Tratáu de Zamora
{{referencies|t=20211011060719}}
{{Documentu}}

El '''tratáu de Zamora''' foi un tratáu, robláu'l [[5 d'ochobre]] de [[1143]], pol que se reconoció la independencia de [[Portugal]] del [[Reinu de Llión]]. Por esti tratáu, robláu na [[catedral de Zamora]], el rei [[Alfonsu VII|Alfonsu VII de Llión]] reconoció la esistencia del [[Reinu de Portugal]] en presencia de so primu'l rei [[Alfonso I de Portugal]], actuando'l representante papal, el cardenal Guido de Vico. Nes sos cláusules dambos reis prometieron caltener una paz duradera ente los sos reinos, y Alfonso I reconoció la soberanía del papa.

El tratáu foi un resultáu de la [[batalla de Valdevez]].

== Antecedentes ==
Tres de la so victoria na [[batalla d'Ourique]], en [[1139]], Alfonso Enríquez beneficiose de les xestiones feches pol arzobispu de [[Braga]], João Peculiar, en favor de la formación del nuevu reinu de Portugal. L'obispu, buscando reconciliar a Alfonso col so primu, el rei de Llión, l'arzobispu organizó un alcuentru ente ellos en Zamora, los díes 4 y 5 d'ochobre de 1143, en presencia del cardinal Guido de Vico.

== Consecuencies ==
Acordies colos términos del tratáu Alfonsu VII aceptó que'l Condáu de Portugal se convirtiera nún reinu, y que Alfonso Enríquez fora'l so rei.

Esta soberanía portuguesa, reconocida por Alfonsu VII en Zamora, nun habría ser confirmada pol [[papa]] [[Papa Alexandru III|Alexandru III]] hasta [[1179]]. Pese a ello, el títulu de rei, que Alfonso Enríquez usara de magar [[1140]], foi confirmáu en Zamora, cuando'l monarca portugués comprometiose, delantre del cardenal, a considerase vasallu de la [[Ciudá del Vaticanu|Santa Sede]], obligándose poro, a elli y a los sos descendientes, a pagar un tributu añal al papa.

De magar 1143 Alfonso envió cartes d'arrepentimientu al papa declarándose vasallu de so, y comprometiéndose a unviá-y una cantidá determinada d'[[oru]] cada añu. Les negociaciones duraron dellos años, y finaron cuando, en 1179, Alexandru III unvió-y a Alfonso la bula papal ''Manifestis probatum'', na que'l papa acepta'l vasallaxe de Alfonso. Esto, una y bones un vasallu nun puede tener dos señores direutos, significó'l reconocimientu definitivu de la independencia del reinu de Portugal ensin vasallaxe a Alfonso VII, y la confirmación final de qu'Alfonso yera'l primer rei de Portugal, Alfonso I de Portugal.



== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commons}}

{{control d'autoridaes}}

[[Categoría:Historia de Portugal]]
[[Categoría:Historia d'España]]
El tratáu de Zamora foi un tratáu, robláu'l 5 d'ochobre de 1143, pol que se reconoció la independencia de Portugal del Reinu de Llión. Por esti tratáu, robláu na catedral de Zamora, el rei Alfonsu VII de Llión reconoció la esistencia del Reinu de Portugal en presencia de so primu'l rei Alfonso I de Portugal, actuando'l representante papal, el cardenal Guido de Vico. Nes sos cláusules dambos reis prometieron caltener una paz duradera ente los sos reinos, y Alfonso I reconoció la soberanía del papa.

El tratáu foi un resultáu de la batalla de Valdevez.

 Antecedentes 
Tres de la so victoria na batalla d'Ourique, en 1139, Alfonso Enríquez beneficiose de les xestiones feches pol arzobispu de Braga, João Peculiar, en favor de la formación del nuevu reinu de Portugal. L'obispu, buscando reconciliar a Alfonso col so primu, el rei de Llión, l'arzobispu organizó un alcuentru ente ellos en Zamora, los díes 4 y 5 d'ochobre de 1143, en presencia del cardinal Guido de Vico.

 Consecuencies 
Acordies colos términos del tratáu Alfonsu VII aceptó que'l Condáu de Portugal se convirtiera nún reinu, y que Alfonso Enríquez fora'l so rei.

Esta soberanía portuguesa, reconocida por Alfonsu VII en Zamora, nun habría ser confirmada pol papa Alexandru III hasta 1179. Pese a ello, el títulu de rei, que Alfonso Enríquez usara de magar 1140, foi confirmáu en Zamora, cuando'l monarca portugués comprometiose, delantre del cardenal, a considerase vasallu de la Santa Sede, obligándose poro, a elli y a los sos descendientes, a pagar un tributu añal al papa.

De magar 1143 Alfonso envió cartes d'arrepentimientu al papa declarándose vasallu de so, y comprometiéndose a unviá-y una cantidá determinada d'oru cada añu. Les negociaciones duraron dellos años, y finaron cuando, en 1179, Alexandru III unvió-y a Alfonso la bula papal Manifestis probatum, na que'l papa acepta'l vasallaxe de Alfonso. Esto, una y bones un vasallu nun puede tener dos señores direutos, significó'l reconocimientu definitivu de la independencia del reinu de Portugal ensin vasallaxe a Alfonso VII, y la confirmación final de qu'Alfonso yera'l primer rei de Portugal, Alfonso I de Portugal.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Historia de Portugal
Categoría:Historia d'España