Sally Oey
{{persona}}
'''Sally Oey''' ye una [[astrónoma]] na [[Universidá de Michigan]] y una esperta n'estrelles masives y calientes, que de cutiu son precusoras de les [[supernova|supernoves]]. 

En 1999, foi premiada col [[Premiu Annie Jump Cannon]] n'Astronomía pola [[American Astronomical Society|Sociedá Americana d'Astronomía]] (AAS)<ref>{{Cita web|url=http://aas.org/prizes/cannon|títulu=Annie J. Cannon Award in Astronomy|fechaaccesu=5 de mayu de 2011|editorial=[[American Astronomical Society]]|urlarchivu= https://web.archive.org/web/20101119113648/http://aas.org/prizes/cannon|fechaarchivu=19 de payares de 2010}}</ref>, y en 2006, foi convidada a dar un discursu a la 206º xunta de la AAS.

La Dra. Oey ye anguaño profesora<ref>[http://www.astro.lsa.umich.edu/people/faculty.php Faculty listing] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20071019070812/http://www.astro.lsa.umich.edu/people/faculty.php |date=2007-10-19 }}, O. Mich. Astronomy, retrieved 2011-05-05.</ref> y miembru de la Xunta del [[Observatoriu Gemini]]. De 2001 a 2004, foi astrónoma asistente nel [[Observatoriu Lowell]]. De 1998 a 2001, trabayó nel Space Telescope Science Institute.

El grupu d'investigación de Oey, Feedback Activity in Nearby Galaxies (FANG), centrar na retroalimentación masiva d'estrelles al mediu interestelar y intergaláctico, a escala local, global y cósmica. Estes retroalimentaciones inclúin:

* Retroalimentación radiactiva: rexones HII, galaxes emisores de continuu de Lyman
* Retroalimentación química: procesos d'arriquecimientu y evolución química galáctica *
Retroalimentación cinemática: superburbujas impulsaes por supernova y supervientos galácticos
* Estrella masiva y cúmulos<br />

Al nun atopar nenguna estrella con más de 200 mases solares, Oey y los sos colegues de la Universidá de Michigan en Ann Arbor atoparon pruebes d'una llende de tamañu nun estudiu d'otros cúmulos dientro de la nuesa galaxa y na galaxa satélite cercana, les nubes de Magallanes. "Nun ta claru si'l tamañu ta llindáu pola física de la formación estelar o pol tamañu de la nube de gas parental. Les estrelles más grandes, quiciabes d'hasta 500 mases solares, pueden esistir nel universu tempranu", diz Oey.<ref>{{Cita web|url=http://search.proquest.com/docview/200406423|títulu=No place today for megastars|fechaaccesu=5 d'avientu de 2016|apellíu=Anonymous|fecha=2 d'avientu de 2005|editorial=[[New Scientist]]}}</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}
== Enllaces esternos ==
* {{Enllaz rotu|1=Curriculum Vitae |2=https://dept.astru.lsa.umich.edu/~msoey/Oey_CV.pdf |date=August 2024 |bot=InternetArchiveBot }}
* [http://www.astro.lsa.umich.edu/~msoey// Faculty website]
* [https://web.archive.org/web/20060525203953/http://www.slackerastronomy.org/shows/060213-slackextra.mp3 2006 interview with Slacker Astronomy podcast - MP3]
{{NF|1984||Oey}}




{{Tradubot|Sally Oey}}

[[Categoría:Astrónomos y astrónomes]]
[[Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Estaos Xuníos]]
[[Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym]]
Sally Oey ye una astrónoma na Universidá de Michigan y una esperta n'estrelles masives y calientes, que de cutiu son precusoras de les supernoves. 

En 1999, foi premiada col Premiu Annie Jump Cannon n'Astronomía pola Sociedá Americana d'Astronomía (AAS), y en 2006, foi convidada a dar un discursu a la 206º xunta de la AAS.

La Dra. Oey ye anguaño profesoraFaculty listing , O. Mich. Astronomy, retrieved 2011-05-05. y miembru de la Xunta del Observatoriu Gemini. De 2001 a 2004, foi astrónoma asistente nel Observatoriu Lowell. De 1998 a 2001, trabayó nel Space Telescope Science Institute.

El grupu d'investigación de Oey, Feedback Activity in Nearby Galaxies (FANG), centrar na retroalimentación masiva d'estrelles al mediu interestelar y intergaláctico, a escala local, global y cósmica. Estes retroalimentaciones inclúin:

 Retroalimentación radiactiva: rexones HII, galaxes emisores de continuu de Lyman
 Retroalimentación química: procesos d'arriquecimientu y evolución química galáctica *
Retroalimentación cinemática: superburbujas impulsaes por supernova y supervientos galácticos
 Estrella masiva y cúmulos

Al nun atopar nenguna estrella con más de 200 mases solares, Oey y los sos colegues de la Universidá de Michigan en Ann Arbor atoparon pruebes d'una llende de tamañu nun estudiu d'otros cúmulos dientro de la nuesa galaxa y na galaxa satélite cercana, les nubes de Magallanes. "Nun ta claru si'l tamañu ta llindáu pola física de la formación estelar o pol tamañu de la nube de gas parental. Les estrelles más grandes, quiciabes d'hasta 500 mases solares, pueden esistir nel universu tempranu", diz Oey.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 
 Faculty website
 2006 interview with Slacker Astronomy podcast - MP3

Categoría:Astrónomos y astrónomes
Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Estaos Xuníos
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym