Valeriano León
{{revisáu|t=20190610111623}}
{{persona}}
'''Valeriano León''' {{nym}} foi un [[Actuación|actor]] de [[cine]] y [[teatru]] [[Asturies|asturianu]].

== Biografía ==
[[Archivu:1921-07-17, La Novela Teatral, Valeriano León, Tovar.jpg|left|miniaturadeimagen|282x282px|Caricaturizáu por [[Manuel Tovar Siles|Tovar]] (1921)]]
Nació na llocalidá [[Asturies|asturiana]] de [[Cualloto]], en Siero, el 15 d'avientu de 1892. Formáu nel teatru cuando entá yera un neñu, más tarde entra a formar parte de la Compañía [[Enrique Chicote|Chicote]]-[[Loreto Prado|Prado]], cola que realiza xires por [[Llatinoamérica]].

Al so regresu a [[España]], reinicia la so trayeutoria teatral y atopóse-y na quema del Teatru Arriaga de [[Bilbao]] cola compañía de [[Salvador Videgain]] na [[Navidá]] de 1914.

En 1925 contrái matrimoniu cola actriz [[Aurora Redondo]], cola que collecha un enorme ésitu interpretando la obra de [[Carlos Arniches]] ''[[Es mi hombre]]'' (1921). Poco dempués el matrimoniu forma la so propia compañía teatral percorriendo los principales teatros españoles con numberoses comedies.

En 1935 lleva aquel personaxe al cine, no que foi'l so debú na gran pantalla, de la mano de [[Benito Perojo]]. Un añu dempués empecipia'l rodaxe del filme ''[[Don Floripondio]]'', que nun pudo estrenase hasta'l final de la [[Guerra Civil española|Guerra Civil]].

Hasta'l so fallecimientu siguió trabayando sobre los escenarios y rodó ocho películes más, ente les que destaquen ''[[A los pies de usted]]'' (1945) y ''[[El Padre Pitillo]]'' (1954), de [[Juan de Orduña]]. El so entierru ye recoyíu en portada del diariu [[ABC (periódicu)|ABC]] como una multitudinaria muestra de ciñu popular.<ref>{{cita web |url=http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/1955/12/15/001.html |títulu=Entierro de Valeriano León |editorial=ABC |fecha=15 d'avientu de 1995 |fechaaccesu=10 de xunu de 2019 |idioma=castellanu}}</ref><ref>{{cita web |url=http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/1955/12/15/009.html |títulu=Algunos recuerdos de la vida de Valeriano León |editorial=ABC |fecha=15 d'avientu de 1995 |fechaaccesu=10 de xunu de 2019 |idioma=castellanu}}</ref>

== Premios ==
* En [[Medayes del CEC de 1955|1956]] recibió un premiu a títulu póstumu del [[Círculu d'Escritores Cinematográficos]].<ref>{{cita web|títulu=Premios del CEC a la producción española de 1955|url=http://www.cinecec.com/EDITOR/premios/palmares/1955.htm|obra=CEC|fechaaccesu=10 de xunu de 2019|idioma=castellanu|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20180106125755/http://www.cinecec.com/EDITOR/premios/palmares/1955.htm|fechaarchivu=2018-01-06}}</ref>

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}
* {{IMDb nome|id=0508275}}

{{NF|1892|1955|Leon, Valeriano}}
[[Categoría:Actores y actrices de teatru d'Asturies]]
[[Categoría:Actores y actrices de cine d'Asturies]]
[[Categoría:Persones de Siero]]
Valeriano León  foi un actor de cine y teatru asturianu.

 Biografía 
left|miniaturadeimagen|282x282px|Caricaturizáu por Tovar (1921)
Nació na llocalidá asturiana de Cualloto, en Siero, el 15 d'avientu de 1892. Formáu nel teatru cuando entá yera un neñu, más tarde entra a formar parte de la Compañía Chicote-Prado, cola que realiza xires por Llatinoamérica.

Al so regresu a España, reinicia la so trayeutoria teatral y atopóse-y na quema del Teatru Arriaga de Bilbao cola compañía de Salvador Videgain na Navidá de 1914.

En 1925 contrái matrimoniu cola actriz Aurora Redondo, cola que collecha un enorme ésitu interpretando la obra de Carlos Arniches Es mi hombre (1921). Poco dempués el matrimoniu forma la so propia compañía teatral percorriendo los principales teatros españoles con numberoses comedies.

En 1935 lleva aquel personaxe al cine, no que foi'l so debú na gran pantalla, de la mano de Benito Perojo. Un añu dempués empecipia'l rodaxe del filme Don Floripondio, que nun pudo estrenase hasta'l final de la Guerra Civil.

Hasta'l so fallecimientu siguió trabayando sobre los escenarios y rodó ocho películes más, ente les que destaquen A los pies de usted (1945) y El Padre Pitillo (1954), de Juan de Orduña. El so entierru ye recoyíu en portada del diariu ABC como una multitudinaria muestra de ciñu popular.

 Premios 
 En 1956 recibió un premiu a títulu póstumu del Círculu d'Escritores Cinematográficos.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 

Categoría:Actores y actrices de teatru d'Asturies
Categoría:Actores y actrices de cine d'Asturies
Categoría:Persones de Siero