Emigración sueca a los Estaos Xuníos
{{Ficha d'inmigración
|grupo = Suecos n'Estaos Xuníos<br />{{bandera|Suecia}} {{bandera|USA}}
|grupu2 = Swedish American United States (n'inglés)<br />Svenskamerikan (en suecu)
|otros nomes = 
|imaxe = Archivu:Farewell to home, Göteborg, 1905.jpg
|imaxe_tamañu = 220px
|descripción = Emigrantes suecos embarcando en [[Gotemburgu]] en [[1905]].
|origen = {{bandera2|Suecia}}<br />{{bandera2|Åland}} ({{bandera2|Finlandia}})
|población envalorada = 4.347.703 (1.4% de la población d'Estaos Xuníos) (2009)<ref>{{cita web |url=http://factfinder.census.gov/servlet/ADPTable?ds_name=ACS_2008_1YR_G00_&qr_name=ACS_2008_1YR_G00_DP2&geo_id=01000US&_lang=en |títulu=Census 2008 Community Survey |editorial=Censu de los Estaos Xuníos |añu=2008 |idioma=inglés |urlarchivu=https://archive.today/20200211183813/http://factfinder.census.gov/servlet/ADPTable?ds_name=ACS_2008_1YR_G00_&qr_name=ACS_2008_1YR_G00_DP2&geo_id=01000US&_lang=en |fechaarchivu=2020-02-11 }}</ref>
|población censal =
|idiomes = [[inglés americanu]], [[idioma suecu|suecu]]
|relixón = Predominantemente [[Cristianismu]] ([[luteranismu]], [[Ilesia de Suecia]], [[protestantismu]], [[catolicismu]], [[ateísmu]], [[mormonismu]]).
|rellacionaos = [[Pueblu suecu]], [[Inmigración sueca en Canadá|Suecos en Canadá]]
|asentamientu1 = [[Mediu Oeste d'Estaos Xuníos]], especialmente {{bandera2|Minnesota}}
|población1 = 
|ref1 = 
|asentamientu2 = 
|población2 = 
|ref2 = 
|asentamientu3 = 
|población3 = 
|ref3 = 
}}

La '''emigración sueca a los Estaos Xuníos''' nel [[sieglu XIX]] y principios del [[sieglu XX|XX]] llevó unos 1,3 millones de [[Suecia|suecos]] a dexar la so patria y emigrar a [[Estaos Xuníos|dichu país]]. A pesar de que les tierres fronterices de los Estaos Xuníos tuvieron un efeutu de llamada sobre les clases baxes de toa Europa, otros factores animaron especialmente a los suecos a tomar el camín de la emigración. Esistía una amplia rensía contra la represión relixosa llevada a cabu pola [[Luteranismu|luterana]] [[Ilesia de Suecia]] y el [[conservadorismu]] social y l'[[esnobismu]] clasista de la [[Monarques de Suecia|monarquía sueca]]. La crecedera demográfica y les males colleches provocaron que les condiciones de vida nel campu empeoraren. En contraposición, les noticies procedentes de los primeros emigrantes suecos presentaben el [[Mediu Oeste d'Estaos Xuníos]] como un [[paraísu terrenal]] llenu d'oportunidaes y allababen la llibertá relixosa y política d'Estaos Xuníos.

La máxima arribación d'emigrantes suecos producir nes décades posteriores a la [[Guerra de Secesión]] ([[1861]]-[[1865]]). Según el [[Censu de los Estaos Xuníos de 1890|censu d'Estaos Xuníos de 1890]], la población d'orixe suecu rondaba les 800.000 persones. La mayoría de los emigrantes convertir en clásicos pioneros, estenando y cultivando les [[pradería|praderíes]] de les [[Grandes Llanures]], anque otros quedaron nes ciudaes, especialmente en [[Chicago]]. De normal les moces solteres pasaron de trabayar na agricultura en Suecia a trabayar como [[sirvienta|criaes]] nes ciudaes. Munchos suecos yá establecíos nos Estaos Xuníos visitaron el so país natal a finales del sieglu XIX y les sos narraciones ilustren les diferencies ente les costumes y formes de dambos estaos. Dalgunos realizaron el viaxe col enfotu de pasar los sos últimos años en Suecia, pero camudaron d'opinión cuando s'atoparon colo qu'ellos pensaben que yera una [[aristocracia]] sobeyosa, una [[clase trabayadora]] ordinaria y degradada y una falta de respetu escontra les muyeres.

Tres un descensu nel númberu d'emigrantes na década de 1890, este volvió crecer provocando una alarma nacional nel país d'orixe. En [[1907]] se instituyó una enllargada [[Comisión parllamentaria sueca de 1907–1913|comisión parllamentaria pa la emigración]]. Esta encamentó reformes económiques y sociales p'amenorgar la emigración al «traer lo meyor d'América a Suecia». Les principales propuestes de la comisión implementáronse rápido: [[Sufraxu femenín|sufraxu universal femenín]], meyores viviendes, desenvolvimientu económicu xeneral y una [[educación popular]] más amplia. Ye difícil evaluar l'efeutu d'estes midíes, una y bones la [[Primer Guerra Mundial]] ([[1914]]-[[1918]]) españó un añu dempués de que la comisión publicara'l so últimu volume, amenorgando la emigración a una mera pinga. Dende mediaos de la década de 1920 yá nun se volvió producir una gran emigración dende Suecia a los Estaos Xuníos.

== Los primeros asentamientos suecos nos Estaos Xuníos ==
{{AP|Colonización sueca n'América}}

[[Ficheru:Kartskiss över Nya Sverige.png|thumb|Mapa de [[Nueva Suecia]] sobre l'añu [[1650]]. Obra d'[[Amandus Johnson]].]]

La [[Compañía Sueca de les Indies Occidentales]] fundó una colonia nel [[ríu Delaware]] en [[1638]], dándo-y el nome de [[Nueva Suecia]]. Trátase d'un asentamientu pequeñu y de poca duración y cuntaba namái con unos 600 colonos suecos y [[Finlandia|finlandeses]]. Esta colonia pasó a formar parte de los [[Nuevos Países Baxos]] en manes de les [[Provincies Xuníes de los Países Baxos]] en [[1655]]. Sicasí, los descendientes de los primeros colonos siguieron falando [[Idioma suecu|suecu]] hasta finales del [[sieglu XVIII]]. Nel [[sieglu XXI]] sigui quedando constancia d'estos fechos cola presencia del [[American Swedish Historical Museum]] en [[Filadelfia]], el Parque Estatal del [[Fuerte Cristina]] en [[Wilmington (Delaware)|Wilmington]] ([[Delaware]]) y [[The Printzhof]] en [[Essington]] ([[Pennsylvania]]).

L'historiador [[H. Arnold Barton|H. A. Barton]] suxirió que la mayor importancia de Nueva Suecia foi'l fuerte interés per América qu'esta colonia xeneró en Suecia. Norteamérica foi vista como l'abanderada de la [[ilustración]] y la [[llibertá]], y convirtióse nun ideal pa los suecos [[lliberalismu|lliberales]]. La so almiración per Norteamérica combinar cola noción d'una anterior [[edá d'oru]] sueca, con antiguos ideales [[nordicismu|nórdicos]]. Supuestamente malvaos por influencies estranxeres, los eternos «valores suecos» seríen recuperaos polos suecos del [[Nuevu Mundu]]. Esto permaneció como tema fundamental de discutiniu sobre Norteamérica ente los suecos y darréu ente los suecoamericanos, anque los valores encamentaos como «eternos» camudaron col tiempu. Nos sieglos XVII y XVIII, los suecos que demandaben una mayor [[Llibertá de cultu|llibertá relixosa]] de cutiu referíense a Norteamérica como'l símbolu supremu d'esta llibertá. La énfasis camudó de la relixón a la política nel sieglu XIX, cuando los ciudadanos lliberales de la xerárquica [[Clase social|sociedá de clases]] sueca repararon con almiración el [[República|gobierno republicanu]] y los derechos civiles d'Estaos Xuníos. A principios del [[sieglu XX]], el suañu suecoamericanu abrazó l'ideal d'un [[estáu social]] responsable del bienestar de tolos sos ciudadanos. Estes idees de cambéu desenvolvieron dende'l principiu la corriente que llevó a toos a finales del sieglu XX a considerar a los Estaos Xuníos como'l símbolu y el suañu d'un [[individualismu]] ensin restricciones.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 5–7.</ref>

L'alderique suecu sobre Norteamérica permaneció sobremanera a nivel teóricu hasta'l sieglu XIX, yá que bien pocos suecos teníen dalguna conocencia personal de la nación. La emigración yera illegal y la población yera vista como la riqueza de les naciones.<ref>Kälvemark, páxs. 94-96.</ref> Sicasí, la población sueca doblar ente 1750 y 1850,<ref>Beijbom, Ulf. [http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm ''A Review of Swedish Emigration to America''] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080803004438/http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm |date=2008-08-03 }} (n'inglés). Americanwest.com. Consultáu'l 5 de xineru de 2011.</ref> y como l'aumentu de la población entepasó al desenvolvimientu económicu, dio orixe a medranes d'una [[sobrepoblación]] basaos na influyente teoría demográfica de [[Thomas Malthus]]. Na [[década de 1830]], aboliéronse les lleis contra la emigración.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', p. 11.</ref>

== Sieglu XIX ==

=== Emigración masiva europea: atraición y emburrie ===
La emigración europea a gran escala escontra los [[Estaos Xuníos]] empezó nel sieglu XIX en [[Gran Bretaña]], [[Irlanda]] y [[Alemaña]], siguida dempués de [[1850]] d'una creciente folada d'emigrantes procedentes na so mayoría de los países d'[[Europa del Norte]], y nel so momentu d'[[Europa Central]] y del [[Europa del Sur|Sur]]. La investigación de les causes que s'atopaben detrás d'esta masiva emigración europea recayó en sofisticaos métodos estadísticos.<ref>Åkerman, ''passim''.</ref> Una teoría que ganó una amplia aceptación ye l'analís de H. Jerome de 1926 de los factores «d'atraición y emburrie», que llevaron a la emigración y que fueron xeneraos poles condiciones n'Europa y Estaos Xuníos respeutivamente. Jerome atopó que les fluctuaciones na emigración [[Covarianza|covariaron]] más rellacionaes con acontecimientos económicos que se producieron nos Estaos Xuníos que n'Europa, y dedució que l'emburrie yera más fuerte que l'atraición.<ref>Norman, páxs. 150–153.</ref> Les conclusiones de Jerome fueron cuestionaes, pero inda formen la base de munchos trabayos sobre la materia.<ref name="Runblom and Norman, 315.">Runblom and Norman, p. 315.</ref><ref>Norman, ''passim''.</ref>

Los modelos d'emigración nos países nórdicos: [[Finlandia]], [[Suecia]], [[Noruega]], [[Dinamarca]] ya [[Islandia]], amuesen sorprendentes variaciones. La emigración en masa nel Norte d'Europa empezó en Noruega, que tamién caltuvo la mayor proporción en tol sieglu. La emigración en Suecia poner en marcha a principios de la década de 1840, y foi la tercera de toa Europa tocantes a proporción, tres Irlanda y Noruega. Dinamarca tuvo un índiz d'emigración sistemáticamente menor, ente que la emigración n'Islandia empezó más tarde pero llueu algamó niveles comparables a los de Noruega. Finlandia, que la so emigración en masa nun empezar hasta finales de la década de 1880, suel incluyise como parte de la folada d'emigrantes d'[[Europa del Este]].<ref name="Runblom and Norman, 315."/>

