Pederastia militar na Antigua Grecia
[[Ficheru:Amphora warriors Louvre E866.jpg|thumb|300px|Guerreros griegos nun [[ánfora]] de figures [[Cerámica de figures negres|negres]]. [[Muséu del Louvre]].]]
Cuando se fala de la '''homosexualidá nos exércitos de l'antigua Grecia''' méntase principalmente a la [[Batallón Sagráu de Tebas|tropa sagrada tebana]] pero ésta nun ye l'únicu exemplu de práutiques [[homoerotismu|homoerótiques]] o [[homosexual]]es ente los militares de los [[exércitu|exércitos]] griegos. Yeren frecuentemente utilizaes tantu nel ensayamientu y entrenamientu militar, como pa caltener la moral y fortalecer los llazos y l'espíritu de combate de la tropa en tiempos de guerra. 

Yá pueden vese nicios d'esta clase de práutiques na [[Ilíada]] de [[Homero]] por casu na rellación ente los héroes [[Aquiles]] y [[Patroclo]]. Tanto los historiadores modernos como los antiguos griegos consideren los rellatos [[Homero|homéricos]] como un modelu na [[Antigua Grecia]]. Anque Homero nun describe explícitamente una rellación sexual ente dos homes en nenguna de les sos obres munchos griegos interpretaben la rellación ente [[Aquiles]] y [[Patroclo]] como amorosa, porque la pareya escontra énfasis en lluchar xuntos percima de dir cola so tribu y pola escomanada reacción d'Aquiles ante la muerte de Patroclo. 

Pese al exemplu anterior la rellación típica descrita por munchos otros escritores tomaba la forma de [[Pederastia na Antigua Grecia|rellación pederasta]], y les rellaciones ente homes d'edá equivalente yeren más rares.

== Ciudaes tao griegues ==
[[Ficheru:Kiss Briseis Painter Louvre G278 full.jpg|thumb|[[Kylix]] áticu ([[sieglu V e.C.]]) que representa un amante (ἐραστής) besando al so amáu (ἐρώμενος). Les representaciones d'escenes pederastes son abondoses nel [[arte griego]].]]
Na antigüedá [[Historia de Grecia|Grecia]] yera una unidá cultural, llingüística y relixosa, pero non política. Políticamente taba estremada en [[Polis|ciudaes estáu]] independientes, que frecuentemente taben en guerra tantu col esterior como ente elles mesmes. La mayoría d'estes ''polis'' nun teníen un exércitu permanente y yera un deber de los ciudadanos adomase militarmente con oxetu de tar preparaos pa defender a la so ciudá como [[hoplita|hoplites]]. Por cuenta de la tradición de matrimonios tardíos esistente na dómina, cuando los mozos llegaren a la edá de ser entrenaos militarmente'l padre yá yera demasiáu mayor pa encargase él mesmu d'esta xera, polo que'l responsable d'ella yera l'[[erastés]] del mozu.

Anque les práutiques sexuales puramente diches taben llargamente espublizaes en toos de los exércitos, la importancia d'esti costume na formación de los exércitos variaba d'unes ciudaes a otres y tenía especial relevancia nes ciudaes d'orixe doriu, como rexistra [[Plutarcu]] citando a [[Filipo II de Macedonia]]:
{{cita|''"Non solo son los más belicosos, los [[Beocia|beocios]], los [[Esparta|espartanos]] y los [[Creta|cretenses]] sinón que son les xentes más gustantes a esta clase d'amor, como lo yeren los más grandes héroes de l'antigüedá: [[Meleagro (mitoloxía)|Meleagro]], [[Aquiles]], [[Aristomenes]], [[Cimón d'Atenes|Cimón]] y [[Epaminondas]]."''}}

