Rodrigo Fernández-Carvajal
{{persona}}
{{wikificar|biografíes|t=20140210172443}}

'''Rodrigo Fernández-Carvajal''' foi un Catedráticu de Derechu Políticu español. Miembru de la Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques.
Nació en Xixón el 27 de xunu de 1924 y finó en Madrid el 28 de xunu de 1997. Yera sobrín del civilista [[Jerónimo González]], fundador de la ''[[Revista Crítica de Derechu Inmobiliariu]]''. En cursando'l bachilleratu en Xixón, Estudió Derechu n'Uviéu (los dos primeros cursos) y na Universidá Central de Madrid (los trés cursos restantes). Llicencióse tamién na Facultá de Ciencies Polítiques y Económiques en Madrid. 

Completó los sos estudios en Roma (1949), Frankfurt (1955) y Oxford (1958). So la direición de [[Francisco Javier Conde García]] ellaboró la so tesis doctoral sobre la tema ''L'historicismu xurídicu n'España'' (1700-1850)”, anguaño tresmanada, subsistiendo'l capítulu dedicáu a "La historiografía constitucional de Sempere y Guarinos". 

En 1950 ganó les oposiciones al Cuerpu Téunicu de l'Alministración Civil del Ministeriu d'Educación y Ciencia, siendo destináu de primeres a la Seición de Recursos y, a partir de 1952, a la xefatura del Serviciu de Publicaciones, siendo Redactor-Xefe de la ''Revista d'Educación'' y secretariu del "Centru d'Orientación Didáctica" hasta 1956. 

En siendo ayudante de la cátedra de "Hestoria de les idees y de les formes polítiques", que'l so titular yera'l profesor [[Luis Díez de la Corrolada]], ayudante de "Derechu Políticu" na cátedra de [[Francisco Javier Conde García]], y profesor nel "Institutu d'Estudios Políticos", ganó la cátedra de Derechu Políticu na Universidá de Murcia a finales de 1957, na que tuvo activu hasta la so xubilación en 1989, siendo Profesor Eméritu de dicha disciplina dende'l cursu 1989-1990 hasta'l so fallecimientu.

Ingresó na Real Academia de Llexislación y Xurisprudencia de Murcia'l 16 de mayu de 1986 col discursu d'ingresu "Sobre la idea del Derechu en Federico de Castro", y na Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques de Madrid el 18 de xineru de 1994, col discursu d'ingresu sobre "Sabiduría y Ciencies del home". Foi profesor convidáu pol Ministeriu arxentín d'Asuntos Esteriores, dictando conferencies en Buenos Aires (Universidá del Salvador) y nes Universidaes Nacionales de Córdoba y de Mendoza (1966).

La so obra más importante ye ''El llugar de la Ciencia Política'', Murcia, 1981, calificada por [[Federico de Castro]] como una aportación fundamental a la ciencia del Derechu y a la teoría política. El llibru defende'l calter “misivo” de la ciencia política, esto ye, como ciencia empobinada a daquién y pa daqué, en contraste cola ciencia “pseudo pura” de la [[Political Science]]. Alvierte sobre'l peligru deriváu de cualquier visión parcial y sobre la necesidá d'una intensa formación histórica. Conclúi que la doctrina política equivocó'l so camín cola xubilación del factor teleolóxicu, siendo aconseyable tornar a un puntu anterior a la dixebra kantiana ente'l ser y el tener de ser. La figura del científicu de la política tan solo puede nacer güei d'una socrática reintegración del teóricu políticu” y del educador políticu”.

== Obres ==

'''Llibros:'''
* ''Los diálogos perdíos'', Madrid, 1952.
* ''La Constitución española'', Editora Nacional, Madrid, 1969.
* ''La sociedá y l'Estáu'', Doncel, 1970.
* ''El llugar de la ciencia política'', Universidá de Murcia, 1981.
* ''Sobre la idea de Derechu en Federico de Castru'', Civitas, Madrid, 1986.
* ''Torna de la Universidá a la so esencia'', Universidá de Murcia, 1994.
* ''El pensamientu español nel sieglu XIX'', Murcia, 2003.

