Puka-Puka
{{Xeografía
|mapa=Polinesia Francesa
|mapa2=Océanu Pacíficu
}}
'''Puka-Puka''' ye un [[atolón]] despobláu del archipiélagu [[Tuamotu]]. Alministrativamente perteneciente a la [[coleutividá d'ultramar]] de la [[Polinesia Francesa]]. Ta asitiáu al nordeste del archipiélagu, a {{Unidá|1190|km}} de la [[Tahití|islla de Tahití]]. Esti atolón ta bastante aislláu, siendo la tierra más cercana [[Fakahina]], 182 km al suroeste.

== Historia ==
D'antiguo yera conocíu como Mahina. La villa principal ye Te One Mahina, que quier dicir «el sable de Mahina».

Puka Puka foi la primer islla descubierta polos europeos na Polinesia. [[Fernão de Magalhães]] llegó alredor del 8 de marzu de 1521 pos salieron del estrechu sobro'l 27 de payares, al cual dieron el nombre de "islla de San Pablo". Equí nun pudieron desembarcar nin reponer provisiones, a pesar de que la situación de los marinos yera dramática.

El nome de los castros foi por ser la vixilia de la festividá de la conversión de San Pablo la más próxima a la fecha del descubrimientu, pero non porque llegaren a elles nesa fecha, tanto por tiempu como por velocidá yera daqué imposible. "El relatu de Pigafetta diz que... dempués de 3 meses y 20 díes de navegación dende la Patagonia aportamos a unos castros llenos de páxaros y árboles que llamamos islles Infortunadas. El primeru d'ellos en llatitú, unos dicen en 13º llatitú septentrional y otros en llatitú 15º llatitú septentrional. El segundu castru taba en llatitú 9º septentrional..."<ref>[https://www.diariodecadiz.es/v_centenario_vuelta_al_mundo/diario-hazana-vuelta-mundo-magallanes_0_1543947661.html Vuelta al mundo de Magallanes]</ref>

Mientres munchos años foi prácticamente la única islla qu'apaecía nos mapes nel mediu del Pacíficu. En 1616 fueron redescubiertes polos neerlandeses [[Willem Schouten]] y [[Jacob Le Maire]], nella atoparon trés perros de raza española y llamáronla islla de los Perros (en {{lang-nl|''Honden Eylandt''}}).

A principios del {{Sieglu|XX|s}} foi colonizáu por trabayadores de Fakahina para esplotar el recursu de [[guanu]] y llantar [[cocoteros]] para producir [[copra]]. 

En 1950 foi la primer islla qu'atopó [[Thor Heyerdahl]] dempués de cruciar el Pacíficu dende [[Perú]] cola so embarcación de construcción tradicional, [[Kon-Tiki]]. 

El 1996 foi afaráu por un tifón.

== Xeografía ==
La superficie total ye de {{Unidá|4|km²}}, con una llaguna pequeña y zarrada nel centru del atolón. Dacuando inclúise nel grupu de les islles de la Decepción, pero alcuéntrense a {{Unidá|300|km}} al este y ta culturalmente estremáu. 

L'atolón foi pobláu dende les [[islles Marqueses]] y la llingua llocal ta más rellacionada col marquesanu que col paumotu.

La población foi de 166 habitantes nel censu de 2012. Por cuenta del so aislamientu, alministrativamente forma una [[Comuña francesa|comuña]] d'una única islla.

== Tresporte ==
L'[[aeropuertu de Puka-Puka]] inauguróse en 1979.

== Galería ==
<Gallery>
Archivu:Kopra.JPG|thumb|center|220px|Secaderu de copra.
Archivu:Puka-Puka.JPG|thumb|center|220px|Villa de Te One Mahina.
</gallery>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces xeografía}}

{{Control d'autoridaes}}
[[Categoría:Polinesia Francesa]]
Puka-Puka ye un atolón despobláu del archipiélagu Tuamotu. Alministrativamente perteneciente a la coleutividá d'ultramar de la Polinesia Francesa. Ta asitiáu al nordeste del archipiélagu, a  de la islla de Tahití. Esti atolón ta bastante aislláu, siendo la tierra más cercana Fakahina, 182 km al suroeste.

 Historia 
D'antiguo yera conocíu como Mahina. La villa principal ye Te One Mahina, que quier dicir «el sable de Mahina».

Puka Puka foi la primer islla descubierta polos europeos na Polinesia. Fernão de Magalhães llegó alredor del 8 de marzu de 1521 pos salieron del estrechu sobro'l 27 de payares, al cual dieron el nombre de "islla de San Pablo". Equí nun pudieron desembarcar nin reponer provisiones, a pesar de que la situación de los marinos yera dramática.

El nome de los castros foi por ser la vixilia de la festividá de la conversión de San Pablo la más próxima a la fecha del descubrimientu, pero non porque llegaren a elles nesa fecha, tanto por tiempu como por velocidá yera daqué imposible. "El relatu de Pigafetta diz que... dempués de 3 meses y 20 díes de navegación dende la Patagonia aportamos a unos castros llenos de páxaros y árboles que llamamos islles Infortunadas. El primeru d'ellos en llatitú, unos dicen en 13º llatitú septentrional y otros en llatitú 15º llatitú septentrional. El segundu castru taba en llatitú 9º septentrional..."Vuelta al mundo de Magallanes

Mientres munchos años foi prácticamente la única islla qu'apaecía nos mapes nel mediu del Pacíficu. En 1616 fueron redescubiertes polos neerlandeses Willem Schouten y Jacob Le Maire, nella atoparon trés perros de raza española y llamáronla islla de los Perros (en ).

A principios del  foi colonizáu por trabayadores de Fakahina para esplotar el recursu de guanu y llantar cocoteros para producir copra. 

En 1950 foi la primer islla qu'atopó Thor Heyerdahl dempués de cruciar el Pacíficu dende Perú cola so embarcación de construcción tradicional, Kon-Tiki. 

El 1996 foi afaráu por un tifón.

 Xeografía 
La superficie total ye de , con una llaguna pequeña y zarrada nel centru del atolón. Dacuando inclúise nel grupu de les islles de la Decepción, pero alcuéntrense a  al este y ta culturalmente estremáu. 

L'atolón foi pobláu dende les islles Marqueses y la llingua llocal ta más rellacionada col marquesanu que col paumotu.

La población foi de 166 habitantes nel censu de 2012. Por cuenta del so aislamientu, alministrativamente forma una comuña d'una única islla.

 Tresporte 
L'aeropuertu de Puka-Puka inauguróse en 1979.

 Galería 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Polinesia Francesa