Gadamés
{{Ficha de Patrimoniu de la Humanidá |
Nome = Ciudá vieya de Gadamés
| Imaxe = Ghadames Panorama April 2004.jpg
| Tamañu = 270
| Pie = Vista de les terraces de la zona antigua de la ciudá.
| pos_etiqueta_loc = 
| País = {{LBY}}
| Tipu = <span style="color:#F4A460">'''Cultural'''</span>
| Criterios = v
| ID = 362
| Rexón = [[Patrimoniu de la Humanidá n'Estaos árabes|Estaos árabes]]
| Añu = 1986
| Extensión = 
| peligru =dende '''<span style="color:#FF0000">2016</span>''' 
|Coordenaes=non}}

[[Ficheru:Ghadames, 2006.jpg|thumbnail|right|300px|Ciudá vieya de Gadamés, cola torre d'una de les mezquites al fondu.]]
'''Gadamés''' o arcaicamente '''Gadamis''' (n'árabe: غدامس, en [[libiu vernacular]]: ġdāməs, en [[Llingües bereberes|bereber]]: ɛadēməs ) ye una ciudá de [[Libia]], asitiada nun oasis cerca de les fronteres de [[Tunicia]] y d'[[Arxelia]], a cuasi 600 quilómetros al suroeste de [[Trípoli]] y a 330&nbsp;km de [[Nalut]]. El nome [[llingües bereberes|bereber]] de '''Ghadames''', '''Ghadamés''' o '''Ghadamis''' vien de ''ghad'', “comida” y ''ames'', “ayeri”, esto ye: “la comida d'ayeri”. En tiempos del apoxéu del [[imperiu romanu]] el nome bereber foi transcripto al [[llatín]] como ''Cydamus'' y la ciudá foi considerada la capital de los [[garamantes]] y de la bastante efímera provincia romana de la [[Garamantica]].
{| {{tablaguapa}}
!
!
!
!
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|}

== Descripción ==
Atopar nuna zona a 357 [[msnm]], Gadamés componer de dos ciudaes. L'antigua, construyida nel [[sieglu XIII]], ta práuticamente despoblada, y la nueva tien cerca de 10.000 habitantes ([[2006]]), de los cualos siquier 6.000 son libios y el restu inmigrantes de los países vecinos. La ciudá nueva ta formada por edificios de dos plantes de poca relevancia. Nel centru, destaca la mezquita nueva. 

La ciudá más cercana, [[Derj]], atopar a 110&nbsp;km al traviés de la hamada, una planicie predresa apenes cubierta de tierra y sable con delles carbes. Cerca del campusantu de [[Sidi Badri]] (pronúnciese "''sidí-badrí''"), que les sos tumbes anónimes tán señalaes por piedres verticales, atópense media docena d'hoteles y restoranes pequeños. El paisaxe qu'arrodia la ciudá ye desértico y non bien lloñe apréciense elevaciones en forma de pandos d'ente cien y doscientos metros d'altor. 

Más lloñe, atópase l'aeropuertu y, a unos catorce quilómetros, el visitante puede bañase nun llagu d'agua salao en mediu del desiertu o, más cerca, visitar unu de los estremos del [[Gran Erg Oriental]], el mar de dunes que cubre parte d'[[Arxelia]] y [[Tunicia]] y que equí apenes enfusa nel país y ye visita obligada de los turistes que quieren ver la puesta de sol dende'l visu d'una duna y fotografiase con un [[tuareg]].

== La ciudá vieya ==
La ciudá vieya o medina, asitiada xunto al oasis, ta abarganada por un muriu de piedra que la protexe. Mientres dellos sieglos foi un importante llugar d'intercambiu y descansu pa les caravanes que circulaben ente'l centru d'África y la mariña tripolitana. D'un llau, veníen los cargamentos de pieles, cueros, piedres precioses, [[oru]], plata, [[marfil]] y animales exóticos de más allá del desiertu, y del otru, caballos y otres riqueces procedentes de les ciudaes costeres. 

[[Ficheru:Ghadames 2.jpg|thumbnail|right|200px|Ciudá vieya.]]