== Cites históriques y filosófiques ==
[[Ficheru:Harmodius and Aristogeiton.jpg|thumb|200px|'''Harmodio y Aristogitón'''.<br />Copia romana de les estatues atenienses, obra de [[Critios]] y [[Nesiotes]].]]
Tanto historiadores como filósofos de l'antigüedá menten detalles sobre la homosexualidá nos exércitos griegos como: [[Plutarcu]], [[Atenéu]], [[Jenofonte]], [[Platón]] (especialmente en [[Fedro (diálogu)|Fedro]]), [[Sócrates]] y [[Aristóteles]]. Platón destaca la efectividá y la fuercia de los llazos sexuales masculinos pa derrocar a los tiranos n'[[Atenes]]:
{{cita|''"Los nuesos propios tiranos aprendieron l'amargosa lleición cuando l'amor ente [[Tiranicidas|Aristogitón y Harmodio]] creció tan fuerte que derrocó'l so poder. Por eso onde quiera que gobiernen esta clase de malvaos soberanos establecen que ye vergonzosu implicase en rellaciones sexuales con otros homes pa caltener arronchaos a los sos gobernaos."''}}
[[Fedro]] afirma que'l poder de les rellaciones sexuales ente homes amonta la valentía de los militares:
{{cita|''"... preferiría morrer munches vegaes, primero qu'abandonar al qu'ama nun problema, o nun socorre-y nun peligru. Nengún home ye tan cobarde que la influencia del amor nun pueda infundirle el valor que-y iguale al nacíu más valiente."''}} 
[[Jenofonte]] anque allaba les rellaciones en sí, critica los exércitos que faen d'elles la principal base de la so formación:
{{cita|''"Duermen colos qu'amen, inclusive los ponen xunto a ellos na batalla... nellos (los [[Elis|elios]] y [[Tebas (Grecia)|tebanos]]) ye un costume, en nós una desgracia... asitiar al to amáu xunto a ti paez un signu de rocea... como los espartanos... hai que faer de los nuesos amaos tal modelu de perfeición qu'inclusive si los asitiamos frente a los estranxeros preferir primero que a los suyos y avergóñense por abandonar la so compañía"''}}

== Desenvolvimientu ==
[[Ficheru:Pederastic courtship Louvre CA3096 n2.jpg|thumb|220px|'''Escena de cortexu [[Pederastia na Antigua Grecia|pederasta]]'''<br />Detalle d'una vasía de figures negres [[ática]], del sieglu IV e.C.]]
La mayoría d'estes rellaciones teníen llugar dientro de la institución de la [[Pederastia na Antigua Grecia|pederastia]]. Ésta yera una estructura socialmente instituyida pa sirvir nel [[control de natalidá]], la educación y la prevención de la delincuencia. Una típica rellación pederasta dar ente un mozu d'ente 13 y 20 años y un adultu. Sicasí los griegos condergaben firmemente l'usu de neños como soldaos polo qu'acutaben la pederastia nel exércitu a los homes de siquier 16 años.

La pederastia militar yera'l mediu de promover na tropa la moral, el valor y la llucha en xunto. Nun principiu los griegos basaben la formación de les unidaes en columnes tribales siguiendo l'exemplu de [[Néstor (mitoloxía)|Néstor]] como recoyera [[Homero]]. Pero dempués esta idea foi criticada por [[Pamenes]] según diz Plutarco:
{{cita|''"Néstor nun yera bien diestru ordenando un exércitu cuando aconseyó a los griegos que s'asitiaren por tribus... tendría de xuntar a los amantes colos sos amaos. Pa un home de la mesma tribu pocu valor tien l'otru cuando'l peligru prime, pero un grupu encimentáu sobre los llazos l'amistá y l'amor nunca se va romper."''}} 
Finalmente les ciudaes estáu grieges xuniéronse al puntu de vista de Pammenes pa faer más efectives la so formaciones militares. Y la práctica abondó bien llueu. De cutiu les ciudaes que s'amosaren reticentes camudaron d'opinión basándose nes esperiencies favorables. Unu d'estos exemplos tuvo llugar mientres la [[Guerra Lelantina]] ente [[Eretria]] y [[Calcis]]. Na batalla decisiva pidieron ayuda del guerreru Cleómaco. Este traxo consigo al so [[erómeno]]. El mozu lideró la carga de Calcis contra los eretrieos y llevándolos a la victoria a cuenta de la so propia vida. Entós alzaron un monumentu funerariu nel centru del so ágora y empezaron a [[pederastia na Antigua Grecia#Calcis|honrar]] la pederastia.

