Melquíades Álvarez
{{Tradubot|Melquíades Álvarez}}
{{persona}}
'''Melquíades Álvarez González-Posada''' {{nym}} foi un políticu y xurista [[Asturies|asturianu]] que llegó a desempeñar el cargu de [[presidente del Congresu de los Diputaos]] durante la [[Restauración borbónica n'España|Restauración borbónica]].

Nos sos entamos se adscribió al republicanismu de [[Nicolás Salmerón]], pa fundar en 1912 el [[Partíu Reformista (España)|Partíu Reformista]], nel que militaron miembros de la intelectualidá española del momentu, como [[Benito Pérez Galdós]], [[Manuel Azaña]], [[José Ortega y Gasset]] y [[Manuel García Morente]]. 

El 22 d'agostu de 1936 atopábase confináu na [[Cárcel Modelu de Madrid|Cárcel Modelu]] tres l'entamu de la [[Guerra Civil Española|Guerra Civil]]; en siendo tomada la cárcel por una alteria de milicianos d'izquierdes y producise una lliberación de presos comunes nuna secuencia empecipiada por una quema na cortil, [[Matanza de la Cárcel Modelu de Madrid|foi asesináu]] na nueche del 22 al 23 al efectuase una [[execución sumaria]] nel suétanu de la prisión.<ref>{{Cita llibru|enllaceautor=Julius Ruiz|nome=Julius|apellíu={{Versalita|Ruiz}}|páxines=164-168|url=https://books.google.es/books?id=HqBcAwAAQBAJ&pg=PA164|isbn=978-1-107-05454-7|editorial=[[Cambridge University Press]]|añu=2014|añu-orixinal=2012|títulu=The 'Red Terror' and the Spanish Civil War}}</ref><ref>{{cita web |url=http://mabuylla.arrakis.es/docs/el-asesinato-de-melquiades-alvarez.pdf |títulu=L'asesinatu de Melquíades Álvarez: víctima de tres tiraníes (Estudiu d'un bisnietu del biografiado) |fechaaccesu=26 de mayu de 2016 |apellíu={{versalita|Álvarez-Buylla}} |nome=Manuel |publicación=Torre de los Lujanes |númberu=68 |páxina=173-188 |ubicación=Madrid |fecha=2011 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20180713013832/http://mabuylla.arrakis.es/docs/el-asesinato-de-melquiades-alvarez.pdf |fechaarchivu=2018-07-13 }}</ref> 

== Biografía ==
=== Mocedá ===
Estudió Derechu na [[Universidá d'Uviéu]], onde se llicenció en 1883. Tres un primer intentu fallíu, ganó la Cátedra de Derechu Romanu na [[Universidá d'Uviéu]] en 1889. Amigu de [[Leopoldo Alas (Clarín)|Leopoldo Alas "Clarín"]], empecipió la carrera profesional d'abogáu n'Uviéu. Ente 1894 y 1898 foi decanu del colexu d'abogaos d'esta ciudá. Dempués treslladóse a Madrid.

