Cross Road Blues
{{cantar}}
[[Archivu:Cream Clapton Bruce Baker 1960s.jpg|thumb|The Cream.]]

"'''Cross Roads blues'''" (conocida popularmente como "'''Crossroads'''") ye un cantar escritu pol músicu de blues [[Robert Johnson]] na década de 1930. Según la lleenda, Johnson foi a una encruciyada y fixo un tratu col diañu, apurriendo la so alma en cuenta de poder tocar blues. La historia tien el so orixe nuna entrevista col cantante de blues [[Son House]], quien esplicó cómo Johnson pasó de ser un tarrecible guitarrista a unu bien bonu en bien pocu tiempu. Col pasu de los años, la historia creció hasta convertise na historia de Johnson vendiendo la so alma al diañu.<ref>[https://www.songfacts.com/facts/cream/crossroads About the song, {{en}}]</ref>

A lo llargo de los años, dellos músicos de blues grabaron versiones del cantar, xeneralmente como pieces de conxuntu con guitarres electrificaes. Les grabaciones de [[Elmore James]] en 1954 y 1960-1961 fueron identificaes como quiciabes les más significatives de les versiones anteriores.

'''''Crossroads''''' ye una versión de esa mesma pieza, ''Cross Road Blues'', una tema compuestu por Robert Johnson en 1937. [[Eric Clapton]] afixo la tema de Johnson para ser tocáu cola so banda [[Cream]]. La tema foi tocáu nun conciertu que la banda ufiertó en ''Winterland Ballroom'', en [[San Francisco (California)|San Francisco]] ; y agregu nel discu ''Live at the Fillmore'' del so doble álbum ''Wheels of Fire'', foi publicáu nel añu 1969. 

La revista [[Rolling Stone]] asítialu nel númberu 409 na so llista Les 500 meyores cantares de tolos tiempos. El solu de guitarra tocáu por Eric Clapton ta consideráu unu de los meyores de la historia, como lo prueba'l so puestu númberu 10 na llista de los 100 meyores solos de [[guitarra]] por los 100 meyores solos de guitarra por Guitar World.<ref>[https://www.loudersound.com/features/how-cream-and-eric-clapton-delivered-four-minutes-of-magic-and-the-holy-grail-of-guitar-solos How Cream and Eric Clapton delivered four minutes of magic and the Holy Grail of guitar solos, {{en}}]</ref><ref>[https://timscoverstory.wordpress.com/2015/03/31/cross-road-bluescrossroads-robert-johnson-and-cream/ Cross Road Blues/Crossroads: Robert Johnson and The Cream, {{en}}]</ref><ref>[https://www.culturablues.com/2018/10/cross-road-blues/ Cross Road Blues {{es}}]</ref>

Pa la banda bien pudo ser a cencielles otra interpretación d'un cantar que tuviera nel so repertoriu en vivu dende'l so primer conciertu. Pero güei esa versión en vivu ye reconocida como una de les presentaciones en vivu más magnífiques en la historia del rock, una pieza de xenialidá colectiva y semiimprovisada de Clapton, [[Jack Bruce|Bruce]] al baxu y el baterista [[Ginger Baker]], a la fin, la pieza queda incorporada como una de les meyores aportaciones a la historia del Rock.{{cr}}

Nel añu 1986 el director Walter Hill realizó un filme inspiráu nel cantar que lleva'l títulu ''Crossroads'' que se basa na vida d'un mozu [[músicu]] amante del blues y de Robert Johnson.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}
*[https://www.vivascene.com/covers-uncovered-cream-crossroads/ vivascene {{en}}]
*[https://chelseahotel.blog/crossroads/ Robert Johnson el primeru de los músicos muertos a los 27]

{{Control d'autoridaes}}
[[Categoría:Rock]]
[[Categoría:Blues]]
"Cross Roads blues" (conocida popularmente como "Crossroads") ye un cantar escritu pol músicu de blues Robert Johnson na década de 1930. Según la lleenda, Johnson foi a una encruciyada y fixo un tratu col diañu, apurriendo la so alma en cuenta de poder tocar blues. La historia tien el so orixe nuna entrevista col cantante de blues Son House, quien esplicó cómo Johnson pasó de ser un tarrecible guitarrista a unu bien bonu en bien pocu tiempu. Col pasu de los años, la historia creció hasta convertise na historia de Johnson vendiendo la so alma al diañu.About the song, 

A lo llargo de los años, dellos músicos de blues grabaron versiones del cantar, xeneralmente como pieces de conxuntu con guitarres electrificaes. Les grabaciones de Elmore James en 1954 y 1960-1961 fueron identificaes como quiciabes les más significatives de les versiones anteriores.

Crossroads ye una versión de esa mesma pieza, Cross Road Blues, una tema compuestu por Robert Johnson en 1937. Eric Clapton afixo la tema de Johnson para ser tocáu cola so banda Cream. La tema foi tocáu nun conciertu que la banda ufiertó en Winterland Ballroom, en San Francisco ; y agregu nel discu Live at the Fillmore del so doble álbum Wheels of Fire, foi publicáu nel añu 1969. 

La revista Rolling Stone asítialu nel númberu 409 na so llista Les 500 meyores cantares de tolos tiempos. El solu de guitarra tocáu por Eric Clapton ta consideráu unu de los meyores de la historia, como lo prueba'l so puestu númberu 10 na llista de los 100 meyores solos de guitarra por los 100 meyores solos de guitarra por Guitar World.How Cream and Eric Clapton delivered four minutes of magic and the Holy Grail of guitar solos, Cross Road Blues/Crossroads: Robert Johnson and The Cream, Cross Road Blues 

Pa la banda bien pudo ser a cencielles otra interpretación d'un cantar que tuviera nel so repertoriu en vivu dende'l so primer conciertu. Pero güei esa versión en vivu ye reconocida como una de les presentaciones en vivu más magnífiques en la historia del rock, una pieza de xenialidá colectiva y semiimprovisada de Clapton, Bruce al baxu y el baterista Ginger Baker, a la fin, la pieza queda incorporada como una de les meyores aportaciones a la historia del Rock.

Nel añu 1986 el director Walter Hill realizó un filme inspiráu nel cantar que lleva'l títulu Crossroads que se basa na vida d'un mozu músicu amante del blues y de Robert Johnson.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

vivascene 
Robert Johnson el primeru de los músicos muertos a los 27

Categoría:Rock
Categoría:Blues