José María Fernández Álvarez
{{Tradubot|José María Fernández Álvarez}}
{{persona}}
'''José María Fernández Álvarez''' {{nym}}, conocíu como '''El Pontico''', foi un [[empresariu]] español. Foi'l máximu impulsor de la [[Universidá Llaboral de Xixón]], xerme del restu d'[[Universidá Llaboral|Universidaes Llaborales]] que se construyeron n'España dempués de la [[Guerra Civil Española|Guerra Civil]]. Foi nomáu fíu adoptivu de Xixón pol conceyu de Xixón el 9 d'avientu de 1954, siendo presidente de la corporación José García-Bernardo y de la Sala. Foi presidente del [[Real Sporting de Xixón]] ente 1947 y 1948. Foi editor y máximu accionista del diariu ''[[El Alcázar (España)|El Alcázar]]''.

== Biografía ==
=== Mocedá y aventura americana ===
Cursó'l bachiller nel colexu del [[Monesteriu de Santa María de Valdediós|Monesteriu de Valdediós]], asitiáu na llocalidá de [[Villaviciosa]], primero que se convirtiera en seminariu. Ante un futuru inciertu, Graciano, el so padre, unviar con dieciocho años a trabayar con un hermanu so qu'esplotaba una mina en [[Cerro de Pasco]], en [[Perú]]. L'aventura duró cuarenta y ocho díes dempués de vivir tou tipu de penuries. Foi al tornar a [[Xixón]] cuando El Pontico decidió estudiar na Escuela de Comerciu, onde cursó primero de peritaxe y depués el profesoráu mercantil. El Pontico empezó a trabayar bien nuevu d'alministrador de minar Carbones del Pontico, propiedá entós de los sos tíos.

=== Actividá política ===
Con venti años empezó a desenvolver el so llabor empresarial nel ámbitu madereru y mineru, convencíu de que yera la so vocación de futuru. El mesmu Pontico manifestó que nunca tuvo cuenta de dedicase a la política, nin tanto venceyase con nengún partíu, más que collaborar auniendo intereses ente empresarios y trabayadores de les mines, daqué que lu traxo non pocos problemes. Pero nun momentu de gran convulsión n'[[Principáu d'Asturies|Asturies]] viose empuestu a asitiase cola derecha, al sufrir insultos, amenaces y vexames a la so madre, pola simple razón de que nunca faltaba a misa.

Amigu personal de [[José Antonio Primo de Rivera]], sintióse atraíu pol carisma del fundador de la [[Falanxe Española|Falanxe]], anque siempres manifestó'l so enclín republicanu. El casu ye que la so participación na política en tiempos de la [[Segunda República Española|Segunda República]], la [[Guerra Civil Española|Guerra Civil]] y la [[Dictadura de Francisco Franco#Los años de la posguerra (1939-1954)|posguerra]] llevar a tar prisioneru de los dos bandos.

=== La Universidá Llaboral de Xixón ===
En 1945, El Pontico atópase esplotando la so mina (Carbones del Pontico) y nel [[pozu San Xurde]], en [[Caborana (parroquia)|Caborana]], producióse un tarrecible accidente que dexó nueve mineros muertos y a les sos vilbes y güérfanos casi na miseria. El Pontico suxirió al ministru de trabayu [[José Antonio Girón de Velasco]] la creación d'un Orfanatu Mineru por que pudieren estudiar y faese homes con futuru. El Pontico dedicó los siguientes venti años de la so vida a la creación y puesta en marcha de la [[Universidá Llaboral de Xixón]], que representó la modernidá pa la villa y el puertu de Xixón y una gran meyora nes conquistes sociales de l'Asturies trabayadora.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==

{{socesión
|predecesor = [[Jesús Fernández Hernández]]
|títulu = [[Presidente del Real Sporting de Xixón|Presidente del </br> Real Sporting de Xixón]]
|periodu = [[1947]] - [[1948]] 
|socesor = [[Secundino Felgueroso Fernández-Nespral]]
}}

{{NF|1908|1985|Fernandez Alvarez, Jose Maria}}
[[Categoría:Empresarios y empresaries d'Asturies]]
[[Categoría:Presidentes del Real Sporting de Xixón]]
[[Categoría:Persones de La Felguera]]
José María Fernández Álvarez , conocíu como El Pontico, foi un empresariu español. Foi'l máximu impulsor de la Universidá Llaboral de Xixón, xerme del restu d'Universidaes Llaborales que se construyeron n'España dempués de la Guerra Civil. Foi nomáu fíu adoptivu de Xixón pol conceyu de Xixón el 9 d'avientu de 1954, siendo presidente de la corporación José García-Bernardo y de la Sala. Foi presidente del Real Sporting de Xixón ente 1947 y 1948. Foi editor y máximu accionista del diariu El Alcázar.

 Biografía 
 Mocedá y aventura americana 
Cursó'l bachiller nel colexu del Monesteriu de Valdediós, asitiáu na llocalidá de Villaviciosa, primero que se convirtiera en seminariu. Ante un futuru inciertu, Graciano, el so padre, unviar con dieciocho años a trabayar con un hermanu so qu'esplotaba una mina en Cerro de Pasco, en Perú. L'aventura duró cuarenta y ocho díes dempués de vivir tou tipu de penuries. Foi al tornar a Xixón cuando El Pontico decidió estudiar na Escuela de Comerciu, onde cursó primero de peritaxe y depués el profesoráu mercantil. El Pontico empezó a trabayar bien nuevu d'alministrador de minar Carbones del Pontico, propiedá entós de los sos tíos.

 Actividá política 
Con venti años empezó a desenvolver el so llabor empresarial nel ámbitu madereru y mineru, convencíu de que yera la so vocación de futuru. El mesmu Pontico manifestó que nunca tuvo cuenta de dedicase a la política, nin tanto venceyase con nengún partíu, más que collaborar auniendo intereses ente empresarios y trabayadores de les mines, daqué que lu traxo non pocos problemes. Pero nun momentu de gran convulsión n'Asturies viose empuestu a asitiase cola derecha, al sufrir insultos, amenaces y vexames a la so madre, pola simple razón de que nunca faltaba a misa.

Amigu personal de José Antonio Primo de Rivera, sintióse atraíu pol carisma del fundador de la Falanxe, anque siempres manifestó'l so enclín republicanu. El casu ye que la so participación na política en tiempos de la Segunda República, la Guerra Civil y la posguerra llevar a tar prisioneru de los dos bandos.

 La Universidá Llaboral de Xixón 
En 1945, El Pontico atópase esplotando la so mina (Carbones del Pontico) y nel pozu San Xurde, en Caborana, producióse un tarrecible accidente que dexó nueve mineros muertos y a les sos vilbes y güérfanos casi na miseria. El Pontico suxirió al ministru de trabayu José Antonio Girón de Velasco la creación d'un Orfanatu Mineru por que pudieren estudiar y faese homes con futuru. El Pontico dedicó los siguientes venti años de la so vida a la creación y puesta en marcha de la Universidá Llaboral de Xixón, que representó la modernidá pa la villa y el puertu de Xixón y una gran meyora nes conquistes sociales de l'Asturies trabayadora.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Empresarios y empresaries d'Asturies
Categoría:Presidentes del Real Sporting de Xixón
Categoría:Persones de La Felguera