Clase Yamato
{{vehículu
|nome = Clase ''Yamato''
|imaxe = Yamato Trial 1941.jpg
|títulu = El ''Yamato'' realizando los sos [[pruebes de mar]] en 1941.
|tamañu = 300px
|banderes = {{Bandera|Imperiu de Xapón|naval|tamañu=48px}}
|estelleru = Arsenal Naval de Kure (''Yamato'')<br />Estelleru Mitsubishi de Nagasaki (''Musashi'')
|países en servicio= 
|autorización = [[1937]]
|tipu = [[Acorazáu]]
|primer unidá = ''[[Yamato (1941)|Yamato]]''
|última unidá = ''[[Musashi (1942)|Musashi]]''
|Clase Anterior = [[Clase Nagato|Clase ''Nagato'']]
|Clase Posterior = [[Diseñu A-150]] (non construyíos)
|periodu construcción = 
|periodu serviciu = 
|unidaes en construcción = 
|unidaes entamaes = 5
|unidaes puestes en grada= 4
|unidaes concluyíes = 2<ref>El ''[[Shinano (portaviones)|Shinano]]'' tamién foi concluyíu pero por cuenta de la so conversión a portaviones nun se considera miembru de la clase.</ref> 
|unidaes cancelaes = 2
|unidaes actives = 
|unidaes daes de baxa = 
|unidaes fundíes = 2
|unidaes desguazaes = 1
|unidaes calteníes = 
|unidaes botaes = 2
| desplazamientu=65&nbsp;000&nbsp;[[tonelada|t]]<ref name="Skulski10">{{Cita Harvard|Skulski|1988|p=10|sp=sí}}.</ref> (en vacíu, incluyendo 21&nbsp;266&nbsp;tonelaes de blindaxe)<br />72&nbsp;809&nbsp;t (estimación a plena carga)<ref name="Skulski10" />
| eslora = 256&nbsp;[[metru|m]] na llinia de flotación<ref name=jacksonjentschura>{{Cita Harvard|Jackson|2000| p=74 |sp=sí}}, {{Cita Harvard|Jentschura|Jung|Mickel|1977|p=38|sp=sí}}.</ref><ref name="Skulski10" /><br />263&nbsp;m en total<ref name=jacksonjentschura/><ref name="Skulski10" />
| manga = 38,9&nbsp;m<ref name=jacksonjentschura/><ref name="Skulski10" />
| caláu = 10,86&nbsp;m máximu<ref name="Skulski10" />
| propulsión = 12 calderes Kanpon<br />4 [[turbina de vapor|turbines de vapor]]<br />4 hélices tripalas d'[[diámetru|ø]]6 metros
| potencia =150&nbsp;000&nbsp;[[caballu de vapor|CV]]<ref name=jacksonjentschura/> (110{{esd}}MW)
| velocidá = 27 [[nuedu (unidá)|nuedos]]<ref name=jacksonjentschura/> (50{{esd}}km/h)
| autonomía = 7200 [[milla náutica|milles náutiques]] a 16 nuedos (13{{esd}}000{{esd}}km a 30{{esd}}km/h)<ref name=jacksonjentschura/>
| tripulación = 2767<ref name="Schom270"/>
| blindaxe =fronteru torretas principales: 650{{esd}}mm<ref name=cfyamatostats/><br />Llateral torretas principales: 381{{esd}}mm<br />Petrina blindada: 410{{esd}}mm (400{{esd}}mm nel ''Musashi''),<ref name=cfyamatostats/> inclináu 20 graos<br />[[cubierta (barcu)|Cubierta]] blindada: 200{{esd}}mm (75{{esd}}%)-230{{esd}}mm (25{{esd}}%)<ref name=cfyamatostats/><br />[[Barbeta|Barbetes]]: 546{{esd}}mm<br />[[Ponte de mandu]]: 495{{esd}}mm
| armamentu = Al ser asignaos:<br />
• 9 cañones de 460&nbsp;mm (3&nbsp;×&nbsp;3)<ref name="Skulski10" /><br />
• 12 cañones de 155&nbsp;mm (4&nbsp;×&nbsp;3)<ref name="Skulski10" /><br />
• 12 cañones de 127&nbsp;mm (6&nbsp;×&nbsp;2)<ref name="Skulski10" /><br />
• 24 cañones [[artillería antiaérea|AA]] de 25&nbsp;mm (8&nbsp;×&nbsp;3)<ref name="Skulski10" /><br />
• 4 cañones AA de 13&nbsp;mm (2&nbsp;×&nbsp;2)<ref name=cfyamatostats>{{cita web | apellido1= Hackett | nome1= Robert | apellíu2= Kingsepp | nome2= Sander | apellíu3= Ahlberg | nome3= Lars| url = http://www.combinedfleet.com/yamato_c.htm | títulu = Yamato-class Battleship | obra = Combined Fleet | editorial = CombinedFleet.com | fechaaccesu = 25 d'ochobre de 2008}}</ref><ref name="Skulski10" />
| aeronaves = 7 [[hidroavion]]es (máximu)<ref name="Skulski10" />
|equipamiento_aeronaves =• 2 catapultes<br />• 1 hangar
| electrónica = Radar de búsqueda Tipo 22
}}
La {{nihongo|'''Clase ''Yamato'''''|大和型|Yamato-gata}} foi una clase d'[[acorazáu|acorazaos]] de l'[[Armada Imperial Xaponesa]] construyíos y operativos mientres la [[Segunda Guerra Mundial]]. 

Con un desplazamientu de 73&nbsp;000 tonelaes a plena carga, los [[buque]]s d'esta clase fueron los acorazaos de mayor desplazamientu y más fuertemente blindaos que se construyeron.{{harvnp|Skulski|1988|p=7|sp=sí}} Amás, portaben les pieces d'[[artillería naval]] más pesaes de tola historia: nueve cañones de 460{{esd}}mm, cada unu capaz de disparar proyeutiles de 1360&nbsp;kg a 42&nbsp;km de distancia. 

El so diseñador foi l'almirante [[Keiji Fukuda (militar)|Keiji Fukuda]], que trazó los planos de la Clase ''Yamato'' en 1937 basándose nos estudios del so predecesor [[Yuzuru Hiraga]], responsable de los cruceros pesaos xaponeses, especialmente la [[clase Mogami|Clase ''Mogami'']]. Termináronse dos acorazaos de la clase, el barcu||Yamato|1941|2}} y el barcu||Musashi|1942|2}}, ente que un terceru, el barcu||Shinano|portaviones|2}}, foi convertíu en [[portaviones]] mientres la so construcción. Un cuartu miembru de la clase, ensin bautizar y conocíu como ''Casco Númberu 111'', foi desguazáu en 1943 cuando se llegara al 30{{esd}}% de la construcción, emplegándose en gran parte'l so aceru pa tresformar el buque de pasaxeros alemán ''Scharnhorst'' nel portaviones {{barcu||Shin'yō|portaviones|2}}<ref>{{Cita Harvard|Jentschura|Jung|Mickel|1977|p=60|sp=sí}}.</ref> y pa la conversión de los barcu||Ise|1917|2}} y {{barcu||Hyūga|1918|2}} n'híbridos acorazáu-portaviones. Del proyeutáu quintu miembru, identificáu como ''Casco Númberu 797'', nunca s'empezar la construcción.

Los planes pa crear una Clase ''Súper Yamato'', con cañones de 508 milímetros de calibre, y conocíos provisionalmente como '' [[Númberu de cascu|Casco Númberu]] 798'' y ''Casco Númberu 799'', fueron abandonaos en [[1942]].

Por cuenta de l'amenaza de [[submarín|submarinos]] y aeronaves de los portaviones [[Estaos Xuníos|estauxunidenses]], tanto'l ''Yamato'' como'l ''Musashi'' pasaron la mayor parte de les sos carreres nes bases navales de [[Brunéi]], [[Truk]] y [[Kure]] —anque fueron utilizaos en delles ocasiones como respuesta a los ataques enemigos en bases xaponeses— antes de participar na [[batalla del Golfu de Leyte]] como parte de la Fuercia Central del [[almirante]] [[Takeo Kurita|Kurita]]. El ''Musashi'' foi fundíu por aeronaves estauxunidenses mientres l'intre de la batalla, el ''Shinano'' foi fundíu pol submarín {{USS|Archer-Fish|SS-311|6}} diez díes dempués de ser asignáu en payares de 1944, ente que el ''Yamato'' foi fundíu n'abril de 1945 mientres la [[Operación Ten-Gō|Operación ''Ten-Gō'']].

En víspores de la [[ocupación de Xapón]] poles fuercies [[Aliaos de la Segunda Guerra Mundial|aliaes]], oficiales al serviciu de l'Armada Imperial Xaponesa destruyeron práuticamente tolos rexistros, dibuxos y fotografíes de los acorazaos de la Clase ''Yamato'', sobreviviendo tan solu rexistros fragmentarios de les sos carauterístiques de diseñu y otros datos téunicos. La destrucción de los documentos foi tan eficiente qu'hasta 1948 les úniques imáxenes conocíes del ''Yamato'' y del ''Musashi'' yeren aquelles tomaes por aeronaves de l'[[Armada de los Estaos Xuníos]] que participaron mientres los ataques a dichos acorazaos. Anque delles fotografíes y documentos que nun fueron destruyíos apaecieron nel intre de los años, la perda de la mayoría de los rexistros escritos de la clase fizo que'l so estudiu seya complicáu.<ref>{{cita publicación | apellíu = Muir | nome = Micheal | títulu = Rearming in a Vacuum: United States Navy Intelligence and the Japanese Capital Ship Threat, 1936–1945 | publicación = The Journal of Military History | volume = 54 | númberu = 4 | añu = 1990 | mes = ochobre | páxina= 485 | editorial = Society for Military History | issn = 1543-7795 | oclc = 37032245 | url = http://www.jstor.org/pss/1986067#journalInfo | formatu = [[JSTOR]] | fechaaccesu = 7 de marzu de 2008 }}</ref>{{harvnp|Skulski|1988|p=8|sp=sí}} Por ello, la mayor parte de la información llograda provién de les entrevistes realizaes a oficiales xaponeses dempués de la [[rindición de Xapón]].<ref>{{cita publicación |títulu = Warships of the World | obra = The Times | fecha = 5 de payares de 1948 | páxina = 2D}}</ref>

== Historia ==

=== Contestu ===
[[Ficheru:Yamato battleship under fitting-out works.jpg|thumb|left|250px|Construcción del ''Yamato'' na base naval de Kure. [[20 de setiembre]] de [[1941]].]]
El diseñu de la Clase ''Yamato'' d'acorazaos tuvo marcáu polos movimientos expansionistas del [[Imperiu del Xapón]], el so poderíu industrial y la necesidá d'una flota lo suficientemente poderosa como p'amedranar a los sos adversarios.<ref name=johnston123/>

Al concluyir la [[Primer Guerra Mundial]], numberoses Armaes —ente elles la de los Estaos Xuníos, el [[Reinu Xuníu]] y el Xapón— siguieron y espandieron los sos respeutivos programes de construcción, qu'empezaren mientres el conflictu. Los enormes costos acomuñaos a estos programes primieron a los xefes del gobiernu pa llevar a cabo conferencies de desarme. El [[8 de xunetu]] de 1921, el [[Secretariu d'Estáu de los Estaos Xuníos]], [[Charles Evans Hughes]], convidó a les delegaciones de les principales potencies marítimes —[[Francia]], [[Italia]], Xapón y el Reinu Xuníu— por que se axuntaren en [[Washington D.{{esd}}C.]] a aldericar el posible fin de la carrera armamentística naval. La consiguiente [[Conferencia de Washington de 1921|Conferencia Naval de Washington]] dio como resultáu un tratáu —el [[Tratáu Naval de Washington]]—, nel que, ente otres coses, llindóse'l desplazamientu máximu de los barcos que se construyiríen nel futuru a 36&nbsp;000&nbsp;tonelaes, según un calibre máximu de 16&nbsp;pulgaes (406&nbsp;mm) pa los cañones. Tamién s'alcordó que los cinco países nun construyiríen más buques mientres los próximos diez años y nun repondríen nengún [[buque capital]] con posterioridá a la firma del tratáu hasta que'l buque tuviera siquier venti años d'antigüedá.<ref>{{Cita Harvard|Friedman|1985| p=182 |sp=sí}}.</ref><ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| pp=4-5 |sp=sí}}.</ref>
[[Ficheru:Yamato1945.png|thumb|right|300px|Reconstrucción artística del ''Yamato'', qu'amuesa la so apariencia final escontra'l 7 d'abril de 1945.]]

