Bovesia
[[Ficheru:Bovesia.jpg|thumb|400px|Mapa de Bovesia.]]
'''Bovesia''' (n'otru tiempu conocida como [[Grecia Calabra]]) ye una de los dos árees greco falantes del sur d'[[Italia]], xunto con [[Grecia Salentina]]. 

Ta asitiada na punta de [[Calabria]], cerca de [[Regio de Calabria|Reggio]], y ta formada por nueve llocalidaes. La so población ye ostensiblemente pequeña en comparanza cola de [[Grecia Salentina]], que s'asitia cercana a [[Lecce]].

El llinguaxe [[Idioma griegu|griegu]] faláu n'[[Italia]], conocíu colos nomes de [[grico]], [[griko]], [[greco-bovese]] o [[greco-calabro]], escribir con calteres romanos y difier abondo del [[Idioma griegu|griegu]] modernu. El [[griko]] nun ye un llinguaxe homoxéneu desque ye utilizáu en dos enclaves distintos y separaos xeográficamente como Bovesia y [[Grecia Salentina]].

Bovesia ye un territoriu bien montascosu, y de complicáu accesu. En tiempos recién, munchos habitantes del llugar dexaron los montes pa vivir cerca de la mariña. Los gricohablantes de [[Calabria]] viven nes llocalidaes de [[Bova (Italia)|Bova Superiore]], [[Bova Marina]], [[Roccaforte del Greco]], [[Condofuri]], [[Bagaladi]], [[Palizzi]] y [[Gallicianò]]. Les ciudaes de [[Ghorio]] (fracción de [[Roghudi]]) y [[Roghudi]] fueron abandonaes tres los llenes de 1971 y 1972, y los sos habitantes fueron reasitiaos en [[Mélito di Porto Salvu]].

El númberu de gricohablantes ye bien llindáu en Bovesia. Dellos autores falen de 3900 gricohablantes a finales de la década de 1970, principalmente en [[Roghudi]] y [[Gallicianò]] (fracción de Condofuri). El númberu envalórase que baxó cerca del 70% dende la década de 1950.

Bovesia perdió gran parte de la so población autóctona, especialmente nes árees montascoses. Cerca del 10% de la población nativa, dexó l'área nuna onda d'emigración mientres la década de 1960, pola mor del pocu trabayu, la crisis industrial y el mal momentu de l'agricultura. Esto oldea col fechu de qu'alredor del 80% de l'actual población de Bovesia vieno a la rexón pola mor de la crecedera de la industria turístico, l'establecimientu de segundes residencies y la creación de nueves industries. Cerca del 30% de la población trabaya nel [[sector primariu]], el 35% nel [[sector secundariu]] y el 35% restante nel [[sector servicios]]. Aun así, la rexón pose un altu índiz de población activa parada.

El [[griko]] ye una llingua que combina griegu antiguu, elementos griegos, italianos y bizantinos. Los griegos llamar de cutiu la [[llingua Katoitaliótika|llingua katoitaliótika]] ([[Idioma griegu|griegu]]: "italianu meridional") y dacuando calabrés, anque'l postreru puede tamién sirvir como eufemismu pa una llingua griegu-italiana.

Dos comunidaes de grikoparlantes sobreviven güei en Calabria y Salento. L'área de grikohablantes de Salento toma nueve ciudaes pequeñes na rexón de Grecia Salentina ([[Calimera]], [[Martano]], [[Castrignano de' Greci]], [[Corigliano d'Otranto]], [[Melpignano]], [[Soleto]], [[Sternatia]], [[Zollino]], [[Martignano]]), con un total de {{Formatnum|40000 = }}40.000 habitantes. La población de Bovesia ye ostensiblemente menor.

== Teoríes principales con respectu al orixe del [[griko]] ==

* Teoría de [[Morosi]] (1870), asegura que'l [[griko]] provién de la llingua de los colonos [[Imperiu bizantín|bizantinos]] nel [[sieglu IX]]. 

* La teoría de [[Gerhard Rohlfs (filólogu)|Gerhard Rohlfs]] y [[G. Hatzidakis]] diz que los raigaños del griko vienen de más lloñe na hestoria, remontar a la dómina de la colonización del griegu antiguu de la [[Magna Grecia|Magna Graecia]], nel sieglu octavu e.C. 

Esti postreru ye movíu escontra tras pola evidencia con al respective de la multiplicidá de pallabres [[dorios|dóriques]] y d'otros términos del [[Idioma griegu|griegu]] antiguu del vocabulariu en [[griko]]. El [[griko]] y el [[Idioma griegu|griegu]] modernu son mutuamente intelixibles a un ciertu grau.

Hai abondoses tradiciones y folclores orales ricos de [[griko]]. Los cantares, la música y la poesía de [[griko]] son particularmente populares n'[[Italia]] y [[Grecia]]. Los grupos famosos de la música de [[Salento]] inclúin [[Ghetonia]] y [[Aramirè]]. Tamién, los artistes griegos influyentes tales como [[Dionysis Savvopoulos]] y [[Maria Farantouri]] realizáronse nel griko.

