Mirolim Qilichev bolaligida yeyishga noni bo‘lmagan paytlar, onasining o‘limi hamda qanday hollarda to‘yga chiqishidan afsuslanishi haqida (video)

O‘zbek milliy drama teatri aktyori Mirolim Qilichev “Chotki TV” YouTube kanaliga bergan intervyusida nima sababdan to‘ylarga chiqishi, bundan afsus qilgan holatlari, bolaligi, kim bo‘lishni orzu qilgani, bolaligidagi “qora kunlar”, qo‘shxotinlik va ko‘p xotinlikka munosabati, nimalar yo‘qotgani, topganlari haqida gapirdi.
Aktyor nima sababdan to‘y xizmatlarida ishtirok etadi va bundan afsuslangan paytlari ham bo‘lganmi?
“Hammasi ilojsizlikdan. Masalan, mening ham pulim yetarli bo‘lganida to‘yga chiqmagan bo‘lar edim. To‘g‘risini aytaman, nolimayman, to‘yning orqasidan ko‘p narsaga erishdim. Shuning ortidan uy-joy qildim, uyimdagilarga, aka-ukalarimga yordam beraman. Nimaning ortidan, shu to‘yning ortidan. To‘y qilayotganlar ham niyat qilib chaqiradi, o‘sha aktyorning ijodini yaxshi ko‘radi, yoshi kattalar esa o‘z bolasidek qabul qiladi.
Keyin mening to‘yimga kelsin deb niyat qiladi va kerak bo‘lsa siz so‘ragan pulning yoniga ham yana qo‘shib, cho‘ntagingizga solib xursand bo‘ladi va sovg‘alar bilan kuzatadi. To‘g‘ri hozir teatrdagi aktyorlarning asosiy tirikchiligi to‘ydan bo‘lib qoldi. Endi bir yildan buyon seriallar rivojlanib serialdan ham, dublyajdan ham daromad topilyapti. Bilmadim, to‘yda ham xalqning oldida bo‘lamiz.
Afsuslangan paytlarim ham bo‘lgan. Necha kunlab uzoq yo‘lda yuramiz, yana borganimizda kimdir kelib ichib olgan holda asabimizga tegadi. Afsuslanish bo‘ladi. Agar pulim, bizneslarim bo‘lganda, bu esa o‘zimga, oilamning ehtiyojiga yetarli bo‘lganda to‘yga chiqmagan bo‘lar edim. Hozir niyat qilyapman, kelajakda to‘ylarga chiqmayman, lekin buning yomon joyi yo‘q”, — deydi aktyor.

