribúi someter 18 reinos. El rei Nchare fundó la capital Foumban (Mfomben na dómina).Ogot, páxina 261 Esti primer grupu de conquistadores tikar s'aculturizaron y adquirieron la llingua y tradiciones de los habitantes de les sos nueves tierres, pasando a ser conocíos como los mbum o bamum. Más palantre, les xentes que cayeron so dominiu del so reinu fueron incluyíos con esi nome.

Los nueve reis que siguieron a Nchare nun se recuerden por nada n'especial. Nun fueron conquistadores, nin tuvo llugar nengún tipu d'espansión territorial hasta'l reináu del décimu Mbum, Mbum Mbuembue, a empiezos del sieglu XIX. Mientres el sieglu XVIII, el reinu enfrentar a l'amenaza de la invasión dende'l norte polos fulani y los guerreros chamba. Escontra'l final del sieglu, Bamum disponía quiciabes de 10.000-12.000 persones sol so dominiu.

 Periodu independiente 
El rei Mbuembue foi'l primer gobernante n'espandir el Reinu bamun. Foi famosu por repeler un ataque de los fulani a empiezos del sieglu XIX. Mfon Mbuembue tamién s'encargó de fortificar la capital cola construcción d'un muriu.Yakan, páxina 207 Foi'l fundador del emblema del pueblu bamun, simbolizando la so capacidá de lluchar en dos frentes y ganar dambos coles mesmes. Por ello representó al pueblu bamun por aciu una culiebra con dos cabeces, tamién llamada "Ngnwe peh el to".

A la so muerte una de les esposes del rei, Njapdunke, tomó'l poder n'ausencia d'herederos masculinos. Sicasí, nun enllenó'l vacíu de poder y cuando se pensó qu'unu de los fíos del rei, Mbetnkom, atopar na aldega "Massagham" recibiendo tratamientu mandóse-y buscar. En atopándo-y, llevóse-y a la capital, convirtiéndose en Mfon Mbetnkom. Carauterizáu como curtiu d'estatura y tiránicu, foi asocedíu pol so fíu Mbienkuo en morriendo cazando. Tres él, el tronu permaneció vacante dalgún tiempu y Ngouoh terminó proclamándose rei a pesar de nun baxar de Mbuembue y ser un esclavu. Fuertemente impopular, intentó treslladar el palaciu y terminó morriendo a manes de los siguidores de la casa de Mbuembue. Finalmente, con Nsangou, volvió la dinastía del fundador al tronu.

 Colonización alemana y periodu de rellumanza 
El Reinu Bamun convirtióse voluntariamente en parte del Camerún Alemán nel añu 1884 mientres el reináu de Mfon Nsangou. Mientres el so reináu, Bamum entró en guerra contra los nso. Escontra'l final del conflictu, el rei foi asesináu y la so cabeza foi tomada polos nso. A la so muerte, la so esposa Njapdunke tomó'l gobiernu xunto al so amante Gbetnkom Ndo`mbue.

Col fíu de Nsangou rei Njoya nel poder el reinu bamum algamó nueves cotes culturales. Foi unu de los gobernantes de Bamum más prolíficos y gobernó aproximao ente 1883 hasta 1931.Polakoff, páxina51 Voluntariamente punxo'l so reinu sol control del poder colonial alemán, y foi responsable de modernizar ciertos elementos de la sociedá mbum. En 1897, Njoya y la so corte convertir al Islam, una decisión qu'afectaría a la cultura Bamun hasta munchos años dempués de la muerte de Njoyua.Fowler, páxina 165 Inventó la escritura Shümom por que'l so pueblu pudiera recordar la hestoria de Bamum.

 Primer Guerra Mundial y colonización francesa 
En 1914, los aliaos invadieron el Kamerun alemán como parte de la campaña d'África Occidental. Fumban foi prindáu polos británicos sol mandu del Coronel Gorges n'avientu de 1915,Gorges (1930) quien incluyó nun llibru un rellatu de primer mano sobre les sos xentes y la so capital. Gorges describió comprensiblemente a Njoya como "un manizu de nervios" cuando s'atoparon per primer vegada, pero diz qu'aceptó'l dominiu británicu una vegada que lu aseguró que nun-y causaría dañu nin a él nin al so pueblu. En 1918, les posesiones coloniales alemanes incluyendo Kamerun fueron estremaes ente Gran Bretaña y Francia, y el reinu de Bamoun cayo en manes franceses. En 1923 Njoya foi depuestu, y la so escritura prohibida polos franceses.Yakan, page 207

 Cultura y sociedá 
thumb|220px|El palaciu del sultán del pueblu Bamun en Foumban, Rexón del Oeste, Camerún.
Queden poques muertes de la cultura material del reinu. Puede suponese que'l llinguaxe yera orixinalmente dalguna variante del tikar, anque nun duró enforma. El llinguaxe de los conquistaos Mben terminó imponiéndose. La economía foi principalmente agraria, con esclavitú en pequeña escala. El reinu bamum caltuvo rutes comerciales colos sos vecinos importando sal, fierro, abalorios, texíos d'algodón y cobre. 

