Concha Heres
{{revisáu|t=20210912105150}}
{{persona}}
'''Concepción Heres y Palacio''' {{nym}}, conocida como '''Concha Heres''', foi una filántropa [[Asturies|asturiana]].

== Biografía ==
Nació nel conceyu de [[Miranda]] nel branu de [[1864]] y pasó la so mocedá en [[Grau]] coles hermanes de la so ma, Nicasia y Joaquina. Yera la fía menor de [[Diego Heres y Muñiz Miranda]] y [[Luisa Palacio y Rodríguez San Pedro]]. Tuvo cinco hermanos: [[Víctor Heres|Víctor]], [[Teófilo Heres|Teófilo]], Casimiro y Avelina.

El [[11 d'ochobre]] de [[1883]] casóse por poderes con [[Manuel Valle Fernández]], presidente del [[Centru Asturianu de L'Habana]]. Yera 26 años mayor qu'ella y taba viudu. Al casase coló pa [[Cuba]] col so hermanu Casimiro. Elli tuvo viviendo en [[L'Habana]]. El [[21 de payares]] de [[1896]] morrió'l so home y dexó los negocios al cargu del so hermanu y volvió p'[[Asturies]], comprando una casa en [[Grau]]. N'esti tiempu fai diverses obres benéfiques y donaciones, como un retablu pa la [[ilesia de San Bartolomé]], les escueles o l'edificiu del xulgáu y la casa pal xuez. 

Col cambiu de sieglu treslládase pa [[Uviéu]]. Ellí conocería al abogáu [[Luis Menéndez de Luarca y Secades]], col que se casaría. Establecieron residencia en [[Madrid]], regresando a Asturies pel branu. Sigue col llabor benéficu, destacando la donación d'un retablu dedicáu a [[San Antoniu]] a la [[ilesia de San Xuan el Real]] en [[1927]] y la creación d'un pabellón na Quinta de Salú en [[1928]]. Cola llegada de la [[Segunda República Española|República]] divorcióse y volvió pa Asturies. 

Morrió en Madrid el [[2 de xunu]] de [[1943]] y foi enterrada n'un panteón nel [[cementeriu de Grau]], obra d'[[Anselmo Arenillas]], nel que rescampla una estatua fecha por [[Juan Cristóbal]]. Al nun tener descendencia dexó como herederos a los cuatro sobrinos que tinía: Manuel Heres Cañedo, [[Vidal Saiz Heres]], Manuel Saiz Heres y Concepción Saiz Heres<ref>{{cita llibru|títulu=Arte, cultura y sociedad en la emigración española a América|autor=Moisés Llordén Miñambres|editorial=[[Universidá d'Uviéu]]|añu=1992|isbn=9788474687309|idioma=castellanu}}</ref>.

== Honores ==
Pa honrar la so memoria, el [[1 d'ochobre]] de [[2002]] el [[Conceyu d'Uviéu]] puso'l nome de [[Plaza Concha Heres]] a una plaza ente les cais d'[[Cai Azcárraga|Azcárraga]] y [[Cai Martínez Vigil|Martínez Vigil]]<ref>{{cita web|url=http://el.tesorodeoviedo.es/index.php?title=Concha_Heres|títulu=Concepción Heres y Palacio|editor=Enciclipedia de Oviedo|idioma=en castellanu|fechaaccesu=21 de xunu de 2020}}</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
*[http://www.ignaciogracianoriega.net/enh/20050502.htm La historia de Concha Heres] {{es}}
*[https://asturiaspordescubrir.com/articulos/la-perla-de-las-antillas/ La Perla de Las Antillas] {{es}}

{{NF|1864|1943|Heres, Concha}}
[[Categoría:Filántropos y filántropes d'Asturies]]
[[Categoría:Persones de Miranda]]
Concepción Heres y Palacio , conocida como Concha Heres, foi una filántropa asturiana.

 Biografía 
Nació nel conceyu de Miranda nel branu de 1864 y pasó la so mocedá en Grau coles hermanes de la so ma, Nicasia y Joaquina. Yera la fía menor de Diego Heres y Muñiz Miranda y Luisa Palacio y Rodríguez San Pedro. Tuvo cinco hermanos: Víctor, Teófilo, Casimiro y Avelina.

El 11 d'ochobre de 1883 casóse por poderes con Manuel Valle Fernández, presidente del Centru Asturianu de L'Habana. Yera 26 años mayor qu'ella y taba viudu. Al casase coló pa Cuba col so hermanu Casimiro. Elli tuvo viviendo en L'Habana. El 21 de payares de 1896 morrió'l so home y dexó los negocios al cargu del so hermanu y volvió p'Asturies, comprando una casa en Grau. N'esti tiempu fai diverses obres benéfiques y donaciones, como un retablu pa la ilesia de San Bartolomé, les escueles o l'edificiu del xulgáu y la casa pal xuez. 

Col cambiu de sieglu treslládase pa Uviéu. Ellí conocería al abogáu Luis Menéndez de Luarca y Secades, col que se casaría. Establecieron residencia en Madrid, regresando a Asturies pel branu. Sigue col llabor benéficu, destacando la donación d'un retablu dedicáu a San Antoniu a la ilesia de San Xuan el Real en 1927 y la creación d'un pabellón na Quinta de Salú en 1928. Cola llegada de la República divorcióse y volvió pa Asturies. 

Morrió en Madrid el 2 de xunu de 1943 y foi enterrada n'un panteón nel cementeriu de Grau, obra d'Anselmo Arenillas, nel que rescampla una estatua fecha por Juan Cristóbal. Al nun tener descendencia dexó como herederos a los cuatro sobrinos que tinía: Manuel Heres Cañedo, Vidal Saiz Heres, Manuel Saiz Heres y Concepción Saiz Heres.

 Honores 
Pa honrar la so memoria, el 1 d'ochobre de 2002 el Conceyu d'Uviéu puso'l nome de Plaza Concha Heres a una plaza ente les cais d'Azcárraga y Martínez Vigil

 Referencies 

 Enllaces esternos 
La historia de Concha Heres 
La Perla de Las Antillas 

Categoría:Filántropos y filántropes d'Asturies
Categoría:Persones de Miranda