الانشقاق الكبير
{{Infobox civilian attack |image= Great Schism 1054 with former borders-ar.png |type=[[Schism#Christianity|الانشقاق المسيحى]]|cause= [[Eastern Orthodox – Roman Catholic ecclesiastical differences|Ecclesiastical differences]]<br />[[Theological differences between the Catholic Church and the Eastern Orthodox Church|Theological and Liturgical disputes]] |date=يناير–يوليه 1054|participants=[[Pope Leo IX]] <br /> [[Ecumenical Patriarch of Constantinople|Ecumenical Patriarch]] [[Michael I Cerularius]]|also_known_as=Great Schism,<br />Schism of 1054|outcome=Permanent split of the two churches into the modern-day [[كنيسة الروم الكاتوليك|كنيسه الروم الكاتوليك]]  و [[Eastern Orthodox Church]]es}}
[[ملف:Ayasofya 2006-1.JPG|thumb|[[Hagia Sophia]]. the cathedral of Constantinople at the time of the schism]]

[[ملف:Nicaea icon.jpg|thumb|Icon depicting [[Constantine I|the Emperor Constantine]] (centre) and the [[bishop]]s of the [[First Council of Nicaea]] (325) holding the [[Niceno-Constantinopolitan Creed|Niceno–Constantinopolitan Creed of 381]]]]
'''الانشقاق العظيم''', او انشقاق الشرق و الغرب, أو انشقاق سنه 1054, East–West Schism هو انقسام صاب الجماعه الدينيه المسيحيه اللى انقسمت للى بقى معروف دلوقت باسم [[كنيسة الروم الكاتوليك|الكنيسه الروميه الكاثوليكيه]] و [[الكنيسه الاورثوكسيه الشرقية|الكنيسه الشرقيه الأرثوذكسيه]]. الجماعه اللى استمرت لحد القرن الحداشر. الانشقاق بيعتبر تتويج للخلافات اللاهوتيه و السياسيه بين الشرق المسيحى و الغرب المسيحى.<ref>{{استشهاد|عنوان=Oxford Dictionary of the Christian Church|سنه=2005|type=article|contribution=Great Schism|ناشر=Oxford University Press|isbn=978-0-19-280290-3}}</ref>

سبق الانشقاق العظيم اللى وقع بشكل رسمى فى سنه 1054 خلافات الكنسيه و نزاعات لاهوتيه كتيره بين الشرق الاغريقى و الغرب اللاتينى, كان من الخلافات البارزه مسأله انبثاق الروح القدس, و مسأله استعمال الخبز المخمر فى الأفخارستيا (القربان المقدّس) او لا و أحقيه ادعاء بابا روما بامتلاكه سلطه بابويه عالميه, و موقع بطريرك القسطنطينيه المسكونى بالنظام البطريركى الخماسى.<ref>{{استشهاد|الأخير=Lembke|الأول=Martin|عنوان=Meetings with the World's Religions|تاريخ=Spring 2010|type=lecture|مكان=Lund University|ناشر=Centre for Theology and Religious Studies}}</ref><ref>{{استشهاد|الأخير=Bayer|الأول=Axel|عنوان=Spaltung der Christenheit. Das sogennante Morgenländische Schisma von 1054|سنه=2002|مكان=Köln-Weimar-Wien|لغه=German}}</ref><ref>{{استشهاد|الأخير=D'Agostino|الأول=MG|عنوان=Il Primato della Sede di Roma in Leone IX (1049–1054). Studio dei testi latini nella controversia greco-romana nel periodo pregregoriano|سنه=2008|عنوان مترجم=The primacy of the Roman see in Leo IX (1049–54). Study of the Latin texts in the Greek-Roman controversy in the pre-Gregorian period|مكان=Cinisello Balsamo|ناشر=San Paolo}}</ref><ref name="Cross">{{استشهاد بكتاب|عنوان=The Oxford Dictionary of the Christian Church|ناشر=Oxford University Press|سنه=2005|isbn=0-19-280290-9|editor-last=Cross|editor-first=FL|مكان=New York|chapter=Great Schism (1)|type=article}}</ref>

فى سنه 1053, حصلت أول خطوات الانشقاق الرسمى:

