Galés antiguu
{{Ficha d'idioma |nome =
Galés antiguu |nativu =
''Hen Gymraeg''
|familia madre = Llingües indoeuropees
|oficial = 
|país = [[Gales]]
|creáu per zona falantes = Evolucionó al [[galés mediu]] sobre'l [[sieglu XII]]
|h1 = 
|h2 = 
|rank = 
|llingua_muerta = Si |familia =
[[Llingües indoeuropees|Indoeuropea]]<br> [[Llingües céltiques|Céltica]]<br> [[Llingües celtes insulares|Céltica insular]]<br> [[Llingües britóniques|Britónica]]<br> '''Galés antiguu'''
|dialeutu = 
|escritura = [[alfabetu llatín]]
|cooficial = 
|cooficial_con = 
|axencia = 
|iso3 = owl
|mapa = 
|mapa_lleenda = 
}}
El '''galés antiguu''' (en [[Idioma galés|galés]], ''Hen Gymraeg'') ye'l nome dau a la [[llingua galesa]] dende alredor del añu [[800]] hasta principios del [[sieglu XII]] cuando evolucionó al [[galés mediu]].<ref name=Koch1757>Koch, p. 1757.</ref> Al periodu anterior, cuando s'estremó del [[llingua britónica|britónicu común]], alredor del [[550]], llamóse-y "galés primitivu"<ref name=Koch1757>Koch, p. 1757.</ref> o "galés arcaicu".<ref>Willis, p. 1.</ref>
 
Munchos [[poemes]] y dalgunes [[prosa|proses]] caltuviéronse d'esti periodu, anque dalgunos atópense en manuscritos posteriores, por casu, el testu de ''[[Y Gododdin]]''. El testu más antiguu que sobrevivió na so totalidá en galés antiguu ye probablemente l'esistente nuna [[llábana]] agora na ilesia de [[Tywyn]], que dataría del [[sieglu VII]]. Un testu nos ''[[Evanxelios de Lichfield]]'' llamáu ''Surrexit Memorandum'' créese que foi escritu nel sieglu VIII, pero puede ser una copia d'un testu de los sieglos VI o VII.<ref>''Encyclopaedia Wales''; University of Wales Press; editor: John Davies; p. 577.</ref><ref>''Medieval Vision: The Visual Culture of Wales''. University of Wales Press, Cardiff, 2003, p. 25.</ref>

La ortografía del galés antiguu ye esencialmente la del [[Idioma irlandés|irlandés]], yá que los irlandeses aprendieron el [[llatín]] y l'escritura llatino de los sos vecinos [[bretones]].<ref>Pierre-Yves Lambert, ''-yos Littératures celtiques'', Presses universitaires de France, collection Que sais-je ?, París, 1981.</ref>

== Ver tamién ==
* [[Llatín británicu]]

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Bibliografía ==
* {{cita llibru|nome=Glanville|apellíu=Price|editorial=Edward Arnold|ubicación=Londres|títulu=The Languages of Britain|añu=1985|ISBN=0-7131-6452-2}}
* {{cita llibru|apellíu= Koch|nome= John T.|títulu= Celtic Culture: A Historical Encyclopedia|editorial=ABC-CLIO|añu= 2006}}
* {{cita llibru|apellíu= Benozzo|nome=Francesco|títulu=Il Gododdin: Poema eroico antico-gallese|coleición=Biblioteca Medievale|volume=81|editorial=Luni Editrice|añu= 2000|ISBN=978-88-7984-266-2}}
* {{cita llibru|apellíu= Palagiano|nome=Cosimo|títulu=La geografia delle lingue in Europa|editorial=ScriptaWeb|añu= 2006|ISBN=978-88-89543-53-5}}





{{Tradubot|Galés antiguo}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Idioma galés|Antiguu]]
[[Categoría:Llingües medievales]]
[[Categoría:Llingües muertes d'Europa]]
[[Categoría:Idiomes verbo suxetu oxetu]]
El galés antiguu (en galés, Hen Gymraeg) ye'l nome dau a la llingua galesa dende alredor del añu 800 hasta principios del sieglu XII cuando evolucionó al galés mediu.Koch, p. 1757. Al periodu anterior, cuando s'estremó del britónicu común, alredor del 550, llamóse-y "galés primitivu"Koch, p. 1757. o "galés arcaicu".Willis, p. 1.
 
Munchos poemes y dalgunes proses caltuviéronse d'esti periodu, anque dalgunos atópense en manuscritos posteriores, por casu, el testu de Y Gododdin. El testu más antiguu que sobrevivió na so totalidá en galés antiguu ye probablemente l'esistente nuna llábana agora na ilesia de Tywyn, que dataría del sieglu VII. Un testu nos Evanxelios de Lichfield llamáu Surrexit Memorandum créese que foi escritu nel sieglu VIII, pero puede ser una copia d'un testu de los sieglos VI o VII.Encyclopaedia Wales; University of Wales Press; editor: John Davies; p. 577.Medieval Vision: The Visual Culture of Wales. University of Wales Press, Cardiff, 2003, p. 25.

La ortografía del galés antiguu ye esencialmente la del irlandés, yá que los irlandeses aprendieron el llatín y l'escritura llatino de los sos vecinos bretones.Pierre-Yves Lambert, -yos Littératures celtiques, Presses universitaires de France, collection Que sais-je ?, París, 1981.

 Ver tamién 
 Llatín británicu

 Referencies 

 Bibliografía 
 
 
 
 

Antiguu
Categoría:Llingües medievales
Categoría:Llingües muertes d'Europa
Categoría:Idiomes verbo suxetu oxetu