Tabla isiaca
[[Ficheru:Bembine Table of Isis Close Up.png|thumb|Estazo de la Tabla isiaca.]]
La '''Tabla isiaca''' ye una placa de [[cobre]] que taba consagrada a l'antigua diosa [[Isis]]. Nella figuren decenes de [[dioses exipcios]], amosando los sos símbolos y atributos. Ye unu de los documentos notables que nos tresmitió l'antigüedá; tamién se la llapada '''Tabla Maca''' y '''Tabla Bembina''', del nome del so primer dueñu. Anguaño nel [[Muséu Exipciu de Turín]]. 


== Historia ==

El [[Anne Claude de Caylus|conde de Caylus]] envalora que la Tabla foi ellaborada n'[[Antiguu Exiptu|Exiptu]] y llevada a [[Italia]] na dómina de la decadencia de la república, cuando los romanos adoptaron munchos ritos de la [[relixón exipcia]].

La Tabla foi afayada en [[Roma]], nel saquéu que sufrió l'añu [[1527]]. Eneas Vico foi'l primeru que publicó en 1559, en [[Venecia]], una copia grabada d'esti memorable documentu del arte exipcio. [[Giacomo Franco]] publicar en 1600, en Venecia, perteneciendo entós a Torcuato, fíu del [[cardenal]] [[Pietro Bembo]], habiéndola ésti adquiríu de regalu que-y fixo'l pontífiz [[Paulo III]] que, según dizse, mercar a un aserrador. El fíu del cardenal vendió la tabla, según paez, al duque de Mantua, quien la asitió na so galería de pintures, onde permaneció entá en tiempu de Pignorius. Cuando [[Mantua]] foi tomada en 1630 polos Imperiales, perdióse la Tabla, y por enforma tiempu ignoró'l so paradoriu, hasta que por una casualidá atopar nos Archivos de [[Turín]].

== El documentu ==

La Tabla ye toa ella de [[cobre]] coloráu, teniendo tres pies y diez pulgaes de llongura por dos pies, tres pulgaes, nueve llinies d'anchu. Les figures nella grabaes tienen lo más una llinia de fondura, son d'un color mas xubíu, y les sos contornes tán na so mayor parte marcaos con filetes de plata. 

== Conteníu ==

Ye induldable qu'esta Tabla taba consagrada a Isis, porque sobre ser la figura principal, ocupa la mayor de los trés bandes o llistes en que ta compartida la superficie de la Tabla. Munchos sabios procuraron esplicar les figures que se topen nella, y la obra que con esti motivu apaeció escrita con más estensión y aciertu ye la de Laurencio Pignorius. Nel Edipo de [[Athanasius Kircher|Kircher]], en Montfaucon y nos Viaxes de Keyssler atópense igualmente los detalles d'esti documentu. 

Jablonski, en dos Memories ensertes na ''Miscelánea Berolinenm'', considera esta Tabla como un [[Calendariu]] de les fiestes pal usu de los exipcios que vivíen en Roma, conforme la triple división que tenía l'añu de los exipcios: cunta que esti monumentu foi fechu nel sieglu segundu o terceru: nos sos dos citaes Memories esplica una parte de les figures de la Tabla Isiaca: tamién s'atopen munches ilustraciones sobre esto mesmu na so ''Pantheon Ægyptiacum''. Schlegel, na nota 260 de la so traducción alemana de Banier, da un estractu de too dicir por Jablonski.<ref group='nota'>Kircher descríbese como 'probablemente'l máximu representante del hermetismu na Ilesia de la post Reforma p. 235 Baigent, Leigh M & R. El Mestranzu y Piedra El pub. Pingüín de Londres 1997 reimpreso 2005. Vease tamién - 'Athanasius Kircher: L'últimu home que lo sabía tou' ed. Pub Paula Findlen. Routledge 2004</ref>

El conde de Caylus quixo menos esplicar que describir toles figures del documentu pa facilitar l'estudiu a los que d'él quieran ocupase: ye de paecer que foi construyida la Tabla n'Exiptu y llevada a Italia cuando la decadencia de la república entós que los romanos adoptaron munchos ritos de la relixón de los exipcios, y que per esti mediu tratar d'evitar les alteraciones arbitraries que podíen introducise nesta relixón.

[[Ficheru:Recueil d'antiquités égyptiennes, étrusques, greques et romaines (1752) (14786414733).jpg|center|thumb|800px|Les distintes divinidaes exipcies representaes na ''Tabla Bembina''.]]

== Ver tamién ==
*[[Isis]]

== Notes y referencies ==
=== Notes ===
{{llistaref|group="nota"}}
=== Referencies ===
{{llistaref|2}}
===Bibliografía===
*Bautista Carrasco, Juan (1864) ''Mitoloxía Universal''. páxs. 205-206.
*Ernesto Scamuzzi. ''La "Mensa Isiaca" del Regio Museo di Antichità di Torino'', R.Museo di Torino, Torino, 1939
*Enrica Leospo, ''La mensa isiaca di Torino'', Muséu Egizio, Torino, 1978
*Robin Raybould,Emblemata, la lliteratura simbólica de la renacencia, Grollier Club, Nueva York 2009, pp.92-5

== Enllaces esternos ==
{{commonscat|Bembine table of Isis}}
*[https://books.google.es/books?id=xb5tHNLagAYC&client=firefox-a Bautista Carrasco, Juan (1864) ''Mitoloxía universal''. Publicáu por Imprenta y Llibrería de Gaspar y Roig.]



