Samarqandliklar tavsiya etadi: Sayohat manzillari

Samarqand shahri odatda tasavvurimizda o‘zining tarixiy yodgorliklari bilan jonlanadi. U yerga sayohatimiz beixtiyor me’moriy yodgorliklardan boshlanib, ular bilan tugaydi. To‘g‘ri, bunday obidalarning go‘zalligi va ahamiyatini rad etib bo‘lmaydi. Biroq Samarqandning jilosi faqat ulardan iboratmikin? Keling, buni aniqlash uchun samarqandlik yoshlarga murojaat qilamiz. Ular o‘z shahridagi sevimli manzillari bilan bo‘lishadi:

 Oybek

Registon maydonida uchta madrasa bor. Dastlab, Ulug‘bek madrasasi (1417—1420-yillar), so‘ng Sherdor (1619—1635-yillar) va Tillaqori (1646—1635-yillar) madrasalari qurilgan.

Tarixiy ma’lumotlarga ko‘ra, ushbu teatrga XIX asrning oxirlarida asos solingan. Bu teatrga ilk gastrol safarlari 1872-yilda amalga oshirilgan. Aktyor va rejissor Aleksandr Yurenev-Limantov rahbarligidagi teatrning ilk jamoasi Faina Ranevskaya, Nikolay Moskvin kabi havaskor aktyorlarni o‘z ichiga olgan edi. Dastlab Davlat teatri, 1978-yilda esa A.P. Chexov nomidagi teatr deb nomlandi.

 Mohigul

Prezidentimiz tashabbusi bilan ushbu mehmonxona qurilishi 1999-yilda boshlangan. 2002-yil Mustaqillik bayrami arafasida qurib bitkazilgan. 7 qavatli ushbu binoning kompozitsion markazi keng va yorug‘ atriumdan iborat. Ikki panoramali liftda aytium ichini to‘liq tomosha qilish mumkin. Mehmonxonada 166 ta xona bor.

Go‘ri Amir yoki Amir Temur maqbarasi qurilishi 1403-yilda boshlanib, 1424-yilgacha davom etgan. Unga Temuriylar sulolasiga mansub kishilar, shu jumladan, Amir Temur, uning piri Mir Sayyid Baraka, o‘g‘illari Umar-shayx, Mironshoh, Shohrux va bir qator nabiralari dafn etilgan.

 Jahongir

XIX asr oxirlarida O‘zbekiston hududida temir yo‘l qurlishlari o‘ta faollashadi. Bu paytda Samarqandning transport aloqasiga katta ehtiyoji borligi hisobga olinib, 1888-yilda Amudaryodan o‘tuvchi temir yo‘l ko‘prigi quriladi. Vokzalning o‘zi ham o‘sha davrda bunyod etiladi.

Ulug‘bek farmoyishi bilan 1428—1429-yillarda Cho‘ponota tepaligida bunyod etilgan. U ulkan silindr shakliga ega bo‘lib, u yerda Ulug‘bek o‘z astronomik kuzatuvlarini olib borgan. Uning eng yirik astronomik asari “Ziji Ko‘ragoniy” shu rasadxonada yaratilgan. XVI asrda qarovsiz qolib, vayronaga aylangan inshootning arxeologik qoldiqlari 1908-yilda Vyatkin rahbarligidagi arxeologlar tomonidan topilgan.

 Abduhamid

Universitet xiyoboni XIX asrning 70-yillarida barpo etilgan. U shaharning eski va qadimiy qismini yangi, “yevropacha” qismidan ajratib turadigan o‘ziga xos chegara hisoblangan. O‘sha davrda u yerda ma’muriy va bank binolari joylashgan edi. Bugungi kunda esa Universitet xiyoboni Samarqandning o‘quv va ilmiy markazi vazifasini bajaradi. Xiyobon bo‘ylab Samarqand Davlat universiteti fakultetlari joylashgan.

Markaz 2002—2003-yillarda qurilgan. U yerda yoshlarning vaqtini mazmunli o‘tkazishga xizmat qiluvchi turli to‘garak va kurslar olib boriladi. “Kamolot” YoIH viloyat kengashi ham shu markaz binosida joylashgan. Samarqandlik taniqli “Sahro” guruhi ham o‘z faoliyatini shu markaz to‘garaklarida boshlagan.
Maqolani tayyorlashda yaqindan yordam bergan Mia Yakubovaga minnatdorchilik bildiramiz.
Aziz mushtariylar, siz Samarqandning qaysi nuqtalarini sayohat uchun tavsiya qilgan bo‘lardingiz?