Movimientu nacional tunecín
El '''movimientu nacional tunecín''' designa, nel so conxuntu, el movimientu sociopolítico surdíu a entamos del [[sieglu XX]] que llevó a la llucha contra'l [[Protectoráu francés en Túnez]] pa llograr finalmente la [[independencia]] del [[Tunicia|país]] el [[20 de marzu]] de [[1956]].

Inspiráu na [[ideoloxía]] de los [[Mozos Turcos]] y poles esperiencies reformistes llevaes a cabu en Túnez na segunda metá del [[sieglu XIX]], la xunta de notables tradicionalistes —abogaos, médicos o periodistes— adulces dio pasu a una organización políticu cada vez meyor estructurada poles nuevu élites formaes en [[Francia]] y capaces de movilizar a los sos partidarios pa enfrentar, si surdía la necesidá, a les autoridaes del [[protectoráu]] pa defender les sos demandes ante'l [[gobiernu francés]]. La estratexa adoptada pol movimientu alternó ente les negociaciones y los enfrentamientos armaos, en función de los acontecimientos qu'afectaben a los países de la [[cuenca del Mediterraneu]] na primer metá del sieglu XX. El sofitu emprestáu al movimientu políticu polos poderosos [[Movimientu sindical|sindicatos obreros]] o los [[Feminismu|movimientos feministes]] nel contestu d'una renovación de la [[Cultura de Túnez|cultura tunecina]], nel planu intelectual o musical, contribuyó a l'afirmación de la [[identidá nacional]] que se va ver reforzada polos sistemes políticos y educativos dempués de la independencia.

Asina, el [[Movimientos nacionalistes|movimientu nacional]] foi un conxuntu compuestu por grupos bien diversos, pero xuníos, yá que foi la resultancia de fuercies sociales crecientes a partir de los [[años 1930]]: [[pequeña burguesía]] incorporada a la [[Capitalismu|economía capitalista]], nueves élites [[Occidentalización|occidentalizadas]] y una [[clase obrera]] entamada y, por tanto, sensible a les reivindicaciones sociales.<ref>Destremau, Blandine; Agnès Deboulet y François Ireton (2004). ''Dynamiques de la pauvreté en Afrique du Nord et au Moyen-Orient''. París: Karthala, páx. 416, ISBN 2-84586-559-7</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Bibliografía ==
* Abdelmoula, Taoufik (2009). ''Cet homme doit mourir ou la flambée de la résistance à Sfax''. Sfax: Med Ali Éditions.
* Bakalti, Souad (1996). ''La femme tunisienne au temps de la colonisation''. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7384-4549-0
* Ben Hamida, Abdesslem (1989). ''Le syndicalisme tunisien. De la Deuxième Guerre mondiale à l'autonomie interne''. Túnez: Université de Tunis I.
* El Méchat, Samya (2002). ''Le nationalisme tunisien, scission et conflits. 1934-1944''. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7475-2675-3
* Kraïem, Mustapha (1976). ''Nationalisme et syndicalisme en Tunisie. 1918-1929''. Túnez:Union générale tunisienne du travail.
* Kraïem, Mustapha (1980). ''La classe ouvrière tunisienne et la lutte de libération nationale. 1939-1952''. Túnez: Union générale tunisienne du travail.
* Kraïem, Mustapha (1984). ''Le mouvement social en Tunisie dans les années trente''. Túnez: éd. Cérès.
* Mahjoubi, Ali (1982). ''Anícieslos du mouvement national en Tunisie. 1904-1934''. Túnez: Université de Tunis.
* Martin, Jean-François (2003). ''Histoire de la Tunisie contemporaine. De Ferry à Bourguiba. 1881-1956''. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7475-4626-3
* Méléro, Antoine (1997). ''La Main rouge. L'armée secrète de la république''. París: éd. du Rocher, ISBN 2-268-02699-X
* Périllier, Louis (1979). ''La conquête de l'indépendance tunisienne. Souvenirs et témoignages''. París: Robert Laffont, ISBN 2-221-00337-3

== Enllaces esternos ==
{{commonscat|Tunisian national movement}}
* [http://www.dailymotion.com/video/xpfd2_documentaireindependancetunisie « Un printemps 1956. L'indépendance de la Tunisie »], película de Frédéric Mitterrand, Electron Llibre Productions, París, 2006

{{Tradubot|Movimiento nacional tunecino}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Historia de Tunicia]]
[[Categoría:Movimientos de lliberación nacional]]
[[Categoría:Colonialismu francés]]
[[Categoría:Colonización d'África]]
[[Categoría:Francia en 1956]]
[[Categoría:Tercer República Francesa]]
[[Categoría:Cuarta República Francesa]]
El movimientu nacional tunecín designa, nel so conxuntu, el movimientu sociopolítico surdíu a entamos del sieglu XX que llevó a la llucha contra'l Protectoráu francés en Túnez pa llograr finalmente la independencia del país el 20 de marzu de 1956.

