Sabino Fernández Campo
{{persona}}
'''Sabino Fernández Campo''' {{nym}} foi un [[militar]] [[España|español]], [[Condáu de Latores|conde de Latores]], Teniente Xeneral Hᵘ del Cuerpu Militar d'Intervención. Foi nomáu secretariu xeneral de la [[Casa de La so Maxestá'l Rei d'España]] el [[31 d'ochobre]] de [[1977]] y xefe dende'l [[22 de xineru]] de [[1990]] hasta'l [[8 de xineru]] de [[1993]].<ref>{{Cita web |url=http://www.larazon.es/noticia/biografia-de-sabino-fernandez-campo |títulu=Biografía de Sabino Fernández Campo |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20091029082925/http://www.larazon.es/noticia/biografia-de-sabino-fernandez-campo |fechaarchivu=2009-10-29 }}</ref>

== Familia ==
Fíu únicu de Sabino, comerciante, y María, se crio na so casa nel barriu de Buenavista. Estudia na Academia Ojanguren.<ref>[https://www.lne.es/asturias/2009/10/27/1-guerra-civil--decepcion--posguerra--2-mirada-distante--franquismu--3-23-f-armada-rei-abellugáu-4-honores-angustia-divos-fondu---epica-aviesu-misteriosu-vida--sabino-guerra-civil-francu-23-f-divos/826164.html La Nueva España]</ref> De pequeñu braniaba en [[Llatores]], pueblu natal del so padre.<ref name="ye.scribd_1">[https://es.scribd.com/doc/33464137/Sabino-Fernandez-Campo-Si-te-compares-con-otres persones-nunca-podras-ser-la to-mesmu Fala Sabino]</ref>

Él declaró: {{Cita|A los mios padres adorar, porque, amás, yera fíu únicu. La mio madre yera una muyer estraordinaria, sensible, artista, tocaba'l pianu de maravía. El mio padre yera la honradez personificada nel cumplimientu de los sos deberes. Almirar. La so alcordanza inflúi en tola vida. Muérrense. Ye tristísimo, pero ye lóxicu. El mio padre morrió con 93 años; la mio madre, con 87.}}

== Vida militar ==
En [[1936]] apuntar al empiezu de la guerra nuna Bandera de milicies de [[Falanxe Española]], combatiendo al llau del bandu subleváu na [[Guerra Civil Española|Guerra Civil]], llegando a [[Alférez Provisional]] y [[Teniente]]. Llicenciáu en [[Derechu]] pola [[Universidá d'Uviéu]], más tarde ingresó nel Cuerpu Militar d'Intervención. Foi xefe d'estudios y profesor de l'Academia d'Intervención Militar mientres la dictadura, onde aportó a Xeneral Interventor en [[1980]]. Tamién foi interventor de la Casa Militar del Xeneral Franco. Concedióse-y el títulu honoríficu de [[Teniente xeneral|Teniente Xeneral]]. Formar nel Industrial College d'[[Estaos Xuníos]] y se diplomó en [[Economía de guerra]].

A partir de 1959 foi secretariu militar de seis ministros del Exércitu de la [[dictadura de Franco]]. En [[1975]] foi nomáu subsecretariu de la [[Presidente del Gobiernu d'España|Presidencia del Gobiernu]] a propuesta del so amigu y proteutor [[Alfonso Armada]] y del ministru [[Alfonso Osorio]], y del Ministeriu d'Información y Turismu un añu más tarde nel gobiernu d'[[Carlos Arias Navarro|Arias Navarro]]. De nuevu a propuesta d'[[Alfonso Armada]], asocedió-y en 1977 como Secretariu Xeneral de la [[Casa de La so Maxestá'l Rei d'España|Casa de La so Maxestá'l Rei]] hasta [[1990]], siendo dende [[1990]] a [[1993]] Xefe de la Casa del Rei en sustitución de [[Nicolás Cotoner y Cotoner]]. 