A pesar de la importancia d'estes rellaciones nes formación militar nun tuvo exenta de discutinios. Según Jenofonte, los espartanos tarrecíen l'usu de les rellaciones como la base pa la ordenar la unidá militar porque creíen que yera conceder demasiao pesu a la sexualidá primero que al talentu. Por cuenta de esto'l so llexislador [[Licurgo (Esparta)|Licurgo]] atacó esti comportamientu considerando la lluxuria pola guapura vergonzosa. ''"Si como rescampla nun ye una atraición pol alma, sinón que solamente ye un pruyimientu pol cuerpu ye cheirientu"''. Jenofonte amás afirma qu'en delles ciudaes a los amantes nin siquier dexábase-yos falar ente ellos en tiempu de guerra.

Sicasí les ciudaes estáu qu'emplegaron esta práctica pa determinar la [[formación militar]] tuvieron abondo ésitu. Los tebanos tuvieron un reximientu según nucleu del restu del so exércitu. Atribuyir a esti grupu llamáu'l [[Batallón Sagráu de Tebas|batallón sagráu tebanu]] el convertir a [[Tebas (Grecia)|Tebas]] na ciudá estáu más poderosa mientres una xeneración, hasta que cayó ganada poles tropes de [[Filipo II de Macedonia]]. Filipo II de Macedonia quedó impresionáu pola valentía demostrada mientres la batalla y mandó a les sos tropes rindir homenaxe a los sos enemigos cayíos alzando un monumentu que se caltién inda sobre la so tumba. Y tamién fixo una severa crítica al puntu de vista de los espartanos sobre'l batallón:
<center>{{cita|''"Que pereza miserablemente aquel que piense qu'estos homes fixeron o sufrieron daqué vergonzosu"''}}</center>

== Batallón Sagráu de Tebas ==
{{AP|Batallón Sagráu de Tebas}}
El [[Batallón Sagráu de Tebas]], una unidá militar separada del restu y acutada namái a homes y los sos mozos amaos, ye de normal consideráu como'l primer exemplu de cómo na Antigua Grecia usaba l'amor ente soldaos na tropa p'aguiyar el so espíritu combativu. Los [[Tebas (Grecia)|tebanos]] atribuyíen al Batallón Sagráu'l [[hexemonía tebana|poder de Tebas]] mientres la xeneración anterior al so cayida ante [[Filipo II de Macedonia]], que quedó tan impresionáu ante'l so valor en combate que mandó construyir un momumento qu'entá güei caltiénse de pies nel llugar onde se soterró a los soldaos. Tamién criticó duramente les opiniones que los espartanos teníen del Batallón. Diz [[Plutarcu]] na so obra ''Pelópidas'':
:''Perezan los que pudieren pensar qu'ente asemeyaos homes pudiera haber nada reprensible.<ref name=pelopidas>[[Plutarcu]], ''Pelópidas'' 18. Ye posible atopar ''online'' el testu traducíu al castellanu {{enllaz rotu|1=[http://imperivm.org/cont/textos/txt/plutarco_vides-paraleles-tii-pelopidas.html] |2=http://imperivm.org/cont/textos/txt/plutarco_vides-paraleles-tii-pelopidas.html |bot=InternetArchiveBot }}.</ref>''

Na mesma obra, Plutarco cita tamién la opinión de [[Pamenes de Tebas]]:
:''El Néstor de Homero nun foi bien habilidosu encabezando un exércitu cuando ordenó que los griegos formaren por tribus (...), pos tenía de xunir los amantes colos sos amaos. Porque los homes de la mesma tribu valórense bien pocu los unos a los otros cuando'l peligru acesma; pero un grupu encimentáu na amistá basada nel amor nunca va ser separáu pos, tarreciendo faltar, los amantes polos amaos, y éstos por aquellos, asina perseveran nos peligros los unos polos otros.<ref name=pelopidas />''

Estes uniones tán reflexaes n'episodios de la [[mitoloxía griega]], como la heroica rellación ente [[Aquiles]] y [[Patroclo]] na ''[[Ilíada]]'', onde al paecer la so unión aguiyó tanto la moral como la valentía. Les uniones nel exércitu tomaben la forma típica de [[Pederastia na Antigua Grecia|pederastia]], siendo escases les rellaciones más igualitaries. Estes rellaciones quedaron documentaes por munchos historiadores griegos y en discursos [[filosofía|filosóficos]], según en descorteses menciones como la de Filipo II de Macedonia, recoyida por Plutarco:

:''Atopamos que la mayoría de les naciones guerreres son más adictes al amor, como los [[Beocia|beocios]], los [[Laconia|lacedemonios]] y los [[Creta|cretenses]]. Y ente los más antiguos héroes nengunu foi tan amorosu como [[Meleagro (mitoloxía)|Meleagro]], Aquiles, [[Aristómenes]], [[Cimón d'Atenes|Cimón]] o [[Epaminondas]]; el postreru de los cualos tuvo como concubinos a [[Asópico]] y a [[Cafisodoro]], que foi asesináu xunto a él na [[Batalla de Mantinea (362 e.C.)|Batalla de Mantinea]] y xaz soterráu bien cercanu a él.<ref>[[Plutarcu]], ''Obres morales y de costumes (Moralia). Volume IV: Del amor'', en "Flaviano y Autóbolo, fíos de Plutarco, 17". Ye posible atopar ''online'' el testu traducíu al inglés [http://oll.libertyfund.org/index.php?option=com_staticxt&staticfile=show.php%3Ftitle=1214&layout=html#chapter_92422] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120210024529/http://oll.libertyfund.org/index.php?option=com_staticxt&staticfile=show.php%3Ftitle=1214&layout=html#chapter_92422 |date=2012-02-10 }}.</ref>''

Mientres la [[Guerra Lelantina]] ente [[Eretria]] y [[Calcis (ciudá)|Calcis]], antes d'una decisiva batalla los calcidianos pidieron ayuda a un guerreru llamáu [[Cleómaco]]. Él respondió al so pidimientu, llevando al so amante por que reparara. Liderando la carga contra los eretrios, llevó a Calcis a la victoria pagando como aprecio la so propia vida. Los calcidianos alzáron-y una tumba nel mercáu en gratitud y adoptaron la pederastia.

== Exemplos ==
Tantu la hestoria como la mitoloxía dannos exemplos de los guerreros con esti tipu de rellaciones.

=== Guerreros históricos ===
[[Ficheru:Akhilleus Patroklos Antikensammlung Berlin F2278.jpg|thumb|250px|Aquiles vendando les firíes de Patroclo.]]
Notables guerreros de l'antigua Grecia caltuvieron rellaciones con otros homes, de los qu'hai rexistros mentando la so rellación son:
* [[Aristomenes]] — Príncipe de [[Mesenia]] y [[Arcadia]]
* [[Cimón d'Atenes|Cimón]] — líder de la [[Confederación de Delos|lliga de Delos]] y armada ateniense mientres la guerra contra los [[Guerres Médiques|perses]].
* [[Epaminondas]] xeneral de Tebas y [[Capisdoros]] fueron soterraos xuntos en morriendo na batalla de [[Batalla de Mantinea (362 e.C.)|Mantineia]], daqué que s'acutar a los maríos.
* [[Asópico]] — guerreru tamién amigu de Epaminondas.
* [[Cleomaco]] — lideró a Calcis na [[Guerra Lelantina]] ya introdució la pederastia nel área.
* [[Pamenes]] — xeneral que asuminó el mandu tres Epaminondas.
* [[Terón]] — guerreru de [[Tesalia]]
* [[Harmodio]] y [[Aristogitón]]— los [[tiranicidas]] que dexaron la instauración de la democracia n'Atenes.
* [[Pelópidas]] — xeneral del batallón sagrada tebana 
* [[Górgidas]] — fundador de la tropa sagrada tebana 
* [[Meleagro (xeneral)|Meleagro]] — comandante de la infantería d'[[Alexandru Magnu]]
* [[Alexandru Magnu]] y [[Hefestión]] — el príncipe de Macedonia y el so xeneral yeren amigos. Dizse que la muerte en batalla de Hefestión pudo ser la causa que produciría darréu la muerte del propiu Alejandro.