=== La travesía atlántica ===
[[Ficheru:Knut.Ekwall.Emigrants.PNG|thumb|''Los emigrantes'' de [[Knut Ekwall]] ([[1843]]-[[1912]]) representa la visión del artista de cómo podría ser la esperiencia transatlántica nel sieglu XIX.]]
Los primeros emigrantes europeos realizaben la [[travesía del Atlánticu]] nes [[bodega (náutica)|bodegues]] de cargueros. Cola llegada de los [[Motor de vapor motores de vapor]], establecióse un eficiente mecanismu de tresporte tresatlánticu de pasaxeros a finales de la década de 1860. Basar n'enormes [[tresatlánticu|tresatlánticos]] de llinies de navegación internacionales, ente les que destacaben [[Cunard Line]], [[White Star Line]] y [[Inman Line]]. La velocidá y capacidá de los grandes [[Barcu de vapor|barcos de vapor]] dexaron abaratar los precios de los pasaxes. Les compañíes de tresporte operaben delles rutes dende les ciudaes portuaries sueques d'[[Estocolmu]], [[Malmö]] y [[Gotemburgu]], dalgunes d'elles con complexes etapes na primer parte del viaxe, qu'en consecuencia se volvía llargu y duru tanto en tierra como nel mar. Les axencies de tresporte del norte d'Alemaña dependíen del vapor que realizaba de forma regular la ruta ente Estocolmo y [[Lübeck]] pa traer emigrantes suecos a la ciudá alemana. Una vegada ellí, treslladar en ferrocarril hasta [[Hamburgu]] o [[Bremen (ciudá)|Bremen]]. Neses ciudaes portuaries embarcaben escontra los puertos británicos de [[Southampton]] y [[Liverpool]], onde fadríen tresbordu a unu de los grandes tresatlánticos que diben a [[Nueva York]]. Sicasí, la mayoría de los emigrantes suecos viaxaben dende [[Gotemburgu]] a [[Hull]], nel [[Reinu Xuníu]], a bordu de navíos de [[Wilson Line]], y una vegada llegaos a [[Gran Bretaña]] travesaben la isla hasta [[Liverpool]] onde tomaben los tresatlánticos.<ref>Brattne y Åkerman, páxs. 179–181.</ref>

A finales del sieglu XIX, les principales llinies navieres financiaron axentes suecos y pagaron pa la producción de grandes cantidaes de [[propaganda]] en favor de la emigración. La mayor parte d'esti material promocional, como los folletos, foi producíu por promotores de la inmigración nos Estaos Xuníos. De cutiu, les [[Clase dirixente|clases dirixentes]] y conservadores de Suecia culparon de la emigración a la propaganda y la publicidá de les navieres, yá que llegaron a sollertase al reparar la creciente emigración y la marcha de la mano d'obra que se dedicaba a l'agricultura. Un clixé suecu del sieglu XIX culpaba de la moda de la emigración a la baxada de los precios de los billetes y a la propaganda en favor de la emigración realizada por sistema de tresporte, pero los historiadores modernos modificaron el so puntu de vista sobre la importancia real d'estos factores. Brattne y Åkerman esaminaron les campañes publicitaries y los precios de los billetes como una posible tercer fuercia ente l'atraición y l'emburrie. Estos concluyeron que nin los anuncios nin los precios tuvieron una influencia decisiva sobre la emigración sueca. Mientres les compañíes siguíen ensin tar dispuestes a abrir los sos archivos a los investigadores, les llindaes fontes disponibles en 2007 suxeríen que los precios de los billetes cayeron na década de 1880, pero como media caltuviéronse alzaos de forma artificial por cuenta de la esistencia de [[Cartelu (economía)|cárteles]] y a la [[fixación de los precios]].<ref>Brattne y Åkerman, páxs. 179–181, 186–189 y 199–200.</ref> Per otru llau, H. A. Bartos afirma que los costos del viaxe tresatlánticu cayeron drásticamente ente [[1865]] y [[1890]], animando a los suecos con menos recursos económicos a emigrar.<ref>Barton, p. 38.</ref> La investigación de Brattne y Åkerman amosó que los panfletos de publicidá de les navieres dirixíos a los posibles emigrantes a cencielles enfatizaban les comodidaes y ventayes de cada compañía en particular y non les condiciones de vida del Nuevu Mundu. Les descripciones de la vida n'América nun taben afataes y les publicidaes xenerales pa los emigrantes yeren curtios y llindábense a los fechos. Los anuncios publicaos en diarios, anque bien comunes, tendíen a ser repetitivos y el so conteníu yera estereotipáu.<ref>Brattne y Åkerman, páxs. 187–192.</ref>

=== Mediaos del sieglu XIX ===
[[Ficheru:S.V.Helander.Emigrants.png|thumb|''Los emigrantes'' de [[S. V. Helander]] (1839–1901): un mozu granxeru despidir de los sos familiares y amigos.]]
La emigración sueca en masa escontra los Estaos Xuníos empezó na primavera de [[1841]], cuando partió'l llicenciáu de la [[Universidá d'Upsala]] [[Gustaf Unonius]] ([[1810]]-[[1902]]) xunto a la so esposa, una criada y dos estudiantes. Esti pequeñu grupu fundó un asentamientu al que llamaron [[Nueva Upsala]] nel [[condáu de Waukesha]], en [[Wisconsin]]. Empezaron a estenar les tierres selvaxes, llenos d'entusiasmu pola vida de la frontera en «unu de los más formosos valles que'l mundu puede ufiertar».<ref>Unonius, citáu en Barton, ''A Folk Divided'', p. 13.</ref> Dempués de treslladase a [[Chicago]], Unonius llueu se desilusionó cola so vida nos Estaos Xuníos, pero los sos informes sobre la so vida de pioneru nes praderíes simple y virtuoso, publicaos nel periódicu lliberal ''[[Aftonbladet]]'' yá empezaren a atraer a los suecos escontra l'oeste.

El creciente éxodu suecu foi causáu por condiciones económiques, polítiques y relixoses qu'afectaben particularmente a la población rural. Europa taba afarada por una [[depresión (economía)|depresión]] económica. En Suecia, l'aumentu de la población y les repitíes males colleches fixeren más complicáu vivir de les pequeñes parceles de terrén de les que dependíen siquier los trés cuartes partes de la población. Les condiciones nel mundu rural yeren bastante precaries, especialmente na cascayosa y severa provincia de [[Småland]], que se convirtió nel principal focu de la emigración. El [[Mediu Oeste d'Estaos Xuníos]] yera una antípoda agrícola de Småland, polo que, en [[1842]], Unonius escribió «más cerca que nengún otru país nel mundu averar al ideal que la naturaleza paez haber provistu pa la felicidá y la comodidá de la humanidá».<ref>Citáu en Barton, ''A Folk Divided'', p. 14.</ref> La tierra de les praderíes del Mediu Oeste yera amplia, [[llimu]]sa y propiedá del gobiernu. Dende [[1841]] vender a ocupantes illegales por 1,25 [[dólar d'Estaos Xuníos|dólares d'Estaos Xuníos]] l'[[acre (unidá de superficie)|acre]], siguiendo la [[Llei de Preferencia]] (''Preemtion Act'') de 1841 (sustituyida en [[1862]] pola [[Llei de Proteición de les Tierres de Colonización]] o ''Homestead Act''<ref>{{cita web |url=https://www.elmundo.es/magazine/2002/143/1024658680.html |títulu=Les muyeres que construyeron una nación como Estaos Xuníos |fechaaccesu=22 de setiembre de 2010 |autor=Lucey, Donna M. |fecha=23 de xunu de 2002 |editorial=elmundo.es}}</ref>). La tierra barato y fértil d'[[Illinois]], [[Iowa]], [[Minnesota]] y [[Wisconsin]] yera irresistible pa los llabradores probes y ensin tierres d'Europa. Esto tamién atraxo granxeros con mayores medios.

La llibertá política de los Estaos Xuníos exerció una atraición similar. Los llabradores suecos yeren de los más [[Alfabetización|alfabetizados]] de toa Europa, y en consecuencia tuvieron accesu a les idees [[Igualitarismu|igualitaries]] y [[Radicalismu|radicales]] que [[Revoluciones de 1848|ximelgaron Europa]] na década de 1840.<ref>Cipolla, p. 115, envalora que l'alfabetización ente adultos en 1850 yera del 90 %, lo qu'asitia al país ente los que teníen una tasa más elevada d'ente los qu'estudió.</ref> El choque ente'l [[lliberalismu]] suecu y un réxime [[Monarquismu|monárquicu]] represivu alzó la conciencia política ente los desfavorecidos, munchos de los cualos vieron n'Estaos Xuníos el llugar onde desenvolver los sos ideales republicanos.

[[Ficheru:Anti-emigration.propaganda.1869.png|thumb|Publicidá sueco en contra de la emigración. Los dibuxos representen el suañu idílicu americanu de Per Svensson (esquierda) y la vida real de Per nes tierres selvaxes (derecha), onde ye amenaciáu por un [[puma concolor]], una gran culiebra y [[Amerindiu|indios]] xabaces, qu'arrinquen la melota y destripan a un home.<ref>Orixinalmente los dibuxos ilustraben una [[fábula]] publicada en 1869 nel periódicu suecu ''Läsning för folket'', l'órganu de la Sociedá del Espardimientu de la Conocencia Útil (''Sällskapet för nyttiga kunskapers spridande''). Vease Barton, ''A Folk Divided'', p. 71.</ref>]]

Los disidentes relixosos tamién taben llargamente resentíos pol tratu recibíu per parte de la [[Luteranismu|luterana]] [[Ilesia de Suecia]]. Los conflictos ente los fieles locales y les nueves ilesies yeren más fuertes nes zones rurales, onde los grupos [[Pietismu|pietistas]] yeren más activos y atopábense ante una vixilancia más estrecha per parte de la policía y el párrocu locales. La represión oficial de les formes d'adoración y enseñances illegales provocó que, de cutiu, grupos enteros de pietistas colárense xuntos col enfotu de formar les sos propies comunidaes espirituales na nueva tierra. El contingente más grande de tales disidentes tuvo formáu por 1.500 siguidores d'[[Eric Jansson]], que partieron a finales de la década de 1840 y fundaron una comunidá en [[Bishop Hill]], [[Illinois]].<ref>Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 15–16.</ref>

La primer guía pa emigrantes suecos foi publicada en 1841, añu de la partida de Unonius, y publicáronse nueve manuales ente [[1849]] y [[1855]].<ref name="Barton, ''A Folk Divided'', 17.">Barton, ''A Folk Divided'', p. 17.</ref> En Suecia, los axentes reclutaron direutamente considerables grupos de [[lleñador]]es y trabayadores de la minería del fierro. Tamién apaecieron axentes que reclutaban trabayadores pa la construcción de los [[ferrocarril]]es d'Estaos Xuníos; los primeres apaecieron en [[1854]] y buscaben personal pal [[Ferrocarril Central d'Illinois]] (''Illinois Central Railroad'').<ref name="Barton, ''A Folk Divided'', 18.">Barton, ''A Folk Divided'', p. 18.</ref>

La [[clase dirixente]] sueca refugu con intensidá la emigración. Vista como la causa del amenorgamientu de la mano d'obra y como un actu griespu de les clases populares, la emigración sollertó tanto a les autoridaes espirituales como seculares. En munchos diarios y memories d'emigrantes poner de relieve una emblemática escena de los primeros años na que'l cleru llocal alvertía a los viaxeros sobre'l riesgu que les sos almes correríen ente los [[herexes]] estranxeros. La prensa conservadora describía a los emigrantes como carentes de [[patriotismu]] y de fibra moral: «Nun hai trabayadores más perezosos, inmorales ya indiferentes que los qu'emigren a otros sitios».<ref>Proclamáu nun artículu del periódicu ''Nya Wermlandstidningen'' n'abril de 1855; citáu por Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 20–22.</ref> La emigración foi denunciada como una zuna» o «llocura» irracional, enllantada nuna población ignorante por axentes esteriores». La prensa lliberal retrucó acusando a «los llacayos del monarquismu» de fracasar en tomar en cuenta les miserables condiciones del campu sueco y l'atrasu de les instituciones económicu y políticu sueques.<ref>''Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning,'' 1849, citáu en Barton, ''A Folk Divided'', p. 24.</ref> El lliberal ''Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning'' escribió sarcásticamente «Sí, la emigración ye de verdá una zuna›, ¡la zuna de deseyar comer dempués de trabayar hasta sentise afamiáu! ¡La zuna de deseyar sostenese unu mesmu y a la nuesa familia d'una forma honesta!»<ref>1851, citáu y traducíu por Barton, ''A Folk Divided'', p. 24.</ref>

=== Finales del sieglu XIX ===
[[Ficheru:Sugar.plantation.png|thumb|Trabayadores de finales del sieglu XIX nuna [[plantíu]] sueca de [[Beta vulgaris|remolacha azucrera]]. La producción d'azucre siguió ensin tar mecanizada, con una intensa carga de trabayu y sueldos baxos mientres tol sieglu XIX, lo qu'alimentó'l suañu de los trabayadores de tener una oportunidá nos Estaos Xuníos y de una agricultura mecanizada.]]
[[Ficheru:Thresher.Minnesota.png|thumb|[[Trilladora]] a vapor trabayando cerca de [[Hallock]], [[Minnesota]], en [[1882]].]]

