The argument that would be used by the association in employing domestic and international legal mechanisms will be this: “To close down the Sarmaşık [Association] is to commit a crime against humanity. Yet the domestic legal mechanisms do not function due to state of emergency. More precisely, the struggle to claim rights under state of emergency has an ambiguous ground. Legal experts are confused regarding all the organizations closed down with statutory decrees. There are those addressing the Constitutional Court, and those saying that this is an administrative decision so the Constitutional Court can do nothing.
Komele ji bo mafê xwe him di hiqûqa navxweyî him jî di hiqûqa navneteweyî de helwesta hanê bo xwe diyar kiriye: “Girtina Sarmaşikê, sûcê li dijî mirovahiyê ye”. Lêbelê hiqûqa navxweyî ji ber OHALê pêk nayê. Ya rastî di OHALê de lêgerîna hiqûqê li ser zemînek e nediyar e. Ji ver ku Sarmaşik bi biryara KHKyê ve hatiye girtin, muxatabê vê yekê Dadgeha Îdareya Herêmê ye. Lêbelê derbarê hemû saziyên ku bi KHKan hatine girtin de, serê hiqûqnasan jî tevlihev e. Hin ji wan dibêjin, derbarê biryara wê dadgehê de divê serî li Dadgeha Makeqanûnê were dayîn, hin ji wan jî dibêjin ku ev yek biryara îdarî ye Dadgeha Makeqanûnê nikare tiştek bike.