Diseñada pa soportar el calor, la medina ye un llaberintu de cais estreches y abovedaes que formen túneles so los edificios de dos o tres pisos d'adobe pintao de blancu. De xemes en cuando, una abertura alluma los llaberínticos caleyones y cada tantu atópase una plaza pequeña que sirve de frontera ente los siete barrios de la ciudá, habitaos poles distintes etnies que la poblaben. La ciudá tien dos puertes, una pa entrar, la puerta sur, conocida como Bab al-Burr y otra pa salir. En tiempos, namái abríen ente la primer oración de la mañana y la postrera de la tarde.

Dientro de la [[medina]] hai delles mezquites, ente les que destaquen les de Omran al-Aatik, (sieglu VII) y Nabi Younes ([[sieglu XIV]]). Una pequeña canal recueye l'agua del oasis, que naz caliente a gran fondura cerca d'esta postrera [[mezquita]] y forma una galería con pieces individuales pa la hixene y les abluciones. Destaca tamién la fonte d'Al-Kadus, cerca de Nabi Younes, que s'utiliza como reló d'agua ([[clepsidra]]) pa indicar el momentu de les oraciones.

Les viviendes consten de numberoses estancies a distintos niveles. Como ye natural nesti tipu de ciudaes musulmanes, les muyeres teníen accesu a tola vivienda, pero namái elles podíen aportar a terraces y terrados, pa evitar que los sos vecinos varones pudieren reparales.
Debíu al descensu de la capa freática pol usu de motobombas, dalgunes de les fontes que regaben el palmeral ensugáronse y ésti yá nun ta tan curiáu como sería de deseyar, anque la fronda de les palmeres sigue envolubrando la ciudá vieya col so encantu. 

== Historia ==
Créese que l'oasis ta pobláu dende'l 3000 e.C. , pero les noticies son poques hasta la ocupación polos romanos nel añu 19 e.C. [[Pliniu'l Vieyu]] cita na so Historia Natural un llagu saláu cerca de Cydamus, que nos da una pista sobre'l nome de la ciudá naquellos tiempos, perteneciente a la inmensa provincia romana de la Garamantica (aproximao equivalente al [[Fezzan]] actual) , que s'estendía hasta'l macizu del [[Hoggar]] (anguaño nel recién estáu del Chad).

[[Ficheru:Ghadames 3.jpg|thumbnail|right|225px|Vista dende unu de los terrados de la ciudá vieya.]]

Más allá de Cydamus nun paecía haber nada d'interés a los europeos de l'Antigüedá y la Edá Media , salvo'l desiertu y les tribus nómades, inconquistables, polo que los romanos fortificaron la ciudá y construyeron un fuerte nes cercaníes, a unos diez quilómetros, depués usáu polos bereberes. Créese qu'habitó equí la célebre reina bereber llamada [[Kahina]] quien entamó la defensa contra los árabes, qu'ocuparon el fuerte más tarde y dexáron-y el nome actual de Qalaat al-Ghoul o Rās al-Ghul, “castiellu” o “monte” de la bisarma a que fai referencia'l términu árabe ''[[gul]]'' . Anguaño namái queden unes poques ruines sobre una roca solitaria, dende la que s'apodera la planicie ente los pandos sudorientales y el mar de dunes del [[Gran Erg Occidental]]. 

D'aquella dómina apenes quedaron na ciudá unes poques ruines y una inscripción romana. Sol reináu de [[Septimio Severu]], nacíu en Libia y que s'ocupó especialmente d'esta parte del Imperiu, instalar en Cydamus la Tercer Lexón. La ciudá yera entós la puerta del desiertu por onde entraben dalgunes de les mercancíes, oru, esclavos y animales selvaxes del otru estremu del desiertu, camín de les ciudaes costeres de [[Sabrata]] y de [[Leptis Magna]], dende onde embarcaben escontra [[Roma]].

Dempués de dos sieglos de dominiu, los romanos abandonen la frontera del desiertu y la ciudá vuelve a los nómades bereberes hasta la conquista polos bizantinos nel sieglu VI con [[Xustinianu I|Xustinianu]] y la conversión al [[cristianismu]] de los sos habitantes. Poco dempués, la rexón foi tomada polos árabes y queda so la influencia del [[Islam]].

[[Ficheru:Ghadames 4.jpg|thumbnail|right|225px|Interior d'una de les viviendes de la ciudá vieya.]]