=== Trayeutoria política ===
[[Ficheru:Don Melquiades Álvarez, de Campúa, Nuevo Mundo, 19 de noviembre de 1903.jpg|miniatura|left|Melquíades Álvarez retratáu por [[José L. Demaría López «Campúa»|Campúa]], en ''[[Nuevu Mundu (revista)|Nuevu Mundu]]'' (1903).]]
Escelente orador, llamábenlu "El Tribunu" y el "Picu d'Oru". En 1912 fundó'l [[Partíu Reformista (España)|Partíu Reformista]], d'inspiración republicana pero dispuestu a gobernar nuna monarquía democrática, pos consideraba que, en democracia, la cuestión de la forma de gobiernu —monarquía o república— yera accidental.<ref>[http://www.congreso.es/portal/page/portal/Congreso/Congreso/SDocum/ArchCon/SDHistoDipu/SDIndHistDip?_piref73_1340024_73_1340023_1340023.next_page=/wc/servidorCGI&CMD=VERLST&BASE=DIPH&FMT=DIPHXLDA.fmt&DOCS=1-25&DOCORDER=FIFO&OPDEF=Y&QUERY=%285070%29.NDIP. Ficha nel Congresu de los Diputaos].</ref> Foi vocal del [[Institutu de Reformes Sociales]], establecíu en 1903.<ref>{{Cita publicación|url=http://www.empleo.gob.es/es/publica/pub_electronicas/destacaes/revista/numeros/ExtraDTrab03/Estudios10.pdf|publicación=Revista del Ministeriu de Trabayu y Asuntos Sociales|ubicación=Madrid|editorial=[[Ministeriu de Trabayu y Asuntos Sociales]]|issn=1137-5868|nome=Juan|apellíu={{Versalita|Gil Plana}}|títulu=La descentralización na reforma social: especial referencia al Institutu de Reformes Sociales|añu=2003|númberu=núm. extra 1|páxina=190<!--|páxines=167-201-->}}</ref>
[[Ficheru:Reformismo... Transformismo... Ilusionismo.. Todo es lo mismo, de Cyrano.jpg |thumb|right|upright=1.6|''Reformismu... Transformismo... Ilusionismu.. Tou ye lo mesmo''. «Señores y caballeros: Afítense bien nesti guapu xuegu. A la una... A los dos...» Caricatura satírica de [[Ramón López Montenegro|Cyrano]] (1917).]]
En 1917 participó nel movimientu auspiciado por republicanos y socialistes, que'l so fin yera convocar Cortes Constituyentes. Fracasáu'l movimientu, Melquíades Álvarez foi moderando'l so discursu y averóse al [[Partíu Lliberal Fusionista|Partíu Lliberal]] de la monarquía, lo que-y dexó aportar en 1923 a la presidencia del [[Congresu de los Diputaos]]. Nesti puestu, trató de convencer a [[Alfonso XIII]] por que retornara al parllamentarismu lliberal, tres el golpe d'Estáu de [[Miguel Primo de Rivera|Primo de Rivera]]. A lo llargo de la dictadura de Primo participó en delles combalechadures empobinaes a baltar al dictador. 

Durante la [[Segunda República Española|Segunda República]], el so partíu, aquel día llamáu [[Partíu Republicanu Lliberal Demócrata]], y yá bien minoritariu, atopóse asitiáu nel centru derecha del espectru políticu. Escoyíu diputáu por [[eleiciones en Madrid durante la Segunda República Española|Madrid]] (pola Candidatura de Sofitu a la República, nos escaños de les minoríes)<ref name="y1931">{{cita web | url=http://www.historiaelectoral.com/y1931c.html | títulu=Resultaos por circunscripciones de les eleiciones a Cortes Constituyentes de 1931 }}</ref> y [[circunscripción eleutoral de Valencia (capital)|Valencia]] (na Conxunción Republicanu-Socialista, nos escaños de les mayoríes)<ref name="y1931" /> nes [[eleiciones xenerales españoles de 1931|eleiciones constituyentes de 1931]] (celebráu un sortéu, se -y adscribió a la circunscripción valenciana) y reelixíu por [[Asturies]] en [[eleiciones xenerales españoles de 1933|1933]] (en llistes conxuntes cola [[CEDA]]).<ref name="y1933">{{cita web | url=http://www.historiaelectoral.com/y1933c.html | títulu=Resultaos por circunscripciones de les eleiciones a Cortes Constituyentes de 1931 }}</ref> Tamién foi decanu del [[Colexu d'Abogaos]] de Madrid.

