Prospero Farinacci
{{persona}}
'''Prospero Farinacci''' {{nym}} foi un [[xurista]] y home de lleis italianu, foi la personalidá [[Llaicismu|llaica]] más importante del ''[[Sieglu XV|Cincuecento]]'' n'[[Italia]].

== Vida ==
[[Ficheru:Farinacci, Prospero – Responsa criminalia, 1606 – BEIC 13772338.jpg|thumb|upright|''Responsa criminalia'', 1606]]

Xurista envaloráu, Farinacci tuvo numberosos cargos políticos nos [[Estaos Pontificios]], ente los que taba'l de «[[procurador fiscal]]».

Como abogáu, formó parte como acusación en diversos procesos importantes. En 1599 asume la defensa de [[Beatrice Cenci]], acusada xunto a los sos hermanos del homicidiu del so padre. La fama duradera d'esti casu foi tal, qu'inclusive sieglos dempués del eventu, el so nome apaecía nos numberosos manuscritos dedicaos al «Casu Cenci» o nos múltiples romances del sieglu XVIII dedicaos a la tema.

Escribió numberosos llibros de [[xurisprudencia]], ente los que destaca ''Praxis et theorica criminalis'' (1581-1614); un compendiu de la xurisprudencia de la so dómina, que tenía la gran ambición d'axuntar tou aquello que fuera escritu sobre'l derechu penal, de forma que pudiera sese utilizáu como únicu puntu de referencia nos tribunales, en llugar de decenes d'obres de consulta. L'ésitu del testu foi notable, y, n'efeutu, foi adoptáu mientres más de dos sieglos na práctica xurídica, sobremanera n'Italia, faciéndose múltiples compendios y estractos. 

Farinacci morrió en [[Roma]]; el so monumentu aciagu atópase inda na ilesia de [[San Silvestre del Quirinal|San Silvestre]] nel [[Quirinal]]. 

Una formosa semeya de Farinacci, pintáu por [[Cavalier d'Arpino]], ta espuestu nel muséu del [[Castiellu de Sant'Angelo]], en Roma.

== El procesu ==
Xuez inflexible (siendo criticáu por munchos pola so severidá, considerada por dalgunos como inhumana, condergando a la pena de muerte tantes vegaes como fuera posible), nun foi tan severu consigo mesmu y la so vida privada. En 1595 empezaron a circular rumores sobre'l so [[homosexualidá]], hasta que foi investigáu por [[sodomía]] (na dómina castigáu cola [[pena capital]]) por [[Berardino Rocchi]], un mozu servidor de [[Marcu Sittico]], cardinal Altaemps. 

Farinacci consiguió evitar la condena namái porque'l papa [[Clemente VIII]] decidió concede-y la gracia. Foi nesta ocasión que, xugando col apellíu, el papa pronunció la frase:
{{cita|''La farina è buona, è il sacco che è cattivo.''|col2=La farina ye bona, ye'l sacu'l que ye malu.}}

== Bibliografía ==
* Franco Cordero, ''Criminalia. Nascita dei sistemi penali'', Laterza, Roma-Bari 1985, pp. 339-403.
* Lorenzo Crasso, ''Elogi d'huomini letterati'', Combi y La Nou, Venezia 1666.
* Niccolò Del Re, ''Prospero Farinacci giureconsulto romanu (1544-1618)'', Fondazione Marcu Besso, Roma 1999, 169 pp.
* ''Dizionario biografico degli italiani'', ''Ad vocem''.
* ''Processo contro Berardino Rocchi y Prospero Farinacci'' [1595]. Archivio di Stato di Roma, "Tribunale del Governatore", processi 1505-1599, vol. 290, carte 113r-121v.
* Giovan Vittorio Rossi (Janus Nicias Erythraeus), ''Pinacotheca imaginum, illustrium, doctrinae vel ingenii laude, virorum'', Kalcov, Colonia 1645-1648 (3 voll.), vol. 1, pp. 179-181.