La emigración sueca a los Estaos Xuníos algamó'l so puntu álgido nes décades que siguieron a la [[Guerra de Secesión]] ([[1861]]-[[1865]]). El tamañu de la comunidá suecoamericana en [[1865]] envalorar en 25.000 persones, una cifra que llueu foi superada pola inmigración sueca añal. En [[1890]], el [[Censu de los Estaos Xuníos de 1890|censu de los Estaos Xuníos]] indicaba que les población suecoamericana rondaba los 800.000 individuos, con picos añales d'inmigrantes suecos en [[1869]] y [[1887]].<ref>La cifra exacta ye de 776.093 persones (Barton, ''A Folk Divided'', p. 37).</ref> La mayor parte d'esti influxu asítiase nel [[Norte de los Estaos Xuníos|Norte]]. La gran mayoría fueren llabradores nel so país, y habíense vistu obligaos a dexar Suecia por cuenta de desastroses colleches,<ref>Les peores colleches fueron les de [[1867]] y [[1868]], qu'arruinaron munchos pequeños propietarios; vease Barton, ''A Folk Divided'', p. 37.</ref> siendo atraíos escontra los Estaos Xuníos pela tierra barata resultáu de la [[Llei de Proteición de les Tierres de Colonización]] (''Homestead Act'') de [[1862]]. La mayor parte de los inmigrantes convertir en pioneros, llimpiando y cultivando les tierres vírxenes del [[Mediu Oeste]] y estendiendo más al oeste los asentamientos anteriores a la Guerra de Secesión, en [[Kansas]] y [[Nebraska]].<ref name=Augustana>{{cita web |url=http://www.augustana.edu/x14897.xml |títulu=A Brief History of Swedish Immigration to North America |fechaaccesu=14 d'avientu de 2009 |autor=Blanck, Dag |añu=2005 |editorial=Augustana College |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20121226154409/http://www.augustana.edu/x14897.xml |fechaarchivu=2012-12-26 }}</ref> Una vegada que nes praderíes formó una considerable cantidá de comunidaes granxeres sueques, los contactos personales convertir na causa principal de que más llabradores emigraren. La icónica «carta d'Estaos Xuníos», unviada a familiares y amigos escrita direutamente dende una posición d'enfotu y antecedentes compartíos, apurrió un convencimientu inmediatu a los receptores. En plenu apoxéu de la migración, les cartes familiares dende "América" pudieron provocar reacciones en cadena que llegaron cuasi a despoblar delles parroquies sueques, eslleiendo comunidaes bien xuníes que darréu s'axuntaron nel Mediu Oeste de los Estaos Xuníos.<ref name="Barton, ''A Folk Divided'', 17."/>

Otros factores emburriaron a los nuevos emigrantes escontra les ciudaes, especialmente [[Chicago]]. Según l'historiador [[H. Arnold Barton]], el costu de cruciar l'Atlánticu amenorgar a menos de la metá ente [[1865]] y [[1890]], lo que llevó a que progresivamente emigraren suecos cada vez más probes (pa comparar esto coles afirmaciones de Brattne y Åkerman, vease "[[Emigración sueca a los Estaos Xuníos#La travesía atlántica|La travesía atlántica]]" más arriba). Los emigrantes que partíen yeren cada vez más nuevos y nun taben casaos. Col cambéu d'una inmigración familiar a una individual producióse una americanización más rápida y completa, una y bones los solteros nuevos con poco dineru aceptaben cualquier trabayu que se-yos ufiertaba, sobremanera nes ciudaes. Un gran númberu d'emigrantes, inclusive aquellos que fueren granxeros nel so antiguu país, dirixir a los pueblos y ciudaes d'Estaos Xuníos, viviendo y trabayando nelles siquier hasta qu'hubieren aforráu suficiente capital pa poder contraer matrimoniu y mercar granxes de la so propiedá.<ref>{{cita web |url=http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |títulu=Chicago, the Essence of "the Promised Land" |fechaaccesu=16 d'avientu de 2009 |autor=Beijbom, Ulf |editorial=Utvandrarnas Hus |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20091208090556/http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |fechaarchivu=8 d'avientu de 2009 }}</ref> Cada vez más emigrantes quedar en centros urbanos, combinando la emigración col abandonu del campu que se taba produciendo nel so país d'orixe y en toa Europa.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 38–41.</ref>

La mayoría de les moces solteres, grupu que Barton considera particularmente significativu, camudaron los trabayos nel campu que realizaben en Suecia polos trabayos como [[Sirvienta|criaes]] nes zones urbanes de los Estaos Xuníos. Barton escribe que «La lliteratura y la tradición caltuvieron la de cutiu tráxica imaxe de la esposa y madre inmigrante, soportando la so carga de privación, penuries y añoranza na virxe frontera [...] Sicasí, la muyer nueva y soltera yera más carauterística ente les acabante llegar [...] Como emplegaes doméstiques nos Estaos Xuníos, [...] yeren trataes como miembros de les families pa les que trabayaben y como ‹dames› polos homes d'Estaos Xuníos, que-yos amosaben una cortesía y considerancia a les que nun taben nada acostumaes nel so llar».<ref name=Barton41>Barton, ''A Folk Divided'', p. 41.</ref> Atoparon trabayu fácilmente, una y bones el sirvientes [[Escandinavia|escandinaves]] yeren bien demandaes, y aprendieron la llingua y les costumes rápido. Como contraste, de normal los suecos recién llegaos fueron contrataos en cuadrielles formaes puramente por homes d'esa nacionalidá. Les muyeres nueves casáronse de normal con homes suecos, y llevaron al matrimoniu un entusiasmu por adquirir la elegancia de les dames, les costumes d'Estaos Xuníos y los refinamientos de la [[clase media]]. Hai documentos de finales del sieglu XIX nos que se fai mención a cómo nunos pocos años, simples granxeres sueques ganáronse l'almiración pola so sofisticación y elegancia, y sobre la so inconfundible conducta d'Estaos Xuníos.<ref name=Barton41/>

Como recién llegaos, los suecos tendieron a ser despreciaos polos ''[[Nativismu (política)|nativos]]'', pero cuando na década de 1880 la inmigración procedente del este y sur d'Europa amontar de forma espectacular, los escandinavos fueron vistos cada vez con meyores güeyos polos [[América anglosaxona|norteamericanos d'orixe anglosaxón]].<ref>Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 39–40.</ref> El so estilu yera más familiar. Asina, en [[1885]], el [[misioneru]] [[Ilesia congregacional|congregacional]] M. W. Montgomery escribió «[Los emigrantes suecos] nun son vendedores ambulantes, nin [[organilleros]], nin méndigos. Nun vienden ropa de confección nin tienen cases d'enfotu, nun busquen l'abelugu de la bandera d'Estaos Xuníos a cencielles pa introducir y promover ente nós... el [[socialismu]], el [[nihilismu]], el [[comunismu]]... son más paecíos a los norteamericanos que cualesquier otru pueblu estranxeru».<ref>Citáu en Barton, ''A Folk Divided'', p. 40.</ref> Los escandinavos tamién fueron bien recibíos como contrapesu [[Protestantismu|protestante]] a los munchos emigrantes [[Católicos-irlandeses|católicos irlandeses]].<ref name="Barton, ''A Folk Divided'', 18."/> 

[[Ficheru:Changed.immigrant.png|thumb|«Una conocida de la infancia, bien camudada»: el rápidu desenvolvimientu en sofisticación de les simples y nueves llabradores sueques nos Estaos Xuníos.]]
Na década de 1870 visitó Suecia un bon númberu de suecoamericanos bien asitiaos, realizando comentarios que dieron a los historiadores una visión de los contrastes culturales qu'encararon. Un grupu procedente de Chicago fixo'l viaxe faciendo un esfuerciu pa volver de la emigración y pasar los sos últimos años nel so país d'orixe, pero camudaron d'opinión cuando s'atoparon cola realidá de la sociedá sueca del sieglu XIX. Incómodos colo qu'ellos describieron como'l [[esnob]]ismo social, enfiles omnipresentes y una vida relixosa superficial del so vieyu país, volvieron a los Estaos Xuníos de momentu.<ref>Cartes privaes de Anders Larsson na década de 1870, resumíes por Barton, ''A Folk Divided'', p. 59.</ref> El visitante más notable foi [[Hans Mattsson]] ([[1832]]-[[1893]]), unu de los primeros colonos en [[Minnesota]], que sirviera como [[coronel]] nel [[Exércitu de la Xunión]] y que fuera [[Secretariu d'Estáu de Minnesota]]. Visitó Suecia ente [[1868]] y [[1869]] pa reclutar colonos en nome de la [[Xunta d'Inmigración de Minnesota]], y de nuevu mientres la siguiente década pal [[Ferrocarril Norte Pacíficu]]. Viendo l'esnobismu de clase suecu con indignación, Mattsson escribió nes sos ''Reminiscencies'' (''Reminiscences'') qu'esti contraste yera la clave del grandor de los Estaos Xuníos, onde «el trabayu respétase, ente que na mayoría de los otros países ver con un leve despreciu». Prestar de forma sarcástica cola vieya pómpara de la monarquía na ceremonia d'apertura del ''[[Riksdag]]'' «Con tol respetu poles vieyes costume y formes sueques, nun puedo sinón comparar esti espectáculu con un gran [[circu]] americanu, solo qu'ensin animales, de xacíu».<ref>Citáu por Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 60–61.</ref>

La primer visita de Mattsson pa reclutar colonos vieno darréu dempués de les males colleches consecutives de [[1867]] y [[1868]], y viose «asediado por xente que deseyaba acompañame de vuelta a los Estaos Xuníos». Escribió:

{{cita|...naquel tiempu, la clase media y trabayadora yá tenía una idea bastante correuta de los Estaos Xuníos, y del destín qu'ellí-yos esperaba a los emigrantes. Pero la inorancia, los prexuicios y l'odiu escontra los Estaos Xuníos y tou lo que se refería a ellos ente l'aristocracia, y especialmente ente los dirixentes, yera tan imperdonable como risible. Según ellos, tou yera esbarriáu nos Estaos Xuníos, que yera'l paraísu de los manguanes, estafadores y gañinos, y que posiblemente nada bonu podía salir d'ende.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 61–62.</ref>}}