Ghadames foi un importante puertu de [[caravana (comitiva)|caravanes]] mientres los próximos ocho sieglos; asina na [[Edá Media]] Gadamés fíxose célebre poles sos [[curtiduría|curtiduríes]] y [[marroquinería|marroquineríes]] caracterizándose polos ricos cueros llabraos y pintaos que por esto entá reciben el nome de [[gadamesí]]es ([[guadamecil]]es) . L'actual "ciudá vieya" foi construyida nel sieglu XIII (como puede reparase, el nome "ciudá vieya" ye daqué antoxadizu y solo refierse a la ciudá medieval en comparanza cola zona edificada más moderna, una y bones Gadamés esiste dende antes de la Era Común o cristiana. Un viaxeru británicu, l'esplorador [[Alexander Gordon Laing]], describir en 1825 como una ciudá cercada, d'unos seis o siete quilómetros de circunferencia, cuntando los xardinos del [[oasis]], y rica n'agua. Nesa dómina ye ocupada polos [[Imperiu otomanu|otomanos]] hasta la llegada de los italianos a Libia en 1911. En 1943 mientres la [[segunda guerra mundial]], col enfotu de espulsar a los [[Italia|italianos]] de la ciudá, les tropes [[Aliaos de la Segunda Guerra Mundial|aliaes]] bombardiaron la ciudá vieya, destruyendo una de les mezquites y setenta cases, y matando a 39 persones, ente ellos a 12 neños.
 
En 1973, vivíen na ciudá vieya cerca de cuatro mil persones y en 1984, el nuevu gobiernu libiu empezó a construyir la "ciudá nueva" pa treslladar a los cerca de siete mil habitantes de la decadente ciudá vieya, que va quedar abandonada hasta la so reconocencia como [[Patrimoniu de la Humanidá]] pola [[Unesco]], nel añu [[1986]], que fizo que cobre interés turísticu y que se reconstruya en gran parte. Munchos de los sos antiguos vecinos vuelven a les sos cases nos díes más calorosos del branu pa esfrutar del frescor de les vieyes edificaciones.

Mientres la [[Rebelión en Libia de 2011|rebelión españada en febreru de 2011]], la ciudá de Gadamés tuvo sitiada por tropes del [[Conseyu Nacional de Transición]] hasta la so lliberación.<ref>[http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/aug/24/libya-forgotten-south (...) Ghadames, which has reportedly been under siege since the conflict began]</ref>

== Clima ==
<!--Infobox begins-->{{Clima |metric
first= Yes
|single line = Yes
|open = Yes
|location = Ghadamis &nbsp;&nbsp;(1961&nbsp;-&nbsp;1990)&nbsp;&nbsp;
|temperature colour = pastel

<!--Temperatures máximes, los récor son opcionales-->
|Xin high C = 17.6 |Xin record high F = 84
|Feb high C = 20.7 |Feb record high F = 94
|Mar high C = 24.4 |Mar record high F = 98
|Abr high C = 29.7 |Abr record high F = 110
|May high C = 34.6 |May record high F = 113
|Xun high C = 39.8 |Xun record high F = 117
|Xnt high C = 40.3 |Xnt record high F = 116
|Ago high C = 39.8 |Ago record high F = 118
|Set high C = 36.4 |Set record high F = 113
|Och high C = 30.0 |Och record high F = 104
|Pay high C = 23.8 |Pay record high F = 96
|Avi high C = 18.2 |Avi record high F = 86
|year high C = |year record high F = 118

|Xin mean C = 10.6
|Feb mean C = 13.3
|Mar mean C = 16.7
|Abr mean C = 21.8
|May mean C = 26.2
|Xun mean C = 31.1
|Xnt mean C = 31.4
|Ago mean C = 31.2
|Set mean C = 28.3
|Och mean C = 22.5
|Pay mean C = 16.4
|Avi mean C = 11.3
|Year mean C = 21.7

