Idioma aticum
{{Ficha d'idioma |nome =
Aticum, Atikum, Uamué, Huamoi 
|nativu = Atikum
|familia madre = árees circum-amazónica y circum-caribeña |font= white
|países= {{BRA}}
|zona= [[Pernambuco (estáu)|Pernambuco]], [[Bahia]]
|falantes= [[llingua muerta]]
|familia= [[llingua ensin clasificar|Non clasificada]]
|axencia=
|iso1= |iso2= |iso3= 
}}
El '''aticum''' (o tamién '''atikum''', '''uamué''') ye una [[llingües indíxenes d'América|llingua indíxena]] anguaño [[llingua muerta|estinguida]] falada hasta principios del sieglu XX nel NE de Brasil por [[uamué]], qu'agora namái falen portugués. Conócense namái unes poques llistes de pallabres, polo que la so clasificación [[filoxénesis|filoxenética]] ye bastante dudosa, polo que se considera una [[llingua ensin clasificar]].

== Aspeutos históricos, sociales y culturales ==
=== Historia ===
Los postreros [[uamué]] o aticum sobreviven en dellos enclaves de los estaos brasilanos de [[Pernambuco (estáu)|Pernambuco]] y [[Bahia]], nel NE de Brasil. En Pernambuco, escontra 1985 contabilizáronse 3852 aticum dientro nunos venti aldegues al oeste de la Reserva Biolóxica da Serra Negra nel conceyu de Carnubeira da Penha y a unos 40 o 50 km de la ciudá de Floresta. Tamién esisten dellos aticum en Serra do Ramalho, nel municipo de Bom Jesus de Lapa, nel estáu de Bahia, anque probablemente fueron movíos ellí dende la so área orixinal.

== Llistes de pallabres ==
En 1961 dirixióse una encuesta destinada a atopar a los postreros falantes de llingües del noroeste de Brasil, el trabayu foi publicáu por Meader (1978). Nesa encuesta atoparon unos pocos aticum que yeren capaces de recordar delles pallabres, anque yá nun yeren falantes fluyentes de la llingua. Eses llistes prsetan dellos problemes yá que cerca de la metá de les pallabres son términos emprestaos del portugués, y nelles apaecen un bon númberu de términos emprestaos de les [[llingües tupí-guaraní]]es (pallabres pa 'madre', 'plátanu' y 'dios') y del [[idioma fulnió]] (pallabra pa 'fueu').
{{llista de columnes|3|
:agua ''mi áŋga''
:cabeza ''kaká''
:pelo ''kakaí''
:cachorru ''kašuí''
:carne ''otíši''
:neñu ''guřituí''
:fueu ''toé''
:fumu ''paká''
:munches ''kalatuí''
:munches cabeces ''kalatuí kaká''
:oveya ''alvεmąá''
:olla ''múnduřo''
:sol ''šařóla''
:persona puerca ''šúva d̯yá''
}}

== Referencies ==
{{llistaref}}
=== Bibliografía ===
* {{cita llibru |apellíos= Meader |nome= R. Y. |títulu= [http://www.sil.org/americas/brasil/publcns/ling/indnord.pdf Indios do nordeste. Levantamento sobre vos remanescentes tribais do nordeste brasileiro.] |añu= 1978 |editorial= [[SIL Internacional]] |allugamientu= Brasilia |idioma= portugués |isbn= |id= |páxines= 65-92 |capítulu= }}

{{ORDENAR:Aticum}}


{{Tradubot|Idioma aticum}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Llingües ensin clasificar d'América]]
[[Categoría:Llingües de Brasil]]
El aticum (o tamién atikum, uamué) ye una llingua indíxena anguaño estinguida falada hasta principios del sieglu XX nel NE de Brasil por uamué, qu'agora namái falen portugués. Conócense namái unes poques llistes de pallabres, polo que la so clasificación filoxenética ye bastante dudosa, polo que se considera una llingua ensin clasificar.

 Aspeutos históricos, sociales y culturales 
 Historia 
Los postreros uamué o aticum sobreviven en dellos enclaves de los estaos brasilanos de Pernambuco y Bahia, nel NE de Brasil. En Pernambuco, escontra 1985 contabilizáronse 3852 aticum dientro nunos venti aldegues al oeste de la Reserva Biolóxica da Serra Negra nel conceyu de Carnubeira da Penha y a unos 40 o 50 km de la ciudá de Floresta. Tamién esisten dellos aticum en Serra do Ramalho, nel municipo de Bom Jesus de Lapa, nel estáu de Bahia, anque probablemente fueron movíos ellí dende la so área orixinal.

 Llistes de pallabres 
En 1961 dirixióse una encuesta destinada a atopar a los postreros falantes de llingües del noroeste de Brasil, el trabayu foi publicáu por Meader (1978). Nesa encuesta atoparon unos pocos aticum que yeren capaces de recordar delles pallabres, anque yá nun yeren falantes fluyentes de la llingua. Eses llistes prsetan dellos problemes yá que cerca de la metá de les pallabres son términos emprestaos del portugués, y nelles apaecen un bon númberu de términos emprestaos de les llingües tupí-guaraníes (pallabres pa 'madre', 'plátanu' y 'dios') y del idioma fulnió (pallabra pa 'fueu').

 Referencies 

 Bibliografía 
 

Categoría:Llingües ensin clasificar d'América
Categoría:Llingües de Brasil