El parllamentu italianu reconoció a la comunidá grikoparlante del sur d'[[Italia]] como minoría [[etnia|étnica]] y llingüística, sol nome de "Etnia Griko-Salentina" (minoría llingüística de la pertenencia étnica de Griko-Salentina).
{{Tradubot|Bovesia}}


== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{commons}}

{{control d'autoridaes}}

[[Categoría:Rexones históriques d'Italia]]
[[Categoría:Calabria]]
[[Categoría:Llingües d'Italia]]
[[Categoría:Idioma griegu]]
[[Categoría:Rellación Grecia-Italia]]
Bovesia (n'otru tiempu conocida como Grecia Calabra) ye una de los dos árees greco falantes del sur d'Italia, xunto con Grecia Salentina. 

Ta asitiada na punta de Calabria, cerca de Reggio, y ta formada por nueve llocalidaes. La so población ye ostensiblemente pequeña en comparanza cola de Grecia Salentina, que s'asitia cercana a Lecce.

El llinguaxe griegu faláu n'Italia, conocíu colos nomes de grico, griko, greco-bovese o greco-calabro, escribir con calteres romanos y difier abondo del griegu modernu. El griko nun ye un llinguaxe homoxéneu desque ye utilizáu en dos enclaves distintos y separaos xeográficamente como Bovesia y Grecia Salentina.

Bovesia ye un territoriu bien montascosu, y de complicáu accesu. En tiempos recién, munchos habitantes del llugar dexaron los montes pa vivir cerca de la mariña. Los gricohablantes de Calabria viven nes llocalidaes de Bova Superiore, Bova Marina, Roccaforte del Greco, Condofuri, Bagaladi, Palizzi y Gallicianò. Les ciudaes de Ghorio (fracción de Roghudi) y Roghudi fueron abandonaes tres los llenes de 1971 y 1972, y los sos habitantes fueron reasitiaos en Mélito di Porto Salvu.

El númberu de gricohablantes ye bien llindáu en Bovesia. Dellos autores falen de 3900 gricohablantes a finales de la década de 1970, principalmente en Roghudi y Gallicianò (fracción de Condofuri). El númberu envalórase que baxó cerca del 70% dende la década de 1950.

Bovesia perdió gran parte de la so población autóctona, especialmente nes árees montascoses. Cerca del 10% de la población nativa, dexó l'área nuna onda d'emigración mientres la década de 1960, pola mor del pocu trabayu, la crisis industrial y el mal momentu de l'agricultura. Esto oldea col fechu de qu'alredor del 80% de l'actual población de Bovesia vieno a la rexón pola mor de la crecedera de la industria turístico, l'establecimientu de segundes residencies y la creación de nueves industries. Cerca del 30% de la población trabaya nel sector primariu, el 35% nel sector secundariu y el 35% restante nel sector servicios. Aun así, la rexón pose un altu índiz de población activa parada.

El griko ye una llingua que combina griegu antiguu, elementos griegos, italianos y bizantinos. Los griegos llamar de cutiu la llingua katoitaliótika (griegu: "italianu meridional") y dacuando calabrés, anque'l postreru puede tamién sirvir como eufemismu pa una llingua griegu-italiana.

Dos comunidaes de grikoparlantes sobreviven güei en Calabria y Salento. L'área de grikohablantes de Salento toma nueve ciudaes pequeñes na rexón de Grecia Salentina (Calimera, Martano, Castrignano de' Greci, Corigliano d'Otranto, Melpignano, Soleto, Sternatia, Zollino, Martignano), con un total de 40.000 habitantes. La población de Bovesia ye ostensiblemente menor.

 Teoríes principales con respectu al orixe del griko 

 Teoría de Morosi (1870), asegura que'l griko provién de la llingua de los colonos bizantinos nel sieglu IX. 

 La teoría de Gerhard Rohlfs y G. Hatzidakis diz que los raigaños del griko vienen de más lloñe na hestoria, remontar a la dómina de la colonización del griegu antiguu de la Magna Graecia, nel sieglu octavu e.C. 

Esti postreru ye movíu escontra tras pola evidencia con al respective de la multiplicidá de pallabres dóriques y d'otros términos del griegu antiguu del vocabulariu en griko. El griko y el griegu modernu son mutuamente intelixibles a un ciertu grau.

Hai abondoses tradiciones y folclores orales ricos de griko. Los cantares, la música y la poesía de griko son particularmente populares n'Italia y Grecia. Los grupos famosos de la música de Salento inclúin Ghetonia y Aramirè. Tamién, los artistes griegos influyentes tales como Dionysis Savvopoulos y Maria Farantouri realizáronse nel griko.

El parllamentu italianu reconoció a la comunidá grikoparlante del sur d'Italia como minoría étnica y llingüística, sol nome de "Etnia Griko-Salentina" (minoría llingüística de la pertenencia étnica de Griko-Salentina).

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Rexones históriques d'Italia
Categoría:Calabria
Categoría:Llingües d'Italia
Categoría:Idioma griegu
Categoría:Rellación Grecia-Italia