<!--Temperatures mínimes, los récor son opcionales-->
|Xin low C = 3.6 |Xin record low F = 25
|Feb low C = 5.7 |Feb record low F = 29
|Mar low C = 9.0 |Mar record low F = 30
|Abr low C = 13.8 |Abr record low F = 32
|May low C = 17.8 |May record low F = 46
|Xun low C = 22.3 |Xun record low F = 46
|Xnt low C = 22.4 |Xnt record low F = 55
|Ago low C = 22.5 |Ago record low F = 59
|Set low C = 20.1 |Set record low F = 54
|Och low C = 15.0 |Och record low F = 41
|Pay low C = 9.0 |Pay record low F = 32
|Avi low C = 4.4 |Avi record low F = 27
|Year low C = |year record low F = 25

 <!--Precipitación (agua, nieve y xarazo)-->
 <!-- Agües -->
|precipitation colour = green
|Jan rain mm = 5.0
|Feb rain mm = 4.6
|Mar rain mm = 6.8
|Apr rain mm = 3.6
|May rain mm = 2.3
|Jun rain mm = 0.1
|Jul rain mm = 0
|Aug rain mm = 0.3
|Sep rain mm = 0.8
|Oct rain mm = 4.0
|Nov rain mm = 2.1
|Dec rain mm = 3.4
|Year rain mm = 

<!--Díes de precipitación-->
|Xin precipitation days = 
|Feb precipitation days = 
|Mar precipitation days = 
|Abr precipitation days = 
|May precipitation days = 
|Xun precipitation days = 
|Xnt precipitation days = 
|Ago precipitation days = 
|Set precipitation days = 
|Och precipitation days = 
|Pay precipitation days = 
|Avi precipitation days = 
|Year precipitation days = 

<!--Díes d'agües-->
|Jan rain days = 1.1
|Feb rain days = 1.2
|Mar rain days = 1.5
|Apr rain days = 0.9
|May rain days = 0.4
|Jun rain days = 0.2
|Jul rain days = 0.1
|Aug rain days = 0.1
|Sep rain days = 0.2
|Oct rain days = 1.0
|Nov rain days = 0.8
|Dec rain days = 1.2
|Year rain days = 

<!--Díes de nevaes-->
|Jan snow days = 
|Feb snow days = 
|Mar snow days = 
|Apr snow days = 
|May snow days = 
|Jun snow days = 
|Jul snow days = 
|Aug snow days = 
|Sep snow days = 
|Oct snow days = 
|Nov snow days = 
|Dec snow days = 
|Year snow days = 

<!--Mugor diario permediu-->
|Xin humidity= 53
|Feb humidity= 43
|Mar humidity= 37
|Abr humidity= 31
|May humidity= 28
|Xun humidity= 24
|Xnt humidity= 24
|Ago humidity= 26
|Set humidity= 32
|Och humidity= 37
|Pay humidity= 49
|Avi humidity= 53
|year humidity= 36

|source 1 = '''World Weather Information Service''' ''(Temperatures medies y precipitación)'' (n'inglés)<ref name= clima > {{cita web |url= http://www.worldweather.org/157/c01194.htm |títulu= Weather Information for Ghadames |editorial= World Weather Information Service |idioma= inglés |fechaaccesu= 9 d'agostu de 2011 }}</ref>
|source 2 = '''Weatherbase''' ''(Temperatures récor y mugor)'' (n'inglés)<ref name= clima2 > {{cita web |url= http://www.weatherbase.com/weather/weatherall.php3?s=30126&refer=&units=us&cityname=Ghadams-Libya |títulu= Weatherbase: Historical Weather for Ghadams, Libya |editorial= Weatherbase |idioma= inglés |fechaaccesu= 9 d'agostu de 2011 }}</ref>}}
<!--Infobox ends-->

== Ver tamién ==
* [[Patrimoniu de la Humanidá en Libia]]

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces llocalidá}}

{{Tradubot|Gadamés}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Llocalidaes de Libia]]
[[Categoría:Patrimoniu de la Humanidá en Libia]]
[[Categoría:Pasos fronterizos de Libia]]
Gadamés o arcaicamente Gadamis (n'árabe: غدامس, en libiu vernacular: ġdāməs, en bereber: ɛadēməs ) ye una ciudá de Libia, asitiada nun oasis cerca de les fronteres de Tunicia y d'Arxelia, a cuasi 600 quilómetros al suroeste de Trípoli y a 330 km de Nalut. El nome bereber de Ghadames, Ghadamés o Ghadamis vien de ghad, “comida” y ames, “ayeri”, esto ye: “la comida d'ayeri”. En tiempos del apoxéu del imperiu romanu el nome bereber foi transcripto al llatín como Cydamus y la ciudá foi considerada la capital de los garamantes y de la bastante efímera provincia romana de la Garamantica.