'''Artículos:'''
* ''El derechu de socesión real n'España y el Principáu d'Asturies'', RCDI, nᵘ 176, 1943.
* ''La historiografía constitucional de Sempere Guarinos'', (Cap. I de la so Tesis Doctoral), Revista d'Estudios Políticos, nᵘ 82, 1955.
* ''Les constantes de Donoso Cortés'', Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1957.
* ''La representación pública na actualidá'', Murcia, 1965.
* ''Razones y llendes de la democracia'', Universidá de Murcia, 1965.
* ''Los precedentes del pensamientu español contemporaneu'', Hestoria xeneral de les lliteratures hispániques, VI, Barcelona, 1968.
* ''La potestá normativa de les Lleis fundamentales d'España'', Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1970.
* ''El Gobiernu, ente'l Xefe del Estáu y les Cortes''. Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1974.
* ''Les Lleis fundamentales como preséu de pedagoxía nacional'', Madrid, 1974.
* ''Problemes xenerales del primer añu de Derechu'', Serviciu de Publicaciones del Ministeriu d'Educación y Ciencia, 1978.
* ''En redol al Discursu preliminar” d'Argüelles y la nueva coleición “Clásicos del constitucionalismo español”'', Revista Española de Derechu Constitucional, mayu-agostu, 1982.
* ''Reflexones y variaciones sobre testos de don Federico de Castru'', Real Academia de Llexislación y Xurisprudencia de Murcia, 1986.
* ''Oríxenes relixosos del Estáu modernu'', Saber Lleer, nᵘ 7, 1987.
* ''La virtú intelectual del sentíu históricu”, raigañu común de la hestoria y de la socioloxía: identidá fundamental ente dambes ciencies'', Universidá de Murcia, 1987-1988.
* ''El sentíu de los estudios de Derechu'', Universidá de Murcia, 1987-1988.
* ''L'Estáu y les sos instituciones nos dos Españas mientres la Guerra Civil'', Añales d'Historia Contemporánea, 1988-1989.
* ''Notes sobre'l Derechu Constitucional como nuevu “Derechu Común”'', Anuariu de Derechu Constitucional y Parllamentariu, nᵘ 1, Universidá de Murcia, 1989.
* ''Dos llibros españoles sobre Montesquieu'', Saber Lleer, nᵘ 33, 1990.
* ''Ideoloxíes polítiques y arquetipos morales nel nuesu tiempu'', Homenaxe a Juan Velarde Fuertes, Universidá Complutense, Madrid, 1992.
* ''Tomás d'Aquino o la Universidá como forma de vida'', Universidá de Murcia, 1993.
* ''Franco y el so España'', Torre de los Lujanes, 1/1993.
* ''Más allá de la esquierda, la derecha y el centru'', Razón Española, nᵘ 65, 1994.
* ''Sabiduría y ciencies del home'', Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques, 1995.
* ''Entrevista con Manuel Aragón Reyes'', Anuariu de Derechu Constitucional y Parllamentariu, nᵘ 8, Universidá de Murcia, 1996.
* ''Pidal y la escuela histórica'', Razón Española, nᵘ 110, 2001.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
* [http://www.filosofia.org/ave/001/a035.htm Páxina sobre Rodrigo Fernández-Carvajal en filosofia.org]

{{NF|1924|1997|Fernandez-Carvajal, Rodrigo}}




{{Tradubot|Rodrigo Fernández-Carvajal}}

[[Categoría:Xuristes d'Asturies|Fernandez Carvajal]]
[[Categoría:Persones de Xixón]]
[[Categoría:Cantedráticos y catedrátiques d'España]]
[[Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym]]
Rodrigo Fernández-Carvajal foi un Catedráticu de Derechu Políticu español. Miembru de la Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques.
Nació en Xixón el 27 de xunu de 1924 y finó en Madrid el 28 de xunu de 1997. Yera sobrín del civilista Jerónimo González, fundador de la Revista Crítica de Derechu Inmobiliariu. En cursando'l bachilleratu en Xixón, Estudió Derechu n'Uviéu (los dos primeros cursos) y na Universidá Central de Madrid (los trés cursos restantes). Llicencióse tamién na Facultá de Ciencies Polítiques y Económiques en Madrid. 

Completó los sos estudios en Roma (1949), Frankfurt (1955) y Oxford (1958). So la direición de Francisco Javier Conde García ellaboró la so tesis doctoral sobre la tema L'historicismu xurídicu n'España (1700-1850)”, anguaño tresmanada, subsistiendo'l capítulu dedicáu a "La historiografía constitucional de Sempere y Guarinos". 

En 1950 ganó les oposiciones al Cuerpu Téunicu de l'Alministración Civil del Ministeriu d'Educación y Ciencia, siendo destináu de primeres a la Seición de Recursos y, a partir de 1952, a la xefatura del Serviciu de Publicaciones, siendo Redactor-Xefe de la Revista d'Educación y secretariu del "Centru d'Orientación Didáctica" hasta 1956. 

En siendo ayudante de la cátedra de "Hestoria de les idees y de les formes polítiques", que'l so titular yera'l profesor Luis Díez de la Corrolada, ayudante de "Derechu Políticu" na cátedra de Francisco Javier Conde García, y profesor nel "Institutu d'Estudios Políticos", ganó la cátedra de Derechu Políticu na Universidá de Murcia a finales de 1957, na que tuvo activu hasta la so xubilación en 1989, siendo Profesor Eméritu de dicha disciplina dende'l cursu 1989-1990 hasta'l so fallecimientu.

