Rafael Calzada Fernández
{{persona}}
'''Rafael Calzada Fernández''' {{nym}}{{sfn|Anez Álvarez|1992|p=219}} foi un [[xurista]] [[Asturies|asturianu]] qu'emigró a [[Arxentina]].

== Biografía ==
Nació en [[Navia]] el [[23 de xineru]] de [[1854]],{{sfn|Anez Álvarez|1992|p=219}} nel númberu 3 de la cai del Hospital, siendo los sos padres l'antiguu notariu d'esta villa, Rafael F. Calzada, y Rosa Fernández Luengas.

Estudió [[llatinidá]] na llocalidá de [[Folgueiras (Cuaña)|Folgueiras]] ([[Cuaña]]), siendo'l so profesor [[José María Villamil]], y bachilleratu nel institutu de Tapia, destacando siempres como alumnu de los más aventayaos. Cursó la carrera de [[Derechu]] nes universidaes de [[Universidá de Barcelona|Barcelona]] y [[Universidá Central de Madrid|Madrid]]; pero amigu de la so tierra natal, nun quixo recibir el títulu d'[[abogáu]] sinón na d'[[Universidá d'Uviéu|Uviéu]], aportando a sobresaliente nos exercicios celebraos el 17 de xunu de 1875.

Empezó la so carrera prauticando en [[Madrid]] al llau de [[Francisco Pi y Margall]], y dende antes de terminala, estremárase yá como redactor del antiguu periódicu republicanu ''[[La Discusión]]'', nel cual demostró disposición pa la lliteratura, n'artículos y poesíes que se publicararan tanto n'esti, como n'otros periódicos de Madrid y Uviéu. 

Nel mesmu añu de la so reválida, ante la imposibilidá de facer oposiciones a la carrera de la maxistratura, decidió dir establecese en [[Buenos Aires]], capital de la [[República Arxentina]], onde a pocu de llegar entró a formar parte del despachu de [[José María Moreno]], decanu de la Facultá de Derechu y senador.

Al otru añu, previu exame xeneral, graduóse de doctor en Derechu y casi coles mesmes el doctor Moreno encargába-y dirixir la ''[[Revista de Legislación y Jurisprudencia]]''. Finó en 1929.{{sfn|Dellos autores|1930}}

== Obres ==
* ''A la colectividad española de la República Argentina. Discursos.'' Con prólogu de Calixto Oyuela. Buenos Aires: Imprenta d'"El Correo Español", 1900.

== Bibliografía ==
* Homenaje de Navia a su hijo predilecto, 6 de xunu de 1902.
* {{cita llibru |apellíu={{versalita|Anes Álvarez}} |nome=Rafael|capítulu=Rafael Calzada, un asturamericano de Navia |páxines=215-232 |títulu=Arte, cultura y sociedad en la emigración española a América|editor=María Cruz Morales Saro y Moisés Llordén Miñambres|editorial=[[Universidad de Oviedo]] |añu=1992|isbn=9788474687309|url=https://books.google.es/books?id=_yf6VzqxyggC}}
* {{cita llibru |títulu=In memoriam Rafael Calzada 1854-1929|ubicación=Buenos Aires |añu=1930|editorial=Talleres Gráficos Argentinos L.J. Rosso|url=http://bibliotecavirtual.asturias.es/i18n/consulta/registro.cmd?id=3094|autor={{versalita|Dellos autores}}}}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}

{{NF|1854|1929|Calzada, Rafael}}
[[Categoría:Xuristes d'Asturies]]
[[Categoría:Alumnáu de la Universidá d'Uviéu]]
[[Categoría:Persones de Navia]]
Rafael Calzada Fernández  foi un xurista asturianu qu'emigró a Arxentina.

 Biografía 
Nació en Navia el 23 de xineru de 1854, nel númberu 3 de la cai del Hospital, siendo los sos padres l'antiguu notariu d'esta villa, Rafael F. Calzada, y Rosa Fernández Luengas.

Estudió llatinidá na llocalidá de Folgueiras (Cuaña), siendo'l so profesor José María Villamil, y bachilleratu nel institutu de Tapia, destacando siempres como alumnu de los más aventayaos. Cursó la carrera de Derechu nes universidaes de Barcelona y Madrid; pero amigu de la so tierra natal, nun quixo recibir el títulu d'abogáu sinón na d'Uviéu, aportando a sobresaliente nos exercicios celebraos el 17 de xunu de 1875.

Empezó la so carrera prauticando en Madrid al llau de Francisco Pi y Margall, y dende antes de terminala, estremárase yá como redactor del antiguu periódicu republicanu La Discusión, nel cual demostró disposición pa la lliteratura, n'artículos y poesíes que se publicararan tanto n'esti, como n'otros periódicos de Madrid y Uviéu. 

Nel mesmu añu de la so reválida, ante la imposibilidá de facer oposiciones a la carrera de la maxistratura, decidió dir establecese en Buenos Aires, capital de la República Arxentina, onde a pocu de llegar entró a formar parte del despachu de José María Moreno, decanu de la Facultá de Derechu y senador.

Al otru añu, previu exame xeneral, graduóse de doctor en Derechu y casi coles mesmes el doctor Moreno encargába-y dirixir la Revista de Legislación y Jurisprudencia. Finó en 1929.

 Obres 
 A la colectividad española de la República Argentina. Discursos. Con prólogu de Calixto Oyuela. Buenos Aires: Imprenta d'"El Correo Español", 1900.

 Bibliografía 
 Homenaje de Navia a su hijo predilecto, 6 de xunu de 1902.
 
 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Xuristes d'Asturies
Categoría:Alumnáu de la Universidá d'Uviéu
Categoría:Persones de Navia