Nos [[años 1930]], el gobiernu xaponés empezó a empobinase escontra'l [[ultranacionalismu]] militar.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=32 |sp=sí}}.</ref> Esti movimientu abogaba pola espansión del Imperiu xaponés de tala forma que tomara'l [[océanu Pacíficu]] y el [[Sureste Asiáticu]]. Pa caltener dichu territoriu —el cual tomaba 4800 quilómetros dende [[China]] hasta les [[islles Midway]]— creíase necesariu cuntar con una flota de magnitú abonda pa caltener el control de tol territoriu.<ref>{{Cita Harvard|Schom|2004|p=42|sp=sí}}.</ref> Anque tolos acorazaos xaponeses anteriores a los de la Clase ''Yamato'' fueren construyíos antes de 1921 —el Tratáu de Washington en teoría evitaba que fueren construyíos más—, toos fueron reconstruyíos o modernizaos (o dambes coses) nos años 1930.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=34 |sp=sí}}.; {{Cita Harvard|Gardiner|Gray|1984| p=229 |sp=sí}}.</ref> Tales modernizaciones dexaron, ente otres coses, velocidá y potencia de disparu adicional, colo cual los xaponeses intentaríen conquistar y caltener l'imperiu deseyáu.<ref>{{Cita Harvard|Gardiner|Gray|1984| pp=229-231, 234 |sp=sí}}.</ref> Cuando Xapón retirar de la [[Lliga de Naciones]] en 1934 debíu al [[Incidente de Mukden]], tamién arrenunció a toles obligaciones del tratáu sobre'l país.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=44 |sp=sí}}.</ref> Esto significó que yá nun teníen que respetar les llimitaciones de los trataos y que yeren llibres de construyir barcos de guerra más grandes qu'aquellos que teníen les otres potencies marítimes.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=35 |sp=sí}}.</ref>

[[Ficheru:Musashi1944.png|thumb|right|300px|Reconstrucción artística del ''Musashi'', qu'amuesa la so apariencia n'ochobre de 1944.]]
Dada la necesidá xaponesa de caltener colonies productores de recursos, esistía la posibilidá d'una confrontación colos Estaos Xuníos,{{harvnp|Schom|2004|p=43|sp=sí}} colo cual, esti país convertir nel principal enemigu potencial. Sicasí, los Estaos Xuníos cuntaben con una capacidá industrial mayor que la de Xapón, con una producción del 32,2{{esd}}% mundial, en comparanza col 3,5{{esd}}% de Xapón.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=22 |sp=sí}}.</ref> Entá más, munchos líderes del [[Congresu de los Estaos Xuníos]] abogaben por devasar al 3 por 1 a los buques xaponeses na carrera naval.<ref>{{cita publicación |títulu = Fear is the Real Cause of Navy Treaty End | nome = Elliott | apellíu = Thurston | fecha = 2 de xineru de 1935 | obra = The Washington Post | páxina = 7}}</ref> Consecuentemente, la capacidá industrial xaponesa nun tenía posibilidaes de competir cola estauxunidense,<ref name=johnston123/> polo que se precisaba diseñar nuevos acorazaos que fueren cimeros individualmente a los sos contrapartidas estauxunidenses.<ref name="G&D45">{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=45 |sp=sí}}.</ref> Cada unu de los acorazaos entamaos tendría de ser capaz polo tanto de entablar múltiples combates simultáneamente, esaniciando la necesidá d'emplegar el mesmu esfuerciu industrial qu'emplegaríen los estauxunidenses na construcción de más acorazaos.<ref name=johnston123/> Dellos miembros de l'Armada xaponesa y del mandu militar esperaben qu'estes naves pudieren amedranar a los Estaos Xuníos por que se apangaren frente a les agresiones xaponeses nel Pacíficu.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=45 |sp=sí}}.</ref>

=== Diseñu ===
[[Ficheru:Building and ship comparison to the Pentagon2.svg|thumb|right|250px|Comparanza ente naves y edificios.<br /> 
{{Lleenda|#287eff|L'edificiu del [[El Pentágonu|Pentágonu]].}}{{Lleenda|#d400aa|El [[RMS Queen Mary 2]].}}{{Lleenda|#ffff00|L'[[USS Enterprise (CVN-65)|USS ''Enterprise'']].}}{{Lleenda|#008000|El [[Dirixible Hindenburg|LZ 129 ''Hindenburg'']].}}{{Lleenda|#000080|El ''Yamato''.}}{{Lleenda|#666666|El [[Empire State]].}}{{Lleenda |#ff0000|El [[petroleru]] ''[[Knock Nevis]]''.}}]]
Empecipiar en Xapón estudios preliminares pa una nueva clase d'acorazaos tres la so salida de la [[Sociedá de Naciones]] y el so arrenunciu a los trataos navales de [[Tratáu Naval de Washington|Washington]] y [[Tratáu Naval de Londres|Londres]]. Ente 1934 y 1936, desenvolviéronse 24 diseños iniciales, que variaben en gran midida en cuanto al armamentu, propulsión, autonomía y blindaxe. La batería principal yera d'ente 460 y 410&nbsp;mm, ente que l'armamentu secundariu componer de distintes variantes, 155, 127 y 25&nbsp;mm. Na mayoría de los diseños, la propulsión yera una combinación híbrida ente [[motor diésel|motores diésel]] y [[turbina de vapor|turbines de vapor]], anque un diseñu emplegaba namái una planta diésel y otru turbines puramente. L'autonomía de los diseños, a 18 [[nuedu (náutica)|nuedos]], bazcuyaba ente'l mínimu de 6000&nbsp;[[milla náutica|milles náutiques]] del A-140-J<sub>2</sub> al máximu de 9200&nbsp;milles náutiques de los A-140-A y A-140-B<sub>2</sub>. El blindaxe tamién variaba ente la capacidá d'ufiertar proteición frente al fueu d'una pieza de 410&nbsp;mm a la d'aguantar el d'una de 460&nbsp;mm.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| pp=45-51 |sp=sí}}.</ref>

En siendo analizaos, dos de los 24 diseños orixinales fueron escoyíos como apropiaos, los A-140-F<sub>3</sub> y A-140-F<sub>4</sub>, que les sos principales diferencies taben sobremanera na autonomía a 16 nuedos de velocidá de 4900 a 7200 milles náutiques, respeutivamente. L'estudiu preliminar que se basaba nestos diseños tuvo llistu'l [[20 de xunetu]] de [[1936]], y axustes al mesmu resultó nel diseñu definitivu de marzu de 1937<ref name=Garzke49-50>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| pp=49-50 |sp=sí}}.</ref> el cual foi presentáu pol vicealmirante [[Keiji Fukuda (inxenieru naval)|Fukuda Keiji]].<ref name=cfrecord>{{cita web | apellido1= Hackett | nome1= Robert | apellíu2= Kingsepp | nome2= Sander | títulu = IJN YAMATO: Tabular Record of Movement | url = http://combinedfleet.com/yamato.htm | obra = Combined Fleet | editorial = CombinedFleet.com | fecha = 2000-2009 | fechaaccesu = 14 de febreru de 2010}}</ref> Decidióse finalmente una autonomía de 7200&nbsp;milles náutiques, y la planta motriz híbrida foi abandonada por una compuesta namái por turbines. Los motores diésel fueron esaniciaos del diseñu por cuenta de los problemes atopaos a bordu del [[buque nodriza de submarinos]] ''[[Taigei]]''.<ref name=Garzke49-50/> Los sos motores, similares en diseñu a los que teníen de ser montaos nos nuevos acorazaos, riquíen d'un eleváu esfuerciu pal so caltenimientu y arreglu,<ref name=Garzke49>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=49 |sp=sí}}.</ref> por cuenta de un defectu básicu de diseñu.<ref name=Garzke49/> Agregu a ello, si los motores fallaben por completu y yera necesaria la so sustitución, el blindaxe de 200&nbsp;mm que cubría les [[sala de máquines|sales de máquines]] enzancara en gran midida cualquier intentu de reemplazalos.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=50 |sp=sí}}.</ref>

El diseñu final tenía un desplazamientu de 65&nbsp;000&nbsp;tonelaes, qu'a plena carga amontar hasta les 71&nbsp;111,<ref name=Garzke53>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=53 |sp=sí}}.</ref> convirtiendo a los buques d'esta clase nos mayores acorazaos enxamás construyíos. El diseñu indicaba un armamentu principal de 460&nbsp;mm en [[torreta|torretes]] triples, que'l so pesu yera cimeru al d'un [[destructor]] contemporaneu.<ref name=cfrecord/> Foi aprobáu rápido pol altu mandu naval xaponés,<ref name=johnston122>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000|pp=5-6|sp=sí}}.</ref> que nun escuchó les oxeciones de los partidarios de la construcción de [[portaviones]] en llugar d'acorazaos.<ref name="Reynolds5-6">{{Cita Harvard|Reynolds|1968|pp=5-6|sp=sí}}.</ref>{{#tag:ref|Inclusive en 1933, muncho primero del entamu de la guerra, los aviadores de l'Armada Imperial xaponesa, incluyendo l'almirante [[Isoroku Yamamoto]], defendíen que la meyor defensa contra los portaviones de los Estaos Xuníos, teníen de ser los portaviones de flota, non los acorazaos. Anque, «cuando s'abrir el discutiniu, los almirantes más conservadores caltuvieron la so fe nos tradicionales acorazaos como buque capital de la flota, sofitando la construcción de los súper acorazaos de la Clase ''Yamato''». Ver:<ref name="Reynolds5-6" />|group=nota}} En total, taba prevista la construcción de cinco acorazaos de la Clase ''Yamato''.<ref name=johnston123/>

=== Construcción ===
La construcción de les naves de la clase riquía, primero de nada, la modernización y el desenvolvimientu de cuatro [[estelleru|estelleros]] —Kure, Nagasaki, Yokosuka y Sasebo— pa dexar la construcción de cascos del tamañu entamáu.<ref name="anatomy10">{{Cita Harvard|Skulski|1988|p=10|sp=sí}}.</ref>

El ''Yamato'' foi construyíu en trés años y nueve meses nel estelleru naval de Kure, onde'l dique secu foi cubiertu parcialmente coles mires de que la construcción caltuviérase de callao.<ref name="ww2db">{{cita web |url=http://ww2db.com/ship_spec.php?ship_id=393 |títulu=Yamato-class Battleship |fechaaccesu=17 de febreru de 2010 |idioma=inglés }}</ref> El ''Shinano'' foi construyíu en Yokosuka y en Nagasaki el ''Musashi'' en trés años y cinco meses. El cuartu acorazáu, el númberu 111, taba destináu a ser construyíu en Sasebo.<ref name="anatomy10" />

=== Buques de la clase ===
[[Ficheru:YamatoClassBattleships.jpg|thumb|right|El ''Yamato'' y el ''Musashi'' fondiaos n'agües de les [[Chuuk|Islles Truk]] en 1943.]]
Anque s'entamaron cinco buques de la Clase ''Yamato'' en 1937, namái trés d'ellos, dos acorazaos y un portaviones, fueron completaos. Los trés buques, fueron construyíos n'estremu secretu pa despintar a los oficiales de la intelixencia estauxunidense la so esistencia y especificaciones;<ref name=johnston123/> y efeutivamente, la oficina naval d'intelixencia, solo llegó a saber avera del ''Yamato'' y del ''Musashi'' polos sos nomes a finales de 1942. Nesos primeros momentos, asumíase que les especificaciones de la clase, implicaben una manga de 33,52&nbsp;metros cuando algamaba los 38,71&nbsp;metros y un desplazamientu d'ente 40&nbsp;000 y 57&nbsp;000&nbsp;tonelaes, cuando algamaba les 69&nbsp;000&nbsp;tonelaes. Adicionalmente, envalorar a finales de xunetu de 1945, cuatro meses dempués del fundimientu del ''Yamato'', que'l so armamentu principal, taba compuestu por nueve pieces de 406{{esd}}mm.{{harvnp|Friedman|1985|p=308|sp=sí}}<ref name=Johnston128>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000|p=128|sp=sí}}.</ref> Tanto ''[[Jane's Fighting Ships]]'' como la prensa occidental erraben nes especificaciones de los buques. En setiembre de 1944, ''Jane's Fighting Ships'' listaba un desplazamientu pal ''Yamato'' y el ''Musashi'' de 45&nbsp;000&nbsp;tonelaes.<ref>{{cita publicación |apellíu= Tobin |nome= Richard |enllaceautor= |títulu= U.S. Navy Outnumbers Jap 10 to 1|url= |idioma= |publicación= The Washington Post |editorial= |fecha= 1 d'ochobre de 1944|volume= |númberu= |páxines= B1|fechaaccesu= |cita= }}</ref> De la mesma, el ''[[New York Times]]'' y [[Associated Press]] envaloraben un desplazamientu de 45{{esd}}000 tonelaes pa dambos buques y una velocidá de 30 nuedos,<ref>{{cita publicación |apellíu= Horneby |nome= George |enllaceautor= |títulu= 4 Carriers Sunk |url= |idioma= |publicación= The New York Times |editorial= |fecha= 30 d'ochobre de 1944|volume= |númberu= |páxines= 1|fechaaccesu= |cita= }}</ref> inclusive tres el fundimientu del ''Yamato'' n'abril de 1945, ''[[The Times]]'' de Londres, siguía asignándo-y al buque un desplazamientu de 45{{esd}}000 tonelaes.<ref>{{cita publicación |apellíu= |nome= |enllaceautor= |títulu= Japan's Biggest Warship Sunk |url= |idioma= |publicación= The Times |editorial= |fecha= 9 d'abril de 1945|volume= |númberu= |páxines= 3C|fechaaccesu= |cita= }}</ref> Sicasí, la esistencia de los buques y les sos supuestes especificaciones tuvieron una gran influencia nos diseñadores navales estauxunidenses mientres el proyeutu de los acorazaos de la [[clase Montana|Clase ''Montana'']], que los sos cinco miembros teníen de ser construyíos como contramedida a la potencia de fueu de les Clase ''Yamato''.<ref>{{cita llibru |apellíu= Puleston |nome= W. D. |enllaceautor= |títulu= The Armed Forces of the Pacific: A Comparison of the Military and Naval Power of the United States and Japan|url= |fechaaccesu=|idioma= inglés|otros= |edición= |añu= 1941|editor= |editorial= [[Yale University Press]] |allugamientu= New Haven |isbn= |capítulu= |páxina= 208-211|cita= }}</ref>

==== ''Yamato'' ====
{{AP| Yamato (1941)|l1=Yamato}}
[[Ficheru:Yamatotrials.jpg|thumb|right|El ''Yamato'' realizando pruebes de mar en 1941.]]
El {{nihongo|[[Yamato (1941)|''Yamato'']]|大和}} foi ordenáu en marzu de 1937, el so [[quilla (náutica)|quilla]] foi puesta en grada'l [[4 de payares]] de [[1937]], foi botáu'l 8 d'agostu de 1940 y asignáu el [[16 d'avientu]] de [[1941]].<ref name=cfrecord/> Realizó exercicios d'entrenamientu hasta'l [[27 de mayu]] de [[1942]], cuando'l buque foi consideráu «operable» pol almirante [[Isoroku Yamamoto]].<ref name=cfrecord/> Xunir a la primer división d'acorazaos, sirviendo como [[buque insignia]] de la [[Flota Combinada]] mientres la [[batalla de Midway]] en xunu de 1942, anque nun llegó a enfrentase a les fuercies enemigues mientres la batalla.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=93 |sp=sí}}.</ref> Los siguientes dos años pasar partíos ente les bases navales de [[Truk]] y [[Kure]], col so ximielgu'l ''Musashi'' reemplazándolo como buque insignia de la Flota Combinada.<ref name=cfrecord/> Mientres esti periodu, el ''Yamato'', como parte de la primer división d'acorazaos, foi esplegáu en múltiples ocasiones para compenses los ataques dende portaviones estauxunidenses sobre les islles y bases de Xapón. El [[25 d'avientu]] de [[1943]] sufrió daños importantes pol impautu d'un torpedu llanzáu pol {{USS|SS-305|6}}, lo que-y forzó a retornar a Kure p'arreglos estructurales y ser modernizáu.<ref name=cfrecord/>