انعرض على الكنائس الاغريقيه فى جنوب ايطاليا يا انها تلتزم بالممارسات الكنسيه اللاتينيه أو تقفل و ف رد على ده أمر بطريرك القسطنطينيه المسكونى ميخائيل سرولاريوس الاولانى بقفل كل الكنائس اللاتينيه فى القسطنطينيه. فى سنه 1054, سافر وفد بعته البابا ليو التاسع للقسطنطينيه لأسباب بتتعلق برفض منح البطريرك سرولاريوس لقب «البطريرك المسكونى» و الاصرار على انتزاع اعترافه بسلطه بابا روما على كل الكنايس. كان الهدف الرئيسى من الوفد البابوى هوا طلب المساعده من الامبراطور البيزنطى بعد الغزو النورماندى لجنوب ايطاليا, و لوضع حدّ للانتقادات الأخيره اللى بثها كبير أساقفه أوهريد ضد استخدام الخبز الموش مخمر و غيرها من الطقوس الدينيه الغربيه, و هيا الانتقادات اللى كان بيدعمها البطريرك سرولاريوس.<ref>{{استشهاد بكتاب|مسار= https://books.google.com/books?id=sU1WvgAACAAJ+|عنوان=Adrian Fortescue and the Eastern Christian Churches|الأخير=Dragani|الأول=Anthony|ناشر=Gorgias|سنه=2007|isbn=978-1-59333345-4|صفحه=44|تاريخ الوصول=23 February 2013|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20200125094112/https://books.google.com/books?id=sU1WvgAACAAJ+|تاريخ أرشيف=2020-01-25}}</ref><ref>{{استشهاد بكتاب|مسار=https://books.google.com/books?id=JqgNAQAAMAAJ|عنوان=Church History: The Middle Ages|الأخير=Bihlmeyer|الأول=Karl|الأخير2=Tüchle|الأول2=Hermann|ناشر=Newman Press|سنه=1967|صفحه=102| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20140706223856/http://books.google.com/books?id=JqgNAQAAMAAJ | تاريخ أرشيف = 6 يوليه 2014}}</ref><ref name="Bury">{{استشهاد بكتاب|مسار=https://books.google.com/books?id=9lHeh36S8ooC&pg=PT1522|عنوان=The Cambridge Medieval Histories|الأخير=Bury|الأول=John Bagnell|ناشر=Plantagenet Publishing|سنه=1923|المجلد=4|صفحه=267| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20180109202347/https://books.google.com/books?id=9lHeh36S8ooC | تاريخ أرشيف = 9 يناير 2018}}</ref><ref>{{استشهاد|الأخير=Bayer|الأول=Axel|عنوان=Spaltung der Christenheit|مسار= https://books.google.com/books?id=LYD7XoGwafAC&pg=PA80|صفحه=80|سنه=2004|ناشر=Böhlau|لغه=German|isbn=978-3-41214204-9|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20200125094110/https://books.google.com/books?id=LYD7XoGwafAC&pg=PA80|تاريخ أرشيف=2020-01-25}}</ref>{{sfn|Siecienski|2010|pp=113}}{{Sfn|Runciman|1955}}

بيقول المؤرخ آكسيل باير ان المندوب البابوى بعت رد على رسالتَين, واحده من الامبراطور طلب للمساعده فى تنظيم حمله عسكريه مشتركه بين الامبراطوريتين الشرقيه و الغربيه ضد النورمانديين, و التانيه من سرولاريوس. بعد رفض سرولاريوس ما انطلب منه, رئيس الوفد البابوى الكاردينال همبرت سيلفا-كانيدا, حرمه كنسيا و بالمقابل ردّ سرولاريوس بمعاقبه همبرت سيلفا-كانيدا و باقى الوفد البابوى بالحرمان الكنسى. كان النزاع داه هو أول فعل فى عمليه دامت لقرون طويله نجم عنها الانشقاق الكامل.<ref>The absence of full communion between the churches is mentioned explicitly even in the permission that [http://www.intratext.com/IXT/ENG0017/_P2S.HTM canon 844 §3 of the Code of Canon Law] accords for the administering by Catholic ministers of the sacraments of penance, the Eucharist and anointing of the sick to spontaneously requesting members of eastern churches such as the Eastern Orthodox Church (as also the [[أرثوذكسيه مشرقيه]] churches and the [[كنيسه المشرق]]) and of western churches such as the Old Catholic Church. {{مرجع ويب |وصله=http://www.intratext.com/IXT/ENG0017/_P2S.HTM |title=نسخه مؤرشفه |accessdate=7 يناير 2020 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20190515220530/http://www.intratext.com/IXT/ENG0017/_P2S.HTM |archivedate=15 مايو 2019 |url-status=bot: unknown}}</ref><ref>{{Cite journal|سنه=2001|عنوان=Eastern Churches Journal|ناشر=Society of Saint John Chrysostom|المجلد=8|صفحه=149|number=Issues 1–2}}</ref>{{sfn|Nichols|2010|p=281}}

