Giuseppe Bolagnos
{{referencies|t=20211204090158}}
{{persona}}
'''Giuseppe Bolagnos''' {{nym}}, nacíu '''José de Navia Bolaño y Castro''', foi un [[noble]], [[diplomáticu]], [[políticu]] y [[mecenes]] asturianu nacionalizáu italianu.

== Biografía ==
[[Ficheru:Antonio Canal - Il Bucintoro al molo nel giorno dell'Ascensione.jpg|thumb|left|''[[El Bucintoro nel cai'l día de l'Ascensión]]'', [[Canaletto]]. El bucintoro yera la [[galera]] oficial de la [[República de Venecia]].]]
Nació en [[Navia]] nuna familia de la nobleza, el so pá yera Álvaro de Navia Bolaño y Moscoso y la so ma María Lorenza de Castro Ulloa y Pimentel. José, qué col tiempu camudó'l nome a Giuseppe, estudió [[Derechu]] na [[Universidá de Salamanca]] y ehí foi profesors de [[derechu romanu]] por un tiempu enantes de treslladase a [[Milán]] en 1702.<ref name="heraldry" />

En 1710 convirtióse en rexente del Conseyu d'Italia y llugarteniente de la Cámara Real de Nápoles. En 1714, Giuseppe llogró la ciudadanía milanesa, lo que-y permitió axuntase a l'aristocracia llocal. Al añu siguiente empezó la construcción del palaciu de Milán de la so familia. En 1717, col favor de [[Carlos VI del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu]], llogró los feudos de [[Fracchia (Spino d'Adda)|Fracchia]], [[Pizzighettone]], [[Riolo]], [[Robecco sull'Oglio]], [[Villa Pompeiana]], [[Vigadore]], [[Basiasco]], [[Caviaga]], [[Conterico]] y [[Caleppio]]. Nesi mesmu añu y hasta 1727, pasó a ser rexente del Estáu de Milán dientro del Conseyu Supremu d'España (nuevu organismu qu'arrexuntaba al Conseyu d'Italia y la Giunta d'Italia). En 1727 foi nomáu embaxador imperial na [[República de Venecia]] y al añu siguiente llogró'l títulu de marqués sobre'l principal de los sos feudos: Pizzighettone. L'actu de presentar les credenciales de Giuseppe Bolagnos al [[dux de Venecia|dux]], que tuvo llugar el 29 de mayu de 1729, foi retratáu por [[Canaletto]] nun famosu cuadru encargáu pol mesmu Bolagnos. Tamién pa Bolagnos, en 1729, Canaletto interpretará una de les sos obres maestres más famoses, "El Bucintoro nel cai'l día de l'Ascensión" (''Il Bucintoro al Molo il giorno dell'Ascensione''). En 1730 dio la orde d'alzar el Santuariu de la Madonna del Castagno en [[Muggiò]] sol so patrociniu .

Morrió en Venecia en 1732.<ref name="heraldry">{{cita web |url=https://www.heraldrysinstitute.com/lang/es/cognomi/Bolagnos/Italia+-+Spagna/idc/9268/idt/en/ |títulu=Bolagnos familia heráldica genealogía escudo Bolagnos}}</ref> El so cuerpu foi soterráu na ilesia veneciana de Santa Maria de Nazareth. A la so muerte foi asocedíu pol so segundu fíu, Carlo, porque'l so primoxénitu morrió prematuru. Cuando'l so fíu morrió ensin herederos y la familia s'estinguió, el [[Hospital Mayor de Milán]], según el testamentu de Giuseppe, convirtióse n'herederu de la fortuna familiar.

== Familia ==
Casó en Milán el 27 de payares de 1706 cola noble italiana Isabella Boselli, fía del conde Enrico Boselli, proviniente d'una familia noble de [[Bérgamu]], y de la so esposa, la condesa Costanza Rho. El matrimoniu tuvo dos fíos: 
* Álvaro (Milán, 5 de setiembre 1707 - 1732)
* Carlo (Milán, 24 de payares de 1708 - 1757), segundu marqués de Pizzighettone, casó con Margherita Dal Verme.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Bibliografía ==
* Paolo M. Galimberti, ''Giuseppe Bolagnos. “Una mente che intende al volo e a fondo”'', en ''Il paese dell’acqua. I Luoghi pii elemosinieri di Milano e le loro terre: un itinerario nel paesaggio dal medioevo ai nostri giorni'', editáu por Lucia Aiello, Marco Bascapè, Sergio Rebora, Milán, ASP Golgi Redaelli – Como, Nodo Libri, 2013, páxs.&nbsp;124–131

