This is the Garden which ye are made to inherit because of what ye used to do.
(خوای میهره‌بان ئه‌وه‌نده‌ی تر دڵخۆشیان ده‌کات، کاتێك پێیان ده‌فه‌رموێت): ئا ئه‌و به‌هه‌شته‌ی که ئێستا ئێوه بوونه‌ته خاوه‌نی، وه‌ك میراتیی شایسته‌ی خۆتانه‌، به‌هۆی ئه‌و کار و کرده‌وانه‌ی که ده‌تانکرد.