Idioma hebréu medieval
{{Ficha d'idioma |nome =
Hebréu medieval
|nativu = 
|familia madre = Lengua afroasiátiques
| países= Comunidad hebrees en tol mundu.
|falantes=
|familia=[[Llingües afro-asiátiques|Afro-asiáticu]]<br />
&nbsp;[[Llingües semítiques|Semíticu]]<br />
&nbsp;&nbsp;[[Llingües semítiques centrales|Semíticu central]]<br />
&nbsp;&nbsp;&nbsp;[[Llingües semítiques noroccidentales|Semíticu noroccidental]]<br />
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[[Llingües cananees]]<br />
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; '''Hebréu'''
| escritura = [[Alfabetu hebréu|Hebréu]]
| oficial = 
| axencia = 
| iso1 = |iso2=|iso3=|sil=
}}
El '''hebréu medieval''' tien munches carauterístiques que la estremen de les más vieyes formes del [[idioma hebréu|hebréu]]. Estos afecten a la [[gramática]], la [[sintaxis]], la estructura de la oración, y tamién inclúin una variedá amplia de nuevos artículos léxicos, que se basen xeneralmente en vieyes formes. Na edá d'oru de la cultura xudía n'[[España]], un trabayu importante foi'l realizáu polos gramáticos n'esplicar la gramática y el vocabulariu del hebréu [[biblia|bíblicu]]; enforma d'esto foi basáu nel trabayu de los gramáticos del [[idioma árabe|árabe]] clásicu. Los gramáticos hebreos más importantes fueron [[Yehudah Ben David Hayyug|Xudás ben el ibn Janah de David Hayyuj]] y [[Abu Al-walid Marwan ibn Janah|Jonás ibn Janah]].
 
Tocantes a la [[poesía]], esta foi escrita por poetes como [[Dunash ben Labrat]], [[Ibn Gabirol|Salomón Ibn Gabirol]], [[Yehudah Halevi|Xudás hai-Levi]] y los dos Ibn Ezras ([[Moses ibn Ezra]] y [[Abraham ben Meir ibn Ezra]]), nun hebréu “purificado” basáu nel trabayu d'estos gramáticos, y en metros cuantitativos árabes (vease'l [[piyyut]]). 
Esti hebréu lliterariu foi utilizáu más palantre polos poetes xudíos [[italia]]nos. 

La necesidá d'espresar conceutos [[ciencia|científicos]] y [[filosofía|filosóficos]] del árabe, griegu y medieval clásicu, motivó al hebréu medieval a recurrir a préstamos llingüísticos, y acuñar términos equivalentes de los raigaños hebreos esistentes, dando llugar a un estilu distintu del hebréu filosóficu. Munchos tienen paralelos direutos n'árabe medieval.
 
La familia d'[[Ibn Tibbon]], y especialmente Samuel ben a Judah, fueron responsables de la creación de munches d'estes formes del hebréu, qu'emplegaron nes sos traducciones de materiales científicos del árabe. Naquel momentu, los trabayos filosóficos xudíos orixinales yeren escritos xeneralmente n'árabe, pero col pasu del tiempu, esta forma d'hebréu foi utilizada pa munches composiciones orixinales. Otra influencia importante yera [[Maimonides]], que desenvolvió un estilu simple basáu nel hebréu mishnaico pal usu nel so códigu de la [[llei]], el Mishneh Torá. 

La [[lliteratura]] rabínica subsecuente, escribir nun amiestu ente esti estilu y l'hebréu rabínicu arameizado del [[Talmud]]. L'hebréu tamién foi utilizáu como llingua de la comunicación ente xudíos de diversos países, particularmente col fin d'un comerciu internacional.

== Ver tamién ==
* [[Idioma hebréu]]
* [[Hebréu cuadráu]]
* [[Hebréu tiberiano]]
* [[Yidis|Idish]]
{{Tradubot|Idioma hebreo medieval}}


== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commons}}

{{control d'autoridaes}}

[[Categoría:Idioma hebréu]]
El hebréu medieval tien munches carauterístiques que la estremen de les más vieyes formes del hebréu. Estos afecten a la gramática, la sintaxis, la estructura de la oración, y tamién inclúin una variedá amplia de nuevos artículos léxicos, que se basen xeneralmente en vieyes formes. Na edá d'oru de la cultura xudía n'España, un trabayu importante foi'l realizáu polos gramáticos n'esplicar la gramática y el vocabulariu del hebréu bíblicu; enforma d'esto foi basáu nel trabayu de los gramáticos del árabe clásicu. Los gramáticos hebreos más importantes fueron Xudás ben el ibn Janah de David Hayyuj y Jonás ibn Janah.
 
Tocantes a la poesía, esta foi escrita por poetes como Dunash ben Labrat, Salomón Ibn Gabirol, Xudás hai-Levi y los dos Ibn Ezras (Moses ibn Ezra y Abraham ben Meir ibn Ezra), nun hebréu “purificado” basáu nel trabayu d'estos gramáticos, y en metros cuantitativos árabes (vease'l piyyut). 
Esti hebréu lliterariu foi utilizáu más palantre polos poetes xudíos italianos. 

La necesidá d'espresar conceutos científicos y filosóficos del árabe, griegu y medieval clásicu, motivó al hebréu medieval a recurrir a préstamos llingüísticos, y acuñar términos equivalentes de los raigaños hebreos esistentes, dando llugar a un estilu distintu del hebréu filosóficu. Munchos tienen paralelos direutos n'árabe medieval.
 
La familia d'Ibn Tibbon, y especialmente Samuel ben a Judah, fueron responsables de la creación de munches d'estes formes del hebréu, qu'emplegaron nes sos traducciones de materiales científicos del árabe. Naquel momentu, los trabayos filosóficos xudíos orixinales yeren escritos xeneralmente n'árabe, pero col pasu del tiempu, esta forma d'hebréu foi utilizada pa munches composiciones orixinales. Otra influencia importante yera Maimonides, que desenvolvió un estilu simple basáu nel hebréu mishnaico pal usu nel so códigu de la llei, el Mishneh Torá. 

La lliteratura rabínica subsecuente, escribir nun amiestu ente esti estilu y l'hebréu rabínicu arameizado del Talmud. L'hebréu tamién foi utilizáu como llingua de la comunicación ente xudíos de diversos países, particularmente col fin d'un comerciu internacional.

 Ver tamién 
 Idioma hebréu
 Hebréu cuadráu
 Hebréu tiberiano
 Idish

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Idioma hebréu