En 1944, tres la modernización estensiva de les bateríes secundaría y antiaérea, el ''Yamato'' xunir a la segunda flota na [[batalla del Mar de Filipines]], na que sirvió como escolta de la división de portaviones xaponeses.<ref>{{Cita Harvard |Willmott|2000| p=146 |sp=sí}}.</ref> N'ochobre de 1944, na [[batalla del Golfu de Leyte]], usó'l so [[artillería naval]] por primer y única vegada contra l'enemigu, collaborando nel fundimientu del portaviones d'escolta {{USS|Gambier Bay|CVE-73|6}} y del destructor {{USS|Johnston|DD-557|6}} antes de retirase de la batalla la fuercia central.<ref>{{Cita Harvard|Reynolds|1968|p=156|sp=sí}}.</ref> Foi llixeramente estropiáu en Kure en marzu de 1945. El buque foi de nuevu reequipado, modernizándose'l so armamentu antiaéreo.<ref name=cfrecord/> El ''Yamato'' foi fundíu'l [[7 d'abril]] de [[1945]] por aviones estauxunidenses basaos en portaviones mientres la [[Operación Ten-Gō|Operación ''Ten-Gō'']], en recibiendo diez [[torpedu|torpedos]] y siete bombes, que-y fixeron finalmente zozobrar, lo que provocó la perda de 2498 de los 2700 tripulantes que s'atopaben a bordu, incluyíu'l [[vicealmirante]] [[Seiichi Itō]].<ref name=Johnston128/> El fundimientu del ''Yamato'' foi vistu como una gran victoria estauxunidense, y [[Hanson W. Baldwin]], l'editor militar del ''[[New York Times]]'', escribió: «El fundimientu del nuevu acorazáu xaponés Yamato...&nbsp;ye la sorprendente prueba— si ye que yera necesariu— de la fatal debilidá de Xapón nel aire y nel mar».<ref>{{cita publicación |apellíu= Baldwin |nome= Hanson |enllaceautor= |títulu= Okinawa's Fate Sealed: Sinking of Yamato Shows Japan's Fatal Air and Sea Weakness |url= |idioma= |publicación= The New York Times |editorial= |fecha= 9 d'abril de 1945 |volume= |númberu= |páxines= 12|fechaaccesu= |cita= }}</ref>

==== ''Musashi'' ====
{{AP|Musashi (1942)|l1=Musashi}}
[[Ficheru:Japanese battleship Musashi leaving Brunei, Borneo, in 1944 (NH 63473).jpg|thumb|right|El ''Musashi'' partiendo de Brunéi n'ochobre de 1944.]]
El {{nihongo|[[Musashi (1942)|''Musashi'']]|武蔵}} foi ordenáu en marzu de 1937, el so quilla foi puesta en grada'l [[29 de marzu]] de 1938 y foi asignáu'l [[5 d'agostu]] de 1942. De setiembre a avientu de 1942 participó n'entrenamientos de combate de superficie y antiaéreos en [[Hashirajima]]. El [[11 de febreru]] de 1943, el ''Musashi'' relevó al so ximielgu, el ''Yamato'', como buque insignia de la Flota Combinada. Hasta xunetu de 1944, el ''Musashi'' tuvo moviéndose ente les bases de Truk, Yokosuka, Brunéi, y Kure. El [[29 de marzu]] de 1944 recibió daños moderaos cerca de la [[proa]] pol impautu d'un torpedu llanzáu pol submarín estauxunidense {{USS|SS-282|6}}. Tres arreglos y modernización, que duraron hasta abril de 1944, el ''Musashi'' xunir a la primer división d'acorazaos d'[[Prefeutura d'Okinawa|Okinawa]].<ref name=cfrecord2>{{cita web |url= http://combinedfleet.com/musashi.htm |títulu= IJN Musashi: Tabular Record of Movement |fechaaccesu=12 de febreru de 2010 |autor= Hackett, Robert y Sander Kingsepp |fecha= 6 de xunu de 2006|editorial= CombinedFleet.com |idioma= inglés|cita= }}</ref> 

En xunu de 1944, como parte de la segunda flota, escoltó a portaviones xaponeses mientres la [[batalla del mar de Filipines]].<ref name=cfrecord2/> N'ochobre de 1944 abandonó Brunéi como parte de la fuercia central del almirante [[Takeo Kurita]] mientres la [[batalla del Golfu de Leyte]].<ref>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000|p=125|sp=sí}}.</ref> El ''Musashi'' foi fundíu'l 24 d'ochobre mientres la [[Batalla del Golfu de Leyte|batalla del mar de Sibuyan]], na que recibió l'impautu de 17 bombes y 19 torpedos, perdiendo la vida 1023 de les sos 2399 tripulantes.<ref>{{Cita Harvard|Steinberg|1980|p=56|sp=sí}}.</ref>

==== ''Shinano'' ====
{{AP|Shinano (portaviones)|l1=Shinano}}
[[Ficheru:Shinano photo.jpg|thumb|right|El ''Shinano'' en payares de 1944.]]

El {{nihongo|''[[Shinano (portaviones)|Shinano]]''|信濃}}, orixinalmente'l buque de guerra 110, foi puestu en grada como'l tercer miembru de la Clase ''Yamato'', magar incluyía llixeros cambeos de diseñu. Munchos de les espesures orixinales de blindaxe fueren llixeramente amenorgaos, incluyíos la petrina blindada, la cubierta y les torretas. El pesu aforráu nestes zones aprovechar p'añader más proteición a otres árees, como'l control de tiru, y los puestos d'observación. Adicionalmente, l'armamentu secundariu de cañones de 127&nbsp;mm de los dos primeros ''Yamato'' foi reemplazáu polos cañones de 100{{esd}}mm/65 cubiques Tipu 98. Anque estos cañones yeren de menor calibre, yeren significativamente meyores, yá que teníen una mayor velocidá de salida, más algame, mayor techu al ser utilizaos como artillería antiaérea y mayor cadencia de disparu.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985|pp=74-75|sp=sí}}.</ref>

En xunu de 1942, tres la derrota de Xapón en Midway, suspendióse la construcción del ''Shinano'', y el cascu foi gradualmente reconstruyíu como portaviones.<ref name=cfrecord3>{{cita web |url= http://combinedfleet.com/Shinano.htm |títulu= IJN Shinano: Tabular Record of Movement |fechaaccesu=12 de febreru de 2010 |autor= Tully, Anthony P. |fecha= 7 de mayu de 2001|editorial= CombinedFleet.com |idioma= |cita= }}</ref> Foi diseñáu como portaviones de sofitu de 64{{esd}}800 tonelaes, capaz de tresportar, reparar y recargar flotes aérees d'otros portaviones.<ref name=Reynolds61>{{Cita Harvard|Reynolds|1968|p=61|sp=sí}}.</ref>{{harvnp|Preston|1999|p=91|sp=sí}} Anque taba previstu que fuera asignáu a empiezos de 1945,<ref>{{Cita Harvard|Reynolds|1968|p=219|sp=sí}}.</ref> la construcción del buque acelerar tres la batalla del mar de Filipines.<ref name=Reynolds284>{{Cita Harvard|Reynolds|1968|p=284|sp=sí}}.</ref> Como resultancia, el ''Shinano'' foi botáu'l [[5 d'ochobre]] de 1944 y asignáu pocu más d'un mes dempués, el [[19 de payares]]. El ''Shinano'' partió de Yokosuka con camín de Kure nueve díes dempués. A primeres hores de la mañana del [[29 de payares]], el ''Shinano'' foi algamáu por cuatro torpedos procedentes del {{USS|Archerfish|SS-311|6}}.<ref name=cfrecord3/> Anque los daños paecíen razonables, el probe control del hinchente fixo qu'empezara a escorar a estribor, y pocu antes del mediu día zozobró y fundióse con 1435 de los 2400 tripulantes a bordu.<ref name=cfrecord3/> Hasta'l día de güei, el ''Shinano'' ye la mayor unidá naval fundida por un submarín.<ref>{{Cita Harvard|Wheeler|1980|p=185|sp=sí}}.</ref><ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985|p=99|sp=sí}}.</ref>

==== Buques de guerra número 111 y 797 ====
El buque de guerra número 111 nun llegó a recibir nome. Foi entamáu como'l cuartu miembru de la Clase ''Yamato'' y el segundu qu'implementaba les meyores del ''Shinano''. La quilla del buque foi puesta en grada tres la botadura del ''Yamato'' n'agostu de 1940, y siguióse cola so construcción hasta avientu de 1941, cuando Xapón empezó a cuestionase'l so ambiciosu programa de construcción de [[buque capital|buques capitales]] col entamu de la guerra, al resultar más malo de llograr los recursos esenciales na construcción del buque. Como resultancia, del cascu del cuartu buque solu foi completáu un 30{{esd}}%, hasta que foi estremáu y desguazáu en 1942. Los materiales recuperaos fueron utilizaos na conversión del barcu||Ise|1917|2}} y del barcu||Hyūga|1918|2}} d'acorazáu a híbridu acorazáu-portaviones.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985|p=84|sp=sí}}.</ref><ref name=Johnston124>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000|p=124|sp=sí}}.</ref><ref>Anque'l cascu foi desguazáu, nun lo foi'l doble fondu, aprovechándose ésti pa la construcción de cuatro grandes submarinos sobre él. Ver: {{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985|p=84|sp=sí}}. Les fontes disponibles non develan cuándo foi desguazáu'l doble fondu.</ref>

El quintu miembru de la clase, el buque de guerra número 797, taba entamáu como un ''Shinano'' ameyoráu, pero nunca aportó a puestu en grada. Adicionalmente a los cambeos realizaos al ''Shinano'', seríen-y retiraes dos torres de 155&nbsp;mm p'añader nueves pieces de 100&nbsp;mm; los autores William Garzke y Robert Dulin envaloren que s'esplegaren 24 d'estos cañones. El ''Yamato'' foi modificáu en 1944 siguiendo esti patrón.{{harvnp|Garzke|Dulin|1985|p=85|sp=sí}}

==== Resume de los barcos de la clase ====
{| {{tablaguapa}} style="margin: 1em auto 1em auto; width=75%"
|- 
!style="width:3%; background:LightSkyBlue; color:black"|# barcu
!style="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Nome
!style="width:10%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Construyíu por
!style="width:8%; background:LightSkyBlue; color:black"|Puesta en grada
!style="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Botáu
!style="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Asignáu
!style="width:15%;
background:LightSkyBlue; color:black"|
|- style="background:Whitesmoke; color:black" 
|1
|{{nihongo|[[Yamato (1941)|''Yamato'']]|大和}}
| Arsenal Naval Kure
| [[4 de payares]] de 1937
| [[8 d'agostu]] de 1940
| [[16 d'avientu]] de 1941
| Fundíu mientres la [[Operación Ten-Gō|Operación ''Ten-Gō'']] el [[7 d'abril]] de 1945
|- style="background:Whitesmoke; color:black" 
|2
|{{nihongo|[[Musashi (1942)|''Musashi'']]|武蔵}}
| Estelleru Mitsubishi en Nagasaki
| [[29 de marzu]] de 1938
| [[1 de payares]] de 1940
| [[5 d'agostu]] de 1942
| Fundíu mientres la [[batalla del Golfu de Leyte]] el [[24 d'ochobre]] de 1944.<ref>Steinberg, p. 56.</ref>
|- style="background:Whitesmoke; color:black" 
|110
|{{nihongo|''[[Shinano (portaviones)|Shinano]]''|信濃}}
| Arsenal Naval Yokosuka
| [[4 de mayu]] de 1940
| 
| 
| Construcción detenida na primavera de 1942. Convertíu en [[portaviones]] en setiembre de 1942.
|- style="background:Whitesmoke; color:black" 
|111
|
| Arsenal Naval de Sasebo
| [[7 de payares]] de 1940
| 
| 
| Descontinuado en marzu de 1942 y desguazáu. Los materiales utilizar pal ''[[Ise (1917)|Ise]]'' y el ''[[Hyūga (1918)|Hyūga]]''.
|- style="background:Whitesmoke; color:black" 
|797
|
| 
| 
| 
| 
| Clase ''Kai-Yamato''. Atayáu'l [[30 de xunu]] de 1942
|-
|}

=== Situación actual ===
Dende 1983 fixéronse esfuercios pa determinar la llocalización del ''Yamato'', polo que s'entrevistó a seis sobrevivientes pa tratar d'allugar los restos, que fueron alcontraos en [[1984]] por aciu l'usu del [[sonar]], a 365 metros de fondura, na posición {{Coord|30|22|N|128|04|E}}.<ref name="Yamato tab">{{cita web |url=http://combinedfleet.com/yamato.htm |títulu=IJN Yamato: Tabular Record of Movement |fechaaccesu=16 de febreru de 2010 |idioma=inglés}}</ref> Pal añu siguiente llográronse les primeres imáxenes de los restos dempués del so fundimientu. En [[1990]], un equipu de sumergibles robóticos patrocináu pola [[NHK]] llogró llograr imáxenes más clares de los restos, y en 1999 l'Institutu francés pa la investigación y esplotación del mar ([[IFREMER]] poles sos sigles en francés), n'asociación con [[TV Asahi]], llevó a cabu un exame de los restos con [[sumergible]]s tripulaos.<ref>{{cita web |url=http://www.spacecruiseryamato.com/ijn/wreck.html |títulu=Battleship Yamato Wreckage Home |fechaaccesu=16 de febreru de 2010 |idioma=inglés }}</ref><ref>{{cita web |url=http://www.tulloch.net/work/rmstitanic/yamato/reports/990819.htm |títulu=Battleship Yamato Research and Recovery Expedition |fechaaccesu=17 de febreru de 2010 |idioma=inglés}}</ref>

El 24 de xineru del 2009, la Cámara d'industria y comerciu de Kure anunció un plan pa salvar partes del ''Yamato'' por aciu un presupuestu envaloráu en miles de millones de [[yen]]es.<ref name="Yamato tab" />

Dempués del fundimientu del ''Musashi'' en 1944 en {{Coord|13|07|N|122|32|E}},<ref name="CFMus">{{cita web |url=http://www.combinedfleet.com/musashi.htm|títulu= IJN Musashi|fechaaccesu=16 de febreru de 2010 |idioma=inglés}}</ref> nun se realizaron investigaciones pa conocer la condición de los sos restos por cuenta de la fondura a la que s'atopa, aproximao a 800 metros, polo que se riquir equipu especializáu pal so estudiu.<ref name="CFMus" />

El ''Shinano'' fundir nes coordenaes {{Coord|33|07|N|137|04|E}},<ref>{{cita web |url=http://www.combinedfleet.com/Shinano.htm|títulu= IJN Shinano: Tabular Record of Movement|fechaaccesu=16 de febreru de 2010 |idioma=inglés}}</ref> y dende entós nun se realizaron llabores de busca de los sos restos.

