Casona de Riegla
{{edificiu}}
La '''Casona de Riegla''' conocida tamién polos nomes de '''Cortixu''' o '''Casa de les trés perrines''' y asitiada n'Uviéu ([[Principáu d'Asturies|Asturies]]), ye una edificación urbana de calter semirrural construyida a mediaos del sieglu XVIII nel entós espaciu extramuros d'Uviéu que formaba parte d'un conxuntu d'edificaciones de planta baxa abarganáu por un muriu.

Créese qu'esti inmueble obedez a un proyeutu del arquiteutu [[Manuel Reguera González|Manuel Reguera]], quien consiguiría nesta Casona llograr una singular fusión d'elementos propios de l'arquiteutura culta y de la popular.

Foi construyida por encargu d'Antonio López de Dóriga pa vivienda propia al llau de la so industria, cola que'l patiu posterior de la casona comunicaba directamente.

== Descripción ==
Lo que se conocía como ''«Cortixu de Riegla»'' yera l'edificiu que sirvía d'oficina, la nave industrial y la casa del propietariu, constituyendo un raru exemplu d'arquiteutura industrial del [[sieglu XVIII]], reflexu d'ún de los escasos intentos de industrialización propia qu'esistieron nel [[Principáu d'Asturies|Principáu]]. Ente finales del [[sieglu XVIII]] y finales del [[Sieglu XIX|XIX]] foi sede de dos industries, una de cerámica (fornu y fábrica de Talavera) y otra de curtidures.

La casona ye un edificiu de planta rectangular con trés pisos y áticu con guardilles. Los murios son de mampostería revocaos, con llabradures d'arenisca nes esquines, que tán enchaflanaes nes separaciones ente los pisos y nes marcaciones de puertes, balcones y ventanes. La cubierta de teya árabe ye a cuatro agües, sacante nes guardilles y ventanes de la bufarda. Créese que pudo ser obra del arquiteutu [[Manuel Reguera González|Manuel Reguera]].

L'accesu principal a la Casona faise al traviés d'una doble escalera esterior. La distribución interior ta totalmente alteriada, al tar muncho tiempu l'inmueble estremáu en dolce viviendes. 

Na fachada esiste una inscripción na que se fai alusión al fechu de qu'equí nació'l reconocíu musicólogu [[Eduardo Martínez Torner]] en [[1888]].

== Bibliografía ==
{{bienes.info|BOE|189|9 d'agostu de 2006|url=http://www.boe.es/boe/dias/2006/08/09/pdfs/A29954-29955.pdf}}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Edificios d'Uviéu]]
[[Categoría:Monumentos d'Uviéu]]
[[Categoría:Bienes d'interés cultural d'Asturies]]
La Casona de Riegla conocida tamién polos nomes de Cortixu o Casa de les trés perrines y asitiada n'Uviéu (Asturies), ye una edificación urbana de calter semirrural construyida a mediaos del sieglu XVIII nel entós espaciu extramuros d'Uviéu que formaba parte d'un conxuntu d'edificaciones de planta baxa abarganáu por un muriu.

Créese qu'esti inmueble obedez a un proyeutu del arquiteutu Manuel Reguera, quien consiguiría nesta Casona llograr una singular fusión d'elementos propios de l'arquiteutura culta y de la popular.

Foi construyida por encargu d'Antonio López de Dóriga pa vivienda propia al llau de la so industria, cola que'l patiu posterior de la casona comunicaba directamente.

 Descripción 
Lo que se conocía como «Cortixu de Riegla» yera l'edificiu que sirvía d'oficina, la nave industrial y la casa del propietariu, constituyendo un raru exemplu d'arquiteutura industrial del sieglu XVIII, reflexu d'ún de los escasos intentos de industrialización propia qu'esistieron nel Principáu. Ente finales del sieglu XVIII y finales del XIX foi sede de dos industries, una de cerámica (fornu y fábrica de Talavera) y otra de curtidures.

La casona ye un edificiu de planta rectangular con trés pisos y áticu con guardilles. Los murios son de mampostería revocaos, con llabradures d'arenisca nes esquines, que tán enchaflanaes nes separaciones ente los pisos y nes marcaciones de puertes, balcones y ventanes. La cubierta de teya árabe ye a cuatro agües, sacante nes guardilles y ventanes de la bufarda. Créese que pudo ser obra del arquiteutu Manuel Reguera.

L'accesu principal a la Casona faise al traviés d'una doble escalera esterior. La distribución interior ta totalmente alteriada, al tar muncho tiempu l'inmueble estremáu en dolce viviendes. 

Na fachada esiste una inscripción na que se fai alusión al fechu de qu'equí nació'l reconocíu musicólogu Eduardo Martínez Torner en 1888.

 Bibliografía 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Edificios d'Uviéu
Categoría:Monumentos d'Uviéu
Categoría:Bienes d'interés cultural d'Asturies