== Enllaces esternos ==
{{traducíu ref|it|Giuseppe Bolagnos}}
{{NF|1668|1732|Bolagnos, Giuseppe}}
[[Categoría:Nobles d'Asturies]]
[[Categoría:Diplomáticos y diplomátiques d'Asturies]]
[[Categoría:Políticos y polítiques d'Asturies]]
[[Categoría:Mecenes]]
[[Categoría:Persones de Navia]]
[[Categoría:Nobles d'Italia]]
Giuseppe Bolagnos , nacíu José de Navia Bolaño y Castro, foi un noble, diplomáticu, políticu y mecenes asturianu nacionalizáu italianu.

 Biografía 
thumb|left|El Bucintoro nel cai'l día de l'Ascensión, Canaletto. El bucintoro yera la galera oficial de la República de Venecia.
Nació en Navia nuna familia de la nobleza, el so pá yera Álvaro de Navia Bolaño y Moscoso y la so ma María Lorenza de Castro Ulloa y Pimentel. José, qué col tiempu camudó'l nome a Giuseppe, estudió Derechu na Universidá de Salamanca y ehí foi profesors de derechu romanu por un tiempu enantes de treslladase a Milán en 1702.

En 1710 convirtióse en rexente del Conseyu d'Italia y llugarteniente de la Cámara Real de Nápoles. En 1714, Giuseppe llogró la ciudadanía milanesa, lo que-y permitió axuntase a l'aristocracia llocal. Al añu siguiente empezó la construcción del palaciu de Milán de la so familia. En 1717, col favor de Carlos VI del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu, llogró los feudos de Fracchia, Pizzighettone, Riolo, Robecco sull'Oglio, Villa Pompeiana, Vigadore, Basiasco, Caviaga, Conterico y Caleppio. Nesi mesmu añu y hasta 1727, pasó a ser rexente del Estáu de Milán dientro del Conseyu Supremu d'España (nuevu organismu qu'arrexuntaba al Conseyu d'Italia y la Giunta d'Italia). En 1727 foi nomáu embaxador imperial na República de Venecia y al añu siguiente llogró'l títulu de marqués sobre'l principal de los sos feudos: Pizzighettone. L'actu de presentar les credenciales de Giuseppe Bolagnos al dux, que tuvo llugar el 29 de mayu de 1729, foi retratáu por Canaletto nun famosu cuadru encargáu pol mesmu Bolagnos. Tamién pa Bolagnos, en 1729, Canaletto interpretará una de les sos obres maestres más famoses, "El Bucintoro nel cai'l día de l'Ascensión" (Il Bucintoro al Molo il giorno dell'Ascensione). En 1730 dio la orde d'alzar el Santuariu de la Madonna del Castagno en Muggiò sol so patrociniu .

Morrió en Venecia en 1732. El so cuerpu foi soterráu na ilesia veneciana de Santa Maria de Nazareth. A la so muerte foi asocedíu pol so segundu fíu, Carlo, porque'l so primoxénitu morrió prematuru. Cuando'l so fíu morrió ensin herederos y la familia s'estinguió, el Hospital Mayor de Milán, según el testamentu de Giuseppe, convirtióse n'herederu de la fortuna familiar.

 Familia 
Casó en Milán el 27 de payares de 1706 cola noble italiana Isabella Boselli, fía del conde Enrico Boselli, proviniente d'una familia noble de Bérgamu, y de la so esposa, la condesa Costanza Rho. El matrimoniu tuvo dos fíos: 
 Álvaro (Milán, 5 de setiembre 1707 - 1732)
 Carlo (Milán, 24 de payares de 1708 - 1757), segundu marqués de Pizzighettone, casó con Margherita Dal Verme.

 Referencies 

 Bibliografía 
 Paolo M. Galimberti, Giuseppe Bolagnos. “Una mente che intende al volo e a fondo”, en Il paese dell’acqua. I Luoghi pii elemosinieri di Milano e le loro terre: un itinerario nel paesaggio dal medioevo ai nostri giorni, editáu por Lucia Aiello, Marco Bascapè, Sergio Rebora, Milán, ASP Golgi Redaelli – Como, Nodo Libri, 2013, páxs. 124–131

 Enllaces esternos 

Categoría:Nobles d'Asturies
Categoría:Diplomáticos y diplomátiques d'Asturies
Categoría:Políticos y polítiques d'Asturies
Categoría:Mecenes
Categoría:Persones de Navia
Categoría:Nobles d'Italia