== Especificaciones ==

=== Superestructura ===
{{VT|Superestructura (inxeniería)}}
La [[Superestructura (inxeniería)|superestructura]] de los ''Yamato'' yera distintu a la de les construyíes enantes pola [[Armada Imperial Xaponesa]] n'otros barcos. Les sos pontes, con una forma carauterística de mástil-pagoda, surdieron como resultáu de la modernización y reconstrucción del mástil triple frontal.<ref name="Skulski10" />

=== Estructura del cascu ===
{{VT|cascu (náutica)}}
Pa diseñar el [[cascu (náutica)|cascu]] de les Clase ''Yamato'' llevar a cabu una investigación con distintos modelos pa determinar cuál podía apurrir menor resistencia hidrodinámica pero coles mesmes que brindara una medría na eficiencia propulsora. Creáronse alredor de 50 modelos y probáronse nel Centru d'Investigación Téunica Naval en [[Tokiu]] y d'alcuerdu al resultáu de les pruebes decidió utilizase un [[bulbu de proa]], únicu pa la so dómina.<ref name="Skulski13">{{Cita Harvard|Skulski|1988| p=13 |sp=sí}}.</ref>

Una de les principales carauterístiques d'esta configuración yera qu'apurría al barcu una rellación grande ente desplazamiento/longitud y una rellación pequeña ente velocidá/llargor en comparanza con otros acorazaos. Amás, el so [[Coeficientes_de_forma|coeficiente prismáticu]] yera de 0,612.<ref name="Skulski13" />

=== Armamentu ===
[[Ficheru:Yamato model AA guns.jpg|thumb|Armamentu antiaéreo del ''Yamato'' na so banda de babor, tal como s'amuesa nel modelu del acorazáu allugáu nel [[Muséu Yamato]] de Kure.]]
Anque l'armamentu principal de los ''Yamato'' foi designáu oficialmente como Tipu 94 de 40&nbsp;cm/45 calibres,<ref name="navweaps 18.1">{{cita web | apellíu = DiGiulian| nome = Tony| títulu = Japanese 40 cm/45 (18.1") Type 94, 46 cm/45 (18.1") Type 94 | url=http://www.navweaps.com/Weapons/WNJAP_18-45_t94.htm| editorial = Navweaps.com| fecha = 23 d'abril de 2007| fechaaccesu =}}</ref> de fechu tratábase de nueve pieces de 460&nbsp;mm —les mayores emplegaes nun buque de combate—,<ref name=johnston123>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000| p=123 |sp=sí}}.</ref> instalaes en trés torretas triples, caúna con un pesu de 2774&nbsp;tonelaes.<ref name=jackson75>{{Cita Harvard|Jackson|2000| p=75 |sp=sí}}.</ref> Cada cañón tenía 21,13&nbsp;metros de llargu, y pesaba 147,3&nbsp;tonelaes,{{harvnp|Johnston|McAuley|2000| p=123 |sp=sí}} y cada una de les torretas pesaba lo mesmo qu'un destructor de bon tamañu. Emplegaben proyeutiles furadores d'altu esplosivu, capaces d'algamar blancos a una distancia de 42&nbsp;quilómetros con una cadencia de fueu d'ente 1,5 y 2 disparu per minutu.<ref name=johnston123/><ref name="navweaps 18.1"/> Les bateríes principales yeren tamién capaces de disparar la munición antiaérea de 1360&nbsp;kg conocida como'l [[Ensame (munición)|''3 Shiki tsūjōdan'']] ("Tipu 3 común"). Estos proyeutiles podríen recibir el llamatu de "l'ensame" mientres tuvieron en serviciu (Vease: {{cita web | apellíu = DiGiulian| nome = Tony| títulu = Japanese 40 cm/45 (18.1") Type 94, 46 cm/45 (18.1") Type 94 | url=http://www.navweaps.com/Weapons/WNJAP_18-45_t94.htm| editorial = Navweaps.com| fecha = 23 d'abril de 2007| fechaaccesu =}}). Emplegábase una espoleta de tiempu p'afaer la distancia a la que'l proyeutil españaría (usualmente un quilómetru). Tres la detonación, cada unu de los proyeutiles lliberaba 900 tubos incendiarios que s'abrir formando un conu de 20° escontra los aviones que s'averaben. Una carga de baltadera destruyía la carcasa del proyeutil pa crear más metralla, dempués de lo que los tubos entraben en ignición, amburando mientres unos cinco segundos a temperatures de 3000&nbsp;graos centígrados. Anque representaba'l 40{{esd}}% de la munición embarcada en 1944,<ref name="navweaps 18.1"/> el ''3 Shiki tsūjōdan'' foi emplegáu solo dacuando debíu a la escesiva gastadura que disparar esti tipu de munición causaba a la ánima de los cañones.<ref name=steinberg54/> Ello ye que unu de los proyeutiles pudo españar prematuramente nel ''Musashi'', inutilizando unu de los sos cañones mientres la [[Batalla del Golfu de Leyte|batalla del mar de Sibuyan]].<ref name="navweaps 18.1"/> L'oxetivu de los proyeutiles yera crear una barrera de fueu que los aviones atacantes teníen de travesar, anque los aviadores estauxunidenses considerar más un artificiu pirotéunicu qu'una arma antiaérea funcional.<ref name="navweaps 18.1"/>

Nel diseñu orixinal, l'armamentu secundariu de los ''Yamato'' taba compuestu por dolce cañones de 155&nbsp;mm en cuatro montaje triples, a proa, popa y dambes bandes,<ref name=jackson75/> y otros dolce cañones de 127&nbsp;mm en seis montaje dobles, trés a cada banda.<ref name=jackson75/> Amás, l'armamentu antiaéreo principal taba compuestu por 24 [[Cañón Automáticu Tipu 96 25 mm|cañones de 25{{esd}}mm]], allugaos na zona central del buque.<ref name=jackson75/> En 1944, el Yamato, únicu sobreviviente de la clase, esperimentó una significativa medría n'a l'armamentu antiaéreo, dexando la configuración del armamentu secundariu en seis pieces de 155{{esd}}mm,<ref name=johnston180>{{Cita Harvard|Johnston|McAuley|2000| p=180 |sp=sí}}.</ref> 24 de 127{{esd}}mm,<ref name=johnston180/> y 162 [[Cañón Automáticu Tipu 96 25 mm|cañones antiaéreos de 25{{esd}}mm]],<ref name=johnston180/> quedando preparáu pa les operaciones nel golfu de Leyte.<ref name="jackson128"/>

L'armamentu del ''Shinano'' yera radicalmente distintu del de los sos ximielgos por cuenta de la so conversión. Puesto que el portaviones taba diseñáu pa misiones de sofitu, foi-y instaláu gran cantidá d'armamentu antiaéreo: 16 cañones de 127{{esd}}mm,<ref name=cfshinano>{{cita web | apellido1= Tully | nome1= Anthony P. | títulu = Shinano | url = http://combinedfleet.com/ship.php?q=shinan_c.htm | obra = Combined Fleet | editorial = CombinedFleet.com | fechaaccesu =}}</ref> 125 [[Cañón Automáticu Tipu 96 25 mm|cañones antiaéreos de 25{{esd}}mm]],<ref name=cfshinano/> y 336 llanzacohetes de 50{{esd}}mm en 28 montaxes.<ref name=preston84>{{Cita Harvard|Preston|1999| p=84 |sp=sí}}.</ref> Nenguna d'estes armes aportó a emplegada contra buques o aviones enemigos.<ref name=preston84/>

=== Blindaxe ===
{{VT|Blindaxe}}
Diseñaos pa poder enfrentase a múltiples acorazaos enemigos simultáneamente,<ref name="Schom270">{{Cita Harvard|Schom|2004| p=270 |sp=sí}}.</ref> les Clase ''Yamato'' taben forníos con un pesáu blindaxe. La petrina principal, a lo llargo de les bandes de tol buque, yera de 410{{esd}}mm d'espesura,<ref name=johnston123/> cola adición de [[mamparos]] de 355{{esd}}mm d'espesura tres la petrina principal.<ref name=johnston123/> Amás, la forma cimera del cascu yera bien avanzada, yá que se curvaba, maximizando conducentemente'l blindaxe y apurría rixidez estructural, al empar qu'optimizaba'l pesu. L'armadura de les torretas principales devasaba inclusive la espesura de la petrina con una coraza de 650&nbsp;mm de grosez.<ref name=johnston123/> Les plaques de blindaxe de la petrina principal, y de les torretas taben feches d'aceru endurecíu Vickers, que yera un blindaxe d'aceru reforzao.<ref name=Garzke96>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=65 |sp=sí}}.</ref> El blindaxe de la cubierta de 75 milímetros d'espesura taba compuestu por una aleación de níquel-cromu-molibdenu. Les pruebes de balística en tierra en [[Kamegabuki]] demostraron que l'aleación de la cubierta yera cimera a les plaques homoxénees de Vickers en redol a 10-15{{esd}}%.<ref name=Garzke96/> Adicionalmente manipolióse'l nivel de níquel y cromu de la composición de les plaques, lo que dexaba que fueren doblaes ensin llegar a quebrase.<ref name=Garzke96/> 

El relativamente nuevu procedimientu de la [[soldadura per arcu]] foi usáu extensivamente a lo llargo de tol buque, fortaleciendo la resistencia de planchar de blindaxe.<ref name=fitzsimons2609>{{Cita Harvard|Fitzsimons|1977| p=volume 24, páxina 2609 |sp=sí}}.</ref> Esta téunica, cola que se fortaleció la estructura del cascu de tol buque,<ref name=fitzsimons2609/> incluyíase como respuesta a los datos llograos tres les pruebes realizaes tomando como blancu artilleru al acorazáu {{barcu||Tusa|1921|2}}, y a los nuevos proyeutiles Tipu 91, que podíen percorrer grandes distancies so l'agua.<ref name=Garzke94>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=94 |sp=sí}}.</ref> En total, los buques de la Clase ''Yamato'' conteníen 1147 compartimientos estancos,<ref name=fitzsimons2609/> de los cualos 1065 taben so la cubierta acorazada.<ref name=fitzsimons2609/>
 
Sicasí, el blindaxe de los ''Yamato'' sufría de faltes que probaron ser fatales ente 1944 y 1945.<ref name=underwaterarmour>{{cita web |url= http://www.combinedfleet.com/b_underw.htm|títulu= Best Battleship: Underwater Protection|fechaaccesu=25 d'ochobre de 2008 |autor= |fecha= |editorial= CombinedFleet.com|idioma= |cita= }}</ref> En particular, la probe unión ente la parte alta y la parte baxa de la cintura blindada, que creaba un puntu débil xusto debaxo de la llinia de flotación, lo que-yos faía susceptibles de recibir daños por aciu torpedos llanzaos dende aviones.<ref name=steinberg54/> Estructuralmente, otru puntu débil atopábase cerca de la proa, onde la espesura del blindaxe xeneralmente yera más delgáu.<ref name=steinberg54>{{Cita Harvard|Steinberg|1980| p=54 |sp=sí}}.</ref> El cascu del ''Shinano'' yera más débil, yá que tenía un blindaxe mínimu y nengún compartimientu enllanco nel momentu del so fundimientu.<ref name=cfshinano/>

=== Maquinaria y propulsión ===
La maquinaria de los buques de la Clase ''Yamato'' taba compuesta por 12 calderes Kanpon, caúna con 12{{esd}}500{{esd}}[[caballu de vapor|CV]]. Les calderes taben dispuestes en cuatro hilera, cada filera nun cuartu separáu.<ref name="Skulski16">{{Cita Harvard|Skulski|1988| p=16 |sp=sí}}.</ref> El ''Yamato'' cuntaba con 282 ventiladores, amás de que foi'l primer barcu de guerra xaponés en cuntar con sistema d'aire acondicionáu.<ref name="Skulski17">{{Cita Harvard|Skulski|1988| p=17 |sp=sí}}.</ref> Les calderes remanaben cuatro [[turbina de vapor|turbines de vapor]].<ref name=jackson74>{{Cita Harvard |Jackson|2000| p=74 |sp=sí}}.</ref> Éstes faíen xirar cuatro [[Héliz (dispositivu)|hélices]] de seis metros de diámetru. Esta maquinaria dexaba a los buques de la Clase ''Yamato'' algamar una velocidá de 27 [[nuedu (unidá)|nuedos]],<ref name=johnston123/> con una potencia indicada de 147{{esd}}948{{esd}}[[caballu de vapor|cv]],<ref name=johnston123/> polo que la capacidá de les Clase ''Yamato'' pa operar xunto a los portaviones rápidos yera llindada. Adicionalmente, el consumu de combustible yera bien eleváu.<ref name=jackson128>{{Cita Harvard|Jackson|2000| p=128 |sp=sí}}.</ref>

Como resultancia, nengunu de los buques foi utilizáu en combate mientres la [[Campaña de les Islles Salomón]] o nes batalles menores ente 1943 y empiezos de 1944.<ref name=jackson128/> El sistema de propulsión del ''Shinano'' foi llevemente ameyoráu, dexando al portaviones algamar una velocidá máxima de 28 nuedos.<ref name=preston84/>

=== Maniobrabilidad ===
L'habilidá pa virar de los ''Yamato'' yera cimeru comparada a la d'otros acorazaos. El so diámetru tácticu yera de 640 metros, ente que'l so diámetru de meyora yera de 589&nbsp;metros. El so periodu de xiru yera de 17,5 segundos.<ref name="Skulski17" />

El ''Yamato'' cuntaba con dos [[Timón de direición|timones]], unu principal de 46&nbsp;[[metros cuadraos|m²]], y unu secundariu de 16,5{{esd}}m².<ref name="Skulski17" /> Les pruebes d'usu d'esti timón secundariu demostraron que yera cuasi incapaz de faer maniobrar la nave por sigo mesmu.