Un inmigrante d'Estaos Xuníos más recién, [[Ernst Skarstedt]], que visitó Suecia en [[1885]], llogró la mesma mortificante impresión de l'arrogancia y el [[antiamericanismu]] de les [[Clase alta|clases altes]]. Les clases trabayadores, pela so parte, paeciéron-y ordinaries y degradaes, bebiendo por demás en públicu, profiriendo un refileru de cagamentos y faciendo chancies obscenes delantre de muyeres y neños. Skarstedt sintióse arrodiáu de l'arrogancia per un sitiu y la sumisión pol otru, un desdeñu manifiestu pol trabayu de baxa categoría, un deséu d'aparentar más de lo qu'unu yera». Esti viaxeru tamién oyó ensin posa cómo se suburdiaba la cultura y la civilización d'Estaos Xuníos dende lo más fondo de los prexuicios de les clases altes sueques: «si yo, con tola modestia, dixi daqué sobre los Estaos Xuníos, podría asoceder que como retruque, fora informáu de qu'eso posiblemente nun podía ser o que l'asuntu yera entendíu meyor en Suecia».<ref>''Svensk-amerikanska folket i helg och söcken'' (Ernst Teofil Skarstedt. Estocolmo: Björck & Börjesson. 1917)</ref>

La emigración sueca cayó drásticamente xustu antes d'entrar nel [[sieglu XX]], coles mesmes qu'aumentaba la vuelta de la emigración, a midida que les condiciones de vida en Suecia ameyoraben. Suecia sufrió en pocos años una rápida industrialización mientres la [[década de 1890]], y los sueldos aumentaron, principalmente nos campos de la [[minería]], la [[silvicultura]] y l'[[agricultura]]. L'atraición exercida polos Estaos Xuníos tornó inclusive más rápido que'l «emburrie» suecu, una y bones la frontera algamó'l [[océanu Pacíficu]] en [[1890]] y dexó d'esistir como tal. Aumentó'l preciu de la tierra, y los Estaos Xuníos viéronse afeutaos pol [[Monopoliu capitalista del Estáu|monopoliu capitalista]] y los problemes llaborales. Anque ensin crecer, pero yá asitiada y consolidada, la comunidá suecoamericana aparentaba faese más d'Estaos Xuníos y menos sueca. El nuevu sieglu, sicasí, vio una nuevu arribación d'emigrantes.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', p. 80.</ref>

== Sieglu XX ==

=== Comisión parllamentaria d'emigración 1907-1913 ===
{{AP|Comisión sueca d'emigración 1907-1913}}

La emigración aumentó de nuevu a principios del [[sieglu XX]], algamando un nuevu máximu d'unos 35.000 suecos en [[1903]]. Les cifres siguieron siendo alzaes hasta la [[Primer Guerra Mundial]], sollertando tanto a los conservadores suecos, quien víen la emigración como un desafíu a la solidaridá nacional, como a los lliberales, que tarrecieron pola desapaición de los trabayadores necesarios pal [[desenvolvimientu económicu]]. Un quintu de tolos suecos fixera'l so llar de los Estaos Xuníos,<ref>En 1910 vivíen nos Estaos Xuníos 1,4 millones d'inmigrantes suecos de primera o segunda xeneración, ente que la población de Suecia naquel tiempu yera de 5,5 millones d'habitantes. Vease {{cita web |url=http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm |títulu=European Emigration |fechaaccesu=20 d'avientu de 2009 |autor=Ulf Beijbom |fecha=1996 |editorial=The House of Emigrants |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20080803004438/http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm |fechaarchivu=2008-08-03 }}</ref> y un ampliu [[consensu]] nacional favoreció qu'una [[Comisión sueca d'emigración 1907-1913|comisión parllamentaria pa la emigración]] estudiara'l problema en [[1907]].

Enfocando'l trabayu colo que Barton denomina «carauterística rigurosidad sueca»,<ref>Barton, ''A Folk Divided'', p. 149.</ref> la comisión publicó les sos conclusiones y propuestes en 21 grandes volúmenes. La comisión refugó les propuestes conservadores d'establecer restricciones llegales a la emigración y finalmente sofitó la llinia lliberal de «traer lo meyor d'América a Suecia» al traviés de reformes económiques y sociales. Les reformes más urxentes fueron el [[sufraxu femenín]] universal, una meyor vivienda y desenvolvimientu económicu xeneral. La comisión esperaba especialmente qu'una [[educación popular]] más amplia compensara les diferencies de clase y casta».<ref>La frase ye de la orixinal moción parllamentaria lliberal de Ernst Beckman pa la institución de la comisión; citáu por Barton, ''A Folk Divided'', p. 149.</ref>

La desigualdá de clases na sociedá sueca foi una tema recurrente y de pesu nes conclusiones de la comisión. Apaeció como una motivación principal nes 289 narraciones personales que s'incluyíen nel informe. Estos documentos, de gran valor pa la investigación y d'interés humanu anguaño, fueron presentaos por suecos anónimos en [[Canadá]] y los [[Estaos Xuníos]] en respuesta a pidimientos apaecíos en diarios suecoamericanos. La gran mayoría de los retruques espresaben l'entusiasmu pol so nuevu llar y criticaben les condiciones de vida en Suecia. Esperiencies más amargoses del esnobismu de clases suecu entá dolíen tres cuarenta o cincuenta años n'América. Los escritores recordaben el duru trabayu, los sueldos llamentables y la nefasta probeza de la vida del campu sueco. Una muyer escribió dende [[Dakota del Norte]], sobre cómo na so parroquia natal de [[Värmland]] tuvo que ganase la vida nos llabores el campu dende los ocho años, qu'empezaba a trabayar a los cuatro de la mañana y vivía de sardines podres y pataques, sirvíos en pequeñes cantidaes por que la salú nun se consumiera». «[La muyer] nun vía esperanza de salvación en casu de carecer», sicasí vía «la casa de caridá esperándola na distancia». Cuando tenía 17 años, los sos hermanos, qu'habíen emigráu, unviáron-y un billete prepagado pa dir a los Estaos Xuníos y «algamó la hora de la llibertá».<ref>Citáu del VIII Volume del informe por Barton, ''A Folk Divided'', p. 152.</ref>

Un añu dempués de que la comisión publicara'l so últimu volume españó la Primer Guerra Mundial y la emigración amenorgar a una mera pinga. Dende la década de 1920 yá nun hubo otra emigración en masa en Suecia. La influencia de l'ambiciosa comisión d'emigración na solución del problema ye entá materia d'alderique. Franklin D. Scott argumentó nun influyente ensayu que la [[Llei d'Inmigración de 1924]] de los Estaos Xuníos foi la causa efeutiva. Barton, otra manera, señala a la rápida implementación de, esencialmente, toes los encamientos fechos pola comisión, dende la industrialización a una serie de reformes sociales. Caltién que les sos conclusiones «tuvieron de tener un poderosu efeutu acumulativu sobre los dirixentes de Suecia y sobre una más amplia opinión pública».<ref>Barton, ''A Folk Divided'', p. 165.</ref>

=== Suecoamericanos ===
[[Ficheru:Birgit Ridderstedt & sons Lars & Stefan emigrating 1950.jpg|thumb|[[Jacob Truedson Demitz#Orixe y nome|Birgit Ridderstedt]] y los sos fíos en metá del Atlánticu con destín a [[Portland (Maine)]] y [[Chicago]] en [[1950]].]]
El Mediu Oeste siguió siendo'l centru de la comunidá suecoamericana, pero la so posición debilitar nel [[sieglu XX]]: en [[1910]], el 54 % de los inmigrantes suecos y los sos fíos vivía nel Mediu Oeste, el 15 % n'árees industriales nel Este y el 10 % na Mariña Oeste. Chicago foi efeutivamente la capital suecoamericana, dando acomodu aproximao al 10 % de tolos suecoamericanos —más de 100.000 persones— convirtiéndose na segunda ciudá con más suecos nel mundu, namái por detrás d'[[Estocolmu]].<ref name=Augustana/>

Definiéndose tanto como suecos y como d'Estaos Xuníos, la comunidá sueca d'Estaos Xuníos caltuvo una fascinación pel vieyu país y les sos rellaciones con él. Les señardoses visites a Suecia qu'empezaren na década de 1870 siguieron nel sieglu XX y les narraciones d'estos viaxes formaron un puntu d'unión na vida de les empreses editoriales de suecoamericanos.<ref>Pa editoriales suecoamericanos, ver Barton, ''A Folk Divided'', páxs. 212–213, 254.</ref> Los rexistros testifiquen sentimientos complexos, pero cada contingente de viaxeros d'Estaos Xuníos enfrescaba la so indignación pol arguyu de clase suecu y la falta de respetu poles muyeres en Suecia. Yera entós cuando con un arguyu anovao pola cultura d'Estaos Xuníos volvíen al Mediu Oeste.<ref>Barton, ''A Folk Divided'', p. 103 ff.</ref>

== Sieglu XXI: el legáu de los suecoamericanos ==
{{AP|Suecoamericanos}}

[[Ficheru:Swedish Americans 2000 Census.svg|thumb|Distribución de suecoamericanos por condáu en 2000, según el [[Censu de los Estaos Xuníos de 2000|censu de los Estaos Xuníos d'esi añu]].]]
Nel [[Censu de los Estaos Xuníos de 2000|censu d'Estaos Xuníos del 2000]], aproximao cuatro millones d'americanos reclamaron tener raigaños suecos.<ref>{{cita web |url=http://factfinder.census.gov/servlet/SAFFIteratedFacts?_event=&geo_id=01000US&_geoContext=01000US&_street=&_county=&_cityTown=&_state=&_zip=&_lang=en&_sse=on&ActiveGeoDiv=&_useEV=&pctxt=fph&pgsl=010&_submenuId=factsheet_2&ds_name=DEC_2000_SAFF&_ci_nbr=569&qr_name=DEC_2000_SAFF_A1010&reg=DEC_2000_SAFF_A1010%3A569&_keyword=&_industry= |títulu=Census 2000 Demographic Profile Highlights: Selected Population Group: Swedish (089-090) |fechaaccesu=23 de setiembre de 2010 |editorial=U.S. Census Bureau |fecha=2000 |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20090913022142/http://factfinder.census.gov/servlet/SAFFIteratedFacts?_event=&geo_id=01000US&_geoContext=01000US&_street=&_county=&_cityTown=&_state=&_zip=&_lang=en&_sse=on&ActiveGeoDiv=&_useEV=&pctxt=fph&pgsl=010&_submenuId=factsheet_2&ds_name=DEC_2000_SAFF&_ci_nbr=569&qr_name=DEC_2000_SAFF_A1010&reg=DEC_2000_SAFF_A1010%3A569&_keyword=&_industry= |fechaarchivu=13 de setiembre de 2009 }}</ref> Créese que'l númberu real ye considerablemente mayor y espérase que los que se autoidentifican como [[suecoamericanos]] nos Estaos Xuníos llueu entepasen en númberu a los nueve millones de suecos que viven en Suecia.<ref>Barton, Arnold. «[https://web.archive.org/web/20070927031036/http://www.swedishamericanhist.org/arnoldbarton.html Swedish America in Fifty Years—2050]» (n'inglés). Swedishamericanhist.org. Consultáu 5 de xineru de 2011.</ref> [[Minnesota]] resulta ser per un ampliu marxe, l'estáu con mayor cantidá d'habitantes d'ascendencia sueca, el 9,6 % de la población pa 2005.