Inspiráu na ideoloxía de los Mozos Turcos y poles esperiencies reformistes llevaes a cabu en Túnez na segunda metá del sieglu XIX, la xunta de notables tradicionalistes —abogaos, médicos o periodistes— adulces dio pasu a una organización políticu cada vez meyor estructurada poles nuevu élites formaes en Francia y capaces de movilizar a los sos partidarios pa enfrentar, si surdía la necesidá, a les autoridaes del protectoráu pa defender les sos demandes ante'l gobiernu francés. La estratexa adoptada pol movimientu alternó ente les negociaciones y los enfrentamientos armaos, en función de los acontecimientos qu'afectaben a los países de la cuenca del Mediterraneu na primer metá del sieglu XX. El sofitu emprestáu al movimientu políticu polos poderosos sindicatos obreros o los movimientos feministes nel contestu d'una renovación de la cultura tunecina, nel planu intelectual o musical, contribuyó a l'afirmación de la identidá nacional que se va ver reforzada polos sistemes políticos y educativos dempués de la independencia.

Asina, el movimientu nacional foi un conxuntu compuestu por grupos bien diversos, pero xuníos, yá que foi la resultancia de fuercies sociales crecientes a partir de los años 1930: pequeña burguesía incorporada a la economía capitalista, nueves élites occidentalizadas y una clase obrera entamada y, por tanto, sensible a les reivindicaciones sociales.Destremau, Blandine; Agnès Deboulet y François Ireton (2004). Dynamiques de la pauvreté en Afrique du Nord et au Moyen-Orient. París: Karthala, páx. 416, ISBN 2-84586-559-7

 Referencies 

 Bibliografía 
 Abdelmoula, Taoufik (2009). Cet homme doit mourir ou la flambée de la résistance à Sfax. Sfax: Med Ali Éditions.
 Bakalti, Souad (1996). La femme tunisienne au temps de la colonisation. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7384-4549-0
 Ben Hamida, Abdesslem (1989). Le syndicalisme tunisien. De la Deuxième Guerre mondiale à l'autonomie interne. Túnez: Université de Tunis I.
 El Méchat, Samya (2002). Le nationalisme tunisien, scission et conflits. 1934-1944. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7475-2675-3
 Kraïem, Mustapha (1976). Nationalisme et syndicalisme en Tunisie. 1918-1929. Túnez:Union générale tunisienne du travail.
 Kraïem, Mustapha (1980). La classe ouvrière tunisienne et la lutte de libération nationale. 1939-1952. Túnez: Union générale tunisienne du travail.
 Kraïem, Mustapha (1984). Le mouvement social en Tunisie dans les années trente. Túnez: éd. Cérès.
 Mahjoubi, Ali (1982). Anícieslos du mouvement national en Tunisie. 1904-1934. Túnez: Université de Tunis.
 Martin, Jean-François (2003). Histoire de la Tunisie contemporaine. De Ferry à Bourguiba. 1881-1956. París: L'Harmattan, ISBN 978-2-7475-4626-3
 Méléro, Antoine (1997). La Main rouge. L'armée secrète de la république. París: éd. du Rocher, ISBN 2-268-02699-X
 Périllier, Louis (1979). La conquête de l'indépendance tunisienne. Souvenirs et témoignages. París: Robert Laffont, ISBN 2-221-00337-3

 Enllaces esternos 

 « Un printemps 1956. L'indépendance de la Tunisie », película de Frédéric Mitterrand, Electron Llibre Productions, París, 2006

Categoría:Historia de Tunicia
Categoría:Movimientos de lliberación nacional
Categoría:Colonialismu francés
Categoría:Colonización d'África
Categoría:Francia en 1956
Categoría:Tercer República Francesa
Categoría:Cuarta República Francesa