Aurelio Fernández Fernández
{{persona}}
'''Aurelio Fernández Fernández''' {{nym}} foi un sacerdote, filósofu y teólogu asturianu.

== Biografía ==
Nació nel senu d'una familia cristiana. Mientres la so mocedá vivió los duros años de la [[Guerra civil española]]. En cursando los estudios de [[filosofía]] y [[teoloxía]] nel [[Seminariu d'Uviéu]], foi ordenáu sacerdote'l 10 de xunu de 1951 pol [[obispu d'Uviéu]], monseñor [[Francisco Javier Lauzurica y Torralba|Francisco Javier Lauzurica]].

El so primer destín pastoral llevólu a [[Villaviciosa]]. Darréu foi socesivamenteː [[ecónomu]] en San Julián de Cazares (1953-1958), [[coaxutor]] en San Xuan Bautista de [[Mieres]] (1959) y ecónomu de La nuesa Señora del Carmen (Mieres). Ente medies, el 12 de xunetu de 1952 solicitó en [[Salamanca]] que lu almitieren na [[Sociedá Sacerdotal de la Santa Cruz]].<ref name=":0">{{cita publicación |url=https://cedejbiblioteca.unav.edu/web/centro-de-estudios-josemaria-escriva/biblioteca-virtual/es/viewer/15695/i-nihil-sine-episcopo-i-los-obispos-espa%C3%B1oles-ante-la |títulu=Nihil sine episcopo. Los obispos españoles ante la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz, 1950-1959 |apellíu=Martínez Sánchez |nome=Santiago|fecha=2021|publicación=Studia et Documenta: Rivista dell’Istituto Storico san Josemaría Escrivá|volumen=XV |númberu=15 |páxines=179-246 |fechaaccesu=1 de setiembre de 2021|lugar-publicación=Roma|issn=1970-4879}}</ref>

En 1960 empezó l'actividá docente, primero nel Seminariu d'Uviéu (1960-1965), onde tamién foi nomáu direutor espiritual, consiliariu diocesanu de la [[Mocedá Obrera Cristiana]] (1962), viceconsiliariu diocesanu de les muyeres d'[[Acción Católica]], capellán de les relixoses del Amor de Dios (Uviéu), profesor de la Escuela de Facultativos de Mines (Uviéu), capellán del Llar Comandante Caballero d'[[Auxiliu Social]] (Mieres), direutor de la Escuela Social de la Diócesis, capellán de les [[Hermanites de los Vieyos Desamparaos]] (Uviéu) y miembru de la Comisión Diocesana de Lliturxa (1965).

En 1964, so la dirección de [[Guillermo Fraile]], defendió la so tesis doctoral sobre ''La llibertá humana en [[Nicolai Hartmann]]'' na [[Universidá Pontificia de Salamanca]].<ref>{{cita publicación |títulu=La Libertad humana en Nicolai Hartmannː una contribución a la problemática de la filosofía contemporánea. Tesis doctoral |apellíu=Fernández |nome=Aurelio| fecha=1964|publicación=Tesis doctoral|editorial=Universidad Pontificia de Salamanca|ubicación=Salamanca}}</ref> Al finar los sos estudios filosóficos treslladóse a Roma pa trabayar nel doctoráu en Teoloxía, primero na [[Pontificia Universidá Gregoriana]] y darréu na [[Universidá de Friburgu (Alemaña)|Universidá de Friburgu]], onde presentó la so tesis doctoral ''Misión especifica de los laicos, ¿consecratio o santificatio mundi?.''<ref>{{cita publicación |apellíu=Teologúmeno |títulu=Fallece el teólogo D. Aurelio Fernández|url= https://infovaticana.com/blogs/teologia-en-actualidad/fallece-el-teologo-d-aurelio-fernandez/|fecha=16 de febreru de 2019 |fechaaccesu=15 d'avientu de 2020| periódico=Info Vaticana}}</ref><ref>{{cita publicación |títulu=Misión específica de los laicos. "Consecratio o santificatio mundi" |apellíu=Fernández |nome=Aurelio|fecha=1968|publicación=Tesis doctoral|editorial=Universidá de Friburgu (Alemaña)}}</ref>

En 1967 incorporóse al claustru de la [[Universidá de Navarra]], al traviés del Institutu de Teoloxía, creáu esi mesmu añu. Dos años depués convirtióse en Facultá de Teoloxía. Ellí Aurelio enseñó [[teoloxía pastoral]] hasta 1972. 