La representación artística más conocida de la migración sueca en masa, ye'l conxuntu de cuatro noveles épiques ''[[Los emigrantes (noveles)|Los emigrantes]]'' (''Utvandrarna'') ([[1949]]-[[1959]]) de [[Vilhelm Moberg]] ([[1898]]-[[1973]]). Les noveles retraten la vida d'una familia d'emigrantes al traviés de delles xeneraciones. Vendiéronse cuasi dos millones de copies en Suecia y fueron traducíes a más de venti idiomes.<ref>{{cita web |url=http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |títulu=Works by Vilhelm Moberg |fechaaccesu=23 de setiembre de 2010 |editorial=Swedish Emigrant Institute |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20101019111925/http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |fechaarchivu=19 d'ochobre de 2010 }}</ref> La tetraloxía foi filmada por [[Jan Troell]], como ''[[Los emigrantes]]'' (1971) y ''[[La nueva tierra]]'' (1972) y forma la base de ''[[Kristina Från Duvemåla]]'', un musical de 1995 realizáu polos antiguos miembros d'[[ABBA]], [[Benny Andersson]] y [[Björn Ulvaeus]].

En Suecia, la ciudá de [[Växjö]] ye'l llar del Institutu Suecu del Emigrante (''Svenska Emigrantinstitutet''), fundáu en [[1965]] «pa caltener rexistros, entevistes y oxetos d'interés que se rellacionen col periodu principal d'emigración sueca ente 1846 y 1930».<ref>{{cita web |url=http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |títulu=The Swedish Emigrant Institute |fechaaccesu=23 de setiembre de 2010 |editorial=Swedish Emigrant Institute |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20101019111925/http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |fechaarchivu=19 d'ochobre de 2010 }}</ref> La Casa de los Emigrantes (''Emigranternas Hus'') foi fundada en [[Gotemburgu]], el puertu principal de partida pa los emigrantes suecos, en [[2004]]. El centru amuesa esposiciones sobre la migración y tien una sala d'investigación sobre xenealoxía.<ref>{{cita web |url=http://www.emigranternashus.se/ |títulu=Stiftelsen Emigranternas Hus i Göteborg |fechaaccesu=23 de setiembre de 2010 |editorial=Emigranternas Hus |idioma=suecu}}</ref> N'Estaos Xuníos hai cientos d'organizaciones suecoamericanes, que dende 2007 cunten col sofitu del [[Conseyu Suecu d'América]]. Hai museos suecoamericanos en [[Filadelfia]], [[Chicago]], [[Minneapolis]] y [[Seattle]].<ref name=Augustana/>

== Ver tamién ==
* [[Colonización sueca n'América]]

== Notes ==
{{llistaref|2}}

== Referencies ==
* Åkerman, Sune (1976). ''Theories and Methods of Migration Research'' en Runblom y Norman, ''From Sweden to America'', 19–75.
* [https://web.archive.org/web/20100519202952/http://factfinder.census.gov/home/saff/main.html?_lang=en American FactFinder] (n'inglés). [[Censu de los Estaos Xuníos de 2000]]. Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
* [[Benny Andersson|Andersson, Benny]], y [[Björn Ulvaeus|Ulvaeus, Björn]]. ''[https://web.archive.org/web/20050827210918/http://www.duvemala.com/eng/ Kristina from Duvemåla]'' —musical— (n'inglés). Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
* [[H. Arnold Barton|Barton, H. Arnold]] (1994). ''A Folk Divided: Homeland Swedes and Swedish Americans, 1840–1940.'' Uppsala: Acta Universitatis Upsaliensis.
* [[H. Arnold Barton|Barton, H. Arnold]]. «[https://web.archive.org/web/20070927031036/http://www.swedishamericanhist.org/arnoldbarton.html Swedish America in Fifty Years—2050]» (n'inglés), una ponencia na ''Swedish American Historical Society'' n'ocasión de la celebración en 1996 del Xubiléu de la Inmigración sueca. Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
* Beijbom, Ulf. «[https://web.archive.org/web/20130815080427/http://www.utvandrarnashus.se/eng/ Chicago, the Essence of the Promised Land]» (n'inglés), nel . Aportar a la seición «History» y darréu a «Chicago». Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
* Beijbom, Ulf (1996). «[http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm A Review of Swedish Emigration to America] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080803004438/http://www.americanwest.com/swedemigr/pages/emigra.htm |date=2008-08-03 }}» (n'inglés), en [http://www.americanwest.com/ AmericanWest.com] Consultáu'l 15 d'avientu de 2009.
* Brattne, Berit y Åkerman, Sune (1976). ''The Importance of the Transport Sector for Mass Emigration'' en Runblom y Norman, ''From Sweden to America'', 176–200.
* Cipolla, Carlo (1966). ''Literacy and Development in the West.'' Harmondsworth.
* Elovson, Harald (1930). ''Amerika i svensk litteratur 1750–1820.'' Lund.
* Kälvemark, Ann-Sofie (1976). ''Swedish Emigration Policy in an International Perspective, 1840–1925,'' en Runblom y Norman, ''From Sweden to America'', 94–113.
* Norman, Hans (1976). ''The Causes of Emigration'' en Runblom y Norman, ''From Sweden to America'', 149–164.
* Runblom, Harald, y Norman, Hans (eds.) (1976). ''From Sweden to America: A History of the Migration''. Minneapolis: University of Minnesota Press.
* Scott, Franklin D. (1965). ''Sweden's Constructive Opposition to Emigration,'' ''Journal of Modern History'', Vol. 37, Nᵘ 3. (Sep., 1965), 307–335. 
* {{cita web |url=http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |títulu=The Swedish Emigrant Institute |fechaaccesu=23 de setiembre de 2010 |editorial=Swedish Emigrant Institute |idioma=inglés |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20101019111925/http://www.utvandrarnashus.se/eng/ |fechaarchivu=19 d'ochobre de 2010 }}
* [https://web.archive.org/web/20080225125031/http://www.augustana.edu/swenson/history.htm Swensson Center], un Institutu d'investigación del [[Augustana College (Illinois)|Augustana College]], Illinois. Consultáu'l 15 d'avientu de 2009.

== Enllaces esternos ==
{{Traducíu ref|en|en=inglés|Swedish emigration to the United States|trad=total}}
* [http://www.swedishamericanhist.org/ The Swedish-American Historical Society] Ye una organización non codalosa fundada en 1948 pa «rexistrar los llogros de los pioneros suecos». La sociedá publica'l diariu académicu [https://web.archive.org/web/20070729154837/http://www.swedishamericanhist.org/pub.html ''The Swedish-American Historical Quarterly''].
* [https://web.archive.org/web/20090912012204/http://www.helium.com/items/1380635-from-sweden-to-america Artículu sobre la emigración sueca a los Estaos Xuníos.]

{{Tradubot|Emigración sueca a los Estaos Xuníos}}
{{control d'autoridaes}}
[[Categoría:Rellación Estaos Xuníos-Suecia]]
[[Categoría:Inmigración europea n'Estaos Xuníos|Suecia]]
[[Categoría:Historia de Suecia]]
[[Categoría:Diáspora sueca]]
La emigración sueca a los Estaos Xuníos nel sieglu XIX y principios del XX llevó unos 1,3 millones de suecos a dexar la so patria y emigrar a dichu país. A pesar de que les tierres fronterices de los Estaos Xuníos tuvieron un efeutu de llamada sobre les clases baxes de toa Europa, otros factores animaron especialmente a los suecos a tomar el camín de la emigración. Esistía una amplia rensía contra la represión relixosa llevada a cabu pola luterana Ilesia de Suecia y el conservadorismu social y l'esnobismu clasista de la monarquía sueca. La crecedera demográfica y les males colleches provocaron que les condiciones de vida nel campu empeoraren. En contraposición, les noticies procedentes de los primeros emigrantes suecos presentaben el Mediu Oeste d'Estaos Xuníos como un paraísu terrenal llenu d'oportunidaes y allababen la llibertá relixosa y política d'Estaos Xuníos.

La máxima arribación d'emigrantes suecos producir nes décades posteriores a la Guerra de Secesión (1861-1865). Según el censu d'Estaos Xuníos de 1890, la población d'orixe suecu rondaba les 800.000 persones. La mayoría de los emigrantes convertir en clásicos pioneros, estenando y cultivando les praderíes de les Grandes Llanures, anque otros quedaron nes ciudaes, especialmente en Chicago. De normal les moces solteres pasaron de trabayar na agricultura en Suecia a trabayar como criaes nes ciudaes. Munchos suecos yá establecíos nos Estaos Xuníos visitaron el so país natal a finales del sieglu XIX y les sos narraciones ilustren les diferencies ente les costumes y formes de dambos estaos. Dalgunos realizaron el viaxe col enfotu de pasar los sos últimos años en Suecia, pero camudaron d'opinión cuando s'atoparon colo qu'ellos pensaben que yera una aristocracia sobeyosa, una clase trabayadora ordinaria y degradada y una falta de respetu escontra les muyeres.

Tres un descensu nel númberu d'emigrantes na década de 1890, este volvió crecer provocando una alarma nacional nel país d'orixe. En 1907 se instituyó una enllargada comisión parllamentaria pa la emigración. Esta encamentó reformes económiques y sociales p'amenorgar la emigración al «traer lo meyor d'América a Suecia». Les principales propuestes de la comisión implementáronse rápido: sufraxu universal femenín, meyores viviendes, desenvolvimientu económicu xeneral y una educación popular más amplia. Ye difícil evaluar l'efeutu d'estes midíes, una y bones la Primer Guerra Mundial (1914-1918) españó un añu dempués de que la comisión publicara'l so últimu volume, amenorgando la emigración a una mera pinga. Dende mediaos de la década de 1920 yá nun se volvió producir una gran emigración dende Suecia a los Estaos Xuníos.

 Los primeros asentamientos suecos nos Estaos Xuníos 

thumb|Mapa de Nueva Suecia sobre l'añu 1650. Obra d'Amandus Johnson.

La Compañía Sueca de les Indies Occidentales fundó una colonia nel ríu Delaware en 1638, dándo-y el nome de Nueva Suecia. Trátase d'un asentamientu pequeñu y de poca duración y cuntaba namái con unos 600 colonos suecos y finlandeses. Esta colonia pasó a formar parte de los Nuevos Países Baxos en manes de les Provincies Xuníes de los Países Baxos en 1655. Sicasí, los descendientes de los primeros colonos siguieron falando suecu hasta finales del sieglu XVIII. Nel sieglu XXI sigui quedando constancia d'estos fechos cola presencia del American Swedish Historical Museum en Filadelfia, el Parque Estatal del Fuerte Cristina en Wilmington (Delaware) y The Printzhof en Essington (Pennsylvania).

L'historiador H. A. Barton suxirió que la mayor importancia de Nueva Suecia foi'l fuerte interés per América qu'esta colonia xeneró en Suecia. Norteamérica foi vista como l'abanderada de la ilustración y la llibertá, y convirtióse nun ideal pa los suecos lliberales. La so almiración per Norteamérica combinar cola noción d'una anterior edá d'oru sueca, con antiguos ideales nórdicos. Supuestamente malvaos por influencies estranxeres, los eternos «valores suecos» seríen recuperaos polos suecos del Nuevu Mundu. Esto permaneció como tema fundamental de discutiniu sobre Norteamérica ente los suecos y darréu ente los suecoamericanos, anque los valores encamentaos como «eternos» camudaron col tiempu. Nos sieglos XVII y XVIII, los suecos que demandaben una mayor llibertá relixosa de cutiu referíense a Norteamérica como'l símbolu supremu d'esta llibertá. La énfasis camudó de la relixón a la política nel sieglu XIX, cuando los ciudadanos lliberales de la xerárquica sociedá de clases sueca repararon con almiración el gobierno republicanu y los derechos civiles d'Estaos Xuníos. A principios del sieglu XX, el suañu suecoamericanu abrazó l'ideal d'un estáu social responsable del bienestar de tolos sos ciudadanos. Estes idees de cambéu desenvolvieron dende'l principiu la corriente que llevó a toos a finales del sieglu XX a considerar a los Estaos Xuníos como'l símbolu y el suañu d'un individualismu ensin restricciones.Barton, A Folk Divided, páxs. 5–7.

L'alderique suecu sobre Norteamérica permaneció sobremanera a nivel teóricu hasta'l sieglu XIX, yá que bien pocos suecos teníen dalguna conocencia personal de la nación. La emigración yera illegal y la población yera vista como la riqueza de les naciones.Kälvemark, páxs. 94-96. Sicasí, la población sueca doblar ente 1750 y 1850,Beijbom, Ulf. A Review of Swedish Emigration to America  (n'inglés). Americanwest.com. Consultáu'l 5 de xineru de 2011. y como l'aumentu de la población entepasó al desenvolvimientu económicu, dio orixe a medranes d'una sobrepoblación basaos na influyente teoría demográfica de Thomas Malthus. Na década de 1830, aboliéronse les lleis contra la emigración.Barton, A Folk Divided, p. 11.

 Sieglu XIX 

 Emigración masiva europea: atraición y emburrie 
La emigración europea a gran escala escontra los Estaos Xuníos empezó nel sieglu XIX en Gran Bretaña, Irlanda y Alemaña, siguida dempués de 1850 d'una creciente folada d'emigrantes procedentes na so mayoría de los países d'Europa del Norte, y nel so momentu d'Europa Central y del Sur. La investigación de les causes que s'atopaben detrás d'esta masiva emigración europea recayó en sofisticaos métodos estadísticos.Åkerman, passim. Una teoría que ganó una amplia aceptación ye l'analís de H. Jerome de 1926 de los factores «d'atraición y emburrie», que llevaron a la emigración y que fueron xeneraos poles condiciones n'Europa y Estaos Xuníos respeutivamente. Jerome atopó que les fluctuaciones na emigración covariaron más rellacionaes con acontecimientos económicos que se producieron nos Estaos Xuníos que n'Europa, y dedució que l'emburrie yera más fuerte que l'atraición.Norman, páxs. 150–153. Les conclusiones de Jerome fueron cuestionaes, pero inda formen la base de munchos trabayos sobre la materia.Runblom and Norman, p. 315.Norman, passim.

Los modelos d'emigración nos países nórdicos: Finlandia, Suecia, Noruega, Dinamarca ya Islandia, amuesen sorprendentes variaciones. La emigración en masa nel Norte d'Europa empezó en Noruega, que tamién caltuvo la mayor proporción en tol sieglu. La emigración en Suecia poner en marcha a principios de la década de 1840, y foi la tercera de toa Europa tocantes a proporción, tres Irlanda y Noruega. Dinamarca tuvo un índiz d'emigración sistemáticamente menor, ente que la emigración n'Islandia empezó más tarde pero llueu algamó niveles comparables a los de Noruega. Finlandia, que la so emigración en masa nun empezar hasta finales de la década de 1880, suel incluyise como parte de la folada d'emigrantes d'Europa del Este.

 La travesía atlántica 
thumb|Los emigrantes de Knut Ekwall (1843-1912) representa la visión del artista de cómo podría ser la esperiencia transatlántica nel sieglu XIX.
Los primeros emigrantes europeos realizaben la travesía del Atlánticu nes bodegues de cargueros. Cola llegada de los Motor de vapor motores de vapor, establecióse un eficiente mecanismu de tresporte tresatlánticu de pasaxeros a finales de la década de 1860. Basar n'enormes tresatlánticos de llinies de navegación internacionales, ente les que destacaben Cunard Line, White Star Line y Inman Line. La velocidá y capacidá de los grandes barcos de vapor dexaron abaratar los precios de los pasaxes. Les compañíes de tresporte operaben delles rutes dende les ciudaes portuaries sueques d'Estocolmu, Malmö y Gotemburgu, dalgunes d'elles con complexes etapes na primer parte del viaxe, qu'en consecuencia se volvía llargu y duru tanto en tierra como nel mar. Les axencies de tresporte del norte d'Alemaña dependíen del vapor que realizaba de forma regular la ruta ente Estocolmo y Lübeck pa traer emigrantes suecos a la ciudá alemana. Una vegada ellí, treslladar en ferrocarril hasta Hamburgu o Bremen. Neses ciudaes portuaries embarcaben escontra los puertos británicos de Southampton y Liverpool, onde fadríen tresbordu a unu de los grandes tresatlánticos que diben a Nueva York. Sicasí, la mayoría de los emigrantes suecos viaxaben dende Gotemburgu a Hull, nel Reinu Xuníu, a bordu de navíos de Wilson Line, y una vegada llegaos a Gran Bretaña travesaben la isla hasta Liverpool onde tomaben los tresatlánticos.Brattne y Åkerman, páxs. 179–181.

A finales del sieglu XIX, les principales llinies navieres financiaron axentes suecos y pagaron pa la producción de grandes cantidaes de propaganda en favor de la emigración. La mayor parte d'esti material promocional, como los folletos, foi producíu por promotores de la inmigración nos Estaos Xuníos. De cutiu, les clases dirixentes y conservadores de Suecia culparon de la emigración a la propaganda y la publicidá de les navieres, yá que llegaron a sollertase al reparar la creciente emigración y la marcha de la mano d'obra que se dedicaba a l'agricultura. Un clixé suecu del sieglu XIX culpaba de la moda de la emigración a la baxada de los precios de los billetes y a la propaganda en favor de la emigración realizada por sistema de tresporte, pero los historiadores modernos modificaron el so puntu de vista sobre la importancia real d'estos factores. Brattne y Åkerman esaminaron les campañes publicitaries y los precios de los billetes como una posible tercer fuercia ente l'atraición y l'emburrie. Estos concluyeron que nin los anuncios nin los precios tuvieron una influencia decisiva sobre la emigración sueca. Mientres les compañíes siguíen ensin tar dispuestes a abrir los sos archivos a los investigadores, les llindaes fontes disponibles en 2007 suxeríen que los precios de los billetes cayeron na década de 1880, pero como media caltuviéronse alzaos de forma artificial por cuenta de la esistencia de cárteles y a la fixación de los precios.Brattne y Åkerman, páxs. 179–181, 186–189 y 199–200. Per otru llau, H. A. Bartos afirma que los costos del viaxe tresatlánticu cayeron drásticamente ente 1865 y 1890, animando a los suecos con menos recursos económicos a emigrar.Barton, p. 38. La investigación de Brattne y Åkerman amosó que los panfletos de publicidá de les navieres dirixíos a los posibles emigrantes a cencielles enfatizaban les comodidaes y ventayes de cada compañía en particular y non les condiciones de vida del Nuevu Mundu. Les descripciones de la vida n'América nun taben afataes y les publicidaes xenerales pa los emigrantes yeren curtios y llindábense a los fechos. Los anuncios publicaos en diarios, anque bien comunes, tendíen a ser repetitivos y el so conteníu yera estereotipáu.Brattne y Åkerman, páxs. 187–192.

 Mediaos del sieglu XIX 
thumb|Los emigrantes de S. V. Helander (1839–1901): un mozu granxeru despidir de los sos familiares y amigos.
La emigración sueca en masa escontra los Estaos Xuníos empezó na primavera de 1841, cuando partió'l llicenciáu de la Universidá d'Upsala Gustaf Unonius (1810-1902) xunto a la so esposa, una criada y dos estudiantes. Esti pequeñu grupu fundó un asentamientu al que llamaron Nueva Upsala nel condáu de Waukesha, en Wisconsin. Empezaron a estenar les tierres selvaxes, llenos d'entusiasmu pola vida de la frontera en «unu de los más formosos valles que'l mundu puede ufiertar».Unonius, citáu en Barton, A Folk Divided, p. 13. Dempués de treslladase a Chicago, Unonius llueu se desilusionó cola so vida nos Estaos Xuníos, pero los sos informes sobre la so vida de pioneru nes praderíes simple y virtuoso, publicaos nel periódicu lliberal Aftonbladet yá empezaren a atraer a los suecos escontra l'oeste.

El creciente éxodu suecu foi causáu por condiciones económiques, polítiques y relixoses qu'afectaben particularmente a la población rural. Europa taba afarada por una depresión económica. En Suecia, l'aumentu de la población y les repitíes males colleches fixeren más complicáu vivir de les pequeñes parceles de terrén de les que dependíen siquier los trés cuartes partes de la población. Les condiciones nel mundu rural yeren bastante precaries, especialmente na cascayosa y severa provincia de Småland, que se convirtió nel principal focu de la emigración. El Mediu Oeste d'Estaos Xuníos yera una antípoda agrícola de Småland, polo que, en 1842, Unonius escribió «más cerca que nengún otru país nel mundu averar al ideal que la naturaleza paez haber provistu pa la felicidá y la comodidá de la humanidá».Citáu en Barton, A Folk Divided, p. 14. La tierra de les praderíes del Mediu Oeste yera amplia, llimusa y propiedá del gobiernu. Dende 1841 vender a ocupantes illegales por 1,25 dólares d'Estaos Xuníos l'acre, siguiendo la Llei de Preferencia (Preemtion Act) de 1841 (sustituyida en 1862 pola Llei de Proteición de les Tierres de Colonización o Homestead Act). La tierra barato y fértil d'Illinois, Iowa, Minnesota y Wisconsin yera irresistible pa los llabradores probes y ensin tierres d'Europa. Esto tamién atraxo granxeros con mayores medios.

La llibertá política de los Estaos Xuníos exerció una atraición similar. Los llabradores suecos yeren de los más alfabetizados de toa Europa, y en consecuencia tuvieron accesu a les idees igualitaries y radicales que ximelgaron Europa na década de 1840.Cipolla, p. 115, envalora que l'alfabetización ente adultos en 1850 yera del 90 %, lo qu'asitia al país ente los que teníen una tasa más elevada d'ente los qu'estudió. El choque ente'l lliberalismu suecu y un réxime monárquicu represivu alzó la conciencia política ente los desfavorecidos, munchos de los cualos vieron n'Estaos Xuníos el llugar onde desenvolver los sos ideales republicanos.

thumb|Publicidá sueco en contra de la emigración. Los dibuxos representen el suañu idílicu americanu de Per Svensson (esquierda) y la vida real de Per nes tierres selvaxes (derecha), onde ye amenaciáu por un puma concolor, una gran culiebra y indios xabaces, qu'arrinquen la melota y destripan a un home.Orixinalmente los dibuxos ilustraben una fábula publicada en 1869 nel periódicu suecu Läsning för folket, l'órganu de la Sociedá del Espardimientu de la Conocencia Útil (Sällskapet för nyttiga kunskapers spridande). Vease Barton, A Folk Divided, p. 71.

Los disidentes relixosos tamién taben llargamente resentíos pol tratu recibíu per parte de la luterana Ilesia de Suecia. Los conflictos ente los fieles locales y les nueves ilesies yeren más fuertes nes zones rurales, onde los grupos pietistas yeren más activos y atopábense ante una vixilancia más estrecha per parte de la policía y el párrocu locales. La represión oficial de les formes d'adoración y enseñances illegales provocó que, de cutiu, grupos enteros de pietistas colárense xuntos col enfotu de formar les sos propies comunidaes espirituales na nueva tierra. El contingente más grande de tales disidentes tuvo formáu por 1.500 siguidores d'Eric Jansson, que partieron a finales de la década de 1840 y fundaron una comunidá en Bishop Hill, Illinois.Barton, A Folk Divided, páxs. 15–16.

