Macrobianos
{{personaxe}}
En [[mitoloxía]], los '''macrobianos''' ({{lang-grc|μακροβίοι}}: «los de llarga vida») yeren un pueblu llexendariu carauterizáu por gran [[llonxevidá]], remembráu por autores griegos y romanos. Según los distintos autores, esti pueblu tuvo asitiáu en dellos llugares del mundu: [[Etiopía]], [[India]], mariña occidental d'[[África]]..., pero siempres nes llendes del mundu conocíu.

Según la [[fábula]], los macrobianos vivíen mil años en [[llonxevidá|perenne]] [[mocedá]].

== Macrobianos d'Etiopía ==
Dellos autores [[elucubración|elucubraron]] que los macrobianos aniciaben n'África. [[Heródoto]], nel llibru <small>III</small> del so ''[[Historia (Heródoto)|Hestoria]]'', narra alrodiu de un pueblu d'etíopes llonxevos qu'habitaben na mariña del sur de [[Libia antigua|Libia]], na estremidá [[meridional]] de la ''[[ecúmene]]'' (el mundu conocíu).<ref>[[Heródoto]], ''[[Historia (Heródoto)|Hestoria]]'' III.17-25</ref> La so llonxevidá deber a una fonte que la so agua tenía una [[densidá]] tan baxa que nada podía [[flotación|llexar]] nella, y exhalaba [[golor]] a [[Viola (xéneru)|violetes]]: apurría a la [[piel]] un [[tactu]] [[unto|untuoso]] como'l d'una [[unción]] con aceite.<ref>Heródoto, ''[[op. cit.]]'' III.23.</ref> Per otra parte, nel país de los macrobianos etíopes, el [[cobre]] yera un [[metal]] bien raru, más preciáu que l'[[oru]], polo cual les [[cadena (oxetu)|cadena]]s de los [[Prisión|prisioneru]]s taben feches d'esti metal precioso.

Nesta rexón atopaba'l llugar denomináu ''Mesa del Sol'', un [[santuariu]] onde diariamente los [[sirviente|servidores]] depositaben comida pa tou aquel que precisara [[alimento|alimentase]].<ref>Les precisiones alrodiu de la Mesa del Sol topar en Heródoto III.18.</ref> Los etíopes disponíen d'una téunica d'[[embalsamamientu]] que consistía en [[momia|momificar]] el cuerpu dempués d'aplica-y una capa de [[yelsu]], que se pintaba dafechu cola imaxe del [[difuntu]], antes d'asitialo en posición [[vertical]] nun [[ataúd]] d'una [[piedra]] [[tresparente]] local fácilmente modelable. Los [[sarcófagu|sarcófagos]] tresparentes asina llograos, que tienen les [[propiedaes físiques|propiedá]]es de caltener los cuerpos y de torgar la emisión de malos golores, caltiénense un añu en casa, onde-yos ufierten [[sacrificiu d'animales|sacrificiu]]s. Depués los sarcófagos refugar na redoma de la población.

[[Pomponio Mela]]&thinsp;<ref>[[Pomponio Mela]], 3, 85</ref> y [[Pliniu'l Vieyu]], nel so ''[[Naturalis Historia]]'',<ref>[[Pliniu'l Vieyu]], ''Historia Natural'' VI.190 y VII.27</ref> consideren etíopes a los macrobianos.

== Ver tamién ==
* [[Esperanza de vida]]
* [[Llonxevidá]]
* [[Matusalén]]

== Referencies ==
{{llistaref}}
{{Espasa|
| Tomo=31
}}





{{Tradubot|Macrobianos}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Mitoloxía d'África]]
[[Categoría:Pueblos y tribus mítiques]]
[[Categoría:Supercentenarios]]
En mitoloxía, los macrobianos (: «los de llarga vida») yeren un pueblu llexendariu carauterizáu por gran llonxevidá, remembráu por autores griegos y romanos. Según los distintos autores, esti pueblu tuvo asitiáu en dellos llugares del mundu: Etiopía, India, mariña occidental d'África..., pero siempres nes llendes del mundu conocíu.

Según la fábula, los macrobianos vivíen mil años en perenne mocedá.

 Macrobianos d'Etiopía 
Dellos autores elucubraron que los macrobianos aniciaben n'África. Heródoto, nel llibru III del so Hestoria, narra alrodiu de un pueblu d'etíopes llonxevos qu'habitaben na mariña del sur de Libia, na estremidá meridional de la ecúmene (el mundu conocíu).Heródoto, Hestoria III.17-25 La so llonxevidá deber a una fonte que la so agua tenía una densidá tan baxa que nada podía llexar nella, y exhalaba golor a violetes: apurría a la piel un tactu untuoso como'l d'una unción con aceite.Heródoto, op. cit. III.23. Per otra parte, nel país de los macrobianos etíopes, el cobre yera un metal bien raru, más preciáu que l'oru, polo cual les cadenas de los prisionerus taben feches d'esti metal precioso.

Nesta rexón atopaba'l llugar denomináu Mesa del Sol, un santuariu onde diariamente los servidores depositaben comida pa tou aquel que precisara alimentase.Les precisiones alrodiu de la Mesa del Sol topar en Heródoto III.18. Los etíopes disponíen d'una téunica d'embalsamamientu que consistía en momificar el cuerpu dempués d'aplica-y una capa de yelsu, que se pintaba dafechu cola imaxe del difuntu, antes d'asitialo en posición vertical nun ataúd d'una piedra tresparente local fácilmente modelable. Los sarcófagos tresparentes asina llograos, que tienen les propiedáes de caltener los cuerpos y de torgar la emisión de malos golores, caltiénense un añu en casa, onde-yos ufierten sacrificius. Depués los sarcófagos refugar na redoma de la población.

Pomponio Mela Pomponio Mela, 3, 85 y Pliniu'l Vieyu, nel so Naturalis Historia,Pliniu'l Vieyu, Historia Natural VI.190 y VII.27 consideren etíopes a los macrobianos.

 Ver tamién 
 Esperanza de vida
 Llonxevidá
 Matusalén

 Referencies 

Categoría:Mitoloxía d'África
Categoría:Pueblos y tribus mítiques
Categoría:Supercentenarios