Ingresó na Real Academia de Llexislación y Xurisprudencia de Murcia'l 16 de mayu de 1986 col discursu d'ingresu "Sobre la idea del Derechu en Federico de Castro", y na Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques de Madrid el 18 de xineru de 1994, col discursu d'ingresu sobre "Sabiduría y Ciencies del home". Foi profesor convidáu pol Ministeriu arxentín d'Asuntos Esteriores, dictando conferencies en Buenos Aires (Universidá del Salvador) y nes Universidaes Nacionales de Córdoba y de Mendoza (1966).

La so obra más importante ye El llugar de la Ciencia Política, Murcia, 1981, calificada por Federico de Castro como una aportación fundamental a la ciencia del Derechu y a la teoría política. El llibru defende'l calter “misivo” de la ciencia política, esto ye, como ciencia empobinada a daquién y pa daqué, en contraste cola ciencia “pseudo pura” de la Political Science. Alvierte sobre'l peligru deriváu de cualquier visión parcial y sobre la necesidá d'una intensa formación histórica. Conclúi que la doctrina política equivocó'l so camín cola xubilación del factor teleolóxicu, siendo aconseyable tornar a un puntu anterior a la dixebra kantiana ente'l ser y el tener de ser. La figura del científicu de la política tan solo puede nacer güei d'una socrática reintegración del teóricu políticu” y del educador políticu”.

 Obres 

Llibros:
 Los diálogos perdíos, Madrid, 1952.
 La Constitución española, Editora Nacional, Madrid, 1969.
 La sociedá y l'Estáu, Doncel, 1970.
 El llugar de la ciencia política, Universidá de Murcia, 1981.
 Sobre la idea de Derechu en Federico de Castru, Civitas, Madrid, 1986.
 Torna de la Universidá a la so esencia, Universidá de Murcia, 1994.
 El pensamientu español nel sieglu XIX, Murcia, 2003.

Artículos:
 El derechu de socesión real n'España y el Principáu d'Asturies, RCDI, nᵘ 176, 1943.
 La historiografía constitucional de Sempere Guarinos, (Cap. I de la so Tesis Doctoral), Revista d'Estudios Políticos, nᵘ 82, 1955.
 Les constantes de Donoso Cortés, Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1957.
 La representación pública na actualidá, Murcia, 1965.
 Razones y llendes de la democracia, Universidá de Murcia, 1965.
 Los precedentes del pensamientu español contemporaneu, Hestoria xeneral de les lliteratures hispániques, VI, Barcelona, 1968.
 La potestá normativa de les Lleis fundamentales d'España, Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1970.
 El Gobiernu, ente'l Xefe del Estáu y les Cortes. Institutu d'Estudios Políticos, Madrid, 1974.
 Les Lleis fundamentales como preséu de pedagoxía nacional, Madrid, 1974.
 Problemes xenerales del primer añu de Derechu, Serviciu de Publicaciones del Ministeriu d'Educación y Ciencia, 1978.
 En redol al Discursu preliminar” d'Argüelles y la nueva coleición “Clásicos del constitucionalismo español”, Revista Española de Derechu Constitucional, mayu-agostu, 1982.
 Reflexones y variaciones sobre testos de don Federico de Castru, Real Academia de Llexislación y Xurisprudencia de Murcia, 1986.
 Oríxenes relixosos del Estáu modernu, Saber Lleer, nᵘ 7, 1987.
 La virtú intelectual del sentíu históricu”, raigañu común de la hestoria y de la socioloxía: identidá fundamental ente dambes ciencies, Universidá de Murcia, 1987-1988.
 El sentíu de los estudios de Derechu, Universidá de Murcia, 1987-1988.
 L'Estáu y les sos instituciones nos dos Españas mientres la Guerra Civil, Añales d'Historia Contemporánea, 1988-1989.
 Notes sobre'l Derechu Constitucional como nuevu “Derechu Común”, Anuariu de Derechu Constitucional y Parllamentariu, nᵘ 1, Universidá de Murcia, 1989.
 Dos llibros españoles sobre Montesquieu, Saber Lleer, nᵘ 33, 1990.
 Ideoloxíes polítiques y arquetipos morales nel nuesu tiempu, Homenaxe a Juan Velarde Fuertes, Universidá Complutense, Madrid, 1992.
 Tomás d'Aquino o la Universidá como forma de vida, Universidá de Murcia, 1993.
 Franco y el so España, Torre de los Lujanes, 1/1993.
 Más allá de la esquierda, la derecha y el centru, Razón Española, nᵘ 65, 1994.
 Sabiduría y ciencies del home, Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques, 1995.
 Entrevista con Manuel Aragón Reyes, Anuariu de Derechu Constitucional y Parllamentariu, nᵘ 8, Universidá de Murcia, 1996.
 Pidal y la escuela histórica, Razón Española, nᵘ 110, 2001.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Páxina sobre Rodrigo Fernández-Carvajal en filosofia.org

Fernandez Carvajal
Categoría:Persones de Xixón
Categoría:Cantedráticos y catedrátiques d'España
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym