William John Macquorn Rankine
{{persona}}
'''William John Macquorn Rankine''' {{nym}}, foi un [[Inxeniería mecánica|inxenieru mecánicu]], [[Física|físicu]] y [[matemátiques|matemáticu]] [[Escocia|escocés]]. 

Rankine destacó polos sos importantes trabayos nel campu de la [[termodinámica]]. La mayoría de los sos trabayos ya investigaciones estan enfocaos a la [[Primer principiu de la termodinámica|primer llei]] d'esta rama de la [[física]]. Los sos manuales de ciencia y práctica de la inxeniería fueron usaos per munchos años dempués de ser publicaos, ente la [[década del 1850]] y la [[década del 1860]].

== Biografía ==
Él yera fíu de David Rankine, un [[Inxeniería civil|inxenieru civil]] con antecedentes militares, e Barbara Grahame, miembru d'una prominente familia d'abogaos y banqueros. Por cuenta de que presentaba un mala traza de salú, Rankine foi educáu dende'l so llar, pero más tarde asistió a l'Academia Ayr ([[1828]]-[[1829]]) y depués a la Escuela Cimera de Glasgow ([[1830]]). En [[1834]] foi unviáu a l'Academia Naval y Militar d'Escocia pa estudiar col matemáticu [[George Lee]]. Para aquel entós, Rankine yá yera bien competente nel campu de les [[matemátiques]] y recibió como regalu del so tíu'l llibru ''[[Philosophiæ naturalis principia mathematica]]'' d'[[Isaac Newton]] en [[llatín]] orixinal. 

En [[1836]], Rankine empezó a estudiar un ampliu espectru de temes científiques na [[Universidá d'Edimburgu]], incluyida la [[historia natural]] con [[Robert Jameson]] y la [[filosofía natural]] con [[James David Forbes]]. Mientres estudiaba con Forbes, Rankine foi galardonáu con premios polos ensayos sobro métodos d'investigación física y sobro la [[Lluz|teoría ondulatoria de la lluz]]. En [[1838]], Rankine dexó los sos estudios na Universidá d'Edimburgu ensin graduase y emigró a Irlanda col enfotu de graduase como [[inxeniería civil|inxenieru civil]]. Mas tarde se convirtió n'aprendiz de Sir [[John Benjamin Macneill]], un renombráu inxenieru civil quien yera nesi momentu inspector de la Comisión de Ferrocarriles d'Irlanda, con quien trabayó hasta [[1842]]. Ente [[1844]] y [[1848]] trabayó para Locke & Errington na construcción del Ferrocarril de Clydesdale Junction, y tamién en delles obres de la Caledonian Railway Company. Tamién mientres la [[década del 1840]] esaminó munchos exes rotes, especialmente dempués del accidente del tren de [[Versalles]] en [[1842]], cuando la exa d'una locomotora rompió de secute y provocó la muerte de más de 50 pasaxeros

En [[1850]] Rankine foi escoyíu miembru de la Philosophical Society de [[Glasgow]] y ganó'l Premiu Keith de la Sociedá nel periodu [[1851]]-[[1853]]. El [[2 de xunu]] de [[1853]] foi escoyíu miembru de la [[Royal Society]] de [[Londres]]. Dende [[1855]] hasta la so muerte en [[1872]], foi profesor d'Inxeniería Civil y Mecánica na Universidá de Glasgow.

== Referencies ==
{{llistaref|2}}

== Enllaces esternos ==
{{commonscat}}
{{wikiquote|William John Macquorn Rankine}}
* [http://gdl.cdlr.strath.ac.uk/mlemen/mlemen078.htm Biografía de William John Macquorn Rankine na Biblioteca Dixital de Glasgow] {{en}}.

{{NF|1820|1872|Rankine, William John Macquorn}}

[[Categoría:Físicos y físiques d'Escocia]]
[[Categoría:Miembros de la Royal Society]]
[[Categoría:Persones d'Edimburgu]]
William John Macquorn Rankine , foi un inxenieru mecánicu, físicu y matemáticu escocés. 

Rankine destacó polos sos importantes trabayos nel campu de la termodinámica. La mayoría de los sos trabayos ya investigaciones estan enfocaos a la primer llei d'esta rama de la física. Los sos manuales de ciencia y práctica de la inxeniería fueron usaos per munchos años dempués de ser publicaos, ente la década del 1850 y la década del 1860.

 Biografía 
Él yera fíu de David Rankine, un inxenieru civil con antecedentes militares, e Barbara Grahame, miembru d'una prominente familia d'abogaos y banqueros. Por cuenta de que presentaba un mala traza de salú, Rankine foi educáu dende'l so llar, pero más tarde asistió a l'Academia Ayr (1828-1829) y depués a la Escuela Cimera de Glasgow (1830). En 1834 foi unviáu a l'Academia Naval y Militar d'Escocia pa estudiar col matemáticu George Lee. Para aquel entós, Rankine yá yera bien competente nel campu de les matemátiques y recibió como regalu del so tíu'l llibru Philosophiæ naturalis principia mathematica d'Isaac Newton en llatín orixinal. 

En 1836, Rankine empezó a estudiar un ampliu espectru de temes científiques na Universidá d'Edimburgu, incluyida la historia natural con Robert Jameson y la filosofía natural con James David Forbes. Mientres estudiaba con Forbes, Rankine foi galardonáu con premios polos ensayos sobro métodos d'investigación física y sobro la teoría ondulatoria de la lluz. En 1838, Rankine dexó los sos estudios na Universidá d'Edimburgu ensin graduase y emigró a Irlanda col enfotu de graduase como inxenieru civil. Mas tarde se convirtió n'aprendiz de Sir John Benjamin Macneill, un renombráu inxenieru civil quien yera nesi momentu inspector de la Comisión de Ferrocarriles d'Irlanda, con quien trabayó hasta 1842. Ente 1844 y 1848 trabayó para Locke & Errington na construcción del Ferrocarril de Clydesdale Junction, y tamién en delles obres de la Caledonian Railway Company. Tamién mientres la década del 1840 esaminó munchos exes rotes, especialmente dempués del accidente del tren de Versalles en 1842, cuando la exa d'una locomotora rompió de secute y provocó la muerte de más de 50 pasaxeros

En 1850 Rankine foi escoyíu miembru de la Philosophical Society de Glasgow y ganó'l Premiu Keith de la Sociedá nel periodu 1851-1853. El 2 de xunu de 1853 foi escoyíu miembru de la Royal Society de Londres. Dende 1855 hasta la so muerte en 1872, foi profesor d'Inxeniería Civil y Mecánica na Universidá de Glasgow.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Biografía de William John Macquorn Rankine na Biblioteca Dixital de Glasgow .

Categoría:Físicos y físiques d'Escocia
Categoría:Miembros de la Royal Society
Categoría:Persones d'Edimburgu