Mirolim Qilichev bolaligi, kim bo‘lishni orzu qilgani, oilasi haqida
“Bolaligim zo‘r o‘tgan, afsus qilmayman. Maktabda yaxshi o‘qiganman. Buxoro viloyati, Romitan tumani, Chandir qishlog‘ida tug‘ilganman. Bolaligim qishloqda, sho‘x-shodon loy suvlarda cho‘milib, mol-qo‘y boqib, dalada ishlab voyaga yetganmiz. Dadam haydovchi bo‘lgan, qolaversa qo‘shimcha dehqonchilik qilganmiz, ishlab, mehnat qilib o‘sganmiz. Maktabdagi o‘qituvchilarim ham rosa kuchli bilimga ega bo‘lgan, yaxshi ilm berishga, men ham yaxshi o‘qiganman. Qishloqda qiynalib katta bo‘lganimiz uchun ham orzu-istak baland bo‘lgan.
Men Toshkentdagi oliygohda o‘qishim, katta-katta yutuqlarga erishishim kerak deb yoshlikdan orzu qilganmiz. Birinchi 5, 6-sinfligimizda tarix fani boshlanganda prokuror bo‘laman  deb orzu qilganman. Keyin matematika, fizikaga qiziqib uni ham yaxshi o‘rganganman va bankda ishlayman, pulim ko‘p bo‘ladi deb niyat qilganman. Shundan so‘ng 11-sinfda yoki kollej, litseyda o‘qish paytida ko‘p sinfdoshlarim kollej, litseylarga ketib qoldi. Men ham ketaman deb oyimga xarxasha qilganimni eslayman.
Keyin oyim aktyor bo‘lasanmi deb so‘radilar, lekin niyatim bor edi, faqat qanday qilib u yo‘lda yurishni bilmas edim. Kinoni ko‘rib o‘zimni bosh qahramonda tasavvur qilar edim. Ko‘pincha hind filmlaridagi Salmon Xon, Shohrux Xon, Amir Xon ishtirokidagi filmlarni qayta-qayta ko‘rar edim. Shundan keyin rahmatli Muhammad Rafiqovning oldiga, Buxoroga televedineyesiga oyim bilan borganman. O‘shanda meni ko‘rib bitta she’r aytib berishimni so‘radi, aytib berdim. Shu payt 15 yoki 16 yoshda edim.
Keyin u inson ma’qul kelganini, oldiga kelaverishimni aytdi. Biz o‘zi aslida rahmatli ustozimiz Baxtiyor Ixtiyorovning oldiga, Toshkentga bormoqchi edik. Keyin shu bilan ustoz-shogird bo‘ldik. Oradan bir-ikki yil o‘tib talabalik baxti nasib qildi”, — deydi Mirolim Qilichev.
Aktyor bolaligidagi “qora kunlar”i, onasi kasal bo‘lgani, uyda yeyishga non bo‘lmagan paytlari haqida 
“Bolaligimda ham, voyaga yetganimdan keyin ham “qora kunlar” bo‘lgan. Bolaligimda onam rahmatli bir og‘ir dardga chalinib operatsiya bo‘ldi, shifoxonaga yotqizdik. O‘shanda rosa tushkinlikka tushganman, 11 yoki 12 yoshda edim. Opam talaba edi, uyda akam, men, dadam esa yo‘lda yurgan, ya’ni haydovchi edi. Shunaqa vaqtlar bo‘lardiki, uyda ovqat qilolmasdik yoki bir burda nonimiz qolmas edi. Shu darajada bo‘lgan, o‘shanda qo‘shnilarimiz ovqat olib chiqib berar edi. Keyin ikkinchi tog‘am ko‘p yordam berar edi, bizni qo‘llab-quvvatlagan.
Shu 2021, 2022-yil omadli va omadsiz yil bo‘ldi men uchun. Ustozim Muhammad Rafiqov bu olamni tark etdi, yaxshi edi, 3 kun ichida shu ish bo‘ldi, shifoxonaga yotganida gaplashib turar edik. U inson kishi yaxshiman, nasib bo‘lsa to‘ylaringda xizmat qilaman derdi. Yaqinda, ro‘za oyida, Laylat-ul Qadr kechasida onam bu dunyoni tark etdi. Mana shu eng dahshatlisi, onani yo‘qotish boshqacha ekan”, — deydi aktyor.

Aktyor shu vaqtga qadar nimalar yo‘qotgani va topgani haqida
“Ko‘p narsa orttirdim. Masalan, muxlislarni orttirdim, ijod qildim, teatrda shuncha aziz ustozlar bilan, do‘stlar bilan ishladim, akalar, qadrdonlarni topdim. Yo‘qotganlarim onamni sog‘inchi ko‘p bo‘lardi. Ularning oldida ko‘p turolmadim, ko‘p vaqtim poytaxtda o‘tdi. To‘g‘ri mening oldimda bir yil, bir oy, 15 kunlab turib ketardi, men borsam bir hafta, 10 kun turardim. Meni ko‘p sog‘inar edi, yoshligimda xizmatlarini qila olmadim. Poytaxtga odam bo‘lay, mana shu yurtga foydam tegsin, kerakli inson, aktyor bo‘lay deb harakat qildim, lekin onamni ko‘p sog‘intirdim.
Keyin men onamni hech o‘ladi deb o‘ylamas edim. Chunki yaxshi bo‘lib birdan shunaqa bo‘lib qo‘ldi, oxirgi bir ikki yil ichida xursand qilishga harakat qildim, yoki qayerdadir yaxshi shifokorni eshitsam olib borar edim. Qayerdadir dorini reklama qilsa o‘g‘lim shuni olib kelib ber desa olib kelardim. Shu bilan onamning ko‘ngli xursand bo‘lar edi”, — deydi aktyor.