=== Sensores ===
Dada la importancia que teníen les Clase ''Yamato'' dientro de l'Armada, aprovióse-yos col equipu electrónicu y [[radar]]es más modernos en Xapón.<ref name="Skulski21">{{Cita Harvard|Skulski|1988| p=21|sp=sí}}.</ref>

En setiembre de 1943 instalóse'l primer radar nel ''Yamato'', un Tipu 21, conocíu como ''Gō Dentai Kai 3''. Trátase d'un radar de busca aérea y de superficie, con un algame de 120 quilómetros pa grupos d'aeronaves y 70 p'aviones que viaxaren en solitariu. Les sos antenes fueron instalaes nos brazos del direutor de tiru principal.<ref name="Skulski21" />

Mientres la modernización del ''Yamato'' en 1944 instalóse un radar de busca en superficie Tipo 22, ''Gō Dentai Kai 4'', con un algame máximu de 35&nbsp;quilómetros +/– 700&nbsp;metros p'acorazaos, 20&nbsp;quilómetros pa [[Cruceru (buque de guerra)|cruceros]] y 17&nbsp;quilómetros pa [[destructor]]es, con un marxe d'error de +/– 5°. Esi mesmu añu instalóse un radar de busca aérea Tipu 13 ''Gō Dentai'', que detectaba grupos a 100&nbsp;quilómetros de distancia pa flotes y 50 p'aviones en solitariu.<ref name="Skulski21" />

El ''Yamato'' taba amás forníu con un [[sonar]] Tipu 0, que podía detectar [[submarín|submarinos]] col acorazáu deteníu o cuando avanzaba a bien baxa velocidá.<ref name="Skulski21" />

=== Aeronaves y catapultes ===
Los ''Yamato'' fueron diseñaos pa tresportar siete [[hidroavión|hidroaviones]] [[Mitsubishi F1M|Mitsubishi F1M2]] y [[Aichi Y13A|Aichi Y13A1]], que yeren llanzaos por dos catapultes de 19,5&nbsp;metros de llargu. Amás, una [[Grúa (máquina)|grúa]] con un brazu de 20&nbsp;metros de llargu yera utilizada pa sacar a les aeronaves de l'agua.<ref name="Skulski21" />

=== Sistema d'hinchente y bombéu ===
El sistema de control d'llenes instaláu nos ''Yamato'' en teoría podía estabilizar la nave con una [[escora]] d'hasta 18,3° y funcionaría de la siguiente manera: la escora resultante pol primer impautu d'un [[torpedu]] sería amenorgada a menos de 4° dempués de los cinco primeros minutos en que'l sistema entrara n'operación. La escora producida por un segundu impautu podría ser controlada dempués de los siguientes 30 minutos.<ref name="Skulski16" />

Amás, anubriendo los tanques opuestos de control de daños la nave podría nivelase 13,8° a lo más. Otros 4,5° de escora podríen correxise trespasando combustible a los tanques del llau opuestu.<ref name="Skulski16" />

== Clase ''Súper Yamato'' ==
{{AP|Diseñu A-150}}
Dos acorazaos d'una nueva y mayor clase fueron entamaos como parte del programa de reabastecimiento de la flota de 1942. Fueron proyeutaos sol nome ''diseñu A-150'' y colos nomes iniciales de buque de guerra número 798 y buque de guerra número 799.<ref>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| p=68 |sp=sí}}.</ref> Los planes pal diseñu d'estos acorazaos empezaron dempués de que concluyó'l diseñu de los ''Yamato'', probablemente ente 1938 y 1939. En dalgún momentu de 1941, tol proyeutu taba "esencialmente completu", pero cola guerra nel horizonte'l trabayu nos acorazaos foi deteníu ante la necesidá de centrase n'otros tipos de buques, como portaviones y cruceros. Les perdes xaponeses na [[batalla de Midway]], onde fueron fundíos cuatro portaviones del total de diez que tenía l'Armada Imperial naquellos momentos, fizo que rescamplara que los nuevos acorazaos nunca seríen construyíos. Nel tercer llibru de la so serie ''Battleships'', ''Axis and Neutral Battleships in World War II'', los autores William H. Garzke y Robert O. Dulin afirmen qu'estos acorazaos fueren los más poderosos acorazaos de la hestoria, dada la so artillería principal de 510{{esd}}mm y el so nutríu armamentu antiaéreo.<ref name="Conway's">{{Cita Harvard|Gardiner|Chesneau|1980| p=178 |sp=sí}}.</ref><ref name=Garzke>{{Cita Harvard|Garzke|Dulin|1985| pp=85-86 |sp=sí}}.</ref>

Al igual que la mayoría de la documentación de los ''Yamato'', la referente a estos buques foi destruyida nel tracamundiu que se produció a la fin de la guerra. Sábese que'l diseñu final incluyía una potencia de fueu inclusive mayor que nes Clase ''Yamato'', con una batería de seis [[cañón (artillería)|cañones]] de 510&nbsp;mm en trés torretas dobles, y un armamentu secundariu consistente en "numberosos" cañones de 100&nbsp;mm. El desplazamientu del buque tenía de ser similar al de los ''Yamato'', ente que la so petrina blindada taba entamáu que fora de 460&nbsp;mm d'espesura.<ref name="Conway's"/><ref name=Garzke/>

== Comparanza cola Clase ''Iowa'' ==
<!--[[Ficheru:Panama Canal Gatun Locks.jpg|thumb|right|200px|L'anchor de les [[esclusa|escluses]] de la [[canal de Panamá]] constituyíen una limitante pa la construcción de barcos estauxunidenses.]]-->
[[Ficheru:BB61 USS Iowa BB61 broadside USN.jpg|thumb|right|200px|L'[[USS Iowa (BB-61)|USS ''Iowa'']] ye frecuentemente comparáu col ''Yamato''.]]
{{VT|Clase Iowa}}
Los xaponeses adoptaron la política de construyir acorazaos que fueren cimeres individualmente a les sos contrapartidas estranxeres.<ref name="G&D45" /> 

{{cita|Los estauxunidenses nun van construyir un acorazáu que nun pueda travesar el [[canal de Panamá]]» aseguró [un oficial que nun quixo apurrir la so identidá]. Les [[esclusa|escluses]] de la canal de Panamá tienen un pocu más de 108 [[Pie (unidá)|pies]] d'anchu. Esto impon una llende na [[manga (náutica)|manga]], o anchu, de los acorazaos estauxunidenses, lo que de la mesma crea llimitaciones na espesura del blindaxe y potencia de los cañones de los barcos estauxunidenses.|Nota publicada en HNN el 5 de payares de 1937.<ref>{{Cita Harvard|Zimmerman|2008| p=3 |sp=sí}}.</ref>}}

La situación na guerra torgó que les Clase ''Yamato'' pudieren enfrentase colos sos contrapartidas estauxunidenses, polo que de cutio s'especula con qué acorazáu resultara victoriosu nun alcuentru ente'l ''Yamato'' y el {{USS|Iowa|BB-61|6}}. Nesti teóricu enfrentamientu, los historiadores anglosaxones polo xeneral dan-y preferencia al ''Iowa''<ref>{{cita web |url=http://www.chuckhawks.com/task_force_34.htm |títulu=Task Force 34's Moment of Glory: An exploration of what might have happened |fechaaccesu=21 de febreru de 2010 |idioma=inglés}}</ref> debíu principalmente a que, a pesar del so menor desplazamientu, tenía una mayor velocidá y un meyor sistema de direición de tiro gracies al usu del radar,<ref>{{cita web |url=http://www.battleshipyamato.info/battles.html |títulu=Battles of Yamato |fechaaccesu=21 de febreru de 2010 |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20130511201639/http://battleshipyamato.info/battles.html |fechaarchivu=2013-05-11 }}</ref> amás de cuntar con un cimeru sistema de control de daños.<ref>{{cita web |url=http://www.combinedfleet.com/ships/yamato |títulu=Yamato-class Battleship |fechaaccesu=21 de febreru |idioma=inglés}}</ref>

== Legáu cultural ==
[[Ficheru:YAMATO　Moder.JPG|thumb| Visitantes del [[Muséu Yamato]] esaminen el modelu a escala 1:10.]]
Dende la so construcción hasta'l día de güei, el ''Yamato'' y el ''Musashi'' gociaron d'una gran presencia na [[cultura xaponesa]], particularmente el ''Yamato''. Al rematar la so construcción, los acorazaos convertir nel [[arquetipu]] de la inxeniería naval del Imperiu del Xapón. Amás, los dos barcos, por cuenta del so tamañu y potencia, afiguraron la determinación de defender los sos intereses en contra de les potencies occidentales, especialmente de los Estaos Xuníos. [[Shigeru Fukudome]], xefe de la Seición d'operaciones del Estáu Mayor de l'Armada Imperial Xaponesa, describió a los dos embarcaciones como «símbolos del poder naval qu'aprovía a oficiales y homes per igual un fondu sentíu d'enfotu na so Armada».<ref>{{Cita Harvard|Evans|Peattie|1997| pp=298, 378 |sp=sí}}.</ref>

=== Nos medios de comunicación ===
Les apaiciones na cultura popular xeneralmente rellaten la última misión como símbolu d'un valiente y desinteresáu pero infructuosu esfuerciu de los marinos xaponeses de protexer la so tierra natal. Una de les razones poles que quiciabes l'acorazáu tien tanta importancia na cultura xaponesa ye porque la pallabra "Yamato" yera utilizada comúnmente pa referise d'una forma poética a Xapón. Poro, el fin del acorazáu ''Yamato'' puede sirvir como una [[metáfora]] pal fin del Imperiu del Xapón.<ref>{{Cita Harvard|Yoshida|Minear|1999| p=xvii |sp=sí}}; {{Cita Harvard|Evans|Peattie|1997| pp=298, 378 |sp=sí}}.</ref><ref>Skulski, p. 7.</ref>

El ''Yamato'', especialmente la hestoria del so fundimientu, apaeció constantemente na cultura popular xaponesa, tantu nel [[anime]] ''[[Space Battleship Yamato]]'' como na película de 2005 ''[[Otoko tachi non Yamato]]''.<ref>{{cita web | apellíu = IMDB.com
 | añu = 1990–2009
 | enllaceautor = IMDb
 | url = https://www.imdb.com/title/tt0140644/
 | títulu = Uchû senkan Yamato
 | obra = [[Internet Movie Database]]
 | fechaaccesu = 26 de marzu de 2009
}}; {{cita web | apellíu = IMDB.com
 | añu = 2005
 | enllaceautor = IMDb
 | url = https://www.imdb.com/title/tt0451845/
 | títulu = Otoko-tachi non Yamato
 | obra = [[Internet Movie Database]]
 | fechaaccesu = 26 de marzu de 2009
}}</ref> Tamién destaquen les películes ''[[Senkan Yamato]]'', dirixida por [[Yutaka Abe]] en [[1953]] y basada nel llibru ''[[Senkan Yamato-non Saigo]]'', de Yoshida Mitsuru, oficial sobreviviente del ''Yamato'';<ref name="Yamato today">{{cita web |url=http://www.battleshipyamato.info/wreck.html |títulu=Yamato, the Ultimate Battleship |fechaaccesu=13 de febreru de 2010 |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20150824173318/http://www.battleshipyamato.info/wreck.html |fechaarchivu=24 d'agostu de 2015 }}</ref> y ''[[Rengō Kantai]]'', película de [[1981]]<ref name="Yamato today" /> empobinada por [[Shūy Matsubayashi]].<ref>{{cita web |url= https://www.imdb.com/title/tt0085620/|títulu=Rengo Kantai |fechaaccesu=13 de febreru de 2010|idioma=inglés }}</ref>

=== Museos y memoriales ===
[[Ficheru:Model_battle-ship_yamato.jpg|thumb|right|200px|Maqueta escala 1:10 del Yamato nel Muséu Yamato.]]
En 2005 inauguróse'l {{nihongo|[[Muséu Yamato]]|大和ミュージアム}}, como «un tributu a les habilidaes y ciencia de los trabayadores del área que crearon tales maravíes como'l ''Yamato''».<ref name="kureYamato">{{cita web |url=http://apike.ca/japan_kure_yamato.html |títulu= Kure's Yamato Museum|fechaaccesu=13 de febreru de 2010 |idioma= inglés}}</ref> Nel muséu amuésense aeronaves, minisubmarinos y otros artefautos, que fueron calteníos dende la dómina de la Segunda Guerra Mundial.<ref name="kureYamato" /> La principal atraición ye un retruque del ''Yamato'' a escala 1:10.<ref>{{cita web |url=http://yamato.kure-city.jp/english/y-yamato.htm |títulu=Yamato Museum |fechaaccesu=13 de febreru de 2010 |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20090925050943/http://yamato.kure-city.jp/english/y-yamato.htm |fechaarchivu=25 de setiembre de 2009 }}</ref>

Esisten dos memoriales, unu dedicáu a tola Clase ''Yamato'' y otru pa puramente'l ''Yamato''. El primeru d'ellos atópase en Kure como parte del muséu y asonsaña la ponte y el mástil del acorazáu ''Yamato'', amás de que s'amuesen a los llaos los proyeutiles utilizaos tantu pol ''Yamato'' como pol ''[[Nagato (1920)|Nagato]]''. El segundu memorial atopar nel sureste de la isla de [[Tokunoshima]]. Construyíu en 1968 y con forma de torre, ta dedicáu a los homes que morrieron en tolos barcos de la Flota Especial d'Ataque.<ref name="Yamato today" />

== Ver tamién ==
* [[Xapón]]
* [[Historia de Xapón]]
* [[Armada Imperial Xaponesa]]
* [[buques de l'Armada Imperial Xaponesa|Llista de buques de l'Armada Imperial Xaponesa]]
* [[buques de l'Armada Imperial Xaponesa fundíos na Segunda Guerra Mundial|Buques de l'Armada Imperial Xaponesa fundíos na Segunda Guerra Mundial]]