== Ver tamién ==
*[[Beatrice Cenci]]

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat|Prospero Farinacci}}
* [http://www.giovannidallorto.com/biografie/farinacci/farinacci.html Biografía] (n'italianu).
* «[http://www.giovannidallorto.com/biografie/farinacci/farinacci1595.html Processo contro Berardino Rocchi y Prospero Farinacci]». Estractu de los documentos inéditos del procesu por sodomía [1595] (n'italianu).
* [https://web.archive.org/web/20060430061251/http://www.paulahowarth.com/villa/villa-13.htm La tumba] en Roma.

{{NF|1554|1618|Farinacci, Prospero}}





{{Tradubot|Prospero Farinacci}}

[[Categoría:Xueces d'Italia]]
[[Categoría:Historia LGBT]]
[[Categoría:Persones de Roma]]
Prospero Farinacci  foi un xurista y home de lleis italianu, foi la personalidá llaica más importante del Cincuecento n'Italia.

 Vida 
thumb|upright|Responsa criminalia, 1606

Xurista envaloráu, Farinacci tuvo numberosos cargos políticos nos Estaos Pontificios, ente los que taba'l de «procurador fiscal».

Como abogáu, formó parte como acusación en diversos procesos importantes. En 1599 asume la defensa de Beatrice Cenci, acusada xunto a los sos hermanos del homicidiu del so padre. La fama duradera d'esti casu foi tal, qu'inclusive sieglos dempués del eventu, el so nome apaecía nos numberosos manuscritos dedicaos al «Casu Cenci» o nos múltiples romances del sieglu XVIII dedicaos a la tema.

Escribió numberosos llibros de xurisprudencia, ente los que destaca Praxis et theorica criminalis (1581-1614); un compendiu de la xurisprudencia de la so dómina, que tenía la gran ambición d'axuntar tou aquello que fuera escritu sobre'l derechu penal, de forma que pudiera sese utilizáu como únicu puntu de referencia nos tribunales, en llugar de decenes d'obres de consulta. L'ésitu del testu foi notable, y, n'efeutu, foi adoptáu mientres más de dos sieglos na práctica xurídica, sobremanera n'Italia, faciéndose múltiples compendios y estractos. 

Farinacci morrió en Roma; el so monumentu aciagu atópase inda na ilesia de San Silvestre nel Quirinal. 

Una formosa semeya de Farinacci, pintáu por Cavalier d'Arpino, ta espuestu nel muséu del Castiellu de Sant'Angelo, en Roma.

 El procesu 
Xuez inflexible (siendo criticáu por munchos pola so severidá, considerada por dalgunos como inhumana, condergando a la pena de muerte tantes vegaes como fuera posible), nun foi tan severu consigo mesmu y la so vida privada. En 1595 empezaron a circular rumores sobre'l so homosexualidá, hasta que foi investigáu por sodomía (na dómina castigáu cola pena capital) por Berardino Rocchi, un mozu servidor de Marcu Sittico, cardinal Altaemps. 

Farinacci consiguió evitar la condena namái porque'l papa Clemente VIII decidió concede-y la gracia. Foi nesta ocasión que, xugando col apellíu, el papa pronunció la frase:

 Bibliografía 
 Franco Cordero, Criminalia. Nascita dei sistemi penali, Laterza, Roma-Bari 1985, pp. 339-403.
 Lorenzo Crasso, Elogi d'huomini letterati, Combi y La Nou, Venezia 1666.
 Niccolò Del Re, Prospero Farinacci giureconsulto romanu (1544-1618), Fondazione Marcu Besso, Roma 1999, 169 pp.
 Dizionario biografico degli italiani, Ad vocem.
 Processo contro Berardino Rocchi y Prospero Farinacci [1595]. Archivio di Stato di Roma, "Tribunale del Governatore", processi 1505-1599, vol. 290, carte 113r-121v.
 Giovan Vittorio Rossi (Janus Nicias Erythraeus), Pinacotheca imaginum, illustrium, doctrinae vel ingenii laude, virorum, Kalcov, Colonia 1645-1648 (3 voll.), vol. 1, pp. 179-181.

 Ver tamién 
Beatrice Cenci

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Biografía (n'italianu).
 «Processo contro Berardino Rocchi y Prospero Farinacci». Estractu de los documentos inéditos del procesu por sodomía [1595] (n'italianu).
 La tumba en Roma.

Categoría:Xueces d'Italia
Categoría:Historia LGBT
Categoría:Persones de Roma