Vital Aza Díaz
{{persona}}
'''Vital Aza Díaz''' {{nym}} foi un [[médicu]] [[xinecólogu]] [[Asturies|asturianu]].

== Biografía ==
Yera fíu del autor dramáticu [[Vital Aza]] y tíu de [[Vital Aza Fernández-Nespral]], unu de los fíos del so hermanu Pedro, casáu con Matilde Fernández-Nespral Aza, que foi tamién un destacáu médicu cardiólogu.<ref name="elcomercio">{{cita web |url=https://www.elcomercio.es/sociedad/201706/18/fallece-vital-cardiologo-franco-20170618114237.html |títulu=Fallece Vital Aza, el cardiólogo de Franco |fecha=18 de xunu de 2017 |fechaaccesu=26 d'ochobre de 2021 |idioma=castellán}}</ref> 

Llicencióse en Medicina en 1914, na [[Universidá de Madrid]]. Trabayó col profesor [[Sebastián Recaséns Girol|Recaséns]] como auxiliar de cátedra. Dende'l principiu negóse a buscar una cátedra pol so desalcuerdu col sistema d'oposición pa algamales.

En 1919 fundó'l sanatoriu priváu que llamó Santa Alicia n'alcordanza de la so primer muyer, finada mui moza na [[Pandemia de gripe de 1918|pandemia de gripe]] del añu anterior, especializáu en ciruxía y en xinecoloxía y obstetricia. L'edificiu d'esta clínica, asitiáu na esquina de les cais Montesa y Don Ramón de la Cruz, ye anguaño'l llamáu [[Centru Madrid Salú]].<ref>{{cita web |url=http://www.ranm.es/academicos/academicos-de-numero-anteriores/827-1934-aza-y-diaz-vital.html |títulu=Académicos de número |fechaaccesu=9 de febreru d 2016 |apellíu= |nome= |fecha= |sitiuweb= |editorial=[[Real Academia Nacional de Medicina]] |idioma=castellán }}</ref>

Foi presidente del [[Rotary Club]] en Madrid. Por esti motivu, a pesar del so activismu antialbortista enantes de la [[guerra civil española|guerra civil]] y d'ayudar a numberosos derechiegos mientres la guerra, n'avientu de 1942 el [[Tribunal Especial pa la Represión de la Masonería y el Comunismu]] de la [[dictadura franquista]] condergólu a dolce años y un día de prisión, y l'edificiu de la so clínica foi prindáu. Trés años depués, el Conseyu de Ministros camudó esa pena pola d'imposibilidá d'aportar a emplegu públicu.<ref>{{cita llibru |apellíu=Ruiz |nome=Julius|enlaceautor=Julius Ruiz |títulu=La justicia de Franco |añu=2012 |editorial=RBA Libros |isbn=978-84-9006-243-2 |páxina=317}}</ref> Tiempu depués de salir de prisión creó otru sanatoriu, en 1947, col mesmu nome que l'anterior, Clínica Santa Alicia, asitiáu na última planta d'un edificiu enfrente del so anterior clínica.

Collaboró na mayor parte de revistes médiques españoles (''El Siglo Médico'', ''Laboratorio'', ''La Medicina Íbera'' o ''Revista Española de Obstetricia y Ginecología'', ente otres). Foi académicu de la [[Real Academia Nacional de Medicina]].

== Obres ==
* ''Feminismo y sexo'' 
* ''La traición del dolor en la mujer'' 
* ''Esterilidad y tuberculosis'' 
* ''Obstetricia de urgencia para médicos rurales''

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1890|1961|Aza Diaz, Vital}}
[[Categoría:Médicos y médiques d'Asturies]]
[[Categoría:Xinecólogos y xinecólogues]]
[[Categoría:Persones de Mieres]]
Vital Aza Díaz  foi un médicu xinecólogu asturianu.

 Biografía 
Yera fíu del autor dramáticu Vital Aza y tíu de Vital Aza Fernández-Nespral, unu de los fíos del so hermanu Pedro, casáu con Matilde Fernández-Nespral Aza, que foi tamién un destacáu médicu cardiólogu. 

Llicencióse en Medicina en 1914, na Universidá de Madrid. Trabayó col profesor Recaséns como auxiliar de cátedra. Dende'l principiu negóse a buscar una cátedra pol so desalcuerdu col sistema d'oposición pa algamales.

En 1919 fundó'l sanatoriu priváu que llamó Santa Alicia n'alcordanza de la so primer muyer, finada mui moza na pandemia de gripe del añu anterior, especializáu en ciruxía y en xinecoloxía y obstetricia. L'edificiu d'esta clínica, asitiáu na esquina de les cais Montesa y Don Ramón de la Cruz, ye anguaño'l llamáu Centru Madrid Salú.

Foi presidente del Rotary Club en Madrid. Por esti motivu, a pesar del so activismu antialbortista enantes de la guerra civil y d'ayudar a numberosos derechiegos mientres la guerra, n'avientu de 1942 el Tribunal Especial pa la Represión de la Masonería y el Comunismu de la dictadura franquista condergólu a dolce años y un día de prisión, y l'edificiu de la so clínica foi prindáu. Trés años depués, el Conseyu de Ministros camudó esa pena pola d'imposibilidá d'aportar a emplegu públicu. Tiempu depués de salir de prisión creó otru sanatoriu, en 1947, col mesmu nome que l'anterior, Clínica Santa Alicia, asitiáu na última planta d'un edificiu enfrente del so anterior clínica.

Collaboró na mayor parte de revistes médiques españoles (El Siglo Médico, Laboratorio, La Medicina Íbera o Revista Española de Obstetricia y Ginecología, ente otres). Foi académicu de la Real Academia Nacional de Medicina.

 Obres 
 Feminismo y sexo 
 La traición del dolor en la mujer 
 Esterilidad y tuberculosis 
 Obstetricia de urgencia para médicos rurales

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Médicos y médiques d'Asturies
Categoría:Xinecólogos y xinecólogues
Categoría:Persones de Mieres