فضلت شرعيه فعل الوفد البابوى موضع شك, لان البابا كان اتوفى, و الحرمان الكنسى اللى اتعاقب بيه سرلاريوس جيه منهم شخصيا و موش من البابا. و مع كده انقسمت الكنيسه لأسباب عقائديه و لاهوتيه و لغويه و سياسيه و جغرافيه.

وكان من الحاجات اللى صعبت عمليه المصالحه الحروب الصليبيه اللى قادها الفرع اللاتينى, و مذبحه المسيحيين اللاتينيين فى [[كونستانتينوبوليس|القسطنطينيه]] فى سنه 1182, و الانتقام الغربى فى نهب سالونيك فى سنه 1185, و الاستيلاء على القسطنطينيه و نهبها فى الحمله الصليبيه الرابعه فى سنه 1204, و فرض بطاركه لاتينيين. أدى انشاء بطريركيات دينيه لاتينيه فى دول الحملات الصليبيه الى وجود متنافسَين على المنصب لكلّ مِن أنطاكيه, والقسطنطينيه, والقدس؛ الأمر اللى رسّخ وجود الانشقاق. لم تُفلح عدّه محاولات للصلح فى ردم الهوّه بين الفريقين. فى سنه 1965, ألغى كلّ مِن البابا بول السادس وبطريرك القسطنطينيه المسكونى أثيناغوراس الاولانى أناثيما سنه 1054. ده الابطال بحقّ الاجراءات اللى اتُّخذت ضد أفرادى قد مثّل بادره حسن نيّه, ولكنه لم يشكل أى نوعٍ من اعاده الاتحاد. ما تزال الاتصالات بين الجهتين مستمره: ففى كل سنه يحضر وفد من كلّ جهه احتفال الطرف التانى بعيد القديس الراعى, القديسان بطرس وبول (فى 29 يونيو) فى حاله روما, والقديس آندرو (فى 30 نوفمبر) فى حاله القسطنطينيه. وحدثت الكتير من الزيارات المتبادله بين رؤساء الكنائس من أحدهما للآخر. عادهً ما وقعت جهودُ البطاركه المسكونيين للمصالحه مع [[كنيسة الروم الكاتوليك|الكنيسه الكاثوليكيه]] تحت نيران الانتقاد الشديده اللى وجّهها بعض الأرثوذكسيين التانيين.
 
== مصادر ==
{{مصادر|1}}

== شوف ==
* [[الانشقاق الغربى]]
{{تصنيف كومونز| East–West Schism}}

[[تصنيف:مسيحيه]]
thumb|Icon depicting the Emperor Constantine (centre) and the bishops of the First Council of Nicaea (325) holding the Niceno–Constantinopolitan Creed of 381
الانشقاق العظيم, او انشقاق الشرق و الغرب, أو انشقاق سنه 1054, East–West Schism هو انقسام صاب الجماعه الدينيه المسيحيه اللى انقسمت للى بقى معروف دلوقت باسم الكنيسه الروميه الكاثوليكيه و الكنيسه الشرقيه الأرثوذكسيه. الجماعه اللى استمرت لحد القرن الحداشر. الانشقاق بيعتبر تتويج للخلافات اللاهوتيه و السياسيه بين الشرق المسيحى و الغرب المسيحى.

سبق الانشقاق العظيم اللى وقع بشكل رسمى فى سنه 1054 خلافات الكنسيه و نزاعات لاهوتيه كتيره بين الشرق الاغريقى و الغرب اللاتينى, كان من الخلافات البارزه مسأله انبثاق الروح القدس, و مسأله استعمال الخبز المخمر فى الأفخارستيا (القربان المقدّس) او لا و أحقيه ادعاء بابا روما بامتلاكه سلطه بابويه عالميه, و موقع بطريرك القسطنطينيه المسكونى بالنظام البطريركى الخماسى.