=== Guerreros mitolóxicos ===
Tamién los guerreros mitolóxicos amar ente sigo:
* [[Aquiles]] y [[Patroclo]] — El so amor foi idealizáu y tomáu como exemplu por tolos guerreros amigos.
* [[Heracles]] y [[Iolao]]

== Ver tamién ==
* [[Pederastia na Antigua Grecia]]
* [[Homosexualidá na Antigua Grecia]]
* [[LGBT y serviciu militar]]

== Referencies ==
* Kenneth J. Dover. ''Greek Homosexuality,''. Ed. Duckworth 1978 ISBN
* ''Gay Warriors'', by Burg, B. R., et al.; New York: New York University Press, 2002. ISBN 0-8147-9886-1.
* ''Homosexuality and Civilization'', by [[Louis Crompton|Crompton, Louis]], et al.; Massachusetts: The Belknap Press of [[Harvard University Press]], 2003. ISBN 0-674-01197-X.
* Percy, William A. [https://web.archive.org/web/20051231063015/http://www.williamapercy.com/pub-Ciscar.htm ''Pederasty and Pedagogy in Archaic Greece''], Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 1996.
{{llistaref}}

{{Tradubot|Pederastia militar en la Antigua Grecia}}
[[Categoría:Historia de l'Antigua Grecia]]
[[Categoría:Historia LGBT]]
Cuando se fala de la homosexualidá nos exércitos de l'antigua Grecia méntase principalmente a la tropa sagrada tebana pero ésta nun ye l'únicu exemplu de práutiques homoerótiques o homosexuales ente los militares de los exércitos griegos. Yeren frecuentemente utilizaes tantu nel ensayamientu y entrenamientu militar, como pa caltener la moral y fortalecer los llazos y l'espíritu de combate de la tropa en tiempos de guerra. 

Yá pueden vese nicios d'esta clase de práutiques na Ilíada de Homero por casu na rellación ente los héroes Aquiles y Patroclo. Tanto los historiadores modernos como los antiguos griegos consideren los rellatos homéricos como un modelu na Antigua Grecia. Anque Homero nun describe explícitamente una rellación sexual ente dos homes en nenguna de les sos obres munchos griegos interpretaben la rellación ente Aquiles y Patroclo como amorosa, porque la pareya escontra énfasis en lluchar xuntos percima de dir cola so tribu y pola escomanada reacción d'Aquiles ante la muerte de Patroclo. 

Pese al exemplu anterior la rellación típica descrita por munchos otros escritores tomaba la forma de rellación pederasta, y les rellaciones ente homes d'edá equivalente yeren más rares.

 Ciudaes tao griegues 
thumb|Kylix áticu (sieglu V e.C.) que representa un amante (ἐραστής) besando al so amáu (ἐρώμενος). Les representaciones d'escenes pederastes son abondoses nel arte griego.
Na antigüedá Grecia yera una unidá cultural, llingüística y relixosa, pero non política. Políticamente taba estremada en ciudaes estáu independientes, que frecuentemente taben en guerra tantu col esterior como ente elles mesmes. La mayoría d'estes polis nun teníen un exércitu permanente y yera un deber de los ciudadanos adomase militarmente con oxetu de tar preparaos pa defender a la so ciudá como hoplites. Por cuenta de la tradición de matrimonios tardíos esistente na dómina, cuando los mozos llegaren a la edá de ser entrenaos militarmente'l padre yá yera demasiáu mayor pa encargase él mesmu d'esta xera, polo que'l responsable d'ella yera l'erastés del mozu.

Anque les práutiques sexuales puramente diches taben llargamente espublizaes en toos de los exércitos, la importancia d'esti costume na formación de los exércitos variaba d'unes ciudaes a otres y tenía especial relevancia nes ciudaes d'orixe doriu, como rexistra Plutarcu citando a Filipo II de Macedonia:

 Cites históriques y filosófiques 
thumb|200px|Harmodio y Aristogitón.Copia romana de les estatues atenienses, obra de Critios y Nesiotes.
Tanto historiadores como filósofos de l'antigüedá menten detalles sobre la homosexualidá nos exércitos griegos como: Plutarcu, Atenéu, Jenofonte, Platón (especialmente en Fedro), Sócrates y Aristóteles. Platón destaca la efectividá y la fuercia de los llazos sexuales masculinos pa derrocar a los tiranos n'Atenes:

Fedro afirma que'l poder de les rellaciones sexuales ente homes amonta la valentía de los militares:
 
Jenofonte anque allaba les rellaciones en sí, critica los exércitos que faen d'elles la principal base de la so formación:

 Desenvolvimientu 
thumb|220px|Escena de cortexu pederastaDetalle d'una vasía de figures negres ática, del sieglu IV e.C.
La mayoría d'estes rellaciones teníen llugar dientro de la institución de la pederastia. Ésta yera una estructura socialmente instituyida pa sirvir nel control de natalidá, la educación y la prevención de la delincuencia. Una típica rellación pederasta dar ente un mozu d'ente 13 y 20 años y un adultu. Sicasí los griegos condergaben firmemente l'usu de neños como soldaos polo qu'acutaben la pederastia nel exércitu a los homes de siquier 16 años.

