Aurelio Fernández Sánchez
{{Tradubot|Aurelio Fernández Sánchez}}
{{persona}}
'''Aurelio Fernández Sánchez''' {{nym}} foi un dirixente obreru [[Asturies|asturianu]], militante nel [[anarquismu]]. 

== Biografía ==
Dende la so mocedá foi miembru de la [[Confederación Nacional del Trabayu]] (CNT).{{Sfn|Romero Salvadó|2013|p=130}} Tuvo una participación destacada na [[Fuelga xeneral n'España de 1917|Fuelga xeneral de 1917]], y tuvo qu'escondese en Logroño y Zaragoza. Xuntárase al grupu anarquista ''[[Los Solidarios]]'' en 1922, colos que se-y atribúi participar nel asaltu del [[Bancu d'España]] de [[Xixón]] en setiembre de 1923. Por esa dómina llegó a entamar l'asesinatu de [[Severiano Martínez Añero]], antiguu gobernador civil de Barcelona. Mientres la dictadura de [[Miguel Primo de Rivera]] foi encarceláu en marzu de 1924 en [[Barcelona]]. Sicasí, fugóse de la cárcel y fuxó a [[Francia]].{{Sfn|Romero Salvadó|2013|p=130}}

Tornó a España en 1926 y a finales del mesmu añu foi deteníu y encarceláu en [[Bilbao]]. Mientres los años de la [[Segunda República Española|Segunda República]] destacó como unu de los líderes de la [[Federación Anarquista Ibérica]] (FAI), y por ser partidariu d'entamar insurrecciones revolucionaries.{{Sfn|Romero Salvadó|2013|p=130}} En xunetu de 1936, tres l'españíu de la [[Guerra Civil Española|Guerra civil]], pasó a ser miembru [[Comité Central de Milicies Antifascistes de Cataluña]] en representación de la FAI.{{Sfn|Romero Salvadó|2013|pp=130-131}} Dende esi cargu supervisaba les aiciones entamaes poles llamaes [[Patrulles de Control|Patrulles de control]],{{Sfn|Romero Salvadó|2013|p=131}} que mientres meses partió amor por toa Barcelona. Más palantre foi secretariu de la Xunta de Seguridá Interior (1936-1937), y darréu conseyeru de Sanidá y Asistencia Social del Gobiernu de la [[Xeneralidá de Cataluña]],{{Sfn|Romero Salvadó|2013|p=131}} ente'l 16 d'abril y el 5 de mayu de 1937. Dempués de los [[Sucesos de mayu de 1937]] perdió'l so cargu y darréu aportaría a procesáu por estafa. Se exilió en Francia con [[Juan García Oliver]] y dempués en Méxicu, d'onde yá nun volvió.

A lo llargo de la so vida tuvo distintos llamatos: "El coxu", "Xerez", "Charles Abella", "Coles", "Marini" o "González".

== Bibliografía ==
* {{cita llibru |apellíu= {{versalita|Romero Salvadó}} |nome=Francisco J. |enllaceautor= Francisco J. Romero Salvadó |títulu= Historical Dictionary of the Spanish Civil War |url= |añu= 2013 |editorial= Scarecrow Press |isbn= 978-0-8108-8009-2}}

== Referencies ==
{{llistaref}}

== Enllaces esternos ==
{{enllaces persona}}

{{NF|1897|1974|Fernandez Sanchez, Aurelio}}
[[Categoría:Anarquistes d'Asturies]]
[[Categoría:Comité de Milicies Antifascistes]]
[[Categoría:Persones d'Uviéu]]
Aurelio Fernández Sánchez  foi un dirixente obreru asturianu, militante nel anarquismu. 

 Biografía 
Dende la so mocedá foi miembru de la Confederación Nacional del Trabayu (CNT). Tuvo una participación destacada na Fuelga xeneral de 1917, y tuvo qu'escondese en Logroño y Zaragoza. Xuntárase al grupu anarquista Los Solidarios en 1922, colos que se-y atribúi participar nel asaltu del Bancu d'España de Xixón en setiembre de 1923. Por esa dómina llegó a entamar l'asesinatu de Severiano Martínez Añero, antiguu gobernador civil de Barcelona. Mientres la dictadura de Miguel Primo de Rivera foi encarceláu en marzu de 1924 en Barcelona. Sicasí, fugóse de la cárcel y fuxó a Francia.

Tornó a España en 1926 y a finales del mesmu añu foi deteníu y encarceláu en Bilbao. Mientres los años de la Segunda República destacó como unu de los líderes de la Federación Anarquista Ibérica (FAI), y por ser partidariu d'entamar insurrecciones revolucionaries. En xunetu de 1936, tres l'españíu de la Guerra civil, pasó a ser miembru Comité Central de Milicies Antifascistes de Cataluña en representación de la FAI. Dende esi cargu supervisaba les aiciones entamaes poles llamaes Patrulles de control, que mientres meses partió amor por toa Barcelona. Más palantre foi secretariu de la Xunta de Seguridá Interior (1936-1937), y darréu conseyeru de Sanidá y Asistencia Social del Gobiernu de la Xeneralidá de Cataluña, ente'l 16 d'abril y el 5 de mayu de 1937. Dempués de los Sucesos de mayu de 1937 perdió'l so cargu y darréu aportaría a procesáu por estafa. Se exilió en Francia con Juan García Oliver y dempués en Méxicu, d'onde yá nun volvió.

A lo llargo de la so vida tuvo distintos llamatos: "El coxu", "Xerez", "Charles Abella", "Coles", "Marini" o "González".

 Bibliografía 
 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Anarquistes d'Asturies
Categoría:Comité de Milicies Antifascistes
Categoría:Persones d'Uviéu