== Referencies ==

=== Notes ===
{{llistaref|2}}
{{llistaref|group="nota"}}

=== Bibliografía ===
* {{cita llibru | 
 apellíu = Evans
 | nome = David C.
 | apellíu2 = Peattie
 | nome2 = Mark R.
 | títulu = Kaigun: Strategy, Tactics, and Technology in the Imperial Japanese Navy, 1887–1941
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1997 
 | isbn = 0-87021-192-7
 | oclc = 36621876
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Fitzsimons
 | nome = Bernard
 | títulu = The Illustrated Encyclopedia of 20th Century Weapons and Warfare
 | ubicación = Londres
 | editorial = Phoebus
 | añu = 1977
 | oclc = 18501210
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Friedman
 | nome = Norman
 | títulu = U.S. Battleships: An Illustrated Design History
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1985
 | isbn = 0-87021-715-1
 | oclc = 12214729
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Garzke
 | nome = William H.
 | apellíu2 = Dulin
 | nome2 = Robert O.
 | títulu = Battleships: Axis and Neutral Battleships in World War II |
 allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1985
 | isbn = 0-87021-101-3
 | oclc = 12613723
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Gardiner
 | nome = Robert
 | apellíu2 = Chesneau
 | nome2 = Roger
 | títulu = Conway's All the World's Fighting Ships, 1922–1946
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1980
 | isbn = 0-87021-913-8
 | oclc = 18121784
}}
* {{cita llibru |nome=Robert
 | apellíu = Gardiner
 | nome2 = Randal
 | apellíu2 = Gray
 | títulu = Conway's All the World's Fighting Ships, 1906–1921
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1984
 | isbn = 0-87021-907-3
 | oclc = 12119866
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Jackson
 | nome = Robert
 | añu = 2000
 | títulu = The World's Great Battleships
 | ubicación = Londres
 | editorial = Brown Books
 | isbn = 1-89788-460-5
 | oclc = 45796134
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Jentschura
 | nome = Hansgeorg
 | apellíu2 = Jung
 | nome2 = Dieter
 | apellíu3 = Mickel
 | nome3 = Peter
 | títulu = Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869-1945
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1977
 | isbn = 0-87021-893-X
 | oclc = 3273325
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Johnston
 | nome = Ian
 | apellíu2 = McAuley
 | nome2 = Rob
 | añu = 2000
 | títulu = The Battleships
 | allugamientu =[Osceola, Wisconsin
 | editorial = MBI Pub. Co.
 | isbn = 0-7603-1018-1
 | oclc = 45329103
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Preston
 | nome = Anthony
 | añu = 1999
 | títulu = The World's Great Aircraft Carriers: From World War I to the Present
 | ubicación = Londres
 | editorial = Brown Books
 | isbn = 1-89788-458-3
 | oclc = 52800756
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Reynolds
 | nome = Clark G.
 | títulu = The Fast Carriers: The Forging of an Air Navy
 | allugamientu = Nueva York
 | editorial = McGraw-Hill
 | añu = 1968
 | oclc = 448578
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Schom
 | nome = Alan
 | añu = 2004
 | títulu = The Eagle and the Rising Sun: The Japanese-American War, 1941–1943, Pearl Harbor through Guadalcanal
 | allugamientu = Nueva York
 | editorial = W. W. Norton
 | isbn = 0-393-04924-8 
 | oclc = 50737498
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Skulski
 | nome = Janusz
 | títulu = The Battleship Yamato
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1988
 | isbn = 0-87021-019-X
 | url = https://books.google.com/books?id=mw0GLSCmfCQC
 | oclc = 19299680
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Steinberg
 | nome = Rafael
 | añu = 1980
 | títulu = Return to the Philippines
 | allugamientu = Nueva York
 | editorial = Time-Life Books
 | isbn = 0-80942-516-5
 | oclc = 4494158
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Wheeler
 | nome = Keith
 | añu = 1980
 | títulu = War Under the Pacific
 | allugamientu = Nueva York
 | editorial = Time-Life Books
 | isbn = 0-8094-3376-1
 | oclc = 
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Willmott
 | nome = H.P.
 | añu = 2000
 | títulu = The Second World War in the Far East
 | allugamientu = 
 | editorial = Wellington House
 | isbn = 2-0040-4919-9
 | oclc = 
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Yoshida
 | nome = Mitsuru
 | apellíu2 = Minear
 | nome2 = Richard H.
 | títulu = Requiem for Battleship Yamato
 | allugamientu = Annapolis, Mariland
 | editorial = Naval Institute Press
 | añu = 1999
 | isbn = 1-55750-544-6
 | oclc = 40542935
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Yoshimura
 | nome = Akira
 | títulu = Battleship Musashi: The Making and Sinking of the World's Biggest Battleship
 | allugamientu = Tokiu
 | editorial = Kodansha International
 | añu = 2008
 | isbn = 4-7700-2400-2
 | oclc = 43303944
}}
* {{cita llibru | 
 apellíu = Zimmerman
 | nome = Frederick 
 | títulu = Battleship Yamato: Why She Matters Today
 | allugamientu = 
 | editorial = Nimble Books LLC
 | añu = 2008
 | isbn = 1-9348-4034-3
 | oclc = 
}}

== Enllaces esternos ==
{{Commonscat|Yamato class battleship}}

{{Tradubot|Clase Yamato}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Armamentu de la Segunda Guerra Mundial de Xapón]]
[[Categoría:Clase Yamato|Clase Yamato]]
La  foi una clase d'acorazaos de l'Armada Imperial Xaponesa construyíos y operativos mientres la Segunda Guerra Mundial. 

Con un desplazamientu de 73 000 tonelaes a plena carga, los buques d'esta clase fueron los acorazaos de mayor desplazamientu y más fuertemente blindaos que se construyeron. Amás, portaben les pieces d'artillería naval más pesaes de tola historia: nueve cañones de 460mm, cada unu capaz de disparar proyeutiles de 1360 kg a 42 km de distancia. 

El so diseñador foi l'almirante Keiji Fukuda, que trazó los planos de la Clase Yamato en 1937 basándose nos estudios del so predecesor Yuzuru Hiraga, responsable de los cruceros pesaos xaponeses, especialmente la Clase Mogami. Termináronse dos acorazaos de la clase, el barcu||Yamato|1941|2}} y el barcu||Musashi|1942|2}}, ente que un terceru, el barcu||Shinano|portaviones|2}}, foi convertíu en portaviones mientres la so construcción. Un cuartu miembru de la clase, ensin bautizar y conocíu como Casco Númberu 111, foi desguazáu en 1943 cuando se llegara al 30% de la construcción, emplegándose en gran parte'l so aceru pa tresformar el buque de pasaxeros alemán Scharnhorst nel portaviones . y pa la conversión de los barcu||Ise|1917|2}} y  n'híbridos acorazáu-portaviones. Del proyeutáu quintu miembru, identificáu como Casco Númberu 797, nunca s'empezar la construcción.

Los planes pa crear una Clase Súper Yamato, con cañones de 508 milímetros de calibre, y conocíos provisionalmente como  Casco Númberu 798 y Casco Númberu 799, fueron abandonaos en 1942.

Por cuenta de l'amenaza de submarinos y aeronaves de los portaviones estauxunidenses, tanto'l Yamato como'l Musashi pasaron la mayor parte de les sos carreres nes bases navales de Brunéi, Truk y Kure —anque fueron utilizaos en delles ocasiones como respuesta a los ataques enemigos en bases xaponeses— antes de participar na batalla del Golfu de Leyte como parte de la Fuercia Central del almirante Kurita. El Musashi foi fundíu por aeronaves estauxunidenses mientres l'intre de la batalla, el Shinano foi fundíu pol submarín  diez díes dempués de ser asignáu en payares de 1944, ente que el Yamato foi fundíu n'abril de 1945 mientres la Operación Ten-Gō.

En víspores de la ocupación de Xapón poles fuercies aliaes, oficiales al serviciu de l'Armada Imperial Xaponesa destruyeron práuticamente tolos rexistros, dibuxos y fotografíes de los acorazaos de la Clase Yamato, sobreviviendo tan solu rexistros fragmentarios de les sos carauterístiques de diseñu y otros datos téunicos. La destrucción de los documentos foi tan eficiente qu'hasta 1948 les úniques imáxenes conocíes del Yamato y del Musashi yeren aquelles tomaes por aeronaves de l'Armada de los Estaos Xuníos que participaron mientres los ataques a dichos acorazaos. Anque delles fotografíes y documentos que nun fueron destruyíos apaecieron nel intre de los años, la perda de la mayoría de los rexistros escritos de la clase fizo que'l so estudiu seya complicáu. Por ello, la mayor parte de la información llograda provién de les entrevistes realizaes a oficiales xaponeses dempués de la rindición de Xapón.

 Historia 

 Contestu 
thumb|left|250px|Construcción del Yamato na base naval de Kure. 20 de setiembre de 1941.
El diseñu de la Clase Yamato d'acorazaos tuvo marcáu polos movimientos expansionistas del Imperiu del Xapón, el so poderíu industrial y la necesidá d'una flota lo suficientemente poderosa como p'amedranar a los sos adversarios.

Al concluyir la Primer Guerra Mundial, numberoses Armaes —ente elles la de los Estaos Xuníos, el Reinu Xuníu y el Xapón— siguieron y espandieron los sos respeutivos programes de construcción, qu'empezaren mientres el conflictu. Los enormes costos acomuñaos a estos programes primieron a los xefes del gobiernu pa llevar a cabo conferencies de desarme. El 8 de xunetu de 1921, el Secretariu d'Estáu de los Estaos Xuníos, Charles Evans Hughes, convidó a les delegaciones de les principales potencies marítimes —Francia, Italia, Xapón y el Reinu Xuníu— por que se axuntaren en Washington D.C. a aldericar el posible fin de la carrera armamentística naval. La consiguiente Conferencia Naval de Washington dio como resultáu un tratáu —el Tratáu Naval de Washington—, nel que, ente otres coses, llindóse'l desplazamientu máximu de los barcos que se construyiríen nel futuru a 36 000 tonelaes, según un calibre máximu de 16 pulgaes (406 mm) pa los cañones. Tamién s'alcordó que los cinco países nun construyiríen más buques mientres los próximos diez años y nun repondríen nengún buque capital con posterioridá a la firma del tratáu hasta que'l buque tuviera siquier venti años d'antigüedá...
thumb|right|300px|Reconstrucción artística del Yamato, qu'amuesa la so apariencia final escontra'l 7 d'abril de 1945.

Nos años 1930, el gobiernu xaponés empezó a empobinase escontra'l ultranacionalismu militar.. Esti movimientu abogaba pola espansión del Imperiu xaponés de tala forma que tomara'l océanu Pacíficu y el Sureste Asiáticu. Pa caltener dichu territoriu —el cual tomaba 4800 quilómetros dende China hasta les islles Midway— creíase necesariu cuntar con una flota de magnitú abonda pa caltener el control de tol territoriu.. Anque tolos acorazaos xaponeses anteriores a los de la Clase Yamato fueren construyíos antes de 1921 —el Tratáu de Washington en teoría evitaba que fueren construyíos más—, toos fueron reconstruyíos o modernizaos (o dambes coses) nos años 1930..; . Tales modernizaciones dexaron, ente otres coses, velocidá y potencia de disparu adicional, colo cual los xaponeses intentaríen conquistar y caltener l'imperiu deseyáu.. Cuando Xapón retirar de la Lliga de Naciones en 1934 debíu al Incidente de Mukden, tamién arrenunció a toles obligaciones del tratáu sobre'l país.. Esto significó que yá nun teníen que respetar les llimitaciones de los trataos y que yeren llibres de construyir barcos de guerra más grandes qu'aquellos que teníen les otres potencies marítimes..

thumb|right|300px|Reconstrucción artística del Musashi, qu'amuesa la so apariencia n'ochobre de 1944.
Dada la necesidá xaponesa de caltener colonies productores de recursos, esistía la posibilidá d'una confrontación colos Estaos Xuníos, colo cual, esti país convertir nel principal enemigu potencial. Sicasí, los Estaos Xuníos cuntaben con una capacidá industrial mayor que la de Xapón, con una producción del 32,2% mundial, en comparanza col 3,5% de Xapón.. Entá más, munchos líderes del Congresu de los Estaos Xuníos abogaben por devasar al 3 por 1 a los buques xaponeses na carrera naval. Consecuentemente, la capacidá industrial xaponesa nun tenía posibilidaes de competir cola estauxunidense, polo que se precisaba diseñar nuevos acorazaos que fueren cimeros individualmente a los sos contrapartidas estauxunidenses.. Cada unu de los acorazaos entamaos tendría de ser capaz polo tanto de entablar múltiples combates simultáneamente, esaniciando la necesidá d'emplegar el mesmu esfuerciu industrial qu'emplegaríen los estauxunidenses na construcción de más acorazaos. Dellos miembros de l'Armada xaponesa y del mandu militar esperaben qu'estes naves pudieren amedranar a los Estaos Xuníos por que se apangaren frente a les agresiones xaponeses nel Pacíficu..

 Diseñu 
thumb|right|250px|Comparanza ente naves y edificios. 
Empecipiar en Xapón estudios preliminares pa una nueva clase d'acorazaos tres la so salida de la Sociedá de Naciones y el so arrenunciu a los trataos navales de Washington y Londres. Ente 1934 y 1936, desenvolviéronse 24 diseños iniciales, que variaben en gran midida en cuanto al armamentu, propulsión, autonomía y blindaxe. La batería principal yera d'ente 460 y 410 mm, ente que l'armamentu secundariu componer de distintes variantes, 155, 127 y 25 mm. Na mayoría de los diseños, la propulsión yera una combinación híbrida ente motores diésel y turbines de vapor, anque un diseñu emplegaba namái una planta diésel y otru turbines puramente. L'autonomía de los diseños, a 18 nuedos, bazcuyaba ente'l mínimu de 6000 milles náutiques del A-140-J2 al máximu de 9200 milles náutiques de los A-140-A y A-140-B2. El blindaxe tamién variaba ente la capacidá d'ufiertar proteición frente al fueu d'una pieza de 410 mm a la d'aguantar el d'una de 460 mm..

En siendo analizaos, dos de los 24 diseños orixinales fueron escoyíos como apropiaos, los A-140-F3 y A-140-F4, que les sos principales diferencies taben sobremanera na autonomía a 16 nuedos de velocidá de 4900 a 7200 milles náutiques, respeutivamente. L'estudiu preliminar que se basaba nestos diseños tuvo llistu'l 20 de xunetu de 1936, y axustes al mesmu resultó nel diseñu definitivu de marzu de 1937. el cual foi presentáu pol vicealmirante Fukuda Keiji. Decidióse finalmente una autonomía de 7200 milles náutiques, y la planta motriz híbrida foi abandonada por una compuesta namái por turbines. Los motores diésel fueron esaniciaos del diseñu por cuenta de los problemes atopaos a bordu del buque nodriza de submarinos Taigei. Los sos motores, similares en diseñu a los que teníen de ser montaos nos nuevos acorazaos, riquíen d'un eleváu esfuerciu pal so caltenimientu y arreglu,. por cuenta de un defectu básicu de diseñu. Agregu a ello, si los motores fallaben por completu y yera necesaria la so sustitución, el blindaxe de 200 mm que cubría les sales de máquines enzancara en gran midida cualquier intentu de reemplazalos..

El diseñu final tenía un desplazamientu de 65 000 tonelaes, qu'a plena carga amontar hasta les 71 111,. convirtiendo a los buques d'esta clase nos mayores acorazaos enxamás construyíos. El diseñu indicaba un armamentu principal de 460 mm en torretes triples, que'l so pesu yera cimeru al d'un destructor contemporaneu. Foi aprobáu rápido pol altu mandu naval xaponés,. que nun escuchó les oxeciones de los partidarios de la construcción de portaviones en llugar d'acorazaos.. En total, taba prevista la construcción de cinco acorazaos de la Clase Yamato.