La pederastia militar yera'l mediu de promover na tropa la moral, el valor y la llucha en xunto. Nun principiu los griegos basaben la formación de les unidaes en columnes tribales siguiendo l'exemplu de Néstor como recoyera Homero. Pero dempués esta idea foi criticada por Pamenes según diz Plutarco:
 
Finalmente les ciudaes estáu grieges xuniéronse al puntu de vista de Pammenes pa faer más efectives la so formaciones militares. Y la práctica abondó bien llueu. De cutiu les ciudaes que s'amosaren reticentes camudaron d'opinión basándose nes esperiencies favorables. Unu d'estos exemplos tuvo llugar mientres la Guerra Lelantina ente Eretria y Calcis. Na batalla decisiva pidieron ayuda del guerreru Cleómaco. Este traxo consigo al so erómeno. El mozu lideró la carga de Calcis contra los eretrieos y llevándolos a la victoria a cuenta de la so propia vida. Entós alzaron un monumentu funerariu nel centru del so ágora y empezaron a honrar la pederastia.

A pesar de la importancia d'estes rellaciones nes formación militar nun tuvo exenta de discutinios. Según Jenofonte, los espartanos tarrecíen l'usu de les rellaciones como la base pa la ordenar la unidá militar porque creíen que yera conceder demasiao pesu a la sexualidá primero que al talentu. Por cuenta de esto'l so llexislador Licurgo atacó esti comportamientu considerando la lluxuria pola guapura vergonzosa. "Si como rescampla nun ye una atraición pol alma, sinón que solamente ye un pruyimientu pol cuerpu ye cheirientu". Jenofonte amás afirma qu'en delles ciudaes a los amantes nin siquier dexábase-yos falar ente ellos en tiempu de guerra.

Sicasí les ciudaes estáu qu'emplegaron esta práctica pa determinar la formación militar tuvieron abondo ésitu. Los tebanos tuvieron un reximientu según nucleu del restu del so exércitu. Atribuyir a esti grupu llamáu'l batallón sagráu tebanu el convertir a Tebas na ciudá estáu más poderosa mientres una xeneración, hasta que cayó ganada poles tropes de Filipo II de Macedonia. Filipo II de Macedonia quedó impresionáu pola valentía demostrada mientres la batalla y mandó a les sos tropes rindir homenaxe a los sos enemigos cayíos alzando un monumentu que se caltién inda sobre la so tumba. Y tamién fixo una severa crítica al puntu de vista de los espartanos sobre'l batallón:

 Batallón Sagráu de Tebas 

El Batallón Sagráu de Tebas, una unidá militar separada del restu y acutada namái a homes y los sos mozos amaos, ye de normal consideráu como'l primer exemplu de cómo na Antigua Grecia usaba l'amor ente soldaos na tropa p'aguiyar el so espíritu combativu. Los tebanos atribuyíen al Batallón Sagráu'l poder de Tebas mientres la xeneración anterior al so cayida ante Filipo II de Macedonia, que quedó tan impresionáu ante'l so valor en combate que mandó construyir un momumento qu'entá güei caltiénse de pies nel llugar onde se soterró a los soldaos. Tamién criticó duramente les opiniones que los espartanos teníen del Batallón. Diz Plutarcu na so obra Pelópidas:
Perezan los que pudieren pensar qu'ente asemeyaos homes pudiera haber nada reprensible.Plutarcu, Pelópidas 18. Ye posible atopar online el testu traducíu al castellanu .

Na mesma obra, Plutarco cita tamién la opinión de Pamenes de Tebas:
El Néstor de Homero nun foi bien habilidosu encabezando un exércitu cuando ordenó que los griegos formaren por tribus (...), pos tenía de xunir los amantes colos sos amaos. Porque los homes de la mesma tribu valórense bien pocu los unos a los otros cuando'l peligru acesma; pero un grupu encimentáu na amistá basada nel amor nunca va ser separáu pos, tarreciendo faltar, los amantes polos amaos, y éstos por aquellos, asina perseveran nos peligros los unos polos otros.

