title: Abstract. 
  The article deals with the problems of using transcription rules for the 
  grapheme-phoneme transformation process. 
  Key words
text: 487
  Transkripsiya tamoyillari o‘ziga xos xususiyatlari bilan orfografiya va uning
  tamoyillaridan farq qiladi. Ma’lumki, orfografiya o‘zining fonetik, morfologik va tarixiy-
  an’anaviy kabi tamoyillari bilan lingvistikada ahamiyat kasb etadi.
  Birinchidan, transkripsiyaning asosiy tamoyiliga ko‘ra so‘z qanday eshitilsa, u shunday
  yozib olinadi.
  Ikkinchidan, orfografiyada bir tovush, odatda, bir harf bilan ifodalansa ham, lekin ba’zan
  bir tovush ikki harf (belgi) bilan, yoki, aksincha, ikki tovush bitta harf bilan berilishi
  mumkin. Transkripsiyada esa hamma vaqt bir tovush bir harf (belgi) bilan beriladi.
  Uchinchidan, transkripsiyada bosh harf degan tushuncha yo‘q, transkripsiya
  belgilarining barchasi kichik harflarda (simvollarda, belgilarda) beriladi.
  Transkripsion belgilar odatda ma’lum o‘zgarishlar kiritish orqali an’anaviy alifbolar
  (lotin, rus, o‘zbek alifbosi kabi) asosida tuziladi: Lekin ularga qo‘shimcha belgilar ham
  qo‘shiladi. Shuning uchun transkripsion belgilar soni asos qilib olingan alfavitdagi harflar
  sonidan ko‘p bo‘ladi.
  Transkripsiyada asosiy belgiga qo‘shilgan qo‘shimcha belgi