From Halit Vitali, who had to do illegitimate work after working in the textile sector and at a coffee house. “It is not safe anymore, but we will stay here to the end”, Vitali says. “They come here everyday as they are possessed with the area, checking the stones of the buildings, taking notes, and they want to make contracts of 5 or 10 years. My flat is upstairs and I have nowhere else to live or breathe. I don’t know any other life but just this inn and the coffee house. We sit with men who want to relieve their tiredness with a couple of beers at the end of the day. Our door is open to everybody as long as they don’t disturb us”. (EE-ŞÖ/HU/HK)
Yek jî rûsipiyên bajarokê Halit Vitali ye ku tekstîlxane û qehwexane vekiriye demekî, lêbelê niha neçar meye ku karê bêqanûnî bike. Vitalî wiha dibêje: “Ev der êdî ne ewle ye. Lêbelê li derve jî dinyayeke bêhiqûqî heye. Ji ber wê em vir terk nakin. Heta dawiyê em ê li vir bin.Her roj tên li vir, kevir bi kevir malan kontrol dikin, agahiyan li gel xwe qeyd dikin. Dixwazin heta 5-10 salan peymana kirêkirinê daynin. Mala min li qata jor e û ji xeynî wir ti cihê min nîn e ku ez bistirim. Ji vê xan û qehwexaneyê zêdetir ji bo me ti jiyan nîn e.” Halit Vitali wiha dawî li axavtina xwe tîne: “Em bi kesên ku dema ji kar tên dizwazin du bîra ji xwe re bikirin û li malê bêhna xwe vedin re dijîn. Deriyê me ji her kesî re vekiriye. Tenê bila me aciz nekin.” (EE-ŞÖ/HU/HK)