Estes uniones tán reflexaes n'episodios de la mitoloxía griega, como la heroica rellación ente Aquiles y Patroclo na Ilíada, onde al paecer la so unión aguiyó tanto la moral como la valentía. Les uniones nel exércitu tomaben la forma típica de pederastia, siendo escases les rellaciones más igualitaries. Estes rellaciones quedaron documentaes por munchos historiadores griegos y en discursos filosóficos, según en descorteses menciones como la de Filipo II de Macedonia, recoyida por Plutarco:

Atopamos que la mayoría de les naciones guerreres son más adictes al amor, como los beocios, los lacedemonios y los cretenses. Y ente los más antiguos héroes nengunu foi tan amorosu como Meleagro, Aquiles, Aristómenes, Cimón o Epaminondas; el postreru de los cualos tuvo como concubinos a Asópico y a Cafisodoro, que foi asesináu xunto a él na Batalla de Mantinea y xaz soterráu bien cercanu a él.Plutarcu, Obres morales y de costumes (Moralia). Volume IV: Del amor, en "Flaviano y Autóbolo, fíos de Plutarco, 17". Ye posible atopar online el testu traducíu al inglés  .

Mientres la Guerra Lelantina ente Eretria y Calcis, antes d'una decisiva batalla los calcidianos pidieron ayuda a un guerreru llamáu Cleómaco. Él respondió al so pidimientu, llevando al so amante por que reparara. Liderando la carga contra los eretrios, llevó a Calcis a la victoria pagando como aprecio la so propia vida. Los calcidianos alzáron-y una tumba nel mercáu en gratitud y adoptaron la pederastia.

 Exemplos 
Tantu la hestoria como la mitoloxía dannos exemplos de los guerreros con esti tipu de rellaciones.

 Guerreros históricos 
thumb|250px|Aquiles vendando les firíes de Patroclo.
Notables guerreros de l'antigua Grecia caltuvieron rellaciones con otros homes, de los qu'hai rexistros mentando la so rellación son:
 Aristomenes — Príncipe de Mesenia y Arcadia
 Cimón — líder de la lliga de Delos y armada ateniense mientres la guerra contra los perses.
 Epaminondas xeneral de Tebas y Capisdoros fueron soterraos xuntos en morriendo na batalla de Mantineia, daqué que s'acutar a los maríos.
 Asópico — guerreru tamién amigu de Epaminondas.
 Cleomaco — lideró a Calcis na Guerra Lelantina ya introdució la pederastia nel área.
 Pamenes — xeneral que asuminó el mandu tres Epaminondas.
 Terón — guerreru de Tesalia
 Harmodio y Aristogitón— los tiranicidas que dexaron la instauración de la democracia n'Atenes.
 Pelópidas — xeneral del batallón sagrada tebana 
 Górgidas — fundador de la tropa sagrada tebana 
 Meleagro — comandante de la infantería d'Alexandru Magnu
 Alexandru Magnu y Hefestión — el príncipe de Macedonia y el so xeneral yeren amigos. Dizse que la muerte en batalla de Hefestión pudo ser la causa que produciría darréu la muerte del propiu Alejandro.

 Guerreros mitolóxicos 
Tamién los guerreros mitolóxicos amar ente sigo:
 Aquiles y Patroclo — El so amor foi idealizáu y tomáu como exemplu por tolos guerreros amigos.
 Heracles y Iolao

 Ver tamién 
 Pederastia na Antigua Grecia
 Homosexualidá na Antigua Grecia
 LGBT y serviciu militar

 Referencies 
 Kenneth J. Dover. Greek Homosexuality,. Ed. Duckworth 1978 ISBN
 Gay Warriors, by Burg, B. R., et al.; New York: New York University Press, 2002. ISBN 0-8147-9886-1.
 Homosexuality and Civilization, by Crompton, Louis, et al.; Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press, 2003. ISBN 0-674-01197-X.
 Percy, William A. Pederasty and Pedagogy in Archaic Greece, Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 1996.

Categoría:Historia de l'Antigua Grecia
Categoría:Historia LGBT