En 1990 el Rei nomó Secretariu Xeneral de la so Casa al embaxador [[José Joaquín Puig de la Bellacasa]], col enfotu de que nun futuru próximu pasara a ocupar la xefatura de la mesma asocediendo al xeneral, quién alcordara col Rei xubilase. Sicasí, nun respetó lo establecío pol Rei, nin cumplió la so manifestada voluntá de xubilase y fixo tolo posible pa forzar la salida del embaxador en 1991, utilizando a una amiga mallorquina del monarca, magar ser trece años más nuevu y nun tener priesa en releva-y como Xefe de la Casa. Por cuenta de desavenencies col Rei, indiscreciones sobre'l mesmu y a la so avanzada edá, finalmente foi sustituyíu pol diplomáticu [[Fernando Almansa]] a instancies de [[Mario Conde]] en xineru de 1993.

En [[1991]] foi nomáu Fíu Predilectu d'Uviéu.<ref name="ye.scribd_1"/>

El [[30 d'abril]] de [[1992]], don [[Xuan Carlos I d'España|Xuan Carlos I]] concedió-y el títulu de conde de Latores, con [[Grandor d'España]], pol so "llarga y brillosa trayeutoria de servicios destacaos, militares y civiles al Estáu", según el real-decretu publicáu col so nomamientu.

Foi profesor de l'Academia d'Intervención, miembru d'honor de la Real Academia de Medicina d'Asturies y Llión, de la [[Real Academia de Doctores d'España]], censor de la [[Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques]] y académicu correspondiente de la [[Real Academia de Xurisprudencia y Llexislación]]. En [[1999]] foi nomáu Vice Gran Maestre de la [[ Real Orde de Caballeros de Santa María del Puig]].En [[1997]] ingresó na [[Real Asociación de Fidalgos d'España]].

Formaba parte del Patronatu d'Honor de la [[Fundación pa la Defensa de la Nación Española]] dende'l [[22 de marzu]] de [[2006]]<ref>[https://web.archive.org/web/20090322022027/http://www.nacionespanola.org/esp.php?articulo1165 Web oficial de la Fundación]</ref> (DENAES) que tien por oxetu la pretensión de recuperar ya impulsar dende la sociedá civil la conocencia y la reivindicación de la [[Nación española|Nación Española]]. Tamién ostentaba la Vicepresidencia d'Honor del [[Club Palombar de Santander]].

Finó'l [[26 d'ochobre]] de [[2009]] na clínica Ruber Internacional de [[Madrid]] por causa de los entueyos d'una [[neumonía]].<ref>[https://web.archive.org/web/20091027184453/https://www.publico.es/espana/263889/fina/ex/xefe/casa/rei/sabino/fernandez/campu Fina a los 91 años Sabino Fernández Campo]</ref>

== 23-F ==
{{AP|Golpe d'Estáu n'España de 1981}}
Cuando socedió'l [[golpe d'Estáu]] del [[23 de febreru]] de [[1981]] yera secretariu xeneral de la Casa del Rei y ayudó al rei [[Xuan Carlos I d'España|Xuan Carlos I]] realizando llamaes a diversos sectores militares, como capitaníes xenerales, Estáu Mayor, etc. So foi la frase «''Nin ta, nin se-y espera''», que sirvió de contestación a una entruga del xeneral [[Xosé Juste]] (xeneral de la [[División Mecanizada Brunete núm. 1|División Acorazada Brunete]]) sobre si [[Alfonso Armada]] llegara al [[Palaciu de la Zarzuela]].<ref>[[abc.es]]: [https://www.abc.es/20091026/opinion-robles/frase-paro-golpe-estado-200910260056.html ''La frase que paró un golpe d'Estáu'']. Ignacio Camacho, [[26 d'ochobre]] de [[2009]].</ref>

== Matrimonios y descendencia ==
Casóse'l [[7 de xineru]] de [[1942]] cola asturiana [[Elena Fernández-Vega Diego]] ([[1921]]-[[1993]]), hermana de los prestixosos oftalmólogos [[Lluis Fernández-Vega Diego]] ([[1923]]-[[2010]]) y [[Álvaro Fernández-Vega Diego]] (nacíu en [[1924]]).<ref>[https://www.elmundo.es/magazine/2003/190/1053009860.html Institutu Oftalmolóxicu Fernández-Vega]</ref> 

Tuvo con ella diez fíos: María Elena, Margarita, María Cristina (finada en Madrid en xunu de 2006), Álvaro, Sabino, María Sabela, Lluis, María Eugenia, Miguel y María Xosé.

Dixebrar en 1974 y Elena finó'l [[14 de marzu]] de [[1993]].

Darréu casóse cola periodista asturiana [[María Teresa Álvarez García]] (nacida en [[1945]]), el [[15 d'ochobre]] de [[1997]]. Nun tuvieron fíos.

== Distinciones honorífiques ==
* [[Ficheru:ESP Charles III Order GC.svg|50px]] Caballero Gran Cruz de la [[Orde de Carlos III|Real y Distinguida Orde de Carlos III]] (Reinu d'España, 08/01/1993).<ref>[http://www.boe.es/boe/dias/1993/01/09/pdfs/A00488-00488.pdf Boletín Oficial del Estáu]</ref>
* [[Ficheru:Seraphimerorden ribbon.svg|50px]] Caballero del Cuerpu de la Nobleza del Principáu d'Asturies (Reinu d'España).
* [[Ficheru:The Royal Order of Kalakaua I Grand Cross.gif|50px]] Vice Gran Maestre de la [[Real Orde de Caballeros de Santa María del Puig]] (Reinu d'España).

La ciudá d'Uviéu alzó un monumentu homenaxe al Xeneral Sabino Fernández, llamáu "[[Monumentu al Xeneral Sabino Fernández Campo]]" nel conocíu [[Campu de San Franciscu (Uviéu)|Campu de San Franciscu]], obra de [[Víctor Ochoa]], inauguráu nel añu [[2001]].<ref name="vivir">{{cita web |url=http://www.vivirasturias.com/quehacer/Uviéu/Qu%C3%A9+faer%7CPatrimonio+civil%7CEsculturas/ye |títulu=Copia archivada |fechaaccesu=16 d'agostu de 2014 |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20140811184920/http://www.vivirasturias.com/quehacer/Uviéu/Qu%C3%A9+faer%7CPatrimonio+civil%7CEsculturas/ye |fechaarchivu=11 d'agostu de 2014 }}</ref>

== Na ficción ==
A lo llargo de los años, la figura del xeneral Fernández Campo convirtióse en personaxe de películes y telefilmes n'España, pudiendo mentase los siguientes:

* ''[[23-F: la película]]'' ([[2011]]), interpretáu por [[Mariano Venancio]]
* ''[[Adolfo Suárez, el presidente]]'' ([[2010]]), interpretáu por [[Mariano Venancio]].
* ''[[23-F: el día más difícil del rei|23-F: El día más difícil del rei]]'' ([[2009]]), interpretáu por [[Emilio Gutiérrez Caba]].

== Referencies ==
{{llistaref|2}}

== Enllaces esternos ==
* {{Enllaz rotu|1=protocolu_con_elegancia_y_discrecion_.html Reseña biográfica |2=http://www.protocolo.org/miscelaneo/entevistes_-_reportaxes_-_monograficos/don_sab%C3%ADn_fernandez_riolo_el |date=August 2024 |bot=InternetArchiveBot }}
* [https://web.archive.org/web/20070927073031/http://www.ffii.nova.es/santander/pdf/10/1002_FernandezCampo.pdf Reseña biográfica]
* [https://www.laopinioncoruna.es/estaticos/domingo/20080928/domingu.html Entrevista en La Opinión La Coruña]
* [http://opinion.eluniversal.com/2009/11/08/opi_art_la columna de lleer_08A3014053.shtml La columna de la llealtá. Homenaxe llatinoamericanu]
* [https://www.abc.es/personajes/famoso.asp?biografia=sabino%20fernandez%20campu&historia=759 Biografía]
{{NF|1918|2009|Fernandez Campu, Sabino}}

{{socesión
| predecesor = [[Nicolás Cotoner y Cotoner]]
| títulu = [[Ficheru:Distintivo Felipe VI de España (color THV).svg|75px]]<br /> [[Xefe de la Casa de La so Maxestá'l Rei d'España]] 
| periodu = [[22 de xineru]] de [[1990]] - [[8 de xineru]] de [[1993]]
| socesor = [[Fernando Almansa]]
| predecesor2 = Títulu de primera creación 
| títulu2 = [[Ficheru:Great Coat of Arms Count of Latores.svg|75px]]<br/>[[Condáu de Latores|Conde de Latores]] 
| periodu2 = [[30 d'abril]] de [[1992]] - [[26 d'ochobre]] de [[2009]]
| socesor2 = María Elena Fernández Fernández-Vega }}.

