Aloa
{{ficha d'estáu desapaecíu}}
[[Ficheru:Makurie es.svg|thumb|right|Mapa nel cual atópase '''Aloa''' al sur de [[Makuria]].]]
'''Aloa''' o '''Áloa''' o '''Alodia''' o (n'árabe) '''Alwa''' yera un reinu cristianu medieval del norte d'[[África]] con capital en [[Soba (Sudán)|Soba]] o [[Xuba]] —rexón de [[Butana]] cercana a l'actual ciudá de [[Ḥartum]]—, Aloa estender pol valle del [[Nilu]] dende aproximao'l cuartu tabayón, pel norte, hasta colindar col [[reinu d'Aksum]] pol sureste, ente que pol suroeste llegar a estender hasta los actuales [[Darfur]] y [[Kordofán]], esto ye, per gran parte del territoriu qu'anguaño correspuende a [[Sudán]]. 

La historia de Alodia atópase estrechamente rellacionada cola del mentáu reinu axumita o [[reinu d'Aksum]] y al reinu de [[Makuria]]. Cayíu'l reinu de [[Meroe]] escontra'l 350, los pequeños reinos nubios como [[Ballana]] y [[Qustul]] concluyeron sumiendo al cabu de doscientos años; el reinu de [[Nobatia]] apoderó'l sector septentrional hasta que foi absorbíu pol más poderosu de Mukurru o [[Makuria]]; al sur de Makuria surdió'l reinu de Soba, qu'escontra'l 550 dio orixe al reinu de Aloa o Alodia.

Sicasí, a entamos del sieglu {{SIEGLU|VI}}, los reinos y pueblos de la Nubia entá nun yeren dafechu cristianos; por ello, la emperatriz [[Teodora]] unvió al monxu [[Xulianu d'Alexandría]] pa predicar el cristianismu na Nubia (llamada entós tamién «Baxa Etiopía»).

[[Ficheru:Alodia_565ad.jpg|thumb|upright=1.5|left|Oriente Mediu y Aloa nel añu [[565]] d.C.]]
El monarca de Aloa convertir al cristianismu nel añu 580 n'escuchando la prédica del patriarca [[monofisismu|monofisita]] d'[[Alexandría]] y el so unviáu, el monxu Longinos. Foi nesa dómina cuando apaecieron nesti territoriu eremitas y monxos cristianos procedentes de la [[Tebaida]] (l'Altu Exiptu [[Imperiu bizantín|bizantín]]).

Nel 640 el comandante árabe [[Amr ibn al As]] conquistó Exiptu en ganando a los bizantinos. El patriarca [[melquita]] (católicu) [[Jorge d'Alexandría]] abellugar en [[Constantinopla]] y la sede patriarcal episcopal quedó vacante mientres unos cien años. Otra manera, los cristianos [[coptu|coptos]] (monofisitas) fixeron aliances colos árabes; por esti motivu'l patriarca coptu pasó a tener xurisdicción sobremanera l'Exiptu y la Nubia, siendo nomaos obispos monofisitas nestos territorios; Nubia foi estremada en tres provincies eclesiástiques coincidentes colos reinos de Nobatia, Makuria y Alodia y cuntaba con diecisiete obispo: : Niexamitis (coles [[diócesis]] sufragáneas de Soper, Coudjarim o Cuŷarim, Takdji o Takŷi, y Amankul); Maracu (coles diócesis de Korta, Ibrim, Bucoras, [[Dongola|Dunkala]], Sai, Termus, y Suenkur); y Albadia (coles diócesis de Borra, Gagara, Martin, Arodias, Banazi, y Menkesa).

Na rexón nubia llegó a esistir otru reinu cristianu: el de [[Dotawo]], con capital en [[Dau]] o Daw, que surdió por una dixebra de Aloa. Esti reinu sumió nel 900, dómina en que Dotawo foi amestáu a Makuria por dos sieglos.

Nel sieglu {{SIEGLU|XII}}, Aloa y Dotawo llograron recuperar la independencia, pero tuvieron d'encarar a los musulmanes; los [[arquería|arqueros]] de Aloa llograron combatir con eficacia a los musulmanes [[mamelucu|mamelucos]] d'Exiptu. Al poco tiempu de refugar a los mamelucos, el reinu de Aloa sumió nel sieglu {{SIEGLU|XIV}}, al ser invadíu dende'l suroeste pola etnia [[funj]], que nel so llugar estableció'l [[Sultanatu de Sennar]] ([[1504]]).

