Álvaro Fernández de Miranda
{{persona}}
'''Álvaro Fernández de Miranda del Llanu Ponte y Vives''' {{nym}} foi un escritor y políticu [[Asturies|asturianu]] y pol so matrimoniu Vizconde de Campo Grande.

Naz n'Uviéu, fíu del xeneral Pablo Fernández de Miranda y Llanu Ponte y doña Raimunda Vives y Amat.

Estudia bachilleratu en [[Barcelona]] y una vegada acabáu treslladar a Uviéu pa estudiar Derechu en que la so [[Universidá d'Uviéu|universidá]] llicénciase. Nesta dómina empieza a collaborar con distintos periódicos d'ámbitu rexonal como [[La Voz de Asturias]], [[Revista de Asturias]] o [[Ecos del Nalón]] sol seudónimu de «Lávaro».

Empecipiar na política dexando tras la lliteratura y asina foi escoyíu diputáu provincial por [[Avilés]]-[[Pravia]] ([[1891]]-[[1894]]).

En [[1916]] funda la [[Lliga Rexonalista Ástur]], un partíu políticu de calter rexonalista.

== Obra ==
Magar la so nacencia ye n'Uviéu, Fernández Miranda, vivió gran parte de la so vida en [[Grau (Asturies)|Grau]] por cuenta de les posesiones de la familia nel conceyu asturianu. Asina, d'esta forma, de dedica gran parte del so trabayu como historiador al conceyu y asina nel añu [[1907]] ve la lluz el so llibru «Historia de Grau y el so conceyu».

La so obra ta compuesta por:

* ''Hestoria de Grau y el so conceyu'' (Madrid 1907)
* ''La Xunta Xeneral de Principáu d'Asturies: Esquisa histórica'' (Uviéu, [[1916]]). 
* ''Guerres astúrico-cantábriques'', na Revista de Asturias». (Uviéu [[1879]])
* ''El Vizconde de Campo Grande'' (Uviéu [[1924]]).
* Epígrafe de Grau na obra [[Asturies (Llibru)|Asturies]] d'[[Octavio Bellmunt]] y [[Fermín Canella]].
* ''Doctrina asturianista'' En collaboración con [[Ceferino Alonso Fernández]] y José González.

== Distinciones ==

* Llogró la [[Orde del Méritu Militar|gran Cruz del Méritu Militar]].Perteneció a la Real Academia de la Historia.

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1855|1924|Fernandez de Miranda,Alvaro}}

{{Tradubot|Álvaro Fernández de Miranda}}

[[Categoría:Escritores d'Uviéu]]
[[Categoría:Políticos y polítiques d'Asturies]]
Álvaro Fernández de Miranda del Llanu Ponte y Vives  foi un escritor y políticu asturianu y pol so matrimoniu Vizconde de Campo Grande.

Naz n'Uviéu, fíu del xeneral Pablo Fernández de Miranda y Llanu Ponte y doña Raimunda Vives y Amat.

Estudia bachilleratu en Barcelona y una vegada acabáu treslladar a Uviéu pa estudiar Derechu en que la so universidá llicénciase. Nesta dómina empieza a collaborar con distintos periódicos d'ámbitu rexonal como La Voz de Asturias, Revista de Asturias o Ecos del Nalón sol seudónimu de «Lávaro».

Empecipiar na política dexando tras la lliteratura y asina foi escoyíu diputáu provincial por Avilés-Pravia (1891-1894).

En 1916 funda la Lliga Rexonalista Ástur, un partíu políticu de calter rexonalista.

 Obra 
Magar la so nacencia ye n'Uviéu, Fernández Miranda, vivió gran parte de la so vida en Grau por cuenta de les posesiones de la familia nel conceyu asturianu. Asina, d'esta forma, de dedica gran parte del so trabayu como historiador al conceyu y asina nel añu 1907 ve la lluz el so llibru «Historia de Grau y el so conceyu».

La so obra ta compuesta por:

 Hestoria de Grau y el so conceyu (Madrid 1907)
 La Xunta Xeneral de Principáu d'Asturies: Esquisa histórica (Uviéu, 1916). 
 Guerres astúrico-cantábriques, na Revista de Asturias». (Uviéu 1879)
 El Vizconde de Campo Grande (Uviéu 1924).
 Epígrafe de Grau na obra Asturies d'Octavio Bellmunt y Fermín Canella.
 Doctrina asturianista En collaboración con Ceferino Alonso Fernández y José González.

 Distinciones 

 Llogró la gran Cruz del Méritu Militar.Perteneció a la Real Academia de la Historia.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Escritores d'Uviéu
Categoría:Políticos y polítiques d'Asturies