Justo Cuervo
{{persona}}
'''Justo Cuervo Arango O. P.''' {{nym}} foi un relixosu [[dominicu]] asturianu, catedráticu y publicista.

== Biografía ==
Justo Cuervo Arango nació en Folgueras, pueblu del conceyu de Pravia (Asturies), siendo fíu de llabradores. Foi unviáu a estudiar la segunda enseñanza al Colexu de [[Los Cabos (Pravia)|Los Cabos]], treslladándose darréu al Colexu de [[Courias (Cangas del Narcea)|Courias]] ([[Cangas del Narcea|Cangas]]), onde ingresó nel [[Conventu de San Xuan Bautista de Courias|Conventu de San Xuan Bautista]] de la Orde de Predicadores, tomando'l vezu'l 10 de setiembre de 1875. Terminaos los sos estudios eclesiásticos iniciales, foi treslladáu a [[Salamanca]] pa estudiar Filosofía y Lletres na so Universidá, llogrando'l grau de llicenciáu en 1885. Ente 1887 y 1889 cursa'l doctoráu na [[Universidá Central de Madrid]], que llogró cola tesis ''El maestru Fr. Diego de Ojeda y la Cristiada''. Concluyíos los sos estudios foi destináu al Colexu de los Dominicos de [[Vergara]], en Guipúzcoa. En 1891 foi destináu como profesor de Filosofía al Colexu de Courias, y darréu como profesor de Sagrada Escritura. En 1895 foi nomáu rector de Courias. Darréu foi treslladáu al [[Conventu de San Esteban (Salamanca)|Conventu de San Esteban]] de [[Salamanca]], onde finaría'l 28 d'avientu de 1921.

L'[[Real Academia de la Historia|Academia de la Historia]] nomó-y académicu correspondiente en 1913. Tamién-y galardonó, en 1920, col Premiu al Talentu.

Mientres la so estancia en Salamanca desempeñó diversos cargos d'importancia cultural y científica, ente ellos el de presidente de la Comisión de Monumentos, que desempeñó hasta la so muerte.

Bona parte de la so actividá como escritor ya investigador centrar nel estudiu de la vida y obra de [[Fray Luis de Granada]].

== Obres ==
* ''El maestro Fr. Diego de Ojeda y la Cristiada'' (Pravia, 1895, reimpresa en Madrid, 1898).
* ''Biografía de Fr. Luis de Granada con unos artículos literarios donde se demuestra que el venerable padre y no san Pedro de Alcántara es el verdadero y único autor del Libro de la Oración'' (Madrid, 1895).
* ''El monasterio de San Juan de Corias'' (Xixón, 1898, y segunda edición en Salamanca, 1915).
* ''Historiadores del convento de San Esteban de Salamanca'' (Salamanca, 1914-1915).
* ''Fr. Luis de Granada y la Inquisición'' (Salamanca, 1915).
* ''Fr. Luis de Granada, verdadero y único autor del Libro de la Oración y Meditación'' (Madrid, 1919).

== Bibliografía ==
* Suárez, Constantino: "Cuervo Arango (Fr. Xusto)". En: ''Escritores y artistes asturianos: índiz bio-bibliográficu''. Madrid, 1936. Tomu II, p. 486-489.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
* Reproducción facsimilar de {{Enllaz rotu|1=monesteriu-de-san-juan-de-corias-1897.html El monesteriu de San Xuan de Courias |2=http://www.touspatous.es/index.php/biblioteca-digital/doc_download/111-el |date=August 2024 |bot=InternetArchiveBot }}, artículu apaecíu na obra ''Asturies'' de Bellmunt y Canella (Xixón 1895-1900) y publicáu n'edición electrónica por Tous pa Tous, Sociedá Canguesa d'Amantes del País en 2009.

{{NF|1859|1921|Cuervo, Justo}}
{{Tradubot|Justo Cuervo}}
[[Categoría:Sacerdotes católicos d'España]]
[[Categoría:Persones de Pravia]]
[[Categoría:Relixosos y relixoses d'Asturies]]
[[Categoría:Dominicos d'España]]
Justo Cuervo Arango O. P.  foi un relixosu dominicu asturianu, catedráticu y publicista.

 Biografía 
Justo Cuervo Arango nació en Folgueras, pueblu del conceyu de Pravia (Asturies), siendo fíu de llabradores. Foi unviáu a estudiar la segunda enseñanza al Colexu de Los Cabos, treslladándose darréu al Colexu de Courias (Cangas), onde ingresó nel Conventu de San Xuan Bautista de la Orde de Predicadores, tomando'l vezu'l 10 de setiembre de 1875. Terminaos los sos estudios eclesiásticos iniciales, foi treslladáu a Salamanca pa estudiar Filosofía y Lletres na so Universidá, llogrando'l grau de llicenciáu en 1885. Ente 1887 y 1889 cursa'l doctoráu na Universidá Central de Madrid, que llogró cola tesis El maestru Fr. Diego de Ojeda y la Cristiada. Concluyíos los sos estudios foi destináu al Colexu de los Dominicos de Vergara, en Guipúzcoa. En 1891 foi destináu como profesor de Filosofía al Colexu de Courias, y darréu como profesor de Sagrada Escritura. En 1895 foi nomáu rector de Courias. Darréu foi treslladáu al Conventu de San Esteban de Salamanca, onde finaría'l 28 d'avientu de 1921.

L'Academia de la Historia nomó-y académicu correspondiente en 1913. Tamién-y galardonó, en 1920, col Premiu al Talentu.

Mientres la so estancia en Salamanca desempeñó diversos cargos d'importancia cultural y científica, ente ellos el de presidente de la Comisión de Monumentos, que desempeñó hasta la so muerte.

Bona parte de la so actividá como escritor ya investigador centrar nel estudiu de la vida y obra de Fray Luis de Granada.

 Obres 
 El maestro Fr. Diego de Ojeda y la Cristiada (Pravia, 1895, reimpresa en Madrid, 1898).
 Biografía de Fr. Luis de Granada con unos artículos literarios donde se demuestra que el venerable padre y no san Pedro de Alcántara es el verdadero y único autor del Libro de la Oración (Madrid, 1895).
 El monasterio de San Juan de Corias (Xixón, 1898, y segunda edición en Salamanca, 1915).
 Historiadores del convento de San Esteban de Salamanca (Salamanca, 1914-1915).
 Fr. Luis de Granada y la Inquisición (Salamanca, 1915).
 Fr. Luis de Granada, verdadero y único autor del Libro de la Oración y Meditación (Madrid, 1919).

 Bibliografía 
 Suárez, Constantino: "Cuervo Arango (Fr. Xusto)". En: Escritores y artistes asturianos: índiz bio-bibliográficu. Madrid, 1936. Tomu II, p. 486-489.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Reproducción facsimilar de , artículu apaecíu na obra Asturies de Bellmunt y Canella (Xixón 1895-1900) y publicáu n'edición electrónica por Tous pa Tous, Sociedá Canguesa d'Amantes del País en 2009.

Categoría:Sacerdotes católicos d'España
Categoría:Persones de Pravia
Categoría:Relixosos y relixoses d'Asturies
Categoría:Dominicos d'España