== Llista de reis ==
*Reyes desconocíos antes de 943 
*Eusebius Gurŷuh (o Gurdjuh) ''circa'' 943-958 
*Esteve ca. 958-969 
*Anexón a [[Makuria|Mukurra]] 969-1174 
*Reis desconocíos 1174- ca. 1270
*Ador ca. 1270 
*Desconocíos tres 1270
*Anexón al Sennar tres 1504

== Ver tamién ==
* [[Makuria]]
* [[Nobatia]]
* [[Reinu d'Aksum]]

{{Tradubot|Aloa}}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commons}}

{{control d'autoridaes}}

[[Categoría:Estaos desapaecíos d'África]]
[[Categoría:Nubia]]
[[Categoría:Historia de Sudán]]
Aloa o Áloa o Alodia o (n'árabe) Alwa yera un reinu cristianu medieval del norte d'África con capital en Soba o Xuba —rexón de Butana cercana a l'actual ciudá de Ḥartum—, Aloa estender pol valle del Nilu dende aproximao'l cuartu tabayón, pel norte, hasta colindar col reinu d'Aksum pol sureste, ente que pol suroeste llegar a estender hasta los actuales Darfur y Kordofán, esto ye, per gran parte del territoriu qu'anguaño correspuende a Sudán. 

La historia de Alodia atópase estrechamente rellacionada cola del mentáu reinu axumita o reinu d'Aksum y al reinu de Makuria. Cayíu'l reinu de Meroe escontra'l 350, los pequeños reinos nubios como Ballana y Qustul concluyeron sumiendo al cabu de doscientos años; el reinu de Nobatia apoderó'l sector septentrional hasta que foi absorbíu pol más poderosu de Mukurru o Makuria; al sur de Makuria surdió'l reinu de Soba, qu'escontra'l 550 dio orixe al reinu de Aloa o Alodia.

Sicasí, a entamos del sieglu , los reinos y pueblos de la Nubia entá nun yeren dafechu cristianos; por ello, la emperatriz Teodora unvió al monxu Xulianu d'Alexandría pa predicar el cristianismu na Nubia (llamada entós tamién «Baxa Etiopía»).

thumb|upright=1.5|left|Oriente Mediu y Aloa nel añu 565 d.C.
El monarca de Aloa convertir al cristianismu nel añu 580 n'escuchando la prédica del patriarca monofisita d'Alexandría y el so unviáu, el monxu Longinos. Foi nesa dómina cuando apaecieron nesti territoriu eremitas y monxos cristianos procedentes de la Tebaida (l'Altu Exiptu bizantín).

Nel 640 el comandante árabe Amr ibn al As conquistó Exiptu en ganando a los bizantinos. El patriarca melquita (católicu) Jorge d'Alexandría abellugar en Constantinopla y la sede patriarcal episcopal quedó vacante mientres unos cien años. Otra manera, los cristianos coptos (monofisitas) fixeron aliances colos árabes; por esti motivu'l patriarca coptu pasó a tener xurisdicción sobremanera l'Exiptu y la Nubia, siendo nomaos obispos monofisitas nestos territorios; Nubia foi estremada en tres provincies eclesiástiques coincidentes colos reinos de Nobatia, Makuria y Alodia y cuntaba con diecisiete obispo: : Niexamitis (coles diócesis sufragáneas de Soper, Coudjarim o Cuŷarim, Takdji o Takŷi, y Amankul); Maracu (coles diócesis de Korta, Ibrim, Bucoras, Dunkala, Sai, Termus, y Suenkur); y Albadia (coles diócesis de Borra, Gagara, Martin, Arodias, Banazi, y Menkesa).

Na rexón nubia llegó a esistir otru reinu cristianu: el de Dotawo, con capital en Dau o Daw, que surdió por una dixebra de Aloa. Esti reinu sumió nel 900, dómina en que Dotawo foi amestáu a Makuria por dos sieglos.

Nel sieglu , Aloa y Dotawo llograron recuperar la independencia, pero tuvieron d'encarar a los musulmanes; los arqueros de Aloa llograron combatir con eficacia a los musulmanes mamelucos d'Exiptu. Al poco tiempu de refugar a los mamelucos, el reinu de Aloa sumió nel sieglu , al ser invadíu dende'l suroeste pola etnia funj, que nel so llugar estableció'l Sultanatu de Sennar (1504).

 Llista de reis 
Reyes desconocíos antes de 943 
Eusebius Gurŷuh (o Gurdjuh) circa 943-958 
Esteve ca. 958-969 
Anexón a Mukurra 969-1174 
Reis desconocíos 1174- ca. 1270
Ador ca. 1270 
Desconocíos tres 1270
Anexón al Sennar tres 1504

 Ver tamién 
 Makuria
 Nobatia
 Reinu d'Aksum

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Estaos desapaecíos d'África
Categoría:Nubia
Categoría:Historia de Sudán