 Descripción 
Atopar nuna zona a 357 msnm, Gadamés componer de dos ciudaes. L'antigua, construyida nel sieglu XIII, ta práuticamente despoblada, y la nueva tien cerca de 10.000 habitantes (2006), de los cualos siquier 6.000 son libios y el restu inmigrantes de los países vecinos. La ciudá nueva ta formada por edificios de dos plantes de poca relevancia. Nel centru, destaca la mezquita nueva. 

La ciudá más cercana, Derj, atopar a 110 km al traviés de la hamada, una planicie predresa apenes cubierta de tierra y sable con delles carbes. Cerca del campusantu de Sidi Badri (pronúnciese "sidí-badrí"), que les sos tumbes anónimes tán señalaes por piedres verticales, atópense media docena d'hoteles y restoranes pequeños. El paisaxe qu'arrodia la ciudá ye desértico y non bien lloñe apréciense elevaciones en forma de pandos d'ente cien y doscientos metros d'altor. 

Más lloñe, atópase l'aeropuertu y, a unos catorce quilómetros, el visitante puede bañase nun llagu d'agua salao en mediu del desiertu o, más cerca, visitar unu de los estremos del Gran Erg Oriental, el mar de dunes que cubre parte d'Arxelia y Tunicia y que equí apenes enfusa nel país y ye visita obligada de los turistes que quieren ver la puesta de sol dende'l visu d'una duna y fotografiase con un tuareg.

 La ciudá vieya 
La ciudá vieya o medina, asitiada xunto al oasis, ta abarganada por un muriu de piedra que la protexe. Mientres dellos sieglos foi un importante llugar d'intercambiu y descansu pa les caravanes que circulaben ente'l centru d'África y la mariña tripolitana. D'un llau, veníen los cargamentos de pieles, cueros, piedres precioses, oru, plata, marfil y animales exóticos de más allá del desiertu, y del otru, caballos y otres riqueces procedentes de les ciudaes costeres. 

thumbnail|right|200px|Ciudá vieya.

Diseñada pa soportar el calor, la medina ye un llaberintu de cais estreches y abovedaes que formen túneles so los edificios de dos o tres pisos d'adobe pintao de blancu. De xemes en cuando, una abertura alluma los llaberínticos caleyones y cada tantu atópase una plaza pequeña que sirve de frontera ente los siete barrios de la ciudá, habitaos poles distintes etnies que la poblaben. La ciudá tien dos puertes, una pa entrar, la puerta sur, conocida como Bab al-Burr y otra pa salir. En tiempos, namái abríen ente la primer oración de la mañana y la postrera de la tarde.

Dientro de la medina hai delles mezquites, ente les que destaquen les de Omran al-Aatik, (sieglu VII) y Nabi Younes (sieglu XIV). Una pequeña canal recueye l'agua del oasis, que naz caliente a gran fondura cerca d'esta postrera mezquita y forma una galería con pieces individuales pa la hixene y les abluciones. Destaca tamién la fonte d'Al-Kadus, cerca de Nabi Younes, que s'utiliza como reló d'agua (clepsidra) pa indicar el momentu de les oraciones.

Les viviendes consten de numberoses estancies a distintos niveles. Como ye natural nesti tipu de ciudaes musulmanes, les muyeres teníen accesu a tola vivienda, pero namái elles podíen aportar a terraces y terrados, pa evitar que los sos vecinos varones pudieren reparales.
Debíu al descensu de la capa freática pol usu de motobombas, dalgunes de les fontes que regaben el palmeral ensugáronse y ésti yá nun ta tan curiáu como sería de deseyar, anque la fronda de les palmeres sigue envolubrando la ciudá vieya col so encantu. 

 Historia 
Créese que l'oasis ta pobláu dende'l 3000 e.C. , pero les noticies son poques hasta la ocupación polos romanos nel añu 19 e.C. Pliniu'l Vieyu cita na so Historia Natural un llagu saláu cerca de Cydamus, que nos da una pista sobre'l nome de la ciudá naquellos tiempos, perteneciente a la inmensa provincia romana de la Garamantica (aproximao equivalente al Fezzan actual) , que s'estendía hasta'l macizu del Hoggar (anguaño nel recién estáu del Chad).

thumbnail|right|225px|Vista dende unu de los terrados de la ciudá vieya.