Intervieno nel alderique de la [[Constitución de 1931]] pa defender qu'ésta nun fuera "el reflexu d'un partíu políticu -que siempres sería mezquino y enxitosu-, sinón, cenciellamente, el reflexu d'un criteriu más ampliu, mirando al porvenir y a la evolución total de la vida" recordando qu'esi tipu de Constituciones, como la [[Constitución de 1876]], "esfrutaron d'una vida precaria porque nun reflexaben el criteriu de la vida nacional, sinón el criteriu del partíu vencedor". Tamién llamó l'atención sobre la necesidá de "prevenise" contra les "[[dictadura|dictadures]] como'l [[bolxevismu]] y el [[fascismu]] "que tienen una ideoloxía particular bien asemeyada, porque absuerben la nación al Estáu, al Estáu identificar col Gobiernu y el Gobiernu venceyar nel poder político personal". Sobre'l "problema, que se llama indebidamente relixosu" alvirtió que se vía influyíu "por dos fanatismos igualmente execrables, que condicionaren tola política española: los que llamaba yo'l fanatismu de la derecha y el fanatismu de la esquierda; el fanatismu coloráu y el fanatismu negru". Nesta cuestión nun s'amosó partidariu de la [[separación de la Ilesia y l'Estáu]], sinón del [[regalismo]], porque "creo que l'Estáu tien d'intervenir y procurar llevar la direición de la vida social". Tamién s'amosó partidariu del Senáu como representación de los "elementos corporativos" y contrariu a la reconocencia del "principiu de la socialización de la propiedá". D'últimes refirióse al "problema de l'autonomía" nel qu'echó en falta "una afirmación categórica, espresiva, que nun dexara llugar a duldes, sobre la unidá de la nación española... [que la so esistencia] ta acusada puxantemente pola so llingua, pola so tradición, pola so raza, pola magnificencia del so espíritu, de que la so grandor quedó un cercu lluminosu na Hestoria".<ref name=santos>{{cita llibru |apellíu=Juliá |nome=Santos |apellíu2= |nome2= |enllaceautor=Santos Juliá |títulu=La Constitución de 1931 |url= |fechaaccesu= |idioma= |otros= |edición= |añu=2009 |editor= |editorial=Iustel |ubicación=Madrid |isbn=978-84-9890-083-5 |capítulu= |páxina=300-314 |cita=}}</ref> Terminó la so intervención faciendo un llamamientu pa tomárase como modelu la Constitución de la [[Tercer República Francesa]] que "vive fai cerca de setenta años" y asina 
{{cita|realizaríamos una obra seria en beneficiu de la República, que nesti puntu, identificada con España, ye'l trunfu de la llibertá, de la democracia y del progresu|}}
[[Ficheru:1912-03-03, Gedeón, Otro que talla, Tovar.jpg|thumb|left|260px|«Otru que talla», de [[Manuel Tovar Siles|Tovar]], en ''[[Gedeón (revista)|Gedeón]]'', marzu de 1912.]]

=== Llabor social ===
D'ente les diverses xestiones y compromisos que Melquíades Álvarez desenvolvió o punxo en marcha a lo llargo de la so vida, puede destacar la creación n'[[Asturies]] de los [[atenéu|atenéos]] y les [[biblioteques populares]], siguiendo l'espíritu y exemplu propuestos por pedagogos como [[Rafael Altamira]], reformador universitariu, [[Institución Llibre d'Enseñanza|institucionista]] alumnu de [[Francisco Giner de los Ríos|Giner]] y secretariu del [[Muséu Pedagóxicu Nacional]], pa poner "la educación a disposición de los trabayadores".<ref>{{cita llibru | apellíu={{versalita|Angulo Exea}} |nome=María |títulu=Guía de les biblioteques de Madrid|otros=Joaquín Álvarez Barrientos |edición=2001 |añu=2001 |editor=Comunidad de Madrid, Conseyería de Esucación |ubicación=Madrid |isbn=8445119710|páxines=112-115 }}</ref>

=== Asesinatu ===
N'agostu de 1936, un mes dempués del empiezu de la [[Guerra Civil Española|Guerra Civil]], Melquíades Álvarez foi recluyíu, al igual qu'otros dirixentes políticos conservadores, na [[Cárcel Modelu de Madrid|Cárcel Modelu]] de [[Madrid]] y darréu, durante la llamada [[Matanza de la cárcel Modelu de Madrid|Matanza de la Cárcel Modelu de Madrid]], sería asesináu por milicianos anarquistes qu'ocuparen la prisión. Al pie de Álvarez fueron tamién fusilaes otres personalidaes como los exministros de la República [[José Martínez de Velasco]], agrariu, y [[Manuel Rico Avello]].<ref>{{cita web |url=http://mabuylla.arrakis.es/docs/el-asesinato-de-melquiades-alvarez.pdf |títulu=L'asesinatu de Melquíades Álvarez: víctima de tres tiraníes |fechaaccesu=26 de mayu de 2016 |apellíu={{versalita|Álvarez-Buylla}} |nome=Manuel |publicación=Torre de los Lujanes |páxines=173-188 (11, nel documentu digitalizado) |númberu=68 |ubicación=Madrid |fecha=2011 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20180713013832/http://mabuylla.arrakis.es/docs/el-asesinato-de-melquiades-alvarez.pdf |fechaarchivu=2018-07-13 }}</ref>

Nos ''Diarios'' d'[[Manuel Azaña|Azaña]], daquella presidente de la República, quedó muestra de la impresión que-y causó la muerte del que fuera'l so primera mentor políticu.