فى سنه 1053, حصلت أول خطوات الانشقاق الرسمى:

انعرض على الكنائس الاغريقيه فى جنوب ايطاليا يا انها تلتزم بالممارسات الكنسيه اللاتينيه أو تقفل و ف رد على ده أمر بطريرك القسطنطينيه المسكونى ميخائيل سرولاريوس الاولانى بقفل كل الكنائس اللاتينيه فى القسطنطينيه. فى سنه 1054, سافر وفد بعته البابا ليو التاسع للقسطنطينيه لأسباب بتتعلق برفض منح البطريرك سرولاريوس لقب «البطريرك المسكونى» و الاصرار على انتزاع اعترافه بسلطه بابا روما على كل الكنايس. كان الهدف الرئيسى من الوفد البابوى هوا طلب المساعده من الامبراطور البيزنطى بعد الغزو النورماندى لجنوب ايطاليا, و لوضع حدّ للانتقادات الأخيره اللى بثها كبير أساقفه أوهريد ضد استخدام الخبز الموش مخمر و غيرها من الطقوس الدينيه الغربيه, و هيا الانتقادات اللى كان بيدعمها البطريرك سرولاريوس.

بيقول المؤرخ آكسيل باير ان المندوب البابوى بعت رد على رسالتَين, واحده من الامبراطور طلب للمساعده فى تنظيم حمله عسكريه مشتركه بين الامبراطوريتين الشرقيه و الغربيه ضد النورمانديين, و التانيه من سرولاريوس. بعد رفض سرولاريوس ما انطلب منه, رئيس الوفد البابوى الكاردينال همبرت سيلفا-كانيدا, حرمه كنسيا و بالمقابل ردّ سرولاريوس بمعاقبه همبرت سيلفا-كانيدا و باقى الوفد البابوى بالحرمان الكنسى. كان النزاع داه هو أول فعل فى عمليه دامت لقرون طويله نجم عنها الانشقاق الكامل.The absence of full communion between the churches is mentioned explicitly even in the permission that canon 844 §3 of the Code of Canon Law accords for the administering by Catholic ministers of the sacraments of penance, the Eucharist and anointing of the sick to spontaneously requesting members of eastern churches such as the Eastern Orthodox Church (as also the أرثوذكسيه مشرقيه churches and the كنيسه المشرق) and of western churches such as the Old Catholic Church. 

فضلت شرعيه فعل الوفد البابوى موضع شك, لان البابا كان اتوفى, و الحرمان الكنسى اللى اتعاقب بيه سرلاريوس جيه منهم شخصيا و موش من البابا. و مع كده انقسمت الكنيسه لأسباب عقائديه و لاهوتيه و لغويه و سياسيه و جغرافيه.

وكان من الحاجات اللى صعبت عمليه المصالحه الحروب الصليبيه اللى قادها الفرع اللاتينى, و مذبحه المسيحيين اللاتينيين فى القسطنطينيه فى سنه 1182, و الانتقام الغربى فى نهب سالونيك فى سنه 1185, و الاستيلاء على القسطنطينيه و نهبها فى الحمله الصليبيه الرابعه فى سنه 1204, و فرض بطاركه لاتينيين. أدى انشاء بطريركيات دينيه لاتينيه فى دول الحملات الصليبيه الى وجود متنافسَين على المنصب لكلّ مِن أنطاكيه, والقسطنطينيه, والقدس؛ الأمر اللى رسّخ وجود الانشقاق. لم تُفلح عدّه محاولات للصلح فى ردم الهوّه بين الفريقين. فى سنه 1965, ألغى كلّ مِن البابا بول السادس وبطريرك القسطنطينيه المسكونى أثيناغوراس الاولانى أناثيما سنه 1054. ده الابطال بحقّ الاجراءات اللى اتُّخذت ضد أفرادى قد مثّل بادره حسن نيّه, ولكنه لم يشكل أى نوعٍ من اعاده الاتحاد. ما تزال الاتصالات بين الجهتين مستمره: ففى كل سنه يحضر وفد من كلّ جهه احتفال الطرف التانى بعيد القديس الراعى, القديسان بطرس وبول (فى 29 يونيو) فى حاله روما, والقديس آندرو (فى 30 نوفمبر) فى حاله القسطنطينيه. وحدثت الكتير من الزيارات المتبادله بين رؤساء الكنائس من أحدهما للآخر. عادهً ما وقعت جهودُ البطاركه المسكونيين للمصالحه مع الكنيسه الكاثوليكيه تحت نيران الانتقاد الشديده اللى وجّهها بعض الأرثوذكسيين التانيين.
 
 مصادر 

 شوف 
 الانشقاق الغربى

تصنيف:مسيحيه