Los bamun desenvolvieron arte na so capital de Foumban yá a principios del sieglu XX. Mientres el reináu de Njoya Ibrahima caltuviéronse seis contenedores de tintes de dellos colores. Los bamum importaben texíos de rafia tintados d'índigo de los sos vecinos ḥausa como símbolu real.Polakoff, page 41 Esta vistimienta real (Ntieya) y los artesanos ḥausa responsables agospiar en talleres reales p'abastecer a nobles y enseñar el so arte.Polakoff, page 42

 Llingua 

Unu de los principales símbolos culturales bamum ye la so llingua y alfabetu. Escontra 1913 el rei Njoya consiguió construyir una imprenta cola que popularizó'l so sistema d'escritura Shümom. La destrucción d'esta per parte de les autoridaes coloniales franceses nun evitó qu'en 1916 yá hubiera más d'una ventena d'escueles qu'enseñen en shümom partíes por tol territoriu bamum, qu'arrexunten a más de 600 alumnos.Ikuska Njoya Consultáu'l 17 d'abril de 2007.

 Organización 
El rei fundador entamó los sos dominios d'alcuerdu a les instituciones típiques nes sos tierres d'orixe tikar. Nomáronse nobles llamaos kom ngu (conseyeros del reinu) ente los que s'estremó la tierra. Diverses sociedaes secretes fueron instituyíes ente la población como la ngiri, qu'arrexuntaba a príncipes, o la mitngu, pal pueblu ensin tener en cuenta la so estatus social.

El rei reclutaba a los sos servidores ente los ximielgos y los fíos de les princeses. Se intitulaba mfon, como los rexentes tikar. Tres la conversión al islam, usóse tamién el términu sultán. Yera habitual la poligamia real a gran escala, lo que fizo abondar los llinaxes reales y el númberu de nobles.

 Títulos nobiliarios 
Títulos nobiliarios Traducción lliteral Funciones Nomamientu y socesiónMFONReiSoberanuCarga hereditariaKOMMinistru (co-fundador)Conseyeros entronizadoresLlamáu, depués hereditariuNAFOMMadre del rei o reino madreEquilibrio del poderLlamáuNJI NGBETGNINji añadíuVirréiHereditariuPOM MAFONHermanu o HermanaUterín del rei hereditariuNJI FON FONNji de los reis Primer MinistruLlamáuTITA NFONPadre del rei ? LlamáuTITA NGUPadre del país Xefe de la xusticia LlamáuTUPANKACabeza de PankaXefe del exércitu realLlamáuKOM SHU MSHUTCompañeru guarda del edificiu Conseyeru del rei HereditariuMANSHUTGrande del edificiuPersonalidá del reinu LlamáuMFONTUERei sometióXefes VasallosHereditariuSHUNSHUTGuarda del palaciuMunchos serviciosHereditariuKPENEsclavuCriáu?

 Gobernantes 
 NCHARE Yen 1394 - 1418 
 NGOUOPOU 1418 - 1461 
 MONJOU 1461-1498 
 MENGAP 1498-1519 
 NGOUH LOS 1519-1544 
 FIFEN 1544-1568 
 NGOUH II 1568-1590 
 NGAPNA 1590-1629 
 NGOULOURE 1629-1672 
 KOUOTOU 1672 –1757 
 MBOUOMBOUO 1757-1814 
 GBETKOM 1814-1817 
 MBIEKOUO 1817-1818 
 NGOUHOUO 1818-1863 
 NGOUNGOURE 1863, 30 minutos, # 
NSANGOU 1863-1889 
 NJOYA 1889-1933 
 NJIMOLUH NJOYA 1933-1992 
 MBOMBO NJOYA 1993-

 Notes y referencies 

 Ver tamién 
 Njoya Ibrahima 
 Escritura Shümom
 Historia de Camerún

 Bibliografía 
 
 
 
 
 
 
Gorges Y.H. (1930). The Great War in West Africa. Hutchinson & Co. Ltd., London; Naval & Military Press, Uckfield, 2004: ISBN 1-84574-115-3
 
 
 
 
 

 Enllaces esternos  
 
 El Reinu Bamoun
 Njoya y la nacencia de la escritura bamoun
 La gazette du Noun, Noticia numbérica d'informaciones y d'actualidaes sobre'l conceyu de Noun y sobre los bamouns]
 reinu de Njoya parte 1, de Memoro - El bancu de les memories

Categoría:Estaos desapaecíos d'África
Categoría:Historia de Camerún
Categoría:Estaos y territorios fundaos en 1394
Categoría:Estaos y territorios sumíos en 1884