Aumentativu
'''Aumentativu''' ye la denominación que reciben los [[afixu|afixos]] que maticen el significáu d'una pallabra de manera que designen un oxetu de mayor tamañu o daqué grande o de mayor importancia.<ref>{{cita llibru |apellíu=Martínez Jiménez |apellíu2=Muñoz Marquina |apellíu3= Sarrión Mora |nome=José Antonio |nome2= Francisco |nome3=Miguel Ángel |añu=2011 |títulu=Lengua Castellana y Lliteratura |páxina=9 |capítulu=Analís morfolóxicu. La formación de pallabres: Derivación y composición |edición= Akal |ubicación=Madrid |editorial=Akal Sociedá Anónima |idioma=castellanu |isbn=9788446033677 |fechaaccesu=2 d'avientu de 2016 |númberu-autores=3}}</ref> Dacuando l'aumentativu úsase como [[derivación apreciativa]].

== Aumentativos n'español ==
En [[idioma español]] los aumentativos fórmense amestando un sufixu a la fin de la pallabra. Son numberosos y esisten dellos que s'usen dependiendo de la pallabra. Añadir a los [[sustantivu|sustantivos]] y más raramente a los [[axetivu|axetivos]]

Hai diferencies nos países hispanofalantes sobre'l so usu.

=== Tipos d'aumentativos ===
* '''ote''' o '''ota''': ye'l más usáu "cubu", convertir en "cub'''ote'''".

* '''ón''' o '''ona''': ye d'enforma usu al igual que l'anterior, un exemplu, "platu",aumentáu -----> "plat'''ón'''".

* '''azo''', '''aza''', '''tazo''' o '''taza''', por casu, pelota, n'aumentativu ye pelot'''aza''';<ref>http://www.fundeu.es/consulta/pelotaza-aumentativu-de-pelota-1236</ref> golpe, golpe'''tazo'''.

* '''aco'''/'''aca''' y '''anco'''/'''anca''': emplegáu n'España, tien matiz peyorativu, "filet'''a(n)co'''", "libr'''a(n)co'''", "exame'''aco'''".

=== Aumentativos menos comunes ===
* '''acho''' o '''acha'''
* '''rrón''' o '''rrona'''
* '''cón''' o '''cona''', como en "atracón" (Ingestión escesiva de comida).
* '''ton''' o '''tona''', como d'home en "homecón"..

== Ver tamién ==
* [[Diminutivu]]
* [[Derivación apreciativa]]

== Referencies ==
{{llistaref}}




{{Tradubot|Aumentativo}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Gramática española]]
[[Categoría:Morfoloxía llingüística]]
[[Categoría:Semántica]]
Aumentativu ye la denominación que reciben los afixos que maticen el significáu d'una pallabra de manera que designen un oxetu de mayor tamañu o daqué grande o de mayor importancia. Dacuando l'aumentativu úsase como derivación apreciativa.

 Aumentativos n'español 
En idioma español los aumentativos fórmense amestando un sufixu a la fin de la pallabra. Son numberosos y esisten dellos que s'usen dependiendo de la pallabra. Añadir a los sustantivos y más raramente a los axetivos

Hai diferencies nos países hispanofalantes sobre'l so usu.

 Tipos d'aumentativos 
 ote o ota: ye'l más usáu "cubu", convertir en "cubote".

 ón o ona: ye d'enforma usu al igual que l'anterior, un exemplu, "platu",aumentáu -----> "platón".

 azo, aza, tazo o taza, por casu, pelota, n'aumentativu ye pelotaza;http://www.fundeu.es/consulta/pelotaza-aumentativu-de-pelota-1236 golpe, golpetazo.

 aco/aca y anco/anca: emplegáu n'España, tien matiz peyorativu, "fileta(n)co", "libra(n)co", "exameaco".

 Aumentativos menos comunes 
 acho o acha
 rrón o rrona
 cón o cona, como en "atracón" (Ingestión escesiva de comida).
 ton o tona, como d'home en "homecón"..

 Ver tamién 
 Diminutivu
 Derivación apreciativa

 Referencies 

Categoría:Gramática española
Categoría:Morfoloxía llingüística
Categoría:Semántica