== Bibliografía ==
* {{cita llibru | apellíu={{versalita|Álvarez de Miranda}}| nome=Sara | títulu=Melquíades Álvarez, el mio padre | ubicación=Uviéu | añu=2002 | isbn=84-8459-111-5}}
* {{cita llibru | apellíu={{versalita|García Venero}}| nome=Maximiano |enllaceautor=Maximiano García Venero| títulu=Melquiades Alvarez. Hestoria d'un Lliberal. Prólogu de Azorín | ubicación=Madrid | añu=1974 | isbn=84-7273-057-3 }}
* {{cita llibru | apellíu={{versalita|Oliveros}}| nome=Antonio L. | títulu=Asturies nel resurdimientu español | ubicación=Xixón | añu=1989 | isbn=84-7286-282-8 }}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}
{{DCED|agposada}}

{{NF|1864|1936|Alvarez Gonzalez Posada, Melquiades}}
[[Categoría:Políticos y polítiques de Xixón]]
[[Categoría:Diputaos y diputaes de la Segunda República Española]]
[[Categoría:Diputaos pol distritu eleutoral d'Uviéu]]
[[Categoría:Presidentes del Congresu de los Diputaos]]
[[Categoría:Xuristes d'Asturies]]
Melquíades Álvarez González-Posada  foi un políticu y xurista asturianu que llegó a desempeñar el cargu de presidente del Congresu de los Diputaos durante la Restauración borbónica.

Nos sos entamos se adscribió al republicanismu de Nicolás Salmerón, pa fundar en 1912 el Partíu Reformista, nel que militaron miembros de la intelectualidá española del momentu, como Benito Pérez Galdós, Manuel Azaña, José Ortega y Gasset y Manuel García Morente. 

El 22 d'agostu de 1936 atopábase confináu na Cárcel Modelu tres l'entamu de la Guerra Civil; en siendo tomada la cárcel por una alteria de milicianos d'izquierdes y producise una lliberación de presos comunes nuna secuencia empecipiada por una quema na cortil, foi asesináu na nueche del 22 al 23 al efectuase una execución sumaria nel suétanu de la prisión. 

 Biografía 
 Mocedá 
Estudió Derechu na Universidá d'Uviéu, onde se llicenció en 1883. Tres un primer intentu fallíu, ganó la Cátedra de Derechu Romanu na Universidá d'Uviéu en 1889. Amigu de Leopoldo Alas "Clarín", empecipió la carrera profesional d'abogáu n'Uviéu. Ente 1894 y 1898 foi decanu del colexu d'abogaos d'esta ciudá. Dempués treslladóse a Madrid.

 Trayeutoria política 
miniatura|left|Melquíades Álvarez retratáu por Campúa, en Nuevu Mundu (1903).
Escelente orador, llamábenlu "El Tribunu" y el "Picu d'Oru". En 1912 fundó'l Partíu Reformista, d'inspiración republicana pero dispuestu a gobernar nuna monarquía democrática, pos consideraba que, en democracia, la cuestión de la forma de gobiernu —monarquía o república— yera accidental.Ficha nel Congresu de los Diputaos. Foi vocal del Institutu de Reformes Sociales, establecíu en 1903.
thumb|right|upright=1.6|Reformismu... Transformismo... Ilusionismu.. Tou ye lo mesmo. «Señores y caballeros: Afítense bien nesti guapu xuegu. A la una... A los dos...» Caricatura satírica de Cyrano (1917).
En 1917 participó nel movimientu auspiciado por republicanos y socialistes, que'l so fin yera convocar Cortes Constituyentes. Fracasáu'l movimientu, Melquíades Álvarez foi moderando'l so discursu y averóse al Partíu Lliberal de la monarquía, lo que-y dexó aportar en 1923 a la presidencia del Congresu de los Diputaos. Nesti puestu, trató de convencer a Alfonso XIII por que retornara al parllamentarismu lliberal, tres el golpe d'Estáu de Primo de Rivera. A lo llargo de la dictadura de Primo participó en delles combalechadures empobinaes a baltar al dictador. 