{{Tradubot|Tabla isiaca}}

{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Símbolos del Antiguu Exiptu]]
[[Categoría:Mitoloxía exipcia]]
La Tabla isiaca ye una placa de cobre que taba consagrada a l'antigua diosa Isis. Nella figuren decenes de dioses exipcios, amosando los sos símbolos y atributos. Ye unu de los documentos notables que nos tresmitió l'antigüedá; tamién se la llapada Tabla Maca y Tabla Bembina, del nome del so primer dueñu. Anguaño nel Muséu Exipciu de Turín. 

 Historia 

El conde de Caylus envalora que la Tabla foi ellaborada n'Exiptu y llevada a Italia na dómina de la decadencia de la república, cuando los romanos adoptaron munchos ritos de la relixón exipcia.

La Tabla foi afayada en Roma, nel saquéu que sufrió l'añu 1527. Eneas Vico foi'l primeru que publicó en 1559, en Venecia, una copia grabada d'esti memorable documentu del arte exipcio. Giacomo Franco publicar en 1600, en Venecia, perteneciendo entós a Torcuato, fíu del cardenal Pietro Bembo, habiéndola ésti adquiríu de regalu que-y fixo'l pontífiz Paulo III que, según dizse, mercar a un aserrador. El fíu del cardenal vendió la tabla, según paez, al duque de Mantua, quien la asitió na so galería de pintures, onde permaneció entá en tiempu de Pignorius. Cuando Mantua foi tomada en 1630 polos Imperiales, perdióse la Tabla, y por enforma tiempu ignoró'l so paradoriu, hasta que por una casualidá atopar nos Archivos de Turín.

 El documentu 

La Tabla ye toa ella de cobre coloráu, teniendo tres pies y diez pulgaes de llongura por dos pies, tres pulgaes, nueve llinies d'anchu. Les figures nella grabaes tienen lo más una llinia de fondura, son d'un color mas xubíu, y les sos contornes tán na so mayor parte marcaos con filetes de plata. 

 Conteníu 

Ye induldable qu'esta Tabla taba consagrada a Isis, porque sobre ser la figura principal, ocupa la mayor de los trés bandes o llistes en que ta compartida la superficie de la Tabla. Munchos sabios procuraron esplicar les figures que se topen nella, y la obra que con esti motivu apaeció escrita con más estensión y aciertu ye la de Laurencio Pignorius. Nel Edipo de Kircher, en Montfaucon y nos Viaxes de Keyssler atópense igualmente los detalles d'esti documentu. 

Jablonski, en dos Memories ensertes na Miscelánea Berolinenm, considera esta Tabla como un Calendariu de les fiestes pal usu de los exipcios que vivíen en Roma, conforme la triple división que tenía l'añu de los exipcios: cunta que esti monumentu foi fechu nel sieglu segundu o terceru: nos sos dos citaes Memories esplica una parte de les figures de la Tabla Isiaca: tamién s'atopen munches ilustraciones sobre esto mesmu na so Pantheon Ægyptiacum. Schlegel, na nota 260 de la so traducción alemana de Banier, da un estractu de too dicir por Jablonski.Kircher descríbese como 'probablemente'l máximu representante del hermetismu na Ilesia de la post Reforma p. 235 Baigent, Leigh M & R. El Mestranzu y Piedra El pub. Pingüín de Londres 1997 reimpreso 2005. Vease tamién - 'Athanasius Kircher: L'últimu home que lo sabía tou' ed. Pub Paula Findlen. Routledge 2004

El conde de Caylus quixo menos esplicar que describir toles figures del documentu pa facilitar l'estudiu a los que d'él quieran ocupase: ye de paecer que foi construyida la Tabla n'Exiptu y llevada a Italia cuando la decadencia de la república entós que los romanos adoptaron munchos ritos de la relixón de los exipcios, y que per esti mediu tratar d'evitar les alteraciones arbitraries que podíen introducise nesta relixón.

center|thumb|800px|Les distintes divinidaes exipcies representaes na Tabla Bembina.

 Ver tamién 
Isis

 Notes y referencies 
 Notes 

 Referencies 

Bibliografía
Bautista Carrasco, Juan (1864) Mitoloxía Universal. páxs. 205-206.
Ernesto Scamuzzi. La "Mensa Isiaca" del Regio Museo di Antichità di Torino, R.Museo di Torino, Torino, 1939
Enrica Leospo, La mensa isiaca di Torino, Muséu Egizio, Torino, 1978
Robin Raybould,Emblemata, la lliteratura simbólica de la renacencia, Grollier Club, Nueva York 2009, pp.92-5

 Enllaces esternos 

Bautista Carrasco, Juan (1864) Mitoloxía universal. Publicáu por Imprenta y Llibrería de Gaspar y Roig.

Categoría:Símbolos del Antiguu Exiptu
Categoría:Mitoloxía exipcia