Nel cursu 1978-79 coló a [[Burgos]], como profesor convidáu a la [[Facultá de Teoloxía del Norte d'España]], onde impartió clases de Teoloxía Moral hasta'l cursu 1999/2000. 

En 1998 Aurelio treslladóse a Madrid. Nos últimos años de la so vida esaminó, gracies a la facilidá d'accesu de la Biblioteca del [[Congresu de los Diputaos]], la historia de la llexislación española sobre l'[[albuertu]], ufiertando un xuiciu éticu-xurídicu sobre la evolución d'estos documentos.<ref>{{cita publicación |títulu=Las leyes del aborto en España. Crónica y juicio ético-jurídico de una legislatura |apellíu=Fernández |nome=Aurelio|fecha=2017|editorial=BAC|ubicación=Madrid}}</ref> Desenvolvió la so actividá pastoral na Parroquia de [[La nuesa Señora del Bon Sucesu]]. Morrió en Madrid a los 92 años.

== Referencies ==
{{llistaref}}

{{NF|1926|2019|Fernandez, Aurelio}}
[[Categoría:Persones d'Uviéu]]
[[Categoría:Sacerdotes católicos d'Asturies]]
[[Categoría:Filósofos y filósofes d'Asturies]]
[[Categoría:Teólogos y teólogues d'Asturies]]
Aurelio Fernández Fernández  foi un sacerdote, filósofu y teólogu asturianu.

 Biografía 
Nació nel senu d'una familia cristiana. Mientres la so mocedá vivió los duros años de la Guerra civil española. En cursando los estudios de filosofía y teoloxía nel Seminariu d'Uviéu, foi ordenáu sacerdote'l 10 de xunu de 1951 pol obispu d'Uviéu, monseñor Francisco Javier Lauzurica.

El so primer destín pastoral llevólu a Villaviciosa. Darréu foi socesivamenteː ecónomu en San Julián de Cazares (1953-1958), coaxutor en San Xuan Bautista de Mieres (1959) y ecónomu de La nuesa Señora del Carmen (Mieres). Ente medies, el 12 de xunetu de 1952 solicitó en Salamanca que lu almitieren na Sociedá Sacerdotal de la Santa Cruz.

En 1960 empezó l'actividá docente, primero nel Seminariu d'Uviéu (1960-1965), onde tamién foi nomáu direutor espiritual, consiliariu diocesanu de la Mocedá Obrera Cristiana (1962), viceconsiliariu diocesanu de les muyeres d'Acción Católica, capellán de les relixoses del Amor de Dios (Uviéu), profesor de la Escuela de Facultativos de Mines (Uviéu), capellán del Llar Comandante Caballero d'Auxiliu Social (Mieres), direutor de la Escuela Social de la Diócesis, capellán de les Hermanites de los Vieyos Desamparaos (Uviéu) y miembru de la Comisión Diocesana de Lliturxa (1965).

En 1964, so la dirección de Guillermo Fraile, defendió la so tesis doctoral sobre La llibertá humana en Nicolai Hartmann na Universidá Pontificia de Salamanca. Al finar los sos estudios filosóficos treslladóse a Roma pa trabayar nel doctoráu en Teoloxía, primero na Pontificia Universidá Gregoriana y darréu na Universidá de Friburgu, onde presentó la so tesis doctoral Misión especifica de los laicos, ¿consecratio o santificatio mundi?.

En 1967 incorporóse al claustru de la Universidá de Navarra, al traviés del Institutu de Teoloxía, creáu esi mesmu añu. Dos años depués convirtióse en Facultá de Teoloxía. Ellí Aurelio enseñó teoloxía pastoral hasta 1972. 

Nel cursu 1978-79 coló a Burgos, como profesor convidáu a la Facultá de Teoloxía del Norte d'España, onde impartió clases de Teoloxía Moral hasta'l cursu 1999/2000. 

En 1998 Aurelio treslladóse a Madrid. Nos últimos años de la so vida esaminó, gracies a la facilidá d'accesu de la Biblioteca del Congresu de los Diputaos, la historia de la llexislación española sobre l'albuertu, ufiertando un xuiciu éticu-xurídicu sobre la evolución d'estos documentos. Desenvolvió la so actividá pastoral na Parroquia de La nuesa Señora del Bon Sucesu. Morrió en Madrid a los 92 años.

 Referencies 

Categoría:Persones d'Uviéu
Categoría:Sacerdotes católicos d'Asturies
Categoría:Filósofos y filósofes d'Asturies
Categoría:Teólogos y teólogues d'Asturies