La primer guía pa emigrantes suecos foi publicada en 1841, añu de la partida de Unonius, y publicáronse nueve manuales ente 1849 y 1855.Barton, A Folk Divided, p. 17. En Suecia, los axentes reclutaron direutamente considerables grupos de lleñadores y trabayadores de la minería del fierro. Tamién apaecieron axentes que reclutaban trabayadores pa la construcción de los ferrocarriles d'Estaos Xuníos; los primeres apaecieron en 1854 y buscaben personal pal Ferrocarril Central d'Illinois (Illinois Central Railroad).Barton, A Folk Divided, p. 18.

La clase dirixente sueca refugu con intensidá la emigración. Vista como la causa del amenorgamientu de la mano d'obra y como un actu griespu de les clases populares, la emigración sollertó tanto a les autoridaes espirituales como seculares. En munchos diarios y memories d'emigrantes poner de relieve una emblemática escena de los primeros años na que'l cleru llocal alvertía a los viaxeros sobre'l riesgu que les sos almes correríen ente los herexes estranxeros. La prensa conservadora describía a los emigrantes como carentes de patriotismu y de fibra moral: «Nun hai trabayadores más perezosos, inmorales ya indiferentes que los qu'emigren a otros sitios».Proclamáu nun artículu del periódicu Nya Wermlandstidningen n'abril de 1855; citáu por Barton, A Folk Divided, páxs. 20–22. La emigración foi denunciada como una zuna» o «llocura» irracional, enllantada nuna población ignorante por axentes esteriores». La prensa lliberal retrucó acusando a «los llacayos del monarquismu» de fracasar en tomar en cuenta les miserables condiciones del campu sueco y l'atrasu de les instituciones económicu y políticu sueques.Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning, 1849, citáu en Barton, A Folk Divided, p. 24. El lliberal Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning escribió sarcásticamente «Sí, la emigración ye de verdá una zuna›, ¡la zuna de deseyar comer dempués de trabayar hasta sentise afamiáu! ¡La zuna de deseyar sostenese unu mesmu y a la nuesa familia d'una forma honesta!»1851, citáu y traducíu por Barton, A Folk Divided, p. 24.

 Finales del sieglu XIX 
thumb|Trabayadores de finales del sieglu XIX nuna plantíu sueca de remolacha azucrera. La producción d'azucre siguió ensin tar mecanizada, con una intensa carga de trabayu y sueldos baxos mientres tol sieglu XIX, lo qu'alimentó'l suañu de los trabayadores de tener una oportunidá nos Estaos Xuníos y de una agricultura mecanizada.
thumb|Trilladora a vapor trabayando cerca de Hallock, Minnesota, en 1882.

La emigración sueca a los Estaos Xuníos algamó'l so puntu álgido nes décades que siguieron a la Guerra de Secesión (1861-1865). El tamañu de la comunidá suecoamericana en 1865 envalorar en 25.000 persones, una cifra que llueu foi superada pola inmigración sueca añal. En 1890, el censu de los Estaos Xuníos indicaba que les población suecoamericana rondaba los 800.000 individuos, con picos añales d'inmigrantes suecos en 1869 y 1887.La cifra exacta ye de 776.093 persones (Barton, A Folk Divided, p. 37). La mayor parte d'esti influxu asítiase nel Norte. La gran mayoría fueren llabradores nel so país, y habíense vistu obligaos a dexar Suecia por cuenta de desastroses colleches,Les peores colleches fueron les de 1867 y 1868, qu'arruinaron munchos pequeños propietarios; vease Barton, A Folk Divided, p. 37. siendo atraíos escontra los Estaos Xuníos pela tierra barata resultáu de la Llei de Proteición de les Tierres de Colonización (Homestead Act) de 1862. La mayor parte de los inmigrantes convertir en pioneros, llimpiando y cultivando les tierres vírxenes del Mediu Oeste y estendiendo más al oeste los asentamientos anteriores a la Guerra de Secesión, en Kansas y Nebraska. Una vegada que nes praderíes formó una considerable cantidá de comunidaes granxeres sueques, los contactos personales convertir na causa principal de que más llabradores emigraren. La icónica «carta d'Estaos Xuníos», unviada a familiares y amigos escrita direutamente dende una posición d'enfotu y antecedentes compartíos, apurrió un convencimientu inmediatu a los receptores. En plenu apoxéu de la migración, les cartes familiares dende "América" pudieron provocar reacciones en cadena que llegaron cuasi a despoblar delles parroquies sueques, eslleiendo comunidaes bien xuníes que darréu s'axuntaron nel Mediu Oeste de los Estaos Xuníos.

Otros factores emburriaron a los nuevos emigrantes escontra les ciudaes, especialmente Chicago. Según l'historiador H. Arnold Barton, el costu de cruciar l'Atlánticu amenorgar a menos de la metá ente 1865 y 1890, lo que llevó a que progresivamente emigraren suecos cada vez más probes (pa comparar esto coles afirmaciones de Brattne y Åkerman, vease "La travesía atlántica" más arriba). Los emigrantes que partíen yeren cada vez más nuevos y nun taben casaos. Col cambéu d'una inmigración familiar a una individual producióse una americanización más rápida y completa, una y bones los solteros nuevos con poco dineru aceptaben cualquier trabayu que se-yos ufiertaba, sobremanera nes ciudaes. Un gran númberu d'emigrantes, inclusive aquellos que fueren granxeros nel so antiguu país, dirixir a los pueblos y ciudaes d'Estaos Xuníos, viviendo y trabayando nelles siquier hasta qu'hubieren aforráu suficiente capital pa poder contraer matrimoniu y mercar granxes de la so propiedá. Cada vez más emigrantes quedar en centros urbanos, combinando la emigración col abandonu del campu que se taba produciendo nel so país d'orixe y en toa Europa.Barton, A Folk Divided, páxs. 38–41.

La mayoría de les moces solteres, grupu que Barton considera particularmente significativu, camudaron los trabayos nel campu que realizaben en Suecia polos trabayos como criaes nes zones urbanes de los Estaos Xuníos. Barton escribe que «La lliteratura y la tradición caltuvieron la de cutiu tráxica imaxe de la esposa y madre inmigrante, soportando la so carga de privación, penuries y añoranza na virxe frontera [...] Sicasí, la muyer nueva y soltera yera más carauterística ente les acabante llegar [...] Como emplegaes doméstiques nos Estaos Xuníos, [...] yeren trataes como miembros de les families pa les que trabayaben y como ‹dames› polos homes d'Estaos Xuníos, que-yos amosaben una cortesía y considerancia a les que nun taben nada acostumaes nel so llar».Barton, A Folk Divided, p. 41. Atoparon trabayu fácilmente, una y bones el sirvientes escandinaves yeren bien demandaes, y aprendieron la llingua y les costumes rápido. Como contraste, de normal los suecos recién llegaos fueron contrataos en cuadrielles formaes puramente por homes d'esa nacionalidá. Les muyeres nueves casáronse de normal con homes suecos, y llevaron al matrimoniu un entusiasmu por adquirir la elegancia de les dames, les costumes d'Estaos Xuníos y los refinamientos de la clase media. Hai documentos de finales del sieglu XIX nos que se fai mención a cómo nunos pocos años, simples granxeres sueques ganáronse l'almiración pola so sofisticación y elegancia, y sobre la so inconfundible conducta d'Estaos Xuníos.

Como recién llegaos, los suecos tendieron a ser despreciaos polos nativos, pero cuando na década de 1880 la inmigración procedente del este y sur d'Europa amontar de forma espectacular, los escandinavos fueron vistos cada vez con meyores güeyos polos norteamericanos d'orixe anglosaxón.Barton, A Folk Divided, páxs. 39–40. El so estilu yera más familiar. Asina, en 1885, el misioneru congregacional M. W. Montgomery escribió «[Los emigrantes suecos] nun son vendedores ambulantes, nin organilleros, nin méndigos. Nun vienden ropa de confección nin tienen cases d'enfotu, nun busquen l'abelugu de la bandera d'Estaos Xuníos a cencielles pa introducir y promover ente nós... el socialismu, el nihilismu, el comunismu... son más paecíos a los norteamericanos que cualesquier otru pueblu estranxeru».Citáu en Barton, A Folk Divided, p. 40. Los escandinavos tamién fueron bien recibíos como contrapesu protestante a los munchos emigrantes católicos irlandeses. 

thumb|«Una conocida de la infancia, bien camudada»: el rápidu desenvolvimientu en sofisticación de les simples y nueves llabradores sueques nos Estaos Xuníos.
Na década de 1870 visitó Suecia un bon númberu de suecoamericanos bien asitiaos, realizando comentarios que dieron a los historiadores una visión de los contrastes culturales qu'encararon. Un grupu procedente de Chicago fixo'l viaxe faciendo un esfuerciu pa volver de la emigración y pasar los sos últimos años nel so país d'orixe, pero camudaron d'opinión cuando s'atoparon cola realidá de la sociedá sueca del sieglu XIX. Incómodos colo qu'ellos describieron como'l esnobismo social, enfiles omnipresentes y una vida relixosa superficial del so vieyu país, volvieron a los Estaos Xuníos de momentu.Cartes privaes de Anders Larsson na década de 1870, resumíes por Barton, A Folk Divided, p. 59. El visitante más notable foi Hans Mattsson (1832-1893), unu de los primeros colonos en Minnesota, que sirviera como coronel nel Exércitu de la Xunión y que fuera Secretariu d'Estáu de Minnesota. Visitó Suecia ente 1868 y 1869 pa reclutar colonos en nome de la Xunta d'Inmigración de Minnesota, y de nuevu mientres la siguiente década pal Ferrocarril Norte Pacíficu. Viendo l'esnobismu de clase suecu con indignación, Mattsson escribió nes sos Reminiscencies (Reminiscences) qu'esti contraste yera la clave del grandor de los Estaos Xuníos, onde «el trabayu respétase, ente que na mayoría de los otros países ver con un leve despreciu». Prestar de forma sarcástica cola vieya pómpara de la monarquía na ceremonia d'apertura del Riksdag «Con tol respetu poles vieyes costume y formes sueques, nun puedo sinón comparar esti espectáculu con un gran circu americanu, solo qu'ensin animales, de xacíu».Citáu por Barton, A Folk Divided, páxs. 60–61.

La primer visita de Mattsson pa reclutar colonos vieno darréu dempués de les males colleches consecutives de 1867 y 1868, y viose «asediado por xente que deseyaba acompañame de vuelta a los Estaos Xuníos». Escribió:

Un inmigrante d'Estaos Xuníos más recién, Ernst Skarstedt, que visitó Suecia en 1885, llogró la mesma mortificante impresión de l'arrogancia y el antiamericanismu de les clases altes. Les clases trabayadores, pela so parte, paeciéron-y ordinaries y degradaes, bebiendo por demás en públicu, profiriendo un refileru de cagamentos y faciendo chancies obscenes delantre de muyeres y neños. Skarstedt sintióse arrodiáu de l'arrogancia per un sitiu y la sumisión pol otru, un desdeñu manifiestu pol trabayu de baxa categoría, un deséu d'aparentar más de lo qu'unu yera». Esti viaxeru tamién oyó ensin posa cómo se suburdiaba la cultura y la civilización d'Estaos Xuníos dende lo más fondo de los prexuicios de les clases altes sueques: «si yo, con tola modestia, dixi daqué sobre los Estaos Xuníos, podría asoceder que como retruque, fora informáu de qu'eso posiblemente nun podía ser o que l'asuntu yera entendíu meyor en Suecia».Svensk-amerikanska folket i helg och söcken (Ernst Teofil Skarstedt. Estocolmo: Björck & Börjesson. 1917)

La emigración sueca cayó drásticamente xustu antes d'entrar nel sieglu XX, coles mesmes qu'aumentaba la vuelta de la emigración, a midida que les condiciones de vida en Suecia ameyoraben. Suecia sufrió en pocos años una rápida industrialización mientres la década de 1890, y los sueldos aumentaron, principalmente nos campos de la minería, la silvicultura y l'agricultura. L'atraición exercida polos Estaos Xuníos tornó inclusive más rápido que'l «emburrie» suecu, una y bones la frontera algamó'l océanu Pacíficu en 1890 y dexó d'esistir como tal. Aumentó'l preciu de la tierra, y los Estaos Xuníos viéronse afeutaos pol monopoliu capitalista y los problemes llaborales. Anque ensin crecer, pero yá asitiada y consolidada, la comunidá suecoamericana aparentaba faese más d'Estaos Xuníos y menos sueca. El nuevu sieglu, sicasí, vio una nuevu arribación d'emigrantes.Barton, A Folk Divided, p. 80.