{{Tradubot|Sabino Fernández Campo}}
[[Categoría:Condes d'España]]
[[Categoría:Fundación pa la Defensa de la Nación Española]]
[[Categoría:Xenerales d'España]]
[[Categoría:Golpe d'Estáu n'España de 1981]]
[[Categoría:Militares d'Asturies]]
[[Categoría:Militares de la Guerra Civil Española]]
[[Categoría:Persones d'Uviéu]]
[[Categoría:Premiu Españoles Exemplares]]
[[Categoría:Transición española]]
[[Categoría:Xefes de la Casa del Rei]]
[[Categoría:Secretarios Xenerales de la Casa del Rei]]
[[Categoría:Medaya d'oru d'Asturies]]
Sabino Fernández Campo  foi un militar español, conde de Latores, Teniente Xeneral Hᵘ del Cuerpu Militar d'Intervención. Foi nomáu secretariu xeneral de la Casa de La so Maxestá'l Rei d'España el 31 d'ochobre de 1977 y xefe dende'l 22 de xineru de 1990 hasta'l 8 de xineru de 1993.

 Familia 
Fíu únicu de Sabino, comerciante, y María, se crio na so casa nel barriu de Buenavista. Estudia na Academia Ojanguren.La Nueva España De pequeñu braniaba en Llatores, pueblu natal del so padre.persones-nunca-podras-ser-la to-mesmu Fala Sabino

Él declaró: 

 Vida militar 
En 1936 apuntar al empiezu de la guerra nuna Bandera de milicies de Falanxe Española, combatiendo al llau del bandu subleváu na Guerra Civil, llegando a Alférez Provisional y Teniente. Llicenciáu en Derechu pola Universidá d'Uviéu, más tarde ingresó nel Cuerpu Militar d'Intervención. Foi xefe d'estudios y profesor de l'Academia d'Intervención Militar mientres la dictadura, onde aportó a Xeneral Interventor en 1980. Tamién foi interventor de la Casa Militar del Xeneral Franco. Concedióse-y el títulu honoríficu de Teniente Xeneral. Formar nel Industrial College d'Estaos Xuníos y se diplomó en Economía de guerra.

A partir de 1959 foi secretariu militar de seis ministros del Exércitu de la dictadura de Franco. En 1975 foi nomáu subsecretariu de la Presidencia del Gobiernu a propuesta del so amigu y proteutor Alfonso Armada y del ministru Alfonso Osorio, y del Ministeriu d'Información y Turismu un añu más tarde nel gobiernu d'Arias Navarro. De nuevu a propuesta d'Alfonso Armada, asocedió-y en 1977 como Secretariu Xeneral de la Casa de La so Maxestá'l Rei hasta 1990, siendo dende 1990 a 1993 Xefe de la Casa del Rei en sustitución de Nicolás Cotoner y Cotoner. 

En 1990 el Rei nomó Secretariu Xeneral de la so Casa al embaxador José Joaquín Puig de la Bellacasa, col enfotu de que nun futuru próximu pasara a ocupar la xefatura de la mesma asocediendo al xeneral, quién alcordara col Rei xubilase. Sicasí, nun respetó lo establecío pol Rei, nin cumplió la so manifestada voluntá de xubilase y fixo tolo posible pa forzar la salida del embaxador en 1991, utilizando a una amiga mallorquina del monarca, magar ser trece años más nuevu y nun tener priesa en releva-y como Xefe de la Casa. Por cuenta de desavenencies col Rei, indiscreciones sobre'l mesmu y a la so avanzada edá, finalmente foi sustituyíu pol diplomáticu Fernando Almansa a instancies de Mario Conde en xineru de 1993.

En 1991 foi nomáu Fíu Predilectu d'Uviéu.

El 30 d'abril de 1992, don Xuan Carlos I concedió-y el títulu de conde de Latores, con Grandor d'España, pol so "llarga y brillosa trayeutoria de servicios destacaos, militares y civiles al Estáu", según el real-decretu publicáu col so nomamientu.

