“Lolo va Pepe”, “Mamontchaning onasi” va boshqa sevimli multfilmlar haqida qiziqarli faktlar (video)

Hayotdagi muhim va jiddiy muammolarni o‘zida aks ettirgan, qiziqarli syujetga ega ekanligi bilan teletomoshabinlarni ekran qarshisiga mixlab qo‘ygan multfilmlar haqidagi siz bilmagan ma’lumotlarni e’tiboringizga havola etamiz.
“Mamontchaning onasi”

Yagona tirik qolgan va onasini topish uchun uringan mamontcha haqidagi multfilm sovet davrida katta bo‘lgan bolalarga yaxshi tanish. 1977-yil Rossiyada bundan bir necha ming yillar avval muzlab qolgan mamont bolasining qoldig‘i topilgan. Bolalar yozuvchisi Dina Nepomnayshayaning mazkur hikoyani yozishiga aynan shu voqea turtki bo‘lgan. Fojiaviy yakundan ta’sirlangan yozuvchi uni o‘z hikoyasida o‘zgartirishga qaror qilgan. Avvaliga syujet davomida qo‘shiq bo‘lmagan. Keyinroq multiplikatorlar iste’dodli kompozitor Vladimir Shainskiydan qo‘shiq yozib berishni so‘ragan.

Multfilmdagi qahramon prototipi — qazilma ishlari davomida topilgan mamont bolasi ayni vaqtda Rossiya fanlar akademiyasining Zoologiya instituti muzeyida “yashaydi”.
“Jajji pingvin Loloning sarguzashtlari”

Kadrlarning sifatli ekani bilan o‘ziga xos bo‘lgan, SSSR va Yaponiya hamkorligida ishlangan multfilm millionlab muxlislar qalbidan joy olishga muvaffaq bo‘lgan. Mini-serial (3 qism)ning ustida ishlash uchun 8 yil vaqt ketgan. Hamkorlikda ishlash taklifi yaponlardan chiqqan, animatsiya SSSRda ishlangan, yaponlar hamkasblarini barcha texnik uskunalar bilan ta’minlab bergan. Kartina nafaqat Yevropa mamlakatlari, balki Arab Amirliklari, Avstraliya tomonidan ham sotib olingan.

Muxlislar undagi pingvinlarning hayotdagiga mos emasligiga e’tibor qaratgan, ammo multiplikatorlar mukammal o‘xshashlik emas, yorqin va o‘ziga maftun qiladigan tasvir ustida ish olib borgan. Aslida pingvin bolalari kulrang tuk bilan qoplangan bo‘ladi, multfilmda esa ular kattalardek, kamiga rang-barang tasvirlangan. Multfilm so‘ngida hikoyachi Antarktidada kuz mart oyida tugashi haqida aytadi, aslida esa Antarktidada kuz martda yakuniga yetmaydi, aksincha boshlanadi.
“Bo‘ri va buzoqcha”

Haqiqiy do‘stlik va muhabbat qanday paydo bo‘lishi haqidagi “Bo‘ri va buzoqcha” multfilmi Hindiston, Xorvatiya va Argentinada bo‘lib o‘tgan kinofestivallarda ko‘plab mukofotlarga loyiq deb topilgan.

Kichkina buzoqcha va tulkiga — Olga Gromova, katta buzoq va ayiqqa Vladimir Vinokur ovoz bergan. Bo‘rini esa Oleg Tabakov “gapirtirgan”. Multfilmdagi ko‘plab iqtiboslar mashhur sovet komediyalari singari xalqda tildan tilga ko‘chgan.
“Tulki va o‘rdak”

Do‘stlik, yordamga shaylik va o‘z hayoti uchun kurashish haqidagi multfilm multiplikatsiya klassikasi deb ataladi. 1948-yilda suratga olingan multfilm 2001-yilda qayta ishlangan va ovoz berilgan. Syujetda nozik psixologik jihatlarni aks ettirgan kartina tanqidchilarning e’tirofiga, qayta ishlangan variant esa ko‘plab tanqidlarga sabab bo‘lgan.

Dmitriy Mamin Sibiryak hikoyasi asosida yaratilgan multfilmda kitobdagidan farqli o‘laroq, odam qahramonlar bo‘lmagan. Bu teletomoshabin o‘zini qahramonlar bilan solishtira olishi uchun amalga oshirilgan.