 Sieglu XX 

 Comisión parllamentaria d'emigración 1907-1913 

La emigración aumentó de nuevu a principios del sieglu XX, algamando un nuevu máximu d'unos 35.000 suecos en 1903. Les cifres siguieron siendo alzaes hasta la Primer Guerra Mundial, sollertando tanto a los conservadores suecos, quien víen la emigración como un desafíu a la solidaridá nacional, como a los lliberales, que tarrecieron pola desapaición de los trabayadores necesarios pal desenvolvimientu económicu. Un quintu de tolos suecos fixera'l so llar de los Estaos Xuníos,En 1910 vivíen nos Estaos Xuníos 1,4 millones d'inmigrantes suecos de primera o segunda xeneración, ente que la población de Suecia naquel tiempu yera de 5,5 millones d'habitantes. Vease  y un ampliu consensu nacional favoreció qu'una comisión parllamentaria pa la emigración estudiara'l problema en 1907.

Enfocando'l trabayu colo que Barton denomina «carauterística rigurosidad sueca»,Barton, A Folk Divided, p. 149. la comisión publicó les sos conclusiones y propuestes en 21 grandes volúmenes. La comisión refugó les propuestes conservadores d'establecer restricciones llegales a la emigración y finalmente sofitó la llinia lliberal de «traer lo meyor d'América a Suecia» al traviés de reformes económiques y sociales. Les reformes más urxentes fueron el sufraxu femenín universal, una meyor vivienda y desenvolvimientu económicu xeneral. La comisión esperaba especialmente qu'una educación popular más amplia compensara les diferencies de clase y casta».La frase ye de la orixinal moción parllamentaria lliberal de Ernst Beckman pa la institución de la comisión; citáu por Barton, A Folk Divided, p. 149.

La desigualdá de clases na sociedá sueca foi una tema recurrente y de pesu nes conclusiones de la comisión. Apaeció como una motivación principal nes 289 narraciones personales que s'incluyíen nel informe. Estos documentos, de gran valor pa la investigación y d'interés humanu anguaño, fueron presentaos por suecos anónimos en Canadá y los Estaos Xuníos en respuesta a pidimientos apaecíos en diarios suecoamericanos. La gran mayoría de los retruques espresaben l'entusiasmu pol so nuevu llar y criticaben les condiciones de vida en Suecia. Esperiencies más amargoses del esnobismu de clases suecu entá dolíen tres cuarenta o cincuenta años n'América. Los escritores recordaben el duru trabayu, los sueldos llamentables y la nefasta probeza de la vida del campu sueco. Una muyer escribió dende Dakota del Norte, sobre cómo na so parroquia natal de Värmland tuvo que ganase la vida nos llabores el campu dende los ocho años, qu'empezaba a trabayar a los cuatro de la mañana y vivía de sardines podres y pataques, sirvíos en pequeñes cantidaes por que la salú nun se consumiera». «[La muyer] nun vía esperanza de salvación en casu de carecer», sicasí vía «la casa de caridá esperándola na distancia». Cuando tenía 17 años, los sos hermanos, qu'habíen emigráu, unviáron-y un billete prepagado pa dir a los Estaos Xuníos y «algamó la hora de la llibertá».Citáu del VIII Volume del informe por Barton, A Folk Divided, p. 152.

Un añu dempués de que la comisión publicara'l so últimu volume españó la Primer Guerra Mundial y la emigración amenorgar a una mera pinga. Dende la década de 1920 yá nun hubo otra emigración en masa en Suecia. La influencia de l'ambiciosa comisión d'emigración na solución del problema ye entá materia d'alderique. Franklin D. Scott argumentó nun influyente ensayu que la Llei d'Inmigración de 1924 de los Estaos Xuníos foi la causa efeutiva. Barton, otra manera, señala a la rápida implementación de, esencialmente, toes los encamientos fechos pola comisión, dende la industrialización a una serie de reformes sociales. Caltién que les sos conclusiones «tuvieron de tener un poderosu efeutu acumulativu sobre los dirixentes de Suecia y sobre una más amplia opinión pública».Barton, A Folk Divided, p. 165.

 Suecoamericanos 
thumb|Birgit Ridderstedt y los sos fíos en metá del Atlánticu con destín a Portland (Maine) y Chicago en 1950.
El Mediu Oeste siguió siendo'l centru de la comunidá suecoamericana, pero la so posición debilitar nel sieglu XX: en 1910, el 54 % de los inmigrantes suecos y los sos fíos vivía nel Mediu Oeste, el 15 % n'árees industriales nel Este y el 10 % na Mariña Oeste. Chicago foi efeutivamente la capital suecoamericana, dando acomodu aproximao al 10 % de tolos suecoamericanos —más de 100.000 persones— convirtiéndose na segunda ciudá con más suecos nel mundu, namái por detrás d'Estocolmu.

Definiéndose tanto como suecos y como d'Estaos Xuníos, la comunidá sueca d'Estaos Xuníos caltuvo una fascinación pel vieyu país y les sos rellaciones con él. Les señardoses visites a Suecia qu'empezaren na década de 1870 siguieron nel sieglu XX y les narraciones d'estos viaxes formaron un puntu d'unión na vida de les empreses editoriales de suecoamericanos.Pa editoriales suecoamericanos, ver Barton, A Folk Divided, páxs. 212–213, 254. Los rexistros testifiquen sentimientos complexos, pero cada contingente de viaxeros d'Estaos Xuníos enfrescaba la so indignación pol arguyu de clase suecu y la falta de respetu poles muyeres en Suecia. Yera entós cuando con un arguyu anovao pola cultura d'Estaos Xuníos volvíen al Mediu Oeste.Barton, A Folk Divided, p. 103 ff.

 Sieglu XXI: el legáu de los suecoamericanos 

thumb|Distribución de suecoamericanos por condáu en 2000, según el censu de los Estaos Xuníos d'esi añu.
Nel censu d'Estaos Xuníos del 2000, aproximao cuatro millones d'americanos reclamaron tener raigaños suecos. Créese que'l númberu real ye considerablemente mayor y espérase que los que se autoidentifican como suecoamericanos nos Estaos Xuníos llueu entepasen en númberu a los nueve millones de suecos que viven en Suecia.Barton, Arnold. «Swedish America in Fifty Years—2050» (n'inglés). Swedishamericanhist.org. Consultáu 5 de xineru de 2011. Minnesota resulta ser per un ampliu marxe, l'estáu con mayor cantidá d'habitantes d'ascendencia sueca, el 9,6 % de la población pa 2005.

La representación artística más conocida de la migración sueca en masa, ye'l conxuntu de cuatro noveles épiques Los emigrantes (Utvandrarna) (1949-1959) de Vilhelm Moberg (1898-1973). Les noveles retraten la vida d'una familia d'emigrantes al traviés de delles xeneraciones. Vendiéronse cuasi dos millones de copies en Suecia y fueron traducíes a más de venti idiomes. La tetraloxía foi filmada por Jan Troell, como Los emigrantes (1971) y La nueva tierra (1972) y forma la base de Kristina Från Duvemåla, un musical de 1995 realizáu polos antiguos miembros d'ABBA, Benny Andersson y Björn Ulvaeus.

En Suecia, la ciudá de Växjö ye'l llar del Institutu Suecu del Emigrante (Svenska Emigrantinstitutet), fundáu en 1965 «pa caltener rexistros, entevistes y oxetos d'interés que se rellacionen col periodu principal d'emigración sueca ente 1846 y 1930». La Casa de los Emigrantes (Emigranternas Hus) foi fundada en Gotemburgu, el puertu principal de partida pa los emigrantes suecos, en 2004. El centru amuesa esposiciones sobre la migración y tien una sala d'investigación sobre xenealoxía. N'Estaos Xuníos hai cientos d'organizaciones suecoamericanes, que dende 2007 cunten col sofitu del Conseyu Suecu d'América. Hai museos suecoamericanos en Filadelfia, Chicago, Minneapolis y Seattle.

 Ver tamién 
 Colonización sueca n'América

 Notes 

 Referencies 
 Åkerman, Sune (1976). Theories and Methods of Migration Research en Runblom y Norman, From Sweden to America, 19–75.
 American FactFinder (n'inglés). Censu de los Estaos Xuníos de 2000. Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
 Andersson, Benny, y Ulvaeus, Björn. Kristina from Duvemåla —musical— (n'inglés). Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
 Barton, H. Arnold (1994). A Folk Divided: Homeland Swedes and Swedish Americans, 1840–1940. Uppsala: Acta Universitatis Upsaliensis.
 Barton, H. Arnold. «Swedish America in Fifty Years—2050» (n'inglés), una ponencia na Swedish American Historical Society n'ocasión de la celebración en 1996 del Xubiléu de la Inmigración sueca. Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
 Beijbom, Ulf. «Chicago, the Essence of the Promised Land» (n'inglés), nel . Aportar a la seición «History» y darréu a «Chicago». Consultáu'l 5 de xineru de 2011.
 Beijbom, Ulf (1996). «A Review of Swedish Emigration to America » (n'inglés), en AmericanWest.com Consultáu'l 15 d'avientu de 2009.
 Brattne, Berit y Åkerman, Sune (1976). The Importance of the Transport Sector for Mass Emigration en Runblom y Norman, From Sweden to America, 176–200.
 Cipolla, Carlo (1966). Literacy and Development in the West. Harmondsworth.
 Elovson, Harald (1930). Amerika i svensk litteratur 1750–1820. Lund.
 Kälvemark, Ann-Sofie (1976). Swedish Emigration Policy in an International Perspective, 1840–1925, en Runblom y Norman, From Sweden to America, 94–113.
 Norman, Hans (1976). The Causes of Emigration en Runblom y Norman, From Sweden to America, 149–164.
 Runblom, Harald, y Norman, Hans (eds.) (1976). From Sweden to America: A History of the Migration. Minneapolis: University of Minnesota Press.
 Scott, Franklin D. (1965). Sweden's Constructive Opposition to Emigration, Journal of Modern History, Vol. 37, Nᵘ 3. (Sep., 1965), 307–335. 
 
 Swensson Center, un Institutu d'investigación del Augustana College, Illinois. Consultáu'l 15 d'avientu de 2009.

 Enllaces esternos 

 The Swedish-American Historical Society Ye una organización non codalosa fundada en 1948 pa «rexistrar los llogros de los pioneros suecos». La sociedá publica'l diariu académicu The Swedish-American Historical Quarterly.
 Artículu sobre la emigración sueca a los Estaos Xuníos.

Categoría:Rellación Estaos Xuníos-Suecia
Suecia
Categoría:Historia de Suecia
Categoría:Diáspora sueca