Más allá de Cydamus nun paecía haber nada d'interés a los europeos de l'Antigüedá y la Edá Media , salvo'l desiertu y les tribus nómades, inconquistables, polo que los romanos fortificaron la ciudá y construyeron un fuerte nes cercaníes, a unos diez quilómetros, depués usáu polos bereberes. Créese qu'habitó equí la célebre reina bereber llamada Kahina quien entamó la defensa contra los árabes, qu'ocuparon el fuerte más tarde y dexáron-y el nome actual de Qalaat al-Ghoul o Rās al-Ghul, “castiellu” o “monte” de la bisarma a que fai referencia'l términu árabe gul . Anguaño namái queden unes poques ruines sobre una roca solitaria, dende la que s'apodera la planicie ente los pandos sudorientales y el mar de dunes del Gran Erg Occidental. 

D'aquella dómina apenes quedaron na ciudá unes poques ruines y una inscripción romana. Sol reináu de Septimio Severu, nacíu en Libia y que s'ocupó especialmente d'esta parte del Imperiu, instalar en Cydamus la Tercer Lexón. La ciudá yera entós la puerta del desiertu por onde entraben dalgunes de les mercancíes, oru, esclavos y animales selvaxes del otru estremu del desiertu, camín de les ciudaes costeres de Sabrata y de Leptis Magna, dende onde embarcaben escontra Roma.

Dempués de dos sieglos de dominiu, los romanos abandonen la frontera del desiertu y la ciudá vuelve a los nómades bereberes hasta la conquista polos bizantinos nel sieglu VI con Xustinianu y la conversión al cristianismu de los sos habitantes. Poco dempués, la rexón foi tomada polos árabes y queda so la influencia del Islam.

thumbnail|right|225px|Interior d'una de les viviendes de la ciudá vieya.

Ghadames foi un importante puertu de caravanes mientres los próximos ocho sieglos; asina na Edá Media Gadamés fíxose célebre poles sos curtiduríes y marroquineríes caracterizándose polos ricos cueros llabraos y pintaos que por esto entá reciben el nome de gadamesíes (guadameciles) . L'actual "ciudá vieya" foi construyida nel sieglu XIII (como puede reparase, el nome "ciudá vieya" ye daqué antoxadizu y solo refierse a la ciudá medieval en comparanza cola zona edificada más moderna, una y bones Gadamés esiste dende antes de la Era Común o cristiana. Un viaxeru británicu, l'esplorador Alexander Gordon Laing, describir en 1825 como una ciudá cercada, d'unos seis o siete quilómetros de circunferencia, cuntando los xardinos del oasis, y rica n'agua. Nesa dómina ye ocupada polos otomanos hasta la llegada de los italianos a Libia en 1911. En 1943 mientres la segunda guerra mundial, col enfotu de espulsar a los italianos de la ciudá, les tropes aliaes bombardiaron la ciudá vieya, destruyendo una de les mezquites y setenta cases, y matando a 39 persones, ente ellos a 12 neños.
 
En 1973, vivíen na ciudá vieya cerca de cuatro mil persones y en 1984, el nuevu gobiernu libiu empezó a construyir la "ciudá nueva" pa treslladar a los cerca de siete mil habitantes de la decadente ciudá vieya, que va quedar abandonada hasta la so reconocencia como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco, nel añu 1986, que fizo que cobre interés turísticu y que se reconstruya en gran parte. Munchos de los sos antiguos vecinos vuelven a les sos cases nos díes más calorosos del branu pa esfrutar del frescor de les vieyes edificaciones.

Mientres la rebelión españada en febreru de 2011, la ciudá de Gadamés tuvo sitiada por tropes del Conseyu Nacional de Transición hasta la so lliberación.(...) Ghadames, which has reportedly been under siege since the conflict began

 Clima 

 Ver tamién 
 Patrimoniu de la Humanidá en Libia

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llocalidaes de Libia
Categoría:Patrimoniu de la Humanidá en Libia
Categoría:Pasos fronterizos de Libia