 Construcción 
La construcción de les naves de la clase riquía, primero de nada, la modernización y el desenvolvimientu de cuatro estelleros —Kure, Nagasaki, Yokosuka y Sasebo— pa dexar la construcción de cascos del tamañu entamáu..

El Yamato foi construyíu en trés años y nueve meses nel estelleru naval de Kure, onde'l dique secu foi cubiertu parcialmente coles mires de que la construcción caltuviérase de callao. El Shinano foi construyíu en Yokosuka y en Nagasaki el Musashi en trés años y cinco meses. El cuartu acorazáu, el númberu 111, taba destináu a ser construyíu en Sasebo.

 Buques de la clase 
thumb|right|El Yamato y el Musashi fondiaos n'agües de les Islles Truk en 1943.
Anque s'entamaron cinco buques de la Clase Yamato en 1937, namái trés d'ellos, dos acorazaos y un portaviones, fueron completaos. Los trés buques, fueron construyíos n'estremu secretu pa despintar a los oficiales de la intelixencia estauxunidense la so esistencia y especificaciones; y efeutivamente, la oficina naval d'intelixencia, solo llegó a saber avera del Yamato y del Musashi polos sos nomes a finales de 1942. Nesos primeros momentos, asumíase que les especificaciones de la clase, implicaben una manga de 33,52 metros cuando algamaba los 38,71 metros y un desplazamientu d'ente 40 000 y 57 000 tonelaes, cuando algamaba les 69 000 tonelaes. Adicionalmente, envalorar a finales de xunetu de 1945, cuatro meses dempués del fundimientu del Yamato, que'l so armamentu principal, taba compuestu por nueve pieces de 406mm.. Tanto Jane's Fighting Ships como la prensa occidental erraben nes especificaciones de los buques. En setiembre de 1944, Jane's Fighting Ships listaba un desplazamientu pal Yamato y el Musashi de 45 000 tonelaes. De la mesma, el New York Times y Associated Press envaloraben un desplazamientu de 45000 tonelaes pa dambos buques y una velocidá de 30 nuedos, inclusive tres el fundimientu del Yamato n'abril de 1945, The Times de Londres, siguía asignándo-y al buque un desplazamientu de 45000 tonelaes. Sicasí, la esistencia de los buques y les sos supuestes especificaciones tuvieron una gran influencia nos diseñadores navales estauxunidenses mientres el proyeutu de los acorazaos de la Clase Montana, que los sos cinco miembros teníen de ser construyíos como contramedida a la potencia de fueu de les Clase Yamato.

 Yamato 

thumb|right|El Yamato realizando pruebes de mar en 1941.
El  foi ordenáu en marzu de 1937, el so quilla foi puesta en grada'l 4 de payares de 1937, foi botáu'l 8 d'agostu de 1940 y asignáu el 16 d'avientu de 1941. Realizó exercicios d'entrenamientu hasta'l 27 de mayu de 1942, cuando'l buque foi consideráu «operable» pol almirante Isoroku Yamamoto. Xunir a la primer división d'acorazaos, sirviendo como buque insignia de la Flota Combinada mientres la batalla de Midway en xunu de 1942, anque nun llegó a enfrentase a les fuercies enemigues mientres la batalla.. Los siguientes dos años pasar partíos ente les bases navales de Truk y Kure, col so ximielgu'l Musashi reemplazándolo como buque insignia de la Flota Combinada. Mientres esti periodu, el Yamato, como parte de la primer división d'acorazaos, foi esplegáu en múltiples ocasiones para compenses los ataques dende portaviones estauxunidenses sobre les islles y bases de Xapón. El 25 d'avientu de 1943 sufrió daños importantes pol impautu d'un torpedu llanzáu pol , lo que-y forzó a retornar a Kure p'arreglos estructurales y ser modernizáu.

En 1944, tres la modernización estensiva de les bateríes secundaría y antiaérea, el Yamato xunir a la segunda flota na batalla del Mar de Filipines, na que sirvió como escolta de la división de portaviones xaponeses.. N'ochobre de 1944, na batalla del Golfu de Leyte, usó'l so artillería naval por primer y única vegada contra l'enemigu, collaborando nel fundimientu del portaviones d'escolta  y del destructor  antes de retirase de la batalla la fuercia central.. Foi llixeramente estropiáu en Kure en marzu de 1945. El buque foi de nuevu reequipado, modernizándose'l so armamentu antiaéreo. El Yamato foi fundíu'l 7 d'abril de 1945 por aviones estauxunidenses basaos en portaviones mientres la Operación Ten-Gō, en recibiendo diez torpedos y siete bombes, que-y fixeron finalmente zozobrar, lo que provocó la perda de 2498 de los 2700 tripulantes que s'atopaben a bordu, incluyíu'l vicealmirante Seiichi Itō. El fundimientu del Yamato foi vistu como una gran victoria estauxunidense, y Hanson W. Baldwin, l'editor militar del New York Times, escribió: «El fundimientu del nuevu acorazáu xaponés Yamato... ye la sorprendente prueba— si ye que yera necesariu— de la fatal debilidá de Xapón nel aire y nel mar».

 Musashi 

thumb|right|El Musashi partiendo de Brunéi n'ochobre de 1944.
El  foi ordenáu en marzu de 1937, el so quilla foi puesta en grada'l 29 de marzu de 1938 y foi asignáu'l 5 d'agostu de 1942. De setiembre a avientu de 1942 participó n'entrenamientos de combate de superficie y antiaéreos en Hashirajima. El 11 de febreru de 1943, el Musashi relevó al so ximielgu, el Yamato, como buque insignia de la Flota Combinada. Hasta xunetu de 1944, el Musashi tuvo moviéndose ente les bases de Truk, Yokosuka, Brunéi, y Kure. El 29 de marzu de 1944 recibió daños moderaos cerca de la proa pol impautu d'un torpedu llanzáu pol submarín estauxunidense . Tres arreglos y modernización, que duraron hasta abril de 1944, el Musashi xunir a la primer división d'acorazaos d'Okinawa. 

En xunu de 1944, como parte de la segunda flota, escoltó a portaviones xaponeses mientres la batalla del mar de Filipines. N'ochobre de 1944 abandonó Brunéi como parte de la fuercia central del almirante Takeo Kurita mientres la batalla del Golfu de Leyte.. El Musashi foi fundíu'l 24 d'ochobre mientres la batalla del mar de Sibuyan, na que recibió l'impautu de 17 bombes y 19 torpedos, perdiendo la vida 1023 de les sos 2399 tripulantes..

 Shinano 

thumb|right|El Shinano en payares de 1944.

El , orixinalmente'l buque de guerra 110, foi puestu en grada como'l tercer miembru de la Clase Yamato, magar incluyía llixeros cambeos de diseñu. Munchos de les espesures orixinales de blindaxe fueren llixeramente amenorgaos, incluyíos la petrina blindada, la cubierta y les torretas. El pesu aforráu nestes zones aprovechar p'añader más proteición a otres árees, como'l control de tiru, y los puestos d'observación. Adicionalmente, l'armamentu secundariu de cañones de 127 mm de los dos primeros Yamato foi reemplazáu polos cañones de 100mm/65 cubiques Tipu 98. Anque estos cañones yeren de menor calibre, yeren significativamente meyores, yá que teníen una mayor velocidá de salida, más algame, mayor techu al ser utilizaos como artillería antiaérea y mayor cadencia de disparu..

En xunu de 1942, tres la derrota de Xapón en Midway, suspendióse la construcción del Shinano, y el cascu foi gradualmente reconstruyíu como portaviones. Foi diseñáu como portaviones de sofitu de 64800 tonelaes, capaz de tresportar, reparar y recargar flotes aérees d'otros portaviones.. Anque taba previstu que fuera asignáu a empiezos de 1945,. la construcción del buque acelerar tres la batalla del mar de Filipines.. Como resultancia, el Shinano foi botáu'l 5 d'ochobre de 1944 y asignáu pocu más d'un mes dempués, el 19 de payares. El Shinano partió de Yokosuka con camín de Kure nueve díes dempués. A primeres hores de la mañana del 29 de payares, el Shinano foi algamáu por cuatro torpedos procedentes del . Anque los daños paecíen razonables, el probe control del hinchente fixo qu'empezara a escorar a estribor, y pocu antes del mediu día zozobró y fundióse con 1435 de los 2400 tripulantes a bordu. Hasta'l día de güei, el Shinano ye la mayor unidá naval fundida por un submarín...

 Buques de guerra número 111 y 797 
El buque de guerra número 111 nun llegó a recibir nome. Foi entamáu como'l cuartu miembru de la Clase Yamato y el segundu qu'implementaba les meyores del Shinano. La quilla del buque foi puesta en grada tres la botadura del Yamato n'agostu de 1940, y siguióse cola so construcción hasta avientu de 1941, cuando Xapón empezó a cuestionase'l so ambiciosu programa de construcción de buques capitales col entamu de la guerra, al resultar más malo de llograr los recursos esenciales na construcción del buque. Como resultancia, del cascu del cuartu buque solu foi completáu un 30%, hasta que foi estremáu y desguazáu en 1942. Los materiales recuperaos fueron utilizaos na conversión del barcu||Ise|1917|2}} y del barcu||Hyūga|1918|2}} d'acorazáu a híbridu acorazáu-portaviones...Anque'l cascu foi desguazáu, nun lo foi'l doble fondu, aprovechándose ésti pa la construcción de cuatro grandes submarinos sobre él. Ver: . Les fontes disponibles non develan cuándo foi desguazáu'l doble fondu.

El quintu miembru de la clase, el buque de guerra número 797, taba entamáu como un Shinano ameyoráu, pero nunca aportó a puestu en grada. Adicionalmente a los cambeos realizaos al Shinano, seríen-y retiraes dos torres de 155 mm p'añader nueves pieces de 100 mm; los autores William Garzke y Robert Dulin envaloren que s'esplegaren 24 d'estos cañones. El Yamato foi modificáu en 1944 siguiendo esti patrón.

 Resume de los barcos de la clase 
# barcustyle="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Nomestyle="width:10%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Construyíu porPuesta en gradastyle="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Botáustyle="width:8%;
background:LightSkyBlue; color:black"|Asignáustyle="width:15%;
background:LightSkyBlue; color:black"|1 Arsenal Naval Kure 4 de payares de 1937 8 d'agostu de 1940 16 d'avientu de 1941 Fundíu mientres la Operación Ten-Gō el 7 d'abril de 19452 Estelleru Mitsubishi en Nagasaki 29 de marzu de 1938 1 de payares de 1940 5 d'agostu de 1942 Fundíu mientres la batalla del Golfu de Leyte el 24 d'ochobre de 1944.Steinberg, p. 56.110 Arsenal Naval Yokosuka 4 de mayu de 1940   Construcción detenida na primavera de 1942. Convertíu en portaviones en setiembre de 1942.111 Arsenal Naval de Sasebo 7 de payares de 1940   Descontinuado en marzu de 1942 y desguazáu. Los materiales utilizar pal Ise y el Hyūga.797     Clase Kai-Yamato. Atayáu'l 30 de xunu de 1942

 Situación actual 
Dende 1983 fixéronse esfuercios pa determinar la llocalización del Yamato, polo que s'entrevistó a seis sobrevivientes pa tratar d'allugar los restos, que fueron alcontraos en 1984 por aciu l'usu del sonar, a 365 metros de fondura, na posición . Pal añu siguiente llográronse les primeres imáxenes de los restos dempués del so fundimientu. En 1990, un equipu de sumergibles robóticos patrocináu pola NHK llogró llograr imáxenes más clares de los restos, y en 1999 l'Institutu francés pa la investigación y esplotación del mar (IFREMER poles sos sigles en francés), n'asociación con TV Asahi, llevó a cabu un exame de los restos con sumergibles tripulaos.

El 24 de xineru del 2009, la Cámara d'industria y comerciu de Kure anunció un plan pa salvar partes del Yamato por aciu un presupuestu envaloráu en miles de millones de yenes.

Dempués del fundimientu del Musashi en 1944 en , nun se realizaron investigaciones pa conocer la condición de los sos restos por cuenta de la fondura a la que s'atopa, aproximao a 800 metros, polo que se riquir equipu especializáu pal so estudiu.

El Shinano fundir nes coordenaes , y dende entós nun se realizaron llabores de busca de los sos restos.

 Especificaciones 

 Superestructura 

La superestructura de los Yamato yera distintu a la de les construyíes enantes pola Armada Imperial Xaponesa n'otros barcos. Les sos pontes, con una forma carauterística de mástil-pagoda, surdieron como resultáu de la modernización y reconstrucción del mástil triple frontal.

 Estructura del cascu 

Pa diseñar el cascu de les Clase Yamato llevar a cabu una investigación con distintos modelos pa determinar cuál podía apurrir menor resistencia hidrodinámica pero coles mesmes que brindara una medría na eficiencia propulsora. Creáronse alredor de 50 modelos y probáronse nel Centru d'Investigación Téunica Naval en Tokiu y d'alcuerdu al resultáu de les pruebes decidió utilizase un bulbu de proa, únicu pa la so dómina..

Una de les principales carauterístiques d'esta configuración yera qu'apurría al barcu una rellación grande ente desplazamiento/longitud y una rellación pequeña ente velocidá/llargor en comparanza con otros acorazaos. Amás, el so coeficiente prismáticu yera de 0,612.