Foi profesor de l'Academia d'Intervención, miembru d'honor de la Real Academia de Medicina d'Asturies y Llión, de la Real Academia de Doctores d'España, censor de la Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques y académicu correspondiente de la Real Academia de Xurisprudencia y Llexislación. En 1999 foi nomáu Vice Gran Maestre de la  Real Orde de Caballeros de Santa María del Puig.En 1997 ingresó na Real Asociación de Fidalgos d'España.

Formaba parte del Patronatu d'Honor de la Fundación pa la Defensa de la Nación Española dende'l 22 de marzu de 2006Web oficial de la Fundación (DENAES) que tien por oxetu la pretensión de recuperar ya impulsar dende la sociedá civil la conocencia y la reivindicación de la Nación Española. Tamién ostentaba la Vicepresidencia d'Honor del Club Palombar de Santander.

Finó'l 26 d'ochobre de 2009 na clínica Ruber Internacional de Madrid por causa de los entueyos d'una neumonía.Fina a los 91 años Sabino Fernández Campo

 23-F 

Cuando socedió'l golpe d'Estáu del 23 de febreru de 1981 yera secretariu xeneral de la Casa del Rei y ayudó al rei Xuan Carlos I realizando llamaes a diversos sectores militares, como capitaníes xenerales, Estáu Mayor, etc. So foi la frase «Nin ta, nin se-y espera», que sirvió de contestación a una entruga del xeneral Xosé Juste (xeneral de la División Acorazada Brunete) sobre si Alfonso Armada llegara al Palaciu de la Zarzuela.abc.es: La frase que paró un golpe d'Estáu. Ignacio Camacho, 26 d'ochobre de 2009.

 Matrimonios y descendencia 
Casóse'l 7 de xineru de 1942 cola asturiana Elena Fernández-Vega Diego (1921-1993), hermana de los prestixosos oftalmólogos Lluis Fernández-Vega Diego (1923-2010) y Álvaro Fernández-Vega Diego (nacíu en 1924).Institutu Oftalmolóxicu Fernández-Vega 

Tuvo con ella diez fíos: María Elena, Margarita, María Cristina (finada en Madrid en xunu de 2006), Álvaro, Sabino, María Sabela, Lluis, María Eugenia, Miguel y María Xosé.

Dixebrar en 1974 y Elena finó'l 14 de marzu de 1993.

Darréu casóse cola periodista asturiana María Teresa Álvarez García (nacida en 1945), el 15 d'ochobre de 1997. Nun tuvieron fíos.

 Distinciones honorífiques 
 50px Caballero Gran Cruz de la Real y Distinguida Orde de Carlos III (Reinu d'España, 08/01/1993).Boletín Oficial del Estáu
 50px Caballero del Cuerpu de la Nobleza del Principáu d'Asturies (Reinu d'España).
 50px Vice Gran Maestre de la Real Orde de Caballeros de Santa María del Puig (Reinu d'España).

La ciudá d'Uviéu alzó un monumentu homenaxe al Xeneral Sabino Fernández, llamáu "Monumentu al Xeneral Sabino Fernández Campo" nel conocíu Campu de San Franciscu, obra de Víctor Ochoa, inauguráu nel añu 2001.

 Na ficción 
A lo llargo de los años, la figura del xeneral Fernández Campo convirtióse en personaxe de películes y telefilmes n'España, pudiendo mentase los siguientes:

 23-F: la película (2011), interpretáu por Mariano Venancio
 Adolfo Suárez, el presidente (2010), interpretáu por Mariano Venancio.
 23-F: El día más difícil del rei (2009), interpretáu por Emilio Gutiérrez Caba.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 
 Reseña biográfica
 Entrevista en La Opinión La Coruña
 columna de lleer_08A3014053.shtml La columna de la llealtá. Homenaxe llatinoamericanu
 Biografía

.

Categoría:Condes d'España
Categoría:Fundación pa la Defensa de la Nación Española
Categoría:Xenerales d'España
Categoría:Golpe d'Estáu n'España de 1981
Categoría:Militares d'Asturies
Categoría:Militares de la Guerra Civil Española
Categoría:Persones d'Uviéu
Categoría:Premiu Españoles Exemplares
Categoría:Transición española
Categoría:Xefes de la Casa del Rei
Categoría:Secretarios Xenerales de la Casa del Rei
Categoría:Medaya d'oru d'Asturies