Durante la Segunda República, el so partíu, aquel día llamáu Partíu Republicanu Lliberal Demócrata, y yá bien minoritariu, atopóse asitiáu nel centru derecha del espectru políticu. Escoyíu diputáu por Madrid (pola Candidatura de Sofitu a la República, nos escaños de les minoríes) y Valencia (na Conxunción Republicanu-Socialista, nos escaños de les mayoríes) nes eleiciones constituyentes de 1931 (celebráu un sortéu, se -y adscribió a la circunscripción valenciana) y reelixíu por Asturies en 1933 (en llistes conxuntes cola CEDA). Tamién foi decanu del Colexu d'Abogaos de Madrid.

Intervieno nel alderique de la Constitución de 1931 pa defender qu'ésta nun fuera "el reflexu d'un partíu políticu -que siempres sería mezquino y enxitosu-, sinón, cenciellamente, el reflexu d'un criteriu más ampliu, mirando al porvenir y a la evolución total de la vida" recordando qu'esi tipu de Constituciones, como la Constitución de 1876, "esfrutaron d'una vida precaria porque nun reflexaben el criteriu de la vida nacional, sinón el criteriu del partíu vencedor". Tamién llamó l'atención sobre la necesidá de "prevenise" contra les "dictadures como'l bolxevismu y el fascismu "que tienen una ideoloxía particular bien asemeyada, porque absuerben la nación al Estáu, al Estáu identificar col Gobiernu y el Gobiernu venceyar nel poder político personal". Sobre'l "problema, que se llama indebidamente relixosu" alvirtió que se vía influyíu "por dos fanatismos igualmente execrables, que condicionaren tola política española: los que llamaba yo'l fanatismu de la derecha y el fanatismu de la esquierda; el fanatismu coloráu y el fanatismu negru". Nesta cuestión nun s'amosó partidariu de la separación de la Ilesia y l'Estáu, sinón del regalismo, porque "creo que l'Estáu tien d'intervenir y procurar llevar la direición de la vida social". Tamién s'amosó partidariu del Senáu como representación de los "elementos corporativos" y contrariu a la reconocencia del "principiu de la socialización de la propiedá". D'últimes refirióse al "problema de l'autonomía" nel qu'echó en falta "una afirmación categórica, espresiva, que nun dexara llugar a duldes, sobre la unidá de la nación española... [que la so esistencia] ta acusada puxantemente pola so llingua, pola so tradición, pola so raza, pola magnificencia del so espíritu, de que la so grandor quedó un cercu lluminosu na Hestoria". Terminó la so intervención faciendo un llamamientu pa tomárase como modelu la Constitución de la Tercer República Francesa que "vive fai cerca de setenta años" y asina 

thumb|left|260px|«Otru que talla», de Tovar, en Gedeón, marzu de 1912.

 Llabor social 
D'ente les diverses xestiones y compromisos que Melquíades Álvarez desenvolvió o punxo en marcha a lo llargo de la so vida, puede destacar la creación n'Asturies de los atenéos y les biblioteques populares, siguiendo l'espíritu y exemplu propuestos por pedagogos como Rafael Altamira, reformador universitariu, institucionista alumnu de Giner y secretariu del Muséu Pedagóxicu Nacional, pa poner "la educación a disposición de los trabayadores".

 Asesinatu 
N'agostu de 1936, un mes dempués del empiezu de la Guerra Civil, Melquíades Álvarez foi recluyíu, al igual qu'otros dirixentes políticos conservadores, na Cárcel Modelu de Madrid y darréu, durante la llamada Matanza de la Cárcel Modelu de Madrid, sería asesináu por milicianos anarquistes qu'ocuparen la prisión. Al pie de Álvarez fueron tamién fusilaes otres personalidaes como los exministros de la República José Martínez de Velasco, agrariu, y Manuel Rico Avello.

Nos Diarios d'Azaña, daquella presidente de la República, quedó muestra de la impresión que-y causó la muerte del que fuera'l so primera mentor políticu.

 Bibliografía 
 
 
 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Políticos y polítiques de Xixón
Categoría:Diputaos y diputaes de la Segunda República Española
Categoría:Diputaos pol distritu eleutoral d'Uviéu
Categoría:Presidentes del Congresu de los Diputaos
Categoría:Xuristes d'Asturies