 Armamentu 
thumb|Armamentu antiaéreo del Yamato na so banda de babor, tal como s'amuesa nel modelu del acorazáu allugáu nel Muséu Yamato de Kure.
Anque l'armamentu principal de los Yamato foi designáu oficialmente como Tipu 94 de 40 cm/45 calibres, de fechu tratábase de nueve pieces de 460 mm —les mayores emplegaes nun buque de combate—,. instalaes en trés torretas triples, caúna con un pesu de 2774 tonelaes.. Cada cañón tenía 21,13 metros de llargu, y pesaba 147,3 tonelaes, y cada una de les torretas pesaba lo mesmo qu'un destructor de bon tamañu. Emplegaben proyeutiles furadores d'altu esplosivu, capaces d'algamar blancos a una distancia de 42 quilómetros con una cadencia de fueu d'ente 1,5 y 2 disparu per minutu. Les bateríes principales yeren tamién capaces de disparar la munición antiaérea de 1360 kg conocida como'l 3 Shiki tsūjōdan ("Tipu 3 común"). Estos proyeutiles podríen recibir el llamatu de "l'ensame" mientres tuvieron en serviciu (Vease: ). Emplegábase una espoleta de tiempu p'afaer la distancia a la que'l proyeutil españaría (usualmente un quilómetru). Tres la detonación, cada unu de los proyeutiles lliberaba 900 tubos incendiarios que s'abrir formando un conu de 20° escontra los aviones que s'averaben. Una carga de baltadera destruyía la carcasa del proyeutil pa crear más metralla, dempués de lo que los tubos entraben en ignición, amburando mientres unos cinco segundos a temperatures de 3000 graos centígrados. Anque representaba'l 40% de la munición embarcada en 1944, el 3 Shiki tsūjōdan foi emplegáu solo dacuando debíu a la escesiva gastadura que disparar esti tipu de munición causaba a la ánima de los cañones. Ello ye que unu de los proyeutiles pudo españar prematuramente nel Musashi, inutilizando unu de los sos cañones mientres la batalla del mar de Sibuyan. L'oxetivu de los proyeutiles yera crear una barrera de fueu que los aviones atacantes teníen de travesar, anque los aviadores estauxunidenses considerar más un artificiu pirotéunicu qu'una arma antiaérea funcional.

Nel diseñu orixinal, l'armamentu secundariu de los Yamato taba compuestu por dolce cañones de 155 mm en cuatro montaje triples, a proa, popa y dambes bandes, y otros dolce cañones de 127 mm en seis montaje dobles, trés a cada banda. Amás, l'armamentu antiaéreo principal taba compuestu por 24 cañones de 25mm, allugaos na zona central del buque. En 1944, el Yamato, únicu sobreviviente de la clase, esperimentó una significativa medría n'a l'armamentu antiaéreo, dexando la configuración del armamentu secundariu en seis pieces de 155mm,. 24 de 127mm, y 162 cañones antiaéreos de 25mm, quedando preparáu pa les operaciones nel golfu de Leyte.

L'armamentu del Shinano yera radicalmente distintu del de los sos ximielgos por cuenta de la so conversión. Puesto que el portaviones taba diseñáu pa misiones de sofitu, foi-y instaláu gran cantidá d'armamentu antiaéreo: 16 cañones de 127mm, 125 cañones antiaéreos de 25mm, y 336 llanzacohetes de 50mm en 28 montaxes.. Nenguna d'estes armes aportó a emplegada contra buques o aviones enemigos.

 Blindaxe 

Diseñaos pa poder enfrentase a múltiples acorazaos enemigos simultáneamente,. les Clase Yamato taben forníos con un pesáu blindaxe. La petrina principal, a lo llargo de les bandes de tol buque, yera de 410mm d'espesura, cola adición de mamparos de 355mm d'espesura tres la petrina principal. Amás, la forma cimera del cascu yera bien avanzada, yá que se curvaba, maximizando conducentemente'l blindaxe y apurría rixidez estructural, al empar qu'optimizaba'l pesu. L'armadura de les torretas principales devasaba inclusive la espesura de la petrina con una coraza de 650 mm de grosez. Les plaques de blindaxe de la petrina principal, y de les torretas taben feches d'aceru endurecíu Vickers, que yera un blindaxe d'aceru reforzao.. El blindaxe de la cubierta de 75 milímetros d'espesura taba compuestu por una aleación de níquel-cromu-molibdenu. Les pruebes de balística en tierra en Kamegabuki demostraron que l'aleación de la cubierta yera cimera a les plaques homoxénees de Vickers en redol a 10-15%. Adicionalmente manipolióse'l nivel de níquel y cromu de la composición de les plaques, lo que dexaba que fueren doblaes ensin llegar a quebrase. 

El relativamente nuevu procedimientu de la soldadura per arcu foi usáu extensivamente a lo llargo de tol buque, fortaleciendo la resistencia de planchar de blindaxe.. Esta téunica, cola que se fortaleció la estructura del cascu de tol buque, incluyíase como respuesta a los datos llograos tres les pruebes realizaes tomando como blancu artilleru al acorazáu , y a los nuevos proyeutiles Tipu 91, que podíen percorrer grandes distancies so l'agua.. En total, los buques de la Clase Yamato conteníen 1147 compartimientos estancos, de los cualos 1065 taben so la cubierta acorazada.
 
Sicasí, el blindaxe de los Yamato sufría de faltes que probaron ser fatales ente 1944 y 1945. En particular, la probe unión ente la parte alta y la parte baxa de la cintura blindada, que creaba un puntu débil xusto debaxo de la llinia de flotación, lo que-yos faía susceptibles de recibir daños por aciu torpedos llanzaos dende aviones. Estructuralmente, otru puntu débil atopábase cerca de la proa, onde la espesura del blindaxe xeneralmente yera más delgáu.. El cascu del Shinano yera más débil, yá que tenía un blindaxe mínimu y nengún compartimientu enllanco nel momentu del so fundimientu.

 Maquinaria y propulsión 
La maquinaria de los buques de la Clase Yamato taba compuesta por 12 calderes Kanpon, caúna con 12500CV. Les calderes taben dispuestes en cuatro hilera, cada filera nun cuartu separáu.. El Yamato cuntaba con 282 ventiladores, amás de que foi'l primer barcu de guerra xaponés en cuntar con sistema d'aire acondicionáu.. Les calderes remanaben cuatro turbines de vapor.. Éstes faíen xirar cuatro hélices de seis metros de diámetru. Esta maquinaria dexaba a los buques de la Clase Yamato algamar una velocidá de 27 nuedos, con una potencia indicada de 147948cv, polo que la capacidá de les Clase Yamato pa operar xunto a los portaviones rápidos yera llindada. Adicionalmente, el consumu de combustible yera bien eleváu..

Como resultancia, nengunu de los buques foi utilizáu en combate mientres la Campaña de les Islles Salomón o nes batalles menores ente 1943 y empiezos de 1944. El sistema de propulsión del Shinano foi llevemente ameyoráu, dexando al portaviones algamar una velocidá máxima de 28 nuedos.

 Maniobrabilidad 
L'habilidá pa virar de los Yamato yera cimeru comparada a la d'otros acorazaos. El so diámetru tácticu yera de 640 metros, ente que'l so diámetru de meyora yera de 589 metros. El so periodu de xiru yera de 17,5 segundos.

El Yamato cuntaba con dos timones, unu principal de 46 m², y unu secundariu de 16,5m². Les pruebes d'usu d'esti timón secundariu demostraron que yera cuasi incapaz de faer maniobrar la nave por sigo mesmu.

 Sensores 
Dada la importancia que teníen les Clase Yamato dientro de l'Armada, aprovióse-yos col equipu electrónicu y radares más modernos en Xapón..

En setiembre de 1943 instalóse'l primer radar nel Yamato, un Tipu 21, conocíu como Gō Dentai Kai 3. Trátase d'un radar de busca aérea y de superficie, con un algame de 120 quilómetros pa grupos d'aeronaves y 70 p'aviones que viaxaren en solitariu. Les sos antenes fueron instalaes nos brazos del direutor de tiru principal.

Mientres la modernización del Yamato en 1944 instalóse un radar de busca en superficie Tipo 22, Gō Dentai Kai 4, con un algame máximu de 35 quilómetros +/– 700 metros p'acorazaos, 20 quilómetros pa cruceros y 17 quilómetros pa destructores, con un marxe d'error de +/– 5°. Esi mesmu añu instalóse un radar de busca aérea Tipu 13 Gō Dentai, que detectaba grupos a 100 quilómetros de distancia pa flotes y 50 p'aviones en solitariu.

El Yamato taba amás forníu con un sonar Tipu 0, que podía detectar submarinos col acorazáu deteníu o cuando avanzaba a bien baxa velocidá.

 Aeronaves y catapultes 
Los Yamato fueron diseñaos pa tresportar siete hidroaviones Mitsubishi F1M2 y Aichi Y13A1, que yeren llanzaos por dos catapultes de 19,5 metros de llargu. Amás, una grúa con un brazu de 20 metros de llargu yera utilizada pa sacar a les aeronaves de l'agua.

 Sistema d'hinchente y bombéu 
El sistema de control d'llenes instaláu nos Yamato en teoría podía estabilizar la nave con una escora d'hasta 18,3° y funcionaría de la siguiente manera: la escora resultante pol primer impautu d'un torpedu sería amenorgada a menos de 4° dempués de los cinco primeros minutos en que'l sistema entrara n'operación. La escora producida por un segundu impautu podría ser controlada dempués de los siguientes 30 minutos.

Amás, anubriendo los tanques opuestos de control de daños la nave podría nivelase 13,8° a lo más. Otros 4,5° de escora podríen correxise trespasando combustible a los tanques del llau opuestu.

 Clase Súper Yamato 

Dos acorazaos d'una nueva y mayor clase fueron entamaos como parte del programa de reabastecimiento de la flota de 1942. Fueron proyeutaos sol nome diseñu A-150 y colos nomes iniciales de buque de guerra número 798 y buque de guerra número 799.. Los planes pal diseñu d'estos acorazaos empezaron dempués de que concluyó'l diseñu de los Yamato, probablemente ente 1938 y 1939. En dalgún momentu de 1941, tol proyeutu taba "esencialmente completu", pero cola guerra nel horizonte'l trabayu nos acorazaos foi deteníu ante la necesidá de centrase n'otros tipos de buques, como portaviones y cruceros. Les perdes xaponeses na batalla de Midway, onde fueron fundíos cuatro portaviones del total de diez que tenía l'Armada Imperial naquellos momentos, fizo que rescamplara que los nuevos acorazaos nunca seríen construyíos. Nel tercer llibru de la so serie Battleships, Axis and Neutral Battleships in World War II, los autores William H. Garzke y Robert O. Dulin afirmen qu'estos acorazaos fueren los más poderosos acorazaos de la hestoria, dada la so artillería principal de 510mm y el so nutríu armamentu antiaéreo...

Al igual que la mayoría de la documentación de los Yamato, la referente a estos buques foi destruyida nel tracamundiu que se produció a la fin de la guerra. Sábese que'l diseñu final incluyía una potencia de fueu inclusive mayor que nes Clase Yamato, con una batería de seis cañones de 510 mm en trés torretas dobles, y un armamentu secundariu consistente en "numberosos" cañones de 100 mm. El desplazamientu del buque tenía de ser similar al de los Yamato, ente que la so petrina blindada taba entamáu que fora de 460 mm d'espesura.

 Comparanza cola Clase Iowa 

thumb|right|200px|L'USS Iowa ye frecuentemente comparáu col Yamato.

Los xaponeses adoptaron la política de construyir acorazaos que fueren cimeres individualmente a les sos contrapartidas estranxeres. 

La situación na guerra torgó que les Clase Yamato pudieren enfrentase colos sos contrapartidas estauxunidenses, polo que de cutio s'especula con qué acorazáu resultara victoriosu nun alcuentru ente'l Yamato y el . Nesti teóricu enfrentamientu, los historiadores anglosaxones polo xeneral dan-y preferencia al Iowa debíu principalmente a que, a pesar del so menor desplazamientu, tenía una mayor velocidá y un meyor sistema de direición de tiro gracies al usu del radar, amás de cuntar con un cimeru sistema de control de daños.

 Legáu cultural 
thumb| Visitantes del Muséu Yamato esaminen el modelu a escala 1:10.
Dende la so construcción hasta'l día de güei, el Yamato y el Musashi gociaron d'una gran presencia na cultura xaponesa, particularmente el Yamato. Al rematar la so construcción, los acorazaos convertir nel arquetipu de la inxeniería naval del Imperiu del Xapón. Amás, los dos barcos, por cuenta del so tamañu y potencia, afiguraron la determinación de defender los sos intereses en contra de les potencies occidentales, especialmente de los Estaos Xuníos. Shigeru Fukudome, xefe de la Seición d'operaciones del Estáu Mayor de l'Armada Imperial Xaponesa, describió a los dos embarcaciones como «símbolos del poder naval qu'aprovía a oficiales y homes per igual un fondu sentíu d'enfotu na so Armada»..

 Nos medios de comunicación 
Les apaiciones na cultura popular xeneralmente rellaten la última misión como símbolu d'un valiente y desinteresáu pero infructuosu esfuerciu de los marinos xaponeses de protexer la so tierra natal. Una de les razones poles que quiciabes l'acorazáu tien tanta importancia na cultura xaponesa ye porque la pallabra "Yamato" yera utilizada comúnmente pa referise d'una forma poética a Xapón. Poro, el fin del acorazáu Yamato puede sirvir como una metáfora pal fin del Imperiu del Xapón.; .Skulski, p. 7.

El Yamato, especialmente la hestoria del so fundimientu, apaeció constantemente na cultura popular xaponesa, tantu nel anime Space Battleship Yamato como na película de 2005 Otoko tachi non Yamato.;  Tamién destaquen les películes Senkan Yamato, dirixida por Yutaka Abe en 1953 y basada nel llibru Senkan Yamato-non Saigo, de Yoshida Mitsuru, oficial sobreviviente del Yamato; y Rengō Kantai, película de 1981 empobinada por Shūy Matsubayashi.

 Museos y memoriales 
thumb|right|200px|Maqueta escala 1:10 del Yamato nel Muséu Yamato.
En 2005 inauguróse'l , como «un tributu a les habilidaes y ciencia de los trabayadores del área que crearon tales maravíes como'l Yamato». Nel muséu amuésense aeronaves, minisubmarinos y otros artefautos, que fueron calteníos dende la dómina de la Segunda Guerra Mundial. La principal atraición ye un retruque del Yamato a escala 1:10.

Esisten dos memoriales, unu dedicáu a tola Clase Yamato y otru pa puramente'l Yamato. El primeru d'ellos atópase en Kure como parte del muséu y asonsaña la ponte y el mástil del acorazáu Yamato, amás de que s'amuesen a los llaos los proyeutiles utilizaos tantu pol Yamato como pol Nagato. El segundu memorial atopar nel sureste de la isla de Tokunoshima. Construyíu en 1968 y con forma de torre, ta dedicáu a los homes que morrieron en tolos barcos de la Flota Especial d'Ataque.

 Ver tamién 
 Xapón
 Historia de Xapón
 Armada Imperial Xaponesa
 Llista de buques de l'Armada Imperial Xaponesa
 Buques de l'Armada Imperial Xaponesa fundíos na Segunda Guerra Mundial

 Referencies 

 Notes 

 Bibliografía 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Enllaces esternos 

Categoría:Armamentu de la Segunda Guerra Mundial de Xapón
Clase Yamato